Besluit van 25 augustus 2006, houdende regels ter zake van de behandeling van klachten over de raad voor de kinderbescherming door een externe klachtencommissie
Staten-Generaal — Staatsblad 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Staatsblad 2006, 402

 
 
 

Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden

Datum publicatie
Organisatie
Jaargang en nummer
Rubriek
Datum ondertekening

19-09-2006

Ministerie van Justitie

Staatsblad 2006, 402

AMvB

25-08-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam HOOFDSTUK 1. ALGEMENE
BEPALINGEN Artikel 1 Artikel 2 Artikel 3 Artikel 4 HOOFDSTUK 2. DE
BEHANDELING VAN DE KLACHT Artikel 5 Artikel 6 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 10 Artikel 11 Artikel 12 Artikel 13 Artikel 14 HOOFDSTUK 3. DE
KLACHTENCOMMISSIES Artikel 15 Artikel 16 Artikel 17 Artikel 18 HOOFDSTUK 4. OVERGANGS-
EN SLOTBEPALINGEN Artikel 19 Artikel 20 Artikel 21 Artikel 22 Artikel 23 Ondertekening NOTA VAN TOELICHTINGAlgemeen1.
Inleiding2. Nieuwe
regeling3. Opbouw
besluitArtikelsgewijsArtikel 2Artikel 3Artikel
4Artikel
5Artikel
6Artikel 7Artikel
8Artikel
9Artikel
10Artikel
11Artikel
12Artikel
13Artikel
14Artikelen 15 tot
en met 18Artikel 20Artikel
21
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Printen

Delen

 
 
 
Besluit van 25 augustus 2006, houdende regels ter zake van de
behandeling van klachten over de raad voor de kinderbescherming door
een externe klachtencommissieWij Beatrix, bij
de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau,
enz. enz. enz.Op de voordracht van
Onze Minister van Justitie van 8 juni 2006, nr. 5424309/06/6,
Directie Wetgeving;Gelet op
artikel 239, vijfde lid, van Boek 1 van
het Burgerlijk Wetboek;De Raad van State gehoord (advies van
27 juli 2006, nr. W03.06.0195/I);Gezien het nader rapport van Onze
Minister van Justitie van 22 augustus 2006 Directie Wetgeving,
nr. 5436001/06/6;Hebben goedgevonden en
verstaan:HOOFDSTUK 1. ALGEMENE
BEPALINGENArtikel 1 In dit besluit wordt verstaan
onder:a. Onze Minister: Onze Minister van
Justitie;b. algemeen directeur: de
algemeen directeur, bedoeld in artikel 1, tweede lid, van het
Organisatiebesluit raad voor de kinderbescherming 2006;c. raad: de raad voor de kinderbescherming, bedoeld
in artikel 238, eerste lid, van Boek 1 van het Burgerlijk
Wetboek.Artikel 2 Eenieder
heeft het recht om over de wijze waarop een medewerker van de raad zich
in een bepaalde aangelegenheid jegens hem of een ander heeft gedragen,
schriftelijk een klacht in te dienen bij de klachtencommissie, bedoeld
in artikel 15.Artikel 3 1. Alvorens
een klacht aan de klachtencommissie voor te leggen, dient de klager
over de gedraging een klacht in bij de raad, tenzij de klacht
betrekking heeft op de wijze van klachtbehandeling door de
raad.2. Indien naar het oordeel van
de klachtencommissie ten aanzien van de in het klaagschrift bedoelde
gedraging voor de klager de mogelijkheid openstaat de klacht in te
dienen bij de raad of bij Onze Minister indien het een klacht tegen de
algemeen directeur betreft, wijst zij de klager onverwijld op deze
mogelijkheid en draagt zij het klaagschrift over, nadat daarop de datum
van ontvangst is aangetekend, aan de raad dan wel Onze Minister ter
afhandeling, tenzij de klager kenbaar heeft gemaakt dat het
klaagschrift aan hem moet worden teruggezonden. Het tijdstip van
ontvangst bij de klachtencommissie is bepalend voor de vraag of het
klaagschrift tijdig is ingediend.Artikel 4 1. De klager kan zijn klacht binnen zes weken
nadat de raad zijn beslissing heeft genomen of ingevolge artikel 9:11
van de Algemene wet bestuursrecht had behoren te nemen, aan de
klachtencommissie voorleggen. Een klacht die na afloop van deze termijn
is ingediend, kan alsnog in behandeling worden genomen indien
redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is
geweest.2. De klachtencommissie
bevestigt onverwijld de ontvangst van het klaagschrift schriftelijk. In
deze bevestiging is de mededeling opgenomen dat de klager zich bij de
behandeling van de klacht kan doen bijstaan door een raadsman of een
vertrouwenspersoon.3. Indien de
klacht verband houdt met een aangelegenheid waarover de raad een
verzoek bij de rechter heeft ingediend of de rechter adviseert en de
rechter over die aangelegenheid nog geen beslissing heeft genomen,
stelt de raad na ontvangst van bericht door de klachtencommissie, de
rechter onverwijld schriftelijk in kennis van het indienen van de
klacht bij de klachtencommissie.HOOFDSTUK 2. DE
BEHANDELING VAN DE KLACHTArtikel 5 1. Het klaagschrift is ondertekend door de
klager en bevat in ieder
geval:a. de naam en het adres van de klager;b. de dagtekening;c. een omschrijving van de gedraging waartegen de klacht is gericht,
een aanduiding van de medewerker van de raad die zich aldus heeft
gedragen en een aanduiding van degene jegens wie de gedraging heeft
plaatsgevonden, indien deze niet de klager is;d. de gronden van het klaagschrift;e. de wijze waarop de klacht bij de raad is
ingediend, en zo mogelijk de bevindingen van het onderzoek naar de
klacht door de raad, zijn oordeel daarover alsmede de eventuele
conclusies die de raad hieraan heeft
verbonden.2. Indien
het klaagschrift in een vreemde taal is gesteld en een vertaling voor
een goede behandeling van de klacht noodzakelijk is, draagt de klager
zorg voor een vertaling.3. Indien
niet is voldaan aan de in dit artikel gestelde vereisten, stelt de
klachtencommissie de klager in de gelegenheid het verzuim binnen een
door haar daartoe gestelde termijn te
herstellen.Artikel 6 De klachtencommissie is niet
bevoegd een klacht te behandelen die betrekking heeft op een gedraging
van de algemeen directeur.Artikel 7 De
klachtencommissie is niet verplicht de klacht te behandelen
indien:a. het klaagschrift niet voldoet aan de vereisten,
bedoeld in artikel 5;b. de klacht
kennelijk ongegrond is;c. het belang
van de klager bij onderzoek door de klachtencommissie dan wel het
gewicht van de gedraging kennelijk onvoldoende is;d. de klager een ander is dan degene jegens wie de
gedraging heeft plaatsgevonden;e. de
klacht betrekking heeft op een gedraging waartegen bezwaar kan worden
gemaakt, waartegen een bezwaarprocedure aanhangig is of waartegen
beroep kan worden ingesteld;f. de
klacht betrekking heeft op een gedraging waartegen door de klager
bezwaar had kunnen worden gemaakt of waartegen door de klager beroep
had kunnen worden ingesteld;g. niet
is voldaan aan het vereiste van artikel 3, eerste lid;h. een klacht, dezelfde gedraging betreffende, bij
de klachtencommissie in behandeling is of, behoudens indien een nieuw
feit of een nieuwe omstandigheid bekend is geworden en zulks tot een
ander oordeel over de bedoelde gedraging zou hebben kunnen leiden, door
haar is afgedaan.Artikel 8 Indien de
klachtencommissie op grond van de artikelen 6 of 7 de klacht niet in
behandeling neemt, deelt zij dit onder vermelding van de redenen zo
spoedig mogelijk schriftelijk aan de klager mee. De kennisgeving
vermeldt tevens binnen welke termijn de klager een verzoekschrift bij
de Nationale ombudsman kan indienen.Artikel 9 1. De klachtencommissie beoordeelt de klacht.
Indien zij de klacht van eenvoudige aard acht, kan zij beslissen dat de
voorzitter van de klachtencommissie de klacht zelfstandig behandelt
overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 13.2. De voorzitter kan de zaak te allen tijde
verwijzen naar de klachtencommissie. Van die verwijzing wordt
schriftelijk mededeling gedaan aan de klager alsmede aan degene op
wiens gedraging de klacht betrekking
heeft.Artikel 10 1. De
klachtencommissie stelt de klager, degene op wiens gedraging de klacht
betrekking heeft alsmede de raad in de gelegenheid hun zienswijze naar
voren te brengen.2. Bij de
behandeling van de klacht door de klachtencommissie kan zowel de klager
als degene op wiens gedraging de klacht betrekking heeft zich door een
raadsman of vertrouwenspersoon doen
bijstaan.Artikel 11 1. Binnen
een door de klachtencommissie te bepalen termijn worden ten behoeve van
de beoordeling van de klacht de onder de raad, degene op wiens
gedraging de klacht betrekking heeft, en bij anderen berustende stukken
aan haar overgelegd nadat zij hiertoe schriftelijk een verzoek heeft
gedaan. De klachtencommissie kan ook bij andere personen mondeling of
schriftelijk inlichtingen inwinnen.2. Degenen die ingevolge het eerste lid verplicht zijn stukken over te
leggen, kunnen, indien daarvoor gewichtige redenen zijn, het overleggen
van stukken of het geven van inlichtingen weigeren of de
klachtencommissie mededelen dat uitsluitend zij kennis zal mogen nemen
van de stukken of de inlichtingen.3. De klachtencommissie beslist of de in het tweede lid bedoelde
weigering onderscheidenlijk de beperking van de kennisneming
gerechtvaardigd is.4. Indien de
klachtencommissie heeft beslist dat de weigering gerechtvaardigd is,
vervalt de verplichting.Artikel 12 1. De klachtencommissie onderzoekt de klacht en
geeft haar bevindingen en haar oordeel binnen zes weken of, indien de
zienswijze, bedoeld in artikel 10, eerste lid, mondeling naar voren is
gebracht, binnen tien weken na ontvangst van het
klaagschrift.2. De
klachtencommissie kan de afhandeling van de klacht voor ten hoogste
vier weken verdagen. Van de verdaging wordt schriftelijk mededeling
gedaan aan de klager, aan degene op wiens gedraging de klacht
betrekking heeft en aan de raad.Artikel 13 1. De klachtencommissie stelt de klager en
degene op wiens gedraging de klacht betrekking heeft schriftelijk en
gemotiveerd in kennis van de bevindingen van het onderzoek naar de
klacht en haar oordeel daarover. De kennisgeving vermeldt tevens binnen
welke termijn de klager een verzoekschrift bij de Nationale ombudsman
kan indienen.2. Een afschrift van
haar bevindingen en oordeel zendt de klachtencommissie aan Onze
Minister en aan de raad.3. Indien
de klacht geheel of gedeeltelijk gegrond is bevonden, deelt de raad
binnen vier weken na ontvangst van de bevindingen en het oordeel van de
klachtencommissie schriftelijk aan klager mee of en zo ja, welke
gevolgen de raad hieraan binnen de organisatie verbindt. Een afschrift
van deze mededeling wordt gezonden aan de
klachtencommissie.4. Indien de
rechter nog geen beslissing heeft genomen in de aangelegenheid waarmee
de klacht verband houdt, zendt de raad de rechter onverwijld de
bevindingen en het oordeel van de klachtencommissie, tenzij de klager
hiertegen gemotiveerd zijn bedenkingen kenbaar heeft gemaakt dan wel
redelijkerwijs kan worden aangenomen dat deze bevindingen geen invloed
zullen hebben op de aangelegenheid waarover de rechter nog moet
beslissen. In deze gevallen deelt de raad de rechter schriftelijk mee
dat op de klacht is beslist. Op verzoek van de rechter stelt de raad de
rechter in kennis van de inhoud van de klacht en van de bevindingen van
het onderzoek naar de klacht en het oordeel daarover van de
klachtencommissie.Artikel 14 De raad
draagt zorg voor registratie van de bij de klachtencommissie ingediende
schriftelijke klachten en van de bevindingen en het oordeel van de
klachtencommissie. De geregistreerde klachten en de gevolgen, bedoeld
in artikel 13, derde lid, die daaraan door de raad worden verbonden,
worden jaarlijks in geanonimiseerde vorm
gepubliceerd.HOOFDSTUK 3. DE
KLACHTENCOMMISSIESArtikel 15 1. Er zijn
vijf klachtencommissies. Elke commissie behandelt de klachten over
gedragingen van de medewerker van de raad, werkzaam op het landelijk
bureau of in de regio, bedoeld in artikel 2, van het Organisatiebesluit
raad voor de kinderbescherming 2006, waarvoor zij bevoegd
is.2. De bevoegdheidsverdeling van
de klachtencommissies is de volgende. Er is een klachtencommissie voor
de:a. regio Friesland en Flevoland en regio Groningen
en Drente;b. regio Overijssel en
regio Gelderland;c. regio Utrecht,
regio Amsterdam, regio Noord-Holland, het landelijk bureau en de
Landelijke directie met uitzondering van de algemeen
directeur;d. regio Haaglanden en
Zuid-Holland Noord en Midden, regio Rotterdam-Rijnmond en regio
Zuid-Holland Zuid en Zeeland;e. regio
Oost-Brabant, regio Midden- en West-Brabant en regio
Limburg.3. Van de
klachtencommissie mogen geen lid
worden:a. medewerkers van de raad enb. personen die werkzaam zijn geweest voor de raad
indien minder dan drie jaar is verstreken nadat hun dienstverband bij
de raad is beëindigd.4. De klachtencommissie bestaat uit de volgende
leden:a. een voorzitter en een of meer plaatsvervangende
voorzitters, zijnde rechterlijke ambtenaren met rechtspraak belast,
door Onze Minister benoemd, op voordracht van de Raad voor de
rechtspraak, gehoord de rechtbank waar de voorzitter of
plaatsvervangende voorzitter werkzaam is;b. een lid en een of meer plaatsvervangende leden,
deskundig op het terrein van jeugdzorg of jeugdwelzijn en betrokken bij
de maatschappelijke ontwikkelingen binnen de jeugdbescherming, door
Onze Minister benoemd op voordracht van het provinciebestuur of op
gemeenschappelijke voordracht van de provinciebesturen van de
provincies waarin het betreffende regiogebied is gelegen;c. een lid en een of meer plaatsvervangende leden,
deskundig op het terrein van jeugdzorg of jeugdwelzijn en betrokken bij
de maatschappelijke ontwikkelingen binnen de jeugdbescherming, benoemd
door Onze Minister.5. De voorzitter en de leden van de klachtencommissie worden benoemd
voor de tijd van zes jaar. Zij kunnen aansluitend op die termijn
éénmaal voor een gelijke termijn worden herbenoemd. Zij
zijn bevoegd als plaatsvervangend lid van de klachtencommissie in een
ander regiogebied op te treden.6. Aan de voorzitter en aan een lid wordt op eigen verzoek tussentijds
ontslag verleend.7. Een lid kan
door Onze Minister worden ontslagen wegens ongeschiktheid,
onbekwaamheid of andere zwaarwegende gronden. Omtrent het voornemen tot
ontslag wordt de betrokkene door of namens Onze Minister
gehoord.Artikel 16 1. Onverminderd artikel 9 houdt de klachtencommissie zitting en
beslist met drie leden. De voorzitter wijst de leden
aan.2. Onze Minister voegt aan elke
klachtencommissie een secretaris toe. De secretaris is bevoegd als
plaatsvervangend secretaris in een ander regiogebied op te
treden.Artikel 17 1. De
voorzitter van de klachtencommissie bepaalt in overleg met de
secretaris plaats, dag en uur van de zittingen.2. De voor de klachtencommissie bestemde stukken
worden ingediend bij haar
secretaris.Artikel 18 1. De leden
van de klachtencommissie ontvangen een vergoeding voor reis- en
verblijfkosten. Voor het deelnemen aan een zitting ter behandeling van
klachten ontvangen zij een vacatiegeld overeenkomstig de door Onze
Minister te stellen regels.2. Aan
de secretaris wordt voor zijn werkzaamheden een afzonderlijke
vergoeding toegekend tot een nader door Onze Minister te bepalen
bedrag.HOOFDSTUK 4. OVERGANGS-
EN SLOTBEPALINGENArtikel 19 Het Besluit klachtbehandeling
raad voor de kinderbescherming wordt
ingetrokken.Artikel 20 De op het moment van
inwerkingtreding van dit besluit in de klachtencommissies zitting
hebbende leden, blijven daarin zitting houden voor de duur van hun
benoeming.Artikel 21 Klaagschriften die voor de
inwerkingtreding van dit besluit bij de klachtencommissie zijn
ontvangen, worden door de klachtencommissie behandeld met toepassing
van het voor de inwerkingtreding van dit besluit geldende
recht.Artikel 22 Dit besluit treedt in werking
met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad
waarin het wordt geplaatst.Artikel 23 Dit
besluit wordt aangehaald als: Besluit externe klachtencommissie raad
voor de
kinderbescherming.Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van
toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.histnoot’s-Gravenhage, 25
augustus 2006BeatrixDe Minister van
Justitie, J.
P. H. DonnerUitgegeven de negentiende september 2006De Minister
van Justitie, J. P.
H. DonnerNOTA VAN TOELICHTINGAlgemeen1.
InleidingDit besluit stelt regels omtrent
de behandeling van klachten over gedragingen van medewerkers van de
raad voor de kinderbescherming (hierna ook: raad) door een externe
klachtencommissie. Aanpassing van de regeling is noodzakelijk in
verband met de inwerkingtreding van de regelingen van het interne en
externe klachtrecht van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) en
de reorganisatie van de raad per 1 januari 2006.De
nieuwe regeling sluit zoveel als mogelijk aan bij de huidige regeling
voor klachtenbehandeling van de raad voor de kinderbescherming. Uit de
praktijk blijkt dat het hebben van een externe klachtencommissie
tegemoet komt aan de behoefte van de cliënt en dat de
klachtencommissie bovendien naar tevredenheid functioneert. De behoefte
aan de mogelijkheid om een klacht voor te leggen aan een externe
klachtencommissie komt vermoedelijk voort uit het feit dat de raad op
basis van onderzoek ingrijpende beslissingen neemt. Een advies aan de
rechter of een verzoek tot een kinderbeschermingsmaatregel kan immers
diep ingrijpen in de persoonlijke levenssfeer of het (gezins)leven van
mensen. Het is daarom belangrijk dat mensen, nadat de raad intern de
klacht heeft behandeld, hun klacht kunnen voorleggen aan een
onafhankelijke externe klachtencommissie die gespecialiseerd is deze
zaken. De klachtenprocedure bij de klachtencommissie is dan ook
gehandhaafd. De klachtencommissie is een onafhankelijke klachtinstantie
niet zijnde een ombudsman (artikel 9:23, sub, m, Awb) welke niet onder
het extern klachtrecht van de Awb valt. Dit besluit bevat dan ook
bepalingen ingegeven door het eigen karakter van de klachtprocedure bij
de klachtencommissie. Waar mogelijk is in de regeling aansluiting
gezocht bij de bepalingen over het extern klachtrecht van de Awb.De raad heeft de wijze van interne klachtbehandeling vastgelegd in
een eigen regeling.2. Nieuwe
regelingTot nu toe waren in het Besluit
klachtbehandeling raad voor de kinderbescherming (Stb. 1996, 330) de
regels ter zake van de behandeling van klachten bij de raad voor de
kinderbescherming opgenomen. De regels zagen zowel op de interne
behandeling van klachten door een directeur van de raad, als op de
externe behandeling van klachten door een onafhankelijke externe
klachtencommissie en waren opgenomen in een afzonderlijke algemene
maatregel van bestuur. Bij de wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk
Wetboek (BW) in verband met de reorganisatie van de raden voor de
kinderbescherming in 1996 was voor het klachtbesluit een zelfstandige
wettelijke grondslag in het leven geroepen (artikel 1:239, vijfde lid,
BW).Op 1 juli 1999 is hoofdstuk 9 van de Awb inzake
klachtbehandeling (Stb. 1999, 214) in werking getreden. Dit hoofdstuk
bevat een regeling inzake de interne behandeling van klachten door een
bestuursorgaan over gedragingen die onder zijn verantwoordelijkheid
vallen. De regeling bevat minimumeisen waaraan elke procedure van
klachtbehandeling door een bestuursorgaan moet voldoen en heeft in
hoofdzaak een dwingendrechtelijk karakter. De raad voor de
kinderbescherming is – als orgaan van het Ministerie van
Justitie dat bij wet is ingesteld – een bestuursorgaan in
de zin van de Awb, en valt als zodanig onder de werking van hoofdstuk 9
Awb.De invoering van de interne klachtenregeling van
hoofdstuk 9 leidt ertoe dat een bestuursorgaan verplicht is klachten
met toepassing van dit hoofdstuk te behandelen. Dit betekent dat een
eigen klachtenregeling achterwege kan blijven, of dat bestaande
klachtenregelingen kunnen worden ingetrokken dan wel aangepast dienen
te worden voor zover zij regelen hetgeen reeds in de Awb is geregeld.
Vorenstaande heeft tot gevolg, dat de (interne) regeling voor de
behandeling van klachten door de raad zelf, zoals deze in het Besluit
klachtbehandeling raad voor de kinderbescherming was opgenomen, kan
vervallen.Op 15 maart 2005 is het extern klachtrecht
(neergelegd in titel 9.2 van de Awb) in werking getreden. Met de Wet
extern klachtrecht, die voorziet in een aanvulling van de Awb met een
regeling over de behandeling van klachten over bestuursorganen door een
ombudsman, is beoogd te komen tot een eenvormige regeling voor de
externe klachtbehandeling en een landelijk dekkend stelsel van
onafhankelijke klachtinstanties. Aan de regeling ligt de gedachte ten
grondslag dat alle decentrale overheden moeten beschikken over een
externe klachtvoorziening. Dit kan de Nationale ombudsman zijn of een
eigen ombudsman of -commissie die voldoet aan de eisen die titel 9.2
daaraan stelt.Deze regeling voorziet, zoals in de inleiding
is aangegeven, in een eigen externe klachtvoorziening voor klachten
over gedragingen van medewerkers van de raad voor de kinderbescherming.
Op grond van titel 9.2 Awb heeft de klager tevens de mogelijkheid een
klacht in te dienen bij de Nationale ombudsman. Wanneer een klacht in
behandeling is bij de externe klachtencommissie of door deze is
afgedaan, is de Nationale ombudsman bevoegd, maar niet verplicht om een
onderzoek in te stellen naar de klacht (artikel 9:23, sub m,
Awb).3. Opbouw
besluitIn (de hoofdstukken 1 en 2 van) dit
besluit is zoveel mogelijk aangesloten bij de bepalingen van de Wet
extern klachtrecht. In de artikelsgewijze toelichting wordt nader
ingegaan op een aantal verschillen tussen de oude en de nieuwe
regeling. De bepalingen in hoofdstuk 3 van het onderhavige besluit
inzake de klachtencommissies komen in grote lijnen overeen met de oude
regeling.ArtikelsgewijsArtikel 2Artikel 2 kent aan een ieder het recht toe bij de externe
klachtencommissie van de raad een klacht in te dienen over de wijze
waarop een medewerker van de raad zich in een concrete situatie heeft
gedragen. Deze gedraging kan zich richten tegen de klager zelf, maar
iemand kan ook een klacht indienen over de wijze waarop een medewerker
zich jegens iemand anders heeft gedragen. Deze klachtmogelijkheid is
ruimer dan onder de oude klachtregeling omdat is aangesloten bij de Awb
(artikel 9:18, eerste lid). In de oude regeling was de groep
klachtgerechtigden beperkt tot belanghebbenden en informanten en diende
de klacht een gedraging jegens de klager zelf te betreffen. De klager
moet ook in de nieuwe regeling wel enig belang bij zijn klacht hebben.
Indien naar het oordeel van de klachtencommissie het belang van de
klager bij de klacht kennelijk onvoldoende is, dan is de
klachtencommissie niet verplicht de klacht te behandelen (artikel 7,
eerste lid, sub c).Klachten moeten betrekking hebben op de
wijze waarop een medewerker van de raad zich in een bepaalde
aangelegenheid heeft gedragen. Onder een gedraging valt elk handelen of
nalaten. Algemene klachten of wensen over het beleid van de raad hebben
geen betrekking op de wijze waarop de raad zich in een bepaalde
aangelegenheid heeft gedragen en vallen dus niet onder de reikwijdte
van de klachtenregeling. Ook kan onder een gedraging worden verstaan de
wijze waarop door de raad de beslissing is genomen om een zaak niet in
onderzoek te nemen zoals bijvoorbeeld na een zorgmelding door het
bureau jeugdzorg (zie ook artikel 9, tweede lid, wet op de jeugdzorg).
Tevens kan een klacht worden ingediend over de wijze waarop de raad tot
het oordeel is gekomen dat het niet noodzakelijk is om verzoek tot een
verderstrekkende maatregel (ontheffing, ontzetting) in te dienen. Ook
het bureau jeugdzorg dat de ondertoezichtstelling uitvoert kan een
zodanige klacht indienen.Een klacht moet schriftelijk bij de
klachtencommissie worden ingediend. Artikel 5 bevat de vereisten
waaraan een klaagschrift dient te voldoen.Artikel 3Alvorens een klacht kan worden voorgelegd aan de
klachtencommissie moet de klager zijn klacht eerst aan de raad zelf
hebben voorgelegd. Indien de klager zijn klacht rechtstreeks bij de
klachtencommissie indient, dan dient de klachtencommissie deze klacht
over te dragen aan de raad. Indien de klacht gericht is tegen een
gedraging van de algemeen directeur dan moet de klacht worden
doorgezonden aan de Minister van Justitie (zie tevens de toelichting
bij artikel 6).Het tweede lid regelt deze doorzendplicht. De
doorzendplicht is niet van toepassing indien de klacht betrekking heeft
op de wijze waarop de klacht door de raad is behandeld omdat in dat
geval de klager de klacht rechtstreeks aan de klachtencommissie kan
voorleggen (uitzondering van het eerste lid). Ook is de doorzendplicht
niet van toepassing indien de klager heeft aangegeven (bijvoorbeeld in
zijn klaagschrift) dat het klaagschrift aan hem dient te worden
teruggezonden indien de klachtencommissie van mening is dat er nog een
mogelijkheid is om de klacht bij de raad of de Minister van Justitie in
te dienen.Van belang bij deze doorzendplicht is dat in
verband met eventuele ontvankelijkheidsvragen het tijdstip van
ontvangst bij de klachtencommissie wordt vastgelegd. Het tijdstip
waarop het klaagschrift door de klachtencommissie is ontvangen, is
bepalend voor de vraag of de klacht tijdig bij de raad of de minister
is ingediend.Artikel
4Ingevolge het eerste lid kan de klager
zijn klaagschrift tot zes weken na de beslissing van de raad bij de
klachtencommissie indienen. Ook kan een klager een klacht bij de
klachtencommissie indienen indien de afdoeningstermijn is
verstreken en er door de raad geen beslissing op de klacht is genomen.
De raad blijft in dat geval verplicht om het klaagschrift verder te
behandelen (zie kamerstukken II 1997/98, 25 837, nr. 3, p. 21). Deze
termijn is korter dan de termijn genoemd in artikel 9:24 Awb, maar
gelijk aan de termijn in de klachtenregeling zoals deze tot
inwerkingtreding van dit besluit van toepassing was. De korte termijn
is ingegeven door de bijzondere aard van de klachten (emotioneel
beladen) waarvan het belangrijk is dat de behandeling relatief kort
nadien plaatsvindt. De termijn is in de praktijk ook niet bezwaarlijk
gebleken. Klachten worden vanwege het overschrijden van de termijn
zelden niet-ontvankelijk verklaard. Daarbij komt dat op grond het
eerste lid een klacht alsnog in behandeling genomen kan worden indien
niet redelijkerwijs kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is
geweest.Als zorgvuldigheidsvereiste legt het tweede lid vast
dat de ontvangst van een klaagschrift door de klachtencommissie zo
spoedig mogelijk schriftelijk moet worden bevestigd. In deze
ontvangstbevestiging moet tevens worden vermeld, dat de klager zich bij
de behandeling van de klacht kan doen bijstaan door een raadsman of een
vertrouwenspersoon.De rechter die beslist over een zaak,
waarmee de klacht verband houdt, dient op de hoogte te zijn van het
indienen van een klacht bij de raad. Om die reden verplicht het derde
lid de raad dan ook na ontvangst van bericht door de klachtencommissie
de rechter hiervan zo spoedig mogelijk schriftelijk in kennis te
stellen. Dezelfde verplichting rust op de raad indien er door de
klachtencommissie op de klacht is beslist (artikel 13, vierde
lid).Artikel
5Dit artikel komt overeen met artikel 9:28
Awb. Het eerste lid bepaalt aan welke vereisten een klaagschrift
tenminste moet voldoen. Zo dient een klaagschrift naast de naam en het
adres van de klager, de dagtekening en de omschrijving van de gedraging
waartegen de klacht is gericht tevens te bevatten, een aanduiding van
de medewerker van de raad die zich aldus heeft gedragen en van degene
jegens wie de gedraging heeft plaatsgevonden indien deze de klager niet
is, de gronden van het klaagschrift, de wijze waarop de klacht bij de
raad is ingediend, zo mogelijk de beslissing van de raad op de klacht
en de eventuele conclusies die de raad aan de beslissing heeft
verbonden.Ook in de procedure bij de klachtencommissie moet
de klager zorgdragen voor een vertaling van het klaagschrift als dit in
een vreemde taal is gesteld en een vertaling voor een goede behandeling
van de klacht noodzakelijk is (tweede lid).In het derde lid
is vastgelegd dat de klachtencommissie, voordat zij beslist dat zij de
klacht niet in behandeling neemt omdat het klaagschrift niet aan de
gestelde eisen voldoet, eerst de klager de gelegenheid biedt het
verzuim te herstellen. De klachtencommissie zal zich moeten beraden op
de vraag of het verzuim zodanig is dat zij herstel daarvan noodzakelijk
acht voor de verdere behandeling. Ingevolge artikel 7, eerste lid, sub
a, is de klachtencommissie immers niet verplicht maar wel bevoegd de
klacht in behandeling te nemen wanneer niet aan de vereisten van
artikel 5 is voldaan. De klachtencommissie heeft dus de mogelijkheid om
een vormgebrek te passeren. Alleen indien zij overweegt een onvolledig
klaagschrift niet in behandeling te nemen omdat niet aan alle
vormvereisten is voldaan, moet zij op grond van het vierde lid van
artikel 5 de klager eerst de gelegenheid geven het verzuim te
herstellen.Artikel
6Ingevolge artikel 4, tweede lid van het
Besluit klachtbehandeling raad voor de kinderbescherming kon de klager
zich direct tot de klachtencommissie wenden indien de klacht betrekking
had op een gedraging van de directeur of van de algemeen directeur.
Hiermee werd echter niet (meer) voldaan aan het in titel 9.1 van de Awb
neergelegde uitgangspunt, dat een klacht eerst intern binnen een
bestuursorgaan moet worden behandeld alvorens deze aan een externe
klachteninstantie kan worden voorgelegd. De interne regeling van de
raad is op dit punt dan ook aangepast, in die zin dat een klacht over
een gedraging van een directeur dient te worden voorgelegd aan de
algemeen directeur van de raad. Een klacht tegen een gedraging van de
algemeen directeur moet worden ingediend bij de Minister van Justitie,
die de klacht namens hem kan laten afdoen. De minister onderzoekt de
klacht en stelt de klager en de algemeen directeur schriftelijk op de
hoogte van zijn bevindingen van het onderzoek naar de klacht en zijn
oordeel daarover. Het ligt in die gevallen niet voor de hand dat de
klacht daarna alsnog aan de klachtencommissie kan worden voorgelegd.
Derhalve is in artikel 6 bepaald dat de klachtencommissie niet bevoegd
is deze klachten jegens de algemeen directeur te behandelen. Het staat
de klager vrij na het onderzoek van de klacht door de minister aan de
Nationale ombudsman te verzoeken een onderzoek naar zijn klacht in te
stellen (zie ook algemeen deel van de toelichting).Artikel 7Dit
artikel bevat een limitatieve opsomming van in totaal zeven gronden
waarop de klachtencommissie kan besluiten om een klacht niet te
behandelen. Op grond van dit artikel vervalt alleen de verplichting tot
klachtbehandeling, de bevoegdheid van de klachtencommissie blijft
bestaan. Het bepaalde onder sub a tot en met d, komt overeen met
artikel 9:23, sub a tot en met d, Awb.De verplichting tot
klachtenbehandeling vervalt bijvoorbeeld als het klaagschrift niet
voldoet aan de vereisten van artikel 5 (sub a) of als de klager een
ander is dan degene jegens wie de gedraging heeft plaatsgevonden (sub
d). Ook is de klachtencommissie bijvoorbeeld niet verplicht een klacht
te behandelen indien het belang van de klager dan wel het gewicht van
de gedraging kennelijk onvoldoende is; de zogenoemde bagatelzaken (sub
c). Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen, indien een klacht door de raad
gegrond is verklaard en er aan de klachten van klager naar behoren
tegemoet is gekomen. Ondanks het feit dat de klachtencommissie bij deze
grond een zekere beoordelingsruimte heeft, mag de klachtencommissie
niet lichtvaardig besluiten om een klacht op deze grond niet in
behandeling te nemen. In ieder geval zal een dergelijke beslissing goed
gemotiveerd moeten worden.In de onderdelen e en f wordt in
aansluiting op art. 9:22 en 9:23 Awb de samenloop van de
klachtprocedure met bezwaar en beroep geregeld: een belanghebbende kan
tegen een gedraging van de raad die tevens een besluit is zowel opkomen
via het indienen van een klacht als via het maken van bezwaar.
Afhankelijk van de bedoeling van de klager vindt behandeling plaats als
bezwaarschrift, als klaagschrift of als bezwaarschrift en klaagschrift.
Het is echter niet de bedoeling dat de klachtprocedure oneigenlijk
wordt gebruikt door personen die te laat zijn met het indienen van een
bezwaarschrift. De samenloopregeling is eenvoudiger dan het bepaalde in
de artikelen 9:22 en 9:23 Awb. Dit is mogelijk omdat samenloop bijna
nooit voorkomt. De raad neemt slechts een besluit in de zin van de
Algemene wet bestuursrecht bij inzage en afgifte van een dossier en
afgifte van een verklaring van geen bezwaar aan aspirant-pleegouders.
In die gevallen dat samenloop voorkomt, kan de klachtencommissie
beoordelen of de klacht in behandeling wordt genomen.Ook
indien de klacht kennelijk ongegrond is, is de klachtencommissie niet
verplicht de klacht te behandelen (sub b). Van een kennelijk ongegronde
klacht is sprake wanneer uit het klaagschrift zelf blijkt dat de
klachten van de klager ongegrond zijn en er redelijkerwijs geen twijfel
mogelijk is over die conclusie. Deze grond dient restrictief te worden
toegepast.De onderdelen g en h komen overeen met de
onderdelen h en i van artikel 9:23 Awb. Uit onderdeel g volgt dat de
klachtencommissie niet verplicht is de klacht te behandelen als niet
eerst intern is geklaagd en op grond van onderdeel h hoeft de
klachtencommissie zich niet tweemaal over dezelfde klacht te
buigen.Artikel
8Als een klacht op grond van artikel 6 of
7 niet wordt behandeld, moet de klachtencommissie ingevolge dit artikel
de klager hiervan zo spoedig mogelijk schriftelijk en gemotiveerd in
kennis stellen. Daarbij moet de klachtencommissie de klager tevens
wijzen op de klachtmogelijkheid bij de Nationale ombudsman. De eerste
volzin van dit artikel komt overeen met artikel 9:25, eerste lid,
Awb.Artikel
9Het is niet altijd nodig de volle
klachtencommissie (bestaande uit drie leden) over een klacht te laten
beslissen. Derhalve is in het eerste lid van dit artikel vastgelegd,
dat de volle klachtencommissie kan bepalen dat indien een klacht van
eenvoudige aard is, de voorzitter van de klachtencommissie deze klacht
zelfstandig kan afdoen. De voorzitter dient de klacht dan wel volgens
de gebruikelijke procedure te behandelen (conform de artikelen 10 tot
en met 13).De voorzitter kan de behandeling van de klacht te
allen tijde weer terug verwijzen naar de volle klachtencommissie. Dit
kan zich bijvoorbeeld voordoen in zaken die ingewikkelder blijken te
zijn dan in eerste instantie werd gedacht. Van deze verwijzing worden
de klager en de aangeklaagde schriftelijk door de klachtencommissie op
de hoogte gesteld.Artikel
10Dit artikel regelt het recht van de
klager, degene op wiens gedrag gedraging betrekking heeft alsmede de
raad om zijn zienswijze naar voren te brengen. Hieronder valt ook het
hoorrecht. Indien de klager, degene op wiens gedrag gedraging
betrekking heeft of de raad mondeling zijn zienswijze wil geven, is de
klachtencommissie verplicht om deze personen te horen. De raad is aan
het eerste lid toegevoegd, omdat het van belang is dat degene die de
klacht in eerste instantie bij de raad heeft behandeld ook uitleg kan
geven over zijn beslissing. Desgewenst kunnen de klager en de
aangeklaagde bij de behandeling van de klacht door de klachtencommissie
zich laten bijstaan door een raadsman of een vertrouwenspersoon.De klachtencommissie hoeft de klager niet te horen indien de klacht
kennelijk niet ontvankelijk of kennelijk ongegrond is dan wel indien de
klager uitdrukkelijk heeft verklaard geen gebruik te willen maken van
het recht te worden gehoord. Daarnaast kan de klager schriftelijk en/of
mondeling (ook telefonisch) laten weten dat hij afziet van zijn recht
om gehoord te worden. Bij twijfel over de wil van de klager moet hij
altijd worden gehoord.Het horen van betrokkenen door de
klachtencommissie zal in de meeste gevallen plaatsvinden tijdens een
hoorzitting. Of ook anderen dan de klager, de aangeklaagde, de raad en
een raadsman of vertrouwenspersoon tijdens deze zitting aanwezig mogen
zijn, is ter beoordeling van de voorzitter van de
klachtencommissie.Artikel
11Dit artikel is ontleend aan artikel
9:31, derde tot en met het zesde lid. Bij de beoordeling van een klacht
dient de klachtencommissie te beschikken over de relevante stukken die
op de klacht betrekking hebben en over voldoende informatie. Om die
reden bepaalt het eerste lid dat de klachtencommissie kan verzoeken
bepaalde stukken te overleggen. Tevens is in dit lid bepaald dat de
klachtencommissie ook bij andere personen mondeling of schriftelijk
inlichtingen kan inwinnen. Hierbij kan worden gedacht aan andere
medewerkers van de raad of medewerkers van andere instanties zoals het
bureau jeugdzorg of het advies- en meldpunt kindermishandeling. Degene
aan wie dit wordt gevraagd is verplicht deze stukken of informatie te
geven tenzij gewichtige redenen zich hiertegen verzetten (tweede tot en
met vierde lid).Op dezelfde grond (gewichtige redenen
verzetten zich) kan degene die de inlichtingen of stukken verstrekt,
mededelen dat slechts de klachtencommissie deze informatie mag
gebruiken en niet andere belanghebbenden zoals bijvoorbeeld de klager.
In die gevallen kan de voorzitter, hoewel de klager in beginsel recht
heeft op inzage van de stukken, inzage of afschrift weigeren op grond
van de artikelen 10 en 11 van de Wet openbaarheid van
bestuur.Artikel
12De klachtencommissie moet de klacht in
beginsel binnen zes weken of – indien betrokkenen over de
klacht moeten worden gehoord – binnen tien weken na
ontvangst van de klacht afhandelen. In de praktijk bleek het niet
mogelijk om binnen de in het artikel 6, derde lid, van het Besluit
klachtbehandeling raad voor de kinderbescherming opgenomen termijn van
zes weken te beslissen als betrokkenen door de klachtencommissie over
de klacht moesten worden gehoord. Derhalve wordt in het onderhavige
besluit de termijn in die gevallen verlengd tot tien weken. Dit
betekent, dat de klachtencommissie een klacht in beginsel wel binnen de
termijn van zes weken moet afhandelen indien zij de klacht kennelijk
als niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond oordeelt.Ingevolge het tweede lid kan de klachtencommissie de afhandeling
van de klacht voor ten hoogste vier weken verdagen. Dit kan zich
bijvoorbeeld voordoen indien de klachtencommissie het inwinnen van
nadere informatie wenselijk acht. Van deze verdaging moet de
klachtencommissie de klager, degene op wiens gedraging de klacht
betrekking heeft en de raad schriftelijk op de hoogte
stellen.Artikel
13De klachtencommissie is verplicht om na
het afsluiten van het onderzoek de klager en degene op wiens gedraging
de klacht betrekking heeft schriftelijk en gemotiveerd in kennis te
stellen van de feiten die tijdens het klachtonderzoek zijn komen vast
te staan. Tevens moet de beslissing van de klachtencommissie op de
klacht een oordeel over de klacht bevatten. Dit betekent dat een
gegrond- dan wel ongegrondverklaring moet worden uitgesproken. Ook moet
de klager er volledigheidshalve in de beslissing op worden gewezen dat
hij, indien hij zich niet kan vinden in de beslissing van de
klachtencommissie zijn klacht kan voorleggen aan de Nationale
ombudsman. Hierbij moet worden opgemerkt, dat het ter beoordeling aan
de Nationale ombudsman is of hij het verzoek in onderzoek neemt.
Ingevolge artikel 9:23, onder m, Awb is de Nationale ombudsman namelijk
niet verplicht een dergelijk verzoek in behandeling te nemen.Ingevolge het derde lid deelt de raad binnen vier weken na
ontvangst van de bevindingen en het oordeel van de klachtencommissie
aan de klager mee of en zo ja, welke gevolgen aan de gegrond verklaarde
klachten binnen de organisatie worden verbonden. Over deze mededeling
kan niet opnieuw een klacht bij de klachtencommissie worden ingediend
op grond van artikel 7, eerste lid, onder g. Wel staat de mogelijkheid
open deze klacht aan de Nationale ombudsman voor te leggen.Het vierde lid geeft aan wanneer de rechter inhoudelijk in kennis
gesteld dient te worden van de beslissing op de klacht. Tijdens de
behandeling van de klacht zal hierover met de klager moeten worden
gesproken, zodat de klager kan aangeven of hij de inhoud van de
beslissing op de klacht buiten de gerechtelijke procedure wenst te
houden.Artikel
14Artikel 14 verplicht de raad tot
registratie en jaarlijkse publicatie van schriftelijk ingediende
klachten bij de raad en de klachtencommissies. Hiermee wordt
aangesloten bij artikel 9:12a van de Awb. Deze bepaling verplicht
echter niet tot registratie en publicatie van het onderzoek naar de
klacht en van de conclusies die het bestuursorgaan daaraan heeft
verbonden. In afwijking van artikel 9:12a Awb wordt het in het kader
van de versterking van het leerproces voor en van de transparantie van
de raad toch wenselijk geacht ook de bevindingen en het oordeel over de
klacht en de gevolgen die de raad daaraan heeft verbonden te
registreren en te publiceren. Artikel 14 is dan ook in die zin
aangevuld.Artikelen 15 tot
en met 18In deze artikelen worden de
samenstelling, de benoeming en ontslag, de werkwijze en de vergoeding
van de (voorzitter, leden en de secretaris van de) klachtencommissie
geregeld. Deze artikelen komen in grote mate overeen met de betreffende
bepalingen in het Besluit klachtbehandeling raad voor de
kinderbescherming. Op een aantal punten wijken de bepalingen van de
oude regeling af. Deze wijzigingen zijn voor een deel (technische)
aanpassingen als gevolg van gewijzigde wetgeving, zoals de Wet op de
jeugdzorg en de Wet dualisering provinciebestuur en de reorganisatie
van de raad (zie Organisatiebesluit raad voor de kinderbescherming
2006). Tevens zijn wijzigingen in de regeling gewenst met het oog op de
mogelijkheid leden en secretarissen flexibeler bij de klachtbehandeling
te kunnen in zetten. Tevens is aan het derde lid van artikel 15
toegevoegd dat een voormalige medewerker van de raad niet eerder tot
lid van een klachtencommissie kan worden benoemd dan nadat het tijdstip
waarop zijn dienstverband bij de raad is beëindigd ten minste
drie jaar is verstreken.Artikel 20Op
grond van dit artikel blijven de huidige leden van de
klachtencommissies zitting houden voor de duur van hun benoeming. Dit
betekent dat de huidige benoemingstermijn doorloopt. Als deze termijn
is verstreken dan kunnen de leden – indien zij daarvoor
opteren en dit op grond van artikel 15, vijfde lid, mogelijk
is – voor een termijn van zes jaar worden
herbenoemd.Artikel
21In dit artikel is een overgangsbepaling
opgenomen die bepaalt dat klaagschriften die voor de inwerkingtreding
van deze regeling zijn ontvangen, worden behandeld met toepassing van
de oude regeling. Het is niet wenselijk dat op de behandeling van de
klachten die reeds zijn ingediend de nieuwe regeling van toepassing is.
Dit kan mogelijk tot verwarring bij de klager
leiden.De
Minister van
Justitie, J.
P.
H. DonnerXHistnootHet advies van de
Raad van State wordt niet openbaar gemaakt op grond van artikel 25a,
vijfde lid j° vierde lid, onder b van de Wet op de Raad van
State, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat. 
 
 Naar boven

 

Permanente linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2006-402.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl