seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง

ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง หรือ ตะพาบเซี่ยงไฮ้ (จีน: 斑鳖, พินอิน: Bān Bīe; ตรึงเวียด: Rùa mai mềm Thượng Hải) ตะพาบขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่ใกล้จะสูญพันธุ์มาก ๆ แล้วชนิดหนึ่งของโลก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rafetus swinhoei" (มีชื่อวิทยาศาสตร์อีกชื่อหนึ่งเป็นชื่อพ้อง โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเวียดนามตั้งให้ว่า "Rafetus leloii" เพื่อเป็นเกียรติแด่จักรพรรดิเลเลย) พบในแม่น้ำแยงซีเกียง ในประเทศจีน และมณฑลยูนนาน นอกจากนี้ยังพบได้ที่แม่น้ำแดง ในประเทศเวียดนามด้วย

เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่มาก และเป็นหนึ่งในเต่าน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีส่วนหัว ที่มีจมูกและปากคล้ายหมู ขนาดโตเต็มที่สามารถมีน้ำหนักมากถึง 136 กิโลกรัม ถึง 200 กิโลกรัม ยาวถึง 0.9144 เมตร และมีชีวิตอยู่ได้นานกว่า 100 ปี สถานะในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์มาก ๆ แล้ว ในสถานที่เลี้ยงปัจจุบันมีเพียง 5 ตัวใน 2 ที่เท่านั้น คือที่สวนสัตว์ในประเทศจีน 4 ตัว และที่ทะเลสาบคืนดาบที่เมืองฮานอย 1 ตัว

ปัจจุบันตะพาบน้ำแยงซีเกียงในทะเลสาบคืนดาบยังมีชีวิตอยู่ แต่น้ำในทะเลสาบกลับมีสภาพที่ย่ำแย่ ทั้งยังมีการปล่อยสิ่งปฏิกูลรวมไปถึงเต่าชนิดอื่นเข้าไปทำลายระบบนิเวศของทะเลสาบ ทำให้ตะพาบเกิดบาดแผลที่หัวและขาของมัน

ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง เป็นสัตว์ในตำนานพื้นบ้านของเวียดนามเกี่ยวกับการสร้างชาติ ในศตวรรษที่ 15 จักรพรรดิเลเลย ได้ใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ในการขับไล่ชาวจีนราชวงศ์หมิงที่รุกราน ให้ออกไปจากเวียดนาม จากนั้นในขณะที่พระองค์อยู่บนเรือก็มีตะพาบตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำและบอกให้พระองค์ส่งดาบนั้นกลับคืนแด่จ้าวมังกร ดาบนั้นก็ได้พุ่งออกจากฝักดาบเข้าไปในปากของตะพาบก่อนที่จะหายกลับลงไปสู่ใต้ผิวน้ำ
จากนั้นมาทะเลสาบแห่งดังกล่าวที่เคยถูกเรียกว่า ทะเลสาบลึกถวี๋ หรือ ทะเลสาบน้ำเขียว ต่อมาจึงได้กลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ทะเลสาบคืนดาบ หรือ ทะเลสาบหว่านเกี๋ยม ซึ่งตั้งอยู่ที่ทิศตะวันตกของเมืองฮานอย และที่ทะเลสาบแห่งนี้ก็ได้มีรูปถ่ายและตัวอย่างสตั๊ฟฟ์ของตะพาบชนิดนี้ตั้งแสดงอยู่ด้วย
การนมัสการของโหราจารย์

การนมัสการของโหราจารย์ () เป็นชื่อที่ใช้ในหัวข้อการวาดภาพหนึ่งในชุดการประสูติของพระเยซู ซึ่งเป็นภาพของโหราจารย์สามคนเดินทางตามดาวแห่งเบธเลเฮม (star of Bethlehem) จนกระทั่งพบพระกุมารเยซู เมื่อพบแล้วก็มอบของขวัญที่เป็นทองคำ กำยาน และมดยอบ (myrrh) และถวายการสักการะ ในปฏิทินศาสนาเหตุการณ์นี้ฉลองกันทางตะวันตกในวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ ซึ่งเป็นวันฉลองการที่พระวจนะทรงรับเป็นมนุษย์คือพระเยซู ทุกวันที่ 6 มกราคม ทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ฉลองวันเดียวกับวันประสูติของพระเยซูในวันที่ 25 ธันวาคม การขยายความจากคำบรรยายเพียงสั้นๆ เกี่ยวกับแมไจในพระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ 2 ข้อที่ 1-11 เป็นการแสดงว่าการประสูติของพระเยซูเป็นที่ยอมรับตั้งแต่ประสูติในฐานะกษัตริย์แห่งโลก

ภาพเหตุการณ์ การนมัสการของโหราจารย์ ภาพแรกสุด เป็นภาพของโหราจารย์ที่แต่งกายด้วยกางเกงแบบเปอร์เซียและหมวกแบบฟรีเจียน (Phrygian) เดินเรียงกันยื่นของขวัญไปข้างหน้า เป็นภาพที่มีลักษณะคล้ายภาพเขียนในสมัยโบราณที่ผู้แทนจากประเทศอาณานิคมนำของขวัญมาถวายแสดงความสวามิภักดิ์ต่อผู้มีอำนาจ โดยเฉพาะภาพจากวัฒนธรรมของเมดิเตอร์เรเนียน ภาพเขียนลักษณะนี้พบเป็นครั้งแรกในภาพเขียนภายในสุสานใต้ดินและภาพแกะนูนบนโลงหินจากคริสต์ศตวรรษที่ 4 โหราจารย์มาเริ่มสวมมงกุฏเป็นครั้งแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในศิลปะตะวันตกเป็นส่วนใหญ่ เครื่องแต่งตัวที่ออกไปทางตะวันออกก็เปลี่ยนมาเป็นตะวันตก ต่อมาในสมัยไบแซนไทน์ โหราจารย์สวมหมวกแบบ pill-box ความสำคัญของหมวกก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ สมัยก่อนหน้านั้น โหราจารย์งสามคนมักจะมีอายุไล่ ๆ กัน แต่พอมาถึงสมัยหลังการวาดเป็นชายสามวัยก็เริ่มเป็นที่นิยมกัน ตัวอย่างที่งดงามจะเห็นได้ที่ด้านหน้ามหาวิหารออร์วีเอโตในประเทศอิตาลี

ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 ก็เริ่มการใช้โหราจารย์เป็นสัญลักษณ์ของผู้มาจากสามทิศของโลกที่รู้จักกันในสมัยนั้น บัลทาซาร์ (Balthasar) จะเป็นชนชั้นทั่วไปของแอฟริกาหรือมัวร์ และกัสปาร์ (Caspar) จะเป็นภาพของมีลักษณะของผู้ที่มาจากตะวันออกหรือแต่งตัวอย่างผู้ที่มาจากทางตะวันออก

ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมาโหราจารย์ก็มีผู้ติดตามเป็นขบวน ของขวัญก็มักจะเป็นเครื่องทองฝีมือดี และเครื่องแต่งตัวก็หรูหราขึ้น พอมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ก็กลายมาเป็นงานที่เป็นการแสดงฝีมือของผู้สร้างงานศิลปะเพราะเป็นฉากที่มีองค์ประกอบที่ค่อนข้างซับซ้อนทั้งวัสดุและส่วนประกอบ ที่ประกอบด้วยกลุ่มชนที่รวมทั้งม้าและอูฐ และสิ่งต่างๆ เช่นไหม ขนสัตว์ เครื่องประดับ และทอง ของกษัตริย์ ที่ตัดกับฉากหลังเป็นป่า หรือโรงนา, พระเยซูนอนบนฟาง, และ เสื้อผ้าที่หยาบของนักบุญโยเซฟและเด็กเลี้ยงแกะ

ในฉากการนมัสการของโหราจารย์ มักจะมีสัตว์หลายชนิด: วัว และ ลา จากฉากประสูติ และม้า อูฐ สุนัข และเหยี่ยวของแมไจและผู้ติดตาม และบางที่ก็มีสัตว์อื่นเช่น นกเกาะอยู่บนโรงนา จากคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ฉากการนมัสการของโหราจารย์มักจะรวมกับฉากฉากการนมัสการของคนเลี้ยงแกะ จากพระวรสารนักบุญลูกา 2:8-20 ทำให้มีคนและสัตว์เพิ่มขึ้น ในการวางองค์ประกอบของภาพเช่นบานพับภาพ จิตรกรอาจจะแยกฉากการนมัสการของโหราจารย์และการนมัสการของคนเลี้ยงแกะจากกัน โดยมีฉากการประสูติของพระเยซูเชื่อมตรงกลางฉากการนมัสการของโหราจารย์เป็นฉากที่นิยมวาดกันมากซึ่งจะเห็นได้จากงานเขียนของ:
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ เป็นส่วนราชการไทยประเภทกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่ริเริ่ม ผลักดัน และเสนอแนะนโยบายต่อคณะรัฐมนตรีในเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติราชการ และการพัฒนาระบบราชการ ผ่านกลไกต่าง ๆ (ก.พ.ร. อ.ก.พ.ร. คตป.) เพื่อให้เกิด การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (Good Governance) เพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ตามมาตรา 3/1 ของพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 หน่วยงานทั้งของรัฐและรัฐวิสาหกิจ

การริเริ่ม ผลักดัน และเสนอแนะนโยบายต่อคณะรัฐมนตรี ในเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติราชการ และการพัฒนาระบบราชการ ผ่านกลไกต่าง ๆ เพื่อให้เกิดการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (Good Governance) เพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ตามมาตรา 3/1 ของพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 โดย “การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี” นั้น เป็นหลักในการพัฒนาระบบราชการ ที่เริ่มจากแนวคิดในการเปลี่ยนแปลงการบริหารราชการ จากระบบเดิมที่มีรัฐบาลและระบบราชการเป็นตัวนำ มาเป็นการบริหารราชการที่ต้องประกอบด้วยกลไก 3 ส่วนที่ทำหน้าที่ขับเคลื่อนบ้านเมือง ได้แก่ ภาครัฐ ภาคประชาชน และภาคประชาสังคม

ในการดำเนินนโยบายต่าง ๆ นั้น จะต้องหาความสมดุลและความพอดีของกลไกทั้ง 3 ส่วนด้วย จึงทำให้การบริหารกิจการบ้านเมืองในปัจจุบัน จึงเปลี่ยนจากคำว่า “Government” ไปสู่ “Governance” และเมื่อเป็น Governance แล้ว ก็ต้องเป็น Governance ที่ดีด้วย ทั้งในมุมมองของภาครัฐ ภาคประชาชน และภาคประชาสังคม ซึ่งกลไกทั้ง 3 ส่วนนั้นต่างก็มองการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ “ดี” ที่แตกต่างกันไปตามปรัชญาและมุมมองของตน

ดังนั้น จึงได้มีการนำแนวความคิดเรื่องการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี ในมุมมองต่าง ๆ มาใส่ไว้ในกฎหมายแม่บทของการปฏิรูประบบราชการ นั่นคือ พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 ในมาตรา 3/1 และถ่ายทอดออกมาเป็น พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546 โดยนำแนวคิดเรื่องการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีในพระราชบัญญัติดังกล่าว มาขยายความและลงรายละเอียดในมาตราต่าง ๆ ของพระราชกฤษฎีกาฯ เป็นหลักเกณฑ์ให้ส่วนราชการดำเนินการ
นอกจากพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และ พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546 แล้วในการดำเนินงานของสำนักงาน ก.พ.ร. ยังได้ยึดหลักและแนวทางตามแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย พ.ศ. 2546 - 2550 ควบคู่กันไปด้วย

หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 นาย พงษ์อาจ ตรีกิจวัฒนากุล รักษาราชการแทนมีอำนาจเทียบเท่าเลขาธิการ และเนื่องจากไม่มีการเปลี่ยนตำแหน่งรักษาราชการแทน นาย พงษ์อาจ ตรีกิจวัฒนากุลจึงมีอำนาจเทียบเท่าเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ ประกอบกับมี คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 18/2558 เรื่อง การให้กรรมการหรือคณะกรรมการตามกฎหมายบางฉบับปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558 นาย พงษ์อาจ ตรีกิจวัฒนากุล จึงมีตำแหน่งเทียบเท่าเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ คนที่ 3

คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61 มีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2559 แต่งตั้ง คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการดังรายนามต่อไปนี้
เอ็มทีวีภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก

เอ็มทีวีภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก (MTV Networks Asia Pacific) มีผู้ชมกว่า 300 ล้านครัวเรือน ประกอบด้วย 3 ช่องสถานี คือเอ็มทีวี (MTV) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์เน้นทางดนตรี และไลฟ์สไตล์ของวัยรุ่น ,ช่อง นิคเคลโลเดียน (Nickelodeon) เป็นช่องสถานีเพื่อการบันเทิงสำหรับเด็กโดยเฉพาะ และ วีเอชวัน (VH1) ช่องเพลงสากล นักแสดง

ในเอเชีย ธุรกิจของเอ็มทีวี และ นิคเคลโลเดียน นั้นรวมไปถึง การใช้แบรนด์ในสินค้าต่างๆ, การขายลิขสิทธิ์รายการ, และการทำสื่อดิจิตอล ที่มีรวมกัน 13 เว็บไซต์ และ ระบบรองรับของโทรศัพท์มือถือ เครือข่าย เอ็มทีวีภาคพื้นเอเชียแปซิฟิกมีรวมกันทั้งหมด 19 ช่องสถานีรับชมได้ตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งมีการวางผังรายการในช่วงเวลาต่างๆกัน
ธงชาติตูนิเซีย

ธงชาติตูนิเซีย () มีลักษณะเด่นคือ เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีแดงในวงกลมสีขาวที่กลางธง เจ้าอัลฮุสเซนที่ 2 อิบน์ มาห์มุต (Al-Husayn II ibn Mahmud) เจ้าผู้ครองนครตูนิส ทรงตัดสินพระทัยกำหนดแบบธงนี้ขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2370 หลังสิ้นศึกแห่งนาวาริโน (Battle of Navarino) และต่อมาได้กำหนดเป็นธงชาติในช่วงปี พ.ศ. 2374 หรือ พ.ศ. 2378 แม้ในสมัยที่ตูนิเซียตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสก็ตาม แต่ธงนี้ก็ยังธงชาติอย่างเป็นทางการของประเทศนี้มาโดยตลอด และได้รับการยืนยันว่าเป็นธงชาติสาธารณรัฐตูนิเซีย เมื่อมีการลงนามในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2502 อย่างไรก็ตาม ขนาดและสัดส่วนธงนั้นก็ไม่ได้มีแบบที่เป็นมาตรฐาน จนกระทั่งในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2542 จึงได้มีการระบุข้อมูลเหล่านี้ไว้ในกฎหมายอย่างชัดเจน

รูปจันทร์เสี้ยวและดาวนั้นเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลามตามธรรมเนียมในศาสนานั้น และถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคลาภด้วย นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่ทำให้นึกถึงธงจักรวรรดิออตโตมัน และเป็นเครื่องหมายทางประวัติศาสตร์เตือนให้รู้ว่า ในอตีตตูนิเซียเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน
ธงชาติแกมเบีย

ธงชาติแกมเบีย เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในประกอบด้วยแถบสีแดง สีน้ำเงิน และสีเขียว เรียงลำดับจากบนลงล่าง โดยที่แถบสีน้ำเงินนั้นมีแถบสีขาวขนาดเล็ก ขนาบที่ตอนบนและตอนล่างของแถบนั้น เริ่มใช้หลังประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ ออกแบบโดย ปา หลุยส์ โทมาซี

แถบสีแดง หมายถึงดวงอาทิตย์และทุ่งหญ้าสะวันนา สีน้ำเงินหมายถึงแม่น้ำแกมเบียซึ่งไหลผ่านกลางประเทศ กั้นกลางระหว่างป่าไม้และทุ่งหญ้าสะวันนา สีเขียวหมายถึงผืนแผ่นดินและป่าไม้ สีขาวหมายถึงสันติภาพ จะเห็นได้ชัดว่า ธงชาติแกมเบียไม่มีสัญลักษณ์ในที่สื่อถึงความคิดทางการเมืองเลย
ธงชาติบอตสวานา

ธงชาติบอตสวานา เป็นธงพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นสีฟ้า กลางธงมีแถบสีดำขนาบด้วยขอบสีขาวขนาดเล็กพาดผ่านตามแนวนอน สัดส่วนความกว้างของแต่ละแถบนั้นคือ 9:1:4:1:9 (วัดตามแนวตั้ง) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2509 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร

พื้นธงสีฟ้าหมายถึงน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือน้ำฝน ซึ่งมาจากคำขวัญประจำชาติในตราแผ่นดินที่ว่า "Pula" อันเป็นคำในภาษาเซตสวานา แปลตามตัวว่า "ฝน" หากแปลเอาความหมายจะหมายถึง "ขอให้ฝนจงตกลงมา" แถบสีดำขอบขาวหมายถึงความกลมกลืนทางเชื้อชาติระหว่างคนผิวดำกับคนผิวขาว และหมายถึงม้าลายซึ่งเป็นสัตว์ประจำชาติ
ถนนปู่เจ้าสมิงพราย

ถนนปู่เจ้าสมิงพราย () หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3113 สายสำโรง - สะพานภูมิพล เป็นถนนในเขตจังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีชื่อว่า "ถนนสายสำโรง-ท่าอิฐ" มีระยะทางทั้งหมดประมาณ 6.3 กิโลเมตร แนวสายทางเริ่มต้นจากถนนสุขุมวิท ตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ สิ้นสุดที่ท่าน้ำพระประแดง ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณวัดแหลม ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยที่จุดสิ้นสุดของถนนสายนี้เป็นท่าเรือข้ามฟากและแพขนานยนต์ของบริษัท เภตรา จำกัด และบริษัท นาวาสมุทร จำกัด สำหรับข้ามไปฝั่งตัวเมืองพระประแดงต่อไป

ถนนปู่เจ้าสมิงพรายเป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจร แต่ไม่มีเกาะกลางถนน จะมีเกาะกลางเฉพาะปากทางใกล้ถนนสุขุมวิท ถนนวงแหวนอุตสาหกรรม และท่าน้ำพระประแดงเท่านั้น ถนนปู่เจ้าสมิงพรายผ่านถนนสายหลักของจังหวัดสมุทรปราการ 2 สายคือ
ธงชาติแคเมอรูน

ธงชาติแคเมอรูน ที่ใช้ในปัจจุบันมีลักษณะเป็นธงสามสีมีสามแถบแบ่งตามแนวตั้ง แต่ละแถบประกอบด้วยสีเขียว สีแดง และสีเหลือง เรียงลำดับจากด้านคันธงไปด้านปลายธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน กลางแถบสีเขียวนั้นมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่20 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 หลังประเทศแคเมรูนสามารถรวมชาติได้สำเร็จ ก่อนหน้านั้นธงชาติแคเมอรูนก็มีลักษณะที่คล้ายกับธงในปัจจุบัน แต่เริ่มแรกที่มีธงในปี พ.ศ. 2500 นั้นไม่มีรูปดาวในธงชาติ ต่อมาในปี พ.ศ. 2504 จึงได้เพิ่มรูปดาว 2 ดวงลงในแถบสีเขียว ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้แบบปัจจุบัน

แบบธงชาตินแคเมอรูนนี้ดัดแปลงมาจากธงชาติฝรั่งเศส ส่วนสีที่ใช้ในธงชาตินั้นจัดเป็นกลุ่มสีพันธมิตรแอฟริกา โดยแถบสีเหลืองหมายถึงดวงอาทิตย์และทุ่งหญ้าสะวันนาในภาคเหนือของประเทศ สีเขียวหมายถึงป่าไม้ในแถบภาคใต้ของประเทศ แถบกลางสีแดงและดาวสีเหลืองกลางธงหมายถึงเอกภาพ ซึ่งดาวดวงนี้มักเรียกกันด้วยชื่อว่า ดาวแห่งเอกภาพ ("the star of unity")
ธงชาติชาด

ธงชาติสาธารณรัฐชาด มีลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบอย่างธงชาติฝรั่งเศส กล่าวคือ แต่ละแถบแบ่งตามแนวตั้งและมีความกว้างเท่ากัน ประกอบด้วยแถบสีน้ำเงิน สีเหลือง และสีแดง เรียงจากด้านคันธงไปยังด้านปลายธง ลักษณะโดยรวมของธงนี้พ้องกับธงชาติโรมาเนียเกือบทุกประการ ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่เมื่อชาดเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองและได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2503 และแม้ว่าประเทศจะต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงภายในอีกหลายครั้ง แต่แบบธงชาติชาดก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงเลยมาจนถึงทุกวันนี้

เหตุที่ประเทศใช้ธงสามแถบอย่างนี้ ก็เนื่องจากได้รับอิทธิพลการออกแบบธงจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของชาดมาก่อน ส่วนแถบสีในธงนี้จัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา

ความหมายของสีธงชาติชาดมีดังนี้
ยู อะโอะอิ

ยู อะโออิ () เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เมืองคาสุกะ จังหวัดฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น มีทั้งผลงานภาพยนตร์ และโฆษณา
วิกิพีเดียภาษาทาจิก

วิกิพีเดียภาษาทาจิก เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาทาจิก ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาทาจิกมีบทความมากกว่า 8,900 บทความ (ตุลาคม 2552)
วิกิพีเดียภาษาเกชัว

วิกิพีเดียภาษาเกชัว เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเกชัว เริ่มสร้างเมื่อเดิอนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเกชัวมีบทความมากกว่า 6,000 บทความ (เมษายน 2551)
วิกิพีเดียภาษายิดดิช

วิกิพีเดียภาษายิดดิช เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษายิดดิช เริ่มสร้างเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษายิดดิชมีบทความมากกว่า 6,700 บทความ (ตุลาคม 2552)
วิกิพีเดียภาษาแอฟริคานส์

วิกิพีเดียภาษาแอฟริคานส์ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาแอฟริคานส์ เริ่มสร้างเมื่อ16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาแอฟริคานส์มีบทความมากกว่า 9,600 บทความ (เมษายน 2551)
วิกิพีเดียภาษาอูรดู

วิกิพีเดียภาษาอูรดู เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอูรดู เริ่มสร้างเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอูรดูมีบทความมากกว่า 11,000 บทความ (ตุลาคม 2552)
วิกิพีเดียภาษาจีนโบราณ

วิกิพีเดียภาษาจีนโบราณ (維基大典) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาจีนโบราณ เริ่มสร้างเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาจีนโบราณมีบทความมากกว่า 8,422 บทความ (26 ตุลาคม 2561)
วิกิพีเดียภาษาโยรูบา

วิกิพีเดียภาษาโยรูบา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาโยรูบา เริ่มสร้างเมื่อ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาโยรูบามีบทความมากกว่า 5,000 บทความ (เมษายน 2551)
สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง

สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง (1 ตุลาคม พ.ศ. 2484 - ปัจจุบัน) เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนกวางตุ้งที่อยู่ในธุรกิจอุตสาหกรรมเหล็กกล้าและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัท เอ็น.ที.เอส.สตีลกรุ๊ป จำกัด (NTS) และบริษัท นครไทยสตริปมิล จำกัด (NSM) ต่อมา ได้ก่อตั้ง บริษัท เหมราชพัฒนาที่ดิน จำกัด (มหาชน) เพื่อประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เมื่อ พ.ศ. 2531 เน้นไปที่การก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรม และเป็นสมาชิกพรรคชาติไทย

ภายหลังวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ธุรกิจของนายสวัสดิ์ หอรุ่งเรือง ต้องแบกรับภาระหนี้กว่าแสนล้านบาท สวัสดิ์ได้ประกาศต่อสาธารณชนว่า "ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย" และดำเนินการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้

ปัจจุบัน บริษัท เอ็น.ที.เอส.สตีล ได้ร่วมทุนกับบริษัทเหล็กในเครือบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย และตั้งบริษัทใหม่ชื่อ มิลเลนเนียม สตีล และได้ขายหุ้นให้กับทาทา สตีลจากประเทศอินเดีย เมื่อปี พ.ศ. 2549 ส่วนบริษัท นครไทยสตริปมิล ตกเป็นของบริษัท จี สตีล ของนายสมศักดิ์ ลีสวัสดิ์ตระกูล

สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 และร่วมงานการเมืองกับพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 9 ซึ่งพรรคชาติไทยได้รับเลือกตั้งจำนวน 6 ที่นั่ง โดยเขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนสมาชิกที่ลาออก ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
วิกิพีเดียภาษาจีนกวางตุ้ง

วิกิพีเดียภาษาจีนกวางตุ้ง เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาจีนกวางตุ้ง เริ่มสร้างเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาจีนกวางตุ้งมีบทความมากกว่า 43,716 บทความ (1 เมษายน 2559)
วิกิพีเดียภาษาตองงา

วิกิพีเดียภาษาตองกา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาตองกา เริ่มสร้างเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาตองกามีบทความมากกว่า 1,400 บทความ (ตุลาคม 2552)
วิกิพีเดียภาษาสวาฮีลี

วิกิพีเดียภาษาสวาฮีลี เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาสวาฮีลี ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาสวาฮีลีมีบทความมากกว่า 14,000 บทความ (ตุลาคม 2552)
วิกิพีเดียภาษาอุซเบก

วิกิพีเดียภาษาอุซเบก เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอุซเบก ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอุซเบกมีบทความมากกว่า 6,000 บทความ (เมษายน 2551)
วิกิพีเดียภาษากันนาดา

วิกิพีเดียภาษากันนาดา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษากันนาดา เริ่มสร้างเมื่อ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษากันนาดามีบทความมากกว่า 17,000 บทความ (มิถุนายน 2557)
เจนสุดา ปานโต สิริสันต์

เจนสุดา ปานโต สิริสันต์ ชื่อเล่น เจน (14 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักแสดง พิธีกร วีเจ และนางแบบชาวไทย

เจนสุดาเป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน บิดาชื่อ เจมส์ อี. คลาค มารดาชื่อจำเนียนพรรณ ปานโต เกิดและโตในประเทศไทย เข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนดลวิทยา ระดับมัธยมตอนต้นที่โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ระดับมัธยมตอนปลายที่โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี ศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

เข้าสู่วงการเมื่ออายุ 11 ปี โดยเริ่มจากการแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลง "พรุ่งนี้" ของเบิร์ด ธงไชย จากนั้นเป็นงานโฆษณา และงานพิธีการรายการ state on 3 ของไตรภพ แล้วจึงมีผลงานเป็นวีเจทางช่องเอ็มทีวีไทยแลนด์ จากนั้นทางด้านการแสดง มีผลงานละครเรื่องแรกคือ ห้าวเล็กๆ จากนั้นก็มี กุหลาบสีดำ, สวรรค์เบี่ยง และฟ้ามีตะวัน หัวใจฉันมีเธอ และผลงานภาพยนตร์อย่าง เพื่อนกันเฉพาะวันพระ ของโมโนฟิล์ม ทางด้านงานพิธีกร นอกจากเป็นวีเจแล้วยังเป็นพิธีกร รายการเปรี้ยวปาก The Battle ทางช่อง 3

เคยเป็นนักร้องดูโอ้ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีสมาชิกทั้งหมด 2 คนคือเจน และ คอรี่ อพชินี อุตตมะโยธิน ชื่อวง "เจนนี่ VS คอรี่" มีผลงานอัลบั้ม 1 ชุดด้วยกัน โดยมีเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ใครใครก็ไม่รัก"

เจนสุดาสมรสกับพอล สิริสันต์ โดยเป็นพิธีสงฆ์เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2559 และจะจัดพิธีสมรสอย่างโรมันคาทอลิกตามศาสนาที่สามีนับถือในวันที่ 9 มกราคมปีเดียวกัน หลังจากคบหามานาน 3 ปี ซึ่งก่อนหน้านี้ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมากว่า 10 ปี ทั้งสองมีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนชื่อ ควินน์ สิริสันต์ (12 กุมภาพันธ์ 2560)
เค็ง ชิมูระ

เค็ง ชิมูระ (; ) ชื่อจริง ยาซูโนริ ชิมูระ () () เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ในเมืองฮิงาชิมูรายามะ จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง

ชิมูระเข้ามาร่วมทีมคณะตลก The Drifters ในปี 1974 โดยที่มี คาโต ชะ อยู่ในคณะนี้มาแต่แรก โดยแสดงอยู่ในรายการ Hachiji Da Yo! Zen'in Shugo! (ออกอากาศทางสถานีโทศทัศน์ TBS ทุกวันเวลา 2 ทุ่ม) จนรายการถูกยุบไปในปี 1985

จากนั้นในปีเดียวกัน ชิมูระและชะ คาโตได้จับมือกันทำรายการ Fun TV with Kato-chan and Ken-chan หรือที่รู้จักกันในเมืองไทยว่า คู่หู คู่ฮา ซึ่งเป็นรายการตลก ที่ล้อเลียนสภาพชีวิตของชาวญี่ปุ่นร่วมสมัย ในสไตล์เดียวกันกับดาวตลกจากตะวันตกอย่างเบนนี ฮิล และคาโรล เบิร์นเน็ต เคยทำมาแล้ว

โดยจุดเด่นของรายการ อยู่ที่การเปิดให้แฟนรายการ ส่งภาพโฮมวิดีโอมาให้คาโตและเค็งมาช่วยกันยำ ซึ่งทำให้การถ่ายภาพแบบแคมคอเดอร์กลายเป็นที่นิยม ซึ่งในปี 1989 วิน ดิ โบนา โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ได้จับมือกับสถานี TBS เพื่อสร้างรายการในแบบคล้ายๆกันนี้ ในรายการโทรทัศน์ของตะวันตก ซึ่งเป็นต้นแบบของรายการ America's Funniest Home Videos
โรงเรียนวัดตะพงนอก (รังษีปิยะราษฎร์รังสรรค์)

โรงเรียนวัดตะพงนอก (รังษีปิยะราษฎร์รังสรรค์) ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 13 ตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
โรงเรียนวัดตะพงนอก (รังษีปิยะราษฎร์รังสรรค์) เปิดทำการสอนครั้งแรกวันที่ 8 กันยายน 2468 โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดตะพงนอกเป็นที่เรียน ใช้นามว่า "โรงเรียนประชาบาลตำบลตะพง" ต่อมาได้ปรับปรุงและพัฒนาโรงเรียน ให้เหมาะสมกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างต่อเนื่อง
ปัจจุบัน โรงเรียนวัดตะพงนอก (รังษีปิยะราษฎร์รังสรรค์) เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในย่านชุมชน เปิดทำการเรียนการสอน 3 ระดับ คือ ระดับปฐมวัย ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
และต่อมาได้เป็นโรงเรียนในฝัน
วัดป่าประดู่

วัดป่าประดู่ แต่เดิมมีชื่อว่า "วัดป่าเลไลยก์" อยู่ในเขตเทศบาลนครระยอง ถนนสุขุมวิท เป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่า สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ภายในวิหารมีพระนอนขนาดใหญ่ ยาว 11.95 เมตร สูง 3.60 เมตร เป็นพระพุทธไสยาสน์ซึ่งประทับอยู่ในท่านอนตะแคงซ้าย เดิมอยู่กลางแจ้ง ต่อมาสร้างวิหารครอบเมื่อปี 2524 ศาลแห่งนี้เป็นที่เคารพนับถือของชาวเมือง และมีงานสมโภชประจำปีในช่วงตรุษจีน

การเดินทาง สามารถใช้เส้นทางได้ 2 เส้นทาง เส้นทางแรก จากถนนสุขุมวิท สาย 3 ผ่านตัวเมือง จังหวัดระยองจุดสังเกตคือ ผ่านโรงพยาบาลระยอง โรงเรียนวัดป่าประดู่ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าซอยถนนป่าประดู่จะถึงวัดป่าประดู่ เส้นทางที่ 2 จากถนนสาย 36 (บายพาส) ถึงสี่แยกเกาะลอย ให้เลี้ยวขวาเข้าถนนจันทอุดม ผ่านตัวเมืองจังหวัดระยอง พอถึงสามแยกโรงพยาบาลระยองให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนสุขุมวิท สาย 3 ผ่านโรงพยาบาลระยอง โรงเรียนวัดป่าประดู่ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าซอยถนนป่าประดู่จะเห็นวัดป่าประดู่
พิจิกา จิตตะปุตตะ

พิจิกา จิตตะปุตตะ หรือ ลูกหว้า (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 - ) เคยมีผลงานเป็นนักร้องหญิงของวงดูบาดู (Doobadoo) และเป็นอดีตดีเจรายการวิทยุเพลงแจ๊ส คลื่น98.5 Breeze F.M.และเป็นดีเจคลื่น 98.5 Good fm ในเครือลักษ์เรดิโอ ปัจจุบันเป็นศิลปินเดี่ยวในสังกัดสนามหลวง จีเอ็มเอ็มแกรมมี่
พิจิกา จิตตะปุตตะ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทด้านการตลาด จาก มหาวิทยาลัยมหิดล โดยในอดีตตั้งแต่ พ.ศ. 2541-2545 เป็นนักร้องของชมรมดนตรีของมหาวิทยาลัย (ซียูแบนด์) และเป็นนักร้องรับเชิญให้กับศิลปินต่างๆ เช่น ซีเปียจนกระทั่งถึงช่วงก่อนออกอัลบั้มดูบาดู ได้ร่วมงานกับกลุ่มเรียนเชิญผู้มีจิตศรัทธา บัวหิมะ เทมโปคลินิค เป็นต้น และยังเคยเป็นนักร้องแบคอัพในการแสดงให้กับศิลปิน โจอี้ บอย ใหม่ เจริญปุระ รัดเกล้า อามระดิษ โบ สุนิตา ลีติกุล

พิจิกา จิตตะปุตตะ เริ่มร้องเพลงบันทึกเสียงกับวงดูบาดู ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ต่อมาอัลบั้มจึงมาออกวางขายสังกัด ก้านคอคลับ ในเครือแกรมมี่ในปี พ.ศ. 2548 และมีผลงานหลังจากนั้นคือ อัลบั้ม Bossa Blossom สังกัด สนามหลวง และ Remind สังกัด ลักษ์มิวสิก อัลบั้ม จีเอ็มเอ็ม beautiful bossa และ อัลบั้มเพลงแจ๊สภาษาอังกฤษ Feel by Lookwa ได้ร่วมร้องคอรัสในหลายอัลบั้ม เช่น ธงไชย แมคอินไตย อัลบั้ม Volume1 , ลุลา Twist, ETC อัลบั้ม Bring it Back, ว่าน ธนกฤต อัลบั้ม อโศก, ลุลา อัลบั้ม Joy เป็นต้น

ในปี พ.ศ. 2554 ได้กลับมาทำอัลบั้มเดี่ยว โดยใช้ ชื่อจริง พิจิกา และเป็นชื่อ อัลบัมด้วย โดยมีเพลงที่ประสบความสำเร็จหลายเพลง นอกจากนี้ยังมีผลงานแสดงละครเวทีหลายเรื่องเช่น คู่กรรม the musical, วิวาห์คาบาเรต์, Pippin the musical, พระมหาชนก, Dreamgirls เป็นต้น รวมทั้งอ่านสารคดี และสปอตวิทยุโทรทัศน์ ร้องเพลงประกอบโฆษณามากมาย นอกจากนี้ยังมีความสนใจในเรื่องภาพยนตร์ โดยในอดีตเคยเขียนคอลัมน์แนะนำภาพยนตร์ให้กับนิตยสารกุลสตรีอีกด้วย

รางวัลด้านดนตรีที่เคยได้รับคือ รางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยม จาก คม ชัด ลึก อวอร์ด 2549, รางวัลอัลบั้มเพลงป๊อบยอดเยี่ยม จาก แฮมเบอร์เกอร์อวอร์ด 2549 โดยสองรางวัลนี้จากการเป็นสมาชิกของวง Doobadoo และต่อมาเมื่อได้ทำงานศิลปินเดี่ยวก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลศิลปินหญิงเดี่ยวจาก แฟตอวอร์ดปี 2554, เสนอชื่อเข้าชิงศิลปินหญิงเดี่ยวจาก คม ชัด ลึก อวอร์ด 2555 ด้วย

2542

2543

2544

2546

2547

2548

2550 
2551

2552 
2554 
2555
2556
2557
2558
2560

2561