Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (specialistenregisters); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30207, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-09-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30207 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Aanleiding2. IBO-VOR3. Administratieve lasten4. Financiële relatie tussen de minister en zelfstandige
bestuursorganen5. Rechtsbescherming en openbaarheid6. Ontvangen adviezenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel B1. Interne structuur van beroepsorganisaties2. Bevoegdheden van de ministerInstemmingbevoegdheidAanwijzingsbevoegdheidIntrekkingbevoegdheidAdviserend lidEvaluatieArtikel I, onderdeel CArtikel I, onderdeel DArtikel I, onderdeel EArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30207Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 207Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg (specialistenregisters)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. AanleidingDit wetsvoorstel strekt tot aanpassing van de regeling van specialistenregistraties
aan de Aanwijzingen voor de regelgeving inzake zelfstandige bestuursorganen
(hierna: Aanwijzingen inzake zbo's). Zowel de Aanwijzingen inzake zbo's als
het wetsvoorstel komen voort uit het kabinetsstandpunt «Herstel van
het primaat van de politiek bij de aansturing van zelfstandige bestuursorganen»
(kamerstukken II 1994/1995, 24 130, nr. 5).Ter uitvoering van dit kabinetsstandpunt zijn onder meer de bestaande
zelfstandige bestuursorganen doorgelicht. Bij brief van 29 oktober 1998
(kamerstukken II 1998/99, 25 268, nr. 10) heeft de Minister van Volksgezondheid
Welzijn en Sport (hierna: VWS) gerapporteerd over de te treffen maatregelen
bij de inrichting en vormgeving van zelfstandige bestuursorganen. Onder andere
wordt opgemerkt dat de registratiecommissies ex artikel 14 van de Wet op de
beroepen in de individuele gezondheidszorg (hierna: de wet) als zelfstandige
bestuursorgaan moeten worden beschouwd. Geconcludeerd werd dat vormgeving
en inrichting in overeenstemming moesten worden gebracht met de Aanwijzingen
inzake zbo's en dat ook de colleges (de regelgevende organen binnen de beroepsorganisaties)
daarbij betrokken zouden worden.De wet voldoet op een aantal punten niet aan de genoemde Aanwijzingen
inzake zbo's:• Uit aanwijzing 124g vloeit voort dat de wet moet voorzien in een
omschrijving van de taak van een zelfstandig bestuursorgaan;• de wet dient daarnaast een regeling te geven van de verhouding
tussen de minister en zelfstandig bestuursorgaan (aanwijzing 124l, eerste
lid). Hierbij moet met name gedacht worden aan de bevoegdheid van de minister
om een zelfstandige bestuursorgaan aanwijzingen van algemene aard te geven;• in de wet ontbreken daarnaast een evaluatiebepaling (aanwijzing
124ij) en de inlichtingenplicht voor een zelfstandig bestuursorgaan (aanwijzing
124t);• artikel 14 van de wet dient verder aangepast te worden vanwege
het feit dat in (het bestuur van) een zelfstandig bestuursorgaan geen aan een minister ondergeschikte ambtenaren worden benoemd (aanwijzing 124i);• overeenkomstig aanwijzing 124m dient in de wet in beginsel een
taakverwaarlozingsregeling te worden opgenomen;• uit de memorie van toelichting dient te blijken hoe een zelfstandig
bestuursorgaan ten behoeve van de door hem te verrichten bestuurstaken wordt
bekostigd (aanwijzing 124n, lid 3).Naast aanpassing aan de Aanwijzingen inzake zbo's dient dit wetsvoorstel
nog bijkomende doelen.Allereerst zijn de consequenties van een recente uitspraak van de Afdeling
Bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) verwerkt in
het wetsvoorstel. Op 19 november 2003 heeft de Afdeling uitspraak gedaan
in een zaak waarin de toepassing van artikel 14, eerste lid, van de wet aan
de orde was. De Afdeling oordeelde dat er, anders dan voorheen werd gedacht,
geen regelgevende bevoegdheid wordt toegekend aan een beroepsorganisatie en
dat een regeling als bedoeld in het eerste lid van de wet een privaatrechtelijke
regeling is. De minister kan daaraan weliswaar een publiekrechtelijk rechtsgevolg,
inhoudende een wettelijk beschermde specialistentitel, verbinden, maar dat
ontneemt daaraan niet het privaatrechtelijk karakter.Dit uitgangspunt betekent dat het regelgevend orgaan van een beroepsorganisatie
als privaatrechtelijk is te kenschetsen en het betreffende regelgevende orgaan
(het college) ten aanzien van die taak niet als een zelfstandig bestuursorgaan
te bestempelen is. Voor de organen van artikel 14, tweede lid, onder e, (registratiecommissies)
heeft de uitspraak van de Afdeling geen consequenties.Voorts brengt het wetsvoorstel enkele aanpassingen aan in de regeling
tot instelling van een specialistenregister. De huidige regeling in de wet
is geënt op de – bij inwerkingtreding van de Wet BIG – reeds
bestaande praktijk bij de KNMG, de beroepsorganisatie van artsen, welke destijds
de meeste ervaring had met specialistenregisters. Inmiddels zijn er meer beroepsorganisaties
die specialistenregisters hebben ingesteld of aan het instellen zijn. Deze
organisaties wordt onder de nieuwe regeling de keuze gelaten welke rol zij
toebedelen aan het bestuur bij instelling en erkenning van een specialistenregister.
Hierdoor biedt onderhavig wetsvoorstel zowel de ruimte voor de bestaande praktijk
binnen de KNMG als een daarvan afwijkende praktijk. Ook is de procedure voor
instelling van een specialistenregister enigszins aangepast. De voorgestelde
wijzigingen geven de artikelen 14 tot en met 17 een algemener karakter dan
thans het geval is, met voldoende mogelijkheid voor de betreffende beroepsorganisatie
om genoemde procedure naar eigen inzicht verder invulling te geven.2. IBO-VOROp 9 juli 2004 is het rapport van het interdepartementale beleidsonderzoek
Verzelfstandigde Organisaties op Rijksniveau (IBO VOR) «Een herkenbare
staat: investeren in de overheid» aangeboden aan de voorzitter van de
Tweede Kamer. In het rapport wordt geconcludeerd dat alleen onafhankelijkheid
van politieke beïnvloeding reden voor verzelfstandiging mag zijn; er
worden drie varianten gegeven voor verzelfstandiging van overheidstaken.Het standpunt dat het kabinet onlangs over het rapport heeft ingenomen
met betrekking tot «deeltijd-zbo's» sluit aan bij de derde variant
in het IBO VOR rapport. Dat betekent dat uit doelmatigheidsoverwegingen een
bepaalde taak (zoals registreren) kan worden neergelegd bij bestaande private
organisaties, die toch al verwante activiteiten verrichten. Op dit punt
brengt het kabinetsstandpunt dan ook geen wijziging mee met betrekking tot
dit wetsvoorstel en vormt dan ook geen reden om af te zien van onderhavig
wetsvoorstel. Het voorstel behelst een goed instrumentarium aan sturingsen
toezichtsinstrumenten en verzwaart daardoor de positie van de minister ten
opzichte van de registratiecommissies en colleges. Dit is in ieder geval in
lijn met het IBO-VOR rapport en kabinetsstandpunt terzake te achten, maar
is ook los daarvan wenselijk. Meer in het algemeen brengt het wetsvoorstel
de noodzakelijke aanpassingen aan de Aanwijzingen inzake zbo's alsmede een
modernisering van betreffende artikelen over specialistenregistraties aan.3. Administratieve lastenHet wetsvoorstel heeft betrekking op de interne organisatie van beroepsorganisaties
en de taakverdeling binnen die organisaties. De voorgestelde wijzigingen brengen
geen toename van administratieve lasten mee; een vermindering van die lasten
is redelijkerwijs evenmin te verwachten.4. Financiële relatie tussen de minister en zelfstandige
bestuursorganenVoor privaatrechtelijk vormgegeven zelfstandige bestuursorganen geldt
dat de vervulling van de taak moet voldoen aan de eisen van transparantie,
rechtmatigheid en doelmatigheid.Overeenkomstig het derde lid van aanwijzing 124n dient uit de memorie
van toelichting te blijken hoe een zelfstandig bestuursorgaan ten behoeve
van de door hem te verrichten taken zal worden bekostigd.De registratiecommissies worden voor de aan hen opgedragen taken geheel
bekostigd uit de bedragen die voor de behandeling van de aanvragen voor de
inschrijving, respectievelijk erkenning verschuldigd zijn. De minister moet
met de vaststelling van die bedragen instemmen en zal daarbij beoordelen of
de opbouw en hoogte van het bedrag redelijk zijn.Wat betreft de financiering van de representatieve beroepsorganisatie
van het desbetreffende artikel 3-beroep, waar het zbo – de registratiecommissie –
deel van uitmaakt : deze ontvangt van de minister, ten behoeve van de uitoefening
van de taak die is opgedragen aan het college, een bijdrage ten laste van
de rijksbegroting. De beroepsorganisatie ontvangt deze subsidie op grond van
de Kaderwet volksgezondheidssubsidies. De voor de financiering van dit orgaan
geldende regels van beheer en verantwoording zijn dan ook vastgelegd in die
kaderwet en in de daarop gebaseerde subsidiebesluiten. De representatieve
organisatie van het desbetreffende artikel 3-beroep dient een gescheiden administratie
te voeren voor wat betreft de uitvoering van deze bestuurstaken enerzijds
en de overige werkzaamheden anderzijds. Alleen op die wijze is een duidelijk
inzicht in de kosten van de uitvoering te bereiken.5. Rechtsbescherming en openbaarheidZelfstandige bestuursorganen zijn bestuursorganen als bedoeld in artikel
1:1 Algemene wet bestuursrecht. Voor privaatrechtelijke zelfstandige bestuursorganen
geldt dat slechts voor zover zij met openbaar gezag bekleed zijn. Dit is het
geval bij de uitoefening van de in de wet genoemde taken. Tegen de besluiten
(in de zin van de Awb) die door de betreffende zelfstandige bestuursorganen
genomen worden, staat dus bezwaar en beroep open.Volledigheidshalve zij opgemerkt dat de zelfstandige bestuursorganen, voor zover zij hun publiekrechtelijke bevoegdheden uitoefenen, onder
de reikwijdte vallen van de Wet openbaarheid van bestuur en de Wet Nationale
Ombudsman.6. Ontvangen adviezenOver het wetsvoorstel heeft de Minister van VWS overleg gepleegd met de
representatieve organisaties van de artikel 3-beroepen die reeds een regeling
ex art.14 van de wet hebben getroffen dan wel een regeling in voorbereiding
hebben. Deze organisaties zijn aldus in de gelegenheid gesteld op het wetsvoorstel
te reageren. Het uitvoerigst was het overleg met de beroepsorganisatie van
artsen (KNMG), welke immers de langste ervaring met specialistenregelingen
heeft. De KNMG kan in algemene zin instemmen met aanpassing van de wet aan
de eisen in de Aanwijzingen inzake zbo's en met het ook anderszins up-to-date
maken van de wettekst. Op een aantal punten kon aan wensen van de KNMG tegemoet
worden gekomen, maar op enkele punten niet. Dat hangt samen met het feit dat
de huidige regeling van specialismen in de wet sterk geënt was op de
praktijk bij de KNMG, terwijl bij het wetsvoorstel wordt uitgegaan van een
meer algemene regeling voor alle beroepsorganisaties die specialistentitels
in het leven roepen of willen roepen. Het wetsvoorstel wil een algemeen kader
bieden met voldoende mogelijkheden voor verdere uitwerking door de betreffende
beroepsorganisaties. Zo houdt de KNMG bezwaar tegen het feit dat de aanvraag
voor de erkenning van een specialistenregister geschiedt door het bestuur
van de beroepsorganisatie. Zij zou liever zien dat dit dient te geschieden
door het college. Aan die wens van de KNMG is in zoverre tegemoet gekomen
dat de mogelijkheid van delegatie aan het college in artikel 14, eerste lid,
is opgenomen. Niet is overgenomen dat uitsluitend het college die aanvraag
altijd zou kunnen indienen.Ook heeft de KNMG bezwaar tegen het feit dat de colleges geen zelfstandig
bestuursorgaan zijn. De regeling zou, naar haar oordeel, zo dienen te zijn
dat de colleges wel als zelfstandig bestuursorgaan zijn aan te merken, ofwel
er zou – als dat niet het geval is – dan ook geen sturing door
de minister mogelijk moeten zijn. Hieraan ben ik niet tegemoet gekomen. Het
feit dat de colleges (ook in het verleden al) geen zbo zijn, is gebleken uit
een uitspraak van de rechter. Dat wil echter niet zeggen dat er nu behoefte
is aan een inhoudelijk andere regeling. De regeling zoals die was, bleek,
anders dan gedacht, niet tot gevolg te hebben dat hier sprake was van een
bestuursorgaan. Dat feit op zichzelf doet niet de behoefte ontstaan aan een
andere regelgeving, noch met meer noch met minder sturingsmogelijkheden. Wel
is het zo dat de wijzigingen die in het wetsvoorstel aanvankelijk waren opgenomen,
uitsluitend met het oog op het voldoen aan de Aanwijzingen inzake zbo's met
betrekking tot de colleges, en dat is met name een evaluatiebepaling, is geschrapt.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AIn dit onderdeel wordt voorzien in een definitie van het begrip erkend
specialistenregister. Tot definiëring van dit begrip is overgegaan om
verwarring met het registerbegrip van artikel 3 van de wet te voorkomen. Artikel I, onderdeel B1. Interne structuur van beroepsorganisatiesDe huidige wettelijke regeling biedt de mogelijkheid om aan specialistentitels
wettelijke bescherming te verlenen. De specialistentitel kan uitsluitend worden
gevoerd door hen die op grond van artikel 3 gerechtigd zijn een titel van
het basisberoep te voeren. Deze regeling sloot in belangrijke mate aan bij
de in ons land gegroeide praktijk waarbij beroepsorganisaties op privaatrechtelijke
leest geschoeide regelingen tot stand hebben gebracht. De bestaande regelingen
voor artsen en tandartsen, komen in grote lijnen met elkaar overeen en kennen
drie soorten organen:• een college met regelgevende bevoegdheden,• een registratiecommissie die tot taak heeft de regelgeving die
door het college wordt opgesteld, uit te voeren en• een college van beroep dat adviseert over bezwaarschriften die
worden ingediend wegens door het tweede orgaan genomen beschikkingen. Het
betreft hier een adviescommissie in de zin van artikel 7:13 Algemene wet bestuursrecht.De organen beschikken niet over eigen rechtspersoonlijkheid, maar vallen
binnen de rechtspersoonlijkheid van de beroepsorganisatie van het desbetreffende
artikel 3-beroep. Van de genoemde organen is uitsluitend de registratiecommissie
aan te merken als zelfstandig bestuursorgaan, voor zover het de uitvoerende
taak met betrekking tot de wettelijk erkende specialistentitels betreft. De
beroepsorganisatie zelf is, evenals de andere genoemde organen daarvan, niet
als zelfstandig bestuursorgaan aan te merken.Ook in het onderhavige wetsvoorstel is sprake van verschillende soorten
organen welke deel uitmaken van de representatieve organisatie van het desbetreffende
artikel 3-beroep. Aan die organen worden door de representatieve organisatie
de in de wet genoemde taken toegekend. Onderlinge taakafbakening van de organen
is om die reden van belang.Een representatieve organisatie van een artikel
3-beroep, die voor een bepaalde groep van beroepsbeoefenaren een (wettelijke)
titelbescherming wenst, stelt regels vast met betrekking tot de in artikel
14, tweede lid, onderdeel c, genoemde onderwerpen.Deze regels behoeven niet in één regeling vervat te zijn.
Het zou voor de hand liggen dat de regels worden opgenomen in een regeling,
die wordt vastgesteld door de algemene ledenvergadering, maar dat daarin bijvoorbeeld
het vaststellen van de tarieven wordt gedelegeerd aan het (hoofd-) bestuur.Het is niet passend als regeling van de in c genoemde onderwerpen zou
worden ondergebracht bij het orgaan dat wordt bedoeld onder d (het college).
Dat is een orgaan dat een specifieke taak heeft en ook specifiek op die taak
moet zijn toegerust. Een juiste afbakening van taken brengt dan mee dat regeling
van de onder c genoemde onderwerpen bij andere (algemene) organen wordt neergelegd.De bevoegdheid om het bedrag vast te stellen dat voor de behandeling van
een aanvraag voor de registratie als specialist is verschuldigd ligt volgens
de huidige wettekst bij het door de organisatie in te stellen orgaan. In het
onderhavige wetsvoorstel stelt de representatieve organisatie zelf in de regeling,
bedoeld in artikel 14, tweede lid, onder c, het bedrag vast dat voor de behandeling
van een aanvraag voor de registratie als specialist is verschuldigd. Het is
aan de organisatie zelf om te bepalen welk orgaan binnen de organisatie daartoe
bevoegd is. Het ligt voor de hand dat daar een rol wordt voorzien van het
bestuur, omdat dat orgaan het overzicht heeft en een verantwoordelijkheid
voor het functioneren van de verschillende in de rechtspersoon
bestaande organen en het totale beheer. Overigens vereist het wetsvoorstel
niet dat de hoogte van het tarief en aanpassingen daarvan in de algemene regeling
verankerd moeten zijn. Vastlegging in een aparte regeling voorkomt dat de
algemene regeling frequent moet worden gewijzigd op het punt van tariefaanpassing.Het college (het orgaan, bedoeld in artikel
14, tweede lid, onder d, van het wetsvoorstel) is belast met de besluitvorming
tot instelling van een specialistenregister. Het heeft voorts een regelgevende
taak die betrekking heeft op de (her)registratie en de opleiding voor het
betrokken specialisme. Zo is het college belast met vaststellen van de eisen
die gelden voor de inschrijving in het desbetreffende register van specialisten
(waaronder de opleidingseisen). Het college stelt voorts inhoudelijke eisen
vast voor de erkenning van opleidingsinstellingen alsmede de voorwaarden die
aan erkenning kunnen worden verbonden. Het in artikel 14, tweede lid, onderdeel
d en onderdeel e, gehanteerde begrip «opleidingsinstelling» wordt
hier gehanteerd als overkoepelend begrip. Zowel de zorginstelling waar een
opleiding tot specialist wordt gegeven (zoals het opleidingsziekenhuis) als
het opleidingsinstituut (de aanbieder van het theoretische gedeelte van de
opleiding) worden ermee aangeduid. Het begrip «opleider» heeft
betrekking op de specialist die in de zorginstelling de opleiding geeft. Het
college stelt eisen met betrekking tot alle drie, meestal vervat in één
regeling. Ten slotte stelt het college de voorwaarden vast die kunnen worden
verbonden aan de herregistratie.Uit het voorgaande blijkt dat er naast de algemene regeling, als bedoeld
in artikel 14, tweede lid, onder c, ook regelingen van het college, over de
onder d genoemde onderwerpen, zullen bestaan. Beide soorten regelingen (onder
het tweede lid, onderdeel c en onderdeel d) behoeven de instemming van de
minister. Voor deze instemming zal een algemeen toetsingskader ontwikkeld
worden. De toetsing van de algemene regeling door de minister kan afstandelijker
zijn dan de toetsing van de regelingen die het college vaststelt. Eerstgenoemde
regeling bevat merendeels interne regels, die van belang zijn voor het doelmatig
functioneren van de organen binnen de beroepsorganisatie. In het laatste geval
gaat het echter om besluiten die de eisen voor de registratie c.a. inhouden
en die daarmee de waarborgen geven voor de bescherming van de burger die een
titelbescherming beoogt.De registratiecommissie (het orgaan, bedoeld
in artikel 14, tweede lid, onder e, van het wetsvoorstel) heeft een uitvoerende
en een toezichthoudende taak.Zij is ten eerste bevoegd tot inschrijving van specialisten in het desbetreffende
specialistenregister (en daaruit voortvloeiend bevoegd tot eventuele schorsing
of doorhaling van die inschrijving).Voorts is de registratiecommissie belast met het erkennen van opleiders
en opleidingsinstellingen, alsmede het schorsen of intrekken van de erkenning.
Daarnaast houdt de registratiecommissie toezicht op de naleving van besluiten
van het college door opleiders en opleidingsinstellingen die zijn erkend en
op de kwaliteit van de opleidingen. Uit genoemde afbakening van taken en verantwoordelijkheden
vloeit voort dat de leden van een college en hun plaatsvervangers niet tevens
lid kunnen zijn van een registratiecommissie en omgekeerd.Voor de volledigheid zij opgemerkt dat binnen een beroepsorganisatie meerdere
colleges en registratiecommissies kunnen bestaan. Indien daarvan sprake is
dient het bestuur van de betrokken representatieve organisatie zorg te dragen
voor afstemming tussen de verschillende organen, en op die manier voor eenheid
binnen de hele organisatie. Een regulier overleg van de voorzitters
van de colleges en van de voorzitters van de registratiecommissies en een
uniformering van de werkwijzen zijn middelen om deze gewenste eenheid te bereiken.Het bestuur wordt, mede met het oog op die
functie en verantwoordelijkheid, in artikel 14, eerste lid, van het wetsvoorstel
een nieuwe taak van de representatieve organisatie opgedragen, inhoudende
het aanvragen van erkenning van een specialistentitel bij de minister. Door
het opdragen van deze taak aan het bestuur wordt de instelling van een specialistenregister –
binnen de representatieve organisatie – breder getrokken en daarin een
rol aan het bestuur toebedeeld.Overigens blijft het mogelijk om die bevoegdheid aan het college te delegeren,
zoals de huidige praktijk bij de KNMG. Het wetsvoorstel biedt de representatieve
organisaties een keuze waar het gaat om het opdragen van de taak om de aanvraag
tot erkenning.2. Bevoegdheden van de ministerDe verhouding tussen de minister en een representatieve organisatie dient
zodanig te zijn omschreven, dat enerzijds de voorwaarden worden aangegeven
waarbinnen de organisatie haar werk doet en anderzijds de minister zich dient
te onthouden van gedetailleerde bemoeienis met de taakuitoefening van de organisatie.
Hiervóór werd al opgemerkt dat de registratiecommissies wél,
maar de colleges niet als zelfstandig bestuursorgaan zijn aan te merken. In
de Aanwijzingen inzake zbo's zijn toezichts- en sturingsinstrumenten ten behoeve
van de minister jegens zelfstandige bestuursorganen opgenomen. Daarbij geldt
als uitgangspunt dat voor een concreet geval (beschikkingen) de minister geen
verantwoordelijkheid draagt voor een door een zelfstandig bestuursorgaan genomen
besluit. Daarentegen dient, overeenkomstig de Aanwijzingen inzake zbo's, wel
sturing door de minister mogelijk te zijn op het algemeen gevoerde beleid
en, in algemene zin, het reilen en zeilen van het systeem als zodanig.Voor de registratiecommissies betekent een en ander dat in het wetsvoorstel
de bevoegdheid van de minister tot het geven van aanwijzingen is opgenomen,
voorts dat er een inlichtingenplicht jegens de minister en een evaluatiebepaling
in de wet is opgenomen.Hoewel de colleges niet als zelfstandig bestuursorgaan zijn aan te merken,
en dus de Aanwijzingen inzake zbo's niet daartoe nopen, zal de minister niettemin
toezichts- en sturingsintrumenten ten opzichte van de colleges ten dienste
moeten staan voor het waarborgen van een goed systeem van titelbescherming.
Door de minister moet steeds beoordeeld kunnen worden of is voldaan aan de
eisen om voor wettelijke erkenning van de specialistentitel in aanmerking
te komen of te blijven. Om die reden zijn de bevoegdheden tot instemming met
de regelingen, de bevoegdheid tot het geven van een aanwijzing en de verplichting
tot het verstrekken van inlichtingen ook ten aanzien van de colleges in het
wetsvoorstel verankerd.De evaluatiebepaling uit eerdergenoemde Aanwijzingen inzake zbo's, die
specifiek ziet op het functioneren van een zelfstandig bestuursorgaan, is
uitsluitend met betrekking tot de registratiecommissies in het wetsvoorstel
neergelegd.InstemmingbevoegdheidZoals hiervoor al is aangegeven, behoeven de regelingen onder c en d van
artikel 14, tweede lid, alsmede wijzigingen van die regelingen de instemming
van de minister. De regelgeving van een representatieve organisatie vormt
immers de basis van het systeem van titelbescherming. Op grond van die regelgeving
kan worden beoordeeld of een specialistentitel – nog steeds –
voor wettelijke erkenning in aanmerking kan komen. AanwijzingsbevoegdheidOvereenkomstig het eerste lid van aanwijzing 124l, dient de verhouding
tussen de minister en zelfstandig bestuursorgaan bij wet geregeld te worden.
Het tweede lid van deze aanwijzing bepaalt dat aan de minister zodanige bevoegdheden
ten aanzien van het zelfstandig bestuursorgaan worden toegekend dat de ministeriële
verantwoordelijkheid kan worden geëffectueerd.Het is in dit kader wenselijk de minister een bevoegdheid toe te kennen
om organen van een organisatie aanwijzingen van algemene aard te geven. Dit
wordt niet alleen ingegeven door het feit dat in verband met besluiten van
de Europese Unie implementatie in de privaatrechtelijke regelgeving van een
representatieve organisatie is aangewezen. Ook kan het belang van de bevordering
van de goede uitoefening van de individuele gezondheidszorg nopen tot het
geven van een aanwijzing. Zo kan hij bijvoorbeeld de registratiecommissies
onder andere aanwijzingen geven met betrekking tot de wijze waarop de registers
moeten worden ingericht.De minister heeft niet de bevoegdheid om in afzonderlijke gevallen bijzondere
aanwijzingen te geven, bijvoorbeeld bij het inschrijven van een persoon in
het register.Het is niet mogelijk dit instrument te hanteren teneinde instelling van
een register voor een bepaald deelgebied te bewerkstelligen. De minister kan
dus niet aan een beroepsvereniging een nieuw specialisme «opdringen».
Als, gelet op EU-richtlijnen of de maatschappelijke noodzaak, daaraan behoefte
zou ontstaan en de betrokken beroepsvereniging daaraan niet tegemoet zou willen
komen, dan valt een dergelijke maatregel onder de in artikel 16 omschreven
bevoegdheid (de «verwaarlozingsregeling»).Toepassing van de aanwijzingsbevoegdheid is overigens een ultimum remedium
waarvan alleen in zeer uitzonderlijke situaties gebruik zal worden gemaakt.
Voordat de minister een aanwijzing geeft, zal eerst geprobeerd moeten worden
overeenstemming te bereiken met het betreffende orgaan. De minister zal als
het zover komt het orgaan in de gelegenheid moeten stellen zijn zienswijze
kenbaar te maken over het voornemen gebruik te maken van de aanwijzingsbevoegdheid.IntrekkingbevoegdheidNaast de aanwijzingsbevoegdheid bestaat ook de mogelijkheid voor de minister
om een besluit tot erkenning van een specialistentitel in te trekken, indien
niet meer wordt voldaan aan het bepaalde in artikel 14. Ook hiervoor geldt
dat het orgaan in de gelegenheid moet worden gesteld zijn zienswijze kenbaar
te maken over het voornemen gebruik te maken van de intrekkingbevoegdheid.Adviserend lidHet huidige artikel 14, derde lid, bepaalt dat het in het tweede lid,
onder c, bedoelde orgaan zodanig moet zijn samengesteld dat daarin onder andere
een adviserend lid zitting heeft, dat door Onze Minister wordt aangewezen.Deze bepaling is geschrapt, om te voorkomen dat een minister via aan hem
ondergeschikte ambtenaren invloed kan uitoefenen op de besluitvorming van
het betreffende orgaan.EvaluatieTeneinde de wet in overeenstemming te brengen met aanwijzing 124ij is
aan artikel 14 een evaluatiebepaling toegevoegd.In het wetsvoorstel is bepaald dat het in het tweede lid, onder e, bedoelde
orgaan (registratiecommissie) iedere vier jaar een rapport uitbrengt over
de doeltreffendheid en de doelmatigheid van diens functioneren. De evaluatie
dient op zodanige wijze te zijn opgezet en uitgevoerd dat aannemelijk
kan worden gemaakt dat de resultaten een betrouwbaar beeld van de werkelijkheid
geven. De minister zendt het evaluatierapport en de conclusies die hij daaraan
verbindt, toe aan de Staten-Generaal.Omdat de minister inzicht dient te hebben in het reilen en zeilen van
een zelfstandig bestuursorgaan is in artikel 14 opgenomen dat de minister
inzage kan vorderen van zakelijke gegevens en bescheiden, voor zover dat voor
de vervulling van zijn taak redelijkerwijs noodzakelijk is.Artikel I, onderdeel CDit onderdeel bevat uitsluitend terminologische aanpassingen van artikel
15, voor zover deze voortvloeien uit de in artikel I, onderdeel A en B, gehanteerde
terminologie.Artikel I, onderdeel DDit onderdeel voorziet in de mogelijkheid om een nieuwe specialistentitel
in het leven te roepen bij algemene maatregel van bestuur, indien dat noodzakelijk
is op grond van bindende regels van de Europese Gemeenschap, dan wel indien
dat gewenst is ter bevordering van de goede uitoefening van de individuele
gezondheidszorg (verwaarlozingsregeling). Van deze mogelijkheid zal uitsluitend
gebruik kunnen worden gemaakt indien een bestaande beroepsorganisatie niet
tegemoet zou komen aan die noodzaak, respectievelijk wenselijkheid. Daarmee
wordt tevens voorkomen dat een bepaald specialisme wordt opgedrongen aan een
beroepsorganisatie. Als, gelet op EU-richtlijnen of de maatschappelijke noodzaak,
daaraan niettemin behoefte zou ontstaan dan valt een dergelijke maatregel
onder de in artikel 16 omschreven bevoegdheid.Artikel I, onderdeel EOok dit onderdeel bevat een redactionele wijziging. De wettelijke bescherming
van erkende specialistentitels blijft verder ongewijzigd.Artikel IIIn dit artikel wordt het overgangsregime vastgelegd. Het eerste lid ziet
op wettelijke erkenning van specialistentitels die al onder de huidige wet
als zodanig zijn aangemerkt; het tweede lid voorziet in eenzelfde regeling
voor goedgekeurde regelingen van artikel 14, tweede lid, onder c en d. Voor
het geval die regelingen met onderhavig wetsvoorstel strijdig zijn, biedt
het tweede lid van artikel II voorts een termijn van twee jaar waarbinnen
die regelingen met dit wetsvoorstel in overeenstemming moeten zijn gebracht.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30207-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl