Wijziging Wet op de kansspelen in verband met kansspelen via internet; Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-30362, nr. J

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-03-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30362 nr. J

04-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1 Inleiding2 De Europese aspecten van het wetsvoorstelInleidingJuridisch kaderInternetaanbod in andere lidstatenActieve samenwerking met andere lidstatenRecente ingebrekestellingen Duitsland en Zweden inzake
internetkansspelenBeginsel van wederzijdse erkenning3 Vormgeving van de proefGeen onomkeerbare ontwikkelingGereguleerd en gecontroleerd aanbodTussentijds staken van de proef4 De bestrijding van illegale kansspelen via internetHet beleidsplan «Aanpak van illegale kansspelen
via internet»Een gefaseerde aanpakWettelijk verbod verrichten betaaltransacties illegale
aanbieders5 ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30362Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 362Wijziging van de Wet op de kansspelen houdende tijdelijke bepalingen
met betrekking tot kansspelen via internetJBRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 4 maart 20081 InleidingPer brief van 4 februari jl. heb ik uw Kamer verzocht de stemming
over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de kansspelen houdende tijdelijke
bepalingen met betrekking tot kansspelen via internet (30 362) uit te
stellen.Ik heb toegezegd u nader te informeren over de betekenis van het wetsvoorstel
voor het handhavingsbeleid. Hierbij doe ik mijn toezegging gestand. In deze
brief ga ik tevens in op enige Europese aspecten van het wetsvoorstel en de
vormgeving van de proef.De vaste commissie voor Justitie heeft mij gevraagd in deze brief eveneens
in te gaan op de mogelijke gevolgen van de door de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
gestelde prejudiciële vragen voor het wetsvoorstel.Graag wil ik vooropstellen dat de Afdeling bestuursrechtspraak in de zaak
Betfair / Ministerie van Justitie nog geen prejudiciële vragen aan het
Hof van Justitie heeft voorgelegd maar slechts een voornemen daartoe heeft
kenbaar gemaakt, waarbij partijen in de gelegenheid zijn gesteld uiterlijk
eind februari hun zienswijze over de conceptvragen naar voren te brengen.
Ook kan ik nog geen inschatting maken van de mogelijke gevolgen van (de antwoorden
op) de vragen voor het onderhavige wetsvoorstel. Zodra ik hierover meer informatie
heb, zal ik u nader informeren.2 De Europese aspecten van het wetsvoorstelInleidingDe regulering van kansspelen staat op dit moment van verschillende kanten
in de Europese belangstelling. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(hierna: Hof) en het Hof van Justitie van de Europese Vrijhandels Associatie
hebben de afgelopen jaren verschillende uitspraken gedaan waarin
de eigen beleidsvrijheid van de lidstaten op het gebied van kansspelen, onder
bepaalde voorwaarden, is erkend.De Europese Commissie tracht lidstaten echter te bewegen tot het invoeren
van – enige vorm van – wederzijdse erkenning van elkaars vergunninghouders,
althans op het gebied van sportprijsvragen. Verschillende lidstaten hebben
de afgelopen tijd aanmaningsbrieven van de Commissie ontvangen, waarin nadere
informatie is verzocht over het nationale beleid met betrekking tot sportprijsvragen.
Inclusief Nederland zijn momenteel tien lidstaten in correspondentie met de
Commissie verwikkeld. Genoemde aanmaningsbrieven kunnen een opmaat vormen
tot een inbreukprocedure bij het Hof. Op 31 januari 2008 heeft de Commissie
nieuwe informatieverzoeken gezonden naar Zweden en Duitsland over respectievelijk
pokeraanbod via internet en een restrictief pakket aan maatregelen, waaronder
een totaalverbod van kansspelen via internet. Op 28 februari 2008 heeft
de Commissie een met redenen omkleed advies uitgebracht, waarop Nederland
binnen twee maanden kan reageren. Van die reactie zal ik u een afschrift doen
toekomen.Juridisch kaderIn verband met de toenemende Europese aandacht voor het onderwerp kansspelen
is het belangrijk om het juridische kader zoals dat voortvloeit uit de Hofjurisprudentie
goed voor ogen te houden. Op dit moment voeren alle Europese lidstaten een
eigen kansspelbeleid. Het Europese recht biedt daarvoor een mogelijkheid,
nu het onderwerp kansspelen niet geharmoniseerd is in Europees verband. De
grenzen die aan de nationale beleidsruimte worden gesteld kunnen worden afgeleid
uit de artikelen 43 en 49 e.v. (vrij verkeer van vestiging en van diensten)
van het EG-Verdrag, zoals uitgelegd door het Hof.Wat betreft de omvang van de beleidsruimte van de lidstaten om kansspelen
te reguleren kennen de Hofuitspraken een bestendige lijn. Vanaf 1992
in de zaak Schindler (C-275/92) tot de recente zaak Placanica (gevoegde zaken
C-338/04, C-359/04 en C-360/04) heeft het Hof telkens bevestigd dat de lidstaten
grote vrijheid hebben ten aanzien van de wijze waarop zij kansspelen wensen
te reguleren. In het arrest Placanica (r.o. 47) heeft het Hof, onder verwijzing
naar eerdere kansspelarresten, herhaald dat de bijzonderheden van religieuze
of culturele aard en de moreel en financieel schadelijke gevolgen van kansspelen
voor het individu en de samenleving kunnen rechtvaardigen dat de lidstaten
over beleidsruimte beschikken om te bepalen wat noodzakelijk is voor de bescherming
van de consument en de maatschappelijke orde.Volgens de Hofjurisprudentie mogen lidstaten een totaalverbod instellen
of ervoor kiezen het aanbod aan kansspelen te reguleren. Ook mogen lidstaten
monopolies voor kansspelen instellen. De beleidsruimte van de lidstaten kan
er evenwel ook toe leiden dat een lidstaat kansspelen (of categorieën
van kansspelen) slechts in beperkte mate of helemaal niet reguleert.Als een kansspel is gereguleerd in een lidstaat waar de aanbieder is gevestigd,
dan volgt daaruit – gelet op de rechtspraak van het Hof – niet
dat andere lidstaten de betrokken diensten zonder meer zouden moeten aanvaarden.
De beoordeling hiervan behoort tot de beleidsruimte van de nationale overheden.
Op grond van de Hofjurisprudentie hebben lidstaten dus beleidsruimte om kansspelen
te reguleren naar hun eigen inzichten, maar daarbij geldt sinds de zaak Gambelli
(C- 243/01) uit 2003 wel als voorwaarde dat een samenhangend en stelselmatig
kansspelbeleid wordt gevoerd.Het is aannemelijk dat bij gebrek aan voldoende legaal aanbod onvoldoende
aan de (sterk gegroeide) speelbehoefte aan dit soort spelen bij het Nederlandse
publiek kan worden tegemoetgekomen en men meer dan nu nog het geval is een
toevlucht zal nemen tot illegale en ongereguleerde kansspelsites. Aan de andere
kant is het ook niet reëel te veronderstellen dat illegale kansspelen
via internet, nu de aanbieders daarvan vaak in het buitenland gevestigd zijn,
volledig kunnen worden bestreden. De Nederlandse overheid heeft dan ook bewust
gekozen voor de invoering van een (tijdelijk) monopolie om, bij wijze van
proef, kansspelaanbod via internetaanbod mogelijk te maken en – tegelijkertijd –
het illegale aanbod van dit soort spelen zoveel mogelijk aan te pakken. Op
de handhavingsaspecten van illegaal internetaanbod zal ik nader ingaan in
het vervolg van deze brief.Volledigheidshalve wijs ik erop dat in verschillende gerechtelijke uitspraken
uitdrukkelijk is erkend dat het gegeven dat een lidstaat een restrictief beleid
voert op het gebied van kansspelen niet betekent dat het bestaande legale
kansspelaanbod op geen enkele wijze kan worden uitgebreid. Zo heeft het Hof
in eerdergenoemd arrest in de zaak Placanica geoordeeld dat een gecontroleerd
expansiebeleid in de kansspelsector zeer wel in logisch verband kan staan
met de doelstelling om spelers van clandestiene spelen en weddenschappen,
die als zodanig verboden zijn, aan te trekken tot toegestane en gereglementeerde
activiteiten. De Hoge Raad heeft in de zaak De Lotto/Ladbrokes1 geoordeeld dat de doelstelling van kanalisatie onder omstandigheden
kan meebrengen dat een aantrekkelijk en zo nodig uitgebreid en vernieuwd aanbod
van legale kansspelen onder de aandacht van het publiek wordt gebracht als
alternatief voor illegale kansspelen en kansspelen met een groter risico voor
het ontstaan van gokverslaving.Internetaanbod in andere lidstatenHet onderhavige wetsvoorstel introduceert een tijdelijk legaal aanbod
van kansspelen via internet in Nederland. Uit een vergelijking van de verschillende
wettelijke stelsels van de lidstaten blijkt dat er geen sprake is van een
eenduidige Europese aanpak van kansspelen via internet. De regulering varieert
per lidstaat.Een aantal lidstaten heeft gekozen voor de introductie van een legaal
alternatief. In Zweden, Denemarken en Oostenrijk bestaat een gereguleerd aanbod
van kansspelen via internet dat verzorgd wordt door (overheids)monopolisten.
Het aanbod is primair op het eigen grondgebied gericht. Het spelaanbod en
de distributiekanalen variëren sterk. Wel kent het internetaanbod in
bovengenoemde lidstaten leeftijdsgrenzen en andere waarborgen om excessief
speelgedrag te voorkomen. Reclame voor kansspelen via internet wordt over
het algemeen toegestaan, maar wordt wel gereguleerd.Sinds 1 januari 2003 worden in Zweden internetkansspelen aangeboden
via twee staatsmonopolies. Het productaanbod van AB Svenska Spel bestaat onder
meer uit loterijen, sportweddenschappen, krasloten en bingospelen. AB Travoch
Galopp biedt weddenschappen op paardenrennen aan. Daarnaast bestaat de mogelijkheid
voor non-profit organisaties om goede doelenloterijen langs elektronische
weg te organiseren.In 2005 is in Zweden, uit het oogpunt van kanalisatie, pokeraanbod via
internet aan het legale aanbod toegevoegd.In Denemarken is het verboden zonder vergunning gelegenheid te geven tot
deelname aan kansspelen via internet, indien deze gericht zijn op de Deense
markt. Dit is onder meer het geval als gebruikt gemaakt wordt van de Deense
taal. Een vergunning voor het aanbieden van kansspelen via internet is verleend
aan het Deense staatsmonopolie Danske Spil. Het productaanbod bestaat onder
meer uit lotto en bingo.Voor zover bekend wordt het internetkansspelaanbod in Oostenrijk sinds 1998 verzorgd door Win2day.at, een samenwerkingsverband van DieÖsterreichischen
Lotterien en Casinos Austria. Het productaanbod bestaat uit loterijen en casinospelen.
Begin februari 2008 is het aanbod uitgebreid met poker.Een aanpak waarbij het kansspelaanbod via internet wordt gekanaliseerd
door middel van het aanbieden van een legaal alternatief is dus reeds bekend
binnen Europa en wordt al toegepast in enkele lidstaten.Andere lidstaten kennen een totaalverbod voor kansspelen via internet.
Een lidstaat waarin recent een totaalverbod is (her)ingevoerd, is Duitsland.
Met de inwerkingtreding van het Duitse «Staatsvertrag zum Glücksspielwesen
in Deutschland (GV.NRW.2007, S. 445) op 1 januari 2008 is een einde gekomen
aan het legale internetaanbod in Duitsland. Deze maatregel maakt onderdeel
uit van een breed pakket aan restrictieve maatregelen.Frankrijk en EER-lidstaat Noorwegen hebben recent maatregelen bij de Europese
Commissie genotificeerd om kredietinstellingen die bemiddelen bij goktransacties
beter aan te kunnen pakken. Deze maatregelen zijn vergelijkbaar met de maatregelen
die sinds 2006 van kracht zijn in de Verenigde Staten. In Nederland bestaat
al wetgeving op basis waarvan deze instellingen kunnen worden aangepakt. In
dit verband wordt verwezen naar het onderdeel handhaving in deze brief.Uitzonderingen binnen Europa vormen Groot-Brittannië en Malta, die
in vergelijking met de overige Europese lidstaten een veel liberaler gokklimaat
kennen. In deze lidstaten is sprake van een breed legaal aanbod van internetkansspelen,
waarbij moet worden opgemerkt dat in Malta afgegeven vergunningen voor internetkansspelen
slechts zien op deelname vanuit het buitenland (dat wil zeggen vanuit andere
landen dan Malta).Uit het voorgaande blijkt dat de lidstaten op zeer verschillende wijze
invulling geven aan de beleidsruimte die hun toekomt.Actieve samenwerking met andere lidstatenDe samenwerking met andere lidstaten kan een bijdrage leveren aan de doelstellingen
van het kansspelbeleid. Dit kan in de praktijk lastig kan zijn, aangezien
de Europese lidstaten zeer hechten aan hun nationale beleidsruimte. Ook het
beschermingsniveau varieert, zoals wel blijkt uit bovenstaande weergave van
de regulering van internetkansspelen in enkele andere Europese landen. Op
korte termijn acht ik een gemeenschappelijke Europese aanpak van deze materie
niet haalbaar en derhalve geen alternatief voor een proef met kansspelen via
internet.Niettemin ben ik bereid mij in te zetten voor het opstarten van een Europese
dialoog op het gebied van de kansspelen. Op korte termijn zal ik daarvoor
initiatieven ontplooien richting andere lidstaten. De inzet die ik daarbij
voor ogen heb is het gezamenlijk optrekken met andere lidstaten om de nationale
beleidsruimte op het gebied van de kansspelen te waarborgen. Bijzondere aandacht
zou daarbij kunnen uitgaan naar de effecten die nationale regels met betrekking
tot kansspelen via internet in de ene lidstaat kunnen hebben op (het beleid
van) andere lidstaten. Ook de informatie-uitwisseling tussen lidstaten en
de mogelijkheden voor betere samenwerking – met het oog op de handhaving –
kunnen aan de orde worden gesteld.Recente ingebrekestellingen Duitsland en Zweden inzake
internetkansspelenOp 31 januari 2008 hebben Duitsland en Zweden nieuwe ingebrekestellingen
ontvangen van de Europese Commissie. De aanmaningsbrief aan Zweden is onder
meer gericht op pokeraanbod via het internet. De Commissie wenst
te vernemen of de Zweedse maatregelen in overeenstemming zijn met het vrij
verkeer van diensten, zoals dat is neergelegd in artikel 49 van het EG-Verdrag.
Hierboven is reeds aangegeven dat internetpoker in Zweden wordt aangeboden
door een staatsmonopolist.De ingebrekestelling tegen Duitsland richt zich op enkele beperkende maatregelen
uit het nieuwe Staatsvertrag, waaronder het totaalverbod op internetkansspelen.
De vraag rijst volgens de Commissie of deze maatregelen wel voldoen aan het
consistentievereiste, nu andere vormen van kansspel wel worden toegestaan.De inhoud van de ingebrekestellingen is niet openbaar. Volgens de begeleidende
persberichten betwist de Commissie in de ingebrekestellingen niet het bestaan
van monopolies als zodanig. Ook zou de Commissie met de ingebrekestellingen
geen liberalisatie van de markt tot doel hebben. Voorts wordt de mogelijkheid
van lidstaten om rechtvaardiging te vinden voor beperkingen in hun kansspelwetgeving
wegens dwingende redenen van algemeen belang niet aangetast, zolang maar kan
worden aangetoond dat de maatregelen passend in een samenhangend en stelselmatig
stelsel van regulering en noodzakelijk, evenredig en niet-discrimerend zijn,
aldus de Commissie. Zweden en Duitsland hebben twee maanden de tijd voor de
beantwoording van de ingebrekestellingen.Het valt op dat de Commissie gelijktijdig ingebrekestellingen heeft verstuurd
waarin zowel legaal aanbod van internetkansspelen door een staatsmonopolist
als een totaalverbod aan kansspelen via internet worden betwist. Verrassend
is dit niet, wanneer de argumenten die de Commissie doorgaans gebruikt in
de correspondentie met de lidstaten, nader worden bekeken. De kritiek van
de Commissie richt zich over het algemeen niet zozeer op het al dan niet bestaan
van legaal aanbod in een lidstaat zelf, maar vooral op het niet accepteren
van legaal buitenlands aanbod. Niet uitgesloten moet worden dat het uitgangspunt
van wederzijdse erkenning ook weer ten grondslag ligt aan de nieuwe ingebrekestellingen.
In dat geval is de kans reëel dat het legale alternatief voor kansspelen
via internet in Zweden en het totaalverbod voor kansspelaanbod via internet
in Duitsland op basis van dezelfde argumenten door de Commissie worden betwist.Beginsel van wederzijdse erkenningDe nieuwe ingebrekestellingen voor Zweden en Duitsland lijken er dus eens
te meer op te duiden dat de Commissie pas genoegen zal nemen met wetgeving
waarin de erkenning van legaal buitenlands aanbod het uitgangspunt is.In het onderhavige wetsvoorstel is dit niet het geval. Mijns inziens is
er echter bij de huidige stand van de Hofjurisprudentie geen enkele aanwijzing
dat het beginsel van wederzijdse erkenning een rol speelt bij de regulering
van kansspelen. Dit standpunt heb ik ook ingenomen in mijn reacties op de
ingebrekestellingen aan de Commissie, die beide in afschrift aan de Tweede
Kamer zijn gestuurd (Kamerstukken II 2005/06, 24 557, nr. 74 en
Kamerstukken II 2006/07, 24 557, nr. 77).Het Hof heeft in al zijn uitspraken de nationale beleidsruimte van de
lidstaten om een kansspelbeleid te voeren steeds voorop gezet. De benadering
van de Commissie dat buitenlands legaal aanbod erkend dient te worden, leidt
tot ondermijning van de beleidsruimte van de lidstaten, alleen al omdat de
omvang van het aanbod dan niet meer beperkt kan worden als aanbod uit andere
lidstaten moet worden toegestaan. Het tijdelijke karakter van de in het wetsvoorstel
vervatte proef brengt mee dat met een eventuele andersluidende jurisprudentie
van het Hof tijdig rekening kan worden gehouden. 3 Vormgeving van de proefTijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Kamer bleken er onduidelijkheden
te bestaan over de vraag of voldoende gewaarborgd is dat• de proef geen juridisch omkeerbare situatie schept, met andere
woorden niet vooruitloopt op latere besluitvorming over een eventueel legaal
aanbod;• er tijdens de proef sprake is van een zorgvuldig gereguleerd en
gecontroleerd aanbod, zodat het risico van misstanden zoveel mogelijk ingeperkt
is; en• de proef tussentijds kan worden gestaakt als zich onverhoopt toch
grootschalige ongewenste ontwikkelingen voordoen, en welke criteria daarvoor
bestaan.Hieronder ga ik nader op deze drie aspecten in.Geen onomkeerbare ontwikkelingDe vraag of de proef omkeerbaar is, moet bevestigend worden beantwoord.
Het juridische kader voor de internetproef is van tijdelijke aard en vloeit
voort uit de artikelen IIa en III, tweede lid, van het wetsvoorstel. Kort
gezegd wordt in deze artikelen bepaald dat de wettelijke grondslag voor kansspelen
via internet automatisch vervalt drie jaar na de inwerkingtreding van het
wetsvoorstel. Het wetsvoorstel bevat dus een ingebouwde horizonbepaling.Een eventueel legaal aanbod van kansspelen via internet na het aflopen
van de proef vereist dus een nieuwe wettelijke voorziening, met alle daarmee
samenhangende besluitvorming. Dit betekent dat geen verlenging van de proef
mogelijk is zonder dat beide Kamers der Staten-Generaal daarmee hebben ingestemd.
Gezien het met die besluitvorming gepaard gaande tijdsbeslag, is het denkbaar
dat zich tussen het eind van de internetproef en een eventueel later legaal
aanbod van kansspelen via internet een periode zal voordoen waarbinnen geen
enkel legaal aanbod van kansspelen via internet mogelijk is.Gereguleerd en gecontroleerd aanbodHet legaal aanbod van kansspelen via internet wordt gereguleerd en gecontroleerd
op dezelfde wijze als bijvoorbeeld het huidige legale aanbod van casinospellen:
door middel van aan de vergunning te verbinden voorschriften. Het wetsvoorstel
bevat een scala aan onderwerpen waarop deze voorschriften in ieder geval betrekking
hebben (artikel 27o, eerste tot en met vierde lid). Het voert te ver om op
al deze onderwerpen in te gaan, daarom volsta ik met een drietal voorbeelden:
de leeftijd- en identiteitscontrole, de speel- en verlieslimieten, en de inzetlimieten.Het eerste voorbeeld betreft de aan de vergunning te verbinden voorschriften
met betrekking tot de wijze van registratie en identificatie van de speler
(artikel 27o, tweede lid,onder c). Voordat een speler daadwerkelijk kan deelnemen
aan kansspelen via internet, dient hij zich eenmalig fysiek te laten registreren
bij één van de vestigingen van de vergunninghouder of bij een
derde. Ook aan deze derde worden allerlei voorwaarden gesteld.Nadat de speler zich fysiek heeft geïdentificeerd, verkrijgt hij
van de stichting een unieke code. Deze code wordt slechts door de vergunninghouder
verstrekt nadat de identiteit en de leeftijd van de speler op deugdelijke
wijze zijn vastgesteld, overeenkomstig de vereisten van de Wet identificatie
bij dienstverlening. De vergunninghouder houdt een registratie bij van de
identificatie, waaronder een afschrift van het identiteitsbewijs waarmee de
speler zich heeft geïdentificeerd. Bovendien zal ik de vergunninghouder,
als waarschuwingssysteem tegen eventueel onbevoegd gebruik, verplichten
de speler periodiek te informeren over het gebruik van zijn spelrekening.
Dit wordt uitgewerkt in het Deelnemersreglement, dat mijn goedkeuring behoeft.Het tweede voorbeeld betreft de vergunningvoorschriften met betrekking
tot de speellimiet en de verlieslimiet, dat wil zeggen het door de speler
ingestelde bedrag dat hij maximaal wil verliezen (Artikel 27o, tweede lid,
onder o en p). Volgens deze voorschriften dient de vergunninghouder de speler
te verplichten door hem zelf te bepalen maximum speel- en verlieslimieten
in te stellen, die op diens verzoek maximaal eenmaal per week kunnen worden
gewijzigd. Jongvolwassenen (spelers van 18 tot en met 23 jaar) kunnen slechts
een maximum speellimiet van € 100 per week instellen. Dit wordt
nader uitgewerkt in het Deelnemersreglement.Het derde voorbeeld betreft de voorschriften met betrekking tot de inzet,
en de vorm en hoogte daarvan (artikel 27o, vierde lid, onder n). In de vergunning
zal worden bepaald dat de inzet niet hoger mag zijn dan een bepaald bedrag
per inzetmogelijkheid. Dit maximum wordt voor elk van de aangeboden spellen
in het Spelreglement uitgewerkt. In de huidige wet- en regelgeving geldt voor
casinospellen een vergelijkbaar gelede normstelling.Een keuringsinstelling keurt daarna de spelsoftware, alvorens toestemming
wordt gegeven deze software in gebruik te nemen. In de huidige wet- en regelgeving
geldt voor speelautomaten een vergelijkbaar keuringssysteem.De hiervoor genoemde vergunningsvoorschriften zijn niet statisch: zij
kunnen worden gewijzigd en aangevuld (artikel 27o, zesde lid). Dit hangt samen
met één van de doelen van de proef, namelijk het beheerst en
gecontroleerd ervaring opdoen met het kansspelaanbod via internet. De uitkomsten
van dit leerproces zullen nog tijdens de proef ingezet worden voor de evaluatie,
en zonodig de wijziging of aanvulling van de vergunningvoorschriften. Bij
dit leerproces is een vitale rol weggelegd voor de begeleidingscommissie.
In deze commissie zullen vertegenwoordigers zitting nemen van onder andere
het College van toezicht op de kansspelen, de technisch toezichthouder, de
vergunninghouder, diverse ministeries, en (onafhankelijke) deskundigen op
terreinen als kansspelverslaving, informatie- en communicatietechnologie,
privacybescherming, consumentenbescherming en het voorkomen van illegaliteit
en criminaliteit.Tussentijds staken van de proefOp basis van artikel 27s kan de vergunning uitsluitend worden ingetrokken
in geval van het verstrekken van onjuiste gegevens, het overtreden van de
voorschriften, of ernstig gevaar voor de openbare orde of zedelijkheid. Het
wetsvoorstel voorziet dus niet in een tussentijdse intrekking van de vergunning
in geval van beleidsmatig ongewenste ontwikkelingen, omdat een dergelijke
intrekkingsgrond in strijd zou zijn met het rechtszekerheidsbeginsel.Omdat ik niettemin het belang zie van de mogelijkheid de proef tussentijds
te kunnen beëindigen, zal ik deze op een andere wijze verwezenlijken,
namelijk via de fasering van de vergunning. Ik zal de looptijd van de vergunning
voor de internetproef beperken tot één jaar, met de mogelijkheid
van tweemaal een verlenging met telkens één jaar. Op deze wijze
wordt gegarandeerd dat zich gedurende de proef een tweetal ijkmomenten voordoet,
die dwingen tot nieuwe besluitvorming over het voortzetten van de proef en
het eventueel aanscherpen van de vergunningsvoorschriften. Ik zal beide Kamers
der Staten-Generaal hierover vooraf informeren. Bij het formuleren van «harde» criteria voor het al dan niet
verlengen van de vergunning moet onderscheid gemaakt worden tussen kansspelverslaving
en aanzuigende werking.Voor de kansspelverslaving acht ik het niet mogelijk een harde grens te
definiëren. Verschuivingen in de omvang van de kansspelverslaving treden
slechts langzaam op en zijn moeilijk meetbaar. Dit is een van de belangrijkste
redenen dat het onderzoek naar de ontwikkelingen rond kansspelverslaving slechts
om de drie tot vijf jaar plaatsvindt. Verschuivingen in de omvang van de kansspelverslaving
kunnen dus waarschijnlijk pas in het kader van de evaluatie gemeten worden,
en niet tussentijds.Voor de aanzuigende werking ligt de zaak anders, omdat de deelname aan
internetkansspelen gemakkelijk gemeten kan worden. Het meest recente onderzoek
van Motivaction «Kansspelen via nieuwe media 2007 – Monitor betaalde
interactieve internetkansspelen» geeft inzicht in de omvang van de deelname
aan kansspelen via internet. Het rapport indiceert dat in 2007 een groep van
397 000 personen (4,5% van de Nederlandse internetpopulatie van
18 tot 55 jaar) heeft deelgenomen aan (illegale) betaalde interactieve kansspelen
via internet. Dit aantal deelnemers vormt de doelgroep de eventuele aanzuigende
werking te meten. Stijgt het aantal deelnemers aanzienlijk boven 400 000,
dan betekent dit dat een deel van de gebruikers niet afkomstig kan zijn uit
de doelgroep en is per definitie sprake van autonome aanzuigende werking.
Mocht een dergelijke ontwikkeling zich op enig moment voordoen, dan kan deze
een rol spelen bij de overweging of de vergunning al dan niet tussentijds
wordt verlengd.4 De bestrijding van illegale kansspelen via internetOp dit moment voorziet de Wet op de kansspelen niet in vergunningen voor
het organiseren van kansspelen via het internet. Daardoor is het zonder meer
verboden in Nederland gelegenheid te geven tot deelname aan kansspelen via
internet, dan wel de deelname aan dergelijke spelen te bevorderen.De afgelopen jaren is een begin gemaakt met de bestrijding van illegale
kansspelen via internet, wat door de aard van het medium niet eenvoudig is.Het beleidsplan «Aanpak van illegale kansspelen
via internet»De bestrijding van illegale kansspelen via internet vindt plaats op basis
van het beleidsplan «Aanpak bestrijding van kansspelen via internet»
dat op 16 september 2005 aan de Kamer is aangeboden (TK 24 557,
nr. 59). Deze aanpak behelst:– het ontwikkelen van instrumenten en hulpmiddelen om illegaal aanbod
en bemiddeling op te sporen en te komen tot vervolging;– het ontmoedigen van aanbod van, bevorderen van en deelname aan
illegale kansspelen via internet door het voeren van een actief voorlichtingsbeleid;– het aanpakken van illegale aanbieders en tussenpersonen op basis
van bestuursrecht, fiscaal recht, civiel recht en strafrecht.Een gefaseerde aanpakOp mijn verzoek heeft het KLPD een zoekinstrument ontwikkeld waarmee illegale
aanbieders van kansspelen via het internet en tussenpersonen kunnen worden
opgespoord. Op grond van deze informatie heeft het Ministerie van Justitie
de afgelopen jaren een groot aantal in Nederland gevestigde aanbieders van
illegale kansspelen en tussenpersonen gewaarschuwd dat zij in strijd met de
Wet op de kansspelen handelen. Ongeveer 60 procent van de aangeschreven bedrijven
heeft daaraan gevolg gegeven en heeft hun sites onbereikbaar gemaakt of aangepast.
Het overige deel van de aanbieders heeft het illegale aanbod echter voortgezet, al dan niet vanuit het buitenland (of door inschakeling van
buitenlandse tussenpersonen).Ook in het buitenland gevestigde aanbieders en tussenpersonen dienen zich
aan de in Nederland geldende wet te houden. Voor de vraag of in Nederland
gelegenheid wordt gegeven tot deelname aan kansspelen is immers niet van belang
waar de aanbieder fysiek is gevestigd, maar of potentiële deelnemers
in Nederland rechtstreeks via hun computer aan het via internet aangeboden
kansspel kunnen deelnemen.Dit is bevestigd in een arrest van de Hoge Raad van 18 februari 2005
(LJN: AR4841). De omstandigheid dat bepaalde aanbieders in een ander land
wel over een vergunning beschikken om kansspelen via internet aan te bieden,
maakt dit niet anders. De mogelijkheid bestaat natuurlijk dat aanbieders van
kansspelen via internet hun kansspelsite afsluiten voor deelname vanuit Nederland –
bijvoorbeeld door Nederland te verwijderen uit een zogenaamde landenlijst.
Aannemelijk is dat dergelijke aanbieders de Nederlandse wetgeving niet overtreden.De opsporing en vervolging van aanbieders van kansspelen via internet
en hun tussenpersonen die in het buitenland gevestigd zijn, is overigens wel
een knelpunt. Dergelijke organisaties, of hun servers, zijn veelal gevestigd
in landen waar het organiseren van kansspelen niet strafbaar is gesteld of
waar nauwelijks sprake is van regulering of toezicht op kansspelen. Voor de
opsporing is men in dergelijke gevallen afhankelijk van de medewerking van
het desbetreffende land. Als echter geen sprake is van dubbele strafbaarheid,
dan heeft een rechtshulpverzoek weinig kans van slagen.Aangezien een deel van de in Nederland gevestigde aanbieders en tussenpersonen,
ondanks waarschuwingen vanuit het ministerie, het illegale aanbod continueert
en omdat de aanpak van in het buitenland gevestigde aanbieders en tussenpersonen
een knelpunt vormt, richt de aanpak ter bestrijding van illegale kansspelen
via internet zich nu mede op financiële tussenpersonen, banken en creditcardmaatschappijen.Het Ministerie van Justitie is al geruime tijd in overleg met de Nederlandse
Vereniging van Banken (NVB) om afspraken te maken over de wijze waarop, de
omstandigheden waaronder en de juridische waarborgen waarbinnen financiële
instellingen contracten met binnen- en buitenlandse organisaties die kansspelen
via internet aanbieden kunnen weigeren of verbreken. Het ziet ernaar uit dat
er dit voorjaar een concrete invulling aan de aanpak kan worden gegeven.Volgens deze opzet zal het Ministerie van Justitie de NVB voorzien van
een «zwarte lijst» met organisaties die de Wet op de kansspelen
overtreden. De NVB zal de lijst ter beschikking stellen van de banken, zodat
deze de desbetreffende rekeningen kunnen opzeggen of weigeren. Deze aanpak
richt zich uitsluitend op de organisaties die kansspelen via internet aanbieden
en niet op consumenten. Het verstrekken van een rekening aan een aanbieder
van kansspelen via internet is op grond van de Wet op de kansspelen en de
Wet op het financieel toezicht niet toegestaan. Banken mogen op basis van
de integriteitbepalingen, het «ken uw klant» beleid («Cliënt
Due Diligence») en jurisprudentie geen rekening verstrekken aan aanbieders
van kansspelen via internet. Als een Nederlandse bank een relatie met een
zakelijke rekeninghouder verbreekt, eindigt automatisch ook het iDEAL contract,
evenals een eventueel incassocontract, een kredietfaciliteit, enz.Genoemde zwarte lijst met gegevens van organisaties die kansspelen via
internet op de Nederlandse markt aanbieden, zal samengesteld worden op basis
van informatie uit eerdergenoemd, door het KLPD ontwikkeld, zoekinstrument.
Het gaat hierbij om openbare (via het internet te verkrijgen) informatie die
in beginsel slechts betrekking heeft op bedrijfsgegevens. Vooralsnog
wordt ervan uitgegaan dat, voorzover de Wet bescherming persoonsgegevens in
het geding is, die aan de verstrekking van de gegevens niet in de weg staat.Hoewel de benadering via de banken het aanbod van illegale kansspelen
via internet verder beperkt is ook deze oplossing niet volledig sluitend.
Wanneer een consument een internetrekening aanmaakt, bijvoorbeeld een Paypal
account, dan hebben Nederlandse banken er geen zicht op aan welke organisaties
consumenten geld overmaken. Aan een financiële dienstverlener, als Paypal,
kan de nu voorgestelde verplichting van verbreking of weigering van het contract
niet worden opgelegd. Paypal heeft namelijk een bankvergunning in Luxemburg.Daarom zullen niet alleen financiële instellingen, maar ook providers
op hun verantwoordelijkheid worden aangesproken. De providers kunnen uit eigen
initiatief of op verzoek van derden het illegale aanbod ontoegankelijk maken
(verwijderen of blokkeren). Hierin spelen providers al een actieve rol: er
zijn Notice and Take Down procedures waarbij klanten kunnen ageren tegen (vermeend)
onrechtmatige uitingen. Ook politie en justitie kunnen de provider hierop
wijzen. Een dergelijke signalering heeft vaak een positieve actie tot gevolg:
de providers spelen hiermee al een belangrijke rol op grond van een zelf gevoelde
verantwoordelijkheid.Indien aanbieders van kansspelen via internet of intermediairs zoals financiële
instellingen en providers hun verantwoordelijkheid hierin niet nemen, dan
zal het Ministerie van Justitie zo nodig tegen deze organisaties aangifte
doen. Het Openbaar Ministerie heeft aangegeven bereid te zijn hiertegen op
te treden.Het strenger handhaven van kansspelen via internet past in het beleidskader
voor de rechtshandhaving op Internet, of breder: voor cybercriminaliteit,
waarover ik een brief heb toegezegd.Wettelijk verbod verrichten betaaltransacties illegale
aanbiedersIndien blijkt dat de hiervoor beschreven aanpak niet het gewenste effect
bereikt, dan ben ik voornemens om zoals in de Verenigde Staten banken en financiële
dienstverleners wettelijk te verbieden om betalingstransacties te verwerken
die afkomstig zijn of bestemd zijn voor illegale kansspelsites.5 ConclusieIn het wetsvoorstel is de duur van de proef gemaximeerd tot 3 jaar. De
looptijd van de vergunning zal ik beperken tot 1 jaar met de mogelijkheid
om deze tweemaal met een jaar te verlengen. Voorts kan de vergunning zo nodig
ook tussentijds worden ingetrokken. Hiermee is de proef duidelijk in tijd
afgebakend en worden naar mijn mening voldoende mogelijkheden geboden om in
geval van onwenselijke ontwikkelingen tussentijds in te grijpen.Naast het bieden van een legaal alternatief voor kansspelen via internet,
zal de aandacht voor handhaving van illegaal aanbod niet afnemen. De ingezette
lijn wordt voortgezet, waarbij de aanpak zich mede zal richten op buitenlandse
aanbieders via het aanspreken, en zo nodig vervolgen, van financiële
instellingen en providers.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Hoge Raad, 18 februari 2005 (LJN: AR4841). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-30362-J.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl