seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ () ทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2545

เจ้าชายเคลาส์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2469 ที่เมืองฮิตแซคเกอร์ สาธารณรัฐไวมาร์ เป็นโอรสของ เคลาส์ เฟลิกซ์ ฟอน อัมส์เบิร์ก กับ บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน บิดาของพระองค์เป็นชาวเยอรมันที่ทำฟาร์มอยู่ที่แทนกันยิกา (เดิมเป็นอาณานิคมของเยอรมัน) ตั้งแต่พ.ศ. 2471 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์อาศัยอยู่กับพระอัยกาพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาที่ ลาวเวอร์ แซ็กโซนี่ พระองค์ยังได้เข้าเรียนในโรงเรียนประจำที่แทนกันยิกา

เจ้าชายเคลาส์ พบกับเจ้าหญิงเบียทริกซ์ ในงานอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์คกับโมริทซ์ แลนด์เกรฟแห่งเฮ็สเซิน เมื่อฤดูร้อนในปีพ.ศ. 2507 และทรงหมั้นกัน แต่ประชาชนชาวเนเธอร์แลนด์ไม่พอใจพระองค์เนื่องจากพระองค์เคยเป็นทหารนาซีมาก่อน มีประชาชนจำนวนมากออกมาประท้วงการหมั้น ในปีพ.ศ. 2508 พระองค์ก็ได้รับสัญชาติเนเธอร์แลนด์ และเปลี่ยนพระนามตามภาษาดัตช์

หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงจัดพิธีอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2509 พระองค์จึงได้ทรงพระนามว่า เจ้าชายเคลาส์

เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ พระองค์จึงทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามี

เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์มีพระราชโอรสกับสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่

เจ้าชายเคลาส์ทรงพระประชวรด้วยโรคต่างๆ มากมาย เช่น โรคซึมเศร้า, โรคมะเร็ง และโรคพาร์กินสัน พระองค์เสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ที่อัมสเตอร์ดัม ขณะพระชนมายุได้ 76 พรรษา พระองค์สิ้นพระชนม์หลังพระราชนัดดาพระองค์แรกประสูติได้ 4 เดือน

พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังในหลุมศพของพระราชวงศ์ที่ เมืองเดลฟท์ ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545
สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม

สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และเป็นสมเด็จพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมพระองค์ปัจจุบัน

สมเด็จพระราชินีเปาลา พระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2480 ที่ ฟอร์เต เดอิ มาร์มี่ ทัสคานี่ ประเทศอิตาลี พระองค์เป็นธิดาองค์สุดท้ายในบรรดาพี่น้องทั้งเจ็ดของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นธิดาของฟัลโก เจ้าชายแห่งรุฟโฟ ดิ คาลาเบรียกับหลุยส์ กาเซลลี่ เดอิ คอนติ ดิ รอสซานา มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ดังนี้

สมเด็จพระราชินีเปาลา ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์

เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์ (, ) เป็นพระชายาในเจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์ และเป็นเจ้าหญิงแห่งลิกเตนสไตน์ มีพระนามเดิมว่า มาเรีย อักลาเอ โบนาเวนตูรา เทอเรเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2483 ที่เมืองปราก เป็นธิดาในเคานท์เฟอร์ดินานด์ คินส์กี้ แห่งวชินิตส์และเทททัวกับเคาน์เทสส์เฮนรี่ แห่งเลเดเบอร์-วิชเชลน์

เจ้าหญิงมารี อภิเษกสมรสกับ เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์เมื่อวันที่30 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮ

สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮแห่งตองกา () หรือ สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอูแห่งตองกา เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งตองงา พระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2497 ที่ นูกูอะโลฟา ประเทศตองงา เป็นพระธิดาในบารอนวาเออากับบารอนเนสตูปูตูปูวาเออา

สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮ ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีตูปูที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2534 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ดังนี้
ลูกปัดเบลี

ลูกปัดเบลี () เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่ดวงจันทร์เคลื่อนมาบังดวงอาทิตย์เกือบหมด หรือระหว่างที่กำลังบังกันสนิท จะเกิดแสงสว่างบริเวณขอบของดวงจันทร์ คล้ายสร้อยลูกปัด ซึ่งได้ชื่อจากฟรานซิส เบลี นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้อธิบายสาเหตุของปรากฏการณ์ดังกล่าวได้ว่าเกิดจากแสงของดวงอาทิตย์ที่ยังลอดผ่านช่องเขาที่อยู่ตามบริเวณขอบของดวงจันทร์

ปรากฏการณ์แหวนเพชร () เกิดจากปรากฏการณ์สุริยุปราคา โดยมีพระจันทร์บังอยู่ก่อนหน้าดวงอาทิตย์ โดยการโคจรผ่านกันทำให้เกิดปรากฏการสุริยุปราคา โดยผู้ค้นพบ ได้แก่ ฟรานซิส เบลี โดยมีหลักฐานบันทึกในปี ค.ศ. 1836

เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนการบังกันสนิทและก่อนจะออกจากคราส ซึ่งจะเกิดแสงวาบจากดวงอาทิตย์เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ลักษณะคล้ายแหวน โดยทำให้เห็นโคโรนา มีเพียงสุริยุปราคาเต็มดวงเท่านั้นที่จะทำให้เราสามารถสังเกตเห็นชั้นบรรยากาศโคโรนาของดวงอาทิตย์ได้
พรอมิเนนต์คือพวยก๊าซที่พุ่งออกมาจากผิวของดวงอาทิตย์ชั้นโฟโตสเซีย
พรรคพันธมิตร

พรรคพันธมิตร () เป็นแนวร่วมของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 และเป็นพรรคที่ได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งครั้งแรกของสหพันธ์มาลายาใน พ.ศ. 2498 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ

พรรคพันธมิตรประกอบด้วยอุมโน, สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน และสภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย และได้จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2500 พรรคนี้มีบทบาทสำคัญในการเรียงร้องเอกราชของสหพันธรัฐมลายาจนได้รับเอกราชเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 และการจัดตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 ต่อมา พรรคพันธมิตรถูกแทนที่ด้วยแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2516
สหพรรคประชาชนซาบะฮ์

สหพรรคประชาชนซาบะฮ์ (; ) เป็นพรรคการเมืองขนาดเล็กที่มีฐานที่มั่นในซาบะฮ์ ก่อตั้งโดยอดีตสมาชิกของสหพรรคซาบะฮ์เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2537 ต่อมาในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2537 พรรคนี้ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในแนวร่วมแห่งชาติ หัวหน้าพรรคคือตัน ดาโต๊ะ เซอรี ปังลีมา โจเซฟ กูรุบ
ฝั่ม ถิ ฮหว่าย

ฝั่ม ถิ ฮหว่าย () เกิดเมื่อ พ.ศ. 2503 ในเวียดนามเหนือ สำเร็จการศึกษาทางด้านบรรณารักษ์จากมหาวิทยาลัยฮัมโบลท์ในกรุงเบอร์ลินตะวันออก ประเทศเยอรมนีตะวันออก แล้วจึงกลับมาทำงานในสถาบันสังคมศาสตร์ที่กรุงฮานอยเมื่อ พ.ศ. 2526 มีบทบาทในการดำเนินงานของเว็บไซต์ทางด้านวรรณกรรมและวัฒนธรรมเวียดนามในเยอรมนี (www.talawas.de) ปัจจุบัน ฮหว่ายพำนักอยู่ในเยอรมนี

ฮหว่ายเริ่มเขียนนวนิยายใน พ.ศ. 2531 โดยนวนิยายเรื่องแรกคือ “"สารจากสวรรค์"” () ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักในสังคมเวียดนาม โดยเปรียบเทียบระหว่างหญิงสาวฝาแฝดสองคน คนหนึ่งอยู่ในวังวนของชื่อเสียงและอำนาจ อีกคนตกอยู่ในโลกที่บริสุทธิ์ของเด็กที่ไม่ยอมโต นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี และภาษาฟินแลนด์ นอกจากนั้น เรื่องสั้นเรื่อง “"ร้านตัดเสื้อไซ่ง่อน"” ของฮหว่ายยังเป็นการสะท้อนภาพของเศรษฐกิจหลังนโยบายโด๋ยเม้ยที่เยาวชนพากันทิ้งบ้านในชนบทเข้ามาทำงานในเมือง
ความโดดเด่นของงานวรรณกรรมของฮหว่ายคือ ตัวละครหญิงของฮหว่ายจะกำหนดชีวิตของตนเอง ไม่ใช่หญิงที่อ่อนหวาน เสียสละแบบในวรรณกรรมดั้งเดิมของเวียดนาม นอกจากนั้น ฮหว่ายยังเป็นนักแปล โดยแปลนวนิยายจากภาษาเยอรมันมาเป็นภาษาเวียดนาม
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. หน้า 199–204.
เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซี-คลาส

เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซี-คลาส(Mercedes-Benz C-Class) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้น ที่ผลิตโดยบริษัท เมอร์เซเดส-เบนซ์ โดยเริ่มผลิตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 และยังมีรุ่นประกอบในประเทศไทยด้วย โดยประกอบที่โรงงานธนบุรีประกอบรถยนต์ จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย

โฉมนี้ตัวถังมีให้เลือก คือ4ประตูและ5ประตู ระบบเกียร์มีคือ 5 สปีดธรรมดา,4สปีดและ5สปีดอัตโนมัติ เครื่องยนต์มีตามรุ่น ดังตารางด้านล่าง ในปีพ.ศ. 2540 ได้มีการปรับโฉมเช่น เปลี่ยนกันชนหน้า-หลังเป็นต้น ส่วนด้านความปลอดภัยได้มี การใส่ระบบป้องกันล้อล็อก และ ถุงลมนิรภัยด้านผู้ขับขี่และผู้โดยสาร (เฉพาะรุ่นตั้งแต่ปีพ.ศ. 2538)และระบบป้องกันล้อหมุนฟรี เป็นอุปกรณ์เสริมต้องจ่ายเงินเพิ่ม แต่ผลการทดสอบการชนได้แค่ 2 ดาว

โฉมนี้ มีตัวถังให้เลือก คือ 2 ประตู,4 ประตูและ 5 ประตู ระบบเกียร์มีให้เลือกคือ 5 สปีดธรรมดา,6 สปีด และ 7 สปีด อัตโนมัติ โฉมนี้ผลิตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543-2549 โดยในปีพ.ศ. 2547 ได้ทำการปรับโฉมหรือ Facelift เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซี-คลาสโฉมนี้ทำยอดขายได้กว่าสองล้านคัน โดยสรุปยอดเมื่อปีพ.ศ. 2549

โฉมนี้ตัวถังมีให้เลือก คือ 2ประตู,4 ประตูและ5 ประตู โฉมนี้ระบบเกียร์มีให้เลือก คือ 6 สปีดธรรมดา,5 สปีดและ7สปีด อัตโนมัติ ในปีพ.ศ. 2555 ยังติดอันดับ 1ใน10รถยนต์ขายดีในอังกฤษอีกด้วย โดยเป็นรุ่นแรกของ เมอร์เซเดส-เบนซ์อีกด้วย ในปีพ.ศ. 2554 ได้ทำการFaceliftหรือปรับโฉม

ปัจจุบันในประเทศไทยมีขายอยู่ 3 รุ่นคือ

C200 Style (184 แรงม้า)

C220 CDI Exucutive (170 แรงม้า)

C250 AMG Dynamic (204 แรงม้า)

ใช้เกียร์อัตโนมัติ 7 สปีดทั้งหมด

โฉมนี้ตัวถังมีให้เลือก คือ 2ประตู,4 ประตูและ5 ประตู โฉมนี้ระบบเกียร์มีให้เลือก คือ 7สปีดและ9สปีด อัตโนมัติ ในปีพ.ศ. 2559 เปิดตัว Mercedes Benz C-Class Coupe 2017​ ​สปอร์ตคูเป้ เข้าประกอบไทย ราคาใหม่ใน Motor Expo 2016​ แย้ม Mercedes Benz C-Class Coupe 2017 เพิ่มเติมมีรุ่นย่อยสุดแรง Mercedes-AMG C 43 4MATIC Coupé และ Mercedes-Benz C 300 Cabriolet 2017
ขณะที่ The C 350 e นับเป็นรถยนต์รุ่นที่ 2 ในตระกูล The new C-Class ที่ใช้เทคโนโลยีไฮบริด ต่อจากรุ่น C 300 BlueTEC Hybrid และยังเป็นรถยนต์รุ่นที่สองของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ที่ใช้เทคโนโลยีปลั๊กอินไฮบริดอีกด้วย โดยรถยนต์รุ่นนี้มาพร้อมกับตัวถังที่ตอบโจทย์ทุกไลฟ์สไตล์ของกลุ่มลูกค้า โดยมีให้เลือกสรรทั้งในแบบซีดานและเอสเตท ซึ่งทั้งสองดีไซน์ได้รับการติดตั้งนวัตกรรมปลั๊กอินไฮบริด ที่โดดเด่นในเรื่องความประหยัดด้วยอัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิง โดยแบตเตอรี่นี้สามารถชาร์ตไฟให้เต็มได้ภายในเวลา 3 ชั่วโมง ส่งผลให้สามารถขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้า หรือ EV เพียงอย่างเดียวได้ไกลถึง 31 กิโลเมตร

ปัจจุบันในประเทศไทยมีขายอยู่ 4 รุ่นคือ

C350e Advantage (เบนซิน 2.0 ลิตรพ่วงเทอร์โบ + มอเตอร์ไฟฟ้า 2,640,000 บาท)

C350e Exclusive (เบนซิน 2.0 ลิตรพ่วงเทอร์โบ + มอเตอร์ไฟฟ้า 2,840,000 บาท)

C350e AMG Dynamic (เบนซิน 2.0 ลิตรพ่วงเทอร์โบ + มอเตอร์ไฟฟ้า 3,149,000 บาท)

C350e Estate AMG Dynamic (เบนซิน 2.0 ลิตรพ่วงเทอร์โบ + มอเตอร์ไฟฟ้า 3,699,000 บาท) *นำเข้า
เหงียน ฮวี เถียป

เหงียน ฮวี เถียป () เกิดเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 หรือ 29 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่กรุงฮานอย ในครอบครัวแม่ค้าหาบเร่ ในช่วงที่เกิดสงครามซึ่งฮานอยไม่มีความปลอดภัย ครอบครัวของเขาได้อพยพออกไปรับจ้างทำสวนทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ จน พ.ศ. 2503 จึงกลับมายังฮานอยเพื่อให้เถียปได้เรียนหนังสือ เถียปสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยฝึกหัดครูเมื่อ พ.ศ. 2513 และได้บรรจุเป็นครูทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจน พ.ศ. 2523 จึงได้ย้ายกลับฮานอย

เถียปเริ่มเขียนหนังสือเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยผลงานของเขาที่ก่อให้เกิดกระแสในวงการวรรณกรรมอย่างกว้างขวางคือเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ 3 เรื่องได้แก่ “"พรหมจรรย์"”, “"ดาบคม"” และ “"ทองกับไฟ"” ซึ่งกล่าวถึงประวัติศาสตร์เวียดนามในสมัยของจักรพรรดิกวางจุง จักรพรรดิซาล็อง (ยาล็อง) และกวีเอกเหงียน ซู โดยแสดงมุมมองต่อบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้ต่างไปจากเดิม

นอกจากนั้น เรื่องสั้นเรื่อง “"นายพลเกษียณ"” ของเถียปยังเป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามที่เปลี่ยนไปหลังสงคราม ผลงานเหล่านี้ของเขาทำให้การวิจารณ์วรรณกรรมในเวียดนามคึกคักขึ้น จนเรียกว่าเป็น "ปรากฏการณ์เหงียน ฮวี เถียป"
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ (27 เมษายน พ.ศ. 2423 — 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513) เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 25 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาสุ่นเล็ก ทรงเป็นต้นสกุล นารถนรกิจ

จากการยกเลิกตำแหน่งวังหน้า ส่งผลให้อำนาจและความเป็นอยู่ของเจ้านายวังหน้าร่วงโรย เจ้านายฝ่ายในหลายพระองค์ดำรงพระองค์อย่างอัตคัต พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏเองก็ไม่มีรายได้เพียงพอ พระองค์เคยทำหนังสือกราบบังคมทูลขอพระราชทานเงินเพื่อใช้หนี้เก่าจำนวน 10,000 บาท แต่กระทรวงวังเบิกจ่ายให้ 5,560 บาท ต่อมาทรงกู้ยืมเงินจากนางแสง แสงชูคำ จำนวน 350 บาท จนเกิดคดีความขึ้น

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 รวมพระองค์มีพระชนมายุ 90 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2514 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัต กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงพระศพ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ (พ.ศ. 2427 — พ.ศ. 2489) เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 29 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาแข

พระองค์ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำ ปีวอกฉสก จ.ศ. 1246 ตรงกับปี พ.ศ. 2427 เมื่อครั้งยังทรงพระชนม์ พระองค์ทรงประทับที่ตำหนักพระองค์เจ้าแม้นเขียน ร่วมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และสิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธ เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำปีจออัฐศก จ.ศ. 1308 ตรงกับปี พ.ศ. 2489 รวมพระองค์มีพระชนมายุ 62 ปี
รายชื่อโรงพยาบาลชุมชนในประเทศไทย

โรงพยาบาลชุมชน (รพช.) เป็นโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยเป็นโรงพยาบาลประจำอำเภอทั่วไป มีขีดความสามารถระดับปฐมภูมิ (Primary Care) หรือระดับทุติยภูมิ (Secondary Care) ในบางแห่ง มีจำนวนเตียง 10 - 120 เตียง ในประเทศไทยมีอยู่ 720 แห่ง (ไม่รวมโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชอีก 20 แห่ง) จำแนกตามจังหวัดต่างๆ ได้ดังนี้

โรงพยาบาลโกสัมพีนคร
เสน่ห์รักภูตสาว

เสน่ห์รักภูตสาว ละครโทรทัศน์แนวทางช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2555

จากความรักระหว่างเพื่อนกับเพื่อน พลิกผันกลายเป็นความผูกพันระหว่างเพื่อนกับผี หนึ่งคนและหนึ่งวิญญาณที่ไม่อาจทอดทิ้งกัน จึงหันมาจับมือไล่ล่าหาฆาตกรเพื่อเปิดโปงโฉมหน้า พร้อมกับพิสูจน์หัวใจที่วิกฤตชักนำความรักมาสู่หัวใจ
การปลุกเครื่อง

การปลุกเครื่อง () ในการคำนวณการบูต (หรือเรียกว่าบูตอัพ) เป็นชุดเริ่มต้นของการดำเนินงาน ที่งานระบบคอมพิวเตอร์ทำเมื่อพลังงานไฟฟ้าเข้าสู่ CPU CPUจะเปิดกระบวนการเริ่มต้นขึ้นเมื่อคอมพิวเตอร์เปิดอยู่เป็นครั้งแรกหรือเปิดอีกหลังจากที่ถูกปิดและจะสิ้นสุดลงเมื่อคอมพิวเตอร์พร้อมที่จะดำเนินการตามปกติ ในสมัย​​คอมพิวเตอร์ที่ใช้งานทั่วไปนี้สามารถใช้นับวินาทีและมักจะผลที่เกี่ยวข้องกับการแสดงการทดสอบตัวเอง และการเริ่มต้นอุปกรณ์ต่อพ่วงและเริ่มต้นระบบปฏิบัติการ ระบบคอมพิวเตอร์จำนวนมากยังช่วยให้การดำเนินงานเหล่านี้จะกระทำโดยคำสั่งซอฟต์แวร์โดยไม่ต้องไซคลิง พาวเวอร์ หรือที่เป็นที่รู้จักกันว่าซอฟต์บูตแม้บางคนเริ่มต้นของการดำเนินงานอาจจะมีการข้ามบนซอฟต์บูต บูตเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่โหลดระบบปฏิบัติการหลักหรือสภาพแวดล้อมรันไทม์สำหรับคอมพิวเตอร์หลังจากเสร็จสิ้นการทดสอบด้วยตนเอง
อะบู นุวาส

อะบู นุวาส อัลฮะซัน อิบน์ ฮานีอ์ อัลฮะกะมี (756–814) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อะบู นุวาส (; , "Abu Novas") เป็นหนึ่งในกวีภาษาอาหรับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคคลาสสิก ซึ่งบางครั้งก็ผลิตผลงานเป็นภาษาเปอร์เซียด้วย เขาเกิดในเมืองอาห์วาซในเปอร์เซีย พ่อเป็นชาวอาหรับ ส่วนแม่เป็นชาวเปอร์เซีย เขากลายเป็นต้นแบบของกวีนิพนธ์อาหรับร่วมสมัยในทุกประเภท นอกจากนี้ อะบู นุวาสยังเข้าไปอยู่ในคติชาวบ้าน และมีการกล่าวถึงเขาหลายครั้งในหนังสือ "อาหรับราตรี"
ฆอร์เฆ ลุยส์ บอร์เฆส

ฆอร์เฆ ฟรันซิสโก อิซิโดโร ลุยส์ บอร์เฆส (; 24 สิงหาคม 1899 – 14 มิถุนายน 1986), หรือที่รู้จักกันในนาม ฆอร์เฆ ลุยส์ บอร์เฆส เป็นนักเขียนเรื่องสั้น กวี และนักแปลชาวอาร์เจนตินา เกิดที่กรุงบัวโนสไอเรส ผลงานที่โดดเด่นของเขาคือ "Ficciones" (1944) และ "Aleph" (1949) เป็นการรวบรวมเรื่องสั้นที่เชื่อมต่อด้วยแก่นเรื่องทั่วไป เช่น ความฝัน เขาวงกต ห้องสมุด กระจก นักเขียนบันเทิงคดี ปรัชญา และศาสนา ผลงานของเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับวรรณกรรมปรัชญาและบางส่วนก็มีจินตนาการและพลังวิเศษ ซึ่งนำไปสู่การเขียนบันเทิงคดีแนวสัจนิยมมหัศจรรย์
ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล

ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล ( "Al-Sura'a Al'Arabi A'Israili"; "Ha'Sikhsukh Ha'Yisraeli-Aravi") หมายถึงความตึงเครียดทางการเมืองและความขัดแย้งทางทหารระหว่างสันนิบาตอาหรับและอิสราเอล และระหว่างชาวอาหรับกับชาวอิสราเอล ต้นตอของความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลสมัยใหม่นี้เกิดจากความรุ่งเรืองของขบวนการไซออนิสต์และลัทธิชาตินิยมอาหรับช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดินแดนที่ชาวยิวมองว่าเป็นบ้านเกิดทางประวัติศาสตร์ของพวกตนนั้น ก็ถูกมองโดยขบวนการรวมอาหรับว่าเป็นดินแดนประวัติศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นของชาวอาหรับปาเลสไตน์ และเป็นดินแดนของมุสลิมในบริบทรวมอิสลาม ความขัดแย้งระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับปาเลสไตน์อุบัติขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระหว่างเหตุจลาจลนบีมูซาเมื่อปี 1920 และบานปลายเป็นสงครามกลางเมืองเต็มขั้นในปี 1947 และขยายเป็นประเทศสันนิบาตอาหรับทั้งหมดเมื่อมีการสถาปนารัฐอิสราเอลสมัยใหม่ขึ้นในเดือนพฤษภาคม 1948

เมื่อเวลาผ่านไป ความขัดแย้งดังกล่าว ซึ่งเริ่มต้นเป็นความขัดแย้งทางการเมืองและชาตินิยมเหนือความปรารถนาดินแดนที่แข่งกันหลังจักรวรรดิออตโตมันล่มสลาย ได้เปลี่ยนแปลงจากความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลในภูมิภาคเต็มขั้น ไปเป็นความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ที่จำกัดบริเวณกว่า โดยความเป็นปรปักษ์เต็มขั้นส่วนใหญ่สิ้นสุดลงด้วยการหยุดยิง หลังสงครามเดือนตุลาคม ปี 1973 ต่อมา มีการลงนามความตกลงสันติภาพระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์ในปี 1979 และอิสราเอลกับจอร์แดนในปี 1994 ข้อตกลงออสโลนำไปสู่การสถาปนาองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ในปี 1993 แม้จะยังไม่บรรลุความตกลงสันติภาพขั้นสุดท้ายก็ตาม ปัจจุบัน การหยุดยิงยังมีผลระหว่างอิสราเอลกับซีเรีย เช่นเดียวกับเลบานอนที่เพิ่งลงนามไป (ตั้งแต่ปี 2006) ความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับกาซาที่ปกครองโดยฮามาส แม้จะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับสันนิบาตอาหรับ แต่โดยปกตินับเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ จึงเป็นความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลด้วย แม้จะบรรลุความตกลงสันติภาพและการหยุดยิงต่าง ๆ แต่โลกอาหรับและอิสราเอลโดยทั่วไปยังหมางใจกันอยู่เหนือบางดินแดน
เมซีเย 99

เมซีเย 99 () หรือรู้จักกันดีในชื่อ เอ็ม99 หรือ เอ็นจีซี 4254 เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยถอดสลักที่อยู่ห่างจากโลกออกไป 50 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ค้นพบโดยไพเออร์ เมเชนในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1781 การค้นพบนี้มีรายงานแล้วจากชาร์ล เมซีเย ที่มีอยู่ในวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย ซึ่งเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์แรกของกระจุกดาว, เนบิวล่า และดาราจักร
จอร์จ กอร์ดอน ไบรอน บารอนไบรอนที่ 6

จอร์จ กอร์ดอน ไบรอน บารอนไบรอนที่ 6 () ต่อมาเป็น จอร์จ กอร์ดอน โนเอล บารอนไบรอนที่ 6 (22 มกราคม 1788 - 19 เมษายน 1824) เป็นกวีชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงและเป็นผู้นำในขบวนการโรแมนซ์ ในหมู่ไบรอนผลงานที่ดีที่สุดที่รู้จักกันคือ เรื่องเล่าบทกวียาว Don Juan และ Childe Harold's Pilgrimage และบทกวีสั้น ๆ คือ "เธอเดินเข้ามาในความงาม" เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษ และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและยังคงผู้คนอ่านกวีของเขาและทำให้เขามีอิทธิพลบทกวี
อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์

อะบู อับดุลลอฮ์ มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ อัลละวาตี อัฏฏ็อนญี อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ (, ') หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ (; กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1304 – 1368 หรือ 1369) เป็นนักสำรวจชาวโมร็อกโกและเบอร์เบอร์ เขาเป็นที่รู้จักจากบันทึกการเดินทางซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือริห์ละฮ์ ("การเดินทาง") ตลอดระยะเวลาสามสิบปี บะฏูเฏาะฮ์ได้ไปเยือนพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกมุสลิมรวมไปถึงดินแดนอื่น ๆ ที่ไม่ใช่มุสลิม การเดินทางของเขาได้แก่การเดินทางไปยังแอฟริกาเหนือ จะงอยแอฟริกา แอฟริกาตะวันตก และยุโรปตะวันออกในซีกโลกตะวันตก และไปยังตะวันออกกลาง เอเชียใต้ เอเชียกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจีนในซีกโลกตะวันออก ซึ่งเป็นระยะทางที่มากกว่าการเดินทางของมาร์โก โปโล ถึงสามเท่า บะฏูเฏาะฮ์ถือเป็นหนึ่งในบรรดานักเดินทางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ประชุม รัตนเพียร

ประชุม รัตนเพียร เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 เป็นบุตรชายของนายอิ่ม และนางแวว รัตนเพียร โดยที่บิดานั้นเป็นกำนัน นายประชุมเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด (ส.ส.ตราด) ถึง 4 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย, ในปี พ.ศ. 2518 และพ.ศ. 2519 สังกัดพรรคธรรมสังคม และในปี พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชากรไทย และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี (ส.ส.นนทบุรี) 2 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2529 และพ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชากรไทยทั้ง 2 ครั้ง

นายประชุม เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในสมัยรัฐบาลที่มี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2518 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งอีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ และสมัยที่มี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2526 และยังเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2519 และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

นอกจากนี้แล้วในแวดวงการศึกษาและการกีฬา ยังถือว่าเป็นปูชนียบุคคลสำคัญคนหนึ่ง จนได้ชื่อเรียกขานว่า ครูชุม จากนายกำพล วัชรพล สื่อมวลชนผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนดุสิตพณิชยการ ซึ่งเป็นโรงเรียนพาณิชยการเอกชนแห่งแรกของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2505 และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต หรืออาร์แบ็ค และในแวดวงกีฬาเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ อาทิ นายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย, นายกสมาคมมวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย เป็นต้น

ด้านครอบครัว สมรสกับนางวิจิตรา รัตนเพียร โดยมีบุตรธิดารวม 4 คน ได้แก่ ดร.ประวิช รัตนเพียร ผู้ตรวจการแผ่นดิน และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโลโลยี, ดร.ประเวช รัตนเพียร อธิการบดีมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต และอดีต ส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคไทยรักไทย, ดร.วาชิต รัตนเพียร ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมปัญญารัตน์ และ ดร.วิชุดา รัตนเพียร สมาชิกวุฒิสภา

นายประชุม ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา สิริอายุได้ 88 ปี เมื่อเวลาประมาณ 10.00 น. ของวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2556 ที่โรงพยาบาลพญาไท 2
กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ

กาบริเอล โฮเซ เด ลา กองกอร์เดีย การ์ซิอา มาร์เกซ () หรือที่รู้จักกันในนาม กาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ (6 มีนาคม ค.ศ. 1927 - 17 เมษายน ค.ศ. 2014) เป็นนักประพันธ์เรื่องสั้น นักเขียนบท และนักหนังสือพิมพ์ชาวโคลอมเบีย เกิดที่เมืองอารากาตากา เป็นบุตรชายของลุยซา ซานเตียกา มาร์เกซ อิกัวรัน กับกาบริเอล เอลิฮิโอ การ์ซิอา บิดาของเขาเป็นเภสัชกร

เมื่อโตขึ้นเขาเริ่มเป็นนักข่าวและได้เขียนงานที่ไม่ใช่นิยายหลายเรื่องซึ่งเป็นเรื่องที่สะเทือนใจและเรื่องสั้น ผลงานที่โดดเด่นของเขาคือ "หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว" (, 1967), "ฤดูใบไม้ร่วงของผู้นำแก่" (, 1975) และ "รักเมื่อคราวห่าลง" (, 1985) ซึ่งล้วนแต่เป็นที่รู้จัก เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนที่สำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาได้รับรางวัลวรรณกรรมนานาชาตินอยชตัดท์ในปี ค.ศ. 1972 และได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1982
วลาดีมีร์ วืยซอตสกี

วลาดีมีร์ เซมิโอโนวิช วืยซอตสกี (; 25 มกราคม 1938 – 25 กรกฎาคม 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง กวี และนักแสดงชาวโซเวียต (ปัจจุบันคือประเทศรัสเซีย) ซึ่งมีผลงานอาชีพที่ส่งผลกระทบมากและยาวนานต่อวัฒนธรรมรัสเซีย เขากลายเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายจากรูปแบบการร้องเพลงของเขาที่ไม่เหมือนใคร และจากเนื้อเพลงซึ่งวิจารณ์สังคมและการเมืองโดยใช้ภาษาข้างถนนชวนหัว นอกจากนี้เขายังเป็นนักแสดงที่ประสบความสำเร็จบนเวทีและในจอ แม้ว่าผลงานของเขาจะไม่ได้รับความสนใจจากหน่วยงานวัฒนธรรมของทางการโซเวียตเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่เขาก็มีชื่อเสียงอย่างไม่ธรรมดาในช่วงชีวิตของเขา และจนถึงทุกวันนี้ เขายังมีอิทธิพลอย่างมากต่อนักดนตรีและนักแสดงยอดนิยมชาวรัสเซียหลายคนที่ต้องการจะก้าวขึ้นไปอยู่ในสถานะเดียวกับเขา
เกาะกอร์เรฮีดอร์

เกาะกอร์เรฮีดอร์ (; ) เป็นเกาะในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ที่ปากอ่าวมะนิลา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน เกาะเคยเป็นป้อมปราการปืนใหญ่และมีอาวุธยุทธภัณฑ์ปกป้องทางเข้าอ่าวมะนิลาและกรุงมะนิลาจากข้าศึกในสงคราม เกาะอยู่ห่างจากชายฝั่ง 48 กิโลเมตร เกาะมีอนุสรณ์สถานสงครามแปซิฟิก
ฮาฟิซ

คาวาจา ชามซู ดิน มูฮัมหมัด ฮาฟิซ ชิราซิ (),เจ้าของนามปากกา ฮาฟิซ (1325/26–1389/1390), เป็นกวีชาวอิหร่าน ผลงานของเขาประกอบด้วยวรรณกรรมชุดของเปอร์เซีย (Diwan) ซึ่งจะพบในบ้านของคนส่วนใหญ่ในประเทศอิหร่าน อัฟกานิสถาน และทาจิกิสถาน เช่นเดียวกับที่อื่นๆ ในโลกที่เรียนรู้บทกวีของเขาเพื่อศึกษาใจความและใช้เป็นสุภาษิตและคำพูดมาจนถึงทุกวันนี้ ชีวิตและบทกวีของเขาได้รับการวิเคราะห์ และตีความคำที่มีอิทธิพลในยุคหลังศตวรรษที่สิบสี่อย่างแพร่หลาย เขาเป็นกวีที่เขียนเกี่ยวกับเปอร์เซียมากกว่านักเขียนอื่นๆ

ในรูปแบบของกาซาลส์ บทกวีของเขาเป็นความศรัทธาที่เผยให้เห็นความเจ้าเล่ห์ อิทธิพลของเขาในชีวิตของชาวอิหร่านสามารถพบได้ใน "การอ่านฮาฟิซ" (e-FAL Hafez, เปอร์เซีย: فالحافظ) บทกวีของเขาถูกนำมาใช้บ่อยครั้งในเพลงดั้งเดิมเปอร์เซีย ภาพศิลปะและการเขียนตัวอักษรภาษาเปอร์เซีย บทกวีมักจะถูกดัดแปลง และเลียนแบบการแปลบทกวีของฮาฟิซอยู่ในทุกภาษาหลัก
เรือกำปั่น

เรือกำปั่น เรือเดินทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง หัวเรือเรียวแหลม ท้าย เรือมนและราบในระดับเดียวกับหัวเรือ ถ้ามีเสายาวยื่นออกไปสำหรับ ผูกสายใบ มีเสากระโดง 3 เสา มีใบ เรียกว่า เรือกำปั่นใบ ถ้าเสากระโดง ตรงกลางไม่มีปล่องไฟโดยใช้เดินด้วยกำลังเครื่องจักรไอน้ำ เรียกว่า เรือกำปั่นไฟ

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ เรือกำปั่น
กิ๊ฟ ชวนชื่น

กิ๊ฟ ชวนชื่น 
หรือ จิระพัฒน์ สินสนอง เป็นลูกชายของ ตูมตาม เชิญยิ้ม ก่อนที่จะเข้าวงการเป็นนักดนตรีเล่นดนตรีกับคณะตลก หนู เชิญยิ้ม,หน่อย เชิญยิ้มและเอ๋ เชิญยิ้ม แล้วย้ายคณะด้วยการชักชวนมาอยู่ในคณะชวนชื่นคือแจ๊ส ชวนชื่น
การแข่งรถ

การแข่งรถ (หรือเรียกว่าแข่งรถยนต์หรือรถแข่ง) เป็นมอเตอร์สปอร์ตที่เกี่ยวข้องกับการแข่งโดยใช้รถยนต์สำหรับการแข่งขัน

หลังจากที่มีการประดิษฐ์รถยนต์เบนซิลจนประสบความสำเร็จครั้งแรกได้ไม่นาน ก็มีการจัดประกวดความเร็วโดยบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ปารีส โดยวิ่งเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์) จากสะพานเนลลี่ไปยังบออิส เดอ บัวล็อก รถคันที่ชนะคือจอร์จ บอตันจากบริษัทเดอ ดราก้อน บอตัน แต่ในการประกวดครั้งนั้นก็บอกได้ยากว่าคือการแข่งขัน

23 กรกฎาคม 1894 นิตยสารในปารีส Le Petit Journal จัดเป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นการแข่งขันครั้งแรกอย่างเป็นทางการ โดยเป็นการแข่งรถจาก ปารีสไปรูออง การแข่งขันนี้เป็นรูปแบบการทดลองและทดสอบความสนใจและการสนับสนุนจากสาธารณชน โดยใช้เส้นทางที่ไม่อันตรายและง่ายต่อการขับรถและที่พักราคาถูกในระหว่างการเดินทาง การแข่งขันนี้มีผู้เข้าร่วม 102 คน โดยจ่ายค่าธรรมเนียมในการเข้าร่วม 10 ฟรังก์

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การแข่งรถก็มีหลากหลายรูปแบบมากขึ้น และได้มีการจัดการแข่งขันขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเวิลด์กรังปรีซ์ภายใต้การดูแลของ FIA โดยจะเป็นการแข่งขันแรลลี่ระยะไกล เส้นทางหลายพันกิโลเมตร ซึ่งก็ยังได้รับความนิยมอยู่ในปัจจุบัน
วิกิพีเดียภาษาพม่า

วิกิพีเดียภาษาพม่าเป็นวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาพม่า และปัจจุบันมีบทความประมาณ 31,273 บทความ 2 เมษายน พ.ศ. 2556
วิกิพีเดียภาษาสกอต

วิกิพีเดียภาษาสกอตเป็นวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาสกอต และปัจจุบันมีบทความประมาณ 17,208 บทความ 2 เมษายน พ.ศ. 2556
วิกิพีเดียภาษามาลากาซี

วิกิพีเดียภาษามาลากาซีเป็นวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามาลากาซี และปัจจุบันมีบทความประมาณ 45,358 บทความ 2 เมษายน พ.ศ. 2556