seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อารยธรรมมายา

อาณาจักรมายา เป็นอาณาจักรโบราณในอเมริกากลาง มีพื้นที่บริเวณประเทศเม็กซิโกคาบเกี่ยวกับประเทศเบลีซ และประเทศกัวเตมาลา มีความรุ่งเรืองช่วง 500 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง ค.ศ. 1502 มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่นครวากา ปัจจุบันคือ เอลเปรู มีอายุร่วมสมัยเดียวกับอารยธรรมเตโอตีอัวกาน ()

อาณาจักรมายาปกครองด้วยระบบกษัตริย์ เรียกว่า คูฮุลอะฮอว์ ("K'uhul ajaw") หรือ เทวกษัตริย์

ชาวมายาใช้อักษรภาพในการบันทึก มีความสามารถทางดาราศาสตร์ จนสามารถทำนายเวลาเกิดสุริยุปราคา และจันทรุปราคาได้ล่วงหน้าเป็นเวลานาน รู้จักทำปฏิทินใช้ รู้จักประดิษฐ์เลขศูนย์ใช้ในวิชาคณิตศาสตร์ รู้จักค้าขายเกลือ หยก และเครื่องปั้นดินเผา แต่ชาวมายาไม่รู้จักใช้ล้อและไม่รู้จักการถลุงแร่ ซึ่งแสดงว่าชาวมายาดำรงชีวิตเหมือนมนุษย์หินที่รู้จักใช้เพียงไม้ กระดูกสัตว์ หินปูน และหินทรายในการสร้างเมือง

ชาวมายานับถือเทพเจ้ามาก และมีเทพเจ้ามากมาย ทั้งสุริยเทพ วสันตเทพ และมรณเทพ เทพเจ้าเหล่านี้ทรงโปรดปรานการเสวยเลือด ดังนั้นจึงมีพิธีบูชายัญด้วยชีวิตของหญิงพรหมจารี(บริสุทธิ์)เพื่อถวายเทพ

พีระมิดของชาวมายามีความสูงกว่า 150 ฟุต บนยอดพีระมิดจะแบนราบแตกต่างไปจากของอียิปต์ที่ปลายแหลม ประกอบด้วยบันไดทางขึ้น 4 ด้าน บันไดด้านละ 91 ขั้น รวมกับยกพื้นที่ฐานของพีระมิดอีกนับรวมเป็นได้ 365 ครบหนึ่งปี ถือเป็นปฏิทินถาวรอย่างหนึ่งของชาวมายา หนึ่งปีของชาวมายามี 13 เดือน และฤดูกาลอีก 4 ฤดู

ประกอบด้วยเมืองสำคัญ ๆ คือ
ภาษาตัวเซ

ภาษาตัวเซ หรือ ภาษาดัว หรือ ภาษาดัรฮา เป็นภาษากลุ่มปาปวนในอินโดนีเซีย ที่รู้จักกันน้อย มีผู้พูดราว 350 คน ผู้พูดภาษานี้เริ่มติดต่อกับโลกภายนอกเมื่อ พ.ศ. 2525 ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษากลุ่มทะเลสาบและที่ราบที่อยู่ใกล้เคียง แต่ข้อสรุปนี้มีหลักฐานยืนยันน้อย มัลคอล์ม โรส (Malcolm Ross) จัดให้ภาษานี้อยู่ในภาษากลุ่มหัวนกตะวันออก-เซนตานี
ภาษาราชพังสี

ภาษาราชพังสี หรือภาษารังปุรีเป็นภาษาทางตะวันออกของอินเดีย อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน ใช้พูดโดยชาวราชพังสี 1 ล้านคนในบังกลาเทศและ 5 ล้านคนในอินเดีย ส่วนใหญ่จะพูดได้สองภาษาโดยพูดภาษาเบงกาลีหรือภาษาอัสสัมได้ด้วยมีขบวนการสนับสนุนการใช้ภาษานี้ในเบงกอลตะวันตก
ภาษารังปุรีมีหลายชื่อ ในบังกลาเทศได้แก่ รังปุรี บะเหบังกลา อันชาลิตบังกลา กัมตะโปเลีย ในอินเดียเรียกว่ากัมตะปุรี ราชพังสี ราชพันสี ราชพงสี โฆอัลปาเรีย โกจราชพังสี และทัชปุรี
สำเนียงหลักของภาษาคือราชพังสีกลาง ราชพังสีตะวันตก ราชพังสีตะวันออก และราชพังสีแถบเทือกเขาหรือโกจราชพังสี สำเนียงกลางเป็นสำเนียงที่มีผู้พูดมาก และใช้เป็นมาตรฐาน สำเนียงตะวันตกมีความหลากหลายที่สุด ความคล้ายคลึงของรากศัพท์ระหว่าวทั้งสามสำเนียงเป็น 77 - 89% สำเนียงที่พูดตามแถบเทือกเขาจะได้รับอิทธิพลจากภาษาของขนเผ่าต่างๆในบริเวณนั้น และต่างจากภาษาราชพังสีสำเนียงอื่นๆมาก มีคำศัพท์คล้ายกับภาษาเบงกาลี 48 - 55% และคล้ายกับภาษาฮินดีและภาษาเนปาลี 43 - 49%
ภาษาเมวารี

ภาษาเมวารี เป็นสำเนียงหลักสำเนียงหนึ่งของภาษาราชสถาน มีผู้พูดราว 5 ล้านคน ในรัฐราชสถาน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา มีพยัญชนะ 31 เสียง สระ 10 เสียง สระประสม 2 เสียง มี 2 บุคคล (เอกพจน์/พหูพจน์) 2 เพศ (ชาย/หญิง) และ 3 การก (ธรรมดา/กรรม/เรียกขาน) มีการผันคำนามและคำสรรพนาม มี 3 กาล (ปัจจุบัน/อดีต/อนาคต) และ 4 มาลา คำคุณศัพท์มี 2 ชนิด คือที่ลงท้ายด้วย/-o/ หรือไม่ลงท้ายด้วย/-o/
เพิร์ท (ออสเตรเลีย)

เพิร์ท () เป็นเมืองหลวงของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ในประเทศออสเตรเลีย มีประชากรอาศัยอยู่ 1,507,900 (ธันวาคม 2006) ทำให้เพิร์ทเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย และเป็น 3 ใน 4 ของรัฐ ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่อันดับที่ 4 ในออสเตรเลีย ด้วยอัตราการเจริญเติบโตร้อยละ 2.1 (2006) และคาดว่าจะเจริญได้ถึงร้อยละ 2.5 ในปี 2007

เพิร์ทถูกค้นพบโดยกัปตัน เจมส์ สเตอร์ลิง เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1829 เพิร์ทอยู่ชายฝั่งตะวันตกของประเทศออสเตรเลีย ติดกับมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำสวอน (Swan River) เป็นเมืองทันสมัย ในเมืองมีตึกสูงใหญ่
ภาษาโดกรี

ภาษาโดกรีเป็นภาษาในจัมมูร์และแคชเมียร์ รวมทั้งในรัฐปัญจาบและรัฐหิมาจัลประเทศ มีผู้พูดราว 2.1 ล้านคน แต่ก่อนถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาปัญจาบ แต่ปัจจุบันได้รับการยอมรับว่าเป็นอีกภาษาหนึ่งในอดีตเขียนด้วยอักษรตกริ ซึ่งคล้ายกับอักษรสรทะที่ใช้เขียนภาษาแคชเมียร์ ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรอาหรับ-เปอร์เซียแบบนัสตาลิก

ปูโตมีชาวกรีกในสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้กล่าวถึงชาวโดกรีว่า “ครอบครัวชาวโดกรีผู้กล้าหาญที่อยู่ในหุบเขาศิวาลิก ใน พ.ศ. 1860 อามีร์ ขุสโร กวีที่มีชื่อเสียงในภาษาฮินดีและภาษาเปอร์เซียได้กล่าวถึงภาษาโดกรีในการอธิบายถึงภาษาและสำเนียงในอินเดีย "

นักปราชญ์ในสมัยพระเจ้ารับบีร สิงห์มหาราชแห่งชัมมูและกัษมีระ อธิบายคำว่า Duggar ว่ามาจากคำว่า Dwigart หมายถึงผ่านไปทั้งสอง ซึ่งอาจจะอ้างถึงทะเลสาบมันสัรและสรุอินสัร 
มีนักภาษาศาสตร์ได้เชื่อมโยงคำว่า Duggar เข้ากับคำว่า Doonger ในภาษาราชสถาน ซึ่งหมายถึงเนินเขาและ Dogra กับคำว่า Dongar ความเห็นนี้ขาดการสนับสนุนเท่าที่ควรเพราะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนระหว่างภาษาราชสถานกับภาษาโดกรี และขาดเหตุผลว่าทำไมจึงเปลี่ยนแปลงไปเช่นนั้น

ข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งคือมาจากศัพท์ Durger ซึ่งคำนี้หมายถึงไม่พ่ายแพ้ในหลายภาษาทางอินเดียเหนือ และอาจจะกลายมาเป็นคำที่ชาวโดกรียืมมาใช้ เพื่อสื่อถึงความเข้มแข็งและประวัติศาสตร์ด้านการทหารและการปกครองตนเองในสังคมชาวโดกรี

ใน พ.ศ. 2519 ในการประชุมวิชาการเรื่องอินเดียแห่งตะวันออกทั้งหมด ได้ปฏิเสธสมมติฐาน Dwigart และสมมติฐาน Durger แต่ยอมรับสมมติฐาน Doonger-Duggar ในการประชุมต่อมาใน พ.ศ. 2525 นักภาษาศาสตร์ยอมรับว่าวัฒนธรรม ภาษา และประวัติศาสตร์ของชาวราชสถานและชาวโดกรีมีบางส่วนคล้ายคลึงกัน ศัพท์ Duggar และ Dogra เป็นศัพท์ทั่วไปในภาษาราชสถาน

การแปลภาษาสันสกฤตเป็นภาษาโดกรี เขียนด้วยอักษรตกริเริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 1657 ภาษาโดกรีเองมีกวีนิพนธ์ นิยาย และละครพื้นเมืองเป็นของตนเองเช่นกันโดยมีประวัติสืบค้นได้ถึงพุทธศตวรรษที่ 23 มีสถานีวิทยุและโทรทัศน์ออกอากาศเป็นภาษาโดกรีในรัฐชัมมูและกัษมีระ
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ภาษาโดกรีได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาเขียนเอกเทศในอินเดีย เป็นภาษาประจำรัฐภาษาหนึ่งของรัฐชัมมูและกัษมีระ ต่อมาในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ภาษาโดกรีได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาประจำชาติของอินเดีย ในปากีสถาน ภาษานี้มีชื่อว่าภาษาปาหารี ยังมีผู้ใช้อยู่มากแต่ยังไม่ได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการ

ภาษาโดกรี ภาษาแคชเมียร์ ภาษาปัญจาบ ภาษาอูรดู และภาษาฮินดี ต่างเป็นภาษาที่ใช้พูดในบริเวณที่มีความขัดแย้งสูง ทำให้เกิดปัญหาว่าภาษาเหล่านี้เป็นภาษาเอกเทศหรือสำเนียง ในบางครั้งถือว่าภาษาปาหารีตะวันตกเป็นสำเนียงของภาษาปัญจาบ ภาษาปาหารีตะวันตกบางสำเนียงเช่นรัมบานี เคยถูกจัดเป็นสำเนียงของภาษาแคชเมียร์ ในบางครั้งภาษาปัญจาบก็เคยถูกจัดเป็นสำเนียงของภาษาฮินดี นักภาษาศาสตร์สมัยใหม่จัดให้ภาษาโดกรี ภาษาแคชเมียร์ ภาษาปัญจาบ ภาษาอูรดู และภาษาฮินดีเป็นภาษาเอกเทศในภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน ภาษาเหล่านี้จะมีภาษามาตรฐานที่ใช้ในการเขียนและมีสำเนียงย่อยๆอีกมาก
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง

วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง เป็นวัดใน อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ มีครูบาบุญศรี เจ้าอาวาสวัด

วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง ตั้งอยู่ในป่าบนเทือกเขา ห่างจากหมู่บ้านเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร 
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งนี้ มีปูชนียสถานที่สำคัญคือ เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนพระนลาสเบื้องซ้าย (กระดูกหน้าผากด้านซ้าย) 
ตามประวัติ พระนางจามเทวีได้ขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งครั้งที่จะมาครองเมืองหริภุญชัย(ลำพูน) เมื่อ พ.ศ. 1200 และในปี 2463-2464 ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้ขึ้นมาบูรณะและสร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เก่าไว้ 
และในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2464 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งพร้อมกับนมัสการท่านครูบาศรีวิชัยในครานั้น ต่อมาก็ได้รกร้างไปจนถึง พ.ศ. 2529 ครูบาบุญศรี อภิปุณโณ ได้ธุดงค์ขึ้นมา และได้บูรณะสร้างเสนาสนะต่างๆ จนถึงปัจจุบัน
แกงเหลือง

แกงส้มปักษ์ใต้ เป็นอาหารชนิดหนึ่งในภาคใต้ของประเทศไทย ในท้องถิ่นเรียกว่า แกงส้ม ซึ่งมีความแตกต่างจากแกงส้มของภาคอื่น ทั้งในด้านรสชาติ เครื่องปรุง วิธีการปรุง กลิ่น และสีสันของน้ำแกงที่ปรุงเสร็จแล้ว

ส่วนวัตถุดิบที่นิยมนำมาทำเป็นแกงเหลืองนั้นคล้ายกับแกงส้มของไทย เช่น ปลา กุ้ง หรือ หมูสามชั้น และใช้ผักต่างๆ เพื่อเพิ่มปริมาณและรสชาติ หรือบางครั้งใช้หน่อไม้ดอง

เครื่องปรุงต่างขึ้นอยู่กับปริมาณของวัตถุดิบ ของปลา กุ้ง ผัก และรสชาติตามชอบ
เครื่องสถานะจำกัด

เครื่องสถานะจำกัด หรือ ไฟไนต์สเตตแมชชีน () คือวงจรเชิงลำดับซึ่งออกแบบเป็นสถานะการทำงาน (state) ของวงจรออกเป็นหลายๆ สถานะ แต่ละสถานะมีลอจิกการทำงานที่ต่างกัน เพื่อกำเนิดค่าเอาต์พุตและค่าสถานะถัดไป มีสัญญาณสถานะที่กำหนดว่าสถานะปัจจุบันเป็นสถานะไหน สัญญาณของสถานะจะถูกเก็บไว้ในเรจิสเตอร์ ดังนั้นสถานะจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้ที่ขอบขาของ clock เท่านั้น

เอาต์พุตของเครื่องสถานะจำกัดมี 2 ประเภท คือ

โครงสร้างของเครื่องสถานะจำกัดโดยทั่วไปประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก คือ
บอระเพ็ด

"บรเพรช" เป็นไม้เถาเลื้อยที่จัดอยู่ในประเภทไม้เนื้ออ่อนซึ่งมีคุณค่าทางสมุนไพรชนิดหนึ่ง 
มีสรรพคุณ เถา เป็นยาแก้ไข้ ขับเหงื่อ แก้กระหายน้ำ แก้ร้อนใน ใบ แก้รำมะนาด ปวดฟัน แก้ไข้ แก้โรคผิวหนัง ดับพิษปวดแสบปวดร้อน ฆ่าแมลงที่หู บำรุงน้ำดี ฆ่าพยาธิไส้เดือน ผล แก้ไข้ แก้เสมหะเป็นพิษ ราก แก้ไข้ขึ้นสูงที่มีอาการเพ้อคลั่ง ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ เจริญอาหาร เป็นยาอายุวัฒนะ แก้มะเร็งเม็ดเลือด แก้ท้องเฟ้อ มดลูกเสีย กินทุกวันทำให้ร่างกายแข็งแรง ไม่เป็นหวัด ในขณะเดียวกันมีผลข้างเคียงได้ การรับประทานต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน อาจมีผลต่อหัวใจ เพราะเป็นยารสขม

ชาวโอรังอัสลีในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย ใช้กิ่งบรเพชรนำไปต้มใช้รักษาโรคเบาหวาน ในตำรายา บางครั้งเรียกโหราอมฤต ภาษาสันสกฤตเรียกอัมชิตา ใช้เป็นยาแก้ไข้ ดีซ่าน ซิฟิลิส
น้ำพริกกะปิ

น้ำพริกกะปิ เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในประเทศไทย เป็นอาหารประเภทน้ำพริกอย่างหนึ่งที่มีส่วนประกอบหลัก คือ กะปิ โดยใช้กะปิเผาไฟ โขลกกับเครื่องปรุงต่างๆในครก น้ำพริกกะปิเมื่อทำเสร็จแล้วจะมีสีน้ำตาลอมม่วง โรยหน้าด้วยมะเขือพวงและพริก น้ำพริกกะปิจะรับประทานคู่กับปลาทูทอดหรือไข่ทอดชะอม

สูตรที่นิยมทำทานกันดั้งเดิมจะมีส่วนประกอบดังนี้
หอยหลอด

หอยหลอด เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบคู่หลายชนิดในวงศ์ Solenidae ชนิดที่พบในไทย เช่น "S. corneus", "S. exiguus", "S. malaccensis", "S. regularis", "S. strictus", "S. thailandicus" ในสกุล "Solen" เป็นต้น

หอยหลอดจะฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินโคลนบริเวณปากแม่น้ำ โดยอาศัยอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตั้งแต่ 50 เมตรไปจนถึง 3 กิโลเมตรแล้วแต่ชนิด บริเวณที่มีหอยหลอดเป็นจำนวนมากในไทยคือดอนหอยหลอด จังหวัดสมุทรสงคราม นอกจากที่ดอนหอยหลอดแล้ว ยังพบตามชายฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามันของจังหวัดอื่นด้วย. ชนิด "S. corneus", "S. regularis", "S. strictus" และ "S. thailandicus" พบมากที่จังหวัดตราด จันทบุรี สมุทรปราการ สมุทรสาคร สมุทรสงคราม (ดอยหอยหลอด) และเพชรบุรี; ชนิด "S. vagina" พบมากที่จังหวัดตรัง ส่วนชนิด "S. grandis" และ "S. exiguus" พบที่จังหวัดสตูล แต่มีปริมาณน้อย

เปลือกคล้ายใบมีดโกนบาง มีสีเขียว เขียวอมเหลือง หรือน้ำตาลอมเหลือง ประกบกันเป็นรูปทรงกระบอกแต่ไม่สนิท ยังมีช่องเปิดทั้งด้านหน้าและด้านท้าย มีเอ็นยึดฝาทั้งสองและมีฟัน 2-3 ซี่ มีเท้าเป็นแท่งกลมใหญ่อยู่ที่ส่วนปลายด้านหนึ่ง และมีท่อน้ำเข้าและท่อน้ำออกอยู่ที่ส่วนปลายของอีกด้านหนึ่ง

ขนาดของหอยหลอดแตกต่างกันไปตามชนิด เช่น ชนิด "S. grandis" มีความยาวสูงสุด 15 เซนติเมตร; ชนิด "S. strictus" มีความยาวสูงสุด 8 เซนติเมตร แต่มีความกว้างน้อยกว่าชนิด "S. corneus" ซึ่งมีความยาวสูงสุด 6 เซนติเมตร; ชนิด "S. vagina" มีความยาวสูงสุด 7 เซนติเมตร; ชนิด "S. regularis" มีความยาวสูงสุด 5 เซนติเมตร; ชนิด "S. thailandicus" มีความยาวสูงสุด 4.5 เซนติเมตร และหอยหลอดที่ยังจำแนกอนุกรมวิธานไม่ได้ ("Solen" sp.) บางชนิดมีความยาวสูงสุด 2.5 เซนติเมตร

หอยหลอดชนิดที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทยได้แก่ "S. regularis", "S. strictus" และ "S. thailandicus" เนื้อหอยนำมาประกอบอาหารได้หลายประเภท ทั้งตากแห้ง ทอดกรอบ ต้มยำ ผัดกะเพรา และผัดฉ่า วิธีจับหอยหลอดจะใช้ปูนขาวหยอดลงในรู หอยหลอดจะรู้สึกระคายเคืองและโผล่ขึ้นมาให้จับได้ง่าย ช่วงที่เหมาะสำหรับการจับมากที่สุดคือเดือนมกราคม-พฤษภาคม เพราะตอนกลางวันน้ำจะลดลงมากทำให้สันดอนโผล่พ้นน้ำ
มุทิตา

มุทิตา แปลว่า "ความยินดี", "ความเป็นผู้มีความยินดี"

มุทิตา หมายถึงความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี คือเมื่อผู้อื่นได้รับความสำเร็จ มีความสุขความเจริญก้าวหน้า ก็พลอยชื่นชมยินดีในสิ่งที่เขาได้รับ ไม่มีความอิจฉาริษยาในความสำเร็จของเขา ด้วยการพูดแสดงความยินดีบ้าง ส่งบัตรอวยพรไปแสดงความยินดีบ้าง มอบของขวัญมอบกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีบ้างเป็นต้น

ลักษณะของผู้มีมุทิตา คือเป็นคนไม่ริษยา ยอมรับในความดีและความสำเร็จของคนอื่น แสดงความชื่นชมยินดีกับความสำเร็จของคนอื่นได้ด้วยความเต็มใจ

มุทิตา เป็นคุณธรรมของผู้ใหญ่และเป็นหลักที่ผู้ใหญ่พึงประพฤติ เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็จะกำจัดความไม่ยินดี ความขึ้งเคียด ความอิจฉาริษยาลงได้
อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หรือ อุทยาน ร.2 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ต.อัมพวา อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม มีเนื้อที่ 11 ไร่ บริเวณที่ก่อสร้างอุทยานพระบรมราชานุสรณ์นี้ พระราชสมุทรเมธี เจ้าอาวาสวัดอัมพวันเจติยาราม เป็นผู้น้อมเกล้าฯ ถวาย ซึ่งที่บริเวณนี้มี ความสำคัญเพราะเป็นที่พระราชสมภพของรัชกาลที่ 2

ภายในอุทยานพระบรมราชานุสรณ์มีสิ่งที่น่าสนใจ มีเรือนไทยหมู่ 5 หลัง ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์พระพุทธเลิศหล้านภาลัย 4 หลัง จัดแสดงศิลปวัตถุในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ เครื่องใช้ส่วนพระองค์ของร.2 เช่น พระแท่นบรรทมศิลปะจีน นอกจากนี้ยังแสดงความเป็นอยู่ของชาวไทยในสมัย ร.2 จัดแสดงอาวุธสงครามโบราณและข้าวของเครื่องใช้ของสตรีมีฐานะในอดีต เรือนไทยอีกหลังใช้เป็นสถานที่ซ้อมโขนละคร ในวันที่ 24 กพ. ของทุกปีจะมีการจัดแสดงโขนถวายหน้าพระที่นั่งในสวนของอุทยานฯ เนื่องในวันคล้ายวันพระราชสมภพของรัชกาลที่ 2

มีสิ่งที่น่าสนใจดังนี้หอกลาง ประดิษฐานพระบรมรูป ร.2 และโบราณวัตถุ หอนอนชาย แสดงให้เห็นลักษณะความเป็นอยู่ของชาวไทย หอนอนหญิงแสดงให้เห็นลักษณะความเป็นอยู่ของหญิงโบราณชานเรือน จัดแสดงตามแบบบ้านไทยโบราณห้องครัว และห้องน้ำ แสดงลักษณะครัวไทยและห้องน้ำของชนชั้นกลาง นอกจากนี้ยังมีโรงละครกลางแจ้ง สวนพฤกษชาติ เป็นสวนพันธุ์ไม้ในวรรณคดีนานาชนิดกว่า 140 ชนิด เช่น ยี่สุ่น ช้างโน้ม ทับทิมหนู สารภี และมีมะพร้าวพญาซอซึ่งเป็นพันธุ์หายากที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้นำมาปลูกภายในอุทยานฯ

การเดินทางไปอุทยานฯ ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 35 ถึงกิโลเมตรที่ 63 เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 325 เข้าจังหวัดสมุทรสงคราม 6 กิโลเมตร ถึงบริเวณอุทยานฯ (มีป้ายบอกตลอดทาง) จากตัวเมืองมีรถประจำทางสาย บางมูลนากผ่าน ขึ้นได้ที่ตลาดเทศบาลเมือง
ทิวลิป

ทิวลิป เป็นดอกไม้เมืองหนาวที่เป็นสัญลักษณ์ของฮอลแลนด์ มีอยู่หลายสี ดอกทิวลิปจะปลูกได้ต้องใช้อุณหภูมิที่เหมาะสม คือไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส

แม้ว่าทิวลิปจะเป็นดอกไม้ที่ทำให้นึกถึงฮอลแลนด์ แต่ทั้งดอกไม้และชื่อมีที่มาจากจักรวรรดิเปอร์เชีย ทิวลิปหรือ “lale” (จากเปอร์เชีย لاله, “lâleh”) เช่นเดียวกับที่เรียกกันในตุรกี เป็นดอกไม้ท้องถิ่นของตุรกี, อิหร่าน, อัฟกานิสถาน และบางส่วนของเอเชียกลาง แม้ว่าจะไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้นำทิวลิปเข้ามาทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปแต่ที่สำคัญคือตุรกีเป็นผู้ทำให้ทิวลิปมีชื่อเสียงที่นั่น เรื่องที่เป็นที่ยอมรับกันก็คือ Oghier Ghislain de Busbecqไปเป็นราชทูตของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชสำนักของสุลต่านสุลัยมานมหาราชแห่งจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1554 Busbecq บรรยายในจดหมายถึงดอกไม้ต่างๆ ที่เห็นที่รวมทั้งนาร์ซิสซัส ดอกไฮยาซินธ์ และทิวลิปที่ดูเหมือนจะบานในฤดูหนาวที่ดูเหมือนผิดฤดู (ดู Busbecq, qtd. in Blunt, 7) ในวรรณคดีเปอร์เชียทั้งสมัยโบราณและสมัยใหม่ต่างก็ให้ความสนใจกับดอกไม้ชนิดนี้

คำว่า “tulip” ที่ในภาษาอังกฤษสมัยแรกเขียนเป็น “tulipa” หรือ “tulipant” เข้ามาในภาษาอังกฤษจากฝรั่งเศสที่แผลงมาจากคำว่า “tulipe” และจากคำโบราณว่า “tulipan” หรือจากภาษาลาตินสมัยใหม่ “tulīpa” ที่มาจากภาษาตุรกี “tülbend” หรือ “ผ้ามัสลิน” (ภาษาอังกฤษว่า “turban” (ผ้าโพกหัว) บันทึกเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และอาจจะมาจากภาษาตุรกีอีกคำหนึ่งว่า “tülbend” ก็เป็นได้)

ในประเทศไทย สำนักงานเกษตรที่สูงดอยผาหม่น ได้ปลูกดอกทิวลิป ในพื้นที่เกษตรที่สูง ดอยผาหม่น ต.ตับเต่า อ.เทิง จ.เชียงราย ตั้งปี พ.ศ. 2549 เพื่อการท่องเที่ยว
เซเลอร์มูน (อนิเมะ)

เซเลอร์มูน ภาคอนิเมะ เป็นผลงานการสร้างของโตเอแอนิเมชัน กำกับโดย จุนอิจิ ซาโต้ (ภาคแรก) คุนิฮิโกะ อิคุฮาระ (R, S, SuperS) และ ทาคุยะ อิงาราชิ (เซเลอร์สตาร์ส) ออกแบบตัวละครโดย คาซึโกะ ทาดาโนะ (ภาคแรก, R) อิคุโกะ อิโต้ (S, SuperS) และ คัตสึมิ ทาเมงาอิ (เซเลอร์สตาร์ส)

เซเลอร์มูน ภาคอนิเมะ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ทุกวันเสาร์ เวลา 19.00 - 19.30 น. (ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น) ทางสถานี ทีวีอาซาฮี ตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม ปี พ.ศ. 2535 ถึง 8 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2540 มีความยาวทั้งสิ้น 200 ตอน สำหรับในประเทศไทย เคยออกอากาศครั้งแรกในช่วง ปี พ.ศ. 2537และ ออกอากาศอีกครั้ง วันที่ 31 ธันวาคม  ปี พ.ศ. 2554 ทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทุกเช้าวันเสาร์-อาทิตย์ ในช่วงเวลาของช่อง 9 การ์ตูน (ปัจจุบันคือ โมเดิร์นไนน์การ์ตูน) โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า "เซเลอร์มูน ขบวนการสาวสาวสาว" "นักรบสาวแห่งจันทรา"
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้

กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ นำมาสร้างครั้งแรกเป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อกลางปี พ.ศ. 2534 กำกับภาพยนตร์โดย คิง-สมจริง ศรีสุภาพ นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง

กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นที่โด่งดังมากมาก สร้างสถิติภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงที่สุดในประวัติศาตร์ในเวลานั้น คือเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ทำรายได้เกิน 25 ล้านบาท เป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของ มอส ปฏิภาณ และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และยังได้แจ้งเกิดพวกเขาในวงการบันเทิง

กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ เป็นเรื่องของ 4 หนุ่มนักเรียนชั้น ม.6 กลุ่มหินกลิ้ง ที่เป็นก๊วนแสบประจำโรงเรียน นักเรียนรุ่นน้องชั้น ม.5 อยากสืบทอดเจตนารมณ์

ซึ่งในอีกหลายปีต่อมา คิง สมจริง ผู้กำกับหนังเรื่องนี้ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้บริหาร โพลีพลัส ได้หยิบหนังเรื่องนี้มาปัดฝุ่นทำใหม่ในรูปแบบละครโดยในตอนแรกๆของเรื่อง มอส ปฏิภาณ นักแสดงจากเวอร์ชันหนังได้ให้เกียรติมาร่วมรับเชิญในฐานะรุ่นพี่หินกลิ้งและยังมี ชาตรี ชมพู นักแสดงอีกคนจากในหนังก็กลับมารับบทเดิมอีกครั้งคือ อาจารย์ฝ่ายปกครอง โดยหลายอย่างจากเวอร์ชันหนังยังคงอยู่แต่ได้มีการดัดแปลงให้ทันสมัยขึ้น
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ เป็นเรื่องราวของเด็กนักเรียนชั้น ม.6 กลุ่มหนึ่ง ชื่อ กลุ่มหินกลิ้ง มี ก้าน (มอส - ปฏิภาณ ปฐวีกานต์) ประธานกลุ่มหินกลิ้ง ผู้มีพรสวรรค์ทางด้านศิลปะ แต่ชอบใช้ในทางที่ไม่ค่อยได้เรื่อง, หมี (แท่ง - ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง) เป็นนักรัก แต่อกหักตลอดเรื่อง, บิ๊ก ประธานชมรมบาสเก็ตบอลหน้าตาดี แต่ตดเหม็นมาก และก๋อย ผู้มีความสามารถทางด้านภาษาไทย คือพูดติดอ่างทุกคำ พวกเขาทั้งสี่เป็นกลุ่มนักเรียนแสบซ่า สร้างปัญหาให้กับโรงเรียนทุกปี

แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีรุ่นน้อง ม.5 ชื่อ แฉก (โมทย์ - ปราโมทย์ แสงศร) ที่ขอสืบทอดเจนารมย์ของกลุ่มหินกลิ้งต่อไป กลุ่มหินกลิ้งถูกสบประมาทจากกลุ่มเพื่อนผู้หญิงว่า เป็นกลุ่มบ๊วย ไม่มีอนาคต อยู่เสมอ แต่กลุ่มหินกลิ้งก็ไม่หยุดซ่า สร้างวีรกรรมมิได้หยุดหย่อน พวกเขาได้ไปมีเรื่องทะเลาะวิวิทกับนักเรียนต่างโรงเรียนเพราะไปแย่งจีบหญิงคนเดียวกัน ทำให้พวกเขาถูกทำทัณฑ์บน และพวกเขาได้ไปมีเรื่องกับเด็กนักเรียนต่างห้องที่เกเรไม่แพ้กัน ชื่อ กรด (เอ - วิทิต แลต) มีฝีมือในการชู้ตบาสที่ไม่มีใครเหมือน การมีเรื่องในครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นสัมพันธภาพระหว่างเพื่อน กรด ได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มหินกลิ้งในเวลาต่อมา

วันหนึ่ง แฉกถูกคู่อริที่เคยมีเรื่องกันครั้งก่อนตีหัวสลบเกือบเอาชีวิตไม่รอด และกรด ต้องลาออกจากโรงเรียนไปทำงานเพราะไม่มีเงินเรียน ก้านเริ่มตระหนักถึงเรื่องความไม่แน่นอน และอนาคตของตัวเอง พวกเขากลับตัวกลับใจ เริ่มต้นเป็นคนดีของพ่อแม่ ครู อาจารย์ และเพื่อน ก่อนจบการศึกษาทุกคนได้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมครบรอบ 25 ปีของโรงเรียน ก่อนถึงวันงาน ก้านตั้งปณิธานกับตัวเองและเพื่อนๆ ว่า "พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา" วันงานพวกเขาตั้งใจทำอย่างดีที่สุด และแล้วทุกกิจกรรมที่พวกเขาทำล้วนประสบความสำเร็จสร้างความภาคภูมิใจให้กับตัวของพวกเขาเอง ว่า ครั้งหนึ่ง พวกเขาเคยทำประโยชน์ให้กับโรงเรียนที่พวกเขารักเช่นกัน หลังจากนี้พวกเขาจะต้องแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง พวกเขามีฝันความฝันและต้องทำให้เป็นจริงให้ได้ เพราะพวกเขาเชื่อว่า "พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา"
เดอะบิ๊กเอียร์

เดอะบิ๊กเอียร์ เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณหอดูดาวเพอร์กินส์ เมืองเดลาแวร์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา อยู่ในการดูแลของมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต

กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้ออกแบบโดย ดร.จอห์น ดี. เคราส์ สร้างบนเนื้อที่ 20 เอเคอร์ มีขนาดกว้าง 360 ฟุต ยาว 500 ฟุต สูง 70 ฟุต เริ่มใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2541 กล้องโทรทรรศน์วิทยุอีกแห่งหนึ่งที่ออกแบบโดย ดร.เคราส์ ผู้ออกแบบเดอะบิ๊กเอียร์ และมีชื่อเสียง คือ กล้องโทรทรรศน์วิทยุแนนเคย์ เมืองแนนเคย์ ประเทศฝรั่งเศส

กล้องโทรทรรศน์วิทยุเดอะบิ๊กเอียร์ มีบทบาทหลักในโครงการSETI เพื่อค้นหาสัญญาณวิทยุที่ส่งมาจากนอกโลก ได้รับการบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊กในปี พ.ศ. 2538 ว่าเป็นกล้องที่ปฏิบัติงานให้กับโครงการเซติ อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุด

เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ดร.เจอร์รี อาร์. เอฮ์แมน นักดาราศาสตร์ที่ทำงานให้กับโครงการเซติ ได้ตรวจพบว่าสัญญาณวิทยุที่กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้บันทึกไว้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ความยาว 72 วินาที มีความเข้มสูงมาก และมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นสัญญาณที่ส่งมาจากนอกโลก และนอกระบบสุริยะ สัญญาณวิทยุที่ตรวจพบนี้ เป็นที่รู้จักในชื่อ "Wow! signal" เป็นสัญญาณจากนอกโลกเพียงครั้งเดียวที่ตรวจพบ ตลอดระยะเวลาของโครงการเซติ

ปี พ.ศ. 2541 มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต ขายที่ดินบริเวณนี้ให้กับนักพัฒนาที่ดิน ซึ่งรื้อโครงสร้างกล้องโทรทรรศน์ออก เพื่อขุดทะเลสาบเป็นส่วนหนึ่งของสนามกอล์ฟ
ขบวนการนวพล

นวพล เป็นขบวนการที่จัดตั้งตามแผนปฏิบัติการของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน (กอ.รมน.) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2517 โดยมี ดร.วัฒนา เขียววิมล เป็นผู้นำกลุ่ม และดำเนินงานร่วมกับบุคคลใน กอ.รมน. พล.ต.ท. สุรพล จุลละพราหมณ์ (ผู้บัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน) พล.อ. สายหยุด เกิดผล เสนาธิการ กอ.รมน. พล.อ. วัลลภ โรจนวิสุทธิ์ เจ้ากรมข่าวกองทัพทหาร และ พล.ท. สำราญ แพทยกุล นวพลร่วมมือกับอดีตแม่ทัพภาค ธานินทร์ กรัยวิเชียร ได้รับการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 14

"นวพล" แปลว่า “พลังเก้า” หมายถึงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ดร. วัฒนา เขียววิมลได้อธิบายว่านวพลคือพลังใหม่ 3 ประการ คือ กษัตริย์ ชาติ ศาสน์

นวพลก่อตั้งขึ้นมาเพื่อร่วมมือกับองค์กร SEATO สร้างสัมพันธ์และช่วยเหลือสถาบันกษัตริย์ในยุคนั้น และได้ดำเนินการอยู่ในกลุ่มข้าราชการระดับ โดยยืนยันเป้าหมายและนโยบายที่เป็นเครือค่ายระหว่างคอมมิวนิสต์ที่เข้ามาสร้างสัมพันธไมตรีในประเทศไทย

มีบทบาทในการล้อมฆ่านักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519
เซลล์ (ดราก้อนบอล)

เซลล์ หรือ เซล เป็นตัวละครการ์ตูนจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล ให้เสียงพากย์โดยโนะริโอะ วะกะโมะโตะ

ปีศาจชีวภาพที่ ดร.เกโร่ สร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าโกคู โดย ดร.เกโร่นั้นนำข้อมูลจากหุ่นแมลงสปายโรบอทขนาดจิ๋วที่ส่งไปติดตามข้อมูลพวกโกคู เก็บรวบรวม DNA ส่งข้อมูใส่คอมพิวเตอร์ เพื่อสร้างเซลขึ้นมา แต่การสร้างนั้นใช้เวลานาน ดร.เกโรจึงให้คอมพิวเตอร์ทำต่อไป ส่วนตนก็ทำวิจัยเรื่องหุ่นมนุษย์ดัดแปลงต่อ โดยเซลมีเลือดของโกคู พิคโกโร่ ชาวไซย่าอย่าง โกฮัง ราดิช นัปปะ เบจิต้า กับพวกกองทัพพ่อลูกฟรีเซอร์ที่เคยมาบุกโลกแต่ถูกทรังค์จากอนาคตฆ่าไป ซึ่งใช้เวลาหลาย 30 ปี พอเกิดขึ้นมา ยังไม่ใช่ร่างที่สมบูรณ์ จึงต้องดูดกลืนหมายเลข 17 และหมายเลข 18

เซลเกิดมาในอนาคตของทรังค์จากอนาคตหลังจากผ่าน 6 ปี(ตอนนั้นทรังค์อายุ 23 เพราะตอนทรังค์ย้อนเวลาไปฆ่ารีเซอร์อายุ 17 กับการพลังงานของไทม์แมชชีนใช่เวลา 3 ปี ไปกลับได้อย่างละครั้ง แต่ทรังค์ไปกลับมา 2 ครั้ง) ตอนนั้นทรังค์ที่หาทางหยุดมนุษย์ดัดแปลงในอนาคตลงได้ ด้วยรีโมทหยุดการทำงาน คิดย้อนอดีตไปบอกพวกโกคู ช่วงศึกชาวไซย่ากับศึกนาเม็ก กำลังจะไปอดีตครั้งที่ 3 เซลที่ตอนแรกไม่รู้เรื่องก็ออกตามหากับคอยดูดพลังานชีวิตของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหารกับเพิ่มพลัง พอเจอทรังค์จึงฆ่าทิ้งและขึ้นไทม์แมชชีนกลับมาสู่ยุคปัจจุบัน แต่ไทม์แมชชีนนั้นส่งไปในช่วง 4 ปีก่อนที่มนุษย์ดัดแปลงจะตื่น คือช่วงที่เบจิต้ากับนัปปะมาโลกนั่นเอง เซลอยู่ในสภาพไข่ กับกลายจะโตขึ้นอีกครั้งใช้เวลา 4 ปี

เซลปรากฏตัวขึ้นในเมืองเล็กๆ และดูดกลืนชาวบ้านในเมืองนั้นได้สู้กับพิคโกโร่ ซึ่งเซลร่างแรกนั้นไม่อาจสู้กับพิคโกโร่ที่รวมร่างกับพระเจ้าจนมีพลังมหาศาลได้ จึงหลบหนีไปดูดกลืนคนตามที่ต่างๆ กับหนีพวก พิคโกโร่ไปในตัว ซึ่งเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งพลังก็เหนือกว่าพิคโกโร่ สู้กับหมายเลข 16 ได้สูสี แต่ดูดหมายเลข 16 ไม่ได้ เพราะเป็นเครื่องจักร จนเซลดูดกลืนหมายเลข 17 สำเร็จ

เซลในร่างที่ 2 นั้นมีพลังมหาศาลขนาดหมายเลข 16 เทียบไม่ติด แต่เซลสู้ทรังค์หรือเบจิต้าที่ออกมาจากห้องกาลเวลาไม่ได้ จึงท้าทายเบจิต้า ให้ตนได้ร่างสมบูรณ์ จนเซลดูดกลืนหมายเลข 18 เข้าไปจนมีร่างสมบูรณ์

พอได้ร่างสมบูรณ์มาก็จัดการเบจิต้ากับทรังค์ได้อย่างง่ายดาย กับบอกว่าจะจัดแข่งเซลเกมในอีก 10 วัน พอเริ่มแข่งเซลเกมนั้นสูสีกับโกคู จนโกคูขอยอมแพ้ พอสู้กับโกฮังกับได้เปรียบ แต่โกฮังโกรธเป็นซูเปอร์ไซย่า 2 เซลสู้ไม่ไหว จนเผลอคายหมายเลข 18 ออกมา กับคืนร่างเป็นร่างที่สูบหมายเลข 17 ไป กับอ่อนแอลง เซลจึงคิดระเบิดตัวเอง แต่โกคูพาย้ายไปดาวไคโอเหนือ แต่เซลที่ระเบิดนั้นรอดตาย เพราะเซลนั้นแม้จะเหลือแค่เซลเดียวก็จะคืนชีพกลับมาใหม่และแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม กับกลายเป็นร่างสมบูรณ์ที่มีพลังมากกว่ากับใช้วิชาเคื่อนย้ายข้ามมิติ กลับไปโลกฆ่าทรังค์ในอนาคต สู้กับโกฮังจนในที่สุดถูกพลังคลื่นเต่าของโกฮังจัดการสลายไปไม่เหลือแม้แต่เซลล์เดียวจนเสียชีวิตในที่สุด

ในคอมพิวเตอร์ที่ให้ไว้ เซลในร่างสมบูรณ์จะพร้อมไปด้วยพลัง ความเร็วและความคิด รวมถึงความสามารถพิเศษอื่น ๆ เช่นลอกเลียนแบบท่าไม้ตายของคู่ต่อสู้รวมด้วย เบจิต้าไม่สามารถต่อกรได้ รวมถึงโกคูด้วย

เนื่องจากเซลล์มีเลือดของ โกคู,เบจีต้า,เท็นชินฮัง,พิคโคโล่,พ่อลูกฟรีสเซอร์ จึงทำให้สามารถใช้ท่าไม้ตายของแต่ละคนได้ดังนี้

เพื่อความสนุกที่จะได้ต่อสู้กับโกคูที่ฝึกฝีมืออยู่ในห้องกาลเวลา เซลจึงได้จัดเซลเกมส์ขึ้น โดยเซลเกมส์นี้ประยุกต์มาจากการประลองศึกชิงเจ้ายุทธภพที่เคยมีในอดีต

เซลตัวน้อยที่เซลปล่อยออกมาเพื่อต่อสู้กับพวกโกคูเพื่อยั่วให้โกฮังระเบิดพลังที่แท้จริงออกมา เซลจูเนียร์นี้มีพลังที่ร้ายกาจขนาดที่มีพลังสูสีกับเบจิต้าและทรังส์