seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ไข่เน่า (พืช)

ไข่เน่า หรือ ฝรั่งโคก หรือ ขี้เห็น หรือ คมขวาน () เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบชนิดหนึ่ง ขนาดใหญ่ เจริญเติบโตดีในพื้นที่แห้งแล้ง นิยมปลูกเป็นไม้ร่มเงาเพราะไม่ผลัดใบ เริ่มให้ผลผลิตเมื่ออายุ 3-4 ปีหลังปลูก ช่วงพักต้นหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตต้องการความแล้ง ช่วงออกดอกติดผลต้องการน้ำสม่ำเสมอ ดอกติดผลปีละรุ่น ดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศผสมตัวเองหรือต่างต้นต่างดอกได้ ออกดอกช่วงเดือน ม.ค.- ก.พ. ผลแก่เก็บเกี่ยวช่วงเดือน มิ.ย.- ก.ค. ผลเมื่ออ่อนเป็นสีเขียวแต่เมื่อแก่จัดทั้งเปลือกผลและเนื้อเป็นสีดำ ผลเล็กเท่าไข่นกกระทา รสหวานเล็กน้อย กลิ่นเฉพาะตัวเหมือนกลิ่นไข่เน่า โดยทั่วไปไม่นิยมรับประทานจึงทำให้ต้นไข่เน่าไม่ได้รับความสนใจปลูกเท่าที่ควร กินผลเป็นผลไม้สดหรือนำไปดองน้ำเกลือ ทางยาสมุนไพร นิยมนำเอาเปลือกของต้นไข่เน่า ต้มรวมกับรากเต่าไห้ เป็นยารักษาโรคซางในเด็ก เป็นยาขับพยาธิ
แอรีส

แอรีส ( ; "อาแรส") ทรงเป็นเทพแห่งสงครามของกรีก ทรงเป็นหนึ่งในสิบสองพระเจ้าโอลิมปัส และพระโอรสของซูสและฮีรา ในวรรณกรรมกรีก เป็นสัญลักษณ์ของแง่มุมกายภาพหรือความรุนแรงและไม่สงบของสงคราม ขัดกับอะธีนา ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งปัญญา รวมทั้งยุทธศาสตร์การทหารและตำแหน่งอำนาจแม่ทัพ

ชาวกรีกมีความรู้สึกไม่ชัดเจนต่อแอรีส เนื่องจากเทพแอรีสเป็นสัญลักษณะของความพ่ายแพ้เช่นเดียวกับความสามารถในสงครามแม้พระองค์จะทรงมีความกล้าทางกายซึ่งจำเป็นต่อความสำเร็จในสงคราม แต่เป็นพลังที่อันตราย "ท่วมท้น ละโมบในการยุทธ์ ทำลายล้างและฆ่าคน" ความกลัว (โฟบอส) และความสยองขวัญ (ไดมอส) พระโอรส และความแตกสามัคคี (เอนีโอ) คนรักและพระกนิษฐภคินี เดินทางไปกับพระองค์ด้วยบนรถม้าศึก ใน"อีเลียด" ซูสพระบิดาตรัสแก่แอรีสว่า พระองค์ทรงเป็นเทพที่ซูสเกลียดที่สุด สถานที่หรือวัตถุที่สัมพันธ์กับแอรีสทำให้สถานที่หรือวัตถุนั้นมีคุณภาพโหดร้าย อันตรายหรือเป็นทหาร คุณค่าของพระองค์ในฐานะเทพแห่งสงครามกลายเป็นที่กังขา เพราะในสงครามกรุงทรอย แอรีสทรงอยู่ข้างที่ปราชัย ขณะที่อะธีนา ซึ่งมักพรรณนาในศิลปะกรีกโดยถือชัยชนะ (ไนกี) อยู่ในพระหัตถ์ อยู่ฝ่ายกรีกผู้ชนะ
ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ปั้ม ในรัชกาลที่ 5)

ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ปั้ม มาลากุล) เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2417 ถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนี พระพันปีหลวง มีหน้าที่ดูแลข้าหลวงและข้าราชการฝ่ายในของราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ ในสมัยรัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าววรคณานันท์ มีหน้าที่บริหารพระราชกิจในวังหลวง ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481
เนื้อวัว

เนื้อโค หรือ เนื้อวัว หมายถึง อวัยวะกล้ามเนื้อของสัตว์ประเภทเคี้ยวเอื้องที่เรียกว่าโคหรือวัว ซึ่งไม่รวมความถึงหนัง เขา กีบ และเครื่องในของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ด้วย เนื้อโคเป็นประเภทกล้ามเนื้อลาย (Striated muscle) มีลักษณะเป็นเส้นยาวเรียกว่าใยกล้ามเนื้อ (Muscle fiber) ซึ่งจะโตกว่าเซลล์ของเนื้อหมู

เนื้อโคที่ดีและสะอาดจะต้องมาจากกระบวนการฆ่าและชำแหละจากโรงฆ่าสัตว์ที่ได้มาตรฐาน ผ่านการตรวจรับรองจากพนักงานตรวจเนื้อสัตว์ ของกระทรวงเกษตรฯ ในประเทศนั้น ๆ
เนื้อโคที่สด สะอาด จะมีลักษณะสีแดง ไม่ดำหรือคล้ำ และต้องไม่มีสารเคมี ยา หรือจุลินทรีย์ตกค้างและทำให้เกิดโรคต่อผู้บริโภคได้

ในความเชื่อบางศาสนาเช่นศาสนาฮินดูหรือศาสนาพุทธนิกายมหายาน การรับประทานเนื้อวัวถือว่าผิดหลักศาสนา
ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์แป้ม ในรัชกาลที่ 5)

ท้าววรคณานันท์ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์แป้ม เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 เมื่ออายุได้ 17 ปี พระบิดานำขึ้นถวายตัวสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี โปรดให้ฝึกหัดราชการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ ต่อมาเป็นผู้บัญชาการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ โดยที่ท่านมีหน้าที่รักษากุญแจห้องเก็บพระราชทรัพย์อันมหาศาลซึ่งโดยมากเป็นเครื่องเพชรทองของประดับอันลำค่าของสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ จนคนทั้งหลายเรียกขานนามท่านว่า "คุณห้องทอง" ต่อมาได้ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ไม่มีประสูติกาลพระราชโอรสธิดา

นอกจากนั้นท่านมีหน้าที่สอนและควบคุมการทำดอกไม้สดในงานพระราชพิธีต่างๆ มีเจ้านายและข้าราชการนำบุตรหลาน มาถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ รวมทั้งงานเย็บปักถักร้อยต่าง ๆ ต่อมาวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2468 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าวทรงกันดาล มีตำแหน่งบังคับบัญชาการพระคลังใน ถือศักดินา 1,000 และวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2491 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ เป็นท้าววรคณานันท อัพภันตรปตานี ราชนารีกิจวิจารณ์ เป็นใหญ่กว่าท้าวนางทั้งปวง และสำหรับตรวจสั่งสอนความผิดและชอบข้าราชการฝ่ายในทั้งปวง ถือศักดินา 3,000 ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2502
ไมนทซ์

ไมนทซ์ () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ โดยผ่านกั้นระหว่างเมืองวีสบาเดิน ไมนทซ์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตไวน์ของเยอรมัน ถึงขนาดที่ฝ่ายบริหารของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์มีตำแหน่งรัฐมนตรีไวน์
โลเรนโซ เด เมดีชี

ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ (; ) (1 มกราคม ค.ศ. 1449 – 9 เมษายน ค.ศ. 1492) เป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในยุคเรอเนซองส์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญในทางการปกครอง นอกจากนั้นลอเรนโซ เดอ เมดิชิยังเป็นเป็นนักการทูต, ผู้อุปถัมภ์ผู้มีปัญญา, ศิลปิน, และกวี ลอเรนโซ เดอ เมดิชิมีชีวิตอยู่ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของสมัยเรอเนซองส์ หลังจากลอเรนโซ เดอ เมดิชิเสียชีวิตยุคทองของเรอเนซองส์ก็สิ้นสุดลง ความสัมพันธ์ที่เปราะบางระหว่างแคว้นต่างๆของอิตาลีที่ลอเรนโซพยายามยึดไว้ก็แตกหักลง เพียงสองปีหลังจากลอเรนโซเสียชีวิตฝรั่งเศสก็รุกรานอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1494-1498 ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยการยึดครองของคาบสมุทรอิตาลีโดยชาวต่างประเทศเป็นเวลาทั้งสิ้นเกือบ 400 ปี
โครงการพัฒนานักอักษรศาสตร์รุ่นใหม่

โครงการพัฒนานักอักษรศาสตร์รุ่นใหม่ ตามแนวพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จัดตั้งขึ้นในปีการศึกษา 2549 โดยความร่วมมือของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ตามแนวพระราชดำริของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่จะสร้างนักอักษรศาสตร์ที่มีมุมมองและแนวคิดใหม่เพื่อเป็นกำลังของชาติ เปิดรับนักเรียนรุ่นแรกในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2549 เฉพาะนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 30 คน (ผ่านการคัดเลือก 29 คน) โดยนักเรียนที่ผ่านการคัดเลือกจะมีสิทธิ์เข้าศึกษาต่อ ณ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทันทีโดยไม่ต้องแอดมิชชั่น ทั้งยังจะพิจารณามอบทุนการศึกษาให้แก่นักเรียนจนถึงระดับสูงสุดตามความสามารถของนักเรียนโดยไม่มีข้อผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น และในปี 2551 ทางคณะอักษรศาสตร์จะเปิดรับนักเรียนเพิ่มอีก 2 โรงเรียนเข้าร่วมโครงการ ได้แก่ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม และโรงเรียนสาธิตปทุมวัน
อาลแบร์ กามูว์

อาลแบร์ กามูว์ (; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 4 มกราคม ค.ศ. 1960) เป็นนักเขียนและนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส ได้รับรางวัลโนเบลจากนวนิยายเรื่องคนนอกในปี ค.ศ. 1957 เขาเกิดที่เมืองมอนโดวี ประเทศแอลจีเรีย บิดาเป็นกรรมกรไร่องุ่นของครอบครัวชาวฝรั่งเศสที่มาตั้งถิ่นฐานที่กรุงแอลเจียร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 กามูว์จบการศึกษาระดับมัธยมที่แอลเจียร์ในฐานะนักเรียนทุน และได้ทุนเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยแอลเจียร์เช่นกัน ทำวิทยานิพนธ์สำหรับปริญญาโทเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างความคิดแบบกรีกและศาสนาคริสต์ ในงานของโพลตินกับเซนต์ออกัสติน
เอสเอพี อีอาร์พี

SAP (Systems, Applications and Products in Data Processing) เป็นโปรแกรมสำเร็จรูปทางธุรกิจประเภท การบริหารทรัพยากรขององค์กร ของประเทศเยอรมนีที่ใช้ควบคุมดูแลทุกสายงานของบริษัท SAP เป็นโปรแกรมที่ช่วยจัดการสายงานทุกสายงานของธุรกิจให้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว และได้ข้อมูลที่ถูกต้องแม่นยำ สามารถนำไปใช้ประกอบการดำเนินกิจกรรมของธุรกิจได้ และผู้บริหารสามารถเรียกดูข้อมูลและตรวจสอบข้อมูลสถานะของบริษัทได้

SAP ได้ออกแบบมาให้รองรับการดำเนินงานของธุรกิจ หรือหน่วยงาน ด้วยคุณสมบัติที่หลากหลาย ง่ายต่อการใช้งาน อาทิเช่น การจัดทำเหมืองข้อมูล การจัดทำคลังข้อมูล ระบบบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า (Customer Relationship Management: CRM) Integration Business Planning แล้วส่งต่อข้อมูลไปในระบบ ERP ซึ่งสามารถดูผลผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์ การทำ Strategic Management, Balance Score Card การติดตามและประเมินผล
การดำเนินงานตามตัวชี้วัด (KPI) การวิเคราะห์แนวโน้ม การวิเคราะห์สถานภาพปัจจุบัน อดีตและอนาคตขององค์กร
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เป็นสมณศักดิ์ของพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ ตั้งชื่อตามพระอุบาลี พระอรหันต์สาวกของพระโคตมพุทธเจ้า

ในสมัยกรุงศรีอยุธยา "พระอุบาฬี" เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะฝ่ายอรัญวาสี อยู่วัดกุฏิ์ ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงเห็นว่านามพ้องกับพระอรหันตสาวก จึงเปลี่ยนราชทินนามเป็น "พระวินัยรักขิต" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนนามอีกเป็น "พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์" พระราชทานสำหรับพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี (เสมอ"ชั้นธรรมพิเศษ") โดยเลื่อนพระธรรมเจดีย์ (ปาน) เจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนฯ ขึ้นรับราชทินนามนี้เป็นรูปแรก

ถึงปี พ.ศ. 2482 พระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เจ้าคณะรองฝ่ายอรัญวาสี "ชั้นหิรัญบัฏ" เป็นรูปแรก

สมัยเป็นสมณศักดิ์เจ้าคณะรองอรัญวาสี (เสมอชั้นธรรมพิเศษ) พระอุบาลีคุณูปมาจารย์มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป ดังนี้เมื่อเลื่อนเป็นเจ้าคณะรองชั้นหิรัญบัฏ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้
ฝากล่องเสียง

ฝาปิดกล่องเสียง หรือ ลิ้นปิดกล่องเสียง () เป็นแผ่นกระดูกอ่อนชนิดอิลาสติกคาร์ทิเลจ (elastic cartilage) ที่คลุมด้วยเยื่อเมือก (mucus membrane) ติดอยู่กับโคนของลิ้น มีลักษณะเป็นแผ่นฝาปิดที่ขยับขึ้นลงได้ ฝานี้จะยื่นเอียงขึ้นด้านบนหลังลิ้นและกระดูกไฮออยด์ (hyoid bone)

ฝาปิดกล่องเสียงทำหน้าที่ปิดทางเข้าของช่องเส้นเสียงหรือชุดสายเสียง (glottis) ซึ่งเป็นทางเปิดระหว่างสายเสียงแท้ (vocal folds)

ในตำแหน่งปกติ ฝาปิดกล่องเสียงจะเปิดขึ้นด้านบน แต่ขณะที่กลืนอาหาร กระดูกไฮออยด์จะยกตัวขึ้น ดันให้กล่องเสียง (larynx) เลื่อนขึ้น ทำให้ฝาปิดกล่องเสียงพับลงไปตำแหน่งแนวราบมากขึ้น ซึ่งจะป้องกันไม่ให้อาหารตกลงไปในท่อลม (trachea) แต่ให้อาหารลงไปในหลอดอาหาร (esophagus) ซึ่งอยู่ด้านหลังกว่าแทน

ฝาปิดกล่องเสียงเป็นหนึ่งในสามโครงสร้างกระดูกอ่อนขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นเป็นกล่องเสียง

เส้นประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, CN IX) ส่งใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านบน ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์ขย้อน (gag reflex) แขนงซุพีเรียร์ลาริงเจียลของเส้นประสาทเวกัส (superior laryngeal branch of the vagus nerve) ให้ใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านล่าง ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์การไอ (cough reflex)

ในเด็ก ฝาปิดกล่องเสียงมักจะติดเชื้อจากแบคทีเรีย "Haemophilus influenzae" หรือ "Streptococcus pneumoniae" แม้ว่าภาวะนี้จะรักษาได้ง่าย แต่ก็นับเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์เพราะหากไม่ได้รับการรักษา ฝาปิดกล่องเสียงจะบวมและปิดกั้นท่อลม (trachea) ทำให้เกิดการอักเสบทั่วร่างกาย (massive inflammation) ภาวะนี้เกิดขึ้นได้น้อยในประเทศที่มีการให้วัคซีนต่อเชื้อ "Haemophilus influenzae" (HIB)
กรณีพิพาทอินโดจีน

กรณีพิพาทอินโดจีน หรือ สงครามอินโดจีน ในต่างประเทศเรียกว่า สงครามฝรั่งเศส-ไทย เป็นการสู้รบระหว่างประเทศไทยกับฝรั่งเศสเขตวีชีเหนือดินแดนอินโดจีนฝรั่งเศส

สถานการณ์ในประเทศไทยเริ่มขึ้นในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2483 เมื่อคณะนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รวมทั้งประชาชนร่วมกันเดินขบวนเรียกร้องรัฐบาลเรียกเอาดินแดนคืนจากฝรั่งเศสจากเหตุการณ์ ร.ศ. 112 เช่น เสียมราฐ พระตะบอง จำปาศักดิ์ เป็นต้น จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการทหารสูงสุดในขณะนั้น ได้ส่งทหารข้ามพรมแดนเข้าไปยึดดินแดนคืนทันที ท่ามกลางกระแสชาตินิยมอย่างหนัก เพลงปลุกใจในเวลานั้นได้ถูกเปิดอย่างต่อเนื่อง เช่น เพลงข้ามโขง เพลงดอกฟ้าจำปาศักดิ์ เพลงเสียมราฐ เป็นต้น

หลังฝรั่งเศสแพ้ต่อนาซีเยอรมนีในปี 2483 พลตรี แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีของไทย ตัดสินใจว่าความพ่ายแพ้ของฝรั่งเศสจะยิ่งให้ไทยมีโอกาสทวงดินแดนที่เคยเสียไปในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกลับคืนมามากกว่า การปกครองอาณานิคมของอินโดจีนฝรั่งเศสถูกตัดขาดจากความช่วยเหลือและกำลังบำรุงจากภายนอก และหลังจากการบุกครองอินโดจีนของญี่ปุ่นเมื่อเดือนกันยายน 2483 ซึ่งฝรั่งเศสถูกบีบให้อนุญาตให้ญี่ปุ่นตั้งฐานทัพ เป็นการชวนให้รัฐบาลแปลกเชื่อว่าวิชีฝรั่งเศสจะไม่สามารถต้านทานการเผชิญหน้ากับไทยอย่างจริงจังได้ รัฐบาลไทยจึงได้ยื่นข้อเสนอต่อรัฐบาลฝรั่งเศสให้ถือเอาร่องแม่น้ำโขงเป็นเส้นกั้นพรมแดน และขอให้ฝรั่งเศสรับรองว่าถ้าฝรั่งเศสไม่สามารถปกป้องได้ ก็คืนลาวและกัมพูชาให้แก่ไทย (ซึ่งไทยเสียให้แก่ฝรั่งเศสในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) แต่ฝรั่งเศสไม่ยินยอมกลับล่วงล้ำอธิปไตยของไทยโดยส่งเครื่องบินมาทิ้งระเบิดที่จังหวัดนครพนมทำให้มีชาวบ้านได้รับบาดเจ็บ กองทัพไทยจึงได้ตอบโต้โดยส่งกองทัพบกและกองทัพอากาศบุกเข้าไปในอินโดจีนโดยทางลาวและกัมพูชา กองทัพอากาศไทยได้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดโจมตีใส่ฐานที่มั่นของอินโดจีนของฝรั่งเศสเข้าไปเรื่อยๆ ในขณะที่กองทัพเรือไทยก็ส่งกองเรือออกไปสกัดกั้นกองเรือวิชีฝรั่งเศสที่ล่วงล้ำอ่าวไทยเข้ามาจนเกิดการปะทะกันที่เกาะช้างจนเกิดยุทธนาวีที่กล่าวขานกันคือยุทธนาวีเกาะช้าง

การสู้รบดำเนินมาจนวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นเกรงว่าการสู้รบครั้งนี้จะเป็นอุปสรรคต่อนโยบายของญี่ปุ่นจึงเสนอตัวเข้ามาไกล่เกลี่ยทั้งสองฝ่ายจำต้องยินยอม จนในที่สุดการไกล่เกลี่ยผลปรากฏว่าไทยได้ดินแดนที่เป็นข้อพิพาทกลับคืนมา

หลังสิ้นสุดกรณีพิพาท โดยมีญี่ปุ่นเป็นตัวกลางในการเจรจา ไทยกับฝรั่งเศส ลงนามในอนุสัญญาสันติภาพที่กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2484 ผลทำให้ไทยได้ดินแดนพิพาทมาอยู่ในปกครอง และจัดตั้งเป็นจังหวัดใหม่ขึ้น 4 จังหวัด คือ จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ จังหวัดลานช้าง จังหวัดพิบูลสงครามและจังหวัดพระตะบอง รวมเป็นพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 24,039 ตารางกิโลเมตร ซึ่งจังหวัดดังกล่าวนี้ ไทยได้ปกครองเรื่อยมาจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 2488

เหตุการณ์การสู้รบในครั้งนี้ได้ถูกเรียกว่า กรณีพิพาทอินโดจีน หรือ สงครามอินโดจีน และต่อมาได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิขึ้นเป็นที่ระลึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วย
คาสเซตซิงเกิล

ซิงเกิลเทป (, หรือบางครั้งรู้จักในชื่อ "แคสซิงเกิล" หรือในเครื่องหมายการค้า "แคสเซ็ทซิงเกิล") คือซิงเกิลเพลงในรูปแบบเทป ครั้งแรกที่ออกจำหน่ายเพื่อการค้าเป็นเพลงของ โก-โกซ์ ในเพลง "วาเคชั่น" ,"บีทนิกบีช" โดยค่ายไออาร์เอส ซึ่งเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า "แคสซิงเกิล" ในปี พ.ศ. 2525 แม้ว่าอุตสาหกรรมบันทึกเสียงถูกต่อต้านในรูปแบบ แต่เมื่อแผ่นไวนิลหมดความนิยมลง เทปก็ได้เข้ามาแทนที่

โดยดั้งเดิมนั้น ซิงเกิลเทปส่วนใหญ่จะออกจำหน่ายในรูปแบบใส่ซอง และห่อพลาสติกไว้ บางซิงเกิลบรรจุ 1 เพลงต่อ 1 ด้านเทป บางครั้งก็บรรจุเพลงที่เหมือนกันทั้ง 2 ด้าน ในบางครั้งเทปซิงเกิลก็บรรจุภัณฑ์เหมือนเทปอัลบั้มทั่วไปคือ ใส่กล่องพลาสติก
ฌ็อง เดอกู

ฌ็อง เดอกู (; 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2506) นายทหารเรือแห่งกองทัพเรือฝรั่งเศสชาวเมืองบอร์โด อดีตข้าหลวงใหญ่แห่งอินโดจีนฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2483 - 2488 ภายใต้การปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชีซึ่งอยู่ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2

ภารกิจของพลเรือเอกเดอกูในอินโดจีนฝรั่งเศสในระยะแรกสวนทางกับนโยบายการเอาใจจักรวรรดิญี่ปุ่นที่กำลังเข้ามามีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นนโยบายที่พลเอกฌอร์ฌ คาทรู ข้าหลวงอินโดจีนฝรั่งเศสคนก่อนได้ดำเนินการไว้ แต่สถานการณ์ทางการเมืองระยะต่อมาก็ได้บังคับให้เขาจำต้องดำเนินตามนโยบายเก่าต่อไป

ตามรายงานกล่าวว่าพลเรือเอกเดอกูได้รับคำขอจากกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นให้เคลื่อนทัพผ่านแคว้นตังเกี๋ย (เวียดนามภาคเหนือในปัจจุบัน) ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2483 เพื่อสร้างฐานทัพอากาศและสกัดกั้นการสนับสนุนทางทหารในประเทศจีนของกองทัพสัมพันธมิตร เขาได้พยายามส่งโทรเลขไปยังรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชีเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่รัฐบาลกลางไม่สามารถช่วยเหลือได้ พลเรือเอกเดอกูจึงจำต้องลงนามในสนธิสัญญากับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2483 เพื่อเปิดเมืองท่าไฮฟองให้ญี่ปุ่นเข้ามาตั้งฐานทัพได้

ด้านการบริหารอาณานิคมอินโดจีนฝรั่งเศส พลเรือเอกเดอกูได้ทำงานเพื่อพยายามยกระดับความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสกับแคว้นเวียดนามต่าง ๆ โดยจัดตั้งสภาบริหารซึ่งมีสมาชิกเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวเวียดนามในจำนวนเท่า ๆ กัน และจัดให้ข้าราชการในอาณานิคมที่เป็นชาวได้รับเงินเดือนเท่ากับข้าราชการชาวฝรั่งเศส

ในปี พ.ศ. 2488 กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้ามาควบคุมอินโดจีนฝรั่งเศสโดยตรงและขับพลเรือเอกเดอกูออกจากตำแหน่งข้าหลวงใหญ่อินโดจีนฝรั่งเศส เพื่อจัดตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดในอาณานิคมขึ้น

หลังสิ้นสุดสงคราม พลเรือเอกเดอกูถูกจับกุมในข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ภายหลังได้พิสูจน์ว่าตนเองไม่มีความผิด เขาจึงได้รับการคืนยศและสิทธิต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2492
โรคด่างขาว

โรคด่างขาว เป็นภาวะที่เซลล์สร้างเม็ดสีหรือเมลาโนไซต์ถูกทำลาย จากสถิติพบว่าประชากรเป็นโรคนี้ร้อยละ 1 และพบในคนผิวคล้ำมากกว่าคนผิวขาว ร้อยละ 70-80 ของผู้ป่วยมีอายุต่ำกว่า 30 ปี ตัวอย่างของผู้ป่วย คือ ไมเคิล แจ็คสัน

รอยโรคจะปรากฏเองโดยไม่มีอาการ ลักษณะที่ขึ้นใหม่ๆ จะเป็นสีขาวจางเหมือนเกลื้อน เมื่อเป็นนานเข้าจึงเห็นเป็นสีขาว ขอบชัดเจน มีรูปร่างกลมหรือรี หรือเป็นทางยาวตามแนวของเส้นประสาท พบได้บ่อยที่ใบหน้า มือ เท้า และผิวหนังเหนือข้อ รอยดังกล่าวมีขนาดตั้งแต่จุดเล็กๆ ถึงขนานใหญ่ ปกคลุมได้เกือบทั่วร่างกาย

ในปัจจุบันยังไม่มีการรักษาที่ปลอดภัยและได้ผลแน่นอน แต่โรคด่างขาวไม่มีอันตรายต่อสุขภาพ ดังนั้นอาจไม่รักษาก็ได้
ปอล ดูแมร์

โฌแซ็ฟ อาตานาซ ปอล ดูเม (; 22 มีนาคม พ.ศ. 2400 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2475) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศส

ปอล ดูเมเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2400 ที่โอรียัก จังหวัดก็องตาล แคว้นโอแวร์ญ ประเทศฝรั่งเศส

ในปี พ.ศ. 2440 เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศสจนกระทั่งปี พ.ศ. 2445 หลังจากนั้นดูเมก็ดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2445 - พ.ศ. 2448

ปอล ดูเมถูกเลือกให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 14 เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 เอาชนะคู่แข่งอย่างอริสติด บรีอองด์ไปได้

เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ขณะกำลังร่วมพิธีเปิดงานนิทรรศการหนังสือที่กรุงปารีส ปอล ดูเมถูกลอบสังหารโดยปอล กอร์กูลอฟฟ์ คนเสียสติชาวรัสเซียและถึงแก่อสัญกรรมในเวลาต่อมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 เวลา 04.37 น. สิริอายุได้ 75 ปี
วังจั่นน้อย ส.พลังชัย

วังจั่นน้อย ส.พลังชัย มีชื่อจริงว่า อาภรณ์ โสภาพ (ชื่อเล่น: ภรณ์) เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ที่อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นนักมวยไทยชื่อดังระดับเงินแสนคนหนึ่งในประเทศไทย โด่งดังมีชื่อเสียงอยู่ในช่วง พ.ศ. 2530–2538 มีสถิติการชกที่แท้จริงไม่มีการบันทึกไว้ แต่คาดว่าอยู่ที่ 300 ครั้ง แพ้ไม่น่าจะเกิน 50 ครั้ง

วังจั่นน้อยเป็นบุตรของนายหยาด และนางบุญ โสภาพ เรียนจบชั้นอนุปริญญาจากโรงเรียนรัตนพณิชยการ เริ่มชกมวยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ ตระเวนชกมวยแถวบ้านเกิดจนมีชื่อเสียง จากนั้นจึงเดินทางเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ อยู่ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีโอกาสขึ้นชกมวยหลายครั้ง จนมาเป็นที่รู้จักเมื่อ ชนะคะแนน นำพล หนองกี่พาหุยุทธ ได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสนามมวยเวทีลุมพินี และฟลายเวท ถึง 4 สมัย ของเวทีเดียวกัน

ต่อมา วังจั่นน้อยสละแชมป์ และขยับมาชกในรุ่นที่สูงขึ้น ได้ครองแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทของสนามมวยเวทีลุมพินี 5 สมัย ได้ชกกับนักมวยชื่อดังมากมาย เช่น สามารถ พยัคฆ์อรุณ, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, ฉมวกเพชร ช่อชะมวง, สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ, โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ เป็นต้น เงินค่าตัวสูงสุดที่ได้รับคือ 260,000 แสนบาท เมื่อชกกับสามารถ พยัคฆ์อรุณ โดยในครั้งนั้นวังจั่นน้อยเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนสามารถได้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่เวทีลุมพินี ซึ่งทั้งคู่ชกเป็นคู่มวยประกอบรายการชิงแชมป์โลกมวยสากลของเมืองชัย กิตติเกษม กับเทรซี่ มาคาลอส เจ้าของตำแหน่งชาวฟิลิปปินส์ เมื่อกรรมการประกาศผลคะแนนออกมา สามารถได้ประกาศแขวนนวมไปทันทีบนเวที นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาเมื่อ พ.ศ. 2536

วังจั่นน้อย ได้รับฉายาว่า ""ไอ้หมัด 33 วิ"" จากการเอาชนะน็อก นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ น้องชายของนำพล หนองกี่พาหุยุทธ ด้วยหมัดไปด้วยเวลาเพียง 33 วินาที ของยกแรกเท่านั้น ซึ่งนับเป็นสถิติการชกที่รวดเร็วมาก และยังมีอีกฉายาหนึ่งว่า ""ไอ้หนุ่มชีวาส"" เนื่องจากชอบสังสรรค์เฮฮา กินเลี้ยงกับเพื่อนฝูงด้วยวิสกี้ยี่ห้อชีวาสรีเกิล โดยเฉพาะหลังชกเสร็จ และยังมีฉายาอื่นอีก เช่น ""เมธีหมัดตรง"" และ""พระกาฬละโว้""

วังจั่นน้อยเลิกชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2540 เพราะสภาพร่างกายไม่ไหว โดยชกครั้งสุดท้ายแพ้คะแนน แรมโบ้น้อย ช.ทับทิม จึงหันมาช่วยพี่ชายดูแลค่ายมวยเพชรอาภรณ์อยู่ระยะหนึ่งจึงไปเป็นครูมวยไทยที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับสลับชกไปด้วย เป็นระยะเวลาประมาณ 2 ปีจึงกลับมาประเทศไทย ประกอบอาชีพส่วนตัวและช่วยพี่ชายทำค่ายมวย ประสบความสำเร็จอยู่ระดับหนึ่ง โดยสร้างนักมวยชื่อดังขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง และได้เลิกในเวลาต่อมา

ปัจจุบัน วังจั่นน้อยเป็นเทรนเนอร์อยู่ที่ค่าย ช.ห้าพยัคฆ์ ที่คลอง 8 อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ยกสยาม

เกมทศกัณฐ์ ยกสยาม (เดิมชื่อ "เกมทศกัณฐ์ ยกสยาม") เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เวลา 18.30 น. ทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย ปัญญา นิรันดร์กุล

นอกจากนั้น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมารยังได้พระราชทานแผ่นประกาศนียบัตรจารึกพระปรมาภิไธยย่อ มวก.เพื่อเป็นเกียรติแก่จังหวัดผู้ชนะในรายการยกสยาม

ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ถึง 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นโปรแกรมพิเศษระหว่างรอรอบชิงชนะเลิศ

แชมป์ยกสยาม - ระนอง
แชมป์ยกสยาม - นนทบุรี
แชมป์ยกสยาม - ทีมอาจารย์และลูกศิษย์จากสถาบันกวดวิชาเดอะติวเตอร์ สามารถคว้ารางวัลรถยนต์ นิสสัน มาร์ช มูลค่า 537,000 บาทได้สำเร็จ
แชมป์ยกสยาม - ศุภักษร ไชยมงคล และ ชาลิสา บุญครองทรัพย์, กรรชัย กำเนิดพลอย และ เมย์ เฟื่องอารมย์, นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ วาโย อัศวรุ่งเรือง
ชเว จอม-ฮวัน

ชเว จอม-ฮวัน (; 9 มิถุนายน พ.ศ. 2506) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 8) แพ้ 3

ชเว จอม-ฮวัน เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2526 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2529 เมื่อชกชนะ ปาร์ค โชวูน และได้เสียตำแหน่งแชมป์ให้กับเทรซี่ มาคาลอสเมื่อ พ.ศ. 2531 เขาจึงลดรุ่นลงมาชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC และเป็นฝ่ายชนะ นภา เกียรติวันชัย ได้ครองแชมป์โลก และต่อมาได้เสียแชมป์ให้ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
แผ่นดินแห่งพระสัญญา

แผ่นดินแห่งพระสัญญา () หรือ แผ่น‍ดิน​ซึ่ง​พระ‍เจ้า​ทรง​สัญ‌ญา​ไว้ () เป็นดินแดนซึ่งคัมภีร์ฮีบรูระบุว่า พระเป็นเจ้าทรงสัญญาว่าจะประทานให้แก่อับราฮัมและลูกหลานของเขา
อีริค ชาเวซ

อีริค ชาเวซ (Eric Chavez) หรือ เคนตะ ซาโตะ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า อัลเกริโอ ชาเวซ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 24) เสมอ 5 แพ้ 16 
ชาเวซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน จูน กาเวโร จากนั้นชกชนะและเสมอโดยไม่แพ้ใครจนถึง พ.ศ. 2532 โดยเคยชกชนะน็อค ดอมมี่ เออร์ซัว จูเนียร์ ยก 1 และชนะน็อค จอห์น เมดิน่า ยก 5 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2532 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายชนะน็อคนิกโก้ โทมัส ยก 5 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นป้องกันแชมป์ครั้งแรก ชาเวชมาแพ้แตกฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 เสียแชมป์ไปเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชาเวชขึ้นชกชนะน็อค ทวีเลิศ ต.บุญเลิศ ยก 3 จากนั้นจึงชกแก้มือกับฟ้าลั่นอีกครั้งเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ

ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 การชกของชาเวชตกต่ำมาก ชกแพ้ตลอด โดยแพ้ แมนนี่ เมลชอร์ แอนดี้ ทานาบาส โนเอล ทูนาเกา เมลวิน มากราโม นอกจากนั้น ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้พะเนียง พูนธรัตน์ โตโต้ ป.พงษ์สว่าง และ ห้าดาว ซีพียิม ในช่วง พ.ศ. 2536 – 2537 จากนั้น การชกของชาเวชเริ่มดีขึ้น ชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และได้ไปเป็นมวยสร้างในประเทศญี่ปุ่นในชื่อ เคนตะ ซาโตะ ชกชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมือง และชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ชาเวชเดินทางมาชกในไทยสองครั้งในช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 4 และชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ชนะน็อค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี ยก 1 ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ชาเวชขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรเซนโด อัลวาเรซแบบไม่เอกฉันท์ จากนั้น ชาเวชกลับมาชกที่ฟิลิปปินส์และชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBOเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน มซูกิซี มาราลี ที่แอฟริกาใต้แล้ว ชาเวชก็แขวนนวมไป
ซาอิด อิสกันดาร์

ซาอิด อิสกันดาร์ () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 6 ครั้ง แพ้ 6 
อิสกันดาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกตามที่มีบันทึกใน Boxrec.com เมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนน อซาดิน อันฮาร์ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ฮุสนี เรย์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมา อิสกันดาร์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2534 แพ้น็อค ลี ซุงวู ยก 5 ที่เกาหลีใต้ และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อค ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ยก 8 หลังจากนั้น อิสกันดาร์ขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2536 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เบนจี้ โซรอลลา

เบนจี้ โซรอลลา (Benjie Sorolla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ที่ เมืองบาโกลอด สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 15 
โซรอลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน อาลี อานีโน ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกแพ้คะแนนโมฮัมหมัด รัชแมน และอีวาน เคย์ ที่อินโดนีเซีย เมื่อ พ.ศ. 2546 ในปีเดียวกันนี้ โซรอลลาเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน มานะศักดิ์ ยุทธกิจ จากนั้น ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ ป. ประมุข และชนะน็อค แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 2 โซรอลลาได้ครองแชมป์เป็นคร้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เรย์ โอราริส ยก 7 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง ชนะคะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่างอีกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ได้แชมป์อีกเส้น

หลังจากนั้น โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่อินโดนีเซีย ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค มูฮัมหมัด รัชแมน ยก 7 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา โซรอลลามาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข หลังจากนั้น โซรอลลาชกแพ้รวดตลอด จนหลังจากที่ชกแพ้น็อค เดนเวอร์ กูเอโญ ยก 2 เมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โซรอลลาก็แขวนนวมไป