seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยกลาสโกว์

มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ (อังกฤษ: The University of Glasgow ; ละติน: Universitatis Glasguensis) ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1451 เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในสามมหาวิทยาลัยในเมืองกลาสโกว์ สกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงในด้านการสอนและการวิจัย และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณของสก็อตแลนด์ และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ใหญ่และมีชื่อเสียงที่สุดในสหราชอาณาจักร

มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ถูกก่อตั้งขึ้นอาณัติจากพระสันตปาปานิโคลัสที่ห้าโดยพระประสงค์ของพระเจ้าเจมส์ที่สอง เพื่อให้สก็อตแลนด์มีมหาวิทยาลัยสองแห่งเช่นเดียวกันกับอังกฤษที่มีออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์ ซึ่งทำให้กลาสโกว์เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดอันดับสี่ในสหราชอาณาจักร และยังเป็นมหาวิทยาลัยที่ได้รับเงินบริจาคมากเป็นอันดับสี่ในบริเทนรองจากออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และเอดินบะระ อีกด้วย มหาวิทยาลัยกลาสโกว์นั้นมีสัดส่วนนักเรียนต่างชาติค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยอื่นๆ โดยประมาณครึ่งหนึ่งเป็นคนในกลาสโกว์เอง อีก 40% เป็นนักเรียนจากเมืองต่างๆภายใน UK มีเพียงประมาณ 13 เปอร์เซ็นต์ที่มาจากต่างชาติ

มหาวิทยาลัยกลาสโกว์นั้นได้รับการยกย่องว่าเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของ UK มาหลายศตวรรษ เช่นเดียวกับเอดินเบอระและเซนต์แอนดรูส์ กลาสโกว์เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกใน UK ที่ก่อตั้งภาควิชาวิศวกรรมศาสตร์ และ ปัจจุบันเป็นมหาวิทยาลัยนอกเขตลอนดอนที่มีคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร เมืองกลาสโกว์นั้นมีอัตราส่วนวิศวกรต่อประชากรสูงมากเป็นอันดับสามของโลก มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ได้ให้กำเนิดนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกเป็นจำนวนมาก อาทิ ลอร์ดเคลวิน – หนึ่งในผู้พัฒนากฎข้อสองของเทอร์โมไดนามิคส์ และภายหลังได้รับเกียรติให้นำชื่อไปให้เป็นหน่วยวัดอุณหภูมิเคลวิน เจมส์ วัตต์ – ผู้พัฒนากลจักรไอน้ำจนก่อให้เกิดการปฏิวัติอุตสาหกรรมของสหราชอาณาจักร จอห์น โลกี แบรด – ผู้ประดิษฐ์โทรทัศน์ โจเซฟ ลิสเตอร์ – หนึ่งในผู้ริเริ่มการผ่าตัดแบบสมัยใหม่ และ โจเซฟ แบลค – นักเคมีที่มีผลงานมากมายรวมไปถึงการค้นพบก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ฯลฯ

มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ยังมีชื่อเสียงทางด้านสังคมศาสตร์ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าด้านวิศวกรรมศาสตร์เลยแม้แต่น้อย กลาสโกว์นั้นถือได้ว่าเป็นจุดกำเนิดของยุคแสงสว่างอย่างแท้จริง ศาสตราจารย์ฟรานซิส ฮัทชิสัน แห่งมหาวิทยาลัยกลาสโกว์เป็นผู้ริเริ่มทฤษฎีอรรถประโยชน์ (Utilitarian principle) ซึ่งเป็นหนึ่งในทฤษฎีพื้นฐานภายใต้เศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิก (Classical Economics) อดัม สมิธ ศิษย์เก่าที่โด่งดังที่สุดของมหาวิทยาลัยกลาสโกว์นั้นได้ผสมผสานทฤษฎีนี้ผนวกกับแนวคิดของเดวิด ฮูม (นักปรัชญาชาวเอดินเบอระ) ก่อให้เกิดทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ เศรษฐศาสตร์การเมือง และทฤษฎีการค้าเสรี ที่ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของโลกอย่างมหาศาลมาจนถึงยุคปัจจุบัน

ปัจจุบันมหาวิทยาลัยกลาสโกว์มีทั้งหมด 9 คณะ ได้แก่

นอกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์แล้ว โรงเรียนสัตวแพทยศาสตร์เป็นคณะที่มีชื่อเสียงมากที่สุดที่หนึ่งของกลาสโกว์ มีศิษย์เก่าที่เป็นชื่อเสียงจำนวนมาก อาทิ 
และมีจุดเด่นตรงที่วุฒิของที่นี่ไม่เพียงจะได้รับการยอมรับในสหราชอาณาจักรเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และอีกหลายประเทศทั่วโลก ซึ่งมีน้อยสถาบันที่จะได้รับการยอมรับเช่นนี้

โรงเรียนแพทยศาสตร์ก็เป็นจุดเด่นที่สุดอย่างหนึ่งของกลาสโกว์ ได้รับการยอมรับมายาวนานว่าเป็นโรงเรียนอันดับต้นในสหราชอาณาจักร
เมื่อ ค.ศ. 2004 โรงเรียนถูกจัดเป็นอันดับ 1 ในการจัดอันดับคณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร โดย ไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชันซัปพลีเมนต์
ประเทศสกอตแลนด์

สกอตแลนด์ (; "อาละเปอะ") เป็นชาติของชนชาวสก็อตและเป็นส่วนหนึ่งของประเทศสหราชอาณาจักร โดยครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสามทางตอนเหนือของเกาะบริเตนใหญ่ มีพรมแดนร่วมกับประเทศอังกฤษทางทิศใต้ ส่วนที่เหลือล้อมรอบด้วยมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตะวันออกเป็นทะเลเหนือ และทิศตะวันตกเฉียงใต้จดช่องแคบเหนือและทะเลไอร์แลนด์ นอกเหนือจากแผ่นดินใหญ่แล้ว ประเทศสกอตแลนด์ยังมีเกาะอีกกว่า 790 เกาะ

เอดินบะระ เมืองหลวงและนครใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศ เป็นศูนย์กลางยุคเรืองปัญญาของชาวสกอตในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเปลี่ยนสกอตแลนด์มาเป็นมหาอำนาจทางพาณิชย์ ทางการศึกษา และทางอุตสาหกรรมเมืองหนึ่งของทวีปยุโรป ฯ กลาสโกว์ นครใหญ่สุดของสกอตแลนด์ เคยเป็นนครอุตสาหกรรมชั้นนำของโลกและปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองขยายเกรตเตอร์กลาสโกว์ น่านน้ำสกอตแลนด์ประกอบด้วยทะเลแอตแลนติกเหนือและทะเลเหนือ ซึ่งมีปริมาณน้ำมันสำรองใหญ่สุดในสหภาพยุโรป ทำให้เมืองแอเบอร์ดีน นครใหญ่สุดอันดับสามในสกอตแลนด์ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงน้ำมันของทวีปยุโรป

เดิมราชอาณาจักรสกอตแลนด์เป็นประเทศอิสระที่ไม่ขึ้นกับประเทศอังกฤษจนถึง ค.ศ. 1603 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ครองบัลลังก์อังกฤษโดยทรงใช้พระนามว่า พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ จึงมีผลให้ทั้งสองประเทศมีพระมหากษัตริย์พระองค์เดียวกัน เรียกว่า การรวมราชบัลลังก์ (Union of the Crowns) อย่างไรก็ตาม รัฐบาลของทั้งสองยังคงแยกจากกันอยู่จนกระทั่งวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีแอนน์ อังกฤษและสกอตแลนด์ได้รวมตัวกันด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจ ตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 มีผลให้รวมเข้ากับราชอาณาจักรอังกฤษ และกลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่

ระบบกฎหมายของสกอตแลนด์ยังแยกจากระบบกฎหมายของอังกฤษ เวลส์และไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์อยู่ในเขตอำนาจศาลต่างหาก ทั้งในทางกฎหมายมหาชนและเอกชน การคงไว้ซึ่งสถาบันกฎหมาย การศึกษาและศาสนาของตน แยกจากสถาบันของสหราชอาณาจักร ล้วนส่งผลให้มีความต่อเนื่องของวัฒนธรรมสกอตแลนด์และอัตลักษณ์แห่งชาตินับแต่การรวมเข้าเป็นสหภาพ ค.ศ. 1707 ใน ค.ศ. 1999 รัฐสภาสกอตแลนด์ สภานิติบัญญัติแบบระบบสภาเดี่ยวที่จัดตั้งขึ้น(ใหม่)ตามกระบวนการถ่ายโอนอำนาจ และการลงประชามติ ค.ศ. 1997 เปิดประชุมใหม่โดยมีอำนาจเหนือกิจการภายในหลายด้าน ฯ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 พรรคชาติสกอตแลนด์ชนะฝ่ายข้างมากในรัฐสภาสกอตแลนด์ ทำให้นำไปสู่การลงประชามติเอกราชสกอตแลนด์ ซึ่งมีขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2014 ซึ่งประชากรสกอตแลนด์ข้างมากปฏิเสธ

สกอตแลนด์เป็นชาติสมาชิกสภาบริเตน–ไอร์แลนด์ และสมัชชารัฐสภาบริเตน–ไอร์แลนด์

"สกอตแลนด์" มาจากคำว่า Scoti ชื่อภาษาละตินสำหรับใช้เรียกพวก Gaels คำละตินในยุคท้ายว่า "Scotia" ("ดินแดนของ Gaels") เป็นภาษาละตินที่ใช้เรียกไอร์แลนด์มาก่อน เมื่อถึงศตวรรษที่ 11 Scotia เริ่มถูกใช้เพื่ออ้างถึงสก็อตแลนด์ (ส่วนที่พูดภาษาเกลิค) ทางตอนเหนือของแม่น้ำฟอร์ธ ใกล้กับ "อัลเบเนีย" หรือ "อัลบานี" ซึ่งทั้งสองมาจากคำภาษาเกลิคว่า "Alba" (อัลเบอะ) การใช้คำว่า "สกอต" และ "สกอตแลนด์" เพื่อรวมทุกสิ่งที่กลายมาเป็นสกอตแลนด์ กลายมาเป็นปกตินิยมในช่วงปลายยุคกลาง
กลุ่มรัสเซล

กลุ่มรัสเซล () เป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ในสหราชอาณาจักร 18 มหาวิทยาลัยจากสมาชิก 19 แห่ง ติด 20 อันดับแรกของประเทศในด้านงบวิจัย กลุ่มรัสเซลมีมหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ของสหราชอาณาจักรอยู่เป็นจำนวนมาก

ผู้คนมักเปรียบเทียบกลุ่มรัสเซลของสหราชอาณาจักรกับ ไอวีลีก ซึ่งเป็นกลุ่มสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบที่ไม่ค่อยจะสมเหตุผลเท่าไรนัก เนื่องจากสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำในสหรัฐอเมริกานั้น ส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากเอกชน (ยกเว้นมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ที่มีบางสาขาได้รับการสนับสนุนจากรัฐ) จึงไม่มีความจำเป็นต้องจัดตั้งกลุ่มล็อบบี้วิ่งเต้น อย่างมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรซึ่งทุกแห่งรับงบประมาณรัฐ (ยกเว้นเพียงแห่งเดียวคือ มหาวิทยาลัยบักกิงแฮม ที่เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนเต็มรูปแบบ)

จุดประสงค์ของกลุ่มรัสเซลคือ เป็นกระบอกเสียงของสมาชิก (โดยเฉพาะการวิ่งเต้นล็อบบี้รัฐบาลและรัฐสภา) และจัดทำรายงานเพื่อสนับสนุนข้อเรียกร้องต่าง ๆ ประเด็นสนใจของกลุ่มได้แก่ ความต้องการเป็นผู้นำในการวิจัยของสหราชอาณาจักร เพิ่มรายรับให้มากที่สุด ดึงพนักงานและนักเรียนที่ดีที่สุด ลดการแทรกแซงจากรัฐบาล และใช้ประโยชน์จากความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยให้มากที่สุด

กลุ่มรัสเซลเรียกตนเองว่าเป็น 'กลุ่มของมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ 24 แห่ง' และก็ดูเหมือนคำกล่าวนี้จะเป็นจริงในแง่ของงบวิจัยที่สถาบันสมาชิกแต่ละแห่งได้รับ

ในแง่ของงบวิจัยในปี ค.ศ. 1998/9, มหาวิทยาลัย 17 แห่งแรกเป็นสมาชิกของกลุ่มรัสเซล มีมหาวิทยาลัยคาร์ดิฟฟ์อยู่ในอันดับที่ 19.
โดยมีมหาวิทยาลัยนอกกลุ่มรัสเซล คือ มหาวิทยาลัยเลสเตอร์อยู่ที่ 18 และ ควีนแมรี่ อยู่ที่ 20.
ในภาพรวมทั้งหมด กลุ่มรัสเซลได้งบมากกว่า 60% ของงบวิจัยของสถาบันอุดมศึกษาทั้งสหราชอาณาจักร.

สำหรับ LSE ถึงแม้จะเป็นมหาวิทยาลัยชั้นยอด แต่ก็มีขนาดเล็กมากเมื่อเทียบกับสมาชิกอื่น ๆ และติดเพียงอันดับที่ 37 เป็นเพียงสมาชิกแห่งเดียวที่ไม่ติด 20 อันดับแรก อย่างไรก็ตาม LSE ไม่ได้เปิดสอนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการแพทย์ โดยด้านสังคมศาสตร์แล้ว LSE ได้รับงบวิจัยมากกว่าสถาบันด้านสังคมศาสตร์อื่น ๆ และจากการจัดอันดับโดยรัฐบาล LSE ก็มักจะติด 2 หรือ 3 อันดับแรกเสมอ ๆ ในด้านคุณภาพ

ในปี ค.ศ. 2004/5 ในแคว้นอังกฤษ สมาชิกกลุ่มรัสเซล ได้รับงบ 65% จากงบวิจัยทั้งหมดจาก Higher Education Funding Council for England (HEFCE) โดยในจำนวนนี้ "กลุ่มสามเหลี่ยมทองคำ" ("The Golden Triangle" ได้แก่ ออกซฟอร์ด, เคมบริดจ์, และ ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน + UCL + LSE + อิมพีเรียลคอลเลจ) ได้รับมากกว่า 40%.
ในแคว้นเวลส์ คาร์ดิฟฟ์ได้รับงบ 49% ของงบวิจัยทั้งแคว้น และในแคว้นสก็อตแลนด์ กลาสโกว์และเอดินบะระรวมกันได้งบมากกว่า 50% ของงบวิจัยทั้งแคว้น. โดยถ้านำตัวเลขเหล่านี้มาเปรียบเทียบแล้ว 20 อันดับแรกทั่วทั้งสหราชอาณาจักรจะเป็นกลุ่มรัสเซล

ควรสังเกตด้วยว่า งบวิจัยนั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างนอกเหนือจากคุณภาพงานวิจัย โดยเฉพาะขนาดของสถาบันและสาขาวิชา (ตัวอย่างเช่น ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการแพทย์มักจะได้รับงบมากกว่า)
รายชื่อผีไทย

ด้านล่างนี้คือ รายชื่อผีไทย
ATC รหัส D11

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

D ระบบผิวหนัง (Dermatologicals)
ตา (แก้ความกำกวม)

ตา สามารถหมายถึงได้หลายอย่างเช่น

นอกจากนี้ ตา ในภาษาไทยยังสามารถหมายถึง
สุภิญญา กลางณรงค์

สุภิญญา กลางณรงค์ (เกิด พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี) เป็นนักกิจกรรมสังคมด้านสื่อ เริ่มต้นทำงานที่ป่าใหญ่ครีเอชั่น ในฝ่ายผลิตและเขียนบทสารคดีโทรทัศน์ในปี 2537 จากนั้นร่วมงานเป็นฝ่ายสื่อและเผยแพร่ของมูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม และเป็นผู้ประสานงานคณะทำงานติดตามมาตรา 40 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 ซึ่งเกี่ยวกับการจัดสรรทรัพยากรสื่อสาร สุภิญญาร่วมก่อตั้งคณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส.) เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการและรองประธานคปส. หลังจากนั้นมีความสนใจในสื่อใหม่และร่วมก่อตั้งและเป็นผู้ประสานงานคนแรกของเครือข่ายพลเมืองเน็ต ในปี 2551 ก่อนจะลาออกจากทุกตำแหน่งเพื่อเข้ากระบวนการสรรหาคัดเลือกเป็นกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) และได้รับคัดเลือกเป็นกรรมการกสทช.ในปี 2554

สุภิญญาเป็นที่รู้จักจากบทบาทวิพากษ์วิจารณ์นโยบายการแทรกแซงสื่อสมัยรัฐบาลทักษิน โดยเฉพาะจากคดีที่ถูกชินคอร์ปฟ้อง เมื่อปลายปี พ.ศ. 2546 ชินคอร์ปอเรชั่นฟ้องคดีหมิ่นประมาททางอาญากับเธอในฐานะจำเลยที่ 1 จากนั้นในปลายปี พ.ศ. 2547 ก็ฟ้องซ้ำในคดีแพ่ง เรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 400 ล้านบาท เนื่องจากการให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับผลประโยชน์ทับซ้อน ของ ทักษิณ ชินวัตร, พรรคไทยรักไทย, และชินคอร์ปอเรชั่น ศาลตัดสินยกฟ้องเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยเห็นว่าสุภิญญาให้สัมภาษณ์เพื่อประโยชน์สาธารณะ

สุภิญญาเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเมื่อปีพ.ศ. 2549 สุภิญญาแสดงความเสียใจต่อสาธารณะในภายหลังต่อบทบาทดังกล่าว และได้ลดบทบาทการเคลื่อนไหวโดยยุติการดำรงตำแหน่งเลขาธิการคปส.หลังครบวาระและไปดำรงตำแหน่งรองประธานคปส.แทน และเป็นอนุกรรมาธิการของวุฒิสภาภายใต้การสนับสนุนของ ส.ว.แต่งตั้ง

บทบาทกับกสทช. สุภิญญาดำรงตำแหน่งประธานคณะอนุกรรมการส่งเสริมการกำกับดูแลกันเอง และประธานคณะอนุกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคด้านกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ โดยระหว่างดำรงตำแหน่ง ได้ทวีตแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับงานที่ทำอย่างต่อเนื่อง ผ่านบัญชีทวิตเตอร์ @supinya

เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2560 สุภิญญาประกาศยุติการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หลังจากที่ศาลฎีกาพิพากษาว่ามีความผิดจากคดีปีนรั้วสภาเมื่อปี พ.ศ. 2560ต่อมามีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2560สุภิญญาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 7 ตุลาคม 2554 ถึง 14 มีนาคม 2560
สยาม (แก้ความกำกวม)

สยาม อาจหมายถึง
ฟอสซิล (แก้ความกำกวม)

ฟอสซิล คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
ชั่วโมง

ชั่วโมง อักษรย่อ ชม. () เป็นหน่วยของเวลา. ในอดีต 1 ชั่วโมงถูกกำหนดให้เป็นเวลา 1/24 ของเวลาที่โลกหมุนรอบตัวเองเทียบกับดวงอาทิตย์. ในยุคปัจจุบันเนื่องจากหน่วยวินาทีถูกกำหนดให้เป็นหน่วยพื้นฐานของเวลา ดังนั้นเวลา 1 ชั่วโมงถูกกำหนดให้เท่ากับ 3,600 วินาทีและ 60 นาที.

สัญลักษณ์ h นั้นถูกกำหนดโดยที่ประชุมน้ำหนักและมาตรวัด (CGPM) ในปีพ.ศ. 2491 แต่ก็มีการใช้สัญลักษณ์อื่นเช่น hr เป็นบางครั้ง
โคนัน

โคนัน เป็นชื่อบุคคลสามารถหมายถึง
อัญประกาศ

อัญประกาศ หรือ เครื่องหมายคำพูด เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากล ใช้เขียนสกัดข้างหน้าและข้างหลังของ อักษร คำ วลี หรือประโยค ที่ต้องการเน้นเป็นพิเศษ ให้ดูแตกต่างจากข้อความที่อยู่รอบข้าง ลักษณะคล้ายลูกน้ำแต่เขียนไว้ข้างบน (บางภาษาเขียนไว้ข้างล่างก็มี) มักเขียนเป็นคู่เรียกว่า "อัญประกาศคู่" ข้างหน้าเขียนหัวคว่ำ ข้างหลังเขียนหัวหงาย ( “ ” ) หรือปรากฏเป็น "อัญประกาศเดี่ยว" ( ‘ ’ ) บางครั้งอาจพบการใช้ขีดตั้งเล็ก ๆ เพื่อความสะดวก ( " " หรือ ' ' )ถ้ามีส่วนที่เน้นซ้อนกันสองชั้น ชั้นนอกที่สุดให้ใช้อัญประกาศคู่ "..." ส่วนชั้นในให้ใช้อัญประกาศเดี่ยว '...' ไม่ควรใช้ซ้อนกันมากกว่าสองชั้น เพราะอาจทำให้สับสนได้ ตัวอย่างเช่น :-
นักเรียนคนหนึ่งเล่าให้ครูฟังว่า "ผมมีน้องชาย 2 คน เป็นเด็กช่างพูดทั้งคู่ พอเห็นผม กลับไปบ้าน น้องคนเล็ก มักพูดกับคุณแม่ว่า 'คุณแม่ครับ, พี่แป๊วกลับจากโรงเรียนแล้วครับ' แล้วแกก็วิ่งมารับผม และขอให้ผมเปิดรูปภาพในหนังสือให้แกดู"

การเขียนอัญประกาศ ควรเว้นวรรคก่อนอัญประกาศเปิดหนึ่งเคาะ หลังอัญประกาศปิดหนึ่งเคาะ ส่วนข้อความภายในให้เขียนติดกับอัญประกาศ เช่น xxx “yyy” xxx
ฝัน

ฝัน เป็นลำดับภาพ ความคิด อารมณ์ และการรับรู้ที่เกิดขึ้นนอกเหนืออำนาจจิตใจในจิตระหว่างช่วงที่แน่นอนของการหลับ ยัง » ไม่เข้าใจเนื้อหาและความมุ่งหมายของฝันนั้นแน่ชัด

ฝันเกิดขึ้นในการหลับระยะ REM เป็นหลัก เมื่อกิจกรรมของสมองเพิ่มสูงขึ้นเสมือนว่ากำลังตื่นอยู่ การหลับระยะ REM สามารถบอกได้จากการกลอกไปมาของลูกตาขณะหลับ ทั้งนี้ ฝันสามารถเกิดได้ในการหลับขั้นอื่น แต่ฝันเหล่านั้นมีแนวโน้มสมจริงหรือผู้ฝันจำได้น้อยกว่ามาก

ฝันกินระยะเวลาตั้งแต่ไม่กี่วินาทีไปจนถึงยี่สิบนาที บุคคลมักจำฝันได้มากกว่าเมื่อตื่นขึ้นหากฝันในระยะ REM โดยเฉลี่ย บุคคลมีฝัน 3 ถึง 5 ฝันต่อคืน ฝันมีแนวโน้มนานขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ระหว่างการหลับ 8 ชั่วโมง บุคคลจะใช้เวลากับการฝันสองชั่วโมง

มีผู้มองว่า ฝันเชื่อมโยงกับจิตไร้สำนึก โดยมีตั้งแต่ปกติและสามัญไปจนถึงเหนือจริงหรือแปลกประหลาดเกิน ฝันสามารถมีได้หลายอารมณ์ เช่น กลัว ตื่นเต้น สนุกสนาน เศร้าโศก ผจญภัยหรือเกี่ยวกับเพศ เหตุการณ์ในฝันโดยทั่วไปอยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ฝัน ยกเว้น lucid dream ที่ผู้ฝันรู้สึกตัว ฝันบางครั้งได้สร้างความคิดริเริ่มแก่บุคคลหรือให้ความรู้สึกถึงแรงบันดาลใจ

จากการวิจัยพบว่าสัตว์ก็มีฝันเช่นเดียวกับมนุษย์ โดยเมื่อสัตว์หลับอยู่ในสถานะ REM สัตว์จะมีฝันเกิดขึ้น สัตว์ที่มีระยะของสถานะ REM นานที่สุดคือตัว อาร์มาดิลโล ที่มีลักษณะคล้ายตัวตุ่น สัตว์ที่มีฝันบ่อยที่สุดคือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์ประเภทนกจากการทดสอบฝันของแมวพบว่ามันมักจะฝันถึงการล่าเหยื่อโดยอ้างอิงจากลักษณะการเคลื่อนไหวของขาและร่างกาย ในขณะที่สุนัขได้มีการเคลื่อนไหวของช่วงขาในลักษณะของการวิ่งรวมถึงการเห่าในขณะหลับ

ชาวกรีกและโรมันโบราณเชื่อกันว่า ฝันคือสารจากพระเจ้า ชาวอียิปต์โบราณ เชื่อว่าผู้ที่เข้าใจฝัน คือบุคคลพิเศษ ในประเทศจีน เชื่อกันว่าฝัน คือการผละวิญญาณจากร่างหนึ่ง ไปสู่อีกร่างในโลกแห่งฝัน ที่ซึ่งร่างนั้นเพิ่งตื่น ชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันบางชนเผ่า และชาวเม็กซิกันที่เจริญแล้ว เชื่อว่า ฝันคืออีกโลกหนึ่ง ที่เราไปเยือนในยามหลับ และในยุโรป ผู้คนเชื่อกันว่า ฝันคือสิ่งชั่วร้าย และอาจชักนำให้คนหันไปทำสิ่งเลวร้ายได้
ฝัน (แก้ความกำกวม)

ฝัน อาจหมายถึง
คะมิจุ!

คะมีจุ! () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กนักเรียนมัธยมต้นชื่อ ยูริเอะ ฮิโตสึบาชิ (一橋ゆりえ) ซึ่งในคืนหนึ่งค้นพบว่าเธอกลายเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่งในศาสนาชินโต คะมิจุ! ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนออกแพร่ภาพครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอะซะฮิ ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน 2548 นอกจากนี้ยังมีมังงะภายใต้ชื่อเดียวกันตีพิมพ์อยู่ในนิตยสารเด็งเกคิไดโอ แต่งเรื่องโดยเบซาเมะมุโช และวาดภาพโดยฮารุโกะ ฮานาฮารุ
โดจินชิ

โดจินชิ () หมายถึง สื่อสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างและจัดจำหน่ายโดยมือสมัครเล่น โดยอาจเป็นมังงะ อะนิเมะ นิยาย หนังสือรวมภาพเขียนหรืองานศิลปะ หรือวิดีโอเกม อย่างไรก็ดีศิลปินอาชีพหลายคนตีพิมพ์โดจินชิเพื่อเผยแพร่ผลงานของตนโดยไม่ผ่านสำนักพิมพ์ คำว่าโดจินชิสร้างมาจากคำว่า 同人 ซึ่งแปลว่า "กลุ่มคนที่มีความสนใจแบบเดียวกัน" และ 誌 ซึ่งแปลว่า "นิตยสาร" หรือ "การเผยแพร่" กลุ่มผู้สร้างโดจินชิมักเรียกตัวเองว่า "เซอร์เคิล" (サークル, circle)

โดจินชิโดยส่วนมากจะเขียนโดยแฟนๆ ของการ์ตูนที่ได้รับความนิยม โดยนำตัวละครจากการ์ตูนที่ชื่นชอบมาเขียนเรื่องราวเพิ่มเติมออกไปตามแต่จินตนาการของแฟนๆ นับเป็นการตอบสนองความต้องการของแฟนการ์ตูนในแบบหนึ่ง อย่างไรก็ดีโดจินชิก็สามารถเป็นเรื่องที่ผู้วาดแต่งขึ้นมาเองก็ได้

โดจินชิเป็นทางเลือกสำหรับศิลปินหรือนักประพันธ์ที่ต้องการเผยแพร่ผลงานโดยไม่ต้องผ่านการกลั่นกรองหรือประเมินคุณค่าจากสำนักพิมพ์ การเผยแพร่ทำได้โดยจำหน่ายผลงานของตนได้ในงานขายตรงโดจินชิ ที่ใหญ่ที่สุดคืองานคอมิเก็ตจัดในหน้าร้อนและหน้าหนาวของทุกปีที่โตเกียวบิ๊กไซต์ มีผู้เข้าร่วมงานไม่ต่ำกว่าครั้งละ 400,000 คน นอกจากนี้ปัจจุบันนักเขียนโดจินชิยังสามารถจำหน่ายผลงานทางอินเทอร์เน็ต หรือทางร้านหนังสือซึ่งขายเฉพาะโดจินชิได้อีกด้วย

นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นชื่อดังหลายคน อาทิ เคน อาคามัตสึ, คิโยฮิโกะ อะสึมะ, และCLAMP เผยแพร่ผลงานของตนในระยะแรกๆ เป็นโดจินชิ และปัจจุบันก็มีนักเขียนการ์ตูน นักออกแบบตัวละคร และศิลปินมีออาชีพหลายคนที่ยังเขียนโดจินชิควบคู่กับงานหลักไปด้วย เช่น มาริโอะ คาเนดะ, เคจิ โกโต, และ โทนี ทากะ

ปัจจุบันการเขียนโดจินชิได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ในประเทศไทย โดยมีการจัดงานขายตรงโดจินเป็นระยะๆ ตลอดทั้งปี อาทิ งานโคมิคอนโรด, งานคอมิกซีซัน เป็นต้น

บางครั้งการ์ตูนโป๊ที่เป็นลายเส้นแบบการ์ตูนญี่ปุ่นอาจถูกเรียกรวม ๆ ว่าโดจินชิ เพื่อเลี่ยงการกล่าวถึงโดยตรง แม้ว่าโดจินชิไม่จำเป็นต้องมีฉากลามกอนาจารเสมอไปก็ตาม บางครั้งโดจินชิยังอาจหมายความเฉพาะเจาะจงถึงการ์ตูนยะโอะอิ (ชายรักชาย) หรือการ์ตูนยุริ (หญิงรักหญิง)
ATC รหัส J01

J01 สารต้านแบคทีเรียสำหรับทั่วร่างกาย (Antibacterials for systemic use) เป็นกลุ่มย่อยตามการรักษาของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System) จัดอยู่ในกลุ่มหลักตามกายวิภาคศาสตร์ J สารต้านการติดเชื้อสำหรับทั่วร่างกาย (Anti-infectives for systemic use)

J01DF01 แอซทรีโอนัม (Aztreonam)
เซน

เซน (; ) เป็นนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายมหายาน นับถือกันอย่างแพร่หลายในแถบเอเชียตะวันออก (จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี)

คำว่า "เซน" เป็นชื่อภาษาญี่ปุ่นของคำว่า "ฉาน" ( แต้จิ๋วออกเสียงว่า "เซี้ยง") ในภาษาจีน ที่มาจากคำว่า "ธฺยาน" ในภาษาสันสกฤตอีกทอดหนึ่ง (ตรงกับคำว่า "ฌาน" ในภาษาบาลี) ซึ่งหมายถึง การเพ่งอารมณ์จนใจแน่วแน่เป็นอัปปนาสมาธิ มีจิตที่สงบและประณีต

เซน มีต้นกำเนิดจากประเทศอินเดีย พัฒนาที่ประเทศจีน ก่อนที่จะถูกเผยแพร่มาสู่เกาหลีและเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับอิทธิพลมาจากลัทธิขงจื๊อและลัทธิเต๋า ในช่วงระหว่างที่เผยแผ่มาสู่ญี่ปุ่น การฝึกตนของนิกายเซน เน้นที่การนั่งสมาธิเพื่อการรู้แจ้ง

ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เซนยังได้เป็นปรัชญาในการดำรงชีวิต และรู้จักกันทั่วโลก โดยแสดงถึงแนวทางการใช้ชีวิต การทำงาน และศิลปะ

เซนยึดถือหลักปฏิบัติธรรมตามหลักของพระพุทธเจ้า ตามหลักของการฝึกสติ อริยสัจ 4 และมรรค 8 เซน ได้รับการยอมรับจากบุคคลที่ไม่ใช่พุทธศาสนิกชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคคลนอกทวีปเอเชีย ที่สนใจในเซนสามารถศึกษาและปฏิบัติธรรมได้ และได้เกิดนิกายสายย่อยออกมาที่เรียกว่าคริสเตียนเซน

วัฒนธรรมของชาวญี่ปุ่นที่ชาวต่างชาติรู้จักกันดี ได้แฝงเอาพุทธปรัชญา แบบเซนไว้อย่างแนบแน่น เช่น พิธีชงชา อิเคบานะ (การจัดดอกไม้แบบญี่ปุ่น) วิถีซามุไร คิวโด(การยิงธนูแบบญี่ปุ่น) แม้แต่แนวทางการเล่นโกะหรือหมากล้อมแบบญี่ปุ่น เป็นต้น

ตามคติของนิกายเซน ถือว่าธรรมเนียมของนิกายนี้ได้รับการสืบทอดจากพระศากยมุนีพุทธเจ้า (釋迦牟尼佛) ผ่านทางพระอริยสงฆ์สาวกในสายของพระมหากัสสปะ โดยได้รับการถ่ายทอดธรรมะด้วยวิถีแห่ง "จิตสู่จิต" และรับมอบบาตร จีวร สังฆาฏิ ของพระพุทธเจ้าเป็นสัญลักษณ์สำคัญของตำแหน่ง จนมาถึงพระโพธิธรรมซึ่งเป็นผู้นำนิกายเซนจากอินเดียมาสู่จีน มีจำนวนทั้งสิ้น 28 องค์ ดังนี้

หลังจากพระโพธิธรรมนำศาสนาพุทธนิกายเซนจากอินเดียเข้ามาสู่ประเทศจีนแล้ว จึงมีการสืบทอดธรรมและตำแหน่งพระสังฆนายกในจีนต่อมาอีก 6 องค์ (หนังสือบางแห่งนับว่ามี 7 องค์) ดังนี้
เซน (แก้ความกำกวม)

เซน หรือ เซ็น () สามารถหมายถึง

หรือ อาจจะเขียนผิดจากคำว่า เซ็นต์ หรือคำว่า เซนต์
พ.ศ. 1919

พุทธศักราช 1919 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1919"
พ.ศ. 1920

พุทธศักราช 1920 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1921

พุทธศักราช 1921 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1922

พุทธศักราช 1922 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1922"
พ.ศ. 1923

พุทธศักราช 1923 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1924

พุทธศักราช 1924 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1925

พุทธศักราช 1925 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1926

พุทธศักราช 1926 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1927

พุทธศักราช 1927 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1928

พุทธศักราช 1928 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1929

พุทธศักราช 1929 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1930

พุทธศักราช 1930 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1930"
ลาบ

ลาบ เป็นอาหารท้องถิ่นทางภาคอีสานและภาคเหนือ (รวมถึงประเทศลาวและสิบสองปันนา) โดยนำเนื้อมาสับให้ละเอียดแล้วคลุกกับเครื่องปรุง ซึ่งเนื้อที่มาทำลาบเป็นเนื้อหลายชนิด เช่น เนื้อไก่ เนื้อเป็ด เนื้อวัว เนื้อควาย เนื้อปลา เนื้อหมู และเนื้อนก นอกจากนี้ยังสามารถลาบสัตว์จำพวก กวาง เช่น ละมั่ง กระจง เก้ง หรือแม้แต่บึ้ง ก็นำมาลาบได้เช่นกัน ลาบนิยมกินคู่กับข้าวเหนียว

ลาบอีสานเป็นอาหารที่ปรุงโดยใช้เนื้อสัตว์ที่สับละเอียด ซอยหรือหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ปรุงรสด้วย น้ำปลา มะนาว และ โรย ข้าวคั่ว พริกป่น ใบสระแหน่ ต้นหอมและหอมแดง มีทั้งที่ใช้เนื้อสัตว์สุกและดิบ กินกับพืชผักพื้นบ้าน เช่น แตงกวา ยอดกระถิน ลิ้นฟ้า ยอดมะกอก ยอดมะเฟือง ยอดมะตูม ยอดสะเดา เป็นต้น 
คนที่คิดค้นลาบ คือ คุณ ประไพย ไม่ทราบนามสกุล
อาหารอีสานอย่างอื่นที่มีลักษณะใกล้เคียงกับลาบได้แก่

ลาบทางภาคเหนือจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือมีพริกลาบ หรือน้ำพริกลาบ ที่ประกอบด้วยเครื่องเทศต่าง ๆ ที่คั่วให้สุก โดยเฉพาะมะแขว่นเป็นส่วนผสมหลัก ใช้ปรุงรสลาบ ทำให้ลาบของภาคเหนือมีลักษณะเฉพาะ ลาบที่ปรุงไม่สุกเรียก ลาบดิบ ส่วนลาบที่ปรุงสุกแล้วเรียกลาบคั่ว

อาหารทางภาคเหนืออีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายลาบคือ หลู้ นิยมใช้เลือดสด ๆ ของหมู วัว หรือควาย ถ้าใช้น้ำเพี้ยแทนเลือด เรียกว่า หลู้เพี้ย

อาหารอีสานลาบเนื้อ ตับหวาน
พ.ศ. 1931

พุทธศักราช 1931 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1932

พุทธศักราช 1932 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1933

พุทธศักราช 1933 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1934

พุทธศักราช 1934 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1934"
พ.ศ. 1935

พุทธศักราช 1935 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1936

พุทธศักราช 1936 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1937

พุทธศักราช 1937 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1938

พุทธศักราช 1938 ใกล้เคียงกับ
สมเด็จพระราเมศวร
พ.ศ. 1939

พุทธศักราช 1939 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1940

พุทธศักราช 1940 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1941

พุทธศักราช 1941 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1942

พุทธศักราช 1942 ใกล้เคียงกับ
เดวิด เกตส์

เดวิด เกตส์ (; เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1940) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวงเบรด (Bread) ซึ่งก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1967

เดวิด เกตส์เกิดที่เมือง Tulsa รัฐโอคลาโฮมา (ปัจจุบันรู้จักในชื่อว่า Bolewood Acres) สหรัฐอเมริกา เขาลาออกจากโรงเรียนมัธยมและแต่งงานเมื่อยังเป็นวัยรุ่นแล้วย้ายมาแสวงโชคที่แคลิฟอร์เนีย เพื่อเริ่มงานดนตรีของเขา เขาประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วกับวงเบรด และมีเพลงฮิตมากมาย อาทิ หลังจากที่แยกจากวงเบรด เขายังออกอัลบั้มเดียวอีกหลายชุด ในปี ค.ศ. 1977 เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง The Goodbye Girl ที่เขาแต่งได้รับรางวัลออสการ์

เสียงอันเป็นเอกลักษณ์และบุคลิกภาพของเดวิดมีส่วนอย่างมากที่ทำให้เขาได้รับความนิยม นอกนี้ยังมีเพลงดังๆอีกหลายเพลงที่เขาแต่งแต่ขับร้องโดยน้องร้องคนอื่นเช่น "If" (ร้องโดย Telly Savalas) และ "Everything I Own" (ร้องโดย Boy George)

เควิด เกตส์ อยู่ในวงการดนตรีของอเมริกาตลอดมา เขากลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งในช่วงปี 1990 และยังแต่งเพลงและแสดงดนตรีจนถึงปัจจุน (ค.ศ. 2006) เขาออกอัลบั้ม The David Gates Songbook ในปี ค.ศ. 2002 โดยประกอบไปด้วยเพลงใหม่หลายเพลง
พ.ศ. 1943

พุทธศักราช 1943 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1944

พุทธศักราช 1944 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1945

พุทธศักราช 1945 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1946

พุทธศักราช 1946 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1947

พุทธศักราช 1947 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1948

พุทธศักราช 1948 ตรงกับ ค.ศ. 1405 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินจูเลียน
พ.ศ. 1949

พุทธศักราช 1949 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1950

พุทธศักราช 1950 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1950"
พ.ศ. 1951

พุทธศักราช 1951 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1952

พุทธศักราช 1952 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1953

พุทธศักราช 1953 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1953"
พ.ศ. 1954

พุทธศักราช 1954 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1954"
พ.ศ. 1955

พุทธศักราช 1955 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1412 และ ค.ศ. 1413

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1955"
ATC รหัส R06

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

R ระบบทางเดินหายใจ (Respiratory system)
ATC รหัส V09

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

V อื่นๆ (Various)