ECLI:NL:HR:2026:348, Hoge Raad, 06-03-2026, 24/04234
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2026-03-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Verbintenissenrecht. Aansprakelijkheidsrecht. Geschil over meerverbruik clouddiensten. Uitleg. Tegenbewijslevering. Eigen schuld (art. 6:101 BW) en schending zorgplicht en informatieplicht (art. 7:401 BW; art. 7:403 BW). Schadebegroting. Essentiële stellingen t.a.v. rente en incassokosten.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      CIVIELE KAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer	24/04234
      
        Datum	6 maart 2026
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      In de zaak van
    
    
    
      ACKNOWLEDGE BENELUX B.V.,
      gevestigd te Veldhoven,
      EISERES tot cassatie,
      hierna: Acknowledge,
      advocaat: B.T.M. van der Wiel,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      INTERCONNECT SERVICES B.V.,
      gevestigd te ’s-Hertogenbosch,
      VERWEERSTER in cassatie,
      hierna: Interconnect,
      advocaat: H.J.W. Alt.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop
    
      Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar: 
      a. de vonnissen in de zaak C/01/341192 / HA ZA 18-826 van de rechtbank Oost-Brabant van 27 februari 2019 en 27 november 2019;
      b. de arresten in de zaak 200.275.470/01 van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van          15 maart 2022, 23 januari 2024 en 20 augustus 2024.
      Acknowledge heeft tegen de arresten van het hof beroep in cassatie ingesteld.
      Interconnect heeft een verweerschrift tot verwerping ingediend.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten en voor Acknowledge mede door J.H.G. Hordijk en V.R. van der Borg.
      De conclusie van de Advocaat-Generaal G.R.B. van Peursem strekt tot vernietiging en verwijzing. De advocaten van partijen hebben schriftelijk op die conclusie gereageerd. 
    
    
  
  
    
      2Uitgangspunten en feiten
    
      2.1
      
        In cassatie kan worden uitgegaan van de feiten zoals weergegeven in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 1.1-1.28. Deze komen, kort gezegd, op het volgende neer. 
        (i) Acknowledge heeft van Interconnect clouddiensten afgenomen op basis van overeenkomsten waarin de algemene voorwaarden van Interconnect van toepassing zijn verklaard. 
        (ii) Tussen partijen is discussie ontstaan over de vraag of Acknowledge gehouden is tot vergoeding van meerverbruik van ‘powered-on geheugen’.
      
      
    
    
      2.2
      In deze procedure heeft, voor zover in cassatie van belang, Interconnect van Acknowledge wegens het hiervoor in 2.1 onder (ii) genoemde meerverbruik betaling gevorderd van € 514.272,83, met rente, incassokosten en proceskosten. De rechtbank heeft deze vordering afgewezen.
      
    
    
      2.3
      Het hof heeft, voor zover in cassatie van belang, het vonnis van de rechtbank vernietigd en Acknowledge veroordeeld tot betaling aan Interconnect van € 494.462,39, met 1,5% rente per maand vanaf 18 oktober 2018 en € 63.654,54 aan buitengerechtelijke kosten. In zijn eindarrest heeft het hof over de rente en buitengerechtelijke kosten het volgende overwogen:                                                                      
      
      
        “9.11. Het voorgaande voert tot de tussenconclusie dat Acknowledge gehouden is om aan Interconnect een bedrag van € 494.462,39 te voldoen als schadevergoeding wegens wanprestatie. (…) Interconnect vordert ook dit bedrag te vermeerderen met 1,5% rente per maand conform het bepaalde in artikel 19 lid 8 van de algemene voorwaarden. Acknowledge heeft dat deel van de vordering bestreden met het betoog dat de algemene voorwaarden niet van toepassing zijn (…). Hiervoor is echter overwogen dat de algemene voorwaarden wel van toepassing zijn. Het hof zal de gevorderde rente van 1,5% per maand daarom toewijzen. Verder heeft Interconnect incassokosten gevorderd, primair van 15% over het in hoofdsom verschuldigde bedrag conform het bepaalde in artikel 19 lid 9 van de algemene voorwaarden en subsidiair conform BIK. Als gezegd, zijn de algemene voorwaarden van toepassing. Door Acknowledge is niet, althans niet voldoende concreet, aangevoerd dat artikel 19 lid 9 desalniettemin niet geldig is. Dit betekent dat Interconnect qua incassokosten aanspraak heeft op 15% over het bedrag van € 494.462,39. Dat komt neer op € 74.169,36. Zij heeft haar vordering wegens incassokosten in hoger beroep echter beperkt tot een bedrag van € 63.654,54. Dat bedrag zal aan incassokosten worden toegewezen.”
      
      
    
  
  
    
      3Beoordeling van het middel
    
      3.1.1
      Onderdeel 5.1 van het middel klaagt dat het hof ten onrechte geen aandacht heeft besteed aan het verweer van Acknowledge dat de in art. 19 lid 8 van de algemene voorwaarden van Interconnect genoemde rente van 1,5% per maand onevenredig hoog is en gelet op alle door Acknowledge gestelde omstandigheden in strijd met de redelijkheid en billijkheid is, althans dat het oordeel van het hof op dit punt onvoldoende is gemotiveerd.
      
    
    
      3.1.2
      De gedingstukken laten geen andere conclusie toe dan dat Acknowledge zich erop heeft beroepen dat toewijzing van de door Interconnect op grond van haar algemene voorwaarden gevorderde rente van 1,5% per maand afstuit op art. 6:248 lid 2 BW. Het hof heeft daarover geen toereikend gemotiveerde beslissing gegeven. Onderdeel 5.1 is dus gegrond.
      
    
    
      3.2.1
      Onderdeel 6.1 klaagt dat het hof de toewijzing, op basis van art. 19 lid 9 van de algemene voorwaarden van Interconnect, van de gevorderde incassokosten onvoldoende heeft gemotiveerd. Het hof heeft daarbij volgens de klacht ten onrechte onder meer onbehandeld gelaten de stellingen van Acknowledge dat de vordering van € 63.645,54, gelet op de hoogte daarvan en de beperkte incassowerkzaamheden, in geen verhouding staat tot de daadwerkelijk gemaakte incassokosten, en dat het beroep van Interconnect op het desbetreffende beding in de algemene voorwaarden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.
      
    
    
      3.2.2
      Het hof heeft overwogen (zie hiervoor in 2.3) dat de algemene voorwaarden van Interconnect van toepassing zijn en dat Acknowledge niet, althans niet voldoende concreet, heeft aangevoerd dat art. 19 lid 9 van de algemene voorwaarden desalniettemin niet geldig is. Met dit oordeel is het hof niet voldoende gemotiveerd ingegaan op het verweer van Acknowledge dat het beroep van Interconnect op art. 19 lid 9 van de algemene voorwaarden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Een dergelijk verweer veronderstelt immers dat de ingeroepen bepaling geldig is. Bovendien is het hof niet ingegaan op de in het onderdeel genoemde stellingen die Acknowledge aan haar op art. 6:248 lid 2 BW gebaseerde verweer ten grondslag heeft gelegd. De hiervoor in 3.2.1 weergegeven klacht slaagt daarom.
      
    
    
      3.2.3
      Onderdeel 6 behoeft voor het overige geen behandeling.
      
    
    
      3.3
      Onderdeel 3 van het middel is ingetrokken, zodat daarop niet meer behoeft te worden beslist.
      
    
    
      3.4
      De overige klachten van het middel kunnen niet tot cassatie leiden. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie art. 81 lid 1 RO).
      
    
  
  
    
      4Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      -	vernietigt het arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 20 augustus 2024;
      -	verwijst het geding naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden ter verdere behandeling en beslissing;
      -	veroordeelt Interconnect in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van Acknowledge begroot op € 8.318,37 aan verschotten en € 2.600,-- voor salaris, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten indien Interconnect deze niet binnen veertien dagen na heden heeft voldaan.
    
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vicepresident M.V. Polak als voorzitter en de raadsheren C.E. du Perron, H.M. Wattendorff, F.J.P. Lock en A.E.B. ter Heide, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A.E.B. ter Heide op 6 maart 2026.
    
    
    
  
  
     Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 20 augustus 2024, ECLI:NL:GHSHE:2024:2626.