seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 38

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย (25 กันยายน พ.ศ. 2519 - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519)

หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2519 สมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานรัฐสภา เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน อันมี พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นหัวหน้า ได้กระทำการยึดอำนาจ การปกครองแผ่นดินเป็นผลสำเร็จ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 เป็นผลทำให้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 สิ้นสุดลงพร้อมกับ รัฐสภา และคณะรัฐมนตรี นับเป็นคณะรัฐมนตรีที่มีอายุสั้นที่สุดด้วยคือ 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง ทำให้ได้รับฉายาว่า "รัฐบาลวันเดียว"
อะพาไทต์

อะพาไทต์ () (Ca (PO) (F,Cl,OH)) เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มฟอสเฟต มีค่าความแข็งที่ 5 ตามสเกลของโมส์ (Moh's scale)

Apatite มาจากภาษากรีก Apate ซึ่งหมายถึง “Deceit” คือ ลวงตา ทั้งนี้ เพราะแร่นี้มีลักษณะเหมือนแร่รัตนชาติหลายชนิด จึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดบ่อยๆ ซึ่งดูเหมือนหลอกลวงนั่นเอง
ภาษากาลาเทีย

ภาษากาลาเทีย เป็นภาษากลุ่มเคลต์ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในกาลาเทียที่อยู่ในเอเชียน้อยหรือประเทศตุรกีปัจจุบัน เมื่อราว พ.ศ. 243 – 943 หลักฐานที่เหลืออยู่ของภาษานี้เป็นคำสั้นๆ ราว 120 คำ ส่วนมากที่เป็นชื่อเฉพาะลงท้ายด้วย-riks "กษัตริย์", บางส่วนลงท้ายด้วย -marus, กรรม -mari "มหาราช", และชื่อเผ่าเช่น Ambitouti
ภาษาลิเชีย

ภาษาลิเชีย ( ออกเสียง Lycian) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอนาโตเลีย ใช้พูดในยุคเหล็กในบริเวณลิเชียในอนาโตเลีย (ตุรกีปัจจุบัน) คาดว่าสืบทอดมาจากภาษาฮิตไตน์หรือภาษาลูเวียหรือทั้งสองภาษา 
ลิเซียครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเมืองอันตัลยาและเฟติเยในปัจจุบันทางภาคใต้ของตุรกี โดยเฉพาะบริเวณจากอ่าวเฟติเยไปจนถึงอ่าวอันตัลยา เอกสารในสมัยอียิปต์โบราณได้กล่าวว่าในหมู่ของคนทะเลมีบริเวณที่เรียกว่าลิคาโอเนีย อยู่ในเขตภูเขาทางตะวันอออกระหว่างเมืองอันตัลยาและเมอร์ซินในปัจจุบัน
ภาษาลิเซียจัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนในกลึ่มย่อยลูเวียของกลุ่มภาษาอนาโตเลีย ในกลุ่มนี้มีอักษรรูปลิ่ม และอักษรเฮียโรกลิฟของภาษาลูเวีย ภาษาคาเรีย ภาษาซิเดติก และภาษาปิซิดิก ภาษาในกลุ่มย่อยนี้ใช้พูดในยุคเหล็กหรือเมื่อประมาณ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ไม่มีหลักฐานกล่าวว่าในสมัยสงครามโทรจันมีผู้พูดภาษาลิเซีย ส่วนภาษาลูเวียนั้นมีประวัติย้อนกลับไปถึงตอนปลายของยุคทองแดง และมาตลอดจนถึงการล่มสลายของจักวรรดิฮิตไตต์ สมาชิกอื่นๆในกลุ่มนี้จัดเป็นภาษาลูกหลานของภาษาลิเซีย คาดว่าภาษาลิเซียเป็นภาษาตายในราวพุทธศตวรรษที่ 6 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีกโบราณ ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากจารึก ซึ่งนักวิชาการแบ่งเป็น 2 สำเนียง คือภาษาลิเซียสำเนียงมาตรฐานหรือลิเซียเอ อีกสำเนียงเรียกว่าลิเซียบีหรือมิเลียนซึ่งแตกต่างกันทางด้านไวยากรณ์ ภาษาลิเซียมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรลิเชียซึ่งคล้ายกับอักษรกรีก โดยมีบางตัวยืมมาจากอักษรคาเรีย
ภาษาลูเวีย

ภาษาลูเวีย เป็นภาษาที่ตายแล้วในกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน สาขาอนาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาฮิตไตน์ ใช้พูดในฮาซาร์วาที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณที่เป็นศูนย์กลางของชาวฮิตไตน์ ภาษาลูเวียอาจจะเป็นลูกหลานโดยตรงหรือเป็นภาษาใกล้เคียงของภาษาไลเซีย ภาษาลูเวียมีการใช้อย่างแพร่หลายในช่วง 637 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิฮิตไตน์เริ่มเสื่อมลง ภาษาลูเวียเป็นภาษาราชการในรัฐฮิตไตน์ใหม่ในซีเรียและอาณาจักรตาบัลในอนาโตเลียกลาง ภาษานี้มีระบบการเขียนสองระบบคือเขียนด้วยอักษรภาพแบบไฮโรกลิฟและ อักษรรูปลิ่ม
ภาษาลิเดีย

ภาษาลิเดีย เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนเคยใช้พูดในรัฐลิเดียทางอานาโตเลียตะวันตก (ตุรกีปัจจุบัน) หลักฐานเกี่ยวกับภาษาลิเดียที่พบได้แก่ จารึกบนเหรียญทองแดงอายุราว 157 ปีก่อนพุทธศักราช และจารึกอายุราว พ.ศ. 43 – 143 ภาษาลิเดียเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 643 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีก

คำนามและคำคุณศัพท์แบ่งเป็นรูปเอกพจน์และรูปพหูพจน์ และมีสองเพศคือ มีชีวิตกับไม่มีชีวิต มีสามการกคือ ประธาน กรรม และกรรมรอง-สถานที่ การเรียงคำโดยทั่วไปเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา มีปรบทอยางน้อยหนึ่งคำ คำคุณศัพท์นำหน้านาม
ภาษาคาเรีย

ภาษาคาเรีย เป็นภาษาของชาวคาเรีย จัดอยู่ในภาษากลุ่มอนาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาไลเดียมากกว่าภาษาไลเซีย หลักฐานที่เหลืออยู่ส่วนมากเป็นชื่อเฉพาะ เช่น Sangodos, Kaphenos, Truoles, Nastes, Nomion, Mausolos และจารึกขนาดสั้นๆ เขียนด้วยอักษรคาเรีย ภาษานี้ถอดความได้โดย John D. Ray การรับวัฒนธรรมกรีกของชาวคาเรียทำให้ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 643

อักษรคาเรียประกอบด้วยอักษร 45 ตัว มีผู้พยายามถอดความหมายอักษรนี้มาก ใน พ.ศ. 2503 นักวิจัยชาวรัสเซีย Vitaly V. Shevoroshkin เป็นผู้สันนิษฐานเป็นคนแรกว่า การเขียนนี้เป็นการเขียนแบบอักษรแทนพยางค์หรือกึ่งพยางค์ แต่ความพยายามถอดความหมายด้วยระบบนี้ล้มเหลว เพราะเขาพยายามแทนคำแต่ละพยางค์โดยอิงอักษรกรีก นักวิจัยชาวรัสเซียอีกคนหนึ่งคือ Yurity Otkupschikou ใน พ.ศ. 2531 ชี้ให้เห็นว่า มีความแตกต่างในการถอดความระหว่างอักษรคาเรียกับภาษาโบราณในแหลมบอลข่าน

อักษรนี้ถูกถอดความได้อย่างแท้จริงโดยนักอียิปต์วิทยา John D. Ray โดยใช้จารึก 2 ภาษา คาเรีย-อียิปต์

ชาวกรีกฮาเดียนจำนวนเล็กน้อยเข้ามาถึงชายฝั่งของคาบสมุทรอนาโตเลียในช่วงปลายยุคสำริด และอยู่ภายใต้ชนพื้นเมืองที่ไม่ได้พูดภาษากรีก ซึ่งมีความสัมพันธ์กับจักรวรรดิฮิตไตต์ จนกระทั่งถึงยุคที่ชาวกรีกเผ่าไอโอเนียนและดอเรียน เข้ามาตั้งหลักแหล่งและสร้างเมืองใหญ่ๆ ขึ้น นักเขียนที่เกิดในเมืองนี้ได้เขียนไว้ว่า กลุ่มคนในเมืองใหม่มีการแต่งงานระหว่างเผ่า ซึ่งเรียกคนกลุ่มนี้ว่าคาเรีย และพูดภาษาที่ต่างออกไปการเขียนหายไปในช่วงยุคมืดของกรีก แต่การเขียนภาษาคาเรียก่อนหน้านั้นก็ไม่เหลืออยู่ จารึก 2 ภาษาเริ่มปรากฏใน 257 ปีก่อนพุทธศักราช

ถ้าภาษาคาเรียและภาษาไลเซียเป็นภาษาที่ใกล้ชิดกัน ภาษาที่น่าจะเป็นบรรพบุรุษของทั้งสองภาษานี้คือ ภาษาลูเวีย ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้พูดในช่วงปลายยุคสำริด ในอนาโตเลียตะวันออก แล้วจึงแผ่ขยายไปทางตะวันตกและทางใต้ การสูญหายไปของภาษาลูเวีย อยู่ในช่วงไล่เลี่ยกับการเกิดขึ้นของภาษาที่คาดว่าเป็นภาษาลูกหลาน

ภาษาคาเรียกลายเป็นภาษาตาย ในช่วงที่อารยธรรมกรีกกำลังรุ่งเรือง และเกิดการทำให้เป็นกรีกในอนาโตเลีย แม้ว่าการได้รับอิทธิพลจากจักรวรรดิเปอร์เซียจะทำให้กระบวนการนี้ช้าลงบ้าง แต่ภาษาคาเรียก็กลายเป็นภาษาตายในที่สุด ในช่วงพ.ศ. 443 -453 หรือในช่วงคริสตกาล
โอเทลโล่

โอเทลโล่ () เป็นหมากกระดานชนิดหนึ่ง ซึ่งมีรูปแบบและกติกาที่เรียบง่าย ตัวหมากมีสีขาวและสีดำ คล้ายกับหมากล้อมโอเทลโล่ เป็นหมากกระดานที่ถูกคิดค้นในราวปี ค.ศ. 1880 โดยชาวอังกฤษ นามว่า ลูอิส วอเตอร์แมน แรกเริ่มมีชื่อว่า รีเวอร์ซี่ (Reversi) ต่อมาในปี ค.ศ. 1898 บริษัท ราเวนส์เบอร์เกอร์ (Ravensburger) ประเทศเยอรมันได้ทำการซื้อลิขสิทธิ์ และทำการจำหน่ายหมากกระดานชนิดนี้เป็นครั้งแรก ในชื่อเกมว่า รีเวอร์ซี่

ต่อมาในราวปี ค.ศ. 1970 ชาวญี่ปุ่น โกโร่ ฮาเซกาว่า (Goro Hasegawa) ได้ทำการปรับเปลี่ยนกฎ และกติกาใหม่ โดยได้รับแรงบันดาลใจ มาจากหมากล้อม และละครที่สร้างจากบทประพันธ์ของ วิลเลี่ยม เช็คสเปียร์ (William Shakesphere) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมของคนดำ และคนขาวจึงเป็นที่มาของชื่อหมากกระดาน "โอเทลโล่" ตามชื่อของละครดังกล่าว

ในปี ค.ศ. 1973 โกโร่ ฮาเซกาว่า ได้ทำการจำหน่ายหมากกระดานโอเทลโล่ โดยใช้ชื่อ "โอเทลโล่" เป็นครั้งแรก จัดจำหน่ายโดยบริษัท ซึคุดะ ออริจินัล (Tsukada Original) หมากกระดานโอเทลโล่จึงเริ่มเผยแพร่ และเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

การทำให้จำนวนหมากของสีที่ตนเล่น มีจำนวนมากกว่าฝ่ายตรงกันข้าม เมื่อจบเกม

1. ผู้เล่นทำการแบ่งจำนวนหมากฝ่ายละ 32 ตัว และทำการเลือกสีที่ต้องการเล่น

2. นำหมากของแต่ละฝ่ายมาวางในตำแหน่งเริ่มต้น ดังรูปที่ 1 
"รูปที่ 1. แสดงตำแหน่งเริ่มต้นเกม"

3. การเดินหมากในเกมโอเทลโล่ ผู้เล่นจะต้องทำการหนีบหมากของฝ่ายตรงข้ามเสมอ (ดูรูปที่ 2 และ 3 ประกอบ) โดยหมากที่ถูกหนีบจะถูกพลิกให้เป็นสีของฝ่ายที่หนีบ
"รูปที่ 2. หมากดำต้องการเดินในตำแหน่งดังรูป"
"รูปที่ 3. หลังจากลงตำแหน่งดังกล่าว หมากขาวที่อยู่ระหว่างหมากดำจะถูกพลิกเป็นสีดำ"

1. ผู้เล่นผลัดกันเดิน โดยฝ่ายที่เล่นสีดำเดินก่อนเสมอ

2. กรณีที่ผู้เล่นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่มีตาเดิน (ไม่มีหมากให้หนีบได้) ผู้เล่นฝ่ายนั้นจำเป็นต้องผ่าน เพื่อให้ผู้เล่นอีกฝ่ายหนึ่งเดิน จนกว่าผู้เล่นฝ่ายที่ผ่านจะมีตาเดินจึงสามารถเดินต่อไปได้

3. การเดินหมาก หมากที่ถูกหนีบจะถูกพลิกเปลี่ยนสีทุกแนว และไม่จำกัดจำนวน
"รูปที่ 4. หมากดำต้องการเดินในตำแหน่ง E8 ดังรูป"
"รูปที่ 5. แสดงภาพหลังจากหมากดำเดินที่ตำแหน่ง E8 แล้ว หมากขาวจะถูกพลิกทุกแนว ทั้งแนวนอน แนวตั้ง แนวทแยง"

4. ไม่สามารถหนีบข้ามหมากสีของตนเองได้
"รูปที่ 6. หมากขาวต้องการเดินในตำแหน่งดังรูป"
"รูปที่ 7. หมากดำจะถูกพลิกเฉพาะหมากที่อยู่ระหว่าง C1-H1 เท่านั้น โดยหมากดำในตำแหน่ง B1 จะไม่ถูกพลิก"

5. ในการเดินหมากแต่ละครั้ง หมากที่ถูกพลิกจะพลิกเฉพาะตัวที่ถูกหนีบจากตำแหน่งที่ผู้เล่นเดินในตาเดินล่าสุดเท่านั้น
"รูปที่ 8. หมากขาวต้องการเดินในตำแหน่ง A4 ดังรูป"
"รูปที่ 9. หลังจากหมากขาวเดินที่ A4 หมากดำจะถูกพลิกเฉพาะหมากที่อยู่ระหว่าง A4-E4 เท่านั้น หมากดำในตำแหน่งอื่นๆ แม้ว่าจะอยู่ระหว่างหมากขาวเช่นกัน แต่จะไม่ถูกพลิก"

6. หมากที่ถูกหนีบในแต่ละตาเดินจะต้องถูกพลิก แม้ว่าผู้เล่นจะไม่ต้องการพลิกก็ตาม

7. หากผู้เล่นลืมพลิกหมากในบางตำแหน่ง หรือ พลิกผิด ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามสามารถโต้แย้ง เพื่อให้ทำการแก้ไขได้ แต่หากผู้เล่นฝ่ายตรงกันข้ามได้ทำการเดินในตาต่อไปแล้ว จะสายเกินไปไม่สามารถกลับมาแก้ไขได้อีก

8. เมื่อได้ทำการเดินหมากลงบนกระดานในตำแหน่งใดๆแล้วก็ตามจะไม่สามารถเปลี่ยนไปยังตำแหน่งอื่นได้อีกตลอดทั้งเกม

9. หากผู้เล่นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตัวหมากที่มีหมด แต่ยังมีตาเดินต่อ ให้ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามแบ่งตัวหมากให้ฝ่ายนั้น เพื่อทำการเดินต่อจนจบเกม

10. เกมจะสิ้นสุดลงเมื่อทั้งสองฝ่ายไม่มีตาเดิน โดยฝ่ายที่มีจำนวนหมากบนกระดานมากกว่าจะเป็นฝ่ายชนะ
"รูปที่ 10. จบเกมหมากดำชนะ 49-15"

"รูปที่ 11. จบเกมหมากขาวชนะ 10-52*"
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ

วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (19 ตุลาคม พ.ศ. 2490 -) ศิลปินสาขาจิตรกรรม ศาสตราจารย์สาขาทัศนศิลป์ ภาควิชาทัศนศิลป์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ นครปฐม ราชบัณฑิต ประจำสำนักศิลปรรม ราชบัณฑิตยสภา สาขาวิจิตรศิลป์

วิบูลย์ ลี้สุวรรณ เกิดที่จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้อง 3 คน จบการศึกษามัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร

วิบูลย์ ลี้สุวรรณ มีบทบาทในด้านการค้นคว้าและทำการศึกษาวิจัยงานด้านศิลปะและวัฒนธรรมรวมทั้งเครื่องจักสานติดต่อกันมาอย่างต่อเนื่องมากกว่า 30 ปี และยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับ ศิลปะไทย ศิลปะพื้นบ้าน และศิลปะสมัยใหม่เป็นจำนวนมาก รวมทั้งการรวบรวมผลงานของ "ขรัวอินโข่ง" จิตรกรภาพเขียนฝาผนังผู้บุกเบิกงานจิตรกรรมแบบตะวันตกของประเทศไทย เคยได้รับรางวัลจากการเขียนหนังสือต่างๆ หลายครั้ง เช่น ได้รับรางวัลดีเด่นประเภทสารคดีประจำปี พ.ศ. 2519 จากหนังสือ ศิลปะชาวบ้าน พ.ศ. 2520 ได้รับรางวัลจาก สมาคมผู้ผลิตและจัดจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทยและ คณะกรรมการจัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ได้รางวัลชมเชยประเภทสารคดีจาก หนังสือ "5 นาทีกับศิลปะไทย" จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2522 ได้รางวัลหนังสือดีเด่นประเภทหนังสือสารคดีจากหนังสือ "ศิลปะน่ารู้ในสองศตวรรษ" จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2523 รางวัลชมเชยประเภทสารคดีจากหนังสือ "นำชมศิลปกรรมตามวัด" จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2541 และได้รางวัลประเภทการสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมประจำปี พ.ศ. 2530 - 2532 จากกระทรวงศึกษาธิการ

นอกจากการเขียนหนังสือสำหรับคนทั่วไปแล้ว วิบูลย์ ลี้สุวรรณยังสนใจด้านการพัฒนาเยาวชนด้านศิลปะอีกด้วย โดยเมื่อ พ.ศ. 2525 เขาได้รับรางวัลชมเชยประเภทสารคดีจากหนังสือ สำหรับเด็กก่อนวัยรุ่นจากหนังสือ "จิตรกรรมไทย" จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือของคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก

วิบูลย์ ลี้สุวรรณมีผลงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะจำนวนมากเช่นกันและยังเคยได้รับเชิญให้ไปดูงานและไปแสดงผลงานศิลปกรรมของเขาทั้งในและต่างประเทศอยู่เสมอ
อาณาจักรสุธรรมวดี

สุธรรมวดี หรือ สะเทิม () เป็นอาณาจักรหนึ่งของชาวมอญในอดีต สร้างก่อน พ.ศ. 241 มีกษัตริย์ปกครองทั้งหมด 59 พระองค์ มีการติดต่อค้าขายใกล้ชิดกับอินเดียและลังกา และกลายเป็นศูนย์กลางหลักของพระพุทธศาสนาเถรวาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

อาณาจักรสุธรรมวดีสลายลงเนื่องจากพระเจ้าอนิรุทธ์ กษัตริย์แห่งพุกามได้ยกทัพมาตีและกวาดต้อนผู้คน ทรัพย์สมบัติ พระสงฆ์ พระไตรปิฎก รวมทั้งพระเจ้ามนูหา (กษัตริย์แห่งสุธรรมวดี) กลับไปพุกาม
สะเทิม

สะเทิม (; , ) เป็นเมืองหนึ่งในรัฐมอญ ตั้งอยู่บนที่ราบตะนาวศรีทางตอนใต้ของประเทศพม่า ห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 230 กิโลเมตร และห่างจากเมาะลำเลิงไปทางทิศเหนือ 70 กิโลเมตร ตัวเมืองตั้งอยู่ตามแนวทางหลวงหมายเลข 8 และทางหลวงหมายเลข 85 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1

สะเทิมเคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรสุธรรมวดีอย่างน้อยตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11
ภูทับเบิก

ภูทับเบิก เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดเพชรบูรณ์ มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,768 เมตร อยู่ตำบลวังบาล ห่างจากอำเภอหล่มสักและหล่มเก่าประมาณ 40 กิโลเมตร มีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง ซึ่งได้อพยพมาอาศัยอยู่ที่บ้านทับเบิก โดยอยู่ในความดูแลของศูนย์พัฒนาสงเคราะห์ชาวเขาจังหวัดเพชรบูรณ์ ประกอบด้วยอาชีพทำการเกษตรแบบขั้นบันไดตามเชิงเขา ในช่วงหน้าฝนยังมีไร่กะหล่ำปลีที่สวยงาม ส่วนหน้าหนาวมีดอกนางพญาเสือโคร่งบานเต็มภูทับเบิก
ไฮดี คลุม

ไฮดี คลุม () นางแบบชาวเยอรมัน เป็นทั้งนักแสดง ผู้นำเสนอสินค้า และพิธีกรรายการ "โปรเจกต์รันเวย์" และ "เจอร์มานีส์เน็กซต์ท็อปโมเดล" ฟอบส์ได้จัดอันดับให้เป็นนางแบบรายได้สูงที่สุดเป็นอันดับ 3
ผลคูณ

ผลคูณ ในทางคณิตศาสตร์ คือ ผลลัพธ์ที่ได้จากการคูณของพจน์ต่าง ๆ ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิด ผลคูณที่พบบ่อยในทางคณิตศาสตร์ เช่น
ธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี

ธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นธงสีขาวนั้นประดับด้วยภาพตราราชการของบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี

ธงนี้เป็นธงใช้สำหรับดินแดน สถานีวิจัย และธงสำหรับสำนักงานและศูนย์บัญชาการการสำรวจเขตบริติชแอนตาร์กติกเป็นหลัก สำหรับเรือของคณะสำรวจจะใช้ธงลักษณะคล้ายกันแต่มีพื้นสีน้ำเงินตามอย่างธงเรือราชการของสหราชอาณาจักร ส่วนผู้ตรวจการประจำดินแดนแห่งนี้ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยภาพตราราชการประจำดินแดนที่กลางธงเป็นเครื่องหมายสำคัญ

รัฐบาลสหราชอาณาจักรกำหนดให้มีธงนี้ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2506 หลังมีการจัดตั้งเขตการปกครองแห่งนี้ขึ้นเพียง 1 ปี โดยก่อนหน้านี้เขตการปกครองดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ จึงใช้ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นสัญลักษณ์
ตราแผ่นดินของบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี

ตราแผ่นดินของบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี มีลักษณะเป็นตราอาร์ม รูปโล่พื้นสีขาว มีแถบขวางรูปคลื่นสีฟ้า 3 แถบที่ตอนบนของโล่ บนพื้นโล่นั้นแบ่งเป็นช่องสามเหลี่ยมหัวกลับพื้นสีแดง ภายในมีรูปคบเพลิง ถัดจากโล่ขึ้นไปเป็นหมวกเกราะอัศวินโบราณ ประดับด้วยพู่ประดับสีขาว-น้ำเงิน คาดด้วยผ้าโพกสีเดียวกัน ตอนบนสุดนั้นเป็นเครื่องยอดรูปเรือสำรวจชื่อ อาร์เอสเอส ดิสคัฟเวอรี (RRS Discovery) ซึ่งเป็นเรือที่ โรเบิร์ต ฟอลคอน สก็อตต์ และเออร์เนสต์ แชคเคิลตัน นักสำรวจชาวอังกฤษ ใช้เดินทางมาสำรวจขั้วโลกใต้ในปี ค.ศ. 1901 (พ.ศ. 2444)

ตราดังกล่าวนี้ตั้งอยู่บนพื้นรองรูปพื้นหญ้าสีเขียว (ครึ่งซ้าย) และพื้นน้ำแข็งสีขาว (ครึ่งขวา) มีราชสีห์สีทองยืนผงาดประคองข้างตราด้านซ้าย หมายถึงสหราชอาณาจักร ส่วนด้านขวาประคองด้วยนกเพนกวินจักรพรรดิ อันเป็นสัตว์ที่สามารถพบได้ทั่วไปในขั้วโลกใต้ เบื้องล่างสุดมีแพรแถบสีเหลือง จารึกคำขวัญเป็นอักษรสีแดงใจความ "Research and Discovery" แปลความได้ว่า "สำรวจและค้นพบ" ซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายสำคัญของดินแดนส่วนนี้

ตราดังกล่าวนี้ ทางการสหราชอาณาจักรเริ่มกำหนดให้ใช้ได้เมื่อปี ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ขณะที่ดินแดนส่วนนี้ยังจัดให้อยู่ในความดูแลของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (พร้อมกันกับตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช)
ไวต์แฮต

ไวท์แฮต () คือคนที่มีความสามารถในด้านคอมพิวเตอร์สูง คล้ายกับพวกแฮกเกอร์หรือแบล็กแฮต แต่ไวท์แฮตจะเน้นไปที่การป้องกันระบบคอมพิวเตอร์ ในขณะที่พวกแฮ็กเกอร์จะเน้นไปที่การเจาะระบบหรือการแฮกเพื่อประโยชน์ส่วนตัว

ไวท์แฮตเหมือนกับแบล็กแฮตตรงที่ พวกเขามีความรู้เกี่ยวกับการป้องกันภัยระบบเป็นอย่างดี แต่เมื่อไวท์แฮตสามารถเจาะเข้าไปในระบบได้แล้ว พวกเขาจะทำการแจ้งเตือนผู้ดูแลระบบนั้น ๆ คนบางคนก็ถูกเรียกว่า เกรย์แฮต (Grey Hat) และ/หรือ บราวน์แฮต () เนื่องจากพวกเขาอยู่ระหว่างพวกไวท์แฮตกับแบล็กแฮต
หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด

หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด เป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรในทะเลแคริบเบียนระหว่าง พ.ศ. 2376 ถึง พ.ศ. 2503 ซึ่งประกอบด้วยดินแดนต่างๆ ได้แก่ แอนติกา บาร์บูดา หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน มอนเซอร์รัต เซนต์คิตส์ เนวิส แองกวิลลา และดอมินีกา เฉพาะดอมินีกานั้นเป็นดินแดนของหมู่เกาะแห่งนี้จนถึง พ.ศ. 2483
หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด

หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด () เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในภูมิภาคแคริบเบียนระหว่าง ค.ศ. 1833 - ค.ศ. 1960 ประกอบด้วยเกาะเกรเนดา เซนต์ลูเซีย เซนต์วินเซนต์ เกรนาดีนส์ บาร์เบโดส (ต่อมาเป็นที่ตั้งที่ว่าการอาณานิคมในปี ค.ศ. 1885 เมื่อแยกการปกครองออกมาเป็นอาณานิคมเอกเทศ) โตเบโก (ภายหลังรวมเข้ากับตรินิแดดในปี ค.ศ. 1889) และดอมินีกา (โอนการปกครองมาจากหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ดในปี ค.ศ. 1940)

ชื่ออย่างเป็นทางการของอาณานิคมตั้งแต่ ค.ศ. 1871 คือ "สหพันธ์อาณานิคมหมู่เกาะวินด์เวิร์ด" (Federal Colony of the Windward Islands) ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น "ดินแดนหมู่เกาะวินด์เวิร์ด" (Territory of the Windward Islands) เมื่อปี ค.ศ. 1956 และใช้มาตราบจนถึงการยุบอาณานิคมแห่งนี้ในปี ค.ศ. 1960

เมืองหลวงของอาณานิคมแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เมืองเซนต์จอร์เจสบนเกาะเกรเนดา (เดิมตั้งอยู่ที่เมืองบริดจ์ทาวน์บนเกาะบาร์เบโดสระหว่าง ค.ศ. 1871 - 1885) การจัดการปกครองมิได้จัดเป็นลักษณะการปกครองอาณานิคมแห่งเดียวทั้งหมด แต่เป็นลักษณะของการวมเป็นสหพันธ์ของอาณานิคมต่าง ๆ โดยมีผู้ว่าการอาณานิคมร่วมกัน แต่ละอาณานิคมนั้นมีสถาบันต่างๆ ของตนเอง มีการจัดการด้านนิติบัญญัติ กฎหมาย และการเก็บภาษีเป็นเอกเทศ
บาร์ต ซิมป์สัน

บาร์ทโทโลมิว "บาร์ต" โจโจ้ ซิมป์สัน () ให้เสียงพากย์โดย แนนซี คาร์ทไรท์ เขาคือลูกชายคนโตของ โฮเมอร์ ซิมป์สัน และ มาร์จ ซิมป์สัน และเป็นพี่ชายของ ลิซ่า และ แมกกี้ ซิมป์สัน บาร์ท เป็นตัวละครที่สะดุดตาผู้ชมเพราะว่านิสัยที่แปลกไม่เหมือนใครและลักษณะยียวนกวนประสาท ทำให้บาร์ทเป็นขวัญใจคนดูในเรื่อง The Simpsons เลยก็ว่าได้ บาร์ทได้ถูกโหวตเป็นตัวละครไอคอนของวงการแอนิเมชั่นแห่งสหรัฐอเมริกาคนนึงอีกด้วย และในปี 1998 บาร์ทได้รับเลือกจากนิตยสาร Time เป็นบุคคลที่มีอิทธิพลในยุคศตวรรษที่ 20 โดยติดอันดับที่ 46 จาก 100 คน และเป็นตัวการ์ตูนตัวเดียวที่ติดอันดับด้วย คำพูดติดปากของบาร์ทคือการเรียกชื่อคนต่อท้ายด้วยคำว่า Dude หรือเพื่อน และเรียกพ่อว่าโฮเมอร์ แทนที่จะเรียกว่า Daddy หรือ Dad และเวลาตกใจเขาจะอุทานคำติดปากว่า Aye Caramba ผู้เขียน แมท เกรนนิ่ง ได้บอกไว้ว่าบาร์ทคือชื่อแทนตัวเขาในการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย
ดวงดาว จารุจินดา

ดวงดาว จารุจินดา เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2494 เป็นนักแสดงและนักพากย์ที่มีชื่อเสียง

ดวงดาวเป็นบุตรสาวของสักกะ จารุจินดา ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 5 ขวบจากการเป็นนักแสดง พากย์ภาพยนตร์ครั้งแรกจากภาพยนตร์เรื่อง “เข็ดจริงๆให้ดิ้นตาย” ซึ่งให้เสียงพากย์เป็นขอใจ ฤทัยประชา พออายุได้ 21 ปีจึงหันมาพากย์หนังอย่างจริงจัง และรับหน้าที่พากย์เสียงให้นักแสดงชื่อดังของไทยหลายท่าน เช่น จารุณี สุขสวัสดิ์ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ จินตหรา สุขพัฒน์ มยุรา เศวตศิลา และได้รับรางวัลจากการพากย์เสียงจากรางวัลพระสุรัสวดี นักพากย์ยอดเยี่ยม กับภาพยนตร์เรื่องรักพยาบาท โดยพากย์เป็นเสียงของคุณเพ็ญพักตร์ ศิริกุล คุณดวงดาว พากย์ซีรีส์เกาหลีทุกเรื่อง บางเรื่อง พากย์ นางเอก นางรอง นางร้าย คุณย่าของพระเอก โดยมีการพากย์ที่โดดเด่นที่สุด คือการพากย์เสียงของ เอเย่นต์ดานา สกัลลีย์ ที่เล่นโดย จิลเลียน แอนเดอร์สัน ในซีรีส์ชุด The X-Files ที่ฉายทางช่อง 7

ด้านงานบันเทิง เคยได้รับบทเป็นนางเอกจากหนังเรื่องแรกของเธอ ที่พ่อเธอเป็นผู้สร้าง คือเรื่อง 'มนต์รักชาวไร่' แต่หนังไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากนั้นจึงกลายเป็นรับบทรองจนถึงนางร้ายมาตลอด ก่อนจะมาลงเล่นละครทีวี ช่วงแรกยังไม่สังกัด ก็จะเห็นผลงานเธอทางช่อง 3, 5, 9 ในบทนางร้าย เช่น นางทาส ช่อง 3 ที่เธอรับบทเป็น 'สาลี่' โดยมี อี๊ด-รัชนู บุญชูดวง เป็นนางเอก ต่อมาช่อง 7 ชวนไปพากย์หนังชุด จึงเป็นที่มาของการพบกันของเธอกับ หน่อง-พลากร สมสุวรรณ จึงเกิดสัญญาใจในการเล่นละครให้ช่อง 7 ตั้งแต่ปี 2530 จนปัจจุบันก็ยังเห็นหน้าเธอทางจอเจ็ดสีอยู่สม่ำเสมอ นับผลงานละครที่เธอร่วมงานกับช่อง 7 ได้ประมาณกว่า 80 เรื่อง

ดวงดาวเคยใช้ชีวิตคู่ร่วมกับ สายัณห์ จันทรวิบูลย์ อดีตนักแสดงบทตลก ครื้นเครง ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา มีบุตรชายชื่อ ตั้ม-วิชญะ จารุจินดา (จันทรวิบูลย์) และ เติ้ล-ตะวัน จารุจินดา (จันทรวิบูลย์) หลังจากหย่ากัน เธอจึงหันมาใช้ชีวิตคู่กับ 'หน่อง-พลากร สมสุวรรณ' ซึ่งปัจจุบันนี้ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เอฟซี รีเซพเตอร์

ตัวรับเอฟซี หรือ เอฟซี รีเซพเตอร์ () คือเป็นโปรตีนบนผิวของเซลล์ในระบบภูมิคุ้มกัน ที่ทำหน้าที่เป็นรีเซพเตอร์ (ตัวรับหรือจับ) ของแอนติบอดีส่วนขา (Fc component, Constant region) เมื่อจับได้จะส่งสัญญาณเข้าไปสู่เซลล์ ต่างๆกันตามชนิดของแอนติบอดี ชนิดของรีเซพเตอร์ และ ชนิดของเซลล์ ส่งผลให้เซลล์ทำงานต่างๆ เช่น ฟาโกไซโทซิส (การทำลายแบคทีเรียโดยการนำเข้าเซลล์), degranulation (การปล่อยสารในเวซิเคิลในเซลล์ออกไป) และอื่นๆ โดยตัวรับเอฟซีแต่ละชนิดก็จะเจาะจงกับแอนติบอดีแต่ละไอโซไทป์ (isotype) และด้วยหน้าที่นี้จึงถือว่าตัวรับเอฟซีเป็นตัวเล่นที่สำคัญในระบบภูมิคุ้มกันส่วนของเหลว (humoral immune system)

เนื่องจากตัวรับเอฟซีมีหลายชนิดมาก และ จับกับแอนติบอดีต่างๆกันไป จึงแบ่งชนิดของมันตามแอนติบอดีที่มันจับ โดยให้ชื่อเป็นอักษรกรีกของแอนติบอดีนั้นๆ อย่างเช่น Fc Receptor ใด จับกับ IgA ก็จะมีชื่อว่า Fc-alpha Receptor (FcαR) , จับกับ IgE ก็จะมีชื่อว่า Fc-epsilon Receptor (FcεR) , จับกับ IgG ก็จะมีชื่อว่า Fc-gamma receptors (FcγR) เป็นต้น กรณีที่มีซับคลาส ก็จะใช้ตัวเลขโรมัน ต่อท้ายระบุลงไป เช่น FcγRI, FcγRII

ส่วนมากจะเป็นโปรตีนหลายๆ ซับยูนิตมารวมกัน ส่วนมากจะเป็นโปรตีนในกลุ่ม Immunoglobulin superfamily ซึ่งประกอบด้วย สายแอลฟา ที่มีส่วนอยู่นอกเซลล์ไว้จับกับแอนติบอดี สายบีตา และ สายแกมมา สองสายที่ใช้ในการส่งสัญญาณเข้าในเซลล์ ซึ่งตัวรับเอฟซีแต่ละตัวไม่จำเป็นต้องมีทุกสายครบ ขึ้นอยู่กับชนิดของตัวรับเอฟซีนั้นๆ จากโครงสร้างของตัวรับเอฟซีสามารถถูกแบ่งได้คร่าวๆเป็นสามกลุ่มดังนี้

ส่วนใหญ่ใช้ผ่าน โปรตีน สาย บีตา และ แกมมา ที่มี โปรตีนโมทิฟที่มีกรดอะมิโนไทโรซีน เป็นกลไกการส่งสัญญาณ ชื่อ Immunoreceptor tyrosine-based activation motif (ITAM) ที่มีผลในทางกระตุ้น หรือ Immunoreceptor tyrosine-based inhibitory motif (ITIM) ที่มีผลในทางยับยั้งการทำงานของเซลล์ สำหรับตัวรับเอฟซีบางชนิดจะไม่มีโปรตีนโมทิฟที่ว่ามา แต่จะมี โปรตีนโมทิฟอื่นแทนในการส่งสัญญาณเข้าสู่เซลล์ เช่น ใน Fcα/μR และ pIgR จะมี dileucine motif และ Glycophosphatidylinositol (GPI) anchor
เมื่อเซลล์ที่มีตัวรับเอฟซีบนเซลล์ ได้รับการส่งสัญญาณเข้าภายในเซลล์แล้ว เซลล์จะมีการตอบสนองหลักๆ 3 แบบ ซึ่งจะแตกต่างกันไปตามชนิดของเซลล์ ดังนี้
บัฟฟาโล สปริงฟิลด์ (ชุดเพลง)

บัฟฟาโลสปริงฟิลด์ เป็นชุดเพลงของวงบัฟฟาโล สปริงฟิลด์ ที่เป็นการนำมาผลิตใหม่จากที่บันทึกเสียงไว้ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2509 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2511 โดยออกวางจำหน่ายเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 มีความยาวทั้งสิ้น 4 ชั่วโมง 3 นาที 30 วินาที

CD 1

CD 2

CD 3

CD 4
เด็นโคโจจินกริดแมน

เด็นโคโจจินกริดแมน () เป็นละครโทรทัศน์โทคุซัทสึ ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1993 - 8 มกราคม ค.ศ. 1994 ออกอากาศทุกวันเสาร์ 17:30 น. - 18:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ TBS มีจำนวนตอนทั้งหมด 39 ตอน

เด็นโคโจจินกริดแมน เป็นผลงานที่อยู่ในช่วงครบรอบ 30 ปีของบริษัทสึบุรายะโปรดักชัน

เป็นเรื่องราวการต่อสู้ในโลกคอมพิวเตอร์ระหว่างกริดแมนกับจอมปิศาจคาร์น ดิจิเฟอร์ โดยคาร์ลดิจิเฟอร์ได้ร่วมมือกับโทโดะ ทาเคชิ เด็กนักเรียนมัธยมต้นที่ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา ได้สร้าง ไวรัสปิศาจขึ้นมาเพื่อที่จะทำลายโลกระบบคอมพิวเตอร์ กริดแมนจึงต้องร่วมมือกับโช นาโอโตะ เด็กนักเรียนมัธยมต้น เพื่อรวมร่างกันเข้าไปสู้กับไวรัสปิศาจที่ทาเคชิสร้างขึ้น โดยมีอิโนะอุเอะ ยูกะ กับบาบะ อิปเป เป็นผู้คิดค้นและสร้างอาวุธใหม่ มาอัพเกรดให้กริดแมนแข็งแกร่งขึ้น

กริดแมน (グリッドマン) สิ่งมีชีวิตต่างโลกที่ตามมาจากคาร์นดิจิเฟอร์จากมิติไฮเปอร์เวิลด์ โดยร่างกายของเขามาจากพลังงานไฮเปอร์เอเจนท์ ต่อมาร่างกายถูกออกแบบด้วย CG จากอิปเปและอาศัยในโลกคอมพิวเตอร์
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1969

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2512 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2512 และ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2512 เนื่องจากการลาออกของประธานาธิบดีชาร์ลส์ เดอ โกลล์
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1848

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2391 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2391 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีคนแรกและคนเดียวในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

รัฐธรรมนูญกำหนดให้มีการเลือกตั้งรอบเดียว และถ้าไม่มีผู้สมัครคนใดได้เสียงส่วนมาก สภาผู้แทนราษฎรจะตัดสินเองว่าใครเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง หลุยส์-เออแชน กาเวญัคเป็นที่หมายมั่นว่าจะได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งครั้งนี้ และรัฐสภาเองก็คงจะลงคะแนนเสียงให้เขาเมื่อไม่มีใครได้เสียงส่วนมาก แต่ทว่าผู้ชนะการเลือกตั้งกลับกลายเป็น หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต (หลานชายของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1) ทั้งนี้เป็นผลมาจากพวกหัวเอียงซ้ายและพวกด้อยการศึกษา (เป็นที่เชื่อกันว่า ชาวไร่ชาวนาต่างลงคะแนนเพื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1)
อุทัยเทวี

อุทัยเทวี เป็นนิทานพื้นบ้านของไทย ทางอีสานเรียกว่า นางพญาขี้คันคาก

อุทัยเทวีเป็นนิทานพื้นบ้านเคยทำมาเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้งโดยดาราฟิล์ม และละครโทรทัศน์มาแล้ว 5 ครั้ง ออกอากาศทางช่อง 7 3 ครั้ง ไบรต์ทีวี 1 ครั้ง และล่าสุด ได้นำมาผลิตในรูปแบบแฟนตาซีโดย เพ็ญพุธในนามจันทร์25 ออกอากาศทางช่อง 3 เร็วๆนี้

ณ นครใต้บาดาลอันเป็นเขตปกครองของพญานาคราชพระองค์มีพระราชธิดา มีนามว่า "สมุทมาลา" มีอยู่วันหนึ่งสมุทมาลา หนีจากเมืองบาดาลมาเที่ยวเมืองมนุษย์ และพบรักกับรุกขเทวดา ที่สิงสถิตอยู่ในต้นไม้ริมสระน้ำ เมื่อรุกขเทวดาโดนพระอินทร์ลงโทษให้ไปอยู่นอกป่าหิมพานต์ สมุทมาลาได้ตั้งครรภ์รอจนคลอดเป็นไข่ฟองหนึ่ง จึงใช้สไบห่อและพ่นพิษคุ้มครองไว้ก่อนกลับเมืองบาดาล บังเอิญมีคางคกเข้ามากินไข่ แต่ก็ตายด้วพิษพญานาค เมื่อไข่ฟักออกมา เป็นเด็กหญิงจึงคิดว่าคางคกเป็นแม่มาตลอด และอาศัยอยู่ในนั้น ตายายผัวเมียมาตกปลาพายเรือผ่านมาเห็นเข้าก็ช่วยเลี้ยงดูจนโต ตั้งชื่อให้ว่าอุทัยเทวี เมื่ออุทัยเทวีเติบโตขึ้น ก็ได้พบกับเจ้าชายสุทราช แต่ตายายมีข้อกำหนดว่าต้องสร้างสะพานทองตั้งแต่วังไปจนถึงบ้านตายาย และในที่สุดอุทัยเทวีก็ได้แต่งงานกับเจ้าชาย แต่เจ้าชายต้องไปแต่งงานกับเจ้าหญิงฉันทนาตามสัญญา เจ้าหญิงฉันทนาคิดกำจัดอุทัยเทวี แต่ในที่สุดอุทัยเทวีก็ปลอดภัย และได้ครองรักกับเจ้าชายอย่างมีความสุข
จามเทวี

จามเทวี อาจหมายถึง