seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ซุคฮอย ซู-9

ซุคฮอย ซู-9 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิชพอท) เป็นเครื่องบินสกัดกั้นทุกสภาพอากาศติดตั้งขีปนาวุธเครื่องยนต์เดียวที่สร้างขึ้นโดยสหภาพโซเวียต

ซู-9 เกิดจากการศึกษาอากาศพลศาสตร์ของศูนย์วิจัยในโซเวียต ในช่วงสงครามเกาหลี ซึ่งเพิ่มความรู้ในการปรับแต่งโครงสร้างเพื่อเพิ่มอากาศพลศาสตร์ให้กับเครื่องบินไอพ่น ทำการบินครั้งแรกในปีพ.ศ. 2499 โดยใช้ชื่อว่าที-405 ซู-9 ถูกสร้างขึ้นในเวลาเดียวกับซู-7 ฟิตเตอร์ และทั้งสองแบบฝั่งตะวันตกได้มีโอกาสเห็นที่วันมหกรรมการบินที่ตูชิโนเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2502

ซู-9 ถูกผลิตออกมาทั้งสิ้นประมาณ 1,100 ลำ เชื่อกันว่าซู-9 บางลำถูกพัฒนาเป็นซู-11 ฟิชพ็อท-ซี ไม่มีการส่งออก ซู-9 ที่เหลือถูกเปลี่ยนมาเป็นซู-11 ในเวลาต่อมาซึ่งถูกปลดประจำการในทศวรรษที่ 2513 บางลำถูกดัดแปลงเพื่อใช้ทดสอบหรือเป็นเครื่องบินควบคุมด้วยเครื่องควบคุมระยะไกลอย่างอากาศยานไร้คนขับ ในเวลาต่อมาก็ถูกแทนที่โดยซู-11 ซู-15 ฟลากอน และมิก-25 ฟ็อกซ์แบท

สถิติในด้านการรบของซู-9 นั้นไม่ชัดเจน ซึ่งมีความเป็นไปได้ที่ว่าทำหน้าที่ในการสกัดกั้นและลาดตระเวน แต่ในด้านรายละเอียดยังคงเป็นความลับ

มีรายงานว่าซู-9 ได้เข้าสกัดกั้นเครื่องบินยู-2 ของฟรานซิส แกรี่ พาวเวอร์สที่ทำการบินเข้ามาในน่านฟ้าของโซเวียตเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 ซู-9 ที่ได้รับการผลิตขึ้นใหม่ได้บินเข้าใกล้ยู-2 ลำดังกล่าว ซู-9 ลำนั้นไม่ได้ติดอาวุธและทำการชนเข้ากับยู-2 จนพลาดเป้า เนื่องมาจากขนาดและความเร็วที่แตกต่างกันของเครื่องบนทั้งสองลำ สุดท้ายซู-9 ก็บินจากไปเพราะเชื้อเพลิงใกล้หมด

ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2505 ซู-9 ลำหนึ่งที่ได้รับการดัดแปลงโดยมี วลาดิมีร์ เซอร์เกียฟวิช อิลยูชิน เป็นนักบินได้สร้างสถิติโลกด้วยการบินขึ้นไปสูงถึง 28,852 เมตร (94,658 ฟุต) ในเดือนกันยายนปีเดียวกันอิลยูชินได้ทำลายสถิติมากมายด้วยเครื่อบินลำเดิม

ลำตัวและส่วนหางของซู-9 นั้นมาจากซู-7 แต่ไม่เหมือนตรงที่ปีก ซู-9 นั้นใช้ปีกทรงสามเหลี่ยม มันมีเบรกอากาศอยู่ที่ส่วนหลัง เครื่องยนต์ไลยูห้า เอแอล-7 แบบเดียวและช่องรับลมที่ส่วนจมูกเหมือนกับของซู-7 
ซู-9 ถูกสร้างขึ้นมาจากงานแบบก่อนๆ ที่ใช้ชื่อว่าที-9 ซึ่งใกล้เคียงกับซู-9 อย่างมาก ในซุคฮอยซู-9 จะถูกเรียกว่าที-43

ปีกทรงสามเหลี่ยมนั้นถูกนำมาใช้เพราะมีแรงฉุดน้อยในขณะทำการบินที่ความเร็วเหนือเสียง นอกจากนั้นมันเพิ่มพื้นที่ในการเก็บเชื้อเพลิงได้มากกว่าเมื่อเทียบกับซู-7 ซู-9 สามารถทำความเร็วได้ถึง 1.8 มัคหรือ 1.14 มัคเมื่อติดตั้งขีปนาวุธเข้าไปด้วย อัตราสินเปลืองเชื้อเพลิงของยังถูกมองว่าน้อย แต่อย่างไรก็ตามมันก็ถูกจำกัดด้วยเรื่องพิสัย นอกจากนี้แล้วความเร็วในการหมุนที่แม้ว่าจะมากกว่าซู-7 ซึ่งทำได้สูงถึง 360 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซู-9 นั้นมีการควบคุมที่ดีกว่า แต่ก็มักทำให้นักบินพลาดได้บ่อยกว่าซู-7 ที่มีคันบังคับหนักกว่า

ซู-9 มีเรดาร์อาร์1แอลในส่วนที่เป็นกรวยแหลมและมีอาวุธเป็นขีปนาวุธอากาศสู่อากาศเค-5 แต่ก็เป็นขีปนาวุธที่แทบจะไร้ประโยชน์เมื่อทำการรบติดพันเพราะว่ามันมีพิสัยที่ใกล้มาก ไม่เหมือนกับซู-7 และซู-15 ตรงที่ซู-9 ไม่มีปืนใหญ่อากาศ ถึงแม้ว่าจะมีจุดติดตั้งอาวุธสองตำแหน่งบนลำตัว แต่ก็ถูกใช้เพื่อติดถังเชื้อเพลิงแทน

สำหรับรุ่นสองที่นั่งที่ใช้ในการฝึกนั้นมีชื่อว่าซู-9ยู ถูกผลิตออกมาในจำนวนที่จำกัด (ประมาณ 50 ลำ) มีชื่อเล่นว่าไมเดน ("Maiden") มีจอแสดงระบบอาวุธและเรดาร์ในห้องนักบินทั้งสองห้อง ทำให้ผู้ฝึกสามารถซ้อมรบจริงๆ ได้ แต่เนื่องมาจากที่นั่งที่สองนั้นเป็นการเพิ่มการใช้เชื้อเพลิงจึงไม่เหมาะกับการรบจริง
ซุคฮอย ซู-11

ซุคฮอย ซู-11 () (นาโต้ใช้รหัสเรียกว่าฟิชพอท-ซี) ซู-11 เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจาก ซุคฮอย ซู-9 โดยมีการติดตั้งเครื่องยนต์ที่ให้แรงขับสูงขึ้น ซึ่งทั้ง ซู-9 และ ซู-11 มีลักษณะคล้ายมิก-21 มาก เพียงแต่ มิก-21 ใหญ่กว่าเท่านั้น ทั้ง ซู-9 และ ซู-11 มีรุ่นฝึก 2 ที่นั่งเรียงกันซึ่งองค์การนาโตกำหนดรหัสเป็นไมเดน ("Maiden")

ซู-11 เป็นการพัฒนาของเครื่องบินสกัดกั้นแบบซุคฮอย ซู-9 ซึ่งได้ถูกพัฒนาในการขับเคลื่อนพร้อมกับปืกลู่ของเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดซู-7 ด้วยความมีข้อจำกัดอันเป็นรากฐานของซู-9 ซุคฮอยจึงเริ่มทำงานพัฒนาซู-11 ซึ่งได้การบินครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2504 โดยใช้ชื่อว่าต้นแบบที-47

ซู-11 มีปีกสามเหลี่ยมแบบเดียวกับซู-9 ส่วนหางที่ลู่ และลำตัวที่คล้ายซิการ์ เช่นเดียวกับส่วนรับลมที่ปลายจมูก แต่มันมีส่วนจมูกที่ยาวกว่าเพื่อทำงานร่วมกับเรดาร์'ออร์ยอล' ("Oryol") ที่ทรงพลัง เครื่องยนต์ไอพ่นเทอร์โบไลยูก้าเอแอล-7เอฟ-1 ถูกติดตั้งลงไปโดยที่มันให้กำลัง 2,210 ปอนด์เพื่อเพิ่มอัตราไต่ระดับและการทำงานในระดับสูง ซู-11 สามารถถูกแยกแยะจากซู-9 ได้โดยสังเกตที่ท่อเชื้อเพลิงด้านนอกที่ส่วนบนของลำตัว ทางด้านท้ายของห้องกันบิน

ขีปนาวุธเค-5 ถูกแทนที่โดยอาร์-98 เอแนบสองลูก โดยปกติหนึ่งลูกจะเป็นแบบกุ่งเรดาร์และอีกหนึ่งลูกเป็นระบบนำวิถีด้วยอินฟราเรด เช่นเดียวกับเครื่องบินสกัดกั้นในเวลานั้นคือมันไม่มีปืนใหญ่

การผลิตซู-11-8เอ็มเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2505 สิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2508 หลังจากที่ผลิตออกมา 108 ลำ แม้ว่ามันจะถูกเชื่อว่ามีซู-9 บางลำที่ถูกดัดแปลงเป็นซู-11

รุ่นสำหรับฝึกซู-11ยู ไมเดนได้ถูกสร้างขึ้นมา มันคล้ายคลึงกับซู-9ยู มันมีอาวุธและเรดาร์สำหรับการฝึก เพราะว่าการมีสองที่นั่งได้ลดความจุเชื้อเพลิง มันจึงไม่ถูกใช้ในการต่อสู้

ปัญหาในการพัฒนาและอุบัติเหตุทำให้ฝูงบินสำหรับกองทัพอากาศและกองกำลังป้องกันทางอากาศของโซเวียตนั้นล่าช้าจนกระทั่งถึงปีพ.ศ. 2507 และมีเพียงจำนวนน้อยเท่านั้นที่ส่งถึงมือ

ถึงแม้ว่าจะมีเรดาร์ที่เหนือชั้นซู-11 ยังคงต้องพึ่งการควบคุมการสกัดกั้นบนพื้นดินอยู่ดีเพื่อหาเป้าให้กับนักบิน มันไม่มีความสามารถในการเข้าต่อสู้กับเครื่องบินที่บินต่ำเช่นกันและซุคฮอย โฮบีเค มองว่าซู-11 ไม่ประสบความสำเร็จและด้อยกว่าซุคฮอย ซู-15 อย่างมาก ถึงกระนั้นมันก็ยังคงประจำการอยู่จนถึงทศวรรษที่ 1980 ซู-11 ลำสุดท้ายในแนวหน้าอยู่ในประจำการจนถึงปีพ.ศ. 2527
ซุคฮอย ซู-15

ซุคฮอย ซู-15 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟลากอน) เป็นเครื่องบินสกัดกั้นสองเครื่องยนต์ที่สร้างขั้นโดยสหภาพโซเวียตในทศวรรษที่ 1960 เพื่อเข้ามาแทนที่ซุคฮอย ซู-11

ข้อมูลจำเพาะ
ฟะซาดแพตเทิร์น

ฟะซาดแพตเทิร์น () เป็นดีไซน์แพตเทิร์นเพื่อช่วยให้การเรียกใช้งานคลาสต่างๆ ในระบบที่ซับซ้อนทำได้ง่ายขึ้น ฟะซาดแพตเทิร์นได้ชื่อมาจากส่วนตกแต่งด้านหน้าของอาคาร ที่ทำเพื่อความสวยงามและซ่อนโครงสร้างของตัวตึก ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น เกียร์รถยนต์แบบอัตโนมัติที่ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องกังวลกับรายละเอียดวิธีการเปลี่ยนเกียร์ เป็นต้น

ถ้าเรามีคลาสกลุ่มหนึ่ง (หรือแม้แต่คลาสเดียว) ที่มีวิธีการเรียกใช้งานที่สลับซับซ้อน เราสามารถซ่อนรายละเอียดวิธีการเรียกใช้งานนี้โดยสร้างคลาสขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่เป็นฟะซาด และรวบรวมโค้ดที่ซับซ้อนไว้ในเมธอดของคลาสฟะซาดที่ง่ายต่อการเรียกใช้งาน คลาสผู้ใช้บริการเพียงเรียกเมธอดของคลาสฟะซาด โดยไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียดนอกเหนือไปจากนี้

ซอร์สโค้ดของฟะซาดเพื่อช่วยเขียนไฟล์ (เรียกใช้ codice_1 และ codice_2) และอ่านไฟล์ (เรียกใช้ codice_1, codice_4 และ codice_5)

การเรียกใช้งาน
ฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์

ฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์ (Hawker-Siddeley Harrier) เป็นเครื่องบินรบขึ้นลงทางดิ่งและขึ้นลงระยะสั้นแบบแรก แฮริเออร์ได้รับการพัฒนาจากเครื่องบินวิจัย พี.1127 ของ บริษัทฮอคเกอร์ ซิดเดลีย์ และได้ทำการทดสอบบินในการบินขึ้นแนวดิ่งโดยอิสระเป็นผลสำเร็จในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งในเวลาต่อมาได้ปรับปรุงแก้ไข พี-1127 และเปลี่ยนขื่อเป็น เคสเทิล และการบินทั่วไปในปี ค.ศ. 1961 ซึ่งได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากอังกฤษ สหรัฐฯ และ เยอรมันตะวันตก รวมทั้งสิ้นใช้เวลาในการพัฒนาเป็นเวลา 6 ปี

เครื่องต้นแบบ แฮริเออร์ บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1966 และ แฮริเออร์รุ่นแรกเริ่มประจำการใน กองทัพอากาศอังกฤษ เมื่อ 1 เมษายน ปี ค.ศ. 1969 ในวันที่ 5 มกราคม ปี ค.ศ. 1971 แฮริเออร์ได้ทำสถิติการบินขึ้นลงทางดิ่งจนถึงระยะความสูงกว่า 9,000 เมตร ในเวลา 1 นาที 44.7 วินาที และที่ความสูง 12,000 เมตร ในเวลา 2 นาที 22.7 วินาที แฮริเออร์ได้รับการสั่งสร้างถึงเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 เป็นจำนวนกว่า 220 เครื่องซึ่งมีรุ่นต่างๆ

สำหรับประเทศไทยนั้น มีเครื่องบินแฮริเออร์แบบ AV-8S (รุ่นที่นั่งเดี่ยว)/TAV-8S (รุ่นที่นั่งคู่) Matador รวมกันจำนวน 9 ลำ ซึ่งเป็นเครื่องบินมือสองได้รับจากสเปนพร้อมกับการส่งมอบ เรือหลวงจักรีนฤเบศรและประจำการบนเรือหลวงจักรีนฤเบศร
แคว้นกัสติยาและเลออน

กัสติยาและเลออน (), กัสติเอลยาและยิออง (เลออน: ) หรือ กัสแตลาและเลโอง () เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน อยู่ในบริเวณที่แต่เดิมเคยเป็นราชอาณาจักรเลออนและภูมิภาคกัสติยาเก่า () แคว้นกัสติยาและเลออนเป็นเขตการปกครองที่มีเนื้อที่กว้างขวางที่สุดในประเทศสเปนและใหญ่เกือบที่สุดในสหภาพยุโรป ครอบคลุมพื้นที่ 94,223 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรอย่างไม่เป็นทางการประมาณ 2.5 ล้านคน
แคว้นกัสติยา-ลามันชา

กัสติยา-ลามันชา () เป็นแคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน แคว้นมาดริด แคว้นอารากอน แคว้นบาเลนเซีย แคว้นมูร์เซีย แคว้นอันดาลูเซีย และแคว้นเอซเตรมาดูรา
แคว้นลาริโอฆา

ลาริโอฆา () หรือ เอร์ริโอชา () เป็นจังหวัดและแคว้นปกครองตนเองในภาคเหนือของประเทศสเปน เมืองหลักคือโลกรอญโญ ส่วนเมืองสำคัญอื่น ๆ ในเขตการปกครองนี้ได้แก่ กาลาออร์รา, อาร์เนโด, อัลฟาโร, อาโร, ซานโตโดมิงโกเดลากัลซาดา และนาเฆรา

ลาริโอฆามีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นประเทศบาสก์ (จังหวัดอาลาบา) แคว้นนาวาร์ แคว้นอารากอน (จังหวัดซาราโกซา) และแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดโซเรียและจังหวัดบูร์โกส) แม่น้ำเอโบร ไหลผ่านในพื้นที่เช่นเดียวกับแม่น้ำโอฆา () ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเขตการปกครอง
Ў

Short U (Ў, ў) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีใช้เฉพาะในภาษาเบลารุส และอักษรนี้จะถูกเรียกว่า "U Nieskładovaje" ซึ่งหมายถึง "U ที่ไม่มีเสียง" เนื่องจากเสียงกึ่งสระนี้เทียบเท่ากับ У แต่ไม่ได้ใช้ออกเสียงเต็มพยางค์ อักษรนี้สามารถแปลงเป็นอักษรละตินได้เป็น Ŭ, ŭ

ในคำต่างๆ ของภาษาเบลารุส อักษร Ў จะใช้คู่กับสระตัวอื่นให้เกิดเสียงสระประสมกับ // เหมือนมี ว สะกด เช่น хлеў "(khleŭ เฮฺลว์)" กระท่อม หรือ воўк "(voŭk โวว์ก)" หมาป่า บางครั้งก็ถูกใช้ทับศัพท์เสียง // ในภาษาต่างประเทศ เช่น ўіскі "(ŭiski วิสกี)" วิสกี้ เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตาม ชาวเบลารุสมักจะมีปัญหาเกี่ยวกับการออกเสียง // และตั้งใจจะออกเสียงเป็น // ในคำทับศัพท์ดังกล่าว

ปกติแล้วอักษรนี้ไม่สามารถวางหน้าสระได้ แต่เมื่อไวยากรณ์บังคับให้เป็นเช่นนั้น จะต้องเปลี่ยน Ў ให้เป็น В เช่น

นอกจากนั้น เมื่อนำคำหรือวลีที่ขึ้นต้นด้วย У ไปต่อท้ายคำหรือวลีที่ลงท้ายด้วยสระ ซึ่งจะทำให้เกิดการโยงเสียงเป็นเสียงสระผสม เมื่อนั้นจะต้องเปลี่ยน У ให้เป็น Ў เช่นกัน

อักษรตัวนี้ไม่มีใช้ในภาษาในกลุ่มภาษาสลาวิกอื่นใด แต่ภาษาที่ใช้อักษรนี้ก็ยังมี ภาษาตุงกาน ภาษาไซบีเรียนเอสกิโม นอกจากนั้นก็ยังเคยมีใช้ในภาษาอุซเบกก่อนจะเปลี่ยนไปใช้อักษรละตินเมื่อ ค.ศ. 1992
ทวิภาวะ (คณิตศาสตร์)

ทวิภาวะ (Principle of Duality) คำว่า Duality หมายความว่า 'การอยู่กันเป็นคู่' หรือทางคณิตศาสตร์แปลว่า 'ทวิภาวะ'ใน Digital Logic ใช้แทนการเท่ากันของนิพจน์

การเท่ากันของนิพจน์ที่กลับนิพจน์โดยจะสลับเครื่องหมายและตัวเลข แต่ค่าเดิมจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยที่

x + 0 = x จะเท่ากับ x • 1 = x

x + 1 = 1 จะเท่ากับ x • 0 = 0

x + x = x จะเท่ากับ x • x = x

x + x’ = 1 จะเท่ากับ x • x’ = 0

และ (x') ' จะเท่ากับ x
สรรพสิริ วิรยศิริ

สรรพสิริ วิรยศิริ (10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2555) อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด (ปัจจุบันคือ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ) อดีตผู้อำนวยการ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 (ปัจจุบันคือ สถานีโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี) และอดีตผู้อำนวยการ สถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท. (ปัจจุบันคือ สถานีวิทยุ อสมท โมเดิร์นเรดิโอ) อดีตผู้สื่อข่าวสงคราม เป็นบุคคลผู้บุกเบิกวงการโทรทัศน์ ข่าวโทรทัศน์ และโฆษณาโทรทัศน์ของไทย

สรรพสิริเกิดเมื่อวันอังคารที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 เป็นบุตรชายคนเล็กของพระยามหาอำมาตยาธิบดี (เสง วิรยศิริ) อดีตราชเลขานุการในพระองค์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับนาฎ วิรยศิริ มีพี่สามคนคือ ทวีศักดิ์ เข็มน้อย และอนงค์นาฏ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ อนุปริญญาทางกฎหมายจากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์) และวิชาการถ่ายภาพจากสถาบันการถ่ายภาพแห่งนิวยอร์ก

สรรพสิริเริ่มทำงานตั้งแต่ พ.ศ. 2484 เป็นเจ้าหน้าที่ข่าวต่างประเทศ ของกรมโฆษณาการ (ปัจจุบันคือ กรมประชาสัมพันธ์) และมีงานอดิเรกเป็นผู้สร้างสรรค์ภาพยนตร์โฆษณา โดยสร้างแอนิเมชันในประเทศไทยเป็นคนแรก จากภาพยนตร์โฆษณาชุด"หนูหล่อ" ของยาหม่องบริบูรณ์บาล์ม, ชุด"หมีน้อย" ของนมตราหมี ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศ โฆษณาดีเด่นระดับภูมิภาคเอเชีย ที่ประเทศสิงคโปร์ เมื่อ พ.ศ. 2486 และชุด"แม่มดกับสโนไวท์" ของแป้งน้ำควินนา

จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นบุคคลแรกที่เขียนบทความเรื่อง "วิทยุภาพ" ขึ้น และจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้อ่านบทความดังกล่าวในปี พ.ศ. 2493 จึงมีดำริในการก่อตั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์ขึ้น โดยจัดตั้งในรูปบริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยสรรพสิริเข้าร่วมงานในสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 (ปัจจุบันคือ สถานีโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี) ด้วยการเป็นช่างภาพ ผู้รับผิดชอบฝ่ายข่าว และเป็นผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์รุ่นแรกๆ ร่วมกับอาคม มกรานนท์

ตั้งแต่ช่วงเช้าของวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 สรรพสิรินั่งรถข่าวพร้อมนำกล้องภาพยนตร์ ไปบันทึกภาพเหตุการณ์ความรุนแรง บริเวณรอบนอกมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้นก็นำกลับมาตัดต่อ และบรรยายภาพด้วยตนเอง ตามความเป็นจริงที่พบเห็นมา แล้วนำออกอากาศในช่วงบ่าย ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 ส่งผลให้คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ที่นำโดยพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ซึ่งกระทำรัฐประหารในเย็นวันนั้น สั่งให้ปลดสรรพสิริออกจากทุกตำแหน่งใน บจก.ไทยโทรทัศน์ โดยทันที เป็นผลให้ต้องหลบไปพำนักที่จังหวัดระยองเป็นเวลาหลายปี

เมื่อ พ.ศ. 2533 สรรพสิริก่อตั้งชมรมเรารักรถไฟ และหอเกียรติภูมิรถไฟ ซึ่งตั้งอยู่ภายในสวนจตุจักร รวมทั้งจัดทำหนังสือ "เพื่อนรถไฟ" และ "รถไฟของเรา" ปัจจุบัน จุลศิริ วิรยศิริ ผู้เป็นบุตรชาย รับหน้าที่ดูแลแทน เนื่องจากสรรพสิริ ล้มป่วยลงด้วยอาการอัลไซเมอร์ ตั้งแต่ราวหลายปีก่อน ทั้งนี้ สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยประกาศเกียรติคุณ ให้เป็นนักเขียนอาวุโส ผู้มีผลงานเป็นที่ยกย่องกว้างขวาง จึงเป็นหนึ่งในผู้ได้รับรางวัลนราธิป ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2545 สรรพสิริถึงแก่กรรมเมื่อวันจันทร์ที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ขณะมีอายุ 92 ปี
Ц

Tse (Ц, ц) คืออักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีลักษณะคล้ายอักษรละติน U ที่เป็นเหลี่ยมและมี "ติ่ง" ที่มุมล่างขวา ใช้แทนเสียง เหมือนในคำว่า cats ในภาษาอังกฤษ

อักษร Tse เป็นอักษรตัวที่ 23 ในภาษารัสเซีย และถูกพิจารณาว่ามีพัฒนาการมาจากอักษรฮีบรู Tsadi ในลักษณะของอักษรท้ายคำ (ץ) และอักษรกลาโกลิต Tsi (รูปภาพ: ) อักษรนี้มีชื่อเดิมว่า "ci" หรือ "tsi" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 900

อักษร Tse สามารถถ่ายอักษรได้เป็น ts แต่อย่างไรก็ดี ชื่อเฉพาะบางอย่างอาจถ่ายอักษรเป็น c, z, cz หรือ tz ก็มี

สำหรับภาษารัสเซีย คำที่ใช้อักษรนี้ส่วนใหญ่เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอื่น โดยเฉพาะคำในภาษาละตินที่มีอักษร C เช่น цирк (circus), центр (center) และภาษาเยอรมันที่มีอักษร Z เช่น плац (Platz), цинк (Zink) เป็นต้น ส่วนคำที่เป็นภาษารัสเซียแท้ก็พบได้น้อย อย่างเช่น царь (Tsar) และแทบจะไม่ปรากฏเลยในภาษาสลาวิกยุคเริ่มแรก

ตามอักขรวิธีของภาษารัสเซีย อักษร Ц แทบจะไม่ถูกต่อท้ายด้วย Ы เว้นแต่จะเป็นจำนวนพหูพจน์ หรือคำคุณศัพท์บอกจำนวน
ปราโมช รัฐวินิจ

นายปราโมช รัฐวินิจ ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายข้าราชการประจำ อดีตอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์

นายปราโมช รัฐวินิจ เกิดและโตอยู่กับกรมประชาสัมพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เนื่องจากบิดาและมารดารับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์ ในวัยเด็กเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ เมื่อจบการศึกษาชั้นมัธยมแล้วได้สอบเข้าศึกษาในคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อร่วมรุ่นที่เป็นที่รู้จักกันดีในวงการได้แก่ "อากู๋" คุณไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม, พนา ทองมีอาคม, มานิจ โมฬีชาติ, วิทยา พุฒนกุล, จันทรา ชัยนาม, สนธิ เตชานันท์ เมื่อจบการศึกษานิเทศบัณฑิต ได้เข้ารับราชการในกรมประชาสัมพันธ์ เจริญรอยตามบิดา และจัดว่าเป็นลูกหม้อที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขโดยแท้ของกรม

มีตำแหน่งสูงสุดในชีวิต ในการเป็นอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ และ ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ฝ่ายข้าราชการประจำ

นายปราโมช รัฐวินิจ ได้ถึงแก่อนิจกรรมลง เมื่อวันอาทิตย์ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลาประมาณ 23:00 น. ด้วยโรคมะเร็ง ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริรวมอายุได้ 67 ปี 3 เดือน โดยในวันเดียวกันเมื่อเวลา 17:00 น. ได้มีการจัดพิธีรดน้ำหลวงอาบศพ ณ ศาลา 10 วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ประกอบกับการจัดทำพิธีสวดบำเพ็ญกุศล จนถึงวันที่ 25 กุมภาพันธ์ และกำหนดการเก็บศพ ด้วยเวลายาวนานถึง 100 วัน และได้รับพระราชทานเพลิงศพ จากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
ถั่วแปบช้าง

ถั่วแปบช้าง หรือ กันภัย () เป็นไม้ที่มีสกุลเดียวในโลก พบทางภาคอีสานของประเทศไทย

เป็นไม้เถา ท้องใบเป็นขนขาวเงา ดอกยาวประมาณ 35 ม.ม. กลีบดอกสีขาวปนเหลือง ปลีดอกสีม่วง ดอกตูมคล้ายกับบัวตูม
กันภัย

กันภัย อาจหมายถึง
Ч

Che หรือ Cherv (Ч, ч) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีลักษณะคล้ายอักษรละติน h ตัวเล็กที่กลับหัว ใช้แทนเสียง เหมือนทวิอักษร ch ในภาษาอังกฤษ (คล้าย ช) บางครั้งก็ออกเสียงเป็น เหมือน จ ในภาษาไทย

อักษรนี้ยังไม่ทราบพัฒนาการที่แน่ชัด บ้างก็เข้าใจว่าเป็นอักษรรูปหนึ่งที่เพี้ยนมาจาก Ц หรือ Ҁ อักษรนี้มีชื่อเดิมคือ "čr̤̥vǐ" ปัจจุบันใช้แทนค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 90 แทนอักษร Ҁ ที่เลิกใช้ไปแล้ว

"Ч" ในภาษาอังกฤษจะถอดเป็น "ch" หรือบางทีจะถอดเป็น "tch" ถ้าอยู่เป็นตัวแรก ส่วนภาษาเยอรมันจะถอดเป็น "tch"
ศาลเจ้านิกโกโทโช

ศาลเจ้านิกโกโทโช () เป็นศาลเจ้าชินโตที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แด่โชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกของตระกูลโทกูงาวะ เริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2160 ในช่วงสมัยเอโดะ ระหว่างที่ฮิเดตาดะบุตรชายของโทกูงาวะดำรงตำแหน่งเป็นโชกุน และได้รับการต่อเติมขยายพื้นที่ในสมัยของอิเอมิตสึ โชกุนคนที่สามของตระกูล ศาลเจ้านี้ตั้งอยู่ในเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ ทางตอนเหนือของภูมิภาคคันโตบนเกาะฮนชู เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานวัฒนธรรม "ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก" ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นที่ตั้งรูปเคารพและป้ายวิญญาณของอิเอยาซุ และมีสถานที่ฝังอัฐิอยู่ที่นี่
อะอิตะอิโยะ./คิมิโทะโนะอะชิตะ

อะอิตะอิโยะ./คิมิโทะโนะอะชิตะ () เป็นซิงเกิลลำดับที่สี่ของซะชิ ทะอินะกะ (Sachi Tainaka) เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2550 โดยเพลง "คิมิโทะโนะอะชิตะ" นั้นใช้เป็นเพลงปิดเพลงสุดท้ายสำหรับอะนิเมะเรื่องเฟท/สเตย์ไนท์ด้วยยอดจำหน่ายของออริคอนรายสัปดาห์ (ญี่ปุ่น)

ยอดจำหน่ายทั้งหมด: 18,072*
ดรีมบ็อกซ์

ดรีมบ็อกซ์ เครื่องรับดาวเทียม ที่ใช้ระบบปฏิบัติการเป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สค่ายลินุกซ์
Dreambox เป็นเครื่องรับสัญญาณจากดาวเทียม ออกแบบโดยบริษัท dream multimedia จากเยอรมัน ดูผิวเผินแล้วเครื่องนี้ก็คือเครื่องรับดาวเทียมธรรมดา ๆ แต่เมื่อดูองค์ประกอบทาง hardware แล้วเครื่องนี้มีความสามารถเทียบเท่ากับคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กใช้ processor ของ IBM คือ PowerPC ความเร็ว 250 MHz (350 Mips) มี Flash memory และ RAM มากกว่าเครื่องรับอื่น ๆ โดยมีที่อ่านบัตร smartcard , network interface (LAN) เพื่อต่อเข้า internet แต่ต้องใช้จอ TV แทนจอ monitor ถ้าเป็นเครื่องรุ่นใหญ่ราคาแพงสามารถที่จะติดตั้ง Harddisk เพื่อบันทึกรายการที่ชอบไว้ได้ด้วย

Dreambox เป็นเครื่องรับดาวเทียมที่ใช้ระบบปฏิบัติการ(OS) เป็น Linux ซึ่งเป็นระบบเปิด โดยมีกลุ่มบุคคลได้พัฒนาโปรแกรมให้มีความสามารถใหม่ ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่องทำให้เครื่อง dreambox สามารถทำงานได้หลายลักษณะ เช่น

1. CardSharing สามารถ Share smartcard ผ่าน Internet เพื่อชมรายการที่เข้ารหัส

2. Video streaming สามารถรับชมรายการทีวี หรือ เพลง ผ่าน Internet

3. MultiCAM รองรับ smartcard ได้หลายระบบ

4. บันทึกรายการที่รับชมลง harddisk ได้

5. web browser

6. อ่าน email

8. MP3

7. Video encoding

8. Remote PC (VNC)

9. Karaokae

10. อื่นๆ

Dreambox เหมาะแก่การรับรายการแบบ CardSharing และ Video streaming แต่ Video streaming เหมาะกับผู้ที่ติดตั้ง ADSL หรืออาจจะใช้ต่อกับโทรศัพท์มือผ่านทาง DKU5 to RS232 ก็ได้ ส่วน web browser, email และ การ encoding นั้นคงไม่ดีเท่ากับการใช้งานบน PC แนะนำให้ใช้บน PC ดีกว่า อนึ่งความสามารถของ dreambox อาจมีมากกว่านี้หากมีการพัฒนา application ใหม่ ๆ ออกมา

ข้อเสียของ Dreambox คือ ผู้ใช้ต้องมีความชำนาญ เพราะต้อง update และ config โปรแกรมเอง นอกจากนี้เนื่องจากโปรแกรมที่ใช้งานเป็นโปรแกรมที่พัฒนาให้ใช้ฟรี และมีการพัฒนาอยู่เสมอดังนั้นจึงอาจมีการ Hang ของเครื่องจาก bug ของโปรแกรมได้ นอกจากนี้จากการที่ dreambox มีต้นกำเนิดจากเยอรมันจึงเป็นที่นิยมในยุโรปความรู้ที่มีการเผยแพร่ส่วนใหญ่จึงอยู่ใน website ที่ใช้ภาษาในยุโรปเป็นหลักและโดยมากไม่ใช่ภาษาอังกฤษดังนั้นเครื่องนี้จึงไม่เหมาะแก่ผู้ใช้งานทั่วไปที่ไม่มีความรู้และไม่ศึกษาการใช้งานด้วยตนเอง
ซุคฮอย ซู-17

ซุคฮอย ซู-17 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิตเตอร์) เป็นเครื่องบินโจมตีของสหภาพโซเวียตที่พัฒนามาจากเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดซุคฮอย ซู-7 มันได้ทำหน้าที่อย่างยาวนานในโซเวียต รัสเซีย และถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยฝั่งตะวันออกและตะวันออกกลาง

ข้อมูลจำเพาะ
Џ

Dzhe (Џ, џ) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีใช้ในภาษาเซอร์เบียและภาษามาซิโดเนีย ใช้แทนเสียง เหมือนเสียงของ j ในภาษาอังกฤษ อักษรนี้เป็นอักษรที่ควบคู่ไปกับ ДЖ, ЧЖ, Ӂ, Җ หรือ Ӌ ในภาษาอื่นที่ใช้อักษรซีริลลิกเหล่านี้

สำหรับชื่อ "Dzhe" เป็นเพียงชื่อที่ตั้งขึ้นชั่วคราว เนื่องจากอักษรของภาษาเซอร์เบียไม่มีชื่อเรียกอยู่แล้ว เมื่อต้องการสะกดทีละตัว อักษรนี้จึงจะอ่านว่า และในบางครั้งก็ใช้ชื่อว่า "Dzherv" ตามแบบอย่างของชื่ออักษร Cherv (Ч) หรือ Djerv (Ћ)

จุดเริ่มต้นของอักษร Dzhe มาจากอักษรซีริลลิกโรมาเนียในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และชาวเซอร์เบียเริ่มนำมาใช้ในภาษาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ประเทศไทย)

กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ () เป็นหน่วยงานราชการไทยประเภทกระทรวง ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในชื่อ กระทรวงเกษตรพานิชการ มี เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) ขณะมีบรรดาศักดิ์ที่พระยาภาสกรวงศ์เป็นเสนาบดีคนแรก

ต่อมาในปี พ.ศ. 2439 ได้ยุบรวมกระทรวงเกษตรพานิชการเข้ากับ กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ พร้อมกับลดฐานะลงเป็นกรม ๆ หนึ่ง ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2442 มีพระบรมราชโองการแยกกรมเกษตรพานิชการออกมาตั้งเป็นกระทรวงใหม่ใช้ชื่อว่า กระทรวงเกษตราธิการ มี เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ขณะมีบรรดาศักดิ์ที่พระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์เป็นเสนาบดีคนแรก โดยใช้ หอรัษฎากรพิพัฒน์ เป็นที่ทำการชั่วคราว

ในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการยุบรวมกระทรวงเกษตราธิการเข้ากับ กระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ใช้ชื่อว่า กระทรวงเกษตรพาณิชยการ ต่อมาวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อและอำนาจหน้าที่จากกระทรวงเกษตรพาณิชยการเป็น กระทรวงเศรษฐการ ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515 มีประกาศของคณะปฏิวัติ ที่ 216ก่อให้เกิดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และมีปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ คนแรก ได้แก่ ดร.ปรีดา กรรณสูต

กระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการเกษตรกรรม การจัดหาแหล่งน้ำและพัฒนาระบบชลประทาน
ส่งเสริมและพัฒนาเกษตรกร ส่งเสริมและพัฒนาระบบสหกรณ์ รวมตลอดทั้งกระบวนการผลิตและสินค้าเกษตรกรรม และราชการอื่นที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หรือส่วนราชการที่สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์นอกจากนั้นยังมีหน่วยงานรัฐวิสาหกิจซึ่งมีการจัดองค์กรการบริหารในรูปรัฐวิสาหกิจ คือ

ในอดีต
รายพระนามพระภรรยาเจ้าและพระสนมในรัชกาลที่ 2

นี่คือรายพระนามรายนามพระมเหสี เจ้าจอมมารดา และเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ฮัล เอชเอฟ-24 มารุต

ฮัล เอชเอฟ-24 มารุต () ฮัล เอช เอฟ-24 มารุต เป็นเจ๊ตขับไล่ความเร็วเหนือเสียงแบบแรกและแบบเดียวที่วางแผนแบบและสร้างโดยอินเดีย เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1961 และประจำการในกองทัพอากาศอินเดีย ในปี ค.ศ. 1965 มารุต มี2 รุ่น รุ่น เอชเอฟ-24 หมายเลข 1 เป็นเจ๊ตขับไล่โจมตี ที่นั่งเดียว และ รุ่น เอชเอฟ-24 หมายเลข 1 ที เป็นเจ๊ตฝึก 2 ที่นั่ง เรียงกัน มารุตมีจำนวนการสร้างทั้งหมด 116 เครื่อง และเป็นเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของเอเชีย
เอวี-8 แฮริเออร์

เอวี-8 แฮริเออร์ (AV-8 Harrier II) แมคดอนแนลล์ ดักลาส เอวี-8บี แอ็ดวานซ์ แฮริเออร์ (McDonnell Douglas AV-8B Harrier II) เป็นแฮริเออร์ที่สหรัฐฯสั่งซื้อลิขสิทธิ์มาจากอังกฤษเพื่อมาพัฒนาเป็นรุ่น เอวี-8 กองทัพสหรัฐฯ มีความต้องการ เอวี-8 เป็นจำนวน 343 เครื่องเพื่อประจำการในกองทัพในปี ค.ศ. 1980 และนับเป็นเครื่องบินรบแบบเดียวที่สหรัฐฯซื้อลิขสิทธิ์การสร้างจากต่างประเทศ
เวลายุโรปตะวันออก

เวลายุโรปตะวันออก () เป็นชื่อเขตเวลา UTC+2 อันหนึ่ง ใช้ในบางประเทศในทวีปยุโรป แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง ประเทศส่วนใหญ่จะใช้เวลาฤดูร้อนยุโรปตะวันออก เป็นเวลาออมแสงด้วย

มีหนึ่งประเทศที่ใช้เขตเวลายุโรปตะวันออกตลอดปี ได้แก่ประเทศลิเบีย,ประเทศอียิปต์,ประเทศรัสเซีย นอกจากนี้ ประเทศหรือส่วนของประเทศต่อไปนี้ ใช้เขตเวลายุโรปตะวันออกในช่วงฤดูหนาว
ประเทศที่เคยใช้เขตเวลายุโรปตะวันออก
แอลทีวี เอ-7 คอร์แซร์ 2

เอ-7 คอร์แซร์ 2 () เป็นเครื่องบินโจมตีขนาดเบาบนเรือบรรทุกเครื่องบินที่เริ่มเข้ามาแทนที่เอ-4 สกายฮอว์คของกองทัพเรือสหรัฐและเข้ารวมรบในสงครามเวียดนาม คอร์แซร์ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐเช่นเดียวกับกองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศ เพื่อเข้าแทนที่เอ-1 สกายไรเดอร์ เอฟ-100 ซูเปอร์เซเบอร์ และเอฟ-105 ธันเดอร์ชิฟ คอร์แซร์ยังถูกใช้โดยกรีซในทศวรรษที่ 1970 และโปรตุเกสและไทยในทศวรรษที่ 1980 โครงสร้างของเอ-7 มีพื้นฐานมาจากเอฟ-8 ครูเซเดอร์ที่ผลิตโดยวูท มันเป็นหนึ่งในเครื่องบินรบรุ่นแรกๆ ที่มีหน้าจอแบบฮัด ("head-up display") ระบบนำร่อง และเครื่องยนต์เทอร์โบแฟน
เบโซฟิล

เบโซฟิล () เป็นเม็ดเลือดขาวชนิดมีแกรนูล มีขนาดประมาณ 10-14 ไมครอน ปกติจะมีนิวเคลียส 2 lobe แต่อาจจะมองไม่เห็น เนื่องจากถูกแกรนูลบังไว้ แกรนูลนั้นจะมีขนาดที่ไม่เท่ากัน โดยมีขนาดประมาณ 0.2-1 ไมครอน ซึ่งจะติดสีม่วงอมดำเมื่อมองจากฟิล์มเลือด ภายในแกรนูลนั้นจะมีสาร histamine ซึ่งจะตอบสนองต่อโรคภูมิแพ้ต่าง ๆ โดยปกติเราสามารถพบ Basophil ในไขกระดูกประมาณ 0-1 เปอร์เซนต์ และในกระแสเลือด ประมาณ 0-2 เปอร์เซนต์ต่อเม็ดเลือดขาวทั้งหมด หรือประมาณ 0-216 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิลิตร

Basophil สร้างจากไขกระดูกโดยใช้ระยะเวลาประมาณ 7 ชั่วโมง ก่อนที่จะเคลื่อนที่ไปยังกระแสเลือด และเนื้อเยื่อ ตามลำดับ หน้าที่ของ basophil จะเกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อการแพ้ต่าง ๆ โดยการหลั่งสารพวก histamine เป็นต้น โดยเราสามารถพบภาวะที่ basophil สูงขึ้นจากหลายสาเหตุ อาทิเช่น Hypersensitivity reactions หรือพวก Myeoloproliferative disorder เป็นต้น