seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กรมการขนส่งทางบก

กรมการขนส่งทางบก เป็นกรมที่ทำหน้าที่ควบคุมและจัดระเบียบการขนส่งทางถนนภายในประเทศและระหว่างประเทศ จดทะเบียนและเก็บภาษีรถและออกใบอนุญาตขับรถ พัฒนาระบบการขนส่งทางถนนและการใช้รถ ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก กฎหมายว่าด้วยรถยนต์ กฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อน และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ร่วมมือและประสานงานกับองค์การและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในด้านการขนส่งทางบกและในส่วนที่เกี่ยวกับอนุสัญญาและความตกลงระหว่างประเทศ เฉพาะรถของพลเรือน และรถราชการ ไม่รวมถึงรถที่ใช้ในกิจการพิเศษของทหารและตำรวจ

วันพุธ ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้ เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) เป็นแม่กอง ทำถนนในพระนครทุกสาย ในสมัยนั้นก็คือ ถนนรอบพระบรมมหาราชวัง วัดพระแก้ว ด้วยก่อนนี้เป็นเพียงถนนดินคนเดินไปมา จึงถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นการบุกเบิกคมนาคมทางบก แบบยุโรปขึ้นครั้งแรกในกรุงรัตนโกสินทร์ เพราะก่อนหน้านี้จะใช้การคมนาคมทางน้ำเป็นหลัก และทำถนนต่อจากถนนท้ายวัง ก็คือถนนเจริญกรุง เป็นถนนสายแรกของประเทศไทย

ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้โปรดเกล้าฯให้ตั้งกระทรวงคมนาคมขึ้น ในปี พ.ศ. 2425 และให้รวมหน้าที่เกี่ยวกับการขนส่งทางรถไฟ การขนส่งทางบก การขนส่งทางน้ำ และการสื่อสารข่าว มารวมไว้ในกระทรวงคมนาคม อย่างไรก็ตาม กิจการด้านขนส่งทางบกก็ยังไม่มีหน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงแม้แต่พระราชบัญญัติจัดตั้งกระทรวงและกรม พ.ศ. 2476 ก็มิได้กำหนดให้มีหน่วยงาน ที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการขนส่งทางบกโดยตรงอีกเช่นกัน

จนกระทั่งในปลายปี พ.ศ. 2476 จึงได้มีพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการ บริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2476(ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 9 ธันวาคม 2476 ) กำหนดให้มีกรมการขนส่งขึ้น ในกระทรวงเศรษฐการ ซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับการเศรษฐกิจแห่งชาติ รวมทั้งหน้าที่ในราชการ ส่วนคมนาคมด้วย แต่ก็ยังไม่มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการขนส่งทางบก เพราะตามพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการสำนักงานและกรมในกระทรวงเศรษฐการ พ.ศ. 2476 ได้กำหนดส่วนราชการของกรมการขนส่งไว้เพียง 2 กอง คือ สำนักงานเลขานุการกรม และกองการบินพลเรือน ทั้งนี้ เพื่อเป็นการขยายกิจการบินพาณิชย์ของประเทศ

จวบจน กระทั่งวันที่ 19 สิงหาคม 2484 รัฐบาลในสมัยนั้นซึ่งมี ฯพณฯ จอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2484 สถาปนา "กรมการขนส่งทางบก" ขึ้นเป็นส่วนราชการระดับกรมสังกัดกระทรวงคมนาคม โดยมีที่ทำการรวมอยู่ใน กระทรวงคมนาคม ณ ตำบลพระบรมมหาราชวัง อำเภอเมืองพระนคร (ที่ตั้งโรงละครแห่งชาติในปัจจุบัน)

กรมการขนส่งทางบก มีภารกิจเกี่ยวกับการจัดระบบ การจัดระเบียบการขนส่งทางบก โดยการกำกับ ดูแล ตรวจสอบ ตรวจตรา ให้มีการปฏิบัติตามกฎหมาย กฎ ระเบียบ ประสานและวางแผนให้มีการเชื่อมต่อกับระบบการขนส่งอื่นๆ เพื่อให้ระบบการขนส่งทางบกเกิดความคล่องตัว สะดวก รวดเร็ว ทั่วถึง และปลอดภัย โดยให้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้กรมการขนส่งทางบก เป็นหน่วยงานที่ดูแลรับผิดชอบเกี่ยวกับทะเบียนรถ และป้ายทะเบียนรถยนต์ส่วนบุคคล โดยกำหนดให้ป้ายทะเบียนรถยนต์ทำจากอะลูมิเนียม ขนาด 13.5 x 6 นิ้ว พื้นป้ายมีลักษณะสะท้อนแสง ตัวอักษรและตัวเลขจะถูกปั๊มนูนออกจากผิวหน้าของป้ายทะเบียน ทำให้ด้านหลังของป้ายนั้นบุ๋มเว้าลงไปตามหมายเลขทะเบียนด้วยเช่นกัน ประเภทของป้ายทะเบียนนั้นสามารถใช้จำแนกประเภทการใช้งานรถได้

สำหรับป้ายทะเบียนรถอีกประเภทหนึ่งคือป้ายทะเบียนกราฟิก มีพื้นหลังเป็นรูปภาพ สำหรับเลขทะเบียนรถที่มีลักษณะพิเศษ เช่น ฌร 9999 ซึ่งเลขทะเบียนเหล่านี้จะถูกเปิดประมูลโดยกรมการขนส่งทางบก
Aiton

Aiton สามารถหมายถึง
อุทยานดอกไม้

อุทยานดอกไม้ เป็นเพลงลูกกรุงของไทยที่มีเนื้อหากล่าวถึงพรรณไม้ดอกมากที่สุด 48 ชนิด แต่งคำร้องโดย สกนธ์ มิตรานนท์ แต่งทำนองโดย ชูศักดิ์ รัศมีโรจน์ ขับร้องโดย วงจันทร์ ไพโรจน์ เพลงนี้แต่งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ภายหลังมีการนำเพลงนี้ไปเรียบเรียงเสียงประสานใหม่และขับร้องโดยศิลปินอื่นเช่น สุนารี ราชสีมา, อรวี สัจจานนท์ แต่เนื้อร้องและทำนองยังคงเดิม นอกจากนี้ เพลงที่มีพรรณไม้ดอกรองลงมาคือ "มาลีแดนสรวง" ซึ่งมีเพียง 32 ชนิด ขับร้องโดย มัณฑนา โมรากุล นักร้องในวงสุนทราภรณ์ และมีการแปลงเพลงเพื่อล้อเลียน อาทิ "อุทยานผลไม้" ขับร้องโดย สุรพล สมบัติเจริญ และ "อุทยานผี" ขับร้องโดย มีศักดิ์ นาครัตน์

* ในเนื้อเพลงร้องว่า "จันทน์กระพ้อ" แต่คำที่ถูกต้องคือ "จันทน์กะพ้อ"

จำนวนดอกไม้ทั้ง 49 ชนิด
1. จำปา 
2. จำปี 
3. กุหลาบ
4. ราตรี
5. พะยอม 
6. อังกาบ 
7. กรรณิการ์
8. ลำดวน
9. นมแมว 
10. ซ่อนกลิ่น
11. ยี่โถ 
12. ชงโค 
13. มณฑา
14. สายหยุด
15. เฟื่องฟ้า 
16. ชบา 
17. สร้อยทอง
18. บานบุรี
19. ยี่สุ่น 
20. ขจร
21. ประดู่ 
22. พุดซ้อน
23. พลับพลึง
24. หงอนไก่ 
25. พิกุล 
26. ทานตะวัน 
27 . รักเร่ 
28. กาหลง
29. ประยงค์
30. พวงทอง
31. บานชื่น 
32. พุทธชาด 
33. พวงชมพู
34. กระดังงา 
35. รสสุคนธ์ 
36. บุญนาค 
37. นางแย้ม
38. สารภี 
39. อุบล 
40. จันทร์กะพ้อ
41. ผีเสื้อ 
42. เล็บมือนาง
43. พุดตาน 
44. กล้วยไม้
45. ดาวเรือง 
46. อัญชัน
47. ยี่หุบ 
48. มะลิวัลย์ 49.หงอนไก่
สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน

สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน หรือ พระเจ้าฆวน การ์โลสที่ 1 (; เสด็จพระราชสมภพ 5 มกราคม พ.ศ. 2481) เป็นพระมหากษัตริย์สเปน ตั้งแต่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 - 19 มิถุนายน พ.ศ. 2557

ฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้เผด็จการสเปน กำหนดให้สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 เป็นประมุขแห่งรัฐองค์ถัดมาใน พ.ศ. 2512 พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 สองวันหลังฟรังโกถึงแก่อสัญกรรม เป็นพระมหากษัตริย์สเปนพระองค์แรกนับแต่ พ.ศ. 2474 ไม่นานจากนั้น สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสทรงริเริ่มการปฏิรูปเพื่อทลายระบอบฟรังโกและเริ่มต้นการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยของประเทศสเปน ซึ่งนำไปสู่การอนุมัติรัฐธรรมนูญแห่งสเปน พ.ศ. 2521 ในการลงประชามติ ซึ่งสถาปนาระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสยังทรงมีบทบาทสำคัญในการหยุดยั้งความพยายามรัฐประหารเมื่อ พ.ศ. 2524

สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 ทรงเป็นหนึ่งในราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (ราชวงศ์ฮาโนเวอร์) พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส (ราชวงศ์บูร์บง) จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก) และพระมหากษัตริย์ราชวงศ์ซาวอยแห่งอิตาลีอีกด้วย

สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 ได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีโซเฟีย มีพระโอรสธิดารวม 3 พระองค์

เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2557 มาเรียโน ราโคย นายกรัฐมนตรีแห่งสเปน ประกาศว่าสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 จะทรงสละราชสมบัติแก่เจ้าชายเฟลีเปแห่งอัสตูเรียส เนื่องจากปัญหาสุขภาพและเรื่องอื้อฉาวในราชวงศ์ นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สามของยุโรปที่สละราชสมบัติแก่องค์รัชทายาทในรอบสองปี ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม โดยพระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติ ณ พระราชวังซาร์ซวยลา ชานกรุงมาดริด ซึ่งมีผลในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 19 มิถุนายน 2557 แต่พระองค์ก็ยังทรงดำรงพระยศพระมหากษัตริย์แห่งสเปนเช่นเดิม

สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 เสด็จพระราชสมภพในขณะที่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระอัยกาของพระองค์ ทรงกำลังลี้ภัยทางการเมืองหลังจากการประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐสเปนที่ 2 เมื่อเจริญพระชนมายุได้ 10 ปี พระองค์ได้เสด็จกลับสเปนเพื่อเข้ารับการศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนซานเซบัสเตียน (San Sebastián) และทรงสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954) ที่สถาบันซานอิซิโดรในกรุงมาดริด ทั้งนี้พระองค์ทรงมีพระเชษฐภคินี พระราชขนิษฐาและ พระราชอนุชาร่วมพระอุทร 3 พระองค์ คือ
หลังจากได้ทรงจบการศึกษาในโรงเรียนเตรียมทหารซาราโกซาในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1975) แล้ว พระองค์ก็ได้เข้ารับการศึกษาโรงเรียนทหารเรือที่เมืองปอนเตเบดรา และโรงเรียนทหารอากาศที่เมืองมูร์เซียต่อ
ต่อมใต้สมอง

ต่อมใต้สมอง (Pituitary Gland) เป็นต่อมที่อยู่ติดกับส่วนล่างของสมองส่วนไฮโปทาลามัส แบ่งได้ 3 ส่วนคือ ต่อมใต้สมองส่วนหน้า ส่วนกลาง และส่วนหลัง

ต่อมใต้สมองส่วนหน้าและส่วนกลาง มีต้นกำเนิดมาจากเนื้อเยื่อชนิดเดียวกัน ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเป็นหน่วยเดียวกัน ซึ่งถือได้ว่าเป็นต่อมไร้ท่อแท้จริง ขณะที่ต่อมใต้สมองส่วนหลัง เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเยื่อประสาท ที่ไม่ได้สร้างฮอร์โมนได้เอง แต่มีปลายแอกซอนของนิวโรซีครีทอรีเซลล์ (Neurosecretory cell) จากไฮโปทาลามัสมาสิ้นสุด และหลั่งฮอร์โมนประสาทออกมาสู่กระแสเลือด

ต่อมใต้สมองมีขนาดประมาณ 20 1.5 เซนติเมตร

ต่อมใต้สมองส่วนนี้ผลิตฮอร์โมนต่างๆ ส่วนหนึ่งถูกควบคุมจากฮอร์โมนประสาทจากไฮโปทาลามัส
ธงชาติอุซเบกิสถาน

ธงชาติอุซเบกิสถาน (; ) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534.ภายหลังได้รับเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปีเดียวกัน

ลักษณะของธงนั้น เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็น ตวามกว้างเท่ากัน คือ แถบบนสุดสีฟ้าหม่น หมายถึงผืนฟ้าและท้องทะเลของประเทศ แถบกลางสีขาว หมายถึง สันติภาพ แถบล่างสีเขียว หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ ริมแถบสีขาวนั้น ขนาบด้วยแถบสีแดงขนาดเล็ก หมายถึง พลังแห่งชีวิต

ที่มุมธงด้านคันธงนั้น มีรูปจันทร์เสี้ยว และดาวห้าแฉก 12 ดวง รูปเหล่านี้เป็นสีขาว รูปจันทร์เสี้ยวนั้น หมายถึง ความเกี่ยวข้องของศาสนาอิสลามในประวัติศาสตร์อุซเบกิสถาน ส่วนดาวสีขาวทั้ง 12 ดวง เป็นสัญลักษณ์ทางวิญญาณและเป็นเครื่องหมายศักดิ์สิทธิ์ ความหมายของเลข 12 ซึ่งแทนจำนวนเดือนทั้ง 12 เดือนในปฏิทินอิสลาม หมายถึง พัฒนาการความคิดทางด้านดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์ในอุซเบกิสถาน ทั้งยังหมายถึงเขตการปกครอง 12 แห่ง ที่รวมกันเป็นรัฐอุซเบกในยุคเริ่มแรกขึ้นด้วย
ธงชาติสหภาพโซเวียต

ธงชาติสหภาพโซเวียต ประกอบด้วยพื้นธงสีแดงและรูปค้อนเคียวบนขอบธงด้านซ้ายบน สีแดงแสดงถึงสีของพรรคคอมมิวนิสต์ และระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ ส่วนค้อนเคียวแสดงถึงชนชั้นกรรมาชีพ อันเป็นชนชั้นที่สำคัญที่สุดในระบอบคอมมิวนิสต์

ธงค้อนเคียวดาวแดงแบบแรกสุดประกาศใช้เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ต่อมาในปี พ.ศ. 2498 รัฐบัญญัติเกี่ยวกับธงฉบับใหม่ได้ออกบังคับใช้ ให้มีการแก้ไขรูปค้อนเคียวในธงเล็กน้อย โดยแก้ให้ด้ามค้อนยาวขึ้นและเปลี่ยนแปลงรูปทรงของเคียวใหม่ ครั้งสุดท้ายที่มีการแก้ไขธงคือในปี พ.ศ. 2523 ได้แก้ให้พื้นสีแดงในธงสว่างขึ้นและได้ใช้ต่อมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในวันที่ 25 ธันวาคมในปี พ.ศ. 2534เมื่อเวลา 19.32 น. มีการลดธงชาติสหภาพโซเวียตลงจากเครมลินเป็นครั้งสุดท้ายและแทนที่ด้วยธงไตรรงค์ของรัสเซีย

ในวัฒนธรรมรัสเซีย สีแดงเป็นสีที่มีความหมายในเชิงบวก คำว่า "แดง" (, "krasny") มีที่มาที่เกี่ยวข้องกับคำว่า "ดีมาก" และ "ดีที่สุด" ในภาษารัสเซีย เช่นเดียวกับคำว่า "งดงาม" สิ่งนี้สามารถเห็นได้จากชื่อของจัตุรัสแดงในกรุงมอสโก และพีธีอีสเตอร์แดงของชาวคริตส์ในนิกายออร์โธดอกส์ในรัสเซีย

ในธงนี้สามารถแลเห็นอุดมคติของลัทธิคอมมิวนิสต์ได้ชัดเจน พื้นสีแดงกล่าวกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของเลือดที่รินไหลของชนชั้นกรรมาชีพและชาวนา รูปดาวแดงและค้อนเคียวหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิสังคมนิยม โดยรูปค้อน หมายถึงชนชั้นกรรมาชีพหรือแรงงานอุตสาหกรรม รูปเคียวหมายถึงชนชั้นชาวนาหรือเกษตรกร ดาวแดงขอบทองหมายถึงกฎของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ชี้นำระบอบการปกครองของประเทศ รูปเหล่านี้ประดับไว้ที่บริเวณมุมธงบนด้านคันธง ส่วนด้านหลังธงนั้น ตามแบบของรัฐบาลสหภาพโซเวียตจะเป็นพื้นสีแดงไม่มีรูปสัญลักษณ์ใดๆ หรืออาจจะมีก็ได้ อย่างไรก็ตาม ในกรณีต่างๆ ส่วนใหญ่จะมีรูปสัญลักษณ์แบบเดียวกับด้านหน้าธง โดยวางตำแหน่งให้รูปดังกล่าวหันกลับด้าน

แบบของธงได้กำหนดไว้ในกฎหมายชัดเจนในปี พ.ศ. 2498 เพื่อให้สามารถกำหนดลักษณะและสรางธงได้ง่ายขึ้น การกำหนดแบบธงครังนี้ได้แก้ให้ความยาวของด้ามค้อนมากขึ้น และแก้รูปทรงของเคียวเสียใหม่ ตามที่ระบุไว้ในกฎหมายธงดังนี้แบบธงที่มีการแก้ไขครั้งสุดท้ายได้ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2523 โดยเป็นการแก้พื้นสีแดงให้มีความสว่างขึ้น

ยอดธงคือวัตถุที่ใช้ประดับส่วนบนสุดของคันธง ในกฎหมายธงของสหภาพโซเวียตได้ระบุว่า หากธงชาตินั้นมีการใช้โดยองค์กรของทางราชการในบางโอกาส เช่นในพิธีการสำคัญ ธงชาติหรือธงราชการนั้นจะต้องมีการประดับยอดธงไว้ด้วย ลักษณะของยอดธงนั้น มีรูปทรงอย่างสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ภายในส่วนฐานของยอดธงเป็นรูปค้อนเคียว และ ส่วนยอดของยอดธงเป็นรูปดาวนั้นมีห้าแฉก ยอดธงดังที่ระบุไว้ข้างต้นเป็นสีทองหรือสีเงิน มีปลอกสำหรับสวมเข้ากับด้ามคันธง หากธงดังกล่าวนี้ใช้โดยองค์กรทางทหาร แพรแถบหูกระต่ายสีแดงนั้นจะต้องผูกไว้ที่ปลอกนี้ หรือมีพิธีศพของประธานาธิบดีก็จะผูกริบบิ้นสีดำไว้ที่ยอดธงเพื่อเป็นการแสดงความอาลัย
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 17

รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 17 ประจำปี พ.ศ. 2550 จัดโดยสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ จัดขึ้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ณ โรงละครสยามนิรมิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีภาพยนตร์ส่งเข้าประกวด 43 เรื่อง โดย 2 เรื่องที่ถอนตัวไปร่วมประกวดคือ "ตำนานสมเด็จพระเนรศวร ภาค 1 และ 2" ของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล 
"ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา"
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2002

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2545 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน และ 5 เมษายน พ.ศ. 2545 ในการเลือกตั้งครั้งนี้ได้ดึงดูดความสนใจจากต่างประเทศเป็นอย่างมาก เนื่องจากฌอง-มารี เลอ เป็งได้ปรากฏในการเลือกตั้งรอบที่สอง ซึ่งนักข่าวและนักการเมืองทั้งหลายต่างกล่าวว่า ผลสำรวจการเลือกตั้งได้เกิดความผิดพลาดล้มเหลวในการสำรวจว่าผู้สมัครคนใดจะมาอยู่ในลำดับสอง ทั้งๆ ที่การสนับสนุนของประชาชนที่มีต่อเลอ เปนที่เพิ่มขึ้นนั้นเห็นได้ชัดในสัปดาห์สุดท้ายก่อนการเลือกตั้ง เป็นผลให้เกิดการอภิปรายอย่างจริงจังเกี่ยวกับปัญหาของการสำรวจและบรรยากาศของการเมืองฝรั่งเศส อย่างไรก็ตามพรรคแนวหน้าแห่งชาติ (FN) ของเลอ เปนนั้นมีอุดมคติอนุรักษนิยม และยังเป็นพรรคที่ไม่ถือพรรคพวกและฝ่าย ทั้งๆ ที่เป็นพรรคเป็นพรรคขวาจัดพรรคหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ฌากส์ ชีรักคงจะยินดีอยู่ไม่น้อยที่ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบสองอย่างถล่มทลายด้วยคะแนน 82% อย่างไรก็ตามหลายคนก็คิดว่าเป็นชัยชนะที่ได้รับความเสียหายมากเกินไป
ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน

ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน () หมายถึงผู้ประพันธ์พระวรสารสี่เล่มซึ่งเป็นเอกสารส่วนหนึ่งของพันธสัญญาใหม่ในคัมภีร์ไบเบิล วรสาร แปลว่า ข่าวประเสริฐ ซึ่งหมายถึงข่าวการเสด็จมาของพระเยซู หรือชีวประวัติของพระองค์นั่นเอง อย่างไรก็ดีพระวรสารเขียนขึ้นประมาณหลังจากพระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ไปแล้วเกือบหนึ่งร้อยปี

พระวรสารสี่เล่มหลักของคริสต์ศาสนาที่ถือว่าเป็นพระวรสารในสารบบ ได้แก่

หลักฐานว่าใครเป็นผู้นิพนธ์พระวรสารทั้งสี่จริงๆ ยังเป็นที่ถกเถียงกันมาจนทุกวันนี้ ผู้นิพนธ์พระวรสารมักจะไม่แนะนำตัวเองในพระวรสารและไม่มีหลักฐานอะไรที่กล่าวว่าโดยตรงถึงนักบุญทั้งสี่ว่าเป็นผู้ประพันธ์ นักวิชาการสมัยใหม่จีงสรุปว่าเป็นผู้ประพันธ์นิรนาม และการให้ชื่อผู้ประพันธ์ภายหลังเป็นเหตุผลที่นอกเหนือจากการทราบผู้ประพันธ์ที่แท้จริงในการวาดภาพผู้ผู้นิพนธ์พระวรสารแต่ละท่านจะมีสัญลักษณ์ต่างๆ กันซึ่งมาจากหนังสือเอเสเคียล บทที่ 1 และหนังสือวิวรณ์ (4.6-9 และต่อมา) แต่หนังสือทั้งสองก็มิได้บ่งบอกแน่นอนถึงสิ่งที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ของผู้ผู้นิพนธ์พระวรสาร สัญลักษณ์ที่ใช้เป็นสิ่งที่วิวัฒนาการขึ้นมาจนกระทั่งมาถึง ราบานุส มอรุส (Rabanus Maurus) ผู้บรรยายถึงความหมายของสิ่งที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ว่ามีความหมายเป็นสามขั้นตอน ขั้นแรกสัญลักษณ์ใช้เป็นสัญลักษณ์แทนพระเยซู ขั้นที่สองเป็นสัญลักษณ์แทนการกระทำของพระองค์ และขั้นที่สามเป็นสัญลักษณ์สำหรับสำหรับคริสต์ศาสนิกชนผู้ซึ่งต้องได้รับการไถ่บาป
ถนนแพรกษา

ถนนแพรกษา () เดิมคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3116 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3 (บางปิ้ง)–แพรกษา หรือบางครั้งเรียกว่า "ถนนพุทธรักษา" เป็นถนนท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรปราการ แยกมาจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 27 ในเขตตำบลปากน้ำ (เทศบาลนครสมุทรปราการ) อำเภอเมืองสมุทรปราการ ข้ามคลองชลประทานเข้าสู่เขตตำบลท้ายบ้านใหม่ (เขตเทศบาลตำบลบางปู) ข้ามคลองแขกเข้าสู่เขตเทศบาลตำบลแพรกษา ข้ามคลองหม้อแตกเข้าสู่เขตตำบลแพรกษาใหม่ ไปบรรจบกับถนนตำหรุ-บางพลี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256) กิโลเมตรที่ 5 ในเขตตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการอีกเช่นเดียวกัน รวมระยะทางทั้งสิ้น 9.6 กิโลเมตร ลักษณะถนนเป็นพื้นผิวแบบคอนกรีตขนาด 6 ช่องทางจราจรตั้งแต่ถนนสุขุมวิทถึงวัดแพรกษา และตั้งแต่วัดแพรกษาถึงถนนตำหรุ-บางพลีมีขนาด 2 ช่องทางจราจร ซึ่งปัจจุบันในช่วงวัดแพรกษาถึงถนนตำหรุ-บางพลี องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้มีการก่อสร้างขยายถนนจาก 2 ช่องจราจรเป็น 6 ช่องจราจร โดยนำแนวคลองริมถนนเดิมมาสร้างขยายเป็นถนนและสร้างระบบระบายน้ำทดแทนแนวคลองเดิม ลักษณะถนนเป็นพื้นแอสฟัลต์ลาดยาง ปัจจุบันดำเนินการก่อสร้างระยะที่ 1 เสร็จสมบูรณ์แล้ว ขณะนี้กำลังดำเนินการก่อสร้างระยะที่ 2 ซึง่ระยะนี้ส่วนใหญ่จะเป็นการปรับปรุงถนนแนวเดิมให้มีความกว้างมากขึ้น พร้อมกับก่อสร้างสะพานตัวใหม่ด้วย ในปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงาน 3 แห่ง
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก

ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก เป็นธงชาติของอุซเบกิสถานในสมัยที่ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ประกาศใช้อย่างเป็นทางการโดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก (Uzbek Soviet Socialist Republic) เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีฟ้าขอบสีขาวพาดผ่าน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล

ความหมายของสัญลักษณ์ในธง คือ สีแดง หมายถึงการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติของชนชั้นกรรมาชีพ สีฟ้า หมายถึงผืนฟ้าในอุซเบกโซเวียต สีขาว หมายถึงฝ้าย อันเป็นทรัพยากรหลักของประเทศ ค้อนเคียว หมายถึงการร่วมมือกันระหว่างกรรมกรกับชาวนา ดาวแดง หมายถึง ชั้นกรรมาชีพ

ธงชาติอุซเบกโซเวียตแบบแรกสุด เริ่มใช้เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เป็นธงพื้นสีแดง ที่มุมบนด้านคันธงมีชื่อประเทศ จารึกด้วยอักษรอาหรับและ ข้อความอักษรซีริลลิก เขียนไว้ว่า "УзССР" เป็นสีทอง ต่อมาในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2469 จึงได้เปลี่ยนคำจารึกชื่อประเทศที่มุมบนด้านคันธงใหม่ โดยจารึกเป็นภาษาอุซเบก ภาษารัสเซีย และภาษาทาจิก

ในปี พ.ศ. 2474 ได้เปลี่ยนข้อความในธงชาติใหม่อีกครั้ง โดยเป็นชื่อประเทศอย่างย่อในภาษาอุซเบกว่า "OzSSC" และในภาษารัสเซียว่า "УзССР" ซึ่งได้ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2480 จึงเปลี่ยนข้อความเป็นอักษรโรมันว่า "OZBEKISTAN SSR"

ถึงยุคทศวรรษที่ 1940 ( พ.ศ. 2483 - 2492) ธงนี้จึงมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบอีกครั้ง โดยชื่อประเทศที่มุมธงด้านคันธง ใช้เป็นภาษาอุซเบกและรัสเซียว่า Ўзбекистон ССР ("Ozbekiston SSR") และ Узбекская ССР ("Uzbekskaya SSR") ตามลำดับ ก่อนจะมีการเปลี่ยนแบบธงครั้งสุดท้าย ดังที่ปรากฏในตอนแรกสุดของบทความนี้ ซึ่งธงนี้ ได้ใช้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2534
ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร

ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร (; “יוחנן” (The LORD) ; ภาษาฮีบรูมาตรฐาน: “Yoḥanan”, ภาษาฮีบรูไทบีเรียน: “Yôḥānān”) หรือที่เรียกว่า “สาวกผู้เป็นที่รัก” (Beloved Disciple)) (เสียชีวิตประมาณปี ค.ศ. 110) นักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นหนึ่งในผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่านที่รวมทั้ง มัทธิว มาระโก และลูกา เชื่อกันว่าเป็นผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญยอห์น (Gospel of John) และพระธรรม 1 ยอห์นซึ่งเป็นเอกสารส่วนหนึ่งของ พันธสัญญาใหม่

กล่าวกันว่านักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นคนคนเดียวกับ “นักบุญยอห์นอัครทูต” ความเชื่อที่ว่านักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นผู้ประพันธ์พระธรรม 1 ยอห์น พระธรรม 2 ยอห์น พระธรรม 3 ยอห์น และพระธรรมวิวรณ์ เป็นความเชื่อที่มีมานานแล้ว แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันในบรรดาผู้รู้ (ดูเพิ่ม นักบุญยอห์นเพรสไบเตอร์ (John the Presbyter) และ นักบุญยอห์นแห่งพัทโมส (John of Patmos)

ตามธรรมเนียมแล้วเป็นที่เชื่อกันว่านักบุญยอห์นผู้ประกาศข่าวประเสริฐเป็นสาวกองค์แรกของสาวกสิบสองคนของพระเยซู และเป็นคนเดียวที่มีชีวิตอยู่จนชราตายโดยมิได้ต้องพลีชีพเพื่อศาสนาเช่นสาวกองค์อื่น เชื่อกันว่านักบุญยอห์นพำนักอยู่บริเวณที่เรียกกันว่าอีฟิซัส (Ephesus) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศตุรกี กล่าวกันว่าเมื่อท่านอายุมากแล้วท่านก็ถูกไล่ไปพัทโมส (Patmos) ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์เขียน “วิวรณ์” แต่เรื่องนี้ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันว่าใครเป็นผู้เขียนที่แท้จริง บางท่านก็เชื่อว่าเขียนโดย นักบุญยอห์นเพรสไบเตอร์ และ นักบุญยอห์นแห่งพัทโมส 
นอกจากนั้นยังมีการถกเถียงกันว่านักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารอาจจะเป็นคนคนเดียวกับ “นักบุญยอห์นอัครทูต” ก็ได้

พระวรสาร จดหมายเหตุสามฉบับ และวิวรณ์ เรียกรวมกันว่า “วรรณกรรมของยอห์น” (Johannine literature) เมื่อพิจารณาจากเนื้อหามีหลักฐานว่าอาจจะแต่งโดยคนผู้แต่งคนเดียวกัน ในบรรดาข้อเขียนของยอห์น วิวรณ์ เป็นฉบับเดียวที่ลักษณะการเขียนคล้ายคลึงกับพระวรสาร จากการสัมมนาเรื่องพระเยซูนักวิชาการก็เชื่อว่านักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารมิได้เขียนเล่มใดเลย แต่ทางคริสตจักรโรมันคาทอลิกยังคงกล่าวว่าหลักฐานบ่งว่านักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารคือผู้เขียน “วรรณกรรมของยอห์น”

นักวิชาการสมัยใหม่หลายคนเชื่อว่า “วรรณกรรมของยอห์น” เป็นแต่งโดยผู้แต่งคนเดียว แต่ที่เชื่อกันเป็นส่วนใหญ่ก็คือไม่ว่าใครจะเป็นผู้เขียนก็จะเป็นคนคนเดียวกันทั้งหมดหรือไม่ “วรรณกรรมของยอห์น” ก็มาจากชุมชนเดียวกันในเอเชียไมเนอร์ ซึ่งเป็นบริเวณที่มีความเกี่ยวข้องกับนักบุญทั้งสามองค์ -- นักบุญยอห์นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ นักบุญยอห์นเพรสไบเตอร์ และ นักบุญยอห์นแห่งพัทโมส

ผู้แต่ง “พระวรสารนักบุญยอห์น” มิได้บอกนามตนเองแต่สรุปกันว่าเป็น “สาวกผู้เป็นที่รัก” ที่กล่าวถึงหลายครั้งในพระวรสารเป็นชื่อหนึ่งที่หมายถึงยอห์นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ผู้ประพันธ์คนเดียวกันนี้ก็เชื่อว่าเป็นผู้ประพันธ์ จดหมายเหตุของยอห์นเล่ม 1 ด้วย หรืออาจจะรวมทั้งเล่ม 2 และเล่ม 3 ด้วย เมื่อมีการประชุมสภาแห่งโรม (Council of Rome) เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 4 ก็มีประกาศว่าผู้แต่งจดหมายเหตุของยอห์นเล่ม 1 และ เล่ม 2 กับ 3 เป็นคนละคนกัน ผู้วิจัยเนื้อหาของจดหมายในปัจจุบันก็เห็นด้วย อีกทฤษฏีหนึ่งก็ว่างานชุดนี้บางส่วนเป็นผลงานของนักบุญยอห์นผู้ประกาศข่าวประเสริฐและผู้ประพันธ์คนอื่นด้วย

นักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารและยอห์นผู้ให้รับบัพติศมา เป็นผู้พิทักษ์ Fraternal society of Free and Accepted Masons หรือที่รู้จักกันว่า Freemasons
เพลงชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน

เพลงชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน ( ) ที่ใช้ในปัจจุบันนี้เริ่มใช้เมื่อประเทศได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 โดยนำทำนองเพลงนี้มาจากเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก ซึ่งประพันธ์โดย มูตาล บูร์ฮานอฟ (Mutal Burhanov) และใช้ในช่วงที่อุซเบกิสถานอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต แต่เนื้อร้องได้ประพันธ์ขึ้นใหม่โดยอับดุลลา อาริปอฟ (Abdulla Aripov)
มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร

มัทธิว (; - ของขวัญของพระเจ้า ; ภาษาฮีบรูมาตรฐาน และ ภาษาฮีบรูไทบีเรียน “Mattay”; , “Matthaios”) เป็นอัครทูตของพระเยซู และเป็นหนึ่งในผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน (อีกสามท่านคือ มาระโก ยอห์น และลูกา) เชื่อกันว่าท่านเป็นผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญมัทธิวซึ่งเป็นพระวรสารฉบับหนึ่งในพันธสัญญาใหม่ และเชื่อกันว่าเป็นคนเดียวกับ “เลวี” (Levi) ผู้เก็บภาษี

ปัญหาว่ามัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นใครเป็นเรื่องที่ซับซ้อนด้วยเหตุผลหลายประการ พระวรสารมีชื่อว่า “มัทธิว” เขียนโดยผู้ไม่บอกนามแต่มาลงชื่อ “มัทธิว” ภายหลัง ลักษณะและวิธีการเขียนภาษากรีกที่บรรยายเหตุการณ์ทำให้นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลเชื่อว่าผู้ประพันธ์ไม่ได้อยู่สมัยเดียวกับพระเยซู นักวิชาการบางคนชี้ว่านักบุญมัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นผู้เขียนพระวรสารฉบับนิรนามนี้ และนักบุญมัทธิวอัครทูตคือผู้ที่ถูกกล่าวถึงในพระวรสารนี้ แต่ทางธรรมเนียมคริสต์ศาสนาถือว่าสองคนนี้เป็นคนคนเดียวกัน

วิธีเขียนเล่าเรื่องพันธสัญญาใหม่ของนักบุญมัทธิวก็ค่อนข้างจะซับซ้อน ในพระวรสารนักบุญมาระโก พระวรสารนักบุญลูกา และกิจการของอัครทูต มีการกล่าวถึง “มัทธิว” โดยไม่มีตำแหน่ง ไม่มีคำบรรยายว่าเป็นใคร และไม่มีการบ่งถึงหน้าที่ และในพระวรสารนักบุญยอห์นและในจดหมายเหตุต่อมาก็ไม่มีที่กล่าวถึง “มัทธิว”

แต่พระวรสารนักบุญมัทธิวกล่าวถึง “มัทธิว” เองว่าเป็นผู้เก็บภาษีที่ถูกพระเยซูเรียกตัว ซึ่งในพระวรสารฉบับอื่นเรียกว่า “เลวี” พระวรสารฉบับนี้จึงเรียกนักบุญมัทธิวว่า “ผู้เก็บภาษี” ในรายนามอัครทูตสิบสองคน ตามธรรมเนียมคริสต์ศาสนาถือว่า“มัทธิว” และ “เลวี” เป็นคนคนเดียวกัน แต่นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลสมัยใหม่ไม่เห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานนี้ นักวิชาการเชื่อว่าผู้ที่เขียนพระวรสารนักบุญมัทธิวเปลี่ยนชื่อ “เลวี” เป็น “มัทธิว” อาจจะเป็นเหตุผลทางเทววิทยาศาสนาคริสต์ ซึ่งอาจจะทำเพื่อให้อัครทูตที่ถูกพระเยซูเรียกตัวเป็นสมาชิกของกลุ่มอัครทูตสิบสองคน ถ้าสรุปว่าเรื่องของนักบุญมัทธิวในพระวรสารนักบุญมัทธิวมีพื้นฐานมาจากเรื่องของ “เลวี” อีกคนหนึ่ง ก็ไม่เป็นปัญหาที่ว่า “มัทธิว” เป็นหนึ่งในสาวกสิบสององค์

สารานุกรมคาทอลิกกล่าวว่า “นักบุญมัทธิว” ครั้งหนึ่งอาจจะเรียกว่า “เลวี” ตามที่กล่าวใน มก 2:14

“เลวี” ที่กล่าวถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิว เป็นผู้เก็บภาษีที่พระเยซูเรียกว่า “บุตรของอัลเฟียส” (Son of Alphaeus) การที่พระเยซูเรียกตัว “เลวี” ทำให้พระองค์ต้องเผชิญหน้ากับพวกฟาริสี เพราะไปคลุกคลีกับคนเก็บภาษีและคนบาป อีกข้อหนึ่งที่อาจจะเป็นได้คือยากอบ บุตรเศเบดี ซึ่งชื่อเดิมว่า “เลวี” และยากอบ บุตรอัลเฟอัส อาจจะถูกเรียกตัวไปเป็นสาวกพร้อมกับลูกา

มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารได้รับการยอมรับเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ฉลองวันฉลองนักบุญมัทธิวในวันที่ 16 พฤศจิกายน ในขณะที่คริสตจักรละติน แองกลิคัน และลูเทอแรน ฉลองกันในวันที่ 21 กันยายน
เช่นเดียวกับผู้นิพนธ์พระวรสารอีกสามองค์ มัทธิวมักจะปรากฏในภาพเขียนทางคริสต์ศาสนาเป็นคนมีปีก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ทางคริสตจักรตามหนังสือดาเนียล 7 (Book of Daniel) หรืออาจจะเป็นการกล่าวถึง เทวดาผู้ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผู้บอกให้นักบุญมัทธิวเขียนพระวรสาร ภาพเขียนสามภาพของนักบุญมัทธิวโดยการาวัจโจที่โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี ที่กรุงโรมเป็นภาพเขียนที่สำคัญในประวัติศิลปะตะวันตก
ธงชาติคาซัคสถาน

ธงชาติคาซัคสถาน () เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2535 หลังจากได้รับเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีฟ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีรูปนกอินทรีบิน หันหน้าไปทางมุมธงด้านคันธง ภายใต้ดวงอาทิตย์สีทองมีรัศมี 32 แฉก ที่ด้านคันธงนั้นมีลวดลายอย่างลายหน้ากระดานตามแบบวัฒนธรรมคาซัคสถาน

แบบสีธงอย่างมาตรฐานมีดังนี้
Kruptos2

Kruptos2 คือโปรแกรมที่ใช้เพื่อการเข้ารหัสไฟล์ โดยใช้ ขั้นตอนวิธีโบลว์ฟิชและขั้นตอนวิธีแฮช คือ MD5 ขนาด 128 bit key และ SHA256 ขนาด 256 bit key ในการเข้ารหัส

Kruptos2 เป็น ฟรีแวร์ ซึ่งพัฒนาโดย Steve Beckettโปรแกรม Kruptos2 สามารถเข้ารหัสได้หลาย ๆ ไฟล์พร้อมกันโดยสามารถบันทึกไฟล์ให้อยู่ในรูปของโปรเจกต์เดียวได้

สามารถปรับแต่งการใช้งานโปรแกรมได้โดยเลือกที่ Options Menu → Options หรือถ้าใช้งานโปรแกรมผ่านทาง Microsoft Window Explorer จะเลือกได้โดยคลิกที่ไฟล์แล้วคลิกขวาเลือก Kruptos 2 → Options