Europese Conventie; Voortgangsrapportage over de laatste drie plenaire zittingen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28473, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-02-2003

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28473 nr. 2;158

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamStand van Zaken in de Conventie over de toekomst van de
Europese UniePlenaire zitting 20 december 2002:Plenaire zitting 20–21 januari 2003:Plenaire zitting 5–6 februari 2003:OndertekeningBIJLAGE AchtergronddocumentenBIJLAGE 1Stand van Zaken in de Werkgroepen van de ConventieWerkgroep I «Subsidiariteit»Werkgroep II «Handvest»Werkgroep III «Rechtspersoonlijkheid»Werkgroep IV «Rol nationale Parlementen»Werkgroep V «Aanvullende Bevoegdheden»Werkgroep VI «Economisch beleid»Werkgroep VII «Extern optreden»Werkgroep VIII «Defensie»Werkgroep IX «Vereenvoudiging»Werkgroep X «Justitie/Veiligheid»Werkgroep XI «Sociaal Europa»BIJLAGE 2Leeswijzer Conventie over de Toekomst van de Europese
Unie november 2002–januari 2003
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28473Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 112 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 473Europese Conventienr. 158nr. 2VOORTGANGSRAPPORTAGEVastgesteld 12 februari 2003Stand van Zaken in de Conventie over de toekomst van de
Europese UnieSinds de laatste voortgangsrapportage en terugkoppelingsbijeenkomst (10
december) hebben drie plenaire zittingen van de Conventie plaatsgevonden (20
december 2002, 20–21 januari en 6–7 februari 2003). Met de laatste
zitting in 2002 kwam een einde aan de zogenoemde «studiefase»
van de Conventie. Deze fase werd hoofdzakelijk gekenmerkt door het presenteren
van het raamwerk van het toekomstig verdrag door het Praesidium (CONV 396/02)
en de rapportages van de tien werkgroepen. De (laatste) inhoudelijke verslaglegging
van de werkgroeprapporten kunt U verderop in dit document lezen.De eerste zitting in 2003 (20–21 januari) luidde de laatste en tevens
beslissende fase van de Conventie in: de «onderhandelingsfase».Plenaire zitting 20 december 2002:De laatste zitting van 2002 stond in het teken van discussies over de
eindrapporten van de werkgroep extern optreden (VII) en de werkgroep defensie
(VIII), alsmede de verdere werkwijze van de Conventie.Wat betreft de aanbevelingen van de werkgroep Defensie was onder de Conventieleden veel steun te vinden voor het invoeren
van een solidariteitsclausule (zie verslaglegging werkgroepen hieronder),
voor het oprichten van een Europees bureau voor bewapening en strategisch
onderzoek en voor het uitbreiden van de Petersbergtaken.De aanbevelingen uit het eindrapport van de werkgroep
Extern Optreden werden volgens de werkgroepvoorzitter DeHaene voldoende
onderstreept in de plenaire zitting. Het idee om een Europese Buitenlandse
Vertegenwoordiger in het leven te roepen (deze persoon dient de functies van
de HV en de Eurocommissaris voor externe betrekkingen te combineren) werd
positief ontvangen in de Conventie (uitzondering waren hoofdzakelijk Frankrijk
en het Verenigd Koninkrijk). Een ruime meerderheid van de leden pleitte tevens
voor uitbreiding van besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid.Voorzitter Giscard D'Estaing lichtte kort de verdere
werkwijze van de Conventie toe. In tegenstelling tot eerdere gedachten,
was besloten het verdrag op te knippen in verschillende pakketen
(in grote lijnen overeenkomend met de verschillende «titels» uit
het raamwerk). Tijdens de plenaire zittingen zullen deze «pakketen»
afzonderlijk worden besproken. Gebruikmakend van deze methode, zal de Conventie
op basis van concrete – door het Praesidium aangebrachte – artikelgewijze
tekstvoorstellen door het verdrag lopen.Plenaire zitting 20–21 januari 2003:Voorafgaand aan de plenaire zitting vond wederom een
bijeenkomst van nationaal parlementariërs plaats, dit maal de
eerste keer onder Grieks voorzitterschap. Teneinde de afnemende invloed van
deze groep in de Conventie tegen te gaan werden twee voorstellen gepresenteerd.
Ten eerste zou de bijeenkomst kunnen worden verlengd met een half uur. De
reacties daarop waren in eerste instantie weinig positief. Ten tweede werd
voorgesteld experts uit te nodigen voor de bijeenkomsten. De voorzitter gaf
aan reeds vele positieve reacties te hebben gekregen op dit idee.Voorts werden door de parlementariërs uiteenlopende voorstellen gedaan
om de numerieke meerderheid van de parlementariërs om te zetten in een
evenredige invloed. De belangrijkste suggesties betroffen het gezamenlijk
uitwerken van die verdragsartikelen waarin de rol van de nationale parlementen
wordt gespecificeerd en het gezamenlijk indienen van amendementen op de concrete
tekstvoorstellen van het Praesidium.Geagendeerd voor de plenaire zitting was «de
werking van de instellingen». Naast het discussiepaper van
het Praesidium (CONV 477/02) stonden de Frans-Duitse voorstellen (CONV 489/03)
centraal in deze discussie.Ter viering van het veertig jarig bestaan van het Elysee Verdrag presenteerden Frankrijk en Duitsland voorstellen betreffende de institutionele
architectuur van de Unie. De bijdrage vertegenwoordigde een compromis tussen
het intergouvernementalisme en de communautaire visie. De meest in het oog
springende elementen waren een verkiezing van de EC-voorzitter door het EP,
een vaste voorzitter van de Europese Raad («President van de EU»)
voor een periode van 2,5 jaar (5 jaar middels herverkiezing) en het instellen
van een Europese Minister van Buitenlandse Zaken. Voor de overige inhoudelijke
voorstellen zie het digestief hieronder.Tijdens het plenaire debat tekende zich een duidelijke scheidslijn af
tussen de grote lidstaten die het voorstel voor een vaste voorzitter van de
ER steunden en de kleine lidstaten die daar grote bezwaren tegen uitten. Wat
betreft de voorstellen tot versterken van de EC, daar spraken de meeste Conventieleden
zich positief over uit. Over de rol van het EP bij benoeming van de EC-voorzitter
liepen de meningen echter uiteen. Een meerderheid van de Conventieleden liet
zich positief uit over een Europese Minister van Buitenlandse Zaken. Voorzitter
Giscard D'Estaing liet aan het eind van de zitting weten dat hij het creëren
van een dergelijke functie een Europese noodzaak vindt. Voorts werd nog gesproken
over uitbreiding van het medebeslissingsrecht van het EP en de rol van het
Europees Hof van Justitie.Aan het eind van de zitting concludeerde de voorzitter dat met deze zitting
de discussie over de werking van de instellingen niet was afgerond, het was
slechts het begin van een beschouwing. Hij benadrukte echter dat in de toekomst
wel degelijk concessies zouden moeten worden gedaan teneinde de Conventie
te doen slagen. Voor het verdere verloop van de discussie over de instellingen
zou het Praesidium zich beraden of het wellicht verstandig zou zijn aan elke
instelling een plenaire zitting te wijden. Gezien de technische aard van een
debat over het Hof van Justitie kondigde Giscard D'Estaing reeds
aan daarvoor een «werkgroep» te zullen instellen.Tenslotte werd meegedeeld dat het Praesidium begin februari met concrete
tekstvoorstellen zou komen voor de eerste vijftien artikelen van het raamwerk.Plenaire zitting 5–6 februari 2003:Tijdens deze zitting stond het eindrapport van de (laatste) werkgroep
Sociaal Europa op de agenda (CONV 516). De aanbevelingen van deze werkgroep
kunt U lezen bij de stand van zaken in de werkgroepen. Tevens stond geagendeerd
de rol van de regio's en subnationale overheden in de Europese Unie (discussiepaper
CONV 518). Het Praesidium heeft tijdens deze zitting concrete tekstvoorstellen
gedaan voor de eerste vijftien artikelen van het nieuwe Europese Verdrag.Een inhoudelijke verslaggeving van deze Conventiezitting is – gezien
het tijdpad tussen de zitting en de terugkoppelingsbijeenkomst – op
moment van schrijven niet mogelijk. Tijdens de terugkoppelingsbijeenkomst
bestaat desalniettemin de mogelijkheid tot een (mondelinge) rapportage door
de aanwezige (plv) Conventieleden.Voorts zijn voor 2003 (blijkens CONV 262/02) nog plenaire zittingen voorzien
op: 27–28 februari 2003, 17–18 maart 2003, 3–4 april 2003,
24–25 april 2003, 15–16 mei 2003, 30–31 mei 2003, 5–6
juni 2003 en voorzover nodig 12–13 juni 2003.De eerstvolgende terugkoppelingsbijeenkomst staat gepland voor 11 maart
2003.Alle eerder uitgebrachte voortgangsrapportages en leeswijzers kunt U terugvinden
op www.europapoort.nl.Lid van de Europese Conventie Rapporteur van de Tweede Kamer,Frans TimmermansLid van de Europese Conventie,René van der LindenPlv. lid van de Europese Conventie,Jan Jacob van DijkPlv. lid van de Europese Conventie,Wim van EekelenBIJLAGE AchtergronddocumentenDe volgende documenten kunnen dienen als achtergrondmateriaal voor de
tot nu toe gevoerde besprekingen in de Conventie.Bijlage 1: Stand van Zaken in de Werkgroepen van de ConventieBijlage 2: Leeswijzer Conventie over de Toekomst van de Europese Unie
november 2002–januari 2003BIJLAGE 1Stand van Zaken in de Werkgroepen van de ConventieTijdens de bijeenkomst van 6–7 februari 2003 werd het laatste eindrapport
van een Conventiewerkgroep gepresenteerd. In de periode van september vorig
jaar tot begin van dit jaar hebben de Conventieleden zich in elf verschillende
werkgroepen verdiept in uiteenlopende onderwerpen betreffende de toekomst
van de Europese Unie. Hieronder vindt U een overzicht van alle bevindingen
en aanbevelingen van deze werkgroepen.Werkgroep I «Subsidiariteit»Voorzitter: Mendez de VigoNederlands lid: Timmermans (Tweede Kamer)Einddocument: 23-09Op 23 september heeft de werkgroep Subsidiariteit haar einddocument (CONV
286/02) uitgebracht waarin een aantal voorstellen worden gedaan ter verbetering
van de toepassing en de toetsing van het subsidiariteitsbeginsel:– geen nieuwe «ad hoc»-instantie voor toezicht op toepassing
van het subsidiariteitsbeginsel– voor politieke toetsing «ex ante» door nationale parlementen:
«early warning system»: de Cie zendt voorstellen van wetgevende
aard direct en gelijktijdig aan Raad, EP en nationale parlementen. Voorstel
is voorzien van een subsidiariteitmemorandum waarin Cie beargumenteert waarom
EU-regelgeving nodig is. Binnen een termijn van zes weken kan een nationaal
parlement gemotiveerd aangeven zorgen te hebben over de subsidiariteitkwestie.
Indien een aanzienlijk aantal adviezen (van1/3 of meer NP-en) worden ingediend,
moet de Cie het voorstel heroverwegen (handhaven, wijzigen, intrekken).– Binnen de co-decisie procedure zend de Cie in de conciliatiefase
het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, alsmede de amendementen van het
EP direct naar de NP-en.– Toegang tot de juridische toetsing «ex-post» moet
mogelijk worden voor NP-en die in de «early warning»-fase een
advies hadden uitgebracht. Voorts moet het Comité van de Regio's het
recht krijgen een beroep in te stellen bij het Hof.– Voor een eerste gedachtenwisseling over subsidiariteit moet de
Cie voortaan haar jaarlijkse wetgevingsprogramma aan het EP en de NP-en zenden.Werkgroep II «Handvest»Voorzitter: VitorinoNederlands lid: Van der Linden (Eerste Kamer)Einddocument: 22-10 (bijgevoegd hoofdpunten van het
verslag)Op 22 oktober heeft de werkgroep haar einddocument uitgebracht (CONV 354)
waarin twee vraagstukken worden besproken: een mogelijke opname van het Handvest
van de grondrechten in een Europees Verdrag en een mogelijke toetreding van
de Unie tot het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. De werkgroep
pleit vóór realisering van beide kwesties.Voor integratie van het Handvest in het toekomstig constitutioneel verdrag
worden twee basisopties (beide maken het Handvest juridisch bindend en geven
het een grondwettelijke status) aangeboden:A) opneming van de tekst van de artikelen van het handvest aan het begin
van het constitutioneel verdrag, in een apart hoofdstuk of titel.B) Een passende verwijzing in het constitutioneel verdrag naar het Handvest
(aangehecht aan verdrag in vorm van bijlage of protocol).Een meerderheid van de werkgroep is voorstander van de eerste optie.Bij opneming van het Handvest in de nieuwe verdragsstructuur– worden geen nieuwe bevoegdheden toegekend aan de EU (geen consequenties
voor de bevoegdhedenverdeling);– zijn slechts enkele technische aanpassingen nodig in het Handvest
(de horizontale bepalingen), maar zal de inhoud ervan niet wijzigen;– is een juridische verwijzingsclausule nodig zodat volledige verenigbaarheid
van de in het EG-Verdrag vastgestelde grondrechten en de artikelen van het
handvest waarin deze rechten worden bevestigd, gewaarborgd en benadrukt wordt.
Alsmede een clausule dat de interpretaties van het Handvest in harmonie zijn
met de tradities vanuit de nationale grondwetten.– hoofdzakelijk zullen de rechterlijke instanties van de lidstaten
bevoegd zijn om betrokken beroepsprocedures te behandelen en slechts in specifieke
gevallen zal ook het Hof van Justitie bevoegd zijn; Het wordt derhalve niet
aanbevolen een bijzondere procedure ter bescherming van de grondrechten voor
het Hof van Justitie voor de particulier te ontwikkelen.De werkgroep pleit voor de toetreding van de Unie tot het EVRM (geeft
krachtig politiek signaal af, bescherming burger tegen Unie, jurisprudentie
inzake mensenrechten van beide Hoven ontwikkelt zich harmonisch). Toetreding
tot EVRM:– betekent geen nieuwe bevoegdheden– houdt niet automatisch toetreding/lidmaatschap tot Raad van Europa
in– heeft geen gevolgen voor afzonderlijke standpunten van de lidstaten
betreffende EVRM.Toetreding tot EVRM is complementair aan opname van het Handvest, geen
alternatief. De Raad van Ministers dient unaniem te besluiten wanneer en op
welke wijze de toetreding zal plaatsvinden.Het Hof van Justitie blijft enige hoogste rechterlijke instantie aangaande
recht van de Unie; Hof voor de Rechten van de mens is veeleer een gespecialiseerde
rechterlijke instantie.Werkgroep III «Rechtspersoonlijkheid»Voorzitter: AmatoNederlands lid: Van Eekelen (Eerste Kamer)Einddocument: 01-10 (bijgevoegd: hoofdpunten van het
verslag)Op 1 oktober heeft de werkgroep rechtspersoonlijkheid haar einddocument
(CONV 305/02) uitgebracht. De belangrijkste conclusie luidt dat de EU (één
enkele) rechtspersoonlijkheid dient te krijgen. Andere belangrijke aspecten
uit het rapport zijn:– De rechtspersoonlijkheid betreft samensmelting van de rechtspersoonlijkheid
van de Unie en de Gemeenschap, ergo het subject van internationaal recht zal
voortaan de Unie zijn.– Één rechtspersoonlijkheid vergemakkelijkt de stap
naar een constitutioneel Europees verdrag. Dat verdrag zou uit twee delen
moeten bestaan: een basisdeel met bepalingen van constitutionele aard en een
beleidsdeel.– Binnen een Unie met rechtspersoonlijkheid en één
verdrag is de huidige pijlerstructuur anachronistisch (ergo opheffen).– De rechtspersoonlijkheid hoeft geen consequenties te hebben voor
de huidige bevoegdheidsverdeling. Bepaalde wijzigingen zijn echter wenselijk
teneinde de doeltreffendheid van het Europese externe optreden te vergroten:• Één artikel in het verdrag wijden aan het sluiten
van internationale overeenkomsten (huidige 300 EG en 24/38 EU). Bij overeenkomsten gesloten door exclusief de Unie kan de nationale grondwettelijke procedure
van goedkeuring (art. 24) worden geschrapt.• Tijdens de onderhandelingen van internationale overeenkomsten is
het wenselijk dat de Unie met één stem spreekt (zo mogelijk
één standpunt kenbaar maken en zelfs door één
delegatie te worden vertegenwoordigd).• Voor alle externe akkoorden is een betere juridische controle door
het Hof en consultatie van het EP gewenst.• De werkgroep extern optreden dient de modaliteiten van een meer
effectieve externe representatie te bezienWerkgroep IV «Rol nationale Parlementen»Voorzitter: StuartNederlands lid: plv lid Tweede Kamer (-)Einddocument: 22-10 (bijgevoegd hoofdpunten van het
verslag)In het eindrapport van deze werkgroep (CONV 353) worden voorstellen gedaan
teneinde een grote(re) betrokkenheid van de nationale parlementen op het Europees
niveau en bij het Europees integratieproces te bewerkstelligen. Deze voorstellen
kunnen verdeeld worden in drie categorieën:A) Verbeteren en effectiever maken van de nationale
controleregeling (wordt gezien als primair instrument van NP-en waar
nog niet ten volle gebruik van wordt gemaakt):– NP-en moeten over alle voorstellen tot wetgeving en maatregelen
hun standpunten bekend kunnen maken.– systematische informatie-uitwisseling tussen parlementen (best
practices, benchmarking). Een hervormde COSAC kan daarvoor als forum fungeren
(tevens voor overleg tussen verschillende parlementaire commissies) en kan
wellicht eenmalige richtsnoeren/ gedragscode voor de controleregeling opstellen.– De Cie dient alle raadgevende documenten (groen/witboeken), wetsvoorstellen
en het jaarlijks wetgevingsprogram en beleidsstrategie direct aan de NP-en
te zenden (gelijktijdig met EP en Raad). De rekenkamer dient hetzelfde te
doen met haar jaarverslag– Raadswerkgroepen mogen in de eerste 2/3/4 weken van de –
in het Protocol van A'dam aangegeven – zes weken geen voorlopige instemming
geven aan voorstellen, behoudens uitzonderingen vanwege de urgentie van een
zaak.B) Subsidiariteittoets:– De nieuwe regeling moet een procesmatig karakter hebben en geen
belemmering vormen voor het besluitvormingsproces: aansluiting bij bevindingen
van de werkgroep betreffende subsidiariteit. Enige verschil is voorstel tot
een mogelijk tweede fase in het «early warning» systeem wanneer
de tekst van de eerste lezing drastisch wordt gewijzigd. Bij de mogelijke
tweede stap kan een waarschuwing gericht worden aan de instelling die aan
de basis van de wijziging stond.C) Multilaterale/interinstitutionele mechanismen:– Formaliseren van de Conventiemethode (ter voorbereiding op toekomstige
verdragswijzigingen)– Bijeenroepen van interparlementaire conferenties inzake specifieke
onderwerpen– Organiseren van jaarlijkse «Europa-weken» in de lidstaten– Onderzoeken of wellicht een forum («Congress»)gecreëerd
moet worden voor het debat over politieke oriëntaties en strategie van
EU (dit voorstel is overeenkomstig wens van Conventievoorzitter).Voorwaarden voor realisatie van de hierboven aangegeven voorstellen zijn• Het vastleggen (en erkennen) in het constitutioneel verdrag van
het belang van actieve betrokkenheid van NP-en, in het bijzonder middels de
nationale controleregeling en toezicht op toepassing van subsidiariteit- en
evenredigheidsbeginsel.• De raad moet in de uitoefening van zijn wetgevende bevoegdheid
in het openbaar optreden, indien dat niet het geval is moet daarvoor een motivering
worden gegeven.• De notulen van de besprekingen in de Raad moeten binnen tien dagen
gelijktijdig toegezonden worden aan de regeringen, het EP en de NP-en.Werkgroep V «Aanvullende Bevoegdheden»Voorzitter: ChristophersenNederlands lid: –Einddocument: 04–11 (bijgevoegd hoofdpunten van
het verslag)De werkgroep heeft op 4 november haar eindrapport uitgebracht (CONV 375/1/02
REV 1). In dit rapport worden uiteenlopende aanbevelingen gedaan inzake het
bevoegdhedenvraagstuk. De belangrijkste aandachtspunten uit het eindrapport
zijn:• aanvullende bevoegdheden zouden voortaan «supporting measures»
(ondersteuningsmaatregelen) moeten heten.• in het nieuwe constitutionele verdrag dient een aparte titel bevoegdheden
te worden opgenomen. Deze titel dient te bevatten:A. bepalingen met een korte, kernachtige en begrijpelijke afbakening van
de bevoegdheid op elk beleidsgebied (inhoudelijk de hoofdlijnen, zodat in
het (tweede) beleidsdeel van het verdrag de precieze en gedetailleerde definitie
van de bevoegdheden blijft bestaan.B. omschrijving van de drie categorieën bevoegdheid van de Unie:Ondersteuningsmaatregelen: in de definitie
moet worden aangegeven dat deze wettelijk bindende besluiten kunnen omvatten,
maar geen wetgeving van de Unie (verordeningen en richtlijnen); de maatregelen
hebben betrekking op beleidsterreinen waarop de lidstaten geen wetgevingsbevoegdheid
aan de Unie hebben overgedragen, ze stellen de Unie in staat nationaal beleid
te ondersteunen en aan te vullen wanneer dat nodig is in het gemeenschappelijk
belang van de Unie en de lidstaten; kredieten kunnen uit hoofde van ondersteuningsmaatregelen
worden toegewezen. (Aangelegenheden waarvoor ondersteuningsmaatregelen getroffen
kunnen worden zijn: Werkgelegenheid (art. 125–130 VEU), Onderwijs en
beroepsopleiding (art. 149 en 150 VEU), Cultuur (art. 151 VEU), Volksgezondheid
(art. 152 VEU), Trans-Europese netwerken (art. 154–156 VEU), Industrie
(art. 157 VEU) en Onderzoek en ontwikkeling (art. 163–173 VEU).)Gedeelde bevoegdheid: omvat alle aangelegenheden
die noch onder ondersteuningsmaatregelen, noch onder exclusieve bevoegdheid
vallen.Exclusieve bevoegdheid: lidstaten mogen op
dergelijke gebieden alleen handelen wanneer zij daartoe door de Unie gemachtigd
zijn. Wellicht is het ter verduidelijking gewenst dat de exclusieve bevoegdheden
worden omgedoopt tot verantwoordelijkheden voor de Unie (beleidsgebieden waarvoor
de Unie volledig of primair verantwoordelijk is). Hiervoor is een kritische
kijk naar artikel 3 en 4 van het Verdrag gewenst.Sommige leden van de groep wensten de open coördinatiemethode vast
te leggen in het toekomstig verdrag. Dit vraagstuk is echter doorverwezen
naar de werkgroep vereenvoudiging (IX). C. voorwaarden voor de uitoefening van de bevoegdheid van de Unie: in
het verdrag moeten meerdere beginselen worden opgenomen:– alle bevoegdheden die niet aan de Unie worden verleend, berustten
bij de lidstaten (beginsel van verleende bevoegdheden).– In art.6, lid 3 VEU moet essentieel de onderdelen van de nationale
identiteit worden vastgelegd zodat de Unie deze onverminderd zal eerbiedigen.– Maatregelen betreffende harmonisering van wetgeving (gebaseerd
op artikelen inzake de interne markt) alleen van toepassing voor gebieden
van ondersteuningsmaatregelen wanneer doelstelling en inhoud van de matregelen
verband houden met artikelen inzake de interne markt.– Subsidiariteit-, evenredigheidsbeginsel, primaat van het gemeenschapsrecht,
beginsel van nationale implementatie en uitvoering, beginsel van gemeenschappelijk
belang en solidariteit, motivering van besluitaanname met bijgaand informatie
om aan te tonen dat is voldaan aan de beginselen inzake de uitoefening van
de bevoegdheid.Artikel 308 moet behouden blijven teneinde flexibiliteit te garanderen.
Het mag echter niet ingeroepen worden om een uitbreiding van de Unie-bevoegdheden
te bewerkstelligen. Besluitvorming met unanimiteit blijft een vereiste en
betrokkenheid van het EP (instemming, advies?). Mogelijkheid tot intrekken
beleid op basis van 308 middels QMV.Werkgroep VI «Economisch beleid»Voorzitter: HaenschNederlands lid: De Bruijn (plv RV)Einddocument: 21-10 (hoofdpunten uit het verslag zijn
bijgevoegd)Het einddocument van deze werkgroep (CONV 357) werd eerder dan verwacht
gepresenteerd, dit was hoofdzakelijk te wijten aan de grote verdeeldheid binnen
deze werkgroep. Algemene aanbevelingen van de groep zijn:– economische en sociale doelstellingen moeten worden opgenomen
in een nieuw constitutioneel verdrag (precieze doelstellingen/bevoegdheden
moeten plenair worden besproken)– verbeterde coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten
is gewenst– een dialoog met de sociale partners kan een positieve rol vervullen
op bepaalde economische en sociale terreinen (verwijzing in de constitutie?).Drie specifieke thema's komen terug in het einddocument van de groep:A) monetair beleid: de uitsluitende bevoegdheid
voor monetair beleid berust bij de Gemeenschap en wordt uitgevoerd door de
ECB. Meerderheid van de werkgroep vindt dat de taken, mandaat en statuut van
ECB onveranderd moet blijven (sommigen willen uitbreiding met groei- en werkgelegenheidsdoelstellingen).
Aangaande de verantwoordingsplicht en transparantie van ECB zijn enkelen van
mening dat deze verbeterd kan worden door verslaglegging aan EP te verbeteren,
EP rol toe te bedelen in benoeming directie ECB en bekendmaking van ECB-notulen
te realiseren.B) economisch beleid: bevoegdheid berust bij
de lidstaten. Coördinatie moet versterkt worden (committering lidstaten
verhogen; meer nadruk op implementatie; rol NP-en (invulling daarvan bepalen
per lidstaat)). Mogelijkheden tot versterken: onderlinge afstemming en vereenvoudiging
van het proces.• Globale richtsnoeren zijn belangrijkste
instrument voor coördinatie economisch beleid. Uitvoerfase: waarschuwing
mag direct van EC naar lidstaat of huidige systeem. EP moet geraadpleegd
worden over ontwerpen van globale richtsnoeren.• Stabiliteits- en groeipact: politiek
instrument dat niet in constitutioneel verdrag thuishoort. Budgettaire en
financiële coördinatie door lidstaten is groot gemeenschappelijk
belang. Meerderheid pleit derhalve voor mogelijkheid dat EC rechtstreeks een
eerste waarschuwing inzake buitensporige overheidstekorten aan de betrokken
lidstaat mag richten (wijziging art. 104).• Open coördinatiemethode: Opname
in verdrag van doelstellingen, procedures en grenzen van deze methode met
behoud van flexibiliteit van de methode.• Belasting: Bevoegdheden van de Unie
op dit terrein handhaven, slechts enkele wijzigingen in besluitvormingsprocedures.
Geen uniform belastingstelsel, inkomsten- en vermogensbelasting blijven nationale
aangelegenheid. Doel is de goede werking van de interne markt te waarborgen:
tarieven, minimumnormen en belastinggrondslagen in indirecte belastingen en
vennootschapsbelastingen tot elkaar brengen.• Financiële Markten: wellicht mogelijkheid
tot vereenvoudiging van regelgeving bij financiële markten (voorbeeld:
effectenmarkt).C) institutionele vraagstukken: Geen formalisering
van de Eurogroep; besluiten die uitsluitend betrekking hebben op de Eurozone
moeten genomen worden door ECOFIN bestaande uit deelnemende lidstaten; voor
externe vertegenwoordiging van de Eurozone moet een meer efficiënt regeling
worden getroffen.Werkgroep VII «Extern optreden»Voorzitter: DehaeneNederlands lid: Van der Linden (Eerste Kamer)Einddocument: 16 december '02De werkgroep heeft op 16 december het einddocument uitgebracht (CONV 459).
De belangrijkste aanbevelingen van de werkgroep zijn hieronder aangegeven:– Doelstellingen en beginselen: in het
verdrag moeten de doelstellingen en beginselen van het externe optreden van
de Unie in een aparte «afdeling» worden opgenomen.Op basis van de algemene doelstellingen en beginselen moet de Europese
Raad de strategische Europese doelstellingen en belangen ten opzichte van
een bepaald land/ regio, onderwerp of situatie vaststellen en parameters teneinde
actie van de EU en de lidstaten te leiden. De (nieuw op te richten) raad Extern
Optreden moet belast worden met de verwezenlijking van de doelstellingen en
het bevorderen van de belangen. Voorts moet de Europese Raad voorzien in een
periodieke evaluatie van de behaalde resultaten.– Het Hof heeft reeds impliciet de externe gemeenschapsbevoegdheid
erkent bij het sluiten van internationale overeenkomsten
(wanneer nodig voor het implementeren van intern beleid of voor de reflectie
van de interne bevoegdheid op terreinen waar de Unie haar bevoegdheid heeft
uitgeoefend middels aannemen van wetgeving). Deze bevoegdheid zou expliciet
in het verdrag moeten worden vastgelegd: «de Unie is bevoegd voor de
sluiting van overeenkomsten die aangelegenheden bestrijken welke onder haar
interne bevoegdheden vallen». De Raad zou een besluit moeten nemen over
deze internationale overeenkomsten middels dezelfde stemprocedure als die
welke voor interne wetgevingsbesluiten over dezelfde aangelegenheden zou gelden
(normaliter QMV).– Teneinde de efficiency en coherentie van buitenlands beleid en
externe betrekkingen te vergroten, is een meerderheid van de werkgroep voor het instellen van een «Europese Buitenlandse Vertegenwoordiger»
(EBV). Deze persoon dient de functies van de HV en de Eurocommissaris
voor externe betrekkingen te combineren. Hij wordt aangesteld door de ER (QMV)
met goedkeuring van de EC-voorzitter en bekrachtiging van het EP; Is volledig
EC-lid (voorkeur vice-voorzitter), kan in die hoedanigheid voorstellen doen
en deelnemen aan de besluitvorming in de EC. De EBV heeft een apart mandaat
(en moet verantwoording afleggen aan) van de Raad inzake GBVB-kwesties. Binnen
de Raad heeft hij formele, maar geen exclusief recht van initiatief, hij heeft
echter geen stemrecht. Bij gebruikmaking van het initiatiefrecht door de EBV
mag de EC geen concurrerend voorstel indienen. Goedkeuring van de EC voor
een initiatief van de EBV en de benodigde besluiten deze in werking te laten
treden, is geen vereiste. Besluiten op terrein van GBVB worden genomen in
de Raad volgens de bestaande procedures. In relatie tot het EP dient de EBV
te worden betrokken bij de vervulling van de taken in artikel 21 VEU: raadpleging
over de voornaamste aspecten en de fundamentele keuzen en voorlichting over
de ontwikkeling van het GBVB.De huidige trojka in de externe vertegenwoordiging van de Unie moet vervangen
woorden door de nieuwe EBV.– Een aparte Raad voor Extern Optreden moet worden
opgericht in de Unie, naast de Raad Algemene Zaken. Mogelijk kunnen de ministers
uit de RAZEB plaats nemen in deze nieuwe Raad. De EBV zou deze Raad kunnen
voorzitten. Deze nieuwe persoon zou tevens als «focal point» kunnen
fungeren in de EC opdat alle externe kwestie waarmee de EC zich bezig houdt
kunnen worden overzien.– Oprichting van één gezamenlijke dienst (Europese Dienst voor het Extern Optreden) onder leiding van de EBV.
Oprichting van EU diplomatieke diensten en een Europese diplomatieke academie.
De EC-delegaties dienen veranderd te worden in EU-delegaties.– Teneinde samenhangend gebruik van de EU-instrumenten te bevorderen
dient de mogelijkheid van «gezamenlijke initiatieven» te worden geschapen. Deze initiatieven worden voorgelegd door de
EBV (of HV) en de EC. Deze initiatieven moeten met QMV worden goedgekeurd
door de Raad.– Er dient optimaal gebruik te worden gemaakt van besluitvormingsbepalingen die een mate van flexibiliteit bieden (o.a. constructieve stemonthouding)
alsook van de bestaande bepalingen betreffende het gebruik van QMV. De Europese
Raad zou met unanimiteit kunnen besluiten het gebruik van QMV op het gebied
van het GBVB uit te breiden. Op alle gebieden van de handelspolitiek (inclusief
intellectuele eigendommen en diensten) moet gekozen worden voor het gebruik
van QMV.– Samenhang tussen ontwikkelingssamenwerking en
andere aspecten van het extern optreden van de Unie moet worden nagestreefd.
Het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) moet worden opgenomen in de algemene
EU-begroting. Het accent van de EG/EU-ontwikkelingsprogramma's dient te liggen
op strategische programmering.– Financiering van het GBVB: Het GBVB-gedeelte
in de EU-begroting dient te voorzien in voldoende middelen om onverwachte
crises aan te pakken, daarvoor moet o.a. in de voornaamste bijstandsprogramma's
een ruimere marge voor niet-toegewezen middelen worden gecreëerd. De
EBV (HV) moet een bepaalde mate van autonomie krijgen voor het financieren
van activiteiten: een efficiënt mechanisme is gewenst waarmee de EBV
met spoed maatregelen kan financieren ter voorbereiding van civiele crisisbeheersings-operaties
(hiervoor zijn wel richtsnoeren van de Raad en toestemming van het PVC nodig).– Internationale overeenkomsten: De Raad verleent
de machtiging voor het openen van onderhandelingen, vaardigt onderhandelingsrichtsnoeren
uit en sluit de overeenkomsten. Naar gelang het onderwerp van
de overeenkomst wordt bepaald wie er namens de Unie optreedt. Deze procedure
moet worden vastgelegd in het verdrag (apart gedeelte). Gestreefd moet worden
naar het sluiten van één enkele overeenkomst indien de toepassing
van de overeenkomst zowel binnen het huidige gemeenschapsterrein als de huidige
titels V (GBVB) en VI (JBZ) van het VEU valt.– Externe Vertegenwoordiging: De Unie moet streven
naar A) een formele status of volwaardig lidmaatschap van (relevante) gespecialiseerde
internationale organisaties; B) wijzigen van statuten van internationale organisaties
zodat lidmaatschap van de Unie mogelijk wordt; C) een enkele Uniewoordvoerder
in internationale fora indien een overeengekomen Uniestandpunt bestaat; D)
de externe vertegenwoordiging bij derde landen toe te vertrouwen aan de persoon
die het ambt van EBV (HV) bekleedt. Steun bestond onder de werkgroepleden
die deel uitmaakten van de Eurozone om te streven naar één vertegenwoordiging
van de Eurozone in de internationale financiële instellingen.Werkgroep VIII «Defensie»Voorzitter: BarnierNederlands lid: Van Eekelen (Eerste Kamer), Timmermans (Tweede Kamer)Einddocument: 16 december '02Het eindrapport van de werkgroep is op 16 december 2002 uitgebracht. Hieronder
worden de belangrijkste aanbevelingen uit het eindrapport weergegeven:– Crisisbeheersing:A) De Petersbergtaken dienen te worden aangevuld met
conflictpreventie, gezamenlijke ontwapeningsacties, advies en bijstand op
militair gebied («defense outreach»), stabiliseringoperaties aan
het eind van conflicten en steun op verzoek van de autoriteiten van een derde
land bij de strijd tegen het terrorisme.B) Teneinde de efficiency en coherentie van een crisisbeheersingsoperatie te optimaliseren dient de HV het recht van initiatief te krijgen
op het gebied van crisisbeheersingsaangelegenheden (voorstel tot soort van
operatie en benodigde middelen). De verantwoordelijkheid voor de coördinatie
wordt verleend aan de HV, de bevelhebber van de militaire operatie en degenen
die verantwoordelijk zijn voor de civiele aspecten dienen verantwoording af
te leggen aan de HV. De HV moet voorts de autoriteit krijgen in dringende
zaken de nodige besluiten te kunnen nemen onder de supervisie van de Raad
en in nauwe samenwerking met het Politiek en Veiligheidscomité (PVC).
Speciale vertegenwoordigers moeten de coördinatie ter plaatse tussen
de militaire en civiele aspecten toegewezen krijgen.Wat betreft de financiering van de operaties moet zowel
voor de militaire als civiele aspecten een snelle toegang tot financiering
bestaan (zie voor civiele aspecten aanbeveling werkgroep Extern Optreden).
Aangaande de militaire aspecten is het voorstel een fonds in te stellen op
basis van bijdragen van lidstaten teneinde de voorbereidende fase van een
operatie te financieren. Voorts zou een mechanisme moeten worden ingevoerd
voor de financiering van de gemeenschappelijke kosten aangezien de militaire
operaties niet uit de gemeenschapsbegroting kunnen worden gefinancierd.C) In de werkgroep bestond «een zekere belangstelling» voor
oprichting van een gemeenschappelijke militaire academie.D) Flexibiliteit in besluitvorming en optreden:
de eenparigheidregel dient vervangen te worden door besluitvorming die meer gebaseerd is op instemming en solidariteit. Het besluit tot uitvoering
van een operatie moet desalniettemin wel met unanimiteit genomen worden, maar
met toepassing van de constructieve onthouding.In het verdrag moet een mogelijkheid worden gecreëerd voor het instellen
van een «eurozone voor defensie» voor de meest veeleisende missies.
Twee voorwaarden voor deelname zijn: een bepaalde (vermoedelijke) beschikbaarheid
van vooraf aangeduide troepen + vermogens inzake bevelvoering en controle
en de deelname aan multinationale troepenmachten met geïntegreerde vermogens.
Daarnaast werd voorgesteld de bepalingen inzake versterkte samenwerking te
wijzigen: uitbreiding naar gebied van veiligheid en defensie, QMV voor instellen
van de versterkte samenwerking, verlaging van het minimaal aantal lidstaten
(is nu 8) en snellere besluitvormingsprocedures (deze kwestie moet echter
eerst grondiger worden onderzocht).– Solidariteit:In artikel 1 van het nieuwe verdrag moet een solidariteitsclausule worden opgenomen. Op grond van dit solidariteitsbeginsel moet het
mogelijk zijn alle Unie-instrumenten te mobiliseren voor optredens op grondgebied
van de Unie die er op gericht zijn «terroristische dreiging te voorkomen,
burgerbevolking en democratische instellingen te beschermen en een lidstaat
hulp te bieden na een eventuele terroristische aanslag». Het is geen
collectieve verdedigingsclausule. Binnen deze context van versterkte solidariteit
kan tevens worden gedacht aan een door de lidstaten aangewezen «pool»
van civiele of militaire eenheden die in civiele bescherming gespecialiseerd
zijn en gezamenlijk oefen- en coördinatieprogramma's zouden kunnen volgen
teneinde in bepaalde gevallen doeltreffend op te treden.Een alternatief voorstel is het opstellen van een ruimere clausule inzake
solidariteit en gemeenschappelijke veiligheid en het aan het verdrag hechten
van een politieke verklaring waarin de uiteenlopende risico's die de EU bedreigen
worden genoemd en de middelen die daartegen kunnen worden aangewend (zie ook
Frans-Duitse bijdrage CONV 422).Bepaling inzake collectieve defensie: de leden van de werkgroep die positief
stonden tegenover een dergelijke clausule zouden in het verdrag een nauwere
vorm van samenwerking inzake het defensiebeleid willen vastleggen voor de
lidstaten die hun samenwerking wensen te intensiveren (m.n. de verbintenissen
voortvloeiend uit de West-Europese Unie). Besluiten binnen deze samenwerkingsvorm
zouden alleen genomen worden door de deelnemende lidstaten.– Europees Bureau voor bewapening en strategisch onderzoek: Teneinde de militaire capaciteiten van het EVDB te versterken kan
gedacht worden aan het opzetten -op intergouvernementele basis- van een dergelijk
bureau. Taken zullen zijn het bevorderen van harmonisatie in het aankoopbeleid
van de lidstaten en het steunen van onderzoek naar defensietechnologieën
(inclusief ruimtetechnologie). Incorporatie van OCCAR, L.o.I. en de WEAG in
dit Europese raamwerk is een goede optie.Voorts kan gedacht worden aan het opstellen van convergentiecriteria voor het vergroten van de militaire capaciteit van de EU (bepaald
% van het BNP, bepaald deel defensiebudget uitgeven aan onderzoek, welke troepen
leveren: inzetbaarheid en paraatheid). De lidstaten (die dat wensen) zouden
vervolgens in een aan het verdrag gehecht protocol de militaire behoeften
op elkaar kunnen afstemmen, de vermogens en middelen bundelen en zorgen voor
specialisatie. Voor evaluatie van en controle op de naleving van deze verbintenissen
kan het bureau voor bewapening worden gebruikt.– Defensieraad: opzetten van een Raad voor de ministers
van defensie vergt geen aanpassingen in het verdrag. Het hoofd
van het bureau zou jaarlijks kunnen rapporteren aan deze Raad.– Institutioneel kader: EVDB: De toekomstige HV
moet onder de autoriteit van de Raad de actie van de Unie leiden en de inzet
van de lidstaten coördineren; Parlementaire controle:
EP moet inzake ontwikkelingen EVDB regelmatig geïnformeerd worden door
de voorzitter van de ER, de Raad en de HV. Het EP moet resoluties voor kunnen
leggen aan de Raad. De NP-en moeten hoofdzakelijk controle uitvoeren op de
nationale regeringen en het inzetten van nationale troepen goedkeuren (indien
dat ook de huidige nationale opzet is). Regelmatige bijeenkomsten van commissies
van NP-en zouden moeten worden belegd om een betere informatie-uitwisseling
en een doeltreffender politieke controle te realiseren (wel of geen betrokkenheid
van EP wordt daarbij opengelaten).Werkgroep IX «Vereenvoudiging»Voorzitter: AmatoNederlands lid: –Einddocument: 29 novemberOp 29 november heeft de werkgroep vereenvoudiging het einddocument uitgebracht.
Het rapport richt zich op drie specifieke onderwerpen: de vereenvoudiging
van instrumenten (inclusief de hiërarchie van wetgeving), de vereenvoudiging
van de wetgevende procedures en de vereenvoudiging van de begrotingsprocedure.Vereenvoudiging van instrumenten: De Unie
beschikt op dit moment over 15 juridische instrumenten, dit moet teruggebracht
worden tot vijf. Drie bindende instrumenten, te weten de verordening (alleen
de naam verandert in EU wet;), richtlijn (alleen de naam verandert in kaderwet)
en beschikking (krijgt een bredere toepassing, niet slechts meer bindend indien
gericht tot een specifieke actor, echter geen wetgevende handeling). Twee
niet-bindende instrumenten, namelijk de aanbeveling en het advies (behouden
definitie zoals nu in art. 249). In het basisdeel van het constitutioneel
verdrag moet een artikel komen waarin deze instrumenten worden beschreven.
Dit artikel zal van toepassing zijn op de beleidsterreinen uit het EG-verdrag
en titel VI van het verdrag van de EU (politiële en judiciële samenwerking).
Voor het GBVB dienen specifieke instrumenten te worden behouden, de naam van
de verschillende instrumenten kan echter geharmoniseerd worden tot «GBVB-besluit».
Voorts dient de methode van open-coördinatie dient constitutionele status
te krijgen.Hiërarchie van de wetgeving: Teneinde
een verduidelijking van de hiërarchie te bewerkstelligen wordt een raamwerk
voorgesteld met drie niveaus. Het eerste niveau betreft wetgevende handelingen: wetten aangenomen op basis van het verdrag
die essentiële elementen bevatten betreffende een specifiek beleidsterrein.
De wetgever kan bepalen in hoeverre de wet gedetailleerd wordt opgesteld of
dat dit aspect wordt gedelegeerd aan de EC. Aanname van een wetgevende handeling
moet geschieden volgens de co-decisieprocedure. Types: wet en kaderwet.Het tweede niveau, dat geïntroduceerd moet worden, bestaat uitgedelegeerde handelingen. De wetgever wordt in staat gesteld
uitwerking van de technische aspecten/ details eventuele amendementen te delegeren
aan de EC. Dit moet geschieden onder controle van de wetgever/ delegator en
aan bepaalde grenzen gebonden zijn (doelstelling, reikwijdte, inhoud). Een
effectief controlemechanisme is desalniettemin noodzakelijk (recht tot herroeping
van delegeren; periode van zwijgende instemming; «sunset clause»).
Middels art. 230 kan bij het Hof schending van de delegatiemacht aanhangig
worden gemaakt. Aanname in EC middels normale procedure en in de Raad met
QMV. Type handeling: gedelegeerde verordening die kan worden
aangenomen op basis van een wet/kaderwet.Het derde niveau betreft implementatie van handelingen. In huidige situatie worden deze handelingen aangenomen door de
lidstaten (art. 10). Indien door de Unie moet worden aangenomen, over het
algemeen door de EC met gebruikelijke stemmingsprocedure en in uitzonderingsgevallen
door de Raad (i.c. van uitoefening van uitvoerende bevoegdheden). Type handeling:
implementerende verordeningen of implementatiebesluiten.Vereenvoudiging van procedures: De besluitvormingsprocedures
moeten in het constitutionele deel worden genoemd en de exacte werkwijze in
het tweede deel van het verdrag. Voorts moet de regel worden ingesteld dat
wanneer de aannameprocedures voor een wetgevende handeling niet zijn afgerond
binnen een vooraf bepaalde tijdsduur, de handeling komt te vervallen, tenzij
de EC de handeling «herbevestigt». Co-decisieprocedure: Koppeling van QMV in de Raad aan alle aangelegenheden die onder
co-decisie vallen; Samenstelling van het bemiddelingscomité dient m.h.o.o.
uitbreiding Unie gewijzigd te worden, de balans tussen afgevaardigden van
de Raad en het EP dient behouden te blijven; Bij aanname van alle wetgevende
handelingen moet de co-decisieprocedure van toepassing worden.Samenwerkingsprocedure: deze procedure dient
vervangen te worden door ofwel de co-decisieprocedure ofwel de raadplegingsprocedure.Instemmingsprocedure: Alleen nog van toepassing
laten zijn bij de ratificatie van internationale overeenkomsten, overige handelingen
overhevelen naar co-decisie.Begrotingsprocedure: Een duale begrotingsautoriteit
(Raad en EP) moet blijven bestaan. Een gelijke procedure moet worden aangewend
voor zowel de verplichte als niet-verplichte uitgaven. De jaarlijkse begrotingsprocedure
kan geschieden volgens een versimpelde co-decisieprocedure. In een artikel
in het constitutioneel deel van het verdrag moeten de beginselen neerleggen
voor de begrotingsprovisies (in raamwerk VGE drie artikelen).Werkgroep X «Justitie/Veiligheid»Voorzitter: BrutonNederlands lid: De Bruijn (plv RV)Einddocument: 02–12De werkgroep heeft begin december de bevindingen in het eindrapport gepresenteerd.
In het rapport wordt onderscheid gemaakt tussen de wetgevende procedures en
de operationele samenwerking. De wetgevende procedures worden vervolgens gescheiden
in procedures vallend onder de huidige eerste pijler van de Unie en procedures
onder de derde pijler.Eerste Pijler:– asielzoekers, vluchtelingen en ontheemden: wetgeving
op dit gebied moet geschieden middels QMV; Een juridische basis (art. 63,
lid 1, 2) moet gevormd worden voor het realiseren van een gemeenschappelijk
asielsysteem en gemeenschappelijk beleid inzake vluchtelingen en ontheemden;
Opname in het verdrag van het principe van solidariteit en gedeelde verantwoordelijkheid
(inclusief de financiële gevolgen) voor een Europees asiel, immigratie
en grenscontrole beleid.– Immigratiebeleid: opname in het verdrag van de
doelstelling te komen tot een gemeenschappelijk immigratiebeleid; creëren
van een juridische basis waarmee de Unie lidstaten kan bijstaan bij de integratie
van legale niet EU-onderdanen; invoeren van QMV bij (Europese) wetgeving tegen
illegale immigratie.– Visumbeleid: een enkel artikel in het verdrag
voor aanname middels QMV en co-decisie van maatregelen betreffende
een gemeenschappelijk visumbeleid.– Geïntegreerd systeem voor grensmanagement/controle: een systeem opzetten/ juridische basis waarmee zowel wetgevende
als operationele maatregelen getroffen kunnen worden ten behoeve van een effectief
buitengrensbeleid (inclusief kustgrenzen). Het is een gedeeld belang en derhalve
ook een gedeelde verantwoordelijkheid.– Samenwerking op gebied van civiel recht: in het
verdrag moet het beginsel van wederzijdse erkenning van juridische besluiten
worden vastgelegd als «cornerstone» van juridische samenwerking
inzake civiele kwesties. Dit terrein moet verdragrechtelijk worden losgekoppeld
van asiel-, immigratie- en visumbeleid. Besluitvorming op dit beleidsterrein
moet geschieden middels QMV en co-decisie (tevens bij samenwerking betreffende
ouderlijke verantwoordelijkheden, maar uitzondering zijn kwesties aangaande
het familierecht).Derde Pijler:– Hervormen juridische instrumenten: de namen van
de juridische instrumenten moeten gelijk gesteld worden aan instrumenten in
andere pijler(s) (indien mogelijk via nieuwe aanduidingen van WG IX): kaderbesluit
wordt verordening, besluit wordt richtlijn en gemeenschappelijk standpunt
wordt besluit. Instrument van overeenkomst wordt afgeschaft.– Verduidelijking van de reikwijdte van Europese wetgeving: het beginsel van wederzijdse erkenning van juridische besluiten
verdragrechtelijk vastleggen; voor eventuele nood-acties op gebied van politiële
en justitiële samenwerking kan gebruik worden gemaakt van art. 308; Voor
gezamenlijk optreden politiële en justitiële samenwerking (art.
30 en 31 VEU) moeten enkele nieuwe juridische bases worden geformuleerd:I. (Europese) benadering van bepaalde aspecten in het strafrecht, namelijk
de samenstellende delen van een bepaalde misdaad en de strafmaat daarvoor.
Juridische basis nodig voor het opstellen van Europese minimum criteria indien
een misdaad voldoet aan een van de volgende twee criteria: 1) misdaad is zeer
ernstig en heeft een grensoverschrijdende dimensie, 2) misdaad is gericht
tegen een gemeenschappelijk Europees belang dat reeds subject is van een gemeenschappelijk
beleid en niet-strafrechtelijke maatregelen zijn niet afdoende. Een mogelijke
derde criterium voor het opstellen van minimum regels kan zijn teneinde wederzijds
vertrouwen te kweken in de EU om zodoende de effectiviteit van samenwerking
te garanderen (vb. Europees Arrestatiebevel).II. Juridische basis voor (Europese) benadering van de strafrechtelijke
procedures (vb. gemeenschappelijke minimum regels betreffende toelaatbaarheid
van bewijsmateriaal of bescherming van individuen in strafrechtelijke procedures).III. Juridische basis voor samenwerking politiële en justitiële
samenwerking moet uitgebreid worden voor effectief maken van beginsel van
wederzijdse erkenning.IV. Misdaadpreventie: deze doelstelling moet beter verankerd
worden in het verdrag, derhalve moet een juridische basis gecreëerd worden
voor het aannemen van sturende- en ondersteuningsmaatregelen.– Hervorming van wetgevende procedures: uitbreiding
van QMV is zeer gewenst (in combinatie met co-decisie), o.a. teneinde de effectiviteit
van Europol en Eurojust te vergroten. Enkele uitzonderingsgevallen waarbij
unanimiteit een vereiste moet blijven zijn instelling van Europese organen
met operationele macht, regels betreffende acties van nationale politieautoriteiten,
gezamenlijke onderzoeksteams en rechtsafdwingende instanties in andere EU-lidstaten.
Aangaande het recht van initiatief moet dit behouden blijven voor de EC en
de lidstaten. Om te garanderen dat initiatieven van lidstaten
geen nationale aangelegenheid zijn moet een dergelijk initiatief gesteund
worden door een kwart van de EU-lidstaten.Versterking van de operationele samenwerking:– Versterkte samenwerking in de Raad: een efficiënte
structuur moet gecreëerd worden binnen de Raad voor de coördinatie
van operationele samenwerking op technisch niveau (herdefiniëren en samenstellen
van het «artikel 36 comité»). Het voorzitterschap van een
dergelijk comité moet besproken worden in een plenaire zitting, het
mogelijk in het leven roepen van een HV voor de derde pijler is afgewezen
door de werkgroep.– Buitengrenzen: gemeenschappelijke grenspolitie
is een lange-termijn doelstelling. Er moet echter een juridische basis worden
gecreëerd voor het aannemen van maatregelen teneinde de graduale ontwikkeling
van een gemeenschappelijk systeem voor management van de buitengrenzen. Het
beginsel van solidariteit is van eminent belang op dit gebied.– Ontwikkeling van Europese instellingen:Europol: de huidige bepalingen in het verdrag moeten vervangen worden
door een kort nieuw artikel (rol van Europol, reikwijdte van de acties, taken,
bevoegdheden, operationele actie immer in overeenstemming met lidstaten, activiteiten
moeten onder democratische controle staan van EP, Raad en Hof).Eurojust: de huidige bepalingen in het verdrag moeten vervangen worden
door een kort nieuw artikel waarin ook een mogelijkheid moet worden gecreëerd
om de taken en bevoegdheden van Eurojust uit te breiden.Europese aanklager: werkgroep was verdeeld hierover, consensus werd bereikt
voor uitzoeken of de bevoegdheden van Eurojust uitgebreid kunnen worden zodat
deze instelling zaken aanhangig kan maken voor de nationale gerechtshoven.
Derhalve moet in het Eurojust-artikel in het verdrag ruimte worden gelaten
om in de toekomst te kunnen overgaan tot het instellen van een Europees aanklager.Horizontale Kwesties:– Efficiëntie van implementatie vergroten:
hiervoor worden twee aanbevelingen gedaan, allereerst het mechanisme van wederzijdse
evaluatie («peer review») meer toepassen en ten tweede moet de
verdragsschendingsprocedure op initiatief van de EC (art. 226 VEU) binnen
de derde pijler ingevoerd worden.– Rol nationale parlementen: meer debat in de NP-en
betreffende dit beleid is gewenst tezamen met interparlementaire conferenties;
betrekken van de NP-en in het «peer review» proces en bij jaarlijkse
evaluatiepaper van Europol; gebruikmaking van het «early warning mechanisme»
inzake strafrechtelijke aangelegenheden.– Internationale overeenkomsten: dit onderwerp
werd overgelaten aan de werkgroep extern optreden. Naar de plenaire zitting
werd het onderwerp verwezen dat lidstaten gerechtigd kunnen zijn multilaterale
en/of bilaterale overeenkomsten te sluiten met derde landen, zelfs als op
dat specifieke beleidsterrein reeds Europese regels bestaan.– Mechanisme van opt-out/opt-in en versterkte samenwerking: onderwerp terugverwezen naar de plenaire zitting.– Juridische controle: Het gehele bestaande systeem
van de juridische controle van het Hof moet worden toegepast op de derde pijler,
inclusief ten aanzien van acties van Europese instellingen op dit beleidsterrein.Werkgroep XI «Sociaal Europa»Voorzitter: G. Katiforis (RV Griekenland, lid van Praesidium) Nederlands lid: J.J. van Dijk (plv Tweede Kamer)Einddocument: 04-02Tijdens de plenaire zitting van 5–6 december was de werkgroep Sociaal
Europa ingesteld. Na zes vergaderingen heeft de werkgroep 4 februari '03 het
eindrapport uitgebracht. De belangrijkste aanbevelingen van de werkgroep worden
hieronder beschreven:– De waarden van de Unie (artikel 2 raamwerk grondwettelijk
verdrag) moeten worden uitgebreid met: solidariteit, gelijkheid (specifiek
gendergelijkheid) en sociale rechtvaardigheid. De waarde «menselijke
waardigheid» is reeds opgenomen in het raamwerk van het Praesidium.
Het Handvest van de Grondrechten moet in het Verdrag geïntegreerd worden.– In artikel 3 van het raamwerk: de doelstellingen van de
Unie moeten worden opgenomen: bevordering van volledige werkgelegenheid;
sociale rechtvaardigheid; sociale vrede; duurzame ontwikkeling; economische,
sociale en territoriale cohesie; een sociale markteconomie; arbeidskwaliteit;
levenslang toegang tot onderwijs; sociale insluiting; hoog niveau van sociale
bescherming; gendergelijkheid; kinderrechten; hoog niveau van volksgezondheid;
efficiënte en kwalitatief hoge sociale diensten en diensten van algemeen
belang.– Moeten de huidige bevoegdhedenverdeling (op sociaal gebied)
worden gewijzigd? Als gevolg van verschillende opvattingen in de
werkgroep luidt de aanbeveling geen wijzigingen aan te brengen in de huidige
bevoegdhedenverdeling. Wel wordt aanbevolen te streven naar een verduidelijking
en de Europese bevoegdheden moeten zich met name richten op beleidsterreinen
die gerelateerd zijn aan de interne markt en terreinen met een daadwerkelijk
grensoverschrijdend aspect. In een mogelijkheid tot uitbreiding van bestaande
bevoegdheden op het terrein van volksgezondheid moet worden voorzien, alsook
een mogelijkheid tot het herschrijven van artikel 17 VEG teneinde meer EU-wetgeving
te kunnen realiseren inzake de diensten van algemeen belang.– de open coördinatiemethode moet worden opgenomen
in het grondwettelijk verdrag– het stroomlijnen van de verscheidene economische en sociale coördinatieprocessen
is noodzakelijk. De Europese Raad in het voorjaar dient zorg te dragen voor
de gewenste consistentie, de daarvoor benodigde maatregelen/procedures dienen
in het verdrag te worden vastgelegd.– Wat betreft de procedures van QMV en co-decisie
waren de leden van de werkgroep verdeeld. Geconcludeerd werd vast te houden
aan de voorzieningen zoals getroffen in het Verdrag van Nice (o.a. sociale
zekerheid en sociale bescherming van de werknemers blijft onderhevig aan het
unanimiteitsvereiste). Echter, de reikwijdte en formulering van artikel 137
VEU kunnen worden gemoderniseerd. Een meerderheid van de werkgroepleden was
tevens voorstander van uitbreiding van QMV met co-decisie voor artikel 13
(maatregelen ter bestrijding van discriminatie)en 42 (sociale zekerheid) VEG.– De rol van de sociale partners moet expliciet in het verdrag worden
erkend. Consultatieprocedures moeten daar tevens in worden opgenomen en de
bestaande regelingen voor de onderhandelingen van sociale overeenkomsten moeten
versterkt worden. «Civil Society-organisaties» moeten hoofdzakelijk
een rol spelen in de strijd tegen sociale uitsluiting. BIJLAGE 2Leeswijzer Conventie over de Toekomst van de Europese
Unie november 2002–januari 2003Er zijn tot nu toe ruim 200 bijdragen ingezonden door (plv) leden van
de Conventie. Hieronder treft U een (inhoudelijk) overzicht aan van de bijdragen
ingediend in de periode november 2002 tot februari 2003. Bijdragen voorzien
van sterren worden geacht binnen de context en het speelveld van de Conventie
als relevante documenten te worden beschouwd (hoofdzakelijk de gezamenlijke
voorstellen van de Duitse (Fischer) en Franse (de Villepin) regeringsvertegenwoordigers).Document AuteurHoofdpunten CONV. 382/02 07-11-2002 K. Kiljunen (NP Finland) EVDB
als integraal deel van GBVB: op dit moment maakt het Europees Defensie
en Veiligheidsbeleid (EVDB) deel uit van het GBVB (art. 17 VEU). In het voorontwerp
heeft de Conventie ervoor gekozen dit te scheiden. Auteur vraagt zich af of
deze splitsing zal bijdragen aan een coherent, consistent en verenigd Europees
buitenlandbeleid. Het moet geïntegreerd blijven in de bestaande structuren.
Een geïntegreerde aanpak biedt ook de mogelijkheid op het gebied van
bewapening: een apart bewapeningagentschap zou kunnen worden opgericht (zie
WG VIII Defensie). Dit alles zou kunnen leiden tot de ontwikkeling van een
wapenexport beleid van de Unie. Waarbij de wapenexporten van de lidstaten
consistent zullen moeten zijn met die van de Unie. Rol van de instellingen: –
EC belangrijke rol in de implementatie en coördinatie in civiele crisisbeheersing
Raad: coördinatie tussen niet-militaire en militaire aspecten van crisis
management.CONV. 387/02 L. Dini
(NP IT) EU minister voor BuZa: het buitenlandbeleid heeft duidelijkheid en autoriteit nodig hetgeen
alleen bereikt kan worden als de Unie met één stem spreekt.
Dit kan door de functies van Hoge Vertegenwoordiger (HV) en Commissaris voor
Externe Betrekkingen samen te voegen in één functie. Buitenlandbeleid
wordt niet gecommunautariseerd, maar één persoon krijgt twee
verschillende mandaten. Deze commissaris moet vice president zijn van de EC
en voorzitter van de Raad Algemene Zaken. Benoeming: dezelfde procedure die
geldt voor de voorzitter van de EC Besluitvorming in de Raad d.m.v. QMV, behalve
in de gevallen van defensie of van puur militaire aard .CONV. 388/02 Moscovici
(RV FR) Een sociaal Europa: in de toekomstige grondwet moet aan de Europese waarden «sociale
rechtvaardigheid en solidariteit» worden toegevoegd, aan de doelstellingen
moet «economische en sociale vooruitgang» worden toegevoegd; een
evenwicht tussen deze twee doeleinden is essentieel voor het toekomstig Europa.
Teneinde deze doelstelling te realiseren moet de rol van de sociale partners
(co-regulator, sociale dialoog) binnen het besluitvormingsproces expliciet
in het verdrag worden vastgelegd, alsmede de importantie van de civiele dialoog
binnen deze context. Betreffende de besluitvormingsprocedures van een sociale
politiek moet gestreefd worden naar veralgemenisering van QMV, een versterking
van de rol van het EP en het verdragrechtelijk vastleggen van de open-coordinatieprocedure. CONV. 389/02 Panayotis
(plv. RV Gr) GBVB/EVDB:
de samenhang, effectiviteit en capaciteit van het GBVB moeten versterkt worden.
Dit om de belangen van de Unie en de lidstaten te verzekeren. Hoe?:- afschaffen
pijler structuur: hierdoor kunnen alle instrumenten en bronnen van het extern
beleid worden samengebracht en zodoende een geheel vormen. Artikelen in de
verdragen op dit gebied moeten worden herzien. Het betekent ook: – Dat
de Unie over één enkele rechtspersoonlijkheid moet beschikken. –
Instellen van een Raad voor het Buitenlandbeleid en Externe Betrekkingen; –
Samenvoegen van de post van HV en Commissaris Externe Betrekkingen; –
QMV; moet meer gebruikt worden, dit met het oog op de uitbreiding. –
Betere coördinatie diplomatieke diensten; – Gemeenschappelijk bijstandsclausule
(een soort art. 5 NAVO) in EVDB; – Versterkte samenwerking EVDB –
Creëren van een Vrijwillige Humanitaire Macht; met jonge vrijwilligers
van de lidstaten die worden ingezet bij niet- militaire crisis beheersing. CONV. 390/02 Hubner (RV
Polen) Rol Nationale Parlementen
(NP): de rol die NP'en spelen moet vergroot worden. De volgende doelstellingen
worden daarmee bereikt: – Toetsen aan het beginsel van subsidiariteit
en proportionaliteit: door een flexibele procedure in een vroeg wetgevingsstadium.
De EC moet gehoord kunnen worden alvorens een negatief advies wordt uitgebracht.
Wetgeving mag niet dermate gedetailleerd zijn waardoor de globale doelstelling
uit het oog wordt verloren. – NP'en in een vroeg stadium informeren
over EU wetgeving – NP'en staan dichter bij de bevolking dan het EP
waardoor deze de publieke opinie beter kunnen beïnvloeden dan het EP.
Beide parlementen hebben een verschillend mandaat, lidmaatschap moet ook gescheiden
blijven. – NP'en moeten een rol spelen bij het integratie proces Door
de toenemende profilering van de NP'en zal de belangstelling bij de kiezers
voor het EP toenemen, wellicht moeten de contacten op dit punt geïnstitutionaliseerd
worden.CONV. 391/02 14-11-2002⋆Barnier en Vittorino (EC) Coördinatie economisch beleid: niet alleen is het van belang
dat er duidelijke regels op economisch en monetair terrein komen, maar ook
een toezichthouder, die voldoende autoriteit bezit. De Economische en Monetaire
Unie heeft om te kunnen functioneren gemeenschappelijk dwingende regels en
coördinatie nodig. De huidige situatie waarin de EC de Raad aanbevelingen
betreffende de richtsnoeren van het economisch beleid en betreffende de waarschuwingen
waarin het stabiliteitspact voorziet voorlegt, moet veranderen in voorstellen
voor de richtsnoeren van het economisch beleid en voor de in het stabiliteitspact
voorziene waarschuwingen. Dat zou betekenen dat deze voorstellen allen met
instemming van de EC gewijzigd kunnen worden, tenzij de Raad unaniem tot wijziging
besluit. Hierdoor krijgt de EC de middelen om naleving van de regels door
alle lidstaten af te dwingen en de mogelijkheid het communautaire karakter
van het hele proces en de coherentie van het beleid te verzekeren. Indien
over waarschuwingen wordt gestemd is het zinvol dat de betreffende lidstaat
wordt uitgesloten van de stemming. Er moet een aparte Ecofin Raad komen voor
de Eurozone, die beslissingsbevoegdheid heeft op terreinen van gemeenschappelijk
belang voor die lidstaten die dezelfde munt delen. Ook moet de Conventie nagaan
hoe de eurozone vertegenwoordigd kan worden bij internationale financiële
instellingen CONV. 392/02 Leden van
de conv. die behoren tot de Eur. Sociaal democraten (PES) Prioriteiten voor Europa: constitutie moet bestaan uit
twee verschillende teksten. De eerste bevat de basisprincipes en de grondwet
terwijl de tweede de politieke details bevat. De Unie moet toetreden tot het
EVRM, de pijlerstructuur opgeheven worden en de Unie moet over één
enkele Rechtspersoonlijkheid beschikken. Tevens moeten de doelstellingen van
de Unie bijgesteld worden. Subsidiariteit / proportionaliteit: NP'en wetgevingvoorstellen
onderzoeken en de Raad beter controleren. HvJ moet een rol krijgen in deze.
De «civil society» moet geraadpleegd worden mbt wetgeving. Er
moet duidelijk aangegeven worden welke bevoegdheden exclusief danwel gedeeld
zijn, op alle andere terreinen kan de Unie alleen ondersteunend of coördinerend
optreden. Er hoeft geen kompetenz- katalog te komen. Waar het om gaat is dat
de reikwijdte en de omvang van de EU- bevoegdheden op terreinen waar deze
moeten worden uitgeoefend worden omschreven. De Unie moet als politiek orgaan
krachtig kunnen optreden, in dit kader moet: – Het sociaal model worden
bevorderd en beschermd, er moet een sterk verband zijn tussen economische
en sociale coördinatie; – Een nieuw instrument, te weten coördinatie
van beleid opnemen in het verdrag, lidstaten wordt de mogelijkheid geboden
hun beleid te coördineren op basis van gemeenschappelijke doelstellingen,
referentiepunten en richtsnoeren die op voorstel van de EC door de Raad en
het EP zijn vastgesteld; – Voor het GBVB moet het unanimiteitsvereiste
alleen gelden daar waar het gaat om het vaststellen van nieuwe Europese strategieën.
De lidstaten mogen alleen optreden in overeenstemming met gemeenschappelijke
strategieën of als er geen gemeenschappelijk EU standpunt is. De mogelijkheid
van «constructieve onthouding» moet behouden blijven; –
Het EVDB moet verder worden ontwikkeld voor vredesoperaties waarbij de inzet
van troepen moet geschieden onder nationale controle. – De idee van
de Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid moet in
overeenstemming worden gebracht met het Handvest van de Grondrechten. Het
beleid moet hoofdzakelijk in kaderwetgeving worden vastgesteld.   Op terreinen waar de Unie bevoegd is kaderwetgeving vast te stellen, moet
het HvJ bevoegd worden om bevoegdheidsoverschrijding te toetsen. Verordeningen
en richtlijnen moeten worden vervangen door wetten en kaderwetten. De EC moet
het exclusieve recht van initiatief houden en het EP één duidelijke
wetgevingprocedure met volledige zeggenschap (co- decisie). De begrotingsprocedure
moet analoog worden hervormd en betrekking hebben op zowel de uitgaven, waarbij
het onderscheid tussen verplichte en niet- verplichte uitgaven dient te worden
verwijderd, als de inkomsten. Het EP en de Raad moeten bevoegd worden om uitvoeringmaatregelen
van de EC te herroepen. Europese Raad: vaststellen strategische prioriteiten
en het GBVB. Voorzitterschap van de Raad moet worden herzien. Een langere
ambtstermijn voor het voorzitterschap moet de continuïteit van de Raad
garanderen. Unanimiteitsbesluitvorming alleen daar waar de wetgeving constitutionele
gevolgen heeft voor de nationale soevereiniteit. Voor het overige geldt QMV
met dubbele meerderheid, van zowel het aantal lidstaten als van de bevolking
van de Unie. Er moet één woordvoerder komen voor het buitenlandbeleid
die verantwoording schuldig is aan de Europese Raad. EC: Het gezag van de
voorzitter van de EC moet worden versterkt door een bredere democratische
legitimiteit. Ook moet hij de bevoegdheid krijgen om de bevoegdheden van de
EC leden te herschikken. Het EP moet voor benoemingen van constitutioneel
belang advies en evt. goedkeuring geven, dit geldt ook voor internationale
overeenkomsten. Het EP moet ook controle kunnen uitoefenen op JBZ gebied (waarbij
echter strafrecht een bevoegdheid van de lidstaten blijft). Publieke toegang
tot officiële documenten moet tot alle instellingen worden uitgebreid.
Het recht van de burger op «goed bestuur» moet grondwettelijk
geregeld worden.CONV. 394/02 Borrel (NP
SP) Carnero (plv. EP SP) Garrido (plv. NP SP) GW. voor een sociaal Europa en werkgelegenheid: vier voorstellen
voor de toekomstige grondwet: 1. Volledige integratie van het Handvest voor
de Grondrechten in de nieuwe grondwet 2. Opname van sociale waarden en sociale
doelstellingen in de grondwet 3. Grondwettelijk vastleggen van een oprecht
Europees economisch en sociaal beleid 4. De dialoog met en de consultatie
van de sociale partners in het verdrag vastleggen.CONV. 397/02 Berès
(plv. EP FR) Uitvoerende macht
Europa: uitvoerende macht komt uit de Raad of de EC Twee mogelijkheden: –
President van de EC wordt president van de Unie; EC wordt dan de regering.
Dit lijkt geen goede optie. Zelfs een versterkte EC kan geen regering worden
van de Unie, lidstaten zullen niet accepteren dat ze door communautarisering
direct zeggenschap kwijt raken op de gebieden die geïntegreerd moeten
worden. – President van de Unie komt uit de Raad; dit wordt gesteund
door Chirac, Aznar en Blair. Hij wordt benoemd voor 5 jaren en wordt bijgestaan
door vijf of zes regeringsleiders en de regering die het voorzitterschap in
de vakraden heeft. Auteur adviseert de Conventie te kiezen voor de mogelijkheid
dat de president van de Uitvoerende Raad en de EC de nieuwe president wordt
van de Unie, en dat de EC en de Raad worden samengevoegd. De president kan
op twee verschillende manieren worden gekozen. : I) door het EP en de Raad;
II) door een congres of conferentie bestaande uit het EP en de NP'en. Wordt
kort na Europese verkiezingen gehouden. De president moet een contract van
wetgeving tekenen, hij wordt verantwoordelijk voor implementatie ervan. Nieuw
kiesstelsel voor het EP: 10 % van de EP'ers moet van een transnationale lijst
gekozen worden, de resterende 90 % van regionale lijsten. CONV. 398/02 Duhaemel
en Berès (EP FR en plv. EP FR)Doelen voor de Unie: meer democratie, effectiviteit en transparantie
is te bereiken door de doelstellingen te vernieuwen en de structuren te hervormen.
Een onderscheid moet worden gemaakt tussen politieke doelstellingen en institutionele
doelstellingen waarbij de laatste ten diensten moeten staan van de eerste. CONV. 402/02Farnleiter
(RV O'rijk) Rack (plv. EP O'rijk) Toegang burger tot HvJ.: zie ook CONV. 45/02. Vereiste waaraan het
instellen van een beroep moet voldoen (art. 230 VEG) moet worden gewijzigd:
«individueel» in art. 230 VEG moet vervangen worden door «rechtspositie».
Artikel komt dan te luiden «Iedere natuurlijke of rechtspersoon kan
onder dezelfde voorwaarden beroep instellen tegen de tot hem gerichte beschikkingen
die, hoewel genomen in de vorm van een verordening, of van een beschikking
gericht tot een andere persoon, hem rechtstreeks raken in zijn rechtspositie». CONV. 403/02Kiljunen
(NP Finland) Reactie voorontwerp
Constitutioneel verdrag: art. 2 (waarden van de Unie) van het voorstel
uitbreiden met solidariteit/ gelijkheid/ duurzame ontwikkeling. – EDVB
moet onderdeel blijven van GBVB (CONV. 382/02) – EU moet de bevoegdheid
krijgen toe te treden tot het EVRM – Voorziening voor het voorzitterschap
van de Europese Raad – De Europese Ombudsman; het recht van burgers
om een klacht bij hen neer te leggen moet opgenomen worden in het verdrag,
ook de wijze van benoeming. – Uniforme procedure invoeren voor de verkiezingen
van het EP CONV. 404/02Stylianidis
(plv. NP Griek) Wetgevingdatabank: het wetgevingproces in de EU is complex en ondoorzichtig. Er bestaat
onduidelijkheid over wat er aan wetgeving er in werking is op zowel Europees
niveau als op het niveau van de lidstaten. Er moet een databank komen, in
beheer van een Europese instelling, waarin alle van kracht zijn wetgeving
is opgenomen per onderwerp. Het gaat om zowel Europese regelgeving als nationale
regelgeving. Dit bevordert de transparantie. CONV. 407/02 Severin
(plv. NP Roem.)Debat economisch
bestuur: economische integratie gaat gepaard met sociale integratie.
Doelstellingen; welvaart van de Europese burgers en sociale cohesie tussen
nationale en Europese gemeenschappen. CONV. 410/02 19-11-2002 Teufel (NP DU) Bevoegdhedenverdeling: de bevoegdhedenverdeling moet vastgelegd worden in een eigen, aparte
verdragstitel. Opbouw van deze titel dient er als volgt uit te zien: I. Grondbeginselen
betreffende de bevoegdhedenverdeling tussen de EU en de lidstaten: a) attributiebeginsel
b) primaat van het gemeenschapsrecht c) Christopherson-cluasule: achting voor
de nationale identiteit van de lidstaten d) Wederzijdse loyaliteitsverplichting
(EU-lidstaten) II. Europese bevoegdheden: a) «Verplichtingencatalogus»:
de huidige artikelen 2 t/m 4 kunnen worden omgevormd tot een verplichtingencatalogus
(een politieke verklaring, geen kompetenz-katalog). De unie kan aan deze nieuwe
vorm geen bevoegdheden op basis van artikel 308 ontlenen. b) Opsomming van
de drie Uniebevoegdheden: exclusief, gedeeld en aanvullend. Onder elke bevoegdheid
dient een lijst te worden opgenomen met de beleidsterreinen waar de bevoegdheid
op van toepassing is. c) Opsomming van de instrumenten: ofwel in de grondwet
(bevordert de duidelijkheid) ofwel in het tweede deel van het nieuwe verdrag
ofwel in een protocol.  III. Beginselen van de bevoegdheidsuitoefening: a) Subsidiariteitsbeginsel
b) Proportionaliteitsbeginsel c) Regeling ter verduidelijking van de verhouding
tussen functionele en sectorale bevoegdheden (volgens de uitkomst werkgroep
aanvullende bevoegdheden). d) Europese (wetgevings/beleids)methoden vastleggen:
reguleren, harmoniseren, wederzijdse erkenning, open coördinatie, financiële
vorderingen, etc.   IV. Controle op de bevoegdhedenverdeling: opname van de conclusie van de werkgroep
subsidiariteit in het verdrag. De controle moet zich tevens richten op het
toetsen van het proportionaliteits- en attributiebeginsel (middels het Franse
systeem). V. Artikel 308: indien een dergelijk artikel in het verdrag zal
worden opgenomen moet het op 2 punten gewijzigd worden. Ten eerste mag het
artikel niet worden gebruikt als instrument teneinde de Uniebevoegdheden uit
te breiden, maar slechts ter «afronding» van de bestaande Uniebevoegdheden.
Ten tweede moet her artikel twee kanten op kunnen werken, dus ook voor het
teruggeven van bevoegdheden aan de lidstaten (in beide gevallen moet de Raad
met unanimiteit besluiten).CONV. 411/02 Fayot (NP
Lux.) Ontwerp Grondwet: Institutionele
hervormingen: – De Raad: een strakke scheiding tussen de wetgevende
en de uitvoerende Raad. Slechts 1 wetgevende Raad dient te bestaan die functioneert
als een wetgevende kamer (de gespecialiseerde raden bereiden de besluiten
voor deze kamer inhoudelijk voor). Het voorzitterschap van deze raad kan door
een trojka gestalte krijgen. Een Raad Algemene Zaken zonder bevoegdheden op
het terrein van de buitenlandse betrekkingen; deze raad dient zeer regelmatig
bijeen te komen (1x per week) en elke lidstaat moet een eigen Minister Europese
Zaken hiervoor afvaardigen. De Europese Raad moet de algemene richting van
het integratieproces (blijven) aangeven. Binnen deze constructie zal het niet
nodig zijn het roulerend voorzitterschap af te schaffen (zie de rol van de
Raad Algemene Zaken). – Nationale Parlementen: de uitvoering van de
aanbevelingen van de werkgroep nationale parlementen zullen moeilijk te realiseren
zijn, mede gelet op het gegeven dat de COSAC er ook niet in geslaagd is meer
invloed naar zich toe te trekken. Het essentiële initiatief voor een
grotere rol van de NP'en in de Europese besluitvormingsprocessen zal uit de
NP'en zelf moeten komen (in de vorm van controle op de nationale regeringen).
Ook tegen het instellen van een Volkscongres in welke vorm dan ook. –
Europese Commissie: elke lidstaat dient een eigen commissaris te behouden;
geen wijzigingen in de procedure van een EC-voorzitter en in de procedure
van Nice betreffende de individuele verantwoordelijkheid van een Commissaris
en de relatie EP-EC CONV. 415/02 Sant (NP
Malta) en Vella (plv. NP Malta) Commentaar ontwerp verdrag:de EU kan zich niet eindeloos uitbreiden.
In plaats van uitbreiding moet er meer gebruik worden gemaakt van art. 42
voorstel Constitutioneel Verdrag, waardoor er een bevoorrechte relatie kan
ontstaan tussen de Unie en de naburige staten. CONV. 416/02Bonde (EP
DK) Vereenvoudiging en transparantie
gaan samen: alle bindende wetgevingsinstrumenten moeten «EU-wet»
heten, deze zijn bindend, alle niet-bindende regels moeten «EU-aanbeveling»
worden genoemd. Dit dient ook om de transparantie naar de burger toe mogelijk
te maken. CONV. 422/02⋆⋆De Villepin (RV Fr) en Fischler (RV DU) EVDB: gezamenlijke voorstellen van Frankrijk en Duitsland
inzake het EVDB: – «Solidariteit en gemeenschappelijke veiligheid»
moet worden opgenomen in de waardenparagraaf (art. 2 raamwerk) van het nieuwe
verdrag. Tevens moet een politieke verklaring hierover aan het verdrag worden
gehecht, waarin alle mogelijke dreigingen en risico's moeten worden opgesomd.
Dit moet als tussenstap worden gezien voor het realiseren van een Europees
defensiebeleid (art. 17, lid 1 VEU). – De mogelijkheid van versterkte
samenwerking moet worden ingevoerd binnen het EVDB. De lidstaten, die dat
wensen, kunnen de onder de vlag van de WEU aangegane verplichtingen overhevelen
naar een versterkte samenwerking onder Europese vlag. – In een protocol
moet worden vastgesteld dat lidstaten zich mogen verplichten tot het verbeteren
van militaire capaciteiten en tot het realiseren van meer samenwerking (m.n.
harmonisering, bundelen van capaciteiten en bronnen en specialisatie). Tevens
kunnen in dit Protocol de reeds bestaande samenwerkingsvormen tussen verschillende
lidstaten worden vastgelegd als Europese projecten op basis van de versterkte
samenwerking. – Een Europese bewapeningspolitiek waaronder tevens de
ontwikkeling van een Europese bewapeningsmarkt. Op basis van de versterkte
samenwerking de totstandkoming van een Europees bewapeningsagentschap realiseren.CONV. 423/02 Duff (EP
VK) Wetgevende en uitvoerende
bevoegdheden van de Unie: er moet een duidelijker onderscheid komen
tussen de wetgevende en uitvoerende macht, waardoor uitoefening van bevoegdheden
makkelijker en rationeler kan plaatsvinden. De artikelen 10, 202, 211 VEG
dienen daarvoor te worden herzien.CONV. 427/02 Raad v.
Europa, ingediend door Lekberg (NP zweden)Vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid voor heel Europa:
net als in de EU is een van de doelstellingen van de Raad van Europa (RvE)
het creëren van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.
Het ligt voor de hand dat de Unie en de RvE samenwerken om dit te bereiken.
De RvE kan een kader bieden waarbij vertegenwoordigers van het continent samen
kunnen komen om te discussiëren over onderwerpen van gemeenschappelijk
belang. Steeds meer verdragen van de RvE staan open voor de EU, inmiddels
is de Unie toegetreden tot 8 van dergelijke verdragen. Het is aan te bevelen
dat de Unie ook toe kan treden tot het EVRM. Verder moet art. 303 VEG worden
herzien, zodat er een betere samenwerking ontstaat op het gebied van de onderwerpen
die nu onder de derde pijler vallen. CONV. 429/02 Haenel (NP
Fr) Europese identiteit:
de Europese identiteit is niet slechts het uitdragen en bevorderen van gemeenschappelijke
waarden, maar tevens het cultureel, humanistisch en religieus erfgoed (dit
moet worden vastgelegd in de preambule van het verdrag en in een protocol
dient het respecteren van de kerken, de religieuze gemeenschappen, de filosofische
en niet-confessionele organisaties te worden vastgelegd) en de linguïstische
en culturele diversiteit in de EU. Aan de doelstellingen van de EU moet worden
toegevoegd: de wederzijdse kennis van culturen, het leren van buitenlandse
talen, de ontwikkeling van Europese opleidingstrajecten en het bevorderen
van het uitwisselen van oeuvres (scripties, teksten, etc.). CONV. 430/02 Haenel (NP
Fr) JBZ: teneinde
een daadwerkelijke Europese operationaliteit te bewerkstelligen in de strijd
tegen de grensoverschrijdende criminaliteit worden de volgende aanbevelingen
gedaan: \ – vergroten van de operationele samenwerking van de bevoegde
autoriteiten van de lidstaten en het versterken van gemeenschappelijke onderzoeksteams. –
versterken van de bestaande organen, met name Europol en Eurojust en (voorzien
in) de creatie van een Europees O.M. – op het niveau van de Raad moet
een simpele samenwerking tot stand komen waardoor een daadwerkelijke coördinatie
van het beleid gestalte kan krijgen. CONV. 432/02 Pieters
(plv. NP. België) Sociale
zekerheid in de Conventie: auteur heeft onderzoek gedaan onder alle
parlementariërs van de lidstaten, kandidaat-lidstaten en het EP. Onderzocht
werd wie er bevoegd zou moeten zijn voor een aantal aspecten van de soiale-zekerheidsproblematiek,
de Unie of de Lidstaten en ten tweede de wijze waarop de Europese besluitvorming
zou moeten worden georganiseerd en wat de rol zou moeten zijn van de verschillende
Europese instellingen. Er zijn slechts 130 van de 8000 uitgezonden vragenlijsten
beantwoordt. Toch komen er een aantal trends naar voren: – Leden van
het EP willen meer dan hun nationale collegae de exclusieve bevoegdheid van
lidstaten inzake de sociale zekerheid bevestigd zien, terwijl parlementsleden
van kandidaat- lidstaten het meest voorstander zijn van een gedeelde bevoegdheid. –
Met betrekking tot de financiering antwoorden nagenoeg alle EP- leden dat
zulks door de lidstaten dient te geschieden, terwijl een vorm van gemengde
financiering de voorkeur geniet van een derde van de parlementsleden van zowel
de lidstaten als de kandidaat- lidstaten. – De coördinatie van
de sociale zekerheidsstelsels als exclusieve gemeenschapszaak wordt door alle
groepen onderschreven. – De creatie door de EU van een eigen sociale
zekerheidsstelsel voor personen die in gehele EU werken, zien een meerderheid
van de nationale parlementsleden (zowel van de lidstaten als van de kandidaat-lidstaten)
wel zittenCONV. 433/02 Gabaglio
(waarnemer Europese Sociale Partners)Een constitutioneel verdrag voor een sociaal Europa van de burgers:
om een betere politieke en sociale unie te krijgen is een andere aanpak nodig.
Er moet eerst gekeken worden naar de beleidsterreinen en naar de uitdagingen
die ze bieden. Vervolgens naar de rol die de instellingen spelen. Dialoog
met sociale partners alsmede hun onafhankelijke positie moet een van de fundamentele
pijlers worden van de Unie. De Europese Sociale Partners pleiten ervoor om
het Handvest te incorporeren in het verdrag; ook moet de Unie toetreden tot
het EVRM. Het HvJ moet hervormd worden zodat de sociale partners de mogelijkheid
krijgen om zaken voor het Hof te brengen en het recht krijgen te worden geconsulteerd
in zaken aangebracht voor het Hof. Zaken betreffende het sociale acquis en
zaken die betrekking hebben op werknemers en hun rechten, moeten worden gebracht
voor een apart arbeids- of sociaal gerecht, welke bestaat uit experts mede
benoemd door de sociale partners. Het verwezenlijken van een Sociale Unie
moet tot uitdrukking worden gebracht in het verdrag. Er moeten twee verdragen
komen. De eerste is een constitutioneel Unie verdrag en de tweede is verdrag
waar de beleidsterreinen en competenties in staan.CONV. 435/02⋆De
Villepin (RV FR) en Fischler (RV DU)Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid: na het voltooien
van de interne markt en de Euro is het creëren van een ruimte van vrijheid,
veiligheid en rechtvaardigheid de volgende etappe in het Europese integratieproces.
Om die ruimte mogelijk te maken dienen de volgende zaken in het verdrag opgenomen
te worden: – Een titel voor politie en justitie samenwerking in strafzaken
waarbij Eurojust geleidelijk wordt omgevormd tot een Europees O.M. en Europol
tot een opsporingsorgaan – Harmonisering van het materieel strafrecht–
Vereenvoudiging van de erkenning en ten uitvoerlegging van rechterlijke uitspraken
uit lidstaten op civiel- rechterlijk terrein – Harmonisatie op het gebied
van visa en asiel – Een gemeenschappelijke dienst die optreedt bij rampen  Institutionele veranderingen die nodig zijn om het bovenstaande mogelijk te
maken: – Opheffen pijlerstructuur en de Unie voorzien van rechtspersoonlijkheid –
Besluitvorming inzake politie en justitie samenwerking in strafzaken d.m.v.
QMV, dit na een overgangstermijn vergelijkbaar met art. 67 VEG. Het recht
van initiatief berust zowel bij de EC als bij de lidstaten. CONV. 436/02 Brok (EP
DU)Vrijheid, veiligheid en
rechtvaardigheid: dit is het gebied waarop de burger zal beoordelen
of de Conventie succesvol is. De uitkomst van WG X zal moeten zijn: –
Communautarisering derde pijler – Co-decisie procedure maximaal invoeren –
Meer QMVEuropol, Eurojust en Eurobord moeten een basis krijgen in het verdrag: –
Europol: integreren in eerste pijler; Eurojust: doorontwikkelen tot Europees
O.M. en Eurobord: een nieuw op te richten grenswacht welke de externe grenzen
van de Unie bewaakt. Door de communautarisering wordt verzekerd dat er parlementaire
controle kan worden uitgeoefend, financiering komt uit het budget van de Unie
en onderworpenheid aan het HvJ. CONV. 437/02 Farnleiter
(RV O'rijk), Bösch (NP O'rijk)Nieuwe impulsen EVDB: nieuwe risico's en bedreigingen maken het nodig
dat er een breed veiligheidsbeleid wordt ontwikkeld. De zwakte van het buitenlandbeleid
van de Unie manifesteerde zich tijdens de crisis in het voormalig Joegoslavië.
Diplomatie is pas effectief indien het kan worden afgedwongen door daadwerkelijk
militair ingrijpen. Dit betekent dat de Unie de mogelijkheid moet hebben om
militairen in te zetten voor crisisbeheersing, maar ook voor het nastreven
van de doelstellingen van art. 11 VEU. De snelle interventie macht met zo'n
3000 tot 5000 militairen moet op de middellange termijn worden omgezet in
een permanente eenheid die onder het bevel van de EC valt. Harmonisatie van
het EU en NAVO lidmaatschap is gewenst. Ook zullen er gemeenschappelijke maatstaven
voor de strijdkrachten moeten komen, één daarvan zal moeten
zijn dat de uitgave voor defensie rond de 2 % van het BNP moet liggen en dat
er op het gebied van de bewapening wordt samengewerkt. CONV. 438/02 Lord Tomlinson
(plv. NP VK) Europese ombudsman
in het verdrag: er moet een bepaling komen over de Europese ombudsman
in het nieuwe verdrag, hetgeen in het voorontwerp ontbreekt. Het recht om
een klacht in te dienen, moet ook worden opgenomen in het verdrag.CONV. 439/02 Meyer (NP
DU) Uitvoerbaarheid Handvest
grondrechten en verbetering van rechtsmiddelen: het Handvest maakt
deel uit van het gemeenschapsrecht, maar handhaving ervan kan niet worden
afgedwongen door een individu. Dit moet veranderen, de burger moet het recht
krijgen een klacht in te dienen bij het HvJ CONV. 440/02 Wagener
(plv. NP Lux.) Gelijke kansen
voor mannen en vrouwen: het beginsel van de gelijke kansen voor mannen
en vrouwen moet in het toekomstige constitutionele verdrag worden genoemd
op meerdere plaatsen: bij de waarden, doelstellingen, in het Handvest, democratische
gehalte van de Unie (titel VI) en in het beleidsgedeelte.CONV. 443/02 02-12-2002 Avgerinos (NP Griek.) en Ioakimidis (plv. PV Griek.) Opmerkingen ontwerp verdrag:één van de belangrijkste
elementen die het voorstel Constitutioneel verdrag mist, is een duidelijk
en veelomvattend idee over hoe de besluitvorming moet plaatsvinden in een
uitgebreide unie. CONV. 444/02 Katiforis
(RV Griek.)Bescherming van
de burger tegen ongelukken en rampen: veiligheid en de bescherming
van burgers tegen ongelukken en rampen is een complexe aangelegenheid. Het
omvat vrij veel beleidsterreinen en het is gefragmenteerd. Dit moet veranderen,
in het nieuwe verdrag moeten een aantal algemene principes worden opgenomen.
Er zijn drie opties: – Er wordt niets opgenomen in het verdrag; gezien
het belang van het onderwerp lijkt dit niet de juiste aanpak – Versterken
van de bestaande terminologie; door het definiëren van de termen «safety»
en «security» – Algemene aanpak; hierbij worden een aantal
principes opgenomen in het verdrag., zoals het bevestigen van de doelstelling
dat het leef en werkklimaat constant wordt verbeterd, verduidelijken van de
termen «safety» en «security», als grondrecht opnemen
dat burgers recht hebben op veiligheid in de hele Unie en recht hebben op
hoge standaard van kwalitatieve nazorg. CONV. 447/02 Meyer (NP
DU)Ruimte van vrijheid, veiligheid
en rechtvaardigheid: uitbreiding van het gebied van vrijheid, veiligheid
en rechtvaardigheid is een belangrijke missie van de EU. Dat kan op de volgende
gebieden: – Visa en asiel; ontwikkelen gemeenschappelijk asielbeleid –
Samenwerking in civiele zaken – Politie en justitie samenwerking –
Rechterlijke controle (HvJ) CONV. 448/02⋆Barnier
en Vitorino (EC) Vrede, vrijheid
en solidariteit- mededeling EC institutionele structuur: wat de Unie
nodig heeft is het vereenvoudigen van de werkmethoden en het hervormen van
de instellingen, waarbij het institutionele evenwicht, zoals die nu geldt,
niet wordt verstoord. Hervormingen op het gebied van wetgeving: het recht
van initiatief van de EC uitbreiden tot het hele terrein van de wetgeving,
co-decisie voor het EP en QMV in de raad. Voor bepaalde gevoelige kwesties
kan gebruik worden gemaakt van stemmen met versterkte meerderheid. In deze
gevallen dient het besluit de steun te ontvangen van driekwart van de regeringen,
die tweederde van de totale bevolking van de Unie vertegenwoordigen.  De rol van de EC op economisch terrein moet veranderen. De EC moet voorstellen
voor algemene richtsnoeren doen voor het economisch beleid en schriftelijke
aanmaningen kunnen uitdelen; wijzigingen kunnen dan alleen met instemming
van de EC plaatsvinden. Er moet een aparte Ecofin Raad voor de Eurozone worden
ingesteld, ook moet er een oplossing komen inzake de internationale vertegenwoordiging
van de Euro bij internationale financiële instellingen (zoals bij het
IMF). De functies van Hoge Vertegenwoordiger en Commissaris voor buitenlandse
betrekkingen moeten worden samengevoegd. Een nieuw ambt van secretaris van
de Unie wordt in het leven geroepen. Hij wordt in onderlinge overeenstemming
benoemd door de Europese Raad en de voorzitter van de EC Het recht van initiatief
op het gebied van GBVB wordt door de secretaris autonoom uitgeoefend. Ook
wordt hij verantwoordelijk voor de uitvoering van gemeenschappelijke beslissingen.
Het verdrag moet meer mogelijkheden bieden voor de wijze van financiering
van de Unie. De begroting moet door middel van de co-decisie procedure tot
stand komen waarbij het onderscheid tussen verplichte en niet- verplichte
uitgaven moet komen te vervallen. Hervorming EP: algemene toepassing co-decisie
procedure – een eenvormige verkiezingsprocedure, kiezers moeten aan
de hand Europese kieslijsten twee stemmen kunnen uitbrengen. Hervorming Raad:
eenparigheid vervangen voor QMV, dubbele meerderheid en versterkte meerderheidCONV. 452/02 Lamassoure
(EP FR) Nieuwe instellingen
van een nieuw Europa: de Unie is nogsteeds afhankelijk van instellingen
die zijn ontworpen door en voor de zes originele leden. De structuur moet
nodig worden hervormd zodat de instellingen makkelijk, effectiever en democratischer
kunnen werken. De legitimatie van de EC moet worden vergroot. Dit kan door
de voorzitter van de EC te benoemen door het EP of door een congres van nationale
parlementen. De overige EC leden worden door de voorzitter benoemd, hij bepaalt
wie en hoeveel leden er zullen zijn. De EC moet worden omgevormd tot een Europese
Autoriteit. CONV. 453/02⋆Lamassoure
(EP FR)Hervorming EP:
drie hervormingen worden voorgesteld teneinde de doeltreffendheid en effectiviteit
van het EP te vergroten: – een plafonnering van het aantal leden op
650 volgens een verdeelsleutel die meer recht doet aan de demografische verhoudingen.
De verdeling moet bij elke uitbreiding van de EU geactualiseerd worden en
vervolgens iedere 10 jaar. – het electorale systeem moet worden genoemd
in het verdrag: de beste oplossing zou zijn elke lidstaat te verplichten een
x-aantal afgevaardigden te kiezen/af te vaardigen waarbij de bestaande regio's
zouden worden beschouwd als Europese kiesdistricten. De (proportionele) vertegenwoordiging
moet overeenkomen met zowel de politieke tradities binnen de EU als met de
praktijk zoals deze op dit gebied bestaat in de huidige lidstaten. –
het EP beletten buiten de oevers van haar bevoegdheden te treden: in het EP
worden vele debatten gevoerd en aanbevelingen gedaan die geen deel uitmaken
van de wetgevende bevoegdheid van het EP. Het EP dient zich in de toekomst
te concentreren op die activiteiten waarvoor zij een daadwerkelijk Europese
bevoegdheid bezit. CONV. 454/02 Borrell
(NP SP), Carnero (EP SP) en Garrido (plv. NP SP) Integratie gendersperspectief in constitutioneel verdrag: op
een aantal plaatsen in het nieuwe verdrag moet een verwijzing hiernaar komen,
de belangrijkste daarvan zijn: de waarden, de doelstellingen (gelijkheid tussen
mannen en vrouwen), een aparte titel «Gelijkheid tussen mannen en vrouwen»
bij Beleid op andere specifieke gebieden (titel 3A) en een verwijzing naar
gendergelijkheid in het gedeelte betreffende het extern optreden. CONV. 455/02 Borrell
(NP SP), Carnero (EP SP) en Garrido (plv. NP SP) Een Europese constitutie voor vrede, solidariteit en mensenrechten: Europa moet een grote stap voorwaarts zetten zodat het kan worden
gekwalificeerd als een federaal verband waardoor het daadwerkelijk een politieke
Unie kan worden. De uitvoerende macht ligt bij de Europese Raad en bij de
Raad, welke beslist bij QMV. Er blijven in totaal drie Raden over en de EC
De wetgevende macht berust bij het EP en een nieuw op te richten «Chamber
of the States», welke bestaat uit regeringen. De wetgevende functie
die door de Raad wordt verricht wordt door deze kamer overgenomen.CONV. 456/02 Tajani (EP
IT) Ruimte van vrijheid, veiligheid
en rechtvaardigheid: deze ruimte kan pas worden bereikt wanneer we
de gemeenschappelijke waarden hebben vastgesteld. Die waarden komen tot uitdrukking
in de fundamentele rechten voor de burgers en de wegen om die rechten veilig
te stellen. Daar waar de fundamentele rechten in het geding zijn, moet unanimiteit
in de Raad gelden. Een Europees O.M. is onacceptabel. CONV. 457/02⋆Michel
(RV Bel.) De Vries (RV NL) en Santer (RV Lux)Beneluxmemorandum: de Unie moet beschikken over sterke
gemeenschappelijke instellingen, de communautaire methode moet voorrang worden
gegeven. De Benelux is geen voorstander van nieuwe instellingen, de bestaande
instellingen moeten doeltreffender worden gemaakt. De rotatie voor de Raad
moet behouden blijven, een voorzitterschap dat buiten de raad wordt gekozen
is onaanvaardbaar. CONV. 460/02Andreani
(plv. RV FR) De plaats van
cultuur in het toekomstig verdrag: bevordering en respect van de
culturele diversiteit in de Unie dient een plaats te krijgen tussen de doelstellingen
van de Unie in het nieuwe verdrag, zoals het tevens een plek heeft gekregen
in het Handvest van de Grondrechten. Daarnaast dient deze doelstelling ook
worden opgenomen in de doelstellingen van het Europees Extern optreden. Voorts
moet een verwijzing worden opgenomen in de paragraaf betreffende de diensten
van algemeen economisch belang en in de paragraaf inzake steunmaatregelen
van de staten die verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.CONV. 463/02 Giannakou
(NP GR) Het EVDB: de
omvang van het EVDB wordt bepaald door de militaire mogelijkheden van de snelle
interventie macht. Deelname aan de militaire mogelijkheden dient vrijwillig
te zijn. Indien men besluit mee te doen is het leveren van een bijdrage aan
het EVDB verplicht, hetgeen betekent dat lidstaten verplicht kunnen worden
hun bewapeningsbeleid aan te passen aan dat wat het EVDB nodig heeft. Op de
lange termijn is dan een bewapeningsagentschap of bureau mogelijk. Bij het
uitvoeren van crisisoperaties ligt de verantwoordelijkheid voor de uitvoering
bij het Politiek en Veiligheid Comité. CONV. 464/02 16-12-2002Giannakou (NP GR) Drugsbestrijding
een nieuwe doelstelling van de gedeelde bevoegdheden van de EU: gegeven
het terrein is het nodig dat de bevoegdheden van de Unie op dit terrein worden
versterkt door de breedte van de interventies duidelijk aan te geven. CONV. 465/02 Duff (EP
VK) Commentaar voorontwerp
constitutioneel verdrag: kritiek op art. 7, 8 en 9. Er moet een strikter
onderscheid komen tussen de wetgevende en uitvoerende macht. Een kompetenz-
katalog is onwenselijk. CONV. 466/02Söderman
(Eu. ombudsman) Plaats van
de ombudsman in het verdrag: er moet een bepaling komen omtrent de
ombudsman in het nieuwe verdrag. In de meeste landen wordt het bestaan, de
onafhankelijkheid en het mandaat nadrukkelijk in de grondwet geregeldCONV. 467/02 Lamassoure
(EP FR), Brok (EP DU) en Weurmeling (plv EP DU) Verklaring van nationale parlementen in de preambule van het verdrag: iedere lidstaat moet de mogelijkheid krijgen een verklaring te formuleren
in de preambule. Hierdoor kunnen ze uitdrukking geven over wat ze van Europa
verwachten. Alhoewel het niet juridisch bindende verklaringen zijn, helpen
ze de gemeenschappelijke binding te versterken. CONV. 468/02 Nagy (plv
NP Bel) en Voggenhuber (EP O'rijk) Diensten van algemeen belang: deze diensten moeten worden opgenomen
in het verdrag (doelstellingen en waarden) om o.a. een politiek signaal af
te geven naar de burgers (een Europees recht op diensten van algemeen belang).
Bovendien moet in het deel Beleid op andere specifieke gebieden (Titel A3)
van het raamwerk een nieuwe titel worden ingevoerd: diensten van algemeen
belang en diensten van algemeen economisch belang. CONV. 469/02 Puwak (RV
Roem.), Ene (plv. RV Roem)Ondersteuning mededeling van de EC over de institutionele structuur: de
EC moet functioneren als onafhankelijk instituut, rekeninghoudend met democratie,
transparantie en gelijkheid. CONV. 470/02 22-12-2002 De Villepin (RV FR) en Fischer (RV DU)Economisch bestuur: er moet een betere coördinatie
komen op het terrein van het economisch beleid, zeker in de Eurozone. Dit
kan o.a.: – Door het versterken van de samenhang en besluitvorming in
de Eurozone – Het convergeren van de belastingen en zodoende de interne
markt voltooien – Enkelvoudige representatie van de Eurozone in internationale
financiële instellingen. CONV. 474/03 07/01/2003Lichtenberger c.s. Duurzaamheid
en bescherming van het milieu opnemen in het verdrag: duurzaamheid
en het verbeteren van de kwaliteit van het milieu hangen samen met andere
beleidsterreinen van de Unie. Het integratiebeginsel dient te worden gehandhaafd.
De principes die zijn aangenomen door de Aarhus Conventie dienen in het toekomstig
verdrag te worden vastgelegd. CONV. 476/03 Bruton (NP
Ier) Voorstel voor de benoeming
van de voorzitter van de EC: gegeven de politieke ambitie en de leidende
positie die aan de EC in de toekomst toebedeeld wordt, is het niet anders
dan logisch dat de president van de EC wordt gekozen. Europese burgers moeten
niet alleen het gevoel, maar ook de mogelijkheid krijgen om door middel van
hun stemrecht de samenstelling van de EC, alsmede de richting waarin de Unie
zich voortbeweegt, te veranderen. Er moeten Europese president verkiezingen
komen. De president moet niet gekozen worden door het EP, er moet een strikte
scheiding zijn tussen de uitvoerende en wetgevende macht. CONV. 478/03 Haenel (NP
FR) c.s. De plaats van sport
in het toekomstig verdrag: in het nieuwe verdrag moet «sport»
worden opgenomen. Twee mogelijkheden daartoe worden genoemd: – een nieuw
artikel in het geheel gewijd aan sport met daarin o.a. de doelstellingen waarmee
de communautaire bevoegdheid kan worden bepaald – indien de eerste optie
om redactionele redenen niet mogelijk is, moet sport worden genoemd op een
zelfde wijze als bijvoorbeeld cultuur, gezondheid en onderwijs zullen worden
vermeld. CONV. 479/03 Beres (plv
EP FR) en Hänsch (EP DU) Essentiële elementen van een Europese Grondwet: de Unie heeft
een dubbele legitimiteit een Unie van Staten en een Unie van Volkeren. Solidariteit
en sociale zekerheid moeten opgenomen worden als een van de beginselen van
de Unie. Het Handvest dient geïncorporeerd te worden in het verdrag.
Na verkiezingen van het EP moet de voorzitter van de EC door het EP gekozen
worden. Nadat het EP het vertrouwen in de EC heeft opgezegd en er binnen drie
maanden geen nieuwe voorzitter is gekozen, kan het EP worden ontbonden. Het
voorzitterschap van de Raad moet zodanig georganiseerd worden, dat rekening
gehouden wordt met de continuïteit en effectiviteit. CONV. 480/03 Weurmeling
(plv. EP DU)Verwijzing naar
godsdienst in constitutioneel verdrag: de waarden van de Unie zijn
gebaseerd op de waarden van zij die geloven in God als bron van waarheid.
Dit moet in het verdrag opgenomen worden.CONV. 481/03 O'Sullivan
(plv EC) Bijdrage voorontwerp
constitutie van de EU: het plaatsvervangend lid van de EC biedt de
Conventie in deze brief het Penelope-project aan. Het conceptverdrag is niet
aangenomen door de EC en moet slechts beschouwd worden als een werkdocument.
Desalniettemin acht de auteur van belang dat alle Conventieleden kennis zullen
nemen van het ontwerpverdrag Penelope.CONV. 485/03 Kohout (RV
Tsjechië) Nonpaper over
de hervormingen van EU instellingen: zowel de Raad als het EP moeten
betrokken zijn bij de benoeming van de voorzitter van de EC vasthouden aan
het principe van één lidstaat – één commissaris
moet behouden blijven. De EC moet zich verantwoorden in het EP. Indien het
EP de EC wil ontbinden is bekrachtiging van een dergelijk voorstel nodig door
de Raad. Wanneer de Raad een besluit van het EP wenst te verwerpen, moet dat
nu door middel van unanimiteitsbesluitvorming. In de toekomst kan dit door
middel van consensus geschieden. Dat houdt in dat 23 lidstaten voor moeten
zijn. Waar besluitvorming in de Raad door QMV geschiedt, moet in het EP de
co-decisie procedure gelden. Er moet een bepaling komen die ontbinding van
het EP mogelijk maakt. Een subsidiariteitstoets moet door NP kunnen worden
verricht (ex post). Als de helft van de NP'en bezwaren heeft zou de EC het
voorstel moeten heroverwegen. Een subsidiariteittoets ex ante door het HvJ
moet ook tot de mogelijkheden behoren van NP'en. De Hoge Vertegenwoordiger
moet deel uitmaken van de EC hij krijgt het recht van initiatief in GBVB zaken.
Hij is vice- voorzitter van de EC. Er hoeft geen vaste voorzitter van de Raad
te komen, maar een team van voorzitters,. Ieder vakraad heeft dan een andere
voorzitter. CONV. 486/03 Paciotti
(plv EP IT) Het voorzitterschap
van de Unie en haar instellingen: er moet een vaste voorzitter komen
van de EC die door zowel de Raad als het EP wordt benoemd. De Europese Raad
van staatshoofden en regeringsleiders moet een echte instelling worden. Het
voorzitterschap van deze Raad kan rouleren. CONV. 487/03 Duff (EP
VK) c.s. Hoofdonderdelen van
de institutionele hervorming: de raad: – besluitvorming d.m.v.
QMV. Indien de Raad bezig is met wetgeving dient dat in het openbaarheid te
geschieden. Het parlement: – standaard moet de co-decisie procedure
gelden. Verkiezingen moeten via een Europese kieslijst plaatsvinden. CONV. 488/03 Severin
(plv NP Roem.) Institutionele
hervormingen: Europa moet zich ontwikkelen in de richting van een
federale staat, waarbij er een strikte scheiding moet komen tussen de drie
machten waardoor «checks and balances» op communautair niveau
gewaarborgd is. Verdeling van macht moet als volgt: – uitvoerend bij
de EC en de Uitvoerende Raad/ Coordinatieraad – wetgevend bij het EP
en de Wetgevende Raad – rechtspraak bij een systeem van Europese rechtbanken
en een nieuw Europees Constitutioneel Hof. De Raad wordt opgesplitst in een
executieve en een wetgevende afdeling, waarbij de eerste wordt gevormd door
de Staatshoofden en Regeringsleiders (de Europese Raad). De Coördinatieraad
wordt gevormd door de ministers van Europese Zaken. De Wetgevende Raad is
een soort Senaat, gevormd door persoonlijke vertegenwoordigers van Staatshoofden
Het EP moet direct worden gekozen van in een systeem van Europese kiesdistricten
Zij moet ook over het recht van initiatief beschikken. Een Congres van Europese
Volkeren moet worden opgericht. Het Congres zal moet waken en besluiten over
de toekomst van de Unie, ook zal het de voorzitter van de EC moeten benoemen.
Het moet dezelfde structuur als de Conventie krijgen.CONV. 489/03⋆⋆De Villepin (RV Fr) en Fischer (RV DU)Institutionele architectuur van de Unie: hervorming van
de instellingen moet duidelijkheid, legitimatie en efficiëntie tot gevolg
hebben. Het Handvest van de Grondrechten moet worden opgenomen zodat de burger
zich kan identificeren aan de waarden van de Unie. De Europese Raad, taken
worden: – samen met de EC het vastleggen van politieke en strategische
doelstellingen en – algemene richtlijnen en principes van het GBVB –
Het benoemen, door middel van QMV, van de voorzitter voor de zuur van vijf
jaar of voor de duur van 2½ jaar met de mogelijkheid tot herbenoeming.
De voorzitter van de Raad heeft twee hoofdtaken, ten eerste moet hij de Europese
Raad voorbereiden en voorzitten, ten twee vertegenwoordigt hij de Unie naar
buiten, rekeninghoudend met de bevoegdheden van de voorzitter van de EC De
Commissie: – moet beschikken over de instrumenten die het mogelijk maken
dat ze effectief kan toezien op de naleving van het gemeenschapsrecht. Op
economisch gebied moet zij het stabiliteitspact goed bewaken. – De voorzitter
wordt gekozen, na EP-verkiezingen, door het EP en de Europese Raad. –
De voorzitter stelt de EC samen en de voltallige EC behoeft goedkeurig van
het EP en de Europese Raad.Het EP is medewetgever en daar waar er in de Raad
bij QMV wordt besloten dient het EP bij co-decisie te mede te beslissen. De
rol die het EP speelt in de begrotingsprocedure moet worden verbeterd, zodat
het over de alle inkomsten en uitgaven kan meebeslissen. De Raad: –
Moet een grotere rol, in de uitvoering, in JBZ en in GBVB zaken spelen –
Besluitvorming door QMV, hetgeen transparant moet geschieden en alle documenten
openbaar dienen te worden gemaakt.  – Het voorzitterschap van de vakraden varieert. Zo wordt de voorzitter
van de Ecofinraad en de voorzitter van de JBZ-raad gekozen uit een van de
ministers voor de periode van twee jaren. De Algemene Raad wordt voor gezeten
door de Secretaris- Generaal en de Buitenlandraad door de Europese Commissaris
voor Externe Betrekkingen.Het laatstgenoemde ambt ontstaat door het samenvoegen
van de Hoge Vertegenwoordiger en de Commissaris voor Externe Betrekkingen.
Hij heeft het initiatiefrecht op GBVB -gebied NP'en kunnen een brug vormen
tussen de burgers en de Unie, ze moeten daarom een rolspelen in het Europese
proces door de subsidiariteitcontrole uit te oefenen.. CONV. 490/03 Hjelm-Wallen
(RV Zweden), Tiilikainen (RV Finland) en Roche (RV Ier) Een constitutioneel verdrag; openheid en goed bestuur van de instellingen: een voorwaarde van democratie is dat burgers invloed kunnen uitoefenen
op het beleid. De werking van het huidige art. 255 VEG (welke toegang verschaft
tot documenten) moet worden verbeterd. Een regeling betreffende «goed
bestuur», zoals voorgesteld door WGV, dient ook opgenomen te worden
in het verdrag. CONV. 491/03 Timmermans
(NP NL) De toekomst van het
Europees statistisch systeem: Europa kan niet democratisch functioneren
zonder objectieve en vergelijkbare statistieken. Het verkrijgen van communautaire
statistische gegevens is iets dat onder de bevoegdheid van de Unie valt, hetgeen
moet worden neergelegd in titel III, Bevoegdheden en Optreden van de Unie,
van het voorontwerpverdrag CONV. 492/03 Zielenpiet
(NP Slovenië)De kwestie
van het voorzitterschap in de Unie: er dreigt een patstelling te
ontstaan tussen de voor- en tegenstanders van een vaste voorzitter van de
Unie. Een compromis zou kunnen zijn dat er een voorzitter wordt benoemd door
de Europese Raad met een bevoorrechte positie op extern terrein. Hij wordt
de hoogste vertegenwoordiger van de Unie op dit gebied. Intern handelend zal
hij rekening moeten houden met het roulerend voorzitterschap van de Raad,
dat gehandhaafd blijft.CONV. 493/03 Valchev
(NP Bulg) Bijdrage aan het
debat over het functioneren van de instellingen: in een Unie met
27 lidstaten is het roulerend voorzitterschap wellicht niet in staat om te
voldoen aan het aantal taken en uitdagingen, echter dit is het beste systeem
om de lidstaten het idee te geven dat ze invloed hebben op Europese aangelegenheden.
Het roulerend voorzitterschap moet op één of ander wijze gehandhaafd
te blijven CONV. 494/03 Comité
van de Regio's (waarnemers) Reactie Raamwerk: – Respect voor regionale en locale identiteiten
moet worden opgenomen in het constitutionele verdrag (art. 1 en art. 2 raamwerk) –
Het Handvest van Grondrechten moet in het verdrag worden opgenomen (ofwel
in geheel ofwel middels een protocol) – Aan de bevoegdheden en het optreden
van de Unie moet consultatie en samenwerking tussen alle overheidsniveaus
worden toegevoegd (art. 7 raamwerk). Daarnaast moet de rol van het COREG in
de prelegislatieve fase worden erkend. – Het COREG moet net als de NP-en
toegang krijgen tot het Hof bij niet inachtname van het subsidiariteitsbeginsel.- –
In de co-decisieprocedure moet het principe van consultatie van het COREG
worden opgenomen en de verplichting tot motivatie indien het advies van het
COREG niet wordt gevolgd. CONV. 495/03 20-01-2003 Teufel (NP DU)Freiburg ontwerp
Europees Constitutioneel Verdrag: dit voorstel ontwerp verdrag is
het resultaat van een academische Duits-Franse werkgroep. Het bestaat uit
twee delen: een constitutioneel deel en een deel waarin de beleidsterreinen
zijn opgenomen. Nadruk, door de werkgroep, is gelegd op zaken die tijdens
de Europese Raad in Nice en Laken extra aandacht kregen. Dit zijn: –
Goede bevoegdheidsafbakening tussen de Unie en de lidstaten – Bescherming
van mensenrechten – Vereenvoudiging van de verdragen – Hervorming
van de institutionele structuur, waarbij er rekening wordt gehouden met de
rol van de NP'en CONV. 496/03Roche (RV
Ier) Benoeming van de voorzitter
van de Commissie: aanstellen van de voorzitter van de EC door het
verdrag van Nice heeft de volgende kenmerken: – De Raad vervult de hoofdrol –
Door QMV kan er een EC worden benoemd die niet door alle lidstaten wordt gesteund –
Rol van het EP is passief, slechts bevestigen van de voorstellen van de Raad –
De voorzitter en de overige leden worden in verschillende rondes benoemd,
maar de EC wordt in zijn geheel aangesteld. Voorstellen voor verandering:
er is een brede consensus over het feit dat de EC haar legitimatie krijgt
van zowel het EP als de lidstaten, er moet een systeem komen die met deze
legitimatie rekening houdt. De oprichting van een Kiescollege, puur en alleen
voor het kiezen van de voorzitter van de EC, kan aan deze eis tegemoet komen.
In het Kiescollege is een rol weggelegd voor zowel het EP als de NP'en.CONV. 497/03 ECOSOC (waarnemers) Twee voorstellen voor het constitutioneel
verdrag van de Unie: voorstel over hoe art. 23 (raadgevende organen
van de Unie) en art. 34 (participerende democratie) moet komen uit te zien.
In art. 23 moet een lid komen over het ECOSOC en een ander lid dat moet gaan
over de Comité van de Regio's. In art. 34 moet een bepaling komen over
«civil dialogue» en een bepaling over «social dialogue».CONV 498/03 L.Michel
(RV Belg), P. Andreani (plv RV Fr)Diensten van Algemeen belang: Deze diensten zijn van fundamenteel
belang voor het Europese model en moeten derhalve worden opgenomen in de doelstellingen
van de EU. Voorts moet in de bevoegdhedentitel van het verdrag een apart artikel
inzake deze diensten worden opgenomen met daarin mogelijkheden tot optreden,
een lijst met doelstellingen en middelen tot financiering. CONV. 499/03Voggenhuber
(EP O'rijk) De eenheid van
Europa: dit is een ontwerp constitutioneel verdrag, met de volgende
titels, die mogelijk opgenomen zouden kunnen worden: 1 De eenheid van Europa:
hierin staat dat de constitutie een eenheid creëert welke welke geen
federaal verband is, over rechtspersoonlijkheid beschikt en over één
systeem van instellingen en procedures. 2 Een ruimte van vrijheid: de Unie
respecteert de fundamentele rechten en vrijheden. Het Handvest van Grondrechten
moet worden opgenomen in dit deel van de constitutie. 3 Democratie: gebaseerd
op een republikeins model, waarbij er met name rekening wordt gehouden met
de autonome positie van lokale overheden. Wetgeving komt tot stand door samenwerking
tussen het EP en een Wetgevende Raad. Waarbij het EP, naast de EC, ook het
recht van initiatief heeft en de co-decisie procedure gehanteerd wordt. De
Wetgevende Raad besluit bij QMV, wordt de «Tweede Kamer» inzake
wetgeving, gevormd door de bestaande Algemene Raad. De EC, die de uitvoerende
macht is, is verantwoording schuldig aan het EP. De voorzitter van de EC wordt
gekozen door het EP. Het HvJ wordt het constitutionele Hof van de Unie, en
krijgt de mogelijkheid op een subsidiariteittoets te verrichten. 4 Ruimte
van sociale zekerheid, rechtvaardigheid en solidariteit: volledige werkgelegenheid
moet een van de doelstellingen van de Unie worden 5 Ruimte van welvaart en
duurzame ontwikkeling: duurzame ontwikkeling, bescherming van het milieu,
behoud van natuurlijk erfgoed en de bescherming van dieren moeten waarden
worden die door de Unie bescherming genieten 6 Ruimte van interne veiligheid,
vrijheid en rechtvaardigheid: dit wordt gecommunautariseerd, waaronder ook
het Europol verdrag. 7 Vrede: ontwikkeling van GBVB, ook moet de Unie ernaar
streven tot het verkrijgen van een permanente zetels in de VN Veiligheidsraad.CONV. 500/03 Lekberg
(NP Zweden) Verkiezing van
de voorzitter van de EC door NP'en: de legitimiteit van de EC neemt
toe als de voorzitter gekozen is door de NP'en, immers de democratische legitimatie
van de EC neemt toe. Procedure moet als volgt zijn: De raad nomineert drie
of vier kandidaten, daarna organiseert het EP hoorzittingen met de kandidaten.
Na de hoorzittingen stem het EP over de kandidaten waardoor duidelijk wordt
welke de meeste voorkeur geniet. Daarna stemmen de NP'en over de kandidaten
en hij die het hoogst aantal stemmen heeft verkregen, wordt voorzitter van
de ECCONV. 501/03 Fontelles
(NP SP) Laten we God hier buiten
laten: de integratie is tot nu toe een politiek proces geweest, gebaseerd
op secularisering. Er is in het verdrag geen verwijzing te vinden naar de
godsdienstlijke waarden. Dat is niet zonder reden, gezien de godsdienstoorlogen
die vroeger in Europa hebben geheerst. Een verwijzing naar God moet derhalve
achterwege blijven.CONV. 503/03 Haenel (NP
FR) c.s. De rol van NP'en: naarmate de rol die NP'en spelen toe neemt, zal de Unie meer democratisch
worden en dichter bij de burgers komen te staan. De rol van NP'en moet zijn: –
Controleren van nationale regeringen. Om de controle effectief te laten verlopen
moeten de NP'en samenwerken, dat doen de regeringen ook in de Raad –
Is onmisbaar in het verankeren van Europa in de lidstaten. – Er is een
grote overlapping op de terreinen waar de Unie en de lidstaten bevoegd zijn.
Europese zeken zijn geen buitenlandse zaken meer, zo spelen de NP'en een rol
daar waar Europese regelgeving op nationaal niveau moet worden geïmplementeerd
Deze verantwoordelijkheid moeten de NP'en nadrukkelijk nemen. \ Zo kan een
hervormd COSAC worden gebuikt als interparlementair forum waar van gedachten
gewisseld kan worden. CONV. 505/03Söderman
(Eu. Ombudsman) Het functioneren
van de instellingen: rekening moet worden gehouden hoe de burgers
aankijken naar de wijze waarop de instellingen functioneren: – Openheid:
burgers vinden nog steeds dat de instellingen in beslotenheid functioneren –
Goed bestuur: het functioneren van de instellingen vinden burgers nog te bureaucratisch –
Rechtsstaat: het functioneren van de instellingen moet conform de rechtsstaat
geschieden met respect voor de fundamentele grondrechten. CONV. 506/03 Duhamel
(EP FR)Benoeming van de voorzitter
van de EC: Drie argumenten voor het verkiezen van de EC-voorzitter
door het EP: – een gekozen voorzitter heeft meer legitimiteit –
het waarborgt het politieke pluralisme van de EC – het bevordert het
democratisch gehalte van de EU In het verdrag moet de verkiezingsmethode worden
vastgelegd; voorbeeld daarbij is de methode die gebruikt wordt in Zweden bij
het kiezen van de premier. De Europese Raad dient de aanstelling te bevestigen.CONV. 507/03⋆Lamassoure
(EP FR) Het evenwicht in de
instellingen: De auteur komt met meerdere voorstellen teneinde de
institutionele balans te behouden en de Unie dichter bij de burger te brengen: De burgers: een uniform, direct verkiezingssysteem voor
de verkiezingen van het EP; de EC-voorzitter moet verkozen worden door het
EP middels een gewone meerderheid, elke Europese partij kiest een lijsttrekker
die tevens kandidaat is voor de functie van EC-voorzitter; invoeren van een
Europees referendum tezamen met het recht van petitie. Deze hervormingen zijn
noodzakelijk om de reeds voorgenomen referenda in de (kandidaat-)lidstaten
positief te doen uitvallen. Verhouding kleine, middelgrote
en grote lidstaten: Indien het EP een gelijke wetgevende macht krijgt
als de Raad, dan kunnen de verhoudingen tussen de verschillende lidstaten
worden gemeten in termen van zowel het EP als de Raad i.p.v. de huidige situatie
waarin slechts de verhoudingen in de Raad tellen. In een uitgebreide Unie
zullen bovendien de huidige verhoudingen in de Raad worden omgedraaid: de
kleinen lidstaten zullen oververtegenwoordigd zijn. Voor de toekomst komt
de auteur met 2 opties: a) de samenstelling van het EP wordt veranderd en
proportioneel gemaakt aan de bevolkingspercentages van de lidstaten. In dat
geval kunnen de stemwegingen in de Raad worden afgeschaft: een besluit vertegenwoordigt
automatisch een meerderheid van de bevolking (EP) en een meerderheid van de
lidstaten (Raad). b) Er worden geen wijzigingen aangebracht in de samenstelling
van het EP. In dat geval blijven de kleine lidstaten oververtegenwoordigd
en is een bepaalde stemmenweging in de Raad een noodzaak. De eerste optie
is de gemakkelijkste en meest effectieve. Europese Commissie: de EC-voorzitter moet zelf zijn eigen EC samenstellen, een bevestiging
van die samenstelling moet komen van de ER middels een eenvoudige dubbele
meerderheid of een QMV. (Europese) Raad: Een Europese
president is geen optie, de EU heeft reeds een collectieve president, de ER.
De ER zal i.p.v. de EC boven de partijen staan, derhalve zal er sprake zijn
van een duale onafhankelijkheid om de Europese belangen te behartigen. Een
Europese Minister van BZ is een goed voorstel (conclusies WG Extern optreden).
N.a.v. onder andere het Benelux-memorandum mag geconcludeerd worden dat een
«multi-voorzitterschap» van de Unie meer kans van slagen zal hebben
dan het behoud van het huidige roterende voorzitterschap. Betrokkenheid van
de NPen is zeer gewenst, met name bij de coördinatie van beleidsterreinen
die onder de nationale verantwoordelijkheid vallen, zoals belasting en begroting. CONV. 509/03 Kiljunen
(NP Fin.), Vanhanen (NP Fin), Korhonen (plv. NP Fin) en Helle (plv NP Fin) Standpunt van Finland (Fins
Parlement): doelstellingen voor de Conventie: – De positie
van het Finse parlement, inzake Europese regelgeving, mag niet verzwakt worden. –
Het verdrag moet de bevoegdheden van het Unie duidelijk afbakenen –
Gebruik van de open-coördinatiemethode moet tot een minimum beperkt blijven.
In plaats daarvan moeten procedures komen die onderhevig zijn aan democratische
controle. Rol instellingen: De Europese Raad is een aparte instelling die
tot taak heeft het stimuleren en het vastleggen van de politieke beleidslijnen.
QMV past niet in deze rol die de Europese Raad vervult. Het voorstel omtrent
het voorzitterschap zoals door de Franse en Duitse regering gedaan, verdient
niet de voorkeur. De voorzitter zou namelijk dan ook de autoriteit moeten
hebben om, namens de grote lidstaten en namens de lidstaten die permanent
lid zijn van de VN Veiligheidsraad en die nucleaire wapens bezitten, te spreken.
Dat zal niet snel gebeuren. Het roulerend voorzitterschap is niet de oorzaak
van het moeilijk operen van de Raad. De oorzaak is gelegen in politieke onwil.
De Raad moet meer wetgevende bevoegdheden krijgen, QMV moet leidend worden.
Voorzitterschap kan roulerend blijven maar moet terug naar de originele betekenis
namelijk slechts het voorzitten van de Raad. De verschillende programma's
die bij het voorzitterschap worden geïntroduceerd moeten vervangen worden
door lange- termijnprogramma's. Wat betreffend de samenstelling van de EC
geldt dat elk voorstel dat de effectiviteit vergroot aanvaardbaar is, mits
rekening wordt gehouden met de gelijkheid van de lidstaten. CONV. 510/03 Caspar (NP
O'rijk)Met behulp van een aantal andere Conventie
stukken en werkgroep verslagen, komt auteur met een voorstel voor twee titels
Titel 1 – definitie en doelstellingen van de Unie Titel 2 bevat de waarden
waarop de Unie is gebaseerd terwijl titel 3 de doelstellingen en activiteiten
van de Unie bevat. CONV. 512/03 Bruton (NP
Ier) en Carey (plv NP Ier) Bijdrage aan de Conventie: op dit moment hebben Ierse leden van het
EP het recht om het woord te voeren in het Ierse Parlement, andersom moet
dat ook het geval worden, zodat leden van NP'en het recht krijgen het woord
te voeren in het EP.CONV. 513/03 ECOSOC Comité
(waarnemers)Economische bestuur
in de EU: De Ecosoc geeft een uitgebreide analyse van de totstandkoming
van het economisch beleid in de EU en doet enkele aanbevelingen ter verbetering
hiervan: – de EC dienst niet slechts een inventarisatie te geven van
de verschillende procedures voor de economische politiek op communautair niveau,
maar moet tevens bereid zijn tot een kritische evaluatie en dient te zoeken
naar mogelijkheden ter vereenvoudiging en verbetering van haar effectiviteit
op dit beleidsterrein.  – Een expertgroep moet bijeen worden geroepen teneinde het vraagstuk
van het economisch bestuur binnen de context van de Conventie en de daarop
volgende IGC te bestuderen. – Ook moet een onafhankelijke groep experts
worden samengebracht om de ontwikkelingen binnen het economisch bestuur te
evalueren en met goede voorstellen ter verbetering daarvan te komen. Deze
groep zal hiermee tevens het publieke debat kunnen stimuleren. – Uit
het verdrag moet beter naar voren komen dat het economisch bestuur een belangrijk
beleidsterrein is waarmee o.a. de doelstellingen van de EU gerealiseerd kunnen
worden. \ In de bijdrage volgen voorts een x-aantal concrete tekstvoorstellen
voor de artikelen uit de concept grondwet van het Praesidium teneinde de hierboven
genoemde aanbevelingen te realiseren. CONV. 514/03Tiilikainen
(RV Finland), Peltomäki (plv RV Finland) De toekomst van de EU en het werk van de Conventie: Conv.
509/03 geeft het standpunt weer van het Finse parlement. Dit stuk geeft de
positie weer van de Finse regering. : – Omtrent de institutionele hervormingen:
doelstelling voor Finland is het behouden van de unieke structuur van de Unie,
waarbij de Unie wordt gezien als een verband van lidstaten en burgers. De
bestaande instellingen dienen te worden versterkt, in plaats van het oprichten
van nieuwe instellingen. – De Raad: besluitvorming moet plaatsvinden
bij «dubbele gewone meerderheid». In GBVB zaken kan QMV gebruikt
worden, dat moet echter per casus beoordeeld worden. Het roulerend voorzitterschap
moet blijven bestaan voor de Europese Raad, de Algemene Raad en Coreper Voor
het voorzitterschap van de vakraden kan een ander systeem komen. Het samenvoegen
van de HV en de Commissaris voor Externe Betrekkingen in één
ambt is mogelijk, echter het recht van initiatief die hij bezit moet duidelijk
omschreven worden zodat er geen inbreuk kan worden gemaakt op het recht van
initiatief van de EC – De EC: moet het recht van initiatief behouden
in zaken die vallen onder pijler I.. In zaken die vallen onder pijler II en
III moet het recht van initiatief van de EC uitgebreid worden. Er kan een
ander systeem komen met betrekking tot de benoeming van de leden van de EC
Ongeacht welk systeem er komt mag dat niet tot gevolg hebben dat de operationele
werkwijze van de EC in gevaar komt. – Het EP: positie moet versterkt
worden wanneer het om wetgeving gaat, dat betekent dat de co-decisie procedure
vaker toegepast moet worden, dit moet wel van geval tot geval bekeken worden.
Harmonisering van de verkiezingsprocedure, overeenkomstig het voorstel van
de EC, kan rekenen op steun van Finland, echter het introduceren van een Europese
kieslijst niet. – Het HvJ: jurisdictie moet uitgebreid worden naar JBZ
zaken, echter art.35 lid 2 VEU moet hiervan uitgesloten blijven. Op GBVB gebied
kan bevoegdheid voor het HVJ om te toetsen komen, dat moet in ieder geval
in zaken voorzien in art. 300 lid 6 VEG. CONV. 515/03 28-01-2003Hjelm-wallén (RV Zweden), kiljunen (NP Finland), Kristensen (NP DK),
Lekberg (NP Zweden) en Thorning- Schmidt (plv EP DK)Het recht van vakbonden op grensoverschrijdende acties en het waarborgen
van diensten van algemeen belang in het belang van de verzorgingmaatschappij: Globalisering heeft het mogelijk gemaakt dat werkgevers niet meer
gebonden zijn aan nationale grenzen. Ze kunnen vrijelijk hun kapitaal en productiemiddelen
verplaatsen van land naar land. Dit heeft werknemers benadeeld; de sociale
balans die voorheen binnen de nationale grenzen bestond, is verstoord. Dit
moet gecorrigeerd worden. Dat kan door werknemers de mogelijkheid te geven
om grensoverschrijdende acties te organiseren. Dit kunnen steunbetuigingen
zijn aan collegae in een lidstaat. Diensten van algemeen belang: deze diensten
behoren traditioneel tot het publieke domein, die door de staat gecontroleerd
worden. Uitdaging is ervoor te waken dat de liberalisering geen sociaal verval
tot gevolg heeft. Uitgangspunt moet zijn dat ieder burger toegang heeft tot
deze diensten, ongeacht de sociale status en verblijfplaats. CONV. 517/03 Resoluties
van het EP ingezonden door Méndez De Vigo y Montojo (EP SP) Rol van regionale en lokale overheden
en de typologie van besluiten en de hiërarchie van normen in de EU:
De rol van de regionale en lokale overheden moet door de Europese grondwet
worden erkend. Ook de implementatie en toepassing van het subsidiariteitsbeginsel
moet duidelijk worden omschreven. Het EP steunt het voorstel van COREG om
in het constitutioneel verdrag een Europees Handvest van het lokale zelfbestuur
op te nemen als onderdeel van de communautaire verworvenheden.Regionale en
lokale overheden moeten de mogelijkheid krijgen, indien er in hun ogen sprake
is van een schending van het subsidiariteitsbeginsel, een klacht in te dienen
bij het HvJ. Deze mogelijkheid moet ook worden toegekend aan het COREG. Wat
betreft de typologie en de hiërarchie van besluiten beveelt het EP aan
om met een geheel vernieuwde typologie te komen, gebaseerd op drie beginselen
het eerste beginsel is dat van vereenvoudiging. Dat houdt in de afschaffing
van het dubbele assortiment van rechtsinstrumenten waarin het VEU respectievelijk
VEG voorzien. Het vervangen van titels V en VI VEU door communautaire procedures,
waarbij het recht van initiatief bij de EC ligt. Het tweede beginsel is dat
van specialisatie, gebaseerd op de regel «één besluit,
één procedure, één naam». De invoering houdt
in een classificatie naar functie; constitutioneel, wetgevend en uitvoerend.
Het derde beginsel is dat van democratisering, hetgeen inhoudt dat de hervorming
van de juridische nomenclatuur niet binnen het gevestigde recht haar beslag
moet krijgen, maar een belangrijke democratische vooruitgang moet inhouden.  Er moeten drie categorieën van normatieve besluiten komen, elk met relatief
homogene goedkeuringsprocedures: – Het constitutioneel deel: één
tekst bestaand uit twee delen; deel A is de grondwet en deel B, deze omvat
alle bepalingen die alle huidige verdragsbepalingen die niet in deel A zijn
opgenomen en die niet komen te vervallen. Procedure ter herziening van de
verdragen moet worden gewijzigd ter consolidering van de democratische vooruitgang.
De Europese Raad komt met een ontwerpamendement op het constitutioneel verdrag,
die wordt opgesteld door een Conventie, opgericht naar het huidige model,
moet goedkeuren. Zou de Europese Raad wijzigingen willen aanbrengen in de
hem voorgelegde tekst, dan zouden de voorgestelde amendementen aan de Conventie
ter goedkeuring moeten worden voorgelegd. – Het wetgevende deel: het
gaat dan om de volgende zaken; een «wet», welke verbindend is
in al haar onderdelen en rechtstreeks van toepassing is. De «kaderwet»
die de lidstaten verbindt ten aanzien van de te bereiken resultaten, de «organieke
wet» waarin bepalingen zijn opgenomen die nodig zijn voor de goede werking
van de instellingen en «financiële wetten». Deze laatste
bestaat uit twee besluiten; een wet die de financiële vooruitzichten
van de Unie voor vijf jaren vastlegt en de jaarlijkse begroting.. Wetten en
kaderwetten moeten volgens de medebeslissingprocedure, art. 251 VEG, worden
vastgesteld. Vereenvoudiging en verduidelijking van dit artikel is gewenst.
Organieke wetten moeten volgens de volgende procedure worden vastgesteld:
de EC kan van haar recht van initiatief gebruik maken na een uitdrukkelijk
verzoek van de Europese Raad. De organieke wetten worden vastgesteld bij versterkte
gekwalificeerde meerderheid, in zowel het EP als de Raad. Het definitieve
besluit wordt door de Europese Raad vastgesteld. Financiële wetten moeten
met behulp van de medebeslissingsprocedure, worden vastgelegd. Hiërarchie
organieke wetten moeten in overeenstemming zijn met de Grondwet. Wetten, kaderwetten
en financiële wetten moeten in overeenstemming zijn met de Grondwet en
de organieke wetten. – Het uitvoerend deel: bestaan uit twee verschillende.
De eerste zijn uitvoeringsbepalingen van wetgevende en budgettaire besluiten.
Ze bevatten geen aanvullende rechtsnormen. De tweede zijn gedelegeerde verordeningen
die overeenkomstig de wet en binnen de daardoor gestelde grenzen regels bevatten
ter aanvulling van de normen die door de wetgever zijn vastgesteld. Procedure
tot vaststelling: de aan de EC gedelegeerde uitvoeringsmaatregel moet worden
voorgelegd aan de Raad en het EP. Indien de Raad met QMV of het EP binnen
drie maanden bezwaar maken tegen een maatregel, wordt de betrokken maatregel
onderworpen aan de wetgevingsprocedure. CONV. 520/03 COREG (waarnemers)De rol van regionale en lokale
overheden: versterken van de democratische legitimatie van de Unie
betekent dat, de participatie van regionale en lokale overheden in de besluitvorming,
de voorbereiding en de implementatie van Europees beleid, moet toenemen. Regionale
en lokale overheden moeten de mogelijkheid hebben om naleving van het subsidiariteitsbeginsel
voor het HvJ af te dwingen. Het constitutioneel verdrag moet als onderdeel
van het acquis, het Europees Handvest vaar lokaal zelfbestuur opnemen. Er
moet een mechanisme komen die het mogelijk maakt dat, indien consultatie van
het COREG had moeten plaatsvinden en consultatie achterwege is gebleven, het
COREG naar het HvJ kan stappen om zodoende de maatregels in te trekken. Het
COREG moet in de toekomst tot een instelling worden omgevormd CONV. 521/03 Tiilikainen
(RV Finland) Het instellen
van nieuwe elites versterkt niet de legitimiteit noch de effectiviteit van
de EU: Het democratisch gehalte van Europese besluitvorming kan verbeterd
worden door: – een Europa-breed politiek debat, waarbij men niet gebonden
is aan de instellingen -het vaker toepassen van de co-decisie procedure -wetgevings
activiteiten van de Raad openstellen voor het publiek er moet een beter verantwoordingsplicht
komen van de EC naar het EP CONV. 524/03 Duff (EP
VK) en Dini (NP IT)Voorstel
voor een verenigd voorzitterschap: er is brede consensus voor het
samenvoegen van de functie van HV en Commissaris Externe Betrekkingen. Hij
zal alleen in een moeilijke positie komen te verkeren als hij twee verschillende
presidenten heeft, namelijk één in de Raad en één
in de EC. Dezelfde logica die is gevolgd tot het komen van één
vertegenwoordiger van het buitenlandbeleid, die zowel zitting heeft in de
Raad als in de EC, moet leiden tot één voorzitter die zowel
de Raad als de EC voorzit. Deze voorzitter heeft een dubbele legitimatie nodig,
namelijk van de Raad als het EP. Er zijn twee mogelijke manieren waarop de
voorzitter gekozen kan worden: – door de Europese Raad, besluitvorming
door QMV, gebaseerd op EP-verkiezingen, komt met een kandidaat. Hij kan door
het EP vervolgens benoemd of afgewezen worden. – De tweede manier is
dat na EP-verkiezingen, de lidstaten een aantal kandidaten naar voren schuiven.
Een Kiescollege, bestaand uit EP'ers en NP'ers, kiest de voorzitter. Verder
moet er een strikt onderscheid komen tussen de Wetgevende Raad en de Uitvoerende
Raad. CONV. 525/03 31/01/2003 MacCormick (plv EP VK) Staatloze
naties en het debat over de regio's: in een aantal landen in Europa
zijn er een aantal staten in staten die geen soevereiniteit bezitten, zoals
Wales, Catalonie, Vlaanderen. Hun juridische entiteit vloeit voort uit de
constitutionele orde waartoe zij behoren. De landen die deel zullen gaan nemen
na de uitbreiding hebben in het verleden ook tot een groter geheel behoort.
Er moet meer rekening worden gehouden met sommige van deze regio's. Sommige
spelen namelijk een meer autonome rol in wetgevingsproces en zijn veelal ook
belast met de uitvoering van wetgeving. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28473-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl