ECLI:NL:HR:2023:1463, Hoge Raad, 17-10-2023, 21/03956
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2023-10-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Mensenhandel m.b.t. drie vrouwen in prostitutie (art. 273f Sr) en gewoontewitwassen van inkomsten uit mensenhandel (art. 420bis.1.b jo. 420ter.1 Sr). Vrijspraak in eerste aanleg. 1. Bewijsklacht mensenhandel. Is sprake van ‘misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht’, ‘misbruik van kwetsbare positie’ en (oogmerk van) uitbuiting? 2. Kwalificatie-uitsluitingsgrond witwassen. Kan bewezenverklaarde (verwerven, omzetten en gebruik maken van geldbedragen die uit eigen misdrijf zijn verkregen) worden gekwalificeerd als (gewoonte)witwassen?
        Ad 1. HR: Om redenen vermeld in CAG faalt middel. CAG: ’s Hofs kennelijke oordeel dat aangeefsters zich niet in - met opstelling van mondige Nederlandse prostituee vergelijkbare - situatie bevonden waarin onafhankelijke zelfstandige opstelling mogelijk is en dat zij daarin (minstgenomen) in mindere mate dan zo’n prostituee bewuste keuze konden maken, is niet onbegrijpelijk. Mede gelet op omstandigheden waaronder zij prostitutiewerkzaamheden uitvoerden, is ’s hofs oordeel dat sprake was van (oogmerk van) uitbuiting evenmin onbegrijpelijk. 
        Ad 2. HR: Om redenen vermeld in CAG faalt middel. CAG: Hof heeft kennelijk geoordeeld dat geen sprake is van bijzonder geval waarin ‘omzetten’ of ‘gebruik maken’ plaatsvindt onder omstandigheden die niet wezenlijk verschillen van gevallen waarin verdachte die misdrijf heeft begaan en daarmee door dat misdrijf verkregen voorwerpen verwerft of voorhanden heeft, zich automatisch ook schuldig zou maken aan witwassen. Dat oordeel geeft niet blijk van onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk, in aanmerking genomen dat verdachte met de geldbedragen deels in zijn levensonderhoud heeft voorzien, goederen of diensten heeft aangeschaft, reizen heeft gemaakt en benzine heeft betaald. 
        Volgt verwerping. CAG gaat in op ontvankelijkheid cassatieberoep (volmacht houdt niet in dat advocaat bepaaldelijk door verdachte is gemachtigd om cassatieberoep in te stellen en is niet ondertekend).

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 21/03956 
      
        Datum	17 oktober 2023
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 september 2021, nummer 21-004073-19, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte],
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1985,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft G. Spong, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De advocaat-generaal A.E. Harteveld heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
  
  
    
      2Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
    
      2.1
      Het cassatiemiddel keert zich tegen de bewezenverklaring van de onder 1, 2 en 3 tenlastegelegde mensenhandel. 
    
    
      2.2
      Het cassatiemiddel faalt. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 4.2 tot en met 4.16.
    
  
  
    
      3Beoordeling van het tweede cassatiemiddel
    
      3.1
      Het cassatiemiddel klaagt over het oordeel van het hof dat het onder 4 bewezenverklaarde als (gewoonte)witwassen kan worden gekwalificeerd.
    
    
      3.2
      Het cassatiemiddel faalt. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 5.2 tot en met 5.9.
    
  
  
    
      4Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
    De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. In het licht van de opgelegde gevangenisstraf van twintig maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en de mate waarin de redelijke termijn is overschreden, volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden. 
  
  
    
      5Beslissing
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en T. Kooijmans, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 oktober 2023.