Wijziging Schepenwet i.v.m. Rijkswet Onderzoeksraad veiligheid, regeling tuchtrechtspraak voor de zeescheepvaart; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29476, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29476-(R1754) nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN§ 1. Inleiding§ 2. De Schepenwet§ 3. Het onderzoek van scheepvaartongevallen§ 4. Overige taken van de Raad voor de Scheepvaarta. het opleggen van tuchtmaatregelen naar aanleiding van
een scheepsrampb. misdragingenc. ongeschiktheid van scheepsofficierend. beroepsinstantie voor beslissingen van de Scheepvaartinspectie§ 5. Wet Raad voor de TransportveiligheidARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdelen D en EOnderdelen F en GOnderdeel HArtikel IIArtikel IIIArtikel IVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29476Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 476 (R 1754)Wijziging van de Schepenwet in verband met de totstandkoming van de
Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid en de invoering van een nieuwe regeling
van tuchtrechtspraak voor de zeescheepvaartnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN§ 1. InleidingDit voorstel van rijkswet houdt verband met het voorstel van rijkswet
houdende instelling van een Onderzoeksraad voor veiligheid (Rijkswet Onderzoeksraad
voor veiligheid) (Kamerstukken II 2002/03, 28 634 (R 1727), nr. 1 ev.)
en het voorstel van wet tot wijziging van de Zeevaartbemanningswet in verband
met de invoering van tuchtrechtspraak (Kamerstukken II 2002/03, 28 803,
nr. 1 ev.). Het strekt tot opheffing van de Raad voor de Scheepvaart, die
thans zowel met het onderzoek van scheepvaartongevallen als met de tuchtrechtspraak
voor zeevarenden is belast. Als gevolg van het instellen van één
Onderzoeksraad voor veiligheid zullen alle in Nederland bestaande ongevallenraden
worden opgeheven. Dat betekent dat ook de Raad voor de Scheepvaart zal worden
opgeheven en dat zijn taken op het gebied van het onderzoek van scheepvaartongevallen
door de nieuwe Onderzoeksraad voor veiligheid zullen worden overgenomen. De
opheffing van de Raad voor de Scheepvaart zal niet leiden tot afschaffing
van het tuchtrecht. Gevolggevend aan de wens van de Tweede Kamer om het tuchtrecht
te handhaven, zullen de tuchtrechtelijke taken van de Raad worden overgedragen
aan een nieuw tuchtcollege voor de scheepvaart, dat bij bovengenoemde wijziging
van de Zeevaartbemanningswet zal worden ingesteld.§ 2. De SchepenwetDe Raad voor de Scheepvaart vindt zijn basis in de Schepenwet, die bepalingen
bevat ter voorkoming van scheepsrampen met zeeschepen onder de vlag van het
Koninkrijk. Het gaat hierbij in hoofdzaak om twee soorten bepalingen: de veiligheidsvoorschriften
voor schepen in hoofdstuk II, en de bepalingen betreffende het onderzoek naar
de oorzaak van scheepsrampen in hoofdstuk IV.Bij de inwerkingtreding van het Statuut voor het Koninkrijk in 1954 heeft
de Schepenwet – op grond van de overgangsbepalingen van het Statuut –
in haar geheel de status van rijkswet verkregen. Ingevolge artikel 3, eerste lid, onderdeel e, van het Statuut zijn echter alleen de in hoofdstuk
II opgenomen veiligheidsvoorschriften aangelegenheden van het Koninkrijk;
de in hoofdstuk IV opgenomen bepalingen betreffende het onderzoek naar de
oorzaak van scheepvaartongevallen (in de Schepenwet aangeduid als«scheepsrampen»)
zijn geen koninkrijksaangelegenheden. Deze materie behoeft dan ook niet bij
rijkswet of algemene maatregel van rijksbestuur te worden geregeld. Het onderzoek
van ongevallen met zeeschepen is een landsaangelegenheid die – evenals
het ongevallenonderzoek in de andere transportsectoren – door elk van
de landen in eigen wetgeving kan worden geregeld.Bij de voorbereidingen van het voorstel Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid
hebben de landen nogmaals bevestigd dat zij het onderzoek van ongevallen met
zeeschepen op landsniveau wensen te (blijven) behartigen en ervoor gekozen
om de in de Schepenwet opgenomen gemeenschappelijke regeling te beëindigen.§ 3. Het onderzoek van scheepvaartongevallenHet onderzoek naar de oorzaak van scheepsrampen/ongevallen met zeeschepen
onder de vlag van het Koninkrijk is in de Schepenwet thans als volgt geregeld.
Het onderzoek begint altijd met een voorlopig onderzoek door de Scheepvaartinspectie,
en kan in Nederland worden gevolgd door een onderzoek door de Raad voor de
Scheepvaart (artikel 27 Schepenwet) en in de Nederlandse Antillen door een
onderzoek door de Commissie van Onderzoek te Willemstad (artikel 26 bis Schepenwet).
Indien de Commissie van Onderzoek van oordeel is dat er aanleiding bestaat
tot het uitspreken van een tuchtmaatregel, moet zij de zaak doorverwijzen
naar de Raad voor de Scheepvaart (artikel 27, vierde lid, Schepenwet).De Commissie van Onderzoek te Willemstad is niet alleen bevoegd tot het
instellen van een onderzoek ten aanzien van zeeschepen onder de vlag van het
Koninkrijk, varende met een zeebrief van de Nederlandse Antillen, maar ook
ten aanzien van zeeschepen onder de vlag van het Koninkrijk, varende met een
zeebrief van Aruba (artikel 3 van het Protocol inzake de scheepvaart, behorende
bij de Samenwerkingsregeling Nederlandse Antillen en Aruba, Stb. 1985, 542;
Pb. NA 1985, 88; AB 1985, 28). In Aruba bestaat nog geen Commissie van Onderzoek.
Het ligt in het voornemen van de regering van Aruba om een dergelijke commissie
in te stellen, wanneer er ook een scheepvaartinspectie in Aruba is, die desgewenst
het voorlopig onderzoek voor deze commissie kan verrichten. Totdat Aruba zelf
het onderzoek naar de oorzaak van ongevallen met zeeschepen, varende met een
zeebrief van Aruba, heeft geregeld, is de Commissie van Onderzoek in de Nederlandse
Antillen hiermee belast.De samenstelling en de werkwijze van de Raad voor de Scheepvaart zijn
geregeld in hoofdstuk III van de Schepenwet (artikelen 23–26). De samenstelling
en werkwijze van de Commissie van Onderzoek te Willemstad zijn geregeld bij
Landsverordening van de Nederlandse Antillen tot vaststelling van enige regelen
voor de Commissie van Onderzoek, bedoeld in artikel 26bis van de Schepenwet
van 25 juni 1953 (Pb. NA 1953, 108).Het onderzoek van scheepsrampen en het daaraan voorafgaande voorlopig
onderzoek worden geregeld in hoofdstuk IV van de Schepenwet en de Landsverordening
van de Nederlandse Antillen van 15 november 1955 ter uitvoering van de
artikelen 30, lid 4, en 32, lid 3, van de Schepenwet (Pb. NA 1955, 130). Als gevolg van het instellen van één Onderzoeksraad voor
veiligheid zal de Raad voor de Scheepvaart worden opgeheven. De taken van
de Raad op het gebied van het onderzoek naar de oorzaak van scheepvaartongevallen
zullen door de nieuwe Onderzoeksraad voor veiligheid worden overgenomen. In
de Nederlandse Antillen en Aruba blijft het onderzoek van scheepvaartongevallen
aan de Commissie van Onderzoek opgedragen. Zoals uiteengezet in de memorie
van toelichting bij het voorstel Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid (Kamerstukken
II 2002/03, 28 634 (R 1727), nr. 3, p. 6), krijgt de Onderzoeksraad voor
veiligheid geen onderzoekstaken ten aanzien van ongevallen met Nederlands-Antilliaanse
of Arubaanse schepen of in Nederlands-Antilliaanse of Arubaanse wateren. Wel
wordt de Onderzoeksraad voor veiligheid bevoegd om op verzoek van de Nederlands-Antilliaanse
of Arubaanse regering bijstand te verlenen.§ 4. Overige taken van de Raad voor de ScheepvaartNaast het doen van onderzoek naar scheepsrampen heeft de Raad voor de
Scheepvaart tevens de volgende taken:a. het opleggen van tuchtmaatregelen aan een scheepsofficier indien de
Raad naar aanleiding van het onderzoek van een scheepsramp tot de conclusie
is gekomen dat de scheepsramp aan de schuld van de betrokkene is te wijten
(artikel 48, tweede lid, Schepenwet);b. het naar aanleiding van een klacht doen van onderzoek naar misdragingen
van de kapitein en het bij gegrondverklaring van de klacht opleggen van tuchtmaatregelen
aan de kapitein (artikel 48, eerste lid, en artikel 49 Schepenwet);c. het doen van onderzoek naar de mogelijke ongeschiktheid van scheepsofficieren
om hun beroepsplichten te vervullen met als eventuele sanctie het onbevoegd
verklaren om als scheepsofficier dienst te doen op een schip (artikel 34 –
41 Schepenwet).Voorts fungeert de voorzitter van de Raad voor de Scheepvaart als beroepsinstantie
voor beroepen tegen beslissingen en voorschriften van ambtenaren van de Scheepvaartinspectie.Ten aanzien van de bovenstaande taken merkt ondergetekende het volgende
op.a. het opleggen van tuchtmaatregelen naar aanleiding van
een scheepsrampVoor wat betreft de onder a genoemde taak was in de memorie van toelichting
en in de nota naar aanleiding van het verslag bij het voorstel Wet Raad voor
de Transportveiligheid aanvankelijk het standpunt ingenomen dat het opleggen
van tuchtmaatregelen in gevallen waarin een ongeval aan de schuld van een
scheepsofficier te wijten is, moet vervallen (zie Kamerstukken II 1996/97,
25 332, nr. 3 en II 1997/98, 25 332, nr. 6).Dit standpunt is echter door de Tweede Kamer niet overgenomen. De Tweede
Kamer heeft bij de mondelinge behandeling van genoemd wetsvoorstel de motie
Van Waning/Blaauw (Kamerstukken II 1997/98, 25 332, nr. 20) aangenomen,
waarin de regering wordt uitgenodigd om in samenhang met de benodigde wijzing
van de Schepenwet een voorstel bij de Tweede Kamer in te dienen voor een wettelijke
regeling waarbij voor de zeescheepvaart wordt voorzien in een aan de eisen
van de huidige tijd aangepast tuchtrecht. De strekking van deze motie was
dat er naar het oordeel van de Tweede Kamer een aparte wettelijke voorziening
moest komen, naast de Wet Raad voor de Transportveiligheid, waarin een modern
tuchtrecht voor de zeescheepvaart wordt geregeld. In 2003 is bij de Tweede Kamer het reeds aangehaalde wetsvoorstel tot
wijziging van de Zeevaartbemanningswet in verband met de invoering van tuchtrechtspraak
ingediend, waarmee uitvoering wordt gegeven aan de motie Van Waning/Blaauw.
Dat voorstel, dat op 19 februari 2004 door de Tweede Kamer is aangenomen,
heeft als consequentie dat de in de Schepenwet opgenomen regeling van het
tuchtrecht zal worden beëindigd. Aan de tuchtrechtelijke taken van de
Raad voor de Scheepvaart zal daarmee een eind komen.De regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba hebben ingestemd met
de beëindiging van het tuchtrecht zoals dat thans in de Schepenwet is
geregeld. De Nederlands-Antilliaanse regering heeft – in afwijking van
het in 1998 door de toenmalige regering ingenomen standpunt – echter
te kennen gegeven het tuchtrecht als zodanig te willen behouden en zich uitgesproken
voor een regeling op eigen bodem van tuchtrechtspraak voor zeevarenden aan
boord van in de Nederlandse Antillen geregistreerde schepen. De Arubaanse
regering is, mede gelet op het kleine aantal Arubaanse zeevarenden, van oordeel
dat aan een Arubaanse regeling van tuchtrecht geen behoefte bestaat: de rol
van het tuchtrecht kan worden overgenomen door het strafrecht, waar nodig
aangevuld met bestuursrechtelijke handhaving.b. misdragingenHet tuchtrecht wordt slechts sporadisch toegepast voor de bestraffing
van misdragingen van de kapitein. Het opleggen van dergelijke maatregelen
vormt niet de hoofdtaak van de Raad voor de Scheepvaart en komt zoals gezegd,
weinig voor. Nu de hoofdtaak van de Raad voor de Scheepvaart vervalt (het
doen van onderzoek naar scheepsrampen), en ook de tuchtrechtelijke taak, zoals
onder a beschreven vervalt, is er naar de mening van ondergetekende onvoldoende
grond om de Raad voor de Scheepvaart uitsluitend voor deze taak te laten voortbestaan.c. ongeschiktheid van scheepsofficierenVoor wat betreft de hierboven onder c genoemde taak van de Raad voor de
Scheepvaart, het beoordelen van de mogelijke ongeschiktheid van scheepsofficieren,
stelt ondergetekende vooralsnog geen extra wettelijke voorzieningen voor.
In de Zeevaartbemanningswet is in artikel 24 bepaald dat het hoofd van de
Scheepvaartinspectie het vaarbevoegdheidsbewijs intrekt, onder meer indien
uit een onderzoek naar de bekwaamheid van de zeevarende blijkt dat de houder
van het vaarbevoegdheidsbewijs niet langer voldoet aan de beroepsvereisten,
gesteld voor de functie die hij aan boord vervult. Het beoordelen van de eventuele
ongeschiktheid van scheepsofficieren zal dan ook niet langer door de Raad
voor de Scheepvaart geschieden.d. beroepsinstantie voor beslissingen van de ScheepvaartinspectieDe voorzitter van de Raad voor de Scheepvaart fungeert in Nederland tevens
als beroepsinstantie voor beroepen tegen beslissingen en voorschriften van
ambtenaren van de Scheepvaartinspectie (artikel 18 Schepenwet). In de Nederlandse
Antillen en Aruba fungeert de voorzitter van de Commissie van Onderzoek als
zodanig. Nu de Raad voor de Scheepvaart wordt opgeheven, dient op andere wijze
in de mogelijkheid van beroep te worden voorzien. Hierop wordt in artikel
I, onderdeel C, van dit voorstel van rijkswet nader ingegaan. § 5. Wet Raad voor de TransportveiligheidAanvankelijk was beoogd om de opheffing van de Raad voor de Scheepvaart
te laten samenvallen met de inwerkingtreding van de Wet Raad voor de Transportveiligheid.
Bedoelde wet is ten aanzien van ongevallen met zeeschepen nog niet in werking
getreden. Voor de overige transportsectoren is de Wet Raad voor de Transportveiligheid
reeds in 1999 in werking getreden.Inmiddels is de opheffing van de Raad voor de Scheepvaart echter ingehaald
door de ontwikkelingen op het gebied van het ongevallenonderzoek. In het voorstel
Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid wordt voorgesteld om de Wet Raad voor
de Transportveiligheid in te trekken en die Raad te ontbinden, waarna het
onderzoek naar ongevallen in de transportsectoren zal worden overgenomen door
de nieuw in te stellen Onderzoeksraad voor veiligheid. Met het oog op deze
ontwikkeling is in het onderhavige voorstel van rijkswet geen aansluiting
meer gezocht bij de Wet Raad voor de Transportveiligheid, maar wordt aangesloten
bij de nieuwe situatie zoals deze na inwerkingtreding van de Rijkswet Onderzoeksraad
voor veiligheid zal bestaan.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdeel ADe definitie van het begrip «scheepsramp» in artikel 1 van
de Schepenwet kan vervallen, omdat het doen van onderzoek naar de oorzaak
van scheepsrampen niet meer in de Schepenwet zal worden geregeld.Onderdeel BDe in artikel 9, tweede lid, van de Schepenwet opgenomen verplichting
tot het bijhouden van (scheeps)dagboeken houdt mede verband met het onderzoek
van scheepvaartongevallen. De dagboeken kunnen immers een waardevolle bron
van informatie zijn. Uit onderzoek is echter gebleken dat de verplichtingen
met betrekking tot het bijhouden van dagboeken en het daarin inzage geven
ook een belangrijke bron van administratieve lasten voor het bedrijfsleven
zijn. Eén element dat als onnodig belastend is geïdentificeerd,
betreft het «telkenmale na volbrachte reis, dan wel periodiek of na
het verlaten van het schip» inzage geven aan en afschrift laten nemen
door de Scheepvaartinspectie. Deze verplichting kan zeer wel worden vervangen
door de enkele verplichting om op daartoe strekkend verzoek van de Scheepvaartinspectie
inzage in de dagboeken te geven. Met het oog op de nagestreefde reductie van
uit weten regelgeving voortvloeiende administratieve lasten wordt daarom voorgesteld
om artikel 9, tweede lid, in die zin te wijzigen.De kosten van het ter inzage geven van dagboeken zijn door het bedrijfsleven
becijferd op € 370 per schip. De vloot bestond op 1 januari
2003 uit 1399 eenheden, waardoor het totaal aan administratieve lasten uitkomt
op € 517 630. Verzoeken voor inzage door het Hoofd van de Scheepvaartinspectie
zullen slechts incidenteel worden gedaan in relatie tot bijzondere voorvallen
aan boord. In 2002 heeft dit in 43 gevallen geleid tot nader onderzoek, waarvoor
inzage in de dagboeken was vereist; hiervan uitgaande wordt met de wijziging
van dit artikel een administratieve lastenverlichting bereikt van € 501 720
(97%). Onderdeel CDe paragraaf over het instellen van beroep tegen beslissingen en voorschriften
van ambtenaren van de Scheepvaartinspectie wordt ingrijpend gewijzigd. Tot
nu toe fungeerde in Nederland de voorzitter van de Raad voor de Scheepvaart
als beroepsinstantie voor deze beslissingen.In het nieuwe artikel 18 wordt voor Nederland de mogelijkheid gegeven
om tegen besluiten van een ambtenaar van de Scheepvaartinspectie administratief
beroep op de Minister van Verkeer en Waterstaat in te stellen, in plaats van
de mogelijkheid om bezwaar tegen bedoelde besluiten te maken. Op de voorgestelde
wijze kan het belang van de eenheid van beleid goed worden gewaarborgd.Voorts is in het tweede lid, in afwijking van de algemene regel van artikel
6:16 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), voorzien in de mogelijkheid
dat de Minister van Verkeer en Waterstaat de werking schorst van het besluit
waartegen het beroep is gericht.De artikelen 19 en 20 regelen voor de Nederlandse Antillen en voor Aruba
het beroep tegen beslissingen van ambtenaren van de Scheepvaartinspectie aldaar.In artikel 19 is voor de beroepsprocedure in de Nederlandse Antillen gekozen
voor handhaving van de reeds bestaande situatie dat het beroep wordt ingesteld
bij de voorzitter van de Commissie van Onderzoek in de Nederlandse Antillen.
In het vierde lid is bepaald dat de voorzitter kan bepalen dat de werking
van het besluit waartegen het beroep is gericht wordt geschorst. Deze bepaling
komt overeen met het tweede lid van het nieuwe artikel 18, met dit verschil
dat bedoelde bevoegdheid daar is toegekend aan de Minister van Verkeer en
Waterstaat. Het vijfde lid voorziet in de wijze van bekendmaking van de beslissing
van de voorzitter en geeft de verplichting tot motivering van deze beslissing.
Daarbij is nauw aangesloten bij de overeenkomstige bepalingen van de Awb zoals
die voor Nederland gelden, namelijk de artikelen 3:41, 3:46 en 3:47 Awb.In artikel 20 is de beroepsprocedure in Aruba geregeld. Voor de procedure
daar is aangesloten bij de Arubaanse Landsverordening administratieve rechtspraak
(Lar), een landsverordening die veel gelijkenis vertoont met de in Nederland
van kracht zijnde Awb. De Lar kent evenals de Awb een bezwaarschriftprocedure,
waarbij degene die door een besluit rechtstreeks in zijn belang is getroffen
in de gelegenheid wordt gesteld het bestuursorgaan dat het besluit nam, via
het indienen van een bezwaarschrift om heroverweging van het bestreden besluit
te verzoeken. Daarna kan degene die door de beslissing op het bezwaarschrift
rechtstreeks in zijn belang is getroffen, beroep instellen bij een onafhankelijke
rechterlijke instantie. Het eerste en het vijfde lid van artikel 20 voorzien
hierin. Het bezwaarschrift en het beroep worden behandeld volgens de hoofdstukken
II, onderscheidenlijk III, van de Lar.Onderdelen D en EIn verband met de opheffing van de Raad voor de Scheepvaart komen de hoofdstukken
III, IV en V van de Schepenwet te vervallen. Voor Nederland kunnen deze hoofdstukken
onmiddellijk in hun geheel komen te vervallen. Voor de Nederlandse Antillen
en Aruba is het echter nodig om in een gefaseerd verval te voorzien.Het gefaseerde verval van de hoofdstukken III en IV voor de Nederlandse
Antillen en Aruba houdt verband met het feit dat de bestaande landswetgeving
in beide landen thans slechts bepaalde facetten van het onderzoek naar de
oorzaken van scheepvaartongevallen regelt. Zo regelt bijvoorbeeld de landsverordening
van 25 juni 1953 alleen de samenstelling en de werkwijze van de Commissie
van Onderzoek, die het vervolgonderzoek doet naar de oorzaken van ongevallen
met zeeschepen. Het daaraan voorafgaande voorlopig onderzoek door de Scheepvaartinspectie
is (nog) niet in landswetgeving geregeld.Gedurende de tijd die beide landen nog nodig hebben om het onderzoek naar
scheepvaartongevallen integraal in landswetgeving te regelen, zullen delen
van de hoofdstukken III en IV voor de Nederlandse Antillen en Aruba van kracht
moeten blijven. Met het oog hierop is in de onderdelen D en E (en de daarmee
corresponderende technische wijzigingen in de onderdelen F en G) een splitsing
gemaakt tussen de bepalingen die ook voor de Nederlandse Antillen en Aruba
met onmiddellijke ingang kunnen vervallen (onderdeel D), en de bepalingen
die voor beide landen voorlopig nog van kracht moeten blijven (onderdeel E).
Op grond van artikel IV kunnen voor deze onderdelen verschillende inwerkingstredingsdata
worden vastgesteld.De in artikel IV geregelde mogelijkheid tot gefaseerd verval maakt het
tevens mogelijk om de in de Schepenwet opgenomen regeling van de tuchtrechtspraak
nog niet meteen te laten vervallen voor de Nederlandse Antillen. Op deze wijze
kan, indien de Nederlands-Antilliaanse regering dat wenst, het tijdstip waarop
de in de Schepenwet opgenomen regeling voor de Nederlandse Antillen wordt
beëindigd, zo worden gekozen dat dit samenvalt met het moment waarop
in de Nederlandse Antillen de voorgenomen nieuwe regeling van de tuchtrechtspraak
voor zeevarenden aan boord van Nederlands-Antilliaanse schepen in werking
zal treden.Onderdelen F en GDe in deze onderdelen opgenomen wijzigingen zijn van juridisch-technische
aard. Als gevolg van het vervallen van een groot aantal artikelen in de Schepenwet
moeten in artikel 56 ook de verwijzingen naar die artikelen vervallen.Onderdeel HArtikel 70 van de Schepenwet kan voor Nederland vervallen, omdat het onderzoek
naar ongevallen met Nederlandse schepen en niet-Nederlandse schepen, varende
in Europese wateren onder Nederlandse jurisdictie, voortaan door de Onderzoeksraad
voor veiligheid zal geschieden. Voor de Nederlandse Antillen en Aruba kan
artikel 70 vervallen, zodra in die landen een integrale regeling van het onderzoek
naar ongevallen met zeeschepen tot stand zal zijn gebracht.Artikel IIDit artikel bevat een overgangsbepaling voor de afhandeling van eventuele
beroepen, ingesteld op grond van het huidige artikel 18 van de Schepenwet,
waarop op het moment van inwerkingtreding van de nieuwe artikelen 18 tot en
met 20 nog niet is beslist. Deze beroepen zullen worden afgehandeld overeenkomstig
de regels die golden op het moment dat het beroep werd ingesteld. Artikel IIIDit artikel bevat een overgangsbepaling voor de afhandeling van de bij
de Raad voor de Scheepvaart in behandeling zijnde onderzoeken naar scheepvaartongevallen.
Zoals ook reeds in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot wijziging
van de Zeevaartbemanningswet in verband met de invoering van tuchtrechtspraak
(Kamerstukken II 2002/03, 28 803, nr. 3, p. 25) aangegeven, is ervoor
gekozen om het omslagpunt te leggen bij het al dan niet reeds bepaald zijn
van een zittingsdatum door de voorzitter van de Raad voor de Scheepvaart.
Is nog geen zittingsdatum vastgesteld, dan wordt het onderzoek overgedragen
aan de Onderzoeksraad voor veiligheid. Is al wel een zittingsdatum vastgesteld,
dan zal het onderzoek door de Raad voor de Scheepvaart worden afgehandeld,
overeenkomstig de thans op grond van de Schepenwet geldende regels. Uitdrukkelijk
zij daarbij vermeld dat de Raad voor de Scheepvaart bij de afhandeling van
onderzoeken ook bevoegd blijft om tuchtrechtelijke maatregelen op te leggen,
indien de Raad naar aanleiding van het onderzoek tot de conclusie komt dat
een scheepsramp aan de schuld van een betrokkene is te wijten. Wordt een aanhangige
zaak daarentegen door de Onderzoeksraad voor veiligheid afgehandeld, dan vindt
uitsluitend ongevalsonderzoek plaats.Artikel IVDit artikel regelt de inwerkingtreding van deze rijkswet. Met het oog
op de noodzaak om bepaalde onderdelen van deze rijkswet voor de Nederlandse
Antillen en Aruba op een later tijdstip in werking te laten treden dan voor
Nederland (zie de toelichting bij artikel I, onderdelen D en E), voorziet
het onderhavige artikel niet alleen in de mogelijkheid tot gefaseerde inwerkingtreding,
maar maakt het tevens mogelijk om daarbij onderscheid te maken tussen de landen
van het Koninkrijk.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. Peijs 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29476-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl