Akkoord tussen lidstaten EU over status militairen en leden burgerpersoneel bij instellingen EU (EU-SOFA); 17-11-2003
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31376, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-03-2008

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31376 nr. 1;A

19-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTAI. InleidingII. Toelichting op de bepalingen van de EU-SOFAIII. Toelichting op de meest relevante artikelenArtikel 8:Artikel 15:Artikel 16:Artikel 17:Artikel 18:Artikel 19:IV. KoninkrijkspositieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31376Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 376Akkoord tussen de lidstaten van de Europese Unie betreffende de status
van de militairen en leden van het burgerpersoneel die bij de instellingen
van de Europese Unie gedetacheerd zijn, van de hoofdkwartieren en de strijdkrachten
die ter beschikking van de Europese Unie kunnen worden gesteld in het kader
van de voorbereiding en de uitvoering van de opdrachten bedoeld in artikel
17, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en van de militairen
en leden van het burgerpersoneel van de lidstaten die aan de Europese Unie
beschikbaar zijn gesteld om in dit kader op te treden (EU-SOFA), Brussel,
17 november 2003Anr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 februari 2008Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 26 februari 2008. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 27 maart
2008.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer u hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 17 november 2003 te Brussel totstandgekomen Akkoord tussen de
lidstaten van de Europese Unie betreffende de status van de militairen en
leden van het burgerpersoneel die bij de instellingen van de Europese Unie
gedetacheerd zijn, van de hoofdkwartieren en de strijdkrachten die ter beschikking
van de Europese Unie kunnen worden gesteld in het kader van de voorbereiding
en de uitvoering van de opdrachten bedoeld in artikel 17, lid 2, van het Verdrag
betreffende de Europese Unie, en van de militairen en leden van het burgerpersoneel
van de listaten die aan de Europese Unie beschikbaar zijn gesteld om in dit
kader op te treden (EU-SOFA) (Trb. 2004, 142).Een toelichtende nota bij het verdrag treft u eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen TOELICHTENDE NOTAI. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid j° vierde lid, onder
b, van de Wet op de Raad van State).Het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid
(GBVB) van de Europese Unie werd in 1992 met het Verdrag betreffende de Europese
Unie (VEU) (Trb. 1992,74; laatstelijk Trb. 2007, 114) geïnstitutionaliseerd.
Vervolgens hebben de lidstaten van de West-Europese Unie (WEU) in de Petersbergverklaring
van 19 juni 1992 zich bereid verklaard militaire eenheden afkomstig uit
alle onderdelen van hun conventionele strijdkrachten ter beschikking te stellen
van de WEU, voor militaire operaties onder verantwoordelijkheid van de WEU.
Naast het zorgdragen voor collectieve verdediging kreeg de WEU verantwoordelijkheid
voor militaire operaties voor humanitaire taken, vredeshandhaving en crisisbeheersing.
Met de integratie van de WEU in de pijlerstructuur van de Europese Unie (EU)
werden ook de Petersbergtaken een aspect van het GBVB. De Petersbergtaken
zijn vervolgens expliciet opgenomen in artikel 17, tweede lid, VEU: «humanitaire
en reddingsoperaties, vredeshandhavingsopdrachten en opdrachten van strijdkrachten
op het gebied van crisisbeheersing, met inbegrip van het tot stand brengen
van vrede».In het kader van de ontwikkeling van het GBVB keurde de Europese Raad
van Nice van december 2000 de oprichting van een drietal nieuwe politieke
en militaire organen goed: het Politiek en Veiligheidscomité (PVC),
het Militair Comité van de Europese Unie (EUMC), en de Militaire Staf
van de Europese Unie (EUMS) (PbEU 2001, L 027, pp. 1–3). Bij besluit
van 22 januari 2001 heeft de Raad de EUMS daadwerkelijk opgericht (PbEU
2001, L 027, pp. 4–7). De militairen in deze staf worden door de
lidstaten gedetacheerd; ze vervullen taken van internationale aard ten behoeve
van de ontwikkeling van het operationeel vermogen van de Europese Unie. De
EUMS vormt een onderdeel van het secretariaat-generaal van de Raad en verstrekt
binnen de structuren van de Raad militaire expertise en steun aan het GBVB,
met inbegrip van de leiding over door de EU geleide militaire crisisbeheersingsoperaties.
De EUMS heeft drie belangrijke operationele functies: vroegtijdige waarschuwing,
situatiebeoordeling en strategische planning.Door deze ontwikkeling van het operationeel vermogen van de EU, met name
op het gebied van EU-geleide crisisbeheersingsoperaties, is eind 2001 in EU-verband
de noodzaak onderkend van een statusregeling. EU-geleide crisisbeheersingsoperaties
moeten kunnen worden uitgevoerd in alle onafhankelijkheid en zonder gevaar
van ongewenste inmenging door een lidstaat of een derde land.De bestaande statusregelingen kunnen niet worden toegepast op deze nieuwe
structuur. Het op 8 april 1965 te Brussel totstandgekomen Protocol betreffende
de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (EG Protocol)
(Trb. 1965,130) is noch bedoeld voor, noch toegeschreven op operationeel optreden
in militaire of civiele zin. Ook het op 19 juni 1951 te Londen totstandgekomen
Verdrag tussen de Staten die Partij zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag,
nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten (NAVO Status Verdrag) (Trb.
1951, 114) of het op 19 juni 1995 te Brussel totstandgekomen Verdrag
tussen de Staten die Partij zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag en de overige
Staten die deelnemen aan het Partnerschap voor Vrede, nopens de rechtspositie
van hun krijgsmachten (NAVO/PfP statusregeling) (Trb. 1996, 74) kunnen niet
volstaan, aangezien niet alle EU-lidstaten partij zijn bij deze verdragen.De EU-lidstaten hebben tussen eind 2001 en medio 2003 onderhandelingen
gevoerd over een nieuwe statusregeling.Door diverse lidstaten, waaronder Nederland, is tijdens het onderhandelingsproces benadrukt dat de EU-SOFA complementair moet zijn aan bestaande
statusregelingen, met name het NAVO Status Verdrag en de NAVO/PfP statusregeling.
Dit om te voorkomen dat er bij gezamenlijke EU/NAVO operaties uiteenlopende
statusregelingen van toepassing zijn op hetzelfde hoofdkwartier of militair-
en burgerpersoneel. Het subsidiaire karakter van de EU-SOFA is gewaarborgd
door in artikel 19 de bepaling op te nemen dat dit verdrag slechts van toepassing
is in het geval dat geen andere statusregeling op een militaire operatie of
oefening van toepassing is.II. Toelichting op de bepalingen van de EU-SOFADe EU-SOFA verstrekt de mogelijkheden voor de uitvoering van EU-geleide
crisisbeheersingsoperaties als voorzien in artikel 17 VEU. De EU-SOFA is onderverdeeld
in vier delen.Deel I (artikelen 1–6) bevat algemene
bepalingen die van toepassing zijn op alle militairen, burgerpersoneel, hoofdkwartieren
en strijdkrachten die worden ingezet voor de uitvoering van opdrachten bedoeld
in artikel 17 VEU.Deel II (artikelen 7 en 8) van de EU-SOFA
bevat bepalingen die van toepassing zijn op militairen en burgerpersoneel
die door de lidstaten zijn gedetacheerd bij de instellingen van de EU. Aan
deze personen wordt functionele immuniteit van strafrechtelijke, civielrechtelijke
en administratiefrechtelijk rechtsmacht verstrekt. In tegenstelling tot bijvoorbeeld
diplomaten genieten ze geen persoonlijke onschendbaarheid. Dit betekent dat
deze personen kunnen worden aangehouden en vastgehouden, maar dat er geen
vervolging plaats kan vinden, tenzij er afstand wordt gedaan van immuniteit
van rechtsmacht door de EU-instelling en de bevoegde autoriteit van de zendstaat
gezamenlijk.Deel III (artikelen 9–18) van de EU-SOFA
bevat bepalingen die van toepassing zijn op de aan de EU ter beschikking gestelde
hoofdkwartieren en strijdkrachten, inclusief de daar werkzame militairen en
burgers. Voor deze categorie wordt een onderscheid gemaakt tussen strafrechtelijke
rechtsmacht en civielrechtelijke rechtsmacht. Wat civielrechtelijke rechtsmacht
betreft, genieten zij functionele immuniteit van executie.Strafrechtelijk gezien is er sprake van zogenaamde concurrerende rechtsmacht.
Afhankelijk van het gepleegde feit heeft of de zendstaat of de ontvangststaat
rechtsmacht, of is er samenloop van rechtsmacht van beide Staten. Deze categorie
personen kan worden aangehouden en vastgehouden door de autoriteiten van de
ontvangststaat en, onder bepaalde voorwaarden, door hen worden vervolgd en
berecht.Tevens bevat dit deel van de EU-SOFA bepalingen inzake de onschendbaarheid
van archieven en andere officiële documenten van de hoofdkwartieren.Deel IV (artikel 19) bevat slotbepalingen
inzake inwerkingtreding en het subsidiaire karakter van de EU-SOFA.De EU-SOFA is van toepassing op het grondgebied van de lidstaten van de
EU. Voor operaties en oefeningen buiten dit grondgebied dienen separate overeenkomsten
gesloten te worden met het land van verblijf. In het algemeen zal de EU de
onderhandelingen over dergelijke overeenkomsten ten behoeve van de lidstaten
op zich nemen. III. Toelichting op de meest relevante artikelenArtikel 8:Krachtens het eerste lid van dit artikel geniet het militair- en burgerpersoneel
dat gedetacheerd is bij de EU-instellingen immuniteit van de straf-, burgeren
administratiefrechtelijke rechtsmacht voor zover het handelingen betreft die
worden uitgeoefend in het kader van hun functie. Deze bepaling sluit nauw
aan bij artikel 12, lid a, van het EG Protocol. Voorts bepaalt het derde lid
van dit artikel dat een besluit inzake afstand van immuniteit (een «waiver»)
door de zendstaat en de relevante EU-instelling gezamenlijk dient te worden
genomen. Deze regeling wijkt af van artikel 18 van het EG Protocol dat van
toepassing is op «reguliere» gedetacheerden van de lidstaten;
de relevante EU-instelling kan zelfstandig besluiten om afstand te doen van
immuniteit van rechtsmacht. Deze afwijking werd wenselijk geacht, omdat de
lidstaten zeggenschap over afstand doen van immuniteit niet geheel uit handen
willen geven, gelet op het feit dat deze groep gedetacheerden met name uit
militairen zal bestaan.Artikel 15:Dit artikel stelt dat archieven en andere officiële documenten van
de hoofdkwartieren onschendbaar zijn. Deze regeling is in lijn met artikel
2 van het EG Protocol en artikel 13 van het op 18 augustus 1952 te Parijs
totstandgekomen Protocol nopens de rechtspositie van internationale militaire
hoofdkwartieren, ingesteld uit hoofde van het Noord-Atlantisch Verdrag (Protocol
van Parijs) (Trb. 1953, 11).Artikel 16:Dit artikel bevat bepalingen inzake het voorkomen van dubbele belastingheffing.
Artikel 16 gaat, evenals de corresponderende bepaling in het NAVO Status Verdrag,
uit van het beginsel, dat het personeel van een krijgsmacht of van een civiele
dienst geen fiscale na- of voordelen dient te ondervinden, indien het zijn
dienst buiten de eigen EU lidstaat uitoefent. Daartoe is in het eerste lid
van artikel 16 de zogenoemde woonplaatsfictie vastgelegd, inhoudende dat personeel
in de EU lidstaat van verblijf niet belastingplichtig wordt voor belastingen,
die afhangen van het verblijf, de woonplaats of het ingezetenschap in de EU
lidstaat van verblijf.Het tweede lid voorziet in een vrijstelling van belasting over het salaris
en dergelijke inkomsten, die zonder deze bepaling als arbeidsinkomsten in
de EU lidstaat van verblijf in de heffing zouden kunnen worden betrokken.
Deze bepaling doet ook recht aan een nog steeds bij het sluiten van verdragen
ter voorkoming van dubbele belasting ruim aanvaarde regel, dat uitkeringen
uit een openbare kas slechts worden belast door de staat die de uitkering
doet. Tevens voorziet het tweede lid van artikel 16 in vrijstelling van de
belastingen op roerende zaken, waarvan de aanwezigheid uitsluitend voortvloeit
uit de tijdelijke dienst in de EU lidstaat van verblijf.Het derde lid van artikel 16 bepaalt dat bedoeld personeel voor het overige
in de belastingheffing in de EU lidstaat van verblijf kan worden betrokken.Ten slotte is in artikel 16 vastgelegd, dat de EU lidstaat van verblijf
de fiscale voorrechten niet hoeft te verlenen aan de eigen onderdanen of aan
personeelsleden van een krijgsmacht of van een civiele dienst, die gewoonlijk
op zijn grondgebied verblijven.Artikel 17:De bepalingen van dit artikel sluiten nauw aan bij artikel VII van het
NAVO Status Verdrag.Uitgangspunt is, dat de autoriteiten van de staat van herkomst (de zendstaat)
het recht hebben rechtsmacht uit te oefenen over het militaire- en
burgerpersoneel volgens de eigen wetgeving die van toepassing is op de strijdkrachten.
De autoriteiten van de staat van verblijf (de ontvangststaat) hebben het recht
rechtsmacht uit te oefenen over militair- en burgerpersoneel en hun gezinsleden
met betrekking tot vergrijpen, die op eigen grondgebied zijn begaan en volgens
de wetten van die staat strafbaar zijn. Voor zover het vergrijp slechts naar
het recht van één van beide staten strafbaar is, heeft de desbetreffende
staat de bevoegdheid om rechtsmacht uit te oefenen bij uitsluiting van de
andere staat. Meestal zal er echter sprake zijn van samenloop van rechtsmacht
van beide staten Voor die gevallen geeft de statusregeling een voorziening
waarbij aan de hand van een aantal criteria een voorrangsrecht wordt gegeven
aan één van beide staten, van welk recht die staat desgevraagd
op verzoek ten behoeve van de andere staat afstand kan doen.De EU-SOFA bevat geen bepalingen inzake de samenwerking van de staat van
herkomst en de staat van verblijf bij de aanhouding van verdachten en de verdere
opsporing en bewijsgaring, anders dan bijvoorbeeld het NAVO Status Verdrag
in artikel VII, vijfde en zesde lid. Voor deze samenwerking kan in veel gevallen
een beroep worden gedaan op de reguliere rechtshulpinstrumenten in het kader
van titel VI VEU. Ingeval de staat van herkomst rechtsmacht zal uitoefenen
overeenkomstig de criteria neergelegd in artikel 17, dient de staat van verblijf
mee te werken aan de doorvoer (transit) van de betrokken persoon naar de staat
van herkomst en die persoon daartoe zo nodig aan de autoriteiten van de staat
van herkomst over te dragen (analoog aan artikel VII, vijfde lid, NAVO Status
Verdrag). Op het gebied van strafrechtelijke samenwerking tussen zend- en
ontvangststaat in strafrechtelijke onderzoeken behoeft de Nederlandse administratieve
praktijk geen aanpassing van de bestaande procedures. Nederland zal in voorkomende
gevallen de bepalingen uit het NAVO Status Verdrag inzake aanhouding en overbrenging
van verdachte militairen hanteren.Artikel 18:Het eerste en vierde lid bevatten een «waiver» voor aansprakelijkheid
zoals gebruikelijk voor militaire oefeningen en operaties. Op grond van deze
regeling doen de lidstaten afstand van vorderingen jegens elkaar ter zake
van schade aan hun eigendommen, welke worden gebruikt in verband met de voorbereiding
en uitvoering van de taken genoemd in artikel 17, tweede lid, VEU en doen
zij tevens afstand van vorderingen jegens elkaar indien een lid van hun strijdkrachten
in de uitoefening van de dienst letsel oploopt of overlijdt. De bepaling is
analoog aan die welke geldt tussen NAVO partners.Eveneens analoog aan het NAVO Status Verdrag is het ontbreken van een
specifieke regeling voor de civielrechtelijke rechtsmacht van de zendstaat.
Het zevende lid, paragraaf g, regelt alleen functionele immuniteit van executie
van het civielrechtelijke vonnis. Tegen een militair of burger die werkzaam
is bij een militair hoofdkwartier of bij de strijdkrachten kan dus wel een
civiele vordering worden ingesteld. De eventuele nadelige gevolgen voor de
eiser van deze immuniteit van executie worden ondervangen doordat de ontvangststaat
op basis van het vijfde lid van dit artikel zorg dient te dragen voor de afhandeling
van de vordering.Aan militairen en burgers die werkzaam zijn bij de militaire hoofdkwartieren
of de strijdkrachten wordt geen administratiefrechtelijke immuniteit toegekend;
zij vallen derhalve onder de administratiefrechtelijke rechtsmacht van de
ontvangststaat.Artikel 19:Door diverse lidstaten, waaronder Nederland, is tijdens het onderhandelingsproces
benadrukt dat de EU-SOFA complementair moet zijn aan andere (bestaande)
statusregelingen zoals het NAVO Status Verdrag en de NAVO/PfP statusregeling.
Het subsidiaire karakter van de EU-SOFA is derhalve gewaarborgd door in artikel
19, zesde lid, paragraaf(a), een bepaling op te nemen waaruit blijkt dat deze
SOFA slechts van toepassing is in het geval dat geen andere statusregeling
op een militaire operatie of oefening van toepassing is. Het staat de EU vrij
conform artikel 19, zesde lid, paragraaf (b), om specifieke regelingen te
treffen met de bij een operatie of oefening betrokken lidstaten en organisaties.
Indien tussen betrokkenen hieromtrent geen overeenstemming kan worden bereikt,
blijft de vigerende statusregeling van kracht. In het geval dat derde landen
deelnemen in de EU-operaties en oefeningen waarop de EU-SOFA van toepassing
is, kan de EU-SOFA van toepassing worden verklaard voor deze derde landen.IV. KoninkrijkspositieWat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, zal het onderhavige verdrag
gezien zijn aard alleen voor Nederland gelden.De minister van DefensieE. van MiddelkoopDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31376-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl