seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เกาะมาลาปัสกัว

เกาะมาลาปัสกัว () เป็นเกาะขนาดเล็กในประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ใน ห่างจากจุดเหนือสุดของเกาะเซบูไปทางเหนือซึ่งเป็นช่องแคบน้ำตื้นเป็นระยะทาง 6.8 กิโลเมตร การบริหารราชการส่วนท้องถิ่นอยู่ในเขตตำบลโลกอน ดาอันบันตายัน เกาะเซบู ตัวเกาะมาลาปัสกัวมีพื้นที่เพียงราว 2.5×1 ตารางกิโลเมตร มีหมู่บ้านบนเกาะ 8 หมู่บ้าน

เกาะมาลาปัสกัวมีชื่อเสียงเมื่อต้นทศวรรษที่ 1990 ในฐานะจุดดำน้ำที่น่าสนใจ ก่อนหน้านั้น เกาะมาลาปัสกัวเป็นเกาะที่รู้จักกันทั่วไปเพราะมีหาดทรายขาวกว้างใหญ่ที่เรียกว่าเบาน์ตีบีช แต่ชื่อเสียงในปัจจุบันมาจากแนวปะการังรอบเกาะ รวมถึงหน้าผาปะการัง ที่สวยงาม รวมถึงความโดดเด่นในจุดที่ห่างเกาะเช่นที่เกาะกาโต ที่ตื้นโมนาด และที่ตื้นเกมด ที่ตื้นโมนาดเป็นที่ราบสูงซึ่งนักดำน้ำจะพบปลาฉลามหางยาวและปลากระเบนราหูได้เป็นประจำ

อาชีพของชาวเกาะมาลาปัสกัวส่วนใหญ่เป็นอาชีพเกี่ยวกับการบริการนักท่องเที่ยว และมีบางส่วนที่หาเลี้ยงชีพด้วยการประมงพื้นบ้าน

ในทางศาสนา มีความเชื่อว่า เกาะมาลาปัสกัว หรือตำบลโลกอน เป็นที่ซึ่งแม่พระแห่งผู้ถูกทอดทิ้งทรงแสดงปาฏิหาริย์เมื่อราว ค.ศ. 1890 ในสมัยที่บนเกาะมีเพียง 9 ครอบครัวในตระกูลมอนเตกลาร์ เดโอกราเดส โรซาเลส กุลฟาน รูบีโอ โบโฮล และบรูเชส อาศัยอยู่ กล่าวกันว่ารูปแม่พระที่ทำด้วยไม้รูปนี้ไม่มีวันไหม้ไฟ และเมื่อ ค.ศ. 1907 บาทหลวงประจำเขต ภราดาอีโนเชนเตส มากา จึงได้ถวายพระนามแก่ไม้ศักดิ์สิทธิ์ตามคำขอร้องของชาวเกาะ แต่เรื่องเล่าในท้องถิ่นบอกว่าพระรูปที่เห็นในปัจจุบันเป็นพระรูปที่ขยายใหญ่ขึ้นได้เองจากขนาดเริ่มแรก ผู้ศรัทธาจากทั่วประเทศฟิลิปปินส์และจากต่างประเทศจะหลั่งไหลมาบูชาแม่พระในวันฉลอง คือวันที่ 11 และ 12 พฤษภาคม โบสถ์ที่เดิมสร้างด้วยไม้มะพร้าวและมุงทางมะพร้าวปัจจุบันเป็นอาคารสร้างด้วยเหล็กและปูน

ชาวเกาะมาลาปัสกัวดั้งเดิมเลื้ยงชีพด้วยการประมง และพึ่งพาผลิตผลทางการเกษตร เช่นข้าวโพดและข้าว จากเกาะใหญ่ข้างเคียง เช่นเกาะเซบูและเกาะเลย์เต แต่เมื่อประชากรที่เพิ่มขึ้นในขณะที่จำนวนปลาลดน้อยลง การท่องเที่ยวได้กลายมาเป็นแหล่งอาชีพใหม่ของชาวเกาะ ปัจจุบันนี้ชาวเกาะส่วนมากมีอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวทั้งโดยตรงและโดยอ้อม การท่องเที่ยวที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วทำให้คนต่างถิ่นเข้ามาอาศัยบนเกาะมากขึ้น ความต้องการที่อยู่อาศัยจึงเพิ่มขึ้นด้วย แต่ข้อจำกัดทางทุนทรัพย์ซึ่งทำให้บนเกาะไม่มีท่าเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่กลับเป็นเหตุให้การก่อสร้างไม่อาจขยายตัวตามได้ทัน

จุดดำน้าอันดับหนึ่งของเกาะมาลาปัสกัวคือที่ตื้นโมนาด (Monad Shoal) ที่นี่เป็นสถานีทำความสะอาดตามธรรมชาติสำหรับปลาใหญ่ อยู่ห่างจากเกาะมาลาปัสกัว 7.8 กิโลเมตร ที่พิกัด ใช้เวลาเดินทางด้วยเรือ 30-35 นาที สัณฐานของที่ตื้นเป็นแท่งหินแนวนอนยาว 1.5 กิโลเมตร มีขอบผาที่ดิ่งลงไปในความลึกถึง 200 เมตร

ที่ตื้นโมนาดมีชื่อเสียงมากในฐานะเป็นจุดดำน้ำแห่งเดียวในโลกที่ปลาฉลามหางยาวปรากฏตัวให้เห็นได้เป็นประจำตอนก่อนรุ่งถึงย่ำรุ่ง เพื่อมาใช้บริการของปลาพยาบาล () และปลาเขียวพระอินทร์ () ในการขจัดปรสิตภายนอก เช่น ปรสิตชนิด gnathiids ออกจากผิวหนัง รวมถึงการทำความสะอาดเหงือกและปาก

ที่ตื้นแห่งนี้ยังดึงดูดปลากลางน้ำอีกหลายชนิด เช่น ปลากระเบนปิศาจ และ ปลากระเบนนก ปลาตามฤดูกาลได้แก่ปลากระเบนราหูและปลาฉลามหัวค้อน แต่ที่นี่ไม่มีปะการังเหลือยู่เนื่องจากการหาปลาแบบทำลายล้างในอดีต เช่นเดียวกับในทะเลอีกหลายแห่งของประเทศฟิลิปปินส์
แซร์ช ซาร์กเซียน

แซร์ช ซาร์กเซียน (, เกิด 30 มิถุนายน พ.ศ. 2497) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 3 และคนปัจจุบันของอาร์มีเนีย ได้รับการเลือกตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยการสนับสนุนของพรรคสาธารณรัฐ พรรคที่เขาทำหน้าที่เป็นประธาน และได้เริ่มปฏิบัติงานในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551
กลุ่มภาษาอิระควอย

กลุ่มภาษาอิระควอย เป็นตระกูลภาษาของกลุ่มปฐมชาติและกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกา ภาษาเหล่านี้เป็นที่รู้จักว่าไม่มีพยัญชนะที่มีตำแหน่งเกิดเสียงจากริมฝีปาก ภาษาในกลุ่มอิระควอยเป็นภาษาประกอบรูปคำซับซ้อน (แต่ละคำประกอบด้วยหน่วยคำจำนวนมาก) ส่วนหลักของวลีหรือประโยคในภาษากลุ่มนี้จะเป็นส่วนที่มีการบ่งชี้ด้วยการแปรของหน่วยคำเพื่อสะท้อนความสัมพันธ์ทางวากยสัมพันธ์

ทุกวันนี้ภาษากลุ่มอิระควอยที่ยังคงหลงเหลืออยู่ได้สูญหายไปส่วนมาก (ยกเว้นภาษาของชนเผ่าเชโรคีและโมฮอว์ก) เหลืออยู่เพียงเหล่าผู้พูดอาวุโสไม่กี่คน
ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง

ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง (พม่า: ရန်ကုန်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်) เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ในตำบลมีนกะลาโดน ทางเหนือ 15 กิโลเมตรจากตัวเมืองย่างกุ้ง ดำเนินงานโดยรัฐบาล เป็นท่าอากาศยานนานาชาติแห่งหลักของพม่า และเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ รองจากท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ และท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ

อาคารผู้โดยสารหลังเก่าปัจจุบันถูกใช้งานสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ ในขณะที่อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ที่เริ่มเปิดใช้งานเมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ถูกใช้งานเพื่อเที่ยวบินระหว่างประเทศ สนามบินแห่งนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 2.7 ล้านคนต่อปี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันจำนวนผู้โดยสารกลับเกินขีดความสามารถ โดยในปี พ.ศ. 2555 มีปริมาณผู้โดยสารถึง 3.1 ล้านคน ทั้งนี้ในปัจจุบัน กำลังมีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ ซึ่งจะช่วยเพิ่มขีดความสามารถของสนามบินให้รองรับผู้โดยสารได้ 6 ล้านคนต่อปี คาดว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จภายในสิ้นปี พ.ศ. 2558 ก่อสร้างโดยบริษัทรับเหมาก่อสร้างของสิงคโปร์

สนามบินแห่งนี้เดิมเป็นลานบินสำหรับเครื่องบินรบของกองทัพอังกฤษและสหรัฐอเมริกาในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งภายหลังสงครามก็ได้มีการก่อสร้างเป็นท่าอากาศยาน
สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย

สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย (; ) เป็นหน่วยการเมืองแห่งหนึ่งซึ่งดำรงอยู่ในสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาระหว่าง ค.ศ. 1991 ถึง ค.ศ. 1994 ในช่วงสงครามบอสเนีย ดินแดนนี้ได้รับการประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 โดยใช้ชื่อว่า ประชาคมโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย () และอ้างว่าเป็น "หน่วยรวมทางการเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ และดินแดน" ซึ่งเป็นเอกเทศอยู่ภายในดินแดนของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บรรดาผู้นำของเฮิร์ตเซก-บอสเนียไม่เคยประสบความสำเร็จในการแยกตัวจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และไม่เคยยอมรับอย่างเปิดเผยว่ามีเป้าหมายดังกล่าวโดยใช้ภาษาดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 คณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียได้มีคำวินิจฉัยว่า เฮิร์ตเซก-บอสเนียได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยมีจุดประสงค์ที่จะแยกตัวออกจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและไปรวมกับโครเอเชีย ตามความเห็นของคณะตุลาการฯ ความปรารถนาเหล่านั้น (ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสาธารณรัฐโครเอเชีย) เป็นที่ประจักษ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการที่เฮิร์ตเซก-บอสเนียประกาศใช้ภาษาโครเอเชียและหน่วยเงินดีนาร์ของโครเอเชีย และจากการที่สาธารณรัฐโครเอเชียมอบความเป็นพลเมืองโครเอเชียแก่ชาวโครแอตในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ศาลรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาประกาศให้ประชาคมโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนียไม่ชอบด้วยกฎหมายเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1992

สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนียยุติการดำรงอยู่อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1994 โดยรวมเข้ากับสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (หน่วยการปกครองของสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา) หลังจากที่ทางการสาธารณรัฐโครเอเชียและทางการสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาร่วมลงนามในความตกลงวอชิงตัน เมืองหลวงอย่างเป็นทางการของเฮิร์ตเซก-บอสเนียคือเมืองมอสตาร์ส่วนตะวันตก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในขณะนั้นมอสตาร์อยู่ในพื้นที่สงคราม ศูนย์กลางการปกครองที่มีประสิทธิภาพจึงอยู่ที่เมืองกรูเด
ยศทหารแอฟริกาใต้

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารและกำลังกึ่งทหารของกองทัพแอฟริกาใต้ ตั้งแต่ ค.ศ. 1994.
บาคีร์ อีเซตเบกอวิช

บาคีร์ อีเซตเบกอวิช (บอสเนีย: ) เป็นผู้นำชาวมุสลิมบอสเนียและยังเป็นหนึ่งในสามของสมาชิกคณะประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา นอกจากนี้เขายังเป็นบุตรของอดีตประธานาธิบดีอาลียา อีเซตเบกอวิช วีรบุรุษของชาวบอสเนีย

บาคีร์ อีเซตเบกอวิช เกิดในซาราเยโว เขาเรียนชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาในซาราเยโว และเข้าศึกษาต่อในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยซาราเยโว จนสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1981

ในปี ค.ศ. 1982-1992 เขาทำงานในบริษัทสถาปัตยกรรมจนกระทั่งเกิดสงครามบอสเนีย เขาจึงต้องยุติอาชีพมาช่วยอาลียา อีเซตเบกอวิช พ่อของตนซึ่งเป็นประธานาธิบดี บาคีร์ อีเซตเบกอวิช เข้าสู่วงการการเมืองปี ค.ศ. 2000 เขาได้รับตำแหน่งผู้นำชาวมุสลิมบอสเนียในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 และดำรงตำแหน่งประธานคณะประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา 2 สมัย
ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน

ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน () เป็นท่าอากาศยานหลักของนครกว่างโจว เมืองเอกของมณฑลกวางตุ้งในประเทศจีน จากสถิติในปี 2014 สนามบินแห่งนี้มีปริมาณผู้โดยสารมากสุดเป็นอันดับสองของจีนรองจากท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง และเป็นอันดับ 16 ของโลก

สนามบินแห่งนี้ตั้งอยู่ในอำเภอไป๋-ยฺหวินและอำเภอฮฺวาตูของนครกว่างโจว เปิดทำการเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2004 เพื่อทดแทนสนามบินแห่งเก่าที่มีอายุกว่า 72 ปี ซึ่งในปัจจุบันได้ปิดใช้งานแล้ว สนามบินแห่งใหม่นี้สร้างขึ้นด้วยงบประมาณกว่า 1.98 หมื่นล้านหยวน มีที่ตั้งห่างจากตัวเมืองกว่างโจวไปทางเหนือราว 27 กิโลเมตร และมีขนาดใหญ่กว่าสนามบินเดิมถึงเกือบห้าเท่า คำว่า "ไป๋-ยฺหวิน" (白云) นั้นเป็นชื่อของภูเขาที่อยู่ใกล้เคียงสนามบินแห่งเก่า (ไป๋-ยฺหวินชาน) มีความหมายว่า "เมฆขาว" นอกจากนี้ สนามบินแห่งใหม่ยังอยู่ใกล้ตัวเมืองมากกว่าสนามบินแห่งเก่า

สนามบินแห่งนี้มีศักยภาพในการรองรับผู้โดยสารได้ 45 ล้านคนต่อปี แต่ในปัจจุบันจำนวนผู้โดยสารก็มากเกินศักยภาพ ขณะนี้มีโครงการขยายสนามบินซึ่งรวมถึงอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ขนาด 531,000 ตารางเมตรที่มีขนาดเท่ากับอาคารผู้โดยสารในปัจจุบันกำลังดำเนินการอยู่ คาดว่าจะก่อสร้างเสร็จภายในปี 2018 ซึ่งจะทำให้สนามบินมีศักยภาพในการรองรับผู้โดยสารได้ 80 ล้านคน และปริมาณสินค้า 25 ล้านตันต่อปี
กลุ่ม 77

กลุ่ม 77 () ที่สหประชาชาติ เป็นแนวร่วม (coalition) ประเทศกำลังพัฒนาอย่างหลวม ๆ ซึ่งออกแบบเพื่อส่งเสริมผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจร่วมกัน และเสริมสมรรถภาพการเจรจาร่วมในสหประชาชาติ องค์การนี้มีสมาชิกก่อตั้ง 77 ประเทศ แต่ในเดือนพฤศจิกายน 2556 องค์การมีสมาชิกเพิ่มเป็น 134 ประเทศ ในปี 2559 ประเทศไทยเป็นประธาน

กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2507 โดย "ปฏิญญาร่วมเจ็ดสิบเจ็ดประเทศ" ซึ่งออกที่การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและพัฒนา (UNCTAD) มีการประชุมใหญ่ครั้งแรกในกรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย ในปี 2510 ซึ่งมีการรับกฎบัตรแอลเจียร์และเริ่มพื้นฐานสำหรับโครงสร้างสถาบันถาวร มีกฎบัตรกลุ่ม 77 ในกรุงโรม (องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ) เวียนนา (องค์การพัฒนาอุตสาหกรรมสหประชาชาติ) ปารีส (ยูเนสโก) ไนโรบี (โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ) และกลุ่ม 24 ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. (กองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก)
หญ้าเจ้าชู้

หญ้าเจ้าชู้ (, ) เป็นไม้ล้มลุกชนิดหนึ่งในวงศ์หญ้า มีหัวและเหง้าแผ่กระจายตามหน้าดิน ดอกเป็นช่อ รูปกลมเรียวคล้ายเมล็ดข้าว มีหนามแหลม สามารถปักติดเสื้อผ้าและผิวหนังได้ โดยเฉพาะเมื่อติดผิวหนังจะรู้สึกเจ็บแสบและคันยิบ ๆ แกะออกจากเสื้อผ้ายากมาก จึงถูกเรียกชื่อว่า "หญ้าเจ้าชู้"

หญ้าเจ้าชู้มีชื่อเรียกที่ต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้

หญ้าเจ้าชู้เป็นไม้ล้มลุกจำพวกหญ้า อายุหลายปี ลำต้นทอดนอนไปตามพื้นดินได้ไกล ตามลำต้นมีกาบใบแก่หุ้มอยู่ ลำต้นตั้งตรง สูง 15–25 เซนติเมตร ไม่ค่อยแตกแขนง ใบมักจะมีมากที่โคนต้น กาบใบยาว 1–3 เซนติเมตร กาบอันสุดท้ายยาวถึง 6 เซนติเมตร หุ้มรอบลำต้น มีลายตามยาว บางทีมีสีม่วง มีขนยาวนุ่มประปรายที่รอยต่อระหว่างกาบใบและตัวใบ ตามขอบใบตรงด้านในมีขนหนาแน่น ตัวใบ กว้าง 3–5 มิลลิเมตร ยาว 2–8 เซนติเมตร ใบบนสุดลดรูปลงเหลือขนาดเล็กมาก ขอบใบสากคาย ขอบจัก แหลมห่าง ๆ บริเวณโคนใบเป็นตุ่ม ๆ และมีขน เนื้อใบบาง เป็นมัน

หญ้าเจ้าชู้ออกดอกที่ยอดเป็นช่อกระจาย ยาว 3–6 เซนติเมตร แข็ง ตั้งตรง สีม่วงแกมแดง ช่อดอกย่อยติดกันเป็นกระจุกที่ปลายแขนงช่อ กระจุกละ 3 ช่อ แต่มีเพียงดอกเดียวเท่านั้นที่เป็นดอกสมบูรณ์เพศ และไม่มีก้านดอก โคนดอกมีเซลล์แข็ง ๆ ส่วนอีกสองดอกเป็นดอกเพศผู้ มีก้านดอก ยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร มีขน ช่อดอกย่อยที่ ไม่มีก้าน ยาว 3–4 มิลลิเมตร กาบช่อดอกย่อยอันล่างรูปใบหอก หลังแบน มีเส้น 2 เส้น ปลายแยกเป็น 2 ยอดแหลม ตามขอบใกล้ปลายมีขนสาก กาบช่อดอกย่อยอันบน ยาว 2.5–3.5 มิลลิเมตร ลักษณะคล้ายท้องเรือ กาบล่างของดอก (sterile lemma) ยาว 2.5–3 มิลลิเมตร รูปใบหอก ปลายแหลม บางใส ขอบมีขน ส่วนกาบล่างอีกอันหนึ่ง (fertile lemma) ยาว 2.5–3 มิลลิเมตร บางใส แคบ ปลายมีหนามแหลม ยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร กาบบนของดอก บางใส ปลายแหลม ยาว 1.6 มิลลิเมตร อับเรณูยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร สีส้ม ปลายเกสรเพศเมียมี 2 อัน เห็นเด่นซัดยื่นออกมาจากกลางช่อดอกย่อย ยาว 1–1.5 มิลลิเมตร มีขนยาวละเอียดเป็นมัน เป็นพู่คล้ายขนนก

ส่วนต่าง ๆ ของหญ้าเจ้าชู้มีสรรพคุณทางสมุนไพรดังต่อไปนี้

สมัยก่อน เวลาสตรีมีอาการไข้ทับระดู หรือเกิดอาการไข้ขณะมีประจำเดือน จะอันตรายมาก อาจถึงชีวิตได้ ซึ่งหมอยาแผนไทยในยุคสมัยนั้นมีวิธีรักษาหรือแก้อาการไข้ทับระดูของสตรีได้ โดยให้เอาหญ้าเจ้าชู้แบบสดทั้งต้นรวมราก หรือแบบแห้งมัดเป็นกำประมาณ 1 กำมือใหญ่ ๆ แล้วผูกเป็น 3 เปลาะ ใส่น้ำให้ท่วมยาต้มให้เดือด ดื่มครั้งละ 1 แก้ว 3 เวลา เช้า กลางวัน เย็น ก่อนหรือหลังอาหารก็ได้ จะช่วยให้อาการไข้ทับระดูหายได้

นอกจากจะช่วยแก้ไข้ทับระดูแล้ว หญ้าเจ้าชู้แบบสดกะจำนวนตามต้องการ ต้มกับน้ำจนเดือดแล้วดื่มแบบจิบต่างน้ำชาทั้งวัน ยังช่วยเป็นยาล้างไต ทำให้ไตดี ช่วยป้องกันการเป็นนิ่ว และ ขับนิ่วได้อีกด้วย สามารถต้มดื่มได้เรื่อย ๆ ไม่มีอันตรายอะไร

หญ้าเจ้าชู้กระจายพันธุ์ด้วยเมล็ด ซึ่งสามารถแพร่กระจายไปได้ โดยมี ลม น้ำ คน และสัตว์เป็นเครื่องช่วยทำให้กระจายไปได้ไกล ๆ และรวดเร็วเช่น เมล็ดวัชพืช อาจจะติดไปกับเสื้อผ้าซึ้งช่วยในการแพร่พันธุ์ไปได้ในระยะไกล ๆ
เหยียบนรกสุญญากาศ

เหยียบนรกสุญญากาศ () เป็นนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ เขียนโดยแอนดี เวียร์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักบินอวกาศ ผู้พบว่าตัวเองถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวอยู่บนดาวอังคารหลังภารกิจล้มเหลว และเขาจะต้องหาทางเอาตัวรอดกลับไปยังโลกให้ได้

"เหยียบนรกสุญญากาศ" เป็นนวนิยายเรื่องแรกของเวียร์ เขียนขึ้นในช่วงปี 2009 หลังถูกปฏิเสธจากสำนักพิมพ์หลายแห่ง เวียร์ตัดสินใจออกผลงานในรูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ หลังได้รับความนิยมในเว็บไซต์แอมะซอน.คอม สำนักพิมพ์คราวน์ได้ซื้อลิขสิทธิ์และจัดพิมพ์ใหม่ในปี 2014 สำหรับภาษาไทย นวนิยายเรื่องนี้แปลโดยยุทธวีร์ ยุทธวงศ์ชัย ตีพิมพ์โดยน้ำพุสำนักพิมพ์ในเดือนสิงหาคม 2015

ต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ "เดอะ มาร์เชียน กู้ตาย 140 ล้านไมล์" กำกับโดยริดลีย์ สก็อตต์ และนำแสดงโดยแม็ตต์ เดม่อน

ในปี 2015 "เหยียบนรกสุญญากาศ" ฉบับภาษาญี่ปุ่นได้รับรางวัลเซอุน (Seiun Award) ในสาขาเรื่องแปลขนาดยาวยอดเยี่ยม
ธิสเซ่นครุปป์

ธิสเซ่นครุปป์ () เป็นกลุ่มบริษัทข้ามชาติสัญชาติเยอรมัน มีฐานอยู่ในเมืองดืสบูร์กและเอสเชินในประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป มีบริษัทในเครือกว่า 670 แห่งทั่วโลกและเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ที่สุดของโลก ผลิตสินค้าหลายประเภท อาทิ ชิ้นส่วนและระบบของอุตสาหกรรมยานยนต์, ลิฟต์, บันไดเลื่อน, บริการด้านอุตสาหกรรม บริษัทจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1999 จากการควบรวมระหว่างบริษัท "ธิสเซ่น เอจี" (ก่อตั้ง ค.ศ. 1891) กับบริษัท "ครุปป์" (ก่อตั้ง ค.ศ. 1811)

ระบบลิฟต์ของธิสเซ่นครุปป์มีฐานการผลิตอยู่ในสเปน ซึ่งทำรายได้กว่า 1.6 พันล้านยูโร และสินค้าเหล็กกล้าไร้สนิมมีฐานการผลิตอยู่ในอิตาลี ซึ่งทำรายได้กว่า 2.3 พันล้านยูโร รายได้จากสองประเทศนี้คิดเป็นร้อยละ 9 ของรายได้รวม
ประธานคณะเสนาธิการร่วม

ประธานคณะเสนาธิการร่วม (อังกฤษ: Chairman of the Joint Chiefs of Staff หรือ CJCS) เป็นประธานของคณะเสนาธิการร่วม อันเป็นหน่วยงานที่ปรึกษาทางทหารระดับสูงสุดในกระทรวงกลาโหมสหรัฐที่รับผิดชอบในทุกเรื่องที่เกี่ยวกับยุทธศาสตร์ทางทหาร คณะเสนาธิการร่วมซึ่งประกอบด้วย เสนาธิการกองทัพบก, เสนาธิการกองทัพอากาศ, หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการกองทัพเรือ, ผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธิน และหัวหน้ากองกำลังพิทักษ์ชาติ

ประธานคณะเสนาธิการร่วมคนปัจจุบัน คือ พล.อ. โจเซฟ ดันฟอร์ด จากหน่วยนาวิกโยธิน
ตงฟางหง

ตงฟางหง (; "บูรพาแดง") เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อยกย่องสรรเสริญแด่ประธานาธิบดี เหมา เจ๋อตง และพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในยุคต่อต้านสงครามญี่ปุ่น เพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 หลี โหย่วหยวน และ กง มู่ ประพันธ์คำร้อง โดยนำทำนองมาจาก "ไป๋หม่าเตี้ยว" (; "เพลงม้าขาว") ซึ่งเป็นเพลงพื้นเมืองของมณฑลฉ่านซี

ตงฟงหง ในเวอร์ชันปัจจุบัน แบ่งเป็น 3 ท่อน เผยแพร่อย่างเป็นทางการในหนังสือพิมพ์ปลดแอกประชาชน เมื่อ พ.ศ. 2537 เพลงนี้ใช้ประกอบนาฏละครอิงประวัติศาสตร์ในชื่อเดียวกัน ที่จัดแสดงเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ณ มหาศาลาประชาคม ปักกิ่ง และจัดทำเป็นภาพยนตร์ฉายเมื่อ พ.ศ. 2508

นอกจากนี้ เพลงนี้ยังใช้ในอานัติสัญญาณเปิดสถานีของสถานีวิทยุซีเอ็นอาร์ และสถานีวิทยุประชาชนแห่งซินเจียง

คำว่า บูรพาแดง (The East is red) มีความหมายถึงการที่ซีกโลกตะวันออกในยุคสงครามเย็นนั้นปกครองด้วยระบอบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ คำลำลองที่ใช้เรียกขานค่ายคอมมิวนิสต์ในยุคนั้นคือ "แดง" (เช่น คำว่า จีนแดง, โสมแดง, ภัยแดง) อันเป็นการสื่อตรงกันข้ามกับซีกโลกตะวันตกที่ลัทธิทุนนิยมประชาธิปไตยปกครองนั่นเอง
ปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬ

ปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬ () คือชื่อสามัญของปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่ง () หรือ การรวมตัวขนาดใหญ่ของจุลชีพในทะเล เกิดขึ้นจากไดโนแฟลกเจลเลตไม่กี่ชนิด ที่มีการสะพรั่งสีแดงหรือน้ำตาล ปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬ คือ เหตุการณ์ซึ่งสาหร่ายที่อาศัยอยู่ในน้ำกร่อย น้ำเค็ม หรือ น้ำจืด มีการสะสมอย่างรวดเร็วในห้วงน้ำ ส่งผลให้เกิดสีบนผิวน้ำ ปกติแล้วจะพบได้ตามชายหาด ในทุก ๆ ปีปรากฏการณ์นี้ยังฆ่าแมนนาทีจำนวนมาก

สาหร่ายเหล่านี้ ซึ่งมีอีกชื่อนึงว่าแพลงก์ตอนพืช ซึ่งเป็นโพรทิสต์เซลล์เดียว เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะคล้ายพืช และสามารถก่อให้เกิดรอยแต้มขุ่นที่สามารถสังเกตได้ใกล้ผิวน้ำ ในขณะเดียวกันนั้น แพลงก์ตอนพืชบางชนิด เช่น ไดโนแฟลกเจลเลต ยังมีรงควัตถุสังเคราะห์แสง ซึ่งมีสีที่หลากหลายตั้งแต่สีเขียว ไปจนถึงสีเขียวและสีแดง

เมื่อสาหร่ายมีจำนวนหนาแน่น จะส่งผลให้น้ำเปลี่ยนสีหรือขุ่นมัว โดยปกติแล้วจะเป็นสีแดงหรือสีเขียว โดยบางทีอาจจะเป็นสีม่วงหรือสีชมพูก็ได้ สาหร่ายสะพรั่งที่จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนสีของน้ำนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อมีความหนาแน่นสูงเพียงพอเท่านั้น และไม่จำเป็นจะต้องเป็นสีแดงเสมอไป

ในบางครั้ง ปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬอาจเกี่ยวข้องกับผลผลิตของชีวพิษ การขาดแคลนของออกซิเจนละลาย หรือผลกระทบเชิงลบอื่น ๆ ซึ่งทั้งหมดนี้โดยปกติแล้วจะเรียกว่า สาหร่ายสะพรั่งที่มีความอันตราย ผลกระทบที่เห็นได้ชัดที่สุดจากปรากฏการณ์นี้เกี่ยวข้องกับอัตราการตายของสิ่งมีชีวิตหลาย ๆ อย่างที่อาศัยอยู่ในทะเลรวมไปถึงแนวชายหาด เช่น ปลา นก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล และสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น

ปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬในบางที่นั้นเกิดจากธรรมชาติ (สาหร่ายสะพรั่งที่เกิดขึ้นตามฤดูกาล โดยกระบวนการน้ำผุดที่แนวชายฝั่ง ซึ่งเกิดขึ้นตามธรรมชาติจากการเคลื่อนตัวของน้ำทะเล) ในขณะเดียวกัน ธาตุอาหารที่เพิ่มขึ้นจากกิจกรรมของมนุษย์นั้นยังเป็นอีกสาเหตุนึงของปรากฏการณ์นี้อีกด้วย การเติบโตของแพลงก์ตอนพืชโดยปกติแล้วจะถูกจำกัดไว้ด้วยปริมาณของไนเตรตและฟอสเฟต ซึ่งพบมากในของเหลวที่ไหลออกมาจากพื้นที่การเกษตรและในเขตที่มีกระบวนการน้ำผุดที่แนวชายฝั่ง มลพิษทางน้ำตรงชายฝั่งโดยฝีมือมนุษย์ และอุณภูมิที่เพิ่มสูงขึ้นของน้ำทะเลนั้นยังเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬเช่นเดียวกัน โดยมีปัจจัยอื่น ๆ เช่น ฝุ่นที่มีธาตุเหล็กสูงที่พัดมาจากทะเลทรายสะฮารา ซึ่งเชื่อว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬเช่นกัน สาหร่ายสะพรั่งในชายฝั่งแปซิฟิกบางที่นั้นได้ถูกเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศขนาดใหญ่เช่น ปรากฏการณ์เอลนีโญ เช่นกัน ทั้งนี้ปัจจุบันยังมีการถกเถียงกันในเรื่องของจำนวนที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดของปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬ ว่าเป็นการเพิ่มขึ้นที่แท้จริงหรือเป็นเพียงผลจากการใส่ใจและเฝ้าดูที่เพิ่มขึ้นและเทคโนโลยีในการหาที่พัฒนามากขึ้น
รายนามรองชนะเลิศมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

ตารางนี้แสดงให้เห็นถึงรองชนะเลิศของแต่ละปีของการแข่งขันตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 2013
เทศบาลตำบลหนองหัวแรต

เทศบาลตำบลหนองหัวแรต เป็นเทศบาลตำบลในอำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา เทศบาลตำบลหนองหัวแรตเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในปี พ.ศ. 2539 และยกระดับเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2551 ครอบคลุมพื้นที่ 93.99 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน มีประชากรทั้งสิ้น 8,265 คน
ทางรถไฟสายลพบุรี

ทางรถไฟสายลพบุรี เป็นทางรถไฟชานเมืองในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ที่ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (SRT) เป็นทางรถไฟรางคู่  มีจุดหมายหลัก ๆ อาทิเช่น รังสิต, อยุธยา และ ลพบุรี
พดด้วง (แก้ความกำกวม)

พดด้วง อาจหมายถึง
นิยามดาวเคราะห์ของไอเอยู

คำนิยามของดาวเคราะห์นิยามขึ้นที่กรุงปรากในปี พ.ศ. 2549 โดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) ได้กล่าวไว้ว่า ดาวเคราะห์ในระบบสุริยะเป็นเทหวัตถุที่ซึ่ง:
วัตถุอื่นที่ไม่ใช่ดาวบริวารที่เป็นไปตามนิยามสองข้อแรก จะถือว่าวัตถุนั้นเป็นดาวเคราะห์แคระ ตามคำกล่าวของไอเอยูที่ว่า "ดาวเคราะห์และดาวเคราะห์แคระเป็นวัตถุสองประเภทที่แตกต่างกัน" ส่วนวัตถุอื่นที่ไม่ใช่ดาวบริวารที่เป็นไปตามนิยามข้อแรกข้อเดียว จะถือว่าวัตถุนั้นเป็นวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แบบร่างนิยามฉบับแรกได้มีแผนที่จะรวมดาวเคราะห์แคระไว้เป็นส่วนหนึ่งของดาวเคราะห์ แต่ทว่านั่นจะทำให้ในระบบสรุิยะมีดาวเคราะห์จำนวนมาก ทำให้แบบร่างฉบับนี้ตกไป คำนิยามเป็นหนึ่งข้อโต้แย้งที่ได้รับการสนับสนุนและคำวิจารณ์จากนักดาราศาสตร์แต่ละคน แต่มันก็ยังคงถูกใช้งานต่อไป

ตามคำนิยามนี้ ทำให้ในระบบสุริยะมีดาวเคราะห์ 8 ดวง คำนิยามได้แยกวัตถุที่มีขนาดเล็กกว่าและวัตถุที่อยู่บริเวณรอบนอกระบบสุริยะกับดาวเคราะห์จากกัน ส่วนดาวเคราะห์นอกระบบได้ถูกแยกออกไปโดยชัดเจนตั้งแต่การร่างคำนิยามใน พ.ศ. 2546 โดยได้แยกมันออกจากดาวแคระ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า
เดทท์มาร์ คราเมอร์

เดทท์มาร์ คราเมอร์ (; 4 เมษายน พ.ศ. 2468 – 17 กันยายน พ.ศ. 2558) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเยอรมัน ผู้ซึ่งพาสโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิกชนะเลิศยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1975 และ 1976 คราเมอร์เสียชีวิตในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2558 ด้วยวัย 90 ปี
สงครามคาบสมุทร

สงครามคาบสมุทร () เป็นความขัดแย้งทางทหารระหว่างจักรวรรดิฝรั่งเศสของนโปเลียนกับฝ่ายพันธมิตรอันประกอบด้วยสหราชอาณาจักร, สเปน และ โปรตุเกส เพื่อแย่งชิงคาบสมุทรไอบีเรียในช่วงสงครามนโปเลียน สงครามเริ่มขึ้นเมื่อนายพลฌ็อง-อ็องด็อชแห่งฝรั่งเศสและกองทหารในบัญชาที่ยืมมาจากสเปน อาศัยช่วงที่โปรตุเกสขาดแคลนกำลัง เข้ารุกรานและยึดครองโปรตุเกสในปลายปี ค.ศ. 1807 อย่างง่ายดาย แต่เมื่อยกทัพไปถึงยังกรุงลิสบอนในวันที่ 30 พฤศจิกายน ก็ต้องพบว่า เจ้าชายฌูเอาแห่งบรากังซา ผู้สำเร็จราชการ และพระนางเจ้ามารีอาแห่งโปรตุเกส ได้พาพระราชวงศ์ ขุนนาง กองเรือรบโปรตุเกส และกองเรือสินค้าทั้งหมดอพยพไปยังอาณานิคมบราซิลก่อนแล้วเพียงหนึ่งวันภายใต้การคุ้มครองของราชนาวีอังกฤษ เหลือเพียงประชาชนไว้ในกรุงลิสบอนเท่านั้น

ฝรั่งเศสยึดครองโปรตุเกสได้ไม่นานก็ต้องถอนกำลังออกจากโปรตุเกสในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1808 และหันไปโจมตีสเปนแทน โดยสามารถยึดบาร์เซโลนาได้ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ อย่างไรก็ตาม กองทัพสเปนที่มีทหารกว่าแสนนายยังอยู่ในภาวะอัมพาต เนื่องจากปัญหาความขัดแย้งการเมืองภายในประเทศทำให้ทหารอยู่ในภาวะขาดผู้นำ สามสัปดาห์ต่อมา การลุกฮือของประชาชนทำให้ในวันที่ 19 มีนาคม พระเจ้าการ์โลสที่ 4 ต้องยินยอมมอบราชสมบัติให้ราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายเฟร์นันโด ความวุ่นวายในสเปนถูกระงับลงโดยกองพลของฌออากีม มูว์ราพร้อมๆกับการถอดพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 ออกจากราชสมบัติ

อังกฤษซึ่งต่อต้านนโปเลียนอยู่เดิมแล้วนั้น เมื่อเห็นว่าชาวสเปนไม่ยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของนโปเลียน อังกฤษจึงคิดว่าตัวเองนั้นยืนอยู่ฝ่ายถูกต้องและมีความชอบธรรมและเริ่มที่จะแสวงหาพันธมิตร จึงเข้ามามีส่วนในสงครามครั้งนี้โดยการประกาศสงครามกับนโปเลียน โดยในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1808 กองทหารอังกฤษภายใต้บัญชาของพลโท เซอร์ อาร์เธอร์ เวลสลีย์ เริ่มตั้งมั่นในโปรตุเกส และผนึกกำลังกับสเปนและโปรตุเกส สงครามคาบสมุทรดำเนินไปจนกระทั่งสามารถเอาชนะนโปเลียนได้ในสงครามประสานมิตรครั้งที่หก นับเป็นการอุบัติขึ้นครั้งแรกของสงครามกองโจรขนาดใหญ่
ทางรถไฟสายเขากระโดง

ทางรถไฟสายบุรีรัมย์–เขากระโดง หรือ ทางแยกเขากระโดง เป็นเส้นทางรถไฟขนส่งหินระยะสั้นในเขตอำเภอเมืองบุรีรัมย์ เริ่มจากสถานีรถไฟบุรีรัมย์ไปยังลานเก็บกองหินเขากระโดงใกล้กับช้างอารีนาและเขากระโดงสเตเดี้ยม โดยหินดังกล่าวจะใช้สำหรับโรยทางของกิจการรถไฟ ไม่มีบริการขนส่งประชาชน และมีเพียงรถไฟบรรทุกสินค้าที่มีการวิ่งบนเส้นทางครั้งหรือสองครั้งต่อปี ด้วยเหตุนี้ทางรถไฟสายดังกล่าวจึงถูกประชาชนบุกรุกบ่อยครั้ง และพื้นที่บางส่วนการรถไฟได้เปิดให้ประชาชนเช่าใช้

พ.ศ. 2561 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้มีการพัฒนาเส้นทางขนส่งหินสายนี้เป็นเส้นทางท่องเที่ยว สำหรับขนส่งประชาชนที่จะเดินทางไปชมการแข่งขันรถจักรยานยนต์ระดับโลก โมโตจีพี 2018 (MotoGP 2018) ที่ประเทศไทยและจังหวัดบุรีรัมย์เป็นเจ้าภาพภายในวันที่ 5-7 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ณ ช้างอารีนา โดยมีการสำรวจเส้นทางและเตรียมสร้างชานชาลารองรับผู้เข้าชมงานที่เดินทางด้วยรถไฟ โดยจะมีการจัดขบวนรถด่วนพิเศษ สถานีรถไฟบุรีรัมย์–ที่หยุดรถเขากระโดง ไป-กลับ 10 เที่ยวต่อวัน ราคาตั๋ว 20 บาทต่อคน
อ็องเฌ

อ็องเฌ (, ) เป็นเมืองในภาคตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส ประมาณ 300 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้จากปารีส เมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองเอกของมณฑลอ็องฌูก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้และมณฑลนี้จะเรียกตัวเองว่า "อ็องฌ์แว็ง" เฉพาะเทศบาลเมืองอ็องเฌ (ไม่นับรวมเขตปริมณฑล) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส รองจากน็องต์และแรน และมากเป็นอันดับที่ 17 ของประเทศ
กิตติมา สุธานันต์

กิตติมา สุธานันต์ (เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักยกน้ำหนัก ทีมชาติไทย กิตติมาเข้าร่วมการแข่งขัน เวิร์ด แชมป์เปี้ยนชิพ 2013 รุ่นน้ำหนัก 53 กิโลกรัม ชนะได้รางวัลเหรียญทองแดง.
โสภิตา ธนสาร

โสภิตา ธนสาร (ชื่อเล่น: แนน; เกิดเมื่อวันที่: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ที่อำเภอสวี จังหวัดชุมพร) เป็นนักกีฬายกน้ำหนักหญิงทีมชาติไทย

โสภิตา เป็นบุตรคนโตในบรรดาบุตร 3 คน ของนายสุรศักดิ์ (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) และนางสรารัตน์ ธนสาร จบการศึกษาจากโรงเรียนค่ายลูกเสือ อำเภอสวี, ระดัมมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนวิชูทิศ และโรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร, ระดับอุดมศึกษาจากสถาบันการพลศึกษาวิทยาเขตกรุงเทพ ปีที่ 5

โสภิตาเริ่มเล่นยกน้ำหนักในปี พ.ศ. 2549 ใช้เวลาทั้งหมด 5 ปี ก่อนติดทีมชาติในปี พ.ศ. 2553 เคยผ่านการแข่งขันและประสบความสำเร็จในระดับเยาวชน, ระดับชาติ และนานาชาติมาแล้วอย่างมากมาย

ในการแข่งขันเวิลด์แชมป์เปี้ยนชิพ 2013 โสภิตาได้รับรางวัลเหรียญทองแดง จากการแข่งขันในรุ่น 53 กิโลกรัม

ในการแข่งขันโอลิมปิก 2016 ที่ริโอเดอจาเนโร โสภิตาได้เหรียญทองในรุ่นฟลายเวต (48 กิโลกรัม) หลังจากเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการเพียงวันเดียว โดยทำน้ำหนักรวมได้ 200 กิโลกรัม จากการยก 3 ครั้ง นับเป็นเหรียญทองแรกและเหรียญรางวัลแรกของนักกีฬาไทยในการแข่งขันครั้งนี้ และเป็นเหรียญทองแรกของนักกีฬาไทยในรอบ 8 ปี หลังจากโอลิมปิกครั้งที่แล้ว (ลอนดอนเกมส์) ไทยไม่สามารถคว้าเหรียญทองมาได้แม้แต่เหรียญเดียว