Geestelijke gezondheidszorg; Lijst van vragen en antwoorden over de brief van minister Vermeend (SZW) van 22-1-2002 over de hoogte van de bijstandsnorm voor personen in de geestelijke gezondheidszorg (SOZA-02-034)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25424, nr. 44

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-06-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

25424 nr. 44

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen van de leden van de PvdA-fractie1234Vragen van de leden van de CDA-fractie56 en 7Vragen van de leden van de D66-fractie8Vragen van de leden van de GroenLinks-fractie91011Vragen van de leden van de SP-fractie12, 13, 14 en 1516
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25424Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 424Geestelijke gezondheidszorgnr. 44LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 29 mei 2002De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft over de brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
d.d. 22 januari 2002 inzake de hoogte van de bijstandsnorm voor personen
in de geestelijke gezondheidszorg (SOZA-02-034) de navolgende vragen ter beantwoording
aan de regering voorgelegd. Deze vragen zijn beantwoord bij brief van 29 mei
2002. De vragen en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De fungerend voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,NavaVragen van de leden van de PvdA-fractie1De afgeleide bijstandsnorm voor bewoners van AWBZ-instellingen
is gebaseerd op een budgetonderzoek van het CBS over de jaren 1964–1965.
Deelt de regering de mening dat het oude bestedingspatroon wellicht veranderd
is en dat daarmee de grondslag voor bepaling van de afgeleide bijstandsnorm
wellicht aanpassing vereist? Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke wijze gaat
deze herijking plaatsvinden? Kan het NIBUD onderzoek uit september 20001 hier wellicht als basis voor dienen? Zo nee, waarom niet?De bijstandsnorm voor personen in een inrichting (zak- en kleedgeld) is
in 1970 geïntroduceerd bij de invoering van de Tijdelijke Rijksgroepsregeling
bejaarden in bejaardenoorden. Omdat verdere objectieve criteria ontbraken
is voor de bepaling van het niveau van dit specifieke bedrag éénmalig
gebruik gemaakt van de gegevens uit het budgetonderzoek van het CBS over de
jaren 1964–1965. Daarbij gold als uitgangspunt dat bejaarden in een
bejaardenoord over een budget voor persoonlijke uitgaven moesten kunnen beschikken
dat op hetzelfde niveau lag als dat van zelfstandig wonende bejaarden. Uit
genoemd budgetonderzoek bleek dat zelfstandig wonende bejaarden in de lagere
inkomensgroepen circa 32% van hun inkomen besteedden aan de voorziening in
persoonlijke behoeften zoals kleding, lichamelijke verzorging, ontspanning
en deelname aan het maatschappelijk verkeer. Door het hanteren van genoemd
percentage is niet beoogd een uitspraak te doen over een opbouw van het bedrag
voor de bijstandsnorm voor personen in een inrichting maar dit had uitsluitend
tot doel om destijds te bepalen welk deel van het inkomen van een bejaarde
werd besteed voor het doen van persoonlijke uitgaven. Vervolgens is het normbedrag
gekoppeld aan het netto minimumloon. Daardoor werd bereikt dat het normbedrag
dezelfde ontwikkeling zou doormaken als het netto minimumloon. Hiermee wordt
dezelfde systematiek gevolgd als voor de overige bijstandsnormen. De ontvanger
van een bijstandsuitkering is geheel vrij in de besteding daarvan. Voor het
antwoord op de vragen over de wenselijkheid van aanpassing van de grondslag
voor bepaling van de afgeleide bijstandsnorm wordt verwezen naar het antwoord
op de vragen 12, 13, 14 en 15.2Deelt de regering de mening dat een eventuele aanpassing
van de norm voor zak- en kleedgeld bezien dient te worden in het licht van
de beleidswijzigingen in de zorgsector en dan met name de vermaatschappelijking?
Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke wijze?De ontwikkelingen in de zorg houden in dat mensen, anders dan vroeger,
zo veel mogelijk de zorg waarop zij zijn aangewezen in de thuissituatie ontvangen.
Dit betekent dat in de instellingen steeds meer zwaar zorgbehoeftige mensen
verblijven. Het gaat hierbij om mensen die, in vergelijking met vroeger, eerder
minder dan meer aan het maatschappelijk verkeer deelnemen. Alleen bij verblijf
in een instelling is de bijstandsnorm voor personen in een inrichting c.q.
zak- en kleedgeld aan de orde. Uit hoofde van de vermaatschappelijking is
er geen aanleiding te veronderstellen dat de hoogte hiervan ontoereikend is.
Zie verder de antwoorden op de vragen 5, 12, 13, 14 en 15. Bovendien heeft,
gelet op het aantal bijdrageplichtigen in AWBZ-instellingen (230 000),
een kleine verhoging van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting
al behoorlijke financiële gevolgen voor de AWBZ. Zo betekent een verhoging
van € 100 op jaarbasis een opbrengstverlies voor de AWBZ van € 23
mln. Dit gaat dan ten koste van de AWBZ-zorg.3Door uitvoering van de motie-Melkert (Kamerstuk 26 800,
nr. 8) is het zak- en kleedgeld feitelijk verhoogd. Er is geen formele
procentuele verhoging van de norm vastgesteld. Als het belastbaar inkomen
de grondslag wordt voor de eigen bijdrage, wordt in de berekening ook het
zak- en kleedgeld meegenomen. Wordt dit bedrag dan vastgesteld op het huidige
niveau of is dit dan het oude percentage van de bijstandsnorm?Alleen bij de introductie van het normbedrag is een percentage gehanteerd
(zie het antwoord op vraag 1). De berekeningswijze van de norm is zodanig
dat ook de structurele verhoging van 1 juli 2001 van de onderhavige bijstandsnorm
wordt meegeïndexeerd. Het invoeren van een nieuw inkomensbegrip als grondslag
voor de eigen bijdrage heeft geen gevolgen voor het zak- en kleedgeld. Verder
zal de bijstandsnorm voor personen in een inrichting, net als nu, als aftrekpost
gelden bij de vaststelling van de verschuldigde eigen bijdrage.4De genoemde verhoging van de uitkeringen die doorwerkt
in het netto zak- en kleedgeld heeft geleid tot een hoger besteedbaar inkomen
van diegenen die zijn aangewezen op het zak- en kleedgeld. Is daarmee de relatieve
achterstandspositie van zak- en kleedgeld ontvangers niet gewijzigd ten opzichte
van anderen met een minimumuitkering? Immers, al diegenen die afhankelijk
zijn van het sociaal minimum hebben dezelfde nettoverhoging gehad.Als gevolg van de structurele verhoging van de bijstandsnorm voor personen
in een inrichting per 1 juli 2001 is dit normbedrag meer gestegen dan
de normbedragen voor zelfstandig wonenden jonger dan 65 jaar. De bijstandsnorm
voor personen in een inrichting steeg per genoemde datum met 5,8 procent.
Deze verhoging hield mede verband met de uitvoering van de eerdergenoemde
motie Melkert (kamerstukken II, 1999–2000, 26 800, nr. 8). Bij
de bijstandsnorm voor personen in een inrichting wordt geen onderscheid naar
leeftijd gemaakt. Van de bijstandsgerechtigden die zelfstandig wonen hebben
ook de 65 plussers geprofiteerd van een extra verhoging. Deze was het gevolg
van fiscale maatregelen waardoor ook de AOW extra is verhoogd. Voor de ontvangers
van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting boven de 65 jaar is na
de structurele verhoging per 1 juli 2001 de inkomenspositie weer vergelijkbaar
met de bijstandsnorm voor zelfstandig wonenden boven de 65 jaar. Voor ontvangers
van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting beneden de 65 jaar is
er sprake van een relatieve inkomensverbetering ten opzichte van de bijstandsnorm
voor zelfstandig wonenden beneden de 65 jaar. De bijstandsnormen voor deze
laatste categorie gingen per 1 juli 2001 met 1,5 procent omhoog.Vragen van de leden van de CDA-fractie5Is het in de praktijk regel dat AWBZ-instellingen diverse
kosten aan patiënten doorberekenen die in het verleden gratis waren?
Zo ja, op welke wijze kan worden voorzien in zak- en kleedgeld voor patiënten
op een niveau dat voor hen toereikend is? Kan dit door in de AWBZ rekening
te houden met een hoger bedrag voor zak- en kleedgeld?Uit het onderzoek van het Trimbosinstituut «Een keten van lege zondagen»
blijkt dat het besteedbaar inkomen van patiënten mede beperkt is doordat
instellingen kosten zijn gaan rekenen voor diensten die onterecht door instellingen
voor rekening van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) werden verstrekt.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft in de
brief van 13 november 2001 (kenmerk DBO-CB-U-2233715) aangegeven dat
vanuit de sector zelf het nodige ter verbetering kan worden gedaan. Instellingen
kunnen het doorrekenen van kosten nog eens kritisch bekijken; voorts is het
mogelijk om de kosten voor vervoer van patiënten te beperken door het
sluiten van collectieve contracten met vervoersmaatschappijen. Via «best
practices»en goede voorbeelden, en met inbreng van patiëntenorganisaties,
kunnen instellingen hier van elkaar leren. Het GGZN (Geestelijke Gezondheidszorg
Nederland) heeft toegezegd dit mee te zullen nemen in de toegezegde verbeteractie.
Daarnaast kunnen zich in een individueel geval bijzondere omstandigheden voordoen
die tot hogere bestaanskosten leiden waarin het van toepassing zijnde normbedrag
niet voorziet. In dat geval kan bijzondere bijstand worden aangevraagd.6 en 7Wanneer uit de AWBZ-praktijk blijkt dat er hoger zak-
en kleedgeld noodzakelijk is, volgt dan de Abw door ook voor deze in een inrichting
verkerende personen uit te gaan van een hoger zak- en kleedgeld?Vindt hierover reeds overleg plaats tussen de ministeries
van SZW en VWS? Zo ja, wat zijn de resultaten? Zo nee, wanneer zal dit overleg
gaan plaats vinden? Wanneer kunnen patiënten/cliënten duidelijkheid
hebben over de hoogte van zak- en kleedgelden in de toekomst?Zoals uit het antwoord op vraag 1 blijkt, is de bijstandsnorm voor personen
in een inrichting gekoppeld aan het wettelijk netto minimumloon. Daarmee volgt
deze bijstandsnorm dezelfde procentuele ontwikkeling als de bijstandsnormen
voor personen die een zelfstandige huishouding voeren. Daardoor ontstaat duidelijkheid
over de hoogte van het zak- en kleedgeld c.q. de bijstandsnorm voor personen
in een inrichting voor patiënt/cliënt. Indien in individuele situaties
blijkt dat men specifieke kosten heeft die niet uit de bijstandsnorm kunnen
worden voldaan, staat de weg open naar de bijzondere bijstand. Er vindt regelmatig
ambtelijk overleg plaats tussen de ministeries van VWS en van SZW over de
eigen bijdrage en de bijstandsnorm voor personen die in een inrichting verblijven.
Deze bijstandsnorm is immers ook relevant voor mensen in een inrichting die
geen bijstandsuitkering ontvangen, omdat het tevens een aftrekpost is bij
de vaststelling van de eigen bijdrage. Het gaat daarbij, anders dan in de
vraag wordt verondersteld, om hetzelfde zak- en kleedgeld en dus dezelfde
bijstandsnorm. Met andere woorden, het bedrag in de AWBZ volgt de bijstandsnorm
voor personen in een inrichting.Vragen van de leden van de D66-fractie8In de brief wordt gesteld dat de wijze waarop de bijstandsnorm
voor personen in een inrichting is vastgesteld en de wijze waarop deze norm
periodiek wordt aangepast, voldoende garantie biedt voor een toereikend inkomen.
Kan deze stelling worden gehandhaafd, gezien hetgeen in het rapport «een
keten van lege zondagen» (Trimbosinstituut) over de hoogte van het zak-
en kleedgeld wordt gemeld?Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar de antwoorden op de vragen
5, 12, 13, 14 en 15.Vragen van de leden van de GroenLinks-fractie9Waarom is de verhouding tussen de bijstandsnorm voor
zelfstandig wonenden en de bijstandsnorm voor personen in een inrichting nog
steeds gebaseerd op budgetonderzoek uit 1964–1965? Heeft er sindsdien nooit recenter onderzoek plaats gevonden en waarom niet?Voor het antwoord op de vraag waarom de verhouding tussen de bijstandsnorm
voor zelfstandig wonenden en de bijstandsnorm voor personen in een inrichting
is gebaseerd op genoemd budgetonderzoek verwijs ik naar het antwoord op vraag
1. Voor het overige wordt geen gebruik meer gemaakt van budgetgegevens voor
de vaststelling, c.q. aanpassing van deze bijstandsnorm maar volgt het bedrag,
evenals de overige bijstandsnormen, de ontwikkeling van het netto minimumloon.
Doordat op die wijze wordt voorzien in een periodieke verhoging van het bedrag
komt de koopkrachtontwikkeling van die norm overeen met die van de overige
bijstandsnormen.10Welke aspecten bepalen de verhouding tussen de norm
voor zelfstandig wonenden en personen in een inrichting?Bij de introductie van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting
in 1970 gold als uitgangspunt dat bejaarden in een bejaardenoord over een
budget voor persoonlijke uitgaven moesten kunnen beschikken dat op hetzelfde
niveau lag als dat van zelfstandig wonende bejaarden. Om dat bedrag te bepalen
is éénmalig gebruik gemaakt van het eerdergenoemde budgetonderzoek
van het CBS. De onderhavige bijstandsnorm is – evenals de overige bijstandsnormen –
gekoppeld aan het netto minimumloon. Er wordt momenteel met geen andere aspecten
rekening gehouden.11Waarom wordt er geen onderscheid gemaakt tussen personen
die volledig deelnemen aan het maatschappelijk verkeer en personen die dat
niet of gedeeltelijk doen? Wat vindt de regering van de idee dat personen
die maatschappelijk actief zijn recht krijgen op een participatie-uitkering?Bijstand dient ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van
het bestaan, ook voor personen die in een inrichting verblijven en die niet
over voldoende eigen middelen beschikken. Sinds de invoering van de huidige
Algemene bijstandswet komt iedere bijstandsgerechtigde in een inrichting in
aanmerking voor de bijstandsnorm voor personen in een inrichting, ongeacht
of iemand wel of niet deelneemt aan het maatschappelijk verkeer. Daarin wordt
geen onderscheid meer gemaakt zoals voorheen in de oude Algemene Bijstandswet.
De bijstandsgerechtigde is vrij in de besteding van zijn of haar uitkering.
Voor degenen die, bijvoorbeeld aan het einde van een verzorgingstraject, deelnemen
aan maatschappelijke activiteiten met het oog op toekomstige reïntegratie,
kan de gemeente op grond van de WIW ter uitvoering van haar algemene zorgplicht
aan of ten behoeve van bijstandsgerechtigden een subsidie1 verstrekken. Daardoor worden deze in staat gesteld of gestimuleerd
om deel te nemen aan activiteiten die bijdragen tot sociale activering (zie
ook de brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d. 8 februari
2001, kenmerk BZ/ACT/00/85 008b). Het verrichten van dergelijke activiteiten
wordt gezien als middel om sociaal isolement te doorbreken en dagstructurering
te stimuleren. Tot slot is er naar aanleiding van de motie van mevrouw Noorman-den
Uyl (kamerstukken II, 2000–2001, 27 400 XV, nr. 29) een wetsvoorstel
in voorbereiding voor een landelijke regeling voor inkomensondersteuning aan
mensen die langer dan drie jaar moeten rondkomen van een minimuminkomen en
vooralsnog geen kansen hebben op de arbeidsmarkt2.Vragen van de leden van de SP-fractie12, 13, 14 en 15Is de regering het eens met de analyse die Cliëntenraad
van Adhesie met CBS-cijfers hebben uitgevoerd over het percentage dat gezinnen
aan zak en kleedgeldposten besteden? Indien u het er niet mee eens bent, wat
is er fout aan deze analyse, hoe moet het wel, wilt u deze analyse zelf laten
uitvoeren en de uitkomsten hiervan zo snel mogelijk, bij voorkeur bij de beantwoording
van deze vragen, laten weten?Indien blijkt dat de armste huishoudens gemiddeld iets
meer dan 45% aan zak- en kleedgeldposten besteden, hoe kan dan worden gerechtvaardigd
dat dat voor mensen in AWBZ-instellingen veel lager ligt, ook na de laatste
bijstellingen? Is de regering bereid voor zak- en kleedgeld uit te gaan van
een zelfde percentage van 45?Wordt de noodzaak van een grondige bijstelling van
zak- en kleedgeld door achtereenvolgende onderzoeken (Cliëntenraad van
Adhesie; Nibud; LPR-onderzoek in 1990) consistent naar voren komt, erkend?Wordt de mening gedeeld dat bij vermaatschappelijking
van zorg een fatsoenlijk inkomen ofwel fatsoenlijk zak- en kleedgeld hoort?
Is het bekend dat het NIBUD ook al constateerde dat er weinig ruimte is voor
activiteiten die bijdragen aan de rehabilitatie en het deelnemen aan het gewone
maatschappelijke verkeer? En dat de NIBUD adviseerde dat, om mensen die verblijven
in GGZ-instellingen tenminste dezelfde bestedingsmogelijkheden aan ontwikkeling,
ontspanning en vervoer te bieden, voor zak- en kleedgeld uitgegaan moet worden
van een percentage van 45?Zoals in het antwoord op vraag 1 is aangegeven is voor de bepaling van
het niveau van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting bij de introductie
daarvan éénmalig gebruik gemaakt van de gegevens van het genoemd
budgetonderzoek van het CBS, omdat verdere objectieve criteria ontbraken.
Daarbij gold als uitgangspunt dat bejaarden in een bejaardenoord over een
budget voor persoonlijke uitgaven moesten kunnen beschikken dat op hetzelfde
niveau lag als dat van zelfstandig wonende bejaarden. Sindsdien volgt deze
bijstandsnorm, evenals de andere bijstandsnormen, de ontwikkeling van het
wettelijk netto minimumloon en wordt er geen gebruik meer gemaakt van budgetonderzoeken.
Omdat daarnaar expliciet wordt gevraagd, heb ik niettemin een vergelijkbare
berekening gemaakt op basis van het budgetonderzoek over 1999 van het CBS.
Hieruit komt naar voren dat, met inachtneming van de maatregel die per 1 juli
2001 is getroffen, er weliswaar sprake is van een stijging van de bestedingen
voor persoonlijke uitgaven met circa 2,5%-punt, maar dat deze stijging voornamelijk
is toe te schrijven aan de forse toename van de uitgaven voor de component
«auto en overig eigen vervoer». Ik teken daarbij aan dat bijstand
dient ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan,
ook voor personen die in een inrichting verblijven en die niet over voldoende
eigen middelen beschikken. Overigens kan in die gevallen waarin naar het oordeel
van de gemeente de kosten van eigen vervoer op grond van bijzondere omstandigheden
wel als noodzakelijk moeten worden aangemerkt een beroep gedaan worden op
bijzondere bijstand. Bovendien kunnen bewoners van instellingen veelal een
beroep doen op vervoersvoorzieningen in het kader van de Wvg. De stijging
van de bestedingen van huishoudens buiten instellingen en tehuizen aan zak-
en kleedgeld posten is volgens de berekeningen van het NIBUD en van de Cliëntenraad
van Adhesie hoger dan hierboven aangegeven. Dit verschil ontstaat niet door
verschillen in de relevante uitgavenposten maar door verschillen in de onderzochte
populatie. Zowel in het onderzoek van het NIBUD als in het onderzoek van de
Cliëntenraad van Adhesie is bij de vergelijking niet uitgegaan van de
huishoudens van 65 plussers met een laag inkomen. Vergelijkingen met een andere
populatie dan de huishoudens boven de 65 jaar met een laag inkomen
zijn onjuist. Dit is destijds immers nooit de basis geweest voor de vaststelling
van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting. Gegeven het bovenstaande
is er geen aanleiding voor een aanpassing van de wijze van vaststelling noch
van de hoogte van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting.16Een bijkomend probleem is dat zowel tussen als binnen
verschillende sectoren verschillen bestaan in bewonersbijdragen voor producten
en diensten. De toenmalige Ziekenfondsraad heeft hier onderzoek naar gedaan
en een circulaire opgesteld van de producten en diensten die tot de verstrekking
behoren. De conclusie van de Ziekenfondsraad was toen ook dat de voorschriften
uit de circulaire beter nageleefd moeten worden en dat het zorgkantoor zijn
toezichthoudende rol daarin moest intensiveren. Heeft de regering kabinet
er zicht op in hoeverre die naleving en intensivering ook daadwerkelijk zijn
uitgevoerd?Over de bewonersbijdragen in AWBZ-instellingen heeft het College voor
zorgverzekeringen op 17 mei 2000 (nr. 00/21) een circulaire verzonden aan
de zorgkantoren. Hierin staat vermeld dat de Commissie toezicht uitvoeringsorganisatie,
thans het College van toezicht op de zorgverzekeringen, een monitoring zal
realiseren via de jaarlijkse onderzoeken bij de zorgkantoren. Deze onderzoeken
betreffen de jaren 2000 en 2001 en zullen in augustus/september 2002 bij de
zorgkantoren plaatsvinden. Hierin wordt ook aandacht besteed aan de monitoring
zoals aangegeven in de circulaire.XNoot1Samenstelling:Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Rosenmöller (GroenLinks), Noorman-den
Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Duivesteijn (PvdA), Kamp (VVD), Van Dijke (ChristenUnie),
Bakker (D66), B. M. De Vries (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Verburg
(CDA), Bussemaker (PvdA), Halsema (GroenLinks), Wijn (CDA), Mosterd (CDA),
N. W. Van Oerle-van der Horst (CDA), H. J. C. Smulders
(LPF), D. Jense (LN), N. Rambocus (CDA), J. Tichelaar (PvdA),
P. de Ruiter (SP), H. M. F. Bruls (CDA), W. R. C. Sterk
(CDA), Vacature LPF, Vacature LPF, Vacature LPF.Plv. leden: Vacature VVD, E.H. Tonkens (GroenLinks), Vacature PvdA, Vacature
PvdA, Vacature VVD, Van der Vlies (SGP), V. M. C. van Geen
(D66), Vacature VVD, Vacature VVD, G. P. J. Koopmans (CDA),
Vacature PvdA, Van Gent (GroenLinks), K. G. Ferrier (CDA), Vacature
CDA, C. A. Vietsch (CDA), Vacature LPF, F. Teeven (LN), Vacature
CDA, Vacature PvdA, De Wit (SP), J. W. M. M. J. Hessels
(CDA), Vacature CDA, Vacature LPF, Vacature LPF, Vacature LPF.XNoot1Zak- en Kleedgeld in de GGZ, «te weinig voor een normaal bestaan».XNoot1De premie voor het onverplicht, in georganiseerd verband, verrichten van
onbetaalde maatschappelijke nuttige activiteiten bedraagt maximaal € 79,–
per maand. In dat geval wordt deze premie bij de vaststelling op het recht
op bijstand c.s. buiten beschouwing gelaten. De hoogte en duur van de premie
alsmede de doelgroep(en) dienen bij gemeentelijke verordening te worden vastgesteld.
Voor het verrichten van vrijwilligerswerk kan een forfaitaire, onbelaste vergoeding
worden verstrekt van € 20,– per week gedurende maximaal 39
weken met een maximum van € 700,– per jaar. Ook kan een onbelaste
reële onkostenvergoeding voor werkelijk gemaakte kosten worden verstrekt.
De onkostenvergoeding wordt bij de vaststelling van het recht op bijstand
c.s. buiten beschouwing gelaten.XNoot2Indien aan de voorwaarden is voldaan, komt men jaarlijks in aanmerking
voor een extra uitkering van € 454,– voor gehuwden, van € 408,–
voor alleenstaande ouders en € 318,– voor alleenstaanden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25424-44.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl