seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ลูกา ซิญโญเรลลี

ลูคา ซินยอเรลลิ (Luca Signorelli หรือ Luca da Cortona หรือ Luca d'Egidio di Ventura (ชื่อเมื่อแรกเกิด)) (ราว ค.ศ. 1445 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1523) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 เป็นช่างร่าง ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง โดยเฉพาะการเขียนแบบลวงตาที่ทำให้ดูภาพลึกกว่าความเป็นจริง (foreshortening) ที่ใช้ในงานเขียนชิ้นเอก “การตัดสินครั้งสุดท้าย” (Last Judgment) ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1499 ถึงปี ค.ศ. 1503 ภายในชาเปลทางด้านเหนือของบริเวณใกล้แท่นบูชาที่มหาวิหารออร์เวียตโต ในประเทศอิตาลี

ลูคา ซินยอเรลลิเกิดที่คอร์โทนาในแคว้นตอสคานา บางครั้งจึงเป็นที่รู้จักกันว่า “ลูคา แห่งคอร์โทนา” ปีเกิดที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบ ปีเกิดระหว่าง ค.ศ. 1441 ถึง ค.ศ. 1445 เป็นปีสันนิษฐาน ลูคาเสียชึวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1523 เมื่ออายุราว 82 ปีที่คอร์โทนาที่เป็นที่ฝัง งานของลูคาถือว่าเป็นงานตระกูลเขียนแบบตอสคานา แต่ตามความเป็นจริงลูคา มีงานเขียนมากมายที่แคว้นอื่นด้วยเช่นที่แคว้นอุมเบรีย และกรุงโรม

ประสบการณ์ทางศิลปะครั้งแรกของซินยอเรลลิอาจจะเป็นประสบการณ์ที่เปรูเจีย — จากงานของ เบ็นเนเด็ตโต บอนฟิกลิ (Benedetto Bonfigli), ฟิโอเร็นโซ ดิ โลเร็นโซ (Fiorenzo di Lorenzo) และ พินทุริชิโอ (Pinturicchio) ลัซซาโร วาซาริ (ทวดของนักเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะจอร์โจ วาซารี) เป็นพี่ชายของแม่ของซินยอเรลลิจัดให้ซินยอเรลลิฝึกงานกับเปียโร เดอ ฟรานเชสชิ ในปี ค.ศ. 1472 ซินยอเรลลิก็เริ่มเขียนภาพในอเร็ซโซและในปี ค.ศ. 1474ก็ไปทำงานที่ซิตตา เดล คาสเตลโล ซินยอเรลลิมอบภาพเขียนให้แก่ลอเรนโซ เดอ เมดิชิซึ่งอาจจะเป็นภาพเขียนชื่อ “School of Pan” ที่พบในฟลอเรนซ์และเดิมที่เบอร์ลิน (ถูกทำลายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง) เป็นหัวเรื่องที่เกือบจะเป็นหัวเรื่องเดียวกับที่เขียนบนผนังวังเปทรุชชิที่เซียนนา — ตัวเอกของภาพคือเทพแพนซึ่งคือตัวซินยอเรลลิเอง, ภูเขาโอลิมปัส, เทพเอ็คโค, ชายหนุ่มนอนตะแคงอยู่บนพื้นฟังเสียงคนเลี้ยงแกะ

ซินยอเรลลิเขียนภาพที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนาหลายภาพที่แสดงให้เห็นถึงการศึกษางานของซานโดร บอตติเชลลีและลิปโป ลิปปี (Lippo Lippi) ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ก็จ้างให้ซินยอเรลลิเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่ปัจจุบันเป็นสีทึมไปเกือบหมดภายในชาเปลโลเร็ตโตซึ่งเป็นภาพ
“เทวดา”, “คริสต์ศาสนปราชญ์”, “อีแวนเจลลิส”, “อัครสาวก”, “ความสงสัยของนักบุญทอมัส” และ “การสนทนาของนักบุญพอล” นอกจากนั้นแล้วซินยอเรลลิก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังเพียงหนึ่งผนังที่ชาเปลซิสตินในกรุงโรม — “กิจการของโมเสส” ส่วนภาพ “โมเสสและซิปโปราห์” ที่กล่าวกันว่าเขียนโดยซินยอเรลลิปัจจุบันเชื่อว่าเขียนโดยเปียโตร เปรูจิโน

ซินยอเรลลิทำงานที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1484 ระหว่างนั้นก็ช่วนในการเขียนงานตกแต่งส่วนล่างของผนังในชาเปลซิสติน งานเขียน “กิจการของโมเสส” เป็นงานเขียนที่ซินยอเรลลิทำเองทั้งหมด ปีหลังๆ ซินยอเรลลิกลับไปบ้านเกิดที่คอร์โทนา ซินยอเรลลิเขียนจิตรกรรมฝาผนังแปดผนังที่สำนักสงฆ์มอนเต โอลิเวียตโต มายอเรที่ไม่ไกลจากเซียนนาเท่าใดนัก ภาพที่เขียนเป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดชีวประวัติของนักบุญเบ็นนาดิคแห่งเนอร์เซีย นอกจากนั้นก็ยังเขียนภาพแบบคลาสสิกและภาพเทพกรีกโรมันในวังของ พันโดลโฟ เพ็ทรูชชิ (Pandolfo Petrucci) ที่รวมทั้งภาพ “School of Pan” ที่กล่าวถึงข้างบน
ซีโมเน มาร์ตีนี

ซิโมเน มาร์ตินิ (Simone Martini, ราว ค.ศ. 1284 - ราว ค.ศ. 1344) เป็นจิตรกรสมัยยุคกลางคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และบานพับภาพ

ซิโมเน มาร์ตินิเป็นจิตรกรคนสำคัญในการวิวัฒนาการการเขียนภาพในอิตาลีสมัยต้น มาร์ตินิได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากการวิวัฒนาการของศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic) เชื่อกันว่ามาร์ตินิเป็นลูกศิษย์ของดุชโช ผู้เป็นจิตรกรชาวเซียนนาที่มีความสำคัญในขณะนั้น พี่เขยของมาร์ตินิคือลิบโป เม็มมิ (Lippo Memmi) ผู้เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงเช่นกัน หลักฐานเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของ มาร์ตินิมีไม่มากนักและที่มีอยู่ก็ยังเป็นการถกเถียงกัน มาร์ตินิเสียชีวิตที่อาวินยองเมื่อไปเป็นจิตรกรประจำราชสำนักพระสันตะปาปาที่นั่นเมื่อราวปี ค.ศ. 1344

ซิโมเน มาร์ตินิฝึกงานการเขียนภาพตั้งแต่อายุยังน้อยซึ่งเป็นธรรมเนียมของการฝึกศิลปินหรือช่างในสมัยนั้น งานที่มีหลักฐานว่าเขียนโดยมาร์ตินิงานแรกคือ “จิตรกรรมมาเอสตา” เมื่อปี ค.ศ. 1315 ที่ “ศาลาว่าการเมืองเซียนา” และหลังจากนั้นลิปโป เม็มมีเขียนภาพเดียวกันจากงานชิ้นนี้ที่ ซานจิมานยาโนทำให้ทราบถึงอิทธิพลของมาร์ตินิที่มีผลงานดีพอที่จะทำให้ศิลปินในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใช้เป็นแบบอย่างทั่วไป ทำให้การเขียนภาพของตระกูลการเขียนแบบเซียนนาเป็นที่แพร่หลายตามไปด้วย ลักษณะการเขียนภาพของมาร์ตินิจะตรงกันข้ามกับงานเขียนของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่จะออกไปทางความสงบเรียบ (sobriety) ของงานแบบมหึมา งานของมาร์ตินิจะนุ่มนวลกว่า, stylized, มีเครื่องตกแต่ง, มีเส้นที่อ่อนหวาน, และสง่าหรูหราแบบหลวง (courtly elegance) ซึ่งมีอิทธิพลมาจากการเขียนรูปในหนังสือวิจิตรแบบฝรั่งเศส หรืองานแกะงาช้าง งานประเภทนี้นำเข้ามาที่เซียนนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตามเส้นฟรังชิเจนา (Via Francigena) ที่เป็นถนนที่นักแสวงบุญและพ่อค้าใช้เดินทางจากทางเหนือของยุโรปไปยังโรม

งานชิ้นเอกของซิโมเน มาร์ตินิก็ได้แก่

เมื่ออยู่ที่อาวินยองมาร์ตินิก็เป็นเพื่อนของฟรานซิส เพททราค (Francis Petrarch) ผู้เป็นปราชญ์และกวี ซึ่งเพททราคกล่าวไว้ในโคลงถึงภาพเหมือนของลอรา เดอ โนฟส์ซึ่งสันนิษฐานกันว่ามาร์ตินิเขียนให้เพททราค
นีโอยูนิเวิร์ส

นีโอยูนิเวิร์ส () อาจหมายถึง
จอห์น กริแชม

จอห์น กริแชม () นักเขียนนวนิยายแนวอาชญากรรม มีลักษณะตื่นเต้นระทึกขวัญ อิงความรู้เชิงกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม ในปี พ.ศ. 2551 หนังสือของเขาขายได้มากกว่า 235 ล้านเล่มทั่วโลก

เกิดที่รัฐอาร์คันซอ สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1955 และย้ายไปอยู่รัฐมิสซิสซิปปีตั้งแต่ปี 1967 เมื่อตอนเด็กฝันอยากเป็นนักเบสบอลมืออาชีพ แต่เมื่อตระหนักว่าไม่มีโอกาส จึงเปลี่ยนไปเรียนบัญชี จนจบปริญญาตรีเมื่อปี 1977 และเรียนต่อปริญญาโทต่อสำเร็จในปี 1981 และเป็นทนายความในเซาเทเวนเกือบสิบปี เชี่ยวชาญด้านคดีอาญาและแพ่ง ได้รับเลือกให้เป็นผู้แทนรัฐมิสสิสซิปปี้เมื่อปี 1983 และลาออกในปี 1990 ในช่วงเวลานั้นเขาละงานอย่างมากเพื่อเอาเวลาไปเขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ A Time to Kill ได้แรงบันดาลใจจากคดีความที่เกิดขึ้นจริงใช้เวลากว่า 3 ปี ถึงจะเขียนจบ แรกสุดสำนักพิมพ์ต่างปฏิเสธผลงานของเขาจนในที่สุด สำนักพิมพ์วินวูดรับพิมพ์ ด้วยยอดจำหน่ายเพียง 5,000 เล่ม ต่อมาเขาก็ยึดเป็นอาชีพหลัก ผลงานต่อไปคือ The Firm ซึ่งมีคนนำไปทำเป็นภาพยนตร์ จนทำให้หลายสำนักพิมพ์แย่งกันซื้อลิขสิทธิ์ หลังจากนั้นเขาก็เป็นนักเขียนนวนิยายที่ขายดีคนหนึ่งของโลกงานเขียนของ​ Grisham ​ที่​แปล​และ​พิมพ์จำ​หน่าย​เป็น​ภาษา​ไทย​ (ข้อมูล​ถึง​ มกราคม​ ​พ​.​ศ​. 2552)
แม่พระรับสาร

แม่พระรับสาร () หมายถึง เหตุการณ์ที่ที่พระแม่มารีย์รับสารจากทูตสวรรค์กาเบรียลว่านางจะตั้งครรภ์พระบุตรพระเป็นเจ้า

เหตุการณ์แม่พระรับสารเกิดเมื่อไร ไม่ทราบได้ แต่เมื่อมีการฉลองวันการประสูติของพระเยซูในวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี ก็มีผู้ริเริ่มจัดการฉลองเหตุการณ์แม่พระรับสารนี้ขึ้นในวันที่ 25 มีนาคมของทุกปี เรียกว่า "วันแม่พระรับสาร" (Annunciation of the Lady's Day) โดยนับถอยหลังจากวันคริสต์มาสขึ้นไปเก้าเดือน

นอกจากนี้ เหตุการณ์แม่พระรับสารเกิดที่ไหนก็ไม่มีใครทราบได้ ทว่าฝ่ายออร์ทอดอกซ์เชื่อว่าเกิดที่เมืองนาซาเรธ ประเทศอิสราเอล ที่ "โบสถ์ออร์ทอดอกซ์แม่พระรับสาร" (Orthodox Church of the Annunciation) ส่วนฝ่ายโรมันคาทอลิกก็เชื่อว่าเกิดที่เมืองนาซาเรธนั้น และเกิดที่ "โบสถ์แม่พระรับสาร" (Church of the Annunciation)

คัมภีร์ไบเบิล พระวรสารนักบุญลูกา บทที่ 1 ข้อ 26-38 บรรยายเหตุการณ์แม่พระรับสาร ว่า

ส่วน คัมภีร์ไบเบิล พระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ 1 ข้อ 18-25 บรรยายเหตุการณ์ว่า

ในนิกายออร์ทอดอกซ์เรียกพระแม่มารีย์ว่า “ผู้ให้กำเนิดพระเจ้า” (God Bearer) หรือในภาษากรีกว่า “Theotokos” เทศกาลเลี้ยงสำหรับวันแม่พระรับสาร ถือกันว่าเป็นหนึ่งในสิบสองของเทศกาลเลี้ยงสำคัญตามปฏิทินศาสนา เพราะความสำคัญของวันประกาศนี้ทำให้การฉลองทำกันทุกในวันที่ 7 เมษายน ไม่ว่าจะเป็นวันใด แม้ว่าจะตรงกับวันอีสเตอร์เอง

การที่ทูตสวรรค์มาแจ้งข่าวการปฏิสนธินี้ เรียกว่า “Euangelismos” ในภาษากรีก หรือ “Evangelism” ในภาษาอังกฤษ ซึ่งแปลตรงตัวว่า “การประกาศข่าวประเสริฐ”

เหตุการณ์แม่พระรับสารเป็นหัวเรื่องที่วาดกันบ่อยที่สุดหัวข้อหนึ่งในศิลปะศาสนาคริสต์ทั้งทางศาสนาคริสต์ตะวันออกและตะวันตก

ภาพหมวดนี้นิยมมาก โดยเฉพาะในสมัยกลางและศิลปะเรอเนซองส์โดยศิลปินเกือบทุกคนในสมัยนั้น เพราะเหตุการณ์แม่พระรับสารเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์และความสวยสง่า จึงเป็นหัวเรื่องที่นิยมสำหรับศิลปินหลายคน

การวางองค์ประกอบของรูปที่มีคนสองคนที่มักจะแต่งตัวอย่างสวยงามและอยู่คนละฝั่ง ทำให้เหมาะกับการจัดแบบบานพับภาพ หรือบนหน้าบัน ในนิกายอีสเติร์นออร์โธดอกซ์รูปสัญลักษณ์มักจะอยู่เหนือประตูศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นประตูตกแต่งอยู่ระหว่างทางเดินกลางกับสถานนมัสการ (sanctuary)
เลขา อภัยวงศ์

คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ (นามเดิม: เจน เล็ก คุณะดิลก; 10 ธันวาคม พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2526) เป็นนักการเมือง และนักธุรกิจชาวไทย เป็นภริยาของควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรีไทย

คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ มีชื่อเดิมและนามสกุลเดิมว่า เจน เล็ก คุณะดิลก เป็นบุตรีของมหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด ติลเลกี) นักกฎหมายชาวศรีลังกา ต้นสกุล "คุณะดิลก" และมีปู่ชื่อ เอ็ม. คุณะดิลก เป็นชนชั้นสูงชั้นราชะของซีลอน (ปัจจุบันคือ ศรีลังกา) มีพี่ชายร่วมอุทรคนหนึ่งซึ่งเป็นสมาชิกเสรีไทย คือ แดง คุณะดิลก

คุณหญิงเลขาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนราชินี แล้วจึงไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับนายแดง พี่ชาย ซึ่งที่นี่ทั้งนายแดง และคุณหญิงเลขาได้พบกับเพื่อนนักเรียนไทยที่ไปเรียนในวาระเดียวกันหลายคน ซึ่งต่อมาหลายคนได้กลายเป็นสมาชิกคณะราษฎร รวมทั้ง ควง อภัยวงศ์ด้วย ซึ่งทั้งคู่ได้ทำความรู้จักและสนิมสนมกัน

เมื่อสำเร็จการศึกษา ทั้งคู่กลับมาและได้สมรสกัน พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่อเป็น เลขา อภัยวงศ์ ตามนโยบายรัฐนิยมของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นที่กำหนดให้ชื่อของผู้ชายให้ตั้งเข้มแข็ง ชื่อของผู้หญิงให้อ่อนหวาน เธอและควง มีบุตร-ธิดาด้วยกันสามคน ได้แก่ ดิลก, คทา และคลอ อภัยวงศ์

คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ เป็นนักธุรกิจ ประกอบธุรกิจหลายอย่าง รวมทั้งบริษัทสุวรรณภูมิ จำกัด ที่ขายอาวุธให้แก่เวียดมินห์ พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและพรรคก๊กมินตั๋ง รวมถึงฝรั่งเศสอินโดจีน การค้าในนามบริษัทสุวรรณภูมิ ได้ส่งผลกำไรด้วยดี บริษัทฯ ดังกล่าวตั้งขึ้นสมัยญี่ปุ่นยึดครองประเทศไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และสืบต่อมาหลังสงครามสงบ สถานที่ตั้งอยู่บริเวณตึกสามแยก ใกล้วงเวียนโอเดียนในปัจจุบัน ซึ่งอาวุธส่วนหนึ่งของขบวนการเสรีไทยในการปฏิบัติการ ก็มาจากอาวุธเหล่านี้ด้วย

ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของควง อภัยวงศ์ สามีและหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งพรรคมา ในปี พ.ศ. 2511 คุณหญิงเลขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดพระนคร แทนที่นายควง ผู้เป็นสามี ซึ่งผลปรากฏว่าได้รับเลือกตั้งไป ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงคนหน้าใหม่ในวงการการเมือง และต่อมาเมื่อมีการเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกพรรคจำนวนหนึ่ง ให้เป็นรองหัวหน้าพรรค เพื่อแข่งขันกับหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ซึ่งยุติบทบาททางการเมืองไปนานแล้วตั้งแต่การรัฐประหาร พ.ศ. 2494 แต่กลุ่มผู้สนับสนุน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช มีมากกว่า เนื่องจากเห็นว่า หม่อมราชวงศ์เสนีย์ เป็นถึงอดีตนายกรัฐมนตรีผู้เจรจาถอนทหารอังกฤษออกจากประเทศไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีส่วนอย่างมากมิให้ไทยต้องกลายสภาพเป็นประเทศแพ้สงคราม เป็นผู้นำเสรีไทยในสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์มาพร้อมกับนายควง อภัยวงศ์ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จึงได้เป็นหัวหน้าพรรคสืบต่อไป

และหลังจากนี้คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ก็ยังได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.)

ในทางสังคม คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ เป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในแวดวงสังคม เป็นผู้ก่อร่วมตั้งสมาคมนักเรียนเก่าราชินีในพระบรมราชินูปถัมภ์ ขึ้นในปี พ.ศ. 2483 และรับตำแหน่งนายกสมาคม 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2485 และ พ.ศ. 2494 และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสภาสตรีแห่งชาติและโรงเรียนสตรีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2495 ร่วมกับท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ภริยาจอมพล ป. พิบูลสงคราม และท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช ภริยาหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
เอเรียล ออสเตรีย

เอเรียล ออสเตรีย (Ariel Austria) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 6) เสมอ 7 แพ้ 29
เดนนิส ลอเรนเต้

เดนนิส ลอเรนเต้ () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองปาโลโปน จังหวัดเลย์เต ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 17) เสมอ 5 แพ้ 3
ลาร์รี่ พีโดเนีย

ลาร์รี่ พีโดเนีย (Larry Pelonia) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง General Santos City ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 5 
พีโดเนียขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อค แซมมี เปนาส ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีเสมอเพียงครั้งเดียว จากนั้นได้เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทในไทย เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ยก 3 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สถาพร สิงห์วังชาไปเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2546 เสียแชมป์ไป ในปีเดียวกันนั้น พีโดเนียมาชกในไทย แพ้น็อค ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 2 และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า ยก 3 พีโดเนียขึ้นชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2548 โดยมาชกในไทยอีก 3 ครั้ง แพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ เสมอกับสมชาย นักบาลี และมาชกแพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 5 เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2548 หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป
ทอดด์ มาเคลิน

ทอดด์ มาเคลิน () นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 7) แพ้ 7
อัจฉริยะยกบ้าน

อัจฉริยะยกบ้าน (Family Genius) เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ที่ปรับรูปแบบมาจากรายการอัจฉริยะข้ามคืน โดยเปลี่ยนการแข่งขันที่เน้นความเป็นอัจฉริยะจากรายบุคคล มาเป็นการแข่งขันแบบครอบครัว 3 คน ประกอบด้วยพ่อ แม่ ลูก โดยออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.00 - 23.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ส่วนหนึ่งของรายการใช้รูปแบบที่ได้รับลิขสิทธิ์จากรายการ Ultimate Family Challenge ของ Fuji TV ประเทศญี่ปุ่น

ให้ทั้ง 3 คน คำนวณขณะวิ่งโดยใช้เวลาน้อยที่สุดจุดเด่นของรายการนี้ก็คือรหัสอัจฉริยะในแต่ละตอนนั่นเอง ซึ่งรหัสแต่ละสัปดาห์ก็มีดังนี้

เนื่องจากรายการมีเนื้อหาที่ไม่มีพิษมีภัย และเหมาะสมสำหรับครอบครัว ซึ่งผิดกับเวลาที่ออกอาการซึ่งดึกเกินไป บ่อยครั้งที่รายการพยายามเปลี่ยนแปลงกติกาปลีกย่อย แต่ไม่ได้ทำให้เรตติ้งดีขึ้นกว่าที่ควรจะเป็น รายการอัจฉริยะยกบ้านจึงได้ออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และเวิร์คพอยท์ได้นำละครซิทคอมเรื่องรักริทึ่ม ซึ่งมีเนื้อหาสำหรับวัยรุ่นมาออกอากาศแทน
รายชื่อผลงานของทงบังชินกี

บทความนี้เป็นบทความที่รวมรายชื่อผลงานอัลบั้ม ซิงเกิล และอื่น ๆ ของ ทงบังชินกี
รองเท้ากีฬา

รองเท้ากีฬา คือรองเท้าที่ออกแบบมาสำหรับการเล่นกีฬา ทั้งเพื่อ ห่อหุ้มป้องกันเท้าจากการเกิดบาดแผลและการบาดเจ็บต่างๆ จากการเล่นกีฬาประเภทต่างๆ และเพื่อความสวยงามและความเหมาะสมในการเข้าสังคมในโอกาสต่างๆ

รองเท้ากีฬาได้รับความนิยมในช่วงแรกจากกีฬาเทนนิส ต่อมาก็ได้รับความนิยมไปทั่วโลก ต้นทศวรรษที่ 80 กลุ่มนักร้องแนวแร็ปวง รัน-ดีเอ็มซี ร้องเพลง My adidas จนโด่งดัง และอาดิดาส เลือกเขามาเป็นพรีเซ็นเตอร์ และมีรุ่นรองเท้ารุ่น DMC ULTRASATAR และ RUN DMC RIVALRY ต่อมาไมเคิล จอร์แดน ก็มีรุ่นรองเท้ากีฬาเป็นของตนเองเขาเป็นเจ้าของรองเท้าดังไนกี้ รุ่น AIR JORDANS
เทวากับซาตาน

เทวากับซาตาน () เป็นนวนิยายแนวลึกลับ/วิทยาศาสตร์/สืบสวนของแดน บราวน์ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) และเป็นหนึ่งในหนังสือขายดี เป็นหนังสือตอนแรกในชุด "โรเบิร์ต แลงดอน" ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งต่อมามีภาคต่ออันแสนโด่งดัง คือ รหัสลับดาวินชี เนื้อเรื่องเป็นเหตุการณ์ระทึกขวัญวันเดียวที่ตัวละครเข้าไปเกี่ยวข้องกับมหาวิหารแห่งโรมันคาทอลิก และสมาคมลับชื่อ "อิลลูมินาติ" ซึ่งมีที่มานับแต่โบราณกาล

ภาพปกใช้เทคนิคการวาดแบบ แอมบิแกรม ประดิษฐ์โดย จอห์น แลงดอน ซึ่งกลายมาเป็นนามสกุลของตัวเอกในเรื่องนี้ และเป็นจุดเด่นประการหนึ่งของหนังสือ

โรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ได้รับการติดต่อจากองค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (CERN) ว่ามีคนถูกฆาตกรรมและถูกประทับตรา "Illuminati" แลงดอนจึงเดินทางไปที่เจนีวา ที่นั่นเขาได้พบกับแมกซิมิเลียน โคห์เลอร์ หัวหน้า CERN และวิตตอเรีย เวตรา ผู้เป็นบุตรบุญธรรมของคนถูกฆาตกรรม พวกเขาพบว่าปฏิสสาร ซึ่งเป็นผลงานวิจัยของที่นี่ได้ถูกขโมยไป หากเลยเวลา 24 ชม. จากนี้ มันจะระเบิดอย่างรุนแรง

ต่อมา แลงดอนและวิตตอเรียได้เดินทางไปที่นครรัฐวาติกัน ซึ่งกำลังมีการคัดเลือกพระสันตะปาปาองค์ใหม่ และพบว่า "เปรเฟอริติ" (พระคาร์ดินัลที่มีโอกาสได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่มากที่สุด) 4 รูปหายตัวไป พร้อมคำขู่จากฮัสซาซิน คนร้ายที่รับใช้ "เจนัส" ประมุขแห่งอิลลูมินาตี ว่าจะฆ่าพระคาร์ดินัลชั่วโมงละ 1 รูป เริ่มเวลา 20.00 น. แลงดอนจึงต้องพยายามค้นหา "วิถีแห่งความรู้แจ้ง" ซึ่งเป็นเส้นทางที่เหล่าสมาชิกอิลลูมินาติใช้นัดพบกัน โดยต้องสืบหาจากสถานที่ 4 แห่งที่เกี่ยวข้องกับธาตุทั้ง 4 ทั่วกรุงโรม

หลังจากพบร่างพระคาร์ดินัล 3 รูปแรก ฮัสซาซินพยายามฆ่าแลงดอนและวิตตอเรีย แลงดอนหลบหนีไปได้ แต่ฮัสซาซินจับตัววิตตอเรียไป เขาจึงต้องเร่งหาสถานที่สุดท้ายซึ่งเกี่ยวกับธาตุน้ำ แต่ก็ช่วยชีวิตพระคาร์ดินัลไว้ไม่ทัน จากจุดที่พบเปรเฟอริติรูปสุดท้าย แลงดอนได้พบว่าเส้นทางพาเขาไปที่ปราสาทซันตันเจโล ที่นั่นเขาได้พบกับวิตตอเรียอีกครั้ง และร่วมมือกันฆ่าฮัสซาซิน

ขณะเดียวกันที่นครรัฐวาติกัน แมกซิมิเลียน โคห์เลอร์เข้าพบกับคาเมอร์เลนโญเป็นการส่วนตัว แลงดอนและวิตตอเรียได้เตือนเหล่าทหารองครักษ์สวิสถึงอันตรายที่ตามมา ทั้งหมดบุกเข้าไปในห้องที่ทั้งสองพบปะกัน และพบคาเมอร์เลนโญนอนบาดเจ็บ ถูกประทับตรา "เพชรอิลลูมินาติ" บนอก ส่วนโคห์เลอร์ถูกยิง แต่ก่อนเสียชีวิต เขาได้มอบวิดีโอให้แก่แลงดอน

เมื่อเวลาเหลือน้อยลงทุกที คาเมอร์เลนโญได้สั่งให้ทหารองครักษ์สวิสอพยพทุกคนออกจากมหาวิหารนักบุญเปโตร ส่วนตนเองและแลงดอนไปที่หลุมศพของนักบุญเปโตรและพบหลอดปฏิสสาร ก่อนจะนำขึ้นเฮลิคอปเตอร์เพื่อไม่ให้แรงระเบิดกระทบกับคนที่อยู่ด้านล่าง คาเมอร์เลนโญกระโดดร่มชูชีพลงมาบนหลังคามหาวิหารอย่างปลอดภัย ส่วนแลงดอนที่ใช้แผ่นหุ้มหน้าต่างแทนร่มชูชีพ ลงมาตกที่แม่น้ำไทเบอร์

หลังแลงดอนฟื้น เขาได้กลับไปที่นครรัฐวาติกัน เพื่อนำวิดีโอของโคห์เลอร์มาให้ทุกคนดู พบว่าแท้จริงแล้ว "เจนัส" คือ คาเมอร์เลนโญ และพระสันตะปาปาองค์ก่อนเป็นบิดาของท่าน โดยก่อนหน้านี้ โคห์เลอร์ต้อนรับพระสันตะปาปาองค์ก่อนที่มาเยี่ยมชม CERN และมีการพูดคุยถึงความร่วมมือระหว่างศาสนาและวิทยาศาสตร์ คาเมอร์เลนโญ ผู้ซึ่งกลัวว่าศาสนาคริสต์อาจสูญเสียความศรัทธา จึงลอบวางยาพิษปลงพระชนม์พระสันตะปาปา และปลอมเป็น "เจนัส" เพื่อสร้างสถานการณ์เรียกศรัทธากลับมา เมื่อพบว่าแผนการของตนถูกเปิดโปง คาเมอร์เลนโญได้หลบหนีและเผาตัวเองตาย หลังเรื่องทุกอย่างยุติ พระสันตะปาปาองค์ใหม่ได้มอบตราประทับ "เพชรอิลลูมินาติ" ให้แก่แลงดอนแทนคำขอบคุณ
บิวตีฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)

บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) () คือผลงานการประพันธ์ของจอห์น เลนนอน วางจำหน่ายในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2523 "Double Fantasy" อัลบั้มสุดท้ายก่อนจอห์นเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2550 เพลงนี้ได้ถูกนำมาร้องใหม่โดย Ben Harper ในอัลบั้มรวมเพลงของอจห์น เลนนอน อัลบั้ม"Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur" และใน พ.ศ. 2549 ได้นำมาร้องใหม่โดยวงร็อกสหราชอาณาจักร วง "Feeder" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพื่ออุทิศให้จอห์นในชื่อว่า Lennon: Covered Vol 1.

เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเพื่อให้ลูกชายของเขา ชื่อว่า "ฌอน" ซึ่งเป็นบุตรของเขากับโยโกะโอโนะ ในท่อนที่ว่า "Every day in every way/It's getting better and better" เป็นการพูดซ้ำในเพลง ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจจากบทสวดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส Émile Coué ผู้ซึ่งมีผู้ป่วยของเขาพูดซ้ำว่า "Day by day, in every way, I am getting better and better" (Tous les jours à tous points de vue je vais de mieux en mieux) ซ้ำแล้วซ้ำอีกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรักษา

เนื้อเพลงของ "บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) " ได้มีคำที่จอห์นนิยมพูด ว่า "Life is what happens to you while you're busy making other plans." อีกทั้งยังได้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Mr. Holland's Opus โดย Richard Dreyfuss.

"บิวตีฟูลบอย" บันทึกเสียงโดย เซลีน ดิออน ในอัลบั้ม"มิราเคิล" วึ่งเผยแพร่ในสถานีวิทยุเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตโพลิช อาร์เอ็มเอฟ, ที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล, ที่ 18 ในสหรัฐอเมริกา และ 32 ในแคนาดาสำหรับชาร์ตเพลงร่วมสมัย และที่ 30 ในชาร์ตแอร์เพลฮังการี ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

เซลีน ดิออนแสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา รวมไปถึง "Live with Regis and Kelly" ทั้งยังนำเพลงของจอห์น เลนนอน มาร้องใหม่อีกเพลงในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2541 "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์" เพลง "Happy Xmas (War Is Over)."

ซีดีซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา
มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)

"มิราเคิล" () คือซิงเกิลที่ 2 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม "มิราเคิล" ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในสหราชอาณาจักร และเอเชีย

"มิราเคิล" เป็นผลงานการประพันธ์ของ Linda Thompson และ Steve Dorff ในปี พ.ศ. 2544 ให้กับอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ในโอกาสเฉลิมฉลองการกำเนิดบุตรชายของเธอ เรอเน-ชาร์ล แต่เพลงไม่ได้เผยแพร่สู่สาธารณะในอัลบั้มนั้น และท้ายที่สุด ในปี พ.ศ. 2547 เซลีนบันทึกเสียงเพลงนี้ อำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ หลังการร่วมงานครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2542

เซลีน ดิออนโปรโมตเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์บางรายการในสหรัฐอเมริกา อาทิ The Oprah Winfrey Show และ The Ellen DeGeneres Show (แม้ว่าจะไม่ได้จำหน่ายซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา)

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับสูงสุด อันดับที่ 6 ที่ไต้หวันในชาร์ตแอร์เพลไต้หวัน

ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (ญี่ปุ่น)
เบนจามิน แฟรงคลิน

เบนจามิน แฟรงคลิน () (– 17 เมษายน ค.ศ. 1790) เป็นหนึ่งในบิดาผู้สร้างชาติของสหรัฐอเมริกา เบนจามิน แฟรงคลิน เป็น ช่างพิมพ์ คนเรียงพิมพ์ นักเขียน นักปรัชญา นักการเมือง นักวิทยาศาสตร์ นักประดิษฐ์ นักปฏิรูป และนักการทูต คนสำคัญในยุคเรืองปัญญาของสหรัฐอเมริกา

ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ เขามีผลงานหลายอย่างในด้านฟิสิกส์ ผลงานที่สำคัญคือคิดค้นสายล่อฟ้า และผลงานอื่นเช่นแว่นไบโฟคอล เตาแฟรงคลิน และฮาร์โมนิกาแก้ว เขาเป็นผู้เริ่มก่อตั้งห้องสมุดแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา และก่อตั้งสถานีดับเพลิงแห่งแรกในรัฐเพนซิลเวเนีย ผลงานในฐานะนักการเมืองเขาเป็นนักเขียนและผู้นำการเคลื่อนไหวคนสำคัญไปสู่การแยกตัวออกจากอาณานิคมและร่วมก่อตั้งชาติสหรัฐอเมริกา ในฐานะนักการทูต เขาได้เป็นทูตคนสำคัญในช่วงปฏิวัติอเมริกาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและประเทศฝรั่งเศส ซึ่งนำไปสู่การแยกตัวของประเทศจากอาณานิคมของอังกฤษในที่สุด

แฟรงคลินเริ่มต้นชีวิตจากการเป็นนักเรียงพิมพ์ในฟิลาเดลเฟีย ซึ่งสร้างความมั่งคั่งจากหนังสือ "Poor Richard's Almanack" และหนังสือพิมพ์เพนน์ซิลเวเนียแกเซตต์ (Pennsylvania Gazette) แฟรงคลินมีความสนใจในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีชื่อเสียงในฐานะนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังของโลกคนหนึ่ง นอกจากนี้เขาได้เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และวิทยาลัยแฟรงคลินแอนด์มาร์แชลล์ เขายังได้รับเลือกให้เป็นประธานคนแรกของสมาคมปรัชญาอเมริกา

จากผลงานของแฟรงคลินทั้งในด้านวิทยาศาสตร์และการเมือง เขาได้ถูกยกย่องและกล่าวถึงในหลายด้าน เขาปรากฏในธนบัตรของสหรัฐอเมริกา (100 ดอลลาร์สหรัฐ) ชื่อของเขายังปรากฏเป็นชื่อ เมือง เคาน์ตี สถานศึกษา และผลงานอีกหลายด้านยังมีการกล่าวถึงตราบจนปัจจุบัน

เบนจามิน แฟรงคลินเกิดที่เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1706ที่บ้านตรงถนนมิลค์ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และได้รับการแบปติสต์ที่โอลด์เซาธ์มีตตีงเฮาส์ เบนเป็นลูกคนที่ 15 ของบ้านจาก 17 คน พ่อของเบนชื่อ โยซีอาห์ แฟรงคลิน (Josiah Franklin) พ่อค้าขายเทียนและสบู่ในเมืองบอสตัน แม่ของเขาชื่อ อาบีอาห์ โฟรเยอร์ (Abiah Folger) ภรรยาคนที่สองของบ้าน เขาได้รับการศึกษาในเมืองที่โรงเรียนบอสตันลาติน แต่เนื่องจากสภาวะการเงินของทางบ้านไม่ดี จึงได้ออกจากโรงเรียนและมาช่วยกิจการที่บ้านเมื่ออายุได้ 10 ปี สองปีต่อมาเขาได้เข้าฝึกงานกับพี่ชายในฐานะช่างพิมพ์ จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 15 ปี เขาได้พยายามส่งงานเขียนของเขาไปที่สำนักพิมพ์หลายแห่ง แต่ได้ถูกปฏิเสธกลับมาทุกครั้ง จนกระทั่งครั้งหนึ่งเขาได้เขียนงานและใช้นามแฝงในชื่อ นางไซเลนซ์ ดูกู๊ด (Mrs. Silence Dogood) ซึ่งงานเขียนของเขาได้เป็นที่รู้จักและถูกกล่าวขานทั่วเมือง แต่ในที่สุดก็โดนจับได้จากพี่ชาย ส่งผลให้เบ็นได้ออกจากบ้านที่บอสตัน และเดินทางมายังฟิลาเดลเฟีย
ตรีดาว อภัยวงศ์ สุขุม

ตรีดาว อภัยวงศ์ สุขุม เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรสาวคนที่ 2 ของ พันตำรวจเอกวิจิตร และนางเกื้อกูล อภัยวงศ์ จบการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนราชินี และต่อในระดับปริญญาที่ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากเรียนจบได้รับการทาบทามให้เป็นอาจารย์ประจำที่คณะ หนึ่งปีต่อมาไปศึกษาเพิ่มเติมทางด้านศิลปะการละคร (MA in Theatre Practice) ในระดับมหาบัณฑิต ที่ มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นนักเรียนชาวเอเชีย เพียงคนเดียวที่ได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนในสาขานี้ ซึ่งเปิดสอนนักศึกษาเพียงแค่ 5 คนในปีนั้น

จากนั้นกลับมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำ ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษในปัจจุบัน

ตรีดาวเคยเป็นพิธีกรในรายการ "เรียงร้อย ถ้อยไทย" ซึ่งเป็นรายการเกี่ยวกับการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง ซึ่งเป็นรายการสั้น ๆ ช่วงหัวค่ำวันธรรมดา ทางช่อง 3 อยู่พักหนึ่ง

ชีวิตครอบครัว สมรสกับ พงษ์ สุขุม บุตรชายคนโตของ ปราโมทย์ สุขุม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และนักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์กับคุณหญิงกัญญา หงส์ลดารมภ์ ไปเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552นอกจากนี้ยังเป็นวิทยาการอบรมการแสดงให้กับหลายหน่วยงานและหลายบริษัท
นภ พรชำนิ

นภ พรชำนิ (เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่เขตราชเทวี กรุงเทพฯ) เป็นนักร้องชาวไทย เข้ารับการศึกษาในระดับประถมและมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และศึกษาต่อต่างประเทศในสาขา Business Administration ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์

เริ่มเป็นศิลปินนักร้องรับเชิญ ในปี พ.ศ. 2537 ในอัลบั้ม "Rhythm & Boyd" ของ บอย โกสิยพงษ์ "Z-Myx Zigma" ของสมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ "โมเดิร์นด็อก" ของโมเดิร์นด็อก ต่อมาในปี 2538 ได้ร่วมเขียนเพลง และเป็นนักร้องรับเชิญ ในอัลบั้ม "Zequence" ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ และในปีต่อมา เป็นนักร้องรับเชิญ ให้บอย โกสิยพงษ์ในอัลบั้ม "EP One" และ "Simplified" และมีผลงานเป็นนักร้องนำอัลบั้มของวงดนตรีพีโอพี และยังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยว อะแมนออฟสไมส์

ทางด้านเบื้องหลัง ในปี 2540 ได้ร่วมเขียนเพลง ร่วมร้องเพลง กับ อัลบั้ม "Again" ของ คริสติน และ ร่วมดูแล การผลิตใน อัลบั้ม "Request" ของ รัดเกล้า อามระดิษ รับตำแหน่ง พับลิก ไดเร็คเตอร์ ของ บริษัทเบเกอรี่ มิวสิก นอกจากนั้น นภ ยังก่อตั้ง Dobe Music Production

ทางด้านชีวิตส่วนตัว นภ เข้าพิธีวิวาห์กับพิธีกรสาว เพลิน ประทุมมาศ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549
รายชื่อนักเขียน

บทความนี้แสดงรายชื่อนักเขียนทั้งหมด

สำหรับนักเขียนชาวไทย ดูที่ รายชื่อนักเขียนชาวไทย