seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ตับเต่านา

ตับเต่านา หรือ ผักตับเต่า, ตับเต่าน้ำ, บัวฮาวาย (; , ในอเมริกาเหนือเรียก Common Frogbit หรือ European Frogbit) เป็นพืชลอยน้ำ อายุหลายฤดู จัดอยู่ในสกุล "Hydrocharis" วงศ์ Hydrocharitaceae ขึ้นตามแหล่งน้ำตื้น ๆ แหล่งน้ำนิ่งทั่วไป หรือในนา มีไหลทอดเลื้อย ถ้าน้ำตื้นจะมีรากยึดดินใต้น้ำ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ ตับเต่านามีการกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปและเอเชีย พบได้ที่ความสูง 0–1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล สำหรับประเทศไทยพบได้ทุกภาค

ต้นเจริญเติบโตอยู่ในน้ำ มีรากและสามารถแตกไหลเป็นเส้นสีขาว เกิดเป็นกระจุกทางด้านล่างของกลุ่มใบ ปลายไหลเจริญเติบโตเป็นต้นใหม่ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ รูปหัวใจหรือรูปไข่ กว้าง 2.5–7.5 เซนติเมตร ยาว 2.5–6 เซนติเมตร ใบเดี่ยว ฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจค่อนข้างกลม ขอบใบเรียบ ปลายใบมน ใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ใบด้านล่างสีจางกว่า และกลางใบจะพองออกคล้ายฟองน้ำ ช่วยพยุงลำต้น ในฤดูแล้งเมื่อมีน้ำน้อย ก้านใบจะสั้นลง ใบจะแตกออกที่ข้อของลำต้น

ดอกเป็นดอกเดี่ยวสีขาว มี 3 กลีบ ออกตามซอกใบ มีก้านชูดอกเรียวยาว ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียเกิดแยกกันคนละดอก มีใบประดับหุ้มดอกตัวผู้และก้านดอกตัวผู้จะเรียวยาวกว่าดอกตัวเมีย เกสรตัวผู้ 9–12 อัน รังไข่รูปยาวรี ยาว 5–6 มิลลิเมตร ติดผลคล้ายตะขบฝรั่ง แต่ก้านผลใหญ่กว่า เป็นรูปทรงกระบอกมี 6 สัน

ตับเต่านาขยายพันธุ์โดยวิธีการแตกไหล หรือใช้เมล็ด
อะโบมาซัม

อะโบมาซัม หรือ กระเพาะแท้ () เป็นกระเพาะอาหารลำดับที่ 4 และเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริงของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่มีกระเพาะขนาดใหญ่มีความจุของกระเพาะมากเนื่องมาจากอาหารที่กินส่วนใหญ่เป็นพืช อาหารสัตว์หรืออาหารที่มีลักษณะหยาบ เช่น หญ้า ใบไม้ กิ่งไม้เล็ก ๆ รำหยาบ ฟาง เมล็ดธัญพืชทั้งเปลือก เป็นต้น ทำให้กระเพาะอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 4 ส่วน เรียงตามลำดับดังนี้ รูเมน () เรติคิวลัม () โอมาซัม () และ อะโบมาซัม (abomasum)

คำว่า "อะโบมาซัม" มาจากภาษาละตินใหม่ ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกในปี ค.ศ. 1706 โดยประกอบขึ้นจากคำว่า "ab-" + "omasum" มีความหมายว่า "ลำไส้ของวัว"

อะโบมาซัม เป็นส่วนของกระเพาะที่มีต่อมสร้างน้ำย่อยที่ชั้นเยื่อเมือกเหมือนกันกับกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป มีลักษณะเหมือนลูกแพร์ (pear-shaped) มีความจุประมาณ 8% ของความจุกระเพาะทั้งหมด อะโบมาซัมจะมีขนาดเล็กลงเมื่อเปรียบเทียบกับกระเพาะรูเมนเมื่อสัตว์มีการเจริญเติบโตขึ้น กระเพาะแท้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ fundic region มีชั้นเยื่อเมือกลักษณะเป็นกลีบ (fold) ประมาณ 12 กลีบ ทำหน้าที่ขับกรดเกลือ (HCl) และเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางที่เป็นกรด และส่วนที่สองคือ pyloric region ผนังส่วนนี้จะคล้ายกับผนังกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป เป็นที่รวมของอาหารก่อนที่จะถูกบีบให้เป็นก้อน (bolus) โดยการรัดตัวของกล้ามเนื้อให้ผ่านกล้ามเนื้อหูรูด เข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดินัม) ต่อไป สำหรับแพะ แกะ จะสามารถพบส่วน cardiac region ได้

อะโบมาซัม อยู่ด้านขวาของกระเพาะรูเมน และติดกับพื้นล่างของช่องท้อง

อะโบมาซัม จะมีต่อมที่สร้างเอนไซม์ และปล่อยออกมาย่อยอาหารพวกโปรตีน รวมทั้งจุลินทรีย์ที่ติดอยู่ในอาหารเป็นจำนวนมาก สัตว์จึงได้รับกรดอะมิโนจากเซลล์จุลินทรีย์ และวิตามินต่างๆ ที่จุลินทรีย์สังเคราะห์ขึ้นมาทำให้สัตว์ได้รับสารอาหารมากกว่าที่จะได้รับจากหญ้าเพียงอย่างเดียว เมื่ออาหารผ่านกระเพาะส่วนนี้แล้ว จะเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นที่มีอวัยวะช่วยย่อยอาหาร จะมีการย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหารเช่นเดียวกับสัตว์กินพืชอื่น ๆ โดยอาศัยเอนไซม์จากตับอ่อนและน้ำดีจากตับ โดยตับทำหน้าที่สร้างน้ำดีเพื่อทำให้ไขมันที่อยู่ในลำไส้เล็กเกิดการแตกตัว ตับอ่อนทำหน้าที่สร้างเอนไซม์ช่วยย่อยพวกโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรตที่อยู่ในลำไส้เล็ก เมื่ออาหารถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กแล้วจะถูกส่งต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายต่อไป อาหารที่ยังย่อยไม่หมดและกากอาหารจะเคลื่อนที่เข้าสู่ลำไส้ใหญ่ และขับกากอาหารออกทางทวารหนักในที่สุด
เทศบาลตำบลกลางดง

เทศบาลตำบลกลางดง อาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย อาจหมายถึง
ปลาหมอแจ็กเดมป์ซีย์

"สำหรับนักมวย ดูที่ แจ็ค เดมป์ซีย์"

ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลักษณะลำตัว มีลายขวางตามลำตัวจาง ๆ มีลายทั้งหมด 8 ลาย ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะเลือนหายไป มีจุดสีเขียวเล็กละเอียดกระจัดกระจายเต็มตามลำตัว ดูแลสวยงาม ตลอดจนส่วนหัวและครีบต่าง ๆ ยกเว้นครีบอกและครีบหาง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-25 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่อเมริกากลาง คือ เม็กซิโก จนถึงฮอนดูรัส

เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก จนได้รับการตั้งชื่อว่า "แจ็ค เดมป์ซีย์" ซึ่งเป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ชาวอเมริกันชื่อดังในอดีต

ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ เป็นปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว และแพร่ขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยในประเทศไทย ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ถือได้ว่าเป็นปลาหมอสีชนิดแรกที่มีการเข้ามาจากต่างประเทศ ในราวปี พ.ศ. 2505 โดยไม่ปรากฏชื่อผู้นำเข้า

ปัจจุบัน ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ หลากหลายจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมาก เช่น "บลูแจ็คเดมป์ซีย์" ที่มีสีฟ้าแวววาวแบบบลูเมทัลลิกตลอดทั้งตัว ซึ่งมีราคาขายที่ค่อนข้างแพง
หลี่ เสฺว่ยิง

หลี่ เสฺว่ยิง (; ) เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่มณฑลเหอหนาน เป็นนักยกน้ำหนักชาวจีน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยยกน้ำหนักได้ 108 กิโลกรัม (240 ปอนด์) และ 138 กิโลกรัม (300 ปอนด์) ในท่าสแนตช์และคลีนแอนด์เจิร์กตามลำดับ ซึ่งมีน้ำหนักรวมในการยกที่ 246 กิโลกรัม (540 ปอนด์) โดยเป็นสถิติโอลิมปิกใหม่ในท่าสแนตช์และน้ำหนักยกรวม
น้ำตกสันติสุข

น้ำตกสันติสุข ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาตินันทบุรี บริเวณหมู่บ้านสันติสุข ตำบลแสนทอง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 10 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดกลางมีทั้งหมด 3 ชั้น โดยชั้นที่สวยงามที่สุดคือชั้นที่ 3 สูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำกว้างสามารถเล่นน้ำได้ และมีน้ำไหลตลอดปี เนื่องจากมีความสวยงามตามธรรมชาติทางองค์การบริหารส่วนตำบลแสนทองจึงจัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของตำบล

การเดินทางจากตัวเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 (สายน่าน–ทุ่งช้าง) ไปยังอำเภอท่าวังผา ต่อจากนั้นใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สายท่าวังผา–สองแคว) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แล้วแยกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1082 (สายนาหนุน–สบขุ่น) พอถึงแยกทางเข้าหมู่บ้านสันติสุข บริเวณกิโลเมตรที่ 27 ให้เลี้ยวขวาเข้าสู่หมู่บ้านสันติสุข มีถนนคอนกรีตเข้าไปถึงตัวน้ำตก โดยจากตัวอำเภอท่าวังผาถึงน้ำตกสันติสุขมีระยะห่างประมาณ 15 กิโลเมตร
ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์

ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ () เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ที่ร็อคเนบี ประเทศสวีเดน เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวสวีเดน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ซึ่งอัลกอทซอน ได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคล

เธอเป็นน้องสาวของนักขี่ม้า ลินดา อัลกอทซอน ทั้งนี้ ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ มีคู่สมรสเป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันชื่อ แฟรงค์ อูสโฮลท์
ปลาสินสมุทรลายบั้ง

ปลาสินสมุทรลายบั้ง (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปร่างสี่เหลี่ยมมน หัวและลำตัวตอนหน้ามีสีคล้ำอมน้ำเงิน มีแถบสีขาวพาดตรงหลังตา ลำตัวสีขาว มีจุดสีน้ำเงินในเกล็ดแต่ละเกล็ด และมีบั้งพาดผ่านลำตัวสีดำทั้งหมด 6 แถบ ครีบมีลายจุดประสีฟ้าสด ขณะยังเป็นปลาวัยอ่อนอยู่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำเงิน มีลายโค้ง 9-11 เส้น

มีขนาดความยาวประมาณ 38 เซนติเมตร พบใหญ่ที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ออสเตรเลีย, หมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย, ศรีลังกา และสิงคโปร์ ในเขตน่านน้ำไทยพบบ่อยที่อ่าวไทย

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังหรืออยู่เป็นคู่ โดยมีอาณาบริเวณของตัวเอง กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาสินสมุทรอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ต่อ ศรีอาชวนนท์

ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกรฟส์ หรือ ต่อ เกรฟส์ (Tor Graves) หรือ ต่อศักดิ์ ลิ้ม (Torsak Lim) นักแข่งรถอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเป็นนักแข่งในระดับเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิป จัดโดยสมาพันธ์รถแข่งนานาชาติ (Fédération Internationale de l'Automobile - FIA)

ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกิดที่อำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐม จบชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นเดินทางไปพักอาศัยกับบิดาที่ประเทศอังกฤษ เริ่มแข่งรถอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี ปัจจุบันสังกัดทีม ADR - Delta ของประเทศอังกฤษ โดยเป็นหนึ่งในสามนักแข่งของทีมในการแข่งขันรายการ 24 ชั่วโมง เลอม็อง เป็นคนไทยคนที่สองต่อจากพระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ที่เข้าร่วมในรายการนี้

ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้ประกาศอำลาการขับรถแข่ง เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผ่านเฟซบุคส่วนตัว โดยมีสาเหตุจากการถูกปรับออกจากทีมอย่างกะทันหัน ต่อมา ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้กลับมาสู่การแข่งรถอีกครั้งโดยจะลงแข่งในรายการ เดย์โทน่า 24 ชั่วโมง ในปี 2558
ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม

ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม (; ) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปทรงลำตัวเป็นรูปไข่ ลำตัวมีสีเทา มีลายบั้งเป็นสีส้มพาดขวางทั้งลำตัว ปาก, ท้อง และครีบท้องสีเหลืองอมส้ม ด้านท้ายครีบหลังและครีบหางเป็นสีดำ ปลายครีบหางมีขลิบสีฟ้า

มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงขนาดเล็ก กินอาหารจำพวก ฟองน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในตอนลึกในแนวปะการัง ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียตะวันออก, อินโดนีเซีย จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม  โดยมีชื่อในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาหมอส้ม"
แบบจำลองข้อมูล

แบบจำลองข้อมูล () ระดับสูงในธุรกิจ หรือในงานต่าง ๆ เป็นแบบจำลองนามธรรม ซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานและนักเทคนิค แบบจำลองนี้ถูกใช้ให้แสดงข้อมูลที่จำเป็นและถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการทางธุรกิจ

แบบจำลองข้อมูลในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นแบบจำลองนามธรรมซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ร่วมงาน และใช้สำหรับวางแผนสำหรับการพัฒนาแอพลิเคชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บและการเข้าถึงข้อมูล
โฮเบอร์แมน (Hoberman: 2009) กล่าวว่า "แบบจำลองข้อมูล เป็นเครื่องมือที่ครอบคลุมทุกวิถีทางเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ร่วมงานทั้งด้านธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญด้านไอที โดยใช้เซตของสัญลักษณ์และข้อความเพื่ออธิบายเซตย่อยของข้อมูลจริง สำหรับปรับปรุงการสื่อสารในองค์กร และนำไปสู่สภาพแวดล้อมของแอพลิเคชันที่ยืดหยุ่นและเสถียร"

แบบจำลองข้อมูลได้กำหนดโครงสร้างของข้อมูลอย่างชัดเจน แอพลิเคชันปกติของแบบจำลองข้อมูล รวมถึงแบบจำลองฐานข้อมูล การออกแบบของระบบสารสนเทศ และการทำให้ข้อมูลสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ โดยปกติแบบจำลองข้อมูลถูกระบุในภาษาแบบจำลองข้อมูล

การสื่อสารและความถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เป็นประโยชน์ในการทำให้แบบจำลองข้อมูลมีความสำคัญต่อแอพลิเคชันที่ใช้และแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบจำลองข้อมูลเป็นตัวกลางซึ่งผู้ร่วมโครงการที่มีภูมิหลังต่างกัน มีประสบการณ์ต่างกัน สามารถสื่อสารกันได้ ความถูกต้อง หมายความว่า ทีมงานและกฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูลสามารถสื่อความหมายได้อย่างเดียวกัน ไม่กำกวม

แบบจำลองข้อมูลในบางครั้งอาจใช้ในความหมายของโครงสร้างข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของภาษาโปรแกรม และมักใช้ประกอบแบบจำลองฟังก์ชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแบบจำลองวิสาหกิจ

หน้าที่หลักของระบบสารสนเทศคือการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีการจัดโครงสร้าง หรือไม่มีการจัดโครงสร้าง แบบจำลองข้อมูลอธิบายข้อมูลแบบมีโครงสร้างสำหรับจัดเก็บในระบบการจัดการข้อมูล เช่น ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ โดยปกติมันไม่อธิบายข้อมูลที่ไม่จัดโครงสร้าง เช่น เอกสารของโปรแกรมประมวลผลคำ ข้อความอีเมล ภาพ เสียง หรือวีดิทัศน์

จุดมุ่งหมายหลักของแบบจำลองข้อมูลคือสนับสนุนการพัฒนาระบบสารสนเทศโดยจัดเตรียมนิยามและรูปแบบของข้อมูล ตามที่เวสและฟาวเลอร์ (2542) ได้กล่าวว่า "ถ้าสิ่งนี้ได้ทำอย่างสม่ำเสมอในระบบก็จะทำให้ข้อมูลเข้ากันได้ถ้าโครงสร้างข้อมูลเดียวกันถูกใช้สำหรับจัดเก็บและเข้าถึงข้อมูล จะทำให้ข้อมูลนั้นใช้ร่วมกันได้โดยแอพลิเคชันต่างกัน อย่างไรก็ตามระบบและอินเตอร์เฟซมักมีค่า (การเสียทรัพยากร เช่น เวลา หรือเนื้อที่) มากกว่ามันควรจะเป็น ทั้งในการสร้างการทำงานและการจัดการ มันอาจเป็นตัวจำกัดธุรกิจมากกว่าที่จะสนับสนุน สาเหตุหลักคือ คุณภาพของแบบจำลองข้อมูลที่ใช้ระบบและอินเตอร์เฟซไม่เหมาะสม"
วงศ์ปลากะพงสลิด

"ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล"

วงศ์ปลากะพงสลิด หรือ วงศ์ปลาหางเสือ () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า "κυφος" (kyphos) หมายถึง "โหนก"

มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร

สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ
ปลาสีนวล

ปลาสีนวล หรือ ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน หรือ ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae)

มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ

มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลัก

เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย
ฟักเขียว

ฟักเขียว หรือ ฟักแฟง (; ) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า "ฟัก" เป็นผักพื้นบ้านพืชล้มลุกจำพวกไม้เถาตระกูลแตงลำ ใบสีเขียวลักษณะหยักหยาบ ดอกมีสีเหลือง ผลกลมยาวมีนวลขาว ปลูกกันมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียตะวันออก และเอเชียใต้

ฟักเขียวเป็นพืชอายุสั้น มีลำต้นสีเขียวมีขนขึ้นปกคลุมอยู่ทั่วลำต้น แตกกิ่งก้านสาขามากมาย ใบมีลักษณะเป็นหยักคล้ายฝ่ามือขอบใบแยกออกเป็น 5–7 แฉก ปลายแฉกแหลมใบหยาบเรียงสลับกันตามข้อต้น ใบกว้างประมาณ 5–15 เซนติเมตร มีขนปกคลุม ก้านใบยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีดอกเดี่ยว (Solitary Flower) สีเหลือง ดอกเพศผู้มีลักษณะเป็นหลอดยาว 5–10 เซนติเมตร ปลายดอกแยกออกเป็น 5 กลีบ มีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ ส่วนดอกเพศเมียก้านดอกจะสั้นกว่าดอกเพศผู้ ปลายดอกแยกออกเป็น 3 แฉก มีรังไข่อยู่ภายในดอก ผลมีลักษณะเป็นรูปกลมยาวกว้างประมาณ 20–30 เซนติเมตร ยาว 30–60 เซนติเมตร เปลือกแข็งสีเขียวเนื้อในสีขาว เนื้อแน่น ฉ่ำน้ำ มีเมล็ดอยู่ภายในจำนวนมากสีขาวออกเหลือง

ฟักเขียวขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด ปลูกได้ดีในดินร่วนปนทรายโดยการนำเมล็ดที่เตรียมไว้หยอดลงหลุมลึกประมาณ 3–5 เซนติเมตร ประมาณ 2–3 เมล็ด กลบหลุมและรดน้ำสม่ำเสมอทุกวันโดยเฉพาะช่วงติดดอกและผลมิฉะนั้นอาจทำให้ดอกและผลที่ติดหลุดร่วงได้ ในช่วงเวลา 15 วัน ก่อนการเก็บเกี่ยวควรหยุดการให้น้ำเพื่อให้ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพและเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ในช่วง 35–60 วัน

คนไทยมักนำผลฟักเขียวมาประกอบอาหารในประเภท ต้ม ผัด แกงหรือนำมาทำขนมหวานในเทศกาล เมนูยอดนิยมของฟักเขียวที่รู้จักกันดี คือ แกงจืดฟักต้มกับไก่ แกงเขียวหวานไก่ฟักเขียว แกงเลียง ฟักเขียวผัดกับหมูใส่ไข่ ฟักเชื่อม และยอดอ่อนลวกหรือต้มกะทิรับประทานทานคู่กับน้ำพริก ทั่วโลกนิยมนำผลฟักเขียวมาบริโภคทั้งแบบดิบและสุก เช่น ฟักเขียวดอง แกงเผ็ด หรือกวนแยม ฟักเขียวสามารถบริโภคได้ทั้งผลอ่อนและผลแก่ โดยผลอ่อนรสชาติจะเข้มกว่าผลแก่ มีน้ำมาก ใบอ่อนและตาดอก นำไปนึ่งหรือใส่ในแกงจืดเพิ่มรสชาติ ส่วนเมล็ดอุดมไปด้วยน้ำมันและโปรตีนโดยทำให้สุกสามารถกินได้ แต่มีข้อควรระวังสำหรับคนที่มีปัญหาทางด้านการขับถ่าย และมีอาการแน่นหน้าอก ไม่ควรรับประทานวิธีการเลือกฟักเขียว ควรเลือกฟักเขียวที่มีเนื้อแข็ง เพราะจะมีรสหวานและกรอบเมื่อนำมาปรุงอาหาร ลักษณะภายในของฟักเขียวที่ดีนั้นควรจะมีขอบของเนื้อเป็นสีเขียวเข้มแล้วค่อย ๆ จางเป็นสีขาวจนถึงตรงกลาง ฟักเขียวสามารถเก็บรักษาได้นานเป็นเดือนหรือค่อนปีโดยมีแว็กซ์หรือขี้ผึ้งเคลือบภายนอก

ในประเทศไทยมีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง

ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)

มีลำตัวป้อม จะงอยปากแหลม ก้านครีบแข็งของครีบหลังมีขนาดใหญ่ แข็งแรง ก้านครีบแข็งอันแรกของครีบหลังสั้นกว่าก้านครีบแข็งอันสุดท้าย เยื่อยึดระหว่างก้านครีบเว้าเล็กน้อย ปลายของครีบหลังและครีบก้นโค้งมน ครีบหางเว้าชัดเจน ปลายครีบหางแหลม ครีบอกขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสันบริเวณหน้าตา ลำตัวและครีบทุกครีบสีเหลืองสด อาจมีแถบหรือแต้มสีเข้มเล็กน้อย มีจุดสีน้ำเงินขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วตัว ตั้งแต่หัวถึงโคนครีบหาง ในตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ มีลำตัวสีเหลืองแต่ไม่มีจุดสีน้ำเงิน

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 11 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแนวปะการัง ในเขตอินโด-แปซิฟิก

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider

มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก หรือในชื่อญี่ปุ่น โอส เดนโอ ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก คาเมนไรเดอร์ () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 40 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์และฉลองครบรอบ 60 ปีของบริษัทโตเอะ คาบูกิไคซา เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก" และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดย บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส (เด็กซ์) จำกัด
ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ, อิมาจิน, ช็อกเกอร์ในการแปลงร่าง เป็นคอมโบที่ใช้เฉพาะ
เบรเด ฮังเกลันด์

เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์ เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลฟูลัม ใน พรีเมียร์ลีก และเขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี
ภาษาบอนัน

ภาษาบอนัน (Bonan language; ออกเสียง [p⁼aoˈnaŋ], Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ 8,000 คน นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน
สัทวิทยาของภาษาบอนันได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมาก เช่น [mp, nt, nt͡ɕ, ntʂ, ŋk, tʰχ, χt͡ɕ, rt͡ɕ, lt͡ɕ, ft, fk, ʂp, ʂk]
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน 
ภาษาบอนันจัดเป็นแหล่งของไวยากรณ์และรากศัพท์จำนวนหนึ่งสำหรับภาษาวูตันซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาจีน ภาษาทิเบตและภาษาบอนัน ซึ่งเป็นภาษาที่พูดในมณฑลชิงไห่
จิงโจ้น้ำ

จิงโจ้น้ำจัดเป็นแมลง ร่างกายประกอบด้วย 3 ส่วนคือ ส่วนหัว ส่วนอก และส่วนท้อง มีขา 6 ขาเป็นปล้อง มีหนวดยาว 1 คู่ บริเวณลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มเรียวยาว มีทั้งที่มีปีกและไม่มีปีก

จิงโจ้น้ำมีหนวดจำนวน 1 คู่ โดยส่วนที่อยู่ติดกับส่วนหัวมีลักษณะแข็งคล้ายขนแปรง ความยาวของหนวดนี้สามารถบอกความแตกต่างของแต่ละสปีชีส์ได้

ส่วนอกของจิงโจ้น้ำมีขนาดที่เล็กและแคบ มีขนาดประมาณ 1.6-36 มิลลิเมตร มีขนาดที่แตกต่างกันตามแต่ละสปีชีส์ มีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ซึ่งมีความมันวาวช่วยป้องกันไม่ให้จมน้ำ

จิงโจ้น้ำประกอบด้วยขา 3 คู่ โดยขาแต่ละคู่ทำหน้าที่ต่างกันคือ ขาคู่ที่ 1 ขาคู่หน้ามีลักษณะสั้นกว่าขาคู่อื่นทำหน้าที่ในการจับตัวเหยื่อ หรืออาหาร ขาคู่ที่ 2 ขาคู่กลางมีความเรียวและยาวทำหน้าที่ผลักดันให้เกิดการเคลื่อนที่ และขาคู่ที่ 3 ข่าคู่หลังทำหน้าที่ในการปรับทิศทางขณะเคลื่อนที่

ปีกของจิงโจ้น้ำจะอยู่บริเวณหลังของส่วนอก และบางสปีชีส์ไม่มีปีก ความยาวปีกจะต่างกันในแต่ละสปีชีส์ บริเวณที่อยู่อาศัยที่เป็นน้ำไหลจะพบจิงโจ้น้ำมีปีกที่สั้น ส่วนบริเวณที่น้ำนิ่งจะพบจิงโจ้น้ำที่มีปีกยาว

จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิว(surface tension)ของน้ำซึ่งยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันเกิดความยืดหยุ่นทำให้ไม่จมน้ำ และมีขาที่ยาวมีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ ขนขนาดเล็กเหล่านี้เรียกว่า ไมโครซีเต(miceosetae) ทำหน้าที่ในการกักเก็บอากาศเอาไว้ทำให้เป็นฟิล์มบางๆป้องกันไม่ให้จมน้ำ และทำให้สามารถเคลื่อนที่อยู่บนผิวน้ำได้

ตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่อยู่บนผิวน้ำ ไข่นี้จะพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัยโดยการเปลี่ยนแปลง 5 ระยะ ซึ่งแต่ละระยะใช้เวลาประมาณ 7-10 วัน และมีการลอกคราบ ตัวอ่อนของจิงโจ้นน้ำจะมีพฤติกรรมและกินอาหารคล้ายกับตัวเต็มวัย แต่จะมีขนาดเล็กกว่า(ตัวอ่อนยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร)มีสีซีดกว่าและไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ จากตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะใช้เวลาประมาณ 60-70 วัน ในการพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัย

โดยทั่วไปจิงโจ้น้ำจะอาศัยอยู่บริเวณพื้นผิวน้ำนิ่ง ส่วนใหญ่อาศัยในแหล่งน้ำจืด ชอบสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแมลง และแพลงก์ตอน

จิงโจ้น้ำจะกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมงมุมและแมลงที่ตกลงบนผิวน้ำ โดยจะใช้ขาหน้าในการจับเหยื่อจากนั้นใช้ปากสำหรับเจาะดูดของเหลวจากตัวเหยื่อเป็นอาหาร
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3 (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 - 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2488) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 178 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 91 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้ง จำนวน 87 คน

การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 91 คน

สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก สภาผู้แทนราษฎรมีมติไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติอาชญากรสงครามที่รัฐบาลเสนอ เพื่อให้ลงโทษผู้ก่อให้เกิดการปกครองตามลัทธิคอมมิวนิสต์

มีรายนามดังนี้

ประธานสภาผู้แทนราษฎร

รองประธานสภาผู้แทนราษฎร
หิด

ตัวหิด หรือ Scabies mite ซึ่งมีชื่อในทางวิทยาศาสตร์ว่า "Sarcoptes scabiei var hominis" วงจรชีวิตของตัวหิดคือ เมื่อได้รับหิดตัวเมียที่มีไข่อยู่ในตัวมาจากคนอื่นหลังจากนั้น หิดก็จะคลานหาที่เหมาะสมและขุดเจาะผิวหนังจนเป็นโพรง (Burrow) แล้ววางไข่ 
โดยไข่ในโพรงจะมีวันละ 2-3 ฟองต่อวัน ซึ่งหิดตัวเมียนี้จะขุดผิวหนังของต่อไปเรื่อยๆ วันละ 2-3 มิลลิเมตร จนกลายเป็นโพรงหยึกหยักคล้ายงูเลื้อย (Serpentine burrow) โดยหิดจะขุดเฉพาะผิวหนังชั้นบนสุดที่เรียกว่า Stratum corneum เท่านั้น จะไม่ขุดผิวหนังชั้นที่ลึกไปกว่านี้ หิดตัวเมียจะวางไข่ไปได้เรื่อยๆตลอดอายุของซึ่งนานประมาณ 1-2 เดือน ไข่ของหิดมีขนาด 0.1-0.15 มม. จะใช้เวลาในการฟักตัว 3-4 วัน เมื่อตัวอ่อนฟักออกมา ก็จะคลานออกจากโพรงมาอยู่บนผิวหนัง และหาที่เหมาะสมใหม่ ขุดเป็นรูเล็กๆ สั้นๆ บนผิวหนังชั้นบนสุด เรียกว่า Molting pouch ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งแตกต่างจากโพรง (Burrow) ที่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าได้
ตัวอ่อนของหิดแรกเกิดจะมี 3 ขา เมื่อมีอายุได้ 3-4 วัน ตัวอ่อนจะลอกคราบแล้วจะมี 4 ขา ต่อจากนั้นจะลอกคราบอีก 2 ครั้ง จนกระทั่งกลายเป็นหิดตัวเต็มวัย ซึ่งจะมีทั้งตัวผู้และตัวเมีย หิดตัวผู้มีขนาด 0.25-0.35 มม. ส่วนหิดตัวเมียมีขนาด 0.30-0.45 มม.
หิดตัวผู้จะคลานออกจากรู และคลานเข้าไปหารูที่ตัวเมียอยู่ เมื่อทำการผสมพันธุ์กันเสร็จแล้วตัวผู้ก็จะตาย ตัวเมียจะออกจากรูเดิม เดินหาบริเวณอื่นของผิวหนังที่เหมาะสม แล้วเจาะโพรงเตรียมพร้อมวางไข่ได้ตลอดชีวิตที่เหลือของมัน ซึ่งหากหิดตัวเมียนี้ติดต่อไปยังผู้อื่น ก็เป็นการเริ่มต้นวงจรชีวิตของมันใหม่ต่อไป
หากหิดอยู่นอกร่างกายคน จะมีชีวิตอยู่ได้เพียง 2-3 วัน แต่ถ้าอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมต่ำกว่า 20 องศาเซลเซียส มันจะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้น

เกิดการติดเชื้อผ่านทางผิวหนังโดยไม่ต้องมีการสัมผัสใกล้ชิด การติดต่อทางเพศสัมพันธ์ การอยู่ร่วมกันของผู้คนจำนวนมากโดยที่มีคนเป็นพาหะนำเชื้อ โรคนี้ติดต่อกันง่าย พบได้ในทุกเพศทุกวัย มักพบว่าอาจจะเป็นกันทั้งครอบครัว หรือระบาดในชุมชนที่มีสุขอนามัยไม่ดี 
โรคหิดไม่มีการแพร่ทางหายใจหรือทางอาหารเมื่อเริ่มเป็นหิดในระยะแรกควรรีบพบแพทย์ เพื่อรับการรักษาอย่างถูกวิธี ซึ่งในการรักษาจะใช้ทั้งยาทาและยารับประทาน เพื่อแก้อาการอักเสบ

1.ยา gamma benzene hexachloride 0.3% - 1% gel หรือ cream ใช้ทาหลังอาบน้ำ โดยทาทั่วตัวตั้งแต่ระดับคอลงมาถึงปลายเท้าทิ้งไว้นาน 12 ชั่วโมง แล้วจึงอาบน้ำล้างออก ทาครั้งเดียว อาจมีอาการคันอยู่สักระยะหนึ่งไม่จำเป็นต้องทายาซ้ำ ถ้ายังไม่หายควรปรึกษาแพทย์

2.ยาทาชนิดน้ำ เบนซิลเบนโซเอต (benzyl benzoate) 12.5% สำหรับเด็ก และ 25% สำหรับผู้ใหญ่ และขี้ผึ้งผสมกำมะถันเหลือง (6-10% precipitated sulfur)

ปลายเท้า ทาทุกซอกทุกมุม ตามซอกนิ้วมือนิ้วเท้าและใต้เล็บ เพื่อให้เนื้อยาเข้าถึงทุกจุด ทายาทิ้งไว้ 24 
ชั่วโมง แล้วจึงอาบน้ำล้างออก ทำติดต่อกัน 3 วัน1. การรักษาโรคหิด ต้องรักษาทุกคนในครอบครัวพร้อมกันไม่ว่าจะมีอาการหรือไม่

2. ผู้สัมผัสโรคต้องใช้ยาเช่นเดียวกับผู้ป่วย ถึงแม้จะยังไม่มีอาการ หรือยังไม่มีตุ่มคันก็ตาม

3. ทำความสะอาดเสื้อผ้า เครื่องนอน เครื่องใช้ทั้งหมด โดยการต้มหรือนำออกตากแดด

4. ดูแลรักษาความสะอาดสถานที่พักอาศัย

5. รักษาสุขอนามัยส่วนบุคคลขั้นพื้นฐานให้ดี เช่น อาบน้ำถูสบู่วันละ 1-2 ครั้ง

6. หลีกเลี่ยงการอยู่ในสถานที่ที่มีความเสี่ยง หรืออยู่ใกล้ชิดกับบุคคลที่มีความเสี่ยง เช่น สถานที่กักขัง สถานสงเคราะห์

7. หลีกเลี่ยงการใช้ของส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น เช่น ผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้า รองเท้า ฯลฯ

8. รองเท้าควรล้างให้สะอาด และนำไปผึ่งแดด
โจนาธาน ทาคูนิง

โจนาธาน ทาคูนิง นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 2

ทาคูนิงเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะน็อค ทินโกล เปเรซ ยกแรก จากนั้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้และเสมออย่างละครั้ง ก่อนครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6 เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกกับ คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ปรากฏว่าทาคูนิงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนหลังจากกรรมการยุติการชกเมื่อหมดยกที่ 5 เนื่องจากคมพยัคฆ์แตกด้วยอุบัติเหตุหัวชนกันตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของการแข่งขัน ชกต่อไม่ได้