ECLI:NL:HR:2026:49, Hoge Raad, 10-02-2026, 24/03592
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2026-02-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Beklag, beslag ex art. 94 Sv op 19,5 miljoen euro van 3 buitenlandse handelsbanken op Schiphol t.z.v. verdenking van witwassen, terwijl centrale bank ‘shipper’ is van dat geld van Suriname naar China. Centrale bank en handelsbanken hebben gezamenlijk klaagschrift ingediend, waarna hof beklag ongegrond heeft verklaard en verweer dat inbeslagneming strijdig is met immuniteit die centrale bank o.g.v. internationaal gewoonterecht geniet, heeft verworpen. 1. Beroep op (staats)immuniteit van centrale bank. Kon hof oordelen dat centrale bank geen immuniteit geniet omdat niet is komen vast te staan dat inbeslaggenomen geld ‘property’ van centrale bank is, dat bestemd is of wordt aangewend voor taakuitoefening van centrale bank i.v.m. monetaire politiek en valutabeleid? 2. Toepasselijke maatstaf, summier karakter onderzoek in raadkamer. Heeft hof verzuimd minder restrictief criterium aan te leggen dan vraag of het hoogst onwaarschijnlijk is dat strafrechter (later oordelend) zal overgaan tot verbeurdverklaring van beslagene? 3. Beroep op onrechtmatigheid van beslag op de grond dat t.a.v. klaagsters geen redelijk vermoeden van schuld aan witwassen van inbeslaggenomen 19,5 miljoen euro bestond. Heeft hof verzuimd te beslissen op standpunt van klaagsters inhoudende dat beslag onrechtmatig is gelegd en/of gehandhaafd? 4. Proportionaliteit en subsidiariteit van voortzetting van beslag. Kon hof - in het licht van aangevoerde over persoonlijke belangen van klaagster bij opheffing van beslag (door klaagsters is voldoende zekerheid aan OM geboden) - oordelen dat belang van strafvordering de voortduring van beslag vergt? 5. Heeft hof verzuimd te beslissen op standpunt van klaagsters dat beslag op deel van beslagene onrechtmatig is gelegd, omdat verdenking van witwassen niet alle inbeslaggenomen gelden betreft? 
        HR: art. 81.1 RO. Vervolg op HR:2023:980 en HR:2021:1042.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
      
        Nummer 24/03592 B
      
        Datum	10 februari 2026
    
    
    
      BESCHIKKING 
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een beschikking van het gerechtshof Den Haag van 6 augustus 2024, nummers AV 000877-23, AV 000884-23, AV 000882-23 en AV 000880-23, op een klaagschrift als bedoeld in artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering, ingediend
    
    
    
      door
    
    
    
      
        [bank 1] ,
    
    
    
      
        [bank 2] N.V.,
    
    
    
      
        [bank 3] N.V.,
    
    
    
      
        [bank 4] N.V.,
    
    
    
      alle gevestigd in [plaats] (Suriname),
      hierna: de klaagsters.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de klaagsters. Namens deze hebben de advocaten A.J.F. Gonesh, A. Verbruggen, R. de Bree en F.H.H. Sijbers bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
      De advocaat-generaal M.E. van Wees heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
      De raadslieden Gonesh, Verbruggen en De Bree hebben daarop schriftelijk gereageerd.
    
  
  
    
      2Beoordeling van de cassatiemiddelen
    De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
  
  
    
      3Beslissing
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
      Deze beschikking is gegeven door de raadsheer T. Kooijmans als voorzitter, en de raadsheren F. Posthumus en F. Damsteegt, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 februari 2026.