seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จักรพรรดิถังเกาจง

สมเด็จพระจักรพรรดิเกาจง (, ค.ศ. 649-683, พ.ศ. 1192-1226) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ถัง ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 628 (พ.ศ. 1171) มีพระนามเดิมว่าหลี่จื้อ (李治) เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในจักรพรรดิถังไท่จง ช่วงปลายรัชกาลถังไท่จงพระราชบิดาทรงเลือกองค์ชายหลี่จื้อเป็นรัชทายาท แทนองค์ชายใหญ่พระเชษฐาที่กระทำผิด เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงพระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนขณะพระชนม์เพียง 21 พรรษา

ในช่วงต้นรัชกาลของพระองค์ มีการแย่งชิงอำนาจในวังหลังระหว่างหวังฮองเฮาและพระสนมเซียว แต่ภายหลังทั้งสองถูกจัดการโดยอู่ฮองเฮาและฮองเฮาองค์นี้ได้ช่วยพระราชสวามี
บริหารราชการแผ่นดินจนสงบสุข จนยุคของ 2 พระองค์นี้ได้รับฉายาว่ามังกรคู่ แต่ได้มีผู้เคียดแค้นอู่ฮองเฮาที่มาบริหารราชการแผ่นดินแทนผู้ชาย มีทั้งขุนนาง ข้าราชการ ชาวบ้าน ฯลฯ

ในปีที่ 34 ในรัชกาล จักรพรรดิถังเกาจงมิสามารถบริหารราชการแผ่นดินต่อไปได้ พระนางอู่ฮองเฮาจึงทรงบริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียว และสถาปนาหลี่เสียนที่ดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาทขึ้นเป็นจักรพรรดิถังจงจง จักรพรรดิเกาจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 683 (พ.ศ. 1226) ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา
จักรพรรดิถังจงจง

สมเด็จพระจักรพรรดิถังจงจง (, ค.ศ. 656–710) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่ง ราชวงศ์ถัง มีพระนามเดิมว่าหลี่เสี่ยน (李顯) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 656 (พ.ศ. 1199) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิถังเกาจง กับพระนางอู่เจ๋อเทียน ทรงเป็นองค์รัชทายาทเมื่อพระราชบิดาประชวรหนักจนมิสามารถว่าราชการได้ พระราชมารดาของพระองค์จึงกุมอำนาจแต่เพียงผู้เดียวและตั้งพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 683 (พ.ศ. 1226) ขณะพระชนม์ได้ 27 พรรษา แต่ครองราชย์ได้ 1 ปีก็ถูกพระมารดาปลดออกและตั้งให้เป็นหลูหลิงหวัง และทรงตั้งหลี่ตั๋นพระราชอนุชาของถังจงจงขึ้นเป็น ถังรุ่ยจง

จักรพรรดิถังจงจง ขึ้นครองราชย์ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 705 (พ.ศ. 1248) เมื่อเหล่าขุนนางร่วมกันเข้าเฝ้า บูเช็กเทียน ซึ่งขณะนั้นครองราชย์เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์โจว เป็นปีที่ 15 ด้วยวัย 85 ปี และหลังจากนั้น พระองค์ทรงสละราชสมบัติ
จักรพรรดิถังรุ่ยจง

สมเด็จพระจักรพรรดิรุ่ยจง (, ค.ศ. 662-716) จักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่ง ราชวงศ์ถัง พระนามเดิมว่า หลี่ตั้น (李旦) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 662 (พ.ศ. 1205) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ จักรพรรดิถังเกาจง กับพระนาง อู่เจ๋อเทียน เมื่อ จักรพรรดิถังจงจง พระเชษฐาถูกพระราชมารดาปลดออกจากราชสมบัติ (พระองค์เอง) จึงขึ้นครองราชย์แทนแต่ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็ถูกปลด เมื่อ ค.ศ. 684 (พ.ศ. 1227) ต่อมาได้กลับ มาทรงราชย์อีกครั้ง หลังจากองค์ชายหลี่หลงจี๋ พระโอรสที่องค์หญิงไท่ผิงสนับสนุน สังหารเหวยฮองเฮา กับพวก แต่ถังรุ่ยจงทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็สละราชสมบัติให้องค์ชายขึ้นทรงราชย์เป็น จักรพรรดิถังเสวียนจง
จักรพรรดิถังเสฺวียนจง

จักรพรรดิถังเสฺวียนจง (, ค.ศ. 685–762) จักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ถัง เป็นโอรสในจักรพรรดิถังรุ่ยจง มีพระนามเดิมว่า หลี่หลงจี 
ภายหลังรัชกาลของบูเช็กเทียน สภาพการเมืองภายในราชสำนักปั่นป่วนวุ่นวาย เนื่องจากถังจงจงอ่อนแอ อำนาจทั้งมวลตกอยู่ในมือของเหวยฮองเฮา（韦皇后）ที่คิดจะยิ่งใหญ่ได้เช่นเดียวกับบูเช็กเทียน เหวยฮองเฮาหาเหตุประหารรัชทายาท จากนั้นในปี 710 วางยาพิษสังหารถังจงจง โอรสองค์ที่สามของถังรุ่ยจง นามหลี่หลงจี（李隆基）ภายใต้การสนับสนุนขององค์หญิงไท่ผิง（太平公主）ชิงนำกำลังทหารบุกเข้าวังหลวงสังหารเหวยฮองเฮาและพวก ภายหลังเหตุการณ์องค์หญิงไท่ผิงหนุนถังรุ่ยจงขึ้นครองราชย์ แต่งตั้งหลี่หลงจีเป็นรัชทายาท แต่แล้วองค์หญิงไท่ผิงพยายามเข้ากุมอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่เกิดขัดแย้งกับรัชทายาทหลี่หลงจี ปี 712 ถังรุ่ยจงสละราชย์ให้กับโอรส หลี่หลงจีเมื่อขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า ถังเสวียนจง （唐玄宗）
สิ่งแรกที่กระทำคือกวาดล้างขุมกำลังขององค์หญิงไท่ผิง นำพาสันติสุขกลับคืนมาอีกครั้ง ตลอด 32 ปีในรัชสมัย ทรงปฏิรูปการปกครองกวาดล้างขุนนางกังฉิน ทรงทำให้ฉางอานกลายเมืองศูนย์กลางของโลกในขณะนั้น ประชากรในเมืองฉางอานสูงกว่า1ล้านคน เป็นปลายทางของเส้นทางสายไหม และยังเป็นจุดหมายปลายทางของพวกพ่อค้าชาวตะวันตก ต้าถังในรัชสมัยของพระองค์เจริญรุ่งเรือง เต็มไปด้วยนักดนตรี นักประพันธ์ เจริญด้วยวรรณกรรม วรรณคดีมากมาย สังคมงสบสุข พระบารมีแผ่ขยายไปกว้างไกล ประวัติศาสตร์ยุคนี้ได้รับการขนานนามว่า "ปฐมศักราชแห่งความรุ่งโรจน์" นอกจากนี้ยังมีนักศึกษาต่างชาติพากันลั่งไหลเข้ามาเรียนรู้ในผ่นดินต้าถังนตลอดไม่ขาดสาย ฉางอานเมืองหลวงของต้าถังในขณะนั้น กลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของโลกมีความเจริญในทุกๆด้าน

= แบบอย่างนักปกครองที่ดี = 
หลังจากที่จักรพรรดิถังเสวียนจงทรงครองราชย์ได้ไม่นานพระองค์ตั้งพระทัยว่าจะนำพาต้าถังกลับไปสู่ความรุ่งโรจน์อีกครั้ง ดังเช่นสมัย จักรพรรดิถังไท่จง พระองค์ทรงทราบว่าหยางฉงเป็นผู้มากความสามารถ พระองค์จึงเชิญหยางฉงเข้ามารับราชการ กษัตริย์ถังเสวียนจงทรงไว้วางพระทัยในหยางฉงมาก มีครานึ่งหยางฉงถวายฎีกาเรื่องเลื่อนขั้นขุนางชั้นผู้น้อย หยงฉงถวายไปอยู่หลายครั้ง จักรพรรดิถังเสวียนจงก็ไม่ตอบสนอง พอขันทีถาม กษํตริย์ถังเสวียนจงจึงตอบ "ข้าตั้งหยางฉงเป็นอัครมหาเสนาบดี ก็หวังจะได้ใช้งาน เรื่องเล็กน้อยดั่งการเลื่อนขึ้นขุนนางเพียงเท่านี้เขาย่อมตัดสินใจเองได้ เหตุใดจึงต้องรายงานข้าด้วยเล่า" 
เมื่อหยางฉงทราบความนี้ก็รู้สึกซาบซึ้งในพระทัยเป็นล้นพ้น และตั้งใจรับใช้กษัตริยฺองค์นี้เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ บ้านเมืองภายใต้การบริหารของขุนนางที่ดีอย่าง หยางฉง และจ่าวจิ่งหลิงที่รับใช้จักรพรรดิถังเสวียนจงก็เจริญเฟื่องฟูขึ้นเรื่อยๆตามลำดับ จนทำให้ราชวงศ์ถังก้าวเข้าสู่ยุครุ่งเรืองถึงขีดสุด

= ความหายนะเบื้องหลังความรุ่งเรือง = 
จักรพรรดิถังเสฺวียนจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1305) ขณะพระชนม์ได้ 77 พรรษา
จักรพรรดิถังซู่จง

สมเด็จพระจักรพรรดิซู่จง (, ค.ศ. 711-762) จักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์ถัง มีพระนามเดิมว่าองค์ชายหลี่เฮิง (李亨) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 711 (พ.ศ. 1254)

จักรพรรดิถังซู่จง ขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิถังเสวียนจง พระราชบิดาที่ถูกเหล่านายทหารและขุนนางข้าราชการโค่นราชบัลลังก์ ในรัชกาลนี้มีกบฏอันลู่ซัน และขันทีคนสำคัญคือหลี่ฝู่กั่ว งานราชกิจต่าง ๆ ต้องผ่านหลี่ฝู่กั่ว

ในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1305) หลี่ฝู่กั่วได้ปลงพระชนม์ฮองเฮาจางของถังซู่จง หลังจากนั้นได้ไม่นานถังซู่จงก็สวรรคตลงขณะพระชนม์ได้ 51 พรรษา หลังจากทรงครองราชย์ได้ 18 ปี หลี่ฝู่กั่วได้ยกองค์รัชทายาทหลี่อวี่ขึ้นทรงราชย์เป็นจักรพรรดิถังไต้จง
จักรพรรดิถังไต้จง

สมเด็จพระจักรพรรดิถังไต้จง (, ค.ศ. 762-779, พ.ศ. 1305-1322) จักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์ถัง มีพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลี่อวี่ (李豫) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 726 (พ.ศ. 1269) จักรพรรดิถังไต้จงเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิถังซู่จง ทรงขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1305) เป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอและไร้อำนาจ เพราะอำนาจทั้งหมดอยู่ในกำมือของขันทีหลี่ฝู่กั่ว จักรพรรดิถังไต้จงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 779 (พ.ศ. 1322) ครองราชย์ได้ 17 ปี ขณะพระชนม์ได้ 53 พรรษา
จักรพรรดิถังซีจง

สมเด็จพระจักรพรรดิถังซีจง (, ค.ศ. 873-887, พ.ศ. 1416-1430) ประสูติเมื่อค.ศ. 862 (พ.ศ. 1405) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิถังยี่จงทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงที่ราชวงศ์ถังอ่อนแอถึงขีดสุด

ในรัชสมัยของพระองค์เกิดกบฏหวงเฉา แต่จูเวิน หรือจูเหวียนจงได้ปราบปรามลงจนหมดสิ้น ทำให้อำนาจในราชสำนักตกอยู่กับจูเวิน

จักรพรรดิถังซีจง สวรรคตลงหลังจากครองราชย์ได้ 14 ปี จากนั้นจักรพรรดิถังเจาจงพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์รองสุดท้าย ในปี ค.ศ. 888 (พ.ศ. 1431)
จู เวิน

ปฐมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง (後梁太祖; 852–912) ชื่อตัวว่า จู เฉฺวียนจง (朱全忠) ชื่อเมื่อเกิดว่า จู เวิน (朱溫) ชื่อรองว่า จูสาม (朱三) และชื่ออื่นว่า จู หฺวั่ง (朱晃) เป็นขุนศึกจีนในราชวงศ์ถังซึ่งโค่นราชวงศ์ถังในปี 907 ตั้งราชวงศ์เหลียงยุคหลัง แล้วขึ้นเป็นกษัตริย์องค์แรก เป็นอันเริ่มสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร

จู เวิน สามารถยึดครองจีนภาคกลางไว้ได้เกือบทั้งหมด และพยายามรวมแผ่นดินภาคเหนือ แผ่นดินส่วนที่เหลือจึงอยู่ในความครอบครองของอีกสี่ราชวงศ์ที่ตั้งขึ้นในโอกาสเดียวกัน จู เวิน ถูกจู โหย่วกุย (朱友珪) ลูกชาย ฆ่าทิ้งในปี 912 เพื่อชิงบัลลังก์ จู โหย่วกุย ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
จักรพรรดิถังเจาจง

สมเด็จพระจักรพรรดิถังเจาจง (, ค.ศ. 888-904, พ.ศ. 1431-1447) ทรงครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิถังซีจง

ตลอดรัชกาลของจักรพรรดิถังเจาจง อำนาจอยู่ในกำมือของจูเหวียนจง หรือจูเวิน ในปีที่ 15 ของรัชกาล ทั้งพระองค์และเสนาบดีชุยยิ่นขอกำลังจากจูเฉวียนจง ให้ปราบปรามขันที เมื่อปราบปรามกวาดล้างขันทีได้แล้วทำให้สิ้นสุดยุคขันทีครองเมือง แต่ในปีต่อมาถังเจาจงทรงถูกสังหารโดยจูเฉวียนจง พร้อมกับเสนาบดีชุยยิ่น จูเฉวียนจงได้ตั้งโอรสชันษา 13 พรรษาของถังเจาจงขึ้นเป็นจักรพรรดิถังไอตี้
จักรพรรดิถังไอ

สมเด็จพระจักรพรรดิถังไอตี้ (, ค.ศ. 904-907, พ.ศ. 1447-1450) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ถัง ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 891 (พ.ศ. 1434)

จักรพรรดิถังไอตี้ ในจักรพรรดิถังเจาจง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 904 (พ.ศ. 1447) จูเหวียนจงผู้กุมอำนาจในราชสำนักได้ตั้งพระองค์ขึ้นมาเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิด เมื่อพระชนม์เพียง 13 พรรษา

จักรพรรดิถังไอตี้ ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปีก็ถูกปลดเมื่อพระชนม์เพียง 16 พรรษา จูเหวียนจงได้ตั้งราชวงศ์โฮ่วเหลียงขึ้น ทำให้ราชวงศ์ถังล่มสลายลง
หวัง หมั่ง

จักรพรรดิซินเกาจู่ พระนามเดิม หวัง หมั่ง หรือ อองมัง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นจักรพรรดิองค์แรกและองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซิน เป็นพระญาติทางฝ่ายไทเฮาของจักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้

ในรัชกาลจักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้นี้ ตระกูลหวังมีอำนาจอย่างมาก เมื่อหวังหมั่งเห็นราชวงศ์ฮั่นเริ่มอ่อนแอลงก็พยายามจะยึดอำนาจ แต่ล้มเหลวเพราะฮั่นเฉิงตี้สวรรคตเสียก่อน ฮั่นผิงตี้จึงขึ้นครองราชย์แทน แต่บ้านเมืองก็ยิ่งอ่อนแอลงกว่าเก่า และอำนาจของสกุลหวังยิ่งมีมากขึ้น เมื่อฮั่นผิงตี้สวรรคตลงในปี ค.ศ. 8 (พ.ศ. 551) หยูจื่ออิงพระญาติชันษา 1 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์ ต่อมาหวังหมั่งเห็นเป็นโอกาสจึงปลดหยูจื่ออิงออกจากราชสมบัติ ทำให้ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกล่มสลายลง

หวังหมั่งจึงสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิซินเกาจู่ จักรพรรดิองค์แรกและองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซิน ในรัชกาลนี้ทรงปกครองอย่างเหี้ยมโหด เมื่อสวรรคตลงในปีค.ศ. 24 (พ.ศ. 567) ราชวงศ์ซินก็ล่มสลายลง บ้านเมืองก็เกิดกลียุค หลิวซิ่วราชนิกูลในราชวงศ์ฮั่น รบได้ชัยชนะ และสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิฮั่นกวงตี้ จักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หรูจึอิง

หรูจึอิง (; ค.ศ. 5 – ค.ศ. 25) แปลว่า ราชกุมารอิง (Infant Ying) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนองค์สุดท้ายในราชวงศ์ฮั่นตะวันตก อยู่ในสมบัติตั้งแต่ ค.ศ. 6 ถึง ค.ศ. 9

เมื่อพระเจ้าฮั่นไอและฮั่นผิงตายโดยไร้ทายาท หวัง หมั่ง ข้าราชการผู้ใหญ่ จึงเลือกองค์ชายอิง เจ้านายอายุน้อยที่สุด ขึ้นสู่บัลลังก์ เพื่อที่ตนจะได้สำเร็จราชการต่อไป แต่ไม่ช้า หวัง หมั่ง ก็ถอดองค์ชายอิงจากสมบัติ แล้วประกาศตนเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ พร้อมล้มราชวงศ์ฮั่น แล้วตั้งราชวงศ์ซินขึ้นแทน หวัง หมั่ง จับองค์ชายอิงขังไว้จนกระทั่งราชวงศ์ซินถูกโค่นไปใน ค.ศ. 23 อันเป็นระยะเวลาที่องค์ชายอิงโตแล้ว องค์ชายจึงอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ และไม่มีความรู้ใด ๆ กลุ่มผู้ต้านราชวงศ์ซินอ้างว่า ก่อการเพื่อคืนบัลลังก์ให้แก่องค์ชายอิง แต่พอการสำเร็จแล้ว ก็จับองค์ชายฆ่าทิ้ง จึงมักถือกันว่า องค์ชายอิงเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ตกเป็นเหยื่อแห่งการแย่งชิงอำนาจ

องค์ชายอิงยังไม่ได้ราชาภิเษก แต่มักเรียกกันว่า พระเจ้าหรูจึ (Emperor Ruzi) คำว่า "หรูจึ" ที่แปลว่า ราชกุมาร นั้น หวัง หมั่ง เฉลิมให้เมื่อคราวยกองค์ชายขึ้นสืบบัลลังก์
ยุทธการที่เขาเตงกุนสัน

ศึกเขาเตงกุนสัน เป็นสงครามที่เกิดเมื่อช่วงประมาณ ค.ศ. 219 (พ.ศ. 762) เป็นสงครามระหว่าง วุยก๊ก ของ โจโฉ ที่นำทัพโดย แฮหัวเอี๋ยน และ จ๊กก๊ก ของ พระเจ้าเล่าปี่ ที่นำทัพโดย จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) และผลของสงครามครั้งนี้วุยก๊กก็ต้องสูญเสียแฮหัวเอี๋ยนที่ถูกฆ่าโดย ฮองตง ชัยชนะของศึกเขาเตงกุนสันของฝ่ายเล่าปี่ ทำให้ยึดเมืองฮันต๋งและตั้งตนเป็นอ๋องได้สำเร็จ

ฝ่ายวุยก๊ก:

ฝ่ายจ๊กก๊ก:
รีการ์ดู การ์วัลยู

รีการ์ดู อัลแบร์ตู ซิลไวรา ดี การ์วัลยู () เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นให้กับอาแอ็ส มอนาโก ในลีกเอิง

รีการ์ดู การ์วัลยู เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1978 มีส่วนสูงประมาณ 181 เซนติเมตร น้ำหนัก 78 กิโลกรัม

เริ่มต้นการค้าแข้งกับทีมสโมสรแลซา ก่อนจะเป็นนักเตะดาวรุ่งในการย้ายมาอยู่กับสโมสรโปร์ตู แต่ก็ยังไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงได้ จึงย้ายไปสะสมประสบการณ์กับทีมวีตอเรียดีซีตูบัลและอัลแวร์กาในแบบยืมตัว

1997/2004 เอฟซี ปอร์โต (ยืมตัวไปเล่นที่ เลกา ปี 1997-1998, วิคตอเรีย เซตูบัล ปี 1999-2000 และ อัลเวอร์กา ปี 2000-2001)

2001/2002
ถึงแม้ยังเป็นดาวรุ่ง ก็ยังมีโอกาสได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ถึง 9 นัด

2002/2003
ด้วยการเข้ามาคุมทีมของโชเซ มูรีนโย และประสบการณ์ที่มากขึ้น การ์วัลยูมีโอกาสได้ลงเล่นในลีกโปรตุเกส 10 นัดทำได้ 1 ประตู และลงสนามในเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 5 นัด

2003/2004
โอกาสก็มาถึงเมื่อชอร์ชี กอชตา ถูกชาร์ลตันแอทเลติกยืมตัว และเขาก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ เขาโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยความสามารถในการยืนตำแหน่งปราการหลังตัวกลาง และด้วยทักษะการเล่นบอลได้ทั้งสองเท้า การใช้ศีรษะ และในการอ่านเกมอย่างแม่นยำ ฤดูกาลนี้จึงเป็นฤดูกาลหนึ่งที่สุดยอด เพราะการ์วัลยูได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีกกับโปร์ตู ซึ่งเขาได้ลงเล่นทุกนัดในเกมยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก และทำได้ 1 ประตู

การ์วัลยูติดทีมชาติโปรตุเกส เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 โดยโปรตุเกสเป็นเจ้าภาพ เขาได้ลงสนามแทนฟอร์นานโด คูโต ที่ทำพลาดในเกมนัดเปิดสนามพ่ายแพ้ต่อกรีซ และก็ไม่ทำให้ผิดหวังด้วยการช่วยทีมโปรตุเกส เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ และยังได้รับเลือกติดทีม Uefa's All-Star อีกด้วย

2004/2005
ฤดูกาลนี้การ์วัลยูได้ตกลงย้ายจากโปร์ตูมาอยู่เชลซีด้วยค่าตัว 19.85 ล้านปอนด์ จากการดึงตัวของโชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมเชลซีคนใหม่ เจ้านายเก่า ที่คว้าแชมป์ลีกโปรตุเกสและแชมป์ยูฟ่ามาด้วยกัน ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้ทีมผิดหวัง เขาพาทีมขึ้นคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษและทะลุไปถึงรอบ 4 ทีมสุดท้ายของแชมเปียนลีก แต่ก็พ่ายกับลิเวอร์พูลซึ่งเป็นแชมป์ของแชมเปี้ยนลีกในเวลาต่อมาไปด้วยประตูคาใจของแฟนเชลซีทั่วโลก นอกจากนี้ยังพาทีมได้แชมป์ลีกคัพอีกด้วย โดยในฤดูกาลนี้เขาลงเล่นทั้งสิ้นในลีก 22 (3) นัด ทำได้ 1 ประตู เอฟเอคัพ 4 นัด ลีกคัพ 3 นัด และในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 10 นัด

2005/2006 เขายังโชว์ฟอร์มได้ดีอย่างสม่ำเสมอ พาเชลซีได้แชมป์พรีเมียร์ลีกอีกสมัย ด้วยการลงเล่นในลีก 22 (นัด) ทำได้ 1 ประตู

2007/2008 ในฤดูกาลนี้ ลงเล่นในลีก 21 นัด ยิงได้ 1 ประตู ในยูโร 2008 เป็นปีที่ไม่น่าจดจำเหมือน 4 ปีก่อน จากการตกรอบ 8 ทีมสุดท้ายที่แพ้ต่อเยอรมนี

2008/2009 เขาโชคร้ายที่บาดเจ็บรบกวนบ่อย

2010/2013 ได้ค้าแข้งให้กับ real madrid

2014/2017 ได้ย้ายไปค้าแข้ง อาแอ็ส มอนาโก

2017-ปัจจุบัน ได้ย้ายไปค้าแข้ง เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี
สาวิณี ปะการะนัง

สาวิณี ปะการะนัง หรือ เอ๋ อดีตนางสาวไทยคนที่ 22 ประจำปี พ.ศ. 2527 เป็นนางสาวไทยคนแรกในรอบ 11 ปี หลังจากงดเว้นการประกวดภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2526

สาวิณี ปะการะนัง ได้รับตำแหน่งนางสาวไทยจากการประกวดที่เวทีกลางแจ้ง โรงแรมแกรนด์พาเลซ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และได้เป็นตัวแทนสาวไทยเข้าประกวดนางงามจักรวาล 1984 ที่ไมอามี่ สหรัฐอเมริกา โดยเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย และได้อันดับที่ 6

สาวิณี สมรสกับนายกัณฑ์เอนก ปัจฉิมสวัสดิ์ พี่ชายของกุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ อดีตผู้ประกาศข่าวภาคภาษาอังกฤษ ของสถานีโทรทัศน์เนชั่นแชนแนล และพิธีกรรายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิง ทางช่อง 3 และได้เป็นตัวแทนประเทศไทย เข้าประกวดมิสซิสเวิลด์ ประจำปี 1989 ได้รางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม และ รองอันดับ 1

สาวิณี มีบุตรกับนายกัณฑ์เอนก ปัจฉิมสวัสดิ์ จำนวน 3 คน หนึ่งในนั้นเป็นบุตรชาย คือ นายกัณฑ์พิทักษ์ ปัจฉิมสวัสดิ์ หรือ "หมูแฮม" ที่ขับรถยนต์พุ่งเข้าชนป้ายรถเมล์ จนมีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต เมื่อปี พ.ศ. 2550 และจำคุกในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 เป็นเวลา 2 ปี 1เดือนตามคำสั่งศาลฎีกา อีกหนึ่งคนคือ แบมบี้ สิรินโสพิศ ปัจฉิมสวัสดิ์ 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 9
ปัจจุบันหย่าขาดกันแล้ว
เจตนา

เจตนา /เจดตะนา/ หมายถึง ความตั้งใจ ความจงใจ หรือความมุ่งหมาย หรือหมายถึงกิริยาเช่นนั้นก็ได้ ในทางวิชาการมีรายละเอียดตามแต่สาขา โปรดดูตามนั้น
โตเอ ฟุชิกิ คอเมดี้ ซีรีส์

โตเอ ฟุชิกิ คอเมดี้ ซีรีส์ () เป็นละครชุดโดยเนื้อหาหลักๆนั้นจะเกี่ยวข้องกับสิ่งลึกลับต่างๆ รวมไปถึงแฝงเนื้อหาของภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ โดยซีรีส์ทั้งหมดเป็นบทประพันธ์โดย โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ ซึ่งเป็นผู้เขียนบทประพันธ์คาเมนไรเดอร์และขบวนการนักสู้ ซีรีส์นี้เริ่มออกอากาศในช่วงปี ค.ศ. 1981 ถึงช่วงปี ค.ศ. 1993 โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิ เทเลวิชั่น
เทเลเท็กซ์

Teletext คือหนังสือพิมพ์ที่ออกอากาศบนโทรทัศน์ในยุค 80 ซึ่งออกอากาศในหลายประเทศ (ส่วนใหญ่ในยุโรป) เทเลเท็กซ์มักจะมาก่อนหรือหลังภาพทดสอบออกอากาศ เทเลเท็กซ์ ประกอบไปด้วย ตารางออกอากาศ ข่าวสารและอื่นๆ. เทเลเท็กซ์ ออกอากาศในระบบสี แต่ไม่ละเอียดมาก.

เทเลเท็กซ์หรือหนังสือพิมพ์ทางโทรทัศน์เป็นการส่งข้อมูลและข่าวสารแบบหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นก่อนวิวัฒนาการของอินเทอร์เน็ตจะพัฒนาขึ้น ประมาณปี ค.ศ.1970(พ.ศ. ๒๕๑๓)ในประเทศอังกฤษ ซึ่งการส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์จะส่งออกไปพร้อมกับการส่งคลื่นสัญญาณโทรทัศน์ ดังนั้นผู้รับชมโทรทัศน์สามารถรับชมได้ด้วยเครื่องรับที่มีวงจรถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์หรืออาจจะใช้อุปกรณ์ถอดรหัสภายนอก ได้แก่ ชุดควบคุมอุปกรณ์ (SET-TOP BOX) ข้อมูลเทเลเท็กซ์มีหลายประเภทเช่น ข้อมูลตลาดหลักทรัพย์ พยากรณ์อากาศ ตารางเวลาการเดินรถไฟสายต่างๆ ตารางเวลาเครื่องบินโดยสาร ข่าวสารต่างประเทศ เป็นต้น ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะมีอยู่ในหนังสือพิมพ์ทั่วไปแต่การรับข้อมูลจากระบบเทเลเท็กซ์จะสะดวกรวดเร็วและข้อมูลมีการปรับปรุงอยู่ตลอดเวลาโดยผู้รับชมสามารถเข้าถึงได้ทุกที่ ที่สามารถรับสัญญาณโทรทัศน์ได้แต่ระบบนี้ ได้รับความนิยมลดน้อยลง เมื่อมีระบบเครือข่ายสื่อสารอื่นๆ เข้ามาใช้งาน เช่น ข้อความสั้น (SMS) ผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ต เป็นต้น
สำหรับประเทศไทยนั้น ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ยังไม่มีการกำหนดมาตรฐานการส่งเทเลเท็กซ์ในประเทศไทย แต่หากจะให้ระบบเทเลเท็กซ์สามารถแสดงตัวอักษรภาษาไทยได้ต้องมีการกำหนดมาตรฐานขึ้นมาใหม่เนื่องจากภาษาไทยมีลักษณะพิเศษไม่เหมือนภาษาอังกฤษเนื่องจากมีรายละเอียดหลายประการ ที่ต้องพิจารณาเช่น แต่ละจอจะให้มีกี่บรรทัด โดยการแปลงจากสามบรรทัดภาษาอังกฤษ ให้เป็นหนึ่งบรรทัดภาษาไทย เป็นต้น แต่ในประเทศไทยเคยออกอากาศเทเลเท็กซ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึงปี พ.ศ. 2551ทางช่อง 3 และ 9 โดยในช่อง 3 ใช้ชื่อว่า "Infonet" และช่อง 9 ใช้ชื่อว่า "ข่าวเขียน" หรือ "ข่าวสารอิเล็คโทรนิกส์" โดยช่อง 3 ออกอากาศในช่วงระหว่างปี 2528-2551 และช่อง 9 ในปี 2535-2543.

ระบบเทเลเท็กซ์มีลักษณะเสมือนหนังสือพิมพ์ที่ส่งผ่านสัญญาณโทรทัศน์ โดยข้อมูลทั้งหมดสามารถส่งทางเทเลเท็กซ์ได้ยกเว้นภาพที่มีความละเอียดสูง แต่มีข้อดีกว่าหนังสือพิมพ์คือ สามารถเปลี่ยนแปลงปรับปรุงให้ทันสมัยได้รวดเร็วจึงเหมาะสำหรับข่าวสารที่มีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วและจำเป็นต้องใช้ในการตัดสินใจด้านต่างๆ ทั้งในทางธุรกิจและชีวิตประจำวัน ตัวอย่างของข่าวสารที่ควรจะส่งทางเทเลเท็กซ์เช่น ข่าวสดการพยากรณ์อากาศ ข้อมูลตลาดหุ้น ข้อมูลอัตราแลกเปลี่ยนเงินสกุลต่างๆ ราคาสินค้า เวลาขึ้นลงของเที่ยวบิน ข้อมูลที่พักตามโรงแรม ประกาศที่สำคัญของทางราชการ ผลการเลือกตั้ง ประกาศผลสอบสถาบันการศึกษา ทดสอบความรู้ทั่วไป ข้อมูลสถิติที่น่าสนใจ เป็นต้น บริการเทเลเท็กซ์ได้รับความนิยมน้อยลงเมื่อมีระบบสื่อสารอื่นๆ ที่รวดเร็วและตอบสนองได้มากกว่าเข้ามา เช่น การส่งข่าวสารผ่านข้อความสั้น (SMS) ของโทรศัพท์เคลื่อนที่และเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่สามารถให้บริการข้อมูลและภาพในลักษณะสื่อผสม (Multimedia) ได้รวดเร็ว
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ.

รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ. (TRF-CHE Outstanding Mid-Career Researcher Award) เป็นรางวัลเชิดชูเกียรติระดับชาติสำหรับนักวิจัย"รุ่นกลาง" ที่มีการมอบมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมาโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โดยคัดเลือกจากผู้รับทุนของฝ่ายวิชาการ สกว. และทุนร่วมระหว่าง สกอ.-กับฝ่ายวิชาการ สกว. เพื่อเป็นการส่งเสริมผู้รับทุนซึ่งเป็นนักวิจัยรุ่นกลางที่รับทุนเพิ่มขีดความสามารถด้านการวิจัยของอาจารย์รุ่นกลางในสถาบันอุดมศึกษาของ สกว. และสกอ. หรือทุนพัฒนานักวิจัย (เมธีวิจัย สกว.)ที่มีผลงานจากโครงการวิจัยที่ได้รับทุนอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม ให้มีกำลังใจในการพัฒนางานวิจัยที่มีคุณภาพสูงต่อไป และเป็นตัวอย่างที่ดีแก่นักวิจัยในกลุ่มผู้รับทุน

รางวัลนี้เริ่มมีการมอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา โดยเปิดให้สมัครขอรับรางวัลหรือให้มีการเสนอชื่อผู้สมควรได้รับรางวัล จากนั้นจะทำการคัดเลือกโดยกรรมการรางวัลของ สกว. เกณฑ์การพิจารณารางวัลนี้คือ

รางวัลเป็น โล่ พร้อมเช็คเงินสด มูลค่ารวม 100,000.- บาท โดยจัดพิธีมอบในประมาณวันที่ 10-16 ตุลาคม ในการประชุมวิชาการประจำปีของ สกว. 
"นักวิจัยรุ่นใหม่พบเมธีวิจัยอาวุโส สกว." ซึ่งมักจัดขึ้นที่ ชะอำ หรือ พัทยา ผู้มอบรางวัลนี้ครั้งแรกคือ ศ. เกียรติคุณ นพ. ประเวศ วะสี
รูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า

รูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า () หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่มีขนาดของมุมบนจุดยอดแต่ละจุดเท่ากัน

หากความยาวของด้านของรูปหลายเหลี่ยมมีขนาดเท่ากันด้วย จะเรียกว่ารูปหลายเหลี่ยมปรกติ (regular polygon) เฉพาะรูปสามเหลี่ยมมุมเท่าเท่านั้นที่เป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าด้วยในเวลาเดียวกัน รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งรวมไปถึงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมเท่าทุกรูป สำหรับรูป "n" เหลี่ยมมุมเท่า มุมแต่ละมุมจะมีขนาด 180° − 360°/n ซึ่งเป็น "ทฤษฎีบทรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า"

ทฤษฎีบทของวิเวียนนีมีความเกี่ยวข้องกับรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า ซึ่งสามารถใช้ได้กับรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าด้วย กล่าวไว้ดังนี้
ภาษามลายูบางกอก

ภาษามลายูบางกอก หรือ ภาษามลายูกรุงเทพ (อักษรยาวี: بڠكوق ملايو; "บาซอนายูบาเกาะ") เป็นภาษามลายูถิ่นที่ใช้พูดกันในชุมชนชาวไทยเชื้อสายมลายูที่พำนักบริเวณชานเมืองของกรุงเทพมหานคร บ้างก็เป็นชนที่อาศัยมาแต่เดิม บ้างก็เป็นกลุ่มที่ถูกกวาดต้อนขึ้นภาคกลางของไทยช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์

ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษามลายูบางกอกไม่มากนักเมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนประชากรเชื้อสายมลายูในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดปทุมธานี และนนทบุรี และมีจำนวนมากที่หันมาใช้ภาษาไทยมาตรฐาน

มีประวัติการตั้งถิ่นฐานของชาวไทยเชื้อสายมลายูบริเวณภาคกลางของไทยมาช้านาน บ้างก็ตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ช่วงกรุงศรีอยุธยาซึ่งรับราชการเป็นขุนนางเดิม บ้างก็มาจากการค้าขาย ดังพบว่ามีการใช้ภาษามลายูเป็นภาษากลางสำหรับการติดต่อค้าขายกับประชาคมต่างประเทศ ก่อนอพยพลงมาลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่างพร้อมกับมุสลิมกลุ่มอื่น ๆ หลังกรุงศรีอยุธยาถูกพม่าตีแตก บางส่วนก็สืบสันดานมาแต่บรรพบุรุษเชลยที่ถูกกวาดต้อนจากหัวเมืองแขก อาทิ ปัตตานี ไทรบุรี ยะหริ่ง กลันตัน และสตูล ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมทั้งหมด 6 ครั้ง และได้รับโปรดเกล้าให้ตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนทั้งในและรอบพระนคร ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มประชากรในพระนคร และลดกำลังพลของหัวเมืองแขกมิให้ก่อกบฏต่อสยามอีก ทำให้ประชาคมมลายูกลายเป็นชุมชนมุสลิมขนาดใหญ่ของกรุงเทพมหานครมาแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

ในกรุงเทพมหานคร มีกลุ่มชนเชื้อสายมลายู ทั้งกลุ่มแขกเก่า (คือกลุ่มที่อาศัยบริเวณภาคกลางมาแต่เดิม) กับกลุ่มแขกใหม่ที่โยกย้ายมาคราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ทั้งที่อพยพมาเพื่อค้าขายและถูกกวาดต้อนมา อาศัยอยู่กระจายตัวตั้งแต่สี่แยกบ้านแขก ในฝั่งเขตธนบุรี ทุ่งครุ บางคอแหลม มหานาค พระโขนง คลองตัน มีนบุรี หนองจอก เรื่อยไปจนถึงอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา และยังมีคนเชื้อสายมลายูรอบ ๆ ปริมณฑลด้วย อาทิ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดนครนายก จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดอ่างทอง และจังหวัดเพชรบุรี ภายหลังได้มีการขยับขยายออกมาทางจังหวัดชลบุรี ซึ่งชาวมลายูบางส่วนมีพัฒนาการด้านภาษา หรือแม้แต่ด้านพิธีกรรมทางศาสนาบางประการต่างจากมาตุภูมิ และอนุชนส่วนใหญ่ถือตนว่าเป็นมุสลิมกรุงเทพฯ เสียมากกว่ามุสลิมเชื้อสายมลายู

ผู้พูดภาษามลายูบางกอกมีอยู่ประมาณ 5,000 คน ส่วนมากจะมีอายุเกินกว่า 40 ปีเท่านั้นที่ยังพอพูดภาษามลายูได้ แต่ความสามารถในการใช้ภาษาแตกต่างกันออกไป อย่างไรก็ตามปัจจุบันภาษาของพวกเขาเหล่านั้นมีความแตกต่างจากภาษามลายูปัตตานีบ้าง ไม่ว่าจะเป็นด้านเสียง ความหมาย และโครงสร้างประโยค ทั้งนี้เนื่องจากมีวิวัฒนาการทางภาษาที่แตกต่างกัน ชุมชนเชื้อสายมลายูหลายแห่งยุติการคุตบะห์หรือการบรรยายธรรมเป็นมลายู การศึกษากีตาบยาวี หรือแม้แต่การใช้ภาษามลายูสำหรับสื่อสารในชีวิตประจำวันเสียแล้ว

ปัจจุบันจังหวัดปทุมธานียังมีการใช้ภาษามลายูแบบปัตตานีในการสื่อสาร โดยเฉพาะในอำเภอคลองหลวง และพบในอำเภอลาดหลุมแก้ว ส่วนในนนทบุรีท้องที่ที่ยังใช้ภาษามลายู ได้แก่ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด และพบที่ตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง ส่วนในโรงเรียนสุเหร่าบ้านดอน เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร ยังมีการเรียนการสอนด้วยภาษามลายูอยู่เพื่อสืบทอดภาษาสู่ชนรุ่นต่อไป

ชนรุ่นหลังส่วนใหญ่หันมาใช้ภาษาไทยมากขึ้น แต่ยังคงศัพท์เฉพาะจำพวกคนและสิ่งของต่างจากภาษาไทยมาตรฐาน และคงสำเนียงถิ่นเข้าผสมกับภาษาไทย เช่นชุมชนเชื้อสายมลายูในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี จะเรียกพ่อว่า ป๊ะ เป๊าะ เยาะห์ ป๋า ส่วนคำไทยอื่นจะมีเสียงแปร่ง เช่น เป็ด เป็น เป๊ด, ขยะ เป็น ขะยะ และ สะอาด เป็น ซะอั๊ด เป็นต้น
อุสึเซะมิ

อุสึเซะมิ () เป็นบทที่ 3 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท

อุสึเซะมิ (空蝉, Utsusemi) หมายถึง คราบที่จั่กจั่นลอกออกมา ในบทนี้ เก็นจิ พยายามติดตามเกี้ยวพาหมายจะได้ตัวแม่เลี้ยงสาวของคิอิ โนะ คามิ แต่นางกลับหลบเลี่ยงด้วยการหนีเขาไปโดยทิ้งไว้เพียงเสื้อคลุมบางเบา ซึ่งเปรียบดั่ง คราบของเรไร ที่ถูกทิ้งไว้เก็นจิไม่อาจหักใจลืมอุสึเซะมิ เขาให้โคงิมิเป็นผู้นำทาง ลอบพาเข้าหานางอีกที่คฤหาสน์ของคิอิโนะคามิ คืนนั้นเป็นคืนในฤดูร้อนที่แสนอบอ้าว เก็นจิลอบผ่านประตูเข้าไปจนถึงหน้าฉากบังตาในห้องหอของอุสึเซะมิ เขาเห็นอุสึเซะมิกำลังเล่นโกะอยู่กับหญิงอีกคนหนึ่ง นางคือ โนะคิบะ โนะ โอกิ ย้องสาวของคิอิโนะคามิ และมีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงของอุสึเซะมิ ด้วยความร้อนของอากาศ หน้าต่างห้องถูกเปิดอ้ารับลม ผ้าม่านถูกเลิกขึ้นพาดกับราว เขาจึงมองเห็นพวกนางได้โดยไม่สิ่งกีดขวางสายตา อุสึเซะมิ เป็นหญิงสาวรูปร่างอรชรแบบบาง ใบหน้างามอย่างธรรมดาสามัญ ส่วนหญิงอีกนางนั้นมีร่างสูง

โนะคิบะ โนะ โอกิ เล่นโกะกับอุสึเซะมิจนดึกดื่น เมื่อทุกคนเข้านอนแล้ว เก็นจิจึงลอบเข้าไปในห้อง อุสึเซะมิขณะที่นอนอยู่ นางได้กลิ่นหอมอันไม่คุ้นเคย นางจึงตื่นขึ้นและรีบหลบหนีออกไปจากห้องโดยทิ้งอาภรณ์บางเบาที่สวมสำหรับฤดูร้อนเอาไว้ เก็นจิกระหยิ่มใจเมื่อเห็นมีสตรีเพียงหนึ่งนางนอนหลับอยู่ ต่อมาเขาเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น จึงรู้สึกเหมือนถูกเยาะหยัน เขาแค้นเคืองอุสึเซะมินัก ทว่าหญิงที่นอนทอดร่างตรงหน้านั้นก็อ่อนเยาว์และมีเสน่ห์ในแบบของนางเอง ด้วยเหตุการณ์ชักพาไป เขาจึงมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับ โนคิบะ โนะ โอกิ แทนที่จะเป็นอุสึเซะมิ เก็นจิเก็บเอาเสื้อคลุมที่อุสึเซะมิทิ้งไว้กลับไปด้วย และเก็นจิยังคงใช้โคะงิมิให้ส่งเพลงยาวหานาง แต่อย่างไรก็ตาม นางไม่เคยเขียนตอบโต้กับเขาอีก แม้ว่าจะขัดต่อหัวใจตัวเองก็ตาม
เอมิลิโอ เฟร์นันเดซ

เอมิลิโอ เฟร์นันเดซ โรโม (; 26 มีนาคม ค.ศ. 1904 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงชาวเม็กซิโก ผู้เขียนบท และผู้กำกับในภาพยนตร์เม็กซิโก
รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์

รายนามผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์และรองมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2556 จนถึงปัจจุบัน

หมายเหตุ : เนื่องจากการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 – 2015 ยังไม่ได้จัดประกวดหาตัวแทนประจำจังหวัด