ECLI:NL:HR:2025:1207, Hoge Raad, 26-08-2025, 24/01571
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2025-08-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Deelname aan terroristische organisatie, art. 140a.1 Sr. 1. Verzoek in Borgersbrief. Raadsman heeft (na het verstrijken van de in art. 437.2 Sv bedoelde termijn) verzoek gedaan tot aanhouding van zaak. 2. Kunnen klachten over ’s hofs afwijzing van verzoek tot horen van getuigen en bewezenverklaring worden aangemerkt als middelen a.b.i. wet? 3. Redelijke termijn (inzendtermijn) in cassatie. 
        Ad 1. Er bestaat geen grond voor toewijzing van verzoek. 
        Ad 2. Als cassatierechter onderzoekt HR alleen middelen a.b.i. wet. Alleen stellige en duidelijke klacht over schending van bepaalde rechtsregel en/of verzuim van toepasselijk vormvoorschrift door rechter die bestreden uitspraak heeft gewezen kan als zo’n middel worden aangemerkt. Als cassatiemiddelen I en II aangeduide klachten voldoen niet aan dit vereiste, zodat deze onbesproken moeten blijven. 
        Ad 3. Schriftuur klaagt verder enkel over redelijke termijn in cassatie. 
        Art. 80a RO, verdachte n-o.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 24/01571 
      
        Datum	26 augustus 2025
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van 9 april 2024, nummer 22-002865-21, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte] ,
      geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1977,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat B.Th. Nooitgedagt bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. De cassatiemiddelen zijn schriftelijk toegelicht. 
      De advocaat-generaal P.H.P.H.M.C. van Kempen heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van de verdachte in het cassatieberoep.
      De raadsman van de verdachte heeft daarop schriftelijk gereageerd. De raadsman heeft daarbij ook – na het verstrijken van de in artikel 437 lid 2 van het Wetboek van Strafvordering bedoelde termijn – het verzoek gedaan tot aanhouding van de zaak. De Hoge Raad is van oordeel dat geen grond bestaat voor toewijzing van dat verzoek.
    
  
  
    
      2Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep
    Als cassatierechter onderzoekt de Hoge Raad alleen cassatiemiddelen (klachten) als in de wet bedoeld. Alleen een stellige en duidelijke klacht over de schending van een bepaalde rechtsregel en/of het verzuim van een toepasselijk vormvoorschrift door de rechter die de bestreden uitspraak heeft gewezen kan als zo’n cassatiemiddel worden aangemerkt. De als cassatiemiddelen I en II aangeduide klachten voldoen niet aan dit vereiste, zodat deze onbesproken moeten blijven. Nu de schriftuur verder enkel de klacht bevat dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden, zal de Hoge Raad gebruikmaken van de mogelijkheid om het beroep zonder verdere motivering niet-ontvankelijk te verklaren (zie artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie).
  
  
    
      3Beslissing
    De Hoge Raad verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren M. Kuijer en T.B. Trotman, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 26 augustus 2025.