seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ธนพล อินทฤทธิ์

ธนพล อินทฤทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นนักร้อง, นักดนตรี และนักแต่งเพลงชาวไทย

เสือ จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการเพลงด้วยการตั้งวงดนตรีของตนเองร่วมกับเพื่อน ๆ และญาติ ๆ ในชื่อ เฉียงเหนือ เป็นวงแบ็กอัพรวมถึงร่วมเล่นกับวงอื่นตระเวนเล่นทั่วไปตามพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นก็ได้เข้าทำงานในสังกัด บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น (ปัจจุบัน ใช้ชื่อว่า บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)) ในฐานะฝ่ายศิลป์และคอสตูม โดยเป็นผู้ออกแบบปกอัลบั้มชุดที่ 6 ให้กับฟรุตตี้ และแต่งเพลงให้กับศิลปินหลายรายในค่าย เช่น ฟรุตตี้
และที่ประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ "เก็บตะวัน" ซึ่งเป็นเพลงเปิดตัวของอิทธิ พลางกูร และเพลงนี้ก็ได้กลายมาเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของอิทธิและได้รับความนิยมมาปัจจุบัน รวมถึงแต่งให้กับศิลปินต่างค่ายด้วย เช่น เบิร์ด–ธงไชย แมคอินไตย์, เทียรี่ เมฆวัฒนา จากนั้นจึงเริ่มทำงานเบื้องหลังให้แก่ศิลปินรายต่าง ๆ ของอาร์เอส โดยเป็นโปรดิวเซอร์ แต่งเพลง ทำนอง รวมทั้งเป็นแมวมองด้วย ด้วยการขอโอกาสจากผู้บริหารค่าย ซึ่งศิลปินที่เข้าสู่วงการด้วยการชักชวนของเสือ ได้แก่ ไฮ-ร็อก, เอาท์ไซเดอร์, แร็พเตอร์ เป็นต้น

เสือได้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในปี พ.ศ. 2537 เมื่อได้ออกอัลบั้มชุดแรกในชีวิตกับทางอาร์เอส ในชื่อชุด "ทีของเสือ" มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "รักคงยังไม่พอ", "กระดาษห่อไฟ", "ชีวิตหนี้", "เรือลำหนึ่ง", "18 ฝน" เป็นต้น และได้เล่นคอนเสิร์ตช็อต ชาร์จ ช็อค ร็อก คอนเสิร์ต ครั้งที่ 2 ในชื่อ "เสืออำพัน" ในเดือนสิงหาคม ปีเดียวกัน ที่สนามกีฬากองทัพบก ร่วมกับเป้–สุรัช ทับวัง และเจี๊ยบ–พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร ด้วย

ในปี พ.ศ. 2541 เสือได้ย้ายสังกัดไปเซ็นสัญญากับค่ายเมกเกอร์เฮดในเครือแกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ (ปัจจุบันคือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่) และได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง ชื่อ "ใจดีสู้เสือ" มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ "เศษ", "ใจดีสู้เสือ", "ดูโง่โง่", "มีอะไรยั่งยืน" เป็นต้น รวมถึงแต่งเพลงให้ศิลปินในสังกัดแกรมมี่ทั้งไบรโอนี่, ธงไชย แมคอินไตย์ ในปี พ.ศ. 2546 เสือ ได้ขึ้นเป็นผู้บริหารค่ายมิวสิก อาร์มี่ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

จากนั้น ได้ทำงานเบื้องหลังควบคู่ไปกับการออกอัลบั้มต่อไป โดยมี จิตติพล บัวเนียม เป็นโปรดิวเซอร์ในการออกอัลบั้มเพลง

บทเพลงของเสือเกือบทุกเพลงจะเขียนเองโดยตลอด มักมีกลิ่นอายของเพลงเพื่อชีวิตเจือปน มีภาษาและเนื้อหาเป็นเอกลักษณ์ของตน สะท้อนถึงปัญหาการใช้ชีวิตในสังคม และมุมมองการใช้ชีวิตด้วย แม้จะไม่มีใครจัดว่าเสือเป็นศิลปินนักดนตรีเพื่อชีวิตก็ตาม แต่ผลงานเพลงคุณภาพแต่ละอัลบั้มที่เสือทำ ล้วนแล้วมาจากความตั้งใจจริง

ด้านชีวิตครอบครัว เสือมีลูกชายและลูกสาวทั้งหมด 3 คน คือ เพลง–ธนิสสา, เพื่อน–เมธิสสา และภูมิ–ภูมิธฤทธิ์ ซึ่งคนโต (เพลง–ธนิสสา อินทฤทธิ์) เป็น 1 ในสมาชิกวงเกิร์ลกรุป ไกอา
เรือดูโลส

เรือดูโลส(MV Doulos) เป็นเรือขนาดบรรทุกเอาหนังสือกว่า 500,000 เล่ม เป็นร้านหนังสือลอยน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกและได้รับการบันทึกจากหนังสือกินเนสส์บุ๊กว่าเป็นเรือโดยสารทางทะเลที่เก่าแก่ที่สุดในโลก จะเดินทางไปยังประเทศต่างๆ รอบโลกโดย มีลูกเรือที่เป็นอาสาสมัครจาก 30 ประเทศทั่วโลกจำนวนกว่า 300 คน

"ดูโลส" ภาษากรีกแปลว่า "ผู้รับใช้" ผลิตเมื่อ ค.ศ. 1914 (พ.ศ. 2457) ใช้ชื่อว่า "เอส เอส เมดินา" ทำหน้าที่ขนส่งหัวหอมจากนิวยอร์กไปกัลเวสตัน รัฐเทกซัส ต่อมาในปีค.ศ. 1948 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรมา" และปีค.ศ. 1952 เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "ฟรัง กาซี" กระทั่งปี ค.ศ. 1977 เปลี่ยนใช้ชื่อว่า "เอ็ม.วี. ดู โลส"

ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เป็นเรือสนับสนุนของอเมริกา และสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกใช้เป็นเรือยามตรวจการณ์
หนู มิเตอร์

หนู มิเตอร์ มีชื่อจริงว่า สร่างศัลย์ เรืองศรี เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ที่ จังหวัดลพบุรี จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ทำงานในวงการเพลง ด้วยการเป็นโปรดิวเซอร์ แต่งเพลง และมือกีตาร์ จนได้รับฉายาว่า กีตาร์มิเตอร์ เนื่องจากโปรดิวเซอร์มักจะตะโกนสั่งว่า "กดมิเตอร์เลยหนู" เนื่องจากในสมัยนั้น กรุงเทพฯเพิ่งจะมีรถแท็กซี่มิเตอร์เป็นครั้งแรก (ปี พ.ศ. 2535) หนู มิเตอร์ทำเพลงหลากหลายแนว ทั้งป็อป, ร็อก และลูกทุ่ง มีผลงานการเป็นโปรดิวเซอร์ ให้กับศิลปินในสังกัดอาร์. เอส. โปรโมชั่น เช่น ปฏิวัติ เรืองศรี

ในปี พ.ศ. 2537 หนู มิเตอร์ ได้ออกอัลบั้มของตัวเองเป็นชุดแรก ชื่อ "นิราศป่าปูน" กับค่ายรถไฟดนตรี เป็นเพลงแนวลูกทุ่งเพื่อชีวิต ได้รับความนิยมทันที เพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "ข้างหลังภาพ" เป็นต้น ซึ่งเพลงในอัลบั้มนิราศป่าปูน มีผู้แต่งเนื้อร้อง/ทำนอง เกือบทุกเพลงโดย แพงคำ(ผดุง) ป้องจันลา ยกเว้นเพลง "ขอหมอนใบนั้น ที่เธอฝันยามหนุน" ซึ่งแต่งคำร้อง-ทำนองโดย หนู มิเตอร์ จากนั้นก็ได้ออกตามมาอีกหลายอัลบั้ม เช่น 
"แด่เธอผู้เป็นแรงใจ", "เพลงรักจากใจ" เป็นต้น มีเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น "พบรักปากน้ำโพ, หนุ่มบ้านไกล, ดาวในฝัน" หนู มิเตอร์ ยังถือว่าเป็นมือกีตาร์รุ่นเดียวกันกับ ณรงค์ เดชะ วงสเตอ อีกด้วย

หนู มิเตอร์ ยังได้ร่วมทำงานเพลงกับศิลปินอีกหลายคน หลายวง เช่น ธนพล อินทฤทธิ์ ในปี พ.ศ. 2537 ในชุด "ทีของเสือ", คาราบาว ในปี พ.ศ. 2538 ในชุด "15 ปี คาราบาว หากหัวใจยังรักควาย" ด้วยการเป่าขลุ่ย และเล่นกีตาร์ รวมทั้งเล่นกีตาร์ให้อิทธิ พลางกูร ในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้ม "อิทธิ 6 ปกขาว", เทียรี่ เมฆวัฒนา ในปี พ.ศ. 2546 ในชุด "จักรวาล" ในฐานะมือกีตาร์

ปัจจุบัน นอกจากทำงานดนตรีแล้ว ยังเป็นผู้บริหารบริษัท มีดี เร็คคอร์ด ซึ่งมีที่มาจากภาษาอังกฤษว่า มีเดี่ยม (Medium) แปลว่า กลาง ๆ โดยเจ้าตัวอธิบายว่า เป็นบริษัททำเพลงเพื่อชีวิต เป็นเพลงซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างสตริงกับลูกทุ่ง ในสังกัดของ อาร์.เอส.โปรโมชั่น ต้องประชุม พูดคุยกับตัวนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ เพื่อให้ผลงานที่ออกมามีคุณภาพ มีดีสมชื่อ และที่สำคัญ ต้องไม่ให้ซ้ำกับคนอื่น ต้องสร้างเอกลักษณ์ของตัวเอง ดูแลบัญชี ประชาสัมพันธ์ และทำดนตรีด้วยตัวเองทั้งหมดอัลบั้ม ลูกทุ่งมิเตอร์ 1

อัลบั้ม ลูกทุ่งมิเตอร์ 2

อัลบั้ม ลูกทุ่งมิเตอร์ 3

อัลบั้ม ลูกทุ่งมิเตอร์ 4
ฟรีดอมออฟเดอะซีส์

ฟรีดอมออฟเดอะซีส์ () เป็นชื่อของเรือสำราญลำใหญ่ลำหนึ่ง เคยได้รับตำแหน่งเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลก เปิดตัวเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ตัวเรือความสูง 237 ฟุต ความยาว 1,112 ฟุต น้ำหนัก 158,000 ตัน โถงภายในเรือมีความสูงเท่ากับตึก 14 ชั้น และมีดาดฟ้าให้ผู้โดยสาร 15 ดาดฟ้า ลงทุนประมาณ 800,000 ล้านดอลลาร์ บนเรือมี สวนน้ำ สวนสนุก ลานสเก็ต สนามมวย ถนนช้อปปิ้งยาว 400 กว่าฟุต ที่มีไว้บริการ

เจ้าของคือ รอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชั่นแนล บริษัทเดินเรือเพื่อการท่องเที่ยวและพาณิชย์ ซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในเมืองไมอามี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา
ภาษาอโมไรต์

ภาษาอโมไรต์ เป็นภาษาตระกูลเซมิติกที่พูดโดยเผ่าอโมไรต์ในประวัติศาสตร์ยุคต้นของตะวันออกกลาง เป็นที่รู้จักจากบันทึกของชาวอัคคาเดียระหว่างช่วงที่ชาวอโมไรต์เข้าปกครองบาบิโลเนีย (2,357 – 457 ก่อนพุทธศักราช) และพบในบันทึกของชาวอียิปต์ยุคต้น ชื่อสถานที่แห่งหนึ่งคือ "Snir" (שְׂנִיר) เป็นที่รู้จักจากคัมภีร์ไบเบิล ลักษณะทั่วไปของภาษานี้ได้แก่
ไกรศรี นิมมานเหมินท์

นายไกรศรี นิมมานเหมินท์ เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา เป็นผู้มีความรู้ความสามารถในวิทยาการหลายด้าน ได้ทำการสำรวจค้นคว้าและเขียนบทความเผยแพร่ ทั้งด้านโบราณคดี ด้านประวัติศาสตร์และมานุษยวิทยา เป็นผู้ค้นพบเตาสังคโลกโบราณที่อำเภอสันกำแพง อำเภอสันทราย และอีกหลายแห่งในภาคเหนือ เป็นผู้คนพบเอกสารใบลานที่สำคัญชิ้นหนึ่งที่มีข้อมูลเกี่ยวกับกฎหมายมังราย เป็นผู้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับความเป็นอยู่ ภาษา วัฒนธรรมของคนเผ่าผีตองเหลือง ที่จังหวัดน่าน นอกจากนี้ยังเป็นผู้มีบทบาทในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมของล้านนา โดยเฉพาะการจัดเลี้ยงแบบขันโตก

นายไกรศรี เป็นนักธุรกิจที่มีบทบาทในการพัฒนาตลาดวโรรส ซึ่งเป็นรวบรวมหุ้นจากเจ้านายฝ่ายเหนือในตระกูล ณ เชียงใหม่ จนกลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่และเข้ามาบริหารกิจการ

นายไกรศรี เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ณ ห้างหุ้นส่วนอนุสารเชียงใหม่ ถนนวิชยานนท์ ต.ช้างม่อย อ.เมือง จ.เชียงใหม่ เป็นบุตรคนแรกของนายกี และนางกิมฮ้อ นิมมานเหมินท์ มีน้องร่วมบิดามารดา 5 คน คือ นายพิสุทธิ์ นิมมานเหมินท์, นายอัน นิมมานเหมินท์, นายเรือง นิมมานเหมินท์, นางแจ่มจิตต์ เลาหวัฒน์ และนางอุณณ์ ชุติมา

สมรสกับนางจรรยา ศรีอาภรณ์ มีบุตร 2 คน คือ นายธารินทร์ นิมมานเหมินท์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และนายศิรินทร์ นิมมานเหมินท์ อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) นายไกรศรี ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช กรุงเทพฯ ด้วยโรคมะเร็งในตับ ส่วนนายศิรินทร์ นิมมานเหมินท์ เสียชีวิตในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2561 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน

สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนโรงเรียนศรีดอนไชย ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอเมืองเชียงใหม่ จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เชียงใหม่ (พ.ศ. 2465-2471) ต่อมาไปศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ (พ.ศ. 2471-2474) หลังจากจบมัธยมปลายแล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จบระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2479) และจบปริญญาโทบริหารธุรกิจ จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2481)

นายไกรศรี นิมมานเหมินท์ ได้รับรางวัลทางสังคมหลายรายการ เช่น
เดอะเบสต์ออฟอานเดรอาโบเชลลี: วิแวร์

วิแวร์เดอะเบสท์ออฟ () เป็นอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของอานเดรอา โบเชลลี ซึ่งประกอบด้วยเพลงยอดนิยมอย่าง "Time To Say Goodbye" ที่ร้องคู่กับ Sarah Brightman นักร้องโซปราโน่ระดับโลก และเพลง "The Prayer" ที่ร้องคู่กับ เซลีน ดิออน โดยมีดีวีดีบันทึกการแสดงสดออกจำหน่ายในรูปแบบพิเศษในอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ ของเซลีน ดิออน นอกจากนี้ อัลบั้มวิแวร์ ได้ออกรูปแบบ Deluxe Edition CD และ DVD (American dream)
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต

หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต เป็นพระโอรสใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร และหม่อมเอลิซาเบท รังสิต ณ อยุธยา ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2460 มีพระเชษฐาและพระขนิษฐา คือ
การศึกษา ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2468 เลขประจำตัว ท.ศ.2978 และเป็นนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ DSA

หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต ทรงเสกสมรสกับ อามีเลีย มอนตอลติ และ นาลินี สุขนิล มีบุตรธิดา 3 คน คือ

หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2538 พระชนมายุ 78 ปี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานพระโกศราชวงศ์ และ พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์

หม่อมเจ้าหญิงพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2440 เป็นพระธิดาใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ มีพระขนิษฐาและพระอนุชา ร่วมพระมารดา 10 พระองค์ คือ

และพระขนิษฐาต่างพระมารดา คือ

ใน พ.ศ. 2464 ทรงเสกสมรสกับหม่อมเจ้าทองต่อ ทองแถม พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจและทรงหย่าขาดในเวลาต่อมา ทรงมีธิดา คือ หม่อมราชวงศ์นภาจรี ทองแถม (สมรสกับ เด็ดดวง บุนนาค และสมใจ สิริสิงห) มีบุตรและธิดา คือ นายนภดล บุนนาค นางสาวดัชนี บุนนาค (วิไลวัลย์) นางสาวสุทธาจรี สิริสิงห (ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา) นายนภาจร สิริสิงห และ นางสาวนันทินี สิริสิงห (Htun)

ใน พ.ศ. 2476 ทรงเสกสมรสกับ หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสณบัณฑิต กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา กับหม่อมเอม) ทรงมีธิดา คือ หม่อมราชวงศ์ปรียา โสณกุล

หม่อมเจ้าหญิงพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์ ทรงสิ้นชีพิตักษัยเมื่อ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510
เซาตูเม

เซาตูเม () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเซาตูเมและปรินซีปี มีประชากร 56,166 คน (พ.ศ. 2548)
เซาตูเม (แก้ความกำกวม)

เซาตูเม อาจหมายถึง
เซาตูเม (บราซิล)

เซาตูเม เป็นเมืองในรัฐปารานา ประเทศบราซิล
เกาะเซาตูเม

เกาะเซาตูเม เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเซาตูเมและปรินซิปี ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก มีพื้นที่ 854 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของเมืองเซาตูเม เมืองหลวงของประเทศ
ตลาดน้ำอัมพวา

ตลาดน้ำอัมพวา เป็นตลาดน้ำตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรสงคราม นับว่าเป็นจุดท่องเที่ยวที่มีเสน่ห์อีกแห่งหนึ่ง ที่นักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างประเทศให้ความสนใจ การเที่ยวตลาดน้ำอัมพวานั้นสามารถทำได้ทั้งยามเช้าและเย็นซึ่งจะให้บรรยากาศที่แตกต่างกัน นักท่องเที่ยวไทยและต่างประเทศนิยมพักค้างคืนในเรือนแรม เวลาที่ทำการคือ วันเสาร์ และ วันอาทิตย์
เจนไน

เจนไน (; ) หรือชื่อเดิม มัทราส () เป็นเมืองหลวงของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมชายฝั่งโคโรมันเดล (โจฬมณฑล) ของอ่าวเบงกอล ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ มีพื้นที่ 181.06 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรประมาณ 7.5 ล้านคน (พ.ศ. 2550) จึงทำให้เป็นกลุ่มเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ เจนไนตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยชาวอังกฤษซึ่งได้พัฒนาเมืองนี้ให้เป็นเมืองหลักและฐานทัพเรือ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็กลายเป็นศูนย์กลางการบริหารที่สำคัญแห่งหนึ่ง ในฐานะเมืองหลวงของเขตมัทราส (Madras Presidency)

เศรษฐกิจของเมืองเจนไน ได้แก่ การผลิตรถยนต์ เทคโนโลยี ฮาร์ดแวร์ และผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ โดยเป็นผู้ส่งออกซอฟต์แวร์และบริการทางเทคโนโลยีสารสนเทศรายใหญ่อันดับที่ 3 ของประเทศรองจากบังคาลอร์และไฮเดอราบาด มีท่าอากาศยานนานาชาติ 1 แห่ง และท่าเรือหลักอีก 2 แห่ง เชื่อมต่อกับพื้นที่อื่น ๆ ในประเทศด้วยทางหลวงแผ่นดินสายหลัก 5 สาย และสถานีขนส่งทางรถไฟอีก 2 แห่ง

เจนไนเป็นที่จัดงานฤดูกาลดนตรีมัทราส (Madras Music Season) กิจกรรมทางวัฒนธรรมประจำปีซึ่งมีการแสดงจากศิลปินหลายร้อยคน เป็นศูนย์กลางสำคัญของนาฏฺศิลป์ชั้นสูงประเภทหนึ่งของอินเดีย คือ ภารตนาฏยัม อุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาทมิฬซึ่งเรียกว่า คอลลีวูด (Kollywood) มีฐานการผลิตอยู่ในเมืองนี้ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงจากการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเจนไนโอเพนของสมาคมเทนนิสอาชีพ (ATP) อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ก็ประสบปัญหาขาดแคลนน้ำ การจราจรติดขัด และมลพิษทางอากาศ
ห่วงบอร์โรมีน

ในทางคณิตศาสตร์ ห่วงบอร์โรมีน (อังกฤษ: "borromean rings") เป็นวงกลมสามวงที่คล้องกันในลักษณะที่เมื่อนำห่วงวงใดวงหนึ่งออกไป ห่วงอีกสองวงที่เหลือจะไม่คล้องกัน
เมิร์ควู้ด

เมิร์ควู้ด () เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

เมิร์ควู้ดเป็นป่าขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำอันดูอิน แต่เดิมมีชื่อเรียกว่า ป่าใหญ่กรีนวู้ด (Greenwood The Great) กินอาณาเขตกว้างไกลในดินแดนโรห์วานิออน ในยุคที่สาม เอลฟ์กลุ่มที่มาอาศัยอยู่ในเมิร์ควู้ดนี้ ส่วนใหญ่เป็นชาวซิลวัน และมีชาวซินดาร์เป็นบางส่วน ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ธรันดูอิล

สภาพทั่วไปของป่า มีต้นไม้โบราณเก่าแก่และสูงใหญ่เป็นจำนวนมาก กิ่งก้านสาขาของแต่ละต้นแผ่ปกคลุมไปทั่ว จนแสงอาทิตย์สามารถผ่านเข้ามาได้เพียงน้อยนิด

ในช่วงยุคที่สาม เซารอนกลับมาอย่างลับๆ และหลบซ่อนอยู่ในป่าเมิร์ควู้ด ได้สร้างหอคอยที่เรียกว่า โดลกุลดัวร์ (Dol Guldur) นับจากนั้นความมืดก็เข้าปกคลุมเมิร์ควู้ดแม้แต่ในเวลากลางวัน เหล่าปีศาจร้ายได้ใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่อาศัยเพื่อซ่อนตัวซึ่งรวมไปถึง แมงมุมยักษ์ (Great Spiders) ซึ่งเป็นลูกหลานของ ชีล็อบ

ในหนังสือเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ เคยเดินทางผ่านป่าแห่งนี้ และได้เข้าเฝ้า "กษัตริย์พราย" ซึ่งก็คือ ธรันดูอิลนั่นเอง จากเหตุการณ์ที่บิลโบได้เข้าเฝ้าคราวนี้ทำให้เราทราบว่า ธรันดูอิลมีผมสีทอง

นอกจากนี้ในเมิร์ควู้ด เมื่อครั้งที่กอลลัมเดินทางผ่านป่าเพื่อตามหาแหวน กับบิลโบ แต่ถูก อารากอร์นพบเข้าและจับตัวได้ จึงนำเขามาขังเขาไว้ที่นี่ภายใต้การดูแลของพวกเอลฟ์แห่งเมิร์ควู้ด แต่เหล่าสมุนเซารอนสืบทราบและตามมาชิงตัว ระหว่างการต่อสู้ของพวกออร์คและพวกเอลฟ์ กอลลัมหนีไปได้ เลโกลัสจึงไปส่งข่าวการหนีไปของกอลลัม ในที่ประชุมของ เอลรอนด์ และเลโกลัสเจ้าชายแห่งป่าเมิร์ควู้ด ก็ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิก คณะพันธมิตรแห่งแหวน

ต่อมาภายหลัง เอลฟ์จากลอธลอริเอน ได้เข้ามาโจมตีและทำลาย ปราการแห่งโดลกุลดัวร์ จากนั้นเมิร์ควู้ดจึงได้กลับคืนสู่สภาพเดิม ปราศจากเงามืดและความชั่วร้าย
ผงถ่าน

ผงถ่าน ที่ใช้ในการทำดินปืน พรานสมัยก่อนนิยมนำถ่านที่ได้มาจากต้นพริกป่า กิ่งพุทรา ต้นพริก ต้นปอป่า เพราะมีความเชื่อว่าเมื่อสัตว์โดนยิงจะทำให้ได้รับความเจ็บปวดมาก และหนีไปได้ไม่ไกล หรือการนำเปลือกผลไม้ชนิดต่างๆเช่น เปลือกมังคุด เปลือกกล้วย ฯลฯ นำไปตากให้แห้งสนิท จากนั้นนำมาตำหรือบดให้ละเอียด
ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้

ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้ เป็นกีฬาที่นิยมมากที่สุดในประเทศ ควบคุมและดูแลโดยสมาคมฟุตบอลเกาหลีใต้ โดยมีการจัดการแข่งขันที่สำคัญหลายอย่างได้แก่ เค-ลีก เกาหลีเนชันนอลลีก และเกาหลีเอฟเอคัพ นอกจากนี้แล้วฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้ยังเป็นทีมชาติในเอเชียทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง

คำว่า "ฟุตบอล" ในภาษาเกาหลีนั้นเรียกกันว่า "ชุกกู" ซึ่งนิยมเขียนในอักษรฮันกึล โดยในอักษรฮันจา เขียนว่า 蹴球 ที่แปลว่า "บอลเตะ"

ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ในเกาหลีใต้ จะมีกีฬาคล้ายฟุตบอลที่เรียกว่า ซู้จู้ ที่รับเข้ามาจากจีน แม้กระนั้นฟุตบอลในรูปแบบและกติกาปัจจุบันเริ่มต้นขึ้นเมื่อชาวอังกฤษได้เข้ามาเผยแพร่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 หลังจากนั้นได้มีการนิยมเล่นไปทั่ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2471 สมาคมฟุตบอลเกาหลีได้ถูกก่อตั้งขึ้นและเข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าในปี พ.ศ. 2491 เอเอฟซีในปี พ.ศ. 2497 โดยในปีนี้เองเกาหลีใต้ได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1954ที่ถูกจัดขึ้นที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และได้เข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง ในปี พ.ศ. 2545 เกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพร่วมจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2002 กับประเทศญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการก่อตั้งลีกฟุตบอลระดับสูงสุด ในชื่อ ซูเปอร์ลีก โดยมีสมาชิกเพียง 5 สโมสรในขณะนั้น ซึ่งเป็นการแข่งขันของทีมอาชีพและทีมสมัครเล่น ต่อปีในปี 2537 สมาคมได้มีการปรับรูปแบบลีกใหม่ และขณะเดียวกันได้เปลี่ยนชื่อลีกเป็นเค-ลีก และเพิ่มสมาชิกจาก 5 สโมสรเป็น 14 สโมสร ในปี พ.ศ. 2546 เกาหลีเนชันนอลลีกลีกฟุตบอลระดับรองลงมาได้ถูกก่อตั้งขึ้นสำหรับสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพ และสโมสรสมัครเล่น ในปี 2550 เค-3ลีก ลีกระดับ 3 ได้ถูกก่อตั้งขึ้นตามมา ซึ่งลีกนี้ถูกตั้งขึ้นเป็นลีกทดลอง โดยถ้าประสบความสำเร็จ เค-4ลีกจะถูกวางแผนก่อตั้งในปี 2552

การแข่งขันฟุตบอลที่สำคัญในเกาหลีใต้ได้แก่

ทีมที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศในเค-ลีก จะได้รับสิทธิไปแข่งขันใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก นอกจากนี้ทีมที่ชนะเลิศของของเค-ลีกนั้น ยังได้รับสิทธิแข่งขันใน เอ3แชมเปียนส์คัพ ที่เป็นการแข่งขันระหว่างเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และจีน

ระบบลีกในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบันยังไม่มีระบบการเลื่อนชั้นหรือตกชั้นอย่างเป็นทางการ โดยทีมจากเนชันนอลลีกสามารถเลื่อนชั้นไปเล่นในเค-ลีกได้ถ้ามีการสนับสนุนทางด้านการเงินที่เพียงพอ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันยังไม่มีเลื่อนชั้นเกิดขึ้น สำหรับลีกในระดับรองลงมากำลังถูกจัดตั้งเพื่อให้ระบบลีกสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ลีกฟุตบอลจะเริ่มต้นประมาณเดือนมีนามคมหรือเมษาบน และจะจบในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน
เพลย์ออฟ

เพลย์ออฟ () เป็นการแข่งขันที่ถูกจัดขึ้นภายหลังจากสิ้นสุดฤดูกาลแข่งขันปัจจุบัน จัดขึ้นเพื่อหาผู้ชนะในการแข่งขันของลีกกีฬา หรือจับคู่แข่งขันของผู้ชนะของแต่ละลีกมาแข่งขันกันหาผู้ชนะสูงสุด ในการแข่งขันที่มีการเลื่อนชั้นหรือตกชั้น การแข่งขันเพลย์ออฟมักจะถูกจัดขึ้นระหว่างทีมที่มีสิทธิตกชั้นกับทีมที่มีสิทธิเลื่อนชั้นเพื่อตัดสินว่าทีมไหนจะอยู่ในระบบลีกไหน
ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี

ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี แต่เพื่อน ๆ ที่กรุงเทพคริสเตียนเห็นมือยาวและแขนผอมเหมือนกบเลยเรียกว่า กบ จนกลายเป็นชื่อเล่นในปัจจุบัน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 สัญชาติไทย-จีน จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เริ่มเข้าสู่วงการด้วยการชักชวนของนางแบบรุ่นพี่ "นวลจรี จำนงค์ไทย" และ "อรนภา กฤษฎี" เริ่มต้นด้วยการถ่ายแบบลงในนิตยสาร "เปรียว" ต่อมาได้ร่วมหุ้นเปิดผับกับพี่ชายชื่อว่า "มัสแตง" ที่นี่เองที่ทำให้ได้พบกับหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล เป็นจุดเริ่มต้นให้เข้าสู่อาชีพนักแสดงด้วยการแสดงละครเรื่องแรกชื่อ "เดอะ ผับ" หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสเล่นละครเวทีอีกหลายเรื่อง

ต่อมาชรัส เฟื่องอารมย์ ได้ชักนำเข้าสู่วงการเพลง กบเริ่มต้นงานชิ้นแรกในชุด "เผื่อใจไว้" และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "เผื่อใจไว้ให้กันสักหน่อย" ในปี พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นได้มีผลงานเพลงที่รู้จักจากอัลบั้มชุดที่สองในปี พ.ศ. 2533 สังกัดแกรมมี่ ชื่อชุด "กบใส ๆ" มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "วันใส ๆ" และ" ปาฏิหาริย์"

หลังจากนั้นก็ได้แสดงในละครซิทคอมทางช่อง 7 ที่ได้รับความนิยมคือ 3 หนุ่ม 3 มุม คู่กับ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ โดยรับบทเป็น เอกพล พี่ชายคนโตทำงานธนาคารที่มักจู้จี้ขี้บ่น นอกจากนี้เขายังเคยเป็นนักฮ็อกกี้น้ำแข็งทีมชาติและอดีตนักกีฬายิงปืนรณยุทธก่อนที่จะผันตัวเป็นนักแสดง

กบ ทรงสิทธิ์ ได้ออกอัลบั้มตามมาอีกหลายชุด มีเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น "ขอแสดงความนับถือ", "ขีดเส้นใต้", "รักเราไม่เก่าเลย" หรือ "กลับลำ" เป็นต้น ควบคู่กับการแสดงในสังกัดของแกรมมี่เรื่อยมาจนปัจจุบัน และเป็นพิธีกรในรายการ 3 หนุ่ม 3 มุม ทูไนท์ ทางช่อง 5 อีกด้วย

ทางด้านชีวิตส่วนตัว กบ เข้าพิธีสมรสกับ “คุณ ศิริรัตน์ ทับทิม” เมื่อปี พ.ศ. 2550

"เผื่อใจไว้ (พ.ศ. 2532)

"กบใส ๆ (พ.ศ. 2533)

"ขอแสดงความนับถือ (พ.ศ. 2535)

"รักเรา…ไม่เก่าเลย (พ.ศ. 2537)

"รวมฮิต กบพักร้อน (พ.ศ. 2538)

"A-CORNER (พ.ศ. 2539)

"ขอกลับคำ (Love Ballad) (พ.ศ. 2540)

"Your Songs

"Mars & Venus
MV

MV หรือ mv อาจหมายถึง
ภาษาตาลิซ

ภาษาตาลิซ เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดกิลันและอาร์ดาบิลทางภาคเหนือของอิหร่าน และทางใต้ของอาเซอร์ไบจาน อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่าน แบ่งเป็นสองสำเนียงคือสำเนียงเหนือ ในอาเซอร์ไบจานและอิหร่าน และสำเนียงใต้ ใช้พูดในอิหร่านเท่านั้น ภาษาตาลิซเหนือในอาเซอร์ไบจานเคยเป็นที่รู้จักในชื่อตาลิซอี คุซตัสบี มีผู้พูดราว 1.5 ล้านคน โดยอยู่ในอาเซอร์ไบจาน 1 ล้านคน

บริเวณที่เป็นแหล่งกำเนิดของภาษาตาลิซอยู่ทางด้านเหนือของจังหวัดกิลันและจังหวัดอาร์ดาบิลในอิหร่านและทางใต้ของมาซิลลี เลนโกราย เลริกและและอัสตาราในสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน ภาษาตาลิซอยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือ ในทางประวัติศาสตร์ อาจติดตามย้อนไปได้จากยุคอิหร่านตอนกลางไปจนถึงยุคเมเดสในสมัยโบราณ ชาวตาลิซเรียกตนเองและภาษาของตนว่าโตลลิซซึ่งจุดกำเนิดของคำนี้ไม่แน่นอน แต่เก่ามาก น่าจะก่อนการอพยพของผู้พูดภาษากลุ่มอิหร่านเข้าสู่บริเวณชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบแคสเปียน วรรณคดีทางตะวันตกเรียกตาลิซหรือตาเลซ

ภาษาตาลิซมีสามสำเนียงคือ เหนือ (ในอาเซอร์ไบจานและอิหร่าน) กลาง (ในอิหร่าน) และใต้ (ในอิหร่าน)ภาษาตาลิซเหนือได้แยกตัวเองออกจากภาษาตาลิซกลางและใต้ไม่เฉพาะแต่ทางภูมิศาสตร์ แต่รวมถึงทางวัฒนธรรมและภาษาศาสตร์ด้วย ผู้พูดภาษาตาลิซเหนือมักพบในสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานแต่ก็ยังมีในอิหร่านตามแนวชายแดน ในบริเวณทะเลสาบแคสเปียนของจังหวัดกิลัน ความหลากหลายของผู้พูดภาษาตาลิซในสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานเกิดจากความหลากหลายของการพูดมากกว่าความหลากหลายของสำเนียง

ภาษาตาเลชิหรือภาษาตาเลียชิ ภาษาโตลาชิ เป็นภาษาของชนชาติโบราณทางเหนือของอิหร่านที่เรียกตาเลซ ภาษานี้เคยใช้พูดทางใต้ของอาเซอร์ไบจานซึ่งแยกออกจากอิหร่านเพราะความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างรัสเซียกับอิหร่าน ซึ่งเรียกสนธิสัญญาเตอร์กามันชี ทางเหนือของอิหร่านพบผู้พูดภาษาตาเลชิ 7 จังหวัด ในอาเซอร์ไบจานพบผู้พูดภาษาตาเลชิในบริเวณที่มีผู้พูดภาษาตูร์กี การศึกษาเกี่ยวกับภาษาตาเลชิมีน้อยมาก
ภาษาตูวัน

ภาษาตูวัน (ภาษาตูวัน: тыва дыл tyva dyl) , เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูด 200,000 คนในสาธารณรัฐตูวา ในไซบีเรียกลางตอนใต้ มีคำยืมจากภาษามองโกเลียและภาษารัสเซียมาก มีชาวตูวันกลุ่มเล็กๆอยู่ในจีนและมองโกเลียด้วย

ภาษาตูวันอยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิกตะวันออกเฉียงเหนือหรือไซบีเรีย ใกล้เคียงกับภาษากลุ่มเตอร์กิกไซบีเรียอื่นๆ เช่น ภาษาคากัส และภาษาอัลไต

ภาษาตูวันที่พบในตูวาแบ่งเป็น 4 สำเนียงคือ

ภาษาตูวันมีหน่วยเสียงพยัญชนะ 19 เสียง /f/ และ /t͡s/ พบเฉพาะในคำยืมจากภาษารัสเซีย 
เสียงสระในภาษาตูวันมีสามแบบคือ เสียงสั้น เสียงยาว และเสียงสั้นแบบกดต่ำ สระเสียงยาวยาวเป็นสองเท่าของสระเสียงสั้น เสียงสั้นแต่กดต่ำเป็นเสียงสั้นที่เพิ่มเสียงไปอีกครึ่งหนึ่ง การกดต่ำนี้ถือเป็นการเน้นหนัก ไม่ใช่เสียงวรรณยุกต์

ภาษาตูวันสร้างคำที่ซับซ้อนโดยใช้ระบบการเติมปัจจัย เช่น teve หมายถึงอูฐ teve-ler (เครื่องหมาย – แสดงว่าเป็นคนละหน่วยคำทางไวยากรณ์ การเขียนปกติจะไม่ใช้) หมายถึงอูฐหลายตัว teve-ler-im หมายถึงอูฐของฉัน teve-ler-im-den หมายถึง จากอูฐหลายตัวของฉัน

ภาษาตูวันแบ่งนามออกเป็น 6 การก ปัจจัยของแต่ละการกมีหลายความหมาย คำกริยาในภาษาตูวันมีการลงท้ายเพื่อแสดงกาล มาลา และวัตถุประสงค์ได้หลายแบบ กริยาช่วยเป็นตัวขยายกริยาหลัก การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา

คำศัพท์ในภาษาตูวันส่วนใหญ่มีจุดกำเนิดจากภาษากลุ่มเตอร์กิก และมีคำยืมจากภาษามองโกเลียมาก

การเขียนภาษาตูวันครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 เขียนด้วยอักษรละตินประดิษฐ์โดยพระภิกษุชาวตูวัน มอนคุช ลอบซังชินมิต ก่อนหน้านี้ชาวตูวันใช้ภาษามองโกเลียเป็นภาษาเขียน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 การเขียนด้วยอักษรละตินถูกแทนที่ด้วยอักษรซีริลลิก ตัวอักษรละตินที่ใช้คือ
A B C D E F G Ƣ I J K L M N Ņ O Ɵ P R S Ş T U V X Y Z Ƶ Ь
a в c d e f g ƣ i j k l m n ņ o ө p r s ş t u v x y z ƶ ь
อักษรที่ใช้เขียนภาษาตูวันในปัจจุบันเป็นอักษรซีริลลิกที่ดัดแปลงมาแบบที่ใช้เขียนภาษารัสเซีย และเพิ่มอักษรพิเศษอีกสามตัว อักษรที่ใช้ได้แก่
А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н Ң О Ө П Р С Т У Ү Ф Х Ц Ч Ш Щ Ъ Ы Ь Э Ю Я
а б в г д е ё ж з и й к л м н ң о ө п р с т у ү ф х ц ч ш щ ъ ы ь э ю я
ภาษาเตอร์กิกเก่า

ภาษาเตอร์กิกเก่า ใช้พูดโดยชาวกอกเติร์กและใช้ในจารึกอักษรออร์คอน ใกล้เคียงกับภาษาอุยกูร์โบราณ รวมทั้งภาษาเติร์กในเขตไซบีเรีย เป็นบรรพบุรุษของภาษากลุ่มเติร์กตะวันตก เช่นภาษาโอคุซและภาษาเคียปชัก
ภาษาโตฟา

ภาษาโตฟา เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกใช้พูดในบริเวณอีร์กุส ออบลาสต์ในรัสเซีย ใกล้เคียงกับภาษาตูวัน ซึ่งมีสำเนียงลูกผสมระหว่างสองภาษาเกิดขึ้นคือ สำเนียงตูฮาและเซนเจล ตูวัน วึ่งถือเป็นสำเนียงของทั้งสองภาษา ภาษานี้มีการพัฒนาเสียงวรรณยุกต์ระดับต่ำสำหรับสระเสียงสั้น
ภาษาบาราบา

ภาษาบาราบา เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูด 8,000 คนในไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย ใกล้เคียงกับภาษาตาตาร์มาก จนบางครั้งถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาตาตาร์ อยู่ในภาษากลุ่มเคียปชัก โดยมีความสัมพันธ์กับภาษาบัสกีร์ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มเดียวกันน้อยที่สุด ไม่มีฐานะเป็นภาษาราชการ เฉพาะสำเนียงกาซาน ตาตาร์เท่านั้นที่ใช้ในงานเขียน
โกศล ส.วรพิน

โกศล ก่อเกียรติยิม หรือนายบุญสม โพธิ์ทอง เกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่ จ.นครราชสีมา สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 11) เสมอ 1 แพ้ 12
พลับพลาชัย

พลับพลาชัย หรือ พลับพลาไชย สามารถหมายถึง
อำเภอท่าวุ้ง

ท่าวุ้ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี เดิมชื่อ อำเภอโพหวี ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน

อำเภอท่าวุ้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้

อำเภอท่าวุ้งแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 128 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอท่าวุ้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่