Socialeverzekeringspositie van grensarbeiders; Brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26834, nr. 23

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

26834 nr. 23

11-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26834Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 834Socialeverzekeringspositie van grensarbeidersnr. 23BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 mei 2009Op 18 maart 2009 hebben de staatssecretaris van Financiën, de
minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en ikzelf met uw Kamer van gedachten
gewisseld over het rapport van de Commissie grensarbeiders1 en het kabinetsstandpunt daarop2. Bij
die gelegenheid heeft u mij ver-zocht om een nadere schriftelijke onderbouwing
van de antwoorden die door mij zijn gegeven op de punten die vanwege uw Kamer
aan de orde werden gesteld. Onderstaand voldoe ik aan uw verzoek.Ten eerste wil ik ingaan op de door enkele Kamerleden geuite teleurstelling
dat er weinig beweging van mijn kant is met betrekking tot de drie onderwerpen
op mijn beleidsterrein waarover de Commissie grensarbeiders een aanbeveling
heeft gedaan.De omstandigheid dat ik geen van de aanbevelingen overneem betekent niet
dat de internationale gevolgen van de invoering van de Zorgver-zekeringswet
(Zvw) niet de aandacht hebben danwel hebben gehad van mij of mijn ambtsvoorganger.De gevolgen van de inwerkintreding van de Zvw in algemene zin, en de internationale
gevolgen in het bijzonder, zijn beschreven in het algemene deel van de memorie
van toelichting bij de Zvw en hebben hun weerslag gevonden in de wet en lagere
regelgeving.Verder zijn als gevolg van de invoering van de Zvw de internationale sociale
zekerheidsregelingen waarbij Nederland partij is, aangepast. Het ging daarbij
om aanpassing van de Europese sociale zekerheidsverordening, multilaterale
sociale zekerheidsverdragen (het Rijnvarendenverdrag en het Europees Verdrag
inzake sociale zekerheid) en door Nederland gesloten bilaterale sociale zekerheidsverdragen.In het Masterplan buitenland, over de internationale gevolgen van de invoering
van de Zvw3, heb ik de genomen maatregelen nogmaals
uiteengezet en aangegeven hoe met de reactie van verschillende groepen op
deze gevolgen is omgegaan. Daarin kwamen onder meer de punten aan de orde
die in het rapport van de Commissie grensarbeiders tot een aanbeveling hebben
geleid. Tijdens het overleg met uw Kamer over het Masterplan buitenland
op 29 mei 2008 (Handelingen der Kamer II, vergaderjaar 2007–2008,
nr. 92, blz. 6534–6536) werd door uw Kamer in ruime mate ingestemd met
de in het Masterplan verwoorde beleidsstandpunten. Een bij die gelegenheid
door de SP ingediende motie om in Nederland wonende dubbelgepensioneerden
financieel te compenseren voor de door hen ondervonden inkomensachteruitgang,
werd verworpen.Dit alles wil niet zeggen dat over deze drie aanbevelingen geen discussie
meer mogelijk is. Ik wil slechts het kader aangeven waarbinnen deze aanbevelingen
van de Commissie grensarbeiders beschouwd moeten worden. Het zijn na een jarenlang
traject, waarbij zowel grensarbeidersorganisaties als de Kamer betrokken zijn
geweest, drie punten met betrekking tot de betekenis waarvan sommige grensarbeidersorganisaties
en ikzelf, gesteund door een grote meerderheid van uw Kamer, van mening verschillen.Verder werd tijdens het algemeen overleg op 18 maart 2009 (26 834,
nr. 22) gevraagd hoe de departementale vertegenwoordiging van de verschillende
ministeries in de Commissie grensarbeiders zich verhoudt tot het kabinetsstandpunt
op het rapport van deze Commissie.De departementale vertegenwoordigers hebben deelgenomen aan de beraadslagingen
van de Commissie grensarbeiders om te helpen met het helder krijgen van door
de grensarbeiders aangedragen knelpunten en, indien er geen sprake is van
een «nieuw» knelpunt, het standpunt van de betrokken minister
toe te lichten. Doordat de departementale vertegenwoordigers krachtens het
instellingsbesluit van de Commissie echter werden aangeduid als lid van de
Commissie in plaats van als extern deskundige, is ten onrechte de indruk gewekt
als zouden aanbevelingen van de Commissie grensarbeiders gedeeld worden door
de departementale vertegenwoordigers respectievelijk de departementen. Ik
kan mij de verwarring van de Kamer op dit punt voorstellen. Gedurende de periode
dat de Commissie grensarbeiders vergaderde heb ik de staatssecretaris van
Financiën gewezen op de mogelijke onduidelijkheid die deze constructie
met zich meebracht en daarom is in hoofdstuk 1 van het rapport van de Commissie
grensarbeiders de volgende passage opgenomen: «De omstandigheid dat
zij (de departementale vertegenwoordigers) bij de conclusies en aanbevelingen
in het rapport geen voorbehoud hebben gemaakt, houdt niet noodzakelijkerwijs
in dat deze conclusies en aanbevelingen de departementale standpunten terzake
weergeven.» Feitelijk geeft deze formulering op een beleefde wijze aan
dat ambtenaren van de verschillende departementen bij het werk van de Commissie
grensarbeiders hebben geholpen maar dat dit niet betekent dat zij hun departementen
hebben gebonden aan de aanbevelingen van de Commissie. Het standpunt van het
kabinet op de aanbevelingen is met andere woorden niet impliciet opgenomen
in die aanbevelingen, maar in het kabinetsstandpunt op dat rapport.Hieronder ga ik nog afzonderlijk in op de drie aanbevelingen van de Commissie
grensarbeiders op mijn beleidsterrein.Aanbeveling 3De Commissie grensarbeiders beveelt aan om via een
afbouwregeling tijdelijke compensatie te verlenen voor de inkomensachteruitgang
die in Nederland wonende dubbelgepensioneerde grensarbeiders hebben ondervonden
door de invoering van de Zorgverzekeringswet.In Europees verband is geregeld dat mensen die een pensioen hebben uit
het woonland en een pensioen uit een andere (EU/EER-)lidstaat, verzekerd zijn
volgens de wetgeving van hun woonland. Een uitzondering op deze regel bestaat
wanneer de wetgeving van het woonland niet tot een verzekering
leidt. Die situatie gold ten tijde van de ziekenfondsverzekering onder meer
voor mensen die zowel een Nederlands pensioen als een Belgisch pensioen hadden
en een inkomen hoger dan de inkomensgrens van de ziekenfondsverzekering. Zij
waren toen verzekerd volgens de Belgische wetgeving. Door de invoering van
de Zvw, die geen inkomensgrens kent, vallen betrokkenen nu onder de Nederlandse
wetgeving.In het algemeen ervaren de betrokkenen dat als onaangenaam omdat de voorheen
door hen verschuldigde Belgische premie fors lager was dan de thans door hen
verschuldigde Nederlandse premie. Zij verkeerden vóór de invoering
van de Zvw, wat de premiebetaling voor het Nederlandse verstrekkingenpakket
betreft, in vergelijking met andere ingezetenen in een financieel bevoorrechte
positie. Door de Commissie grensarbeiders wordt aangedrongen op compensatie
via een afbouwregeling voor de inkomensachteruitgang (boven een drempel van € 500)
die betrokkenen hebben ondervonden.Naar aanleiding van de reacties uit het publiek tijdens het algemeen overleg
op 18 maart 2009 is ambtelijk contact opgenomen met belangenbehartigers
van de betrokkenen. Gebleken is dat niet alleen inkomensgrensoverschrijding
reden is dat betrokkenen niet werden toegelaten tot de ziekenfondsverzekering.
Ook het niet voldoen aan de destijds voor toelating tot de ziekenfondsverzekering
geldende referte-eis kan voor een deel van de betrokkenen daarvoor reden geweest
zijn. Het is jammer dat dit aspect niet aan de orde is gekomen in de Commissie
grensarbeiders en zijn rapport. In dat geval had in het regeringsstandpunt
met betrekking tot het rapport van de Commissie grensarbeiders ingegaan kunnen
worden op dat aspect. Juist wanneer het gaat om een groep van personen die
qua inkomenspositie vergelijkaar is met ziekenfondsverzekerden wordt des te
duidelijker dat betrokkenen hebben kunnen profiteren van een niet bedoelde
en kortdurende periode waarin de dekking van de Nederlandse sociale ziektekostenverzekering
in internationaal verband ontbrak waardoor de kosten voor deze dekking voor
betrokkenen voor een belangrijk deel bij de buurlanden werden gelegd. Daarmee
wil ik niet gezegd hebben dat betrokkenen oneigenlijk profiteerden van de
situatie; zij hebben slechts gedurende enkele jaren (volkomen legaal) in een
financieel voordelige uitzonderingspostie verkeerd die met de inwerkingtreding
van de Zvw is geëindigd.Voor de betrokken personen die in Nederland wonen met zowel een Nederlands
als een Belgisch (respectievelijk ander buitenlands) pensioen, waarbij het
totale inkomen onder de zgn. ziekenfondsgrens ligt, heeft namelijk in de loop
der jaren het volgende gegolden.Vast staat dat de in Nederland wonende betrokkenen altijd aanspraak hebben
kunnen maken op de Nederlandse zorg, zoals geregeld in de AWBZ en de Ziekenfondswet
waarbij thans de dekking van de Ziekenfondswet is vervangen door die van de
Zvw. Waar het om gaat is wat betrokkenen voor deze dekking moeten betalen.Tussen 1 januari 1966 en 1 april 1986 kwamen personen, die in
aanmerking kwamen voor toelating tot de vrijwillige ziekenfondsverzekering
of de bejaardenziekenfondsverzekering niet ten laste van het buitenland. Betrokkenen
waren dus niet Belgisch verzekerd maar Nederlands verzekerd en waren de daarbij
behorende Nederlandse premie verschuldigd.Op 1 april 1986 werd de vrijwillige ziekenfondsverzekering en de
bejaardenziekenfondsverzekering in het kader van een algehele herziening van
het Nederlandse ziektekostenstel ingetrokken. Hiervoor in de plaats kwam de
Wet op de toegang tot de ziektekostenverzekeringen (Wtz); een door particuliere
verzekeraars uitgevoerde standaardverzekering, waarvan het pakket wettelijk
vastgelegd was en de premie aan een wettelijk maximum werd gebonden. Betrokkenen
waren toen evenmin Belgisch verzekerd maar aangewezen op de standaardverzekering
met de daarbij behorende Nederlandse premie.Omdat de premie voor de standaardverzekering vrij hoog was werden betrokkenen
per 1 september 1990 (verplicht) ziekenfondsverzekerd, ook weer met de
daarbij behorende Nederlandse premie. Ook toen kwamen zij niet onder de Belgische
verzekering.In 1994 werd met de Wet Van Otterloo een inkomenscriterium ingevoerd in
de ziekenfondsverzekering van gepensioneerden. Voor de hier in het geding
zijnde categorie van personen met een inkomen onder de inkomensgrens vloeide
hier in internationaal verband geen wijziging uit voort; betrokkenen waren
niet Belgisch verzekerd maar verzekerd in de Nederlandse ziekenfondsverzekering
en betaalden, ook in deze situatie, daarvoor de Nederlandse premie.Op 1 januari 1998 werd met de Wet herstructurering Ziekenfondswet
voormeld inkomenscriterium afgeschaft en werd het «blijf-zitten-waar-je-zit»-criterium
ingevoerd. Dat leidde ertoe dat mensen die bij het bereiken van de 65-jarige
leeftijd Belgisch verzekerd waren, dat ook bleven.Dit leidde in Europees verband tot bezwaren omdat hiermee een inbreuk
werd gemaakt op de regel dat betrokkenen onder de wetgeving van het woonland
vallen wanneer zij zowel pensioen uit het woonland als uit een andere lidstaat
ontvangen. De Europese Commissie en de lidstaten legden zich voorlopig neer
bij deze uitzonderingssituatie in afwachting van de invoering van een algemene
ziektekostenverzekering in Nederland, waarmee terug gegaan zou worden naar
de oorspronkelijke situatie, te weten verzekering ingevolge de Nederlandse
wetgeving met de daarbij behorende Nederlandse premiebetaling. Deze algemene
ziektekostenverzekering, de Zvw, werd ingevoerd op 1 januari 2006.Het volgende rekenvoorbeeld, dat in het kader van de beantwoording van
vragen van de Kamer over het Masterplan buitenland reeds eerder aan de Kamer
is gezonden1, vergelijkt de premielasten van een
dubbelgepensioneerde met een inkomen onder de ziekenfondsgrens met de premielasten
van een persoon met hetzelfde inkomen dat louter uit Nederland afkomstig is.Tabel II. Vergelijking premielasten in het oude en
nieuwe zorgstelsel van Nederlanders die een deel van het pensioen uit België
ontvangen (65+, alleenstaande, € 12 000 uit Nederland en € 12 000
uit België) vóór
stelselwijzigingná stelsel-wijziging  12 000 in Nederland
+ 12 000 in België 24 000 in Nederland  AWBZ: inkomensafhankelijke premie Bruto 2 9162 916 netto (ná aftrek heffingskortingen) 1 4971 497     Zvw nominale premie1 2 0921 047  eigen risico1   232  103 inkomensafhankelijke bijdrage426 1 491 Zorgtoeslag  – 301Totaal4263 8213 8371 Verondersteld is dat de bedragen 2005 (standaardpakketpolis
+ bijdragen WTZ/MOOZ en de gemiddelde eigen betalingen) in de periode 2005–2008
jaarlijks met 5% zouden zijn gestegen.Dit voorbeeld toont de voordelige positie waarin betrokkenen zich gedurende
een aantal jaren hebben bevonden. Waar een Nederlandse verzekerde met hetzelfde
inkomen een premie van bijna 4 000 euro betaalde, betaalden
betrokken voor dezelfde Nederlandse aanspraken zelf een zeer gering bedrag
aan Belgische premie. De reden dat de ziektekostenpremie in België laag
is, hangt overigens samen met de omstandigheid dat België relatief veel
eigen bijdragen (remgelden) kent, indien men gebruik maakt van de zorg in
België. Belgische verzekerden betalen grosso modo 25% van de zorgkosten
zelf. Omdat de in Nederland wonende dubbelgepensioneerden echter gebruik maken
van de Nederlandse zorg, werden zij niet met deze remgelden geconfronteerd.Het verschil tussen wat betrokkenen betaalden en wat de zorg in Nederland
kost werd uiteraard wel betaald. Echter niet door betrokkenen zelf maar door
de Belgische verzekerden. België was immers op grond van de Verordening
gehouden om voor betrokkenen de gemiddelde Nederlandse zorgkosten aan Nederland
te betalen.Ook de tijdens het algemeen overleg opgeworpen stelling dat betrokkenen
tijdens hun werkzame leven in België een hogere premie betaalden dan
in Nederland kan ik niet plaatsen. Een werknemer betaalt in België een
inkomensafhankelijke bijdrage voor de totale sociale
zekerheid van 13,07% over zijn inkomen. Dat percentage wordt in de
Nederlandse situatie al benaderd met louter de AWBZ-premie (12,15%).
Ook tijdens het werkzame leven geldt dus dat betrokkenen recht hebben op de
Nederlandse aanspraken tegen een lagere Belgische premie, waarbij het verschil
wordt bijgepast door de Belgische verzekerden.Als ik de aanbeveling van de Commissie grensarbeiders van een compensatieregeling
voor betrokkenen overneem betekent dat, dat nu de overige Nederlandse verzekerden
extra zouden moeten gaan betalen. En daarvoor is geen aanleiding want de situatie
voor betrokkenen is niet anders dan die van hun hypothetisch in een vergelijkbare
inkomenssituatie verkerende buren die ook Nederlands verzekerd zijn en de
Nederlandse premie betalen. Uiteraard hebben betrokkenen wel een achteruitgang
in hun inkomenssituatie ervaren als gevolg van de invoering van de Zvw, maar
dat hebben bijvoorbeeld ook mensen die voorheen in een collectieve ziektekostenregeling
zaten. Ook daarvoor is geen compensatie gegeven,
want de wijziging is niet een onbedoelde geweest zoals de bovenvermelde geschiedenis
illustreert. Integendeel, in de veertig jaar dat de Ziekenfondswet van kracht
is geweest is het uitgangspunt altijd geweest dat betrokkenen Nederlands verzekerd
waren en een Nederlandse premie verschuldigd waren. In de laatste paar jaren
voorafgaand aan de inwerkingtreding van de Zvw was er een lacune in de internationale
dekking van de Nederlandse sociale ziektekostenverzekering waardoor betrokkenen
ten laste van België kwamen en zich daardoor in een financieel zeer voordelige
situatie bevonden in vergelijking met hun Nederlandse buren. Die voordelige
situatie is met de inwerkingtreding van de Zvw geëindigd en ik zie er
geen rechtvaardiging voor om deze situatie voort te zetten voor rekening van
de Nederlandse verzekerden die altijd al een volledige premie betaalden.Aanbeveling 4De Commissie grensarbeiders beveelt aan om de gezinsleden
van buitenlandse grensarbeiders de mogelijkheid te bieden zich bij de verzekeraar
van de hoofdverzekerde aan te melden. Die situatie bestond ook ten tijde van
de Ziekenfondswet.Ten tijde van de Ziekenfondswet waren zowel de grensarbeider als zijn
gezinsleden verzekerd bij hetzelfde ziekenfonds. Dat was ook logisch omdat
beiden daadwerkelijk verzekerd waren ingevolge de Ziekenfondswet. Met de invoering
van de Zvw is die situatie veranderd. De grensarbeider is Zvw-verzekerd op
grond van het feit dat hij in Nederland werkt. Het gezinslid woont
noch werkt in Nederland en is daarom niet Zvw-verzekerd. Hij of zij heeft
louter op grond van de Verordening recht op zorg ten laste van Nederland en
is hiervoor een bijdrage aan Nederland verschuldigd. Het onderbrengen van
de gezinsleden van grensarbeiders bij zorgverzekeraars leidt tot een situatie
dat een zorgverzekeraar wordt geconfronteerd met de uitvoering van verdragstaken
voor een persoon met wie hij noch een verzekeringsrelatie noch een premierelatie
heeft. Tevens hebben de zorgverzekeraars in het algemeen minder deskundigheid
bij de toepassing van internationale sociale zekerheidsregelingen. Omdat ik
het in het belang vindt van betrokkenen dat zij ingeschreven blijven bij het
CVZ, dat de nodige deskundigheid wel in huis heeft, heb ik deze aanbeveling
niet overgenomen. Ik voel mij hierin gesteund door de Stichting Grensarbeid,
die mij inmiddels schriftelijk heeft laten weten dat de bestaande constructie
steeds vlotter verloopt «waardoor het overnemen van deze aanbeveling
aan belang lijkt te hebben ingeboet».Aanbeveling 5De Commissie grensarbeiders beveelt aan om keuzevrijheid
te bieden aan de Nederlandse grensarbeiders voor het uitoefenen van het recht
op het woonlandpakket. Elke zorgverzekeraar vervult dan de rol van orgaan
van het woonland en kan voor de noodzakelijke informatie en voorlichting terugvallen
op de deskundigheid van het CVZ.Buitenlands verzekerden die in Nederland wonen zijn noch verzekerd voor
de AWBZ noch verzekeringsplichtig voor de Zvw. Wel hebben zij op grond van
de Verordening en bilaterale sociale zekerheidsverdragen recht op het Nederlandse
aansprakenpakket, ten laste van het bevoegde land. De zorg wordt georganiseerd
door het orgaan van de woonplaats, een functie die na een aanbestedingsprocedure
momenteel wordt vervuld door zorgverzekeraar CZ.Zoals in het kabinetsstandpunt op het rapport van de Commissie grensarbeiders
is aangegeven is er bij de inwerkingtreding van de Zvw voor gekozen om één
zorgverzekeraar aan te wijzen die deze functie vervult, omdat de Zvw in vergelijking
met de situatie onder de Ziekenfondswet een meer gecompliceerde implementatie
van het aansprakenpakket kent. Verzekerden kunnen op basis de wet kiezen uit
een veelheid van polisvarianten afhankelijk van het aanbod van verzekeraars.
Het is aan de verzekeraar te beslissen welke polisvarianten hij aanbiedt.
Verzekeraars kunnen verder polisvarianten aanbieden die wat natura of restitutie
betreft per provincie en per zorgvorm kunnen verschillen. Het is in het belang
van de buitenlands verzekerden die in Nederland zorg krijgen alsmede van de
buitenlandse verzekeringsinstellingen dat er over de inhoud en de omvang van
de aanspraken geen onduidelijkheid bestaat. Om die reden is er in overleg
met de Europese Commissie en de overige lidstaten voor gekozen om één
orgaan van de woonplaats aan te wijzen. Dat zelfde is gedaan in de bilaterale
verdragsrelaties. CZ biedt de zorg in natura waardoor de buitenlandse verzekerden
geen omkijken hebben naar de afrekening van de zorg. Ik ben van mening dat
hiermee een situatie is geschapen die betrokkenen en buitenlandse verzekeringsinstellingen
zowel duidelijkheid als gemak verschaft. Gezien het bovenstaande heb ik de
aanbeveling van de Commissie grensarbeiders niet overgenomen. Daarenboven
zou overnemen van de aanbeveling nopen tot aanpassing van de Verordening en
de verdragen. Een dergelijke aanpassing kan alleen met instemming van de overige
lidstaten respectievelijk verdragspartners. Gelet op het bovenstaande acht
ik die instemming niet waarschijnlijk.Verder merk ik in dit verband nog op dat de Stichting Grensarbeid mij
in overweging heeft gegeven om, na het aflopen van de huidige aanwijzingsperiode,
het CVZ aan te wijzen als orgaan van de woonplaats. De Stichting geeft
aan dat andere zorgverzekeraars in dat geval eerder bereid zouden zijn om
aan de buitenlands verzekerden een aanvullende verzekering aan te bieden.Dit lijkt mij geen begaanbare weg omdat de hoofdtaak van het orgaan van
de woonplaats is om de zorg te organiseren voor de hier wonende buitenlands
verzekerden. Dat is een taak waar een zorgverzekeraar bij uitstek geschikt
voor is; de taken die het CVZ uitvoert in het kader van de Verordening en
de verdragen liggen louter op het terrein van de administratie van verdragsgerechtigden,
de inning van de verdragsbijdrage en de interstatelijke afrekening. Ook overtuigt
de uitspraak van de zorgverzekeraars niet. Zij kunnen er immers ten allen
tijde voor kiezen om de buitenlands verzekerden een aanvullende verzekering
aan te bieden, ongeacht waar betrokkenen voor het Nederlandse woonlandpakket
zijn ondergebracht.Ik vertrouw erop u met deze brief voldoende te hebben geïnformeerd
over mijn overwegingen om op deze punten bij mijn eerder gecommuniceerde standpunt
te blijven.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot1Kamerstukken II, 2007/2008, 26 834, nr. 20.XNoot2Kamerstukken II, 2008/2009, 26 834, nr. 21.XNoot3Kamerstukken II, 2007/2008, 30 918, nr. 27.XNoot1Kamerstukken II, 2007/2008, 30 918, nr. 31. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26834-23.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl