seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สนทนาประสาสมัคร

สนทนาประสาสมัคร เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทสนทนา เพื่อรายงานผลการปฏิบัติงานของรัฐบาลไทย ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 08.30-09.30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (เอ็นบีที) ระหว่างวันที่ 10 กุมภาพันธ์-7 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยมี นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เป็นผู้ดำเนินรายการ

ในส่วนเพลงประกอบรายการนั้น ส่วนผลิตรายการ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง 11 ในขณะนั้น จัดเพลง "โลกหมุนเวียน" ของวงดนตรีสุนทราภรณ์ เป็นเพลงเปิดรายการ และเพลง "โชคมนุษย์" ของสุนทราภรณ์เช่นกัน เป็นเพลงปิดรายการ ซึ่งทั้งสองเพลง มีเนื้อหาเกี่ยวกับความไม่แน่นอนของชีวิตมนุษย์ และแสดงให้ผู้ฟังได้เห็นว่าเป็นเพียงสัจธรรมในชีวิต

เมื่อนายสมัครได้ฟังทั้งสองเพลง จึงกล่าวถึงไว้ในรายการว่า ตนชอบความหมายของเพลงนี้ เนื่องจากคล้ายคลึงกับชีวิตของตนในเวลานั้น ทั้งนี้ ในรายการเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม นายสมัครได้ขอให้ผู้ควบคุมการออกอากาศ เปิดเพลงโชคมนุษย์ในการปิดรายการวันนั้นให้ยาวขึ้น เนื่องจากตนต้องการร้องตาม เพราะในรายการครั้งก่อนหน้า เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ตนก็ร้องตามอยู่ด้วยเช่นกัน แต่ถูกสื่อมวลชนค่อนแคะถึงเรื่องนี้ ทั้งสองเพลงดังกล่าว จึงกลายเป็นเพลงสัญลักษณ์ ที่ทำให้ผู้คนนึกถึงนายสมัคร นับแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

เนื่องจาก คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ มีคำวินิจฉัยให้นายสมัคร พ้นจากความเป็นนายกรัฐมนตรี ในข้อหาเป็นผู้รับจ้างทำงาน เมื่อวันที่ 9 กันยายน รายการฯ ครั้งที่ 31 ที่ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กันยายน จึงเป็นการออกอากาศครั้งสุดท้าย
ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด

ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด (; GSFC) เป็นห้องทดลองด้านอวกาศที่สำคัญแห่งหนึ่งขององค์การนาซา ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 เป็นศูนย์การบินอวกาศแห่งแรกของนาซา มีเจ้าหน้าที่พลเรือนประมาณ 10,000 คน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ห่างออกไปประมาณ 6.5 ไมล์ ในเขตเมืองกรีนเบลท์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา

ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดเป็นองค์กรที่ใหญ่ที่สุดซึ่งรวบรวมนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรมาไว้ด้วยกันเพื่อศึกษาเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับโลก ระบบสุริยะ และเอกภพ โดยอาศัยการสังเกตการณ์ผ่านอุปกรณ์สังเกตการณ์ในอวกาศ รวมถึงเป็นห้องทดลองในการวิจัยพัฒนาและควบคุมการทำงานของยานอวกาศสำหรับงานวิทยาศาสตร์ที่ไม่ต้องใช้มนุษย์ควบคุม นอกเหนือจากงานวิจัยเกี่ยวกับอวกาศ ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดยังศึกษาและพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อสนับสนุนภารกิจการปฏิบัติงานในอวกาศรวมถึงการออกแบบและสร้างยานอวกาศด้วย นักวิทยาศาสตร์ของศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดคนหนึ่งคือ จอห์น ซี. เมเทอร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 2006 จากผลงานการสร้างดาวเทียม COBE

ชื่อ "ก็อดเดิร์ด" ตั้งเป็นอนุสรณ์แก่ ดร. โรเบิร์ต เอช. ก็อดเดิร์ด (Robert H. Goddard) ผู้ริเริ่มการใช้งานจรวดสมัยใหม่ในประเทศสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบัน ศูนย์วิจัยแห่งนี้ มีคนไทยทำงานเป็นวิศวกร และ นักวิทยาศาสตร์ รวมทั้งหมด 3 คน 
ได้แก่ ดร.ก้องภพ อยู่เย็น วิศวกรด้านคลื่นไมโครเวฟรับส่งสัญญาณ
เดมี โลวาโต

เดเมเทรีย เดวอน "เดมี" โลวาโต ( เกิด 20 สิงหาคมพ.ศ. 2535) และออกจากการรักษาตัวในปี 2554

ภายหลังเมื่ออกจากการรักษาตัวแล้ว เธอได้เข้าร่วมเป็น Brand Ambassador โดยทำหน้าที่เป็นทูตและนักพูด ของโครงการ PACER ซึ่งเป็นโครงการต่อต้านการรังแกในโรงเรียน Anti-Bullying ในสหรัฐอเมริกา และยังร่วมโครงการทางด้านสิ่งแวดล้อม Disney's Friends for Change รวมถึงกิจกรรมการกุศล Free the Children และ We Day ของ แคนาดา

ที่ข้อมือทั้งสองข้างของเธอนั้นมีรอยสัก เขียนว่า "Stay Strong" ซึ่งเธอได้สักไว้หลังจากออกจากการรักษาตัว ซึ่งเธอสักเพื่อให้แฟนคลับของเธอรู้ว่า เธอนั้นเข้มแข็งและมีวันนี้ได้เพราะมีแฟนคลับที่คอยให้กำลังใจเธอเสมอมา
เทกอะบาว (เพลงริอานน่า)

เทกอะบาว () เป็นเพลงที่แต่งโดยนักร้องชื่อ เน-โย (Ne-yo) และทีมสตาร์เกต ออกขายอีกครั้งโดยอยู่ในสตูดิโออัลบั้มที่ 3 ของริอานน่า ชุด "Good Girl Gone Bad" ถือเป็นซิงเกิ้ลที่ 5 จากอัลบั้ม แต่เป็นซิงเกิ้ลแรกในการออกวางขายใหม่ในชุด "Good Girl Gone Bad: Reloaded"

มิวสิก วิดีโอเพลงนี้ ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 2008 MTV Video Music Awards สาขา Best Female Video และ Best Direction
สปิลเลอร์

สปิลเลอร์ () เป็นดีเจชาวอิตาลี มีเพลงฮิต "Groovejet (If This Ain't Love)" ขึ้นอันดับ 1 ใน สหราชอาณาจักร และ อิตาลี และ เคยถ่ายทำมิวสิควิดีโอในกรุงเทพ รวมกัน นักร้องชาวอังกฤษที่ชื่อ Sophie Ellis-Bextor
เทศบาลเมืองสีคิ้ว

เทศบาลเมืองสีคิ้ว หรือ เมืองสีคิ้ว เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งจากเทศบาลเมืองทั้งหมด 4 แห่งในจังหวัดนครราชสีมา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสีคิ้ว และบางส่วนของตำบลมิตรภาพ ในอำเภอสีคิ้ว มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 17,875 คน ทำให้เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ของจังหวัดนครราชสีมา รองจากเทศบาลนครนครราชสีมา และเทศบาลเมืองปากช่อง

เทศบาลเมืองสีคิ้ว เดิมมีการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาล มีชื่อว่า สุขาภิบาลสีคิ้ว จัดตั้งครั้งแรก เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 และได้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตการปกครอง เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2509

ต่อมามีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 เป็นผลให้สุขาภิบาลสีคิ้วเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลสีคิ้ว ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542

จากนั้นกระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะเทศบาลตำบลสีคิ้วขึ้นเป็น เทศบาลเมืองสีคิ้ว มีผลตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา

เทศบาลเมืองสีคิ้ว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดนครราชสีมา ห่างจากจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางประมาณ 45 กิโลเมตร และ ห่างจากกรุงเทพมหานคร ระยะทางประมาณ 210 กิโลเมตร และโดยทางรถไฟ 224 กิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปทางตอนเหนือและตอนกลางมีเป็นสภาพเป็นลูกคลื่น มีความชันของพื้นที่ประมาณร้อยละ 2-6 ทางตอนกลางบางส่วน และตอนใต้ มีลักษณะเป็นภูเขาและทิวเขา มีความสูงชันมากกว่าร้อยละ 35 มีภูเขาที่สำคัญคือ เขาซับประดู่

เทศบาลเมืองสีคิ้วมีพื้นที่ทั้งสิ้น 11.63 ตารางกิโลเมตร หรือ เท่ากับ 7,268.75 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของอำเภอสีคิ้ว มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ต่าง ๆ ดังนี้

ประชากรในเขตเทศบาลเมืองสีคิ้ว ณ ธันวาคม 2560 มีจำนวนทั้งสิ้น 17,875 คน เป็นชาย 8,454 คน เป็นหญิง 9,421 คน จำนวนบ้านทั้งสิ้น 8,915 หลัง

มีเขตการปกครองจำนวน 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลสีคิ้ว และตำบลมิตรภาพ มีหมู่บ้านทั้งสิ้น 16 หมู่บ้าน

มีชุมชนย่อยภายในเขตเทศบาลจำนวน 19 ชุมชนคือ
เซาเทิร์นฮิปฮอป

เซาเทิร์นฮิปฮอป () เป็นรูปแบบหนึ่งของแนวเพลงฮิปฮอปอเมริกันที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษ 1990 ในคลับทางเมืองตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา อย่างเช่น ดัลลัส ฮุสตัน แอตแลนตา เมมฟิส โบว์ลิงกรีน โอคลาโฮมา เชรฟพอร์ต นิวออร์ลีนส์ ไมอามี และบาตันรูจ

แนวเพลงเป็นการตอบสนองของวัฒนธรรมฮิปฮอป จากนิวยอร์ก และแคลิฟอร์เนีย และถือได้ว่าเป็นแนวเพลงฮิปฮอปที่ 3 ของชาวอเมริกัน หลังจากอีสต์โคสต์ฮิปฮอป และเวสต์โคสต์ฮิปฮอป

ศินปินช่วงแรก ๆ ของเซาเทิร์นฮิปฮอปเริ่มออกผลงานกันอิสระหรือเป็นมิกซ์เทป เพราะช่วงนั้นค่อนข้างยากที่จะได้รับเซ็นสัญญากับค่ายเพลงใหญ่ ๆ
วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย

วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย (ชื่อเล่น เอส) เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดงชาวไทย จบมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนโพธิสารพิทยากร จบมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เข้าสู่วงการบันเทิงจากผลงานโฆษณา มีผลงานโดดเด่น เช่น "คอฟฟี่เมต" คู่กับ ครีม เปรมสินี รัตนโสภา จากนั้นเล่นละครกับค่ายยูม่า ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นผู้ควบคุมสายงานการผลิตละคร ของช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ร่วมกับดีเจชื่อดัง พี่ฉอด สายทิพย์ ผู้อำนวยการสร้างสายงานผลิตละคร และพี่เล็ก บุษบา ดาวเรือง ผู้อำนวยการสร้างสายงานผลิตละคร บริหารร่วมกับเอไทม์มีเดีย ร่วมกับพี่ฉอด สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา

ปัจจุบันมีลูกชาย ชื่อ ด้อล รักมากที่สุด (ลูกบุญธรรมของพี่ชายเอส วรฤทธิ์)พิธีกรรายการ GPS ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันเสาร์ 11.00-12.00 น. รีรันทางจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันจันทร์ 03.30 - 04.30น. / วันอังคาร 10.45 - 11.45น. / วันพุธ 00.45 - 01.45น.
ซาคางามิ

ซาคางามิ สามารถหมายถึง
สถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศ

สถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศ (; STScI) เป็นศูนย์ปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์เพื่อดูแลกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (ขึ้นสู่วงโคจรตั้งแต่ ค.ศ. 1990) และกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ (จะขึ้นสู่วงโคจรประมาณ ค.ศ. 2013) สถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยจอห์นส์ฮอปกินส์ วิทยาเขตโฮมวูด ในเมืองบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ในฐานะศูนย์ข้อมูลวิทยาศาสตร์ภายใต้การดูแลของสภามหาวิทยาลัยเพื่อการวิจัยด้านดาราศาสตร์ (Association of Universities for Research in Astronomy; AURA) ทำหน้าบริหารข้อมูลที่ได้รับจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลให้เกิดประโยชน์ต่อวงการดาราศาสตร์สูงสุด

นอกเหนือจากงานดูแลปฏิบัติการตามปกติของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล และเตรียมการรองรับการปฏิบัติงานของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์แล้ว สถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศยังทำหน้าที่บริหารและปฏิบัติภารกิจด้านข้อมูลของกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (Multi-mission Archive at Space Telescope; MAST) งานบริหารศูนย์ข้อมูลปฏิบัติการเคปเลอร์ (Kepler mission) และกิจกรรมอื่นๆ ที่จำเป็นต้องใช้ความชำนาญพิเศษหรือโครงสร้างพื้นฐานที่สถาบันมีเพื่อรองรับการทำงานอื่นใดในการสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ในอวกาศ รายได้ของสถาบันส่วนใหญ่มาจากสัญญาจ้างโดยศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดขององค์การนาซา นอกนั้นเป็นเงินรายได้เล็กน้อยที่ได้จาก ศูนย์ข้อมูลเอมส์ขององค์การนาซา ห้องทดลองการขับเคลื่อนด้วยไอพ่นของนาซาและจากองค์การอวกาศยุโรป เจ้าหน้าที่ของสถาบันประกอบด้วยนักวิทยาศาสตร์ (ส่วนใหญ่เป็นนักดาราศาสตร์และนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์) วิศวกรซอฟต์แวร์ เจ้าหน้าที่ข้อมูล เจ้าหน้าที่ควบคุมกล้องโทรทรรศน์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาและการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ รวมถึงธุรการและเจ้าหน้าที่สนับสนุนทางธุรกิจอีกจำนวนหนึ่ง ประมาณว่ามีนักวิทยาศาสตร์ระดับปริญญาเอกมากกว่า 100 คนทำงานอยู่ที่สถาบันแห่งนี้ โดยเป็นเจ้าหน้าที่จากองค์การอวกาศยุโรปที่ได้รับมอบหมายมาในโครงการกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลจำนวน 15 คน รวมเจ้าหน้าที่ทั้งหมดของสถาบันประมาณ 350 คน
ไลแมน สปิตเซอร์

ไลแมน สตรอง สปิตเซอร์ จูเนียร์ (; 26 มิถุนายน ค.ศ. 1914 - 31 มีนาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีและนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากงานวิจัยเรื่องการก่อตัวของดาวฤกษ์ งานวิจัยเกี่ยวกับฟิสิกส์พลาสมา และเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดการใช้กล้องโทรทรรศน์ในอวกาศ
ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล

ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล (; MSFC) เป็นที่ตั้งดั้งเดิมขององค์การนาซา ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางในการออกแบบและก่อสร้างส่วนประกอบต่างๆ ของยานอวกาศ ได้แก่ส่วนขับดันกระสวยอวกาศ ถังเชื้อเพลิงภายนอก การฝึกอบรมนักบินอวกาศ ทั้งทางด้านงานเครือข่ายและการจัดการข้อมูล รวมถึงเป็นศูนย์กลางออกแบบสถานีอวกาศนานาชาติ (International Space Station; ISS) ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลตั้งอยู่ที่เรดสโตนอาร์เซนอล ที่เมืองฮันท์สวิลล์ รัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา ชื่อของศูนย์ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลจอร์จ มาร์แชล

ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลยังเป็นที่ตั้งของศูนย์สนับสนุนการปฏิบัติการฮันท์สวิลล์ (Huntsville Operations Support Center; HOSC) ซึ่งทำหน้าที่งานสนับสนุนต่างๆ ของภารกิจการปล่อยกระสวยอวกาศ การบรรทุก และการทดลองต่างๆ ที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี้ที่ฟลอริดา รวมถึงภารกิจการนำส่งยานและการทดลองต่างๆ บนสถานีอวกาศนานาชาติ นอกจากนี้ กล้องโทรทรรศน์อวกาศจันทราก็อยู่ในความดูแลของศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลนี้ด้วย
สเปกโตรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด

สเปกโตรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด (; GHRS หรือ HRS) เป็นเครื่องวัดสเปกโตรกราฟที่ติดตั้งอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนแทนที่ด้วยกล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโตรมิเตอร์หลายวัตถุ (Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer; NICMOS) เมื่อปี ค.ศ. 1997
ขุนบรม

ขุนบรมราชาธิราช หรือ ขุนบรม เป็นพ่อต้นตระกูลของกลุ่มชาติพันธุ์ไทในตำนานของชาวลาวปัจจุบัน
ตำนานของขุนบรมได้กล่าวว่าผู้คนสมัยโบราณโหดร้ายมาก เทพองค์หนึ่งจึงได้ลงทัณฑ์คนกลุ่มนั้นโดยทำให้โลกน้ำท่วม หลังจากนั้นเทพก็ได้ส่งผู้นำจากสวรรค์ ๓ ท่านพร้อมกับกระบือเป็นพาหนะ ผู้นำสามท่านนี้จะได้เป็นเจ้าแห่งคนกลุ่มใหม่บนโลก ในที่สุดผู้นำสามท่านกับกระบือตัวนั้นก็ได้มาเยียบแผ่นดินโลกในเมืองแถน ต่อมาเมื่อแผ่นดินนั้นกลายเป็นนาสำหรับปลูกข้าว กระบือตัวนั้นก็ตายและมีบวบด้วยกิ่งก้านสาขาออกมาจากรูจมูกของศพ จากตัวบวบไปถึงกิ่งก้านนั้นเผ่ามนุษย์ก็เกิดมา
ซึ่งเผ่าที่มีผิวคล้ำออกมาจากบริเวณนั้นด้วยอาวุธแหลม และอีกเผ่าหนึ่งออกมาจากบริเวณเดียวกันด้วยการขุด

เทพต่างๆก็ได้สอนกลุ่มคนไทสร้างบ้านและเก็บเกี่ยวข้าว พวกเขาได้รับการอบรมและคำสอนวิธีการประพฤติตัวและพิธีกรรมต่างๆ จากนั้นกลุ่มชาวไทก็ได้ขยายใหญ่ขึ้นจึงทำให้ชุมชนต้องการผู้ปกครอง ผู้ที่จะทำให้กลุ่มไทนี้อยู่ร่วมกันเป็นหนึ่งเดียวได้ เทพใหญ่จึงเลยส่งพระโอรสของพระองค์เองมีนามว่าขุนบรมมาบนโลก เพื่อที่จะเป็นผู้นำของกลุ่มไทนี้ ขุนบรมได้ปกครองกลุ่มไทนี้มา ๒๕ ปี โดยสอนพวกเขาการใช้เครื่องมือใหม่ๆ และแนะนำศิลปะใหม่ๆ หลังจาก ๒๕ ปีนี้ ขุนบรมทรงได้แบ่งอาณาจักรไท โดยให้พระโอรสของพระองค์ทั้ง ๗ ท่านครองแต่ละส่วนของอาณาจักร พระโอรสที่มีอายุสูงสุด ขุนลอ ได้ปกครองเมืองชวา(ปัจจุบันนี้คือหลวงพระบาง) และพระโอรสที่เหลือได้ปกครอง เมืองเชียงขวาง เมืองอยุธยา เมืองเชียงใหม่ เมืองสิบสองปันนา เมืองหงสาวดี และอีกเมืองหนึ่งที่ไม่มีใครรู้แน่นอนแต่สันนิษฐานว่าเป็นบริเวณภาคเหนือของประเทศเวียดนามปัจจุบัน.

นักวิชาการหลายท่านได้นับถือว่านิทานของขุนบรมได้อธิบายการอพยบของกลุ่มชาวไทจากดินแดนจีน(เปรียบเทียบเป็นสวรรค์ในตำนาน)ไปภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้(เปรียบเทียบเป็นดินแดนใหม่) ระบบของการแบ่งและขยายอาณาจักรสำหรับพระโอรสทั้ง ๗ ในตำนาน ก็แสดงให้เห็นถึงการบริหารองค์กรหมู่บ้านของชาวไทโบราณ หมู่บ้านเหล่านั้นเรียกว่า "เมือง"

ราชวงศ์ขุนบรมมหาราชา กษัตริย์ของอาณาจักรน่านเจ้า(อ้ายลาว)นั้นได้มีพระโอรส ๙ องค์ และ ๗ ใน ๙ นั้นได้ครองเป็นกษัตริย์ของอาณาจักรต่างๆในบริเวณที่เรียกว่า "แหลมทอง" ได้แก่:

พญามังรายจากเมืองเชียงใหม่และพระเจ้าอู่ทองจากเมืองศรีอยุธยาได้รับคำนับถือว่าเดิมทีแล้วมาจากราชวงศ์ขุนบรมของลาว.

นักวิชาการ David K. Wyatt เชื่อว่าตำนานของขุนบรมสามารถช่วยให้ความเข้าใจลึกซึ้งประวัติศาสตร์ของชาวไทโบราณในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ ตำนานของขุนบรมหลายรุ่นเกิดขึ้นนานที่สุดเมื่อ พ.ศ. ๑๒๔๑ ในเชียงขวาง และอาณาจักรกลุ่มคนที่พูดกลุ่มภาษาไท ก็มีการสร้างอาณาจักรต่างๆ ในปีหลัง จาก พ.ศ. นั้น ข้อมูลนี้สามารถอธิบายการขยายตัวของกลุ่มชาวไท และสามารถให้เหตุผลที่เป็นตำนานว่าทำไมชาวไทถึงแยกกันอยู่แบบนี้ นักวิเคราะห์ผู้ชำนาญด้านภาษาได้วิเคราะห์ว่าการแบ่งกลุ่มของชาวไทโบราณเกิดขึ้นเมื่อศตวรรษที่ ๗ และ ๑๑ การแบ่งแยกนี้เกิดขึ้นคู่กันกับเส้นภูมิภาคคล้ายกับการแบ่งแยกในตำนานของขุนบรม และกลุ่มไทได้อพยบออกมาจากแผ่นดินที่เคยอาศัยมานานในเวียดนามปัจจุบัน ซึ่งในบริเวณนั้นก็ยังมีคนพูดกลุ่มภาษาไทอยู่ ที่อาจจะแยกตัวออกมาก่อนกลุ่มอืนในประวัติศาสตร์แล้ว.
แก้วขนเหล็ก (ภาพยนตร์)

แก้วขนเหล็ก เคยออกฉายมาแล้วเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จำหน่ายโดย ไทยฟิล์มพิคเจอร์ส และ
สยามฟิล์ม เอนเตอร์เทนเม้นท์
บองโวยาจ...ถนนสายชีวิต

บองโวยาจ...ถนนสายชีวิต เป็นภาพยนตร์ฝรั่งเศส กำกับภาพยนตร์โดย ฌ็อง-ปอล รัปเปอโน ออกฉายเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2003 ในฝรั่งเศส ส่วนในประเทศไทย 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 อยู่ในค่ายหนังของ สหมงคลฟิล์ม (ประเทศไทย)
กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโตรมิเตอร์หลายวัตถุ

กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโตรมิเตอร์หลายวัตถุ (; NICMOS) เป็นเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ใช้ในการศึกษาดาราศาสตร์อินฟราเรด ติดตั้งใช้งานอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 - 1999 และตั้งแต่ ค.ศ. 2002 จนถึงปัจจุบัน

NICMOS เป็นผลงานคิดค้นและออกแบบโดยทีมงานเครื่องมือวัด NICMOS ที่หอดูดาวสจ๊วต มหาวิทยาลัยอริโซนา ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือจับภาพและสเปกโตรมิเตอร์ สร้างโดยบริษัท บอลล์แอโรสเปซแอนด์เทคโนโลยี และนำไปติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเพื่อสังเกตการณ์คลื่นแสงในช่วงอินฟราเรด คือความยาวคลื่นระหว่าง 0.8-2.4 ไมโครเมตร ในระหว่างภารกิจซ่อมบำรุงครั้งที่ 2 ค.ศ. 1997 พร้อมกับสเปกโตรกราฟกล้องโทรทรรศน์อวกาศ เพื่อแทนที่อุปกรณ์สองตัวก่อนหน้านั้น
เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง

เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (; FGS) เป็นเครื่องมือวัดตัวหนึ่งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ทำหน้าที่ให้ข้อมูลการกำหนดตำแหน่งซึ่งมีความละเอียดสูงสำหรับใช้ในระบบควบคุมองศาสังเกตการณ์ของกล้องดูดาว

เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูงจะมีติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ ด้วย แต่ใช้วิธีการทางเทคนิคที่แตกต่างกัน
รูปสี่เหลี่ยมคางหมู

ในทางเรขาคณิต รูปสี่เหลี่ยมคางหมู คือรูปสี่เหลี่ยมชนิดหนึ่งที่มีด้านตรงข้ามขนานกันจำนวนหนึ่งคู่ รูปสี่เหลี่ยมคางหมู "ABCD" เขียนแทนด้วยสัญลักษอกดเหกเหกเหเกที่สำเนียงอังกฤษและออสเตรเลียเรียกว่า trapezoid

มีข้อถกเถียงเกี่ยวกับจำนวนด้านที่ขนานกันในรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ปัญหาอยู่ที่ว่ารูปสี่เหลี่ยมด้านขนานซึ่งมีด้านขนานกันสองคู่ควรจัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูหรือไม่ ผู้แต่งตำรากลุ่มหนึ่ง นิยามว่ารูปสี่เหลี่ยมคางหมูเป็นรูปสี่เหลี่ยมที่มีด้านขนานกัน "เพียงหนึ่งคู่เท่านั้น" โดยไม่นำรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานมารวม ราชบัณฑิตยสถานได้ให้นิยามของรูปสี่เหลี่ยมคางหมูไว้ว่า รูปสี่เหลี่ยมคางหมูคือรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านขนานกันเพียงคู่เดียว และพจนานุกรมศัพท์วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี ของสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้ให้คำนิยามไว้ว่า รูปสี่เหลี่ยมคางหมูคือรูปสี่เหลี่ยมใด ๆ ที่มีด้านตรงข้ามขนานกันคู่หนึ่ง และคู่เดียวเท่านั้น

ผู้แต่งตำราอีกกลุ่มหนึ่ง นิยามว่ารูปสี่เหลี่ยมคางหมูเป็นรูปสี่เหลี่ยมที่มีด้านขนานกัน "อย่างน้อยหนึ่งคู่" ซึ่งทำให้รูปสี่เหลี่ยมด้านขนานเป็นกรณีพิเศษของรูปสี่เหลี่ยมคางหมู (รวมไปถึงรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้วย) นิยามอย่างหลังสอดคล้องกับการใช้งานในคณิตศาสตร์ระดับสูงกว่าเช่นแคลคูลัส แนวคิดการประมาณด้วยหลักเกณฑ์เชิงสี่เหลี่ยมคางหมู (trapezoidal rule) ของปริพันธ์จำกัดเขตจะไม่สมบูรณ์หากใช้นิยามอย่างแรก

พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมคางหมูใด ๆ สามารถคำนวณได้จาก 
เมื่อ "a", "b" คือความยาวของด้านคู่ขนานและ "h" คือความสูงระหว่างด้านคู่ขนาน เมื่อประมาณ ค.ศ. 499 นักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอินเดียชื่อ อารยภฏะ ได้ใช้วิธีการคำนวณนี้ในศาสตรนิพนธ์ "อารยภฏียะ" (ตอนที่ 2.8) สูตรนี้เป็นผลได้มาจากกรณีพิเศษของสูตรพื้นที่รูปสามเหลี่ยมอันเป็นที่รู้จัก โดยพิจารณาว่ารูปสามเหลี่ยมคือภาวะลดรูปของรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ซึ่งด้านที่ขนานกันด้านหนึ่งยุบลงจนกลายเป็นจุด

ส่วนของเส้นตรงกึ่งกลางรูปสี่เหลี่ยมคางหมู คือส่วนของเส้นตรงที่เชื่อมระหว่างจุดกึ่งกลางของด้านที่ไม่ขนานกัน ความยาวของส่วนของเส้นตรงนี้ "m" เท่ากับค่าเฉลี่ยความยาวของด้านคู่ขนานของรูปสี่เหลี่ยมคางหมู
เป็นผลให้พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมคางหมู เท่ากับความยาวของส่วนของเส้นตรงกึ่งกลางรูปสี่เหลี่ยมคางหมูคูณด้วยความสูง

ถ้าให้ "a", "b" เป็นด้านที่ขนานกันและ "c", "d" เป็นด้านที่ไม่ขนานกัน ในกรณีที่ด้านคู่ขนานยาวไม่เท่ากัน ("a" ≠ "b") จะสามารถคำนวณหาความสูง "h" ได้จากสูตรนี้
และพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมคางหมูนี้เท่ากับ
เมื่อด้านคู่ขนานด้านหนึ่งยุบลงจนกลายเป็นจุด ("a" = 0) สูตรนี้จะลดรูปลงเป็นสูตรของเฮรอนสำหรับคำนวณพื้นที่รูปสามเหลี่ยม

สูตรพื้นที่อีกสูตรหนึ่งที่เทียบเท่า ซึ่งดูคล้ายสูตรของเฮรอนมากกว่าคือ
โดยที่ "s" คือครึ่งหนึ่งของความยาวรอบรูปของรูปสี่เหลี่ยมคางหมู แม้สูตรนี้จะดูคล้ายสูตรของพรัหมคุปตะแต่ก็มีบางจุดที่ต่างไป เนื่องจากรูปสี่เหลี่ยมคางหมูอาจไม่ใช่รูปสี่เหลี่ยมวงกลมล้อม (บรรจุภายในรูปวงกลมพอดีไม่ได้) สูตรนี้ก็ยังเป็นกรณีพิเศษของสูตรของเบรทชไนเดอร์สำหรับรูปสี่เหลี่ยมทั่วไป

หากใช้สูตรของเบรทชไนเดอร์จะได้

จุดกึ่งกลางของพื้นที่ (ศูนย์กลางมวลของแผ่นเอกรูป) อยู่บนส่วนของเส้นตรงที่เชื่อมโยงระหว่างจุดกึ่งกลางของด้านที่ขนานกัน ในระยะห่างตั้งฉาก "d" จากด้านที่ยาวกว่า "b" ดังนี้ในสถาปัตยกรรมแบบอียิปต์โบราณ มีการเจาะช่องหน้าต่าง ประตู และการก่อสร้างตัวอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูโดยมีด้านฐานกว้างกว่าด้านยอด
จรวดแซตเทิร์น 1

จรวดแซตเทิร์น 1 () ถือว่าเป็นผู้นำสหรัฐอเมริกาเข้าสู่การสำรวจอวกาศอย่างแท้จริง เพราะเป็นจรวดนำส่งยานอวกาศเข้าสู่วงโคจรของโลกได้ และเป็นตัวพัฒนาต่อไปเป็น จรวดแซตเทิร์น 5 ที่นำยานอพอลโลไปสู่ดวงจันทร์

จรวดแซตเทิร์น 1 ผลิตโดยบริษัทไครสเลอร์สามารถบรรทุกของหนัก 9000 กิโลกรัม เข้าสู่วงโคจรรอบโลกระดับต่ำ หรือ ภาษาอังกฤษ:Low Earth Orbit (LEO) คือที่ความสูงประมาณ 160 - 2000 กิโลเมตร (100 - 1,240 ไมล์) เหนือพื้นโลกหรือของที่หนัก 2200 กิโลกรัม ที่สามารถหลุดพ้นโรงดึงดูดของโลกได้ จรวดแซตเทิร์น 1 มี 3 ท่อน

จรวดแซตเทิร์น 1 ผลิตขึ้นมา 10 ลำ มีรหัส SA-1 ถึง SA-10 ยิงขึ้นและประสบความสำเร็จทั้ง 10 ลำ ระหว่าง ค.ศ. 1961 - ค.ศ. 1965 ก่อนที่จะถูกพัฒนาไปเป็นจรวดแซตเทิร์น 1 บี ต่อไป
โตเกียวเอสคิบิ แก๊งป่วนก๊วนนักสืบ

โตเกียวเอสคิบิ แก๊งป่วนก๊วนนักสืบ () เป็นนิยายไลท์โนเวลแนวสืบสวนสอบสวนและคอเมดี ของเหล่านักสืบทีม "เยลโลเทล" เขียนโดย ฮิบิคิโนะ คานะ ปัจจุบันเรื่องนี้ถูกแปลเป็นภาษาไทยโดย บลิส พับลิชชิ่ง ในหมวด J-Light

ยูกิฮิระ อดีตแชมป์เทนนิส ม.ต้นที่ต้องจบเส้นทางนักกีฬาเพราะอาการบาดเจ็บที่หัวไหล่ เพื่อจะได้ใช้ชีวิตการเรียนแบบเรียบง่ายจึงมาเข้าเรียนที่โรงเรียนคิบิ แต่ผลกลับไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าตัวต้องการ เพราะการมาถึงของอิตสึกิ พี่ชายตามกฎหมายที่ทิ้งหลักสูตรปริญญาโทของมหาลัยมีชื่อเสียงในอเมริการ อิตสึกิต้องการมาเป็นนักสืบของสำนักงานนักสืบสุดพิลึก ยูกิฮาระจึงต้องติดร่างแหไปด้วย

สำนักงานนักสืบสุดพิลึกแห่งนี้ชื่อ "สำนักงานนักสืบเอสคิบิ" หรือเรียกอีกอย่างว่า "ซุปเปอร์ เยลโลเทล" มีพนักงานประจำและพาสไทม์รวมทั้งหมด 7 คน มีสำนักงานสาขาโหญ่อยู่ในเมืองคางามิฮาระ มีสำนักงานสาขาอยู่ในห้องพยาบาลของโรงเรียนคิบิ และใช้บ้านของอามาโนะ เป็นสาขาย่อย
เมืองไทยวัยซน

รายการเมืองไทยวัยซน ออกอากาศครั้งแรก ณ สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ หลังจากนั้นจึงนำรายการมาทดลองออกอากาศ ณ สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย ครั้งแรก เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
ศูนย์วัฒนธรรมไทยทรงดำหรือลาวโซ่ง

ศูนย์วัฒนธรรมไทยทรงดำหรือลาวโซ่ง เป็นศูนย์วัฒนธรรมชาวลาวโซ่ง มีภาพชีวิตความเป็นอยู่ของชาวลาวโซ่งในสมัยก่อน ภายในการจัดแสดงเครื่องใช้อุปกรณ์ต่างๆในชีวิตประจำวันของไทยทรงดำ บ้านจำลอง อักษรดั้งเดิม สาธิตการทอผ้า และการขายสินค้าของที่ระลึก อย่างเช่น เสื้อผ้า กระเป๋า เครื่องประดับ ทุกวันเสาร์จะมีการฝึกสอนฟ้อนรำ มีบริการบ้านพักเป็นแบบลักษณะไทยทรงดำ วัฒนธรรมไทยทรงดำหรือลาวโซ่งเปิดให้เข้าชมในเวลา 10.00-12.00 นาฬิกา. ที่ตั้งอยู่ที่หมู่ 5 ตำบลเขาย้อย เดินทางตามทางหลวง หมายเลข 4 และ เลยจากแยกอำเภอเขาย้อย มาถึงทางตัวเมืองเพชรบุรี ประมาณ 1 กิโลเมตร ให้เลี้ยวซ้ายตรงทางเข้าโรงเรียนบ้านวัง เข้าไปประมาณ 150 จะถึงศูนย์วัฒนธรรม
รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก

รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก () สร้างเสร็จและเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) เป็นเครือข่ายระบบขนส่งมวลชนเทศบาลนครของมหานครนิวยอร์ก แต่ให้สำนักงานควบคุมระบบขนส่งมวลชนมหานครนิวยอร์ก (New York City Transit Authority) เป็นผู้เช่าและผู้ให้บริหาร รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์กเป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองที่มีขนาดใหญ่ และมีผู้ใช้มากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีเส้นทางให้บริการ 26 เส้นและมี 472 สถานี (หากนับแต่ละสถานีเพียงครั้งเดียวจะมี 424 สถานี) จากการเก็บสถิติเมื่อปี พ.ศ. 2550 พบว่ามีผู้ใช้บริการต่อวันประมาณ 6,432,700 คนในวันธรรมดา ซึ่งนับว่าเป็นระบบขนส่งทางรางที่มีผู้ใช้งานหนาแน่นที่สุดในซีกโลกตะวันตก

ระบบรถไฟใต้ดินนิวยอร์กมีความยาวของเส้นทางรวม 380 ก.ม. (236 miles) หรือคิดเป็นความยาวรางทั้งหมด 1070 ก.ม. (665 ไมล์) ขนาดความกว้างของรางอยู่ที่ 1.435 เมตร ตัวเส้นทางวิ่งให้บริการและมีสถานีตลอดทั่วทั้ง 4 เขตของนครนิวยอร์กได้แก่ แมนฮัทตัน, บรุคลิน, ควีนส์ และ เดอะบร็องซ์ แต่ถึงแม้จะเรียกว่าซับเวย์ (ทางรถไฟใต้ดิน) บริการรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กก็มีระบบรางที่เป็นทางรถไฟยกระดับ หรือเป็นเส้นทางรางระดับดินอยู่ไม่น้อยกว่า 40% (ในเขตแมนฮัตตันและเขตโบโรห์ที่ระบบรางอยู่ใต้ดินทั้งหมด)
กรดเปอร์ซีนิก

กรดเปอร์ซีนิก (HXeO) เป็นกรดสมมติที่ใช้อธิบายสารละลายในน้ำของซีนอนเททรอกไซด์ (เหมือนกับโครเมียมไตรออกไซด์ที่เชื่อกันว่าเมื่อละลายในน้ำจะได้กรดโครมิก และเกิดสารประกอบของโครเมตไอออนและไดโครเมตไอออน) ซึ่งในสารประกอบนี้ ซีนอนมีเลขออกซิเดชันเท่ากับ +8 จึงเป็นผลทำให้กรดชนิดนี้เป็นตัวออกซิไดส์ที่รุนแรงรวมทั้งยังมีความเป็นกรดสูง เนื่องจากอะตอมของซีนอนจะดึงดูดอิเล็กตรอนเอาไว้ได้แรงมาก ทำให้พันธะระหว่าง O-H อ่อน โปรตอนจึงสามารถแตกตัวได้ง่าย แต่ยังมีความเป็นกรดต่ำกว่ากรดเปอร์คลอริก เป็นกรดที่มีสี่โปรตอน () ซึ่งสามารถแตกตัวให้โปรตอนได้ 4 ตัวต่อ 1 โมเลกุล และยังสามารถเกิดเป็นเกลือของแอนไอออนที่มีคุณสมบัติเป็นแอมโฟเทอริกได้อีกด้วย

ตัวอย่างเช่นซิลเวอร์เปอร์ซีเนต จะเกิดสารประกอบดังนี้ซีนอนเททรอกไซด์อาจเทียบได้กับออสเมียมเททรอกไซด์ (กรดออสมิก) ในด้านของการเป็นออกไซด์ที่เป็นกรดและมีเลขออกซิเดชันสูงเหมือนกัน ซึ่งเป็นผลให้เป็นตัวออกซิไดส์ที่ดีเช่นกัน
ดอกแก้วกัลยา

ดอกแก้วกัลยา คือชื่อดอกไม้ชนิดหนึ่งซึ่งสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามดอกไม้ประดิษฐ์โดยคนพิการของศูนย์ส่งเสริมอาชีพและพัฒนาคนพิการ ทั้งยั้งทรงพระราชทานพระอนุญาตให้ใช้เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ ของคนพิการ

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามดอกไม้ประดิษฐ์โดยคนพิการของศูนย์ส่งเสริมอาชีพและพัฒนาคนพิการ สภาสังคมสงเคราะห์ฯ ว่า "ดอกแก้วกัลยา" ทั้งทรงพระราชทานพระอนุญาตให้ใช้เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ ของคนพิการ และมีพระดำรัสให้ฝึกอบรมวิชาชีพคนพิการเพื่อประดิษฐ์ดอกแก้วกัลยา ให้คนพิการมีรายได้เลี้ยงตัวเองและครอบครัว เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2547 ตามที่ศูนย์ส่งเสริมอาชีพฯ ได้มีหนังสือขอพระราชทานพระอนุญาตดอกแก้วกัลยานั้นเป็นดอกไม้ในจินตนาการ มาจากดอกไม้ 2 ชนิดด้วยกันคือ ดอกแก้ว และดอกแก้วเจ้าจอม ที่มีกลีบดอกสีฟ้าคราม ซึ่งดอกแก้วทั้ง 2 ชนิดนี้เป็นดอกไม้ยืนต้นที่แข็งแรง ใบสวยงาม ออกดอกเป็นพวง ให้ความหมายเปรียบเทียบประดุจคนเราทุกคนมีน้ำใจเป็นหนึ่งเดียว เพราะฉะนั้นความหมายโดยรวมของดอกแก้วกัลยานั้นคือ ดอกไม้จากนางแก้ว ที่มีน้ำพระหฤทัยสดใส ให้แสงสว่างอบอุ่นกับมวลหมู่คนพิการในแผ่นดินไทย ดั่งน้ำพระหฤทัยจากองค์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
มนตรี

มนตรี อาจหมายถึง
โซป

โซป ( "โพรโทคอลเข้าถึงอ็อบเจกต์อย่างง่าย") เว็บเซอร์วิซเป็นลักษณะในรูปแบบของการออกแบบโมเดลสื่อสาร ในลักษณะของการกระจาย,การติดต่อสื่อสารที่เป็นตัวกลาง โดยโพรโทคอลที่ใช้ในการสื่อสารคือ SOAP (Simple Object Access Protocol) เป็นโพรโทคอลในการติดต่อแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างกันเป็นโพรโทคอลการสื่อสาร ในระดับ Application Layer หรือในระดับ แอปพลิเคชันโดยอาศัยผ่านอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล อย่างเช่น HTTP, SMTP, FTP โพรโทคอลพัฒนารากฐานมาจาก XML โดยมาตรฐานของ SOAP ปัจจุบันอยู่เวอร์ชัน 1.2 เอกสารสามารถดูได้ที่ W3C
กิบซัน

กิบซัน บริษัทผลิตกีตาร์ ทั้งกีตาร์โปร่งและกีตาร์ไฟฟ้า กำเนิดขึ้นโดย Orville H. Gibson ในปี 1856 ทางตอนเหนือของนิวยอร์กโดยกิบซันมียี่ห้อที่ผลิตเพื่อนักดนตรีที่มีกำลังทรัพย์ต่ำคือ epiphone ซึ่งผลิตที่เกาหลี จีนและอินโดนีเซียโดยรูปทรงจะคล้ายคลึงกับต้นแบบทุกอย่างต่างกันที่หัวของกีตาร์และความเรียบร้อยของตัวกีตาร์

ล้มละลายเรียบร้อย