seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เศรษฐกิจแบบผสม

เศรษฐกิจแบบผสม เป็นระบบเศรษฐกิจซึ่งทั้งภาคเอกชนและรัฐชี้นำเศรษฐกิจ ซึ่งสะท้อนลักษณะของทั้งเศรษฐกิจแบบตลาดและเศรษฐกิจที่มีการวางแผน เศรษฐกิจแบบผสมส่วนมากอาจอธิบายได้ว่าเป็นเศรษฐกิจแบบตลาดที่มีการควบคุมดูแลอย่างเข้มแข็งและการจัดหาสินค้าสาธารณะของรัฐบาล เศรษฐกิจแบบผสมบางแห่งยังมีลักษณะรัฐวิสาหกิจ

โดยทั่วไป เศรษฐกิจแบบผสมมีลักษณะคือ เอกชนเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต ความเด่นของตลาดสำหรับการประสานงานเศรษฐกิจ และวิสาหกิจแสวงผลกำไรและการสะสมทุนที่เหลือเป็นปัจจัยขับหลักมูลเบื้องหลังกิจกรรมเศรษฐกิจ ทว่า รัฐบาลจะถืออิทธิพลเศรษฐกิจมหภาคโดยอ้อมเหนือลาวเศรษฐกิจผ่านนโยบายการคลังและการเงินซึ่งออกแบบมาเพื่อรับมือภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและแนวโน้มของทุนนิยมต่อวิกฤตการณ์การเงินและการว่างงาน ร่วมกับมีบทบาทในการแทรกแซงซึ่งสนับสนุนสวัสดิการสังคม ซึ่งไม่เหมือนกับเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี ต่อมา เศรษฐกิจแบบผสมบางประเทศได้ขยายขอบเขตให้รวมบทบาทสำหรับการวางแผนเศรษฐกิจชี้นำและ/หรือภาควิสาหกิจสาธารณะขนาดใหญ่ด้วย

ไม่มีนิยามระบบเศรษฐกิจแบบผสมอย่างเดียว โดยนิยามหลากหลายว่าเป็นการผสมตลาดเสรีกับการแทรกแซงของรัฐ หรือการผสมวิสาหกิจสาธารณะและเอกชน หรือเป็นการผสมระหว่างตลาดและการวางแผนเศรษฐกิจ จุดแข็งหรือจุดอ่อนเปรียบเทียบของแต่ละส่วนในเศรษฐกิจของชาติอาจต่างกันได้มากแล้วแต่ประเทศ เศรษฐกิจตั้งแต่ของสหรัฐอเมริกาจนถึงคิวบาเรียก เศรษฐกิจแบบผสม คำนี้ยังใช้อธิบายเศรษฐกิจของประเทศที่เรียก รัฐสวัสดิการ เช่น ประเทศนอร์ดิก รัฐบาลในเศรษฐกิจแบบผสมมักจัดการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การรักษามาตรฐานการจ้างงาน ระบบสวัสดิการปรับมาตรฐานและการรักษาการแข่งขัน
เคจิ ยะมะงุชิ

เคจิ ยะมะงุชิ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองฮะโกะดะเตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่เคจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้

เคจิเป็นนักมวยถนัดซ้าย มีรูปร่างสูงเปรียว ชกได้ว่องไว ได้แชมป์โลกจากการเอาชนะน็อกยก 12 คาร์ลอส มูริลโล่ นักมวยชาวปานามา ในปี พ.ศ. 2539 อย่างไม่มีใครคาดคิด และยังสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ครั้งหนึ่งด้วยการย้ำแค้นเอาชนะคะแนนมูริลโล่ไปได้ด้วย แต่ในปลายปีนั่นเอง เคจิ ก็เสียแชมป์โลกอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อก พิชิต ช.ศิริวัฒน์นักมวยชาวไทยไปในยกที่ 2 เท่านั้นเอง

จากนั้น เคจิ ก็ยังคงตั้งเป้าไว้ที่ตำแหน่งแชมป์โลกอีกครั้ง โดยชนะรวดมาตลอด มีแพ้คะแนน 10 ยก เพียงครั้งเดียวแก่อะกิฮิโกะ นะโงะเท่านั้นในปี พ.ศ. 2541 แล้วในปี พ.ศ. 2542 เคจิ ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง กับ อิน จู โช นักมวยชาวเกาหลีใต้ ในการชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
และจากนั้นยามากูชิชนะคะแนนนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเอง แล้วก็แพ้ตลอดติดต่อกันถึง 3 ครั้ง จึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545

เคจิ ยะมะงุชิ เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่ยามากูชิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้
อลา วิลล่ามอร์

อลา วิลล่ามอร์ (; เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองดาเวา เด ซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์) อดีตนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชกทั้งหมด 32 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 26) เสมอ 1 แพ้ 2

อลา วิลล่ามอร์ เป็นนักมวยชาวฟิลิปปินส์ที่เป็นความหวังว่าจะเป็นแชมป์โลกของฟิลิปปินส์ แต่เมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกถึง 2 ครั้ง ไม่เคยประสบความสำเร็จเลย โดยวิลลามอร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค จูน เมนโดซา ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะน็อครวด รวมทั้งชนะน็อค แมก โฟโรซูเอนโล, เด็ด ดอนเจดีย์ และนิกโก้ โธมัส ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค ติม แบกซู ที่ ฮ่องกง และชนะน็อค กวอน แฮซุกที่ญี่ปุ่น มีชกชนะคะแนนรอนนี่ มากราโมเพียงครั้งเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2532 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2533 วิลลามอร์ก็ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท เมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค ริโก มาเกาบอส ยก 6 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 หลังจากนั้น วิลลามอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง และหนึ่งในนั้นยังเป็นการชนะน็อค รอนนี่ มากราโมที่เคยชนะคะแนนมาก่อนหน้านี้ด้วย ระหว่างนี้วิลลามอร์ยังไปชกที่ญี่ปุ่นถึง 4 ครั้ง ชนะ 3 เสมอ 1 รวมทั้งชนะน็อค นภา เกียรติวันชัย ยก 2 เมื่อปี พ.ศ. 2535 ด้วย

วิลลามอร์มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 ในรุ่นมินิฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับรัตนพล ส.วรพิน นักมวยชาวไทย ที่สนามกีฬาแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 7 ไม่ได้แชมป์ โดยการชกครั้งนี้เป็นการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 ของรัตนพล และเป็นการแพ้ครั้งแรกของวิลล่ามอร์ด้วย หลังจากชิงแชมป์ไม่ได้ วิลลามอร์ยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ยก 3 จนได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 กับริคาร์โด้ โลเปซ แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2539 ที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา ปรากฏว่าแพ้น็อค โลเปซ ยก 8 จากนั้น วิลลามอร์ก็แขวนนวมไป

ปัจจุบัน วิลลามอร์เป็นเทรนเนอร์ในสังกัดอลาโปรโมชั่น ค่ายมวยระดับแนวหน้าของฟิลิปปินส์
กู้ดชาร์ลอตต์

กู้ด ชาร์ล็อตต์ () เป็นวงแนวป็อป-พังค์จาก วาลดอร์ฟ รัฐแมรี่แลนด์ (Waldorf, Maryland) ก่อตั้งวงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 นำโดย 2 พี่น้องฝาแฝด Joel Madden (ร้องนำ) และ Benji Madden (กีต้าร์) ร่วมด้วย 2 เพื่อนสนิท Billy Martin (กีต้าร์) และ Paul Thomas (เบส) มีเพลงฮิตอย่าง “I Just Wanna Live” และ “Girls And Boys”

กู้ด ชาร์ล็อตต์ได้ฟอร์มตัวกันในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้มแรกของพวกเค้าเปิดตัววางแผงในอีก 3 ปีถัดมาหลังจากตั้งวง อัลบั้มต่อมาคือ The Young and the Hopeless ซึ่งวางแผงในเดือนตุลาคม ปี 2545
อัลบั้ม The Young and the Hopeless ได้รับรางวัลแผ่นทองคำขาวมอบโดย RIAA 3 รางวัลจากผลงานเพลง ซิงเกิ้ลดัง คือ "Lifestyles of the Rich and Famous," "Boys and Girls," "Hold On" ทำให้พวกเค้าได้ออกรายการ Saturday Night Live ได้ลงปก หนังสือ Rolling Stone นิตยสารเพลง Alternative Press หนังสือ New York Times ก็ได้ลงรายละเอียดและประวัติของวงนี้ด้วย และนอกจากนั้นพวงกเค้าก็ได้ออก สปอต โฆษณาทาง CNN และ The Today Show วง กู้ด ชาร์ล็อตต์ก็ยังสามารถเรียกคะแนนนิยมจากแฟนๆของ MTV ได้อีกด้วย โดยที่2 พี่น้อง ตระกูล แมดเดน ครั้งนึงได้เป็นพิธีกรรายการ All Things Rock มิวสิกวิดีโอของพวกเค้าก็ติดอันดับบนชาร์ทของ MTV และ MTV2 และในขณะเดียวกันเพลง "The Anthem" ก็ได้รับรางวัล "Viewers Choice" ที่งาน MTV Video Music Awards 2546

ทางวงได้ตระเวนออกทัวร์โดยไม่หยุดพัก ระเบิดพลังให้เห็นบนเวทีทั่วโลกติดต่อกันนานถึง 20 เดือน กู้ด ชาร์ล็อตต์ยังถือโอกาสทำกิจกรรมพิเศษอีกหลายอย่าง ทั้งเป็นนักร้องรับเชิญให้กับเมสท์ ( Mest ) และ เอ็น.อี.อาร์.ดี. (N.E.R.D.) ทำเสื้อผ้ายี่ห้อเลเวล 27 (Level 27) และยี่ห้ออื่นๆ รวมถึงยังทำของเล่นอีกด้วย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 พี่น้องแมดเดนยังทำค่ายเพลงเอง ชื่อว่าดีซี แฟล็ก เร็คคอร์ดส์ (DC Flag Records) โดยทำอัลบั้มให้กับโลลา เรย์ (Lola Ray) และฮาเซน สตรีท (Hazen Street)

เมื่อถึงเวลาที่จะออกอัลบั้มที่สาม กู้ด ชาร์ล็อตต์ต้องการที่จะใส่ความสัมพันธ์ของสมาชิกในวง และความติดต่อขอร่วมงานกับอีริค วาเลนไทน์ (Eric Valentine) ผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานในอัลบั้มแรก ทางวงทำเพลงเกือบ 30 เพลงตั้งแต่เดือนมีนาคมไปจนถึงสิงหาคม พ.ศ. 2547 ณ แบร์ฟุต สตูดิโอของวาเลนไทน์ในลอสแอนเจลิส
อัลบั้มที่ 3 The Chronicles of Life and Death ออกวางขายปี พ.ศ. 2547 อัลบั้มขึ้นอันดับ 3 บิลบอร์ด มีเพลงดังอย่าง "Predictable" และ "I Just Wanna Live"

“Good Morning Revival” คือผลงานชุดที่ 4 ของกู้ด ชาร์ล็อตต์ ที่มาพร้อมกับทิศทางดนตรีใหม่ โดยมีการนำซาวนด์ดนตรีที่หลากหลายมาผสมผสานในอัลบั้มนี้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการนำอิทธิพลดนตรีแดนซ์ (ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ทางวงกำลังให้ความสนใจ)มาใส่ไว้ในอัลบั้ม, เพลงบัลลาด, ไปจนถึงเพลงร็อกมันๆ โดยในอัลบั้มนี้ กู้ด ชาร์ล็อตต์ได้กลับมาร่วมงานกับ ดอน กิลมอร์ (Don Gilmore) (‎ลินคิน พาร์ค ,เอฟริล ลาวีน) โปรดิวเซอร์ชื่อดังที่เคยเป็นโปรดิวเซอร์ในผลงานชุดแรกของวงอีกครั้ง ประเดิมซิงเกิ้ลแรกด้วย “Keep Your Hands Off My Girl”
พระวรสารนักบุญบารนาบัส

พระวรสารนักบุญบารนาบัส () เป็นพระวรสารนอกสารบบคัมภีร์ไบเบิล อ้างว่าบารนาบัสเป็นผู้เขียนขึ้น กล่าวถึงชีวประวัติของพระเยซูตั้งแต่ประสูติ จนถึงเวลาที่ขึ้นสวรรค์ เอกสารตัวเขียนฉบับเก่าที่สุดที่เคยพบมี 2 ฉบับ เป็นภาษาสเปนและภาษาอิตาลี มี 222 บท (ฉบับภาษาอิตาลี)

เชื่อว่าเขียนขึ้นโดยมุสลิมชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ซึ่งเป็นช่วงที่มุสลิมยึดครองสเปน และพยายามเปลี่ยนคริสตชนให้เข้ารีตศาสนาอิสลาม และคริสตชนทุกนิกายไม่ถือว่าเป็นพระคัมภีร์ที่ถูกต้องในสารบบ

นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าไม่ได้เขียนโดยนักบุญบารนาบัสจริง เพราะเต็มไปด้วยสำนวนและศัพท์เฉพาะของชาวมุสลิม ซึ่งนักบุญบารนาบัสเกิดและมีชีวิตก่อนศาสนาอิสลามเกิดราว 500 ปี
เอส-3 ไวกิ้ง

เอส-3 ไวกิ้ง (S-3 Viking) เอส-3 ไวกิ้งเป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1971 กองทัพเรือสหรัฐฯสั่งสร้างทั้งสิ้น 187 เครื่อง
กำเนิดนาร์เนีย

กำเนิดนาร์เนีย () เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1955 นับเป็นลำดับที่หกตามที่ตีพิมพ์ และลำดับแรกถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง เป็นเรื่องที่เกิดก่อนเหตุการณ์ในตู้พิศวง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545

"ให้จัดการเผากล่องเล็กๆ ใบหนึ่งในลิ้นชักลับ" คำสั่งเสียจากแม่เฒ่าของลุงแอนดรูว์ก่อนตาย ซึ่งเขาไม่ได้ทำตามและนำมาสู่การสร้างแหวนที่เชื่อว่ามีเวทมนตร์พาไปสู่อีกโลกหนึ่ง ทำให้แอนดรูว์ทดลองกับหลานชาย ดิกอรี่ เคิร์ก และเพื่อนของเขา พอลลี่ พลัมเมอร์

เด็กทั้งสองได้เดินทางไปยังโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังจะแตกดับ พร้อมกับนำแม่มดขาวนามว่า จาดิส ราชินีแห่งนครชาร์นกลับมาสู่โลกมนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่าการมาเยือนของนางทำให้กรุงลอนดอนวุ่นวาย จนต้องหาทางพานางกลับไปยังโลกเดิม

ความวุ่นวายยังไม่จบสิ้นเมื่อนางได้เดินทางไปยังโลกใหม่ที่กำลังสร้างขึ้นคือ ดินแดนนาร์เนีย ดินแดนที่เพิ่งสร้างโดยสิงโตอัสลาน โอรสแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล มีสัตว์พูดได้ คนแคระ ต้นไม้ทองคำ และสิ่งวิเศษอีกมากมาย

ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย ถ้าไม่มีแม่มดขาวเข้ามายังดินแดนแห่งนี้ และเพื่อป้องกันความชั่วร้ายที่กำลังจะมาเยือน อัสลานจึงขอให้ดิกอรี่และพอลลี่เสาะหาแอปเปิ้ลเงินมาปลูก เพื่อเป็นเกราะป้องกันเวทมนตร์ของนาง

ก่อนกลับมายังโลกมนุษย์ ดิกอรี่ได้ขอแอปเปิ้ลจากอัสลานเพื่อนำไปให้แม่ของเขาที่กำลังป่วย ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากที่ทานเข้าไปแล้วแม่ของเขาอาการดีขึ้น เขาได้นำอาแกนแอปเปิ้ลไปฝังไว้หลังบ้าน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแอปเปิ้ลที่สวยงามที่สุดในกรุงลอนดอน ทว่าผลของมันกลับเป็นผลแอปเปิ้ลธรรมดา แต่หามีใครรู้ไม่ว่าเนื้อไม้นั้นยังมีมนตร์วิเศษอยู่

เวลาล่วงเลยไปจนดิกอรี่เข้าสู่วัยกลางคน ได้เกิดพายุหนักจนทำให้ต้นแอปเปิ้ลโค่นลงมา ดิกอรี่ได้นำไม้นั้นมาทำเป็นตู้เสื้อผ้า จนเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางไปสู่ดินแดนนาร์เนียอีกครั้งหนึ่งในตอนตู้พิศวง
ทาเกชิ คูซาโอะ

ทาเกชิ คูซาโอะ () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน เขาทำงานอยู่สังกัดอาโอนิโปรดักชัน
เบร์เกต์ แอตแลนติก

เบร์เกต์ แอตแลนติก () เป็นเครื่องบินลาตตระเวนชายฝั่งทะเลและปราบเรือดำน้ำใช้งานอยู่ในกองทัพเรือขององค์การนาโต เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1961 และเริ่มประจำอยู่ในกองทัพเรือฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ประจำการอยู่ 4 ประเทศ เยอรมัน ฮอลแลนด์ อิตาลี ปากีสถาน
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ () หนึ่งสายการบินชั้นนำของประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1926 โดยในปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ โดยมีสนามบินหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ เป็นหนึ่งในสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์

ตั้งแต่ตุลาคม 2018, "'ยูไนเต็ดแอร์ไลน์"' ประกอบด้วยเครื่องบินต่อไปนี้::
ในปี ค.ศ. 2008 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ทำกีตาร์ของเดฟ คาร์โรล (Dave Carroll) พังเสียหาย คาร์โรลได้อ้างว่า ในขณะลงจากเครื่องบิน เขาได้ยินผู้โดยสารรายอื่นร้องขึ้นว่าพนักงานยกกระเป๋าโยนกระเป๋ากีตาร์แตก และเขาได้เห็นกีตาร์ของเขาพังเสียหายอยู่บนพื้นสนามบิน เขาได้ดำเนินการเรียกร้องค่าเสียหายและดำเนินการทางกฎหมายต่าง ๆ อยู่นานหลายเดือนแต่ก็ไม่เป็นผล จึงตัดสินใจออกเพลง (และมิวสิกวิดีโอ) ประท้วงยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ชื่อเพลง "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์ (United Breaks Guitars)" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 และจากนั้นไม่นานก็ได้ออกเพลง "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์ 2" และ "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์ 3" ซึ่งเพลงในชุด " ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาร์" นี้ประสบความสำเร็จในการทำให้ผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนในสหรัฐฯ ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์หรือปัญหาในลักษณะดังกล่าวนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการใช้บริการสายการบิน และทำให้เกิดภาพที่ไม่ดีต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์ โดยเฉพาะในด้านการบริการ อีกทั้งยังมีรายงานข่าวจากบีบีซีว่าราคาหุ้นของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ตกต่ำลงราว 10% ในช่วง 3-4 สัปดาห์นับจากวันที่คาร์โรลออกเพลงประท้วงเพลงแรกอีกด้วย

เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2017 ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411 มีผู้โดยสารเต็มลำ ทุกคนปฏิเสธที่จะยอมสละที่นั่งให้กับพนักงานสายการบิน 4 คน แม้ว่าจะได้รับค่าชดเชยและการเปลี่ยนเที่ยวบินให้ก็ตาม จึงได้เลือกบังคับผู้โดยสาร 4 คนให้ออกจากเครื่องบิน ผู้โดยสารสามคนแรกยินยอมปฏิบัติตาม และเดวิด เต๋า คือคนที่สี่ เต๋าปฏิเสธ เจ้าหน้าที่ตำรวจของท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์จึงใช้กำลังขับไล่เต๋าออกจากเครื่อง จนเต๋าได้รับบาดเจ็บ วิดีโออุบัติการณ์ดังกล่าวถูกบันทึกโดยผู้โดยสาร จนกลายเป็นไวรอลบนสื่อสังคมอย่างแพร่หลาย ส่งผลให้เกิดความไม่พอใจต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์อย่างรุนแรง (ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรสเป็นสายการบินในเครือยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ซึ่งใช้ชื่อยี่ห้อและโลโก้ร่วมกัน)

เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เครื่องบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์จำนวน 2 ลำ คือ เที่ยวบินที่ 93 และเที่ยวบินที่ 175 ได้ประสบกับวินาศกรรม 11 กันยายน
ขำกลิ้งลิงกับหมา

ขำกลิ้งลิงกับหมา () เป็นรายการโทรทัศน์ของ NTV ในประเทศญี่ปุ่น ที่ออกอากาศในช่วงรายการวาไรตี้เกี่ยวกับสัตว์ที่ชื่อว่า "เท็นไซ! ชิมูระโดบุทสึเอ็น" () ในประเทศไทยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2550 ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 21.00 น. (ระยะแรกของรายการ ออกอากาศในเวลา 21.30 น.) ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ปัจจุบันการออกอากาศในช่วงแรกได้สิ้นสุดลงแล้ว เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 รวมความยาว 43 ตอน จากนั้นยังนำมาอากาศซ้ำ ทุกวันพุธถึงศุกร์ และยังขยายเวลาเป็น ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลาประมาณ 17.10-17.35 น.

ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นเรื่องของ ปัง (หรือ ปังคุง - แปลว่า เด็กชายปัง) ลูกลิงชิมแปนซีตัวน้อย กับ เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของครูฝึกสอนสัตว์ ชื่อ อัตสึชิ มิยาซาวะ () โดยในแต่ละตอนจะมีการฝึกพัฒนาการของสัตว์เลี้ยงทั้งสองโดยมอบหมายภารกิจต่างๆ ให้ทำร่วมกัน เช่น ไปเที่ยวงานวัด ไปเที่ยวสวนสนุก ถ่ายรูป ซื้อของ เก็บเห็ด เป็นต้น

รายการนี้นำออกอากาศในหลายประเทศ ในประเทศไทย มีตัวหนังสือพากย์ความคิดของสัตว์ คล้ายหนังสือการ์ตูน แต่ละตอนของรายการ จะมีพิธีกรชาวไทย 2 คน ออกมาดำเนินรายการ คือ เอก ฮิมสกุล (แฟนพันธุ์แท้ ฟุตบอลโลก) และ พุทธชาด พงศ์สุชาติ (ปัจจุบัน ไม่ได้จัดรายการนี้แล้ว)ส่วนผู้ให้เสียงบรรยายในรายการ คือ สัจจะ กาญจน์นิรันดร์ ทางรายการได้มีเว็บไซต์ fan-share.com ด้วย

ปัง เป็นลูกลิงชิมแปนซีตัวผู้ ที่ถูกเลี้ยงอยู่ที่สวนสัตว์และสวนสนุก Aso Cuddly Dominion เมืองอะโซะ จังหวัดคุมะโมะโตะ เกาะคิวชู เกิดเมื่อ พ.ศ. 2546 มีคำวิพากษ์วิจารณ์ว่า การที่ปังถูกสอนให้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์ ซึ่งผิดวิถีธรรมชาติ นอกจากนี้ สัตว์ต่างๆ ที่ Cuddly Dominion ยังถูกเลี้ยงอย่างไม่เหมาะสม และยังเป็นการทารุณสัตว์อีกด้วย

ปัง เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 มีส่วนสูง 85.6 เซนติเมตร น้ำหนัก 16.0 กิโลกรัม (ณ เวลาการตรวจร่างกาย) ลดลงจากเริ่มแรก 2.4 เซนติเมตร และ 0.8 กิโลกรัม ปัง มีผลไม้ที่ชอบ คือ กล้วย, สตรอเบอร์รี่, องุ่น ฯลฯ สัตว์ที่ไม่ชอบ คือ สัตว์ใหญ่ (เช่น สุนัขตัวโต), งู เป็นต้น

ปัง มีความสามารถในพฤติกรรมเลียนแบบมนุษย์อย่างมาก เช่น การคำนับ ปีนต้นไม้ การซื้อของ เป็นต้น แต่กระนั้น ก็มีนิสัยเหมือนชิมแปนซีทั่วไป คือซุกซนตามประสา จนอาจทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นได้บ้าง

เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู จากรายการ ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นสุนัขพันธุ์บูลด๊อก เกิดวันที่ 19 ธันวาคม 2546 ส่วนสูง 70 ซม. หนัก 23 กก. ของชอบก็มีเนื้อ เนยแข็ง เค้กสปันจ์ ไส้กรอก และอื่นๆ โดยเจมส์ มักจะเป็นตัวที่สร้างปัญหาให้กับภารกิจต่างๆเกือบตลอดเวลา เนื่องจากเจมส์ มักจะไม่ทำอะไร เช่น หาเห็ดมัตสึตาเกะเจอ แต่ เจมส์ก็กินเห็ดนี้จนปังคุง กับ เจมส์ เกิดเรื่องทะเลาะกัน และถึงแม้จะปรับความเข้าใจกันได้ แต่เจมส์ ก็ทำเห็ดหล่นอีก หรือแม้กระทั่ง ไปพาน้องหมาที่ไม่รู้จักมาเล่น จนทำให้เสื้อเชิ้ตของคุณมิยาซาว่า เปื้อนไข่ไก่หมด สรุปแล้ว เจมส์ จะเป็นตัวปัญหาประจำรายการนี้ ณ ตอนนี้ เจมส์ได้เสียชีวิตลงแล้ว เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2559 อายุรวม 12 ปี (80 ปี ตามอายุสุนัข)
พระมหาธรรมราชาที่ 4

พระมหาธรรมราชาที่ 4 หรือ บรมปาล หรือ พระยาบาลเมือง เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาพระองค์หนึ่ง ได้ครองเมืองพิษณุโลกในระหว่างปี พ.ศ. 1962-1981 นับเป็นพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์พระร่วงที่ได้ครองเมืองพิษณุโลก

พระยาบาลเมืองเป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชากับแม่นางษาขา มีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งเป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2

พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลกสวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือเกิดจลาจลเพราะพระยาบาลเมืองและพระยารามแห่งสุโขทัยแย่งชิงอำนาจกัน สมเด็จพระอินทราชาแห่งกรุงศรีอยุธยาจึงเสด็จมาเมืองพระบาง (นครสวรรค์) ทั้งพระยาบาลเมืองและพระยารามทรงทราบก็เสด็จออกมาถวายบังคม เมื่อสมเด็จพระอินทราชาเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาแล้วจึงโปรดให้เจ้าสามพระยามาครองกรุงพิษณุโลก

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก หมายเลข 2/ก 104 ระบุว่าเมื่อเจ้าสามพระยาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ขณะนั้นพระยาบาลเมืองเจ้าเมืองพิษณุโลกได้ลงมาเข้าเฝ้า จึงพระราชทานสุพรรณบัฏเครื่องราชูปโภคและเฉลิมพระนามเป็นมหาธรรมราชาธิราช มีการมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองพิษณุโลก และโปรดให้พระยารามราช พระยาเชลียง และพระยาแสนสอยดาว มาช่วยงานด้วย

พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้สมเด็จพระราเมศวรเจ้าพระราชโอรสไปครองเมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 1981 จึงสันนิษฐานว่าพระมหาธรรมราชาที่ 4 อาจสวรรคตในปีนี้ นับแต่นั้นราชวงศ์สุพรรณภูมิก็ปกครองเมืองพิษณุโลกต่อมาอีกหลายสมัยและอาณาจักรสุโขทัยกับอาณาจักรอยุธยาก็รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 แต่ประเสริฐ ณ นคร สันนิษฐานว่าเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 2
จังหวัดนางาซากิ

จังหวัดนางาซากิ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่นางาซากิ

จังหวัดนางาซากิตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชู และครอบคลุมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซางะทางทิศตะวันออก นอกเหนือจากนั้นเป็นชายฝั่งทะเลโดยมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ช่องแคบสึชิมะ (ส่วนหนึ่งของช่องแคบเกาหลี) และทะเลจีนตะวันออก

จังหวัดนางาซากิประกอบด้วย 13 เมือง 4 อำเภอ และ 8 ตำบล ได้แก่
เอส-2 แทรคเคอร์

เอส-2 แทรคเคอร์ (S-2 Tracker) เอส-2 แทรคเคอร์ เป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 และใช้งานกันกว้างขวางในหลายประเทศ ได้แก่ ฮอลแลนด์ อิตาลี อาร์เจนตินา บราซิล ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ไทย และ สหรัฐอเมริกา
นางาซากิ

เมืองนางาซากิ () () เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นางาซากิเป็นเมืองที่สองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ และเป็นเมืองสุดท้ายของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน

นางาซากิ เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็ก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งได้เริ่มติดต่อกับนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1543 ซึ่งผู้นำของคณะสำรวจแรกนั้น คือ เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต ที่เดินทางมาด้วยเรือโดยเทียบท่าใกล้ ๆ กับทาเนงาชิมะ เกาะในหมู่เกาะโอซูมิ

โปรตุเกสนั้นได้ออกสำรวจโลกและค้าขายกับชาติต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ จีน ซึ่งก่อนหน้าที่โปรตุเกสจะเข้ามา ญี่ปุ่นได้หยุดการค้าขายกับจีนอันเนื่องมาจากการปล้นชิงทรัพย์ที่บ่อยครั้งของโจรสลัด "วอโก้ว" ในทะเลจีนใต้ การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้โปรตุเกสสามารถเป็นตัวกลางด้านการค้าขายให้กับทั้งสองชาติได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่าย ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก โปรตุเกสก็ได้รับความไว้วางใจจากเหล่าชาติตะวันออก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนท่าเรือที่มีประสิทธิภาพในคีวชู ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับโปรตุเกสตลอดจนบรรดาเจ้าเมืองในคีวชู ที่คาดหวังผลประโยชน์จากปริมาณการค้าขายที่มากขึ้น

ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระ
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบไปด้วยบุคคลสำคัญต่าง ๆ จากหลาย ๆ ประเทศ ทั้งนักการเมืองและนักการทหาร บรรดาบุคคลเหล่านี้ได้แก่
เมทัลฮีโร

เมทัลฮีโร () คือ ภาพยนตร์โทคุซัทสึซีรีส์ทางโทรทัศน์ ที่นำแสดงโดยฮีโรที่สวมชุดเกราะเหล็ก (แต่ไม่ได้ทำจากเหล็กจริงๆ) มีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น สร้างโดยบริษัทโตเอะและบันไดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2525 ปัจจุบันทั้งสองบริษัทไม่สร้างซีรีส์ประเภทนี้แล้ว แต่หันไปสร้างซีรีส์มาสค์ไรเดอร์และขบวนการนักสู้แทน เมทัลฮีโรบางเรื่องเป็นที่นิยมในต่างประเทศ ทั้งบราซิล ฝรั่งเศส ฟิลิปปินส์ รวมทั้งประเทศไทย

เมทัลฮีโร มีชื่อซีรีส์ที่แท้จริงคือ Super keiji series ซึ่งปรากฏในวิดีโอ โตเอะฮีโร ในช่วงยุค 90 แต่ไม่เคยได้ปรากฏในภาพยนตร์ของเมทัลฮีโร แต่อย่างใดในซีรีส์นี้รวมจำนวนออกอากาศทั้งหมด 827 ตอน (นับรวมตอนปกติ 824 ตอนและตอนพิเศษอีก 3 ตอน)

ในช่วงแรกของการออกอากาศซีรีส์นี้ได้ออกอากาศในช่วงโกลเด้นไทม์ในประเทศญี่ปุ่น โดยจะออกอากาศทุกคืนวันศุกร์ตั้งแต่ซีรีส์ตำรวจอวกาศ (เกียบัน, ชาลีบัน และไชเดอร์) ถึงจัสเปี้ยน ได้ย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นวันจันทร์ช่วงค่ำเช่นกัน (จัสเปี้ยนถึงเมทัลเดอร์) ต่อมาได้ย้ายเวลาออกอากาศอีกครั้งเป็นทุกเช้าวันอาทิตย์ (เมทัลเดอร์ถึงจีบัน) และตั้งแต่ซีรีส์จีบันที่ฉายในตอนที่ 10 จนถึงโรโบทักได้ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์ 8 โมงเช้าไปในที่สุดเป็นตอนพิเศษทางทืวีโดยใช้เวลาการออกอากาศช่วงเดียวกับทีวีซีรีส์ที่ฉายไป

สำหรับซีรีส์เมทัลฮีโรในทุก ๆ เรื่อง มักจะมีปรากฏการณ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้นเสมอ ทั้งสิ่งนำเสนอใหม่หรือการทำลายสถิติเดิมที่เคยทำไว้
ซีทรีพีโอ

ซีทรีพีโอ (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์"" โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" ทุกภาค

ซีทรีพีโอถูกสร้างโดยอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน (ก่อนเหตุการณ์ใน"") เขาเป็นหุ่นยนต์พิธีการ (protocol droid) และเรียกตัวเองว่า "มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์" ("human-cyborg relations") และอ้างว่าสามารถเจรจาได้ถึงกว่า "หกล้านรูปแบบการสื่อสาร" และ "มีฟังก์ชันทุติยภูมิมากกว่าสามสิบฟังก์ชัน"

แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่อง"เมโทรโพลิส" (พ.ศ. 2470)
ยุทธการจีโอโนซิส

ยุทธการจีโอโนซิส (Battle of Geonosis) เป็นความขัดแย้งในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน ระหว่างสหภาพพิภพอิสระและสาธารณรัฐกาแลกติก ถือเป็นการรบครั้งแรกในสงครามโคลน มันเป็นสงครามแรกสำหรับกองทัพแห่งสาธารณรัฐและสำหรับเจไดในรอบปี สงครามครั้งนี้ได้จุดชนวนสงครามอีกมากมายซึ่งได้กวาดกล้างพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ และปรากฏในภาพยนตร์"" ตอนท้ายเรื่อง
อำเภอป่าซาง

ป่าซาง () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลำพูน มีความเจริญเป็นอันดับที่ 2 รองจากอำเภอเมืองลำพูน ในอดีตเป็นอำเภอขนาดใหญ่ ต่อมาได้แยกออกเป็นอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอเวียงหนองล่องดังเช่นปัจจุบัน

อำเภอป่าซางตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

ป่าซาง (เดิมชื่อ อำเภอปากบ่อง) เป็นเมืองเก่าชุมชนเก่าแก่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ส่วนที่ตั้งของอำเภอป่าซางนั้นตั้งอยู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำทากับแม่น้ำปิง ก่อนที่จะตั้งเป็นอำเภอป่าซางนั้น บ้านป่าซางเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอปากบ่อง จังหวัดลำพูน

ในอดีตเมื่อครั้งสมัย พระยาวชิรปราการ (เจ้ากาวิละ) ทรงขับไล่พม่าออกจากแผ่นดินล้านนาได้แล้ว เป็นยุคของการ "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง" ทรงรวบรวมสะสมไพร่พลไว้ที่ป่าซาง โดยใช้ชื่อว่า เวียงเวฬุคาม ลักษณะเวียงเวฬุคามตั้งอยู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำกวงด้านทิศตะวันตก มีแนวกำแพงเมืองลักษณะในรูปเกือกม้าหรือรูปครึ่งวงเดือน คูน้ำที่ล้อมรอบเวียงเวฬุคามนั้นใช้น้ำไหลเข้าจากน้ำแม่ทาโดยมีฝายกั้นที่หน้าธนาคารออมสินปัจจุบัน น้ำไหลรอบคูเมืองไปออกที่ข้างป่าช้าป่าซางปัจจุบัน ลักษณะกำแพงเมืองเวฬุคามกว้างประมาณ 1 เมตร และมีป้อมยามรักษาการณ์ตลอดแนวกำแพงเมืองระยะห่างประมาณ 100 เมตร ปัจจุบันซากกำแพงเมืองเวฬุคามยังมองซากอยู่เป็นช่วง ๆ ยาวกว่า 1.5 กิโลเมตร

อำเภอป่าซาง เคยเป็นสถานที่ตั้งของสนามบินลำพูน ซึ่งเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ ได้เห็นความสำคัญของการอากาศยาน จึงได้ดำริให้จัดทำสนามบินประจำจังหวัดขึ้น มีเนื้อที่ 156 ไร่ 1 งาน โดยเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการจัดซื้อที่ดินเป็นเงินจำนวน 1,176 บาท เมื่อปี พ.ศ. 2466

อำเภอป่าซางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอป่าซางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่