Lidmaatschap Veiligheidsraad; Brief minister met antwoord op vragen van de Vaste Commissie Buitenlandse Zaken uit het Algemeen Overleg van 11 februari 1999
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26301, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26301 nr. 3

23-02-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamPrimaat VeiligheidsraadNederlandse prioriteitstellingRol VR-beleid bij discussie landenkeuze in OS-kaderBrede integrale benaderingSanctiesAfrikaKoerdenvraagstukEU-coördinatieRegionale organisatiesHervormingen VROndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26301Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 301Lidmaatschap Veiligheidsraadnr. 3BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 23 februari 1999Gaarne beantwoord ik als toegezegd hierbij de vragen die tijdens het Algemeen
Overleg op 11 februari jl. door leden van de Vaste Commissie voor Buitenlandse
Zaken werden gesteld en die wegens tijdgebrek door mij niet tijdens dat overleg
konden worden beantwoord. Primaat VeiligheidsraadSommige leden van de Commissie waren van oordeel dat het primaat van de
Veiligheidsraad op het terrein van vrede en veiligheid was ondermijnd, omdat
de belangrijkste vraagstukken buiten de Veiligheidsraad zouden worden besproken.
Ook de rol van de Secretaris-Generaal van de VN zou aan betekenis hebben ingeboet.Het lijkt zinvol om hier in herinnering te roepen dat de discussie over
de rol van de Veiligheidsraad een lange geschiedenis heeft. Het is ook evident
dat die rol geen absoluut gegeven is, maar onder invloed staat van de feitelijke
verhoudingen in de wereld. Zowel de Koude Oorlog als het einde daarvan hebben
het functioneren van de Veiligheidsraad sterk beïnvloed. Ook thans functioneert
de Raad niet in een vacuüm.De kwestie Irak is een voorbeeld van het dilemma dat zich voordoet als
consensus tussen de (permanente) leden van de Raad ontbreekt. Daar doet zich
dan een keus tussen twee kwaden voor: handelen – op basis van VR-resoluties –
zonder instemming van alle vijf permanente leden (dus buiten de Veiligheidsraad
om), óf niet handelen terwijl daarvoor naar Nederlandse mening bestaande
resoluties wel rechtsgrond bieden. Met andere woorden: óf constateren
dat binnen de Veiligheidsraad geen akkoord mogelijk is over een bepaalde aangelegenheid
en op andere manier aan VR-resoluties trachten te voldoen, óf ten koste
van alles naar consensus streven wat zou kunnen inhouden dat de Veiligheidsraad
geen actie neemt op basis van bestaande VR-resoluties. Overigens is dit dilemma niet nieuw. Ook in het verleden bleek consensus
binnen de Raad niet altijd haalbaar, hetgeen in bepaalde gevallen leidde tot
blokkades in besluitvorming en/of handelen buiten de Veiligheidsraad om.De gebeurtenissen in Irak hebben natuurlijk hun weerslag gehad op de rol
van de Secretaris-Generaal, maar ik ben van mening dat deze daardoor niet
is verzwakt. Er wordt veel en goed werk verricht door de Secretaris-Generaal;
niet alleen op gebieden die dagelijks in de pers breed worden uitgemeten.
Ik noem als voorbeeld zijn rol in Afrika – voor de Nederlandse Regering
een beleidsprioriteit – die hij vaak vervult door middel van stille
diplomatie. Ook zijn activiteiten met betrekking tot Oost-Timor zouden in
dit verband kunnen worden genoemd.De heer Van Middelkoop sprak de vrees uit dat het extensiever gebruik
door de Veiligheidsraad van zijn bevoegdheden en de toenemende betrokkenheid
bij intrastatelijke conflicten, het soevereiniteitsbeginsel zouden kunnen
aantasten.Ik deel die vrees niet. Het is juist dat de Veiligheidsraad meer en meer
betrokken is bij intrastatelijke conflicten, hetgeen zijn oorzaak vindt in
de toename van dergelijke conflicten ten opzichte van interstatelijke conflicten.
Ik acht zo'n betrokkenheid onder bepaalde omstandigheden ook gerechtvaardigd.Het soevereiniteitsprincipe, dat duidelijk is omschreven in het Handvest
van de VN (artikel 2, lid 4), is ook geen absoluut beginsel. Ernstige humanitaire
rampen en ingrijpende schendingen van de mensenrechten kunnen aanleiding zijn
om, op basis van Hoofdstuk VII van het Handvest, aan soevereiniteitsoverwegingen
voorbij te gaan. Nederlandse prioriteitstellingDe heer Hoekema vroeg om inzicht in de Nederlandse prioriteiten. Ik zou
in dat verband willen verwijzen naar de brief aan de Kamer van 20 november
1998, waarin de Nederlandse prioriteiten voor het VR-lidmaatschap zijn vervat.
In aanvulling daarop nog het volgende.De agenda van de Veiligheidsraad wordt in sterke mate bepaald door de
actualiteit. Hierbij wordt de Nederlandse bijdrage geleid door hogergenoemde
prioriteiten, toegespitst op specifieke conflicthaarden en thema's. Daarnaast
lenen de maandelijkse oriëntatiedebatten zich goed voor het uitdragen
van de Nederlandse prioriteiten. In januari vond naar aanleiding van een briefing
door de Emergency Relief Coordinator van het UN Office for the Coordination
of Humanitarian Affairs een debat plaats over de rol van de Veiligheidsraad
in humanitaire zaken. In februari organiseerde het Canadese VR-voorzitterschap
een debat rond het thema bescherming van burgers in gewapend conflict.Met de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking beraad ik mij op het thema
dat Nederland tijdens zijn voorzitterschap van de Raad (september 1999) het
meest vruchtbaar aan de orde zou kunnen stellen.Overigens ben ik van oordeel dat het lidmaatschap van de Veiligheidsraad
de verantwoordelijkheid met zich meebrengt om aan alle onderwerpen die op
de agenda van de Veiligheidsraad zijn geplaatst, de nodige aandacht te besteden. Rol VR-beleid bij discussie landenkeuze in OS-kaderDe heer Verhagen vroeg welke rol het Nederlandse VR-beleid speelt bij
de discussie over de landenkeuze in OS-kader. Het Nederlandse VR-beleid behelst een aantal beleidsaccenten waarvan ik
de Kamer bij brief van 20 november 1998 op de hoogte heb gesteld. Deze
accenten leiden niet tot een selectie van landen waaraan Nederland wel of
geen aandacht schenkt. Zoals hierboven vermeld, ben ik van oordeel dat het
lidmaatschap van de Veiligheidsraad de verantwoordelijkheid met zich meebrengt
om aan alle onderwerpen die op de agenda van de Veiligheidsraad zijn geplaatst,
aandacht te besteden.De discussie over de landenkeuze in OS-kader richt zich op het selecteren
van landen voor het aangaan, c.q. bestendigen van structurele ontwikkelingssamenwerkingsrelaties
op basis van sociaal-economische en bestuurlijke criteria. In die zin is het
Nederlandse VR-beleid van een andere orde dan de discussie over de landenkeuze
in OS-kader.Gesteld kan worden dat indien landen, waarmee Nederland een structurele
relatie onderhoudt, in de Veiligheidsraad aan de orde komen, de Nederlandse
positionering mede vanuit die structurele relatie zal worden ingegeven.Evenmin als het VR-beleid leent humanitaire hulp, inclusief eerste aanzetten
tot rehabilitatie en vredesopbouw, zich voor concentratie op landen en moet
wereldwijd kunnen worden ingezet. Met behulp van onder andere dat instrument
kan Nederland in de Veiligheidsraad de voorgestane integrale benadering gestalte
geven. Brede integrale benaderingIn antwoord op vragen van de leden Hoekema en Vos om binnen de door Nederland
voorgestane brede, integrale benadering, specifieke aandacht aan mensenrechten
te besteden, informeer ik u als volgt.Voorop staat dat naleving en bescherming van de mensenrechten een zeer
belangrijk onderdeel vormen van het Nederlands buitenlands beleid, hetgeen
als zodanig wordt uitgedragen in bilaterale contacten en in multilaterale
fora, waaronder de Veiligheidsraad.Nederland zal dan ook in de Veiligheidsraad waar mogelijk het principale
belang van naleving en bescherming van de mensenrechten onderstrepen. Daarbij
moet tegelijkertijd worden gerealiseerd dat de Veiligheidsraad niet het primaire
forum is waar mensenrechtenbeleid kan worden ontwikkeld. Daartegen bestaat
in de praktijk vaak verzet van tenminste één Veiligheidsraadslid.
De verwachtingen mogen terzake dan ook niet te hoog gespannen zijn.Niettemin heeft Nederland reeds in de eerste maand van het lidmaatschap
van de Veiligheidsraad bij diverse gelegenheden de aandacht kunnen vragen
voor de noodzaak de rechten van de mens te respecteren. Voorbeelden zijn te
vinden in de rapportage over de maand januari (brief van 1 februari jl.),
maar ik noem er hier nog enkele. Onder andere met het oog op het volgen van
de mensenrechtensituatie heeft Nederland handhaving van een minimale VN-presentie
in Angola bepleit. Met betrekking tot Afghanistan werd de onder andere door
Nederland gekoesterde bezorgdheid over discriminatie van meisjes en vrouwen
en andere mensenrechtenschendingen overgenomen in een persverklaring van de
Voorzitter van de Veiligheidsraad. Ook zijn mensenrechtenschendingen in Sierra
Leone door Nederland scherp veroordeeld. Het streven blijft erop gericht deze
zorg ook daadwerkelijk in het optreden van de Raad tot uiting te laten komen.Ik merk ten slotte met betrekking tot dit onderwerp op dat de Mensenrechtencommissie
het forum bij uitstek is voor de behandeling van mensenrechtenaangelegenheden
in VN-verband. Tevens vormt het onderwerp een belangrijk deel
van de agenda van de Derde Commissie van de AVVN. Het Nederlands beleid met
betrekking tot de rechten van de mens wordt in beide fora krachtig uitgevoerd.De heer Weisglas toonde zich bezorgd dat Nederland door een te zwaar accent
op wat hij noemde de «zachte sector» de aandacht voor de harde
veiligheid uit het oog zou verliezen. De heer Van Middelkoop voegde daaraan
toe dat Nederland die harde veiligheid niet aan de P-5 moet overlaten.Naar mijn mening is er geen sprake van een tegenstelling waarbij het één
ten koste van het andere zou gaan.Als met zachte sector worden bedoeld humanitaire aspecten verbonden aan
vredeshandhaving en conflictoplossing, dan moet duidelijk zijn dat het één
juist met het andere samengaat: vrede kan niet worden gehandhaafd en conflicten
kunnen niet worden opgelost als het menselijk lijden voortduurt. Ik zal dan
ook onverkort aandacht blijven schenken aan humanitaire aspecten van vredeshandhaving
en conflictoplossing.In dit verband geef ik ook antwoord op de vraag van de heer Verhagen hoe
in de praktijk invulling kan worden gegeven aan de door Nederland bepleite
speciale aandacht voor de sociaal-economische situatie in Georgië.Nederland verleent macro-economische steun aan Georgië. In 1997 bedroeg
deze steun f 8 miljoen; in 1998 f 16 miljoen (f 8 miljoen extra
in verband met de effecten van de Russische crisis op de Georgische economie).
Daarnaast wordt humanitaire hulp verleend, met name ten behoeve van ontheemden
ten gevolge van het Abchazië-conflict, alsmede voor ontheemden uit Zuid-Ossetië.
Ook wordt hulp geboden aan de bevolking die is achtergebleven, dan wel is
teruggekeerd naar deze gebieden. Daar waar ontheemden worden opgevangen, wordt
tevens aandacht geschonken aan de implicaties voor de lokale bevolking. Deze
humanitaire hulp bestaat onder andere uit onderdakprogramma's voor ontheemden,
basis gezondheidszorgvoorzieningen en micro-inkomen genererende projecten.Daarnaast wordt een aantal andere projecten uitgevoerd, onder andere op
het gebied van milieu, wetgeving (ondersteuning bij de implementatie van het
nieuw Burgerlijk Wetboek) en volksgezondheid («twinning» ziektekostenverzekeraars).Dit bilaterale programma, en de Nederlandse betrokkenheid uit hoofde van
zijn Wereldbank bewindvoerderschap, maakt dat Nederland in de Raad des te
geloofwaardiger kan opkomen voor een benadering die rekening houdt met de
sociaal-economische situatie in Georgië. SanctiesNaar aanleiding van de vraag van de leden Koenders, Hoekema en Verhagen
naar de mogelijkheden van zogenaamde «smart» sancties, kan het
volgende worden opgemerkt.Zoals in de brief van 20 november 1998 is aangegeven, is Nederland
voorstander van sanctieregimes die meer zijn toegesneden op de specifieke
situatie. Negatieve humanitaire neveneffecten moeten zoveel mogelijk worden
voorkomen. In dit verband is het verheugend dat de Veiligheidsraad in januari
jl. een «Note by the President of the Security Council on the Work of
the Sanctions Committees» heeft vastgesteld, waarin o.a. een aantal
praktische voorstellen wordt gedaan ter beperking van humanitaire neveneffecten. Overigens vindt al enige jaren binnen en buiten de VN een discussie plaats
over de mogelijkheden van meer doelgerichte sancties, die vooral de machthebbers
wier beleid men wil beïnvloeden, zouden moeten treffen en die de burgerbevolking
sparen. Hierbij kan onder meer worden gedacht aan reisbeperkingen voor de
betrokken leiders en hun naaste familieleden, maar vooral aan financiële
sancties, als alternatief voor een alomvattend handelsembargo. In dit verband
zij vermeld dat vorig jaar op initiatief van de Zwitserse regering een seminar
plaatsvond over mogelijkheden tot gerichte financiële sancties: voorlopige
conclusie is dat deze sancties in theorie een goed alternatief zouden kunnen
bieden aan een totaal handelsembargo maar in de praktijk de nodige problemen
oproepen. Dit jaar zal een vervolgseminar plaatsvinden. Evenals vorig jaar
zullen ook Nederlandse deskundigen hieraan deelnemen. AfrikaDe heer Koenders toonde zich bezorgd over de afnemende betrokkenheid van
de VN bij Afrika en vroeg een verklaring voor de daling in het aantal militaire
waarnemers in Sierra Leone. Wat betreft de conflicthaarden in Afrika, bepleitte
hij voorts een rol voor de betrokken internationale bedrijven. Daarover het
volgende.De agenda van de Veiligheidsraad bestaat voor circa 60% uit onderwerpen
die Afrika betreffen. Afrika krijgt dus zeer veel aandacht van de Raad.De daling van het aantal militaire waarnemers in Sierra Leone heeft te
maken met het feit dat door het oplaaien van geweld de veiligheid van de UNOMSIL-waarnemers
te zeer in gevaar kwam. Zoals ook vermeld in mijn brief van 1 februari
jl. verblijft overigens een aantal waarnemers thans in Conakry (Guinee). Zodra
de omstandigheden dat toelaten zullen deze waarnemers terugkeren naar Sierra
Leone.Naar aanleiding van de suggestie van de heer Koenders ook internationale
bedrijven te betrekken bij de Afrika-agenda van de Raad, zou ik willen opmerken
dat, gelet op de spelregels waaraan de Raad gebonden is, en in aanmerking
nemende dat zelfs niet-gouvernementele organisaties niet bij de werkzaamheden
van de Raad worden betrokken, de suggestie van de heer Koenders «een
brug te ver» is. KoerdenvraagstukDe heer Koenders heeft bepleit het Koerdische vraagstuk in de EU en de
VN aan de orde te stellen. Ik laat de al langer bestaande betrokkenheid van
de EU met dit vraagstuk in de betrekkingen met Turkije in dit verband buiten
beschouwing, ook omdat de recente gebeurtenissen rond de arrestatie van Öcalan
aan dit vraagstuk een aparte Europese dimensie geven, waarover de Kamer reeds
is ingelicht.Het aan de orde stellen van de Koerdenkwestie als zodanig in de Veiligheidsraad,
zoals de heer Koenders oppert, is naar mijn mening weinig kansrijk. Om te
beginnen is de Koerden-kwestie een veelsoortig begrip, met politieke, sociale
en culturele aspecten. Groeperingen van Koerden leven in meerdere landen en
streven uiteenlopende doelstellingen na.Uitgangspunt van enige discussie over de Koerdische kwestie, is dat het
hierbij om de positie van en het respect voor de rechten en de identiteit
van nationale minderheden gaat, binnen de bestaande grenzen in de regio. De
VR acht zich in de regel in dit soort kwesties slechts competent, voorzover
er sprake is van een humanitaire noodsituatie van een minderheid in een staat.
Zo heeft de Raad, zoals bekend, naar aanleiding van het brute
optreden van Saddam Hoessein tegen de Koerdische bevolkingsgroep in Noord-Irak,
onderdrukking van de burgerbevolking veroordeeld en op grond van de humanitaire
noodsituatie de internationale gemeenschap opgeroepen bij te dragen aan humanitaire
hulpinspanningen (resolutie 688). Dat is een welkome ontwikkeling die Nederland
ten volle steunt.Voor de bredere mensenrechtendimensie van dit vraagstuk zijn, zoals ook
hierboven al aangegeven, andere fora binnen de VN (de Mensenrechtencommissie
of de Derde Commissie van de Algemene Vergadering) of buiten de VN (zoals
de Raad van Europa) echter meer geëigend. EU-coördinatieMet betrekking tot de door de leden Hoekema, Weisglas en Verhagen bepleite
nauwe samenwerking met EU-partners, merk ik het volgende op.Nederland is uiteraard voorstander van samenwerking met EU-partners op
GBVB-gebied. Gedurende het Nederlandse lidmaatschap van de Veiligheidsraad
zullen partners op de hoogte worden gehouden van Veiligheidsraad-activiteiten,
conform de verplichtingen die in het Verdrag van Amsterdam aan de lidstaten
worden opgelegd, alsmede in het kader van de transparantie. Dit geschiedt
in New York tijdens het wekelijkse overleg op Ambassadeursniveau, alsmede
in Den Haag tijdens maandelijkse briefings voor de EU-partners. Ook op minder
formele manier wordt regelmatig contact onderhouden met de lidstaten.Er is echter een beperking. Nederland wil eigen standpunten in de Veiligheidsraad
innemen die enerzijds wel passen binnen de brede beleidskaders van het GBVB,
doch die anderzijds de Nederlandse invalshoek en wijze van opereren gestand
doen.Nederland moet zich niet te zeer laten opsluiten in gemeenschappelijke
zienswijzen. Regionale organisatiesIn antwoord op de vraag van de heer Koenders wat de visie van de Nederlandse
Regering is op de relatie van de Veiligheidsraad met regionale organisaties,
kan ik U laten weten dat de Nederlandse Regering zich op het standpunt stelt
dat waar mogelijk (sub-)regionale organisaties betrokken dienen te worden
bij vredeshandhaving en conflictpreventie, mede vanuit de gedachte «Afrikaanse
oplossingen voor Afrikaanse problemen». Dat ontslaat evenwel de Veiligheidsraad
niet van haar verantwoordelijkheden op dat gebied.Een duidelijk voorbeeld van het bovenstaande is de rol die de «ECOWAS
Monitoring Group» (ECOMOG) speelt in Sierra Leone. Het mandaat van ECOMOG
is gelieerd aan dat van de VN Vredesoperatie UNOMSIL. Ook worden ECOMOG-troepen
via een VN-Trustfund gefinancierd. Hervormingen VROp de vraag van de heer Hoekema of binnen de Veiligheidsraad ook wordt
gesproken over hervormingen van de VR, kan ik vermelden dat voor discussies
terzake een speciale werkgroep van de Algemene Vergadering in het leven is
geroepen, te weten de «Open-ended working group on the question of equitable
representation on and increase in the membership of the Security Council and
other matters related to the Security Council». Er is nog geen zicht
op consensus. Voor de huidige patstelling zal naar verwachting de komende
jaren geen oplossing kunnen worden gevonden. Nederland is op zich voorstander van een meer representatieve Veiligheidsraad
die recht doet aan de gewijzigde internationale context. Dit mag uiteraard
niet ten koste gaan van de effectiviteit. Nederland steunt daarom uitbreiding
van de Veiligheidsraad met nieuwe permanente leden, waaronder Duitsland en
Japan, en – al dan niet roulerend – een aantal ontwikkelingslanden.
Voorts zou de Raad met een aantal niet-permanente leden kunnen worden uitgebreid.
Het aantal leden van de Veiligheidsraad zou echter naar mijn mening de «lower
twenties» niet mogen overschrijden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26301-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl