Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening in verband met het klachtrecht; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24712, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-05-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24712 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI VOORSTEL VAN WETA. Artikel IArtikel 46Artikel 48Artikel 50B. Artikel IIArtikel IIID. Artikel IVII. MEMORIE VAN TOELICHTINGA. De memorie van toelichting is tekstueel aangepast in
verband met de totstandkoming van de Wet klachtrecht zorgsector. Bij de verwijzing
naar kamerstukken is de vindplaats toegevoegdB. Hoofdstuk I. AlgemeenC. Hoofdstuk II. Hoofdlijnen van het wetsvoorstelD. ArtikelenIII. ARTIKELENArtikel 1Artikel 46Artikel 47Eerste lidTweede lidArtikel 48Artikel 49Artikel 50Artikel 51Artikel 52Artikel 2Artikel 3
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24712Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 712Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening in verband met het klachtrechtAOORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOOR ZOVER NADIEN GEWIJZIGD I VOORSTEL VAN WETA. Artikel I1. Artikel 46 luidde: Artikel 461. Uitvoerders en voogdij- en gezinsvoogdij-instellingen treffen een regeling
voor de behandeling van klachten over gedragingen van hen of van voor hen
werkzame personen jegens jeugdigen alsmede jegens de ouders, de voogd, de
stiefouders of de pleegouders.2. Zij brengen de getroffen regeling op passende wijze onder de aandacht
van in ieder geval de in het eerste lid bedoelde personen.3. Door of namens een klager kan bij de klachteninstantie, aangewezen
bij de in het eerste lid bedoelde regeling, een klacht tegen een uitvoerder
of voogdij- en gezinsvoogdij-instelling worden ingediend over een gedraging
van hen of van voor hen werkzame personen jegens de jeugdigen, de ouders,
de voogd, de stiefouders of de pleegouders.4. Onder gedraging wordt in dit hoofdstuk verstaan: enig handelen of nalaten
alsmede het nemen van een besluit dat gevolgen heeft voor een jeugdige, diens
ouders, voogd, stiefouders of pleegouders.4. Onder klager wordt in dit hoofdstuk in ieder geval verstaan: de jeugdige,
de ouder, de voogd, de stiefouder en de pleegouder.2. In artikel 47, tweede lid, is «artikel 46» vervangen door:
artikel 483. Artikel 47, derde lid luidde:3. De verplichting van artikel 46, eerste lid, geldt eveneens niet voor
de voorzieningen van pleegzorg als bedoeld in artikel 27, zesde lid, van deze
wet, met uitzondering van de uitvoerders van ambulante hulpverlening.4. Artikel 48 luidde: Artikel 48De in artikel 46, eerste lid, bedoelde regeling:a. waarborgt dat aan de behandeling van een klacht niet wordt deelgenomen
door een persoon op wiens gedraging de klacht rechtstreeks betrekking heeft;b. voorziet erin dat aan de klager na de behandeling van de klacht zo
spoedig mogelijk schriftelijk mededeling wordt gedaan van de gegrondheid van
de klacht alsmede of, en zo ja welke, maatregelen naar aanleiding van de klacht
zullen worden genomen.5. In artikel 49, eerste lid, is «artikel 46, eerste lid»
vervangen door: artikel 50.6. In de artikelen 49 en 51 is telkens «klachtencommissie»
vervangen door: provinciale klachtencommissie.7. Artikel 50 luidde: Artikel 501. Door of namens de jeugdige, de ouders, de voogd, de stiefouders of
de pleegouders kan bij de bevoegde klachtencommissie een klacht worden ingediend
over een gedraging van een uitvoerder of van een voogdij- of gezinsvoogdij-instelling
dan wel van voor hen werkzame personen jegens de jeugdige, de ouders, de voogd,
de stiefouders of de pleegouders.2. De klachtencommissie behandelt een klacht niet, indien de indiener
heeft nagelaten zijn klacht te doen behandelen overeenkomstig een regeling
als bedoeld in artikel 46. De eerste zin is niet van toepassing op een klacht
die betrekking heeft op een mededeling als bedoeld in artikel 48, onder b.8. In artikel 52, eerste lid, is «artikel 46, eerste lid»
vervangen door: artikel 48, eerste lid. B. Artikel II1. Onderdeel A ontbrak.2. In onderdeel B was het nieuwe onderdeel p, voorgesteld als onderdeel
q; in dit onderdeel is «inrichting» vervangen door voorziening.3. De onderdelen C, D en E ontbraken.4. In de slotzin van onderdeel G is «komt te luiden» vervangen
door: wordt vervangen door.C. Artikel III luidde: Artikel IIIDe Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen wordt gewijzigd
als volgt:Artikel 51, derde lid, komt als volgt te luiden:De artikelen 36 tot en met 41, 44, 56, 57 en 58 zijn van overeenkomstige
toepassing met betrekking tot personen die ter beschikking zijn gesteld met
bevel van verpleging van overheidswege en met betrekking tot personen aan
wie de maatregel van plaatsing in een inrichting voor buitengewone behandeling
is opgelegd, indien die verpleging dan wel die buitengewone behandeling plaatsvindt
in een psychiatrisch ziekenhuis, niet zijnde een justitiële inrichting
voor verpleging van ter beschikking gestelden als bedoeld in artikel 90, quinquis,
tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht. D. Artikel IV1. In het eerste lid is na «artikel 52» ingevoegd: van de
Wet op de jeugdhulpverlening.2. In het tweede lid is «artikel 46» vervangen door: artikel
48. II. MEMORIE VAN TOELICHTINGA. De memorie van toelichting is tekstueel aangepast in
verband met de totstandkoming van de Wet klachtrecht zorgsector. Bij de verwijzing
naar kamerstukken is de vindplaats toegevoegdB. Hoofdstuk I. Algemeen1. De slotzin van de achtste alinea luidde:Evenals in het wetsvoorstel klachtrecht cliënten zorgsector is afgezien
van het voorschrijven van regels met betrekking tot de inrichting van de klachtencommissies
en is niet voorgeschreven dat de beslissingen in klachtzaken bindend (moeten)
zijn.2. Aan de negende alinea is de slotzin toegevoegd.3. In de eerste zin van de tiende alinea zijn de woorden: ook hier, ingevoegd.4. Aan de elfde alinea is de passage beginnend met «Anders dan in
de Wet klachtrecht cliënten zorgsector» toegevoegd.5. In de dertiende alinea is in de zin beginnend met de woorden «Bij
de opstelling van deze Beginselenwet» de aanduiding van de Beginselenwet
verpleging ter beschikking gestelden gecorrigeerd. Voorts zijn in de zin beginnend
met «Ernaar wordt gestreefd» de woorden «aan de directeuren
van de inrichtingen voor justitiële kinderbescherming voor te leggen»
vervangen.6. De zin in de dertiende alinea, die begint met «De in het wetsvoorstel
vervatte klachtregeling» luidde: Het in het wetsvoorstel vervatte «recht
op antwoord» is dus van toepassing op de inrichtingen voor justitiële
kinderbescherming.7. Aan het slot van de eerste zin van de veertiende alinea is de zinsnede
«, die ingevolge het laatste lid van dit artikel tevens voorziening
van pleegzorg zijn», geschrapt.8. In de voorlaatste alinea is aan het slot van de zin die begint met
«Hierbij kan worden gewezen op», geschrapt: dat momenteel in voorbereiding
is.9. De laatste alinea luidde;Overigens kan voor het uitsluiten van de raden voor de kinderbescherming
van het hier voorgestelde klachtrecht rechtvaardiging worden gevonden in het
feit dat het Organisatiebesluit (artikelen 35 tot en met 42) reeds in een
klachtregeling voorziet. C. Hoofdstuk II. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel1. De eerste alinea vervangt twee alinea's die luidden:De voorzieningen en de voogdij- en gezinsvoogdij-instellingen waarop de
regeling van toepassing is, worden verplicht een regeling te treffen voor
de behandeling van klachten. Zij hebben de verplichting de klager te laten
weten of en zo ja welke maatregelen naar aanleiding van de klacht zullen worden
genomen. Het gaat mitsdien in feite om een wettelijke verankering van het
recht op antwoord. Hiervan uitgaande, wordt aan de instelling en de voorziening
overgelaten te bepalen op welke wijze zij de klachtenbehandeling inricht.
Aldus kan, rekening houdende met de locale omstandigheden, voor die vorm van
klachtenbehandeling worden gekozen, die in de desbetreffende situatie het
meest adequaat is.Voor dit uitgangspunt, waarbij aan de instellingen en de voorzieningen
zo veel mogelijk ruimte wordt gegeven om de desbetreffende regeling af te
stemmen op de wensen en omstandigheden ter plekke, is gekozen vanuit de gedachte
dat de bereidheid om zorgvuldig de merites en de klachten te bezien, groter
zal zijn naar mate de regelgeving ter zake beperkter is en ruimte wordt gelaten
voor een eigen invulling.De regeling biedt voorts de mogelijkheid de klacht te deponeren bij een
provinciale of grootstedelijke klachtencommissie. Deze kan de gegrondheid
van de klacht beoordelen en maatregelen aanbevelen.De klacht dient eerst te worden voorgelegd aan een door de instelling,
voorziening of instantie zelf getroffen voorziening voor de behandeling van
klachten, alvorens beklag kan worden gedaan bij de – externe –
klachtencommissie. Deze vormgeving sluit aan bij het zogenoemde kenbaarheidsvereiste
dat – ook – in de Wet nationale ombudsman wordt gehanteerd.2. In de tweede alinea zijn na de zin die begint met «Teneinde die
grenzen», twee zinnen geschrapt, die luidden: Onder gedraging wordt
verstaan: enig handelen of nalaten alsmede het nemen van een besluit dat gevolgen
heeft voor de jeugdige, zijn ouders, voogd, pleegouders of stiefouders. Dit
brengt met zich, dat de regeling die door de instelling of de voorziening
is getroffen, geen beperkingen van de klachtgronden mag bevatten.3. Aan het slot van de tweede alinea is een zin geschrapt die luidde:De behoefte aan de mogelijkheid om een klacht nog eens door een hogere
klachtencommissie te doen onderzoeken zal aanwezig zijn als de klager geen
genoegen wenst te nemen met de wijze waarop door de voorziening of de instelling
met zijn klacht is omgegaan.4. De slotzin van de vijfde alinea luidde:Daarnaast mag worden verwacht dat de wijze waarop in de regio gestalte
wordt gegeven aan de klachtenregeling ook in de verslagen van de provinciale
commissies kritische aandacht zal krijgen.5. In de paragraaf financiële aspecten vervangt de passage beginnend
met «De provincies zijn sinds de decentralisatie», een zin, die
luidde:Uit financieel oogpunt kan het overweging verdienen ter uitvoering van
het in de artikelen 49 tot en met 52 voorgestelde klachtrecht aan te sluiten
bij de klachtencommissies waarin artikel 3 van het wetsvoorstel klachtrecht
cliënten zorgsector voorziet. D. ArtikelenDe artikelsgewijze toelichting luidde: III. ARTIKELENArtikel 1Artikel 46Dit artikel geeft in de eerste plaats aan op wie de verplichting rust
te voorzien in een regeling ten behoeve van de behandeling van klachten. Het
betreft in het algemeen uitvoerders van jeugdhulpverlening en voogdij- en
gezinsvoogdij-instellingen. De instellingen zijn afzonderlijk genoemd, in
overeenstemming met de systematiek van de Wet op de jeugdhulpverlening.In het wetsvoorstel klachtrecht cliënten zorgsector wordt het begrip
«cliënt» gebruikt. Hieronder wordt krachtens artikel 1, eerste
lid, onder d, verstaan: een natuurlijke persoon aan wie de zorgaanbieder maatschappelijke
zorg of gezondheidszorg verleent. Ingevolge de memorie van toelichting bij
dit artikel is – anders dan in het wetsvoorstel medezeggenschap cliënten
zorginstellingen – de omschrijving van het begrip «cliënt»
beperkt tot de personen aan welke de instelling of beroepsbeoefenaar zorg
verleent of heeft verleend. Voor de jeugdhulpverlening kan met deze definitie
niet worden volstaan. Belanghebbenden zijn hier immers niet alleen de jeugdigen
aan wie de hulp wordt verleend, maar zeker ook de ouders, voogd, en pleegouders
of stiefouders. De klacht dient betrekking te hebben op een gedraging jegens
één van deze personen.In het vijfde lid van artikel 46 wordt aangegeven welke personen in ieder
geval het recht hebben een klacht in te dienen. Onder klager wordt in ieder
geval verstaan: jeugdigen, hun ouders, voogd, pleegouders of stiefouders.
Ouders, voogden, stiefouders en pleegouders kunnen een klacht indienen op
eigen titel (indien de klacht henzelf betreft) of namens de jeugdige. De jeugdige
kan zelf een klacht over een gedraging jegens hem indienen. Wanneer namens
de jeugdige een klacht wordt ingediend zal de klachteninstantie bij de behandeling
het gevoelen van de jeugdige zélf nagaan. Voor de verdere behandeling
van de klacht zal dan de mate waarin de jeugdige instemt met de namens hem
ingestelde klacht, mede bepalend zijn.Het is uiteindelijk ter beoordeling van de desbetreffende uitvoerder of
instelling of in voorkomende gevallen ook iemand anders als klager kan worden
beschouwd en mitsdien in zijn klacht kan worden ontvangen. Echter, voor anderen
dan jeugdigen, ouders, voogden, pleegouders en stiefouders staat, overeenkomstig
de in het wetsvoorstel klachtrecht cliënten zorgsector gekozen opzet,
geen «hoger beroep» open bij de provinciale klachtencommissie.De klager kan zich bij de indiening en de behandeling van zijn klacht
laten vertegenwoordigen door een vertrouwenspersoon. Dit kan een ieder zijn
die het vertrouwen geniet van de klager. Dit kan bijvoorbeeld, in geval van
een ondertoezichtstelling, de gezinsvoogd zijn, hetgeen uiteraard niet voor
de hand ligt indien de klacht de gezinsvoogd of de gezinsvoogdij-instelling
zelf betreft. De bepaling verzet zich er niet tegen, dat als belangenbehartiger
of vertrouwenspersoon een cliëntenorganisatie optreedt. Een zelfstandig
klachtrecht komt de organisatie, die immers niet als direct belanghebbende
kan worden aangemerkt, niet toe.De uitvoerders en de instellingen moeten de getroffen klachtenregelingen
op passende wijze onder de aandacht van de klager brengen. Dit kan onder meer
inhouden, dat zij de klachtenregeling publiceert in een mededelingbulletin,
het aan belanghebbenden ter hand stelt of er zorg voor draagt dat het voor
belangstellenden verkrijgbaar is.Van de uitvoerders en de instellingen wordt verwacht, dat zij zoveel mogelijk
bevorderen dat op locatie wordt voorzien in de mogelijkheid een klacht in
te dienen. Een goede uitvoering van de wet brengt dan ook met zich mee dat
het beleid van de uitvoerder en de instelling daarop is gericht. Een «klachtenvoorziening
op afstand» waarvan sprake zal zijn, indien een voorziening of instelling
met regionale vestigingen slechts voor één centrale mogelijkheid
voor de behandeling van klachten zorg draagt, zal immers een drempel betekenen
voor hen die wensen te klagen.Wij gaan ervan uit dat het tot de verantwoordelijkheid van de uitvoerders
en de instellingen behoort een registratie bij te houden met betrekking tot
de aard en de inhoud van de ingediende klachten. Het ligt in de rede dat hieraan
aandacht wordt besteed in de jaarverslagen, die de voorzieningen jaarlijks
aan de plannende en financierende overheden toezenden. Zodanige verslaglegging,
die op grond van artikel 55 van de wet toegankelijk is voor de Inspectie jeugdhulpverlening
en jeugdbescherming, en ingevolge artikel 56 ter beschikking staat van de
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur en de Minister van Justitie,
kan, waar nodig, in belangrijke mate bijdragen aan verbetering van de kwaliteit
van de geboden hulp en begeleiding.Het ligt voor de hand dat de regelingen beantwoorden aan de elementaire
eisen van behoorlijk bestuur. Daartoe behoren in ieder geval het recht van
belanghebbenden op hoor en wederhoor en het recht op inzage in de voor de
klachtenbehandeling relevante stukken. Ook dient er in te worden voorzien
dat de directeur van de desbetreffende voorziening of instelling door de klachtenbehandelende
instantie op de hoogte wordt gehouden van de ingediende klachten. Daarbij
kan worden gedacht aan het aan hem verzenden van een afschrift van het klaagschrift.
Op deze manier kan de directeur al spoedig de nodige maatregelen treffen en
de nodige inlichtingen aan de klachtenbehandelende instantie verstrekken.
Vanzelfsprekend zal de klager van deze inlichtingen en maatregelen op de hoogte
worden gesteld. Artikel 47Eerste lidIn het algemene gedeelte van deze toelichting is reeds gesteld, dat ten
aanzien van jeugdigen, die op grond van een rechterlijke beslissing in een
inrichting voor justitiële kinderbescherming verblijven en wier klachten
rechtstreeks betrekking hebben op aan hen opgelegde beperkingen met betrekking
tot de uitoefening van (grond)rechten, in een afzonderlijke regeling zal worden
voorzien. De hier bedoelde inrichtingen zijn die, bedoeld in hoofdstuk XIV
van de Wet op de jeugdhulpverlening. Het betreft door de Minister van Justitie
gesubsidieerde en in stand gehouden landelijke voorzieningen van residentiële
hulpverlening, dat wil zeggen particuliere en rijksinrichtingen voor justitiële
kinderbescherming. Met de afzonderlijke regeling wordt thans de regeling van
artikel 70 tot en met 79 van de Wet op de jeugdhulpverlening bedoeld. Op dit
moment gelden deze bepalingen alleen voor jeugdigen die in een rijksinrichting
verblijven. Blijkens artikel 2 van dit wetsvoorstel zal dit klachtrecht worden
uitgebreid tot àlle justitiële jeugdinrichtingen, dus ook tot
de gesubsidieerde. Omdat de rijks- en particuliere inrichtingen eenzelfde
taak, functie en positie, zowel in de strafrechtsketen als in de justitiële
jeugdbescherming hebben, is een dergelijke gelijkstelling op haar plaats.Aangezien de besturen van de particuliere justitiële jeugdinrichtingen
een zelfde beheersbevoegdheid hebben als de Minister van Justitie voor de
rijksinrichtingen, ligt het voor de hand om artikel 38 van het Besluit regels
inrichtingen voor de justitiële kinderbescherming zodanig te wijzigen
dat de in te stellen commissies van toezicht bij de particuliere justitiële
jeugdinrichtingen, behalve aan de Minister van Justitie, tevens aan het bestuur
van deze inrichtingen advies uitbrengen omtrent aangelegenheden de inrichting
betreffende, hetzij eigener beweging, hetzij op verzoek.In het ingevolge dit wetsvoorstel gewijzigde artikel 70, tweede lid, wordt
aangegeven waarover een jeugdige in een inrichting voor justitiële kinderbescherming
beklag kan doen, namelijk: over elke door of vanwege de directeur van de inrichting
voor justitiële kinderbescherming gegeven beslissing die zich tot hem
persoonlijk richt of waarbij wordt afgeweken van de rechten die hij aan de
in de inrichting geldende voorschriften kan ontlenen. Een beslissing van een
lid van het personeel wordt geacht te zijn genomen vanwege de directeur, tenzij
anders blijkt. De jeugdige kan schriftelijk beklag doen bij de commissie van
toezicht van de inrichting.Op de klachten van jeugdigen die niet binnen de bovengenoemde klachtgrond
vallen, is het in het wetsvoorstel voorziene «recht op antwoord»
van toepassing. Dat recht op antwoord bestaat ook voor ouders, voogden, stiefouders
en pleegouders ter zake van gedragingen jegens die ouders, voogden, stiefouders
of pleegouders van de betrokken jeugdigen.Bijzondere aandacht verdient in dit verband nog de positie van ouders,
voogden, stiefouders of pleegouders en jeugdigen in het kader van de ondertoezichtstelling.In afdeling 3 van Titel 14 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is voorzien
in een procedure, waarbij een ouder, die met de gezinsvoogd van mening verschilt
ten aanzien van de in geval van een ondertoezichtstelling in het belang van
het kind te nemen maatregelen, de beslissing van de kinderrechter kan inroepen.
De hier bedoelde maatregelen vloeien voort uit aanwijzingen van de gezinsvoogd.
Op grond van de thans geldende bepalingen zijn alleen de ouder of voogd bevoegd
in dit geval de beslissing van de kinderrechter in te roepen.Het op 1 februari 1993 bij de Tweede Kamer ingediende wetsvoorstel tot
herziening van de maatregel van ondertoezichtstelling voorziet echter in een
uitbreiding van bedoeld recht tot de minderjarige zelf, ten aanzien van wie
de ondertoezichtstelling is uitgesproken.Voor wat betreft de samenhang tussen de in dit wetsvoorstel voorgestelde
algemene klachtenregeling en de rechten van de ouder, stiefouder, pleegouder
en minderjarige in het kader van de ondertoezichtstelling, om zich tot de
kinderrechter te wenden, kan worden opgemerkt dat de in het Burgerlijk Wetboek
neergelegde rechten – die in wetsvoorstel tot herziening van de maatregel
van ondertoezichstelling, als hiervoor toegelicht, nog worden verruimd –,
de rechten die aan de thans voorgestelde algemene klachtenregeling voor de
jeugdbescherming en de jeugdhulpverlening kunnen worden ontleend, onverlet
laten.In concreto betekent dit dat men ook over beslissingen van de gezinsvoogdij-instelling
ten aanzien waarvan de mogelijkheid open staat zich tot de rechter te wenden,
gebruik kan maken van de klachtenregeling waarin op grond van dit wetsvoorstel
door de instelling is voorzien. Wel dient daarbij te worden opgemerkt dat
in dit geval de bevoegdheid tot beoordeling van de klacht in het kader van
de regeling als bedoeld in artikel 46, nimmer tot gevolg kan hebben dat de
beslissing van de kinderrechter wordt ongedaan gemaakt. Daartoe is slechts
de kinderrechter zelf bevoegd.Strekt een via de klachtenregeling jegens de gezinsvoogdij-instelling
ingediende klacht er kennelijk toe, een beslissing van de instelling ongedaan
te maken, dan ligt het derhalve in de rede, dat degene die de klacht behandelt,
de klager de juiste weg wijst, in casu: die leidt tot de kinderrechter. Tweede lidZoals hiervoor reeds is gesteld ligt het voor de inrichtingen voor justitiële
kinderbescherming vanwege de kennis die bij de commissie van toezicht over
de gang van zaken in de inrichting bestaat, voor de hand dat de voorzitter
van de commissie van toezicht of een lid van de commissie dat daartoe door
de voorzitter is aangewezen bevoegd te maken voor de behandeling van klachten
als bedoeld in artikel 46. In plaats van de provinciale of grootstedelijke
klachtencommissies is «in tweede instantie» de commissie van toezicht
zelf bevoegd.Het derde lid van artikel 47 bepaalt, dat de verplichting te voorzien
in een regeling ten behoeve van de behandeling van klachten niet geldt voor
de voorzieningen van pleegzorg als bedoeld in artikel 27, zesde lid, van de
Wet op de jeugdhulpverlening, met uitzondering van de uitvoerders van ambulante
hulpverlening. Dit lid kan vervallen, als het wetsvoorstel tot wijziging van
de artikelen 13, 27 en 55 van de Wet op de jeugdhulpverlening, dat momenteel
in voorbereiding is, tot wet is verheven en in werking is getreden. Bij deze
wijziging wordt voorgesteld het zesde lid van artikel 27 van de wet te laten
vervallen, waarmee de automatische koppeling tussen het zijn van plaatsende
instantie en voorziening voor pleegzorg wordt opgeheven. Artikel 48Teneinde te bevorderen dat de klachtenbehandeling zo zorgvuldig mogelijk
plaatsvindt, is in onderdeel a van dit artikel bepaald, dat de klachtenbehandeling
moet waarborgen dat degene op wiens gedraging de klacht rechtstreeks betrekking
heeft, niet deelneemt aan de behandeling van de klacht. Van degene aan wie
de behandeling van de klacht is opgedragen mag primair worden verwacht, dat
deze waar mogelijk zal bemiddelen en aldus probleemoplossend zal optreden.
Slaagt hij hierin niet, dan zal de klacht verder worden behandeld, hetgeen
kan uitmonden in een uitspraak over de gegrond- of ongegrondheid van de klacht,
eventueel gepaard gaande met bepaalde aanbevelingen aan de desbetreffende
instelling.Vanzelfsprekend mag het belang van een goede tenuitvoerlegging van de
hulpverlening aan de betrokken jeugdige bij de klachtenafwikkeling niet uit
het oog worden verloren.Het wetsvoorstel bevat geen dwingende bepalingen met betrekking tot de
gevolgen van de uitspraak naar aanleiding van de klacht. De regeling staat
er echter in beginsel niet aan in de weg dat de instelling in haar klachtenregeling
bepaalt dat de desbetreffende uitspraken als bindend worden aanvaard. Een
en ander tenzij de aard der zaak zich tegen een bindende beslissing zou verzetten.Voor de klager is het van wezenlijk belang, dat hij een reactie krijgt
naar aanleiding van de behandeling van zijn klacht en dat deze reactie zo
spoedig mogelijk mag worden verwacht. Het verdient aanbeveling hierover een
termijn in de klachtenregeling op te nemen.Bepaald is, dat de uitvoerder en de instelling de klager meedelen of,
en zo ja welke maatregelen naar aanleiding van de behandeling van zijn klacht
zullen worden genomen. Het ligt voor de hand, dat indien de uitvoerder of
de instelling niet overgaat tot het treffen van eventueel bij de uitspraak
voorgestelde maatregelen, zij dit tegenover de klager motiveert. Artikel 49Dit artikel regelt de bevoegdheid van klachtencommissies in de provincies
en in de daarmee overeenkomstig artikel 4 van de Wet op de jeugdhulpverlening
gelijkgestelde samenwerkende gemeenten. Klachten met betrekking tot een instelling,
gevestigd in één van de in artikel 4 van de Wet op de jeugdhulpverlening
genoemde gemeenten behoren niet tot de bevoegdheid van de desbetreffende provinciale
klachtencommissie.Het staat de provincies vrij bij verordening een aparte commissie in te
stellen voor de uitvoering van het in de artikelen 49 tot en met 52 voorgestelde
klachtrecht. Het is echter ook mogelijk dat wordt aangesloten bij de commissies
waarin artikel 3 van het wetsvoorstel klachtrecht cliënten zorgsector
voorziet. Wij gaan er dan wel van uit, dat in de commissie voldoende deskundigen
op het terrein van de jeugdhulpverlening zitting zullen hebben.Teneinde een zo evenwichtig mogelijke samenstelling van de klachtencommissie
te bevorderen, is in het tweede lid bepaald, dat de in de provinciale verordening
aan te wijzen gezamenlijke organisaties die zich in het bijzonder de behartiging
van de belangen van jeugdigen, ouders, voogden, pleegouders en stiefouders
hebben aangetrokken voor een derde deel van het aantal leden der commissies
personen als kandidaat voor benoeming mogen aanbevelen. Dezelfde bevoegdheid
is toegekend aan de in de verordening aan te wijzen gezamenlijke organisaties
van voorzieningen en voogdij- en gezinsvoogdij-instellingen. Artikel 50In het eerste lid is bepaald wie kunnen klagen, alsmede waarover. In het
algemeen gedeelte van deze toelichting is reeds uiteengezet, dat het begrip
«gedraging» is gekozen, teneinde een ruime toetsing van het in
individuele zaken door de instelling gevoerde beleid, door de desbetreffende
klachteninstantie mogelijk te maken.Ook bij de provinciale commissie kunnen ouders, voogden, stiefouders en
pleegouders een klacht indienen op eigen titel (indien de klacht henzelf betreft)
of namens de jeugdige. De jeugdige kan ook zelf een klacht indienen over een
gedraging jegens hem. Wanneer namens de jeugdige een klacht wordt ingediend
zal de klachtencommissie bij de behandeling het gevoelen van de jeugdige zélf
nagaan. Voor de verdere behandeling van de klacht zal dan de mate waarin de
jeugdige instemt met de namens hem ingestelde klacht, mede bepalend zijn.Evenals bij de interne klachteninstantie bedoeld in artikel 46 kan de
klager zich bij de indiening en de behandeling van de klacht laten vertegenwoordigen
door een vertrouwenspersoon.In de opzet van de voorgestelde regeling ligt de verantwoordelijkheid
voor een zorgvuldige afwikkeling van klachten in de eerste plaats bij de voorziening
of de instelling. Daarom is in het tweede lid van dit artikel bepaald dat
de klachtencommissie een klacht eerst in behandeling neemt, indien de klager
in eerste instantie gebruik heeft gemaakt van de overeenkomstig artikel 46
door de uitvoerder of de instelling geregelde klachtenprocedure. Vanzelfsprekend
mag men wel rechtstreeks de klachtencommissie benaderen indien een klacht
betrekking heeft op een mededeling als bedoeld in artikel 48, onder b. Artikel 51In het eerste lid van dit artikel zijn de procedurele voorschriften opgenomen,
waaraan de overheden die verantwoordelijk zijn voor de voorziening in een
klachtencommissie ten behoeve van de werkwijze van deze commissie moeten voldoen.Voor de totstandkoming van verordeningen betreffende de werkwijze van
de provinciale klachtencommissies dragen de organen die ingevolge de Provinciewet
bevoegd zijn tot het maken van deze verordeningen, de verantwoordelijkheid.Voor zover het betreft de klachtencommissies in de samenwerkingsgebieden,
zullen de voor de desbetreffende gemeenten in gevolge de Wet gemeenschappelijke
regelingen bevoegde organen verantwoordelijk zijn voor de totstandkoming van
de hier bedoelde verorderingen.Uit een oogpunt van rechtseenheid zouden wij het een goede zaak vinden
wanneer voor het opstellen van de verordeningen een modelverordening beschikbaar
zou komen.Het tweede en het derde lid regelen respectievelijk de verplichtingen
van de klachtencommissie nadat deze een klacht heeft behandeld, en de verplichtingen
van de uitvoerder en de instelling ten opzichte van de klachtencommissie en
van de klager, na ontvangst van de beslissing van de klachtencommissie.Het vierde lid voorziet in openbaarmaking ten behoeve van de klachtencommissie,
indien deze van oordeel is, dat haar beslissing niet tot het door haar gewenste
gevolg heeft geleid.In het vijfde lid is de – verplichte – verslaglegging door
de klachtencommissies opgenomen. Het ligt voor de hand dat het verslag van
de klachtencommissie in ieder geval wordt toegezonden aan het bestuur van
de desbetreffende provincie of het desbetreffende samenwerkingsverband van
gemeenten. Voorts zal het verslag ook ter beschikking dienen te komen van
de Inspectie jeugdhulpverlening en jeugdbescherming en de Minister van Welzijn,
Volksgezondheid en Cultuur en de Minister van Justitie.Volledigheidshalve zij opgemerkt, dat de invoering van de Algemene wet
bestuursrecht, waarin opgenomen algemene bepalingen over bezwaar en beroep,
geen consequenties zal hebben voor de hier voorgestelde regeling, omdat de
klachtencommissies geen besluiten in de zin van die wet nemen. Artikel 52Dit artikel opent voor iedere klager de mogelijkheid de kantonrechter
te verzoeken de uitvoerder of de instelling, die ter zake in gebreke is gebleven,
te verplichten tot naleving van de wettelijke plicht te voorzien in een regeling
voor de behandeling van klachten.De bevoegdheid naleving te eisen, wordt eveneens toegekend aan de in een
voorziening of instelling ingestelde cliëntenraad. Het wetsvoorstel tot
wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening in verband met medezeggenschap,
dat gelijktijdig met het onderhavige wetsvoorstel is aanhangig gemaakt, legt
iedere uitvoerder en voogdij- en gezinsvoogdij-instelling de verplichting
op een cliëntenraad in te stellen. De cliëntenraad is een orgaan,
dat binnen het kader van de doelstellingen van de voorziening of de instelling
de gemeenschappelijke belangen van de cliënt behartigt en als zodanig
dient hij in staat te zijn door middel van een beroep op de kantonrechter
de naleving van de onderhavige verplichtingen binnen de voorziening of de
instelling af te dwingen.Het tweede lid voorziet in een plicht voor de in het eerste lid bedoelde
verzoeker om zich schriftelijk tot de uitvoerder of de voogdij- of gezinsvoogdij-instelling
te wenden met het verzoek een regeling te treffen zoals bedoeld in artikel
46, alvorens hij zich tot de kantonrechter kan wenden met een verzoek tot
het doen naleven door de genoemde voorzieningen en instellingen, van het bepaalde
in artikel 46, eerste lid.Bij de in het derde lid bedoelde verplichting tot het verrichten van bepaalde
handelingen, moet primair worden gedacht aan het opleggen van de verplichting
een regeling als bedoeld in artikel 46, eerste lid, te treffen. Artikel 2Teneinde de klachtenregeling voor jeugdigen die in een rijksinrichting
verblijven, uit te breiden tot jeugdigen die in particuliere inrichtingen
voor justitiële kinderbescherming verblijven, wordt de Wet op de jeugdhulpverlening
op enige punten aangepast. Door de in artikel 2 van dit wetsvoorstel voorgestelde
wijzigingen van de Wet op de jeugdhulpverlening wordt deze uitbreiding bewerkstelligd.
In de toelichting bij artikel 47 wordt reeds ingegaan op deze wijziging. Aangezien
op de inrichtingen voor justitiële kinderbescherming onder meer een bijzondere
klachtenregeling van toepassing is, wordt het wenselijk geacht in artikel
1 van de wet een definitiebepaling van deze inrichtingen op de nemen. Artikel 3Gebleken is dat artikel 51, derde lid, van de Wet bijzondere opnemingen
in psychiatrische ziekenhuizen niet van toepassing is op jeugdigen die op
grond van de strafrechtelijke maatregel van plaatsing in een inrichting voor
buitengewone behandeling in een psychiatrisch ziekenhuis zijn opgenomen. Dit
betekent dat zij thans onder geen enkele rechtspositieregeling vallen. Gezocht
is naar een manier om deze lacune op korte termijn te verhelpen. Het ligt
in de rede om dit punt bij deze wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening
mee te nemen. De wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische
ziekenhuizen houdt in dat de interne rechtspositieregeling van die wet ook
van toepassing zal zijn op jeugdigen die op grond van de strafrechtelijke
maatregel van plaatsing in een inrichting voor buitengewone behandeling in
een psychiatrisch ziekenhuis zijn opgenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24712-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl