seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กิ่งจังหวัดรูโมอิ

กิ่งจังหวัดรูโมอิ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดรูโมอิ เรียงตามปี ค.ศ.
เลโก้ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

เลโก้ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" () เป็นของเล่นชุดเลโก้ ที่กำลังจะทำการเปิดตัวซึ่งอิงจากภาพยนตร์ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" และ "เดอะฮอบบิท" โดยภาพเบื้องต้นชุดแรกของการเปิดตัวได้แสดงขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2011
โฮนัม

โฮนัม (ความหมาย "ทางทิศใต้ของทะเลสาบ") เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดช็อลลาเดิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันนี้ใช้อ้างถึงพื้นที่จังหวัดช็อลลาเหนือและจังหวัดช็อลลาใต้

ชื่อโฮนัมยังใช้ในชื่อของเส้นทางรถไฟสายโฮนัมและทางด่วนสายโฮนัม ซึ่งเป็นเส้นทางหลักสายยาวเชื่อมระหว่างโซลและแทจ็อนสู่โฮนัม

และชื่อโฮนัมนี้ยังใช้อ้างอิงถึงบุคคลที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ด้วย

ชื่อโฮนัมยังเป็นชื่อของมหาวิทยาลัย ที่ตั้งอยู่ที่เมืองควังจู อดีตเมืองหลวงของจังหวัดช็อลลาใต้
ย็องนัม

ย็องนัม (ความหมาย "ทางผ่านไปยังทางใต้") เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดคย็องซังเดิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ (และยังเป็นชื่อของจังหวัดในสมัยอาณาจักรโครยอซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณนี้อีกด้วย)

ปัจจุบันภูมิภาคนี้ประกอบไปด้วยจังหวัดคย็องซังเหนือและใต้ และมหานครปูซาน, แทกู และอุลซาน และชื่อภูมิภาคนี้ยังใช้เป็นชื่อของมหาวิทยาลัยย็องนัมอีกด้วย
ย็องดง (ภูมิภาค)

ย็องดง (ความหมาย "ทางผ่านไปยังตะวันออก") เป็นภูมิภาคที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดคังวอนในเกาหลีใต้ และอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดคังวอน ในเกาหลีเหนือ

ถึงแม้ว่าย็องซอจะบรรยายถึงทางตะวันตก ครึ่งหนึ่งของทั้งสองจังหวัดและควันดงใช้บรรยายรวมถึงภูมิภาคทั้งสอง "ย็องดง" เป็นชื่อที่ใช้กันบ่อยในประเทศเกาหลีใต้มากกว่าทั้งสองชื่อที่กล่าวมาก่อนหน้านี้ และอาจมีการใช้อย่างง่ายๆเพื่ออธิบายถึงภูมิภาคนี้ทั้งหมด

และชื่อของภูมิภาคยังใช้กับชื่อ ทางรถไฟสายย็องดง และทางด่วนสายย็องดง ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักเชื่อจากโซล สู่จังหวัดคังวอน
ย็องซอ

ย็องซอ คือพื้นที่ทางทิศตะวันตก อยู่ภายในเขตจังหวัดคังวอน ในเกาหลีใต้และจังหวัดคังวอน ใน เกาหลีเหนือ ซึ่งแยกออกจากภูมิภาคชายฝั่งย็องดง โดยภูเขาแทแบก ชื่อ "ย็องซอ" นั้นแปลว่า “ทางผ่านสู่ตะวันตก” โดยมีลักษณะเป็นภูเขาสูงและเป็นที่ราบสูงและเป็นหุบเขาลึก ภูมิภาคนี้ยังเป็นสถานที่ที่เป็นต้นน้ำของแม่น้ำฮันและแม่น้ำนักดง การเกษตรในภูมิภาคย็องซอนั้นในสมัยโบราณใช้วิธีการตัดฟันและเผา แต่ในปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยเทคนิคการเกษตรที่สูงขึ้น เช่นการปลูกเห็ดหอม เป็นต้น
แซนตาแอนา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

แซนตาแอนนา () เป็นเคาน์ตีซีตและเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของออเรนจ์เคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยมีประชากร 324,528 คน จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2010 แซนตาแอนาเป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ 57 ของสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมืองในปี ค.ศ. 1869 เมืองตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย
คิตะ

คิตะ อาจหมายถึง
แม่น้ำไทน์

แม่น้ำไทน์ () เป็นแม่น้ำในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ เกิดจาการรวมตัวกันของแม่น้ำ 2 สาย คือแม่น้ำนอร์ทไทน์และแม่น้ำเซาท์ไทน์ โดยแม่น้ำทั้ง 2 สาย บรรจบกันที่วอร์เดนร็อก ใกล้กับเฮกซัม ในมณฑลนอร์ทธัมเบอร์แลนด์
นิวพอร์ต

นิวพอร์ต (; ) เป็นเมืองในเซาท์เวลส์ ของเวลส์ บนฝั่งแม่น้ำอัสก์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองคาร์ดิฟฟ์ราว 12 ไมล์ (19 กม.)
เดอะโชว์

เดอะโชว์ () เป็นซิงเกิลแรกของ เล็งกา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2008 - เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 แต่งเพลงนี้โดยเล็งกา และ Jason Reeves โดยมี Stuart Brawley เป็นโปรดิวเซอร์เพลงนี้ เพลงนี้ได้ใช้ประกอบในโฆษณาโอลด์เนวี่, Ugly Betty ซีซั่น 3 และ Angus, Thongs and Perfect Snogging
อะระกะวะ

อะระกะวะ () อาจหมายถึง
ชินจุกุ

ชินจุกุ เป็นชื่อสถานที่ในประเทศญี่ปุ่น อาจหมายถึง
ความชื้น

ความชื้น () เป็นคำใช้เรียกปริมาณไอน้ำในอากาศ อย่างเป็นทางการ อากาศชื้นเป็นสารผสมระหว่างไอน้ำกับองค์ประกอบอื่นของอากาศ โดยความชื้นนิยามในแง่ของปริมาณน้ำในสารผสมนี้ เรียกว่า ความชื้นสัมบูรณ์ ในการใช้ประจำวัน คำว่า "ความชื้น" มักหมายถึง ความชื้นสัมพัทธ์มากกว่า โดยแสดงเป็นร้อยละในการพยากรณ์อากาศและในเครื่องวัดความชื้นอากาศครัวเรือน ที่เรียกเช่นนี้เพราะเป็นการวัดความชื้นสัมบูรณ์ปัจจุบันเทียบกับค่าสูงสุด ความชื้นจำเพาะ (specific humidity) เป็นอัตราส่วนของปริมาณไอน้ำในสารผสมกับปริมาณอากาศทั้งหมด (อิงมวล) ปริมาณไอน้ำในสารผสมสามารถวัดได้โดยมวลต่อปริมาตรหรือเป็นความดันย่อย (partial pressure) ขึ้นอยู่กับการใช้

ในทางอุตุนิยมวิทยา ความชื้นบ่งชี้ความน่าจะเกิดหยาดน้ำฟ้า น้ำค้างหรือหมอก ความชื้นสัมพัทธ์ที่สูงลดประสิทธิภาพการหลั่งเหงื่อเพื่อลดอุณหภูมิร่างกาย เพราะไปลดอัตราการระเหยความชื้นจากผิวหนัง ปรากฏการณ์นี้คำนวณในรูปตารางดัชนีความร้อน ซึ่งใช้ระหว่างสภาพอากาศฤดูร้อน

นอกจากความชื้นในอากาศแล้ว ความชื้น () ยังหมายถึง การมีของเหลว โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำ ตัวอย่างเช่น น้ำปริมาณน้อยอาจพบได้ในอากาศ ในอาหารและในผลิตภัณฑ์ทั้งหลาย
วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์

วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ (; สกุลเดิม: มาซอโน; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 — ) ผู้สื่อข่าวชาวฝรั่งเศส อดีตคู่ครองที่มิได้จดทะเบียนสมรสของฟร็องซัว ออล็องด์ ประธานาธิบดีของประเทศฝรั่งเศส ที่ยุติความสัมพันธ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557

วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ เกิดที่เมืองอ็องเฌ เป็นบุตรคนที่ห้าจากทั้งหมดหกคน ของมารดาซึ่งประกอบอาชีพอยู่หน้าโรงสเกตน้ำแข็งประจำเมืองอ็องเฌ กับบิดาผู้พิการ ชื่อ ฌ็อง-นอแอล มาซอโน ซึ่งสูญเสียขาไปหนึ่งข้างเมื่ออายุได้ 13 ปี อันเป็นผลมาจากสงครามโลกครั้งที่สอง และได้เสียชีวิตลงเมื่อวาเลรีมีอายุได้ 21 ปี

วาเลรีศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์ และรัฐศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทการศึกษาชั้นสูงด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยซอร์บอน

ในปี พ.ศ. 2548 ฝรั่งเศสได้มีช่อง "Direct 8" โดยเธอรับหน้าที่เป็นพิธีกรข่าวการเมืองในรายการทอล์กโชว์ ซึ่งส่วนใหญ่มักดำเนินรายการด้วยการสัมภาษณ์ตัวต่อตัว สองปีต่อมาเธอได้เป็นพิธีกรรายการ "Le Grand 8" ดำเนินรายการร่วมกับมีกาแอล เกจ (Mikaël Guedj) ในเดือนกันยายน ซึ่งเนื้อหาของรายการเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับการเมือง และยังดำเนินรายการอยู่

เธอสมรสครั้งแรกกับเพื่อนชายคนสนิทในวัยเด็กชื่อ ฟร็องก์ ทูรีโย (Franck Thurieau) และทั้งคู่ก็ลงท้ายด้วยการหย่าโดยที่ทั้งสองไม่มีบุตรด้วยกัน วาเลรีสมรสครั้งที่สองกับเดอนี ทรีแอร์แวแลร์ นักเขียนและนักวิชาการซึ่งเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร "Paris Match" แต่ก็ลงเอยด้วยการหย่าร้างอีกเช่นเคย เธอมีบุตรกับทรีแอร์แวแลร์ 3 คน

วาเลรีเริ่มมีความสัมพันธ์กับฟร็องซัว ออล็องด์ ช่วงปี พ.ศ. 2549 ทั้งสองพบกันในช่วงการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2531 ซึ่งขณะนั้นออล็องด์ยังใช้ชีวิตคู่กับเซกอแลน รัวยาล จนในปี พ.ศ. 2553 ทั้งสองได้ออกมาเปิดเผยกับสาธารณชนว่าทั้งคู่ได้คบหากัน

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 ฟร็องซัว ได้ประกาศการยุติความสัมพันธ์กับเธอ หน้าเพจทั้ง 130 หน้า และภาพอีก 600 รูปของอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งถูกลบออกทั้งหมดจากเว็บไซต์ของเอลีเซ เมื่อเมื่อเวลา 11.00 นาฬิกาของวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2557
เสี่ยวลิ้มยี่ 2

เสี่ยวลิ้มยี่ 2 (; ; พินอิน: Shàolín Xiǎozi) ภาพยนตร์กำลังภายในปนตลกสัญชาติฮ่องกงและจีน นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย, หยูไห่, หยู เจิ้งฮุย ออกฉายในปี ค.ศ. 1984

ครอบครัว 2 ตระกูลที่อาศัยอยู่ในละแวกเดียวกัน มีเพียงแม่น้ำสายใหญ่กั้นกลาง หนึ่งคือบ้านของเศรษฐี เปา เซิ่งฟง ผู้เยี่ยมยุทธในทางกระบี่บู๊ตึ้ง มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย และบ้านหลังใหญ่ แต่กลับอาภัพบุตรผู้สืบสกุล มีทายาทถึง 7 คนแต่ก็เป็นลูกสาวเสียหมด
ส่วนอีกบ้านเป็นของ เทียนฟง และน้องชายที่ชื่อว่า หยีหลง สองพี่น้องซึ่งอดีตเคยเป็นจอมยุทธศิษย์ของวัดเส้าหลิน ที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้า 7 คน เป็นบุตรบุญธรรม ทั้งสองพยายามช่วยกันทำงานเก็บเงินเพื่อขอลูกสาวอีกบ้านมาแต่งงานเป็นภรรยา แต่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นได้ยากเต็มทน เพราะสองบ้านเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน แถมยังมีคำขาดจากอีกฝ่ายว่า ต้องหาเงินมาซื้อวัว 10 ตัวเป็นค่าสินสอด แต่กว่าจะได้วัวซักตัวก็เลือดตาแทบกระเด็นแล้ว"Kids From Shaolin" หรือ "Shaolin Temple 2: Kids From Shaolin" เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจาก "Shaolin Temple" ที่ฉายในปี ค.ศ. 1982 หรือ 2 ปีก่อนหน้านั้น ถือเป็นภาพยนตร์ภาค 2 ในภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ โดยมี "Martial Arts of Shaolin" ในปี ค.ศ. 1986 เป็นภาคจบ

ภาพยนตร์ยังได้ หลี่ เหลียนเจี๋ย นักแสดงนำในภาคแรกกลับมารับบทนำอีกครั้ง และทีมนักแสดงชุดเดิม แต่ได้เปลี่ยนบทบาทไป ซึ่ง หยู เจิ้งฮุย ซึ่งปกติจะรับบทร้าย ในคราวนี้มารับบทเด่นที่เสมือนเป็นตัวเอกอีกคนร่วมกับหยีหลง คือ บทหัวหน้าบ้านบู๊ตึ้ง ที่ดูเหมือนว่าโหด แต่ใจดี และอยากได้ลูกชายมาก ๆ และนักแสดงอีกคนที่เด่นอีกเช่นกัน คือ หยูไห่ ที่แต่เดิมรับบทหลวงจีนเจ้าอาวาสอาจารย์ของตัวเอก คราวนี้มาเป็นพี่ชายของตัวเอก ซึ่ง หยูไห่ ในอีกเกือบ 30 ปีต่อมา ได้รับบทเจ้าอาวาสวัดเส้าหลินอีกครั้ง จาก "Shaolin" ในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ชุดนี้อีกด้วย

ภาพยนตร์เรื่องนี้นับได้ว่ามีโทนที่เบาที่สุดของภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ ด้วยว่ามีเนื้อเรื่องแบบง่าย ๆ ทำนองเรื่องเล่าพื้นบ้านด้วยซ้ำ เพราะว่าด้วยเรื่องครอบครัวสองครอบครัว ที่ขัดแย้งกันด้วยวิทยายุทธคนละสำนัก คือ เส้าหลิน กับ บู๊ตึ้ง แต่ขณะที่เจ้าบ้านบ้านหนึ่งมีแต่ลูกสาว จึงอยากได้ลูกชายในแบบลูกเขยของบ้านฝั่งตรงข้ามที่เป็นคู่ขัดแย้งกัน จึงถูกมองว่าสู้ภาคแรกไม่ได้ เพราะเนื้อหาละทิ้งความดุเดือดที่ทำให้ "Shaolin Temple" โด่งดังขึ้นมาไป อีกทั้งฉากเปิดเรื่องยังเป็นแอนิเมชันอีก ทำให้มีนักวิจารณ์บางคนเปรียบเทียบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีบรรยายกาศแบบเดียวกับภาพยนตร์ของวอสลต์ ดีสนีย์ ในยุคทศวรรษที่ 50 ด้วยซ้ำ ที่เล่าเรื่องราวอันอบอุ่นคั่นกลางด้วยความชุลมุนวุ่นวาย ก่อนทุกอย่างจะคลี่คลายอย่างสมบูรณ์แบบในตอนท้ายเรื่อง ด้วยความสามัคคีของอดีตคู่ปรับ
พนิดา คำศรี

พนิดา คำศรี เป็นนักยกน้ำหนักชาวไทย เจ้าของเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย

พนิดา คำศรี เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2532 ที่บ้านตราด ตำบลคอโค อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นชาว จังหวัดสุรินทร์ โดยกำเนิด (อายุ ปี) เป็นเจ้าของเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันลงแข่งขันในรุ่น 48 กิโลกรัม

พนิดา มีสถิติการแข่งขันยกน้ำหนัก ดังนี้
คณะนักบวชภิกขาจาร

คณะนักบวชภิกขาจาร () คือกลุ่มนักบวชที่ไม่ถือครองกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินใด ๆ (หรือครอบครองเฉพาะที่จำเป็น) ไม่ว่าเป็นการส่วนตัวหรือในนามองค์กร แต่อาศัยปัจจัยยังชีพจากฆราวาสหรือของที่ถูกทิ้งแล้ว และจาริกไปเรื่อย ๆ ไม่อาศัยประจำอยู่ที่แห่งใดโดยเฉพาะ นักบวชภิกขาจารในศาสนาพุทธคือพระภิกษุ ในศาสนาคริสต์คือไฟรเออร์ ในศาสนาฮินดูคือสันนยาสิน

ภิกขุ (บาลี) หรือ ภิกษุ (สันสกฤต) แปลว่า ผู้ภิกขาจาร พระพุทธเจ้าทรงเริ่มใช้คำนี้เพื่อหมายถึงนักบวชชายในพระพุทธศาสนา เพราะภิกษุต้องถือวัตรภิกขาจาร ไม่ได้ประกอบอาชีพจึงไม่มีรายได้ และต้องเลี้ยงชีวิตด้วยอาหารที่คฤหัสถ์นำมาถวาย ในสมัยแรกยังไม่มีการตั้งวัด พระภิกษุจึงจาริกไปตามป่าเขา โคนไม้ หรืออาศัยในที่กูฏาคารซึ่งเป็นที่พักสาธารณะ แม้มีการตั้งอารามแล้ว เช่น วัดเวฬุวันมหาวิหาร วัดเชตวันมหาวิหาร ภิกษุสมัยนั้นปกติยังคงเน้นการจาริกเพื่อปฏิบัติธรรมและเผยแผ่พระศาสนา

คณะนักบวชภิกขาจารในศาสนาคริสต์เป็นคณะนักบวชคาทอลิกประเภทหนึ่ง มีต้นกำเนิดมาจากนักบุญสำคัญ 2 ท่าน คือ นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกัน และนักบุญดอมินิกผู้ก่อตั้งคณะดอมินิกัน โดยมีจุดประสงค์เพื่อปฏิรูปคริสตจักรให้หันกลับมาเน้นพันธกิจตามพระวรสาร คือ การประกาศข่าวดี การใช้ชีวิตแบบยากจน ถ่อมตน นักบวชภิกขาจารเหล่านี้เรียกว่าไฟรเออร์

ในสมัยกลาง มีคณะนักบวชภิกขาจารดั้งเดิมอยู่ 4 คณะ คือ

ในสภาสังคายนาลียงครั้งที่สอง ได้มีมติยอมรับ 5 คณะข้างต้นนี้ว่าเป็น "คณะนักบวชภิกขาจารใหญ่" แล้วปราบปรามคณะอื่น ๆ ต่อมาสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ได้ผ่อนคลายมาตรการนี้ลง ได้อนุญาตให้ไฟรเออร์ทั้งหลายถือครองทรัพย์สินได้เหมือนพวกนักพรต ยกเว้นเฉพาะไฟรเออร์คณะฟรันซิสกันและคณะกาปูชิน คณะนักบวชภิกขาจารใหม่ได้แก่
โทะชิโร มิฟุเนะ

โทะชิโร มิฟุเนะ (; 1 เมษายน ค.ศ. 1920 – 24 ธันวาคม ค.ศ. 1997}}) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นที่มีผลงานภาพยนตร์เกือบ 170 เรื่อง เขาเป็นที่รู้จักจากการร่วมงานกับอะกิระ คุโระซะวะ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และมีผลงานอันมีชื่อเสียงช่วงปี ค.ศ. 1948-65 อาทิ "Rashomon", "Seven Samurai", "Throne of Blood", และ "Yojimbo"
ภูมิภาคอุตสาหกรรมการเดินเรือตะวันออกเฉียงใต้

ภูมิภาคอุตสาหกรรมการเดินเรือตะวันออกเฉียงใต้ มีศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณอ่าวเมืองปูซานและเมืองอุลซาน บริเวณนี้เป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศเกาหลีใต้ และเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนามากเป็นอันดับที่สอง และเป็นพื้นที่ที่มีอุตสาหกรรมการต่อเรือ,การค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรมหนักเช่น รถยนต์และเคมีภัณฑ์
เขตปริมณฑลและเมืองหลวงแห่งชาติ (เกาหลีใต้)

เขตปริมณฑลและเมืองหลวงแห่งชาติโซล (เอสเอ็นซีเอ) เป็นภูมิภาคที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ซึ่งเรียกภูมิภาคนี้เป็นภาษาเกาหลีว่า ซูโดกว็อน ซึ่งเป็นภูมิภาคที่รวมเขตการปกครองระดับจังหวัดไว้ 3 เขต คือ โซล, อินช็อน และจังหวัดคย็องกี

นับตั้งแต่มีการขยายรถไฟไต้ดินเขตโซลสู่เมืองอาซันของจังหวัดชุงช็องใต้ และเมืองชุนช็อนของจังหวัดคังว็อน ทำให้บางครั้งเมืองชอนัน, อาซัน และชุนช็อนได้รับการจัดให้อยู่ภายในเขตนี้ด้วย แต่ก็ไม่ถูกต้องนัก

เขตปริมณฑลและเมืองหลวงแห่งชาติโซลมีประชากรประมาณ 24.5 ล้านคน (ปี 2550) ซึ่งถือว่าเป็นเขตปริมณฑลที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลก ภูมิภาคนี้ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม การค้า การเงิน อุตสาหกรรม และที่อยู่อาศัยของเกาหลีใต้ ซึ่งเฉพาะโซลมีประชากรประมาณ 10.2 ล้านคน ตามมาด้วยอินช็อนมีประชากรประมาณ 2.6 ล้านคน
กระบก

กระบก () เป็นไม้ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาคเหนือเรียกมะมื่น ภาคอีสานเรียกหมากบก ภาษาชองเรียกชะอัง สุโขทัยและโคราชเรียกมะลื่น ภาษาส่วยในจังหวัดสุรินทร์เรียกหลักกาย เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Irvingiaceaeไม่ผลัดใบ เปลือกสีเทาอ่อนปนน้ำตาล ใบเดี่ยว เรียงสลับ ผิวเกลี้ยง ดอกขนาดเล็ก มีขนนุ่ม ออกดอกรวมกันเป็นช่อโตที่ปลายกิ่ง สีขาวอมเขียวอ่อน ผลกลมรี ทรงกล้วยไข่ ขนาดใกล้เคียงกับมะม่วงกะล่อนขนาดเล็ก ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่จะเข้มขึ้น สุกเป็นสีเหลืองอมเขียว เนื้อเละ เมล็ดแห้ง
เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้าง และเผาถ่าน เมล็ดนำไปอบหรือคั่ว รับประทานได้ เนื้อในเมล็ดรสมันอมหวาน ทางจังหวัดระยองนำเมล็ดกระบกมาบดละเอียด คลุกน้ำตาล ห่อด้วยใบตอง เรียกข้าวราง เมล็ดมีน้ำมันมาก ใช้ทำสบู่และเทียนไขได้ เนื้อในเมล็ด บำรุงเส้นเอ็นและไขข้อ ฆ่าพยาธิในท้อง
มะปริง

มะปริง () หรือปริง ตง ส้มปริง ภาษาเขมรสุรินทร์เรียกโค้ง เป็นผลไม้พื้นเมืองของประเทศไทย ลักษณะคล้ายมะปราง ต่างกันที่ผลเล็กและป้อมกว่า เป็นไม้ยืนต้น เปลือกต้นสีเทาดำ มียางสีเหลือง ใบเดี่ยวออกตรงข้าม แผ่นใบสีเขียวเข้มแกมม่วง ยอดอ่อนมีใบสีม่วงห้อยลง ดอกช่อ ออกตามซอกใบหรือตามกิ่ง ดอกสีเหลืองอ่อนหรือขาวปนเขียว ผลกลมรี ผลดิบสีเขียวอ่อน เนื้อกรอบชุ่มน้ำ ผลสุกสีเหลือง เนื้อนุ่ม เมล็ดสีม่วงมีรสฝาด

ใบอ่อนหรือยอดรับประทานเป็นผักจิ้มน้ำพริก มะปริงดิบใช้ปรุงรสเปรี้ยวในอาหารแทนมะนาว ในน้ำพริก ยำ และนำไปแกงได้ อาจจะนำไปดองในน้ำเกลือเพื่อเก็บไว้รับประทานได้นานขึ้น ผลสุกกินเป็นผลไม้สุกแล้วมีวิตามินเอสูง หรือใช้ทำของหวาน เช่น ไส้พาย ลอยแก้ว น้ำผลไม้ ทางยาสมุนไพร ผลใช้กัดเสมหะในคอ แก้น้ำลายเหนียว ฟอกโลหิต รากแก้ไข้กลับ ไข้ซ้ำ ไข้ตัวร้อน
ปลานกแก้วหัวตัด

ปลานกแก้วหัวตัด (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกแก้ว (Scaridae)

มีตัวอ้วนกลม หัวตัดโค้ง ปลายแพนหางบนและล่างแหลมยาว ปลาเพศผู้มีสีเขียวเข้ม แก้มมีสีขาวอมเหลือง หลังตามีแถบสีเขียวเข้ม 3 แถบ ปลาเพศเมียลำตัวด้านบนมีสีเหลืองอมเขียวอกและท้องมีสีส้ม มีฟันและจะงอยปากที่เป็นแผ่นตัดแหลมคม ใช้สำหรับกัดแทะปะการังหรือสาหร่ายเป็นอาหาร

มีขนาดความยาวได้ถึง 75 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก, อินโดนีเซีย และทะเลอันดามันทางตอนเหนือ มักอาศัยอยู่ในแนวปะการัง ในระดับความลึก 2- 25 เมตร มักหากินอยู่เพียงลำพัง หรืออยู่เป็นคู่ ไม่ค่อยพบอยู่รวมกันเป็นฝูงเหมือนปลานกแก้วชนิดอื่น เวลากลางคืนนอนตามพื้นหรือซากปะการัง มีการสร้างเมือกห่อหุ้มตัว

เป็นปลานกแก้วชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและใช้บริโภคเป็นอาหาร
ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์

ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์ () เป็นซิงเกิลของ เล็งกา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2009
กิ่งจังหวัดโซยะ

กิ่งจังหวัดโซยะ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโซยะเรียงตามปี ค.ศ.
วีระชัย ดวงพลา

ISBN วีระชัย ดวงพลา หรือ เดอะดวง เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักอยู่มากมาย โดยเฉพาะเรื่อง "เรื่องมีอยู่ว่า" ที่สร้างชื่อเสียงให้เขา โดยเป็นเรื่องที่ทำให้เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศ (Silver Award) จากเวทีประกวดรางวัลการ์ตูนนานาชาติ ครั้งที่ 4 ที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2554

วีระชัย ดวงพลา เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรชายของ "เรืองศักดิ์ ดวงพลา" นักวาดการ์ตูนเช่นเดียวกัน

วีระชัยหัดวาดรูปตั้งแต่อายุ 3 ขวบ โดยมีคุณพ่อเป็นแรงบันดาลใจคนแรก และจากการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขาชื่นชอบ ไม่ว่าจะเป็นดราก้อนบอล หรือวันพีช ล้วนเป็นแรงบันดาลใจให้เขาหันมาเอาดีด้านวาดการ์ตูน จนอายุ 14 ก็ได้มีผลงานเล่มแรกคือเรื่อง “มันอยู่ในหู” ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร C-kids จากนั้นก็มีผลงานตามมาอีกมากมาย

ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เขามากอีกเรื่องก็คือ "เรื่องมีอยู่ว่า" เป็นเรื่องที่ทำให้เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศ (Silver Award) จากเวทีประกวดรางวัลการ์ตูนนานาชาติ ครั้งที่ 4 (4th International MANGA Award) ที่ประเทศญี่ปุ่นมาครองได้สำเร็จ

แรกเริ่มเขามีผลงานจบในตอน ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนรายปักษ์ที่มีชื่อว่า ซีเรียล คอมิกส์ ในภายหลังทางสยามอินเตอร์คอมิคส์ ได้นำผลงานของเขาไปจัดทำเป็นฉบับรวมเล่มในนามของไทยสตูดิโอ โดยให้ชื่อชุดดังกล่าวว่า i-am ตามชื่อของซีรีส์ที่ได้รับการตีพิมพ์ในครั้งแรก
ม็อบรูลส์

ม็อบรูลส์ () เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 10 ของวงเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ แบล็ค ซับบาธ วางขายในช่วง พฤศจิกายน 1981 ได้อันดับที่ 29 ของ U.S. charts ในอเมริกาขายได้ 60,000 แผ่น
ทุกเพลงแต่งโดย Ronnie James Dio, Tony Iommi, และ Geezer Butler. เนื้อร้องโดย Ronnie James Dio.
บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา

บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา (อังกฤษ: Munhwa Broadcasting Corporation ย่อ: MBC ) (ฮันกึล : 문화방송주식회사 , Munhwa Bangsong Jushikhoesa ) เป็นหนึ่งในสี่สถานีโทรทัศน์เครือข่ายที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้และเป็นเครือข่ายที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาเครือข่ายการออกอากาศในเชิงพานิชย์ในเกาหลีใต้ มุนฮวา (문화) เป็นภาษาเกาหลีที่แปลว่า "วัฒนธรรม"

ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 1961, MBC เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์ภาคพื้นดินเกาหลีซึ่งมีเครือข่ายทั่วประเทศ 17 สถานีทั่วภูมิภาค แม้ว่ามันจะดำเนินการในการสื่อโฆษณาทางช่อง MBC เป็นองค์การกระจายเสียงสาธารณะ เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด คือ มูลนิธิองค์กรกระจายเสียงสาธารณะวัฒนธรรม วันนี้ก็ คือกลุ่มประเภท มัลติมีเดีย ที่มีช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดิน 1 ช่อง ช่องวิทยุ 3 ช่องเคเบิล 5 ช่องดาวเทียมและ DMB 4 ช่อง

MBC มีสำนักงานใหญ่ใน DMC (Digital Media City), Mapo-gu กรุงโซล และมีสถานที่ที่ใหญ่ที่สุดผลิตออกอากาศในเกาหลี รวมถึง Korea including digital production center สถานที่การจัดการแสดงสด ภายในและภายนอกอาคารอยู่ใน Yongin Daejanggeum Park
วัดอภิสิทธิ์

วัดอภิสิทธิ์ หรือ วัดกลาง, วัดวัดบ้านจาน ตั้งอยู่เลขที่ 1561 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม

วัดอภิสิทธิ์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2445 ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านจาน ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นและเรียกชื่อวัดตามหมู่บ้านว่าวัดบ้านจาน ต่อมาเจ้าเมืองร้อยเอ็ดได้ขอตั้งเมืองมหาสารคามขึ้นในราว พ.ศ. 2408 หมู่บ้านจานจึงอยู่ในตัวเมืองมหาสารคาม และวัดบ้านจานก็ได้ถูกเรียกตามภูมิประเทศว่า วัดกลาง ประมาณ พ.ศ. 2468 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดอภิสิทธิ์

เหตุในการเปลี่ยนชื่อวัดได้เปลี่ยนชื่อตามชื่อผู้ให้ความอุปถัมภ์วัด คือ หลวงอภิสิทธิ์ ศรีสารคาม ปัจจุบันได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม แผนกธรรมบาลี และแผนกสามัญ และเป็นที่ตั้งมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (สาขา) ในวัดด้วย โดยมีพระเทพสารคามมุนี เป็นเจ้าอาวาส
จเด็จ มีลาภ

จเด็จ มีลาภ (17 มกราคม พ.ศ. 2515 - ) หรือคนไทยทั่วไปเรียกว่า "เซอร์จเด็จ" เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย จากจังหวัดลพบุรี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลการท่าเรือ เอฟซี

เซอร์จเด็จเคยนำ ชลบุรี เอฟซี ได้แชมป์มาแล้ว 3 ครั้ง คือ แชมป์ไทยพรีเมียร์ลีก ในปี พ.ศ. 2550 และ ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ก มาหนึ่งสมัยในปี พ.ศ. 2551 และในปี พ.ศ. 2554 ได้แชมป์ มูลนิธิไทยคม FA Cup
พูมา (บริษัท)

"สำหรับพูมาที่เป็นสัตว์จำพวกเสือดูที่: เสือพูมา"

พูมา เป็นบริษัทผลิตเสื้อผ้าและเสื้อผ้ากีฬา จากประเทศเยอรมนี โดยก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1924 โดยสองพี่น้องตระกูลแดสส์เลอร์ อาดิ แดสส์เลอร์ และน้องชาย รูดอล์ฟ แดสส์เลอร์ ในนามของบริษัทอาดิดาส
ต่อมาในปี ค.ศ. 1948 ด้วยผลประโยชน์ รูดอล์ฟ ดาสส์เลอร์ ตัดสินใจแยกตัวออกมาตั้งบริษัทใหม่เอง โดยใช้ชื่อบริษัท พูมาอาเกรูดอล์ฟดาสส์เลอร์สปอร์ต ซึ่งเป็นผู้ผลิตรองเท้าและอุปกรณ์กีฬายี่ห้อพูมา โดยใช้ "พูมา" หรือ สิงโตภูเขา เป็นสัญลักษณ์ เนื่องจากพูมาเป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวกระฉับกระเฉงสามารถปีนป่ายภูเขาได้เป็นอย่างดี
จากรองเท้าและอุปกรณ์กีฬา พูมาแตกไลน์มาผลิตเสื้อผ้า และกลายเป็นยี่ห้อที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ในแวดวงดนตรีฮิปฮอปและการทำกราฟฟิตี ทั้งในและนอกสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970-1980 และยังคงความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้

โดยพูมาได้รับการสนับสนุนจากนักฟุตบอลและนักกีฬาชื่อดังหลายคน เช่น เปเล่, ยูเซบิโอ, โยฮัน ครัฟฟ์, เอนโซ ฟรานเซสโคลี, เดียโก มาราโดนา, ลอธาร์ มัทธาอุส, เคนนี ดัลกลิช, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, ดีดีเย เดช็อง, รอแบร์ ปีแร็ส, ราดาเมล ฟัลเกา, ซามูแอล เอโต, จันลุยจี บุฟฟอน และมารีโอ บาโลเตลลี
ริกิชิ

โซโลฟา เอฟ. ฟาตู จูเนียร์ (Solofa Fatu, Jr.) เกิดวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1965 อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันซามัวของWWF/E เป็นที่รู้จักกันดีในนาม ริกิชิ (Rikishi) เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย แชมป์แท็กทีม WWE 3 สมัย และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2015 เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำตระกูลอานัวอี ซึ่งเป็นตระกูลนักมวยปล้ำชาวซามัว และยังเป็นพ่อของลูกชายฝาแฝด ดิอูโซส์
ปลานกขุนทองปากยื่น

ปลานกขุนทองปากยื่น (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae)

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Epibulus"

เป็นปลาที่มีความแปรฝันของสีสันลำตัวสูง โดยปกติแล้วตัวเมียจะมีสีเหลือง ส่วนตัวผู้มีลำตัวสีดำ บริเวณส่วนหน้าและหลังสีขาว แต้มด้วยสีแดงบริเวณหน้าผาก มีขากรรไกรที่ออกแบบมาให้ยื่นออกไปได้ยาวเป็นพิเศษเพื่อใช้จับสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร อันเป็นที่มาของชื่อ มีพฤติกรรมว่ายน้ำโดยการเอาหน้าทำมุมกับพื้นเพื่อมองหาเหยื่ออยู่ตลอดเวลา อาศัยอยู่ในบริเวณแนวปะการัง

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน
สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด

สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด () เป็นบริษัทมหาชนแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักร ดำเนินธุรกิจด้านธนาคารและการเงิน โดยมีสาขาทั่วโลก มากกว่า 70 ประเทศ และปัจจุบันมีพนักงานมากถึง 87,000 คนทั่วโลก
กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์

กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 โดยชื่อโอค็อตสต์นั้นมาจาก ทะเลโอค็อตสค์

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ เรียงตามปี ค.ศ.
ภูมิภาคในประเทศเกาหลี

เกาหลีมีธรรมเนียมในการแบ่งจำนวนภูมิภาคอย่างไม่เป็นทางการ โดยการแบ่งนั้นสะท้อนถึงประวัติศาสตร์,ภูมิศาสตร์และขอบเขตภาษาถิ่นภายในคาบสมุทรเกาหลี หลาย ๆ ชื่อที่อยู่ด้านล่างของบทความนั้นทับซ้อนกันหรือเป็นชื่อที่ล้าสมัยไปแล้วในปัจจุบัน มีเพียงโฮนัม, ย็องดง, ย็องนัม และซูโดกว็อนเท่านั้นที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในเกาหลีใต้

ส่วนชื่อของแปดจังหวัดซึ่งเป็นการแบ่งจังหวัดแบบโบราณของเกาหลีนั้น ส่วนใหญ่ใช้เป็นชื่อเรียกภูมิภาคอย่างไม่เป็นทางการ
ยุคระเบียบใหม่ (อินโดนีเซีย)

ยุคระเบียบใหม่ (; ) เป็นคำที่ใช้อ้างถึงยุคการปกครองของรัฐบาลซูฮาร์โต ซึ่งเป็นรัฐบาลที่ทหารสนับสนุนหลังจากเกิดเหตุการณ์การรัฐประหารของเกสตาปูที่ไม่สำเร็จเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 และเป็นการต่อต้านนโยบายของประธานาธิบดีซูการ์โน คำนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2509 ซึ่งสมัชชาที่ปรึกษาประชาชนเฉพาะกาลได้ยอมรับการรัฐประหารของซูฮาร์โต ระเบียบใหม่ของซูฮาร์โตสิ้นสุดลงอย่างแท้จริง เมื่อซูฮาร์โตลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2541
โทโซะ

โทโซะ "(屠蘇 Toso)" หรือ โอโตโซะ "(お屠蘇 O-toso)" เป็นชุดสาเกแบบพิเศษที่ผสมสมุนไพรและเครื่องเทศลงไป ซึ่งชาวญี่ปุ่นจะนำมาดื่มกันในเทศกาลปีใหม่ของญี่ปุ่น

ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ชาวญี่ปุ่นจะดื่มโทโซะจนเมา ซึ่งเชื่อว่าจะช่วยล้างโรคภัยไข้เจ็บของปีก่อนหน้าให้ออกไป และปรารถนาชีวิตที่ยืนยาว ในผู้สูงวัยนั้นมีคำกล่าวที่ว่า "หากใครดื่มสิ่งนี้แล้วครอบครัวของเขาจะไม่ล้มป่วย" และโทโซะนี้เองก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของโอเซจิ อาหารสำหรับปีใหม่ของชาวญี่ปุ่น

โทโซะได้จากการรวบรวมสมุนไพรหลากหลายอย่างมารวมกัน เรียกว่า โทโซซัง "(屠蘇散 Tososan)" มีรสเผ็ดเล็กน้อย หลังจากนั้นก็จะนำไปแช่ในสาเกหรือมิริง หากแช่ในมิริงนั้น มิริงจะมีรสหวาน เหมาะสำหรับการดื่ม

ถ้วยเคลือบ 3 ใบตามภาพนั้นเรียกว่า ซากาซูกิ (盃) เริ่มต้นด้วยขนาดเล็กสุดไปจนใหญ่สุด สำหรับนำมาใช้กับสมาชิกในครอบครัวหรือแขก การจิบนั้นจะจิบทีละเล็กน้อย ซึ่งวิธีการจิบจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค แต่โดยพิธีการที่เป็นทางการแล้ว จะให้คนอายุน้อยที่สุดจิบก่อนไปจนถึงคนที่อายุมากที่สุด

ในปัจจุบันจะพบโอโตโซะส่วนมากได้เฉพาะภูมิภาคคันไซและภาคตะวันตกของญี่ปุ่นเท่านั้น การฉลองในภูมิภาคอื่น ๆ อาจจะจะพบโอโตโซะได้แต่ไม่มีโทโซซัง
เพนนี-ฟาร์ธิง

เพนนี-ฟาร์ธิง () หรือ จักรยานล้อสูง (high wheel, high wheeler) หรือ จักรยานออร์ดิแนรี (ordinary) เป็นชื่อที่ใช้เรียกจักรยานที่มีล้อหน้าใหญ่ และล้อหลังขนาดเล็กกว่า ขับเคลื่อนโดยการหมุนแกนล้อหน้า ผู้ขับขี่นั่งบนเบาะที่ยกสูงกว่าล้อหน้า ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1.50 เมตร (60 นิ้ว) เป็นจักรยานที่พัฒนามาจากโบนเชกเกอร์ ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1870 ถึง 1880 ก่อนจะพัฒนามาเป็นจักรยานที่มีโครงเป็นรูปสามเหลี่ยม และใช้โซ่ขับเคลื่อนล้อหลังแบบในปัจจุบัน

จักรยานแบบนี้นิยมเรียกว่า "เพนนี-ฟาร์ธิง" มีหลักฐานการใช้ชื่อนี้ในวารสารข่าว Bicycle News ฉบับปี ค.ศ. 1891 โดยมาจากการเทียบลักษณะของเหรียญเพนนี และเหรียญฟาร์ธิง (1/4 เพนนี) ของอังกฤษ

ถึงแม้เพนนี-ฟาร์ธิงจะได้รับความนิยมเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็มักถูกอ้างถึงว่าเป็นสัญลักษณ์ของยุควิคตอเรียตอนปลาย

ในยุคของ Penny Farthing มีสิ่งประดิษฐ์ในรูปแบบของจักรยานหลากหลาย บ้างก็ใช้ 2 ล้อ 3 ล้อ 4 ล้อ

Penny Farting ค่อนข้างโดดเด่นบนสมมติฐานล้อโตจะไปได้เร็วกว่าล้อเล็ก จากการที่มีแค่ 2 ล้อ ผู้คนจึงมักเรียกชื่อ Penny Farthing ตามกายภาพอีกชื่อหนึ่งว่า Bicycle เพราะมี 2 ล้อ

นับเป็นจุดกำเนิดของคำว่า Bicycle ก่อนหน้านี้จะเรียกชื่อสิ่งประดิษฐ์ตามแต่จะเรียกขาน เช่น Hooby Horse, Boneshaker