Ambtelijke voorbereiding in Nederland van politieke besluitvorming in de Europese Unie; Brief staatssecretaris met regeringsstandpunt over het onderzoeksrapport inzake ambtelijke voorbereiding van politieke besluitvorming in de EU
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24488, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24488 nr. 1

31-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenSpecifiek: antwoorden op de vragen van de algemene commissie
voor Europese Zaken (zie bijlage) Ad 1Ad 2Ad 3Ad 4Ad 5Ad 6Ad 7OndertekeningBIJLAGE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24488Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 488Ambtelijke voorbereiding in Nederland van politieke besluitvorming in
de Europese Unienr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 31 oktober 1995De regering heeft met belangstelling kennisgenomen van het in opdracht
van de algemene commissie voor Europese Zaken opgestelde onderzoeksrapport
inzake de ambtelijke voorbereiding in Nederland van de politieke besluitvorming
in de Europese Unie.1De door de Commissie geformuleerde vragen van 30 mei jl. (zie bijlage)
geven mij de mogelijkheid om namens de regering stelling te nemen op dit rapport
en daarmee tevens een oordeel uit te spreken over het functioneren van die
voorbereiding. AlgemeenIn de loop der jaren is in Den Haag een coördinatiestructuur ten
behoeve van standpuntbepaling en besluitvorming in de Europese Unie gegroeid,
die als volgt werkt:Alle door de Europese Commissie uitgebrachte voorstellen tot EU-regelgeving
worden zo spoedig mogelijk besproken in de ambtelijke werkgroep tot Beoordeling
van Nieuwe Commissievoorstellen (BNC). In de BNC zijn alle ministeries vertegenwoordigd.
Het secretariaat berust bij Buitenlandse Zaken (Directie Integratie Europa).
In de BNC wordt – aan de hand van een door het meest betrokken ministerie
opgesteld «fiche» – afgesproken welk ministerie de coördinatie
voor de standpuntbepaling ten behoeve van de onderhandelingen op raadswerkgroepniveau
in EU-Raadskader verzorgt en welke andere ministeries bij die coördinatie
zijn betrokken.In EU-Raadskader vangen de onderhandelingen meestal aan op het werkgroepsniveau.
Bovengenoemde BNC bepaalt welk ministerie in deze fase van onderhandelingen
de coördinatie op zich neemt en voor bepaling van het Nederlandse standpunt
zorgdraagt.De behandeling in de Raad wordt voorbereid door het Comité van
Permanente Vertegenwoordigers (Coreper). De instructie voor de Nederlandse
Permanent Vertegenwoordiger wordt vastgesteld in het «PV-instructieoverleg».
Net als in de BNC zijn in dit overleg alle ministeries vertegenwoordigd en
wordt het secretariaat gevoerd door de Directie Integratie Europa van Buitenlandse
Zaken.Wanneer het voorstel op de agenda van de Raad verschijnt, stelt Buitenlandse
Zaken ontwerp-conclusies op voor de Coördinatie Commissie. Ook in de
Coördinatie Commissie zijn alle ministeries vertegenwoordigd. De voorzitter
is de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken. De Coördinatie Commissie
stelt de conclusies vast en legt deze ter goedkeuring voor aan de ministerraad.
Als de ministerraad de conclusies heeft goedgekeurd, gelden deze conclusies
als het mandaat voor de bewindspersoon die Nederland vertegenwoordigt in de
raad.De laatste tijd wordt ook steeds meer gebruik gemaakt van de «CoCoHAN»;
de Coördinatie Commissie, in samenstelling op hoogambtelijk niveau. In
deze CoCoHAN, waarin de departementsleiding van alle ministeries is vertegenwoordigd,
wordt – op basis van discussiestukken, opgesteld door Buitenlandse Zaken –
over de grote lijnen van het Nederlandse EU-beleid gesproken. Voorts wordt
de Coördinatie Commissie in deze samenstelling geraadpleegd over de regeringsnotities
aan de Kamer inzake het EU-beleid. Als voorbeeld kan de serie van vier IGC-nota's
worden genoemd.De regering is van oordeel dat deze coördinatiestructuur in het algemeen
behoorlijk functioneert.Het feit dat de behandeling in Den Haag moet aansluiten op en afhankelijk
is van de behandeling en agendavoering in Brussel brengt uiteraard zijn beperkingen
met zich. Zo wordt de ministerraad in een relatief laat stadium en met weinig
voorbereidingstijd betrokken bij de vaststelling van het standpunt dat Nederland
zal innemen ten aanzien van de onderwerpen die in de ministeriële Raden
in Brussel op de agenda staan. De Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken
ziet er daarom op toe dat de conclusies van de Coördinatie Commissie
op zo'n wijze aan de ministerraad worden gepresenteerd dat de deelnemende
bewindslieden zich een oordeel kunnen vormen over de politiek relevante aspecten.Het is niet goed mogelijk om – zoals het rapport en de vragen lijken
te suggereren – één zelfde vorm van coördinatie in
te stellen voor de standpuntbepaling ten aanzien van voorstellen die op werkgroepniveau
in behandeling zijn. De aard van deze voorstellen en de samenstelling van
ca. 180 werkgroepen lopen daarvoor teveel uiteen. In de praktijk komt het
wel eens voor dat een deskundige van een departement verzuimt een ander departement
tijdig te raadplegen. In de praktijk wordt dit snel gecorrigeerd, wanneer
het gepasseerde departement daarom vraagt.De besluitvorming van de EU strekt zich uit over een toenemend aantal
terreinen. De besluitvormingsprocedures veranderen ook. Dit stelt eisen aan
de coördinatiestructuur. Voortdurend wordt bezien of die structuur nog
adequaat functioneert danwel verbetering behoeft; het betreft zowel de interne
organisatie van departementen, de Haagse coördinatiestructuur, alsmede
de contacten tussen de Rijksoverheid en de Europese instellingen. Zo'n verbetering
is de BNC die effectief sinds 1990 bestaat en in de afgelopen twee tot drie
jaar echt goed van de grond is gekomen. De drie gevalstudies die door het
onderzoeksteam zijn verricht, dateren nog van voor die tijd.Voor de goede orde zij opgemerkt dat op het punt van EU-regelgeving diverse
vigerende afspraken, zowel met betrekking tot de intra-departementale afstemming
als de inter-departementale coördinatie, zijn vastgelegd in de Aanwijzingen
voor de regelgeving (november 1992, zie m.n. Aanwijzing 329 e.v.). Periodiek
wordt bekeken of ook deze Aanwijzingen in het licht van ontwikkelingen
in de wijze van besluitvorming in Brussel aanpassing behoeven.In de Ministeriële Commissie Staatkundige Vernieuwing wordt thans
gesproken over «Parlementaire democratie en Europese besluitvorming».
In dit overleg komen onder meer de verhouding tussen regering en nationaal
parlement en het ambtelijk aandeel in de Europese besluitvorming aan de orde.
De uitkomst van dit overleg kan consequenties hebben voor de hierboven geschetste
coördinatiestructuur. De regering zal U van de uitkomsten op de hoogte
houden. Specifiek: antwoorden op de vragen van de algemene commissie
voor Europese Zaken (zie bijlage) Ad 1Neen. De stelling dat op de ambtelijke niveaus (in Brussel) vaak over
de belangrijkste aspecten van voorstellen wordt beslist, onderschrijf ik niet.Het is uiteraard wel zo dat op die niveaus wordt getracht zoveel mogelijk
overeenstemming te bereiken, teneinde ervoor zorg te dragen dat op het hoogste
ministeriële niveau alleen de punten aan de orde worden gesteld die een
beslissing op politiek niveau vereisen. Het systeem voorziet erin dat alleen
op het niveau van de Raad zelf besluitvorming plaats kan vinden. De werkzaamheden
op werkgroeps- en Coreperniveau hebben in die zin een voorbereidend karakter.De Raad geeft vooraf en tussentijds ook sturing aan het onderhandelingsproces:
dossiers worden soms meerdere malen ter kennis van de Raad gebracht, met verzoek
om knopen door te hakken, c.q. richting te geven aan de onderhandelingen die
op ambtelijk niveau (Coreper, Raadswerkgroep) worden gevoerd. Ad 2De regering hecht zeer aan het primaat van de politiek. Voor het binnenlands
beleid en het beleid in EU-kader geldt dat ambtenaren opereren binnen het
door de politiek vastgestelde beleid. Zoals ook voor het binnenlands beleid
geldt, voeren ambtenaren over EU-aangelegenheden overleg binnen uitgezette
beleidslijnen. Op dit ambtelijke niveau worden binnen de parameters van dat
vastgestelde beleid en onder toezicht van de departementsleiding oplossingen
gezocht. Het politieke niveau kan zich immers niet met alle aspecten van overleg
bezighouden.Er kan niet in zijn algemeenheid worden gesteld dat politieke betrokkenheid
pas op het hoogste niveau van het EU-besluitvormingsproces plaatsvindt en
dat er geen structurele terugkoppeling van het werk in de Raadswerkgroepen
naar de departementsleiding en de bewindspersonen bestaat. Over het algemeen
worden departementsleiding en bewindspersonen juist op tal van manieren zeer
regelmatig door hun ambtenaren betrokken bij de ontwikkelingen op werkgroepsniveau
in Brussel. Dat gebeurt bijvoorbeeld door toezending van interne verslagen,
door stafoverleg (al dan niet in speciale configuraties als «Europa-overleg»
of «Euroberaad»). Bewindspersonen nemen hierdoor kennis van de
ontwikkelingen en geven zonodig aanwijzingen voor verder optreden. Ook door
deelname aan het regelmatige, voor veel bewindslieden zelfs maandelijkse,
overleg met EU-collega's blijven de bewindspersonen ook zonder tussenkomst
van hun ambtenaren op de hoogte van relevante ontwikkelingen.Overigens is het aan iedere bewindspersoon op welke wijze deze de intradepartementale
informatieuitwisseling organiseert en de kwaliteit daarvan bewaakt. De ministeries
passen hun interne organisatie- en informatiestructuren ook voortdurend
aan de – veranderende – eisen die het Brusselse onderhandelingscircuit
daaraan stelt.Dit voor wat betreft de gang van zaken bij specifieke voorstellen. Voorts
wordt door de Commissie steeds meer gebruik gemaakt van het fenomeen «groenboeken»;
dat zijn beleidsnotities, waarin de Commissie beleidslijnen uitzet en vooraankondiging
doet van voorstellen. Die notities, die altijd in een Raad worden behandeld,
geven de bewindspersonen de mogelijkheid om in een vroeg stadium kennis te
nemen van oriëntaties van de Commissie en daarover op politiek niveau
met collega's van gedachten te wisselen en sturing te geven aan het in EU-kader
te voeren beleid. Ook de jaarlijkse werkprogramma's van de Commissie bieden
een nuttig handvat voor een vroegtijdige gedachtenwisseling op politiek niveau.De regering wil overigens dat zo'n vroegtijdig debat op politiek niveau,
maar dan over concrete voorstellen, vaker plaatsvindt. Zo dient de vraag of
een Commissievoorstel al dan niet de subsidiariteitstoets doorstaat zo snel
mogelijk te worden beantwoord. Om die reden stelt de regering in haar IGC-nota
inzake institutionele hervormingen van de EU de zgn. «ontvankelijkheidsdebatten»
voor: iedere lidstaat moet het recht hebben om in de Raad een politiek debat
over de opportuniteit van een voorstel uit te lokken. Ad 3Onder «algemeen» is de fijnmazige coördinatiestructuur
beschreven die behoorlijk werkt.Feit is dat naarmate de EU-besluitvorming zich over meer terreinen uitstrekt
meer ministeries – naast Buitenlandse Zaken – de coördinatie
van Raadswerkgroepen verzorgen. De ervaring leert overigens dat met deze verdeling
van taken de coördinatie niet slechter is geworden. Belangrijk is dat
van meet af aan bekend is wie verantwoordelijk is voor de coördinatie
en wie daarbij betrokken moet zijn. Zoals reeds opgemerkt biedt de BNC een
uitstekend kader om vroegtijdig dergelijke afspraken te maken.Ook gedurende de onderhandelingen blijft bij gerezen problemen steeds
de mogelijkheid bestaan – waarvan in de praktijk gebruik wordt gemaakt –
om coördinatie van de standpuntbepaling bij Buitenlandse Zaken te leggen. Ad 4PV EU is de laatste paar jaar flink uitgebreid en kan thans – grosso
modo – op sterkte worden beschouwd. Binnen de PV EU bestaat overzicht
wie welke Raadswerkgroepen volgt, vanuit de PV zelf danwel uit Den Haag. De
dagelijkse ochtendstaf, waarin de PV-functionarissen, afkomstig van alle vakministeries
zitting hebben, bevordert een goede onderlinge informatieuitwisseling. Ad 5Neen. Zie hierboven onder 2 en 3. Het is juist dat er zoals aangeduid –
anders dan de voorbereidingen van Coreper en Raadszittingen – voor de
Raadswerkgroepen verschillende ministeries coördinatiewerkzaamheden uitvoeren.
Dat is geen probleem, zolang deze ministeries zich aan de in de BNC over de
coördinatie gemaakte afspraken houden. Ad 6De contacten met het EP worden door de introductie van de codecisieprocedure (waarin het EP immers het laatste woord heeft), dus sinds
«Maastricht», steeds belangrijker, zowel op politiek als op ambtelijk
niveau. De ambtelijke contacten lopen vooral via PV EU. Sinds kort verschaft
PV EU de Nederlandse EP-leden ook kopie van de «fiches» van Commissievoorstellen
die de regering maandelijks aan de Kamers doet toekomen. Al langer verzorgt
PV EU briefings voor deze EP-leden, voorafgaand aan Raadszittingen.De mate waarin Haagse ambtenaren contacten hebben met EP-leden wisselt
sterk per ministerie. Het voornemen bestaat om de ervaringen die de ministeries
hiermee hebben opgedaan te inventariseren en te bezien of op basis daarvan
tot een gedragslijn kan worden gekomen, zoals die ook bestaat voor contacten
met leden van de Staten-Generaal. Ad 7De besluitvormingsprocedure binnen de BNC wordt voortdurend getoetst en
waar nodig worden verbeteringen aangebracht. Zoals reeds onder «Algemeen»
werd vermeld, stond de BNC ten tijde van de drie onderzochte gevalstudies
nog in haar kinderschoenen. Inmiddels is het agendabeheer aangescherpt, waardoor
een snellere opstelling van «fiches» van nieuwe Commissievoorstellen
plaatsvindt. Hierdoor worden ook beide Kamers sneller geïnformeerd.Het komt voor dat de onderhandelingen in Raads(werkgroeps)kader al lopen –
op basis van «non papers» – voordat het echte Commissievoorstel
formeel is ingediend. Binnen de BNC is hierop ingespeeld, door in dergelijke
gevallen reeds dat «non paper» te gebruiken voor de opstelling
van het fiche.Onenigheid over de vraag welk ministerie als eerstverantwoordelijke moet
optreden, dan wel bezwaren van inhoudelijke aard veroorzaken soms vertraging.
De BNC dient dergelijke meningsverschillen tijdig ter kennis van de bewindspersonen
te brengen. Dit is onlangs nog bevestigd in de ministerraad.Er bestaat derhalve geen noodzaak om de vergader- en besluitvormingsprocedures
van de BNC te wijzigen. De Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,M. PatijnBIJLAGEAan de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken 's-Gravenhage, 30 mei 1995In opdracht van de algemene commissie voor Europese Zaken van de Tweede
Kamer is onderzoek gedaan naar de rol van nationale ambtenaren bij de totstandkoming
van en de besluitvorming over voorstellen voor regelgeving in het kader van
de Europese Unie. Het resultaat van dit onderzoek is op 6 april gepubliceerd
in bijgaand rapport.1De algemene commissie voor Europese Zaken heeft in haar procedurevergadering
van 24 mei jl. besloten om U als coördinerend bewindspersoon een aantal
uit het onderzoek naar voren gekomen vraagpunten voor commentaar voor te leggen
die betrekking hebben op de ambtelijke coördinatie van de Nederlandse
standpuntbepaling en het functioneren van de ministeriële verantwoordelijkheid.
Het betreft de volgende vraagpunten:1. Geconstateerd wordt (o.a. op blz. 28) «dat de nadruk bij de Nederlandse
standpuntcoördinatie ten behoeve van EU-voorstellen ligt op de voorbereidende
niveaus van het besluitvormingsproces (de Raadswerkgroepen en het COREPER)».
Onderschrijft de staatssecretaris de stelling dat «op deze niveaus (...)
vaak de belangrijkste aspecten van het voorstel worden beslist» en dat
«indien een besluit in Brussel op werkgroepniveau kan worden genomen,
de deelname van ambtelijke onderdelen aan de voorbereidingen in Den Haag in
de regel ook beperkt blijft tot de lagere rangen»?2. Is in zijn algemeenheid de constatering juist dat de politieke betrokkenheid
pas op het hoogste niveau van het EU-besluitvormingsproces plaatsvindt en
er geen structurele terugkoppeling van het werk in de Raadswerkgroepen naar
de departementsleiding en de bewindspersonen bestaat? Zie bijvoorbeeld de
conclusie op blz. 57: «Voor de betrokkenheid van de bewindslieden is
vast te stellen dat hier een vaste structuur voor terugkoppeling ontbreekt.
De bewindslieden en de departementsleiding raken pas betrokken als een zaak
in de Raad aan de orde komt en krijgen voordien alleen bericht als er een
groot probleem ontstaat met betrekking tot een dossier». En voorts de
passage op blz. 99: «Uit de stukken is geen betrokkenheid van de departementsleiding
of de bewindspersonen gebleken tijdens de onderhandelingen in de Raadswerkgroep.»
Welke wijzigingen in de coördinatiestructuur worden overwogen om de betrokkenheid
van de ambtelijke en politieke leiding van de ministeries in de onderhandelingsfase
van de ambtelijke Raadswerkgroepen te garanderen?3. Leidt de in de praktijk van de afgelopen jaren beperkte betrokkenheid
van het Ministerie van Buitenlandse Zaken bij de standpuntcoördinatie
op het niveau van de raadswerkgroepen (als gevolg van het toegenomen aantal
beleidsterreinen, de kleine personele omvang van DIE en de nevenschikking
van de departementen in het Nederlandse staatsrecht, zie blz. 18) tot een
vermindering van de interdepartementale coördinatie van de Nederlandse
inbreng (overwicht van het eerstbetrokken vakdepartement) en een minder flexibele
onderhandelingspositie in de werkgroepen (beperkte mogelijkheid tot «bargaining»)?4. Is de uitbreiding en de veranderde samenstelling van de Nederlandse
PV in Brussel voldoende om toezicht te houden op de toegenomen activiteiten
van de ambtenaren die deelnemen aan de onderhandelingen in de Raadswerkgroepen?
Wordt op de PV of het Ministerie van Buitenlandse Zaken een overzicht bijgehouden
van de Nederlandse afvaardiging in Raadswerkgroepen en de vergaderfrequentie?5. Onderschrijft de staatssecretaris de stelling dat de Nederlandse standpuntcoördinatie
voor de onderhandelingen in de Raadswerkgroepen en de terugkoppeling naar
de departementen weinig eenduidig verloopt en een duidelijke systematiek ontbeert?
Zie bijvoorbeeld de conclusie op blz. 101: «Als gevolg van
het ontbreken van vastomlijnde coördinatieprocedures lag de verantwoordelijkheid
voor de onderhandelingen op het niveau van de Raadswerkgroep in handen van
de behandelende ambtenaren. Hoewel zij zich hierbij baseerden op eerder gevoerd
overleg over het nationale wetsvoorstel inzake deze materie, werd over de
Nederlandse inbreng tot het moment dat het COREPER zich over de zaak boog
alleen via informele kanalen overlegd. (...) Het ontbreken van formele coördinatieprocedures
leidde ertoe dat pas op het moment dat de besluitvorming naar het Raadsniveau
ging, de tot dan toe ingekomen Nederlandse positie werd geëvalueerd.»6. Is de constatering juist dat tijdens het gehele proces van onderhandelingen
over de drie bij het onderhavige onderzoek betrokken dossiers weinig tot geen
contact is geweest met (Nederlandse) leden van het EP? Verdient het aanbeveling
om meer mogelijkheden tot (formeel en informeel) overleg tussen Nederlandse
departementsambtenaren en (Nederlandse) leden van het EP te creëren,
zoals ook wordt voorgesteld op blz. 107/108?7. Op blz. 109 wordt het volgende gesteld: «Gezien de snelheid van
de besluitvorming in de Europese Unie lijkt tussen de BNC-vergaderingen soms
teveel tijd verloren te gaan die voor een betere voorbereiding van het Nederlandse
standpunt had kunnen worden gebruikt». Ook uit de praktijk van het afgelopen
jaar blijkt dat voorstellen van de Europese Commissie soms pas enige maanden
na indiening bij de Raad op een «fiche» verschijnen, waardoor
de Tweede Kamer pas geïnformeerd wordt op een moment dat de onderhandelingen
over het betreffende voorstel reeds het werkgroepniveau gepasseerd zijn en
het voorstel al in behandeling is bij het EP en/of geagendeerd staat voor
een bijeenkomst van de Raad. Ziet de staatssecretaris mogelijkheden om het
vergader- en besluitvormingsproces van de BNC te intensiveren dan wel andere
maatregelen te nemen om het proces van opstellen en toezenden van de «fiches»
te versnellen?Namens de algemene commissie voor Europese Zaken verzoek ik U bovenstaande
vraagpunten te beantwoorden. A. J. M. Teunissen,griffier van de algemene commissie voor Europese Zaken van de Tweede
Kamer XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlemen- taire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24488-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl