ECLI:NL:GHAMS:2025:3800, Gerechtshof Amsterdam, 10-12-2025, 23-001252-25
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-12-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Openlijke geweldpleging tegen medewerkers van de New York Pizza; bevestiging van het vonnis waarvan beroep behalve ten aanzien van de straf - in zoverre zal het vonnis worden vernietigd - en met dien verstande dat de gronden worden aangevuld met een bespreking en vervolgens verwerping van het ter terechtzitting in hoger beroep gevoerde verweer.

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-001252-25 
    datum uitspraak: 10 december 2025 
  
  
    TEGENSPRAAK 
  
  
    Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 22 mei 2025 in de strafzaak onder parketnummer 13-324514-24 tegen
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1982, 
    adres: [adres] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 26 november 2025 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de straf - in zoverre zal het vonnis worden vernietigd - en met dien verstande dat de gronden worden aangevuld met een bespreking en vervolgens verwerping van het ter terechtzitting in hoger beroep gevoerde verweer.
    
    
    
  
  
    In hoger beroep gevoerd verweer
    
    
      De raadsman van de verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de aan hem tenlastegelegde openlijke geweldpleging wegens gebrek aan bewijs. 
    
    
    
      Het hof overweegt als volgt. 
    
    
    
      Op grond van de bewijsmiddelen stelt het hof de navolgende feiten en omstandigheden vast. Op 12 oktober 2024 heeft een geweldsincident plaatsgevonden in de [bedrijf] in het centrum van Amsterdam. Het incident is op camerabeelden vastgelegd. Op deze beelden kan duidelijk worden waargenomen dat er een conflict ontstaat tussen de medeverdachte en een medewerker van de [bedrijf] . De verdachte heeft verklaard dat hij op dat moment buiten stond te roken, de ruzie hoorde en naar binnen is gelopen. Op de beelden is te zien dat hij daarbij andere mensen uit de weg duwt en hard tegen een prullenbak aan schopt. Vervolgens duwt hij die prullenbak tegen de medewerkers van de [bedrijf] aan en maakt slaande bewegingen in hun richting. De medewerkers hebben verklaard dat zij door onder andere de verdachte zijn geslagen. Voor de lezing van de verdachte dat hij enkel probeerde de ruzie te sussen en tussen beiden te komen, ziet het hof geen aanknopingspunten in het dossier. Op de beelden is duidelijk te zien dat de verdachte met zijn armen slaande bewegingen maakt richting de medewerkers van de [bedrijf] die enkel aan het afweren zijn. 
    
    
    
      Het hof acht aldus wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging. Het tot vrijspraak strekkende verweer van de raadsman wordt in al zijn onderdelen verworpen. 
    
    
    
  
  
    Oplegging van straffen
    
    
      De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 150 uren subsidiair 75 dagen hechtenis met aftrek.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het aan hem tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 dag met aftrek en een taakstraf voor de duur van 148 uren, waarvan 75 uren voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en de bijzondere voorwaarde van medewerking aan reclasseringstoezicht.
    
    
    
      De raadsman van de verdachte heeft bij pleidooi verzocht om bij een eventuele straf rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en aan hem een (deels) voorwaardelijke taakstraf op te leggen. 
    
    
    
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
    
      De verdachte heeft zich samen met de mededader schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen medewerkers van de [bedrijf] in het centrum van Amsterdam. Zulke feiten maken een inbreuk op de lichamelijke integriteit van slachtoffers en dragen bij aan gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij, te meer omdat het onderhavige feit in de openbare ruimte heeft plaatsgevonden. 
    
    
    
      Uit het strafblad van 18 november 2025 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor mishandeling, waardoor het taakstrafverbod van artikel 22b Wetboek van Strafrecht (Sr) van toepassing is. Het hof constateert verder dat ook artikel 63 Sr van toepassing is.
    
    
    
      Voorts heeft het hof gelet op de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting is gebleken. De verdachte heeft een moeilijke tijd achter de rug met depressieve klachten en schuldenproblematiek. Met begeleiding van de gemeente en een jobcoach is de verdachte momenteel op zoek naar een betaalde baan. 
    
    
    
      Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van één dag in combinatie met een deels voorwaardelijke taakstraf van na te melden duur passend en geboden.
    
    
    
    
  
  
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 63 en 141 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de straf en doet in zoverre opnieuw recht.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 (één) dag.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis.
    
    
    
      Bepaalt dat een gedeelte van de taakstraf, groot 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. R.A.E. van Noort, mr. M. Iedema en mr. B. de Wilde, in tegenwoordigheid van mr. R.J.C. Wegerif, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 10 december 2025.
    
    
    
      Mr. B. de Wilde is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      =========================================================================
      
        
          […]