Herzieningswet Kadasterwet I; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28443, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28443 nr. 5

02-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenVoorbereiding van de HKW IGerechtsdeurwaardersBijhoudingsverklaringToegankelijkheidVeiligheid van het systeemOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28443Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 443Wijziging van de Kadasterwet, de Invoeringswet Kadasterwet, de Organisatiewet
Kadaster, de Wet op het notarisambt en het Burgerlijk Wetboek in verband met
een verdergaande toepassing van informatie- en communicatietechnologie bij
de aanbieding van stukken ter inschrijving in de openbare registers voor registergoederen,
het houden van die registers en de verstrekking van inlichtingen daaruit,
alsmede in verband met enkele noodzakelijk gebleken technische aanpassingen
en het stellen van aanvullende eisen aan het gebruik van elektronische handtekeningen
(Herzieningswet Kadasterwet I)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 2 juni 2004Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag. Ik stel met genoegen
vast dat de uitgangspunten en doelstellingen van het wetsvoorstel (hierna:
de HKW I) worden onderschreven. Alvorens ik, mede namens mijn ambtgenoot van
Justitie, reageer op de door de verschillende fracties gemaakte opmerkingen
en gestelde vragen merk ik het volgende op. Kort nadat het verslag mijn ambtvoorganger
bereikte, is gebleken dat het wetsvoorstel op verschillende punten ingrijpend
technisch aangepast diende te worden. Daartoe is vervolgens de bij deze nota
gevoegde nota van wijziging opgesteld. Nu de inhoud van deze nota van wijziging
mede bepalend was voor de beantwoording van de door de verschillende fracties
gestelde vragen, is het uitbrengen van deze nota aangehouden totdat de nota
van wijziging was afgerond en is dientengevolge het uitbrengen van deze nota
vertraagd.AlgemeenDe verklaring van de leden van de SGP-fractie dat zij eraan hechten dat
de aanbieding van bescheiden op de klassieke wijze (dat wil zeggen in papieren
vorm) nog zeer geruime tijd onverminderd mogelijk blijft, geeft mij aanleiding
op te merken dat die wijze van aanbieden in de HKW I is verankerd (zie artikel
10b, eerste lid, als voorgesteld in artikel I, onderdeel H) en als gelijkwaardige
mogelijkheid naast de elektronische blijft bestaan, zoals ook is toegelicht
in § 2 «Uitgangspunten, hoofdlijnen en opzet van de HKW I»
van het algemeen deel van de memorie van toelichting. Vorenbedoeld uitgangspunt
is nader uitgewerkt in de artikelen 11 tot en met 17 van de Kadasterwet, als
voorgesteld in artikel I, onderdelen H, I en J.Voorbereiding van de HKW IDe vraag van de leden van de VVD-fractie naar de uitkomst van het overleg
met andere betrokken klantengroepen dan de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie
en de gebruikersraad en de vraag waarom de resultaten van dat overleg (nog)
niet zijn meegenomen in de voorliggende herziening van de Kadasterwet, beantwoord
ik als volgt.In 2000 zijn de toenmalige Koninklijke Vereniging van Gerechtsdeurwaarders,
de Belastingdienst (vanwege de zogenoemde belastingdeurwaarders) en de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten (VNG) tijdens bilaterale overleggen geïnformeerd
over de mogelijkheden om in de toekomst ook in elektronische vorm stukken
aan te bieden ter inschrijving in de openbare registers en daaruit langs elektronische
weg informatie te betrekken. De overleggen, waarin ook de consequenties van
die mogelijkheden voor de werkprocessen van die klantengroepen zijn besproken
en bij gebleken belangstelling ook gezamenlijk de vraag onder ogen is gezien
of specifieke wettelijke voorzieningen moeten worden getroffen, hebben de
volgende uitkomst gehad. Tot op heden heeft de VNG nog niet te kennen gegeven
belangstelling te hebben voor het benutten van de voornoemde mogelijkheden,
terwijl de Belastingdienst destijds in het overleg aankondigde een onderzoek
te zullen starten, dat inmiddels aangevangen maar nog niet afgerond is. Door
de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (hierna: de KBG)
is in 2002 meegedeeld, dat zij daadwerkelijk de voornoemde mogelijkheden wil
benutten.In het licht van het voorgaande is duidelijk dat ten tijde van het indienen
van het onderhavige wetsvoorstel bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal nog
geen uitkomst van overleg beschikbaar was, die meegenomen kon worden in de
voorliggende herziening van de Kadasterwet. GerechtsdeurwaardersMet het antwoord op de hierboven vermelde vragen van de leden van de VVD-fractie
is tevens het antwoord gegeven op hun vraag waarom de HKW I ten tijde van
zijn indiening nog niet expliciet voorzag in de mogelijkheid dat ook de inschrijving
van door de beroepsgroep van gerechtsdeurwaarders aan te bieden stukken via
de elektronische weg kan plaatsvinden.Naar aanleiding van de in het laatste kwartaal van 2002 beschikbaar gekomen
uitkomst van het overleg tussen de KBG en de Dienst voor het kadaster en de
openbare registers (hierna ook te noemen: de Dienst) en de aan de Staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in afschrift toegezonden
brief van die beroepsorganisatie aan uw commissie van 24 september 2002,
is de HKW I echter aangevuld met het in onderdeel H, onder 1, van de nota
van wijziging opgenomen artikel 10b, derde lid (nieuw). In de toelichting
bij de nota van wijziging is op pagina 24 opgemerkt dat het wetsvoorstel voor
de Wet elektronisch bestuurlijk verkeer1, dat
beoogt een nieuwe afdeling 2.3 aan de Algemene wet bestuursrecht (hierna:
Awb) toe te voegen, ook van toepassing is op de gerechtsdeurwaarder als bestuursorgaan.
Op basis van afdeling 2.3 van de Awb kan de gerechtsdeurwaarder de tot zijn
register behorende stukken ook langs elektronische weg ter inschrijving in
de openbare registers aanbieden. Dit impliceert dat de gerechtsdeurwaarder
ten behoeve van de verzending van de tot zijn register behorende stukken van
deze stukken afschriften en uittreksels in elektronische vorm mag vervaardigen.
Voorts is vastgesteld dat er behoefte is aan de mogelijkheid tot het stellen
van nadere regels omtrent de wijze waarop de gerechtsdeurwaarder deze elektronische
afschriften en uittreksels dient te vervaardigen. In het in onderdeel H, onder
1, van de nota van wijziging opgenomen artikel 10b, derde lid (nieuw), is
bepaald dat deze regels bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur kunnen worden gesteld. Artikel 10, derde lid (nieuw), komt overeen
met het in onderdeel 5 van de nota van wijziging bij de Reparatiewet Wet op
het notarisambt opgenomen artikel 53, tweede lid, van de Wet op het notarisambt.
In artikel 53 van de Wet op het notarisambt is ten aanzien van het vervaardigen
door de notaris van elektronische afschriften en uittreksels van notariële
akten een bepaling opgenomen die dezelfde strekking heeft.1Uit de opzet en inhoud van deze wettelijke voorziening en de toelichting
hierop blijkt dat ik de mening van de KBG niet deel, dat zou kunnen worden
volstaan met slechts het treffen van een voorziening voor de inschrijving
van processen-verbaal van inbeslagneming en de doorhaling daarvan in de artikelen
505, eerste lid, onderscheidenlijk 513a, onder 1°, Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering (Rv). Het voorstel daartoe, vervat in de voornoemde brief
van 24 september 2002, verdient geen aanbeveling, omdat het voorbij gaat
aan het feit dat niet alleen processen-verbaal van inbeslagneming en de in
artikel 513a, onder 1°, Rv bedoelde verklaringen kunnen worden ingeschreven
in de openbare registers, maar ook nog een scala van andere soorten van stukken
tot het opmaken waarvan een deurwaarder bevoegd is. Zo kunnen blijkens hoofdstuk
2 van de Kadasterwet, al dan niet tezamen met andere stukken, ter inschrijving
worden aangeboden:a. een door de betrokken deurwaarder getekend afschrift van het exploot
waarbij de betekening van de rechterlijke uitspraken ex artikel 25, eerste
lid, is geschied, welk afschrift – ter inschrijving van die uitspraak –
de expeditie ervan dient te vergezellen;b. een exploot of een authentiek afschrift daarvan als bedoeld in artikel
26, vierde lid, ter inschrijving van een eenzijdige tot één
of meer bepaalde personen gerichte rechtshandeling naar burgerlijk recht;c. een door een deurwaarder ondertekend verzoek ex artikel 32, derde lid,
eerste zin, ter inschrijving van een van de in dat lid bedoelde voorrechten
op een te boek staand zeeschip dan wel binnenschip;d. een stuk als bedoeld in artikel 32, derde lid, tweede zin, op de inschrijving
waarvan artikel 38 van overeenkomstige toepassing is;e. een door een deurwaarder ondertekend verzoek ex artikel 32, vierde
lid, ter inschrijving van het in dat lid bedoelde voorrecht op een te boek
staand luchtvaartuig;f. een stuk als bedoeld in artikel 32, vierde lid, tweede zin, op de inschrijving
waarvan artikel 38 van toepassing kan zijn;g. een door de deurwaarder getekend afschrift van de dagvaarding ex artikel
38, eerste lid, onder a, ter inschrijving van de instelling van een rechtsvordering
ter verkrijging van een rechterlijke uitspraak die de rechtstoestand van een
registergoed betreft;h. een door de deurwaarder getekend afschrift van de dagvaarding ex artikel
39, eerste lid, onder a, ter inschrijving van de instelling van een rechtsmiddel
tegen een rechterlijke uitspraak als bedoeld in artikel 38;i. de verklaring van de betrokken deurwaarder ex artikel 40, onder a,
ter inschrijving van de waardeloosheid van inschrijvingen verkregen ex de
artikelen 39 en 40 en als bedoeld onder g en h;j. een door een deurwaarder namens de belanghebbende ondertekende verklaring
als bedoeld in artikel 47, eerste lid, ter inschrijving van de verandering,
keuze of opheffing van een gekozen woonplaats, enk. een door een deurwaarder opgemaakt stuk tot verbetering van onjuistheden
en onvolledigheden in door hem opgemaakte, ingeschreven stukken als bedoeld
onder a tot en met j.Het onderhavige wetsvoorstel dient, gelet op het in artikel 10b, eerste
lid, vervatte uitgangspunt van de HKW I (zie artikel I, onderdeel H), het
ook voor deze stukken mogelijk te maken dat zij in elektronische vorm ter
inschrijving kunnen worden aangeboden, zodat het geen aanbeveling verdient
nodeloos een inbreuk op dat beginsel te maken. Het feit dat kennelijk thans
bij de gerechtsdeurwaarders nog geen behoefte bestaat om in de
nabije toekomst van die mogelijkheid gebruik te maken geeft naar mijn oordeel
geen aanleiding om een inbreuk op dat uitgangspunt te maken. Dit ook niet
omdat de HKW I de doelstelling heeft de mogelijkheid te openen om ook elektronisch
stukken ter inschrijving aan te bieden, maar niet dwingt die mogelijkheid
te benutten.De leden van de VVD-fractie stelden de vraag of de werkwijze waarbij –
langs de weg van artikel 10b, vijfde lid, onderdeel b – de notaris een
elektronisch afschrift vervaardigt van een door een gerechtsdeurwaarder opgemaakt
proces-verbaal van inbeslagneming en dat vervolgens namens de gerechtsdeurwaarder
ter inschrijving aan de bewaarder aanbiedt, niet te omslachtig is en of het
niet efficiënter zou zijn indien ook de gerechtsdeurwaarder stukken voor
de openbare registers in elektronische vorm kan aanbieden.Zoals ik eerder heb opgemerkt, kan de gerechtsdeurwaarder op basis van
afdeling 2.3 van de Awb de tot zijn register behorende stukken ook langs elektronische
weg ter inschrijving in de openbare registers aanbieden. Indien de gerechtsdeurwaarder
beschikt over een eigen geautomatiseerd systeem dat geschikt is voor het in
elektronische vorm aanbieden van stukken aan de bewaarder, kan hij zelf daartoe
overgaan, hetgeen in de praktijk inderdaad tot een effectievere en efficiëntere
werkwijze leidt.Overigens zijn het in artikel I, onderdeel H, van de HKW I opgenomen vierde
en vijfde lid van artikel 10b komen te vervallen (onderdeel H, onder 1, van
de nota van wijziging). Voor de toelichting op deze wijziging van het wetsvoorstel
verwijs ik naar de nota van wijziging.Het voorgaande maakt dat ter beantwoording van de vragen van de leden
van de VVD-fractie hoe de regering in dezen de taak van de gerechtsdeurwaarder
ziet in relatie tot de notaris en hoe dat zich verhoudt tot het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering met het volgende kan worden volstaan.Het staat de gerechtsdeurwaarder vrij om, met het oog op het in elektronische
vorm ter inschrijving aanbieden van stukken die door hem zijn opgemaakt, gebruik
te maken van diensten van een notaris voor het vervaardigen van een afschrift
of uittreksel in elektronische vorm. Een door een notaris vervaardigd afschrift
of uittreksel in elektronische vorm kan door de gerechtsdeurwaarder zelf ter
inschrijving aan de bewaarder worden aangeboden. Een en ander brengt –
in relatie tot de notaris – geen wijziging in de taak van de gerechtsdeurwaarder,
zoals die blijkt uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.Het vorenstaande geldt eveneens voor de inschrijving van andere door een
gerechtsdeurwaarder opgemaakte soorten van stukken dan processen-verbaal van
inbeslagnemingen en verklaringen betreffende de opheffing of het vervallen
zijn van het beslag. Het gaat daarbij om soorten van stukken die blijkens
hoofdstuk 2 van de Kadasterwet al dan niet tezamen met andere stukken ter
inschrijving kunnen worden aangeboden en waarvan hierboven een opsomming is
gegeven.Met het voorgaande zijn ook de opvattingen van de regering gegeven ten
aanzien van het door de leden van de SGP-fractie genoemde pleidooi van de
KBG, naar welke opvattingen zij navraag hebben gedaan.BijhoudingsverklaringDe vraag van de leden van de CDA-fractie of de regering kennis heeft genomen
van de door die leden genoemde zienswijze van prof. mr. A.A. van Velten, zoals
verwoord in het artikel «Het voorstel tot wijziging van de kadasterwet»
in het WPNR (6501 (2002), blz. 595–599), kan ik bevestigend beantwoorden.
Hun vraag of zijn zienswijze correct is, moet ik ontkennend beantwoorden ter
toelichting waarvan ik het volgende opmerk.Uit de tekst en wetsgeschiedenis van artikel 45, tweede lid, van de Wet
op het notarisambt blijkt dat bij de totstandkoming van dat lid uitdrukkelijk
onder ogen is gezien in welke gevallen het mogelijk moet zijn na het verlijden
van een notariële akte die nog te wijzigen.1
De wetgever heeft destijds besloten dat uitsluitend in geval van kennelijke
schrijffouten en kennelijke misslagen in de tekst van een akte wijzigingen
daarin kunnen worden aangebracht door middel van een proces-verbaal als bedoeld
in voornoemd artikellid. Bij een bijhoudingsverklaring als bedoeld in artikel
46a van de Kadasterwet gaat het daarentegen echter om aanvulling van een notariële
akte en verklaring met voor een juiste en volledige bijhouding van een eerder
ingeschreven stuk kennelijk benodigde gegevens, hetgeen van een geheel andere
orde is dan het verbeteren van een kennelijke schrijffout en een kennelijke
misslag. In de gevallen waarop het voorgestelde artikel 46a van de Kadasterwet
betrekking heeft, kan de regeling van artikel 45, tweede lid, van de Wet op
het notarisambt derhalve niet van toepassing zijn, waarbij van belang is dat,
zoals onder 5 van de toelichting op artikel 46a is vermeld (zie blz. 109),
zo'n bijhoudingsverklaring de inhoud van zodanige stukken niet mag en overigens
ook niet kan wijzigen.Gelet op het vorenstaande verdient het derhalve geen aanbeveling het voorstel
van Van Velten te volgen om het proces-verbaal, bedoeld in artikel 45, tweede
lid, van de Wet op het notarisambt, te verruimen met de door hem voorgestelde
aanvulling. Dit ook niet omdat de voorgestelde bijhoudingsverklaring goed
past in het bestaande goederenrechtelijke en notariële stelsel. De regeling
van die verklaring in de Kadasterwet, welke wet behoort tot het goederenrechtelijke
stelsel, spoort namelijk volledig met de doelstellingen van die wet. Immers,
die doelstellingen houden in dat het wettelijk kader voor het verzamelen en
verwerken van gegevens omtrent registergoederen de mogelijkheid moet bieden
om de bij de Dienst opgeslagen gegevens tijdig en volledig te actualiseren,
indien zij wijziging ondergaan. Daartoe dient ook zo goed mogelijk verzekerd
te zijn dat de daarvoor benodigde procedures van bijhouding tijdig kunnen
aanvangen en voltooid worden, opdat de diverse registraties geen onjuist of
onvolledig beeld geven (zie ook hetgeen daaromtrent is opgemerkt in de toelichting
op artikel I, onderdeel P, onder 1). Tevens past de voorgestelde regeling
van de bijhoudingsverklaring in artikel 45a van de Wet op het notarisambt,
welk artikel bij nota van wijziging is ingevoegd (zie onderdeel X), goed in
het notariële stelsel omdat zij een opzet kent vergelijkbaar met die
van artikel 45, tweede lid, van die wet.Voornoemd artikel 45a beoogt, tezamen met het te wijzigen artikel 37a
van de Kadasterwet (zie onderdeel Lh zoals opgenomen in onderdeel L van de
nota van wijziging), de in dit wetsvoorstel opgenomen wijzigingen van de Kadasterwet
en de Wet op het notarisambt af te stemmen op de op 1 januari 2003 in
werking getreden wijzigingen van die beide wetten, zoals opgenomen in de Invoeringswet
Boek 4 en Titel 3 van Boek 7 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek, vierde gedeelte
(aanpassing van de wetgeving aan het nieuwe erfrecht en schenkingsrecht).
Daarbij is van belang dat door de voorgestelde wijziging van artikel 37a ook
de in artikel 46a van de Kadasterwet bedoelde notariële verklaring een
gewone notariële akte zal zijn en derhalve niet «een extra stuk
dat zweeft tussen akte en verklaring», zoals door Van Velten is opgemerkt.Met betrekking tot voornoemde onderlinge afstemming merk ik naar aanleiding
van de vraag van de leden van de CDA-fractie het volgende op. Het wetsvoorstel
voorzag tot nu toe niet in die afstemming. In de nota van wijziging wordt
echter in die afstemming voorzien: zie de onderdelen H, onder 1 (wijziging
van artikel 10b in artikel I, onderdeel H), M (wijziging van artikel 42, tweede
lid, in artikel I, onderdeel M), P, onder 1 (wijziging van artikel 46a, eerste
lid, in artikel I, onderdeel P) en BB (aanpassing van artikel V).Het antwoord op de vraag van de leden van de fracties van de SGP en het
CDA of de fatale termijn van tien dagen voor indiening van de bijhoudingsverklaring
makkelijk inpasbaar is in ons systeem, luidt als volgt.Voornoemde vraag betreft de inschrijfbaarheid van de bijhoudingsverklaring.
In het voorgestelde artikel 46a is die inschrijfbaarheid gekoppeld aan een
termijn van – kort gezegd – tien werkdagen. Die beperkte termijn
strekt ertoe de notaris aan te sporen met bekwame spoed de voor een juiste
en volledige bijhouding ontbrekende gegevens alsnog aan te leveren omdat na
die termijn dat slechts kan op een minder efficiënte wijze zoals uiteengezet
op de blz. 109 en 110 van de memorie van toelichting bij artikel 46a onder
5. Een koppeling van de inschrijfbaarheid van een stuk of rechtsfeit aan een
bepaalde termijn komt meer voor in de wet (zie artikel 54m, eerste lid, van
de Onteigeningswet). Artikel 46a spoort dan ook met het systeem dat de wet
reeds kent. Van Velten geeft overigens niet aan waarom de «fatale termijn
van tien dagen» voor indiening moeilijk inpasbaar in ons systeem zou
zijn. Wellicht ligt aan zijn opmerking de opvatting ten grondslag dat de inschrijving
van een bijhoudingsverklaring die wordt aangeboden binnen tien dagen na het
tijdstip van inschrijving van het stuk waarop zij betrekking heeft, met terugwerkende
kracht plaatsvindt, in dier voege dat als tijdstip van inschrijving van die
verklaring geldt het tijdstip van inschrijving van het stuk waarop die verklaring
betrekking heeft. Artikel 46a van de Kadasterwet geeft, evenals de toelichting
daarbij, geen aanleiding voor het ontstaan van die opvatting, omdat daarin
niet wordt bepaald dat met betrekking tot de inschrijving van de bijhoudingsverklaring
artikel 3:19, tweede lid, BW niet van toepassing is. Derhalve geldt ook voor
een bijhoudingsverklaring als tijdstip van inschrijving ervan het tijdstip
van aanbieding van de voor de inschrijving vereiste stukken.Ik blijf, concluderend, van oordeel dat de bijhoudingsverklaring een nuttige
en aanvullende mogelijkheid biedt om in voorkomende gevallen een onjuiste
of onvolledige bijhouding te voorkomen, waardoor tevens een juiste en volledige
informatieverstrekking wordt bevorderd, en dat zij daarom goed past in het
bestaande systeem.ToegankelijkheidDe leden van de SGP-fractie merkten op dat alle ingediende bescheiden
te allen tijde toegankelijk dienen te zijn en vroegen in dat verband op welke
wijze de informatieverstrekking zal plaatsvinden. Ter beantwoording van die
vraag merk ik het volgende op.In § 2, onder 1.3.4, sub 4°, van het algemeen deel van de
memorie van toelichting is met betrekking tot beschikbaarheid van ingeschreven
elektronische documenten opgemerkt, dat het document altijd toegankelijk dient
te zijn voor een ieder, waarbij niet is aangegeven op welke wijze de informatieverstrekking
zal plaatsvinden. Dat aspect is behandeld in § 2, onderdeel D, «Consequenties
voor de wijzen van informatieverstrekking» van het algemeen deel van
de memorie van toelichting en in de artikelsgewijze toelichting op het voorgestelde
artikel 107. Uit dat artikel blijkt dat de wijzen waarop de verstrekking van
informatie uit de openbare registers zal plaatsvinden, door het bestuur van
de Dienst bij regeling zullen worden vastgesteld. Dat omvat het raadplegen
door middel van het nemen van inzage, daaronder begrepen het inzien van het
elektronisch gedeelte van de openbare registers zowel ten kantore van de Dienst
als op de eigen werkplek door middel van een on line verbinding, als ook het
verstrekken in elektronische vorm van gewaarmerkte getuigschriften, afschriften,
uittreksels en verklaringen. Deze bijzonderheden omtrent de wijze van informatieverstrekking
zijn vermeld in de memorie van toelichting bij genoemd artikel.In genoemd onderdeel D zijn ook de consequenties van het houden van de
openbare registers in elektronische vorm besproken. Daarbij is opgemerkt dat
de wijze van raadpleging van de in analoge vorm gehouden openbare registers,
gehouden tot aan het tijdstip waarop de openbare registers een landelijke
opzet zullen hebben gekregen, de aandacht heeft. Met betrekking tot de raadpleging
van die registers zijn drie mogelijkheden genoemd. Daaronder bevindt zich
ook de door de aan het woord zijnde leden gedane suggestie, namelijk dat alle
huidige gegevens (alsmede van alle op niet-elektronische wijze aangeleverde
bescheiden) worden gescand. Ten aanzien van die suggestie merk ik het volgende
op.Van de openbare registers is de inhoud van de delen waarin de afschriften
van tot aan 1999 ingeschreven stukken zijn opgeborgen, vrijwel geheel overgebracht
op duurzame gegevensdragers, namelijk mechanische reproducties in de vorm
van microfilm, en daardoor met toepassing van artikel 9 van de Kadasterwet
vervangen. Van de originele microfilms, de zogenoemde moederfilms, is een
duplicaat vervaardigd dat in de kantoren van het Kadaster in de regio wordt
gebruikt voor informatieverstrekking. De moederfilms zijn centraal opgeslagen
in brandvrije ruimten waardoor de integriteit van de openbare registers afdoende
wordt gewaarborgd.De inhoud van de delen van de openbare registers waarin de afschriften
van na 1998 ingeschreven stukken zijn opgeborgen, wordt momenteel gescand
waardoor de inhoud van die stukken tevens op elektronische gegevensdragers
beschikbaar komt. Omdat die gegevensdragers een niet zo grote duurzaamheid
hebben als microfilms, wordt van de gescande inhoud van de openbare registers
tevens een back-up op microfilm vervaardigd. Ook die microfilmback-ups worden
centraal opgeslagen. Het procédé van scannen wordt toegepast
met het oog op een geautomatiseerd systeem dat thans in ontwikkeling is. Met
behulp van dat systeem kan een ieder die informatie uit de openbare registers
wenst, zonder tussenkomst van personeel van de Dienst, langs elektronische
weg een afschrift van in die registers ingeschreven stukken ontvangen. Dat
systeem kan dus alleen worden gebruikt voor stukken ingeschreven na 1998,
ofschoon het technisch gezien mogelijk is om de inhoud van de delen van de
openbare registers waarvan de inhoud is overgebracht op microfilm en die betreffen
stukken ingeschreven vóór 1999, te scannen en op die wijze eveneens
elektronisch raadpleegbaar te maken.Dat die ogenschijnlijk meest effectieve en efficiënte wijze van informatieverstrekking
waarbij alle ingeschreven analoge stukken worden gescand en door middel van
het netwerk raadpleegbaar worden gemaakt, niet met betrekking tot alle vóór
1999 ingeschreven stukken wordt toegepast, houdt verband met het volgende.
In genoemd onderdeel D is aan het slot opgemerkt, dat een nog te verrichten
kosten-batenanalyse zal moeten uitwijzen voor welke van de in dat onderdeel
genoemde drie methoden zal worden gekozen. De daartoe uitgevoerde analyse
heeft laten zien dat het aantal raadplegingen van stukken die zijn ingeschreven
vóór 1999, beperkt is. Dat feit en de aan de scanning van die
stukken verbonden kosten maken dat het vanuit bedrijfseconomisch oogpunt niet
wenselijk is om tot digitalisering van die stukken over te gaan.De uitkomst van die analyse heeft echter geleid tot het voornemen om met
betrekking tot stukken die zijn ingeschreven vóór 1999 en die
nagenoeg alle op microfilm staan, een systeem van «scan on demand»
in te voeren, van welk systeem in de memorie van toelichting nog geen melding
kon worden gemaakt. Bij dat systeem zal daarmee belast personeel van de Dienst,
na een daartoe strekkend en over een datacommunicatienetwerk ontvangen verzoek,
de gewenste inschrijving vanaf microfilm scannen en langs elektronische weg
aan de verzoeker toezenden.Voorts vroegen de leden van de SGP-fractie hoe onjuistheden bij de verwerking
van aangeboden stukken kunnen worden vermeden, aangezien die, volgens die
leden, thans in de praktijk nogal eens blijken voor te komen.Bij de beantwoording van de gestelde vraag dient voorop gesteld te worden
dat het, om met prof. Van Velten te spreken, distilleren van relevante gegevens
een activiteit betreft die nodig is voor de bijwerking van essentialia in
de kadastrale registratie. Die activiteit betreft derhalve niet de inschrijving
van stukken in de openbare registers en raakt derhalve niet onderwerpen waarop
de HKW I betrekking heeft. Niettemin merk ik met betrekking tot de kwaliteit
van de door de aan het woord zijnde leden bedoelde bijwerking het volgende
op.De Dienst heeft een aantal maatregelen ter verbetering van de kwaliteit
van de bijwerking van de kadastrale registratie doorgevoerd. Die maatregelen
hebben betrekking op zowel de functionaliteit van de geautomatiseerde kadastrale
registratie als de juistheid van gedistilleerde essentialia. Die functionaliteit
leidt er thans toe dat in de geautomatiseerde kadastrale registratie kadastrale
objecten op naam van een personenvennootschap worden gesteld met een relatie
naar de vennoten. De Dienst is echter begonnen met de vernieuwing van de geautomatiseerde
kadastrale registratie, waarbij als eerste daarin de functionaliteit voor
het registreren van subjecten wordt gewijzigd. Die wijziging houdt in dat
onroerende zaken die toebehoren aan personenvennootschappen op naam van de
vennoten worden gesteld met een verwijzing naar de naam van de personenvennootschap.Om te kunnen waarborgen dat medewerkers van de Dienst de juiste essentialia
uit ingeschreven stukken distilleren, is een kwaliteitssysteem ontwikkeld.
Dat systeem dat onlangs ISO gecertificeerd werd, impliceert dat de kadastrale
bijwerking dient plaats te vinden volgens gedetailleerd beschreven werkprocessen.
Vast onderdeel van die processen zijn controles en kwaliteitsmetingen. Controles
vinden voor bepaalde essentiële soorten van gegevens, zoals verwijzingen
naar de openbare registers, voor 100% plaats. Van andere soorten van gegevens
wordt de kwaliteit steekproefsgewijs gemeten en vastgelegd in per kwartaal
op te stellen kwaliteitsrapportages. Indien daaruit blijkt dat niet wordt
voldaan aan vooraf geformuleerde kwaliteitsdoelen, wordt een verbeterplan
uitgevoerd. Uit de vanaf 2000 uitgevoerde kwaliteitsmetingen blijkt dat,
landelijk gezien, het aantal fouten is afgenomen met 50%.Veiligheid van het systeemDe leden van de VVD-fractie vroegen nog eens helder te motiveren dat de
veiligheid van het systeem en de daarin opgeslagen gegevens, waaronder ook
inbegrepen de digitale handtekeningen, deugdelijk zijn gewaarborgd.Ik stel voorop dat in de HKW I vele gedetailleerde bepalingen voorkomen
die ertoe strekken de veiligheid van het systeem, inclusief de daarin opgeslagen
data, te waarborgen. Die bepalingen zijn uitvoerig toegelicht in de memorie
van toelichting. Ik vat de gestelde vraag dan ook op als een verzoek om een
overzicht van en een nader inzicht in de deugdelijkheid en compleetheid van
de kaders die de veiligheid moeten waarborgen en de permanente beschikbaarheid
van het systeem en van de daarin opgeslagen gegevens moeten veiligstellen.
Daarvan uitgaande merk ik het volgende op.Om de veiligheid van het systeem en van de daarin opgenomen data deugdelijk
te kunnen waarborgen dienen transparante kaders beschikbaar te zijn, te weten
een wettelijk, een organisatorisch en een technisch kader. Die kaders dienen
zodanig opgezet te zijn, dat zij te allen tijde mogelijk maken dat de verwerking
van data rechtmatig en behoorlijk geschiedt, dat de waarborging van de integriteit,
compleetheid en authenticiteit van die data deugdelijk kan plaatsvinden
en dat zij verplichten tot het nemen van de daarvoor benodigde beveiligingsmaatregelen.
In dit verband is met name het wettelijk kader van belang, dat als volgt is
opgebouwd.Het nemen van maatregelen ter verzekering van de continuïteit van
de gegevensverwerkende processen is als zaak van bedrijfsvoering een aangelegenheid
van het bestuur en de verplichting daartoe ligt besloten in artikel 7, eerste
lid, van de Organisatiewet Kadaster. Die plicht van het bestuur van de Dienst
is door artikel 13 van de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) nader geëxpliciteerd
en genormeerd, voorzover het gaat om persoonsgegevens, hetgeen in de HKW I,
in het bijzonder in het voorgestelde artikel 3d van de Kadasterwet1, geschiedt zowel waar het gaat om persoonsgegevens als
niet-persoonsgegevens. Artikel 3d is het centrale artikel dat een algemene regeling inzake beveiligingsmaatregelen bevat.
Het legt namelijk in het eerste lid aan het bestuur van de Dienst de verplichting
op «passende technische en organisatorische maatregelen ten uitvoer
te leggen om die gegevens te beveiligen tegen verlies, aantasting en onbevoegde
wijziging, kennisneming of verstrekking». Hieronder dienen ook juridische
maatregelen te worden begrepen. Daarbij is van belang dat die verplichting
op tweeërlei wijze op een techniek-onafhankelijke en dus niet tijdgebonden
manier wordt genormeerd in de eerste zin van dat lid. In de eerste plaats
wordt bepaald dat de maatregelen moeten dienen «ter waarborging van
de kwaliteit van verwerking van gegevens» hetgeen inhoudt dat een betrouwbare
uitvoering van de gegevensverwerkende processen veilig gesteld moet worden
met het oog op de kwaliteit van de informatievoorziening door de Dienst (zie
nader de toelichting op dat lid).Om de omvang van die verplichting te verduidelijken is naast de norm «ter
waarborging van de kwaliteit van de verwerking van gegevens» in de eerste
zin van dat lid een niet tijdgebonden en techniek-onafhankelijke norm met
betrekking tot die maatregelen zelf opgenomen, namelijk dat zij «passend»
dienen te zijn. Zonder die tweede norm zou namelijk onduidelijk blijven of
het bestuur van de Dienst aan zijn verplichting heeft voldaan als het beveiligingsmaatregelen
ten uitvoer legt die elk op zich bijdragen aan de waarborging van de kwaliteit
van de verwerking van gegevens, maar – ook tezamen – niet voldoende
zijn om de beveiliging adequaat te doen zijn. Vandaar dat die tweede norm
is opgenomen waarin besloten ligt dat de beveiliging in overeenstemming dient
te zijn met «de stand van de techniek», hetgeen in de tweede zin
van het eerste lid expliciet is vermeld als een van de factoren waarmee het
bestuur van de Dienst rekening moet houden bij het nemen van beveiligingsmaatregelen.
De wijze waarop die factor is geformuleerd, vermijdt dat in de wet nadere
details over de aard van de beveiliging zouden moeten worden opgenomen die
sterk tijdgebonden zouden zijn en daarmee afbreuk zouden doen aan het nagestreefde
niveau van beveiliging.De eerste en tweede zin van artikel 3d, eerste lid, verplichten het bestuur
van de Dienst bovendien voortdurend acht te slaan op nieuwe ontwikkelingen
en vindingen op het gebied van de informatie- en communicatietechnologie.
Aan die verplichting bestaat bepaald behoefte gezien de snelle ontwikkelingen
op dat terrein, die meebrengen dat de effectiviteit en kosten van beveiligingsmaatregelen
snel kunnen afnemen. Wat betreft dit laatste moet gedacht worden aan een beveiligingsmaatregel
die uit kostenoogpunt als niet «passend» is beoordeeld, maar door
prijsdaling van bestaande software of het beschikbaar komen van nieuwe software
die goedkoper is, later alsnog «passend» wordt.Voor de beoordeling of de te nemen maatregelen passend zijn is van belang
dat de norm «passend» tezamen met de andere in die tweede zin
vermelde factoren, te weten de kosten van tenuitvoerlegging en de desbetreffende
risico's, daarvoor een kader geeft. In dat verband zijn in § 2,
onder 1.3.1 tot en met 1.3.4, van het algemeen deel van de memorie van toelichting
de in het geding zijnde belangen uitgebreid in beeld gebracht en
daarmee ook de risico's die worden gelopen indien geen passende beveiligingsmaatregelen
worden genomen en ten uitvoer gelegd.Met betrekking tot de opzet van het wettelijk kader is voorts van belang
dat in artikel 3d, eerste lid, tevens rekening is gehouden met het feit dat
ter verzekering van de continuïteit van de gegevensverwerkende processen
en ter waarborging van de integriteit, compleetheid en authenticiteit van
de in het systeem opgenomen gegevens met betrekking tot bepaalde vormen van
het verwerken van gegevens aanvullende bijzondere
regelingen worden gegeven in andere bepalingen van de Kadasterwet en in de
Wbp. Wat betreft de bij of krachtens de Kadasterwet gegeven regelingen gaat
het in het bijzonder om de toezending van gegevens aan de Dienst en de daarbij
te gebruiken communicatienetwerken (artikel 11a nieuw) en de opslag van de
aan de Dienst toegezonden gegevens (de artikelen 9 en 9a nieuw). Daarbij is
van belang dat de processen voor aanlevering en daarop volgende verwerking
en opslag van gegevens periodiek worden doorgelicht op de juistheid, volledigheid,
tijdigheid en controleerbaarheid van de desbetreffende verwerking. Ook kan
in dat verband nog worden genoemd de bijzondere regeling voor de toezending
van gegevens door de Dienst (artikel 107, onderdeel e nieuw).Ter adstructie van de deugdelijkheid van de waarborging van de veiligheid
van de opslag van elektronische handtekeningen in het systeem, waarnaar de
aan het woord zijnde leden hebben gevraagd, merk ik het volgende op.Een elektronisch bericht bestaat uit een verzoek tot inschrijving, waarin
wordt aangegeven voor welk kantoor van de Dienst en voor welk register de
aangeboden stukken bestemd zijn. Elk bij dat verzoek gevoegd en in te schrijven
stuk dient te zijn voorzien van de in het voorgestelde artikel 11b, eerste
lid, bedoelde equivalentverklaring en een elektronische handtekening die wordt
toegezonden aan de Dienst (zo'n handtekening in de vorm van een digitale handtekening
is thans, zoals op blz. 10 onder 1° van de memorie van toelichting is
opgemerkt, wat betreft de gevallen waarin in dit wetsvoorstel een elektronische
handtekening is voorgeschreven, de meest in aanmerking komende en daarvan
wordt dan ook hierna verder uitgegaan). De digitale handtekening is het resultaat
van vercijfering van een uniek controlegetal (de zogenaamde hashwaarde) van
de tekst van het in te schrijven stuk. Bij de digitale handtekening wordt
een certificaat gevoegd met de publieke sleutel, waaruit blijkt met wiens
privé-sleutel de digitale handtekening werd vervaardigd en die in staat
stelt de elektronische handtekening te ontcijferen.Om de integriteit van een aangeboden bericht zeker te stellen wordt van
het totaal van alle hiervoor genoemde bestanden ook een hashwaarde uitgerekend.
Die hashwaarde wordt met de techniek van de digitale handtekening ook vercijferd
tot een afzonderlijk bestand dat wordt meegezonden. Bij die laatste versleuteling
zal, waar het gaat om notariskantoren, meestal de privé-sleutel van
een kantoorcertificaat worden gebruikt.Na ontvangst van een bericht start het geautomatiseerde systeem van de
bewaarder met het ontcijferen van de digitale handtekening die bij het aangeboden
bericht behoort. Als dat mogelijk blijkt met de in het meegezonden kantoorcertificaat
opgenomen publieke sleutel en de betrokken aanbieder bij de bewaarder als
zodanig blijkt te zijn geregistreerd, wordt de na ontsleuteling aangetroffen
hashwaarde vergeleken met de door het systeem van de bewaarder uit te rekenen
hashwaarde van de ontvangen zending. Die berekening geschiedt met het zelfde
hashalgorithme dat de notaris volgens de Technische Handleiding diende te
gebruiken. Indien beide hashwaarden gelijk zijn, wordt aangenomen dat niet
onbevoegd een stuk uit de zending is verwijderd. Een soortgelijk proces wordt
gevolgd bij de daarop volgende behandeling van de in het bericht opgenomen
stukken die daarbij worden aangeboden ter inschrijving, hetgeen
impliceert dat per aangeboden stuk de digitale handtekening wordt ontsleuteld
en de aangetroffen hashwaarde wordt vergeleken met de hashwaarde die het systeem
van de bewaarder voor het stuk heeft uitgerekend. Als bij vergelijking blijkt
dat beide hashwaarden gelijk zijn, wordt aangenomen dat de gegevens volledig
en niet onbevoegd gewijzigd zijn.Het geautomatiseerde systeem zorgt er voor dat de aangetroffen hashwaarden
afzonderlijk worden opgeslagen. De digitale bestanden worden vervolgens omgezet
naar geschrift en op microfilm geplaatst. Dat gebeurt in een werkproces waarbij,
voorafgaand aan de verfilming, door vergelijking van hashwaarden wordt gecontroleerd
of de digitale bestanden ongewijzigd zijn gebleven. Aldus ontstaat een duplicaat
van openbare registers op microfilm dat feitelijk als duurzame back-up fungeert.
De digitale bestanden van de ingeschreven stukken die deel uitmaken van de
openbare registers, worden gebruikt voor informatieverstrekking en daartoe
duurzaam bewaard. Gezien het feit dat data-opslag op magneetschijven relatief
onstabiel is, wordt tijdig gezorgd voor overbrenging van de digitale data
op andere meer stabiele gegevensdragers. Hoewel van die laatstbedoelde digitale
bestanden een duplicaat wordt bewaard, zal in geval van calamiteiten ook altijd
de microfilmback-up beschikbaar zijn en bewijs kunnen leveren dat de ter inschrijving
aangeboden stukken ongewijzigd zijn opgenomen in de openbare registers.Uit het voorgaande blijkt, in de eerste plaats, dat de HKW I met betrekking
tot alle drie hoofdonderwerpen waarop het betrekking heeft, namelijk toezending,
opslag en verstrekking van gegevens in elektronische vorm, een complete regeling
bevat omtrent de beveiliging en daarmee een deugdelijk wettelijk kader biedt.
Dat die regeling voorziet in een deugdelijke waarborging van het systeem en
de daarin opgeslagen gegevens blijkt niet alleen uit de hierboven reeds genoemde
artikelen zelf, maar ook uit artikel 3d, tweede tot en met vierde lid. Zo
noemt dat tweede lid de belangrijkste van de te nemen beveiligingsmaatregelen.
Bovendien blijkt uit de toelichting op dat lid, dat aan alle thans als relevant
bekende onderwerpen op het gebied van beveiliging aandacht is geschonken en
dat zij moeten worden opgenomen in het beveiligingsbeleid en in de beveiligingsplannen
en -programma's van het bestuur van de Dienst. Ook blijkt uit het eerste en
tweede lid in samenhang met het vierde lid van artikel 3d dat de toereikendheid,
waaronder begrepen de deugdelijkheid, van de genomen en ten uitvoer gelegde
technische, organisatorische en juridische beveiligingsmaatregelen wordt gecontroleerd
door een of meer onafhankelijke deskundigen. Onder die controle valt ook de
toereikendheid van het toezicht op de naleving en effectuering van al die
beveiligingsmaatregelen, daaronder begrepen die maatregelen die door een bewerker
moeten worden getroffen. Ook met betrekking tot het verwerken van gegevens
door een bewerker bevat artikel 3d een adequaat kader.Tevens blijkt uit de voornoemde bepalingen en de daarop gegeven toelichting
dat de HKW I, mede in samenhang met artikel 13 van de Wbp, voorziet in deugdelijke
technische en organisatorische kaders als ook in grondslagen voor de verdere
uitbouw ervan in de vorm van door het bestuur van de Dienst te nemen en ten
uitvoer te leggen beveiligingsmaatregelen en tot stand te brengen regelingen,
in het bijzonder de regeling die is voorzien in artikel 11a, eerste lid, eerste
zin.Ik ben dan ook, gelet op het vorenstaande, van oordeel dat aldus op deugdelijke
wijze kan en zal worden voorzien in de noodzakelijke technische, organisatorische
en juridische infrastructuur voor het elektronisch berichtenverkeer en de
opslag van gegevens.De leden van de VVD-fractie vroegen of de verwijzing naar de artikelsgewijze
toelichting kan worden verhelderd, waarbij zij kennelijk het oog hadden
op hetgeen onder punt 5 van het nader rapport is opgemerkt in de eerste volle
alinea op blz. 9. Bij verificatie van de aldaar vermelde verwijzingen bleken
die compleet en juist, zodat de gevraagde verheldering niet anders mogelijk
is dan door het gegeven overzicht in het nader rapport te ontdoen van de verwijzingen
naar vindplaatsen in de memorie van toelichting zoals die aan de Raad van
State is voorgelegd. Dat resulteert in het volgende overzicht: in de artikelsgewijze
toelichting wordt aandacht geschonken aan de beveiliging van te gebruiken
communicatienetwerken in de toelichting op de voorgestelde artikelen 3d, eerste
lid, in het bijzonder onder 5, en tweede lid, (blz. 38–41), 3e1 (blz. 42–49) en 11a, in het bijzonder onder Algemeen,
onder 1 (blz. 80–81), en de toelichting op het eerste lid, eerste zin,
onderdelen c tot en met e (blz. 84–86).De leden van de SGP-fractie plaatsten op grond van ervaring vraagtekens
bij de, volgens hen, door de regering optimistisch ingeschatte mogelijkheden
voor opslag en (toekomstige) reproductie van de elektronisch opgeslagen informatie,
inclusief de elektronisch aangeleverde bescheiden, en stelden in dat verband
de vraag of het optimisme van de regering voldoende garantie biedt dat conversies
zo goed als uitgesloten zullen zijn.De vraag van die leden betreft, in de eerste plaats, de in vergelijking
met bijvoorbeeld gegevensdragers als papier en microfilm vooralsnog relatief
beperkte digitale duurzaamheid van gegevensdragers voor in digitale vorm gehouden
data en de daaruit voortvloeiende noodzaak tot het nemen en ten uitvoer leggen
van maatregelen die waarborgen dat die data zijn opgeslagen op gegevensdragers
met een voldoende kwaliteit en levensduur. In de tweede plaats betreft de
vraag van die leden de waarborging van de toegankelijkheid ingeval de gebruikte
soft- en hardware vervangen wordt door soft- en hardware van een nieuwe generatie
en de data geconverteerd moeten worden naar een nieuw systeem (migratie).Aan de problematiek van substitutie van gegevensdragers en van conversie
van data naar nieuwe systemen wordt in de HKW I (zie artikel 3d, tweede lid,
onderdeel d, en artikel 9, in het bijzonder het eerste lid) alsmede in de
memorie van toelichting (zie de toelichting op voornoemde artikelen, alsmede
§ 2, onder 1.3.4, sub 3° en 4°, en onder 3, onder c, sub
1° (blz. 11 respectievelijk 13) van het algemeen deel van die memorie
op een uitgebreide wijze aandacht besteed. Kort samengevat komen de in die
memorie vermelde opmerkingen op het volgende neer.Zoals hierboven bij dit onderwerp («Veiligheid van het systeem»)
reeds naar voren is gebracht, worden de elektronisch gehouden data na hun
ontvangst naar andere, zowel elektronische als niet-elektronische gegevensdragers
overgebracht. De elektronische gegevensdragers moeten in verband met hun duurzaamheid
tijdig worden vervangen (substitutie). Ook kan er noodzaak ontstaan voor migratie.
Het is voorstelbaar dat daarbij op een ander bestandsformaat zal moeten worden
overgegaan. De HKW I voorziet daartoe in artikel 9 in procedures die beogen
dat die migratie en substitutie op een zorgvuldige en deugdelijke wijze geschieden.
Daarbij is van belang dat in de aangehaalde passages van de memorie van toelichting
melding wordt gemaakt van het feit dat de artikelen 3d, 9, 11a en 11b zodanig
zijn opgezet dat zij mede in staat stellen tot het voorschrijven van het gebruik
van zo veel mogelijk open technische standaarden bij de toezending van berichten
aan de Dienst en de opslag door de Dienst (zie § 2, onder 4.8, (blz.
19) van het algemeen deel van de memorie van toelichting). Gebruikmaking van
open standaarden vereenvoudigt namelijk de substitutie van gegevensdragers
en migratie van data naar nieuwe systemen.Uit de desbetreffende artikelen noch uit de aangehaalde passages van de
memorie van toelichting is, anders dan de leden van de SGP-fractie kennelijk
veronderstellen, te concluderen dat de regering optimistisch ervan uitgaat
dat conversies zo goed als uitgesloten zullen zijn. De inhoud van
die artikelen en passages geeft er juist blijk van dat onder meer aan conversies,
naar is aan te nemen, niet te ontkomen zal zijn. Daarbij zijn de daarmee samenhangende
problemen en de daarvoor beschikbare oplossingen en oplossingsrichtingen in
beeld gebracht.Voorts dient niet uit het oog te worden verloren dat de desbetreffende
stukken ook in schriftelijke vorm op microfilm worden vastgelegd en dat daardoor,
gezien de grote duurzaamheid van die gegevensdrager, voldoende is gewaarborgd
dat de in de openbare registers ingeschreven stukken raadpleegbaar blijven
conform de norm van het voorgestelde artikel 9, eerste lid. Daarbij is van
belang dat, ingeval migratie van op elektronische gegevensdragers opgeslagen
data naar een nieuw geautomatiseerd systeem onverhoopt op onoverkomelijke
problemen zou stuiten, het mogelijk is om van de op microfilm vastgelegde
inhoud van de openbare registers door middel van scannen duplicaten op elektronische
gegevensdragers te vervaardigen, zodat aldus de openbare registers door middel
van een nieuw systeem opnieuw langs elektronische weg raadpleegbaar worden.Onafhankelijk van het verslag van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over dit wetsvoorstel, heb ik aanleiding
gevonden dit wetsvoorstel nog te wijzigen. Het betreft aanpassingen waarvan
de noodzaak of wenselijkheid inmiddels is komen vast te staan. Ik verwijs
in dezen naar de bijgevoegde nota van wijziging met de daarbij behorende toelichting.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. DekkerXNoot1Kamerstukken II 2001/02, 28 483, nrs. 1–2.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 212, nr. 8.XNoot1Zie de opmerkingen bij artikel 41 op blz. 37 van de nota naar aanleiding
van het nader verslag bij het desbetreffende wetsvoorstel (Kamerstukken II
1996/97, 23 706, nr. 12).XNoot1Bij de inwerkingtreding van de Wet van 9 oktober 2003 tot wijziging
van de Kadasterwet en de Organisatiewet Kadaster (Stb. 2003, nr. 410) zijn –
ingevolge artikel X, onderdeel A, onder b, van deze wet – de in artikel
I, onderdeel Aa (nieuw), van het wetsvoorstel voor de HKW I opgenomen artikelen
3c en 3d vernummerd tot de artikelen 3d en 3e.XNoot1Het wetsvoorstel voor de HKW I is aangevuld met een nieuw artikel 7e van
de Kadasterwet (onderdeel F van de nota van wijziging). Artikel 7e van de
Kadasterwet bevat bepalingen die gedeeltelijk overeenkomen met het oorspronkelijk
in artikel I, onderdeel A, van het wetsvoorstel voor de HKW I opgenomen artikel
3e van de Kadasterwet, dat is komen te vervallen (onderdeel C van de nota
van wijziging). De toelichting op pagina 42 tot en met 49 van de memorie van
toelichting heeft nog steeds betekenis, voor zover de toelichting op onderdeel
F van de nota van wijziging hiervan niet afwijkt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28443-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl