Invoering mogelijkheid tot treffen bijz. maatregelen door ondernemingskamer over zeggenschap in naamloze vennootschap; Brief minister inzake wetsvoorstel beschermingsconstructies (25732, nr. 1-3) en ontwerp EU-richtlijn vennootschapsrecht/overnamebod
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25732, nr. 11

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-03-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25732 nr. 11

02-03-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Het wetsvoorstel beschermingsconstructies3. De voorschriften in artikelen 1, 2 en 3 van de ontwerprichtlijn4. De toezichthoudende autoriteit in artikel 45. Procedureregels voor openbare biedingen in de artikelen
6a, 7 en 96. Het verplichte bod van artikel 57. Het begrip «control» in artikel 58. Artikel 6 en het voorafgaand overleg met het bestuur
en de vakbonden9. Het verbod op beschermende maatregelen in artikel 810. Overgangsrecht11. Verdere procedureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25732Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 732Invoering van de mogelijkheid tot het treffen van bijzondere maatregelen
door de ondernemingskamer over zeggenschap in de naamloze vennootschapnr. 11BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 maart 20001. AlgemeenBij brief van 5 oktober 1999 hebben de ministers van Justitie, van Financiën
en van Economische Zaken een nadere analyse aangekondigd van het gewijzigd
voorstel voor een dertiende richtlijn vennootschapsrecht van het Europees
Parlement en de Raad betreffende het overnamebod (PbEG C 378/10 d.d. 13 december
1997, hierna ook: de ontwerprichtlijn) in relatie tot het voorstel van wet
betreffende de invoering van de mogelijkheid tot het treffen van bijzondere
maatregelen door de ondernemingskamer over zeggenschap in de naamloze vennootschap
(Kamerstukken II 1999/2000, 25 732, nrs. 1–9, hierna ook: wetsvoorstel
beschermingsconstructies). Mede namens de ministers van Economische Zaken
en Financiën bericht ik u daaromtrent als volgt.Geanalyseerd wordt of het mogelijk is het wetsvoorstel beschermingsconstructies
te behandelen zonder daarmee in strijd te handelen met de Europeesrechtelijke
verplichting om tijdens de behandeling van een ontwerprichtlijn af te zien
van de invoering van daaraan tegengestelde voorschriften. De conclusie luidt
dat er thans vanuit deze optiek geen bezwaren bestaan tegen het wetsvoorstel.
Omdat het wetsvoorstel verder een zelfstandig doel dient, hecht het kabinet
eraan dat de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel doorgang vindt.
Dat neemt niet weg dat bij implementatie van de ontwerprichtlijn mogelijke
gevolgen voor de wettelijke regeling onder ogen moeten worden gezien. Dat
kan in dat stadium tot aanpassingen leiden.In de Interne Marktraad van 21 juni 1999 is over de ontwerprichtlijn politieke
overeenstemming bereikt tussen de Raad van Ministers en de Europese Commissie.
Gelet op de aanzienlijke verschillen in vennootschappelijke structuur in de
lidstaten is gekozen voor een kaderrichtlijn. De richtlijn kon niet worden
vastgesteld, hangende een geschil tussen het Verenigd Koninkrijk en Spanje
over de toepassing van de bevoegdheidsbepalingen op Gibraltar. Als deze lidstaten
daaromtrent een oplossing hebben gevonden, wordt het ontwerp opnieuw geagendeerd.
Met de afspraken op 21 juni 1999 is beoogd te voorkomen dat de inhoud van
het ontwerp dan opnieuw ter discussie te wordt gesteld. Na vaststelling
van een gemeenschappelijk standpunt van Raad en Commissie wordt de richtlijn,
overeenkomstig het bepaalde in artikel 251 EG (189b EG-verdrag oud), opnieuw
voorgelegd aan het Europees Parlement. Dat maakt zijn standpunt binnen drie
maanden bekend. Daarna kan de richtlijn in werking treden. De voorziene termijn
voor implementatie van de richtlijn is 4 jaar vanaf de inwerkingtreding. Deze
naar Europese begrippen lange termijn is opgenomen om de lidstaten die thans
nog geen verplicht openbaar bod kennen, waaronder Nederland en Duitsland,
voldoende tijd te gunnen hun wetgeving aan te passen.De ontwerprichtlijn heeft inmiddels geleid tot diverse publicaties in
de literatuur. Men zie onder meer M.J.G.C. Raaijmakers, Openbare overnamebiedingen,
Ondernemingsrecht 1999/11, blz. 293; W.J. Slagter, Het wetsvoorstel doorbreking
beschermingsconstructies, het enquêterecht en de dertiende richtlijn,
WPNR 99/6380, blz. 879; W.J. Oostwouder, Het gewijzigd voorstel voor een Dertiende
Richtlijn, Dossier 38/1999, blz. 80; L. Timmerman, Kroniek van het vennootschapsrecht,
NJB 31/1999, blz. 1495; D.C. Buijs, De dertiende richtlijn bijna aanvaard,
NTER 9/1999, blz. 224; M. van Olffen, Definitief (?) ontwerp 13e EG richtlijn,
WPNR 99/6378, blz. 844, H.M. de Mol van Otterloo, het verplicht openbaar bod
in artikel 5 van de dertiende EG-richtlijn, Ondernemingsrecht 1999/17, blz.
476 en Gerard van Solinge en M.P Nieuwe Weme, Gedragsregels inzake een openbaar
bod op aandelen, Serie Onderneming en recht, deel 16, Deventer 1999.2. Het wetsvoorstel beschermingsconstructiesUitgangspunt voor het wetsvoorstel is dat het in een situatie waarin iemand
het overgrote deel van het kapitaal in een vennootschap verschaft, niet wenselijk
is dat het bestuur de gewijzigde verhoudingen in de algemene vergadering blijvend
kan negeren. De situatie waarin de ondernemingsleiding gedurende langere tijd
niet meer kan uitgaan van de steun in de anders samengestelde algemene vergadering
draagt het gevaar in zich dat een impasse ontstaat in de besluitvorming.Het kabinet acht het van groot belang dat de wet een regeling gaat bevatten
die aansluit op de discussie rond de verdeling van de rechten, plichten en
bevoegdheden van degenen die bij de onderneming betrokken zijn. Het gaat ook
om de verantwoording van het bestuur jegens kapitaalverschaffers en andere
belanghebbenden, waaronder werknemers. Het wetsvoorstel ziet daarbij in het
bijzonder op de positie van degene die het overgrote deel van het kapitaal
verschaft, maar wordt belemmerd in de uitoefening van zeggenschap. De wisselende
ervaringen met bestaande rechtsmiddelen laten zien dat het ontbreken van een
specifieke regeling nadelen heeft. Maatregelen die bijvoorbeeld op grond van
het enquêterecht kunnen worden genomen, zijn niet altijd geschikt gebleken
om beschermingsconstructies te doorbreken. Ook in de literatuur is het belang
van het wetsvoorstel benadrukt.De ontwerprichtlijn heeft een ander doel. Het ontwerp beoogt de minderheidsaandeelhouder
te beschermen in relatie tot degene die «control» over de vennootschap
heeft verkregen dan wel wenst te verkrijgen door het uitbrengen van een openbaar
bod. Die situatie brengt in potentie het risico met zich dat de belangen van
een minderheidsaandeelhouder worden geschaad. De waarde van zijn aandelen
kan daardoor worden verminderd. De ontwerprichtlijn zelf bevat geen verplichting
om in een dergelijk geval beschermingsconstructies te doorbreken.Zonder de inwerkingtreding van het wetsvoorstel beschermingsconstructies
zijn er op basis van de huidige wetgeving bij het verkrijgen van een groot
kapitaalbelang in een open nv onvoldoende mogelijkheden om adequaat op te
treden tegen bestaande beschermingsconstructies. Omdat de ontwerprichtlijn
hierover geen voorschriften bevat, is dat na de implementatie
in het bijzondere geval van verkrijging van «control» via een
openbaar bod in beginsel niet anders.Er zijn in de literatuur vragen gesteld over de mogelijke verhouding van
het ingevolge de ontwerprichtlijn vast te stellen percentage van de stemrechten
waarboven een openbaar bod verplicht moet worden gesteld met het percentage
van het kapitaal dat moet worden verschaft door degene die een verzoek tot
ontmanteling van beschermingsconstructies kan doen. Naar mijn oordeel kunnen
de percentages elk op hun eigen merites worden beoordeeld. Dat hangt samen
met de verschillende doelstellingen van wetsvoorstel 25 732 en de ontwerprichtlijn.
Het wetsvoorstel regelt dat degene die het overgrote deel van het kapitaal
verschaft in beginsel ook recht heeft op het doen wegnemen van belemmeringen
voor zijn zeggenschap. Het voorgestelde percentage geeft daarbij aan op welk
moment naar het oordeel van de wetgever het kapitaalbelang zo groot is dat
daar in beginsel tegenover moet staan dat de mening van degene die dit kapitaal
verschaft niet (langer) mag worden genegeerd.In de ontwerprichtlijn vertaalt de bescherming van de minderheidsaandeelhouders
zich onder meer in de verplichting van een aandeelhouder die een bepaalde
drempel heeft overschreden en «control» heeft verworven om de
overige aandeelhouders een gelegenheid te bieden om hun aandelen voor een
redelijke prijs te verkopen en daarmee uit een zekere beknelde positie te
geraken. De gedachte hierachter is dat door de ontstane situatie van geconcentreerd
aandelenbezit bij een grootaandeelhouder, de prijsstelling van de overige
ter beurze genoteerde aandelen negatief kan worden beïnvloed. Naast zeggenschapsaspecten
van zo'n geconcentreerd aandelenbezit kan verminderde liquiditeit de prijs
verder doen dalen.Hieronder wordt meer specifiek en artikelsgewijs een analyse gegeven van
de uit de richtlijn voor de nationale wetgever voortvloeiende verplichtingen.
Deze analyse wijst uit dat het wetsvoorstel een eigen doel dient, op zichzelf
onafhankelijk van de doelstelling van de ontwerprichtlijn, en dat de ontwerprichtlijn
niet noodzakelijkerwijs moet leiden tot wijziging van de regels in het wetsvoorstel.
Dat laat onverlet dat de wettelijke regeling mogelijk niet de geeigende procedure
kan blijken te zijn voor doorbreking van beschermingsconstructies in de situatie
van een verplicht openbaar bod. Afwijkingen ten opzichte van de regeling zijn
daarom niet op voorhand uit te sluiten. Een en ander vergt echter een gedegen
nadere analyse en uitwerking. Het ligt in de rede dat hiervoor advies zal
worden ingewonnen bij op dit terrein deskundige personen en betrokken instanties.
Ook zal bezien moeten worden hoe de overige lidstaten met deze materie omgaan.Het zelfstandig doel van het wetsvoorstel, waaraan groot belang wordt
gehecht, maakt voortzetting van de behandeling gewenst. Wachten met behandeling
tot het moment van feitelijke implementatie van de ontwerprichtlijn is onnodig
en ook ongewenst, gelet op de positieve effecten die van het wetsvoorstel
worden verwacht.3. De voorschriften in artikelen 1, 2 en 3 van de ontwerprichtlijnArtikel 1 van de ontwerprichtlijn bepaalt het toepassingsbereik. De voorschriften
uit de ontwerprichtlijn zijn van toepassing op het overnamebod op in de Europese
Unie beursgenoteerde ondernemingen, met uitzondering van de zogenaamde beleggingsmaatschappijen.
Het bod op eigen aandelen, dat onder meer kan worden gedaan als een vennootschap
zijn beursnotering wil beëindigen, valt niet onder dit artikel. De ontwerprichtlijn
staat toe dat de overnameregels een vorm van zelfregulering zijn, maar eist
wel dat de organisatie die zich met de uitvoering van de regeling bezig houdt
daartoe door de overheid is aangewezen. In Nederland staan de regels voor openbare biedingen nu in hoofdstuk 1
van de niet-wettelijke SER-fusiegedragsregels 1975 (de fusiecode). De Commissie
voor Fusieaangelegenheden, een commissie van de Sociaal Economische Raad,
houdt toezicht op de naleving van de fusiecode. Deze commissie is daartoe
niet door de overheid aangewezen. In zijn uit eigener beweging gegeven advies
van 16 februari 1996 heeft de SER voorgesteld de materie van hoofdstuk 1 op
te nemen in een wettelijke regeling. Gelet op dit advies en de voorschriften
van de ontwerprichtlijn heeft het kabinet besloten regels voor openbare biedingen
op te nemen in een regeling bij of krachtens de wet. Ook het bod op eigen
aandelen kan daarbij worden geregeld.Artikel 2 geeft definities van onder meer het verplichte en het vrijwillige
overnamebod, de bieder, de doelwitvennootschap en effecten. Een verplicht
overnamebod is een bod dat moet volgen op het verwerven van overwegende zeggenschap,
een vrijwillig overnamebod is een bod dat gericht is op verwerving van die
zeggenschap. Onder doelwitvennootschap wordt verstaan de vennootschap wier
aandelen voorwerp van een overnamebod zijn. Onder effecten wordt verstaan
waardepapieren waaraan stemrechten zijn verbonden.Artikel 3 bevat een zestal algemene beginselen waaraan de regeling voor
overnamebiedingen moet voldoen. Zo moeten aandeelhouders gelijkwaardig behandeld
worden en moeten zij over voldoende informatie beschikken om een gefundeerd
oordeel te kunnen geven over een overnamebod. Het bestuur van de doelwitvennootschap
behoort te handelen in het belang van de hele vennootschap.Artikel 8 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek legt op degenen die krachtens
de wet en de statuten bij de organisatie van de rechtspersoon zijn betrokken
de verplichting zich jegens elkaar redelijk en billijk te gedragen. Artikel
92 schrijft voor dat aandeelhouders in gelijke omstandigheden gelijk behandeld
dienen te worden. Ook het voorschrift dat het bestuur (en in Nederland ook
de raad van commissarissen) moet handelen in het belang van de vennootschap
en de met haar verbonden onderneming is bekend (artikel 142 van Boek 2 van
het Burgerlijk Wetboek). Voor zover de algemene beginselen zich niet lenen
voor afzonderlijke implementatie, zal de uitvoeringswet die beginselen moeten
reflecteren.4. De toezichthoudende autoriteit in artikel 4In artikel 4 van het richtlijnvoorstel worden de taak en de bevoegdheid
van een toezichthoudende autoriteit omschreven, alsmede het op het overnamebod
toepasselijke recht. Een door de overheid aangewezen autoriteit moet zich
bezig houden met het toezicht op de gang van zaken rond het overnamebod. Het
artikel regelt voorts dat rechterlijke autoriteiten kunnen worden belast met
het beslechten van geschillen.De toezichthouder zal nauw betrokken zijn bij de gang van zaken rond het
overnamebod. Zo moet hij de procedures bewaken die bij een verplicht bod moeten
worden gevolgd. De toezichthoudende autoriteiten van de lidstaten zullen ook
moeten samenwerken. De belangen bij een overname kunnen groot zijn. Met een
openbaar bod zijn vaak zeer grote bedragen gemoeid. Dat vraagt om een toezichthouder
die gezaghebbend kan optreden. Het gezag van een toezichthoudende autoriteit
wordt ook bepaald door de sancties die de autoriteit kan opleggen bij het
niet naleven van de regels omtrent het openbaar bod. Artikel 10b legt op iedere
lidstaat de verplichting de krachtens de ontwerprichtlijn te introduceren
regels te voorzien van passende sancties. In de implementatiewetgeving zal
er op toegezien moeten worden dat de autoriteit over voldoende
instrumenten beschikt om de naleving van voorschriften af te dwingen.In Nederland is het toezicht op openbare biedingen van de Commissie voor
Fusieaangelegenheden in de praktijk sterk gericht op naleving van hoofdstuk
II, het overleg met de vakbonden. De mogelijkheden tot het treffen van sancties
zijn beperkt, hetgeen ook samenhangt met het zelfregulerende karakter van
de fusiecode.In zijn advies van februari 1996 geeft de SER aan dat hij bij de naleving
van hoofdstuk 1 geen taak meer weggelegd ziet voor de commissie. Bij aanwijzing
van een (andere) autoriteit zal deze voor wat betreft omvang, expertise en
snelheid voor die taak moeten zijn berekend. Van de beslissingen van de toezichthoudende
autoriteit zal beroep op de rechter moeten openstaan.De in het artikel opgenomen bevoegdheidsverdeling tussen de nationale
autoriteiten is een ingewikkeld compromis voor die gevallen waarin een vennootschap
is opgericht naar het recht van één lidstaat maar de effecten
zijn genoteerd aan de beurs van een andere lidstaat. Voor een vennootschap
waarvan de effecten zijn genoteerd in het land waar haar statutaire zetel
is gevestigd, is de autoriteit van het land van de statutaire zetel bevoegd.
Dat geldt voor het overgrote deel van de vennootschappen. Heeft de vennootschap
geen beursnotering in eigen land, maar wel in een andere EU-lidstaat, dan
worden vragen die betrekking hebben op de procedure – zoals de wijze
van bekendmaking van het bod – beslist door de autoriteit van het land
waar de aandelen van de vennootschap zijn genoteerd. De autoriteit van het
land van de statutaire zetel blijft bevoegd, en de voorschriften van het land
van de statutaire zetel blijven gelden, als het gaat om vragen van vennootschapsrecht.
Men denke hierbij aan het percentage van de stemrechten waarmee «control»
wordt verkregen, eventuele afwijkingen van de verplichting tot het uitbrengen
van een bod en de voorwaarden waaronder het bestuur van de doelwitvennootschap
handelingen mag ondernemen waardoor het bod zou kunnen worden gedwarsboomd.Alle lidstaten onderkennen dat het compromis rond de bevoegdheidsverdeling
en het toepasselijk recht vervat in artikel 4(2) tot problemen kan leiden.
Daarom is in artikel 10c van de ontwerprichtlijn afgesproken dat de Europese
Commissie zal bezien of de ervaringen met deze bevoegdheidsverdeling aanleiding
is voor wijzigingsvoorstellen.5. Procedureregels voor openbare biedingen in de artikelen
6a, 7 en 9De artikelen 6a en 7 betreffen de procedure van het openbaar bod. In artikel
6a wordt voorgeschreven dat de periode waarbinnen een bod kan worden geaccepteerd
niet korter mag zijn dan 2 weken en niet langer dan 10 weken volgend op de
publicatie van het biedingsdocument. Lidstaten mogen aanvullende regels voor
dit onderwerp stellen. De termijn moet voldoende lang zijn om het bijeenroepen
van een algemene vergadering mogelijk te maken. Artikel 7 schrijft voor dat
een bod op de juiste wijze openbaar gemaakt moet worden en dat alle betrokkenen,
vooral aandeelhouders in andere lidstaten dan het land waar de effecten van
de vennootschap zijn genoteerd, over de vereiste inlichtingen kunnen beschikken.De Fusiecode kent ook voorschriften over deze onderwerpen, bijvoorbeeld
de artikelen 7A en 9. Die regels zullen tezamen met het richtlijnvoorschrift
in een wettelijke regeling voor openbare biedingen moeten worden opgenomen.Artikel 9 is een kaderbepaling waarbij de lidstaten wordt opgedragen regels
te implementeren over het verloop van een bod. De richtlijn geeft niet aan
hoe die regels moeten luiden. De fusiecode bevat al diverse voorschriften
over gestanddoening, niet gestanddoening en intrekking van biedingen. In de
implementatiewet zal kunnen worden aangesloten bij die regels.6. Het verplichte bod van artikel 5Het richtlijnvoorstel onderscheidt twee situaties. Allereerst het geval
waarin een aandeelhouder «control» in de vennootschap heeft verworven.
Daarmee ontstaat de verplichting om een openbaar bod uit te brengen op alle
overige uitstaande aandelen. Dat is het verplichte bod. In het andere geval
wenst een aandeelhouder «control» in een vennootschap te verwerven
door het uitbrengen van een openbaar bod. In dit geval gaat het om een vrijwillig
bod. Artikel 5 bepaalt dat degene die door het verwerven van een bepaald percentage
van de stemrechten «control» heeft gekregen in een vennootschap,
verplicht een openbaar bod moet uitbrengen.Het artikel bepaalt voorts dat lidstaten die op het moment van inwerkingtreding
van de richtlijn andere, ten minste gelijkwaardige voorschriften kennen ter
bescherming van de minderheidsaandeelhouders, nog een jaar na inwerkingtreding
van de richtlijn die voorschriften in de plaats kunnen stellen van het verplichte
bod. Daarmee wordt gedoeld op een regeling die bekend is uit het Duitse concernrecht,
waar de minderheidsaandeelhouder bijzondere financiële garanties heeft
in geval van overnames. Omdat Nederland deze regeling niet kent, is het voorschrift
voor ons niet van betekenis.Nederland zal in de invoeringswet een verplicht bod moeten introduceren.
De ontwerprichtlijn koppelt die verplichting aan het overschrijden van een
bepaald percentage stemrechten, waarmee «control» in de vennootschap
wordt verkregen. Dit percentage wordt ook wel omschreven als de drempel. Ook
het percentage zal in de wet moeten worden vastgelegd. Voorts zal nader in
de wet moeten worden omschreven onder welke omstandigheden het overschrijden
van deze drempel niet tot een verplichting leidt. Men denke aan het geval
dat een aandeelhouder door een fusie of erfenis van aandelen de drempel passeert.Ook zullen nadere regels moeten worden bepaald voor het vrijwillig bod.
Daarbij moet onder meer worden bezien of zo'n bod ook mag worden beperkt tot
een deel van de uitstaande aandelen, en hoe dit bod zich verhoudt tot het
verplichte bod.7. Het begrip «control» in artikel 5Artikel 5 werpt een aantal implementatievragen op. Allereerst de vraag
hoe het begrip «control» moet worden gedefinieerd en voor welk
percentage daarbij moet worden gekozen. In beginsel staan de wetgever drie
mogelijkheden ten dienste om dit vraagstuk op te lossen. Ten eerste kan hij
een verplichting tot het uitbrengen van een bod koppelen aan feitelijke zeggenschap.
Er moet dan sprake zijn van een reële situatie waarin de houder van een
bepaald percentage stemrechten het recht heeft om de meerderheid van de leden
van het bestuur of de raad van commissarissen te kunnen benoemen. Men vergelijke
de uit de zevende richtlijn jaarrekeningrecht stammende regeling over dochterondernemingen
in artikel 24a.Een tweede mogelijkheid is de verplichting tot het doen van een bod te
abstraheren van de vraag naar feitelijke zeggenschap, door het in de wet vaststellen
van een percentage van de stemrechten ongeacht of daarmee «control»
is verworven. Daarmee wordt een fictie voor het begrip overwegende zeggenschap
gecreëerd. Men kan overigens ook – naast stemrechten als criterium –
overschrijding van een bepaald kapitaalbedrag als drempel voor een verplicht
bod kiezen.De derde mogelijkheid is een combinatie van deze uitgangspunten. In de wet kan worden opgenomen dat de aandeelhouder met een bepaald percentage
van de stemrechten of belang wordt vermoed «control» te hebben.
Hij wordt dan ontheven van zijn verplichting tot het doen van een bod wanneer
hij kan aantonen dat hij ondanks het overschrijden van de drempel geen «control»
verwerft. Ook de voor- en nadelen van zo'n wettelijk vermoeden zullen verder
in kaart moeten worden gebracht.Ook de vraag welk percentage moet worden gebruikt, is nu niet stellig
te beantwoorden. Sommige schrijvers stellen voor de verplichting tot het uitbrengen
van een bod te leggen bij degene die 50% van de stemrechten of het kapitaal
verwerft. Er gaan ook stemmen op om het percentage lager te stellen, bijvoorbeeld
op 30%. In de praktijk kan zo'n percentage, gelet op de beperkte belangstelling
voor het bijwonen van de algemene vergadering van aandeelhouders, voldoende
zijn om de eigen wil te laten prevaleren. Bezien moet worden of de ervaringen
met de nieuwe regeling voor een registratiedatum (artikel 117 Boek 2 van het
Burgerlijk Wetboek) het doen uitbrengen van stemmen ter algemene vergadering
doen toenemen. Ook in andere EU-landen gehanteerde percentages kunnen in de
beschouwingen worden betrokken.8. Artikel 6 en het voorafgaand overleg met het bestuur
en de vakbondenArtikel 6 schrijft voor dat het besluit om een bod uit te brengen onverwijld
openbaar moet worden gemaakt. Eventueel kan een lidstaat voorschrijven dat
de toezichthoudende autoriteit in kennis wordt gesteld voordat het besluit
openbaar is gemaakt. Zodra het bod openbaar is gemaakt, stelt het bestuur
van de doelwitvennootschap de werknemers in kennis van het bod.Het artikel is van belang voor de vraag of het in Nederland op basis van
artikel 4 lid 2 van de fusiecode verplichte voorafgaand overleg tussen (het
bestuur van) de kapitaalverschaffer en het bestuur van de doelwitvennootschap,
alsmede het overleg tussen deze besturen en de vakbonden bedoeld in artikel
18–20 van de fusiecode, gehandhaafd kan worden. In Nederland schrijft
de fusiecode in artikel 4 lid 2 voor dat het bestuur van de doelwitvennootschap
in kennis moet worden gesteld van het voornemen om een bod uit te brengen.
Daarbij nodigt de potentiële bieder het bestuur uit tot overleg. Pas
daarna mag op grond van artikel 5 lid 3 een bod worden uitgebracht. Tijdens
de onderhandelingen in Brussel bleek dat in geval van een zogenaamd vijandig
bod, voorafgaand overleg met de vakbonden in de overige lidstaten ongewoon
is.De fusiecode schrijft in artikel 3 voor dat nadere mededelingen omtrent
de voorbereiding van een bod moeten worden gedaan als een gerechtvaardigde
koersvorming dat noodzakelijk maakt. Die verplichting kan in alle stadia van
het overleg ontstaan, ook voordat een besluit om een bod uit te brengen openbaar
is gemaakt.De nationale wetgever zal het moment waarop de openbare mededeling bedoeld
in artikel 6 moet worden gedaan, nauwkeurig moeten omschrijven om rechtsonzekerheid
op dit punt te voorkomen.9. Het verbod op beschermende maatregelen in artikel 8Artikel 8 van de ontwerprichtlijn bevat een verbod op handelingen van
het bestuur van de doelwitvennootschap die een blijvende belemmering kunnen
vormen voor het verwerven van die zeggenschap, in het bijzonder de uitgifte
van zogenaamde preferente aandelen. Op beide verboden – het voltooien
van handelingen en de uitgifte van aandelen – maakt de ontwerprichtlijn
weer uitzonderingen. Het moment waarop het verbod ingaat, is bepaald op het
moment waarop de doelwitvennootschap de concrete informatie bedoeld in artikel
6 over het bod ontvangt. Zoals wij zagen, is dat het moment waarop
het besluit om een bod uit te brengen, openbaar gemaakt wordt.Een handeling valt onder het verbod wanneer:– een besluit om een bod uit te brengen openbaar is gemaakt; en– er actief handelen van het bestuur is vereist; en– het niet gaat om normale zakelijke bestuurshandelingen; en– het geen verband houdt met het zoeken naar een andere bieder.De ontwerprichtlijn verbiedt in het bijzonder de uitgifte van aandelen,
tenzij die aandelen aan een van de volgende criteria beantwoorden:– zij vormen geen blijvende belemmering om overwegende zeggenschap
te verwerven; of– zij zijn tijdens de periode waarin het bod kan worden aanvaard
voor dat doel uitgegeven met toestemming van de algemene vergadering van aandeelhouders;
of– zij zijn uitgegeven op basis van voorafgaande toestemming van
de algemene vergadering van aandeelhouders, welke toestemming niet ouder mag
zijn dan 18 maanden, en het voorkeursrecht bedoeld in artikel 29(1) van de
tweede richtlijn is gehandhaafd.De laatste omschrijving vereist een nadere toelichting. Artikel 29(1)
regelt dat aandeelhouders een voorkeursrecht kunnen uitoefenen als nieuwe
aandelen worden uitgegeven. Dit voorschrift beoogt te voorkomen dat door die
emissie het belang van een aandeelhouder tegen zijn zin verwatert. Lidstaten
mogen bepalen dat het voorkeursrecht niet geldt voor zogenaamde preferente
aandelen. Lidstaten mogen ook van het voorkeursrecht afwijken als het gaat
om uitgifte van aandelen aan werknemers. Nederland heeft beide uitzonderingen
opgenomen in artikel 96a van Boek 2 BW.Nederland kent, buiten Bijlage X van het Fondsenreglement van de AEX,
geen voorschriften die het gebruik van bepaalde beschermingsconstructies bij
een overnamebod verbieden. In de implementatiewet zal een verbod moeten worden
opgenomen op het treffen van beschermingsmaatregelen als omschreven in artikel
8. Veel in Nederland gebruikte beschermingsconstructies zullen door artikel
8 niet verboden worden. De uitgifte van bijvoorbeeld een prioriteitsaandeel
of de certificering van aandelen vindt plaats lang voordat een overnamebod
wordt gedaan.In de literatuur heeft de lastige opbouw van artikel 8 geleid tot veel
discussie over de vraag of bepaalde beschermende maatregelen onder het verbod
van artikel 8 vallen. Een voorbeeld is de verwijzing naar artikel 29 lid 1.
Onduidelijk is of dit tevens een verwijzing naar de uitzonderingen op dit
artikel omvat. Is dat niet zo, dan is alleen een verhoging van het kapitaal
door uitgifte van aandelen met voorkeursrecht mogelijk. Is dat wel zo, dan
blijft de uitgifte van preferente aandelen zonder voorkeursrecht mogelijk.
Andere voorbeelden betreffen de begrippen «actief handelen» en
«bestuur». Sommige schrijvers menen dat een zogenaamde call-optie,
waarbij het bestuur verplicht is op eerste verzoek van een gerechtigde aandelen
uit te geven of te leveren, niet onder het verbod valt, omdat het bestuur
geen zelfstandige handeling meer verricht. Anderen menen dat het artikellid
dergelijke handelingen wel verbiedt. Ook is gesuggereerd dat het verbod op
handelen van het bestuur zich niet uitstrekt tot andere organen van de vennootschap,
zoals de raad van commissarissen of een vergadering van prioriteitshouders.
Ook de eis dat de uitgegeven aandelen een «blijvende» belemmering
moeten zijn, heeft reacties opgeroepen. Verdedigd wordt dat preferente aandelen
na inwerkingtreding van het wetsvoorstel beschermingsconstructies geen blijvende
belemmering voor de verwerving van zeggenschap behoeven te zijn, omdat artikel
359c een mogelijkheid biedt om dergelijke aandelen te doen intrekken.De wetgever behoort bij de implementatie duidelijkheid te scheppen. De
in de ontwerprichtlijn opgenomen uitzondering voor de uitgifte van bepaalde
aandelen moet restrictief worden uitgelegd. In de ontwerprichtlijn
is beoogd een regeling te treffen voor die gevallen waarin een verbod tot
uitgifte van aandelen ertoe zou leiden dat een vennootschap die het voorwerp
is van een bod gedurende de looptijd van het bod geen eigen vermogen kan aantrekken.
De overwegingen van het richtlijnvoorstel laten zien dat tezelfdertijd bedoeld
is de uitgifte van aandelen als methode van bescherming tegen een uitgebracht
bod te verbieden. Naar mijn oordeel zal dit ook tot uitdrukking moeten komen
in de invoeringswet.10. OvergangsrechtDe ontwerprichtlijn kent alleen een overgangsregeling voor het handhaven
van de in Duitsland bekende concernrechtelijke regeling ter bescherming van
minderheidsaandeelhouders. Omdat Nederland de bedoelde regeling niet heeft,
is dat voorschrift voor ons niet van belang. In de overwegingen bij de ontwerprichtlijn
wordt voorts aangegeven dat de biedplicht in elk geval niet van toepassing
is bij belangen die al worden gehouden op het moment dat de ontwerprichtlijn
in werking treedt. Andere bepalingen ontbreken.De nationale wetgever zal nader aandacht moeten schenken aan het overgangsrecht.
Het is niet goed voorstelbaar om de uitzondering op de voorschriften rond
het verplichte bod te beperken tot die belangen die worden gehouden op het
moment van inwerkingtreding van de richtlijn. De richtlijn schept zelf geen
rechten, maar schetst kaders die door de nationale wetgever nader moeten worden
ingevuld. Pas nadat de verplichtingen uit de richtlijn in de nationale wet
zijn opgenomen, kan worden bezien wat moet gebeuren met op dat moment bestaande
belangen. Er zal derhalve een nadere regeling komen ter beantwoording van
de vraag welke verplichtingen rusten op de houders van grote belangen op het
moment dat de uitvoeringswet in werking treedt. Men denke aan de gevallen
waarin al een belang wordt gehouden dat groter is dan de te introduceren drempel.11. Verdere procedureDe richtlijn is nog niet vastgesteld. Zodra een gemeenschappelijk standpunt
kan worden bepaald, zal het Europees Parlement in de gelegenheid moeten worden
gesteld om advies uit te brengen. De richtlijn zal ingevolge het bepaalde
in artikel 254 EG (191oud) in werking treden op de twintigste dag volgend
op bekendmaking in het Publicatieblad van de Gemeenschap.Bij de uitwerking van de verplichtingen uit de richtlijn in nationale
wetgeving is een aantal belangrijke vraagpunten te beantwoorden. Uiteraard
hangt de verdere invulling van het implementatievoorstel allereerst af van
de vraag of – bijvoorbeeld gelet op het advies van het Europees Parlement –
nog inhoudelijke wijzigingen in de ontwerprichtlijn worden aangebracht.In het bijzonder over de vraagpunten waar de nationale wetgever eigen
keuzes moet maken, zal advies van externe deskundigen en betrokken partijen
worden ingewonnen. Ook ervaringen met de regelingen die in verband met de
discussie rond corporate governance zijn of worden ingevoerd, kunnen een rol
spelen. Men denke aan ervaringen met de registratie van aandelen voor de algemene
vergadering (artikel 117 Boek 2 BW) of in voorbereiding zijnde voorstellen
rond het agenderen van onderwerpen door aandeelhouders en decharge van bestuur
en commissarissen.De hiervoor gegeven analyse van de ontwerprichtlijn laat inmiddels zien
dat het goed mogelijk is het wetsvoorstel beschermingsconstructies te behandelen
zonder daarmee in strijd te handelen met de Europeesrechtelijke verplichting
om tijdens de behandeling van een ontwerprichtlijn af te zien van de invoering
van daaraan tegengestelde voorschriften. Zoals hiervoor onder
punt 2 aangegeven hecht het kabinet eraan dat de parlementaire behandeling
van het wetsvoorstel doorgang vindt.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25732-11.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl