seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ไฟนอลแฟนตาซี V

ไฟนอลแฟนตาซี V (; ) เป็นเกมแนวเกมเล่นตามบทบาท พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบริษัท สแควร์ (ปัจจุบันคือ สแควร์อีนิกซ์) ในปี พ.ศ. 2535 ภายหลังได้ถูกรีเมค ลงบนเครื่องเพลย์สเตชัน ในปี พ.ศ. 2541 และเกมบอยแอดวานซ์ ในปี พ.ศ. 2549

ไฟนอลแฟนตาซี V ไม่มีการจำหน่ายภาคภาษาอังกฤษบนซูเปอร์ฟามิคอม เพราะทีมงานใช้เวลาแปลไม่ทัน

ไฟนอลแฟนตาซี V เป็นเกมแนว RPG ที่ได้รับความนิยมสูงสุดเกมหนึ่งเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2535 บนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม มีเนื้อหา
เกี่ยวกับการผจญภัยของเด็กหนุ่มชื่อ บัตซ์ เพื่อตามหาผลึกคริสตัลซึ่งเป็นตัวแทนของอาชีพต่าง ๆ ในเกม โดยตัวละครแต่ละตัวจะสามารถเปลี่ยนอาชีพและพัฒนาทักษะในการใช้อาชีพของตนเข้าต่อสู้ในเกม รวมถึงพัฒนาความสามารถของตัวละครได้ จุดเด่นหนึ่งของเกมคือเนื้อหาที่มีความสนุกเข้มข้น และต่อเนื่อง โดยเรื่องราวจะแบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก ซึ่งแต่ละช่วงจะมีไอเท็มและเวทมนตร์สำคัญซ่อนตามจุดต่าง ๆ เพื่อให้ผู้เล่นได้ตามหาระหว่างดำเนินเนื้อเรื่อง

ในภาคนี้จะมีตัวละครหลัก 5 ตัว ได้แก่ บัทซ์ เลนน่า ฟาริส กาลัฟ และคูรูรูที่เข้ากลุ่มมาแทนกาลัฟในภายหลัง (เนื่องจากตัวละครแต่ละตัวสามารถเปลี่ยนแคแรกเตอร์ของตนตามอาชีพที่ผู้เล่นเลือกใช้ ทำให้ผู้สร้างไม่สามารถกำหนดเนื้อหาให้มีตัวละครหลักมากได้) ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มนักรบที่เคยต่อสู้และปิดผนึกจอมมารเอกซ์เดธไว้ที่โลกของพวกบัทซ์เมื่อ 30 ปีก่อน ซึ่งกาลัฟจะเป็นตัวละครที่ผู้เล่นสามารถบังคับได้ เนื่องจากได้ร่วมต่อสู้กับพวกบัทซ์ตามเนื้อเรื่อง

"ไฟนอลแฟนตาซี V" ทำยอดจำหน่ายที่ 2.45 ล้านชุดในระบบซูเปอร์ฟามิคอม (ซึ่งทำยอดจำหน่ายที่ 2 ล้านชุดในช่วงสองเดือนแรกของการเปิดตัว) ในขณะที่รุ่นเกมบอยแอดวานซ์เวอร์ชันญี่ปุ่นมียอดจำหน่ายที่เกือบ 260,000 ชุด เมื่อนับถึงช่วงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 "ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชั่น" ทำยอดจำหน่ายที่กว่า 400,000 ชุดใน ค.ศ. 1999 ทำให้ติดอันดับยอดจำหน่ายสูงสุดเป็นอันดับที่ 31 ของปีนั้นในประเทศญี่ปุ่น ส่วนทางอเมริกาเหนือได้เปิดตัว "ไฟนอลแฟนตาซีแอนโธโลจี" ที่ยอดจำหน่าย 364,000 ชุดใน ค.ศ. 2004
โอโซน

โอโซน (Ozone หรือ O) เป็นโมเลกุลที่ประกอบจากออกซิเจน 3 อะตอม เกิดจากการรวมตัวกันของก๊าซออกซิเจน 1 โมเลกุลกับอะตอมออกซิเจนอิสระ 1 อะตอมที่แตกตัวจากก๊าซออกซิเจนโดยการกระตุ้นของรังสีอัลตร้าไวโอเลตซี (UV-C) ปรากฏอยู่ในชั้นบรรยากาศของโลกโดยที่ชั้นสตราโทสเฟียร์ (Stratosphere) ซึ่งเป็นบรรยากาศที่ระดับความสูงระหว่าง 10 - 50 กิโลเมตรจากผิวดินเป็นชั้นบรรยากาศที่มีโอโซนหนาแน่นที่สุด หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นชั้นที่ผลิตแหล่งก๊าซโอโซน โดยชั้นโอโซนดังกล่าวทำหน้าที่เป็นเกราะคุ้มกัน ปกป้องพืชและสัตว์จากรังสีที่แผ่ออกมาจากดวงอาทิตย์ โดยเฉพาะรังสีอัลตร้าไวโอเลตบี (UV-B) ซึ่งเป็นรังสีที่เป็นอันตรายต่อชีวิตและธรรมชาติหากได้รับในปริมาณที่มากเกินไป

ก๊าซโอโซนถูกค้นพบครั้งแรกโดยนักเคมีชาวดัตช์ ชื่อ วอน มารุม (Van Marum) จากอุปกรณ์จับปริมาณก๊าซ โดยนายมารุมได้กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์รอบๆ ขั้วผลิตกระแสไฟฟ้าจากอุปกรณ์ชุดทดลองของเขา อย่างไรก็ตาม การค้นพบโอโซนได้ถูกบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในปี ค.ศ. 1840 คือ คริสเตียน ฟรีดริช เชินไบน์ (Christian Friedrich Schönbein) นักเคมีชาวเยอรมัน โดยเขาตั้งชื่อก๊าซตามภาษากรีกคำว่า ozein ซึ่งแปลว่ากลิ่น หลังจากนั้น เครื่องผลิตโอโซนเครื่องแรกได้ถูกผลิตโดย วอน ซีเมนต์ (Von Siemens) ในกรุงเบอร์ลิน (Berlin)

โอโซนเข้มข้นมีสีฟ้าที่อุณหภูมิและความดันมาตรฐาน (Standard Temperature and Pressure; STP) เมื่ออุณหภูมิลดลงถึง -112 °C โอโซนจะเป็นเป็นของเหลวสีน้ำเงิน และเมื่ออุณหภูมิลดต่ำกว่า -193 °C ก็จะกลายเป็นของแข็งสีดำ

มนุษย์ได้นำโอโซนไปใช้ประโยชน์ในหลาย ๆ ด้าน เช่น นำไปใช้เป็นสารตั้งต้นในการผลิตเคมีภัณฑ์ นำไปใช้เป็นสารซักฟอก ใช้ฆ่าแบคทีเรีย เป็นต้น ก๊าซโอโซนจัดเป็นก๊าซพิษ การสูดดมก๊าซโอโซนเป็นอันตรายต่อระบบทางเดินหายใจ ซึ่งแตกต่างจากคำว่าโอโซนที่บางครั้งถูกใช้ในบริบทของการท่องเที่ยวหรือการพักผ่อนหย่อนใจ เช่นในวลีว่า "สูดโอโซน", "รับโอโซน" หรือ "แหล่งโอโซน" เป็นต้น ถือว่าเป็นการใช้โอโซนผิดความหมาย เพราะความจริงแล้วโอโซนมีความเป็นพิษต่อมนุษย์ บริเวณที่มีโอโซนมากในประเทศไทย ได้แก่ นิคมอุตสาหกรรมแก่งคอย นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด และย่านถนนสีลมในกรุงเทพมหานคร คำว่าโอโซนที่ใช้กันผิด ๆ จะหมายถึง ออกซิเจนหรืออากาศบริสุทธิ์ซึ่งดีต่อระบบการหายใจ ไม่ใช่ก๊าซโอโซนที่เป็นพิษ มีอันตรายต่อสุขภาพ

3. 3.0 https://www.lenntech.com/library/ozone/history/ozone-history.htm
วันสิ้นปี

วันสิ้นปี คือ วันสุดท้ายของปีซึ่งตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ตามปฏิทินเกรกอเรียน ทางการกำหนดให้เป็นวันหยุดราชการ คืนวันนี้จะมีการจัดงานนับถอยหลังเพื่อเข้าสู่วันปีใหม่ในเวลาเที่ยงคืนตามเมืองใหญ่ทั่วโลกซึ่งเกิดขึ้นไม่พร้อมกัน โดยมักมีการจุดพลุเฉลิมฉลอง
คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นคณะวิชาที่เน้นการบูรณาการศาสตร์แห่งการสื่อสาร คือ "นิเทศศาสตร์" กับ "เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร" เพื่อสร้างองค์ความรู้และผลิตบัณฑิตแห่ง "สังคมสารสนเทศ" (information society) และ "สังคมฐานความรู้" (knowledge-based society) ที่จะต้องพร้อมด้วยศักยภาพในการสื่อสาร การเข้าถึงข้อมูลสารสนเทศ และการใช้เทคโนโลยีอย่างเชี่ยวชาญ สร้างสรรค์ และรู้เท่าทัน อีกทั้งยังสามารถประยุกต์ความรู้เพื่อพัฒนาตนให้เป็นผู้นำทางวิชาชีพ ทางวิชาการ และทางสังคมในอนาคต

เมื่อปี 2532 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เล็งเห็นว่าคณะวิชาด้านการสื่อสารเป็นสาขาวิชาที่กำลังได้รับความสนใจจากนักเรียน และตลาดแรงงานในขณะนั้นเป็นอย่างมาก จึงได้ริเริ่มดำเนินการ “โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีและวิทยาการสื่อสารและสารสนเทศ” ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเป็น “โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสาร” และได้เริ่มต้นร่างหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ในปี 2539

ต่อมาในปี 2540 ประเทศไทยประสบกับภาวะเศรษฐกิจวิกฤติ ทำให้การจัดตั้งหน่วยงานใหม่ภายในมหาวิทยาลัยหลายโครงการต้องหยุดชะงักไป รวมทั้งโครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสารด้วย คณะกรรมการดำเนินงานฯ จึงร่วมมือกับภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เปิดสอนหลักสูตรวิชาโทนิเทศศาสตร์ โดยเริ่มรับนักศึกษาวิชาโทรุ่นแรกในปีการศึกษา 2542

จนกระทั่งในปีการศึกษา 2545 โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสารได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น “คณะวิทยาการสื่อสาร” เป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และในปีเดียวกันนั้นก็ได้เปิดสอนและรับนักศึกษารุ่นแรก ในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และในปีการศึกษา 2547 เปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการ

ในปีการศึกษา 2548 คณะวิทยาการสื่อสารเปิดสอนอีก 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดเพื่อการพัฒนา และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการออกแบบสื่อและการผลิตสื่อ

คณะวิทยาการสื่อสาร เป็นคณะวิชาที่เน้นวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ที่สามารถสนับสนุนการผลิต บัณฑิตอย่างมีคุณภาพ และนำไปสู่การพัฒนา และแก้ปัญหาชุมชนท้องถิ่น ประเทศและภูมิภาค
สาริกา กิ่งทอง

สาริกา กิ่งทอง ( สาลิกา ก็เรียก ) เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังคนหนึ่งของประเทศไทย และถือกันว่าเป็นขุนพลเพลงลูกทุ่งหญิงจากแดนใต้คนแรกๆของประเทศ เธอเป็นบุตรสาวของนายจูเลี่ยม กิ่งทอง ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (หนังตะลุง) ปี 2535 และนายหนังตะลุงชื่อดังของจังหวัดชุมพร โดยสาริกามีผลงานเพลงดังติดหูคนไทยมากมายหลายเพลง และโด่งดังมาจากเพลง "แต๋วจ๋า"

สาลิกา กิ่งทอง ชื่อจริงว่า สาลิกา ล้ำเลิศสกุล [กิ่งทอง]นามสกุลเดิม เกิดเมื่อวันศุกร์ เดือนเมษายน พ.ศ. 2492 ที่ตำบลบ้านควน อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร มีชื่อเล่นว่า ติ๋ว มีพี่น้อง 10 คน จากภรรยา 5 คนของครูจูเลี่ยม กิ่งทอง เธอสร้างความตื่นตะลึงขนานใหญ่ให้กับวงการเพลงลูกทุ่งเมืองไทยเมื่อประมาณ 30 ปีก่อน เมื่อผู้เป็นบิดาจัดตั้งวงดนตรีลูกทุ่งชื่อคณะ สาริกา กิ่งทอง และเปิดทำการแสดงทั่วไป สาริกาได้รับความสนใจจากแฟนเพลงมากมาย โดยสาเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอเป็นที่จับตามองนั้น นอกจากผลงานเพลงชื่อ “ แต๋วจ๋า” และอื่นๆ จะเป็นที่ติดอกติดใจแฟนเพลงไม่น้อยแล้ว ก็เป็นเพราะความสงสัยของแฟนเพลงทั่วประเทศว่า สาริกาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ เพราะแม้เนื้อหาเพลง “แต๋วจ๋า “ และ เพลงอื่นๆของสาริกา จะเป็นบทเพลงสำหรับนักร้องชาย และหลายเพลงก็เป็นการร้องในทำนองเกี้ยวพาราสีผู้หญิง ตัวสาริกาเองก็อยู่ในเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายแบบนักร้องชาย ทว่าน้ำเสียง และหน้าตาท่าทางของเธอออกไปผู้หญิงมากกว่า จนในที่สุด หลังจากที่สงสัยกันมานาน ก็มีการเปิดเผยออกมาว่า สาริกาเป็นผู้หญิง และในการเปิดการแสดง ต้องมีการใช้ผ้าพันทรวงอก เพื่อปิดบังสัญลักษณ์ความเป็นสตรีของเธอ

ผลงานเพลงของสาริกานั้น มากมายหลายเพลงเกิดจากการประพันธ์ของผู้เป็นบิดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพลงที่ได้รับความนิยมจากแฟนเพลงมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็น “ แต๋วจ๋า “ , “ แสนหวังเหวิด “ , “ ทำพรือมันเล่า “ ,“ หนุ่มล่องซุง" และ “นิราศรักพุมเรียง” นอกจากนั้น ครูจูเลี่ยม ยังทำหน้าที่ควบคุมการร้องของลูกสาวหัวใจชายคนนี้เองด้วย สำหรับเพลง”แสนหวังเหวิด” ที่ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองโดยครูจูเลี่ยมนั้น ได้รับการยกย่องให้เป็นเพลงลูกทุ่งดีเด่นในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทยด้วย

ในส่วนของเพลง "แต๋วจ๋า" ที่ถือว่าเป็นผลงานที่ฮิตที่สุดของสาริกานั้น ในช่วงที่เพลงกำลังดัง ก็เคยมีคนนำเพลงนี้ไปปรับเนื้อร้องใหม่ พร้อมกับให้ชื่อใหม่ว่า "ตุ๊จ๋า" (ตุ๊ เป็นนามเดิมของ จอมพลประภาส จารุเสถียร) เพื่อใช้ขับร้องในการชุมนุมขับไล่เผด็จการของขบวนการนักศึกษาและประชาชนยุคเมื่อกว่า 30 ปีที่ผ่านมา

ผลงานที่เป็นที่รู้จักสาลิกา กิ่งทอง เสียชีวิตเมื่อปี 2540 ด้วยโรคมะเร็งเต้านม และหลายปีหลังจากที่เธอจากโลกนี้ไป เพลง
”นิราศรักพุมเรียง “ ที่ร้องไว้ ก็เพิ่งได้รับการร้องแก้ โดยเมื่อปี 2549 รัชนก ศรีโลพันธุ์ นักร้องลูก
ทุ่งชาวใต้รุ่นใหม่ได้ร้อง"เพลงรอที่พุมเรียง “ เพื่อแก้เพลงของสาริกา เพราะตอนที่ครูสลา คุณวุฒิ 
วางแผนสร้างนักร้อง ได้ติดต่อขอให้ครูจูเลี่ยม ช่วยแต่งเพลงแก้"นิราศรักพุมเรียง" ให้
รัชนก ศรีโลพันธุ์

รัชนก ศรีโลพันธุ์ นักร้องเพลงลูกทุ่งหญิงชาวไทย สังกัดค่าย แกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นนักร้องลูกทุ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังในปัจจุบันจากผลงานเพลง เขียนฝันไว้ข้างฝา,ขอเจ็บครึ่งใจ,เพลงรอที่พุมเรียง,สัญญากับใจ,ฝนตกในทะเล,คำว่าไม่ว่างคือข้ออ้างของคำว่าไม่รัก,รักต้องแสดงออก,ฝากคำถามไว้กับดาว ฯลฯ

รัชนก ศรีโลพันธุ์ มีชื่อเล่นว่า นก เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เป็นบุตรเกษตรกรสวนแตงชาว อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ก่อนจะมาเป็นนักร้องอาชีพ และออกผลงาน เธอเคยคว้าตำแหน่งชนะเลิศ การประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง ชิงถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ปี 2546 เธอมาพักอาศัยและร้องเพลงกับวงดนตรีอิเล็กโทนเล็กๆของ อ.ประสพสุข รัตนสุภา ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ชั้น ม.5 ที่ โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราชเพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียนจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะเทคโนโลยีและการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี

หลังการปลุกปั้นอยู่นานถึง 2 ปีของครูเพลงชื่อดังแห่งยุคอย่าง ครูสลา คุณวุฒิ ผู้ชักนำรัชนกเข้าสู่ค่าย แกรมมี่ โกลด์เมื่อได้เห็นแววจากการประกวด เธอก็จึงได้ผลมีงานชิ้นแรก คือ "เขียนฝันไว้ข้างฝา" ออกมา โดยตอนแรก มีการบันทึกเสียง 4-5 เพลง เพื่อนำไปสุ่มสำรวจความนิยมของแฟนๆทางภาคใต้ เพราะทางแกรมมี่โกลด์ หวังจะให้เธอเป็นนักร้องสำเนียงใต้อีกคนหนึ่ง ตามแบบ ดวงจันทร์ สุวรรณี ที่ได้สร้างชื่อจากเพลง "โชว์เบอร์ไม่โชว์ใจ" มาแล้ว แต่เมื่อร่อนแผ่นร่อนเพลงกันไปสักพักหนึ่ง จึงเปลี่ยนแผนมาให้เธอร้องสำเนียงลูกทุ่งทั่วไปตามแนวถนัดของเธอ

นอกจากเพลง "เขียนฝันไว้ข้างฝา" ที่เป็นเพลงเอก และเพลง "ขอเจ็บครึ่งใจ" ที่ได้รับความนิยม เพลงที่น่าสนใจอีกเพลงก็คือ "เพลงรอที่พุมเรียง" ซึ่งเป็นเพลงแก้ของ "นิราศรักพุมเรียง" ที่ สาริกา กิ่งทอง นักร้องสาวหัวใจชายจากแดนใต้อีกคน เคยขับร้องไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน โดยเพลงนี้ ครูจูเลี่ยม กิ่งทอง บิดาของ สาริกา กิ่งทอง ซึ่งประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนอง "นิราศรักพุมเรียง" ได้ฝากฝีมือประพันธ์เพลงแก้คือ "เพลงรอที่พุมเรียง" ไว้ก่อนที่จะเสียชีวิต นอกจาก ครูเพลง 2 ท่านดังกล่าวแล้ว ผู้ที่ร่วมเขียนเพลงให้รัชนก ก็ยังมีทั้ง วสุ ห้าวหาญ ซอ พีระวัตร และ ชัย มหาชน

งานเพลงชุดแรกของรัชนก ไม่ได้ออกมาในแนวลูกทุ่งสำเนียงใต้ตามสมัยนิยม หากแต่เป็นลูกทุ่งสำเนียงทั่วไป อัลบั้มชุดที่ 2 ออกมาในแนวลูกทุ่งเพื่อชีวิตสำเนียงใต้ ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ผลงานเพลง ฝนตกในทะเล กลายเป็นงานเพลงที่เป็นตัวแทนของเธอ สื่อถึงสาวใต้ที่มีความรัก และมีวิถีชีวิตอยู่กับท้องทะเล และจากการที่เธอเป็นคนน่ารัก อัธยาศัยดี สามารถพูดได้หลายสำเนียง ทำให้เธอเป็นที่รักของแฟนเพลงทั่วประเทศ

อัลบั้มพิเศษ คู่เคียงสำเนียงใต้ เป็นโปรเจ็กพิเศษที่ทางค่ายเพลงได้ให้ รัชนก ศรีโลพันธุ์ ร้องคู่กับ กล้วย แสตมป์ เพื่อให้เป็นนักร้องคู่ขวัญคู่ใหม่เดือน มิถุนายน, กรกฎาคม ปี 2554 จากเพลง ฝนตกในทะเล ในอัลบั้มชุดที่ 2 ฝนตกในทะเล
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ()

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีแผนการจัดตั้งคณะในสาขาศิลปกรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 โดยใช้ชื่อว่า “โครงการจัดตั้งคณะวิจิตรศิลป์” ซึ่งได้ผ่านความเห็นชอบจากทบวงมหาวิทยาลัยเรียบร้อย หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยได้มีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อเป็น "โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์" และได้นำเสนอต่อทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อนำเสนอเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเพื่อจัดตั้งเป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยต่อไป

คณะศิลปกรรมศาสตร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยเป็นหน่วยงานในกำกับที่ขอใช้งบประมาณแผ่นดิน ซึ่งบริหารงานแบบรวมศูนย์ คือ ไม่แบ่งออกเป็นภาควิชา แต่ได้กำหนดให้เป็นสาขาวิชาแทน โดยเริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2545 ในสาขาวิชาทัศนศิลป์ และสาขาวิชาศิลปะการแสดง และเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปะประยุกต์ ในปีการศึกษา 2546

คณะผู้บริหารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ชุดปัจจุบัน ประกอบด้วย

"คณบดี"
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นภดล ทิพยรัตน์

"รองคณบดี"
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ศิริชัย พุ่มมาก และ อาจารย์สุดารัตน์ สุกาพัฒน์
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาดังนี้
จักรพรรดิแห่งอินเดีย

จักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระอิสริยยศพระเจ้าแผ่นดินแห่งอนุทวีปอินเดียซึ่งถูกใช้โดยพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรในสมัยบริติชราช

18 ปีหลังจากรัฐสภาสหราชอาณาจักรได้ตราพระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858 รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีเบนจามินได้ถวายพระอิสริยยศ "จักรพรรดิแห่งอินเดีย" ให้กับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในปี 1876
หลังจากที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระราชโอรสเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและจักรพรรดิแห่งอินเดีย และพระอัครมเหสีของพระองค์ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา ก็ได้รับพระอิสริยยศทั้งพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรและจักรพรรดินีแห่งอินเดีย

เมื่อพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรจะทรงลงพระปรมาภิไธยในเอกสารใดๆที่เกี่ยวข้องกับบริติชอินเดีย จะมีการเติม R I ลงท้ายพระปรมาภิไธย (R ย่อจากภาษาละตินว่า Rex/Regina และ I จาก Imperator/Imperatrix) แต่ถ้าเป็นการลงพระปรมาภิไธยในเอกสารใดๆที่ไม่เกี่ยวข้องกับอินเดีย จะเติมท้ายเพียงแค่ R เท่านั้น พระมหากษัตริย์และพระอัครมเหสีที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ซึ่งในรัชกาลของพระองค์ มีการแบ่งบริติชราชออกเป็นประเทศปากีสถานและประเทศอินเดียเมื่อปี 1947 พระราชอิสริยยศจักรพรรดิแห่งอินเดียจึงถูกยกเลิกมานับแต่นั้น

แม้พระราชอิสริยยศจักรพรรดิแห่งอินเดียจะถูกยกเลิกไปเมื่อ 18 สิงหาคม 1947 แต่พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรก็ยังทรงมีพระราชสถานะเป็นพระเจ้าแผ่นดินของประเทศอินเดียไปจนถึงปี 1950 และเป็นพระเจ้าแผ่นดินของประเทศปากีสถานไปจนถึง 1956
ปฐมพร ปฐมพร

"สำหรับแยกสำคัญในประเทศไทย ดูที่ แยกปฐมพร และความหมายอื่นของ "พราย" ดูที่ พราย (แก้ความกำกวม)"

ปฐมพร ปฐมพร นักร้องนักแต่งเพลงที่มีเอกลักษณ์การคาดหน้า เป็นลักษณะเด่นซึ่งแสดงออกถึงการไว้ทุกข์ให้กับการทำงานที่ไม่คิดว่าจะสำเร็จได้

ปฐมพรเข้ามาในกรุงเทพเพื่อศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เขาได้พบกับ พิเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ โดยพิเชษฐ์ได้แต่งเพลงให้กับพรายเพื่อเป็นของขวัญ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือเพลง ปีศาจ หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ตั้งวงดนตรีขึ้นชื่อว่าวง GAY ซึ่งมีพิเชษฐ์ ตำแหน่งกีตาร์ สมประสงค์ หมีปานในตำแหน่งมือกลอง และ พรายในตำแหน่งร้องนำ ต่อมาได้เข้าร่วมประกวดวงดนตรีของสโมสรผึ้งน้อย โดยใช้เพลง ทรมาน ซึ่งเป็นเพลงต่อต้านยาเสพติด จนในที่สุดก็ได้รับรางวัลชนะเลิศจนได้เซ็นสัญญากับสโมสร ทางวงได้บันทึกเสียงเดโมเทปโดยมีโปรดิวเซอร์อย่าง อัสนี โชติกุล มาดูแลให้ และได้เปลี่ยนชื่อวงมาเป็น May 21st เนื่องจากบันทึกเสียงเสร็จกันในวันที่ 21 พฤษภาคม

ต่อมาทางวงก็ได้ไปเล่นในงานของคลื่นวิทยุไนท์สปอตที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นการเปิดตัวของวง แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น หลังจากที่เพิ่งได้เริ่มเพลงแรกก็พบว่าคีย์บอร์ดมีปัญหา เนื่องจากก่อนหน้านั้นได้มีเด็กมาเลื่อนคีย์ของคีย์บอร์ด ทำให้การแสดงในครั้งนั้นเป็นไปอย่างยากลำบาก จนส่งผลให้ในเวลาต่อมาทางวงจึงแยกย้ายกันไป

หลังจากนั้นอีก 2 ปี พรายได้เซ็นสัญญากับค่ายรถไฟดนตรีในฐานะศิลปินเดี่ยว เขาพยายามที่จะเอาวงเข้าไป แต่ก็ไม่สำเร็จ เขาได้ออกอัลบั้มแรกชื่อชุด ไม่ได้มามือเปล่า มีเพลงฮิตติดหูในยุคสมัยนั้นอย่างเพลง ไม่ได้มามือเปล่า ตามชื่อของอัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีบางเพลงของวง May 21st มาทำใหม่อีกด้วย จนกระทั่งมาถึงการแสดงสดที่ ร็อคผับ เขาได้ประกาศว่าจะเลิกร้องเพลงไปตลอดชีวิต

พ.ศ. 2534 ปฐมพรกลับมาอีกครั้งกับอัลบั้มชุด พราย พร้อมกับการแก้ผ้าถ่ายรูป ซึ่งถูกวิจารณ์จากสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก พร้อมทั้งได้ประกาศว่าตัวเองตายไปแล้วอีกด้วย จากคำโฆษณาที่ว่า "ปฐมพร ตายเป็น พราย" ในอัลบั้มชุดนี้ ทุกเพลงล้วนไม่มีชื่อ ยกเว้นเพลง พราย ซึ่งนับได้ว่าสร้างความแปลกใหม่ให้กับวงการเพลงไทยมาก และอัลบั้มชุดนี้ยังคงเป็นที่พูดถึงตลอดมา และสร้างเอกลักษณ์เป็นแบบอย่างของเพลงพรายเรื่อยมา

พ.ศ. 2536 หลังจากห่างหายไป 1 ปีกว่า ปฐมพรก็ได้ออกอัลบั้มคู่ชื่อว่า เจ้าหญิงแห่งดอกไม้ กับ เจ้าชายแห่งทะเล โดยอัลบั้มเจ้าหญิงจะพูดถึงความรู้สึกที่ตกต่ำที่สุด ตั้งแต่การฆ่าตัวตาย จนถึงความรู้สึกที่อยากจะเสียสละอยากจะเป็นคนดี ส่วนอัลบั้มเจ้าชายจะสะท้อนให้เห็นถึง สังคมและผู้คนรวมทั้งตัวเขาเองด้วย นอกจากนี้ทุกเพลงยังคงไม่มีชื่อเพลงอีกเช่นเคย แต่เป็นการแทนด้วยสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น ดอกไม้ บุหรี่ และอื่นๆ เนื่องจากปฐมพรต้องการจะสื่อความหมายมากกว่าภาษาพูดและภาษาเขียนของเขา มีการจัดการแสดงสดเพื่อโปรโมตอัลบั้มคู่ที่บ้านมนังคศิลา แต่กลับไม่มีการเล่นเพลงใดๆ ในอัลบั้มคู่เลย

พ.ศ. 2538 ปฐมพรได้ออกอัลบั้มชุด ใต้สำนึก โดยเป็นการทำเองขายเอง ในอัลบั้มชุดนี้มีการวิพากษ์วิจารณ์ถึงความรุนแรงของเนื้อหาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเพลงที่กล่าวถึงนักวิจารณ์โดยเปรียบเทียบระหว่าง สัตว์นรกกับเทวดาสัตว์กะหมา

พ.ศ. 2551 อัลบั้มเพื่อนของฉัน

บันทึกการแสดงสด ๑ https://www.facebook.com/rockandbluesmusicstore/photos/a.631710023554961.1073741835.553962484663049/631710736888223/?type=3&theater

บันทึกการแสดงสด ๒ https://www.facebook.com/rockandbluesmusicstore/photos/a.631710023554961.1073741835.553962484663049/631710900221540/?type=3&theater
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ()

คณะรัฐศาสตร์ มีประวัติศาสตร์ยาวนานมา 38 ปี เป็นมหาวิทยาลัยที่มีการสอนวิชารัฐศาสตร์แห่งแรกในพื้นที่ภาคใต้ และในปัจจุบันคณะรัฐศาสตร์ยังเป็นคณะที่มีบทบาทสำคัญในการศึกษาและแก้ไขปัญหาวิกฤติในภาคใต้

เดิมรัฐศาสตร์มีฐานะเป็นเพียงวิชาโทและสนับสนุนวิชาของเอกพัฒนาสังคมและเอกภูมิศาสตร์ พ.ศ. 2521 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้พิมพ์เอกสารหลักสูตร เปิดรับนักศึกษาใหม่ผิดพลาด โดยระบุว่ามีวิชาเอกรัฐศาสตร์อยู่ด้วย จึงมีนักศึกษาจำนวน 34 คนเรียนวิชาเอกนี้ พอเข้ามาศึกษาแล้ว ช่วงเทอม 2 ปรากฏว่า อาจารย์นิภา ไชยเศวต แจ้งว่ายังไม่ได้ขอหลักสูตรเปิดเป็นวิชาเอกรัฐศาสตร์ นักศึกษาทั้ง 34 คน จึงส่งรายชื่อถึง อ.มาเนาะ ยูเด็น เพื่อร้องเรียนในเรื่องดังกล่าว เดือนมกราคม พ.ศ. 2523 ขีดเส้นตายให้นักศึกษาจำเป็นต้องเลือกวิชาเอก โดยได้รับการกดดันจากฝ่ายบริหารมหาวิทยาลัย และอาจารย์บางท่านในคณะด้วย จึงทำให้เหลือ ผู้ตั้งใจจริงเพียง 7 คน ปลายปี พ.ศ. 2524 หลังจากที่เข้าไปเจรจาทั้งกับทางคณะ และมหาวิทยาลัย ร่วมประชุมกันหลายหน โดยมีอาจารย์ที่ช่วยเหลืออย่างเต็มที่ และเต็มใจ คือ อาจารย์ กวี ศิริธรรม (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) อาจารย์พีรยศ ราฮิมมูลา อาจารย์มาเนาะ ยูเด็น และอาจารย์วันเนาว์ ยูเด็น โดย อาจารย์ พีรยศ ได้รับมอบหมายให้แก้ไขปัญหาดังกล่าว จึงเดินทางไปเสนอหลักสูตร ที่ทบวงมหาวิทยาลัย ยกฐานะของรัฐศาสตร์ให้เป็นวิชาเอก โดยแบ่งรัฐศาสตร์ เป็น 2 แผน คือ แผน ก. รัฐศาสตร์ทั่วไป และแผน ข. รัฐศาสตร์ท้องถิ่นจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยให้เหตุผลว่า จังหวัดปัตตานีเป็นพื้นที่พิเศษ รัฐศาสตร์ของปัตตานีจึงควรมีอะไรที่พิเศษด้วย ทางทบวงมหาวิทยาลัย จึงยอมรับหลักสูตรดังกล่าว และได้รับการอนุมัติตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาและได้มีการปรับปรุงหลักสูตรดังกล่าว เมื่อปี พ.ศ. 2537

ต่อมาได้มีการจัดตั้งคณะรัฐศาสตร์เป็นหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่จัดตั้งขึ้นตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยในการประชุมครั้งที่ 279 (3/2548) เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 เพื่อให้เป็นคณะที่เชื่อมโยงการปกครองกับวัฒนธรรมท้องถิ่นภาคใต้ เพื่อทำหน้าที่ผลิตบัณฑิต ทำการวิจัย บริการวิชาการ และทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม โดยเน้นการเรียนการสอนสาขาวิชาการปกครอง นโยบายสาธารณะ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมท้องถิ่น และสอดคล้องกับสภาพการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ และสังคม ในพื้นที่ภาคใต้ โดยได้ตัดโอนอัตราอาจารย์จำนวน 6 อัตรา จากแผนกวิชาเอกรัฐศาสต ร์ภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 และในภาคการศึกษา 1/2549 ได้ตัดโอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต วิชาเอกรัฐศาสตร์ และนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชารัฐศาสตร์ จำนวน 94 คน มาสังกัดคณะรัฐศาสตร์

จัดการเรียนการสอนจำนวน 1 หลักสูตร ดังนี้ 
สัญลักษณ์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้แก่ "สิงห์น้ำเงิน"

รัฐศาสตร์พึ่งผยองครรลองธรรม
รัฐศาสตร์ชี้นำทางสุขสม
รัฐศาสตร์นำประโยชน์สู่สังคม
รัฐศาสตร์กรมสงขลานครินทร์"

สีดำ
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นคณะลำดับที่ 2 ต่อจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อ พ.ศ. 2511

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยมีคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นคณะแรก ที่เปิดสอนในปี พ.ศ. 2510 โดยใช้อาคารเรียน ของคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล กรุงเทพมหานคร ต่อมา คณะศึกษาศาสตร์ ได้เปิดสอนเป็นคณะที่สอง เมื่อปีที่ พ.ศ. 2511 รับนักศึกษารุ่นแรก จำนวน 60 คน เป็นนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ จำนวน 35 คน และสาขาศิลปศาสตร์ จำนวน 25 คน ใช้อาคารเรียนร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่กรุงเทพมหานคร ต่อมาได้ย้ายมาเรียนที่ ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2511 (ซึ่งมหาวิทยาลัยได้กำหนด วันดังกล่าว เป็น วันรูสะมิแล) มีอาจารย์จำนวน 11 คน โดยมี ศาสตราจารย์นพ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เป็นคณบดีคนแรก คณะศึกษาศาสตร์ นับเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่เปิดสอน ในภาคใต้

ในระยะแรก คณะศึกษาศาสตร์ มีวัตถุประสงค์ผลิตครูระดับปริญญาตรี ที่สอน ระดับมัธยมศึกษา ในเขต 14 จังหวัดภาคใต้ และเพื่อ ขยายการศึกษาระดับอุดมศึกษา ในวิชาการศึกษา ออกไปสู่ส่วนภูมิภาคให้สอดคล้อง กับนโยบายของรัฐ ตามแผนพัฒนาภาคใต้ พร้อมกันนั้นจะร่วมมือกับชุมชนในการปรับปรุงการศึกษา และยกระดับวิทยฐานะ ของครูอาจารย์ให้สูงขึ้นด้วย ปีการศึกษา 2511 เป็นปีแรกที่ คณะศึกษาศาสตร์ เปิดทำการสอน ในสาขาวิชาเอกคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ทั่วไป ภาษาอังกฤษ ภาษาไทยและสังคมศาสตร์ ต่อมาคณะศึกษาศาสตร์ ขยายภารกิจเพื่อตอบสนอง ความต้องการของสังคม ตามศักยภาพและความพร้อม

ตามร่างข้อบังคับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ว่าด้วยการแบ่งส่วนงานภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. ... คณะศึกษาศาสตร์ มีการแบ่งส่วนงานระดับสาขาวิชาและเทียบเท่าสาขาวิชา ดังนี้
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นคณะที่ 3 ในวิทยาเขตปัตตานี โดยโอนภาควิชาวิทยาศาสตร์ และภาควิชาคหกรรมศาสตร์ จากคณะศึกษาศาสตร์ มาสังกัดคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และภาควิชาที่โอนมาสังกัดคณะใหม่ ได้เปลี่ยนชื่อภาควิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป เป็นภาควิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ โดยเปิดสอนนักศึกษารุ่นแรกของคณะ ในปีการศึกษา 2528 สาขาเทคโนโลยีการยาง จำนวน 11 คน นอกจากนี้คณะฯ ยังรับผิดชอบในการสอนนักศึกษาของคณะศึกษาศาสตร์ คือ ศษ.บ. (คหกรรมศาสตร์), วท.บ(ศึกษาศาสตร์) โปรแกรมวิชาเอกสาขาคณิตศาสตร์ เคมี ชีววิทยา ฟิสิกส์ วิทยาศาสตร์ทั่วไป วิชาโทสาขาต่าง ๆ และหมวดวิชาศึกษาทั่วไป (กลุ่มวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์) ให้ทุกคณะในวิทยาเขตปัตตานี

หลังจากการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบันได้พัฒนาการเปิดสาขาต่าง ๆ ตามลำดับดังนี้
วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ () ตั้งอยู่ในวิทยาเขตปัตตานี โดยจัดตั้งเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2532 จัดการเรียนการสอนในสาขาอิสลามศึกษาทั้งในระดับปริญญาตรี และระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งจัดตั้งขึ้นจากการเสนอของสำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เพื่อจัดให้เป็นศูนย์กลางการศึกษาศาสนาอิสลามจนถึงระดับอุดมศึกษา โดยมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีนโยบายในการเปิดสาขาวิชาการศึกษาอิสลาม ขึ้นในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยเตรียมจัดตั้งภาควิชาการศึกษาอิสลาม และร่างหลักสูตรอิสลามศึกษาในระดับปริญญาตรีแล้ว โดยได้ผ่านการอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2532 นอกจากนั้น ยังเตรียมโครงการจัดตั้งศูนย์อิสลามศึกษา โดยได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัย ทบวงมหาวิทยาลัย และเมื่อนำเสนอต่อคณะรัฐมนตรี จึงได้อนุมัติให้จัดตั้งเป็น วิทยาลัยอิสลามศึกษา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2532 มีฐานะเป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะ ได้รับพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2532 โดยกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการศึกษา ค้นคว้า วิจัยด้านวิชาการและศิลปวิทยาการเกี่ยวกับอิสลามและบริการวิชาการแก่สังคม รวมทั้งผลิตกำลังคนทางด้านอิสลามศึกษาทั่วไปในทุกสาขา วิทยาลัยอิสลามศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้แบ่งโครงสร้างการบริหารงานออกเป็นสามหน่วยงานคือ สำนักงานเลขานุการ สำนักงานวิชาการและบริการชุมชน และภาควิชาอิสลามศึกษา โดยวิทยาลัยฯได้ดำเนินการตามภารกิจหลักของมหาวิทยาลัย เพื่อตอบสนองความต้องการของสังคมตามศักยภาพและความพร้อม ในปัจจุบันวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ทำหน้าที่ ผลิตบัณฑิตออกไปรับใช้สังคม ศึกษาค้นคว้าวิจัยความรู้ใหม่ๆ ให้บริการวิชาการแก่ชุมชน และทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม โดยวิทยาลัยได้ดำเนินการตามภารกิจหลักของมหาวิทยาลัย เพื่อตอบสนองความต้องการของสังคมตามศักยภาพและความพร้อม ซึ่งมีการพัฒนาเป็นลำดับ ดังนี้ปัจจุบันวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดสอนหลักสูตรดังต่อไปนี้
หมายเหตุ คำนำหน้านามและชื่อของผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ เป็นคำนำหน้านามและชื่อตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น สร้างขึ้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2556 (2_P)ข้อมูลระดับบัณฑิตศึกษา มีปฏิทินการรับสมัครและวิธีการรับสมัครดังต่อไปนี้
ปฏิทินการรับสมัคร ปฏิทินการรับสมัครบัณทิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ กำหนดปฏิทินการรับบุคคลเข้าศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษาเป็น 2 ลักษณะ ดังนี้
ดูกำหนดการได้ที่เว็บไซต์ http://www.grad.psu.ac.th/th/admis_book.php

ผู้สนใจสามารถรับใบสมัคร ตามช่องทางต่อไปนี้

ดาวน์โหลดคู่มือการรับสมัครได้ที่ http://www.grad.psu.ac.th/th/admis_book.php