seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สถานีรถไฟบางปะอิน

สถานีรถไฟบางปะอิน เป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 1(1ใน103สถานี) สังกัดกองจัดการเดินรถที่ 1 แขวงการเดินรถกรุงเทพและปริมณฑล การรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม โดยก่อนหน้านั้นเป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 2 แต่ได้ถูกปรับให้ยกสถานะเป็นสถานีรถไฟชั้นที่ 1 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2555(โดยรับรางวัล Smart Station)

สถานีรถไฟบางปะอินเปิดใช้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5-ปัจจุบัน โดยยังคงสภาพและเอกลักษณ์ความเก่าแก่ไว้คงเดิม จุดเด่นของสถานีบางปะอินอยู่ที่การมีพลับพลารับเสด็จในการพระราชดำเนินของพระสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมราชินีนาถและพระบรมวงศานุวงศ์ นับแต่รัชสมัย รัชกาลที่ 5-ปัจจุบัน

สถานีรถไฟบางปะอินเปิดให้บริการในการเดินรถทุกวัน วันละ 38ขบวน ทั้งรถไฟฟรีเพื่อประชาชนและรถไฟคิดค่าอัตราโดยสารตามปกติ ด้วยสภาพแวดล้อมที่ใกล้โรงเรียนและรถไฟช่วงเช้าเป็นรถไฟเที่ยวล่องเข้ากรุงเทพเหมาะแก่ผู้จะไปทำงานในเมืองหลวงจึงทำให้สถานีรถไฟบางปะอินมีผู้โดยสารหนาแน่น เฉลี่ยประมาณ วันละ 500 -700คน
ไกเกอร์มูลเลอร์เคาน์เตอร์

ไกเกอร์มูลเลอร์เคาน์เตอร์ () เป็นเครื่องมือวัดชนิดหนึ่งประกอบด้วยกระบอกรับรังสี และมิเตอร์ที่มีหน้าปัดบอกปริมาณรังสีได้
ลักษณะของไกเกอร์ประกอบด้วยกระบอกซึ่งบรรจุก๊าซอาร์กอนไว้ เมื่อนำไปวางไว้ในบริเวณที่มีการแผ่รังสี รังสีจะผ่านเข้าทางช่องด้านหน้าของกระบอก กระทบกับอะตอมของอาร์กอน ทำให้อิเล็กตรอนของอาร์กอนหลุดออกไป กลายเป็น Ar+ ก่อให้เกิดความต่างศักย์ระหว่าง Ar+ กับ e- ในหลอด ซึ่งจะแปลงค่าความต่างศักย์ออกมาเป็นตัวเลขบนหน้าปัด ค่าที่ได้นี้จะมากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับชนิดของรังสี และความเข้มข้นของรังสีที่จะทำให้ Ar กลายเป็น Ar+ ได้มากหรือน้อย
ออปอแล

ออปอแล () หรือ อ็อพเพิล์น () เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ บนฝั่งแม่น้ำโอเดอร์ เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน มีประชากร 125,992 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นชุมทางรถไฟและเมืองท่าริมแม่น้ำ ผลิตปูนซีเมนต์ มีอุตสาหกรรมหล่อเหล็ก อยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรโบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1327 และอาณาจักรปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1742 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 และเป็นของโปแลนด์ภายใต้การประชุมที่เมืองพอทสดัมในปีเดียวกัน
นาร์วา

นาร์วา (; ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของประเทศ ติดกับชายแดนประเทศรัสเซีย บนริมฝั่งแม่น้ำนาร์วา เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมผลิตผ้าฝ้ายและผ้ากระสอบ

เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1223 โดยชาวเดนมาร์ก ต่อมา ค.ศ. 1558 รัสเซียเข้ายึดครอง และตกเป็นของสวีเดนใน ค.ศ. 1581 หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอสโตเนียใน ค.ศ. 1919 ระหว่าง ค.ศ. 1944 - 1991 รวมอยู่ในสหภาพโซเวียต
ฟ็อกซ์คอนน์

ฟ็อกซ์คอนน์อินเตอร์เนชั่นแนลโฮลดิงส์ () เป็นบริษัทในเครือของ หองไห่พรีซีชันอินดัสทรี จำกัด () บริษัทสัญชาติไต้หวันที่เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นผู้ผลิตแผ่นวงจรพิมพ์รายใหญ่ และมีแผนการเข้าซื้อหน่วยธุรกิจการผลิตจอแอลซีดีของฮิตาชิในประเทศญี่ปุ่น

บริษัทหองไห่พรีซีชันอินดัสทรีก่อตั้งขึ้นในไต้หวันในปี พ.ศ. 2517 เดิมเป็นผู้ผลิตหัวต่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ เช่นที่พบในเครื่องเล่นเกมอาตาริ โดยใช้เครื่องหมายการค้า "ฟ็อกซ์คอนน์" บริษัทได้ตั้งฐานการผลิตในจีนแผ่นดินใหญ่ ที่เมืองเซินเจิ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ปัจจุบันโรงงานแห่งนี้เป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่สุด มีคนงานระหว่าง 300,000 ถึง 450,000 คน ปัจจุบันมีโรงงานอยู่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน สาธารณรัฐเช็ก สโลวาเกีย โปแลนด์ อินเดีย เม็กซิโก และบราซิล โดยเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดของจีน และรายใหญ่อันดับสองของสาธารณรัฐเช็ก

ฟ็อกซ์คอนน์ เป็นผู้รับช่วงผลิตไอโฟน ไอพ็อด ไอแพด ให้กับแอปเปิลคอมพิวเตอร์ เป็นผู้ผลิตแอมะซอน คินเดิลให้กับแอมะซอน.คอม
ชาญ บัวบังศร

ร้อยโทชาญ บัวบังศร หรือ ชาญชัย บัวบังศร ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนศรีบุณยานนท์ จังหวัดนนทบุรี

เริ่มรับราชการเป็นทหารม้าอยู่ที่จังหวัดสระบุรี ต่อมาได้ลาออกจากราชการมาทำงานอยู่ในคณะละครเร่ ได้ศึกษาหาความรู้ทางด้านดนตรีจนสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชนิด ได้แก่ แอคคอร์เดียน, เปียโน, กีตาร์, กีตาร์ฮาวาย และมีความสามารถทางด้านการประพันธ์และเรียบเรียงเพลง เป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์ให้กับวงการเพลงลูกทุ่งและเพลงลูกกรุง โดยการนำแอคคอร์เดียนเข้ามาใช้ในเพลงลูกทุ่งเป็นคนแรกจนเป็นเอกลักษณ์ของเพลงลูกทุ่งที่ขาดไม่ได้ตราบจนปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นผู้นำสุดยอดนักร้องในแนวลูกกรุงและลูกทุ่งมาร้องคู่กัน เช่น สุเทพ วงศ์กำแหง และ ผ่องศรี วรนุช โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมและรู้จักเป็นอย่างดี คือ "กระท่อมไพรวัลย์", "โปรดเถิดดวงใจ", "ฝนเดือนหก" เป็นต้น จนได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพันธ์เพลงร้องคู่และเพลงร้องแก้ที่มากที่สุด

ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางเอมอร บัวบังศร

ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง เพลงลูกกรุง

ต่อมา ร.ท.ชาญ บัวบังศร เข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า จังหวัดนนทบุรี ด้วยอาการเส้นเลือดในสมองตีบ และถึงแก่กรรมด้วยวัย 78 ปี ที่โรงพยาบาลฉะเชิงเทรา หลังจากการเข้ารับรักษาอาการเจ็บป่วยได้ 2 ปี ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555
ตเวียร์

ตเวียร์ (; ) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตเวียร์ ประเทศรัสเซีย มีประชากรราว 403,700 คน (ข้อมูลขั้นต้นใน ค.ศ. 2010) เมืองตเวียร์ตั้งอยู่ทางเหนือของกรุงมอสโก บน 2 ฝั่งแม่น้ำวอลกา บนเส้นทางรถไฟสายมอสโก-เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12

เป็นส่วนหนึ่งของรัฐวลาดีมีร์ซุชดัลมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และเป็นเมืองหลวงของรัฐตเวียร์ในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนใน ค.ศ. 1485 ถูกมอสโกยึดครอง ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมนีเข้ายึดครองในช่วงสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1941
เกาเกา

เกาเกา () เป็นหมีแพนด้ายักษ์ เพศผู้ในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo)

เกาเกาเกิดในป่าของประเทศจีนในประมาณปีพ.ศ. 2535 และจากนั้นถูกส่งตัวไปยัง Fengtongzhai Nature Reserve ในปีพ.ศ. 2536

ในปีพ.ศ. 2537 เกาเกาจะได้ถูกส่งตัวไปยังป่าแต่เนื่องจากความยุ่งยากวุ่นวาย มันจึงถูกส่งตัวไปยังศูนย์อนุรักษ์แพนด้าอู่หลง (Wolong Panda Conservation Center) ในปีพ.ศ. 2545

เกาเกามาถึงสวนสัตว์ซานดิเอโก ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2546 แทนที่ซือซือ เพื่อเป็นเพื่อนกับไป๋ยหวิน
โปเลเซีย

โปเลเซีย ( "Palyes'sye", , "Poles'ye", "Polissya") เป็นที่ลุ่มชื้นแฉะขนาดใหญ่ มีพรรณไม้ขึ้นหนาแน่น พื้นที่ส่วนใหญ่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย อยู่ทางตอนใต้ของประเทศเบลารุสและทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศยูเครน บน 2 ฝั่งแม่น้ำปรีเปียต มีความยาวจากทางเหนือไปใต้ราว 225 กิโลเมตรและจากตะวันตกไปตะวันออกประมาณ 485 กิโลเมตร รู้จักในอีกชื่อว่า ปรีเปตมาร์เชส หรือ ปรีเปียตมาร์เชส (Pripyat Marshes) ตามชื่อแม่น้ำ หรือ ปินสค์มาร์เชส (Pinsk Marshes) ตามชื่อเมือง ปินสค์

โครงการสูบน้ำออกจากที่ลุ่มตั้งแต่ทศวรรษ 1870 ทำให้มีพื้นที่เพื่อการเกษตรเพิ่มขึ้น เคยเป็นเส้นเขตแดนธรรมชาติระหว่างโปแลนด์และสหภาพโซเวียต ซึ่งมีผลต่อการวางยุทธศาสตร์ในการเดินทัพและการอพยพประชากรนานหลายศตวรรษ
แม่น้ำปรีเปียต

แม่น้ำปรีเปียต หรือ แม่น้ำปรีเปต (; ; ; ) เป็นแม่น้ำในยุโรปตะวันออก มีความยาวราว 710 กิโลเมตร (440 ไมล์) ไหลไปทางตะวันออกผ่านประเทศยูเครน เบลารุส และกลับมายูเครนอีกครั้ง ไหลลงสู่แม่น้ำนีเปอร์
สไกรอส

สไกรอส (; ) เป็นเกาะใต้สุดในกลุ่มเกาะสปอระดีส ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของทะเลอีเจียน ประเทศกรีซ เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะ มีพื้นที่ 209 ตร.กม. และมีประชากรราว 3,000 คน (ค.ศ. 2003) ตามตำนานกรีก เกาะนี้เป็นสถานที่ซึ่งนักรบอะคิลลีสใช้หลบภัยและพระเจ้าเชซุสแห่งเอเธนส์ถูกปลงพระชนม์ ชาวเอเธนส์ได้ครอบครองเกาะนี้เมื่อประมาณ 475 ปีก่อนคริสต์ศักราช
สปอระดีส

หมู่เกาะสปอระดีส (; ) เป็นหมู่เกาะนอกชายฝั่งตะวันออกของประเทศกรีซ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะยูบีอา ในทะเลอีเจียน ประกอบด้วยเกาะ 24 เกาะ เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอย่างถาวร 4 เกาะ คือเกาะอโลนิสซอส เกาะสเกียทอส เกาะสโกเพลอส และเกาะสไกรอส
ระบบเวลาจริง

ระบบเวลาจริง ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ หมายถึง การศึกษาเกี่ยวกับระบบฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่มีเงื่อนไขด้าน "เวลาจริง" เข้ามาเกี่ยวข้อง โปรแกรมในระบบเวลาจริงจะต้องประมวลผลภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน ขณะที่ระบบที่ไม่ใช่ระบบเวลาจริงจะไม่มีเรื่องเส้นตายเข้ามาเกี่ยวข้อง สำหรับซอฟต์แวร์ระบบเวลาจริงนั้นจำเป็นจะต้องใช้ระบบปฏิบัติการเวลาจริง และโปรแกรมภาษาแบบซิงโครนัส เพื่อจะได้มีเฟรมเวิร์คให้สามารถพัฒนาซอฟต์แวร์ระบบเวลาจริงได้

อาจมองได้ว่า ระบบเวลาจริง คือระบบที่แอปพลิเคชันทำงานภายใต้เงื่อนไขวิกฤตของภารกิจ ตัวอย่างของระบบเวลาจริง เช่น เบรกแบบไม่ล็อก โดนเงื่อนไขด้านเวลาจริงของระบบนี้คือ ระบบจะต้องปล่อยเบรกเพื่อป้องกันไม่ให้ล้อเกิดการล็อกและต้องอยู่ในเวลาที่กำหนดด้วย อาจกล่าวได้ว่า ระบบเวลาจริงจะทำงานล้มเหลว หากว่าไม่สามารถทำงานที่ได้รับมอบหมายได้ทันเส้นตาย ดังนั้น ในระบบเวลาจริงนั้น เส้นตายมีความสำคัญมาก โดยไม่สนใจว่าระบบจะมีโหลดมากน้อยเพียงใด
เกาะยูบีอา

ยูบีอา หรือ เอเวีย (; , "เอว-บอย-อา") เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในกรีซ (เป็นรองเพียงแค่เกาะครีต) มีช่องแคบเล็กๆ ชื่อ ช่องแคบยูริปัส (Euripus) กั้นอยู่ระหว่างเกาะยูบีอากับแผ่นดินใหญ่ของกรีซ ตัวเกาะยาวประมาณ และส่วนกว้างที่สุดมีระยะทาง สภาพภูมิประเทศของเกาะเป็นแนวเขายาว พาดจากตะวันตกเฉียงเหนือไปตะวัออกเฉียงใต้ อันเป็นส่วนหนึ่งของแนวเขาที่เริ่มต้นจากทิศตะวันของเทสซาลี แล้วลงใต้ต่อเนื่องไปจนถึงเกาะอานดรอส (Andros), ตินอส (Tinos) และ มิโคนอส (Mykonos) เกาะยูบีอามียอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาดิรฟี (Dirfi) ที่ความสูง ปัจจุบันเกาะยูบีอาเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองยูบีอา ซึ่งรวมไปถึงเกาะสไกรอส และพื้นที่ส่วนหนึ่งของกรีซแผ่นดินใหญ่

ชื่อ "ยูบีอา" (Euboea) มาจากคำสมาสกรีกว่า "εὖ" แปลว่า ดีงาม, สูงส่ง และ "βοῦς" แปลว่า วัว

ตำนานของเกาะส่วนหนึ่งมีที่มาจากการปะทุของภูเขาไปบนเกาะ ซึ่งถูกโยงไปถึงการต่อสู้ระหว่างไทแทน และอสูรดึกดำบรรพ์ ก่อนที่จะมีเทพโอลิมปัส โดยเฉพาะตามเค้าโครงเรื่องของ ไททาโนมาเคีย (มหาสงครามของเหล่าไทแทน) อันเล่าถึงการต่อสู้กันระหว่างพวกไทแทน และเฮคาตอนคีร์ (Hecatonchires - "อสูรร้อยมือ")

ในยุคโบราณเกาะยูบีอาได้รับการพาดพิงถึง ผ่านสองเมืองสำคัญบนเกาะ คือ แคลซิส กับ อีรีเทรีย (Eretria) ซึ่งโฮเมอร์ได้อ้างถึงในบัญชีรายชื่อเรือ หรือเนื้อหาในเล่มที่ 2 ของมหากาพย์อีเลียด ทั้งสองเมืองได้รับการตั้งรกรากโดยชาวไอโอเนียจากแอตติกา และต่อมาก็ขยายอาณานิคมต่อไปใน แมกนากรีเชีย และซิซิลี เช่น เรจิอัม และ คูไม (Cumae) จนไปถึงชายฝั่งของมาเกโดเนีย อาณานิคมเหล่านี้เปิดเส้นทางการค้าให้แก่กรีซ และมีบทบาทสำคัญในการขยายอารยธรรมตะวันตก เช่น การใช้หน่วยชั่งตวงวัดของยูบีอาตามเมืองของชาวไอโอเนีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเธนส์ จนกระทั่งสิ้นศตวรรษที่ 7 ก่อนค.ศ.

เมืองแคลซิส และอีรีเทรียเป็นเมืองคู่แข่งที่มีอำนาจสูสีกัน แต่เมื่อคราวอาณาจักรเปอร์เซียยกทัพมารุกรานกรีซครั้งแรก หลังจากยุทธการที่เทอร์มอพิลี และยุทธนาวีที่อาร์เตมิเซียม ทัพของเปอร์เซียก็สามารถเข้ายึดเอเธนส์ ยูบีอา และบีโอเชียไว้ได้
เทพ โชตินุชิต

นายเทพ โชตินุชิต เป็นอดีตนักการเมือง นักกฎหมาย และทนายความชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง และเป็นหัวหน้าพรรคการเมือง 2 พรรค คือ พรรคเศรษฐกร (พ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2501) และพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร (พ.ศ. 2511 - พ.ศ. 2514)

เทพ โชตินุชิต เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2450 ที่จังหวัดนครปฐม สำเร็จการศึกษาธรรมศาสตรบัณฑิตจาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง และเนติบัณฑิตไทย (น.บ.ท.) เมื่อ พ.ศ. 2475 ประกอบอาชีพทนายความ จ่าศาลจังหวัด ผู้พิพากษา และลาออกมาสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ที่จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อ พ.ศ. 2480 นับเป็น ส.ส. คนแรกของจังหวัดศรีสะเกษ ที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และได้รับการเลือกตั้งต่อมาอีก 3 สมัย

ใน พ.ศ. 2492 เป็นรัฐมนตรีลอย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ เมื่อ พ.ศ. 2493 เคยเป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ระหว่างปี พ.ศ. 2491-พ.ศ. 2492 นับเป็นเลขาธิการพรรคคนที่ 2 ต่อจากหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช

นอกจากแล้วยังเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 เคยก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นมา คือ พรรคเศรษฐกร และพรรคแนวร่วม-เศรษฐกร แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก

เทพ โชตินุชิต ได้ชื่อว่าเป็นนักการเมืองที่เป็นนักกฎหมายที่ต่อสู้เพื่อความยุติธรรมให้แก่สังคมมาโดยตลอด เคยถูกจับและเคยช่วยเหลือหลายบุคคลมาแล้ว อาทิ ทองใบ ทองเปาด์ ซึ่งก่อนจะเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ในปี พ.ศ. 2516 ไม่นาน เทพ โชตินุชิต ได้ร่วมกับสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์อีก 3 คน คือ พิชัย รัตตกุล ดำรง ลัทธพิพัฒน์ และชวลิต อภัยวงศ์ ลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งมีผู้มาลงชื่อทั้งหมด 100 คนด้วย

เทพ โชตินุชิต ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2517 ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี สิริอายุได้ 67 ปี
แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554

แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 6.8 โมเมนต์แมกนิจูดซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 20:06 UTC ของวันที่ 3 เมษายน โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ห่างจากเกาะคริสต์มาสไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 241 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 412 กิโลเมตร มีรายงานว่าแรงสั่นสะเทือนสามารถรู้สึกได้ในประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศ ในสิงคโปร์ มีรายงานว่าแผ่นดินไหวความรุนแรงระหว่าง 3-3.9 แมกนิจูดสามารถรู้สึกได้

หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหว มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย ถึงแม้ว่าจะมีรายงานความเสียหายที่เกิดขึ้นเพียงเล็กน้อย แผ่นดินไหวดังกล่าวตามมาด้วยแรงสั่นสะเทือนอีกสองครั้ง ครั้งแรก มีความรุนแรง 6.0 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นใกล้กับเกาะตาเลาด์ เมื่อวันที่ 5 เมษายน และอีกครั้งหนึ่ง ความรุนแรง 6.1 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน
พิกส์ (เศรษฐศาสตร์)

พิกส์ () คือคำย่อที่ถูกเรียกโดยนักวิเคราะห์เศรษฐกิจ กลุ่มนักวิชาการ และสำนักพยากรณ์เศรษฐกิจระหว่างประเทศ ถึงรัฐอธิปไตยในทวีปยุโรปที่ประสบปัญหาหนี้สาธารณะอันประกอบไปด้วยซึ่งในบางกรณีอาจรวมไปถึงรัฐอธิปไตยอีกสองรัฐคือโดยบ่อยครั้งที่คำย่อนี้ถูกนำไปใช้เกี่ยวกับปัญหาหนี้สาธารณะในภาคเศรษฐกิจ ซึ่งบางครั้งสำนักข่าวบางสำนักและองค์กรระหว่างประเทศบางแห่งจำกัดหรือห้ามการใช้คำย่อดังกล่าวโดยตรง ด้วยเหตุผลบางประการถึงการนำไปใช้ในการโจมตีและวิจารณ์อย่างมีนัยสำคัญ

คำย่อถูกใช้มาอย่างยาวนานโดยนักวิเคราะห์ของธนาคาร นักธุรกิจ นักวิชาการ และนักวิจารณ์ ย้อนกลับไปได้อย่างน้อยถึงช่วงต้นของการรวมเขตเศรษฐกิจยุโรป โดยใช้ในการหมายถึงกลุ่มประเทศยูโรโซนหรือกลุ่มประเทศในแถบยุโรปตอนใต้ที่มีลักษณะแวดล้อมทางเศรษฐกิจที่คล้ายคลึงกัน

คำย่อนี้ถูกประณามว่าเป็นคำหยาบคายโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของโปรตุเกสในปี พ.ศ. 2551 และโฆษกประจำรัฐบาลโปรตุเกสและสเปนบางคนก็พิจารณาว่าคำย่อนี้เป็นคำหยาบคายด้วยเช่นกัน นอกจากนี้สำนักข่าวบางสำนักเช่น "ไฟแนนเชียลไทม์" และ "บาร์เคลย์แคปิตอล" ยังได้จำกัดหรือห้ามใช้คำย่อนี้ในข่าวของตนอีกด้วย

ในช่วงต้นของวิกฤตการณ์ทางการเงินโลก พ.ศ. 2550-2553 ความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างก็ได้เกิดขึ้น เมื่อมีการบรรจุตัวอักษร ""I"" เพิ่มเข้าไปอีกหนึ่งตัวกลายเป็น ""PIIGS"" โดยนักวิจารณ์บางคน โดยอักษรตัวดังกล่าวหมายถึงอีกประเทศที่เพิ่มเข้ามาคือไอร์แลนด์จากวิกฤตเศรษฐกิจไอร์แลนด์ พ.ศ. 2551-2553 หรือบ้างก็ได้เปลี่ยนความหมายของตัวอักษรดังกล่าวในคำย่อเดิมซึ่งหมายถึงอิตาลีมาเป็นไอร์แลนด์แทน

นอกจากนี้แล้วยังมีการเพิ่มตัวอักษร ""G"" เข้าไปอีกเพิ่มเติมในช่วงมาตรการกอบกู้ระบบธนาคารในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2552 ตลอดจนเข้าสู่ช่วง วิกฤตหนี้สาธารณะยุโรป พ.ศ. 2553 นักวิเคราะห์บางคนก็ถึงกลับเปลี่ยนคำย่อเป็น ""PIIGGS"" ซึ่งได้ทำการรวมเอาสหราชอาณาจักรเข้าไปอยู่ในกลุ่มดังกล่าวด้วย โดยพิจารณาจากสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจและการเมือง
ช้างบอร์เนียว

ช้างบอร์เนียว หรือ ช้างแคระบอร์เนียว () เป็นชนิดย่อยของช้างเอเชียชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Elephas maximus borneensis" พบได้เฉพาะบนเกาะบอร์เนียวเท่านั้น

ถูกเรียกว่าเป็น "ช้างแคระ" เพราะมีขนาดลำตัวที่เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดเล็กกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ อย่างมาก โดยมีความสูงประมาณ 8 ฟุต เท่านั้นเอง ตัวผู้มีงาสั้น ๆ หรือไม่มีเลย ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ มีใบหูใหญ่ มีลำตัวอ้วนกลมกว่า และมีนิสัยไม่ดุร้าย มีลักษณะความแตกต่างทางพันธุกรรมจากช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ พอสมควร

สุลต่านแห่งซูลูได้นำเอาช้างที่ถูกจับเข้ามาบนเกาะบอร์เนียวในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก่อนจะถูกปล่อยเข้าป่าไป เดิมเชื่อว่าเคยมีอยู่ในภาคใต้ตอนล่างของไทยด้วย โดยมีบันทึกในโครงการยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคใต้ โรงเรียนสตรีพัทลุง ระบุว่า

เป็นช้างที่เพิ่งได้รับการแบ่งแยกเป็นชนิดย่อยเมื่อไม่นานมานี้ และอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์แล้ว จากการวิจัยพบว่า ช้างแคระบอร์เนียวอาศัยหากินตามป่าในที่ราบลุ่มและบริเวณลุ่มแม่น้ำ ซึ่งใกล้กับพื้นที่ทำกินของผู้คนบนเกาะด้วย และพบว่ามีจำนวนประชากรประมาณ 1,500 ตัว โดยจะอาศัยอยู่ในป่าแถบตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียวเท่านั้น ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ก็อยู่ในเขตรัฐซาบะฮ์ของมาเลเซีย

ทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) ได้มีโครงการอนุรักษ์และศึกษาเกี่ยวกับช้างชนิดนี้ เนื่องจากยังมีข้อมูลทางวิชาการอยู่น้อยมาก
เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก ในรัชกาลที่ 2

เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก (เกิด: พ.ศ. 2341 — ถึงแก่อนิจกรรม: 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ประสูติกาลพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน

หลังสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กได้ใช้ "สิทธิสตรี" ออกไปเป็นหม่อมในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทินกร กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุญชร กรมพระพิทักษเทเวศร์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพนมวัน กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ ตามลำดับ

เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก มีนามเดิมว่า จัน หรือ ลูกจันทน์ เป็นธิดาของเจ้าสุกแห่งหลวงพระบาง บางแหล่งข้อมูลก็ว่าสืบเชื้อสายจากเจ้านายแห่งเวียงจันทน์ มีพี่น้องที่ปรากฏนามอีกสองคนคือ คุณลูกอิน และคุณทองดี หม่อมละครในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

เจ้าสุกผู้บิดาได้นำเจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กมาถวายตัวแก่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชกาลที่ 1 ตั้งแต่อายุ 8 ขวบ พร้อมกับน้องสาวอีกสองคนดังกล่าว ได้เป็นละครหลวงรุ่นเล็ก ในรัชกาลที่ 1 รับบทเป็น นางวิยะดา เมื่อสิ้นรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกแล้ว เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กมีอายุประมาณ 11-12 ปี จึงได้เป็นละครหลวงในสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ในบทนางมะเดหวี สนองพระเดชพระคุณรับราชการเป็นพระสนม และให้ประสูติกาลพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียว คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน (พ.ศ. 2366—2456)

ภายหลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในปี พ.ศ. 2367 กล่าวกันว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทินกร กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระโอรสของรัชกาลที่ 2 ทรงส่งเพลงยาวไปเกี้ยวเจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กจึงใช้ "สิทธิสตรี" ออกจากวังหลวงไปอยู่วังกรมหลวงภูวเนตรฯ จนได้เป็นหม่อมอยู่พักหนึ่งท่านก็ย้ายไปยังวังของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุญชร กรมพระพิทักษเทเวศร์ แต่ต่อมาไม่ช้านานนักก็ย้ายไปยังวังของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพนมวัน กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ พระเชษฐาองค์ใหญ่ และเจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กก็เตร็ดเตร่ไปเรื่อย ๆ

เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กได้เป็นครูละครหลวงในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยเป็นครูละครสำคัญของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ท้ายที่สุดเจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็กถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ วันเสาร์ แรม 1 ค่ำ เดือน 3 ปีชวด สัมฤทธิศก หรือวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 สิริรวมอายุได้ 90 ปี
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2552 ดำเนินการสอนหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิตเพื่อเพื่อสร้างเภสัชกร ที่มีทักษะการปฏิบัติงานด้านบริบาลทางเภสัชกรรม และเพื่อสนับสนุนการเรียนการสอนของกลุ่มคณะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยบูรพา

ด้วยศาสตราจารย์ ดร.สุชาติ อุปถัมภ์ (อธิการบดี มหาวิทยาลัยบูราพา ในขณะนั้น) มีความคิดริเริ่ม ที่จะให้มหาวิทยาลัยบูรพามี
คณะเภสัชศาสตร์ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มคณะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยบูรพา โดยมี
การแต่งตั้งคณะกรรมการโครงการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ และร่างหลักสูตรเภสัชศาสตร์บัณฑิตขึ้นในวันที่ 24 มิถุนานยน
2552 ซึ่งมีรองศาสตราจารย์ ดร. มณฑล สงวนเสริมศรี(อดีต คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ และอธิการบดี มหาวิทยาลัยนเรศวร)
เป็นประธานกรรมการ และรองศาสตราจารย์ ดร.เรณา พงษ์เรืองพันธุ์ (รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา)
เป็นรองประธานกรรมการ พร้อมด้วยคณาจารย์จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และบุคลากรของมหาวิทยาลัย
บูรพาเป็นกรรมการ จากนั้นสภามหาวิทยาลัยบูรพาได้อนุมัติการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2552 และ
ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2552 โดยมีหน้าที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา
วิจัยและบริการวิชาการด้านเภสัชศาสตร์ มีคณบดีเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดในช่วงแรกของการก่อตั้ง มหาวิทยาลัยได้
มอบให้ ศาสตราจารย์ ดร.สมศักดิ์ พันธุวัฒนา (รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยมหาวิทยาลัยบูรพา) รักษาการในตำแหน่งคณบดี
จนกระทั่งวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิบูลย์ วัฒนาธร ดำรงตำแหน่งคณบดีตามมติของ
สภามหาวิทยาลัย

ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิบูลย์ วัฒนาธร ได้ลาออกจากตำแหน่งคณบดี
คณะเภสัชศาสตร์ จึงได้มีการแต่งตั้งอาจารย์ เภสัชกรวิศิษฎ์ ตันหยง เป็นผู้รักษาการแทนคณบดีคณะเภสัชศาสตร์
ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ถึง 16 มีนาคม พ.ศ. 2554 จากนั้น รองศาสตราจารย์ ดร.สินธุ์ชัย แก้วกิติชัย
จึงได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2554 จนถึงปัจจุบัน

มหาวิทยาลัยบูรพามีความประสงค์ที่จะเปิดรับนิสิตรุ่นแรกตั้งแต่ปีการศึกษา 2553 เป็นต้นไปจึงได้ยื่นเอกสารขอรับการรับรองจาก
สถาบัน และเห็นชอบหลักสูตรจากสภาเภสัชกรรมเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2553 ต่อมาคณะอนุกรรมการการประเมินสถาบันและหลักสูตร
เภสัชศาสตร์บัณฑิตจากสภาเภสัชกรรมได้ตรวจเยี่ยมคณะฯเมื่อวันที่ 24-25 ธันวาคม 2552 และได้ให้ข้อเสนอแนะกับคณะฯให้มีการ
ปรับปรุงการดำเนินงานบางประการซึ่งทางคณะฯ ได้ดำเนินการตามข้อเสนอแนะดังกล่าวแล้ว จนกระทั่งเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2553
สภาเภสัชกรรมจึงได้มีมติเห็นชอบในการรับรองปริญญาของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพามุ่งมั่นที่จะพัฒนาคณะฯ อย่างเป็นขั้นเป็นตอนตามแนวทางและข้อเสนอแนะจากสภาเภสัชกรรม
เพื่อให้บรรลุซึ่งวิสัยทัศน์และพันธกิจของคณะฯ

รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
มุข สุไลมาน

มุข สุไลมาน (1 กันยายน พ.ศ. 2492 -) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคเพื่อไทยอดีตเลขานุการ รมว.มท.

มุข สุไลมาน เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรของนายบิเซะ สุไลมาน กับนางนีเมาะห์ สุไลมาน สมรสกับ ดร.ฟารีดา สุไลมาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์หลายสมัย

มุข สุไลมาน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารและการบัญชี จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2517 และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2528 และปริญญาโทบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2538

มุข สุไลมาน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปัตตานี สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535/1 และต่อจากนั้นก็ได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัย คือ การเลือกตั้ง พ.ศ. 2535/2 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ (กลุ่มวาดะห์) ซึ่งต่อมาได้ย้ายเข้าไปรวมกับพรรคไทยรักไทย และพรรคพลังประชาชนตามลำดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 จึงได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคมาตุภูมิ

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ในจังหวัดปัตตานี เขต 4 สังกัดพรรคมาตุภูมิ ซึ่งเป็นการลงสมัครคนละพรรคการเมืองกับภรรยาที่สมัคร ส.ส.จังหวัดสุรินทร์ในนามพรรคภูมิใจไทย

มุข สุไลมาน ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

ในปี พ.ศ. 2561 เขาและกลุ่มวาดะห์ นำโดยนาย วันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีต ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ
โรงเรียนกงไกรลาศวิทยา

โรงเรียนกงไกรลาศวิทยา เป็นโรงเรียนสหศึกษา เปิดสอนระดับมัธยมศึกษา ตั้งอยู่ในอำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย เป็นหนึ่งในโรงเรียนของจังหวัดสุโขทัยที่มีการส่งเสริมวัฒนธรรมท้องถิ่นของจังหวัด เช่นมีการแสดงดนตรีมังคละ และได้รับเชิญจัดแสดงในระดับประเทศอยู่บ่อยครั้ง

โรงเรียนแห่งนี้ แต่เดิมไม่มีอาคารเรียน หากแต่อาศัยศาลาการเปรียญวัดศรีเมืองเป็นสถานศึกษา ต่อมา ในพ.ศ. 2518 กรมสามัญศึกษาได้อนุมัติงบประมาณสร้างอาคารจำนวน 16 ห้องเรียน จากนั้น ในพ.ศ. 2528 ทาโรงเรียนได้เปิดหน่วยเรียนเคลื่อนที่ ที่หมู่บ้านหนองบัว ตำบลไกรใน อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย และพ.ศ. 2529 ทางโรงเรียนได้เปิดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายด้วยห้องเรียนจำนวน 3 ห้อง
เบอร์ไซติส

เบอร์ไซติส () คืออาการบวมอักเสบของข้อต่อที่หัวไหล่ บางคนเป็นมากจนยกแขนไม่ขึ้นเลย ส่วนที่เป็นส่วนสำคัญอันหนึ่งของไหล่คือ เบอร์ซา (bursa) ซึ่งมีลักษณะเป็นถุง ทำหน้าที่หล่อลื่นข้อต่อ เมื่อถุงเบอร์ซานี้เกิดเป็นอาร์ไทรทีสขึ้นมา ก็ทำให้ไหล่ปวดอักเสบเคลื่อนไหวเมื่อไหร่ ก็เจ็บเมื่อนั้น ภาษาชาวบ้านเรียกว่า "ไหล่ติด" ถ้าภาษาแพทย์ก็คือ "เบอร์ไซติส"

เบอร์ซา หมายถึง ถุงเล็กๆหลายๆถุงรอบบริเวณไหล่ ถุงเล็กเหล่านี้บริเวณถุงรอบนอกเป็นเส้นใยและใต้เส้นใยก็เป็นเนื้อถุง ภายในถุงจะมีน้ำหล่อเลี้ยงที่เรียกว่า synovial fluid จะเป็นถุงอยู่รอบๆบริเวณข้อต่อของไหล่ หน้าที่ของถุงเบอร์ซาเหล่านี้ก็คือ ป้องกันการกระแทกกระเทือน เพราะไหล่ของเราต้องทำงานหนักและกระดูกใช้งานหนัก ถุงเบอร์ซาจะช่วยป้องกันมิให้ การกระแทกกระเทือนบริเวณไหล่ข้อต่อของไหล่เกิดการชอกช้ำบางครั้ง เมื่อเกิดการกระแทกแรงๆหรือไหล่ของเราใช้งานหนักมากเกินไป ถุงเบอร์ซาจะรับการกระแทกแรงๆไม่ได้ เกิดการอักเสบบริเวณไหล่ เมื่อเจ็บปวดมากๆ เราก็เลยไม่กล้าเคลื่อนไหวไหล่ ไหล่ก็จะเกิดการยึดติดกันถาวร ทำให้การเคลื่อนไหวเป็นไปได้ยาก และการเจ็บปวดก็เกิดมากขึ้นเป็นทวีคูณ
ช้างในประเทศไทย

ในปัจจุบัน ช้างเอเชีย นอกจากจะเป็นสัตว์ประจำชาติไทยแล้ว ยังมีอิทธิพลต่อประเทศไทย ดังนี้
ในศิลาจารึกหลักที่ 1 กล่าวว่าพ่อขุนรามคำแหงมหาราชได้ชนช้างชนะขุนสามชนเจ้าเมืองฉอด และยังมีอีกตอนที่กล่าวถึงช้างเผือกตัวโปรดของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชที่ชื่อรุจาครี ซึ่งช้างเผือกตัวนี้ทรงให้แต่งด้วยเครื่องคชาภรณ์ แล้วทรงนำราษฎรออกบำเพ็ญกุศลตามพระอารามในอรัญญิกเมื่อครั้งที่ทรงครองกรุงสุโขทัย

ในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีช้างเผือกที่มีลักษณะพิเศษที่นำมาเป็นสัตว์คู่บารมีของพระมหากษัตริย์แต่ละรัชกาล

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ช้างพังเผือก ได้เมื่อครั้งนำกองทัพกรุงไปล้อมเมืองฝาง เจ้าฝางหนีพาช้างไปด้วย กองทัพติดตามได้ลูกช้างนำมาถวายมีช้างเผือก 10 เชือก คือ

ยังมีภาพยนตร์ไทยที่กล่าวถึงความสำคัญของช้างอีกมากมาย แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของช้างที่เป็นสัญลักษณ์ของชาติไทย เช่น