seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
บลู (ดาบาดี)

"บลู (ดาบาดี)" () หรืออกจำหน่ายในชื่อการค้าว่า "แอมบลู" () ในบางประเทศ เป็นเพลงแดนซ์ป๊อปโดยวงไอเฟล 65 วงดนตรีชาว อิตาลี "บลู (ดาบาดี)" เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้ม "ยูโรป๊อป" อัลบั้มแรกของพวกเขา
สโนว์พาโทรล

สโนว์พาโทรล () เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกไอร์แลนด์เหนือ ที่มีสมาชิกจากไอร์แลนด์เหนือและสก็อตแลนด์ ก่อตั้งวงที่มหาวิทยาลัยแห่งดันดีในปี 1994 ปัจจุบันวงอยู่ในกลาสโกว์ มีผลงาน 3 ชุดแรกของวงคือ อีพีชุด "Starfighter Pilot" และสตูดิโออัลบั้มอย่าง "Songs for Polarbears" และ "When It's All Over We Still Have to Clear Up" ที่ไม่ประสบความสำเร็จ สังกัดค่ายอีเลกทริกฮันนีย์และจีปสเตอร์ ตามลำดับ และเมื่อวงย้ายไปค่ายเพลงใหญ่ โพลีดอร์เรเคิดส์ พวกเขาออกผลงานในปี 2003 ชุด "Final Straw" ที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่นในสหราชอาณาจักร และถือเป็นครั้งแรกที่วงประสบความสำเร็จด้านยอดขายอย่างดี และตามมาด้วยความสำเร็จของอัลบั้ม "Eyes Open" ที่ออกในปี 2006 กับยอดขาย 4.7 ล้านชุดทั่วโลก มีเพลงดังอย่าง "Run", "Chasing Cars" และ "Signal Fire" ที่ถือเป็นเพลงฮิตที่สุดของวง

สโนว์พาโทรลยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริตอวอร์ดส และได้รับ 5 รางวัลมีทีเออร์ไอร์แลนด์มิวสิกอวอร์ดส ต่อมาในปี 2008 พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ชุด "A Hundred Million Suns" และออกอัลบั้มรวมเพลงชุด "Up to Now" ในปี 2009 วงมียอดขายทั่วโลกกว่า 10 ล้านชุด
จีไอโจ สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ

จีไอโจ สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ () เป็นภาพยนตร์อเมริกันปี 2009 แนวไลฟ์แอ็กชัน ดัดแปลงจากตัวละครของเล่น จีไอโจ ที่ได้รับแรงบันดาลใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการ์ตูนเรื่อง "" ภาพยนตร์กำกับโดยสตีเฟน ซอมเมอส์ มีโปรดิวเซอร์คือโลเรนโซ ดี โบนาเวนตูรา และร่วมเขียนโดยสจ๊วต บีตตี โดยยึดมาจากบทของจอห์น พอล เคย์ นอกจากนั้นจีไอโจยังมีตัวละครหลายของของเล่น มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับทหารอเมริกัน 2 คน ดู๊กและริปคอร์ด ทีร่วมทีมจีไอโอจหลังจากถูกกองทหารคอบร้าจู่โจม

หลังจากที่บทร่างที่หลุดออกมาก่อน ได้รับเสียงวิจารณ์จากแฟน ๆ แลร์รี ฮามา ผู้เขียนการ์ตูนก็ได้รับจ้างให้มาเป็นที่ปรึกษาด้านครีเอทีฟและร่วมเขียนใหม่ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ดาวนีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และสตูดิโอบาร์แรนดอฟ เมืองปราก ใช้บริษัททำภาพพิเศษ 6 บริษัท ภาพยนตร์ออกฉายราววันที่ 5-7 สิงหาคม ทั่วโลก ตามมาด้วยการดำเนินการทางตลาดโดยมุ่งเน้นไปที่อเมริกากลาง ภาพยนตร์ได้รับเสียงตอบรับทั้งบวกและลบ แต่เปิดตัวที่อันดับ 1 บนบ็อกซ์ออฟฟิส ทำรายได้มากกว่า 300 ล้านเหรียญทั่วโลก นอกจากนั้นยังมีโครงการสร้างภาคต่อมาในปี 2013 คือ จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ
ผีเสื้อและดอกไม้ (นวนิยาย)

ผีเสื้อและดอกไม้ เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนิพพานฯ ได้รับเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย วิชาภาษาไทยบังคับ (ท๔๐๑, ๔๐๒, ๕๐๓, ๕๐๔, ๖๐๕, ๖๐๖) ตามประกาศของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับรางวัลจากการประกวดหนังสือแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2521

จัดเป็น 1 ใน 100 เล่มหนังสือดีที่เด็กและเยาวชนไทยควรอ่าน
แมกซ์ ฟอน ซีโดว

คาร์ล อดอล์ฟ "แมกซ์" ฟอน ซีโดว นักแสดงอาวุโสชาวสวีเดน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์หลายสิบเรื่อง สามารถพูดได้หลายภาษาทั้งภาษาสวีเดน นอร์เวย์ อังกฤษ อิตาลี เยอรมัน เดนมาร์ก และสเปน ฟอน ซีโดว ได้ถือสัญชาติฝรั่งเศสเพิ่มเติมจากสัญชาติสวีเดน ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2002

ฟอน ซีโดวเกิดที่เมืองลุนด์ มณฑลสโกเน ประเทศสวีเดน บิดาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย มารดาเป็นครู เริ่มศึกษาวิชาการแสดงที่ Royal Dramatic Theatre กรุงสตอกโฮล์ม ได้ฝึกฝนการแสดงเพิ่มเติมจากอิงมาร์ เบิร์กแมนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 และแสดงในภาพยนตร์ของเบิร์กแมนหลายเรื่อง

ในปี ค.ศ. 1965 ฟอน ซีโดวและครอบครัวย้ายไปอาศัยในสหรัฐอเมริกา และย้ายไปอาศัยในอิตาลี ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 ในปี 1996 เขาหย่าขาดกับภรรยานักแสดงชาวสวีเดนที่แต่งงานกันมา 45 ปี และแต่งงานใหม่กับนักสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส และใช้ชีวิตอยู่ในปารีส จนถึงปัจจุบัน
เยือร์เกิน พร็อคโน

เยือร์เกิน พร็อคโน () เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ "Das Boot" ในปี 1981 ของวูล์ฟกัง ปีเตอร์เซน และภาพยนตร์ไซไฟ "Dune" ในปี 1984 สร้างจากนวนิยายของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต และบทผู้ร้ายใน "Beverly Hills Cop II" คู่กับเอ็ดดี้ เมอร์ฟี ในปี 1987

เยือร์เกิน พร็อคโน เกิดที่เบอร์ลิน เติบโตที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ รัฐนอร์ดไรน์-เวสท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี เข้าโรงเรียนการแสดงที่เมืองเอสเซิน และมีผลงานการแสดงตั้งแต่ปี 1974 หลังจากประสบความสำเร็จจาก Das Boot เขาย้ายไปใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา

พร็อคโนเคยเป็นตัวเลือกหนึ่งในนักแสดงที่จะได้รับบท "เทอร์มิเนเตอร์" ใน "เดอะ เทอร์มิเนเตอร์" (1984) ยี่สิบปีหลังจากนั้น เขาได้รับบทเป็นอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "See Arnold Run" (2005) ภาพยนตร์ชีวประวัติของชวาร์เซเน็กเกอร์ จนกระทั่งเข้ามาเล่นการเมือง เป็นผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย เขารับบทนี้ร่วมกับโรแลนด์ คิคคิงเจอร์ ที่ภายหลังได้เป็นนักแสดงแทนอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ใน "เทอร์มิเนเตอร์ ซาลเวชั่น" (2009)
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน

เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน () เป็นบทเพลงซึ่งประพันธ์ทำนองโดยโคเซ รูฟีโน เรเยส เซียงกัส (José Rufino Reyes Siancas, พ.ศ. 2378 - พ.ศ. 2448) คำร้องโดยเอมีเลียว ปรูดอม (Emilio Prud'homme, พ.ศ. 2399 - พ.ศ. 2475) เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า "กิสเกยาโนสบาเลียนเตส" () อันมีความหมายว่า "ชาวกิสเกยาผู้กล้าหาญ" ซึ่งชื่อดังกล่าวนี้มาจากวลีในวรรคแรกสุดของเพลง และได้มีการบรรเลงในฐานะเพลงชาติครั้งแรกที่อาคารองค์กรฟรีเมสันที่มีชื่อว่า อาคารเอสเปรันซาหมายเลข 9 (Esperanza No.9) เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2426

เมื่อมีการเผยแพร่เพลงนี้ ปรากฏว่าทำนองเพลงนั้นได้รับความนิยมจากมหาชนอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับเนื้อร้องนั้นได้ถูกตั้งคำถามจากบรรดาผู้ทรงความรู้ชาวโดมินิกันจำนวนมากจากความผิดพลาดที่ปรากฏในบทร้องนั้น ต่อในในปี พ.ศ. 2420 ปรูดอมจึงได้ส่งเนื้อร้องเพลงชาติฉบับแก้ไขใหม่ให้ทางการ ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้คือเนื้อร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

หลังจากผ่านการโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนถึงบทร้องที่มีการแก้ไขใหม่ สภาคองเกรสของสาธารณรัฐโดมินิกันจึงได้มีมติด้วยเสียงส่วนมาก ผ่านร่างกฎหมายรับรองเพลงนี้ให้มีฐานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2440 แต่ว่าประธานาธิบดีอูลีส เออโร (Ulises Heureaux, พ.ศ. 2389 - 2443) ได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายฉบับนี้ ด้วยเหตุที่ปรูดอมซึ่งเป็นผู้ประพันธ์บทร้องของเพลงนี้เป็นนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับตนเอง ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีเออโรถูกฆาตกรรมในปี พ.ศ. 2443 ภาวะความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ดำเนินต่อเนื่องหลายปีได้กลายเป็นสิ่งกีดขวางต่อการรับรองฐานะอย่างเป็นทางการของเพลงชาติของสาธารณรัฐโดมินิกัน

เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกันได้รับการรับรองฐานอย่างเป็นทางการในที่สุด เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2477

ในบทเพลงนี้ ผู้แต่งมิได้กล่าวถึงชาวโดมินิกันด้วยคำว่า "Dominican" แต่ใช้คำว่า "ชาวกิสเกยา" (Quisqueyano) ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายในเชิงกวีและประวัติศาสตร์
พันธะเพปไทด์

พันธะเพปไทด์ (peptide bond) หรือพันธะเอไมด์ (amide bond) เป็นพันธะเคมีที่สร้างระหว่างหมู่คาร์บอกซิลของโมเลกุลหนึ่งกับหมู่อะมิโนของอีกโมเลกุลหนึ่ง และมีการปล่อยน้ำออกไปหนึ่งโมเลกุล จัดเป็นการสังเคราะห์แบบสูญเสียน้ำ (dehydration synthesis) และมักจะเกิดระหว่างกรดอะมิโน โมเลกุลที่เกิดใหม่เรียกว่าเอไมด์ C (=O) NH- หรือเพปไทด์

พอลิเพปไทด์และโปรตีนจะเป็นสายโซ่ของกรดอะมิโนที่เชื่อมต่อกันด้วยพันธะเพปไทด์ และเป็นองค์ประกอบหลักของพอลิเอไมด์ เช่นไนลอนและอะรามิดส์ ซึ่งเป็นพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่มีพันธะเพปไทด์

พันธะเพปไทด์ถูกสลายได้ด้วยปฏิกิริยาเอไมด์ ไฮโดรไลซิส พันธะเพปไทด์ในโปรตีนมีความคงตัวปานกลาง หมายความว่าเมื่อมีน้ำอยู่จะสลายตัวได้ทันที ปล่อยพลังงานอิสระออกมา 10 kJ/mol แต่เกิดช้ามากในสิ่งมีชีวิต กระบวนการเกิดขึ้นด้วยการเร่งของเอนไซม์ที่ย่อยสลายพันธะเพปไทด์ ค่าการดูดกลืนแสงของเพปไทด์อยู่ที่ 190-230 nm
มังกรสร้างชาติ

มังกรสร้างชาติ (; ) เป็นภาพยนตร์จีน นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำจากจีนและฮ่องกง หลายชีวิต อาทิ เฉินหลง, หลี่ เหลียนเจี๋ย, หลิว เต๋อหัว, หลี่หมิง, เจิน จื่อตัน, เหลียง เจียฮุย, จาง จื่ออี๋, เจ้า เวย, หวง เสี่ยวหมิง, ถัง กั๊วะเฉียง, ฮูจุน, เฉินคุน ฯลฯ กำกับภาพยนตร์โดย ฮั่น ซันผิง, ปีเตอร์ ชาน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิวัติใน ปี ค.ศ. 1949 ที่เปลี่ยนแปลงประเทศไปสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างขึ้นเนื่องในโอกาสที่จีนครบรอบ 60 ปี แห่งการปฏิวัติครั้งนี้
มนต์รักขนมครก

มนต์รักขนมครก เป็น ภาพยนตร์ไทย จากฝีมือการกำกับของ โรม บุนนาค ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2523 นำแสดงโดย เด่น ดอกประดู่ และ อัจฉรา รอดศาสตรา

มนต์รักขนมครก เล่าถึงหญิงสาวคนหนึ่งจากเชียงรายที่ลงมาตามหาน้าสาวซึ่งเช่าบ้านอยู่ในซอยแห่งหนึ่งแต่ไม่พบและไม่มีเงินค่ารถกลับบ้านเด่น
หนุ่มขับรถตุ๊กตุ๊กผู้ชอบกินขนมครกจึงได้ให้เธอมาพักอยู่ที่บ้านเช่าร่วมกับเขา,รองและอาจารย์ของเขาต่อมาในวันหนึ่งระหว่างที่เธอซักผ้าอยู่นั้นเธอก็ได้ร้อง
เพลงไปด้วยทำให้เสียงของเธอไปเข้าหูเพื่อนบ้านซึ่งรู้จักกับเจ้าของคลับเขาจึงพาเธอไปฝากกับเจ้าของคลับทำให้เธอได้ออกทีวีจนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงแต่
ระหว่างที่เธออยู่ที่บ้านของเสี่ยเธอก็เกือบจะถูกเสี่ยขืนใจแต่ในที่สุดเสี่ยจึงทำได้แค่ให้ลูกน้องเอาเธอไปขังและทำให้เธอได้รู้ความจริงว่าทีจริงนั้นเสี่ยเปิดคลับ
เพื่อบังหน้าไม่ให้ตำรวจรู้เรื่องการค้าอาวุธสงครามของเขาเด่นเมื่อทราบเรื่องเธอถูกเสี่ยจับขังเขากับเพื่อนจึงร่วมมือเพื่อช่วยเธอโดยที่เด่นได้ทำทีไปอาละวาด
ในโรงพักเพื่อให้ตำรวจตามมาจับเสี่ยถึงที่บ้านระหว่างมีการซื้อขายอาวุธสงครามและเมื่อเรื่องราวร้ายๆจบลงเขาและเธอก็ครองคู่อย่างมีความสุข
เมนแอตเวิร์ก

เมนแอตเวิร์ก () เป็นวงร็อกออสเตรเลียที่ได้รับอิทธิพลเพลงเร็กเก ประสบความสำเร็จระดับนานาชาติในคริสต์ทศวรรษ 1980 ถือเป็นศิลปินออสเตรเลียเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถมีทั้งอัลบั้มและซิงเกิลอันดับ 1 พร้อมกันในสหรัฐอเมริกา (กับอัลบั้ม "Business as Usual" และซิงเกิล "Down Under") และในเวลาเดียวกันนั้น ยังอันดับ 1 ทั้งซิงเกิลและอัลบั้มพร้อมกันในสหราชอาณาจักรอีกด้วย วงได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขาศิลปินหน้าใหม่ ในปี 1983
ปลาส้ม

ปลาส้ม เป็นการแปรรูปอาหารจากปลาชนิดหนึ่งที่แพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เครื่องปรุงหลักประกอบด้วย ปลา  เกลือ กระเทียม ข้าวสุก ผสมกัน หมักจนมีรสเปรี้ยว มีทั้งแบบที่ใช้ปลาทั้งตัว และแบบที่ใช้เฉพาะเนื้อปลา ซึ่งแบบที่ใช้เนื้อปลาอย่างเดียวอาจเรียกปลาส้มฟักหรือแหนมปลา สัดส่วนต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น ชาวไทญ้อมีสูตรปลาส้มเป็นของตนเอง โดยเครื่องปรุง ใช้พริก เกลือ กระเทียม น้ำซาวข้าว ข้าวเหนี่ยวใหม่นึ่ง วิน 
จะต้องคั่วเกลือให้แห้งและตำให้ละเอียดก่อนนำมาคลุกกับส่วนผสมอื่น

ปลาส้มของภาคใต้มีเอกลักษณ์เฉพาะที่ต่างไป โดยจะนำปลา เช่น ปลากระดี่ ปลาตะเพียน มาผ่าท้องเอาไส้ออก หมักเกลือไว้ 2-3 วัน แล้วจึงล้างจากนั้น นำไปชุบในน้ำตาลโตนด ที่เคี่ยวกับข้าวคั่วจนข้น เรียงใส่ไห ปิดปากไหให้แน่น ทิ้งไว้ 7-10 วัน ถ้าใช้กุ้งแทนเรียกกุ้งส้ม

อย่างไรก็ตามการบริโภคปลาส้มควรปรุงให้สุกก่อน ไม่ควรบริโภดดิบๆ เพราะอาจมีพยาธิใบไม้ในตับอยู่ ทำให้เสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็งลำไส้

ปลาส้มฟัก เป็นภาษาท้องถิ่นของคนไทยพวน หมายถึง การถนอมอาหารโดยการทำปลาให้เปรี้ยว เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า แหนมปลา มีปริมาณโปรตีนจากเนื้อปลาสูง มีเกลือแร่ และสมุนไพรจากกระเทียม
ไข่ครอบ

ไข่ครอบ เป็นการถนอมอาหารของทางภาคใต้โดยเฉพาะบริเวณลุ่มทะเลสาบสงขลา เป็นการถนอมไข่ด้วยเกลือแบบเดียวกับไข่เค็มแต่มีวิธีต่างกัน ซึ่งเกิดจากการนำไข่ขาวมาย้อมแหหรืออวนที่ทำจากด้ายดิบเพื่อให้ใช้งานได้นานขึ้น ไข่แดงที่เหลือจึงนำมาแปรรูป โดยใส่ไข่แดงกลับลงไปในเปลือกไข่ โดยใช้ไข่แดง 2 ฟองต่อเปลือกไข่ 1 ฟอง เหยาะเกลือ ลงไป แล้วเอาเปลือกไข่อีกอันมาครอบ ทิ้งไว้หนึ่งคืนจึงนำไปนึ่ง

ไข่ครอบที่นึ่งแล้ว นำมาปรุงอาหารได้หลายวิธี เช่นนำไปยำ ไข่ครอบนิยมทำจากไข่เป็ดมากกว่าเพราะชาวประมงใช้ไข่ขาวของไข่เป็ดในการย้อมด้ายดิบ
ชวนชื่นโชว์

ชวนชื่นโชว์ เดิมชื่อว่า ชวนชื่นคาเฟ่ เป็นรายการตลกเบาสมองในช่วงเย็น ผ่านนักแสดงตลกจากคณะชวนชื่นและตลกท่านอื่น ซึ่งออกอากาศครั้งแรกเมื่อเดือน 1 เมษายน พ.ศ. 2547 - 14 มกราคม พ.ศ. 2551 ผลิดโดย บริษัท บอร์น แอนด์แอดโซซิเอด จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี หลังจากสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ได้ดำเนินการเปลี่ยนเป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะ หรือสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสแล้วนั้น ทำให้รายการชวนชื่นคาเฟ่ไม่ได้ออกอากาศอีกต่อไปเลย และได้กลับมาอีกครั้ง วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยใช้ชื่อว่า "ชวนชื่นโชว์" ซึ่งผลิดโดย ชวนชื่น แฟมเมลี่ ออกอากาศทางช่องทรูเฮฮา ทรูวิชั่นส์ช่อง 23 มาจนวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 ช่องทรูเฮฮาได้ย้ายมาอยู่ช่อง 66 จึงออกอากาศที่ช่อง 66 จนถึงทุกวันนี้
แคนวีโกแบ็ก

"แคนวีโกแบ็ก" () เป็นผลงานซิงเกิลที่ 46 ของคุมิ โคดะ มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553 ในรูปแบบซีดีและซีดีคู่กับดีวีดี

เพลง "Can We Go Back" เป็นเพลงคัฟเวอร์จากอัลบัม "All I Ever Wanted" ของเคลลี คลาร์กสัน

ซิงเกิล "Can We Go Back" เป็นซิงเกิลที่วางจำหน่ายแบบจำกัดจำนวนเพียง 50,000 แผ่นเท่านั้นเหมือนกับซิงเกิล เอนีไทม์ โดยซิงเกิลนี้วางจำหน่ายก่อนการวางจำหน่ายอัลบั้ม BEST ~third universe~ & 8th AL "UNIVERSE เพียงสองสัปดาห์

เพลง "Can We Go Back" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp ส่วนเพลง "Good☆day" เป็นเพลงประกอบโฆษณาห้างสรรพสินค้าโซโก้
อีโก

"อีโก" () คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งและผลิตโดย Elvis "BlacElvis" Williams, Harold Lilly, และโนวส์สำหรับฉบับดีลักซ์ของสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" เพลงนี้ได้จำหน่ายวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นซิงเกิลที่ 5 จากอัลบั้ม ฉบับรีมิกซ์ของเพลงนี้ได้ร่วมกับศิลปินฮิปฮอปอย่างคานเย เวสต์ ซึ่งก็ได้รวมอยู่ใน "อโบฟแอนด์บียอนเซ่ - วิดีโอคอลเลกชันแอนด์แดนซ์มิกซ์ส" ซีดี/ดีวีดี

ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 5 ติดต่อกัน จากอัลบั้ม "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ที่สามารถเข้าไปใน 40 อันดับแรกของชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100ได้
ผู้พิทักษ์สลับขั้ว

ผู้พิทักษ์สลับขั้ว () เป็นไลท์โนเวลที่แต่งขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นของ โทชิฮิโกะ ทสึคิจิ ออกแบบตัวละครโดย เซมมุ ตั้งแต่ 25 กันยายน พ.ศ. 2552 ออกมาทั้งหมดสิบสามเล่ม ซึ่งผลิตโดย Media Factory ภายในการควบคุมของ เอมเอฟ บุนโกะ เจ และวาดเป็นการ์ตูนโดย ยู ทาจิบานะ ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนครั้งแรกใน เซย์เน็น มังงะ Monthly Comic Alive เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่น โดยเริ่มฉายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อ 27 ตุลาคม 2552 ช่อง TBS

เซโน นัตสึรุ () นักเรียนชายมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่ง ในวันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมา และพบว่าเขากลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว แถมตุ๊กตาที่ได้รับมาเป็นของขวัญนั้น บอกว่าเขาได้กลายเป็น แคมเฟอร์ (ความหมายในภาษาเยอรมันแปลว่า นักรบ) หรือผู้ซึ่งถูกเลือกแล้ว และชีวิตประจำวันของนัตสึรุก็เปลี่ยนไปในชนิดที่ว่าเจ้าตัวเองก็คาดไม่ถึง

ให้เสียงโดย อิโนะอุเอะ มารินะ
ในเรื่อง เขาเป็นนักเรียนชายมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 ในโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เท็ตสึ ผู้ไม่ค่อยมีดวงเรื่องผู้หญิง (คบกับใครเป็นได้แค่เพื่อน) ผลการเรียนก็กลาง ๆ เขาแอบชอบ ซากุระ คาเอเดะ หนึ่งในสองสาวงาม (ตอนหลังมีนัตสึรุหญิงด้วยเลยเป็นสาม) ประจำโรงเรียนมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว เขาถูกกำหนดโดยผู้ดำเนินการให้เป็นแคมเฟอร์สีฟ้า สาย Zauber (สายเวทมนตร์) แต่เนื่องจาก แคมเฟอร์ จะต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น ทำให้เวลาเปลี่ยนร่างเป็นแคมเฟอร์ เขาจะต้องกลายเป็นผู้หญิง ซึ่งในช่วงแรก ๆ เขายังไม่ค่อยชินกับการเปลี่ยนร่างของตัวเองเท่าไหร่นัก จึงมักจะเปลี่ยนร่างโดยไม่ตั้งใจอยู่บ่อย ๆ (แต่หลังจากที่ได้ปะทะกับ มิโคโตะ แล้วทำให้เขาเริ่มสามารถเปลี่ยนร่างได้ดั่งใจ) ต่อมาเขากับอาคาเนะร่วมมือกันปราบชิสุคุลงได้ทำให้ชิสุคุตัดสินใจ (แกมบังคับ) ให้เขาย้ายเข้ามาเรียนในฝั่งหญิง (เพราะคาเอเดะเริ่มตามหานัตสึรุหญิงจนเริ่มมีข่าวลือหนาหูขึ้นเรื่อย ๆ) ทำให้เขาโด่งดังในร่างของผู้หญิงจนได้เป็นหนึ่งในสาวงามประจำโรงเรียน นอกจากนี้ด้วยความที่เป็นคนที่หัวทึบเข้าขั้นร้ายแรงทำให้บางครั้งเขาต้องเจอเรื่องปวดหัวบ่อย ๆ ซึ่งเจ้าตัวมักไม่รู้ตัวเลยซักนิดว่าตัวเองนั่นแหละคือต้นเหตุของเรื่องนั้น ๆ

ให้เสียงโดย โฮริเอะ ยูอิ
เจ้าหน้าที่ประจำห้องสมุดของโรงเรียนเธอเป็น แคมเฟอร์สีฟ้าเหมือนกับ นัตสึรุ ปรกติเธอจะเป็นคนขี้อายมากมักจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเชื่อมั่นในตัวเองเท่าไหร่นักแต่เมื่อเปลี่ยนเป็นแคมเฟอร์แล้ว เธอจะพูดจาโผงผาง ชอบหาเรื่อง เจ้าคิดเจ้าแค้น เธอเป็นแคมเฟอร์สาย Gewehr ใช้ปืนพก 1911 .45 หนึ่งกระบอก นอกจากนี้ หล่อนมักคิดว่า นัตสึรุเป็นชายหนุ่มคนแรกที่เธอจะสานสัมพันธ์ด้วย ทำให้เธอนั้นมักจะอารมณ์เสียเวลาที่นัตสึรุ พูดถึงผู้หญิงคนอื่น (โดยเฉพาะคาเอเดะ)

ให้เสียงโดย เมกุมิ นาคาจิม่า
เพื่อนสมัยเด็กของชิสุคุ และเป็นหนึ่งในสามสาวงามของโรงเรียนมัธยมเซย์เท็ตสึ เธอเป็นคนชอบของประหลาด ๆ โดยเฉพาะเหล่าสัตว์น้อยเครื่องใน เธอหลงรักนัตสึรุในร่างผู้หญิงมาก และมักจะหาเรื่องเพื่อเข้ามาใกล้ชิดเขาเป็นประจำ ทำให้มีเรื่องกระทบกระทั่งกับมิชิม่า อาคาเนะอยู่บ่อย ๆ ในตอนหลังเธอจะเริ่มเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาโดยเธอจะเป็นคนคอยสั่งการแคมเฟอร์สีขาวหรือก็คือโมเดเรเตอร์ (ผู้บงการ) นั่นเอง
PUREX

PUREX ย่อมาจาก Plutonium - URanium EXtraction — "de facto" คือกระบวนการคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมจากเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่ใช้แล้วกลับมาผลิตเป็นเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใหม่ โดยใช้หลักการสกัดของเหลวด้วยของเหลวด้วยการแลกเปลี่ยนประจุ

ขั้นแรกเชื้อเพลิงจะถูกนำไปละลายในกรดไนตริก หลังจากนั้นจะแยกของแข็งที่ไม่ละลายออก เพราะว่าจะรบกวนกระบวนการสกัดของเหลวด้วยของเหลว การมีอยู่ของของแข็งเล็กๆเหล่านั้นสามารถกลายเป็นอิมัลชันได้

สารละลายอินทรีย์ประกอบด้วย tributyl phosphate(TBP)30% ในน้ำมันก๊าดไร้กลิ่น (หรือ hydrogenated propylene trimer) ถูกนำมาใช้เพื่อคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมหรือผลิตภัณฑ์ฟิชชันที่เหลือในระยะไนตริก หนึ่งในการสกัดนั้นคือการแบ่งสกัดของพลูโทเนียมหนักจากยูเรเนียม กระบวนการสกัดแบบ PUREX ใช้ 'โซลเวชัน' แบบการสกัดของเหลวด้วยของเหลวในความซับซ้อนของรูปแบบระหว่าง tributyl phosphate และสารละลายธาตุกัมมันตภาพ การสกัดนิยมใช้กรดไนทริกความเข้มข้นสูง ส่วนการสกัดกลับ (stripping) ทำโดยใช้กรดไนทริกความเข้มข้นต่ำ สำหรับการสกัดกลับของพลูโทเนียมสามารถใช้ redox stripping ซึ่งลดสภาวะออกซิเดชันของพลูโทเนียมจาก +4 เป็น +3 โดยการลดตัวกระทำ คือใช้กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid) และเติมกรดไฮโดรฟลูออริก (HF) ตกตะกอนพลูโทเนียมเป็น PuF3 จากสารละลายไนเทรด ยูเรเนียมที่สกัดได้ถูกเปลี่ยนเป็นออกไซด์และเก็บไว้ หรือเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของ hexafluoride และเสริมสมรรถนะซ้ำ
จตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 25

การแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 25 เป็นการแข่งขันฟุตบอลประเพณีของโรงเรียนชายล้วน 4 โรงเรียน โดยครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 25 มีโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ ทำการแข่งขันในวันเสาร์ที่ 21 พฤศจิกายน ถึง วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่สนามศุภชลาศัย ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ
นักบุญดันสตัน

นักบุญดันสตัน () เป็นอธิการอารามกลาสเบอรี บิชอปแห่งเวิร์สเตอร์ บิชอปแห่งลอนดอน และอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี หลังมรณกรรมให้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 959 ท่านมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์และปฏิรูปคริสตจักรในอังกฤษ ออสเบิร์นแห่งแคนเทอร์เบอรี ศิลปินและธรรมาจารย์ ผู้เขียนชีวประวัติของท่านกล่าวว่าท่านมีทักษะด้าน “การวาดภาพและเขียนหนังสือ” ซึ่งเป็นความสามารถตามปกติของนักบวชอาวุโสในสมัยนั้น ท่านยังเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อวันที่ ราว ค.ศ. 909 ที่เมืองบาลตันบะระในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 988

นอกจากหน้าที่ทางศาสนาแล้วดันสตันรับราชการเป็นเสนาบดีในพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอยู่หลายพระองค์ ดันสตันเป็นนักบุญผู้เป็นที่นิยมกันในอังกฤษอยู่เกือบสองร้อยปีจากเรื่องราวของความสามารถต่างๆ ของท่าน ที่รวมทั้งเรื่องที่สามารถปราบปีศาจร้ายได้
ซัลเบอาตี นิการากัว

ซัลเบอาตี นิการากัว () เป็นชื่อเรียกของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ประพันธ์คำร้องโดย ซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา (Salomón Ibarra Mayorga) เรียบเรียงทำนองโดย ลุยส์ อา. เดลกาดีโย (Luis A. Delgadillo) เพลงนี้ได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาตินิการากัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2472

ทำนองของเพลงนี้เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยใช้เป็นเพลงสวดในคริสต์ศาสนาโดยบาทหลวงชาวสเปน ซึ่งในเวลานั้น นิการากัวยังถือเป็นแคว้นหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปน ต่อมาในช่วงปีแรกๆ แห่งการเรียกร้องเอกราชของชาวนิการากัว เพลงนี้ก็ได้ถูกใช้เป็นเพลงสรรเสริญต่อความยุติธรรมของศาลสูงสุดแห่งรัฐของนิการากัว ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง

บทเพลงซัลเบอาตี นิการากัว ถูกแทนที่ด้วยเพลงอื่นเป็นระยะๆ ถึง 3 ครั้งระหว่างยุคแห่งความวุ่นวายทางการเมืองและการปฏิวัติ แต่ที่สุดเพลงนี้ก็ได้กลับมามีการใช้อีกครั้งในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2461 เมื่อการปฏิวัติเสรีนิยมครั้งสุดท้ายของนิการากัวได้สิ้นสุดลง หลังจากนั้นรัฐบาลจึงได้จัดให้มีการประกวดเนื้อร้องสำหรับเพลงชาติเพลงใหม่ ซึ่งเงื่อนไขของเนื้อร้องใหม่นี้จะต้องกล่าวถึงเพียงสันติภาพและการทำงานเท่านั้น เนื่องจากประเทศในเวลานั้นเพิ่งจะสิ้นสุดภาวะสงครามกลางเมือง ซึ่งเงื่อนไขดังกล่าวทำให้นิการากัวเป็นประเทศเดียวในแถบละตินอเมริกาที่ใช้เพลงชาติซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงสันติภาพ มิได้กล่าวถึงสงครามอย่างชาติอื่นในบริเวณเดียวกัน

รัฐบาลชุดใหม่ของนิการากัวซึ่งนิยมสเปนและมีแนวคิดอนุรักษนิยม ได้มอบรางวัลชนะเลิศให้แก่ผลงานของซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา ครูและกวีชาวนิการากัว และได้ประกาศใช้เพลงซัลเบอาตี นิการากัวเป็นเพลงชาติแทนเพลง "เอร์โมซา โซเบรานา" (Hermosa Soberana - อาจแปลเอาความได้ว่า "อธิปไตยที่งดงาม") ซึ่งเป็นเพลงมาร์ชที่มีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงครามต่อต้านสเปน และแสดงถึงความอึดอัดใจที่ชาวนิการากัวมีรากเหง้าจากวัฒนธรรมสเปนอย่างฝังรากลึก
เอร์โมซาโซเบรานา

เอร์โมซาโซเบรานา () เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ระหว่าง พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2453 ชื่อของเพลงนี้อาจแปลความหมายได้ว่า "อธิปไตยอันงดงาม"

บทเพลงดังกล่าวได้ประพันธ์ขึ้นเพื่ออุทิศแก่นายพลโคเซ ซานโตส เซลายา (José Santos Zelaya) และได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2436 ทำนองประพันธ์โดยอาเลคันโดร โกว์ซิน (Alejandro Cousin) บุตรเขยของนายพลซันโตส และผู้ประพันธ์เพลงชาตินิการากัวยุคก่อนหน้า ซึ่งใช้ในระหว่างปี พ.ศ. 2432 - 2436 ส่วนคำร้องนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้แต่ง แต่เป็นไปได้ว่าจะเป็นคนใดคนหนึ่งในกวีสำคัญของนิการากัว 3 คน ซึ่งได้แก่ รูเบน ดารีโอ (Rubén Darío) ซานเตียโก อาร์กูเอโย (Santiago Argüello) และมานวยล์ มัลโดนาโด (Manuel Maldonado)

หลังสิ้นสุดการปฏิวัติเสรีนิยมและสงครามกลางเมืองในนิการากัวเมื่อ พ.ศ. 2453 จึงได้มีการเลือกใช้เพลง "ซัลเบอาตี นิการากัว" ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงความสงบและการทำงานเป็นเพลงชาตินิการากัวแทนเพลงนี้ โดยยกเหตุผลว่าเพลงชาติเดิมมีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงคราม ไม่เหมาะสมกับยุคสมัยแห่งการฟื้นฟูชาติ อย่างไรก็ตาม บทเพลง "เอร์โมซาโซเบรานา" ก็ยังคงถูกขับร้องในฐานะเพลงปลุกใจให้รักชาติมาจนถึงปัจจุบัน
ยัน เดอ ไบร

ยัน เดอ ไบร (; ราว ค.ศ. 1627 - 1 เมษายน ค.ศ. 1697) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน เดอ ไบรมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์

ยัน เดอ ไบร เป็นลูกและลูกศิษย์ของซาโลโมน เดอ ไบร ผู้เป็นสถาปนิกและกวี ผู้ใช้เวลาเขียนงานส่วนใหญ่ในฮาร์เลม ที่เดอ ไบรเป็นประธานสมาคมจิตรกรอยู่หลายปี จิตรกรในฮาร์เลมก็เช่นเดียวกับในอือแตร็คต์ที่ส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก เดอ ไบรต้องทำใจหลายครั้งกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวหลายคนไปกับโรคระบาด รวมทั้งภรรยาสามคนที่เสียชีวิตเพียงไม่กี่ปีหลังจากที่สมรสกับเดอ ไบร

งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664 
ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น
บ้านสะแกซึง

บ้านสะแกซึง (Sa-kae-sung) เป็นหมู่บ้านใน ตำบลเกาะโพธิ์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ลักษณะของชุมชนเป็นชุมชนเกษตรกรรม ที่ยังคงดำเนินชีวิตแบบเรียบง่ายในรูปแบบชนบท ลักษณะบ้านส่วนใหญ่เป็นแบบดั้งเดิมในท้องถิ่น อยู่ในบริเวณที่ประกอบอาชีพ เป็นครอบครัวในพื้นที่ใช้สอยที่จำกัด คนในชุมชนส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น อยู่กันแบบพึ่งพาอาศัยกัน สภาพทั่วไปของตำบลเป็นที่ราบลุ่ม

ในฤดูฝนน้ำจะเอ่อท่วมขังทุกปี มีคลองชลประทานผ่านตำบลจำนวน 1 สายยาวประมาณ 3 กิโลเมตร แต่ในฤดูแล้งน้ำในคลองจะแห้งหมด คนในชุมชนส่วนใหญ่ ยึดอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก แต่มีรายได้เสริมบ้าง จากการทำประมงน้ำจืด ค้าขาย และรับจ้างต่างๆ
สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นไม้ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น จึงได้ตั้งชื่อว่า "ตำบลเกาะโพธิ์" ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปี พ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่
เทศบาลตำบลตะขบ

เทศบาลตำบลตะขบ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวนประชากรราว 4000-5000 คน พูดภาษาไทยโคราช ,ไทยกลาง มีสัญลักษณ์ชุมชนคือ ต้นยางใหญ่ ,เขาพยาปราบ

เทศบาลตำบลตะขบตั้งอยู่ "ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้" ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

เป็นชุมชนดั้งเดิมที่มีอายุนานกว่า 100 ปี ทำให้ชุมชนมีวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมสืบทอดมาถึงปัจจุบัน แม้แต่ในปัจจุบัน ก็ยังเป็นชุมชนดั้งเดิมที่งามทั้งทางด้านธรรมชาติ วัฒนธรรม และจิตใจของผู้คนในชุมชน

ประเพณี ได้แก่ การก่อกองทรายในวันสงกรานต์ , งานทอดกฐิน,การทรงเจ้า , เทศกาลเทศน์มหาชาติ และประเพณีดั้งเดิมทั่วไปในชุมชนชนทบ วัฒนธรรมของคนในชุมชนคือ การเป็นมิตรไมตรีต่อผู้มาเยี่ยมเยียน แบ่งกันกิน ช่วยเหลือกัน มีน้ำใจ

ต้นยางใหญ่ ,เขาพญาปราบ
เขื่อนลำพระเพลิง สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
หมู่บ้านขนงพระเหนือ

หมู่บ้านขนงพระเหนือ เป็นหมู่บ้านในจังหวัดนครราชสีมา

ก่อนจะมีชื่อหมู่บ้านขนงพระเหนือนั้น หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านที่กันดารพระภิกษุสงฆ์ ชาวบ้านเลยขนานกันว่าอย่าทนงที่จะเห็นพระ ต่อมาชาวบ้านอ่านเพี้ยนเป็นคนงพระ และขนงพระตามลำดับ โดยจะมีสามหมู่บ้านคือขนงพระเหนือ ขนงพระกลาง ขนงพระใต้ โดยที่แบ่งเป็น เหนือ กลาง ใต้ เนื่องจากความห่างของต้นน้ำ หมู่บ้านที่อยู่ใกล้ต้นน้ำมากที่สุดคือขนงพระเหนือ

เข้าถึงโดยรถยนต์มีแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์ (ต้นน้ำลำตะคอง)

ประมาณพันสี่ร้อยกว่าคน (360 ครัวเรือน)

ไม่ใช่ภาษากลาง และไม่ใช่ภาษาอีสาน จะพูดกันง่าย ๆ ภาษาจะใกล้เคียงกับอำเภอสีคิ้ว และอำเภอปากช่อง)

ส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาพุทธ มีครอบครัวที่นับถือศาสนาอิสลามประมาณ 1 - 2 ครัวเรือน

ส่วนใหญ่การศึกษาระดับมธยมต้น และปวช.

ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือนประเภทอุตสาหกรรมการเกษตร