Fiscale behandeling pensioenen; Verslag algemeen overleg over fiscale behandeling van pensioenen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24328, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24328 nr. 2

21-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24328Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 328Fiscale behandeling pensioenennr. 2VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 21 mei 1996De vaste commissie voor Financiën1 en
de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid2 hebben op 18 april 1996 overleg gevoerd met staatssecretaris Vermeend
van Financiën en staatssecretaris Linschoten van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
over de fiscale behandeling van pensioenen (24 328, nr. 1
en Fin-96-12).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van der Ploeg (PvdA) oordeelde op hoofdlijnen gunstig
over de inhoud van de rapportage van de werkgroep-Witteveen. Wel bevreemdde
het hem dat dit rapport voorafgaand aan de toegezegde nota over de toekomst
van het pensioenstelsel wordt besproken. Wanneer komt die nota? Voor de zomer
moet die er in ieder geval zijn. Uit de vele reacties op de rapportage van
de werkgroep maakte hij op dat daarin vervatte voorstellen tot flexibilisering
van het pensioenstelsel kennelijk niet ver genoeg gaan. Hoe gewenst is vergroting
van de flexibiliteit eigenlijk? Is het bijvoorbeeld interessant om bovenmodale
werknemers de keuze te laten voor een iets lager pensioen of iets
langer doorwerken en de opbrengst daarvan te gebruiken voor een sabbatsverlof,
een WAO-aanvulling of andere sociale voorzieningen? Hoe redelijk is de wens
van Unilever om de 2%-norm te zien als een gemiddelde over de totale opbouwperiode,
afgezet tegen de wens om tegen acceptabele kosten de VUT door een flexibel
pensioen te vervangen? Krijgt een werknemer die gedurende 40 jaar 2% pensioen
per jaar opbouwt een pensioen van 80% van zijn eindloon, of is 70% het maximum
op de pensioenrichtleeftijd? Is een 2%-norm niet te laag voor late starters
op de arbeidsmarkt, zoals herintredende vrouwen? Waarom geen hogere norm,
met een absolute grens van 70% op de pensioenrichtleeftijd? Om budgettaire
redenen had hij bezwaar tegen het betrekken van bijvoorbeeld een auto van
de zaak bij de berekening van de pensioengrondslag.De heer Van der Ploeg vroeg een schriftelijke reactie op voorstellen van
de Stichting van de arbeid. Moet er een aparte regeling voor directeur-grootaandeelhouders
(DGA's) komen, om onnodige beperking van bestaande pensioenregelingen te voorkomen?
Hoe dan ook moet flexibilisering bedoeld zijn voor de gewone werknemer en
mag het geen nieuwe mogelijkheden openen om belasting te vermijden. Waarom
mag de tijd dat iemand in het buitenland is gedetacheerd, niet worden meegeteld
in de pensioenopbouw? Welk ander dan budgettair bezwaar is er tegen het combineren
van een pensioenleeftijd van 65 jaar met een TOP-regeling?De heer Van der Ploeg miste inzicht in het totale budgettaire beslag van
de aanbevelingen uit het rapport-Witteveen. Uitgangspunt is budgettaire neutraliteit
van de totale operatie. Van grondslagversmalling of grote belastinglekken
mag geen sprake zijn. Kunnen bewindslieden het budgettair beslag van het rapport
kwantitatief onderbouwen? Onduidelijkheid is er ook over de fiscale begeleiding
van de overgang van VUT-regelingen naar prepensioenregelingen. Om ouderen
te activeren en de rampzalige uitstoot van oudere werknemers te keren, zou
het logisch zijn om deeltijd- en prepensioen te stimuleren door de VUT minder
fiscaal te begeleiden. Uit de stukken blijkt dat echter niet. Door sommigen
wordt de stelling verdedigd dat er geen discriminatie mag zijn tussen overgangsregelingen
voor omzetting van VUT in prepensioen enerzijds en invoering van nieuwe regelingen
voor prepensioen anderzijds. Hoe denken bewindslieden in dit licht over het
voorstel van de Stichting van de arbeid om na 1 september 2005 het overgangsrecht
voor prepensioenregelingen definitief te maken?Vele klachten zijn ontvangen over aanbeveling 7 om in iedere pensioenregeling
een pensioenrichtleeftijd tussen minimaal 60 jaar en maximaal 65 jaar op te
nemen. Dit zou indruisen tegen bestaande pensioenregelingen in sectoren met
slijtende beroepen. De heer Van der Ploeg zag hierin geen aanleiding tot algemene
verlaging van de pensioenrichtleeftijd, maar vroeg wel of de in dit verband
gestelde overgangstermijn lang genoeg is. Wat houdt aanbeveling 23 precies
in? Wordt hiermee getornd aan regels voor het algemeen verbindend verklaren?Mevrouw Schimmel (D66) zag het rapport-Witteveen mede als een
gevolg van de in 1994 aanvaarde motie-Groenman, die constateerde dat fiscale
grenzen en andere wettelijke belemmeringen hinderlijk zijn voor de flexibilisering
van pensioenregelingen en de regering verzocht zo spoedig mogelijk nieuwe
fiscale criteria op te stellen. Het rapport-Witteveen biedt voldoende ruimte
voor individualisering. Zo kan nabestaandenpensioen worden omgezet in ouderdomspensioen,
waarbij de maximale hoogte van laatstgenoemd pensioen mag worden overschreden
zonder het bovenmatig te doen zijn. Aan vrijwillige, individuele extra stortingen
kleven echter nog onduidelijkheden en beperkingen. Uit de vele reacties maakte
zij op dat de flexibilisering er in het rapport minder goed van afkomt. Overeenkomsten
tussen sociale partners over flexibilisering van pensioenregelingen
blijken niet altijd in de aanbevelingen van de werkgroep te passen. Vooral
betreft het dan de systematiek van de prepensionering. Wijzen de reacties
van diverse pensioenfondsen erop dat men af wil van VUT-regelingen? Er komen
nu drie regimes: een fiscaal liberaal VUT-regime, een minder fiscaal liberaal
prepensioen-overgangsregime en een weliswaar versoepeld, maar toch duidelijk
strakker fiscaal regime voor pensioenregelingen. Zo'n fiscale bevoordeling
van het VUT-regime past niet omdat het sociale partners kan weerhouden van
het afschaffen ervan. Moet er geen tijdshorizon in de VUT-regelingen komen?
Het regime voor prepensioenregelingen moet ook van toepassing kunnen worden
in arbeidsorganisaties die thans geen VUT-regeling kennen, maar die wel een
prepensioenregeling willen invoeren of al hebben ingevoerd. Verder moet het
overgangsrecht voor prepensioenregelingen na 1 september 2005 worden gecontinueerd.Door in middenloonregelingen en beschikbare-premieregelingen de fiscaal
acceptabele pensioenaanwas leeftijdsafhankelijk te maken, worden ten onrechte
extra complicaties opgeworpen, terwijl juist dit soort regelingen (waarvoor
toenemende belangstelling bestaat) zich goed leent voor flexibilisering en
individualisering. Complicaties ontstaan als volledig rekening wordt gehouden
met elementen als salaris, carrière, inflatie, AOW en diensttijd. Daarom
pleitte mevrouw Schimmel ervoor om alleen uitgangspunten voor een vergelijking
vast te leggen. Zij betreurde het dat in het rapport niet de eindloonformule
ter discussie is gesteld. Niet omdat deze formule te duur zou zijn, maar omdat
veel van de gesignaleerde complicaties daaruit voortvloeien. Welk verband
is er tussen het verschijnen van het rapport-Witteveen en de daarop volgende
uitspraak van de minister van Financiën dat 70% van het eindloon als
pensioen te hoog is? Woedt in het kabinet een discussie over het ambitieniveau
en zo ja, in welke richting gaat die? Komt het kabinet met een standpunt hierover
in de toegezegde pensioennota?Waarom gaat het rapport-Witteveen uit van een maximale opbouwnorm van
2%, zo vroeg mevrouw Schimmel. Waarom is niet per regeling en per deelnemer
uitgegaan van 2% als gemiddelde over de totale diensttijd? Waarom is een omweg
via inkoop over verstreken jaren nodig? Regels voor actuariële herrekeningen
lijken soms rigide, bijvoorbeeld bij het opnemen van een vervroegingsmogelijkheid
in een regeling die uitgaat van 70% van het eindloon op een pensioenrichtleeftijd
van 65 jaar. Is een matige reductie toegestaan als het pensioenresultaat binnen
de fiscale grenzen blijft? Waarom is bij doorwerken technische oprenting verplicht
en waarom mogen werkgever en werknemer niet afspreken dat het pensioen niet
wordt verhoogd? Is het toegestaan om als werkgever een betrekkelijk sobere
regeling te bieden en werknemers in staat te stellen deze voor eigen rekening
tot het fiscale maximum te verbeteren? Waarom moet het pensioen ingaan als
100% is bereikt? Men moet toch kunnen doorwerken zonder het pensioen verder
te laten aangroeien of het tot uitkering te laten komen? Zij had er begrip
voor dat per pensioenregeling inkoop van ontbrekend pensioen slechts mogelijk
is voor zover er sprake is van hiaten in de desbetreffende regeling. Ook juichte
zij het toe dat diensttijd elders daarbij mag worden betrokken indien de pensioenaanspraken
over die diensttijd zijn overgedragen aan de pensioeninstelling van de actuele
werkgever. Het zou evenwel gewenst zijn dat in iedere regeling aanvullende
stortingen door werknemer en/of werkgever mogelijk worden gemaakt tot aan
de algemeen geldende fiscale grens. Daarbij zou mede de voor het lijfrenteregime
geldende toets kunnen worden voorgeschreven. Uit de vermelding van het levensjarenbeginsel
in het rapport-Witteveen leidde zij af dat dit nog gehanteerd mag worden.
Is dat ook zo? Betekent de mededeling dat geen ANW-uitkering behoeft te worden
ingebouwd in het nabestaandenpensioen tevens dat na de 65-jarige leeftijd
geen AOW-uitkering behoeft te worden ingebouwd? Wat is in het kader van het
loonbegrip het verschil tussen een wel of niet structureel beschikbaar
gestelde auto? Hoe wordt tegemoetgekomen aan knelpunten in sectoren met snelslijtende
beroepen? Hoever is het kabinet met het wetsvoorstel over de definitie van
pensioentoezeggingen? Zij gaf hoogste prioriteit aan het overeind houden van
de AOW en riep de staatssecretaris op hetzelfde te doen in zijn contacten
met pensioenfondsen over de koppeling tussen de franchise en de AOW. Wanneer
komt de nota over marktwerking in de pensioensector? Wat zijn de inhoudelijke
problemen daarbij en in welke richting wordt gedacht?De heer Terpstra (CDA) vroeg of de pensioennota uitblijft als
gevolg van tegenstellingen tussen de ministeries van Financiën en Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, of de «kruislings paarsgewijze» samenstelling
van beide departementen. Hij ging ervan uit dat sociale partners het primaat
hebben bij de vaststelling van pensioenregelingen. De Staat is in dezen een
volgende partij. Ook het rapport-Witteveen en de betrokken bewindslieden gaan
daarvan uit. Minister Zalm liet recent echter een afwijkend geluid horen.
Wie spreekt in dezen namens het kabinet en welk standpunt huldigt het kabinet
eigenlijk? Delen de bewindslieden het pleidooi voor een apart regime voor
DGA's? Waarom gedoogt de fiscus pensioensystemen waarin niet het pensioen
vaststaat, maar de bijdrage daaraan van de werkgever? Het was hem opgevallen
dat de flexibele pensioneringsregeling die de overheid onlangs met de bonden
overeen is gekomen, aanmerkelijk gunstiger is dan de normen uit het rapport-Witteveen.
Zo kan een doorwerkende ambtenaar meer dan 100% pensioen opbouwen. Mag ervan
worden uitgegaan dat wat de overheid zichzelf als werkgever toestaat, ook
voor de markt geldt? Worden alle aanbevelingen aangepast aan het «akkoord-Dijkstal»?
Mag in het kader van de behandeling van het rapport-Witteveen tevens de beantwoording
worden verwacht op eerder door de heer Reitsma gestelde schriftelijke vragen
over de omzetting van bedrijfsspaarregelingen in pensioenfondsen? Welke gevolgen
heeft het in het rapport-Witteveen neergelegde beleid voor de MKB-sector?
Hij sloot zich aan bij vragen van de Stichting van de arbeid over de 2%-norm
en de relatie tussen prepensioen en de VUT. Ook kreeg hij uit de stukken de
indruk dat het kabinet de VUT op termijn wil afschaffen. In principe steunde
hij dit uitgangspunt, al vermocht hij niet in te zien waarom prepensioen alleen
mogelijk is in gevallen waarin eerder was voorzien in een VUT-regeling. Waarom
is inkoop van oude dienstjaren alleen toegestaan voor zover het diensttijd
bij de bestaande werkgever betreft? Hij sloot zich aan bij de vraag van de
heer Van der Ploeg over het bezwaar tegen het combineren van een pensioenleeftijd
van 65 jaar met een TOP-regeling. Waarom worden pensioentechnisch hindernissen
opgeworpen voor detachering van werknemers in het buitenland?De heer Boogaard (groep-Nijpels) vond dat pensioentechnisch
ten onrechte verschil wordt gemaakt tussen het overlijden van een vrouw of
een man in een relatie. Beide partners dragen immers ieder in hun eigen rol
evenveel bij aan de opbouw van pensioenrechten. Overlijdt de vrouw, dan krijgt
de man een uitkering die incl. AOW kan oplopen tot 70%, maar overlijdt de
man, dan krijgt de vrouw in het gunstigste geval een weduwenpensioen van ongeveer
50%, aangevuld met evt. 70% van de AOW. Pensioenaanspraken van de vrouw worden
door de fiscus gekapitaliseerd volgens de dan voor haar geldende sterftetabel,
waarna alleen daarover successierecht wordt geheven. Overlijdt de vrouw voor
de leeftijd uit haar sterftetabel dan komen ervende kinderen echter niet in
aanmerking voor restitutie van de successierechten. Hoe zien bewindslieden
dit?Positief oordeelde de heer Boogaard over aanbevelingen uit het rapport-Witteveen
die grotere flexibilisering van pensioenregelingen mogelijk maken. Met maximering
van de 2%-norm gaat de commissie echter voorbij aan de gevolgen
daarvan voor bestaande en in ontwikkeling zijnde vroegpensioenregelingen.
Op het eerste gezicht lijkt 2% een verruiming, maar hoe werkt dit uit als
iemand niet 35, maar 40 dienstjaren heeft? Is er dan recht op 80% pensioen?
De ruimte voor flexibiliteit is wel erg beperkt als er niet meer dan twee
uitzonderingen op deze maximalisering mogelijk zijn. De nu bestaande regelingen
voor vroegpensioen zijn vrijwel alle ontstaan door omzetting van VUT-regelingen.
Kern van het probleem is de overschakeling van een systeem met een financieringsachterstand
naar een systeem met een vooraf te financieren pensioentoezegging. Vooral
voor oudere werknemers heeft dit tot gevolg dat in zeer korte tijd vrijwel
de gehele pensioenpot moet worden volgestort. Overgangsregelingen laten dan
ook een versnelde opbouw van het vroegpensioen zien, veelal vanaf de 45-jarige
leeftijd van werknemers. Opbouwpercentages van 1,75 of 2 zijn daarvoor echter
onvoldoende. Wil een werknemer van 45 jaar op zijn zestigste een vroegpensioen
van 70% kunnen genieten, dan is al snel een opbouwpercentage van 4 à
5 nodig. Een bedrijf dat deze verplichting in één keer wil financieren,
kan zich gesteld zien voor een eenmalige dotatie die afhankelijk van het aantal
deelnemers kan oplopen tot 60% van de salarissom van alle werknemers. Dit
soort problemen wordt alleen maar groter omdat de aanbevelingen van het rapport-Witteveen
zo rigide zijn. Zo is slechts voor vijf jaar een overgangsregeling voorzien.
Waarom kunnen lopende VUT-regelingen onder fiscale protectie overschakelen
op het nieuwe stelsel, terwijl het initiatief van het prepensioen fiscaal
dreigt te worden afgestraft? Bestaande en in ontwikkeling zijnde (vroegpensioen)regelingen
moeten minimaal eenzelfde overgangsregeling krijgen als de VUT-regelingen.
Onduidelijk is ook de in de toelichting op aanbeveling 15 aangestipte mogelijkheid
om in de uitkeringsperiode van prepensioen de pensioenopbouw in de basisregeling
voort te zetten. Op het eerste gezicht lijkt dit een verruiming, ware het
niet dat aanbeveling 8 dit uitdrukkelijk uitsluit. Als aanbeveling 15 de overgangsmaatregel
betreft, dan is het toch opmerkelijk dat het daarin niet als zodanig is opgenomen.
Hoe zit dit?Zorgen had de heer Boogaard over de handhaving van de wettelijke verplichtstelling
van bedrijfspensioenfondsen. Deze verplichte solidariteit biedt de pensioenconsument
voordelen boven regelingen van individuele verzekeraars. Zo is de toelating
tot een bedrijfspensioenregeling in principe niet afhankelijk van een keuring
of een gezondheidsverklaring. Ook hanteren bedrijfspensioenfondsen voor iedereen
een doorsneepremie, ongeacht leeftijd of gezondheidstoestand. Dit alles moet
behouden blijven. Aandacht vroeg hij ook voor de indexering van pensioenregelingen.
Vrijwel alle verplichte bedrijfspensioenregelingen zijn welvaarts- of waardevast
geïndexeerd. Hoewel over het indexatiebeleid van individuele verzekeraars
weinig bekend is, mag ervan worden uitgegaan dat zij vanwege de eraan verbonden
kosten slechts een gebrekkige of zelfs geen enkele vorm van indexering kennen.
Snelle evaluatie van de wet-Nypels/Groenman moet hierover duidelijkheid geven.
Verder vroeg hij aandacht voor de specifieke pensioenproblematiek van in het
buitenland werkzame medewerkers van internationals. Ten slotte herinnerde
hij aan herhaalde pleidooien van de heer Linschoten voor verkleining van de
wig. Als pensioenkosten moeten worden opgebracht uit de beschikbare loonruimte,
in plaats van uit de extra bedrijfsreserves, dan heeft dit een substantiële
invloed op de relatie tussen de totale loonkosten en het netto loon. Hoe beoordelen
bewindslieden dit?Mevrouw De Vries (VVD) hoopte duidelijkheid te krijgen over
de reikwijdte van het rapport-Witteveen. Doordat het kabinet direct na het
verschijnen te kennen gaf de inhoud ervan maatschappelijk aanvaardbaar te
vinden en te verwachten dat uitgangspunten direct in wet- en regelgeving kunnen
worden overgenomen, is in de markt verwarring ontstaan. Vreemd
vond zij het dat de werkgroep, na te hebben vastgesteld dat fiscale normering
de maatschappelijke opvattingen niet mag belemmeren, voorstelt ruime normen
vast te stellen waarbinnen politiek en sociale partners de feitelijke grenzen
kunnen vaststellen. Het stellen van grenzen is toch het primaat van de politiek?
Hoewel zij zich kon vinden in de onderbouwing van de 2%-norm zette zij vraagtekens
bij de rigide hantering ervan. Kan dit percentage per regeling en per werknemer
niet als gemiddelde over een totale looptijd worden gehanteerd? Wonderlijk
is het, dat het rapport-Witteveen uitspreekt dat het jarenlang algemeen aanvaarde
opbouwpercentage van 2,33 voor DGA's thans niet meer maatschappelijk aanvaardbaar
is. Zuiverder ware het geweest om in dezen meer de nadruk te leggen op de
wens tot stroomlijning. Aan de bewering dat DGA's er per definitie voortdurend
alleen maar op uit zouden zijn om fiscale grenzen zover mogelijk op te rekken,
hechtte zij geen geloof. Tegen de opbouw van een goed pensioen is geen bezwaar,
zolang men binnen wettelijke regels blijft. Mits structureel, had zij er geen
bezwaar tegen om in de pensioengrondslag rekening te houden met loon in natura
zoals een auto van de zaak. Aandacht vroeg zij voor de problemen die de aanbevelingen
uit het rapport-Witteveen kunnen oproepen voor snel slijtende beroepen. Is
het bestaande bijzondere regime ook voor andere beroepen dan profvoetballers
en wielrenners toe te passen? Ook zou een langere overgangsperiode in acht
kunnen worden genomen.Mevrouw De Vries vond de 70%-norm een goed uitgangspunt voor de pensioenopbouw.
Bijzonder aardig is de gedachte om de uitkeringen gedurende de pensioenperiode
te laten variëren. Het is toe te juichen dat het rapport-Witteveen mensen
de keuze laat om binnen bepaalde grenzen zelf te bepalen wanneer zij willen
stoppen met werk, maar gezien de eraan verbonden actuariële korting is
te betwijfelen of velen gebruik zullen maken van de mogelijkheid om op 55-jarige
leeftijd al te stoppen. Waarom is inkoop van niet-verzekerde dienstjaren beperkt
tot dienstjaren bij de huidige werkgever?Uit de brief van 16 januari jl. begreep mevrouw De Vries dat een werknemer
die op zijn vijfenveertigste twintig jaar pensioen heeft opgebouwd, het restant
van zijn grondslag in vijftien jaar moet opbouwen. Over de hele periode komt
hij dan aan een opbouwpercentage van 4,66. Moet echter geen onderscheid worden
gemaakt tussen de laatste vijftien financieringsjaren en de hele opbouwperiode
over 35 jaar. De oplossing zou kunnen worden gevonden in inkoop van niet verzekerde
dienstjaren. Hoe moet een DGA dit probleem oplossen, want hij mag geen backservice
meer plegen en ook kan hij geen niet-verzekerde dienstjaren bij een vorige
werkgever inkopen.Waarom is het nabestaandenpensioen diensttijdafhankelijk gemaakt? Mag
dit pensioen het maximum overschrijden? Zij ging ervan uit dat het levensjarenbeginsel
nog mag gehanteerd. Wat wordt onder de kring van gerechtigden verstaan in
het geval van een vrijgezel die een eigen bijdrage betaalt voor een nabestaandenpensioen?
Kan de definiëring van de kring ertoe leiden dat de betaalde eigen bijdrage
nooit tot uitkering komt?Voor de omzetting van bestaande VUT-regelingen in flexibele prepensioenregelingen
is een overgangstermijn van tien jaar vastgesteld. Bestaande pensioenregelingen
moeten binnen vijf jaar zijn aangepast. Is verlenging van die termijn noodzakelijk?
Wanneer gaat de overgangsregeling in: op 1 september 1995, of bijvoorbeeld
per 1 mei 1996 bij inwerkingtreding van desbetreffende wetgeving? Wat te doen
met regelingen waarover rond 1 september 1995 de onderhandelingen zijn afgerond? Het antwoord van de bewindsliedenDe staatssecretaris van Financiën zegde toe technische
vragen schriftelijk te zullen beantwoorden. Hij onderstreepte dat van het
begin af aan volstrekt duidelijk is geweest dat uitvoering van de aanbevelingen
uit het rapport-Witteveen budgettair neutraal moet geschieden. De werkgroep
is daar ook van uitgegaan. Ook de regeringsfracties zullen zich hieraan moeten
houden, omdat in het regeerakkoord voor de uitvoering van de aanbevelingen
geen extra ruimte vrij is gemaakt. Onder dit voorbehoud stelde hij zich flexibel
op tegenover de diverse wensen van de Kamer. In het kader van wetsvoorstellen
ter uitvoering van de aanbevelingen zal dieper worden ingegaan op de budgettaire
consequenties. Dat het verschijnen van het rapport in de markt tot enige verwarring
heeft geleid, is begrijpelijk. Terughoudendheid van de Belastingdienst bij
het goedkeuren van nieuwe pensioenregelingen is vooral ingegeven door de signalering
dat soms bewust de grenzen van het toelaatbare worden gezocht. Het is dan
niet vreemd dat de dienst eerst de stellingname van het parlement inzake het
rapport wil afwachten. Dat verwarring zou zijn ontstaan door de stellingname
van het kabinet kon hij zich niet voorstellen, omdat daarin puntsgewijs is
aangegeven wat binnen de bestaande praktijk mogelijk is. Aanpassingen in het
fiscaal begeleidingsregime zijn nodig om in te kunnen spelen op de vraag van
steeds meer werkgevers en werknemers naar flexibeler pensioenregelingen. In
haar dienstverlenende rol in dezen houdt Financiën niet alleen rekening
met maatschappelijke ontwikkelingen, maar ook met het door het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ontwikkelde pensioenbeleid. Gezien het
verloop van recente contacten met vertegenwoordigers van Unilever, alsmede
de ruimte die wordt geboden in het kabinetsstandpunt inzake het rapport-Witteveen,
had hij goede hoop dat de door dit bedrijf gesignaleerde problemen spoedig
kunnen worden opgelost. De Kamer wordt hierover nader geïnformeerd. Het
«Dijkstal-akkoord» zal ook aan de normen van het rapport-Witteveen
kunnen voldoen.De staatssecretaris was bereid in overleg met sociale partners de voors
en tegens van een aparte regeling voor DGA's te bezien. Wel wees hij erop
dat zo'n regeling de nodige (definitie)problemen met zich meebrengt, zoals
de vaststelling van wat nu precies een DGA is. Ook zal moeten worden verdedigd
waarom zo'n aparte regeling per se nodig is. Een regeling met een collectief
karakter is op onderhandelingen tussen werkgevers en werknemers gebaseerd
en heeft dus een zakelijk karakter. Wel moet worden gedefinieerd wat een collectieve
regeling is. De Kamer wordt ook hierover schriftelijk geïnformeerd.In combinatie met het lijfrenteregime zijn de aanbevelingen uit het rapport-Witteveen
adequaat voor het overgrote deel van de pensioenregelingen. Niettemin kon
de staatssecretaris zich voorstellen dat rigide hantering van de 2%-norm leidt
tot beperking van flexibiliteit. Hij zegde dan ook toe, per regeling nader
te bezien waar in de praktijk daadwerkelijk knelpunten optreden als gevolg
van introductie van deze norm. Hantering van de 2%-norm als een gemiddelde
over de totale looptijd van een regeling kan wel degelijk grote budgettaire
gevolgen hebben. Over problemen rond de inkoop van niet-verzekerde dienstjaren
wordt de Kamer schriftelijk geïnformeerd. Pensioenopbouw tot 80% van
het eindloon is mogelijk, hoewel 70% door de werkgroep als uitgangspunt is
gehanteerd. Verder vond hij het voor de hand liggend om rekening te houden
met verwachtingen die in regelingen voor snel slijtende beroepen zijn gewekt.
Verruiming van de overgangsregeling kan een optie zijn. In overleg met betrokkenen
zal worden gezocht naar een bevredigende oplossing. De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zegde
ook schriftelijke beantwoording van technische vragen toe. Hij hoopte dat
op korte termijn in de ministerraad de discussie over de nota marktwerking
en pensioenen kan worden afgerond, zodat deze nog voor de zomer aan de Kamer
kan worden gezonden. Nog daarvoor bereikt de Kamer een wetsvoorstel over de
definitie van pensioentoezeggingen, waarin de 50–50-verdeling bij de
financiering wordt losgelaten en als criterium de afspraken die voortvloeien
uit een arbeidsverhouding worden geïntroduceerd. Werkgevers en werknemers
bepalen in hoge mate de inhoud van pensioenregelingen. Bij de fiscale faciliëring
daarvan is meer aan de orde dan alleen de opvattingen van de overheid over
de pensioenproblematiek. Zo is er een verband tussen de vraag of fiscale faciliëring
moet worden gericht op 70% eindloon, op 60% eindloon of op middenloonsystemen.
Ook is er een relatie met de discussie over het op lange termijn vereiste
sociale stelsel en de relatie tussen de financiering van de oudedagsvoorziening
en aanvullende pensioenregelingen. Hij gaf er sterk de voorkeur aan over dit
soort vragen te discussiëren aan de hand van de pensioennota. De staatssecretaris raadde af om werknemers de keuze te geven om de opbrengst
van een iets lager pensioen of het iets langer doorwerken in te zetten voor
een sabbatsverlof. Als men zo'n faciliteit wil creëren, moet daarbij
geen relatie met pensioenopbouw worden gelegd. De pensioenbestemming zou daarmee
verloren gaan en het fiscale «spaarpotje» zou dan voor andere
doeleinden worden aangewend. Vooralsnog kan het levensjarenbeginsel nog worden
gehanteerd, al maakt wet- en regelgeving op bepaalde terreinen het in stand
houden van hierop gebaseerde regelingen minder aantrekkelijk. Uitgangspunt
is, dat sociale partners zelf voor een systeem kiezen. Verwacht wordt dat
snel resultaten bekend zullen worden van de evaluatie van de wet-Nypels/Groenman.
De mogelijkheid om nabestaandenpensioen om te zetten in oudedagspensioen vormt
een oplossing voor degenen die ontevreden zijn over de definitie van de kring
van gerechtigden in het kader van eerstgenoemd pensioen.De heer Witteveen onderstreepte dat het beslist niet de bedoeling
van de werkgroep is geweest om normen te stellen. De werkgroep heeft zich
slechts ten doel gesteld om het versleten pensioeninstrumentarium zo te herstellen
dat de politiek aan de hand daarvan normen kan stellen en dat het zo efficiënt
mogelijk kan worden gehanteerd. Hij vergeleek sommige reacties op het rapport
met die van een klant die een kleermaker verzoekt om zijn knellende broek
uit te leggen en die (nadat dit is gebeurd) klaagt dat de broek nog meer knelt
dan daarvoor. Dat regelingen soms nog knellen heeft de werkgroep zich gerealiseerd,
maar dat nog zoveel vragen zouden opkomen, was niet verwacht. De werkgroep
heeft er sterk aan gehecht, toe te werken naar een zo uniform mogelijk systeem
voor iedereen. Daarbij is gewerkt vanuit een strikt budgettair-neutrale taakstelling.
Omdat het maken van berekeningen is overgelaten aan het ministerie van Financiën
bevat de rapportage geen uitvoerige budgettaire paragraaf.Tegen het hanteren van de 2%-norm als een gemiddelde over de totale looptijd
van een regeling verzet zich naast budgettaire overwegingen ook de horizontale,
op één bepaald jaar gerichte, loonbelastingtechniek. Nederland
kent geen «individual retirement account», die het mogelijk maakt
om rekening houdend met wat in het verleden is opgebouwd, te bepalen wat in
komende jaren moet worden opgebouwd. Aanbeveling 23 poogt het
pensioenbegrip wat te verruimen en via eigen bijdragen meer individuele keuzes
te bieden.De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,YbemaDe voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,De JongDe griffier van de vaste commissie voor Financiën,Van Overbeeke XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), Terpstra (CDA), Smits
(CDA), Reitsma (CDA), Vlie- genthart (PvdA), Ybema (D66), voorzitter, Schimmel
(D66), Van Gijzel (PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), Hoogervorst
(VVD), ondervoorzitter, Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Voûte-Droste
(VVD), Adelmund (PvdA), Giskes (D66), H.G.J. Kamp (VVD), Zonneveld (CD), Van
Dijke (RPF), Van der Ploeg (PvdA), B. M. de Vries (VVD), Van Zuijlen (PvdA),
Van Walsem (D66) en Ten Hoopen (CDA). Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Van
Hoof (VVD), De Hoop Scheffer (CDA), Van der Linden (CDA), Wolters (CDA), Noorman-den
Uyl (PvdA), Bakker (D66), Jeekel (D66), Van Zijl (PvdA), Liemburg (PvdA),
De Jong (CDA), Rijpstra (VVD), Verkerk (AOV), Rosenmöller (GroenLinks),
Hofstra (VVD), Crone (PvdA), Assen (CDA), M. M. H. Kamp (VVD), Marijnissen
(SP), Leerkes (Unie 55+), Verspaget (PvdA), Hessing (VVD), Van Nieuwenhoven
(PvdA) en Van de Camp (CDA).XNoot2Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Boogaard
(groep-Nijpels), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD) en Van Blerck-Woerdman
(VVD). Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink (CDA), Sterk
(PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina (D66),
Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA),
M. M. H. Kamp (VVD), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66),
J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet
(D66), Hofstra (VVD) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24328-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl