seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ภาพเหมือนเจ้าหญิง (พิซาเนลโล)

ภาพเหมือนเจ้าหญิง หรือ ภาพเหมือนเจ้าหญิงแห่งตระกูลเอสเต () เป็นจิตรกรรมที่เชื่อกันว่าเขียนโดยพิซาเนลโลจิตรกรชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นของอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ลูฟร์ในประเทศฝรั่งเศส

พิซาเนลโลอาจจะเขียนภาพ “ภาพเหมือนเจ้าหญิง” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1435 ถึงปี ค.ศ. 1449 ภาพ “ภาพเหมือนเจ้าหญิง” เป็นภาพของ การระบุว่าเป็นงานเขียนโดยพิซาเนลโลมาจากลักษณะการเขียนของภาพและเพราะพิซาเนลโลพำนักอยู่ที่เฟอร์ราราในช่วงเวลาเดียวกันนั้นด้วย ที่ไปเขียนภาพเหมือนบนแป้นของมาร์ควิสเลโอเนลโล เดสเต (Leonello d'Este)

ภาพเขียนเป็นภาพด้านข้างของสตรีที่มีฉากหลังเป็นผีเสื้อและดอกไม้ ตัวแบบในภาพกล่าวกันว่าคือจิเนวรา เดสเต (Ginevra d'Este) (เพราะมีจูนิเพอร์อยู่ในภาพ ที่ในภาษาอิตาลีคือคำว่า “ginepro”) แต่ก็เคยเชื่อกันว่าอาจจะเป็นภาพของมาร์เกอริตา กอนซากา ภรรยาของเลโอเนลโล เดสเต แต่ในภาพไม่มีสิ่งใดที่เป็นนัยยะถึงตระกูลกอนซากา แต่มีสิ่งที่เป็นนัยยะถึงตระกูลเอสเต จิเนวราสมรสกับทหารรับจ้างแห่งริมินิซิจิสมอนโด พันโดลโฟ มาลาเทสทา (Sigismondo Pandolfo Malatesta) แต่ถูกสามีฆ่าเมื่อพบว่าไปนอกประเวณี การมีดอกอควิลิเจีย (Aquilegia) ในฉากหลังที่เป็นสัญลักษณ์ของการแต่งงานหรือความตาย ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นหลังจากที่จิเนวราเสียชีวิตไปแล้ว ในราวคริสต์ทศวรรษ 1440

ผีเสื้อที่บินไกล้คิ้วของสตรีในภาพเป็นสัญลักษณ์ของวิญญาณ
คนกินเมีย

คนกินเมีย เป็นภาพยนตร์ไทย จากฝีมือการกำกับของดอกดิน กัญญามาลย์ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2517 นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, วันดี ศรีตรัง, ประจวบ ฤกษ์ยามดี, สุริยา ชินพันธุ์, อดุลย์ ดุลยรัตน์, ดลนภา โสภี ฯลฯ

คนกินเมีย เป็นเรื่องราวของคุณเอกอัคร อัครวราชายหนุ่มที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วถึง 4 ครั้งซึ่งทุกครั้งภรรยาของเขาตายหมดผู้คนจึงกล่าวหาว่า
เขานั้นเป็น คนกินเมีย
อิมโนเดเรียโก

อิมโนเดเรียโก () เป็นบทเพลงปลุกใจของสเปนที่มีต้นกำเนิดในช่วงสงครามกลางเมืองของสเปนระหว่าง พ.ศ. 2363 - พ.ศ. 2366 โดยชื่อของเพลงนี้มาจากนายพันโท ราฟาเอล เดล เรียโก นายทหารและนักการเมืองสายเสรีนิยมของสเปนที่บทบาทสำคัญในสงครามกลางเมืองครั้งนั้น เพลงนี้ต่อมาได้กลายเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐสเปน 1 (พ.ศ. 2416 - พ.ศ. 2417) และสาธารณรัฐสเปน 2 (พ.ศ. 2474 - พ.ศ. 2482)

หลังการล่มสลายของสาธารณรัฐสเปนครั้งที่ 2 เพลงนี้ได้กลายเพลงต้องห้ามตลอดสมัยการปกครองอย่างเผด็จการของจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโก

ในประวัติของเพลงอิมโนเดเรียโก มีเรื่องราวของความขัดแย้งที่สำคัญเกิดขึ้นดังนี้

ในบันทึกเรื่อง "The Motorcycle Diaries" () หรือบันทึกการเดินทางไปทั่วทวีปอเมริกาใต้ของเออร์เนสโต "เช" เกบารา ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงก่อนที่เขาจะเป็นนักปฏิวัติ เขาได้บรรยายถึงเหตุการณ์หนึ่งเกี่ยวกับเพลงนี้ที่เขาพบในเมืองกุสโก ประเทศเปรู ว่า ชาวเมืองกุสโกต้องการที่จะบรรเลงเพลงชาติสเปนเพื่อแสดงความขอบคุณจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้ปกครองประเทศสเปนขณะนั้น ที่ช่วยเหลือในการบูรณะโบสถ์คริสต์แห่งหนึ่งที่เสียหายจากภัยธรรมชาติ แต่ด้วยความเข้าใจผิด แทนที่วงดนตรีจะบรรเลงเพลงมาร์ชากราเดนารา (ชื่อเดิมของเพลงมาร์ชาเรอัล เพลงชาติสเปนในปัจจุบัน) พวกเขากลับบรรเลงเพลงอิมโนเดเรียโก ซึ่งเป็นเพลงต้องห้ามของสเปนเวลานั้น สร้างความไม่พอใจต่อชาวสเปนที่อยู่ในที่นั้นด้วย

ก่อนเริ่มการแข่งขันเทนนิสเดวิสคัพ 2003 รอบชิงชนะเลิศ ระหว่างสเปนกับออสเตรเลีย ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ได้เกิดเหตุผิดพลาดขึ้นจากการบรรเลงเพลงอิมโนเดเรียโกในฐานะเพลงชาติสเปน แทนที่จะเป็นเพลงมาร์ชาเรอัล ซึ่งเป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรสเปนปัจจุบัน จากเหตุการณ์นี้ทำให้รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาของสเปนยื่นหนังสือประท้วงต่อคณะกรรมการจัดการแข่งขัน พร้อมเรียกร้องให้มีการขอโทษจากฝ่ายออสเตรเลีย ด้วยเห็นว่าการกระทำดังกล่าวถือเป็น "การคุกคามชาติสเปน" ซึ่งภายหลังได้มีคำชี้แจงและขอโทษจากฝ่ายจัดการแข่งขันว่าเกิดจากความเข้าใจผิดของนักดนตรีผู้บรรเลงเพลง อย่างไรก็ตาม ทางฝ่ายสเปนเห็นว่ายังไม่เป็นการเพียงพอ และต้องการให้รัฐบาลออสเตรเลียทำหนังสือชี้แจงอย่างเป็นทางการด้วย

เนื้อร้องดังกล่าวนี้ถือเป็นเนื้อร้องฉบับทางการ ประพันธ์โดย เอวาริสโต เด ซาน มิเกล วาลเลดอร์ (Evaristo de San Miguel Valledor)
สุชาติ เชาว์วิศิษฐ

ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ (21 เมษายน พ.ศ. 2483 - 22 ตุลาคม พ.ศ. 2552) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2483 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นน้องชายของนายสุจินต์ เชาว์วิศิษฐ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เจ้าของฉายา ""ส.ส.ปลาทูเค็ม"" และนายสุรศักดิ์ เชาว์วิศิษฐ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และมีน้องชายฝาแฝด คือ ร้อยโท สุชาย เชาว์วิศิษฐ อดีตประธานกรรมการบริหารธนาคารกรุงไทย

ชีวิตครอบครัวสมรสกับนางรัตนา เชาว์วิศิษฐ

ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งกล่องเสียง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2552

ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาปี พ.ศ. 2499 จบการศึกษาจาก SCHOOL LEAVING CERTIFICATE DIOCESAN BOY'S SCHOOL ประเทศฮ่องกง

ปี พ.ศ. 2502 จาก GCE A' LEVEL BRISTOL COLLEGE OF COMMERCE ประเทศอังกฤษ และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ECONOMICS LONDON SCHOOL OF ECONOMICS AND POLITICAL SCIENCE ในปี พ.ศ. 2505

ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 สังกัดกองทัพบก ในตำแหน่ง ทส.เจ้ากรมการเงินทหารบก และโอนมาสังกัดกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ในตำแหน่ง วิทยากรโท สศค. และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญๆ ในกระทรวงการคลังหลายตำแหน่ง อาทิ ผู้อำนวยการกองกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง ในปี 2521 ผู้อำนวยการกองอากร กรมสรรพากร และผู้อำนวยการโรงงานกระสอบ ปี 2523 สรรพากรเขต 3 ผู้อำนวยการกองนโยบายและแผน กรมสรรพากร รองอธิบดีกรมสรรพากร

ในปี พ.ศ. 2536 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงการคลัง อีก 2 ปีต่อมาเป็นอธิบดีกรมสรรพากร อธิบดีกรมธนารักษ์ ตำแหน่งละ 1 ปี และกลับมาเป็นอธิบดีกรมสรรพากรอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2540

ในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2546 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2547 ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ ก็ได้รับพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็น รองนายกรัฐมนตรี อีกตำแหน่งหนึ่ง
งานสะสมศิลปะเรย์นสท์

งานสะสมศิลปะเรย์นสท์ () อาจจะเป็นงานสะสมศิลปะและสิ่งของทางศิลปะที่สมบูรณ์ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ทำการสะสมโดยพ่อค้าชาวดัตช์ยาน เรย์นสท์ (Jan Reynst) และเพิ่มเติมต่อมาโดยพี่ชายเกอร์ริท เรย์นสท์ (Jan Reynst) งานสะสมตั้งแสดงที่บ้านของสองพี่น้องในอัมสเตอร์ดัม ที่ประกอบด้วยภาพเขียนโดยจิตรกรอิตาลีกว่า 200 ภาพและประติมากรรมอีก 300 ชิ้นส่วนใหญ่จากสมัยโรมัน นอกจากนั้นก็ยังมีสิ่งของโบราณ (antiquities) อื่นๆ แต่งานสะสมมากระจัดกระจายในคริสต์ทศวรรษ 1660 และ 1670 หลังจากการเสียชีวิตของพี่น้องทั้งสอง และแม่หม้ายของเกอร์ริทขายให้แก่ผู้ซื้อต่างๆ
เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด

เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด () แป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ ที่เกิดจากความร่วมมือของบริษัท โตโฮ และบริษัท แคปคอม ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 เมษายน และอวสานเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1996 รวมทั้งสิ้น 26 ตอน

หลังจากการหายตัวของ “คาซาม่า มาซาโตะ” ทำให้ “คาซาม่า โก” น้องชายที่ออกเดินทางฝึกวิชาหมัดสำนักเคนโอริวไปทั่วโลก ต้องกลับมาที่ญี่ปุ่นเพื่อหาเบาะแสของพี่ชาย และเขาก็ได้ค้นพบว่ามาซาโตะหายไปด้วยฝีมือขององค์กรอาชาญากรรมใต้ดินที่มีชื่อว่า “Crown” (คราวน์) โดยองค์กรดังกล่าวมีความปราถนาที่จะสร้าง “สุดยอดนักสู้ไร้เทียมทาน” จึงได้ทำการลักพาตัวนักสู้คนดัง ฝีมือดี มาทำการทดลองแต่โกก็พลาดท่าถูกจับไปดัดแปลงเป็น Guyborg (กายบอร์ก) ทหารเลวสุดชั่วขององค์กรคราวน์ แต่โชคดีที่จิตใจ และความทรงจำของโกยังอยู่ดีครบถ้วน ทำให้เขาตัดสินใจแหกคุกขององค์กร แต่ในขณะที่กำลังจะหลบหนี โกได้เสียท่าให้ Jerk (เจิร์ค) จอมหมัดอสูร (Mutian) ที่ถูกดัดแปลงจนไม่เหลือความเป็นมนุษย์ ในตอนนั้นเอง ด้วยจิตใจที่ดีงาม และอยากปกป้องผู้คนของโก ก็ได้ทำให้ปรสิตฟาลาห์ที่ถูกฝังในร่างของโก ได้เปลี่ยนสภาพร่างกายของเขา โดยมีชุดเกราะชีวะจักรกลคลุมร่างกาย ด้วยความช่วยเหลือของ “ชิโรอิชิ ทาเคโอะ” อดีตนักวิทยาศาสตร์ของคราวน์ ทำให้โกค่อยๆเรียนรู้ที่จะใช้พลังต่อกรกับพวกจอมหมัดอสูรขององค์กรคราวน์ ในนาม Guyferd (กายเฟิร์ด) นักสู้ผู้ใช้เพลงหมัดสำนักเคนโอริว
ยูเวอร์... / บัลลาด

ยู เวอร์... / บัลลาด () เป็นผลงานซิงเกิลที่ 47 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางขายในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในรูปแบบดับเบิล เอ ไซด์ ซิงเกิล และเพลงหน้าบีอย่าง "RED LINE ～for TA～"

เพลง "You were..." เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "ทิงเกอร์ เบลล์ กับสมบัติที่สูญหาย" ส่วนเพลง "BALLAD" เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "ซูสีไทเฮา ก่อนแผ่นดินสิ้นสลาย" ทางช่อง NHK
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี (, ประสูติ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483) พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกคือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน

เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ พระราชวังซาอาดาบัด กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกของพระองค์คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน ต่อมาพระราชบิดา และพระราชมารดาได้หย่าขาดจากกันหลังจากประสูติกาล

ภายหลังได้เกิดการปฏิวัติต่อต้านระบบชาห์ และเกิดการปฏิวัติอิสลาม เจ้าหญิงชาห์นาซจึงเสด็จไปประทับอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนถึงปัจจุบัน

ก่อนอภิเษกสมรสเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวีทรงเคยถูกสู่ขอโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและพระนางอาจจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาได้ทรงเห็นชอบด้วยแต่เจ้าหญิงทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟัยศ็อล

เจ้าหญิงชาห์นาซ เสกสมรสครั้งแรกกับอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی) อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศของอิหร่าน และอดีตเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2500-2507 และ พ.ศ. 2515-2522) และทั้งคู่ได้มีพระธิดา 1 องค์ คือเจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501) ก่อนที่จะหย่ากันใน พ.ศ. 2507

ต่อมาเจ้าหญิงชาห์นาซ ได้สมรสอีกครั้งกับโคสเรา จาฮันบานี เชื้อพระวงศ์ราชวงศ์กอญัรเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตร-ธิดา 2 คน ได้แก่ เคย์โคสลอว์ (เกิด พ.ศ. 2514) และเฟาซียะห์ (เกิด พ.ศ. 2517)

เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาต่างพระมารดากับมกุฎราชกุมารไซรัส เรซา, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ, เจ้าชายอาลีเรซาที่สอง และเจ้าหญิงไลลา ซึ่งประสูติแต่จักรพรรดินีฟาราห์ ส่วนเจ้าหญิงชาห์นาซนั้นเป็นพระราชธิดาในเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระชนนีเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลี โดยเจ้าหญิงชาห์นาซมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนยของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์
ไข่ฟาแบร์เช

ไข่ฟาแบร์เช (; ) คือหนึ่งในงานตกแต่งอัญมณีรูปไข่ที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีฟาแบร์เช (House of Fabergé) ระหว่างปี ค.ศ. 1885 จนถึงปี ค.ศ. 1917 งานส่วนใหญ่เป็นงานชิ้นเล็กที่เหมาะกับการให้เป็นของขวัญสำหรับเทศกาลอีสเตอร์

แต่ไข่ฟาแบร์เชที่มีชื่อเสียงที่สุดที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีเป็นงานชิ้นใหญ่ที่สร้างให้แก่ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 และ ซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ที่มีด้วยกันทั้งหมด 50 ชิ้น และ 43 ชิ้นได้ค้นพบแล้ว อีกสองชิ้นสร้างแล้วเสร็จ 1 ใบ อีกใบยังไม่เสร็จ ได้แก่ "กลุ่มดาวสีน้ำเงินแห่งซาเรวิช" และ "คาเรเลียนเบิร์ช" สำหรับปี ค.ศ. 1917

ไข่ใบใหญ่เจ็ดใบสร้างให้แก่นักอุตสาหกรรมอเล็กซานเดอร์ เคลช์แห่งมอสโก

ไข่ทำจากโลหะมีค่าหรือหินแข็งตกแต่งด้วยอัญมณีและการลงยา คำว่า “ไข่ฟาแบร์เช” มีความหมายเดียวกับความหรูหรา และถือกันว่าเป็นงานอัญมณีชั้นหนึ่ง “ไข่ฟาแบร์เช” ของราชวงศ์รัสเซียถือว่าเป็นกลุ่มงานศิลปะชิ้นเอก (objets d'art) ที่ได้รับการจ้างชิ้นสุดท้าย

การสร้าง “ไข่ฟาแบร์เช” เริ่มขึ้นเมื่อซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 มีพระราชประสงค์ที่มอบไข่อีสเตอร์ให้แก่จักรพรรดินีมาเรีย เฟโดโรฟนา (Empress Maria Fedorovna) ในปี ค.ศ. 1885 เพื่ออาจจะในพระราชวโรกาสฉลองครอบรอบ 20 ปีของการเสกสมรสระหว่างทั้งสองพระองค์ เชื่อกันว่าซาร์อเล็กซานเดอร์ทรงได้ความคิดมาจากไข่ที่เป็นของเจ้าหญิงวิลเฮลมีน มารี แห่งเดนมาร์กผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระจักรพรรดินี ที่เป็นวัตถุที่ต้องพระทัยจักรพรรดินีมาเรียมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์

ไข่ใบแรกที่สร้างที่เรียกกันว่า “ไข่ไก่” ทำด้วยทอง โดยมีเปลือกเป็นทองคำเคลือบเอนนาเมลขาวใสที่เปิดขึ้นมาเป็นสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจสิ่งแรกที่เป็นไข่แดงทองคำสีเหลืองนวล ที่เปิดออกมาเป็นไก่ทองคำระบายหลากสี ที่เปิดได้ ภายในเป็นมงกุฎจักรพรรดิเพชรขนาดเล็กที่ภายในบรรจุจี้ทับทิม แต่เป็นที่น่าเสียดายที่สองอย่างหลังนี้สูญหายไป

จักรพรรดินีมาเรียทรงพอพระทัยกับของขวัญเป็นอันมาก จนพระราชสวามีต้องมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้ฟาแบร์เชเป็น ‘ช่างทองผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นพิเศษแห่งจักรวรรดิ’ ปีต่อมาพระองค์ก็ทรงจ้างให้ฟาแบร์เชสร้างไข่ให้อีกใบหนึ่ง แต่หลังจากนั้น ปีเตอร์ คาร์ล ฟาแบร์เชผู้เป็นเจ้าของกิจการก็ได้รับอภิสิทธิ์ในการไข่อีสเตอร์สำหรับพระจักรพรรดิต่อมา การออกแบบก็เพิ่มความซับซ้อนขึ้นทุกปี ตามธรรมเนียมของตระกูลฟาแบร์เช แม้แต่พระเจ้าซาร์ก็ไม่ทราบว่าไข่จะออกมาในรูปใด ข้อแม้อย่างเดียวของการสร้างงานคือต้องประกอบด้วยสิ่งที่สร้างความประหลาดใจแก่ผู้ดู หลังจากการเสด็จสวรรคตของซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1894 แล้ว ซาร์นิโคลัสที่ 2 พระราชโอรสก็ทรงมอบไข่ให้แก่ทั้งพระอัครมเหสีและพระราชชนนี

ในช่วงนี้ก็มิได้มีการสร้างไข่อยู่สองปี ในปี ค.ศ. 1904 และในปี ค.ศ. 1905 เพราะสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เมื่อแบบได้รับการอนุมัติจากฟาแบร์เชแล้ว ทีมช่างก็จะเริ่มทำงานประกอบไข่ขึ้น

ไข่อีสเตอร์สำหรับพระจักรพรรดิสร้างชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือให้แก่ฟาแบร์เช ผู้รับงานสร้างไข่ให้แก่ลูกค้าส่วนตัวที่เลือกสรรบ้างไม่กี่คน ที่รวมทั้งดัชเชสแห่งมาร์ลบะระห์, ตระกูลโนเบล, ตระกูลรอธไชลด์ และตระกูลยูซูพอฟ
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2537)

8 เทพอสูรมังกรฟ้า () เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง กำกับภาพยนตร์โดย แอนดี้ ชิน ออกฉายในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย กง ลี่, หลิน ชิงเสีย, จาง เหมี่ยน, หลิน เหวินหลง

ในสำนักเทียนซานมีหยกทิพย์ และพลังเหนือโลกันตร์ที่ผู้ฝึกจะไม่แก่ ไม่ตาย เจ้าสำนักเซียนเหยาจื่อมีศิษย์น้อง 3 คน หวู่ชิงหยุน และสองพี่น้องฝาแฝด คือ หลี่ชิวซุ่ย และหลี่ชางไห่ ซึ่งทั้งสองต่างหลงรักเซียวเหยาจื่อ ขณะที่หวู่ชิงหยุน แอบหลงรักหลี่ชางไห่ เซียวเหยาจื่อจึงพาหลี่ชางไห่ไปอยู่บนยอดเขาวิเวก แต่เซียวเหยาจื่อกลับถูกวางยาพิษจากศิษย์ทรยศ ต้องใช้หยกทิพย์รักษา
ซิจุ๊ เณรน้อยจากวัดเส้าหลินถูกเจ้าสำนักใช้ให้ขอความช่วยเหลือจากเซียวเหยาจือ โดยนำคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นหยกหยกติดตัวไปด้วย แต่ถูกอาจื่อจับตัวไป เรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามชมได้ใน 8 เทพอสูรมังกรฟ้า
เกล็ดแก้ว

เกล็ดแก้ว (; ; โรมะจิ: "chinshurin") เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันในปัจจุบัน มีรูปร่างลักษณะ ตัวอ้วนกลมคล้ายลูกกอล์ฟ มีลักษณะเด่นคือ เกล็ดทุกเกล็ดจะปูดนูนออกมา จึงเป็นที่มาของชื่อเกล็ดแก้ว หัวมีขนาดเล็กมาก จนอาจนับได้ว่าเป็นปลาทองสายพันธุ์ที่มีหัวเล็กที่สุด ครีบหางแผ่กางออกแลดูสวยงาม สีสันของลำตัวมีมากมายหลากหลาย ทั้ง ขาว, น้ำตาล, เหลืองและส้ม และหลากหลายสีในตัวเดียวกัน แต่ไม่พบปลาที่มีสีดำทั้งตัว และมีทั้งหัววุ้นและหัวมงกุฎ

เกล็ดแก้วเป็นปลาทองที่ชาวไทยเป็นผู้เพาะพันธุ์ขึ้นมาเป็นครั้งแรก แต่ทว่าไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดเป็นผู้คิดค้นและทำไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ลูกโป่ง (ปลาทอง)

ลูกโป่ง (; ; โรมะจิ: Suihogan) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่ง ที่ปรากฏในปัจจุบัน เป็นปลาที่มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนคือ มีถุงใต้ตาขนาดใหญ่ที่มีเส้นเลือดอยู่ภายใน ปูดยื่นออกมาทั้งสองข้างแลดูคล้ายลูกโป่ง จึงเป็นที่มาของชื่อ มีลักษณะลำตัวเรียวยาว ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลังซึ่งลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายกับปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งคือ สิงห์จีน, สิงห์ญี่ปุ่น และ รันชู

ลูกโป่ง เป็นปลาทองที่มีสายพันธุ์กำเนิดมาจากประเทศจีน นับว่าเป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีความเปราะบาง เลี้ยงยาก ทั้งนี้เพราะผู้เลี้ยงต้องคอยระวังมิให้ถุงใต้ตานั้นแตก ซึ่งอาจจะทำให้ปลาพิการหรือตายได้เลย เพราะปลาจะเสียการทรงตัวและติดเชื้อโรค ลูกโป่งนับว่าเป็นปลาทองที่มีสีสันหลากหลายมากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง เพราะมีทั้ง เหลือง, แดง, ขาว, เหลือง, ส้ม หรือหลากหลายสีสันในตัวเดียวหรือแม้กระทั่งน้ำตาลดำทั้งตัว

เมื่อยังเล็ก ถุงใต้ตาจะยังเล็กอยู่และจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุขัยปลา จนกระทั่งเจริญเติบโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 2 ขวบปี ลูกโป่งมีอายุขัยเต็มที่ราว 5 ปี
สิงห์ดำตามิด

สิงห์ดำตามิด หรือ สิงห์สยาม () เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยมเลี้ยงในปัจจุบัน มีลักษณะเด่นคือ ลำตัวสีดำสนิททั้งตัวไม่เว้นแม้กระทั่งส่วนท้อง ส่วนหัวมีก้อนเนื้อที่เรียกว่า วุ้น ขนาดใหญ่และปิดจนมิดมองไม่เห็นลูกตา ลักษณะส่วนอื่นทั่วไปก็คล้ายกับสายพันธุ์หัวสิงห์ คือ ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลัง โคนหางใหญ่ แข็งแรง

สิงห์ดำตามิดหรือสิงห์สยามนั้น เป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่ชาวไทยเป็นผู้คิดค้นสายพันธุ์ขึ้นมา โดยเริ่มขึ้นที่สหกรณ์ปลาสวยงาม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี โดยพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นมาจากสายพันธุ์หัวสิงห์ จนได้เป็นสายพันธุ์แท้ที่มีความนิ่งในพันธุกรรมและมีเอกลักษณ์เฉพาะสายพันธุ์

ปัจจุบัน สิงห์ดำตามิด เป็นปลาทองอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงกันมาก โดยในตลาดปลาสวยงาม มักพบปลาทองสายพันธุ์นี้ขายอยู่เสมอ ๆ
โคเมท

โคเมท () เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่ปรากฏในปัจจุบัน มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่สหรัฐอเมริกา ลักษณะของโคเมทคือ ลำตัวผอมเพรียวยาวแลดูคล้ายปลาคาร์ป ครีบทุกครีบยาวโดยเฉพาะครีบหาง ลำตัวมักมีสีเดียวล้วน ๆ เช่น สีขาวหรือสีแดง ขนาดเมื่อโตเต็มที่สามารถยาวได้ถึง 12 นิ้ว จัดว่าเป็นปลาทองสายพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่มากสายพันธุ์หนึ่ง

โดยชื่อ โคเมท นั้น หมายถึงดาวหาง ทั้งนี้เพราะความที่มีลักษณะเพรียวยาวเหมือนดาวหางนั่นเอง โคเมทในประเทศแถบตะวันตก เช่น ที่สหรัฐอเมริกาหรืออังกฤษจะเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับความนิยมมาก และมีราคาสูง แต่สำหรับในประเทศไทยและแถบเอเชียนั้น สายพันธุ์นี้กลับไม่ได้รับความนิยมเท่าและมีราคาต่ำ ทั้งที่ปลาทองสายพันธุ์นี้จัดว่าเลี้ยงง่ายกว่าสายพันธุ์อื่นมาก ทั้งนี้เนื่องจากไม่มีจุดเด่นเพียงพอที่จะทำให้แลดูสวยงามเหมือนสายพันธุ์อื่น อีกทั้งยังมีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาคาร์ปอีกด้วย จึงทำให้มีความเข้าใจผิดและสับสนกันระหว่างปลาทั้งสองชนิดนี้เสมอ ๆ โดยเฉพาะในตัวที่ยังเล็กอยู่ และบางคนอาจจะเลี้ยงปนกันในบ่อเดียวกันด้วย
Nepenthes × trichocarpa

Nepenthes × trichocarpa (มาจากภาษากรีก: "trikho-" "ขน, เส้นด้าย", และ "-carpus" "ผล"), หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า Dainty Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. ampullaria" และ "N. gracilis" เดิมถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสปีชีส์

บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) ได้จัดหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ไว้ในบทความของเขาในปี ค.ศ. 1928 อยู่ในสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิง เขาได้บรรยายถึงพืชชนิดนี้ไว้ดังนี้ ลำต้นเลื้อยไต่เป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง หม้อล่างโค้งเข้าหาสายดิ่งและเป็นทรงรูปไข่ ทั้งหม้อล่างและหม้อบนสามารถสูงได้ถึง 8 ซม. กล้างประมาณ 1/3 ของความสูงและอาจกว้างได้ถึง 4 ซม.มี 2 ปีกชายครุยตลอดความยาว

สีของหม้ออยู่ระหว่างสีเขียวถึงเป็นจุดหรือมีลายแดงหรือเหลือง มองเห็นหม้อผุดตลอดทั้งพื้นป่าน่าตื่นใจมากและหม้อบนอยู่บนพุ่มไม้หรือต้นไม้ที่เลื้อยไต่ขึ้นไป

"N. × trichocarpa" พบในพื้นราบตลอดทั้งมาเลเซียตะวันตก, บอร์เนียว, สิงคโปร์ และ เกาะของอินโดนีเซียในสุมาตรา ปกติพบปะปนกับ "N. ampullaria" และ "N. gracilis"
Nepenthes × cincta

Nepenthes × cincta (มาจากภาษาละติน: "cinctus" = สายคาด) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. albomarginata" และ "N. northiana"

"N. × cincta" เป็นพืชหายากเพราะการกระจายพันธุ์ของ "N. northiana" พบเพียงสองสามแห่งในเบา (Bau) รัฐซาราวะก์ ซึ่งเติบโตบนหินปูน "N. × cincta" เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติที่เกิดจาก "N. northiana"

ลักษณะขอบขาวที่ปากของ "N. albomarginata" เด่นมากในลูกผสมนี้ เพอริสโตมที่ผายออกของ "N. northiana" หายไป หม้อเป็นทรงกรวยแคบ มีสีครีมถึงม่วงคล้ำ มีจุดสีแดงหรือดำ
Nepenthes × cantleyi

Nepenthes × cantleyi (ได้ชื่อตาม ร็อบ แคนต์ลีย์ (Rob Cantley) นักอนุรักษ์ธรรมชาติและนักประดิษฐ์หม้อข้าวหม้อแกงลิงปลอม) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. bicalcarata" และ "N. gracilis" นอกจากบรูไนแล้วเป็นพืชหายากมาก ทั้งๆที่พ่อและแม่กระจายพันธุ์กว้างขวางตลอดบอร์เนียว

รูปร่างของหม้อคล้ายกับ "N. bicalacarata" มาก ถึงแม้ว่าเพอริสโตมจะคล้ายกับ "N. gracilis" เขี้ยวของ "N. bicalcarata" ลดลงหรือเพียงแค่ปุ่มเล็กๆ ลูกผสมนี้เติบโตคล้าย "N. gracilis" ซึ่งลำต้นเลื้อยไปตามพื้น ขึ้นในที่เปิดโล่ง ดินเป็นดินทราย ของเหลวในหม้อเป็นกรดสูงคล้ายกับ "N. gracilis" มีค่า pH ต่ำที่สุดเท่าที่มีการบันทึกไว้ถึง 1.82
สโมสรฟุตบอลโคราช

สโมสรฟุตบอลโคราช เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย โดยเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ในปี 2551 และสามารถผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. ปี 2552

ในปีต่อมาได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ค. และผ่านเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ระดับถ้วยพระราชทาน ข. ต่อไป

จุดกำเนิดสโมสรฟุตบอลโคราช

ด้วยอุดมการณ์เดียวกัน ที่มองเห็นความสำคัญของเยาวชนรุ่นใหม่ โดยเฉพาะการให้โอกาสเด็กโคราช ได้มีโอกาสเล่นฟุตบอล คุณไพโรจน์ นุชกลาง และคุณสายัณห์ พันธุ์บัว ได้ริเริ่มโครงการอย่างเอาจริงเอาจังและต่อเนื่อง ในการพัฒนาวงการฟุตบอลโคราช จึงได้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า "สโมสรฟุตบอลโคราช" ภายใต้พันธกิจ "เพื่อคนโคราช" เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2550 ได้ทำการจดทะเบียนการค้า หจก.สโมสรฟุตบอลโคราช ขึ้นเพื่อเป็นนิติบุคคล

ในเวลาต่อมา ได้มีการเชิญคุณสุวัฒนชัย เจริญสุข ซึ่งเป็นอดีตเพื่อนร่วมทีม (สมัยเรียน) เข้ามาร่วมเป็นหุ้นส่วนอีกคน และยังได้รวบรวมผองเพื่อน-พี่น้องร่วมอุดมการณ์เดียวกัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ เข้ามาช่วยกัน เพื่อพัฒนาวงการฟุตบอลโคราช อย่างแท้จริง โดยไม่ได้หวังผลประโยชน์ใดๆทั้งสิ้น

หลังจากนั้นจึงได้ทำการก่อตั้งสมาคมขึ้นมา เพื่อเริ่มตันเตรียมทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ง. (ซึ่งเป็นระดับลีกล่างสุด) โดยใช้ชื่อสมาคมว่า "สมาคมสโมสรฟุตบอลโคราช" พร้อมด้วยทีมงานซึ่งเป็นบุคคลที่รักวงการฟุตบอล ได้แก่คุณสมชาย เสร็จกิจ และคุณธัชพล นุชกลาง มาเป็นอุปนายกสมาคม และยังได้เชิญคุณเทิดศักดิ์ ชัยพิมลผลิน (รองผู้ช่วยผู้จัดการธนาคารออมสิน สาขาสุรนารี) เข้ามาดำรงตำแหน่งเหรัญญิก พร้อมด้วยทีมงานคุณภาพ พร้อมถึงบุคลากรจากท้องถิ่นเข้ามาช่วยงานมากมาย

จุดเริ่มต้นของสโมสร กับการเริ่มสร้างทีมฟุตบอลชุดแรกขึ้น ภายใต้การดูแลของ คุณสายัณห์ พันธุ์บัว โดยปีแรกได้ทำการส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ง. ประจำปี 2551 โดยเปิดโอกาสให้เยาวชนในระดับมัธยมปลาย ภายในจังหวัดนครราชสีมาเข้าร่วมแข่งขันเป็นส่วนใหญ่ สโมสรฟุตบอลโคราช เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย ส่งผลให้ได้เลื่อนชั้นสู่ถ้วยพระราชทาน ค. ในปีเดียวเท่านั้น และปัจจุบันสโมสรฟุตบอลโคราชเล่นอยู่ในลีกฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข.

และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของสโมสรฟุตบอลโคราช ที่จะเป็นความภาคภูมิใจของชาวจังหวัดนครราชสีมา อย่างแท้จริงห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลโคราช สมาคมสโมสรฟุตบอลโคราช รายชื่อผู้เล่นชุด  ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ข. ประจำปี 2554
คณิน บัดติยา

คณิน บัดติยา (ชื่อเล่น: คูณ; เกิด: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2529) เป็นอดีตนักแสดงและพิธีกรชาวไทย

คณินมีเชื้อสายอินเดีย และมีพี่ชายหนึ่งคน เขาเคยศึกษาอยู่ที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ โดนรีไทร์ มหาวิทยาลัยรังสิต และเขาจึงเรียนจบที่ คณะทันตแพทย์ศาสตร์ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ภายในปีครึ่ง คณินเข้าวงการโดยการโพสต์ภาพของตนเองลงในไฮไฟฟ์ และมีโมเดลลิ่งสนใจเชิญไปถ่ายโฆษณาแก๊สโซฮอลล์ของปั้มน้ำมัน ปตท. ในปี พ.ศ. 2550 จนในที่สุดได้รับเชิญจากทางค่ายอาวอง ให้ไปแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "ม.3 ปี4 เรารักนาย" ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่คณินได้เล่นและได้รับบทพระเอก

นอกจากนี้คณินยังมีผลงานเพลงอีกหนึ่งเพลง คือ เพลง "รัก..ได้ยินหรือเปล่า" ซึ่งเป็นเพลงที่คูณร้องประกอบภาพยนตร์เรื่อง" ม.3 ปี 4 เรารักนาย" อีกด้วย
มอตลีย์ครู

มอตลีย์ครู () เป็นวงฮาร์ดร็อกอเมริกัน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1981 วงก่อตั้งโดยนิกกี ซิกซ์ มือกีตาร์เบส และทอมมี ลี มือกลอง โดยต่อมากีตาร์ลีด มิก มาร์ส และนักร้องนำ วินซ์ นีล ได้เข้ามาร่วมวงภายหลัง มอตลีย์ครูมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 80 ล้านชุดทั่วโลก รวมถึงขายได้ 23.5 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา

สมาชิกแต่ละคนของวงมีถูกเอ่ยถึงในเรื่องการใช้ชีวิตอย่างแสนสาหัส สมาชิกทุกคนมีข้อหาคดีความ ใช้ชีวิตอยู่ในคุก ประสบปัญหากับการติดสุราและยาเสพติด ผ่านผู้หญิงมากหน้าหลายตา และมีรอยสักตามตัวมากมาย พวกเขามีผลงานอัลบั้มออกมาแล้ว 9 ชุด โดยชุดที่ 9 "Saints of Los Angeles" ออกขายวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2008 และยังมีภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากอัตชีวประวัติของพวกเขาที่ชื่อ "The Dirt" ออกฉายปี 2011

มอตลีย์ครูประกาศยุบวงในปี ค.ศ. 2015 หลังเสร็จสิ้นการทัวร์ The Final Tour ที่ลอสแอนเจลิส ต่อมาในปี ค.ศ. 2018 พวกเขาประกาศรวมวงอีกครั้ง
คาบสมุทรไครเมีย

คาบสมุทรไครเมีย เป็นผืนดินขนาดใหญ่ทางชายฝั่งด้านเหนือของทะเลดำซึ่งแทบถูกน้ำล้อมรอบแทบทุกด้าน คาบสมุทรไครเมียตั้งอยู่ทางใต้ของแผ่นดินใหญ่ยูเครน และทางตะวันตกของเขตคูบันของรัสเซีย คาบสมุทรนี้ถูกสองทะเลล้อมรอบ คือ ทะเลดำและทะเลอะซอฟที่เล็กกว่าทางตะวันออก ติดต่อกับแผ่นดินใหญ่ยูเครนโดยคอคอดเปเรกอฟ (Isthmus of Perekop) และแยกจากยูบันด้วยช่องแคบเคิร์ช (Strait of Kerch) สันดอนจะงอยอะราบัด (Arabat Spit) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นแผ่นดินเล็ก ๆ ที่แยกระบบลากูนชื่อ ซิวัช (Sivash) จากทะเลอะซอฟ