Wijziging Gemeentewet, Provinciewet, Waterschapswet inzake verbetering afstemming Algemene wet bestuursrecht e.a.; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27547, nr. 291a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

10-09-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27547 nr. 291a

06-09-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27547Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 547Wijziging van de Gemeentewet, de Provinciewet en de Waterschapswet inzake
verbetering van de afstemming op de Algemene wet bestuursrecht en enige andere
verbeteringennr. 291aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 6 september 2001Het voorstel tot wijziging van de Gemeentewet, de Provinciewet en de Waterschapswet
inzake verbetering van de afstemming op de Algemene wet bestuursrecht en enige
andere verbeteringen gaf de leden van de CDA-fractie en de leden van de fractie
van GroenLinks aanleiding tot het stellen van vragen.De leden van de CDA-fractie vroegen in de eerste plaats waarom de regering
niet opnieuw vernietiging mogelijk wil maken van beslissingen zonder rechtsgevolg.
Zij wezen erop dat daarmee wordt afgeweken van het advies van de Raad van
State. De leden van de PvdA-fractie sloten zich bij deze vraag aan.De aard van het instrument van vernietiging brengt met zich dat het slechts
gericht kan zijn tegen besluiten, dan wel niet-schriftelijke beslissingen, gericht op enig rechtsgevolg. In het nader rapport is
aangegeven dat het gebruik van het instrument vernietiging ten aanzien van
beslissingen welke niet gericht zijn op rechtsgevolg (bijv. beleidsnota's,
moties), niet zinvol is. Sinds het arrest «Parochiehuis Woerden»
(HR 28-2-1975, NJ 1975, 423; AB 1975, 128) is duidelijk dat een vernietigingsbesluit
uitsluitend betrekking kan hebben op de rechtsgevolgen van een beslissing.
Artikel 10:42, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht geeft dit ook
aan. Tegen feitelijke gevolgen kan met vernietiging derhalve niet worden opgetreden.
Indien een beslissing zonder rechtsgevolg, bijvoorbeeld een beleidsnotitie,
uitmondt in een of meer besluiten in de zin van de Algemene wet bestuursrecht,
is vernietiging daarvan uiteraard wel mogelijk. Ten aanzien van beslissingen,
waarvan geen vernietiging mogelijk is, is het uiteraard wel mogelijk op andere
wijze aan het gemeentebestuur kenbaar te maken dat naar de mening van de minister
sprake is van strijd met het recht of het algemeen belang. Overigens komen
moties tot financiële ondersteuning van bepaalde organisaties en mondelinge
toezeggingen, die als voorbeeld werden genoemd, wel voor vernietiging in aanmerking,
indien deze kunnen worden aangemerkt als niet-schriftelijke beslissing, gericht
op rechtsgevolg. Ook besluiten tot het verrichten van een privaatrechtelijke
rechthandeling komen voor vernietiging in aanmerking.Daarnaast moet worden bedacht dat vernietiging van een beleidsnotitie
slechts een streep door de notitie haalt. Het beoogde beleid kan echterevengoed zonder notitie in praktijk worden gebracht. Daartegen kan
desgewenst actie worden ondernomen, zeker indien het gaat om besluiten in
de zin van de Algemene wet bestuursrecht. Ook om die reden is vernietiging
bij dergelijke niet op rechtsgevolg gerichte beslissingen niet zinvol.De leden van de CDA-fractie verzochten verder in te gaan op de beperking
van de mogelijkheid tot delegatie in de artikelen 156, 165 en 178 van de Gemeentewet
door de clausule «tenzij de aard van de bevoegdheid zich tegen overdracht
verzet».Aanleiding voor deze toevoeging is de advisering door de Raad van State
geweest. Indien de aard van een bevoegdheid zich tegen overdracht verzet,
zal delegatie van die bevoegdheid ook nu door de rechter niet rechtsgeldig
worden geacht (zie bijv. AbRs 6 januari 1997, AB 86). De voorgestelde toevoeging
brengt dan ook materieel geen wijziging met zich mee. Met de voorgestelde
toevoeging wordt het misverstand voorkomen dat de genoemde uitzonderingen
in artikel 156, tweede lid, van de Gemeentewet uitputtend zouden zijn. Dat
de in het tweede lid genoemde uitzonderingen niet uitputtend zijn, blijkt
nu slechts uit de wetsgeschiedenis bij de Gemeentewet en de jurisprudentie.De leden van de CDA-fractie stelden voorts de vraag of de mandaatverlening
aan een wethouder, als bedoeld in artikel 168 van de Gemeentewet niet tevens
een opdracht bevat. Ook wilden zij weten of voor het ontstaan van de mandaatsverhouding
de instemming nodig is van de wethouder en of dit mandaat nu meer een bevoegdheid
is dan een opdracht.Dit artikel dient als basis voor mandatering van collegebevoegdheden aan
individuele wethouders en voor machtiging van individuele wethouders. Tussen
het college en zijn leden bestaat geen ondergeschiktheidsrelatie. Omdat in
artikel 168 van de Gemeentewet is voorzien in de mogelijkheid van mandaat
en machtiging, waardoor de uitzondering van artikel 10:4, tweede lid, van
de Algemene wet bestuursrecht van toepassing is, is in dit geval formeel geen
instemming van de wethouder nodig voor de mandaatverlening. De wethouder maakt
echter zelf deel uit van het college en heeft uit dien hoofde medezeggenschap
over de mandaatverlening. Mandaat kan beschouwd worden als de publiekrechtelijke
tegenhanger van de volmacht. In hoeverre het mandaat in dit geval meer een
bevoegdheid is dan een opdracht zal van de in het concrete geval gemaakte
afspraken tussen het college en de wethouder afhankelijk zijn. In principe
impliceert mandatering van een bevoegdheid aan een niet-ondergeschikte nog
geen verplichting voor de mandataris om de bevoegdheid te gebruiken.Deze leden vroegen naar aanleiding van de toevoeging van het algemeen
belang als grond om de goedkeuring aan gemeentelijke beslissingen te onthouden,
of deze grond ook geldt bij het toezicht van de gemeenteraad op de deelgemeenteraad.
Ook wilden zij weten of niet te gemakkelijk voorbij wordt gegaan aan het verschil
tussen enerzijds het rijk en een zelfstandig bestuursorgaan en anderzijds
het verschil tussen twee territoriale overheden. Tenslotte vroegen zij of
de toetsingsgrond «strijd met het algemeen belang» meer is dan
strijd met het gemeentelijk belang.In aanvulling op het gestelde in de memorie van toelichting merk ik op
dat vernietiging van besluiten van de deelraad op grond van artikel 10:35
van de Algemene wet bestuursrecht mogelijk is wegens strijd met het recht
of met het algemeen belang. Onthouding van goedkeuring aan besluiten van de
deelraad is op grond van artikel 10:27 van de Algemene wet bestuursrecht slechts
mogelijk op grond van strijd met het recht, omdat in de Gemeentewet geen andere
gronden worden genoemd. Ten aanzien van het overig toezicht van de gemeenteraad
op deelraden (bijv. rapportageverplichtingen) worden in de Algemene wet bestuursrecht
geen beperkingen opgelegd ten aanzien van de toetsingsgronden.
Voor de invoering van de goedkeuringsbepalingen in de Algemene wet bestuursrecht
werden geen beperkingen gesteld aan de gronden voor onthouding van goedkeuring.
Gelet op de aansluiting bij de gronden voor vernietiging en de overige toezichtsinstrumenten
van de gemeente in relatie tot de deelgemeente ligt toevoeging van de grond
«strijd met het algemeen belang» voor onthouding van goedkeuring
derhalve in de rede. Het is met name niet logisch om deze grond te laten ontbreken
bij preventief toezicht, terwijl bij toezicht achteraf (vernietiging) deze
toetsingsgrond wel mogelijk is. Het is bijvoorbeeld goed denkbaar dat deelgemeentebesluiten
niet in strijd zijn met het recht, maar wel in strijd zijn met beleid van
de centrale gemeente. Indien onthouding van goedkeuring wegens strijd met
het algemeen belang niet mogelijk is, zou het gemeentebestuur verplicht zijn
een besluit goed te keuren, dat dit bestuur vervolgens voornemens is te vernietigen.In antwoord op de vraag of strijd met het algemeen belang meer is dan
strijd met het gemeentelijk belang kan moeilijk in algemene zin een antwoord
worden gegeven. Dit criterium is geformuleerd op deze wijze, omdat het niet
mogelijk is de gronden voor onthouding van goedkeuring nauwkeuriger te specificeren.
De toezichthouder, in dit geval het bestuur van de centrale gemeente kan hieraan
bijvoorbeeld in een beleidsnota een nadere invulling geven. In zijn algemeenheid
kan worden opgemerkt dat bij deze toetsingsgrond terughoudendheid dient te
gelden van de toezichthouder. Het oordeel van het toezichthoudend orgaan dat
het een bepaald besluit niet geheel op die wijze zou hebben genomen, rechtvaardigt
nog geen onthouding van goedkeuring wegens strijd met het algemeen belang.
Dat kan pas wanneer deze bezwaren overwegend zijn (zie memorie van toelichting
bij artikel 10:27 Algemene wet bestuursrecht, kamerstukken II, 23 700,
nr. 3, p. 187). Het heeft mijn voorkeur de gronden voor onthouding van goedkeuring
aan te laten sluiten bij de gronden voor vernietiging van besluiten van deelgemeenten.
Aangezien vernietiging mogelijk is bij strijd met het recht en het algemeen
belang zouden deze gronden ook bij onthouding van goedkeuring moeten gelden.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen of het in de verordeningen
van Amsterdam en Rotterdam inderdaad zo geregeld is dat de bevoegdheid tot
schorsing van deelraadsbesluiten is gedelegeerd aan het college van burgemeester
en wethouders. Zij vroegen hoe de regering verklaart dat een bepaling in een
gemeentelijke verordening strijdig is met de Algemene wet bestuursrecht en
waarom vervolgens de Gemeentewet moet worden aangepast in plaats van de gemeentelijke
verordeningen. Zij wilden weten waarom in dit geval moet worden afgeweken
van de regel dat het orgaan dat vernietigt ook bevoegd is tot schorsing.Uit de Verordening op de stadsdelen van de gemeente Amsterdam en de Verordening
op de deelgemeenten van de gemeente Rotterdam blijkt dat de bevoegdheid tot
schorsing van deelraadsbesluiten is gedelegeerd aan burgemeester en wethouders.
Formeel-juridisch zou geoordeeld kunnen worden dat deze bepalingen in strijd
zijn met artikel 10:43 van de Algemene wet bestuursrecht en zouden dergelijke
overdrachtsbepalingen bij toetsing door de rechter onverbindend kunnen worden
verklaard wegens strijd met hogere regelgeving. Ik kan mij de behoefte van
gemeenten om deze bevoegdheid te delegeren echter voorstellen en om die reden
stel ik de hier bedoelde aanpassing in de Gemeentewet voor. Doel van de schorsingsbevoegdheid
is immers om verdere werking van het omstreden besluit tegen te gaan gedurende
het onderzoek of er voldoende reden tot vernietiging is. Indien in aanvulling
op het instrument vernietiging daarop vooruitlopend een schorsing noodzakelijk
wordt geacht, is er veelal sprake van zekere tijdsdruk. Omdat de raad minder
snel besluiten kan nemen dan het college, kan overdracht van de bevoegdheid
tot schorsing aan het college in dergelijke gevallen gewenst zijn.Deze leden vroegen voorts om een uitgebreidere toelichting op de wijziging
van artikel 177 van de Gemeentewet en wilden weten waarom niet gekozen is
het feitelijk gestalte geven aan de uitvoering van noodbevelen in een uitzondering
met name te noemen. Zij vroegen zich af of de machtiging van het nemen van
besluiten door een politie-ambtenaar niet een veel groter aantal onderwerpen
kan betreffen, of dat deze wetswijziging materieel alleen betekent dat uitsluitend
de uitvoering van het noodbevel nu mogelijk is. Ook vroegen zij of de wijziging
van artikel 166 van de Gemeentewet betekent dat het college een ambtenaar
van politie kan machtigen inzake alle bevoegdheden die het college heeft.Doordat het oorspronkelijke artikel 177 van vóór de invoering
van de derde tranche van de Algemene wet bestuursrecht betrekking had op delegatie
van bevoegdheden was mandatering van bevoegdheden aan politie-ambtenaren in
algemene zin wel mogelijk. Het artikel beoogde niet de mogelijkheden van mandaat
te beperken. Sinds de invoering van de derde tranche van de Algemene wet bestuursrecht
is delegatie van gemeentelijke bestuursbevoegdheden aan gemeente-ambtenaren
of aan politie-ambtenaren niet meer mogelijk. De toenmalige artikelen 166
en 177 Gemeentewet, die delegatieverboden inhielden, werden daarmee op zich
overbodig. Gelet op artikel 10:4 van de Algemene wet bestuursrecht, is gekozen
om in de artikelen 166 en 177 van de Gemeentewet de mogelijkheid van mandaat
aan politie-ambtenaren expliciet te noemen, zodat een mandaatovereenkomst
tussen de burgemeester of het college enerzijds en de politie-ambtenaar anderzijds
niet nodig is.Bij de aanpassing van artikel 177 aan de derde tranche van de Algemene
wet bestuursrecht is er bovendien voor gekozen mandaat van de noodbevoegdheden
aan politie-ambtenaren uit te sluiten. Zoals reeds gesteld in de memorie van
toelichting werden op grond van de jurisprudentie ook in het verleden beperkingen
gesteld aan mandatering van noodbevoegdheden aan ambtenaren van politie. Machtiging
tot het feitelijk uitvoering geven aan noodbevoegdheden dient echter wel mogelijk
te blijven, hetgeen de aanleiding was om artikel 177 aan te passen. Ook tegen
mandatering van andere bevoegdheden van de burgemeester of het college aan
ambtenaren van politie hebben nooit juridische belemmeringen bestaan. In tegenstelling
tot gedelegeerde bevoegdheden blijft de uitoefening van de bevoegdheid immers
onder de verantwoordelijkheid van de burgemeester dan wel het college.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27547-291a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl