Verdrag tussen Nederland en Vietnam inzake vermijden dubbele belasting/voorkomen van ontgaan van belasting naar inkomen; Brief minister met toelichtende nota
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24278, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-08-1995

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24278 nr. 1;316

17-08-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningTOELICHTENDE NOTA § 1. Inleiding§ 2. Verloop van de onderhandelingen en hoofdlijnen
van het Verdrag§ 3. Koninkrijkspositie§ 4. Artikelsgewijze toelichting 4.1 Personen op wie het Verdrag van toepassing is (artikel
1)4.2 Belastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)4.3 Inwoner (artikel 4)4.4 Vaste inrichting (artikel 5)4.5 Winst uit onderneming (artikel 7)4.6 Gelieerde ondernemingen (artikel 9)4.7 Dividenden (artikel 10)4.8 Interest (artikel 11)4.9 Royalty's (artikel 12)4.10 Vermogenswinsten (artikel 13)4.11 Niet-zelfstandige arbeid (artikel 15)4.12 Artiesten en sportbeoefenaars (artikel 17)4.13 Overheidsfuncties en betalingen in het kader van
sociale zekerheid (artikel 19)4.14 Voorkoming van dubbele belasting (artikel 23)4.15 Non-discriminatie (artikel 24)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24278Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 278Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Socialistische Republiek
Vietnam tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan
van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen, met Protocol;
's-Gravenhage, 24 januari 1995nr. 316nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 17 augustus 1995Ter griffie van de Eerste en Tweeede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 21 augustus 1995. De wens van het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 20
september 1995.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel
5, eerste lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad
van State gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over
te leggen het op 24 januari 1995 te 's-Gravenhage tot stand gekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Socialistische Republiek Vietnam
tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van
belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen, met Protocol (Trb.
1995, 61 en 184).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo TOELICHTENDE NOTA § 1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onder b, van de Wet
op de Raad van State). royalty's en technische diensten, alsmede enige afwijkingen
in het non-discriminatie-artikel.Het onderhavige Verdrag geeft regels die aanwijzen welke van de verdragsluitende
staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft Nederland, en Vietnam,
bevoegd is om in overeenstemming met zijn nationale wetgeving belasting te
heffen van het inkomen van inwoners van een of van beide staten; dit teneinde
dubbele belasting te voorkomen. Daarnaast regelt het Verdrag, onder meer met
het oog op het voorkomen van het ontgaan van belasting, de onderlinge uitwisseling
van fiscale gegevens. Het past in het netwerk van vergelijkbare belastingverdragen
die het Koninkrijk met tal van landen ter wereld is aangegaan. Vietnam heeft
inmiddels algemene bilaterale belastingverdragen gesloten met een aantal andere
landen, waaronder Australië, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Thailand
en Singapore en is daarnaast nog in onderhandeling met een groot aantal landen,
waaronder Duitsland en België. § 2. Verloop van de onderhandelingen en hoofdlijnen
van het VerdragAan het eind van de jaren tachtig werd in Vietnam een aantal economische
hervormingen doorgevoerd als gevolg waarvan de mogelijkheden voor buitenlandse
investeerders om activiteiten in Vietnam te ontplooien aanzienlijk werden
vergroot. In dit kader paste ook de Vietnamese wens tot het sluiten van belastingverdragen
teneinde op fiscaal gebied meer zekerheid te kunnen verschaffen aan die buitenlandse
investeerders. In april 1992 is van de Vietnamese autoriteiten een verzoek
tot onderhandelingen ontvangen.Als basis voor de onderhandelingen diende een van Vietnamese zijde opgesteld
ontwerp dat in grote lijnen overeenstemde met het OESO-modelverdrag van 1977.
Op een aantal onderdelen (vaste inrichtingen, winst uit onderneming en het
restartikel) stemde het Vietnamese model echter overeen met het modelbelastingverdrag
van de Verenigde Naties. De structuur, inhoud en bewoordingen van het tot
stand gekomen Verdrag stemmen in het algemeen overeen met het gebruikelijke
patroon van de recente door het Koninkrijk gesloten verdragen op dit terrein.
Enkele in de afgelopen jaren door Nederland ontwikkelde wensen, die betrekking
hebben op werkzaamheden buitengaats, de beslechting van geschillen omtrent
toepassing en interpretatie van het verdrag (arbitrage-regeling) alsmede de
wederzijdse bijstand bij invordering, zijn op Vietnamees verzoek niet in het
Verdrag opgenomen. Ten aanzien van de bijstand bij invordering vond dit zijn
oorzaak in het feit dat Vietnam te kennen gaf op dit moment deze bijstand
van haar zijde niet te kunnen verlenen en met specifieke regelingen voor werkzaamheden
buitengaats in het feit dat Vietnam ter zake nog onvoldoende ervaring heeft.
Van Nederlandse zijde is op Vietnamees verzoek wel de bereidheid geuit over
de twee laatstbedoelde onderwerpen besprekingen aan te vangen over de mogelijke
opname van dergelijke bepalingen indien Vietnam daartoe alsnog de wens uit.
Met betrekking tot de door Nederland voorgestelde arbitragebepaling gaf Vietnam,
na over de werking van een dergelijke bepaling uitvoerig te zijn geïnformeerd,
aan dat hun voorkeur uitging naar het niet opnemen van een dergelijke bepaling.
Op enkele punten is van het Nederlandse standaardverdrag – gepubliceerd
in Bijlage B bij de notitie Algemeen fiscaal verdragsbeleid (Kamerstukken
II 1987/88, 20 365, nrs. 1–2) – afgeweken teneinde rekening
te houden met specifieke wensen van Vietnam. Deze specifieke wensen van Vietnam
betroffen in het bijzonder de omschrijving van de begrippen vaste inrichting
en vast middelpunt, de bronstaatheffing over deelnemingsdividenden, interest, De besprekingen zijn aangekondigd in het persbericht van het Ministerie
van Financiën van 16 april 1993, nr. 93/59. Van de zijde van het bedrijfsleven
werd naar aanleiding van het persbericht onder meer aangedrongen op matiging
van de belastingheffing in de bronstaat op dividend, interest en royalty's,
op opneming in het verdrag van bepalingen betreffende de winsttoerekening
ingeval van bedrijfsklare projecten en betreffende «cost sharing arrangements»
alsmede het opnemen van een artikel voor werkzaamheden buitengaats. Bij de
besprekingen is door Nederland zoveel mogelijk rekening gehouden met de wensen
en opmerkingen die van de zijde van het bedrijfsleven naar aanleiding van
het persbericht werden ontvangen.Een en ander is uitgemond in de ondertekening van het hierbij ter goedkeuring
voorgelegde Verdrag met bijbehorend Protocol. Naar de mening van de eerste
ondertekenaar weerspiegelen de in het Verdrag neergelegde regelingen een resultaat
dat in het licht van de over en weer naar voren gebrachte wensen en rekening
houdend met de positie van Vietnam als ontwikkelingsland zeker als evenwichtig
kan worden beschouwd en waarin op bevredigende wijze is rekening gehouden
met de belangen van het Nederlandse bedrijfsleven. De door Nederland naar
voren gebrachte wensen konden bij de onderhandelingen in belangrijke mate
worden gerealiseerd. Daarvan kunnen worden genoemd een regeling betreffende:– de winsttoedeling ingeval van bedrijfsklare projecten (Protocolbepaling
VI, onderdeel 2),– belastingheffing over winst behaald met schepen en luchtvaartuigen
in het internationale verkeer in de staat waar de werkelijke leiding van de
onderneming zich bevindt (artikel 8),– de behandeling van «cost sharing-arrangements» (artikel
9, eerste lid),– een matiging van bronheffingspercentages voor dividend, interest,
royalty's en technische diensten (het tweede lid van de artikelen 10, 11 en
12 en Protocolbepalingen VII, VIII en IX),– een vrijstelling van bronbelasting voor een groot aantal soorten
interest (artikel 11, derde lid),– de heffing over winst behaald met de vervreemding van aandelen
behorende tot een zogenoemd aanmerkelijk belang (artikel 13, zesde lid), –
de bronstaatheffing over afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten (artikel
18, tweede lid),– een restartikel overeenkomstig het OESO-modelverdrag (artikel
22) en– de opname van een non-discriminatie-artikel (artikel 24), met
daarin ook een bepaling over de aftrekbaarheid van pensioenpremies (vijfde
lid).De budgettaire gevolgen van het Verdrag kunnen als licht positief worden
getaxeerd. Over de omvang ervan valt, gezien de huidige ontwikkelingen in
de investeringen, geen concrete indicatie te geven. Voor het Nederlandse bedrijfsleven
is het verdrag voordelig. Hierna zullen de overeengekomen resultaten voor
zover deze afwijken van het Nederlandse standaardverdrag worden uiteengezet. § 3. KoninkrijkspositieHet Verdrag zal, wat het Koninkrijk betreft, alleen gelden voor Nederland.
In artikel 28 is, zoals gebruikelijk, geregeld dat het Verdrag hetzij in haar
geheel, hetzij gewijzigd, kan worden uitgebreid tot de Nederlandse Antillen
en Aruba. Indien tot uitbreiding wordt overgegaan, behoeft dit een afzonderlijk
verdrag dat door het Koninkrijk ten behoeve van de Nederlandse Antillen en/of
Aruba met Vietnam wordt aangegaan. § 4. Artikelsgewijze toelichting 4.1 Personen op wie het Verdrag van toepassing is (artikel
1)In protocolbepaling I is vastgelegd dat erkende pensioenfondsen, ondanks
het feit dat deze in hun vestigingsland zijn vrijgesteld van belasting, als
inwoner in de zin van het Verdrag kunnen worden beschouwd en derhalve gerechtigd
kunnen zijn tot de verdragsvoordelen. Een soortgelijke bepaling is eveneens
opgenomen in het belastingverdrag met Mexico (Trb. 1993, 160). 4.2 Belastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)Aangezien het Vietnamese belastingstelsel niet in een vermogensbelasting
voorziet, is het Verdrag uitsluitend van toepassing op belastingen naar het
inkomen. Door de opname van Protocolbepaling II is duidelijk gemaakt dat de
Vietnamese aardoliebelasting voor buitenlandse onderaannemers en de belasting
voor buitenlandse aannemers onder de reikwijdte van het belastingverdrag vallen. 4.3 Inwoner (artikel 4)In verband met het nationale belastingstelsel in Vietnam, dat momenteel
uitsluitend in belastingheffing voorziet ter zake van inkomsten uit Vietnamese
bron, gaf Vietnam er de voorkeur aan om het eerste lid van artikel 4 overeenkomstig
artikel 4, eerste lid, van het OESO modelverdrag van 1963 op te nemen. Nederland
kon hiermee instemmen en kent dergelijke bepalingen onder andere in de belastingverdragen
met Singapore (Trb. 1971, 95), China (Trb. 1987, 93), Luxemburg (Trb. 1968,
76), Spanje (Trb. 1971, 144), Zuid-Afrika (Trb. 1971, 72), Frankrijk (Trb.
1973, 83), Filipijnen (Trb. 1989, 57) en Canada (Trb. 1986, 65). 4.4 Vaste inrichting (artikel 5)Het vaste inrichtingartikel volgt grotendeels het Nederlandse standaardverdrag.
Op enkele onderdelen is echter op Vietnamees verzoek aangesloten bij het modelbelastingverdrag
van de Verenigde Naties teneinde meer rekening te kunnen houden met de positie
van Vietnam als ontwikkelingsland. Dit komt naar voren in het derde en in
het vijfde lid, welke overeenkomstig artikel 5, derde en vijfde lid, van het
modelbelastingverdrag van de Verenigde Naties zijn geformuleerd. In geval
van de uitvoering van bouw- of constructiewerken en de daarmee verband houdende
toezichthoudende werkzaamheden is bij wijze van compromis overeengekomen dat
een vaste inrichting wordt aangenomen indien de duur daarvan 6 (in plaats
van 12) maanden overschrijdt. Hetzelfde geldt voor het ter plaatse verlenen
van diensten, waaronder begrepen werkzaamheden van toezichthoudende of raadgevende
aard, voor hetzelfde of een daarmede samenhangend project. In de onderdelen
(a) en (b) van het vierde lid ontbreekt op Vietnamees verzoek de uitzondering
voor aflevering van goederen of koopwaar. Dit element is ook opgenomen in
het vijfde lid, waarin het begrip vaste vertegenwoordiger iets verruimd is
en nu tevens een persoon omvat die een voorraad aanhoudt, van waaruit deze
persoon geregeld goederen of koopwaar aflevert. In het zesde lid is ter verduidelijking
aangegeven dat de onafhankelijke agent in de relatie tot de onderneming zakelijk
verantwoorde condities, zoals die in het algemeen door onafhankelijke agenten
worden overeengekomen, dient te hanteren. Een zelfde verduidelijking is opgenomen
in het belastingverdrag met Mexico (Trb 1993, 160). 4.5 Winst uit onderneming (artikel 7)Vietnam wilde aanvankelijk in het eerste lid een zogenoemde force-of-attraction
bepaling opnemen. Een dergelijke bepaling rekent bij het bepalen van de winst
van de vaste inrichting in het andere land alle voordelen die door het buitenlandse
hoofdkantoor worden behaald in het land van vestiging van de vaste inrichting,
toe aan de vaste inrichting aldaar ongeacht de betrokkenheid van die vaste
inrichting. Het opnemen van een dergelijke bepaling druist echter in tegen
Nederlands verdragsbeleid. Op het verzoek van Vietnam is Nederland als compromis
accoord gegaan met het in onderdeel 1 van Protocolbepaling VI opnemen van
een anti-misbruikbepaling. Deze bepaling biedt de mogelijkheid om onder omstandigheden
bepaalde voordelen die niet zijn toegerekend aan de vaste inrichting alsnog
daaraan toe te rekenen. Dit is echter slechts het geval indien sprake is van
verkoop van goederen of koopwaar dan wel van bedrijfsactiviteiten van dezelfde
of soortgelijke aard als die via de vaste inrichting plaatsvinden en een van
beide partijen aantoont dat die bepaalde activiteiten niet door de vaste inrichting
zijn verricht teneinde belastingheffing aldaar te ontgaan. Een soortgelijke
anti-misbruikbepaling is opgenomen in het belastingverdrag met Turkije (Trb.
1986, 67). Min of meer gelijke bepalingen zijn verder opgenomen in de belastingverdragen
met Indonesië (Trb. 1973, 53), Nigeria (Trb. 1992, 12), Pakistan (Trb.
1982, 63), Suriname (Trb. 1975, 134) en Mexico (Trb 1993, 160).In onderdeel 2 van Protocolbepaling VI is overeenkomstig vast Nederlands
beleid een bepaling voor de toerekening van winst bij de oplevering van bedrijfsklare
projecten opgenomen.Het derde lid van artikel 7 is overeenkomstig het VN-modelverdrag geformuleerd.
Er is hierbij echter geen sprake van een afwijking in materiële zin van
het Nederlandse standaardverdrag.In onderdeel 3 van Protocolbepaling VI is een bepaling opgenomen, die
de beide staten het recht geeft om volgens de nationale wet (ambtshalve) aanslagen
op te leggen indien een onderneming onvoldoende informatie heeft verstrekt
en ook een verzoek aan de andere staat op basis van het inlichtingenartikel
niet tot de gewenste inlichtingen heeft geleid. Het resultaat van de aldus
opgelegde (ambtshalve) aanslagen dient echter in overeenstemming met de beginselen
van artikel 7 te zijn. 4.6 Gelieerde ondernemingen (artikel 9)In overeenstemming met het Nederlandse standaardverdrag is in het eerste
lid van artikel 9 een bepaling opgenomen met betrekking tot overeenkomsten
tot verdeling van bepaalde concernkosten (de zogenoemde cost sharing) tussen
gelieerde ondernemingen. In het tweede lid is slechts ter verduidelijking
opgenomen dat de andere staat slechts een corresponderende winstcorrectie
hoeft toe te passen, indien de juistheid van de correctie door die staat wordt
onderschreven. Een zelfde toevoeging is reeds opgenomen in het belastingverdrag
met Mexico (Trb 1993, 160), Turkije (Trb. 1986, 67) en Bulgarije (Trb. 1990,
131). 4.7 Dividenden (artikel 10)Met betrekking tot dividend hanteert Vietnam in de nationale wetgeving
thans bronheffingspercentages van 5, 7 of 10%, afhankelijk van de omvang van
de investering. Tijdens de onderhandelingen bleek dat Vietnam bij het niveau
van de in het Verdrag vast te leggen bronheffing een zekere ruimte wilde behouden
in verband met toekomstige ontwikkelingen in de nationale wetgeving. Hetzelfde
gold overigens ten aanzien van het verdragspercentage voor interest. Overeengekomen is de belastingheffing van dividend door de bronstaat te
beperken tot ten hoogste 5% ingeval van deelnemingsdividenden bij een deelneming
van tenminste 50% in het kapitaal van het uitkerende lichaam. Daarnaast is
dit percentage van 5% van toepassing indien het dividend ontvangende lichaam
voor meer dan 10 miljoen Amerikaanse dollars of het equivalent daarvan in
Vietnamese of Nederlandse valuta heeft geïnvesteerd in het uitdelende
lichaam. Voor deelnemingen van tenminste 25% maar minder dan 50% in het kapitaal
van het uitdelende lichaam is in het Verdrag een percentage van 10% opgenomen.
Dit percentage wordt ingevolge protocolbepaling VIII verlaagd tot 7% zolang
in Nederland bij het ontvangende lichaam de deelnemingsvrijstelling van toepassing
is op uit Vietnam ontvangen dividenden. Vietnam was niet tot verdergaande
concessies bereid en heeft ook in geen enkel ander belastingverdrag lagere
percentages aanvaard; het Nederlandse resultaat steekt zelfs gunstig af bij
sommige andere belastingverdragen van Vietnam. Voor overige dividenden geldt
een bronheffingspercentage van 15%.Naast de bronheffing op dividend kent Vietnam op overmakingen van winsten
van vaste inrichtingen een heffing van 5, 7 of 10%, afhankelijk van de omvang
van de investering. Vietnam wenste deze heffing ook onder het Verdrag tot
een niveau van 10% te kunnen blijven toepassen. Nederland heeft hiermee in
het kader van een finaal compromis, zoals overigens eerder in de relatie tot
andere landen, ingestemd, zij het dat de heffing ingevolge onderdeel 3 van
Protocolbepaling XII maximaal 7% van de winstovermaking bedraagt zolang Nederland
de winst van de vaste inrichting vrijstelt. Voorts is terzake van de heffing
op winstovermakingen in onderdeel 4 van Protocolbepaling XII nog een meestbegunstigingsclausule
opgenomen (zie hiervoor de toelichting op artikel 24). In dit verband zij
nog opgemerkt dat voornamelijk buitenlandse banken in Vietnam door middel
van een aldaar gevestigde vaste inrichting actief zijn en buitenlandse banken
in Vietnam onderworpen worden aan een winstbelasting van 25%, terwijl Vietnamese
banken aan een belasting van 50% zijn onderworpen. In de relatie tot Nederland
blijft de Vietnamese heffing op overmakingen van winst op grond van het tweede
lid van artikel 24 en onderdeel 3 van Protocolbepaling XII bovendien beperkt
tot 7% van de winstovermaking, hetgeen bijvoorbeeld in gunstige zin afsteekt
ten opzichte van het belastingverdrag tussen Vietnam en het Verenigd Koninkrijk,
waarin 10% is overeengekomen. Nederland heeft overigens, zoals reeds opgemerkt,
vaker dergelijke heffingen van winstovermakingen van vaste inrichtingen geaccepteerd,
namelijk in de belastingverdragen met Brazilië (Trb. 1990, 67), Canada,
(Trb. 1986, 65) Filipijnen (Trb. 1989, 57), Indonesië (wijzigingsprotocol;
Trb. 1991, 133), Suriname (Trb. 1975, 134), Turkije (Trb. 1986, 67), Verenigde
Staten (Trb. 1993, 77) en Zimbabwe (Trb. 1989, 95). De bepaling die Vietnam
toestaat de winstovermakingen van vaste inrichtingen te belasten, is opgenomen
in artikel 24, tweede lid. 4.8 Interest (artikel 11)Voor interest is een algemeen bronheffingspercentage overeengekomen van
10%. Op grond van onderdeel 1 van Protocolbepaling VIII wordt dit percentage
verlaagd tot 7% zolang voldaan is aan de voorwaarde dat Nederland geen bronbelasting
heft op interest betaald aan een inwoner van Vietnam. Hierbij zij overigens
aangetekend dat ook de nationale wetgeving Vietnam op dit moment niet voorziet
in een bronbelasting op interest. Vietnam was echter niet bereid een lager
percentage overeen te komen aangezien de invoering van een bronbelasting op
rente thans wordt overwogen. Op deze bronbelasting zijn op Nederlands verzoek
wel belangrijke uitzonderingen aangebracht. Zo zal interest ontvangen door
de overheid, de centrale bank alsmede financiële instellingen die door
de overheid worden beheerst, zijn vrijgesteld. Hetzelfde geldt
voor rente op leningen die zijn verstrekt, gegarandeerd of verzekerd door
de (lokale) overheid, centrale bank of vorenbedoelde financiële instellingen.
Daarnaast is in onderdeel 2 van Protocolbepaling VIII een meestbegunstigingsclausule
opgenomen. Indien Vietnam na 1 juli 1993 met een andere OESO-lid-staat lagere
bronheffingspercentages (inclusief een nultarief) overeenkomt dan gelden deze
lagere tarieven automatisch eveneens in de relatie tot Nederland. 4.9 Royalty's (artikel 12)Voor royalty's is in het verdrag een bronheffing opgenomen van 5% voor
betalingen voor het gebruik van of het recht tot gebruik van octrooien, plannen,
werkwijzen of voor informatie betreffende industriële en wetenschappelijke
know how, 10% voor het gebruik van handelsmerken en commerciële informatie
en 15% voor overige royalty's. Nationaal kent Vietnam de volgende bronheffingspercentages
op royalty's: 5% voor industriële royalty's, 10–15% voor artistieke
royalty's en 15–20% voor vergoedingen voor het gebruik van handelsmerken.
Door Protocolbepaling IX wordt buiten twijfel gesteld dat artikel 7 of artikel
14 van toepassing is op betalingen in verband met verleende diensten die door
een inwoner van de ene staat in de andere staat worden verricht. Voor technische
diensten geldt echter dat deze, indien degene die deze diensten in de andere
staat heeft verricht aldaar niet over een vaste inrichting of vast middelpunt
beschikt waartoe die diensten kunnen worden gerekend, als een zodanige royalty
worden beschouwd dat de andere staat een bronbelasting van 5% mag heffen over
die vergoeding. Daarnaast is in onderdeel 2 van Protocolbepaling IX een meestbegunstigingsclausule
opgenomen. Indien Vietnam na 1 juli 1993 met een andere OESO-lidstaat lagere
bronheffingspercentages (inclusief een nultarief) overeenkomt voor in Vietnam
verrichte technische diensten, dan gelden deze lagere tarieven automatisch
eveneens in de relatie tot Nederland. 4.10 Vermogenswinsten (artikel 13)Op Vietnamees verzoek is in het vierde lid een bepaling opgenomen voor
de verkoop door een inwoner van een van beide staten van aandelen in een lichaam
gevestigd in de andere staat (niet zijnde een lichaam waarvan de aandelen
aan een effectenbeurs zijn genoteerd) en waarvan de waarde hoofdzakelijk berust
op onroerende zaken, die in die andere staat zijn gelegen. Het heffingsrecht
over het voordeel dat met de verkoop van die aandelen wordt behaald, komt
toe aan de staat waar dat lichaam is gevestigd. Voor de toepassing van deze
bepaling worden onroerende zaken waarin een onderneming wordt gedreven, niet
als onroerende zaak aangemerkt. Voorts is deze bepaling niet van toepassing
indien sprake is van een bedrijfsreorganisatie, fusie, splitsing of soortgelijke
transactie. Vergelijkbare bepalingen zijn onder meer opgenomen in de belastingverdragen
met India (Trb. 1988, 122), Pakistan (Trb. 1982, 63) en Singapore (Trb. 1971,
95). Voorts is in het zesde lid een bepaling opgenomen die ziet op het voordeel
bij de vervreemding van aandelen door natuurlijke personen. Op Vietnamees
verzoek is deze bepaling wat ruimer geformuleerd dan de bepaling inzake winst
uit aanmerkelijk belang uit het Nederlandse standaardverdrag, doordat in deze
bepaling geen beperking in tijd, waarbinnen de bronstaat het heffingsrecht
heeft, is opgenomen. 4.11 Niet-zelfstandige arbeid (artikel 15)Op verzoek van Vietnam is het derde lid dat de belastingheffing van schepelingen
en vliegtuigpersoneel in het internationale verkeer regelt, gelijk aan de
bepaling in artikel 15 van het OESO-modelverdrag van 1992. Het
Nederlands standaardverdrag wijkt op dit punt af van dat OESO- modelverdrag.
Het gevolg hiervan is, dat Nederland in bepaalde gevallen een heffingsrecht
krijgt toebedeeld, dat het nationaal niet kan toepassen. Gelijksoortige bepalingen
zijn overigens onder meer reeds opgenomen in de belastingverdragen met Joegoslavië
(Trb. 1982, 41), Zimbabwe (Trb. 1989, 95) en Maleisië (Trb. 1988, 27). 4.12 Artiesten en sportbeoefenaars (artikel 17)Aan dit artikel is op Vietnamees verzoek een derde lid toegevoegd dat
ziet op optredens in het kader van culturele uitwisselingsprogramma's die
rechtstreeks en volledig zijn betaald uit openbare fondsen door de uitzendende
staat. Nederland heeft een met deze bepaling vergelijkbare bepaling reeds
in een groot aantal belastingverdragen opgenomen. 4.13 Overheidsfuncties en betalingen in het kader van
sociale zekerheid (artikel 19)Op Vietnamees verzoek zijn de pensioenen en andere betalingen in het kader
van sociale zekerheidsstelsels opgenomen in het vierde lid van dit artikel
in plaats van, zoals gebruikelijk is in het Nederlandse standaardverdrag,
in het pensioenartikel (artikel 18). Materieel gezien is er geen afwijking
van dat standaardverdrag. Ook in het belastingverdrag met Nieuw-Zeeland (Trb.
1980, 176) zijn sociale zekerheidsuitkeringen in het artikel inzake overheidsfuncties
opgenomen. 4.14 Voorkoming van dubbele belasting (artikel 23)In het eerste lid van dit artikel is de Vietnamese wijze van voorkoming
van dubbele belasting vastgelegd. Vietnam hanteert de verrekeningsmethode.
In lid 2, onderdeel (d), van artikel 23 is een bepaling opgenomen voor het
geval Vietnam, in verband met het streven om buitenlandse investeringen aan
te trekken, op grond van speciale maatregelen op interest en royalty's lagere
bronheffingen dan 10% toepast. Wanneer er sprake is van een dergelijke situatie,
terwijl anderzijds de algemene nationale bronheffingspercentages niet beneden
de 10% zijn verlaagd, wordt geacht 10% bronbelasting te zijn ingehouden op
die interest en royalty's. Deze bepaling geldt in principe voor een periode
van 10 jaar na inwerkingtreding van het Verdrag en kan bij onderlinge overeenstemming
tussen de bevoegde autoriteiten van beide landen worden verlengd. Nederland
verleent dergelijke «tax sparing credits» uitsluitend aan ontwikkelingslanden
en gedurende een beperkte tijd. Deze bepaling spoort dan ook geheel met het
Nederlandse verdragsbeleid op dit punt. 4.15 Non-discriminatie (artikel 24)Op Nederlands verzoek is in het Verdrag een non-discriminatiebepaling
opgenomen die in belangrijke mate overeenkomt met die in het Nederlands standaardverdrag.
Vietnam was hiertoe met betrekking tot de behandeling van vaste inrichtingen
(tweede lid), uitsluitend bereid indien op enkele gebieden in het artikel
vastgelegd zou worden dat onderscheid in behandeling tussen Vietnamese ondernemingen
en vaste inrichtingen van buitenlandse ondernemingen zou zijn toegestaan.
Enerzijds betreft dit de belastingheffing over winstovermakingen van vaste
inrichtingen (zie bij de toelichting van artikel 10 hiervoor). Voorts betreffen
deze gebieden de werkzaamheden op het gebied van opsporing en winning van
olie alsmede op het gebied van de landbouw. Het toegestane verschil in behandeling
tussen binnenlandse en buitenlandse investeerders hangt in de oliesector samen
met het feit dat er in Vietnam één staatsoliemaatschappij is
die in de belastingheffing naar de winst tegen een lager tarief
wordt belast. Buitenlandse oliemaatschappijen worden ten opzichte van elkaar
wel gelijk behandeld. In de landbouwsector houdt het verschil in behandeling
echter niet in dat een van beide groepen per definitie een betere behandeling
ten deel valt. Het maken van onderscheid houdt aldaar veeleer verband met
het feit dat op Vietnamese ondernemingen andere fiscale wetten (met name forfaitaire
winstbepaling voor Vietnamese boeren) van toepassing zijn dan op vaste inrichtingen
van buitenlandse ondernemingen. Voorts wilde Vietnam met betrekking tot het
tweede lid in een protocolbepaling vastleggen dat er geen strijdigheid wordt
geacht te zijn met die bepaling ingeval van vergunningen verleend op grond
van de Vietnamese wet op buitenlandse investeringen, waarin afspraken over
de belastingheffing van een bepaalde investering zijn vastgelegd. Deze Vietnamese
wens is vastgelegd in onderdeel 1 van Protocolbepaling XII. Dezelfde inbreuken
op het non-discriminatie-artikel zijn overigens ook door het Verenigd Koninkrijk
in de verdragsrelatie tot Vietnam toegestaan, terwijl in andere door Vietnam
gesloten belastingverdragen in het geheel geen non-discriminatie-artikel is
opgenomen. Nederland heeft bovendien slechts met deze Vietnamese wensen ingestemd
indien Vietnam van haar zijde bereid zou zijn een meestbegunstigingsclausule
op dit non-discriminatieartikel op te nemen. Als gevolg van die meestbegunstigingsclausule,
die opgenomen is als onderdeel 2 van Protocolbepaling XII, geldt dat, indien
Vietnam na 1 juli 1993 met een andere lid-staat van de OESO, een belastingverdrag
sluit met een OESO-conform non-discriminatieartikel, dat non-discriminatie-artikel
eveneens van toepassing is in de relatie tot Nederland en dat alsdan ook het
hiervoor in onderdeel 1 van Protocolbepaling XII opgenomen voorbehoud niet
meer geldt. In onderdeel 3 van Protocolbepaling XII is vastgelegd dat de Vietnamese
heffing over de winstovermakingen door vaste inrichtingen verlaagd wordt van
10 tot 7% van het overgemaakte bedrag zolang Nederland op de in Vietnam behaalde
vaste inrichtingswinst de vrijstellingsmethode toepast. Daarnaast geldt dat
ook op het gebied van de belastingheffing over winstovermakingen door vaste
inrichtingen een meestbegunstigingsclausule is vastgelegd. Indien Vietnam
met een andere lid-staat van de OESO na 1 juli 1993 een verdrag sluit dat
voorziet in een lagere bronheffing op winstovermakingen door vaste inrichtingen
(inclusief een nultarief), gelden deze lagere bronheffingen tevens in de relatie
tot Nederland op grond van onderdeel 4 van Protocolbepaling XII.Op Vietnamees verzoek is in het zesde lid uitdrukkelijk vastgelegd dat
dit artikel de verdragspartners niet verplicht aan niet-inwoners natuurlijke
personen dezelfde persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen
uit hoofde van samenstelling van het gezin of gezinslasten te verlenen als
aan natuurlijke personen die inwoner van die staat zijn. Dit wijkt echter
materieel niet af van het Nederlandse standaardverdrag. In het zevende lid
is voorts in afwijking van het standaardverdrag vastgelegd dat het non-discriminatie-artikel
slechts van toepassing is op de belastingen die onderwerp zijn van dit Verdrag.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24278-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl