Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Overige fiscale maatregelen 2004); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29035, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

29035 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. en 2. Europese naamloze vennootschap5. en 6. Dwangbevelen per postOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 28 augustus 2003,
no.W06.06.0349/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29035Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 035Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Overige fiscale maatregelen
2004)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 28 augustus
2003 en het nader rapport d.d. 5 september 2003, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Financiën. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 20 augustus 2003, no. 03.003385, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, bij de Raad van
State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van
toelichting houdende wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Overige fiscale
maatregelen 2004).Het voorstel omvat enkele fiscale maatregelen die deel uitmaken van het
Fiscale pakket 2004 maar die niet rechtstreeks samenhangen met de uitwerking
van het Hoofdlijnenakkoord en het aanvullende fiscale pakket. De Raad van
State kan zich met de strekking van het voorstel verenigen, maar plaatst kanttekeningen
bij enkele maatregelen. De Raad adviseert het voorstel en de toelichting op
die punten aan te passen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 20 augustus,
nr. 03.003385 machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 28 augustus, nr. W06.03.0349/IV, bied ik U hierbij
aan.Alvorens in te gaan op het advies van de Raad spreek ik mijn waardering
uit voor zijn spoedige advisering op het wetsvoorstel Overige fiscale maatregelen
2004.1. en 2. Europese naamloze vennootschap1. In de bijlage bij de memorie van toelichting wordt opgemerkt dat voor
een Europese naamloze vennootschap (hierna: SE) met haar statutaire zetel
in Nederland op grond van artikel 9, onderdeel c, sub ii, van de Verordening
van 8 oktober 2001 betreffende het statuut van de Europese vennootschap,
PbEG L 294/1 (hierna: de verordening) de wettelijke voorschriften van
toepassing zijn die gelden voor een naamloze vennootschap die is opgericht
naar Nederlands recht; uit dien hoofde zijn voor de SE geen nadere regelingen
nodig. Artikel 7 van de verordening bepaalt dat de statutaire zetel van een
SE in hetzelfde land gelegen moet zijn als het hoofdbestuur. Aangezien in
het Nederlandse belastingrecht de plaats van de feitelijke leiding van een
vennootschap op grond van de uit artikel 4 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(AWR) voortvloeiende beoordeling doorslaggevend zal zijn, zal een SE met een statutaire zetel in Nederland fiscaal gezien normaliter ook in Nederland
gevestigd zijn. De SE is dan binnenlands vennootschapsbelastingplichtig.Voorgesteld wordt de vestigingsplaatsfictie van artikel 2, vierde lid,
van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb 1969), die luidt dat,
indien de oprichting van een lichaam heeft plaatsgevonden naar Nederlands
recht, voor de toepassing van de Wet Vpb 1969, met uitzondering van enkele
bepalingen, het lichaam steeds geacht wordt in Nederland te zijn gevestigd,
ook van overeenkomstige toepassing te laten zijn op de SE.Dit voorstel komt in strijd met artikel 7 van de verordening omdat na
wijziging van de plaats van feitelijke leiding en statutaire zetel van de
SE, het fiscale regime van de nieuwe vestigingsstaat van toepassing is. Aan
de heffingsbevoegdheid van Nederland is daarmee geheel een einde gekomen.De Raad adviseert de voorgestelde aanvullingen van artikel 2, vierde lid,
Wet Vpb 1969, artikel 4.35 van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001)
en artikel 1, derde lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965 te schrappen.1. Het voorstel om de Europese naamloze vennootschap (SE) onder de vestigingsplaatsficties
in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, de Wet inkomstenbelasting 2001
en de Wet op de dividendbelasting 1965 te brengen vloeit voort uit de gedachte
dat een SE vergelijkbaar is met een NV. Voor een naar Nederlands recht opgerichte
NV gelden de verschillende vestigingsplaatsficties. Uit het oogpunt van een
gelijke behandeling ligt het dan voor de hand om SE's waarvan de oprichting
is beheerst door Nederlands recht, ook onder de vestigingsplaatsficties te
laten vallen. De Raad stelt dat dit voorstel in strijd komt met artikel 7
van de verordening omdat na het verplaatsen van de feitelijke leiding en statutaire
zetel van de SE aan de Nederlandse heffingsbevoegdheid een einde komt en het
fiscale regime van de nieuwe vestigingsstaat van toepassing is.Hierover wil ik opmerken dat artikel 7 van de verordening regelt dat de
statutaire zetel van een SE binnen de EU moet zijn gelegen in de zelfde lidstaat
als waar het hoofdbestuur is gevestigd. Deze verordening geldt – zie
ook overweging 20 bij de verordening – niet voor de fiscaliteit. Belastingheffing
op het gebied van de directe belastingen behoort – afgezien van een
aantal richtlijnen – tot het terrein van de individuele lidstaten (uiteraard
in overeenstemming met het bepaalde in het EG-verdrag). De vestigingsplaatsficties
maken onderdeel uit van de regelgeving op het terrein van de directe belastingen
en hebben thans mede tot doel om het Nederlandse heffingsbelang te waarborgen.
Nu de verordening hieraan niet in de weg staat, is er geen aanleiding om deze
ficties niet van toepassing te laten zijn op de rechtsfiguur van de SE.2. De invoering van de SE is er op gericht belemmeringen voor grensoverschrijdende
ondernemingen weg te nemen. Hiervoor zijn tevens flankerende fiscale maatregelen
noodzakelijk, onder meer regelingen voor de compartimentering en toerekening
van de binnen de Europese Unie behaalde resultaten en voor de verliesverrekening
na zetelverplaatsing. Daarnaast speelt de problematiek van de uiteenlopende
fiscale behandeling van pensioenen en andere oudedagsvoorzieningen in de lidstaten
een rol.De Raad adviseert in de toelichting in te gaan op de wijze waarop deze
belemmeringen op fiscaal terrein zullen worden weggenomen.2. De Raad wijst er op dat de invoering van de SE is gericht op het wegnemen
van belemmeringen voor grensoverschrijdende ondernemingen. Hiervoor zijn tevens
flankerende fiscale maatregelen noodzakelijk, onder meer regelingen voor de
compartimentering en toerekening van de binnen de Europese Unie behaalde resultaten
en voor de verliesverrekening na zetelverplaatsing. Daarnaast speelt de problematiek
van de uiteenlopende fiscale behandeling van pensioenen en andere oudedagsvoorzieningen
in de lidstaten een rol.De Raad wijst terecht op de hierboven weergegeven nog bestaande belemmeringen
op fiscaal terrein. De verordening bevat echter geen regelgeving op fiscaal
gebied. Tussen de lidstaten bestaan derhalve geen afspraken met betrekking
tot het treffen van maatregelen ten aanzien van de door de Raad geconstateerde
belemmeringen.Zoals genoemd in de Memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel
geldt voor de fiscale behandeling van een SE gelet op artikel 9 juncto overweging
20 van de verordening de nationale wetgeving die geldt voor een
NV die is opgericht overeenkomstig het recht van de lidstaat waar de SE haar
statutaire zetel heeft.3. Accijns op sigaretten en rooktabakDe Raad merkt op, dat aanpassing van de accijnstarieven voor sigaretten
en rooktabak plaatsvindt bij wijziging van de kleinhandelsprijs en bij wijziging
van de meest gevraagde prijsklasse. Het is niet uitgesloten dat beide wijzigingen
zich tegelijkertijd voordoen. Voor dat geval is niet voorzien in een samenloopregeling,
hoewel het mogelijk is, dat de uitkomsten verschillend zijn afhankelijk van
de volgorde van de aanpassingen. Aangezien daarenboven een aantal leden van
de artikelen 35a en 36 van de Wet op de accijns inhoudelijk gelijk aan elkaar
is, adviseert de Raad beide artikelen samen te voegen en een samenloopregeling
op te nemen.3. Accijns op sigaretten en rooktabakNaar aanleiding van het voorstel inzake de aanpassing van de tabaksaccijnstarieven
bij wijziging van de meest gevraagde prijsklasse wijst de Raad er op dat er
samenloop kan optreden met een wijziging van de kleinhandelsprijs. Hij adviseert
daarom tot een samenloopbepaling om onduidelijkheden te vermijden.De door de raad gevreesde onduidelijkheden zijn er evenwel niet. De tariefaanpassing
bij een eventuele wijziging van de meest gevraagde prijsklasse vindt plaats
bij ministeriële regeling die in werking treedt drie maanden na afloop
van het referentiekalenderjaar. Dus op 1 april van het daaropvolgende jaar.
De ministeriële regeling waarbij de tarieven worden aangepast wordt vóór
die datum vastgesteld wanneer zicht bestaat op de prijzen zoals die op 1 april
zullen gelden. Daarbij moet worden bedacht dat er geen sprake is van een uniform
product waarvan een kleinhandelsprijswijziging zich op een eenduidig moment
voordoet. Omdat het gaat om verschillende merken en verschillende producenten
is een kleinhandelsprijswijziging iets dat zich over een zekere periode afspeelt
en waartoe pas geconcludeerd wordt nadat uit de accijnszegelverkopen kan worden
afgeleid dat inmiddels voor het merendeel van de verpakkingseenheden uit de
meest gevraagde prijsklasse zegels voor een nieuwe prijs worden aangevraagd.
Vervolgens verstrijkt ook nog een zekere tijd alvorens die verpakkingseenheden
tegen de nieuwe prijs worden uitgeslagen. Dit alles geeft voldoende flexibiliteit
om rekening te houden met de verschillende ontwikkelingen die zich eventueel
voordoen. Na aanpassing van de tarieven bij een wijziging van de meest gevraagde
prijsklasse zullen het tariefniveau en de tariefstructuur daarom ook steeds
voldoen aan de daaraan gestelde eisen bij wijziging van de kleinhandelsprijs.
De situatie is hier in feite niet anders dan bij voorbeeld bij samenloop van
een gewone tariefaanpassing en een wijziging van de kleinhandelsprijs.De Raad constateert terecht dat een aantal leden van de artikelen 35a
en 36 van de Wet op de accijns inhoudelijk aan elkaar gelijk is. De door de
Raad geadviseerde samenvoeging van beide artikelen is eerder overwogen. Daaraan
is uiteindelijk niet de voorkeur gegeven, omdat ondanks de inhoudelijk gelijke
strekking de desbetreffende leden niet op een eenvoudige redactionele manier
zijn samen te voegen. Enerzijds omdat de aanleiding verschillend is, namelijk
een wijziging van de kleinhandelsprijs en een wijziging van de meest gevraagde
prijsklasse. Anderzijds omdat bij een wijziging van de kleinhandelsprijs de
relevante verpakkingseenheid vóór en na prijswijziging dezelfde
blijft en bij een wijziging van de meest gevraagde prijsklasse deze verpakkingseenheid
wijzigt. Uit een oogpunt van tekstuele helderheid is daarom gekozen voor twee
afzonderlijke artikelen. Deze voorkeur menen wij te moeten handhaven.4. Voorlopige teruggaafBij een voorlopige teruggaaf wordt rekening gehouden met bepaalde negatieve
bestanddelen van het belastbare inkomen uit werk en woning en heffingskortingen.
Indien de voorlopige teruggaaf mede is bepaald door negatieve inkomensbestanddelen
volgt steeds een aanslag in de inkomstenbelasting (artikel 9.4 Wet IB 2001).
Het vaststellen van een aanslag inkomstenbelasting kan in een aantal gevallen
voor de belastingplichtige nadelig zijn, in het bijzonder ingeval de verschuldigde
inkomstenbelasting uiteindelijk het zogenoemde voorheffingsaldo met niet meer
dan 211 euro te boven gaat.Bij een «automatische» voorlopige teruggaaf dient er derhalve
voor de belastingplichtige de mogelijkheid te bestaan deze teruggaaf tegen
te houden. In de toelichting is hierover niet meer opgemerkt dan dat de belastingplichtige
voorafgaande aan de jaarlijkse vaststelling de inspecteur kan informeren over
wijzigingen in de omstandigheden. Tevens informeert hij de inspecteur na ontvangst
van de voorlopige teruggaaf indien de aan de voorlopige teruggaaf ten grondslag
liggende factoren niet (langer) juist zijn, waarna de voorlopige teruggaaf
dienovereenkomstig zal worden aangepast.De Raad adviseert de procedures rond de automatische voorlopige teruggaaf
uit te werken ten aanzien van zowel het tijdstip waarop de voorlopige teruggaaf
nog kan worden tegengehouden als de verplichting voor de belastingplichtige
om bij gewijzigde omstandigheden de belastingdienst daarvan in kennis te stellen.4. Voorlopige teruggaafDe Raad adviseert in te gaan op de procedure rond de automatische voorlopige
teruggaaf ten aanzien van het tijdstip waarop de voorlopige teruggaaf kan
worden tegengehouden.Wat betreft de procedure voor het eerste jaar staat mij het volgende voor
ogen. In september 2004 ontvangen degenen die voor 2004 een verzoek om voorlopige
teruggaaf hebben ingediend een mailing (brief of folder) waarin wordt meegedeeld
dat niet langer een aanvraagformulier of diskette wordt toegezonden omdat
de Belastingdienst automatisch een voorlopige teruggaaf zal vaststellen. De
automatische voorlopige teruggaaf 2005 zal worden gebaseerd op de gegevens
van de lopende voorlopige teruggaaf. Bij deze mailing zal de belastingplichtige
op een laagdrempelige manier de mogelijkheid worden geboden om de automatische
voorlopige teruggaaf 2005 stop te zetten. In deze gevallen wordt geen
automatische voorlopige teruggaaf vastgesteld. Voor belastingplichtigen die
niet van deze mogelijkheid gebruikmaken, wordt bij beschikking een automatische
voorlopige teruggaaf vastgesteld. Bij de beschikking is een formulier gevoegd
waarmee de belastingplichtige de grondslagen voor de voorlopige teruggaaf
kan wijzigen. Of de hiervoor beschreven procedure onverkort voor de volgende
jaren zal gelden is nog niet duidelijk. Dit hangt ook af van de in het eerste
jaar opgedane ervaring.Indien een voorlopige teruggaaf mede met het oog op negatieve bestanddelen
van het belastbaar inkomen uit werk en woning is vastgesteld, volgt altijd
een aanslag inkomstenbelasting. Indien een voorlopige teruggaaf uitsluitend
met het oog op heffingskortingen is vastgesteld, geldt dit alleen als bij
voorlopige teruggaaf de gecombineerde heffingskorting volgens artikel 8.9
van de Wet inkomstenbelasting 2001 ten onrechte of tot een te hoog bedrag
is genoten. Voor de toepassing van artikel 9.4 van de Wet inkomstenbelasting
2001 zal de vraag of een voorlopige teruggaaf is vastgesteld, worden beoordeeld
met inachtneming van hetgeen op jaarbasis per saldo is geheven of teruggegeven
op de voorlopige aanslagen die voor of in de loop van het kalenderjaar zijn
vastgesteld. Dit kunnen zowel voorlopige aanslagen tot een negatief bedrag
(voorlopige teruggaven) als voorlopige aanslagen tot een positief bedrag betreffen.
Indien een voorlopige teruggaaf in de loop van het kalenderjaar wordt verlaagd
of wordt hersteld door een voorlopige aanslag tot een positief bedrag, wordt
geen voorlopige teruggaaf geacht te zijn vastgesteld, mits als gevolg van
die verlaging of dat herstel per saldo geen automatische voorlopige teruggaaf
is vastgesteld die mede is bepaald door negatieve inkomensbestanddelen.Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is de memorie van toelichting
op het punt van de verplichte aanslagoplegging aangevuld.Voorts adviseert de Raad in te gaan op de verplichting voor de belastingplichtige
om bij gewijzigde omstandigheden de Belastingdienst daarvan in kennis te stellen.Ingevolge artikel 24, vierde lid, van de Uitvoeringsregeling Algemene
wet inzake rijksbelastingen 1994 is de belastingplichtige reeds gehouden van
de daar genoemde omstandigheden, voorzover daarmee bij het vaststellen van
de voorlopige teruggaaf geen rekening is gehouden, mededeling te doen aan
de inspecteur. Overigens wordt nog bezien of de uitvoeringsregeling aanpassing
behoeft in verband met de invoering van de automatische voorlopige teruggaaf.
Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het benoemen van de
beëindiging van het partnerschap als omstandigheid waarvan de belastingplichtige
mededeling dient te doen.5. en 6. Dwangbevelen per postVoorgesteld wordt het betekenen van dwangbevelen uit te breiden met het
per post bezorgen van dwangbevelen. In de toelichting wordt geen aandacht
gegeven aan de criteria die de belastingdienst zal hanteren bij de keuze van
de methode van betekening.De Raad adviseert de toelichting op dit punt aan te vullen.5. De Raad merkt op dat in de toelichting geen aandacht wordt gegeven
aan de criteria die de Belastingdienst zal hanteren bij de keuze van de methode
van betekening. De Raad adviseert de toelichting op dit punt aan te vullen.Voorop gesteld wordt dat de keuze voor de voorgestelde nieuwe wijze van
betekening van een dwangbevel per post facultatief is. In beginsel kan dus
bij elk te betekenen dwangbevel de keuze worden gemaakt tussen de twee wijzen
van betekenen, tenzij betekenen per post wettelijk is uitgesloten. Zoals uit
het voorgestelde nieuwe artikel 13, vierde lid, van de Invorderingswet 1990
blijkt, zal geen gebruik kunnen worden gemaakt van betekenen per post wanneer
de ontvanger is gebleken dat de aanmaning de belastingschuldige niet heeft
bereikt, of ingeval de invordering geschiedt met toepassing van artikel 15,
eerste lid, aanhef en onderdeel a of onderdeel b (situaties van versnelde
invordering, waarbij het dwangbevel nog moet worden betekend). Aangezien met
het creëren van de mogelijkheid dwangbevelen voortaan ook per post te
betekenen, is beoogd de invordering efficiënter en effectiever te laten
verlopen, zal de Belastingdienst zoveel mogelijk gebruik maken van deze nieuwe
wijze van betekenen. Overigens geldt dat gemeenten en waterschappen hierbij
hun eigen afweging kunnen maken. De memorie van toelichting is in die zin
aangepast.6. Op enkele plaatsen in de toelichting wordt opgemerkt, dat in de Leidraad
Invordering nadere regelingen getroffen zullen worden teneinde mogelijke nadelen
van de betekening van het dwangbevel door per post bezorging te kunnen opvangen,
zoals de (informele eerste) verlenging van de termijn genoemd in het bevel
tot betaling en de uitwerking van de vooraankondiging bij een loonvordering.
Dergelijke regelingen dienen niet in beleidsregels maar in de wet zelf te
worden opgenomen, aangezien de dwanginvordering van belastinggelden in de
wet uitputtend geregeld dient te worden, mede in aanmerking genomen de kosten
van de dwanginvordering in de achtereenvolgende stappen.De Raad adviseert het voorstel op deze punten aan te vullen.6. De Raad constateert dat de (informele) verlenging van de termijn genoemd
in het bevel tot betaling in de Leidraad Invordering zou worden opgenomen.
Het doel van de informele verlenging was te voorkomen dat de termijn van twee
dagen (bijvoorbeeld artikel 439, eerste lid, eerste volzin, Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering) van het met de betekening van het dwangbevel gepaard gaande
bevel tot betaling illusoir zou worden, omdat als datum van betekening van
terpostbezorgde dwangbevelen geldt de dag van terpostbezorging. Het advies
van de Raad deze informele termijn in de wet zelf te regelen, heeft ertoe
geleid dat aan artikel 13 een vijfde lid is toegevoegd. In het vijfde lid
wordt bepaald dat voor de toepassing van de artikelen 14, 19 en 20 van de
Invorderingswet 1990 het ter post bezorgde dwangbevel met bevel tot betaling
geacht wordt te zijn betekend twee dagen na de datum van terpostbezorging
van het dwangbevel. De memorie van toelichting is ook in die zin aangepast.De Raad merkt voorts op dat de uitwerking van de vooraankondiging bij
een loonvordering in de wet zelf dient te worden opgenomen. De wettelijke
eisen die aan de vooraankondiging worden gesteld zijn dat deze schriftelijk
plaatsvindt en dat hieruit het voornemen van de ontvanger blijkt ten laste
van de belastingschuldige een loonvordering te doen. Daaraan is naar aanleiding
van de opmerkingen van de Raad toegevoegd dat de ontvanger de loonvordering
niet eerder zal doen dan zeven dagen na de dagtekening van de vooraankondiging.
Het voorstel van wet en de memorie van toelichting zijn in die zin aangepast.7. Verdrag met BelgiëVoorgesteld wordt de compensatieregeling van grensarbeiders door wijziging
van de wet houdende goedkeuring van het op 5 juni 2001 tussen Nederland en
België gesloten verdrag tot het vermijden van dubbele belasting en tot
het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen
en naar het vermogen (hierna: het Verdrag 2001) te verruimen. Dit voorstel
roept spanning op met het bij de parlementaire behandeling van de goedkeuringswet
ingenomen standpunt, dat de compensatieregeling in het Verdrag 2001 regeling
dient te vinden.Zo is in het nader rapport opgemerkt: «De compensatieregeling van
artikel 27, paragraaf 2 en 3, van het Verdrag 2001 bevat een overgangsregeling
om de negatieve inkomensgevolgen voor Nederlandse grensarbeiders die voortvloeien
uit de overgang van een woonstaat- naar een werkstaatheffing te voorkomen.
Het sluitstuk van deze systematiek is de macro-economische verrekening van
de belastingopbrengst uit grensoverschrijdende arbeid. De compensatieregeling
vormt dus één samenhangend geheel met artikel 15, artikel 26,
paragraaf 2, en Protocol II bij het Verdrag 2001. Het ligt dan ook voor
de hand de compensatieregeling in het Verdrag op te nemen. Daarbij speelt
overigens nog een rol dat de compensatieregeling alleen in de relatie met
België geldt».1In de nota naar aanleiding van het verslag is daar nog het volgende aan
toegevoegd:«Vormt de samenhang van de diverse onderdelen van het raamwerk sec
een reden om de algemene compensatieregeling in het Verdrag 2001 op te nemen,
de omstandigheid dat dit raamwerk bij wijze van eerste tussenstap in de Nederlands-Belgische
relatie nader is uitgewerkt, geeft een extra reden om zo te handelen. Die
extra reden is terug te voeren op de toepassing van het gelijkheidsbeginsel.
Zou de algemene compensatieregeling namelijk in de Nederlandse nationale wetgeving
worden opgenomen dan zou dat de aanzienlijke kans meebrengen dat de werkingssfeer
ervan op basis van het gelijkheidsbeginsel moet worden uitgebreid naar andere
bilaterale verhoudingen. Binnen het geschetste raamwerk zou dat tot een zeer
onevenwichtig resultaat leiden. Het opnemen in het Verdrag 2001 van de specifieke
compensatieregeling van paragraaf 2 van artikel 27 is vervolgens terug
te voeren tot de omstandigheid dat deze aanvullend werkt ten opzichte van
de algemene compensatieregeling. Op grond van het vorenstaande ben ik van
oordeel dat de compensatieregelingen op grond van juiste overwegingen in het
Verdrag 2001 zijn opgenomen».2 Tegen deze
achtergrond zijn de aangevoerde motieven voor het voorstel tot verruiming
van de compensatieregeling zoals het herstel van een omissie (paragraaf 1
van de toelichting), de tijdrovendheid van een verdragswijziging (paragraaf 12
van de toelichting) of het onwenselijk achten van het niet in aanmerking komen
van de compensatieregeling voor bepaalde groepen (artikelsgewijze toelichting)
ontoereikend. In het bijzonder in het licht van het door de regering gewenste
voorkomen van uitwaaiering naar andere bilaterale verhoudingen door toepassing
van het gelijkheidsbeginsel omdat aanpassingen van het compensatieregime bij
wet en niet bij verdrag plaatsvinden, dienen aanpassingen van de compensatieregeling
niet door wijziging van de goedkeuringswet plaats te vinden. Daarenboven dienen
ook meer dwingende motieven te worden aangevoerd om de bij de tot standkoming
van het verdrag zorgvuldig afgewogen groep compensatie-gerechtigden uit te
breiden.De Raad adviseert het voorstel in een verdragswijziging op te nemen.7. Verdrag met BelgiëNaar aanleiding van het advies van de Raad om het voorstel tot wijziging
van de goedkeuringswet (Stb. 2002, 596) van het op 5 juni 2001 te Luxemburg
tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk
België tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van
het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het
vermogen, met Protocol I en II en briefwisseling (Trb. 2001, 136, hierna:
het Verdrag 2001) in een verdragswijziging op te nemen, is het volgende op
te merken. In de memorie van toelichting is aangegeven dat, mede naar aanleiding
van signalen die uit de praktijk zijn ontvangen, inmiddels is gebleken dat
een relatief beperkte groep werknemers – onbedoeld – nog niet
in aanmerking komt voor toepassing van de algemene compensatieregeling of
de tijdelijke compensatieregeling. Er is voor gekozen om de voorgestelde uitbreiding van de reikwijdte van de compensatieregelingen vorm te
geven via een wijziging van de goedkeuringswet. Via wijziging van het Verdrag
2001 zou een zelfde resultaat kunnen worden bereikt. Naar ons oordeel is een
verdragswijziging op dit moment echter niet de meest aangewezen methode om
de uitbreiding van de compensatieregelingen vorm te geven. Een voorstel daartoe
zou immers tot nieuwe onderhandelingen leiden, waarbij beide partijen nieuwe
wensen op het verdragsgebied kunnen formuleren. Dit heeft tot gevolg dat de
noodzakelijk geachte wijziging voor de betrokken groep (te) lang op zich zou
kunnen laten wachten. Het onderhavige voorstel doet overigens niet af aan
de redenen die tijdens de parlementaire behandeling van de goedkeuringswet
van het Verdrag 2001 zijn aangevoerd voor het opnemen van de compensatieregelingen
in het Verdrag. Het gaat immers niet om een inhoudelijke wijziging van de
compensatieregelingen, maar om een relatief kleine uitbreiding met personen
die naar doel en strekking altijd al onder die regelingen hadden moeten vallen.
Gelet op de aard van deze uitbreiding wordt het risico van uitwaaiering naar
andere bilaterale regelingen niet aanwezig geacht.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.8. Redactionele kanttekeningenDe suggestie van de Raad om aan de in Artikel I, onderdeel Q, voorgestelde
wijziging van artikel 6.18, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001
toe te voegen dat «artikel 2.17, zesde lid» wordt vervangen door
«artikel 2.17, zevende lid» is niet overgenomen nu deze wijziging
reeds is opgenomen in het bij koninklijke boodschap van 4 september 2003 ingediende
voorstel van wet tot wijziging van belastingwetten c.a.(Technische herstelwet
2003) (29 026).Aan de overige redactionele kanttekeningen van de Raad is gevolg gegeven.Voorts is van de gelegenheid gebruik gemaakt een aantal technische verbeteringen
in het wetsvoorstel aan te brengen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn Bijlage bij het advies van de Raad van State van 28 augustus 2003,
no.W06.06.0349/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Voorstel van wet– De aanhef aanpassen.– Aan de in Artikel I, onderdeel Q, voorgestelde wijziging van artikel
6.18, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 toevoegen: Voorts wordt
«artikel 2.17, zesde lid» vervangen door: artikel 2.17, zevende
lid.– In de in Artikel VII, onderdeel C, voorgestelde wijziging van
artikel 21, derde lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 de zinsnede
«en wordt «voorlopige teruggaven» telkens vervangen door:
voorlopige verliesverrekeningen» vervangen door: , wordt «voorlopige
teruggaven» vervangen door: voorlopige verliesverrekeningen en wordt
«Voorlopige teruggaven» vervangen door: Voorlopige verliesverrekeningen.– In Artikel XV de toelichtende teksten schrappen.Memorie van toelichting– In de toelichting op onderdeel C van Artikel I de wijziging van
artikel 3.14 Wet IB 2001 met betrekking tot kosten als bedoeld in de artikelen
234, zesde lid, en 235, derde lid, van de Gemeentewet toelichten.– Artikel XV toelichten. XNoot1Kamerstukken II 2001/02, 28 259, B, punt 1.XNoot2Kamerstukken II 2001/02, 28 259, nr. 6, blz. 5. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29035-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl