seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เอรัสมุส

เดซีเดริอุส เอรัสมุส โรเตโรดามุส () หรือ เดซีเดริอุส เอรัสมุส แห่งรอตเทอร์ดาม (28 ตุลาคม ค.ศ. 1466 - 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1536) เป็นนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นักวิจารณ์สังคม ครู บาทหลวงโรมันคาทอลิก และนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์

เอรัสมุส เป็นนักวิชาการคลาสสิก แต่งหนังสือด้วยภาษาละตินแท้ได้ ในวงการมนุษยนิยมเขาได้รับสมญาว่า “"เจ้าชายแห่งนักมนุษยนิยม"” (Prince of the Humanists) และ "ความรุ่งโรจน์แห่งนักมนุษยนิยมคริสเตียน" เขาใช้เทคนิคทางมนุษยนิยมศึกษาตัวบทต่าง ๆ จนสามารถริเริ่มปรับปรุงคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษากรีกและละติน ซึ่งมีอิทธิพลต่อการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์และการปฏิรูปคาทอลิกในเวลาต่อมา

แม้เอรัสมุสจะต้านการปฏิรูปศาสนาของฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่เขาก็วิพากษ์วิจารณ์ศาสนจักรคาทอลิกและเรียกร้องให้ศาสนจักรปฏิรูปด้วย เขายังคงยอมรับสิทธิอำนาจของพระสันตะปาปา และให้ความสำคัญการรักษาขนบที่สืบทอดมาควบคู่กับการพึ่งอาศัยพระคุณจากพระเจ้า ต่างจากมาร์ติน ลูเทอร์ ที่เน้นเรื่องพระคุณจากพระเจ้าอย่างเดียว เอรัสมุสจึงนับถือนิกายโรมันคาทอลิกตลอดชีวิตและยังคงสนับสนุนการปฏิรูปภายในศาสนจักร นอกจากนี้เขายังเชื่อตามศาสนจักรคาทอลิกว่ามนุษย์มีเจตจำนงเสรี ต่างจากลัทธิคาลวินที่ปฏิเสธแนวคิดนี้เพราะถือว่าทุกสิ่งเป็นไปตามเทวลิขิต แนวคิดสายกลางของเขา ทำให้เขาถูกต่อต้านทั้งจากศาสนจักรคาทอลิกฝ่ายอนุรักษนิยมและฝ่ายโปรเตสแตนต์

เอรัสมุสถึงแก่กรรมที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1536 ระหว่างเตรียมตัวเดินทางกลับดัชชีบราบันต์ ศพของเขาฝังอยู่ที่บาเซิลมินส์เตอร์

เอรัสมุสเกิดในนครรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ หลังจากอาศัยอยู่ที่อารามคณะออกัสติเนียนแห่งหนึ่งเป็นเวลา 6 ปีก็ได้เป็นเลขานุการส่วนตัวของ "บิชอปแห่งแคมบราอิ" และบวชเป็นบาทหลวงเมื่อ พ.ศ. 2035 ต่อมาเอรัสมุสจึงได้ย้ายไปอยู่ปารีสมีอาชีพเป็นครูและย้ายไปอยู่ลอนดอนในปี พ.ศ. 2041 โดยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาศาสนศาสตร์ (Divinity) และกรีกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และที่นี่เองที่เอรัสมุสได้เขียนหนังสือประเภทเสียดสีเรื่อง “"การสดุดีคนโง่"” (พ.ศ. 2052) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 เป็นต้นมา อีราสมุสย้ายที่อยู่อาศัยไปมาระหว่างเมืองบาเซิลและลอนดอน ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองลูเวียน (ในเบลเยียม พ.ศ. 2060-2064) ในช่วงนี้อีราสมุสได้ผลิตผลงานเขียนที่มีชื่อเสียงอีกหลายเล่ม

ในบั้นปลายชีวิต เอรัสมุสได้เขียนหนังสืออีกหลายเล่มและเข้าไปเกี่ยวข้องกับความคิดที่ขัดแย้งทางศาสนาค่อนข้างมาก แต่ก็ได้รับการยกย่องและมีความสุขมากในชีวิตท่ามกลางเพื่อนแท้ทางความคิดที่เป็นฝ่ายโปรเทสแตนท์ เอรัสมุสถึงแก่กรรมเมื่ออายุประมาณ 70 ปี ที่เมืองบาเซิล
จอมโจรจอมใจ

จอมโจรจอมใจ เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ของโกวเล้ง เป็นนิยายแปล ผลงานโดย ว. ณ เมืองลุง ประกอบด้วยตอนพายุทะเลทราย และกลิ่นหอมกลางธารเลือด
ปลายแขน

ปลายแขน หรือ แขนท่อนปลาย () เป็นโครงสร้างส่วนหนึ่งของรยางค์บน (upper limb) อยู่ระหว่างข้อศอกและข้อมือ ซึ่งจะต่างจากแขนหรือต้นแขน (arm หรือ upper arm) ที่ในทางกายวิภาคจะนับจากหัวไหล่ลงมาถึงแค่ข้อศอก

ปลายแขนประกอบด้วยกระดูกยาว 2 ชิ้น คือ กระดูกเรเดียส (radius) และกระดูกอัลนา (ulna) ประกอบกันเป็นข้อต่อเรดิโออัลนา (radioulnar joint) โดยมีเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane) เชื่อมระหว่างกระดูกสองชิ้นนี้ ปลายแขนจะปกคลุมด้วยผิวหนัง โดยพื้นผิวส่วนหน้ามักมีขนน้อยกว่าพื้นผิวส่วนหลัง

ปลายแขนประกอบด้วยกล้ามเนื้อจำนวนมากมายในกลุ่มกล้ามเนื้องอนิ้ว (flexors) และกล้ามเนื้อเหยียดนิ้ว (extensors) , กล้ามเนื้องอข้อศอก (กล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis)) , และกลุ่มกล้ามเนื้อคว่ำมือ (pronators) และหงายมือ (supinators) ในภาพตัดขวางของปลายแขนอาจแบ่งพื้นที่ของปลายแขนออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ พื้นที่ด้านหลังปลายแขน (posterior compartment) ซึ่งมีกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดมือซึ่งเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) และพื้นที่ด้านหน้าปลายแขน (anterior compartment) ซึ่งมีกล้ามเนื้อกลุ่มงอมือซึ่งส่วนใหญ่เลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และยังมีเส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) ซึ่งวิ่งไปตามความยาวของปลายแขน

หลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) และแขนงต่างๆ ของมันให้เลือดไปเลี้ยงปลายแขน หลอดเลือดเหล่านี้มักจะวิ่งไปบนด้านหน้าของกระดูกเรเดียสและอัลนาลงไปตลอดปลายแขน หลอดเลือดดำชั้นผิวหลักๆ ของปลายแขนได้แก่หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) , หลอดเลือดดำกลางปลายแขน (median antebrachial vein) , และหลอดเลือดดำเบซิลิค (basilic vein) หลอดเลือดดำเหล่านี้สามารถนำมาใส่หลอดคา (cannularisation) หรือใช้เจาะเลือด (venipuncture) แต่แพทย์มักจะใช้การเจาะเลือดจากหลอดเลือดดำในแอ่งแขนพับ (cubital fossa) มากกว่า
นาทีแสง

นาทีแสง () เป็นหน่วยวัดระยะทาง โดยเทียบกับอัตราเร็วของแสงในสุญญากาศ มีค่าเท่ากับ 17,987,547,480 เมตร 
ตัวอย่างเช่น ระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ คือระยะทาง 1 หน่วยดาราศาสตร์ (1 A.U.) มีค่าความไกลเท่ากับ 8.317 นาทีแสง เป็นต้น
ลัทธิจุลนิยม

ลัทธิจุลนิยม หรือ ลัทธิมินิมัลลิสม์ (ภาษาอังกฤษ: Minimalism) คือขบวนการทางศิลปะและการออกแบบโดยเฉพาะจักษุศิลป์และคีตศิลป์ ที่เริ่มราวหลังสงครามโลกครั้งที่สองในศิลปะตะวันตกโดยเฉพาะจักษุศิลป์ของสหรัฐอเมริกา ราวปลายคริสต์ทศศตวรรษ 1960 และ ต้นคริสต์ทศศตวรรษ 1970 งานลัทธิจุลนิยมจะเป็นงานที่ปอกรายละเอียดจนเหลือแต่แก่น ซึ่งมีผลต่องานศิลปะหลายแขนงรวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม และคีตกรรม ศิลปินผู้มีบทบาทในขบวนการนี้ก็ได้แก่ โดนัลด์ จัดด์ (Donald Judd), คาร์ล อันเดร (Carl Andre) และ ริชาร์ด เซร์รา (Richard Serra) ลัทธิจุลนิยมเป็นความคิดรากฐานของการลดลง (reductive aspect) ของลัทธิสมัยใหม่ (Modernism) บางครั้งจึงตีความหมายว่าเป็นปฏิกิริยาตอบโต้ ลัทธิการแสดงออกทางนามธรรม (Abstract Expressionism) และเป็นสะพานเชื่อมไปยังลัทธิสมัยใหม่สมัยหลัง (Postmodernism)

คำว่า “ลัทธิจุลนิยม” ครอบคลุมไปถึงขบวนการเปลี่ยนแปลงทางดนตรีซึ่งจะใช้การเล่นซ้ำและขยายจากแกนเช่นงานของ สตีฟ ไรค์ (Steve Reich), จอห์น แอดัมส์ (John Adams), ฟิลลิป กลาส (Philip Glass) และ เทอร์รี ไรลีย์ (Terry Riley)

คำว่า “ลัทธิจุลนิยม” มักจะใช้ในภาษาพูดที่หมายถึงสิ่งที่เปลือยจากรายละเอียดต่างๆ และบางครั้งก็ใช้บรรยายบทละครที่เขียนโดย ซามูเอล เบคเคท (Samuel Beckett), ภาพยนตร์โดย โรเบิร์ต เบรสซัน (Robert Bresson) และงานเขียนเรื่องเล่าของ เรมอนด์ คาร์เวอร์ (Raymond Carver), งานสถาปัตยกรรมของ ลุดวิก ฟอน เดอร์ โรห์ (Ludwig Mies van der Rohe) หรือแม้แต่การออกแบบรถยนต์โดย โคลิน แชพแมน (Colin Chapman)"หมายเหตุ: งานจิตรกรรมหรือประติมากรรมส่วนใหญ่ในหัวข้อนี้เป็นงานที่ยังสงวนลิขสิทธิ์จึงไม่สามารถนำมาแสดงให้ดูในบทความนี้ได้ แต่ถ้าจะดูภาพงานเขียนลักษณะนี้ก็ลิงก์ไปยังรูปได้ตรงหลังชื่อรูป"
ไอ้หนูหมัดเต็มร้อย

ไอ้หนูหมัดเต็มร้อย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย เท็ตสึ คึสึโมโต้ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์อาคิตะพับลิชชิ่ง ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ

อิโซโนะ มังเท็น เด็กม.ปลายตัวเล็ก ผู้ซึ่งถูกรังแกอยู่เป็นประจำ ถูกยุโดยเพื่อนสมัยเด็กให้ไปหัดชกมวย หลังจากที่ไปหัดได้ซักพัก นารูชิมะ ฮิโรโตะ นักมวยฝีมือดีของค่าย และ อาซาบะ เทรนเนอร์ ก็ได้เห็นอาวุธที่พระเจ้าประทานมาให้ที่เรียกว่า หมัดคม
จริตนิยม

จริตนิยม () คือยุคของศิลปะของจิตรกรรม ประติมากรรม สถาปัตยกรรม และการตกแต่ง ที่เริ่มตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาสมัยทึ่รุ่งเรืองที่สุดราวปี ค.ศ. 1520 จนกระทั่งจดสมัยบาโรก ราวปี ค.ศ. 1600

ลักษณะของจริตนิยมขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลซึ่งมีอิทธิพลจากหรือมีปฏิกิริยาต่อความกลมกลืนทางอุดมคติที่เกี่ยวข้องกับงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี ราฟาเอล และงานสมัยแรก ๆ ของมีเกลันเจโล จริตนิยมเป็นทั้งศิลปะทางความคิดและความสร้างสรรค์แทนที่จะเป็นธรรมชาติ คำว่าจริตนิยมใช้สำหรับจิตรกรกอธิคสมัยหลังที่ทำงานทางตอนเหนือของยุโรปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1530 โดยเฉพาะในบริเวณแอนต์เวิร์ปในประเทศเบลเยียมปัจจุบัน และงานวรรณกรรมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยเฉพาะโคลงกลอน

“แมนเนอริสม์” มาจากภาษาอิตาลี “maniera” หรือ “style” ซึ่งตรงกับความหมายที่ว่าเป็นการแสดงออกถึงเอกลักษณ์ของศิลปินที่ทำให้ทราบได้ว่าเป็นของใคร แมนเนอริสม์เป็นศิลปะของการ “ทำขึ้น” ซึ่งตรงกันข้ามกับศิลปะเรอเนซองส์ หรือ บาโรคที่เป็นศิลปะที่เลียนแบบธรรมชาติ การบรรยายลักษณะแมนเนอริสม์เป็นสิ่งที่ไม่ง่ายนัก คำนี้ใช้ครั้งแรกโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวเยอรมันเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อจัดกลุ่มศิลปะที่จัดไม่ได้มาก่อนของศิลปะอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ขาดความกลมกลืนและการวาดอย่างมีกฎเกณฑ์ที่เรารู้จักกันในศิลปะเรอเนซองส์ และเป็นคำที่ใช้จะแตกต่างกันไปตามแต่จะเป็นศิลปินผู้ใดและเป็นลักษณะศิลปะชนิดใด
กานดา

กานดา อาจหมายถึง
กระบะทราย

กระบะทราย สามารถหมายถึง
กระบะทราย (แมว)

กระบะทราย () เป็นกล่องสำหรับเก็บปัสสาวะหรืออุจจาระของแมว รวมถึง กระต่าย และสัตว์เลี้ยงขนาดเล็กอื่นในบ้าน ใช้สำหรับบ้านที่ไม่สะดวกจะให้สัตว์ออกไปขับถ่ายนอกบ้าน ทรายที่บรรจุจะมีลักษณะร่วนสอดคล้อง และจะมีสารเคมีช่วยดูดซับกลิ่น โดยเมื่อถูกใช้งานไประยะหนึ่ง เจ้าของสัตว์จะนำออกมาทิ้งและเปลี่ยนทรายใหม่ให้แมวใช้
กระบะทราย (สนามเด็กเล่น)

กระบะทราย เป็นบริเวณที่เล่นในสนามเด็กเล่น มีลักษณะเป็นกล่องสี่เหลี่ยมหรือวงกลมหรือรูปร่างอื่นที่บรรจุด้วยทราย กระบะทรายใช้ในการเล่นของเด็กเพื่อเพิ่มจินตนากา ในหลายด้าน รวมถึงในการก่อสร้าง วาดลวดลาย รวมถึงการใช้ของเล่นเข้ามาช่วยในการสร้างหรือขุด ไม่ว่า รถตัก พลั่ว หรือ ถังทราย กระบะทรายช่วยให้เด็กเรียนรู้ในลักษณะโลกสามมิตินอกเหนือจากโลกสองมิติที่ใช้ในการวาดภาพบนกระดาษ

ในภาษาอังกฤษ กระบะทรายใช้คำว่า sandpit สำหรับอังกฤษบริติช และ sandbox สำหรับอังกฤษอเมริกัน
จาโกโป ปอนตอร์โม

จาโคโป ปอนตอร์โม หรือ ปอนตอร์โม () (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1494 - 2 มกราคม ค.ศ. 1557) เป็นจิตรกรสมัยแมนเนอริสม์ตระกูลฟลอเรนซ์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการเขียนภาพเหมือน ปอนตอร์โมมีชื่อเสียงในการวางตัวแบบเอี้ยวตัว, การบิดเบือนทัศนียภาพ, การใช้สีที่ไม่ใช่ธรรมชาติซึ่งมาจากความเป็นคนที่อยู่นิ่งไม่ได้และเป็นคนมีอารมณ์ที่ทำนายไม่ได้
โบสถ์น้อยซิสทีน

โบสถ์น้อยซิสทีน (; ) เป็นโบสถ์น้อยภายในพระราชวังพระสันตะปาปา ซึ่งเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน โบสถ์น้อยซิสทีนมึชื่อเสียงในทางสถาปัตยกรรมเพราะเป็นสถานที่ที่ทำให้ระลึกถึงพระวิหารของพระเจ้าโซโลมอนในพันธสัญญาเดิม, การตกแต่ง, จิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรผู้มีชื่อเสียงในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยารวมทั้งมีเกลันเจโลผู้วาดเพดานของโบสถ์จนที่เป็นที่เลื่องลือ และสุดท้ายคือความสำคัญในการเป็นสถานที่ทำการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่

โบสถ์น้อยซิสทีนเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสถานที่สำหรับการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่ ในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีด้วยกันทั้งหมด 200 คนรวมทั้งนักบวช, เจ้าหน้าที่ของวาติกัน, และผู้นำฆราวาส

ปฏิทินพระสันตะปาปากำหนดไว้ว่าจะต้องมีการทำพิธีทางศาสนา 50 หนต่อปี ในจำนวน 50 หน 35 หนจะเป็นการทำพิธีมิสซา และใน 35 หนนั้น 8 จะทำภายในมหาวิหารนักบุญเปโตรโดยมีผู้ร่วมพิธีเป็นอันมาก ซึ่งรวมทั้งคริสต์มาส และอีสเตอร์มิสซา ในสองโอกาสนี้ผู้เป็นประธานในพิธีจะเป็นองค์พระสันตะปาปาเอง มิสซาอีก 27 ครั้งจะจัดในบริเวณที่เล็กกว่าคือในชาเปลซิสตินซึ่งสร้างบนชาเปลเก่าที่เรียกว่า “กัปเปลลามัจโจเร” ซึ่งใช้ทำพิธีเช่นเดียวกัน

“กัปเปลลามัจโจเร” หรือ โบสถ์น้อยหลัก ได้ชื่อเช่นนั้นเพราะมีโบสถ์น้อยอีกแห่งหนึ่งที่ใช้โดยพระสันตะปาปาสำหรับทำพิธีประจำวัน ในสมัยพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 เป็นโบสถ์ที่สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5ซึ่งตกแต่งโดยฟราอันเจลีโก “กัปเปลลามัจโจเร” ตามหลักฐานมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 จากการติดต่อระหว่างพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 กับ อันเดรียส์แห่งเทรบิซอนด์เมื่อ “กัปเปลลามัจโจเร” ก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากก่อนที่จะถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างชาเปลปัจจุบัน

โบสถ์น้อยหลังปัจจุบันออกแบบโดยบาชิโอ พอนเทลลิสำหรับพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ซึ่งโบสถ์ได้ตั้งชื่อตาม การก่อสร้างคุมโดย โจวันนี เด ดอลชี ระหว่างปี ค.ศ. 1473 ถึงปี ค.ศ. 1484 ขนาดของชาเปลปัจจุบันเป็นขนาดพอๆ กับชาเปลเดิม หลังจากสร้างเสร็จภายในก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรคนสำคัญๆ ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 รวมทั้งซันโดร บอตตีเชลลี, กีร์ลันดาโย (Ghirlandaio) และ เปรูจีโน (Perugino)

พิธีมิสซาครั้งแรกภายในชาเปลซิสตินฉลองกันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1483 ซึ่งเป็นวันสมโภชแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ และเป็นวันสถาปนาของโบสถ์ซึ่งอุทิศให้พระนางมารีย์พรหมจารี โบสถ์นี้ยังเป็นสถานที่ทำพิธีของพระสันตะปาปาอยู่จนทุกวันนี้ ภายในโบสถ์มีที่สำหรับร้องเพลงสวดซึ่งเป็นที่ ๆ เพลงสวดหลายเพลงเขียนขึ้นที่นี่รวมทั้ง “Miserere (Allegri)” ซึ่งเป็นเพลงสำหรับร้องสดุดีในโอกาสวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ (Maundy Thursday)
คิม จินโฮ

คิม จินโฮ (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 5) แพ้ 7
มาร์ก ซาเลส

มาร์ก ซาเลส (Mark Sales) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ที่ General Santos City สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 36 
ซาเลสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค เอ็ดการ์ ทาฮัด ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2542 ได้เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้น็อค ซาโตรุ อาเบะ ยกแรก ใน พ.ศ. 2543 ได้เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ และฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ในช่วง พ.ศ. 2544 – 2545 ซาเลสขึ้นชกแพ้รวด จนพ.ศ. 2546 จึงชกชนะคู่ชก และได้มาชกในไทย แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และแพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 3 นอกจากนั้น ซาเลสได้ขึ้นชกในรายการ 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท โดยในรอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน จิมบอย โรดริเกวซ ส่วนในรอบสี่คนสุดท้ายแพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา ตกรอบไป

ซาเลสได้ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค เซลโซ แดงก๊อด ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ซาเลสมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวท ที่เกาหลีใต้ และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น ซาเลสขึ้นชกอีกครั้งเดียวที่เกาหลีใต้ ชนะน็อค แบ ซู-มยุง ยก 2 แล้วหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2554 และยังมาชกในไทย แพ้คะแนน วัชรกฤษ เสนาหาญ ซาเลสขึ้นชกจนถึงพ.ศ. 2557 หลังจากที่มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดงแล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
เชอร์วิน ปาโร

เชอร์วิน ปาโร () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่ Mandaue City สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 7
ชัตเตอร์ แรงอาฆาต ภาพวิญญาณสยอง

ชัตเตอร์ แรงอาฆาต ภาพวิญญาณสยอง (อังกฤษ : Shutter) คือ ภาพยนตร์อเมริกันปี พ.ศ. 2551 ที่นำเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ไทยเรื่อง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" กลับมาสร้างใหม่ กำกับโดยผู้กำกับชาวญี่ปุ่น โอะจิไอ มะซะยุกิ นำแสดงโดย โจชัว แจ็กสัน และเรเชล เทย์เลอร์

เนื้อหาของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดอยู่ในระดับพีจี-13 ในสหรัฐอเมริกา

เนื้อเรื่องได้กล่าวถึง เบนจามิน ชอว์ หรือ เบน (โจชัว แจ็กสัน) ช่างภาพหนุ่ม ที่ได้เดินทางไปกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เพื่อทำงานถ่ายภาพแฟชั่นที่มีเงินตอบแทนจำนวนมาก และถือโอกาสฉลองดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับ เจน ชอว์ หรือ เจน (เรเชล เทย์เลอร์) ภรรยาใหม่ของเขา

เบนเคยมาทำงานในญี่ปุ่นมาก่อนและพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่อง ที่นี่เขาได้พบปะเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบหน้ากันมานาน ต่างกับเจนที่ไม่เคยเดินทางมาที่ญี่ปุ่นเลย และมีปัญหากับการปรับตัวให้เข้ากับวิถีชีวิตของญี่ปุ่นค่อนข้างมาก

วันหนึ่ง ระหว่างทางที่ขับรถไปยังภูเขาไฟฟูจิ รถของเบนและเจนได้ชนกับสตรีผู้หนึ่งที่ปรากฏตัวกลางวิถีของรถอย่างกะทันหัน หลังจากที่ทั้งคู่ตั้งสติได้ และลงไปตรวจดูผู้ได้รับบาดเจ็บ พวกเขากลับไม่พบร่องรอยของสตรีผู้นั้น หลังจากนั้น พวกเขาก็เดินทางกลับกรุงโตเกียว เพื่อถ่ายภาพตามที่ได้รับมอบหมาย

หลังจากเสร็จภารกิจ เบนก็ได้พบกับปรากฏการณ์ประหลาดอีกครั้ง เมื่อภาพถ่ายผลงานของเขาปรากฏหมอกสีขาวรูปร่างคล้ายมนุษย์อยู่ลาง ๆ เมื่อเจนพบเข้าก็สันนิษฐานว่า ร่างนั้นน่าจะเป็นวิญญาณของเหยื่อที่ถูกรถของพวกเขาชนในอุบัติเหตุครั้งนั้น

ด้วยความกลัวปรากฏการณ์ดังกล่าว ทั้งคู่จึงออกสืบหาที่มาของมัน จนได้เรียนรู้ว่าเรื่องลึกลับบางเรื่องก็ไม่ควรยุ่งเกี่ยว

ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดย บริษัท เวอร์ติโก เอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัท นิวรีเจนซี โปรดักชัน และบริษัท ออซลา พิคเจอร์ส จำกัด และจัดจำหน่ายโดย บริษัท ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์

เนื้อเรื่องของภาพยนตร์สร้างจากการนำภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2548 เรื่อง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" ผลงานการกำกับของ บรรจง ปิสัญธนะกูล และภาคภูมิ วงศ์ภูมิ กลับมาสร้างใหม่ โดย รอย ลี ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้ทำสถิติซื้อลิขสิทธิ์จากจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (จีทีเอช) บริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์ เป็นจำนวนเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นค่าลิขสิทธิ์ที่สูงที่สุดในการซื้อภาพยนตร์จากทวีปเอเชียไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์อเมริกัน ทำลายสถิติค่าลิขสิทธิ์ประมาณ 5 แสนดอลลาร์สหรัฐของภาพยนตร์ญี่ปุ่น ปี พ.ศ. 2541 เรื่อง "ริงงุ" ที่ถูกนำไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์เรื่อง "เดอะริง คำสาปมรณะ" (The Ring) เมื่อปี พ.ศ. 2545

การถ่ายทำเริ่มต้น ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2550 ซึ่งล่าช้ากว่ากำหนดการเดิมที่เคยกำหนดไว้ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน

ภาพยนตร์ได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2551 ในสหรัฐอเมริกา และวันที่ 20 มีนาคม 2551 ในประเทศไทย
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน

เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (interosseous membrane of the forearm) เป็นแผ่นเส้นใยที่เชื่อมระหว่างกระดูกเรเดียส (radius) และกระดูกอัลนา (ulna) เป็นโครงสร้างหลักของข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่นเรดิโออัลนา (radio-ulnar syndesmosis) ซึ่งเป็นข้อต่อระหว่างกระดูกทั้งสองชิ้นนี้

เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขนแบ่งพื้นที่ของปลายแขนออกเป็นพื้นที่ด้านหน้า (anterior compartment) และด้านหลัง (posterior compartment) เป็นบริเวณที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อในปลายแขน และส่งผ่านแรงจากกระดูกเรเดียส ไปยังกระดูกอัลนา ไปยังกระดูกต้นแขน (humerus)
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก

เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก () เป็นแผ่นของเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) ที่มีความกว้างและบาง ทำหน้าที่แบ่งกระดูกหลายชิ้นในร่างกาย เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของข้อต่อหลายชิ้น

เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกในร่างกายมนุษย์ได้แก่
รายการ (แก้ความกำกวม)

รายการ สามารถหมายถึง
รายการ (โครงสร้างข้อมูล)

รายการ () เป็นแบบชนิดข้อมูลนามธรรมประเภทหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะการเรียงแบบต่อเนื่องไปเป็นลำดับ ข้อมูลจะมีลำดับก่อนหลังกันคล้ายเวกเตอร์ ตัวอย่างของรายการเช่น การเรียงลำดับตัวอักษร A,B,C... ซึ่งบอกตัวก่อนหน้าและหลังตัวอักษรใดๆได้

รายการเป็นประเภทข้อมูลพื้นฐานในรูปแบบหนึ่ง ซึ่งจำลองการเรียงลำดับของหน่วยความจำได้อย่างดีคล้ายแถวลำดับ
รายการมักจะทำมาเพื่อให้เพิ่มลดข้อมูลได้ง่าย หรือเพื่อให้เกิดความสอดคล้องในข้อมูลที่ตำแหน่งมีความสำคัญ (เช่นการเก็บเลขที่เป็นลำดับ หรือการเก็บเวกเตอร์ซึ่งสลับตำแหน่งกันไม่ได้) เป็นต้น
ความเร็วที่ใช้ในการทำงานของบริการขึ้นอยู่กับการเลือกใช้โครงสร้างข้อมูลที่เหมาะสม หากใช้แถวลำดับในการทำรายการ การค้นหาแบบดัชนีอาจใช้ความเร็วเป็น O (1) แต่การค้นหาแบบไล่หาสมาชิกโดยใช้โปรแกรมวนซ้ำทำให้ต้องใช้เวลา 
formula_1
วาริสเตอร์

วาริสเตอร์ () เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าความต้านทานได้ตามระดับแรงดันไฟฟ้า การทำงานของวาริสเตอร์คล้ายกับซีเนอร์ไดโอด คือ เมื่อแรงดันไฟฟ้าสูงกว่าค่าที่กำหนดมันจะยอมให้กระแสไหลผ่านตัวมันเองได้ ยังส่งผลให้สามารถรักษาระดับของแรงดันไฟฟ้าให้อยู่ในสภาพปกติ วาริสเตอร์ชนิดนี้เรามักจะเรียกว่า วีดีอาร์ (VDR : Voltage Dependent Resistor) และมีบางชนิดที่มีลักษณะการทำงานคล้ายกับไดโอดแต่จุดทำงานจะสูงตามที่กำหนด

การใช้วาริสเตอร์จะใช้เป็นวงจรป้องกันอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ให้ได้รับความเสียหาย เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้าในวงจรเกิดการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น โดยวาริสเตอร์จะทำหน้าที่แบ่งกระแสไฟฟ้าหรือลดแรงดันไฟฟ้า เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินปกติ มิฉะนั้นวงจรอาจเกิดการเสียหายได้
รหัสอักขระ

รหัสอักขระ (character encoding) หรือ ชุดอักขระ (character set) หมายถึงสัญลักษณ์ ที่กำหนดให้ใช้เป็นรสแทนอักขระ หรือมีความหมายอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่มีการตกลงกันไว้ เป็นต้นว่า ตารางรหัสแอสกี (ASCII table) และรหัสเอ็บซีดิก (EBCDIC) โปรแกรมสำเร็จบางโปรแกรมใช้รหัสเหล่านี้ผสมกับตัวอักขระบางตัวเป็นรหัสคำสั่งให้เป็นการขีดเส้นใต้ หรือ ทำตัวเอน เป็นต้น
ชุดอักษร DejaVu

ชุดอักษร DejaVu () เป็นชุดตัวอักษรหรือไทป์เฟซที่ดัดแปลงมาจาก Bitstream Vera โดยเพิ่มแบบตัวอักขระอื่นๆ นอกเหนือจากตัวอักษรภาษาละติน โดยครอบคลุมตัวอักษรของภาษาต่างๆ ตามมาตรฐานยูนิโคด เพื่อให้เป็นฟอนต์ที่ครอบคลุมจำนวนภาษาให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

ชุดอักษร DejaVu ยังเปิดรับไทป์เฟซของภาษาอื่นๆ เพิ่มเติมอยู่เรื่อยๆ (ปัจจุบันยังไม่มีภาษาไทย) ปัจจุบัน DejaVu ถูกใช้เป็นฟอนต์ปริยายในลินุกซ์ดิสทริบิวชันหลายตัว

ชุดอักษร DejaVu ประกอบด้วยชนิดอักษรมาตรฐาน Serif, Sans-serif, Monospace และชนิด Serif Condensed กับ Sans Condensed ที่ยังอยู่ในระยะทดลองใช้
ปลานีออน

ปลานีออน หรือ ปลานีออนเตตร้า (อังกฤษ: neon, neon tetra; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Paracheirodon innesi") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน

เป็นปลาขนาดเล็กที่มีนิสัยชอบอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำในป่าดิบชื้นที่มีไม้น้ำหนาแน่นในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของโคลัมเบีย, ภาคตะวันออกของเปรู, และทางภาคตะวันตกของบราซิล มีรูปทรงยาวรี คล้ายเม็ดข้าวสาร ตาโต มีครีบบางใสยาวพอประมาณทั้ง 7 ครีบ (ครีบว่าย 2 ครีบท้อง 2 ครีบกระโดง 1 ครีบทวาร 1 ครีบหาง 1) มีครีบไขมันขนาดเล็ก ที่โคนหาง ลำตัวมีเกล็ดขนาดเล็กมันวาวปกคลุมทั้งตัว โดยที่ส่วนหลังจะสีเหลือบเขียวมะกอก มีเส้นเรืองแสงสีเขียวอมฟ้าพาดตั้งแต่จมูกผ่านลูกตายาวไปสุดที่ครีบไขมัน อันเป็นที่มาของชื่อ ปลานีออน ส่วนท้องเป็นสีขาวเงิน หลังจากช่องท้องไปถึงโคนหางมีสีแดงสด ขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 1 นิ้ว

ด้วยความสวยงามจึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง ที่มีทั้งการส่งออกจากอเมริกาใต้ และเพาะขยายพันธุ์ได้ในหลายประเทศ เช่น อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, ไทย เป็นต้น อุณหภูมิที่เหมาะสมของปลานีออนคือไม่เกิน 30 องศาเซลเซียส ปลานีออนจะมีนิสัยรักสงบ สามารถเลี้ยงเป็นฝูงได้ ทั้งยังสามารถเลี้ยงร่วมกับปลาอื่น ๆ ที่มีขนาดไล่เลี่ยกันได้อีกด้วย แต่ปลานีออนจะมีนิสัยขี้ตื่น ชอบกระโดด ดังนั้นสำหรับการเลี้ยงในตู้จึงควรจะมีฝาปิดให้มิดชิดด้วยเพื่อกันการที่ปลานีออนจะกระโดดออกมาตายนอกตู้ หากเป็นไปได้ ควรมีสถานที่ซ่อนเวลาที่ปลานีออนตกใจ ด้วยการหาขอนไม้, หิน หรือพรรณไม้น้ำมาเป็นที่ซ่อน

ปลานีออนเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง โดยใช้อัตราส่วนตัวผู้ 2–3 ต่อตัวเมีย 1 ตัว โดยปลาที่พร้อมที่จะผสมพันธุ์จะเห็นพฤติกรรมปลาตัวผู้ว่ายเคลียคลอตัวเมียอยู่ตลอดเวลา ซึ่งปลาที่มีพฤติกรรมเช่นนี้ควรแยกออกมาไว้ในตู้ที่จะใช้เพาะขยายพันธุ์

ตู้ที่ใช้สามารถใช้ตู้ขนาดเล็ก เพียงความกว้าง 20 หรือ 24 นิ้วก็สามารถใช้ได้ พื้นตู้อาจเป็นพื้นโล่งหรือมีสาหร่ายหรือสาหร่ายเทียมหรือเชือกฟางฝอยวางที่พื้นก้นตู้เพื่อป้องกันปลากินไข่ตัวเอง นำปลาชุดที่ไล่ผสมพันธุ์แยกออกมาปล่อยไว้ เมื่อปลาชินกับสถานที่อยู่และตัวเมียไข่สุกเต็มที่ ปลาจะวางไข่เม็ดลักษณะใสเม็ดขนาดเล็กหล่นลงมามากมาย เมื่อปลาวางไข่หมดแล้ว อาจนำเพศผู้ไปรวมฝูงดังเดิมแล้วนำตัวเมียแยกไว้พักฟื้นต่างหาก 1–2 วันก่อนปล่อยกลับไปรวมฝูงดังเดิม ไข่จะใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 3 วัน ลูกปลาที่เกิดใหม่มีขนาดจิ๋วคล้ายเส้นด้าย อนุบาลลูกปลาด้วยอาหารขนาดเล็กหรือไรน้ำขนาดจิ๋ว เมื่อปลามีอายุได้ 3–6 เดือนก็พร้อมที่จะผสมพันธุ์
โรงเรียนไชยปราการ

โรงเรียนไชยปราการ () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก นอกเขตตัวเมืองเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนประจำอำเภอไชยปราการ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6

โรงเรียนไชยปราการ ตั้งอยู่ที่ 99 หมู่ที่ 2 ถนนสายเชียงใหม่ – ฝาง ตำบลหนองบัว อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 ณ บริเวณป่าช้าเก่า ซึ่งประชาชน ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน นายอำเภอฝาง ผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอฝาง และคณะสงฆ์ในตำบลปงตำ (เดิม) ได้ร่วมมือกันตัดโค่นต้นไม้ปรับสนามจนเรียบใช้การได้ พร้อมกันนั้น นายโท ลีฬหาชีวะ ได้มอบที่ดินของตนสมทบอีก 3 ไร่ 2 งาน รวมเป็นเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 28 ตารางวา ขณะก่อตั้งเริ่มแรกได้ไปอาศัยเรียนที่ศาลาวักสุกาวาส (วัดแม่ขิ) เปิดสอนระดับ ม.1 – ม.3 (เทียบ ป.58 – ป.7) เดิมชื่อว่า “โรงเรียนมัธยมแม่ขิ”

มีทั้งสิ้น 8 ห้องเรียน

มีทั้งสิ้น 8 ห้องเรียน
บริจิตแห่งสวีเดน

นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน () เมื่อแรกเกิดชื่อ Birgitta Birgersdottir เป็นนักบวชคาทอลิกในคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส เกิดราว ค.ศ. 1302 หรือ 1303 ที่ประเทศสวีเดน และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1373 ที่กรุงโรม รัฐสันตะปาปา เป็นรหัสยิกและผู้ก่อตั้ง “คณะบริจิตติน” (Bridgettine Order)

นักบุญบริจิตได้เห็นนิมิตการประสูติของพระเยซู ซึ่งมีอิทธิพลต่อการสร้างงานศิลปะเกี่ยวกับการกำเนิดของพระเยซูเป็นอันมาก
นักบุญโยเซฟ

โยเซฟ ( "Yosef") ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญยอแซฟ เป็นนักบุญในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษเดียวกัน ที่เมืองนาซาเร็ธในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญโยเซฟสืบสายมาจากตระกูลกษัตริย์ดาวิด คัมภีร์พันธสัญญาใหม่ระบุว่าเป็นสามีของนางมารีย์ (มารดาพระเยซู) นักบุญโยเซฟมิใช่บิดาตามเชึ้อสายของพระเยซูแต่ก็ถือกันว่าเป็นบิดาบุญธรรมและเป็นหัวหน้าของ “ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์” หรือ “ครอบครัวพระเยซู” ()

เชี้อสายตามหลักฐานของพระวรสารนักบุญมัทธิว กล่าวว่าพ่อของนักบุญโยเซฟชื่อยาโคบ แต่ตามหลักฐานของพระวรสารนักบุญลูกา กล่าวว่าพ่อของนักบุญโยเซฟชื่อเฮลี พระวรสารในสารบบไม่ได้ระบุวันและสถานที่เกิดและตายของโยเซฟ เท่าที่ทราบโยเซฟอยู่ที่เมืองนาซาเรธ ใน กาลิลี อยู่ที่เบธเลเฮม ในแคว้นยูเดียเป็นเวลาอีกสองปี และถูกบังคับให้ไปลี้ภัยไปอยู่อียิปต์อีกระยะหนึ่ง แม้ว่า “พระวรสารสหทรรศน์” จะไม่ได้กล่าวถึงอายุของโยเซฟแต่จากเอกสารอื่น ๆ โยเซฟเป็นพ่อหม้ายลูกติดเมื่อแต่งงานกับมารีย์ และมารีย์เป็นหม้ายเมื่อพระเยซูออกเทศนาและเมื่อพระเยซูทรงรับพระทรมาน ฉะนั้นจึงสันนิษฐานว่าโยเซฟเสียชีวิตก่อนที่พระเยซูสิ้นพระชนม์

อาชีพของโยเซฟตามที่บรรยายในพระวรสารว่าเป็น τεκτων, ภาษากรีกหมายถึงช่างแต่ในศาสนาคริสต์ถือกันว่าโยเซฟเป็นผู้ทำงานกับไม้หรือช่างไม้ แต่ในภาษาอังกฤษปัจจุบันใช้คำว่า “joiner” หรือ “cabinet-maker” หรือช่างทำเฟอร์นิเจอร์ซึ่งเหมาะกับความหมายในภาษากรีกมากกว่า นอกจากนั้นแล้วพระวรสารก็มิได้กล่าวถึงโยเซฟ และไม่มีบทพูด มิได้บอกสถานที่เกิดและสถานที่เสียชีวิต และเวลาต่างที่เกี่ยวกับโยเซฟก็แตกต่างกัน บางครั้งก็จะกล่าวว่าอายุมากกว่ามารีมาก และบางครั้งก็เพียงไม่กี่ปี บางวรสารกล่าวว่าโยเซฟเป็นพ่อหม้ายลูกติดเมื่อแต่งงานกับมารีย์ ในพระวรสารกล่าวถึงโยเซฟเมื่อพระเยซูไปเยรูซาเลมเมื่ออายุสิบสองปี แต่ไม่มีอะไรที่กล่าวถึงโยเซฟหลังจากนั้น เอกสารเกี่ยวกับเวลาเสียชีวิตไม่ชัดเจนแต่เมื่อพระเยซูออกเทศนามารีย์ก็เป็นหม้ายแล้ว

ในนิกายโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญโยเซฟเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์กรรกรและมีวันสมโภชหลายวัน และในปี ค.ศ. 1870 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ประกาศให้นักบุญโยเซฟและนักบุญเปโตรเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของศาสนจักรคาทอลิกทั้งหมด นอกจากนั้นโยเซฟยังเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เมืองและประเทศหลายเมืองและหลายประเทศ