seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อำเภอท่าชนะ

ท่าชนะ เป็นอำเภอขนาดเล็กในจังหวัดสุราษฎร์ธานี นับเป็นประตูสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี (เมื่อเดินทางมาจากด้านเหนือ)

อำเภอท่าชนะตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

มีหลักฐานตั้งแต่ ร.ศ. 126 (พ.ศ. 2451) ว่า พื้นที่อำเภอท่าชนะในปัจจุบันเดิมอยู่ในเขตพื้นที่ของ อำเภอประสงค์ ขึ้นอยู่กับเมืองไชยา สังกัดมณฑลชุมพร ต่อมา ร.ศ. 128 (พ.ศ. 2453) เมื่อมีการปรับปรุงหัวเมืองและเทศาภิบาลทั้งหลาย อำเภอประสงค์ถูกยุบลงเป็น กิ่งอำเภอประสงค์ ภายหลังถูกยุบลงอีกเป็นตำบล สังกัดกับเมืองไชยา หลังจากนั้นได้มีการรวมพื้นที่ของตำบลประสงค์ วัง ท่าชนะ สมอทอง และคันธุลี ตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าชนะ และเมื่อ พ.ศ. 2499 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าชนะ จนถึงปัจจุบัน

อำเภอท่าชนะแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 82 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอท่าชนะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
นารูโตะ

นารูโตะ อาจหมายถึง
ริน

ริน เป็นชื่อของบุคคลหรือตัวละครญี่ปุ่น
ตัวทำการ

อะโกนิสต์ () เป็นสารที่เมื่อเชื่อมต่อกับ รีเซพเตอร์ (receptor)ทางชีวเคมี แล้วทำให้เกิดการกระตุ้นกลไกตอบสนองของ เซลล์ อะโกนิสต์ จะทำงานตรงข้ามกับแอนตาโกนิสต์ (antagonist)ที่เมื่อเชื่อมต่อกับ รีเซพเตอร์ แล้วจะไม่เกิดกลไกการกระตุ้น ดังนั้นเมื่อ แอนตาโกนิสต์ เชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์แล้วอะโกนิสต์
เข้าเชื่อมอีกไม่ได้ การยับยั้งการทำงานของอะโกนิสต์จึงเกิดขึ้น

อะโกนิสต์บางส่วน(partial agonist)กระตุ้นรีเซพเตอร์ เหมือนกันแต่ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาได้เหมือน อะโกนิสต์ รีเซพเตอร์ในร่างกายมนุษย์
ก็ทำงานโดยการกระตุ้นและยับยั้งโดยสารเคมีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเช่น

นอกจากนี้สารสังเคราะห์เช่น ยา ก็สามารถกระตุ้นรีเซพเตอร์นี้ได้เช่นกัน

รากศัพท์มาจาก

ดังนั้นอะโกนิสต์ คือสารเคมีที่เข้าแข่งขัน
ทะเลสาบ

ทะเลสาบ หรือ บึง เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่ล้อมรอบด้วยผืนดิน โดยทั่วไปทะเลสาบจะไม่มีทางไหลออกสู่ทะเล และมีน้ำจืด เรียกกันว่า "ทะเลสาบน้ำจืด" แต่ทะเลสาบบางแห่งอาจไหลออกสู่ทะเลได้ และมีน้ำเค็ม จึงเรียกกันว่า "ทะเลสาบน้ำเค็ม"

คำว่า "ทะเลสาบ" ยังครอบคลุมถึงแหล่งน้ำที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ เช่น ทะเลสาบขนาดเล็กในสนามกอล์ฟ หรือ ทะเลสาบขนาดเล็กในสวนสาธารณะขนาดใหญ่ หรือ แอ่งเก็บน้ำเหนือเขื่อน และ อ่างเก็บน้ำ ซึ่งนับเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ 
หากนับโดยลักษณะทางภูมิศาสตร์แล้ว ในประเทศไทยมีทะเลสาบน้ำจืดหลายแห่ง ขณะที่มีทะเลสาบน้ำเค็มบนแผ่นดินเพียงแห่งเดียว ดังนี้
แอนตาโกนิสต์

แอนตาโกนิสต์ () ในทางการแพทย์และเภสัชวิทยา เป็นสารที่มีหน้าที่ยับยั้งการทำงานปกติทางสรีรวิทยาของรีเซพเตอร์ (receptor)
ยาหลายตัวทำงานโดยการหยุดบทบาทของเอ็นโดจีนัส (endogenous) รีเซพเตอร์ อะโกนิสต์ เช่น ฮอร์โมน และ นิวโรทรานสมิตเตอร์

แอนตาโกนิสต์จะแข่งขันกับอะโกนิสต์เพื่อเชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์ บางครั้งจึงเรียกว่า แอนตาโกนิสต์ คู่แข่งขัน (competitive antagonist) แอนตาโกนิสต์หยุดอะโกนิสต์ได้โดยการแย่งชิงการเชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์
ไวรัส ACTS.LFM.926

ACTS.LFM.926 เป็นไวรัสที่ติดกับไฟล์ Shockwave Flash (.swf). ไวรัสตัวนี้ จะใช้สคริป์ภาษา ActionScript (ที่ใช้กันใน Shockwave Flash) เพื่อสร้างไฟล์ชื่อ V.COM ในโฟรเดอร์เดียวกันกับไฟล์ Flash ทำงานอยู่. ไฟล์นี้เป็นมากกว่าไวรัสที่ทำงานตามปกติ เพราะมันสามารถติดในไฟล์ Shockwave Flash ที่อยู่ในโฟรเดอร์เดียวกัน
ACTS.LFM.926 มีขนาด 926 ไบต์ ซึ่งจะแทรกเข้าไปในไฟล์ Shockwave Flash (.swf).

การทำงานของมันเป็นแบบง่ายๆ คือการวนใช้ FindFirst/FindNext. การทำงานจะหยุดลง ถ้าไม่มีไฟล์ .swf ถูกพบ หรือไฟล์ถูกตั้งค่าเป็น อ่านอย่างเดียว
อาดา

อาดา () เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ที่ตรวจพบครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2534 โดยตัวไวรัสจะมีขนาดประมาณ 2600 ไบต์

อาดาเป็นไวรัสที่สร้างขึ้นมาเพื่อโจมตีชุดโปรแกรมป้องกันไวรัสพีซี-ซิลลิน (PC-cillin) Ada จะพยายามลบ PC-cillin เมื่อตรวจพบ และเมื่อไวรัสอาดาอยู่ในหน่วยความจำ มันอาจจะส่งเสียงคลิกช้า ๆ และอาจขึ้นข้อความแบบสุ่ม เช่น "disk full" นอกจากนี้ยังมีการแทรกข้อความลงไปในไฟล์ที่ติดไวรัส เช่นข้อความ "HATI-HATI !! ADA VIRUS DISINI !!"
ไวรัส Adolph

ไวรัส Adolph หรือ Adolf Hitler เป็นไวรัส ที่ใช้ชื่อเลียนแบบบุคคลในประวัติศาสตร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยมีความยาวของโค็ดประมาณ 475 ไบต์

Adolf เป็นไวรัส ที่เปลี่ยนการทำงานของโปรแกรมตามวันและเวลาโดยจะทำงานเมื่อถึงวันและเวลาที่กำหนด. ในโค็ดของไวรัส มีข้อความเขียนไว้ดังนี้:
หน่วยรับความรู้สึก

หน่วยรับความรู้สึก, ตัวรับหรือที่รับ () ในชีวเคมี เป็นโปรตีนที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ หรือในไซโทพลาสซึมหรือนิวเคลียสที่จะเชื่อมต่อกับโมเลกุลเฉพาะซึ่งเรียกว่า ลิแกนด์ (ligand) เช่น สารสื่อประสาท, ฮอร์โมน หรือสารประกอบอื่นๆ และทำให้เกิดการเริ่มต้นตอบสนองของเซลล์ต่อลิแกนด์นั้นๆ

หน่วยรับความรู้สึกมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับ ลิแกนด์ และหน้าที่ของมัน เช่น

หน่วยรับความรู้สึกนี้รู้จักกันในชื่อ 7 ทรานเมมเบรน รีเซปเตอร์ หรือ 7TM รีเซปเตอร์
คุวาบาระ คาซึมะ

คุวาบาระ คาซึมะ () ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน (YuYu Hakusho) ซึ่งมีความสามารถในการสร้างดาบขึ้นมาจากพลังวิญญาณของตัวเอง โดยมีชื่อเรียกว่า ดาบวิญญาณ/ดาบพลังจิต เพื่อใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้ และมักเกี่ยวข้องกับการทะเลาะวิวาท/การต่อยตี อย่างไรก็ดี เขามีสัมผัสทางด้านวิญญาณดีเยี่ยม

คุวาบาระเป็นหนึ่งในหัวโจกของโรงเรียนมัธยมคารายะซึกิ เป็นรองแค่อุราเมชิ ยูสึเกะเท่านั้น ภายนอกดูเป็นคนเถื่อน หยาบคาย แต่ใจจริงเป็นคนดี รักเพื่อนพ้อง และชอบเลี้ยงแมวมาก คุวาบาระยังเป็นผู้ที่มีสัมผัสทางด้านวิญญาณในขั้นยอดเยี่ยมอีกด้วยและมีความอึดเป็นที่หนึ่ง
ฮิเอ

ฮิเอ () ตัวละครจากเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิชาดาบ สามารถควบคุมไอเพลิงของโลกปิศาจได้ ถึงขั้นเรียกมังกรเพลิงดำจากโลกปิศาจมาใช้ในการต่อสู้ และฝีเท้าที่ว่องไวอย่างมาก ยากที่จะมีใครไล่กวดเขาทัน นอกจากนี้ นัยน์ตามาร ส่องหาเป้าหมายที่จะค้นหาได้ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน (หากไม่มี ยันต์ หรือ ข่ายอำนาจต่อต้านปีศาจป้องกันอยู่) รวมถึง สะกดจิตควบคุม มนุษย์ และ ปีศาจชั้นต่ำได้

ฮิเอ เป็นเด็กหนุ่มอายุ 17 ปี อยู่ในโลกปิศาจผู้ถือกำเนิดขึ้นจากดินแดนน้ำแข็ง ในฐานะตัวกาลกิณี จึงต้องถูกขับไล่ออกไป จากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างโจรมาตลอด แต่ก็เป็นที่กล่าวขานเนื่องจากเป็นอัจฉริยะด้านการฆ่าฟัน กระทั่งได้พบกับยูสึเกะที่มีหน้าที่มาจับโจรวิญญาณในโลกมนุษย์ ฮิเอไม่ได้เต็มใจมาเข้าพวก แต่มาเพราะโดนฑัณฑ์บนจากโลกวิญญาณ การกระทำของเขาทำเพื่อตัวเองเป็นหลัก จนบางครั้งดูเหมือนเป็นคนเย็นชา จริงๆแล้วฮิเอเริ่มเปิดใจตนเองหลังจากพบกับยูสึเกะ แต่แสดงออกในแบบของตัวเองเท่านั้นเองแล้วก็เป็นคนที่อยากได้อะไรก็ทำทุกวิถีทางโดยไม่เลือกวีธีเพื่อจะได้มานัยน์ตามารของฮิเอไม่ได้มีมาแต่กำเนิด แต่ได้มาจากชิงุเระ ผู้ซึ่งผ่าตัดดวงตาที่สามให้เพื่อใช้ตามหายูกินะน้องสาวของเขา
นอกจากนั้นนัยน์ตามารยังสามารถใช้ควบคุมปีศาจชั้นต่ำได้อีกด้วย
ไวโอ้

ไวโอ้ (VAIO) เป็นเครื่องหมายการค้าของคอมพิวเตอร์ของบริษัทโซนี่ คำว่า VAIO เป็นอักษรย่อจาก Video Audio Integrated Operation (วิดีโอออดิโออินทีเกรตเต็ดโอเปอเรชัน หมายถึง ระบบที่รวมภาพและเสียงเข้าด้วยกัน) 16 มีนาคม 2549

สัญลักษณ์ของไวโอ้ ใช้ตัวอักษร วี (V) และ เอ (A) เป็นสัญลักษณ์แทนกราฟโคไซน์ ในระบบแอนะล็อก และใช้ตัวอักษร ไอ (I) และ โอ (O) เป็นสัญลักษณ์แทนตัวเลขศูนย์และหนึ่ง ในระบบดิจิทัล สัญลักษณ์ไวโอ้แสดงถึงความสามารถการใช้งานทั้งในระบบแอนะล็อกและดิจิทัล และคำว่าไวโอ้ยังมาจากคำว่า ไวโอเลต (อังกฤษ: violet) ที่แปลว่าสีม่วง โดยผลิตภัณฑ์โน้ตบุ๊กของโซนี่ในช่วงแรกจะมีสีม่วง

เริ่มแรก เครื่องหมายการค้าไวโอ้ใช้สำหรับโน้ตบุ๊กเท่านั้น ต่อมาในปัจจุบัน ใช้สำหรับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะและเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบอื่นด้วย
ปิแอร์ โอมิดดียาร์

ปิแอร์ โอมิดดียาร์ (, อาหรับ: پیر امیدی) เกิดเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) นักธุรกิจชาวอเมริกัน และนักสังคมสงเคราะห์ (philanthropist) ผู้ก่อตั้งธุรกิจออนไลน์อีเบย์ ธุรกิจออนไลน์ที่มีผู้ใช้มากที่สุดในโลก

ปิแอร์เป็นลูกครึ่ง ของฝรั่งเศส อิหร่าน เกิดในปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่ออายุ 6 ปี ได้ย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2531 ได้จบการศึกษาจากคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และได้ทำงานกับบริษัทแคลริส (บริษัทลูกของบริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์) และในปี พ.ศ. 2538 เมื่อปิแอร์อายุได้ 28 ปี ได้เริ่มเขียนคอมพิวเตอร์โค้ด ของเว็บไซต์อีเบย์ และประสบความสำเร็จ

ปัจจุบันปิแอร์ได้ร่วมกับภรรยา แพม โอมิดดียาร์ เปิดเว็บไซต์เครือข่ายโอมิดดียาร์เพื่อการกุศล และในปี พ.ศ. 2548 ปีแอร์และแพมได้บริจาคเงิน หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 4 พันล้านบาท) ให้มหาวิทยาลัยทัฟส์ใช้เป็นทุนสำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาใช้เงินในการสร้างธุรกิจส่วนตัว
อินเทอร์เน็ตบอต

บอต () หรือ อินเทอร์เน็ตบอต () คือโปรแกรมอัตโนมัติสำหรับทำหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งบอตย่อมาจากคำว่าโรบอต (robot) แปลว่าหุ่นยนต์

บอตที่นิยมใช้ในอินเทอร์เน็ต สำหรับการเก็บข้อมูลจากเว็บเพจ เรียก เว็บครอว์เลอร์ (web crawler) หรือ สไปเดอร์ (spider) ทำหน้าที่เก็บข้อมูลของเว็บนั้นมาทำการวิเคราะห์ เช่น กูเกิลบอต (GoogleBot) เก็บข้อมูลจากเว็บต่างๆ แล้วมาทำดัชนีของเว็บเพื่อใช้ในเสิร์ชเอนจิน

บอตในไออาร์ซีหรือในเมสเซนเจอร์ เป็นโปรแกรมอัตโนมัติที่ตอบคำถามของผู้ใช้ต่างๆ โดยบอตประเภทนี้จะนำคำถามของผู้ใช้มาประมวลผลตามเงื่อนไข และเมื่อพบคำตอบที่น่าจะเกี่ยวข้องจะส่งคำตอบกลับไป หรือถ้าไม่พบคำตอบจะส่งข้อความว่า ไม่เข้าใจในคำถามให้ถามคำถามใหม่ บอตประเภทนี้สามารถตอบคำถามได้หลายประเภท รวมถึงการค้นหา ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ รายงานสภาพภูมิอากาศปัจจุบัน ผลการแข่งขันกีฬา เป็นต้น
กระด้างภัณฑ์และละมุนภัณฑ์

กระด้างภัณฑ์ และ ละมุนภัณฑ์ เป็นคำศัพท์ภาษาไทยที่เข้าใจผิดกันว่า ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติไว้สำหรับ ฮาร์ดแวร์ (hardware) และซอฟต์แวร์ (software) ตามลำดับ

จุดเริ่มต้นของคำ "กระด้างภัณฑ์" และ "ละมุนภัณฑ์" มาจากรัฐสภาไทยซึ่งไม่นิยมใช้ศัพท์ภาษาต่างประเทศ ในการประชุมครั้งหนึ่งมีการเอ่ยถึงซอฟต์แวร์ เดโช สวนานนท์ จึงบัญญัติให้ที่ประชุมใช้ว่า "ละมุนภัณฑ์" ต่อภายหลังจึงเกิด "กระด้างภัณฑ์" สำหรับฮาร์ดแวร์

ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจว่า ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติให้ใช้ "กระด้างภัณฑ์" แทนฮาร์ดแวร์ และ "ละมุนภัณฑ์" แทนซอฟต์แวร์ ทั้งยังมักนำไปล้อเลียนกันเป็นที่สนุกปาก แต่แท้จริงแล้ว ราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้ใช้ดังนี้

นอกจากนี้ ยังมีศัพท์อื่น ๆ ที่เข้าใจผิดอย่างเดียวกัน เช่น "joystick" ที่เชื่อกันว่าราชบัณฑิตยสถานให้ใช้ว่า "แท่งหรรษา" แต่อันที่จริง ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่า "ก้านควบคุม"

ครรชิต มาลัยวงศ์ ราชบัณฑิตซึ่งรับผิดชอบบัญญัติศัพท์ทางคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี กล่าวถึงความเข้าใจผิดเหล่านี้ว่า

"...มีคนพูดอย่างสนุกสนานอยู่เสมอว่า คณะกรรมการบัญญัติศัพท์ที่ไม่ได้เรื่องออกมาให้ใช้ เช่นคำ 'software' ก็บัญญัติว่า 'ละมุนภัณฑ์' แล้วก็ขยายต่อไปว่า 'hardware' ก็บัญญัติว่า 'กระด้างภัณฑ์' ผมได้ฟังแล้วก็ได้แต่ปลง เพราะคนพูดบางคนเป็นนักวิทยาศาสตร์ แต่ไม่ได้มีความคิดแบบวิทยาศาสตร์ นั่นก็คือ ไม่ได้สอบสวนศึกษาเรื่องแท้จริงก่อนว่า คำศัพท์ที่บัญญัติจริง ๆ คืออะไร แม้แต่หนังสือศัพท์บัญญัติที่ทางราชบัณฑิตยสถานพิมพ์ก็ยังไม่มี เมื่อยังไม่ได้หาข้อมูลจนรู้ข้อเท็จจริง แล้วจะมาพูดวิจารณ์ได้อย่างไร ความจริงก็คือ คณะกรรมการไม่เคยบัญญัติศัพท์แบบนี้เลย คนทั้งหลายได้แต่พูดต่อ ๆ กันไปเองไม่มีมูลเลย หลักฐานอยู่ในหนังสือศัพท์บัญญัติตั้งแต่ฉบับแรกจนถึงปัจจุบัน..."

ขณะที่ จินตนา พันธุฟัก เลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน ให้สัมภาษณ์ว่า

"...เป็นตราบาปที่ราชบัณฑิตยสถานต้องรับมาอย่างไม่รู้เรื่อง เป็นความเสียหายที่แก้ไม่ได้เสียที แล้วยิ่งคำศัพท์ว่า 'joystick' ที่ไปกล่าวกันว่าราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่า 'แท่งหรรษา' นี่ยิ่งไปกันใหญ่ และเป็นเรื่องที่น่าเกลียดมาก ๆ ราชบัณฑิตยสถานเป็นหน่วยงานที่เต็มไปด้วยผู้ทรงความรู้ การบัญญัติศัพท์ย่อมต้องมีหลักวิชาการ และใช้การพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน..."

แม้ราชบัณฑิตยสถานจะปฏิเสธเรื่องดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง ทว่า ยังมีผู้นำเสนอว่าเป็นผลงานของราชบัณฑิตยสถานอยู่อย่างต่อเนื่องเช่นกัน เช่น ในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ ประจำวันที่ 9 กรกฎาคม 2554 สรยุทธ สุทัศนะจินดา กล่าวว่า "...เคยบัญญัติศัพท์ 'กระด้างภัณฑ์', 'ละมุนภัณฑ์' มาให้ใช้ แต่มันตลกจนไม่อยากจะใช้..."

การ์ตูน "ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน" ประจำหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ วันที่ 9 สิงหาคม 2554 ล้อเลียนประเด็นนี้ว่า ราชบัณฑิตยสถานได้บัญญัติศัพท์ใหม่ขึ้น คือ Google ว่า อสงไขยสนธิ, Twitter ว่า สำเนียงสกุณา, Hi5 ว่า เบญจสวัสดี และ Facebook ว่า พักตร์ปกรณ์
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย

อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เป็นที่ตั้งของบริษัทและศูนย์วิจัยด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจำนวนมาก รวมถึงสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติและศูนย์วิจัยแห่งชาติในสังกัดอื่น ๆ ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ทางเหนือของกรุงเทพมหานคร ติดกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย

นอกจากนี้ สถานที่แห่งนี้เคยใช้เป็นสถานที่แข่งขันของรายการอัจฉริยะข้ามคืน ล้านที่ 34 มาแล้ว

แนวคิดในการพัฒนาอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย หรือซายน์ปาร์ค เริ่มต้นจากความจำเป็นที่ประเทศไทยต้องพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนภาคเอกชน ในการสร้างความสามารถในการแข่งขัน และก้าวทันกระแสของการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้น และเสริมสร้างระบบนวัตกรรมของประเทศ โดยเฉพาะความเชื่อมโยงระหว่างภาคการศึกษาและวิจัย กับภาคการผลิต รวมทั้งความเชื่อมโยงระหว่างภาคการผลิตด้วยกันเอง ดังนั้น การพัฒนาประเทศในอนาคตจึงจำเป็นที่จะต้องพัฒนากลไกที่มีประสิทธิภาพ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ และแก้ไขจุดอ่อนที่เป็นอยู่ อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยจึงได้ถูกพัฒนาขึ้น

อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยถือเป็น “นิคมวิจัยสำหรับเอกชน” แห่งแรกของเมืองไทย ภายใต้การบริหารจัดการของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.), กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยมีภารกิจหลักในการสร้างให้เกิดนวัตกรรมและการวิจัยและพัฒนาในภาคเอกชน รวมถึงการสร้างให้เกิดการพัฒนากำลังคนในด้านการวิจัยและพัฒนาของประเทศ

อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยตั้งอยู่ที่อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี บนพื้นที่กว่า 200 ไร่ ภายในอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเป็นที่ตั้งของ สวทช. รวมถึงศูนย์วิจัยแห่งชาติ 4 ศูนย์ ได้แก่ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ ศูนย์อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ และศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ นอกจากนี้ ที่ตั้งของอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยยังติดกับสถาบันการศึกษาชั้นนำ ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร ซึ่งทำให้อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เป็นทำเลที่มีความพร้อมสูงสุดสำหรับกิจกรรมวิจัยและพัฒนา เป็นที่ซึ่งมีนักวิจัยอยู่รวมกันมากกว่า 3,700 คนและเป็นแหล่งรวมบุคลากรที่มีความสามารถขนาดใหญ่

ภายในอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย ผู้เช่าพื้นที่จะได้รับสิทธิและประโยชน์จากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนและกรมสรรพากร นอกจากนี้ ยังสามารถเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ที่อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยจัดเตรียมไว้ให้ เช่น ศูนย์ประชุมที่มีพื้นที่แสดงนิทรรศการขนาด 2,000 ตารางเมตร และห้องประชุมขนาดใหญ่ จุ 350 ที่นั่ง ห้องประชุมที่พร้อมสำหรับการจัดประชุมทางไกล (Teleconference และ video conference) ฐานข้อมูลงานวิจัย รวมถึงระบบโทรคมนาคมความเร็วสูง กิจการที่เริ่มก่อตั้งและกิจการขนาดเล็ก สามารถเช่าใช้พื้นที่เพื่อการทำวิจัยและพัฒนาภายในหน่วยบ่มเพาะเทคโนโลยี ด้วยอัตราพิเศษ กิจการขนาดใหญ่สามารถเลือกระหว่างพื้นที่ในอาคารหรือที่ดินเปล่า เพื่อสร้างอาคารสำหรับการวิจัยและพัฒนาของตนเอง พร้อมด้วยการให้บริการทางเทคนิค การเงิน บุคลากร ธุรกิจ

นอกจากเป็นที่ตั้งของ สวทช. และศูนย์วิจัยแห่งชาติทั้ง 4 ศูนย์ ยังมีบริษัทเอกชนทั้งไทยและต่างชาติ เช่าพื้นที่เพื่อที่วิจัยกว่า 60 ราย ทำให้ต้องมีการขยายพื้นที่ใช้สอยของอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย จาก 140,000 ตารางเมตร ในระยะที่ 1 เพิ่มขึ้น อีก 126,000 ตารางเมตร ในระยะที่ 2 และพร้อมเปิดให้บริการในปี 2556
ไวรัส ADT.1765

ADT.1765 เป็นไวรัสที่ทำงานใน DOS, โดยทำงานร่วมกับไฟล์ .exe และ .comตัวไวรัสใช้ INT 21 และ รวมโคดไวรัสเข้ากับไฟล์ .exe และ .com เมื่อไฟล์เหล่านั้นทำงาน. ถ้าไวรัสทำงานในวันที่28 ของเดือนใดๆ, ไวรัสจะใช้ INT 12 เพื่อแสดงข้อความข่อไปนี้ใน DOS prompt: Andreas
เอไอ (ไวรัสคอมพิวเตอร์)

เอไอ () เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ ประเภทไวรัส มีขนาดความยาวของไวรัสประมาณ 1759 ไบต์

AI เป็นไวรัสที่จะไม่ปรากฏการทำงานกับไฟล์ .EXE ทั้งหมด แต่จะทำงานกับไฟล์ DOS ธรรมดาง่าย ๆ. โดย AI จะใส่โค๊ดของมัน ในส่วนท้ายของไฟล์ที่ติด.
มือขวากับขาโจ๋

มือขวากับขาโจ๋ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ คาซึโร่ อิโนอุเอะ แนวโรแมนติกคอมเมดี้ ต่อมาได้มีการจัดทำในรูปแบบภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ด้วย

ในประเทศไทย มือขวากับขาโจ๋ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ส่วนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA

มือขวากับขาโจ๋ ลงตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ตั้งแต่ฉบับที่ 42 ปี พ.ศ. 2545 (25 กันยายน) จนถึงฉบับที่ 37 พ.ศ. 2547 (21 กรกฎาคม) มีการรวมเล่มทั้งหมดออกมา 8 เล่ม ต่อมาได้ออกดราม่าซีดี และหลังจากนั้นก็สร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูน ฉายในระบบ UHF ทางสถานีจิบะทีวี และในระบบอื่น ๆ ได้แก่ สถานี TVK, สถานีทีวีไซตามะ, สถานี KBS เกียวโต, สถานีทีวีไอจิ และซันทีวี รวม 6 สถานี และยังมีฉายทางช่องแอนิแม็กซ์ อีกด้วย ในชื่อแปลไทยได้ว่า บันทึกรักมิโดริ

ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน มีทั้งหมด 13 ตอน โดยสถานีจิบะทีวี ได้ออกอากาศตั้งแต่ วันที่ 4 เมษายน ถึงวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เวลา 23:30 น. ถึง 24:00 น. นอกจากนี้ยังมีรายการวิทยุ ""ไดอารี่รักของมือขวา"" (美鳥のLOVEダイアリー ; มิโดริ โนะ เลิฟ ไดอะรี่) โดยเริ่มออกอากาศพร้อม ๆ กับ ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน

ซาวามูระ เซย์จิ เด็กชายอันธพาลผู้มีเรื่องอยู่ทุกวัน วันหนึ่งมือขวามหามารที่ทำให้เขาได้รับฉายาว่า หมาบ้าซาวามูระ ของเขา ได้กลายมาเป็น คาซึกาโนะ มิโดริ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แอบหลงรักเซย์จิมานาน หลังจากนั้นเรื่องราวชุลมุนอลหม่านก็เริ่มขึ้น

หลังจากที่ มิโดริ กลายมาเป็นมือขวาของเซย์จิ ทำให้เซย์จิ ลำบากขึ้นในหลายๆ อย่าง ทั้งการเรียนและการใช้ชีวิต ซึ่งเซย์จิถูกอาจารย์แกล้งให้วิดพื้นและโหนบาร์ มิโดริบอกว่าจะช่วยเซย์จิ แต่เซย์จิกลับบอกว่าจะทำด้วยมือเพียงข้างเดียว

ต่อมา เซย์จิต้องการหาความจริงเกี่ยวกับมิโดริ จึงเดินทางไปยังบ้านมิโดริ เมื่อเข้าไป ก็พบกับแม่ของมิโดริ ร้องขอให้เซย์จิเข้าไปดูอาการของมิโดริ เมื่อเข้าไป เซย์จิก็เห็นเพียงมิโดริ ที่นอนเหมือนเจ้าหญิงนิททรา เซย์จิ ให้มิโดริ (มือขวา) ลองเข้าไปหาตัวเองดู เผื่อว่าจะสามารถคืนร่างเดิมได้ แต่ทว่า ร่างนั้น เปลือยอยู่ และแล้วก็มีคนเข้ามาเห็นเข้า จึงทำให้เซย์จิโดนไล่ออกจากบ้านของมิโดริไป

การดำเนินชีวิตเริ่มเข้าที่เข้าทาง แต่แล้วก็เริ่มมีคนรู้ความลับมือขวาของเซย์จิมากขึ้น ทั้งพี่ริน พี่ของเซย์จิ และเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกัน ทาคามิซาว่าคุง และยังมีคู่แข่งความรักของมิโดริ คุณอายาเสะ อีก

เมื่อคนสองคนอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกของทั้งสองคนก็สามารถสื่อถึงกันได้ วันหนึ่งเซย์จิได้กลายมาเป็นมือขวาของมิโดริ วันนั้นจึงเป็นวันที่วุ่นวาย แต่สุดท้าย 
ก็เป็นเพียงแค่ความฝันของมิโดริ แต่เพราะความฝันนี้ทำให้ มิโดริ ได้รู้ตัวว่าตนจะอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ได้อีกต่อไป

แล้ว มิโดริก็ได้หายไปจากมือขวาของเซย์จิ มิโดริซึ่งกลับสู่ร่างเดิมไม่สามารถจดจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนที่ตัวเองหลับอยู่ได้รู้แต่เพียงว่าตนมีความรู้สึกพอใจและอยากกลับไปหาความรู้สึกแบบตอนที่หลับอยู่ เธอจึงรวบรวมความกล้าและออกตามหาเซจิเพื่อที่จะบอกความในใจให้กับคนที่เธอรักได้รับรู้
เพื่อนสมัยเด็กของ มิโดริ ที่แอบชอบ มิโดริ 
รุ่นน้อง(ลูกเบ้)ของ ซาวามูระ มักจะโดน แกล้ง อยู่เสมอ
ลิแกนด์

ลิแกนด์ () มีความหมายตามวิชาดังนี้

การตั้งชื่อลิแกนด์ตามการจัดเรียงทางเรขาคณิตของมัน เช่นอะตอมศูนย์กลางที่อยู่ใจกลางของ โพลีฮีดรอน (polyhedron) ที่คอมเพลกซ์ที่เชื่อมต่อกับลิแกนด์ 4 ตัว จะเรียกว่า เตตร้าฮีดรอน (Tetrahedron) และถ้าลิแกนด์ 6 ตัว เรียกว่าเฮกซ่าฮีดรอน (hexahedron)

ลิแกนด์ ที่เชื่อมต่ออะตอมกลางหนึ่งที่เรียกว่า "โมโนเดนเตต" ("monodentate")
ลิแกนด์ บางโมเลกุลสามารถเชื่อมต่อกับ ไอออน ของ โลหะ ได้หลายที่ เพราะว่ามี คู่อิเล็กตรอนว่างอิสระมากกว่า 1 อะตอมเรียกว่า "พอลิเดนเตต" ("polydentate") ถ้าลิแกนด์มี 2โคออร์ดิเนชั่น ไซต์ เรียกว่า "ไบเดนเตต" ("bidentate") EDTA เป็นพอลิเดนเตต ลิแกนด์ ที่มีจุดเชื่อมต่อถึง 6 ที่ สกอร์ปิโอเนต ลิแกนด์ (scorpionate ligand) เป็น ไตรเดนเตต ลิแกนด์ คอมเพลกซ์ของ"พอลิเดนเตต"เรียกว่าชีเลเตตคอมเพลกซ์ ซึ่งมีเสถียรภาพมากกว่า"โมโนเดนเตต"คอมเพลกซ์

ลิแกนด์เหล่านี้สามารถเชื่อมต่อกับอะตอมกลางใน 2 ที่ อันใดอันหนึ่งแต่ไม่ใช่ทั้งสอง ไม่เหมือนโพลีเดนเตต ลิแกนด์ ตัวอย่างเช่น CNที่สามารถเชื่อมต่อได้ อะตอม คาร์บอน หรือ ไนโตรเจน แต่ไม่ใช่ทั้ง 2 อะตอมในเวลาเดียวกัน
อำเภอกาญจนดิษฐ์

อำเภอกาญจนดิษฐ์มีความเป็นมาคือ

กาญจนดิษฐ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุราษฎร์ธานี

อำเภอกาญจนดิษฐ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอกาญจนดิษฐ์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 ตำบล 117 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอกาญจนดิษฐ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
ตัวเอก

ตัวเอก คือบุคคลที่เป็นศูนย์กลางของเรื่อง และมักถูกกล่าวถึงในฐานะที่เป็น ตัวละครหลัก ของเรื่อง เรียกว่า "พระเอก" หากเป็นผู้ชาย และเรียกว่า "นางเอก" หากเป็นผู้หญิง อย่างไรก็ตาม วรรณกรรมบางเรื่องอาจมีเฉพาะพระเอกหรือนางเอกก็ได้

เรื่องจะดำเนินตาม และมักจะมุ่งความสนใจไปที่ตัวเอก (หรือบางครั้งเป็นกลุ่มของตัวเอก) บ่อยครั้งที่เรื่องเล่าด้วยมุมมองของตัวเอก และถ้าในกรณีที่การเล่าเรื่องไม่ได้เป็นแบบการบรรยายแบบบุรุษที่หนึ่ง ความรู้สึกนึกคิดและการกระทำของตัวเอกมักถูกแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนมากกว่าตัวละครอื่น ๆ

ตัวเอกมักเป็นตัวละครที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาการ แม้ว่านวนิยายจะมีศูนย์กลางอยู่ที่เหตุการณ์หรือตัวละครอื่น ๆ (เช่นในเรื่องสั้น "Bartleby the Scrivernet" ของเฮอร์มาน เมลวิลล์) ตัวเอกจะเป็นตัวละครที่มีพลวัตร และมักจะทำให้นิยายคลี่คลายไปในทิศทางที่นำไปสู่บทสรุปหลักของชิ้นงานนั้น และมักทำให้ผู้อ่านเกิดความชื่นชมหรือความสนใจได้

ตัวเอกนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นวีรบุรุษของเรื่อง ผู้ประพันธ์หลายคนเลือกเล่าเรื่องจากมุมมองของตัวละครที่อาจไม่ใช่ศูนย์กลางของเรื่อง แต่อยู่ในฐานะที่จะแสดงความคิดเห็นต่อเรื่องราวนั้น อย่างไรก็ตาม บ่อยครั้งกว่าที่เรื่องจะเกี่ยวข้องกับตัวเอก แม้ว่าตัวเอกจะไม่ได้สร้างวีรกรรมอะไรในเรื่องนั้น แต่การกระทำของตัวเอกมักสำคัญต่อการดำเนินเรื่อง นอกจากนี้ตัวเอกกับผู้บรรยายไม่จำเป็นต้องเป็นตัวละครเดียวกัน ทั้งคู่อาจเป็นตัวละครเดียวกันได้ แต่แม้กระทั่งผู้บรรยายบุรุษที่หนึ่งก็ไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเอก เนื่องจากผู้บรรยายนั้นอาจแค่รำลึกเรื่องราว โดยไม่จำเป็นต้องอยู่ในเหตุการณ์จริงเช่นเดียวกับผู้ฟัง
แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง

แดจังกึม () เป็นละครชุดออกอากาศทางโทรทัศน์ช่อง MBC ของเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2546 โดยนำมาแพร่ภาพออกอากาศในประเทศไทย ชื่อว่า "แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง" เมื่อ พ.ศ. 2548 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 18.00 - 20.00 น. และได้ออกอากาศซ้ำใหม่อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 16.30 - 17.30 น. ก่อนรายการข่าวเรื่องเด่นเย็นนี้ และในพ.ศ. 2553 ได้นำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งในช่วงเวลาตำนานรักดอกเหมย ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 13.00 - 14.00 น. ซึ่งถือเป็นการออกอากาศซ้ำครั้งที่ 3 และได้นำมาออกอากาศซ้ำเป็นครั้งที่ 4 แต่ได้เปลี่ยนไปออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ 12:00-13:00 และรีรันเวลา 19:15-20:15 นับเป็นละครเกาหลีเรื่องเดียวในไทยที่ทำสถิติออกอากาศซ้ำมากที่สุดและเป็นละครเกาหลีเรื่องเดียวที่ออกอากาศบนทีวีดิจิตอลของไทย

ละครเรื่องนี้เน้นถึงชีวิตของซอ จังกึม (แสดงโดย ลี ยองเอ) หมอหลวงคนแรกที่เป็นสตรีในราชวงศ์โชซ็อน (เกาหลี: 조선 왕조 - Joseon) ในรัชสมัยของพระเจ้าจุงจง แห่งเกาหลี (ค.ศ. 1488– 1544, ครองราชย์ ค.ศ. 1506 – 1544) แก่นเรื่องหลักก็คือ ความอดทน และการแสดงออกวัฒนธรรมเกาหลี รวมทั้งตำรับอาหารและการแพทย์ในราชสำนักเกาหลี แดจังกึมในละครนั้นยังได้รับยกย่องให้เป็นผู้ที่คิดค้นวิธีการผ่าตัดคนแรกของโลกอีกด้วย แต่ในสมัยนั้นยังไม่เป็นที่ยอมรับของการแพทย์และเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก

แดจังกึมเป็นบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ ซึ่งมีการบันทึกเอาไว้ในจดหมายเหตุของราชวงศ์ (เกาหลี: 조선왕조실록, อังกฤษ: Annals of Joseon Dynasty) และเอกสารทางการแพทย์ในสมัยนั้น แต่มีเนื้อหาและหลักฐานอ้างอิงเพียงสั้นๆ ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์พระราชพงศาวดารของเกาหลี นั้นมีการกล่าวอ้างถึง แพทย์หญิง แดจังกึม จริงแต่บันทึกเพียง 250 ตัวอักษรเท่านั้น เพราะไม่เป็นที่ยอมรับของเหล่าขุนนางและกฎมณเฑียลบาล ของเกาหลีที่ผู้หญิงมีบทบาทเป็นถึงแพทย์ประจำพระองค์ของพระราชา เท่านั้น มีหลักฐานยืนยันว่าแดจังกึมเป็นหมอประจำพระองค์คนแรกที่เป็นผู้หญิงของกษัตริย์เกาหลี แต่ก็ยังมีหลักฐานบางชิ้นระบุว่า แดจังกึมเป็นเพียงตัวละครที่สร้างขึ้นจากบุคลิกของหมอหญิงจังกึมหลายคนในอดีต และข้อถกเถียงดังกล่าวยังไม่ยุติจนทุกวันนี้

ในชื่อ "แดจังกึม" คำว่า "แด" (대) แปลว่า ใหญ่, ยิ่งใหญ่ เป็นยศพระราชทานจากกษัตริย์ และ "แดจังกึม" (장금) คือชื่อตัวเอกของเรื่อง ซึ่งมีชื่อเต็มว่า ซอ จังกึม (서장금) รวมแปลว่า "จังกึมผู้ยิ่งใหญ่"

ภาพยนตร์ชุดเรื่อง "แดจังกึม" ประสบความสำเร็จอย่างมากในหลายประเทศ เช่น เกาหลี ญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และ ประเทศไทย ไม่เพียงเฉพาะในเอเชียเท่านั้น ยังออกอากาศในแคนาดาและชิคาโกด้วย นอกจากนี้ยังปลุกกระแสคลั่งไคล้วัฒนธรรมเกาหลีทั่วเอเชีย รัฐบาลเกาหลีได้ซื้อโรงถ่ายแดจังกึมจาก MBC มาปรับปรุงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกด้วย

ส่วนเพลงนำของภาพยนตร์ชุดนี้ "โอนารา" (오나라) หรือ "เขาจะมาไหม" เป็นที่นิยมไปทั่ว และมีหลายประเทศที่ออกอากาศได้เปลี่ยนเนื้อร้องเป็นภาษาของตน เช่นในฮ่องกง เปลี่ยนเป็นเพลงภาษากวางตุ้ง ชื่อ "ความหวัง" (希望) ซึ่งขับร้องโดยนักร้องยอดนิยม เฉิน ฮุ่ยหลิน (เคลลี เฉิน) ในฟิลิปปินส์ ได้เปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "ดวงดาวแห่งฝัน" (Pangarap na Bituin)
โรมาจิ

โรมาจิ () เป็นอักษรโรมันที่ใช้ในภาษาญี่ปุ่นในระบบการเขียนภาษาญี่ปุ่นใช้ คานะและคันจิเป็นหลัก โรมาจิเป็นวิธีที่นิยมสำหรับบุคคลที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นเรียนภาษาญี่ปุ่น และยังเป็นที่นิยมในการพิมพ์ข้อมูลภาษาญี่ปุ่นลงในคอมพิวเตอร์ โดยการพิมพ์บนคีย์บอร์ดเป็นโรมาจิและคอมพิวเตอร์แสดงผลเป็นภาษาญี่ปุ่นตัวอักษรแบบต่าง ๆ

โรมาจิเริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่สมัยสงครามโลก ซึ่งเริ่มเรียนตั้งแต่ระดับประถมศึกษา สำหรับการเขียนและการอ่านโรมาจิ

โรมาจิในปัจจุบันมีอยู่ 3 ระบบ ได้แก่ นิฮงชิกิ (日本式) แบบดั้งเดิม, คุงเรชิกิ (訓令式) แบบที่ดัดแปลงจากนิฮงชิกิ และเฮ็ปเบิร์นหรือเฮบงชิกิ (ヘボン式) แบบปรับปรุงพัฒนาตามการออกเสียงจริง ซึ่งเป็นที่นิยมใช้มากที่สุดในปัจจุบัน

ตัวอย่างของการทับศัพท์แบบต่าง ๆ
คานะ

คานะ () เป็นคำที่ใช้เรียกตัวอักษรภาษาญี่ปุ่น ซึ่งแบ่งออกเป็นฮิรางานะและคาตากานะ ซึ่งรวมถึงภาษาระบบเก่า มังโยงานะ คานะหนึ่งตัวอักษรจะมีเสียงเฉพาะของแต่ละตัวอักษร