Beveiligingsverdrag van de West Europese Unie; Brussel, 28-3-1995; Brief minister met toelichtende nota bij dit verdrag (Trb. 1995, 206)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24841, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-09-1996

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24841 nr. 1;329

28-08-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningTOELICHTENDE NOTA AlgemeenArtikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 10Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24841Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 841Beveiligingsverdrag van de West Europese Unie; Brussel, 28 maart 1995nr. 329nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 28 augustus 1996Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 30 augustus 1996. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 29
september 1996.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 28 maart 1995 te Brussel tot stand gekomen Beveiligingsverdrag van
de West Europese Unie (Trb. 1995, 206).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo TOELICHTENDE NOTA AlgemeenTijdens de Koude Oorlog vielen de Westeuropese en Noordamerikaanse veiligheidsbelangen
in Europa in hoge mate samen. De Europese veiligheidssituatie vereiste dat
een enkele, veelomvattende en transatlantische organisatie tegen het Warschaupact
een tegenwicht bood. Hoewel de Westeuropese Unie (WEU) – opgericht bij
het op 17 maart 1948 te Brussel voor ondertekening opengestelde en het op
23 oktober 1954 te Parijs herziene verdrag inzake economische, sociale en
culturele samenwerking en collectieve verdediging (Stb. 1948, 519, laatstelijk
Trb. 1957, 10, respectievelijk Trb. 1954, 179; laatstelijk Trb. 1966, 265) –
een jaar eerder is opgericht dan de Noord-Atlantische Verdrags-Organisatie
(NAVO; zie Stb. 1949, 355; laatstelijk Trb. 1982, 104), werd de bijstandsverplichting
van het verdrag van Brussel in de praktijk in handen gelegd van laatstgenoemde
organisatie, die daarvoor immers een geïntegreerde militaire structuur
opbouwde tezamen met de transatlantische partners. Ook andere aspecten van
het WEU-verdrag bleken in andere gremia – zoals de Europese Gemeenschap –
beter behandeld te kunnen worden.Inmiddels heeft de bedreiging van het Europese gebied van de NAVO grotendeels
plaatsgemaakt voor andere uitdagingen op veiligheidsgebied. In de nieuwe veiligheidssituatie
is het in sommige gevallen voorstelbaar dat Europese staten gezamenlijk militair
willen optreden terwijl de Noord-amerikanen niet een even sterk belang hebben
om daarin te participeren.De reactivering van de WEU dient tegen deze achtergrond gezien te worden.Tijdens de Europese Raad van Maastricht (december 1991) werd een verklaring
aangenomen inzake de rol van de WEU en haar relaties met de Europese Unie
en met de NAVO (Trb. 1992, 74, blz. 188). Hierin werd de WEU in een scharnierfunctie
geplaatst tussen Europese Unie en NAVO. De WEU zal, zo stelt de verklaring,
worden ontwikkeld als de defensiecomponent van de Europese Unie en als middel
ter versterking van de Europese pijler in de NAVO. De consequentie hiervan
was onder meer de verplaatsing van het WEU-secretariaat van Londen naar Brussel,
waar immers de zetels van de Europese Unie en de NAVO reeds gehuisvest zijn.
Daarnaast werden successievelijk alle lidstaten van de Europese Unie uitgenodigd
lid of waarnemer van de WEU te worden. lerland, Oostenrijk, Zweden en Finland
kozen – als niet-NAVO-lid – voor het waarnemerschap bij de WEU.
NAVO-lid Denemarken deed hetzelfde. Griekenland trad als lid tot de WEU toe
(zie Trb. 1993, 2). De Europese NAVO-landen die geen EU-lidstaat zijn, kregen
in Maastricht de uitnodiging als geassocieerd lid tot de WEU toe te treden
en hebben dat gedaan (Turkije, Noorwegen en lJsland).In 1992 legden de ministers van buitenlandse zaken en defensie van de
WEU-staten in Petersberg de nieuwe operationele taken van de organisatie vast:
humanitaire acties, vredeshandhaving en crisisbeheersing. Voor een nadere
uiteenzetting over de Petersberg-verklaring moge verwezen worden naar het
terzake in de toelichtende nota met betrekking tot het op 20 november 1992
te Rome tot stand gekomen Protocol inzake de toetreding van de Helleense Republiek
tot de Westeuropese Unie gestelde (Kamerstukken ll 1992/93, 23 312, nr.
1).Met de hernieuwing van het belang van de WEU en de daaropvolgende aanvaarding
van de nieuwe, zogenaamde «Petersbergtaken» door die organisatie
bleek, mede ingegeven door constitutionele vereisten in de Bondsrepubliek
Duitsland, de noodzaak om te komen tot een formele basis voor
de beveiliging van gerubriceerde WEU-gegevens in de vorm van een verdrag,
zoals dat ook bij de NAVO het geval is. Twee aspecten speelden in dit verband
een rol.– Het garanderen van het beheer (conform gezamenlijk vastgestelde
minimumvereisten) van tussen de lidstaten en de WEU-organisatie uitgewisselde
gerubriceerde gegevens alsmede van NAVO-informatie: sommige lid-staten stelden
een verdrag als voorwaarde voor deze uitwisseling.– Het omzetten van deze minimumvereisten in nationale wet- en regelgeving:
sommige lid-staten verlangden hiervoor een verdragsbasis.Tot op heden wordt een aantal minimumbeveiligingsregels toegepast op basis
van een resolutie van de WEU-raad van 21 mei 1990 (document C(90)53, vertrouwelijk).
Deze resolutie is echter niet meer toereikend en verschaft niet de juridische
basis voor de bovengenoemde wensen.Het voorliggende verdrag verschaft deze juridische basis wel. Het is gemodelleerd
naar de herziene versie van het beveiligingsverdrag van de NAVO (document
C-M(55)15(final) hoofdstuk 1), waarvan de (vertrouwelijke) behandeling momenteel
binnen de NAVO wordt afgerond.Het onderhavige verdrag kan niet los gezien worden van het (herziene)
verdrag van Brussel. Eventueel tot de WEU toetredende staten zal tegelijkertijd
het beveiligingsverdrag worden voorgelegd. Anderzijds geldt, dat een eventueel
terugtreden uit de WEU niet kan geschieden zonder gelijktijdige opzegging
van het WEU-beveiligingsverdrag. De reeds uitgewisselde gegevens blijven na
opzegging evenwel de in het verdrag vastgelegde beveiliging genieten.De positie van de waarnemers, de geassocieerde leden, de geassocieerde
partners en de Europese Commissie binnen de WEU is in dit verdrag, dat gesloten
is tussen de lid-staten, niet aan de orde. Volgens huidig gebruik hebben niet-lid-staten
alleen toegang tot gerubriceerde gegevens, indien geen lid-staat daartegen
bezwaar aantekent. Bovendien worden de modaliteiten voor een apart uitwisselingsverdrag
met elk geassocieerd lid, waarnemer en geassocieerde partner momenteel binnen
de WEU uitgewerkt.Ook wordt momenteel aandacht besteed aan regelgeving met betrekking tot
het verstrekken van gegevens aan de Commissie. De noodzaak van een beveiligingssysteem
binnen zowel de Commissie als het Raadssecretariaat doet zich algemeen gevoelen.Onderhandelingen daarover zijn voorzien.Bij ondertekening is voor ons land een verkaring afgelegd. In deze verklaring
is aangegeven, dat de regering het wenselijk acht de beveiligingsregimes van
de WEU en van de Europese Unie op elkaar af te stemmen. De inrichting van
het beveiligingsregime van de Unie vormt een onderdeel van het beleid van
de regering ten aanzien van de transparantie van de Europese Unie. Gelet op
de voornemens ten aanzien van de scharnierfunctie van de WEU tussen Europese
Unie en Atlantisch Bondgenootschap, is dit beleid ten aanzien van de Unie
ook van betekenis voor de WEU. Zodra deze ontwikkeling van de WEU dit noodzakelijk
maakt, dient derhalve – naar het oordeel van de regering – te
worden bezien in hoeverre op dit punt aanpassingen in het beveiligingsregime
van zowel de WEU als van de Europese Unie noodzakelijk zijn. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Dit artikel stelt de algemene verplichting vast de gerubriceerde informatie,
die in het kader van de WEU tussen de partijen wordt uitgewisseld, te beveiligen
en beschermen in overeenstemming met de hoogte van de rubricering
en deze informatie uitsluitend te gebruiken voor het doel, zoals neergelegd
in het WEU-verdrag; terwijl voorts deze informatie niet ter beschikking mag
worden gesteld van derden zonder uitdrukkelijke toestemming van de opsteller.De bedoeling van dit artikel is de partijen de garantie te verschaffen
dat door hen ingebrachte (staats-)geheimen met de grootst mogelijke zorg worden
behandeld op een niveau, dat tenminste gelijkwaardig is aan de nationale voorschriften
van de inbrengende staat.Voor Nederland is in de Aanwijzingen voor de beveiliging van staatsgeheimen
en vitale onderdelen van de Rijksdienst (vastgesteld door de Minister-President
in overeenstemming met het gevoelen van de Ministerraad bij besluit van 20
januari 1989; Stcrt. 1989, 26) in bovengenoemde verplichting voorzien. Dit
betekent dat die staatsgeheimen in Nederland tenminste worden behandeld volgens
het «need to know»-principe en het «clean desk»-systeem,
inhoudende dat slechts personen die met het onderwerp te maken hebben inzage
krijgen in de betreffende documenten en dat na werktijd alle documenten worden
opgeborgen. De meeste landen eisen een dergelijke garantie als voorwaarde
voor het ter beschikking stellen van nationaal gerubriceerde gegevens. Artikel 2Dit artikel geeft aanwijzingen met betrekking tot de nationale invulling
van de beveiligingsverplichtingen. Er dient een nationale beveiligingsorganisatie
te worden aangewezen die verantwoordelijk is voor de uitvoering van tussen
partijen overeengekomen minimum beveiligingseisen. Bij de partijen dient sprake
te zijn van een gelijkwaardig beveiligingsniveau.In Nederland hebben zich op basis van de resoluties en verdragen bij de
oprichting van WEU respectievelijk NAVO de minister van binnenlandse zaken
en de minister van defensie hiervoor verantwoordelijk gesteld. De uitvoering
hebben zij opgedragen aan respectievelijk het Hoofd van de Binnenlandse Veiligheidsdienst
met betrekking tot de civiele sector en het Hoofd van de Militaire Inlichtingendienst
met betrekking tot de militaire sector. Artikel 3Hierin worden eisen gesteld aan partijen ten aanzien van personen die
in het kader van hun werkzaamheden toegang moeten hebben tot «CONFIDENTIEEL»
of hoger gerubriceerde informatie. Deze eisen komen overeen met de eisen welke
nationaal worden gesteld aan zogenaamde «vertrouwensfunctionarissen».
Duidelijk wordt gesteld, dat iedere partij uitsluitend verantwoordelijk is
voor het onderzoek van de betrouwbaarheid van personen die de nationaliteit
van die partij bezitten.Voor het verstrekken van dergelijke «clearances» ten behoeve
van in een WEU-land werkzame buitenlanders dient het volgende onderscheid
te worden gemaakt.– Voor onderdanen van andere WEU-lidstaten zal aan die staat om
een «clearance» worden verzocht (derde lid). Na ontvangst daarvan
heeft een dergelijke persoon, op basis van het «need to know»-beginsel,
toegang tot gerubriceerde WEU-informatie.– Onderdanen van niet-WEU-lidstaten, waaronder staten met een waarnemersstatus
bij de WEU en met de WEU geassocieerde staten, kan in principe geen toegang
tot gerubriceerde WEU-gegevens worden verleend.In gevallen als het laatste zou evenwel aansluiting kunnen worden gezocht
bij de overeenkomstige NAVO-voorschriften. Op basis daarvan kunnen ten aanzien
van NATO SECRET en lager gerubriceerde gegevens «clearances» worden
verstrekt aan ingezetenen van niet-NAVO-landen, indien de betreffende
lidstaat te hunnen aanzien in staat is een betrouwbaarheidsonderzoek uit te
voeren, dat aan de hiervoor door de NAVO gestelde minimum-eisen voldoet. Voor
ons land houdt dit in de praktijk onder meer in, dat betrokkene al geruime
tijd in Nederland woonachtig moet zijn en dat het onderzoek zich over de laatste
tien jaar kan uitstrekken.Een vergelijkbare regeling wordt in WEU-verband voorzien. Artikel 4Dit artikel beperkt de reikwijdte van het verdrag tot de uitwisseling
van gerubriceerde informatie en materiaal tussen de partijen onderling en
tussen partijen en de WEU-organisaties. Tot de WEU-organisaties worden gerekend
de WEU-Planning Cel, het WEU-Satellietcentrum en het WEU-Instituut voor Veiligheidsstudies. Artikel 5In dit artikel wordt de verantwoordelijkheid voor het uitvoeren van de
voor de WEU-organisaties relevante artikelen uit dit verdrag door de WEU-lichamen
gelegd bij de Secretaris-Generaal van de WEU. Artikel 6Dit artikel geeft aan dat door het verdrag het aangaan van bilaterale
beveiligingsverdragen tussen partijen niet wordt uitgesloten en dat reeds
bestaande bilaterale verdragen, zoals de recentelijk tot stand gekomen op
28 juli 1992 Parijs ondertekende overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden
en de Franse Republiek inzake de uitwisseling van beschermde en gerubriceerde
gegevens (Trb. 1992, 139), onverlet blijven. Artikel 10Dit artikel regelt de opzegging van het verdrag. Evenals bij het verdrag
van Brussel zelve dient opzegging van het verdrag te geschieden met inachtneming
van een termijn van een jaar. Opzegging tast evenwel de onder het verdrag
verworven rechten en verplichtingen van de partijen evenwel niet aan, zodat
uitgewisselde gegevens verdragsconform behandeld dienen te worden blijven.Binnen de WEU bestaat overeenstemming over het feit dat beveiligde gegevens
in het bezit van een opzeggende staat worden geretourneerd aan het WEU-secretariaat
te Brussel. KoninkrijkspositieEvenals het WEU-verdrag, zal het onderhavige verdrag, voor wat het Koninkrijk
betreft, alleen voor Nederland gelden.De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Defensie,J. J. C. Voorhoeve XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24841-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl