Besluit van 29 november 2007 tot aanpassing van het Vreemdelingenbesluit 2000 aan richtlijn nr. 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PbEU L 326)
Staten-Generaal — Staatsblad 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Staatsblad 2007, 484

 
 
 

Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden

Datum publicatie
Organisatie
Jaargang en nummer
Rubriek
Datum ondertekening

11-12-2007

Ministerie van Justitie

Staatsblad 2007, 484

AMvB

29-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam ARTIKEL I A Artikel 3.106a B Artikel 3.120a ARTIKEL II Ondertekening NOTA VAN TOELICHTING1. De
richtlijn1.1 Rechtsbasis
en onderhandelingen1.2 Korte beschrijving van de
richtlijnMinimumvereisten voor het
besluitvormingsproces (hoofdstukken II en V)Beschrijving van (specifieke) procedures
in eerste aanleg (hoofdstukken III en IV)Afdeling II
Niet-ontvankelijke asielverzoekenAfdeling III Ongegronde
asielverzoekenAfdeling IV Volgende
verzoekenAfdeling V
GrensproceduresAfdeling VI
Europees veilig derde landHoofdstuk IV
Procedures voor de intrekking van de
vluchtelingenstatusHoofdstuk V
Beroepsprocedures2. Omzetting van de
richtlijn2.1
Algemeen2.2
Veilig derde land (artikel 27 richtlijn)2.2.1 De
richtlijn2.2.2 Aanpassing
van de Wet2.2.3 Aanpassing
van het onderhavige
besluitArtikel
3.106a, eerste lid: de beginselenArtikel 3.106a, tweede en derde lid: de
band met het derde landArtikel 3.106a, vierde
lid2.3 Veilig land van
herkomst2.3.1 De
richtlijn2.3.2 Aanpassing
van de wet2.3.3 Geen
aanpassing van het onderhavige besluit
noodzakelijk2.4 delegatie naar het VV
2000Artikel 3.120a, onder a:
informatie over de procedureArtikel
3.120a, onderdeel b: aantekening van intrekking
aanvraag3. Kosten4. Wijze van
totstandkoming Transponeringstabel
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Printen

Delen

 
 
 
Besluit van 29 november 2007 tot aanpassing van het Vreemdelingenbesluit 2000
aan richtlijn nr. 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005
betreffende minimumnormen voor de procedures in lidstaten voor de
toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PbEU
L 326)Wij Beatrix, bij de
gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz.
enz. enz.Op de voordracht van Onze
Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie van 7 december 2006, nr.
5455946/06/6;Gelet
op richtlijn nr. 2005/85/EG van de Raad
van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in
lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus
(PbEU L 326);Gelet op de
artikelen 30, derde lid, 31, derde lid,
en 31a van de Vreemdelingenwet 2000;De Raad van State gehoord (advies van
25 januari 2007, nr. W03.06.0548/I)Gezien het nader rapport van de
Staatssecretaris van Justitie, uitgebracht mede namens Onze Minister
van Justitie van 22 november 2007,
nr. 5466472;Hebben goedgevonden en verstaan:ARTIKEL I Het
Vreemdelingenbesluit 2000 wordt
als volgt gewijzigd:ANa artikel
3.106 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 3.106a 1. De aanvraag tot het verlenen van een
verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 van de
Wet wordt slechts afgewezen op grond van artikel 30, eerste lid, onder
d, of met toepassing van artikel 31, tweede lid, onder h, van de Wet
indien, naar het oordeel van Onze Minister, alle relevante feiten en
omstandigheden in aanmerking nemend, de vreemdeling in het betrokken
derde land overeenkomstig de volgende beginselen zal worden
behandeld:a. het leven en de vrijheid worden niet bedreigd om
redenen van ras, religie, nationaliteit, lidmaatschap van een bepaalde
sociale groep of politieke overtuiging, enb. het beginsel van non-refoulement overeenkomstig
het Vluchtelingenverdrag wordt nageleefd, enc. het verbod op verwijdering in strijd met het recht
op vrijwaring tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of
vernederende behandeling, zoals neergelegd in het internationaal recht,
wordt nageleefd, end. de mogelijkheid
bestaat om om de vluchtelingenstatus te verzoeken en, indien hij als
vluchteling wordt erkend, bescherming te ontvangen overeenkomstig het
Vluchtelingenverdrag.2. De aanvraag tot het verlenen van een
verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 van de
Wet wordt slechts afgewezen op grond van artikel 30, eerste lid, onder
d, of met toepassing van artikel 31, tweede lid, onder h, van de Wet
indien de vreemdeling een zodanige band heeft met het betrokken derde
land dat het voor hem redelijk zou zijn naar dat land te
gaan.3. Bij de beoordeling of sprake
is van een band als bedoeld in het tweede lid, worden alle relevante
feiten en omstandigheden betrokken, waaronder begrepen de aard, duur en
omstandigheden van het eerder verblijf.4. Bij de beoordeling of de aanvraag tot het verlenen
van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel
28 van de Wet wordt afgewezen op grond van artikel 30, eerste lid,
onder d, van de Wet, wordt mede betrokken het beroep van de vreemdeling
inhoudende dat hij in het derde land zal worden blootgesteld aan
foltering, wrede, onmenselijke of vernederende behandeling of
bestraffing.BNa artikel 3.120 wordt een artikel ingevoegd,
luidende:Artikel 3.120a Bij ministeriele regeling worden voorschriften gesteld
omtrent:a. het verstrekken van inlichtingen aan de
vreemdeling over de te volgen procedure, enb. het stellen van aantekeningen in het dossier van
de vreemdeling ingeval van intrekking van diens
aanvraag.ARTIKEL II Dit besluit treedt in
werking op het tijdstip waarop de wet van 15 november 2007 tot
wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van richtlijn
nr. 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende
minimumnormen voor de procedures in lidstaten voor de toekenning of
intrekking van de vluchtelingenstatus (PbEU L 326) in werking
treedt.Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van
toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.histnoot's-Gravenhage, 29
november
2007BeatrixDe
Staatssecretaris van
Justitie, N. AlbayrakDe Minister van
Justitie, E.
M. H. Hirsch
BallinUitgegeven de elfde december 2007De Minister van
Justitie, E.
M. H. Hirsch
BallinNOTA VAN TOELICHTING1. De
richtlijn1.1 Rechtsbasis
en onderhandelingenDe voorgestelde
wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: Vw 2000) dient ter
implementatie van Richtlijn nr. 2005/85/EG van de Raad van de Europese
Unie van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures
in lidstaten voor de toekenning of intrekking van de
vluchtelingenstatus (PbEU L 326, hierna: de richtlijn). De omzetting
van de richtlijn noopt slechts tot enkele aanpassingen van de
Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Wet), het Vreemdelingenbesluit 2000
(hierna: Vb 2000) en het Voorschrift Vreemdelingen 2000 (hierna: VV
2000).De juridische basis van de richtlijn is
te vinden in titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap (hierna: EG-Verdrag). Artikel 63, eerste lid, onder d, van
het EG-verdrag vordert de totstandbrenging van minimumnormen voor
procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de
vluchtelingenstatus. De minimumnormen zijn een eerste stap in de
richting van verdere harmonisatie van procedurele voorschriften, een
doel dat is neergelegd in conclusie 15 van de Europese Raad van Tampere
van 15 en 16 oktober 1999. Deze conclusie stelt dat communautaire
regelgeving op termijn zou moeten leiden tot een gemeenschappelijke
asielprocedure en een uniforme status voor personen die asiel hebben
gekregen welke in de hele Unie geldig is. De Europese Raad heeft deze
lijn bevestigd tijdens diens bijeenkomst in Brussel op 4 en 5 november
2004 waarbij ook het Haags Programma is aanvaard (zie in het bijzonder
conclusie 1.3).De richtlijn is uiteindelijk
op basis van unanimiteit tot stand gekomen. Eventuele nieuwe
voorstellen zullen niet langer aan het unanimiteitsvereiste zijn
onderworpen aangezien op grond van artikel 67 van het EG-Verdrag de
Raad thans besluit op basis van gekwalificeerde meerderheid en ook de
medebeslissingsprocedure van artikel 251 van het EG-Verdrag voortaan
van toepassing is.1.2 Korte beschrijving van de
richtlijnDe richtlijn bestaat uit zes
hoofdstukken en drie bijlagen.Uit de titel,
de rechtsbasis en artikel 1 van de richtlijn blijkt dat deze tot doel
heeft minimumnormen met betrekking tot asielprocedures vast te stellen.
Artikel 5 van de richtlijn bepaalt dat lidstaten gunstigere normen
kunnen invoeren of handhaven voorzover die met de richtlijn verenigbaar
zijn.De minimumnormen in de richtlijn zijn te
verdelen in twee soorten voorschriften: minimumvereisten voor het
besluitvormingsproces enerzijds en een beschrijving van (specifieke)
procedures in eerste aanleg anderzijds. De eerstgenoemde minimumnormen
zijn te vinden in de hoofdstukken II en V en de laatstgenoemde in de
hoofdstukken III en IV.Minimumvereisten voor het
besluitvormingsproces (hoofdstukken II en V)De minimumvereisten voor het besluitvormingsproces zijn te vinden
in hoofdstuk II dat als opschrift draagt «uitgangspunten en
waarborgen». Deze hebben met name betrekking op bevoegde
instanties (artikel 4), toegang tot de procedure (artikel 5),
schorsende werking van de aanvraag (artikel 7), vereisten voor de
behandeling van asielverzoeken (zoals dat beslissingen individueel,
objectief en onpartijdig dienen te zijn, artikel 8) en voor de
beslissing (zoals het vereiste van schriftelijkheid en motivering,
artikel 9), waarborgen voor asielzoekers (zoals informatie over de
procedure in een taal die de asielzoeker redelijkerwijs
geacht kan worden te begrijpen en het gebruik van tolken artikel 10) en
verplichtingen van de asielzoekers (zoals samenwerking met de bevoegde
autoriteiten, artikel 11).Andere waarborgen
betreffen onder meer het recht op een persoonlijk onderhoud (artikel
12), vereisten voor een dergelijk onderhoud (artikel 13), de status van
het verslag van een persoonlijk onderhoud in de procedure (artikel 14),
het recht op rechtsbijstand en vertegenwoordiging (artikel 15), de
reikwijdte van rechtsbijstand en vertegenwoordiging (artikel 16), het
recht om in beroep te gaan tegen een beslissing en het recht om tijdens
de procedure op de hoogte te worden gesteld over rechtspositie
(waaronder informatie over rechtsmiddelen, artikel
39).Artikel 17 van de richtlijn bevat
specifieke waarborgen voor niet-begeleide minderjarigen,
zoals het aanwijzen van een vertegenwoordiger die de minderjarige bij
zal staan tijdens de asielprocedure. In het tweede lid zijn
uitzonderingen geformuleerd. Ingevolge het vijfde lid kunnen lidstaten
besluiten leeftijdsonderzoek te doen, mits aan bepaalde eisen wordt
voldaan.Artikel 18 van de richtlijn ziet op
bewaring. Lidstaten mogen een persoon niet in bewaring houden
uitsluitend omdat hij asielzoeker is. De richtlijn geeft echter geen
inzicht in welke omstandigheden bewaring wel zouden kunnen
rechtvaardigen; dat laatste wordt geheel aan de lidstaten overgelaten
(met inachtneming van hun internationale verplichtingen terzake). Als
procedurele compensatie dient, ingevolge het tweede lid, snelle
rechterlijke toetsing van de bewaring mogelijk te
zijn.De artikelen 19 en 20 zien op procedures
in geval van intrekking van het asielverzoek. Artikel 19 ziet op
procedures ingeval van uitdrukkelijke intrekking terwijl artikel 20
betrekking heeft op impliciete intrekking van een asielverzoek en de
daaraan te geven gevolgen. Daarbij wordt aan de lidstaten de nodige
ruimte gelaten om te kiezen voor de mogelijkheid van impliciete of
expliciete intrekking door de asielzoeker en het daaraan te geven
gevolg (zoals het nemen van een beslissing tot beëindiging van
het verzoek tot intrekking dan wel afwijzing
daarvan).Artikel 21 stelt veilig dat de UNHCR
haar rol in de asielprocedure kan spelen.Beschrijving van (specifieke) procedures
in eerste aanleg (hoofdstukken III en IV)Hoofdstuk III is verdeeld in zes afdeling die elk zien op een
specifieke procedure in eerste aanleg.Afdeling I (artikelen 23 en 24) heeft betrekking op een
«behandelingsprocedure». Ingevolge het eerste lid worden
alle asielverzoeken behandeld overeenkomstig de fundamentele beginselen
en waarborgen van hoofdstuk II. Hoewel er geen beslistermijn is
voorgeschreven bepaalt het tweede lid dat indien er geen beslissing kan
worden genomen binnen zes maanden de asielzoeker hiervan in kennis
wordt gesteld.De leden 3 en 4 van artikel 23
geven de lidstaten de mogelijkheid prioriteit te geven aan de
behandeling van bepaalde aanvragen of de behandeling ervan te
versnellen, mits de waarborgen van hoofdstuk II maar in acht worden
genomen. De in het vierde lid opgesomde omstandigheden kunnen worden
onderscheiden naar omstandigheden die betrekking hebben op de
inhoud van de asielaanvraag zelf, zoals de
in de onderdelen a, b en c genoemde omstandigheden. De overige
omstandigheden zijn eerder aan te merken als
«bijkomende» omstandigheden,
die geen directe relatie lijken hebben met de inhoud van de aanvraag,
maar die wel een rol zouden kunnen spelen bij de beoordeling van de
geloofwaardigheid. Een voorbeeld hiervan betreft wellicht de in
onderdeel l genoemde omstandigheid dat de asielzoeker het grondgebied
van de lidstaat onrechtmatig is binnengekomen.De opsomming in het vierde lid van artikel 23 is van belang voor de
toepassing van de artikelen 12 en 28. Artikel 12, tweede lid, bepaalt
dat kan worden afgezien van een persoonlijk onderhoud indien de
beslissingsautoriteit, op basis van een volledige bestudering van de
door de asielzoeker verstrekte informatie, het verzoek als ongegrond
beschouwt in gevallen waarin de in artikel 23, lid 4, onder a, c, g, h
of j genoemde omstandigheden van toepassing zijn. Verder kunnen
lidstaten op grond van artikel 28, tweede lid, een aanvraag als
kennelijk ongegrond beschouwen indien één van de in 23,
vierde lid, onder a of c tot en met o, vermelde omstandigheden van
toepassing is.Afdeling II
Niet-ontvankelijke asielverzoekenDeze
afdeling bestaat uit de artikelen 25 tot en met
27.Ingevolge artikel 25 zijn de lidstaten
niet verplicht te onderzoeken of de asielzoeker in aanmerking komt voor
de vluchtelingenstatus overeenkomstig Richtlijn 2004/83/EG van de Raad
van 29 april 2004 betreffende minimumnormen voor de erkenning en de
status van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of
als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de
inhoud van de verleende bescherming (PbEU L 304; hierna: richtlijn nr.
2004/83/EG), indien een verzoek krachtens dit artikel niet-ontvankelijk
wordt geacht.In het tweede lid van artikel 25
zijn de zeven gronden voor niet-ontvankelijkheid opgesomd, waaronder
veilige derde land, als bedoeld in artikel 27. De onderdelen d en e
zijn opgenomen op verzoek van Nederland met het oog op het bestaande
asiel-statussysteem. Hierdoor wordt veilig gesteld dat een aanvraag om
toekenning van de vluchtelingenstatus kan worden afgewezen zonder
inhoudelijk onderzoek (als niet-ontvankelijk kan worden beschouwd)
indien de asielvergunning op een andere grond is
verleend.Artikel 26 bevat één
van de veilige landen concepten. Ingevolge dat artikel kan een land
worden beschouwd als «eerste land van asiel» voor een
bepaalde asielzoeker wanneer de asielzoeker in dat land is erkend als
vluchteling en hij die bescherming nog kan genieten, of hij anderszins
voldoende bescherming geniet in dat land, met inbegrip van het genot
van het beginsel van non-refoulement.Een
ander veilig land concept is in artikel 27 te vinden. De lidstaten
mogen het begrip «veilig derde land» alleen toepassen
indien de bevoegde autoriteiten zich ervan hebben vergewist dat een
asielzoeker in het betrokken derde land overeenkomstig een viertal
– fundamentele – beginselen zal worden behandeld, zoals
dat het leven en de vrijheid niet worden bedreigd om redenen van ras,
religie, nationaliteit, lidmaatschap van een bepaalde sociale groep of
politieke overtuigingen het beginsel van non-refoulement overeenkomstig
het Verdrag van Genève (hierna: Vluchtelingenverdrag) wordt
nageleefd.Ingevolge het tweede lid dienen de
lidstaten voorschriften te geven over de precieze invulling van de
procedurele eisen voor toepassing van het veilige derde land concept.
Dit betreft bijvoorbeeld de invulling van de band tussen de asielzoeker
en het derde land en van het onderzoek naar de vraag of een derde land
ook veilig is voor de individuele asielzoeker.In het vierde lid is een belangrijke waarborg voor de asielzoeker
opgenomen, inhoudende dat wanneer het derde land de asielzoeker niet
tot zijn grondgebied toelaat, de lidstaten ervoor zorgen dat toegang
wordt verstrekt tot een procedure overeenkomstig de fundamentele
beginselen en waarborgen die zijn beschreven in hoofdstuk
II.Afdeling III Ongegronde
asielverzoekenDeze afdeling bevat de
artikelen 28 tot en met 31 van de richtlijn. Ongegrond betekent in de
richtlijn dat vastgesteld is dat de asielzoeker niet in aanmerking komt
voor de vluchtelingenstatus. Ongegrondheid is dus de uitkomst van een
inhoudelijk onderzoek van de asielaanvraag/
motieven.De artikelen 29 tot en met 31 hebben
betrekking op het concept van veilig land van herkomst. Het algemene
idee achter dit concept is dat er landen zijn waar de situatie zodanig
is dat die niet geacht worden vluchtelingen voort te brengen. Kort
gezegd zal naar opstelling van een gemeenschappelijke minimumlijst
worden gestreefd die dan bindend moet zijn voor alle lidstaten. De
criteria voor opneming op die lijst zijn te vinden in bijlage II bij de
richtlijn. Er is eveneens voorzien in procedures voor het schrappen van
landen van de lijst en van het opschorten van de verplichtingen van
lidstaten. Naast deze gemeenschappelijke lijst kunnen lidstaten onder
bepaalde voorwaarden ook een nationale lijst handhaven, mits de
criteria voor opname op die lijst gelijk zijn aan die van de richtlijn
in bijlage II. Daarnaast is het slechts beperkt mogelijk om bestaande
nationale lijsten te handhaven die niet voldoen aan de in bijlage II
genoemde voorwaarden. Dit is te vinden in artikel 30 van de richtlijn.
In artikel 31 worden beginselen voor de toepassing van het concept in
het concrete geval gegeven. Dit komt er op neer dat de lidstaten een op
de gemeenschappelijke lijst voorkomend land als veilig moeten
beschouwen en dus het asielverzoek van een uit een dergelijk land
afkomstige asielzoeker als ongegrond moeten beschouwen (artikel 31,
tweede lid, richtlijn). De aanvraag mag echter niet als ongegrond
worden beschouwd indien de asielzoeker substantiële reden aan
heeft gedragen die er op wijzen dat het land van herkomst niet veilig
is in zijn of haar specifieke geval. De aanwijzing van een land als
veilig land van herkomst schept dus hooguit een vermoeden van
ongegrondheid, een vermoeden dat de asielzoeker in het individuele
geval moet kunnen weerleggen.Afdeling IV Volgende
verzoekenDeze afdeling bevat procedurele
voorzieningen. Zo bevat artikel 32 een facultatieve regeling voor de
behandeling van «volgende verzoeken», onder de Algemene
wet bestuursrecht (hierna: Awb) beter bekend als herhaalde verzoeken.
De richtlijn laat daarbij de lidstaten de keuze om een specifieke
procedure te volgen, die in artikel 34 is uitgewerkt.Afdeling V
GrensproceduresArtikel 35 laat lidstaten de
keuze om zogenoemde grensprocedures te gebruiken. Grensprocedures zijn
te onderscheiden in asielprocedures die aan de grens worden doorlopen
en procedures waarbij een beslissing genomen wordt over de toegang tot
het grondgebied van een asielzoeker. In het laatste geval is een
standstil clausule van kracht en zijn er met hoofdstuk II van de
richtlijn vergelijkbare waarborgen voor de asielzoeker van kracht.
Indien geen beslissing wordt genomen binnen vier weken, wordt toegang
verleend tot het grondgebied en een gewone
asielprocedure.Afdeling VI
Europees veilig derde landDe richtlijn laat
lidstaten de mogelijkheid om een asielprocedure niet dan wel niet
volledig plaats te laten vinden indien aan zéér strikte
voorwaarden is voldaan. Deze voorwaarden zijn uitputtend opgesomd in
het tweede lid van artikel 36 van de richtlijn. Een derde land kan
alleen als veilig derde land worden beschouwd indien
het:a) het Vluchtelingenverdrag zonder geografische
beperkingen heeft geratificeerd en naleeft;b) over een bij wet voorgeschreven asielprocedure
beschikt;c) het Europees Verdrag tot
bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
(hierna: EVRM) heeft geratificeerd en de daarin vervatte bepalingen
naleeft, met inbegrip van de normen met betrekking tot daadwerkelijke
rechtsmiddelen, end) door de Raad is
aangemerkt als veilig derde land overeenkomstig het derde
lid.Het derde lid verwijst naar
een door de Raad vastgestelde gemeenschappelijke lijst van Europese
veilige derde landen. Anders dan bij artikel 30 van de richtlijn is de
toepassing van deze gemeenschappelijke lijst
facultatief.Hoofdstuk IV
Procedures voor de intrekking van de
vluchtelingenstatusIn dit hoofdstuk worden
minimumnormen gegeven ten aanzien van de intrekking van de
vluchtelingenstatus. Artikel 37 stelt zeker dat een onderzoek kan
beginnen zodra er nieuwe elementen of bevindingen zijn die wellicht tot
intrekking kunnen leiden terwijl in artikel 38 procedurele waarborgen
worden gegeven, zoals informatie over de procedure en de mogelijkheid
van een gehoor. Deze waarborgen zijn grotendeels naar analogie van de
waarborgen die gelden ingeval van verlening van de
status.Hoofdstuk V
BeroepsproceduresDit hoofdstuk bestaat uit
één artikel (artikel 39) dat het recht op een
daadwerkelijk rechtsmiddel («effective remedy») geeft ten
aanzien van met name genoemde beslissingen op het asielverzoek en
aanverwante beslissingen ten aanzien van de asielzoeker. Deze bepaling
kan worden beschouwd als een kernbepaling van de
richtlijn.Het eerste lid van artikel 39
bepaalt tegen welke beslissingen beroep bij een rechtbank dient open te
staan. Het betreft beslissingen op de asielaanvraag (inclusief
aanvragen ingediend aan de grens of in transitzones), de weigering het
onderzoek te heropenen nadat de aanvraag (impliciet) is ingetrokken, de
beslissing waarbij toepassing is gegeven aan het concept van veilig
derde buurland en de beslissing waarbij de vluchtelingenstatus is
ingetrokken.Het wordt aan de lidstaten zelf
overgelaten om al of geen schorsende werking aan een beroep te
verbinden, zij het dat ingeval er geen standaard schorsende werking
bestaat de vreemdeling de mogelijkheid moet hebben om schorsende
werking te vragen (derde lid).De
verschillende onderdelen van de richtlijn worden, waar nodig, hieronder
of in de artikelsgewijze toelichting nader
besproken.2. Omzetting van de
richtlijn2.1
AlgemeenDe richtlijn noopt slechts tot een
beperkt aantal wijzigingen van de Wet, het Vb 2000 en het VV 2000,
zoals ook blijkt uit de transponeringstabel behorende bij deze
toelichting.Wat de Wet zelf betreft, bleek
aanpassing van artikel 1 (definities) en de artikelen 30 en 31 (ten
aanzien van de concepten «veilige derde land» en
«veilig land van herkomst») noodzakelijk, evenals het
opnemen van een nieuw artikel 31a.De
wijziging van artikel 1 van de Wet betreft het toevoegen van een
definitie van de richtlijn. Aanpassing van de artikelen 30 en 31 van de
Wet was nodig vanwege een verschil in benadering tussen de Wet en de
richtlijn ten aanzien van genoemde veilige landen concepten. Artikel
31a van de Wet heeft betrekking op een waarborg ingeval de eerste
aanvraag van een vreemdeling is afgewezen op grond van artikel 30,
eerste lid, onder d, of artikel 31, tweede lid, onder h, van de Wet
maar de vreemdeling niet tot het derde land is toegelaten en vervolgens
opnieuw asiel vraagt in Nederland.Omwille van
de samenhang, zullen de wijzigingen van Wet en het onderhavige besluit
ten aanzien van het concept «veilig derde land»
gezamenlijk worden toegelicht onder 2.2 en daarna de wijzigingen van
Wet en besluit ten aanzien van het concept «veilig land van
herkomst» onder 2.3.De toevoeging van
een grondslag voor delegatie naar het VV 2000 inzake informatie aan de
vreemdeling over de asielprocedure en het stellen van een aantekening
in het dossier over de intrekking van de aanvraag, wordt onder 2.4
toegelicht.2.2
Veilig derde land (artikel 27 richtlijn)2.2.1 De
richtlijnArtikel 27 van de richtlijn bevat
voorschriften die betrekking hebben op de veiligheid van een derde land
in het algemeen (eerste lid, onderdelen a tot en met d) en voor de
vaststelling of dat derde land ook veilig is voor de individuele
asielzoeker (tweede lid, onder a en c, en vierde lid). De overige
voorschriften van artikel 27 zijn van procedurele
aard.In de richtlijn ligt de nadruk sterk op
het naleven door derde landen van bepaalde beginselen die in verdragen
zijn neergelegd. Ingevolge het eerste lid van artikel 27 van de
richtlijn mogen lidstaten het begrip «veilig derde land»
alleen toepassen indien de bevoegde autoriteiten zich ervan hebben
vergewist dat een asielzoeker in het betrokken derde land
overeenkomstig de volgende beginselen zal worden
behandeld:a) het leven en de vrijheid worden niet bedreigd om
redenen van ras, religie, nationaliteit, lidmaatschap van een bepaalde
sociale groep of politieke overtuiging;b) het beginsel van non-refoulement overeenkomstig
het Vluchtelingenverdrag wordt nageleefd;c) het verbod op verwijdering in strijd met het recht
op vrijwaring tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of
vernederende behandeling, zoals neergelegd in het internationaal recht,
wordt nageleefd; end) de mogelijkheid
bestaat om om de vluchtelingenstatus te verzoeken en, indien hij als
vluchteling wordt erkend, bescherming te ontvangen overeenkomstig het
Vluchtelingenverdrag.Voorts
verplicht de richtlijn de lidstaten in artikel 27, tweede lid, om
wettelijke voorschriften vast te stellen over de band tussen de
vreemdeling en een derde land, de methode van beoordeling van de
veiligheid van een derde land en voorschriften over de beoordeling van
de veiligheid van een derde land voor de individuele
asielzoeker.Het vierde lid van artikel 27 van
de richtlijn verplicht de lidstaten om toegang tot de procedure te
verstrekken ingeval de vreemdeling niet tot het derde land is
toegelaten.2.2.2 Aanpassing
van de WetHet in de richtlijn bedoelde
concept veilig derde land is op twee plaatsen uitgewerkt in de Wet: in
artikel 30, eerste lid, onder d, en in artikel 31, tweede lid, onder
h.Artikel 30, eerste lid, onder d, van de Wet
bepaalt dat een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 wordt afgewezen indien de
vreemdeling op grond van een verdragsverplichting tussen Nederland en
een ander land zal worden overgedragen aan dat land van eerder
verblijf, terwijl dat land partij is bij het Vluchtelingenverdrag, het
EVRM en het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of
onterende behandeling of bestraffing (hierna: Anti-folterverdrag), dan
wel zich anderszins heeft verplicht artikel 33 van het
Vluchtelingenverdrag, artikel 3 van het EVRM en artikel 3 van het
Anti-folterverdrag, na te leven.Voor de
toepassing van artikel 30, eerste lid, onder d, van de Wet is van
belang op te merken dat de daarin genoemde verdragsverplichtingen in de
praktijk terug- en overname overeenkomsten
betreffen.De tweede uitwerking van het
concept veilig derde land is te vinden in artikel 31, tweede lid, onder
h, van de Wet. Daarin wordt verwezen naar de omstandigheid dat de
vreemdeling heeft verbleven in een derde land dat partij is bij het
Vluchtelingenverdrag en één van de in artikel 30, onder
d, van de Wet bedoelde verdragen en de vreemdeling niet aannemelijk
heeft gemaakt dat het die verdragsverplichtingen ten aanzien van hem
niet nakomt. Het verschil met artikel 30, eerste lid, onder d, van de
Wet is, dat er hier géén sprake is van een specifiek
verdrag tussen Nederland en het derde land op grond waarvan de
vreemdeling naar het betreffende derde land kan worden
uitgezet.Uit de voorgaande beschrijving van
de richtlijn en de Wet blijkt er een verschil in benadering te bestaan
ten aanzien van het concept veilige derde land. De richtlijn verwijst
naar een behandeling van de vreemdeling overeenkomstig bepaalde
beginselen, terwijl de artikelen 30, eerste lid onder d en 31, tweede
lid, onder h, van de Wet verwijzen naar het partij zijn bij de
verdragen waarin de in de richtlijn bedoelde beginselen zijn opgenomen.
Dit verschil in benadering hoeft geen verschil in uitkomst van de
asielprocedure op te leveren. Het uitgangspunt van het verdragenrecht
is immers dat verdragsverplichtingen ook daadwerkelijk worden nageleefd
door de verdragssluitende staten en dus dat een asielzoeker in een
derde land ook daadwerkelijk zal worden behandeld overeenkomstig de in
de richtlijn bedoelde beginselen die in de betreffende verdragen zijn
neergelegd.De richtlijn verwijst naar de
mogelijkheid om in het derde land om de vluchtelingenstatus te
verzoeken en als vluchteling erkend en beschermd te worden. Dit
vereiste van de richtlijn wordt thans verondersteld voort te vloeien
uit het feit dat het derde land partij is bij het Vluchtelingenverdrag.
In het kader van de totstandkoming van de Wet is aangegeven dat het
«leerstuk veilig derde land dient te waarborgen dat een
asielzoeker in dat derde land een asielaanvraag kan indienen die
overeenkomstig de verplichtingen uit het Vluchtelingenverdrag wordt
getoetst» (TK 1999-2000, 26 732, nr. 5b, p.
31).Teneinde te verduidelijken dat Wet en
richtlijn met elkaar in overeenstemming zijn, is besloten de Wet aan te
passen door het opnemen van een nieuwe delegatiegrondslag in artikel
30, derde lid, en het verruimen van de delegatiegrondslag in artikel
31, derde lid. Daardoor kan in het onderhavige besluit de in artikel
27, eerste lid, van de richtlijn gekozen benadering uitdrukkelijk
worden neergelegd. Artikel 3.106a van het onderhavige besluit strekt
daartoe.2.2.3 Aanpassing
van het onderhavige
besluitArtikel
3.106a, eerste lid: de beginselenIn het eerste lid zijn de vier in artikel 27,
eerste lid, onder a tot en met d, van de richtlijn genoemde beginselen
overgenomen. Daardoor is veilig gesteld dat een aanvraag slechts zal
worden afgewezen indien de vreemdeling in het derde land zal worden
behandeld overeenkomstig de genoemde beginselen. Net als voorheen mag
worden aangenomen dat het partij zijn bij de in de artikelen 30 en 31
van de Wet genoemde verdragen in beginsel ook impliceert dat de
betreffende derde landen hun verdragsverplichtingen jegens
vreemdelingen naleven. In die zin beoogt artikel 3.106a dus
géén andere beoordeling voor te schrijven dan die welke
de Minister reeds verricht op grond van de artikelen 30 en 31 van de
Wet. Overigens kan op grond van bijvoorbeeld ambtsberichten of
rapporten van de UNHCR twijfel ontstaan over de vraag of een bepaald
derde land zijn verdragsverplichtingen in de praktijk inderdaad
nakomt.Enkele taalkundige aanpassingen waren
nodig teneinde de tekst van artikel 27, eerste lid, van de richtlijn in
te passen in het systeem van de Wet en het onderhavige besluit. Zo is
in de aanhef van het eerste lid van artikel 3.106a een verwijzing
opgenomen naar de afwijzing van de aanvraag in plaats van een
verwijzing naar de toepassing van het begrip «veilig derde
land» en wordt voorts verwezen naar het Vluchtelingenverdrag in
plaats van naar «het Verdrag van
Genève».Artikel 27, tweede lid,
onder b, van de richtlijn verplicht de lidstaten ook om methodologische
voorschriften op te nemen betreffende de toepassing van het begrip
«veilige derde land». De woorden
«naar het oordeel van Onze Minister, alle
relevante feiten en omstandigheden in aanmerking
nemend» in de aanhef van het eerste lid van artikel
3.106a strekken daartoe. Ook daarmee wordt geen wijziging beoogd ten
opzichte van de praktijk, waarbij algemene landeninformatie en
specifieke op de vreemdeling betrekking hebbende informatie wordt
ingewonnen en beoordeeld.Artikel 3.106a, tweede en derde lid: de
band met het derde landHet tweede
en derde lid strekken tot implementatie van artikel 27, tweede lid,
onder a, van de richtlijn op grond waarvan de lidstaten voorschriften
ten aanzien van de band tussen de asielzoeker en het betrokken derde
land moeten stellen.Het vereiste van een band
wordt thans alleen op basis van het beleid gesteld en ingevuld. Voor
implementatie van gemeenschapsrecht lijkt dat onvoldoende, reden waarom
in het tweede lid van artikel 3.106a wordt voorgeschreven dat de band
tussen betrokkene en het derde land zodanig moet zijn, dat het voor de
betrokkene redelijk zou zijn naar dat land te gaan. De uitwerking
daarvan kan, net als voorheen, in het beleid
plaatsvinden.In het derde lid van artikel
3.106a is bepaald dat bij de beoordeling of sprake is van een
(voldoende) band met het derde land alle relevante feiten en
omstandigheden worden betrokken, waaronder begrepen de aard, duur en
omstandigheden van het eerder verblijf.Het
tweede en derde lid beogen geen wijziging van het geldende beleid
terzake van (de vaststelling van) de band tussen een vreemdeling en een
derde land.Artikel 3.106a, tweede lid, is
overigens van toepassing op zowel artikel 30, eerste lid, onder d, van
de Wet als op artikel 31, tweede lid, onder h. De in artikel 30 van de
Wet bedoelde terug- en overnameovereenkomsten met derde landen wijzen
op het bestaan van een voldoende band tussen de vreemdeling en het
betreffende derde land.Artikel 3.106a, vierde
lidArtikel 27, tweede lid, onder
c, van de richtlijn vereist een individuele beoordeling of het
betrokken derde land veilig is voor de asielzoeker en bepaalt verder
dat de asielzoeker zich tenminste moet kunnen beroepen op het feit dat
hij in het derde land zou worden blootgesteld aan foltering, wrede,
onmenselijke of vernederende behandeling of
bestraffing.Een dergelijke mogelijkheid
bestaat reeds uitdrukkelijk onder artikel 31 van de Wet, aangezien het
eerste lid daarvan al buiten twijfel stelt dat de vreemdeling
aannemelijk kan maken dat het derde land de verdragsverplichtingen ten
aanzien van hem of haar niet nakomt en er daarbij geen enkele beperking
is gesteld in de gronden voor een dergelijk
betoog.Artikel 30, onder d, van de Wet lijkt
de individuele toets te beperken tot de vraag of de vreemdeling heeft
verbleven in het derde land met wie Nederland een verdrag heeft
gesloten. Echter, op grond van het beleid (C1/2.5
Vreemdelingencirculaire 2000) kan ook in dat geval de vreemdeling zich
op individuele omstandigheden beroepen. Implementatie van
gemeenschapsrecht via beleidsregels is echter onvoldoende. Daarom is in
het vierde lid van artikel 3.106a uitdrukkelijk bepaald dat bij de
beoordeling of de aanvraag wordt afgewezen op grond van artikel 30,
eerste lid, onder d, van de Wet mede wordt betrokken het beroep van de
vreemdeling inhoudende dat hij in het derde land zou worden
blootgesteld aan foltering, wrede, onmenselijke of vernederende
behandeling of bestraffing.2.3 Veilig land van
herkomst2.3.1 De
richtlijnIngevolge artikel 29 van de
richtlijn stelt de Raad een gemeenschappelijke (Europese) minimumlijst
op van veilige derde landen van herkomst. Artikel 29 van de richtlijn
als zodanig behoeft geen implementatie door de
lidstaten.Artikel 31 van de richtlijn
schrijft de lidstaten voor de op die gemeenschappelijke lijst
voorkomende landen als veilig aan te merken, hetgeen op grond van het
tweede lid daarvan moet betekenen dat de lidstaten de aanvraag van een
uit zo’n land afkomstige asielzoeker als ongegrond moeten
beschouwen.Volgens het eerste lid van artikel
31 van de richtlijn moet de asielzoeker echter in staat worden gesteld
redenen op te geven waarom het derde land niet veilig zou zijn in diens
specifieke situatie. Het derde lid van artikel 31 van de richtlijn
schrijft de lidstaten voor om nadere regels te stellen voor de
toepassing van het begrip veilig land van
herkomst.Artikel 31, derde lid, van de
richtlijn verwijst naar het stellen van «verdere nationale
wetsvoorschriften en -bepalingen» met betrekking tot de
toepassing van het
concept.2.3.2 Aanpassing
van de wetDe toevoeging van een onderdeel l
aan het tweede lid van artikel 31 van de Wet, waarin uitdrukkelijk
wordt verwezen naar de gemeenschappelijke lijst, strekt tot
implementatie van artikel 31 van de richtlijn. Voorts is met het oog op
artikel 31, derde lid, van de richtlijn de delegatiegrondslag van
artikel 31, derde lid, van de Wet verruimd tot het bedoelde nieuwe
onderdeel l zodat, waar nodig, nadere regels gesteld kunnen
worden.2.3.3 Geen
aanpassing van het onderhavige besluit
noodzakelijkOp dit moment bestaat er geen
aanleiding om gebruik te maken van de nieuwe delegatiegrondslag van
artikel 31, derde lid, van de Wet om in het onderhavige besluit nadere
voorschriften te geven over toepassing van het begrip «veilige
land van herkomst». In de toekomst kan dat anders zijn,
bijvoorbeeld als gevolg van rechtspraak van het Hof van
Justitie.2.4 delegatie naar het VV
2000Artikel 3.120a, onder a:
informatie over de procedureKrachtens
artikel 37 van de wet worden bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur regels gesteld omtrent – onder andere – de wijze
van indiening en behandeling van een
asielaanvraag.Ingevolge artikel 10, eerste
lid, onder a, van de richtlijn worden asielzoekers in een taal die zij
redelijkerwijze geacht kunnen worden te begrijpen ingelicht over de te
volgen procedure en over hun rechten en verplichtingen tijdens de
procedure, alsmede over de gevolgen die kunnen ontstaan indien zij hun
verplichtingen niet nakomen of niet met de autoriteiten samenwerken.
Zij moeten worden ingelicht over de termijnen en over de middelen
waarover zij beschikken om te voldoen aan hun verplichting tot het
indienen van de elementen, als bedoeld in artikel 4 van richtlijn nr.
2004/83/EG1. Deze informatie moet tijdig
genoeg worden verstrekt om asielzoekers in staat te stellen de in deze
richtlijn gewaarborgde rechten uit te oefenen en de in de artikel 11
omschreven verplichtingen na te komen.Deze
informatie (in de vorm van een brochure) werd voorheen uitgereikt op
basis van de Vreemdelingencirculaire 2000. Gegeven de noodzaak van
omzetting van de richtlijn in algemeen verbindende voorschriften, wordt
de verplichting tot uitreiking ervan voortaan neergelegd in het VV
2000. Artikel 3.120a, onder a, van het onderhavige besluit voorziet in
de daartoe noodzakelijke grondslag voor delegatie naar het
Voorschrift.Artikel
3.120a, onderdeel b: aantekening van intrekking
aanvraagIngevolge artikel 19, tweede lid,
van de richtlijn kunnen de lidstaten, na intrekking van de aanvraag
door de vreemdeling, de behandeling van een asielaanvraag
beëindigen zonder een beslissing te nemen. In dat geval dient er
echter een aantekening gemaakt te worden in het dossier van de
vreemdeling.Een dergelijke aantekening werd
voorheen gesteld op grond van de Vreemdelingencirculaire 2000. Ook hier
geldt dat de beleidsregel omgezet wordt in een algemeen verbindend
voorschrift, zijnde het VV 2000. Artikel 3.120a, onder b, van het
onderhavige besluit voorziet in de noodzakelijke grondslag
daartoe.3. KostenGezien de aard en omvang van de voorgestelde wijzigingen
brengt dit besluit geen administratieve lasten voor bestuur, burger of
bedrijfsleven met zich mee.4. Wijze van
totstandkomingOp grond van artikel 1:7 van
de Algemene wet bestuursrecht zijn wettelijke adviesverplichtingen,
zoals die van artikel 2 van de Wet, niet van toepassing op besluiten
tot uitvoering van Europese richtlijnen. De Adviescommissie voor
Vreemdelingenzaken (ACVZ) is daarom niet gehoord over dit
ontwerpbesluit.De
Minister van
Justitie, E.
M. H. Hirsch
BallinDe
Staatssecretaris van
Justitie, N. AlbayrakTransponeringstabelRichtlijnNederlands
rechtArtikel
1–Artikel
2Artikel
1 Vw 2000, toevoegen nieuw onderdeel p (definitie
richtlijn).Artikel
3, eerste en tweede
lid–Artikel
3, derde
lidArtikel
29 Vw 2000Artikel
3, vierde
lid–Artikel
4, eerste
lidArtikel
28 j° 37 Vw 2000Artikel
4, tweede en derde
lid–Artikel
5–Artikel
6, eerste
lidArtikel
36 Vw 2000, 3.108 Vb 2000 of 3.42 VV 2000Artikel
6, tweede
lidArtikel
36 Vw 2000Artikel
6, derde
lid–Artikel
6, vierde
lidNieuw
artikel in VV ogv art. 37 Vw 2000
VcArtikel
6, vijfde
lidArtikel
2:3 AwbArtikel
7, eerste
lidArtikel
8, aanhef onder f, Vw 2000Artikel
7, tweede
lidArtikel
3.1 Vb 2000Artikel
8, eerste
lid–Artikel
8, tweede lid, onder
aArtikel
2:4 Awb, 29 Vw 2000Artikel
8, tweede lid, onder b en
cArtikel
3:2 AwbArtikel
8, derde
lidArtikel
8:42 AwbArtikel
8, vierde
lid–Artikel
9, eerste
lidArtikel
1:3 AwbArtikel
9, tweede
lidArtikel
3:48 AwbArtikel
9, derde
lid–Artikel
10 eerste lid, onder
aNieuw
artikel in VV ogv artikel 37 Vw 2000 en artikel 3.120a Vb
2000Artikel
10, eerste lid, onder
bArtikel
38 Vw 2000Artikel
10, eerste lid, onder
c–Artikel
10, eerste lid, onder
dArtikel
3:41 AwbArtikel
10, eerste lid, onder
eArtikel
3:45 AwbArtikel
10, tweede
lidArtikel
8:60 Awb, 15 Gw, 8:79 AwbArtikel
11, eerste
lidArtikel
55, eerste lid, Vw 2000Artikel
11, tweede lid, onder
aArtikel
3.108 Vb 2000 j° 3.42 VV 2000Artikel
11, tweede lid, onder
bArtikel
3.114 Vb 2000Artikel
11, tweede lid, onder
cArtikel
4.37 Vb 2000Artikel
11, tweede lid, onder
dArtikel
55, tweede lid, Vw 2000Artikel
11, tweede lid, onder
eArtikel
3.109 Vb 2000Artikel
11, tweede lid, onder
fArtikel
37 Vw 2000, 4:7 Awb indien behoefteArtikel
12, eerste
lidArtikel
4:7 Awb, 37 Vw 2000 j° 3.110 en 3.111, eerste lid, Vb
2000Artikel
12, tweede
lid–Artikel
12, derde lid, onder
a–Artikel
12, derde lid, onder
bArtikel
38 Vw 2000Artikel
12, vierde,vijfde en zesde
lid–Artikel
13, eerste en derde
lidArtikel
3:2 AwbArtikel
13, tweede
lidArtikel
2:5 AwbArtikel
13, vierde
lid–Artikel
13, vijfde
lid–Artikel
14, eerste en tweede
lidArtikel
3.110 en 3.111 Vb 2000Artikel
14, derde
lid–Artikel
14, vierde
lid–Artikel
15, eerste
lidArtikel
2:1 AwbArtikel
15, tweede
lidArtikel
12, eerste lid, Wet op de RechtsbijstandArtikel
15, derde lid, onder
aArtikel
12 j° 32 Wet op de Rechtsbijstand j° 3, onder f, Besluit
Rechtsbijstand- en toevoegcriteriaArtikel
15, derde lid, onder
bArtikel
34 Wet op de RechtsbijstandArtikel
15, derde lid, onder
cArtikel
13 Wet op de RechtsbijstandArtikel
15, derde lid, onder
dArtikel
12, tweede lid, onder a, Wet op de rechtsbijstand en 3 Besluit
rechtsbijstand- en toevoegcriteriaArtikel
15, vierde
lidArtikel
25 Wet op de RechtsbijstandArtikel
15, vijfde lid, onder
aArtikel
34 Wet op de RechtsbijstandArtikel
15, vijfde lid, onder
b–Artikel
15, zesde
lidArtikel
33, eerste lid, onder a en d, Wet op de
RechtsbijstandArtikel
16, eerste
lidArtikel
6:17, 8:42 en 8:29 AwbArtikel
16, tweede
lidArtikel
36–40 Penitentiaire Beginselenwet of 5 Reglement regime
grenslogiesArtikel
16, derde
lidArtikel
3.113 Vb 2000Artikel
16, vierde
lidArtikel
2:1 Awb j° 3.114 Vb 2000Artikel
17, eerste lid onder
aArtikel
241 BW bk 1Artikel
17, eerste lid, onder
bArtikel
3.113 en 3.114 Vb 2000Artikel
17, tweede lid, onder a en
b–Artikel
17, tweede lid, onder
cArtikel
233 j° 241 BW bk 1Artikel
17, derde
lid–Artikel
17, vierde
lidArtikel
3:2 AwbArtikel
17, vijfde
lidArtikel
3:2 AwbArtikel
17, vijfde lid, onder
aModel
uit Vc naar VV ogv art. 37 VwArtikel
17, vijfde lid, onder
bModel
uit Vc naar VV ogv art. 37 VwArtikel
17, vijfde lid, onder
cArtikel
31, eerste lid, Vw 2000Artikel
17, zesde
lid–Artikel
18, eerste
lidArtikel
6, 58 en 59 Vw 2000Artikel
18, tweede
lidArtikel
93 j° 94 Vw 2000Artikel
19, eerste
lid–Artikel
19, tweede
lidModel
uit Vc naar VV ogv artikel 37 Vw 2000 en 3.120a Vb
2000Artikel
20, eerste
lidArtikel
31, eerste lid, Vw 2000Artikel
20, tweede
lid–Artikel
21, eerste lid, onder
aArtikelen
36–40 Penitentiaire Beginselenwet of 5 Reglement regime
grenslogiesArtikel
21, eerst lid, onder
bArtikel
8 Wet bescherming persoonsgegevensArtikel
21, eerste lid, onder
cArtikel
35 VluchtelingenverdragArtikel
21, tweede
lid–Artikel
22Artikel
2:5 AwbArtikel
23, eerste
lid–Artikel
23, tweede
lidArtikel
42 Vw 2000Artikel
23, derde en vierde
lidArtikel
69, tweede lid en 82, tweede lid, onder a, Vw 2000Artikel
24–
(zie bij artikelen 32 t/m 34, 35 en 36 richtlijn)Artikel
25, eerste
lid–Artikel
25, tweede
lid–Artikel
26Artikel
30, eerste lid, onder d, en 31, tweede lid, onder i, Vw
2000Artikel
27Artikel
30, eerste lid, onder d, en artikel 31, tweede lid, onder h, Vw 2000.
Aanpassing artikel 31, derde lid, Vw 2000. Nieuw artikel 31a ivm
wedertoelating als bedoeld in artikel 27, vierde lid, richtlijn.Artikel 3.106a Vb 2000Artikel
28–Artikel
29–Artikel
30–Artikel
31Artikel
31, eerste en tweede lid, onder g, van de wet.Toevoegen nieuw
onderdeel l aan artikel 31, tweede lid, met oog op de
gemeenschappelijke lijst en verruimen delegatiegrondslag derde
lid.Artikel
324:6
AwbArtikel
33–Artikel
34–Artikel
35, eerste
lidArtikelen
69 en 82 Vw 2000Artikel
35, tweede t/m vijfde
lid–Artikel
36–Artikel
37Artikel
28 j° 32 Vw 2000Artikel
38, eerste lid, onder a en
bArtikel
41 Vw 2000Artikel
38, eerste lid, onder
cArtikel
3:2 AwbArtikel
38, eerste lid, onder
dArtikel
2:5 AwbArtikel
38, tweede
lidArtikel
1:3, 3:45 en 3:46 AwbArtikel
38, derde
lid–Artikel
38, vierde
lid–Artikel
39, eerste
lidArtikel
8:1 AwbArtikel
39, tweede
lidArtikel
69, eerste lid, Vw 2000Artikel
39, derde lid, onder
aArtikel
82 Vw 2000Artikel
39, derde lid, onder
bArtikel
8:81 AwbArtikel
39, derde lid, onder
c–Artikel
39, vierde
lidArtikel
89, tweede lid, Vw 2000Artikel
39, vijfde
lidArtikel
8:1 AwbArtikel
39, zesde
lidArtikel
6:21 AwbArtikel
40Artikel
37 Wet op de Raad van State j° 84 Vw 2000Artikel
41Artikel
2:5 AwbArtikel
42–Artikel
43–Artikel
44–Artikel
45–Artikel
46–XHistnootHet advies van de Raad van
State is openbaar gemaakt door terinzagelegging bij het Ministerie van
Justitie. Tevens zal het advies met de daarbij ter inzage
gelegde stukken worden opgenomen in het bijvoegsel bij de Staatscourant
van 8 januari 2008, nr.
5.XNoot1Richtlijn
nr.2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende
minimumnormen voor de erkenning en de status van onderdanen van derde
landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins
internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende
bescherming (PbEU L 304). 
 
 Naar boven

 

Permanente linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2007-484.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl