Terugkeerbeleid; Brief minister en staatssecretaris over de kabinetsplannen voor een zorgvuldigere en snellere asielprocedure
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29344, nr. 67

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29344 nr. 67

24-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. SAMENVATTING EN CONCLUSIES• Asielprocedure• Opvang• Herhaalde aanvragen• Terugkeer2. ACHTERGROND3. VERBETERING VAN DE ASIELPROCEDURE3.1 Inleiding3.2 Rust- en voorbereidingstermijn3.3 De algemene asielprocedure3.4 Versnelling van de verlengde asielprocedure3.5 De algemene asielprocedure in Aanmeldcentrum Schiphol4. OPVANG5. HERHAALDE ASIELAANVRAGEN5.1 Inleiding5.2 Verruiming van het meenemen van later opgetreden uitzettingsbeletselen5.3 Procedurele vereenvoudiging5.4 Minder vervolgaanvragen door verbeterde asielprocedure6. TERUGKEER6.1 Inleiding6.2 Maatregelen ter vergroting van de effectiviteit van
het terugkeerbeleid6.3 Vrijheidsbeperkende maatregel in een locatie voor
vrijheidsbeperking6.4 Intensivering van de strategische benadering van landen
van herkomst en transit6.5 Bevorderen van duurzame terugkeer en herintegratie6.5.1 Voortzetting Herintegratieregeling Terugkeer (financiële
vertrekpremie)6.5.2 Herintegratiebijdrage in natura voor (ex-)asielzoekers
(persoonlijk ontwikkelingsfonds in natura)6.5.3 Nationale terugkeerprogramma’s in landen van
herkomst6.5.4 Projecten voor bijzondere groepen die buiten de
regelingen onder (1) en (2) en (3) vallen7. FINANCIËN8. PLANNINGOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29344, nr. 67 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29344Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 344Terugkeerbeleidnr. 67BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS EN MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 24 juni 20081. SAMENVATTING EN CONCLUSIESDeze brief schetst de kabinetsplannen voor een zorgvuldigere én
snellere asielprocedure, waarmee tevens de terugkeer van afgewezen asielzoekers
wordt bevorderd. Voorts worden maatregelen aangekondigd om het aantal asielzoekers
dat zonder opvangvoorzieningen rechtmatig in Nederland verblijft, maximaal
te beperken en het aantal vervolgprocedures terug te dringen. Tevens stellen
wij maatregelen voor om de effectiviteit van het terugkeerbeleid in den brede
te vergroten. De verbeteringen die de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) heeft
gebracht, worden in deze voorstellen behouden en versterkt.Met de maatregelen wordt bereikt dat:1) de asielprocedure wordt verkort en de zorgvuldigheid van de algemene
procedure in het aanmeldcentrum toeneemt;2) zoveel mogelijk wordt voorkomen dat (ex-)asielzoekers met rechtmatig
verblijf op straat terechtkomen;3) minder ex-asielzoekers nieuwe asielaanvragen of reguliere aanvragen
indienen;4) meer vreemdelingen daadwerkelijk Nederland zullen verlaten.• AsielprocedureDe asielprocedure wordt verbeterd door de volgende maatregelen:– een rust- en voorbereidingstermijn ten behoeve van meer tijd,
rust en ruimte voor voorbereiding op de asielprocedure voordat de procedure
daadwerkelijk start;– onderzoek naar de identiteit en nationaliteit kan in de rust-
en voorbereidingstermijn aanvangen, hetgeen zowel de kwaliteit van de asielprocedure
als het realiseren van de eventuele terugkeer ten goede komt;– vaststelling van de duur van de algemene asielprocedure op, behoudens enkele uitzonderingen, maximaal 8 dagen (de huidige procedure
duurt 48 procesuren), waarvan 3 dagen beschikbaar zijn voor de asielzoeker
en zijn rechtsbijstandverlener (in plaats van de 5 procesuren in de huidige
procedure);– binnen de algemene asielprocedure worden in beginsel alle asielzoekers
gehoord over hun asielmotieven, ook als hun aanvraag wordt behandeld in de
verlengde procedure.Naar onze overtuiging is dit een evenwichtig voorstel dat aansluit bij
de essentie van het advies van de commissie-Scheltema, die de Vw 2000 heeft
geëvalueerd, om de algemene asielprocedure in het aanmeldcentrum zorgvuldiger
te maken en de eventuele verlengde asielprocedure na het aanmeldcentrum minder
lang te laten duren. Naar verwachting zullen hierdoor meer zaken volledig
kunnen worden behandeld in de algemene asielprocedure op het aanmeldcentrum.
Het verplaatsen van de rusttermijn naar de voorkant van de procedure en het
afronden van alle nadere gehoren, inclusief het indienen van correcties en
aanvullingen in de algemene asielprocedure op het aanmeldcentrum, levert een
tijdswinst van 8 weken op (in de verlengde procedure).• OpvangEr wordt voorts voorzien in opvang gedurende de vertrektermijn voor asielzoekers
van wie de eerste asielaanvraag in het aanmeldcentrum is afgewezen. Dit leidt
tot een grotere beschikbaarheid voor de procedure. Voor deze groep is een
betere voorbereiding op vertrek mogelijk en wordt zoveel mogelijk voorkomen
dat deze asielzoekers op straat terechtkomen, terwijl zij nog rechtmatig verblijf
hebben.Afgewezen asielzoekers die rechtmatig verblijf hebben op grond van een
reguliere aanvraag, komen niet in aanmerking voor opvang. Gemeenten ervaren
dit als een probleem omdat zij worden geconfronteerd met ex-asielzoekers die
op straat komen te staan, maar nog wel in Nederland mogen verblijven. Om dit
probleem zo klein mogelijk te maken wordt een combinatie van maatregelen genomen
die vervolgprocedures tegengaan dan wel overbodig maken.Het tegengaan van misbruik en oneigenlijk gebruik van opvangvoorzieningen
door het indienen van een tweede of volgende asielaanvraag zal worden geïntensiveerd.• Herhaalde aanvragenVergroting van de zorgvuldigheid en versnelling van de asielprocedure
kan de redenen voor het indienen van tweede of volgende asielaanvragen en
voor reguliere aanvragen deels wegnemen. Dit wordt tevens bevorderd door het
zoveel mogelijk in de asielprocedure meenemen van bijzondere aspecten (waarbij
valt te denken aan minderjarigheid, medische omstandigheden, slachtofferschap
mensenhandel), dan wel aparte procedures daarover zoveel mogelijk parallel
aan de asielprocedure te laten verlopen. Verder wordt het indienen van vervolgaanvragen
zoveel mogelijk voorkomen door uitzettingsbeletselen waar mogelijk in de (eerste)
asielprocedure mee te nemen en enkele procedurele versoberingen door te voeren.• TerugkeerDe verbeteringen van de asielprocedure bevorderen ook de terugkeer doordat
zo vroeg mogelijk wordt gestart met identiteits- en nationaliteitsonderzoek.
Daarnaast worden de volgende maatregelen getroffen om de effectiviteit van
het terugkeerbeleid te vergroten: 1. ex-asielzoekers worden na afloop van de vertrektermijn gedurende maximaal
twaalf weken vanuit een vrijheidsbeperkende locatie aanvullend begeleid bij
terugkeer;2. intensivering van de strategische benadering van herkomstlanden, inclusief
maatwerk ter ondersteuning van deze landen bij effectief migratiebeheer;3. uitbreiding van de mogelijkheden van individuele herintegratieondersteuning
voor vreemdelingen.Deze maatregelen komen bovenop de maatregelen die de afgelopen periode
al zijn getroffen om de effectiviteit van het terugkeerproces te optimaliseren.De eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling (in eerste en uiterste
instantie) voor zijn eigen vertrek is en blijft het uitgangspunt van het terugkeerbeleid,
aangezien de medewerking van de vreemdeling aan terugkeer cruciaal is. Met
bovengenoemde maatregelen en de overige maatregelen in deze brief ter verbetering
van de asielprocedure en het terugkeerbeleid, wordt vanuit de overheid een
maximale inspanning geleverd. Een «sluitende aanpak» in die zin
dat vreemdelingen óf een vergunning krijgen óf worden uitgezet,
is ook met deze aanvullende maatregelen onmogelijk ten volle te realiseren,
maar wordt wel aldus bevorderd. Het vergt overheidsbreed een consistente benadering
om daarmee de finale prikkel tot vertrek te geven.2. ACHTERGRONDDe invoering van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) is door velen als
een belangrijke verbetering ervaren, in het bijzonder voor wat betreft de
overzichtelijkheid van de procedures en typen beslissingen. Desalniettemin
zijn er vragen en bezwaren blijven leven met betrekking tot de duur en de
zorgvuldigheid van de procedures. De procedures worden in sommige gevallen
als te kort, in andere als te weinig beheersbaar gezien. Uit het oogpunt van
bescherming hebben non-gouvernementele organisaties regelmatig kritiek uitgeoefend
op de asielprocedure. Ook is er kritiek op de langdurige periode van inactiviteit
zolang de mogelijkheid van toelating bestaat, maar geen verblijfsvergunning
is verleend. De commissie-Scheltema heeft geconcludeerd dat de Vw 2000 –
in vergelijking met haar voorgangster – een betere wet is, gezien vanuit
het perspectief van opzet en systematiek, en dat de grotere toegankelijkheid
en overzichtelijkheid voor de uitvoeringspraktijk aanzienlijke voordelen heeft.
De commissie heeft aanbevolen om met behoud van snelheid de zorgvuldigheid
van de huidige procedure in het aanmeldcentrum te vergroten en de lengte van
de procedure na het aanmeldcentrum sterk terug te dringen. De Adviescommissie
voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) heeft zich in haar adviezen van februari 2004
(«Naar één snelle en zorgvuldige asielprocedure»)
en maart 2007 («Secuur en snel») eveneens kritisch geuit.In het coalitieakkoord is ten aanzien van de asielprocedure aangekondigd: «De
procedure toelating van de nieuwe Vreemdelingenwet wordt verbeterd (mede in
het licht van de aanbevelingen van de commissie Scheltema) en versneld en
daarbij wordt in het bijzonder de regeling van de 48-uursprocedure verbeterd
zodat deze zonodig verlengd kan worden om vertraging te voorkomen.»
Voorts zegt het coalitieakkoord: «Er zal op korte termijn een studie
over het zoveel mogelijk beperken van herhaalde asielaanvragen worden verricht.
Daarbij wordt de mogelijkheid verkend dat later ingetreden beletselen op grond
van artikel 3 EVRM en andere niet verwijtbare omstandigheden zonder herhaalde
aanvraag in het kader van een lopende procedure kunnen worden beoordeeld.» In deze brief worden de maatregelen uit het coalitieakkoord nader uitgewerkt.In de aanloop naar deze brief hebben brede consultaties plaatsgevonden
met ketenpartners en andere «stakeholders». Het kabinet geeft
daarmee invulling aan de aanbeveling van de commissie-Scheltema om in sterkere
mate dan tot dusverre de ketenpartners en andere «stakeholders»
bij het vreemdelingenbeleid te betrekken, alsmede aan de wens om een zo breed
mogelijk draagvlak te creëren voor een verbeterde asielprocedure. De
consultaties hebben nuttige suggesties en inzichten opgeleverd, die steeds
zijn getoetst aan het doel om te komen tot een snellere én zorgvuldigere
asielprocedure en een effectiever terugkeerbeleid.De in deze brief beschreven beleids- en procesmaatregelen leiden tot een
efficiëntere en zorgvuldige asielprocedure. De verschillende maatregelen
zijn er op gericht de procedure niet langer te laten duren dan nodig is om
het onderzoek naar de aanvraag op een zorgvuldige wijze af te kunnen ronden,
en de verschillende processen daartoe goed op elkaar aan te laten sluiten.
Een randvoorwaarde hiervoor is dat de betrokken organisaties over voldoende
capaciteit beschikken om hun taken in de asielprocedure te verrichten. Het
inschatten van de benodigde behandelcapaciteit voor asielzaken blijkt complex;
ook het recente verleden laat zien dat de instroom onverwacht sterk kan fluctueren.
Een instrument om te voorkomen dat een efficiënte afdoening van zaken
wordt belemmerd door capaciteitstekorten, is in het algemeen het instellen
van enige vorm van buffercapaciteit. In de komende periode zal nader worden
uitgewerkt of en in welke mate buffercapaciteit ook voor de organisaties in
de vreemdelingenketen opportuun is.De effecten van de maatregelen zullen na de invoering ervan nauwkeurig
worden gemonitord. U zult daarover door middel van de gebruikelijke instrumenten
geïnformeerd worden.3. VERBETERING VAN DE ASIELPROCEDURE3.1 InleidingHet kabinet vindt een snelle asielprocedure, waarin zorgvuldig beslist
wordt wie wel en wie geen recht op verblijf heeft, van groot belang. Asielzoekers
moeten zo snel mogelijk duidelijkheid krijgen over hun aanvraag. Zo wordt
voorkomen dat degenen die niet voor asiel in aanmerking komen, onnodig lang
in de procedure en in de opvang verblijven, terwijl zij uiteindelijk toch
Nederland moeten verlaten. Evenzeer is het van belang dat degenen die worden
toegelaten, zo snel mogelijk aan integratie en (arbeids)participatie kunnen
beginnen. De aanmeldcentrumprocedure (AC-procedure) is in de afgelopen jaren
op beide punten in veel gevallen een adequaat instrument gebleken.De commissie-Scheltema heeft bij de evaluatie van de Vw 2000 geconstateerd
dat de AC-procedure en de asielprocedure na het aanmeldcentrum op het punt
van de doorlooptijd te ver uit elkaar zijn gegroeid. Zij heeft aanbevolen
te zoeken naar mogelijkheden om de voordelen van de huidige AC-procedure –
snelle afhandeling van aanvragen – te behouden en de nadelen –
de door de tijdsklem veroorzaakte druk op de zorgvuldigheid van de beslissingen –
te ondervangen. Daarnaast dient, aldus de commissie, de lengte van de asielprocedure
na het aanmeldcentrum sterk teruggedrongen te worden. Het kabinet deelt deze
bevindingen van de commissie. Ook in de consultaties is naar voren gekomen
dat – uitgaande van het bestaan van een snelle procedure aan de voorkant –
het streven om de tijdsduur van de asielprocedure na het aanmeldcentrum terug
te dringen en de zorgvuldigheid van de AC-procedure te vergroten,
breed wordt gedeeld.Wij benadrukken dat geen sprake is van twee inhoudelijk verschillende
procedures. In de AC-procedure en de procedure na het aanmeldcentrum vindt
dezelfde toetsing aan dezelfde criteria van de artikelen 30 en 31 Vw 2000
plaats. Ook zijn er dezelfde procedurele waarborgen: voorafgaande informatievoorziening
over de procedure, een nader gehoor, beroep op de rechter, enzovoort. Om te
benadrukken dat de Vw 2000 één procedure kent, zal in het vervolg
van deze brief worden gesproken over de algemene asielprocedure (AA-procedure;
in plaats van de aanmeldcentrumprocedure) en de verlengde asielprocedure (VA-procedure;
in plaats van de asielprocedure na het aanmeldcentrum of de asielvervolgprocedure).
In die gevallen waarin zonder tijdrovend onderzoek op zorgvuldige wijze kan
worden vastgesteld dat de aanvraag kan worden afgewezen of ingewilligd, is
en blijft afdoening in de snelle algemene asielprocedure aangewezen. De aanvragen
waarop een zorgvuldige beslissing in de algemene asielprocedure niet mogelijk
is, bijvoorbeeld omdat nader onderzoek nodig is of een besluitmoratorium1 van kracht is, worden verder behandeld in de verlengde
asielprocedure. Uit de ex-ante uitvoeringstoets (EAUT) die de Immigratie-
en Naturalisatiedienst (IND) heeft verricht, blijkt dat het afdoeningspercentage
in het aanmeldcentrum in de nieuwe situatie naar verwachting zal stijgen.3.2 Rust- en voorbereidingstermijnDe meeste asielzoekers verblijven thans voor het begin van de asielprocedure
(de formele indiening van de asielaanvraag) enige tijd in de Tijdelijke Noodvoorziening
Vreemdelingen (TNV). Deze tijd zal in de nieuwe situatie worden benut om de
zorgvuldigheid van de asielprocedure te vergroten: de asielzoeker wordt rust
gegund, de gelegenheid gegeven te worden voorgelicht over het verloop van
de procedure door Vluchtelingenwerk en inhoudelijk te worden voorbereid door
rechtsbijstand en, indien van toepassing, medisch onderzocht. Ook wordt deze
tijd benut om het identificatieproces te verbeteren en waar mogelijk onderzoek
naar documenten ter ondersteuning van het asielverhaal (zoals arrestatiebevelen,
vonnissen) op te starten.Dit zal worden gerealiseerd door de zogenoemde rusttermijn van ten minste
zes dagen, die op grond van de huidige regeling in het Vreemdelingenbesluit
2000 wordt gegund aan asielzoekers van wie het asielverzoek niet in het aanmeldcentrum
is afgewezen, te verplaatsen naar een meer voor de hand liggend tijdstip,
namelijk vóór de formele indiening van de asielaanvraag. Hiermee
geldt deze termijn in beginsel voor alle asielzoekers. Het is wenselijk dat
hierop enkele uitzonderingen kunnen worden gemaakt, opdat onder bepaalde omstandigheden
de asielzoeker direct tot de asielprocedure kan worden toegelaten.Deze termijn is niet alleen bedoeld om de asielzoeker de gelegenheid te
geven tot rust te komen, maar ook om de asielzoeker in staat te stellen zich
op de procedure voor te bereiden (bijvoorbeeld door het verzamelen van documenten
ter ondersteuning van het asielverhaal en het ordenen van de feiten), en daartoe
te overleggen met Vluchtelingenwerk en rechtsbijstand2. Tijdens deze termijn is er over de asielmotieven geen contact tussen
de IND en de asielzoeker. We spreken dus liever van een
rust- en voorbereidingstermijn dan van een rusttermijn.In de nieuwe situatie zal zoveel mogelijk worden geborgd dat eventuele
medische problemen van de asielzoeker al in een zo vroeg mogelijk stadium
van de procedure worden onderkend en in de procedure worden meegenomen
dan wel in een aparte, maar parallelle, procedure aan de orde komen. Daarbij
wordt in ieder geval gedacht aan TBC-screening en anamnese van zelfgerapporteerde
klachten. Het signaleren van medische aspecten aan de voorkant draagt ertoe
bij dat de eventuele noodzaak voor het starten van een medische behandeling
snel wordt onderkend en dat dit niet pas in een latere fase, bijvoorbeeld
tijdens voorbereiding van de terugkeer, aan het licht komt en de terugkeer
onnodig belemmert. Met het vroegtijdig signaleren van medische aspecten kunnen
ook tweede asielaanvragen of reguliere aanvragen deels worden voorkomen.De periode voorafgaand aan de formele indiening van de asielaanvraag zal
tevens worden benut om onderzoek te verrichten naar de vingerafdrukken en
(voor zover nodig) andere onderzoeken op te starten die van belang zijn voor
de identificatie van de asielzoeker (zoals onderzoek naar de authenticiteit
van identiteitsdocumenten). In de regelgeving zal worden gewaarborgd dat met
het onderzoek niet de termijnen van de algemene asielprocedure gaan lopen,
zoals thans het geval is. Een verbetering van het identificatieproces voorafgaand
aan de procedure komt niet alleen de snelle en zorgvuldige besluitvorming
over de asielaanvraag ten goede, maar kan ook de terugkeer, indien aan de
orde, bevorderen.3.3 De algemene asielprocedureHet kabinet kiest ervoor het succes van de huidige AC-procedure verder
uit te bouwen door middel van een verlenging van deze procedure tot, behoudens
enkele uitzonderingen, maximaal 8 dagen.De zorgvuldigheid van de algemene asielprocedure zal toenemen door de
asielzoeker en diens rechtsbijstand meer tijd te geven. De huidige AC-procedure
bestaat uit 48 procesuren (5 à 6 werkdagen), waarvan 5 procesuren beschikbaar
zijn voor de asielzoeker en rechtsbijstand. Al langer is de kritiek dat de
termijnen voor de asielzoeker en rechtsbijstand te kort zijn in verhouding
tot de voor de IND beschikbare tijd. In het bijzonder bestaat er de wens om
de procedure flexibeler te kunnen inrichten en de planbaarheid van de procedure
voor zowel de IND als de rechtsbijstand te kunnen vergroten. De huidige, uit
procesuren bestaande procedure blijkt voor alle betrokken partijen een strak
en gecompliceerd keurslijf van regels te zijn.Om de algemene asielprocedure te verbeteren, zowel om redenen van zorgvuldigheid
als wegens de planbaarheid, zullen de IND en rechtsbijstand steeds één
volle dag ter beschikking hebben om de eigen werkzaamheden te verrichten.
Het aantal uren dat aan de rechtsbijstandverlener wordt vergoed, blijft genormeerd.De asielprocedure kan nog verder worden verbeterd door het optimaliseren
van de dienstverlening door rechtsbijstand. Daarbij wordt ook betrokken of
en zo ja, op welke wijze meer continuïteit kan worden bereikt in de rechtsbijstandverlening
aan de asielzoeker.Gelet op de processtappen zal de algemene procedure maximaal 8 (werk)dagen
bedragen1. De duur van de algemene procedure wordt
dus verlengd, waarbij voor de asielzoeker en zijn rechtsbijstandverlener aanzienlijk
meer tijd beschikbaar is: in totaal 3 van de 8 dagen. Een schematisch overzicht
van de algemene asielprocedure en de verlengde asielprocedure in vergelijking
tot de huidige situatie treft u aan in de bijlage bij deze brief.2Wij verwachten dat de voorlichting en voorbereiding door Vluchtelingenwerk
en rechtsbijstand vóór en tijdens de algemene asielprocedure
een extra kwaliteitsimpuls aan het nader gehoor zullen geven. In de nieuwe algemene asielprocedure zal, in tegenstelling tot de huidige situatie,
in alle gevallen het nader gehoor over de asielmotieven worden afgenomen.
Op deze hoofdregel gelden enkele uitzonderingen, zoals gevallen waarin dat
om medische redenen niet mogelijk of wenselijk is, of waar het gaat om een
alleenstaande minderjarige vreemdeling jonger dan 12 jaar. Ook de correcties
en aanvullingen op het verslag van het nader gehoor zullen in alle gevallen
binnen de algemene procedure in het aanmeldcentrum worden ingediend. Dit betekent
dat alle processtappen die nodig zijn om op de asielaanvraag te kunnen beslissen,
binnen 8 dagen worden afgerond en vervolgens kan worden beoordeeld of er binnen
8 dagen zorgvuldig kan worden beslist.In tegenstelling tot de huidige procedure zal niet alleen de tijd van
de asielzoeker, maar ook de tijd van de IND worden genormeerd. Dat betekent
dat, wanneer de IND de termijnen overschrijdt, de asielzoeker (zoveel mogelijk
na de indiening van correcties en aanvullingen in de algemene asielprocedure)
wordt doorgezonden naar de opvang en de beslissing op de asielaanvraag wordt
genomen in de verlengde asielprocedure.Het is wenselijk dat hierop enkele uitzonderingen kunnen worden gemaakt,
bijvoorbeeld voor gevallen van verschoonbare termijnoverschrijding of gevallen
waarin de asielzoeker zijn verklaringen dusdanig wijzigt dat de essentie aan
de oorspronkelijke aanvraag is komen te ontvallen. Om te realiseren dat in
dergelijke gevallen de asielaanvraag waar mogelijk in de algemene asielprocedure
kan worden afgedaan, is er behoefte aan een zekere mate van flexibiliteit.
Daartoe zal de procedure in die gevallen zo nodig met een korte, aan een maximum
gebonden tijd kunnen worden verlengd.Wellicht ten overvloede wordt opgemerkt dat, indien niet binnen het tijdsbestek
van de algemene asielprocedure zorgvuldig op de asielaanvraag kan worden beslist,
het mogelijk blijft om in de verlengde asielprocedure zo nodig een aanvullend
gehoor af te nemen, verdere aanvullingen en correcties in te brengen of nadere
documenten ter ondersteuning van het asielrelaas te overleggen.In het kader van de aangekondigde herijking van het beleid ten aanzien
van alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s), die voor het einde
van het jaar wordt verwacht, wordt bijzondere aandacht aan de procedure voor
amv’s (inclusief de inpassing van het leeftijdsonderzoek) gegeven.3.4 Versnelling van de verlengde asielprocedureHet beschikbaar komen van meer tijd in de algemene asielprocedure zal
naar verwachting meer afdoeningen in deze procedure tot gevolg hebben. Voor
die asielaanvragen die verder behandeld worden in de verlengde asielprocedure,
wordt belangrijke tijdswinst gerealiseerd. Het gaat om een tijdswinst van
8 weken door de afronding van het nader gehoor in het aanmeldcentrum evenals
het indienen van correcties en aanvullingen op het nader gehoor.1De IND onderzoekt daarnaast hoe het (logistieke) proces verder kan worden
aangepast om sneller op asielaanvragen te kunnen beslissen. Verkorting van
proceduretijd kan ook worden bereikt door bijzondere aspecten ten aanzien
van de persoon van de asielzoeker, zoals minderjarigheid, medische omstandigheden
en slachtofferschap van mensenhandel, zoveel mogelijk in de asielprocedure
zelf mee te nemen dan wel in aparte, maar parallelle procedures. 3.5 De algemene asielprocedure in Aanmeldcentrum SchipholVoor wat betreft de procedure in Aanmeldcentrum Schiphol (AC Schiphol)
streven wij naar een procedure die zoveel mogelijk gelijk is aan de procedure
in de andere aanmeldcentra. Daarom zal ook in AC Schiphol de procedure van
8 dagen worden geïntroduceerd. Wel moet daarbij rekening worden gehouden
met de bijzondere positie van AC Schiphol.Aan asielzoekers die hun asielaanvraag daar indienen, is de toegang tot
Nederland geweigerd en een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. Wij hechten
hieraan grote betekenis. Gelet op Verordening (EG) nr. 562/20061 is Nederland gehouden maatregelen te nemen om te voorkomen dat geweigerde
vreemdelingen feitelijk de toegang krijgen tot het Schengengebied. Het opleggen
van een vrijheidsontnemende maatregel is de meest effectieve manier gebleken
om aan deze verplichting te voldoen. Ook in de nieuwe situatie zal daarom
aan asielzoekers aan wie de toegang tot Nederland is geweigerd, een vrijheidsontnemende
maatregel worden opgelegd.Het is belangrijk dat ook de algemene procedure op AC Schiphol beter kan
worden gepland en dat de asielzoeker zich ook daar beter op de asielprocedure
kan voorbereiden. Hiervoor moet het voorzieningenniveau van de locatie waar
de asielzoekers voorafgaand aan de algemene asielprocedure moeten verblijven,
aan alle eisen voldoen, waaronder een goede toegankelijkheid voor Vluchtelingenwerk
en rechtsbijstand. De wensen ten aanzien van het voorzieningenniveau zullen
worden betrokken bij de ontwikkeling van een nieuw Justitie-complex op het
terrein van de luchthaven Schiphol, waarvan het Aanmeldcentrum een onderdeel
zal gaan vormen. Er wordt gestreefd naar een gesloten setting waarbinnen de
asielzoekers zich zo vrij mogelijk kunnen bewegen. De nieuwbouw op Schiphol
dient in 2012 gereed te zijn.Om deze redenen zal op AC Schiphol tijdelijk, namelijk zolang de voorzieningen
niet op het benodigde niveau zijn, geen voorbereidingstermijn voor de procedure
worden geplaatst. Tot die tijd zal het niet in alle gevallen mogelijk zijn
het nader gehoor en de correcties en aanvullingen af te ronden op Schiphol.
Dat is geen wijziging ten opzichte van de huidige situatie. Overigens is de
situatie ten aanzien van AC Schiphol waar geen sprake is van verblijf in de
TNV en asielzoekers direct de procedure instromen, ook thans al anders dan
de andere aanmeldcentra.4. OPVANGBij het realiseren van een effectievere asielprocedure en een effectiever
terugkeerbeleid passen ook maatregelen op het gebied van de opvang. Opvangmaatregelen
kunnen ten goede komen aan de terugkeer omdat de vreemdeling daardoor in het
zicht van de overheid blijft, beter beschikbaar is voor de procedure en –
bij afwijzing – voor de voorbereiding op het vertrek.Dit is in lijn met de bestuurlijke afspraken met de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten (VNG) op grond waarvan wij ernaar streven zoveel mogelijk te voorkomen
dat (ex-)asielzoekers met rechtmatig verblijf op straat terechtkomen, met
de bijbehorende maatschappelijk ongewenste gevolgen.Wij willen daarom opvang verlenen aan asielzoekers van wie de eerste asielaanvraag
in de algemene procedure is afgewezen. Deze opvang zal juridisch worden vormgegeven
door de huidige vertrektermijn van nul dagen na afwijzing in het aanmeldcentrum
op vier weken te stellen. Gedurende de vertrektermijn van vier
weken heeft de vreemdeling nog recht op opvang. Door de koppeling van de opvang
aan de vertrektermijn blijft het spoedeisend belang voor de behandeling van
het beroep door de rechtbank behouden. De vreemdeling moet een voorlopige
voorziening indienen om uitzetting te voorkomen. De Raad voor de Rechtspraak
heeft aangegeven dat hieruit een voldoende spoedeisend belang volgt om de
toekomstige algemene asielzaken zoveel mogelijk op dezelfde wijze als de huidige
AC-zaken te blijven behandelen. In hoger beroep is er geen recht op opvang.De vertrektermijn, inclusief de opvang, is uiteraard niet aan de orde
in de gevallen waarin vreemdelingenbewaring wordt toegepast. Om evident misbruik
en oneigenlijk gebruik van de asielprocedure te voorkomen, zal in voorkomend
geval aansluitend aan de asielprocedure vreemdelingenbewaring worden toegepast.
Bovendien wordt daadwerkelijke toepassing van vreemdelingenbewaring geïntensiveerd
ten aanzien van afgewezen asielzoekers die, na een verblijf in de illegaliteit,
opnieuw asiel aanvragen. Voor dit beleidsvoornemen verwijzen wij u naar de
kabinetsreactie op het onderzoek «Illegaal verblijf in Nederland»
van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC), die u op
20 juni 2008 hebt ontvangen.Misbruik c.q. oneigenlijk gebruik van opvangvoorzieningen door het indienen
van een tweede of volgende asielaanvraag zal strikt worden tegengegaan. Tweede
of volgende asielaanvragen die geen kans van slagen hebben, zullen, net als
nu het geval is, in de algemene asielprocedure worden afgewezen. Asielzoekers
van wie de tweede of volgende asielaanvraag in de algemene asielprocedure
is afgewezen, krijgen een vertrektermijn van nul dagen en hebben geen recht
op opvang.Vanwege het streven zoveel mogelijk te voorkomen dat (ex-)asielzoekers
die rechtmatig verblijf hebben op straat terechtkomen, hebben wij verder laten
onderzoeken of het mogelijk is om het beleid zo aan te passen dat bij (ex-)asielzoekers
die een eerste reguliere aanvraag indienen tijdens de periode dat zij nog
in de asielopvang verblijven, de opvangvoorzieningen worden voortgezet voor
de duur van het onderzoek naar die reguliere aanvraag.Dit voortgezet recht op opvang kan alleen financieel en bestuurlijk verantwoord
worden ingevoerd, als er een goed, snel werkend filter is waarmee kan worden
bepaald of een aanvraag kansloos of kansrijk is. In het geval van kansloze
aanvragen dient geen opvang gegeven te worden. De huidige zogeheten M50-loketten
hebben bewezen voor een groot deel van de reguliere aanvragen reeds dit snelle
filter te vormen. Voor zaken met medische aspecten is dit niet het geval.
Veel ex-asielzoekers met medische problemen vragen een reguliere verblijfsvergunning
op medische gronden aan, of verzoeken in het kader van een andere verblijfsvergunning
op medische gronden ontheffing van het vereiste van een machtiging tot voorlopig
verblijf. In de afgelopen maanden heeft de IND onderzocht of ook voor de reguliere
aanvragen met medische aspecten een adequaat filter mogelijk is. De IND ziet
daartoe onvoldoende mogelijkheden, in het bijzonder omdat het proces van het
verzamelen van de medische gegevens in de regel geruime tijd in beslag neemt.In het bestuurlijk akkoord tussen de Staatssecretaris van Justitie en
de VNG is onder andere opgenomen dat bijzondere aandacht wordt gegeven aan
het probleem dat gemeenten in de praktijk worden geconfronteerd met uitgeprocedeerde
asielzoekers, die rechtmatig in Nederland verblijven, maar geen recht meer
hebben op (opvang-)voorzieningen en dat hierover overleg zal worden gevoerd,
teneinde deze situaties zoveel mogelijk tot een minimum te beperken.
In het bestuurlijk akkoord is ook sprake van de uitwerking van aanvullende
maatregelen ter bevordering van de effectiviteit van het terugkeerbeleid,
waaronder mogelijkheden om, met inachtneming van de uitgangspunten van de
Vw 2000, het op straat terechtkomen van vreemdelingen na ommekomst van de
28-dagen termijn te beperken.De bovengenoemde voorstellen en de overige voorstellen in deze brief ter
verbetering van de asielprocedure en het terugkeerbeleid, vormen een samenhangend
pakket van maatregelen, waarmee de kans vergaand wordt beperkt dat uitgeprocedeerde
asielzoekers – mits zij meewerken aan hun terugkeer – op straat
terechtkomen. Door de combinatie van de verbeterde asielprocedure, de intensieve
interactie van de Dienst Terugkeer & Vertrek (DT&V) met de gemeenten
over de terugkeerdossiers, de aanvullende begeleiding bij terugkeer vanuit
een vrijheidsbeperkende locatie en het voorkomen van herhaalde asielaanvragen,
worden gemeenten in de toekomst veel minder voor het probleem geplaatst dat
mensen op straat komen. Daarmee wordt zoveel mogelijk tegemoetgekomen aan
de problemen van gemeenten rond de uitvoering van het vreemdelingenbeleid.
Hierdoor wordt ook de aanleiding weggenomen voor het in stand houden van de
gemeentelijke noodopvang. De gemeentelijke noodopvang bracht immers mee dat
perspectief voor uitgeprocedeerden leek te bestaan om te proberen in Nederland
te verblijven.Kern van de afspraken die het kabinet en de VNG hebben neergelegd in het
bestuurlijk akkoord van 25 mei 2007 over het asielbeleid, is enerzijds
de afspraak om de Vw 2000 overeenkomstig de wet uit te gaan voeren –
vreemdelingen die geen recht meer hebben op verblijf dienen Nederland te verlaten –
en anderzijds om in het kader van de wetsconforme uitvoering de gemeentelijke
noodopvang te beëindigen. Met het samenhangende pakket maatregelen is
invulling en uitvoering gegeven aan de afspraken in het bestuurlijk akkoord.5. HERHAALDE ASIELAANVRAGEN5.1 InleidingHet stapelen van vreemdelingrechtelijke procedures moet waar mogelijk
worden voorkomen, zeker waar deze mogelijkheid wordt benut om de terugkeer
op onterechte gronden uit te stellen. De ervaring leert dat uitzetting moeilijker
wordt naarmate vreemdelingen hun vertrek kunnen uitstellen. Korte procedures
zijn ook daarom van grote betekenis.De hieronder aangekondigde maatregelen ten aanzien van herhaalde asielaanvragen
zullen er, samen met de overige maatregelen in deze brief, naar verwachting
toe leiden dat in de regel een afdoende beoordeling van verzoeken om toelating
in de eerste procedure wordt bereikt. Tweede of volgende asielprocedures zullen
daardoor minder vaak voorkomen. Ook zullen deze procedures korter worden doordat
aanvragen zonder nieuwe feiten en omstandigheden snel in de algemene asielprocedure
kunnen worden afgewezen.Maatregelen die ten doel hebben om volgende asielaanvragen te voorkomen
moeten passen in het bestaande internationaalrechtelijk kader. Richtlijn 2005/85/EG1 laat het niet toe om het indienen van vervolgaanvragen
uit te sluiten. Uitsluiting van vervolgaanvragen zou tot gevolg hebben dat
eventuele nieuwe feiten en omstandigheden niet kunnen worden getoetst. Dat
zou in strijd komen met het beginsel van non-refoulement. Genoemde richtlijn
biedt lidstaten echter wel de mogelijkheid om een specifieke procedure toe
te passen wanneer een vreemdeling een «volgend asielverzoek»
indient (artikelen 32 en 34). De regels terzake van die specifieke procedure
mogen de toegang voor asielzoekers tot een nieuwe procedure echter niet onmogelijk
maken of tot daadwerkelijke ontzegging of vergaande inperking van een dergelijke
toegang leiden. Ook moeten beletselen tegen uitzetting als bedoeld in artikel
3 Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden (EVRM) beoordeeld kunnen worden. Enige vorm van beoordeling van
de vraag of er relevante nieuwe feiten en omstandigheden zijn, is dus geboden.
Overigens bieden alle lidstaten van de Europese Unie op de een of andere wijze
die mogelijkheid van beoordeling.Ook uit de consultaties met de stakeholders is gebleken dat volgende asielaanvragen
voornamelijk worden ingediend nadat er (alsnog) nieuwe feiten of omstandigheden
beschikbaar komen, die niet meer in het beroep bij de rechtbank kunnen worden
meegenomen. Daarnaast is ook een wijziging van het (landen)beleid reden voor
een vervolgaanvraag, aangezien dergelijke beleidswijzigingen evenmin in beroep
kunnen worden meegenomen. Ook wordt regelmatig een beroep gedaan op psychische
of medische problemen en het gebrek aan behandelmogelijkheden in het land
van herkomst.Een verklaring voor het indienen van vervolgaanvragen is, volgens de geconsulteerde
stakeholders, de strikte toepassing van artikel 83 Vw in combinatie met artikel
4:6 Algemene wet bestuursrecht (Awb). Omdat artikel 4:6 van de Awb niet op
wijzigingen van het recht ziet en dus ook artikel 83 van de Vw 2000 niet,
aldus de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State, kunnen tussentijdse beleidswijzigingen niet in beroep worden meegenomen.
De bestaande jurisprudentie houdt ook in dat pas bij de rechtbank naar voren
gebrachte argumenten buiten beschouwing moeten blijven als de vreemdeling
deze in een eerder stadium had kunnen presenteren. De vreemdeling zal in beide
gevallen geneigd zijn om die argumenten alsnog ten grondslag te leggen aan
een vervolgaanvraag.5.2 Verruiming van het meenemen van later opgetreden uitzettingsbeletselenHet is wenselijk de mogelijkheid te verruimen om later opgetreden uitzettingsbeletselen
in een lopende procedure mee te nemen. Wij stellen dan ook voor om, met het
bestaande artikel 83 Vw 2000 als uitgangspunt, het mogelijk te maken dat de
rechter rekening houdt met alle relevante omstandigheden en wijzigingen van
het recht. Daardoor kan de rechter rekening houden met pas tijdens het beroep
beschikbaar gekomen documenten of met tussentijds gewijzigd beleid. Dit vermindert
de noodzaak voor het indienen van vervolgaanvragen. De voorgestelde verruiming
van het huidige toetsingskader van artikel 83 Vw 2000 versterkt de bestaande
toetsing door de rechtbank in het licht van de door het Europese Hof voor
de Rechten van de Mens te Straatsburg gestelde eis van een «full and
ex nunc assessment» van de vraag of er een beletsel is tegen de uitzetting
van de vreemdeling op grond van artikel 3 EVRM.Er wordt niet getornd aan de bestaande mogelijkheid om een aanvraag af
te doen als herhaalde aanvraag op grond van artikel 4:6 Awb ingeval de vreemdeling
geen enkel nieuw feit of gewijzigde omstandigheid dan wel gewijzigd beleid
naar voren heeft gebracht of aannemelijk heeft gemaakt. Artikel 4:6 Awb is
en blijft van groot belang voor de beslispraktijk van de IND.Voorgesteld wordt dat artikel 83 Vw 2000 zich voortaan zal uitstrekken
tot alle omstandigheden en wijzigingen van het recht (inclusief
gewijzigd beleid) die relevant
kunnen zijn voor de beoordeling van de afwijzing van de asielaanvraag. Het
criterium «relevant» houdt een beperking in: het aangevoerde moet
wel van betekenis kunnen zijn voor de beoordeling van het beroep gericht tegen
de afwijzing van de asielaanvraag, inclusief de eventuele beletselen tegen
uitzetting op grond van artikel 3 EVRM. Indien de rechtbank oordeelt dat dat
niet het geval is en de vreemdeling dient een vervolgaanvraag in, waarin opnieuw
naar de vermeende nieuwe omstandigheden of wijziging van het recht wordt verwezen,
dan zal de IND deze vervolgaanvraag als herhaalde aanvraag als bedoeld in
artikel 4:6 Awb kunnen afdoen.Dat het alsnog in beroep aangevoerde relevant moet kunnen zijn voor de
beoordeling van het beroep is een ruimer criterium dan thans gehanteerd wordt.
Thans geldt namelijk dat het alsnog aangevoerde niet eerder had kunnen en behoren te worden aangevoerd. Het risico bestaat dat
informatie al dan niet met opzet in de fase van de bestuurlijke besluitvorming
wordt achtergehouden en eerst in beroep wordt ingebracht. Dat zou het geval
kunnen zijn wanneer de vreemdeling baat heeft bij vertraging. Om die reden
blijft behoefte bestaan aan een mogelijkheid om evident misbruik tegen te
gaan, zonder de rechtbank met een gecompliceerd nieuw criterium op te zadelen.
Daarom zal enerzijds de rechtbank net als thans het betrekken van de gestelde
nieuwe feiten of omstandigheden moeten kunnen tegenhouden op grond van de
goede procesorde of de ontoelaatbare vertraging van de afdoening van de zaak.
Anderzijds zal de IND het in een laat stadium aanvoeren van relevante nieuwe
omstandigheden door de vreemdeling meewegen bij de beoordeling.In het belang van finale geschillenbeslechting zal de IND, vooruitlopend
op de wijziging van artikel 83 van de Vreemdelingenwet 2000, ruimer gebruik
gaan maken van haar mogelijkheden om feiten of omstandigheden, die na het
bestreden besluit zijn opgekomen, te betrekken bij de vraag of aan de vreemdeling
alsnog een verblijfsvergunning kan worden verleend. Ook zal de IND feiten
en omstandigheden die vóór het bestreden besluit hebben plaatsgevonden,
maar eerst in de beroepsfase worden aangevoerd of gedocumenteerd, betrekken
bij de vraag of een vergunning kan worden verleend. De IND zal daarom vaker
dan thans het geval is, eigener beweging en zonder dat de rechter daar uitdrukkelijk
om heeft verzocht, beoordelen of er sprake is van relevante nieuwe omstandigheden
en waar nodig een nader onderzoek instellen, het bestreden besluit intrekken
of wijzigen, of ter zitting op de nieuwe omstandigheden ingaan. Dit leidt
uiteraard uitzondering, indien naar het oordeel van de rechter de goede procesorde
zich daartegen verzet of de zaak daardoor ontoelaatbaar wordt vertraagd. Dit
zal worden geregeld in de Vreemdelingencirculaire en/of IND-werkinstructies.5.3 Procedurele vereenvoudigingHet indienen van ongefundeerde vervolgaanvragen wordt verder ontmoedigd
door vereenvoudiging van de procedure voor de beoordeling van vervolgaanvragen.
De procedure wordt eenvoudiger en korter door de voorbereidingstermijn van
ten minste zes dagen en het eerste gehoor naar identiteit, nationaliteit en
reisroute achterwege te laten. Vanwege de eerder gevolgde procedure zijn deze
processtappen niet nodig met het oog op de zorgvuldige besluitvorming.De zorgvuldigheid van de procedure en de kwaliteit van de beschikking
op de vervolgaanvraag moeten wel voldoende gewaarborgd blijven, reden waarom
er niet wordt getornd aan het afnemen van een gehoor en de beschikbaarheid
van rechtsbijstand. 5.4 Minder vervolgaanvragen door verbeterde asielprocedureVergroting van de zorgvuldigheid van de asielprocedure, waaronder ook
het signaleren van medische aspecten in een zo vroeg mogelijk stadium van
de procedure, kan de noodzaak voor het indienen van tweede of volgende asielaanvragen
en voor reguliere aanvragen deels wegnemen. Daarnaast kunnen medische klachten
die samenhangen met de lange duur van de procedure, worden verminderd door
verkorting van de asielprocedures. Bovendien mag verwacht worden dat de noodzaak
voor volgende procedures zal afnemen doordat bijzondere aspecten zoveel mogelijk
in dezelfde procedure worden meegenomen, dan wel aparte procedures daarover
zoveel mogelijk parallel zullen verlopen. Daarmee wordt, in lijn met de bestuurlijke
afspraken met de VNG, de problematiek van de gemeenten inzake de groep ex-asielzoekers
die met rechtmatig verblijf op straat terecht komt, kleiner.6. TERUGKEER6.1 InleidingHet terugkeerbeleid is een essentieel onderdeel van ons beleid. Met de
implementatie van de Terugkeernota, maatregelen voor een
effectievere uitvoering van het terugkeerbeleid (Kamerstukken II,
2003/04, 29 344, nr. 1) is het terugkeerbeleid meer en meer als
een integraal onderdeel van het vreemdelingenbeleid aangemerkt. Maatregelen
die hieraan hebben bijgedragen zijn onder meer de bevordering van (zelfstandig)
vertrek na de asielprocedure, de aanscherping van grensbewaking en vreemdelingentoezicht,
de bestrijding van illegaliteit en het vormgeven van een meer coherent buitenlands
beleid ten aanzien van terugkeer en het stimuleren van medewerking van landen
van herkomst. Naast deze maatregelen is er veel aandacht geweest voor het
optimaliseren van de effectiviteit binnen de vreemdelingenketen. Organisatorisch
heeft dit onder meer vorm gekregen door de oprichting van een aparte terugkeerorganisatie,
de Dienst Terugkeer & Vertrek (DT&V). Deze dienst heeft vanaf januari
2007 de terugkeertaken die waren belegd bij andere ketenpartners gefaseerd
overgenomen.De genoemde inspanningen laten onverlet dat ook de afgelopen jaren is
gebleken dat voor een effectieve uitvoering van het terugkeerbeleid met name
de medewerking van de vreemdeling zelf en van landen van herkomst (in deze
volgorde) bepalend is. Het verkrijgen van de voor het vertrek benodigde (vervangende)
reisdocumenten ten behoeve van gedwongen terugkeer van ongedocumenteerde vreemdelingen,
vormt hierbij het grootste knelpunt. Wanneer vreemdelingen niet (in voldoende
mate) aan hun vertrek werken, kan vertrek uit Nederland niet of niet tijdig
worden gerealiseerd. Zo komt het regelmatig voor dat in dergelijke gevallen
buitenlandse autoriteiten (vervangende) reisdocumenten niet of pas na lange
tijd afgeven.Naast medewerking van de vreemdeling en landen van herkomst, is het belangrijk
dat vreemdelingen een eenduidig signaal ontvangen dat, wanneer er geen recht
meer op verblijf bestaat, vertrek uit Nederland is aangewezen. De afgelopen
jaren is het terugkeerbeleid echter onderwerp van maatschappelijk debat geweest,
waarbij tevens sprake was van een verschil van inzicht tussen de rijksoverheid
en een aantal medeoverheden inzake het beëindigen van opvangvoorzieningen.
Dit heeft de effectiviteit van het terugkeerbeleid negatief beïnvloed.
Ontruimingen vonden niet altijd plaats en vreemdelingen werden geconfronteerd
met een dubbele boodschap. Daardoor werd de prikkel om gehoor te geven aan
de wettelijke plicht die op de vreemdeling rust om het land te
verlaten, sterk verminderd. Het op 25 mei 2007 met de VNG gesloten bestuurlijk
akkoord is cruciaal om het terugkeerproces vlot te trekken, de volledige medewerking
aan het terugkeerproces van uitgeprocedeerde asielzoekers te bereiken, de
noodopvang te beëindigen en een wetsconforme uitvoering van de Vw 2000
te realiseren.6.2 Maatregelen ter vergroting van de effectiviteit van
het terugkeerbeleidHieronder wordt, in aanvulling op de bestaande mogelijkheden, een aantal
aanvullende maatregelen aangekondigd om de effectiviteit van het terugkeerbeleid
te vergroten. Zij sluiten, samen met de voorstellen op het gebied van de asielprocedure,
de opvang en het voorkomen van vervolgaanvragen, aan op het bestuurlijk akkoord
tussen de staatssecretaris van Justitie en de VNG, die evenals andere maatschappelijke
organisaties bij de uitwerking is geconsulteerd. De maatregelen zijn:1. ex-asielzoekers worden na afloop van de vertrektermijn gedurende maximaal
twaalf weken vanuit een vrijheidsbeperkende locatie aanvullend begeleid bij
terugkeer;2. intensivering van de strategische benadering van herkomstlanden, inclusief
maatwerk ter ondersteuning van deze landen bij effectief migratiebeheer;3. uitbreiding van de mogelijkheden van individuele herintegratieondersteuning
voor vreemdelingen.De onder 2) en 3) genoemde maatregelen zijn tot stand gekomen in overleg
met de ministers van Buitenlandse Zaken en voor Ontwikkelingssamenwerking.
Alle drie de maatregelen moeten nadrukkelijk in samenhang worden gezien met
het stelsel van de Vw 2000. De eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling
(in eerste en uiterste instantie) voor zijn vertrek is en blijft het uitgangspunt
van het terugkeerbeleid, aangezien de medewerking van de vreemdeling aan terugkeer
cruciaal is. Het instrument van de meeromvattende beschikking, waardoor de
overheid het recht heeft vertrek af te dwingen en na afloop van de vertrektermijn
tot beëindiging van voorzieningen over te gaan, evenals de mogelijkheid
om vrijheidsbeperkende en -ontnemende maatregelen toe te passen, is onontbeerlijk
voor een effectief terugkeerbeleid. Een «sluitende aanpak», in
die zin dat vreemdelingen óf een vergunning krijgen óf worden
uitgezet, is ook met deze aanvullende maatregelen onmogelijk ten volle te
realiseren, maar wordt aldus wel zoveel mogelijk bevorderd.6.3 Vrijheidsbeperkende maatregel in een locatie voor
vrijheidsbeperkingIn de vorige kabinetsperiode is een aantal knelpunten geconstateerd in
relatie tot de vertrektermijn voor uitgeprocedeerde asielzoekers en de beëindiging
van opvangvoorzieningen na afloop hiervan. De duur van deze termijn is gebaseerd
op de uitgangspunten dat de vreemdeling zelf verantwoordelijk is voor de terugkeer,
vóór aanvang van de vertrektermijn begint met het voorbereiden
ervan en zijn of haar identiteit kenbaar maakt. Dit blijft gehandhaafd, maar
dit laat onverlet dat daadwerkelijk vertrek in veel gevallen niet binnen deze
termijn gerealiseerd wordt. De problematiek rond de vertrektermijn is in de
afgelopen periode regelmatig onderwerp van discussie geweest, ook in de Tweede
Kamer, onder andere naar aanleiding van de motie-Van Fessem/Visser van 26 september
2006 (Kamerstukken II, 2006/07, 19 637, nr. 1086)1.Gelet hierop bestaat op grond van artikel 56 Vw 2000 de mogelijkheid om
ex-asielzoekers na beëindiging van voorzieningen een vrijheidsbeperkende maatregel op te leggen in een daartoe bestemde vrijheidsbeperkende
locatie. De vrijheidsbeperkende locatie is geen opvangmaatregel, maar een
maatregel die de bewegingsvrijheid beperkt om toezicht op de vreemdeling uit
te kunnen oefenen ter fine van vertrek. De maatregel wordt individueel opgelegd, primair aan ex-asielzoekers bij wie het belang
van terugkeer extra groot is om verblijf in de illegaliteit te voorkomen (gezinnen,
kinderen). Zie in dit verband ook de brieven aan de Tweede Kamer van 29 januari
2008 over het beleid inzake minderjarigen in vreemdelingenbewaring (Kamerstukken
II, 2007/08, 29 344 en 19 637, nr. 66) en 1 februari 2008
over de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van de Regeling ter
afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet (Kamerstukken
II, 2007/08, 31 018, nr. 33). In beginsel zal de duur van de plaatsing
in de vrijheidsbeperkende locatie na de vertrektermijn maximaal 12 weken bedragen.Met de plaatsing van uitgeprocedeerde asielzoekers in een beperkt aantal
vrijheidsbeperkende locaties wordt een eenduidig signaal naar de vreemdeling
afgegeven gericht op de voorbereiding van het vertrek. De maatregel kan een
extra prikkel vormen voor zelfstandig vertrek en daarmee voor het nakomen
van de wettelijke plicht die op de vreemdeling rust om Nederland te verlaten,
omdat een vreemdeling uit zijn omgeving wordt gehaald en in een op terugkeer
gerichte vrijheidsbeperkende locatie wordt geplaatst. Er kan langer in een
gecontroleerde omgeving toezicht worden uitgeoefend en de effectiviteit van
de terugkeerinspanningen door de DT&V wordt vergroot. Er is meer tijd
beschikbaar voor het verkrijgen van een (vervangend) reisdocument.Indien aan de voorwaarden wordt voldaan, kan op elk moment gedurende of
na ommekomst van het verblijf in de vrijheidsbeperkende locatie een vrijheidsontnemende
maatregel ex artikel 59 Vw 2000 worden opgelegd.De vrijheidsbeperkende locatie kan er ook toe bijdragen dat het maatschappelijk
draagvlak voor het terugkeerbeleid wordt vergroot. Intensieve begeleiding
naar terugkeer maakt het mogelijk een meer gedetailleerd dossier op te stellen
van de terugkeerinspanningen. Daarmee kan de grondslag voor beëindiging
van de maatregel en het verblijf in de vrijheidsbeperkende locatie beter inzichtelijk
worden gemaakt voor gemeenten. Met deze extra periode van 12 weken begeleiding
is terugkeer over het algemeen te realiseren door de vreemdelingen die daar
zelf actief aan meewerken. DT&V toetst ook of sprake is van toepasselijkheid
van het buitenschuldcriterium. Het vergt overheidsbreed een consistente benadering
om daarmee de finale prikkel tot vertrek te geven.Zoals vermeld in de brief van 1 februari 2008 (Kamerstukken II, 2007/08,
31 018, nr. 33) zal tijdens een conferentie op 25 juni aanstaande
bezien worden of en hoe initiatieven van gemeenten en non-gouvernementele
organisaties (ngo’s) kunnen aansluiten bij reeds bestaande programma’s
van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en ondersteunend kunnen
zijn aan de terugkeerinspanningen van de DT&V en het Centraal Orgaan opvang
asielzoekers (COA).6.4 Intensivering van de strategische benadering van landen
van herkomst en transitAangezien landen van herkomst niet altijd (voldoende voortvarend) aan
terugkeer meewerken, wordt in overleg met het ministerie van Buitenlandse
Zaken het instrumentarium voor de strategische benadering van deze landen
verbreed. Het door de vorige kabinetten ingezette beleid, waarin terugkeer
als integraal onderdeel van het buitenlands beleid is benoemd, zal worden
geïntensiveerd. Op de eerste plaats zal worden ingezet op een brede dialoog over migratie
met landen van transit en herkomst teneinde bij te dragen aan het oplossen
van problemen die deze landen ervaren bij migratiebeheer. Maatwerk staat hierbij
centraal. Afhankelijk van de specifieke problematiek van individuele herkomstlanden
wordt bezien wat voor ondersteuning kan worden geboden. Hierbij kan worden
gedacht aan (een mix van) projecten en maatregelen op het gebied van terugkeer
en herintegratie, capaciteitsopbouw ten behoeve van migratiebeheer en ter
bestrijding van mensensmokkel/-handel, ondersteuning bij het maken van terug-
en overnameafspraken met nabuurlanden, de inzet van diaspora bij ontwikkeling
en (weder)opbouw alsmede visumfacilitatie. In de samenwerking met landen als
Ghana en Oekraïne – onder meer bij de opbouw en ondersteuning van
de migratie- en grenswakingsdiensten aldaar – is in de afgelopen jaren
reeds enige ervaring op gedaan met dergelijke activiteiten. Voornemens bestaan
soortgelijke samenwerking onder meer ook met Liberia te starten. Voorwaarde
voor dit type samenwerking is bereidheid tot medewerking aan de effectuering
van (gedwongen) terugkeer. Deze inzet past in het kader van, dan wel sluit
aan bij de Nederlandse inzet op het gebied van migratie en ontwikkeling. Per
geval zal samen met de minister voor Ontwikkelingssamenwerking en waar nodig
de minister van Buitenlandse Zaken worden bezien welke maatregelen het meest
aangewezen zijn.Ten tweede zal in relaties met landen waarbij de bereidheid tot samenwerking
ontbreekt, de koppeling met andere onderdelen van het buitenlands beleid explicieter
worden benadrukt. Hiertoe zal in overleg met het ministerie van Buitenlandse
Zaken en andere betrokken departementen, en na afweging van de verschillende
belangen, beter en meer gecoördineerd, gebruik worden gemaakt van de
beschikbare instrumenten binnen het geïntegreerde buitenlandse beleid.
Dialoog, ondersteuning en druk kunnen daarbij worden ingezet. Hierbij kunnen,
afhankelijk van de bereidheid om mee te werken aan terugkeer, bijvoorbeeld
maatregelen worden overwogen gericht op het bevorderen of beperken van het
personenverkeer, op het bieden of beperken van ondersteuning of op het bevorderen
of beperken van politieke, financieel-economische en culturele betrekkingen.De intensivering van de strategische inzet zal zich in beginsel concentreren
op een variabel aantal voor terugkeer relevante prioriteitslanden. Samenwerking
met andere landen blijft mogelijk wanneer daar specifieke aanleiding voor
is.6.5 Bevorderen van duurzame terugkeer en herintegratieVoor de handhaving én voor het draagvlak van het Nederlandse migratiebeleid
is het van belang dat migranten die geen rechtmatig verblijf (meer) hebben,
Nederland, bij voorkeur vrijwillig, verlaten. Door financiële steun of
bijstand in natura kan terugkeerders hulp worden geboden bij het opbouwen
van een bestaan in het land van herkomst. Bovendien kan worden ingespeeld
op de zorgen en capaciteitsproblemen bij overheden van de landen van herkomst
over de opvang en herintegratie van terugkeerders.In de afgelopen jaren is ervaring opgedaan met facilitering van zelfstandig
vertrek, onder meer door IOM. Dit wijst uit dat financiële herintegratieondersteuning één
van de stimulerende factoren voor zelfstandige terugkeer kan zijn1. Daarnaast zijn positieve ervaringen opgedaan met herintegratieondersteuning
in de vorm van scholing, hulp bij de bemiddeling naar werk en begeleiding
bij het opzetten van een eigen bedrijf, inclusief toegang tot microkredieten.
Ten slotte zijn diverse projecten uitgevoerd ten behoeve van de herintegratie
van kwetsbare groepen, zoals alleenstaande minderjarige vreemdelingen.
Nederland zal zich ook de komende jaren inzetten voor de herintegratie van
deze groepen waarbij terdege rekening gehouden zal worden met de specifieke
behoeften van vrouwen.Met inachtneming van de ervaringen met deze verschillende projecten zullen
de mogelijkheden voor herintegratieondersteuning bij terugkeer worden uitgebreid.
Binnen het budget voor migratie-en-ontwikkeling wordt hiervoor een bedrag
van maximaal € 2 miljoen per jaar gereserveerd. Het gaat hier om:1. Herintegratieregeling Terugkeer (HRT). Dit betreft een voortzetting
in een nieuwe fase van de huidige regeling;2. herintegratiebijdrage in natura voor (ex-)asielzoekers (persoonlijk
ontwikkelingsfonds in natura);3. Nationale terugkeerprogramma’s in landen van herkomst;4. projecten voor bijzondere groepen die buiten de regelingen onder (1),
(2) en (3) vallen.6.5.1 Voortzetting Herintegratieregeling Terugkeer (financiële
vertrekpremie)De bestaande herintegratieregeling (HRT), een op de individuele vertrekker
gerichte financiële stimulans voor zelfstandig vertrek, loopt tot juli
2008. Het betreft een individuele regeling, waar in beginsel (ex-)asielzoekers
een beroep op kunnen doen.1 Het gaat hier om
een financiële bijdrage ter ondersteuning van herintegratie in het land
van herkomst voor (ex-)asielzoekers, die een aanvraag voor zelfstandig vertrek
indienen bij IOM. Als één van de voorwaarden geldt dat de ex-asielzoeker
kenbaar maakt van deze regeling gebruik te willen maken vóór
het verstrijken van de 28-dagentermijn, dan wel binnen één week
na plaatsing in de zogenoemde vrijheidsbeperkende locatie. Deze regeling is
beschikbaar voor alle landen van herkomst; op dit punt wordt dus een uitzondering
gemaakt op de landenlijst van 40 + 3 landen2.
Hiermee is de HRT ook toegankelijk voor afvallers van de pardonregeling en
ex-asielzoekers uit de gemeentelijke opvanglocaties. Deze laatste worden afgebouwd
en zullen per 1 januari 2010 niet meer bestaan.Mede aan de hand van uitkomsten van een evaluatie van deze regeling alsmede
de ervaringen van andere Europese landen is de inzet dat de huidige HRT na
juli 2008 wordt voortgezet binnen het migratie-en-ontwikkelingsprogramma.3 De hoogte van de bedragen wordt wellicht aangepast naar
aanleiding van de uitkomsten van de evaluatie en de ervaringen van andere
Europese landen.6.5.2 Herintegratiebijdrage in natura voor (ex-)asielzoekers
(persoonlijk ontwikkelingsfonds in natura)Ten tweede zal een herintegratiebijdrage in natura worden geïntroduceerd
waarop (ex-)asielzoekers een beroep kunnen doen, als alternatief voor de financiële
bijdrage. In eerste instantie zal de herintegratiebijdrage in natura in een
aantal landen worden uitgevoerd. Hiervoor wordt een keuze gemaakt uit de landenlijst
van 40 + 3 landen. Een voorwaarde is dat landen voldoende meewerken bij de
terugkeer van hun burgers. Na twee jaar zal dit programma worden geëvalueerd.De uitvoering van de herintegratie in natura zal worden uitbesteed. De
hoogte van de financiële tegenwaarde van de ondersteuning in natura zal
worden vastgesteld na consultatie van de organisaties die ervaring hebben
op het gebied van herintegratieondersteuning. In het licht van verschillen
in koopkracht in de terugkeerlanden alsmede specifieke herintegratiewensen
zal hierbij maatwerk worden geboden en geen standaard bedrag
worden voorgeschreven. De hoogte van de herintegratiebijdrage in natura wordt
gemaximeerd voor volwassenen en kinderen. Afhankelijk van de mogelijkheden
in landen van herkomst kan worden gedacht aan begeleiding bij het opzetten
van een eigen bedrijf, inclusief toegang tot microkredieten, of bij het zoeken
naar een baan, een opleiding of huisvesting. Bij de begeleiding naar werk
zal nadrukkelijk worden gekeken naar mogelijke samenwerking met het Nederlandse
bedrijfsleven.6.5.3 Nationale terugkeerprogramma’s in landen van
herkomstDaarnaast, en in sommige opzichten in het verlengde van of als alternatief
voor de HRT in natura, kan worden gedacht aan nationale terugkeerprogramma’s
in landen van herkomst. Op basis van haar (capaciteits-) behoefte kan een
overheid tot de conclusie komen dat de herintegratie van terugkeerders (niet
alleen vanuit Nederland) een probleem is. Om dat probleem het hoofd te bieden
zou een zogeheten National Returnee Programme kunnen worden opgezet, dat wordt
uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van de betreffende overheid. Alle naar
het land terugkerende vreemdelingen, waaronder ook vreemdelingen afkomstig
uit andere Europese landen dan Nederland, zouden hier gebruik van kunnen maken.
Nederland zou financiële (en eventueel technische) ondersteuning kunnen
bieden voor het programma als geheel. Alleen de 40+3 landen komen hiervoor
in aanmerking. Omdat de voorgestelde programma’s in principe open staan
voor teruggekeerden uit meerdere (Europese) landen, is Europese dan wel internationale
co-financiering wenselijk. Een onderzoek zal worden geïnitieerd ten einde
de mogelijkheden op Europees niveau in kaart te brengen.6.5.4 Projecten voor bijzondere groepen die buiten de
regelingen onder (1) en (2) en (3) vallenVerder bestaat het voornemen om herintegratieprojecten voor specifieke
groepen voort te zetten, met inachtneming van de instroom. Hierbij zal het
gaan om (mogelijk uiteenlopende) projecten voor kwetsbare groepen, zoals minderjarige
migranten, slachtoffers van mensenhandel of personen met bepaalde medische
klachten.7. FINANCIËNDe voorgestelde maatregelen zijn voorzien van verwachte financiële
effecten. Hierbij is, mede op grond van een ex-ante uitvoeringstoets, gebleken
dat de invoering van de voorgestelde maatregelen per saldo naar verwachting
niet tot meerkosten zal leiden. De totale omvang van de besparingen die door
de beleidsmaatregelen mogelijk worden gemaakt, wordt toereikend geacht om
de extra kosten te dekken.8. PLANNINGWij streven ernaar de wijzigingen in de asielprocedure zo spoedig mogelijk
in te voeren. Voor het wetgevingstraject doen wij hierbij een beroep op uw
medewerking. Voor de implementatie zetten de betrokken diensten in op een
zo spoedig mogelijke voorbereiding zonder daarbij onverantwoorde risico’s
te nemen. Om de problematiek die de gemeenten in de praktijk van het vreemdelingenbeleid
ten aanzien van ex-asielzoekers met rechtmatig verblijf ervaren, te verlichten,
is met de implementatie van een aantal van de genoemde terugkeermaatregelen
(in het bijzonder de vrijheidsbeperkende locatie) reeds aangevangen.De staatssecretaris van Justitie,N. AlbayrakDe minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin XNoot1Op grond van artikel 43 Vw kan de minister door middel van een algemeen
besluit een besluitmoratorium instellen voor bepaalde categorieën asielzoekers
vanwege de situatie in het land van herkomst dan wel vanwege een massale instroom
uit een bepaald land of een bepaalde regio. Strikt genomen gaat het om verlenging
van de beslistermijn.XNoot2Zie in dit verband het oude artikel 52d van het voormalige Vreemdelingenbesluit.
De toelichting op dat artikel stelt het volgende: «Artikel 52d bevat
regels voor het nader gehoor door de contactambtenaar. De vreemdeling krijgt
ten minste zes dagen de tijd om zich op dit gehoor voor te bereiden. Gedurende
deze periode kan hij zich met de (rechts)hulpverlening verstaan.»XNoot1Dag 1: Eerste gehoor; Dag 2: Voorbereiding op nader gehoor; Dag 3: Nader
gehoor; Dag 4: Correcties en aanvullingen op nader gehoor; Dag 5: Voornemen;
Dag 6: Zienswijze; Dag 7: Concipiëren beschikking; Dag 8: Uitreiken beschikking.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Er wordt enerzijds een aanmerkelijke bekorting van de verlengde asielprocedure
bereikt, aangezien het indienen van correcties en aanvullingen thans een aparte
processtap is waar in de huidige praktijk vier weken voor beschikbaar zijn.
Dat leidt tot het weglekken van tijd vanwege logistieke redenen. In de nieuwe
situatie zal dit reeds in de algemene asielprocedure zijn gebeurd. Anderzijds
vervalt de verplichting om de asielzoeker na de algemene asielprocedure opnieuw
te horen over zijn asielmotieven. Deze dubbeling in de huidige procedure wordt
in de nieuwe situatie voorkomen. Hiermee wordt nog eens vier weken tijdswinst
gerealiseerd. Bovenstaande voorstellen leiden aldus tot een aanzienlijke versnelling
in de verlengde asielprocedure die een tijdswinst (in de procedure en in de
opvang) oplevert van in totaal 8 weken.XNoot1Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europese Parlement en de Raad van
15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende
de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PbEU L
105). Zie wetsvoorstel 31 208 voor een beschrijving van genoemde verordening.XNoot1Richtlijn nr. 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende
minimumnormen voor de procedures in lidstaten voor de toekenning of intrekking
van de vluchtelingenstatus (PbEU L 326)XNoot1In deze motie werd de toenmalige minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
verzocht om de thans bestaande onderdaklocatie te evalueren en «te bezien
of, onder dezelfde voorwaarden, de vertrektermijn voor alle uitgeprocedeerde
asielzoekers flexibel kan worden toegepast, in relatie tot de behandelduur
van aanvragen voor laissez-passers bij diplomatieke vertegenwoordigingen.»XNoot1Gebruikmakend van de HRT-regeling, en haar voorganger, de Herintegratie
Regeling Project Terugkeer, de HRPT-regeling zijn sinds juli 2004 ongeveer
3600 migranten zelfstandig vertrokken.XNoot1Vreemdelingen afkomstig uit EU, EER en de landen zoals opgenomen in bijlage
1 van de REAN uitvoeringsregeling 2006 kunnen evenwel geen beroep doen op
deze regeling.XNoot2Zie hiervoor de beleidsnotitie Internationale Migratie en Ontwikkeling
die aan uw Kamer is toegezegd en die naar verwachting binnenkort zal worden
verzonden. Hierin wordt toegelicht dat de beleidsprioriteiten genoemd in deze
nota, waaronder herintegratie en duurzame terugkeer, worden uitgevoerd in
de OS-partnerlanden, aangevuld met een drietal landen dat vanuit nationaal
migratieperspectief van belang is. Voor de periode 2008–2009 is gekozen
voor Marokko, Sierra Leone en Angola. In beginsel zal de landenkeuze iedere
twee jaar (politiek) worden heroverwogen.XNoot3In verband met een mogelijk risico voor aanzuigende werking is binnen
de huidige regeling een termijn gesteld voor het toepassingsbereik; slechts
afgewezen asielzoekers die voor 1 januari 2008 een asielverzoek hebben
ingediend, komen hiervoor in aanmerking. In de voortzetting van de HRT zal
deze termijn worden aangepast opdat ook asielzoekers die na een nader te bepalen
latere datum een asielverzoek hebben ingediend, in aanmerking komen voor deze
individuele herintegratiesteun. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29344-67.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl