seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ลาบราบ็องซอน

ลาบราบ็องซอน () หรือ เพลงแห่งบราบ็อง คือเพลงชาติของประเทศเบลเยียม ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1830 คำร้องโดยหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช (Louis-Alexandre Dechet) ในนามแฝง "แฌนวาล" ("Jenneval") ทำนองโดย ฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต (François Van Campenhout) เพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยมีคำร้องเป็นภาษาราชการของเบลเยียมทั้ง 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน

เมื่อเกิดการปฏิวัติเบลเยียมเพื่อปลดแอกเบลเยียมจากเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1830 ชาวเบลเยียมได้ใช้เพลงลามาร์แซแยส และเพลง "ลาปารีเซียน" (La Parisienne) (ทั้งสองเพลงร้องเฉพาะท่อนประสานเสียง) เป็นเพลงในการปฏิวัติครั้งนั้น นักปฏิวัติหนุ่มผู้ใช้นามแฝงว่า "แฌนวาล" (ชื่อจริงคือ หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช ต่อมาเสียชีวิตระหว่างการปฏิวัติ) นักแสดงชาวฝรั่งเศสจากเมืองลียงซึ่งทำงานอยู่ในเบลเยียม และฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต นักร้องโอเปราชาวเบลเยียมเชื้อสายเนเธอร์แลนด์ จึงได้ร่วมกันแต่งเพลงเพื่อใช้ในการปฏิวัติดังกล่าว โดยในชั้นแรกได้ให้ชื่อเพลงนี้ว่า "ลาบรุกแซลวซ" ("La Bruxelloise" - เพลงแห่งบรัสเซลส์) ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "ลาบราบ็องซอน" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันดีในปัจจุบัน เล่ากันว่าทั้งสองได้ร่วมกันแต่งเพลงนี้ขึ้นที่คาเฟ่ชื่อ "แอกล์ดอร์" (Aigle d'Or - ร้านอินทรีทอง) ระหว่างการประชุมครั้งหนึ่งของคณะปฏิวัติ เพลงนี้เมื่อแต่งสำเร็จแล้วก็ได้มีการบรรเลงครั้งแรกในเดือนกันยายนปีเดียวกันนั้นเอง

ต่อมาในปี ค.ศ. 1860 รัฐบาลเบลเยียมได้มีการแก้ไขคำร้องของเพลงลาบราบ็องซอนเสียใหม่ พร้อมทั้งประกาศรับรองให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของชาร์ล รอฌีเย (Charles Rogier) นายกรัฐมนตรีของเบลเยียมในขณะนั้น ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวมีเนื้อหามุ่งโจมตีประเทศเนเธอร์แลนด์ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเก่าอย่างชัดเจน ภายหลังกระทรวงมหาดไทยแห่งเบลเยียมจึงได้มีหนังสือเวียนลงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ให้ใช้คำร้องบทที่ 4 ของฉบับที่มีการแก้ใขใน ค.ศ. 1860 เป็นคำร้องเพลงชาติฉบับทางการ
เกรก้าEXE

เกรก้า อสูรไซเบอร์ในโลก อันเดอร์กลาว (Underground) ที่เมื่อ 10 กว่าปีก่อนได้กำเนิดมาจากบั๊กคอมพิวเตอร์ จากการหลาย ๆ ที่มารวมตัวกัน จนกำเนิดเกรก้า ขึ้นมา และได้ทำลายระบบไซเบอร์ทุกอย่าง จนได้โปรแกรมในตำนานกักขังไว้ในอันเดอร์กลาวมากว่า 10 ปี...
พระอภัยมณี (ตัวละคร)

""' เป็นตัวละครเอกจากวรรณคดีของพระศรีสุนทรโวหาร (ภู่) เรื่อง พระอภัยมณี เจ้าชายแห่งกรุงรัตนา เป็นพระราชโอรสองค์ของท้าวสุทัศน์และพระนางประทุมเ

เมื่อพระอภัยมณีอายุได้ 15 ชันษา ท้าวสุทัศน์ได้ให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณ ผู้เป็นอนุชา ไปเสาะหาอาจารย์เพื่อเรียนวิชา ทั้งสองไปเรียนวิชาที่หมู่บ้านจันตคาม พระอภัยมณีเรียนวิชาเป่าปี่ ส่วนศรีสุวรรณเรียนวิชากระบี่กระบอง ท้าวสุทัศน์เมื่อทรงทราบว่าโอรสทั้งสองเรียนวิชาเป่าปี่และกระบี่กระบองจึงทรงกริ้ว เนื่องจากทรงเห็นว่าไม่สมควรกับกษัติรย์ สั่งให้ขับไล่ทั้งสองออกจากเมือง พระอภัยมณีและศรีสุวรรณได้เดินทางรอมแรมผ่านป่าเขาจนถึงชายทะเล ได้พบกับพราหมณ์สามคนคือวิเชียร โมรา สานนท์ พราหมณ์ทั้งสามได้แสดงวิชาที่ถนัดของตนให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณชม พระอภัยมณ๊จึงแสดงวิชาของตนบ้างโดยการเป่าปี่ให้ฟังจนสามพราหมณืและศรีสุวรรณเคลิ้มหลับไป ฝ่ายนางยักษ์ผีเสื้อสมุทรซึ่งกำลังหาอาหารในทะเล ได้เห็นพระอภัยมณีกำลังเป่าปี่ก็ตกหลุมรักจึงลักพาตัวพระอภัยมณีไปอยู่ที่ถ้ำของนาง อยู่กินด้วยกันจนมีบุตรชื่อ สินสมุทร

ต่อมา พระอภัยมณีและสินสมุทรได้หลบหนีจากถ้ำนางผีเสื้อสมุทรโดยการหลอกให้นางไปถือศีลที่อื่น ขณะนั้นก็หนีออกมาด้วยความช่วยเหลือของเงือกสามพ่อแม่ลูก ฝ่ายนางผีเสื้อสมุทรเมื่อรู้ว่าถูกหลอกจึงออกตามล่าพระอภัยมณี จับเงือกเฒ่าผัวเมียจับกินเป็นอาหาร ส่วนเงือกสาวก็พาพระอภัยมณีและสินสมุทรหนีมาจนถึงเกาะแก้วพิสดาร พระฤๅษีแห่งเกาะแก้วพิสดารได้ลงอาคมขับไล่นางผีเสื้อสมุทรไม่ให้เข้ามาใกล้เกาะ นางผีเสื้อสมุทรจึงถอยกลับถ้ำไป พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงได้พักอาศัยอยู่กับพระฤๅษีที่เกาะแก้วพิสดารนี้

ต่อมา ท้าวสิลราชเจ้าเมืองผลึกได้เสด็จประพาสทางทะเลจนมาถึงเกาะแก้วพิสดาร พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงขอโดยสารเรือของท้าวสิลราชเพื่อเดินทางกลับเมือง ระหว่างเดินทางกลับ นางผีเสื้อสมุทรได้โผล่ออกมาทำลายเรือของท้าวสิลราช ท้าวสิลราชจมน้ำสิ้นพระชนม์ สินสมุทรพานางสุวรรณมาลีธิดาท้าวสิลราชว่ายน้ำหนีไป ส่วนพระอภัยมณีได้ว่ายน้ำขึ้นไปที่เกาะแห่งหนึ่งและตัดสินใจเป่าปี่เพื่อสังหารนางผีเสื้อสมุทร

ต่อมา อุศเรน โอรสเจ้าเมืองลังกา คู่หมั้นของนางสุวรรณมาลี ได้เดินทางทางทะเลเพื่อตามหานางสุวรรณมาลีที่หายสาบสูญจนมาพบพระอภัยมณีที่เกาะแห่งนี้
ซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย

พระเจ้าซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย (, 6 กันยายน พ.ศ. 2209 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2239) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 11 ในพระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 แห่งรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2209ทรงขึ้นครองราชย์แทนพระเชษฐาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682ขณะพระชนม์เพียง 15 พรรษา
ตลอด 14 ปีในรัชกาลทรงบริหารราชการแผ่นดินร่วมกับ พระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1696 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา
คาร์ดินัลเพลซ

คาร์ดินัลเพลซ (Cardinal Place) เป็นศูนย์การค้าปลีกและสำนักงานใน London SW1 ใกล้กับสถานีรถไฟวิกตอเรีย และตั้งอยู่ตรงข้ามกับมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Cathedral) ประกอบด้วยอาคารสามหลัง ครอบคลุมพื้นที่กว่าหนึ่งล้านตารางฟุตบนถนนวิกตอเรียถัดจาก Portland House ออกแบบโดย EPR Architects และก่อสร้างโดย Robert McAlpine

การก่อสร้างมีมูลค่า 200 ล้านปอนด์สเตอริง สร้างขึ้นเหนืออุโมงค์รถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ซึ่งผ่านที่ชั้นใต้ดินของอาคาร อาคารทั้งสามหลังสร้างขึ้นบนอุปกรณ์กันสะเทือนแบบยางเพื่อป้องกันการสั่นจากรถไฟใต้ดิน โครงการประกอบด้วยพื้นที่สำนักงาน 51,000 ตร.ม. และพื้นที่ศูนย์การค้าปลีก 9,300 ตร.ม. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของ Marks & Spencer

ปัจจุบันชั้นที่ 1 เป็นของ Microsoft UK ชั้นที่ 6 เป็นของ Experian ชั้นที่ 7 เป็นของบริษัท Kazakhmys จากคาซัคสถาน
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (หนังสือการ์ตูน)

ร็อคแมนเอ็กเซ่ () เป็นการ์ตูนมังงะญี่ปุ่นที่แต่งเรื่องและวาดเขียนโดย ทาคามิซากิ เรียว ซึ่งนำเนื้อหามาจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่ซีรีส์ ของแคปคอม ตีพิมพ์ทางนิตยสารรายเดือนโคโระโคโระคอมมิคในเครือโชงะกุกัง

ร็อคแมนเอ็กเซ่ ถูกนำมาเป็นมังงะโดยมีตัวเอกคือ ฮิคาริ เน็ตโตะ และ ร็อคแมน พร้อมเพื่อนๆ ในโลกไซเบอร์ และได้ตัวละครในเกมมาปรากฏตัวพร้อมตัวละครเฉพาะที่ปรากฏตัวเพิ่มเติมอีกด้วย ตีพิมพ์ลงในนิตยาสารโคโระโคโระคอมิกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2001 จนถึง เดือนกันยายนปี 2006 และมีแบบรวมเล่มวางขายทั้งหมด 13 เล่ม
เบรกคิงเบนจามิน

เบรกคิงเบนจามิน () เป็นวงดนตรีร็อกอเมริกันก่อตั้งใน ค.ศ. 1998 โดยเบนจามิน เบิร์นลีย์ ในวิลก์สแบรี รัฐเพนซิลเวเนีย หลังจากเปลี่ยนแปลงสมาชิกวงบ่อยครั้ง เบิร์นลีย์เป็นสมาชิกคนเดียวที่อยู่มาตั้งแต่ก่อตั้ง และทำหน้าที่เป็นคนเขียนเพลง นักร้องนำ และมือกีตาร์ ล่าสุดเขาเล่นควบคู่กับแอรอน บรัช มือเบสและนักร้องเบื้องหลัง คีธ วอลเลน มือกีตาร์และนักร้องเบื้องหลัง เจเซน รอช มือกีตาร์ และชอน ฟอยส์ วงออกอัลบั้มมาแล้ว 4 อัลบั้มได้แก่ "แซตทูเรต" (2002) "วีอาร์น็อตอะโลน" (2004) "โฟเบีย" (2006) และ"เดียร์แอโกนี" (2009) ทั้งหมดขายได้มากกว่า 7 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาแห่งเดียว อัลบั้มรวมเพลงอัลบั้มหนึ่งออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2011 และวงจะออกสตูดิโออัลบั้มที่ห้าในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 ชื่อ "ดาร์กบีฟอร์ดอว์น" หลังจากพักงานดนตรีเป็นเวลาสี่ปี

ตั้งแต่เซ็นสัญญากับสังกัดฮอลลิวูดเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2002 เบรกคิงเบนจามินผลิตอัลบั้มระดับแพลตินัม 2 อัลบั้ม ระดับทองคำ 1 อัลบั้ม และซิงเกิลระดับทองคำอีก 1 งานในสหรัฐอเมริกา ในบรรดาอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จสูงสุด อัลบั้ม"โฟเบีย" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปดิจิทัลอัลบั้ม และท็อปร็อกอัลบั้ม และ"เดียร์แอโกนี" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปออลเทอร์นาทีฟอัลบั้ม และท็อปฮาร์ดร็อกอัลบั้ม อัลบั้มแชลโลว์เบย์: เดอะเบสต์ออฟเบรกคิงเบนจามิน ก็ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปฮาร์ดร็อกอัลบั้มยาวนาน 3 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ถึง 2013 อัลบั้มเหล่านี้ยังมีซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตสูงหลายเพลง เช่น "บรีด" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตฮอตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ ใน ค.ศ. 2007 และ "ไอวิลน็อตบาว" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตฮอตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ และท็อปร็อกซองส์ ใน ค.ศ. 2009
สถานีเซนต์เจมส์ปาร์ก

St. James's Park เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในลอนดอน ใกล้กับสวนสาธารณะเซนต์เจมส์ ใน City of Westminster ให้บริการสำหรับรถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ตั้งอยู่ระหว่างสถานีวิคตอเรียและเวสต์มินสเตอร์ ใน Travelcard Zone 1

อาคารสถานีเป็นส่วนหนึ่งของ 55 Broadway ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของรถไฟใต้ดินในลอนดอน มีทางเข้าจาก Broadway, Petty France และ Palmer Street ตั้งอยู่ติดกับ Home Office และ New Scotland Yard

สถานีนี้เปิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2411 โดย Metropolitan District Railway (MDR)
ฮีโร่ 1000 รัก

ฮีโร่ 1000 รัก เป็นละครโทรทัศน์ของบริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด และ บริษัท ซีเนริโอ จำกัด บทโทรทัศน์ โอฬาร์กร ควบคุมบทโทรทัศน์ นิพนธ์ ผิวเณร กำกับการแสดงโดย ฉัตรชัย สุรสิทธิ์ โดยออกอากาศทุกวันจันทร์ ถึง วันพฤหัสบดี เวลา 20.20 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน และมาถึงตอนอวสานเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 จำนวน 26 ตอน

เมื่อโครงการสร้างมนุษย์ฮีโร่ สายพันธุ์ครึ่งมนุษย์ครึ่งหุ่นยนต์เพื่อใช้ในการกู้วินาศภัยถูกคณะกรรมการแห่งชาติระงับไว้เพราะขัดต่อหลักมนุษยธรรม คงเดช หนึ่งในทีมนักวิทยาศาสตร์ ไม่ยอมแพ้และแย่งชิงเทคโนโลยีออกไป ระหว่างการแย่งชิงนั้น ลูกชายสองคนของคงเดชเข้ามาเกี่ยวข้องจนได้รับบาดเจ็บสาหัส เด็กชายทั้งสองถูกแพทย์หญิงเพวา(นุสบา ปุณณกันต์) ช่วยชีวิตไว้โดยการเปลี่ยนให้เป็นฮีโร่ ผู้มีพลังทุกด้านเหนือมนุษย์

แทน(ดิว-อลงกรณ์ ต้นหนองดู่) และไท(ต้น-ชยธร เศรษฐจินดา) ถูกเลี้ยงดูมาโดยเพวา ความลับเรื่องการกลายพันธุ์ของทั้งคู่ถูกเก็บซ่อนไว้ จนกระทั่งถึงวันที่พี่น้องต้องแตกคอเพราะรักผู้หญิงคนเดียวกัน ไทหันไปเข้าร่วมกับฟาโรห์(อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์) ผู้นำแห่งอาณาจักรใต้ดินผู้ต้องการยึดครองสาธารณรัฐนิวเอเชียและมีแผนจะเปลี่ยนทุกคนให้เป็นกองทัพหุ่นยนต์ เขาร่วมกับทีมหุ่นสังหารออกปฏิบัติภารกิจชั่วเพื่อฟาโรห์ โดยมีพี่ชายของตัวเองเป็นฝ่ายศัตรู

สงครามเริ่มรุนแรงขึ้นเมื่อแทนต้องร่วมมือกับกองกำลังรักษาความมั่นคงแห่งชาติเพื่อหยุดยั้งน้องชายตัวเอง ศึกสายเลือดดำเนินไปอย่างดุเดือดท่ามกลางความแค้น อำนาจ ความรัก และความตายของเพวา ผู้เป็นแม่ที่ต้องการหยุดลูกชายทั้งสอง ความตายของเพวานำไปสู่การไขปริศนาในตัวฟาโรห์ เมื่อไทรู้ว่า ฟาโรห์คือคงเดช พ่อที่แท้จริง ไทตัดสินใจออกจากอาณาจักรฟาโรห์เพื่อร่วมมือกับแทนหยุดยั้งสงครามระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์ สุดท้ายแทนกับไทจะร่วมมือกันหยุดยั้งสงครามระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์ได้หรือไม่?
สิรีภรณ์ ยุกตะทัต

สิรีภรณ์ ยุกตะทัต (ชื่อเล่น: แอริน; เกิด: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย และเป็นนักแสดงของค่าย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์

สิรีภรณ์ ยุกตะทัต

ในปี พ.ศ. 2551 แอรินมีผลงานสร้างชื่อจากการรับบทร้ายในละครเรื่องแรกของเธอ เรื่อง แก้วล้อมเพชร ทาง ช่อง 5
โถงทางเข้าโบสถ์คริสต์

โถงทางเข้าโบสถ์คริสต์ () คือ บริเวณทางเข้าของโบสถ์คริสต์ เป็นบริเวณรับรองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตก ตอนปลายสุดของบริเวณกลางโบสถ์ที่ตรงกันข้ามกับบริเวณที่ตั้งของแท่นบูชาเอก ตามปกติแล้วโถงทางเข้าโบสถ์เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนสถาน แต่ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของตัวสิ่งก่อสร้างหลัก ตัวโถงทางเข้าโบสถ์อาจจะตั้งอยู่ภายในตัวอาคารและแยกจากบริเวณกลางโบสถ์ด้วยฉากหรือราว หรืออาจจะสร้างเป็นองค์ประกอบภายนอกเช่นมุขทางเข้า จุดประสงค์ของการมีโถงทางเข้าโบสถ์ก็เพื่อให้เป็นบริเวณสำหรับผู้ไม่มีสิทธิเข้าร่วมพิธี เช่น ผู้ยังไม่ได้รับศีลล้างบาป หรือผู้ที่มีความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ในการมีโอกาสเข้าร่วมพิธีในบริเวณที่จัดให้เฉพาะ บริเวณนี้มักจะเป็นที่ตั้งของอ่างล้างบาปเพื่อให้เด็กหรือผู้ใหญ่สามารถทำรับศีลล้างบาปก่อนที่จะเข้าไปในบริเวณหลักของโบสถ์ ฉะนั้นตามปกติแล้วบริเวณนี้จึงเป็นสถานที่สำหรับผู้มีทำบาป ในศาสนาคริสต์ตะวันออก บางครั้งก็จะใช้เป็นที่ทำพิธีแก้บาปเช่นพิธีระหว่างสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ รัสเซียนออร์ทอดอกซ์มักจะทำพิธีศพในบริเวณนี้
หินตา หินยาย

หินตาหินยาย เป็นโขดหินขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างแปลก ตั้งโดดเด่นอยู่ริมหาดละไม เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเกาะสมุย? ถือได้ว่าเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ บวกกับจินตนาการของมนุษย์ จนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
ความมหัศจรรย์ตามธรรมชาติแห่งนี้ ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติได้แวะเวียนมาชม นอกจากนี้ บริเวณลานหินตาหินยาย ยังเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงามแห่งหนึ่งบนเกาะสมุย

ตำนานหินตาหินยาย

ยังมีตำนานท้องถิ่นเล่ากันมาว่า? นานมาแล้ว มีตายายคู่หนึ่ง ชื่อ ตาเครง และ ยายเรียม เป็นชาวปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เดินทางโดยเรือใบเพื่อไปสู่ขอลูกสาวของตาม่องล่ายที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ให้กับลูกชาย ครั้นเรือแล่นมาถึงบริเวณแหลมละไม เกิดพายุใหญ่ทำให้เรือล่ม ทั้งตาและยายได้อธิษฐานว่าขอให้เกิดเป็นสัญลักษณ์ให้ตาม่องล่ายได้ทราบว่าตน ได้เดินทางมาแล้ว มิได้ผิดคำสัญญาแต่ประการใด แล้วทั้งตาและยายก็เสียชีวิตลงและคลื่นได้ซัดร่างขึ้นมาเกยชายหาด กลายเป็นหินตาและหินยายอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

นอกจากเดินเล่นรอบๆหินตาหินยายแล้ว บริเวณนี้ยังมีร้านสินค้าที่ระลึก ของฝากนานาชนิด รวมไปถึงร้านอาหาร ร้านกาแฟต่างๆ ให้คุณได้นั่งพักผ่อน ส่วนของฝากที่ขึ้นชื่อที่สุดในบริเวณนี้ ก็คือกาละแม ที่มีหลายร้านให้ได้เลือกซื้อเลือกชิมตามความพอใจ ซึ่งมันเป็นของฝากที่ขึ้นชื่อที่สุดอีกอย่างหนึ่งของเกาะสมุย ที่ทุกคนจะต้องซื้อติดไม้ติดมือ เพราะกาละแมที่ขายอยู่บริเวณหินตาหินยายอร่อยไม่เหมือนที่ไหน
สามชุก (แก้ความกำกวม)

สามชุก อาจหมายถึง
ดยุกแห่งบูร์กอญ

ดยุคแห่งบูร์กอญ () เป็นตำแหน่งของประมุขผู้ปกครองดัชชีบูร์กอญที่เป็นดินแดนบริเวณไม่ใหญ่นักของชาวบูร์กอญที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำโซน (Saône) ที่ชาร์ลส์เดอะบอลด์ ดยุคแห่งบูร์กอญได้รับมาในปี ค.ศ. 843
ตระกูลกาแป

ตระกูลกาแป หรือ สายตรงจากราชวงศ์กาเปเซียง () หรือบางครั้งก็เรียกว่า "ตระกูลฝรั่งเศส" () หรือเรียกกันง่าย ๆ ว่า "กาแป" เป็นประมุขผู้ปกครองราชอาณาจักรฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 987 ถึง ค.ศ. 1328 เป็นสาขาที่อาวุโสที่สุดของผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์กาเปเซียง - ที่เป็นเชื้อสายที่มาจากตระกูลรอแบร์ ในฐานะประมุขของฝรั่งเศสตระกูลกาแปสืบการปกครองต่อจากตระกูลการอแล็งเฌียง ชื่อของตระกูลมาจากพระนามเล่นของอูก พระมหากษัตริย์กาเปเซียงองค์แรกที่รู้จักกันในพระนามว่า "อูก กาแป" (Hugues Capet)

ตระกูลกาแปมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1328 เมื่อไม่มีพระราชโอรสองค์ใดในสามองค์ของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 ที่สามารถมีทายาทสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสได้ เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 4 เสด็จสวรรคตราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของราชวงศ์วาลัวผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์ลแห่งวาลัว พระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าฟิลิปที่ 3 ต่อมาราชบัลลังก์ก็ตกไปเป็นของราชวงศ์บูร์บงและราชวงศ์ออร์เลอ็อง ทั้งสองราชวงศ์สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 9) ซึ่งต่างก็สืบเชื้อสายไม่ทางใดทางหนึ่งก็มาจาก "อูก กาแป"
ทวี เกตะวันดี

ทวี เกตะวันดี เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทภาพยนตร์ และเป็นคอลัมนิสต์ให้กับหนังสือพิมพ์สยามรัฐ เดลินิวส์ เดลิเมล์ เป็นดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักข่าวฯ 3 สมัย ระหว่าง พ.ศ. 2506-2508

ทวี เกตะวันดี เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ที่บ้านหัวสะพานน้ำหมาก ตำบลกุดป่อง อำเภอเมือง จังหวัดเลย เดินทางเข้ามาศึกษาต่อที่โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ โดยในระหว่างเรียนได้เริ่มเขียนเรื่องสั้น ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ "นครหลวง" และเขียนคอลัมน์ใน สยามรัฐ จากนั้นเริ่มทำงานที่สถานีรถไฟบางกอกน้อย ก่อนจะลาออกไปทำงานกับสำนักพิมพ์ไทยพาณิชยการของอารีย์ ลีวีระ มีหน้าที่เก็บบล็อก ของหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย และสยามนิกร ก่อนจะได้เลื่อนเป็นพนักงานพิสูจน์อักษร และนักข่าวประจำสถานีตำรวจ ต่อมาได้เป็นลูกศิษย์ของอิศรา อมันตกุล และติดตามไปอยู่กับหนังสือพิมพ์เดลิเมล์ และ เดลินิวส์ หลังจากไทยพาณิชยการต้องเลิกกิจการไป หลังเหตุการณ์ฆาตกรรมอารีย์ ลีวีระ

ทวี เกตะวันดี มีผลงานเขียนทั้งเรื่องสั้น เรื่องยาว นวนิยาย และคอลัมน์ตอบปัญหา โดยใช้นามปากกา "รมย์ รติวัน" เขียนเรื่องสั้นและนวนิยาย "รอย ฤทธิรณ" เขียนนวนิยายบู๊ จากนั้นจึงได้เริ่มเขียนบทภาพยนตร์ จากคำแนะนำของมารุต

ทวี เกตะวันดี เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2517 ขณะอายุ 42 ปี เนื่องจากอาการแพ้ยาหลังจากเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
การหนีเรียน

การหนีเรียน หรือ การโดดเรียน คือการไม่เข้าห้องเรียนในชั่วโมงหรือคาบเวลาที่มีการสอน การหนีเรียนแบ่งได้เป็นสองแบบ คือการเตร็ดเตร่อยู่ในบริเวณโรงเรียนหรือสถานศึกษา หรือการหาช่องทางหลบออกไปนอกโรงเรียน
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

ราชอาณาจักรโบฮีเมีย (; ; ; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของทวีปยุโรปที่ได้รับการก่อตั้งโดยสารตราทองแห่งซิซิลีที่ออกโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1212 ที่เป็นพระราชโองการที่ยกฐานะดัชชีโบฮีเมียขึ้นเป็นราชอาณาจักร ราชอาณาจักรโบฮีเมียจึงเป็นสมาชิกอิสระของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียและมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลง เมื่อพระเจ้าคาร์ลที่ 3 แห่งโบฮีเมียทรงสละราชสมบัติ การประชุมสภาแห่งชาติปลดราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงินและประกาศให้เป็นสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 1

ราชอาณาจักรโบฮีเมียเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินของพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (Lands of the Bohemian Crown) ที่รวมทั้ง:

ระหว่างรัชสมัยของพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ Přemyslid และราชวงศ์ลักเซมเบิร์กต่อมาโดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักร จนดินแดนโบฮีเมียไม่กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เช่นที่ระบุไว้ในการปฏิรูปจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Imperial Reform) ของปี ค.ศ. 1500

สาธารณรัฐเช็กในปัจจุบันยังคงใช้สัญลักษณ์บางอย่างของราชอาณาจักรโบฮีเมียเช่นสิงห์โตสองหางในตราอาร์มของ และใช้ปราสาทปรากเป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดี
ดัชชีปาร์มา

ดัชชีปาร์มาและปีอาเชนซา () เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1545 จากดัชชีมีลาโนส่วนที่อยู่ทางใต้ของแม่น้ำโป เพื่อให้เป็นรัฐของปีแอร์ ลุยจี ฟาร์เนเซ (Pier Luigi Farnese, Duke of Parma) ผู้เป็นบุตรนอกกฎหมายของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปาร์มา

ในปี ค.ศ. 1556 ดยุกแห่งปาร์มาคนที่สองออตตาวีโอ ฟาร์เนเซ (Ottavio Farnese) ได้รับเมืองปีอาเชนซา และได้เป็นดยุกแห่งปีอาเชนซา ฉะนั้นรัฐนี้จึงได้รู้จักกันในชื่อว่า “ดัชชีปาร์มาและปีอาเชนซา” ตั้งแต่นั้นมา
ดัชชีมีลาโน

ดัชชีมีลาโล () เป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในบริเวณทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1394 ถึงปี ค.ศ. 1797 และเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ขณะนั้นเป็นระบบการปกครองที่กระจายจากศูนย์กลางและปกครองโดยราชวงศ์ต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่มาจากอาณาจักรนอกอิตาลี แม้ว่าอาณาบริเวณจะเปลี่ยนไปมาระหว่างที่เป็นอาณาจักรแต่โดยทั่วไปแล้วก็ตั้งอยู่ในบริเวณส่วนใหญ่ของลอมบาร์ดีที่รวมทั้งมิลานและปาเวียซึ่งเป็นศูนย์กลางของราชอาณาจักรอิตาลี ปาร์มา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐนี้ด้วยแต่ต่อมาแยกตัวไปเป็นดัชชีปาร์มาในคริสต์ศตวรรษที่ 16
แกรนด์ดัชชี

แกรนด์ดัชชี () เป็นเขตการปกครองแบบราชรัฐชนิดหนึ่ง ที่ประมุขมีอิสริยยศเป็นแกรนด์ดยุกหรือแกรนด์ดัชเชส

ในปัจจุบันยังคงมีราชรัฐชั้นแกรนด์ดัชชีเหลืออยู่เพียงแห่งเดียวคือประเทศลักเซมเบิร์กที่เป็นแกรนด์ดัชชีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1815 เมื่อเนเธอร์แลนด์กลายเป็นราชอาณาจักรอิสระและลักเซมเบิร์กถูกมอบให้พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ขณะนั้นคือพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 ลักเซมเบิร์กเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์มาจนถึง ค.ศ. 1890 เมื่อพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กเสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัฐทายาทชาย ราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์จึงตกไปเป็นของสตรีและตำแหน่งแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กตกไปเป็นของลูกพี่ลูกน้องชายห่างๆ ดยุกอดอล์ฟแห่งนาซอจึงขึ้นครองราชย์เป็น “แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก” ตามกฎหมายแซลิกที่ลักเซมเบิร์กใช้ แต่เนเธอร์แลนด์ไม่ได้ใช้

แกรนด์ดัชชีในประวัติศาสตร์ก็ได้แก่แกรนด์ดัชชีบาเดินที่มาสิ้ดสุดลงเมื่อฟรีดริชที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งบาเดินทรงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1918
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส

จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส (, ) (ค.ศ. 1048 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1118) อเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดินิเคโฟรอสที่ 3 โบตาเนอาตีสเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1081 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1118 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา อเล็กซิออสทรงเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์โคมเนนอส รัชสมัยของอเล็กซิออสเป็นรัชสมัยที่เต็มไปด้วยการสงครามทั้งจากฝ่ายเซลจุคตุรกี (Seljuk Turks) ในเอเชียไมเนอร์และจากนอร์มันทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่าน พระองค์ทรงสามารถหยุดยั้งความเสื่อมของจักรวรรดิและทรงเริ่มการเปลี่ยนแปลงทางการทหาร, ทางการเศรษฐกิจ และทางการได้ดินแดนคืนที่เรียกว่่าสมัย “การปฏิรูปโคมีเนียน” (Komnenian restoration) อเล็กซิออสทรงยื่นคำร้องไปยังยุโรปตะวันตกให้มาช่วยต่อต้านฝ่ายตุรกีและทรงเป็นผู้มีส่วนในการเริ่มสงครามครูเสด
กอดฟรีย์แห่งบูยง

กอดฟรีย์แห่งบูยง (; ; ราว ค.ศ. 1060 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1100) กอดฟรีย์แห่งบูยงเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส ผู้เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1060 ที่บูลอญ-ซูร์-แมร์ในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน กอดฟรีย์แห่งบูยงเป็นบุตรคนที่สองของยูสตัซที่ 2 เคานต์แห่งบูลอญและไอดาแห่งลอแรน (บุตรีของกอดฟรีย์ที่ 3 ดยุคแห่งโลว์เออร์ลอแรนและโดดา) กอดฟรีย์มีฐานะเป็นลอร์ดแห่งบูลอญ (Lord of Bouillon) ตั้งแต่ ค.ศ. 1076 และดยุคแห่งโลว์เออร์ลอแรนตั้งแต่ ค.ศ. 1087 แต่ไม่ได้สมรส

กอดฟรีย์เป็นผู้นำคนหนึ่งผู้มีบทบาทในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1096 จนกระทั่งเสียชีวิตในกรุงเยรูซาเลมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1100 หลังจากการตีเมืองเยรูซาเลมได้ใน ค.ศ. 1099 กอดฟรีย์ก็กลายเป็นผู้ครองราชอาณาจักรเยรูซาเลมแต่ไม่ได้ใช้ตำแหน่ง “กษัตริย์”
จักรวรรดิละติน

จักรวรรดิละติน หรือ จักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล (, (จักรวรรดิโรมาเนีย)) เป็นชื่อที่ใช้โดยนักประวัติศาสตร์ที่หมายถึงนครรัฐครูเสดที่ก่อตั้งโดยผู้นำต่างๆ ของสงครามครูเสดครั้งที่ 4 จากบริเวณที่ยึดได้จากจักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรวรรดิละตินก่อตั้งขึ้นหลังการยึดเมืองคอนสแตนติโนเปิลใน ค.ศ. 1204 และรุ่งเรืองอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1261 จักรวรรดิละตินตั้งใจจะเป็นจักรวรรดิที่มาแทนจักรวรรดิไบแซนไทน์ต่อจากจักรวรรดิโรมันในตะวันออกโดยมีพระจักรพรรดิโรมันคาทอลิกเป็นประมุขแทนพระจักรพรรดิอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ของไบแซนไทน์

บอลด์วินที่ 9 เคานท์แห่งฟลานเดอร์สได้รับการสวมมงกุฎให้เป็นพระจักรพรรดิองค์แรกของจักรวรรดิในพระนาม สมเด็จพระจักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1204 แต่จักรวรรดิละตินไม่สามารถสร้างอิทธิพลทางการเมืองหรือทางเศรษฐกิจเหนือบริเวณต่างๆ ที่เดิมเคยเป็นอาณาบริเวณการปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดยเฉพาะเวนิส หลังจากที่ได้รับชัยชนะทางการทหารในระยะแรกแล้ว จักรวรรดิก็เสื่อมโทรมลงเป็นลำดับ ความอ่อนแอยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อมีความขัดแย้งเป็นระยะๆ กับรัฐต่างๆ ในบัลเกเรียและกรีก ในที่สุดก็สูญเสียต่อจักรวรรดิไนเซีย ภายใต้การนำของสมเด็จพระจักรพรรดิไมเคิลที่ 8 พาเลโอโลกอส ในปี ค.ศ. 1261 พระจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจักรวรรดิคือ สมเด็จพระจักรพรรดิบอลด์วินที่ 2 ผู้เสด็จหนีไปลี้ภัย แต่ตำแหน่งพระจักรพรรดิยังคงมีอยู่ต่อมา โดยมีผู้อ้างสิทธิต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14
จักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 1 แห่งรัสเซีย

สมเด็จพระจักรพรรดินีแคทเธอรีนที่ 1 แห่งรัสเซีย (, 15 เมษายน ค.ศ. 1684 — 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1727) จักรพรรดินีแห่งรัสเซีย เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิปีเตอร์มหาราชต่อมาทรงบริหารราชการแผ่นดิน ร่วมกับพระสวามีเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1724 และเมื่อพระสวามีสวรรคต ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 พระนางจึงทรงบริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงพระองค์เดียวถือว่าเป็นพระจักรพรรดินี องค์แรกที่ได้ทรงครองแผ่นดินรัสเซีย แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1727 ขณะพระชนม์เพียง 43 พรรษา ด้วยสาเหตุทรงพระกาสะและประชวรโดยมีพระโลหิตออกทางพระนาสิก สันนิษฐานว่าเกิดจากการติดเชื้อในพระปับผาสะ
เครดิตยูเนียน

เครดิตยูเนียน () เป็นสถาบันการเงินที่สมาชิกเป็นเจ้าของ และบริหารงานโดยสมาชิก มีจุดประสงค์ในการระดมเงินออมเพื่อใช้สำหรับเป็นทุนให้บริการแก่สมาชิกในรูปแบบของสินเชื่อโดยคิดอัตราดอกเบี้ยที่เหมาะสม และไม่เน้นผลกำไรสูงสุด ผลกำไรที่ได้จะถูกจัดสรรเป็นสวัสดิการต่างๆ ให้แก่สมาชิก

เครดิตยูเนียน แตกต่างจากสถาบันการเงินอื่น ๆ ตรงที่สมาชิกของเครดิตยูเนี่ยนเป็นเจ้าของเครดิตยูเนี่ยน และสมาชิกจะเป็นผู้เลือกตัวแทนที่เป็นสมาชิกด้วยกันขึ้นมาเป็นกรรมการดำเนินการเพื่อบริหารเครดิตยูเนี่ยน โดยหลักการประชาธิปไตยหนึ่งคนหนึ่งเสียง โดยไม่มีการคำนึงถึงจำนวนหุ้นที่ได้ลงทุนในเครดิตยูเนี่ยน

เครดิตยูเนี่ยนในประเทศไทยจัดตั้งขึ้นในรูปแบบของสหกรณ์ ที่เรียกว่า สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน ประเทศไทยได้กำหนดให้เครดิตยูเนี่ยนเป็นสหกรณ์ประเภทที่ 7 และสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน ถือเป็นสถาบันการเงินตามกฎหมาย

เครดิตยูเนี่ยน สมาชิกจะต้องสะสมค่าหุ้น ๆ ละ 10 บาท เป็นจำนวนกี่หุ้นขึ้นอยู่กับที่ได้ตกลงกันไว้เมื่อตอนสมัคร และจะต้องสะสมหุ้นสม่ำเสมอทุกเดือน และการดำเนินกิจการจะมีลักษณะที่ใกล้เคียงกับกิจกรรมของธนาคาร ได้แก่รับฝากเงินจากเงินสมาชิก การให้สินเชื่อแก่สมาชิก รายได้หลักของเครดิตยูเนี่ยนจะเกิดจากรายได้จากดอกเบี้ยรับ และผลตอบแทนจากการนำเงินไปลงทุน ผลประโยชน์ที่ได้จากจะถูกจัดสรรในรูปของทุนสำรองของเครดิตยูเนี่ยน ทุนสวัสดิการต่างๆ เพื่อให้บริการแก่สมาชิก เงินปันผลสำหรับการถือหุ้นของสมาชิก เงินเฉลี่ยคืนจากการใช้บริการเงินกู้ของสมาชิก เป็นต้น

รูปแบบของเครดิตยูเนี่ยนในประเทศไทย

ความแตกต่างของทั้ง 2 แบบคือสหกรณ์ออมทรัพย์มักถูกจัดตั้งขึ้นในหน่วยงาน โดยมากสมาชิกจะมีเงินเดือนประจำและถูกหักเป็นเปอร์เซ็นต์จากเงินเดือนเพื่อสะสมเป็นค่าหุ้นทุกๆ เดือน ในขณะที่สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน มักถูกจัดตั้งตามแหล่งชุมชน หมู่บ้าน กลุ่มที่ทำกิจกรรมร่วมกัน หรือกลุ่มสมาคมเดียวกัน เช่น กลุ่มเอ็นจีโอ (NGO) กลุ่มผู้พิการตาบอด กลุ่มผู้ทำธุรกิจขายตรง เป็นต้น

บุคคลทั่วไป ที่อยู่ในวงศ์สัมพันธ์เดียวกัน สามารถรวมตัวกันเพื่อจัดตั้งเป็นกลุ่มเครดิตยูเนี่ยน และสามารถขอจดทะเบียนจัดตั้งเป็นสหกรณ์ประเภทเครดิตยูเนี่ยนได้ตามพระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ. 2542

การรวมกลุ่มกันเพื่อดำเนินการตามแนวคิดของสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน เป็นการรวมคนจากย่านชุมชนแออัดห้วยขวาง ดินแดง เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2508ใช้ชื่อว่า “เครดิตยูเนี่ยนแห่งศูนย์กลางเทวา” แต่ไม่ได้จดทะเบียนเป็นสหกรณ์

สหกรณ์ที่ได้รับการจดทะเบียนแห่งแรก คือ "สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนแม่มูล จำกัด" จังหวัดอุบลราชธานี ได้รับการจดทะเบียนเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2522 ประเภทสหกรณ์ออมทรัพย์

สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนเดิมเป็นสหกรณ์ออมทรัพย์ในชุมชน จึงอยู่ในรูปย่อยของประเภท "สหกรณ์ออมทรัพย์" และต่อมาได้รับการกำหนดให้เป็นประเภท "สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน" ตามกฎกระทรวง กำหนดประเภทสหกรณ์ที่จะรับจดทะเบียน พ.ศ. 2548
เซซาร์ ลุยส์ เมนอตตี

เซซาร์ ลุยส์ เมนอตตี ( เกิดวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938) เป็นอดีตผู้จัดการทีมทีมชาติอาร์เจนตินาชุดแชมป์โลกปี ค.ศ. 1978