seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
หลอน...ไม่หลับ

หลอน...ไม่หลับ (, ) เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ พูดภาษาอังกฤษ ถ่ายทำในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยทีมงานสร้างชาวสเปน กำกับโดยแบรด แอนเดอร์สัน ผู้กำกับชาวอเมริกัน และนำแสดงโดยคริสเตียน เบล

ภาพยนตร์กล่าวถึงช่างคุมเครื่องจักรในโรงงาน ชื่อ "เทรเวอร์ เรซนิก" (รับบทโดย เบล) ที่ป่วยเป็นโรคนอนไม่หลับมานานแรมปี จนกระทั่งร่างกายผ่ายผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เรซนิกมีพฤติกรรมแปลกๆ จนเพื่อนร่วมงานสงสัยว่าติดยาเสพติด และพากันหนีห่าง เขากลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว คบหากับคนรู้จักเพียงไม่กี่คน ได้แก่ "สตีวี" โสเภณีคู่ขา (รับบทโดย เจสัน ลีห์) "มาเรีย" สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟ (รับบทโดย ซานเชซ-กีฮอน) และ "นิโคลัส" ลูกชายของมาเรีย อาการของเรซนิกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นภาพซ้ำๆ กัน จนมีอาการจิตหลอน

ภาพยนตร์เฉลยในตอนจบว่า เมื่อปีก่อนหน้านั้นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น โดยเรซนิกขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูง ชนเด็กชายคนหนึ่งเสียชีวิต แล้วขับรถหนีไป ด้วยความรู้สึกผิดในส่วนลึกของจิตใจ ทำให้เขาเกิดอาการนอนไม่หลับตลอดมาจนร่างกายทรุดโทรม และเกิดอาการประสาทหลอน ในตอนท้ายของเรื่อง เรซนิกเข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนอนหลับได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี

ก่อนหน้าการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบลที่มีความสูง 6 ฟุต ต้องใช้เวลา 4 เดือนในการลดน้ำหนักโดยการอดอาหาร ในแต่ละวันเขารับประทานเพียงกาแฟ 1 แก้ว และแอปเปิล 1 ผล (รับพลังงานวันละ 275 แคลอรี) น้ำหนักของเบลลดลงถึงประมาณ 27 - 28 กิโลกรัม จากเดิม 82 กิโลกรัม เหลือเพียงประมาณ 55 - 54 กิโลกรัม

หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบล รับบทเป็นแบทแมนใน "แบทแมน บีกินส์" เขาทำการเพิ่มน้ำหนัก และเล่นกล้ามจนมีน้ำหนัก 86 กิโลกรัม

บทภาพยนตร์โดยสกอตต์ โคซาร์ ได้รับอิทธิพลจากผลงานเรื่อง The Double: A Petersburg Poem ของฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี และยังอ้างอิงถึงผลงานอีกหลายเรื่องของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง พี่น้องคารามาซอฟ (The Brothers Karamazov), อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ (Crime and Punishment), The Idiot และ Notes from Underground ตัวละคร เทรเวอร์ เรซนิก นำมาจากชื่อของ เทรนต์ เรซเนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์
แอนแทรกซ์ (วงดนตรี)

แอนแทรกซ์ () เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากนิวยอร์กซิตี ก่อตั้งวงในปี 1981 เป็นวงหนึ่งที่มีความโด่งดังมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในกระแสเพลงแทรชเมทัล และเป็นที่รู้จักในฐานะวงที่นำเพลงเฮฟวีเมทัลและแร็ปมารวมกันเป็นวงแรก และขณะที่แทรชเมทัลเริ่มก้าวสู่กระแสหลักในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 แอนแทรกซ์ก็ได้รับขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "บิ๊กโฟร์" ของเพลงแทรชเมทัล ร่วมไปกับเมทัลลิกา เมกาเดธ และสเลเยอร์
สปีดเมทัล

สปีดเมทัล () เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล เริ่มมีตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีที่มาจาก NWOBHM และฮาร์ดคอร์พังก์ ในเว็บไซต์ออลมิวสิกอธิบายแนวเพลงนี้ไว้ว่า "เร็ว เกรี้ยวกราด และต้องใช้ความสามารถทางเทคนิค อย่างสุดขีด" และสปีดเมทัลในท้ายสุดก็หย่อนจังหวะความรุนแรงลง และค่อย ๆ พัฒนามาเป็นแนวเพลงแทรชเมทัลในที่สุด

เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด "Sheer Heart Attack" ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด "Machine Head" รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด "Long Live Rock 'n' Roll" ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์
เดบบี กิบสัน

เดโบราห์ แอน "เดบบี" กิบสัน () เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ที่เป็นสัญลักษณ์ของเหล่าวัยรุ่น เธอมีชื่อเสียงในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ตอนที่เธออายุ 17 ปี กิบสันถือสถิติเป็นศิลปินหญิงอายุน้อยที่สุดที่เขียนเพลง เป็นโปรดิวเซอร์ และร้องเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 กับเพลง "Foolish Beat" เธอยังปรากฏตัวบนนิตยสารวัยรุ่นหลายเล่ม (ในสหรัฐอเมริกา) อย่างเช่น "ไทเกอร์บีต" เธอเปลี่ยนไปแสดงละครบรอดเวย์ และออกทัวร์ รวมถึงแสดงในภาพยนตร์นอกกระแสและมีผลงานทางโทรทัศน์ เธอยังคงทำเพลง และมีเพลงเข้าชาร์ตบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพแรรี สูงสุดอันดับ 24 ในช่วงปี 2006 โดยร่วมร้องกับจอร์แดน ไนต์ ในเพลง "Say Goodbye"
อนาสตาเชีย (นักร้อง)

อนาสตาเชีย () เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอประสบความสำเร็จอย่างสูงในยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย แอฟริกาใต้ อเมริกาใต้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรในประเทศบ้านเกิด สหรัฐอเมริกา ในปี 2005 เธอมียอดขายทั่วโลกมากกว่า 20 ล้านชุด เธอเป็นคนตัวเล็ก (สูง 160 ซม.) แต่มีเสียงอันทรงพลัง และมีเอกลักษณ์ที่เธอมักสวมแว่นตา แต่เธอได้ผ่าตัดตาถาวรแล้วในเดือนสิงหาคม 2005

เธอปรากฏบนหัวข้อข่าวอีกครั้งในปี 2003 เมื่อเธอเป็นมะเร็งเต้านม และเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 เธอแต่งงานกับบอดี้การ์ดของเธอเอง เวย์น นิวตัน ในเม็กซิโก
ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ (บราวน์)

ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์ (Ford Madox Brown) จิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮมในสหราชอาณาจักร

ฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์เขียนภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ในปี ค.ศ. 1855 เป็นภาพของผู้อพยพสองคนที่กำลังออกจากอังกฤษเพื่อไปตั้งรกรากในต่างประเทศ

บราวน์เริ่มเขียนภาพนี้ในปี ค.ศ. 1852 หลังจากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนสนิททอมัส วูลเนอร์ (Thomas Woolner) ประติมากรพรีราฟาเอลไลท์ผู้เพิ่งออกเดินทางในเดือนกรกฎาคมในปีเดียวกันเพื่อไปตั้งถิ่นฐานใหม่ในออสเตรเลีย การอพยพจากอังกฤษถึงจุดสูงสุดเมื่อประชากรกว่า 350,000 คนอพยพออกจากอังกฤษในปีนั้น บราวน์ผู้ถือตนเองว่าเป็นผู้อดทนและออกจะวิปริตเล็กน้อยก็ตรึกตรองว่าจะไปเริ่มชีวิตใหม่ในอินเดียอยู่เช่นกัน

แม้ว่าฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์จะไม่เคยเป็นสมาชิกของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ แต่ภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ก็เช่นเดียวกับภาพเขียนอื่นๆ อีกหลายภาพของบราวน์ก็แสดงลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ ภาพเขียนเป็นภาพสามีภรรยาผู้กำลังจะเดินทางออกจากอังกฤษเป็นครั้งสุดท้าย บุคคลหลักสองคนในภาพเป็นภาพเหมือนของบราวน์เองและภรรยาเอ็มมาจ้องตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาที่ปราศจากความรู้สึก ไม่ได้หันไปสนใจกับผาขาวแห่งโดเวอร์ (white cliffs of Dover) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สิ่งแรกที่เห็นที่เป็นอังกฤษที่เริ่มจะจะลับสายตาไปทางตอนบนขวาของภาพ จากการแต่งกายทำให้ทราบได้ว่าเป็นชนชั้นกลาง ฉะนั้นจึงไม่ได้อพยพจากอังกฤษด้วยเหตุผลที่กดดันทางเศรษฐกิจเช่นเดียวกับชนชั้นแรงงานอื่นๆ บราวน์บรรยายว่า:

เด็กผมสีอ่อนในฉากหลังข้างหลังไหล่ชายทีนั่งข้างหน้าชื่อแคทเธอรินเป็นลูกของบราวน์ ผู้ที่เกิดในปีค.ศ. 1850 ส่วนมือของทารกที่เอ็มมากุมอยู่เป็นมือของโอลิเวอร์ลูกคนที่สอง

เพื่อจะให้ภาพเขียนแสดงถึงสภาวะที่ตรากตรำบราวน์เขียนภาพนี้ในสวนนอกบ้าน ยิ่งอากาศไม่ดีเท่าไหร่บราวน์ก็ยิ่งมีความพอใจมาขึ้นเท่านั้น จนถึงกับบันทึกความรู้สึกเมื่อมือเย็นจนซีดขาว ที่บราวน์ต้องการจะให้ปรากฏในภาพ เพื่อนบ้านมีความเห็นว่าบราวน์เป็นคนที่ออกจะแปลกโดยเฉพาะเมื่อไปนั่งเขียนภาพนอกบ้านในสภาวะอากาศต่างๆ

ภาพนี้มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮม อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ฟิทซ์วิลเลียมที่เคมบริดจ์ ภาพเขียนสีน้ำที่เขียนจากภาพนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1864–ค.ศ. 1866 อยู่ที่เททบริเตน นอกจากนั้นก็ยังมีภาพอื่นที่เป็นภาพศึกษาของภาพนี้ ภาพทุกภาพเป็นจิตรกรรมทรงกลมแบบที่นิยมเขียนกันในยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา
ทาร์ทัน

ทาร์ทัน หรือ ลายสกอต () คือลายไขว้แถบแนวตั้งและแนวนอนหลายสี ทาร์ทันมาจากผ้าทอที่ในปัจจุบันมาจากวัสดุหลายชนิดที่มีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับสกอตแลนด์ คิลท์สกอตแลนด์ส่วนใหญ่จะเป็นลายทาร์ทัน หรือที่เรียกว่า “ลายสกอต” ในประเทศไทย หรือ “plaid” ในสหรัฐอเมริกา แต่ในสกอตแลนด์ “plaid” เป็นผ้าใช้พาดบนไหล่หรือผ้าห่ม ทาร์ทันทำด้วยแถบสลับสีด้วยด้ายที่ย้อมสีแล้วที่เป็นลายขวางฉากระหว่างเส้นพุ่งและเส้นยืน

จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลักษณะของลายทาร์ทันไฮห์แลนด์มากจะบ่งได้ว่ามาจากบริเวณใดแทนที่จะเป็นลายประจำตระกูลสกอต (Scottish Clan) ใดตระกูลหนึ่ง เพราะในสมัยนั้นการทอทาร์ทันทำกันในท้องถิ่นที่ทำให้มีสีและลายตามรสนิยมและสีธรรมชาติตามที่มีในท้องถิ่นที่ทอ ต่อมาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลายทาร์ทันก็วิวัฒนการมาเป็นเครื่องหมายประจำตระกูล ประจำสถาบัน หรือประจำกองทหาร เช่นในลายน้ำเงินเขียวเข้มของกองทหารไฮห์แลนด์แบล็คว็อช เป็นต้น
ฟุกกิง

ฟุกกิง () เป็นหมู่บ้านในออสเตรียในเทศบาลเมืองทาร์สดอร์ฟในเขตอินน์ (Innviertel) ทางตะวันตกของรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ห่างจากทางตอนเหนือของ ซาลซ์บูร์ก 33 กม. และห่างจากชายแดนประเทศเยอรมนีทางตะวันตก 4 กม.

ประวัติการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้าน Fucking มีมาอย่างน้อยตั้งแต่ปี 1070 โดยตั้งตามชื่อชายในศตวรรษที่ 6 ที่ชื่อ Focko ส่วน "-ing" เป็นคำเสริมท้ายในภาษาเก่าของภาษากลุ่มเจอร์แมนิก ที่แสดงที่มาของคน ที่มาของคำที่จะติดไปด้วย ดังนั้น Fucking มีความหมายว่า "สถานที่ของ ชายชื่อ Focko" หมู่บ้านนี้มีประชากร 107 คน

Fucking ถือเป็นสถานที่โด่งดังในเรื่องป้ายจราจร ที่นักท่องเที่ยวมักจะหยุดมาถ่ายรูปป้ายจราจร และยังมักถูกขโมยเป็นประจำ ซึ่งก็ต้องมีกองทุนส่วนกลางสำหรับจ่ายป้ายที่ถูกขโมยไป ในปี 2004 หลังจากที่ถูกขโมยป้ายอยู่บ่อยครั้ง จึงมีการลงคะแนนเสียงให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้าน แต่ก็มีการคัดค้านเกิดขึ้น ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 ป้ายถนนได้ถูกแทนที่โดยป้ายป้องกันขโมยโดยเชื่อมเหล็กและตรีงไว้ด้วยคอนกรีต เพื่อป้องกันการขโมย
คิลต์

คิลต์ () เครื่องแต่งกายครึ่งน่องที่อัดจีบด้านหลังเดิมเป็นเครื่องแต่งกายตามประเพณีของชาวสกอตที่ราบสูง (Scottish highlands) หรือชาวสกอตทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คิลต์ก็มามีความหมายทางวัฒนธรรมที่เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของสกอตแลนด์โดยทั่วไป หรือสิ่งที่มีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับเคลต์ (โดยเฉพาะเกล (Gaels)) คิลต์มักจะทำจากผ้าที่ทอจากขนแกะลายทาร์ทัน

คิลต์ในปัจจุบันมักจะแต่งกันในโอกาสที่เป็นทางการหรือในการแข่งขันกีฬาที่ราบสูง (Highland games) แต่เมื่อไม่นานมานี้ก็มีการเริ่มใช้คิลต์ในโอกาสที่ไม่เป็นทางการด้วย

คิลต์มีสองชนิด “คิลต์ใหญ่” ซึ่งเป็นคิลต์ที่ท่อนล่างมีความยาวครึ่งน่อง ท่อนบนใช้พันรอบตัว หรือเหน็บไว้กับเข็มขัด หรือคลุมหัว และ “คิลต์สั้น” ซึ่งคือส่วนล่างของ “คิลต์ใหญ่” ที่เป็นคิลต์ที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน
จาโคไบต์

ขบวนการจาโคไบต์ () เป็นขบวนการทางการเมืองที่มีจุดประสงค์ในการฟื้นฟูราชวงศ์สจวตขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์ ชื่อของขบวนการมาจากคำว่า “Jacobus” ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หรือ หรือสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์

ขบวนการจาโคไบต์ก่อตั้งขึ้นในการโต้ตอบการถูกโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1688 ที่มาแทนด้วยการขึ้นครองราชย์ของพระราชธิดาสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระสวามีวิลเลียมแห่งออเรนจ์ หลังจากนั้นสจวตก็ไปพำนักอยู่บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปและพยายามกู้ราชบัลลังก์เป็นครั้งคราวด้วยความช่วยเหลือของฝรั่งเศสหรือสเปน ที่ตั้งสำคัญของขบวนการจาโคไบต์อยู่ในไอร์แลนด์และในสกอตแลนด์โดยเฉพาะในบริเวณสกอตติชไฮห์แลนด์ (Scottish highlands) หรือทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ ในอังกฤษขบวนการจาโคไบต์มีความแข็งแกร่งในอังกฤษตอนเหนือและมีผู้สนับสนุนบ้างในเวลส์

ผู้ที่สนับสนุนขบวนการมีความเชื่อว่าการเข้ายุ่งเกี่ยวของรัฐสภาในกรณีการสืบราชบัลลังก์เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง และผู้เป็นโรมันคาทอลิกก็หวังว่าการมีพระมหากษัตริย์สจวตจะเป็นการช่วยผ่อนผันความกดดันทางกฎหมาย นอกจากนั้นผู้สนับสนุนก็ยังมีเหตุผลที่แตกต่างกันไปหลายประการ ในสกอตแลนด์ขบวนการจาโคไบต์มามีความเกี่ยวพันกับนักรบของระบบตระกูลของสกอตแลนด์ (Scottish clan) และกลายเป็นตำนานโรแมนติค

ตราสัญลักษณ์ของขบวนการจาโคไบต์คือดอกกุหลาบขาวแห่งยอร์ค ซึ่งฉลองกันในวันที่ 10 มิถุนายนในโอกาสวันประสูติของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1688
จาโคเบียน

จาโคเบียน อาจจะหมายถึง
จาโคไบท์ (แก้ความกำกวม)

จาโคไบท์ อาจจะหมายถึง
อิเล็กทรอนิกา

อิเล็กทรอนิกา () เป็นคำที่ใช้รวมกับแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หลายประเภท เช่น เทคโน เฮาส์ แอมเบียนต์ ดรัมแอนด์เบส จังเกิล อินดัสเทรียลแดนซ์ และท่ามกลางแนวดนตรีอื่น มันถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายรูปแบบดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้จัดเป็นเพียงแค่เพลงเต้นรำ แต่ยังเน้นในการฟังเพลงมากกว่า
ราชาธิปไตยของไอร์แลนด์

ราชาธิปไตยของไอร์แลนด์ ()"สมัยไร้กษัตริย์อังกฤษ"
สโตน (หน่วยมวล)

สโตน () สัญลักษณ์ st เป็นหน่วยวัดมวลและน้ำหนักในระบบอังกฤษ เคยเป็นที่นิยมใช้ในประเทศเครือจักรภพแห่งชาติ โดยใช้ในการวัปริมาณผลผลิตทางการเกษตร มีค่าเทียบเท่ากับ 14 ปอนด์ หรือประมาณ 6.35 กิโลกรัม

ตั้งแต่ ค.ศ. 1985 สหราชอาณาจักรได้ออกกฎหมายยกเลิกการใช้งานหน่วยวัดน้ำหนักนี้ในการพาณิชย์ แต่ในความเป็นจริงยังเป็นที่ใช้กันทั่วไปในประเทศอังกฤษและไอร์แลนด์ ในการระบุน้ำหนักร่างกาย โดยบุคคลที่มีน้ำหนัก 72 กิโลกรัม ในสหรัฐอเมริกาจะใช้ว่า "158 ปอนด์" และในสองประเทศดังกล่าวจะใช้ว่า "11 สโตน 4" หรือ "11 สโตน และ 4 ปอนด์"

ค่าพหูพจน์ของสโตน คือ สโตน ("stone" ไม่มีการเติม "-s" ต่อท้าย)
ชาวเคิร์ด

ชาวเคิร์ด ( Kurd "คูร์ด", ) เป็นชนในกลุ่มชนอิหร่านที่เป็นกลุ่มภาษาชาติพันธุ์ (ethnolinguistic) ที่ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่เป็นเคอร์ดิสถาน ที่รวมทั้งบางส่วนบริเวณที่ใกล้เคียงกันที่รวมทั้งอิหร่าน อิรัก, ซีเรีย และ ตุรกี นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนเคิร์ดขนาดใหญ่พอสมควรทางตะวันตกของตุรกี และในเลบานอน, อาร์มีเนีย, อาเซอร์ไบจาน และเมื่อไม่นานมานี้ในประเทศในยุโรป และ สหรัฐอเมริกา (ดูชาวเคิร์ดพลัดถิ่น) ชาวเคิร์ดพูดภาษาเคิร์ดซึ่งเป็นภาษาในภาษากลุ่มอิหร่าน

เมือง Piranshahr เป็นเมืองหลวงของอำเภอ Mukerian
เดอะแกรดูเอท

เดอะแกรดูเอท () เป็นภาพยนตร์ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2510 สร้างจากนวนิยายขายดีของชาร์ลส เว็บบ์ ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2506 กำกับโดยไมค์ นิโคลส์ นำแสดงโดยแอนน์ แบนครอฟต์ และดัสติน ฮอฟแมน เป็นผลงานแสดงเรื่องที่สองของฮอฟแมน และสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากให้กับเขา โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ

ภาพยนตร์กล่าวถึงเบนจามิน แบรดด็อก (รับบทโดย ฮอฟแมน) เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ไม่มีความทะเยอทะยาน และยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต เบนจามินปฏิเสธคำขอของบิดาที่จะให้เรียนต่อ และมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับคุณนายโรบินสัน (รับบทโดย แบนครอฟต์) สาวใหญ่ที่พบในงานเลี้ยง เหตุการณ์ยุ่งยากเกิดขึ้นเมื่อเบนจามินถูกบิดาบังคับให้ออกไปนัดเที่ยวกับอีเลน (รับบทโดย รอสส์) ลูกสาวของคุณโรบินสัน เพื่อนทนายของพ่อ (ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนายโรบินสัน) และเกิดความรักต่อกัน

เพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเพลง "Mrs. Robinson" แต่งโดยพอล ไซมอน ขับร้องโดยไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1969
ร่มร่อน

ร่มร่อน () เป็นอากาศยานเบาพิเศษประเภทหนึ่ง สามารถเคลื่อนที่ได้โดยพลังงานจลน์ ซึ่งเกิดจากแรงดึงดูดของโลก กระทำต่อปีก (Airfoils) ทำให้ร่มร่อนสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ไกล โดยอาศัยแรงยก (aerodynamic force) ที่เกิดขึ้นต่อร่มร่อน เมื่อมีอากาศไหลผ่านปีก

ร่มร่อนสามารถลอยสูงขึ้นไปได้ด้วยปัจจัยสองประการคือ

ในราวกลางปี 1980 ที่ประเทศอังกฤษ นาย John Harbot และนาย Andrew Crowley ได้พบว่าร่มทรงสี่เหลี่ยมสามารถลอยออกไปได้เองหากมีขนาดใหญ่ จากนั้นพวกเขาจึงทำการทดลองบินออกจากที่ลาดบนเขาด้วยตัวเองเป็นผลสำเร็จ และเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ก่อให้เกิดการพัฒนาตามมา จนกลายมาเป็นร่มร่อนรูปร่างหน้าตาอย่างในปัจจุบันที่เห็น และเริ่มแพร่หลายไปในหลายประเทศในยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย

ร่มร่อนประกอบด้วยในประเทศไทย ร่มร่อนได้เข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 โดยนายสุวัจน์ หาญณรงค์ นำเข้ามาจากประเทศญี่ปุ่น นำเข้ามาบินเป็นครั้งแรกที่อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง

สถานที่บินร่มร่อนในประเทศไทย
การพิชิตดินแดนโดยมุสลิม

การพิชิตดินแดนโดยมุสลิม หรือ การพิชิตดินแดนโดยอาหรับ (, , “Fatah” แปลตรงตัวว่า "การเปิด" หรือ Jihad) (ค.ศ. 632–ค.ศ. 732) การพิชิตดินแดนโดยมุสลิมเริ่มขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของนบีมุฮัมมัดของศาสนาอิสลาม นบีมุฮัมมัดก่อตั้งอาณาจักรทางการเมืองที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในคาบสมุทรอาหรับ ที่ต่อมาตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิกาหลิบรอชิดีน และ จักรวรรดิกาหลิปอุมัยยะห์ ซึ่งเป็นช่วงของการขยายดินแดนอันรวดเร็วของมุสลิมที่ไกลออกไปจากคาบสมุทรอาหรับ ในรูปของจักรวรรดิมุสลิม ที่ครอบคลุมดินแดนตั้งแต่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย, ข้ามเอเชียกลาง, ตะวันออกกลาง, แอฟริกาเหนือ, ตอนใต้ของอิตาลี, คาบสมุทรไอบีเรีย ไปจนถึงเทือกเขาพิเรนีส นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษเอ็ดเวิร์ด กิบบอน เขียน "ประวัติศาสตร์ของการเสื่อมโทรมและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน" (The History of the Decline and Fall of the Roman Empire) ว่า:

การพิชิตดินแดนโดยมุสลิมนำมาซึ่งการล่มสลายของจักรวรรดิซาสซานิยะห์และการสูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ของจักรวรรดิไบแซนไทน์ สาเหตุของความสำเร็จของการขยายดินแดนเป็นการยากที่จะเข้าใจเพราะเอกสารที่มาจากสมัยที่ว่ามีหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าในช่วงนั้นจักรวรรดิซาสซานิยะห์และจักรวรรดิไบแซนไทน์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลงทั้งทางด้านเศรษฐกิจและการทหารอยู่เป็นเวลาหลายสิบปีอยู่แล้ว นักประวัติศาสตร์ผู้อื่นเสนอความเห็นว่าประชาชนผู้อยู่ภายใต้การปกครองของสองจักรวรรดินี้ที่รวมทั้งชาวยิว และคริสเตียนในจักรวรรดิซาสซานิยะห์ และ ชาวยิว และชาวโมโนฟิซิทิสม์ในซีเรียมีความไม่พึงพอใจต่อประมุขผู้ปกครองในขณะนั้นและอาจจะยินดีที่มีมุสลิมเข้ามาปลดปล่อย ซึ่งมีสาเหตุมาจากความขัดแย้งทางศาสนาของทั้งสองจักรวรรดิ ในกรณีของอียิปต์ไบแซนไทน์, ปาเลสไตน์ และ ซีเรีย ดินแดนเหล่านี้เพิ่งตกไปเป็นของเปอร์เซียไม่นานก่อนหน้านั้น และมิได้ปกครองโดยไบแซนไทน์มาเป็นเวลากว่า 25 ปี แต่เฟรด ดอนเนอร์ แม็คกรอว์เสนอว่าลักษณะการก่อตั้งของรัฐในคาบสมุทร และ การประสานสัมพันธ์ในการเดินทัพ และในทางปรัชญาเป็นสาเหตุสำคัญในความสำเร็จของมุสลิมในการก่อตั้งจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน แต่ความคิดนี้ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกันเท่าใดนัก การประมาณเนื้อที่ของจักรวรรดิกาหลิปมุสลิมเชื่อกันว่ามีเนื้อที่ทั้งหมดกว่า 5 ล้านตารางกิโลเมตรที่ทำให้เป็นจักรวรรดิที่ใหญ่กว่ารัฐใดๆ ในขณะนั้นนอกไปจากสหพันธรัฐรัสเซีย
จักรวรรดิแซสซานิด

จักรวรรดิซาสซานิยะห์ (, ) ที่เป็นหนึ่งในจักรวรรดิเปอร์เชียและที่เป็นจักวรรดิสุดท้ายก่อนที่ศาสนาอิสลามจะเริ่มขึ้นเป็นหนึ่งในสองมหาอำนาจของเอเชียตะวันตกเป็นเวลากว่าสี่ร้อยปี ราชวงศ์ซาสซานิยะห์ก่อตั้งโดยอาร์ดาเชอร์ที่ 1 (Ardashir I) หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิพาร์เธียนองค์สุดท้ายอาร์ตาบานัสที่ 4 (Artabanus IV) และมาสิ้นสุดลงเมื่อยาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) มาพ่ายแพ้หลังจากที่ทรงใช้เวลาถึงสิบสี่ปีในการต่อต้านจักรวรรดิกาหลิปรอชิดีนซึ่งเป็นหนึ่งในจักรวรรดิกาหลิปอิสลามที่ตามกันมา

จักรวรรดิซาสซานิยะห์หรือที่เรียกว่า “Eranshahr” (“จักรวรรดิอิหร่าน”) ตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นปัจจุบันคืออิหร่าน, อิรัก, อาร์มีเนีย, ทางตอนใต้ของคอเคซัส (รวมทั้งทางตอนใต้ของดาเกสถาน), ตะวันตกเฉียงใต้ของเอเชียกลาง, ตะวันตกของอัฟกานิสถาน, บางส่วนของตุรกี, บางส่วนของซีเรีย, บริเวณริมฝั่งทะเลของคาบสมุทรอาหรับ, บริเวณอ่าวเปอร์เซีย และบางส่วนของทางตะวันตกเฉียงใต้ของปากีสถาน

สมัยการปกครองของซาสซานิยะห์เป็นสมัยอันยาวนานของปลายสมัยโบราณและถือกันว่าเป็นสมัยที่สำคัญที่สุดและมีอิทธิพลที่สุดทางประวัติศาสตร์สมัยหนึ่งของ เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของวัฒนธรรมของเปอร์เซียแ
ละเป็นจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่จักรวรรดิสุดท้ายก่อนที่จะเริ่มยุคการพิชิตของมุสลิมและการยอมรับนับถือศาสนาอิสลาม วัฒนธรรมของเปอร์เซียมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมของโรมันเป็นอันมากในยุคซาสซานิยะห์ และจักรวรรดิโรมันเองก็มีความนับถือจักรวรรดิซาสซานิยะห์ที่จะเห็นได้จากพระราชสาส์นจากจักรพรรดิโรมันถึงชาห์แห่งชาห์ที่จ่าหัวจดหมายว่า "my brother" อิทธิพลของซาสซานิยะห์ไม่จำกัดอยู่แต่เพียงในจักรวรรดิเองแต่ยังแผ่ขยายไปถึงแอฟริกา จีน และ อินเดียด้วย และมีบทบาทสำคัญในด้านศิลปะของยุคกลางทั้งในยุโรปและเอเชีย

อิทธิพลของซาสซานิยะห์ยังคงอยู่ต่อมาจนถึงต้นสมัยอิสลามเมื่ออิสลามได้รับชัยชนะต่ออิหร่าน อับโดลโฮสเซน ซารินคูป (Abdolhossein Zarrinkoob) ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับอิหร่านคนสำคัญถึงกับกล่าวว่าสิ่งที่มารู้จักกันภายหลังว่าเป็นวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม วรรณกรรม และความเชี่ยวชาญอื่นๆ ของอิสลามนั้นมีต้นตอมาจากวัฒนธรรมของซาสซานิยะห์เปอร์เชีย และเผยแพร่ไปในโลกมุสลิมโดยทั่วไป
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ เกาะเสี้ยวจันทรา

นารูโตะ เดอะมูฟวี่ (大興奮! みかづき島のアニマル騒動だってばよ! "Dai Kōfun! Mikazuki-jima no Animaru Panikku Dattebayo!") ออกฉายในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2006

ภารกิจของนารูโตะครั้งนี้ก็คือ คุ้มครองเจ้าชายมิจิรุกับลูกชายชื่อฮิคารุ กลับแคว้นซึคิอย่างปลอดภัย แคว้นซึคิ หรือแคว้นจันทรา มีความอุดมสมบูรณ์ ทั้งทรัพยากรธรรม ชาติ อาหารการกิน สถานที่ท่องเที่ยว แต่ราชาเริ่มตระหนักว่า สิ่งสำคัญของแคว้นนี้จริงๆ คือความเป็นอยู่ที่เป็นสุขของประชาชน แต่ชาบาตาบะ รัฐมนตรีคู่กาย กลับโลภมาก อยากได้ทรัพย์สินเงินทอง ไม่ห่วงประชาชน จึงก่อการกบฏ เมื่อมิจิรุกับพวกนารูโตะกลับมาถึง ก็ต้องปะทะกันอย่างรุนแรง มิจิรุถูกจับตัวไป ฮิคารุที่เป็นเด็กน้อย ก็ได้แต่เสียใจ แต่เพราะมีนารูโตะอยู่ข้างๆ เขาจึงรวบรวมความกล้า และบุกเข้าไปช่วยพ่อพร้อมกับพวกทหารที่ยังภักดีกับพวกนารูโตะ และสุดท้าย พวกเขาก็สามารถนำแคว้นที่สงบสุขกลับมาได้อีกครั้ง พร้อมกับเรียนรู้ถึงสิ่งสำคัญ ว่าที่แท้จริงนั้นคืออะไร
เอ้อร์หลัง เสิน

เอ้อร์หลัง เสิน () หรือ ยี่หนึงจินกุน เป็นเทวดาตามความเชื่อของจีน

เทพเอ้อหลางเป็นลูกชายคนที่สองของหลี่ปิงเสนาบดีแห่งราชวงศ์ฉิน ชื่อว่า เอ้อหลาง* (ในพงสาวดารห้องสินกล่าวว่า ชื่อเดิมของเทพเอ้อหลางคือ หยางเจี่ยน บิดาเป็นแซ่ หยาง) มารดาของเขาเป็นน้องสาวของเง็กเซียนฮ่องเต้ นางเคยละเมิดกฎสวรรค์โดยการไปหลงรักมนุษย์ซึ่งเป็นบัณฑิต ชื่อ หยางเทียนโย่ว และมีลูก3คน ชาย2 หญิง1 ชื่อ หยางเจียว หยางเจี่ยน และ หยางฉาน องค์เง็กเซียนและเจ้าแม่หวังหมู่มีโองการให้ไปพาตัวเหยาจีพระขนิษฐาของเง็กเซียนฮ่องเต้มาลงโทษ นางจึงถูกจับตัวไปคุมขังที่เขาเถาซาน

[หยางฉาน น้องสาวหยางเจี่ยน]
เทพเอ้อหลางแม้จะเป็นคนเย็นชาแต่ด้วยความที่เป็นห่วงศิษย์น้องจึงทูลเง็กเซียนว่าจะจับนางไปขังไว้ที่เขาหัวซานแทน จะได้เป็นการช่วยเหลือทางอ้อมเพราะโทษของซันเซิ่นหมู่ คือ ประหารชีวิตไม่ให้วิญญาณไปเกิดด้วย เมื่อเทพเอ้อหลางพานางไปที่เขาหัวซานแล้วจึงยึดอิทธิฤทธิ์ไว้ทั้งหมด จากนั้นจึงตามไปสังหารลูกของซันเซิ่นหมู่ แต่หลิวเฉินเซียนมีโคมวิเศษของแม่จึงทำให้หนีได้ทุกครั้ง (เล่ากันว่าหากได้กินใส้ โคมเข้าไปจะทำให้เพิ่มอายุไปหมื่นปี) แต่ความจริงแล้วเทพเอ้อหลางแม้จะไม่ชอบหลิวเฉินเซียน แต่สิ่งที่เขาทำก็เพื่อให้สวรรค์ยกเลิกกฎห้ามให้ชาวสวรรค์มีความรักเท่านั้น

[เหยาจี]
เทพเอ้อหลางเพียรทำความดีนับแสนครั้ง เพื่อให้สวรรค์ปลดปล่อยมารดาของตนจากการคุมขัง ความดีครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งที่เขาทำคือ การช่วยบิดาปราบมังกรที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทร ยังผลให้อุทกภัยที่เหล่ามนุษย์ได้ประสบอยู่นั้นทุเลาลง ผู้คนที่ทราบข่าวจึงพากันเคารพกราบไหว้เขาประดุจเทพ และเมื่อเขาได้ทำความดีหลายต่อหลายอย่างมากยิ่งขึ้น มนุษย์จึงเรียกขานเขาในนาม “เทพเอ้อหลาง” ครั้นเมื่อได้เป็นเซียนอยู่บนสวรรค์แล้ว เทพเอ้อหลางจึงได้รับตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ มีเซียนฝีมือดี 1,200 องค์ มี 3 ตา สำหรับปางนั่งมักจะถืออิฐทองคำรูปทรงพีระมิด อาวุธวิเศษ เป็นมีดสามปลาย และกระจกส่องวิญญาณสามารถรู้ชาติกำเนิดเดิมของผู้ที่ถูกส่องได้ สามารถแปลงกายได้ 72 อย่าง

อีกทั้งยังมีเห่าฟ้าซึ่งเป็นสุนัขสวรรค์เป็นสัตว์เลี้ยงคู่กาย ชื่อ []]เป็นคนสนิท เดิมทีเห่าฟ้าเป็นสุนัขจรจัดแต่เทพเอ้อหลางไปพบเข้าจึงสงสารและพาไปสวรรค์ด้วย จากนั้นจึงฝึกให้เป็นสุนัขเทพสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ภายหลังได้เป็นราชาสุนัข 3 ภพ

เทพเอ้อหลางยังมีคู่แข่ง คือ ซุนหงอคงเห้งเจียอีกด้วย ว่ากันว่าเทพเอ้อหลางสามรถแปลงร่างได้ 72 ท่าเหมือนเห้งเจีย แต่ที่เห้งเจียแพ้ให้แก่เอ้อหลางเสินเป็นเพราะตอนที่สู้มาถึงท่าที่ 72 เห้งเจียไม่ยอมแปลงเป็นร่างสุนัขแต่เอ้อหลางเสินแปลงร่างจึงเป็นฝ่ายชนะนั่นเอง
แกระ

แกระ เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเกี่ยวข้าว โดยใช้ตัดรวงข้าวทีละรวง ยังมีใช้อยู่บ้างทางภาคใต้บางท้องที่ ประกอบขึ้นด้วยไม้และเหล็ก แบ่งเป็นสามส่วนคือ
การเกี่ยวข้าวด้วยแกระ จะจับแกระไว้ในอุ้งมือ ด้านตาแกระอยู่ในอุ้งมือ จากนั้นดึงรวงข้าวให้ทาบกับตาแกระ กระตุกจนคมบาดรวงข้าวขาด การเกี่ยวด้วยแกระช้ากว่าเคียว แต่เกี่ยวรวงข้าวได้หมดดีกว่าเคียว ทางเหนือเรียก หวู
กลุ่มภาษาบาตานิก

กลุ่มภาษาบาตานิก เป็นกลุ่มของภาษาในกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มี 3 กลุ่มคือ ภาษาอีวาตัน ภาษาบาบูยัน และภาษาอิตบายัต ใช้พูดในบาตานและหมู่เกาะบาตาเนส ซึ่งเป็นหมู่เกาะทางตอนเหนือของฟิลิปปินส์ อยู่ระหว่างไต้หวันกับเกาะลูซอน อีกกลุ่มหนึ่งคือภาษายามิ ใช้พูดบนเกาะกล้วยไม้ใกล้กับไต้หวัน
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์

ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์ (ชื่อเล่น ฟรอยด์) เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2529 จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ระดับปริญญาตรีที่ คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากซิทคอม "บ้านนี้มีรัก" และภาพยนตร์เรื่อง "พี่มาก..พระโขนง"
ไพจิตร อักษรณรงค์

ไพจิตร อักษรณรงค์ (ชื่อเล่น: จุ๋ง) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2504 อดีตข้าราชการการเมืองประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตนักร้องสังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น คีตา เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และอโซนา มีชื่อเสียงจากผลงานเพลง "คิดถึงฉันบ้างคืนนี้" ซึ่งออกมาในราวปี พ.ศ. 2523 นอกจากนี้ไพจิตรยังมีผลงานละครโทรทัศน์เรื่อง ข้าวนอกนา เมืองโพล้เพล้ ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และเรื่อง ไฟรักอสูร ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ไพจิตรจบปริญญาตรี คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ชีวิตส่วนตัว เคยสมรสกับ คณิต อุทยานสิงห์ หรือนิค นิรนาม นักร้องเพลงเพื่อชีวิต ปัจจุบันสมรสกับ วิสา คัญทัพ กวี นักร้อง และนักแต่งเพลงเพื่อชีวิต ปัจจุบันไพจิตรเป็นสมาชิกแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน โดยมักจะขึ้นแสดงดนตรีบนเวทีปราศรัยของ นปช.แดงทั้งแผ่นดิน คู่กับ วิสา คัญทัพ อยู่เสมอ ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ไพจิตรจัดแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกในชีวิต โดยใช้ชื่อว่า "วิจิตรเสียง สำเนียงไพจิตร" ที่ห้องคอนเวนชันฮอลล์ ชั้น 6 ศูนย์การค้า อิมพีเรียลเวิลด์ (บิ๊กซี) สาขาลาดพร้าว ต่อมาเมื่อมีการก่อรัฐประหาร เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรัฐประหารออกคำสั่งที่ 57/2557 เรียกให้ไพจิตรไปรายงานตัว แต่เธอมิได้ไปตามคำสั่งดังกล่าว ศาลทหารจึงออกหมายจับ และเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ออกหมายจับเธอกรณีจงใจยื่นบัญชีทรัพย์สินหนี้สินและเอกสารประกอบอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ