Verdrag Nederland en Koeweit tot vermijden dubbele belasting en voorkomen van ontgaan van inkomstenbelasting; 29 mei 2001; Brief minister inzake stilzwijgende goedkeuring van het verdrag (Trb. 2001, 126), en met een toelichtende nota
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27907, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-09-2001

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27907 nr. 1;394

05-09-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA1. Inleiding2. Verloop van de onderhandelingen3. Budgettaire gevolgen4. Koninkrijkspositie5. Artikelsgewijze toelichtingBelastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Inwoner (artikel 4)Vaste inrichting (artikel 5)Winst uit onderneming (artikel 7)Gelieerde ondernemingen (artikel 9)Dividenden (artikel 10)Interest (artikel 11)Royalty's (artikel 12)Vermogenswinsten (artikel 13 juncto onderdeel V van het
Protocol)Directeuren- en commissarissenbeloningen (artikel 16)Pensioenen en sociale zekerheidsuitkeringen (artikel 18)Werkzaamheden buitengaats (artikel 24)Regeling voor onderling overleg (artikel 26)Uitwisseling van inlichtingen (artikel 27)Inwerkingtreding (artikel 30)Beëindiging/opzegging (artikel 31)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27907Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 907Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de
Regering van de Staat Koeweit tot het vermijden van dubbele belasting en het
voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar
het inkomen, met Protocol; 's-Gravenhage, 29 mei 2001nr. 394nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 september 2001Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 6 september 2001. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 6 oktober
2001.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 29 mei 2001 te 's-Gravenhage totstandgekomen Verdrag tussen de
Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Staat Koeweit
tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van
belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot
belastingen naar het inkomen, met Protocol (Trb. 2001, 126).1Een toelichtende nota bij dit Verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen TOELICHTENDE NOTA1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onder b, van de Wet
op de Raad van State).Het onderhavige Verdrag geeft regels die aanwijzen welke
van de verdragsluitende staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft
Nederland dan wel Koeweit, bevoegd is om in overeenstemming met zijn nationale
wetgeving belasting te heffen van het inkomen van inwoners van een of van
beide staten; dit teneinde dubbele belasting te voorkomen. Daarnaast regelt
het Verdrag, onder meer met het oog op het voorkomen van het ontgaan van belasting,
de onderlinge uitwisseling van fiscale gegevens.Het Verdrag past in het netwerk van vergelijkbare belastingverdragen die
het Koninkrijk der Nederlanden met vele landen ter wereld is aangegaan. Koeweit
heeft inmiddels algemene bilaterale belastingverdragen gesloten met een aantal
andere Europese landen, waarvan de verdragen met Duitsland, Frankrijk, Italië,
Polen en Roemenië reeds in werking zijn getreden. Daarnaast zijn door
Koeweit belastingverdragen gesloten met België, Oostenrijk, het Verenigd
Koninkrijk en Zwitserland, die echter nog niet in werking zijn getreden.2. Verloop van de onderhandelingenSinds de jaren 80 heeft Koeweit bij verschillende gelegenheden een verzoek
aan Nederland gericht om onderhandelingen te starten over een bilateraal belastingverdrag,
mede met het oog op de ontwikkeling van de economische relatie tussen Nederland
en Koeweit en het bevorderen van wederzijdse investeringen.Van Nederlandse zijde zijn deze verzoeken gedurende lange tijd aangehouden
in verband met de geringe belangen van het Nederlandse bedrijfsleven en andere
prioriteiten. In de eerste helft van de jaren 90 is positief gereageerd op
een hernieuwd verzoek van Koeweit om onderhandelingen over een belastingverdrag
aan te vangen. De interesse in verdragsonderhandelingen met Koeweit kort na
de Golfoorlog is mede ingegeven door het feit dat een nieuw verdrag meer zekerheid
kan bieden aan Nederlandse ondernemers.Als basis voor de onderhandelingen diende een van Nederlandse zijde opgesteld
ontwerp dat nagenoeg overeenkomt met het Nederlandse standaardverdrag, zoals
dat op 3 december 1987 werd gepubliceerd als bijlage bij de notitie «Algemeen
fiscaal verdragsbeleid» (kamerstukken II 1987/88, 20 365, nrs 1
en 2), met dien verstande dat de tekst op enige punten in overeenstemming
is gebracht met de tekst van het OESO-modelverdrag 1992 (zoals nadien regelmatig
is aangepast) en dat daaraan zijn toegevoegd de in het Nederlandse verdragsbeleid
ontwikkelde bepalingen, die zijn toegelicht in de notitie «Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht»
(kamerstukken II 1997/98, 25 087, nr. 4).De inzet van de onderhandelingen was te komen tot een verdrag dat zoveel
mogelijk in overeenstemming zou zijn met het in voormelde notitie neergelegde
beleid.De besprekingen zijn aangekondigd in het persbericht van het Ministerie
van Financiën van 9 juni 1995, nr. 95/106a. Naar aanleiding van
dit persbericht zijn geen reacties van de zijde van het bedrijfsleven ontvangen.Medio juni 1995 is een aanvang gemaakt met besprekingen met Koeweit. De
eerste gespreksronde was in elk geval van de zijde van Nederland voornamelijk
verkennend van aard. Tijdens die eerste gespreksronde kwam naar voren dat
op een aantal punten aanzienlijke verschillen in uitgangspunten tussen Nederland
en Koeweit bestonden. De eerste gespreksronde gaf echter aanleiding
om de besprekingen met Koeweit te vervolgen. Van 17 tot en met 20 maart
1996 heeft een tweede ronde van onderhandelingen plaatsgehad. Tijdens deze
onderhandelingsronde is over vrijwel alle onderwerpen overeenstemming bereikt.
Nog geen overeenstemming werd bereikt over de vraag hoe bereikt zou kunnen
worden dat alleen natuurlijke personen die daadwerkelijk inwoner van Koeweit
zijn, aanspraak kunnen maken op de voordelen van het belastingverdrag. Over
dit punt is nadien nog uitgebreid van gedachten gewisseld en eerst tijdens
een ontmoeting in september 2000 is hierover overeenstemming bereikt. Tijdens
die ontmoeting is van de gelegenheid gebruik gemaakt om een aantal van de
eerder overeengekomen verdragsbepalingen aan te passen aan het huidige Nederlandse
verdragsbeleid.De structuur, de inhoud en de bewoordingen van het Verdrag stemmen in
het algemeen overeen met het gebruikelijke patroon van de recente door het
Koninkrijk gesloten verdragen op dit terrein. Naar de mening van de eerste
ondertekenaar weerspiegelen de in het Verdrag neergelegde regelingen een resultaat
dat in het licht van de over en weer naar voren gebrachte wensen als evenwichtig
kan worden beschouwd en waarin op bevredigende wijze rekening is gehouden
met de belangen van het Nederlandse bedrijfsleven. De door Nederland naar
voren gebrachte wensen konden bij de onderhandelingen in belangrijke mate
worden gerealiseerd waaronder kunnen worden genoemd:• het gebruikelijke winstartikel (artikel 7), inclusief een bepaling
voor winsttoerekening ingeval van bedrijfsklare projecten (turnkey-bepaling)
die, zonder aan de inhoud te tornen, iets afwijkt van de door Nederland voorgestelde
bepaling (Protocolbepaling ad artikel 7);• de bepaling inzake overeenkomsten tot verdeling van concernkosten
(costsharing-bepaling) en corresponderende winstcorrecties (artikel 9);• een uitsluitende woonstaatheffing voor dividend bij 10%-deelnemingen
(artikel 10, tweede lid) en een uitsluitende woonstaatheffing voor interest
(artikel 11, eerste lid);• de opname van anti-misbruikbepalingen teneinde doorstroom van dividenden
te voorkomen (protocolbepaling ad artikel 10);• heffing in de voormalige woonstaat over de winst behaald met de
vervreemding van aandelen behorende tot een zogenoemd aanmerkelijk belang
met een tienjaarstermijn (artikel 13, vijfde lid);• een bronstaatheffing over afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten
en over gefacilieerde periodieke pensioen- en lijfrenteuitkeringen van een
zekere omvang die in de woonstaat niet of niet volledig tegen de tarieven
voor inkomsten uit arbeid worden belast (artikel 18);• een saldo-bepaling overeenkomstig het Nederlandse standaardverdrag
(artikel 21);• een regeling betreffende de werkzaamheden buitengaats (artikel
24); en• de beslechting van geschillen omtrent toepassing en interpretatie
van het Verdrag door arbitrage (artikel 26, vijfde lid).Op enkele punten is van het Nederlandse verdragsbeleid afgeweken teneinde
rekening te houden met specifieke wensen van Koeweit. Deze specifieke wensen
betreffen in het bijzonder het opnemen van toezichthoudende activiteiten op
bouwwerken cum annexis, het verlenen van diensten gedurende een bepaalde periode
alsmede het gebruik van aanzienlijke uitrusting gedurende een bepaalde tijd
in verband met de opsporing en winning van natuurlijke rijkdommen in het artikel
voor vaste inrichtingen, en een in hoogte beperkt heffingsrecht voor de bronstaat
ter zake van royalty's alsmede van directeuren- en commissarissenbeloning.Hieronder zullen in paragraaf 5 de overeengekomen resultaten op hoofdlijnen
worden uiteengezet. Daarbij zullen per artikel de belangrijkste afwijkingen
van het Nederlandse verdragsbeleid worden aangegeven. 3. Budgettaire gevolgenOver de omvang van de budgettaire gevolgen valt, gezien de huidige stand
van de investeringen, nog geen concrete indicatie te geven. Tot dusver waren
de bedragen aan uitgaande dividenden uit Nederland beperkt. Voor het Nederlandse
bedrijfsleven zal het Verdrag bij toenemende activiteiten en investeringen
in Koeweit positief uitwerken. De grenzen van de heffingsbevoegdheden van
beide landen zijn duidelijk vastgelegd en er is een goede basis gelegd voor
overleg en geschillenbeslechting in die situaties waarin toepassing van het
Verdrag desalniettemin tot problemen zou kunnen leiden.4. KoninkrijkspositieHet Verdrag wordt, wat het Koninkrijk betreft, aangegaan voor Nederland.
Het Verdrag bevat, in afwijking van het Nederlandse beleid, geen bepaling
dat het Verdrag hetzij in het geheel, hetzij gewijzigd, kan worden uitgebreid
tot de Nederlandse Antillen en Aruba. Aan Koeweitse zijde bestonden onoverkomelijke
bezwaren tegen de opname van een dergelijke bepaling.5. Artikelsgewijze toelichtingBelastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)In Koeweit geldt een in omvang beperkt belastingstelsel. De Koeweitse
vennootschapsbelasting wordt uitsluitend geheven van buiten Koeweit gevestigde
vennootschappen en in Koeweit gevestigde vennootschappen die gedeeltelijk
in handen zijn van buiten Koeweit woonachtige personen. Deze laatste categorie
vennootschappen wordt slechts in de belastingheffing betrokken voorzover de
aandelen in handen van buiten Koeweit gevestigde personen zijn. Het tarief
van de vennootschapsbelasting bedraagt maximaal 55 percent. Naast de vennootschapsbelasting
bestaat in Koeweit de «KFAS»-heffing (Kuwait Foundation for the
Advancement of Sciences): een heffing van ten minste 5 percent van de netto-winst
van alle Koeweitse vennootschappen met een in aandelen verdeeld kapitaal.Naast de hiervoor genoemde heffingen bestaat in Koeweit de «Zakat».
Deze heffing wordt geheven van in Koeweit wonende natuurlijke personen die
moslim zijn en van lichamen die in handen van Koeweiti zijn. Alhoewel de «Zakat»
naast elementen van een belasting naar het inkomen ook kenmerken vertoont
van een vermogensbelasting, is van de zijde van Nederland ingestemd met de
Koeweitse wens om deze onder de reikwijdte van het Verdrag te brengen. In
dit verband kan er op worden gewezen dat de «Zakat» ook onder
andere door Koeweit gesloten belastingverdragen die uitsluitend betrekking
hebben op belastingen naar het inkomen, onder de reikwijdte van die verdragen
is gebracht.Het Koeweitse belastingstelsel voorziet thans nog niet in een inkomstenbelasting
van natuurlijke personen. Tijdens de onderhandelingen kwam naar voren dat
een inkomstenbelasting van natuurlijke personen wel in voorbereiding is. In
verband daarmee is een protocolbepaling bij artikel 2 opgenomen teneinde buiten
twijfel te stellen dat wanneer Koeweit een inkomstenbelasting van natuurlijke
personen invoert, deze onder de reikwijdte van het Verdrag valt.Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Op verzoek van Koeweit is aan het eerste lid een onderdeel j toegevoegd
waarin wordt aangegeven wat met de uitdrukking «belasting» wordt
bedoeld. Soortgelijke bepalingen zijn opgenomen in de Nederlandse belastingverdragen
met Brazilië (Trb. 1990, 67), Ierland (Trb. 1969, 37), Japan
(Trb. 1970, 67), Korea (Trb. 1979, 13), Portugal (Trb. 1999, 180), Singapore
(Trb. 1971, 95) en het Verenigd Koninkrijk (Trb. 1980, 205).Inwoner (artikel 4)Tijdens de onderhandelingen is langdurig gesproken over de formulering
van artikel 4. Oorspronkelijk werd door Koeweit aangedrongen op een formulering
waarbij onderdanen van Koeweit ongeacht hun werkelijke woonplaats zouden kwalificeren
als inwoner van Koeweit voor de toepassing van het Verdrag. Dit was voor Nederland
niet acceptabel, met name niet voor wat betreft de toepassing van het dividendartikel.
Uiteindelijk is gekozen voor een oplossing waarbij in het tweede lid van artikel
4 voor een aantal instellingen expliciet is vastgelegd dat zij als inwoner
van Nederland en/of Koeweit kunnen worden beschouwd. Voor het overige is artikel
4 in overeenstemming met het OESO-modelverdrag en het Nederlandse verdragsbeleid.
Een tot op zekere hoogte vergelijkbare bepaling is opgenomen in de Nederlandse
belastingverdragen met Canada (Trb. 1986, 65). Daarnaast is in een protocolbepaling
bij artikel 10 een bepaling opgenomen die natuurlijke personen die naast inwoner
van een van de Verdragsluitende Staten tevens inwoner van een derde staat
zijn, uitsluit van de verlaging van Nederlandse dividendbelasting. Zie verder
bij de toelichting op artikel 10.Vaste inrichting (artikel 5)Alhoewel artikel 5 grotendeels het OESO-modelverdrag volgt, zijn in dit
artikel op verzoek van Koeweit enkele bepalingen opgenomen die afwijken van
de in de OESO gekozen lijn. Zo is in het derde lid voor de uitvoering van
bouwen constructiewerkzaamheden een termijn opgenomen van 6 maanden die tevens
geldt voor met de bouw- en constructiewerkzaamheden verband houdende toezichthoudende
werkzaamheden. Overeenkomstige bepalingen zijn door Nederland tevens overeengekomen
in de verdragsrelatie met Australië (Trb. 1976, 41), China (Trb. 1987,
93), Egypte (Trb. 1999, 188), Korea, Maleisië (Trb. 1988, 27), Mexico
(Trb. 1993, 160), Pakistan (Trb. 1982, 63), Portugal, Singapore, Tunesië
(Trb. 1995, 164), Vietnam (Trb. 1995, 61) en Zambia (Trb. 1978, 1).Tevens is op verzoek van Koeweit een vierde lid opgenomen waarin het verlenen
van diensten gedurende ten minste 6 maanden in een twaalfmaandsperiode leidt
tot de aanname van een vaste inrichting. Soortgelijke bepalingen die zijn
gebaseerd op het modelbelastingverdrag van de Verenigde Naties, zijn door
Nederland ook overeengekomen met Argentinië Trb. 1997, 63), Kazachstan
(Trb. 1996, 150), Nigeria (Trb. 1992, 12) en Vietnam.Ingevolge het vijfde lid wordt ook een vaste inrichting aanwezig geacht
indien substantiële uitrusting wordt gebruikt gedurende ten minste 6
maanden binnen een twaalfmaandsperiode bij dan wel in samenhang met de opsporing
en winning van natuurlijke rijkdommen. Onder substantiële uitrusting
dient te worden verstaan uitrusting die essentieel is bij de opsporing en
winning van de natuurlijke rijkdommen of bij de daarmee samenhangende activiteiten.Ingevolge het zevende lid is op verzoek van Koeweit uitdrukkelijk bepaald
dat als afhankelijke vertegenwoordiger ook wordt aangemerkt de persoon die,
zonder dat hij een machtiging bezit om namens de onderneming in het andere
land overeenkomsten te sluiten, een voorraad goederen of koopwaar aanhoudt
waaruit hij voor de onderneming regelmatig afleveringen doet, indien die persoon
namens de onderneming tevens aanvullende activiteiten verricht die bijdragen
aan de verkoop van de goederen of koopwaar. Deze aan het modelbelastingverdrag
van de Verenigde Naties ontleende bepaling is Nederland onder meer overeengekomen met Egypte, Macedonië (Trb. 1998, 238) Pakistan, Portugal,
Suriname (Trb. 1975, 34) en Vietnam.Voorts is in het achtste lid op verzoek van Koeweit de bepaling opgenomen
dat een makelaar, commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger
niet geacht wordt onafhankelijk te zijn indien hij zijn werkzaamheden uitsluitend
of nagenoeg uitsluitend verricht voor een zelfde onderneming tegen voorwaarden
die afwijken van die welke tussen onafhankelijke partijen zouden gelden. Soortgelijke
bepalingen zijn opgenomen in de verdragen met Pakistan en Thailand (Trb. 1975,
113).Winst uit onderneming (artikel 7)Van Koeweitse zijde werd aangegeven dat het Nederlandse voorstel voor
de turnkey-bepaling niet acceptabel was. Het onderliggende beginsel kon door
Koeweit wel worden onderschreven. De nu in onderdeel 3 van het Protocol bij
het Verdrag opgenomen bepaling die ontleend is aan het Nederlands-Italiaanse
belastingverdrag (Trb. 1990, 86), komt inhoudelijk overeen met de door Nederland
standaard voorgestelde turnkey-bepaling).Gelieerde ondernemingen (artikel 9)Koeweit kon tot genoegen van Nederland instemmen met een zogenoemde costsharing-bepaling
conform het Nederlandse verdragsbeleid (paragraaf 4.3.1.4.3. van de eerder
vermelde notitie «Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het
internationaal fiscaal (verdragen)recht)».Dividenden (artikel 10)Van Koeweitse zijde werd tijdens de onderhandelingen ingezet op een uitsluitende
woonstaatheffing voor dividenden. Aan Nederlandse kant kon worden ingestemd
met deze benadering voor deelnemingsdividenden. In het kader van een compromis
waarbij tevens de bronheffing voor royalty's werd betrokken, is door Nederland
voor zogeheten portfoliodividenden ingestemd met een maximale bronheffing
van 10 percent.Het Koeweitse systeem was voor Nederland aanleiding zekerheidshalve enkele
anti-misbruikbepalingen voor te stellen, om te voorkomen dat dividenden via
een Koeweitse vennootschap vrij van belastingheffing door kunnen stromen naar
niet-verdragslanden en om te voorkomen dat natuurlijke personen ten onrechte
een beroep zouden kunnen doen op de verdragsvoordelen. Indien de anti-misbruikbepaling
toepassing vindt, geldt voor deelnemingsdividenden evenals voor portfoliodividenden
een bronheffing van ten hoogste 10%. Soortgelijke bepalingen zijn onder andere
opgenomen in de verdragen met Macedonië, Tunesië en Venezuela (Trb.
1991, 107). Voor natuurlijke personen die naast inwoner van een van de Verdragsluitende
Staten tevens inwoner zijn van een derde staat, geldt dat het verdragstarief
voor portfoliodividenden geen toepassing kan vinden. Wanneer met de derde
staat een verdrag is gesloten geldt het bronheffingspercentage voor portfoliodividenden
uit het verdrag met die derde staat. Indien geen verdrag van toepassing is
in de relatie tot de derde staat kunnen de bronheffingspercentages uit het
nationale recht worden toegepast. Na uitleg van Nederlandse zijde kon Koeweit
in beginsel instemmen met de Nederlandse voorstellen. Wel wenste Koeweit voor
wat betreft de anti-misbruikbepaling ter voorkoming van doorstroomsituaties
een uitzondering te maken voor deelnemingsdividenden ontvangen door echte
inwoners van de Verdragsluitende Staten met inbegrip van de overheid en overheidsinstellingen
daarvan.In paragraaf 4.3.2.2.6. van de eerder vermelde notitie «Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht» wordt het beleid met betrekking tot eventuele anti-ontgaansbepalingen
bij dividenden nader toegelicht. Voor een algemene toelichting op het dividendartikel
wordt verwezen naar paragraaf 4.3.2.2. van de eerder vermelde notitie
«Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht».Interest (artikel 11)De nationale wetgeving van Koeweit voorziet niet in een bronheffing op
interestbetalingen. Koeweit kon daarom instemmen met een uitsluitende woonstaatheffing
voor interest conform het Nederlandse verdragsbeleid zoals verwoord in paragraaf 4.3.2.3.
van de eerder vermelde notitie «Uitgangspunten van het beleid op het
terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht».Royalty's (artikel 12)Tijdens de onderhandelingen werd door Koeweit voorgesteld om ter zake
van royalty-betalingen een bronheffing van 10 percent op te nemen in het Verdrag.
In het kader van een compromis waarbij tevens de bronheffing voor portfoliodividenden
was betrokken, is door Koeweit ingestemd met een bronheffing op royalty's
van 5 percent. Van de zijde van Koeweit is tevens ingestemd met de opname
van een protocolbepaling waarin expliciet wordt aangegeven dat vergoedingen
voor technische diensten onder de reikwijdte van artikel 7 of 14 vallen
en niet als royalty worden beschouwd.Vermogenswinsten (artikel 13 juncto onderdeel V van het
Protocol)Door Koeweit is ingestemd met de Nederlandse wens een voorziening te treffen
tegen het ontgaan van belasting over de winst behaald met de vervreemding
van een aanmerkelijk belang in de zin van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 dan wel de Wet inkomstenbelasting 2001. Met de in het vijfde lid neergelegde
regeling kunnen voormalige inwoners van een staat tot en met 10 jaar na hun
emigratie naar de andere staat worden belast in de eerstbedoelde staat waar
het lichaam is gevestigd voor door hen behaalde winst met de vervreemding
van aandelen in dat lichaam. In paragraaf 4.3.3. van de eerder vermelde
notitie «Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht» wordt deze bepaling nader toegelicht.Directeuren- en commissarissenbeloningen (artikel 16)Van Koeweitse zijde werd voor directeuren- en commissarissenbeloningen
een woonstaatheffing voorgesteld. Het Nederlandse verdragsbeleid gaat uit
van een bronstaatheffing. In het kader van een totaalcompromis is overeenstemming
bereikt over een bepaling op grond waarvan het heffingsrecht toekomt aan de
woonstaat van de directeur of commissaris, maar waarbij de vestigingstaat
van de vennootschap waarvoor de werkzaamheden zijn verricht, een beperkt heffingsrecht
krijgt. Dit beperkte heffingsrecht voor de vestigingsstaat van de vennootschap
bedraagt ten hoogste 25 percent van de bestuurders- of commissarisbeloning.Pensioenen en sociale zekerheidsuitkeringen (artikel 18)Overeenkomstig Nederlands verdragsbeleid is in het kader van de voorkoming
van het ontgaan van een redelijke belastingheffing over uit Nederland afkomstige
afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten alsmede over pensioentermijnen,
die worden genoten door inwoners van Koeweit op verzoek van Nederland
een aantal bepalingen in artikel 18 opgenomen.Voor wat betreft afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten kon Koeweit
instemmen met een onbeperkte bronstaatheffing voor de afkoop van nog niet
ingegane pensioenen. Voor pensioen- en lijfrente-termijnen geldt als uitgangspunt
een woonstaatheffing. Hetzelfde uitgangspunt geldt voor pensioenen en uitkeringen
ingevolge het sociale zekerheidsstelsel van een land. Overeenkomstig Nederlands
verdragsbeleid is dit uitgangspunt aangevuld met de mogelijkheid om onder
omstandigheden een bronstaatheffing met betrekking tot deze inkomsten te kunnen
toepassen. Alvorens de bronstaat tot heffing kan overgaan, moet cumulatief
voldaan zijn aan de voorwaarden dat de aanspraak op het pensioen, het pensioen
of de uitkering ingevolge het sociale zekerheidsstelsel, of de lijfrente in
de bronstaat was vrijgesteld of dat de daarvoor betaalde premies in de opbouwfase
van de aanspraak fiscaal aftrekbaar waren bij de berekening van het belastbaar
inkomen in de bronstaat en dat de pensioen- of lijfrente-termijnen of sociale
zekerheidsuitkeringen niet worden belast tegen het normale tarief voor inkomsten
uit niet-zelfstandige arbeid of dat minder dan 90% van de pensioen- of lijfrente-termijnen
of sociale zekerheidsuitkeringen in de belastingheffing wordt betrokken. Als
derde voorwaarde voor een bronstaatheffing geldt dat het gezamenlijke bedrag
van door de belastingplichtige in een kalenderjaar genoten pensioen- en lijfrente-termijnen
of pensioen of uitkering ingevolge het sociale zekerheidsstelsel van een van
de landen meer bedraagt dan 20 000 Euro (tweede lid).De bevoegde autoriteiten van de staten zullen in onderling overleg vaststellen
welke informatie een belastingplichtige dient te verschaffen met het oog op
eventuele toepassing van de in het tweede lid bedoelde bronstaatheffing (vijfde
lid).Een pensioen of lijfrente wordt geacht afkomstig te zijn uit een staat
als de premies voor het pensioen of de lijfrente in die staat voor belastingvermindering
in aanmerking zijn gekomen. In dit verband worden door de overdracht van pensioenaanspraken
van een fonds of verzekeringsmaatschappij in de ene staat naar een fonds of
verzekeringsmaatschappij in de andere staat de heffingsrechten van de oorspronkelijke
bronstaat in generlei opzicht beperkt (vierde lid).In verband met de mogelijkheden om sedert 1994 pensioenaanspraken ter
vermijding van pensioenbreuken mee te nemen bij de overgang van een overheidsdienstbetrekking
naar een particuliere dienstbetrekking, en omgekeerd, is, ter bepaling van
het karakter van latere pensioentermijnen en in verband met de vraag of de
daaruit voortvloeiende belastingheffing dient plaats te vinden op basis van
artikel 18 of artikel 19, uitdrukkelijk aansluiting gezocht bij de opbouwperiode
tijdens de verschillende dienstbetrekkingen (zevende lid). Een soortgelijk
artikel is opgenomen in het Verdrag met Portugal. Werkzaamheden buitengaats (artikel 24)Overeenkomstig Nederlands verdragsbeleid is in het Verdrag een bijzondere
regeling opgenomen met betrekking tot winsten en inkomsten die samenhangen
met de exploratie en exploitatie van natuurlijke rijkdommen buitengaats. Voor
een algemene toelichting op deze regeling wordt verwezen naar de schriftelijke
beantwoording van technische vragen naar aanleiding van de notitie «Internationaal
fiscaal (verdrags)beleid» (kamerstukken II 1996/97, 25 087, nr.
3, blz. 5–6) en paragraaf 4.3.1.4.4. van de eerder vermelde notitie
«Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht». Regeling voor onderling overleg (artikel 26)In het vijfde lid is op Nederlands verzoek de mogelijkheid gecreëerd
om geschillen over de toepassing of interpretatie van het Verdrag, die in
onderling overleg tussen de autoriteiten niet kunnen worden opgelost, te beslechten
via een arbitrageprocedure. Voor een algemene toelichting op deze bepaling
wordt verwezen naar paragraaf 3.4 van de eerder vermelde notitie «Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht».Uitwisseling van inlichtingen (artikel 27)Conform het verdragsbeleid op dit punt, zoals ook in de toelichting op
artikel 26 is vermeld, is in dit artikel een arbitragebepaling opgenomen.
In dit artikel is bepaald dat informatie kan worden verstrekt aan een arbitragecommissie
en dat de leden van de arbitragecommissie zich dienen te houden aan de geheimhoudingsverplichtingen.Inwerkingtreding (artikel 30)Het Verdrag treedt in werking dertig dagen na de datum van ontvangst,
langs diplomatieke weg, van de laatste van de schriftelijke mededelingen waarin
de regeringen elkaar hebben medegedeeld, dat de in de respectievelijke staten
grondwettelijk vereiste formaliteiten zijn vervuld. Na de inwerkingtreding
vindt het Verdrag in beide landen voor bronbelastingen toepassing vanaf de
dertigste dag na de inwerkingtreding en voor andere belastingen geldt dat
de bepalingen van het Verdrag toepassing vinden voor belastingjaren en -tijdvakken
die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat volgt op dat
waarin het Verdrag in werking is getreden. Op verzoek van Koeweit is in het
tweede lid een bepaling opgenomen op grond waarvan belastingplichtigen kunnen
kiezen voor toepassing van de bepalingen van het Verdrag reeds met ingang
van 1 januari 2001.Beëindiging/opzegging (artikel 31)Het Verdrag geldt in beginsel voor een periode van 5 jaar. Na afloop van
deze periode wordt het Verdrag telkens met een gelijke periode verlengd tenzij
een van beide staten aangeeft het Verdrag te willen beëindigen. Hierbij
geldt een opzegtermijn van ten minste 6 maanden vóór het verstrijken
van de eerste vijfsjaarsperiode of een van de daarop volgende vijfjaarsperioden.
Het Verdrag houdt in dat geval voor zowel bronbelastingen als voor andere
belastingen op van toepassing te zijn voor belastingjaren en -tijdvakken die
aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat volgt op het kalenderjaar
waarin de kennisgeving van beëindiging is gedaan.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. BosDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27907-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl