seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มาสค์ไรเดอร์คูกะ

มาสค์ไรเดอร์คูกะ () เป็นภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์ลำดับที่ 10 และเป็นซีรีส์แรกที่ได้ทำขึ้นหลังจากยุคโชวะ (ไรเดอร์ที่ฉายทางทีวี) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2000 จนถึง  21 มกราคม ค.ศ. 2001 รวมทั้งหมด 49 ตอน

ชื่อของคูกะ หรือ Kuuga มาจากคำว่า Kugawata แปลว่าด้วงกว่าง ซึ่งส่วนหัวของคูกะจะคล้ายกับด้วงกว่าง อีกทั้งในเพลงเปิดเรื่องจะมีฉากน้ำเลี้ยงจากต้นไม้ ซึ่งเป็นอาหารของด้วงกว่าง

ในประเทศไทยช่วงที่เข้ามาฉายทางช่อง 9ชื่อเรื่องได้ถูกเรียกว่า อภินิหารมดแดงคูก้า โดยออกอากาศทุกวันจันทร์เวลา 18.10 น. ส่วนลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายวีซีดีและดีวีดีของบริษัท TIGA นั้นได้ถูกเรียกว่า มาสค์ไรเดอร์คูกะ ในปัจจุบันลิขสิทธิ์เป็นของ บริษัท ดรีม เอกซ์เพรส เดกซ์ แต่ยังคงใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์คูกะ" เช่นเดิม

ในอดีตเมื่อนานมาแล้วมีนักรบคนหนึ่งได้ทำการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตลึกลับชนิดหนึ่งที่ชื่อว่าสิ่งมีชีวิตลึกลับกูรอนกิ และเมื่อสามารถจัดการกับราชัยน์ของกูรอนกิได้ นักรบคนนั้นก็ใช้ร่างของตนเองผนึกราชัยน์ของกูรอนกิ แต่ต่อมาสถานที่นี้ก็ถูกค้นพบโดยนักโบราณคดีที่ชื่อว่า ดร.นัตสึนามิ ทำให้ราชัยน์ของกูรอนกิได้ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง และได้ปลุกเหล่าปิศาจกูรอนกิออกมา และวันรุ่งขึ้นโกได ยูสุเกะ (ไรเดอร์คูกะ) ก็ไปถึงที่เกิดเหตุ เขาได้พบตำรวจคนหนึ่งชื่อ อิจิโจ คาโอรุ เขาได้นำของชิ้นหนึ่งที่พบในที่เกิดเหตุออกมา ทันทีที่โกไดได้เห็นของชิ้นนั้น เขาเห็นภาพบางอย่างในใจของเขา และในระหว่างนั้นก็มีปิศาจได้ออกมาทำร้ายผู้คน ด้วยความโกรธแลภาพนักรบที่อยู่ในหัวตลอดเวลาทำให้โกไดตัดสินใจใส่เข็มขัด และเมื่อเขาพยายามจะต่อสู้กับปิศาจ เขาก็พบความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขา ร่างของนักรบที่เขาเคยเห็น ปรากฏตัวขึ้นแล้ว และเรื่องก็เริ่มขึ้นหลังจากนั้น

คาเมนไรเดอร์คูกะ (Kamen Rider Kuuga) มีร่างทั้งหมด 12 ร่าง ได้แก่
ประภาคารกาญจนาภิเษก

ประภาคารกาญจนาภิเษก เป็นประภาคารที่แหลมพรหมเทพ ตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีความสูง 50 ฟุต แสงไฟจากประภาคารส่องมองเห็นได้จากระยะไกล 39 กิโลเมตร สร้างขึ้นโดยกองทัพเรือและประชาชนชาวภูเก็ต เนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี ในปีพุทธศักราช 2539 นอกเหนือจากประโยชน์ในการเดินเรือแล้ว ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของภูเก็ตด้วย
แม่ซื้อ

แม่ซื้อ หมายถึง เทวดาหรือผีที่คอยดูแลรักษาเด็กทารก เชื่อว่าเด็กทุกคนที่เกิดมาต้องมีแม่ซื้อประจำวันเกิดคอยดูแล เพื่อปกปักรักษาไม่ให้เด็กเจ็บไข้ได้ป่วย ส่วนมากเป็นหญิง เชื่อว่ามี 7 ตนอยู่ประจำวันได้แก่

ในภาคอีสานหรือภาคกลางก็ยังจัดทำพิธีแม่ซื้อ หรือพิธีการนำเด็กทารกมาใส่กระด้งร่อน เพื่อบอกกล่าวแก่ แม่ซื้อว่ามีคนรับลูกไปเลี้ยงแล้ว โดยกล่าวให้ทราบว่าว่า“สามวันลูกผี สี่วันลูกคน ลูกของใคร ใครเอาไปเน้อ”

ส่วนในภาคเหนือ “แม่ซื้อ” จะหมายถึงเทวดาที่คุ้มครองเด็กแรกเกิดหรือเป็นเทวดาประจำตัวทารก ซึ่งก็จะมี ๗ นาง แต่ละนางก็จะมีชื่อเรียกและการแต่งกายคล้ายกับทางภาคกลางที่กล่าวข้างต้น

สำหรับภาคใต้ “แม่ซื้อ” เป็นสิ่งเร้นลับที่อยู่ในความเชื่อของชาวบ้าน ไม่มีตัวตน จะมีฐานะเป็นเทวดาหรือภูตผีก็ไม่ปรากฏชัด ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงของทารกตั้งแต่แรกเกิดจนอายุ ๑๒ ขวบ มีด้วยกัน ๔ ตนเป็นผู้หญิงชื่อ ผุด ผัด พัดและผลแต่ในบททำขวัญเด็กของนายพุ่ม คงอิศโร หมอทำขวัญจังหวัดสงขลา กล่าวว่าแม่ซื้อมีทั้งชายและหญิงดังบททำขวัญที่ว่า “แม่ซื้อสี่คน ชื่อเสียงชอบกลทั้งหญิงทั้งชายเพ็ดทูล เพ็ดพล่าน เพ็ดทนเพ็ดทาน อาจารย์กดหมาย เรียกว่าปู่ตา รักษาร่างกาย แม่ซื้อผู้ชาย เร่งคลายออกมา นางกุมารี นางเอื้อย นางอี นางนาฏสุนทรี ที่เฝ้ารักษา เชิญมาแม่มา บูชาส่าหรี” ส่วนในบททำแม่ซื้อของนายปาน เพชรสุวรรณ จังหวัดนครศรีธรรมราชบอกว่า “แม่ซื้อ” เดิมเป็นเทพธิดา พระอิศวรมีบัญชาให้ “อันตรธานหายกลายเป็นแม่ซื้อ ลงมารักษาทารก” ตามความเชื่อ แม้ว่าแม่ซื้อจะถือว่าเป็นพี่เลี้ยงทารกก็จริงอยู่ แต่บางครั้งก็ให้โทษได้เช่นกัน มีการแปลงเพศพันธุ์เป็นสิ่งต่างๆหลอกหลอนให้ทารกตกใจ หรือเจ็บป่วยได้ ดังนั้น เพื่อให้ทารกหายเป็นปกติ จึงมีการจัดพิธี “ทำแม่ซื้อ”หรือ “เสียแม่ซื้อ”ขึ้น บางครอบครัวแม้ทารกจะไม่มีอาการผิดปกติใดๆ ก็ยังทำพิธีดังกล่าวอยู่ดี ทั้งนี้ ด้วยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคลแก่เด็ก สำหรับพิธี”ทำแม่ซื้อ” หรือ “เสียแม่ซื้อ”นั้นหมายถึงพิธีกรรมที่จัดขึ้นเพื่อให้เด็กทารกหายจากอาการสะดุ้งผวา หรือการเจ็บไข้ได้ป่วย และได้รับการดูแลรักษาด้วยดีจากแม่ซื้อการทำพิธีมักจะทำในวันเกิดของเด็ก หากเป็นวันข้างขึ้นก็ให้ใช้วันคี่ ข้างแรมให้ใช้วันคู่
พิภพแบลีย์

พิภพแบลีย์ () คือ พิภพอวกาศ พิภพหนึ่งในนิยายวิทยาศาสตร์ชุดนักสืบหุ่นยนต์ของไอแซค อสิมอฟ ต่อมาพิภพนี้รู้จักกันในชื่อ คอมพอแรลลอน

พิภพแบลีย์ถูกตั้งชื่อตามนักสืบอีไลจาห์ แบลีย์เพื่อเป็นเกียรติที่เขาเป็นผู้ริเริ่มการบุกเบิกอาณานิคมระลอกที่สองในดาวดวงอื่น และยังเป็นผู้มีชื่อเสียงจากการคลี่คลายคดีระหว่างดาวดวงครั้งประวัติศาสตร์หลายครั้ง เรื่องราวของเขายังถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับแกลเดีย เดลแมร์ (ซึ่งเนื้อหาออกจะเกินจริงอยู่บ้าง) ถ่ายทอดทางวีดิทัศน์ระหว่างดาวอาณานิคม

ประชากรที่อาศัยในพิภพแบลีย์มีจำนวนมากถึงขนาดต้องสร้างเมืองอยู่ใต้ดินและอาศัยอยู่อย่างแออัด 
พิภพแบลีย์เป็นโลกใบแรกที่มนุษยชาติแห่งสากลจักรวาลถือกำเนิด จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งต่อมาเมื่อโลกแม่ได้ล่มสลายลงเพราะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์จากฝีมือมนุษย์ โลกเริ่มถูกหลงลืม และพิภพแบลีย์ จึงเป็นเสมือนพิภพแม่ของสากลจักรวาล
ดานีล โอลิวาว์

ห. ดานีล โอลิวาว์ () เป็นตัวละครที่สร้างสรรขึ้นโดยไอแซค อสิมอฟ ดานีลมีบทบาทที่สำคัญอย่างมากในนวนิยายวิทยาศาสตร์ชุด นักสืบหุ่นยนต์ อีกทั้งภายหลังยังมีบทบาททั้งเป็นตัวเดินเรื่อง และถูกอ้างถึงในชุด สถาบันสถาปนา

ดานีล โอลิวาว์ เป็นหุ่นมนุษย์สมองโปสิตรอนที่มีลักษณะ รูปร่าง หน้าตา ภายนอกคล้ายคลึงมนุษย์ ห.ดานีล ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่อง นครโลหะ ดานีล เป็นผลงานชิ้นเอกที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความร่วมมือดร.ฮาน ฟานโตล์ฟและ ดร.รอจ ซาร์ตัน นับเป็นเรื่องที่บังเอิญที่ ดานีล ซึ่งถูกจำลองแบบมาจาก ดร.ซาร์ตัน กลับต้องมาร่วมมือกับนักสืบอีไลจาห์ แบลีย์ ในการสืบสวนคดีฆาตกรรมดร.ซาร์ตันเอง

ดานีล ยังได้ร่วมกับนักสืบอีไลจาห์ แบลีย์ ผู้เป็นทั้งครู และเพื่อนสนิท คลี่คลายคดีสำคัญที่เกี่ยวข้องกับหุ่นยนต์อีกหลายๆ คดีด้วยกัน ซึ่งทำให้มีบทบาทร่วมกับ ห.จิสการ์ด เรเวนต์ลอฟ หุ่นยนต์พิเศษอีกตัวหนึ่งของดร.ฟานโตล์ฟ ซึ่งต่อมามีส่วนสำคัญต่อทัศนคติ และพฤติกรรมของดานีล และมีผลทั้งในส่วนของวิวัฒนาการของหุ่นยนต์ การพลิกผันของความสัมพันธ์ระหว่างชาวโลกและชาวอวกาศ การสร้างอาณานิคมระลอกที่สองของมนุษย์ในจักรวาล การก่อตั้งและล่มสลายของจักรวรรดิสากลจักรวาล อนาคตประวัติศาสตร์ และการก่อตั้งสถาบันสถาปนา
เอเชียนคัพ 2007

เอเชียนคัพ 2007 เป็นการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ ครั้งที่ 14 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยมี 4 ประเทศร่วมเป็นเจ้าภาพ ได้แก่ ไทย มาเลเซีย เวียดนาม และ อินโดนีเซีย ซึ่ง ทีมชาติเวียดนาม เป็นทีมเจ้าภาพทีมเดียวที่ผ่านเข้ารอบสอง นอกจากนี้ในการแข่งขัน ทีมชาติออสเตรเลียเข้าร่วมแข่งขันเป็นครั้งแรกภายหลังจากที่ย้ายมาเข้าเอเอฟซี

ประเทศที่ชนะเลิศการแข่งขัน ฟุตบอลทีมชาติอิรัก โดยชนะ ซาอุดีอาระเบีย ไป 1 ประตูต่อ 0

สัญลักษณ์การแข่งขันเอเชียนคัพในครั้งนี้ มีสัญลักษณ์ของ 4 ประเทศ ร่วมกัน โดย สีน้ำเงินแทนประเทศไทย สีแดงแทนประเทศเวียดนาม สีเหลืองแทนประเทศมาเลเซีย และสีเขียวแทนประเทศอินโดนีเซียจากการแบ่งสายในวันที่ 19 ธันวาคม 2549 ได้มีการแบ่งทีมจาก 16 ทีมออกเป็น 4 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกเป็นกลุ่มเจ้าภาพ และ 3 กลุ่มที่เหลือแบ่งตามอันดับโลกฟีฟ่า เพื่อให้แต่ละสายมีความเท่าเทียมกันและไม่ให้ทีมที่อันดับสูงเจอกันเองในรอบแบ่งสาย ตัวเลขในวงเล็บเป็นอันดับของเดือนธันวาคมในวันที่ทำการแบ่งสาย

และเมื่อจับฉลากแบ่งสายแล้วได้เป็น 4 สายดังนี้ในเดือนมิถุนายน 2548 ทางเอเอฟซีได้แจ้งเตือนประเทศไทยให้ปรับปรุงสนามราชมังคลากีฬาสถานที่ใช้ในการแข่งขันให้พร้อม โดยถ้าไม่ทำการปรับปรุง ประเทศไทยจะหมดสิทธิในฐานะเจ้าภาพโดยให้ประเทศสิงคโปร์รับเป็นเจ้าภาพแทน โดนในวันที่ 12 สิงหาคม 2548 ทางเอเอฟซีได้ยืนยันว่าประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพแน่นอน และอีกครั้ง ในเดือนตุลาคม 2549 ประเทศไทยโดนเตือนในการปรับปรุงสนามอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากสนามที่ยังไม่ได้รับการปรับปรุงดีพอ รวมถึงสภาพการเมืองที่ไม่มั่นคงในภายหลังเหตุการณ์รัฐประหาร
แม่น้ำน่าน

แม่น้ำน่าน () มีต้นกำเนิดอยู่ในเทือกเขาหลวงพระบาง จังหวัดน่าน มีความยาวตลอดลำน้ำ 740 กิโลเมตร ซึ่งยาวที่สุด ในบรรดาแควต้นน้ำเจ้าพระยาด้วยกัน นับเป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักในภาคเหนือและภาคกลางของไทย โดยได้ไหลย้อนขึ้นไปท่วมจังหวัดเชียงใหม่อยู่เสมอ

เขตชุมชนหลายแหล่งอยู่บริเวณลุ่มน้ำน่าน พื้นที่หลายแห่งเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวโยงกับน้ำแม่น่าน ลำดับของเมืองเรียงจากจุดเริ่มต้นของแม่น้ำไปถึงจุดปลายสุด
ศกลรัตน์ วรอุไร

ศกลรัตน์ วรอุไร ชื่อเล่นว่า โฟร์ (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักร้อง นักแสดง อดีตสมาชิกวงโฟร์-มด

ศกลรัตน์เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่สี่ของสมบัติ วรอุไร กับผ่องศรี วรอุไร มีพี่ตามลำดับดังนี้ ธนวรรณ วรอุไร (ชื่อเล่น วัน) สุทธิพงษ์ วรอุไร (ชื่อเล่น ทู) และสิริกมล วรอุไร ( ชื่อเล่น ทรี)

ปัจจุบัน โฟร์มีธุรกิจของตัวเองเป็นร้านขายดอกไม้ชื่อร้าน มอนิ่ง กลอรี่ ที่ เฟสติวัล วอล์ก เกษตร-นวมินทร์ ย่าน เกษตร-นวมินทร์
ศกลรัตน์สำเร็จการศึกษาระดับอนุบาลศึกษาถึงประถมศึกษาจากโรงเรียนลาซาล บางนา และระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า แล้วเข้าศึกษาต่อในสาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต แต่ภายหลังลาออกแล้วไปศึกษาต่อจนสำเร็จที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

โฟร์ ศกลรัตน์ วรอุไร ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากการเป็นเน็ตไอดอลและนางแบบโฆษณาโทรทัศน์ให้กับผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ เมื่อปี พ.ศ. 2546 ก่อนที่ได้มาเล่นมิวสิกวีดีโอเพลง "รักคนมีเจ้าของ" ให้กับวง ไอ..น้ำ ของค่ายเพลง อาร์เอส เมื่อปี พ.ศ. 2547 จนได้รับการทาบทามจาก เจมส์ เรืองศักดิ์ ผู้บริหารค่ายเพลง ไอดี เร็คคอร์ดส ในเครืออาร์เอสในตอนนั้น ให้มาออกอัลบั้มเป็นศิลปินในสังกัด ซึ่งในตอนแรกได้วางคอนเซปต์ไว้ให้เป็นศิลปินเดี่ยว แต่เนื่องจากตัวของโฟร์เองยังไม่มีความสามารถในการร้องเพลงเพียงพอ ทางผู้บริหารจึงได้ทาบทาม มด ชุติมณฑน์ ชัยรัตน์ ซึ่งเป็นเด็กจากโรงเรียนสอนร้องเพลงเข้ามาร่วมอยู่ในวงด้วย จึงเปลี่ยนคอนเซปต์มาเป็นศิลปินคู่เด็กผู้หญิงแทน ในนาม โฟร์-มด

นอกจากงานหลักในวงโฟร์-มดแล้ว ศกลรัตน์ยังมีผลงานในด้านการแสดง เป็นพิธีกร ผู้จัดรายการดนตรี และเป็นนางแบบอีกด้วย ผลงานเด่นในด้านการแสดง เช่น ละครน้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ เล่นเป็น "ผัดฉ่า" ละครรักบานฉ่ำเป็น "ใบปอ" ละครหิมะใต้พระจันทร์เป็น "มามาริน" ละครครั้งหนึ่งเมื่อเรารักกันเป็น "หม่อน" ละครเพื่อนแซ่บ 4x4เป็น "ตั้งโอ๋" ละคร Daddy Duo คุณพ่อจอมเฟี้ยวเป็น "พิน" และละครเศรษฐีข้างเขียงเป็น"ช้อนทอง" ส่วนด้านพิธีกร เช่น เป็นพิธีกรรายการ "ดี-ครับ" ทาง ททบ. 5 นอกจากนี้ ยังเป็นนางแบบโฆษณาสินค้าหลายยี่ห้อ เช่น วันทูคอล แดรี่ควีน แคร์รอล แฟนต้า คอนยัคกี้ ครีมหมักผมโลแลน GSM 1800 บิโอเร เป็นต้น ส่วนภาพยนตร์ ได้แสดง 1 เรื่อง คือ "ดรีมทีม"

ใน พ.ศ. 2551 ได้รับประทานรางวัลลูกกตัญญู ประจำปี 2551 จากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ

ปี 2558 โฟร์ ตัดสินใจไม่ต่อสัญญา กับทาง อาร์เอส สิ้นปี 2558 โฟร์ ได้กลายเป็นนักแสดงอิสระ
ปี 2559 โฟร์กำลังจะมีผลงานถึงสองเรื่องคือ รุ่นพี่ Secret Love ตอน Bake Me Love และ Club Friday the Series 7 เหตุเกิดจากความรัก ตอน คนขี้เบื่อที่รักเธอ
และมีรายการ Reality ชื่อ OPPO presents MBO The Idol Game หน้าใหม่ พร้อมเกิด นั่งแท่น เป็น พี่เลี้ยงในนามของ Sis Four พี่เลี้ยงสาวสุดแซ่บประจำรายการ โดยมีฉายาว่า Teen Idol ในตำนาน เน็ตไอดอลยุคแรก ซุปตาร์หน้าเด็กฆ่าไม่ตาย
จากนั้นในปีเดียวกัน โฟร์ได้เข้าสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จึงมีผลงานละคร Club Friday the Series 10 รักนอกใจ
นิดา พัชรวีระพงษ์

ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ หรือชื่อในวงการบันเทิงว่า นิดา พัชรวีระพงษ์ (13 กันยายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น แตงโม เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เคยสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ

นิดา พัชรวีระพงษ์เกิดที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร โรงพยาบาลพร้อมมิตร เป็นบุตรของโสภณ พัชรวีระพงษ์ ชาวจังหวัดภูเก็ต กับมารดาชื่อภนิดา ศิระยุทธโยธิน ชาวจังหวัดลพบุรี ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์ มีชื่อแต่แรกเกิดว่า "แตงโม พัชรวีระพงษ์" ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ภัทรธิดา" และได้เปลียนชื่อในวงการบันเทิงว่าเป็น "นิดา" ตามลำดับ ซึ่งการเปลี่ยนชื่อครั้งหลังนี้เธอว่าใช้ชื่อนิดาสำหรับชื่อจริงและชื่อเล่นเสียด้วย บิดาและมารดาของเธอได้หย่ากันขณะที่เธอมีอายุได้ 3 ขวบ โดยเธอได้รับการเลี้ยงดูจากบิดาตลอด ที่ต่อมาโสภณได้สมรสใหม่และภายหลังได้แยกบ้านกับนิดา ส่วนภนิดาก็สมรสใหม่เช่นกันกับนักการทูตไทยประจำประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และไปมาหาสู่กับเธอเป็นระยะ

นิดาสำเร็จศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนคริสต์ธรรมศึกษา, มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเพ็ญสมิทธ์ และศึกษาอยู่คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ สาขาการแสดง

นิดาเข้าวงการบันเทิงในขณะที่กำลังเรียนอยู่ในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 เวลานั้น นิดาเดินซื้อของในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ก็มีแมวมองชวนไปทดลองงานและให้นามบัตรไว้ นิดาจึงได้ไปทดสอบหน้ากล้องและได้ถ่ายโฆษณา ในปี 2545 ได้เข้าประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ปี 2002 ได้หมายเลข 17 และได้ตำแหน่งรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 4 จากนั้น นิดาเห็นประกาศของโทรทัศน์ช่อง 7 จึงทดลองงานจนได้เล่นละครเรื่อง "เบญจา คีตา ความรัก"

ในปี 2557 นิดาได้ขอยกเลิกสัญญาจากการเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 มาเป็นนักแสดงอิสระ หลังอยู่ช่อง 7 มา 11 ปี

เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2550 นิดาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างขับรถกลับบ้านหลังเลิกงานถ่ายละคร โดยขับรถโฟล์กสวาเกนเปิดประทุนบนทางด่วนด้วยความเร็วสูง โดยไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย เกิดหลับใน และหักหลบรถคันข้างหน้าจนรถเสียหลักพลิกคว่ำ และตัวกระเด็นออกมานอกรถ

ในกลางปี 2553 นิดาถูกสื่อมวลชนสายบันเทิงคว่ำบาตรไม่นำเสนอข่าว เนื่องจากแสดงอาการฉุนเฉียวก้าวร้าวใส่สื่อมวลชนอยู่เสมอ ต่อมา ได้มีการขอโทษสื่อมวลชนผ่านวิดีโอคลิป

ปี 2556 ภัทรธิดาได้เข้าร่วมชุมนุมคัดค้านร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฯ ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยพร้อมกับบิดา ด้วยวาทะการพูดแบบโผงผางดังฉายา 'ฝีปากไร้ตะกร้อ'ตามที่สื่อมวลชนขนานนาม เธอจึงเป็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ของสังคมในด้านลบอย่างต่อเนื่อง

ภัทรธิดาเคยคบหาดูใจกับ พันธุ์ธวัช บูลย์เวช หรือ ด็อดจ์ สมาชิกวงบี-มิกซ์, ดานิเอล เบล็สซิ่ง หรือ แดนนี่ นายแบบคลีโอ , กรุณ ซอโสตถิกุล หรือ ก้อง ทายาทห้างสรรพสินค้าซีคอนสแควร์ , พงศกร มหาเปารยะ หรือ แต๊งค์ และยังมีข่าวว่า คบหากับวีรภาพ สุภาพไพบูลย์ แต่ภายหลังเธอได้ปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่า เป็นเพื่อนกัน

วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เธอสมรสกับภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ซึ่งคบหากันมา 6 เดือน และบอกกับแฟนคลับว่า ขอโอกาสใช้ชีวิตคู่ โดยยอมตายแทนกันได้ แต่ก็ยังมีแฟนคลับจำนวนมากที่ไม่ยอมรับ ปัจจุบันทั้งคู่ได้เลิกกันแล้ว นิดามีบุตรบุญธรรม 1 คน คือ ด.ญ.อธิษฐาน จุฑาสุขสวัสดิ์ หรือ น้องอีสเตอร์ ซึ่งเป็นบุตรสาวของผู้จัดการส่วนตัวของเธอเอง
ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์

ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ เกิดเมื่อวันพุธที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2530 เธอมีพี่น้องทั้งหมด 3 คน พี่ชาย 1 คนคือ แชมป์ เชิดเกียรติ ฤทธิ์ธาอภินันท์ น้องชาย 1 คนคือ ชู้ต เชิดชนินทร์ ฤทธิ์ธาอภินันท์ โดยเชียร์ เป็นลูกผู้หญิงคนเดียว และ เป็นลูกคนกลาง ศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลสายทอง ระดับประถมศึกษาที่ โรงเรียนวัดประยุรวงศาวาส (ส.ว.ย.) ระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนศึกษานารี ระดับปริญญาตรีที่ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ณ ศูนย์ท่าพระจันทร์ - ศูนย์รังสิต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร เมื่อวันศุกร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เวลา 13.00 น. ได้เกรดเฉลี่ยสะสม 3.04

ผลงานตอนอายุ 5 ขวบ ถ่ายโฆษณาแบรนด์ เครื่องดื่มรังนก - ซุปไก่สกัด ร่วมกับ (เจตริน วรรธนะสิน, กิตติศักดิ์ อัศวศิริชัยกุล) และโฆษณาโตโยต้าถ่าย MV เพลง เธอเป็นคนอย่างนี้ (ตั้งแต่เมื่อไหร่) ศิลปิน พิ้งค์ ค่ายเพลง อาร์เอส ตอนอายุ 14 ปี (ม.2)

“เชียร์” ด้วยความที่เป็นนักแสดงหญิงที่มีส่วนสูงมากพอสมควร ส่วนสูง 171 เซนติเมตร ได้เข้าวงการผ่านเวทีการประกวด Miss Teen Thailand 2002 หมายเลข 23 เป็นจุดเริ่มต้นให้เธอลงประกวด จนได้รับตำแหน่งชนะเลิศ จากเวทีประกวด Miss Teen Thailand 2002 และเข้ามาในวงการบันเทิงของไทยได้อย่างเต็มตัว หลังจากนั้นก็มีผลงานละคร งานพิธีกรออกมาสม่ำเสมอ ผลงานที่โดดเด่นคือ เบญจา คีตา ความรัก, อุ่นไอรัก, คมแฝก, รุกฆาต เคยเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
จีรนันท์ มะโนแจ่ม

จีรนันท์ มะโนแจ่ม ชื่อเล่น ยุ้ย เกิดวันพุธที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ที่ อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี สำเร็จการศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาสื่อสารมวลชน (ปัจจุบันคือคณะเทคโนโลยีการสื่อสารมวลชน) เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการประกวด ดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี 2000 พ.ศ. 2543 ได้รับตำแหน่งเป็นดัชชี่เกิร์ล ร่วมกับ อู๋ นวพล ภูวดล ในฐานะดัชชี่บอย

ยุ้ยสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก ก่อนเข้าวงการ เธอได้ทำงานต่าง ๆ มากมาย เช่น เด็กเสิร์ฟ, รีเซฟชั่น, เดินสายประกวดต่าง ๆ ปัจจุบันเธอกับเพื่อนได้ร่วมกันเปิดบริษัทสอนการแสดงชื่อ "สปีดวัน" ที่เปิดสอนให้คนที่สนใจมาสมัครเรียนการแสดงและเวทีประกวดค้นหานักแสดงหน้าใหม่ ดรีมสตาร์เซิร์ท (DREAM STAR SEARCH) โดยจัดประกวดตั้งแต่ปี 2007 - 2010 ประกวดที่ศูนย์การค้าอิมพีเรียลเวิลด์ลาดพร้าว (แต่ปี 2011 ได้ย้ายที่ทำการใหม่มาที่ศูนย์การค้าเดอะสแควร์บางใหญ่ นนทบุรี และได้เปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น THE SQUARE DREAM STAR 2011 (เดอะสแควร์ ดรีมสตาร์ 2011)

ปี พ.ศ. 2551 เธอได้เล่นร้ายเต็มตัวเป็นครั้งแรกในละครเรื่องนางทาส ซึ่งเธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิง จากงาน Asian Television Awards 2008 จากละครเรื่องนี้ 
ปี พ.ศ. 2553 ยุ้ยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะมนุษยศาสตร์สื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปัจจุบันคบหาดูใจกับ ธัญญ์ ธัญญ์ ธนากร นักแสดงช่อง 7 หลังจากเคยมีข่าวลือเกี่ยวกับชีวิตรักมากมาย จนเคยเป็นข่าวหน้าหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน

ปี พ.ศ. 2558 ยุ้ยได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขานักแสดงหญิง จาก ละครเรื่อง เนตรนาคราช ซึ่งเป็นรางวัลนักแสดงนำหญิง ครั้งแรกตั้งแต่เข้าวงการบันเทิงมา
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร บริษัท สตาร์เฟรม จำกัด
อาณาจักรยูดาห์

ราชอาณาจักรยูดาห์ (ฮีบรู: מַמְלֶכֶת יְהוּדָה; "มัมเลกเฮต เยฮูดาห์") คืออดีตรัฐยิวที่ก่อตั้งขึ้นบริเวณตอนใต้ของเขตลิแวนต์ในช่วงยุคเหล็ก มักถูกเรียกขานโดยทั่วไปว่า ราชอาณาจักรใต้ เพื่อที่จะไม่ให้สับสนกับราชอาณาจักรอิสราเอลที่อยู่ทางเหนือ ซึ่งทั้งสองอาณาจักรเคยมีสถานะเป็นรัฐเดียวกันมาก่อนในนามว่า สหราชอาณาจักรอิสราเอล

ยูดาห์ถูกสันนิษฐานว่าน่าจะพัฒนากลายมาเป็นรัฐในช่วงหลังศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดที่สามารถยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้ ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล เยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมีประชากรเพิ่มมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งมากกว่าประชากรของรัฐข้างเคียงมาก ต่อมาพวกอัสซีเรียเข้ารุกรานและควบคุมยูดาห์เนื่องจากต้องการทรัพยากรน้ำมันมะกอกอันล้ำค่าของยูดาห์ ยูดาห์จึงตกเป็นรัฐบริวารของอัสซีเรีย ราชอาณาจักรยูดาห์สงบสุขและรุ่งเรืองระหว่างที่อยู่ใต้อาณัตของอัสซีเรีย (ขณะที่มีการก่อกบฏรุนแรงในรัชสมัยของกษัตริย์เซนนาเชริบแห่งอัสซีเรีย) แต่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล อัสซีเรียก็ล่มสลายลงอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดสงครามแย่งชิงดินแดนแถบนี้ระหว่างอียิปต์โบราณกับจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ตามมานับครั้งไม่ถ้วน จนในที่สุดนำไปสู่การล่มสลายของอาณาจักรยูดาห์ในช่วง 597 - 582 ปีก่อนคริสตกาล รวมไปถึงการเนรเทศขับไล่ชนชั้นปกครองออกจากดินแดนดังกล่าว
โรงเรียนโยนออฟอาร์ค

โรงเรียนโยนออฟอาร์ค เป็นโรงเรียนสหระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เป็นโรงเรียนโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่เลขที่ 94 ถนนสามเสน แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยชื่อของโรงเรียนเป็นการนำชื่อมาจากนักบุญ โยนออฟอาร์ค

บาทหลวงบรัวซาต์ เจ้าอาวาสวัดนักบุญฟรังซีสเซเวียร์ แรกเริ่มมีความคิดจะสอนลูกวัด โดยจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2462 สร้างอาคารเรียนเป็นตึกสองชั้น 2 หลัง ในเนื้อที่บริเวณวัด สอนหนังสือและจริยธรรมเฉพาะนักเรียนคาทอลิก ต่อมา พ.ศ. 2563 ได้แยกโรงเรียน ออกเป็น 2 แผนก คือ แผนกชาย ชื่อโรงเรียนยออันนาด๊าร์ก แผนกหญิงชื่อโรงเรียนเทเรซาเยซูกุมาร ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2501 บาทหลวงตาปี ได้แยกนักเรียนออกเป็นแผนกประถมศึกษารับนักเรียนสหศึกษา พ.ศ. 2504 รวมแผนกประถมศึกษาและมัธยมศึกษาเข้าด้วยกัน ส่วนมัธยมศึกษารับเฉพาะนักเรียนหญิงใช้ชื่อโรงเรียนยออันนาด๊าร์ก พ.ศ. 2514 เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนนักบุญโยนออฟอาร์ค

ในปี พ.ศ. 2524 ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนโดยตัดคำว่านักบุญออกเป็นโยนออฟอาร์ค พ.ศ. 2551 บาทหลวงประทีป กีรติพงศ์ ได้ร่วมกิจการโรงเรียนโยนออฟอาร์ค และแผนกอนุบาล และในปีเดียวได้ทำการเปิดสอนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับการประเมินคุณภาพภายนอกรอบ 3 ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยสำนักงานรับรองมาตรฐาน และประเมินคุณภาพการศึกษา(องค์การมหาชน) ซึ่งได้รับรองคุณภาพมาตรฐานระดับคุณภาพ “ดีมาก” ในระดับการศึกษาระดับปฐมวัย และระดับคุณภาพ “ดี” ในระดับการศึกษาประถม-มัธยม

โรงเรียนโยนออฟอาร์ค เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน (สช.) เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร โดยมีบาทหลวง ดร.วิทยา คู่วิรัตน์ เป็นผู้เทนผู้รับใบอนุญาต และซิสเตอร์พรพิมล วิธีธรรม เป็นผู้จัดการ และผู้อำนวยการโรงเรียน เป็นสมาชิกถาวรของฝ่ายการศึกษาอัคร สังฆมณฑลกรุงเทพฯ และสภาการศึกษาคาทอลิก (ประเทศไทย) ภายใต้โครงสร้างของสภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งประเทศไทย และเป็นสมาชิกของหน่วยงานการศึกษาอื่น ที่เกี่ยวข้อง
โรงเรียนโยนออฟอาร์คได้ดำเนินการพัฒนาแนวทางการบริหารอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง จัดทำแผนพัฒนาโรงเรียนปีการศึกษา 2549 – 2553 ปรับวิสัยทัศน์ วางนโยบาย พันธกิจ และกลยุทธ์ โดยยึดแนวทางการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาและบริบทของโรงเรียนเป็นหลัก ผู้บริหารยึด หลักธรรมาภิบาลใช้หลักการครองตน ครองคน ครองงาน และจิตวิทยาในการบริหาร ที่สำคัญเน้นการบริการแบบมีส่วนร่วม โดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน รับฟังความคิดเห็นของครู นักเรียน ผู้ปกครองและชุมชน ตลอดจนมีการปรับโครงสร้างการบริหารงาน กรอบการทำงานที่เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียน เพื่อให้โรงเรียนได้มีการพัฒนาที่ยั่งยืนและต่อเนื่องบรรลุตามเกณฑ์มาตรฐานด้านคุณภาพการศึกษา ในปัจจุบัน โรงเรียนแบ่งโครงสร้างการบริหารงานออกเป็น 5 ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายวิชาการ ฝ่ายกิจการนักเรียน ฝ่ายธุรการ ฝ่ายบริการและสัมพันธ์ชุมชน ฝ่ายจิตตาภิบาล ทุกฝ่ายมีบุคลากรที่รับผิดชอบดำเนินงานให้เป็นไปตาม แผนงานที่วางไว้ นอกจากนี้ยังมีสมาคมผู้ปกครองและครูฯ สมาคมศิษย์เก่าฯ คณะกรรมการอำนวยการ โรงเรียน และคณะกรรมการบริหารสถานศึกษาเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารงานของโรงเรียนด้วย

โรงเรียนโยนออฟอาร์คเปิดสอน โรงเรียนโยนออฟอาร์คบริหารธุรกิจ ก่อตั้งเมื่อปี 2524 ทำการสอนภาควิชาการบัญชี วิชาการขาย และคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ก่อนที่จะปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2556
รายนามนักร้องเพลงเพื่อชีวิต

หน้านี้คือรายนามนักร้องเพลงเพื่อชีวิต

ต้นข้าว สานแสงทอง สถาบัน เกี่ยวดาว แม่น้ำ[[หมวดหมู่:ดนตรีเพื่อชีวิต| ]]
[[หมวดหมู่:ดนตรีในประเทศไทย| ]]
การฟังเพลง

การฟังเพลง เป็น กิจกรรมสันทนาการบันเทิงอย่างหนึ่ง การฟังเพลงเป็นที่นิยมกันทุกเพศทุกวัย การฟังเพลง มีส่วนช่วยปรับอารมณ์ของผู้ฟัง ตามเนื้อหาของเพลง หรือ จังหวะของเพลงนั้นๆhttps://www.facebook.com/domegadget/
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอ () หรือเรียกสั้นๆว่า เอ็มวี (MV) เป็นการถ่ายทอดบทเพลงแบบมีภาพประกอบ โดยยุคแรกๆ มิวสิกวิดีโอ นำมาใช้ในการเผยแพร่เพลงทางโทรทัศน์ ซึ่งมักเป็นรูปแบบการถ่ายภาพวงดนดรีหรือนักร้องที่ร้องเพลง ต่อมามีนำภาพมาประกอบเพลง และพัฒนามาเป็นการการนำเนื้อหาของบทเพลงมาสร้างเป็นเรื่องราว เป็นละครประกอบเพลง พอมาถึงยุคที่คาราโอเกะเป็นที่นิยม มิวสิกวิดีโอ ก็นำมาซ้อนกับเนื้อเพลง ทำเป็น วิดีโอคาราโอเกะ และผลิตเป็นสื่อแผ่นจานแสง(วีซีดี)คาราโอเกะ
ปัจจุบัน มีการให้รางวัลศิลปิน จากการประกวดมิวสิกวิดีโออีกด้วย เช่น งานเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส

มิวสิกวิดีโอถูกนำเสนอในหลายแนว เช่น

สำหรับในประเทศไทย เพลงแรกที่มีการสร้างมิวสิกวิดีโอคือ "ไปทะเลกันดีกว่า" ของ ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ในปี พ.ศ. 2527
นิทานเวตาล

นิทานเวตาล ( "เวตาลปัญจวิงศติ" แปลว่า "นิทานเวตาล 25 เรื่อง") เป็นวรรณกรรมสันสกฤตโบราณ ซึ่งเล่าขานโดยกวีชื่อ ศิวทาส และได้ถูกเล่าขานกันต่อมากว่า 2,500 ปีล่วงมาแล้ว โครงเรื่องหลักของนิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องการโต้ตอบตอบปัญหาระหว่างพระวิกรมาทิตย์ กษัตริย์แห่งกรุงอุชชิยนี กับเวตาล ปีศาจที่มีร่างกายกึ่งมนุษย์กับค้างคาว ซึ่งจะนำเข้าไปสู่นิทานย่อยต่าง ๆ ที่แทรกอยู่ในเรื่องนี้รวม 25 เรื่อง ลักษณะดังกล่าวคล้ายกับนิทานอาหรับราตรี หรือ "พันหนึ่งราตรี" ซึ่งเป็นนิทานชุดในซีกโลกอาหรับที่ได้รับความนิยมอย่างมากอีกชุดหนึ่ง

พระวิกรมาทิตย์หรือพระวิกรมเสน กษัตริย์ในตำนานของอินเดียโบราณ ได้รับปากกับโยคีชื่อ "ศานติศีล" จะไปนำตัวเวตาล อมนุษย์ที่มีลักษณะคล้ายศพมนุษย์ผสมค้างคาว ซึ่งห้อยหัวอยู่กับต้นอโศก มาให้แก่ฤๅษีเพื่อใช้ในพิธีบูชาเจ้าแม่กาลี โดยมีพระธรรมธวัชผู้เป็นโอรสติดตามไปด้วย เมื่อพระองค์จับตัวเวตาลได้แล้ว เวตาลก็จะพยายามยั่วให้พระวิกรมาทิตย์ตรัสออกมาอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่เสมอ โดยการการเล่านิทานอุทาหรณ์ต่าง ๆ แล้วให้พระวิกรมาทิตย์ตัดสินเรื่องราวในนิทานเหล่านั้น ด้วยขัตติยะมานะของกษัตริย์ทำให้พระวิกรมาทิตย์อดไม่ได้ที่จะตรัสพระราชวิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องราวในนิทานอยู่เสมอ ผลก็คือเวตาลได้ลอยกลับไปอยู่ที่ต้นอโศกอันเป็นที่อยู่ของตน ทำให้พระวิกรมาทิตย์จำต้องกลับไปจับเอาเวตาลกลับมาใหม่ทุกครั้ง เป็นเช่นนี้อยู่ถึง 24 ครั้ง ในครั้งที่ 25 พระธรรมธวัชได้สะกิดเตือนมิให้พระวิกรมาทิตย์ตรัสคำใด ๆ ออกมา พระวิกรมาทิตย์ก็ระงับใจไม่เอื้อนพระโอษฐ์ตรัสพระกระแสใด ๆ ออกมา เวตาลจึงยอมให้พระองค์พาตนไปให้โยคีศานติศีลนั้นได้

ท้ายเรื่องของนิทานเวตาลมีอยู่ว่า ระหว่างทางที่พระวิกรมาทิตย์พาเวตาลไปหาโยคีนั้นเอง เวตาลก็ได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วโยคีศานติศีลมีความแค้นกับพระวิกรมาทิตย์อยู่ ซึ่งเป็นความแค้นที่ก่อโดยพระบิดาของพระวิกรมาทิตย์ จึงหวังที่จะปลงพระชนม์ของพระองค์เสีย พร้อมกันนี้เวตาลก็แนะนำให้พระองค์ทำเป็นเชื่อฟังคำของโยคีนั้นแล้วหาทางฆ่าเสีย พระวิกรมาทิตย์ก็ได้ทำตามคำแนะนำดังกล่าว และรอดพ้นจากการทำร้ายของโยคีนั้นได้

นิทานย่อยซึ่งแทรกอยู่ในนิทานเวตาลทั้ง 25 เรื่องโดยสรุปมีดังนี้จะเห็นว่าบางเรื่องจะมีความคล้ายคลึงกับ 25 เรื่องข้างต้น นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มเรื่องของ พระพฤตราช พระอนุชาของพระวิกรมาทิตย์อีกด้วย

นิทานเรื่องเวตาลนี้ เดิมได้เรียบเรียงเป็นร้อยแก้ว ชื่อ ลิลิตเพชรมงกุฎ โดยเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แต่ถอดมาเพียงเรื่องแรกเท่านั้น (เรื่องพระวัชรมกุฎกับพุทธิศรีระ) ภายหลังพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ หรือ น.ม.ส. ได้ทรงแปลจากฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษของริชาร์ด เอฟ เบอร์ตัน จำนวน 9 เรื่อง และจากสำนวนแปลของ ซี.เอช. ทอว์นีย์ อีก 1 เรื่อง ทำให้ฉบับภาษาไทยของ น.ม.ส. มีนิทานเวตาลทั้งหมด 10 เรื่อง ต่อมา ศาสตราจารย์ ดร.ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา ได้แปลจากต้นฉบับเดิม ซึ่งเป็นอักษรเทวนาครี ภาษาสันสกฤต จนครบ 25 เรื่อง และภายหลังวรรณกรรมเรื่องนี้ก็ได้รับการแปลแปลงในหลากหลายรูปแบบ เช่น รูปแบบการ์ตูนคอมมิคชื่อ "เวตาล" ซึ่งเป็นผลงานของ ภาณุ นทีนันท์ เพื่อให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นในวงกว้าง จนกระทั่งเวตาลได้กลายเป็นอีกหนึ่งตัวละครที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี