พระนิจิเร็ง

พระนิชิเร็ง () หรือ พระนิชิเร็งไดโชนิน (ใช้ในนิกายนิชิเร็งโชชู) เป็นพระภิกษุชาวญี่ปุ่น ซึ่งนิกายนิชิเร็งโชชูเชื่อว่าท่านเป็นพระพุทธเจ้าแท้จริง ท่านคือผู้สถาปนาและริเริ่มเผยแผ่คำสอน "นัมเมียวโฮเร็งเงเคียว" บนพื้นฐานของสัทธรรมปุณฑรีกสูตร อันเป็นต้นกำเนิดของศาสนาพุทธนิกายนิชิเร็ง ซึ่งปัจจุบันได้แตกกิ่งก้านออกไปเป็นนิกายย่อย ๆ ประมาณ 32 นิกายในญี่ปุ่น และมีหลายลัทธิยืมคำสอนของท่านไปใช้ด้วย นิกายหลัก ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือนิชิเร็งโชชูและนิชิเร็งชู แต่นิกายแรกจะเป็นที่รู้จักมากกว่าเพราะมีสานุศิษย์กระจายอยู่ทั่วโลกแม้แต่ในเมืองไทย

ตลอดชีวิตของพระนิชิเร็ง ท่านทุ่มเทเผยแผ่คำสอน โดยท่านเรียกร้องให้ชาวญี่ปุ่นละทิ้งคำสอนของนิกายและความเชื่อต่าง ๆ หันมายึดมั่นใน"สัทธรรมปุณฑรีกสูตร"แต่เพียงพระสูตรเดียว เพราะท่านกล่าวว่าเป็นพระสูตรที่สูงส่งที่สุดและเป็นเจตนาที่แท้จริงของพระศากยมุนีพุทธเจ้า เมื่อทำเช่นนั้นแล้วจึงจะช่วยให้ประเทศญี่ปุ่นสงบสุข มั่นคง รอดพ้นจากปัญหานานาประการทั้งจากภัยธรรมชาติ ฤดูกาลแปรปรวน โรคระบาด เศรษฐกิจตกต่ำรุนแรง กบฏภายใน และภัยจากจักรวรรดิมองโกล ซึ่งญี่ปุ่นกำลังเผชิญอยู่ในขณะนั้น

แต่หนทางในการเผยแผ่คำสอนของพระนิชิเร็งไม่เรียบง่าย บางครั้งถึงขั้นต้องแลกกับชีวิต ด้วยเหตุนี้วงการพุทธศาสนามหายานจึงสดุดีท่านว่า "ผู้อุทิศชีวิตต่อสัทธรรมปุณฑรีกสูตร"

พระนิชิเร็งเกิดในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1222 (พ.ศ. 1765) หรือปีที 1 แห่งสมัยโจโอ ในยามรุ่งอรุณ เป็นบุตรชาวประมง หมู่บ้านโตโจ ตำบลนางาสะ เมืองอาวะ (ปัจจุบันคือจังหวัดชิบะ) ประเทศญี่ปุ่น นามในวัยเด็กคือเซ็นนิชิ มาโร โยมบิดาชื่อมิคุนิ โนะ ไทฝุ ชิเงะทาดะ โยมมารดาชื่ออุเมะงิขุ

พระนิชิเร็งออกจากบ้านเพื่อศึกษาเล่าเรียน ณ วัดเซอิโซจิเมื่ออายุได้ 12 ปี หลังรับการศึกษาขั้นพื้นฐานแล้วจึงบรรพชาเป็นภิกษุเมื่ออายุ 16 ปี และเปลี่ยนชื่อเป็นเซโชโบะ เร็นโช โดยมีพระอาจารย์นามโดเซ็นโบะคอยดูแลสั่งสอน และเพื่อหวังให้การศึกษาคำสอนศาสนาพุทธลึกซึ้งมากยิ่งขึ้นท่านจึงเริ่มไปเยือนวัดและนิกายต่าง ๆ ในเมืองคามาคูระ เกียวโต นาราและภูเขาฮิเออิ

พระนิชิเร็งสถาปนาคำสอนเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1253 (พ.ศ. 1796) หรือปีที่ 5 แห่งสมัยเค็นโช พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น นิชิเร็ง ขณะอายุได้ 32 ปี ซึ่ง"นิชิ"แปลว่าดวงอาทิตย์ "เร็ง"แปลว่าดอกบัว (แห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร)

ท่านเริ่มเทศนาประกาศคำสอนของท่านครั้งแรก ณ วัดเซอิโซจิ วัดที่ท่านได้รับการศึกษาในวัยเด็กนั่นเอง ท่านได้เริ่มประณามคำสอนนิกายต่าง ๆ ต่อหน้าสาธารณชนเป็นครั้งแรกและอย่างต่อเนื่องด้วยการท้าพระภิกษุในนิกายต่างๆ มาโต้วาทีธรรม ด้วยเหตุนี้จึงสร้างความไม่พอใจและถูกวิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มผู้นับถือนิกายเหล่านั้นเป็นอย่างมากและนับวันจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น

ในบรรดาบทธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็งบทธรรมนิพนธ์ริชโชอันโกกุรอน (การก่อตั้งคำสอนที่ถูกถ้วนแท้จริงเพื่อก่อเกิดประเทศสันติ) นับว่าโดดเด่นที่สุด ท่านยื่นหนังสือนี้ในวันที่ 16 กรกฎาคม 1260 ต่อรัฐบาลทหารคามาคูระภายใต้การบริหารของผู้สำเร็จราชการโฮโจ โทกิโยริซึ่งปกครองญี่ปุ่นในขณะนั้น
ใจความหนังสือเสนอให้รัฐบาลและชาวญี่ปุ่นเลิกให้การสนับสนุนนับถือนิกายต่างๆ หันมานับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรแต่เพียงอย่างเดียวบ้านเมืองจึงจะสงบสุขพ้นหายนะ แต่ไม่ได้รับการสนใจจากรัฐบาลแม้ท่านจะยื่นหนังสือนี้ 3 ครั้งด้วยกัน จนทำให้ผู้นำประเทศหันมาปฏิบัติศรัทธาพุทธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนิน

ในชีวิตพระนิชิเร็งมีเหตุการณ์สำคัญๆหลายครั้ง ซึ่งนิกายนิชิเรนเรียกว่าการบีฑาธรรม ตัวอย่างเช่น

นิกายนิชิเร็งโชชู นั้นเชื่อว่า พระนิชิเรนเป็นพระพุทธสมัยธรรมปลาย (1500 ปีหลังจากที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน) เดิม โดยเชื่อว่าคำสอนของพระศากยมุนีพุทธเจ้าก่อนหน้าสัทธรรมปุณฑริกสูตร เป็นเพียงคำสอนชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งสัทธรรมปุณฑริกสูตรถูกเทศนาก่อนที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน 8 ปี

ก่อนที่พระนิชิเรน จะดับขันธ์ท่านได้แต่งตั้งพระภิกษุอาวุโส 6 รูปขึ้นเป็นผู้ทำหน้าที่เป็นแกนนำในการเผยแผ่คำสอนของท่านต่อไปในอนาคต ประกอบด้วย

พระนิชิเร็งมรณภาพ ณ คฤหาสน์ของอิเคงามิ มูเนนากะ เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1282 (พ.ศ. 1825) เวลา 8.00 น. สิริอายุได้ 60 ปี โดยก่อนมรณภาพท่านได้เทศนาริชโชอันโกกุรอนให้แก่สานุศิษย์ที่มารวมตัวกันเป็นครั้งสุดท้าย มีตำนานที่เล่าต่อกันมาว่ายามที่ท่านมรณภาพนั้นเกิดแผ่นดินไหวชนิดไม่รุนแรง และดอกซากุระในสวนคฤหาสน์อิเคงามิผลิบานนอกฤดูกาล