seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ลามงตาญ

ลามงตาญ () เป็นกลุ่มก้อนทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นฝ่ายที่มีอิทธิพลสูงในสมัชชานิติบัญญัติฝรั่งเศส ลามงตาญถือเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรฌากอแบ็ง​ (Jacobin) ลามงตาญประกอบด้วยสมาชิกหัวรุนแรงของฌากอแบ็งซึ่งสนับสนุนกระแสการปฏิวัติและสนับสนุนการถอนรากถอนโคนระบอบกษัตริย์ จึงทำให้ลามงตาญขัดแย้งกับบรรดาฌีรงแด็ง (Girondin) ที่คัดค้านกระแสการปฏิวัติและเห็นว่าควรใช้กษัตริย์เป็นหุ่นเชิด

ลามงตาญมีผู้นำที่ชื่อว่ามักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ซึ่งได้กวาดล้างบรรดาฌีรงแด็งในปี ค.ศ. 1793 และปกครองฝรั่งเศสด้วยความน่าสะพรึงกลัว รอแบ็สปีแยร์และผู้นำลามงตาญคนอื่น ๆ ถูกสภาลงมติให้จับกุมตัวในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 ในข้อหา "ทรราช" และนำตัวไปประหารชีวิตด้วยกิโยตีน
เขตอาศัยได้ของดาราจักร

ในทางชีวดาราศาสตร์ และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เขตอาศัยได้ของดาราจักร เป็นพื้นที่ของดาราจักร ซึ่งมีสิ่งมีชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดของเขตที่อาศัยอยู่ในดาราจักรประกอบด้วยปัจจัยต่างๆ เช่น โลหะ และอัตราของภัยพิบัติที่สำคัญอย่างซูเปอร์โนวา ,ในการคำนวณว่าพื้นที่ใดของกาแลคซีมีแนวโน้มที่จะก่อรูปดาวเคราะห์ขึ้น ,เริ่มต้นพัฒนาชีวิตที่เรียบง่าย และให้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับชีวิตนี้ที่จะพัฒนาและก้าวไปข้างหน้า ตามการวิจัยที่ตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ดาราจักรขนาดใหญ่อาจโปรดปรานการเกิด และพัฒนาดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้มากกว่าดาราจักรขนาดเล็ก เช่น ทางช้างเผือก ในกรณีของทางช้างเผือกเขตที่อยู่อาศัยของดาราจักร เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นรูปวงแหวนรอบนอกมีรัศมีประมาณ 10 กิโลเมตรและมีรัศมีด้านในอยู่ใกล้กับ ศูนย์กลางดาราจักร (Galactic Center)

จากความคิดเขตอาศัยได้ ถูกนำเสนอเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1953 โดย ฮูเบอร์ตุส สตรูโกโฮลด์ลด์ และฮาร์โลว์ แชปลีย์ และในปี ค.ศ. 1959 โดย Su-Shu Huang ในพื้นที่รอบดาวฤกษ์ที่ดาวเคราะห์โคจรสามารถเก็บน้ำไว้ที่ผิวของมันได้ จากคริสต์ทศวรรษ 1970 นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ และนักชีวดาราศาสตร์ เริ่มคิดถึงปัจจัยอื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการสร้างและการยังชีพซึ่งรวมถึงผลกระทบที่ซูเปอร์โนวาบริเวณใกล้เคียงอาจมีต่อการพัฒนาชีวิต
แม่น้ำโพโทแมก

แม่น้ำโพโทแม็ค หรือ แม่น้ำพะโทแม็ค () เป็นแม่น้ำที่อยู่ช่วงกลางชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ และไหลเข้าไปในอ่าวเชสะพีค มีความยาวราว 405 ไมล์ มีพื้นที่ระบายน้ำ (drainage basin) ประมาณ 14,700 ตารางไมล์ (38,000 km). แม่น้ำโพโทแม็คเป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนระหว่างรัฐแมรีแลนด์ และวอชิงตัน ดี.ซี. ทางฝั่งซ้ายที่ลดตัวลง และระหว่างรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย กับเวอร์จิเนีย ทางฝั่งขวา
เธมิสโตคลีส

เธมิสโตคลีส หรือ เธมิสโตเคลส (; "เธ-มิส-ตอ-แคลส"; "ชัยชนะแห่งกฎหมาย") c. 524–459 BC) เป็นนักการเมืองและแม่ทัพชาวเอเธนส์ เธมิสโตคลีสเป็นนักการเมืองสายพันธ์ใหม่ของเอเธนส์ในยุคที่ประชาธิปไตยก่อตัว โดยไม่ได้มาจากครอบครัวชนชั้นสูง โดยเขาเป็นหนึ่งในนักการเมืองประชานิยมที่มีฐานเสียงเป็นพลเมืองชั้นล่างของเอเธนส์ และมักขัดแย้งกับอภิสิทธิชนในเอเธนส์ เธมิสโตคลีสถูกเลือกให้เป็น "อาร์คอน" (กรีก: ἄρχων) หรือตำแหน่งผู้ปกครองสูงสุดของเมือง ในปี 493 ก่อนคริสตกาล เขามีทัศนะวิสัยเห็นว่าเอเธนส์มีศักยภาพทางภูมิศาสตร์ที่จะเป็นมหาอำนาจทางทะเลได้ และเกลี้ยกล่อมให้สภาของเอเธนส์เพิ่มกำลังรบทางเรือ ในระหว่างการบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่งของเปอร์เซีย เธมิสโตคลีสเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพกรีกที่สมรภูมิมาราธอน และน่าเชื่อว่าคงจะเป็นหนึ่งในสิบนายพลของเอเธนส์ หรือ "สตราเตกอส" ในยุทธการนั้น

หลังจากกลายเป็นฮีโร่ของยุทธการที่มาราธอน จนถึงการรุกรานครั้งที่สองของเปอร์เซีย ระหว่างปีที่ 480-490 กอ่นคริสตศักราช เธมิสโตคลีสกลายเป็นแม่ทัพที่โดดเด่นที่สุดของเอเธนส์ และยังคงสนับสนุนให้เอเธนส์จัดหากำลังทางน้ำเพิ่ม โดยในปีที่ 483 กอ่นคริสตศักราช เขาอ้างคำทำนายของเทพพยากรณ์เดลฟี ซึ่งแนะนำให้ชาวเอเธนส์สร้าง "กำแพงไม้" (wooden wall) และโน้มน้าวให้ชาวเมืองอนุมัติทุนเพื่อสร้างกองเรือไม้ "ไตรรีม" (triremes) สองร้อยลำ สำหรับต้านทานการบุกรุกของกองทัพเปอร์เซียที่กำลังจะมาถึง; เธมิสโตคลีสนำทัพเรือเอเธนส์และพันธมิตรกรีก เข้าสู้ทัพเรือของเปอร์เซียในยุทธนาวีที่อาร์เตมีเซียม และที่ซาลามิส ในปีที่ 480 BC. โดยการล่อทัพเรือเปอร์เซียให้เข้ามาในช่องแคบซาลามิส ชัยชนะของทัพเรือกรีกในยุทธนาวีที่ซาลามิส เป็นจุดเปลี่ยนของสงครามและในไปสู่ความพ่ายแพ้ของทัพเปอร์เซียในยุทธการที่พลาตีอา (Battle of Plataea)

หลังสงครามสงบ เธมิสโตคลีสกลายเป็นรัฐบุรุษที่ดดเด่นในสังคมเอเธนส์ ชัยชนะทางยุทธนาวีของฝ่ายพันธมิตรกรีก นำไปสู่การก่อตั้งสันนิบาตดีเลียน ในปีที่ 478 BC และทำให้เอเธนส์ผงาดขึ้นในฐานะมหาอำนาจทางทะเล (thalassocratic empire) แต่นโยบายที่หยิ่งยะโสของเธมิสโตคลีส เช่นการสั่งให้สร้างป้อมปราการรอบเอเธนส์ เป็นการยั่วยุให้สปาร์ตาขุ่นเคือง ชาวเมืองเอเธนส์เองก็เบื่อหน่ายในความหยิ่งยะโสของเธมิสโตคลีส เขาโดนสปาร์ต้าวางแผนใส่ร้ายข้อหากบฏ ในปี 478 และถูกประชาชนลงเสียงขับไล่ (ostracise) ออกจากเมืองในปีที่ 471 และไปเสียชีวิตที่"แม็กนีเซีย" ในปีที่ 459 ก่อนคริสตศักราช

เธมิสโตคลีสยังคงเป็นที่จดจำในฐานะบุรุษผู้กู้อารยธรรมกรีกจากอำนาจของจักรวรรดิเปอร์เซีย นโยบายการสั่งสมกำลังทางทะเลของเขาเป็นจุกเริ่มต้นของความยิ่งใหญ่ของนครรัฐเอเธนส์ในศตวรรษที่ 5 เพราะอำนาจทางทะเลเป็นหลักศิลาของจักรวรรดิเอเธนส์ ทิวซิดิดีสกล่าวว่าเธมิสโตคลีสเป็น "ผู้ที่เปล่งประกายของอัจฉริยภาพโดยอย่างไม่ต้องสงสัย"
จอห์น อับราฮัม

จอห์น อับราฮัม อาจหมายถึง:
แบทคิด

แบทคิด () เป็นชื่อซูเปอร์ฮีโรของ ไมล์ส สกอตต์ () เป็นเด็กชาวอเมริกันและผู้รอดชีวิตจากโรคมะเร็ง เขาปรารถนาที่จะเป็น "แบทคิด" เพื่อนสนิทของแบทแมนซึ่งเป็นซูเปอร์ฮีโรจากหนังสือการ์ตูน, สื่อหนังสือ, วิทยุ, โทรทัศน์ และภาพยนตร์ เมื่อมีการขอร้องออกไป อาสาสมัครนับพัน, เจ้าหน้าที่ตัวเมือง, ภาคธุรกิจ และผู้สนับสนุนได้ทำการจัดซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ให้กลายเป็น "ก็อตแธมซิตี" – ซึ่งเป็นเมืองบ้านเกิดของแบทแมนตามเรื่องแต่ง – ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 สำหรับโครงการเมค-อะ-วิช ที่ใหญ่ที่สุดและซับซ้อนที่สุดที่เคยสร้างมา

แบทคิดได้มีส่วนร่วมอีเวนต์บนเวที ซึ่งรวมถึงมีฉากเหล่าร้ายจากภาพยนตร์ และได้รับกุญแจสู่เมืองจากเอ็ด ลี ผู้เป็นนายกเทศมนตรีซานฟรานซิสโก รวมถึงข้าราชการที่ได้รับการเลือกตั้ง และตัวแทนจากหน่วยงานด้านกฎหมายก็เข้ามามีส่วนร่วม ตลอดจน"ซานฟรานซิสโกโครนิเคิล" ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์หลักของเมือง ได้จัดทำหัวเรื่อง ""ก็อตแธมซิตีโครนิเคิล"" เพื่อเป็นเกียรติแด่ความพยายามในหัวข้อ "แบทคิดพิทักษ์เมือง: ฮีโรสวมหน้ากากจับริดเลอร์, ช่วยเหลือหญิงสาวที่ทุกข์โศก"
ยุทธการที่เกรบบีแบร์ก

ยุทธการที่เกรบบีแบร์ก () เป็นการสู้รบครั้งสำคัญในช่วงยุทธการที่เนเธอร์แลนด์,ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ สงครามโลกครั้งที่สอง ในปฏิบัติการ"กรณีสีเหลือง"ในปี ค.ศ. 1940.
แผนมันชไตน์

แผนการมันชไตน์ เป็นหนึ่งในชื่อที่ใช้ในการอธิบายแผนการทางยุทธศาสตร์ของกองทัพเยอรมันในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1940. แผนการรุกรานขั้นแรกเป็นอุบายที่ประนีประนอมโดย Franz Halder และไม่มีใครพอใจเลย เอกสารบางอย่างที่มีรายละเอียดของแผนการได้ไปตกอยู่ในกำมือของเบลเยียมในช่วงเหตุการณ์อุบัติเหตุเมเชเลน(Mechelen Incident) เมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1940 และแผนการดังกล่าวได้รับการแก้ไขหลายครั้ง แผนการนี้ได้เพิ่มความสำคัญในการโจมตีโดยกองทัพกลุ่มเอจะเคลื่อนทัพผ่านบริเวณเทือกเขาป่าอาร์แดนซึ่งการรุกจะค่อยๆลดลง โดยกองทัพกลุ่มบีจะเคลื่อนทัพผ่านกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำเพื่อเบียงเบนความสนใจ

ด้วยความบังเอิญ ในขั้นตอนของแผนการ ความพยายามหลักของการรุกรานของเยอรมันถูกสร้างขึ้นที่เทือกเขาป่าอาร์แดน ส่วนที่อ่อนแอที่สุดของแนวป้องกันฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งการป้องกันที่เหลือนั้นมีกองพลทหารฝรั่งเศสที่ด้อยประสิทธภาพรักษาการณ์อยู่ ในขณะที่กองทัพที่ 7ซึ่งส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดของแผนการทางยุทธศาสตร์ของฝรั่งเศส ได้มุ่งหมายที่จะพยายามจะไปเข้าร่วมกับกองทัพเนเธอร์แลนด์ที่ห่างไกลจากทางเหนือ ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงได้ใช้แผนการดิลหรือแผนการดีในการปกป้องจากการรุกรานของกองทัพเยอรมัน
ยุทธการที่ฌ็องบลู (ค.ศ.1940)

ยุทธการที่ฌ็องบลู (หรือ ยุทธการที่ช่องว่างฌ็องบลู) เป็นการสู้รบกันระหว่างกองทัพฝรั่งเศสและกองทัพเยอรมันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองทัพเวร์มัคท์ (กองกำลังป้องกัน) แห่งนาซีเยอรมันได้บุกครองลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์และเบลเยียม ภายใต้ปฏิบัติการแผนการกรณีสีเหลือง (Fall Gelb-Case Yellow) กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตอบสนองด้วยแผนการดิล (Dyle Plan) หรือ แผนการดี ด้วยความมุ่งมั่นในการหยุดยั้งเยอรมันในเบลเยียมที่เชื่อว่า เป็นการโจมตีหลักของเยอรมัน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้กระทำผิดพลาดอย่างไม่ไตร่ตรองด้วยการสั่งให้กองทัพเคลื่อนทัพเข้าสู่เบลเยียมในวันที่ 10 พฤษภาคม และ 12 พฤษภาคม เยอรมันได้เริ่มส่วนที่สองของแผนการกรณีสีเหลือง แผนการมันชไตน์ ด้วยการเคลื่อนทัพผ่านบริเวณเทือกเขาป่าอาร์แดน ไปจนถึงช่องแคบอังกฤษและทำการตัดกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในเบลเยียม

ด้วยความไม่คาดคิดว่าการรุกรานของเยอรมันในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำเป็นแผนหลอกล่อ กองทัพฝรั่งเศสได้มีความมุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งการรุกของเยอรมันในการเข้าสู่ใจกลางของเบลเยียมและฝรั่งเศสบนแนวตำแหน่งการป้องกันสองแห่งที่ฮันนัทและฌ็องบลู กองทัพที่หนึ่งของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร จะทำการป้องกันที่แกน ฌ็องบลู-วาฟวร์ เหล่าทหารม้าของฝรั่งเศส (Corps de Cavalerie) ภายใต้การนำของนายพล René Prioux ได้เดินหน้าเข้าสู่ฮันนันเพื่อตรวสอบการแปรขบวนทัพของส่วนที่เหลือของกองทัพที่หนึ่งที่ฌ็องบลู เพื่อการหยุดยั้งการรุกรานของเยอรมัน

ภายหลังจากยุทธการที่ฮันนัทซึ่งอยู่ห่างประมาณ 35 กิโลเมตร(22 ไมล์)ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ฝรั่งเศสได้ถอนกำลังออกจากฌ็องบลูและตำแหน่งป้องกันหลักสำหรับฝรั่งเศสบนแนวรบเบลเยียม เป็นเวลาสองวันแล้วที่ฝรั่งเศสได้พ่ายแพ้จากการโจมตีโดยกองทัพที่ 6 การโจมตีอย่างน่าประหลาดใจของเยอรมันในการผ่านบริเวณเทือกเขาป่าอาร์แดนและการก้าวข้ามแม่น้ำเมิซที่ซีดาน ได้บีบบังคับให้กองทัพหนึ่งให้ล่าถอยออกจากเกมบลูซ์ จากนั้นก็ย้อนกลับมาที่ชายแดนฝรั่งเศสไปยังลีล ด้วยการล่าถอยที่ไม่เป็นระเบียบการป้องกันของฝ่ายสัมพันธมิตรในภาคกลางจากแนวรบเบลเยียมและกองทัพเยอรมันได้เข้ายึดครองภาคกลางของเบลเยียม ด้วยกลยุทธ์ทางยุทธ์ศาสตร์ในการรบไม่เป็นผล จึงได้หันเหความสนใจไปยังกองทัพที่หนึ่งที่ซีดานซึ่งจะเป็นการช่วยให้เยอรมันนั้นสามารถบรรลุเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ของแผนการกรณีเหลืองได้ แต่กองทัพที่หนึ่งกลับรอดและในช่วงการปิดล้อมที่ลีลได้ทำให้กองทัพเยอรมันนั้นเกิดเบี่ยงเบนความสนใจจากยุทธการที่ดันเคิร์ก ซึ่งจะช่วยให้กองกำลังปฏิบัติการทางทหารของอังกฤษ (British Expeditionary Forces หรือ B.E.F.) กองกำลังฝรั่งเศสอีกจำนวนมากมายในการอพยพ.
การล้อมลีล

การปิดล้อมที่ลีล เป็นเหตุการณ์การสู้รบในสงครามโลกครั้งที่สองในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 28 ถึง 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 บริเวณใกล้เคียงของลีลในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส ได้มีความเกี่ยวข้องกับจำนวนทหาร 4 หมื่นนายของเหล่าที่ 4 และเหล่าที่ 5 ของฝรั่งเศส เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพที่หนึ่งภายใต้การนำของนายพล René Prioux ภายหลังจากเหล่าที่ 3 ได้ทำการถอยทัพไปยังแม่น้ำ Lys กับกองพลของกองกำลังปฏิบัติการทางทหารของอังกฤษ(British Expeditionary Forces หรือ B.E.F.)ที่อยู่ใกล้ๆ

ส่วนที่ถูกรายล้อมรอบของกองทัพได้ทำการสู้รบกับกองพลที่เจ็ดของเยอรมัน รวมทั้งกองพลยานเกราะ เป็นความพยายามในการตัดกำลังและทำลายล้างกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธการที่ดันเคิร์ก การป้องกันที่ลีลนั้นเป็นการช่วยเหลือครั้งใหญ่ที่ทำให้กองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถล่าถอยไปยังชายหาดดันเคิร์กได้สำเร็จ
มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน

มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน () หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มหาวิทยาลัยเกออร์ก-เอากุสต์แห่งเกิททิงเงิน () เป็นมหาวิทยาลัยในเมืองเกิททิงเงิน รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปีค.ศ. 1734 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 2 กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และเจ้าผู้ครองรัฐฮันโนเฟอร์ และเริ่มการเรียนการสอนในปีค.ศ. 1737 มหาวิทยาลัยนี้ถือเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน โดยมีนักศึกษาถึงราว 26,000 คน เป็นมหาวิทยาลัยที่ผลิตบุคคลมากชื่อเสียงนับไม่ถ้วนในแขนงวิชาต่างๆ จนเมืองเกิททิงเงินถูกเรียกว่าเป็น "เมืองแห่งวิทยาการ"

ศิษย์เก่ามากชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน:
พาราลิไททัน

พาราไลไททัน ( แปลว่า “ยักษ์ใหญ่แห่งลุ่มน้ำ” ) เป็นซอโรพอด สกุลไททันโนซอรัส พบในประเทศอียิปต์ อาศัยอยู่ในปลายยุคครีเตเชียส ลูกพาราลิไททันหรือพาราลิไททันตัวเต็มวัยยังเป็นอาหารจานหลักของคาร์คาโรดอนโตซอรัสและซาร์โคซูคัสอีกด้วย
ประมาณ 99.6 – 93.5 ล้านปีก่อนมันมีขนาดใหญ่ที่สุดในซอร์โรพอดแอฟริกา จนศัตรูตามธรรมชาติน้อยมากเห็นคงจะมีแค่ คาร์ชาโรดอนโทซอรัส หรือซาร์โคซูคัส ความสูงของมันมีขนาดพอๆกับตึก 15 ชั้นมันยังปรากฏใน Planet Dinosaur ตอน Giant Dinosaur

ฟอสซิลของมันเป็นตัวแทนของสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังที่มีสี่ขาตัวแรกที่ถูกค้นพบที่ Bahariya Formation

สมิธ (ผู้ที่เป็นคนพากลุ่มนักวิจัยที่พบฟอสซิลของพาราไลไททัน) ได้กล่าวกับผู้ที่สัมภาษณ์เขาว่า “จากการคำนวณต่างๆ นี่มันเป็นไดโนเสาร์ที่มีขนาดมหึมาอย่างแท้จริง”

พวกเรามีความรู้เกี่ยวกับพาราไลไททันน้อยมาก ขนาดที่แท้จริงของมันจึงมีความยากในการคาดเดา แต่อย่างก็ตาม หลักฐานที่มีได้บอกว่ามันเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ที่มีขนาดมหึมาที่สุดที่เคยพบมา จากการคาดคะเนน้ำหนักที่มีถึง 59 ตัน และการคาดเดาความสูงโดยคนตัดต้นไม้ได้ใช้ขนาดของ ซัลตาซอรัส ในการช่วยคาดคะเน พบว่ามีความยาวประมาณ 26 เมตร หรือ 85 ฟุต แต่ก็ยังมีขนาดเล็กกว่า ไททันโนซอร์ที่มีขนาดใหญ่ เช่น ปวยร์ตาซอรัส อลาโมซอรัส และ อาร์เจนติโนซอรัส เช่นเดียวกับไททันโนซอร์ทั่วไป มันมีคอที่มีรูปร่างคล้ายแท่งที่กว้าง และอาจมีผิวหนังที่เป็นเกราะออสทิโอเดิร์มเป็นอาวุธป้องกันตัว พาราไลไททันได้ปรากฏว่าเป็นไดโนเสาร์ที่ถูกไลล่าโดยพวกไดโนเสาร์กินเนื้อ และมีความเป็นไปได้ว่าพาราไลไททันจะถูกไลล่าโดยไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่เช่น มาพูซอรัส คาชาร์โรดอนโตซอรัส และอาจจะมีสไปโนซอรัส แม้อาจจะเป็นไปได้ถ้าไดโนเสาร์กินเนื้อพวกนี้ล่าเป็นกลุ่มหลายตัว และไม่อาจแน่ใจว่าสไปโนซอรัสจะมีผลกระทบจากการล่าบนบกหรือไม่

ซากดึกดำบรรพ์ของมันถูกเก็บในที่ราบลุ่มที่มีฟอสซิลพืชป่าชายเลน ระบบนิเวศป่าชายเลนที่มันเคยอาศัยตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ของทะเลเททิส พาราไลไททันเป็นไดโนเสาร์ชนิดแรกที่แสดงให้เห็นว่ามันเป็นโดโนเสาร์ที่เคยอาศัยอยู่ในนิเวศป่าชายเลน มันอาศัยอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับนักล่าขนาดยักษ์อย่าง มาพูซอรัส คาคาร์โรดอนโตซอรัส และสไปโนซอรัส และซอโรพอดอย่างอีคยิปท์โทซอรัส
ธรณีเคมี

ธรณีเคมี () เป็นวิทยาศาสตร์ ที่ใช้เป็นเครื่องมือและหลักการทางเคมี เพื่ออธิบายกลไกที่อยู่เบื้องหลังระบบธรณีวิทยาที่สำคัญ ๆ เช่น เปลือกโลก และมหาสมุทร ในขอบเขตของธรณีเคมีขยายไปไกลกว่าของโลก, การครอบคลุมทั้งระบบสุริยะ และมีส่วนร่วมสำคัญในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกระบวนการต่างๆรวมถึง การพาความร้อนของเปลือกโลกในชั้นหลอมเหลว (Mantle convection) ,การก่อตัวของดาวเคราะห์และต้นกำเนิดของหินแกรนิต และหินบะซอลต์
ยุทธนาวีที่อักติอูง

ยุทธนาวีที่อักติอูง () การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายของสงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน ระหว่างกองทัพของออคเตเวียน และกองทัพผสมของมาร์ก แอนโทนี และ คลีโอพัตรา เมื่อวันที่ 2 กันยายน 31 ปีก่อนคริสตกาล ที่ ทะเลไอโอเนียน ใกล้เมือง อักติอูง
บูมบายาห์

"บูมบายาห์" () เป็นเพลงของวงเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ผ่านสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดยเคทีมิวสิก เป็นซิงเกิลเปิดตัวจากซิงเกิลอัลบั้ม "สแควร์วัน" ร่วมกับเพลง "วิสเซิล" เพลงเขียนโดย เท็ดดี พัก และ เบกกา บูม และผลิตโดยฟิวเจอร์ เบานซ์ เพลงยังถูกบันทึกเสียงเป็นภาษาญี่ปุ่นเพื่อรวมอยู่ในอีพีชุดแรก "แบล็กพิงก์" อีกด้วย

"บูมบายาห์" เปิดตัวอันดับหนึ่งบน "บิลบอร์ด" เวิลด์ดิจิทัลซองส์ ในสัปดาห์แรกของการขาย เพลงยังขึ้นอันดับที่ 7 บนแกออนชาร์ต และอันดับที่ 22 บนชาร์ตคิวคิวมิวสิก นอกจากนี้ เพลงยังเข้าชาร์ตในชาร์ตเพลงของประเทศฟินแลนด์ ฝรั่งเศส และญี่ปุ่นด้วย

"บูมบายาห์" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในเวลา 20.00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี เป็นซิงเกิลเปิดตัวจากซิงเกิลอัลบั้ม "สแควร์วัน" ออกจำหน่ายพร้อมกับเพลง "วิสเซิล" บนเว็บไซต์เพลงดิจิทัลในเกาหลีใต้

มิวสิกวิดีโอเพลง "บูมบายาห์" กำกับโดยซอ ฮย็อน-ซึง ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ทางช่องอย่างเป็นทางการของแบล็กพิงก์ ในยูทูบ

ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 "บูมบายาห์" มีผู้เข้าชมมากกว่า 68 ล้านครั้ง ในขณะที่เพลง "วิสเซิล" มีผู้เข้าชม 55 ล้านครั้ง การแสดงสดทั้งหมดของแบล็กพิงก์มีผู้เข้าชมมากกว่าหนึ่งล้านครั้ง ซึ่งการขึ้นเดบิวต์สเตจ "บูมบายาห์" ในรายการ "อินกีกาโย" ทางช่องเอสบีเอส เป็นการแสดงสดที่มียอดวิวมากที่สุดของแบล็กพิงก์ ซึ่งมีผู้เข้าชมมากกว่า 10 ล้านครั้ง "บูมบายาห์" กลายเป็นเพลงเปิดตัวที่มียอดวิวครบ 50 ล้านครั้งเร็วที่สุดของวงเคป็อปในยูทูบทั้งหมด หลังจากผ่านไป 9 สัปดาห์

มิวสิกวิดีโอเพลง "บูมบายาห์" มียอดเข้าชมครบ 100 ล้านครั้งทางยูทูบเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2017 ในเดือนกันยายน วิดีโอนี้มีผู้ชมมากกว่า 200 ล้านครั้ง

แบล็กพิงก์แสดงเพลง "บูมบายาห์" สดครั้งแรกในรายการ "อินกีกาโย" ทางช่องเอสบีเอสเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2016 พวกเธอส่งเสริมเพลงนี้เป็นเวลาสองสัปดาห์ติดกันในรายการ "อินกีกาโย" และยังแสดงเพลงนี้ในงานประกาศรางวัลโซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 26 เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2017

ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2016 "บูมบายาห์" ไม่ผ่านการตรวจสอบจากระบบการกระจายเสียงเกาหลี (KBS) ในเนื้อเพลงมีการพูดถึง 'เฮนนี' ซึ่งเป็นชื่อเรียกสั้น ๆ ของเฮนเนสซี แบรนด์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ นอกจากนี้ยังมีภาษาไม่สุภาพในท่อนแร็ปที่ร้องว่า "Middle Finger up F" ทำให้ทางสถานีห้ามเพลงนี้ไม่ให้ส่งเสริมในรายการ "มิวสิกแบงก์" ซึ่งออกอากาศทางช่องเคบีเอส 2
สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์

สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์ () เป็นการศึกษาเกี่ยวกับดาราศาสตร์ โดยใช้เทคนิคสเปกโทรสโกปี ในการวัดสเปกตรัมของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ,รวมทั้งแสงที่มองเห็นได้และคลื่นวิทยุ ,ซึ่งแผ่กระจายจากดาว และวัตถุท้องฟ้าร้อนอื่น ๆ สเปกโทรสโกปี สามารถนำมาใช้เพื่อหาคุณสมบัติหลายอย่างของดาวและกาแลคซีที่ห่างไกล เช่น องค์ประกอบทางเคมี ,อุณหภูมิ ,ความหนาแน่น ,มวลระยะทาง ,ความส่องสว่าง และการเคลื่อนไหวสัมพัทธ์โดยใช้การวัดปรากฏการณ์ดอปเพลอร์

สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์ ถูกนำมาใช้ในการวัดที่สำคัญของการฉายรังสี 3 แบบ คือ สเปกตรัมมองเห็นได้ ,คลื่นวิทยุ และรังสีเอ็กซ์ ในขณะที่สเปกโตรสโกปีทั้งหมดจะมีลักษณะเฉพาะที่บริเวณสเปกตรัม แต่ต้องใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อรับสัญญาณขึ้นอยู่กับความถี่ โอโซน (O) และโมเลกุลออกซิเจน (O) ดูดซับแสงที่มีความยาวคลื่นต่ำกว่า 300 นาโนเมตร ซึ่งหมายความว่ารังสีอัลตราไวโอเลต และรังสีอัลตราไวโอเลต ต้องใช้กล้องโทรทรรศน์ดาวเทียมหรือเครื่องตรวจจับที่ติดตั้งจรวด คลื่นวิทยุมีความยาวคลื่นมากกว่าคลื่นแสง และต้องใช้เสาอากาศหรือจานคลื่นวิทยุ แสงอินฟราเรดถูกดูดซับโดยน้ำในบรรยากาศ และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ดังนั้น ในขณะที่อุปกรณ์คล้ายคลึงกับที่ใช้ในการตรวจทางสเปกโตรสโกปีแสงจะต้องมีการบันทึกข้อมูลดาวเทียมอินฟราเรดมากขึ้น

ดาราศาสตร์วิทยุ ก่อตั้งขึ้นด้วยผลงานของ คาร์ล แจนสกี ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ขณะที่ทำงานให้กับ Bell Labs เขาสร้างเสาอากาศวิทยุ เพื่อดูแหล่งสัญญาณรบกวนที่อาจเกิดขึ้นสำหรับการส่งสัญญาณวิทยุข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ,หนึ่งในแหล่งที่มาของเสียงที่ค้นพบที่ไม่ได้มาจากโลก ,แต่จากศูนย์กลางของทางช้างเผือก ในกลุ่มดาวคนยิงธนู ในปี ค.ศ. 1942 James Stanley Hey จับคลื่นความถี่วิทยุของดวงอาทิตย์โดยใช้เรดาร์ทางทหาร สเปกโทรสโกปีทางคลื่นวิทยุเริ่มต้นด้วยการค้นพบใน 21-centimeter H I line ปี ค.ศ. 1951

เรดิโอ อินเตอร์เฟอโรเมทรี เป็นผู้บุกเบิกในปี ค.ศ. 1946 ในตอนที่ Joseph Lade Pawsey ,Ruby Payne-Scott และLindsay McCready ใช้เสาอากาศเดียวบนยอดหน้าผาทะเลในการสังเกตรังสีแสงอาทิตย์ 200 เมกะเฮิรตซ์ สองลำแสงเกิดขึ้นจากดวงอาทิตย์และอีกมุมหนึ่งที่สะท้อนจากพื้นผิวทะเลทำให้เกิดการแทรกแซงที่จำเป็น เครื่องอินเตอร์เฟอโรเมทเตอร์ ตัวรับสัญญาณชุดแรกที่สร้างขึ้นในปีเดียวกันโดย Martin Ryle และ Vonberg ในปี ค.ศ. 1960 Ryle และAntony Hewish ได้ตีพิมพ์เทคนิคการสังเคราะห์รูรับแสงเพื่อวิเคราะห์ข้อมูล เครื่องอินเตอร์เฟอโรเมทเตอร์
กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์สหรัฐ

กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์สหรัฐ (; ค.ศ. 1792–1971) เป็นหน่วยงานซึ่งต่อมาคือ การไปรษณีย์สหรัฐ (United States Postal Service) มีฐานะเป็นกระทรวง (department) อย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1872 ถึง 1971 มีหัวหน้า คือ นายไปรษณีย์ใหญ่สหรัฐ (United States Postmaster General)

รัฐบัญญัติการไปรษณีย์ (Postal Service Act) ที่ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 มีผลเป็นการจัดตั้งกระทรวงนี้ นายไปรษณีย์ใหญ่คนแรก คือ จอห์น แมกลีน (John McLean) ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ถึว 1829 และเป็นบุคคลแรกที่เรียกหน่วยงานนี้ว่า "กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์" (Post Office Department) มิใช่เพียง "สำนักงานไปรษณีย์" (Post Office) ชื่อเสียงของหน่วยงานทวีขึ้นอย่างยิ่งเมื่อประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน เชิญนายไปรษณีย์ใหญ่วิลเลียม ที. แบร์รี (William T. Barry) มาร่วมเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1829 ภายหลังจึงมี รัฐบัญญัติสำนักงานไปรษณีย์ (Post Office Act) เมื่อ ค.ศ. 1872 เพื่อยกฐานะกระทรวงสำนักงานไปรษณีย์ขึ้นเป็นกระทรวงในคณะรัฐมนตรี
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมทีพี

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมทีพี () เป็นกลุ่มไอดอลหญิงสัญชาติไต้หวันในกลุ่มโฟร์ตีเอต อดีตใช้ชื่อวงว่า ทีพีอีโฟร์ตีเอตนับเป็นวงน้องสาวของเอเคบีโฟร์ตีเอตในต่างประเทศ ลำดับที่ 3 ต่อจากเจเคทีโฟร์ตีเอตของอินโดนีเซีย, และบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตของไทย

ทีพีอีโฟร์ตีเอตประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2016 ที่คอนเสิร์ตของเอเคบีโฟร์ตีเอต พร้อมกับการประกาศจัดตั้งถึงวงน้องสาวอีกสองวง คือ เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอตของฟิลิปปินส์ และบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต​ของไทย โดยทีพีอีโฟร์ตีเอตมีสมาชิกก่อนปรับการปรับเปลี่ยนวง 46 คน

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2018 มีรายงานว่าทีพีอีโฟร์ตีเอตเอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัทที่ดูแลวงทีพีอีโฟร์ตีเอต ประสบกับภาวะทางการเงินอย่างหนัก สมาชิกในวงและเจ้าหน้าที่ไม่ได้รับเงินเดือนถึง 3 เดือนแล้ว จนในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 เอเคเอส ยกเลิกสัญญาความร่วมมือกับทีพีอีโฟร์ตีเอตเอนเตอร์เทนเมนต์ลง และจัดตั้งวงเอเคบีโฟร์ตีเอตทีมทีพีแทน

เฉิน ชือ-ยฺเหวี่ยน (Chen Shih-yuan) - 25 สิงหาคม 2018
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ () เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2531 เป็นคณะแรกของวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือในขณะนั้น
วัดอัครเทวดามีคาแอล ซ่งแย้

วัดอัครเทวดามีคาแอล ซ่งแย้ (; ) หรือ วัดซ่งแย้ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกแห่งหนึ่งในจังหวัดยโสธร โบสถ์มีรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย และเป็นโบสถ์ไม้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ภายหลังได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันซีนอินไทยแลนด์ประเภทมุมมองใหม่สิ่งศักดิ์สิทธิ์

พ.ศ. 2451 มีชาวบ้านห้าครอบครัวถูกกล่าวหาว่าเป็นปอบต่างคนต่างอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บ้านหนองซ่งแย้ (แปลว่าที่อยู่ของแย้) พวกเขาถูกทำร้ายและถูกไล่ออกจากหมู่บ้าน ชาวบ้านห้าครอบครัวจึงอับจนหนทาง และได้เดินทางไปหาบาทหลวงเดซาแวลและบาทหลวงออมโบรซีโอที่บ้านเซซ่ง ตำบลเชียงเพ็ง อำเภอป่าติ้ว จังหวัดยโสธร เพื่อให้บาทหลวงทั้งสองช่วยขับไล่ปอบ บาทหลวงทั้งสองจึงเดินทางมาช่วยเหลือชาวบ้านห้าครอบครัวในหมู่บ้านหนองซ่งแย้ด้วยความเต็มใจ เมื่อสถานการณ์สงบลงชาวบ้านห้าครอบครัวนี้จึงเข้ารีตโรมันคาทอลิก บาทหลวงเดซาแวลและบาทหลวงออมโบรซีโอจึงสร้างวัดซ่งแย้ในปี พ.ศ. 2452 โดยมีบาทหลวงเดซาแวลเป็นอธิการโบสถ์คนแรก

เบื้องต้น อาคารหลักของโบสถ์มีสภาพเป็นกระต๊อบขนาดน้อย ไม้ฝาขัดแตะสำหรับให้บาทหลวงอยู่และใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ปัจจุบันโบสถ์ปัจจุบันเป็นโบสถ์หลังที่สามเพื่อรองรับศาสนิกชนที่เพิ่มจำนวนขึ้น สร้างในปี พ.ศ. 2490 โดยมีชาวบ้านร่วมใจตัดไม้ที่อยู่ละแวกบ้าน อาทิ ไม้เต็ง ไม้รัง ไม้สัก ไม้จิก โดยมีช่างจากจังหวัดอุบลราชธานีคอยควบคุมงาน มีการปรับปรุงช่องแสงประดับกระจกสีสวยงามแปลกตา โดยโบสถ์มีสถาปัตยกรรมไทย กว้าง 16 เมตร ยาว 57 เมตร ใช้แผ่นไม้มุงหลังคา 80,000 แผ่น มีเสารองรับ 360 ต้น เสาในแถวกลางมี 260 ต้น สูงจากพื้นดินกว่า 10 เมตร พื้นแผ่นกระดานเป็นไม้แดงและไม้ตะเคียนขนาดใหญ่ ม้านั่งไม้จุคนได้กว่าพันคน และมีพิธีเสกโบสถ์ในปี พ.ศ. 2457 ส่วนหอระฆังสูงสร้างแบบวัดไทยพุทธทั่วไป เพราะแยกต่างหากจากโบสถ์ ส่วนระฆังโบสถ์มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 ฟุต นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เดซาแวล และโรงเรียนซ่งแย้พิทยาคม
โฌแซ็ฟ ฟูเช

โฌแซ็ฟ ฟูเช ดยุกที่ 1 แห่งโอตรันโต () เป็นรัฐบุรุษแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นที่จดจำจากการใช้ความรุนแรงในการปราบปรามผู้ก่อจลาจลในลียงระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1793 และหลังนโปเลียนก่อรัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ในปี ค.ศ. 1799 เขาก็ได้รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการตำรวจและได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งโอตรันโต

โฌแซ็ฟ ฟูเช เกิดที่เลอแปลแร็ง หมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้กับเมืองน็องต์ เขาเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยโบสถ์ในน็องต์ เขาเดินทางมาปารีสด้วยความตั้งใจอยากเป็นครู ซึ่งก็ทำให้เขาประสบความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว เขาได้เป็นอาจารย์ในวิทยาลัยหลายแห่งของปารีส ซึ่งทำให้เขาได้มีโอกาสรู้จักกับมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ เขาและรอแบ็สปีแยร์มีการพบปะกันทั้งในช่วงก่อนการปฏิวัติและในช่วงต้นของการปฏิวัติ ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1790 เขาถูกเรียกตัวกลับไปสอนที่เมืองน็องต์ การที่ฟูเชเป็นคนหัวประชาธิปไตยและต่อต้านศาสนจักร ก็ทำให้เขากลายเป็นที่นิยมชมชอบของประชาชนเมืองน็องต์ และทำให้เขาได้เป็นผู้นำระดับท้องถิ่นของฌากอแบ็ง

หลังระบอบกษัตริย์ล่มสลายลงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1792 ฟูเชก็ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนของจังหวัดลัวรัตล็องติกในสภากงว็องซียงแห่งชาติ ช่วงแรกเขาไปคลุกคลีอยู่กับฝ่ายฌีรงแด็ง แต่เนื่องจากพวกฌีรงแด็งไม่สนับสนุนการสำเร็จโทษพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทำให้ฟูเชตัดสินใจย้ายไปอยู่ฝ่ายลามงตาญ ฟูเชสนับสนุนอย่างแรงกล้าให้มีการประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ในทันที

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1793 ฟูเชเดินทางไปเมืองลียงกับฌ็อง-มารี กอโล แดร์บัว เพื่อประหารเหล่าผู้ก่อกบฎสภาจำนวน 271 คน มีการใช้โซ่ล่ามผู้ต้องโทษเข้าด้วยกันและใช้ปืนใหญ่ระดมยิงกระสุนพวงเพื่อสังหาร ทำให้ฟูเชได้รับฉายาว่า "เครื่องประหารแห่งลียง" ความโหดร้ายของฟูเชทำให้รอแบ็สปีแยร์เกิดหวั่นใจขึ้นมา รอแบ็สปีแยร์พยายามกำจัดฟูเชให้พ้นจากสโมสรฌากอแบ็งในวันที่ 14 กรกฎาคม 1794 แต่ฟูเชไหวตัวทันและหลบซ่อนตัวอยู่ในปารีสภายใต้การคุ้มครองของปอล บารัส และร่วมวางแผนโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ การโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ในวันที่ 27 กรกฎาคม 1794 นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1799 ฟูเชได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการตำรวจในห้วงเวลาที่ปารีสเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส สมาชิกดีแร็กตัวร์คนใหม่ ต้องการควบคุมพวกฌากอแบ็งที่พยายามเปิดสโมสรขึ้นมาอีกครั้ง ฟูเชได้สั่งปิดสโมสรฌากอแบ็งตามความต้องการของซีเยแย็ส พร้อมทั้งตามล่านักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ทั้งของฝ่ายฌากอแบ็งและฝ่ายนิยมเจ้า เมื่อนายพลนโปเลียนกลับจากอียิปต์ถึงฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม ฟูเชเข้าร่วมกับนโปเลียนและซีเยแย็สเพื่อโค่นล้มอำนาจของคณะดีแร็กตัวร์ ภายหลังรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ ฟูเชก็กลายเป็นคนสนิทของนโปเลียน นโปเลียนคงตำแหน่งรัฐมนตรีตำรวจของฟูเชไว้ตามเดิม
แม็กซ์ กาวาเลรา

มัสซีมีเลียนู อังโตนีอู กาวาเลรา () หรือ แม็กซ์ กาวาเลรา (Max Cavalera) เป็นนักร้อง มือกีตาร์และนักแต่งเพลงชาวบราซิล ปัจจุบันเป็นสมาชิกวง โซลฟลาย (Soulfly), คาวาเลราคอนสปิเรซี (Cavalera Conspiracy), และ คิลเลอร์บีคิลด์ (Killer Be Killed) เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งวงเซปุลตูรา (Sepultura) ในปี 1984 ร่วมกับน้องชายของเขา อีกอร์ กาวาเลรา โดยเป็นนักร้องนำและกีตาร์จนถึงปี 1996 นอกจากนี้ยังเคยมีไซด์โปรเจกต์กับวง เนลบอมบ์ (Nailbomb)