Besluit van 15 maart 2001, houdende regels voor textielreinigingsbedrijven (Besluit textielreinigingsbedrijven milieubeheer)
Staten-Generaal — Staatsblad 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Staatsblad 2001, 146

 
 
 

Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden

Datum publicatie
Organisatie
Jaargang en nummer
Rubriek
Datum ondertekening

29-03-2001

Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer

Staatsblad 2001, 146

AMvB

15-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam Artikel 1 Artikel 2 Artikel 3 Artikel 4 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 10 A B C Artikel 11 A B Artikel 12 A B Artikel 13 Artikel 14 Ondertekening BIJLAGE 1 BEHORENDE BIJ HET BESLUIT TEXTIELREINIGINGSBEDRIJVEN MILIEUBEHEERA. BEGRIPSBEPALINGENB. VOORSCHRIFTENHOOFDSTUK 1. ALGEMENE VOORSCHRIFTENParagraaf 1.1 Geluid en trillingTabel 1Paragraaf 1.2 EnergieParagraaf 1.3 Afvalstoffen en afvalwaterParagraaf 1.4 LuchtParagraaf 1.5 VerlichtingParagraaf 1.6 VeiligheidParagraaf 1.7 WaterbesparingParagraaf 1.8 BodembeschermingParagraaf 1.9 Overig algemeenHOOFDSTUK 2. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
ACTIVITEITEN DIE IN DE INRICHTING WORDEN VERRICHTParagraaf 2.1 Reinigen met PERParagraaf 2.2 Reinigen met andere oplosmiddelen dan
PERParagraaf 2.3 WassenParagraaf 2.4 Opslag of overslag, bewerking en verwerking
van gevaarlijke stoffenParagraaf 2.5 StoomketelHOOFDSTUK 3. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
DE BEDRIJFSVOERING VAN DE INRICHTINGParagraaf 3.1 Onderhoud en schoonmaakParagraaf 3.2 Controle van installaties en voorzieningenParagraaf 3.3 Bewaren van documentenHOOFDSTUK 4. NADERE EISENParagraaf 4.1 Geluid en trillingParagraaf 4.2 EnergieParagraaf 4.3 Afvalstoffen en afvalwaterParagraaf 4.4 LuchtParagraaf 4.5 VerlichtingParagraaf 4.6 WaterbesparingParagraaf 4.7 Bodembescherming BIJLAGE 2 BEHORENDE BIJ HET BESLUIT TEXTIELREINIGINGSBEDRIJVEN MILIEUBEHEER1. Meetvoorschriften voor metingen in de binnenlucht1.1 Methoden en meetinstrumentarium1.1.1 Meetmethode met adsorptiemateriaal1.1.2 Methode met continu registrerende meetapparatuur1.2 Bepaling weekgemiddelde immissieconcentratie1.3 Weerscondities1.4 Meetplaats1.5 Omstandigheden bemonsterde ruimte2. Meetvoorschriften voor metingen in de buitenlucht2.1 Methode en meetinstrumentarium2.2 Weerscondities2.3 Meetplaats2.4 Berekening jaargemiddelde immissieconcentratie3. Bedrijfsomstandigheden in de inrichting tijdens binnen-
en buitenmetingen NOTA VAN TOELICHTINGINHOUDSOPGAVE1. ALGEMENE TOELICHTING1.1. Terugblik en ontwikkelingen ten aanzien van de milieuregelgeving
voor inrichtingenVan vergunningen naar algemene regelsDe MDW-operatie algemene milieuregels voor inrichtingen1.2. De nieuwe opzet van het besluitVerantwoordelijkheid bedrijfsleven en overheidDe wijze van normstellingVerbreding reikwijdte en vernieuwingEnergiebesparingWaterbesparingAfvalstoffen (afvalpreventie en afvalscheiding)De gevolgen van het verkeer van personen en goederen van
en naar de inrichtingIndirecte lozing van afvalwaterMeldingNadere eisen1.3 Relatie met andere beleidsterreinenRuimtelijke ordening en bedrijfsvestigingBouwvergunning en BouwbesluitProvinciale milieuverordeningGemeentelijke verordeningRegels vanuit nutsbedrijfSpecifieke algemene regelsEuropese OplosmiddelenrichtlijnHandhaving1.4. Toetsing van het ontwerp-besluit1.4.1. Aantal inrichtingen waarop het besluit van toepassing
zal zijn1.4.2. Aard en omvang van de kosten en baten van het besluita. Structurele en eenmalige effectenb. Rechtenc. De gevolgen voor de omvang van de administratieve lasten1.4.3. Bescherming van het milieua. De gevolgen voor het milieu die de textielreinigingsbedrijven
kunnen veroorzaken en de bestaande toestand van het milieub. De mogelijkheden tot bescherming van het milieuDe eerste richtingDe tweede richtingOvergangsperiode bestaande situatiesOverige milieu-aspectenc. De milieukwaliteitseisen, vastgesteld krachtens artikel
5.1 Wm, waarvoor de betrokken categorieën van inrichtingen gevolgen kunnen
hebbenPER (tetrachlooretheen)CFK R113Zachte HCFK'sHFK'sKoolwaterstoffenGlycolethers (Rynex)CO21.4.4. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheida. Tot wie richt zich het besluit?b. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidc. Uitvoeringskostend. Omvang en mogelijkheden van controle1.5. Reacties naar aanleiding van de inspraakprocedure1.5.1 Aantal en algemene duiding van de reacties1.5.2 De reikwijdte van het besluit en de reacties daarop1.5.3 De voorschriften van het besluit en de reactie daarop1.6. Notificatie2. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4, eerste lidtweede lidArtikel 5, eerste lid, onder aonder bArtikel 6, eerste tot en met derde lidvierde en vijfde lidzesde lidzevende en achtste lidnegende lidArtikel 7, eerste lidtweede lidArtikel 8, eerste en tweede lidderde lidArtikel 10 t/m artikel 12Artikel 133. TOELICHTING BIJLAGE 1 (Voorschriften)3.1 Algemeen3.2 Begrippen3.3 VoorschriftenHOOFDSTUK 1. ALGEMENE VOORSCHRIFTENParagraaf 1.1. Geluid en trilling1.1.11.1.21.1.3Paragraaf 1.2 Energie1.2.11.2.2Paragraaf 1.3 Afvalstoffen en afvalwater1.3.11.3.21.3.31.3.4Bedrijfsafvalwater1.3.51.3.61.3.71.3.9Paragraaf 1.4 Lucht1.4.1Paragraaf 1.5 Verlichting1.5.1Paragraaf 1.6 Veiligheid1.6.11.6.21.6.3Paragraaf 1.7 Waterbesparing1.7.11.7.2Paragraaf 1.8 Bodembescherming1.8.11.8.2Paragraaf 1.9 Overig algemeen1.9.1HOOFDSTUK 2. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
ACTIVITEITEN DIE IN DE INRICHTING WORDEN VERRICHTParagraaf 2.1 Reinigen met PER2.1.1 en 2.1.22.1.32.1.4Paragraaf 2.2 Reinigen met andere oplosmiddelen2.2.12.2.2Paragraaf 2.3 Wassen2.3.12.3.2Paragraaf 2.4 Opslag of overslag, bewerking en verwerking
van gevaarlijke stoffen2.4.1 en 2.4.22.4.3Paragraaf 2.5 Stoomketel2.5.1 tot en met 2.5.3HOOFDSTUK 3. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
DE BEDRIJFSVOERING VAN DE INRICHTINGParagraaf 3.1 Onderhoud en schoonmaak3.1.13.1.2Paragraaf 3.2 Controle van installaties en voorzieningen3.2.13.2.23.2.33.2.4 en 3.2.53.2.6Paragraaf 3.3 Bewaren van documenten3.3.1HOOFDSTUK 4. NADERE EISENParagraaf 4.1 Geluid en trilling4.1.1 en 4.1.24.1.34.1.44.1.5Paragraaf 4.2 Energie4.2.1 en 4.2.24.2.3Paragraaf 4.3 Afvalstoffen en afvalwater4.3.1 en 4.3.24.3.4 en 4.3.5Paragraaf 4.4 Lucht4.4.1Paragraaf 4.5 Verlichting4.5.1Paragraaf 4.6 Waterbesparing4.6.1 en 4.6.24. TOELICHTING BIJLAGE 2 (MEETVOORSCHRIFTEN)BIJLAGE BEHORENDE BIJ DE NOTA VAN TOELICHTING OP HET BESLUIT
TEXTIELREINIGINGSBEDRIJVEN MILIEUBEHEER
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 172 Kb

Informatie

Printen

Delen

 
 
 
Besluit van 15 maart 2001, houdende regels voor textielreinigingsbedrijven
(Besluit textielreinigingsbedrijven milieubeheer)Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.Op de voordracht van Onze Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer van 16 maart 2000, nr. MJZ2000031894, Centrale Directie Juridische
Zaken, Afdeling Wetgeving;Gelet op richtlijn nr. 1991/689/EEG van de Raad van de Europese
Gemeenschappen van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PbEG
L 377), richtlijn nr. 1991/271/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 21 mei 1991 betreffende stedelijk afvalwater (PbEG L 135), richtlijn nr.
1999/13/EG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 11 maart 1999 betreffende
de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van
het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in
installaties (PbEG L 85) en de artikelen 8.40, 8.41 en 8.42
van de Wet milieubeheer;De Raad van State gehoord (advies van 6 juni 2000, nr. W08.00.0121/V);Gezien het nader rapport van Onze Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer van 14 maart 2001, nr. MJZ 2001029286, Centrale Directie
Juridische Zaken, Afdeling Wetgeving;Hebben goedgevonden en verstaan:Artikel 1 In dit besluit en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:a. bevoegd gezag: bestuursorgaan dat bevoegd zou zijn een vergunning te
verlenen voor een inrichting als bedoeld in artikel 2;b. bijlage 1: bij dit besluit behorende bijlage 1;c. bijlage 2: bij dit besluit behorende bijlage 2;d. vergunning: vergunning krachtens artikel 8.1 van de Wet milieubeheer;e. reinigen: procesmatig schoonmaken van textiel met behulp van oplosmiddelen
in een daarvoor geschikte machine;f. wassen: procesmatig schoonmaken van textiel met behulp van water in
een daarvoor geschikte machine;g. woning: gebouw of gedeelte van een gebouw dat voor bewoning wordt gebruikt
of daartoe is bestemd, met uitzondering van een dienst- of bedrijfswoning: 1°. behorende bij een inrichting als bedoeld in artikel 2, of2°. die op een bedrijventerrein is gelegen met een gemiddelde dichtheid
aan dienst- of bedrijfswoningen van ten hoogste één per hectare;h. brandbare vloeistof: stof in vloeibare toestand die of een verfproduct
dat een vlampunt heeft dat hoger ligt dan 55°C (K3-vloeistof);i. gevaarlijke stof: stof die of preparaat dat bij of krachtens het Besluit
verpakking en aanduiding milieugevaarlijke stoffen en preparaten is ingedeeld
in een categorie als bedoeld in artikel 34, tweede lid, van de Wet milieugevaarlijke
stoffen;j. gevoelig object:a. woning;b. dienst- of bedrijfswoning;c. gezondheidsinstelling;d. onderwijsinstelling, kantoor en winkel.Artikel 2 1. Dit besluit is van toepassing op inrichtingen waarin uitsluitend of in
hoofdzaak sprake is van het reinigen, wassen, persen, mangelen, strijken of
drogen van textiel.2. Dit besluit is eveneens van toepassing op inrichtingen waarin uitsluitend
of in hoofdzaak sprake is van een samenstel van bedrijvigheden als bedoeld
in het eerste lid.Artikel 3 Dit besluit is niet van toepassing op een inrichting als bedoeld in artikel
2, indien:a. de totale capaciteit van de inrichting voor het reinigen en wassen
groter is dan 25 000 kg per dag;b. de individuele beladingscapaciteit van de opgestelde machines voor
het reinigen groter is dan 50 kg;c. in de inrichting een installatie aanwezig is, die geschikt is voor
de verbranding van andere brandstoffen dan aardgas, propaangas, butaangas
of gasolie;d. in de inrichting één of meer stooktoestellen voor verwarming
of warmtekrachtopwekking aanwezig zijn met een thermisch vermogen per toestel
van 7 500 kW of meer;e. in de inrichting textiel wordt geverfd;f. de inrichting of een onderdeel daarvan is ingericht voor het opslaan
van vloeibare gevaarlijke stoffen, vloeibare gevaarlijke afvalstoffen of brandbare
vloeistoffen in tanks, tenzij sprake is van:1°. opslaan in ondergrondse tanks waarop het Besluit opslaan in ondergrondse
tanks 1998 van toepassing is,2°. opslaan van brandbare vloeistoffen in bovengrondse tanks, en3°. opslaan van vloeistoffen die voor de in de inrichting toegepaste
reinigingsmethoden noodzakelijk zijn;g. van buiten de inrichting afkomstige verontreinigde poetsdoeken, voorzover
deze dienen te worden aangemerkt als gevaarlijk afval in de zin van het Besluit
aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen, worden gewassen of gereinigd, ofh. in de inrichting textiel wordt gereinigd of gewassen die met radioactiviteit
is besmet.Artikel 4 1. De voorschriften die zijn opgenomen in bijlage 1 en 2, gelden voor een
ieder die de inrichting drijft. Deze draagt er zorg voor dat de voorschriften
worden nageleefd. 2. Indien een voorschrift dat is opgenomen in bijlage 1, hoofdstukken 1 tot
en met 3, of bijlage 2 inhoudt dat daarbij aangegeven middelen ter bescherming
van het milieu moeten worden toegepast, meldt degene die de inrichting drijft
en die voornemens is andere middelen toe te passen, dit voornemen ten minste
vier weken voordat hij die andere middelen wil toepassen aan het bevoegd gezag,
onder overlegging van de in artikel 6, negende lid, bedoelde gegevens. Het
bevoegd gezag beslist over de juistheid van een gekozen middel.Artikel 5 1. Het bevoegd gezag kan nadere eisen stellen met betrekking tot:a. de in bijlage 1 opgenomen voorschriften ten aanzien van geluid, trilling,
energie, afvalstoffen, afvalwater, waterbesparing, lucht, verlichting en bodembescherming,
voorzover dat in hoofdstuk 4 van bijlage 1 is aangegeven, ofb. de aanwezigheid van brandbestrijdingsmiddelen, de veiligheid van toestellen
en installaties voor gas of elektriciteit, de veiligheid van de opslag van
stoffen, het verbruik van grondstoffen, de gevolgen van het verkeer van personen
of goederen van en naar de inrichting, en de nadelige gevolgen voor het milieu
die de inrichting kan veroorzaken waarop voorschrift 1.9.1 van bijlage 1 betrekking
heeft, indien dat bijzonder is aangewezen in het belang van de bescherming
van het milieu.2. De nadere eisen gelden voor een ieder die de inrichting drijft. Deze draagt
er zorg voor dat de nadere eisen worden nageleefd.3. Het bevoegd gezag kan nadere eisen wijzigen of aanvullen in het belang
van de bescherming van het milieu, of wijzigen of intrekken indien het belang
van de bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet.Artikel 6 1. Degene die een inrichting opricht, meldt dit ten minste vier weken voor
de oprichting aan het bevoegd gezag.2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing met betrekking tot het
veranderen van een inrichting en het veranderen van de werking daarvan. De
melding is niet vereist, indien eerder een melding overeenkomstig dit artikel
is gedaan en door dit veranderen geen afwijking ontstaat van de bij die melding
verstrekte gegevens.3. Bij de melding wordt vermeld:a. het adres van de inrichting;b. de naam en het adres van degene die de inrichting opricht dan wel verandert
of de werking daarvan verandert, en, indien dit iemand anders is, van degene
die de inrichting drijft of zal drijven;c. de aard en omvang van de activiteiten of processen in de inrichting;d. de indeling en uitvoering van de inrichting ene. het tijdstip waarop de inrichting of de verandering daarvan in werking
zal worden gebracht, dan wel de verandering van de werking daarvan verwezenlijkt
zal zijn.4. Bij de melding wordt de rapportage van een onderzoek naar de nulsituatie
van de bodem gevoegd. Het onderzoek naar de nulsituatie richt zich uitsluitend
op de stoffen die door de werkzaamheden ter plaatste een bedreiging voor de
bodemkwaliteit vormen en op de plaatsen waar bodembedreigende handelingen
plaatsvinden dan wel zullen plaatsvinden.5. Indien bij de melding geen rapport van een onderzoek naar de nulsituatie
van de bodem is gevoegd, kan het bevoegd gezag besluiten dat een zodanig onderzoek
niet is vereist, indien aannemelijk is dat de kans op toekomstige bodemverontreiniging
afwezig is.6. Bij de melding voor een inrichting waarin wordt gereinigd, wordt een onderzoek naar de dampdoorlaatbaarheid van de bouwkundige scheidingsconstructies
tussen de inrichting en niet tot de inrichting behorende ruimten van gevoelige
objecten, gevoegd.7. De in het derde, vierde en zesde lid bedoelde gegevens behoeven niet te
worden verstrekt indien degene die de inrichting drijft, deze gegevens reeds
aan het bevoegd gezag heeft verschaft en het bevoegd gezag over die gegevens
beschikt.8. Degene die de melding doet, geeft bij de melding aan welke gegevens hij
reeds aan het bevoegd gezag heeft verschaft.9. Bij de melding overeenkomstig artikel 4, tweede lid, worden aan het bevoegd
gezag gegevens verstrekt waaruit blijkt dat met de volgens die melding toe
te passen andere middelen een ten minste gelijkwaardige bescherming voor het
milieu wordt bereikt.Artikel 7 1. Voor een inrichting die op het tijdstip van inwerkingtreding van dit besluit
reeds was opgericht en waarvoor onmiddellijk daaraan voorafgaand een vergunning
in werking en onherroepelijk was, blijven de voorschriften van die vergunning
in verbinding met de gegevens die behoren bij de aanvraag, alsmede de aanvraag
voorzover die deel uitmaakt van de vergunning en gegevens bevat die zich lenen
voor opname of omzetting in voorschriften, gelden als nadere eis, bedoeld
in artikel 5, behoudens eerdere wijziging of intrekking van die voorschriften,
gedurende drie jaar na het tijdstip van het van toepassing worden van dit
besluit op die inrichting, mits het voorschrift betrekking heeft op een onderwerp
dat is genoemd in artikel 5, eerste lid, onder a.2. De nadere eisen die onmiddellijk voorafgaande aan de inwerkingtreding
van dit besluit golden krachtens de vergunning dan wel krachtens het Besluit
chemische wasserijen milieubeheer blijven gelden als nadere eis, bedoeld in
artikel 5, na het tijdstip van de inwerkingtreding van dit besluit, mits het
voorschrift betrekking heeft op een onderwerp dat is genoemd in artikel 5,
eerste lid, onder a.Artikel 8 1. Indien op het tijdstip waarop dit besluit in werking treedt, een inrichting
reeds is opgericht en voor die inrichting onmiddellijk voor dat tijdstip geen
vergunning in werking en onherroepelijk was of geen melding was gedaan krachtens
het Besluit chemische wasserijen milieubeheer, meldt degene die de inrichting
drijft, aan het bevoegd gezag dat hij de inrichting in werking heeft.2. De melding geschiedt binnen twaalf weken na het tijdstip waarop dit besluit
in werking treedt. Artikel 6, derde tot en met het achtste lid, is van overeenkomstige
toepassing.3. Indien op het tijdstip waarop dit besluit in werking treedt, bij het bevoegd
gezag een aanvraag om een vergunning is ingediend voor het oprichten van een
inrichting waarop dit besluit van toepassing is of zal zijn, zijn het eerste
en tweede lid niet van toepassing. De aanvraag wordt in dat geval aangemerkt
als een melding overeenkomstig artikel 6.Artikel 9 Het Besluit chemische wasserijen milieubeheer wordt ingetrokken.Artikel 10 Het Besluit inrichtingen voor motorvoertuigen milieubeheer1
wordt gewijzigd als volgt. AArtikel 2, tweede lid, komt te luiden:2. Indien een gedeelte van een inrichting als bedoeld in het eerste lid is
ingericht als tankstation voor het wegverkeer type B als bedoeld in het Besluit
tankstations milieubeheer, met uitzondering van toepassing van artikel 1,
onder c, onderdeel 1°, van het Besluit tankstations milieubeheer, geldt
voor dat gedeelte uitsluitend het Besluit tankstations milieubeheer.BArtikel 3 wordt gewijzigd als volgt.1. In onderdeel c wordt na «onherroepelijk was» ingevoegd: ,
of die situaties waarvoor onmiddellijk voorafgaand aan 1 april 1990 een vergunning
nog in werking en onherroepelijk was en waarvoor de voornoemde afstand van
50 meter is vervangen door een afstand van 30 meter.2. Onderdeel i komt te luiden:i. de inrichting of een onderdeel daarvan is ingericht voor het opslaan
van vloeibare gevaarlijke stoffen, vloeibare gevaarlijke afvalstoffen of brandbare
vloeistoffen in tanks, tenzij sprake is van het opslaan in ondergrondse tanks,
waarop het Besluit opslaan in ondergrondse tanks 1998 van toepassing is, dan
wel sprake is van opslaan van brandbare vloeistoffen in bovengrondse tanks.CIn de bijlage worden de volgende wijzigingen aangebracht.1. In voorschrift 2.1.2 wordt telkens na «gevaarlijke stoffen»
ingevoegd: en brandbare vloeistoffen.2. Voorschrift 2.2.5 komt te luiden:2.2.5 In de werkplaats alsmede in enig ander gebouw van de inrichting
worden geen brandstofreservoirs van motorvoertuigen bijgevuld, met uitzondering
van brandstof die in de categorie brandbare vloeistof valt.Artikel 11 Het Besluit opslag- en transportbedrijven milieubeheer2
wordt gewijzigd als volgt.AArtikel 3, eerste lid, wordt gewijzigd als volgt.1. In onderdeel f komt «verstikkende gassen en» te vervallen.2. In onderdeel g wordt na «vellen,» ingevoegd: ruwe tabak, ruwe
tropische producten,.3. In onderdeel h wordt na «wordt opgeslagen» ingevoegd: in bovengrondse
tanks.4. De aanhef van onderdeel i komt te luiden: vloeibare gevaarlijke stoffen,
vloeibare gevaarlijke afvalstoffen of brandbare vloeistoffen in tanks worden
op- of overgeslagen, tenzij sprake is van:.5. Onderdeel n komt te luiden:n. meer dan in totaal 30 000 kg aan gevaarlijke stoffen en brandbare
vloeistoffen in emballage als bedoeld in de voorschriften 2.1.4, 2.2.6 en
2.2.8 worden opgeslagen, niet zijnde gassen of gasmengsels in gasflessen of
binnen één van de vormen van opslag als bedoeld in de voorschriften
2.1.4, 2.2.6 en 2.2.8 meer dan 10 000 kg wordt opgeslagen,. 6. Na onderdeel s wordt, onder wijziging van de punt aan het slot van dat
onderdeel door een komma, een onderdeel ingevoegd, dat komt te luiden: t.
carcinogene, teratogene, mutagene stoffen of organische peroxiden worden op-
of overgeslagen.BIn de bijlage worden de volgende wijzigingen aangebracht.1. Voorschrift 1.3.13 komt te luiden:1.3.13 Bedrijfsafvalwater afkomstig uit:a. een ruimte als bedoeld in voorschrift 1.3.10, onder a, dat niet is
geleid door een slibvangput en een vetafscheider als bedoeld in dat voorschrift,b. een ruimte waar grafische processen plaatsvinden,c. een parkeergarage,d. een wasplaats, ofe. een opslagplaats van zand, grond of akkerbouwproducten, wordt,alvorens vermenging met bedrijfsafvalwater afkomstig uit andere ruimten
plaatsvindt, door een doelmatige, goed toegankelijke controlevoorziening geleid.2. In voorschrift 1.6.11 komt de eerste volzin te vervallen en wordt na «dan
15 kW per m2.» een volzin ingevoegd, luidende: Op verzoek
van het bevoegd gezag toont degene die de inrichting drijft aan, dat zodanige
brandpreventieve voorzieningen zijn getroffen dat aan de eerste volzin wordt
voldaan.3. In voorschrift 2.1.2 wordt telkens na «gevaarlijke stoffen»
ingevoegd: en brandbare vloeistoffen.4. In voorschrift 2.2.2 wordt na «Gevaarlijke stoffen» ingevoegd:
en brandbare vloeistoffen.5. In voorschrift 2.2.3, laatste volzin, wordt na «vloeibare gevaarlijke
stoffen» ingevoegd: en brandbare vloeistoffen.6. In voorschrift 2.2.6, onder i, onderdeel 1° , wordt «brandbare
vloeistoffen» vervangen door: vloeistoffen met een vlampunt lager dan
55°C.7. In voorschrift 2.2.8 wordt telkens na «gevaarlijke stoffen»
ingevoegd: en brandbare vloeistoffen.8. In voorschrift 3.4.1 komt de aanhef te luiden:Van de opgeslagen gevaarlijke stoffen, die aan het einde van de werkdag
binnen de inrichting aanwezig zijn en voor zover de opslag in totaal meer
bedraagt dan 2500 kg, bedoeld in voorschrift 2.1.4, 2.2.6 en 2.2.8, wordt
een registratie bijgehouden met ten minste de volgende gegevens:.9. In voorschrift 4.7.1 wordt na «gevaarlijke stoffen» ingevoegd:
en brandbare vloeistoffen.Artikel 12 Het Besluit bouw- en houtbedrijven milieubeheer3 wordt
gewijzigd als volgt.AArtikel 3, eerste lid, wordt gewijzigd als volgt.1. De aanhef van onderdeel g komt te luiden: in de inrichting vloeibare gevaarlijke
stoffen, vloeibare gevaarlijke afvalstoffen of brandbare vloeistoffen in tanks
worden op- of overgeslagen, tenzij sprake is van:.2. In onderdeel j, onder 8°, wordt «type C of type D» vervangen
door: type A of type B. BIn de bijlage worden de volgende wijzigingen aangebracht.1. In voorschrift 1.6.13 komt de eerste volzin te vervallen en wordt na «dan
15 kW per m2.» een volzin ingevoegd luidende: Op verzoek
van het bevoegd gezag toont degene die de inrichting drijft aan, dat zodanige
brandpreventieve voorzieningen zijn getroffen dat aan de eerste volzin wordt
voldaan.2. In voorschrift 2.1.2 wordt telkens na «gevaarlijke stoffen»
ingevoegd: en brandbare vloeistoffen.3. In voorschrift 2.3.1 wordt na de laatste volzin een volzin toegevoegd,
luidende: Op verzoek van het bevoegd gezag toont degene die de inrichting
drijft aan, dat zodanige brandpreventieve voorzieningen zijn getroffen dat
aan de eerste volzin wordt voldaan.4. In voorschrift 4.4.3 wordt «3.2.12» vervangen door: 3.2.13.Artikel 13 Dit besluit treedt in werking met ingang van 1 april 2001.Artikel 14 Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit textielreinigingsbedrijven milieubeheer.Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota
van toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.histnoot's-Gravenhage, 15 maart 2001BeatrixDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. PronkUitgegeven de negenentwintigste maart 2001De Minister van Justitie,A. H. Korthals BIJLAGE 1 BEHORENDE BIJ HET BESLUIT TEXTIELREINIGINGSBEDRIJVEN MILIEUBEHEERA. BEGRIPSBEPALINGENIn deze bijlage wordt verstaan onder:algemeen:– NEN: een door het Nederlands Normalisatie Instituut (NNI) uitgegeven
norm;– ten minste gelijkwaardige instelling: instelling in een andere
lidstaat van de Europese Unie, in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst
betreffende de Europese Economische Ruimte of in een andere staat waarmee
de Europese Unie een wederzijdse erkenningsovereenkomst met betrekking tot
het in het voorschrift bedoelde onderwerp heeft afgesloten;– PER: tetrachlooretheen;– R113: 1,1,2-trichloorethaan en 1,2,2-trifluorethaan;– regenereren: tot een standaardkwaliteit opwerken of voor hergebruik
geschikt maken van stoffen of preparaten die door terugwinning en inzameling
uit installaties, apparaturen of producten zijn verkregen;– vluchtige organische stof: organische stof die bij een temperatuur
van 293,15 K een dampspanning heeft van 10 Pa (0,1 mbar) of meer, of die onder
specifieke gebruiksomstandigheden een vergelijkbare vluchtigheid heeft;– wit- en bruingoed: producten als bedoeld in artikel 1, onder a,
van het Besluit verwijdering wit- en bruingoed;– categorie van gevaarlijke afvalstoffen: categorie van gevaarlijke
afvalstoffen als bedoeld in de Regeling scheiden en gescheiden houden van
gevaarlijke afvalstoffen;met betrekking tot geluid en trilling:– langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,LT): gemiddelde van
de afwisselende niveaus van het ter plaatse optredende geluid, gemeten in
de loop van een bepaalde periode en vastgesteld en beoordeeld overeenkomstig
de «Handleiding meten en rekenen industrielawaai», uitgave 1999;– geluidgevoelige bestemmingen: gebouwen of objecten aangewezen
krachtens de artikelen 49 en 68 van de Wet geluidhinder;– geluidniveau: niveau van het ter plaatse optredende geluid, uitgedrukt
in dB(A), overeenkomstig de door de Internationale Electrotechnische Commissie
(IEC) opgestelde regels, zoals neergelegd in de IEC-publicatie nr. 651, uitgave
1979;– piekniveau (LAmax): maximaal geluidniveau, gemeten in de meterstand
«F» of «fast»;– trillingsterkte: de effectieve waarde van de gewogen trillingsgrootheid,
gemeten en beoordeeld overeenkomstig de meeten beoordelingsrichtlijn Richtlijn
2 «Hinder voor personen in gebouwen door trillingen» uitgave 1993
van de Stichting Bouwresearch Rotterdam (SBR);met betrekking tot veiligheid:– CPR: Commissie Preventie van Rampen door Gevaarlijke Stoffen;– CPR 15–1: Richtlijn 15–1 van de CPR, getiteld «Opslag
van gevaarlijke stoffen in emballage; Opslag van vloeistoffen en vaste stoffen
(0 tot 10 ton)», tweede druk, uitgave 1994;– CPR 3: Richtlijn CPR 3 van de CPR, getiteld «Opslag van
organische peroxiden», tweede druk, uitgave 1997;– zeer licht ontvlambare stof: stof of preparaat in vloeibare toestand
(K0-vloeistof) met een vlampunt van minder dan 0 °C en een kookpunt
van 35 °C of minder, alsmede gasvormige stof die, of gasvormig preparaat dat, bij normale temperatuur en druk aan de lucht blootgesteld, kan
ontbranden;– licht ontvlambare stof: stof die of preparaat dat:a. bij normale temperatuur aan de lucht blootgesteld, zonder toevoer van
energie in temperatuur kan stijgen en ten slotte ontbranden;b. in vaste toestand, door kortstondige inwerking van een ontstekingsbron,
gemakkelijk kan worden ontstoken en na verwijdering van de ontstekingsbron
blijft branden of gloeien;c. in vloeibare toestand een vlampunt beneden 21 °C heeft (K1-vloeistof);d. in gasvormige toestand, bij normale druk, met lucht ontvlambaar is,
ofe. bij aanraking met water of vochtige lucht, licht ontvlambare gassen
in een gevaarlijke hoeveelheid ontwikkelt;– ontvlambare stof: stof of preparaat in vloeibare toestand met
een vlampunt van ten minste 21 °C en ten hoogste 55 °C;– brandbare vloeistof: stof in vloeibare toestand die een vlampunt
heeft dat hoger ligt dan 55 °C;– veiligheidsinformatieblad: een veiligheidsinformatieblad als bedoeld
in artikel 2 van het Veiligheidsinformatiebladenbesluit Wet milieugevaarlijke
stoffen;met betrekking tot lozingen:– bedrijfsriolering: voorziening voor de afvoer van bedrijfsafvalwater
vanuit de inrichting naar een openbaar riool of naar een andere voorziening
voor de inzameling en het transport van afvalwater;– openbaar riool: gemeentelijke voorziening voor de inzameling en
het transport van afvalwater;– riolering: bedrijfsriolering of voorziening voor de inzameling
en het transport van afvalwater;met betrekking tot de bescherming van de bodem:– NRB: Nederlandse Richtlijn Bodembescherming bedrijfsmatige activiteiten,
Informatiecentrum Milieuvergunningen;– CUR/PBV: Stichting civieltechnisch centrum uitvoering, research
en regelgeving/projectbureau Plan Bodembeschermende Voorzieningen;– CUR/PBV-aanbeveling 44: «Beoordeling van vloeistofdichte
voorzieningen»;– vloeistofdichte vloer of voorziening: vloer of voorziening geïnspecteerd
en goedgekeurd overeenkomstig CUR/PBV-aanbeveling 44;– bodembeschermende voorziening: fysieke voorziening die de kans
op emissies of immissies reduceert;– bodembeschermende maatregel: handeling in de vorm van controle
of onderhoud van een voorziening of proces, om de kans op emissies of immissies
te reduceren;– PBV-Verklaring vloeistofdichte voorziening: verklaring op basis
van het KIWA/PBV document 99–02 Model Verklaring vloeistofdichte voorziening.B. VOORSCHRIFTENHOOFDSTUK 1. ALGEMENE VOORSCHRIFTENParagraaf 1.1 Geluid en trilling1.1.1 Voor het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,LT) en het piekniveau
(LAmax), veroorzaakt door de in de inrichting aanwezige installaties en toestellen,
alsmede door de in de inrichting verrichte werkzaamheden en activiteiten,
geldt dat:a. de niveaus op de in tabel 1 genoemde plaatsen en tijdstippen niet meer
bedragen dan de in die tabel aangegeven waarden;Tabel 1 07:00–19:00 uur19:00–23:00 uur23:00–07:00
uur LAr,LT op de
gevel van woningen50 dB(A)45 dB(A)40 dB(A) LAr,LT
in in- en aanpandige woning35 dB(A)30 dB(A)25 dB(A) LAmax op de gevel van woningen70 dB(A)65 dB(A)60 dB(A) LAmax in in- en aanpandige woning55 dB(A)50 dB(A)45 dB(A)b. de in de periode tussen 07.00 uur en 19.00 uur in tabel I opgenomen
piekniveaus niet van toepassing zijn op het laden en lossen;c. de in tabel I aangegeven waarden binnen in- of aanpandige woningen
niet gelden indien de gebruiker van deze woningen geen toestemming geeft voor
het in redelijkheid uitvoeren of doen uitvoeren van geluidmetingen, end. de in tabel I aangegeven waarden voor woningen ook gelden voor andere
geluidgevoelige bestemmingen.1.1.2 Trillingen, veroorzaakt door de tot de inrichting behorende installaties
of toestellen, alsmede de tot de inrichting toe te rekenen werkzaamheden of
andere activiteiten, bedragen in woningen of andere geluidgevoelige bestemmingen
niet meer dan de trillingsterkte zoals te bepalen volgens tabel 3 van de Richtlijn
2 «Hinder voor personen in gebouwen door trillingen» uitgave 1993
van de Stichting Bouwresearch Rotterdam, voor de gebouwfunctie wonen. De waarden
gelden niet indien de gebruiker van deze woningen of andere geluidgevoelige
bestemmingen geen toestemming geeft voor het in redelijkheid uitvoeren of
doen uitvoeren van trillingmetingen.1.1.3 In gevallen waarin op de inrichting voorschrift 7.2 van bijlage
1 van het Besluit chemische wasserijen milieubeheer van toepassing was, worden
de waarden van het geluidniveau op de gevel van woningen en andere geluidgevoelige
bestemmingen in tabel I van voorschrift 1.1.1 met 5 dB(A) verhoogd. De eerste
volzin is niet van toepassing indien lagere waarden waren vastgelegd in de
milieuvergunning die in werking en onherroepelijk was op 1 april 1990. In
dat geval gelden die lagere waarden.Paragraaf 1.2 Energie1.2.1 Indien het energieverbruik binnen de inrichting in enig kalenderjaar
meer bedraagt dan 50 000 kWh elektriciteit of 25 000 m3 aardgas, geeft degene die de inrichting drijft, op verzoek van het
bevoegd gezag aan welke maatregelen of voorzieningen hij heeft getroffen of
zal treffen, die ertoe bijdragen dat binnen de inrichting een zodanig zuinig
gebruik van energie wordt gemaakt als redelijkerwijs mogelijk is.1.2.2 Binnen een inrichting als bedoeld in voorschrift 1.2.1 worden die
energiemaatregelen of -voorzieningen uitgevoerd, die rendabel zijn.Paragraaf 1.3 Afvalstoffen en afvalwater1.3.1 Het ontstaan van afvalstoffen wordt zoveel mogelijk voorkomen of
beperkt. Degene die de inrichting drijft:a. treft maatregelen of voorzieningen die ertoe bijdragen dat binnen de
inrichting het ontstaan van afvalstoffen wordt voorkomen of beperkt enb. geeft op verzoek van het bevoegd gezag aan welke maatregelen of voorzieningen
hij heeft getroffen of zal treffen.1.3.2 Afvalstoffen worden van elkaar gescheiden, gescheiden gehouden en gescheiden afgegeven, tenzij dat redelijkerwijs niet kan worden
gevergd. Dat geldt in ieder geval voor:a. papier- en kartonafval;b. kunststofafval;c. wit- en bruingoed;d. glasafval ene. textielafval.1.3.3 Gevaarlijke afvalstoffen die behoren tot verschillende categorieën
van gevaarlijke afvalstoffen, worden van elkaar en van andere afvalstoffen
gescheiden, gescheiden gehouden en gescheiden afgegeven.1.3.4 De binnen de inrichting aanwezige afvalstoffen worden zodanig opgeslagen
dat nadelige gevolgen voor het milieu worden voorkomen. Voorzover voorkomen
niet mogelijk is, worden zij zodanig opgeslagen dat nadelige gevolgen voor
het milieu zoveel mogelijk worden beperkt en gescheiden afgifte mogelijk blijft.1.3.5 Bedrijfsafvalwater wordt niet in een riolering gebracht, indien
dat water:a. bedrijfsafvalstoffen bevat, waarvan kan worden voorkomen dat ze in
het bedrijfsafvalwater terecht komen,b. een gevaarlijke afvalstof is, waarvan kan worden voorkomen dat deze
in de riolering terecht komt, ofc. stankoverlast buiten de inrichting veroorzaakt.1.3.6 Bedrijfsafvalwater dat overigens in een openbaar riool wordt gebracht:a. belemmert niet de doelmatige werking:1°. van dat riool,2°. van een door een bestuursorgaan beheerd zuiveringstechnisch werk
of3°. van de apparatuur die behoort bij een zodanig openbaar riool of
zuiveringstechnisch werk,b. belemmert niet de verwerking van slib, verwijderd uit een openbaar
riool of een door een bestuursorgaan beheerd zuiveringstechnisch werk, enc. heeft geen of zo beperkt mogelijke nadelige gevolgen voor de kwaliteit
van het oppervlaktewater,d. heeft een concentratie aan chloroform in enig steekmonster, bepaald
volgens NEN-EN-ISO 10 301, van ten hoogste 25 mg per liter, ene. heeft een concentratie aan PER in enig steekmonster, bepaald volgens
NEN-EN-ISO 10 301, van ten hoogste 0,1 mg per liter.1.3.7 Voorschrift 1.3.6 is van overeenkomstige toepassing op bedrijfsafvalwater
dat wordt gebracht in een andere voorziening voor de inzameling van afvalwater
en het transport daarvan.1.3.8 In de vloer van een ruimte waar met oplosmiddel wordt gereinigd,
is geen schrobput aanwezig, die in verbinding staat met een riolering.1.3.9 Van bedrijfsafvalwater kan op eenvoudige wijze een steekmonster
worden genomen. Hiertoe is een doelmatige, goed toegankelijke controlevoorziening
aanwezig.Paragraaf 1.4 Lucht1.4.1 Verwarmings- en stooktoestellen zijn zo afgesteld dat een optimale
verbranding plaatsvindt. Binnen een inrichting worden geen andere brandstoffen
dan aardgas, propaangas, butaangas of gasolie bedrijfsmatig verstookt of verbrand.Paragraaf 1.5 Verlichting1.5.1 De verlichting van gebouwen en open terrein van de inrichting dan
wel ten behoeve van reclamedoeleinden wordt zodanig uitgevoerd dat
directe lichtinstraling op lichtdoorlatende openingen van woon- of slaapvertrekken,
in gevels of daken van woningen wordt voorkomen.Paragraaf 1.6 Veiligheid1.6.1 In ruimten waar zeer licht ontvlambare, licht ontvlambare of ontvlambare
stoffen worden opgeslagen of gebruikt, is roken en open vuur verboden. Het
verbod is duidelijk zichtbaar aangegeven door middel van tekst of een symbool.1.6.2 Accu's zijn tijdens het laden opgesteld in een goed geventileerde
ruimte.1.6.3 Buiten een stookruimte waarin verwarmings- of stooktoestellen zijn
opgesteld met een gezamenlijke nominale belasting van 130 kW op bovenwaarde
of hoger, is een goed bereikbare brandschakelaar aanwezig en een afsluiter
waarmee de brandstoftoevoer kan worden afgesloten. Nabij de stookruimte is
de plaats van de brandschakelaar en de afsluiter duidelijk aangegeven. Bij
de afsluiter is duidelijk het doel en de wijze van sluiten aangegeven.1.6.4 Teneinde een begin van brand effectief te kunnen bestrijden zijn
voldoende mobiele brandblusmiddelen aanwezig.Paragraaf 1.7 Waterbesparing1.7.1 Indien het waterverbruik binnen de inrichting in enig kalenderjaar
meer bedraagt dan 5 000 m3 geeft degene die de inrichting
drijft, op verzoek van het bevoegd gezag aan welke maatregelen of voorzieningen
hij heeft getroffen of zal treffen die ertoe bijdragen dat binnen de inrichting
een zodanig zuinig gebruik van water wordt gemaakt als redelijkerwijs mogelijk
is.1.7.2 Binnen een inrichting als bedoeld in voorschrift 1.7.1 worden die
waterbesparingsmaatregelen of -voorzieningen uitgevoerd, die rendabel zijn.Paragraaf 1.8 Bodembescherming1.8.1 Een bodembeschermende voorziening of maatregel voldoet aan bodemrisicocategorie
A zoals gedefinieerd in de NRB.1.8.2 Degene die voornemens is de inrichting of een gedeelte daarvan buiten
werking te stellen, meldt dit voornemen vóór het beëindigen
aan het bevoegd gezag. In geval van het buiten werking stellen van de inrichting
of een gedeelte daarvan, wordt een onderzoek naar de eindsituatie van de bodem
uitgevoerd. Het onderzoek richt zich uitsluitend op die plaatsen waar bodembedreigende
handelingen hebben plaatsgevonden en op de stoffen die door de werkzaamheden
ter plaatse een bedreiging van de bodemkwaliteit vormen. Uiterlijk binnen
vier weken na het tijdstip van het buiten gebruik stellen wordt het bevoegd
gezag in kennis gesteld van de resultaten van het onderzoek. Het bevoegd gezag
kan besluiten dat het overleggen van een rapport van een onderzoek naar de
eindsituatie van de bodem niet is vereist, indien aannemelijk is dat de kans
op bodemverontreiniging afwezig is.Paragraaf 1.9 Overig algemeen1.9.1 Voorzover de voorschriften van dit besluit niet of in onvoldoende
mate voorzien in een toereikende bescherming van het milieu tegen de nadelige
gevolgen die de inrichting kan veroorzaken, worden die gevolgen zoveel mogelijk
voorkomen of, voorzover voorkomen niet mogelijk is, zoveel mogelijk beperkt. HOOFDSTUK 2. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
ACTIVITEITEN DIE IN DE INRICHTING WORDEN VERRICHTParagraaf 2.1 Reinigen met PER2.1.1 De immissie-concentratie van PER in niet tot de inrichting behorende
in- of aanpandige ruimten van gevoelige objecten bedraagt niet meer dan 0,25
mg/m3 als weekgemiddelde. De in de eerste volzin bedoelde grenswaarde
geldt niet in een in- of aanpandige ruimte van een gevoelig object indien
de gebruiker van die ruimte geen toestemming geeft voor het doen uitvoeren
van metingen aan de PER-concentratie in die ruimte.2.1.2 a. De immissie-concentratie van PER ter plaatse van gevoelige objecten
en niet tot de inrichting behorende balkons, terrassen of tuinen, bedraagt
niet meer dan 0,25 mg/m3 als jaargemiddelde.b. Voor inrichtingen waarbinnen reeds vóór de inwerkingtreding
van dit besluit met PER wordt gereinigd, geldt onderdeel a vanaf vijf jaar
na het tijdstip van inwerkingtreding van dit besluit. Indien binnen een zodanige
inrichting een installatie die is ingericht voor reiniging met PER wordt gewijzigd
of uitgebreid, geldt onderdeel a vanaf het moment dat de wijziging of uitbreiding
in werking treedt.2.1.3 a. Indien binnen de inrichting met PER wordt gereinigd, toont degene
die de inrichting drijft, aan het bevoegd gezag aan dat aan voorschrift 2.1.1
alsmede aan onderdeel a van voorschrift 2.1.2 wordt voldaan. Daartoe verricht
degene die de inrichting drijft, metingen die worden uitgevoerd met inachtneming
van de meetvoorschriften uit bijlage 2. De metingen worden uiterlijk verricht
binnen drie maanden na het van toepassing worden van voorschrift 2.1.2, dan
wel op een eerder tijdstip na goedkeuring van het bevoegd gezag. De rapportage
van de metingen wordt aan het bevoegd gezag overhandigd.b. Voor inrichtingen waarbinnen reeds vóór de inwerkingtreding
van dit besluit met PER wordt gereinigd, geldt onderdeel a vanaf vijf jaar
na het tijdstip van inwerkingtreding van dit besluit. Indien binnen een zodanige
inrichting een installatie die is ingericht voor reiniging met PER wordt gewijzigd
of uitgebreid, geldt onderdeel a vanaf het moment dat de wijziging of uitbreiding
in werking treedt.2.1.4 De in de inrichting aanwezige reinigingsmachines zijn ten minste
voorzien van een diepkoelsysteem waardoor de temperatuur van het mengsel van
lucht- en PER-damp zodanig wordt gekoeld dat de concentratie van PER, gemeten
direct boven het pas geloste textiel, niet meer bedraagt dan 340 mg/m3. De hoeveelheid PER die vrijkomt via de drooglucht alsmede uit het
gereinigde textiel, bedraagt niet meer dan 20 g/kg gereinigd textiel.2.1.5 Reinigingsmachines die worden geplaatst na de datum van inwerkingtreding
van dit besluit, zijn ten minste voorzien van een poederloos filter alsmede
van een voorziening voor het dampvrij uitruimen van de distilleerketel.2.1.6 De reinigingsmachine is opgesteld boven een vloeistofdichte vloer
of -voorziening.2.1.7 De werkruimte of de opstellingsruimte van een reinigingsmachine
zijn door middel van een mechanisch afzuigsysteem geventileerd. Het afzuigsysteem
blijft ten minste 15 minuten na het beëindigen van de activiteiten waarbij
PER-dampen in deze ruimten vrijkomen, in werking.2.1.8 De uit de in voorschrift 2.1.7 bedoelde ruimten komende ventilatielucht
wordt naar de buitenlucht afgevoerd via een afvoerleiding die uitmondt op
ten minste 1 m boven de hoogste daklijn van de binnen 25 m afstand van de
uitmonding gelegen bebouwing, of indien dit niet mogelijk is, op een andere
wijze ter goedkeuring door het bevoegd gezag tot een afdoende verspreiding
van de ventilatielucht leidt. 2.1.9 Indien een ontluchtingsleiding van een reinigingsmachine niet bovendaks
uitmondt, wordt de uit deze ontluchtingsleiding uittredende lucht tezamen
met de uit de in voorschrift 2.1.7 bedoelde ruimten komende ventilatielucht
afgevoerd.2.1.10 Leidingen die PER-damp kunnen bevatten, zijn gasdicht uitgevoerd
en bestand tegen PER-damp. Leidingen die door ruimten voeren die niet tot
de inrichting behoren, hebben een brandwerendheid van ten minste 60 minuten.Paragraaf 2.2 Reinigen met andere oplosmiddelen dan
PER2.2.1 De machine voor het reinigen is zodanig geconstrueerd dat:a. deze geschikt is voor het desbetreffende oplosmiddel, enb. er tijdens het reinigen geen oplosmiddel kan ontwijken.2.2.2 De machine voor het reinigen met een koolwaterstof wordt zodanig
ingesteld, gebruikt en onderhouden dat de hoeveelheid van die koolwaterstof
in het gereinigde textiel en in de vrijkomende drooglucht niet meer bedraagt
dan 20 g/kg gereinigd textiel. Binnen de inrichting worden behalve PER, uitsluitend
niet-gechloreerde alifatische koolwaterstoffen toegepast.2.2.3 De machine voor het reinigen met oplosmiddelen is opgesteld boven
een vloeistofdichte vloer of voorziening.2.2.4 Binnen de inrichting dan wel aan scheidingsconstructie tussen de
inrichting en niet tot de inrichting behorende ruimten van gevoelige objecten,
worden zodanige maatregelen getroffen dat verspreiding van dampen als gevolg
van het reinigen met andere oplosmiddelen, naar bedoelde ruimten wordt voorkomen.Paragraaf 2.3 Wassen2.3.1 De opslag of overslag van zout geschiedt op zodanige wijze dat geen
zout in de bodem of, anders dan via de onthardingsinstallatie, in de riolering
kan geraken.2.3.2 Uitmondingen van afvoerleidingen zijn zodanig gesitueerd, dan wel
een aanwezige ontgeuringsinstallatie is zodanig uitgevoerd en onderhouden,
dat geen geurhinder nabij woningen optreedt.Paragraaf 2.4 Opslag of overslag, bewerking en verwerking
van gevaarlijke stoffen2.4.1 De opslag of overslag, bewerking of verwerking van gevaarlijke stoffen
geschiedt overeenkomstig de aanwijzingen, waarschuwingen of gegevens op de
verpakking of het bij de desbetreffende stoffen behorende veiligheidsinformatieblad.2.4.2 Werkzaamheden met vloeibare of visceuze gevaarlijke stoffen of brandbare
vloeistoffen vinden plaats boven een bodembeschermende voorziening of maatregel.
De bodembeschermende voorziening is vervaardigd van onbrandbaar en hittebestendig
materiaal en is bestand tegen de inwerking van de in gebruik zijnde gevaarlijke
stoffen of brandbare vloeistoffen. Indien boven de bodembeschermende voorziening
zeer licht ontvlambare, licht ontvlambare of ontvlambare vloeistoffen worden
opgeslagen, kan deze voorziening 100% van deze vloeistoffen opvangen. Indien
boven de bodembeschermende voorziening andere gevaarlijke vloeistoffen of
brandbare vloeistoffen worden opgeslagen, is de inhoud van de bak ten minste
gelijk aan de inhoud van het grootste opgeslagen vat, vermeerderd met 10%
van de overige opgeslagen gevaarlijke vloeistoffen of brandbare vloeistoffen.
De bodembeschermende voorziening is permanent tegen inregenen beschermd.2.4.3 Gevaarlijke stoffen en brandbare vloeistoffen worden opgeslagen in verpakkingsmaterialen, houders of insluitsystemen die naar hun
aard en functie geschikt zijn voor de opslag van de desbetreffende stoffen.
Als behalve de werkvoorraden in een ruimte meer dan 25 kg of liter gevaarlijke
stoffen worden opgeslagen, vindt de opslag plaats in een of meer speciaal
hiervoor bestemde ruimten. De constructie van de opslagruimte en de wijze
van opslag in die ruimte voldoen aan CPR 15–1. Logen en zuren worden
gescheiden bewaard. In de inrichting wordt in totaal ten hoogste 10 000
kg gevaarlijke stoffen opgeslagen. Indien in een opslagruimte meer dan 2 500
kg gevaarlijke stoffen aanwezig zijn, bedraagt de afstand tussen de opslagruimte
en de dichtstbijzijnde woning ten minste 20 meter.2.4.4 Organische peroxiden worden opgeslagen overeenkomstig CPR 3.Paragraaf 2.5 Stoomketel2.5.1 Het spuien van een stoomketel geschiedt in een geschikte spuitank
dan wel in een andere geschikte voorziening naar een openbaar riool.2.5.2 De spuitank is voorzien van een ontluchtingsleiding die zodanig
is bemeten dat tijdens het spuien geen zodanige overdruk in de spuitank kan
ontstaan, dat de spuiketel kan bezwijken.2.5.3 De ontluchtingsleiding mondt op een zodanige plaats uit dat omwonenden
geen overlast ondervinden van eventueel ontwijkende waterdamp.HOOFDSTUK 3. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
DE BEDRIJFSVOERING VAN DE INRICHTINGParagraaf 3.1 Onderhoud en schoonmaak3.1.1 De inrichting wordt regelmatig schoongemaakt en verkeert in een
goede staat van onderhoud. Alle binnen de inrichting vrijkomende afvalstoffen
worden regelmatig afgevoerd.3.1.2 Gemorste gevaarlijke stoffen of gevaarlijke afvalstoffen, destillatieresidu
of andere met PER, R113 of gehalogeneerde chloorfluorkoolwaterstoffen verontreinigd
afval worden direct opgeruimd.3.1.3 Indien aan emballage lekkage ontstaat, wordt deze lekkage onmiddellijk
verholpen. Bij lekkage wordt voorkomen dat:a. vloeistoffen of vaste stoffen in de bodem terechtkomen,b. giftige of explosieve gassen of dampen zich verspreiden, enc. geurhinder in de omgeving ontstaat.Paragraaf 3.2 Controle van installaties en voorzieningen3.2.1 Aan een verwarmings- of stooktoestel en een verbrandingsgasafvoersysteem
wordt ten minste eenmaal per jaar onderhoud verricht. Op een verwarmings-
of stooktoestel met een nominale belasting van 130 kW op bovenwaarde of hoger,
wordt bij ingebruikname en vervolgens ten minste eenmaal per twee jaar een
beoordeling uitgevoerd op noodzakelijke afstelling en onderhoud teneinde aan
voorschrift 1.4.1 te voldoen.3.2.2 Beoordeling, afstelling, onderhoud en reparaties als bedoeld in
voorschrift 3.2.1 geschieden door:a. een voor die activiteit of activiteiten gecertificeerde rechtspersoon,
ofb. een andere rechtspersoon die ter zake van die activiteit of activiteiten
over aantoonbare gelijkwaardige deskundigheid beschikt.3.2.3 Brandblusmiddelen worden jaarlijks gecontroleerd door een instantie
die is erkend op basis van de Regeling voor de erkenning van onderhoudsbedrijven
kleine blustoestellen, of een ten minste gelijkwaardige erkende instantie. 3.2.4 Emballage voor gevaarlijke stoffen, destillatieresidu, met oplosmiddel
verontreinigd afval, olie of afgewerkte olie wordt regelmatig gecontroleerd
op lekkages. Een vloeistofdichte vloer wordt regelmatig visueel op vloeistofdichtheid
geïnspecteerd.3.2.5 Indien een machine voor het reinigen met oplosmiddel is voorzien
van een actief koolfilter, wordt dit koolfilter zo vaak vervangen of geregenereerd,
dat de goede werking daarvan is gegarandeerd.3.2.6 a. Van een vloeistofdichte vloer of voorziening wordt de vloeistofdichtheid
beoordeeld en goedgekeurd door een deskundige inspecteur, zoals bedoeld in
de PBV/CUR-Aanbeveling 44. De deskundig inspecteur of rechtspersoon waarbij
hij werkzaam is, is daartoe gecertificeerd door een door de Raad voor de Accreditatie
erkende certificeringsinstelling.b. Van een vloeistofdichte vloer of voorziening, die is aangelegd vóór
1 april 1990, wordt, binnen drie jaar na de datum van inwerkingtreding van
dit besluit, de vloeistofdichtheid beoordeeld en goedgekeurd door een deskundig
inspecteur, zoals bedoeld in de PBV/CUR-Aanbeveling 44.c. Van een vloeistofdichte vloer of voorziening, die is aangelegd tussen
1 april 1990 en 1 januari 2001, wordt, binnen zes jaar na de datum van inwerkingtreding
van dit besluit, de vloeistofdichtheid beoordeeld en goedgekeurd door een
deskundig inspecteur, zoals bedoeld in de PBV/CUR-Aanbeveling 44.d. Bij goedkeuring wordt door de deskundig inspecteur een PBV-verklaring
vloeistofdichte voorziening afgegeven. De keuringstermijn wordt door de deskundig
inspecteur vastgesteld. Degene die de inrichting drijft, controleert door
middel van een globale visuele controle met regelmatige intervallen de vloeistofdichte
vloer of voorziening. De frequentie van deze controle wordt door de deskundig
inspecteur vastgesteld.3.2.7 Indien in de inrichting gevaarlijke stoffen, afgewerkte olie, gevaarlijke
afvalstoffen of brandbare vloeistoffen worden opgeslagen, stelt degene die
de inrichting drijft, gedragsvoorschriften op waarin ten minste wordt aangegeven
wanneer en op welke wijze de opslagplaats, de emballage, de vloeistofdichte
vloer of voorziening en de bodembeschermende voorziening of maatregel, worden
gecontroleerd op lekkages, bodembeschermende aspecten en vloeistofdichtheid.3.2.8 Indien bij de werkzaamheden binnen de inrichting bedrijfsafvalwater
vrij kan komen, stelt degene die de inrichting drijft, gedragsvoorschriften
op die zijn gericht op het voorkomen van nadelige gevolgen voor het milieu
en een doelmatige afvoer van het bedrijfsafvalwater. Daarbij wordt ten minste
aangegeven wanneer en op welke wijze controle van de desbetreffende installaties
en onderdelen van de inrichting plaatsvindt.3.2.9 De gedragsregels, bedoeld in de voorschriften 3.2.7 en 3.2.8, zijn
binnen een inrichting zodanig aanwezig dat een ieder daarvan op eenvoudige
wijze kennis kan nemen. Degene die de inrichting drijft draagt er zorg voor
dat de gedragsregels worden nageleefd.3.2.10 Degene die de inrichting drijft registreert het gebruik van vluchtige
organische stoffen (VOS) in de inrichting. De registratie bevat ten minste
de volgende gegevens:a. het totaal aan inkoop van VOS-houdende producten, over elk kalenderjaar;b. de voorraad aan VOS-houdende producten en afvalstoffen op 1 januari
van elk jaar;c. de totale hoeveelheid vluchtige organische stoffen aanwezig in afvalstoffen,
die per kalenderjaar uit de inrichting zijn afgevoerd;d. het totale verbruik van vluchtige organische stoffen in het verstreken
kalenderjaar, te berekenen uit het verschil tussen de ingekochte hoeveelheden,
de afgevoerde hoeveelheden, de aan de leverancier geretourneerde hoeveelheden
en het voorraadverschil ene. de totale hoeveelheid textiel (uitgedrukt in kg gereinigd textiel)
dat is gereinigd met PER of een ander VOS-houdend product, over
elk kalenderjaar.De berekening van het totale verbruik van vluchtige organische stoffen
wordt uiterlijk 2 maanden na afloop van het kalenderjaar in de registratie
opgenomen. De registratie wordt in de inrichting bewaard en ter inzage gehouden.
De registratie wordt ten minste 5 jaar bewaard.Paragraaf 3.3 Bewaren van documenten3.3.1 Voorzover zij voor de inrichting zijn afgegeven dan wel zijn voorgeschreven,
worden de onderstaande documenten of een kopie daarvan, gedurende vijf jaar
na dagtekening:a. de resultaten van op basis van voorschrift 2.1.3, 4.3.1 en 4.4.1 verrichte
onderzoeken naar respectievelijk de immissie-concentratie van PER, de mogelijkheden
tot beperking van het ontstaan van afvalstoffen en de mogelijkheden van het
voorkomen van emissies naar de lucht,b. onderhoudscontracten met betrekking tot in de inrichting aanwezige
installaties,c. periodieke inspecties zoals bedoeld in voorschrift 3.2.6 van vloeistofdichte
vloeren of voorzieningen,d. certificaten of bewijzen van:1°. de installatie van tanks, filters en andere voorzieningen en2°. onderhoud of keuringen van de in de inrichting aanwezige voorzieningen
en installaties,e. jaarlijkse overzichten van nutsbedrijven van het verbruik van gas,
water en elektriciteit,f. de veiligheidsinformatiebladen die behoren bij de in de inrichting
aanwezige gevaarlijke stoffen,g. afgiftebewijzen van bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen,h. de registratie van vluchtige organische stoffen, bedoeld in voorschrift
3.2.10 eni. een uittreksel van de inschrijving in het handelsregister.HOOFDSTUK 4. NADERE EISENParagraaf 4.1 Geluid en trilling4.1.1 In gevallen waarin de in voorschrift 1.1.1 of 1.1.3 opgenomen
waarden voor langtijdgemiddelde beoordelingsniveaus (LAr,LT) en piekniveaus
(LAmax) naar het oordeel van het bevoegd gezag te hoog of te laag zijn, kan
het bevoegd gezag voor een inrichting bij nadere eis waarden vaststellen die
lager of hoger zijn dan de in voorschrift 1.1.1 of 1.1.3 opgenomen waarden.
Voor inrichtingen die voor de datum van inwerkingtreding van dit besluit zijn
opgericht, is de etmaalwaarde niet lager dan 40 dB(A).4.1.2 Het bevoegd gezag kan slechts hogere waarden vaststellen als bedoeld
in voorschrift 4.1.1, indien binnen woningen of andere geluidgevoelige bestemmingen
die zijn gelegen binnen de akoestische invloedssfeer van de inrichting, een
etmaalwaarde van 35 dB(A) wordt gewaarborgd. De in de vorige volzin bedoelde
etmaalwaarde geldt niet, indien de gebruiker van deze woningen geen toestemming
geeft voor het in redelijkheid uitvoeren of doen uitvoeren van geluidmetingen.4.1.3 Indien binnen een afstand van 50 m van de inrichting geen woningen
of andere geluidgevoelige bestemmingen zijn gelegen, kan het bevoegd gezag
bij nadere eis vaststellen op welke plaats de in voorschrift 1.1.1, 1.1.3
of 4.1.1 opgenomen waarden voor een inrichting gelden.4.1.4 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
de voorzieningen die binnen de inrichting moeten worden aangebracht en gedragsregels die in acht moeten worden genomen, teneinde aan voorschrift
1.1.1, 1.1.2, 1.1.3, 4.1.1 of 4.1.3 te voldoen.4.1.5 Het bevoegd gezag kan bij nadere eis voor trillingen als bedoeld
in voorschrift 1.1.2 een andere trillingsterkte toelaten. Deze trillingsterkte
mag niet lager zijn dan de streefwaarden die zijn gedefinieerd voor de gebouwfunctie
wonen in de Richtlijn 2 «Hinder voor personen in gebouwen door trillingen»
van de Stichting Bouwresearch, Rotterdam, uitgave 1993.Paragraaf 4.2 Energie4.2.1 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
de rendabele maatregelen of voorzieningen als bedoeld in voorschrift 1.2.2.4.2.2 Een nadere eis als bedoeld in voorschrift 4.2.1 kan niet de verplichting
inhouden tot het treffen van maatregelen of voorzieningen tot beperking van
het energiegebruik die een terugverdientijd hebben van meer dan vijf jaar
voor gebouwen, faciliteiten en processen.4.2.3 Een nadere eis als bedoeld in voorschrift 4.2.1 kan geen betrekking
hebben op de eigenschappen van toestellen of installaties waarop de Wet energiebesparing
toestellen van toepassing is.Paragraaf 4.3 Afvalstoffen en afvalwater4.3.1 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot:a. het doen van onderzoek naar de mogelijkheden tot het treffen van maatregelen
of voorzieningen ten behoeve van het voorkomen of het beperken van het ontstaan
van afvalstoffen binnen de inrichting, voorzover maatregelen of voorzieningen
onvoldoende bekend zijn, ofb. de ten behoeve van het voorkomen of het beperken van het ontstaan van
afvalstoffen binnen de inrichting te treffen maatregelen of voorzieningen,
bedoeld in voorschrift 1.3.1.Een onderzoek als bedoeld onder a kan niet vaker dan eenmaal in de vijf
jaar worden voorgeschreven, tenzij de omstandigheden in de inrichting naar
het oordeel van het bevoegd gezag zodanig zijn gewijzigd dat dit ter uitvoering
van voorschrift 1.3.1 noodzakelijk is.4.3.2 Een nadere eis als bedoeld in voorschrift 4.3.1, onder b, kan niet
betreffen de verplichting tot het treffen van maatregelen of voorzieningen
tot het voorkomen of het beperken van het ontstaan van afvalstoffen, die een
terugverdientijd hebben van meer dan vijf jaar.4.3.3 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
het treffen van maatregelen of voorzieningen ten behoeve van het scheiden,
gescheiden houden, gescheiden afgeven en het gescheiden opslaan van afvalstoffen
als bedoeld in voorschrift 1.3.2, 1.3.3 en 1.3.4.4.3.4 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot:a. het uitvoeren van metingen indien op basis van de geregistreerde gegevens
niet vaststaat of de emissie-eis van water niet wordt overschreden, enb. de samenstelling, eigenschappen of hoeveelheid van bedrijfsafvalwater
dat wordt gebracht in een openbaar riool als bedoeld in voorschrift 1.3.6
of in een andere voorziening voor de inzameling en het transport van afvalwater
als bedoeld in voorschrift 1.3.7.4.3.5 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
de situering van een controlevoorziening als bedoeld in voorschrift 1.3.9.Paragraaf 4.4 Lucht4.4.1 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot:a. het doen uitvoeren van metingen indien op basis van de beschikbare gegevens niet vaststaat of aan voorschrift 2.1.1, 2.1.2 of 2.2.4
wordt voldaan,b. het doen van onderzoek naar de mogelijkheden tot het treffen van maatregelen
of voorzieningen ten behoeve van het voorkomen van emissies naar de lucht
of naar niet tot de inrichting behorende ruimten van gevoelige objecten,c. de ten behoeve van het voorkomen van emissies naar de lucht of naar
niet tot de inrichting behorende ruimten van gevoelige objecten te treffen
maatregelen, end. de situering en hoogte van de in voorschrift 2.1.8 bedoelde afvoerleiding.Paragraaf 4.5 Verlichting4.5.1 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
de te treffen maatregelen of voorzieningen ten behoeve van het voorkomen of
het beperken van hinder door de in voorschrift 1.5.1 bedoelde verlichting.Paragraaf 4.6 Waterbesparing4.6.1 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
de rendabele maatregelen of voorzieningen, bedoeld in voorschrift 1.7.2.4.6.2 Een nadere eis als bedoeld in voorschrift 4.6.1 kan niet betreffen
de verplichting tot het treffen van maatregelen of voorzieningen tot beperking
van het waterverbruik, die een terugverdientijd hebben van meer dan vijf jaar
voor gebouwen en faciliteiten, en drie jaar voor processen.Paragraaf 4.7 Bodembescherming4.7.1 Het bevoegd gezag kan een nadere eis stellen met betrekking tot
de binnen de inrichting te treffen voorzieningen en maatregelen, bedoeld in
de voorschriften 2.1.6, 2.2.4 en 2.4.2, en het in acht nemen van gedragsregels
in overeenstemming met het gestelde in de NRB. BIJLAGE 2 BEHORENDE BIJ HET BESLUIT TEXTIELREINIGINGSBEDRIJVEN MILIEUBEHEER1. Meetvoorschriften voor metingen in de binnenlucht1.1 Methoden en meetinstrumentariumVoor PER-concentratiemetingen in de binnenlucht kunnen twee methoden worden
toegepast:1.1.1 Meetmethode met adsorptiemateriaalVoor binnenluchtmetingen wordt gebruik gemaakt van monsterneming door
middel van adsorptiemateriaal in buisjes of zogenoemde badges.Bij de toepassing van buisjes of badges worden de door de fabrikant of
leverancier opgestelde gebruiksvoorschriften in acht genomen.De bemonstering van de binnenlucht kan zowel passief als actief plaatsvinden.In geval van actieve bemonstering vindt deze plaats met een daartoe geschikte
pomp.De gasconcentratie in de binnenlucht wordt daarbij na analyse van de koolbuisjes
berekend uit het quotiënt van de aangetroffen hoeveelheid PER in de bemonstering
en het totaal doorgezogen luchtvolume.De toe te passen buisjes dan wel badges hebben een detectielimiet van
0,1 mg/m3 of lager, en zijn voor de bedoelde toepassing gevalideerd
door een daartoe erkend instituut.De meettijd bedraagt tenminste één week.1.1.2 Methode met continu registrerende meetapparatuurVoor binnenluchtmetingen kan gebruik worden gemaakt van continu registrerende
meetapparatuur zoals een infraroodspectrometer, die een detectielimiet heeft
van 0,1 mg/m3 of lager.Gemeten wordt tenminste gedurende één hele werkdag waarbij
het begin van een meting ligt op tenminste één uur vóór
de start van de bedrijfsvoering en het einde van een meting ligt op één
uur na het beëindigen van de bedrijfsvoering.1.2 Bepaling weekgemiddelde immissieconcentratiea. Bij toepassing van de methode onder 1.1.1:Met de buisjes dan wel badges wordt een gemiddelde immissieconcentratie
gemeten over de meetperiode.b. Bij toepassing van de methode onder 1.1.2:De weekgemiddelde immissieconcentratie wordt vervolgens berekend door
de gemiddelde gemeten immissieconcentratie tijdens de bedrijfsvoering te vermenigvuldigen
met het quotiënt van het totaal aantal bedrijfsuren op weekbasis en het
totaal aantal uren in een week (168 uur).c. Correctie in verband met expositieduur:De gemeten of berekende immissieconcentratie volgens methode 1.1.1 of 1.1.2
mag uitsluitend voor de gevoelige objecten: woningen, dienst- of bedrijfswoningen,
gezondheidsinstellingen, onderwijsinstellingen, kantoren en winkels worden
gecorrigeerd met de expositieduur, op basis van de gemiddelde verblijfstijd
in genoemde objecten die redelijkerwijs mag worden verondersteld. De toe te
passen expositieduur wordt ter goedkeuring aan het bevoegd gezag voorgelegd. 1.3 WeersconditiesDeze zijn van invloed op de mate en de snelheid van verdunning van uit
de inrichting geëmitteerde PER-dampen. De geëmitteerde PER-dampen
kunnen via openstaande ramen in aangrenzende ruimtes komen en de kwaliteit
van de binnenlucht beïnvloeden.De metingen worden zoveel mogelijk uitgevoerd onder de op de meetlocatie
van toepassing zijnde meest voorkomende weerscondities met betrekking tot
windrichting en windsnelheid.Voor het vaststellen van de meest voorkomende windcondities wordt gebruik
gemaakt van de jaargegevens van het KNMI weerstation welke het dichtste bij
de locatie is gelegen. Deze gegevens worden in het meetverslag vermeld.1.4 MeetplaatsDe te bemonsteren ruimte is een ruimte waar personen verblijven of werkzaam
zijn en grenst, voor zover mogelijk, direct aan de inrichting.Het punt van monsterneming wordt vrij in de betreffende ruimte gepositioneerd
op een zodanige plaats dat gassen kunnen worden bemonsterd. De lucht dient
er ongehinderd omheen te kunnen circuleren, dus niet tegen muren aan, niet
in hoeken en op niet minder dan 50 cm afstand van vloer, wanden en plafond.In geval van monsterneming met behulp van badges of buisjes dienen deze
gedurende de voorgeschreven meettijd, in de betreffende ruimte op dezelfde
plek aanwezig te zijn.1.5 Omstandigheden bemonsterde ruimteGedurende de bemonsteringsperiode worden de gebruikers van de te bemonsteren
ruimte verzocht geen gebruik te maken van oplosmiddelhoudende materialen zoals
verven, poetsmiddelen, boenwas, lijmen etcetera. Deze middelen beïnvloeden
de meetwaarde.De individuele omstandigheden in de bemonsterde ruimte(n) ten tijde van
de meting dient te worden vastgelegd. Het betreft daarbij informatie over
de duur van de aanwezigheid van personen en de wijze en tijdsduur van eventuele
ventilatie in de ruimte ten tijde van de meting.2. Meetvoorschriften voor metingen in de buitenlucht2.1 Methode en meetinstrumentariumDe immisieconcentratiemetingen worden uitgevoerd met continu registrerende
meetapparatuur zoals een infraroodspectrometer, die een detectielimiet heeft
van 0,1 mg/m3 of lager.Gemeten wordt tenminste gedurende één hele werkdag, waarbij
het begin van een meting ligt op tenminste één uur vóór
de start van de bedrijfsvoering en het einde van een meting ligt op één
uur na het beëindigen van de bedrijfsvoering.In ieder geval wordt de meting gedurende één meetdag uitgevoerd
bij de meest voorkomende windcondities.Indien het gevoelige object zich niet aan de lijzijde van de meest voorkomende
windrichting bevindt, wordt een meting uitgevoerd gedurende een tweede hele
werkdag bij een tegenovergestelde windrichting.2.2 WeersconditiesDe weerscondities zijn van invloed op de mate en de snelheid van verdunning
van uit de inrichting geëmitteerde PER-dampen. De metingen worden zoveel mogelijk uitgevoerd onder de op de meetlocatie
van toepassing zijnde meest voorkomende weerscondities met betrekking tot
windrichting en windsnelheid.Voor het vaststellen van de meest voorkomende windcondities wordt gebruik
gemaakt van de jaargegevens van het KNMI weerstation welke het dichtste bij
de locatie is gelegen. Deze gegevens worden in het meetverslag vermeld.De metingen worden uitgevoerd onder weerscondities welke geen bijzondere
beïnvloeding kunnen uitoefenen op de meetwaarden, dat wil zeggen wanneer
er geen neerslag valt en het niet mistig is.2.3 MeetplaatsDe PER-immissieconcentraties worden gemeten nabij de dichtst bij de ventilatieopening
gelegen gevoelige objecten, zoals, terrassen, balkons, opengaande ramen en
tuinen van derden of op de terreingrens tussen het textielreinigingsbedrijf
en terreinen van derden.Bij een bovendakse afvoer van de ruimteventilatielucht worden de metingen
uitgevoerd in het zoggebied (opmengvolume) aan de lijzijde van het gebouw.Bij een afvoer van de ruimteventilatielucht via de gevel worden de metingen
uitgevoerd aan die zijde van het gebouw waarin de uitblaasopening aanwezig
is.2.4 Berekening jaargemiddelde immissieconcentratieDe jaargemiddelde immissieconcentratie wordt bepaald door de gemeten gemiddelde
immissie te vermenigvuldigen met het quotiënt van het totaal aantal bedrijfsuren
op jaarbasis en het totaal aantal uren in een jaar (8760 uur).Vervolgens wordt de gemeten immissie gecorrigeerd met de expositieduur
die redelijkerwijs mag worden verondersteld, op het gevoelige object. De toe
te passen expositieduur wordt ter goedkeuring aan het bevoegd gezag voorgelegd.
In het meetrapport wordt zowel de niet gecorrigeerde als de gecorrigeerde
waarde van de berekende jaargemiddelde immissie vermeld.De gemeten gemiddelde immissie is het gewogen gemiddelde van de gemeten
immissies op de meetdagen, waarbij als weegfactor de procentuele verdeling
op jaarbasis van de op de meetdagen heersende windcondities wordt gekozen.3. Bedrijfsomstandigheden in de inrichting tijdens binnen-
en buitenmetingenVoor het verkrijgen van een reëel beeld van de immissieconcentraties
op leefniveau dienen de metingen onder representatieve bedrijfsomstandigheden
te worden uitgevoerd. Dit betekent dat de volgende aspecten in acht moeten
worden genomen en in het meetverslag moeten worden vastgelegd:1. Gedurende de meetdagen dient de reinigingsmachine met de gangbare capaciteit
te worden beladen en gebruikt. Dit betekent dat er gedurende een meetdag minimaal
4 tot circa 9 charges textiel worden gereinigd. Gegevens met betrekking tot
aantal gereinigde charges staan vermeld in het logboek milieuzorg. De tijdens
de meetdag gereinigde textiel wordt gelijktijdig met het reinigen op de aanwezige
opmaakapparatuur op een in het betrokken bedrijf gangbare wijze opgemaakt
met behulp van stoom.2. De reinigingsmachines worden beladen met een voor het individuele textielreinigingsbedrijf
gangbare gemiddelde beladingsgraad. Deze kan worden berekend aan de hand van
de jaarproductie van in PER gereinigde kleding (in koolwaterstoffen,
natgereinigde en natgewassen textiel buiten beschouwing gelaten), de totale
machinecapaciteit (uitsluitend PER-reinigingsmachines) en het aantal reinigingscharges
in deze PER-machines op jaarbasis. Gegevens met betrekking tot de beladingsgraad
staan vermeld in het logboek.3. Leg vast onder welke omstandigheden de textiel in de reinigingsmachine
wordt gedroogd (droogtijd, droogtemperatuur en de PER-concentratie boven het
pas geloste textiel).Leg vast de verversingsgraad van de lucht in de werkruimte alsmede de
opstellingsruimte van de reinigingsmachine. NOTA VAN TOELICHTINGINHOUDSOPGAVE1.ALGEMENE TOELICHTING241.1Terugblik en ontwikkelingen ten aanzien van de milieuregelgeving voor
inrichtingen24 1.2De nieuwe opzet van het besluit251.3Relatie met andere
beleidsterreinen291.4Toetsing van het ontwerp-besluit32 1.4.1Aantal inrichtingen
waarop het besluit van toepassing zal zijn321.4.2Aard en omvang
van de kosten en baten van het besluit32 1.4.3Bescherming van het milieu341.4.4Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid391.5Reacties naar aanleiding
van de inspraakprocedure411.6Notificatie43 2.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING433.TOELICHTING BIJLAGE
1513.1Algemeen51 3.2Begrippen523.3Voorschriften52 4.TOELICHTING BIJLAGE 269   1. ALGEMENE TOELICHTING1.1. Terugblik en ontwikkelingen ten aanzien van de milieuregelgeving
voor inrichtingenVan vergunningen naar algemene regelsMedio jaren tachtig is begonnen met het opstellen van algemene regels
voor bedrijven in het kader van de toenmalige dereguleringsoperatie «Actieprogramma
Deregulering Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer». Deze operatie is
erop gericht de vergunningplicht – toen nog op basis van de Hinderwet –
te vervangen door een stelsel van algemene regels of standaardvoorschriften.
Met algemene regels kon de regulering van de milieuaspecten van veel bedrijven
gestalte krijgen en kon de achterstand in de vergunningverlening binnen een
korte tijd snel worden geëlimineerd.De MDW-operatie algemene milieuregels voor inrichtingenIn zijn brief van 19 december 1994 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal presenteerde het kabinet het plan van aanpak «Marktwerking,
deregulering en wetgevingskwaliteit» (MDW) (Kamerstukken II 1994/95,
24 036, nr. 1). Doel daarvan is regels die het bedrijfsleven onnodig
belasten, te verminderen en te vereenvoudigen en de wetgevingskwaliteit te
verbeteren. Ter uitwerking van het regeerakkoord kreeg in december 1994 de
projectorganisatie MDW gestalte. In dat kader stelde het kabinet de MDW-werkgroep
Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer in met de opdracht te onderzoeken
in hoeverre het stelsel van milieuregelgeving, met name het stelsel van vergunningen
en algemene regels voor inrichtingen, kon worden verbeterd.Het kabinet informeerde bij brief van 10 juli 1995 de Voorzitter van de
Tweede Kamer der Staten-Generaal over het standpunt dat het naar aanleiding
van het rapport van de MDW-werkgroep van 20 juni 1995 had ingenomen (Kamerstukken
II 1994/95, 24 036, nr. 6). Naar aanleiding van dat advies
heeft het kabinet besloten om de besluiten op grond van artikel 8.40 Wet milieubeheer
(Wm) voortaan vorm te geven aan de hand van de volgende uitgangspunten:– meer inrichtingen onder het bereik van algemene regels;– globalisering, bundeling en groter bereik algemene regels;– voorschriften beperken tot wat strikt noodzakelijk is; accent
op doelvoorschriften in plaats van middelvoorschriften;– flexibilisering door middel van nadere eisen;– vereenvoudigen van de meldingsplicht bedoeld in artikel 8.41 Wm.Het eerste herziene en vastgestelde artikel 8.40-amvb waarin de aanbevelingen
zijn verwerkt, is het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer.
In de nota van toelichting bij dat besluit is uitgebreid ingegaan op de redenen
voor het hanteren van bovenstaande uitgangspunten. Voor een nadere uiteenzetting
over die uitgangspunten wordt daar dan ook naar verwezen.1.2. De nieuwe opzet van het besluitVerantwoordelijkheid bedrijfsleven en overheidIn het afgelopen decennium is zowel bij de overheden als bij het bedrijfsleven
het inzicht gegroeid dat elk bedrijf zelfstandig verantwoordelijk is voor
het milieu. Degene die de inrichting drijft, moet nagaan wat de mogelijke
nadelige milieugevolgen zouden kunnen zijn als de inrichting in werking wordt
gebracht of in bedrijf is. Op hem rust ook de verantwoordelijkheid na te gaan
op welke wijze deze gevolgen kunnen worden voorkomen of, indien dat niet kan,
zoveel mogelijk beperkt.De geschetste verantwoordelijkheid van de onderneming neemt niet weg dat
in laatste instantie de overheid het tot haar verantwoordelijkheid moet rekenen
het milieu te beschermen. Artikel 21 van de Grondwet bepaalt dat de zorg van
de overheid is gericht op de bescherming en verbetering van het leefmilieu.
Het benadrukken van de eigen verantwoordelijkheid van de ondernemers moet
daarom worden gezien als een belangrijke mede-verantwoordelijkheid doch impliceert
niet een overdracht van de uiteindelijke verantwoordelijkheid van de overheid.De wijze van normstellingHet besluit bevat tal van concrete voorschriften die erop gericht zijn
de nadelige gevolgen die de categorieën van inrichtingen waarop het besluit
betrekking heeft, kunnen veroorzaken, te voorkomen of zoveel mogelijk te beperken.
Soms zijn dit doelvoorschriften, soms zijn het concrete voorschriften waaraan
voorzieningen, installaties of activiteiten binnen de inrichting moeten voldoen.
Op weer andere onderdelen zijn concrete voorschriften geformuleerd die handelingen
vergen of de handelingsvrijheid beperken. De in het besluit opgenomen voorschriften
beogen een beschermingsniveau te realiseren dat voldoet aan het uitgangspunt
ALARA (as low as reasonably achievable) uit de Wet milieubeheer. De voorschriften
zijn vergelijkbaar met voorschriften die mogen worden verwacht in een zogeheten
adequate milieuvergunning ten behoeve van een vergelijkbare bedrijfsactiviteit.Als vangnetbepaling in het besluit fungeert voorschrift 1.9.1. Een zodanig
vangnet is noodzakelijk, aangezien een volledig dekkend pakket van maatregelen
voor alle denkbare situaties niet mogelijk is. Voorschrift 1.9.1 fungeert
daarnaast als sluitstuk in situaties waarin geen van de voorschriften van
het besluit van toepassing is, maar waarbij naar redelijke maatstaven moet
worden geoordeeld dat een aantasting van het milieu in concreto niet aanvaardbaar
is. Verbreding reikwijdte en vernieuwingDe Wm kent een andere werking en reikwijdte dan de Hinderwet. De aloude
invalshoek van gevaar, schade en hinder is door de Wm vervangen door het uitgangspunt
dat een zo groot mogelijke bescherming van het milieu geboden is. Het begrip
«bescherming van het milieu» van de Wm omvat, naast de klassieke
hiervoor genoemde Hinderwet-thema's, onder meer de zorg voor een doelmatige
verwijdering, preventie en hergebruik van afvalstoffen, de zorg voor een zuinig
gebruik van energie en grondstoffen, en het beperken van de gevolgen die verband
houden met het verkeer van personen en goederen van en naar de inrichting.Overeenkomstig artikel 1.1 Wm zijn bij de totstandkoming van dit besluit
de aspecten afvalpreventie, energie- en waterbesparing, grondstoffenextensivering
en het verkeer van personen en goederen van en naar de inrichting bezien.Afvalpreventie en energie- en waterbesparing wijken in essentie af van
de meer klassieke milieu-aspecten uit de Hinderwet. In tegenstelling tot bijvoorbeeld
stank of lawaai leveren tekortkomingen of nalatigheden van een bedrijf ten
aanzien van afvalpreventie en energiebesparing geen onmiddellijk benadeelden
op. Het gaat om de bescherming van het milieu in ruime zin zonder dat een
directe relatie kan worden gelegd met de (woon)omgeving. Juist vanwege dat
bijzondere karakter is het wenselijk en mogelijk voorschriften op te nemen
die meer ruimte bieden voor specifieke invulling naar omstandigheden, mogelijkheden
of anderszins.EnergiebesparingOverwogen is op welke wijze het aspect van energiegebruik in het besluit
vorm zou kunnen krijgen. Het huidige beleidskader voor het Rijk inzake energiebesparing
is in belangrijke mate gebaseerd op stimulering van energiebesparing door
middel van andere instrumenten dan directe regulering. Daarbij kan worden
gewezen op de meerjarenafspraken die voor de natwasbedrijven zijn gemaakt,
het programma van de Nederlandse Maatschappij voor Energie en Milieu (NOVEM)
voor de lichte industrie en de introductie van energiediensten. Deze instrumenten
gaan uit van een grote verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven zelf. Daarnaast
krijgt de energiebesparing gestalte in thema's als duurzaam bouwen en de ontwikkeling
van energieprestatie-normen. Recent is ook de zogenaamde regulerende energiebelasting
(REB) van kracht geworden in aanvulling op fiscale ondersteunende regelingen
(VAMIL en EIA). In het licht van deze benadering en ter voorkoming van overregulering
is de regeling van de energiebesparing in dit besluit terughoudend opgezet.
De energieparagraaf richt zich op die inrichtingen die een relatief groot
energieverbruik kennen.Tenslotte valt te vermelden dat op grond van de Wet energiebesparing toestellen
(W.E.T.) in het belang van de energiebesparing regels gesteld kunnen worden
met betrekking tot toestellen en installaties. Zo zijn er ter toepassing van
EU-richtlijnen onder meer eisen gesteld ten aanzien van het energiegebruik
van cv-ketels. Dergelijke eisen gelden algemeen, onafhankelijk van de plaats
van het toestel of de installatie. Met betrekking tot toestellen/installaties
waarvoor op grond van de W.E.T. voorschriften zijn gegeven, kunnen geen nadere
eisen worden vastgesteld op grond van dit besluit.WaterbesparingTevens is nagegaan op welke wijze het aspect van het watergebruik als
onderdeel van het bredere beleid van het beperken van het grondstoffengebruik,
in het besluit vorm zou kunnen krijgen. Tot op heden gaat het Rijk uit van
een grote eigen verantwoordelijkheid van de bedrijven en instellingen. In
het licht van deze benadering en ter voorkoming van overregulering is de regeling
van de waterbesparing in dit besluit terughoudend opgezet. De
waterbesparingsparagraaf richt zich op die inrichtingen die een relatief groot
waterverbruik kennen.Afvalstoffen (afvalpreventie en afvalscheiding)Om voor afvalpreventie de juiste condities te creëren is het «Actieprogramma
afvalpreventie bij bedrijfsmatige activiteiten» uitgevoerd, dat zowel
betrekking heeft op regulerende als stimulerende instrumenten. Onder afvalpreventie
wordt verstaan: «het voorkomen of beperken van het ontstaan van afval
door reductie aan de bron, door intern hergebruik of door de vermindering
van de totale milieuschadelijkheid daarvan.» Welke maatregelen redelijkerwijs
kunnen worden gevergd, wordt bepaald door de stand van de techniek en door
de technische en financiële mogelijkheden van het betreffende bedrijf.Om de juiste condities voor hergebruik en nuttige toepassing van afvalstoffen
te realiseren is het Programma gescheiden inzamelen van bedrijfsafval (GIBA)
opgesteld door het Afval Overleg Orgaan (AOO).Bij gevaarlijk afval is de noodzaak van specifieke eindverwerking de reden
om tot afvalscheiding over te gaan. Afvalscheiding betreft het scheiden, gescheiden
houden en gescheiden afgeven van afval dat zowel integraal als gescheiden
vrijkomt.Voor enkele veel voorkomende afvalstoffen zijn concrete scheidingsverplichtingen
opgenomen; voor de andere componenten is gekozen voor een inspanningsverplichting.De gevolgen van het verkeer van personen en goederen van
en naar de inrichtingProblemen en overlast, voortkomend uit de verkeersstroom, verbonden aan
een inrichting, hangen sterk samen met de specifieke situering van die inrichting
in zijn omgeving. Potentiële hinder door vervoersbewegingen dient dan
ook in eerste instantie te worden behandeld in het kader van de ruimtelijke
ordening, gemeentelijke verkeers- en vervoersplannen of het hoofdstuk VI Verkeerslawaai,
van de Wet geluidhinder. De hinder die wordt ondervonden, is sterk afhankelijk
van de situering van de inrichting en het karakter van de omgeving.De wijze waarop de geluidhinder daarvan moet worden benaderd en beoordeeld,
dient in overeenstemming plaats te vinden met de wijze waarop het verkeersgeluid
van verkeer wordt vastgesteld in het kader van de Wet geluidhinder. Daarbij
kan de circulaire van 29 februari 1996 van de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM), getiteld «Geluidhinder
veroorzaakt door het wegverkeer van en naar de inrichting; beoordeling in
het kader van de vergunningverlening op basis van de Wet milieubeheer»
(Kenmerk MBG 96006131, Stcrt. 1996, nr. 44), tevens als hulpmiddel dienen.Indirecte lozing van afvalwaterIndirecte lozingen, dat wil zeggen lozingen op het riool, kunnen nadelige
gevolgen voor het milieu veroorzaken onder meer door het in het milieu geraken
van verontreinigende stoffen. De lozingen via het openbaar riool kunnen verder
nadelige gevolgen voor het milieu hebben, indien deze de doelmatige werking
van de riolering of het zuiveringstechnisch werk belemmeren, bijvoorbeeld
door aantasting van de riolering of de daarbij behorende apparatuur. Tot 1
maart 1996 kreeg de aanpak voor indirecte lozingen die niet zijn aangewezen
op grond van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (Wvo), gestalte via
de gemeentelijke lozingsverordeningen. Vanaf de genoemde datum zijn de Wm
en de Wvo zo aangepast, dat alle milieu-aspecten van indirecte lozingen –
voorzover het niet gaat om indirecte lozingen die zijn aangewezen op grond
van artikel 1, tweede lid, Wvo – in milieuvergunningen of bij algemene
regels op grond van de Wm worden geregeld. MeldingIn het systeem van artikel 8.40 Wm is een melding en een bekendmakingsregeling
ingebouwd, zodat het bevoegd gezag en de belanghebbenden kunnen nagaan of
de ondernemer terecht oordeelt of een besluit op zijn bedrijf van toepassing
is. Is een 8.40-besluit op het bedrijf van toepassing dan is de ondernemer
gehouden de voorschriften van dat besluit na te leven. In het systeem van
de wet is in eerste en laatste instantie de ondernemer verantwoordelijk voor
de beoordeling welk regime op zijn bedrijf van toepassing is.In artikel 8.41 Wm is niet geregeld of en hoe het bevoegd gezag op de
melding moet reageren. Als de melding volkomen in orde is, bestaat voor het
bevoegd gezag geen verplichting hierop te reageren. Oordeelt het bevoegd gezag
dat de melding ten onrechte is gedaan, dan vloeit uit de handhavingsopdracht
van de wet voort dat het bevoegd gezag aan de ondernemer laat weten dat voor
de inrichting een vergunning noodzakelijk is en dat zonder die vergunning
de wet wordt overtreden. De wet stelt voor deze mededeling overigens geen
duidelijke termijn. Vanuit handhavingsoptiek is het wenselijk dat het bevoegd
gezag bij een klaarblijkelijke onterechte melding niet te lang wacht met het
kenbaar maken van zijn opvatting. De mededeling aan het bedrijf dat de activiteiten
vergunningplichtig zijn, moet in beginsel worden gezien als een informatieve
mededeling die geen rechtsgevolg heeft. De rechtsgevolgen vloeien voort uit
de wet zelf.De verplichting tot melding van de oprichting, uitbreiding of verandering
van de inrichting en de algemene bekendmaking daarvan door het bevoegd gezag
biedt derden-belanghebbenden de gelegenheid de gemeente in te schakelen indien
zij van mening zijn dat ten onrechte wordt gemeld, vestiging in strijd is
met het bestemmingsplan of overigens gehandeld wordt in strijd met ordenings-
of vestigingsregels.Derden-belanghebbenden kunnen bij het bevoegd gezag een verzoek tot handhaving
indienen als een inrichting niet aan de voorschriften voldoet (artikel 18.14,
eerste lid, van de Wet milieubeheer). Op zo'n verzoek moet het bevoegd gezag
binnen een maand reageren. Een voorbeeld hiervan is een ten onrechte gedane
melding door een bedrijf, waardoor het verbod van artikel 8.1 van de Wet milieubeheer
wordt overtreden. Een ieder kan dan het bevoegd gezag verzoeken om een sanctie
op te leggen.Nadere eisenArtikel 8.42 Wm biedt de mogelijkheid in een 8.40-besluit de verplichting
op te leggen te voldoen aan nadere eisen van een bestuursorgaan met betrekking
tot daarbij aan te geven onderwerpen. Door het stellen van nadere eisen kunnen
de desbetreffende voorschriften worden toegesneden op concrete gevallen.Een regeling als bedoeld in artikel 8.40, eerste lid, Wm veronderstelt
dat de te regelen inrichtingen zich alle in een betrekkelijk homogene situatie
bevinden, zowel wat de gevolgen voor het milieu betreft, als wat de in de
betrokken inrichtingen gebezigde werkwijzen aangaat. Ook speelt de mate van
homogeniteit van de omgeving waarin de inrichtingen liggen een belangrijke
rol voor bevoegd gezag, bedrijven en derden-belanghebbenden voor de bepaling
van de behoefte aan een individuele beoordeling. Die homogeniteit moet het
mogelijk maken algemeen geldende voorschriften toe te passen die voor de betrokken
categorie voldoen. Bij het ontbreken van die homogeniteit zou in een zeer
groot aantal gevallen de behoefte worden gevoeld om gebruik te maken van de
bevoegdheid tot het stellen van nadere eisen, zowel in de vorm van aanscherping
om alsnog het gewenste beschermingsniveau te bereiken, als in de vorm van
verlichting van de voorschriften om rekening te houden met de bijzondere omstandigheden van de betrokken inrichting. Het gevaar dreigt dan
dat de bestuurlijke last daarvan de bestuurlijke last benadert, of zelfs evenaart
of overtreft, die is verbonden aan het verlenen van vergunningen. Hoewel het
besluit overeenkomstig het MDW-rapport een breed terrein bestrijkt, wordt
de homogeniteit toch zodanig geacht dat slechts in een beperkt aantal gevallen
gebruik zal behoeven te worden gemaakt van de in artikel 5 van het besluit
gegeven bevoegdheid tot het stellen van nadere eisen.Artikel 5 van het besluit biedt aan het bevoegd gezag de mogelijkheid
tot het stellen van nadere eisen. De figuur van nadere eisen is niet nieuw.
Ook in tot op heden geldende 8.40-besluiten is op diverse plaatsen de mogelijkheid
gecreëerd dat het bevoegd gezag nadere eisen stelt.Nadere eisen worden in de praktijk doorgaans terughoudend en afgewogen
toegepast in die situaties waarbij lokale omstandigheden een specifieke benadering
noodzakelijk maken. Het komt zelden voor dat een nadere eis wordt gesteld
zonder voorafgaand overleg met degene die de inrichting drijft. In de praktijk
blijkt dat in de meeste gevallen in goed overleg tussen het bedrijf en het
lokale gezag eventuele onduidelijkheden worden weggenomen over de wijze waarop
de regelgeving in het concrete geval moet worden nageleefd of welke activiteiten
of voorzieningen kunnen bijdragen tot een juiste bescherming van het milieu.
Dan kan ook van het stellen van een formele nadere eis worden afgezien.De inhoudelijke en procedurele eisen die ons recht stelt aan de beschikking,
houdende nadere eisen, dragen ertoe bij dat de bevoegde instanties niet anders
dan weloverwogen daartoe overgaan. De nadere eis is een ambtshalve beschikking,
die niet kan worden genomen dan nadat het bevoegd gezag zich zorgvuldig een
beeld heeft gevormd van de relevante feiten en de betrokken belangen. Daarbij
zijn niet alleen de milieubelangen en de belangen van derden-belanghebbenden
aan de orde maar ook de bedrijfseconomische belangen. Er moet een duidelijke
en redelijke verhouding zijn tussen het met de nadere eis beoogde doel en
de kosten of inspanningen die het bedrijf moet maken om aan de eis te kunnen
voldoen. Nadere eisen kunnen in hun algemeenheid niet zo ver gaan dat daardoor
een bedrijf – in vergelijking met soortgelijke bedrijven of (internationale)
ondernemingen uit dezelfde bedrijfstak – overmatig hoge kosten zou moeten
maken om aan deze eisen te kunnen voldoen.De mogelijke angst dat de nadere eisen, zoals in dit besluit geregeld,
tot een soort «verkapte vergunning» zouden leiden wordt niet gedeeld.
De Minister van VROM zal de ontwikkeling op dit punt in overleg met het bedrijfsleven
en de VNG monitoren en evalueren.1.3 Relatie met andere beleidsterreinenBij de opzet van dit besluit is getracht geen aspecten te regelen die
reeds in andere kaders worden gereguleerd.Ruimtelijke ordening en bedrijfsvestigingEr is een sterke verwantschap tussen milieubeleid en ruimtelijk beleid.
Het bestemmingsplan is op gemeentelijk niveau het afstemmingskader tussen
beide beleidsvelden. Een optimaal samenspel tussen milieu en ruimtelijke ordening
zou moeten leiden tot een juiste afweging van milieubelastende en milieugevoelige
bestemmingen, die vervolgens wordt vastgelegd in bestemmingen en (gebruiks)voorschriften.
Deze zijn vanwege hun normerend karakter bindend voor een ieder en dienen
tevens als toetsingskader bij bouw- en aanlegvergunningen.Bestemmingsplannen kunnen normen bevatten ter bescherming van het milieu
zoals vestigingsnormen en collectieve normen (geluidzones, veiligheidszones
etc.). Op grond daarvan kan de toelaatbaarheid van individuele bedrijven binnen
het bestemmingsplankader worden beoordeeld. Een goed ruimtelijke
ordeningsbeleid kan diverse milieugebonden knelpunten van inrichtingen voorkomen.Opgemerkt wordt dat de handhaving van het geschetste kader uiteindelijk
bepalend zal zijn voor de vraag of de stelsels van de ruimtelijke ordening
en van milieu op deze wijze naadloos op elkaar aansluiten.Bouwvergunning en BouwbesluitIn het Bouwbesluit op grond van de Woningwet zijn vier uitgangspunten
gehanteerd: veiligheid, gezondheid, bruikbaarheid en energiezuinigheid. De
voorschriften zijn gegeven op basis van levensduur, kosten en milieu-aspecten.
Daarnaast dient de gemeenteraad nog een bouwverordening vast te stellen, waarin
met name de brandveiligheid (brandwerende en blusvoorzieningen) binnen gebouwen
wordt gegarandeerd.In de 8.40-besluiten, waarvoor het onderhavige besluit in de plaats treedt,
zijn diverse voorschriften opgenomen die betrekking hebben op bouwkundige
scheidingsconstructies, brandwerendheid, ventilatie van ruimten etcetera.
Veelal bleek er sprake van overlap met de eisen die voortvloeien uit het Bouwbesluit
en de bouwverordening. Bij de totstandkoming van het onderhavige besluit is
gekozen voor een meer zuivere afbakening tussen milieu- en bouwvoorschriften.
Voorschriften die betrekking hebben op bouwtechnische elementen van een inrichting,
zijn zoveel mogelijk vermeden.Provinciale milieuverordeningArtikel 1.2 Wm regelt de provinciale milieuverordening (PMV). De verordening
is het kader voor tal van onderwerpen waarvan is geoordeeld dat deze beter
op provinciaal niveau kunnen worden geregeld. Naast het aanwijzen van bijzondere
gebieden is in hoofdstuk 10 van de Wm vastgelegd dat zaken met betrekking
tot de verwijdering van afvalstoffen op provinciaal niveau geregeld kunnen
worden. In dat verband is onder meer besloten het bestaande uitsluitingscriterium
met betrekking tot stiltegebieden niet meer op te nemen. De provinciale verordening
biedt namelijk de mogelijkheid de vestiging van inrichtingen in gebieden te
reguleren. Meer specifiek voor geluid voorzien de 8.40-besluiten in een systematiek
die leidt tot maatwerk in normstelling.Voor wat betreft afval zijn in AOO-verband de overheden met elkaar overeengekomen
dat regels voor het bewaren en het zich ontdoen van afvalstoffen in de amvb
zullen worden opgenomen. Voor het overige blijft de PMV van toepassing.Gemeentelijke verordeningArtikel 121 van de Gemeentewet biedt de gemeenten een verordenende bevoegdheid
zolang deze niet in strijd is of komt met een hogere wettelijke regeling.
In verband hiermee kan zich de vraag voordoen of gemeenten de bevoegdheid
hebben bij Algemene plaatselijke verordening (APV) voorzieningen te treffen,
die bepaalde vormen van nadelige gevolgen, veroorzaakt door inrichtingen,
(zoals hinder) reguleren. Bepaalde vormen van milieugevolgen, zoals geluid,
zijn sterk afhankelijk van de specifieke situering van een inrichting in zijn
omgeving. Dit kan aanleiding zijn voor een locatie-specifieke benadering.Regels vanuit nutsbedrijfDe levering van gas, water en licht en de daarvoor gebruikte installaties
door nutsbedrijven, alsmede de daarvoor in inrichtingen in gebruik zijnde
toestellen en voorzieningen, moeten voldoen aan diverse specifieke normen
(NEN, KOMO) en (periodieke) keuringen door erkende installateurs. De levering
en het gebruik is vanwege veiligheids- en gezondheidsredenen met grote waarborgen
omgeven. De verwijzing naar deze normen vereist bij controle een zeer specifieke
kennis, deskundigheid en ervaring. Bij de nutsbedrijven en de
erkende installateurs is deze aanwezig.Bij de opzet van het onderhavige besluit is gekozen voor een meer zuivere
afbakening tussen milieuvoorschriften en bepalingen van de nutsbedrijven.
Voorschriften die betrekking hebben op het gebruik van toestellen en installaties
voor gas, water en licht, zijn zoveel mogelijk vermeden. Deze aspecten vallen
reeds onder de leverings- en veiligheidsvoorschriften van de nutsbedrijven.Specifieke algemene regelsIn dit besluit zijn geen onderwerpen opgenomen, waarvoor reeds op basis
van besluiten krachtens artikel 8.44 Wm regels zijn gesteld. Deze regels bestaan
zelfstandig naast, en zijn additioneel aan dit besluit. In de oorspronkelijke
8.40-besluiten waren diverse richtlijnen zoals die van de Commissie voor Preventie
van Rampen (CPR) uitgewerkt in diverse voorschriften. De grotere reikwijdte
van het onderhavige besluit bewerkstelligt dat het aantal gevallen waarin
deze onderwerpen niet van toepassing zullen zijn, toeneemt. Daarom is ervoor
gekozen deze richtlijnen niet in het besluit uit te werken doch deze van toepassing
te verklaren.Europese OplosmiddelenrichtlijnIn de Richtlijn inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische
stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde
werkzaamheden en installaties (1999/13/EG) zijn emissie-eisen opgenomen voor
chemische wasserijen. Deze richtlijn is in Nederland door middel van het «Oplosmiddelenbesluit
omzetting EG-VOS-richtlijn» in de wetgeving geïmplementeerd. Voor
chemische wasserijen die onder het onderhavige besluit vallen zal de implementatie
van de Europese Richtlijn plaatsvinden door middel van het onderhavige besluit.Voor reiniging met PER vindt implementatie van de EG-richtlijn plaats
door middel van voorschrift 2.1.4. Chemische wasserijen die reinigen met PER
moeten op basis van dit voorschrift in het bezit zijn van een goed functionerende
diepkoelinstallatie, waarbij de concentratie van PER, gemeten direct boven
het pas geloste textiel, niet meer mag bedragen dan 340 mg/m3 en
de hoeveelheid PER die vrijkomt, via de drooglucht én via restanten
in het gereinigde textiel, niet hoger is dan 20 gram/kg gereinigd en gedroogd
textiel.Voor chemische wasserijen die reinigen met alifatische koolwaterstoffen
vindt implementatie van de EG-richtlijn plaats door middel van voorschrift
2.2.2. In dit voorschrift is geregeld dat bij gebruik van alifatische koolwaterstoffen
de hoeveelheid VOS in het gereinigd textiel en in de vrijkomende drooglucht
niet meer mag bedragen dan 20 g/kg gereinigd textiel.De eis van 20 g/kg gereinigd en gedroogd textiel is gelijk aan de eis
uit de EG-richtlijn. Daarnaast is voor beide reinigingsactiviteiten in onderhavig
besluit de verplichting tot het voeren van een oplosmiddelenboekhouding opgenomen
in voorschrift 3.2.10. Bedrijven die onder onderhavig besluit vallen en voldoen
aan de eisen uit voorschrift 2.1.4 en 2.2.2, beide in combinatie met 3.2.10,
voldoen tevens aan de vereisten uit de EG-richtlijn.HandhavingIngevolge artikel 18.2, eerste lid, onder a, Wm is het bestuursorgaan
waaraan de melding als bedoeld in artikel 6 van dit besluit wordt gericht,
het bestuursorgaan dat heeft zorg te dragen voor de bestuurlijke handhaving
van hetgeen bij of krachtens dit besluit is gesteld. Gezien onder meer de
aard van de activiteiten waarop dit besluit van toepassing is, zullen in nagenoeg
alle gevallen burgemeester en wethouders van de gemeente waarin
de inrichting zich bevindt, het bevoegde gezag zijn voor de bestuurlijke handhaving
van dit besluit.De zorg voor de handhaving van dit besluit houdt allereerst in dat het
bevoegde gezag in eerste instantie verantwoordelijk is voor het toezicht op
de naleving van het besluit. De zorg voor de bestuurlijke handhaving omvat
voorts de plicht voor het bevoegde gezag om gegevens die van belang zijn met
het oog op de uitoefening van de bestuurlijke handhaving te verzamelen en
te registreren. Dit volgt uit artikel 18, eerste lid, onder b, Wm.Naast een bestuurlijke aanpak kan ook via het strafrecht worden opgetreden
in geval van overtreding van dit besluit en de voorschriften die hierop zijn
gebaseerd. De grondslag hiervoor ligt in de Wet op de economische delicten
(WED). Zie artikel 1a, onder 1 en 2, van de WED. Indien er een reële
keuzemogelijkheid bestaat tussen een bestuursrechtelijke en een strafrechtelijke
aanpak zal per individueel geval in overleg tussen de betrokken instanties
moeten worden besloten welke aanpak het meest aangewezen is.1.4. Toetsing van het ontwerp-besluit1.4.1. Aantal inrichtingen waarop het besluit van toepassing
zal zijnNiet alle inrichtingen in de onderscheiden categorieën komen te vallen
onder het bereik van het besluit. Artikel 3 van het besluit beperkt de reikwijdte.
Bedrijven die voldoen aan de in dit artikel genoemde nadere specifieke kenmerken,
zijn òf vergunningplichtig òf vallen onder het bereik van een
ander besluit, gebaseerd op artikel 8.40.Het totaal aantal inrichtingen dat tot de sector textielreinigingsbedrijven
behoort, kan worden geschat op een kleine 900 bedrijven.Vooralsnog kan worden gesteld dat vrijwel alle bedrijven van de bovengenoemde
inrichtingen moeten worden aangemerkt als inrichting in de zin van de Wm en
dus ook vallen onder het bereik van de Wm. Zouden er geen besluiten op grond
van artikel 8.40 Wm voor bedrijven uit deze sectoren gelden, dan zouden op
basis van de bovengenoemde raming ongeveer 900 inrichtingen vergunningplichtig
zijn.Het thans ingetrokken Besluit chemische wasserijen milieubeheer geldt
bij benadering voor 500 inrichtingen. Hieruit kan worden afgeleid dat voor
het moment van inwerkingtreding van het onderhavige besluit naar benadering
400 inrichtingen uit de genoemde bedrijfssector formeel een Wm-vergunning
nodig heeft.Bij de inwerkingtreding van het besluit zullen naar verwachting:– circa 550 bedrijven waar met oplosmiddelen wordt gereinigd (chemische
wasserijen),– circa 150 (nat)wasserijen en linnenverhuurbedrijven, en– maximaal 150 wassalons, onder het besluit vallen en derhalve geen
vergunning krachtens de Wm nodig hebben. Dat is een stijging van voorheen
500 tot ongeveer 850 op het moment van de inwerkingtreding van het besluit.
Zo'n 50 bedrijven behouden de vergunningplicht.1.4.2. Aard en omvang van de kosten en baten van het besluita. Structurele en eenmalige effectenZonder vergunning is het verboden een inrichting op te richten, in werking
te hebben of een wijziging in de aard of de werkzaamheden aan te brengen.
Het vervallen van de vergunningplicht is een structureel effect voor
alle inrichtingen waarop het besluit van toepassing is. Het betreft niet alleen
oprichtingsvergunningen doch ook wijzigingsvergunningen.Het is niet bekend hoe hoog de totale kosten van de vergunningverlening
jaarlijks zijn voor de bedrijven die vallen onder het bereik van het besluit.
De aard en omvang van de inrichtingen lopen sterk uiteen. Een grove berekening
kan evenwel enig zicht op de financiële effecten geven. De kosten die
een gemiddelde inrichting kwijt is aan een Wm-vergunningprocedure liggen tussen
de f 2000,– en f 20 000,–. In die kosten zijn opgenomen
de op geld waardeerbare inzet van het bedrijf (loonkosten), externe adviseurs
en out of pocket-kosten.Zou worden aangenomen dat gemiddeld eens per 10 jaar een dergelijke procedure
moet worden doorlopen (oprichtingsen wijzigingsvergunningen) en dat deze gemiddeld
f 10 000,– kost, dan zou voor de desbetreffende sector het
totaal aan jaarlijkse procedurekosten zonder dit besluit gesteld kunnen worden
op ongeveer f 400 000,– (400 inrichtingen x 10% x f 10 000,–).
In de situatie onder dit besluit lopen die kosten terug tot circa f 50 000,–
(50 x 10% x f 10 000,–).Het meldingensysteem is veel minder kostbaar dan het vergunningensysteem.
De kosten voor een bedrijf voor het doen van een melding op grond van de oude
8.40-besluiten worden op basis van een steekproef gemiddeld gesteld op f 500,–
tot f 2 500,– per melding. In die kosten zijn opgenomen de
op geld waardeerbare inzet van het bedrijf (loonkosten), externe adviseurs
en out of pocket-kosten. In de situatie zonder dit besluit bedragen de meldingskosten
circa f 75 000,– (500 x 10% x f 1 500,–).De kosten voor het doen van de vereenvoudigde melding, die in het onderhavige
besluit is voorzien, zijn minimaal. Naar schatting beloopt de op geld waardeerbare
moeite voor het doen van de nieuwe melding f 100,– tot f 1500,–.
De kosten die de sector zal maken voor het doen van meldingen volgens dit
besluit, worden op jaarbasis geschat op f 68 000,– (850 x
10% x f 800,–).Samengevat bedragen de kosten:– zonder dit besluit circa f 475 000,– per jaar,– met het inwerking zijn van dit besluit circa f 120 000,–
per jaar.Een besparing wordt bereikt van ruim f 350 000,– per jaar.Aangetekend wordt dat bestaande bedrijven die reeds in bezit zijn van
een vergunning op het moment dat dit besluit op de inrichting van toepassing
wordt, niet genoodzaakt zijn zich te melden bij het bevoegd gezag.b. RechtenMet het in werking treden van het besluit vervalt de verplichting tot
het aanvragen van vergunningen op grond van hoofdstuk 8 van de Wet milieubeheer.
Het bedrijf of de instelling is slechts gehouden de oprichting of de wijziging
van de inrichting aan het bevoegd gezag te melden. Het bevoegd gezag kan geen
rechten in rekening brengen voor dergelijke meldingen.Voor alle beschikkingen krachtens de Wet milieubeheer kunnen vanaf 1-1-1998
geen rechten meer in rekening worden gebracht (artikel 15.34a van de Wet milieubeheer).
De derving bij gemeenten en provincies van opbrengsten uit de milieuleges
wordt gecompenseerd door centrale financiering via het Gemeentefonds en het
Provinciefonds. Over 1998 vindt een compensatie plaats op basis van de inkomsten
van de afgelopen drie jaren. Ter bepaling van de hoogte van de compensatie
in 1998 wordt het gemiddelde bedrag genomen van de twee jaren waarin de inkomsten
het hoogst zijn. De verdeling van de middelen in het Gemeentefonds en het
Provinciefonds zal vooralsnog gebeuren via een integratie-uitkering. Voor
de periode na 1998 zal, in overleg met de VNG en het IPO, worden bezien
op welke wijze inpassing in het Gemeentefonds en het Provinciefonds zal geschieden.Verwacht mag worden dat de compensatie structureel een toereikend niveau
heeft. De meeste bedrijven beschikken inmiddels over een geactualiseerde Wet
milieubeheer-vergunning. Dit betekent dat de kosten en de gederfde opbrengsten
voor de lokale overheden in de toekomst waarschijnlijk een neerwaartse tendens
zullen laten zien. Deze tendens zal worden versterkt doordat als gevolg van
de verruimde reikwijdte van dit besluit de vergunningplicht voor meer bedrijven
zal komen te vervallen.Er zijn in het algemeen geen extra kosten te voorzien. Voor die gevallen
waarin bestaande bedrijven en instellingen voor het eerst onder het bereik
van dit pakket van algemene regels komen te vallen, is het denkbaar dat kosten
moeten worden gemaakt om aan de regelgeving te voldoen. Overigens moet worden
verwacht dat het aantal van dergelijke gevallen laag ligt. De thans bestaande
bedrijven en instellingen, die voor het eerst onder het bereik van het besluit
komen te vallen, waren, voordat het besluit in werking trad, reeds vergunningplichtig.c. De gevolgen voor de omvang van de administratieve lastenOnder het begrip administratieve lasten wordt in dit kader verstaan de
kosten om te voldoen aan informatieverplichtingen die voortvloeien uit dit
besluit. Het gaat om het verzamelen, bewerken, registreren, bewaren en ter
beschikking stellen van informatie aan de overheid. Het besluit bevat de volgende
informatieverplichtingen:a. vaste informatieverplichtingen:– melding op grond van artikel 6 van het besluit;b. voorwaardelijke informatieverplichtingen:– onderzoek op verzoek van het bevoegd gezag:* voorschrift 4.3.1 (onderzoek naar het voorkomen of beperken van ontstaan
van afvalstoffen);– onderzoek nulsituatie bodem bij de melding;– maatregelen energiebesparing en waterbesparing, voorschriften
1.2.1 resp. 1.7.1;– registratie vluchtige organische stoffen, voorschrift 3.2.10.Paragraaf 3.3 bevat regels voor de bewaring van uiteenlopende documenten.Het is op dit moment onmogelijk om vast te stellen in hoeveel gevallen
(procentueel of absoluut) het bevoegd gezag gebruik zal maken van de bevoegdheid
tot het afzien of verlangen van onderzoek. Ook de hoogte van het bedrag dat
per onderzoek moet worden besteed is afhankelijk van veel uiteenlopende factoren.1.4.3. Bescherming van het milieuBij de beslissing tot het vaststellen van dit besluit zijn verder de volgende
milieurelevante aspecten betrokken.a. De gevolgen voor het milieu die de textielreinigingsbedrijven
kunnen veroorzaken en de bestaande toestand van het milieuIn het Besluit chemische wasserijen milieubeheer is in de nota van toelichting
aangegeven vanuit welke beleidsvisie dat besluit regelend optreedt ten aanzien
van de emissie van PER (tetrachlooretheen). Zowel stank als toxicologische
aspecten zijn daarbij betrokken. De in het Besluit chemische wasserijen milieubeheer
neergelegde maatregelen strekten ertoe dat rond de eeuwwisseling een adequate
situatie zou zijn bereikt. Een in 1996 door TNO uitgevoerd onderzoek heeft
aangegeven dat bij bedrijven met een voorzieningenniveau conform dat besluit
geen overschrijding van de stanknorm hoort op te treden. Ten aanzien van de emissie van het andere reinigingsmiddel, de chloorfluorkoolwaterstof
(CFK) R113, is de normstelling eenvoudig. Met ingang van 1 januari 2000 geldt
hiervoor een absoluut verbod op grond van de EG-verordening 2037/2000. Dit
verbod geldt ook voor R113 dat is geregenereerd en wordt via een wijziging
van het CFK-besluit naar verwachting medio 2001 in de nationale wetgeving
geïmplementeerd.Door de uitbreiding van werkingssfeer van het onderhavige besluit zijn
ook (nat)wasbedrijven en wassalons onder de werking van besluit gebracht.
De milieuaspecten van de natwasbedrijven blijven beperkt tot watergebruik,
energie, en afvalwater. Met name vanwege de lozing van het afvalwater zijn
deze bedrijven altijd goed bekend geweest bij het bevoegd gezag. Gesteld mag
worden dat de vergunningsituatie bij deze bedrijven zodanig is dat er vrijwel
geen bedrijven zijn die geen of een verouderde dan wel inadequate Wm-vergunning
hebben.Daarnaast geldt dat de drie genoemde aspecten tot de primaire kostenposten
behoren. Dit vormt voor de bedrijfstak een grote stimulans om hierop te besparen.Voorts wordt nauwelijks gebruik gemaakt van andere chemicaliën dan
industriële zepen.De milieubelasting van wassalons tenslotte is volledig vergelijkbaar met
het particuliere huishouden.Resumerend kan gesteld worden dat op grond van de oorspronkelijke gegevens
de toestand van het milieu in de betrokken sector geen aanleiding geeft tot
verregaande aanpassingen of aanscherpingen van de milieuregels in het nieuwe
besluit. Echter nieuwe kennis over de effecten van de stof PER heeft geleid
tot aanscherping van de normstelling voor die stof. In onderdeel b van deze
paragraaf wordt hierop ingegaan.b. De mogelijkheden tot bescherming van het milieuToepassing van PER, nieuwe normstellingVanaf 1985 (na vaststelling in het Indicatief Meerjarenplan Milieubeheer
1986–1990) zijn tot dusver in het milieubeleid de volgende milieukwaliteitsdoelstellingen
voor PER gehanteerd (jaargemiddelde waarden): – Maximaal Toelaatbaar Risiconiveau
(MTR):2,5 mg/m3– grenswaarde geurhinder:2,0 mg/m3– richtwaarde geurhinder:1,0 mg/m3– Verwaarloosbaar
Risiconiveau (VR)/streefwaarde:0,025 mg/m3In het thans ingetrokken Besluit chemische wasserijen milieubeheer van
25 januari 1990 worden de volgende PER-niveaus als toetsingswaarden voor de
buitenluchtkwaliteit gehanteerd (jaargemiddelde waarden): – bij bestaande inrichtingen (opgericht
vóór 1 april 1990):2 mg/m3– bij nieuwe inrichtingen (opgericht na 1 april 1990):1 mg/m3Als emissiereducerende techniek voor PER was in het ingetrokken besluit
een diepkoelsysteem voorgeschreven, dat voor nieuwe reinigingsmachines (na
1 april 1990 geplaatst) direct en voor bestaande machines (vóór
1 april 1990 geplaatst) vanaf 1 april 2000 verplicht was. Reinigingsmachines,
voorzien van een goed werkend diepkoelsysteem, zullen in de praktijk niet
leiden tot overschrijding van de toetsingswaarde van 1 mg/m3. Bovengenoemde
toetsingswaarden waren opgesteld om geurhinder bij omwonenden te voorkomen.
Bij deze waarden werden tevens geen nadelige gezondheidseffecten bij omwonenden
verwacht, want het toen gehanteerde MTR van 2,5 mg/m3 werd dan
niet overschreden. Uit nieuwe wetenschappelijke gegevens (onder andere een rapport van de
Wereld Gezondheids Organisatie uit 1995) heeft het Rijksinstituut voor Volksgezondheid
en Milieu (RIVM) eind 1996 voor PER een nieuwe MTR-waarde afgeleid. De meest
kritische effecten bij de afleiding van deze waarde betreffen de effecten
op de nieren en het centrale zenuwstelsel van de mens. Voor de afleiding van
de nieuwe MTR-waarde zijn vele (vooral buitenlandse) onderzoekgegevens geanalyseerd.
Vooral een studie bij werknemers in stomerijen naar beginnende nierschade
en een studie bij vrijwilligers naar de neurotoxiciteit van PER (duizeligheid,
verminderde visuele vermogens en verminderde controle over bewegingen) waren
daarbij belangrijk. Het RIVM heeft op basis van deze gegevens een waarde van
0,25 mg/m3 als MTR gerapporteerd. Deze waarde wordt ook door de
Wereld Gezondheids Organisatie gehanteerd als veilige waarde. Volgens het
RIVM kunnen effecten bij langdurende concentratieniveaus van PER van meer
dan 0,25 mg/m3 niet uitgesloten worden. Boven 1,1 mg/m3
kunnen ernstige effecten op gaan treden.In het kader van het project Integrale Normstelling Stoffen (INS) is eind
1997 een uitgebreid rapport verschenen over 150 stoffen en hun MTR-en VR-waarden,
waarbij onder meer de nieuwe waarden voor PER officieel zijn vastgesteld.De regering hanteert bij het milieubeleid als algemeen uitgangspunt, zoals
onder meer vastgelegd in het Nationaal Milieubeleidsplan (NMP) (Kamerstukken
II 1988/89, 21 137, nrs. 1–2), dat vanaf het jaar 2000 de MTR-waarde
niet meer overschreden mag worden. Na het bereiken hiervan dient door toepassing
van het ALARA-principe (As Low As Reasonable Achievable) gestreefd te worden
naar het bereiken in 2010 van het Verwaarloosbare Risiconiveau (de VR-waarde,
die een factor 100 strenger is dan het MTR). Echter, voor het gebruik van
PER als reinigingsmiddel voor textiel, heeft het Ministerie van VROM moeten
vaststellen, dat er op korte termijn geen voldoende alternatieve reinigingstechnieken
of -stoffen voorhanden zijn. Het vasthouden aan het op korte termijn halen
van het MTR zou voor de branche betekenen dat naar verwachting ongeveer de
helft van de bedrijven gesloten moet worden. Het gaat dan om bedrijven die
omringd zijn door andere gebouwen, waardoor er weinig verdunning van de geloosde
PER in de buitenlucht optreedt.Bij de opstelling van het besluit in 1997 is ingeschat dat binnen 5 tot
10 jaar wel alternatieven voor reiniging met PER beschikbaar zullen zijn.
Samen met de branche-organisatie NETEX is gekeken naar mogelijkheden om daar
zo goed mogelijk op in te spelen. Deze mogelijkheden liggen in principe in
twee richtingen:De eerste richtingHet zoeken en vinden van andere reinigingstechnieken en -stoffen, waardoor
het gebruik van PER niet meer nodig is. Volgens IR-TNO («Stand der techniek
beperking van PER-emissies naar de lucht bij textielreiniging», 20 november
1996) is als extra emissiebeperkende techniek bij nieuwe installaties bij
textielreinigingsbedrijven die PER gebruiken, alleen een poederloos filter
en het dampvrij uitruimen van de destilleerketel goed mogelijk. Op dit moment
is reeds 50% van de PER-machines uitgerust met een poederloos filter en bij
10% wordt dampvrij uitgeruimd. Hiermee wordt de emissie tijdens het uitruimen
van het destillatieresidu beperkt. De extra kosten voor deze voorzieningen
bedragen circa 15% van de aanschaf van een nieuwe machine. Deze kosten wegen
op tegen het voordeel voor de gezondheidsaspecten en arbeidsomstandigheden
van de werknemers van het textielreinigingsbedrijf. De emissiereductie van
PER naar het milieu bedraagt echter slechts een enkel procent. Op korte termijn
zijn geen goed uitvoerbare extra emissiebeperkende technieken bij PER-machines
te verwachten.Wel zijn alternatieve reinigingsmethoden en -middelen in ontwikkeling. De belangrijkste daarvan, die naar verwachting binnen enkele jaren
het niveau van commerciële toepassing zullen hebben bereikt, zijn:a. natreiniging, zijnde een professionele reinigingsmethode met als oplosmiddel
water in plaats van chemische oplosmiddelen;b. reiniging met sub- of superkritische kooldioxide (CO2);c. reiniging met alifatische koolwaterstoffen; deze koolwaterstoffen zijn
aromaatvrij en niet gehalogeneerd.In overleg met de bedrijfstak is vastgesteld dat het naar huidige inzichten
te verwachten is dat PER-emissievrije reinigingstechnieken, als alternatief
voor het volledige aanbod van te reinigen artikelen, binnen tien jaar, gerekend
vanaf 1997, operationeel en goed beschikbaar zullen zijn. Omdat echter
door de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(Kamerstukken II 1999/2000, 26 800 XI, nr. 5) aangedrongen is op het
spoedig terugdringen van de toepassing van PER is bepaald dat de MTR voor
PER ingaat op het tijdstip vijf jaar na inwerkingtreding van het besluit.
Voor nieuwe situaties, dat wil zeggen het ingebruiknemen van PER-reiniging
na inwerkingtreding van dit besluit, is de MTR direct van toepassing.De tweede richtingHet zoeken naar technieken of maatregelen om de immissie van PER op leefniveau
te reduceren. Hierbij kan worden gedacht aan het verplaatsen en samenvoegen
van kleinere textielreinigingsbedrijfjes uit de bebouwde kom naar industrieterreinen.
De vestigingen in de winkelcentra zouden dan kunnen blijven fungeren als inzamel-
en servicelocatie.Het beleid moet er op gericht zijn deze tendens te stimuleren.Overgangsperiode bestaande situatiesVoor bestaande situaties gelden in beginsel de eisen die in het onderhavige
besluit zijn opgenomen, namelijk dat alle machines van een diepkoelsysteem
moeten zijn voorzien. In de afgelopen jaren is uit metingen in het veld gebleken
dat bij toepassing van dergelijke machines ruim binnen de normstelling uit
het oude Besluit chemische wasserijen milieubeheer wordt gebleven. Zoals hierboven
al beschreven is deze normstelling gebaseerd op het toenmalige MTR. Gedurende
de overgangsperiode wordt dus feitelijk voor wat betreft de nu aanwezige situaties,
de reeds bestaande normstelling voortgezet. Vijf jaar na inwerkingtreding
van het besluit vervalt deze benadering. Voor alle situaties is dan de nieuwe
MTR van toepassing.Gezien de nu levende verwachting dat binnen enkele jaren het gebruik van
PER sterk verminderd zal zijn, is geen normstelling en tijdstip ten aanzien
van de Streefwaarde (vroeger VR, Verwaarloosbaar Risico) vastgelegd. Dit is
de waarde die aangeeft wanneer er sprake is van verwaarloosbare effecten op
het milieu. Mocht PER in de toekomst daadwerkelijk niet meer worden gebruikt,
dan is tevens en gelijktijdig voldaan aan de geformuleerde streefwaarde.In de tussentijd wordt de invoering van alternatieven voor reiniging met
PER, daar waar mogelijk gestimuleerd. De beperkte omvang van de branche in
Nederland maakt echter dat bedrijven voornamelijk volgend zijn op ontwikkelingen
in het buitenland. Vooral in Duitsland en de Verenigde Staten vindt veel onderzoek
naar alternatieven plaats. Stimulering in Nederland zal doorgaans gericht
worden op het invoeren van algemeen toepasbare technieken.De navolgende stoffen (of stofreeksen) kunnen mogelijk dienen ter vervanging:– HFK's (gehalogeneerde fluorkoolwaterstoffen), – HCFK's (gehalogeneerde chloorfluorkoolwaterstoffen), voor zover
deze een (zeer) lage graad van aantasting van de ozonlaag hebben (de zogenaamde
zachte HCFK's),– koolwaterstoffen,– glycolethers (bekend onder de commerciële naam «Rynex»),– natreiniging en– subkritisch en superkritisch CO2.In onderdeel c van deze paragraaf wordt ingegaan op het Nederlandse beleid
dat voor deze stoffen geldt.Overige milieu-aspectenIn het Besluit chemische wasserijen milieubeheer, waarvoor dit besluit
in de plaats is getreden, waren geen voorschriften of beperkingen gesteld
ten aanzien van het energieverbruik of het verbruik van voorraden en grondstoffen.
De bevordering van energiebesparing loopt voor een belangrijk deel via andere
wegen dan inrichtingsgebonden regulering. De wijze waarop in dit besluit de
regulering van het energieverbruik vorm heeft gekregen, is reeds toegelicht
in paragraaf 1.2.3 van deze nota van toelichting.In de stomerijbranche is reeds geruime tijd aandacht voor hergebruik van
grondstoffen. Het relatief vluchtige karakter van de reinigingsmiddelen maakt
het mogelijk deze van het vuil te scheiden. Dat gebeurt in twee stappen:1. in het bedrijf zelf door het vuile reinigingsmiddel te destilleren
en2. door het resterende destillatieresidu af te voeren naar een verwerker
voor dit afval, alwaar het verder gescheiden wordt.Het vrijkomende reinigingsmiddel wordt hergebruikt.Natreiniging, als alternatief voor reiniging met chemische oplosmiddelen,
is een professionele machinale reiniging met behulp van water. Het is een
beduidend andere techniek dan het natwassen van linnengoed uit bedrijven en
instellingen. Het proces is sinds begin jaren '90 voorzichtig op de markt
gebracht. Uit diverse tests blijkt een wisselend beeld van de toepasbaarheid,
waarbij de kwaliteit van het aangeboden textiel, het soort proces (beladingsgraad,
procestemperatuur, reinigingsen hulpstoffen) en de wijze van opmaak grote
invloed hebben op het eindresultaat van de reiniging. Omdat water als oplosmiddel
wordt gebruikt, vindt emissie naar de lucht niet plaats. De belangrijkste
milieu-aspecten zijn wateren energieverbruik en lozing van het proceswater.Het waterverbruik is met name bij het natwasproces van linnengoed uit
bedrijven en instellingen redelijk omvangrijk. Paragraaf 1.7 van bijlage
1 bij het besluit geeft de basis voor een waterbesparingsbeleid dat per inrichting
kan worden vastgesteld.c. De milieukwaliteitseisen, vastgesteld krachtens artikel
5.1 Wm, waarvoor de betrokken categorieën van inrichtingen gevolgen kunnen
hebbenDe textielreinigingsbedrijven kunnen in het kader van hun normale bedrijfsvoering
gevolgen hebben voor de milieukwaliteit. Voor de verschillende (potentiële)
reinigingsmiddelen zijn geen milieukwaliteitseisen op grond van artikel 5.1
Wm gesteld. Wel geldt voor deze stoffen het navolgende beleid.PER (tetrachlooretheen)Het nieuwe beleid en het te voeren overgangsbeleid is hierboven beschreven
in onderdeel b van deze paragraaf. CFK R113Voor dit reinigingsmiddel geldt een algeheel verbod, ook voor geregenereerd
reinigingsmiddel.Zachte HCFK'sHoewel de ozonlaagaantastende eigenschappen van deze stoffen beduidend
minder zijn dan die van de CFK's, is het beleid erop gericht het gebruik van
deze stoffen te ontmoedigen. Deze stoffen dragen namelijk ook bij aan de broeikasproblematiek.
Het inzetten van deze stoffen als reinigingsmiddel zal dan ook slechts van
tijdelijke aard kunnen zijn. Momenteel zijn geen ontwikkelingen zichtbaar,
die toepassing van deze stoffen met zich brengen.HFK'sDeze stoffen dragen wel bij aan de broeikasproblematiek, maar bezitten
geen ozonlaagaantastende eigenschappen. Het beleid is gericht op het gebruik
ervan in gesloten toepassingen.KoolwaterstoffenVoor dit type reiniging worden aromaatvrije, niet-gechloreerde koolwaterstoffen
toegepast. De milieu- en gezondheidsrisico's van deze stoffen zijn aanmerkelijk
minder dan van PER; een nadeel is de brandbaarheid ervan. Deze omstandigheid
stelt hoge eisen aan de constructie van de reinigingsmachine en de activiteiten
van het personeel met deze stoffen.Gelet op de ervaringen met dit reinigingsmiddel in onder meer Duitsland,
is het reinigen in een alifatische koolwaterstof voor een groot deel van het
aangeboden textiel een goede vervanging van reinigen in PER.Glycolethers (Rynex)Omdat de samenstelling van het middel Rynex niet bekend is, kan geen inschatting
worden gegeven van mogelijke normstelling voor het middel of onderdelen ervan.
In Nederland zijn met het middel enkele proeven uitgevoerd, maar voor zover
bekend zijn deze proefnemingen gestaakt en wordt het middel niet toegepast.
De reden daarvoor kan worden teruggevoerd op de agressiviteit en de geur van
het middel.CO2Het in te zetten reinigingsmiddel wordt «gefabriceerd» door
het aan de atmosfeer te onttrekken. Omdat hier geen sprake is van het ontstaan
van CO2 is het algemene reductiebeleid niet van toepassing. Momenteel
wordt met de toepassing van CO2 in het buitenland ervaring opgedaan
en zijn reinigingsmachines op nog beperkte schaal operationeel. Op welke termijn
en in welke mate CO2 als gangbaar reinigingsmiddel in Nederland
zal worden toegepast is op dit moment moeilijk te voorspellen. Bijzondere
aandacht is nodig voor de veiligheidsaspecten van de betreffende toestellen,
aangezien de in de installatie optredende druk tot enkele tientallen bar kan
oplopen. Hierop is overigens afzonderlijke regelgeving van toepassing (Besluit
drukapparatuur).1.4.4. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheida. Tot wie richt zich het besluit?Het besluit richt zich primair op de inrichtingen binnen de branche van
textielreiniging. Deze branche omvat reiniging van particuliere kleding en
bedrijfskleding, en zogenaamde witwasbedrijven voor textiel uit de gezondheidszorg
en de horeca. Degene die de inrichting drijft, draagt ervoor zorg dat de voorschriften
worden nageleefd. b. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidGedurende vele jaren is ervaring opgedaan met het Besluit chemische wasserijen
milieubeheer, waarvoor het onderhavige besluit in de plaats treedt, en andere
besluiten op grond van artikel 8.40 Wm. Het toegenomen milieubewustzijn, de
toename van de professionalisering binnen de sectoren (onder meer tot uitdrukking
komend in het door de branche opgestelde milieuzorghandboek en de bereidheid
uit eigen beweging externe adviezen te vragen) en de maatschappelijke druk,
leiden tot een hoge graad van spontane naleving van de tot op heden bestaande
besluiten. Waar belemmeringen in het verleden zijn geconstateerd, zijn deze
thans zo veel mogelijk weggenomen. Er is geen aanleiding om aan te nemen dat
zich belangrijke negatieve veranderingen in de naleving zullen voordoen.Bij de totstandkoming van dit besluit is veel aandacht besteed aan een
goede uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van het besluit en de voorschriften.
Ook in het overleg met derden over het besluit speelden deze thema's een belangrijke
rol. Over de uitvoerbaarheid van het besluit is met vertegenwoordigers van
de betrokken branches en van gemeenten overleg gevoerd. De in dat kader gedane
suggesties zijn waar mogelijk meegenomen bij de redactie van het besluit.
Een en ander heeft – in vergelijking met de «oude» 8.40-besluiten –
onder meer geleid tot een grotere toegankelijkheid van het besluit en een
eenvoudiger en duidelijker redactie van de voorschriften. Verwacht mag worden
dat dit een positief effect heeft op de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
van het besluit.In dit besluit is, zoals al eerder opgemerkt, een belangrijke plaats toegekend
aan zorgplichtbepalingen en doelvoorschriften. Bij de vraag of er al dan niet
sprake is van overtreding van een dergelijk voorschrift is, (nog) sterker
dan bij andersoortige voorschriften, de specifieke situatie van het desbetreffende
geval bepalend. Dergelijke voorschriften geven aan het bevoegd gezag, maar
ook aan degene die de inrichting drijft, derhalve relatief veel beoordelingsvrijheid.
Tegelijkertijd leggen deze bepalingen aan de betrokkenen een grote verantwoordelijkheid
op voor een juiste invulling ervan.De verruimde werking van dit besluit (zie artikel 1.1, tweede lid, onder
b, Wm) komt vooral tot uitdrukking in de bepalingen over energie, waterverbruik,
verlichting en afvalpreventie. Deze bepalingen zijn in vergelijking met de
voorgaande amvb's nieuw en zullen daarom wellicht enige extra aandacht vragen
van het bevoegde gezag.Dit besluit is tevens van toepassing op een aantal inrichtingen dat voorheen
niet onder een 8.40-besluit viel, maar waarvoor een vergunning gold. Naar
mag worden aangenomen zal dit gegeven een structurele vermindering van de
werkbelasting voor het bevoegd gezag met zich meebrengen. Dit betreft in het
bijzonder het vervallen van procedures voor de eventuele verlening (bij nieuwe
gevallen) of wijziging van een vergunning op grond van de Wm. In dit verband
mag tevens worden verwacht dat het aantal bezwaar- en beroepsprocedures zal
verminderen. Niet alleen voor het bestuur, maar ook voor de rechterlijke macht
is er wat dat betreft sprake van een te verwachten vermindering van de werklast.c. UitvoeringskostenDe kosten voor de diverse sectoren om naleving van de in het besluit gestelde
regels te bewerkstelligen, hangen sterk af van het «milieugedrag»
van dit moment. Inrichtingen die tot op heden nauwelijks aandacht aan het
milieu besteedden, zullen voor grotere inspanningen komen te staan dan inrichtingen
die reeds voldeden aan nu geldende milieu-eisen (via vergunning of algemene
regels). Voor de onderwerpen die nieuw zijn in de Wm zullen vrijwel
alle bedrijven met dezelfde inspanningen geconfronteerd worden. Over de hoogte
van die kosten zijn geen inschattingen te maken. De verschillen tussen de
bedrijven naar aard, complexiteit en stadium van interne milieuzorg zijn te
groot om hierover zinvolle uitspraken te doen. Wel kan worden opgemerkt dat
de inspanningen die binnen inrichtingen wordt getroost om bijvoorbeeld het
energiegebruik, waterverbruik of het ontstaan van afvalstoffen terug te dringen,
veelal direct of op korte termijn financieel voordeel opleveren.d. Omvang en mogelijkheden van controleGemeenten hebben een zelfstandige verantwoordelijkheid bij de bepaling
van de mate van toezicht en controle op de naleving van het besluit. In de
huidige praktijk werken veel gemeenten met zogenaamde stappenschema's, waarin
een getrapte aanpak voor de handhaving van de 8.40-besluiten en vergunningen
voor inrichtingen is neergezet. De mate waarin (vervolg)controle plaatsvindt
wordt voor een belangrijk deel bepaald door de prioriteiten die in de gemeentelijke
milieutaakstelling zijn aangegeven.1.5. Reacties naar aanleiding van de inspraakprocedure1.5.1 Aantal en algemene duiding van de reactiesNaar aanleiding van de publicatie van het ontwerp van dit besluit in de
Staatscourant van 21 juli 1998, nr. 135, heeft de Minister van VROM tien schriftelijke
reacties ontvangen. Een overzicht daarvan is als bijlage bij deze nota van
toelichting opgenomen.Van de binnengekomen reacties ging een groot aantal in op de redactie
of de technische inhoud van de voorschriften opgenomen in de bijlage van dit
besluit. Naast vragen over of signalen van onduidelijkheid zijn ook voorstellen
gedaan voor tekstuele verbetering, verduidelijking en aanvulling. Alle voorstellen
zijn met zorg geanalyseerd en waar deze tot verbetering van het besluit leiden,
zijn deze omgezet in aanpassingen van het besluit.Onderstaand volgen de belangrijkste elementen uit de reacties en de beoordeling
daarvan.1.5.2 De reikwijdte van het besluit en de reacties daaropDe voorgestelde reikwijdte van het besluit leidde nauwelijks tot reacties.
Alleen werd een onduidelijkheid gesignaleerd die valt terug te voeren op de
in artikel 1 gehanteerde definities van reinigen (met oplosmiddelen) en wassen
(met water). Bezien is of de definities aanpassing behoeven, maar gebleken
is dat kan worden volstaan met een nadere toelichting op de gebruikte definities
in de nota van toelichting bij het besluit.1.5.3 De voorschriften van het besluit en de reactie daaropIn de ontvangen reacties lag de nadruk op de normstelling ten aanzien
van reinigingsmiddelen, in het bijzonder van die van PER. Het commentaar op
de normstelling ten aanzien van het reinigingsmiddel PER is als volgt samen
te vatten:* in tegenstelling tot wat in de toelichting wordt gesuggereerd, bestaan
er momenteel wel degelijk alternatieven voor het met PER reinigen van textiel;* de termijn waarin de overschrijding van het MTR voor PER wordt gedoogd,
is veel te lang;* het gedogen van overschrijding van het MTR is in strijd met het NMP-3; * de afwegingen die geleid hebben tot die lange gedoogtermijn, zijn niet
valide en onvoldoende onderbouwd.Hierover het volgende. In paragraaf 1.4.3 van de nota van toelichting
bij het besluit is aangegeven dat het Maximaal Toelaatbaar Risico (MTR) voor
PER in 1997 met een factor 10 is aangescherpt. Het MTR is een wetenschappelijk
afgeleide waarde voor een stof, die aangeeft bij welke concentratie óf
geen negatief effect te verwachten is óf een kans van 10–6 op sterfte voorspeld kan worden (uit NMP-3). Op grond van een beschouwing
van de technische mogelijkheden naar verdergaande reducties van de uitstoot
van PER wordt verwacht dat technische oplossingen door middel van aanpassing
van de bestaande apparatuur niet meer voldoende zullen zijn. De huidige emissie
wordt voornamelijk veroorzaakt door het vrijkomen van PER bij het opmaken
van het gereinigde textiel, dat wil zeggen het in model brengen na het reinigingsproces.
Een andere benadering van het reinigingsproces zelf is nodig.Bij de voorbereiding van het besluit in 1997 is een inschatting gemaakt
welke tijd nodig lijkt te zijn voor een omschakeling naar andere reinigingsmiddelen.
Tevens is ingeschat in welk stadium verschillende kansrijke initiatieven waren
en is gekeken naar een gemiddelde afschrijvingstermijn voor bestaande reinigingsmachines.
Mede naar aanleiding van overleg met de branche is vastgesteld dat een definitieve
omschakeling binnen enkele jaren zowel technisch als economisch haalbaar is.
Dit is overeenkomstig het in het NMP-3 vastgelegde beleid, omdat daarin is
vastgelegd dat bij de invoering van het MTR «rekening gehouden zal worden
met technische en economische haalbaarheid».Gezien de nu levende verwachting dat binnen enkele jaren het gebruik van
PER sterk teruggedrongen, dan wel uitgesloten, zal zijn, is geen normstelling
en tijdstip ten aanzien van de Streefwaarde (vroeger VR, Verwaarloosbaar Risico)
vastgelegd. Dit is de waarde die aangeeft wanneer er sprake is van verwaarloosbare
effecten op het milieu. Wordt PER daadwerkelijk niet meer gebruikt in de nabije
toekomst, dan is tevens voldaan aan de geformuleerde streefwaarde. Dit is
eerder dan op grond van het NMP-beleid dient te geschieden.De besluiten ex artikel 8.40 Wm die op grond van de MDW-operatie worden
vastgesteld, worden begeleid in een flankerend spoor. In het flankerend spoor
wordt bezien op welke (branche-eigen) wijze aandacht kan worden besteed aan
de alternatieve reinigingsmiddelen en -methoden. Inmiddels heeft de branche-organisatie
NETEX via de haar ter beschikking staande kanalen de bedrijven reeds op de
hoogte gesteld van de ontwikkelingen aangaande het reinigingsmiddel PER.Ook is verzocht om inzicht te geven welke relatie bestaat tussen de normen
uit het onderhavige besluit enerzijds en de normstelling uit de EU-richtlijn
inzake «de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen
ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden
en in installaties» anderzijds. Als reactie daarop wordt opgemerkt dat
de implementatie van EU-richtlijn zal plaatsvinden door middel van dit besluit
met de voorschriften 2.1.4, 2.2.3 en 3.2.10. In de nota van toelichting is
in de paragraaf over de relatie met andere beleidsterreinen hierop verder
ingegaan.Tenslotte zijn de diverse suggesties tot verbetering of aanvulling van
bepaalde voorschriften of details daarvan in het besluit overgenomen. 1.6. NotificatieAangezien het besluit in de bijlagen algemene milieuvoorschriften geeft
waar bepaalde inrichtingen aan moeten voldoen, die ook betrekking hebben op
installaties, is niet uitgesloten dat hiervan enige invloed uitgaat op het
verkeer van goederen, zoals bedoeld in de artikelen 28 tot en met 30 van het
EG-Verdrag. Om die reden is het ontwerp-besluit op 12 juni 1998 ingevolge
richtlijn nr. 1998/34/EG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 28
maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en
technische voorschriften (PbEG L 109) voorgelegd aan de Commissie van de Europese
Gemeenschappen (geregistreerd onder nummer 98/0271/NL).Het ontwerp-besluit is voorts op 18 augustus 1998 voorgelegd aan het Secretariaat
van de Wereld Handelsorganisatie (geregistreerd onder nummer 98 394),
ter voldoening aan artikel 2, negende lid, van de op 15 april 1994 te Marrakech
gesloten Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen (Trb. 1994, 235).
Een aankondiging van het ontwerp-besluit is gepubliceerd in de Staatscourant
(Stcrt. 1998, 135).Er zijn geen reacties ontvangen naar aanleiding van deze notificaties.2. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1Voor de inrichtingen voor de uitoefening van het textielreinigingsbedrijf
zijn in de regel burgemeester en wethouders van de gemeente waarin de inrichting
geheel of in hoofdzaak is of zal zijn gelegen, het bevoegd gezag.In het besluit wordt onderscheid gemaakt tussen wassen en reinigen. Onder
wassen wordt verstaan het schoonmaken van textiel met behulp van water. Dit
kan zowel grootschalig gebeuren (linnengoed van bedrijven en instellingen),
als op kleinere schaal (schoonmaken van kleding). De term reinigen is voorbehouden
aan het schoonmaken van textiel met behulp van chemische oplosmiddelen.Artikel 2In het eindrapport van de MDW-werkgroep Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer (de Werkgroep van Dinter) van 20 juni is opgenomen dat ten opzichte
van de tot dan toe bestaande besluiten op grond van artikel 8.40 van de Wet
milieubeheer een andere benadering van de reikwijdte mogelijk is. In die besluiten
is doorgaans de homogeniteit van een bedrijfstak bepalend voor de keuze en
afbakening. De werkgroep adviseerde de aard en de mate van de milieuproblemen
die inrichtingen kunnen veroorzaken, als vertrekpunt te hanteren. Hierdoor
kunnen veel meer bedrijven onder algemene regels worden gebracht zonder dat
het aantal besluiten toeneemt. De uitwerking en verfijning van de werkingssfeer
heeft plaatsgevonden op basis van het rapport «Praktijkervaringen met
amvb's, cluster 3 chemische wasserijen» van mei 1996 van het bureau
Haskoning en het rapport «Werkingssfeer amvb's 8.40 van de Wet milieubeheer»
van 11 september 1996 van het bureau Heidemij.Het begrip inrichting is in artikel 1.1, eerste lid, van de Wet milieubeheer
(Wm) gedefinieerd als elke door de mens bedrijfsmatig of in een omvang alsof
zij bedrijfsmatig was, ondernomen bedrijvigheid die binnen een zeker begrenzing
pleegt te worden verricht. Om onder de werking van dit besluit te vallen,
moet het textielreinigingsbedrijf in de eerste plaats behoren tot een in het
Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer (Ivb) genoemde categorie.
Dit houdt in dat de inrichting op basis van artikel 1.1, derde lid, Wm is
aangewezen als inrichting die nadelige gevolgen voor het milieu kan veroorzaken
en dat de inrichting vergunningplichtig is. In artikel 1.1, vierde
lid, Wm is bepaald dat daarbij als één inrichting wordt beschouwd
de tot eenzelfde onderneming of instelling behorende installaties die onderling
technische, organisatorische of functionele bindingen hebben en in elkaars
onmiddellijke nabijheid zijn gelegen.Dit besluit laat zich in het algemeen karakteriseren als een besluit voor
inrichtingen waar textiel wordt schoongemaakt of in model gebracht alsmede
aanverwante andere activiteiten. Voorbeelden van typen bedrijven die onder
het besluit vallen zijn: stomerijen, wasserettes, natwasserijen, witwasserijen,
wasserijen met of zonder strijkinrichtingen en reconditioneringsbedrijven.
Ten opzichte van het thans ingetrokken Besluit chemische wasserijen milieubeheer
betekent dit een verruiming van de werkingssfeer.Niet onder dit besluit vallen bedrijven die zich bezig houden met het
kleuren van textiel (de zogenoemde textielveredelingsbedrijven) of het schoonmaken
van meubelen (bijvoorbeeld banken, autostoelen of tapijten). Onder het modelleren
van textiel wordt niet verstaan het maken of herstellen van kleding; naaiateliers
vallen derhalve buiten de reikwijdte van dit besluit.Artikel 3De uitsluitingscriteria van het Besluit textielreinigingsbedrijven milieubeheer
zijn ten opzichte van het oude Besluit chemische wasserijen milieubeheer aanzienlijk
aangepast. De belangrijkste aanpassing is dat de werking van het besluit niet
langer beperkt is tot bedrijven die reinigen met specifiek genoemde oplosmiddelen.
Daardoor, en ook door enkele andere aanpassingen, vallen ook grotere wasserijen
onder de reikwijdte van het besluit. Voorts mogen andere brandstoffen dan
aardgas worden gebruikt voor ruimteverwarmingsinstallaties, warmwaterinstallaties
of stoomopwekkingsinstallaties.Naast het laadvermogen is ook de capaciteit van het bedrijf van belang:
indien meer dan 25 ton wasgoed per dag kan worden gereinigd is het besluit
niet van toepassing. Tevens is een bedrijf vergunningplichtig indien een ondergrondse
tank is geïnstalleerd die buiten de reikwijdte van het Besluit opslaan
in ondergrondse tanks 1998 (BOOT) valt. Te denken valt aan de opslag van chemicaliën
in een ondergrondse tank. Voor het onderhoud en gebruik van een dergelijke
tank dient de inrichtinghouder te voldoen aan specifieke voorschriften. Aangezien
in de praktijk weinig wasserijen chemicaliën in ondergrondse tanks zullen
opslaan, zijn die uit het oogpunt van efficiënte regelgeving uitgesloten.Artikel 4, eerste lidBinnen het stelsel van de milieuwetgeving wordt degene die de inrichting
drijft, primair verantwoordelijk geacht voor de naleving van de voorschriften
of de beperkingen die aan de inrichting zijn gesteld. In artikel 8.20, eerste
lid, van de Wet milieubeheer, is dat zo verwoord dat degene die de inrichting
drijft ervoor zorg draagt dat de aan de vergunning verbonden voorschriften
worden nageleefd. Artikel 4, eerste lid, bewerkstelligt dat er geen discussie
over behoeft te ontstaan dat degene die de inrichting drijft, ervoor zorg
draagt dat de aan de vergunning verbonden voorschriften worden nageleefd.
Dit brengt met zich dat degene die de eindverantwoordelijkheid voor het functioneren
van de inrichting draagt, bouwkundige, technische of organisatorische maatregelen
treft om te waarborgen dat de voorschriften worden nageleefd en dat milieubedreigende
ofschadelijke situaties worden voorkomen. Dit wil overigens niet zeggen dat die eindverantwoordelijkheid alleen
ligt bij degene die de inrichting drijft. Het feit dat aan andere personen,
zoals ondergeschikten, geen rechtstreekse verplichting wordt opgelegd, laat
onverlet dat bij de toepassing van het strafrecht ook andere personen binnen
de organisatie kunnen worden vervolgd.Dit lid bepaalt dat in ieder geval de voorschriften die zijn opgenomen
in bijlage1 en 2, worden nageleefd. De in de bijlage opgenomen voorschriften
zijn gesteld opdat de ondernemer op eenvoudige wijze kan bezien welke milieu-aspecten
voor zijn bedrijfsvoering van belang zijn.Het voorschriftenpakket is veranderd ten opzichte van de voorschriften
in het Besluit chemische wasserijen milieubeheer. Aspecten die reeds door
andere beleidsvelden zijn geregeld, komen alleen nog in het besluit voor als
deze per se noodzakelijk zijn uit het oogpunt van de milieubescherming.tweede lidHier is het zogenaamde gelijkwaardigheidsbeginsel neergelegd. Hierin is
bepaald dat degene die de inrichting drijft, andere maatregelen kan treffen
dan in het desbetreffende voorschrift zijn opgenomen.Degene die een alternatief middel wil gaan toepassen, dient dit vooraf
te melden aan het bevoegd gezag, onder overlegging van gegevens waaruit blijkt
dat minimaal een gelijkwaardige bescherming van het milieu kan worden bereikt
(zie artikel 6, negende lid, en de toelichting daarop). De strekking van dit
artikellid is om zowel het bevoegd gezag als de ondernemer tijd te geven voor
een verantwoorde afweging en keuze van het alternatieve middel. Het is het
bevoegd gezag dat uiteindelijk beoordeelt of met de toepassing van het andere
middel een gelijkwaardige bescherming van het milieu kan worden bereikt.Artikel 5, eerste lid, onder aHier is bepaald dat het bevoegd gezag nadere eisen kan stellen die door
de inrichting moeten worden nageleefd, doch uitsluitend ter uitvoering van
deze voorschriften voorzover dat in hoofdstuk 4 van bijlage 1 is aangegeven.
Bij het stellen van een nadere eis is van belang wat de stand van de kennis
of wetenschap is bij vergelijkbare bedrijven. Daarbij kan onder meer gebruik
worden gemaakt van algemeen aanvaarde kennisdocumenten, handboeken, fact-sheets
over specifieke onderwerpen of door de branche ontwikkelde milieuzorghandboeken,
zoals dat van de NETEX of specifieke informatiebladen. Bij de invoeringsbegeleiding
van dit besluit zal aandacht worden besteed aan het genereren en in stand
houden van algemeen of specifiek toepasbare kennisdocumenten en fact-sheets.onder bOp basis van onderdeel b kan het bevoegd gezag eveneens nadere eisen stellen
als dat bijzonder is aangewezen in het belang van de bescherming van het milieu.
Deze bevoegdheid tot het stellen van nadere eisen is alleen bedoeld voor die
zaken die in de voorschriften niet aan de orde komen. Deze nadere eis-vorm
staat naast de nadere eis-mogelijkheden die zijn opgenomen in hoofdstuk 4
van bijlage 1 van het besluit. De belangrijkste restricties bij toepassing
van deze «aanvullende» nadere eis is dat hierdoor geen overlap
mag ontstaan met het reeds bepaalde in de bijlage en dat de nadere eis wordt
gesteld in het belang van de bescherming van het milieu.De volgende overwegingen hebben geleid tot het opnemen van de mogelijkheid
deze nadere eis te stellen. 1. In de eerste plaats is bij het opstellen van dit besluit uitgegaan
van de representatieve bedrijfssituatie met de op dat moment bestaande kenmerken.
Het kan uit het oogpunt van milieubescherming nodig zijn om eisen te stellen
inzake bijzondere en van de gangbare situatie afwijkende bedrijfsprocessen.2. Daarnaast kennen algemene regels, zoals dit besluit, altijd beperkingen
op het punt van het leveren van maatwerk. Dit besluit is immers een generiek
instrument met een landelijke werking. De algemene regels zullen in principe
adequaat zijn. Met name de situering van een inrichting ten opzichte van zijn
omgeving kan aanleiding geven tot grote onderlinge verschillen in de benaderingswijze
en oplossingsmogelijkheden. De keuzebevoegdheid moet om die reden zo veel
mogelijk op lokaal niveau worden gelegd. Naar gelang de lokaal-specifieke
omstandigheden daartoe nopen kunnen bij nadere eis de noodzakelijke toegesneden
maatregelen worden vastgelegd. Het gaat hierbij doorgaans om de gevolgen van
indirecte hinder, waaronder de gevolgen van het verkeer van en naar de inrichting,
buiten de grenzen van een inrichting. Opgemerkt wordt dat daarbij de ruimtelijke
ordening, het gemeentelijk verkeers- en vervoersplan en hoofdstuk VI van de
Wet geluidhinder de primaire instrumenten zijn om geluidhinder maar ook luchtverontreiniging
tegen te gaan. Indien deze instrumenten geen afdoende resultaat bieden omdat
de hinder te zeer gebonden is aan één inrichting, kan zonodig
van de nadere eis gebruik worden gemaakt. Zeker in bestaande en van oudsher
gegroeide situaties met een verkeerssituatie waarop de inrichtinghouder geen
invloed kan uitoefenen, moet terughoudendheid worden betracht bij het stellen
van een nadere eis. Immers veelal is de overheid beheerder van ruimte en infrastructuur.
Het geeft geen pas in dergelijke situaties maatregelen af te wentelen op bedrijven.
De wijze waarop in evidente knelpuntsituaties de geluidhinder moet worden
benaderd en beoordeeld dient in overeenstemming te zijn met de wijze waarop
het verkeersgeluid van verkeer wordt vastgesteld in het kader van de Wet geluidhinder.
Daarbij kan de circulaire van 29 februari 1996 van de Minister van VROM, getiteld
«Geluidhinder veroorzaakt door het wegverkeer van en naar de inrichting;
beoordeling in het kader van de vergunningverlening op basis van de Wet milieubeheer»
tevens als hulpmiddel dienen. Ter verduidelijking wordt opgemerkt dat het
geluid van voetgangers buiten beschouwing blijft.3. Bij het opstellen van de voorschriften is als uitgangspunt gekozen
dat eenvoud en milieurelevantie voorop dienen te staan. Voorkomen moet worden
dat bepaalde aspecten die voor een ondernemer van belang zijn, door verscheidene
beleidsterreinen worden gereguleerd, met bovendien het risico van onderlinge
verschillen in regels. Om die reden is het besluit sterk terughoudend op het
gebied van de ruimtelijke ordening, de bouwregelgeving en regelgeving vanuit
het nutsbedrijf. In het geval dat deze beleidskaders in een specifieke situatie
toch als onvoldoende worden beoordeeld, is het onder artikel 5 mogelijk hierin
te voorzien. Voorbeelden zijn extra brandveiligheidseisen zoals brandwerendheid
aan bouwconstructies, veiligheidseisen voor toestellen en installaties voor
gas, water en elektriciteit.4. Ten slotte kunnen zich bijzondere bedrijfsomstandigheden voordoen met
onvoorziene milieugevolgen, al dan niet het gevolg van bijvoorbeeld een calamiteit,
onzorgvuldig handelen of een afwijking binnen een gangbaar bedrijfsproces.
Met name kan gedacht worden aan het voorschrijven bijvoorbeeld van bodemonderzoek
of onderzoek naar het gebruik of verbruik van bepaalde stoffen.Het instrument nadere eisen maakt het mogelijk om te komen tot een op
een concrete situatie toegesneden, doelmatige oplossing. De bevoegdheid tot
het stellen van nadere eisen is bedoeld voor die gevallen waarin de situatie
in een inrichting zodanig is dat ofwel de voorschriften nadere
uitwerking behoeven ofwel deze situatie in de voorschriften niet is voorzien.
Gezien de specifieke werkingssfeer van het instrument nadere eis kan worden
verwacht dat het gebruik beperkt zal blijven tot bijzondere en incidentele
gevallen. Het stellen van een nadere eis is een besluit in de zin van artikel
1.3 van de Algemene wet bestuursrecht. In paragraaf 1.2 zijn algemene
uitgangspunten aangegeven voor de toepassing van de bevoegdheid tot het stellen
van een nadere eis.Artikel 6, eerste tot en met derde lidDegene die het voornemen heeft om een inrichting op te richten, die valt
onder het besluit, moet ten minste vier weken voor hij zijn plan ten uitvoer
gaat brengen, daarvan melding doen aan het bevoegd gezag. Bij de gegevens
over de aard en omvang van de inrichting moet worden aangegeven wat de belangrijkste
kernelementen van de inrichting zijn, die de inrichting typeren. Daarbij zal
kunnen worden aangesloten bij het algemeen spraakgebruik.De gegevens over de indeling en uitvoering van de inrichting kunnen worden
verstrekt door het aanleveren van een plattegrond, waarop staan aangegeven:– de grenzen van het terrein van de inrichting;– de ligging en indeling van de gebouwen;– de bestemming van de te onderscheiden ruimten.De gegevens moeten zodanig zijn dat het bevoegd gezag inzicht verkrijgt
in de binnen de inrichting uit te voeren activiteiten of processen.Ook wanneer men van plan is een inrichting uit te breiden of te veranderen,
is men verplicht dit te melden, zij het niet in alle gevallen. Alleen indien
een uitbreiding of verandering leidt tot een wijziging van de gegevens waarover
het bevoegd gezag op grond van een eerdere melding beschikt, is een dergelijke
melding vereist. Zolang er in die gegevens niets verandert, behoeven veranderingen
of uitbreidingen niet te worden gemeld. Het achterwege laten van een melding
neemt niet weg dat degene die een inrichting drijft, moet voldoen aan de voorschriften
van het besluit. De omstandigheid die wel aanleiding geeft tot een melding,
kan bijvoorbeeld betreffen: een substantiële vergroting van de omvang
van een bedrijf, een geheel ander type bedrijf, een significante verhoging
van de geluidemissie, etcetera.Ingevolge de bestaande besluiten moest de melding ook aan de Inspecteur
Milieuhygiëne worden gezonden. Deze regeling is niet overgenomen. De
regeling volgens de bestaande besluiten is opgesteld in een tijd van grote
achterstanden in de uitvoering van de vergunningen- en handhavingspraktijk.
Met name als gevolg van de tot voor kort geldende en op de lokale milieu-uitvoering
gerichte specifieke bijdrageregelingen en de stimulerende rol van de Inspectie
Milieuhygiëne met het oog op de gewenste kwaliteitsverbetering, zijn
de inhoudelijke kwaliteit en prestaties van de bevoegde gezagsinstanties inmiddels
zodanig, dat een individuele toetsing door de Inspecteur Milieuhygiëne
minder noodzakelijk wordt geacht.In dit besluit is afgezien van het opnemen van een verplichting tot het
overleggen van een akoestische rapportage. De onder dit besluit vallende inrichtingen
hebben doorgaans een relatief lage geluidemissie en hebben bovendien een eenvoudig
geluidprofiel vanwege de stationaire opstelling van de geluidbronnen. Een
veel dynamischer geluidprofiel, zoals het geval is bij bijvoorbeeld de horeca
of de autobranche, is doorgaans de aanleiding om wel vooraf een akoestisch
onderzoek bij de melding te verlangen. vierde en vijfde lidDeze bepalingen hebben betrekking op het zogenaamde nulsituatie-onderzoek
bodem. Het gaat hier niet om het opsporen van historische bodemverontreiniging.
De Nederlandse Richtlijn Bodembescherming bedrijfsmatige activiteiten (NRB)
geeft een handreiking voor de beoordeling of een activiteit bodembedreigend
is. Is dat het geval, dan is de NRB van toepassing en is een onderzoek naar
de nulsituatie van de bodem noodzakelijk. Het onderzoek kan beperkt blijven
tot die plaatsen binnen de inrichting waar de betreffende bodembedreigende
activiteiten plaatsvinden.Omdat inmiddels duidelijk is dat bij een aanzienlijk deel van de stomerijen
(chemische wasserijen) bodemverontreiniging door PER aanwezig zal zijn, wordt
momenteel getracht een branchegewijze aanpak van de sanering daarvan te realiseren
in het kader van de BSB-operatie (bodemsanering van in gebruik zijnde bedrijfsterreinen).
Mede gelet hierop, wordt geadviseerd om de toepassing van de gegeven bevoegdheid
tot het doen van bodemonderzoek af te stemmen met het bevoegd gezag in het
kader van de Wet bodembescherming.zesde lidBij nieuwe vestiging, of bij belangrijke meldingplichtige wijzigingen
van chemische wasserijen, met name in oudere panden met in- of aanpandige
gevoelige bebouwing is het noodzakelijk na te gaan of scheidingsconstructies
onderling dampdicht zijn. Dit kan bijvoorbeeld met een eenvoudige tracermethode.
Het onderzoek heeft tot doel een mogelijk knelpunt vroegtijdig te signaleren
en te voorkomen dat activiteiten worden gestart in een situatie die achteraf
niet in overeenstemming blijkt met de gestelde voorschriften. Niet als meldingsplichtige
wijziging bij een chemische wasserij wordt beschouwd: het vervangen van een
reinigingsmachine door eenzelfde of verbeterd type (bijvoorbeeld een 4e generatie
in een 5e generatie) machine, het verminderen van het aantal reinigingsmachines
en het beëindigen van reinigingsactiviteiten.zevende en achtste lidIn het zevende lid van artikel 6 is bepaald dat het niet nodig is dat
degene die de melding doet, gegevens die hij bij een eerdere gelegenheid al
eens aan het bevoegd gezag heeft verstrekt en die bij het bevoegd gezag bekend
zijn, nogmaals aan het bevoegd gezag verschaft. Op grond van het achtste lid
dient bij de melding duidelijk te worden gemaakt ten aanzien van welke (soort)
gegevens wordt verwezen naar informatie die naar wordt verondersteld (nog)
aanwezig is bij het bevoegd gezag. Het kan in deze gevallen bijvoorbeeld gaan
om gegevens die in een bedrijfsmilieuplan zijn opgenomen, of gegevens die
in het kader van een vergunningprocedure al aan het bevoegd gezag bekend zijn
gemaakt, zoals een plattegrond of tekening van de inrichting die bij een aanvraag
voor een gemeentelijke bouwvergunning dan wel in een ander kader is verstrekt.
Indien het bevoegd gezag van oordeel is dat de gegevens die bij de melding
zijn verstrekt, niet toereikend zijn of niet (meer) voldoende actueel, stelt
het bevoegd gezag degene die de melding heeft gedaan, in de gelegenheid de
bij de melding verstrekte gegevens aan te vullen.negende lidIn artikel 4, tweede lid, is bepaald dat degene die een alternatief gelijkwaardig
middel wil gaan toepassen dit moet melden aan het bevoegd gezag. Om het bevoegd
gezag in staat te stellen te kunnen beoordelen dat met dit middel inderdaad
een gelijkwaardige bescherming voor het milieu wordt bereikt,
dient degene die het middel wil gaan toepassen aan het bevoegd gezag gegevens
te verstrekken waaruit dit blijkt.Artikel 7, eerste lidBepaalde vergunningvoorschriften, behorend bij een bij de inwerkingtreding
respectievelijk het van toepassing worden van dit besluit reeds geldende vergunning,
blijven gedurende drie jaar gelden als nadere eis. Daarna vervallen deze voorschriften.
Het bevoegd gezag heeft derhalve drie jaar de tijd om eventueel nieuwe nadere
eisen te stellen. Dit geldt slechts indien voor het onderwerp waarop het vergunningvoorschrift
betrekking heeft, in de in de bijlage opgenomen voorschriften de bevoegdheid
tot het stellen van nadere eisen door het bevoegd gezag is opgenomen. Is dat
niet geval, dan vervalt het vergunningvoorschrift reeds zodra de voorschriften
van de bijlage op de inrichting van toepassing worden. Het voorgaande geldt
voor alle vergunningvoorschriften ongeacht de vraag of zij strenger dan wel
soepeler zijn dan de voorschriften van het besluit. Daarnaast geldt de beperking
dat het alleen kan gaan om onderwerpen uit artikel 5, eerste lid, onder a.
Deze beperking is het gevolg van jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak
van de Raad van State, waarin een restrictieve uitleg wordt gegeven aan artikel
7, tweede lid, van het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer
en het Besluit woonen verblijfsgebouwen milieubeheer (Zie ABRS van 13 april
1999, nr. E03.96 0787 en ABRS van 20 mei 1999, nr. E03.96 0485).
In deze uitspraken heeft de Afdeling bepaald dat ten aanzien van de onderwerpen
die zijn genoemd in artikel 5, onder b, nadere eisen kunnen worden gesteld,
indien dat in het belang van de bescherming van het milieu bijzonder is aangewezen.
Vervolgens concludeert de Raad van State dat de voorschriften die aan bestaande
vergunningen zijn verbonden, niet zijn gesteld op grond van het criterium
dat het vanwege het belang van de bescherming van het milieu bijzonder is
aangewezen. Daarom leent artikel 7, eerste lid, zich niet voor toepassing
op bestaande vergunningvoorschriften die betrekking hebben op de onderwerpen
die zijn genoemd in artikel 5, eerste lid, onder b.Het Ministerie van VROM volgt de uitspraken van de Raad van State. De
overgangsbepaling heeft alleen betrekking op onderwerpen uit artikel 5, onder
a. Voorzover in het verleden een vergunning is verleend onder voorschriften
die betrekking hebben op onderwerpen die zijn genoemd in artikel 5, eerste
lid, onder b, dient het bevoegd gezag, voorzover zulks noodzakelijk wordt
geoordeeld, alsnog een nadere eis te stellen. Onverlet blijft de mogelijkheid
voor het bevoegd gezag om in deze periode van drie jaar de nadere eis te wijzigen
dan wel in te trekken (artikel 5, derde lid).Het komt niet zelden voor, dat vergunningvoorschriften slechts kunnen
worden verstaan in verbinding met de gegevens die behoren bij de aanvraag
om vergunning. Ook zijn gevallen bekend waarin die gegevens hoewel niet opgenomen
als voorschrift, bepalend zijn voor de vaststelling of de inrichting binnen
de grenzen van hetgeen is vergund in werking is. In zo'n geval gaat het meestal
om de omvang van de activiteiten waarbij het bevoegd gezag ervoor heeft gekozen
de aanvraag deel te laten uitmaken van de vergunning, in plaats van een uitdrukkelijke
vermelding van de aangevraagde activiteiten in de voorschriften. Doet zich
het eerste geval voor, dan worden sommige voorschriften als nadere eis zinledig
doordat met het vervallen van de vergunningplicht de aanvraag geen betekenis
meer heeft. Doet zich het tweede geval voor, dan zou in het geheel geen nadere
eis blijven gelden, hoewel dit wel nodig kan zijn. Om hieraan tegemoet te
komen is tot uitdrukking gebracht dat voorschriften worden geacht aan de vergunning
te zijn verbonden, indien in de aanvraag gegevens staan die zich lenen voor
opname of omzetting in voorschriften. tweede lidIn dit lid is bepaald dat de op basis van het Besluit chemische wasserijen
milieubeheer gestelde nadere eisen of op basis van een vergunning gestelde
nadere eisen, gelden als nadere eisen, gesteld krachtens dit besluit. Ook
geldt dat voor het onderwerp waarop de nadere eisen, gesteld krachtens de
vergunning dan wel eerdergenoemd besluit, betrekking hebben, in artikel 5
de bevoegdheid tot het stellen van nadere eisen door het bevoegd gezag is
opgenomen. Als deze bevoegdheid er niet is, vervallen de oorspronkelijk gestelde
nadere eisen. Het voorgaande geldt voor alle gestelde nadere eisen ongeacht
de vraag of zij strenger dan wel soepeler zijn dan de voorschriften van het
besluit. Ook hier geldt dat het bevoegd gezag te allen tijde de mogelijkheid
heeft om de oude dan wel nieuwe nadere eisen te wijzigen of in te trekken.Artikel 8, eerste en tweede lidDit artikel geldt voor inrichtingen, reeds opgericht voordat dit besluit
op die inrichtingen van toepassing wordt, die niet vielen onder het Besluit
chemische wasserijen milieubeheer (en die derhalve vergunningplichtig zijn),
maar niet beschikken over een geldige vergunning. Voor deze inrichtingen geldt
geen overgangstermijn, maar geldt artikel 8, tweede lid. Degene die een dergelijke
inrichting drijft, dient ten hoogste twaalf weken na de inwerkingtreding van
dit besluit overeenkomstig artikel 6, tweede lid, aan het bevoegd gezag te
melden dat hij de inrichting in werking heeft.derde lidIndien een vergunningaanvraag op grond van het oude recht is ingediend
en in behandeling is genomen, doch ten tijde van de inwerkingtreding van het
besluit daarop nog niet onherroepelijk is beslist of de vergunning nog niet
in werking was, geld het derde lid. In die gevallen is het niet nodig de aanvraag
in te trekken en vervolgens een melding overeenkomstig artikel 6 te doen,
waarbij wederom dezelfde gegevens worden verstrekt. In dit lid is namelijk
bepaald dat zo'n aanvraag wordt aangemerkt als een melding in de zin van dit
besluit.Artikel 10 t/m artikel 12In drie voorgaande besluiten zijn enkele onvolkomenheden geconstateerd
die directe consequenties hebben voor de toepassing van deze besluiten. Het
betreft de volgende besluiten: het Besluit inrichtingen voor motorvoertuigen
milieubeheer, het Besluit bouw- en houtbedrijven milieubeheer en het Besluit
opslag- en transportbedrijven milieubeheer. Het is noodzakelijk deze onvolkomenheden
op een snelle wijze te herstellen.In het Besluit inrichtingen motorvoertuigen milieubeheer had de aanvankelijke
schakelbepaling tot gevolg dat een aantal essentiële bepalingen uit het
Besluit tankstations milieubeheer niet van toepassing is op het tankstationdeel.
Door de aanpassing in artikel 10, onderdeel A, wordt bereikt dat alle bepalingen
van dat besluit van toepassing zijn op de specifieke combinatie van een tankstation
met een herstelinrichting voor motorvoertuigen, aangemerkt als type B. Voor
de toepassing van het Besluit tankstations milieubeheer gaat het om een tankstation
type B, zoals is omschreven in artikel 1, onder c, onderdeel 2° tot en
met 10°, van het Besluit tankstations milieubeheer. Buiten beschouwing
blijft artikel 1, onder c, onderdeel 1°, van het Besluit tankstations
milieubeheer. Met betrekking tot het autospuiten is destijds in het Besluit herstelinrichtingen
motorvoertuigen milieubeheer in artikel 1, tweede lid, onder c, geregeld dat
indien voor 1 april 1990 een vergunning krachtens artikel 8.1 van de Wet milieubeheer
onherroepelijk is verleend, voor deze inrichting de afstand van 50 meter vervangen
wordt vervangen door een afstand van 30 meter. Deze situaties worden nu ook
onder de werking van het Besluit inrichtingen voor motorvoertuigen milieubeheer
gebracht.De uitzondering in voorschrift 2.2.5 met betrekking tot het bijvullen
met brandbare vloeistoffen is in artikel 10, onderdeel C, onder 2, toegevoegd
zodat het verbod beperkt blijft tot zeer licht ontvlambare, licht ontvlambare
en ontvlambare stoffen die een hoog brand- en ontploffingsgevaar opleveren.
Onder de categorie brandbare vloeistof valt bijvoorbeeld dieselolie of huisbrandolie
waarbij door de veel hogere vlampunten het risico dusdanig klein is dat een
uitzondering toelaatbaar is.In het Besluit opslag- en transportbedrijven milieubeheer zijn de uitsluitingsgronden
aangevuld met enkele criteria, onder meer afkomstig uit het inmiddels vervallen
Besluit opslag goederen milieubeheer. Gelet op de aard en milieurelevantie
van deze activiteiten wordt bij nader inzien deze uitsluitingsgronden wel
noodzakelijk geacht. Het gaat onder meer om de opslag van ruwe tabak, ruwe
tropische producten en de opslag van brandbare vloeistoffen.Het voorschrift 1.6.11 met betrekking tot de vuurbelasting is verbeterd
in verband met de aanvankelijk tegenstrijdige formulering.In het Besluit bouw- en houtbedrijven milieubeheer zijn in hoofdzaak de
met beide andere besluiten overeenkomstige aanpassingen gepleegd. De correcties
met betrekking tot brandbare vloeistoffen gelden voor alledrie de besluiten.
De categorie brandbare vloeistoffen valt buiten de definitie van de categorie
gevaarlijke stoffen en dient alsnog te worden toegevoegd.Artikel 13De datum van inwerkingtreding van het besluit is in overeenstemming met
de uiterste datum van implementatie van richtlijn nr. 1999/13/EG van de Raad
van de Europese Gemeenschappen van 11 maart 1999 betreffende de beperking
van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik
van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties
(PbEG L 85), welke mede door dit besluit (in voorschrift 2.1.4. van de bijlage)
is geïmplementeerd.3. TOELICHTING BIJLAGE 1 (Voorschriften)3.1 AlgemeenNiet alle voorschriften zijn op elk textielreinigingsbedrijf van toepassing.
Een aantal voorschriften houdt verband met de aanwezigheid van bepaalde toestellen,
apparaten of stoffen dan wel met het uitvoeren van bepaalde activiteiten.
Wanneer geen sprake is van die toestellen, apparaten of stoffen, zijn de desbetreffende
voorschriften niet relevant.Voorschriften die zijn gebaseerd op andere wetgeving, zijn in het besluit
niet opgenomen. Voorbeelden van andere weten regelgeving die naast het Besluit
textielreinigingsbedrijven milieubeheer van toepassing kan zijn:– Besluit opslaan in ondergrondse tanks 1998 (BOOT);– Besluit opslag propaan milieubeheer;– Besluit inzake stoffen die de ozonlaag aantasten 1995 (zgn. CFK-besluit); – Wet bodembescherming en bijbehorende uitvoeringsbesluiten (o.a.
het Lozingenbesluit bodembescherming) en in het kader daarvan de Nederlandse
Richtlijn Bodembescherming bedrijfsmatige activiteiten (NRB).Ook eisen die via andere wet- en regelgeving worden opgelegd, zijn in
dit besluit niet opgenomen. Hier kan onder meer worden gedacht aan eisen op
grond van gebruiksvergunningen van de brandweer, het Bouwbesluit en de bouwverordening
(bijvoorbeeld ten aanzien van brandwerende constructies en blusmiddelen).
Installatie-eisen, zoals in NEN-normen vastgelegd en die door de installatie-
en nutsbedrijven worden gehanteerd, zijn niet in dit besluit opgenomen.Voorzover de gemeente bevoegd gezag is voor de handhaving van bovenstaande
wet- en regelgeving, dient deze zoveel mogelijk integraal te worden uitgevoerd.3.2 BegrippenDe omschrijvingen van begrippen met betrekking tot geluiden trillinghinder
sluiten aan op die van de Wet geluidhinder.Het openbaar riool omvat het gemeentelijk rioolstelsel en dat wat daartoe
behoort en verband houdt met de uitvoering van de gemeentelijke taak van de
inzameling en het transport van afvalwater. Dat kunnen zijn rioolgemalen,
persleidingen en andere openbare werken en installaties. Niet ertoe behoren
particuliere aansluitingen en voorzieningen voor de inzameling en het transport,
die geen eigendom van een gemeente zijn.3.3 VoorschriftenHOOFDSTUK 1. ALGEMENE VOORSCHRIFTENParagraaf 1.1. Geluid en trilling1.1.1Zowel voor bestaande als nieuwe bedrijven is in beginsel de voorkeursgrenswaarde
van de Wet geluidhinder opgenomen als de standaard geluidnorm. Voor het buitenniveau
betekent dat een etmaalwaarde van 50 dB(A), voor het binnenniveau van in-
of aanpandige woningen een etmaalwaarde van 35 dB(A). Voor de toegestane piekniveaus
zijn waarden gesteld die overeenkomen met de grenzen zoals opgenomen in de
reeds bestaande algemene maatregelen van bestuur alsmede de gangbare praktijk
bij vergunningverlening. Uitgangspunt daarbij is dat met deze normen doorgaans
een acceptabele geluidkwaliteit, in de zin van geluidbeleving en risico's
voor de persoonlijke gezondheid, in de directe omgeving van het bedrijf wordt
bereikt. In de praktijk blijken overschrijdingen van piekwaarden door laad-
en losactiviteiten gedurende de dagperiode in het algemeen niet tot hinder
te leiden. Onder laad- en losactiviteiten worden tevens aanverwante activiteiten
verstaan zoals het slaan van de autoportieren en het starten en wegrijden
van de voertuigen.Met woningen worden in dit voorschrift bedoeld de woningen die niet kunnen
worden aangemerkt als dienst- of bedrijfswoning, en woningen die geen deel
uitmaken van de inrichting.Controle of berekening van de geluidniveaus moet geschieden overeenkomstig
de «Handleiding meten en rekenen industrielawaai», uitgave 1999.
Voor het bepalen van de buitenniveaus gelden de waarden op de gevel zonder
gevelreflectie, ook wel het «invallende geluid» genoemd.
Metingen ter controle van geluidniveaus binnen woningen moeten worden verricht
op een afstand van ten minste 1 meter van de muren, 1,5 meter boven de vloer
en 1,5 meter van de ramen. Teneinde verstoring door staande golven te verminderen,
is het noodzakelijk op ten minste drie punten te meten; bij laagfrequent geluid
moet zonodig op meer dan drie punten worden gemeten. De gemeten waarden moeten
energetisch worden gemiddeld. Metingen moeten worden uitgevoerd met gesloten
ramen en buitendeuren. De beoordeling van meetresultaten moet overeenkomstig
bovengenoemde handleiding plaatsvinden.1.1.2In dit voorschrift is het algemene doel van het besluit ten aanzien van
het aspect trillinghinder neergelegd. Het uitgangspunt is primair dat continue
trillingen in woningen niet voelbaar mogen zijn. Continue trillingen worden
doorgaans veroorzaakt door stationaire installaties zoals wasmachines. Niet
alle inrichtingen zullen trillinghinder veroorzaken.Bij wasserijen kan door het gebruik van de machines trillinghinder ontstaan
of door het aan- en afrijden van (vracht)wagens voor het vervoeren van kleding
en eventueel benodigde apparatuur en stoffen. Er is derhalve gekozen voor
een algemeen voorschrift met de mogelijkheid voor het bevoegd gezag om nadere
eisen te stellen.Naar verwachting zullen trillingsmetingen slechts sporadisch noodzakelijk
zijn. Voor het objectief vaststellen van trillingen kan in beginsel gebruik
worden gemaakt van indicatieve meetmethodieken.1.1.3Dit voorschrift geldt uitsluitend voor inrichtingen die reeds waren opgericht
voor de datum waarop het Besluit chemische wasserijen milieubeheer van toepassing
werd. Voor die inrichtingen geldt een maximaal toelaatbaar geluidniveau van
55 dB(A), tenzij de daarvóór geldende milieuvergunning lagere
waarden bevatte. Hiermee wordt de in dat besluit gehanteerde overgangsregeling
gecontinueerd; de algemene afwijkingsmogelijkheid voor geluid is hierop overigens
wel van toepassing.Paragraaf 1.2 Energie1.2.1In het algemeen deel van deze toelichting is reeds ingegaan op het energiegebruik.
Daar is ook aangegeven dat de voorschriften van dit besluit zich richten op
de grotere energieverbruikers uit de betrokken bedrijfssectoren. Indien het
bevoegd gezag daarom verzoekt, zal zo'n bedrijf moeten aangeven welke maatregelen
of voorzieningen het heeft getroffen of zal treffen die ertoe bijdragen dat
een zo zuinig mogelijk gebruik van energie wordt gemaakt. Dit kan bijvoorbeeld
blijken uit:– de deelname aan een meerjarenafspraak (MJA), waarbij moet blijken
dat het bedrijf zich aan de afspraken houdt; voor de natwasserijen is een
MJA afgesloten; op dit moment wordt op verzoek van de Tweede Kamer onderzocht
of een teruggaveregeling voor MJA-bedrijven technisch mogelijk is;– de realisatie of een uitgewerkte planning voor de uitvoering van
maatregelen op basis van de adviezen die door externe deskundigen zijn gegeven;
zo'n advies kan bijvoorbeeld door een energiebedrijf worden gegeven;– eventuele andere documenten of verklaringen waaruit blijkt dat
het bedrijf de gevraagde prestatie op dit gebied levert of zal leveren.1.2.2Inrichtingen zullen die maatregelen dienen te treffen die zich binnen
een redelijke tijd terugverdienen, waarbij rekening wordt gehouden met mogelijke neveneffecten. Hierbij wordt uitgegaan van de binnen de
branche gebruikelijke terugverdientijden. De terugverdientijd zal mede afhankelijk
zijn van de specifieke omstandigheden van het bedrijf en het tijdstip waarop
de maatregel wordt uitgevoerd.De inrichting heeft binnen termen van redelijkheid ruimte om bij de besluitvorming
over de energievoorzieningen aansluiting te zoeken bij andere investeringsbeslissingen
of -ritmen van het bedrijf.Of aan de verplichting wordt voldaan kan blijken uit de documenten of
de verklaringen die hierboven bij de toelichting bij voorschrift 1.2.1 zijn
genoemd.Paragraaf 1.3 Afvalstoffen en afvalwater1.3.1Deze algemene bepaling geeft aan dat de zorg voor het milieu zich ook
uitstrekt tot afval, en met name tot het beperken van afval. Bij textielreinigingsbedrijven
zijn globaal de volgende afvalstromen te onderscheiden:– het gebruikelijke kantoor- en dienstenafval,– afval dat met resten reinigingsmiddel is verontreinigd (gevaarlijk
afval),– afvalwater en slibafzetting.Voorop staat dat de verantwoordelijkheid van de ondernemer een primaire
rol speelt in het zoveel mogelijk nakomen van de zorg voor afvalpreventie.
Omdat de functie van textielreiniging eruit bestaat het vuil van het textiel
te scheiden, is een algemene reductieverplichting slechts zeer beperkt in
te vullen. Doorgaans zijn de inspanningen van de ondernemer erop gericht om
zoveel mogelijk reinigingsmiddel uit het afgescheiden vuil te verwijderen.
Zo wordt het destillatieresidu aan verwerkers van gevaarlijk afval aangeboden,
die deze scheiding verzorgen.Van belang is dat de beschikbare informatie toegankelijk wordt gemaakt
voor bedrijven en het bevoegd gezag. In gevallen waarbij niet op dergelijke
informatie kan worden teruggevallen doch waarbij afvalpreventie van substantieel
belang is, bestaat de mogelijkheid een onderzoek te verlangen naar de preventiemogelijkheden.
Voorbeelden van afvalpreventie worden per branche, bedrijfstak of per thema
nader uitgewerkt in informatiebladen van Infomil (lnformatiecentrum milieuvergunningen).Enkele preventiemogelijkheden, specifiek voor het reinigen met oplosmiddel,
zijn: beperken van lekverliezen door inspectie en onderhoud; zorgvuldige en
gesloten opslag van reinigingsmiddel en destillatieresidu; zo kort mogelijke
laad- en lostijden van de machine; zorgvuldige afstelling en bediening van
de reinigingsmachine. Ook kan gedacht worden aan het hergebruik van kledinghangers,
of het inkopen van grotere eenheden of van producten die in herbruikbare verpakking
zijn verpakt; te denken valt bijvoorbeeld aan hervulbare flessen of dozen.
Daarnaast kan bijvoorbeeld bij bedrijfsmatige natwasserijen, zoals voor ziekenhuizen,
het schone wasgoed worden verpakt in herbruikbare zakken in plaats van eenmalig
plastic.1.3.2In beginsel moeten alle afvalstromen zoveel mogelijk worden gescheiden
en gescheiden worden gehouden ten behoeve van hergebruik of van een specifieke
wijze van verwijdering; de gescheiden afgifte dient zoveel mogelijk te worden
bevorderd. Als uitgangspunt geldt dat het de verantwoordelijkheid is van de
ondernemer om zoveel mogelijk over te gaan tot afvalscheiding van alle binnen
de inrichting vrijkomende afvalstoffen. Voor een aantal afvalstoffen is een directe afvalscheidingsverplichting
opgenomen. In het Programma GIBA is bepaald bij welke hoeveelheden ervan wordt
uitgegaan dat zich geen fysieke, financiële of organisatorische belemmeringen
voordoen om tot afvalscheiding over te gaan. Scheiding kan echter niet worden
verlangd indien afvalstoffen niet voor hergebruik in aanmerking komen, bijvoorbeeld
doordat deze zijn vermengd met andere afvalstoffen en nascheiding door het
bedrijf of instelling niet in de rede ligt.Onder wit- en bruingoed, gedefinieerd in onderdeel A van bijlage 1, wordt
een veelheid aan apparaten verstaan zoals koel- of vriesapparatuur, elektrische
of elektronische keukenapparatuur, geluidsapparatuur, computers en beeldontvangstapparatuur.
Voor wit- en bruingoed is ter uitvoering van het Besluit verwijdering wit-
en bruingoed een verwijderingsstructuur opgericht. Onder kunststoffen valt
een diversiteit aan kunststoffen en mengsels waarin deze voorkomen.In de informatiebladen wordt aangegeven welke stromen voor scheiding in
aanmerking komen. Ook worden de diverse omstandigheden waarbij het scheiden
van afvalstoffen redelijkerwijs kan worden verlangd, met inachtneming van
het Programma GIBA nader beschreven. Naast gevallen van niet-herbruikbaarheid
kan bijvoorbeeld ook worden gedacht aan fysieke, organisatorische of financiële
belemmeringen.Het gelijkwaardigheidsbeginsel voor afvalscheiding houdt in dat bijvoorbeeld,
in plaats van scheiding van afvalstoffen aan de bron, uit financieel of technisch
oogpunt gekozen kan worden voor nascheiding in een scheidingsinstallatie.1.3.3In de Regeling scheiden en gescheiden houden van gevaarlijke afvalstoffen
is uitputtend vastgelegd welke gevaarlijke afvalstoffen voor afvalscheiding
in aanmerking komen. De regeling bevat een categorie «overige gevaarlijke
afvalstoffen». In de informatiebladen is beschreven welke gevaarlijke
afvalstoffen in de regel bij de onder dit besluit vallende inrichtingen ontstaan.
Bij het scheiden van gevaarlijke afvalstoffen zal het meestal gaan om stoffen
die qua hoeveelheid, aard en samenstelling vergelijkbaar zijn met klein gevaarlijk
afval uit huishoudens. De wijze van afvalscheiding kan daarmee vergelijkbaar
zijn. Onder gescheiden houden wordt hier bedoeld dat vermenging van verschillende
categorieën gevaarlijke afvalstoffen wordt voorkomen. Aan deze bepaling
kan al worden voldaan door het desbetreffende afval te bewaren in afzonderlijke
emballage in een verzamelcontainer, -doos of soortgelijke bewaarplaats.1.3.4Indien de opslag van afvalstoffen geuroverlast veroorzaakt moeten speciale
voorzieningen worden getroffen. In veel gevallen zal het voldoende zijn om
de afvalstoffen op te slaan in een afgesloten bak of container en regelmatig
af te voeren. In sommige gevallen zullen specifieke maatregelen nodig zijn.
Deze bepaling geeft tevens aan dat er bij de opslag van afvalstoffen rekening
moet worden gehouden met de latere hergebruiksmogelijkheden.BedrijfsafvalwaterBij het besluit van 19 januari 1996, houdende het opnemen van voorschriften
in enkele algemene maatregelen van bestuur gebaseerd op artikel 8.40 Wm met
betrekking tot het brengen van bedrijfsafvalwater in een voorziening voor
de inzameling en het transport van afvalwater, is aan het Besluit chemische
wasserijen milieubeheer een aantal voorschriften toegevoegd met betrekking
tot de indirecte lozing van afvalwater. De voorschriften 1.3.6 en verder sluiten
hierbij aan. De systematiek van de voorschriften is enigszins aangepast zodat
deze beter aansluiten bij de vorige voorschriften. De voorschriften zijn bezien
in het licht van de ruimere werkingssfeer van dit besluit, hetgeen
heeft geleid tot enkele aanpassingen.Wanneer in de voorschriften is aangegeven dat bedrijfsafvalwater met bepaalde
kenmerken niet in de riolering wordt gebracht, betekent dit dat ook het lozen
van bedrijfsafvalwater met die kenmerken op de bedrijfsriolering niet is toegestaan.
Voor deze redactie is gekozen wanneer het ongewenst wordt geacht dat dit bedrijfsafvalwater
waar dan ook in de riolering wordt gebracht en het tevens redelijkerwijs kan
worden voorkomen dat bedrijfsafvalwater met de betreffende kenmerken in de
riolering terecht komt.Wanneer in de voorschriften is aangegeven dat bedrijfsafvalwater met bepaalde
kenmerken niet in het openbaar riool mag worden gebracht, betekent dit dat
het brengen van bedrijfsafvalwater met die kenmerken in de bedrijfsriolering
wel is toegestaan, mits voorafgaand aan de lozing op het openbaar riool een
dusdanige behandeling plaatsvindt dat aan de desbetreffende voorschriften
wordt voldaan. Van het brengen van bedrijfsafvalwater in het openbaar riool
is overigens ook sprake wanneer bedrijfsafvalwater vanuit de bedrijfsriolering
niet rechtstreeks in het openbaar riool wordt gebracht, maar bijvoorbeeld
via een bedrijfsriolering van een ander bedrijf. Van belang voor de interpretatie
van het voorschrift is dat het bedrijfsafvalwater in het openbaar riool terecht
komt. Ook wanneer het bedrijfsafvalwater op een andere wijze dan via de bedrijfsriolering
vanuit een inrichting in het openbaar riool wordt gebracht (bijvoorbeeld via
een straatkolk) is er dus sprake van het brengen van bedrijfsafvalwater in
een openbaar riool en gelden de voorschriften van dit besluit.1.3.5Dit voorschrift bevat algemene eisen waaraan afvalwater moet voldoen,
ongeacht de activiteit waarbij het vrijkomt. Zo is het verboden om bedrijfsafvalwater
dat bedrijfsafvalstoffen bevat waarvan kan worden voorkomen dat ze in het
bedrijfsafvalwater terecht komen, in een riolering te brengen. Hierbij moet
gedacht worden aan bijvoorbeeld destillatieresidu bij het reinigen met oplosmiddelen
of PER dat bij conventionele reinigingsmachines achterblijft en uiteindelijk
in het riool terecht komt.Ook is het verboden om een gevaarlijke afvalstof, waarvan kan worden voorkomen
dat deze in de bedrijfsriolering terecht komt, in de riolering te brengen.
Gedacht kan worden aan bijvoorbeeld restanten reinigingsmiddel PER, HFK's,
HCFK's of R113. Voor werkzaamheden of handelingen waarbij niet kan worden
voorkomen dat bedrijfsafvalwater vrijkomt dat een gevaarlijke afvalstof is,
wordt het in de specifieke voorschriften toegestaan onder bepaalde voorwaarden
en in een aangegeven maximum concentratie een bepaalde gevaarlijke afvalstof
in een riolering te brengen.1.3.6Dit voorschrift strekt tot implementatie van de Richtlijn nr. 1991/271/EEG,
inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, en bevat voorschriften die
op grond van de richtlijn aan elk lozen op het openbaar riool moeten worden
gesteld. De richtlijn is reeds gedeeltelijk geïmplementeerd via de Instructie-regeling
lozingsvoorschriften milieubeheer (Stcrt. 1996, nr. 59). Omdat met het onderhavige
besluit het vergunning-vereiste voor een aantal bedrijven wordt opgeheven,
worden delen van de richtlijn die eerst via de instructieregeling werden omgezet
in nationaal recht, nu opgenomen als algemene regels in dit besluit. In het
onderhavige voorschrift zijn de bescherming van het oppervlaktewater, de zuiveringstechnische
werken en het openbaar riool algemeen verwoord. In de overige voorschriften
die in het besluit zijn opgenomen, is de bescherming van het
milieu tegen nadelige gevolgen van indirecte lozingen nader uitgewerkt.Bij het nat(wit)wasproces ontstaat afvalwater met een hoge temperatuur
en een pH-waarde van maximaal 11. Dit is inherent aan het gevoerde proces.
Het reinigen en desinfecteren van textiel maakt het noodzakelijk dat bij temperaturen
van 60° tot 80 ° C wordt gewassen en een alkalische zeepoplossing
met pH tot 11 wordt gebruikt. In de praktijk blijkt het in deze branche moeilijk
het afvalwater verder te koelen dan 40 °C, ook het terugbrengen van
de pH tot onder de 10 blijkt moeilijk realiseerbaar.Ten aanzien van de temperatuur en de pH wordt in het algemeen aan de zorgplicht-bepaling,
als bedoeld in voorschrift 1.3.6 onder a, b en c, invulling gegeven als de
temperatuur lager is dan 30° C en de pH ligt tussen 6,5 en 10. Dit is
als zodanig verwoord in het Besluit van 19 januari 1996, waarmee afvalwatervoorschriften
zijn toegevoegd aan de amvb's op grond van artikel 8.40 Wm. Uit de toelichting
bij dat besluit blijkt dat deze concrete voorschriften doelbewust niet in
die amvb's zijn opgenomen om het bevoegd gezag de mogelijkheid te bieden hier
in bepaalde omstandigheden van af te wijken.Afwijking van deze bepalingen is echter alleen gerechtvaardigd als daarmee
de doel-matige werking van de riolering niet in het geding komt. Het is niet
eenduidig te zeggen bij welke temperatuur en welke pH er aantasting van het
riool optreedt. In het algemeen kan gesteld worden dat een hogere temperatuur
de aantasting van het riool versnelt. Zo kan ook in zijn algemeenheid gesteld
worden dat naarmate de pH verder afwijkt van genoemde grenzen (6,5 en 10)
de aantasting van het riool en bijbehorende apparatuur sneller zal optreden.
Een en ander is echter sterk afhankelijk van het soort rioolstelsel en de
samenstelling van het rioolwater ter plaatse.Voor diverse bedrijven in deze sector is een vergunning op grond van de
vroegere lozingsverordening verleend waarin ruimere voorwaarden zijn opgenomen
(temperatuur maximaal 40 ° C en pH kleiner dan 11). Er is geen reden om
op grond van dit besluit de voorschriften voor deze bedrijven aan te scherpen
tot de algemeen geldende voorschriften (temperatuur van maximaal 30 °
C en een pH kleiner dan 10). Blijkbaar achtte het bevoegd gezag de gestelde
voorschriften op die locaties voldoende om de doelmatige werking van de riolering
te waarborgen. Hieruit kan echter niet de conclusie getrokken worden dat die
verruimde voorschriften ook op andere locaties een adequaat beschermingsniveau
bieden.Indien een bedrijf slechts met uitzonderlijke inspanningen aan de algemeen
geldende lozingsparameters (temperatuur maximaal 30 ° C en pH tussen 6,5
en 10) kan voldoen, zal in die situatie een afweging gemaakt moeten worden
tussen de inspanning die het bedrijf moet leveren om aan die eisen te voldoen
en de mogelijke schade die het riool ten gevolge van deze lozing zal ondervinden.Bij bedrijven die reinigen met oplosmiddelen in conventionele reinigingsmachines,
zal tijdens de reiniging van kleding en textiel een kleine hoeveelheid PER
in het bedrijfs-afvalwater terecht komen en op het openbaar riool worden geloosd.
Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen in de volgende situaties:– bij het reinigingsproces wordt water in de trommel toegevoegd,
of– bij conventionele machines waar leidingwater als koelmedium wordt
gebruikt.Een dergelijke lozing van PER op het openbaar riool is toegestaan wanneer
de concentratie van PER in het bedrijfsafvalwater niet hoger is dan 0.1 mg/l
in enig steekmonster. Bedrijven die tot de inwerkingtreding van dit besluit
onder het Besluit chemische wasserijen milieubeheer vielen, zullen
geen problemen bij de naleving van dit voorschrift ondervinden. Bij deze bedrijven
zijn alleen nog reinigingsmachines met diepkoelinstallatie aanwezig.Bij bedrijven waar (wit)wasgoed wordt gebleekt met chloor of met chloorhoudende
bleekmiddelen, kunnen organochloorverbindingen worden gevormd. Dit manifesteert
zich onder meer in het ontstaan van chloroform. Gegeven de noodzaak tot bescherming
van riolering en zuiveringsinstallatie is het noodzakelijk een maximale lozingsnorm
voor chloroform op te nemen.1.3.7Wanneer bedrijfsafvalwater niet door tussenkomst van een openbaar riool
in het oppervlaktewater wordt gebracht, maar via een andere route of door
tussenkomst van eigen bijzonder opvangvoorzieningen, is voorschrift 1.3.6
van overeenkomstige toepassing. Welke onderdelen van dat voorschrift relevant
zijn, is afhankelijk van de route waarlangs het afvalwater in het oppervlaktewater
terecht komt.Omdat kennis over die route op het lokale niveau aanwezig is, is daar
de bevoegdheid gelegd om bij nadere eis een voorschrift op te leggen, dat
afdoende bescherming voor riool, zuiveringsinstallatie en oppervlaktewater
waarborgt.1.3.9Om na te kunnen gaan of een textielreinigingsbedrijf voldoet aan de in
het voorschrift 1.3.6 opgenomen NEN-normen dient in het bedrijf een controlevoorziening
aanwezig te zijn zodat steeksproefgewijze metingen kunnen worden uitgevoerd.De verplichting tot het uitvoeren van dergelijke metingen kan door het
bevoegd gezag in een nadere eis worden opgelegd, conform het bepaalde in voorschrift
4.3.4.Paragraaf 1.4 Lucht1.4.1Verwarmings- en stookinstallaties kunnen bij een verkeerde afstelling
tot rookgassen leiden die een aanzienlijke nadelige invloed hebben op het
milieu op alle schaalniveaus. Een goede afstelling van de verbrandingsprocessen
kan dat al aanzienlijk beperken. Er bestaat een certificatieregeling, de Certificatieregeling
voor het uitvoeren van onderhoud en inspecties aan stookinstallaties, opgezet
door een aantal organisaties in de installatiebranche, aan de hand waarvan
bedrijven onder ISO-kwaliteitsgaranties voor afstelling, onderhoud en reparatie
van de verbrandingsinstallatie kunnen zorgen. Deze bepaling laat uiteraard
onverlet hetgeen in specifieke besluiten ten aanzien van emissies naar de
lucht is geregeld.Paragraaf 1.5 Verlichting1.5.1De verlichting moet zodanig zijn aangebracht dat licht niet direct bij
omwonenden naar binnen schijnt. Vaak wordt overlast veroorzaakt door schijnwerpers
die zijn geplaatst als inbraakpreventie of door lichtbakken voor reclamedoeleinden.
Door schijnwerpers en armaturen zorgvuldig af te stellen en te richten kunnen
klachten veelal worden verholpen. Voor het objectief vaststellen van hinder
door uiteenlopende lichtbronnen is momenteel geen algemeen toepasbare standaardmethodiek
beschikbaar en kan niet worden getoetst aan een norm. Wel worden door het
Bureau Nederlandse Stichting Voor Verlichtingskunde (NSVV) initiatieven ondernomen tot het realiseren van aanbevelingen ten behoeve van het
vaststellen en beoordelen van hindersituaties.Paragraaf 1.6 Veiligheid1.6.1Onder (licht) ontvlambare stoffen worden bijvoorbeeld verstaan: aceton,
(was)benzine, ethanol, petroleum, spiritus, terpentine en thinner. De verpakkingen
zijn voorzien van een vierkant oranje etiket met een vlam. Het verbod op roken
en open vuur in de in dit voorschrift bedoelde ruimten moet zijn aangegeven
met een gevarensymbool (overeenkomstig NEN 3011) of met duidelijk leesbare
tekst.1.6.2Over het algemeen is mechanische ventilatie niet nodig, tenzij de acculader
en accumulatorenbatterij is opgesteld in een kleine, besloten ruimte. In de
meeste gevallen is het voldoende als de acculader in een grote ruimte, liefst
nabij een buitendeur is geplaatst.1.6.3Een brandschakelaar moet zich bij voorkeur zo dicht mogelijk bij de stookruimte
bevinden, tenzij de stookruimte slecht bereikbaar is (bijvoorbeeld op een
zolder die alleen via een vlizotrap te bereiken is). In een dergelijke situatie
is het beter de afsluiter op een goed bereikbare, duidelijk aangegeven plaats
aan te brengen.Een gasafsluiter is meestal in de meterkast aanwezig, daar waar gasleidingen
het bedrijfspand binnenkomen.Om te kunnen beoordelen of dit voorschrift op een stookruimte van toepassing
is, moet worden nagegaan wat de nominale belasting is van alle installaties
die in de stookruimte staan opgesteld.Paragraaf 1.7 Waterbesparing1.7.1In het algemeen deel van deze toelichting is reeds ingegaan op het watergebruik.
Bij natwasserijen is dat watergebruik aanzienlijk; een doorsnee bedrijf gebruikt
gauw 80 000 m3 per jaar. Indien het bevoegd gezag daarom verzoekt,
zal zo'n bedrijf moeten aangeven welke maatregelen of voorzieningen het heeft
getroffen of zal treffen, die ertoe bijdragen dat een zo zuinig mogelijk gebruik
van water wordt gemaakt.Dit kan bijvoorbeeld blijken uit:– de realisatie of een uitgewerkte planning voor de uitvoering van
maatregelen op basis van de adviezen die door externe deskundigen zijn gegeven;
zo'n advies kan bijvoorbeeld door een waterleverend bedrijf worden gegeven;– eventuele andere documenten of verklaringen waaruit blijkt dat
het bedrijf de gevraagde prestatie op dit gebied levert of zal leveren.1.7.2Inrichtingen zullen die maatregelen dienen te treffen, die zich binnen
een redelijke tijd terugverdienen, waarbij rekening wordt gehouden met mogelijke
neveneffecten. Hierbij wordt uitgegaan van de binnen de branche gebruikelijke
terugverdientijden. De terugverdientijd zal mede afhankelijk zijn van de specifieke
omstandigheden van het bedrijf en het tijdstip waarop de maatregel wordt uitgevoerd.
De inrichting heeft binnen termen van redelijkheid ruimte om bij de besluitvorming
over de waterbesparingsvoorzieningen aansluiting te zoeken bij andere investeringsbeslissingen
of -ritmen van het bedrijf. Of aan de verplichting wordt voldaan kan blijken
uit de documenten of de verklaringen die hierboven bij de toelichting bij
voorschrift 1.7.1 zijn genoemd. Paragraaf 1.8 Bodembescherming1.8.1De bodemrisicocategorie wordt in de NRB met behulp van een beslismodel
vastgesteld. Afhankelijk van de categorie waarin een bedrijfsactiviteit valt
zijn er diverse mogelijkheden om de bodem te beschermen. Het uiteindelijke
pakket dient een verwaarloosbaar risico op bodemverontreiniging op te leveren,
aangeduid als bodemrisicocategorie A.1.8.2Deze bepaling heeft betrekking op het buiten werking stellen van de inrichting
of het beëindigen van bepaalde activiteiten en het daaraan gekoppelde
eindsituatie-onderzoek van de bodem. Het eindsituatie-onderzoek heeft een
directe relatie met het nulsituatie-onderzoek dat bij het starten van bodembedreigende
activiteiten bij de melding is vereist. De Nederlandse Richtlijn Bodembescherming
bedrijfsmatige activiteiten (NRB) geeft een handreiking voor de beoordeling
of een activiteit bodembedreigend is. Evenals bij de nulsituatie het geval
is dient het onderzoek beperkt te blijven tot die plaatsen binnen de inrichting
waar de desbetreffende bodembedreigende activiteiten hebben plaatsgevonden.Paragraaf 1.9 Overig algemeen1.9.1Deze bepaling vormt een aanvullende norm voor de zorg voor het milieu,
die degene die de inrichting drijft, behoort te betrachten. De zorgplicht
voor het milieu – neergelegd in artikel 1.1a van de Wet milieubeheer –
brengt onder meer met zich dat ook ten aanzien van aangelegenheden in de bescherming
waarvan dit besluit niet voorziet omdat specifieke voorschriften ontbreken,
degene die de inrichting drijft, de nodige maatregelen en voorzieningen treft
om eventuele nadelige gevolgen voor het milieu vanwege de inrichting te voorkomen.
Als die gevolgen zich voordoen, is die persoon gehouden deze nadelige gevolgen
zoveel mogelijk te beperken of ongedaan te maken. Dit geldt ook voor de gevallen
waarin dit besluit weliswaar een regeling bevat doch waarin tevens moet worden
geconcludeerd dat de gestelde voorschriften niet geheel voorzien in een toereikende
bescherming van het milieu en waarin van degene die de inrichting drijft,
mag worden verwacht dat hij zijn verantwoordelijkheid ook neemt en ervoor
zorg draagt dat die nadelige gevolgen zoveel mogelijk worden voorkomen of
voorzover voorkomen niet mogelijk is, zoveel mogelijk worden beperkt. Dit
zou het geval kunnen zijn in situaties waarin bijvoorbeeld sprake is van een
emissie van een bepaalde stof naar de lucht en waarvoor paragraaf 1.4
geen of ontoereikende voorschriften bevat.HOOFDSTUK 2. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
ACTIVITEITEN DIE IN DE INRICHTING WORDEN VERRICHTParagraaf 2.1 Reinigen met PER2.1.1 en 2.1.2Voor de toelichting bij de normstelling wordt verwezen naar paragraaf 1.4.3,
onderdeel b, van het algemene deel van deze toelichting. De strekking van
de resterende voorschriften in deze paragraaf is grotendeels gelijk aan de
strekking van de overeenkomstige voorschriften uit het ingetrokken Besluit
chemische wasserijen milieubeheer.De normstelling voor binnenruimten van gevoelige objecten is zowel in
nieuwe situaties als in bestaande situaties direct van toepassing. De normstelling ter plaatse van gevoelige objecten is uitsluitend voor
nieuwe situaties direct van toepassing. Voor bestaande situaties is voorzien
in een overgangstermijn van vijf jaar, tenzij tussentijds een wijziging of
uitbreiding plaatsvindt. Een wijziging of uitbreiding wordt als zodanig aangemerkt
indien deze wijziging of uitbreiding negatieve gevolgen heeft voor het milieu,
zoals het bijplaatsen van een PER-reinigingsmachine, het vergroten van de
PER-reinigingscapaciteit, of het vervangen van een bestaande «niet-PER»
machine door een PER-reinigingsmachine. Het vervangen van een PER-machine
door een PER-machine met dezelfde reinigingscapaciteit wordt niet beschouwd
als wijziging als bedoeld in voorschrift 2.1.2.2.1.3Indien PER wordt gebruikt voor de reiniging van textiel, is het aan degene
die de inrichting drijft, om aan te tonen dat de immissie van PER de normstelling
niet overschrijdt. Voor nieuwe situaties is dit voorschrift direct van toepassing.
Voor bestaande situaties gaat de eis in vijf jaar na inwerkingtreding van
dit besluit, tenzij binnen een inrichting een installatie wordt gewijzigd
of uitgebreid. De bepaling van de immissieconcentratie is eenmalig en dient
te worden uitgevoerd overeenkomstig de meetvoorschriften uit bijlage 2 behorende
bij het besluit.2.1.4In dit voorschrift is een emissieconcentratie van 340 mg/m3
boven pas gelost textiel, alsmede een vrachteis van 20 g/kg gereinigd textiel
opgenomen ter implementatie van richtlijn nr. 1999/13/EG van de Raad van de
Europese Gemeenschappen van 11 maart 1999 betreffende de beperking van de
emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische
oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (PbEG L 85). Beide
waarden gelden afzonderlijk en dienen dus afzonderlijk van elkaar te worden
gecontroleerd. Emissies en vrachten hangen vanzelfsprekend wel samen; een
lagere emissie zal bij een zelfde doorzet leiden tot een lagere vracht en
omgekeerd. Een directe omrekenfactor is echter niet beschikbaar. Beide waarden
dienen hoe dan ook als een absoluut plafond te worden beschouwd.Paragraaf 2.2 Reinigen met andere oplosmiddelen2.2.1Om te voorkomen dat nieuwe ontwikkelingen in reinigingstechnieken door
wetgeving te zeer worden belemmerd is in dit voorschrift een algemene eis
ten aanzien van reinigingsmachines verwoord. Het gaat om enerzijds de constructieve
deugdelijkheid (materiaalkeuze), en anderzijds het gesloten zijn (tijdens
de procesgang) van de machine, waardoor geen oplosmiddel kan worden geëmitteerd.2.2.2Speciaal voor de toepassing van koolwaterstoffen als reinigingsmiddel
is een emissie-eis opgenomen. Deze eis is te beschouwen als een prestatie-eis
voor het koel/droog-proces voordat de reinigingsmachine wordt geopend om het
textiel te verwijderen. Deze eis geldt voor directe emissie naar de lucht.
Oplosmiddel dat als gevaarlijk afval uit de inrichting wordt afgevoerd, wordt
hier niet bij betrokken.Paragraaf 2.3 Wassen2.3.1Wasserijbedrijven gebruiken zout voor het ontharden van water voorafgaand
aan het wasproces. Voornamelijk zal industriezout worden gebruikt, dat veelal
in plastic kunststof zakken van 25 kilogram is verpakt. Indien
dit zout ongecontroleerd in de riolering of in de bodem terecht komt kan schade
aan het rioleringstelstel worden toegebracht dan wel verontreiniging optreden.
Op de inrichtinghouder rust de verantwoordelijkheid te zorgen dat de op- en
overslag van zout goed wordt uitgevoerd. Te denken valt aan het controleren
van de zakken of het voorkomen dat de opslag in de nabijheid van schrobputjes
plaatsvindt.2.3.2De van natwasserijen afkomstige geur kan soms leiden tot klachten over
stankoverlast. Dit voorschrift regelt dat het bedrijf dan maatregelen moet
treffen.Paragraaf 2.4 Opslag of overslag, bewerking en verwerking
van gevaarlijke stoffen2.4.1 en 2.4.2Voorschrift 2.4.1 is onder meer van toepassing op de opslag van PER, R113
en andere gevaarlijke stoffen die gebruikt worden in reinigingsprocessen.Voorschrift 2.4.2 ziet toe op de handelingen die met gevaarlijke stoffen
kunnen worden verricht in bijvoorbeeld een werkplaats. Onder (licht) ontvlambare
vloeistoffen worden K1- en K2-producten verstaan. In verband met de bijzondere
gevaarsaspecten van deze stoffen moet een lekbak 100% opvangcapaciteit bezitten.
Als boven een lekbak zowel (licht) ontvlambare stoffen als andere milieugevaarlijke
vloeistoffen worden opgeslagen, moet toch een lekbak met 100% opvangcapaciteit
worden aangehouden. Doorgaans zal de bedoelde lekbak binnen zijn opgesteld,
waardoor automatisch wordt voldaan aan de bescherming tegen inregenen.Onder installaties die op een vloeistofdichte vloer moeten worden geplaatst,
valt onder andere een koelinstallatie, oliekachel of noodstroomaggregaat.2.4.3Indien in een inrichting gevaarlijke stoffen worden opgeslagen, dient
dit te gebeuren overeenkomstig de richtlijn CPR 15–1. Onder emballage
wordt ook verstaan kunststof big bags. Voor de controle van de voorzieningen
die volgens deze CPR moeten zijn getroffen, is een checklist beschikbaar.Paragraaf 2.5 Stoomketel2.5.1 tot en met 2.5.3Het in gebruik hebben van een stoomketel ten behoeve van de verwarming
kan in bepaalde gevallen tot hinder leiden voor omwonenden. Onder meer kan
het spuien van een stoomketel, dit is het lozen van spuiwater op een riolering,
gepaard gaan met enig geluid en kunnen stoomdampen leiden tot overlast.HOOFDSTUK 3. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT
DE BEDRIJFSVOERING VAN DE INRICHTINGParagraaf 3.1 Onderhoud en schoonmaak3.1.1Als installaties, toestellen of voorzieningen van een inrichting slecht
onderhouden worden, is de kans groot dat gevaarlijke situaties ontstaan of
overlast voor de omgeving optreedt. Zorgvuldigheid is een belangrijk element bij het bereiken van een voor het milieuverantwoorde bedrijfsvoering.3.1.2Als milieugevaarlijke stoffen of olie worden opgeslagen moet voldoende
absorptiemiddel aanwezig zijn om gemorste stoffen op te ruimen. Als absorptiemiddel
kunnen speciaal hiervoor bestemde korrels worden gebruikt, maar ook bijvoorbeeld
zaagsel is een geschikt middel. Gebruikt absorptiemiddel moet als gevaarlijk
afval worden opgeslagen en afgevoerd.Paragraaf 3.2 Controle van installaties en voorzieningen3.2.1Het onderhoud van een stook- of CV-installatie en het bijbehorend verbrandingsgasafvoersysteem
wordt doorgaans uitbesteed aan een verwarmingstechnisch installatiebedrijf.
Dit voert het onderhoud uit volgens de hiervoor geldende NEN-normen en installatie-eisen.
Meestal wordt een onderhoudscontract afgesloten. Als bewijs van een uitgevoerde
onderhoudsbeurt wordt vaak een sticker met jaartal op de stookinstallatie
of CV-ketel aangebracht. Als uitgangspunt gelden in ieder geval de gebruiks-
en onderhoudsinstructies van de leverancier van de installatie.3.2.2Door de branche is een certificatiesysteem in het leven geroepen voor
de genoemde activiteiten. De «Certificatie-regeling voor het uitvoeren
van onderhoud en inspecties aan stookinstallaties» staat open voor een
ieder, ook voor buitenlandse bedrijven. Aangezien de markt in staat is gebleken
tot zelfregulering, kan overheidsinterventie uitblijven. Dit besluit beperkt
zich derhalve tot het geven van de functionele eis (voorschrift 1.4.1) en
de verplichting tot geregelde controle daarop door de gecertificeerde deskundige
(voorschriften 3.2.1 en 3.2.2).Onderdeel b is opgenomen omdat naar huidige inzichten overheidsregels
niet mogen leiden tot een monopolie-positie van één instituut
of bedrijf. Het staat degene die de inrichting drijft, derhalve vrij, om voor
de voorgeschreven controle op zoek te gaan naar een bedrijf dat niet gecertificeerd
is, maar over aantoonbare gelijke deskundigheid beschikt. Daarbij zal hij
een vergelijkbare beoordeling moeten maken als door het certificerend instituut
wordt gedaan bij bedrijven die gecertificeerd worden.3.2.3Inspectie en onderhoud van brandblusmiddelen dient jaarlijks plaats te
vinden volgens de voorschriften, vermeld in NEN 2559 en NEN 3211. Bedrijven
die blusmiddelen inspecteren en onderhouden moeten beschikken over een REOB-erkenning
(Regeling voor de Erkenning van Onderhoudsbedrijven kleine Blusmiddelen).
Na inspectie worden blustoestellen en slanghaspels doorgaans voorzien van
een label of sticker met datum. Draagbare blustoestellen worden bovendien
voorzien van een zegel.3.2.4 en 3.2.5Voor de opslag van milieugevaarlijke stoffen, oliën en afvalstoffen
ligt de nadruk op een zorgvuldige bedrijfsvoering (zie ook voorschrift 3.1.1).
Een opslagplaats moet netjes en overzichtelijk zijn. De verschillende milieugevaarlijke
stoffen, oliën en afvalstoffen moeten gescheiden van elkaar worden opgeslagen.
Dit houdt ook in dat afvalstoffen regelmatig worden afgevoerd (voorschrift
3.1.2). Emballage mag niet lekken en eventueel gemorste stoffen moeten zo
spoedig mogelijk worden opgeruimd. Als milieugevaarlijke stoffen of olie worden
opgeslagen moet voldoende absorptiemiddel aanwezig zijn om gemorste
stoffen op te ruimen. Als absorptiemiddel kunnen speciaal hiervoor bestemde
korrels worden gebruikt, maar ook bijvoorbeeld zaagsel is een geschikt middel.
Gebruikt absorptiemiddel moet als gevaarlijk afval worden opgeslagen en afgevoerd.3.2.6De natwasbedrijven, die door de uitbreiding van de werkingssfeer ook onder
dit besluit vallen, hebben vaak ook een machine voor het reinigen van textiel
staan. Dit zijn niet altijd diepkoelmachines; er zijn ook «open»
machines met een dubbel actief koolfilter in de ontluchtingsleiding. Voorschrift
3.2.5 ziet op het reinigen van dit filter.Paragraaf 3.3 Bewaren van documenten3.3.1In nagenoeg elk bedrijf zijn installaties aanwezig die door derden worden
onderhouden of gecontroleerd. Vaak worden hiervoor onderhoudscontracten afgesloten.
Naast periodieke controles van installaties kan het voorkomen dat andere rapporten
zijn opgesteld, metingen zijn verricht of keuringscertificaten zijn afgegeven,
die op de een of andere manier met milieu of externe veiligheid te maken hebben.Resultaten van dergelijke onderzoeken, metingen, controles, alsmede afgiftebewijzen
van afval zijn tijdens een controlebezoek vaak moeilijk te achterhalen. Soms
worden ze zelfs buiten de inrichting bewaard.De gedachte achter dit voorschrift is, om alle gegevens met betrekking
tot milieu en veiligheid op een centrale plaats binnen de inrichting te bewaren
dan wel binnen korte termijn beschikbaar te hebben. Dit levert de volgende
voordelen op:– het bedrijf krijgt een beter inzicht in de «prestaties»
die op milieugebied zijn geleverd;– voor de controlerend ambtenaar wordt een bedrijfscontrole vereenvoudigd,
omdat alle relevante informatie binnen korte termijn aanwezig is.In het ideale geval zal bij een incidentele controle inzicht worden verkregen
in het bedrijfsfunctioneren in de tussenliggende periode.Dit voorschrift geeft aan wat voor onderzoeken, metingen en keuringen
op milieugebied bij bedrijven kunnen worden uitgevoerd. Dit betekent niet
dat bedrijven door middel van dit voorschrift worden verplicht tot het uitvoeren
van bedoelde onderzoeken als dit niet in een van de andere voorschriften is
geregeld. Als echter bepaalde rapporten zijn opgesteld, certificaten zijn
afgegeven of onderhoudscontracten zijn afgesloten waarbij sprake is van enige
milieurelevantie, dan dienen deze binnen de inrichting te worden bewaard (bij
voorkeur in een milieuregistratiemap of speciale kast). De mogelijkheid is
opengelaten dat de desbetreffende documenten buiten de inrichting worden bewaard.
Deze documenten dienen dan wel binnen een door een toezichthouder te stellen
termijn voor hem beschikbaar te zijn. Indien de toezichthouder dit nodig acht,
dienen de opgeëiste stukken binnen zeer korte tijd beschikbaar te worden
gesteld. De keuze van de leiding van de desbetreffende inrichting om in dit
artikel genoemde documenten (of een kopie daarvan) buiten de inrichting te
bewaren, mag niet ten koste gaan van de voortvarendheid van een ingesteld
onderzoek. Tevens moet de registratie van periodieke controles, afgiftebewijzen
van afval en andere milieurelevante documenten worden bewaard. Wanneer de
originelen op het hoofdkantoor van een concern worden bewaard, verdient het
aanbeveling om de filialen van een afschrift van de desbetreffende documenten
te voorzien. Voorschrift 3.3.1 laat de eventuele plicht onverlet om, op grond van andere
wetgeving, in dit besluit bedoelde stukken voor langere tijd te bewaren dan
hier aangegeven. Overigens wordt nog opgemerkt dat een toezichthouder op basis
van artikel 18.5, eerste lid, van de Wet milieubeheer de bevoegdheid heeft
om de hier bedoelde documenten in te zien, en daarvan een of meerdere kopieën
te maken, indien dat voor de vervulling van zijn taak nodig is (zie ook artikel
5:17 van de Algemene wet bestuursrecht).HOOFDSTUK 4. NADERE EISENParagraaf 4.1 Geluid en trilling4.1.1 en 4.1.2Het bevoegd gezag wordt de mogelijkheid geboden in individuele gevallen
een andere waarde dan de standaard geluidnorm vast te leggen. Bepalend voor
de hoogte van die andere waarde is het geluidniveau binnen de desbetreffende
woningen of andere geluidgevoelige bestemmingen. Binnen woningen of andere
geluidgevoelige bestemmingen is ongeacht de hoogte van buitenwaarde een vast
beschermingsniveau vastgelegd overeenkomstig de binnenwaarde uit voorschrift
1.1.1. Bij toepassing van de nadere eis dient derhalve te worden nagegaan
in hoeverre het geluidsniveau binnen woningen of andere geluidgevoelige bestemmingen,
die binnen de akoestische invloedssfeer zijn gelegen, wordt beïnvloed.
Met de akoestische invloedssfeer wordt hier bedoeld de geluidsbelasting vanwege
de inrichting op de gevels van omliggende woningen voorzover die hoger is
dan 50 dB(A). Uiteenlopende redenen of argumenten kunnen ten grondslag liggen
aan de wens, behoefte of noodzaak voor een andere waarde dan de standaard
geluidnorm volgens voorschrift 1.1.1.In beginsel zal de hoogte van het heersende referentieniveau bepalend
kunnen zijn voor de mate van afwijking van de standaard geluidnorm.De volgende invulling kan dan aan de orde zijn.a. Indien het heersende referentieniveau zodanig laag is, dat de in dit
voorschrift gestelde standaard geluidnorm zal leiden tot hinder voor de woonomgeving,
kan een lagere geluidgrenswaarde aan het bedrijf worden opgelegd. Dit kan
zich voordoen in situaties waarbij bedrijven zijn gevestigd in een rustige
woonomgeving zoals bijvoorbeeld een stille woonwijk of landelijk gebied. Bij
het in overweging nemen van een lagere geluidgrenswaarde zal het bevoegd gezag
rekening dienen te houden met de rechtszekerheid ten aanzien van gevestigde
bedrijven. Alternatieve maatregelen kunnen in de afweging worden betrokken,
waarbij zonodig aandacht moet worden geschonken aan een evenredige lastenverdeling.
Van belang is voorts dat bezien kan worden in hoeverre eventuele maatregelen
gefaseerd kunnen worden uitgevoerd.b. Het komt voor dat het heersende referentieniveau zodanig hoog is dat
redelijkerwijs van het bedrijf niet kan worden verlangd de lagere standaard
geluidnorm na te leven en de handhaving van de geluidsnorm een onevenredige
beperking van de bedrijfsvoering of zelfs sluiting zou kunnen betekenen, terwijl
de lokale situatie een soepeler normstelling toelaat. In een dergelijk geval
kan de geluidgrenswaarde worden verhoogd. Dit zal zich met name voordoen in
drukkere gebieden.c. Niet uitsluitend het heersende referentieniveau behoeft maatgevend
te zijn om afwijking van de norm te wensen. Ook maatschappelijke ontwikkelingen
en de al of niet hierdoor veranderende regelgeving kan daartoe aanleiding
vormen.d. Tenslotte kunnen eventueel ook geluidgrenswaarden boven het referentieniveau
worden vastgesteld bijvoorbeeld indien individuele bedrijfseconomische
redenen motief zijn om aan de behoeften van het bedrijfsleven tegemoet te
komen, en indien is aangetoond dat maatregelen onvoldoende soelaas bieden.
In dergelijke gevallen zal het bevoegd gezag een afweging moeten maken tussen
de belangen van het bedrijfsleven en de belangen van de woonomgeving rond
de inrichting. Onder meer kan zich deze problematiek voordoen rond laad- en
losactiviteiten en in specifieke situaties waarbij extra geluidruimte moet
worden geboden om de bedrijfsvoering niet geheel onmogelijk te maken.Het gebruik maken van de mogelijkheid tot aanpassing van de standaardnorm
vindt plaats op basis van een lokale afweging met inachtneming van bovengenoemde
motieven. Voor bestaande bedrijven is een overgangsregeling opgenomen waarbij
een ondergrens geldt van 40 dB(A) conform de bestaande besluiten. Als bestaand
bedrijf wordt aangemerkt de voor de inwerkingtreding van dit besluit fysiek
aanwezige inrichting. Vanzelfsprekend is de beoogde lokale afweging en besluitvorming
gebonden aan de opgebouwde praktijk rond de benadering van het onderwerp geluid.
Immers, geluid is geen nieuw aspect, maar reeds jarenlang een structureel
element in de uitvoeringspraktijk van vergunningverlening, de planologie,
de rechtspraak en de handhaving, in technische zin gevoed door uitvoeringsbesluiten,
circulaires, richtlijnen en handreikingen.De beslissing tot het afwijken van de standaardnorm dan wel het voorschrijven
van voorzieningen, dient expliciet te worden geformaliseerd door middel van
het instrument nadere eis. Van belang hierbij is dat aan de beslissing om
af te wijken van de standaardnorm een afdoende akoestische motivering ten
grondslag moet liggen, bij voorkeur en voorzover mogelijk ondersteund door
relevante geluidmetingen. Een afwijking van de gestelde norm wordt in gevallen
van bezwaar of beroep volgens de procedures krachtens de Algemene wet bestuursrecht
ter toetsing voorgelegd aan de rechter.4.1.3Om te voorkomen dat een inrichting die betrekkelijk ver van woningen of
andere geluidsgevoelige bestemmingen is gesitueerd, geen toepassing hoeft
te geven aan het ALARA-principe en daardoor onbeperkt geluid mag produceren,
was in de oude 8.40-besluiten een bepaling opgenomen dat het equivalente geluidsniveau,
bij afwezigheid van woningen, op een afstand van 50 meter gold. Het kunnen
vaststellen van een andere waarde is mogelijk gemaakt om de geluidruimte beperkt
te houden in voorkomende gevallen. Een ander bezwaar ten aanzien van de 50
m grens betrof de amvb-inrichtingen op gezoneerde industrieterreinen. Voor
die inrichtingen die op dergelijke terreinen ver van woningen zijn gesitueerd,
moet toch een «geluidruimte» worden gereserveerd in overeenstemming
met het 50 m criterium ook al maken deze inrichtingen op 50 m minder geluid.
Deze geluidruimte gaat ten koste van de inrichtingen die wel een vergunning
behoeven en daardoor worden gedwongen om bij nieuwe vestigingen van amvb-inrichtingen
meer geluidmaatregelen te treffen. Immers, de zonegrens en de afgegeven hogere
waarden mogen cumulatief niet worden overschreden.4.1.4Op grond van dit voorschrift kunnen eventueel te treffen akoestische voorzieningen
verplicht worden gesteld of gedragsregels worden opgelegd, die nodig zijn
om aan de geluidsvoorschriften van de geluidparagraaf te voldoen. Een zodanige
nadere eis zou alleen gesteld moeten worden indien de lokale situatie dat
noodzakelijk maakt. Het bevoegd gezag zal in overleg met het betrokken bedrijf
moeten vaststellen op welke wijze en met welke middelen aan de
geluidsvoorschriften kan worden voldaan.4.1.5Voor andere trillingsvormen kan het bevoegd gezag specifieke trillingssterkten
bepalen. Hierbij gelden de streefwaarden uit de Richtlijn 2 «Hinder
voor personen in gebouwen door trillingen» van Stichting Bouwresearch
(1993) als ondergrens.In probleemsituaties dient gebruik te worden gemaakt van de in de richtlijn
voorgeschreven methode. Deze methode geeft naar de thans beschikbare kennis,
de best reproduceerbare resultaten.Paragraaf 4.2 Energie4.2.1 en 4.2.2In omstandigheden of gevallen waarin een specifieke benadering en concretisering
noodzakelijk blijkt, biedt voorschrift 4.2.1 de mogelijkheid aan het bevoegd
gezag tot het stellen van een nadere eis. Zo'n nadere eis zal moeten beantwoorden
aan algemene criteria van zorgvuldigheid (zie ook onderdeel 1.2 van het algemene
deel van deze toelichting). Ter concretisering van het beoordelingsaspect
«redelijkheid» is in voorschrift 4.2.2 opgenomen dat het bevoegd
gezag geen nadere eisen mag stellen die strekken tot het treffen van maatregelen
of voorzieningen die een langere terugverdientijd hebben dan vijf jaar bij
gebouwen of faciliteiten en drie jaar bij processen.Wordt een investering verlangd, dan ligt het voor de hand dat het bevoegd
gezag mede aangeeft op welke termijn die maatregel of voorziening moet worden
getroffen. Daarbij kan erop worden gelet dat een aansluiting plaatsvindt bij
andere investeringsbeslissingen of – ritmen van het bedrijf.Infomil stelt informatiebladen op waarin de stand der techniek met betrekking
tot energiebesparing wordt beschreven. Deze bladen bevatten lijsten van maatregelen
of voorzieningen die bij de concretisering van de nadere eis als leidraad
kunnen dienen.4.2.3Op grond van de Wet energiebesparing toestellen (W.E.T.) worden in het
belang van de energiebesparing regels gesteld met betrekking tot toestellen
en installaties. Zo zijn er ter toepassing van EU-richtlijnen onder meer eisen
gesteld ten aanzien van het energieverbruik van cv-ketels. Dergelijke eisen
gelden algemeen, onafhankelijk van de plaats van het toestel of de installatie.
Met betrekking tot toestellen en installaties waarvoor op grond van de W.E.T.voorschriften
zijn gegeven, kunnen geen nadere eisen worden gesteld op grond van dit besluit.Paragraaf 4.3 Afvalstoffen en afvalwater4.3.1 en 4.3.2Deze nadere eis-bevoegdheid is gerelateerd aan voorschrift 1.3.1. Bij
het toepassen van de verplichting tot het verrichten van een onderzoek moeten
de kosten en baten zorgvuldig tegen elkaar worden afgewogen. Niet tot onderzoek
behoeft te worden overgegaan in die gevallen waarbij voor de hand liggende
en eenvoudige maatregelen kunnen worden toegepast. De informatiebladen van
Infomil bevatten daartoe relevante informatie. Het overgaan tot onderzoek
zou zich moeten beperken tot die specifieke situaties waarbij onvoldoende
informatie beschikbaar blijkt om tot een verantwoorde keuze te komen omtrent
maatregelen of voorzieningen. Ook dient te worden bezien in hoeverre reeds
beschikbaar onderzoek, zowel op bedrijfs- als op bedrijfstakniveau, aan de
behoefte tegemoet komt. In gevallen waarin dat noodzakelijk is, kunnen maatregelen in een nadere
eis worden vastgelegd. Het bevoegd gezag mag geen nadere eisen stellen die
strekken tot het treffen van maatregelen of voorzieningen die een langere
terugverdientijd hebben dan vijf jaar. Bij het bezien van de terugverdientijd
moeten de kosten van het nemen van preventiemaatregelen niet uitsluitend worden
afgezet tegen de kosten van het verwijderen van afvalstoffen. Preventiemaatregelen
hebben immers ook betrekking op besparing van grondstoffen en andere voordelen
die zich in de bedrijfsvoering kunnen voordoen.De informatiebladen bevatten lijsten van maatregelen of voorzieningen
die bij de concretisering van de nadere eis als leidraad kunnen dienen.4.3.4 en 4.3.5In dit besluit zijn niet voor alle denkbare activiteiten die kunnen worden
uitgevoerd en tot het brengen van afvalwater in de riolering kunnen leiden,
voorschriften opgenomen. Dat voorkomt, dat dit besluit een pakket aan voorschriften
bevat dat voor een groot deel niet relevant zou zijn voor een gangbare inrichting.
Voorzover het nodig is om aan dergelijke activiteiten specifieke eisen te
stellen ter bescherming van het milieu bieden deze voorschriften daarvoor
een basis.Paragraaf 4.4 Lucht4.4.1De nadere eis is bedoeld als eventueel noodzakelijke aanvulling op de
reeds gegeven mogelijkheden tot onderzoek naar dampdoorlaatbaarheid van de
bouwkundige scheidingsconstructies in artikel 6, zesde lid, en metingen volgens
de voorschriften in hoofdstuk 2 van het besluit. Hoewel in beginsel op basis
daarvan aangenomen moet worden dat in de regel voldoende informatie beschikbaar
is om tot een goede beoordeling te komen, is het niet ondenkbaar dat alsnog
de behoefte bestaat aan nader onderzoek naar verspreiding van dampen en eventuele
maatregelen.Paragraaf 4.5 Verlichting4.5.1Maatregelen met betrekking tot de lichtbron kunnen door middel van een
nadere eis nader worden gedetailleerd.Paragraaf 4.6 Waterbesparing4.6.1 en 4.6.2In omstandigheden of gevallen waarin een specifieke benadering en concretisering
noodzakelijk blijkt, biedt voorschrift 4.6.1 de mogelijkheid aan het bevoegd
gezag tot het stellen van een nadere eis. Zo'n nadere eis zal moeten beantwoorden
aan algemene criteria (zie ook onderdeel 1.2 van het algemene deel van deze
toelichting). Ter concretisering van het beoordelingsaspect «redelijkheid»
is in voorschrift 4.6.2 opgenomen dat het bevoegd gezag geen nadere eisen
mag stellen die strekken tot het treffen van maatregelen of voorzieningen
die een langere terugverdientijd hebben dan vijf jaar. Wordt een investering
verlangd, dan ligt het voor de hand dat het bevoegd gezag mede aangeeft op
welke termijn die maatregel of voorziening moet worden getroffen. Daarbij
kan erop worden gelet dat een aansluiting plaatsvindt bij andere investeringsbeslissingen
of -ritmen van het bedrijf. 4. TOELICHTING BIJLAGE 2 (MEETVOORSCHRIFTEN)Om een bedrijf aan te kunnen laten tonen dat de gestelde norm niet wordt
overschreden is het noodzakelijk te beschikken over betrouwbare meetmethoden.
De in bijlage 2 opgenomen methoden zijn daarbij het uitgangspunt. Het is niet
ondenkbaar dat in de toekomst aanvullende meetmethoden beschikbaar komen.
Indien relevant zal hiervan mededeling worden gedaan, dan wel dit worden geïncorporeerd
in de meetvoorschriften van bijlage 2.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk BIJLAGE BEHORENDE BIJ DE NOTA VAN TOELICHTING OP HET BESLUIT
TEXTIELREINIGINGSBEDRIJVEN MILIEUBEHEERNaar aanleiding van de publicatie van het ontwerp-besluit in Staatscourant
135 van 21 juli 1998, hebben de navolgende instanties en personen gebruik
gemaakt van de mogelijkheid om hun opmerkingen aan de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer ter kennis te brengen:1. Gemeente Etten-Leur2. Kanters Adviesgroep te Vlaardingen3. Gemeente Amsterdam4. Milieudienst Midden-Holland te Gouda5. Gastec te Apeldoorn6. DCMR Milieudienst Rijnmond te Schiedam7. Samenwerkingsverband Milieu Leidse Regio te Leiden8. Stichting Greenpeace te Amsterdam9. InfoMil te Den Haag10. Netex te OphemertXNoot1Stb. 2000, 262.XNoot2Stb. 2000, 278.XNoot3Stb. 2000, 334.XHistnootHet advies van de Raad van State is openbaar gemaakt door terinzagelegging
bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.Tevens zal het advies met de daarbij ter inzage gelegde stukken worden
opgenomen in het bijvoegsel bij de Staatscourant van 10 april 2001, nr. 71. 
 
 Naar boven

 

Permanente linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2001-146.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl