Wet rechtskracht diverse planologische kernbeslissingen; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26129, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-10-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26129 nr. 4

02-10-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENII. ARTIKELEN Artikel 2OndertekeningOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26129Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 129Alsnog toekennen van rechtskracht aan enkele planologische kernbeslissingen
(Wet rechtskracht diverse planologische kernbeslissingen)nr. 4VERSLAGVastgesteld 2 oktober 1998De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
brengt als volgt verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid. I. ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie hebben met enige zorg kennisgenomen van voorliggend
wetsvoorstel.Allereerst vragen zij welke de oorzaken zijn geweest van het laten verlopen
van de onderhavige planologische kernbeslissingen (pkb's) en op welke wijze
de regering tot de ontdekking is gekomen dat hiervan sprake was. Was de uitspraak
van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State inzake de aanwijzing
en de aanleg van het gebruik van de oost-west baan van Maastricht-Aachen Airport
hiervoor de aanleiding? Hoe kunnen dergelijke problemen in de toekomst worden
voorkomen? Is de oorzaak dat de Wet op de ruimtelijke ordening (WRO) geen
procedure kent voor het inhoudelijk ongewijzigd verlengen van pkb's? Wat is
hiervan de reden geweest?In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel zet de regering al
uiteen dat het ontbreken van rechtsgeldige pkb's waarin het nationaal ruimtelijk
beleid neergelegd is, ingrijpende gevolgen heeft. De hierdoor ontstane onduidelijkheid
over de status van het nationaal ruimtelijke beleid op deelterreinen heeft
ongewenste gevolgen voor de doorwerking daarvan. De leden van de PvdA-fractie
kunnen dit geheel onderschrijven. In dit kader vragen zij welke concrete beleidsbeslissingen
zijn genomen op basis van niet langer rechtsgeldige pkb's. Kan per geval specifiek
worden aangegeven hoe ingrijpend de gevolgen zijn indien de pkb niet met terugwerkende
kracht rechtsgeldig zou worden verklaard? Deze leden kunnen zich voorstellen
dat bestemmingsplannen zijn vastgesteld of in voorbereiding zijn op basis
van deze pkb's. Hoe staat het met de rechtsgeldigheid daarvan op de desbetreffende
onderdelen nu er sprake is van een rechtsvacuüm? Hoe lang denkt de regering dat het opnieuw doorlopen van de artikel 2a
WRO procedure zal duren? Is de tijdsdruk zo groot dat nu deze weg met fictieve
constructies volgens artikel 2a WRO en daarop vervolgens weer een mogelijke
uitzondering door middel van het buiten toepassing verklaren van artikel 24
WRO bewandeld moet worden?Om aan te geven dat het om plannen gaat die fictief volgens de artikel
2a WRO procedure tot stand zijn gekomen en dus geldig zijn, wordt gesproken
over «geldende» plannen. In de WRO wordt gesproken over «van
kracht zijnde» plannen. Het is de leden van de PvdA-fractie niet geheel
duidelijk waarom (anders dan uit overwegingen van tijdsduur) voor deze afwijkende
formulering gekozen wordt, temeer daar aansluiting bij artikel 2a van de WRO
blijkbaar gewenst is. Wat is precies het (juridische) verschil tussen beide
termen?Deze leden zijn van mening dat rechtsbescherming van belanghebbenden (waaronder
burgers) van groot belang is. Mede in dit licht vragen zij de regering een
nadere reactie op de vaststelling van de Raad van State dat er sprake is van
onduidelijkheid in relatie tot het Europees Verdrag tot bescherming van de
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Hierop hebben zij
geen ondubbelzinnig antwoord kunnen vinden.De leden van de PvdA-fractie vinden de redenering dat een beroepsmogelijkheid
met betrekking tot het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen (SBL), het
Structuurschema Militaire Terreinen (SMT) en het Structuurschema Buisleidingen
niet nodig is omdat de wet destijds geen beroepsmogelijkheid kende, van weinig
waardering getuigen voor de veranderde inzichten in inspraak- en beroepsmogelijkheden
van burgers bij besluiten de ruimtelijke ordening betreffende die hen raken.Daarnaast vragen deze leden in het kader van zorgvuldigheid met de rechtsbescherming
van burgers op welke wijze aandacht is geschonken aan de reactie van burgers
en organisaties op dit wetsvoorstel. Deze reacties waren immers niet onverdeeld
positief. Deze leden zijn in het bijzonder geïnteresseerd in de mening
van de regering over de kritiek op het gebruik van gedateerde feiten en oordelen.
Dit is vooral, maar niet alleen, van belang bij het SBL, onder andere omdat
in het geval van vliegveld Eelde het SBL in de bezwarenprocedure genoemd is
als argumentatie voor nut- en noodzaak.Immers, de opvattingen over vliegen op kortere afstanden zijn bijvoorbeeld
de laatste jaren gewijzigd, er zijn diverse discussies gevoerd over regionale
luchthavens en er zijn milieubeleidsplannen aangenomen. Kan hier met recht
nog worden gesproken over «ongewijzigd beleid»? Waarom kiest de
regering voor een geldigheid van het SBL tot 2003? Wanneer verwacht zij een
herziening van het SBL aan de Kamer voor te leggen?Ook op basis van de andere pkb's zijn besluiten genomen nadat de rechtsgeldigheid
daaraan ontvallen was. Deze leden zijn er niet geheel van overtuigd dat slechts
door het met terugwerkende kracht vaststellen van die pkb's alsnog gesproken
kan worden over ongewijzigd beleid.Volgens de regering bevat het SBL geen onderdelen die aan te merken zijn
als concrete beleidsbeslissingen. Echter, er worden zeer precieze aanwijzingen
gegeven inzake de ligging van start- en landingsbanen van luchtvaartterreinen.
Hoe groot acht de regering de kans dat de rechter wel oordeelt dat er sprake
is van concrete beleidsbeslissingen waardoor beroep tegen de verlenging van
deze pkb bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State alsnog
mogelijk zou worden op basis van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb)?Ten aanzien van het vliegveld Maastricht-Aachen vragen de leden van de
PvdA-fractie of de toekenning van EU-subsidies in het kader van de uitbreiding
in gevaar komt, nu de pkb niet rechtsgeldig is.Uit overwegingen van overzichtelijkheid acht de regering een afzonderlijke
wet voor ieder plan niet aan te bevelen. Wat is echter haar mening over de
opmerking van de Raad van State dat hiermee voorkomen zou kunnen
worden dat discussie over een van de plannen de vaststelling van de andere
zou ophouden? Ook is niet duidelijk ingegaan op de constatering van de Raad
dat door middel van een aparte wet voor elk van de plannen de beoogde rechtsgevolgen
nauwkeuriger kunnen worden gepreciseerd en afgewogen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel, waarmee wordt beoogd de formele status te herstellen
van een viertal planologische kernbeslissingen, namelijk het Structuurschema
Burgerluchtvaartterreinen, het Structuurschema Militaire terreinen, het Structuurschema
Buisleidingen en de PKB Waddenzee.Deze leden vinden het onwenselijk dat er op de voornoemde beleidsterreinen
onduidelijkheid bestaat of binnenkort zal ontstaan over de status van het
nationaal ruimtelijk beleid. Vooral waar het gaat om de doorwerking van dit
beleid is deze situatie niet wenselijk. Deze leden vinden daarom dat een dergelijk
rechtsvacuüm niet mag blijven bestaan en zo snel mogelijk moet worden
gevuld door middel van een deugdelijke reparatie. De doorwerking van beleid,
langs de lijn van eerder genomen besluiten, moet weer worden hersteld.Wel zijn de leden van de VVD-fractie van opvatting dat de bevoegdheid
van de wetgever om de vaststelling van de pkb's met terugwerkende kracht in
te voeren, met grote zorgvuldigheid en terughoudendheid dient te worden aangewend.
In het onderhavige geval zijn zij echter overtuigd van de noodzaak. Er blijft
wel de toets van zorgvuldigheid, in het bijzonder waar het de rechtsbescherming
betreft. Zij waarderen de uitvoerige toelichting van de kant van de regering
op dit punt. Zij vragen of de regering overtuigd is van de verenigbaarheid
van dit wetsvoorstel met de bepalingen van het Europees Verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Ook de Raad van State
verwijst hiernaar, zo merken deze leden op. Graag ontvangen zij op dit punt
een toelichting.Deze leden merken op dat de procedure voor verlenging van een pkb, zeker
als deze inhoudelijk ongewijzigd blijft, buitengewoon complex is. Deze leden
vragen of de regering heeft overwogen om in de WRO een expliciete verlengingsprocedure
van pkb's op te nemen. Is de regering bereid bij de voorgenomen herbezinning
op de WRO dit punt te betrekken? De leden van de CDA-fractie zijn in het algemeen niet gelukkig met reparatiewetgeving
als de onderhavige, zeker niet als het daarbij gaat om het toekennen van terugwerkende
kracht en een fictie. De procedurele waarborgen waarmee «verlenging»
of herziening van een pkb normaal is omgeven, ontbreken hier. Van een inhoudelijke
afweging van belangen is al helemaal geen sprake.Een ander negatief gevolg van de gevolgde procedure is gelegen in het
mogelijkerwijs vervallen van rechtsbeschermingsmogelijkheden. Ook de Raad
van State heeft in zijn advies op dit punt gewezen. In de reactie van de regering
staan hierover uitvoerige beschouwingen die er in wezen op neer komen dat
het zo'n vaart niet loopt: ofwel de burger had vroeger toch al beroep kunnen
instellen ofwel er was geen sprake van «beroepsgevoelige» elementen
(de «concrete beleidsbeslissingen») in de desbetreffende pkb.
Ook komt het volgens de regering voor dat er nog helemaal geen beroepsmogelijkheid
bestond ten tijde van de vaststelling van de pkb zoals bij het SMT en Waddenzee.Dit nu lijkt een dooddoener te zijn, want àls er sprake is van
een concrete beleidsbeslissing en àls daarbij de rechten van individuele
burgers worden geraakt, dan had er ingevolge artikel 6 EVRM, dat immers directe
werking heeft, wel degelijk een beroepsmogelijkheid, dat wil zeggen een mogelijkheid
tot toetsing van het besluit in kwestie door een onafhankelijke
rechter, opengesteld geweest moeten zijn. Naar het deze leden voorkomt, kan
de regering zich ter rechtvaardiging van een ingreep – verlenging van
een pkb via de wet – die nu als gevolg van artikel 120 Grondwet rechterlijke
toetsing uitsluit, niet beroepen op de omstandigheid dat de situatie vroeger
ook al gebrekkig was, omdat deze in strijd met artikel 6 EVRM was.Dit klemt te meer, als men in herinnering brengt, dat ook een later beroep
tegen een op een pkb berustend bestemmingsplan, werd verhinderd door het bepaalde
in artikel 24 van de WRO, een artikel dat wat de te «verlengen»
pkb Waddenzee betreft dan ook niet voor niets buiten werking wordt gesteld.
Deze pkb bevat immers wel degelijk «concrete beleidsbeslissingen».Het komt de leden van de CDA-fractie trouwens voor dat ook het SBL wel
degelijk concrete beleidsbeslissingen kan bevatten (bijvoorbeeld de uitspraken
over de baanverlenging van het vliegveld Eelde). Zoals de regering zelf ook
vaststelt, bestaat er op dit punt uitvoerige jurisprudentie en ontwikkelde
de bestuursrechter criteria voor het antwoord op de vraag of er al dan niet
gesproken kan worden van zo'n concrete beleidsbeslissing. Ten aanzien van
het SBL dient derhalve evengoed de mogelijkheid van rechterlijke tussenkomst
behouden te blijven.De leden van de CDA-fractie maken zich ook zorgen over de rechtskracht
van besluiten genomen op grond van een van de vier pkb's, namelijk die juist
zijn genomen in de periode dat deze in feite (naar dus achteraf uit de beslissing
van de Raad van State bleek) als niet rechtsgeldig aangemerkt moesten worden.
Ook als dan aan de betrokken pkb's achteraf èn met terugwerkende kracht
alsnog de status van een besluit als bedoeld in artikel 2a WRO wordt verleend,
is het voor deze leden hoogst twijfelachtig of daardoor ook een dergelijk
secundair besluit wordt «gerepareerd» in de zin dat het over de
hele periode alsnog rechtskracht verkrijgt. Wellicht is dit wel het geval
voor de toekomst, maar of het ook voor het verleden mogelijk is, blijft de
vraag. Voorzover het betreft rechtsgevolgen van zo'n besluit die intraden
tijdens het vacuüm en ook toen onmiddellijke eenmalige uitwerking hadden –
bijvoorbeeld de weigering van een vergunning – achten de leden van de
CDA-fractie de situatie onomkeerbaar en irreparabel. De panacee van formele
rechtskracht moge hier dan wellicht behulpzaam zijn, vaststaat en zulks inmiddels
tot op het hoogste, namelijk het wetgevingsniveau, dat lange tijd een toestand
heeft bestaan – de vervallen pkb's – die in strijd met de wet
was en dus wederrechtelijk. Het is lang niet uitgesloten te achten dat een
(Europese) rechter, toetsend aan de criteria van artikel 6 EVRM, respectievelijk
artikel 1 van het Eerste Protocol, een dergelijk in essentie onrechtmatig
besluit niet ongemoeid zal laten, met alle aansprakelijkheidsrisico's van
dien. Deze leden wagen het daarom om ten aanzien van dit wetsvoorstel de kwalificatie
«onrechtmatige wetgeving» te gebruiken en vragen de regering om
een diepgaandere beschouwing zodat niet opnieuw wordt volstaan met verwijzingen
naar de formele rechtskracht en/of het feit dat ooit beroep heeft opengestaan,
dit laatste in de wetenschap dat de rechter, had die toen kunnen oordelen,
het desbetreffende besluit zou hebben «weggetoetst», indien het
op geen rechtsgeldige pkb was gebaseerd.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel dat beoogt de gevolgen van het door tijdsverloop
vervallen van de geldigheid van een aantal planologische kernbeslissingen
op te vangen.Zij hebben begrip voor de opvatting van de regering dat het opnieuw doorlopen
van de vaststellingsprocedures van artikel 2 van de WRO veel tijd in beslag
neemt. Dat aspect zal echter, naar het oordeel van deze leden, moeten worden
afgewogen tegen mogelijke de facto aantastingen van beroeps-,
bezwaar- of inspraakmogelijkheden van burgers. Mede in verband daarmee stellen
deze leden de volgende vragen.De regering stelt in haar antwoord onder 1. aan de Raad van State dat
de meest voor de hand liggende oplossing voor het probleem het opnieuw doorlopen
van de vaststellingsprocedure van artikel 2a van de WRO is. Het gaat hierbij
echter naar de mening van de regering om «een zeer uitgebreide procedure
die veel tijd in beslag neemt», «terwijl het niet de bedoeling
is dat de inhoud gewijzigd wordt». De leden van de D66-fractie vragen
de regering of deze redenering ook niet opgaat bij een «tijdige»
verlenging van de pkb's. Daarbij kan het immers ook voorkomen dat het niet
de bedoeling is de inhoud te wijzigen, maar alleen de verlenging te regelen.
Vindt de regering die procedure in dat geval ook ongewenst? Kan de regering
meedelen hoe lang het zou duren voor de vaststellingsprocedure van artikel
2a van de WRO zou zijn doorlopen?Verder vinden deze leden de redenering dat een uitgebreide consultatieronde
onnodig is omdat het niet de bedoeling is de inhoud te wijzigen ook om een
andere reden discutabel. Sluit de regering uit, dat bij een «tijdige»
verlenging (die dus verloopt volgens de artikel 2a procedure) waarbij de inhoud
volgens de regering niet gewijzigd behoeft te worden, overlegorganen, de VROM-raad
of de Staten-Generaal daar anders over kunnen denken en met – ook voor
de regering – overtuigende argumenten daarvoor komen? Waarom wordt in
het wetsvoorstel wél ingegaan op het «repareren» van beroepsmogelijkheden,
maar niet of nauwelijks op het verlies aan politiek-beleidsmatige advies-
en inspraakmogelijkheden?Kan de regering expliciet ingaan op de door de Raad van State geuite mogelijke
twijfels over de verenigbaarheid van het wetsvoorstel met de bepalingen van
het EVRM en op de, eveneens door de Raad van State naar voren gebrachte, mogelijke
kwetsbaarheid van de regeling als geheel bij een eventuele toekomstige toetsing
daarvan door de rechter? Waarom laat de regering in dat verband de overzichtelijkheid
prevaleren boven de voordelen in rechte van afzonderlijke wetsvoorstellen
per pkb?Kan de regering, zo vragen de leden van de D66-fractie, ingaan op de stelling
van onder andere «algemeen belang Teuge», dat voor de herziening
van het Structuurschema burgerluchtvaartterreinen een procedure geldt die
onder andere een evaluatie inhoudt? Is die evaluatie als gevolg van dit wetsvoorstel
niet langer vereist en zo ja, hoe wordt dit verlies aan inspraakmogelijkheid
voor de burgers «gerepareerd»?Deze leden vragen de regering wat in dit wetsvoorstel verstaan wordt onder
een «concrete beleidsbeslissing». Is dit een als zodanig in een
pkb aangemerkt besluit (zoals de definitie luidt in wetsvoorstel 25 311)?
Zo ja, waarom is de regering dan niet duidelijker over het al dan niet voorkomen
van concrete beleidsbeslissingen in het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen
en het Structuurschema buisleidingen? De woorden «naar mening van de
regering» suggereren immers dat over het voorkomen in voornoemde pkb's
van concrete beleidsbeslissingen te discussiëren valt, waarmee mogelijk
de grond voor het ontbreken van beroepsmogelijkheid tegen deze twee pkb's
wegvalt. De leden van de D66-fractie vragen de regering hierop nader in te
gaan. Waarom is de in het SBL opgenomen keuze voor een verlenging van de hoofdbaan
van de luchthaven Eelde met 700 meter en de reservering van de daarvoor benodigde
strook grond naar de mening van de regering geen concrete beleidsbeslissing?In het verlies aan rechtsbescherming met betrekking tot de pkb Waddenzee
wordt voorzien door het buiten toepassing verklaren van artikel 24 WRO. Als
gevolg hiervan kan de burger in beroep gaan tegen delen van bestemmingsplannen
die hun grondslag vinden in de pkb Waddenzee. Is het denkbaar dat, al dan
niet rechtstreeks, de pkb beslissingen bevat dan wel consequenties heeft voor
burgers, die níet neerslaan in het bestemmingsplan of mijnbouwactiviteiten
betreffen? Zo ja, hoe wordt de aantasting van rechtsbescherming
in voorkomende gevallen gerepareerd?De leden van de D66-fractie constateren dat de werkingsduur van de diverse
pkb's verlengd is tot 2003. Deze leden vragen de regering waarom er niet voor
is gekozen de werkingsduur van de betrokken pkb's te verlengen tot bijvoorbeeld
het jaar 2000 (of zoveel korter of langer als de WRO-procedure vereist) en
in de tussentijd een verlengingsprocedure conform de WRO in gang te zetten.
Op deze wijze zouden de WRO-procedures worden doorlopen terwijl tegelijkertijd
wordt voorzien in de rechtsgeldigheid van de pkb's. Voor het SBL geldt voorts,
dat het de periode tot het jaar 2000 bestrijkt. Waarom stelt de regering niet
voor de werkingsduur van het SBL tot dat tijdstip te verlengen?De leden van de fractie van GroenLinks hebben kennisgenomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Deze leden delen de mening van de regering dat de huidige situatie
ongewenst is. Zij hebben daarover enkele vragen en opmerkingen.De Raad van State stelt dat het achterwege laten van een tijdige verlenging
van de desbetreffende pkb's een omissie van de regering is. Neemt de regering
de verantwoordelijkheid voor het achterwege laten van een tijdige verlenging?De regering verdedigt het behandelen van de vier pkb's binnen één
wet met het argument dat dit de overzichtelijkheid ten goede komt. Is de regering
het met de leden van de fractie van GroenLinks eens dat de vier onderhavige
pkb's teveel van elkaar verschillen, waar het de wetsgeschiedenis, de geldigheid,
rechtskracht en al dan niet aanwezigheid van «concrete beleidsbeslissingen»
betreft om deze in één wet te behandelen? Zo nee, kan de regering
beargumenteren waarom zij bij haar oorspronkelijke mening blijft, tegen het
advies van de Raad van State in?Klopt het dat de geldigheidsduur van de pkb's door dit wetsvoorstel wordt
verlengd ten opzichte van de voorziene looptijd van deze pkb's ten tijde van
de opstelling, de behandeling en de besluitvorming over de pkb's en dat de
verlenging – inclusief de terugwerking – betrekking heeft op een
langere periode dan de bepaalde verlengingduur van maximaal vijf jaar? Zo
ja, is het wellicht nodig eventuele justitiabelen alsnog de mogelijkheid te
bieden te reageren op de inhoud van de genoemde pkb's en de rechtsgevolgen
ervan?Is de regering van mening dat een «verlenging van de rechtskracht
met terugwerkende kracht» een betere oplossing is dan het heroverwegen
van de inhoud van de genoemde pkb's, waarbij in overweging genomen dient te
worden dat hier wordt gesproken over pkb's die zijn gebaseerd op deels verouderde
gegevens?Zijn er op dit moment nog rechterlijke procedures aanhangig die betrekking
hebben op een van de in het wetsvoorstel genoemde pkb's of op de rechtsgevolgen
hiervan? Zo ja, kan de regering een overzicht geven van deze procedures? Welke
gevolgen van het ontbreken van rechtskracht van desbetreffende pkb's is waargenomen
of is op korte termijn te verwachten?In de WRO is niet voorzien in een expliciete verlengingsprocedure voor
pkb's. Heeft de regering het voornemen op korte termijn een voorstel in te
dienen dat erin voorziet dat deze procedure alsnog in de WRO wordt opgenomen,
zodat maatregelen zoals hier voorgesteld in de toekomst voorkomen kunnen worden?Hoe serieus neemt de regering de waarschuwing van de Raad van State dat
de voorgestelde regeling kwetsbaar is «bij een eventuele toekomstige
toetsing daarvan in rechte»?De leden van de fracties van GPV en RPF hebben met terughoudendheid kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Deze leden menen dat de bijbehorende toelichting
onvoldoende informatie biedt voor het vormen van een afgewogen
oordeel over de noodzaak en wenselijkheid van de verlenging van de desbetreffende
planologische kernbeslissingen. Zij vragen daarom op een aantal punten om
een uitwerking van de toelichting.Het ontbreken van rechtsgeldige planologische kernbeslissingen voor nationaal
ruimtelijk beleid heeft «ingrijpende gevolgen», zo valt te lezen
in de memorie van toelichting (bladzijde 2). De leden van de fracties van
GPV en RPF vragen welke problemen de komende tijd worden verwacht, indien
de vier in het wetsvoorstel genoemde planologische kernbeslissingen niet van
kracht zijn.De leden van de fracties van GPV en RPF merken op dat in de memorie van
toelichting vrijwel geen aandacht wordt besteed aan de actualiteit van de
te verlengen planologische kernbeslissingen. Deze leden vragen alsnog in deze
leemte te voorzien. Daarbij vragen zij in het bijzonder aandacht voor het
Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen. Hoe verhoudt de inhoud van dit,
bijna twintig jaar oude, structuurschema zich naar de mening van de regering
tot de actuele ontwikkelingen in het beleid voor de luchtvaart? Deze leden
wijzen daarbij op het debat over de toekomst van de regionale luchtvaartterreinen
en de kleine luchtvaart en over de plaats van het vliegverkeer bij verplaatsingen
over korte en middellange afstanden. In de in het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen
geformuleerde doelstelling ligt de spits bij het tegemoetkomen aan de vraag
naar luchtvaartdiensten en een goede luchtvaartverbinding van de regio's met
de centrale luchthaven en met Europese bestemmingen. Andere beleidsaccenten,
zoals de rol van het spoorvervoer, komen niet of nauwelijks aan de orde. Hoe
verhoudt het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen zich tot recente ontwikkelingen
in de discussie over de luchtvaart en tot de recente uitspraken van de minister
van VROM over de wenselijkheid van de terugdringing van het vliegverkeer over
kortere afstanden?De leden van de fracties van GPV en RPF vragen of de verlengingstermijn
van vijf jaar gezien moet worden als maximumtermijn die in de praktijk volledig
zal worden gebruikt. Zo nee, kan, in relatie tot de beschouwing over de actualiteit
van de desbetreffende planologische kernbeslissingen, per pkb worden aangegeven
of en wanneer intrekking of herziening kan worden verwacht? Deze leden kunnen
zich moeilijk voorstellen dat dit wetsvoorstel, dat in het bijzonder dient
ter reparatie van juridische onvolkomenheden, tevens een verlenging met vijf
jaar van het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen inhoudt.De leden van de GPV-fractie en de RPF-fractie vragen of bij de voorbereiding
van het wetsvoorstel overleg is gepleegd met de betrokken besturen van provincies,
gemeenten en waterschappen en andere openbare lichamen. Zo nee, waarom is
dit niet gebeurd? Zo ja, in hoeverre is bij de formulering van het wetsvoorstel
rekening gehouden met de uitkomsten van het bestuurlijk overleg?Het wetsvoorstel heeft betrekking op vier verschillende planologische
kernbeslissingen. Een afzonderlijke wet voor elk plan zou, naar het oordeel
van de regering, de overzichtelijkheid niet dienen (Nader rapport, punt 3).
De leden van de fracties van GPV en RPF vragen om een nadere toelichting waarom
een geïntegreerd wetsvoorstel met het oog op de overzichtelijkheid gewenst
is, terwijl het toch gaat om pkb's met een eigen werkingssfeer. Is de regering
van mening dat de inhoudelijke discussie over het voortbestaan van de afzonderlijke
pkb's hiermee gediend is?De regering is van mening dat het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen
en het Structuurschema Buisleidingen geen concrete beleidsbeslissingen bevatten,
zodat geen beroepsmogelijkheden gegeven zouden moeten worden (memorie van
toelichting, bladzijde 3). Wordt met dit standpunt vooruitgelopen op een eventueel
onafhankelijk oordeel van de rechter of bepaalde onderdelen van een plan aangemerkt
moeten worden als een concrete beleidsbeslissing? Zo ja, wat kunnen
hiervan de consequenties zijn? II. ARTIKELEN Artikel 2De leden van de GPV-fractie en de RPF-fractie vragen of verstreken beroepsprocedures
niet in een ander licht komen te staan indien door de terugwerkende kracht
van het wetsvoorstel niet langer sprake is van plannen die tijdelijk niet
van kracht waren (vergelijk de uitspraak ten aanzien van de Aanwijzing met
betrekking tot Maastricht Aachen Airport). In dat geval kunnen immers andere
aspecten naar voren komen, zoals het al dan niet in overeenstemming zijn met
de desbetreffende planologische kernbeslissing. OndertekeningDe leden van de fracties van GPV en RPF merken op dat dit wetsvoorstel
door slechts één minister is ondertekend. Plannen voor nationaal
ruimtelijk beleid, als bedoeld in artikel 2a van de WRO, alsmede herziening
of intrekking van die plannen worden echter ondertekend door de ministers
wie het aangaat. Zo is het Structuurschema Burgerluchtvaartterreinen ondertekend
door de ministers van VROM en van V&W. Waarom is het wetsvoorstel door
één minister ondertekend? De voorzitter van de commissie,ReitsmaDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Van Middelkoop (GPV),
Van Gijzel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe
(SP), Duivesteijn (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), ondervoorzitter, Th.A.M. Meijer (CDA), Luchtenveld (VVD), Van Wijmen
(CDA), Eisses-Timmerman (CDA), De Boer (PvdA), Van der Knaap (CDA), Ravestein
(D66), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Oplaat (VVD),
Albayrak (PvdA), Van der Staaij (SGP), Van Dok-van Weele (PvdA) en Udo (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Stellingwerf (RPF), Van Zuijlen (PvdA),
Van Zijl (PvdA), Valk (PvdA), Essers (VVD), De Wit (SP), Koenders (PvdA),
Scheltema-de Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Schreijer-Pierik (CDA),
Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), Visser-van Doorn (CDA), Bos (PvdA), Van den
Akker (CDA), Giskes (D66), M.B. Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks), Niederer
(VVD), Belinfante (PvdA), Van 't Riet (D66), Duijkers (PvdA) en Voorhoeve
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26129-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl