Wijziging van enkele belastingwetten (technische aanpassingen); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26852, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-10-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26852 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen Deel 1.1. Inleiding1.2. Wet op de inkomstenbelasting 1964 1.2.1. Energie1.2.2. Buitengewone lasten-aftrek en de Wet beperking
export uitkeringen1.2.3. Reparatie overgangsrecht Brede Herwaardering1.3. Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie
voor de volksverzekeringen Genietingstijdstip fictief loon aanmerkelijkbelanghouder1.4. Algemene wet inzake rijksbelastingen1.5. Invorderingswet 1990 Kwijtscheldingsfaciliteit inzake successie en schenkingsrecht1.6. Wet waardering onroerende zaken Afrondingsregel bij omrekening WOZ-waarde in euro's en
vermelding daarvan op beschikking1.7. Wet op de accijns Vuilnisauto's.1.8. Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 Teruggaaf MRB bij verkoop.2. Toelichting op de artikelen ARTIKEL I (Wet op de inkomstenbelasting 1964) ARTIKEL I, onderdeel A (artikel 11 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel B (artikel 25 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel C (artikel 37 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel D (artikel 45 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel E (artikel 45b van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel F (artikel 46 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel G (artikel 68a van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel H (artikel 68aa van de Wet op de
inkomstenbelasting 1964)ARTIKEL I, onderdeel I (artikel 69 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL I, onderdeel J (artikel 75 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)ARTIKEL II (Wet op de loonbelasting 1964) ARTIKEL II, onderdeel A (artikel 17 van de Wet op de loonbelasting
1964)ARTIKEL II, onderdeel B (artikel 20 van de Wet op de loonbelasting
1964)ARTIKEL III (Wet vermindering afdracht loonbelasting en
premie voor de volksverzekeringen)ARTIKEL IV (Wet op de accijns)ARTIKEL V (Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994)ARTIKEL VI (Algemene wet inzake rijksbelastingen)ARTIKEL VII (Invorderingswet 1990)ARTIKEL VIII (Afrondingsregel bij omrekening WOZ-waarde
in euro's en vermelding daarvan op beschikking) ARTIKEL VIII, eerste lidARTIKEL VIII, tweede lidARTIKEL VIII, derde lidARTIKEL IX (Inwerkingtreding)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26852Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 852Wijziging van enkele belastingwetten (technische aanpassingen) nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGHet advies van de Raad van State (van het Koninkrijk) wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel
25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State). 1. Algemeen Deel 1.1. InleidingHet Kabinet stelt in het kader van de begroting 2000 een aantal belastingmaatregelen
voor. Mede vanwege de in het verleden geuite wens van de Raad van State, de
Tweede Kamer en de Eerste Kamer zijn de maatregelen ondergebracht in een aantal
afzonderlijke wetsvoorstellen. Deze zijn: Wijziging van belastingwetten c.a.
(belastingplan 2000); Wijziging van enkele belastingwetten (technische aanpassingen);
Wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, de Wet op de loonbelasting
1964 en de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (maatregelen aangaande het
loon 2000) en Wijziging van de Wet op belastingen van rechtsverkeer en de
Natuurschoonwet 1928. In het onderhavige wetsvoorstel zijn de volgende maatregelen
opgenomen:– technische en redactionele wijzigingen;– aanpassing buitengewone lastenaftrek i.v.m. beperking export uitkeringen;– Energieprestatieadviezen betrekken bij de EnergieInvesteringsAftrek
en fiscale energiepremies;– reparatie constructies: artikel 69 Wet op de inkomstenbelasting
1964 lijfrenten minderjarige kinderen;– verlaagd accijnstarief LPG voor huisvuil auto's;– WOZ aanpassing Euro (afrondingsregel en vermelding op beschikking);– Invorderingswet landbouw (kwijtscheldingsfaciliteit successie
en schenkingsrecht);– technische aanpassingen motorrijtuigenbelasting (teruggave MRB
lopende termijnen bij particuliere verkoop).Voor de budgettaire, Europese en personele aspecten van de bovengenoemde
maatregelen wordt verwezen naar de memorie van toelichting behorende bij het
Belastingplan 2000. 1.2. Wet op de inkomstenbelasting 1964 1.2.1. EnergieIn de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid van de Minister van VROM (Kamerstukken
II 1998/99, 26 603, nr 2, blz. 43, 44) is aangekondigd: «Het stimuleren
van de opname van de energetische kwaliteit bij het treffen van maatregelen
zal worden betrokken bij de verhoging van de energie-investeringsaftrek als
onderdeel van de f 500 miljoen positieve prikkels. Om tegemoet te komen
aan de grote diversiteit aan gebouwen in de utiliteitssector, zal voor de
meeste gebouwtypen een toegesneden EPA-methode beschikbaar komen. Met het
EnergiePrestatieAdvies (EPA) wordt de energetische kwaliteit van een gebouw
in beeld gebracht, met daaraan gekoppeld een advies over de energiebesparende
maatregelen die het best kunnen worden getroffen en wordt inzicht gegeven
in de daarmee samenhangende energiebesparing en de kosten.»Onder de huidige fiscale regelgeving komen de kosten van een EPA doorgaans
direct ten laste van de winst in het jaar waarin de kosten worden gemaakt.
Dat leidt ertoe dat deze kosten in die situatie thans niet kwalificeren als
investeringskosten voor de energie-investeringsaftrek. Gelet evenwel op de
wenselijkheid om het aanvragen van zo'n advies te bevorderen wordt voorgesteld
om tot de investeringskosten van een energie-investering tevens te rekenen
de kosten van de EPA mits deze EPA ook op deze energie-investering betrekking
heeft. Op deze wijze wordt de samenhang van de EPA met de energie-investeringen
benadrukt; een EPA alleen geeft namelijk geen recht op energie-investeringsaftrek. 1.2.2. Buitengewone lasten-aftrek en de Wet beperking
export uitkeringenOp 1 januari 2000 treedt de Wet beperking export uitkeringen in werking
(Wet van 27 mei 1999, Stb. 250). Deze wet beoogt door de invoering van het
territorialiteitsbeginsel een verbeterde handhaafbaarheid van uitkeringen
te realiseren. Als gevolg van de Wet beperking export uitkeringen ontstaat
geen recht op een uitkering of eindigt het recht op een uitkering indien de
uitkeringsgerechtigde buiten Nederland woont of gaat wonen. Export van uitkeringen
blijft mogelijk naar EU-landen en naar landen waarmee Nederland een bilateraal
verdrag heeft gesloten waarin handhavingsafspraken zijn opgenomen. Voor bestaande
gevallen geldt een overgangsregeling van 3 jaar waarin het bestaande recht
op uitkering in het buitenland gehandhaafd blijft. In die tijd zal het Kabinet
met zoveel mogelijk landen verdragen met handhavingsafspraken pogen te sluiten
of reeds bestaande verdragen aanpassen in die zin dat daarin alsnog handhavingsafspraken
worden opgenomen. Een belastingplichtige die op grond van de Wet beperking
export uitkeringen voor een kind geen recht heeft op kinderbijslag en dat
kind in belangrijke mate onderhoudt, heeft recht op buitengewone lasten-aftrek
wegens uitgaven in het levensonderhoud van dat kind. Hierdoor zou mogelijk
de werking van de Wet beperking export uitkeringen worden belemmerd, althans
voorzover het de kinderbijslag betreft. Voor een land zal het afsluiten van
een verdrag met Nederland immers minder opportuun zijn indien de kinderbijslag-uitkeringen
worden vervangen door bijdragen in het levensonderhoud, mogelijk gemaakt door
de aftrek wegens buitengewone lasten. Het is overigens nooit de bedoeling
geweest van de Wet beperking export uitkeringen de wegvallende uitkering voor
een groot deel fiscaal te compenseren. Bovendien zouden dan de uitvoeringsproblemen
niet worden opgelost, maar slechts worden verplaatst (en dan nog van de in
beginsel beter geëquipeerde Sociale Verzekeringsbank naar de hiertoe
niet uitgeruste Belastingdienst). Om deze redenen wordt voorgesteld de regeling
inzake buitengewone lastenaftrek zodanig te wijzigen dat het niet mogelijk
is in aanmerking te komen voor die aftrek wegens uitgaven tot voorziening
in het levensonderhoud van kinderen die jonger zijn dan 27 jaar, indien het
recht op kinderbijslag op grond van de Wet beperking export uitkeringen is
uitgesloten. Met deze wijziging wordt tevens voorkomen dat een deel van de
beoogde opbrengst van de Wet beperking export uitkeringen weglekt via de buitengewone
lasten-aftrek. 1.2.3. Reparatie overgangsrecht Brede HerwaarderingVoorts wordt gerepareerd in de Wet op de inkomstenbelasting 1964 een mogelijkheid
tot onbedoeld gebruik van het overgangsrecht tussen het regime voor lijfrenteverzekeringen
zoals dat bestond tot 1 januari 1992 en het regime zoals dat sindsdien geldt;
het zogenoemde regime van de Brede Herwaardering. De reparatie houdt in dat
in bepaalde gevallen lijfrenteuitkeringen fiscaal niet worden toegerekend
aan minderjarige kinderen, doch worden opgenomen in het inkomen van de ouders
van het kind. Voor een uitgebreide toelichting op de voorgestelde wijziging
van artikel 69 wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting. 1.3. Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie
voor de volksverzekeringen Genietingstijdstip fictief loon aanmerkelijkbelanghouderIn het onderhavige wetsvoorstel wordt, door middel van een wijziging van
artikel 1 van de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de
volksverzekeringen, manipulatie ter verkrijging van afdrachtvermindering voorkomen.
Met name bij de afdrachtvermindering lage lonen is in de praktijk de volgende
vorm van oneigenlijk gebruik gesignaleerd. Degene die ingevolge artikel 12a
van de Wet op de loonbelasting 1964 fictief loon genieten, kennen zichzelf
een (te) laag loon toe. Hierdoor komen zij in aanmerking voor het toepassen
van de afdrachtvermindering lage lonen. Wanneer blijkt dat het werkelijk genoten
loon op grond van artikel 12a van de Wet op de loonbelasting 1964 te laag
is vastgesteld, wordt het meerdere op grond van artikel 13a, derde lid, van
deze wet geacht te zijn genoten bij het einde van het kalenderjaar. Alleen
het loon over het laatste tijdvak van het jaar is hierdoor hoger dan het toetsloon
over dat tijdvak. Om hier een praktisch werkende dam tegen op te werpen, wordt
het meerdere geacht te zijn genoten gedurende het gehele kalenderjaar. Het
meerdere wordt hierbij verdeeld over de (reeds verstreken) kalendermaanden
en wel zodanig dat 1/12 deel van het meerdere wordt toegerekend aan elke kalendermaand
(ook de reeds verstreken). Indien dit loon over de reeds verstreken tijdvakken
hoger blijkt te zijn dan het toetsloon over de tijdvakken is de afdrachtvermindering
ten onrechte toegepast. Om zoveel mogelijk te voorkomen dat hierdoor steeds
achteraf de afdrachtvermindering moet worden teruggevorderd, kan voor de goede
uitvoering van dit lid in de uitvoeringsregeling een bepaling worden opgenomen.
Hierin kan worden geregeld dat, indien het loon dat ingevolge artikel 12a
van de Wet op de loonbelasting 1964 geacht wordt te zijn genoten voor het
lopende loontijdvak nog niet bekend is, het loon over het loontijdvak met
behulp van de gegevens over het afgelopen kalenderjaar wordt vastgesteld.
De in artikel 32 van de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie
voor de volksverzekeringen opgenomen delegatiebepaling biedt hiertoe de mogelijkheid 1.4. Algemene wet inzake rijksbelastingenDe in de artikelen 37 en 38 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
voorgestelde wijzigingen strekken ertoe de, in de praktijk reeds toegepaste,
gelijkstelling tussen Mogendheden en bepaalde bestuurlijke eenheden, te formaliseren. 1.5. Invorderingswet 1990 Kwijtscheldingsfaciliteit inzake successie en schenkingsrechtDe wijziging van de Invorderingswet 1990 heeft betrekking op de kwijtscheldingsfaciliteit
inzake successie- en schenkingsrecht bij bedrijfsopvolging. Doel is het op
wettelijke basis verschaffen van zekerheid dat deze, per 1 januari 1998 in
de wet opgenomen faciliteit die terugwerkte tot en met 1 januari 1997, voldoende
soelaas biedt aan bedrijfsopvolgers in de agrarische sector, met name waar
het betreft de extensieve land- en tuinbouw.Kenmerkend voor genoemde sector is dat er veelal een uitgesproken wanverhouding
bestaat tussen de waarde van de cultuurgrond op de vrije markt en de met dergelijke
grond te behalen rentabiliteit. Die wanverhouding leidt in de praktijk, met
name met betrekking tot agrarische bedrijven waar relatief veel cultuurgrond
behoort tot het bedrijf, tot veel discussie over de wijze waarop met die onderrentabiliteit
rekening kan worden gehouden, hetgeen voor de desbetreffende bedrijfsopvolgers
een grote mate van onzekerheid schept. Dit probleem speelt al vele jaren en
neemt in omvang toe door de stijging van de prijzen van landbouwgronden, in
het bijzonder in de extensieve landbouw en veehouderij. In het verleden werd
de oplossing voor dit probleem gezocht in een waarderingsregel bij bedrijfsopvolging,
neergelegd in een resolutie. Op grond daarvan kon de waarde van de grond worden
gesteld op de waarde in verpachte staat. Het opnemen van faciliteiten voor
bedrijfsopvolging in de Invorderingswet 1990, als hiervoor vermeld, was aanleiding
om de genoemde resolutie in te trekken.Gebleken is echter dat de standaardfaciliteiten voor bedrijfsopvolging
onvoldoende zijn toegesneden op de genoemde bijzondere problematiek in de
agrarische sector, althans dat daaromtrent veel discussie en onzekerheid bestaat.
Daarom bestaat er aanleiding door middel van de voorgestelde wetswijziging
zeker te stellen dat – waar sprake is van reële en duurzame bedrijfsopvolging –
de kwijtscheldingsfaciliteit afgemeten kan worden aan de waarde welke in het
economische verkeer aan de vorenbedoelde cultuurgronden kan worden toegekend. 1.6. Wet waardering onroerende zaken Afrondingsregel bij omrekening WOZ-waarde in euro's en
vermelding daarvan op beschikkingIn het kader van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) zijn in
verband met de invoering van de euro twee voorschriften opgenomen die door
alle bij de Wet WOZ betrokken partijen worden ondersteund. In de eerste plaats
is een afrondingsregel opgesteld die wordt toegepast bij de omrekening van
het bedrag in guldens van de op de voet van de Wet waardering onroerende zaken
vastgestelde waarde in euro's (naar beneden afronden op hele euro's). In de
tweede plaats wordt geregeld dat in een beschikking met betrekking tot de
vaststelling van de waarde van de onroerende zaak die voor 1 januari 2002
op de voet van de Wet waardering onroerende zaken wordt genomen voor het tijdvak
dat aanvangt op 1 januari 2001, tevens het equivalentbedrag van de waarde
van de onroerende zaak in euro's wordt vermeld. Bij de berekening van dit
eurobedrag wordt de voornoemde afrondingsregel toegepast. 1.7. Wet op de accijns Vuilnisauto's.Zoals in paragraaf 6 van het algemeen deel van de memorie van toelichting
bij het voorstel van wet houdende wijziging van belastingwetten c.a. (Belastingplan
2000) is opgemerkt, wordt met betrekking tot vuilnisauto's die op LPG rijden,
in het kader van de maatregelen die moeten bijdragen aan het tot
stand brengen van de zogenoemde Optimale Brandstofmix 2010, voorgesteld een
verlaagd tarief voor LPG (f 125,56 per 1000 kg) in te voeren op het moment
dat daartoe toestemming is verkregen op grond van artikel 8, vierde lid, van
Richtlijn 92/81/EEG (de zogenoemde structuurrichtlijn). Het daartoe strekkende
derogatieverzoek is inmiddels ingediend. Het verlaagde tarief zal worden gerealiseerd
door middel van teruggaaf. 1.8. Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 Teruggaaf MRB bij verkoop.Bij wijziging van de tenaamstelling door verkoop buiten de officiële
(erkende) handel om wordt thans geen teruggaaf van motorrijtuigenbelasting
verleend over het lopende tijdvak. Anderzijds werd bij aankoop van een gebruikte
auto over het lopende tijdvak geen belasting geheven van de nieuwe eigenaar;
deze was immers reeds door de oude eigenaar voldaan. Op grond van enkele sinds
de invoering van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 gewijzigde omstandigheden,
wordt voorgesteld dit uitgangspunt te verlaten en ook in deze gevallen teruggaaf
van motorrijtuigenbelasting te verlenen over het lopende tijdvak. In de artikelsgewijze
toelichting wordt hierop nader ingegaan. 2. Toelichting op de artikelen ARTIKEL I (Wet op de inkomstenbelasting 1964) ARTIKEL I, onderdeel A (artikel 11 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De kosten terzake van een EnergiePrestatieAdvies (EPA), worden ingevolge
het voorgestelde elfde lid, op verzoek aangemerkt als aanschaffings- of voortbrengingskosten.
Hierdoor kunnen deze kosten dan ook in aanmerking komen voor de energieinvesteringsaftrek.
Wel heeft dit tot gevolg dat de kosten alsdan dienen te worden geactiveerd.Het EPA bevindt zich nog in de ontwikkelingsfase. In het jaar 1999/2000
zal het EPA worden ontwikkeld en voor de marktpartijen beschikbaar komen;
thans bestaan er nog geen concrete beschrijvingen van het EPA. De inhoud van
een EPA varieert, afhankelijk van het soort gebouw. Daarom is een delegatiebevoegdheid
opgenomen om voor de toepassing van de energie-investeringsaftrek bij ministeriële
regeling eisen te kunnen stellen aan een EPA. Overigens zal, net als voor
een eigenlijke energie-investering geldt, een verklaring van de Minister van
Economische Zaken terzake van de kosten van een EPA worden verlangd. ARTIKEL I, onderdeel B (artikel 25 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De wijziging van artikel 25, tiende lid, past de tekst van dat lid aan
aan een eerdere verlettering in artikel 49 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964. ARTIKEL I, onderdeel C (artikel 37 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De in dit onderdeel opgenomen wijziging betreft een redactionele wijziging. ARTIKEL I, onderdeel D (artikel 45 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De wijziging van artikel 45, eerste lid, onderdeel g, onder 6, herstelt
een typefout. ARTIKEL I, onderdeel E (artikel 45b van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De wijziging van artikel 45b, eerste lid, onderdeel b, past de tekst aan
aan een eerdere vernummering in artikel 45 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964. ARTIKEL I, onderdeel F (artikel 46 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De wijziging van onderdeel 1 is in het algemeen deel van deze memorie
reeds toegelicht. De in onderdeel 2 opgenomen wijziging betreft een redactionele
wijziging. ARTIKEL I, onderdeel G (artikel 68a van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De wijziging van artikel 68a, vijfde lid, betreft een correctie in de
slotzin van dat lid waar ten onrechte het woord vennootschap is gebruikt in
plaats van rechtspersoon. ARTIKEL I, onderdeel H (artikel 68aa van de Wet op de
inkomstenbelasting 1964)De wijziging van artikel 68aa, zesde lid, betreft een taalkundige verbetering. ARTIKEL I, onderdeel I (artikel 69 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De voorgestelde wijziging van artikel 69, tweede lid, repareert een mogelijkheid
tot onbedoeld gebruik van het overgangsrecht tussen het regime voor lijfrenteverzekeringen,
daaronder begrepen kapitaalverzekeringen met lijfrenteclausule, zoals dat
bestond tot 1 januari 1992 en het regime zoals dat sindsdien geldt; het zogenoemde
regime van de Brede Herwaardering. Voorgesteld wordt de werking van artikel
69, tweede lid, dat sinds 1 januari 1998 van kracht is, uit te breiden.Het huidige artikel 69, tweede lid, bepaalt dat artikel 5, twaalfde lid,
buiten toepassing blijft indien de verzekeringnemer, of als deze is overleden
de gerechtigde, met betrekking tot een lijfrenteverzekering waarop de regels
zoals die golden op 31 december 1991 van toepassing zijn, op grond van artikel
75, eerste lid, tweede volzin, heeft geopteerd voor beëindiging van de
eerbiedigende werking van het regime zoals dat bestond tot en met 31 december
1991. Beëindiging van die eerbiedigende werking betekent op grond van
artikel 75, vierde lid, toepassing van de regels zoals die gelden onder het
regime van de Brede Herwaardering. Deze bepaling is destijds als aanvulling
op het regime van de Brede Herwaardering opgenomen omdat het sindsdien mogelijk
was inkomen over te dragen van ouder naar minderjarig kind. Artikel 5, twaalfde
lid, bepaalt namelijk dat door minderjarige kinderen genoten lijfrentetermijnen
tot het inkomen van die kinderen zelf worden gerekend en niet, op grond van
artikel 5, elfde lid, tot het inkomen van de ouder die het gezag over die
kinderen uitoefent. Door te opteren voor beëindiging van de eerbiedigende
werking, kon de situatie worden gecreëerd dat hoewel de lijfrentepremies
in mindering waren gekomen op het inkomen van de ouder, de lijfrentetermijnen
werden aangemerkt als inkomen van de minderjarige kinderen. Met een dergelijke
inkomensoverdracht was het mogelijk te profiteren van verschillen tussen de
marginale heffingspercentages bij de ouders en bij de kinderen. Daarnaast
kon de eventueel ongebruikte belastingvrije som van de kinderen worden benut.
Ook kon er worden geprofiteerd van de invorderingsvrijstelling, omdat lijfrentetermijnen
die de verzekeraar uitbetaalt aan minderjarigen niet zijn onderworpen aan
de heffing van de loonbelasting op grond van artikel 11, eerste lid, aanhef
en onderdeel a, Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965.Inmiddels is gebleken dat niet alle onbedoeld gebruik hiermee is bestreden.
Behalve door ervoor te opteren kan beëindiging van de eerbiedigende werking
en daarmee de toerekening van de genoten lijfrentetermijnen aan het inkomen
van de kinderen namelijk ook anders worden bewerkstelligd. De premies van
de lijfrenteverzekering waarop op dat moment de regels zoals die golden op
31 december 1991 van toepassing zijn, kunnen, anders dan op grond van een
normale en gebruikelijke optieclausule, worden verhoogd. Een dergelijke verhoging
bewerkstelligt, dat de eerbiedigende werking op grond van artikel 75, eerste
lid, eerste volzin, komt te vervallen. De lijfrenteverzekering wordt dan op
grond van artikel 75, vierde lid, aangemerkt als een aanspraak op periodieke
uitkeringen of verstrekkingen wat resulteert in toepassing van artikel 5,
twaalfde lid. De voorgestelde wijziging van artikel 69, tweede lid, voorkomt
in deze dat artikel 5, twaalfde lid, wordt toegepast. Voorgesteld wordt artikel
5, twaalfde lid, niet van toepassing te verklaren op alle periodieke uitkeringen
en verstrekkingen die voortvloeien uit een aanspraak op periodieke uitkeringen
of verstrekkingen waarop op enig moment de regels zoals die golden op 31 december
1991 van toepassing zijn geweest. Zodoende worden de genoten lijfrentetermijnen
niet toegerekend aan de minderjarige kinderen maar blijven zij behoren tot
het inkomen van de ouder die het gezag uitoefent. ARTIKEL I, onderdeel J (artikel 75 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964)De wijziging van artikel 75, eerste lid, onderdeel b, herstelt een typefout. ARTIKEL II (Wet op de loonbelasting 1964) ARTIKEL II, onderdeel A (artikel 17 van de Wet op de loonbelasting
1964)De in dit onderdeel opgenomen wijziging is van redactionele aard. ARTIKEL II, onderdeel B (artikel 20 van de Wet op de loonbelasting
1964)De in artikel II, onderdeel B, opgenomen wijziging betreft het herstel
van een redactionele omissie. ARTIKEL III (Wet vermindering afdracht loonbelasting en
premie voor de volksverzekeringen)De wijziging van artikel 1, tweede lid, onderdeel b, van de Wet vermindering
afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen bewerkstelligt
dat het ingevolge artikel 12a van de Wet op de loonbelasting 1964 eventueel
genoten fictief loon gelijkelijk aan de maanden van het kalenderjaar wordt
toegerekend. Dit is noodzakelijk aangezien het over een tijdvak ontvangen
loon bepalend is voor het wel of niet kunnen toepassen van enkele afdrachtverminderingen.
Dit loon over het tijdvak mag niet hoger zijn dan het toetsloon
over dit tijdvak. Voor de belastingplichtige voor wie het op grond van artikel
12a van de Wet op de loonbelasting 1964 te genieten loon hoger wordt vastgesteld
dan het werkelijk genoten loon, is indien het meerdere alleen wordt toegerekend
aan het laatste loontijdvak, niet eenduidig vast te stellen of het te genieten
loon opgedeeld in (reeds verstreken) tijdvakken niet hoger is dan het toetsloon
over de (reeds verstreken) tijdvakken. Door ook voor deze belastingplichtigen
het loon gelijkmatig te verdelen over het jaar is sprake van een betere toerekening
van het in het kalenderjaar op grond van artikel 12a van de Wet op de loonbelasting
1964 genoten loon. ARTIKEL IV (Wet op de accijns)Het Nationaal Milieu Plan-3 spreekt van de categorie inzamelvoertuigen
zonder deze nader te definiëren. Naast de specifieke groep vuilniswagens
gaat het hierbij om een diverse groep, uiteenlopend van vrachtauto's voor
het ophalen van oud papier, gebruikt glas, chemisch afval, oude metalen, enz.,
waarbij het criterium zoals dat in de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994
wordt gehanteerd voor de vuilniswagens, «bestemd en ingericht om te
worden gebruikt als» niet te gebruiken is omdat deze motorrijtuigen
veelal naast de specifieke ophaalfunctie ook functioneren bij het vervoer
van ingezamelde goederen of mede geschikt zijn voor het vervoer van andere
goederen. De voorgesteld fiscale tegemoetkoming geldt vooralsnog voor de categorie
vuilniswagens. Wat betreft de aanduiding van de voor teruggaaf in aanmerking
komende motorrijtuigen is aangesloten bij de aanduiding van deze motorrijtuigen
in de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (artikel 72, eerste lid, onderdeel
h). Hierdoor kunnen ook zogenoemde kolkenzuigers en straatveegwagens die rijden
op LPG van deze regeling gebruik maken.Het verlaagde accijnstarief voor LPG dat wordt gebruikt voor de aandrijving
van huisvuilauto's, e.d. zal, zoals dat thans ook geschiedt voor het verlaagde
accijnstarief voor LPG gebruikt door autobussen in het openbaar vervoer, worden
geëffectueerd door teruggaaf van het accijnsverschil. De teruggaaf wordt
verleend aan degene op wiens naam het kenteken is gesteld. Overeenkomstig
de regeling voor de autobussen in het openbaar vervoer zal de teruggaafregeling
nader worden uitgewerkt bij ministeriële regeling en wel in de Uitvoeringsregeling
accijns. ARTIKEL V (Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994)De in dit artikel opgenomen wijzigingen hebben betrekking op de teruggaaf
en de verschuldigdheid van de motorrijtuigenbelasting (MRB) bij rechtstreekse
verkoop van een auto aan de opvolgende eigenaar. Bij de totstandkoming van
de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 met daarin het zogenoemde houderschapssysteem
voor de motorrijwielen, personenauto's en bestelauto's is met betrekking tot
de motorrijtuigenbelasting bij wijziging van de tenaamstelling door verkoop
buiten de officiële (erkende) handel om uitgegaan van het beginsel dat
geen teruggaaf werd verleend over het lopende tijdvak. Anderzijds werd bij
aankoop van een gebruikte auto over het lopende tijdvak geen belasting geheven
van de nieuwe eigenaar; deze was immers reeds door de oude eigenaar voldaan.Het niet verlenen van teruggaaf bij verkoop zonder tussenkomst van een
dealer heeft bij de autobezitter vaak tot misverstanden en onbegrip geleid.
Dit effect is versterkt door de automatische betalingsregeling voor de MRB.
Aangezien de automatische betaling thans is gekoppeld aan de tenaamstelling
van het kenteken wordt de automobilist geconfronteerd met een naheffingsaanslag
over het resterende deel van het lopende tijdvak voor de reeds verkochte auto.De achterliggende gedachte bij het niet verlenen van teruggaaf bij rechtstreekse
verkoop van de auto aan de volgende houder was de administratieve
vereenvoudiging die dat teweeg bracht: enerzijds geen overschrijving van de
belasting over het lopende tijdvak en anderzijds geen betaling voor de gekochte
auto over het lopende tijdvak. Voor beide auto's bleef het tijdvak gekoppeld
aan de peildatum, de datum van de eerste tenaamstelling, zonder dat betaling
van de MRB hoefde plaats te vinden over een zogenoemd kort tijdvak. Gebleken
is dat door de automatische betalingsregeling voor de MRB, afgezien van het
feit dat de huidige regeling voor de automobilist vaak onbevredigend is, de
administratieve vereenvoudiging teniet is gedaan. In de eerste plaats wordt
dit veroorzaakt door het feit dat bij gebruikmaking van de automatische betalingsregeling
in deze gevallen een naheffingsaanslag moet worden opgelegd (de machtiging
is thans gekoppeld aan de tenaamstelling van het kenteken). Daarnaast moet
bij verkoop in alle gevallen een nieuwe machtiging worden gevraagd en verwerkt
(circa 500 000 per jaar). Tenslotte veroorzaakt deze situatie een grote
stroom van telefonische en schriftelijke vragen. Naar de huidige stand van
de automatisering leiden – automatische – teruggaaf van belasting
over het lopende tijdvak van de verkochte auto, verschuldigdheid van de belasting
door de nieuwe eigenaar vanaf het tijdstip van wijziging van de tenaamstelling
en koppeling van de machtiging voor de automatische betalingsregeling aan
de houder (de machtiging wordt verleend voor de op zijn naam gestelde en te
stellen kentekens), tot een aanzienlijke verlichting van de administratieve
lasten van de belastingdienst. Deze wordt geschat op circa 20 formatieplaatsen.Gelet op deze administratieve verbetering en het feit dat hierdoor voor
de automobilist een doorzichtelijke situatie ontstaat, wordt voorgesteld deze
wijzigingen aan te brengen. De wijziging met betrekking tot de machtiging
voor de automatische betalingsregeling zullen bij ministeriële regeling
worden aangebracht in de Uitvoeringsregeling motorrijtuigenbelasting 1994. ARTIKEL VI (Algemene wet inzake rijksbelastingen)Op grond van artikel 37 alsmede artikel 38, eerste lid, van de Algemene
wet inzake rijksbelastingen (AWR) kunnen bij algemene maatregel van bestuur
regelen worden gesteld ter voorkoming van dubbele belasting. Deze artikelen
zien in beginsel niet op bestuurlijke eenheden als Hong Kong, de Palestijnse
autoriteit en Macao. Voor de toepassing van het Besluit voorkoming dubbele
belasting 1989 zijn dergelijke eenheden ingevolge verschillende beleidspublicaties
gelijkgesteld met mogendheden (zie bijvoorbeeld Mededeling Staatssecretaris
van Financiën, 1 maart 1994, nr. IFZ94/224, Infobulletin 94/267). Om
wettelijk vast te leggen dat met betrekking tot dergelijke bestuurlijke eenheden
regelen kunnen worden gesteld ter voorkoming van dubbele belasting wordt de
bestuurlijke eenheid toegevoegd aan de in artikel 37 respectievelijk artikel
38, eerste lid, van de AWR opgenomen opsomming. In het verlengde daarvan is
artikel 38, tweede lid, van de AWR in dezelfde zin aangepast. Aan de in artikel
38, tweede lid, gestelde voorwaarde dat de arbeid wordt verricht in een mogendheid
waarmee Nederland geen verdrag ter voorkoming van dubbele belasting heeft
gesloten, wordt de voorwaarde toegevoegd dat de arbeid wordt verricht in een
mogendheid of bestuurlijke eenheid waarvoor geen regelen zijn gesteld op grond
van artikel 37 van de AWR. De thans gestelde voorwaarde dat de mogendheid
de inkomsten uit arbeid niet heeft onderworpen aan een belasting naar het
inkomen is – als overbodig – vervallen; een materiële wijziging
is daarmee niet beoogd. ARTIKEL VII (Invorderingswet 1990)Het is bij de invoering van de kwijtscheldingsfaciliteit bij bedrijfsopvolging
in artikel 26, derde en volgende leden, van de Invorderingswet 1990 niet de bedoeling geweest dat bedrijfsopvolgers in de agrarische sector
voortaan, wat betreft de gevolgen van de waardering van cultuurgronden, in
een nadeliger positie zouden komen te verkeren dan het geval was bij toepassing
van de zogenoemde verpachte-waarderesolutie. Het gaat niet om alle landbouwgrond,
maar met name om de bij de extensieve landbouw en veehouderij in gebruik zijnde
cultuurgronden. Om aan te geven dat het alleen om die gronden gaat, is in
het voorgestelde artikel 26, vijfde lid, opgenomen dat het om onverpachte
grond gaat, is het begrip «onverpacht» gedefinieerd en is een
op deze problematiek toegesneden definitie van «landbouwgrond»
en van «cultuurgrond» gegeven. Voorts wordt gedefinieerd wat onder
«waarde in verpachte staat» kan worden verstaan. Door het verschil
in de waarde van de cultuurgronden in het economische verkeer en de waarde
in verpachte staat op te tellen bij het voor de toepassing van de 25 percent
kwijtschelding van belang zijnde bedrag aan ondernemingsvermogen dat is omschreven
in artikel 26, vierde lid, wordt, feitelijk afhankelijk van het financiële
belang van dit verschil, kwijtschelding over een groter bedrag verleend ten
gunste van de bedrijfsopvolgers in de agrarische sector. Hiermee meen ik voldoende
tegemoet te zijn gekomen aan de in de praktijk ervaren knelpunten, zoals omschreven
in het algemeen deel van deze memorie.De onderdelen A, B.2 en C bevatten de doorwerking van de vernummering
die in genoemd artikel 26 heeft plaatsgevonden. ARTIKEL VIII (Afrondingsregel bij omrekening WOZ-waarde
in euro's en vermelding daarvan op beschikking) ARTIKEL VIII, eerste lidHet bedrag van de op de voet van de Wet waardering onroerende zaken vastgestelde
waarde van de onroerende zaak (de WOZ-waarde) blijkt uit een beschikking met
betrekking tot de vaststelling van die waarde (hierna te noemen: de beschikking).
Deze beschikking kan een op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering
onroerende zaken genomen beschikking betreffen, doch ook bijvoorbeeld een
beschikking naar aanleiding van een uitspraak op een bezwaarschrift of een
ambtshalve genomen besluit met betrekking tot een op de voet van hoofdstuk
IV van de Wet waardering onroerende zaken genomen beschikking waarbij de bij
die beschikking vastgestelde waarde wordt verminderd.De beschikking die wordt genomen voor 1 januari 2002 luidt in guldens.
De beschikking die wordt genomen na 31 december 2001 luidt in euro's. Met
ingang van 1 januari 2002 wordt het bedrag in guldens van de vastgestelde
waarde van de onroerende zaak in de beschikking die voor 1 januari 2002 is
genomen, gelezen als dat bedrag in euro's op grond van artikel 14 van verordening
nr. 974/98 van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 3 mei 1998 over
de invoering van de euro (PbEG L 139). De omrekening van gulden naar euro
vindt plaats met toepassing van verordening nr. 1103/97 van de Raad van de
Europese Gemeenschappen van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende
de invoering van de euro (PbEGL 162). Zonder nadere regelgeving geschiedt
op grond van artikel 5 van die verordening de afronding, na de omrekening
van gulden naar euro, op eurocenten. Aangezien de geautomatiseerde WOZ-systemen
geen bedragen in decimalen kunnen verwerken, is voor de omrekening van het
bedrag in guldens van de vastgestelde waarde van de onroerende zaak naar het
bedrag in euro's een afronding op hele euro's noodzakelijk. Hierbij hebben
de bij de Wet WOZ betrokken partijen gekozen voor een afronding naar beneden
op hele euro's. Dit betreft een eenvoudige afronding – er kan worden
volstaan met het laten vervallen van de eurocenten; een nadere (rekenkundige) bewerking is niet nodig – met te verwaarlozen budgettaire
consequenties.De in het eerste lid van artikel VIII opgenomen afrondingsregel is ook
al voor 1 januari 2002 van belang. Sinds 1 januari 1999 is het voor de rijksbelastingen
namelijk mogelijk in de overgangsperiode (1999 tot en met 2001) aangifte te
doen in euro's. Voor de inkomstenbelasting kan voor het eerst aangifte in
euro's worden gedaan ter zake van het kalenderjaar 1999 en voor de vermogensbelasting
voor het eerst ter zake van het kalenderjaar 2000. Voor een aangifte in euro's
moet zo nodig (bijvoorbeeld in verband met het huurwaardeforfait) de WOZ-waarde
die in guldens luidt, worden omgerekend naar euro's. Op grond van het eerste
lid van artikel VIII wordt het in euro's omgerekende bedrag naar beneden afgerond
op hele euro's. Er wordt in dit kader afgeweken van de afrondingsregel die
is opgenomen in artikel 5, eerste lid, van de Wet overgang belastingheffing
in euro's (rekenkundig afronden op hele euro's).De in het eerste lid van artikel VIII opgenomen afrondingsregel is ook
met ingang van 1 januari 2002 nog van belang, bijvoorbeeld indien in 2002
ter zake van het kalenderjaar 2001 belastingaanslagen worden opgelegd ten
behoeve van de heffing van belastingen waarvoor de WOZ-waarde van toepassing
is. ARTIKEL VIII, tweede lidIn een beschikking met betrekking tot de vaststelling van de waarde van
de onroerende zaak die voor 1 januari 2002 op de voet van de Wet waardering
onroerende zaken wordt genomen voor het tweede WOZ-tijdvak (2001 tot en met
2004) luidt de WOZ-waarde in guldens. Aangezien deze beschikking in de regel
ook gelding zal hebben in de jaren 2002 tot en met 2004, dus nadat de overstap
op de euro definitief is gemaakt, wordt in deze beschikking ook het equivalentbedrag
van de WOZ-waarde in euro's vermeld. Dit betreft een bedrag in euro's dat
op grond van artikel VIII, eerste lid, naar beneden is afgerond op hele euro's.
Hiermee verschaft de beschikking duidelijkheid aan de burger welk bedrag in
euro's door hem moet worden toegepast bij de aangiften van de rijksbelastingen
waarvoor de WOZ-waarde heffingsmaatstaf is. Ook verschaft de beschikking duidelijkheid
over welk eurobedrag met ingang van 1 januari 2002 wordt gebruikt voor de
onroerende-zaakbelastingen en de waterschapsomslagen gebouwd.Bij de beschikking voor het tweede WOZ-tijdvak die wordt genomen voor
1 januari 2002 zal de gemeente ter toelichting aangeven waarom beide bedragen
zijn opgenomen en hoe de omrekening (inclusief de afronding) is uitgevoerd. ARTIKEL VIII, derde lidVoor de zekerheid is bepaald dat het vermeld zijn in de beschikking van
het equivalentbedrag van de WOZ-waarde in euro's de rechtsgeldigheid van die
beschikking niet aantast. Voor de redactie van het derde lid van artikel XXVI
is aangesloten bij de redactie van artikel 6 van de Wet overgang belastingheffing
in euro's. Waar mogelijk zullen gemeenten in de beschikkingen die worden genomen
voor het eerste WOZ-tijdvak worden genomen reeds het equivalentbedrag van
de WOZ-waarde in euro's vermelden. Zij zijn daartoe verplicht in geval van
beschikkingen met betrekking tot de vaststelling van de waarde van de onroerende
zaak die voor 1 januari 2002 op de voet van de Wet waardering onroerende zaken
voor het tweede WOZ-tijdvak worden genomen. Mocht onverhoopt in die beschikking
niet het equivalentbedrag van de WOZ-waarde in euro's zijn vermeld, dan wordt
de rechtsgeldigheid van die beschikking hierdoor niet aangetast.
Dit is in lijn met hetgeen is bepaald in artikel 23, tweede lid, van de Wet
WOZ. ARTIKEL IX (Inwerkingtreding)Het eerste lid van dit artikel regelt de inwerkingtreding van deze wet.
De wet treedt in werking met ingang van 1 januari 2000. Hierop wordt in de
daaropvolgende leden een aantal uitzonderingen gegeven.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26852-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl