seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จาง เทียนหรัน

จาง เทียนหรัน () เป็นจู่ซือรุ่นที่ 18 ซึ่งเป็นรุ่นสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม ผู้ปฏิรูปโครงสร้างองค์กรและจารีตพิธีกรรมของลัทธิ ซึ่งยังใช้อยู่จวบจนปัจจุบัน จึงถือไว้ว่าเขาเป็นศาสดาของลัทธิอนุตตรธรรมสมัยใหม่

จาง เทียนหรัน มีนามเดิมว่าจาง ขุยเซิง เกิดวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1889 ที่เมืองจี่หนิง มณฑลซานตง ประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิง เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาได้แต่งงานกับสตรีแซ่จู มีธิดาด้วยกัน 1 คน นางจูเสียชีวิตในปีต่อมา จางจึงแต่งงานใหม่กับสตรีแซ่หลิว และมีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อจาง อิงอวี้ เมื่ออายุได้ 22 ปี จาง ชุยเซิงได้เข้ารับราชการเป็นทหารที่เมืองหนานจิงและเซี่ยงไฮ้เป็นเวลาหลายปี จนเมื่อทราบข่าวว่าบิดาล้มป่วยจึงลาออกจากกองทัพ เพื่อกลับมาดูแลกิจการของครอบครัว

ในปี ค.ศ. 1915 จางได้พบอาจารย์เกิ่ง ศิษย์อาจารย์ลู่ จงอี จู่ซือของลัทธิอนุตตรธรรม ด้วยความเลื่อมใส จึงได้ฝากตัวเป็นศิษย์ ได้รับนามทางธรรมว่าเทียนหรัน และติดตามช่วยเหลืออาจารย์เกิ่งเผยแผ่ลัทธิ เมื่ออาจารย์เกิ่งเสียชีวิตในปี ค.ศ.1920 จางจึงย้ายไปติดตามรับใช้อาจารย์ลู่แทน จางเผยแผ่ลัทธิอนุตตรธรรมจนแพร่หลาย และกลายเป็น 1 ใน 7 ศิษย์อาวุโสของอาจารย์ลู่ในเวลาต่อมา

เมื่ออาจารย์ลู่ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1925 ได้เกิดความแตกแยกขึ้นภายในลัทธิเพราะศิษย์อาวุโสแต่ละคนต่างตั้งตนเป็นใหญ่เป็นอิสระต่อกัน ต่อมาลู่ จงเจี๋ย น้องสาวของอาจารย์ลู่อ้างว่าพระแม่องค์ธรรมได้มาประทับทรงประทานอาณัติสวรรค์แต่งตั้งให้ตนเป็นผู้รักษาการจู่ซือไป 12 ปี แต่มีเพียงจางคนเดียวที่ยอมรับ หลังจากรักษาการได้ 6 ปี ถึงปี ค.ศ. 1930 จงเจี๋ยจึงประกาศว่าพระแม่องค์ธรรมให้จาง ขุยเซิงและซุน ซู่เจิน รับสืบทอดอาณัติสวรรค์พร้อมกันในฐานะสามีภรรยา ร่วมกันปกครองสำนักต่อในฐานะจู่ซือรุ่นที่ 18 โดยขุยเซิงได้นามใหม่ว่ากงฉัง และซู่เจินได้นามใหม่ว่าจื่อซี่ แต่กงฉังยังคงเป็นผู้นำหลักของลัทธิ เขาอ้างว่าตนเองเป็นพระภาคของพระจี้กง และได้เผยแผ่ลัทธิจนแพร่ไปทั่วลุ่มแม่น้ำแยงซี ส่วนซุนแม้จะมีบทบาทน้อยกว่าในช่วงแรก แต่เธอก็ได้รับยกย่องจากกงฉังว่าเป็นพระภาคของพระจันทรปัญญาโพธิสัตว์ ()

จางได้พัฒนาลัทธิอนุตตรธรรมในหลายประการ เช่น แต่งตั้งสาวกคนสนิท 9 คน เป็นเต้าจั่ง() เป็นเหล่าเฉียนเหริน () สาวกชั้นรองลงไปมีเฉียนเหริน () เตี่ยนฉวนซือ () เจี่ยงซือ และถันจู่ () ตามลำดับ ในด้านพิธีกรรมนอกจากการอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประทับทรงประทานโอวาทที่กระบะทรายแล้ว ได้เริ่มใช้เด็กอายุ 12 ปีมาฝึกฝนเพื่อทำหน้าที่เป็นคนทรงโดยเฉพาะเรียกว่า "ร่างสามคุณ" ( "ซันไฉ") โดยจางเป็นผู้ควบคุมการฝึกเอง

ในปี ค.ศ. 1935 จางตัดสินใจย้ายศูนย์กลางของลัทธิจากเมืองจี่หนาน มณฑลซานตง ไปอยู่เมืองเทียนจิน ประเทศแมนจู (รัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิญี่ปุ่น) เจ้าหน้าที่รัฐหลายคนเข้าเป็นสมาชิกของลัทธิ และสนับสนุนลัทธิจนแพร่หลายอย่างมากในพื้นที่ที่ญี่ปุ่นยึดครอง ลัทธิอนุตตรธรรมเชื่อว่าสงครามครั้งนี้จะเป็นความยากลำบากครั้งสุดท้าย และญี่ปุ่นจะเป็นผู้นำสันติภาพมาสู่โลก เมื่อแมนจูเรียถูกจีนยึดกลับคืนมาได้ในปี ค.ศ. 1945 ทั้งรัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนจึงดำเนินการปราบปรามลัทธิอนุตตรธรรมอย่างหนัก โทษฐานที่เข้าสนับสนุนการปกครองของญี่ปุ่น

ผลจากการปราบปรามลัทธิ ทำให้จาง เทียนหรัน เริ่มมีสุขภาพย่ำแย่ลง จนถึงแก่กรรมวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1947 เวลาประมาณ 20:00 น. ในระหว่างเยือนเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน หลังจากเสียชีวิตได้ 5 วัน ซุน ฮุ่ยหมิง ได้เชิญวิญญาณของจางมาเข้าทรง จึงทราบว่าเขาต้องการให้ฟังศพที่เชิงเขาหนันผิง เมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง สาวกของเขาจึงประกอบพิธีฝังตามนั้นใน 1 เดือนให้หลัง

ต่อมาพระแม่องค์ธรรมได้ประทับทรงประกาศว่าจาง เทียนหรัน ได้รับอริยฐานะเป็นเทียนหรันกู่ฝอ ()
หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์

หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์ (30 มกราคม พ.ศ. 2392 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุประดิษฐ์ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร และเป็นพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมราชวงศ์สถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์ สมภพเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2392 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2393) ที่วังริมคลองบางลำพูฝั่งเหนือ ในสมัยรัชกาลที่ 3 ขณะนั้น พระบิดายังเป็น หม่อมเจ้าสุประดิษฐ์ โอรสในเจ้าฟ้ามงกุฎ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 จึงได้เป็น หม่อมเจ้า ชั้นหลานหลวง เมื่อท่านเจริญพระชันษาก็ได้เข้ารับราชการในกรมพระคลังมหาสมบัติซึ่งเป็นกรมในกำกับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร พระบิดาของพระองค์ และด้วยเหตุที่เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในกรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า ให้สืบราชตระกูลของกรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ซึ่งต่อมาคือ

หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2474) พระชันษา 82 ปี
เศษหาร

ในวิชาเลขคณิต เศษหาร (หรือ มอดุลัส) คือค่าที่"เหลืออยู่"หลังจากการดำเนินการการหารกับจำนวนเต็มสองจำนวนที่หารไม่ลงตัว นั่นคือ เมื่อผลลัพธ์ของการหารไม่สามารถเขียนแทนด้วยจำนวนเต็ม

ถ้า "a" และ "d" เป็นจำนวนธรรมชาติ โดย "d" ไม่เป็นศูนย์ แล้วสามารถพิสูจน์ได้ว่ามีจำนวนเต็ม "q" และ "r" เพียงคู่เดียวที่ "a" = "qd" + "r" และ 0 ≤ "r" ผลหาร" ในขณะที่ "r" เรียกว่า เศษ
ดูหน้าวิธีหารแบบยุคลิดสำหรับการพิสูจน์ผลนี้และขั้นตอนวิธีการหารสำหรับวิธีการคำนวณหาเศษ
โรงเรียนไทรน้อย

โรงเรียนไทรน้อย () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งโดยพระมงคลนนทเขต เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่อยู่เลขที่ 127 หมู่ที่ 5 ถนนเทศบาล 8 ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี โรงเรียนไทรน้อยเดิมเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ ประเภทสหศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2507 โดยได้รับความเมตตาจากพระมงคลนนทเขต ที่ดินจำนวน 15 ไร่ 2 งาน

โรงเรียนไทรน้อยได้รับการจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 โดยท่านพระครูพิทักษ์นนทเขต เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ พร้อมด้วยข้าราชการทุกฝ่าย ผู้นำชุมชน และประชาชนในท้องถิ่นร่วมแรงร่วมใจก่อตั้ง ด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการวัดไทรใหญ่และด้วยความยินยอมของเจ้าอธิการทิพย์ เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ ซึ่งมอบเนื้อที่ธรณีสงฆ์ของวัดไทรใหญ่ จำนวน 15 ไร่ 2 งาน ให้เป็นสถานที่ปลูกสร้างอาคารเรียนโรงเรียนไทรน้อย และท่านพระครูพิทักษ์นนทเขต เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ เจ้าคณะอำเภอไทรน้อย (ปัจจุบันท่านได้รับสมณศักดิ์พระมงคลนนทเขต) ได้ดูแลอุปการะโรงเรียนมากระทั่งจนถึงปัจจุบันนี้
หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ สุประดิษฐ์

มหาอำมาตย์โท หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ สุประดิษฐ์ (15 มกราคม พ.ศ. 2400 - 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ประสูติแต่ หม่อมบาง สุประดิษฐ์ ณ อยุธยา และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ สุประดิษฐ์ ประสูติเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2400 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2401) ต่อมาในรัชกาลที่ 6 ได้เข้ารับราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ มียศเป็นมหาอำมาตย์โท ทรงเริ่มรับราชการตำแหน่ง เสมียนเอก กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ แล้วเป็นนายเวร ต่อมาเป็นผู้ช่วยตรวจบัญชีกลาง,เลขานุการเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ,อธิบดีกรมสรรพภาษี,อธิบดีกรมเก็บ และตำแหน่งสุดท้ายในราชการคือ ปลัดทูลฉลองกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ในพ.ศ. 2460 กราบถวายบังคมออกรับพระราชทานบำนาญ

และท่านยังเป็นคนกลุ่มแรกในเมืองไทยที่เลี้ยงกล้วยไม้ ร่วมกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ,พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ และพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช

นอกจากนี้หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ ยังมีสมบัติที่มีค่าอีกอย่างหนึ่งที่ได้รับจากพระบิดาคือ พระไภษัชยคุรุ เป็นหนึ่งในพระพุทธเจ้าตามความเชื่อในศาสนาพุทธฝ่ายมหายาน นิกายวัชรยาน หรือพุทธตันตระ ซึ่งมีผู้นิยมนับถือกันมากที่สุดองค์หนึ่งในประเทศจีนและธิเบต องค์พระหล่อด้วยสำริด สร้างขึ้นในศิลปะลพบุรี (ศิลปะแบบเขมรในประเทศไทย) เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 17 – 18 ทำเป็นพระพุทธรูปนาคปรกทรงเครื่อง สวมศิราภรณ์ทรงเทริด ขนาดหน้าตักกว้าง 26 เซนติเมตร สูง 62 เซนติเมตร ต่อมาพระองค์ได้ขายให้กรมศิลปากร ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ ห้องลพบุรี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ สุประดิษฐ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 พระชันษา 70 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเบญจมบพิตร วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2473

http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2471/D/688.PDF
ตำบลป่าแฝก

ตำบลป่าแฝก อาจหมายถึง
โจโว รินโปเช

โจโว ศากยมุนี หรือ โจโว รินโปเช เป็นพุทธปฏิมาที่ชาวทิเบตเคารพบูชาเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุด ประดิษฐานอยู่ที่วัดโจคัง ในนครลาซา เมืองเอกของเขตปกครองตนเองทิเบต

คำว่า "โจโว" ในภาษาทิเบตมีความหมายว่า "พระเป็นเจ้า" (อันเป็นคำเรียกขานสิ่งที่มีศักดิ์สูงสุด เช่นเดียวกับที่ชาวไทยแต่โบราณใช้เรียกขานพระพุทธรูป และพระสงฆ์ รวมถึงพระมหากษัตริย์) ด้วยเหตุนี้ โจโว ศากย มุนี จึงพระศายมุนีเป็นเจ้า

ประวัติ
โจโว รินโปเช เชื่อกันว่าสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อครั้งพระพุทธองค์ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ โดยฝีมือของพระวิศวกรรม หรือพระวิษณุกรรม และยังได้รับการอำนวยพรโดยพระพุทธองค์ ให้มีพลังเยียวยารักษาผู้เคารพสักการะ ต่อมามหาราชแห่งแคว้นมคธได้ถวายพระพุทธรูปนี้แก่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถัง และต่อมาเจ้าหญิงเหวินเฉิง พระภาติยะของจักรพรรดิถังไท่จง ทรงอาราธนามายังแผ่นดินทิเบต เมื่อคราที่พระองค์เสด็จมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซงเซินกัมโป กษัตริย์ทิเบต

ต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้ามังซง มังเซน พระนัดดาของพระเจ้าซงเซินกัมโป พระนางเหวินเฉิงได้ซุกซ่อนพระพุทธปฏิมานี้ในห้องลับของวัดโจคัง เนื่องจากในขณะนั้นอาณาจักรถังคิดรุกรานทิเบต ในเวลาต่อมาองค์หญิงจินเฉิง แห่งอาณาจักรถัง ซึ่งเดินทางมาเป็นพระชายาของกษัตริย์ท้องถิ่น เพื่อประสานไมตรีกับทิเบต ได้ทรงนำพระพุทธโจโว รินโปเช ออกมาประดิษฐาน ณ วิหารใหญ่ ของวัดโจคังอีกครั้ง ราวปีค.ศ. 710

ในช่วงศตวรรษที่ 14 จงขะปะ หรือสองขะปะ ผู้ก่อตั้งนิกายเกลุก หรือนิกายหมวกเหลืองของพุทธศาสนาฝ่ายวัชรยานแบบทิเบต ได้ถวายเครื่องทรงสัมโภคกายแก่พระพุทธปฏิมา ซึ่งแต่ก่อนทรงจีวรธรรมดา ในภาคนิรมานกาย ทั้งนี้ สัมโภคกาย คือ กายละเอียดเป็นทิพย์ภาวะสูงสุดอันดับ 2 รองจากธรรมกาย ตามความเชื่อของพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน/วัรยาน พระพุทธรูปที่ปรากฏพระองค์ในภาคนี้ มักทรงเครื่องทรงอย่างวิจิตรงดงาม ส่วนภาคนิรมานกาย คือภาคที่พระพุทธเจ้าทรงเนรมิตรพระกายเป็นมนุษย์สามัญ มีเกิด แก่ เจ็บ ตายไปตามอนิจลักษณ์

ทั้งนี้ ยังมีพระพุทธปฏิมาโจโว อีกองค์ประดิษฐานที่วัดราโมเช ในนครลาซาเช่นกัน มีชื่อว่า โจโว มิกเยอ ดอร์เจ นำมาจากเนปาล โดยเจ้าหญิง เมื่อครั้งที่ทรงเดินทางมาทิเบต เพื่อเป็นพระชายาอีกองค์ของพระเจ้าซงเซินกัมโป

อย่างไรก็ตาม ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ราวทศวรรษที่ 60 วิหารราโมเชถูกไฟเผลาผลาญ เสียหายไปส่วนหนึ่ง ขณะที่พระพุทธปฏิมาสูญหายไป กระทั่งในปี 1983 มีผู้พบส่วนครึ่งล่างขององค์พระอีกครั้ง กบล่าวกันว่าถูกทิ้งไว้ในกองขยะแห่งหนึ่งในกรุงลาซา และต่อมาพบครึ่งองค์ส่วนบนที่กรุงปักกิ่ง จึงนำกลับมาซ่อมแซมในปี 1986 แต่ฝีมือซ่อมไม่ละเอียดนัก จึงยังเห็นร่องรอยของความเสียหายอยู่ จนกระทั่งถึงปี 1993 ปัจจุบัน โจโว รินโปเช ได้รับการซ่อมแซมจนงดงามเกือบดังเดิม
มะจ้ำก้อง

มะจ้ำก้อง หรือ เหมือด กาลังกาสาตัวผู้ อ้ายรามใบใหญ่ อยู่ในวงศ์ Myrsinaceae เป็นไม้ยืนต้น ใบเดี่ยว หนา ใบอ่อนสีแดง ดอกช่อ สีแดงหสลับขาว ผลกลม สุกแล้วเป็นสีดำ ใบใช้แก้ท้องเสีย เมล็ดแก้ลมพิษ ต้นแก้โรคเรื้อน ในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย ใช้ใบต้มรักษาอาการติดเชื้อไวรัส
โรงเรียนดาราคาม

โรงเรียนดาราคาม () สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 กระทรวงศึกษาธิการ (สพม.เขต 2) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นโรงเรียนในระดับประถมศึกษาโดยเน้นทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ตั้งอยู่ใกล้สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) และท้องฟ้าจำลองกรุงเทพ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ 932 ถนนสุขุมวิท แขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร 10110

โรงเรียนดาราคาม เดิมชื่อ "โรงเรียนบ้านกล้วย" เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 โดยฝากเรียนที่โรงเรียนสายน้ำทิพย์ในช่วงแรก เนื่องจากในขณะนั้นอยู่ในระหว่างการจัดสร้างโรงเรียน มีนักเรียนจำนวน 183 คน ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 5 ห้อง โดยมีนางอุไร ศรีธวัช ณ อยุธยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ของโรงเรียน

ต่อมาได้ย้ายสถานที่ตั้งของโรงเรียนมา ณ บริเวณท้องฟ้าจำลองกรุงเทพ ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2506 และ ม.ล.ปิ่น มาลากุล ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนดาราคาม" ซึ่งมีความหมายว่า "บ้านดาว" เพื่อให้สอดคล้องกับอาคารบริเวณท้องฟ้าจำลองกรุงเทพ

การเรียนการสอนในช่วงแรกนั้น อยู่ในช่วงรอยต่อของการเปลี่ยนการศึกษาภาคบังคับ จากชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ทางโรงเรียนต้องการให้การเรียนภาควิชาการและการงานพื้นฐานอาชีพเรียนควบคู่กันไป จึงจัดให้มีการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานอาชีพด้วย ได้แก่ รำไทย ดนตรีไทย คหกรรม เย็บผ้า ช่างไม้ เกษตร และไฟฟ้า เพื่อให้นักเรียนสามารถนำความรู้เหล่านี้ไปใช้ในการประกอบอาชีพหรือนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ ปัจจุบันเปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลจนถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 1-6

ใช้อักษรย่อ 3 ตัว คือ ส.ร.ค.

ส. ย่อมาจาก กรมสามัญศึกษา ซึ่งเดิมโรงเรียนอยู่ในสังกัด

ร. ย่อมาจาก ดารา แปลว่า ดาว, ดวงดาว

ค. ย่อมาจาก คาม แปลว่าบ้าน, หมู่บ้าน

สีประจำโรงเรียน ฟ้า-ขาว หมายถึงท้องฟ้าและปุยเมฆ
ไครเมีย

ไครเมีย อาจหมายถึง
ปลาหมอสีไซไพรโครมิส

ปลาหมอสีไซไพรโครมิส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Cyprichromis" (/ไซ-ไพร-โคร-มิส/)

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 5-6 นิ้ว โดยเฉลี่ยประมาณ 3.5 นิ้ว จัดเป็นปลาที่มีนิสัยรักสงบ มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ตั้งแต่หลักร้อยจนถึงหลักพัน มีรูปร่างเรียวยาว ตากลมโต ปลายปากยาว ตัวผู้มีสีสันที่สดใสสวยงาม มักมีสีต่าง ๆ เช่น ฟ้า, เหลือง, ดำ, ม่วง หรือมีเหลือบสีขาว และมีการพัฒนาการของสีตามช่วงวัย มักอาศัยอยู่ตามโขดหินหรือตามหลีบซอกของวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ หากินบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนและสัตว์น้ำขนาดเล็กที่ลอยตามกระแสน้ำ

ขณะที่ปลาตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า พฤติกรรมเมื่อผสมพันธุ์ ปลาตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่สุดจะเป็นจ่าฝูง จะคอยกางครีบและขับสีออกมาเรียกร้องความสนใจจากตัวเมียภายในฝูง และข่มตัวผู้ตัวอื่น ๆ เมื่อผสมพันธุ์กัน ตัวผู้จะงอตัวและทำปากห่อ เพื่อกระตุ้นให้ตัวเมียปล่อยไข่ออกมา เมื่อไข่ถูกปล่อยออกมา ตัวเมียจะงับน้ำเชื้อจากตัวผู้ที่ปล่อยออกมา ให้ผสมกับไข่ที่อยู่ในปาก จำนวนของไข่ขึ้นอยู่กับขนาดของปลาตัวเมีย โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.3 เซนติเมตร จำนวนไข่ในแต่ละครั้งประมาณ 5-25 ฟอง โดยตัวเมียจะอมไข่จนกว่าไข่จะฟักเป็นตัวใช้เวลาประมาณ 18-20 วัน โดยไม่กินอะไรเลย

ปลาในสกุลไซไพรโครมิสนี้พบกระจายพันธุ์ในส่วนต่าง ๆ ของทะเลสาบแทนกันยีกา ในตอนกลางและตะวันออกของทวีปแอฟริกา

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่ได้รับความนิยมกันมาอย่างยาวนานแล้ว โดยมีชนิดที่ค้นพบใหม่ ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีชนิดที่รู้จักกันดีที่สุด คือ ปลาหมอสีเลบโตโซม่า ("C. leptosoma")
วารสารศาสตร์

วารสารศาสตร์ () เป็นวิธีการสอบถามและรูปแบบทางวรรณกรรมที่มุ่งให้บริการแก่สาธารณะโดยการเผยแพร่และวิเคราะห์ข่าวและสารสนเทศอื่น การยึดหลักคุณธรรมทางวารสารศาสตร์ยึดหลักความจริง ความเปิดเผยและความเป็นอิสระของบรรณาธิการ สื่อทางวารสารศาสตร์มีได้หลากหลาย ตั้งแต่สิ่งพิมพ์ไปถึงการแพร่สัญญาณทางอิเล็กทรอนิกส์ และตั้งแต่หนังสือพิมพ์ไปจนถึงช่องโทรทัศน์ ตลอดจนเว็บไซต์และเทคโนโลยีดิจิทัล
แบนดิแคม

แบนดิแคม (อังกฤษ:Bandicam) เป็นโปรแกรมอัดวีดีโอหน้าจอและโปรแกรมถ่ายภาพหน้าจอที่พัฒนาโดย แบนดิซอฟท์ และเป็นโปรแกรมแชร์แวร์ในโปรแกรมนี้จำเป็นต้องซื้อ

! ประเภท ฟรี
! ประเภท ซื้อ
วิศวกรรมนาโน

วิศวกรรมนาโน (Nanoengineering) หรือวิศวกรรมวัสดุนาโน ศึกษาเกี่ยวกับนาโนเทคโนโลยีในการนำความรู้ไปประยุกต์เพื่อพัฒนาและปรับปรุงคุณสมบัติวัสดุเดิมให้เหมาะสมกับการนำไปใช้งาน เช่น โละหะ พลาสติก เซรามิก นาโนเทคโนโลยี ที่เกี่ยวข้องกับนวัตกรรมระดับอะตอม ศึกษาและสังเคราะห์สสารในระดับนาโน (10) โดยพื้นฐานศาสตร์ที่สำคัญมาก คือ เคมี และฟิสิกส์ โดยเฉพาะเคมีเชิงฟิสิกส์ กลศาสตร์ควอนตัม

แบ่งย่อยเป็น 3 สาขา
-สาขานาโนอิเล็กทรอนิกส์
-สาขานาโนเทคโนโลยีชีวภาพ 
-สาขาวัสดุนาโน
มาลินโดแอร์

สายการบินมาลินโดแอร์ มีฐานการบินในประเทศมาเลเซีย,และสำนักงานในเปตาลิงจายา สายการบินต้นทุนต่ำที่เกิดจากการร่วมทุนระหว่างอุตสาหกรรมการบินและกลาโหมแห่งชาติมาเลเซีย (NADI) (51%) และสายการบินไลออนแอร์ของอินโดนีเซีย (49%) โดยชื่อของสายการบินมาลินโดนั้นเป็นการรวมชื่อประเทศของสองประเทศรวมกันคือ: มาเลเซีย" และ อินโดนีเซีย" สายการบินมาลินโดแอร์เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2556 โดยในอนาคตจะเปิดให้บริการอาคาร 2 ที่จะเปิดในอนาคต โดยตอนเริ่มเปิดให้บริการนั้นเน้นเที่ยวบินในประเทศเป็นหลักมาลินโดแอร์มีแผนจะนำเครื่องบินเข้าประจำการให้ได้จำนวน 100 ลำภายใน 10 ปี
วันชัย ทัพวิเศษ

วันชัย ทัพวิเศษ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย สังกัดสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา แต่ว่าปัจจุบันได้ประกาศอำลาการเล่นให้ทีมชาติ หลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 27 ที่ประเทศเมียนมาร์ หลังจากที่รับใช้ทีมชาติไทยมากว่า 10 ปี

วันชัย ทัพวิเศษ เป็นชาวจังหวัดขอนแก่นโดยกำเนิด จากนั้นไปศึกษาต่อที่โรงเรียนขามทะเลสอที่จังหวัดนครราชสีมา โดยมีผู้ฝึกสอนคนแรกคือ โค้ชทวี มาเบ้า เกมแรกที่เคยลงแข่งขันอย่างเป็นทางการคือการแข่งขันของกรมพละศึกษา และได้รับอันดับ 2 ในนามโรงเรียนขามทะเลสอ 
นักกีฬาต้นแบบของวันชัย คือ ศิวโรจน์ โกฎหอม นักกีฬารุ่นพี่โรงเรียนขามทะเลสอ จากนั้นวันชัยเข้ามาติดในนามทีมชาติครั้งแรกคือทีมนักเรียนไทย ไปแข่งที่อินโดนีเซีย ตั้งแต่นั้นก็ติดทีมชาติมาโดยตลอด

ในปี 2556 หลังจากที่เสร็จสิ้นการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 27 ที่ประเทศเมียนมาร์ "แนบ" ได้ขออำลาทีมชาติ หลังจากที่รับใช้ทีมชาติไทยมากว่า 10 ปี เจ้าตัวได้ให้สัมภาษณ์ในการอำลาทีมชาติในครั้งนี้ว่า "ได้ตัดสินใจไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าจะขอลาทีมชาติ เพราะผมเองก็เล่นมาค่อนข้างนานกับทีมชาติ ตอนนี้เลยอยากจะขอแบ่งเวลาให้กับครอบครัวบ้าง เพราะที่ผ่านมาก็แทบจะไม่มีเวลาให้เลย และที่สำคัญอยากจะให้โอกาสน้อง ๆ หลายคนที่กำลังพัฒนาขึ้นมาได้รับโอกาสต่อจากผม"
ประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต

ประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต () เป็นประมุขแห่งรัฐของสหภาพโซเวียตตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม 2533 ถึง 25 ธันวาคม 2534 มีฮาอิล กอร์บาชอฟเป็นบุคคลเดียวที่ดำรงตำแหน่งดังกล่าว นอกจากนี้กอร์บาชอฟยังเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตระหว่างเดือนมีนาคม 2528 ถึงเดือนสิงหาคม 2534 เขาได้รับส่วนแบ่งอำนาจเพิ่มขึ้นจากตำแหน่งประธานาธิบดีกระทั่งเขาลาออกหลังความพยายามรัฐประหารในโซเวียตเมื่อปี 2534

ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งบริหาร โดยยึดตามระบบประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศสผสมกัน

ก่อนหน้าการสถาปนาตำแหน่งประธานาธิบดี ประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียตโดยนิตินัยคือ ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดของสภาโซเวียตสูงสุด (Presidium of the Supreme Soviet) ซึ่งสื่อนอกโซเวียตมักเรียกว่า "ประธานาธิบดี" ทว่าเกือบระยะเวลาของสหภาพโซเวียต อำนาจการเมืองฝ่ายบริหารที่มีผลทั้งหมดอยู่ในมือของเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต โดยประธานคณะผู้บริหารสูงสุดใช้อำนาจในหน้าที่เชิงสัญลักษณ์และแต่ในนามเป็นส่วนมาก เลขาธิการพรรคสี่คนสุดท้ายตั้งแต่ปี 2520 เลโอนิด เบรจเนฟ, ยูรี อันโดรปอฟ, คอนสตันติน เชียร์เนนโคและกอร์บาชอฟดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐโดยนิตินัยร่วมกับเลขาธิการพรรคระหว่างสมัยดำรงตำแหน่งด้วย

เดิมประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งโดยสมัชชาใหญ่ผู้แทนประชาชน (Congress of People's Deputies) และประธานาธิบดีเป็นประธานของสภาดังกล่าวโดยตำแหน่ง ทว่าการเลือกตั้งครั้งถัดมาทั้งหมดมาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน

รองประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต คือ เกนนาดี ยานาเยฟ ผู้ยึดอำนาจกอร์บาชอฟเป็นประธานาธิบดีในความพยายามรัฐประหารปี 2534 เป็นคณะกรรมาธิการสถานการณ์ฉุกเฉินแห่งรัฐ (State Committee of the State of Emergency)
มูอา

มูอา () เป็นหนึ่งในศูนย์กลางของวัฒนธรรมแลพีตาในตองงา เมื่อเวลา 2,000 ปีผ่านมาแล้ว และในระยะเวลาต่อมามูอาได้กลายมาเป็นศูนย์กลางการปกครองของจักรวรรดิตูอีโตงา หลังจากการแบ่งอำนาจของตูอีโตงาสู่ราชวงศ์อื่น ๆ มูอาจึงทำหน้าที่เป็นเพียงแค่เมืองหลวงของกษัตริย์ตูอีโตงาเท่านั้น ซึ่งไม่มีพระราชอำนาจทางการเมืองใดๆและมีบทบาทเพียงทางด้านพิธีการเท่านั้น
โชคอนันต์ อังสกุลอาภรณ์

โชคอนันต์ อังสกุลอาภรณ์ หรือชื่อเดิม อำนาจ อังสกุลอาภรณ์ (31 มีนาคม พ.ศ. 2506 — ) เป็นผู้ฝึกสอนทั้งวิชากระบี่กระบองและมวยไทย ซึ่งประสบความสำเร็จในการแข่งขันหลายเวทีร่วมหลายสมัยติดต่อกัน นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งกรรมการกิจกรรมสมาคมโหรแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยได้รับการยกย่องให้เป็นโหรที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักในนาม "โหรทิพย์เนตร"

โชคอนันต์ อังสกุลอาภรณ์ เดิมมีความปรารถนาที่จะเป็นทหาร เนื่องด้วยมีความประทับใจต่อบรรพบุรุษที่ได้ทำหน้าที่รับใช้ชาติ ครั้นเมื่อเข้าศึกษาโรงเรียนพณิชยการราชดำเนิน ได้มีการเปิดสอนกระบี่กระบอง เขาจึงได้เข้าสมัครเรียน โดยมีครูวิชิต ชี้เชิญ เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก จากนั้น เขาก็ได้มีส่วนช่วยครูฝึกไปตามที่ต่าง ๆ และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ กระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ในปี พ.ศ. 2526 ก็ได้มาเป็นผู้ฝึกสอนกระบี่กระบองที่โรงเรียนพณิชยการ และพานักเรียนเข้าแข่งขันจนได้แชมป์ตลอดช่วงระยะเวลา 22 ปี

โชคอนันต์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ รวมถึงได้รับประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขามวยไทย จากมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง โดยได้เป็นผู้ศึกษาวิชามวยไทย และนำความรู้ถ่ายทอดแก่เยาวชน ตลอดจนสร้างผู้ฝึกสอนใหม่ ๆ ขึ้นมา เพื่อถ่ายทอดวิชาเหล่านี้มิให้สูญหาย และเขายังชี้ให้เห็นประโยชน์ของการเรียนกระบี่กระบอง ที่สามารถนำไปต่อยอดสู่กีฬาชนิดอื่นได้ อย่างไรก็ตาม เขาได้เปิดเผยว่า หาผู้เชี่ยวชาญด้านกระบี่กระบองได้ค่อนข้างยาก ซึ่งปัจจุบันมีอยู่เพียงไม่ถึง 10 คนในประเทศไทย

พ.ศ. 2551 โชคอนันต์ ซึ่งดำรงตำแหน่งกรรมการกิจกรรมสมาคมโหรแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เคยทำนายโอกาสในการเป็นนายกรัฐมนตรีของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยกล่าวว่ามีลักษณะคล้ายกับดวงเมืองทางโหราศาสตร์ ถึงกระนั้น เขาก็แสดงให้เห็นว่าอาจมีตัวแปรอื่นที่อภิสิทธิ์อาจไม่ได้เป็นนายกรัฐมนตรีด้วยเช่นกัน

พ.ศ. 2554 โชคอนันต์ อังสกุลอาภรณ์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชากระบี่กระบอง ให้แก่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ณฐพงศ์ บัวแย้ม

พันเอก ณฐพงศ์ บัวแย้ม เป็นผู้ฝึกสอนทั้งวิชากระบี่กระบองและมวยคาดเชือก ซึ่งได้ทำการฝึกสอนมาเป็นเวลากว่าสองทศวรรษ รวมถึงเป็นผู้ได้รับการเชื้อเชิญจากแดน อีโนซันโต ซึ่งเป็นอาจารย์ของบรูซ ลี ให้เดินทางไปสอนวิชากระบี่กระบอง ให้แก่สถาบันอีโนซันโตอะคาเดมีออฟมาเชียลอาร์ต ณ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา

พันเอก ณฐพงศ์ บัวแย้ม เป็นผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ทุกรูปแบบของโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า มาเป็นระยะเวลากว่า 22 ปี โดยเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกระบี่กระบอง นอกจากนี้ เขายังมีผลงานด้านการวิจัยของวิทยาลัยเสนาธิการทหาร รุ่นที่ 36 ที่ซึ่งเขาได้ทำการวิจัยเรื่อง ศักยภาพและบทบาททางทหารในกลุ่มอาเซียน

พ.ศ. 2553 พันเอก ณฐพงศ์ ได้เคยเปรียบเทียบศิลปะการต่อสู้เทควันโดของเกาหลี ว่าไม่สามารถเทียบได้กับกระบี่กระบองหรือแม้แต่มวยไทย เนื่องด้วยมีรูปแบบการโจมตีที่สามารถใช้เป็นอาวุธพลิกแพลงได้รอบตัว อย่างไรก็ตาม เขาได้เปิดเผยถึงความนิยมของเทควันโดในประเทศไทยนั้นมีมากกว่ากระบี่กระบอง โดยมีโรงเรียนเปิดสอนเทควันโดหลายแห่งในประเทศไทย ในขณะที่โรงเรียนสอนกระบี่กระบองได้ทยอยปิดจนแทบไม่เหลือให้เยาวชนไทยได้ศึกษา แม้กระทั่งโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าที่เคยเปิดสอนเป็นวิชาบังคับก็ไม่มีการสอนในภายหลัง ส่วนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่พอจะเทียบเคียงกระบี่กระบองของไทยได้คือมวยจีนแห่งวัดเส้าหลิน

เขายังได้แสดงให้เห็นว่ากระบี่กระบองเป็นการต่อสู้ป้องกันตัวขั้นสูงสุดขึ้นไปอีกระดับ เนื่องด้วยต้องใช้วิชามวยไทยรวมเข้ากับอาวุธหลากชนิด ทั้งอาวุธสั้นและอาวุธยาว ด้านการฝึกสอนในระดับนานาชาติ แดน อีโนซันโต ผู้เป็นอาจารย์ของบรูซ ลี ได้ทำการเชิญให้ณฐพงศ์เดินทางไปสอนวิชากระบี่กระบองที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ครั้งแรกใน พ.ศ. 2541 ซึ่งมีผู้มาเรียนที่ประมาณ 20 ถึง 30 คน เป็นระยะเวลาประมาณ 20 วัน ครั้นเมื่อเขาเดินทางกลับประเทศไทย แดน อีโนซันโต ก็ได้เดินทางตามมาเพื่อเรียนวิชาจากเขาอีก โดยณฐพงศ์ได้พาเขามารับการฝึกที่ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร

ส่วนการสอนครั้งที่สองคือ พ.ศ. 2543 ซึ่งเขาได้รับการเชิญให้ไปทำการฝึกสอนที่สหรัฐอเมริกาอีกครั้ง โดยคราวนี้ได้เดินทางไปสอนหลายแห่งเป็นระยะเวลาหกเดือน รวมถึงได้มีการจัดสัมมนาที่ค่ายมวยไทยของสุรชัย ศิริสูตร์ ในรัฐออริกอน ซึ่งมีผู้มาลงทะเบียนเรียนจากหลายประเทศเป็นจำนวนมาก

และภายหลังจากที่มีการจัดฉายภาพยนตร์"ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" เมื่อเขาได้เดินทางไปทำการสอนที่สหรัฐอเมริกาเป็นครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2552 ปรากฏว่ามีชาวต่างชาติมาเรียนร่วม 150 คน ทั้งจากฝรั่งเศส, เบลเยียม, เยอรมนี, อิตาลี และออสเตรเลีย โดยได้เดินทางมาศึกษา เพื่อนำความรู้ที่ได้รับไปเปิดสอนในประเทศของตัวเองต่อไป

นอกจากนี้ ดร.มาร์ค เช็ง ซึ่งเป็นคอลัมนิสต์ของนิตยสาร"แบล็คเบลท์" ยังได้เคยเรียนวิชามวยไทยโบราณและกระบี่กระบองจากพันเอก ณฐพงศ์ บัวแย้ม และได้นำเสนอเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านทางนิตยสารดังกล่าว

ด้านชีวิตส่วนตัว พันเอก ณฐพงศ์ มีภรรยาชื่อดวงเดือน (ภรรยาของเขาเป็นลูกสาวของนายดวงแขม ผู้เป็นบุตรของขุนปฏิเวชบรรณกิจ (แขม)) และมีบุตรธิดาด้วยกันคือ นันทิดา บัวแย้ม และเอกพล บัวแย้ม
2014 แอลพีจีเอทัวร์

2014 แอลพีจีเอทัวร์ เป็นฤดูกาลการแข่งขันกอล์ฟของสตรีจากทั่วโลก โดยในปีนี้เริ่มต้นฤดูกาลที่ประเทศบาฮามาส ในวันที่ 23 มกราคม และจะสิ้นสุดฤดูกาลในวันที่ 23 พฤศจิกายน ที่เมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา

ในฤดูกาลนี้ สิ่งสำคัญที่ถูกเพิ่มเข้ามาได้แก่ รายการแข่งขันรูปแบบทีมรายการใหม่ ชื่อว่า "เดอะ อินเตอร์เนชันแนล คราวน์" (The International Crown) ซึ่งจะจัดขึ้นปีเว้นปี สลับกับรายการ "โซลเฮม คัพ" (Solheim Cup) โดยรายการนี้จะแข่งขันในรูปแบบทีม 4 คน ตัวแทนจาก 8 ประเทศ แข่งขันกันทั้งหมด 4 วัน เล่นแบบนับหลุม (Match Play) ซึ่ง 8 ประเทศที่จะถูกคัดเลือกมานั้น จะคัดเลือกมาจากประเทศที่มีผู้เล่น 4 คนที่มีอันดับโลกสูงที่สุดของการจัดอันดับนักกอล์ฟสตรีโลก (Women's World Golf Rankings) ส่วนผู้เล่นที่จะมาเป็นตัวแทนประเทศนั้นจะดูจากอันดับโลกก่อนการแข่งขันรายการ คราฟท์ นาบิสโก แชมป์เปียนชิพ ในปีนั้นๆ

การคัดเลือกผู้เล่นสำหรับรายการสุดท้ายของปี ซีเอ็มอี กรุป ทัวร์ แชมป์เปียนชิพ (CME Group Tour Championship) มีการเปลี่ยนแปลงจากปีที่ผ่านมา โดยจากเดิมผู้เล่น 3 อันดับแรกของแต่ละรายการจะถูกคัดเลือกให้ได้เล่นในรายการสุดท้าย แต่ในปีนี้จะเปลี่ยนเป็นการสะสมคะแนน เรียกว่า "Race to the CME Globe" เฉพาะผู้เล่นที่เป็นสมาชิกของแอลพีจีเอเท่านั้นที่จะได้รับคะแนน ผู้เล่น 72 คนที่มีคะแนนสูงสุดจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในรายการนี้ (ในกรณีของผู้ชนะทุกรายการแข่งขันในฤดูกาล จะได้รับสิทธิ์ในการเข้าแข่งขันรายการนี้เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกของแอลพีจีเอหรือไม่ และไม่ว่าจะมีคะแนนเป็นอันดับที่เท่าไรก็ตาม รูปแบบการแข่งขันของรายการนี้มีลักษณะคล้ายกับรายการ เฟดเอ็กซ์ คัพ ของพีจีเอทัวร์

หมายเลขที่แสดงในวงเล็บนั้นแสดงถึงจำนวนรายการที่ผู้เข้าแข่งขันชนะทั้งหมดในแอลพีจีเอทัวร์นับจนถึงรายการปัจจุบัน (นับเฉพาะรายการที่เป็นทางการของแอลพีจีเอทัวร์เท่านั้น)
ผู้นำอันดับเงินรางวัล

"ดูอันดับทั้งหมด"

ผู้นำอันดับคะแนนเฉลี่ย
"ดูอันดับทั้งหมด"

ในทุกๆปี แอลพีจีเอจะมีการมอบรางวัลพิเศษให้แก่ผู้เล่น 3 รางวัล ได้แก่:
สะพานมิตรภาพน้ำเหือง

สะพานแม่น้ำเหือง () () เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเหือง เชื่อมระหว่างต.ท่าลี่ อ.ท่าลี่ จ.เลย กับแก่นท้าว แขวงไชยบุรี ประเทศลาว เป็นสะพานคอนกรีต 1 ช่องจราจร ยาว 110 เมตร กว้าง 9 เมตร