Gewichtenregeling basisonderwijs; Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25844, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25844 nr. 2

27-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBrief van de regering d.d. 27-11-1996 12Kamerstuk 25 844, nr. 1 34567 en 89101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25844Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 844Gewichtenregeling basisonderwijsnr. 2VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 27 maart 1998De vaste Commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1 heeft de navolgende vragen over de brief van de staatssecretaris van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen inzake de gewichtenregeling voor het basisonderwijs
(25 844 nr. 1) en de brief van de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen ter aanbieding van het advies van de commissie indicatiestelling
onderwijsachterstanden «zo onvoorspelbaar als het leven zelf»
(OCW 96-1549).De regering heeft deze vragen beantwoord bij brief van 24 maart 1998.De vragen en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,M. M. H. KampDe griffier van de commissie,Mattijssen Brief van de regering d.d. 27-11-1996 1Is al begonnen met het meerjarig vervolgonderzoek? Hoe is of wordt
het onderzoek opgezet? Hoeveel jaren zal het «meerjarig» onderzoek
betreffen? (p. 3)De commissie Indicatiestelling onderwijsachterstanden heeft indertijd
aangegeven dat entreetoetsen pas dan te ontwikkelen zijn, wanneer er helderheid
bestaat over de vraag wat leerlingen in de eerste leerjaren van de basisschool
geacht worden te leren. In het kader van het project «groepsgrootte
en kwaliteit» is aan het Freudenthal Instituut en het Expertisecentrum
Nederlands opdracht gegeven leerlijnen op te stellen voor het onderwijs in
rekenen en wiskunde, respectievelijk de Nederlandse taal. Deze leerlijnen
zullen de gewenste helderheid moeten bieden omtrent het onderwijsprogramma
en de daarbij te realiseren doelen. Zodra hierover meer helderheid bestaat,
kan bezien worden of het mogelijk is toetsen te ontwikkelen die bij de aanvang
van het basisonderwijs voorspellen welke leerlingen meer of minder moeite
zullen ondervinden bij het realiseren van deze doelen.Vooruitlopend op deze ontwikkelingen is in 1996 opdracht verleend aan
een samenwerkingsverband van onderzoekers bij Cito, KUB en KUN voor de ontwikkeling
van een «kleutertest». Het gaat hierbij om een leerlingvolgsysteem
voor jonge kinderen. Primaire functie is het bieden van handreikingen aan
de leraar. De onderzoekers verwachten niet dat deze «kleutertest»
een hoge voorspellende waarde heeft voor de latere onderwijsprestaties. 2Op welke manier worden de taalscores in de groepen 2, 4, 6 en 8 bepaald?
Hoe verhoudt zich dit tot de bevindingen van prof. dr. G.A. Kohnstamm? (advies
november 1996) (p. 3)De taalscores in het PRIMA-cohort-onderzoek worden vastgesteld met behulp
van toetsen die door het ITS zijn samengesteld. Daarbij wordt gebruik gemaakt
van opgaven die eerder door het Cito zijn ontwikkeld. Het Cito hanteert als
basis voor zijn toetsontwikkeling analyses van bestaande onderwijspraktijken.
De conclusies van de commissie Kohnstamm komen voort uit het ontbreken van
expliciete tussendoelen: zolang niet helder is welke doelen in de onderbouw
van de basisschool gerealiseerd moeten worden, kan niet nagegaan worden of
een entreetoets voldoende voorspellende waarde heeft voor de onderwijskansen
van de instromende leerlingen.Het Freudenthal Instituut en het Expertisecentrum Nederlands vullen momenteel
dit manco door gestructureerde leerlijnen te ontwikkelen, gebaseerd op de
recentste wetenschappelijke inzichten omtrent wenselijke en haalbare doelen
die in de diverse leerjaren gerealiseerd kunnen worden. Kamerstuk 25 844, nr. 1 3De middelen die het ministerie per 1 augustus 1998 via de gewichtenregeling
verstrekt bedragen circa 490 miljoen. Welke bedragen zijn in de periode vanaf
1985 tot heden uitgetrokken voor de gewichtenregeling, zowel in absolute als
relatieve (per leerling) zin? (p. 1 en p. 5)In onderstaande tabel zijn de met de gewichtenregeling gemoeide bedragen
voor de schooljaren 1986/1987, 1993/1994 en 1997/1998 opgenomen. Voor de vergelijkbaarheid
zijn alle bedragen omgerekend naar het prijspeil van 1997. Tevens
zijn de leerlingenaantallen per gewicht vermeld in oktober van het daaraan
voorafgaande schooljaar. Deze aantallen vormen de basis voor de bekostiging
in de genoemde schooljaren. Na de tabel volgt een toelichting. Aantal leerlingen per gewichtTeldatum   oktober
1985oktober 1992oktober 1997 Gewicht1,00737 020781 6141 036 659 1,25566 185467 813289 800  1,402 3931 8441 341 1,703 7503 5723 630  1,90118 463161 851188 437totaal 1 427 8111 416 6941 519 867Schooljaren 1986/19871993/19941997/1998 Gewichtenmiddelen
(Mf) 390470490– Het totale bedrag aan gewichtenmiddelen is berekend als het verschil
tussen de basisformatie op basis van het gewogen aantal leerlingen en de basisformatie
op basis van het ongewogen aantal leerlingen, vermeerderd met de hieruitvolgende
effecten op andere formatiecategorieën. Bij de berekening van de basisformatie
is uiteraard rekening gehouden met de korting van negen procent. Per 1 augustus
1985 bedroeg dit kortingspercentage (tevens drempel) vijf procent, maar in
het schooljaar 1986/1987 werd dit percentage verhoogd naar negen procent vanwege
een forse budgetoverschrijding in het schooljaar 1985/1986. Deze overschrijding
werd veroorzaakt doordat het aantal leerlingen met het gewicht 1,25 veel hoger
bleek dan aanvankelijk geraamd.– In het schooljaar 1986/1987 was er slechts van een beperkte doorwerking
van de gewichtenformatie op andere formatiecategorieën sprake: alleen
de formatie voor de schoolleiding («taakrealisatie») werd erdoor
beïnvloed. In totaal was 390 miljoen gulden beschikbaar aan gewichtenmiddelen.– Tussen het schooljaar 1986/1987 en het schooljaar 1992/1993 daalde
het aantal leerlingen met het 1,25-gewicht met ongeveer 100 000. Het
aantal leerlingen met het gewicht 1,90 steeg met ongeveer 43 000. Van
belang voor de hoogte van het gewichtenbudget was verder de invoering en latere
afschaffing van de vierjarigenmaatregel en de introductie van de ADV. Het
totale budget voor gewichtenmiddelen steeg met 85 miljoen gulden naar 470
miljoen gulden.– Tussen 1992/1993 en 1997/1998 daalde het aantal leerlingen met
het 1,25-gewicht verder, met name als gevolg van de aanscherping van de criteria
voor dit gewicht. Het aantal leerlingen met het 1,90-gewicht blijft stijgen.
Verder steeg het gewichtenbudget door de invoering van het schoolprofielbudget,
de uitbreiding van de formatie voor de schoolleiding en de uitbreiding van
de ADV; deze formatieposten zijn immers gekoppeld aan de omvang van de basisformatie
(waar de gewichtenmiddelen nog onderdeel van uitmaken). Het totale gewichtenbudget
is licht gestegen naar 490 miljoen gulden. Deze stijging is minder omvangrijk
dan de stijging in het aantal leerlingen. 4De regering wil kijken of aan de hand van tussendoelen criteria opgesteld
kunnen worden om achterstandvoorspellende tests te laten ontwikkelen (de zogenaamde
entreetoets). De regering heeft eerder de entreetoets afgewezen.
Wat zijn de redenen om nu alsnog de mogelijkheden voor het invoeren van een
entreetoets te onderzoeken? (p. 3)In de brief naar aanleiding van het advies van de commissie indicatiestelling
onderwijsachterstanden van 27 november 1996 is de conclusie van de commissie
overgenomen dat het op dit moment niet mogelijk is om de gewichtenmiddelen
te verdelen op basis van een entreetoets, omdat er nog geen betrouwbare test
voorhanden is. De commissie kwam tot de conclusie dat zo'n test pas ontwikkeld
kan worden als er meer helderheid is omtrent de doelen die in de onderbouw
gerealiseerd moeten worden. Aan die helderheid wordt momenteel gewerkt in
de vorm van leerlijnen voor rekenen/wiskunde en Nederlandse taal. Als op grond
daarvan op termijn wel een betrouwbare entreetoets ontwikkeld kan worden,
kan invoering daarvan alsnog overwogen worden. 5Kan de regering een indicatie geven van de omvang van de herverdeeleffecten,
geabstraheerd van de effecten van de klassenverkleining? Welke soort scholen
en hoeveel scholen gaan er op achteruit? Hoeveel formatie scheelt ze dat?
Welke scholen profiteren van de voorstellen? (p. 4)De herverdeeleffecten van wijzigingen in de gewichtenregeling zijn uiteraard
geheel afhankelijk van de keuzen die daarbij gemaakt worden.– Aanpassing van de hoogte van de gewichten leidt uiteraard tot
veranderingen in de bekostiging van de scholen met veel leerlingen die voor
die betreffende gewichten in aanmerking komen; het effect op de bekostiging
is afhankelijk van de omvang van de aanpassing van het gewicht.– Indien gekozen wordt voor verlaging van de drempel zijn de herverdeeleffecten
bij gelijkblijvende middelen aanzienlijk: doordat bij een lagere drempel meer
scholen in aanmerking komen voor gewichtenmiddelen, zullen – als het
totale budget gelijk gehouden wordt – andere scholen middelen in moeten
leveren. Dat is minder problematisch als tegelijk extra middelen beschikbaar
komen voor reductie van de groepsgrootte.– Introductie van een plafond in de gewichtenregeling wordt alleen
overwogen in combinatie met vervolginvesteringen in de groepsgrootte: het
gaat er hierbij om te voorkomen dat de reductie van de groepsgrootte in samenhang
met de gewichtengelden tot een te forse formatie-omvang leidt.– Ook de loskoppeling van de gewichtenformatie uit de basisformatie
en de vereenvoudiging van de formatieregeling brengen herverdeeleffecten met
zich mee. Deze wijzigingen leiden tot een stijging van het aantal scholen
dat gewichtenmiddelen ontvangt: van ongeveer 2800 scholen naar ongeveer 3400
scholen. In totaal zullen circa 1800 scholen er in totaal 20 miljoen gulden
in formatie op vooruit gaan, terwijl 1600 scholen eenzelfde bedrag aan gewichtenmiddelen
in zullen leveren. Voor de meeste van deze 1600 scholen gaat het om een achteruitgang
van 0,1 formatieplaats, voor het handvol scholen gaat het om een halve formatieplaats
en voor de rest gaat het om iets daartussenin. De scholen die minder gewichtenformatie krijgen, zijn voornamelijk de
wat grotere scholen met veel leerlingen met het 1,90-gewicht. Deze effecten
worden veroorzaakt door het afschaffen van de trapsgewijze toekenning van
formatie. Volgens de huidige formatieregeling wordt extra formatie toegekend
in stappen van 7 tot 10 leerlingen. Een paar leerlingen meer betekent dan
dus nog niet automatisch meer formatie. In de nieuwe regeling wordt de toekenning
gelineariseerd, zodat één leerling meer ook direct tot extra
formatie leidt. 6Gemeenten moeten vanaf 1998 een onderwijsachterstandenplan maken,
waar de inzet van de gewogen formatie een onderdeel van is. De gemeenten hebben
nog geen duidelijkheid over de gelden van de niet-schoolgebonden middelen.
Wijziging van de gewichtenregeling betekent voor de gemeenten een opeenstapeling
van onduidelijkheden. Hoe kan er voor gezorgd worden dat gemeenten hun onderwijsachterstandenplan
niet alleen op kunnen stellen, maar ook daadwerkelijk kunnen uitvoeren? Is
het mogelijk om gemeenten een bepaalde financiële garantie te geven?
(p. 4)De gemeenten zijn inmiddels geïnformeerd over de niet-schoolgebonden
middelen ten behoeve van de bestrijding van onderwijsachterstanden. Dat is
gebeurd met een brief van 5 februari 1998, waarin per betrokken gemeente de
opbouw en omvang van de specifieke uitkering voor gemeentelijk onderwijsachterstandenbeleid
is aangegeven. Eerder al hebben de gemeenten bericht ontvangen over de voorlopige
vaststelling van deze specifieke uitkering (brief van 13 november 1997). Van
onduidelijkheid over de niet-schoolgebonden middelen kan dan ook niet gesproken
worden. Wel is gemeenten gevraagd eventuele onjuistheden in de februari-brief
binnen drie weken te melden. Nadat eventuele daaruit voortvloeiende correcties
zijn verwerkt, zal in maart bericht worden wat de definitief vastgestelde
uitkering zal zijn voor de planperiode 1 augustus 1998 tot 1 augustus 2002.
In dit licht kan wijziging van de gewichtenregeling niet gezien worden als
een opeenstapeling van onduidelijkheden. Gemeenten hebben met de hier vermelde
berichtgeving over de niet-schoolgebonden middelen een financiële garantie
gekregen om daadwerkelijk uitvoering te kunnen geven aan hun onderwijsachterstandenplan.
Op het moment dat een herziene gewichtenregeling daadwerkelijk doorwerkt naar
de formatietoekenning aan scholen, kunnen scholen en gemeenten tussentijds
tot een bijstelling van het onderwijsachterstandenplan besluiten. In de wet
gemeentelijk onderwijsachterstandenbeleid is de mogelijkheid van zo'n tussentijdse
bijstelling opgenomen. 7 en 8In de notitie is aangegeven dat het voorstel van de commissie van
Kemenade om de gewichtenregeling te baseren op het opleidingsniveau van de
ouders er toe zou leiden dat de regeling gevoeliger zou worden voor misbruik
en oneigenlijk gebruik. Waarom neemt de gevoeligheid voor misbruik en oneigenlijk
toe? Is de huidige regeling die gedeeltelijk gebaseerd is op het opleidingsniveau
van de ouders fraudegevoelig? Zo ja, waaruit blijkt dat? Zo nee, waarom niet?
(p. 5)De toekenning van het 1.25 gewicht is ook na aanscherping uitsluitend
gebaseerd op de opleiding van de ouders. Welke waarborgen zijn er om misbruik
en oneigenlijk gebruik te voorkomen? (p. 5)Er is sprake van een regeling die gevoelig is voor misbruik en oneigenlijk
gebruik, wanneer de aanspraak op de regeling afhankelijk is van gegevens die
door een belanghebbende zelf worden verstrekt. In de huidige regeling rond
het gewicht 1,90 moeten de ouders informatie aan de school verstrekken over
hun land van herkomst en hun opleidingsniveau. Omdat de ouders medebelanghebbend
zijn bij de toekenning van gewichtenmiddelen is er hier sprake van een gevoeligheid
voor misbruik en oneigenlijk gebruik. Daarbij is er bij de informatie over
het land van herkomst sprake van een gegeven dat in beginsel controleerbaar
is en waarvan eenvoudig is vast te stellen of het gegeven binnen de criteria
van de regeling valt. Bij de informatie over het opleidingsniveau is er sprake
van een «negatief» gegeven (men heeft een bepaald opleidingsniveau niet) dat vrijwel niet controleerbaar is, en waarbij minder eenvoudig
is vast te stellen of het gegeven binnen de criteria van de regeling valt. De commissie van Kemenade stelde voor om het criterium «land van
herkomst» geheel los te laten, en daarvoor in de plaats een meer gedifferentieerd
criterium betreffende de opleiding van de ouders te hanteren. Daarbij zou
onder meer worden gedifferentieerd naar de mate waarin de basisschool was
doorlopen. Indien de toekenning van het leerlinggewicht 1,90 geheel wordt
gebaseerd op het opleidingsniveau van de ouders, neemt de gevoeligheid voor
misbruik en oneigenlijk gebruik toe.Van fraude is sprake als scholen een leerlinggewicht toekennen aan leerlingen
van wie de school weet dat zij niet voldoen aan de criteria. De huidige gewichtenregeling
geeft geen garantie dat zulke gevallen zich niet voordoen. Wel is het zo dat
de inspectie ieder jaar steekproefsgewijs de leerlingaantallen en de opgegeven
gewichten in haar controle betrekt. Daarbij wordt nagegaan of voor iedere
gewichtenleerling een door de ouders ondertekende verklaring aanwezig is betreffende
hun opleiding (voor de leerlingen met het gewicht 1,25), respectievelijk hun
opleiding, beroep en land van herkomst (voor de leerlingen met het gewicht
1,90). De inspectie rapporteert jaarlijks over de controle op de telgegevens.
In de rapportages over de afgelopen jaren heeft zij telkens expliciet aangegeven
dat de controle nergens een vermoeden van fraude heeft opgeleverd.Een controle op de juistheid van de door de ouders afgegeven verklaringen
vindt niet plaats. Invoering van het onderwijsnummer maakt op termijn een
betere controle mogelijk. 9Het gewicht 1,25 wordt slechts toegekend indien beide ouders maximaal
een opleiding op het niveau van VBO hebben afgerond. Dit betekent dat kinderen
uit een-oudergezinnen met een moeder of vader met een lage opleiding niet
meer in aanmerking komen voor extra formatie. Is dat niet een onrechtvaardige
uitwerking van de aanscherping van het 1,25-gewicht? Zou deze vraag niet meegenomen
moeten worden bij het aangekondigde onderzoek? (p. 5)Het formatiebesluit WBO vermeldt dat «bij leerlingen uit een één-oudergezin,
de opleidingseis ten aanzien van de betreffende ouder of verzorger geldt».
Deze groep leerlingen komt dus in aanmerking voor het 1,25-gewicht als de
ouder maximaal een opleiding op het niveau van VBO heeft afgerond. 10De Commissie Indicatiestelling Onderwijsachterstanden adviseert om
door het ITS te laten nagaan of op postcodes van de woonadressen van de leerlingen
een maat voor de welstand van de straat en de buurt te baseren is, die op
goedkope wijze tot een mogelijke verbetering van de huidige indicatiestelling
zou kunnen leiden. Wat is/wordt met deze aanbeveling gedaan? (p. 5)Op grond van deze aanbeveling is in 1997 een onderzoek uitgevoerd door
het ITS. Het ITS heeft de prestaties van de leerlingen op de PRIMA-toetsen
afgezet tegen het welstandsniveau van de wijk waarin de leerlingen wonen.
Daarbij zijn de postcodes van de huisadressen van de leerlingen gebruikt om
vast te stellen in welke wijk zij wonen. De gegevens over de gemiddelde welstand
per wijk zijn ontleend aan een demografisch bestand van het bureau GEO-marktprofiel.
Uit de analyse van het ITS is gebleken dat de postcode een matige voorspeller
is van de onderwijsprestaties van de leerlingen. In termen van de onderzoekers:
«de welstandscode is een matige indicator voor onderwijsprestaties».
Van de leerlingen uit wijken met een zeer lage welstandsscore blijkt 44 procent
tot de 30 procent zwakste presteerders te horen. De huidige gewichtencriteria
blijken de achterstand veel beter te voorspellen: 69 procent van de kinderen
met het 1,90-gewicht behoort tot de 30 procent zwakste presteerders. 11Kan meer inzicht worden gegeven in de oorzaak en de omvang van de
herverdeeleffecten als de verdeling van de gewichtengelden uitsluitend wordt
gebaseerd op het opleidingsniveau van de ouders? (p. 5)Oorzaak en omvang van herverdeeleffecten van veranderingen in de gewichtenregeling
hangen af van de keuzen die gemaakt worden over criteria, hoogte van de gewichten
en de drempel. Indien bijvoorbeeld zou worden gekozen voor een gewicht van
1,25 als de ouders maximaal een opleiding op het niveau voorbereidend beroepsonderwijs
hebben, en een gewicht van 1,90 als de ouders maximaal een opleiding op het
niveau basisonderwijs hebben, dan zou van de huidige groep 1,90-leerlingen
circa 15 procent niet meer voor een gewicht in aanmerking komen, terwijl circa
35 procent het gewicht 1,25 zou krijgen. Van de huidige 1,25-leerlingen zou
in dat geval circa 5 procent in aanmerking komen voor het 1,90-gewicht. Uitgaande
van dit voorbeeld zouden circa 2500 scholen tezamen ongeveer 100 miljoen gulden
minder gewichtenmiddelen ontvangen bij een gelijkblijvend totaalbudget. 12De Commissie adviseert om ten aanzien van de concrete tussendoelen
te laten onderzoeken hoe men in Engeland recent tot zulke criteria is gekomen,
wat daarvan de inhoud is, en hoe die zich verhoudt met wat door de Nederlandse
scholen wordt nagestreefd. Is dit gebeurd? (p. 5)Uit de verzamelde gegevens is het volgende gebleken. In Engeland en Wales
wordt het onderwijsaanbod voor het primair en voortgezet onderwijs in verregaande
mate voorgeschreven in het nationale curriculum. De algemene doelstellingen
in dit nationale curriculum vertonen grote gelijkenis met de Nederlandse kerndoelen.
Daarnaast kent het nationale curriculum echter ook uitvoerige specificaties
van de algemene doelstellingen. Deze doelstellingen zijn geformuleerd voor
vier fasen binnen het primair en voortgezet onderwijs, de «key stages».
Aan het eind van de eerste drie fasen, als de leerlingen respectievelijk 7,
11 en 14 jaar oud zijn, worden nationale toetsen afgenomen. Aan de hand hiervan
wordt voor elke leerling vastgesteld welk niveau van competentie behaald is.
Bij elke toets worden acht niveaus van competentie onderscheiden. Fase 4 wordt
op 16-jarige leeftijd afgesloten met een examen dat leidt tot het General
Certificate for Secondary Education. Ook dit examen kan op meerdere niveaus
afgesloten worden. De aard van de doelbeschrijvingen voor de afzonderlijke
fasen is in belangrijke mate ingegeven door de koppeling aan de nationale
toetsen. De formuleringen zijn zodanig gekozen dat de doelen zich eenvoudig
in toetsen laten vertalen. Deze situatie is enigszins vergelijkbaar met de
situatie in de basisvorming in ons land. Voor het basisonderwijs is een dergelijke
aanpak van de hand gewezen, omdat zorg bestaat over «de toetscultuur»
die deze aanpak met zich meebrengt. Om die reden is gekozen voor een aanpak
waarin tussendoelen nadrukkelijk ingebed worden in leerlijnen. Niet het periodiek
toetsen staat in deze aanpak centraal, maar het bieden van een goed gestructureerde
leerlijn als organisatieprincipe voor de inrichting van het onderwijs. Uit
de positieve reacties van de organisaties vertegenwoordigd in het PO/VO-onderwijsoverleg
op de eerste proeve van een leerlijn voor het rekenen wiskunde-onderwijs,
opgesteld door het Freudenthal Instituut, valt op te maken dat de ingeslagen
weg binnen de Nederlandse verhoudingen op veel draagvlak kan rekenen. 13Volgens de regering zorgt de gelijktijdige invoering van een nieuwe
formatieregeling met de vervolgstappen van groepsverkleining er voor dat scholen
er in totaal niet op achteruit zullen gaan. Naar alle waarschijnlijkheid zullen
er wel scholen zijn die er in hun formatie op vooruit zullen gaan. Dit houdt
in dat er sprake is van herverdeeleffecten. Kan worden aangegeven wat de omvang
van de herverdeeleffecten zal zijn?Zie het antwoord op vraag 5. 14Is het mogelijk om bij het aangekondigde onderzoek ook de herverdeeleffecten
in kaart te brengen die de herijking van de gewichtengelden met zich mee zal
brengen? Kan daarbij een overzicht worden gemaakt van de effecten van de herijking
zonder extra formatie van het project groepsgrootte, en van de effecten van
de herijking met extra formatie in kader van klassenverkleining? (p. 6)Het ITS voert momenteel een onderzoek uit naar de onderwijsprestaties
van de diverse bevolkingsgroepen. Ook wordt onderzocht of mono-etnische scholen
betere of minder goede onderwijsprestaties vertonen dan multi-etnische scholen.
De vertaling van deze bevindingen naar aanpassingen in de gewichtenregeling
is natuurlijk geen zaak van de onderzoekers, maar van de overheid. Ter voorbereiding
van de besluitvorming daarover zal het ministerie de effecten doorrekenen
van een aantal mogelijke beleidsvarianten. Daarbij zal gebruik worden gemaakt
van de resultaten uit de onderzoeken van het ITS. In de beleidsnota die na
het onderzoek uitgebracht wordt, zal inzicht geboden worden in de herverdeeleffecten,
mede in relatie tot extra investeringen in de groepsgrootte. 15De regering stelt dat er bij een loskoppeling van de gewichtengelden
uit de basisformatie en bij een vereenvoudiging van de formatieregeling herverdeeleffecten
optreden die bij vervolginvesteringen in klassenverkleining geen gevolgen
zullen hebben voor de financiële positie van scholen. Kan de regering
aangeven wat er gebeurt als de genoemde vervolginvesteringen uitblijven of
minder hoog zijn dan verwacht? Is het niet zo dat er netto wel degelijk negatieve
effecten te verwachten zijn, maar dat deze worden «gemaskeerd»
door nieuwe formatie voor klassenverkleining? (p. 6)Loskoppeling van de gewichtengelden uit de basisformatie en vereenvoudiging
van de formatieregeling brengen, net als een herijking van de gewichten, onvermijdelijk
herverdeeleffecten teweeg. De omvang van deze effecten is beschreven in het
antwoord op vraag 5. Door de genoemde maatregelen in te voeren op een moment
dat er in het basisonderwijs extra middelen beschikbaar komen, kan voorkomen
worden dat scholen erop achteruit gaan. Indien de vervolginvesteringen uitblijven
of minder hoog uitvallen, is er dus minder ruimte om herverdeeleffecten op
te vangen. 16Door de koppeling aan de klassenverkleining ontstaat een optisch
effect. De herverdeling wordt onderdeel van een groter geheel en daardoor
minder herkenbaar. Zijn er scholen die er desondanks toch op achteruitgaan?
Zo ja, om hoeveel scholen gaat dat? (p. 6)Of er scholen zijn die er ondanks extra investeringen in reductie van
de groepsgrootte op achteruit gaan, is enerzijds afhankelijk van de
vormgeving van de herijking, anderzijds van de omvang van de vervolginvesteringen
in reductie van de groepsgrootte. 17Uit de notitie van de regering kán men afleiden dat de middelen
voor achterstandenbeleid via een herziening van de gewichtenregeling worden
uitgeruild tegen de middelen voor klassenverkleining. Natuurlijk is klassenverkleining
een middel voor achterstandsbestrijding. Er is echter meer nodig dan klassenverkleining;
denk aan voorschoolse educatie, verlengde schooldag, extra onderwijsondersteunend
personeel etc. Deelt de regering de vrees dat het achterstandsbeleid wordt
opgehangen aan klassenverkleining, terwijl de voortzetting daarvan nog allerminst
zeker en terwijl andere programma's eveneens prioriteit hebben? (p. 6)Nee, deze vrees wordt niet gedeeld. Achterstandsbestrijding blijft een
belangrijke prioriteit in het beleid, ongeacht de voortzetting van de klassenverkleining. 18Bij de vorige herziening van de gewichtenregeling (aanscherping 1,25)
hebben veel scholen niets gemerkt van de klassenverkleining, omdat de ene
regeling de andere ophief. Kan de regering garanderen dat juist deze groep
scholen bij de herziening daadwerkelijk te maken krijgt met verkleining van
de klassen? (p. 6)Een herziening van het 1,25-gewicht is niet aan de orde. 19Worden de monitor-gegevens in het kader van de wet GOA meegenomen
in het onderzoek; zijn deze gegevens al bekend? (p. 6)Het onderzoek waarvan in de notitie sprake is, zal komende zomer afgerond
zijn. De monitor voor het gemeentelijk onderwijsachterstandenbeleid moet dan
nog van start gaan. Op dit moment vinden de voorbereidingen voor deze monitor
plaats. 20Uit tabel 1 blijkt dat de «norm» van de Commissie Van
Kemenade om het aantal doelgroepleerlingen te beperken tot de 20 à
25 procent van de leerlingen met de slechtste kansen in het onderwijs nog
niet wordt gehaald. Is het streven daar nog wel op gericht? (p. 7)Uit tabel 1 blijkt dat 32 procent van de leerlingen tot de doelgroepen
van de gewichtenregeling gerekend wordt. Vanwege de drempel in de toekenning
van de gewichten worden er de facto slechts gewichtenmiddelen verstrekt voor
ongeveer een kwart van de leerlingen. Mocht uit het onderzoek blijken dat
bepaalde doelgroepen niet langer een achterstand hebben, dan kan dat uiteraard
leiden tot reductie van de omvang van de totale groep leerlingen waarvoor
gewichtenmiddelen ter beschikking worden gesteld. Een eventuele verlaging
van de drempel zou de omvang van de doelgroep daarentegen doen toenemen. 21Het lijkt in de notitie alsof de taalscore het ijkpunt wordt om de
achterstandspositie te bepalen. Is de taalscore een voldoende indicator om
de (relatieve en absolute) achterstandspositie van groepen leerlingen te meten?
Hoe wil de regering de mate van onderwijsachterstand van de diverse groepen
te bepalen? Welke criteria worden daarbij betrokken? (p. 7) Voor het onderzoek naar de prestaties van uiteenlopende bevolkingsgroepen
en de prestaties van mono- en multi-etnische basisscholen wordt gebruikt gemaakt
van de gegevens die reeds verzameld zijn in het kader van het PRIMA-cohort-onderzoek.
Deze gegevens hebben betrekking op de resultaten van leerlingen in groep 2,
4, 6 en 8 op taal- en rekentoetsen. Beide soorten toetsen zullen in het onderzoek
benut worden. De mate van onderwijsachterstand van de diverse groepen wordt
dus uitgedrukt in termen van hun taal- en rekenprestaties. 22Wordt er in het onderzoek en de daaruit voortvloeiende herzieningsvoorstellen
niet te eenzijdig de aandacht op achterstand in de Nederlandse taal gericht?
Is het niet beter om een langer onderzoek te doen, waarin meer aandacht voor
andere vaardigheden en sociale integratie een rol spelen? (p. 7)Het kortdurend onderzoek dat naar aanleiding van deze notitie plaatsvindt
bestaat uit een nadere analyse van reeds bestaande onderzoeksgegevens (de
PRIMA-cohorten). Deze gegevens bestaan uit leerlingscores op taal- en rekentoetsen.
Juist door het gebruik van reeds bestaande gegevens is het onderzoek uitvoerbaar
binnen een kort tijdsbestek. Dat is van belang met het oog op mogelijke vervolginvesteringen
in de reductie van de groepsgrootte: alleen door de herzieningsvoorstellen
tijdig uit te werken, kan de herziening van de gewichtenregeling gekoppeld
worden aan vervolginvesteringen. 23Er is meerdere malen gevraagd om gegevens over de gewichtenregeling.
Waren de gegevens uit het Prima-Cohort-onderzoek niet al eerder bekend? (p.
7)Zowel de resultaten van de LEO-onderzoeken (landelijke evaluatie onderwijsvoorrangsbeleid),
als de resultaten van de eerste PRIMA-cohortmeting zijn direct na publicatie
aan de Tweede Kamer gezonden. De gegevens in de onderhavige notitie zijn gebaseerd
op de tweede PRIMA-meting. Hierover zal dit najaar een uitvoerige rapportage
verschijnen. 24De drempel zoals hij nu geldt werkt zeer nadelig uit voor scholen
met veel 1,25-kinderen. Scholen met alleen 1,00 en 1,25 kinderen moeten minstens
36% achterstandskinderen hebben om voor extra formatie in aanmerking te komen.
Dit geldt met name voor plattelandsregio's die niet tot de voormalige onderwijsachterstandsgebieden
behoren. De problematiek op die scholen is weliswaar anders dan op de grote
stadsschool, maar wel degelijk aanwezig. Wat doet de regering aan de problematiek
van deze scholen? (p. 7–8)In de notitie wordt aangekondigd dat de mogelijkheden verkend worden voor
verlaging van de drempel in de gewichtenregeling. Zo'n verlaging van de drempel
zal bij gelijkblijvend budget gunstig uitpakken voor bedoelde scholen. 25Door de gewichtenregeling periodiek te herijken wordt recht gedaan
aan de dynamiek van het onderwijs en de inhaalrace van bepaalde bevolkingsgroepen.
Realiseert de regering zich evenwel dat een drastische wijziging van de hoogte
van de gewichten voor Arubaanse, Antilliaanse en Surinaamse kinderen (bijvoorbeeld
van 1.9 naar 1.25/1.0) grote gevolgen zal hebben voor het onderwijsachterstandsbeleid
in scholen met overwegend leerlingen uit deze bevolkingsgroepen? (p. 7)Het gaat hier om het bestrijden van achterstanden. Ingelopen achterstanden
stemmen tot vreugde en niet tot zorg. 26Onderzoeken wijzen er op dat de onderwijsprestaties onder bepaalde
bevolkingsgroepen beter zijn geworden of nog beter worden, andere onderzoeken
bewijzen het tegendeel. Zo blijken de taalprestaties van kinderen van hoger
opgeleide Marokkaanse en Turkse ouders in tegenstelling tot wat werd verwacht,
niet verbeterd te zijn. Overwogen wordt dan ook om hier de gewichtenregeling
op aan te passen. Cruciaal is echter de vraag waarom deze prestaties achterblijven.
Wat zijn hiervan de oorzaken? Dat geldt voor andere gewichtengelden eveneens.
Welke (voorlopige) conclusies trekt de regering als het gaat om de opleiding
van ouders als bepalende factor? (p. 7)Uit alle onderzoeken blijkt dat de opleiding van ouders een hoge voorspellende
waarde heeft voor het schoolsucces van kinderen. Dat dit effect voor Turkse
en Marokkaanse leerlingen minder zichtbaar is, heeft alles te maken met de
wijze waarop het opleidingsniveau van ouders in het PRIMA-onderzoek vastgesteld
wordt. Net als bij de criteria voor de huidige gewichtenregeling wordt daarbij
niet gedifferentieerd naar opleidingsniveau binnen de groep van ouders die
een opleiding hebben die hoger is dan voorbereidend beroepsonderwijs. «Hoger
opgeleid» omvat dus alle opleidingsniveaus van mavo tot en met wetenschappelijk
onderwijs. Over het algemeen zal het gemiddelde opleidingsniveau van de groep
«hoger opgeleiden» bij de Turkse en Marokkaanse bevolkingsgroep
lager liggen dan bij de autochtone bevolkingsgroep. Daardoor is het verschil
tussen «hoger opgeleid» en «lager opgeleid» bij de
Turkse en Marokkaanse bevolkingsgroep kleiner dan bij de autochtone bevolkingsgroep.
Een gevolg hiervan is dat de voorspellende waarde van het opleidingsniveau
zoals hier vastgesteld, voor de Turkse en Marokkaanse ouders geringer is. 27Welke gevolgen heeft het instellen van een «plafond»
voor de formatie van scholen die momenteel veel 1,90-kinderen hebben? Wat
wordt in het kader van zo'n plafond bedoeld met de zin: «Dit kan bovendien
helpen segregatie tegen te gaan»? (p. 8)Het instellen van een plafond betekent dat de formatie van scholen met
veel 1,90-leerlingen aan een maximum gebonden wordt. De gedachte aan een plafond
is vooral van belang in samenhang met extra investeringen in de groepsgrootte:
door een plafond wordt voorkomen dat er een te omvangrijke hoeveelheid formatie
aan een school wordt toegekend. Hierdoor valt de prikkel voor een school weg
om voornamelijk gewichtenleerlingen aan te trekken. 28Is het realistisch om te verwachten dat het onderzoek binnen 3 maanden
op een goede manier is afgerond? Wat voor status hebben de voorstellen van
de regering inzake de hoogte van de gewichten, de criteria en het instellen
van een plafond aangezien zij vooruitlopen op de resultaten van een lopend
onderzoek? Kunnen zij nog gewijzigd worden naar aanleiding van deze resultaten?
(p. 9)Ja, de gestelde termijn is realistisch. Het gaat in dit onderzoek niet
om nieuwe dataverzameling, maar om een nadere analyse van reeds bestaande
onderzoeksgegevens. In de notitie zijn geen voorstellen gedaan, maar zijn
slechts mogelijkheden beschreven voor toekomstig beleid. Op grond van het
onderzoek zullen concrete beleidsvoorstellen gedaan worden. 29In de nota wordt voorgesteld de drempel en het plafond zodanig vast
te stellen dat bij vervolgstappen in de klassenverkleining, de verhouding
tussen het aantal formatieplaatsen en het aantal leerlingen aan een maximum
gebonden wordt. Wordt dit voorstel ook meegenomen in het aangekondigd onderzoek
zodat in beeld gebracht kan worden hoe dit uitwerkt? (p. 10)Het ministerie zal de effecten doorrekenen van een aantal mogelijke beleidsvarianten,
waaronder het verlagen of afschaffen van de drempel en de mogelijkheid van
het invoeren van een plafond. Daarbij zal gebruik worden gemaakt van de resultaten
uit het onderzoek van het ITS. In de beleidsnota die na het onderzoek uitgebracht
wordt, zal inzicht geboden worden in de effecten van aanpassingen in de gewichtenregeling.
 30Getuige de zinsnede «Voorgesteld wordt de drempel en het plafond
zodanig vast te stellen dat, ...» is de keuze voor het al dan niet stellen
van een plafond al gemaakt. Is dat het geval? (p. 10)De formuleringen in de notitie geven aan in welke richting bij de vormgeving
van de beleidsvoorstellen kan worden gedacht. De precieze vormgeving van de
voorstellen is nog afhankelijk van de uitkomsten van het aangekondigde ITS-onderzoek
en van nadere analyses op het departement. 31Het aantal scholen met een eenzijdig samengestelde leerlingenpopulatie
neemt af. Geldt dit ook voor het absolute aantal leerlingen? (p. 10)Op 1 oktober 1991 zat 8,6 procent van alle leerlingen met een Turkse,
Marokkaanse of Surinaamse achtergrond op scholen waar meer dan de helft van
de leerlingen afkomstig was uit de eigen etnische groep. Op 1 oktober 1996
is dit percentage licht gedaald naar 8,1 procent. In absolute aantallen gaat
het om een stijging: van 9478 naar 10 455 leerlingen. De totale omvang
van deze drie doelgroepen in het basisonderwijs is gestegen van 109 606
naar 129 214 leerlingen. 32De regering stelt dat mono-etnische scholen niet bevorderlijk zijn
voor het integratie-proces. Op welke manieren wil de regering het probleem
aanpakken, behalve het introduceren van een plafond in de gewichtenregeling?
Welke mogelijkheden ziet zij om de witte vlucht te voorkomen? (p. 10)Het hier bedoelde verschijnsel is de laatste jaren volop onderwerp van
onderzoek geweest. Daarbij is onder meer te denken aan het SCP-rapport «Concentratie
en segregatie», waarvan een samenvatting is toegevoegd bij het Jaaroverzicht
Minderhedenbeleid 1996 (Tweede Kamer, 1995–1996, 24 401, nr. 1–2).
Op grond van onderzoekrapporten en veldervaringen heeft de regering als beleidslijn
bepaald dat voor het tegengaan van segregatie vooral ingezet moet worden op
kwaliteitsverbetering van scholen en op het creëren van meer ruimte voor
lokaal onderwijsbeleid. Dit is concreet gemaakt in diverse beleidsmaatregelen,
waaronder de wet gemeentelijk onderwijsachterstandenbeleid. 33Kan voor andere bevolkingsgroepen eveneens een tabel worden gemaakt
zoals voor het percentage Turkse leerlingen op scholen is gedaan? (p. 11)Onderstaande tabel bevat gegevens voor de Marokkaanse en Surinaamse leerlingen.
De scholen zijn verdeeld in tien categorieën naar de mate waarin de betreffende
bevolkingsgroep op deze scholen geconcentreerd is. De tabel geeft de percentuele
verdeling van de Marokkaanse en Surinaamse leerlingen over de categorieën
scholen in zowel 1991 als 1997. De verschuivingen zijn bij deze groepen aanzienlijk
geringer dan bij de Turkse leerlingen. ConcentratieMarokkaanse leerlingen, 1991Marokkaanse
leerlingen, 1997Surinaamse leerlingen, 1991Surinaamse leerlingen,
1997 0–10 procent28303744 10–20
procent22212723 20–30 procent1817141730–40 procent121394 40–50
procent9886 50–60 procent464260–70 procent3310 70–80 procent120080–90 procent1000 90–100 procent101234De regering noemt de gegevens over mono-etnische scholen (met name
de daling van 101 naar 83 scholen) «geruststellend». Heeft zij
echter bij haar berekeningen rekening gehouden met de daling van het aantal
basisscholen, de stijging van het aantal nevenvestigingen en met de fusies
van mono-etnische scholen met heterogeen-samengestelde scholen? Is het juist
dat het aantal scholen in de onderzochte periode met 15,4% is gedaald en dat
hierdoor de daling van het aantal mono-etnische scholen (17,8%) in een ander
daglicht komt te staan? Zijn deze gegevens meegenomen in de berekeningen?
Zo nee, blijft de regering dan nog steeds bij haar kwalificatie «geruststellend?».
(p. 11)Het is juist dat de daling in het aantal mono-etnische scholen onder meer
te maken heeft met fusies. De daling in het aantal mono-etnische scholen komt
procentueel gezien inderdaad ongeveer overeen met de daling in het totaal
aantal basisscholen. Dit betekent dat mede door de fusies nu minder kinderen
op een mono-etnische basisschool zitten. Dit is voor de Turkse leerlingen
gevisualiseerd in figuur 2 van de notitie. Er zijn in 1997 aanzienlijk meer
Turkse leerlingen te vinden op scholen waar minder dan 30 procent van de leerlingen
van Turkse afkomst is dan in 1991. Omgekeerd is het percentage Turkse leerlingen
op scholen waar meer dan 70 procent van de leerlingen van Turkse afkomst is,
gedaald van 5 naar 2.Het geruststellende in deze ontwikkeling is wellicht te danken aan de
fusies. Dat roept de vraag op naar de toekomstige ontwikkeling in een situatie
waarin nauwelijks meer van fusies sprake zal zijn. Uit de cijfers blijkt echter
ook dat – gecorrigeerd voor de effecten van fusies – geen sprake
is van een toename van het aantal mono-etnische scholen. Er zijn geen redenen
om aan te nemen dat deze relatief stabiele situatie overgaat in een plotselinge
groei. 35«Omdat alle scholen geacht worden een bepaald percentage leerlingen
met onderwijsachterstanden binnen de reguliere formatie op te kunnen vangen,
geldt een drempel van negen procent.» Waarop is dit percentage gebaseerd? Is dit percentage wel betrouwbaar of moet dit ook worden
betrokken in het onderzoek? (p. 12)Het percentage is niet bepaald op grond van empirisch onderzoek, maar
op grond van het beschikbare budget (zie het antwoord op vraag 3). 36Het onderzoek kan medio 1998 afgerond zijn. Is dit haalbaar? Kan
de regering iets preciezer zijn? (p. 12)Voor het eerste deel van deze vraag wordt verwezen naar het antwoord op
vraag 28. Het onderzoek naar de onderwijsprestaties van de uiteenlopende bevolkingsgroepen
en van de verschillen in prestaties tussen mono- en multi-etnische basisscholen
zal waarschijnlijk in juni of juli gereed zijn. Berekeningen met betrekking
tot drempel en plafond zijn alleen zinvol in samenhang met informatie over
de omvang van vervolginvesteringen in de reductie van de groepsgrootte. Het
tijdpad daarvoor is afhankelijk van besluitvorming door het volgende kabinet.
De beleidsvoorstellen voor herziening van de gewichtenregeling lopen in de
planning parallel met verdere voorstellen voor reductie van de groepsgrootte. 37Heeft de regering rekening gehouden met het feit dat een mogelijke
nieuwe gewichtenregeling voor scholen en gemeenten tot extra inspanningen
en moeilijkheden zal leiden, omdat zij per 1 augustus 1998 moeten beginnen
met de uitvoering van de wet GOA wat al een taakverzwaring betekent? Zo ja,
op welke manier is hiermee rekening gehouden? Welke signalen heeft de minister
hierover uit het onderwijsveld opgevangen? (p. 12)De uitvoering van het onderwijsachterstandenplan per 1 augustus 1998 zal
naar verwachting niet tot extra inspanningen en moeilijkheden hoeven leiden,
omdat scholen en gemeenten hun plan kunnen baseren op de zekerheid dat de
schoolgebonden middelen voor het komende schooljaar in ieder geval voortvloeien
uit de nu van kracht zijnde regeling. Signalen over moeilijkheden ter zake
uit het onderwijsveld zijn tot op heden niet opgevangen. Inmiddels hebben
de gemeenten ook meer duidelijkheid over de specifieke uitkering voor bestrijding
van onderwijsachterstand; daarvoor zij verwezen naar het antwoord op vraag
6. 38In de notitie wordt alleen ingegaan op het basisonderwijs. Kan de
regering aangeven hoe het gesteld is met het achterstandenbeleid in het voortgezet
onderwijs; zowel in het kader van GOA, de regeling van Cumifaciliteiten en
het ontstaan van mono-etnische scholen en multi-etnische scholen? (p. 12,
13)De CuMi-middelen in het voortgezet onderwijs worden net als de gewichtengelden
in het basisonderwijs aangemerkt als formatie voor speciale doeleinden. In
het gemeentelijk onderwijsachterstandenplan wordt aangegeven hoe deze middelen –
die rechtstreeks naar de scholen gaan – ingezet zullen worden. De middelen
die tot nu toe op basis van de artikelen 5, 6 en 7 van de CuMi-regeling bij
het Rijk konden worden aangevraagd, zullen vanaf 1 augustus 1998 onderdeel
uitmaken van de specifieke uitkering GOA.De CuMi-faciliteiten worden voor het overgrote deel toegekend op basis
van het herkomstland van de ouders en de verblijfsduur in Nederland. In sommige
situaties, zoals bij woonwagenbewoners, Molukkers, Surina- mers
en Antillianen, wordt uitgegaan van de «bevolkingsgroep». Het
opleidingsniveau van de ouders speelt geen rol bij toekenning van de faciliteiten.In het voortgezet onderwijs zijn er geen scholen met een naar bevolkingsgroep
eenzijdig samengestelde leerlingpopulatie. 39Wat zijn de consequenties van de herziening van de gewichtenregeling
voor de Cumifaciliteiten in het voortgezet onderwijs?De herziening van de gewichtenregeling zal op zichzelf geen gevolgen hebben
voor de CuMi-faciliteiten in het voortgezet onderwijs. Wel wordt bezien op
welke wijze artikel 4 van de CuMi-regeling kan worden vereenvoudigd, onder
meer in samenhang met de herziening van de gewichtenregeling. XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Vlies (SGP), Van Nieuwenhoven
(PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), voorzitter, De Cloe (PvdA), Janmaat
(CD), Van Gelder (PvdA), ondervoorzitter, Van de Camp (CDA), Mulder-van Dam
(CDA), Hendriks (HDRK), Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten (D66), De
Koning (D66), Koekkoek (CDA), J. M. de Vries (VVD), Liemburg (PvdA),
Stellingwerf (RPF), Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Cherribi
(VVD), Dijksma (PvdA), Sterk (PvdA), Van Vliet (D66) en Bremmer (CDA).Plv. leden: Reitsma (CDA), Schutte (GPV), Lilipaly (PvdA),
Klein Molekamp (VVD), Valk (PvdA), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Ten Hoopen
(CDA), Van der Hoeven (CDA), Verkerk (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Bakker (D66), Van 't Riet (D66), De Haan (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), Rehwinkel (PvdA), Leerkes (U55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers (VVD),
Korthals (VVD), Passtoors (VVD), Huys (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), Verhagen
(CDA) en Lansink (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25844-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl