Wijziging van de Geneesmiddelenwet in verband met de noodzaak enige technische verbeteringen aan te brengen in die wet, alsmede houdende wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met de registratie in het BIG-register van verpleegkundigen die bevoegd zijn UR-geneesmiddelen voor te schrijven; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag (nader, tweede nader etc.)
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST139102
 2009-2010
 
 32 196
 Wijziging van de Geneesmiddelenwet in verband met de noodzaak enige
technische verbeteringen aan te brengen in die wet, alsmede houdende wijziging
van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met
de registratie in het BIG-register van verpleegkundigen die bevoegd zijn UR-geneesmiddelen
voor te schrijven
 
 
 
 
 Nr. 
 5
 VERSLAG
 Vastgesteld 18 december 2009
 De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, belast met het voorbereidend onderzoek van voorliggend wetsvoorstel,
heeft de eer als volgt verslag uit te bren gen van haar bevindingen.
 Onder het voorbehoud dat de in het verslag opgenomen vragen en opmerkingen
afdoende door de regering worden beantwoord acht de commissie de openbare
behandeling van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.
 Algemeen
 De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel en steunen dit in grote lijnen. Wel hebben
zij nog enkele vragen en opmerkingen.
 Het is goed dat met dit wetsvoorstel een aantal technische onvolkomenheden
wordt recht gezet, en dat bepaalde categorieën verpleegkundigen die binnen
afzienbare tijd op grond van een wijziging van artikel 36, veertiende lid,
van de Wet BIG, het recht krijgen om uitsluitend op recept verkrijgbare (UR)
geneesmiddelen voor te schrijven, gaan vallen onder dezelfde regels voor het
maken van reclame door de farmaceutische industrie als artsen. Een geaccepteerde
vorm van reclame is het verlenen van gastvrijheid bij wetenschappelijke congressen,
waarop de deelnemers worden geïnformeerd door de farmaceutische industrie.
De leden van de CDA-fractie vinden het dan ook in de rede liggen dat de genoemde
verpleegkundigen gebruik mogen gaan maken van dezelfde gastvrijheid.
 De verpleegkundigen die UR-geneesmiddelen mogen gaan voorschrijven mogen
dat slechts voor het gebied waarin ze zijn gespecialiseerd. Zijn er op grond
daarvan beperkingen gesteld aan het soort congressen dat door deze verpleegkundigen
mag worden bezocht? Mogen alleen congressen worden bezocht die relevant zijn
voor hun specifieke aandachtsgebied? Worden er eisen gesteld aan de kwaliteit
van de congressen en is het bezoeken ervan een eis voor herregistratie?
 Is de opvatting van deze leden juist dat hiermee zowel de gespecialiseerde
verpleegkundigen als de verpleegkundig specialisten onder de reikwijdte van
dit wetsvoorstel vallen? Wanneer kan de formalisering van het voorschijven
van UR-geneesmiddelen door gespecialiseerd verpleegkundigen dan wel verpleegkundig
specialisten tegemoet gezien worden, zo vragen deze leden?
 
 De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt een opmerking over de verplichting om UAD-geneesmiddelen uitsluitend
vanachter de toonbank te verkopen. De regering vindt het op grond daarvan
wenselijk om meer inzicht te krijgen in de huidige praktijk rondom de verstrekking
van UAD-geneesmiddelen. Dat inzicht komt mogelijk uit de evaluatie van de
regeling van distributie van zelfzorggeneesmiddelen in Nederland, die wordt
verwacht in 2010. De Raad van State is met name ook kritisch omdat in 2006
een amendement is afgewezen dat tot strekking had om een verbod op zelfbediening
in te voeren. De leden van CDA-fractie wijzen erop dat dit amendement een
verbod op zelfbediening van alle zelfzorggeneesmiddelen beoogde, waar de motie-Schermers
slechts beoogde om de toonbankverplichting in te voeren voor de meer «gevaarlijke»
zelfzorggeneesmiddelen, die uit de UAD-groep. De motie beoogde niet de toonbankverplichting
ook in te voeren voor de algemeen verkrijgbare (AV)-zelfzorggeneesmiddelen.
Hoe beoordeelt de minister het verschil tussen deze situaties, zo vragen de
leden van de CDA-fractie.
 Er zal in 2010 een evaluatie plaatsvinden van de regeling van distributie
van zelfzorggeneesmiddelen en de meerwaarde van de drogist. De leden van de
CDA-fractie hebben ingestemd met deze evaluatie en zijn akkoord met het afwachten
van de resultaten daarvan. Wanneer kan deze evaluatie worden verwacht en kunnen
de leden van de CDA-fractie ervan uitgaan dat na de evaluatie wordt teruggekomen
op deze problematiek?
 
 De leden van de fractie van de PvdA hebben
met belangstelling kennis genomen van het voorliggende wetsvoorstel tot wijziging
van de Geneesmiddelenwet en de daarmee verbonden wijziging van de Wet BIG.
 Deze leden hebben met instemming gezien dat, nu het amendement Schippers
wordt geëffectueerd, er sanctiemogelijkheden aan toegevoegd worden. Zij
vragen waarom dit niet eerder bij wet geregeld kon worden gezien de toenemende
handel in geneesmiddelen via internet. In hoeverre heeft de Inspectie voor
de Gezondheidszorg mogelijkheden om tegen de handel in geneesmiddelen via
internet op te treden? In hoeverre wordt dat daadwerkelijk gedaan?
 De leden van de fractie van de PvdA zijn teleurgesteld dat de mogelijkheid
tot het maken van herinneringsreclame opnieuw wordt geïntroduceerd. Zij
vragen voor wie het toestaan van herinneringsreclame precies iets oplevert,
behalve voor de fabrikant die de naamsbekendheid van een middel hiermee kan
vergroten. Gezien het feit dat gesteld wordt dat lidstaten van de EU kunnen
bepalen dat bij deze vorm van reclame een aantal administratieve verplichtingen
niet gelden vragen deze leden of dit betekent dat lidstaten de mogelijkheid
hebben dusdanige bepalingen op te stellen dat herinneringsreclame in de praktijk
niet mogelijk is. Voor welke vrijstellingen van administratieve verplichtingen
hebben de andere lidstaten gekozen en wat is hiervan het gevolg?
 Hoewel de leden van de fractie van de PvdA hun vraagtekens zetten bij
bepaalde vormen van toegestaan gunstbetoon zijn zij positief over opname in
de Geneesmiddelenwet van verpleegkundigen, waardoor onduidelijkheid en ongelijkheid
ten opzichte van (andere) beroepsgroepen die medicijnen mogen voorschrijven
of toedienen met betrekking tot gunstbetoon wordt aangepakt. Ook in het kader
van het op peil houden van kennis en vaardigheden is het positief dat verpleegkundigen
contacten kunnen onderhouden met andere beroepsbeoefenaren die hun kennis
en kunde op het gebied van geneesmiddelen op peil moeten houden, zoals artsen,
tandartsen of verloskundigen, tijdens wetenschappelijke congressen. 
 De leden van de fractie van de PvdA hebben nog wel een paar vragen.
 Een aantal aangewezen categorieën verpleegkundigen (art. 36, lid
14, onder d) mogen gebruikmaken van alle vormen van gunstbetoon zoals omschreven
in art. 94. Verpleegkundigen die ingevolge opdracht van een arts/tandarts/verloskundige
geneesmiddelen toedienen of verstrekken aan patiënten mogen slechts beperkt
gebruik maken van het gunstbetoon uit de Geneesmiddelenwet, namelijk alleen
die vorm van gunstbetoon zoals omschreven in art. 94, onder b. Kan de regering
aangegeven om welke reden hier onderscheid tussen de categorieën verpleegkundigen
is gemaakt, en waarom de verpleegkundigen die ingevolge opdracht van een arts/tandarts/verloskundige
geneesmiddelen toedienen of verstrekken aan patiënten slechts gebruik
mogen maken van het gunstbetoon uit de Geneesmiddelenwet, art. 94, onder b?
 
 Verder hebben de leden van de fractie van de PvdA een aantal vragen over
de beroepsgroep van verpleegkundig specialisten.
 Is de regering er van op de hoogte dat de verpleegkundig specialist, waarvan
de titel al wettelijk erkend is, en waarvan de voorbehouden handelingen al
uitvoerig beschreven zijn, niet als voorschrijver van UR-geneesmiddelen en
als beroepsbeoefenaar die verpleegkundigen en verzorgenden mag opdragen om
geneesmiddelen toe te dienen of te verstrekken is opgenomen in de Geneesmiddelenwet?
Waarom wordt de verpleegkundig specialist niet op dit moment opgenomen in
de Geneesmiddelenwet? Kan de regering, in het geval dat de verpleegkundig
specialist niet op dit moment wordt opgenomen in de geneesmiddelenwet, aangeven
op welke termijn dit dan wel zal gebeuren? Kan de regering meer duidelijkheid
geven over de huidige wettelijke status van de verpleegkundig specialist?
 
 De leden van de fractie van de PvdA zijn zeer verbaasd dat de voorliggende
wetswijziging niet ook is gebruikt om de motie-Van der Veen (30 800 XVI,
nr. 155) eindelijk uit te voeren. Deze motie is meer dan twee jaar geleden
aangenomen, en verzoekt de regering de indeling van zelfzorgmiddelen zodanig
aan te passen dat de veiligheid van de consument beter gewaarborgd wordt en
de criteria zoals die indertijd werden verwoord in het amendement Buijs/Arib
daarbij te gebruiken.
 De leden van de fractie van de PvdA constateren dat sinds juni 2007 maar
heel weinig van de motie-Van der Veen is uitgevoerd. Deze leden zijn na twee
jaar wachten tot de conclusie gekomen dat de enige oplossing om uit de impasse
te komen is dat er een wettelijk kader komt dat het CBG dwingt de veiligheid
echt en permanent voorop te stellen bij indeling in AV, conform de wens van
de Kamer. Op die manier is de politiek niet langer afhankelijk van verschillen
in interpretatie van de regeling en wordt duidelijkheid geschapen voor het
veld. Deze leden vragen derhalve waarom niet overgegaan wordt tot een wettelijk
kader dat volledig recht doet aan wat de Kamer steeds heeft gewild en dat
tegelijk de noodzakelijke rechtszekerheid biedt voor veldpartijen, zodat het
als zinvol wordt ervaren om te blijven investeren in de kwaliteit van de voorlichting
en het toezicht en eventuele andere maatregelen.
 Artikelsgewijs
 Artikel 46, lid 2
 Het College moet volgens de vigerende wet de handelsvergunning en de samenvatting
van de kenmerken van een goedgekeurd geneesmiddel onverwijld toegankelijk
maken voor het publiek. De voorgestelde wetswijziging houdt in dat onverwijld
wordt vervangen door «zo spoedig mogelijk». Het kan dus langer
gaan duren en er komt dus een minder duidelijke tijdslimiet. Wat is daarvoor
de reden, zo vragen de leden van de CDA-fractie,
nu zowel de handelsvergunning als de samenvatting van de kenmerken bekend
zijn?
 
 Artikel 86, toe te voegen lid 2 en artikel 91 De lidstaten van de EU kunnen
bepalen dat een aantal administratieve verplichtingen niet gelden voor herinneringsreclame.
In deze twee artikelen worden die verplichtingen geschrapt voor de Nederlandse
situatie, voor zowel de herinneringsreclame gericht op gebruikers van geneesmiddelen
als die gericht op beroepsbeoefenaren. De leden van de CDA-fractie vragen waarom die eisen niet (meer) noodzakelijk geacht
worden voor herinneringsreclame.
 
 De voorzitter van de commissie,
 Smeets
 De griffier van de commissie,
 Teunissen
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Ferrier (CDA), ondervoorzitter,
Joldersma (CDA), De Vries (CDA), Smeets (PvdA), voorzitter, Van Miltenburg
(VVD), Schippers (VVD), Smilde (CDA), Timmer (PvdA), Koşer Kaya (D66),
Willemse-van der Ploeg (CDA), Schermers (CDA), Van der Veen (PvdA), Van Gerven
(SP), Wolbert (PvdA), Zijlstra (VVD), Ouwehand (PvdD), Agema (PVV), Leijten
(SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Sap (GL), De
Roos-Consemulder (SP) en Harbers (VVD).
 Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Atsma (CDA), Aasted
Madsen-van Stiphout (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Verdonk (Verdonk),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Vietsch (CDA), Arib (PvdA), Van der
Ham (D66), Uitslag (CDA), Omtzigt (CDA), Gill’ard (PvdA), Langkamp (SP),
Vermeij (PvdA), De Krom (VVD), Thieme (PvdD), De Mos (PVV), Luijben (SP),
Heerts (PvdA), Ortega-Martijn (CU), Halsema (GL), De Wit (SP) en Neppérus
(VVD).