seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นกกระเรียนมงกุฎ

นกกระเรียนมงกุฎ () เป็นนกกระเรียนสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล "Balearica" และวงศ์ย่อย Balearicinae

มีลักษณะทั่วไป คือ ส่วนหัวมีขนเป็นหงอนพู่เป็นเส้นตรงสีทองขึ้นเรียงเป็นแผงคล้ายมงกุฎ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ และยังมีนิ้วตีนหลังยาวพบที่จะสามารถเกาะคอนบนต้นไม้

จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด โดยพบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา จนถึงตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา

มีพฤติกรรมเหมือนนกกระเรียนทั่วไป หรือนกกระเรียนในสกุล "Grus" คือ หากินตามแหล่งน้ำต่าง ๆ และทุ่งหญ้า โดยกินสัตว์น้ำเล็ก ๆ เป็นอาหาร รวมถึงแมลง, สัตว์เคลื้อยคลาน และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
ทศางค์ (แก้ความกำกวม)

ทศางค์ อาจหมายถึง
การสมรสเพศเดียวกันในฝรั่งเศส

การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมายในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 เป็นต้นมา ประเทศฝรั่งเศสจึงกลายเป็นประเทศที่ 13 ของโลกที่การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย การอนุญาตดังกล่าวมีผลบังคับใช้ทั้งในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และจังหวัดและดินแดนโพ้นทะเล

รัฐบาลพรรคสังคมนิยม นำโดยนายกรัฐมนตรี นายฌ็อง-มาร์ก เอโรได้เสนอกฎหมายรับรองสิทธิในการสมรสของคู่ครองเพศเดียวกันและสิทธิในการรับบุตรบุญธรรมต่อสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ภายใต้การสนับสนุนของประธานาธิบดี นายฟร็องซัว ออล็องด์ ซึ่งได้ประกาศเจตนารมณ์ว่าจะสนับสนุนกฎหมายฉบับดังกล่าวในช่วงระหว่างการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดี ต่อมาในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 สภาผู้แทนราษฎรได้เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวด้วยคะแนนเสียง 329 ต่อ 229 วันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2013 วุฒิสภาได้เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน พร้อมการแก้ไข ด้วยคะแนนเสียง 175 ต่อ 169 และสภาผู้แทนราษฎรก็ได้อนุมัติเห็นชอบร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวอีกครั้งเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2013 ด้วยคะแนนเสียง 331 ต่อ 225 อย่างไรก็ตามพรรคอูแอ็มเปได้ยื่นเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสเพื่อให้วินิจฉัยทันทีภายหลังจากสภาฯ อนุมัติ ซึ่งเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2013 ศาลฯ ได้วินิจฉัยว่ากฎหมายฉบับดังกล่าวชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ส่งผลให้วันเดียวกันนั้น ประธานาธิบดีฟร็องซัว ออล็องด์ได้ลงนามประกาศใช้กฎหมายรับรองสิทธิการสมรสเพศเดียวกันในสิทธิในการรับบุตรบุญธรรม และตีพิมพ์ในรัฐกิจจานุเบกษา และมีผลบังคับใช้ในวันถัดมา ส่วนการสมรสเพศเดียวกันครั้งแรกอย่างเป็นทางการได้จัดขึ้นที่เมืองมงเปอลีเยเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคมปีเดียวกันนั้น

เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2004 นายโนเอ็ล มาแมร์ อดีตตัวแทนพรรคกรีนเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี นายกเทศมนตรีเมืองแบกล์ ชานเมืองบอร์โด ได้ประกอบพิธีสมรสระหว่างผู้ชายสองคนคือแบร์ทร็อง ชาร์ป็องตีเยและสเตฟาน ชาแป็ง โดยมาแมร์ได้กล่าวว่ากฎหมายฝรั่งเศสไม่ได้ห้ามการจัดพิธีสมรสดังกล่าว และเขาจะยื่นเรื่องต่อศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปหากมีผู้แย้งการประกอบพิธีนั้น

นายดอมีนิก แปร์บ็อง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมได้กล่าวว่าความสัมพันธ์ดังกล่าวเป็นโมฆะในทางกฎหมาย และได้ร้องให้ศาลเข้ามาสั่งห้ามการจัดพิธีดังกล่าว ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 ศาลบอร์โดได้วินิจฉัยว่าการสมรสดังกล่าวตกเป็นโมฆะ ซึ่งหนึ่งในข้อกฎหมายในการคัดค้านการสมรสที่อัยการ ซึ่งเป็นตัวแทนของรัฐบาล ได้ใช้คือการที่ประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศสได้บัญญัติคำว่าสามีและภริยาไว้ในหลายที่ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการสมรสจะกระทำได้ระหว่างบุคคลที่มีเพศแตกต่างกัน เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2005 ศาลอุทธรณ์บอร์โดได้พิพากษายืนต่อคำพิพากษาดังกล่าว และศาลสูงสุด () ก็ได้ปฏิเสธอุทธรณ์ของทั้งคู่เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2007
เทศบาลตำบลบางประมุง

เทศบาลตำบลบางประมุง เป็นการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในรูปแบบเทศบาลในเขต ตำบลบางประมุง อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็น สุขาภิบาลบางประมุง ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลบางประมุง เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบางประมุงทั้งตำบล มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 42 ตารางกิโลเมตร

เนื่องจากไม่มีบันทึกประวัติความเป็นมาและการกำเนิดของชุมชนบางประมุง จากการที่ได้สอบถามคนที่มีพื้นเพดั้งเดิมในชุมชนพอจะสรุปได้ว่า เดิมคลองบางประมุง ชาวบ้านใช้เป็นเส้นทางสัญจรไปมาและขนส่งสินค้าสู่อำเภอเมือง มีต้นไม้ขึ้นคลุมริมฝั่งคลองหนาแน่น ยอดไม้ประสานกันจนมืดทึบ จึงพากันเรียก ที่นี่ว่า “ บ้านบางป่ามุง ” ต่อมาเรียกเพี้ยนไปเป็น “ บ้านบางประมุง ” จนถึงปัจจุบัน ชุมชนบริเวณสองฝั่งคลองค่อยๆ ก่อตัวขึ้น มีการทำธุรกิจการค้าเจริญรุ่งเรือง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2512 ชุมชนก็ได้รับ การยกฐานะขึ้นเป็นสุขาภิบาล เรียกว่า “ สุขาภิบาลบางประมุง ” ขึ้นอยู่กับอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งในระยะต่อมา พ.ศ. 2517 ได้เกิดไฟไหม้ห้องแถวตลาดวอดวาย จึงเป็นเหตุให้ชาวบ้านอพยพไปอยู่ที่อื่น ชุมชน ที่เคยรุ่งเรืองก็ซบเซาลงไม่มีการฟื้นฟูให้เป็นอย่างเดิม อีกทั้งปัญหาความแห้งแล้งและขาดแคลนน้ำอุปโภค บริโภค ตลอดจนการบริการสังคมขั้นพื้นฐานไม่ทั่วถึง สภาพชุมชนจึงเป็นชุมชนชนบทและต่อมา “ สุขาภิบาลบางประมุง ” ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น “ เทศบาลตำบลบางประมุง ” เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542สำนักงานเทศบาลตำบลบางประมุง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 2 ถนนบางประมุง-ท่าทอง ตำบลบางประมุง อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ 60170

อำเภอสว่างอารมณ์ ถือตามเส้นแบ่งเขตอำเภอโกรกพระกับอำเภอเมืองนครสวรรค์ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ถึงหลักเขตที่ 2 ซึ่งอยู่บนเส้นแบ่งเขตอำเภอโกรกพระกับอำเภอเมืองนครสวรรค์ตรงปากคลองบางประมุง

ประชากรในเขตเทศบาลประกอบอาชีพต่าง ๆ ดังนี้ในเขตเทศบาลบริเวณใจกลางเมืองส่วนใหญ่จะเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมและธุรกิจต่างๆ และพื้นที่ที่อยู่ต่อเนื่องจะเป็นบริเวณที่เป็นย่านที่อยู่อาศัยเดิมโดยมีลักษณะทางด้านเศรษฐกิจ ดังนี้

ในเขตเทศบาลตำบลบางประมุง มีระบบสาธารณูปโภคเพื่อให้บริการแก่ประชาชน ดังนี้
การบริการด้านไฟฟ้าและแสงสว่างในเขตเทศบาลตำบลบางประมุง ดำเนินการโดยการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอโกรกพระ ปัจจุบันตำบลบางประมุงมีไฟฟ้าใช้ทุกหมู่บ้าน สำหรับการติดตั้งไฟฟ้าตามถนนสายต่างๆ ในหมู่บ้านยังไม่เพียงพอกับความต้องการของประชาชน

กรมโยธาธิการและผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ได้ก่อสร้างระบบการประปาให้เทศบาลตำบลบางประมุง ด้วยงบประมาณค่าก่อสร้างจำนวนเงิน 25,000,000 บาท ซึ่งเทศบาลได้ให้บริการราษฎรในหมู่ที่ 1,2,4,5 และ 6 ซึ่งการให้บริการยังไม่ทั่วถึงทั้งตำบล

เทศบาลตำบลบางประมุงมีไปรษณีย์ที่ได้รับอนุญาตให้เอกชนดำเนินการในความดูแลของการไปรษณีย์อำเภอโกรกพระ เปิดบริการตั้งแต่ 09.00 - 12.00 น. มีปริมาณจดหมาย เข้าออกประมาณ 40 ฉบับต่อวัน มีพนักงานบริการ 1 คน
เจฟฟรีย์ ฮินตัน

เจฟฟรีย์ เอเวอร์เรสต์ ฮินตัน () เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และนักประสาทวิทยาการรับรู้ชาวอังกฤษ มีผลงานโดดเด่นด้านโครงข่ายประสาทเทียม ปัจจุบันทำงานให้กับกูเกิลและมหาวิทยาลัยโตรอนโต เป็นหนึ่งในผู้คิดค้นอัลกอริทึมการแพร่กระจายย้อนกลับและการลู่ออกเชิงเปรียบเทียบซึ่งเป็นอัลกอริทึมที่สำคัญของการเรียนรู้เชิงลึกในสาขาปัญญาประดิษฐ์

ฮินตันจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี ค.ศ. 1970 ทางด้านจิตวิทยาการทดลอง และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านปัญญาประดิษฐ์จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระในปี ค.ศ. 1978 ได้ทำงานให้กับมหาวิทยาลัยซัสเซ็กซ์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจ ลอนดอน เป็นผู้ก่อตั้งหน่วยวิจัยประสาทวิทยาคำนวณแกตสบี้ที่ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจ ลอนดอนอีกด้วย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ที่ภาควิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยโตรอนโต นอกจากนี้ยังทำงานร่วมกับกูเกิลมาตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 หลังจากที่กูเกิลเข้าซื้อกิจการบริษัท DNNresearch ที่ฮินตันได้ตั้งขึ้น ปัจจุบันได้แบ่งเวลาทำงานในมหาวิทยาลัยและทำงานให้กับกูเกิล

ฮินตันเป็นผู้ศึกษาการใช้โครงข่ายประสาทเทียมในการเรียนรู้ ความจำ การรับรู้ และการประมวลผลสัญลักษณ์ มีผลงานการตีพิมพ์ในสาขามากกว่า 200 ฉลับ เป็นหนึ่งในผู้ที่เสนออัลกอริทึมการแพร่กระจายย้อนกลับและการสอนโครงข่ายประสาทเทียมแบบหลายชั้น ที่กลายมาเป็นอัลกอริทึมที่ถูกใช้งานมากในปัจจุบัน นอกจากนี้ยังเป็นผู้คิดค้นเครื่องจักรโบลทซ์มันน์ร่วมกับเทอร์รี เซชนอฟสกี้ ปัจจุบันเน้นการทำวิจัยเกี่ยวกับการใช้โครงข่ายประสาทเทียมกับการเรียนรู้แบบไม่มีผู้สอนเมื่อมีข้อมูลขาเข้าจำนวนมาก
อมรปุระ

อมรปุระ [อะ-มะ-ระ-ปุ-ระ] () เป็นเมืองและอำเภอที่อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศใต้ 12 กิโลเมตร นับเป็นอีกหนึ่งเมืองของพม่าที่ยังคงมนต์ขลังมาจนปัจจุบัน ซึ่งสามารถสัมผัสได้จากวิถีชีวิตความเป็นอยู่ รวมไปถึงอารยธรรมอันเก่าแก่ของเมืองที่สามารถพบเห็นได้จากเหล่าวัดอารามและเจดีย์ที่ตั้งเรียงรายอยู่รอบ ๆ ตัวเมือง
วัดมหากันดายน (Maha Gandhayon Kyaung) วัดที่ตั้งอยู่ริมทะเลสาบตองตะมาน (Taungthaman Lake) วัดมหากันดายนเป็นวิทยาลัยสงฆ์ที่ใหญ่ที่สุดของพม่า มีภิกษุและสามเณรมาศึกษาเล่าเรียนทางธรรมกว่า 1,200 คน นอกจากนี้แล้วยังมีพระสงฆ์บางส่วนเป็นพระชาวต่างชาติที่มาจากหลายภูมิภาค เช่น ยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น เป็นต้น
ทะเลสาบตองตะมานมีสะพานอู้เบน สะพานไม้สักที่ยาวที่สุดในโลก สะพานนี้ทอดข้ามทะเลสาบตองตะมานซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองอมรปุระ มุ่งตรงไปสู่เจดีย์เจาะตอจี้ (Kyautawgyi Paya) ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ รวมระยะทางยาวกว่า 1.2 กิโลเมตร
ปลาบู่ปิดบัง

ปลาบู่ปิดบัง () เป็นปลาขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในสกุล "Mugilogobius" (/มู-กิ-โล-โก-บิ-อัส/) ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล มีหลายชนิดซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นพบในน้ำจืด
ครอว์ฟอร์ด ลอง

ครอว์ฟอร์ด วิลเลียมสัน ลอง (; 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815 – 16 มิถุนายน ค.ศ. 1878) เป็นศัลยแพทย์และเภสัชกรชาวอเมริกัน เป็นบุคคลแรกที่ใช้ไดเอทิลอีเทอร์เป็นยาระงับความรู้สึก (anesthetic)

ครอว์ฟอร์ด ลอง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1815 ที่เมืองแดเนียลสวิลล์ จบการศึกษาด้านการแพทย์จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย หลังศึกษาผลงานเกี่ยวกับแก๊สไนตรัสออกไซด์ของฮัมฟรี เดวี ในปี ค.ศ. 1842 ลองก็ได้ใช้แก๊สอีเทอร์ในการผ่าตัดเนื้องอกที่คอให้กับคนไข้ชื่อ เจมส์ เอ็ม. วีเนเบิล (James M. Venable) และใช้ในการรักษาต่อมาอีกหลายครั้ง เขาตีพิมพ์ผลงานของตัวเองลงในวารสารการแพทย์และศัลยศาสตร์ ปี ค.ศ. 1849 (The Southern Medical and Surgical Journal)

ต่อมาในปี ค.ศ. 1851 ลองย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเธนส์และทำงานเป็นศัลยแพทย์ ทำการรักษาให้กับทหารทั้งสองฝ่ายในสงครามกลางเมืองอเมริกา จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมอง ในปี ค.ศ. 1878
ตัวละครในเรื่องผู้ชนะสิบทิศ

ผู้ชนะสิบทิศ เป็นนิยายที่ยาขอบเขียน มีหน้าเกิน1,000หน้า ซึ่งมีตัวละครมากมาย เช่น จะเด็ด

1.พระเจ้าเมงกะยินโย(พระเจ้าเมงจีโย) ทรงเป็นผู้สถาปนาอาณาจักรตองอูอันมีเมืองตองอูเป็นเมืองหลวง

2.พระราชเทวี ทรงเป็นพระมเหสีพระเจ้าเมงกะยินโย เป็นพระพันปีหลวงของมังตรา

3.มังตรา (พระเจ้าตะเบงชเวตี้) ทรงเป็นพระราชโอรสของพระราชเทวี เป็นมงกุฎราชกุมารตองอู

4.ตละแม่จันทรา ธิดาพระอัครเทวี มเหสีของพระเจ้าเมงกะยินโยซึ่งต่อมาได้สิ้นพระชนม์

5.จะเด็ด,บาเยงนอง (พระเจ้าบุเรงนอง) ลูกสิงคสุร์และแม่นมเลาชี ต่อมาได้เป็นบุเรงนองนกะยอดินนรธา ภัสดาตละแม่จันทรา
1.แม่นมเลาชี ผู้อภิบาลพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ ตละแม่จันทรา และจะเด็ด

2.พระมหาเถรกุโสดอ (ขุนพลมังสิงทู) ผู้สถาปนาตองอูพร้อมพระเจ้าเมงกะยินโยและขุนวังทะกะยอดิน ต่อมาลาราชการมาบวชเพื่อล้างบาปและได้เป็นอาจารย์สองมหาราชแห่งตองอู

3.ทะกะยอดิน ขุนวังตองอู ผู้สถาปนาตองอูร่วมกับพระเจ้าเมงกยินโยและมังสิงทู ลูกสาวของทะกะยอดินต่อมาได้เป็นพระอัครชายามังตรา

4.นันทวดี อัครมเหสีมังตรา เคยรักจะเด็ดแต่อกหัก

5.ตะคะญี ครูเฒ่าผู้ชำนาญศึก สหายพระมหาเถรกุโสดอ

6.จาเลงกะโบ-เนงบา-สีอ่อง สามทหารเสือตองอู ทหารเอกพระเจ้ามังตรา สหายรักบุเรงนอง

7.กันทิมา มีใจรักบุเรงนอง ต่อมาฆ่าตัวตายเพราะอกหัก

1.พระเจ้าแปรนรบดี ผู้ครองเมืองแปร บิดาตะละแม่กุสุมา

2.พระอัครเทวี ชอบเป่าหูพระเจ้าแปรเพราะรักหลาน(สอพินยา)

3.ตะละแม่กุสุมา เมียรักบุเรงนอง เสียพรหมจรรย์เพราะสอพินยา

4.อเทตยา หลานหลวงพระเจ้าแปร คู่หมั้นสอพินยา แต่มีใจรักจะเด็ด

5.รานอง มหาอุปราชเมืองแปร

1.พระเจ้าสกาวุตพี พ่ออยู่หัวหงสาวดี

2.ตละแม่มินบู อัครมเหสีสกาวุตพี ชู้รักบุเรงนอง

3.สอพินยา อุปราชหงสาวดี ผู้พรากพรหมจรรย์กุสุมา

4.ไขลู ทหารคู่ใจสอพินยา

พระเจ้ายะไข่ ผู้ครองรัฐยะไข่ เป็นอิสลาม

ตะละเจ้ามุขอาย ธิดาพระเจ้ายะไข่ สนมมังตรา ชู้รักสมิงสอตุด

สมิงสอตุด ขบถกู้ราชบัลลังก์หงสา ชู้รักมุขอาย

พระเทวี มเหสีเจ้ายะไข่ เมียบุเรงนอง
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศอินเดีย

ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศอินเดีย ประกอบด้วยส่วนผสมของสายพันธุ์ที่แตกต่างกันของสิ่งมีชีวิต นอกเหนือจากสัตว์เลี้ยงเพื่อการปศุสัตว์ที่สำคัญ อย่างเช่น วัว, ควาย, แพะ, สัตว์ปีก และอูฐ ประเทศอินเดียยังมีความหลากหลายที่น่าอัศจรรย์ของสัตว์พื้นเมืองภายในประเทศ โดยเป็นบ้านของเสือโคร่งเบงกอล, สิงโตอินเดีย, งูเหลือม, หมาป่า, หมาจิ้งจอก, หมี, จระเข้, หมาใน, ลิง, งู, สายพันธุ์แอนทิโลป, สายพันธุ์กระทิง และช้างเอเชีย ความหลากหลายทางชีวภาพที่อุดมสมบูรณ์ของภูมิภาคมีอยู่ในอุทยานแห่งชาติกว่า 120 แห่ง, เขตสงวนชีวมณฑล 18 แห่ง, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ากว่า 500 แห่งทั่วประเทศ ประเทศอินเดียมีความหลากหลายทางชีวภาพในภูมิภาคมากที่สุดในบางส่วน และมีพื้นที่ที่มีความสำคัญเป็นพิเศษด้านความหลากหลายทางชีวภาพสามแห่งจากทั้งหมดที่มีอยู่ 34 แห่งในโลก – หรือเป็นที่ให้พัก – ซึ่งได้แก่แนวเทือกเขากาตตะวันตก, เทือกเขาหิมาลัยตะวันออก และเขตอินเดียและพม่า เนื่องจากประเทศอินเดียเป็นบ้านของสายพันธุ์สัตว์ที่หายากและถูกคุกคามเป็นจำนวนมาก การจัดการความหลากหลายทางชีวภาพภายในประเทศจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการรักษาสายพันธุ์เหล่านี้ ประเทศอินเดียเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดประเทศที่มีความหลากหลายทางชีวภาพอุดมสมบูรณ์ โดยอ้างถึงกรณีศึกษาหนึ่ง ประเทศอินเดียกับสิบหกประเทศที่มีความหลากหลายทางชีวภาพอุดมสมบูรณ์ เป็นบ้านพักอาศัยสำหรับความหลากหลายทางชีวภาพของโลกประมาณ 60 ถึง 70  เปอร์เซ็นต์

and prospecting of fungi from India. By: C. Manoharachary, K. Sridhar, Reena Singh, Alok Adholeya, T. S. Suryanarayanan, Seema Rawat and B. N. Johri. CURRENT SCIENCE, VOL. 89, NO. 1, 10 JULY 2005. PDF
ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน

ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน () เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ระทึกขวัญ กำกับโดยบาบัค นาจาฟี นำแสดงโดยเจอราร์ด บัตเลอร์, อารอน เอคฮาร์ทและมอร์แกน ฟรีแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อจาก "ผ่าวิกฤติวินาศกรรมทำเนียบขาว" (Olympus Has Fallen) เมื่อปี ค.ศ. 2013

ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มถ่ายทำในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ที่ลอนดอน และเสร็จสิ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ตัวอย่างภาพยนตร์แรกออกเผยแพร่ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2015

เมื่อเหล่าผู้นำแห่งโลกตะวันตกต้องเข้าร่วมพิธีศพของนายกรัฐมนตรีอังกฤษที่เสียชีวิตอย่างเป็นปริศนา งานที่มีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดเช่นนี้ กลับกลายเป็นเป้าที่ผู้ก่อการร้ายหวังใช้สังหารบุคคลและทำลายสถานที่สำคัญให้ย่อยยับ อย่างไรก็ตาม มีบุคคลเพียง 3 คนเท่านั้นที่จะหยุดยั้งวิกฤตครั้งนี้ได้ คือ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา, เจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษสหรัฐ ไมค์ แบนนิง และเจ้าหน้าที่ MI6 ของอังกฤษที่ไม่เชื่อใจใครง่าย ๆ"ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน" ทำรายได้เปิดตัวในประเทศไทย 5.43 ล้านบาท ระหว่างวันที่ 24–30 มีนาคม ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 51.17 ล้านบาท

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 มีการประกาศว่ามีการพัฒนาภาคต่อของ "ผ่าวิกฤติวินาศกรรมทำเนียบขาว" และ "ผ่ายุทธการถล่มลอนดอน" ชื่อ "Angel Has Fallen" โดยเจอราร์ด บัตเลอร์จะกลับมารับบทไมค์ แบนนิงอีกครั้งและร่วมอำนวยการสร้าง เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีการประกาศว่าริก โรมัน วอห์จะทำหน้าที่ผู้กำกับในภาพยนตร์เรื่องนี้ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 มีการประกาศวันออกฉายของ "Angel Has Fallen" เป็นวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2019
กษัตริย์ในปรัสเซีย

กษัตริย์ในปรัสเซีย () คือพระอิสริยยศที่ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1701 ถึง 1772 ก่อนที่พระอิสริยยศนี้จะเปลี่ยนไปเป็น "กษัตริย์แห่งปรัสเซีย" ()

เชื้อพระวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นทรงปกครองบรันเดินบวร์คในฐานะเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก และอยู่ภายใต้อาณัติของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ ค.ศ. 1618 นอกจากนี้เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คยังทรงปกครองดัชชีปรัสเซีย ซึ่งเป็นรัฐร่วมประมุขที่ตั้งอยู่นอกจักรวรรดิอีกด้วย รัฐคู่ขนานนี้จึงเรียกขานว่าบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย ก่อนหน้าปรัสเซียมีเพียงสถานะเป็นดินแดนศักดินาที่ปกครองโดยกษัตริย์โปแลนด์ด้วยพระอิสริยยศ "ดยุกแห่งปรัสเซีย" จึงมีสถานะเป็นเพียงรัฐบริวารของโปแลนด์เท่านั้น จนกระทั่งมีการทำสนธิสัญญาลาเบียว (ค.ศ. 1656) และสนธิสัญญาบรอมแบร์ก (ค.ศ. 1657) ที่ซึ่งฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 ดยุกผู้ยิ่งใหญ่ ได้รับอำนาจอธิปไตยเต็มขั้นเหนือปรัสเซียมาจากกษัตริย์โปแลนด์ ต่อมาในปี 1701 ฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ประสงค์ที่จะแสดงเดชานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ จึงทรงเปลี่ยนไปใช้พระอิสริยยศเป็น "กษัตริย์"

จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 มีพระราชานุญาตให้ฟรีดริชที่ 3 ปราบดาภิเษกตนเองขึ้นเป็น "กษัตริย์ในปรัสเซีย" แลกกับการสนับสนุนของราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน และสนับสนุนผู้คัดเลือกจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในการคัดเลือกครั้งต่อไป

ในทางนิตินัยแล้ว ฟรีดริชที่ 3 มีพระอิสริยยศเป็นเพียงเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกภายในอาณาเขตของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมีพระอิสริยยศเป็นกษัตริย์เพียงแต่ในอาณาเขตของดัชชีปรัสเซีย ซึ่งอยู่นอกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แม้ว่าบรันเดินบวร์คยังคงมีสถานะเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิและรัฐร่วมประมุขกับปรัสเซีย แต่กระนั้นเองบรันเดินบวร์คก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียในทางพฤตินัยไปเสียแล้ว

วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1701 ฟรีดริชที่ 3 ก็ได้สถาปนาตราอาร์มเหยี่ยวดำแห่งปรัสเซียขึ้น พร้อมกับสลักคำขวัญภาษาละติน "ซูอูม คูอิคุเว" () ลงบนตราอาร์มดังกล่าว ในวันที่ 18 มกราคม ทรงสวมมงกุฏให้แก่พระองค์และพระชายา โซฟี ชาร์ล็อตต์แห่งฮันโนเฟอร์ ในพระราชพิธีแบบบารอก ณ ปราสาทเคอนิชส์แบร์ค

อย่างไรก็ตาม การกระทำดังกล่าวเป็นที่ถกเถียงอย่างมาก และกว่าจะเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปก็ต่อเมื่อมีการทำสนธิสัญญายูเทรกต์ ค.ศ. 1713 แล้วเท่านั้น เนื่องจากพระอิสริยยศ "กษัตริย์แห่งปรัสเซีย" เป็นตำแหน่งที่ครอบคลุมอำนาจการปกครองเหนือปรัสเซียทั้งภูมิภาค ไม่ได้จำกัดอยู่แต่ในอาณาเขตของอดีตดัชชีปรัสเซียเท่านั้น ดังนั้นทั้งพระอิสริยยศใหม่และรัฐใหม่นามว่า "ราชอาณาจักรปรัสเซีย" โดยขุนนางมาร์เกรฟจากราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น จึงเท่ากับเป็นการคุกคามรัฐข้างเคียงอย่างโปแลนด์ เนื่องจากภูมิภาคปรัสเซียหลวง ที่ซึ่งกษัตริย์โปแลนด์ก็ทรงใช้พระอิสริยยศ "กษัตริย์แห่งปรัสเซีย" เช่นเดียวกัน ไปจนกระทั่งปีค.ศ. 1742

ตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 พระราชอำนาจของกษัตริย์ในปรัสเซียเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทรงเอาชนะกษัตริย์ออสเตรียจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คได้ในสงครามไซลีเซียทั้งสามครั้ง และแผ่ขยายอำนาจจนผนวกไซลีเซียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียได้สำเร็จ ต่อมาในปี 1772 พระเจ้าฟรีดริชมหาราชทรงเปลี่ยนพระอิสริยยศไปเป็น "กษัตริย์แห่งปรัสเซีย" ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเอง ทรงผนวกจังหวัดรอยัลปรัสเซียได้สำเร็จจากการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง โดยกษัตริย์แห่งปรัสเซียยังคงดำรงพระอิสริยยศเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คไปพร้อม ๆ กัน จนกระทั่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลายลงในปี 1806
แบล็กเมทัล

แบล็กเมทัล () เป็นหนึ่งในแนวเพลงย่อยของแนวเพลงเฮฟวีเมทัล ในช่วงทศวรรษที่ 80 - 90 มีลักษณะเด่นคือการเล่นจังหวะเร็ว โดยเฉพาะการริฟฟ์กีตาร์ที่ผิดเพี้ยนไม่เป็นจังหวะแน่นอน การทำเสียงแหบเบาเหมือนเสียงภูตผีปีศาจ การเพนท์หน้าสีดำบริเวณขอบตาและริมฝีปาก เนื้อเพลงส่วนใหญ่จะอิงไปถึงการต่อต้านศาสนาคริสต์ การรังเกลียดมนุษย์ ลัทธินิยมภูตผีปีศาจ โดยเฉพาะลัทธิซาตาน จนถูกขนานนามว่าเป็น "ซาตานิกเมทัล" (Satanic metal)

แบล็กเมทัล ถือกำเนิดในช่วงทศวรรษที่ 80 ในประเทศแถบยุโรป แนวเพลงนี้ได้รับองค์ประกอบหลักมาจากแนวแทรชเมทัล และ เดธเมทัล วงที่ถือเป็นผู้บุกเบิกแนวนี้ในยุคแรกเช่น เวนอม, บาโธรี, เมอร์ซีฟูลเฟต, เฮลแฮมเมอร์ และเชลติกฟรอสต์ และในยุคที่สอง (ศตวรรษ 1990) ซึ่งส่วนใหญ่ถือกำเนิดในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย โดยเฉพาะในประเทศนอร์เวย์ วงซึ่งนับว่าเป็นแนวแบล็กเมทัลอย่างเต็มรูปแบบ เช่น เมย์เฮม, ดาร์กโทรน, อิมมอร์ทัล และเอมเพอเรอร์

คำว่า "แบล็กเมทัล" มาจากชื่ออัลบั้มของ เวนอม ปี 1982 จนถือว่าเป็นการนำคำว่าแบล็กเมทัลมาใช้เป็นครั้งแรกอีกด้วย

การไว้ผมยาวและเพนท์หน้าสีดำ รวมถึงริมฝีปาก ซึ่งในแต่ละวงก็จะมีรูปแบบการเพนท์หน้าที่ต่างกันออกไป การถ่ายรูปหมู่สมาชิกมักจะให้สมาชิกสวมชุดนักรบยุคกลาง และถืออาวุธยุคกลาง โดยเฉพาะอาวุธของไวกิ้ง เช่น ค้อน ขวาน เป็นต้น การสร้างภาพลักษณ์ให้ดูน่าสะพรึงกลัวในขณะเล่นคอนเสิร์ตด้วยการพ่นเลือดสีแดงทั่วปากและร่างกาย นอกจากนี้ศิลปินส่วนใหญ่มักจะใช้นามสมมุติเป็นชื่อที่เกียวข้องกับปีศาจอิงจากตำนานนอร์ส เช่น หรือชื่อที่มีความหมายเชิงลบ แม้กระทั่งชื่อที่มาจากภาษาของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เช่นชื่อวงเบอร์ซัม (Burzum) วงกอร์กอรอท (Gorgoroth) เป็นต้น

ศิลปินแนวแบล็กเมทัลส่วนใหญ่ในช่วงต้นของยุคที่สอง (ทศวรรษที่ 90) ซึ่งถือกำเนิดในดินแดนแถบสแกนดิเนเวีย โดยเฉพาะในประเทศนอร์เวย์ มักจะเป็นกลุ่มต่อต้านศาสนาคริสต์หัวรุนแรง การนับถือลัทธิซาตาน ในปี 1996 มีการเผาโบสถ์คริสต์มากกว่า 50 โบสถ์ในนอร์เวย์ บางโบสถ์มีอายุมากกว่าร้อยปี ซึ่งถือเป็นมรดกสำคัญของชาติ โดยโบสถ์แห่งแรกที่ถูกเผาคือ โบสถฺ์แฟนทอฟต์ สเตฟ (Fantoft stave church) โดยนายวาร์จ วิเคอร์เนส (Varg Vikernes) มือเบสวงเมย์เฮม และหัวหน้าวงเบอร์ซัม ภายหลังเผาเสร็จเขาก็ได้ถ่ายซากที่เหลือของโบสถ์มาเป็นหน้าปกอัลบั้ม "อาสค์" (Aske) การฆาตกรรมเอสไตน์ ยูโรนิมัส อาร์เซธ์ (Øystein 'Euronymous' Aarseth) มือกีตาร์หลักและเพื่อนร่วมวงเมย์แฮม ในปี 1993 จนสุดท้ายวิเคอร์เนสถูกจำคุก 21 ปี การฆ่าตัวตายของเปอร์ "เดด" โฮลิน (Per "Dead" Ohlin) ผู้ซึ่งเรียกตัวเองว่า "เดด" อดีตนักร้องนำวงเมย์แฮม ในปี 1991 ต่อมาวงเมย์แฮมออกอัลบั้ม "Dawn of the Black Hearts" ก็ได้นำภาพที่โฮลินตายมาขึ้นเป็นภาพหน้าปก ซึ่งถ่ายโดยยูโรนิมัส
อรชพร ชลาดล

อรชพร ชลาดล ผู้ประกาศข่าวชาวไทย

อรชพร ชลาดล หรือชื่อเล่นว่า มิ้นท์ ชื่อเดิม สุวดี ชลาดล เกิดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ราศีมังกร เข้าศึกษาระดับประถมและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย จากนั้นจึงเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาญี่ปุ่น และคว้ารางวัลชนะเลิศการแข่งขัน Speech Contest ที่ประเทศญี่ปุ่น ในหัวข้อ World Peace เมื่อปี พ.ศ. 2548

จากนั้นใน พ.ศ. 2554 ได้รับตำแหน่ง เคกรุ๊ป อีเกิร์ลส ของธนาคารกสิกรไทย ซึงทำให้มีผลงานในสื่อต่างๆ ในเครือของธนาคารกสิกรไทย เป็นระยะเวลา 2 ปี จากนั้นได้เข้าสู่งานด้านพิธีกรอย่างเต็มตัว ด้วยการเป็นผู้ดำเนินรายการ คลายฉงน ทางช่องไทยรัฐทีวี

ปัจจุบัน อรชพร ชลาดล เป็นผู้ประกาศข่าวช่วงเที่ยงกับรายการ ข่าวเที่ยงไทยรัฐ และ ข่าวเช้าไทยรัฐ เสาร์-อาทิตย์ ซึ่งออกอากาศทางช่องไทยรัฐทีวี
ปลาตามิน (สกุล)

ปลาตามิน เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในสกุล "Amblyrhynchichthys" (/แอม-ไบล-รีนค์-อิค-ธีส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

โดยมีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ค่อนข้างใหญ่ แข็ง และขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 9 ก้าน ปลายจมูกตัดตรงมีเยื่อเหมือนวุ้นรอบนัยน์ตา ระหว่างรูทวารจนถึงต้นครีบก้นมีเกล็ด 3 แถว 
เป็นปลาที่พบได้ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์

จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด
สถานีท่าอากาศยานชางงี

สถานีท่าอากาศยานชางงี (CG2) () เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นหนึ่งในสถานีปลายทางของรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก ตั้งอยู่ระหว่างอาคารผู้โดยสาร 2 และ 3 ของท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี เป็นเพียงไม่กี่สถานีที่บริเวณตรวจบัตรโดยสารกับชานชาลาอยู่บนชั้นเดียวกัน

สถานีรถไฟฟ้าแห่งนี้ เป็นสถานีที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของระบบ และมีชานชาลาเกาะกลางที่กว้างที่สุดอีกด้วย ได้รับการประเมินให้เป็นสถานีรถไฟใต้ดินที่สวยที่สุดในโลก โดยอยู่อันดับที่สิบ

ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1981 โดยที่ยังไม่มีระบบรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน การเดินทางเข้าตัวเมืองในขณะนั้นสามารถทำได้โดยการโดยสารรถโดยสารประจำทาง หรือรถแท็กซี่ ใช้เวลา 20 นาที ผ่านทางพิเศษชายฝั่งตะวันออก สถานีรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีเบดก, สถานีแทมไปน์ และสถานีปาเซอร์ริส ซึ่งยังจำเป็นต้องต่อรถโดยสารประจำทางจากสถานีเหล่านี้มายังสนามบิน จนกระทั่งมีแผนก่อสร้างส่วนต่อขยายย่อยของสายตะวันออก-ตะวันตก แยกจากสายหลักที่ สถานีตานะห์เมอระห์ โดยมีแนวเส้นทางไปตามถนนสนามบิน

สถานีรถไฟฟ้าในส่วนต่อขยายนี้ มีสองสถานี ได้แก่ สถานีเอ็กซ์โป (สถานียกระดับอยู่ใกล้กับ สิงคโปร์เอ็กซ์โป เดิมชื่อสถานีโซมาปะห์) และสถานีท่าอากาศยานชางงี ภายหลังจากที่เปิดใช้งานส่วนต่อขยายแล้ว จำนวนผู้โดยสารที่มาใช้บริการมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เสียจนกระทั่งรถโดยสารประจำทางสาย 34 ต้องยกเลิกการเดินรถเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2002

รหัสสถานีเดิมคือ EW29 แต่เปลี่ยนมาเป็น CG2 เมื่อ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 สำหรับรหัส EW29 นั้น ได้ถูกนำไปใช้กับสถานีจูกุน
อูเด ลัสปัลมัส

อูนีออนเดปอร์ตีบาลัสปัลมัส, เอเซ.อา.เด. () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ลัสปัลมัส เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในสเปน ตั้งอยู่ที่ในหมู่เกาะคะแนรี เมืองลัสปัลมัส ประเทศสเปน 
สโมสรฟุตบอลลัสปัลมัสเป็สโมสรที่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไรโดยไม่เคยได้ไปแข่งขันถ้วยยุโรปทั้ง 2 ถ้วยเลยและเคยเป็นรองแชมป์ ฤดูกาล 1968-1969 และอันดับ 3 ฤดูกาล 1967-1968 ในลาลีกา สเปนโดยไม่เคยเป็นแชมป์เลย และเป็นรองแชมป์ ฤดูกาล 1978 เข้ารอบรองชนะเลิศในฤดูกาล 1974. 1984. 1997 และ 8 ทีมสุดท้าย ฤดูกาล 1958 1975 1976 2016 ในโกปาเดลเรย์ และเป็นแชมป์ฟุตบอลเซกุนดาดีบีซีออน ลีกรองของสเปน ฤดูกาล 1963-64 1984-85 1999-00 และดิวิชั่น 3 สเปน หรือเซกุนดาดีบีซีออน เบ ฤดูกาล 1992/93 สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2492 มีสนามเหย้าคือ "สนามกีฬากรันกานาเรีย" มีความจุผู้ชม 32,150 ที่นั่ง
อูเด ลัสปัลมัส เกิดจากการควบรวมจาก 5 สโมสรนั้นก็คือ Club Deportivo Gran Canaria, Atlético Club de Fútbol, Real Club Victoria, Arenas Club และ Marino Fútbol Club ได้รวมกันก่อตั้งสโมสรอูเด ลัสปัลมัสขึ้นและได้ลงทะเบียนกับราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 1949 และก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 1949 
โดยชื่อของสโมสรนั้นได้นำมาจากการอภิปรายตัวเลือกแรกนั้นจะว่า Canarias แต่ไม่ได้เลือกเนื่องจากหมายถึงหมู่เกาะคานารีซึ่งเป็นชื่อเกาะรวมทั้ง 2 จังหวัดคือ ซานตากรุซเดเตเนรีเฟ และ ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย จึงใช้ชื่อจังหวัดของตัวเองนั้นก็คือ อูเด ลัสปัลมัส
ลัสปัลมัสได้เริ่มในดิวิชั่น 3 และภายใน 2 ปี ได้เลื่อนชั้นมายังลาลีกาได้สำเร็จและหลังจากนั้นก็ตกชั้นไปยังเซกุนดาดีบีซีออนและผลงานก็ไม่แระสบความสำเร็จตลอดมา
ในฤดูกาล 1967-1969 ผลงานของลัสปัลมัสดีขึนในช่วงของโค้ชหลุยซ์ โมโลลี่ซึ่งเป็นครั้งที่ 3 ที่มาคุมทีมลัสปัลมัส โดยสามารถพาลัสปัลมัสจบอยู่ที่อันดับ 3 ในฤดูกาล 1967-1968 และจบอันดับ 2 ฤดูกาล 1968-1969 และเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายโกปาเดเรย์ ฤดูกาล 1967-1968 และ 1968-1969 และได้เข้าอินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัป ฤดูกาล 1969-1970 แต่เสมอ 0-0 ในบ้าน และนอกบ้าน 0-1 ทำให้ตกรอบไป
สนามแข่งขันของลัสปัลมัสนั้นเดิมคือ เอสตาดีโอ อินซูล่า มีความจุ 21,000 ที่นั่ง และเปลี่ยนเป็นสนามกรันกานาเรีย เมื่อปี 2004 ซึ่งมีความจุ 32,150 ที่นั่ง

นอกจากนั้นยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น เช่น

แก้ไขล่าสุด 1 กุมภาพันธ์ 2016

กัปตันที่ 3

รองชนะเลิศ (1) 1968-1969

อันดับ 3 (1) 1967-1968
รอบรองชนะเลิศ 1978. .1984 1977.

รอบก่อนรองชนะเลิศ .1958 1975. 1976. 2016
ชนะเลิศ 2000 - 2002 2006 และ 2009
ชนะเลิศ 1989 1993 1995 1996 2005 2008 2010 และ 2011
ชนะเลิศ 1987 และ 2006
ชนะเลิศ 2011
ชนะเลิศ 1977 และ 1978
ชนะเลิศ 1976
ชนะเลิศ 2008
ชนะเลิศ 1989
ชนะเลิศ 2009
ชนะเลิศ 2007 และ 2010
ชนะเลิศ 2011
ชนะเลิศ 2012
ชนะเลิศ 2011 2012 2014
ทีมสำรอง

นอกจากทีมชุดใหญ่แล้วนั้นลัสปัสมัสยังมีทีสำรองโดยใช้ชื่อว่า UD Las Palmas Atlético ซึ่งก่อตั้งในปี 1959

ทีมผู้หญิง