Wijziging van de Woningwet (verbetering handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving); Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29392, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-02-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29392 nr. 14

23-01-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamI InleidingII Vragen en antwoordenVraag 1Vraag 2Vraag 3Vraag 4Vraag 5Vraag 6 en 7Vraag 8Vraag 9Vraag 10Vraag 11Vraag 12Vraag 13Vraag 14Vraag 15Vraag 16Vraag 17Vraag 18
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29392Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 392Wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering naleving,
handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving)nr. 14VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 23 januari 2006De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft een aantal vragen voorgelegd bij brief van d.d.
13 oktober 2005 (05-VROM-B-086) aan de minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer naar aanleiding van het wetsvoorstel
tot Wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering naleving,
handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving) (Kamerstuk 29 392). De
minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van 20 januari 2006.
Vragen en antwoorden zijn, voorzien van een inleiding, hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,BuijsDe griffier van de commissie,Van der LeedenI InleidingBij brief van 13 oktober jl. is door de Vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, met het oog op de plenaire behandeling
van het wetsvoorstel tot wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten
(verbetering naleving, handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving, 29 392),
een tweede reeks nadere vragen gesteld in verband met dat wetsvoorstel.Gaarne voldoe ik hierbij aan het verzoek de gestelde vragen te beantwoorden.Vanwege de veelheid aan vragen en het karakter van een aantal daarin geponeerde
stellingnamen in dit stadium van de parlementaire behandeling, denk ik dat
het voor de begripsvorming goed is dat ik eerst een aantal algemene grondbeginselen
van de bouwregelgeving opsom.Het bouwen en de staat van bestaande bouwwerken is gereguleerd in de Woningwet.• Onder «bouwen» wordt ingevolge artikel 1, onderdeel
a, van de Woningwet verstaan: het plaatsen, het geheel of gedeeltelijk oprichten,
vernieuwen of veranderen en het vergroten van een bouwwerk, alsmede het geheel
of gedeeltelijk oprichten, vernieuwen of veranderen en vergroten van een standplaats.
Het verbouwen van een bestaand gebouw of ander bouwwerk valt dus ook onder
het begrip bouwen.• Het Bouwbesluit 2003 bevat de bouwtechnische voorschriften met
betrekking tot het bouwen (de zogenoemde nieuwbouwvoorschriften). Daarnaast
bevat het Bouwbesluit 2003 bouwtechnische voorschriften met betrekking tot
de staat van bestaande bouwwerken (de zogenoemde voorschriften voor bestaande
bouw).• Voor bouwen geldt de hoofdregel dat voldaan moet worden aan de
in het Bouwbesluit 2003 opgenomen nieuwbouwvoorschriften. Deze gelden zowel
voor het bouwvergunningplichtig bouwen als voor het bouwvergunningsvrij bouwen.
Bij bouwvergunningplichtig bouwen wordt dit op basis van de aanvraag om bouwvergunning
gecontroleerd. Bij bouwvergunningsvrij bouwen – waarbij het Bouwbesluit
2003 rechtstreeks verbindend is – kan hierop tijdens en na de bouw (repressief)
worden gecontroleerd door de gemeente.• Bij (ver)bouwwerkzaamheden aan een bestaand bouwwerk gelden in
beginsel de nieuwbouwvoorschriften, maar er kan wel van de meeste nieuwbouwvoorschriften
ontheffing worden verleend tot het kwaliteitsniveau van de voorschriften voor
bestaande bouw. Overigens zijn die nieuwbouwvoorschriften dan alleen van toepassing
op die bouwingreep en dus niet op de delen van dat bouwwerk die ongewijzigd
blijven.• Een bouwvergunning is in beginsel onbeperkt geldig en blijft dus
bestaan, ook al wordt er een groot aantal jaren geen gebruik van gemaakt.
Het college van burgemeester en wethouders is echter na verloop van een in
de bouwverordening bepaalde termijn (in de Model-bouwverordening van de VNG
vastgesteld op zes maanden) bevoegd een (niet gebruikte) bouwvergunning in
te trekken.• Zodra een bouwwerk is voltooid expireert de bouwvergunning. Dat
wil zeggen dat de bouwvergunning is uitgewerkt en niet meer kan worden gebruikt
om het bouwwerk, nadat het is gesloopt of door een calamiteit teloor is gegaan,
opnieuw te bouwen. Er zal in zo’n geval dus opnieuw bouwvergunning moeten
worden gevraagd, waarbij getoetst wordt aan de nieuwbouwvoorschriften van
het Bouwbesluit 2003. Als na het voltooien van het bouwwerk de bouwvergunning
is uitgewerkt, heeft deze nog wel de functie als bewijs dat er is gebouwd
overeenkomstig de bouwvergunning.• Tijdens en na de bouw van een bouwwerk kan er handhavend worden
opgetreden indien er zonder of in afwijking van een bouwvergunning wordt of
is gebouwd. Bij bouwvergunningsvrij bouwen kan er tijdens en na de bouw handhavend
worden opgetreden indien het bouwwerk wordt of is gebouwd in strijd met de
nieuwbouwvoorschriften van het Bouwbesluit 2003. Deze mogelijkheid van een
handhavend optreden verjaart in principe niet. Echter uit de rechtspraak blijkt
wel dat na verloop van een groot aantal jaren (afhankelijk van de specifieke
omstandigheden van het geval grofweg tussen de 10 en 20 jaar) de mogelijkheid
van een handhavend optreden kan vervallen wegens een gerechtvaardigd vertrouwen
dat er niet meer zal worden opgetreden.• De voorschriften voor bestaande bouw van het Bouwbesluit 2003 gelden
altijd. Indien een bestaand bouwwerk door bijvoorbeeld de tand des tijds zodanig
is aangetast dat niet meer aan deze voorschriften wordt voldaan, kan (onder
de huidige Woningwet nog met tussenkomst van het aanschrijfinstrumentarium)
daartegen te allen tijde handhavend worden opgetreden.• Ook onder de huidige Woningwet is de constatering dat de technische
staat van een bestaand bouwwerk op een bepaald aspect niet ten minste aan
de Bouwbesluitvoorschriften voor bestaande bouwwerken voldoet, juridisch voldoende
grond om tot handhavend optreden over te gaan. Dat is naar mijn oordeel ook
logisch. Het bouwtechnische kwaliteitsniveau van die voorschriften is afgestemd
op de oudste in Nederland bekende bouwvoorschriften van gemeentelijke en provinciale
verordeningen die krachtens de Woningwet 1901 zijn gegeven. In feite is dus
sprake van een absoluut bodemniveau dat bij onderschrijding onaanvaardbare
veiligheids- of gezondheidsrisico’s oplevert, hetgeen handhavend optreden
in zo’n geval voldoende rechtvaardigt.Dan kom ik nu toe aan de beantwoording van de gestelde vragen.II Vragen en antwoordenVraag 1Aan de hand van een beschrijving wordt allereerst gevraagd of hiermee
een correcte weergave van de bestaande situatie wordt gegeven. Daarbij wordt
gevraagd wat in deze beschrijving eventueel niet correct is.In antwoord op deze vraag moet ik, onder verwijzing naar bovenstaande
grondbeginselen, meedelen dat de gegeven beschrijving niet geheel juist is.
Dit lijkt met name te worden veroorzaakt door de kennelijke veronderstelling
dat verbouwingswerkzaamheden aan bestaande gebouwen en andere bouwwerken niet
zouden vallen onder het begrip «bouwen» en dat hierop dus ook
niet de nieuwbouwvoorschriften van het Bouwbesluit 2003 van toepassing zouden
zijn. Dit berust evenwel op een misvatting. Voor al het bouwen – en
daaronder vallen dus ook alle bouwwerkzaamheden die worden verricht aan bestaande
gebouwen en andere bouwwerken – geldt dat voldaan moet worden aan de
nieuwbouwvoorschriften van het Bouwbesluit 2003. Dit geldt zowel voor bouwvergunningplichtige
bouwwerkzaamheden als voor bouwvergunningsvrije bouwwerkzaamheden.Voor bouwwerkzaamheden die worden verricht aan bestaande bouwwerken bestaat
ingevolge artikel 1.11 van het Bouwbesluit 2003 de mogelijkheid dat door het
college van burgemeester en wethouders een ontheffing wordt verleend van een
nieuwbouwvoorschrift tot het niveau van het desbetreffende voorschrift voor
bestaande bouw. Een dergelijke ontheffing zal verleend kunnen worden in gevallen
waarin het onverkort handhaven van de nieuwbouweis een onevenredig nadelige
uitwerking zal hebben. Een goed voorbeeld hiervan is een uitbouw aan de achtergevel
van een bestaande woning. Indien de plafondhoogte in de bestaande woning
bijvoorbeeld 2.40 m bedraagt, zou het een zeer zware eis zijn om specifiek
voor de uitbouw de thans in het Bouwbesluit 2003 voor nieuwbouw opgenomen
eis van 2.60 m te handhaven. In zo’n soort geval ligt het in de rede
dat een ontheffing wordt verleend. Deze ontheffing kan worden verleend tot
het kwaliteitsniveau voor bestaande bouw. Voor een bestaande woning geldt
dat de plafondhoogte minimaal 2.10 m bedraagt. Gezien het feit dat de woning
in dit voorbeeld is gebouwd met een plafondhoogte van 2.40 m ligt het in de
rede om voor de uitbouw ontheffing te verlenen tot dit niveau. In de nieuw
te bouwen uitbouw kan dan dus dezelfde plafondhoogte worden toegepast als
in het bestaande gedeelte van de woning reeds aanwezig is.De in de vraag vervatte stellingname dat bestaande gebouwen niet hoeven
te voldoen aan de eisen voor bestaande gebouwen uit de bouwvergunning, kan
ik op zichzelf om meerdere redenen niet goed plaatsen. Een bouwvergunning
bevat geen eisen voor bestaande bouwwerken maar biedt het recht om het aangevraagde
bouwplan te kunnen uitvoeren. Zodra een bouwwerk conform de bouwvergunning
is voltooid, zijn op dat bestaande bouwwerk de eisen voor bestaande bouwwerken
die zijn opgenomen in het Bouwbesluit 2003 van toepassing. De bouwtechnische
staat van bestaande bouwwerken dient in ieder geval ten minste aan deze eisen
te voldoen.Vraag 2In deze vraag wordt eerst een toelichting gevraagd op de stelling dat
als een bouwvergunning wordt afgegeven, het gebouw minstens moet voldoen aan
de eisen voor bestaande bouw. Gevraagd wordt ook naar de consequenties als
een gebouw niet voldoet aan de eisen voor bestaande bouw en of in dat geval
de bouwvergunning automatisch vervallen is en of ook leningen, hypotheken
en verzekeringen in zo’n geval vervallen. Verder wordt gevraagd of dit
ook betekent dat bij wijzigingen van het Bouwbesluit 2003 of de gemeentelijke
bouwverordening aan alle gebouwen extra eisen worden gesteld die verbouw noodzakelijk
maken of in ieder geval aan de gebouwen die na de invoering van deze wet een
bouwvergunning hebben gekregen.In antwoord op het eerste gedeelte van deze vraag merk ik in de eerste
plaats op dat het verboden is om te bouwen zonder of in afwijking van een
bouwvergunning. Deze bouwvergunning kan alleen worden verleend als het bouwplan
(behoudens ontheffing) voldoet aan de nieuwbouwvoorschriften van het Bouwbesluit
2003. Via doorwerking in de bouwvergunning zal het bouwen dus moeten voldoen
aan deze nieuwbouwvoorschriften. Hoewel de wet dit theoretisch uitsluit, kan
het in de praktijk voorkomen dat het bouwplan waarvoor een bouwvergunning
is verleend, onverhoopt, zodanige fouten bevat dat het bouwwerk dat op basis
hiervan wordt gebouwd in strijd is met de nieuwbouwvoorschriften. Indien het
bouwplan (de gegevens en bescheiden bij de verleende bouwvergunning) uitdrukkelijk
in dit bouwen in strijd met nieuwbouwvoorschriften voorziet, kan tegen dit
bouwen niet handhavend worden opgetreden. Er wordt dan immers niet gebouwd
in afwijking van de bouwvergunning. Wel geldt altijd het vereiste dat bestaande
bouwwerken te allen tijde ten minste moeten voldoen aan de Bouwbesluitvoorschriften
voor bestaande bouw. Het bouwen overeenkomstig een foutieve bouwvergunning
mag er dus niet toe leiden dat er een met de voorschriften voor bestaande
bouw strijdige situatie ontstaat. Mocht er wel gebouwd zijn in strijd met
deze voorschriften voor bestaande bouw, dan zijn daar geen andere rechtsgevolgen
aan verbonden dan dat daartegen (thans nog met tussenkomst van een aanschrijving)
handhavend kan worden opgetreden. Een bouwvergunning vervalt in ieder geval
niet automatisch. Hoewel er sprake is van contractsvrijheid op
dit punt, ken ik geen voorbeelden waarin leningen, hypotheken en verzekeringen
zouden komen te vervallen indien een bouwwerk niet zou voldoen aan de voorschriften
voor bestaande bouw van het Bouwbesluit 2003.Ten aanzien van het tweede onderdeel van deze vraag merk ik het volgende
op. Bouwbesluitwijzigingen hebben tot nu toe in de regel betrekking op de
nieuwbouwvoorschriften. Wanneer evenwel voorschriften voor de technische staat
van bestaande bouwwerken in het Bouwbesluit 2003 zouden worden gewijzigd,
zou dat in theorie inderdaad kunnen betekenen dat aan alle bestaande bouwwerken
extra eisen worden gesteld die verbouw van die bouwwerken (op meer dan wel
minder omvattende schaal) noodzakelijk zouden maken. Dat is echter voornamelijk
een hypothetisch geval. Zoals hiervoor reeds is aangegeven, is in de Bouwbesluitvoorschriften
voor bestaande bouw een absoluut bodemniveau neergelegd, dat is afgestemd
op de oudste in Nederland bekende bouwvoorschriften van gemeentelijke en provinciale
verordeningen die krachtens de Woningwet 1901 zijn gegeven. Dat oudste lokale
kwaliteitsniveau is een historisch gegeven, dat per definitie niet aan verandering
onderhevig kan zijn.In de bouwverordening kunnen geen bouwtechnische eisen worden gesteld,
dat is voorbehouden aan het Bouwbesluit 2003. Wijzigingen van de bouwverordening
kunnen dan ook nooit een wettelijke verplichting tot bouwtechnische verbouwingen
inhouden. Anderzijds zou een wijziging van de bouwverordening in theorie wel
kunnen resulteren in een beperking van de gebruiksmogelijkheden van een bouwwerk,
die alleen door een bouwtechnische aanpassing van dat bouwwerk zou kunnen
worden weggenomen.Vraag 3Gevraagd wordt of het niet voldoen aan de constructie-eisen voor bestaande
bouw kan leiden tot afbraak van bouwwerken. Gevraagd wordt ook naar de consequenties
hiervan voor kerktorens die gefundeerd zijn op koeienhuiden.De eis dat voldaan moet worden aan de voorschriften voor bestaande gebouwen
betekent niet, althans niet zonder meer, dat gebouwen die niet voldoen aan
de constructie-eisen voor bestaande gebouwen moeten worden gesloopt. In een
uitzonderlijk geval, indien de gebrekkige constructie niet met bouwkundige
ingrepen verbeterd kan worden, zal sloop van een bouwwerk echter wellicht
de enige uitweg zijn. Bedacht moet worden dat in zo’n geval door verzakking
of anderszins de veiligheid van het bouwwerk ernstig in het geding is.De veronderstelling dat vroeger op koeienhuiden werd gefundeerd moet ik
overigens naar het rijk der fabelen verwijzen, hoewel dit soort verhalen net
zo onuitroeibaar blijken te zijn als de verhalen over vermeende onderaardse
gangen in burchten en kloosters. Ten eerste is er voorzover mij bekend in
Nederland nog nooit een fundering van koeienhuid aangetroffen, terwijl deze
huiden door het grondwater uitstekend geconserveerd hadden moeten zijn. In
de tweede plaats komt in oude bouwverslagen de zinsnede voor dat de bouw «op
huyden is begonnen» hetgeen in oud-Nederlands niets anders wil zeggen
dan dat de bouw heden is aangevangen. Wel wil het geval dat in Amsterdam enkele
panden bekend zijn die «op huyden» zijn gebouwd. Uit onderzoek
blijkt dat hiervoor afgedankte scheepshuiden (scheepswanden) zijn gebruikt.
De lange planken werden horizontaal neergelegd en een bouwwerk werd daarbovenop
gemetseld.Verder bestaat er nog een apocrief verhaal van de hand van Jacob van Lennep1, waarin verhaald wordt hoe de zoon van een Fries bouwmeester
het geheim van de fundering van de Maria-kerk in Utrecht wordt ontfutseld,
n.l. dat een wel in de bodem onder de kerk zou zijn volgestort met koeienhuiden.
Enig feitelijk bewijs van deze«onthulling» is echter nimmer aangetroffen.Overigens ook al zouden eeuwenoude kerktorens destijds op koeienhuiden
zijn gebouwd, het feit dat deze torens er anno 2005 nog steeds staan maakt
het uiterst onwaarschijnlijk dat niet voldaan zou worden aan de constructie-eisen
voor bestaande bouw van het Bouwbesluit 2003.Vraag 4Gevraagd wordt naar het verschil tussen het Bouwbesluit, het eventuele
toekomstige Gebruikersbesluit en de gemeentelijke bouwverordening. Ook wordt
gevraagd hoe voorkomen wordt dat meerdere zaken in meerdere regelingen worden
opgenomen.In antwoord op deze vraag verwijs ik allereerst naar mijn brief van 14 oktober
2005 «Voorschriften brandveilig gebruik bouwwerken (gebruiksvergunning)»
(Kamerstukken II 2005/2006, 29 383, nr. 34) waarin op het verschil tussen
het Bouwbesluit 2003, het toekomstige Gebruiksbesluit en de gemeentelijke
bouwverordening is ingegaan. Op hoofdlijnen komt dit verschil erop neer dat
in het Bouwbesluit 2003 bouwtechnische voorschriften zijn opgenomen en in
de bouwverordening niet. Voor de inhoud van de gemeentelijke bouwverordening
geldt dat in artikel 8 van de Woningwet limitatief is aangegeven welke onderwerpen
in de gemeentelijke bouwverordening geregeld moeten worden. Het gaat hier
om voorschriften met betrekking tot:• het gebruik van bouwwerken, waaronder in elk geval voorschriften
met betrekking tot:– de beschikbaarheid van drinkwater en energie,– de reinheid,– het bestrijden van schadelijk of hinderlijk gedierte,– de brandveiligheid,– overbewoning,• het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond,• het slopen, waaronder selectief slopen,• het uitvoeren van bouw- en sloopwerkzaamheden, onder meer met het
oog op de veiligheid op de bouw- of sloopplaats en het tijdstip waarop het
werk mag plaatsvinden,• de samenstelling, inrichting en werkwijze van de welstandscommissie.In de bouwverordening kunnen daarnaast voorschriften van stedenbouwkundige
aard worden opgenomen.Met het Gebruiksbesluit, zoals dat naar verwachting op 1 januari
2007 in werking treedt, worden de voorschriften van de bouwverordeningen landelijk
geüniformeerd voorzover zij betrekking hebben op het brandveilig gebruik
van bouwwerken. Doordat na de inwerkingtreding van het Gebruiksbesluit zowel
de bouwtechnische voorschriften (Bouwbesluit 2003) als de voorschriften over
het brandveilig gebruik (Gebruiksbesluit) zullen zijn opgenomen in algemene
maatregelen van bestuur, die bovendien op voordracht van één
en dezelfde minister en in overleg met de bouwpraktijk tot stand worden gebracht,
acht ik de kans uiterst klein dat meerdere zaken in meerdere regelingen worden
opgenomen.Vraag 5In het voorliggende wetsvoorstel wordt de overtreding van de gemeentelijke
bouwverordening een economisch delict. Gevraagd wordt of dat na de
invoering van het Gebruiksbesluit zo blijft of dat dan ook, of slechts alleen,
de overtreding van het Gebruiksbesluit een economisch delict wordt.Bij de beantwoording van deze vraag moet onderscheid worden gemaakt tussen
het geval waarin de bouwverordening met het Gebruiksbesluit in overeenstemming
is en het geval waarin dat niet zo is. Op grond van artikel 8, negende lid,
van de Woningwet moet de gemeenteraad de bouwverordening met het Gebruiksbesluit
in overeenstemming brengen en gelden de voorschriften van het Gebruiksbesluit
rechtstreeks zolang dat niet het geval is. Wanneer een voorschrift wordt overtreden
van een bouwverordening die met het Gebruiksbesluit in overeenstemming is,
zal sprake zijn van overtreding van het verbod van artikel 7b, tweede lid,
onderdeel a, van de Woningwet. Wanneer de bouwverordening echter nog niet
met het Gebruiksbesluit in overeenstemming is gebracht, zal dat voorschrift
van de bouwverordening op grond van artikel 8, negende lid, van de Woningwet
buiten toepassing moeten blijven en kan dus ook geen sprake zijn van een overtreding
van dat voorschrift. In dat geval geldt het Gebruiksbesluit rechtstreeks.
Overtreding van een rechtstreeks geldend voorschrift van het Gebruiksbesluit
is op grond van artikel 7b, derde lid, onderdeel b, van de Woningwet verboden.
In beide gevallen is de strafbaarstelling van de overtreding overigens gelijk
(= economisch delict).Vraag 6 en 7Onder verwijzing naar de handhavingsrapportage 2003 van de VROM-inspectie
wordt gevraagd hoeveel procent van de bouwverordeningen in het geheel niet,
ongeveer niet en grotendeels niet voldoet. Tevens wordt gevraagd in hoeverre
overtreding van een voorschrift van de bouwverordening een economisch delict
kan worden terwijl een groot percentage bouwverordeningen niet correct is.In antwoord op deze vragen merk ik op dat in genoemde handhavingsrapportage
over de bouwverordening slechts is gesteld «dat het merendeel van de
gemeenten haar bouwverordening heeft geactualiseerd» (paragraaf 5.1.1.,
blz. 50). Op basis daarvan kan mijns inziens niet worden geconcludeerd dat
veel bouwverordeningen niet zouden voldoen of niet correct zouden zijn. Ook
verder beschik ik niet over aanwijzingen dat bouwverordeningen ernstige tekortkomingen
zouden vertonen. Indien een voorschrift van een bouwverordening in voorkomend
geval een ernstige tekortkoming zou vertonen, kan het Openbaar Ministerie
daarmee bij de vervolgingsbeslissing overigens rekening houden.Vraag 8Gevraagd wordt of geen sprake is van rechtsongelijkheid wanneer een overtreding
in de ene gemeente wel en in de andere gemeente niet als economisch delict
wordt aangemerkt alsmede of daarmee bij de bestraffing rekening wordt gehouden.In antwoord hierop wil ik er op wijzen dat de in de vraag geschetste situatie
zich niet kan voordoen. Overtreding van een voorschrift van de bouwverordening
zal namelijk een economisch delict zijn in elke gemeente waar dat voorschrift
in de gemeentelijke bouwverordening is opgenomen. Van rechtsongelijkheid zal
dus geen sprake zijn. Wat wel aan de orde kan zijn is dat de ene gemeente
wel een bepaald voorschrift in de bouwverordening heeft opgenomen en de andere
gemeente niet. Dit is een logisch uitvloeisel van de ordening van taken en
verantwoordelijkheden in ons rechtsbestel, waarbij de verordenende bevoegdheid
aan de gemeenteraad (respectievelijk provinciale staten) is toebedeeld. Dat tussen verordeningen lokale verschillen kunnen bestaan, is overigens
niet uniek voor de figuur «bouwverordening» maar doet zich bijvoorbeeld
ook voor bij andere gemeentelijke verordeningen (zoals de APV) en bij provinciale
verordeningen. Bij bestemmingsplannen bestaan zelfs binnen het gemeentelijk
grondgebied verschillen in mogelijkheden om stukken grond te bebouwen en de
gronden en opstallen te gebruiken. Zo kan bijvoorbeeld bedrijfsmatig medegebruik
van woningen in een bepaalde straat of buurt zijn toegestaan terwijl dat bij
soortgelijke woningen in een andere straat of buurt niet is toegestaan en
ingevolge de Wet op de Ruimtelijke Ordening als economisch delict aangemerkt
wordt. Dat is nu eenmaal inherent aan het gebiedsgerichte planologische beleid
dat gemeenten dienen te voeren.Vorenbedoelde verschillen tussen gemeentelijke bouwverordeningen zullen
overigens steeds minder aan de orde zijn naarmate meer onderdelen van de gemeentelijke
bouwverordeningen landelijk worden geüniformeerd door middel van een
algemene maatregel van bestuur. Zoals bekend is mijn streven erop gericht
de voorschriften van de bouwverordeningen over het brandveilig gebruik van
bouwwerken per 1 januari 2007 landelijk te uniformeren door inwerkingtreding
van het zogenoemde Gebruiksbesluit. Hoewel een belangrijke stap, is dat echter
slechts een eerste stap op weg naar verdere uniformering. Op termijn (wellicht
per 1 januari 2009) zullen ook andere in aanmerking komende onderdelen
van de bouwverordeningen worden geüniformeerd, waarbij gedacht kan worden
aan de overige gebruiksvoorschriften, de voorschiften over het verrichten
van bodemonderzoek in verband met mogelijke bodemverontreiniging, de sloopvoorschriften
en de voorschriften over veiligheid tijdens het bouwen en slopen.Vraag 9Gevraagd wordt of kerkbestuurders die de bouwregelgeving overtreden een
strafblad kunnen krijgen. Als voorbeeld wordt daarbij genoemd het plaatsen
van een kerstboom in strijd met de regels uit de bouwverordening of het toelaten
van meer mensen dan op grond van de bouwverordening is toegestaan.Het is inderdaad juist dat overtredingen van de voorschriften van de bouwverordening
strafbaar worden gesteld ongeacht de persoon van de dader. Dat is een algemeen
beginsel in ons rechtsbestel dat dus ook voor overtredingen van de bouwregelgeving
geldt. Of in juridische zin in het concrete geval sprake is van een overtreding
en zo ja, of die overtreding ernstig genoeg is om tot vervolging en strafoplegging
over te gaan, is een aangelegenheid voor het Openbaar Ministerie en de rechterlijke
macht. Ik heb geen aanleiding te veronderstellen dat zij daarbij – naast
de aard en de ernst van de overtreding – niet met alle betrokken belangen
en alle relevante feiten en omstandigheden rekening zullen houden.Zoals de Tweede Kamer reeds bij meerdere gelegenheden is medegedeeld,
is het overigens niet verboden om kerstversiering in een kerkgebouw aan te
brengen mits dat voldoende veilig gebeurt (zie Aanhangsel Handelingen II,
2003/2004, nr. 1170, alsmede het verslag van het AO Bouwregelgeving van 9 februari
2005, Kamerstukken II 2004/2005, 29 325 en 26 956, nr. 13, blz.
5).Vraag 10Gevraagd wordt op welke wijze voorkomen wordt dat ten gevolge van een
aanpassing van de bouwverordening niet iedereen in de gemeente een economisch
delict pleegt.Dat wordt op zichzelf niet voorkomen. Wederom merk ik echter op dat de
onderwerpen die in de bouwverordening geregeld moeten en kunnen worden limitatief
in artikel 8 van de Woningwet zijn opgesomd. De gemeenteraad heeft dus geen
volledige beleidsvrijheid bij het stellen van voorschriften in de bouwverordening.
Voorts geldt in zijn algemeenheid voor een regelgevend orgaan dat bij het
stellen van nieuwe voorschriften goed wordt gelet op de naleefbaarheid van
de voorschriften. Dat geldt in het bijzonder indien daarmee inbreuk gemaakt
wordt op bestaande legale situaties. Indien mogelijk zal dan in de sfeer van
overgangsrecht geprobeerd moeten worden om bestaande situaties te ontzien.
Voorts zal, maar dat ligt meer in de sfeer van de communicatie en de voorlichting,
van de gemeenten mogen worden verlangd dat zij tijdig ruchtbaarheid geven
aan nieuwe eisen, zodat een ieder de tijd heeft om zich daarop voor te bereiden
en daaraan kan voldoen.Vraag 11Gevraagd wordt op welke wijze verhuurders die huurders in levensgevaar
brengen nu reeds strafbaar zijn. Ook wordt gevraagd op welke wijze Rotterdam
huisjesmelkers nu aanpakt en of straks gebruik gemaakt zal worden van de Wet
op de economische delicten. Verder wordt gevraagd naar de voor- en nadelen
van de huidige werkwijze ten opzichte van de werkwijze in de toekomst, indien
het wetsvoorstel aangenomen is.Huiseigenaren zijn verantwoordelijk voor een veilige bouwkundige staat
van de woningen en kunnen hierop ook vandaag de dag aangesproken worden. Een
probleem dat op dit punt met onderhavig wetsvoorstel wordt opgelost betreft
de eigendomsoverdracht. In het criminele vastgoedcircuit kunnen panden regelmatig
van eigendom wisselen hetgeen momenteel de handhavingmogelijkheden beperkt
omdat een aanschrijving nu nog gekoppeld is aan de eigenaar van het bouwwerk.
Bij eigendomsoverdracht moet de procedure dus weer volledig «van voren
af aan» worden overgedaan.Een ander probleem is dat een onveilige situatie ook veroorzaakt kan worden
door het specifieke gebruik dat van de woning wordt gemaakt. Te denken valt
aan overbewoning of het onveilig gebruik en de onveilige werking van technische
installaties. Alleen de gebruiker die een dergelijk met de regelgeving strijdig
gebruik realiseert kan hierop worden aangesproken. In de situatie van huisjesmelkers
is niet de woningeigenaar daarvoor verantwoordelijk te stellen maar alleen
de bewoners. Met dit wetsvoorstel wordt het mogelijk om ook de huisjesmelkers
aan te pakken die daadwerkelijk en actief gelegenheid hebben gegeven tot het
begaan van die overtredingen.Om de leefbaarheid in Rotterdam te verbeteren is de gemeente Rotterdam
er veel aan gelegen de kwalijke praktijken van huisjesmelkers aan te pakken.
Effectieve instrumenten zijn daarbij noodzakelijk. De gemeente Rotterdam pakt
huisjesmelkers nu aan met een mix van instrumenten als bestuursdwang, repressieve
en preventieve dwangsom. Via de strafbepalingen in de Woningwet kunnen verhuurders
reeds strafbaar zijn. Mede vanwege de lage strafmaat van die strafbepalingen
wordt daarvan nu echter weinig gebruik gemaakt. De mogelijkheid om hogere
strafmaten toe te passen door de Wet op de economische delicten in te zetten
is een nuttige aanvulling op het bestaande instrumentarium. Ten overvloede
dient opgemerkt te worden dat het Openbaar Ministerie in het kader van de
vervolging beslist over gebruik van de Wet op de economische delicten. In
het overleg met Openbaar Ministerie zal de gemeente Rotterdam uiteraard spreken
over de nieuwe mogelijkheden van de Wet op de economische delicten. De gemeente
Rotterdam ziet geen nadelen in het wetsvoorstel. De voordelen
zijn evident: meer en beter inzetbare instrumenten om ongewenst gedrag tegen
te gaan.Vraag 12Gevraagd wordt of de opmerking, dat het wetsvoorstel de bestaande situatie
niet wezenlijk wijzigt, nog van toepassing is of dat er in verband met de
bestrijding van huisjesmelkers een wezenlijk element aan het wetsvoorstel
is toegevoegd en, indien dat laatste het geval is, of overwogen wordt die
wijziging voor advies aan de Raad van State voor te leggen.In deze vraag lijken twee zaken ten onrechte met elkaar in verband te
worden gebracht, te weten de algemene mogelijkheden om handhavend op te treden
en de aanpak van huisjesmelkers. De opmerking waarnaar wordt verwezen, heeft
betrekking op de algemene mogelijkheden om handhavend op te treden. Die opmerking
is gemaakt om te benadrukken dat ook onder de huidige Woningwet bestaande
bouwwerken naar staat en gebruik geacht worden te voldoen aan het Bouwbesluit
2003 en de bouwverordening en dat bij daarmee strijdige situaties door gemeenten
wordt aangeschreven en vervolgens handhavend wordt opgetreden. De met het
wetsvoorstel voorgestelde nieuwe systematiek wijzigt in die zin dat de procedurele
tussenstap van een aanschrijving niet meer nodig is alvorens een handhavingsbesluit
genomen kan worden bij met het Bouwbesluit 2003 en de bouwverordening strijdige
situaties. De opmerking dat daarmee geen wezenlijke wijziging wordt doorgevoerd
blijft onverminderd van kracht en staat op zichzelf los van het element dat
in verband met de aanpak van huisjesmelkers wordt toegevoegd. Met die wijziging
wordt het bij overtreding van bijvoorbeeld het verbod tot overbewoning, mogelijk
om niet alleen op te treden tegen degenen die feitelijk de overtreding realiseren
(de personen die in de woning verblijven) maar ook tegen de personen die daadwerkelijk
en actief gelegenheid hebben gegeven tot het begaan van die overtreding. Gezien
het feit dat vanuit de commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer er op is aangedrongen om dit element zo spoedig mogelijk bij
wet te regelen heb ik dit bij tweede nota van wijziging aan het voorliggende
wetsvoorstel toegevoegd (29 392, nr. 10). Omdat het slechts een geringe
aanpassing betreft in het wetsvoorstel en om verdere vertraging zoveel mogelijk
te voorkomen, heb ik hierover geen advies gevraagd van de Raad van State.Vraag 13Gevraagd wordt waarom met dit wetsvoorstel geen systeem met fatale beslistermijnen
voor de bouwvergunningprocedure wordt ingevoerd, zoals dat in het voor-ontwerp
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht voor de omgevingsvergunning
wel wordt gedaan.In antwoord hierop kan ik melden dat in de Woningwet reeds op 1 oktober
1992 een stelsel met fatale beslistermijnen is ingevoerd voor de bouwvergunning.Vraag 14Gevraagd wordt om duidelijker aan te geven in welke (soort) gevallen de
Minister van VROM wel en niet gebruik zal moeten maken van de vorderingsbevoegdheid.In de eerste plaats wil ik opmerken dat de verantwoordelijkheid voor een
handhavend optreden tegen met de bouwregelgeving strijdige situaties primair ligt en blijft liggen bij het college van burgemeester en
wethouders. Alleen al hierom zal van de ministeriële vorderingsbevoegdheid
terughoudend gebruik worden gemaakt. Het moet dan ook gaan om ernstige gevallen
met (mogelijk) ernstige gevolgen. In het voorgestelde artikel 100b, eerste
lid, van de Woningwet is bepaald dat de Minister, indien dat in het belang
van de naleving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I, II, III of
IV dringend geboden is, tot vordering van handhavend optreden van de gemeente
kan overgaan. Het gaat dus om de uitleg van het begrip «dringend geboden».
De Minister beschikt hierbij over beoordelingsvrijheid, die moet worden gerelateerd
aan de belangen die de hiervoor genoemde hoofdstukken van de Woningwet beogen
te beschermen. Daarbij geldt dat er, gelet op het woord dringend, sprake zal
moeten zijn van een dreigende situatie waarbij de hiervoor bedoelde belangen
in het gedrang kunnen komen. Het betreft dus die gevallen waarin op voorhand
al redelijkerwijs voorzienbaar is dat een dergelijke situatie kan ontstaan.
Ten aanzien van het voorbeeld van de kerstversiering is daarvan alleen sprake
indien al vooraf bij de handhavende instanties bekend is dat deze versiering
op die plaats aanwezig is, dat die versiering niet aan de eisen voldoet, dat
daardoor ernstige risico’s voor de veiligheid en gezondheid van mensen
bestaan en dat de gemeente desalniettemin niet handhavend optreedt. Of de
Minister van VROM in dat voorbeeld door niet in te grijpen in gebreke zou
zijn gebleven, hangt er onder meer van af of hij vooraf bekend was met de
situatie in dat concrete geval. Bij de cafébrand te Volendam was daarvan
geen sprake.Verder ligt het in de rede dat toepassing van de vorderingsbevoegdheid
pas wordt overwogen indien toepassing van andere beschikbare middelen, zoals
ambtelijk en/of bestuurlijk overleg met de gemeente, niet tot het gewenste
handhavend optreden hebben geleid. Het gaat hier dus om een bevoegdheid die
alleen zal worden toegepast als uiterste middel in ernstige gevallen met (mogelijk)
ernstige gevolgen.Overigens gaat het bij de onderhavige vorderingsbevoegdheid niet om een
unieke bevoegdheid. Een vergelijkbare bevoegdheid is door wetswijziging 29 285
(Stb. 2005, 428) inmiddels in de Wet milieubeheer (artikel 18.8a) opgenomen
respectievelijk is onderdeel van het voorstel voor de nieuwe Wet ruimtelijke
ordening (28 916, artikel 7.7).Vraag 15Gevraagd wordt op welke termijn het boete-instrument van de OM-afdoening
op het terrein van de bouwregelgeving kan worden geïntroduceerd en of
dit voor 1 juni 2006 mogelijk is en wat er gedaan kan worden om dit wel
mogelijk te maken.In reactie hierop wil ik aangeven dat de introductie van de (bestuurlijke)
strafbeschikking op basis van het wetsvoorstel OM-afdoening met name een aangelegenheid
betreft die momenteel in gang is gezet door mijn collega van Justitie. Het
betreffende wetsvoorstel is momenteel in behandeling bij de Eerste Kamer.
De feitelijke implementatie zal geschieden door een algemene maatregel van
bestuur waarin de gevallen worden aangegeven waarin een strafbeschikking zal
kunnen worden opgelegd. Het is mijn intentie het boete-instrument zo snel
mogelijk ook op overtredingen van de bouwregelgeving van toepassing te laten
zijn. Naar ambtelijk van Justitie is vernomen, is het opstellen van bedoelde
implementatie-amvb overigens nogal complex, zodat introductie voor 1 juni
2006 niet haalbaar is.Vraag 16Gevraagd wordt of het waar is dat voor delen van oude stadswijken waar
een actief verbeterbeleid wordt gevoerd, gemeenten in beleidsregels een wenselijk geacht kwaliteitsniveau voor bestaande woningen kunnen formuleren,
waarna aanschrijvingsbesluiten genomen kunnen worden die zijn gebaseerd op
zowel de voorschriften van het Bouwbesluit 2003 over de staat van bestaande
bouwwerken als op de nieuwbouwvoorschriften van het Bouwbesluit 2003.Dat is inderdaad het geval mits de noodzakelijkheid van de te treffen
voorzieningen in het individuele geval deugdelijk is gemotiveerd. Met dit
wetsvoorstel wordt niet beoogd een wijziging aan te brengen in de mogelijkheid
die de huidige Woningwet in de artikelen 14, 17 en 18 met het aanschrijfinstrumentarium
biedt om bij bestaande woningen en andere bouwwerken aan te schrijven tot
het treffen van voorzieningen op nieuwbouwniveau. Overeenkomstig de bestaande
praktijk in de grote steden bij de aanpak van de particuliere woningvoorraad
in de oude stadswijken, kan het college van burgemeester en wethouders dan
ook voor delen van de oude stadswijken ten aanzien waarvan een actief verbeterbeleid
wordt gevoerd, een gewenst minimaal kwaliteitsniveau formuleren in een beleidsregel.
De aanschrijvingsbesluiten die worden gegeven om het op deze wijze geformuleerde
kwaliteitsniveau ook daadwerkelijk te realiseren, kunnen op grondslag van
dit beleid zijn gebaseerd op zowel de voorschriften voor bestaande bouw als
de nieuwbouwvoorschriften van het Bouwbesluit 2003. Vast staat in ieder geval –
en dat blijft onder de gewijzigde Woningwet ook als vereiste gelden –
dat de noodzakelijkheid van het laten treffen van bouwkundige voorzieningen
die het kwaliteitsniveau van bestaande bouw overstijgen in het aanschrijvingsbesluit
deugdelijk moet zijn gemotiveerd. Daarbij ligt het dus in de rede dat gemeenten
verwijzen naar een eigen gemeentelijk beleid waarin het minimaal noodzakelijk
geachte kwaliteitsniveau voor de desbetreffende woningen wordt beschreven.Op basis van de huidige Woningwet voeren met name de gemeenten Rotterdam,
Amsterdam en Den Haag een actief beleid waarbij in de oude stadswijken de
kwaliteit van woningen per complex integraal wordt verbeterd. Daartoe gebruiken
deze gemeenten veelal een combinatie van subsidie en dwang. Dat wil zeggen
dat de noodzakelijke verbeteringen worden opgenomen in het aanschrijvingsbesluit
maar dat voor de uitvoering van de verbeteringen wel geldelijke steun verkregen
kan worden.Omdat er geldelijke steun wordt verleend kan er een hoger kwaliteitsniveau
worden gerealiseerd zonder dat dit tot een evenredig hogere eigen bijdrage
voor de betrokken eigenaren leidt. De hogere kosten die met dit hogere kwaliteitsniveau
samenhangen worden immers door de subsidiebijdrage in belangrijke mate dan
wel geheel gecompenseerd. Om dit hogere kwaliteitsniveau te kunnen bereiken,
blijkt het in de praktijk noodzakelijk om op onderdelen de aanschrijving te
baseren op de nieuwbouwbepalingen van het Bouwbesluit 2003. Als voorbeeld
valt hierbij te denken aan de situatie dat de kozijnen van een bouwblok allemaal
zeer slecht zijn met uitzondering van enkele ramen die net onder een balkon
zijn gesitueerd en daarmee in een minder slechte staat verkeren. Indien nu
in het kader van de integrale verbetering van het bouwblok tot algehele vernieuwing
van alle kozijnen moet worden overgegaan moet de vervanging van de betere
kozijnen worden gebaseerd op de nieuwbouwbepalingen van het Bouwbesluit 2003.
Eenzelfde situatie kan zich voordoen bij doorlopende bouwconstructies zoals
galerijen, balkons, daken, standleidingen etc.Het gaat bij deze verbeterprojecten altijd om overwegend particulier bezit
dat veelal is gesplitst in appartementsrechten. Deze versplinterde eigendomssituatie
leidt er toe dat gemeenschappelijke beslissingen tot onderhoud en waar nodig
verbetering slechts zeer moeizaam tot stand komen met verwaarlozing van het
bezit als gevolg.Een kwaliteitsverbetering in deze voorraad staat of valt met de mogelijkheid
om alle eigenaren op hetzelfde moment te laten investeren. Een enkele
eigenaar die niet meedoet kan de besluitvorming in een vereniging van eigenaren
nagenoeg onmogelijk maken terwijl de bouwkundige situatie veelal noopt tot
een gezamenlijke aanpak. Daarnaast leidt de integrale verbetering van een
bouwblok ook tot een grotere waardestijging van de woningen dan wanneer een
dergelijke verbetering slechts incidenteel zou plaatsvinden. Bij een integrale
aanpak komt deze waardestijging alle eigenaren ten goede.Bij een actieve inzet van de gemeente om te komen tot een kwaliteitsverbetering
van het particuliere bezit in gebieden onder druk, moet de aanschrijving worden
gebaseerd op een door het college van burgemeester en wethouders voor het
betreffende gebied vastgesteld streefkwaliteitsniveau, dat hoger ligt dan
het niveau zoals dat in het Bouwbesluit 2003 is opgenomen voor bestaande woningen,
omdat het niveau voor bestaande woningen in het Bouwbesluit 2003 voor een
dergelijke integrale verbetering eenvoudig te laag is. Zie hiervoor hetgeen
in de memorie van toelichting ten aanzien van dit niveau voor bestaande woningen
is opgenomen: «Gezien het feit dat de in het Bouwbesluit 2003 opgenomen
voorschriften voor bestaande bouw zijn afgestemd op de oudste in Nederland
bekende bouwvoorschriften van gemeentelijke of provinciale verordeningen die
krachtens de Woningwet 1901 zijn gegeven, mag worden verwacht dat het merendeel
van de bestaande bouwwerken ruimschoots aan de eisen voor bestaande bouw zal
voldoen.»Vraag 17Gevraagd wordt of bij het laten gebruiken van een bouwwerk in strijd met
de bouwverordening naast malafide huisbazen ook eventuele andere betrokkenen,
zoals stromannen (katvangers) en notarissen en makelaars, strafbaar gaan worden.Deze vraag heeft betrekking op het voorgestelde artikel 7b, tweede lid,
van de Woningwet. Met de toevoeging van het begrip «laten» is
primair beoogd om malafide huisbazen onder de reikwijdte van het verbod van
artikel 7b, tweede lid, te brengen. Daarnaast ligt het in de rede dat in een
concreet geval ook hun eventuele companen in het kwaad, zoals stromannen,
kunnen worden getroffen. Of ook anderen, zoals notarissen en advocaten, onder
de werking van de betreffende bepaling zullen vallen, zal van geval tot geval
beoordeeld moeten worden op basis van de medeverantwoordelijkheid die zij
in het betreffende geval hebben. Daarmee sluit ik in beginsel dus niet uit
dat ook dergelijke anderen strafbaar kunnen zijn, bijvoorbeeld wanneer zij
willens en wetens door hun medewerking de overtreding mogelijk hebben gemaakt
en zij niets of onvoldoende hebben gedaan om dat te voorkomen.Vraag 18Gevraagd wordt of doorvoering van de voorstellen die de leden van de CDA-fractie
tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen hebben gedaan voor het schrappen
van VROM-regelgeving, gevolgen heeft voor het voor gemeenten beschikbare instrumentarium
om overtreding van de bouwverordening door huisjesmelkers aan te pakken.Voorzover met de vraag gedoeld wordt op de 90 voorstellen tot vermindering
van administratieve lasten en bureaucratie (Kamerstukken II 2005/2006, 30 300,
nr. 4) zie ik op één punt mogelijke consequenties. Dat punt
betreft voorstel nr. 12 tot afschaffing van de gebruiksvergunningplicht. In
de uitwerking van de gebruiksvergunningplicht, zoals de VNG die in de model-Bouwverordening
heeft gegeven, is een vergunning brandveilig gebruik (= gebruiksvergunning)
onder meer vereist voor het in gebruik hebben van een gebouw waarin aan meer
dan 10 personen bedrijfsmatig of in het kader van verzorging
nachtverblijf wordt geboden. Die uitwerking is in verreweg de meeste gemeentelijke
bouwverordeningen overgenomen, zij het dat een aantal gemeenten dat aantal
personen op«meer dan vijf» heeft gesteld. Het betreft hier onder
meer het gebruik van een gebouw als pension. Voorzover huisjesmelkers gebouwen
aldus gebruiken, zou preventief gemeentelijk toezicht in de vorm van gebruiksvergunningverlening
worden uitgesloten indien het betreffende CDA-voorstel onverkort zou worden
overgenomen. Dat zou voor gemeenten dus een vermindering inhouden van het
aantal beschikbare instrumenten om huisjesmelkers aan te pakken. Zoals ik
echter heb aangegeven in mijn brief van 14 oktober 2005 «Voorschriften
brandveilig gebruik bouwwerken (gebruiksvergunning)» (Kamerstukken II
2005/2006, 29 383, nr. 34) streef ik er weliswaar naar om het aantal
gebruiksvergunningplichtige gevallen per 1 januari 2007 met 80%
te reduceren maar zal dat vooralsnog waarschijnlijk geen betrekking hebben
op de zogenoemde bijeenkomstfunctie, waartoe onder meer pensions behoren.Ik vertrouw erop hiermee uw vragen voldoende te hebben beantwoord.XNoot1Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), Voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GL), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van
der Horst (CDA), Van As (LPF), Van Bochove (CDA), Duyvendak (GL), Huizinga-Heringa
(CU), Koopmans (CDA), Gerkens (SP), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham
(D66), Van Velzen (SP), Fierens (PvdA), Ondervoorzitter, Timmer (PvdA), De
Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA), Samsom (PvdA), Hermans (LPF),
Veenendaal (VVD) en Lenards (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Mastwijk
(CDA), Ormel (CDA), Halsema (GL), Örgü (VVD), Dubbelboer (PvdA),
Hessels (CDA), Van den Brink (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vos (GL), Van der Staaij
(SGP), Vietsch (CDA), Vergeer (SP), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Koşer
Kaya (D66), Vacature (SP), Boelhouwer (PvdA), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD),
Waalkens (PvdA), Van Heteren (PvdA), Roefs (PvdA), Varela (LPF), Oplaat (VVD)
en Van der Sande (VVD).XNoot1Jacob van Lennep, Den Friesche bouwmeester uit: Onze voorouders: in verschillende
tafereelen geschetst, Den Haag 1880. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29392-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl