Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris met de rapportate Asielketen over de maanden september tot en met december 2000, alsmede de jaarrapportage
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 559

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-02-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

19637 nr. 559

09-02-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGE 1 RAPPORTAGE ASIELKETENPERIODE: SEPTEMBER TOT EN MET DECEMBER 2000, TEVENS JAARRAPPORTAGE
2000INHOUDSOPGAVE InleidingDEEL I INSTROOM EN STAND VAN ZAKEN BELEID1 ONTWIKKELINGEN IN DE INSTROOM1.1 De instroom in NederlandTabel 1: Instroomgegevens Nederland september t/m december
2000 en totalen 2000 en 1999 Tabel 2: Top-10 september t/m december 2000 en totalen
2000 en 1999; in behandeling genomen asielaanvragen 1.2 De instroom in EuropaTabel 3: Europese vergelijking asielaanvragen (bron: Inter-Governmental
Consultations (IGC) Grafiek 1: Europese vergelijking (bron: IGC)2. STAND VAN ZAKEN GENOMEN BELEIDSMAATREGELEN2.1 AC-afdoeningspercentage2.2 Tijdelijke Noodvoorziening Vreemdelingen (TNV)Tabel 4: AC-wachtlijst en TNV-bezetting (per einde van
de maand) 2.3 Overeenkomst van DublinTabel 5: Stand van zaken Dublin-claims per 31 december
2000 2.4 Gemeenschappelijke Kennisgroep (GKG)2.5 Wijzigingen landenbeleidSri LankaSudan2.6 Bureau Medische Advisering2.7 Stand van zaken terugkeerRaming TerugkeerStappenplan beëindiging voorzieningenDoelgroepenbenaderingGedwongen vertrekIOMDiversen2.8 Tijdelijke Regeling Srebrenica2.9 Openstaande ToezeggingenToezegging nummer 1962. Het opzetten van permanente visitatieteams
die periodiek alle buitengrenzen van de Schengenlidstaten inspecteren en op
basis daarvan verbeteringsvoorstellen doen.Toezegging nummer 1972. Tijdens het Algemeen Overleg over
de Rapportage Asielketen op 12 oktober 2000, heeft de staatssecretaris van
Justitie toegezegd, naar aanleiding van de vraag van het lid Halsema, dat
hij aan zal geven hoeveel Somaliërs er met behulp van IOM zijn teruggekeerd
naar Somalië.DEEL II. STAND VAN ZAKEN IN DE ASIELKETEN3 MINISTERIE VAN JUSTITIE3.1 Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND)Productie INDTabel 6: Productiecijfers IND 2000 Aantallen nog te behandelen zaken van de INDTabel 7: Nog te behandelen aanvragen (op datum indiening
van het asielverzoek) Asiel-gehoor1e AanlegAsiel-bezwaarStatusverleningenTabel 8: Statusverleningen 2000 en 1999 (totaal) TerugkeerTabel 9: Aantallen Terugkeer asiel per viermaandsperiode
2000 3.2 Centraal Orgaan opvang asielzoekersTabel 10: Instroom en uitstroom centrale opvang Tabel 11: Bezetting centrale opvang op 1 januari 2001
en op 1 januari 2000 (naar nationaliteit) ZZACapaciteitsprognose3.3 VreemdelingenkamersTabel 12: Instroom en uitstroom VK's: september tot en
met december en hele jaar 2000/1999 Tabel 13: Voorraadontwikkeling VK's 2000: vergelijking
prognose en realisatie: UitbreidingVreemdelingenwet 20003.4 Gefinancierde rechtsbijstand asielzoekers4 MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES4.1 Huisvesting statushouders4.2 UitplaatsingstermijnenZorgwet VVTV4.3 Bestuurlijk Overleg Rijk, VNG en IPO over opvang en
huisvesting statushoudersToekomstige opvangmodaliteitenVerlenging ZZA-regeling/KCO-opvangCentrale opvang asielzoekersRelatie huisvesting statushouders en inburgering5. MINISTERIE VAN BUITENLANDSE ZAKEN5.1 Algemene ambtsberichten5.2 Onderzoek in individuele zaken5.3 Versterking personele capaciteitBIJLAGE 2 VLUCHTELINGENRAPPORTAGE OVER HET JAAR
2000INHOUDSOPGAVE Inleiding1. INTERNATIONAAL1.1 Europese Unie1. Uitwerking Tampere2 HLWG3a Terug en Overname clausules3b Terug en Overname verdragenCIREA1.2 UNHCR1.3 IGC1.4 Internationale Organisatie voor Migratie2. NATIONAAL2.1 Belangrijkste landen van herkomst2.2 Gefaciliteerde terugkeer2.3 Hervestiging uitgenodigde vluchtelingen2.4 Wetgeving2.5 Overeenkomst van DublinTabel: Stand van zaken Dublin-claims per 31 december 2000 2.6 Vvtv-beleid3 RAPPORTAGE OVER DE BELANGRIJKSTE LANDEN VAN HERKOMST3.1 AfrikaAngolaCongo BrazzavilleDemocratische Republiek CongoTogoIvoorkustSierra LeoneGuineeSomaliëSudan3.2 AziëSri LankaChinaAfghanistanIran3.3 EuropaArmeniëSlowakije (positie van de Roma)Bosnië-HerzegovinaFederale Republiek JoegoslaviëKosovoOverig FRJRussische Federatie (situatie in de Noordelijke KaukasusTurkije3.4 Midden-OostenIrakSituatie in Centraal-IrakSituatie in Noord-IrakLibanonSyrië4 LIJST VAN ALLE IN 2000 UITGEBRACHTE ALGEMENE AMBTSBERICHTEN
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 128 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 559BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 februari 2001Door middel van deze brief doet ondergetekende u, mede namens de Minister
van Buitenlandse Zaken en de Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid,
de Rapportage Asielketen over de maanden september tot en met december 2000,
tevens jaarrapportage toekomen.Tevens ontvangt u de Vluchtelingenrapportage over het jaar 2000.Overigens achten wij, gelet op de bestaande overlap tussen beide rapportages,
handhaving van de Vluchtelingenrapportage als separate rapportage niet zinvol.
Om die reden zijn wij voornemens de Vluchtelingenrapportage vanaf het jaar
2001 te integreren in de Rapportage Asielketen.De Staatssecretaris van Justitie,N. A. Kalsbeek BIJLAGE 1 RAPPORTAGE ASIELKETENPERIODE: SEPTEMBER TOT EN MET DECEMBER 2000, TEVENS JAARRAPPORTAGE
2000INHOUDSOPGAVE Inleiding3   DEEL I. INSTROOM EN
STAND VAN ZAKEN BELEID3   1Ontwikkelingen in de instroom31.1De instroom in Nederland31.2De instroom in Europa5    2Stand van zaken genomen beleidsmaatregelen62.1AC-afdoeningspercentage6 2.2Tijdelijke Noodvoorziening Vreemdelingen
(TNV)7 2.3Overeenkomst van Dublin7 2.4Gemeenschappelijke Kennisgroep
(GKG)82.5Wijzigingen landenbeleid8 2.6Bureau Medische Advisering8 2.7Stand van zaken terugkeer92.8Tijdelijke regeling Srebrenica11 2.9Openstaande toezeggingen11    DEEL
II. STAND VAN ZAKEN IN DE ASIELKETEN12   3Ministerie van Justitie123.1Immigratie- en Naturalisatiedienst
(IND)12 3.2Centraal Orgaan opvang asielzoekers143.3Vreemdelingenkamers16 3.4Gefinancierde rechtsbijstand asielzoekers17    4Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties174.1Huisvesting statushouders174.2Uitplaatsingstermijnen18 4.3Bestuurlijk overleg Rijk, VNG en
IPO over opvang en huisvesting statushouders20   5Ministerie van Buitenlandse Zaken225.1Algemene ambtsberichten22 5.2Onderzoek in individuele zaken22 5.3Versterking personele capaciteit23InleidingIn deze Rapportage Asielketen wordt verslag gedaan van de stand van zaken
binnen de asielketen over de maanden september tot en met december 2000 en
tevens over het hele jaar 2000. Hiermee wordt aangesloten bij de afspraak
met de Tweede Kamer om deze rapportage één maal per vier maanden
op te stellen, waarbij de rapportage over de laatste vier maanden, dus tevens
de jaarrapportage vormt.In deel I van deze Rapportage Asielketen wordt
ingegaan op de ontwikkelingen in de instroom en de stand van zaken met betrekking
tot diverse genomen beleidsmaatregelen. Allereerst krijgen de instroom in
Nederland en die in Europa aandacht. Vervolgens wordt ingegaan op de AC-afdoening,
de bezetting van de TNV, de uitvoering van de Overeenkomst van Dublin en de
activiteiten van de Gemeenschappelijke Kennisgroep (GKC). Ook wordt aandacht
besteed aan de wijzigingen in het landenbeleid en komen de stand van zaken
met betrekking tot de medische advisering, de uitvoering van het nieuwe terugkeerbeleid
en de Tijdelijke regeling Srebrenica aan de orde. Als laatste treft u in deel
I van deze rapportage een reactie van de Staatssecretaris van Justitie aan
op een tweetal nog openstaande toezeggingen.In deel II wordt u geïnformeerd over
de stand van zaken bij de verschillende partners in de asielketen. Het Ministerie
van Justitie rapporteert over de stand van zaken bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst,
het Centraal Orgaan opvang asielzoekers, de Vreemdelingenkamers en de gefinancierde
rechtsbijstand asielzoekers. Vervolgens gaat het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties in op de huisvesting van statushouders, de Zorgwet
VVTV, de uitplaatsingstermijnen en het Bestuurlijk Overleg Rijk, VNG en IPO
over de opvang van asielzoekers en de huisvesting van statushouders. Het ministerie
van Buitenlandse Zaken sluit de rapportage af met een bijdrage over de algemene
en de individuele ambtsberichten en een passage over de versterking van de
personele capaciteit.DEEL I INSTROOM EN STAND VAN ZAKEN BELEID1 ONTWIKKELINGEN IN DE INSTROOM1.1 De instroom in NederlandTabel 1 geeft de instroom weer over de maanden september, oktober, november
en december van 2000 en die over het hele jaar 2000. Hierbij is de definitie
van instroom, zoals vermeld in de brief van 20 januari 1999 aan uw Kamer1 als uitgangspunt genomen. Tevens wordt aangegeven welk
deel van de instroom was gedocumenteerd en hoeveel humanitaire noodgevallen
er zijn geconstateerd.Tabel 1: Instroomgegevens Nederland september t/m december
2000 en totalen 2000 en 1999  SeptemberOktoberNovemberDecemberTotaal 2000Totaal 1999Instroom3 8324 1183 5603 68941 08241 306Gedocumenteerd7828977917278 8356 160Humanitaire nood12151102 293[cijfers: IND, afdeling F, P&C] De instroom in de periode september tot en met december van 2000 (15 199)
is ruim 6% lager dan de instroom over dezelfde maanden van 1999 (16 261).
Hiermee wordt de trend van de tweede viermaandsperiode van 2000 doorgezet.
Voor het hele jaar 2000 geldt dat het aantal gemaakte AC-afspraken 1% lager
ligt dan vorig jaar.Het percentage gedocumenteerden bedroeg in de laatste vier maanden van
2000 ruim 21%. Dit percentage is gelijk aan dat van de vorige rapportageperioden
en beduidend hoger dan het percentage in 1999 (15%).Het aantal personen bij wie humanitaire nood is geconstateerd is in 2000
zeer veel geringer dan in 1999. De ernstige situatie in Kosovo in 1999 vormt
hiervoor de verklaring.In tabel 2 wordt aangegeven hoeveel aanvragen door de IND in behandeling
zijn genomen. Dit aantal dient als basis voor de hierna gepresenteerde nadere
analyse, aangezien van deze populatie meerdere gegevens bekend zijn (zoals
nationaliteit) en omdat dit aantal kan worden vergeleken met de aantallen
van andere landen.In de maanden september tot en met december 2000 zijn 15 027 asielaanvragen
in behandeling genomen. Hiervan was 60% afkomstig uit de top-10 landen van
herkomst in deze periode. In vergelijking met de top-10 van de tweede viermaandsperiode
van 2000 is Afghanistan van de tweede naar de eerste plaats gestegen, is Joegoslavië
gedaald van de eerste naar de zesde plaats en is Iran gestegen naar de tweede
plaats. Verder is China uit de top-10 verdwenen en is Guinee daarvoor in de
plaats gekomen.In dezelfde periode vorig jaar werden 15 145 asielaanvragen ingediend,
waarin de top-10 een aandeel van 62% had. Er zijn daarmee in de laatste vier
maanden van 2000 ongeveer evenveel aanvragen ingediend als in dezelfde periode
van 1999.In totaal zijn er in 2000 43 895 asielaanvragen in behandeling genomen
(in de prognoses voor 2000 is uitgegaan van een aantal van 47 000). Ten
opzichte van 1999 (39 299 aanvragen) betekent dit een stijging van 12%
met 4 596 aanvragen. Een analyse van de instroom over 2000 laat zien
dat de stijgingen – in absolute aantallen gezien – het grootst
zijn voor aanvragen uit de landen: Guinee (+1 375), Iran (+1 016),
Turkije (+787) en Sierra Leone (+743). Verder valt op dat de plaats van Azerbeidzjan
in de top 10 landen in 2000 is overgenomen door Bosnië-Herzegovina. De
belangrijkste dalingen per land betroffen Irak (– 930) en Somalië
(– 538). Het aandeel van de grootste tien landen blijft constant
op 59% van de totale instroom. Tabel 2: Top-10 september t/m december 2000 en totalen
2000 en 1999; in behandeling genomen asielaanvragen NationaliteitSeptemberOkto-berNovem-berDecem-berSept–dec. 2000Totaal 2000Totaal 1999Afghanistan4124175264801 8355 0554 400Iran2313162912791 1172 5431 527Irak2252462852379932 7733 703Angola1652072012978702 1921 585Turkije2102252051858252 2771 490Joegoslavië2002731671207603 8503 692Sierra Leone1561991901917362 0231 280Bosnië-Herz.1861551461576441 6521 169Guinee972041791626421 39419 Somalië1941361391125812 1102 731Overig1 3751 6031 5981 4486 02417 99117 703Totaal3 4513 9813 9273 66815 02743 89539 299De instroom van Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers (Ama's) blijft
stijgen. Vroegen in 1996 nog 1 562 Ama's in Nederland asiel aan, in 1997
waren dat er al 2 660, in 1998 3 504, in 1999 5 547 en in 2000
al 6 681 (zijnde 15% van het totaal aantal asielzoekers). De lijst van
belangrijkste landen van herkomst van Ama's werd in 2000 aangevoerd door Angola
(1 058), gevolgd door China (937), Guinee (818), Sierra Leone (759),
Somalië (409) en Afghanistan (303).1.2 De instroom in Europa1Van Noorwegen, Finland en Ierland zijn nog geen definitieve cijfers over
het jaar 2000 bekend. Die landen worden daarom geheel buiten beschouwing gelaten.
In tabel 3 worden de instroomgegevens per land weergegeven over de laatste
vier maanden van 2000 en die over dezelfde periode in 1999. Ook wordt aangegeven
wat de (procentuele verandering) in 2000 is ten opzichte van dezelfde periode
in 1999.In de maanden september tot en met december 2000 zijn ca. 130 000
asielaanvragen ingediend in de in tabel 3 genoemde landen, een stijging van
ruim 6 500 (5%) ten opzichte van dezelfde periode in 1999. Met name België
(+3 078), Zweden (+3 968) en Denemarken (816) hadden in deze maanden
te maken met een sterke stijging. Met name Duitsland (-/- 1 780) en Zwitserland
(-/- 748) kenden een flinke daling.In tabel 3 worden ook de instroomgegevens over heel 2000 weergegeven en
die over 1999 en de (procentuele) verandering hierin. De totale instroom over
het gehele jaar 2000 is lager dan in dezelfde periode vorig jaar (daling met
-/- 4%).Duitsland is (ondanks een sterke daling met -/- 16 767 ten opzichte
van 1999) toch weer op de eerste plaats terechtgekomen en het Verenigd Koninkrijk
(stijging met +5 877) neemt ook in 2000 de tweede plaats in, Nederland
(+4 596) is derde, gevolgd door België (+6 899) en Frankrijk
(+7 754). De al enkele jaren zichtbare toename van de spreiding van asielzoekers
van Duitsland naar andere Europese landen zet zich nog steeds voort. Zwitserland
kent in 2000 in vergelijking met 1999 de sterkste daling (-/- 28 409)
van de instroom. Tabel 3: Europese vergelijking asielaanvragen (bron: Inter-Governmental
Consultations (IGC) LandSept–dec 2000 Sept–dec 1999Mutatie Mutatie in % 2000 1999MutatieMutatie in %Duitsland*28 72230 502– 1 780– 6%78 56495 33116 767– 18%Verenigd Koninkrijk**27 62727 1774502%77 19271 3155 8778%Nederland15 02715 145– 118– 1%43 89539 2994 59612%België19 08116 0033 07819%42 67735 7786 89919%Frankrijk***12 79211 8759178%38 58630 8327 75425%Oostenrijk6 7896 5882013%18 28420 1291 845– 9%Zwitserland6 7047 452– 748– 10%17 65946 06828 409– 62%Zweden8 1094 1413 96896%16 28311 2315 05245%Denemarken3 0672 25181636%10 0776 4673 61056%Spanje2 4592 666– 207– 8%7 2358 405– 1 170– 14%Totaal130 377123 8006 5775%350 452364 85514 404– 4%* Gezinsleden worden alleen meegerekend indien de asielaanvraag afzonderlijk
wordt ingediend.** Exclusief gezinsleden*** Exclusief niet-alleenstaande minderjarige asielzoekers.In een grafiek ziet de instroom in Europa over 2000 er in vergelijking
met 1999 als volgt uit :Grafiek 1: Europese vergelijking (bron: IGC)2. STAND VAN ZAKEN GENOMEN BELEIDSMAATREGELEN2.1 AC-afdoeningspercentageIn de maanden september tot en met december 2000 was het gemiddeld AC-afdoeningspercentage
ruim 17%. Dit is een stijging ten opzichte van de voorgaande twee rapportageperioden:
in de eerste periode was sprake van 14% en in de tweede van ruim 16%. Het
gemiddeld AC-afdoeningspercentage in 2000 was 16%, hetgeen een duidelijke
stijging betekent ten opzichte van het afdoeningspercentage in 1999 (12%). 2.2 Tijdelijke Noodvoorziening Vreemdelingen (TNV)In de onderstaande tabel wordt weergegeven hoe de omvang van de wachtlijst
bij de AC's en de bezetting van de TNV's zich in de laatste vier maanden van
2000 hebben ontwikkeld. Tevens wordt het gemiddelde voor het hele jaar 2000
genoemd.Tabel 4: AC-wachtlijst en TNV-bezetting (per einde van
de maand)  AC-wachtlijstBezetting TNVPercentage September1 23197379%Oktober1 5171 23481%November1 25099277%December1 3101 20392%Op 1 januari 2000 bedroeg het aantal plaatsen in de TNV 1 800, waarvan
bezet 1 387. Uit de tabel kan worden afgelezen dat een steeds groter
deel van de asielzoekers die op de wachtlijst staan, gebruik maakt van de
mogelijkheid van opvang via TNV. In december maakte bijna 92% van de betrokken
asielzoekers gebruik van deze mogelijkheid. Deze ontwikkeling is voor het
COA aanleiding geweest om haar TNV-capaciteit uit te breiden. Met ingang van
de maand november 2000 is de TNV-capaciteit – na een eerdere inkrimping –
dan ook opnieuw uitgebreid van 1 350 naar 1 700 plaatsen.De instroom in de TNV in geheel 2000 bedroeg 35 774 vreemdelingen,
de uitstroom 36 994. De verblijfsduur in de TNV was in 2000 gemiddeld
10 dagen.2.3 Overeenkomst van DublinIn tabel 5 wordt de stand van zaken van door Nederland ingediende claims
bij andere Dublin-landen per 31 december 2000 weergegeven.Tabel 5: Stand van zaken Dublin-claims per 31 december
2000 ClaimlandTotaal ingediend in 2000Waarvan   OpenstaandGeweigerdVervallen/ IngetrokkenAkkoord Oostenrijk108284175België334191414287Duitsland2 214212132451 825Denemarken1034 3Spanje4364231Frankrijk30992115264Engeland2323117Griekenland57171435Italië22858209141Ierland3 1 2Luxemburg1 1  Portugal5623150Zweden8 44 Finland14110 3Totaal3 408357222962 733In de tabel wordt het totaal aantal claims weergegeven dat in 2000 is
ingediend naar aanleiding van asielverzoeken die in 2000 door de IND zijn
geregistreerd. Het gaat hierbij zowel om claims die in de AC-fase zijn gelegd, als om claims die later in de procedure zijn gelegd. Uitgangspunt
voor het overzicht vormt de situatie per 31 december 2000.In de eerste vier maanden van 2000 waren 1 288 claims ingediend,
terwijl er in de tweede viermaandsperiode bijna 1 100 werden ingediend.
In de maanden september tot en met december heeft de daling in het aantal
Dublin-claims zich doorgezet (1 028). Van de claims die zijn afgehandeld,
is het merendeel gehonoreerd.Er wordt op dit moment aan circa 1 200 Dublin-claimanten1 opvang verleend. Het gaat hierbij om humanitaire noodsituaties
en om claims die pas nà de AC-fase konden worden gelegd. Dit aantal
bestaat uit openstaande claims en claims die reeds akkoord zijn bevonden,
maar waarbij nog geen feitelijke overdracht aan het betrokken Dublinland heeft
plaatsgevonden.2.4 Gemeenschappelijke Kennisgroep (GKG)De Gemeenschappelijke Kennisgroep (GKG) van de IND bestaat uit de volgende
clusters:– Landendesk– Bureau TaalanalyseDe Landendesk heeft als primaire taak het leveren van landeninformatie
aan hoor- en beslismedewerkers van de IND. De Landendesk en het Bureau Taalanalyse
werken momenteel aan het professionaliseren van zogenaamde herkomstbepalingen.Van juli 1999 tot januari 2001 heeft het Bureau Taalanalyse circa 1 100
analyses verricht in 750 zaken. De vraag naar taalanalyse uit het primair
proces neemt toe. Men zal zich de komende jaren meer richten op het verder
verbeteren van de kwaliteit en presentatie van de zogenaamde Rapporten Taalanalyse
en op het vergroten van de capaciteit om snel en betrouwbaar informatie over
talen te verschaffen.2.5 Wijzigingen landenbeleidSri LankaIn het driejarenbeleid ten aanzien van Srilankanen zijn naar aanleiding
van jurisprudentie wijzigingen opgetreden. De perioden vanaf 25 april
1995 tot 13 maart 1997 en 19 juni 1998 tot en met 9 oktober 1998 worden meegeteld
als relevant tijdsverloop.SudanBij brief van 8 september 2000 (kenmerk 5 038 057/00/DVB) is
aan de voorzitter van de Tweede Kamer medegedeeld dat asielzoekers, die behoren
tot de zuidelijke niet-Arabische en Nuba-bevolkingsgroepen en die direct voorafgaande
aan hun vertrek gedurende langere tijd probleemloos in het noorden van Sudan
hebben verbleven, niet langer in aanmerking komen voor een voorwaardelijke
vergunningen tot verblijf (vvtv).2.6 Bureau Medische AdviseringIn september 2000 is, door het inzetten van extra personeel, de voorraad
medische adviesaanvragen van voor 1 januari 2000 geheel weggewerkt. Van de
adviesaanvragen die in 2000 zijn ingediend (totaal 1 678 aanvragen) zijn
er inmiddels 1 359 afgehandeld, zodat de werkvoorraad bij het Bureau
Medische Advisering per 1 januari 2001 bestaat uit 319 aanvragen.
De huidige gemiddelde doorlooptijd van het medisch advies is nu ongeveer 12
weken, waarmee aan de toezegging aan de Nationale Ombudsman en de Tweede Kamer
wordt voldaan.2.7 Stand van zaken terugkeerRaming TerugkeerIn de meerjarenbegroting is voor het jaar 2000 uitgegaan van de terugkeer
van 19 500 personen. Zoals uit tabel 9 blijkt was er in 2000 sprake van
een gerealiseerde terugkeer van 16 662 personen.Stappenplan beëindiging voorzieningenHet Stappenplan 2000 is op 11 februari 2000 in werking getreden. Inmiddels
zijn 31 879 asielzoekers opgenomen in het Stappenplan. Het grootste deel
daarvan is opgenomen naar aanleiding van een negatieve beslissing in eerste
aanleg. Met nagenoeg al deze personen is een terugkeergesprek gevoerd.In augustus 2000 vond de eerste ontruimingsprocedure plaats in het kader
van het nieuwe Terugkeerbeleid. Deze werd met succes door het COA verdedigd.
In totaal zijn er 6 ontruimingsprocedures geweest, waarbij de rechter heeft
geoordeeld dat het overheidsoptreden de zorgvuldigheids- en rechtmatigheidstoets
kon doorstaan. Aan het eind van 2000 waren 6 ontruimingsprocedures geagendeerd
bij de rechtbank en waren er nog eens 14 zaken in voorbereiding bij de landsadvocaat.
De implementatie van het Stappenplan 2000 heeft nog niet tot grote aantallen
beëindigingen van voorzieningen geleid. Verwacht wordt dat het pas vanaf
medio 2001 om substantiëlere aantallen zal gaan.De activiteiten inzake de uitvoering van het «oude» Stappenplan
zijn eveneens geïntensiveerd. Gelet op de in dit Stappenplan opgenomen
«meewerkcriterium» is de uitvoering hiervan zeer arbeidsintensief
en zijn er in kwantitatieve zin nog geen substantiële resultaten te zien.In de tweede helft van 2000 is er met het ministerie van BZK gewerkt aan
de totstandkoming van een Stappenplan Zorgwet VVTV ten behoeve van decentraal
gehuisvesten. Het Stappenplan Zorgwet VVTV is op 30 november 2000 in de Staatscourant
gepubliceerd en op 2 december 2000 in werking getreden. Inmiddels is ook een
bijbehorende Administratieve Organisatie ontwikkeld en zijn richtlijnen opgesteld
voor het bijhouden van een procesvertrekdossier.Een belangrijk knelpunt in dit kader wordt gevormd door het ontbreken
van voldoende draagvlak bij gemeenten om medewerking te verlenen aan de uitvoering.Naar aanleiding van gesprekken van het COA en de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten en diverse voorlichtende activiteiten vanuit de terugkeerorganisatie
is inmiddels een voorzichtig positieve tendens te bespeuren op het terrein
van het verlenen van medewerking door gemeenten.Om ook vreemdelingen die een herhaald verzoek om asiel indienen onder
de werking van het Stappenplan 2000 te brengen is in deze rapportageperiode
een voorstel gedaan tot wijziging van de Regeling Verstrekkingen Asielzoekers
en andere vreemdelingen (RVA). Het besluit tot wijziging van de RVA is op
27 december 2000 gepubliceerd in de Staatscourant. DoelgroepenbenaderingTen behoeve van de terugkeer van etnisch Albanezen uit Kosovo en Koerden
naar Noord-Irak zijn in 2000 doelgroepenprogramma's ontwikkeld en geïmplementeerd.Nadat begin 2000 ongeveer 1800 Albanezen uit Kosovo (vvtv-houders) schriftelijk
waren benaderd om zich voor 1 mei 2000 te melden voor terugkeer met behulp
van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM), is in de tweede helft
van 2000 gestart met het persoonlijk benaderen van uitgeprocedeerde en verwijderbare
etnische Albanezen uit Kosovo. Daarbij zijn IOM-folders uitgereikt en is de
betrokken vreemdelingen aangezegd zich binnen 4 weken bij de IOM te melden
voor vertrek. Bij brief van 19 januari 2001 (kenmerk 5 065 107/00/DVB)
is uw Kamer een evaluatie over het toelatings- en terugkeerbeleid ten aanzien
van Kosovo aangeboden.In het jaar 2000 zijn met behulp van de reguliere IOM-REAN-regeling 46
Irakezen teruggekeerd naar Noord-Irak. Met het doelgroepenprogramma Noord-Irak
wordt beoogd de vrijwillige terugkeer naar Noord-Irak verder te stimuleren.
Terugkeer kan plaatsvinden via Turkije met gebruikmaking van een Nederlands
document.Na een gehouden inventarisatie onder de doelgroep is vanaf september 2000
gestart met het benaderen van vreemdelingen die onder het oude stappenplan
van 8 januari 1999 vallen. Momenteel wordt er met de IOM voor de terugkeer
naar Noord-Irak een aangepaste regeling ontwikkeld. Deze REAN+ regeling zal
met ingang van 1 maart 2001 voor de duur van 1 jaar van toepassing zijn op
alle in Nederland verblijvende Iraakse vreemdelingen die willen terugkeren
naar Noord-Irak.Gedwongen vertrekTen aanzien van gedwongen vertrek is de hiermee gepaard gaande complexiteit
nog onverkort aan de orde. Technische beletselen van velerlei aard (onder
andere het ongedocumenteerd zijn, de moeizame verstrekking van Laissez Passers
en vervoersproblemen) blijven parten spelen. Op dit terrein mogen de verwachtingen
niet te hoog gespannen zijn. Er wordt gewerkt aan het nog beter structureren
van de werkwijze omtrent het aanvragen van Laissez Passers.Op 30 november 2000 is een groep van 34 Nigerianen, waaronder 10 vrouwen,
per charter uitgezet naar Lagos. Hieronder bevond zich ook een aantal asielzoekers.
Over het gehele jaar 2000 zijn 5 charters uitgevoerd: een achttal personen
is in maart uitgezet naar Pristina in Kosovo, in juni zijn 40 Nigerianen uitgezet
naar Lagos. In juli zijn chartervluchten uitgevoerd naar Tunis en Dakar in
Senegal. In november 2000 is de reeds gememoreerde (tweede) charter naar Nigeria
uitgevoerd. IOMDe Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) heeft in 2000 haar organisatie
aangepast om overeenkomstig het gestelde in de terugkeernotitie te kunnen
opereren. De organisatie is uitgebreid met een 6-tal kantoren, verspreid over
het gehele land en er is een 20-tal nieuwe medewerkers aangesteld. IOM heeft
in 2000 met ruim 17 000 personen gesprekken gevoerd over de mogelijkheden
die IOM kan bieden bij de zelfstandige terugkeer. IN 2000 hebben 3 223
vreemdelingen Nederland verlaten met gebruikmaking van door IOM aangeboden
faciliteiten. DiversenIn de praktijk is gebleken dat het tijdens terugkeergesprekken tussen
COA-medewerkers en vreemdelingen regelmatig voorkomt dat vreemdelingen niet
op de hoogte zijn van de negatieve beslissing op hun bezwaarschrift. Raadslieden
hebben in die gevallen de vreemdeling niet geïnformeerd. Een brief aan
de Orde van Advocaten over dit onderwerp is in voorbereiding.Medio 2000 is de externe voorlichting over het nieuwe terugkeerbeleid
in geval van beëindiging van de opvangvoorzieningen gestructureerd aan
de hand van een daarvoor door de gezamenlijke voorlicht(st)ers van de ketenpartners
opgesteld document.Aan lokale bestuurders en de leiding van politiekorpsen is op diverse
wijzen voorlichting gegeven over het nieuwe terugkeerbeleid. Daarnaast is
in samenwerking met de VNG in mei een 4-tal congressen gehouden voor locale
bestuurders en ambtenaren. Tijdens deze congressen is van gedachten gewisseld
over de rol van de gemeenten in de uitvoering van het nieuwe terugkeerbeleid.
Er is met name gesproken over de manier waarop na publicatie dient te worden
omgegaan met de doelgroep vreemdelingen van het Stappenplan VVTV Zorgwet.2.8 Tijdelijke Regeling SrebrenicaOp 18 februari 2000 heeft het Kabinet besloten een tijdelijke regeling
te treffen voor asielzoekers die de val van Srebrenica op 11 juli 1995 hebben
meegemaakt. Deze beleidswijziging en de hoofdlijnen voor de regeling zijn
bij brief van 22 februari 2000 (TK 1999–2000, 19 367, nr. 509)
aan de Tweede Kamer bekendgemaakt en hebben nadere uitwerking gekregen in
het Tussentijds Bericht Vreemdelingencirculaire (TBV) 2000/12 van 30 mei 2000.In totaal zijn er 186 verzoeken conform deze regeling ingediend. Inclusief
echtgenoten en kinderen gaat het hierbij in totaal om 411 mensen. Bijna 73%
van de asielzoekers die een verzoek hebben ingediend en op wiens verzoek inmiddels
is beslist, is in het bezit gesteld van een zogenaamde VTV-S (ruim 65%), dan
wel een andere verblijfstitel (bijna 8%). Bijna 20% is niet in het bezit gesteld
van een verblijfstitel.2.9 Openstaande ToezeggingenHierna treft u de reactie aan van de staatssecretaris van Justitie op
een tweetal toezeggingen die haar ambtsvoorganger uw Kamer heeft gedaan.Toezegging nummer 1962. Het opzetten van permanente visitatieteams
die periodiek alle buitengrenzen van de Schengenlidstaten inspecteren en op
basis daarvan verbeteringsvoorstellen doen.In het Algemeen Overleg van 10 oktober 2000 is gesproken over het in het
leven roepen van permanente visitatieteams voor Schengen die periodiek de
buitengrenzen inspecteren ter verbetering van de buitengrenscontrole.In tegenstelling tot de indruk die wellicht tijdens voornoemd Algemeen
Overleg is gewekt, is een dergelijk systeem echter reeds voorhanden binnen
het Schengenacquis dat, zoals bekend met de inwerkingtreding van het Verdrag
van Amsterdam, is geïntegreerd in de Europese Unie.Bij besluit van het Uitvoerend Comité van Schengen dd. 16 september
1998 (SCH/Com-ex (98) 26 def.) is een Permanente Schengen Evaluatie-Commissie
opgericht, die is belast met het vaststellen dat de voorwaarden voor inwerkingtreding
van de Overeenkomst van Schengen in een Staat die kandidaat is voor deze inwerkingstelling,
zijn vervuld, en met het bewaken dat de Lidstaten het Schengen-acquis
correct toepassen, in het bijzonder door het opsporen van problemen en het
voorstellen van oplossingen. De evaluaties die door deze zogenaamde Permanente
Commissie worden opgesteld, komen onder meer tot stand door middel van bezoeken
ter plaatse, en dan in het bijzonder aan de buitengrenzen. De frequentie en
de volgorde waarin deze Permanente Commissie de lidstaten en de kandidaat-lidstaten
bezoekt, wordt door de Raad bepaald. Bovenstaande werkwijze werkt naar volle
tevredenheid van de lidstaten.Toezegging nummer 1972. Tijdens het Algemeen Overleg over
de Rapportage Asielketen op 12 oktober 2000, heeft de staatssecretaris van
Justitie toegezegd, naar aanleiding van de vraag van het lid Halsema, dat
hij aan zal geven hoeveel Somaliërs er met behulp van IOM zijn teruggekeerd
naar Somalië.Op basis van informatie van het IOM kan worden gemeld dat er in 1999 met
de hulp van het IOM 7 personen naar Somalië zijn teruggekeerd. In het
jaar 2000 zijn er 10 personen naar Somalië teruggekeerd die gebruik hebben
gemaakt van IOM-faciliteiten.DEEL II. STAND VAN ZAKEN IN DE ASIELKETEN3 MINISTERIE VAN JUSTITIE3.1 Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND)In deze paragraaf wordt ingegaan op de productie van de IND op het gebied
van asiel in de laatste viermaandsperiode van 2000 en op het aantal nog te
behandelen zaken per 1 januari 2001. Vervolgens wordt het aantal verleende
statussen in de rapportageperiode weergegeven en tenslotte wordt aandacht
besteed aan de cijfers omtrent de terugkeer van asielzoekers.Productie INDDe productie in de derde viermaandsperiode van dit jaar op het gebied
van asiel lag iets hoger dan die in de twee voorgaande viermaandsperioden.
Ten opzichte van de jaarplanning 2000 heeft de IND op zowel asiel-gehoor als
asiel-bezwaar een hogere productie geleverd dan afgesproken. Op het gebied
van 1e aanleg is de productie iets achtergebleven bij de jaarplanning. Echter,
ten opzichte van 1999 is er in 2000 in absolute aantallen op alle drie gebieden
een hogere productie gerealiseerd.Tabel 6: Productiecijfers IND 2000  Productie januari t/m aprilProductie mei t/m augustusProductie sept. t/m december Totale productie 2000% realisatie jaarplanning 2000Totale productie 1999 Asiel gehoor16 15915 81015 31047 279111%46 178 1e aanleg18 50718 15921 34558 01197%50 682Bezwaar7 6186 8868 85023 354120%19 715Aantallen nog te behandelen zaken van de INDIn onderstaande tabel is de stand van zaken opgenomen van het aantal aanvragen
dat in behandeling is bij de IND per 31 december 2000. Ook de ouderdom van
die aanvragen is weergegeven. Tevens is als referentie het aantal nog te behandelen
aanvragen per 31 augustus 2000 weergegeven.Tabel 7: Nog te behandelen aanvragen (op datum indiening
van het asielverzoek)  ≤ 199819992000 Totaal Stand per31-08-0031-12-0031-08-0031-12-0031-08-0031-12-0031-08-0031-12-00Gehoor3571061 2464737 0337 7748 6368 3531e aanleg3 1461 6219 4794 8409 82511 47522 45017 936Bezwaar20 41318 36315 77819 0494 22910 32840 42047 740Asiel-gehoorUit bovenstaande tabel blijkt dat het totale aantal nog te horen personen
in de afgelopen vier maanden verder gedaald is naar ruim 8 300. Van deze
zaken behoort ongeveer de helft tot de normale werkvoorraad. De IND heeft
in de rapportageperiode het aantal oudere nog te behandelen zaken drastisch
teruggebracht.1e AanlegHet aantal nog te behandelen zaken 1e aanleg is met ruim 20% gedaald tot
onder 18 000 ten opzichte van de vorige rapportageperiode. Het aantal
nog te behandelen zaken bestaat voor een deel uit de normale werkvoorraad
(ruim 4 000), dan wel uit zaken waarin de IND nog geen beslissing kan
nemen omdat nog op advies van derden wordt gewacht (bijna 7 000).De overige zaken, bijna 7 000, zijn te bestempelen als achterstand.
De IND streeft er naar deze zaken af te wikkelen voordat de nieuwe Vreemdelingenwet
in werking treedt.Asiel-bezwaarHet aantal zaken in Bezwaar is met 18% toegenomen tot ruim 47 000.
Hier was in de planning rekening mee gehouden. De IND heeft in 2000 immers
prioriteit gelegd bij de afhandeling van gehoren en het nemen van beslissingen
in 1e aanleg. Naar verwachting zal het grootste deel van de zaken in Bezwaar
in de loop van 2001 en 2002 kunnen worden weggewerkt.StatusverleningenIn de volgende tabel wordt een overzicht gegeven van het aantal verleende
statussen (inclusief statusomzettingen) in asielprocedures voor elk van de
rapportageperiodes van 2000, met een onderscheid naar A-, Vtv- en Vvtv-status.
Ook wordt weergegeven in welke fase van de procedure de status is toegekend
en wat het totaal aantal statusverleningen in 1999 was. Tabel 8: Statusverleningen 2000 en 1999 (totaal)  A-statusVtvVvtvTotaalJanuari t/m April 2000    1e aanleg2481 0047922 044Bezwaar28864441973Totaal5361 6488333 017Mei t/m Augustus 2000    1e aanleg2309919312 152Bezwaar35051751918Totaal5801 5089823 070September t/m December
20001e aanleg4181 0151 2352 668Bezwaar27462077971Totaal6921 6351 3123 639Aantal statusverleningen 20001 8084 7913 1279 726 Aantal statusverleningen 19991 5073 4714 5219 499Bovenstaande aantallen zijn dus inclusief eventuele statusomzettingen,
waarbij in bezwaar een Vtv of Vvtv alsnog in een hogere status wordt omgezet.
In de laatste viermaandsperiode van 2000 zijn aanzienlijk meer statussen verleend
dan in de voorgaande twee periodes. Vergeleken met 1999 is het totaal aantal
toegekende Vvtv's in 2000 met ruim 30% gedaald. Het totaal aantal A-statussen
en Vtv's is echter met respectievelijk bijna 20% en ruim 38% gestegen in 2000.
Dit is vooral het gevolg van de stijging van het aantal behandelde aanvragen
door de IND.TerugkeerIn de volgende tabel worden de aantallen teruggekeerde of verwijderde
asielzoekers zoals die in de drie viermaandsperioden van 2000 in het geautomatiseerde
systeem van de IND zijn geregistreerd, weergegeven. Hierbij wordt onderscheid
gemaakt naar de wijze waarop de terugkeer heeft plaatsgevonden.Tabel 9: Aantallen Terugkeer asiel per viermaandsperiode
2000 Soort TerugkeerJanuari-aprilMei-augustusSeptember- decemberTotaal
2000Raming 2000 Controle adres3 8533 3783 64010 871 Vertrek onder toezicht9571 2201 0113 188 Uitzetting6226897162 027 Overig149205182536 Totaal5 5815 4925 54916 66219 500In de meerjarenbegroting voor het jaar 2000 wordt uitgegaan van de terugkeer
van 19 500 uitgeprocedeerde personen. Dat is ruim 2 800 personen
meer dan de gerealiseerde terugkeer van 16 662 personen.3.2 Centraal Orgaan opvang asielzoekersDe totale instroom in de centrale opvang bedroeg in 2000 33 602 personen.
Dit betekent een daling van 4 625 (– 12%) ten opzichte van
de instroom in 1999. Exclusief de evacués uit Kosovo is de daling ten
opzichte van 1999 slechts 678 (– 2%). De instroom in 2000 fluctueerde
per maand. Uitschieters waren de maanden januari (3 501),
augustus (3 096) en november (3 213). De laagste instroom was te
zien in juni (2 216). Het feit dat de uitstroom uit de centrale opvang
evenals in 1999 structureel onder het niveau van de instroom ligt, resulteert
in toenemende mate in een behoefte aan extra opvangcapaciteit.Tabel 10: Instroom en uitstroom centrale opvang  SeptemberOktober Novem-ber Decem-ber Totaal Sept–dec'00Totaal 2000 Raming Uitstroom 2000Instroom2 8922 9843 2132 66511 75433 602 Uitstroom1 4441 5151 6391 5626 16019 94729 800Saldo1 4481 4691 5741 1035 59413 655 In de capaciteitsplanning van augustus 2000 ging het COA uit van een capaciteitsbehoefte
ultimo 2000 van 69 800 plaatsen. Per ultimo 2000 waren hiervan 69 600
plaatsen gerealiseerd. 2 600 plaatsen hiervan zijn Wachtlijstplaatsen
(zogenaamde pré-OC-plaatsen). Deze plaatsen zijn alleen te gebruiken
aan het begin van het opvangtraject. Vanwege een tekort aan reguliere opvangplaatsen
is er ook gekozen voor een hogere bezettingsgraad dan de gewenste 95%.De bezetting in de centrale opvang bedroeg op 1 januari 2001 78 200.
Dit is een stijging van 13 479 (21%) ten opzichte van 1 januari 2000
(bezetting 64 721). Exclusief de evacués uit Kosovo (per 1-1-2001 235
personen, tegen 649 personen per 1-1-2000) is de stijging 22%. Zoals uit tabel
10 blijkt vormt de achterblijvende uitstroom uit de opvang (bijna 10 000
minder dan geraamd) de belangrijkste reden voor de hoge bezetting van de opvang.Van het genoemde aantal van 78 200 personen op 1 januari 2001, verbleven
er 66 800 personen in een opvangcentrum en maakten 11 400 personen
gebruik van het vrijwillige ZelfZorgArrangement (ZZA). De bezettingsgraad
op de asielzoekerscentra ligt daarmee nog steeds boven de 100% en daarmee
zijn marges voor het COA om eventuele tegenvallers in de instroom en uitstroom
op te vangen zeer gering. De capacitaire nood blijft daarmee onverminderd
groot.Tabel 11: Bezetting centrale opvang op 1 januari 2001
en op 1 januari 2000 (naar nationaliteit) NationaliteitBezetting per 1-1-2001 Bezetting per 1-1-2000Irak11 29410 139 Afghanistan7 7156 247Joegoslavië6 2595 854 Somalië5 1124 919Iran4 7854 361 Azerbajdzjan4 3553 612Angola3 3962 027 Soedan3 3432 750Turkije2 8232 097 Bosnië Herzegovina2 5933 208Overig26 29018 843Subtotaal77 96563 799 Evacues uit Kosovo235*875 Totaal78 20064 674* Dit betreft alle evacués uit Kosovo in de opvang (ongeacht centrumtype),
terwijl in eerdere rapportages het aantal Kosovaren in KOC's (Kosovo Opvang
Centra) werd vermeld. ZZAHet gebruik van de ZZA-regeling is in 2000 met 2 183 toegenomen van
9 217 op 1 januari 2000 naar 11 400 op 1 januari 2001 en is daarmee
met 23% gestegen, gemiddeld 185 per maand.CapaciteitsprognoseUltimo 2001 verwacht het COA een capaciteitsbehoefte te hebben van 87 750
plaatsen.3.3 VreemdelingenkamersIn tabel 12 treft u een overzicht aan van de in- en uitstroomcijfers van
de VK's in de laatste vier maanden van 2000 en 1999, evenals de in- en uitstroomcijfers
over heel 2000 en 1999. Voor zowel de instroom van nieuwe zaken als ook de
uitstroom van afgehandelde zaken (productie VK's) geldt dat deze in 2000 zijn
toegenomen ten opzichte van 1999. Voor het jaar 2000 wordt het totaal aantal
zaken ook gespecificeerd naar asiel en regulier.Tabel 12: Instroom en uitstroom VK's: september tot en
met december en hele jaar 2000/1999 Instroom VK'sSeptemberOktoberNovemberDecemberGehele jaar Instroom 2000*3 6544 3224 7984 57020 522– w.v. asiel1 5961 9682 2972 22922 172– w.v. regulier2 0582 3542 5012 34128 380Instroom 19993 6623 7763 8084 10944 894Uitstroom VK's      Uitstroom 20003 3413 3173 8363 41841 854– w.v. asiel1 3111 4021 7151 57117 212– w.v. regulier2 0301 9152 1211 84724 642 Uitstroom 19992 9642 7593 2953 65135 418* Vanaf 1 januari 2000 zijn de VK's in staat het totaal aantal procedures
te specificeren naar asiel en regulier.In de volgende tabel wordt de voorraadontwikkeling in 2000 geschetst en
tevens een vergelijking gemaakt tussen de prognose en de realisatie van de
begin- en eindvoorraad van de VK's.Tabel 13: Voorraadontwikkeling VK's 2000: vergelijking
prognose en realisatie:  BeginvoorraadInstroomUitstroomEindvoorraadPrognose 200033 41546 92236 24544 092Realisatie 200033 41550 52241 85442 113 – w.v. asiel 17 06422 17217 21222 024 – w.v. regulier16 35128 38024 64220 089De productie van de vreemdelingenkamers is zowel gemiddeld over de afgelopen
vier maanden als over heel 2000 hoger dan vorig jaar en ook beduidend meer
dan geprognosticeerd. De uitbreiding van het aantal vreemdelingenkamers is
nog te recent om hieraan de toegenomen productie te kunnen toeschrijven. Aangenomen
wordt dat de hogere productie het gevolg is van de projectmatige afhandeling
van bepaalde categorieën zaken. De stijging van de voorraad moet worden toegeschreven aan de gestegen
instroom (hoger dan vorig jaar en hoger dan geprognosticeerd). Door de hoge
productie is de voorraad evenwel minder gegroeid dan verwacht.UitbreidingOp 18 januari is de vreemdelingenkamer in Utrecht als laatste van de vijf
nieuwe vreemdelingenkamers officieel geopend. Inmiddels is een begin gemaakt
met het volgende uitbreidingstraject waarmee wordt beoogd in 2002 nog eens
vijf nieuwe vreemdelingenkamers van start te laten gaan. Daarmee zal het totaal
aantal VK's uitkomen op 15.Vreemdelingenwet 2000Door het toenemende aantal vreemdelingenkamers alsmede door de verkorting
van de termijnen in bewaringszaken in de vreemdelingenwet 2000 is behoefte
ontstaan aan centrale registratie en verdeling van door de vreemdelingenkamers
te behandelen beroepen. In verband daarmee wordt momenteel gewerkt aan een
centraal intakebureau vreemdelingenzaken. Het intakebureau is voor wat betreft
de intake en verdeling van bewaringszaken op 1 januari van start gegaan. Centrale
registratie en verdeling van de overige zaken wacht op de ontwikkeling van
een geautomatiseerd registratie en verdelingssysteem.3.4 Gefinancierde rechtsbijstand asielzoekersHet jaar 2000 heeft van alle bij de rechtsbijstandverlening aan asielzoekers
betrokken partners grote inspanningen gevraagd om aan de vraag naar rechtsbijstand
te kunnen voldoen. Het aanbod is in 2000 in toenemende mate onder druk komen
te staan.De invoering van de nieuwe Vreemdelingenwet zal naar verwachting –
zeker op de korte termijn – niet leiden tot een ontspanning met betrekking
tot deze problematiek. Om die reden vindt op dit moment overleg plaats tussen
ketenpartners over mogelijke maatregelen om ook in de toekomst vraag en aanbod
te kunnen met elkaar in evenwicht te houden.De in 2000 gestarte activiteiten met betrekking tot de invoering van de
nieuwe wet worden voortgezet. De opleiding met betrekking tot de nieuwe Vreemdelingenwet
voor juristen van de stichtingen rechtsbijstand en asieladvocaten loopt volgens
verwachting.4 MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES4.1 Huisvesting statushoudersTen behoeve van de eerste huisvesting van statushouders in de gemeenten
zijn voor het jaar 2000 de gebruikelijke halfjaarlijkse taakstellingen bekend
gemaakt. Het aantal te huisvesten statushouders bedroeg voor het eerste halfjaar
van 2000 5 000 personen, terwijl die voor het tweede halfjaar van 2000
5 100 personen omvatte. In totaal ging het gedurende het jaar 2000 om
10 100 te huisvesten statushouders.Hoewel de prognose en de hierop gebaseerde huisvestingstaakstellingen
in interdepartementaal verband zo zorgvuldig mogelijk worden bepaald, bleken
het afgelopen jaar de opgelegde taakstellingen voor de gemeenten te hoog te
zijn geweest. Het werkelijk aantal statusverleningen (waarop de taakstellingsomvang
van 2000 is gebaseerd) is lager uitgekomen dan geprognosticeerd (ongeveer
1 700 statussen minder dan geprognosticeerd).Tijdens het eerste halfjaar van 2000 zijn 4 700 statushouders door
de gemeenten van huisvesting voorzien. Gedurende deze periode werden er meer
statushouders uit de centrale opvangvoorzieningen uitgeplaatst dan er nieuwe
statushouders bijkwamen. De realisatiemogelijkheid van de taakstellingen is
afhankelijk van het aanwezige aantal te bemiddelen statushouders. Voor het
soepel verlopen van het bemiddelingsproces bij het COA is altijd een zekere
omvang van statushouders noodzakelijk («werkvoorraad»); bovendien
wisselt de populatie uiteraard steeds. Per 1 augustus 2000 was sprake van
een historisch laag niveau van het aantal uit te plaatsen statushouders (2 700
personen) in de centrale opvang.Deze trend is hierna doorbroken. Het aantal statusverleningen per maand
nam toe, waardoor – hoewel op een lager gemiddeld niveau dan in 1999 –
het aantal te bemiddelen statushouders in de centrale opvang opliep. Per 1
januari 2001 ging het om bijna 3 900 statushouders; deze statushouders
moeten, voor zover nog niet reeds bemiddeld, gedurende het eerste kwartaal
van 2001 door de gemeenten van huisvesting worden voorzien. Voor de tweede
helft van 2000 werden ruim 4 480 statussen verleend, terwijl het aantal
feitelijke huisvestingen in de gemeenten achterbleef. Er werden 3 499
statushouders gehuisvest. In totaal zijn gedurende het jaar 2000 8 199
statushouders door de gemeenten gehuisvest. Hiermee kwam het totale realisatiepercentage
over 2000 op 81%.Deze resultaten vergelijkend met voorgaande perioden kan opgemerkt worden
dat de realisatie zowel qua omvang als qua percentage in 2000 op een lager
niveau is komen te liggen. De taakstellingen werden gedurende de eerste helft
van 1999 voor 83% en gedurende geheel 1999 voor 91% gerealiseerd. Toen werden
er ook meer statushouders gehuisvest, namelijk 12 900 personen. Betrokkenen
(VNG, IPO en COA) zijn eind 1999 gewezen op het belang van het zo snel mogelijk
huisvesten van statushouders.Sinds de invoering van de taakstellingssystematiek (mei 1993) zijn er
tot en met december 2000 ruim 127 800 statushouders gehuisvest, waarvan
gedurende de periode 1 juli 1995 (datum invoering wettelijke taakstellingen)
tot en met december 2000 ruim 72 800 statushouders.4.2 UitplaatsingstermijnenGedurende het jaar 2000 is het systeem van procesbewaking voortgezet.
De betrokken ketenpartners bespreken maandelijks de voortgang van de afgesproken
maatregelen om de uitplaatsingstermijn terug te dringen tot het door het kabinet
gestelde ambitieniveau van gemiddeld drie maanden.Zo is door deze «monitoring» de doorlooptijd tussen het slaan
en de verzending van de beschikking door de IND en de uitreiking daarvan door
de VD teruggebracht. Tevens is de meting en analyse van de uitplaatsingstermijnen
door het COA verbeterd.Het COA heeft het afgelopen jaar extra menskracht ingezet voor een actieve
bemiddeling van statushouders die al geruime tijd in de opvang verblijven
en moeilijk te bemiddelen zijn (medische indicaties, alleenstaanden, grote
gezinnen). Uit de maandelijkse analyses is gebleken dat het overgrote deel
van de gehuisveste statushouders, zo'n 75%, het uitplaatsingsproces binnen
de gestelde termijn van drie maanden heeft doorlopen. Gedurende het jaar 2000 is ter verbetering van het uitplaatsingsproces
van statushouders uit de centrale opvangvoorzieningen naar de gemeenten en
van de huisvesting van statushouders een aantal producten ontwikkeld. In opdracht
van de ministeries van BZK en VROM is begin februari 2000 een «werkwijzer
primaire huisvesting en zorg statushouders» aan de bij het beleid betrokken
doelgroepen (gemeenten, corporaties, VluchtelingenWerk, COA) gezonden. De
landelijke vereniging van sociale diensten (Divosa) heeft een handreiking
uitplaatsing statushouders opgesteld, waarin een aantal «best practices»
zijn opgenomen. Bij brief van 29 maart 2000 heeft de minister voor GSI mede
namens de staatssecretaris van VROM twee onderzoeksrapporten met betrekking
tot de huisvesting van alleenstaanden aangeboden. Deze onderzoeken geven een
concreet antwoord op de knelpunten die optreden bij de huisvesting en begeleiding
van alleenstaande statushouders en op de kostentechnische aspecten bij het
realiseren van huisvesting voor deze alleenstaanden in de gemeenten.Op 13 april 2000 is in het Staatsblad een wijziging van het besluit GBA
gepubliceerd, die vanaf 1 juni 2000 een verkorting van de inschrijving
van asielzoekers in de GBA bij zes maanden verblijf mogelijk maakt. De terugdringing
van deze inschrijvingstermijn van één jaar tot zes maanden draagt
bij tot een verkorting van het uiteindelijke uitplaatsingsproces van statushouders.
De gemeenten hebben in april 2000 van het agentschap Basisadministratie Persoonsgegevens
en Reisdocumenten (BPR) een brief ontvangen met een handreiking waarin achtergrondinformatie
over deze wijziging is opgenomen.Zorgwet VVTVMet de inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet 2000 per 1 april 2001
komt de zorg en financiering op grond van de Zorgwet VVTV te vervallen. In
artikel 5 van Hoofdstuk 11 van de Invoeringswet Vreemdelingenwet 2000 zijn
overgangsbepalingen met betrekking tot de afloop van de Zorgwet VVTV opgenomen.
Het eerste lid van artikel 5 handelt over de omzetting van de nog bestaande
voorzieningen van VVTV'ers. De gemeenten dienen uiterlijk binnen zes maanden
na inwerkingtreding van de wet ervoor zorg te dragen dat houders van een VTV
na het verkrijgen van een vergunning voor bepaalde tijd asiel in aanmerking
worden gebracht voor de reguliere voorzieningen.In het tweede lid van artikel 5 is de wijze vastgelegd waarop de VVTV-voorzieningen
(waaronder de huisvesting) ten aanzien van een ex-VVTV'er dienen te worden
beëindigd. De gemeenten zijn hierover per circulaire van 22 november
2000 geïnformeerd, waarbij het stappenplan beëindiging Zorgwet VVTV-voorzieningen
(betrekking hebbende op de periode tot inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet
2000) is aangeboden. In dit stappenplan is ten behoeve van de gemeenten de
procedure voor de beëindiging van de voorzieningen weergegeven en zijn
de activiteiten beschreven van de verschillende ketenpartners die zijn betrokken
bij de uitvoering van het terugkeerbeleid.Tijdens de in november/december 2000 gehouden regionale bijeenkomsten
voor de gemeenten is onder meer voorlichting gegeven over de praktische consequenties
van de beëindiging van de Zorgwet VVTV. Ook is dit onderwerp in de circulaire
«taakstellingen huisvesting statushouders» voor het eerste halfjaar
van 2001 van 20 november 2000 behandeld. Begin 2001 zullen bovendien nog verschillende
voorlichtingsbrochures worden uitgebracht. 4.3 Bestuurlijk Overleg Rijk, VNG en IPO over opvang en
huisvesting statushoudersIn 2000 heeft een kabinetsdelegatie onder leiding van de minister voor
GSI drie maal bestuurlijk overleg met de VNG en het IPO gevoerd, te weten
op 30 maart 2000, 23 juni 2000 en 7 december 2000.De belangrijkste onderwerpen van dit overleg waren de aanhoudende druk
op de centrale opvangvoorzieningen voor asielzoekers, de toekomstige opvangmodaliteiten,
de gevolgen van de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 voor de gemeenten
en de daarmee samenhangende afschaffing van de Zorgwet VVTV, het terugkeerbeleid
en de relatie huisvesting statushouders en inburgering. Onderstaand worden
de bereikte resultaten weergegeven.Toekomstige opvangmodaliteitenDe notitie opvangmodaliteiten is gedurende de eerste vier maanden van
2000 na overleg met de VNG en het IPO afgerond. Aanbieding ervan aan de Tweede
Kamer vond plaats op 30 juni 2000. Op 7 december 2000 is van gedachten gewisseld
over de tijdens het Algemeen Overleg van 12 oktober 2000 gedane toezegging
dat in een brief aan de Tweede Kamer een uitwerking van de mogelijkheden van
kleinere opvangcentra aan de Tweede Kamer zal worden gegeven. Toegezegd is
de hiermee verband houdende onderwerpen als bijvoorbeeld de definitie van
permanente opvangcentra, de toekomstige behoefte aan capaciteit en de verdeling
ervan over de provincies nader te bespreken. Gesproken is over de rol van
de provincies bij de verwerving van permanente opvangcentra. Van belang is
een goede planning van activiteiten, een regelmatig overleg en adequate wederzijdse
afstemming tussen COA en het IPO. Uitgaande van de provinciale mogelijkheden
op het terrein van het ruimtelijke beleid en binnen het kader van de provinciale
taken is afgesproken hieraan via een lichte vorm van structurering inhoud
te geven. Het IPO-voorstel houdt in dat alle provincies een inventarisatie
opstellen van geschikte locaties («zoekruimten») die voor de komende
tien jaar kunnen worden ingevuld met permanente centra. Het COA zoekt met
gemeenten naar opvangmogelijkheden binnen die zoekruimten. Hierbij houdt het
Rijk de eerste verantwoordelijkheid voor de opvang van asielzoekers. Bevestigd
is dat het bestuurlijke traject in goed overleg met de betrokken gemeenten
moet worden afgelegd en wel aan de hand van de bestaande procedures.Verlenging ZZA-regeling/KCO-opvangBij het voortzetten van het ZelfZorgArrangement (ZZA-regeling) voor de
opvang van asielzoekers in gemeenten is volgens afspraak met de andere overheden
steeds een koppeling gelegd met de resultaten van de verwerving van Kleinschalige
Centrale Opvangeenheden (KCO-opvangplaatsen). Het gaat hierbij om 10 000
gerealiseerde opvangplaatsen per eind 2000. Op grond van de tussentijds bereikte
resultaten, gevoegd bij de aanhoudend hoge bezettingsgraad van de centrale
opvangvoorzieningen, moest geconstateerd worden dat de situatie niet zodanig
was dat met een beoogde afbouw van de ZZA-regeling begonnen kon worden. Na
de tijdens het bestuurlijk overleg van 30 maart 2000 afgesproken verlenging
tot 1 juli 2000 is tijdens het bestuurlijk overleg van 23 juni 2000 de ZZA-regeling
weer verlengd tot 1 januari 2001 en vervolgens is eind 2000 besloten de regeling
opnieuw te verlengen tot 1 april 2001. Centrale opvang asielzoekersOp 7 december 2000 is aangegeven dat de capacitaire druk op de centrale
opvangvoorzieningen onverminderd hoog is gebleven.De KCO-opvang heeft, ondanks de in de brief van 10 oktober 2000 door het
Rijk gedane herhaalde oproep, onvoldoende opvangplaatsen in de gemeenten opgeleverd
(4 350 plaatsen ingevuld, 4 680 toegezegd). De centrale opvangvoorzieningen
zijn voor meer dan 100% bezet. Het Rijk heeft naar voren gebracht dat de ZZA-regeling
de afgelopen periode als noodmaatregel onmisbaar is gebleken; de ZZA-regeling
kan niet per 1 januari 2001 worden stopgezet.Voorgesteld is de verschillende onderdelen van opvang met elkaar in verband
te brengen om te komen tot een gezamenlijke afspraak op de volgende onderdelen:– de nog resterende financiële claim van de VNG voor eenmalige
kosten terzake de VVTV'ers als gevolg van de invoering van de Vreemdelingenwet
2000;– de overdracht van de verantwoordelijkheid voor de ROA-doelgroep
asielzoekers en ex-VVTV'ers aan het Rijk/COA;– het benutten van vrijgekomen decentrale opvangplaatsen als KCO-opvang;– het voortzetten van de ZZA-regeling na 1 januari 2001 als permanente
noodmaatregel.Na een uitvoerige gedachtewisseling over deze «package-deal»
is geconstateerd dat het nu, ook al vanwege de invoering van de Vreemdelingenwet
2000 op 1 april 2001, te voorbarig is om tot een definitief besluit te komen.
Afgesproken is om hierover in het volgende bestuurlijk overleg in maart 2001
nader te spreken.Voor de tussenliggende periode zijn de volgende afspraken gemaakt:– er wordt een ambtelijke werkgroep ingesteld die het juridische,
technische en praktische traject van de doorwerking van de overdracht naar
het rijk/COA van personen onder het ROA-regiem en VVTV'ers in procedure in
kaart zal brengen en hierover een voorstel voor het bestuurlijk overleg zal
opstellen;– de gemeenten zetten onverminderd hun inspanningen voort om de
10 000 KCO-plaatsen voor 1 april 2001 te realiseren;– onder dit beslag wordt de ZZA-regeling als tijdelijke noodmaatregel
vooralsnog tot 1 april 2001 voortgezet;– het COA verzorgt een cijfermatige onderbouwing van de huidige
centrale opvang en de capacitaire noodzaak van de benodigde opvangplaatsen.Het Rijk heeft de noodzaak bevestigd dat de aanpak om te komen tot het
inrichten van structurele centra voor de opvang van asielzoekers moet worden
voortgezet en dat het beschikbaar krijgen van KCO-opvangplaatsen niet ten
koste mag gaan van de levering van woonruimte in het kader van de huisvestingstaakstellingen
voor statushouders.Relatie huisvesting statushouders en inburgeringIn de Tweede Kamer is op 31 oktober 2000 tijdens het vragenuur met de
minister voor GSI gesproken over signalen van een tweetal gemeenten (Utrecht,
Heerlen) over het niet langer huisvesten van VVTV'ers bij het ontbreken van
financiële middelen voor inburgering. Geantwoord is dat de twee gemeenten
tot op heden naar tevredenheid hebben voldaan aan de uitvoering van de wettelijke
taakstelling voor statushouders en dat daarbij van enige vorm van bestuurlijke
ongehoorzaamheid niet is gebleken. De provinciale/regionale bestuursorganen
zijn belast met het toezicht op de realisatie van de huisvestingstaakstellingen.
Zoals bij deze gelegenheid is toegezegd, is dit onderwerp in het bestuurlijk
overleg aan de orde gesteld.De VNG deelt de opvatting dat de realisatie van de huisvestingstaakstelling
onderscheiden dient te worden van het inburgeringstraject van VVTV'ers en
zij zal dit beleid actief aan gemeenten blijven uitdragen.5. MINISTERIE VAN BUITENLANDSE ZAKEN5.1 Algemene ambtsberichtenAlgemene ambtsberichten worden uitgebracht door de Minister van Buitenlandse
Zaken aan de Staatssecretaris van Justitie en gebruikt bij de beoordeling
van individuele asielverzoeken en voor de vaststelling van het landgebonden
asielbeleid.In het laatste trimester van 2000 werden 22 algemene ambtsberichten uitgebracht.
Deze ambtsberichten hadden onder meer betrekking op Congo, Ivoorkust, Sierra
Leone, Soedan, Togo, Nepal, Afghanistan, Egypte, Koeweit en Libanon. Totaal
werden vorig jaar 58 algemene ambtsberichten geschreven; vergeleken met 1999
bijna een verdubbeling.Mede naar aanleiding van het rapport van de Tijdelijke Adviescommissie
Algemene Ambtsberichten dat eind 1998 werd uitgebracht en de reactie van de
minister van Buitenlandse Zaken daarop, heeft de Vaste Commissie voor Buitenlandse
Zaken in een brief van 15 september 2000 verzocht om nadere informatie over
de stand van zaken met betrekking tot de ambtsberichten. De minister van Buitenlandse
Zaken besteedt in zijn reactie van 21 december 2000 aandacht aan onder meer
de kwaliteitsverbetering en de werkafspraken met het ministerie van Justitie.
Met betrekking tot de kwaliteit wordt in de brief aandacht gegeven aan de
verifieerbaarheid, waaronder bronnenselectie en bronvermelding, de tekstkwaliteit,
waaronder inzichtelijkheid en leesbaarheid, en de ontwikkeling van deskundigheid
bij de redacteuren.Wat de samenwerking tussen het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het
Ministerie van Justitie betreft wordt in de brief dieper ingegaan op de frequentie
en planning van de algemene ambtsberichten, de betrokkenheid van Amnesty International
en VVN bij de opstelling van de aan de ambtsberichten ten grondslag liggende
terms of reference, de bewaking van de termijnen en de taakafbakening tussen
het Ministerie van Justitie en het Ministerie van Buitenlandse Zaken op het
terrein van informatieverwerving en -verwerking.5.2 Onderzoek in individuele zakenEen ander belangrijk onderdeel van de informatievoorziening door het Ministerie
van Buitenlandse Zaken op het asielgebied vormt het onderzoek in individuele
asielzaken, ofwel de individuele ambtsberichten.Kwantitatief nam – althans in nominale zin – de productie
van individuele ambtsberichten in 2000 (1 133) iets af ten opzichte van
1999. De IND heeft minder onderzoeksverzoeken gedaan, waardoor de achterstanden
uit het verleden voor het grootste deel konden worden weggewerkt. De afname
van het aantal onderzoeksverzoeken houdt mede verband met de sterke stijging
van het aantal algemene (waaronder thema-) ambtsberichten dat werd uitgebracht;
vooral thema-ambtsberichten kunnen individuele ambtsberichten (deels) vervangen. Kijkende naar de hoeveelheid gevraagde informatie per ambtsbericht kan
overigens een tegenovergestelde tendens waargenomen worden. Zo geldt voor
veel ambtsberichten dat het aantal gestelde en beantwoorde vragen per ambtsbericht
is toegenomen. Ook steeg ten aanzien van een aantal landen (vooral Afghanistan)
de complexiteit omdat veel onderzoek werd gedaan in zgn. 1F-zaken (d.w.z.
het mogelijk begaan hebben of medeplichtig zijn aan oorlogsmisdaden of misdaden
tegen de menselijkheid). Een aantal andere had betrekking op onderzoek gedaan
naar teruggekeerde asielzoekers, een in casu complexe en dus bewerkelijke
aangelegenheid.De kwalitatieve verbetering kreeg onder meer zijn beslag door grotere
zorgvuldigheid bij de totstandkoming (verifieerbaarheid onderzoek en redactie).
Eind 2000 werden extra vereisten in een nieuwe werkinstructie voor de betreffende
afdeling op het departement zelf alsook voor de posten vastgelegd. Een aanleiding
hiervoor was de aanscherping van de REK-check (dit houdt in dat ingevolge
een uitspraak van de Rechtseenheidkamer het Ministerie van Justitie zich er
zelf van moet vergewissen dat het uitgebrachte ambtsbericht wordt gedragen
door de onderliggende stukken). Hierdoor nam de bewerkelijkheid van het totstandkomingsproces
toe.In de brief aan de Vaste Commissie van Buitenlandse Zaken van 21 december
2000 (zie ook onder paragraaf «algemene ambtsberichten») wordt
door de minister van Buitenlandse Zaken ook aandacht besteedt aan de individuele
ambtsberichten. In de brief komen de volgende onderwerpen aan de orde : de
taakafbakening tussen Buitenlandse Zaken en Justitie, de kwaliteit van het
onderzoek in het buitenland, de doorlooptijden, bronbescherming en de tekstkwaliteitHet aantal inzageverzoeken van de rechterlijke macht op basis van de Algemene
Wet Bestuursrecht (AWB) bedroeg in het verslagjaar 117, terwijl 64 inzageverzoeken
gebaseerd op de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) werden afgehandeld. Het
uitgangspunt dat openbaarheid regel is en vertrouwelijkheid uitzondering,
maakt de werkprocessen bewerkelijker.5.3 Versterking personele capaciteitVoor een belangrijk deel heeft 2000 in het teken gestaan van de werving,
opleiding en stationering van nieuwe medewerkers op het departement en op
de posten. Deze capaciteitsuitbreiding vond plaats in het kader van de invulling
van de aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken toegekende extra middelen
uit de Voorjaarsnota, die vanaf 2000 35 mln gulden structureel bedragen.Voor de besteding van deze middelen werd voorjaar 2000 een voortschrijdend
meerjarig bestedingsplan vastgesteld. De middelen worden ingezet ter versterking
van de uitvoeringscapaciteit en ter verbetering van de werkprocessen.Het aantal medewerkers voor asiel en migratie, visumverlening en fraudebestrijding
is in de afgelopen periode sterk uitgebreid. Per saldo zijn meer dan 125 nieuwe
formatieplaatsen geformeerd. De extra capaciteit zal een bijdrage leveren
aan de inspanningen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken om de steeds,
ondermeer in omvang, toenemende taken op het gebied van het personenverkeer
goed te kunnen uitvoeren. BIJLAGE 2 VLUCHTELINGENRAPPORTAGE OVER HET JAAR
2000INHOUDSOPGAVE  Inleiding25   1INTERNATIONAAL251.1Europese Unie25 1.2UNHCR271.3IGC28 1.4Internationale Organisatie voor
Migratie28    2NATIONAAL292.1Belangrijkste landen van herkomst292.2Gefaciliteerde terugkeer29 2.3Hervestiging uitgenodigde vluchtelingen29 2.4Wetgeving302.5Overeenkomst van Dublin30 2.6VVTV-beleid31   3RAPPORTAGE OVER DE BELANGRIJKSTE LANDEN VAN HERKOMST313.1Afrika31 3.2Azië373.3Europa39 3.4Midden-Oosten43   4Lijst van alle in 2000 uitgebrachte algemene ambtsberichten45InleidingIn deze jaarrapportage vluchtelingenbeleid over het jaar 2000 worden ontwikkelingen
in het vluchtelingenbeleid in internationaal en nationaal verband kort weergegeven.
Allereerst zal een schets worden gegeven van de belangrijkste ontwikkelingen
in internationaal verband; vervolgens een overzicht van die in nationaal verband.
Tenslotte wordt ingegaan op de situatie in een aantal belangrijke landen van
herkomst van asielzoekers en het ter zake vigerend beleid.Een aantal onderwerpen is niet in deze vluchtelingen rapportage meegenomen,
omdat deze reeds uitgebreid aan de orde komen in de Rapportage Asielketen
over (de laatste vier maanden van) 2000. Het betreft hier onder meer de algemene
en individuele ambtsberichten en de extra inspanningen in het jaar 2000 van
het ministerie van Buitenlandse Zaken op het terrein van asiel en migratie
in het algemeen.1. INTERNATIONAAL1.1 Europese Unie1. Uitwerking TampereHet Verdrag van Amsterdam roept de lidstaten op te komen tot een Ruimte
van Vrijheid, Veiligheid en Rechtvaardigheid in de Europese Unie. Tijdens
de Europese Raad van Tampere in oktober 1999, zijn daartoe afspraken gemaakt
op het gebied van asiel en migratie, bestrijding van internationale criminaliteit
en het creëren van een Europese rechtsruimte. Een belangrijke opdracht
voor de Lidstaten en de Commissie is om de conclusies van Tampere zo spoedig
mogelijk te vertalen in communautair beleid. Te dien einde heeft de Commissie
een «scorebord» gemaakt waarin het tijdpad voor uitwerking van
de conclusies van Tampere is opgenomen en waarmee de implementatie moet worden
gestimuleerd. Concreet gaat het om de totstandkoming van EU-instrumenten t.a.v.
asiel, grenscontroles, visa en migratie (eerste pijler) en politiële
en justitiële samenwerking in strafzaken (derde pijler).De oprichting door de Raad van het Europees Vluchtelingenfonds in september
2000 en de goedkeuring van de verordening betreffende de instelling van EURODAC
(voor vergelijking van vingerafdrukken van asielzoekers en bepaalde andere
vreemdelingen) in december 2000 vormen de eerste stappen naar een meer evenredige
verdeling van verantwoordelijkheid voor asielzoekers binnen de Europese Unie.
In november 2000 heeft de Commissie twee mededelingen uitgebracht, één
inzake een gemeenschappelijke asielprocedure en één inzake een
communautair migratiebeleid. Daarnaast heeft de Commissie voorstellen gedaan
voor een richtlijn inzake tijdelijke bescherming ingeval van massale toestroom
van ontheemden en voor een richtlijn inzake minimumnormen voor asielprocedures.
Momenteel worden deze voorstellen op ambtelijk niveau uitgewerkt.Daarnaast zal de Commissie in 2001 voorstellen indienen voor communautaire
regelgeving inzake de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling
van een asielverzoek, minimumnormen voor de opvang van asielzoekers, minimumnormen
voor subsidiaire vormen van bescherming en minimumnormen voor het aanmerken
van onderdanen van derde landen als vluchteling. De Europese Raad van Nice heeft kennisgenomen van de vooruitgang die inzake
alle aspecten van het in Tampere uitgestippelde beleid is geboekt en heeft
aangedrongen op spoedige bespreking van de twee mededelingen van de Commissie
inzake een gemeenschappelijke asielprocedure en een communautair migratiebeleid.
Tijdens de IGC van Nice is besloten dat op een aantal onderdelen t.a.v. asiel
en migratie, waar tot nu toe nog unanimiteit voor gold, reeds vóór
2004 (d.w.z. vijf jaar na inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam)
meerderheidsbesluitvorming onder bepaalde voorwaarden kan worden toegepast.
Dit geldt voor de onderdelen van het asielbeleid die in artikel 63 lid 1 a
tot en met d en artikel 63 lid 2 van het EG-Verdrag worden geregeld. Het betreft
hierbij maatregelen inzake harmonisatie van het asielrecht en -beleid, zoals
onder meer voor de erkenning en intrekking van de vluchtelingenstatus en de
asielprocedure. Voorwaarde hiervoor is wel dat de Raad met unanimiteit de
uitgangspunten voor de communautaire regels voor asiel heeft vastgesteld.Meerderheidsbesluitvorming is een belangrijk instrument om op termijn
te kunnen komen tot een gemeenschappelijk EU-asiel en migratiebeleid.2 HLWGIn 1998 is op Nederlands initiatief de High Level Working Group inzake
asiel en migratie (HLWG) totstandgekomen. De groep heeft voor een aantal geselecteerde
landen van herkomst en doorreis van asielzoekers en migranten een gemeenschappelijke,
pijleroverstijgende strategie en een algemene aanpak van het asiel- en migratiebeleid
ontwikkeld.Het doel van een dergelijke strategie is het in nauwe dialoog met de betrokken
landen verminderen van de migratie, als ook het bevorderen van de terugkeer
naar die landen van herkomst.Ten tijde van de Europese Raad van Tampere zijn de actieplannen voor Somalië,
Afghanistan, Marokko, Irak en Sri Lanka goedgekeurd en is het mandaat van
de HLWG verlengd. Daarnaast is in Tampere besloten dat ook actieplannen voor
nieuwe landen van herkomst kunnen worden opgesteld. De Algemene Raad van juni
2000 heeft het actieplan voor Albanië en omliggende regio goedgekeurd.Tijdens de Algemene Raad van december 2000 is het mandaat van de HLWG
herbevestigd en is besloten de HLWG een coördinerende rol te geven t.a.v.
het externe asiel en migratiebeleid t.o.v. de actieplan-landen. Conform de
conclusies van Tampere is de Europese raad van Nice over de voortgang van
de HLWG gerapporteerd. Tijdens het Zweedse Voorzitterschap zal de nadruk komen
te liggen op de concrete uitvoering van de actieplannen.3a Terug en Overname clausulesHet effectief bestrijden van illegale migratie kan alleen met een consequent,
gezamenlijk EU-terugkeerbeleid, waarmee de geloofwaardigheid van mensensmokkelaars
wordt ondermijnd. Regelingen met derde landen voor terug- en overname dienen
daarom een geïntegreerd onderdeel uit te maken van de externe betrekkingen
van de Unie. Sinds eind 1995 wordt in het onderhandelingsmandaat van de Europese
Commissie voor de totstandbrenging van gemengde en andere akkoorden van de
Europese Gemeenschap met derde landen een terug- en overnameclausule opgenomen.
De uiteindelijke opname van een standaardclausule vergt de nodige vasthoudendheid,
waarbij Nederland een voortrekkersrol verricht. Bij de onderhandelingen van
zowel het associatieverdrag met Egypte, als het nieuwe Lomé-verdrag
en de VN-protocollen Mensenhandel en Mensensmokkel bij het VN-verdrag
Internationale Grensoverschrijdende Criminaliteit, is het gelukt een terugen
overnameclausule op te nemen.3b Terug en Overname verdragenMet de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam behoort het sluiten
van terug- en overnameovereenkomsten in beginsel tot het gemeenschapsrecht.
Dit betekent dat de mogelijkheden voor Nederland tot het bilateraal dan wel
in Beneluxverband sluiten van terug- en overnameovereenkomsten zullen worden
beperkt. Binnen de Europese Unie bestaat echter nog geen overeenstemming in
welke mate terug- en overname-overeenkomsten onlosmakelijk verbonden zijn
met de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap inzake het
immigratiebeleid. Hieruit volgt dat zolang deze vaststelling niet heeft plaatsgevonden,
het recht van lidstaten om bilateraal dergelijke akkoorden te sluiten vooralsnog
niet aan beperkingen onderhevig is. Nederland zal zich dan ook blijven inspannen
om terug- en overnameverdragen te sluiten met derde staten. In 2000 zijn in
Beneluxverband onderhandelingen inzake terug- en overnameverdragen gevoerd
met Albanië, Algerije, Armenië, Hongarije, India, Macedonië,
Moldavië, Nigeria, Oekraïne, Slowakije, Tsjechië en Zwitserland.Daarnaast zal de EG binnenkort ook namens de lidstaten Terug- en Overnameverdragen afsluiten met derde landen. In dit verband is
de Commissie een onderhandelingsmandaat verleend inzake het sluiten van terug-
en overnameovereenkomsten met Marokko, Sri Lanka, Pakistan (alle drie HLWG-landen)
en de Russische Federatie. De Commissie dient dan ook de onderhandelingen
met deze landen zo snel mogelijk aan te vangen.CIREAIn 2000 is tijdens bijeenkomsten van CIREA (Franse aanduiding van het
Centrum voor Informatie, Beraad en Gegevensuitwisseling inzake Asiel) wederom
veel informatie uitgewisseld tussen de Lid-Staten met betrekking tot asielwetgeving,
aantallen asielzoekers en landen van herkomst. Landen die specifiek werden
besproken waren o.a. Angola, Pakistan, de Democratische Republiek Congo, Irak,
Rusland en Sudan. Voorts werden bijeenkomsten gehouden met de landen van Midden-
en Oost Europa, de Verenigde Staten en Canada. UNHCR was bij de meeste bijeenkomsten
aanwezig.1.2 UNHCRNederland was ook in 2000 één van de grootste donoren van
UNHCR. Naast de reguliere bijdragen werden ook vrijwillige bijdragen gegeven
aan door UNHCR uitgevoerde projecten, veelal bekostigd uit noodhulp fondsen.
De totale bijdrage van Nederland bedroeg in het jaar 2000 circa 113 miljoen
gulden.Van groot belang in 2000 was de goedkeuring tijdens de 51e Executive Committee
(2–6 oktober 2000) van het door UNHCR geïnitieerde voorstel tot
het organiseren van een proces van Global Consultations over het asiel- en
vluchtelingenvraagstuk. Geplaatst binnen het kader van het 50-jarig bestaan
van het Vluchtelingenverdrag in 2001 is het doel van dit proces om het protectieregime
op basis van het Vluchtelingenverdrag te versterken, waarbij ook aandacht
zal worden besteed aan interpretatiekwesties met betrekking tot het vluchtelingenrecht
en -beleid maar ook aan onderwerpen die niet in het Verdrag worden geregeld,
maar wel verband houden met het asiel- en vluchtelingenbeleid en daaraan gerelateerde
migratiestromen in brede zin. UNHCR heeft ter zake op basis van consultaties
een inventarisatie gemaakt inzake de belangrijkste aan te orde te komen onderwerpen.Nederland staat positief tegenover dit proces en heeft aangegeven hieraan
actief te zullen deelnemen. Ten behoeve van de discussie heeft Nederland een
aantal onderwerpen aangedragen, waaronder het vraagstuk van opvang in de regio
en de met het asielbeleid verweven problematiek, zoals het somtijds oneigenlijk
gebruik van de asielprocedure, mensensmokkel en mensenhandel.1.3 IGCDe beraadslagingen in het kader van de Intergovernmental Consultations
on Refugee, Asylum and Migration kenden in het verslagjaar als bijzonder aandachtspunt
de relatie tussen asielzoekers- en migratiestromen in het algemeen. Ook werd –
in overleg met UNHCR – veel aandacht besteed aan de voorbereiding van
de door UNHCR geïnitieerde Global Consultations, zulks in het kader van
het 50-jarig bestaan van het Vluchtelingenverdrag in 2001. Ook werd intensieve
samenwerking gezocht in IGC-kader op het terrein van gegevensuitwisseling
in het algemeen, de bestrijding van mensensmokkel, het terugkeervraagstuk,
het intensiever gebruik maken van nieuwe technologie in het kader van het
personenverkeer, en informatie-uitwisseling over de belangrijkste landen van
herkomst en het te dien aanzien gevoerde asielbeleid. Medio 2000 werd het
Voorzitterschap door Denemarken overgedragen aan Australië dat deze rol
tot medio 2001 zal vervullen.1.4 Internationale Organisatie voor MigratieDe Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) speelt voor Nederland
een steeds belangrijkere rol. De aanscherping van het terugkeerbeleid heeft
geleid tot een belangrijker rol voor IOM bij het begeleiden van personen naar
het land van herkomst, danwel hen verder te laten migreren naar een land dat
hen wil opnemen.Om deze werkzaamheden naar behoren te kunnen uitvoeren, breidde het IOM
kantoor in Nederland uit van ongeveer 20 personen naar 56 medewerkers, die
behalve in Den Haag nu ook in zes regionale kantoren gevestigd zijn. In 1999
keerden 4 136 mensen met behulp van IOM terug naar het land van herkomst
en naar derde landen, waarvan 2 700 naar de FRY (lees Kosovo). In 2000
keerden 3 223 mensen met hulp van IOM terug, waarvan 710 naar de FRY
(lees Kosovo).Ook op internationaal vlak speelt IOM een nadrukkelijke rol bij het opvangen
en begeleiden van migranten en vluchtelingen. Het aantal lidstaten van deze
organisatie groeit nog steeds. Het aantal regionale kantoren van IOM wordt
uitgebreid. Dit heeft er ook toe geleid dat tijdens de 80e IOM Raad (28 t/m
30 november 2000), in tegenstelling tot wat de trend is bij de andere internationale
organisaties, werd ingestemd met een eenmalige verhoging van de begroting
met 5%.IOM heeft in 1998 haar kerntaken omschreven als «movement, migration
and health, technical co-operation in migration, assisted returns, mass information
and counter-trafficking». Deze zogenaamde «main service areas»
werden nogmaals bevestigd.Naast de reguliere jaarlijkse core-bijdrage aan de IOM heeft Nederland
in 2000 ook ongeveer 1 miljoen gulden bijgedragen aan verschillende IOM-projecten
(onder andere in Marokko, Georgië en Azerbeidjan). 2. NATIONAAL2.1 Belangrijkste landen van herkomstDe jaarcijfers van de IND geven een stijging te zien van het aantal asielzoekers
van wie in 2000 een asielaanvraag in behandeling is genomen. In 1999 ging
het om 39 299 in behandeling genomen asielverzoeken, in 2000 steeg dit
aantal tot 43 895.De 10 belangrijkste landen van herkomst waren in 2000 Afghanistan (5 055),
FRY (3 851), Irak (2 773), Iran (2 543), Turkije (2 277),
Angola (2 193), Somalië (2 110), Sierra Leone (2 023),
Bosnië (1 652) en Soedan (1 426).De instroom van Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers (AMA's) blijft
een stijgende lijn te zien geven. Vroegen in 1996 nog 1 562 AMA's in
Nederland asiel aan, in 1997 waren dat er al 2 660, in 1998 3 504,
in 1999 5 547 en in 2000 al 6 681 (zijnde 15% van het totaal aantal
asielzoekers). De lijst werd in 2000 aangevoerd door AMA's uit Angola (1 058),
gevolgd door China (937), Guinee (818), Sierra Leone (759), Somalië (409)
en Afghanistan (303). In Europa hebben vooral Nederland en Denemarken te maken
met een hoge AMA-instroom.2.2 Gefaciliteerde terugkeerMedio 2000 liepen de overeenkomsten met Angola en Ethiopië af inzake
de Gefaciliteerde Terugkeer Afgewezen Asielzoekers (GTAA). Als gevolg van
het Uitstel Van Vertrek-beleid (UVV-beleid)met betrekking tot Angola (sinds
1998) is er geen enkele Angolees onder het GTAA-programma naar Angola teruggekeerd.
Naar Ethiopië keerden in totaal 14 personen terug. De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
had intussen al aangegeven niet op bilaterale wijze verder te willen met het
GTAA-project, maar welwillend te staan tegenover een multilaterale opzet.
Deze mogelijkheden werden tijdens het verslagjaar onderzocht, ter plaatse
in Addis Abeba, waarheen medio 2000 een gezamenlijke missie van het Ministerie
van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van Justitie werd ondernomen, alsook
door rechtstreeks een aantal Europese landen te benaderen. Uiteindelijk bleek
echter de belangstelling te gering om een voortzetting in multilateraal kader
mogelijk te maken. De uitvoering van het bilaterale project werd per eind
2000 beëindigd.In 2000 werd een begin gemaakt met de uitwerkingen van de AMA-notitie
die in maart jl. aan uw Kamer is gestuurd. Hierbij wordt specifiek aandacht
besteed aan het opzetten van een Terugkeerbeleid gericht op AMA's. Het aantal
alleenstaande minderjarige asielzoekers stijgt nog steeds. Probleem bij een
eventuele terugkeer van AMA's is onder andere het soms ontbreken van adequate
opvang in het land van herkomst.2.3 Hervestiging uitgenodigde vluchtelingenTer ondersteuning van het beleid van UNHCR wereldwijd en als bijdrage
aan internationale solidariteit voert Nederland al sinds 1984 een zogenaamd
quotumbeleid voor uitgenodigde vluchtelingen. Dat betekent dat Nederland op
voordracht van UNHCR jaarlijks een vast aantal vluchtelingen uitnodigt die
voor verblijf in Nederland in aanmerking komen. Bij brief van 23 november
1999 (Tk 1999–2000, 19 637, nr. 486) is aan de Kamer medegedeeld
dat het zogenaamde quotumbeleid blijft voortbestaan, maar dat er een aantal
wijzigingen zijn doorgevoerd. In de bovengenoemde brief is aangegeven dat
het quotum gehandhaafd blijft op 500 personen per jaar. Teneinde flexibiliteit
te waarborgen is in de brief aangegeven dat over de periode 1999,
2000 en 2001 een aantal van 1500 personen als maximum voor het quotum geldt,
waarbij in het ene jaar minder en in het nadere jaar meer dan 500 personen
kunnen worden uitgenodigd.Binnen dat quotum is een sub-quotum voor 3 jaar van 100 personen beschikbaar
voor gehandicapte vluchtelingen die in het land waar zij zich bevinden niet
behandeld kunnen worden. Tevens is in de brief aangegeven dat Nederland niet
meer zelf selectiemissies uitvoert in vluchtelingenkampen, maar dat Nederland
op voordracht van UNHCR in individuele zaken over inwilliging van het hervestigingverzoek
beslist. UNHCR draagt door haar erkende vluchtelingen voor hervestiging voor
indien andere protectiemogelijkheden die de voorkeur genieten voor betrokkenen
niet aanwezig zijn. Deze zijn 1) vrijwillige terugkeer naar het land van herkomst,
2) lokale integratie in het land van verblijf, 3) hervestiging in een derde
(meestal Westers) land.Met het eind 1999 vastgestelde vernieuwde quotumbeleid is begin 2000 een
aanvang gemaakt. Er zijn afspraken gemaakt met UNHCR en de IND om de uitvoering
efficiënter en sneller te doen verlopen. In 2000 werden 189 personen
in Nederland gehervestigd.2.4 WetgevingDe Nederlandse regering heeft in 2000 nog één wijziging
in de Vreemdelingenwet van 13 januari 1965 aangebracht, te weten de wet van
5 juni 2000 tot wijziging van de Vreemdelingenwet. Het aantal nevenzittingsplaatsen
voor de behandeling van vreemdelingenzaken werd hiermee uitgebreid (15 juni
2000, Staatsblad, 239).De voornaamste wijziging in de wetgeving in het jaar 2000 betrof uiteraard
de Vreemdelingenwet 2000. Deze wet van 23 november 2000 werd op 7 december
2000 gepubliceerd in het Staatsblad en zal op 1 april 2001 in werkingtreden.
De Vreemdelingenwet 2000 beoogt betere en snellere procedures en voert hoger
beroep in vreemdelingenzaken in.De meeste andere wetswijzigingen die van belang zijn, hangen samen met
de Vreemdelingenwet 2000. Het betreft:– Wijziging van het Reglement regime grenslogies in verband met
de algehele herziening van de Vreemdelingenwet (19 september 2000, Staatsblad
2000, 364);– Wet van 23 november 2000 tot invoering van de Vreemdelingenwet
2000 en daarmee verband houdende wijziging van diverse wetten alsmede intrekking
van de Wet gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning
tot verblijf (7 december 2000, Staatsblad 2000, 496);– Vreemdelingenbesluit 2000 (7 december 2000, Staatsblad 2000, 496);Verder is het van belang om in dit overzicht van wetgeving de goedkeuring
te noemen van het Europees Verdrag inzake nationaliteit en voornemen opzegging
Overeenkomst beperking staatloosheid (28 december 2000, Staatsblad 2000, 619).2.5 Overeenkomst van DublinIn de volgende tabel wordt de stand van zaken van door Nederland ingediende
claims bij andere Dublin-landen per 31 december 2000 weergegeven. Tabel: Stand van zaken Dublin-claims per 31 december 2000 ClaimlandTotaal ingediend in 2000Waarvan  OpenstaandGeweigerdVervallen/IngetrokkenAkkoordOostenrijk108284175België334191414287Duitsland2 214212132451 825Denemarken1034 3Spanje4364231Frankrijk30992115264Engeland2323117Griekenland57171435Italië22858209141Ierland3 1 2Luxemburg1 1  Portugal5623150Zweden8 44 Finland14110 3Totaal3 408357222962 733In de tabel wordt het totaal aantal claims weergegeven dat in 2000 is
ingediend naar aanleiding van asielverzoeken die in 2000 door de IND zijn
geregistreerd. Het gaat hierbij zowel om claims die in de AC-fase zijn gelegd,
als om claims die later in de procedure zijn gelegd. Uitgangspunt voor het
overzicht vormt de situatie per 31 december 2000.2.6 Vvtv-beleidPer 1 januari 2000 kwamen asielzoekers afkomstig uit Afghanistan, althans
voor zover zij geen verblijfsalternatief hebben in een derde land, Burundi,
Rwanda, een deel van de DR Congo, delen van Sudan en delen van Somalië
in aanmerking voor een voorwaardelijke vergunning tot verblijf. In 1999 is
het vvtv-beleid gewijzigd ten aanzien van Sudan en Somalië. Ten aanzien
van Sudan is per brief van 8 september aan Uw Kamer medegedeeld dat asielzoekers
die behoren tot de zuidelijke niet-Arabische bevolkingsgroepen en Nuba-bevolkingsgroepen
en die direct voorafgaande aan hun vertrek gedurende langere tijd probleemloos
in het veilige noorden van Sudan hebben verbleven, niet langer in aanmerking
komen voor en vvtv. Ten aanzien van Somalië is bij brief van 3 april
2000 aan de Kamer bekend gemaakt dat, naar aanleiding van het ambtsbericht
van de Minister van Buitenlandse Zaken van 16 februari 2000, geen vvtv meer
wordt verleend aan leden van de Darod Ogadeni-clan en niet meer aan leden
behorende tot de minderheidsgroepen die hun woongebied uitsluitend in het
zuiden hebben. Voor hen is een verblijfsalternatief in het veilige noorden
van Somalië aanwezig. Het vvtv-beleid ten aanzien van beide landen is
derhalve ingeperkt.3 RAPPORTAGE OVER DE BELANGRIJKSTE LANDEN VAN HERKOMST3.1 AfrikaAngolaDe situatie in Angola werd ook in 2000 bepaald door de strijd tussen het
regeringsleger en UNITA. Het regeringsleger heeft grote militaire successen
behaald, maar is er niet in geslaagd UNITA te verslaan. UNITA is teruggevallen
op guerilla-tactieken. Het Angolese leger heeft in principe toegang tot het
gehele land en de UNITA-eenheden zijn meer geïsoleerd over het land verspreid
geraakt. Vrijwel alle provinciehoofdsteden, waaronder Luanda, zijn veilig
voor oorlogsgeweld. Ook zijn in de hoofdstad geen gevallen bekend van vervolging
van vermeende UNITA-leden of Baanhangers, of van andere categorieën van
de bevolking.De sociaal-economische situatie bleef onverminderd slecht. Het grootste
deel van de bevolking leeft onder de armoedegrens en er zijn naar schatting
2 miljoen ontheemden, die voor het grootste deel afhankelijk zijn van voedselverstrekking
door NGO's. De regering heeft een begin gemaakt met economische hervormingen,
mede onder druk van de internationale gemeenschap en het IMF. Sindsdien is
een lichte macro-economische verbetering waarneembaar.Mede door de behaalde militaire successen is het optreden van de Angolese
regering op het gebied van de mensenrechten meer ontspannen geworden, hetgeen
zich onder andere uitte in een grotere mate van vrijheid van meningsuiting.
In de media wordt nu openlijker gedebatteerd, waarbij ook de oppositie aan
het woord komt. Toch bleef de mensenrechtensituatie in Angola, mede als gevolg
van de oorlog, nog steeds zorgwekkend. Een gedeelte van de schendingen was
toe te schrijven aan het eigenmachtig optreden van politie- en veiligheidsdiensten.Over de situatie in Angola werd op 26 juni 2000 een algemeen ambtsbericht
uitgebracht.Congo BrazzavilleNa de wapenstilstanden die eind 1999 waren overeengekomen tussen de regering
en de milities van rebellengroepen, is de stabiliteit gedurende 2000 in geheel
Congo-Brazzaville toegenomen. Er is thans sprake van een relatief rustige
situatie in bijna het gehele land. Alleen enkele aan Gabon grenzende delen
van de regio's Niari en Lekoumou konden in het afgelopen jaar nog als relatief
minder stabiel gebied worden aangemerkt. Pogingen tot verzoening met hier
her en der verspreide rebellen zijn moeizaam op gang gekomen.Nergens wordt op Congolees grondgebied actief strijd geleverd. Van gecoördineerde
oppositionele militaire operaties was geen sprake meer. Volledigheidshalve
moet worden opgemerkt dat van effectief centraal gezag van de regering Sassou-Nguesso
in feite slechts sprake is in de grotere steden. Grote delen van het platteland
zijn nog het best te kenschetsen als bestuurlijk niemandsland.Er zijn geen aanwijzingen dat leden van bepaalde etnische groepen of andere
categorieën van personen in Congo-Brazzaville uitsluitend op grond van
het behoren tot die groep of categorie een groter gevaar liepen op vervolging
of slachtoffer te worden van geweld dan andere onderdanen van het land. Het
veiligheidsrisico werd in veel sterkere mate bepaald door de regio waarin
men woont of verblijft.Over de situatie in Congo Brazzaville werd op 5 juni 2000 een algemeen
ambtsbericht uitgebracht.Democratische Republiek CongoIn 2000 is de humanitaire, mensenrechten- en veiligheidssituatie verslechterd.
Het land is de facto in vier gebieden opgedeeld.De regering, gesteund door Zimbabwe, Namibië en in mindere mate door
Angola beheerst de provincies Kinshasa, Bas-Congo, Bandundu en gedeelten
van de provincies Equateur, West-Kasaï en het grootste deel van Katanga.De rebellengroepering Mouvement pour la Libération du Congo (MLC),
gesteund door Uganda, beheerst het noordelijk deel van de provincie Equateur
en een groot gedeelte van de provincie Oriental.De rebellengroepering Rassemblement Congolais pour la Démocratie-Mouvement
de la Libération (Kisangani-factie) gesteund door Uganda, beheerst
een klein gedeelte van de provincie Oriental.De rebellengroepering Rassemblement Congolais pour la Démocratie
(Goma-factie), gesteund door Rwanda en in mindere mate door Burundi beheerst
de provincies Noord en Zuid Kivu, Maniema, het noorden van Katanga en Oost-Kasaï.Bij elkaar zijn zeven landen met reguliere troepen en negen rebellenlegers
met elkaar in conflict. De situatie is dermate complex dat niet altijd duidelijk
is tot welk kamp een bepaalde rebellengroepering behoort. Langs een groot
gedeelte van de frontlijn zijn de gevechten weer opgelaaid. Met de uitvoering
van het Lusaka-akkoord (augustus 1999), dat een oplossing voor het conflict
beoogt, werd nauwelijks voortgang geboekt.De sociaal-economische situatie is verder verslechterd, mede onder invloed
van het strikt gehanteerde monetaire beleid, waarbij het bezit van vreemde
valuta verboden is.Op alle gebieden worden de mensenrechten in de DRC geschonden, zowel in
regeringsgebied als in de gebieden die door rebellen beheerst worden. In beide
gebieden zijn het vooral de Tutsi's die op grond van hun etniciteit risico
lopen op vervolging.Over de situatie in de D.R. Congo werd op 8 november 2000 een algemeen
ambtsbericht uitgebracht.TogoDe politieke situatie in Togo lijkt zich thans in een cruciale fase te
bevinden. In het Akkoord van Lomé van juli 1999 werden onder meer de
modaliteiten van de oprichting van een gezamenlijke commissie geregeld, die
nieuwe verkiezingen moest voorbereiden. Deze commissie kwam in juni 2000 tot
stand. Hoewel er nog geen verkiezingsdatum is vastgesteld, is er in ieder
geval uitzicht op deelname van de huidige oppositie aan de regering. De dialoog
bleef evenwel een moeizaam proces.Sinds het totstandkomen van genoemd akkoord is de mensenrechtensituatie
in Togo verbeterd. Er waren geen berichten van grootschalige mensenrechtenschendingen.
Wel bleven leden van de veiligheidsdiensten nog dikwijls onbestraft voor mensenrechtenschendingen.
Door de relatieve zwakte van de rechterlijke macht viel voorts niet uit te
sluiten dat personen die het regime onwelgevallig zijn, op dubieuze gronden
gerechtelijk vervolgd werden.Over de situatie in Togo werd op 28 november 2000 een algemeen ambtsbericht
uitgebracht.IvoorkustIn Ivoorkust is de situatie in de loop van 2000 verslechterd. Er was aanvankelijk
sprake van een machtsstrijd tussen enerzijds de regering van generaal Guéï –
die bij de staatsgreep van december 1999 aan de macht kwam – en anderzijds
de oppositie bestaande uit alle grote partijen. De presidentsverkiezingen
in oktober 2000 verliepen tumultueus: vele kandidaten waren uitgesloten van
deelname, waaronder RDR-leider Ouattara; Guéï eiste
de overwinning op, maar werd verjaagd door aanhangers van FPI-leider Gbagbo.Na deze machtsovername van Gbagbo ging de machtsstrijd door tussen de
voormalige oppositiepartij FPI en met name de RDR, waarbij de huidige Ivoriaanse
autoriteiten voor de harde benadering lijken te hebben gekozen. Zowel de autoriteiten
als delen van de oppositie hebben zich ingegraven. Een compromis lijkt moeilijk
haalbaar. De machtsstrijd werd in oktober en december 2000 deels uitgevochten
op straat, met eerste tekenen van etnische tegenstellingen tussen de zuidelijke
bevolkingsgroepen en de noordelijke moslimbevolking die zouden kunnen escaleren.
Geluiden als afscheiding en burgeroorlog klonken reeds, tot dusver namen de
moslimleiders echter een neutrale en pacificerende houding aan. Bij de parlementsverkiezingen
in december 2000 – waarbij RDR-leider Ouattara wederom was uitgesloten –
ging de overwinning naar de FPI van president Gbagbo.Vóór de staatsgreep van december 1999 – waarbij generaal
Guéï aan de macht kwam – was het risico dat inwoners van
Ivoorkust – ongeacht etnische afkomst – werden blootgesteld aan
willekeurige schendingen van mensenrechten minimaal. Begin 2000 waren er geen
aanwijzingen dat de regels van de rechtsstaat niet zouden worden gerespecteerd.
Zij die werden geassocieerd met corruptie en financieel wanbeheer tijdens
het bewind van ex-president Bédié hadden weliswaar te vrezen
voor strafrechtelijke vervolging, verhoor en detentie. Er was echter geen
sprake van een heksenjacht en er waren geen aanwijzingen dat hun mensenrechten
werden geschonden. De mensenrechtensituatie verslechterde echter in de loop
van het jaar. Een belangrijke oorzaak van de verslechtering van de mensenrechtensituatie
is de voortdurende controverse rond de nationaliteit van RDR-leider Ouattara,
waardoor etnisch-religieuze en regionale tegenstellingen – moslims in
het noorden versus christenen in het zuiden – in het land verder verscherpt
dreigen te worden en sociale spanningen toenemen.Ook dreigt vreemdelingenhaat, gericht tegen de grote groep West-Afrikaanse
buitenlandse werknemers – veelal moslim –, aan kracht te winnen.
Er zijn aanwijzingen dat zowel de overheid als de burgers zich schuldig maakten
aan schendingen van de mensenrechten van noorderlingen en/of moslims en/of
buitenlanders in het algemeen, en RDR-aanhangers in het bijzonder.Over de situatie in Ivoorkust werden op 25 januari respectievelijk 20
december 2000 algemene ambtsberichten uitgebracht.Sierra LeoneVanaf eind april 2000 kwam het vredesakkoord van Lomé van juli
1999 onder zware druk te staan door de acties van het RUF tegen UNAMSIL. Het
RUF raakte na april 2000 verzwakt, doordat zijn leider, Foday Sankoh, politiek
uitgeschakeld werd. Ook werd de internationale druk op het RUF vergroot, enerzijds
door een VN-sanctiebeleid tegen de illegale winning en verhandeling van Sierra
Leoonse diamanten, anderzijds door druk op president Taylor van Liberia om
zijn steun aan het RUF te staken.President Kabbah is echter nog niet in staat geweest politieke munt te
slaan uit deze situatie. Er kwamen geen nieuwe formele onderhandelingen op
gang tussen de rebellen en de regering, ondanks de keuze van Issa Sesay als
nieuwe leider van het RUF en de door hem uitgesproken bereidheid mee te werken
aan het vredesproces. Duidelijk werd dat voor het bereiken van een politieke
oplossing geloofwaardige militaire druk onontbeerlijk is. De zuiver militaire
optie bleek nauwelijks haalbaar.De veiligheidssituatie bleef instabiel en moeilijk voorspelbaar als gevolg van voortdurende schermutselingen tussen enerzijds het RUF en anderzijds
UNAMSIL en de pro-regeringstroepen. De situatie werd aanvankelijk nog verergerd
door het feit dat ook binnen de pro-regeringstroepen zich met enige regelmaat
incidenten voordeden. Inmiddels is sinds november weer sprake van een wapenstilstand
waaraan alle partijen zich tot dusverre redelijk tot goed houden.Met de openlijke hervatting van de vijandelijkheden in Sierra Leone in
het voorjaar van 2000 zijn de schendingen van de mensenrechten in aantal en
ernst duidelijk toegenomen.De schendingen troffen enerzijds willekeurige burgers die slachtoffer
werden van oorlogshandelingen, anderzijds strijders in de burgeroorlog. De
schendingen van de mensenrechten van burgers waren veelal willekeurig en werden
door alle partijen begaan, met name door de rebellen van het RUF maar ook
door de Civil Defence Forces. Alleen in Freetown
was de situatie redelijk stabiel waardoor voor de gemiddelde burger het risico
slachtoffer te worden van mensenrechtenschendingen klein was.Er waren geen aanwijzingen voor gerichte vervolging door de overheid (in
Freetown) van bepaalde groepen. Rebellen die de gewapende strijd hebben afgezworen
en zich meldden voor demobilisatie en ontwapening konden echter te maken krijgen
met mishandeling van de zijde van regeringsgezinde troepen, met name Civil Defence Forces, ook in Freetown. Rebellenleiders
en anderen die verantwoordelijk zijn voor wandaden konden met gerechtelijke
vervolging te maken krijgen, afhankelijk van de uitwerking van het mandaat
van een in te stellen speciaal gerechtshof.Over de situatie in Sierra Leone werden op respectievelijk 14 juni en
3 oktober 2000 algemene ambtsberichten uitgebracht.GuineeHoewel de politieke situatie in Guinee gedurende met name het eerste deel
van 2000 relatief stabiel was, betekende de onveiligheid aan de zuidgrens
met Liberia en Sierra Leone een bron van zorg. Met enige regelmaat werd Guinee
gebruikt als uitvalsbasis voor rebellerende strijders tegen de regeringen
in de buurlanden. Guinee trachtte een bijdrage te leveren aan de stabiliteit
in de regio door troepen te leveren aan ECOMOG. Ook speelde het land aanvankelijk
een uiterst prominente rol bij de opvang van vluchtelingen uit de buurlanden.
De binnenlandse politieke ontwikkelingen werden in 2000 voornamelijk bepaald
door de verkiezingen op lokaal niveau en voor het parlement.In algemene zin is in Guinee geen sprake van grootschalige ernstige en
systematische schendingen van de mensenrechten. Mede omdat de kwaliteit van
het functioneren van het overheidsapparaat te wensen overlaat, komen willekeurige
schendingen van de mensenrechten echter veelvuldig voor. Zo is er sprake van
verdwijningen, willekeurige arrestaties en langdurig voorarrest en mishandeling
van gedetineerden door de politie. Er zijn echter geen specifieke groepen
of categorieën Guineeërs die doelwit zijn van structurele vervolging
en de schendingen zijn doorgaans niet ideologisch gemotiveerd.De gewapende schermutselingen in de grensgebieden met Liberia en Sierra
Leone duurden voort en werden in de loop van 2000 steeds heviger. Concrete
informatie is moeilijk te verkrijgen en vaak tegenstrijdig.Zeker lijkt dat over en weer aanvallen werden uitgevoerd door gewapende
groepen. De precieze betrokkenheid van de verschillende overheden bij de acties
van de verschillende rebellentroepen is onduidelijk. President Conté
van Guinee haalde in de media fel uit naar de honderdduizenden Sierra Leoonse
en Liberiaanse vluchtelingen in zijn land, die hij van medeplichtigheid
bij de aanvallen in de Guinese grensgebieden beschuldigde. Deze uitspraken
leidden tot geweld en razzia's tegen vluchtelingen door leger, politie en
gewapende burgers. Vele vluchtelingen raakten hierdoor op drift, terwijl de
situatie in de Guinese grensgebieden inmiddels dusdanig gevaarlijk is geworden
dat hulporganisaties hebben besloten te vertrekken.Over de situatie in Guinee werd op 16 november 2000 een algemeen ambtsbericht
uitgebracht.SomaliëDe algehele situatie in Somalië bleef in het jaar 2000 een gemengd
beeld geven. In Centraal- en Noord-Somalië duurde over het algemeen de
relatieve veiligheid en stabiliteit voort, terwijl in het Zuiden nog immer
geweldsuitbarstingen plaatsvonden. Politiek werd dit jaar gedomineerd door
een vredesinitiatief van de Djiboutiaanse president.Dit initiatief leidde na maandenlange besprekingen tussen een groot aantal
vertegenwoordigers van de Somalische maatschappij tot de vorming, in augustus
2000, van een nationaal overgangsparlement en vervolgens tot de benoeming
van een president, Abdiqasim Salad Hassan, en een nationale overgangsregering.
Internationaal is de vorming van deze nieuwe regering verwelkomd. Ook onder
de Somalische bevolking bleek veel steun te bestaan. Met name van de zijde
van de feitelijke machthebbers in Somalië bestond evenwel ook veel verzet.
Met de «presidenten» van Somaliland en Puntland is formeel geen
contact geweest, maar zij hebben herhaaldelijk de aanspraken van president
Abdiqasim op het gezag over heel Somalië (dus inclusief Somaliland en
Puntland) verworpen. Een zelfde afwijzende houding prevaleerde onder de krijgsheren
in Mogadishu, zij het dat er onder hen ook verdeeldheid bestond. Verdeeldheid
over de nieuwe regering trad ook onder de Digil en Rahanweyn en de militie
van deze clanfamilie, de Rahanweyn Resistance Army, aan het licht, nadat deze
groeperingen aanvankelijk de nieuwe regering gesteund hadden. De binnenlandse
verdeeldheid leidde tot toegenomen spanningen maar vooralsnog niet tot grootschalige
geweldsuitbarstingen.Op 16 februari 2000 werd een algemeen ambtsbericht over de situatie in
Somalië uitgebracht.SudanDe politieke situatie in het noorden van Sudan ontwikkelde zich, zij het
langzaam, in gunstige zin. De relaties met de buurlanden, met uitzondering
van Uganda, herstelden zich vrijwel volledig en in de binnenlandse politiek
was er sprake van een verdere liberalisering.Ook de verbetering van de mensenrechtensituatie zette zich in het algemeen –
met ups en downs – in de verslagperiode voort, maar de situatie dient
nog wel als zorgwekkend te worden getypeerd. In de conflictgebieden is door
de ernst en frequentie van schendingen de situatie het meest zorgelijk.Aan het einde van 1999 leek het er aanvankelijk op dat het politieke liberaliseringsproces
zou worden stopgezet, onder meer toen president Al-Bashir in december de noodtoestand
afkondigde, als onderdeel van zijn machtsstrijd met NIF/SNC-ideoloog Dr. Hassan
Al-Turabi. In de loop van de verslagperiode is gebleken dat die vrees voor
een belangrijk deel ongegrond was. Het liberaliseringsproces zette zich in
het algemeen voort. Al-Turabi werd in april 2000 uit de regeringspartij gestoten
en richtte vervolgens een eigen partij op, het Popular National Congress (PNC). Politieke partijen konden in redelijke mate ongestraft politieke activiteiten
verrichten, hoewel er nog geen volledige vrijheid was. In de aanloop naar
de parlements- en presidentsverkiezingen van december 2000, die door de belangrijkste
oppositiepartijen werden geboycot, en die niet eerlijk en vrij verliepen,
kregen bijvoorbeeld vooral de aanhangers van de PNC te maken met (korte) detenties
en verhoren. President Bashir werd met 86,5% van de stemmen herkozen als president
van Sudan. Zijn National Congress Party (NCP) sleepte het overgrote deel van
de beschikbare parlementszetels in de wacht.Naar aanleiding van een toename van het aantal bombardementen in Zuid-Sudan
door de regering, schortte het SPLA in mei 2000 haar deelname aan de IGAD-vredesbesprekingen
op. Eenzijdig genomen beslissingen tot staakt-het-vuren (reeds voor de verslagperiode
zowel door de regering als het SPLA afgekondigd) werden door beide partijen
geschonden, doch nadien telkens weer verlengd. Doordat de Sudanese regering
de betrekkingen met vrijwel alle buurlanden wist te herstellen, verzwakte
de positie van het SPLA en overige oppositiebewegingen. Aan het einde van
de verslagperiode was er in delen van Sudan nog altijd sprake van een onveilige
situatie. Het betreft hier vooral gebieden in Zuid-Sudan en delen van het
Nuba-gebergte.In aanvulling op het algemeen ambtsbericht Sudan van 23 december 1999
werd op 21 juni 2000 een ambtsbericht uitgebracht over het beleid van een
aantal Westerse landen ten aanzien van de terugkeer van uitgeprocedeerde afgewezen
Sudanese asielzoekers.3.2 AziëSri LankaOp 22 april 2000 veroverde de Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE)
de strategisch belangrijke Elephant-pass in het noorden van Sri Lanka. Deze
Elephant-pass vormt de doorgang vanuit het vasteland van Sri Lanka naar het
schiereiland Jaffna en het verlies van deze pas wordt beschouwd als de zwaarste
nederlaag van het Srilankaanse leger in de zeventien jaar durende burgeroorlog.
Eind juli 2000 kwam het offensief van de Tamil Tigers op enkele kilometers
van Jaffna-stad tot stilstand. Vanaf september 2000 is het Srilankaanse leger
er in geslaagd middels kleine, strategische aanvallen de Tamil Tigers terug
te dringen richting Elephant-pass, maar het leger is er niet in geslaagd Elephant-pass
te heroveren.Naar aanleiding van het verlies van Elephant-pass en de oplopende spanningen
in Sri Lanka, werd op 3 mei 2000 een speciale noodmaatregel uitgevaardigd,
waarmee onder meer de arrestatie-bevoegdheden van politie en leger zijn verruimd.
Tevens werden beperkingen opgelegd aan de berichtgeving over de oorlog en
aan openbare bijeenkomsten. In juni 2000 werden enkele bepalingen van deze
noodmaatregel weer afgezwakt.In de Oostelijke provincie heeft de regering de controle behouden over
de grote steden aan de kust, maar door bomaanslagen van de kant van de LTTE,
blijft de situatie instabiel. Ook in Colombo vinden periodiek bomaanslagen
plaats waardoor aldaar wonende Tamils onderworpen kunnen worden aan persoonscontroles,
arrestaties en kortdurende detenties.Op 10 oktober 2000 vonden in Sri Lanka parlementsverkiezingen plaats.
De verkiezingen werden onder meer gemonitord door een team van waarnemers
van de Europese Unie. Na de verkiezingen formeerde presidentKumaratunga
een coalitie die kan buigen op 116 van de 225 beschikbare zetels. De nieuwe
regering telde 44 ministers en 50 vice-ministers.Noorwegen heeft een faciliterende rol in het zoeken naar een oplossing
van het conflict in Sri Lanka. Op 1 november 2000 vond een ontmoeting plaats
tussen de Noorse afgezant en speciale adviseur Erik Solheim en de leider van
de LTTE, Prabhakaran.Op 28 juli 2000 werd over de situatie in Sri Lanka een algemeen ambtsbericht
uitgebracht. Een aanvullend ambtsbericht over identiteitspapieren werd op
22 augustus 2000 uitgebracht.ChinaChina is vanuit economisch oogpunt een land in overgang. Het land wordt
geleidelijk geopend voor investeringen en import uit westerse landen. In de
zuidoostelijke kustprovincies is nieuwe economische activiteit ontstaan, die
leidt tot een trek van het platteland naar deze kustprovincies. Het aantal
personen dat veelal zonder officiële registratie uit het platteland wegtrok
(de zgn. floating population) wordt geschat op 80 miljoen. Uit bepaalde streken
in deze kustprovincies vindt traditioneel een trek plaats naar westelijke
landen. De meeste Chinese asielzoekers in Nederland zijn afkomstig uit de
provincies Zhejiang (34%), Fujian (16%) en Guangdong (9%). In bepaalde plaatsen
bevindt bijna de gehele jongere mannelijke bevolking zich in het westen. De
meesten roepen voor de organisatie van hun reis de hulp in van een mensensmokkelaar
(«slangenkop»). Het onderwerp mensensmokkel kwam breed in de publiciteit
nadat op 18 juni 2000 58 Chinezen dood werden aangetroffen in een Nederlandse
vrachtauto.De bezoekende premier Zhu Rongji sprak op 12 juli 2000 onder meer over
een gezamenlijke aanpak van internationale mensensmokkel. Binnen de EU wordt
een voorstel uitgewerkt voor samenwerking met China ter voorkoming en bestrijding
van illegale migratie en mensensmokkel. De meerderheid van de Chinese asielzoekers
(67%) die zich in Nederland meldden zijn minderjarigen. Van de volwassenen
claimt een stijgend aantal personen activiteiten voor de op 22 juli 1999 verboden
spirituele beweging Falun Gong.Op 28 augustus 2000 werd een algemeen ambtsbericht over China uitgebracht.AfghanistanOok in het jaar 2000 duurde de burgeroorlog in Afghanistan voort. Na de
verovering van de noordelijke stad Taloqan door de Taliban in september 2000,
is de Noordelijke Alliantie verder in het defensief gedrongen. Toch bestaat
geen uitzicht op een snelle politieke of militaire oplossing van het slepende
conflict.De mensenrechtensituatie in Afghanistan blijft zorgwekkend. De veiligheid
in de gebieden die stevig in handen zijn van de Taliban is sinds hun komst
toegenomen. Daartegenover staat dat er tekenen zijn dat de Taliban steeds
harder optreden tegen de bevolking in gebieden waar zij strijd leveren met
de Noordelijke Alliantie. De situatie wordt bemoeilijkt door de droogte die
Afghanistan teistert en de toenemende weerstand bij de buurlanden om nog meer
Afghaanse vluchtelingen op te nemen.Over de situatie in Afghanistan werd op 9 mei 2000 een algemeen ambtsbericht
uitgebracht. Voorts werden in 2000 thematische ambtsberichten uitgebracht
over de veiligheidsdiensten in communistisch Afghanistan (29 februari),
de Hezb-i-Wahdat militie (23 juni) en de rechtsgang in communistisch Afghanistan
(29 september).IranDe machtsstrijd tussen de conservatieven en de hervormingsgezinden over
de toekomst van de Islamitische republiek Iran duurt voort. De overwinning
van de hervormingsgezinden bij de parlementsverkiezingen van februari 2000
heeft wederom duidelijk gemaakt dat de bevolking verandering wil. De conservatieven
weigeren echter aan dit verlangen toe te komen en slagen er keer op keer in
het hervormingsproces te frustreren. Dit bleek het afgelopen jaar bijvoorbeeld
uit de uitholling van de relatieve persvrijheid, de vervolging van liberale
journalisten, uitgevers en andere hervormers en de veroordeling van de joden
in Shiraz.Het recente vertrek van de minister die verantwoordelijk was voor de relatieve
persvrijheid en de veroordeling van een aantal prominente hervormingsgezinden,
nadat zij hadden deelgenomen aan een conferentie in Berlijn, duiden eveneens
op een sterke positie van de conservatieven. De mensenrechtensituatie in Iran
blijft aanleiding geven tot zorg.Over de situatie in Iran werd op 30 augustus 2000 een algemeen ambtsbericht
uitgebracht.3.3 EuropaArmeniëBegin mei 2000 is premier Sarkisian door de president afgezet, waarna
op 12 mei Andranik Marganyan als premier werd benoemd. De economische situatie
is, ondanks licht herstel op enkele terreinen, nog zorgwekkend en het nog
onopgeloste conflict rond Nagorny Karabach frustreert economisch herstel.Er zijn diverse mensenrechtenorganisaties in Armenië die openlijk
activiteiten kunnen ontplooien, ook indien dit kritiek impliceert op de overheid.
Informatie van deze NGO's is overal verkrijgbaar en ook de media geven doorgaans
voldoende aandacht aan kwesties waar mensenrechten in het geding zijn.De persvrijheid wordt gegarandeerd, maar tijdens de verslagperiode is
het voorgekomen dat journalisten zijn veroordeeld op grond van vermeende laster.
Godsdienstvrijheid is ook gegarandeerd, maar van twee godsdiensten is de wettelijke
registratie geweigerd; de Jehova's getuigen en de Hare Krishna. Er zijn in
1999 geen gevallen gerapporteerd over detentie van politieke gevangenen, noch
over de verdwijningen van personen uit politieke overwegingen.Etnische minderheden (slechts 3% van de Armeense bevolking) ondervinden
geen aan afkomst gerelateerde problemen. In de bestudeerde bronnen is evenmin
informatie gevonden over discriminatie tegen etnische Azeri, noch over geweld
tegen etnische Azeri. Deze groep, die uit maximaal enkele honderden personen
bestaat, is sociaal geïntegreerd en profileert zich niet als etnisch
Azeri. Dienstplichtigen kunnen in theorie wel, doch in de praktijk zeer moeilijk
een beroep doen op de mogelijkheid voor alternatieve dienstplicht. Wel bestaat
de mogelijkheid van vrijkoping. Er is geen sprake van onevenredige of bovenmatige
bestraffing van dienstplichtontduikers of deserteurs.Gemengd gehuwden (etnisch Armeense man, etnisch Azeri vrouw) afkomstig
uit hetzij Armenië, hetzij Nagorny Karabach, hetzij overig Azerbaijan,
kunnen aanspraak maken op het Armeense staatsburgerschap, zelfs indien ze
nooit eerder in Armenië hebben gewoond.Toetreding van Armenië (alsmede van Azerbaijan) tot de Raad van Europa
is in 2000 dichterbij gekomen en zal naar verwachting begin 2001 een feit
zijn. Verwacht wordt dat dit de onderhandelingen met Azerbaijan over de kwestie
Nagorny Karabach een nieuwe impuls zal geven.Op 22 mei 2000 werd een algemeen ambtsbericht over de situatie in Armenië
uitgebracht.Slowakije (positie van de Roma)De Roma vormen een in sociaal-economisch en cultureel opzicht achtergebleven
groep in Slowakije. In vergelijking met de rest van de Slowaakse bevolking
kent de Roma-bevolkingsgroep een hoger percentage armoede, ongeletterdheid,
werkloosheid, criminaliteit en ziekte. Veel Roma-families zijn volledig afhankelijk
van sociale voorzieningen. Overigens maakte geheel Slowakije begin 2000 een
moeilijke economische fase door; hierin is inmiddels enige verbetering opgetreden.Roma kunnen in het dagelijks leven dan ook met vooroordelen en vormen
van discriminatie te maken krijgen die tot uitdrukking komen op het terrein
van onderwijs, huisvesting en werk. Ook kunnen Roma, net als (gekleurde) buitenlanders,
het slachtoffer worden van verbaal en fysiek geweld van de zijde van burgers
(met name skinheads) en – in enkele gevallen – van de zijde van
politiefunctionarisssen. Van grootschalig georganiseerde geweldsdelicten jegens
Roma is echter geen sprake. Politie, rechterlijke macht en andere overheidsinstanties
pakken klachten van Roma over racistisch gemotiveerd geweld nog niet in alle
gevallen effectief aan.De huidige Slowaakse regering is er alles aan gelegen de positie van de
Roma te verbeteren. De vooruitgang die zij hierin gedurende 1999 heeft geboekt,
vormde in december 1999 voor de Europese Unie één van de redenen
om aan te kondigen toetredingsonderhandelingen met Slowakije te zullen openen.
De regering is vastbesloten het racistisch gemotiveerd geweld voortvarender
aan te pakken en lijkt hierin reeds enige vooruitgang te boeken. Naar vele
leden van de skinhead-beweging loopt inmiddels een politieonderzoek. Een tweetal
politieagenten dat zich ten koste van Roma misdragen had, is begin 2000 ontslagen.Op 9 maart 2000 werd een algemeen ambtsbericht uitgebracht over de positie
van de Roma in Slowakije.Bosnië-HerzegovinaIn april 2000 en november 2000 zijn lokale respectievelijk algemene verkiezingen
gehouden in geheel Bosnië-Herzegovina. Deze zijn correct verlopen. Terwijl
in het door Moslims gedomineerde gebied van de Federatie de heersende SDA-partij
van Izetbegovic terrein prijs heeft moeten geven aan de oppositionele Sociaal
Democratische Partij (SDP), is in de door Bosnische Kroaten gedomineerde gebieden
in de Federatie de HDZ de sterkste partij gebleven. Ook in de Republika Srpska
is de SDS weer als sterkste partij uit de bus gekomen. Sarovic (SDS) is de
nieuwe president van de RS. Welke partijen op landelijk niveau (van de staat
Bosnië-Herzegovina derhalve) aan de regeringscoalitie zullen deelnemen,
is vooralsnog onduidelijk. In beide entiteiten van Bosnië-Herzegovina zijn positieve ontwikkelingen
te melden op het gebied van wetgeving en de implementatie daarvan. In februari
2000 heeft de Republika Srpska (RS) de wet ter oprichting van een multi-etnisch
Ombudsmaninstituut aangenomen. Ook is sprake van een opmerkelijke verbetering
in de algemene naleving van de besluiten van de Mensenrechtencommissie door
zowel de RS als de Moslim-Kroatische Federatie. De implementatie van de eigendomswetgeving
blijft een probleem, alhoewel na enkele wijzigingen in deze wetgeving sprake
is van geleidelijke vooruitgang. Uitzetting blijft echter een extreem gevoelige
zaak voor lokale autoriteiten.Desalniettemin blijven schendingen van mensenrechten voorkomen in beide
entiteiten. Er is nog altijd slechts in beperkte mate sprake van vrije en
onafhankelijke media. Onderzoeksjournalisten kunnen geconfronteerd worden
met verschillende vormen van intimidatie. In sommige gevallen worden beperkingen
gesteld aan de vrijheid van vereniging, ook door indirecte druk. Ook al voorziet
de grondwet in de Federatie en in de RS in een onafhankelijke rechterlijke
macht, toch komt het voor dat uitvoerende macht en politieke partijen invloed
uitoefenen op het judiciële systeem. Ook komt het nog voor dat de politie
in gebreke blijft bij het bieden van bescherming, vooral aan etnische minderheden,
en zich incidenteel nog schuldig maakt aan mishandeling. Er waren minder gevallen
van willekeurige arrestaties en illegale detentie. Discriminatie in het algemeen
en op het gebied van werkgelegenheid in het bijzonder blijft een groot probleem.Terugkeer van minderheden vindt plaats naar de Federatie en toenemend
ook naar de RS. In 2000 zijn meer ontheemden teruggekeerd naar gebieden waar
ze een minderheid vormen dan ooit tevoren (naar schatting 80 000). Dit
is het resultaat van de toegenomen bewegingsvrijheid en geeft aan dat men
vertrouwen heeft in de veiligheidssituatie.Op 25 april 2000 werd een algemeen ambtsbericht uitgebracht over de situatie
in Bosnië-Herzegovina.Federale Republiek JoegoslaviëKosovoKosovo maakt deel uit van de Federale Republiek Joegoslavië, maar
wordt op basis van Veiligheidsraadresolutie 1244 sinds juni 1999 voor onbepaalde
tijd bestuurd door de United Nations Interim Administration Mission in Kosovo
(UNMIK). Op 28 oktober 2000 heeft UNMIK in Kosovo gemeenteraadsverkiezingen
georganiseerd, waarbij de gematigde LDK van Rugova in 21 gemeenten de overwinning
heeft behaald, en de radicale PDK van Thaci in 6 gemeenten. Deze verkiezingen
zijn door de niet-Albanese inwoners van Kosovo grotendeels geboycot.Voornaamste bron van zorg ten aanzien van de naleving van de mensenrechten
in Kosovo blijft de veiligheidssituatie van de etnische minderheden, met name
de Serviërs en de Roma die in enclaves wonen, omringd door etnisch Albanees
gebied. Deze groepen kunnen niet zonder permanente bewaking door KFOR. Dankzij
de inspanningen van KFOR om bescherming aan hen te bieden is het aantal ernstige
misdrijven (zoals moord en pogingen daartoe) jegens deze minderheden beperkt
gebleven. Zij worden echter ernstig beperkt in hun bewegingsvrijheid.Hun toegang tot zich buiten de directe woonomgeving bevindende familie
en vrienden, voedselbronnen, werkgelegenheid, onderwijs, medische zorg en
andere diensten is dan ook uiterst gering. Een andere bron van zorg is het hoge aantal moordaanslagen op prominente
personen in de Kosovaarse maatschappij, zowel voorafgaand aan de gemeenteraadsverkiezingen
van 28 oktober 2000 als in de periode die sindsdien is verstreken. Het is
moeilijk vast te stellen in hoeverre deze aanslagen politiek gemotiveerd zijn.De vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vereniging en vergadering
en de vrijheid van godsdienst en overtuiging worden in Kosovo gerespecteerd.
Ook is in anderhalf jaar tijd grote vooruitgang geboekt met de opbouw van
een nieuw rechtssysteem. De kwaliteit van de rechtsgang is echter nog voor
verbetering vatbaar. Ook bepaalde aspecten rond het arresteren en in hechtenis
houden van personen door UNMIK en KFOR zijn voor verbetering vatbaar.Op 1 maart 2000 werd een algemeen ambtsbericht over de situatie in Kosovo
uitgebracht.Overig FRJDe mensenrechtensituatie in Servië bleef in een groot deel van 2000
op een aantal belangrijke punten uiterst zorgwekkend. De vrijheid van meningsuiting
in de media en in de academische wereld werd ernstig geschonden. De rechtsprekende
macht in Servië werd sterk beïnvloed door de uitvoerende macht.
Personen die activiteiten ondernamen die door het regime-Milosevic als bedreigend
werden ervaren (onafhankelijke journalisten, actieve leden van oppositiepartijen,
mensenrechten- en maatschappelijke activisten, activisten van Otpor) konden
door de Servische politie worden opgepakt voor een «informatief gesprek»
op het politiebureau. De Servische autoriteiten verboden of verhinderden soms
demonstraties waarvan zij vonden dat deze een gevaar vormden voor het regime,
en de Servische oproerpolitie trad soms hardhandig op tegen demonstranten.
Van specifiek op minderheden betrekking hebbende mensenrechtenschendingen
was in Servië desalniettemin geen sprake.In Montenegro was de invloed van Milosevic beperkt sinds in deze deelrepubliek
de pro-westerse Djukanovic aan de macht was gekomen. De relatie tussen de
Federale en Servische regeringen enerzijds en de Montenegrijnse regering anderzijds
was sindsdien dan ook ernstig verslechterd. De mensenrechtensituatie in Montenegro
was aanzienlijk beter dan in Servië.Op 24 september 2000 werden in de gehele FRJ verkiezingen gehouden voor
het federale presidentschap en het federale parlement. Daarnaast zijn in Servië
op die dag gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Bij al deze verkiezingen heeft
de verenigde oppositie tegen het regime-Milosevic een grote overwinning behaald.
Begin oktober 2000 heeft Milosevic zich, na dagenlange protestacties, bij
deze nederlaag neergelegd en is oppositiekandidaat Kostunica als nieuwe president
van de FRJ beëdigd. In december 2000 hebben parlementsverkiezingen plaatsgevonden
in de deelrepubliek Servië, waarbij de verenigde oppositie wederom een
grote overwinning heeft behaald.Op 31 augustus 2000 werd een ambtsbericht uitgebracht over de FRJ (met
uitzondering van Kosovo).Russische Federatie (situatie in de Noordelijke KaukasusSinds de inname door het Russische leger van Grozny begin februari 2000
is sprake van een verschuiving van het strijdtoneel naar het bergachtige zuiden
van Tsjetsjenië. Daarnaast vonden incidenteel guerilla-acties plaats door Tsjetsjeense strijders in het door het Russische leger gecontroleerde
noorden van Tsjetsjenië.In 2000 werd in verschillende internationale fora, gevoed door mediaberichten
over excessief geweld door Russische militairen jegens Tsjetsjeense burgers,
protest aangetekend tegen de wijze waarop de Russische regering het Tsjetsjeense
probleem aanpakte.Hoewel nog sprake was van veiligheidsrisico's, was de (internationale)
humanitaire hulpverlening aan de bevolking in Tsjetsjenië in 2000 wel
op gang gekomen. Hulporganisaties hadden in het bergachtige zuiden van Tsjetsjenië
echter geen toegang. Van permanente terugkeer van ontheemden naar Tsjetsjenië
was vanwege de precaire veiligheidssituatie en vanwege het feit dat zeer vele
woningen vernietigd zijn, slechts in beperkte mate sprake.In 2000 werden twee algemene ambtsberichten uitgebracht over de situatie
in de noordelijke Kaukasus; op 31 januari en op 29 juni.TurkijeNet zoals gedurende de afgelopen jaren zijn veel uit Turkije afkomstige
asielzoekers van Koerdische afkomst. Zij voeren veelal de positie van de Koerdische
bevolkingsgroep aan als achtergrond bij motivering van hun vertrek uit Turkije.
Vaak betreft het asielzoekers die naar Nederland uitwijken om hun dienstplicht
te ontlopen. Koerdische asielzoekers uit Turkije leggen in de meeste gevallen
een verband met het Turkse beleid ten opzichte van de Koerdische bevolkingsgroep,
en ook met hun betrokkenheid bij het conflict in het zuidoosten en vermeende
vervolgingsrisico's die daaruit voortvloeien. In het algemeen geldt dat de
veiligheidssituatie in het zuidoosten, de relatief slechte en uitzichtloze
economische omstandigheden en het lage niveau van de openbare voorzieningen
aldaar, in het verleden maakten dat een deel van de lokale bevolking haar
heil zocht buiten de regio. Opmerkelijk is dat ondanks de in Zuidoost-Turkije
verbeterde veiligheidssituatie het aantal uit Turkije afkomstige asielzoekers
ten opzichte van 1999, toen 1490 Turken asiel vroegen in Nederland, met meer
dan vijftig procent is gestegen tot 2 277.In december 2000 verscheen een algemeen ambtsbericht over de positie van
Koerdische asielzoekers, dat door de staatssecretaris van Justitie eerder
aan Uw Kamer werd toegezegd mede naar aanleiding van vragen van de Kamer over
twee Turks-Koerdische asielzoekers die enige tijd na terugkeer naar Turkije
tijdens vervulling van hun dienstplicht overleden. Het onderzoek naar het
overlijden van één van hen kon in 2000 worden afgerond; ten
aanzien van het tweede sterfgeval verwacht het ministerie van Buitenlandse
Zaken begin 2001 een afsluitend individueel ambtsbericht uit te brengen.Overigens verscheen in juni 2000 ook een algemeen ambtsbericht over de
dienstplicht in Turkije.3.4 Midden-OostenIrakSituatie in Centraal-IrakIn juli 2000 verscheen een nieuw algemeen ambtsbericht over de situatie
in Centraal-Irak, waarin onder meer aandacht wordt geschonken aan het feit
dat de mensenrechten in Centraal-Irak nog steeds stelselmatig en op grote
schaal worden geschonden. Constitutionele bepalingen en internationale
verdragen hebben in de praktijk geen enkele waarde. Van adequaat toezicht
op naleving van mensenrechten is geen sprake.Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vereniging en vergadering zijn
aan veel beperkingen onderhevig. Er is in het algemeen echter geen sprake
van vervolging van leden van etnische minderheden louter op basis van hun
etniciteit.Ten aanzien van godsdienstvrijheid bestaan weliswaar enkele restricties,
maar er is geen sprake van vervolging louter op basis van religie. Toch claimen
met name christelijke en mandeese asielzoekers uit Centraal-Irak dat hiervan
in sommige gevallen wel sprake is. In een nieuw algemeen ambtsbericht, dat
begin 2001 zal verschijnen, zal het ministerie van Buitenlandse Zaken nader
ingaan op onder meer dit aspect.Mede vanwege het op Irak toepasselijke sanctieregime is de humanitaire
en economische situatie in Centraal-Irak onverminderd slecht. De deplorabele
toestand in het na-oorlogse Centraal-Irak maakt dat veel Irakezen er de voorkeur
aan geven hun heil elders te zoeken.Situatie in Noord-IrakHoewel schendingen zonder meer voorkomen, is de mensenrechtensituatie
in Noord-Irak fundamenteel beter dan in Centraal-Irak. De lokale partijen
KDP en PUK oefenen er de feitelijke macht uit. Zoals het in april 2000 uitgebrachte
algemene ambtsbericht over Noord-Irak aangeeft, is de veiligheidssituatie
in Noord-Irak momenteel naar verhouding redelijk tot goed te noemen. Er is
de verslagperiode geen sprake geweest van een ernstige bedreiging van de stabiliteit
in het gebied.De algemene veiligheidssituatie en de onzekere toekomst zijn belangrijke
redenen voor vertrek van personen uit Noord-Irak die in het westen asiel aanvragen.
Hoewel op economisch gebied ook in 2000 sprake is geweest van een gunstige
ontwikkeling spelen economische motieven om Noord-Irak te verlaten een prominente
rol, al is sprake van een lagere instroom.In het algemeen kan worden gesteld dat met uitzondering van enkele risicogroepen
in het algemeen een binnenlands vestigingsalternatief geldt voor personen
uit Noord-Irak, maar ook voor personen uit Centraal-Irak die stellen te vrezen
te hebben voor het regime in Bagdad. Ook elders in Europa wordt dit binnenlands
vestigingsalternatief onderschreven. Enkele Europese landen werken aan terugkeerprojecten
die zich richten op Noord-Irak. Een Nederlands terugkeerproject zal in samenwerking
met de Internationale Organisatie voor Migratie naar verwachting per maart
2001 daadwerkelijk van start gaan.In juli 2000 werd een thema ambtsbericht over de gezondheidszorg in Noord-Irak
uitgebracht. In december 2000 werd over de positie van Irakezen in Koeweit
een algemeen ambtsbericht uitgebracht.LibanonNa een bezetting van ruim achttien jaar heeft het Israëlische leger
zich op 24 mei 2000 uit Zuid-Libanon teruggetrokken. Van het door Israël
gesteunde South Lebanon Army (SLA) heeft zich na de Israëlische terugtrekking
met name het officierskorps en personen die voor Israëlische –
en/of SLAinlichtingendienst(en) hebben gewerkt, zich niet onder toezicht van
de Libanese autoriteiten willen stellen. Een groot deel van hen is met familieleden
naar Israël gevlucht. Een Israëlisch verzoek aan de Nederlandse
regering tot opname van een aantal van hen werd niet gehonoreerd.
Een deel van de voormalige SLA-leden komt echter zelf naar (West-) Europa
om individueel een asielverzoek in te dienen.Over de positie van leden van het voormalige SLA werden in mei respectievelijk
december 2000 door het ministerie van Buitenlandse Zaken algemene ambtsberichten
uitgebracht.SyriëNa meer dan negenentwintig jaar het politieke toneel in Syrië te
hebben bepaald is de Syrische president Hafez Al-Assad op 10 juni 2000 overleden.
Hij werd kort daarop in het ambt van staatshoofd opgevolgd door zijn zoon
Bashar. Sindsdien lijkt enige beweging te komen in de tot dusverre starre
Syrische samenleving. Zo durven vooraanstaande academici, zakenlieden, journalisten
en advocaten meer en meer openlijk hun mening te uiten over de problemen van
het land.Daarbij wordt echter uit lijfsbehoud nog steeds weinig of geen directe
kritiek geuit op de nieuwe president. Er kan dan ook niet worden gesproken
van enige doelgerichte, georganiseerde intellectuele oppositie.Wel heeft de nieuwe president op 16 november 2000 als onderdeel van de
door hem gewenste politieke liberalisering van de Syrische samenleving 600
politieke gevangenen vrijgelaten. Ook is er na 37 jaar sprake van dat de noodtoestand
in het land zou worden opgeheven.Over de situatie in Syrië bracht het ministerie van Buitenlandse
Zaken op 6 december 2000 een algemeen ambtsbericht uit.4 LIJST VAN ALLE IN 2000 UITGEBRACHTE ALGEMENE AMBTSBERICHTENLandDatumAFRIKA Algerije10-04-2000Angola26-06-2000 Burundi20-06-2000 Congo Brazzaville28-04-2000 D.R. Congo08-11-2000 Egypte Soedanezen01-12-2000 Eritrea20-10-2000Ethiopië01-08-2000 Guinee24-08-2000Ivoorkust25-01-2000 Ivoorkust20-12-2000Mauritanië22-05-2000 Nigeria07-04-2000Rwanda01-08-2000 Sierra Leone22-05-2000 Sierra Leone03-10-2000 Soedan21-06-2000 Soedan20-12-2000Somalië16-02-2000 Togo06-10-2000  AZIË Afthanistan09-05-2000Veiligheidsdiensten in communistisch Afghanistan29-02-2000Afghanistan-rechtsgang29-09-2000Afghanistan-Hezb-i-Wahdat23-06-2000 Bangladesh Bihari's08-08-2000 China28-08-2000 Iran30-08-2000Mongolië17-05-2000 Nepal03-11-2000 Pakistan Militaire staatsgreep van 12-10-9916-02-2000 Sri Lanka28-07-2000 Sri Lanka – aanvulling22-08-2000  EUROPA Armenië22-05-2000Bosnië-Herzegovina25-04-2000 FRJ (exclusief Kosovo)24-01-2000 FRJ (exclusief Kosovo)31-08-2000 FRJ Albanezen in Kosovo01-03-2000 Georgië25-05-2000Kroatië27-07-2000 Noordelijke Kaukasus31-01-2000Noordelijke Kaukasus29-06-2000 RF (positie Joden)20-04-2000 Slowakijë-Positie Roma09-03-2000Tsjechië-Positie Roma30-05-2000 Turkije (Koerden)13-12-2000 Turkije (dienstplicht)15-06-2000  MIDDEN-OOSTEN Irak (Noord-)12-04-2000Irak (Centraal-)18-07-2000 Irak (Noord-) Medische voorzieningen18-07-2000 Koeweit/Bedouns29-11-2000Koeweit/Irakezen27-12-2000Koeweit/Palestijnen29-12-2000 Libanon (SLA)18-05-2000Libanon (SLA)28-12-2000 Syrië06-12-2000  OVERIGEN Asiel in derde landen06-12-2000 Cuba30-06-2000XNoot1Alle asielzoekers die naar Nederland komen en aangeven een asielaanvraag
in te willen dienen en daartoe op de wachtlijst worden geplaatst en een afspraak
krijgen met het Aanmeldcentrum (Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000,
19 637, nr. 529).XNoot1In Europees verband (IGC) wordt een andere definitie van instroom gehanteerd
(nl. het aantal in behandeling genomen asielaanvragen) dan de definitie die
is afgesproken met de Tweede Kamer (zie voorgaande paragaaf).XNoot1Conform de motie van de leden Dittrich c.s., Tweede Kamer vergaderjaar
1998–1999, 19 637, nr. 379. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-559.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl