Jeugdzorg; Brief van de Minister voor Jeugd en Gezin
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31839, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-06-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31839 nr. 6

12-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31839Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 839Jeugdzorgnr. 6BRIEF VAN DE MINISTER VOOR JEUGD EN GEZINAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 juni 2009In het voorjaar van 2008 zijn onderzoekers van B&A gestart met het
onderzoek Combinaties van zorg bij jeugdigen.
Dit onderzoek is door mij in november 2007 aan uw Kamer toegezegd1 en is nu afgerond. Hierbij bied ik u het rapport aan
en geef ik een eerste beschouwing op de resultaten.21. Hoofdpunten uit het onderzoekIn het onderzoek Combinaties van zorg bij jeugdigen worden voor het eerst in de geschiedenis van het jeugdzorgonderzoek
op grote schaal gegevens uit cliëntenadministraties van uitvoerders van
acht verschillende ondersteunende regelingen gecombineerd. Ik trek drie belangrijke
hoofdconclusies uit de grote hoeveelheid materiaal (zie bijlage 1 voor een
uitgebreidere toelichting bij het onderzoek):1. Ten eerste blijkt dat het gebruik van geïndiceerde jeugdzorg3 weliswaar in absolute termen is gegroeid, maar uitgedrukt
als percentage unieke jeugdigen is het gebruik nagenoeg gelijk aan het cijfer
dat het NJI voor 2002 becijferde4.2. Ten tweede toont het onderzoek aan dat veruit de grootste groep zorgontvangers
(gedurende langere tijd) stabiele zorg ontvangt.3. Ten derde toont het onderzoek aan dat de zorg rondom een deel van de
jeugdigen/gezinnen met meervoudige problematiek niet toereikend is.Het onderzoek geeft inzicht in het (kwantitatieve) gebruik van voorzieningen,
en biedt daarnaast kwalitatieve informatie over de werking van het stelsel.
De uitkomsten van dit onderzoek zullen dan ook – samen met de uitkomsten
van ander onderzoek en advies – dienen als input voor mijn standpunt
over de toekomst van de zorg voor jeugdigen, dat ik uw Kamer begin 2010 hoop
aan te bieden. Kwantitatieve bevindingenIn 2007 maakte ongeveer 3,5% van de jeugdigen gebruik van geïndiceerde
jeugdzorg. Als het persoonsgebonden budget wordt meegeteld, ligt dit cijfer
een klein procent hoger. Tot dusver werd aangenomen dat circa 5% van
de jeugdigen gebruikmaakt van geïndiceerde jeugdzorg. Dat het daadwerkelijk
gebruik in 2007 – ondanks de groei in de vraag naar jeugdzorg –
niet hoger ligt, komt omdat in dit onderzoek is gecorrigeerd voor dubbeltellingen
in de administraties van uitvoerende organisaties.Als ook het gebruik van speciaal onderwijs en de TOG (tegemoetkoming onderhoudskosten
thuiswonende gehandicapte kinderen) wordt meegerekend, dan bedraagt het aandeel
jeugdige gebruikers van gespecialiseerde voorzieningen circa 7%. Het
onderzoek wijst voorts uit dat het bestand zorgontvangers een grote mate van
continuïteit kent: jaarlijks wordt minder dan een derde vervangen door
nieuwe instroom. Er lijkt vooral sprake te zijn van concentratie van (verschillende
vormen van) zorg bij een beperkte groep. Er is op basis van de resultaten
uit dit onderzoek dan ook aanleiding om de terugkerende berichtgeving in de
media over medicalisering van jeugdigen te nuanceren.Het overgrote deel van de jeugdigen in zorg (75%) krijgt ondersteuning
vanuit één regeling. Dit zegt overigens niets over de mate waarop
deze zorg is toegesneden op de vraag: de kwaliteit van zorg was geen onderwerp
van onderzoek. Een kwart van de zorggebruikers combineert meerdere voorzieningen.
Deze groep valt in twee delen uiteen:a) Jeugdigen met een eenduidige diagnose en een aanbod uit meerdere sectoren,
veelal een beoogde combinatie van J-GGZ of provinciaal gefinancierde jeugdzorg
met speciaal onderwijs (ongeveer 15% van de jeugdigen in zorg). De
onderzoekers noemen dit de zogenaamde «stabiele zorgcombineerders».b) Jeugdigen met ernstige problematiek waarbij vaak sprake is van een
combinatie met gezinsproblematiek van wie de zorgloopbanen worden gekenmerkt
door vele schakelmomenten (maximaal 10% van het totaal aantal jeugdigen
in zorg, circa 0,5% van alle jeugdigen). Zij worden door de onderzoekers
daarom «schakelaars» genoemd. Deze jeugdigen krijgen niet de zorg
die nodig is.3. Kwalitatieve bevindingenUit het onderzoek komt naar voren dat het zorgsysteem het best aansluit
bij de jeugdigen met een zorgbehoefte die past binnen één van
de regelingen en bij de stabiele zorgcombineerder. De effectiviteit van de
jeugdzorgketen voor de groep schakelaars schiet daarentegen in de regel tekort.
Ik ga in het navolgende in op de volgende knelpunten die in het rapport worden
gesignaleerd:a) onvoldoende vroeghulp,b) continuïteit van zorg (na afronding van zorgtrajecten),c) aanpak meervoudige problematiek.a. Onvoldoende vroeghulpHet onderzoek toont aan dat je niet zomaar in aanmerking komt voor geïndiceerde
zorg. Dat is ook de bedoeling: de provinciale jeugdzorg, jeugd-geestelijke
gezondheidszorg (jeugd-ggz), licht verstandelijk gehandicaptenzorg (jeugd-lvg)
en de gesloten jeugdzorg moeten gereserveerd blijven voor de kinderen die
dit ook echt nodig hebben. Echter, door het ontbreken van voldoende laagdrempelig
aanbod, bestaat het risico dat lichte problemen uitgroeien tot zwaardere problemen.
De onderzoekers wijzen er op dat «het lokaal preventieve veld»
in de bestudeerde cases afwezig lijkt te zijn geweest. Ik vind
dit zorgelijk. Versterking van preventie heb ik als één van
de prioriteiten in mijn beleidsprogramma benoemd. Daaronder versta ik ook
het leveren van snelle, laagdrempelige hulp bij opvoedingsproblematiek, waarbij
laagdrempelig ook staat voor het uitgaan van de wensen en mogelijkheden van
de betreffende jeugdigen en gezinnen zélf.De Centra voor Jeugd en Gezin spelen hierbij een belangrijke rol. Alle
ouders en kinderen moeten er terechtkunnen met vragen over opvoeden en opgroeien én
voor opvoedondersteuning. Professionals die met gezinnen met problemen te
maken krijgen moeten niet aarzelen om steun te geven, dicht bij de gezinnen
thuis. Voor meer opvoedings- en gezinsondersteuning via de CJG’s trek
ik samen met de gemeenten €200 miljoen structureel uit, boven op de reeds
beschikbare middelen. Een adequate invulling van dit «gat in het aanbod»
zal op termijn gunstig uitwerken op de beschikbare capaciteit in de gehele
keten.b. Continuïteit van zorg (na afronding van zorgtrajecten)Het onderzoek toont aan dat de dominante oriëntatie in de jeugdzorgsectoren
gericht is op het oplossen of reduceren van problematiek. Voor de meeste jeugdigen
met een zorgbehoefte werkt dit goed. Maar ik stel ook vast dat er een groep
jeugdigen (en ouders) is waarvoor het nodig is dat de zorg een langduriger
karakter krijgt. Dit geldt bijvoorbeeld bij de zorg voor kinderen met chronische
aandoeningen of aan zwakke gezinnen. Bij deze jeugdigen en gezinnen is voorspelbaar
dat op enig moment (weer) problemen de kop op zullen steken. Het getuigt van
een weinig doelmatige inzet van capaciteit en middelen, als we deze groep
steeds «oppakken maar daarna snel weer loslaten». Het stelsel
werkt voor deze kinderen en gezinnen niet goed genoeg.De zorg rondom deze gezinnen moet, meer dan tot nu toe, op het langdurige
karakter van aandoening of situatie georganiseerd worden. Er moet een passend
(ambulant) aanbod komen. Dichtbij deze cliënten en als dat nodig is volgens één
gezin één plan. Dat kan, zoals de onderzoekers adviseren, door
niet steeds een volgend incident af te wachten, maar meer planmatig in te
zetten op integrale behandeling van kind en ondersteuning van ouders. Hierbij
dient ook voldoende aandacht te zijn voor de benodigde nazorg.Gemeenten/CJG’s hebben een belangrijke rol bij de organisatie van
die nazorg na afronding van een geïndiceerd zorgtraject en voor het langdurig
ondersteunen van «zwakke» gezinnen volgens één gezin één
plan. Ik zal in overleg met de gemeenten bezien op welke wijze wij de zorg
aan deze kinderen en gezinnen verder kunnen verbeteren. Daarbij zullen wij
gebruikmaken van de diverse initiatieven die daartoe in gang zijn gezet. Via
het experiment «achter de voordeur» bijvoorbeeld wordt in de praktijk
van zes gemeenten1 naar innovatieve en onconventionele
oplossingen gezocht. Dit gebeurt onder andere door:1 één plan van aanpak per gezin/huishouden,2 gecoördineerde uitvoering van het (gezins)plan met één
vertrouwd gezicht voor het gezin/huishouden en3 het beschikbaar komen van zorg- en zorgbudgetten op het moment dat deze
nodig is/zijn.c. Aanpak meervoudige problematiekEen belangrijk signaal dat (ook) vanuit dit onderzoek naar boven komt,
is dat de samenwerking tussen de verschillende sectoren nog onvoldoende ontwikkeld
is. Bij enkelvoudige problematiek is dit geen probleem. Bij meervoudige
problematiek leidt het tot oponthoud wanneer behandelingstrajecten eerst worden
afgemaakt vóórdat deskundigheid uit aanpalende sectoren wordt
ingezet.Daarnaast bevestigt het onderzoek dat de toegang tot zorg onvoldoende
helder geregeld is. Jeugdigen komen via verschillende toegangspoorten in zorg:
Bureau Jeugdzorg, de huisarts of CIZ. Dit levert met name bij meervoudige
problematiek coördinatie- en regieproblemen op. De toegangsfunctie is
een belangrijk thema in de evaluatie van de Wet op de Jeugdzorg en zal dan
ook terugkomen in het aangekondigde standpunt over het stelsel.Voor jeugdigen en gezinnen die problemen hebben op meerdere terreinen
is een toegankelijk integraal zorgaanbod noodzakelijk. Hierdoor hoeven jeugdigen
niet te worden doorgestuurd van de ene instantie naar de andere. Professionals
uit verschillende sectoren moeten elkaar sneller en makkelijker vinden om
problematiek integraal te kunnen duiden en afspraken te maken over coördinatie
van zorg. Op dit terrein worden weliswaar stappen voorwaarts gezet, bijvoorbeeld
door de Zorg- en Adviesteams die in de meeste scholen actief zijn en door
de implementatie van het kader integraal indiceren. Maar de resultaten van
dit onderzoek tonen aan dat nog steeds teveel kinderen en gezinnen met meervoudige
problematiek niet integraal worden geholpen bij het oplossen van hun problemen.
Tegelijkertijd wijst het onderzoek uit dat de regelgeving (het ontwikkelen
van) de noodzakelijke intersectorale programma’s niet uitsluit. Ik zie
daarom de snelle realisatie van een passend intersectoraal zorgaanbod voor
jeugdigen en gezinnen met meervoudige problematiek als één van
de grote uitdagingen. Om de ontwikkeling en verspreiding hiervan te bevorderen,
laat ik een analyse uitvoeren van de succesfactoren van huidige intersectorale
programma’s. Deze analyse kan door partijen in het veld gebruikt worden
bij de ontwikkeling van nieuwe initiatieven.Om een meer eenduidige regie van de zorg voor deze moeilijke doelgroep
mogelijk te maken, ben ik voornemens de positie van gemeenten te versterken.
Dit gebeurt door in het wetsvoorstel bij de introductie van gemeentelijke
Centra voor Jeugd en Gezin vast te leggen dat de gemeenten de regierol krijgen
over de jeugdketen. Instanties dienen onder regie van de gemeente niet-vrijblijvende
samenwerkingsafspraken te maken. Indien zij, ondanks de gemaakte afspraken,
knelpunten in de coördinatie van de zorg niet kunnen oplossen, en de
jeugdige dringend zorg behoeft, krijgt de burgemeester de bevoegdheid om een
instantie op het terrein van de jeugdgezondheidszorg of het maatschappelijk
werk, of bureau jeugdzorg aan te wijzen en te belasten met deze coördinatie.
Die is er vervolgens voor verantwoordelijk dat de de benodigde zorg daadwerkelijk
wordt verleend. Door de verantwoordelijkheden zo te beleggen kan worden doorgepakt
op momenten dat de zorgverlening dreigt te stagneren.3. AfsluitendBegin 2010 presenteer ik aan uw Kamer het standpunt over de toekomst van
de zorg voor jeugdigen (inclusief de eventuele gevolgen voor het stelsel).
De uitkomsten van dit onderzoek neem ik daarin mee.Vooruitlopend op dit standpunt heb ik – samen met diverse partijen
in het land – een aantal trajecten in gang gezet om de zorg te verbeteren.
In deze brief ben ik op enkele essentiële trajecten ingegaan.Aanvullend hierop wil ik op korte termijn met de organisaties van beroepsgroepen
in overleg treden over het fenomeen van «veel schakelen – weinig
zorg» bij jeugdigen en gezinnen met complexe problematiek. Graag
bezie ik, samen met de professionals, welke belemmeringen er nog zijn om de
ontwikkeling en uitvoering van intersectorale programma’s voor deze
groep voortvarend ter hand te nemen. Het onderhavige onderzoek toont aan dat
dit ook binnen het huidige stelsel mogelijk is. Als deze conclusie door hen
onderschreven wordt, moet het mogelijk zijn hierover op korte termijn afspraken
te maken. Indien hierbij verdergaande ingrepen in het stelsel noodzakelijk
zijn, neem ik die begin 2010 mee in het genoemde kabinetsstandpunt.De minister voor Jeugd en Gezin,A. Rouvoet BIJLAGE 1Toelichting onderzoekHet onderzoek Combinaties van zorg bij jeugdigen,
bouwt voort op het thema van het TNO-onderzoek dat in 2007 in het kader van
het SER-advies over de Wajong is uitgevoerd. Daarin wordt een beeld geschetst
van de ontwikkeling van het beroep op gespecialiseerde zorg door jeugdigen
en een aantal verklaringen gegeven voor de toenemende vraag naar zorg bij
psychische/psychiatrische problemen. Omdat dit TNO-rapport slechts op onderdelen
een verklaring gaf, adviseerde het Sociaal en Cultureel Planbureau in het
najaar van 2007 dat enkele zaken verder moesten worden uitgediept, met name
gegevens over de mate waarin jeugdigen gelijktijdig of volgtijdelijk gebruik
maken van voorzieningen: het hoofdthema van dit onderzoek.De volgende voorzieningen zijn in het onderzoek meegenomen:1. provinciaal gefinancierde jeugdzorg2. gesloten jeugdzorg in justitiële jeugdinrichtingen3. jeugd-lvg4. jeugd-ggz5. speciaal onderwijs (cluster 3 en 4 scholen)6. persoonsgebonden budgetten in de AWBZ7. tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen
(TOG), en8. de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong).Op persoonsniveau is onderzocht hoeveel jeugdigen gebruikmaken van één
of meer regelingen. Doordat gegevens verzameld zijn over de periode 2004–2007
is ook het meerjarig gebruik van zorg (deels) zichtbaar geworden. Omdat voor
het eerst verschillende voorzieningen in onderlinge samenhang worden beschouwd,
krijgen we een beeld van hoe de jeugdzorgketen in de praktijk werkt en indirect
op het preventieve vermogen van deze keten.Het rapport bestaat uit een hoofdrapport waarin de bevindingen op hoofdlijnen
zijn weergegeven en drie bijlagen.• In bijlage 1 staat een samenhangende beschrijving van de acht regelingen
op grond van juridische documenten.• Bijlage 2 bevat gegevens over de empirie; In de regio’s Utrecht
en Noord-Brabant zijn bij de uitvoerende instanties de cliëntgegevens
verzameld van alle jeugdigen die gebruikmaken van de acht genoemde regelingen.
Voor Utrecht is hierbij een 100% score gerealiseerd. Vanuit Brabant
ontbreken de gegevens van twee instellingen. Omdat de gegevens uit Utrecht
volledig zijn, vormen zij de basis voor de kwantitatieve analyse van dit onderzoek.• Bijlage 3 van het rapport zoomt nader in op de zorgloopbaan van
een selecte groep jeugdige zorggebruikers met een meervoudige zorgvraag op
grond van onderzoek in 55 dossiers.Belangrijkste uitkomsten onderzoekHieronder geef ik puntsgewijs de belangrijkste resultaten van het onderzoek:• Het onderzoek toont aan dat er minder kinderen in zorg zijn dan
tot nu toe gedacht. Het percentage unieke gebruikers van provinciale Jeugdzorg
/ gesloten jeugdzorg, J-GGZ en J-LVG in de provincie Utrecht, bedraagt na
ontdubbeling bijna 3,0% van de populatie. Inclusief het gebruik van
PGB’s bedraagt dit percentage nog geen 4%. In Brabant ligt het
gebruik van jeugdzorgregelingen (exclusief PGB) op een iets hoger niveau:
3,7%. Het gebruiksniveau van jeugdzorgregelingen in de stadsregio
Rotterdam ligt tussen het Utrechtse en Brabantse cijfer op 3,4%. In
alle gevallen is dit lager dan de 5% die veelal als vuistregel wordt
gehanteerd. Het aantal geregistreerde zorgtrajecten is hoger: 8,2%
in Utrecht en 11,8% in Brabant. Dat komt doordat instellingen sommige
cliënten opnieuw registreren bijvoorbeeld bij nieuwe behandeling of na
verhuizing.• Van de groep kinderen die in 2007 zorg ontving binnen de bovengenoemde
sectoren, blijkt 70% in de jaren daarvoor ook al geregistreerd te zijn,
hetzij bij dezelfde aanbieder, hetzij elders in de keten. Dit duidt op een
grote continuïteit van zorgbehoefte: de groep jeugdigen in zorg vernieuwd
zich maar beperkt (jaarlijks 30%). Dit heeft te maken met continuïteit
van problematiek en/of repeterende problematiek waarbij op gezette tijden
opnieuw ondersteuning nodig is.• Wanneer we de zorgconsumptie breed beschouwen en zeven regelingen
voor zorg, het speciaal onderwijs en financiële ondersteuning meenemen,
is het percentage jeugdige gebruikers van voorzieningen circa 7% (7,7%
in Brabant en 6,5% in Utrecht). Het gebruik van de Wajong is hierin
niet meegenomen. Het genoemde percentage is een gemiddelde en gebaseerd op
het gebruik in één jaar (2007) in de leeftijdscategorie 0–18
jaar. Over een langere periode bezien komt – door het natuurlijke verloop
van ongeveer 30% per jaar – een hoger percentage van de jeugdigen
van 0 tot 18 jaar in zorg. Ditzelfde geldt voor het gebruik van voorzieningen
in specifieke leeftijdsgroepen (zie hiervoor bijlage 1 en 2 bij deel II van
het bijlagenrapport).• De totale groep zorggebruikers (van de 7 regelingen, exclusief
Wajong) in 2007 is als volgt onder te verdelen als gekeken wordt naar hun
zorggebruik van 2004–2007:A) Maakt gebruik van één regeling (3/4 van de zorggebruikers)– Eenmalig incidenteel zorggebruik (27% van de jeugdigen
in zorg)– Langdurig zorggebruik binnen één sector (47%
van de jeugdigen in zorg)B) Maakt gebruik van meerdere regelingen (1/4 van de zorggebruikers)– Langdurig multisectoraal zorggebruik (16% van de jeugdigen
in zorg)– Eenmalig (tijdelijk) gebruik van meerdere regelingen (10%
van de jeugdigen in zorg)• In de case studies wordt nader ingezoomd op de jeugdigen die verschillende
vormen van zorg combineren. Hieruit blijkt dat met name de schakelaars (en
hun ouders) behoefte hebben aan een intensief en integraal zorgaanbod dat
vaak onvoldoende beschikbaar is of pas te laat beschikbaar komt. Zij gaan
van incident naar incident en krijgen te maken met partiële oplossingen.• Het onderzoek naar de toegangscriteria van de verschillende regelingen
wijst uit dat veel combinaties tussen regelingen mogelijk zijn maar dat er
weinig koppelingen tussen de verschillende regelingen gelegd zijn. Conclusie
blijft dat er op grond van de regelingen zelf voor professionals weinig belemmeringen
zijn voor het realiseren van intersectora(a)l(e) samenwerking of aanbod. XNoot1Brief in reactie op OVB-rapport: «wachtlijsten in de jeugdzorg,
een analyse», Kamerstuk 2007–2008, 29 815, nr. 118, Tweede
Kamer, 12 november 2007.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot3Gedefinieerd als cliënten gebruikmakend van een PGB of aanbod uit
de domeinen van provinciaal gefinancierde jeugdzorg/gesloten jeugdzorg, jeugd-LVG
of jeugd-GGZ.XNoot4De Nederlandse jeugdzorg in cijfers: NJI, 2005.XNoot1Amsterdam, Den Haag, Eindhoven, Enschede, Gouda en Groningen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31839-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl