ECLI:NL:CRVB:2026:331, Centrale Raad van Beroep, 19-03-2026, 24/2651 ANW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2026-03-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Weigering ANW-uitkering toe te kennen. Terecht geoordeeld dat de overleden echtgenoot van appellante op de datum van overlijden niet verplicht of vrijwillig verzekerd voor de ANW en niet verzekerd was op grond van Marokkaanse wetgeving.

Centrale Raad van Beroep
      Enkelvoudige kamer
    
    
    
      24/2651 ANW
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 9 oktober 2024, 24/1086 (aangevallen uitspraak) 
    
    
    
    
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [appellante] te [woonplaats] (appellante)
    
    
    
      de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank (Svb)
    
    
    
    
    
    
    
    
      Datum uitspraak: 19 maart 2026
    
    
    SAMENVATTING
    
    
      In deze uitspraak volgt de Raad het oordeel van de rechtbank dat aan appellante terecht een uitkering op grond van de ANW is geweigerd. De overleden echtgenoot van appellante was op de datum van overlijden niet verplicht of vrijwillig verzekerd voor de ANW. Hij was ook niet verzekerd op grond van Marokkaanse wetgeving.
    
    
    
  
  
    PROCESVERLOOP 
    
    
      Appellante heeft hoger beroep ingesteld. De Svb heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar de enkelvoudige kamer.
    
    
    
      De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 5 februari 2026. Appellante is niet verschenen. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door J.Y. van den Berg.
    
    
    
  
  
    OVERWEGINGEN
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.
    
    
    
      1.1.
      Appellante, geboren in 1977, is in 2005 getrouwd met [naam echtgenoot] , geboren in 1938 (echtgenoot). Haar echtgenoot heeft in Nederland gewerkt. Hij woonde in Marokko en is daar op [datum] 2022 overleden. De echtgenoot van appellante ontving met ingang van 2006 een AOW-pensioen. Na zijn overlijden heeft appellante een uitkering op grond van de ANW aangevraagd.
      
    
    
      1.2.
      Met een besluit van 25 augustus 2022 heeft de Svb de aanvraag afgewezen. Appellante heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Met een besluit van 5 januari 2024 (bestreden besluit) is het bezwaar van appellante ongegrond verklaard. De Svb heeft hierbij overwogen dat de echtgenoot op de dag van overlijden niet verzekerd was voor de ANW.
      
      
      
        
          Uitspraak van de rechtbank
        
      
      
      2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. 
      
      
        
          Het standpunt van appellante
        
      
      
      3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Wat zij daartegen heeft aangevoerd wordt hierna besproken.
    
  
  
    Het oordeel van de Raad
    
    
      4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. De wettelijke regels die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk zijn, zijn te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.
    
    
    
      4.1.
      Voor het recht op een ANW-uitkering is vereist dat de echtgenoot op de datum van zijn overlijden verzekerd was voor de ANW.
      
    
    
      4.2.
      Het betoog van appellante dat haar echtgenoot vanuit Nederland een AOW-pensioen ontving, maakt niet dat recht bestaat op een ANW-uitkering. Op de datum van overlijden was haar echtgenoot geen ingezetene van Nederland en werkte hij ook niet in Nederland in dienstbetrekking. De echtgenoot was dus op de datum van overlijden niet verplicht verzekerd voor de ANW. Verder is niet in geschil dat hij ook niet vrijwillig verzekerd was voor de ANW.
      
    
    
      4.3.
      Appellante kan ook geen recht op een nabestaandenuitkering ontlenen aan het socialezekerheidsverdrag tussen Nederland en Marokko. Op grond van dat verdrag kan een nabestaande aanspraak maken op een ANW-uitkering in Nederland als de echtgenoot bij overlijden voor datzelfde risico was verzekerd in Marokko. De echtgenoot van appellante was echter niet verzekerd op grond van de Marokkaanse wettelijke regelingen.
      
    
    
      4.4.
      Op de datum van zijn overlijden was de echtgenoot van appellante dus niet verzekerd voor de ANW. De aanvraag is terecht afgewezen.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      4.5.
      Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat het bestreden besluit in stand blijft.
      
      
        5. Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellante geen vergoeding voor het betaalde griffierecht.
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door E.E.V. Lenos in tegenwoordigheid van J.A. Adjei-Asamoah als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 19 maart 2026.
    
    
    
    
  
  
    (getekend) E.E.V. Lenos 
    
    
    
    
      							(getekend) J.A. Adjei-Asamoah 
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over het begrip verzekerde.
    
    
  
  
    DÉCISION
    
    
      La Centrale Raad van Beroep (Cour d'Appel Centrale),
    
    
    
      Statue:
    
    
    
      Confirme la décision attaquée.
    
    
    
    
      Par conséquent, décidée par E.E.V. Lenos en présence de J.A. Adjei-Asamoah en qualité de greffier, ainsi que prononcée en public, le 19 mars 2026.
    
    
    
    
    
      Les parties disposent d’un délai de six semaines á compter de la date d’envoi pour introduire un pourvoi en cassation contre cette décision devant la Cour de Cassation des Pays-Bas: Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, NL2500 EH ‘s-Gravenhage) au titre de la violation ou de la mauvaise application des dispositions concernant la notion de groupe d’assuré.
    
  
  
    Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wettelijke regels
    
    
      
        Algemene nabestaandenwet
      
    
    
    
      
        Artikel 1
      
      In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
      (…)
      nabestaande: de echtgenoot van degene, die op de dag van overlijden verzekerd is op grond van deze wet;
      (…)
    
    
    
      
        Artikel 13
      
    
    1. Verzekerd overeenkomstig de bepalingen van deze wet is degene, die
    
      
        ingezetene is;
      
      
        geen ingezetene is, doch ter zake van in Nederland of op het continentaal plat in dienstbetrekking verrichte arbeid aan de loonbelasting is onderworpen.
      
    
    (…)
    
    
      
        Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko
      
    
    
    
      
        Artikel 22
      
    
    1. Wanneer een werknemer op wie dit Verdrag van toepassing is, op het tijdstip van zijn overlijden verzekerd is krachtens de Marokkaanse wettelijke regelingen, en tijdvakken van verzekering volgens de Nederlandse wettelijke regelingen inzake uitkeringen aan nagelaten betrekkingen heeft vervuld, kan zijn weduwe op een pensioen krachtens laatstgenoemde wettelijke regelingen aanspraak maken.
    (…)
  
  
     Algemene Ouderdomswet.
  
  
     Algemene Nabestaandenwet.
  
  
     Artikel 14, eerste lid, ANW in samenhang met artikel 1, aanhef en onder d, van de ANW; artikel 22 van het Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko, Trb. 1972, 34.