ECLI:NL:RBDHA:2026:6309, Rechtbank Den Haag, 29-01-2026, NL25.50309
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-01-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asielaanvraag kennelijk ongegrond – Nigeria – biseksualiteit ongeloofwaardig - beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Utrecht
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL25.50309 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
    (gemachtigde: mr. D.W.M. van Erp),
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, de minister
    (gemachtigde: mr. A.E. Sojo).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. Eiser stelt van Nigeriaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1993. Hij is in 2015 uit Nigeria vertrokken en heeft eerder in Nederland, zonder succes, op 21 mei 2019 en 28 augustus 2021, een asielaanvraag ingediend. Eiser heeft op 13 mei 2024 opnieuw een asielaanvraag ingediend. Eiser legt aan zijn huidige (opvolgende) aanvraag ten grondslag dat hij biseksueel is. 
    
    
    
      1.1.
      De minister heeft met het bestreden besluit van 9 oktober 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
      
    
    
      1.2.
      Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft het beroep op 20 januari 2026 samen met het verzoek om een voorlopige voorziening (met zaaknummer NL25.50310) hangende dit beroep, op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, A.K. Umar als tolk en de gemachtigde van de minister. 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Het bestreden besluit
      
    
    2. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
    
      
        Identiteit, nationaliteit en herkomst; en 
      
      
        Eisers biseksualiteit. 
      
    
    
    
      2.1.
      De minister vindt het eerste asielmotief geloofwaardig. De minister vindt eisers biseksualiteit niet geloofwaardig, omdat hij zijn verklaringen niet onderbouwd heeft met voldoende objectieve documenten. Daarbij vormen zijn verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Zo heeft eiser niet aannemelijk gemaakt hoe hij erachter kwam dat hij op mannen valt en heeft hij summier verklaard over zijn relatie met [naam 1] . Ook heeft hij inconsistent en vaag verklaard over de betrapping. Verder vindt de minister dat eiser summier heeft verklaard over hoe het voor hem zou zijn geweest om niet geaccepteerd te worden in Nigeria en is tegenstrijdig over homoseksuelen in Nigeria. Verder werpt de minister eiser tegen dat hij summier heeft verklaard over [naam 2] en dat het – in de context van zijn persoonlijke situatie (met vriendin en kind) waarover hij in eerdere procedures heeft verklaard – niet geloofwaardig is dat hij meer op mannen dan op vrouwen valt. Ook wordt niet geloofd dat hij niet eerder wist over de rechten van homoseksuelen in Nederland en daarom niet voor zijn gestelde geaardheid uit durfde te komen. Eiser heeft verder niet inzichtelijk gemaakt hoe hij openlijk uitkomt voor zijn geaardheid in Nederland en heeft summier verklaard over hoe het voor hem is om in Nederland geaccepteerd te worden als biseksueel. De minister heeft de aanvraag daarom als kennelijk ongegrond afgewezen en een inreisverbod voor de duur van twee jaar opgelegd.
      
      
        
          Beoordeling van de beroepsgronden
        
      
      
      3. Eiser heeft aangevoerd dat de minister ten onrechte zijn gestelde biseksuele geaardheid niet geloofwaardig vindt. Volgens eiser hecht de minister onvoldoende waarde aan de door hem overgelegde stukken (screenshots van WhatsApp-groep, foto’s van de Pride en twee verklaringen van derden). Ook voert eiser aan dat zijn verklaringen wel een samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Zo heeft hij niet summier verklaard over zijn relatie met [naam 1] . Volgens eiser heeft de minister niet uitgevraagd naar welke gedachten hij over [naam 1] had en heeft hij wel verklaard over de gesprekken die hij met [naam 1] voerde. Eiser heeft ook duidelijk genoeg verklaard over de betrapping en hij heeft zijn eerdere verklaring hierover direct recht gezet. Op de zitting heeft eiser hierover nog verteld dat de buurvrouw bij de vader van [naam 1] op bezoek was, zij naar de wc boven ging en toen [naam 1] en eiser betrapte. Ook is eiser van mening dat de minister had moeten doorvragen over zijn relatie met [naam 2] . Daarnaast voert eiser aan dat het niet relevant is dat hij meer op mannen dan op vrouwen valt. Hij heeft daarover geen wisselend standpunt ingenomen en het feit dat hij destijds zijn gezin belangrijk vond sluit niet uit dat hij tegelijkertijd bezig was met het verkennen van zijn seksuele geaardheid. Verder voert eiser aan dat hij niet tegenstrijdig over de situatie van homoseksuelen in Nigeria heeft verklaard. Dat eiser per toeval ontkwam aan doodgeslagen te worden doet niets af aan de reële dreiging die homoseksuelen in Nigeria ervaren. Tot slot heeft de minister hem ten onrechte tegengeworpen dat hij niet eerder wist over de rechten van homoseksuelen in Nederland en dat hij niet inzichtelijk maakt hoe hij openlijk uitkomt voor zijn geaardheid in Nederland. 
      
      4. De rechtbank stelt voorop dat bij de vraag of de seksuele gerichtheid aannemelijk is, het zwaartepunt ligt bij het persoonlijke, authentieke verhaal dat iemand vertelt over en vanuit zijn eigen ervaringen. Als iemand afkomstig is uit een land waar LHBTI-gerichtheid niet wordt geaccepteerd en zelfs strafbaar is, mag van hem worden verwacht dat hij inzicht kan geven in een denkproces over wat het betekent om anders te zijn dan de maatschappij of wet verlangt en hoe hij daar invulling aan geeft (zie bijvoorbeeld de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 19 februari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:556, en 24 november 2021, ECLI:NL:RBS:2021:2615).  
      
    
    
      4.1.
      De rechtbank is van oordeel dat de minister eisers gestelde biseksuele geaardheid niet ten onrechte ongeloofwaardig vindt en overweegt hiertoe als volgt. De minister heeft zich op het standpunt kunnen stellen dat eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen in de zin van artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser heeft onvoldoende inzicht gegeven in hoe hij erachter is gekomen dat hij biseksueel is en wat dit met hem deed. De minister heeft dan ook meer mogen verwachten van zijn verklaringen over het ontdekken hiervan. De stelling van eiser dat hij destijds dertien jaar was en het dus lang geleden is, doet daar niet aan af. De verklaringen van eiser zijn en blijven te oppervlakkig en algemeen op dit punt. Van eiser mag ook verwacht worden dat hij meer kan vertellen over wat het verschil maakt tussen seksuele gevoelens voor [naam 1] en vriendschappelijke gevoelens. Daarbij merkt de rechtbank op dat de minister voldoende heeft uitgevraagd over eisers gevoelens en ook naar welke gedachten hij over [naam 1] had (zie pagina 7, 8, 9 en 23 van het gehoor opvolgende aanvraag). Daarnaast begrijpt de rechtbank dat van een dertienjarige niet veel kan worden verwacht over de gesprekken die hij heeft en dat die gesprekken over school kunnen gaan, maar dat maakt het voorgaande niet anders. Eiser had meer kunnen en moeten verklaren over (zijn relatie met) [naam 1] .
      
    
    
      4.2.
      De verklaringen van eiser over de betrapping van hem en [naam 1] heeft de minister daarnaast inconsistent en vaag mogen vinden. Ook met de verklaring van eiser op zitting hierover blijft het onvoldoende duidelijk hoe de betrapping heeft plaatsgevonden. Zelfs als eiser niet wordt gevolgd in zijn verklaring dat de buren vanaf buiten het huis geluiden hoorden en toen naar het huis van de ouders van [naam 1] gingen (zie pagina 24 van het gehoor opvolgende aanvraag), maar gevolgd wordt dat de buurvrouw op bezoek was bij de vader van [naam 1] , blijft het een ongerijmd verhaal. Dan blijft namelijk alsnog staan dat eiser eerst heeft gezegd dat de buren naar boven gingen vanwege daar vandaan komende geluiden (zie pagina 24 van het gehoor opvolgende aanvraag), maar later heeft verklaard dat de buurvrouw boven naar de wc ging en toen pas de geluiden hoorde (zie pagina 24 van het gehoor opvolgende aanvraag). Dit terwijl eiser ook heeft verklaard dat de vader van [naam 1] en ander bezoek beneden zaten (zie pagina 25 van het gehoor opvolgende aanvraag). Bovendien heeft de minister het bevreemdend mogen vinden dat – gelet op de verklaringen van eiser dat iedereen van de betrapping afwist en de gevolgen daarvan groot zijn – hij toch nog jarenlang in Nigeria heeft kunnen wonen. 
      
    
    
      4.3.
      Verder overweegt de rechtbank dat de minister eiser niet ten onrechte tegenwerpt dat hij sinds 2019 in Nederland is en niks erop wijst dat dit asielmotief (biseksuele geaardheid) in de afgelopen jaren heeft gespeeld gelet ook op zijn eerdere verklaringen in eerdere procedures waarin het alleen gaat over zijn vriendin en zijn wens om het gezin bijeen te houden. Hoewel dit niet uitsluit dat eiser ook zijn geaardheid aan het verkennen was, heeft de minister daar wel terecht vraagtekens bij geplaatst en in dat licht de verklaringen van eiser over op wie hij meer zou vallen (mannen of vrouwen) mogen betrekken. Verder heeft de minister het niet ten onrechte bevreemdend gevonden dat – als eiser zolang in Nederland bang was om voor zijn geaardheid uit te komen – deze omslag bij de Pride 2024 opeens is gekomen en hij vanaf dat moment ook echt publiekelijk uitkomt voor zijn biseksualiteit. De minister heeft verder ook in twijfel mogen trekken of eiser in de jaren ervoor daadwerkelijk niet afwist van hoe de rechten voor biseksuelen in Nederland zijn in vergelijking met in Nigeria. Daarnaast heeft de minister mogen vinden dat eiser summier heeft verklaard over hoe het is om hier in Nederland te worden geaccepteerd als biseksueel. Eiser voert hierover enkel aan dat dit onjuist is, maar legt verder niet uit waarom dit zo is. Tot slot heeft de minister meer mogen verwachten van de verklaringen van eiser over [naam 2] . De rechtbank merkt hierover op dat de minister vijf vragen heeft gesteld over [naam 2] en gelet op de antwoorden van eiser niet meer vragen hoefde te stellen (zie pagina 31 en 32 van het gehoor opvolgende aanvraag). 
      
    
    
      4.4.
      Dit alles maakt dat de minister heeft mogen vinden dat de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen zoals bedoeld in artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw. Om die reden hoefde de minister ook niet meer waarde te hechten aan de door eiser overgelegde documenten, omdat die documenten enkel zouden kunnen dienen als steun voor eisers verklaringen en die worden niet gevolgd. Met andere woorden: de documenten maken niet dat eisers biseksuele geaardheid alsnog geloofwaardig moet worden bevonden. Daarbij doet het er niet toe hoeveel er gesproken is over de documenten tijdens het gehoor. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      5. Gelet op het voorgaande is het beroep ongegrond. Dat betekent dat de minister eisers aanvraag terecht heeft afgewezen als kennelijk ongegrond en er terecht een inreisverbod is opgelegd. Eiser krijgt dus geen gelijk. Hij krijgt daarom ook geen vergoeding van zijn proceskosten. 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.A.M. Elzakkers, rechter, in aanwezigheid van mr.A.L.K. Dagmar, griffier. 
      Uitgesproken in het openbaar op 29 januari 2026.
    
    
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.