Vreemdelingenbeleid; Brief regering; Reactie op motie Van Velzen over taakstraffen en maatregelen die kunnen worden tegengeworpen in vreemdelingrechtelijke procedures
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST141925
 2009-2010
 
 19 637
 Vreemdelingenbeleid
 
 
 
 
 Nr. 
 1332
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 19 maart 2010
 Achtergrond
 Tijdens het VAO van 17 februari 2010 (Handelingen der Kamer II, vergaderjaar
2009–2010, nr. 56, blz. 5058 t/m 5062) heb ik naar aanleiding van de
motie van het lid van Velzen (nr. 1322, 19 637) uw Kamer toegezegd een
overzicht te sturen van de wijze en de mate waarin taakstraffen en maatregelen
kunnen leiden tot intrekking van verblijfsvergunningen op grond van de vreemdelingrechtelijk
glijdende schaal. Met deze brief kom ik deze toezegging aan uw Kamer na.
 Huidige regelgeving
 Volgens de huidige glijdende schaal kan aan een vreemdeling het verblijfsrecht
worden ontnomen indien wegens een misdrijf met een strafbedreiging van drie
jaar of meer bij onherroepelijk geworden rechterlijk vonnis hem een onvoorwaardelijke
gevangenisstraf of jeugddetentie, een taakstraf of een maatregel (TBS, ISD,
PIJ) is opgelegd.
 
 De taakstraf is ofwel een werkstraf ofwel een leerstraf dan wel een combinatie
van beide. De taakstraf komt in plaats van een gevangenisstraf. In geval van
een veroordeling tot een taakstraf wordt de duur van de door de rechter bepaalde
vervangende hechtenis als uitgangspunt genomen bij de toepassing van de glijdende
schaal.
 
 Naast de taakstraf kunnen ook de maatregelen van de ter beschikkingstelling,
plaatsing van een verdachte in een inrichting voor stelselmatige daders en
de plaatsing van een minderjarige in een inrichting voor jeugdigen worden
tegengeworpen. Indien de vreemdeling bij onherroepelijk
vonnis de maatregel van TBS, PIJ of ISD is opgelegd, wordt bij toepassing
van de glijdende schaal uitgegaan van de duur van de opgelegde maatregel.
Bij TBS of PIJ bedraagt de duur tenminste twee jaar nu deze maatregelen worden
opgelegd voor twee jaar. 
 Daarnaast bestaat de mogelijkheid dat de maatregel van TBS telkens met één
hetzij twee jaar wordt verlengd. De PIJ kan telkens
met ten hoogste twee jaar worden verlengd. Indien
de vreemdeling naast de TBS tevens een gevangenisstraf is opgelegd wordt voor
de toepassing van de glijdende schaal de duur van de gevangenisstraf opgeteld
bij de duur van de TBS.
 
 In de brief van 30 oktober 2009 aan uw Kamer (TK 19 637 nr.
1306) heb ik aangekondigd om de herziening van de glijdende schaal aan te
grijpen om naast genoemde straffen en maatregelen tevens de strafbeschikking
waarin een taakstraf is opgelegd en de gedragsbeïnvloedende maatregel
in de glijdende schaal onder te brengen.
 De strafbeschikking
 Artikel 257 a Wetboek van Strafvordering geeft de Officier van Justitie
de bevoegdheid om een strafbeschikking uit te vaardigen indien hij vaststelt
dat een overtreding is begaan dan wel een misdrijf waarop naar de wettelijke
omschrijving gevangenisstraf is gesteld van niet meer dan zes jaar. Bij de
strafbeschikking kan de Officier van Justitie ondermeer een taakstraf of geldboete
opleggen. Ingevolge artikel 257a, tweede lid Wetboek van Strafvordering bedraagt
de taakstraf ten hoogste 180 uren. Bij de herziene glijdende schaal is de
strafbeschikking verwerkt in het eerste en het vierde lid van artikel 3:86
Vreemdelingenbesluit 2000. Voorts is in het zevende lid onderdeel a subonderdeel
2 van artikel 3:86 Vreemdelingenbesluit 2000 bepaald dat twee uur onuitgevoerde
taakstraf gelijk is aan een dag vrijheidsstraf. Dit subonderdeel is opgenomen
omdat de bij de strafbeschikking opgelegde taakstraf doorgaans niet verbonden
wordt met een vrijheidsstraf. Dit houdt in dat indien de vreemdeling bij strafbeschikking
tot een taakstraf van 180 uur is veroordeeld bij de toepassing aan de glijdende
schaal zal worden uitgegaan van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van
90 dagen.
 De gedragsbeïnvloedende maatregel
 De maatregel betreffende het gedrag van een jeugdige is neergelegd in
artikel 77h, vierde lid, onder b, van het Wetboek van Strafrecht. Op grond
van artikel 77w lid 1, van het Wetboek van Strafrecht kan deze maatregel worden
opgelegd indien de ernst van het begane misdrijf of de veelvuldigheid van
de begane misdrijven of voorafgegane veroordelingen wegens misdrijf daartoe
aanleiding geven en dit in het belang is van de verdere ontwikkeling van de
jeugdige. Deze maatregel wordt opgelegd voor ten minste zes maanden en ten
hoogste een jaar en kan eenmaal worden verlengd. In het vonnis beveelt de rechter indien de veroordeelde
niet naar behoren aan de tenuitvoerlegging van de maatregel heeft meegewerkt
dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast.
Voor elke maand waarvoor de maatregel is opgelegd beloopt de vervangende jeugdselectie
maximaal een maand. Bij de herziene glijdende
schaal is deze gedragsbeïnvloedende maatregel verwerkt in het eerste
en vierde lid van artikel 3:86 Vreemdelingenbesluit 2000. Voorts is in het
zevende lid, onderdeel b, van artikel 3:86 Vreemdelingenbesluit 2000 bepaald
dat voor de omrekening naar een vrijheidsstraf wordt aangesloten bij de duur
van de vervangende jeugddetentie die door de rechter is bevolen indien de
veroordeelde niet naar behoren aan de tenuitvoerlegging van de maatregel heeft
meegewerkt. 
 Praktische gevolgen
 Het in de glijdende schaal onderbrengen van de strafbeschikking waarin
een taakstraf is opgelegd en de gedragsbeïnvloedende maatregel heeft
tot gevolg dat er meer mogelijkheden zijn tot het beëindigen van het
verblijfsrecht van de vreemdeling. Deze wijziging ziet niet alleen op de huidige
glijdende schaal maar ook op de glijdende schaal voor veelplegers. Bij de beoordeling of sprake is van een vreemdeling
met een crimineel gedragspatroon kunnen dan ook de bij strafbeschikking opgelegde
taakstraf en de opgelegde gedragsbeïnvloedende maatregel worden betrokken.
Uit de aard van de bij strafbeschikking opgelegde taakstraf zal de omgerekende
vrijheidsstraf niet met de factor twee kunnen worden verzwaard zoals bepaald
in artikel 3:86, lid 3, Vreemdelingenbesluit 2000. Deze maatregel kan immers
alleen worden opgelegd indien sprake is van een overtreding of misdrijf waarop
naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf is gesteld van niet meer dan
zes jaar.
 
 De mate waarin taakstraffen en maatregelen worden tegengeworpen in vreemdelingrechtelijke
procedures verschilt niet met die van de gevangenisstraf of jeugddetentie.
Bij elk toetsmoment of het verblijfsrecht op grond van inbreuken op de openbare
orde moet worden beëindigd wordt naast voornoemde vrijheidstraffen ook
beoordeeld of de opgelegde taakstraf of opgelegde maatregel leidt tot verblijfsbeëindiging.
 
 De minister van Justitie,
 E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 
 
 
 Artikel 37a, 38m en 77h, vierde lid onder a, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 38d, eerste lid, en artikel 77s, zesde lid, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 38d, tweede lid, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 77t, eerste lid, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 77w, zesde lid,Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 77wd, eerste lid, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 77wc, eerste lid, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 77wc, tweede lid, Wetboek van Strafrecht.
 
 
 Artikel 3:86, vierde lid, Vreemdelingenbesluit 2000.