seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
บอนนี เอ็ม.

บอนนี เอ็ม. () กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยแฟรงค์ แฟเรียน โปรดิวเซอร์ชาวเยอรมัน มีสมาชิกประกอบด้วยนักร้องและนักเต้นเชื้อสายแอฟริกันและแคริบเบียน ได้แก่ ลิซ มิทเชลล์ (จาเมกา) มาร์เซีย แบเร็ตต์ (จาเมกา) เมซี วิลเลียมส์ (มอนต์เซอร์รัต) บ็อบบี แฟร์เรล (อารูบา) เรจจี ทซีโบ (กานา) โดยมีนักร้องนำเป็นชาย คือ บ็อบบี แฟร์เรล (และเรจจี ทซีโบ ช่วงปี 1982-1986 และ 1989-1990)
บอนนี เอ็ม. เริ่มก่อตั้งวงในปี 1974 และบันทึกเสียงอัลบั้มแรกในปี 1976 เริ่มประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ เพลง "Daddy Cool", "Sunny", "Ma Baker" และ "Belfast" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในเยอรมนี เริ่มได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี 1978 โดยเพลง "Rivers of Babylon" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งยุโรป และขึ้นถึงอันดับ 30 ในสหรัฐอเมริกา จัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด

อัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวง คืออัลบั้มที่สาม "Nightflight to Venus" ออกมาในปี 1978 มีเพลงฮิต "Rasputin" และ "Mary's Boy Child / Oh My Lord"
ระเบียงเหนือทางเดินข้าง

ระเบียงเหนือทางเดินข้าง หรือ ระเบียงแนบ () คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังด้านในที่ตั้งอยู่ทางผนังด้านข้างเหนือบริเวณกลางโบสถ์หรือมุขข้างโบสถ์ของคริสต์ศาสนสถาน ตำแหน่งอาจจะเป็นระดับเดียวกับช่องรับแสงหรือเป็นชั้นที่แยกออกมาเป็นชั้นต่างหากอยู่ใต้ช่องรับแสง ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะมีผนังเป็นแก้วแทนที่จะเป็นหิน

ที่มาของคำว่า “ระเบียงเหนือทางเดินข้าง” ที่มาจากภาษาอังกฤษ “Triforium” ไม่เป็นที่ทราบแต่สันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำว่า “thoroughfarum” เพราะเป็นทางเดินจากหัวตึกไปถึงท้ายตึก อาจจะเป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินว่า “tres” ที่แปลว่า “สาม” และ “foris” ที่แปลว่า “ประตู” หรือ “ทางเข้า” อาจจะเป็นได้ว่าทางผ่านอาจจะเคยเป็นลักษณะสามเหลี่ยมตามรูปทรงของหลังคาที่ลาดลงมาด้านหนึ่ง (ดูรูประหว่างลูกศร)

ตัวอย่างแรกของระเบียงเหนือทางเดินข้างพบในบาซิลิกาของผู้นอกศาสนาที่เป็นระเบียงชั้นบนสำหรับการสนทนาหรือการดำเนินธุรกิจ ในสมัยคริสเตียนยุคแรกและในคริสต์ศาสนสถานของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ระเบียงเหนือทางเดินข้างมักจะใช้สำหรับสตรี

ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และสถาปัตยกรรมกอธิคระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะเป็นระเบียงกว้างบนผนังด้านข้างของช่องทางเดินข้างหรืออาจจะเป็นเพียงกว้างเกือบเท่ากับความหนาของผนัง ระเบียงเหนือทางเดินข้างเป็นองค์ประกอบสำคัญของบริเวณกลางโบสถ์ของมหาวิหารหรือคริสต์ศาสนสถานที่เพิ่มความสำคัญให้แก่ซุ้มบริเวณกลางโบสถ์ชั้นล่าง

ในด้านการตกแต่งก็อาจจะมีการใช้บัวตกแต่งรอบโค้งหรือรูปแกะสลัก โดยเฉพาะการตกแต่งช่องตกแต่ง (Spandrel) ของส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมสองข้างโค้ง เช่นในการตกแต่งระเบียงเหนือทางเดินข้างของมหาวิหารลิงคอล์น ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 รูปทรงของหลังคาเหนือช่องทางเดินข้างแบนราบขึ้นที่ทำให้การสร้างระเบียงเหนือทางเดินข้างที่ต้องใช้ความสูงหายไป ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะใช้เป็นทางเดินหรือสำหรับผู้สังเกตการณ์ในพิธีที่เกิดขึ้นในมหาวิหาร หรืออาจจะใช้โดยนักบวชในการทำงานที่เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง

บางครั้งระเบียงแคบก็มีประโยชน์ในทางโครงสร้างของสถาปัตยกรรมเมื่อมีการใช้ค้ำยันแบบปีกที่ช่วยดึงหรือแบ่งเบาน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างจากผนังที่สร้างผ่านระเบียงแคบและกางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้าง
ชาวกอท

ชาวกอท () เป็นชนเผ่าเจอร์มานิคตะวันออกที่มีที่มาจากกึ่งตำนานสแกนด์ซา (Scandza) ที่เชื่อกันว่าอยู่ในบริเวณที่เป็นเยอตาลันด์ (Götaland) ในสวีเดนปัจจุบัน ชนกอทข้ามทะเลบอลติกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 2 มายังบริเวณที่ได้รับชื่อว่ากอทิสแกนด์ซา (Gothiscandza) ที่เชื่อว่าอยูในบริเวณตอนใต้ของบริเวณวิสตูลาในพอเมอเรเลีย (Pomerelia) ในโปแลนด์ปัจจุบัน อารยธรรมวีลบาร์ค (Wielbark culture) เป็นอารยธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการเริ่มมาตั้งถิ่นฐานของชนกอทและการกลืนตัวกับชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมากลุ่มชนกอทก็เริ่มโยกย้ายถิ่นฐานไปทางตะวันออกเฉียงใต้ตามลำวิสตูลาแม่น้ำวิสตูลาไปจนถึงซิทเธีย (Scythia) บนฝั่งทะเลดำ ในยูเครนปัจจุบัน และได้ทิ้งร่องรอยทางโบราณคดีไว้ในวัฒนธรรมเชอร์นยาคอฟ (Chernyakhov culture)

ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชนกอทซิทเธียก็แยกเป็นสองกลุ่ม: เทอร์วิงกิ (Thervingi) และ กรูทุงกิ (Greuthungi) แบ่งแยกกันโดยแม่น้ำนีสเตอร์ (Dniester River) ในช่วงเวลานี้ชนกอทก็รุกรานจักรวรรดิโรมันเป็นระยะ ๆ ระหว่างสมัยที่เรียกว่าสงครามกอทิก ต่อมาชนกอทก็ยอมรับคริสต์ศาสนา ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ฮั่นก็มารุกรานดินแดนกอททางตะวันออก ชนกอทบางกลุ่มถูกปราบปรามและในที่สุดก็เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮันนิค (Hunnic Empire) อีกกลุ่มหนึ่งถูกผลักดันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน

ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และที่ 6 ชนกอทก็แยกตัวออกเป็นวิซิกอทและออสโตรกอท ทั้งสองกลุ่มก่อตั้งรัฐที่มีอำนาจหลังจากจักรวรรดิโรมันในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลี

ชนกอทหันมานับถือคริสต์ศาสนาลัทธิแอเรียน โดยวูลฟิลานักสอนศาสนาครึ่งกอทผู้ต่อมาย้ายไปตั้งถิ่นฐานในเมอเซีย (ต่อมาเป็นบริเวณในบัลแกเรีย) กับกลุ่มผู้ติดตาม วูลฟิลาแปลพระคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษากอทิค

แม้ว่ากอทจะมีอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลีแต่ก็มาพ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ผู้พยายามฟื้นฟูจักรวรรดิโรมันขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ต่อมากอทก็ถูกรุกรานโดยชนแวนดัล (Vandals) และต่อมาชนลอมบาร์ด

การที่มีการติดต่อกับประชาชนโรมันของอดีตจักรวรรดิโรมันอยู่เป็นเวลานานทำให้ในที่สุดกอทก็เปลี่ยนไปยอมรับนิกายโรมันคาทอลิก ความเสื่อมโทรมของกลุ่มชนกอทมาเร่งให้เร็วขึ้นเมื่อได้รับความพ่ายแพ้ต่อมัวร์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภาษาและวัฒนธรรมของกอทก็เริ่มสูญหายไป นอกจากบางส่วนที่ไปปรากฏในวัฒนธรรมอื่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มออสโตรกอทที่หลงเหลืออยู่ก็ไปปรากฏตัวที่ไครเมีย แต่การบ่งถึงเชื้อชาติก็ไม่เป็นที่แน่นอน
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน

การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ในสามร้อยปีแรกของศาสนาคริสต์ยุคแรกนับเป็นสมัยของการเบียดเบียนโดยน้ำมือของทางการโรมัน คริสต์ศาสนิกชนถูกทำร้ายโดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเป็นช่วง ๆ นอกจากนั้นในบางครั้งก็ยังมีการเบียดเบียนไปทั่วทั้งจักรวรรดิโดยคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลกลางในกรุงโรม

การถูกทำร้ายที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับมรณสักขี (martyr) และมีผลต่อประวัติศาสตร์ของคริสต์ศาสนาและเทววิทยาคริสเตียนในด้านการวิวัฒนาการของความศรัทธาในศาสนา

นอกจากนั้นแล้วการเบียดเบียนยังมีผลให้เกิดลัทธิบูชานักบุญซึ่งกลับทำให้การเผยแพร่คริสต์ศาสนาเป็นไปอย่างรวดเร็วขึ้น

โดยทั่วไปแล้วจักรวรรดิโรมันมีความอดทนต่อการปฏิบัติของศาสนาต่าง ๆ นโยบายของรัฐบาลมักจะเป็นนโยบายของการรวมตัว - เทพในท้องถิ่นของดินแดนที่โรมันพิชิตก็มักจะได้รับการรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเทพเจ้าโรมันและมักจะได้รับชื่อโรมันด้วย แม้แต่ศาสนายูดาห์ที่นับถือพระเจ้าองค์เดียวก็เป็นที่ยอมรับโดยโรมัน

สำหรับโรมันแล้วศาสนาเป็นสิ่งสำคัญของกิจการของชุมชนที่เป็นการส่งเสริมความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและความจงรักภักดีต่อรัฐ - ทัศนคติของชาวโรมันต่อศาสนาเรียกว่า “ความศรัทธา” (pietas) ซิเซโรเขียนว่าถ้าสังคมขาด “ความศรัทธา” จะเป็นสังคมที่ขาดความยุติธรรมและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

ตามความเห็นของไซมอน ดิกซัน - นักเขียนชาวโรมันสมัยต้นมีความเห็นว่าคริสต์ศาสนาไม่ใช่ “ความศรัทธา” แต่เป็น “ความเชื่องมงาย” (superstitio) พลินีผู้เยาว์ (Pliny the Younger) ผู้เป็นข้าหลวงโรมันกล่าวถึงคริสต์ศาสนาในปี ค.ศ. 110 ว่าเป็นลัทธิที่เป็น “ความเชื่ออันงมงายอันใหญ่หลวง” นักประวัติศาสตร์แทซิทัสเรียกคริสต์ศาสนาว่า “ความเชื่อที่เป็นอันตราย” และนักประวัติศาสตร์ซูโทเนียสเรียกคริสต์ศาสนาว่าเป็น “กลุ่มชนที่สร้างความหมายใหม่ให้แก่ความเชื่องมงายอันเป็นอันตราย” ในการใช้คำว่า “ความเชื่องมงาย” เป็นการให้ความหมายว่าเป็นสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากความเชื่อที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งเป็นความหมายในทางลบ ความเชื่อทางศาสนาจะเป็นสิ่งที่เป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องก็ต่อเมื่อเป็นความเชื่อที่มีมาแต่โบราณและเข้ากับขนบประเพณีที่ปฏิบัติกัน คำสอนใหม่มักจะเห็นกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่น่าไว้วางใจ

การไม่ยอมรับคริสต์ศาสนาของโรมันจึงมาจากทัศนคติที่ว่าเป็นความเชื่อที่เป็นอันตรายต่อสังคมโรมัน
ร็อคแมน (ตัวละคร)

ร็อคแมน () หรือ เมก้าแมน () เป็นชื่อตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน ซึ่งเป็นทั้งตัวเอก และตัวละครสำคัญของร็อคแมนทุกภาค

ร็อคแมน (ロックマン, Mega Man ในภาษาอังกฤษ) ในเกมต้นฉบับเป็นหุ่นยนต์งานบ้านของดร.โธมัส ไลท์โดยมีหน้าตาและสวมเสื้อผ้าเหมือนมนุษย์ ภายหลังจากที่ดร.อัลเบิร์ต ไวลี่เข้าแทรกแซงหุ่นยนต์ของดร.ไลท์ให้กลายเป็นหุ่นยนต์ชั่วร้าย ดร.ไลท์จึงได้ทำการสร้างบลูส์ แต่ปรากฏว่าบลูส์หายตัวไป ดร.ไลท์จึงได้ทำการดัดแปลงร็อคแมนให้กลายมาเป็นหุ่นยนต์สำหรับต่อสู้แทน โดยเปลี่ยนร่างกายเป็นสีฟ้าและสวมหมวก
ในร็อคแมนภาคแรกสุด ร็อคแมนจะมีความสามารถในการยิงและกระโดดเท่านั้น แต่ความสามารถหลักๆของร็อคแมนคือการดูดกลืนความสามารถของหุ่นยนต์ตัวอื่นให้มาเป็นอาวุธของตนเองได้ และในภาคหลังๆดร.ไลท์ก็ได้เพิ่มความสามารถชาร์จยิง, สไลด์ รวมทั้งหุ่นยนต์ช่วยเหลือทั้งรัชและบีทอีกด้วย
ร็อคแมน X (ロックマンエックス, Mega Man X ในภาษาอังกฤษ) หรือถูกเรียกย่อๆว่า X คือชื่อของร็อคแมนในเกมร็อคแมน X ซึ่งแท้จริงแล้วร็อคแมน X ไม่ใช่ที่ร็อคแมนตื่นจากการหลับใหลนานนับร้อยปี แต่ X เป็นหุ่นตัวใหม่ที่ โทมัส ไรท์ สร้างขึ้นในบั้นปลายชีวิต โดยใส่ข้อมูลความสามารถหลักๆของร็อคแมน เป็นอิเรกูลาร์ฮันเตอร์
ร็อค วอลนัท (Mega Man Volnutt ในภาษาอังกฤษ) ในเกมร็อคแมนแดช เป็นหุ่นยนต์ที่ถูกบาร์เรล แคสเก็ทค้นพบจากการหลับใหลนับร้อยๆปี
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (Mega Man.Exe ในภาษาอังกฤษ) เป็นชื่อของร็อคแมนจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่เน็ตนาวิของ ฮิคาริ เน็ตโตะ (Lan Hikari ในภษาอังกฤษ) ในเกมได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วเขาคือ ฮิคาริ ไซโตะ (Hub Hikari ในภาษาอังกฤษ) พี่ชายของเน็ตโตะ แต่หลังจากเกิดได้ไม่นานเขาก็เสียชีวิต ฮิคาริ ยูอิจิโร่ พ่อของเขาจึงถ่ายทอดความทรงจำบางอย่างมาสร้างเป็นร็อคแมน.Exe ให้ร็อคแมน.Exe เป็นนาวิแบบพิเศษที่มีหน่วยความจำและความสามารถมากกว่านาวิทั่วๆไป ไม่ว่าจะเป็นสไตล์เชนจ์, โซลยูนิชั่น, ครอสฟิวชั่น, บีสต์เอาท์
ร็อคแมน ZX คือการรวมร่างกันระหว่าง โมเดล X และ โมเดล Z โดยที่ตัวเอกทั้งสองของเกมร็อคแมน ZX วานและเอล อีกทั้งในภายหลังทั้งสองจะได้รับโมเดลเพิ่มเติมและสามารถเปลี่ยนร่างเป็น ร็อคแมน HX, ร็อคแมน FX, ร็อคแมน PX, ร็อคแมน LX, ร็อคแมน OX
ร็อคแมน ในเกม ริวเซย์โนะร็อคแมน ชื่อจริงของเขาคือ โฮชิคาวะ ซูบารุ (星河スバル, Geo Stelar ในภาษาอังกฤษ) เด็กผู้ชายอายุ 11 ปี ภายหลังจากได้พบกับ วอร์ร็อค (ウォーロック, Omega-Xis ในภาษาอังกฤษ) ทั้งสองร่วมมือกันให้ซูบารุแปลงร่างเป็นร็อคแมนและเข้าสู่โลกคลื่นไฟฟ้าได้

ร็อคแมน ยังได้ปรากฏตัวในเวอร์ชันล้อเลียนเมก้าแมนภาคแรกของฝั่งตะวันตกในเกม "สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน" อีกด้วย ซึ่งได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเวอร์ชันที่ให้ความรู้สึกสยองพอสมควร
ฮงนิมฮัน

ฮงนิมฮัน เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในรัชกาล พระเจ้ายองโจ โดยท่านเป็นพวกโนนนและเป็นน้องชายแท้ๆของ ฮงพงฮัน
พระบิดาของ พระชายาเฮคยอง พระพันปีใน พระเจ้าจองโจ ท่านเป็นหนึ่งในพวกโนนที่ขัดขวางองค์ชายลีซานหลานชายของท่านมิให้ขึ้นครองราชย์จนล่วงเข้ารัชสมัย
พระเจ้าจองโจโปรดให้มีการกวาดล้างพวก โนนน โดยโปรดให้เนรเทศฮงพงฮันพระอัยกาของพระองค์เองส่วนขุนนางคนอื่นๆก็ถูกประทานน้ำฟู่จื่อจนตาย
รวมทั้ง จอง-ฮูกยอม และฮงนิมฮันด้วยโดยโปรดให้เนรเทศไปก่อนและประทานน้ำฟู่จื่อทีหลัง
แมตต์ บัสบี

เซอร์ อเล็กซานเดอร์ มัทธิว “แมตต์” บัสบี () อดีตผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ผู้พาทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เป็นทีมแรกของอังกฤษเมื่อปี พ.ศ. 2511 เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 ที่ ประเทศสก็อตแลนด์ และ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2537 ที่ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
ตาชูชก

ตาชูชก อาจหมายถึง
อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน

เซอร์ อเล็กซานเดอร์ “อเล็กซ์” แชปแมน เฟอร์กูสัน () เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ เคยเป็นผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ซึ่งปฏิบัติหน้าที่มายาวนานที่สุด และนำทีมชนะเลิศรายการแข่งขันมากที่สุดในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของสโมสร

เฟอร์กูสันเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ต่อจากรอน แอตกินสัน เมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) และพาทีมชนะเลิศเอฟเอคัพ เมื่อปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) เป็นรายการแรก และหลังจากนั้นก็ชนะเลิศรายการนี้อีก 4 สมัย (รวมเป็น 5 สมัย) รวมทั้งการชนะเลิศเอฟเอพรีเมียร์ลีก 13 สมัย และชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 สมัย โดยเมื่อปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) หลังจากชนะเลิศรายการแชมเปียนส์ลีก (ต่อจากปี พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) ในยุคของเซอร์แมตต์ บัสบี) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง แห่งสหราชอาณาจักร ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เขาเป็นอัศวินแห่งอังกฤษ นับเป็นชาวสกอตเพียงไม่กี่คนที่ได้รับเกียรติอย่างสูงเช่นนี้ 
ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) เซอร์อเล็กซ์ประกาศยุติการทำหน้าที่ผู้จัดการทีม หลังจบฤดูกาล 2012-13 โดยในนัดสุดท้ายของการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ที่ไปเยือนเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ในวันอาทิตย์ที่ 19 พฤษภาคม ปีเดียวกัน หลังจากนั้น เขาจะขึ้นรับตำแหน่งผู้อำนวยการฟุตบอล และเป็นทูตประจำสโมสรเดิมต่อไป
เฮอร์เบิร์ต คิลปิน

เฮอร์เบิร์ต คิลปิน (อังกฤษ:Herbert Kilpin,24 มกราคม ค.ศ. 1870-22 ตุลาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสโมสร เอซี มิลาน ในสโมสรช่วงยุคแรกเขารับบทเป็น ผู้จัดการทีม นักเตะตำแหน่ง กองหลัง และกัปตันทีม
แปดวันพิฆาตศึก

แปดวันพิฆาตศึก หรือ 8 วันพิฆาตศึก (; ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลี ฉายทางช่อง CGV ส่วนในประเทศไทยได้ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี โดยฉายในวันพฤหัสบดี - ศุกร์ เวลา 15.30 - 16.30 น. ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552ถึงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 จำนวน 10 ตอน พร้อมกันนั้นเอสทีแกรนด์มัลติมีเดียก็ได้รับลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายภาพยนตร์เกาหลีชุดนี้แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทยโดยเนื้อเรื่องนั้นเล่าถึงช่วงในสมัยพระเจ้าจองโจ (องค์ชายลีซาน) การก่อการกบฏจากฝ่ายต่างๆ เช่น กลุ่มขุนนางอนุรักษนิยม กลุ่มพ่อค้ารายใหญ่ เนื้อเรื่องจะมีส่วนคล้ายคลึงกับเรื่อง ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
เจงกีส ข่าน (วงดนตรี)

เจงกีส ข่าน () กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโก สัญชาติเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 เพื่อเป็นตัวแทนประเทศเยอรมนีเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน โดยใช้เพลงที่เข้าประกวดในชื่อเดียวกัน แต่งโดยราล์ฟ ซีเกล คำร้องโดยเบิร์นด์ เมนุงเกอร์ ตั้งชื่อตามตัวสะกดคำว่า "เจงกีส ข่าน" ในภาษาเยอรมัน

หลังจากมีผลงานอัลบั้มออกมา 6 ชุด สมาชิกในวงก็แยกย้ายกันไปทำงานอื่น ก่อนจะกลับมาร่วมตัวกันใหม่ในปี 2005 ปัจจุบัน เจงกีส ข่านยังออกแสดงทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับวงดนตรียุคหลัง ที่ใช้ชื่อว่า "The Legacy of Dschinghis Khan" ร่วมกับ "Cirque du Dschinghis Khan" การแสดงละครสัตว์แบบมองโกล

เพลงที่ได้รับความนิยมของวง คือเพลง "Dschinghis Khan" และ "Moskau" (มอสโก) โดยเพลง Dschinghis Khan เคยถูกนำมาคัฟเวอร์โดยวงรอยัลสไปรท์ของไทย และวงเจป๊อป เบอร์รีซ์โคโบ ในปี 2008
พม่าเสียเมือง

พม่าเสียเมือง เป็นสารคดีเกี่ยวกับความผันแปรในประเทศพม่า เริ่มตั้งแต่ต้นยุคราชวงศ์คองบองราชอาณาจักรพม่ายุคที่ 3 เรื่อยมาจนถึงรัชสมัยของพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัต ที่อาณาจักรพม่าตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิอังกฤษ ประพันธ์โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากสารคดีเรื่อง เที่ยวเมืองพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ พิมพ์ครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2512 โดยสำนักพิมพ์ก้าวหน้า ครั้งล่าสุดเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์

พม่าเสียเมือง เป็นเค้าโครงเรื่องของนวนิยายอีกเรื่องหนึ่ง คือ เพลิงพระนาง ซึ่งมีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2539 ทางช่อง 5 และ พ.ศ. 2560 ทางช่อง 7
คมแฝก

คมแฝก เป็นภาพยนตร์ไทย และละครโทรทัศน์ไทยที่สร้างจากบทประพันธ์ของ เสนีย์ บุษปะเกศ บทโทรทัศน์โดยคฑาหัสต์ บุษปะเกศ ฉบับภาพยนตร์ไทยชื่อเดียวกันที่เคยออกฉายในปี พ.ศ. 2513 กำกับการแสดงโดย ส.อาสนจินดา นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี,อรัญญา นามวงศ์, ลือชัย นฤนาท, เมตตา รุ่งรัตน์, รุจน์ รณภพ และ เกชา เปลี่ยนวิถี

ในปี พ.ศ. 2551 จัดสร้างโดย ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย นนทนันท์ สังข์สวัสดิ์ ผ่านการพิจารณาอนุมัติบอร์ดคณะกรรมการช่อง 7 ให้ดำเนินการผลิต ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.20 - 22.20 น. ในปี พ.ศ. 2551 ทางช่อง 7 สี นำแสดงโดย ณัฐวุฒิ สกิดใจ วรนุช วงศ์สวรรค์ ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ อนุชิต สพันธุ์พงษ์ ปุณยาพร พูลพิพัฒน์ เคลลี่ ธนะพัฒน์ เป็นเรื่องราวของ กัลป์ เกรียงไกร นายตำรวจหนุ่มอนาคตไกลผู้ต้องติดคุกนานถึง 10 ปี เพราะถูกใส่ความว่าฆ่าคนตาย และ 10 ปีให้หลังเขากลับมาพร้อมไม้คมแฝกเพื่อกลับมาสะสางความแค้นที่มีต่อ แสน ราชสีห์ เพื่อนของกัลป์ซึ่งใส่ร้ายเขาจนทำให้เขาต้องติดคุก และได้กลายมาเป็นผู้มีอิทธิพลซึ่งเข้าครองเมืองพลในเวลาต่อมา
ต่อมาเมื่อละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมมากขึ้น จึงทำให้ผู้จัด ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาบางส่วนจากบทประพันธ์เดิม และได้มีการสร้างภาคต่อของละครเรื่องนี้โดยใช้ชื่อว่า"รุกฆาต"

ในปี พ.ศ. 2561 ได้นำมาสร้างเป็นละครอีกครั้ง ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท เมตตาและมหานิยม โดยผู้จัด ฉัตรชัย เปล่งพานิช กำกับการแสดงโดย ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร นำแสดงโดย ปริญ สุภารัตน์ คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ อเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์ สุภัสสรา ธนชาต สรวิชญ์ สุบุญ ภัทรากร ตั้งศุภกุล จิรายุ ตันตระกูล โดยได้มีการฟิตติ้งนักแสดงเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2559 ซึ่งเนื้อเรื่องของคมแฝกเวอร์ชันนี้จะย้อนไปในช่วง พ.ศ. 2513 ในสมัยสงครามเวียดนามเป็นเวลาเดียวกับที่คมแฝกฉบับภาพยนตร์ออกฉายพอดีโดยได้เพิ่มเติมเนื้อหาเกี่ยวกับคาถาอาคมเข้ามาเพื่อให้เนื้อเรื่องมีความเข้มข้นพร้อมกับเพิ่มตัวละครใหม่เข้ามา หลังออกฉายตอนแรกมีเรตติ้งทั่วประเทศในช่วงไพรม์ไทม์สูงสุด เรตติ้งอยู่ที่ 5.831 และหลังการออกฉายตอนจบมีเรตติ้งทั่วประเทศนั้น เรตติ้งอยู่ที่ 7.0โดยหลังละครจบ จะมีภาคต่อนั่นคือ รุกฆาต ซึ่งจะเห็นจากเอนเครดิตของละครว่า แสน ยังไม่ตายเหมือนต้นฉบับ
ลักษณวงศ์

ลักษณวงศ์ เป็นนิทานคำกลอน เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ประพันธ์โดย สุนทรภู่ สันนิษฐานว่ามีสำนวนของผู้อื่นแต่งเติม สำนวนกลอนบางตอนคล้ายกับดัดแปลงมาจากเรื่อง โคบุตร

ท้าวพรหมทัต มีมเหสี ชื่อ สุวรรณอำภา และมีพระราชโอรส ชื่อ ลักษณวงศ์ ทรงพามเหสีพร้อมด้วยพระราชโอรสเสด็จประพาสป่า
ได้พบนางยักษ์แปลงเป็นสาวสวยทำเล่ห์กลจนท้าวพรหมทัตลุ่มหลง ต่อมาจึงสั่ง ประหาร มเหสี และพระโอรส แต่เพชฌฆาตสงสารจึงปล่อยไป นางสุวรรณอำภาถูกพระยายักษ์พาตัวไป ฤๅษีนำลักษณวงศ์ไปเลี้ยงคู่กับนางทิพย์เกสร เมื่อโตขึ้นเรียนวิชาจนสำเร็จและได้นางทิพย์เกสรเป็นชายา ได้ฝากนางไว้กับฤๅษี ออกตามหามารดาจนพบและ กู้บ้านเมืองได้ และได้นางยี่สุ่น เป็นชายา 
นางทิพย์เกสรปลอมเป็นพราหมณ์ติดตามมาพบพระลักษณวงศ์ ด้วยความน้อยใจ จึงไม่แสดงตนให้พระลักษณวงศ์รู้ นางยี่สุ่นริษยาที่สามี ใส่ใจพราหมณ์มากจึงวางอุบาย กำจัดพราหมณ์เกสร ในที่สุดพราหมณ์ถูกประหาร ร่างของนางจึงกายเป็นหญิง ลักษณวงศ์เสียใจมากต่อมา พระลักษณวงศ์ได้นำโอรสน้อยไปเลี้ยงดู ตั้งชื่อให้ว่า เกสรสุริยวงศ์
จนถึงวันเผาศพนางทิพเกสร วิญญาณของ ฤๅษีมหาเมฆ พระอาจารย์ของพระลักษณวงศ์และนางทิพเกสรได้ลงมาเปิดโกศนำศพของนางทิพเกสรไปทำพิธีชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ และเปลี่ยนชื่อเป็น นางจันทรังสี
เมื่อพระลักษณวงศ์พบว่า ศพของนางทิพเกสรหายไป ก็ให้โหราจารย์ทำนายดู โหราจารย์ก็ทำนายว่า มีผู้นำศพของนางทิพเกสรไปทำพิธีชุบชีวิต ทำให้พระลักษณวงศ์ดีใจมาก และคิดจะออกไปตามหานางทิพเกสรเมื่อเกสรสุริยวงศ์โตแล้ว ซึ่งกว่าจะตามหานางทิพเกสรพบก็ผ่านเรื่องราวอีกมากมาย จนเรื่องราวจบลงอย่างมีความสุข
สิงหไตรภพ

สิงหไตรภพ เป็นกลอนนิทานเรื่องหนึ่ง ผลงานประพันธ์ของ สุนทรภู่ มักนิยมเรียกกันในชั้นหลังว่า สิงหไกรภพ เชื่อว่าสุนทรภู่แต่งขึ้นเพื่อถวายเจ้าฟ้าอาภรณ์เมื่อครั้งถวายพระอักษร และในภายหลังได้แต่งต่อเพื่อถวายกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ

เนื้อเรื่องของสิงหไกรภพ เกี่ยวกับตัวละครเอก ชื่อ สิงหไตรภพ ที่พลัดบ้านเมืองแต่เล็ก ถูกลักพาตัวไปและเลี้ยงดูเติบโตขึ้นมาในบ้านพราหมณ์จินดา สิงหไตรภพเรียกพราหมณ์ว่าพี่ชาย เนื้อเรื่องส่วนใหญ่เป็นการผจญภัยของสองพี่น้องนี้ และมีมนตร์วิเศษน่าตื่นตาตื่นใจ เหมาะแก่การเป็นวรรณกรรมสำหรับเด็ก จึงเป็นกลอนนิทานที่ดัดแปลงเป็นละครหลายครั้ง และมักใช้ชื่อเรื่องว่า "สิงหไกรภพ"
เพื่อนรักตัวยุ่ง

เพื่อนรักตัวยุ่ง เป็นละครโทรทัศน์ของช่อง 7 สี ผลิตโดย กันตนา ออกอากาศเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2552 บทประพันธ์โดย  ทียา กำกับโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ยุนฮา

ยุนฮา (; ) เกิดวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1988 ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นนักร้อง เค-ป๊อป และ เจ-ป๊อป ชื่อเล่นสำหรับเธอคือ "ดาวหาง" ในภาษาญี่ปุ่น หมายความว่าความสำเร็จ เธอได้เปิดสองอัลบั้มและประสบความสำเร็จ หลายเพลงของเธอได้ไปอยู่ในอนิเมะ และละครชุด

ยุนฮาได้ไปอยู่ในวงการของ "Epic Records" เป็นสาขาของ Sony (ดนตรีบันเทิงญี่ปุ่น) 2004-2008 หลังจากนั้นเธอถูกย้ายไป "Sistus Records" ให้เป็น "Geneon entertainment" ในเกาหลีใต้

Fly to high
รายชื่อตอนในกินทามะ (มังงะ)

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนในมังงะหรือหนังสือการ์ตูนนิยายภาพของญี่ปุ่นเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ ซึ่งได้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนโชเน็นจัมป์ ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เนื้อเรื่องมีฉากในเมืองเอโดะที่ถูกยึดครองโดยมนุษย์ต่างดาว หรือที่เรียกกันว่า "ชาวสวรรค์" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของอดีตซามูไรที่ชื่อ ซากาตะ กินโทกิ ที่ปัจจุบันทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน

ชื่อตอนจะมีความเกี่ยวข้องกับเนื้อหาส่วนหนึ่งในตอน คำว่า "ตอน" จะใช้แทนด้วยคำว่า "บทเรียน" เช่น "ตอนที่ 1" ใช้ว่า "บทเรียนที่ 1"

ในรายชื่อนี้จะแบ่งตามตอนที่ตีพิมพ์ในฉบับรวมเล่ม ปัจจุบัน กินทามะฉบับรวมเล่มได้ตีพิมพ์แล้ว 58 เล่มในประเทศญี่ปุ่น และ 52 เล่มในประเทศไทย

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนในกินทามะที่ตีพิมพ์แล้วในนิตยสาร"โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์" แต่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ในฉบับรวมเล่ม
การปกครองโดยชนชั้นกลาง

การปกครองโดยชนชั้นกลาง ( มาจากภาษากรีกว่า Πολιτεία "Politeía" หรือ Πολίτευμα "Políteuma") เป็นคำที่อริสโตเติลใช้เรียกรูปแบบของรัฐอันเป็นการรวมกันระหว่างระบอบอภิชนาธิปไตยและประชาธิปไตยเข้าด้วยกัน ทุกวันนี้ คำว่า polity ใช้เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกองค์กรทางการเมืองของกลุ่ม ซึ่งอาจมีความหมายครอบคลุมไปถึงชนเผ่าหรือประชาคมด้วย แต่ในความหมายที่ใช้กันโดยทั่วไปนั้นหมายถึง รัฐบาล จักรวรรดิ บริษัทหรือสถาบันการศึกษา

อริสโตเติลได้วิพากษ์วิจารณ์ปัญหาของประชาธิปไตยว่าเป็นการปกครองของผู้ที่บกพร่องทางสติปัญญาจำนวนมาก ซึ่งควรจะอยู่ภายใต้การควบคุมของชนชั้นสูง แต่ในขณะเดียวกัน ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับระบอบอภิชนาธิปไตย คือ การปกครองของชนชั้นสูง ควรจะอยู่ภายใต้การปกครองของคนจำนวนมาก ซึ่งอริสโตเติลได้ชี้ให้เห็นแนวคิดของเขาในหนังสือเรื่อง "Politics" ถึงความจำเป็นที่จะต้องมีตัวประสานระหว่างชนชั้นล่างและชนชั้นสูง

โดยในสมัยกรีซโบราณ "การปกครองโดยชนชั้นกลาง" หมายถึง การปกครองของนครรัฐกรีกจำนวนมากที่จัดตั้งสภาประชาชนเป็นองค์กรในกระบวนการทางการเมือง แต่ผู้ที่มีสิทธิ์ลงคะแนนไม่รวมถึงสตรี ทาส หรือคนต่างด้าว ซึ่งถูกจำกัดให้กับบุรุษเพียงจำนวนน้อยเท่านั้น แต่สภาดังกล่าวไม่ได้ถือครองอำนาจปกครองที่เบ็ดเสร็จ แต่ประชาธิปไตยแบบเอเธนส์ ก็ยังมีการแบ่งปันอำนาจอยู่ในหมู่ชนชั้นสูง อย่างเช่น สมาชิกสภาซึ่งมาจากการเลือกตั้ง หรือตำแหน่งซึ่งสืบทอดกันทางสายเลือด
วัดสว่างมงคล

วัดสว่างมงคล ตั้งอยู่ที่บ้านห้วยทรายขาว ถนนสาย ชม. ๓๐๐๒ ตำบลทุ่งข้าวพวง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

ประวัติวัดสว่างมงคล
ตำบลทุ่งข้าวพวง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติความเป็นมาของวัดและหมู่บ้าน
“พระครูโอภาสมงคลกิตติ์” เป็นเจ้าอาวาส
พ.ศ. ๒๕๒๖ กรมการศาสนาก็ได้ประกาศยกวัดสว่างมงคลจากวัดร้างเป็นวัดที่มีพระสงฆ์และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๕๐

ลำดับเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

www.watsawangmongkol.com
จักรพรรดิไท่ชาง

สมเด็จพระจักรพรรดิไท่ชาง หรือ กวงจงฮ่องเต้ (ประสูติ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2163 - 26 กันยายน พ.ศ. 2163 ) จักรพรรดิพระองค์ที่ 14 แห่ง ราชวงศ์หมิง ของ จีน

หมิงไท่ชางจูฉังลั่วเป็นพระนามเดิมของ จักรพรรดิกวงจงเป็นโอรสใน จักรพรรดิหว่านลี่ ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 38พรรษา เมื่อขึ้นครองราชย์ได้สัปดาห์เดียวก็เกิดประชวรขึ้น เพราะพระองค์ฝักใฝ่ในกามอารมณ์ สนมคนโปรดของจักรพรรดิหว่านลี่ได้ส่งสาวงามไปให้จนพระองค์ประชวร ขันทีผู้น้อยคนหนึ่งได้ถวายยาเม็ดสีแดง เมื่อพระองค์เสวยแล้ว อาการก็ทรุดหนักลงจนสิ้นพระชนม์
จักรพรรดิเทียนฉีพระราชโอรสองศ์โตของจักรพรรดิไท่ชางก็ครองราชย์ต่อมา เมื่อพระชนมายุ16พรรษา
จอ (แก้ความกำกวม)

จอ อาจหมายถึง
ป้อมไมล์

ป้อมไมล์ () เป็นสิ่งก่อสร้างแบบสร้างเสริมที่ใช้ในการทหารที่สร้างตามแนวกำแพงเฮเดรียนในอังกฤษ ประโยชน์ของการใช้สอยคือการเป็นป้อมยามและค่ายทหารที่ควบคุมการเข้าออกตามพรมแดน ป้อมไมล์แต่ละป้อมห่างกันหนึ่งไมล์โรมัน ป้อมไมล์ตามกำแพงเฮเดรียนมีทั้งหมดด้วยกัน 81 ป้อมสร้างสลับกับหอสังเกตการณ์อีก 160 หอและป้อมใหญ่ๆ อีก 16 ป้อม กำแพงและป้อมสร้างขึ้นเพื่อการป้องกันการย้ายถิ่นฐานของคนภายนอกเข้ามาในดินแดนที่เป็นของโรมันบริเตนไม่ใช่เป็นการป้องการรุกรานที่เป็นจริงเป็นจังของผู้ที่อยู่นอกพรมแดน
เรือนเฝ้าประตู

เรือนเฝ้าประตู () เป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของปราสาท, คฤหาสน์มาเนอร์ และคฤหาสน์อื่นๆ ของยุโรป เดิมเรือนเฝ้าประตูเป็นสิ่งก่อสร้างแบบระบบป้อมปราการ ที่ตั้งอยู่เหนือประตูทางเข้าเมืองหรือปราสาท ในด้านสถาปัตยกรรมเรือนเฝ้าประตูหมายถึงสิ่งก่อสร้างที่อยู่ภายในหรือสร้างติดกับประตูของปราสาท, คฤหาสน์มาเนอร์ หรือสิ่งก่อสร้างในประเภทเดียวกันที่มีความสำคัญ

เรือนเฝ้าประตูปรากฏเป็นครั้งแรกในสมัยต้นยุคกลางเมื่อมีความจำเป็นที่จะต้องป้องกันทางเข้าของเมืองหรือปราสาท ต่อมาเรือนเฝ้าประตูก็วิวัฒนาการมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโครงสร้างที่สลับซับซ้อนขึ้นที่เต็มไปด้วยระบบการป้องกันหลายชั้นขึ้น เรือนเฝ้าประตูแบบสร้างเสริมมักจะมีระบบการป้องกันอื่นๆ ที่รวมทั้งสะพานชักรอก, ประตูชักรอก (portcullis), ช่องเชิงเทิน, ช่องธนู และอาจจะมีช่องสังหารที่ใช้ในการหย่อนสิ่งต่างๆ ลงมายังผู้รุกราน ในปลายยุคกลางช่องธนูก็อาจจะแปลงเป็นช่องสำหรับยิงปืน

บางครั้งเรือนเฝ้าประตูก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของระบบการป้องกันเมืองที่อาจจะใช้ในการป้องกันสะพานข้ามแม่น้ำหรือคูเมืองเช่นเรือนเฝ้าประตูกลางสะพานมอนเนาว์ในมอนมอธในเวลส์ ยอร์คมีเรือนเฝ้าประตูสำคัญสี่เรือนเช่นเรือนที่มิคเคิลเกตบาร์

ภาษาฝรั่งเศสเรียกเรือนเฝ้าประตูว่า “logis-porche” ที่อาจจะมีขนาดใหญ่และมีโครงสร้างซับซ้อนที่ใช้เป็นทั้งประตูและที่พักอาศัย ถ้ามีขนาดใหญ่มากบางครั้งก็เรียกว่า “châtelet” หรือ “ปราสาทน้อย”

เมื่อมาถึงปลายยุคกลางเรือนเฝ้าประตูในอังกฤษและฝรั่งเศสก็แปลงมาเป็นเรือนขนาดย่อมที่สร้างอย่างสวยงามที่ตั้งอยู่ตรงทางเข้าของคฤหาสน์หรือคฤหาสน์ที่ดินใหญ่ๆ และกลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างอิสระจากกำแพงหรือติดกับคฤหาสน์เพียงการสร้างติดกับกำแพงล้อมรอบคฤหาสน์ เมื่อมาถึงยุคนี้ความสำคัญในการเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการป้องกันข้าศึกก็หมดความสำคัญลงไป และกลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างให้กลมกลืนไปกับลักษณะของตัวสิ่งก่อสร้างหลักที่อาจจะมองไม่เห็นจากทางเข้า

บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปเรือนเฝ้าประตูจากยุคกลางยังมีเหลือให้เห็นอยู่เป็นจำนวนมากโดยเฉพาะในฝรั่งเศส และเยอรมนี
ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก)

ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) () หรือ ดาฟิด เตอเนียร์สที่ 2 (; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1610 - 25 เมษายน ค.ศ. 1690) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชผู้มีความสำคัญเกือบเทียบเท่าเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ของสมัยบาโรกในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เตอเนียร์สมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน จิตรกรรมภูมิทัศน์ จิตรกรรมห้องแสดงภาพและงานสะสม และจิตรกรรมตู้

ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1610 ที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) เป็นบุตรของดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้พ่อ) ส่วนลูกชาย (ดาฟิด เตอเนียร์สที่ 3) และหลานของเขา (ดาฟิด เตอเนียร์สที่ 4) ต่างก็เป็นจิตรกรเช่นกัน ดาฟิดแต่งงานกับอันนา ซึ่งเป็นลูกสาวของยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) และเป็นหลานของปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)