ECLI:NL:GHAMS:2025:3798, Gerechtshof Amsterdam, 10-12-2025, 23-000691-25
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-12-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Mishandeling; bewijsoverweging voorwaardelijk opzet; vordering benadeelde partij niet-ontvankelijk (onevenredige belasting van het strafgeding).

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-000691-25 
    datum uitspraak: 10 december 2025 
  
  
    TEGENSPRAAK 
  
  
    Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 12 maart 2025 in de strafzaak onder parketnummer 15-241375-24 tegen
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1990, 
    adres: [adres] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 26 november 2025 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de beslissing op de vordering benadeelde partij - in zoverre zal het vonnis worden vernietigd - en met dien verstande dat het hof 
    
    
    
      
        de bewijsoverweging van de rechtbank vervangt door de navolgende bewijsoverweging;
      
      
        de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen vervangt door de bewijsmiddelen die (in geval van cassatie) zullen worden opgenomen in een aanvulling op dit verkort arrest. 
      
    
    
  
  
    Bewijsoverweging
    
    
      De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden veroordeeld voor het aan hem tenlastegelegde feit. 
    
    
    
      De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij aangeefster op afstand wilde houden, zodat zij hem niet kon trappen, en niet de bedoeling had om haar pijn of letsel toe te brengen. De raadsman van de verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de aan hem tenlastegelegde mishandeling. Daartoe heeft hij aangevoerd dat niet kan worden bewezen dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het toebrengen van pijn en/of letsel bij aangeefster, die zelf ook geweld toepaste. 
    
    
    
      Het hof overweegt hierover als volgt.
    
    
    
      Voor een bewezenverklaring van het aan de verdachte tenlastegelegde feit is vereist dat komt vast te staan dat het (voorwaardelijk) opzet van de verdachte gericht is geweest op de mishandeling van aangeefster. Daarvan kan niet alleen sprake zijn als de verdachte willens en wetens heeft gehandeld. Opzet op een bepaald gevolg is ook aanwezig wanneer de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat dit gevolg zal intreden. Er wordt dan gesproken van voorwaardelijk opzet. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht.
    
    
    
      Uit het dossier kan worden afgeleid dat er op 21 april 2024 op straat ruzie is ontstaan tussen de verdachte en aangeefster, waarna beiden zich verplaatsten naar de lift van een appartementencomplex. Op camerabeelden is te zien dat de verdachte en aangeefster over en weer handgebaren maken en naar elkaar schreeuwen, waarna er ook een handgemeen tussen beiden ontstaat. Aangeefster wordt als eerste door de verdachte geduwd. Wanneer de verdachte vervolgens haar polsen beetpakt, probeert aangeefster de verdachte te schoppen. Vervolgens duwt de verdachte aangeefster met zijn hand tegen haar hals zo’n zeven seconden lang tegen een muur aan.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat uit het dossier niet kan worden afgeleid dat het de bedoeling van de verdachte is geweest om aangeefster pijn en/of letsel toe te brengen. Hij heeft echter wel met voorwaardelijk opzet op het toebrengen van pijn en/of letsel gehandeld. Het hof overweegt daartoe als volgt. Het hof heeft op de camerabeelden waargenomen dat de verdachte op enige afstand van aangeefster staat, terwijl hij zijn hand (met gestrekte arm) tegen de hals van aangeefster houdt en haar zo tegen een muur aanduwt. Dit duurt ongeveer zeven seconden.. Het hof neemt in aanmerking dat de hals met onder meer de daarin aanwezige luchtweg en strottenhoofd een kwetsbaar lichaamsdeel is. De verdachte moet zich op grond van de genoemde omstandigheden hebben gerealiseerd dat de aanmerkelijke kans bestond dat aangeefster pijn en/of letsel zou oplopen door zijn handelwijze en hij heeft deze kans aanvaard. Het verweer van de raadsman wordt verworpen. 
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]
    
    
      De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 525,00. De vordering is in het vonnis toegewezen tot een bedrag van € 100,00. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering.
    
    
    
      De raadsman heeft betoogd dat sprake is van eigen schuld van de aangeefster aan het gebeurde. Gelet op dit standpunt is het hof van oordeel dat behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De benadeelde partij kan daarom thans in de vordering niet worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de beslissing op de vordering benadeelde partij en doet in zoverre opnieuw recht.
    
    
    
      Verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
    
    
    
      Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M. Iedema, mr. R.A.E. van Noort en mr. B. de Wilde, in tegenwoordigheid van mr. R.J.C. Wegerif, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 10 december 2025.
    
    
    
      Mr. De Wilde is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      =========================================================================
      
        
          […]