Kleine wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer ; Memorie van toelichting; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk Memorie van toelichting
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST139431
 2009-2010
 
 32 277
 Kleine wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van
volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer
 
 
 
 
 Nr. 
 3
 MEMORIE VAN TOELICHTING
 Algemeen
 Dit voorstel van wet bevat een verzameling wijzigingen van diverse wetten
op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer.
 
 Dit wetsvoorstel bevat voornamelijk technische wijzigingen. Het gaat onder
meer om kleine redactionele correcties en het herstel van verwijzingen naar
vernummerde wetsartikelen. De wijzigingen kennen verschillende achtergronden.
Het merendeel van de wijzigingen is gericht op een goede verwerking van eerdere
of afstemming op toekomstige wetswijzigingen. In het bijzonder betreft het
aanpassingen in verband met de nieuwe of gewijzigde wetgeving ten gevolge
van (het voorstel voor) de Crisis- en herstelwet, de Waterwet en de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht. De gemene deler betreft dat dit wetsvoorstel voorziet
in het noodzakelijke onderhoud van de diverse wetten. Met betrekking tot deze
wijzigingen kan dit wetsvoorstel worden aangemerkt als een voorstel voor een
reparatiewet.
 
 Daarnaast bevat dit wetsvoorstel een kleine wijziging van de Wet ruimtelijke
ordening betreffende grondexploitatie. Gebleken is dat bij sommige locaties
kostenverhaal verplicht is, hoewel er nauwelijks reële kosten zijn of
de opbrengsten niet opwegen tegen de bestuurlijke kosten. Voorgesteld wordt
een bevoegdheid te creëren om bij algemene maatregel van bestuur gevallen
aan te wijzen waarin van het opstellen van een exploitatieplan kan worden
afgezien (Artikel VIII).
 Een andere kleine wijziging heeft betrekking op de regeling van warmte-koude-opslag
op grond van de Wet bodembescherming. Deze wijziging is wenselijk met het
oog op een goede uitvoering en wordt nader uiteengezet in de toelichting op
artikel III, onder C.
 
 Het doel en de strekking van dit wetsvoorstel brengen mee dat uit het
wetsvoorstel geen zelfstandige administratieve of financiële lasten voor
burgers, bedrijven of overheden voortvloeien.
 Artikelsgewijs
 Artikel I
 In dit artikel wordt het overgangsrecht uitgebreid, zoals dat is opgenomen
in het bij koninklijke boodschap van 20 mei 2009 ingediende voorstel
van wet tot vaststelling van overgangsrecht en wijziging van diverse wetten
ten behoeve van de invoering van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(Invoeringswet Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) (31 953).
 Onderdeel A
 Dit onderdeel wijzigt het overgangsrecht dat in artikel 1.2, vierde lid,
van de invoeringswet is opgenomen. De wijziging zorgt ervoor dat het overgangsrecht
niet alleen betrekking heeft op vergunningen die reeds voor de inwerkingtreding
van de Wabo van kracht en onherroepelijk waren, maar eveneens op vergunningen
als bedoeld in het derde lid. De wijziging zorgt ervoor dat op het moment
dat die vergunningen onherroepelijk worden, de daaraan verbonden beperkingen
en voorschriften worden gelijkgesteld met aan de omgevingsvergunning verbonden
voorschriften. Ingevolge het bepaalde in het vijfde lid geldt dit niet voor
de voorschriften of beperkingen waarbij overeenkomstig artikel 8.17, tweede
lid, van de Wet milieubeheer is bepaald dat de vergunning voor de betrokken
(afval-)inrichting slechts tijdelijk geldt. Die voorschriften of beperkingen
vervallen van rechtswege.
 Onderdeel B
 Met dit onderdeel wordt een nieuw overgangsrechtelijk artikel 1.2a opgenomen.
Dit artikel houdt verband met de inwerkingtredingsregeling van artikel 20.8
van de Wet milieubeheer (Wm). Laatstgenoemd artikel biedt een regeling voor
de afstemming van de bestaande milieuvergunning op grond van artikel 8.1 van
die wet en de bouwvergunning op grond van artikel 40 van de Woningwet. De
afstemming houdt in dat een milieuvergunning niet eerder in werking treedt
dan nadat de betrokken bouwvergunning is verleend. Met de effecten van de
toepassing van artikel 20.8 van de Wm op milieuvergunningen die vóór
het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(Wabo) al wel onherroepelijk zijn, maar op grond van artikel 20.8 nog niet
in werking zijn getreden, en op vóór dat tijdstip aangevraagde
milieuvergunningen die nog niet onherroepelijk zijn, is in artikel 1.2 van
de Invoeringswet Wabo onvoldoende rekening gehouden. Met het voorgestelde
artikel 1.2a wordt hierin alsnog voorzien.
 Artikel 1.2a
 eerste lid
 Als op het moment waarop de Wabo in werking treedt de betrokken milieuvergunning
al wel onherroepelijk is maar nog niet van kracht is, valt die niet onder
de werking van het overgangsrecht zoals dat in artikel 1.2, eerste lid, van
de Invoeringswet Wabo is opgenomen. Met deze aanvullende overgangsrechtelijke
voorziening wordt dat artikellid van overeenkomstige toepassing verklaard.
Op die manier worden deze milieuvergunningen die al wel onherroepelijk zijn
maar nog niet in werking zijn getreden eveneens aangemerkt als een omgevingsvergunning.
 tweede lid
 Dit lid heeft betrekking op met een omgevingsvergunning gelijkgestelde onherroepelijke vergunningen als bedoeld in het eerste lid en op vergunningen
als bedoeld in artikel 1.2, tweede en derde lid, van Invoeringswet Wabo die
met een omgevingsvergunning zijn gelijkgesteld. In lijn met de regeling in
artikel 20.8 van de Wm wordt daarvoor bepaald dat een dergelijke omgevingsvergunning
niet eerder in werking treedt dan nadat de vergunning voor de bouwactiviteit
is verleend.
 Er wordt in algemene zin gesproken van «vergunning voor de betrokken
bouwactiviteit». Dat zal veelal een omgevingsvergunning zijn voor een
bouwactiviteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a, van de Wabo.
Het zou in theorie ook een bouwvergunning op grond van artikel 40 van de Woningwet
kunnen zijn. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer voor het moment waarop
de Wabo in werking treedt een aanvraag om een bouwvergunning is ingediend
maar deze nog niet onherroepelijk is. Op grond van het overgangsrecht in artikel
1.2 van de Invoeringswet Wabo is op de behandeling en het beroep het oude
recht van toepassing. In die gevallen wordt dan op grond van artikel 40 van
de Woningwet een bouwvergunning verleend. Dat is slechts tijdelijk. Als de
bouwvergunning onherroepelijk is geworden, wordt die op grond van artikel
1.2, derde lid, van de Invoeringswet Wabo eveneens aangemerkt als omgevingsvergunning.
 derde lid
 In artikel 2.7, eerste lid, van de Wabo is geregeld dat zgn. onlosmakelijke
activiteiten gelijktijdig moeten worden aangevraagd. Het gaat daarbij ook
om gevallen als bedoeld in artikel 20.8 van de Wm waarin het oprichten of
veranderen van een inrichting tevens is aan te merken als bouwen. Aangezien
in het overgangsrecht dat in het eerste en tweede lid is opgenomen reeds de
afstemming tussen de bouw- en milieuactiviteit is gewaarborgd, kan artikel
2.7, eerste lid, van de Wabo buiten toepassing blijven.
 Artikel II
 Onderdeel A
 In onderdeel 1 wordt geregeld dat, net als nu op grond van de Wet milieubeheer
het geval is, het bevoegd gezag bij de beslissing omtrent een aanvraag om
vergunning rekening moet houden met de voorkeursvolgorde in artikel 10.29a
van de Wet milieubeheer.
 Met de wijzigingen in onderdeel 2 wordt artikel 2.14 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht technisch aangepast in verband met de wijzigingen
van dat artikel in (artikel 3.15, onder A, van) de Crisis- en herstelwet en
(artikel 1.1, onderdeel J, van) de Invoeringswet Wabo.
 Onderdeel B
 Artikel 2.33, tweede lid, van de Wabo regelt de gevallen waarin het bevoegd
gezag bevoegd is de omgevingsvergunning geheel of gedeeltelijk in te trekken.
Onderdeel a van dit artikellid maakt intrekking mogelijk indien gedurende
drie jaar geen handelingen zijn verricht met gebruikmaking van de vergunning.
Onderdeel c van voornoemd artikellid maakt intrekking mogelijk indien de omgevingsvergunning
betrekking heeft op een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
onder a (bouwactiviteit), b of g (aanleg- of sloopactiviteit waarvoor krachtens
een bestemmingsplan of ander planologisch besluit een omgevingsvergunning
is voorgeschreven), van de Wabo, indien de activiteit langer dan de in de
bouwverordening, onderscheidenlijk de omgevingsvergunning, bepaalde termijn
heeft stilgelegen.
 
 Bij het voorgestelde onderdeel A zijn deze beide artikelonderdelen in
elkaar geschoven in een nieuw artikel 2.33, tweede lid, onder a, dit omdat
zij elkaar gedeeltelijk overlappen en dit tot misverstanden aanleiding zou kunnen geven. Het «niet verrichten van handelingen», bedoeld
in artikel 2.33, tweede lid, onder a, omvat namelijk mede «het stilliggen»,
bedoeld onder c van dat artikellid. Dit «stilliggen» pleegt in
de bouwregelgeving en de regelgeving krachtens de Wro te worden onderscheiden
van het «geen begin maken met» het bouwen dan wel het aanleggen
of het slopen. Beide varianten – het «geen begin maken met»
en het «stilliggen» – vallen onder het «niet verrichten
van handelingen», bedoeld in artikel 2.33, tweede lid, onder a. Met
de voorgestelde wijziging, waarin uitsluitend nog wordt gesproken over het«niet
verrichten van handelingen», wordt dit verduidelijkt. De verhouding
tussen de algemene intrekkingstermijn voor de omgevingsvergunning van drie
jaar en de bijzondere intrekkingstermijnen voor de omgevingsvergunning die
betrekking heeft op een bouw-, aanleg- of sloopactiviteit is dezelfde gebleven;
indien sprake is van een van deze drie activiteiten, is de algemene termijn
van drie jaar niet van toepassing.
 
 Daarnaast is het voorgestelde artikelonderdeel aldus gewijzigd, dat in
relatie tot de omgevingsvergunning voor een bouwactiviteit niet meer wordt
verwezen naar de in de bouwverordening bepaalde
termijn na verloop waarvan tot intrekking kan worden overgegaan. Hiermee wordt
vooruitgelopen op de inwerkingtreding van de wet van 2 juli 2009 tot
wijziging van de Woningwet (vereenvoudiging en herschikking grondslagen lagere
regelgeving) (Stb. 324), als gevolg waarvan de grondslag zal verdwijnen om
de hier bedoelde termijn in de bouwverordening te bepalen. In het nieuwe artikel
2.33, tweede lid, onder a, wordt thans uitgegaan van de in de bouwverordeningen
gangbare termijn van 26 weken. Deze termijn pleegt te worden gehanteerd voor
zowel die gevallen waarin sprake is van «geen begin maken met»
als die gevallen waarin sprake is van «stilliggen». Voor de praktijk
verandert er materieel dus niets.
 
 Verder is in het voorgestelde artikelonderdeel verduidelijkt dat de bijzondere
regeling voor de intrekking van de omgevingsvergunning die betrekking heeft
op een bouw- dan wel een aanleg- of sloopactiviteit, aldus moet worden gelezen
dat de verwijzing naar de termijn van 26 weken uitsluitend ziet op een omgevingsvergunning
die betrekking heeft op een bouwactiviteit en de verwijzing naar de bij de
omgevingsvergunning bepaalde termijn uitsluitend ziet op een omgevingsvergunning
die betrekking heeft op een aanleg- of sloopactiviteit. De mogelijkheid om
de termijn van intrekking van een zodanige vergunning na het «geen begin
maken met» of het «stilliggen» van de werkzaamheden in de
vergunning te bepalen, is ontleend aan de Wro.
 Onderdeel B
 Bij het wetsvoorstel voor de Invoeringswet Wabo wordt onder meer artikel
3.12, zevende lid, van de Wabo vernummerd tot achtste lid. Met de in onderdeel
B opgenomen wijziging wordt de verwijzing naar dat lid in artikel 3.11, vierde
lid, van de Wabo daarmee in overeenstemming gebracht.
 Onderdeel C
 Dit onderdeel bevat aanpassingen in artikel 4.2, eerste lid, van de Wabo
van de verwijzing naar verschillende onderdelen van artikel 2.33, tweede lid,
van die wet. Het betreft hier louter technische verbeteringen die een gevolg
zijn van de wijzigingen van artikel 2.33, tweede lid, zoals voorgesteld in
onderdeel A.
 Artikel III
 Onderdelen A, B en E
 Deze onderdelen hebben betrekking op de naamswijziging van de Technische
commissie bodembescherming. Door de verbreding van het bodembeleid voldoet
de aanduiding «bodembescherming» in de naam van de Technische
commissie bodembescherming niet meer. De naam «Technische commissie
bodem» sluit goed aan bij het huidige taakveld van de commissie.
 Onderdeel C
 Met het voorstel voor de Crisis- en herstelwet wordt in artikel 18, tweede
lid, van de Wet bodembescherming de mogelijkheid geschapen dat het beschermingsregime
dat bij algemene maatregel van bestuur krachtens artikel 8, eerste lid, van
die wet wordt ingesteld, bij provinciale verordening wordt gedifferentieerd
voor gebiedspecifieke situaties. Bij de uitwerking van het beleid ter stimulering
van de toepassing van warmte-koude-opslagsystemen (WKO) is inmiddels gebleken
dat het wenselijk is dat niet alleen provincies maar ook gemeenten bij verordening
gebieden kunnen aanwijzen, waar een bijzonder beschermingsregime geldt. Juist
gemeenten zijn in de praktijk bij de stimulering van de toepassing van meer
grootschalige open en collectieve WKO’s betrokken, bijvoorbeeld in samenspraak
met de projectontwikkelaar in nieuwe woonwijken. Zij spelen ook een centrale
rol in het kader van de ruimtelijke ordening. In dat verband groeit de behoefte
in structuurvisies en bestemmingsplannen ook vaker de bestemming van de ondergrond
te gaan regelen omdat het daar steeds drukker wordt en bestemmingen in toenemende
mate op elkaar moeten worden afgestemd om efficiënt van de bodem gebruik
te kunnen maken. WKO’s moeten derhalve in sommige, vooral stedelijke,
gebieden zorgvuldig worden gelokaliseerd. Bovendien spelen de grote gemeenten
nu al, naast de provincies, een belangrijke rol in de Wet bodembescherming
als bevoegd gezag voor bodemsanering. Een gebiedspecifieke invulling van het
door een algemene maatregel van bestuur geboden bodembeschermingsregime is
alleen mogelijk indien bij een maatregel krachtens artikel 8, eerste lid,
van de Wet bodembescherming daartoe uitdrukkelijk de mogelijkheid wordt geboden.
Het is de bedoeling dat de verschillende beschermingsregimes zoveel mogelijk
in de algemene maategel van bestuur worden uitgewerkt. Gemeenten kunnen dus
niet zomaar naar eigen inzicht het door een dergelijke maatregel geboden beschermingsregime
verzwaren door eigen regels te gaan invoeren. In de algemene maatregel van
bestuur zal onder meer worden aangegeven welke redenen voor gebiedsaanwijzing
mogen worden aangevoerd en welke belangen daarmee worden beoogd te beschermen.
 Onderdeel D
 Als gevolg van de wijziging van de Wet milieubeheer (hierna: Wm) (modernisering
van de algemene milieuregels voor inrichtingen) (Stb. 2006, 606) is het onderscheid
tussen algemene maatregelen van bestuur voor niet-vergunningplichtige inrichtingen
(artikel 8.40 Wm) en voor vergunningplichtige inrichtingen (artikel 8.44 Wm)
vervallen. Met dit onderdeel wordt de verwijzing in artikel 28a, onder a,
van de Wet Bodembescherming daaraan aangepast.
 Onderdeel F
 Als gevolg van de Invoeringswet Waterwet is artikel 35 van de Wet Bodembescherming
vervallen. Met dit onderdeel wordt de verwijzing in artikel 89 van de Wet
bodembescherming daaraan aangepast.
 Artikel IV
 In dit artikel wordt in artikel 10a, derde lid, van de Wet hygiëne
en veiligheid badinrichtingen en zwemgelegenheden een overbodige komma geschrapt.
Hierbij is uitgegaan van de tekst van artikel 10a zoals die komt te luiden
na wijziging door de wet van 2 juli 2009 (Stb. 312).
 Artikel V
 Onderdeel A
 Dit onderdeel strekt tot herstel van de onjuiste spelling van Europees
Parlement en Europese Gemeenschappen in een aantal leden van artikel 1.1 van
de Wm.
 Onderdeel B
 Dit onderdeel verwijdert in artikel 5.12, twaalfde lid, van de Wm een
dubbel lidwoord dat was ingevoegd bij de wijziging van dat lid bij de wet
van 12 maart 2009 tot wijziging van de Wet milieubeheer (implementatie
en derogatie luchtkwaliteitseisen) (Stb. 158).
 Onderdelen C, D, K, L, M, N, O en P
 In deze onderdelen is uitgegaan van de tekst van de Wm, zoals deze komt
te luiden nadat het wetsvoorstel Invoeringswet Wabo tot wet is verheven en
in werking is getreden. Dat wetsvoorstel geeft aanleiding tot het aanbrengen
van enkele technische verbeteringen in de Wet milieubeheer. Deze onderdelen
voorzien daarin. Met betrekking tot de wijziging in onderdeel N, onder 2,
kan het volgende worden opgemerkt. Artikel 20.1, eerste en derde lid, van
de Wm voorziet er thans in dat beroep in één instantie openstaat
tegen een watervergunning, indien die vergunning met toepassing van artikel
6.27, tweede lid, van de Waterwet gecoördineerd is voorbereid met een
milieuvergunning. Hoewel de Waterwet uitgaat van beroep in twee instanties,
is voor dergelijke gevallen van coördinatie aangesloten bij de regeling
in de Wet milieubeheer.
 Aangezien tegen een omgevingsvergunning eveneens beroep in twee instanties
zal openstaan, ligt het in de rede dat in geval van een gecoördineerde
voorbereiding van een watervergunning met een omgevingsvergunning, tegen beide
vergunningen beroep in twee instanties zal openstaan. Artikel 20.1, derde
lid, van de Wm wordt op dit punt aangepast. Alleen indien de watervergunning
gecoördineerd is voorbereid met een vergunning krachtens de Kernenergiewet
zal beroep in één instantie blijven gelden.
 Onderdelen E tot en met J
 Bij de implementatie van Richtlijn nr. 2005/32/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 6 juli 2005 betreffende de totstandbrenging
van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor
energieverbruikende producten en tot wijziging van Richtlijn 92/42/EEG van
de Raad en de Richtlijnen 96/57/EG en 2000/55/EG van het Europees Parlement
en de Raad (PbEU L 191) (hierna: de richtlijn ecodesign) was nog niet bekend
in welke vorm de uitvoeringsmaatregelen van de richtlijn zouden worden gegoten.
Dat zou de vorm van een verordening, maar ook van een richtlijn of een beschikking,
kunnen zijn. Daarom is bij de implementatie van de richtlijn ecodesign in
titel 9.4 van de Wm (artikel 9.4.4, tweede lid) het systeem neergelegd dat
bij algemene maatregel van bestuur categorieën van energieverbruikende
producten kunnen worden aangewezen, waarvoor bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur en in de uitvoeringsmaatregel van de richtlijn ecodesign
gestelde eisen met betrekking tot het ecologisch ontwerp ervan gelden.
 
 Gebleken is dat de eerste vijf uitvoeringsmaatregelen, alsmede de al bekende
op stapel staande uitvoeringsmaatregelen, de vorm hebben van een Europese
verordening. Dat betekent ook dat alle aan de desbetreffende producten te
stellen eisen met betrekking tot het ecologisch ontwerp zijn opgenomen in
de uitvoeringsmaatregelen, de verordeningen, zelf. Verordeningen zijn verbindend
in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Het enige
dat echter voor een goede uitvoering van de verordeningen in Nederland moet
gebeuren om de met die eisen verbandhoudende bepalingen van titel 9.4 van
de Wm van toepassing te laten zijn op deze producten, is dat die producten
ingevolge artikel 9.4.4, tweede lid, van de Wet milieubeheer moeten worden
aangewezen. Dat is gedaan door middel van de Regeling aanwijzing ecodesign-producten,
gebaseerd op artikel 21.6, zesde lid, in verbinding met genoemd artikel 9.4.4,
tweede lid, van de Wm.
 
 Nu bekend is dat de uitvoeringsmaatregelen van de richtlijn ecodesign,
in ieder geval in de tot nu toe bekende gevallen, in de vorm zijn gegoten
van een verordening, is het wenselijk om meer bij die Europese praktijk aan
te sluiten. Verordeningen werken immers rechtstreeks. Nationale implementatieregelgeving
is in die gevallen ongewenst, bureaucratisch en strikt geredeneerd ook in
strijd met het karakter van een verordening. Daarom wordt voorgesteld artikel
9.4.4, tweede lid, zodanig aan te vullen dat bij aanwijzing van producten
via een verordening er geen nationale implementatieregelgeving meer nodig
is en titel 9.4 rechtstreeks op die producten van toepassing is. De voorgestelde
wijziging (onderdeel F) werkt – uitsluitend technisch – door naar
een aantal andere artikelen in titel 9.4 van de Wm, waarin naar artikel 9.4.4
wordt verwezen. Die zijn in de onderdelen E en G tot en met J opgenomen.
 
 Zodra de wijziging tot wet is verheven en in werking is getreden, is –
uitgaande van de huidige praktijk van uitvoeringsmaatregelen in de vorm van
verordeningen – de Regeling aanwijzing ecodesign-producten overbodig.
Deze zal dan ook worden ingetrokken.
 Onderdeel Q
 In dit onderdeel wordt in de tweede volzin van artikel 21.6, derde lid,
van de Wm de oude benaming van de Minister van LNV aangepast aan de huidige
benaming.
 Onderdeel R
 In voorschrift 4.5 van bijlage 2 bij de Wm wordt de weergave van kubieke
meters in overeenstemming gebracht met de weergave in andere voorschriften
van die bijlage.
 Artikel VI
 Als gevolg van artikel 17, onderdeel C, van de Wet tegemoetkoming chronisch
zieken en gehandicapten is het vierde lid van artikel 18 van de Wet op de
huurtoeslag met ingang van 1 januari 2009 genummerd als vijfde lid. Artikel
I, onderdeel F, van het bij koninklijke boodschap van 7 mei 2008 ingediende
voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de huurtoeslag (uitvoeringstechnische
wijzigingen) (31 446) gaat nog uit van de nummering van voor 1 januari
2009. Dit wordt gerepareerd met deze wijziging.
 Artikel VII
 Artikel I, onderdeel F, van het bij koninklijke boodschap van 7 mei
2008 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de huurtoeslag
(uitvoeringstechnische wijzigingen) (31 446) treedt in werking op 1 januari
van een bij koninklijk besluit te bepalen jaar. Artikel VI bevat een wijziging
van dat artikel I, onderdeel F. Deze wijziging geschiedt uitsluitend als eerder
genoemd wetsvoorstel, na tot wet te zijn verheven, nog niet in werking is
getreden. In dat geval is de wijziging van de Wet op de huurtoeslag in artikel
V niet meer aan de orde. In artikel VI is daarom bepaald dat dat artikel dan
vervalt.
 Artikel VIII
 Met ingang van 22 februari 2007 is de verantwoordelijkheid voor de
inburgering en de integratie overgegaan van de Minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie naar de Minister voor Wonen, Wijken en Integratie en de overgang
van de verantwoordelijkheid voor het grotestedenbeleid van de Minister voor
Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties naar de Minister voor WWI.
 
 De wijziging is voor het voorzien in een grondslag voor de bevoegdheden
van de Minister voor WWI niet noodzakelijk, maar het komt de kenbaarheid van
die bevoegdheden zeer ten goede.
 Artikel IX
 A
 In dit onderdeel wordt in artikel 6.8, tweede lid, van de Wet ruimtelijke
ordening (Wro) een verwijzing naar «projectbesluit» vervangen
door een verwijzing naar de daarmee overeenkomende omgevingsvergunning op
grond van de Wabo.
 B
 Afdeling 6.4 van de Wro (Grondexploitatie) is bedoeld voor kostenverhaal
bij particuliere grondexploitatie en de aanpak van zogenaamde free riders.
Gebleken is dat bij sommige locaties kostenverhaal verplicht is, hoewel er
nauwelijks reële kosten zijn die de gemeente wil verhalen, bijvoorbeeld
omdat het uitsluitend apparaatskosten betreft, die in de praktijk zo nodig
via de leges in rekening worden gebracht, of omdat de opbrengsten van het
exploitatieplan niet opwegen tegen de bestuurlijke kosten. Daarnaast kan het
gaan om kruimelgevallen waarin de kosten verhaald kunnen worden via een naderhand
te sluiten contract. Voorbeelden van dat laatste is het maken van een inrit
naar de openbare weg en een aansluiting op het riool. Het is daarom wenselijk
dat de gemeente bij dit soort kosten de mogelijkheid krijgt om af te zien
van het opstellen van een exploitatieplan. Daartoe wordt in artikel 6.12,
tweede lid, van de Wro de bevoegdheid gecreëerd om bij algemene maatregel
van bestuur gevallen aan te wijzen waarin van het opstellen van een exploitatieplan
kan worden afgezien. Het benutten van deze mogelijkheid leidt tot een vermindering
van bestuurlijke lasten, terwijl het geen afbreuk doet aan het principe van
kostenverhaal bij bouwlocaties.
 C
 Met dit onderdeel wordt een fout in de opsomming gecorrigeerd.
 Artikel X
 Dit artikel wijzigt een aantal onderdelen van artikel I van de wet van
2 juli 2009 tot wijziging van de Woningwet (vereenvoudiging en herschikking
grondslagen lagere regelgeving) (Stb. 324). Deze wijzigingen strekken ertoe
de desbetreffende onderdelen in overeenstemming te brengen met de tekst van
de Woningwet, zoals die komt te luiden na wijziging door artikel 9.15 van
het voorstel van wet tot vaststelling van overgangsrecht en tot wijziging
van diverse wetten ten behoeve van de invoering van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Invoeringswet Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) (Kamerstukken
II 2008/2009, 31 953, nr. 2).
 Bij de totstandkoming van de wet van 2 juli 2009, die nog niet in
werking is getreden, is ervan uitgegaan dat deze vóór de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht (hierna: de Wabo) in werking zou treden.
Naar zich thans laat aanzien zal echter de Wabo eerder in werking treden dan
de wet van 2 juli 2009.
 In verband hiermee dient een aantal onderdelen van de wet van 2 juli
2009 te worden aangepast. De voorgestelde wijzigingen zijn volstrekt neutraal;
er worden geen andere wijzigingen aangebracht dan die waartoe het voorstel
voor de Invoeringswet Wabo noopt.
 Artikel XI
 Dit artikel strekt ertoe in artikel 7b, eerste lid, van de Woningwet «bouwvergunning»
te vervangen door «omgevingsvergunning». Deze in verband met de
komst van de Wabo benodigde technische aanpassing is bij de voorbereiding
van de voorgenomen Invoeringswet Wabo over het hoofd gezien en wordt nu alsnog
aangebracht.
 Artikel XII
 In dit onderdeel wordt bij de verwijzingen in artikel 9a, eerste en tweede
lid, van de Wet voorkeursrecht gemeenten vermeld dat het om artikelen van
de Wet ruimtelijke ordening gaat. De aanduiding van die wet ontbreekt als
gevolg van de wijzigingen die in artikel 9.14, onderdeel F, van de Invoeringswet
Wabo zijn opgenomen.
 Artikel XIII
 In dit artikel is bepaald dat enkele onderdelen op een bij koninklijk
besluit te bepalen tijdstip in werking treden. Hiermee wordt het mogelijk
om de inwerkingtreding af te stemmen op andere of toekomstige wetten. Voor
de genoemde onderdelen betreft dat het tijdstip waarop de relevante onderdelen
van de Wabo en de Invoeringswet Wabo in werking treden.
 
 De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 J. M. Cramer