Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen; Brief minister over de noodzaak van het wetsvoorstel medezeggenschap cliënten zorginstellingen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-23041, nr. 159

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-12-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23041 nr. 159

21-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23041Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 041Regels ter bevordering van de medezeggenschap van de cliënten van
uit collectieve middelen gefinancierde zorgaanbieders op het terrein van de
maatschappelijke zorg en gezondheidszorg (Wet medezeggenschap cliënten
zorginstellingen)nr. 159BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 21 december 1995De berichten die wij uit de samenleving – met name vanuit de hoek
van de organisaties van patiënten/consumenten – hebben ontvangen
sinds ons verzoek om het debat over het wetsvoorstel medezeggenschap enige
tijd op te schorten, hebben ons doen beseffen dat wij kennelijk tekort geschoten
zijn in het overbrengen aan de leden van de Eerste Kamer van het belang van
medezeggenschap voor cliënten in allerlei soorten instellingen. Of het
nu gaat om bewoners in bejaardenoorden, waarbij overigens moet worden opgemerkt
dat de wettelijke basis voor bewonersraden bij de voorgenomen overgang van
de bejaardenoorden naar AWBZ zal komen te vervallen, of om cliënten van
RIAGG's of van ziekenhuizen, bedoeld belang is steeds onmiskenbaar aanwezig.Juist de berichten afkomstig van mensen, cliënten voor wie de wet
bedoeld is, heeft ons nog eens indringend duidelijk gemaakt dat het wetsvoorstel
geenszins door de tijd is achterhaald. Weliswaar liggen de wortels van het
wetsvoorstel verankerd in een lange historie van het streven naar betrokkenheid,
maar dat betekent niet dat het argument van historische achtergrond gebruikt
kan worden om het wetsvoorstel af te doen als niet van deze tijd. Juist de
flexibele opzet van de wet maakt het mogelijk om de toepassing in de praktijk
aan te passen aan de behoefte en wensen van iedere individuele instelling.
Ook bij de ziekenhuizen waar op dit moment een experiment loopt, blijkt de
toepassing ook van artikel 3 met het formele advies- en instemmingsrecht,
soepel te verlopen. Na een gewenningsperiode blijkt al snel hoe belangrijk
het is om op het niveau van de instellingen een goed klankbord te hebben waarin
de stem van de cliënt naar voren komt. De instellingen hebben gemerkt
dat het betrekken van de cliënten bij ontwikkeling van de besluitvorming
een duidelijke meerwaarde heeft. De adviezen van de cliëntenraad leggen
vaak de vinger op zaken die voor de cliënten van belang zijn, maar door
de professionals niet altijd als zodanig voldoende worden (h)erkend.Bij de behandeling van het wetsvoorstel in eerste termijn, kwam de vraag
aan de orde of de door de wet geboden structuur van medebetrokkenheid
van cliënten bij het beleid van de instelling zich ook leent voor bijvoorbeeld
instellingen voor dak- en thuislozen. Die vraag kunnen wij bevestigend beantwoorden.
Het wetsvoorstel biedt een grote mate van ruimte aan de zorgaanbieder om tot
een zodanige samenstelling te komen, dat er sprake is van een raad die in
staat is de belangen van de cliënten te behartigen. Het wetsvoorstel
schrijft niet voor dat een cliëntenraad steeds moet zijn samengesteld
uit cliënten van de instelling. Ook kan gedacht worden aan ex-cliënten,
vertegenwoordigers uit maatschappelijke organisaties als patiëntenverenigingen,
ouderenbonden, etc. Het zou naar onze opvatting onjuist en onnodig zijn als
wij a priori voor bepaalde type instellingen zouden uitmaken dat die maar
niet over de mogelijkheid van participatie moeten beschikken, omdat de cliënten
er toch geen belangstelling voor zouden kunnen opbrengen.Als er echt met geen mogelijkheid een cliëntenraad tot stand gebracht
worden, dan houdt de zaak immers op, tenminste nadat de zorgaanbieder serieus
de mogelijkheden verkend heeft.Ook het feit dat er al in veel sectoren het nodige aan inspraak tot stand
is gebracht, kan naar onze mening niet als argument worden gehanteerd om verder
van regelgeving af te zien. Juist het feit dat er al veel op het gebied van
inspraak gebeurt, mag men zien als een signaal dat wetgeving en maatschappelijke
ontwikkeling dicht bij elkaar liggen en goed op elkaar aansluiten. Maar het
feit dat er veel gebeurt, wil nog niet zeggen dat er overal voldoende gebeurt.
Ons bereiken zelfs signalen dat er instellingen zijn die het overleg over
dit onderwerp opschorten totdat er een duidelijke wettelijke verplichting
ligt, of zelfs voornemens zijn om al hetgeen op dit terrein in overleg bereikt
is, weer terug te draaien. De patiënten/consumentenbeweging doet dan
ook een zeer dringend beroep op ons om de wet af te ronden en te zorgen voor
een formele regeling zoals neergelegd in het wetsvoorstel.In deze tijd wordt het belang van het betrekken van de cliënt bij
de beleidsontwikkeling binnen de instelling steeds meer onderkend. De wet
geeft daarvoor de structuur en de formulemogelijkheden. Met een positieve
instelling ontstaat zowel voor de instelling als voor de cliënten en
win-win situatie: voor de instelling omdat die door de adviezen en inbreng
vanuit de cliëntenraad beter in staat is haar aanbod van zorg af te stemmen
op de behoefte van de cliënt; voor de cliënten omdat zij merken
dat hun opmerkingen en adviezen serieus worden genomen en dat daardoor beter
met hun wensen wordt rekening gehouden. Wij hebben dan ook moeite met de term
bureaucratisering die in het debat gevallen is. Het gaat er niet om dat cliënten
en management elkaar bezig houden om het bezighouden. Neen het gaat er om
dat door inbreng vanuit de cliëntenraad een zinvolle bijdrage gegeven
kan worden aan de ontwikkelingen binnen de instelling.Wat de positie van de ondernemingsraad betreft – een onderwerp dat
in de eerste termijn naar voren is gebracht – is het duidelijk dat die
niet door het onderhavige wetsvoorstel verandert. De ondernemingsraad is er
voor de structurele belangenbehartiging van het personeel; alles binnen de
instelling dat gevolgen heeft voor de organisatie of de positie van het personeel,
valt onder de taak van de ondernemingsraad. Bij de ondernemingsraad heeft
het behartigen van het werknemersbelang meer de nadruk, dan mutatis-mutandis
bij de cliëntenraad; de cliëntenraad is primair gericht op het inpassen
van het cliëntenbelang in het geheel van de organisatie. Het «cliëntenbelang»
loopt overigens vaak parallel met het instellingsbelang. In de praktijk blijken
tegenstellingen tussen instelling en cliëntenraad weinig voor te komen.Er zijn natuurlijk tal van kwesties waarbij zowel de ondernemingsraad
als de cliënten betrokken moeten worden. In de schriftelijke voorbereiding
en ook bij de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer is daar
uitvoerig bij stil gestaan. Naar ons oordeel zijn de argumenten op dit punt
gewisseld. Duidelijk is dat ieder van deze organen bij de besluitvorming
binnen de instellingen een eigen taak en inbreng heeft: de ondernemingsraad
vanuit het werknemersbelang, de cliëntenraad vanuit het cliëntenbelang.
Betrokkenheid van beide organen kan de kwaliteit van de interne besluitvorming
alleen maar verbeteren. En als er al eens andersluidende adviezen gegeven
worden, dan weet een kundig bestuur de weg om daar op een voor alle partijen
aanvaardbare manier mee om te gaan.Het gegeven dat het cliëntenbelang overwegend samenvalt met het instellingsbelang,
dient men ook in ogenschouw te nemen bij de kwestie van het instemmingsrecht
van de cliëntenraad bij de benoeming van een afdelingshoofd. Deze kwestie
speelt alleen bij instellingen waarin de cliënt langdurig verblijft,
en waar behandeling en verblijf – of zeg maar wonen – in elkaars
verlengde liggen. Voor die situatie hebben wij het nodig geoordeeld de cliëntenraad
een instemmingsrecht te geven, een recht dat feitelijk neerkomt op een zwaarwegend
advies en geenszins een vetorecht is. In de praktijk zal dit betekenen de
cliëntenraad op een goede wijze wordt betrokken bij de benoemingsprocedure.
Wij vinden deze inspraakmogelijkheid voor cliënten die voor hun leefsituatie
zo afhankelijk zijn van een afdelingshoofd, zeer verantwoord en eigenlijk
niet meer dan een minimum.Wij hopen u met het bovenstaande duidelijk gemaakt te hebben dat wij ervan
overtuigd zijn dat het wetsvoorstel medezeggenschap zoals dat thans voorligt,
recht doet aan de positie van de patiënt/consument in de zorg zoals wij
die voorstaan. Wij willen er dan ook alles aan doen wat in ons vermogen ligt
om de patiënt/consument wat dit betreft niet in de kou te laten staan.
Wij betreuren het dan ook dat wij er tot nu toe kennelijk onvoldoende in geslaagd
zijn om het belang van het onderhavige wetsvoorstel duidelijk te maken. Wij
hopen dat deze brief daaraan kan bedragen. Wij stellen het op prijs om het
overleg over het wetsvoorstel te heropenen. * De eerder verschenen stukken met betrekking tot dit wetsvoorstel zijn
gedrukt onder de nrs. 31 t/m 31c, vergaderjaar 1994–1995.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-23041-159.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl