seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก

ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก (); โอฌีเย กีแล็ง เดอ บุสแบ็ก () หรือ เอาเกรีอุส กิสเลนีอุส บุสเบกวีอุส (; ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1592) เป็นนักสมุนไพรวิทยา นักเขียน และนักการทูตชาวเฟลมิชที่เกิดในปี ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521 ผู้รับราชการภายใต้จักรพรรดิออสเตรียสามพระองค์

บุสแบ็กเป็นลูกนอกกฎหมายของฌอร์ฌ กีซแล็ง "แซเญอร์เดอบุสแบ็ก" กับภรรยาน้อยกาทรีน แอ็สปีล เขาเติบโตขึ้นในปราสาทบุสแบ็ก (ปัจจุบันอยู่ในเมืองบุสแบ็ก จังหวัดนอร์ ประเทศฝรั่งเศส) ศึกษาที่เมืองแวร์ฟิก และกอมีน-วาร์เนอตง ซึ่งขณะนั้นอยู่ในเวสต์ฟลานเดอส์ เขตการปกครองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ความสามารถของบุสแบ็กนำไปสู่การศึกษาภาษาละตินขั้นสูงที่มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งเลอเฟิน ซึ่งเขาลงทะเบียนในปี ค.ศ. 1536 โดยใช้ชื่อ "ออฌีเย กีซแล็ง เดอ กอมีน" หลังจากนั้นก็ไปศึกษาตามมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงหลายมหาวิทยาลัยทางตอนเหนือของอิตาลี

บุสแบ็กมีอาชีพรับราชการเช่นเดียวกับบิดาและปู่ โดยเริ่มในราชสำนักของจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 เมื่อราวปี ค.ศ. 1552 ในปี ค.ศ. 1554 บุสแบ็กก็ถูกส่งตัวไปอังกฤษในฐานะผู้แทนในพระองค์ในโอกาสพระราชพิธีเสกสมรสระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ กับพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปนที่วินเชสเตอร์ ไม่นานหลังจากนั้นบุสแบ็กก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นราชทูตประจำราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันของสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยมีหน้าที่เป็นผู้เจรจาต่อรองเกี่ยวกับปัญหาข้อพิพาทเรื่องเขตแดนในทรานซิลเวเนียระหว่างสองจักรวรรดิ แต่ก็ไม่ได้รับความสำเร็จเท่าใดนักในสมัยที่รึสเตม ปาชา เป็นอัครมหาเสนาบดี จนกระทั่งเซมิซ อาลี ปาชา ขึ้นเป็นเป็นอัครมหาเสนาบดีต่อมา บุสแบ็กจึงได้รับความสำเร็จ
ว็อล์ฟกัง เพเทอร์เซิน

ว็อล์ฟกัง เพเทอร์เซิน () เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1941 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเยอรมัน มีผลงานกำกับภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักอย่างเช่น "แผนสังหารนรกทีละขั้น" และ "ผ่านาทีวิกฤติกู้โลก" เขายังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม สำหรับภาพยนตร์สงครามเรื่อง "Das Boot" และเคยได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 1981 จากบาวาเรียนฟิล์มอะวอดส์ ในสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม
คิวบา กูดิง จูเนียร์

คิวบา กูดิง จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1968 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในการแสดงบทบาทเป็นร็อด ทิดเวลล์ ในผลงานการแสดงในเรื่อง "Jerry Maguire" (1996) ของแคเมรอน โครว์ เขาได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงชายสมทบยอดเยี่ยม และมีคำพูดติดปากในเรื่องคือ "Show Me The Money" ที่เกิดจากตัวละครที่เขาแสดง เขายังได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีในผลงานการแสดงในการกำกับของจอห์น ซิงเกิลตัน เรื่อง "Boyz n the Hood" (1991)
ซีซีทีวี

คำสำคัญ "ซีซีทีวี" หรือ "CCTV" เป็นอักษรย่อ ซึ่งสามารถหมายถึง
กิลเดอร์ดัตช์

กิลเดอร์ดัตช์ () หรือ คึลเดิน () ใช้สัญลักษณ์ ƒ หรือ fl. เป็นสกุลเงินที่ใช้กันในประเทศเนเธอร์แลนด์มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2002 เมื่อมาแทนที่ด้วยยูโร ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึงปี ค.ศ. 2002 กิลเดอร์เป็น "หน่วยย่อยของชาติ" (national subunit) ของเงินยูโร แต่การจ่ายเงินจริงยังต้องทำกันเป็นกิลเดอร์เพราะเงินและเหรียญยูโรยังไม่มีในขณะนั้น แต่เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสยังคงใช้เงินตราดัตช์กิลเดอร์แอนทิลลีสอยู่ ในปี ค.ศ. 2004 กิลเดอร์ซูรินาม (เนเธอร์แลนด์เกียนา) ก็ถูกแทนที่ด้วยเงินสกุลดอลลาร์ซูรินาม

"คึลเดิน" เป็นคำคุณศัพท์ของภาษาดัตช์กลางที่แปลว่า "ที่เป็นทอง" ซึ่งเป็นชื่อที่บ่งถึงโลหะที่เดิมใช้ในการตีเงิน แต่สัญลักษณ์ ƒ หรือ fl. ที่ใช้แทนคำว่าคึลเดินมิได้ส่วนเกี่ยวข้องกับคำนี้แต่อย่างใด แต่มาจากอักษรย่อของสกุลเงินเดิมที่เรียกว่าโฟลไรน์ ()
โอลิมปิกฤดูหนาว 1924

กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 จัดขึ้น ณ เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924

One athlete from had entered the speed skating competition but did not compete.
ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้ นายกาสตอง ไวดัล รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการแห่งชาติฝรั่งเศส เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วย อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเป็นต้นตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
สถานีรถไฟแหลมฉบัง

สถานีรถไฟแหลมฉบัง ตั้งอยู่ที่ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของ ทางรถไฟตะวันออก เดิมสถานีแหลมฉบังมีขบวนรถโดยสารเข้า-ออก แต่เมื่อมีถนนและความเจริญทางคมนาคมทางถนนตัดผ่าน เพราะสถานีแหลมฉบังตั้งอยู่บริเวณที่ที่ห่างไกลความเจริญ รัฐบาลจึงเห็นว่าการเดินทางโดยทางรถไฟไม่สะดวก จึงยกเลิกขบวนรถ เข้า-ออกในสถานีแหลมฉบังไป แต่ปัจจุบันสถานีแหลมฉบังมีขบวนรถสินค้าเข้า-ออก อยู่ประจำทุกวัน โดยมีขบวนรถขนส่งคอนเทนเนอร์วันละ 34 ขบวน,ขบวนรถน้ำมันดิบวันละ 4 ขบวน
โนะริกะซุ คะวะนะ

โนะริกะซุ คะวะนะ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2505 ที่ โตเกียว สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 9
โอลิมปิกฤดูหนาว 1928

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 2 ประจำปี ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 2 จัดขึ้น ณ เมืองซังคท์โมริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 11-19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471

สวิตเซอร์แลนด์

ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้ นายเอ๊ดมันด์ ซัลท์เตส ประธานาธิบดีสวิตเซอร์แลนด์ เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วย อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเป็นต้น

ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล เป็นสำนักงานวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล นับเป็นวิทยาเขตที่ 30 ของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลทั่วประเทศ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 โดยเหตุผลสำคัญของการจัดตั้งวิทยาเขตวังไกลกังวล เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เนื่องในศุภดิถีทรงเจริญพระชนมายุครบ 90 พรรษา และขยายการศึกษาระดับวิชาชีพชั้นสูงในพื้นที่โครงการพัฒนาชายฝั่งทะเลภาคใต้ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดระนอง และจังหวัดชุมพร ตามนโยบายรัฐบาลในขณะนั้น และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชานุญาตให้ใช้ที่ดินส่วนหนึ่งของโรงเรียนวังไกลกังวล จัดการศึกษา พร้อมทั้งพระราชทานชื่อใหม่ว่า วิทยาเขตวังไกลกังวล

ในปี พ.ศ. 2548 ได้รวมเข้ากับวิทยาเขตของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลและยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 ได้รับจัดตั้งเป็น "สำนักงานวิทยาเขตวังไกลกังวล"
คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เป็นส่วนราชการระดับคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เปิดทำการเรียนการสอนในด้านอุตสาหกรรม เทคโนโลยีสื่อสารมวลชน และสารสนเทศ

คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี ก่อตั้งขึ้นตามโครงสร้าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พุทธศักราช 2548

คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีรับผิดชอบการเรียนการสอน ในสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้
โอลิมปิกฤดูหนาว 1932

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 3 ประจำปี ค.ศ. 1932 (พ.ศ. 2475) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 3 จัดขึ้น ณ เมืองเลคพลาซิด สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 4-15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้ นายแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วย อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเป็นต้น

ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1936

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 4 ประจำปี ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 4 จัดขึ้น ณ เมืองการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 6-16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1948

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ประจำปี ค.ศ.1948 (พ.ศ. 2491) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 จัดขึ้น ณ เมืองซังคท์โมริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม -8 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2491
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1952

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 6 ประจำปี ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 6 จัดขึ้น ณ เมืองออสโล นอร์เวย์ ระหว่างวันที่ 14-25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1956

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ประจำปี ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 จัดขึ้น ณ เมืองกอร์ตีนาดัมเปซโซ อิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม-5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1960

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 8 ประจำปี ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 8 จัดขึ้น ณ เมืองสควอว์วัลเลย์ สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 18-28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1964

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 ประจำปี ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 จัดขึ้น ณ เมืองอินส์บรุค ออสเตรีย ระหว่างวันที่ 29 มกราคม-9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1968

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 10 ประจำปี ค.ศ. 1968 (พ.ศ. 2511) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 10 จัดขึ้น ณ เมืองเกรอนอบล์ ฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 6-18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1972

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 11 ประจำปี ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 11 จัดขึ้น ณ เมืองซัปโปะโระ ญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 3-13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1976

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 12 ประจำปี ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 12 จัดขึ้น ณ เมืองอินส์บรุค ออสเตรีย ระหว่างวันที่ 4-15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1980

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 13 ประจำปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 13 จัดขึ้น ณ เมืองเลคพลาซิด สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 13-24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1984

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 14 ประจำปี ค.ศ. 1984 (พ.ศ. 2527) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 14 จัดขึ้น ณ เมืองซาราเยโว ยูโกสลาเวีย ระหว่างวันที่ 8-19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1988

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 15 ประจำปี ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 15 จัดขึ้น ณ เมืองแคลกะรี แคนาดา ระหว่างวันที่ 13-28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกครั้งนี้มีผู้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพหลายเมือง แต่มีเมืองที่ได้รับการคัดเลือกรอบสุดท้าย 3 เมือง ได้แก่ :
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1992

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 16 ประจำปี ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 16 จัดขึ้น ณ เมืองแอลเบอร์วีลล์ ฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 8-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 1994

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 17 ประจำปี ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 17 จัดขึ้น ณ เมืองลิลเลฮัมเมร์ นอร์เวย์ ระหว่างวันที่ 12-27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
โอลิมปิกฤดูหนาว 1998

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 18 ประจำปี ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 18 จัดขึ้น ณ เมืองนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 7-22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541

5 เมืองประกาศเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ได้แก่ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก

คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 2002

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 19 ประจำปี ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 19 จัดขึ้น ณ เมืองซอลท์เลคซิตี้ สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 8-24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545

โอลิมปิกฤดูหนาว ปี 2002 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งแรกของ ประเทศไทยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
โอลิมปิกฤดูหนาว 2006

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 20 ประจำปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 20 จัดขึ้น ณ เมืองตูริน อิตาลี ระหว่างวันที่ 10-26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
Despite the overall increase of NOCs and number of athletes, the following NOCs which competed at the previous Winter Games did not participate in Turin:
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
โอลิมปิกฤดูหนาว 2010

กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 จัดขึ้น ณ เมืองแวนคูเวอร์ แคนาดา ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ถึง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

การประชุม IOC Session ครั้งที่ 115 ณ กรุงปราก เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 
มี 8 เมืองที่ส่งเข้าคัดเลือก ได้แก่

เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2545 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้คัดเมืองที่เสนอเป็นเจ้าภาพ 3 เมืองสุดท้าย ได้แก่ แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา,พยองชาง ประเทศเกาหลีใต้,กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก

การประกาศเมืองเจ้าภาพมีขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ณ การประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 115 ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก ก่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

จำนวนประเทศที่ร่วมแข่งขันทั้งหมด 82 ประเทศ แต่มีประเทศที่ผ่านเข้าแข่งขันโดยเป็นประเทศที่มีนักกีฬาผ่านรอบคัดเลือกแล้ว
ประเทศดังต่อไปนี้เคยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งก่อน (ที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี) แต่ไม่ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้

กีฬาที่ใช้ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 มีทั้งหมด 15 รายการ 8 รายการจัดอยู่ในประเภทกีฬาน้ำแข็ง ซึ่งได้แก่ บอบสเล ลุจ สเคเลทัน ฮอกกี้น้ำแข็ง ระบำสเก็ต วิ่งสเก็ตทางยาว วิ่งสเก็ตแทร็คระยะสั้น และเคอลิ่ง 3 รายการจัดอยู่ในประเภทกีฬาสกีและสโนว์บอร์ด ได้แก่ สกีลงเขา ฟรีสไตล์สกี และสโนว์บอร์ด 4 รายการจัดอยู่ในประเภทนอร์ดิก ได้แก่ ไบทลอน มาราธอนสกี สกีกระโดดไกล และสกีผสม

"รายชื่อชนิดกีฬาในกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ โดยตัวเลขในวงเล็บหลังชนิดกีฬาแสดงจำนวนเหรียญทองในแต่ละชนิดกีฬา"ประเทศเข้าร่วมที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดสิบอันดับแรก โดยประเทศแคนาดา ประเทศเจ้าภาพ จะแสดงสีเน้น
ออกอแนก

ออกอแนก ( ) เป็นสัญลักษณ์รูปร่างคล้ายตะขอ ( ˛ ) อยู่ใต้รูปสระของอักษรละตินในหลาย ๆ ภาษา เพื่อแสดงเสียงที่แตกต่างออกไปจากรูปสระปกติ คำว่า ogonek เป็นคำในภาษาโปแลนด์ที่ใช้เรียกสัญลักษณ์ดังกล่าว แปลว่า "หางเล็กๆ" เนื่องจากคนทั่วไปจะรู้จักสัญลักษณ์ดังกล่าวจากภาษาโปแลนด์มากกว่าภาษาอื่น ๆ

นอกจากภาษาโปแลนด์แล้ว ยังมีการใช้ออกอแนกในภาษาอื่น ๆ เช่น ภาษาลิทัวเนีย ภาษาต่าง ๆ ของอเมริกันอินเดียน เป็นต้น
การตีกรุงโรมแตก (ค.ศ. 410)

การตีกรุงโรมแตก () ในปี ค.ศ. 410 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 410 โดยกรุงโรมถูกโจมตีโดยชนวิสิกอธที่นำโดยอาลาริคที่ 1 หลังจากที่จักรพรรดิโฮโนริอัสย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิโรมันไปยังราเวนนาเมื่อวิสิกอธเริ่มเข้ามารุกรานอิตาลี

การเสียกรุงโรมครั้งนี้เป็นครั้งแรกในรอบ 800 ปี ครั้งแรกที่เสียเมืองเกิดขึ้นเมื่อปี 387 ก่อนคริสต์ศักราชเมื่อเสียแก่กอลในยุทธการอัลเลีย นักประวัติศาสตร์มีความเห็นว่าการเสียเมืองครั้งนี้เป็นการเริ่มต้นของความเสื่อมโทรมของจักรวรรดิโรมัน นักบุญเจอโรมผู้เป็นพลเมืองโรมในขณะนั้นบรรยายต่อมาว่า “เมืองที่เคยปกครองโลกทั้งโลกโดนยึดเองเสียแล้ว”
การตีกรุงโรมแตก

กรุงโรม ถูกตีแตกหลายครั้งแต่ครั้งที่สำคัญที่สุดก็ได้แก่:
ซันการ์โลอัลเลกวัตโตรฟอนตาเน

วัดซานคาร์โลอัลเลควอตโตรฟอนตาเน หรือ วัดเซนต์ชาร์ลส์ที่มุมสี่น้ำพุ () บางครั้งก็เรียกว่า "วัดซานคาร์ลิโน" เป็นคริสต์ศาสนสถานที่มีฐานะเป็นวัดของนิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมของสิ่งก่อสร้างเป็นแบบบาโรก

วัดซานคาร์โลออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลีคนสำคัญฟรานเซสโก บอโรมินิและเป็นงานอิสระของบอโรมินิชิ้นแรกที่ถือว่าเป็นงานที่เป็นสัญลักษณ์ของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกที่สร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสิ่งก่อสร้างของสำนักสงฆ์บนเนินควิรินัลสำหรับนิกายตรีเอกานุภาพสเปน (Trinitarian) บอโรมินิได้รับสัญญาว่าจ้างในปี ค.ศ. 1634 ภายใต้การอุปถัมภ์ของคาร์ดินัลฟรานเชสโก บาร์แบรินิผู้พำนักอยู่ในวังหน้าวัด แต่เงินทุนในการก่อสร้างไม่พอเพียงซึ่งทำให้มีผลกระทบกระเทือนต่อการก่อสร้าง วัดซานคาร์โลอัลเลควอตโตรฟอนตาเนเป็นหนึ่งในสามวัดในกรุงโรมที่อุทิศให้แก่นักบุญคาร์โล อีกสองวัดก็ได้แก่วัดซานคาร์โลไอคาตินาริ และ วัดซานคาร์โลอัลคอร์โซ
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 3 พาลาโอโลกอส

จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 3 พาลาโอโลกอส (; ) (25 มีนาคม ค.ศ. 1297 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1341) อันโดรนิคอสที่ 3 พาลาโอโลกอสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1328 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1341 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา อันโดรนิคอสเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1297 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิมิคาเอลที่ 9 และ เจ้าหญิงริตาแห่งอาร์มีเนียผู้เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าเลวอนที่ 2 แห่งอาร์มีเนีย และ พระราชินีเครันแห่งอาร์มีเนีย
จักรพรรดิมานูเอลที่ 2 พาลาโอโลกอส

จักรพรรดิมานูเอลที่ 2 พาลาโอโลกอส (; ) (27 มิถุนายน ค.ศ. 1350 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1425) มานูเอลที่ 2 พาลาโอโลกอสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1391 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1425 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิจอห์นที่ 8 พาลาโอโลกอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา มานูเอลเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1350 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสและเฮเลนา คานทาคูเซเน
เรือหลวงรอแยลชาลส์ (ค.ศ. 1655)

เรือหลวง "รอแยลชาลส์ () เป็นเรือรบบรรจุปืนใหญ่ 80 กระบอก ถูกออกแบบให้เป็นเรือรบลำดับที่หนึ่งในกระบวนรบแห่งราชนาวีอังกฤษ แต่เดิมทีเธอถูกตั้งชื่อว่า เนสบี" สร้างโดย ปีเตอร์ พีตท์ และถูกปล่อยลงน้ำที่อู่แห้งวูลวิชใน ค.ศ. 1655 เพื่อใช้ประจำการในกองทัพเรือแห่งเครือจักรภพอังกฤษ และถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ชัยชนะเหนือพวกสนับสนุนราชวงศ์ของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ในสงครามกลางเมืองอังกฤษใน ค.ศ. 1645 เธอถูกสั่งต่อใน ค.ศ. 1654 ในฐานะหนึ่งในสี่เรือรบลำดับที่สอง ซึ่งมีความมุ่งหมายที่จะให้มีอัตราบรรจุปืน 60 กระบอก แต่ทว่าในระหว่างการก่อสร้าง เธอถูกปรับปรุงให้มีช่องยิงเต็มที่ตลอดด่านฟ้าเรือชั้นบน (เมื่อเทียบกับเรือรบในชั้นเดียวกันที่มีช่วงยิงเพียงบางส่วนซึ่งไม่มีช่องยิงบนด่านฟ้าชั้นนี้) และถูกปรับระดับให้เป็นเรือรบลำดับที่หนึ่ง

ด้วยการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษในมิถุนายน ปี ค.ศ. 1660 เรือถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เรือหลวง รอแยลชาลส์ (HMS Royal Charles) และถูกใช้เป็นเรือพระที่นั่งนำเสด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 กลับอังกฤษใน ปี ค.ศ. 1660 โดยการบังคับการเรือโดย เซอร์ เอ็ดวาร์ด มอนตากู ภายใต้ชื่อใหม่ของเรือลำนี้ได้เข้าไปในราชนาวีอังกฤษ ซึ่งมาเป็นทางการใน ค.ศ. 1660

ด้วยระวางขับน้ำ 1229 ตัน "เนสบี" (ชื่อเดิมของเรือหลวง รอแยลชาลส์) จึงมีขนาดใหญ่กว่า "โซเวอร์ริน ออฟ เดอะ ซีส์" เรือลำดับที่หนึ่งสามชั้น ซึ่งสร้างโดย ไพนเนส พีตท์ บิดาของปีเตอร์ แต่ที่ต่างจาก "โซเวอร์ริน ออฟ เดอะ ซีส์" ก็คือ เนสบีได้เข้าประจำการเพียงสิบสองปีเท่านั้น

เรือลำนี้เข้าร่วมรบในสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง โดยในปี ค.ศ. 1665 เธอเข้าร่วมรบในยุทธนาวีแห่งโรสตอฟ ภายใต้พระบรมราชโองการในจอมทัพเรือเจมส์ สจวต, ดยุคแห่งยอร์ค โดยมีเซอร์ วิลเลียม เพน เป็นผู้บังคับการเรือ ในระหว่าการสู้รบ เธอสามารถทำลายเรือธงของเนเธอร์แลนด์นาม เอ็นแดรช และใน ค.ศ. 1666 เธอได้เข้าร่วมรบอีกสองครั้งใน ยุทธนาวี 4 วันและยุทธนาวีวันเซนต์เจมส์

ค.ศ. 1667 สถานการณ์ในอังกฤษถูกกดดันด้วยการระดมยิงที่เม็ดเวย์ ซึ่งเนเธอร์แลนด์เข้าโจมตีแม่น้ำเทมส์และเม็ดเวย์ ในวันที่ 12 มิถุนายน และยึดเรือหลวง รอแยลชาลส์ ที่ไม่มีผู้บังคับการเอาไว้ได้ และส่งเธอไปยัง เฮลเลอร์ฟูลสลัช ในสาธารณรัฐดัตช์ ราชนาวีดัตช์มิได้นำเธอเข้าประจำการเนื่องจากเธอมีระวางกินน้ำที่ลึกเกินกว่าจะใช้งานตามแนวชายฝั่งนเธอร์แลนด์ได้ เธอประมูลขายในฐานะขยะใน ค.ศ. 1673
ภาวะแก่แดด

ภาวะแก่แดด () เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังที่อยู่นอกร่มผ้า ซึ่งเป็นผลข้างเคียงระยะยาวของการสัมผัสแสงแดด

มีหลายลักษณะ ได้แก่ ตกกระ มีริ้วรอย เหี่ยวย่น เห็นเป็นเส้นเลือดฝอยตามผิวหนังบริเวณต่างๆ ซึ่งเป็นภาวะปกติ แต่ถ้าเป็นนานๆ โดยไม่รักษาป้องกันอาจทำให้เป็นมะเร็งผิวหนังได้
จิรายุ

จิรายุ เป็นชื่อบุคคล อาจหมายถึง
สถานีรถไฟคลองหลวงแพ่ง

สถานีรถไฟคลองหลวงแพ่ง ตั้งอยู่ที่ถนนขุมทอง-ลำต้อยติ่ง แขวงขุมทอง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายตะวันออก

งดเดินเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดราชการ
เดินวันหยุดราชการ ซึ่งวันรุ่งขึ้นเป็นวันทำงาน
แคว้นปุลยา

ปุลยา () หรือ อะพิวเลีย () เป็นแคว้นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ มีอาณาเขตจรดทะเลเอเดรียติกทางทิศตะวันออก จรดทะเลไอโอเนียนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และจรดช่องแคบโอตรันโตและอ่าวตารันโตทางทิศใต้ ส่วนใต้สุดของแคว้นเป็นคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่มีชื่อว่าซาเลนโต มีรูปร่างคล้ายกับส้นรองเท้าหากเปรียบอิตาลีเป็นรองเท้าบูต

แคว้นปุลยามีพื้นที่ทั้งหมด 19,358 ตารางกิโลเมตร (7,474 ตารางไมล์) และมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 4 ล้านคน มีอาณาเขตทางพื้นดินจรดแคว้นโมลีเซทางทิศเหนือ จรดแคว้นคัมปาเนียทางทิศตะวันตก และจรดแคว้นบาซีลีคาตาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประเทศที่อยู่ใกล้เคียงได้แก่ โครเอเชีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร แอลเบเนีย และกรีซซึ่งตั้งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของทะเลเอเดรียติกและทะเลไอโอเนียน แคว้นนี้มีอาณาเขตขยายไปทางตอนเหนือถึงมอนเตการ์กาโน และเป็นสถานที่ปฏิบัติการครั้งสุดท้ายในสงครามพิวนิกครั้งที่สอง

แคว้นปุลยาตั้งอยู่ตอนปลายสุดของคาบสมุทรอิตาลีทางด้านทิศใต้ ครอบคลุมพื้นที่ 19,357 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีพื้นที่เรียบและที่เนินเขาต่ำ ๆ ส่วนพื้นที่ที่เป็นภูเขามีเพียงแถบการ์กาโนที่ยื่นออกไปในทะเลและมอนตีดาอูนีที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้น แต่จะไม่มีพื้นที่ที่สูงกว่า 1,150 เมตร เป็นแคว้นที่มีพื้นที่ภูเขาน้อยที่สุดในประเทศอิตาลี ส่วนลักษณะภูมิอากาศ แคว้นปุลยามีอากาศร้อนและแห้งในฤดูร้อน มีฝนตกในฤดูหนาว มีปริมาณน้ำฝนประมาณ 500 มิลลิเมตรต่อปี

แคว้นปุลยาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 จังหวัด แต่ละจังหวัดประกอบด้วยเทศบาลรวมทั้งหมด 258 แห่ง แบ่งออกเป็นจังหวัดบารี 41 เทศบาล, จังหวัดบรินดีซี 20 เทศบาล, จังหวัดฟอจจา 61 เทศบาล, จังหวัดเลชเช 97 เทศบาล, จังหวัดตารันโต 29 เทศบาล และจังหวัดบาร์เลตตา-อันเดรีย-ตรานี 10 เทศบาล
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศสวีเดน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
วิลเลียมเดอลาโพล ดยุคแห่งซัฟโฟล์คที่ 1

วิลเลียมเดอลาโพล ดยุกแห่งซัฟโฟล์คที่ 1 () (16 ตุลาคม ค.ศ. 1396 - 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1450) วิลเลียมเดอลาโพลเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งซัฟโฟล์คที่ 1, มาร์ควิสแห่งซัฟโฟล์คที่ 1 และ เอิร์ลแห่งซัฟโฟล์คที่ 4 มีชื่อเล่นว่า “Jack Napes” เดอลาโพลเป็นแม่ทัพผู้มีบทบาทสำคัญในการต่อสู้ในสงครามดอกกุหลาบ และต่อมามีหน้าที่เป็นอัครมหาเสนาบดี นอกจากนั้นก็ยังปรากฏในบทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์เรื่อง "เฮนรี่ที่ 4, ตอน 1" และ "เฮนรี่ที่ 4, ตอน 2" และการฆาตกรรมของเดอลาโพลเป็นหัวเรื่องของตำนานกลอนพื้นบ้านของอังกฤษชื่อ "Six Dukes Went a-Fishing" (ดยุกหกคนไปตกปลา)
แคว้นเวเนโต

เวเนโต () หรือ แวเนโต (เวเนโต: ) เป็นแคว้นหนึ่งใน 20 แคว้นของประเทศอิตาลี ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 18,000 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 4.8 ล้านคน มีเมืองหลักคือเมืองเวนิส (เวเน็ตเซีย) ครั้งหนึ่งเคยเป็นแผ่นดินของสาธารณรัฐเวนิส ในปัจจุบันแคว้นเวเนโตเป็นแคว้นที่มีความมั่งคั่งและเป็นแหล่งอุตสาหกรรมมากที่สุดในประเทศอิตาลี และยังเป็นแคว้นหนึ่งที่มีนักท่องเที่ยวมามากที่สุดแห่งหนึ่งอีกด้วย ซึ่งมีนักท่องเที่ยวมาประมาณ 60 ล้านคนในทุก ๆ ปี (ค.ศ. 2007)

แคว้นเวเนโตเป็นแคว้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 8 ของประเทศอิตาลี มีพื้นที่ 18,398.9 ตารางกิโลเมตร (7,103.9 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และมีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลียทางทิศตะวันออก ติดกับแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาทางทิศใต้ ติดกับแคว้นลอมบาร์เดียทางทิศตะวันตก ติดกับแคว้นปกครองตนเองเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจและประเทศออสเตรียทางทิศเหนือ
สถานีรถไฟมาบตาพุด

สถานีรถไฟมาบตาพุด ตั้งอยู่ที่ตำบลมาบตาพุด อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง เป็นสถานีรถไฟสุดท้ายของทางรถไฟสายตะวันออก ชั้น 4
ความบาดหมางระหว่างเพอร์ซีย์และเนวิลล์

ความบาดหมางระหว่างเพอร์ซีย์และเนวิลล์ () เป็นการปะทะกันอย่างประปรายระหว่างตระกูลสำคัญสองตระกูลทางตอนเหนือของอังกฤษและผู้ติดตามที่มีส่วนที่ทำให้เกิดสงครามดอกกุหลาบ

การปะทะกันครั้งแรกเกิดขึ้นราวคริสต์ทศวรรษ 1450 ก่อนที่สงครามดอกกุหลาบจะเกิดขึ้น ความเป็นปฏิปักษ์ต่อกันระหว่างสองตระกูลนี้นำไปสู่สงครามที่เกิดขึ้นหลายครั้งต่อมา

สาเหตุของความบาดหมางกันนั้นไม่เป็นที่ทราบ ทั้งตระกูลเพอร์ซีย์และเนวิลล์ต่างก็เป็นตระกูลผู้มีอิทธิพลทางตอนเหนือของอังกฤษ เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1450 ทั้งสองตระกูลก็มีประมุขที่มีอายุอยู่ในวัยห้าสิบกว่าๆ ที่ต่างก็มีลูกที่มีหัวรุนแรงและอารมณ์ร้อน ริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 เป็นพี่เขยของเฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2 ลูกของเฮนรี “ฮอทเสปอร์” เพอร์ซีย์

ในปี ค.ศ. 1452 วิลเลียม เพอร์ซีย์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสังฆราชแห่งคาร์ไลล์ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ตระกูลเนวิลล์ดำรงมานานก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นการสร้างความไม่พอใจให้แก่ฝ่ายเนวิลล์ และผู้ที่ต่อต้านเนวิลล์ก็หันไปหาผู้นำของตระกูลเพอร์ซีย์โดยเฉพาะจากทอมัส เพอร์ซีย์ บารอนเอเกรอมอนท์ที่ 1 (Thomas Percy, 1st Baron Egremont)

เมื่อเอเกรอมอนท์เริ่มมอบธงประจำตระกูลแดงดำให้แก่ผู้สนับสนุนมากขึ้น เอิร์ลแห่งซอลสบรีก็หันไปกราบทูลฟ้องสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ว่าอาจจะเป็นสัญญาณของปัญหาที่จะเกิดขึ้น พระเจ้าเฮนรีจึงทรงเรียกตัวเอเกรอมอนท์มาเฝ้าในกรุงลอนดอนสามครั้งแต่เอเกรอมอนท์ก็ไม่ยอมลงมา สาเหตุก็อาจจะเป็นเพราะความกลัวที่ว่าถ้าออกจากที่ซ่อนแล้วจะถูกทำร้ายเพราะจอห์น เนวิลล์ลูกชายคนที่สามของเอิร์ลแห่งซอลสบรีผู้เป็นทหารผู้เชี่ยวชาญตามล่าตัวเกรอมอนท์อยู่เกือบเดือนแล้ว ทั้งสองฝ่ายปะทะกันข้ามไปข้ามมาระหว่างดินแดนของทั้งสองฝ่าย และต่างก็พยายามทำลายทรัพย์สินของแต่ละฝ่ายด้วยวิธีการต่างๆ เช่นทุบกระจก เขียนป้ายบนกำแพงบ้าน ไล่ผู้ทำมาหากินในที่ดิน หรือบุกเข้าไปในบ้านของกันและกัน

แต่ในที่สุดที่ท็อพคลิฟเพียงไม่กี่กิโลเมตรจากที่ดินของเนวิลล์ จอห์น เนวิลล์ก็มาถึงสามวันหลังจากที่ได้รับประกาศอย่างเป็นทางการจากพระเจ้าเฮนรีให้ยุติการสร้างความเสียหาย และทรงขู่ว่าจะแขวนคอผู้ทำมาหากินในที่ดินทั้งหมดถ้าไม่ยอมบอกว่าเอเกรอมอนท์ไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ขณะเดียวกันพระองค์ก็มีพระราชสาส์นไปยังเอิร์ลแห่งซอลสบรีและเอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ให้สั่งให้ลูกชายยุติการทำลายทรัพย์สินที่ผิดกฎหมายแต่ก็ไม่มีผลแต่อย่างใด

ความบาดหมางของทั้งสองตระกูลก็ดำเนินต่อมาจนกระทั่งเกิดสงครามดอกกุหลาบและตลอดสงคราม