Regeling van de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen door de Pensioen- en Uitkeringsraad en de Sociale verzekeringsbank (Wet uitvoering wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen); Memorie van toelichting; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk Memorie van toelichting
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST140768
 2009-2010
 
 32 310
 Regeling van de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
door de Pensioen- en Uitkeringsraad en de Sociale verzekeringsbank (Wet uitvoering
wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen)
 
 
 
 
 Nr. 
 3
 MEMORIE VAN TOELICHTING
 ALGEMEEN
 1. Inleiding
 Met dit wetsvoorstel wordt beoogd een regeling te treffen voor de uitvoering
van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen door zowel de Pensioen-
en Uitkeringsraad (PUR) als de Sociale verzekeringsbank (SVB). Op dit moment
is op basis van de Wet op de PUR de PUR het zelfstandige bestuursorgaan dat,
volgens de terminologie van die wet, is belast met de toepassing en de uitvoering
van de Wet buitengewoon pensioen 1940–1945, de Wet buitengewoon pensioen
zeelieden-oorlogsslachtoffers, de Wet buitengewoon pensioen Indisch verzet,
de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 en de Wet uitkeringen
burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945. In dit wetsvoorstel wordt geregeld
dat de PUR beslist over de toelating tot de genoemde wetten en dat de SVB
zorgdraagt voor de cliënten die al eerder tot deze wetten zijn toegelaten.
 
 Het uitvoeringsbestel moet om de volgende reden worden herzien. Daling
van de werklast van de PUR door demografische oorzaken zal gaandeweg het organisatorische
draagvlak van de verschillende activiteiten bij de PUR aantasten. De hiermee
samenhangende inkrimping van de PUR-organisatie geeft reële risico’s
voor de continuïteit en kwaliteit van de dienstverlening op de (middel)lange
termijn. Deze gang van zaken zou gemakkelijk in strijd kunnen komen met het
op het beleidsterrein van de verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen al jaren
breed gedragen uitgangspunt dat de zorg voor de slachtoffers van de Tweede
Wereldoorlog «tot de laatste cliënt» gewaarborgd moet blijven.
Dit uitgangspunt is gebaseerd op de «ereschuld en bijzondere solidariteit»
die aan de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen ten grondslag
liggen. Vanaf 1996 is in algemene overleggen met de vaste commissie voor
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) van de Tweede Kamer en in voortgangsrapportages
aan de Tweede Kamer melding gemaakt van de problematiek die veroorzaakt wordt
door de inkrimping van de PUR. De lijn waarvoor is gekozen is die van afbouw
van de PUR parallel aan de dalende werklast, met daarbij de optie van het
inschakelen van een andere organisatie om te voorkomen dat de continuïteit,
kwaliteit en doelmatigheid van de uitvoering van de wetten in
het gedrang komen. In 2003 is de PUR gestart met besprekingen met de SVB om
te bezien of, en zo ja onder welke voorwaarden, de PUR en de SVB in dit kader
kunnen gaan samenwerken. De SVB is daarbij in beeld gekomen omdat dit een
grote uitvoeringsorganisatie is die zich eveneens richt op de materiële
zorg voor ouderen.
 
 In de startfase van de gedachtevorming over de wijze waarop de SVB een
rol zou kunnen gaan spelen op dit beleidsterrein, is sprake geweest van uitbesteding van werkzaamheden van de PUR aan de SVB.
In dit scenario zou de SVB onder verantwoordelijkheid van de PUR activiteiten
uitvoeren in de sfeer van het cliëntbeheer. Met cliëntbeheer wordt
bedoeld de zorg voor de (momenteel ruim 36 000) cliënten die een
financiële aanspraak hebben op een buitengewoon pensioen, (periodieke)
uitkering, garantie-uitkering, garantie-toeslag, vergoeding of tegemoetkoming.
In een later stadium zou dan de volledige overdracht van
het cliëntbeheer naar de SVB aan de orde komen, in samenhang met de vraag
naar de toekomst van de PUR als zelfstandige organisatie. In de uitwerking
van dit voornemen bleek dat er complexe vormen van mandatering en verantwoording
noodzakelijk zouden zijn om de verantwoordelijkheidsverdeling tussen de PUR
en de SVB ondubbelzinnig te kunnen organiseren. Mede daarom is besloten om
de tussenstap van uitbesteding over te slaan en voorbereidingen te treffen
voor een volledige overdracht van het cliëntbeheer naar de SVB. Hierdoor
zal de SVB voortaan de beschikkingen geven wanneer het gaat om zogenoemde
vervolgaanvragen. Vervolgaanvragen zijn aanvragen afkomstig van personen die
al een financiële aanspraak aan de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
ontlenen of hebben ontleend. Bij een overdracht van taken zijn, in tegenstelling
tot uitbesteding, ingewikkelde en daarmee risicovolle verantwoordingslijnen
tussen de PUR en de SVB niet nodig. Het belangrijkste argument om niet te
kiezen voor een constructie waarin slechts sprake is van uitbesteding aan
en mandatering van de SVB, is dat de SVB dan niet rechtstreeks verantwoording
aan de minister van VWS verschuldigd zou zijn, maar aan de PUR, terwijl deze
minister wel politiek verantwoordelijk is. In een constructie waar bevoegdheden
van de PUR overgedragen worden aan de SVB, is er sprake van een directe verantwoordingsrelatie
tussen de minister van VWS en de SVB. De minister kan dan wel een goede invulling
geven aan zijn politieke verantwoordelijkheid met daaraan gekoppeld een transparante
controle door de Kamer.
 
 Bij brief van 30 juli 2007 (Kamerstukken II 2006–2007, 20 454,
nr. 87) heeft de staatssecretaris van VWS, mede namens de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW), de Tweede Kamer op de hoogte gesteld
van het besluit om het cliëntbeheer per 1 januari 2011 in zijn geheel
wettelijk over te hevelen van de PUR naar de SVB. In deze brief is ook aangegeven
dat er een apart toelatingsorgaan zal blijven bestaan dat beslist over de
eerste aanvragen. Benadrukt is dat in deze constructie de politieke eindverantwoordelijkheid
voor het beleidsterrein verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen volledig bij
de bewindspersonen van VWS zal blijven.
 
 Met de keuze voor een apart toelatingsorgaan dat beslist over de eerste
aanvragen, wordt bewust aangesloten bij de lijn die al is ingezet in 1947
bij de totstandkoming van de Wet buitengewoon pensioen 1940–1945 en
die bij de latere wetten ook consequent is aangehouden. Toekenning van buitengewone
pensioenen en uitkeringen dient te geschieden met betrokkenheid van met de
problematiek van de doelgroepen bekende personen en door een buiten de rijksoverheid
in «enge zin» staande organisatie, met bestuurders die affiniteit
met de doelgroep hebben (zie de memorie van toelichting bij het voorstel van
de Wet op de PUR, Kamerstukken II 1989–1990, 21 512,
nr. 3, pagina 6). Bij de voortzetting van deze functie in de PUR per
1 januari 2011 blijft deze eerdere beleidskeuze ongewijzigd.
 
 In een brief van 17 juni 2008 (Kamerstukken II 2007–2008, 20 454,
nr. 90) heeft de staatssecretaris van VWS, mede namens de staatssecretaris
van SZW, de Tweede Kamer de contouren van het nieuwe uitvoeringsbestel vanaf 2011
geschetst met als belangrijkste criteria:
 • garantie voor de continuïteit van de wetsuitvoering, ook op
termijn;
 • handhaving van de principes van ereschuld en bijzondere solidariteit;
 • zo min mogelijk veranderingen voor de cliënt;
 • één «loket» voor de (verschillende categorieën)
cliënten;
 • behoud van de hoge graad van cliëntgerichtheid en kwaliteit
van de dienstverlening;
 • heldere verantwoordelijkheidsverdeling tussen de betrokken uitvoeringsorganisaties;
 • voorkomen van evidente ondoelmatigheid.
 
 Op grond van deze criteria heeft de staatssecretaris van VWS in deze brief
voorgesteld om de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
vanaf 2011 als volgt vorm te geven:
 • Op alle eerste aanvragen beslist de PUR «nieuwe stijl».
 • Vervolgaanvragen worden vanaf 2011 behandeld door (dan voormalige)
PUR-medewerkers, in dienst van de SVB. De SVB is daarbij gebonden aan het
door de PUR geformuleerde beleidskader. In de wet zal worden geregeld dat
voor de gevallen waarin het beleidskader niet voorziet (naar verwachting in
ongeveer vijf procent van de gevallen) de SVB verplicht is advies te vragen
aan de PUR.
 • De afstemming tussen de PUR en de SVB krijgt de vorm van een gestructureerd
uitvoeringsoverleg.
 • Alle voorbereidende en uitvoerende taken in het kader van zowel
de eerste aanvragen als van de vervolgaanvragen van bestaande cliënten,
worden ondergebracht bij de SVB.
 In deze brief is ook uitvoerig aandacht besteed aan de reacties uit het
veld van de verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen op de voorgenomen wijzigingen.
Omdat het veld zo tevreden is over het hoge niveau van dienstverlening door
de PUR, wil men graag zo min mogelijk wijzigingen. In de brief is benadrukt
dat organisatorische veranderingen onvermijdelijk zijn, juist om ook op de
langere termijn te waarborgen dat de gerechtigden op basis van de wetten voor
verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen kunnen blijven rekenen op hetzelfde
hoge niveau van dienstverlening en begrip waar men nu zo tevreden over is.
In dit kader is toegezegd dat, rekening houdend met de in het veld levende
gevoelens, zoveel mogelijk waarborgen ingebouwd zullen worden om de kennis
over en de band met de verschillende doelgroepen te behouden.
 
 In het algemeen overleg oorlogsgetroffenen met de vaste commissie voor
VWS van de Tweede Kamer op 12 november 2008 (Kamerstukken II 2008–2009,
20 454, nr. 95) hebben de commissieleden de staatssecretaris van
VWS gevraagd bij de nadere uitwerking van de brieven van 30 juli 2007
en 17 juni 2008 te waarborgen dat cliënten dezelfde kwaliteit van
dienstverlening gaan krijgen als nu het geval is, de PUR-cliëntenraad
ook in de toekomst binnen de SVB een positie krijgt en er zorg voor te dragen
dat er duidelijkheid is dat de bewindspersoon van VWS eindverantwoordelijkheid
draagt voor de door de PUR aan de SVB overgedragen taken. Er wordt groot belang
gehecht aan een prominente rol van de PUR in de besluitvorming door de SVB,
onder andere omdat de commissieleden de kennis over en de band met de doelgroepen
wensen te behouden. Het zelfstandig bestuursorgaan PUR blijft dan ook bestaan,
echter met andere taken en bevoegdheden.
 In een brief aan de Tweede Kamer van 22 oktober 2008 (Kamerstukken
II 2008–2009, 20 454 en 25 839, nr. 93) is aangegeven
dat bij de concrete invulling van de plannen betreffende de overdracht van
taken van de PUR naar de SVB de in te stellen klankbordgroep een belangrijke
rol zou kunnen spelen. Hieraan is invulling gegeven door het wetsvoorstel
in verschillende fasen van voorbereiding voor te leggen aan de klankbordgroep,
waarin naast vertegenwoordigers van de cliënten ook vertegenwoordigers
van een aantal veldorganisaties zitting hebben genomen.
 De klankbordgroep heeft een aantal punten naar voren gebracht.
 Ten eerste is door de klankbordgroep aangegeven dat externe audits als
toezichtsinstrument belangrijk kunnen zijn, bijvoorbeeld om de samenwerking
tussen de PUR en de SVB te onderzoeken of om de kwaliteit van de dienstverlening
te bewaken. Ook al wordt de audit als zodanig niet in het wetsvoorstel geregeld,
behoort dit in het kader van de verantwoording van de middelen op de begroting
van het ministerie van VWS tot de instrumenten die door de minister kunnen
worden ingezet in het kader van het toezicht op de uitvoering van de wetten
voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen. Bij de beantwoording van een
Kamervraag in het kader van de vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van VWS voor het jaar 2009 (Kamerstukken II 2008–2009, 31 700
XVI, nr. 23) is al gesteld dat de staatssecretaris van VWS, bijvoorbeeld
via een periodieke audit, toezicht zal kunnen houden op de wijze waarop de
PUR en de SVB de noodzakelijke afstemming in de praktijk vormgeven. De klankbordgroep
heeft aangegeven groot belang te hechten aan kwaliteitsborging. De zorgplicht
voor de kwaliteit van de dienstverlening wordt in het wetsvoorstel geregeld
via artikel 2, waarin artikel 19 van de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen
(Kaderwet zbo) van toepassing wordt verklaard. De SVB is verplicht zich over
de invulling van de zorgplicht in het jaarverslag te verantwoorden. Daarnaast
zal in de op basis van artikel 9, tweede lid, op te stellen ministeriële
regeling een aantal kwaliteitsindicatoren worden opgenomen. Hierbij moet gedacht
worden aan behandeltermijnen en het aantal door cliënten ingediende klachten
en bezwaarschriften.
 De klankbordgroep heeft voorts geïnformeerd naar de toekomstige organisatorische
invulling van de behandeling van bezwaar. De PUR en de SVB zijn inmiddels
overeengekomen dat de organisatorische invulling van de behandeling van bezwaar
als gevolg van de overdracht van taken van de PUR naar de SVB niet zal wijzigen.
Dit betekent dat de medewerkers die het bezwaar behandelen geen deel uitmaken
van de afdeling die de beschikking heeft voorbereid waartegen het bezwaar
zich richt.
 Vervolgens is gevraagd naar een klachtenprocedure voor cliënten.
In het wetsvoorstel is geen klachtenprocedure opgenomen omdat hierin is voorzien
in Hoofdstuk 9 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
 De klankbordgroep heeft aangegeven bij voorkeur in het wetsvoorstel geregeld
te zien dat het advies van de PUR aan de SVB bindend is. Aan dit verzoek kan
geen gevolg worden gegeven om de navolgende redenen. De minister van VWS kan
niet aan de SVB een beslissingsbevoegdheid toekennen en tegelijkertijd deze
volledig inperken door de SVB te verplichten hierbij altijd conform het door
de PUR uitgebrachte advies te beslissen. Dit zou ook in strijd zijn met de
Awb waarin er vanuit wordt gegaan dat een bestuursorgaan mag (en soms moet)
afwijken van een wettelijk verplicht advies. Zo volgt uit de in artikel 3:9
van de Awb opgenomen zorgvuldigheidseis dat een bestuursorgaan niet «klakkeloos»
een advies mag overnemen. Daarnaast veronderstelt de in artikel 3:50 van de
Awb opgenomen motiveringsplicht bij het afwijken van een wettelijk voorgeschreven
advies de bevoegdheid van een bestuursorgaan van dat advies af te wijken.
Dit neemt niet weg dat het uitgangspunt is dat het advies van de PUR leidend
is. De cliëntenraad van de PUR heeft in de klankbordgroep aangegeven
gelet op de juridische bezwaren slechts node met het woord «leidend»
te kunnen instemmen.
 
 De PUR en de SVB zijn nauw betrokken geweest bij het opstellen van het
wetsvoorstel. Beide zelfstandige bestuursorganen hebben vervolgens het conceptwetsvoorstel
beoordeeld op uitvoerbaarheid. De SVB stelt in zijn uitvoeringstoets dat het
wetsvoorstel goed uitvoerbaar is. De taakverdeling tussen de bevoegdheden
van de PUR «nieuwe stijl» en de SVB vindt de SVB duidelijk vastgelegd.
De SVB is van mening dat door de inrichting het behoud van de specifieke deskundigheid,
zoals die thans bij de raadskamers van de PUR is belegd, wordt gewaarborgd.
De SVB geeft aan gaarne bereid te zijn ervoor te zorgen dat de belangen van
deze bijzondere doelgroep ook in de toekomst gewaarborgd blijven door een
zorgvuldige uitvoering van de wet die recht doet aan de principes van ereschuld
en bijzondere solidariteit. De criteria die hiertoe zijn opgesteld worden
door de SVB volledig onderschreven. De SVB heeft er alle vertrouwen in dat
in samenwerking met de PUR het niveau van dienstverlening op ten minste hetzelfde
hoge niveau kan worden gehandhaafd. De PUR geeft in zijn uitvoeringstoets
aan dat, gelet op de intenties van alle betrokken partijen en de resultaten
tot dusverre in het project overdracht PUR-SVB, het wetsvoorstel een voldoende
basis biedt om de belangrijkste doelstelling van het veranderingsproces, te
weten het handhaven van de continuïteit en kwaliteit van de wetsuitvoering,
te realiseren.
 In overeenstemming met aanwijzing 124 j van de Aanwijzingen voor de regelgeving
is in een vroegtijdig stadium overleg gepleegd met de ministers van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en van Financiën.
 2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel
 Omdat het onderhavige wetsvoorstel een regeling bevat voor de uitvoering
van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen door de PUR èn
de SVB, kan niet worden volstaan met het wijzigen van de Wet op de PUR. De
Wet op de PUR wordt dan ook ingetrokken. Een groot aantal bepalingen, dat
nu in de Wet op de PUR staat, komt niet meer terug in het wetsvoorstel omdat
wordt voorgesteld de Kaderwet zbo op de PUR van toepassing te verklaren. Hierdoor
behoeft bijvoorbeeld het financieel toezicht op de PUR niet meer apart te
worden geregeld.
 In het wetsvoorstel wordt voorgesteld de PUR te belasten met het beslissen
op de zogenoemde eerste aanvragen in het kader van de wetten voor verzetsdeelnemers
en oorlogsgetroffenen. Het gaat daarbij om aanvragen afkomstig van personen
die nog geen financiële aanspraak ontlenen aan de wet waarop hun aanvraag
is gebaseerd. Hierdoor blijft de PUR beslissen over wie tot de wetten voor
verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen wordt toegelaten. Er is sprake van
een financiële aanspraak indien de PUR de beslissing heeft genomen dat
de aanvrager recht heeft op een buitengewoon pensioen, garantietoeslag, uitkering,
periodieke uitkering, garantie-uitkering, vergoeding of tegemoetkoming. Ook
gerechtigden die recht hebben op een buitengewoon pensioen, garantietoeslag,
uitkering, periodieke uitkering of een garantie-uitkering maar bij wie het
pensioen of de uitkering (nog) niet tot uitbetaling komt, omdat de overige
inkomsten te hoog zijn, hebben een financiële aanspraak.
 Wanneer iemand eenmaal een financiële aanspraak heeft die is gebaseerd
op één van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
en hij dient in een later stadium een aanvraag in op basis van diezelfde wet
(bijvoorbeeld om herziening van het buitengewoon pensioen of de uitkering)
of wanneer er bijvoorbeeld sprake is van een ambtshalve beslissing betreffende
deze gerechtigden, dan is de SVB het beschikkingsbevoegde bestuursorgaan.
 
 In de gehele historie van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
is groot gewicht toegekend aan de betrokkenheid van de doelgroep. Het veld
en de Tweede Kamer hebben kenbaar gemaakt grote waarde te hechten aan het
continueren daarvan in de nieuwe uitvoeringsstructuur. Zoals in
de inleiding al is vermeld, is aan de Tweede Kamer toegezegd ook in de nieuwe
opzet zoveel mogelijk waarborgen in te bouwen om de kennis over en de band
met de verschillende doelgroepen te behouden. Om deze reden blijft de PUR
belast met het beslissen over de toelating tot de wetten voor verzetsdeelnemers
en oorlogsgetroffenen. Om dezelfde reden is er voor gekozen om de PUR een
cruciale rol te geven bij de aan de SVB toe te kennen beslissingsbevoegdheid.
Gebruik makend van de daartoe in artikel 4:81, tweede lid, van de Awb geboden
mogelijkheid, krijgt de PUR wettelijk de bevoegdheid beleidsregels op te stellen
voor de door de SVB op het terrein van verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
te geven beschikkingen. Hierbij geldt hetzelfde als in de inleiding is opgemerkt
bij de keuze voor de PUR als apart toelatingsorgaan. Door het continueren
van het door de PUR opstellen van beleidsregels voor vervolgaanvragen, wordt
de historische lijn voortgezet, waarin het beleid voor beslissingen betreffende
individuele gerechtigden wordt vastgesteld door personen die bekend zijn met
de problematiek van de doelgroep en die affiniteit met deze doelgroep hebben.
Op grond van artikel 4:84 van de Awb is de SVB verplicht deze beleidsregels
te volgen. Alleen wanneer het volgen van een beleidsregel voor één
of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben die wegens bijzondere omstandigheden
onevenredig zijn in verhouding tot de met de PUR-beleidsregel te dienen doelen,
noopt de Awb de SVB om af te wijken van de PUR-beleidsregel. Indien de SVB
in een concreet geval de beleidsregels niet kan toepassen of niet mag toepassen,
wordt de SVB wettelijk verplicht om de PUR advies te vragen. Als uitgangspunt
hierbij geldt dat het advies van de PUR leidend is voor de SVB. De SVB kan
vanzelfsprekend geen beleidsregel toepassen wanneer er (nog) geen beleidsregel
is. Dit kan het geval zijn wanneer een bepaalde situatie of vraagstelling
nog niet eerder aan de orde is geweest, maar ook wanneer het een kwestie betreft
die zich niet leent voor een beleidsregel omdat er telkens een zeer individuele
afweging moet worden gemaakt.
 De beleidsregel mag, zoals hiervoor al is aangegeven, niet worden toegepast
wanneer dit voor één of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben
die wegens bijzondere omstandigheden onevenredig zijn in verhouding tot de
met de beleidsregel te dienen doelen.
 Wanneer de SVB een besluit neemt dat afwijkt van het advies van de PUR,
moet dit op basis van artikel 3:50 van de Awb gebeuren onder vermelding van
de reden van afwijking in de motivering. Ook wordt de SVB verplicht de PUR
(en de minister van VWS) hiervan op de hoogte te stellen.
 Op basis van de bevoegdheid van de PUR tot het stellen van beleidsregels
is het vanzelfsprekend ook mogelijk dat de PUR naar aanleiding van een SVB-verzoek
om een advies over een vervolgaanvraag, als antwoord hierop voor vergelijkbare
gevallen een aanvullende beleidsregel formuleert.
 
 Ook uit het feit dat de PUR zodanig wordt samengesteld dat daarin de categorieën
belanghebbenden waarop de werkzaamheden van de PUR betrekking hebben op een
evenwichtige wijze zijn vertegenwoordigd, blijkt het grote gewicht dat aan
de betrokkenheid van de doelgroep wordt toegekend. Tenslotte blijkt dit ook
uit het feit dat de taken die overgaan van de PUR naar de SVB zullen worden
verricht door SVB-werknemers die deze taken voor de overdracht in dienst van
de PUR verrichtten. Hierdoor wordt een extra waarborg gegeven voor het behoud
van de bij de huidige PUR aanwezige kennis en betrokkenheid en het hoge niveau
van dienstverlening.
 
 De minister van VWS is politiek verantwoordelijk voor de uitvoering van
de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen, ook voor de taken
die de SVB door middel van het onderhavige wetsvoorstel krijgt toegekend.
Aan de Tweede Kamer is toegezegd dat de minister van VWS, naast
de toezichtsinstrumenten van de Kaderwet zbo, invulling zal geven aan zijn
toezichtsrol door er op toe te zien dat er regelmatig overleg tussen de PUR
en de SVB zal plaatsvinden. Dit overleg heeft als doel het bereiken van een
optimale afstemming van de bevoegdheden van de PUR en de SVB op het terrein
van de verzetsdeelnemers en de oorlogsgetroffenen.
 
 Hoewel op meerdere plaatsten in deze memorie van toelichting aandacht
wordt besteed aan de gevolgen van het wetsvoorstel voor de cliënten van
de PUR, worden deze voor alle duidelijkheid nog eens op een rijtje gezet.
 De cliënten van de PUR zullen van de overdracht van de taken van
de PUR naar de SVB nauwelijks iets merken. De rechten van de PUR-cliënten
zullen door dit wetsvoorstel niet worden gewijzigd. Het enige dat verandert
is dat de cliënten vanaf 1 januari 2011 hun buitengewoon pensioen,
uitkering of bijzondere voorziening zullen ontvangen van de SVB-werkeenheid
verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen. De SVB-werkeenheid wordt samengesteld
uit PUR-medewerkers die per 1 januari 2011 naar de SVB zijn overgegaan
met hun expertise, hun wijze van dienstverlening en hun bedrijfsprocessen,
ondersteund met de ICT-systemen en administratie die overkomen van de PUR.
Ook het huidige PUR-cliëntenblad Aanspraak gaat mee.
 De SVB zal op vervolgaanvragen beslissen met inachtneming van de beleidsregels
van de PUR. In het uitzonderlijke geval dat die beleidsregels geen uitsluitsel
geven, zal de SVB advies vragen aan de PUR. Dit advies zal voor de SVB leidend
zijn. Het is ook mogelijk dat de PUR naar aanleiding van de adviesaanvraag
van de SVB een nieuwe beleidsregel formuleert. Deze nieuwe beleidsregel is
bindend voor de SVB. Overigens heeft de SVB-leiding in dit kader bij de voorbereiding
van dit wetsvoorstel aangegeven geen eigen beleidsruimte in dit domein te
zoeken, en vanwege de continuïteit juist behoefte te hebben aan een transparant
PUR-beleidskader.
 Voor nieuwe aanvragen blijft de PUR als zelfstandig bestuursorgaan bestaan.
Conform de huidige praktijk zal de PUR, ondersteund door een secretariaat
en medisch bureau, bemand met voormalige PUR-medewerkers in dienst van de
SVB, beslissen op nieuwe aanvragen.
 Daarnaast is vanuit het perspectief van de cliënten van belang dat
de cliëntenraad van de PUR in de nieuwe situatie wordt voortgezet, als
een cliëntenraad specifiek voor het domein verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen.
Met dit wetsvoorstel krijgt de cliëntenraad een wettelijke status, hetgeen
tot dusverre voor de cliëntenraad van de PUR niet het geval was.
 3. Financiële gevolgen
 Vooropgesteld moet worden dat de herpositionering van de uitvoering van
de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen niet het oogmerk heeft
om financiële opbrengsten te genereren.
 Bij deze operatie staat centraal het garanderen van de continuïteit
en de kwaliteit van de wetsuitvoering «tot de laatste verzetsdeelnemer
en oorlogsgetroffene». Inbedding van de wetsuitvoering in de SVB-organisatie
per 1 januari 2011 is daarvoor het geëigende instrument gebleken.
Daarbij is het uitgangspunt dat de uitvoering door de SVB in beginsel zal
worden gedaan door voormalige PUR-medewerkers.
 De financiële gevolgen van de overdracht zijn relatief beperkt en
hebben vooral betrekking op de «verhuiskosten»; circa € 1
miljoen verdeeld over 2010 en 2011.
 
 Bovenstaande staat los van de financiële consequenties van demografische
ontwikkelingen. Bij de PUR leidt dit tot een forse vermindering van de personeelsformatie
die betrokken is bij de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers en
oorlogsgetroffenen. De inkrimping van de PUR gaat gepaard met
kosten voor onder andere bemiddeling, scholing, loondoorbetaling, herplaatsing
en wachtgelden. Deze incidentele kosten kunnen, net als de bovengenoemde verhuiskosten,
worden opgevangen binnen de huidige meerjarenraming voor de uitvoering van
de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen in de VWS-begroting.
 4. Administratieve lasten
 Het wetsvoorstel heeft geen gevolgen voor de administratieve lasten voor
de burgers of het bedrijfsleven. Om deze reden is het Adviescollege toetsing
administratieve lasten ermee akkoord gegaan dat het wetsvoorstel niet ter
advisering is voorgelegd.
 ARTIKELSGEWIJS
 Artikel 2
 Teneinde invulling te kunnen geven aan zijn politieke verantwoordelijkheid
moet de minister van VWS ten aanzien van de uitvoering door de SVB van de
wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen gebruik kunnen maken van
instrumenten van de Kaderwet zbo. Daarom zijn de in het eerste lid genoemde
bepalingen van toepassing verklaard. Benadrukt moet worden dat het hierbij
gaat om bevoegdheden die beperkt zijn tot de uitvoering van deze wetten. Bevoegdheden
zoals het toepassen van de taakverwaarlozingsregeling, de benoeming en het
ontslag van bestuursleden, het goedkeuren van het bestuursreglement en dergelijke,
blijven vanzelfsprekend bevoegdheden van de minister van SZW, als «eigenaar»
van de SVB. Ook zaken die tot de bedrijfsvoering in brede zin van de SVB moeten
worden gerekend, behoren tot het domein van de minister van SZW. De kaderwetbevoegdheden
van de minister van VWS ten aanzien van de SVB kunnen in veel gevallen niet
los gezien worden van de bevoegdheden van de minister van SZW. Wanneer het
bijvoorbeeld gaat om het opstellen van een begroting of een jaarrekening,
zal het onderdeel dat betrekking heeft op de uitvoering van de wetten voor
verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen deel uit kunnen maken van de totale
begroting of jaarrekening van de SVB. Het is dan wel de minister van VWS die
dit onderdeel moet goedkeuren.
 Op basis van het eerste lid, waarin onder andere artikel 33 van de Kaderwet
zbo van toepassing wordt verklaard, wordt de SVB verplicht om in het kader
van de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
een egalisatiereserve te vormen.
 In het tweede lid wordt geregeld dat de minister van VWS de bevoegdheden
genoemd in de artikelen 20 (inlichtingenrecht) en 22 (vernietigingsmevoegdheid)
van de Kaderwet zbo toepast in overeenstemming met de Minister van SZW. Het
merendeel van de informatie die de minister van VWS van de SVB ontvangt, zal
gebaseerd zijn op de nadere regels, bedoeld in artikel 9, tweede lid, van
dit wetsvoorstel. In deze nadere regels zal worden vastgelegd welke informatie
in het kader van de planning- en controlcyclus de SVB aan de minister van
VWS moet leveren. De ministers van VWS en SZW zullen ter nadere uitwerking
van artikel 20 van de Kaderwet zbo een informatieprotocol opstellen. Hierin
wordt vastgelegd voor welke informatie de overeenstemming van de minister
van SZW een gegeven is. Het kan daarbij gaan om informatie die hij nodig heeft
voor bijvoorbeeld de beantwoording van Kamervragen en burgerbrieven of ter
voorbereiding van voortgangsrapportages aan de Tweede Kamer of overleggen
met belangenorganisaties. De minister van VWS zal dus in de meeste gevallen
zijn informatieverzoek niet aan de minister van SZW hoeven voor te leggen.
In de praktijk zal de minister van VWS alleen een beroep op artikel 20 Kaderwet
zbo hoeven te doen wanneer er bijzonderheden spelen in de taakuitvoering
door de SVB die er op duiden dat er problemen op organisatieniveau liggen.
Het verzoek om informatie door de minister van VWS wordt in dat geval gedaan
in overeenstemming met de minister van SZW. Diens betrokkenheid vloeit voort
uit de eigenaarsrol ten aanzien van de SVB en de daarbij behorende politieke
verantwoordelijkheid voor het functioneren van de SVB als geheel.
 De minister van VWS zal, gezien artikel 10:35 Awb, alleen wegens strijd
met het recht of het algemeen belang gebruik mogen maken van de vernietigingsbevoegdheid
van artikel 22 Kaderwet zbo. Dit instrument creëert nadrukkelijk geen
bemoeienis van de minister van VWS in een individueel geval. De minister van
VWS hanteert dit instrument in overeenstemming met de minister van SZW omdat
er mogelijk sprake is van onderliggende problematiek op organisatieniveau.
 De Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Wet SUWI) is
de instellingswet van (onder meer) de SVB. Deze wet bevat, wat de SVB betreft,
niet alleen een regeling van de taken van de SVB op het terrein van de sociale
zekerheid, maar bevat ook bepalingen die van toepassing zijn op de uitvoering
door de SVB van andere wetten. Hierdoor zijn deze bepalingen ook van toepassing
op het functioneren van de SVB bij de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers
en oorlogsgetroffenen. Dit is echter niet wenselijk.
 In de paragraaf «Inleiding» van dit wetsvoorstel is al aangegeven
dat de Kamerleden en het veld in het wetsvoorstel gewaarborgd willen zien
dat de bewindspersoon van VWS eindverantwoordelijkheid draagt voor de door
de PUR aan de SVB overgedragen taken. Uit artikel 36, tweede lid, van de Wet
SUWI volgt dat de Inspectie Werk en Inkomen, onder gezag van de minister van
SZW, toezicht zou uitoefenen op deze uitvoeringstaak van de SVB, hetgeen –
zoals aangegeven – niet de bedoeling is. Om deze reden is in het derde
lid expliciet bepaald dat in afwijking van artikel 36, tweede lid, van de
Wet SUWI de minister van VWS bevoegd is toezicht uit te oefenen op de uitvoering
door de SVB van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen.
 In het vierde lid is artikel 84 van de Wet SUWI niet van toepassing verklaard
omdat in dit artikel het niet (tijdig) verstrekken van inlichtingen en het
niet onverwijld verstrekken van inzage in een document als bedoeld in artikel
1 van de Wet op de identificatieplicht strafbaar wordt gesteld, terwijl het
niet-nakomen van deze verplichtingen in de wetten voor verzetsdeelnemers en
oorlogsgetroffenen geen strafbaar feit is. Het is niet de bedoeling van dit
wetsvoorstel om dergelijke wijzigingen te bewerkstelligen.
 Artikel 4
 De PUR krijgt ten eerste als taak om beschikkingen te geven op aanvragen
in het kader van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen afkomstig
van personen die nog geen financiële aanspraak ontlenen of hebben ontleend
aan de wet waarop zij hun aanvraag baseren. Het kan daarbij gaan om een aanvraag
om een erkenning, buitengewoon pensioen, garantietoeslag, uitkering, periodieke
uitkering, garantie-uitkering, vergoeding, tegemoetkoming of herziening. Wanneer
de aanvrager op het moment van de aanvraag geen financiële aanspraak
aan de desbetreffende wet ontleent maar dat eerder wel heeft gedaan, is niet
de PUR maar de SVB het beschikkingsbevoegde bestuursorgaan.
 De PUR is eveneens het bevoegde bestuursorgaan wanneer het gaat om het
herzien van een erkenning op grond van gebleken onjuistheid van aan die beschikking
ten grondslag gelegde feiten, dan wel op grond van gegevens die niet bekend
waren ten tijde van het geven van die beschikking, en die, als zij wel bekend
waren geweest, tot een anders luidende beschikking zouden hebben geleid. Het
door de PUR beslissen op bezwaarschriften tegen hun beslissingen en het voeren
van verweer in beroepsprocedures tegen de beslissingen op de
hiervoor bedoelde bezwaarschriften, zijn inherent aan de genoemde bevoegdheden.
Deze bevoegdheden worden daarom niet bij de taken van de PUR vermeld.
 Hiervoor is in de paragraaf «Hoofdlijnen van het wetsvoorstel»
al uiteengezet waarom wordt voorgesteld de PUR de bevoegdheid te geven tot
het vaststellen van beleidsregels voor de SVB en het adviseren van de SVB
wanneer deze niet op basis van de beleidsregels een beslissing kan nemen.
 Artikel 5
 In artikel 12 van de Kaderwet zbo is geregeld dat de minister (in dit
geval de minister van VWS) de leden van een zelfstandig bestuursorgaan benoemt,
schorst en ontslaat. Voorts bevat de Kaderwet zbo bepalingen betreffende nevenfuncties
(artikel 13) en de bezoldiging dan wel schadeloosstelling van de leden van
een zelfstandig bestuursorgaan (artikel 14). In artikel 5 zijn daarom in dit
kader alleen aanvullende bepalingen opgenomen.
 De bepalingen betreffende het horen van de organisaties welke regelmatig
betrokken zijn bij de uitvoering van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
en de benoemingsduur van vier jaar (tweede respectievelijk derde lid) zijn
overeenkomstig artikel 11, vierde lid, van de Wet op de PUR. Bij de in artikel
5, tweede lid, bedoelde organisaties moet gedacht worden aan de SVB, de Stichting
1940–1945, de Stichting Pelita en de Stichting Joods Maatschappelijk
Werk.
 Op basis van het Besluit Raadskamers moeten de huidige raadskamers zodanig
zijn samengesteld dat daarin de verschillende categorieën oorlogsgetroffenen
waarop de werkzaamheden van een kamer betrekking hebben op een evenwichtige
wijze zijn vertegenwoordigd. Zoals in de paragraaf «Hoofdlijnen van
het wetsvoorstel» al is vermeld, is gezien het grote gewicht dat wordt
toegekend aan de betrokkenheid van de doelgroep, deze eis nu in het wetsvoorstel
vastgelegd (vierde lid). Daarnaast is (eveneens naar analogie van het Besluit
Raadskamers), in het voorstel ook een bepaling opgenomen dat een gerechtigde
met een financiële aanspraak op basis van één van de wetten
voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen geen lid van de PUR kan zijn
(vijfde lid). Op basis van artikel 11, eerste lid, van de Kaderwet zbo moet
de minister van VWS het in artikel 5, zesde lid, bedoelde bestuursreglement
goedkeuren. Omdat de wijze waarop de PUR zijn taken wil gaan uitvoeren van
belang is voor de SVB, zal de minister van VWS er op toezien dat de inhoud
(en eventuele wijzigingen) van het reglement onderwerp van gesprek is geweest
in het in artikel 8, eerste lid, bedoelde afstemmingsoverleg tussen de PUR
en de SVB.
 Artikel 6
 De SVB wordt belast met het geven van de beschikkingen op basis van de
wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen die niet op grond van
artikel 4 zijn opgedragen aan de PUR. Het gaat hierbij om een beslissingsbevoegdheid
betreffende personen die reeds financiële aanspraken aan de wetten voor
verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen ontlenen of hebben ontleend. Hierbij
moet in de eerste plaats worden gedacht aan het geven van beschikkingen op
een aanvraag voor een vergoeding of een tegemoetkoming, of een aanvraag voor
het opnieuw vaststellen of herzien van een buitengewoon pensioen, garantietoeslag,
uitkering, periodieke uitkering of garantie-uitkering, afkomstig van een persoon
die een financiële aanspraak aan deze wetten ontleent. Zoals in de toelichting
op artikel 4 al is aangegeven beslist de SVB daarnaast in de gevallen waarin
er sprake is van het opnieuw toekennen van een buitengewoon pensioen of uitkering.
De SVB is eveneens bevoegd wanneer het gaat om het ambtshalve
terugvorderen, beëindigen, herzien, opnieuw vaststellen of aanpassen
van het buitengewoon pensioen, de garantie-uitkering, uitkering, periodieke
uitkering of garantie-uitkering, als bedoeld in de wetten voor verzetsdeelnemers
en oorlogsgetroffenen.
 Naast besluitvorming op basis van de wetten voor verzetsdeelnemers en
oorlogsgetroffenen krijgt de SVB ook tot taak om beschikkingen te geven op
aanvragen op basis van de Tijdelijke vergoedingsregeling psychotherapie na-oorlogse
generatie (Tvp). Deze regeling zal daartoe worden gewijzigd.
 Het door de SVB beslissen op bezwaarschriften tegen hun beslissingen en
het voeren van verweer in beroepsprocedures tegen de beslissingen op de hiervoor
bedoelde bezwaarschriften, zijn ook hier inherent aan de genoemde bevoegdheden
en worden daarom niet vermeld.
 De SVB wordt belast met alle voorbereidende en uitvoerende taken (onder
andere berekenen en betalen) in het kader van de aanvragen waarin de PUR een
beslissing neemt (onderdeel c). In het verlengde hiervan ligt de ondersteuning
door de SVB van de PUR (onderdeel d). De SVB zal ervoor zorgen dat één
van zijn medewerkers wordt aangesteld als secretaris van de PUR (vanzelfsprekend
na raadpleging van de PUR). Tevens zal de SVB ervoor zorgen dat de PUR wordt
bijgestaan door een geneeskundig adviseur. Ook wanneer het gaat om ondersteunende
taken, zoals het op aangeven van de PUR bijwerken van de beleidsregels of
het ondersteunen van de PUR bij het voeren van verweer, zal de SVB daarin
voorzien.
 Artikel 7
 In de paragraaf «Hoofdlijnen van het wetsvoorstel» is al uiteengezet
waarom wordt voorgesteld de PUR, door het stellen van beleidsregels en het
in genoemde situaties geven van advies, zoveel invloed te geven op de beslissingen
van de SVB. Zoals daar al is gesteld moet de SVB aan de PUR advies vragen
wanneer er geen beleidsregel is of wanneer de SVB op basis van artikel 4:84
van de Awb de beleidsregel niet mag toepassen.
 Artikel 8
 De PUR moet beslissen op een aanvraag om een vergoeding of een tegemoetkoming
indien de aanvrager deze tegelijkertijd met een eerste aanvraag om een buitengewoon
pensioen of een uitkering aanvraagt. De SVB neemt beslissingen over de aanvragen
betreffende vergoedingen of tegemoetkomingen indien deze afkomstig zijn van
gerechtigden die reeds financiële aanspraken aan de wetten voor verzetsdeelnemers
en oorlogsgetroffenen ontlenen of hebben ontleend. Omdat dus zowel de PUR
als de SVB beslissingen nemen over vergoedingen of tegemoetkomingen, moet
hierover regelmatig afstemmingsoverleg plaatsvinden. Daarnaast kan de SVB
ook ten aanzien van andere beslissingen (bijvoorbeeld in het kader van een
ambtshalve herziening of een herziening op verzoek) tegen situaties aanlopen
waarover de beleidsregels niets regelen. De SVB moet dan advies vragen aan
de PUR. Indien de SVB vervolgens meent dit advies niet te kunnen overnemen
en een afwijkende beslissing neemt, moeten ook dergelijke situaties in het
afstemmingsoverleg worden besproken. Zoals hiervoor bij de artikelsgewijze
toelichting op artikel 5 al is aangegeven, dient ook het voorgenomen bestuursreglement
of een wijziging daarin in het afstemmingsoverleg besproken te worden. Ook
de door de PUR voor de SVB vastgestelde beleidsregels kunnen onderwerp van
gesprek zijn.
 Het afstemmingsoverleg zal in ieder geval elk kwartaal moeten plaatsvinden.
De minister van VWS moet meteen na afloop van dit overleg op de hoogte worden
gesteld van de uitkomsten van het afstemmingsoverleg, zodat hij invulling
kan geven aan zijn toezichtsrol.
 Bij de SVB zal een aparte afdeling voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen worden ingericht. Hierin worden ondergebracht de PUR-ondersteunende
taken, de taken in het kader van de voorbereiding en uitvoering van zowel
PUR- als SVB-beschikkingen en de taken behorende bij de SVB-besluitvorming
betreffende verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen. Daardoor zal er, naast
het in dit artikel bedoelde afstemmingsoverleg, op de werkvloer vanzelfsprekend
continue afstemming plaatsvinden.
 Artikel 9
 In de VWS-begroting wordt jaarlijks de raming opgenomen (artikel 47 Oorlogsslachtoffers
en Herinnering WOII) van:
 • de programma-uitgaven voor de wetten voor verzetsdeelnemers en
oorlogsgetroffenen en de Tvp, en
 • de bijdrage aan de zelfstandige bestuursorganen belast met de uitvoering
van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen en de Tvp.
 Omdat deze wetten en de Tvp in opdracht van de minister van VWS door de
PUR en de SVB worden uitgevoerd, zijn de kosten die hiermee zijn gemoeid volledig
voor rekening van het Rijk.
 Voor de kosten van de uitvoering door de PUR zal jaarlijks een budget
worden toegekend overeenkomend met de huidige uitgaven voor de raadskamers
van de PUR. Voor de kosten van de uitvoering door de SVB zal in overleg met
deze organisatie aan de hand van kengetallen een budgetteringsmodel worden
ontwikkeld. Dit model zal zijn juridische basis krijgen in de op grond van
het tweede lid op te stellen ministeriële regeling. In deze regeling
zal ook worden geregeld welke informatie de SVB in het kader van de planning-
en controlcyclus aan de minister van VWS moet leveren.
 Artikelen 10
 Zowel in de richting van het veld (via interviews in contactbladen van
de sector en in gesprekken met de huidige cliëntenraad van de PUR) als
aan de Tweede Kamer heeft de staatssecretaris van VWS toegezegd dat de verzetsdeelnemers
en oorlogsgetroffenen hun eigen cliëntenraad zullen behouden. De bepaling
in artikel 7 van de Wet SUWI biedt geen aanknopingspunten voor cliëntenparticipatie
specifiek voor het beleidsterrein verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen.
Het wetsvoorstel voorziet daarom in de regeling van een cliëntenraad
die overleg voert met zowel de PUR als de SVB en hun gevraagd en ongevraagd
kan adviseren. In het derde lid is geregeld dat de SVB de leden van de cliëntenraad
op voordracht van de zittende leden benoemt. Voor de benoeming van de leden
van de eerste cliëntenraad na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel is
geregeld dat de PUR hiertoe een voordracht zal doen. Dit is nodig omdat de
huidige cliëntenraad van de PUR geen wettelijke basis heeft, waardoor
er formeel gezien geen sprake is van zittende leden die een voordracht kunnen
doen. Aan de PUR is gevraagd om bij deze voordracht de continuïteit van
de inbreng van cliënten te waarborgen.
 Het terrein waarop het overleg en de advisering betrekking kan hebben,
is zo ruim mogelijk geformuleerd. Alles wat met de taken van de PUR en de
SVB op het terrein van de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen
te maken heeft, kan onderwerp van overleg en advisering zijn zodra de cliëntenraad
van mening is dat dit uit het oogpunt van cliëntenbelangen relevant is.
Alleen individuele zaken zijn uitgezonderd. Voor het aantal leden en de benoemingstermijn
van de leden, is aangesloten bij het reglement van de huidige cliëntenraad
van de PUR. De werkwijze van de «nieuwe» cliëntenraad, zal
door deze zelf in een reglement worden vastgelegd. In het zevende lid wordt
geregeld welke onderwerpen in ieder geval in dit reglement moeten worden opgenomen.
 Artikel 12
 Het uitgangspunt bij de overdracht van PUR-taken naar de SVB is dat het
desbetreffende PUR-personeel op grond van het beginsel «mens volgt werk»
overgaat van de PUR naar de SVB. Op deze wijze wordt gegarandeerd dat de PUR-werkwijze
zoals de PUR-cliënten dat gewend zijn (en waar zij zo aan hechten), ook
in de situatie na de overdracht naar de SVB met de bijbehorende expertise
en het hoge niveau van dienstverlening, in stand blijft. In overleg tussen
de PUR als werkgever tot 1 januari 2011 en de SVB als nieuwe werkgever
vanaf deze datum, wordt de overdracht verder geregeld. De arbeidsvoorwaardelijke
aspecten zijn door de PUR en de SVB nader uitgewerkt en eind november 2009
in een onderhandelingsakkoord met de vakbonden vastgelegd.
 Voor de PUR-medewerkers is als basis neergelegd dat hun rechtspositie
bij de SVB als geheel gelijkwaardig zal zijn aan hun huidige rechtspositie.
Dit uitgangspunt is in overeenstemming met eerdere soortgelijke operaties
waarbij sprake was van overdracht van door het Rijk opgedragen taken naar
een andere rechtspersoon. In dit geval speelt hier nog eens mee dat één
van de uitgangspunten bij de overdracht is de expertise van de PUR-medewerkers
te behouden en daarmee de kwaliteit en continuïteit van de dienstverlening
aan de PUR-cliënten te waarborgen.
 Artikelen 15 tot en met 19
 In de artikelen 4 en 6 zijn de taken van de PUR en de SVB beschreven.
De toekenning van taken aan de twee organisaties heeft tot gevolg dat in alle
vijf de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen een groot aantal
van de bepalingen waarin nu sprake is van «de Raad» hiermee in
overeenstemming moet worden gebracht. Wijziging moet plaatsvinden in de gevallen
waarbij er een taakverschuiving plaatsvindt van de PUR naar de SVB en in de
gevallen waarbij er zowel een taak voor de PUR als voor de SVB is weggelegd.
In het eerste geval wordt in de betreffende artikelen en artikelleden de verwijzing
naar «de Raad» simpelweg vervangen door een verwijzing naar «de
Sociale verzekeringsbank». In de artikelen en artikelleden waarin sprake
is van een taak voor beide organisaties is «de Raad» aangevuld
met «of de Sociale verzekeringsbank». Om te voorkomen dat in ieder
gewijzigd artikel of artikellid moet worden aangegeven wanneer er sprake is
van een taak van de PUR of de SVB, is in onderdeel B in elk van de wetten
voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen een artikel ingevoegd waarin
duidelijk is bepaald dat de taakverdeling tussen de PUR en de SVB in overeenstemming
is met de artikelen 4 en 6 van het onderhavige wetsvoorstel.
 Artikel 22
 Dit artikel bevat een regeling voor de overgang van de PUR naar de SVB
van rechten en verplichtingen ten aanzien van gerechtigden die op het moment
van inwerkingtreding van het wetsvoorstel een financiële aanspraak ontlenen
aan de wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen of aan de Tvp.
Indien de PUR voor de inwerkingtreding van het wetsvoorstel een beslissing
ten aanzien van een dergelijke gerechtigde heeft genomen, gaan de daaruit
voortvloeiende rechten en verplichtingen dus over op de SVB. Dit geldt voor
bijvoorbeeld de verplichting een gerechtigde maandelijks een uitkering te
verstrekken, maar ook voor het recht tot terugvordering (eerste lid).
 In het tweede lid wordt geregeld dat de PUR, bedoeld in artikel 3, beslist
op de aanvragen van gerechtigden die nog geen financiële aanspraak ontlenen
aan de wet waarop zij hun aanvraag baseren, die voor de inwerkingtreding van
het wetsvoorstel zijn ingediend.
 Aanvragen van gerechtigden met een financiële aanspraak, alsmede aanvragen op basis van de Tvp, waarover de PUR op het moment van inwerkingtreding
nog niet heeft besloten worden beschouwd als te zijn gericht tot de SVB (derde
lid).
 Artikel 23
 Gezien het onderwerp van dit wetsvoorstel is het noodzakelijk een datum
van inwerkingtreding in het voorstel op te nemen. Vanwege de arbeidsrechtelijke
consequenties, maar ook uit praktische overwegingen (bijvoorbeeld overdracht
van dossiers, overgang van vermogen en overdracht van het door de PUR gehanteerde
bereken- en betalingssysteem) is het onmogelijk de inwerkingtreding te laten
afhangen van de datum van plaatsing in het Staatsblad.
 
 De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 M. Bussemaker