seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู

เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ครอบคลุมตำบลลำภูทั้งตำบล บางส่วนของตำบลหนองบัว และบางส่วนของตำบลโพธิ์ชัย รวมพื้นที่ 39.5 ตารางกิโลเมตร มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 21,613 คน

สำนกงานเทศบาลเมืองหนองบัวลำภูตั้งอยู่ถนนบ้านจิก-ดอนหัน ตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู มีพื้นที่เขตเทศบาลจำนวน 39.5 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 3 ตำบล 33 ชุมชน มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้

สภาพพื้นที่เทศบาลเมืองหนองบัวลำภูพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบบางส่วนเป็นที่ลาดต่ำ เชิงเขามีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 200 เมตร ทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับภูเขา มีพื้นที่ลาดลงไปทางทิศตะวันตกและทิศใต้ ในเขตเทศบาลมีหนองน้ำสาธารณะตั้งอยู่ใจกลางเมือง ซึ่งสร้างเป็นสวนสาธารณะและสวนสุขภาพ หนองบัว มีพื้นที่ 147.6 ไร่ นอกจากนั้นในเขตเทศบาลยังมีห้วย ลำพะเนียง ซึ่งมีน้ำตลอดทั้งปีและยังมีลำคลองอื่นๆ ซึ่งจะมีน้ำในฤดูฝน เช่น ห้วยเชียง ห้วยโก ห้วยลึก ห้วยใหญ่ ห้วยนาวังเงิน

ลักษณะภูมิอากาศในเขตเทศบาลเมืองหนองบัวลำภู แบ่งออกเป็น 3 ฤดู ได้แก่ ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว สภาพภูมิอากาศจัดอยู่ในประเภทภูมิอากาศแบบพื้นเมืองร้อนเฉพาะฤดูกล่าวคือ จะมีฝนตกเฉพาะฤดูฝนสลับกับช่วงแห้งแล้งที่เห็นได้ชัดเจน

ดวงตราประจำเทศบาลเมืองหนองบัวลำภูเป็นรูปศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งเป็นปูชนียบุคคลสถานอันศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่เคารพสักการะของชาวจังหวัดหนองบัวลำภู

เทศบาลเมืองหนองบัวลำภูมีเนื้อที่ 39.5 ตารางกิโลเมตร มีเขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบลของอำเภอเมืองหนองบัวลำภู ได้แก่ ตำบลลำภู ตำบลหนองบัว และตำบลโพธิ์ชัย ประกอบด้วย 29 ชุมชน ดังนี้

ในปี พ.ศ. 2560 มีโรงเรียนรัฐบาลจำนวน 11 แห่ง แบ่งเป็นระดับประถมจำนวน 8 แห่ง ระดับมัธยมจำนวน 2 แห่ง โรงเรียนเอกชนจำนวน 9 แห่ง โรงเรียนสังกัดเทศบาลจำนวน 1 แห่ง วิทยาลัยจำนวน 2 แห่ง และศูนย์พัฒนาเด็กเล็กจำนวน 3 แห่ง โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาจำนวน 2 แห่ง
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
สาธารณรัฐอิสลามอิหร่านในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

สาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศไอซ์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศเกาหลีใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ราชรัฐลิกเตนสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศสเปน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศสวีเดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1956

ยูโกสลาเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 7 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองคอร์ตินาเดอแอมเปสโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
กรุสมบัติมิลเดนฮอลล์

กรุสมบัติมิลเดนฮอลล์ () เป็นกรุสมบัติกรุใหญ่ของเครื่องเงินแบบโรมัน 34 ชิ้นที่ขุดพบในบริเวณมิลเดนฮอลล์, ซัฟโฟล์คในอังกฤษในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1942

กรุสมบัติมิลเดนฮอลล์ขุดพบกอร์ดอน บุชเชอร์ไถนาไปพบก่อนที่จะทำการขุดขึ้นมาด้วยความช่วยเหลือของซิดนีย์ ฟอร์ด แต่ผู้พบทั้งสองคนก็ไม่ทราบถึงคุณค่าของสิ่งที่พบจนได้ข่าวจากเจ้าหน้าที่อีกหลายปีให้หลัง ในปี ค.ศ. 1946 การค้นพบก็ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการและทางพิพิธภัณฑ์บริติชก็ได้ทำการขวนขวายหาซื้อมาเป็นเจ้าของ

ปัจจุบันสมบัติที่ขุดได้จากกรุสมบัติมิลเดนฮอลล์ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งมิลเดนฮอลล์ในประเทศอังกฤษ สมบัติที่พบในกรุประกอบด้วย

เชื่อกันว่ากรุสมบัติมิลเดนฮอลล์ถูกฝังไว้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 สมบัติที่พบในกรุประกอบด้วย “Great Dish” หรือ “จานบาคคัส” ซึ่งเป็นตัวอย่างของงานเครื่องเงินอันวิจิตรของศิลปะโรมันของกลางคริสต์ศตวรรษที่ 4 ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 605 มิลลิเมตร และ หนัก 8256 กรัม จานเงินเป็นเป็นภาพเทพบาคคัสและตกแต่งด้วยแถบกว้างรอบเป็นภาพเกี่ยวกับการเฉลิมฉลองของบาคคัส และที่หัวใจของภาพเป็นการแข่งขันการดื่มเหล้าระหว่างบาคคัสและเฮอร์คิวลีสผู้เมามายจนไม่มีสติสัมปชัญญะจนถึงกับต้องประคอง แถบในเป็นนิเรียดล้อมรอบพฤกษาพักตร์ของพระสมุทรโอเชียนัส

สิ่งอื่นๆ นอกไปจาก “จานบาคคัส” ก็เป็นสิ่งของที่คล้ายคลึงกันที่เป็นสิ่งตกแต่งสำหรับงานเลี้ยงที่รวมทั้งจานเครื่องถมแบนที่ตกแต่งเป็นลายเรขาคณิต, จานแบนใหญ่ที่ตกแต่งด้วยภาพของเทพแพน และ เมนาด, ชามคุ่มมีฝาปิดที่ตกแต่งด้วยเซนทอร์ และ สัตว์ป่า และ ชามคุ่มที่มีขอบบานออกไป, ทัพพี และ ช้อน แม้ว่าการตกแต่งส่วนใหญ่จะเป็นศิลปะแบบคลาสสิก แต่ช้อนสามช้อนมีคริสต์สัญลักษณ์ “Chi-Rho” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่หมายถึงพระเยซูที่เป็นอักษรอัลฟา และ โอเมกาไขว้กันที่หมายถึง “พระผู้เป็นจุดเริ่มและจุดจบ” เชื่อกันว่าสิ่งมีค่าเหล่านี้มาจากบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน

โรอัลด์ ดาห์ลเขียนบทความเกี่ยวกับการพบกรุสมบัติมิลเดนฮอลล์ที่พิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ “แซเทอร์เดย์อีฟนิงโพสต์” และต่อมาในชื่อ “"กรุสมบัติมิลเดนฮอลล์"” ในหนังสือรวมเรื่องสั้น “"The Wonderful Story of Henry Sugar and Six More"” ในเรื่องที่รอนัลด์ ดาห์ลเขียนฟอร์ดทราบถึงความสำคัญของสิ่งที่ขุดพบ และไม่อาจจะทนกับการพรากจากสิ่งที่พบได้จึงได้เก็บไว้อย่างเงียบๆ แต่มีผู้มาเยี่ยมเยือนไปเห็นชิ้นที่ไม่ได้เก็บไว้เข้า ฉะนั้นจึงทำให้บุชเชอร์ไม่มีสิทธิที่จะเรียกร้องเงินรางวัลจากรัฐบาลสำหรับผู้พบของมีค่าได้
อนุสรณ์เอบซาโลม

อนุสรณ์เอบซาโลม (, ) คืออนุสรณ์โบราณที่สร้างด้วยหินที่มีหลังคาเป็นกรวยแหลม อนุสรณ์เอบซาโลมตั้งอยู่ในหุบเขาคิดรอนในเยรูซาเลมในอิสราเอล แม้ว่าเดิมจะกล่าวกันว่าเป็นอนุสรณ์ของเอบซาโลมพระราชโอรสผู้ทรงเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าเดวิด (ราว 1000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) แต่นักวิชาการเมื่อไม่นานมานี้ค้านว่าเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 1
มะเร็งตับ

มะเร็งตับ คือมะเร็งที่อยู่ในตับ อาจหมายถึง
ฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉาก

ฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉาก () หรือชื่ออื่นเช่น "พัลส์หนึ่งหน่วย" (unit pulse) "พัลส์สี่เหลี่ยมจัตุรัส" (square pulse) "ฟังก์ชันรถตู้แบบบรรทัดฐาน" (normalized boxcar function) คือฟังก์ชันที่นิยามว่า

เป็นฟังก์ชันขั้นบันไดอย่างง่ายฟังก์ชันหนึ่ง การนิยามฟังก์ชันแบบอื่นอาจนิยามให้ formula_2 มีค่าเป็น 0 หรือ 1 หรือไม่นิยาม เรายังสามารถแปลงฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉากให้เป็นรูปแบบฟังก์ชันขั้นบันไดเฮฟวีไซด์ formula_3 ได้ดังนี้
หรืออีกรูปแบบหนึ่งคือ

การแปลงฟูรีเยแบบยูนิแทรีของฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉากคือ
และ
เมื่อ "sinc" หมายถึงฟังก์ชันไซน์คาร์ดินัลแบบบรรทัดฐาน (normalized sinc function)

เราสามารถนิยามฟังก์ชันสามเหลี่ยมได้จากสังวัตนาการระหว่างฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉากสองฟังก์ชันดังนี้
คัสเตลลา

คัสเตลลา () เป็นเค้กฟองน้ำ ของญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม ทำมาจากน้ำตาล แป้ง ไข่ และน้ำเชื่อม มีจำหน่ายทั่วไปตามเทศกาลและร้านค้าริมถนน

คัสเตลลานำเข้ามายังญี่ปุ่นโดยพ่อค้าชาวโปรตุเกสเมื่อศตวรรษที่ 16 ปัจจุบันเป็นขนมหวานที่มีชื่อเสียงของนางาซากิ ชื่อ " คัสเตลลา" มีที่มาจากคำในภาษาโปรตุเกสคำว่า "Pão de Castela" แปลว่า "ขนมปังจากกัสติยา" ปกติแล้วจะจำหน่ายในกล่องรูปทรงยาว บรรจุคัสเตลลาขนาดยาวประมาณ 27 เซนติเมตร คัสเตลลามีบางส่วนที่คล้ายคลึงกับเค้กมาเดรา (Madeira cake) ที่มีที่มาจากโปรตุเกสเช่นกัน แต่ขนมหวานที่ใกล้เคียงที่สุดคือ "เปาดือลอ" (pão-de-ló) ซึ่งเป็นเค้กของโปรตุเกส

เมื่อศตวรรษที่ 16 โปรตุเกสได้เริ่มการค้าและเผยแพร่ศาสนาในญี่ปุ่น ขณะนั้นนะงะซะกิเป็นเมืองท่าเพียงแห่งเดียวในญี่ปุ่นที่เปิดรับการค้าจากต่างชาติ ชาวโปรตุเกสได้นำสิ่งใหม่ ๆ เข้ามายังญี่ปุ่นมากมาย เช่น ปืน ยาสูบ ฟักทอง รวมทั้งคัสเตลลาซึ่งมีข้อดีที่สามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน จึงเหมาะเป็นอาหารสำหรับกะลาสีที่ต้องออกทะเลเป็นเวลาหลายเดือน ในยุคเอโดะ น้ำตาลมีราคาแพง จึงทำให้คัสเตลลามีราคาแพงตามไปด้วย และตระกูลโทกูงาวะได้มอบคัสเตลลาแก่ผู้แทนทางการทูตในจักรพรรดิเพื่อนำไปถวาย เมื่อเวลาผ่านไป รสชาติของคัสเตลลาก็ได้รับการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรสนิยมของชาวญี่ปุ่นมากขึ้น

คัสเตลลาทำมาจากส่วนประกอบจากธรรมชาติ ซึ่งให้รสชาติที่เรียบง่ายที่ชาวญี่ปุ่นจำนวนมากชื่นชอบ แต่ปัจจุบันก็มีคัสเตลลาหลายแบบที่ทำมาจากส่วนประกอบที่แตกต่างกัน เช่น ผงชาเขียว น้ำตาลทรายแดง น้ำผึ้ง ซึ่งอาจทำเป็นรูปทรงแตกต่างกันอย่างเช่น "เบบีคัสเตลลา" (baby castella) ที่ทำเป็นขนาดพอดีคำ เป็นที่นิยมในเทศกาล
การสมานแผล

การสมานแผล () เป็นกระบวนการซับซ้อนซึ่งผิวหนังหรืออวัยวะอื่นทำการซ่อมแซมตัวเองหลังจากได้รับบาดเจ็บ ในผิวหนังปกติ ชั้น epidermis และ dermis อยู่ในสมดุลสถิตตลอดเวลาเพื่อสร้างเกราะกำบังป้องกันร่างกายจากสิ่งแวดล้อมภายนอก เมื่อเกราะป้องกันนี้ถูกทำลายจะมีกระบวนการทางสรีรวิทยาปกติเพื่อทำการรักษาบาดแผลเกิดขึ้นทันที ตัวแบบคลาสสิกของการสมานแผลแบ่งออกเป็นสามหรือสี่ระยะซึ่งค่อนข้างซ้อนทับกัน ระยะที่ (1) คือระยะการหยุดของเลือด (hemostasis) ซึ่งนักวิชาการบางท่านไม่นับเป็นระยะ (2) การอักเสบ (inflammatory) (3) การเจริญ (proliferative) และ (4) การปรับรูปร่าง (remodeling) เมื่อเกิดมีการบาดเจ็บของผิวหนังจะมีเหตุการณ์ทางชีวเคมีอันซับซ้อนเกิดขึ้นเป็นขั้นตอนที่สอดรับกันอย่างดีเพื่อรักษาบาดแผล ภายในไม่กี่นาทีหลังได้รับบาดเจ็บเกล็ดเลือดจะมารวมตัวกันที่บริเวณบาดแผลเพื่อสร้างเป็น fibrin clot โดย clot นี้จะทำหน้าที่ควบคุมไม่ให้เลือดไหล

ในระยะการอักเสบ แบคทีเรียและเศษเซลล์จะถูกจับกินและกำจัดทิ้ง มี factor หลายอย่างถูกปล่อยออกมาทำให้มีการย้ายที่และการแบ่งตัวของเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับระยะการเจริญ

ในระยะเจริญมีลักษณะเฉพาะคือการสร้างหลอดเลือดใหม่ (angiogenesis) การวางตัวของคอลลาเจน (collagen deposition) การสร้างเนื้อเยื่อแกรนูเลชัน (granulation tissue formation) การสร้างเนื้อเยื่อบุผิว (epithelialization) และการหดรั้งตัวของบาดแผล (wound contraction) ในการสร้างหลอดเลือดใหม่จะมีการสร้างหลอดเลือดขึ้นมาใหม่จากเซลล์เยื่อบุผิวหลอดเลือด ใน fibroplasia และ granulation tissue formation นั้นเซลล์ไฟโบรบลาสต์จะเจริญและสร้าง extracellular matrix ขึ้นมาใหม่โดยการหลั่ง collagen และ fibronectin ในขณะเดียวกันเยื่อบุผิวจะมีการสร้างเยื่อบุผิวขึ้นใหม่โดยเซลล์เยื่อบุผิวจะเจริญและ "คืบคลาน" มาอยู่เหนือก้นแผล เป็นการปกป้องเนื้อเยื่อที่กำลังสร้างขึ้นใหม่

ในการหดรั้งของบาดแผล บาดแผลจะมีขนาดเล็กลงเป็นผลจาก myofibroblast ซึ่งทำให้เกิดการหดตัวที่ขอบแผลและหดตัวเองลงด้วยกระบวนการคล้ายคลึงกับการหดตัวของเซลล์กล้ามเนื้อเรียบ เมื่อบทบาทของเซลล์เหล่านี้ยุติลงจะเกิดกระบวนการ apoptosis เพื่อทำลายตัวเอง

ในขั้นตอนการเจริญเต็มที่และปรับรูปร่างของบาดแผล collagen จะมีการปรับรูปร่างและจัดเรียงตำแหน่งใหม่ตามแนวแรงตึง เซลล์ที่หมดหน้าที่จะทำลายตัวเองด้วยกระบวนการ apoptosis

อย่างไรก็ดี กระบวนการเหล่านี้ซับซ้อนและเปราะบางอย่างมาก มีโอกาสถูกขัดจังหวะทำให้เกิดการล้มเหลวของการสมานแผลกลายเป็นบาดแผลที่ไม่หายเรื้อรังได้ ปัจจัยที่อาจมีส่วน เช่น เบาหวาน โรคหลอดเลือดดำหรือหลอดเลือดแดง อายุมาก และการติดเชื้อ เป็นต้น
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 1 แห่งอาร์เมเนีย

สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 1 แห่งอาร์เมเนีย (. ) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอาร์เมเนีย ผู้ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 53 พระองค์ทรงเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์อาร์ชาคูนิ
สมเด็จพระเจ้าลีโอที่ 2 แห่งอาร์เมเนีย

สมเด็จพระเจ้าลีโอที่ 2 แห่งอาร์เมเนีย () ที่บางครั้งจะนับเป็นลำดับที่ 3 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอาร์เมเนียแห่งซิลิเคียแห่งราชวงศ์แลมพรอน ผู้ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1269 จน/ค.ศ. 1270 จนถึง ค.ศ. 1289
เทศบาลเมืองชุมแพ

เทศบาลเมืองชุมแพ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่ 24.55 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลชุมแพ ตำบลไชยสอ และตำบลหนองไผ่ มีประชากรปี พ.ศ. 2560 จำนวน 31,347 คน ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบล เป็นเทศบาลเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2548

เทศบาลตำบลชุมแพได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลชุมแพ โดยพระราชกฤษฎรีกาการจัดตั้งเทศบาลตำบลชุมแพ จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2525 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 102 ตอนที่ 146 ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2528 จึงถือว่าเทศบาลตำบลชุมแพได้ดำเนินกิจการเทศบาลมาตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม 2528 เป็นต้นมา ซึ่งเป็นวันที่พระราชกฤษฎีกามีผลบังคับ และต่อมาเทศบาลตำบลชุมแพได้ยกฐานะจากเทศบาลตำบลชุมแพเป็นเทศบาลเมืองชุมแพ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2547 ซึ่งนายกเทศมนตรีปัจจุบันคือนายสมเกียรติ ดีบุญมี ณ ชุมแพ ได้รับการเลือกตั้งเป็น นายกเทศมนตรีโดยตรง เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2548

ปัจจุบันอำเภอชุมแพตั้งอยู่ห่างจากจังหวัดขอนแก่นไปทางทิศตะวันตกประมาณ 82 กิโลเมตรห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 520 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 24.55 ตารางกิโลเมตร ตัวเทศบาลเมืองชุมแพมีการคมนาคมทางบกเพียงทางเดียว แต่เนื่องจากเป็นจุดเชื่อมโยงกับจังหวัดใกล้เคียง มีถนนหลายสายเชื่อมต่อกับจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลางและภาคเหนือ เทศบาลเมืองชุมแพจึงเป็นศูนย์กลางคมนาคมของภูมิภาคนี้อีกแห่งหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้

จำนวนประชากรรายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ณ เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2557

ชุมชนในเทศบาลเมืองชุมแพ ประกอบด้วย 29 ชุมชน ได้แก่

ด้านอุตสาหกรรม ปัจจุบัน อำเภอชุมแพมีการขยายตัวทางอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็ว มีโรงสีข้าว โรงโม่หิน โรงงานผลิตน้ำแข็งและ น้ำบริสุทธิ์ ส่วนพื้นที่ในเขตเทศบาลจะมีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดย่อยจำนวนมาก เช่น โรงสีขนาดใหญ่ โรงงานผลิต น้ำแข็งและน้ำบริสุทธิ์

ทางด้านเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนา ซึ่งเป็นนาข้าวเหนียวเอาไว้บริโภคมากกว่าขาย นอกจากนี้มีการทำไร่อ้อย ปลูกเห็ด ฟางบริเวณชุมชนโคกสูง -โนนสำราญ

ส่วนการพาณิชย์ ในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ ส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพค้าขายบริเวณถนนสายหลักมลิวรรณ ในโซนชุมชนตลาดเหนือ ตลาดใต ้ซึ่งถือเป็นแหล่งค้าขายขนาดใหญ่ของเทศบาล

นอกจากนี้ ในเขตเทศบาลเมืองชุมแพมีธนาคารพาณิชย์จำนวนทั้งสิ้น 9 แห่ง ได้แก่ ธนาคารออมสิน ธนาคารกรุงไทย ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารกรุงศรีอยุธยา ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารกรุงเทพ ธนาคาร SME ธนาคารนครหลวง ธนาคารทหารไทย

เทศบาลเมืองชุมแพเป็นที่ตั้งของสถานีขนส่งอำเภอชุมแพ เป็นศูนย์กลางการคมนาคม ไปสู่ภูมิภาคและจังหวัดต่าง ๆ เช่น กรุงเทพมหานคร โดยมีหลายบริษัทที่เปิดเดินรถในเส้นทางกรุงเทพฯ-ชุมแพ-เมืองเลย ส่วนการเดินทางไปภาคเหนือ มีบริษัทเพชรประเสริฐ ที่เปิดบริการในเส้นทาง อุบลราชธานี ขอนแก่น เชียงใหม่ ซึ่งผ่านเทศบาลเมืองชุมแพ และภาคอื่น ๆ ซึ่งสามารถไปต่อรถได้ในจังหวัดที่มีรถบริการในเส้นทางที่ต้องการ ส่วนการคมนาคมในเขตเทศบาล มีรถสองแถวบริการ มีรถจักรยานยนต์รับจ้าง รถสามล้อรับจ้าง และแท็กซี่มิเตอร์ที่เพิ่งมีบริการในจังหวัดขอนแก่น

ภายในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ มีโรงพยาบาลของรัฐจำนวน 1 แห่ง ศูนย์บริการสาธารณสุข 3 แห่ง นอกจากนี้ ยังมีบริการด้านสาธารณสุขฯ ของเอกชนและผู้ประกอบการ คือ คลินิก ร้านขายยาแผนปัจจุบัน ซึ่งให้บริการแก่ประชาชน
เทศบาลเมืองหนองสำโรง

เทศบาลเมืองหนองสำโรง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลหมูม่น บางส่วนของตำบลนาดี และบางส่วนของตำบลบ้านเลื่อม อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเทศบาลนครอุดรธานี

เทศบาลเมืองหนองสำโรง แรกเริ่มก่อตั้งชื่อว่า สุขาภิบาลโพธิสว่าง เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 มีพื้นที่ครอบคลุม 24.85 ตารางกิโลเมตร

ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลโพธิสว่าง ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโพธิสว่าง พร้อมทั้งได้เสนอเปลี่ยนชื่อเทศบาลไปยังกระทรวงมหาดไทยเป็น "เทศบาลตำบลหนองสำโรง" เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ของพื้นที่ ซึ่งมีแหล่งน้ำประวัติศาสตร์ของจังหวัดอุดรธานี คือ หนองสำโรง (หนองน้ำ) ซึ่งเป็นจุดที่พักกองทัพแห่งหนึ่งของพลตรีพระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมผู้ทรงก่อตั้งเมืองอุดรธานี อีกทั้งยังมีค่ายเจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ หรือชื่อที่คนทั่วไปรู้จัก คือ ค่ายหนองสำโรง (ร 13 พัน 2 และ ร13 พัน 3) และสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาล

หลักจากนั้น ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เทศบาลตำบลหนองสำโรง ได้ยกฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองหนองสำโรง เนื่องมีความเจริญของตัวเมืองที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ ชุมชนหนาแน่นขึ้นและมีการขยายตัวโดยรอบอีกทั้งเทศบาลมีรายได้ที่เหมาะสมและเพียงพอต่อการให้บริการสาธารณะกับประชาชนตามอำนาจหน้าที่ของเทศบาลเมืองได้

เทศบาลเมืองหนองสำโรง มีทั้งหมด 8 ชุมชน ได้แก่
เทศบาลเมืองเลย

เทศบาลเมืองเลย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกุดป่องทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดเลย มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 21,013 คน

เมืองเลยตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำเลย ซึ่งไหลผ่านทางตะวันออกของตัวเมืองจากทิศใต้ไปยังทิศเหนือ มียอดเขาที่เรียงตัวในทางตะวันออก ได้แก่ ภูบ่อบิด ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมือง

ในเขตเทศบาลเมืองเลยเป็นจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินสายสำคัญ 2 สาย ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ซึ่งเชื่อมไปยังทิศตะวันตกผ่านอำเภอภูเรือ แล้ววกลงทิศใต้ไปยังอำเภอหล่มสัก และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ซึ่งมาจากอำเภอเชียงคานทางทิศเหนือ บริเวณพรมแดนกับประเทศลาว เข้าสู่เมืองเลย ไปยังอำเภอโนนสะอาด

นอกจากการขนส่งทางบกแล้ว เมืองเลยยังมีท่าอากาศยาน 1 แห่ง คือ ท่าอากาศยานเลย ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลนาอาน อยู่นอกเขตเทศบาลลงไปทางทิศใต้
เทศบาลเมืองท่าบ่อ

เทศบาลเมืองท่าบ่อ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลท่าบ่อและบางส่วนของตำบลน้ำโมง มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 17,761 คน

เทศบาลเมืองท่าบ่อเดิมเป็น สุขาภิบาลท่าบ่อ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 มีพื้นที่ 2.80 ตารางกิโลเมตร (เฉพาะบางส่วนของตำบลท่าบ่อ) โดยในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2516 ได้ขยายพื้นที่เป็น 11.30 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมทั้งบางส่วนของตำบลท่าบ่อและตำบลน้ำโมง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลท่าบ่อ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองท่าบ่อ ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2547 พร้อมกับเทศบาลเมืองสนั่นรักษ์ จังหวัดปทุมธานี และเทศบาลเมืองกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ

เทศบาลเมืองท่าบ่อตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงในเขตอำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้

เทศบาลเมืองท่าบ่อมีเนื้อที่ 12.62 ตารางกิโลเมตร มีเขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลท่าบ่อ และตำบลน้ำโมง ประกอบด้วย 19 ชุมชน คือ
ตำบลท่าบ่อ

ตำบลน้ำโมง

สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในเขตเทศบาล ได้แก่ วัดศรีชมภูองค์ตื้อ สวนสมเด็จย่า เขื่อนห้วยโมง และยังมีทัศนียภาพริมฝั่งแม่น้ำโขง ไม้ดัดริมทางสายอำเภอท่าบ่อ-บ้านหนองสองห้อง ซึ่งนักท่องเที่ยวจะเดินทางมาเที่ยวมากในช่วง งานเทศกาลมนัสการหลวงพ่อเจ้าองค์ตื้อ วัดศรีชมภูองค์ตื้อ และเทศกาลสงกรานต์ รายได้จากการท่องเที่ยวในฤดูนี้จะมีมากเป็นพิเศษ หลวงพ่อทองแสน ณ วัดท่าคกเรือ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่มีอายุกว่าร้อยปี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย แบบศิลปะล้านช้างห้องสมุดเพื่อประชาชน อ.ท่าบ่อ โดย กศน. อ.ท่าบ่อ อีกทั้งมีห้องเรียนคอมพิวเตอร์ สำหรับสอน นักศึกษา กศน อ.ท่าบ่อ และให้บริการกับประชาชนทั่วไป

ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ มีโรงพยาบาล 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ และภายในเขตเทศบาลมีศูนย์บริการสาธารณสุข 1 แห่ง บริการรักษาพยาบาลเบื้องต้นแก่ประชาชนในเขตเทศบาล คือ ศูนย์บริการแพทย์ชุมชนท่าบ่อ 1 ตั้งอยู่ที่บริเวณข้างสถานีบริการน้ำมันเชลล์ ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211

ธนาคาร ทั้งหมดมี 7 แห่ง ได้แก่
สถานธนานุบาล จำนวน 1 แห่ง ได้แก่

สถาบันการเงินชุมชน ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ จำนวน 1 แห่ง ได้แก่

สถาบันการเงินเทศบาลเมืองท่าบ่อ ได้รับการสนับสนุนจากเทศบาลเมืองท่าบ่อ โดยคณะผู้บริหาร นายสุรศักดิ์ โสตะวงศ์ เป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการเงินเทศบาลเมืองท่าบ่อ และ ประธานชุมชนในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ (บางท่าน) ร่วมเป็นคณะกรรมการบริหารสถาบันการเงินเทศบาลเมืองท่าบ่อ และร่วมสนับสนุนแหล่งเงินทุนของสถาบันการเงินฯ จาก สำนักโครงการธนาคารชุมชน ของธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร หรือ ธ.ก.ส. โดยมีหน้าที่ คือให้บริหารปล่อยกู้เงินดอกเบี้ยต่ำแก่ประชาชนในชุนชนเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ ทั้ง 19 ชุมชน ดำเนินงานคล้ายลักษณะเดียวกับกองทุนหมู่บ้าน เพียงแต่มีพนักงานประจำอยู่เพื่อให้บริการตามวันและเวลาราชการ ปัจจุบัน มี นางวันเพ็ญ ผิวบาง รองประธานสตรีจังหวัดหนองคาย เป็น ประธานบริหารสถาบันการเงินเทศบาลเมืองท่าบ่อ และ นายเจษฎากร พรหมเทศน์ กรรมการกองทุนส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมประจำจังหวัดหนองคาย/เลขานุการสถาบันการเงินเทศบาลเมืองท่าบ่อ เป็น ผู้จัดการสถาบันการเงินเทศบาลเมืองท่าบ่อ

ตลาด ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ จำนวน 3 แห่ง ได้แก่

ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ มีสวนสาธารณะ 4 แหล่ง ดังนี้
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด

เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลในเมืองทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดร้อยเอ็ด และห้างสรรพสินค้ามากมายโรงแรมชั้นนำ

เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฏีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่เขตเทศบาล 4.5 ตารางกิโลเมตร โดยมีสำนักงานเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวยกพื้นสูงตั้งอยู่บนศาลาจตุรมุขในเกาะกลางบึงพลาญชัย ต่อมาปี พ.ศ. 2499 ได้ก่อสร้างสำนักงานแห่งใหม่ เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้นตามแบบแปลนการก่อสร้างสำนักงานเทศบาลทั่วประเทศ ตั้งอยู่ที่ถนนเทวาภิบาล บนเนื้อที่ 4 ไร่เศษ ต่อมาเมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้นและชุมชนหนาแน่นมากขึ้น จึงได้ทำการขยายเขตเทศบาลออกไปเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทำให้มีพื้นที่ 11.63 ตารางกิโลเมตร (พระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 23 ตอนที่ 21 วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2509) และเพื่อพัฒนาและรองรับการบริหารและบริการประชาชนให้มีความสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดได้ก่อสร้างอาคารสำนักงานเพิ่มเติมอีก 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น ต่อมาเชื่อมด้านหลังของอาคารหลังเดิม ในปี พ.ศ. 2542 และในปี พ.ศ. 2553 ได้ก่อสร้างอารคารศูนย์บริการร่วมเบ็ดเสร็จ เปิดใช้บริการเกี่ยวกับการให้บริการประชาชน โดยเปิดบริการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 (ข้อมูลจากเอกสาร: แผนพัฒนาสามปี เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด พ.ศ. 2557-2559)

เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้

ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป มีฝนเฉลี่ยประมาณ 1,400 มิลลิเมตรต่อปี อุณหภูมิเฉลี่ย ต่ำสุดประมาณ 14.4 องศาเซลเซียส และสูงสุดประมาณ 40.5 องศาเซลเซียส

ในปี พ.ศ. 2560 เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีประชากรทั้งหมด 35,671 คน แบ่งเป็นชาย 16,864 คน หญิง 18,807 คน มีจำนวนบ้าน 16,259 หลังคาเรือน แบ่งการปกครองเป็นชุมชนจำนวน 20 ชุมชน ดังนี้

เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ได้จัดตั้งโรงเรียนในสังกัด จำนวน 8 แห่ง และศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 2 แห่ง ดังนี้

งานประเพณีและเทศกาลท้องถิ่นที่สำคัญ ได้แก่