ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง

ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง หรือ แว่วเสียงเรไร (; ) เป็นเกมนิยายภาพโดจินชิ แต่งและสร้างโดย 07th Expansion หรือ ริวคิชิ 07 (Ryukishi 07) ในปัจจุบันถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดยสตูดิโอดีน ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2549

มาเอบาระ เคอิจิ เด็กหนุ่มคนหนึ่งได้ย้ายเข้าไปที่"ฮินามิซาวะ"พร้อมครอบครัว ได้เข้าไปอยู่ในโรงเรียนที่นั่น และได้พบเพื่อนคือ "มิอง-ชิอง" "เรนะ" "ริกะ" "ซาโตโกะ"และคนอื่นๆและว่าด้วยคำสาปของท่านโอยาชิโระที่ว่ากันว่าคุ้มครองที่ๆนี้เอาไว้ก็ทำให้เกิดเรื่องประหลาดตามมา เลยทำให้มังงะเรื่องนี้มีหลายบทในให้เห็นในแต่ละภพของคนพวกนี้ และต้องไปเจอตำรวจที่ชื่อว่าโออิชิ และปริศนาของซาโตชิพี่ชายของซาโตโกะ

มาเอบาระ เคย์อิจิ（前原　圭一）
เด็กหนุ่มจากในเมือง พ่อที่ทำงานเป็นศิลปิน เลยย้ายมาทำงานที่ฮินามิซาวะ ชีวิตเขาเปลี่ยนไป หลังจากได้รู้เรื่องของคำสาปเทศกาลลอยนุ่นที่เกิดขึ้นทุกปี

โซโนะซากิ มิอง（園崎　魅音;Sonozaki Mion）
ผู้นำตระกูลหัวหอกของฮินามิซาวะ เป็นผู้หญิงแต่นิสัยห้าวเหมือนผู้ชาย เพื่อนสนิทคนนึงของเคอิจิ มีปิศาจสถิตอยู่ในตัวตั้งแต่เกิด เป็นหัวหน้าชมรม แอบชอบเคอิจิ ในฉบับมังงะจริงๆแล้วมิองคือน้องสาวแต่เพราะน้องสาวชอบร้องไห้งอแงจนพี่สาวต้องใจอ่อนยอมเปลี่ยนตัวให้บ้าง แต่ครั้งที่มีประชุมหมู่บ้านชิองขอเปลี่ยนตัวเป็นมิองและได้ถูกสลัดลายปิศาจที่หลัง จากนั้นชิองจึงต้องใช้ชีวิตเป็นมิองไปตลอด

โซโนะซากิ ชิอง (園崎 詩音;Sonozaki Shion)
น้องสาวฝาแฝดของมิอง เป็นสาวหวานที่นิสัยต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง แต่จริงๆแล้วนิสัยแสบใช่เล่น ชอบแกล้งเคอิจิกับมิองบ่อยๆ ความจริงแล้วเธอเป็นคนที่น่ากลัวพอตัวเลยเพราะถ้าเพื่อคนที่รักละก็เธอยอมทำได้ทุกอย่าง ในฉบับมังงะ ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง บทสืบคดี จริงๆแล้วชิองคือพี่สาวแต่เพราะน้องสาวชอบร้องไห้งอแงจนพี่สาวต้องใจอ่อนยอมเปลี่ยนตัวให้บ้าง แต่ครั้งที่มีประชุมหมู่บ้านชิองขอเปลี่ยนตัวเป็นมิองและได้ถูกสลักลายปิศาจที่หลัง จากนั้นมิองจึงต้องใช้ชีวิตเป็นชิองไปตลอด ชิองชอบซาโตชิมาก

ริวงุ เรนะ（竜宮　レナ;Ryuugu rena）
เพื่อนสนิทอีกคนของเคอิจิ เป็นพวกคลั่งของน่ารัก ถูกท่านโอยาชิโระตามตลอด เพราะเคยทิ้งหมู่บ้านไปเมื่อในอดีต ชื่อเดิมคือ ริวงู เรย์นะ [Ryuugu Reina] ในบทชดใช้บาปเรนะคลุ้มคลั่งเพราะถูกเรื่องล้อเล่นของทาคาโนะปั่นหัวและเข้าใจว่าคนร้ายคือมิองและตระกูลโซโนะซากิจนก่อคดีอันโหดร้ายขึ้น ชอบเคอิจิมาก

โฮโจ ซาโตโกะ（北条　沙都子）
เด็กผู้มีความสัมพันธ์กับเคอิจิเหมือนน้องสาว ชอบวางกับดัก ก่อนมาอยู่กับฟุรุเดะ ริกะ เคยอยู่กับญาติที่ชอบกลั่นแกล้งและพ่อแม่ที่เย็นชา แต่พ่อเลี้ยง แม่ แล้วก็ป้า ถูกคำสาปตายไปแล้วทั้งสิ้น เหตที่กำพร้าพ่อแม่มาจากการที่ไม่ลงรอยกับพ่อคนปัจจุบัน ในช่วงที่พ่อและแม่พามาเที่ยวในวันสานความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว ซาโตโกะคิดว่าที่พ่อแม่พามาที่หน้าผาซึ่งเป็นจุดชมวิวนั้นเพีราะจะผลักตัวเองให้ตกลงไป ทำให้เกิดความคุ้มคลั่งผลักพ่อแม่ตกลงไปก่อนและได้เข้าโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาอาการทางจิต สามารถติดตามได้จากบทสันนิบาทเทศกาล

โฮโจ ซาโตชิ (北条 悟史)
พี่ชายของซาโตโกะ โดนซาโตะโกะเรียกว่า"นี้นี่(พี่จ๋า)" จนในบางครั้งซาโตโกะเคยชินจนเผลอเรียกเคอิจิว่านี้นี่บ่อยๆ
เป็นคนที่เซอะซะ งุ่มง่าม เหมือนจะพึ่งพาอะไรไม่ได้แต่ก็เป็นคนรักน้องสาวและอ่อนโยนมาก เคยช่วยชิองจากพวกอันธพาลไว้ โดนคำสาปของท่านโอยาชิโระจนหายสาบสูญไป เป็นคนที่ซาโตโกะและชิองรักมาก

ฟุรุเดะ ริกะ（古手　梨花）
ลูกสาวของเจ้าอาวาสวัดที่ถูกคำสาปตายไปแล้ว อาศัยอยู่กับโฮโจ ซาโตโกะ ที่บ้านหลังเล็กๆ เชื่อว่าเป็นมิโกะร่างอวตารของท่านโอยาชิโระมองเห็นอนาคตตัวเอง ถูกฆ่าในปีโชวะ 58 เป็นเด็กดีมีน้ำใจแต่ในบางครั้งก็พูดจาเหมือนผู้ใหญ่ ชอบลงท้ายประโยคด้วยคำที่ไม่จำเป็น เช่น "มี้~" "นิปป้า~" เวลาที่อยู่กับฮานิวนิสัยของริกะจะกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ ในบทสังหารหมู่ที่เธอและพวกเคอิจิได้สร้างปาฏิหาริย์มากมายนั้นเธอถูกทาคาโนะฆ่าตายอย่างโหดร้ายเพราะหวังจะให้ความเจ็บปวดนี้ถูกสลักลึกลงในจิตใจและจดจำไปยังภพหน้าที่ได้เจอทาคาโนะอีก ว่าทาคาโนะคือศัตรูที่แท้จริงของเธอ

ฟุรุเดะ ฮานิว (古手 羽入)
วิญญาณบรรพบุรุษของริกะ เป็นเด็กสาวผมม่วงในชุดมิโกะที่มีเขาคล้ายๆเขาแกะอยู่บนหัว และเป็นเทพผู้คอยดูแลศาลเจ้าฟุรุเดะ
มีริกะคนเดียวที่เห็นได้ มีความรู้สึกเชื่อมโยงกับริกะทำให้ริกะใช้โอกาสนี้แกล้งเธอเป็นประจำ ฮานิวเกลียดของเผ็ดมาก อาหารที่ชอบคือชูครีม ชอบร้อง อาอูว์ๆ ขี้กลัวและดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่มีพลังพิเศษในการหยุดเวลาและย้อนเวลา แต่ทุกครั้งที่ใช้พลังจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ 
ในอดีตฮานิวเป็นยักษ์กินคนที่แต่งงานกับเจ้าอาวาสศาลเจ้าฟุรุเดะชื่อ ฟุรุเดะ ริกุ และได้มีลูกสาวที่หน้าตาเหมือนริกะชื่อ ฟุรุเดะ โอกะ เนื่องจากฮานิวเป็นยักษ์ทำให้ถูกชาวบ้านรังเกียจ
เมื่อฮานิวคิดตัดสินใจที่จะเป็นเทพเพื่อรับบาปของคนในหมู่บ้าน ทำให้โอกะเสียใจมาก แต่โอกะก็ยังคงจำใจยอมปลิดชีพฮานิวแล้วสาวไส้มาชำระล้างในบึงโอนิงะฟุจิ เป็นต้นกำเนิดของเทศกาลวาตะนากะชิ
ที่มีการลอยนุ่นเพื่องสังเวยวิญญาณแด่ท่านโอยาชิโระ ฮานิวถูกชาวบ้านเกลียดชังเพราะเป็นเผ่าพันธุ์ยักษ์ แต่ที่จริงแล้วเธอคือ..!?

ท่านโอยาชิโระ (オヤシロさま)
เทพประจำหมู่บ้านฮินามิซาวะ ว่ากันว่าเมื่อก่อนฮินามิซาวะถูกเรียกว่า"โอนิงะฟุจิ" มียักษ์กินคนอาศัยอยู่ ท่านโอยาชิโระได้กำราบยักษ์และมอบร่างมนุษย์ให้อยู่ร่วมกับมนุษย์มีหน้าที่ลงทัณฑ์คนผิด จนเกิดเป็น"คำสาปของท่านโอยาชิโระ"ขึ้น จึงต้องมีเทศกาลลอยนุ่นหรือวาตานางาชิ เพื่อสังเวยเหยื่อระงับความพิโรธของท่านโอยาชิโระ

เหตุการณ์ในเกมเกิดขึ้นในปีโชวะที่ 58 (พ.ศ. 2526) ณ หมู่บ้านแถบชนบท ชื่อว่าฮินามิซาวะ โดยที่ตัวเอก เคอิจิ มาเอบาระ ที่ย้ายเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านนี้ ได้พบกับเพื่อนใหม่ กิจกรรมชมรมแสนสนุกที่ประกอบไปด้วยสมาชิก มิอง โซโนะซากิ,ริวงุ เรนะ,โฮโจ ซาโตโกะ,ฟุรุเดะ ริกะ และสมาชิกใหม่ซึ่งก็คือตัวเขาเอง แต่แล้ววันเวลาที่สนุกสนาน ก็ต้องจบลงเมื่อถึงงานเทศกาลวาตะนะงาชิ ซึ่งเป็นเทศกาลที่จัดขึ้นเพื่อขอบคุณท่านโอยาชิโร่ เทพเจ้าผู้คุ้มครองหมู่บ้าน คำสาปของท่านโอยาชิโร่ การสร้างเขื่อน คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง เคอิจิได้ถูกดึงลงไปสู่ปริศนาอันดำมืดของหมู่บ้านนี้โดยไม่อาจถอนตัวได้

ฮิกุระชิแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็น 8 บท มี "บทปริศนา" 4 บท และ "บทเฉลย" อีก 4 บท ทุกๆ บทจะใช้ตัวละครและฉากเดียวกันแต่มีเหตุการณ์และจุดจบต่างกัน บทหลัง ๆ จะให้คำตอบและคำใบ้กับปริศนาหลาย ๆ ข้อในบทที่ผ่านมา และเพิ่มปริศนาให้กับเกมไปด้วยในเวลาเดียวกัน

เป็นบทเปิดตัวของเรื่องทั้งในอนิเมะและมังงะ ตัวเอกของบทนี้คือเคอิจิ ที่ได้รับข่าวไม่น่าไว้วางใจตั้งแต่ย้ายเข้ามายังหมู่บ้าน เขาได้พบเบาะแสมากมายจากที่ต่างๆในหมู่บ้าน แต่เพื่อนทุกคนกลับบอกว่าไม่เคยมีเหตุฆาตกรรมแบบนั้นในหมู่บ้านเพราะไม่อยากให้เขาต้องคิดมาก แต่เคอิจิกลับคิดว่าเพื่อนๆของพวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีจนพลั้งมือฆ่ามิองและเรนะตายในที่สุด
เป็นบทที่เพิ่มตัวละครสำคัญมาอีก 1 คือ ชิอง น้องสาวของมิองที่บังเอิญไปเจอกับเคอิจิที่ร้านแองเจิลมอธ และในวันเทศกาลลอยนุ่นชิองและเคอิจิได้ทำผิดกฎของหมู่บ้านด้วยความไม่รู้และเชื่อคำเชิญของทาคาโนะและโทมิทาเกะที่ให้เปิดประตูห้องเก็บอุปกรณ์พิธีของหมู่บ้าน ทำให้พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับคำสาปแห่งฮินามิซาวะเข้าโดยไม่ทันตั้งตัว ในไม่ช้า เคอิจิได้รับข่าวจากตำรวจโออิชิว่าทาคาโนะและโทมิทาเกะได้เสียชีวิตแล้ว ไม่นานนักชิองก็หายตัวไป เขาจึงคิดว่าสักวันเขาอาจจะต้องหายไปด้วยเช่นกัน แถมมิองเองก็เริ่มมีท่าทีแปลกๆเป็นคนละคนจนยากที่จะเมินเฉย อีกทั้งริกะและซาโตโกะก็หายตัวไป เหลือเพียงเขาและเรนะ พวกเขาจึงยื่นคำขอถึงตำรวจในกรณีผู้ต้องสงสัยของคดีและไปที่บ้านของมิอง จนต้องพบกับเรื่องราวน่าตกตะลึงว่าคดีทั้งหมดเป็นฝีมือของมิอง โดยมิองก็อ้างว่าเป็นเพราะปีศาจในตัวทำให้ฆ่าคนไปมากมายและขอสารภาพบาปทั้งหมดของตนกับเคอิจิเป็นการส่วนตัว แต่มิองกลับพาเคอิจิไปยังห้องใต้ดินที่มิองใช้ลงมือฆ่าทุกคน!!!
และที่นั่นเองเขาก็ได้พบตัวชิองที่หายสาปสูญไปได้พบ แต่พลาดท่า ทำให้เขาโดนมิองพาตัวไปเพื่อจัดการปิดปากซะ และในขณะที่กำลังจะถูกมิองฆ่าตาย เขาก็ได้ร้องขอกับมิองสองอย่างกับมิอง ได้แก่ 1 "ถ้าฆ่าฉันจนพอใจแล้วก็จงยกโทษให้ชิองซะ" 2"ขอให้ปีศาจในตัวมิองหายไปด้วย" แต่มิองบอกว่าทำไม่ได้ทั้งสองข้อ เคอิจิจึงกล่าวเชิงหยอกล้อว่า "งั้นข้อที่สาม...อย่าฆ่าฉัน" ซึ่งมิองก็รับปาก ทำให้เขารอดตายมาได้ จากนั้นก็มีข่าวตามมาว่ามิองกำลังหลบหนีไปยังทางลับของห้องใต้ดิน แต่พลาด เดินตกลงไปยังบ่อน้ำตาย
เป็นบทที่กล่าวถึงซาโตโกะที่ถูกเทปเปทารุนอย่างหนักจนเกิดอาการทางประสาทอย่างรุนแรง
เป็นบทที่กล่าวถึงริกะ ในช่วงหนึ่งที่เธอเองได้พบกับอาคาซากะ ตำรวจหนุ่มจากเมืองกรุงต้องมาทำงานบางอย่าง เธอได้เตือนอาคาซากะไว้ว่าให้กลับไปไม่อย่างนั้นจะไม่ทันการ แต่ในขณะนั้นอาคาซากะยังไม่เข้าใจความหมายของมัน เมื่อมั่นใจแล้วว่าอาคาซากะไม่กลับแล้ว เธอจึงร้องขอว่าจงช่วยเธอซะ เพรราะในวันที่ xxx เธอจะถูกฆ่าตาย แต่เธอไม่รู้ว่าใครเป็นคนฆ่า แต่อาคาซากะไม่เชื่อ เขาอยู่ในโรงพยาบาลและรอจนกระทั่งเขาได้เวลากลับไปยังบ้านของเขา เขาก็ทราบว่าภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ของเขาเสียชีวิตเสียแล้ว และในวันที่ xxx ริกะก้ได้เสียชีวิตไปตามที่เธอเคยกล่าวเอาไว้แล้วเช่นกัน เมื่อนั้นเขาถึงตระหนักว่าที่ริกะเตือนเขาไว้ หมายถึงอย่างนี้นี่เอง...
เป็นอีกมุมหนึ่งของบทเทศกาลมรณะ คือเป็นมุมมองของแฝดมิองและชิอง และความจริงที่ชวนให้ติดตามมากขึ้น
คดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นโดยที่เคอิจิไปพบโดยบังเอิญนั้น แท้จริงแล้วเป็นฝีมือของเรนะ และเพื่อนๆที่พากันปิดบังเอาไว้และพยายามจะให้ลืมมันไป เนื่องจากเรนะเกิดอาการคุ้มคลั่งจากเรื่องเล่าหลอกเด็กของพยาบาลมิโยะจนฆ่าคนเป็นจำนวนมาก
เป็นบทเบื้องหลังของทุกบท โดยมีริกะเป็นตัวเอกที่แท้จริงได้ทำการเฉลยทุกสิ่งทุกอย่างและพยายามจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรม เพื่อให้พวกตนได้พ้นจากเรื่องร้ายๆทั้งหลาย แต่สุดท้ายก็ทำไม่สำเร็จ แต่เธอได้สิ่งที่วิเศษที่สุดมา นั่นคือการได้รุ้คนร้ายที่แท้จริงที่ฆ่าเธอในวันที่ xxx นั่นคือทาคาโนะ แต่เธอก็ยังไม่รู้เหตุผลที่ทาคาโนะทำแบบนั้น สุดท้ายแล้วเธอและเพื่อนที่พยายามมาต้องถูกสังหารหมู่อย่างน่าเศร้า แต่เธอก็พยายามไม่ให้ลืมเรื่องของทาคาโนะ จึงได้ร้องขอก่อนตายว่า หากจะฆ่าก็จงอย่าทำให้หลับ จงกรีดลึกร่างของตนให้ฝังลึกในวิญญาณ เมื่อยามใดที่ได้พบเจ้าอีกครั้ง จะได้รู้ว่าเจ้าคือศัตรูที่แท้จริง!!!
เป็นบทต่อจากบทสังหารหมู่ โดยแสดงเรื่องราวในอดีตของทาคาโนะ และเหตุผลที่เธอทำการวิจัยโรคกลุ่มอาการฮินามิซาวะ และเหตุจูงใจให้เธอคอยตามฆ่าริกะทุกชาติภพ และในท้ายที่สุด พวกริกะก็ได้สร้างปาฏิหาริย์ได้สำเร็จ พวกเธอสามารถเอาชนะการตามล่าของทาคาโนะและทาคาโนะเองก็ได้ถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย เมื่อริกะได้มีชีวิตที่ยาวนานตามอุดมคติของเธแล้ว เธอได้ย้อนอดีตกลับมายังยุคที่ทาคาโนะเป็นเด็กและทิ้งท้ายประโยคอันเป็นปริศนาว่า "เธออยากอยู่หรือตาย?" เมื่อทาคาโนะตอบแบบไร้เดียงสาแล้ว เธอก็ได้แนะนำประโยคปริศนาของเธออีกครั้ง และให้ทาคาโนะกลับบ้านไป เพื่อให้ทาคาโนะใช้ชีวิตให้ดีที่สุดกับพ่อแม่ของเธอ จนกว่าจะไม่มีโอกาสอีก...

นอกจากนี้ยังมีบทเสริมอีก 1 บท (Side Story) ซึ่งจัดพิมพ์ออกมาแล้ว 2 เล่มจบคือ บท "บทยักษ์ตัดคอ" (โอะนิซะระชิเฮ็ง; Onisarashi-hen") ซึ่งในบทนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดในเวลาคาบเกี่ยวกับบทหลัก แต่จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวละครหลักอย่าง เรนะ มิอง ซาโตโกะ ฯลฯ แต่อย่างใด แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีตัวละครจากบทหลักอย่างโออิชิ และ อาคาซากะ มาโมรุ เข้ามาร่วมในเหตุการณ์ด้วยอยู่

ในโลกของฮิกุราชินั้น นอกจากบทหลัก 8 บทและบทเสริม 1 บทแล้ว ยังมีบทใหม่ ๆ ที่ออกมาอย่างบทที่หนุ่มหน้าคล้ายกับซาโตชิประสบอุบัติเหตุและมาพบกับมิอง (จริงๆแล้วเป็นร่างของชิอง แต่มิองเข้าสิง เมื่อถูกยิงแล้วจึงกลับเป็นชิอง) ที่โตเป็นสาวใหญ่ในหมู่บ้านฮินามิซาว่าที่น่าจะร้างไปแล้วคือบท "บทพ้นทิวา หรือ ตำนานไม่มีวันตาย" (โยอิโกชิเฮ็น; Yoigoshi-hen; บทชั่วข้ามคืน) มังงะ 2 เล่มจบ หรือบทที่เล่าเรื่องราวของชิองในโรงเรียนสตรีเซนต์ลูเซีย คือ บท "วันที่หายไป หรือ บททลายความจริง" (อุสึสึโกวาชิเฮ็น; Utsusukowashi-hen) 1 เล่มจบ ซึ่งบางบทมีการตีพิมพ์ออกมาแล้ว (ดูได้จากเว็บไซต์มังกะ) หรือบทที่ผ่านพ้นสิ่งร้ายๆต่างๆมาแล้วที่ในส่วนของที่ทุกคนไปเล่นกันอย่างมีความสุข คือ "บทเยียวยาใจ" (โคโคโระอิยาชิเฮ็น; Kokoroiyashi-hen) เล่มเดียวจบ

ในตัวเกมมีการให้ "ทิป" (Tips) แก่ผู้อ่านแทรกระหว่างการดำเนินเรื่อง โดยทิปเหล่านี้เป็นข้อมูลเสริมที่ผู้อ่านต้องพิจารณาเองว่าเป็นประโยชน์อย่างไรหรือไม่ ยกตัวอย่าง ทิปบางข้อเป็นแค่ข้อมูลง่ายๆ อย่าง "ฮินามิซาวะเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กมาก นักเรียนทุกคนที่ไปโรงเรียนในหมู่บ้านจะถูกรวมให้อยู่ชั้นเดียวกัน" ทิปบางข้อเป็นบทความในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมในฮินามิซาวะ เป็นต้น

ฮิกุระชิ โนะ นะคุ โคะโระ นิ ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น ผู้ติดตามหลายคนกล่าวว่าความสำเร็จของฮิกุระชินั้น เกิดจากความน่ากลัวและระทึกขวัญที่เกมสามารถถ่ายทอดได้อย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากนี้ยังมีปริศนาจำนวนมากที่ตัวเกมไม่ได้ให้คำตอบที่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้เล่นได้ขบปริศนาด้วยตัวเอง ทำให้ผู้เล่นหลายกลุ่มรวมตัวกันสร้างกระดานสนทนาทางอินเทอร์เน็ตเพื่อแลกเปลี่ยนและถกเถียงทฤษฎีที่อธิบายเหตุการณ์ในเกม ความนิยมของฮิกุระชิทวีขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อนิตยสารเกมใหญ่ๆ ตีพิมพ์บทความชื่นชมเนื้อเรื่องและบทของเกม

ฮิกุระชิจะถูกนำไปดัดแปลงเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ซึ่งคาดว่าจะมีกำหนดจำหน่ายในฤดูหนาวปี2550 นับเป็นครั้งแรกของเกมโดจินชิที่ได้รับความนิยมสูงถึงขนาดนี้

หรือที่เรียกกันในภาษาญี่ปุ่นว่า "วาตะ นะ วางิ" มาจากคำว่า "วาตะ"ที่แปลว่านุ่น และคำว่า "นางาชิ"ที่แปลว่าการลอย หรือการชำระ แต่ความหมานที่แท้จริงแล้วมากจากคำว่า "วาตะ"อีกตัวหนึ่งที่แปลว่าเครื่องในเนื่องจากประเพณีโบราณที่ว่าบรรพบุรุษของตระกูลฟุรุเดะคือฮานิวที่เป็นยักษ์เผ่ากินคนได้แต่งงานกับเจ้าอาวาสเมื่อมีลูกสาวทำให้ถูกชาวบ้านรังเกียจจึงได้ได้ลูกสาวทำการำระบาปของตนด้วยการฆ่าและสาวใส้ในออกมาชำระล้างในแม่น้ำโอนิงะฟูจิจึงเป็นที่มาของเทศกาลลอยนุ่นที่จะนำฟูกมาชำแหละและนำไปลอยที่แม่น้ำโอนิงะฟูจิเพื่อเป็นการชำระล้างหรือสังเวยวิญญาณคนบาปเพื่อระงับความพิโรธของท่านโอยะชิโระ

เทพเจ้าประจำหมู่บ้านที่คนในฮินามิซาวะต่างหวาดกลัว ยามใดที่มีการตายปริศนาในฮินามิซาวะชาวบ้านมักเชื่อว่าเป็นเพราะ "คำสาปของท่านโอยาชิโระ" โดยในเทศกาลลอยนุ่นของทุกปีจะมีคนหนึ่งที่ต้องตายและอีกคนที่ต้องหายสาบสูญ แต่แท้จริงแล้วเป็นเพราะความคาดหวังของทาคาโนะที่จะเป็นพระเจ้า เป็นผู้กำหนดความตายของทุกคนในหมู่บ้าน จึงได้จัดการทำร้ายคนหลายคนเพื่อความสำเร็จของตนเอง