ECLI:NL:HR:2025:1932, Hoge Raad, 16-12-2025, 23/01814
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2025-12-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplichtigheid aan medeplegen witwassen van geldbedrag (€ 3.248.865) door met auto vooruit te rijden en omgeving te verkennen, art. 420bis.1.b Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. 1. Bewijsklacht gronddelict (witwassen). 2. Bewijsklacht medeplichtigheid. Blijkt voor medeplichtigheid vereist (voorwaardelijk) opzet op het door dader gepleegde misdrijf uit bewijsmiddelen? 
        HR: Om redenen vermeld in CAG leiden middelen niet tot cassatie. CAG: Ad 1. Uit ’s hofs bewijsvoering kan weliswaar worden afgeleid dat medeverdachte samen met ander € 3.248.865 heeft verworven, voorhanden gehad en overgedragen, maar niet z.m. dat zij wisten dat geldbedrag (onmiddellijk of middellijk) geheel of gedeeltelijk (mede) afkomstig was uit enig misdrijf, terwijl dit als bestanddeel van gronddelict witwassen is bewezenverklaard. Verdachte heeft op dit punt echter geen belang bij cassatie. Blijkens p-v van tz. in hoger beroep is vonnis in zaak tegen medeverdachte bij stukken gevoegd, terwijl uit dit vonnis volgt dat hij is veroordeeld wegens medeplegen witwassen van € 3.248.865. Veroordelend vonnis kan dienen als wettig b.m. in vorm van schriftelijk bescheid a.b.i. art. 344.1.1 Sv. Dit vergt dan wel dat hof bij beantwoording van vragen van art. 350 Sv zelfstandig nagaat of hij inhoud van dit vonnis ook redengevend acht in de door hem te beoordelen zaak, maar er kan eigenlijk geen twijfel over bestaan dat hij zich samen met ander schuldig heeft gemaakt aan medeplegen witwassen. Dit is ttz. door verdediging ook niet betwist. Ad 2. Hof is van oordeel dat opzet van verdachte op gronddelict (witwassen) voortvloeit uit hetgeen in zijn bewijsoverwegingen is vastgesteld en overwogen. Dit oordeel is niet onbegrijpelijk. Uit de in ‘s hofs bewijsoverwegingen o.g.v. b.m. genoemde omstandigheden kan worden afgeleid dat verdachte betrokken was bij geldoverdracht door medeverdachte, dat hij wist dat het om zeer groot geldbedrag ging en dat hij ook wist waarmee medeverdachte bezig was. Zo vond verdachte “eng bedrag” normaal en bevestigt hij dat met geldoverdracht “hij nu klaar is”. Daarbij komt dat omstandigheden van deze geldoverdracht een sterke aanwijzing opleveren voor criminele herkomst van geldbedrag en door verdediging niets is aangevoerd om dit bewijsvermoeden te weerleggen. 
        Volgt verwerping.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 23/01814 
      
        Datum	16 december 2025
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 4 mei 2023, nummer 23-000840-21, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte] ,
      geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1982,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat K. Canatan bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. 
      De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot vernietiging van de uitspraak van het hof maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering daarvan naar de gebruikelijke maatstaf en tot verwerping van het beroep voor het overige.
    
  
  
    
      2Beoordeling van het eerste en het tweede cassatiemiddel
    
      2.1
      De cassatiemiddelen klagen over (de motivering van) het bewezenverklaarde.
    
    
      2.2
      De cassatiemiddelen leiden niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 2 en 3.
    
  
  
    
      3Beoordeling van het derde cassatiemiddel
    
      3.1
      Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.
    
    
      3.2
      Het cassatiemiddel is gegrond. Bovendien doet de Hoge Raad uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Een en ander brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.
    
  
  
    
      4Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      - vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
      - vermindert deze in die zin dat deze 23 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren beloopt;
      - verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren C.N. Dalebout en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 16 december 2025.