seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กลุ่มนอร์ดิก

กลุ่มประเทศนอร์ดิก (อังกฤษ: "Nordic countries") หรือรวมเรียกเป็นภูมิภาคนอร์ดิก (อังกฤษ: "Nordic region") หมายถึงภูมิภาคในยุโรปเหนือ ประกอบด้วย เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน และดินแดนปกครองตนเองในสังกัดประเทศเหล่านั้นสามแห่ง ได้แก่ กรีนแลนด์ (เดนมาร์ก) หมู่เกาะแฟโร (เดนมาร์ก) และหมู่เกาะโอลันด์ (ฟินแลนด์) ประเทศในกลุ่มนอร์ดิกมีประวัติศาสตร์ร่วมกันมายาวนาน และมีสิ่งต่างๆที่คล้ายคลึงกันในสังคม เช่น ระบบการเมืองการปกครอง กลุ่มนอร์ดิกมีประชากรรวมกันราว 24 ล้านคน

คำว่านอร์ดิก มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "Pays Nordiques" ซึ่งเทียบเท่ากับคำภาษาท้องถิ่นว่า "Norden" (ภาษากลุ่มสแกนดิเนเวีย – สวีเดน นอร์เวย์ เดนมาร์ก) "Pohjola/Pohjoismaat" (ภาษาฟินแลนด์) และ "Norðurlönd" (ภาษาไอซ์แลนด์และภาษาแฟโร) โดยมีความหมายว่า (ดินแดนทาง)ทิศเหนือ ปัจจุบัน มีการใช้คำว่าสแกนดิเนเวีย ในความหมายของกลุ่มนอร์ดิกในภาษาอังกฤษ ซึ่งส่งผลมาถึงการใช้ในภาษาไทยด้วยเช่นกัน

กลุ่มนอร์ดิกมีความสัมพันธ์กันในทางการเมือง ในองค์กรที่เรียกว่าคณะมนตรีนอร์ดิก ในระยะหลัง ประเทศเอสโตเนียได้วางภาพตัวเองเป็นประเทศนอร์ดิก แต่โดยทั่วไปแล้วมักถือว่าเอสโตเนียเป็นรัฐบอลติก เอสโตเนียมีความใกล้ชิดทางด้านภาษา เชื้อชาติ และวัฒนธรรมกับฟินแลนด์ และมีความสัมพันธ์ทางการค้าและการลงทุนจำนวนมากกับกลุ่มประเทศนอร์ดิก
สหภาพหนังสือเดินทางนอร์ดิก (อังกฤษ: "Nordic Passport Union") เริ่มตั้งในปีพ.ศ. 2497 และมีผลบังคับใช้ในปีพ.ศ. 2501 อนุญาตให้พลเมืองของประเทศกลุ่มนอร์ดิก ได้แก่ เดนมาร์ก (หมู่เกาะแฟโรเข้าร่วมปีพ.ศ. 2509 ไม่รวมกรีนแลนด์) สวีเดน นอร์เวย์ (ไม่รวมสฟาลบาร์ ยานไมเอน บูเวต ดรอนนิงเมาด์ลันด์) ฟินแลนด์ และไอซ์แลนด์ (เข้าร่วมพ.ศ. 2508) ข้ามพรมแดนโดยไม่ต้องพกหรือตรวจหนังสือเดินทาง พลเมืองชาติอื่นๆ สามารถเดินทางข้ามพรมแดนได้โดยไม่ต้องตรวจหนังสือเดินทาง แต่ต้องพกพาหนังสือเดินทางหรือเอกสารอนุญาตอื่นๆ

ประเทศทั้งหมดในกลุ่มนอร์ดิก รวมถึงสองดินแดนปกครองตนเองอย่างหมู่เกาะแฟโรและหมู่เกาะโอลันด์ มีลักษณะธงที่ใกล้เคียงกัน คือเป็นธงที่มีรูปกากบาทที่มีจุดตัดเยื้องไปทางด้านเสาธง ที่เรียกว่าธงกากบาทแบบนอร์ดิก (หรือแบบสแกนดิเนเวีย) ธงของกรีนแลนด์และชาวซามิ (ชนพื้นเมืองในแลปแลนด์) ไม่ได้เป็นรูปกากบาท แต่เป็นรูปวงกลม
ปากช่อง

ปากช่อง อาจหมายถึง
กฎของแก๊ส

กฎของแก๊ส () เป็นกฎที่ใช้สำหรับอธิบายสมบัติต่าง ๆ ของแก๊ส ได้แก่ ปริมาตร ("V") ความดัน ("P") และอุณหภูมิอุณหพลวัต ("T") ของแก๊สนั้น ๆ กฎของแก๊สที่เราควรรู้จัก ประกอบด้วยกฎของบอยล์ กฎของชาร์ล และกฎของเก-ลูซัก (บางครั้งเขียนว่า "กฎของเก-ลัสแซก" หรือ "กฎของเกย์ลูสแซก") สำหรับรายละเอียดของกฎข้างต้นและกฎอื่น ๆ จะได้อธิบายข้างล่างนี้
ตั้งชื่อตามโรเบิร์ต บอยล์ (Robert Boyle) นักเคมีและนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ มีใจความสำคัญว่า ถ้าอุณหภูมิคงตัว ความดันของแก๊สจะแปรผกผันกับปริมาตรของแก๊สนั้น ๆ หรือผลคูณของความดันและปริมาตรของแก๊สมีค่าคงตัวเสมอ ดังสมการ
หรือเขียนได้อีกแบบดังนี้
โดยที่
ตั้งชื่อตามชาก อะเล็กซอง เซซา-ชาร์ล (Jacques Alexandre César-Charles) นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีใจความสำคัญว่า ถ้าความดันคงตัว ปริมาตรของแก๊สจะแปรผันตรงกับอุณหภูมิอุณหพลวัตของแก๊สนั้น ๆ หรือผลหารของปริมาตรกับอุณหภูมิอุณหพลวัตมีค่าคงตัวเสมอ ดังสมการ
หรือเขียนได้อีกแบบหนึ่งดังนี้
โดยที่
ตั้งชื่อตามโจเซฟ หลุยส์ เก-ลูซัก (Joseph Louis Gay-Lussac) นักฟิสิกส์และนักเคมีชาวฝรั่งเศส มีใจความสำคัญคล้ายกฎของชาร์ล คือ ถ้าปริมาตรคงตัว ความดันของแก๊สจะแปรผันตรงกับอุณหภูมิอุณหพลวัตของแก๊สนั้น ๆ หรือผลหารของความดันกับอุณหภูมิอุณหพลวัตมีค่าคงตัวเสมอ ดังสมการ
หรือเขียนได้อีกแบบหนึ่งดังนี้
โดยที่
จากกฎทั้งสามกฎข้างต้น นำมารวมได้เป็นกฎรวมแก๊ส ดังสมการ
ซึ่งจากกฎรวมแก๊ส เราสามารถเปลี่ยนให้เป็นกฎของแก๊สอุดมคติ หรือกฎแก๊สสมบูรณ์ โดยอาศัยกฎของอาโวกาโดร ได้ดังสมการ
โดยที่

นอกเหนือจากกฎที่ได้อธิบายไปแล้ว ก็ยังมีกฎการแพร่ของแกรห์ม (หรือบางทีเขียนเป็น เกรแฮม) ทฤษฎีจลน์ของแก๊ส และกฎความดันย่อยของดาลตัน ซึ่งสามารถนำมาใช้อธิบายพฤติกรรมของแก๊สอุดมคติได้เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ดี แก๊สอุดมคติอยู่ในสภาวะที่สมมติขึ้นมา กฎเหล่านี้จึงไม่สามารถอธิบายพฤติกรรมที่แท้จริงของแก๊สปกติได้
เชือด-เชือดนิ่มนิ่ม

เชือด-เชือดนิ่มนิ่ม (; ; หรือ Angels, Fighting Madam (USA) , Iron Angels, Midnight Angels) ภาพยนตร์จีนฮ่องกง ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530เกี่ยวกับการค้าฝิ่นที่สามเหลี่ยมทองคำซึ่งการค้าฝิ่นนั้นผิดกฎหมาย ทางตำรวจสากลได้พยายามทำลายแต่แล้วผู้ที่อยู่เบื้องหลังนั้นก็คือ "หยางหลิน" (โอชิมา ยูการิ) ตัวการสำคัญ เธอเจ็บแค้นที่ตำรวจสากลได้เข้ามาทำลายฝิ่นครั้งนี้จึงได้ส่งมือสังหารออกไปจัดการกับทีมตำรวจสากล เมื่อทางกรมตำรวจทราบเรื่องเข้าจึงได้จ้างนักสืบเอกชนในนาม "นางฟ้า" หรือ "Angel" ซึ่งนำทีมโดย ตำรวจสากลหนุ่มลูกครึ่งจีน-อเมริกัน "อเล็กซ์" (ฟางจงซิ่น) ตามด้วยหัวหน้าทีมนางฟ้า "เดวิด" (เดวิด-เจียง) และ "ไซโจ้" (เคนจิ-ไซโจ้) , "มูน" (หลี่ไซ่ฟ่ง) และ "อิเลน" (หลี่เส้าหลิง) ทั้งหมดได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อร่วมกันสืบเรื่องราวว่าใครเป็นผู้บงการ "หยางหลิน" ไม่พอใจในการบริหารงานของพี่ใหญ่เธอจึงลงมือสังหารพี่ใหญ่แล้วขึ้นมานั่งเก้าอี้บอสส์แทน เมื่อแผนที่1 ไม่สำเร็จเธอจึงดำเนินการแผน2 นั่นคือ การปล้นทองคำสวิสจากธนาคารแห่งชาติฮ่องกง ทีม นามฟ้า ได้พยายามสืบหาแต่ก็ยังไร้ล่องรอยของแหล่งข้อมูล "อเล็กซ์" กับ "อิเลน" พลาดท่าถูกพวกของ "หยางหลิน" จับได้ขณะเข้าไปทำการสืบเรื่องแผน2 แต่ "อิเลน" ได้เอาตัวรอดมาได้ "อเล็กซ์" ถูกจับได้แต่ว่า "หยางหลิน" ต้องการใช้เขาเป็นเหยื่อล่อให้พวก นางฟ้า ออกมาปรากฏแต่ไม่สำเร็จ ทีม นางฟ้า ทำงานระดับมืออาชีพจึงนำทีมมาช่วย "อเล็กซ์" ออกไปได้แต่ว่าเขายังสงสัยแผนดังกล่าวอีกจึงหวนกลับไปหา "หยางหลิน" อย่างเปิดเผยจึนในที่สุดก็ถูกเธอจับทรมาน "อเล็กซ์" สู้เธอไม่ได้เพราะ "หยางหลิน" มีกังฟูเอาชนะเขาได้ "อเล็กซ์" ได้พยายามส่งข้อมูลมายึงองค์กรลับซึ่งเป็นที่ตั้งลับของทีม "นางฟ้า" จนในที่สุดทุกคนก็รู้ว่าแผน2 ที่ "หยางหลิน" วางไว้คืออะไร? "ไซโจ้" ได้ไปสืบเรื่องทองคำและติดเข้าไปกับรถขนทองพร้อมกับถูกกลบด้วยซีเมนต์ทำให้ขาดการติดต่อกับทีมงาน "มูน" กับ "อิเลน" เห็นว่า "ไซโจ้" หายไปก็คิดว่าถูก "หยางหลิน" จับตัวไปจึงได้ตามไปยังบริษัท ไดนิปปอน ของหล่อนเพื่อขอให้ปล่อยตัว "ไซโจ้" ออกมา*แต่ทว่าความมันส์ได้บังเกิดขึ้น..เมื่อ "หยางหลิน" ได้รู้ว่าพวกเธอคือหนึ่งในทีมงานของ "นางฟ้า" ที่เข้ามาทำลายแผนการทั้งหมด "หยางหลิน" โกรธแค้นมากจึงเกิดการต่อสู้ขึ้นระหว่าง "หยางหลิน" (โอชิมา ยูการิ) กับ "มูน" (หลี่ไซ่ฟ่ง) และ "อิเลน" (หลี่เส้าหลิน)..ในที่สุด "มูน" สามารถจัดการกับ "หยางหลิน" ได้แต่กว่าจะได้ก็เล่นเอาซะตัวเองสะบักสะบอมส่วน "อิเลน" ก็บาดเจ็บจากการที่ถูก "หยางหลิน" ทำร้ายเช่นกัน "ไซโจ้" รู้เรื่องของ "มูน" จึงตามที่บริษัท ไดนิปปอน พบเห็น "หยางหลิน" กำลังจะฆ่า "มูน" จึงใช้ปืนพกยิ่งเจาะเข้าที่กลางหน้าผากของ "หยางหลิน" จนตายสนิทจากนั้นก็พา "มูน"และ"อิเลน" ไปโรงพยาบาลเพื่อทำการรักษาตัวต่อไป
จั๋งญี่ปุ่น

จั๋งญี่ปุ่น () เป็นไม้พุ่มสูง 10-15 ฟุต ลำต้นมีขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางไม่เกิน 2 นิ้ว มีการแตกหน่อ มองดูเป็นกอเหมือนกอไผ่ ลำต้นแข็งเหนียว คล้ายหวาย มีแผ่นใบหยาบ ๆ สีน้ำตาลเข้มคลุมบาง ๆ ใบเป็นใบประกอบ รูปฝ่ามือ มีใบย่อย 8-10 ใบ สีเขียวเป็นมัน แผ่เป็นครึ่งวงกลม ก้านใบเรียบเป็นมัน ปลายใบทู่ ดอกช่อ ออกตามซอกใบบริเวณปลายยอด แยกเป็นช่อดอกตัวผู้และช่อดอกตัวเมีย แยกคนละต้น ผลขนาดเล็กกลม สีเขียวอ่อนอมเหลือง เมล็ดมี 1 เมล็ดใน 1 ผล การขยายพันธุ์เพาะเมล็ด แยกหน่อ

ใช้จัดสวนหย่อม หรือปลูกเป็นกอเดี่ยวตามมุมอาคารที่ไม่มีชายคา ปลูกเป็นไม้ประธานในการจัดสวน ใช้ประดับอาคารหรือที่ได้รับแสงรำไร
คณะมนตรีนอร์ดิก

คณะมนตรีนอร์ดิก เป็นความร่วมมือกันระหว่างสภาและรัฐบาลของประเทศกลุ่มนอร์ดิก จัดตั้งขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง และเริ่มเห็นผลชัดเจนครั้งแรกเมื่อมีการเปิดตลาดแรงงานและระบบประกันสังคมร่วม และการอนุญาตผ่านแดนโดยไม่ต้องใช้หนังสือเดินทางในกลุ่มสมาชิก ในปีพ.ศ. 2495

คณะมนตรีนอร์ดิกมีสมาชิก 5 ชาติ ได้แก่ เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน และ 3 เขตปกครองตนเอง ได้แก่ หมู่เกาะแฟโร กรีนแลนด์ และหมู่เกาะโอลันด์
อินทรีผงาดฟ้า

อินทรีผงาดฟ้า หรืออีกชื่อเรื่องว่า ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์ เป็นนิยายกำลังภายในของโกวเล้ง และเป็นนิยายกำลังภายในเรื่องแรกที่ลงในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และส่งผลให้การอ่านนิยายเฟื่องฟูอย่างมากช่วงปี 2520 กล่าวถึง เต็งพ้ง จอมยุทธ์หนุ่มผู้หาญกล้าท้าประลองเจ้ายุทธจักรแต่ถูกหลอกโดยสาวงามให้เผยถึงกระบวนท่าไม้ตาย จนต้องพ่ายแพ้ต่อการประลอง แล้วต้องหนีหน้าออกจากยุทธภพเข้าสู่แดนลึกลับ พบกับสาวงามนาม แชแช และพบกับสุดยอดวิทยายุทธที่ต้องใช้คู่กับ ดาบวงพระจันทร์ เมื่อกลับคืนสู่ยุทธภพสามารถทวงคืนศักดิ์ศรีของตัวเองในที่สุด นวนิยายเรื่องนี้ มีเนื้อหาเรื่องราวต่อเนื่องมาจาก "ซาเสี่ยวเอี้ย" เจี่ยเฮียวฮง นายน้อยคนที่สามแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า

ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หนึ่งครั้งและละครโทรทัศน์ถึงสองครั้ง
เอเชียนคัพวินเนอร์คัพ

เอเชียนคัพวินเนอร์คัพ (Asian Cup Winners Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างทีมสโมสรที่อยู่ภายใต้เอเอฟซีโดยในปัจจุบันการแข่งขันนี้ได้ถูกรวมเข้ากับ เอเชียนแชมเปียนส์คัพ

การแข่งขันเริ่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2534 โดยทีมที่ร่วมแข่งขันเป็นทีมสโมสรที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลประเภทถ้วยจากแต่ละประเทศ โดยผู้ชนะเอเชียนคัพวินเนอร์คัพ จะแข่งขันกับผู้ชนะเอเชียนแชมเปียนส์คัพ ชิงถ้วยเอเชียนซูเปอร์คัพ

ในปี 2545 เอเชียนคัพวินเนอร์คัพได้ถูกรวมเข้ากับการแข่งขันเอเชียนแชมเปียนส์คัพ และเปลี่ยนชื่อเป็น เอเอฟซีแชมเปียนลีกส์
เอเอฟซีคัพ

เอเอฟซีคัพ (AFC Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของทีมสโมสรจากประเทศ ที่เป็นสมาชิกของเอเอฟซี โดยทีมที่เข้าร่วมแข่งขันจะมาจากทีมสโมสรที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศการแข่งขันจากแต่ละประเทศ โดยในการแข่งขันรายการนี้จะมีทีมจากประเทศที่มีความสามารถฟุตบอลระดับกลางร่วมแข่งขัน โดยทีมระดับสูงจะแข่งขันใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก และทีมระดับล่างจะแข่งขันใน เอเอฟซีเพรซิเดนต์คัพ
AFC

เอเอฟซี (AFC) สามารถหมายถึง
ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์

ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ หรือที่นิยมเรียกว่า อาจารย์ยิ่งศักดิ์ (เกิด ) เป็นคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม และเป็นพ่อครัวและนักวิชาการชาวไทยที่มีชื่อเสียงจากการจัดรายการทางโทรทัศน์ และเป็นนักแสดง เรื่องที่มีชื่อเสียงคือ หอแต๋วแตก อาจารย์ยิ่งศักดิ์มีบุคลิกตรงกันข้ามกับเพศตนเอง แม้สมรสและมีบุตรแล้ว

ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยมีพ่อเป็นชาวจีนแคะจากประเทศจีน (แซ่เตีย)

ด้านครอบครัว ยิ่งศักดิ์สมรสกับเมย์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ ชาวสิงคโปร์ มีบุตรสาวคนหนึ่ง ชื่อ มารีน่า จงเลิศเจษฎาวงศ์ และบุตรชายชื่อ กวิน จงเลิศเจษฎาวงศ์ แม้ส่วนตัวจะยอมรับว่าเป็นกะเทยก็ตามเริ่มต้นทำงานด้วยการเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนเทคโนโลยีสยาม เขตบางกอกใหญ่ และสอนการทำอาหารไทยและขนมไทยที่โรงเรียน Smiling Orchid ประเทศสิงคโปร์ ก่อนศึกษาหลักสูตรการทำอาหารนานาชาติ จากสถาบันต่าง ๆ ทั้งในและนอกประเทศ ปัจจุบัน มีตำแหน่งทางวิชาการด้วยการเป็นคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม
พระฝาง (พระพุทธรูป)

พระฝาง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทรงเครื่องอย่างจักรพรรดิราช ศิลปะสมัยอยุธยาวัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 1 ศอก 1 คืบเศษ (31 นิ้ว) พระพุทธรูปองค์นี้สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าพระฝาง ในสมัยที่เป็นสังฆราชาเมืองฝาง และเคยเป็นพระประธานในอุโบสถวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ จนในปี พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โปรดให้อัญเชิญองค์พระฝางมาประดิษฐานที่มุขเด็จ พระวิหารสมเด็จ ส.ผ. วัดเบญจมบพิตรฯ กรุงเทพมหานคร จนถึงปัจจุบัน

พระฝาง สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2280 มีพุทธลักษณะที่งดงาม เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญของแผ่นดินไทยอีกองค์หนึ่ง สันนิษฐานว่าผู้สร้างคือพระพากุลเถระ พระสังฆราชแห่งเมืองฝาง (เจ้าพระฝาง) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดพระฝางในขณะนั้น เดิมพระฝางเป็นพระพุทธรูปประธานในพระอุโบสถวัดพระฝางหรือวัดสว่างคบุรีมุนีนาถ

พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ยกทัพหลวงมาตีชุมนุมพระฝางได้ และโปรดเกล้าฯ ให้รับละครขึ้นมาสมโภช ที่วัดพระฝางถึง 7 วัน เท่ากันกับการสมโภชพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ ซึ่งนับว่าเป็นพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองไทยองค์หนึ่งในรัชสมัยของ สมเด็จพระปิยมหาราช (รัชกาลที่5) ได้โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระฝางไปประดิษฐานที่วัดเบญจมบพิตรฯจนถึงปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โปรดให้อัญเชิญองค์พระประธาน ที่เรียกกันว่า “พระฝาง” ลงมายังวัดเบญจมบพิตร กรุงเทพฯ โดยทิ้งฐานพระไว้ที่เดิม

พ.ศ. 2451 ปรากฏพระราชหัตถเลขา ถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ความว่า “ให้จำลองรูปพระฝาง ได้สั่งให้ช่างรีบปั้นหุ่นถ่ายรูปไว้แล้ว ให้กระทรวงมหาดไทยคิดจัดพระฝางกลับคืนไปไว้ที่เมืองฝางตามเดิมให้ทันฤดูน้ำ นี้”

แต่ในปัจจุบันนี้ เกินเวลาหนึ่งร้อยปีแล้ว องค์พระฝางก็ยังประดิษฐานอยู่วัดเบญจมบพิตร มิได้กลับคืนไปอุตรดิตถ์ ตามพระราชดำริแต่ประการใด
กบฏมักกะสัน

กบฏมักกะสัน คือกลุ่มกบฏมุสลิมในช่วงปลายรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ประมาณ 300 คน ตั้งบ้านเรือนอยู่ย่านคลองตะเคียน นอกพระนครศรีอยุธยา ได้สมคบกับเจ้านายพื้นเมืองกลุ่มอื่น ๆ ก่อความวุ่นวายขึ้น แต่ถูกปราบปรามจนต้องลงเรือหนีล่องตามแม่น้ำผ่านไปทางบางกอก เมื่อถูกสกัดกั้นจากกองทหารยุโรปที่รักษาเมือง พวกทหารพื้นเมืองกับพวกแขกมักกะสันเลยผสมโรงกันก่อความวุ่นวายทั่วเมืองธนบุรี ทั้ง ๆ ที่มีอาวุธประจำตัวเพียงอย่างเดียวคือกริช แต่กองทหารยุโรปมีปืนทันสมัย ก็ต้องล้มตายมากกว่าจึงปราบลงได้ ถูกบันทึกไว้หนังสือจดหมายเหตุของฟอร์บัง

โดย "มักกะสัน" เพี้ยนจากชื่อหมู่เกาะมากัสซาร์ (Makassar ปัจจุบันอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย) แต่คนที่ถูกเรียกว่า แขกมักกะสัน มีทั้งมาจากเกาะมากัสซาร์และเกาะซูลาเวซี (เซเลบีส)
ฟุตบอลทีมชาติสิงคโปร์

ฟุตบอลทีมชาติสิงคโปร์ เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศสิงคโปร์ ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ ทีมชาติสิงคโปร์นั้นยังไม่มีผลงานในฟุตบอลโลกหรือในระดับเอเชีย แต่ในระดับอาเซียนนั้นทีมชาติสิงคโปร์เป็นทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ โดยชนะการแข่งขันไทเกอร์คัพ 2 ครั้ง ในปี 2541 และ 2548

1998-2018ไม่ผ่านรอบคัดเลือกรอบแรก
อำเภอยะหา

ยะหา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา อยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย อนึ่งคำว่า "ยะหา" () เป็นคำในภาษามลายู แปลว่า "ต้นขี้เหล็ก"
อำเภอยะหามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

พื้นที่ของอำเภอยะหาแยกมาจากอำเภอเมืองยะลาในปี พ.ศ. 2481 สมัยหลวงรัชกาลประดิษฐ์ (แปะ) เป็นเจ้าเมืองยะลาและหมื่นเสนานุรักษ์ (ประดิษฐ์ ศุภอักษร)

ปลัดเมืองยะลาในขณะนั้นได้สำรวจพื้นที่และคัดเลือกตำบลยะหาเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอยะหา เบื้องต้นแบ่งออกเป็น 11 ตำบล ได้แก่ ตำบลยะหา ตำบลตาชี ตำบลบาโงยซิแน ตำบลสะเอะ ตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต ตำบลซีเยาะ ตำบลบาโงย ตำบลชะเมาะ และตำบลลาบู

พ.ศ. 2443 หลวงภักดีรณฤทธิ์ นายอำเภอยะหาในขณะนั้น ได้ปรับปรุงเขตการปกครองใหม่ โดยยุบบางตำบลรวมกับอีกตำบลเข้าด้วยกัน ยุบตำบลบาโงยรวมกับตำบลบาโร๊ะ ยุบตำบลซีเยาะรวมกับตำบลบาโงยซิแน และยุบตำบลชะเมาะรวมกับตำบลละแอ

การปกครองของอำเภอยะหามี 7 ตำบล 49 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอยะหาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่

ส่วนใหญ่ประชากรของอำเภอยะหาส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู นับถือศาสนาอิสลามเป็นจำนวนมากถึงร้อยละ 93 ซึ่งมีความเคร่งครัดต่อศาสนา และนิยมส่งบุตรหลานเรียนหลักธรรมของศาสนา นอกจากนี้ยังมีชาวไทยพุทธ เป็นส่วนน้อยโดยส่วนใหญ่จะอยู่ในเขตสุขาภิบาล และตำบลตาชี รวมกันมีร้อยละ 3 นอกจากนี้ยังมีชาวไทยเชื้อสายจีน และชาวไทยถิ่นอีสานอาศัยอยู่ในเขตสุขาภิบาลด้วย
ฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน

ฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศคาซัคสถาน ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลคาซัคสถาน ก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการสลายตัวของสหภาพโซเวียต โดยแข่งขันนัดแรกกับทีมชาติเติร์กเมนิสถาน ในปี พ.ศ. 2535 ทีมชาติคาซัคสถานนั้นปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของทีมในยูฟ่า โดยย้ายจากเอเอฟซี ในปี 2545
การแปรใช้ใหม่

การแปรใช้ใหม่ () เป็นการจัดการวัสดุเหลือใช้ที่กำลังจะเป็นขยะโดยนำไปผ่านกระบวนการแปรสภาพ (โดยเฉพาะการหลอม) เพื่อให้เป็นวัสดุใหม่แล้วนำกลับมาใช้ได้อีก วัสดุที่ผ่านการแปรสภาพนั้นอาจจะเป็นผลิตภัณฑ์เดิมหรือผลิตภัณฑ์ใหม่ก็ได้ การแปรใช้ใหม่มีความหมายต่างจาก การใช้ซ้ำ (reusing) ซึ่งหมายถึง การนำกลับมาใช้ใหม่โดยไม่ผ่านกระบวนการแปรสภาพใด ๆ ทั้งสิ้น

ในความเข้าใจของคนบางกลุ่มนั้น การแปรใช้ใหม่ยังหมายถึง การนำวัสดุเหลือใช้กลับมาปรับเปลี่ยนรูปแบบหรือพัฒนารูปร่างใหม่ให้สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในรูปแบบอื่น ๆ เช่น ขวดน้ำพลาสติก หากนำมาใช้ใส่น้ำอีกครั้งเป็นการใช้ซ้ำ แต่ถ้านำเอาขวดนำพลาสติกมาตัดให้เป็นกระป๋อง แล้วนำไปใช้ตัดดินบรรจุในถุง หรือนำขวดพลาสติกมาตัดครึ่งทำเป็นแจกันใส่ดอกไม้หรือเป็นที่ใส่ปากกา มักถูกเรียกว่าเป็นการแปรขวดน้ำพลาสติกเพื่อใช้ใหม่

การแปรใช้ใหม่ได้รับการปฏิบัติทั่วไปในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติส่วนใหญ่ หลักฐานที่มีการบันทึกไว้สามารถย้อนกลับไปในอดีตอันยาวนานถึงยุคของเพลโตเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากการศึกษาทางโบราณคดีเกี่ยวกับการทิ้งขยะของเสียในยุคโบราณแสดงให้เห็นว่า ในช่วงระยะเวลาที่ทรัพยากรเริ่มหายากขึ้นนั้น ขยะจากบ้านเรือน (เช่น เถ้า เครื่องมือหัก เครื่องปั้นดินเผา) จะมีปริมาณน้อยลง บ่งบอกได้ถึงการนำขยะจำนวนไม่น้อยกลับไปแปรใช้ใหม่ เพราะไม่มีวัสดุใหม่มาแทนของเดิม

ในยุคก่อนอุตสาหกรรม (pre-industrial) มีหลักฐานว่าเศษทองเหลืองและโลหะอื่น ๆ ถูกเก็บรวบรวมและนำไปหลอมเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ในยุโรป ในสหราชอาณาจักร ขี้ฝุ่นและขี้เถ้าจากการเผาไหม้ไม้ฟืนและจากไฟถ่านหิน (coal fire) จะถูกเก็บรวบรวมโดยคนเก็บขยะ (dustmen) และนำไปแปรสภาพใหม่แม้จะมีคุณภาพด้อยลง (downcycled) เพื่อใช้เป็นวัสดุพื้นฐานในการทำอิฐ แรงขับเคลื่อนหลักของการแปรใช้ใหม่ประเภทนี้มาจากผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจในการได้เชื้อเพลิงจากวัสดุที่แปรใช้ใหม่แทนที่จะต้องซื้อวัตถุดิบบริสุทธิ์ทั้งหมด รวมทั้งความบกพร่องในการกำจัดขยะสาธารณะในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นมาก ในปี 1813, เบนจามิน ลอว์ (Benjamin Law) จากเมืองแบตลีย์ ในมณฑลยอร์กเชอร์ ของอังกฤษ (Batley, Yorkshire) ได้พัฒนากระบวนการของการเปลี่ยนเศษผ้าที่ไม่ใช้แล้ว (rag) ให้กลายเป็น 'เส้นใยที่ได้จากเศษผ้าเก่า ๆ' (shoddy) และผ้าขนสัตว์คุณภาพต่ำ หรือ 'มังโก' (mungo) วัสดุชนิดใหม่นี้จะรวมประสานเส้นใยที่ได้จากการแปรใช้ใหม่กับขนสัตว์บริสุทธิ์ (virgin wool) เข้าไว้ด้วยกัน ในเขตมณฑลยอร์กเชอร์ทางภาคตะวันตก (West Yorkshire) อุตสาหกรรมเส้นใยที่ได้จากเศษผ้าขี้ริ้วในเขตเมือง เช่น แบตลีย์ และ ดิวส์เบอรี่ (Dewsbury), กินระยะเวลามาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงปี 1914 เป็นอย่างน้อย
โพรโทพลาสซึม

โพรโทพลาสซึม () เป็นสารกึ่งของเหลวอยู่ภายในของเซลล์ทั้งหมด ซึ่งประกอปด้วย นิวเคลียส (Nucleus) และ ไซโตพลาสซึม (Cytoplasm) มีความหนืด โปร่งแสง ไม่มีสี ถูกห่อหุ้มด้วยผนังเซลล์ หากเป็นของพืชจะมีคลอโรพลาสต์(Chloroplast) รวมอยู่ด้วย เมื่ออยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสมจะแสดงคุณสมบัติการมีชีวิตได้
อำเภอกาบัง

กาบัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา ทางภาคใต้ของประเทศไทย

อำเภอกาบังตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอกาบัง ได้รับการจัดตั้งโดยแยกพื้นที่การปกครองสองตำบลของอำเภอยะหา คือ ตำบลกาบังและตำบลบาละ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็น กิ่งอำเภอกาบัง และได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอกาบัง เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน

คำว่า กาบัง หรือ กาแบ (ยาวี: كاب; รูมี: Kabae, Kabe) เป็นภาษามลายูพื้นเมืองที่เรียกพันธุ์ไม้คล้ายกับเงาะ ซึ่งก็คือเงาะพันธุ์หนึ่ง แต่แตกต่างตรงที่ผลของพรรณไม้ชนิดนี้มีลักษณะกลม ใหญ่ ขนเกรียน ดูขรุขระ ไม่มีขนมากเหมือนเงาะ

บ้างว่ามาจากคำว่า ฆามแบ () แปลว่า ต้นสีเสียด

อำเภอกาบังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอกาบังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่

ประชากรส่วนมากประมาณร้อยละ 73 เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู มีมัสยิดทั้งหมด 16 แห่ง และอีกร้อยละ 17 เป็นชาวไทยพุทธ ซึ่งมีวัดสองแห่งคือ วัดบาละและวัดคชศิลาวนาราม ส่วนมากมีอาชีพเกษตรกรรม เช่น ปลูกยางพารา ทำสวนผลไม้ และปลูกพืชไร่
อำเภอกรงปินัง

กรงปินัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา จัดตั้งขึ้นตาม ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547

อำเภอกรงปินังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

กรงปินังมาจากคำว่า กำปงปิแน (ยาวี: ; รูมี: ) ซึ่งเป็นภาษามลายูท้องถิ่น คำว่า "กำปง" แปลว่าหมู่บ้าน ส่วนคำว่า '"ปิแน" หรือ "ปินัง" แปลว่าหมาก รวมกันจึงมีความหมายว่า "หมู่บ้านหมาก"

บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "กรง" ที่เป็นภาษาไทยถิ่นใต้โบราณ มีความหมายเดียวกับคำว่า กง, กรุง และเกาะ หมายถึงบริเวณที่มีภูเขาโอบล้อม ซึ่งกรงปีนังเป็นพื้นที่ตามแนวเขาระหว่างทิวเขาสันกาลาคีรีทางตะวันตก และมีทิวเขาบือยออยู่ทางทิศตะวันออก

กิ่งอำเภอกรงปินัง ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยแยกพื้นที่การปกครองออกจากอำเภอเมืองยะลาตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 ต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอกรงปินัง จังหวัดยะลา พ.ศ. 2547 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอกรงปินัง โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547

กรงปินังมีประชากรอยู่ 27,144 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูและนับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 99 มีมัสยิด 35 แห่ง และมีผู้นับถือศาสนาพุทธอยู่เพียง 20 คน (พ.ศ. 2552) อาศัยอยู่บ้านบือแนลาแลในตำบลสะเอะเพียงหมู่บ้านเดียว และไม่มีวัดประกอบศาสนกิจ ทั้งยังเป็นชุมชนที่อยู่ในพื้นที่สีแดงซึ่งเสี่ยงต่อการถูกลอบสังหารหรือทำร้าย ส่วนในตำบลกรงปินัง, ตำบลห้วยกระทิง และตำบลปุโรงไม่มีผู้นับถือศาสนาพุทธอยู่เลย แต่มีชาวพุทธบางส่วนเป็นข้าราชการที่เข้าไปทำงานในตำบลเหล่านี้

อำเภอกรงปินังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 23 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอกรงปินังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ซีซ่า ทางสายฝันสู่ดวงดาว

ซีซ่า ทางสายฝันสู่ดวงดาว () เป็นรายการแข่งขันร้องเพลงของเด็ก โดยมีการคัดเยาวชน 30 คน เข้าค่าย โดยแบ่งการแข่งขันเป็น ประเภทเดี่ยว 6 คน และ ประเภททีม 6 ทีม (ทีมละ 4 คน) โดย เริ่มคอนเสิร์ตครั้งแรก เมื่อวันอาทิตย์ ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ณ โรงเรียนศรีวิกรม์

ออกอากาศทางช่อง 3 โดยจะมีการขึ้นคอนเสิร์ต สัปดาห์ละ 1 ครั้ง คือ วันเสาร์ หรือ วันอาทิตย์ โดยสถานที่จัดคอนเสิร์ต มีดังนี้
ไททานิก (แก้ความกำกวม)

ไททานิก อาจหมายถึง
การบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย

การบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย () เป็นรูปแบบของการบีบอัดข้อมูลดิจิตอล ซึ่งไม่มีการสูญเสียข้อมูลใดๆ เมื่อขยายข้อมูลกลับมา จะได้ข้อมูลเหมือนต้นฉบับทุกครั้ง มีความหมายตรงกันข้ามกับ การบีบอัดข้อมูลแบบสูญเสียบางส่วน (Lossy data compression)
หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย

หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย เป็นอดีตนักมวยไทยชื่อดัง และเคยชกมวยสากลอาชีพได้ครองแชมป์ของสถาบัน PABA ด้วย 
หนึ่งอุบล มีชื่อจริงว่า สมร ความสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดอุบลราชธานี เป็นนักมวยไทยชื่อดังในราวปี พ.ศ. 2534-พ.ศ. 2538 ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาว่า "ต่วนเป๋" ตั้งแต่เมื่อครั้งชกมวยไทย มีที่มาจากมีขาข้างขวาสั้นกว่าขาข้างซ้าย หนึ่งอุบลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อคราวที่เดินทางไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครองเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จากนั้น หนึ่งอุบลขึ้นชกป้องกันแชมป์ไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ เรย์ ลีกัส อย่างพลิกความคาดหมาย โดยหนึ่งอุบลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 หลังจากเสียแชมป์ หนึ่งอุบลขึ้นชกมวยสากลใน พ.ศ. 2541 อีกเพียงสองครั้ง โดยครั้งล่าสุดชกเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค แซมมี่ ซอร์ดีญ่า หลังจากนั้นหนึ่งอุบลกลับไปชกมวยไทยตามเดิม
เรย์ ลีกัส

เรย์ ลีกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 93 ครั้ง ชนะ 59 (น็อค 38) เสมอ 3 แพ้ 31
ชเว ชังโฮ

ชาง โฮ ชอย () เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 5

ชอยเป็นนักมวยระดับอดีตแชมป์โลกของเกาหลีใต้ ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2530 ด้วยการชนะน็อคโดดี้ บอย เปนาโลซา ยก 11 ที่เกซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เสียแชมป์โลกในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกให้กับโรแลนโด โบฮอล ใน พ.ศ. 2531 หลังจากนั้น ชอยขึ้นมาชกในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทและขึ้นชิงแชมป์โลกกับเขาทราย แกแล็คซี่ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8
ศาสนามาณีกี

ศาสนามาณีกี หรือ ศาสนามานี หรือ มานีธรรม (मानी धर्म - Manichaeism) หรือ หมอหนีเจี้ยว หรือ ม๊อนี้ก่า (摩尼教) 
เป็นศาสนาแบบ เอกเทวนิยม และไญยนิยม (Gnosticism) ที่มีต้นกำเนิดในจักรวรรดิแซสซานิด มีพระมานีหัยยา (मानी हय्या) เป็นศาสดา แม้ว่างานเขียนของท่านจะหายสาบสูญไปทั้งหมดแล้ว แต่ยังคงมีฉบับแปลในภาษาต่าง ๆ ตกทอดมาถึงปัจจุบัน

ศาสนามานี เป็นสาขาหนึ่งของ ศาสนาโซโรอัสเตอร์ เป็นต้นกำเนิดของ ลัทธิบัวขาว ลัทธิเซียนเทียนเต้า และ ลัทธิอนุตตรธรรม สอนเชิงจักรวาลวิทยาว่าจักรวาลแบ่งออกเป็นของด้าน คือด้านความดีงาม จิตวิญญาณ และความสว่าง กับความชั่วร้าย วัตถุ และความมืด สันนิษฐานว่าศาสนามานีได้รับแนวคิดนี้มาจากแนวคิดของพวกไญยนิยมในเมโสโปเตเมีย

ศาสนามานีกีแพร่หลายมากในภูมิภาคที่ใช้ภาษาแอราเมอิกและภาษาซีรีแอก ราว คริสต์ศตวรรษที่ 3 - 7 จนกลายเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากที่สุดในโลกศาสนาหนึ่งในยุคนั้น ศาสนจักรมานีแพร่ไปทางตะวันออกไกลถึงประเทศจีน และทางตะวันตกไกลถึงจักรวรรดิโรมัน โดยมีศาสนิกชนส่วนมากเป็นทหาร จนได้ชื่อว่าเป็นศาสนาของกองทัพ และกลายเป็นคู่แข่งของศาสนาคริสต์ แทนลัทธิเพกันที่เสื่อมไปก่อนหน้านั้นแล้ว ศาสนามานีในภูมิภาคตะวันออกดำรงอยู่นานกว่าทางตะวันตก โดยเสื่อมสลายไปราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ทางใต้ของจีน

ศาสนิกชนของศาสนานี้เรียกว่า ชาวมานี หรือ มานีเชียน ซึ่งในปัจจุบันใช้หมายรวมถึง ผู้มีแนวคิดทางจริยศาสตร์รูปแบบหนึ่งที่มองศีลธรรมแบบทวินิยม คือมีความดีความชั่วอยู่จริง และอยู่แยกกันต่างหากอย่างชัดเจน

ถูกกล่าวถึงใน นิยายกำลังภายในของกิมย้ง ชุดมังกรหยก ในชื่อ นิกายเม้งก่า มีท่านปรมาจารย์ เต็งเอี๊ยง เป็นเจ้าสำนัก ท่านไม่คิดอยากได้ คัมภีร์เก้าอิม ที่ใครต่อใครล้วนปรารถนา จึงคิดทำลายทิ้ง ป้องกันมิให้ยุทธภพเกิดความปั่นป่วนอีกครั้ง สะท้อนให้เห็นถึงระดับการพำเพ็ญพรตขั้นสูงของนักพรตในนิกายนี้