Overleveringswet; Gewijzigd voorstel van wet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-29042, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-12-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29042 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK I. ALGEMENE BEPALINGENAFDELING 1. BEGRIPSBEPALINGENArtikel 1AFDELING 2. EUROPEES AANHOUDINGSBEVELArtikel 2Artikel 3Artikel 4HOOFDSTUK II. OVERLEVERING DOOR NEDERLANDAFDELING 1. VOORWAARDEN VOOR OVERLEVERINGArtikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14AFDELING 2. PROCEDURE VOOR OVERLEVERING§ A. VOORLOPIGE AANHOUDINGArtikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 19§ B. AANHOUDINGArtikel 20Artikel 21§ C. BESLISSING OVER DE OVERLEVERINGArtikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30Artikel 31Artikel 32§ D. VOORTGEZETTE VRIJHEIDSBENEMING EN FEITELIJKE
OVERLEVERINGArtikel 33Artikel 34Artikel 35Artikel 36Artikel 37Artikel 38§ E. VERKORTE PROCEDUREArtikel 39Artikel 40Artikel 41Artikel 42Artikel 43HOOFDSTUK III. OVERLEVERING AAN NEDERLANDArtikel 44Artikel 45Artikel 46Artikel 47Artikel 48HOOFDSTUK IV. ANDERE VORMEN VAN RECHTSHULPAFDELING 1. OP VERZOEK VAN HET BUITENLANDArtikel 49Artikel 50Artikel 51Artikel 52Artikel 53Artikel 54AFDELING 2. OP VERZOEK VAN NEDERLANDArtikel 55Artikel 56Artikel 57Artikel 58HOOFDSTUK V. SLOTBEPALINGENArtikel 59Artikel 60Artikel 61Artikel 62Artikel 63Artikel 64Artikel 65Artikel 66Artikel 67Artikel 68Artikel 69Artikel 70Artikel 71ABCArtikel 72Artikel 73Artikel 74Artikel 75Artikel 76BIJLAGEBijlage 1 bij de OverleveringswetLijst van strafbare feiten als bedoeld in artikel 7, eerste
lid, onderdeel a, onder 1°, van de OverleveringswetBIJLAGEBijlage 2 bij de OverleveringswetModel voor het Europees aanhoudingsbevel als bedoeld in
artikel 2, tweede lid, van de OverleveringswetEUROPEES ARRESTATIEBEVELa) Gegevens betreffende de identiteit van de gezochte
persoonb) Besluit dat aan dit aanhoudingsbevel ten grondslag
ligtc) Gegevens betreffende de duur van de straf 1. Maximumduur
van de vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel die voor
het strafbare feit/de strafbare feiten kan worden opgelegd: d) Het vonnis is bij verstek gewezene) Strafbare feitenf) Andere voor de zaak relevante omstandigheden (facultatieve
informatie)g) Dit bevel heeft tevens betrekking op de inbeslagneming
en de overdracht van voorwerpen die als bewijsmiddel moeten dienen. Dit bevel
heeft tevens betrekking op de inbeslagneming en de overdracht van voorwerpen
die de gezochte persoon uit het strafbare feit heeft verkregenBeschrijving en plaats van de voorwerpen (indien bekend): h) Het strafbare feit/de strafbare feiten dat/die aan
dit bevel ten grondslag ligt/liggen, is/zijn strafbaar gesteld met/heeft(hebben)
geleid tot een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel
welke levenslange vrijheidsbeneming meebrengt:i) Rechterlijke autoriteit die het bevel heeft uitgevaardigd
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29042Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 042Implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie
betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering
tussen de lidstaten van de Europese Unie (Overleveringswet)AGEWIJZIGD VOORSTEL VAN WET2 december 2003Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:Alzo wij in overweging genomen hebben, dat de implementatie van het kaderbesluit
van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel
en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie
van 13 juni 2002 (2002/584/JBZ), gepubliceerd in het Publicatieblad van
de Europese Gemeenschappen L 190 van 18 juli 2002, noodzaakt tot
het stellen van nieuwe regels voor de overlevering van personen tussen lidstaten
van de Europese Unie en daarmee verbandhoudende andere vormen van rechtshulp;Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze:HOOFDSTUK I. ALGEMENE BEPALINGENAFDELING 1. BEGRIPSBEPALINGENArtikel 1In deze wet wordt verstaan onder:a. overlevering: de terbeschikkingstelling van een persoon door de justitiële
autoriteiten van de ene lidstaat aan de justitiële autoriteiten van een
andere lidstaat van de Europese Unie ten behoeve van hetzij een in die andere
lidstaat tegen hem gericht strafrechtelijk onderzoek, hetzij de tenuitvoerlegging
van een hem opgelegde vrijheidsbenemende straf of maatregel;b. Europees aanhoudingsbevel: de schriftelijk vastgelegde beslissing van
een justitiële autoriteit van een lidstaat van de Europese Unie strekkende
tot de aanhouding en de overlevering van een persoon door de justitiële
autoriteit van een andere lidstaat;c. vrijheidsstraffen: door de rechter op te leggen straffen met een vrijheidsbenemend karakter alsmede de door deze naast of in plaats
van een straf op te leggen maatregelen strekkende tot vrijheidsbeneming;d. opgeëiste persoon: de persoon op wie een Europees aanhoudingsbevel
of een signalering in het Schengen-informatiesysteem strekkende tot aanhouding
en overlevering betrekking heeft;e. officier van justitie: voor zover aldus vermeld, elke officier van
justitie, en overigens de officier van justitie bij het arrondissementsparket
te Amsterdam;f. rechter-commissaris: de rechter-commissaris, belast met de behandeling
van strafzaken, in de rechtbank te Amsterdam;g. rechtbank: de rechtbank te Amsterdam;h. Onze Minister: Onze Minister van Justitie;i. uitvaardigende justitiële autoriteit: de justitiële autoriteit
van een lidstaat van de Europese Unie, krachtens het nationale recht bevoegd
tot het afgeven van een Europees aanhoudingsbevel;j. uitvaardigende lidstaat: de lidstaat van de Europese Unie waar de uitvaardigende
justitiële autoriteit werkzaam is;k. uitvoerende justitiële autoriteit: de justitiële autoriteit
van een lidstaat van de Europese Unie, krachtens het nationale recht bevoegd
tot het nemen van de beslissing tot overlevering op basis van een Europees
aanhoudingsbevel;l. uitvoerende lidstaat: de lidstaat van de Europese Unie waar de uitvoerende
justitiële autoriteit werkzaam is;m. Uitvoeringsovereenkomst van Schengen: de Overeenkomst ter uitvoering
van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie,
de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 gesloten
Akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke
grenzen, Schengen, 19 juni 1990 (Trb. 1985, 101);n. EU-rechtshulpovereenkomst 2000: de Overeenkomst, door de Raad vastgesteld
overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende
de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de Lid-Staten van de Europese
Unie, Brussel, 29 mei 2000 (Trb. 2000, 96).AFDELING 2. EUROPEES AANHOUDINGSBEVELArtikel 21. Een Europees aanhoudingsbevel kan slechts worden afgegeven wegens feiten
die door de wet van de uitvaardigende lidstaat strafbaar zijn gesteld en waarop
een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste twaalf maanden is gesteld
of indien een straf of maatregel is opgelegd, wanneer deze een duur heeft
van ten minste vier maanden.2. Een Europees aanhoudingsbevel wordt volgens het in bijlage 2 bij deze
wet opgenomen model opgemaakt en dient in elk geval de volgende gegevens te
bevatten:a. de identiteit en de nationaliteit van de gezochte persoon;b. de naam, het adres, het telefoon- en het faxnummer en het elektronische
postadres van de uitvaardigende justitiële autoriteit;c. de vermelding dat een voor tenuitvoerlegging vatbaar vonnis, een aanhoudingsbevel
of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing
bestaat;d. de aard en de wettelijke kwalificatie van het strafbare feit, in het
bijzonder rekening houdend met artikel 7, eerste lid, onderdeel a, onder 1°;e. een beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit
is gepleegd, met vermelding van onder meer het tijdstip, de plaats en de mate
van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbare feit;f. de opgelegde straf of maatregel, indien een onherroepelijk vonnis bestaat, of de in de uitvaardigende lidstaat voor het betrokken feit
geldende strafbedreiging;g. indien mogelijk, andere gevolgen van het strafbaar feit.3. Het Europees aanhoudingsbevel dient te zijn vertaald in de officiële
taal of in een van de officiële talen van de uitvoerende lidstaat, dan
wel in de taal die deze lidstaat in een bij het secretariaat-generaal van
de Raad van de Europese Unie neergelegde verklaring heeft aangegeven.Artikel 31. Het Europees aanhoudingsbevel kan, indien de verblijfplaats van de
opgeëiste persoon bekend is, door de uitvaardigende justitiële autoriteit
rechtstreeks worden toegezonden aan de uitvoerende justitiële autoriteit
in de lidstaat van verblijf.2. Rechtstreekse toezending als bedoeld in het eerste lid is niet toegestaan
in die gevallen dat een lidstaat voor de toezending of de ontvangst van Europese
aanhoudingsbevelen een centrale autoriteit heeft aangewezen.3. De toezending kan plaatsvinden per gewone post, telefax of, mits de
mogelijkheid bestaat om de echtheid van de herkomst vast te stellen, per elektronische
post.Artikel 41. De uitvaardigende autoriteit kan besluiten de opgeëiste persoon
te doen signaleren in het Schengen-informatiesysteem, overeenkomstig artikel
95 van de Uitvoeringsovereenkomst van Schengen.2. Een signalering, bedoeld in het eerste lid, dient onmiddellijk nadat
de opgeëiste persoon is aangetroffen, te worden gevolgd door toezending
van het Europees aanhoudingsbevel aan de in artikel 3 bedoelde autoriteit.3. Een signalering, bedoeld in het eerste lid, wordt voor de toepassing
van deze wet gelijkgesteld met een Europees aanhoudingsbevel, mits daarin
alle gegevens, bedoeld in artikel 2, tweede lid, zijn opgenomen.HOOFDSTUK II. OVERLEVERING DOOR NEDERLANDAFDELING 1. VOORWAARDEN VOOR OVERLEVERINGArtikel 5Overlevering geschiedt uitsluitend aan uitvaardigende justitiële
autoriteiten van andere lidstaten van de Europese Unie en met inachtneming
van het bepaalde bij of krachtens deze wet.Artikel 61. De overlevering van een Nederlander kan worden toegestaan voor zover
deze is gevraagd ten behoeve van een tegen hem gericht strafrechtelijk onderzoek
en naar het oordeel van de uitvoerende justitiële autoriteit is gewaarborgd
dat, zo hij ter zake van de feiten waarvoor de overlevering kan worden toegestaan
in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf wordt
veroordeeld, hij deze straf in Nederland zal mogen ondergaan.2. Overlevering van een Nederlander wordt niet toegestaan indien deze
is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk
vonnis opgelegde vrijheidsstraf.3. Bij een weigering van de overlevering uitsluitend op grond van het
bepaalde in het tweede lid stelt de officier van justitie de uitvaardigende justitiële autoriteit in kennis van de bereidheid om de tenuitvoerlegging
van het vonnis over te nemen, overeenkomstig de procedure voorzien in artikel
11 van het op 21 maart 1983 te Straatsburg tot stand gekomen Verdrag
inzake de overbrenging van gevonniste personen (Trb. 1983, 74), of op basis
van een ander toepasselijk verdrag, over te nemen.4. De officier van justitie stelt Onze Minister onverwijld in kennis van
elke overlevering onder garantie van teruglevering als bedoeld in het eerste
lid en elke weigering tot overlevering onder de bereidverklaring om de tenuitvoerlegging
van het buitenlandse vonnis over te nemen, bedoeld in het derde lid.5. Het eerste tot en met het vierde lid is eveneens van toepassing op
een vreemdeling met een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, voor zover
hij in Nederland kan worden vervolgd voor de feiten welke aan het Europees
aanhoudingsbevel ten grondslag liggen en voor zover ten aanzien van hem de
verwachting bestaat dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest
ten gevolge van een hem na overlevering opgelegde straf of maatregel.Artikel 71. Overlevering kan alleen worden toegestaan ten behoeve van:a. een door autoriteiten van de uitvaardigende lidstaat ingesteld strafrechtelijk
onderzoek ter zake van het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich naar
het oordeel van de uitvaardigende justitiële autoriteit schuldig heeft
gemaakt aan:1°. een naar het recht van de uitvaardigende lidstaat benoemd strafbaar
feit dat tevens op de in bijlage 1 bij deze wet behorende lijst staat vermeld,
waarop naar het recht van de uitvaardigende lidstaat een vrijheidsstraf met
een maximum van ten minste drie jaren is gesteld; of2°. een ander feit dat zowel naar het recht van de uitvaardigende
lidstaat als naar dat van Nederland strafbaar is en waarop een vrijheidsstraf
met een maximum van ten minste twaalf maanden is gesteld;b. de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf van vier maanden, of van
langere duur, door de opgeëiste persoon op het grondgebied van de uitvaardigende
lidstaat te ondergaan wegens een feit als onder 1° en 2° bedoeld.2. De in het eerste lid, onderdeel a, onder 1°, bedoelde lijst kan,
wanneer de Raad van de Europese Unie besluit tot uitbreiding of wijziging
van de daarop vermelde strafbare feiten, bij algemene maatregel van bestuur
worden herzien. De voordracht voor deze algemene maatregel van bestuur wordt
niet eerder gedaan dan vier weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal
is overgelegd.3. Voor de toepassing van het eerste lid, onderdeel a, onder 2°, wordt
onder een naar Nederlands recht strafbaar feit mede verstaan een feit waardoor
inbreuk is gemaakt op de rechtsorde van de verzoekende staat, terwijl krachtens
de Nederlandse wet eenzelfde inbreuk op de Nederlandse rechtsorde strafbaar
is.4. Artikel 51a van de Uitleveringswet is van overeenkomstige toepassing
op overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie.Artikel 8Met vrijheidsstraffen van langere duur dan twaalf maanden worden voor
de toepassing van deze wet gelijkgesteld: levenslange vrijheidsstraffen en
vrijheidsstraffen van onbepaalde duur.Artikel 91. Overlevering van de opgeëiste persoon wordt niet toegestaan voor
een feit ter zake waarvan: a. tegen hem een strafvervolging in Nederland gaande is;b. hij hetzij in Nederland niet wordt vervolgd omdat hij aan voorwaarden
als bedoeld in artikel 74 van het Wetboek van Strafrecht heeft voldaan, hetzij
in Nederland is vervolgd maar hernieuwde vervolging is uitgesloten op grond
van artikel 255, eerste en tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering;c. hij naar het recht van een andere lidstaat niet meer kan worden vervolgd,
ten gevolge van een in die lidstaat ter zake van hetzelfde feit genomen onherroepelijke
beslissing;d. hij bij gewijsde van de Nederlandse rechter is vrijgesproken of ontslagen
van rechtsvervolging, dan wel te zijnen aanzien een overeenkomstige onherroepelijke
beslissing door een rechter van een andere lidstaat van de Europese Unie of
van een derde land is genomen;e. hij bij rechterlijk gewijsde is veroordeeld, in gevallen waarin:1°. de opgelegde straf of maatregel reeds is ondergaan;2°. de opgelegde straf of maatregel niet meer voor tenuitvoerlegging
of verdere tenuitvoerlegging vatbaar is;3°. de veroordeling een schuldigverklaring zonder oplegging van straf
of maatregel inhoudt;4°. de opgelegde straf of maatregel in Nederland wordt ondergaan;f. naar Nederlands recht rechtsmacht kon worden uitgeoefend, maar wegens
verjaring geen vervolging, of, zo de overlevering is gevraagd ten behoeve
van de tenuitvoerlegging van een straf of maatregel, geen bestraffing meer
kan plaatshebben.2. Onderdeel a van het eerste lid lijdt uitzondering in gevallen waarin
Onze Minister na advies van het openbaar ministerie en voorafgaand aan de
beslissing tot overlevering opdracht heeft gegeven de vervolging te staken.3. Onderdeel b van het eerste lid lijdt uitzondering in gevallen waarin
de vervolging in Nederland is gestaakt, hetzij omdat de Nederlandse strafwet
op grond van een van de artikelen 2 tot en met 8 van het Wetboek van Strafrecht
niet van toepassing bleek te zijn, hetzij omdat aan berechting in het buitenland
de voorkeur werd gegeven. Artikel 10Overlevering wordt niet toegestaan indien de opgeëiste persoon ten
tijde van het begaan van het strafbare feit de leeftijd van twaalf jaren nog
niet heeft bereikt.Artikel 11De overlevering wordt niet toegestaan in gevallen, waarin naar het oordeel
van de rechtbank een op feiten en omstandigheden gebaseerd gegrond vermoeden
bestaat, dat inwilliging van het verzoek zou leiden tot flagrante schending
van de fundamentele rechten van de betrokken persoon, zoals die worden gewaarborgd
door het op 4 november 1950 te Rome tot stand gekomen Europees Verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.Artikel 12Overlevering wordt niet toegestaan, indien het Europees aanhoudingsbevel
strekt tot de tenuitvoerlegging van een verstekvonnis dat is gewezen zonder
dat de verdachte in persoon is gedagvaard of anderszins in persoon in kennis
is gesteld van de datum en plaats van de behandeling ter terechtzitting, dan
onder het beding dat de uitvaardigende justitiële autoriteit voldoende
garantie geeft, dat de opgeëiste persoon na zijn overlevering in de gelegenheid
zal worden gesteld om een nieuw proces te verzoeken en aanwezig te zijn op
de terechtzitting. Artikel 131. Overlevering wordt niet toegestaan indien het Europees aanhoudingsbevel
betrekking heeft op een strafbaar feit dat:a. geacht wordt geheel of gedeeltelijk op Nederlands grondgebied of buiten
Nederland aan boord van een Nederlands vaartuig of luchtvaartuig te zijn gepleegd;
ofb. buiten het grondgebied van de uitvaardigende staat is gepleegd, terwijl
naar Nederlands recht geen vervolging zou kunnen worden ingesteld indien het
feit buiten Nederland zou zijn gepleegd.2. Op vordering van de officier van justitie wordt afgezien van een weigering
van de overlevering uitsluitend krachtens het eerste lid, onder a en b, tenzij
naar het oordeel van de rechtbank de officier van justitie niet in redelijkheid
tot zijn vordering heeft kunnen komen.Artikel 141. Overlevering wordt niet toegestaan dan onder het algemene beding, dat
de opgeëiste persoon niet zal worden vervolgd, gestraft of op enige andere
wijze in zijn persoonlijke vrijheid beperkt, ter zake van feiten die vóór
het tijdstip van zijn overlevering zijn begaan en waarvoor hij niet is overgeleverd,
tenzij:a. de opgeëiste persoon, hoewel hij daartoe de mogelijkheid had,
niet binnen 45 dagen na zijn definitieve invrijheidstelling het grondgebied
van de lidstaat waaraan hij is overgeleverd, heeft verlaten of indien hij
na dit gebied verlaten te hebben daarnaar is teruggekeerd;b. de feiten niet zijn bedreigd met een vrijheidsstraf;c. de strafvervolging niet leidt tot de toepassing van enige maatregel
die de vrijheid beperkt;d. het gaat om de tenuitvoerlegging van een andere dan een vrijheidsstraf,
met inbegrip van een vervangende straf waaronder vervangende hechtenis;e. de opgeëiste persoon na zijn overlevering uitdrukkelijk met een
vervolging heeft ingestemd; off. daartoe voorafgaand toestemming aan de officier van justitie wordt
gevraagd en deze is verkregen.2. Overlevering wordt voorts niet toegestaan dan onder het algemene beding,
dat de opgeëiste persoon niet ter beschikking zal worden gesteld van
de autoriteiten van een andere lidstaat van de Europese Unie, ter zake van
feiten die vóór het tijdstip van zijn overlevering zijn begaan,
tenzij:a. de opgeëiste persoon, hoewel hij daartoe de mogelijkheid had,
niet binnen 45 dagen na zijn definitieve invrijheidstelling het grondgebied
van de lidstaat waaraan hij is overgeleverd, heeft verlaten of indien hij
na dit gebied verlaten te hebben daarnaar is teruggekeerd;b. de opgeëiste persoon na zijn overlevering daarmee uitdrukkelijk
heeft ingestemd; ofc. daartoe voorafgaand toestemming wordt gevraagd aan de officier van
justitie en deze is verkregen.3. De officier van justitie geeft op verzoek van de uitvaardigende justitiële
autoriteit en op basis van het overgelegde Europees aanhoudingsbevel met bijbehorende
vertaling de in het eerste lid, onder f, of het tweede lid, onder c, bedoelde
toestemming ten aanzien van feiten waarvoor krachtens deze wet overlevering
had kunnen worden toegestaan. De beslissing op een verzoek wordt in elk geval
binnen dertig dagen na de ontvangst ervan genomen.4. Overlevering wordt voorts niet toegestaan dan onder het algemene beding,
dat de opgeëiste persoon niet ter beschikking zal worden gesteld van
de autoriteiten van een derde staat, ter zake van feiten die vóór
het tijdstip van zijn overlevering zijn begaan, tenzij daartoe voorafgaand
toestemming wordt verzocht aan Onze Minister en deze is verkregen. AFDELING 2. PROCEDURE VOOR OVERLEVERING§ A. VOORLOPIGE AANHOUDINGArtikel 15Op basis van een signalering in het Schengen-informatiesysteem, bedoeld
in artikel 4, eerste lid, kan de voorlopige aanhouding worden bevolen van
een zich in Nederland bevindende opgeëiste persoon.Artikel 16Een vreemdeling die op grond van artikel 54, vierde lid, van het Wetboek
van Strafvordering is aangehouden, kan op bevel van de officier of hulpofficier
van justitie in het arrondissement waar hij werd aangehouden worden opgehouden,
indien gegronde redenen bestaan voor de verwachting dat te zijnen aanzien
onverwijld een signalering als bedoeld in artikel 4, eerste lid, zal worden
gedaan dan wel een Europees aanhoudingsbevel zal worden ontvangen. Artikel
61, tweede lid, van dat wetboek is van overeenkomstige toepassing.Artikel 171. Elke officier van justitie of hulpofficier van justitie is bevoegd
de voorlopige aanhouding van een opgeëiste persoon overeenkomstig artikel
15 te bevelen.2. Kan het optreden van de officier van justitie of de hulpofficier, bedoeld
in het eerste lid, niet worden afgewacht, dan is elke opsporingsambtenaar
bevoegd de opgeëiste persoon aan te houden onder de verplichting zorg
te dragen dat hij zo spoedig mogelijk wordt voorgeleid voor de officier van
justitie of de hulpofficier van justitie.3. Na de opgeëiste persoon te hebben gehoord, kan elke officier van
justitie of hulpofficier bevelen dat hij gedurende drie dagen, te rekenen
vanaf het tijdstip van de voorlopige aanhouding, in verzekering gesteld zal
blijven. De termijn van inverzekeringstelling kan door de officier van justitie
bij het arrondissementsparket te Amsterdam éénmaal met drie
dagen worden verlengd.4. Indien de opgeëiste persoon buiten het arrondissement Amsterdam
is aangehouden en in verzekering is gesteld, wordt hij binnen de termijnen
van het derde lid overgedragen aan de officier van justitie bij het arrondissementsparket
te Amsterdam.5. Het vierde lid kan buiten toepassing blijven indien de opgeëiste
persoon tegenover de officier van justitie in het arrondissement waar hij
is aangehouden heeft verklaard, in te stemmen met zijn onmiddellijke overlevering,
de officier van justitie bij het arrondissementsparket te Amsterdam heeft
beslist dat de opgeëiste persoon ter beschikking zal worden gesteld van
de uitvaardigende justitiële autoriteit en de feitelijke overlevering
kan plaatsvinden binnen de termijnen van het derde lid.6. De opgeëiste persoon kan te allen tijde door de officier van justitie
bij het arrondissementsparket te Amsterdam in vrijheid worden gesteld.Artikel 181. De rechter-commissaris kan, op vordering van de officier van justitie
bij het arrondissementsparket te Amsterdam, de bewaring van de opgeëiste
persoon bevelen.2. Alvorens een bevel ingevolge het eerste lid te geven, hoort de rechter-commissaris
zo mogelijk de opgeëiste persoon. Artikel 19Een opgeëiste persoon wiens bewaring overeenkomstig artikel 18 is
bevolen, wordt – behoudens de mogelijkheid van verdere vrijheidsbeneming
uit anderen hoofde – in vrijheid gesteld:a. zodra zulks door de rechtbank, de rechter-commissaris of de officier
van justitie, ambtshalve of op verzoek van de opgeëiste persoon of diens
raadsman, wordt gelast;b. zodra de bewaring twintig dagen heeft geduurd en het Europees aanhoudingsbevel
nog niet is ontvangen.§ B. AANHOUDINGArtikel 201. Een Europees aanhoudingsbevel wordt, zo het niet aan de officier van
justitie is toegezonden, onverwijld aan hem doorgezonden.2. Een Europees aanhoudingsbevel kan slechts in behandeling worden genomen,
indien het voldoet aan de vereisten omschreven in artikel 2.3. Indien een Europees aanhoudingsbevel naar het oordeel van de officier
van justitie niet voldoet aan de eisen omschreven in artikel 2 biedt hij de
uitvaardigende justitiële autoriteit de gelegenheid tot completering
of verbetering.4. Indien naar het oordeel van de officier van justitie naast het Europees
aanhoudingsbevel aanvullende gegevens noodzakelijk zijn, met name in verband
met de artikelen 7 tot en met 9 en 11 tot en met 13, stelt hij de uitvaardigende
justitiële autoriteit in de gelegenheid tot completering of verbetering,
rekening houdend met de in artikel 22 genoemde termijnen.Artikel 211. De opgeëiste persoon kan op basis van een Europees aanhoudingsbevel
dat voldoet aan de vereisten omschreven in artikel 2, zonder verdere formaliteiten
worden aangehouden.2. Het eerste lid blijft buiten toepassing zolang de opgeëiste persoon
in Nederland immuniteit geniet van strafvervolging en van de tenuitvoerlegging
van straffen. De uitvaardigende justitiële autoriteit wordt over het
bestaan en de aard van de immuniteit onverwijld in kennis gesteld, met het
verzoek om bericht zodra de immuniteit is opgeheven.3. Indien de opgeëiste persoon reeds overeenkomstig artikel 17 voorlopig
werd aangehouden, wordt de voorlopige aanhouding omgezet in een aanhouding
als bedoeld in het eerste lid, te rekenen vanaf de dag dat het aanhoudingsbevel
door de officier van justitie overeenkomstig artikel 20, tweede lid, in behandeling
is genomen. De opgeëiste persoon wordt van die omzetting in kennis gesteld,
onder vermelding dat de aanhouding voortduurt tot het tijdstip waarop de rechtbank
over zijn gevangenhouding beslist.4. De opgeëiste persoon die overeenkomstig het eerste lid werd aangehouden,
wordt binnen vierentwintig uren na zijn aanhouding geleid voor de officier
van justitie, of bij diens afwezigheid, voor de hulpofficier van justitie
in het arrondissement waar hij werd aangehouden.5. De officier van justitie of hulpofficier van justitie, als bedoeld
in het vierde lid, kan bevelen dat de opgeëiste persoon gedurende drie
dagen, te rekenen vanaf het tijdstip van de voorlopige aanhouding, in verzekering
gesteld zal blijven.6. Indien de opgeëiste persoon buiten het arrondissement Amsterdam
is aangehouden en in verzekering is gesteld, wordt hij binnen de termijn van
inverzekeringstelling overgedragen aan de officier van justitie bij het arrondissementsparket
te Amsterdam.7. Het vierde lid kan buiten toepassing blijven indien de opgeëiste persoon tegenover de officier van justitie in het arrondissement waar
hij is aangehouden heeft verklaard, in te stemmen met zijn onmiddellijke overlevering,
de officier van justitie bij het arrondissementsparket te Amsterdam heeft
beslist dat de opgeëiste persoon ter beschikking zal worden gesteld van
de uitvaardigende justitiële autoriteit en de feitelijke overlevering
binnen de termijn van de inverzekeringstelling kan plaatsvinden.8. Na de opgeëiste persoon te hebben gehoord, kan de officier van
justitie bij het arrondissementsparket te Amsterdam bevelen dat deze in verzekering
gesteld zal blijven tot het tijdstip waarop de rechtbank over zijn gevangenhouding
beslist.9. Het bevel tot inverzekeringstelling kan te allen tijde zowel door de
rechtbank te Amsterdam als door de officier van justitie te Amsterdam, ambtshalve
of op verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman, worden opgeheven.§ C. BESLISSING OVER DE OVERLEVERINGArtikel 221. De uitspraak, houdende de beslissing over de overlevering dient door
de rechtbank te worden gedaan uiterlijk zestig dagen na de aanhouding van
de opgeëiste persoon, bedoeld in artikel 21.2. Indien de overlevering mede afhankelijk is van de instemming van de
bevoegde autoriteit van een andere lidstaat of van een derde staat, begint
de in het eerste lid genoemde termijn te lopen vanaf de dag dat de vereiste
instemming is ontvangen.3. In uitzonderlijke gevallen en onder opgave van redenen aan de uitvaardigende
justitiële autoriteit kan de rechtbank de termijn van zestig dagen met
maximaal dertig dagen verlengen.4. Indien de rechtbank binnen de in het derde lid bedoelde termijn, nog
geen uitspraak heeft gedaan kan de rechtbank de termijn opnieuw verlengen
voor onbepaalde tijd, onder gelijktijdige schorsing, onder het stellen van
voorwaarden, van de vrijheidsbeneming van de opgeëiste persoon en inkennisstelling
van de uitvaardigende autoriteit.Artikel 231. Indien de officier van justitie reeds aanstonds van oordeel is dat
de overlevering niet kan worden toegestaan op grond van het voorliggende Europees
aanhoudingsbevel, stelt hij de uitvaardigende autoriteit daarvan onmiddellijk
in kennis.2. In alle andere gevallen vordert hij uiterlijk op de derde dag na de
ontvangst van het Europees aanhoudingsbevel schriftelijk, dat de rechtbank
het aanhoudingsbevel in behandeling zal nemen. Hij legt daartoe het Europees
aanhoudingsbevel met bijbehorende vertaling en, in voorkomend geval, van de
uitvaardigende justitiële autoriteit ontvangen aanvullende informatie
aan de rechtbank over.3. Een afschrift van de krachtens het tweede lid vereiste vordering, met
als bijlage een kopie van het Europees aanhoudingsbevel, de bijbehorende vertaling
en, in voorkomend geval, de aanvullende informatie wordt aan de opgeëiste
persoon betekend. De eerste volzin geldt eveneens in het geval dat de officier
van justitie naar aanleiding van een naderhand ontvangen ander Europees aanhoudingsbevel
zijn vordering heeft aangevuld of gewijzigd. Van de ontvangst van aanvullende
stukken, die in het dossier worden gevoegd, wordt de opgeëiste persoon
mededeling gedaan.4. Het tweede lid is van overeenkomstige toepassing indien de officier
naar aanleiding van een naderhand ontvangen uitleveringsverzoek zijn vordering
heeft aangevuld of gewijzigd. 5. Indien tegen de opgeëiste persoon in Nederland een strafvervolging
gaande is voor het feit dat aan het Europees aanhoudingsbevel ten grondslag
ligt, zendt de officier van justitie eveneens een afschrift van zijn vordering
ter kennisneming aan de officier van justitie die met de vervolging is belast,
met het verzoek hem onverwijld te informeren of de vervolging kan worden gestaakt.6. Indien tegen de opgeëiste persoon in Nederland een strafvervolging
gaande is voor een ander feit dan aan het Europees aanhoudingsbevel ten grondslag
ligt, zendt de officier van justitie eveneens een afschrift van zijn vordering
ter kennisneming aan de officier van justitie die met de vervolging is belast,
met het verzoek hem onverwijld te informeren over de stand van zaken met betrekking
tot die vervolging.Artikel 241. Dadelijk na de ontvangst van de in artikel 23, tweede lid, bedoelde
vordering bepaalt de voorzitter van de rechtbank, rekening houdend met de
termijnen, genoemd in artikel 22, het tijdstip waarop de opgeëiste persoon
door de rechtbank zal worden gehoord. Hij kan daarbij diens medebrenging bevelen.2. De griffier van de rechtbank doet onverwijld aan de officier van justitie
en aan de opgeëiste persoon mededeling van het voor het verhoor bepaalde
tijdstip. Die mededeling – alsmede, zo een bevel tot medebrenging is
gegeven, een afschrift van dat bevel – wordt aan de opgeëiste persoon
betekend.3. Indien niet blijkt dat de opgeëiste persoon reeds een raadsman
heeft, geeft de voorzitter aan het bureau rechtsbijstandvoorziening last tot
toevoeging van een raadsman.Artikel 251. Het verhoor van de opgeëiste persoon geschiedt in het openbaar,
tenzij deze een behandeling van de zaak met gesloten deuren verlangt of de
rechtbank om gewichtige, in het proces-verbaal der zitting te vermelden redenen
sluiting der deuren beveelt.2. Het verhoor heeft plaats in tegenwoordigheid van de officier van justitie.3. Bij zijn verhoor kan de opgeëiste persoon zich door zijn raadsman
doen bijstaan.4. Is de opgeëiste persoon niet verschenen en acht de rechtbank zijn
aanwezigheid bij het verhoor wenselijk, dan gelast de rechtbank, rekening
houdend met de termijnen genoemd in artikel 22, tegen een door haar te bepalen
tijdstip diens dagvaarding, zo nodig onder bijvoeging van een bevel tot medebrenging.Artikel 261. De rechtbank onderzoekt de identiteit van de opgeëiste persoon,
alsmede de ontvankelijkheid van het Europees aanhoudingsbevel en de mogelijkheid
van overlevering.2. De officier van justitie geeft ter zitting van de rechtbank zijn opvatting
over de verzochte overlevering en legt een schriftelijke samenvatting, waarin,
in voorkomend geval, de beslissing tot staking van de vervolging is vermeld,
aan de rechtbank over. De opgeëiste persoon en diens raadsman worden
eveneens in de gelegenheid gesteld tot het maken van ter zake dienende opmerkingen
omtrent het Europees aanhoudingsbevel en de in verband daarmede te nemen beslissingen.3. In geval van samenloop van Europese aanhoudingsbevelen vermeldt de
officier van justitie eveneens aan welk van de Europese aanhoudingsbevelen –
voor zover de overlevering op basis daarvan kan worden toegestaan –
voorrang zal worden gegeven, daarbij rekening houdend met het belang van een
goede rechtsbedeling en voorts in het bijzonder met:a. de meerdere of mindere ernst van de verschillende feiten waarvoor de
overlevering is gevraagd;b. de plaats of plaatsen waar de feiten zijn begaan;c. de data van de onderscheiden Europese aanhoudingsbevelen;d. het doel van de overlevering;e. de mate waarin de nationaliteit van de opgeëiste persoon een belemmering
zal vormen voor verderlevering;f. de mogelijkheid dat de opgeëiste persoon, nadat hij naar het grondgebied
van een van de betrokken lidstaten is verwijderd, vervolgens door de justitiële
autoriteiten van die lidstaat ter beschikking wordt gesteld van de uitvaardigende
justitiële autoriteit van een andere lidstaat.4. Beweert de opgeëiste persoon niet schuldig te zijn aan de feiten
waarvoor zijn overlevering wordt verzocht, dan dient hij dat tijdens het verhoor
aan te tonen en onderzoekt de rechtbank die bewering.5. Indien de rechtbank zulks met het oog op het door haar krachtens het
eerste lid in te stellen onderzoek noodzakelijk acht, gelast zij, rekening
houdend met de termijnen, genoemd in artikel 22, – zo nodig onder bijvoeging
van een bevel tot medebrenging – tegen een door haar te bepalen tijdstip
de dagvaarding of schriftelijke oproeping van getuigen of deskundigen.Artikel 271. Op vordering van de officier van justitie kan de rechtbank ter zitting
de gevangenneming van de opgeëiste persoon bevelen.2. Voordat het onderzoek ter zitting wordt gesloten, beslist de rechtbank
ambtshalve, met inachtneming van het bepaalde in artikel 22, omtrent de gevangenhouding
van de opgeëiste persoon, zo deze in bewaring of in verzekering is gesteld.Artikel 281. Uiterlijk zeven dagen na de sluiting van het onderzoek ter zitting
doet de rechtbank uitspraak over de overlevering. De uitspraak wordt met redenen
omkleed.2. Bevindt de rechtbank, hetzij dat het Europees aanhoudingsbevel niet
voldoet aan de vereisten van artikel 2, hetzij dat de overlevering niet kan
worden toegestaan, hetzij dat ten aanzien van de opgeëiste persoon geen
sprake kan zijn van een vermoeden van schuld aan de feiten waarvoor zijn overlevering
is gevraagd, dan weigert zij bij haar uitspraak de overlevering.3. In andere dan de in het tweede lid voorziene gevallen staat de rechtbank
bij haar uitspraak overlevering toe, tenzij zij van oordeel is dat met toepassing
van het bepaalde in artikel 13 de overlevering dient te worden geweigerd.4. Indien uitvaardigende justitiële autoriteiten van twee of meer
lidstaten de overlevering van dezelfde persoon hebben gevraagd, bevestigt
de rechtbank het oordeel van de officier van justitie aan welk van de Europese
aanhoudingsbevelen – voor zover de overlevering op basis daarvan kan
worden toegestaan – voorrang dient te worden gegeven, tenzij naar het
oordeel van de rechtbank de officier van justitie met inachtneming van de
daarvoor gestelde criteria niet in redelijkheid tot zijn keuze heeft kunnen
komen.5. In een uitspraak als bedoeld in dit artikel worden de toepasselijke
wetsbepalingen, alsmede – in voorkomend geval – het feit of de
feiten waarvoor de overlevering wordt toegestaan en de letterlijke tekst van
de door de uitvaardigende autoriteit afgegeven garanties, bedoeld
in artikel 6, eerste lid, en in artikel 12 vermeld.6. Wordt de overlevering toegestaan niettegenstaande een bewering van
de persoon overeenkomstig artikel 26, vierde lid, dan vermeldt de uitspraak
hetgeen de rechtbank te dien aanzien heeft bevonden.Artikel 291. De uitspraak van de rechtbank is dadelijk uitvoerbaar, tenzij er ten
aanzien van de opgeëiste persoon een concurrerend uitleveringsverzoek
of overleveringsverzoek van het Internationaal Strafhof of van een ander internationaal
tribunaal is ontvangen, dat in behandeling is genomen.2. Tegen de uitspraak van de rechtbank staat geen rechtsmiddel open, anders
dan beroep in cassatie in het belang der wet, bedoeld in artikel 456 van het
Wetboek van Strafvordering.Artikel 301. De artikelen 37 tot en met 39, 45 tot en met 49, 50, eerste lid, 260,
eerste lid, 268, 269, vijfde lid, 271, 272, 273, derde lid, 274 tot en met
277, 279, 281, 286, 288, vierde lid, 289, eerste en derde lid, 290 tot en
met 301, 318 tot en met 322, 324 tot en met 327, 328 tot en met 331, 345,
eerste lid, 346, 357, 362, 363 en 365 van het Wetboek van Strafvordering zijn
van overeenkomstige toepassing.2. De in het eerste lid genoemde artikelen vinden geen toepassing voor
zover deze betrekking hebben op een getuige wiens identiteit niet of slechts
ten dele blijkt.Artikel 311. De uitspraak van de rechtbank wordt aan de opgeëiste persoon die
bij de voorlezing daarvan niet tegenwoordig is geweest, betekend. Daarbij
wordt hem meegedeeld dat hij tegen de uitspraak geen rechtsmiddel kan instellen.2. Indien ten aanzien van de opgeëiste persoon een concurrerend uitleveringsverzoek
of overleveringsverzoek van het Internationaal Strafhof of een ander internationaal
tribunaal in behandeling is genomen, wordt de opgeëiste persoon eveneens
meegedeeld dat Onze Minister, met inachtneming van artikel 35 van de Uitleveringswet
respectievelijk artikel 31 van de Uitvoeringswet Internationaal Strafhof of
andere toepasselijke wetgeving, zal beslissen of aan de uitspraak van de rechtbank
gevolg wordt gegeven, dan wel of betrokkene wordt uitgeleverd respectievelijk
wordt overgeleverd aan het Internationaal Strafhof of aan een ander internationaal
tribunaal.3. De griffier van de rechtbank zendt uiterlijk drie dagen na de uitspraak
het Europees aanhoudingsbevel met de daarbij behorende stukken terug aan de
officier van justitie.4. In de gevallen bedoeld in het tweede lid zendt de griffier van de rechtbank
tevens een afschrift van het Europees aanhoudingsbevel met de daarbij behorende
stukken aan Onze Minister.Artikel 32De officier van justitie brengt de uitspraak van de rechtbank onverwijld
ter kennis van de uitvaardigende justitiële autoriteit. Indien de overlevering
is toegestaan, vermeldt hij hetzij de termijn waarbinnen de overlevering dient
plaats te vinden, hetzij het bestaan van een concurrerend uitleveringsverzoek
of een overleveringsverzoek van het Internationaal Strafhof of een ander internationaal
tribunaal.§ D. VOORTGEZETTE VRIJHEIDSBENEMING EN FEITELIJKE
OVERLEVERINGArtikel 33Een krachtens artikel 27 bevolen vrijheidsbeneming wordt – behoudens
de mogelijkheid van verdere vrijheidsbeneming uit anderen hoofde – beëindigd
zodra:a. zulks door de rechtbank of door de officier van justitie, ambtshalve
of op verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman, wordt gelast;b. zij sedert de dag van de uitspraak tien dagen heeft geduurd, tenzij
de rechtbank, op vordering van de officier van justitie, de vrijheidsbeneming
inmiddels heeft verlengd.Artikel 341. Verlenging van de vrijheidsbeneming als bedoeld in artikel 33, onderdeel
b, kan voor ten hoogste tien dagen geschieden.2. In afwijking van het eerste lid kan de vrijheidsbeneming telkens worden
verlengd met ten hoogste dertig dagen indien:a. ook de uitlevering is gevraagd of de overlevering door het Internationaal
Strafhof of een ander internationaal tribunaal, en Onze Minister nog niet
op die verzoeken heeft beslist;b. de overlevering wel is toegestaan, maar de feitelijke overlevering
niet binnen de gestelde termijn heeft kunnen plaatshebben.3. De opgeëiste persoon wordt in de gelegenheid gesteld op de vordering
tot verlenging te worden gehoord.Artikel 351. Zo spoedig mogelijk na de uitspraak waarbij de overlevering geheel
of gedeeltelijk is toegestaan, maar niet later dan tien dagen na de datum
van deze uitspraak, wordt de opgeëiste persoon feitelijk overgeleverd.
De officier van justitie bepaalt, na overleg met de uitvaardigende justitiële
autoriteit, de tijd en plaats.2. Indien door bijzondere omstandigheden de feitelijke overlevering niet
binnen de in het eerste lid gestelde termijn kan plaatsvinden, wordt in onderling
overleg een nieuwe datum bepaald. De feitelijke overlevering vindt alsdan
uiterlijk tien dagen na de vastgestelde datum plaats.3. Feitelijk overlevering kan bij wijze van uitzondering achterwege blijven
zolang er ernstige humanitaire redenen bestaan die aan de feitelijke overlevering
in de weg staan, in het bijzonder zolang het gelet op de gezondheidstoestand
van de opgeëiste persoon niet verantwoord is om te reizen. De uitvaardigende
justitiële autoriteit wordt onverwijld hiervan in kennis gesteld. De
officier van justitie bepaalt, na overleg met de uitvaardigende justitiële
autoriteit, de tijd en plaats waarop de feitelijke overlevering alsnog kan
plaatsvinden. De feitelijke overlevering vindt alsdan uiterlijk tien dagen
na de vastgestelde datum plaats.4. De vrijheidsbeneming van de opgeëiste persoon wordt beëindigd
na het verstrijken van de in het eerste tot en met derde lid genoemde termijnen.Artikel 361. De beslissing omtrent de tijd en de plaats van de feitelijke overlevering
wordt aangehouden, indien en zolang tegen de opgeëiste persoon een strafrechtelijke
vervolging in Nederland gaande is, of een door een Nederlandse rechter tegen
hem gewezen strafvonnis nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar
is.2. In gevallen als voorzien in het eerste lid kan Onze Minister, na advies van het openbaar ministerie, bepalen dat en onder welke voorwaarden
de opgeëiste persoon ten behoeve van diens berechting reeds aanstonds
voorlopig ter beschikking van de uitvaardigende justitiële autoriteit
kan worden gesteld.3. In geval van toepassing van het tweede lid bericht de officier van
justitie dat de opgeëiste persoon voorlopig ter beschikking zal worden
gesteld van de uitvaardigende justitiële autoriteit, met wie hij ook
de daaraan verbonden voorwaarden schriftelijk overeenkomt.4. Ondergaat de opgeëiste persoon, te wiens aanzien het derde lid
wordt toegepast, een vrijheidsstraf, dan komt de tijd gedurende welke hij
in het buitenland ter beschikking van de uitvaardigende justitiële autoriteit
is, in mindering op zijn straftijd.Artikel 371. Indien zulks voor de toepassing van artikel 35, eerste of tweede lid,
noodzakelijk is, wordt de opgeëiste persoon op bevel van de officier
van justitie aangehouden voor ten hoogste drie dagen. Indien de feitelijke
overlevering niet binnen de termijn van drie dagen heeft kunnen plaatsvinden,
kan het bevel tot aanhouding door de officier van justitie eenmaal voor ten
hoogste drie dagen worden verlengd.2. Na verlenging van de in het eerste lid bedoelde termijn door de officier
van justitie, kan deze uitsluitend op vordering van de officier van justitie
door de rechtbank voor ten hoogste tien dagen worden verlengd.3. Een verlenging als bedoeld in het tweede lid kan alleen geschieden
wanneer de feitelijke overlevering door bijzondere omstandigheden niet binnen
de termijn van zes dagen, ingevolge het eerste lid, heeft kunnen plaatshebben.Artikel 38Bij de feitelijke overlevering deelt de officier van justitie aan de uitvaardigende
justitiële autoriteit of, in voorkomend geval, aan de bevoegde centrale
autoriteit de duur van de vrijheidsbeneming van de opgeëiste persoon
met het oog op zijn overlevering, mee.§ E. VERKORTE PROCEDUREArtikel 391. De opgeëiste persoon die in het Schengen-informatiesysteem is
gesignaleerd ter fine van aanhouding met het oog op zijn overlevering of ten
aanzien van wie een Europees aanhoudingsbevel is ontvangen, kan, uiterlijk
op de dag voorafgaande aan die welke overeenkomstig artikel 24 is bepaald
voor zijn verhoor door de rechtbank, verklaren dat hij instemt met zijn onmiddellijke
overlevering.2. Een verklaring overeenkomstig het eerste lid kan op het moment van
inverzekeringstelling worden afgelegd voor elke officier van justitie. Nadien
kan de verklaring uitsluitend worden afgelegd ten overstaan van de officier
van justitie bij het arrondissementsparket te Amsterdam of de rechter-commissaris.
De afgelegde verklaring kan niet worden herroepen.3. De opgeëiste persoon kan zich bij het afleggen van de verklaring
doen bijstaan door een raadsman. Hierop wordt, zo hij zonder raadsman verschijnt,
zijn aandacht gevestigd door de justitiële autoriteit, bevoegd tot het
in ontvangst nemen van de verklaring.4. Voordat hij de verklaring aflegt, wordt de opgeëiste persoon op
de mogelijke gevolgen daarvan, in het bijzonder het bepaalde in artikel 43,
derde lid, gewezen. Van de verklaring wordt proces-verbaal opgemaakt. 5. De rechter-commissaris ten overstaan van wie de verklaring is afgelegd,
zendt het proces-verbaal daarvan onverwijld aan de officier van justitie.Artikel 401. Uiterlijk tien dagen nadat een verklaring overeenkomstig artikel 39
is afgelegd, beslist de officier van justitie of de opgeëiste persoon
ter beschikking zal worden gesteld van de uitvaardigende justitiële autoriteit
van wie de signalering in het Schengen-informatiesysteem of het Europees aanhoudingsbevel
is uitgegaan.2. Het eerste lid blijft buiten toepassing:a. indien voor het feit of de feiten, in verband waarmede de signalering
is gedaan of het Europees aanhoudingsbevel is afgegeven, ingevolge een der
artikelen 6, tweede lid, en 9 tot en met 11 geen overlevering kan worden toegestaan;b. indien blijkt dat tegen de opgeëiste persoon in Nederland een
strafrechtelijke vervolging gaande is of dat tegen hem door een Nederlandse
rechter een nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar strafvonnis
is gewezen.3. Van elke beslissing, genomen krachtens het eerste lid van dit artikel,
geeft de officier van justitie onverwijld kennis aan de uitvaardigende justitiële
autoriteit.Artikel 411. Indien de officier van justitie overeenkomstig artikel 40 heeft beslist
dat de opgeëiste persoon ter beschikking zal worden gesteld van de uitvaardigende
justitiële autoriteit van de andere lidstaat, blijft artikel 23, tweede
lid, buiten toepassing.2. Is de in artikel 23, tweede lid, bedoelde vordering reeds bij de rechtbank
ingediend, dan wordt deze onverwijld ingetrokken. De griffier van de rechtbank
stelt alsdan het Europees aanhoudingsbevel, met de daarbij behorende stukken,
weer in handen van de officier van justitie.3. Van het intrekken van de vordering geeft de officier van justitie kennis
aan de opgeëiste persoon.Artikel 421. Na de dag waarop hij de in artikel 39 bedoelde verklaring heeft afgelegd,
kan de opgeëiste persoon nog slechts gedurende ten hoogste twintig dagen
in bewaring of in verzekering gesteld blijven.2. Het eerste lid blijft buiten toepassing, indien de officier van justitie
heeft beslist dat aan de verklaring geen gevolg zal worden gegeven en het
Europees aanhoudingsbevel, overeenkomstig artikel 23, tweede lid, aan de rechtbank
is overgelegd.3. De in het eerste lid van dit artikel gestelde termijn kan, op vordering
van de officier van justitie, door de rechtbank telkens met ten hoogste dertig
dagen worden verlengd uitsluitend wanneer de feitelijke overlevering door
bijzondere omstandigheden niet binnen de termijn van twintig dagen, bedoeld
in het eerste lid, heeft kunnen plaats hebben.Artikel 431. In geval van toepassing van artikel 40, eerste lid, bepaalt de officier
van justitie, na overleg met de bevoegde buitenlandse autoriteiten, onverwijld
de tijd en de plaats waarop de feitelijke overlevering zal geschieden.2. De officier van justitie kan, zo nodig, met het oog op de feitelijke
overlevering krachtens deze paragraaf, de aanhouding van de opgeëiste persoon bevelen voor ten hoogste drie dagen. Indien de feitelijke
overlevering niet binnen de termijn van drie dagen heeft kunnen plaatsvinden,
kan het bevel tot aanhouding door de officier van justitie eenmaal voor ten
hoogste drie dagen worden verlengd. Artikel 37, tweede en derde lid, is van
overeenkomstige toepassing.3. In geval van overlevering krachtens deze paragraaf is artikel 14 niet
van toepassing.HOOFDSTUK III. OVERLEVERING AAN NEDERLANDArtikel 44Elke officier van justitie in Nederland kan fungeren als uitvaardigende
justitiële autoriteit.Artikel 451. Bij of in een Europees aanhoudingsbevel dient door de uitvaardigende
officier van justitie te worden verklaard:a. indien de opgeëiste persoon een onderdaan is van de uitvoerende
lidstaat, dat, zo hij ter zake van de feiten waarvoor de overlevering kan
worden toegestaan in Nederland tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf wordt
veroordeeld, hij deze straf in de uitvoerende lidstaat zal mogen ondergaan;b. indien het Europees aanhoudingsbevel strekt tot de tenuitvoerlegging
van een verstekvonnis dat is gewezen zonder dat de verdachte in persoon is
gedagvaard of anderszins in persoon in kennis is gesteld van de datum en plaats
van de behandeling ter terechtzitting, dat de opgeëiste persoon na zijn
overlevering in Nederland in de gelegenheid zal worden gesteld om een nieuw
proces te verzoeken en aanwezig te zijn op de terechtzitting;c. indien het strafbare feit dat aan het Europees aanhoudingsbevel ten
grondslag ligt, is bedreigd met een levenslange vrijheidsstraf dat, in voorkomend
geval, naar Nederlands recht de mogelijkheid bestaat van de toepassing van
gratie op de opgelegde straf of maatregel.2. Aan een verklaring, bedoeld in het eerste lid, is iedere persoon of
instantie die in Nederland is belast met een publieke taak, gebonden.Artikel 461. De uitvaardigende officier van justitie is bevoegd rechtstreeks contact
te onderhouden met de uitvoerende justitiële autoriteit.2. Een signalering als bedoeld in artikel 4 draagt de uitvaardigende officier
van justitie op aan de dienst internationale netwerken, Sirene Nederland van
het Korps landelijke politiediensten, onder overlegging van een gewaarmerkt
afschrift van het door hem afgegeven Europees aanhoudingsbevel.Artikel 47De uitvaardigende officier van justitie is met het oog op de behandeling
en uitvoering van het door hem afgegeven Europees aanhoudingsbevel bevoegd
de uitvoerende justitiële autoriteit op verzoek of eigener beweging aanvullende
informatie te verstrekken en, in voorkomend geval, schriftelijk de voorwaarden
overeen te komen in het geval de opgeëiste persoon voorlopig ter beschikking
wordt gesteld. Artikel 48De voorwaarden die door de buitenlandse uitvoerende justitiële autoriteit
in overeenstemming met het op 13 juni 2002 door de Raad vastgestelde
kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van
overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (PbEG L 190) worden
gesteld bij de overlevering van de opgeëiste persoon aan Nederland, zijn
verbindend voor iedere persoon of instantie die in Nederland is belast met
een publieke taak.HOOFDSTUK IV. ANDERE VORMEN VAN RECHTSHULPAFDELING 1. OP VERZOEK VAN HET BUITENLANDArtikel 491. Voorwerpen, aangetroffen in het bezit van de opgeëiste persoon,
kunnen op verzoek van de uitvaardigende justitiële autoriteit in beslag
worden genomen. De inbeslagneming kan door elke officier of hulpofficier van
justitie worden gelast.2. Indien de inbeslagneming niet in het arrondissement Amsterdam heeft
plaatsgevonden, wordt de officier van justitie bij het arrondissementsparket
te Amsterdam daarvan in kennis gesteld en worden voorwerpen bij de overdracht
van de opgeëiste persoon of, indien dat onmogelijk is, zo spoedig mogelijk
daarna aan hem overgedragen.3. Bij de in artikel 23, tweede lid, bedoelde vordering legt de officier
van justitie een lijst van de in beslag genomen voorwerpen aan de rechtbank
over.Artikel 501. De rechtbank beslist bij haar uitspraak over de overlevering tevens
over de afgifte dan wel de teruggave van de in beslag genomen voorwerpen en
vermeldt dit in haar uitspraak. Afgifte van die voorwerpen aan de uitvaardigende
justitiële autoriteit kan alleen worden bevolen in het geval van inwilliging
van het verzoek tot overlevering.2. Met het oog op de mogelijke rechten van derden kan de rechtbank ten
aanzien van bepaalde voorwerpen beslissen, dat afgifte slechts mag geschieden
onder het beding, dat die voorwerpen onmiddellijk zullen worden teruggezonden
nadat daarvan het voor de strafvordering nodige gebruik zal zijn gemaakt.3. In geval van overlevering overeenkomstig § E van afdeling 2 van
hoofdstuk II, beslist de officier van justitie over de afgifte dan wel de
teruggave van de in beslag genomen voorwerpen. Hij houdt daarbij, overeenkomstig
het tweede lid, rekening met de mogelijke rechten van derden.4. Voorwerpen ten aanzien waarvan de rechtbank de overdracht heeft toegestaan,
worden ook overgedragen indien de opgeëiste persoon wegens overlijden
of ontsnapping niet feitelijk kan worden overgeleverd.Artikel 511. Vreemdelingen die, ten behoeve van een strafrechtelijk onderzoek of
de tenuitvoerlegging van een strafvonnis, door de uitvoerende justitiële
autoriteit van een lidstaat feitelijk worden overgeleverd aan de uitvaardigende
justitiële autoriteit van een andere lidstaat of door een derde staat
aan een andere lidstaat worden uitgeleverd, kunnen met toestemming van de
officier van justitie over Nederlands grondgebied worden vervoerd. 2. Toestemming voor vervoer over land wordt gegeven door de officier van
justitie mits de volgende gegevens zijn ontvangen:a. de identiteit en de nationaliteit van de persoon tegen wie het Europees
aanhoudingsbevel is afgegeven of ten aanzien van wie een uitleveringsverzoek
is gedaan;b. het bestaan van een Europees aanhoudingsbevel of van een uitleveringsverzoek
aan een derde staat;c. de aard en wettelijke kwalificatie van het strafbare feit;d. een beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit
is begaan, met inbegrip van tijd en plaats.3. De in het tweede lid bedoelde toestemming wordt niet gegeven in gevallen,
waarin de door te voeren persoon staat gesignaleerd ter fine van overlevering
aan een andere lidstaat dan die van bestemming, aan het Internationaal Strafhof
of aan een ander internationaal tribunaal of ter fine van uitlevering aan
een derde staat.4. De doorvoer van Nederlanders kan slechts worden toegestaan voor zover
hun overlevering krachtens deze wet mogelijk is en onder dezelfde waarborgen.5. De toestemming van de officier van justitie is niet vereist voor vervoer
door de lucht waarbij geen landing op Nederlands gebied wordt gemaakt.6. In geval van een niet voorziene landing op Nederlands grondgebied kan
de vreemdeling, op verzoek van de hem begeleidende buitenlandse ambtenaren,
voorlopig worden aangehouden krachtens een bevel van de officier of hulpofficier
van justitie. Artikel 17 is van overeenkomstige toepassing.7. Het vervoer van de voorlopig aangehouden vreemdeling kan worden voortgezet,
zodra de officier van justitie de in het tweede lid bedoelde informatie heeft
ontvangen en daartoe toestemming verleent. Is de toestemming na afloop van
de termijn van inverzekeringstelling nog niet verleend of binnen die termijn
geweigerd, dan wordt de vreemdeling terstond in vrijheid gesteld, behoudens
de mogelijkheid van verdere vrijheidsbeneming uit anderen hoofde.Artikel 521. Bij vervoer te land, overeenkomstig artikel 51, wordt de bewaking van
de vreemdeling opgedragen aan Nederlandse ambtenaren.2. Indien het ten gevolge van bijzondere omstandigheden niet mogelijk
is het vervoer door Nederland zonder onderbreking voort te zetten, kan de
vreemdeling, in afwachting van een passende gelegenheid tot vertrek naar elders,
zo nodig worden opgenomen in een huis van bewaring, zulks op vertoon van een
stuk waaruit de door de officier van justitie verleende toestemming tot het
vervoer blijkt.3. De kosten verbonden aan het vervoer en de detentie worden in rekening
gebracht bij de uitvaardigende justitiële autoriteit.Artikel 531. Aan een verzoek van de uitvaardigende justitiële autoriteit om
een opgeëiste persoon die op basis van een door hem afgegeven Europees
aanhoudingsbevel is aangehouden voorafgaand aan diens overlevering te horen,
geeft door de officier van justitie zo veel mogelijk gevolg.2. Op het verhoor zijn de artikelen 552n en 552o van het Wetboek van Strafvordering
en artikel 4, eerste tot en met derde lid, van de EU-rechtshulpovereenkomst
2000 van toepassing. Artikel 541. De officier van justitie kan op verzoek van de uitvaardigende justitiële
autoriteit toestaan dat een opgeëiste persoon die op basis van een Europees
aanhoudingsbevel is aangehouden, voorafgaand aan de beslissing over de overlevering,
tijdelijk ter beschikking wordt gesteld van de uitvaardigende justitiële
autoriteit voor het afleggen van een verklaring.2. De instemming van de opgeëiste persoon is daartoe vereist.3. De officier van justitie staat de tijdelijke terbeschikkingstelling
niet toe, indien de opgeëiste persoon daardoor niet aanwezig zou kunnen
zijn op het door de rechtbank, overeenkomstig artikel 24, eerste lid, bepaalde
tijdstip waarop de opgeëiste persoon zal worden gehoord.4. De officier van justitie bepaalt daartoe in overleg met de uitvaardigende
justitiële autoriteit de duur van de terbeschikkingstelling en de voorwaarden
waaronder de terbeschikkingstelling plaatsvindt.AFDELING 2. OP VERZOEK VAN NEDERLANDArtikel 55Elke officier van justitie kan de uitvoerende justitiële autoriteit
verzoeken voorwerpen, aangetroffen in het bezit van degene wiens overlevering
hij op basis van een signalering in het Schengen-informatiesysteem of van
een Europees aanhoudingsbevel heeft gevraagd, in beslag te nemen en aan hem
over te dragen.Artikel 561. De officier van justitie die een Europees aanhoudingsbevel heeft uitgevaardigd
of een Europees aanhoudingsbevel of uitleveringsverzoek in behandeling heeft
genomen, zendt een verzoek om doorvoer van een opgeëiste persoon aan
de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de Europese Unie over wiens grondgebied
betrokkene moet worden vervoerd.2. Een verzoek om doorvoer dient de volgende gegevens te bevatten:a. de identiteit en de nationaliteit van de persoon tegen wie het Europees
aanhoudingsbevel is afgegeven of ten aanzien van wie een uitleveringsverzoek
is gedaan;b. het bestaan van een Europees aanhoudingsbevel of van een uitleveringsverzoek
aan een derde staat;c. de aard en wettelijke kwalificatie van het strafbare feit;d. een beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit
is begaan, met inbegrip van tijd en plaats.3. Op verzoek van de bevoegde autoriteit van de lidstaat over wiens grondgebied
de doorvoer plaatsvindt, worden de kosten van de doorvoer door de officier
van justitie vergoed.Artikel 571. De officier van justitie kan de uitvoerende justitiële autoriteit
verzoeken om de persoon die op basis van een door hem afgegeven Europees aanhoudingsbevel
is aangehouden, voorafgaand aan de beslissing over diens overlevering:a. te horen in zijn aanwezigheid dan wel in de aanwezigheid van een door
hem aangewezen vertegenwoordiger;b. tijdelijk over te brengen naar Nederland. Artikel 581. In de gevallen bedoeld in artikel 57, onder b, bepaalt de officier
van justitie die het Europees aanhoudingsbevel heeft uitgevaardigd in overleg
met de uitvoerende justitiële autoriteit de duur van de terbeschikkingstelling
en de voorwaarden waaronder de terbeschikkingstelling plaatsvindt.2. Gedurende zijn verblijf hier te lande wordt de tijdelijk ter beschikking
gestelde persoon op bevel van de officier van justitie in verzekering gesteld.
De artikelen 61 en 64, eerste lid, zijn, voor zoveel nodig, van overeenkomstige
toepassing.HOOFDSTUK V. SLOTBEPALINGENArtikel 59Krachtens deze wet gegeven bevelen tot inverzekeringstelling of bewaring,
dan wel tot verlenging van een termijn van vrijheidsbeneming, worden gedagtekend
en ondertekend. De grond voor uitvaardiging wordt in het bevel vermeld. Aan
degene op wie het bevel betrekking heeft, wordt onverwijld een afschrift daarvan
uitgereikt.Artikel 601. De bevelen tot vrijheidsbeneming, gegeven krachtens deze wet, zijn
dadelijk uitvoerbaar.2. Bevoegd tot het ten uitvoer leggen van Europese aanhoudingsbevelen,
Nederlandse bevelen tot aanhouding, voorlopige aanhouding of gevangenneming
zijn de in artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering bedoelde ambtenaren.3. Op de tenuitvoerlegging van de in het eerste lid bedoelde bevelen tot
vrijheidsbeneming en de last daartoe zijn de artikelen 564 tot en met 568
van het Wetboek van Strafvordering van toepassing.Artikel 61Personen die krachtens deze wet in verzekering of in bewaring zijn gesteld,
of wier gevangenneming of gevangenhouding is bevolen, worden behandeld als
verdachten die krachtens het Wetboek van Strafvordering aan een overeenkomstige
maatregel zijn onderworpen.Artikel 621. Het bij en krachtens artikel 40 van het Wetboek van Strafvordering
bepaalde is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van een krachtens deze
wet in verzekering gestelde opgeëiste persoon.2. Indien een persoon overeenkomstig deze wet zijn vrijheid wordt ontnomen –
anders dan uit kracht van een Europees aanhoudingsbevel of een Nederlands
bevel tot aanhouding of voorlopige aanhouding, dan wel tot inverzekeringstelling
of tot verlenging van de termijn daarvan – geeft de voorzitter van de
rechtbank in het arrondissement waarin hij zich bevindt een last tot toevoeging
aan het bureau rechtsbijstandvoorziening. De officier van justitie geeft de
voorzitter onverwijld schriftelijk kennis, dat toevoeging moet plaatshebben. Artikel 63Op de bevelen tot bewaring en gevangenhouding, krachtens deze wet gegeven,
is artikel 66a van het Wetboek van Strafvordering van overeenkomstige toepassing.Artikel 641. In gevallen waarin krachtens deze wet een beslissing omtrent de vrijheidsbeneming
kan of moet worden genomen, kan worden bevolen dat die vrijheidsbeneming voorwaardelijk
wordt opgeschort of geschorst tot het moment van de uitspraak van de rechtbank
waarbij de overlevering wordt toegestaan. De te stellen voorwaarden mogen
alleen strekken ter voorkoming van vlucht.2. Op bevelen krachtens het eerste lid gegeven door de rechtbank, dan
wel door de rechter-commissaris, zijn de artikelen 80, met uitzondering van
het tweede lid, en 81 tot en met 88 van het Wetboek van Strafvordering van
overeenkomstige toepassing.Artikel 65Op bevelen tot beëindiging van vrijheidsbeneming, krachtens deze
wet gegeven, en op de tenuitvoerlegging van zodanige bevelen zijn de artikelen
73, 79, 569 en 570 van het Wetboek van Strafvordering van overeenkomstige
toepassing.Artikel 66De termijnen, genoemd in de artikelen 19, onder b, 22, en 37, eerste en
tweede lid, lopen niet gedurende de tijd dat de betrokkene zich aan de verdere
tenuitvoerlegging van de in die artikelen bedoelde bevelen heeft onttrokken.Artikel 671. In gevallen waarin de overlevering is geweigerd, kan de rechtbank,
op verzoek van de opgeëiste persoon, hem een vergoeding ten laste van
de Staat toekennen voor de schade die hij heeft geleden ten gevolge van vrijheidsbeneming,
bevolen krachtens deze wet. Onder schade is begrepen het nadeel dat niet in
vermogensschade bestaat. De artikelen 89, derde, vierde en zesde lid, en 90,
91 en 93 van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.2. In gevallen als bedoeld in het eerste lid vinden de artikelen 591 en
591a van het Wetboek van Strafvordering overeenkomstige toepassing op vergoeding
van kosten en schaden voor de opgeëiste persoon of diens erfgenamen.
In de plaats van het in die artikelen bedoelde gerecht treedt de rechtbank.Artikel 68Op betekeningen, kennisgevingen en oproepingen, gedaan krachtens deze
wet, zijn de artikelen 585 tot en met 590 van het Wetboek van Strafvordering
van overeenkomstige toepassing.Artikel 691. De bepalingen van deze wet zijn niet van toepassing op:a. overlevering van gedeserteerde schepelingen aan autoriteiten van de
staat waartoe zij behoren;b. overlevering van leden van een vreemde krijgsmacht en van personen
die met hen zijn gelijkgesteld, aan de bevoegde militaire autoriteiten, voor
zover die overlevering geschiedt krachtens een overeenkomst met een of meer
staten waarmee Nederland bondgenootschappelijke betrekkingen onderhoudt.Artikel 70De officier van justitie draagt zorg voor een halfjaarlijkse rapportage
aan Onze Minister over:a. het aantal Europese aanhoudingsbevelen dat is ontvangen en in behandeling
is genomen;b. het aantal malen dat de verkorte procedure is toegepast;c. het aantal malen dat verhoor door de rechtbank heeft plaatsgevonden;d. het aantal malen dat de rechtbank de overlevering heeft toegestaan
en geweigerd;e. de gemiddelde duur van de procedures, bedoeld onder b en c.Artikel 71De Uitleveringswet wordt als volgt gewijzigd:AArtikel 12, vijfde lid, komt te luiden:5. Het derde lid is van overeenkomstige toepassing op verzoeken van een
lidstaat van de Europese Unie tot verderlevering aan een derde staat van een
persoon die door Nederland onder het beding, bedoeld in artikel 14, vierde
lid, van de Overleveringswet, werd overgeleverd aan de verzoekende lidstaat.BArtikel 20, vierde lid, komt te luiden:4. Is voorshands niet bekend in welk arrondissement de opgeëiste
persoon zich bevindt, staat de opgeëiste persoon gesignaleerd wegens
een tegen hem afgegeven Europees aanhoudingsbevel of is zodanig bevel reeds
ontvangen, dan zendt Onze Minister de stukken toe aan de officier van justitie
bij het arrondissementsparket Amsterdam.CArtikel 35 wordt als volgt gewijzigd:1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.2. Er wordt een lid toegevoegd, dat luidt:2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing als de uitvoerende
justitiële autoriteit van een lidstaat van de Europese Unie de overlevering,
bedoeld in artikel 1 van de Overleveringswet, en een andere staat de uitlevering
van dezelfde persoon hebben gevraagd.Artikel 72In artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht wordt na de
woorden «een Nederlands verzoek om uitlevering» ingevoegd: of
om overlevering. Artikel 73Onze Minister zendt binnen drie jaren na inwerkingtreding van deze wet
aan de Staten-Generaal een verslag over de toepassing van deze wet op de overlevering
door Nederland, in het bijzonder over de effecten van de behandeling van overleveringsverzoeken
in één instantie.Artikel 741. Deze wet treedt in de relatie met de lidstaten van de Europese Unie
in de plaats van de Uitleveringswet, met uitzondering van de artikelen 50a
en 51 van die wet, en van de in de relatie tussen Nederland en de lidstaten
van de Europese Unie geldende verdragen inzake de uitlevering, te weten:a. het op 13 december 1957 te Parijs tot stand gekomen Europees Verdrag
betreffende uitlevering (Trb. 1965, 9), het op 15 oktober 1975 te Straatsburg
tot stand gekomen Aanvullend Protocol bij dit Verdrag (Trb. 1979, 119), het
op 17 maart 1978 te Straatsburg tot stand gekomen Tweede Aanvullend Protocol
bij dit Verdrag (Trb. 1979, 120) en, voor zover het op uitlevering betrekking
heeft, het op 27 januari 1977 te Straatsburg tot stand gekomen Europees
Verdrag tot bestrijding van terrorisme (Trb. 1985, 66);b. de op 30 augustus 1979 te Wittem tot stand gekomen Overeenkomst tussen
het koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende
de aanvulling en het vergemakkelijken van de toepassing van het Europees Verdrag
betreffende de uitlevering van 13 december 1957 (Trb. 1979, nr. 142);c. afdeling I en voor zover van toepassing afdeling III van het op 27
juni 1962 te Brussel tot stand gekomen Verdrag aangaande de uitlevering en
de rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België, het Groothertogdom
Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, zoals gewijzigd bij het op 11 mei
1974 te Brussel tot stand gekomen protocol (Trb. 1962, 97, en 1974, 11);d. hoofdstuk III, afdeling 4, van de Uitvoeringsovereenkomst van Schengen;e. de Overeenkomst tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschappen
betreffende de vereenvoudiging en de modernisering van de wijze van toezending
van uitleveringsverzoeken van 26 mei 1989 (Trb. 1990, 97);f. de op 10 maart 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld
op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangaande
de verkorte procedure tot uitlevering tussen de Lid-Staten van de Europese
Unie (Trb. 1995, 10);g. de op 27 september 1996 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld
op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie betreffende
uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (Trb. 1996, 304).2. Het eerste lid blijft buiten toepassing in relatie tot een andere lidstaat
van de Europese Unie voorzover en voorzolang die lidstaat niet de maatregelen
heeft getroffen die noodzakelijk zijn om aan het op 13 juni 2003 te Brussel
totstandgekomen kaderbesluit van de Raad betreffende het Europees aanhoudingsbevel
en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie
(PbEG L 190) te voldoen.3. Voor zover de Raad van de Europese Unie een besluit neemt dat afwijkt
van het eerste of tweede lid, kan daaromtrent bij algemene maatregel van bestuur
uitvoering worden gegeven.4. De Uitleveringswet blijft van toepassing op de behandeling van een
verzoek tot uitlevering en op de in verband daarmede te nemen beslissingen,
in gevallen waarin de stukken betreffende dat verzoek vóór het
tijdstip van het in werking treden van deze wet zijn ontvangen door Onze Minister. 5. Een opgeëiste persoon die op het tijdstip van het in werking treden
van deze wet is gedetineerd ingevolge een bevel gegeven krachtens artikel
14, 13a of 15 van de Uitleveringswet, wordt, zo het Europees aanhoudingsbevel
nog niet is ontvangen, beschouwd en behandeld als een persoon die krachtens
artikel 16, 17 of 18 van deze wet in bewaring wordt gehouden of in verzekering
is gesteld.Artikel 75Deze wet treedt in werking met ingang van 1 januari 2004. Indien
het Staatsblad waarin deze wet wordt geplaatst, wordt uitgegeven na 31 december
2003, treedt zij in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte
van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst.Artikel 76Deze wet wordt aangehaald als: Overleveringswet.Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat
alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.GegevenDe Minister van Justitie,BIJLAGEBijlage 1 bij de OverleveringswetLijst van strafbare feiten als bedoeld in artikel 7, eerste
lid, onderdeel a, onder 1°, van de Overleveringswet1. deelneming aan een criminele organisatie;2. terrorisme;3. mensenhandel;4. seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie;5. illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen;6. illegale handel in wapens, munitie en explosieven;7. corruptie;8. fraude, met inbegrip van fraude waardoor de financiële belangen
van de Gemeenschap worden geschaad zoals bedoeld in de Overeenkomst van 26
juli 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de
Europese Gemeenschappen;9. witwassen van opbrengsten van misdrijven;10. vervalsing met inbegrip van namaak van de euro;11. informaticacriminaliteit;12. milieumisdrijven, met inbegrip van de illegale handel in bedreigde
diersoorten en bedreigde planten- en boomsoorten;13. hulp bij illegale binnenkomst en illegaal verblijf;14. moord en doodslag, zware mishandeling;15. illegale handel in menselijke organen en weefsels;16. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling;17. racisme en vreemdelingenhaat;18. georganiseerde of gewapende diefstal;19. illegale handel in cultuurgoederen, waaronder antiquiteiten en kunstvoorwerpen;20. oplichting;21. racketeering en afpersing;22. namaak van producten en productpiraterij;23. vervalsing van administratieve documenten en handel in valse documenten;
vervalsing van betaalmiddelen;24. illegale handel in hormonale stoffen en andere groeibevorderaars;25. illegale handel in nucleaire en radioactieve stoffen;26. handel in gestolen voertuigen;27. verkrachting;28. opzettelijke brandstichting;29. misdrijven die onder de rechtsmacht van het Internationaal Strafhof
vallen;30. kaping van vliegtuigen of schepen;31. sabotage.BIJLAGEBijlage 2 bij de OverleveringswetModel voor het Europees aanhoudingsbevel als bedoeld in
artikel 2, tweede lid, van de OverleveringswetEUROPEES ARRESTATIEBEVELDit bevel is uitgevaardigd door een bevoegde rechterlijke autoriteit.
Ik verzoek om aanhouding en overlevering van de hieronder genoemde persoon
met het oog op strafvervolging of tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf
of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel.a) Gegevens betreffende de identiteit van de gezochte
persoonNaam: Voornaam of voornamen: Meisjesnaam, in voorkomend geval: Bijnamen, in voorkomend geval: . .Geslacht: Nationaliteit: Geboortedatum: Geboorteplaats: Verblijfplaats en/of bekend adres: Indien bekend: taal/talen die de gezochte persoon begrijpt: Bijzondere kenmerken/beschrijving van de gezochte persoon: Foto en vingerafdrukken van de gezochte persoon, indien die beschikbaar
zijn en mogen worden verzonden, of contactadres van de persoon die gecontacteerd
moet worden om die informatie of een DNA-profiel te verkrijgen (indien deze
gegevens beschikbaar zijn en toegezonden mogen worden, maar niet zijn opgenomen)b) Besluit dat aan dit aanhoudingsbevel ten grondslag
ligt1. Aanhoudingsbevel of een gelijkwaardige rechterlijke beslissing:Soort: 2. Voor uitvoerlegging vatbaar vonnis: Referentie: c) Gegevens betreffende de duur van de straf 1. Maximumduur
van de vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel die voor
het strafbare feit/de strafbare feiten kan worden opgelegd: 2. Duur van de opgelegde vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende
maatregel: Nog uit te zitten straf: d) Het vonnis is bij verstek gewezen– de betrokkene is persoonlijk gedagvaard of anderszins in kennis
gesteld van de datum en de plaats van de terechtzitting die tot het verstekvonnis
heeft geleid, of– de betrokkene is niet persoonlijk gedagvaard of anderszins in
kennis gesteld van de datum en de plaats van de terechtzitting
die tot het verstekvonnis heeft geleid, maar heeft de volgende juridische
garanties na zijn overlevering: Juridische garanties: e) Strafbare feitenDit bevel heeft betrekking op in totaal strafbare feiten.Beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit is gepleegd/de
strafbare feiten zijn gepleegd, met inbegrip van het tijdstip, de plaats en
de mate van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbare feit/de
strafbare feitenAard en wettelijke kwalificatie van het strafbare feit/de strafbare feiten
en toepasselijke wettelijke bepaling/wetboek: I. Geef in voorkomend geval aan of het gaat om één of meer
van de volgende strafbare feiten waarop in de uitvaardigende lidstaat een
vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel staat met
een maximum van ten minste drie jaar en zoals omschreven in het recht van
de uitvaardigende lidstaat (vakje aankruisen):Deelneming aan een criminele organisatieTerrorismeMensenhandelSeksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografieIllegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffenIllegale handel in wapens, munitie en explosievenCorruptieFraude, met inbegrip van fraude waardoor de financiële belangen van
de EuropeseGemeenschappen worden geschaad in de zin van de Overeenkomst van 26 juli1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de EuropeseGemeenschappenWitwassen van opbrengsten van misdrijvenValsemunterij met inbegrip van namaak van de euroInformaticacriminaliteitMilieumisdrijven, met inbegrip van de illegale handel in bedreigde diersoorten
ende illegale handel in bedreigde planten- en boomsoortenHulp aan illegale binnenkomst en illegaal verblijfMoord en doodslag, zware mishandelingIllegale handel in menselijke organen en weefselsOntvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzelingRacisme en vreemdelingenhaatGeorganiseerde of gewapende diefstalIllegale handel in cultuurgoederen, waaronder antiquiteiten en kunstvoorwerpenOplichtingRacketeering en afpersingNamaak van producten en productpiraterijVervalsing van administratieve documenten en handel in valse documentenVervalsing van betaalmiddelenIllegale handel in hormonale stoffen en andere groeibevorderaarsIllegale handel in nucleaire en radioactieve stoffen Handel in gestolen voertuigenVerkrachtingOpzettelijke brandstichtingMisdrijven die onder de rechtsmacht van het Internationaal Strafhof vallenKaping van vliegtuigen of schepenSabotage.II. Volledige omschrijving van het strafbare feit of de strafbare feiten
die niet onder de in punt I genoemde strafbare feiten vallen: f) Andere voor de zaak relevante omstandigheden (facultatieve
informatie)(NB: bijvoorbeeld opmerkingen over extra-territorialiteit, stuiting van
de verjaring en andere gevolgen van het strafbare feit)g) Dit bevel heeft tevens betrekking op de inbeslagneming
en de overdracht van voorwerpen die als bewijsmiddel moeten dienen. Dit bevel
heeft tevens betrekking op de inbeslagneming en de overdracht van voorwerpen
die de gezochte persoon uit het strafbare feit heeft verkregenBeschrijving en plaats van de voorwerpen (indien bekend): h) Het strafbare feit/de strafbare feiten dat/die aan
dit bevel ten grondslag ligt/liggen, is/zijn strafbaar gesteld met/heeft(hebben)
geleid tot een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel
welke levenslange vrijheidsbeneming meebrengt:– de rechtsorde van de uitvaardigende lidstaat voorziet in de herziening
van de opgelegde straf – op verzoek of ten minste na 20 jaar –
strekkende tot niet-uitvoering van de straf en/of– de rechtsorde van de uitvaardigende lidstaat voorziet in de toepassing
van gratiemaatregelen waarvoor de betrokkene krachtens de wetgeving of praktijk
van de uitvaardigende lidstaat in aanmerking komt, en die strekken tot niet-uitvoering
van de straf.i) Rechterlijke autoriteit die het bevel heeft uitgevaardigdOfficiële naam: Naam van haar vertegenwoordiger1: Functie (titel/rang): Dossiernummer: Adres: Tel.: (landnummer) (netnummer) (...) Fax: (landnummer) (netnummer) (...) Adresgegevens van de persoon die moet worden gecontacteerd om de nodige
praktische afspraken te maken voor de overlevering:Indien een centrale autoriteit is belast met de administratieve toezending
en ontvangst van Europese aanhoudingsbevelen:Naam van de centrale autoriteit: Contactpersoon, in voorkomend geval (titel/rang en naam): Adres: Tel.: (landnummer) (netnummer) (...) Fax: (landnummer) (netnummer) (...) E-mailadres: Handtekening van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit en/of haar
vertegenwoordiger:Naam: Functie (titel/rang): Datum: Officieel stempel (indien beschikbaar)XNoot1In de verschillende taalversies wordt een verwijzing naar de drager«
van de rechterlijke autoriteit opgenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-29042-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl