ECLI:NL:RBDHA:2025:17984, Rechtbank Den Haag, 30-09-2025, NL25.44733
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-09-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Eerste beroep bewaring, vrees voor indirect refoulement, lichter middel, beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.44733
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], eiser
    
      V-nummer: [V-nummer] 
      (gemachtigde: mr. R.E. Temmen),
    
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder
    (gemachtigde: mr. G.T. Cambier).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 22 augustus 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      Verweerder heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van de bewaring in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft op 22 augustus 2025 de maatregel van bewaring opgeheven.
    
    
    
      Eiser heeft zich akkoord verklaard met schriftelijke afdoening van het beroep. Hij heeft op 18 september 2025 de gronden van beroep ingediend. Verweerder heeft op 22 september 2025 een reactie op de gronden van beroep ingediend. De rechtbank heeft het onderzoek gesloten op 24 september 2025.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt van Somalische nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [datum] 1991.
    
    2. Omdat de bewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit verband moet de vraag worden beantwoord of de tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring op enig moment voorafgaande aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
    Maatregel van bewaring
    
    3. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de maatregel nodig was, omdat een concreet aanknopingspunt bestond voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening en een significant risico bestond dat eiser zich aan het toezicht zou onttrekken. In de maatregel staan als zware gronden vermeld dat eiser:3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;3g. in het Nederlandse rechtsverkeer gebruik heeft gemaakt van valse of vervalste documenten;3k. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en geen medewerking verleent aan de overdracht aan de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van zijn asielverzoek;
    
      
        en als lichte gronden vermeld dat eiser:
      
        4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan;4e. verdachte is van enig misdrijf dan wel daarvoor is veroordeeld. 
    
    
    4. Eiser betwist alle lichte en zware gronden. Eiser stelt ten aanzien van zware grond 3a, dat hij in het bezit is van een paspoort en niet op de hoogte was dat hij niet naar Nederland mocht reizen. Hij is naar Nederland gekomen omdat hij bij terugkeer naar Duitsland vreest te worden teruggestuurd naar Somalië. Ten aanzien van zware grond 3b en 3k voert eiser aan dat hij naar Nederland is gereisd vanuit Duitsland, omdat zijn asielprocedure daar zou zijn geëindigd en hij vreest te worden teruggestuurd naar Somalië. Verder vreest hij in Duitsland niet de benodigde medische zorg te krijgen. Daarnaast heeft eiser gebruik moeten maken van valse documenten, omdat hij naar familie wilde in Groot-Brittannië. De zware grond 3g en 4e kunnen daarom niet aan eiser worden tegengeworpen. Bovendien is het eiser niet toegestaan betaalde werkzaamheden te verrichten en verbleef hij in een AZC. Gelet hierop konden de lichte gronden 4c en 4d niet aan de maatregel van bewaring ten grondslag worden gelegd. Tot slot stelt eiser dat had moeten worden volstaan met een lichter middel, gelet op zijn medische klachten. 
    
    5. De rechtbank stelt vast dat eiser de feitelijke juistheid van de zware grond 3b en 3k niet heeft betwist. Dat eiser stelt te vrezen voor uitzetting naar Somalië betekent niet dat deze gronden niet aan de maatregel van bewaring ten grondslag konden worden gelegd. Deze gronden kunnen gezamenlijk de maatregel van bewaring dragen. Hiermee is het significante risico op onderduiken gegeven. 
    
    
      
        Lichter middel
      
    
    
    6. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd dat in het geval van eiser niet kan worden volstaan met een lichter middel, gelet op het significante risico op onderduiken. De medische problemen zijn hierbij ook betrokken. Daarbij wijst verweerder er terecht op dat  er medische voorzieningen beschikbaar zijn in het Detentiecentrum. Niet is gebleken dat de maatregel van bewaring onevenredig bezwarend is voor eiser. Daarbij komt dat de bewaring van korte duur is geweest, omdat eiser dezelfde dag nog is overgedragen aan Duitsland. 
    
    
      
        Ambtshalve toets
      
    
    
    7. Tot slot leidt de ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van opheffing op enig moment onrechtmatig was.
    
    8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 30 september 2025 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. E.C. Jacobs, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
      De uitspraak bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
    
  
  
     Artikel 5.1b, derde lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb).
  
  
     Artikel 5.1b, vierde lid, van het Vb.