seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รอยไถ

รอยไถ เป็นผลงานประพันธ์อมตะนิยาย อีกเรื่องหนึ่งของ ไม้ เมืองเดิม ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักของลือและบัวเผื่อนหนุ่มสาวแห่งทุ่งสอง

นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครมาแล้วหลายครั้ง สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกและถูกสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2493 ในปีเดียวกันที่เรื่อง นิทราสายัณห์ ออกฉาย ต่อมา นำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2503 กำกับโดย สด ศรีบูรพารมย์ ต่อมานำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2532 ต่อมาก็นำมาเป็นละครโทรทัศน์

เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ ซึ่งขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์ รอยไถ และต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละคร รอยไถ ใน ช่อง 7 สี

เรื่องราวของลือ ชาวนาหนุ่มผู้ไม่เคยก้มหัวให้ใครในทุ่งบางเขน ลือรักชอบพอกับบัวเผื่อน สาวสวยประจำท้องทุ่ง ซึ่งเป็นที่หมายปองของอ่อน นักเลงใหญ่ผู้ร่ำรวย แม้บัวเผื่อนจะอาศัยอยู่กินกับลือจนมีลูกด้วยกัน แต่อ่อนก็ยังหวังได้ตัวเธอมาครองอยู่เสมอ ด้วยความสนับสนุนจากแม่ของบัวเผื่อน มีเพียงบัวผัน น้องสาวของบัวเผื่อนเท่านั้นที่คอยเป็นกำลังใจให้ลือ

รอยไถ ได้นำมาเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2493 และถูกทำมา 4 ครั้ง ได้แก่รอยไถ ยังถูกสร้างนำเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง ได้แก่

ละคร รอยไถ โดยมีเพลงประกอบ แบบใหม่ คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ถูกขับร้อง หนุ่ม มาวิน

เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ เนื้อเดิมมี 3 ท่อน ไพบูลย์ บุตรขัน แต่ง 2 ท่อนแรกให้กับละครเรื่อง รอยไถ จากอมตะนิยายของ ไม้เมืองเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2483 ใช้นามปากกาในการประพันธ์เพลงว่า "อมราวรรณ" เนียน วิชิตนันท์ แต่งท่อนที่ 3 เพิ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 สมควร กระจ่างศาสตร์ ร้องมาก่อนสมัยเป็นเพลงละคร เมื่อเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก คำรณ สัมปุณนานนท์ เป็นผู้ร้องในฐานะผู้แสดงนำ ในการบันทึกแผ่นเสียงจำเป็นต้องตัดเนื้อเพลงออกไป 1 ท่อนเพราะเวลาเกินที่จำกัดไว้ สมยศ ทัศนพันธ์ ขับร้องเมื่อปี พ.ศ. 2497

ต่อมา ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์ รอยไถ และต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละคร รอยไถ ใน ช่อง 7 สี
สปีด (ช่องรายการโทรทัศน์)

สปีด แชนแนล หรือ สปีด () เป็นช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางเคเบิลทีวี และ จานดาวเทียม ในส่วนต่างๆของทวีปอเมริกาเหนือ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งสำนักงานใหญ่อยู่ใน ชาร์ลอตต์, รัฐนอร์ทแคโรไลนา รายการโทรทัศน์ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับยานยนต์ ได้แก่ รถสูตรหนึ่ง, NASCAR
แอรอน เลนนอน

แอรอน จัสติน เลนนอน () เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเบิร์นลีย์ ในตำแหน่งกองกลาง
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ (ภาพถ่าย)

บลัดดีแซตเทอร์เดย์ () เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1937 และมีผู้ชมภาพถ่ายดังกล่าวมากกว่า 136 ล้านคนทั่วโลก ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเป็นภาพเด็กทารกกำลังร้องไห้อยู่ในซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งระเบิดของสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ใต้ ภาพถ่ายดังกล่าวได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความโหดร้ายในช่วงสงครามของญี่ปุ่นในจีน ภาพนี้ถ่ายขึ้นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากการโจมตีทางอากาศต่อพลเรือนระหว่างยุทธการเซี่ยงไฮ้ ช่างถ่ายภาพของเฮิร์สท์คอร์เปอเรชัน เอช.เอส. "นิวส์รีล" หว่อง ซึ่งไม่สามารถระบุเอกลักษณ์หรือแม้กระทั่งเพศของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บคนดังกล่าว ผู้ซึ่งแม่ของเด็กคนนี้พบว่านอนเสียชีวิตในบริเวณใกล้เคียง ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่จดจำที่สุดเท่าที่เคยได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งอาจจะเป็นฉากภาพยนตร์ข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภาพดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกโกรธแค้นแก่ชาวตะวันตกถึงความโหดร้ายของญี่ปุ่นในจีน นักหนังสือพิมพ์ แฮโรลด์ ไอแซกส์ เรียกภาพสัญลักษณ์นี้ว่าเป็น "หนึ่งในชิ้นงาน 'โฆษณาชวนเชื่อ' ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลชิ้นหนึ่ง"

หว่องถ่ายภาพฟิล์มของสถานีใต้ที่ถูกระเบิดไปด้วยกล้องภาพยนตร์อายโมของเขา และเขายังได้จับภาพบางภาพด้วยกล้องไลก้า ภาพนิ่งที่มีชื่อเสียง ถ่ายจากกล้องไลก้า อาจเรียกได้ด้วยชื่ออื่นที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีการอธิบายถึงองค์ประกอบที่มองเห็นได้ โดยภาพนี้มีการเรียกว่า "ทารกชาวจีนไร้แม่", "ทารกชาวจีน" และ "ทารกในสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้" ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการประณามโดยนักชาตินิยมชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งแย้งว่าเป็นการจัดฉากขึ้น
เบรก

เบรก () เป็นอุปกรณ์ที่ยับยั้งการเคลื่อนไหว ตรงกันข้ามกับคลัตช์

ส่วนใหญ่เบรกใช้แรงเสียดทานในการแปลงพลังงานเป็นความร้อน แต่วิธีการอื่น ๆ ของการแปลงพลังงานอาจจะมีการทำงานอย่างอื่น เช่น เบรกใหม่เพื่อแปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานไฟฟ้าซึ่งอาจจะถูกเก็บไว้สำหรับใช้งานในภายหลัง วิธีการอื่นที่แปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานที่อาจจะเกิดขึ้นในรูปแบบที่เก็บไว้เช่นแรงดันอากาศหรือน้ำมันที่มีแรงดัน วิธีการอื่น ๆ การเบรก ถึงแม้ว่าจะมีการแปลงพลังงานจลน์ในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่นการถ่ายโอนพลังงานไปตรงมู่เล่ (ล้อหนักสำหรับหมุนถ่วงให้เครื่องยนต์เดินเรียบ)
กริช ทอมมัส

= ประวัติ =

กริช ทอมมัส (ชื่อเล่น : ตี่) เป็นนักธุรกิจ นักดนตรี นักแต่งเพลง รัฐบุรุษ ชาวไทย เกิดวันที่ 23 มีนาคม 2503 จบการศึกษาระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก จบระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และจบระดับอุดมศึกษาจาก คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่น 15 : รุ่นเดียวกับ ฐิติมา สุตสุนทร นักร้องชื่อดัง) มีบุตรและธิดาสองคน ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานที่ปรึกษา สายธุรกิจจีเอ็มเอ็ม มิวสิค บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และกรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลงลูกทุ่ง "แกรมมี่โกลด์"

= ประวัติเพิ่มเติม =

กริชเริ่มหัดเล่นดนตรีด้วยตนเองตั้งแต่วัยเยาว์ รวมทั้งได้เรียนภาคทฤษฎีจากอ.พนัสชัย ศุภมิตร(อ.โป๊บ)และภาคปฏิบัติทางดนตรี จนเริ่มเข้ามาเป็นนักดนตรีตามไนท์คลับ และนักดนตรีวงลูกทุ่งสมัยเรียนมหาวิทยาลัย กระทั่งปี พ.ศ. 2523 จึงได้เป็นนักดนตรีวง"บาราคูดัส" ตำแหน่งคีย์บอร์ด เล่นประจำที่โรงแรมมณเฑียร และแอมบาสเดอร์ มีผลงานเล่นแบ็คอัพให้กับ สาว สาว สาว ในภาคบันทึกเสียงและภาคแสดงสด และมีอัลบั้มเพลงของตนเองชุด "เช้าวันอาทิตย์" กับบริษัทบริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (ปัจจุบันคือ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน)) แต่มีอันต้องยุบวงในปี พ.ศ. 2528

ปี พ.ศ. 2529 กริชเริ่มเป็นโปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง และนักดนตรีให้กับศิลปินของแกรมมี่ เช่น เอ็กซ์ วาย แซด สามารถ พยัคฆ์อรุณ มาช่า วัฒนพานิช(ชุดแรก) วงไมโคร เป็นต้น นอกจากนี้ยังทำให้กับศิลปินค่ายต่างๆ และเพื่อนศิลปินเป็นบางโอกาส เช่น อิทธิ พลางกูร และ ภูสมิง หน่อสวรรค์

เมื่อบริษัท แกรมมี่ เปิดค่ายเพลงลูกทุ่งในนาม ""แกรมมี่โกลด์"" กริชจึงมารับตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการค่ายเพลง โดยสร้างศิลปินที่มีชื่อเสียงโด่งดัง อาทิ ไมค์ ภิรมย์พร ก๊อท จักรพันธ์ ศิริพร อำไพพงษ์ พี สะเดิด ต่าย อรทัย ตั๊กแตน ชลดา รวมทั้งนักแต่งเพลงอย่าง สลา คุณวุฒิ และกริชมารับตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ บริษัทบริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด

ในปี พ.ศ. 2551 กริชยังได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการ กรรมการบริหาร กรรมการบริหารความเสี่ยง และ รองกรรมการผู้อำนวยการอาวุโสสายงานธุรกิจเพลง (Chief Operating Officer of Music Business) บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารสายงานธุรกิจเพลง (CEO) ก่อนส่งมอบตำแหน่งให้ ภาวิต จิตรกร ในปีพ.ศ. 2560 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษา สายธุรกิจจีเอ็มเอ็ม มิวสิค

= ผลงาน =

= งานแต่งเพลง =
หลังจากบาราคูดัสยุบวง กริช ทอมมัส ทำเพลงโฆษณาเป็นหลักรวมถึงเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ เอ็กวายแซด ในชุด ดอกไม้บาน...เจ้าเอย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก กริชต้องการออกผลงานในนามวงดนตรีอีกครั้ง แต่เป็นแนวเพลงที่แตกต่างไปจากสมัยที่เป็นบาราคูดัส ครั้งนี้ต้องการนำเสนอเป็นแนวโฟล์คร็อค เลยตั้งวงดินสอดำขึ้นมาโดยมีลักษณะเป็นงานโปรเจคท์มากกว่า คือวงนี้จะไม่มีสมาชิกตายตัว

= สมาชิก =

สมาชิก วง ดินสอดำ

กริช ทอมมัส

อำพล บุญพิเศษ

สมสิทธิ์ สะสม

จิรภัทร์ เอมซ์บุตร

ธวัชชัย ขำประสาท

= ศิลปินรับเชิญ =

:ชาตรี คงสุวรรณ : กีต้าร์นำในหลาย ๆ เพลง
:ภูสมิง หน่อสวรรค์ : กีต้าร์โปร่ง ในเพลง "คงไม่ง่าย"

:xyz : ร้องนำในเพลง "บอกกันดีดีก็ได้"

= ผลงานเพลง =
"ชุด กระดาษขาว" (3 มกราคม พ.ศ. 2530)

= อ้างอิง =

:บาราคูดัส

:บริษัทจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด มหาชน

:รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ของวง ดินสอดำ
ซาโมวาร์

ซาโมวาร์ () ประดิษฐ์ขึ้นก่อนศตวรรษที่ 18 เพื่อใช้ต้มน้ำชาโดยเฉพาะ ให้ความร้อนด้วยถ่านหินหรือถ่าน ด้านล่างของกาจะมีก็อก ตรงกลางจะมีช่องว่างสำหรับใส่ถ่านเพื่อต้มน้ำให้เดือด ซึ่งส่วนใหญ่จะทำด้วยโลหะรูปร่างคล้ายแจกัน ประดับด้วยเงิน ทองแดง หรือเพชร ซาโมวาร์ มีใช้กันในหลายประเทศ นอกจากรัสเซียแล้ว ก็ยังนิยมใช้กันในประเทศที่ชนพื้นเมืองเป็นชาวสลาฟ ในอิหร่าน แคชเมียร์ และ ตุรกี หลายคนจึงโต้แย้งว่า ซาโมวาร์ อาจจะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศเหล่านี้ก็ได้ แต่จากหลักฐานที่มีอยู่ และเป็นที่ชื่อถือ บอกว่ามันมาจากรัสเซีย แม้กระทั่งชื่อที่ใช้ในอิหร่าน ก็ยังเรียกว่า ซาโมวาร์ โดยคำๆนี้ในภาษารัสเซีย แปลได้ว่า " ต้มเอง " ซาโมวาร์ ในอิหร่าน มีหลักฐานว่าปรากฏขึ้นหลังศตวรรษที่ 18 แต่ในรัสเซีย มีหลักฐานว่าซาโมวาร์ปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 18

ซาโมวาร์ มีหลากหลายรูปทรง และขนาด (ตั้งแต่ 100 แกลลอน จนถึง 1 ลิตร ) ตอนแรกทำจากโลหะ แต่ต่อมามีการใช้วัสดุอื่นมาทำด้วยเช่นกัน อย่างเช่นดินเผา แต่ส่วนประกอบที่สำคัญ น่าจะได้แก่ขา ที่ทำหน้าที่ กันไม่ให้ความร้อนจากซาโมวาร์ ไหลลงมาโดนพื้นที่มันตั้งอยู่ และก็อกที่ทำหน้าที่ปล่อยน้ำออกจากซาโมวาร์

ใน สมัยก่อน ระบบการทำให้น้ำในซาโมวาร์ร้อน ใช้เป็นระบบท่อโลหะกลวง ติดตั้งในแนวตั้งอยู่กลางซาโมวาร์ ส่วนเชื้อเพลิงก็อาจจะเป็นฟืนหรือถ่านที่ใส่ลงไปในท่อกลวงนี้ ในสมัยเก่า ระบบการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่เชื่องช้ามากของซาโมวาร์ ถือว่าเป็นการประหยัดเชื้อเพลิงอย่างมาก แต่ถ้าจะเร่งไฟให้แรงขึ้นก็สามารถทำได้โดยง่าย ด้วยความช่วยเหลือของที่เป่าลม แต่ปัจจุบัน ซาโมวาร์ พัฒนามาเป็นระบบไฟฟ้ากันหมดแล้ว ระบบท่อกลวงดังกล่าวจึงหายไป

บางรุ่นบางแบบ อาจจะมีฝาที่ด้านบนเป็นรูปถ้วย เพื่อใช้สำหรับอุ่นกาน้ำชา

ตามประวัติที่บันทึกกันไว้ ผู้คิดค้นซาโมวาร์ขึ้นมา ชื่อนาย เฟดอร์ ลิซิตซิน ชาวเมืองตูลา ทางใต้ของกรุงมอสโก ซึ่งมีอาชีพทำปืนและกระสุน โดยในช่วงที่มีเวลาว่าง เขาและลูกชาย 2 คนก็ได้คิดสร้างซาโมวาร์ขึ้นมาเมื่อปลายศตวรรษที่ 18 ตอนแรกก็ทำใช้เอง แต่ต่อมาก็ทำมันออกขาย และก็ขายดิบขายดี โรงงานผลิตซาโมวาร์จึงเกิดตามมามากมาย และทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตซาโมวาร์ ก่อนที่ศูนย์กลางนี้จะขยับขยายไปยังเมืองอื่นๆ

ต้นศตวรรษ 20 มีความพยายามที่จะพัฒนาซาโมวาร์ โดยการเปลี่ยนไปใช้เชื้อเพลิงที่ทันสมัยเช่นน้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิง แต่ไม่ได้รับความนิยม เพราะเรื่องกลิ่น อันตรายจากเพลิงไหม้ และการระเบิด ยุคนี้ การรถไฟ ก็นำเอาซาโมวาร์ไปติดอยู่บนขบวนรถด้วย เพื่อให้ผู้โดยสารมากดน้ำร้อนไปใช้ได้ตามสบายด้วย
พอ ถึงยุค 50 และ 60 ซาโมวาร์ ก็หันมาใช้ระบบไฟฟ้า และในยุคของเบรชเนฟ ซาโมวาร์ ก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เมื่อมอสโกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 1980 และนักท่องเที่ยว นักกีฬา ที่เดินทางมารัสเซียในช่วงนั้น ก็ได้หอบหิ้วเอาซาโมวาร์กลับไปเป็นของที่ระลึกจำนวนมาก ทำให้คนทั้งโลกได้รู้จักมัน และนับตั้งแต่นั้นมา มันก็กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของรัสเซีย

ปัจจุบัน ซาโมวาร์ กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างของการคิดถึงวันเวลาเก่าๆ เมื่อคนรัสเซียหลายคน ซื้อซาโมวาร์มาใช้ประดับประดาบ้าน แทนที่จะใช้ในการชงชา

http://www.oknation.net/blog/print.php?id=216892
อุทกภัยและโคลนถล่มในรัฐรีโอเดจาเนโร มกราคม พ.ศ. 2554

อุทกภัยและโคลนถล่มในรัฐรีโอเดจาเนโร มกราคม พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นในหลายเมืองในพื้นที่ภูเขา (Região Serrana) ในรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล อุทกภัยทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 845 คน และสร้างความเสียหายกว่า 2 พันล้านเรียลบราซิล ขณะที่สื่อท้องถิ่นอ้างว่าอุทกภัย โคลนถล่มและดินถล่มประกอบกันคราวนี้ในรัฐรีโอเดจาเนโรกลายเป็นภัยธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์บราซิล ขณะที่บางคนแย้งว่าโศกนาฏกรรมที่คล้ายกันที่เกิดขึ้นในรัฐรีโอเดจาเนโรเมื่อ พ.ศ. 2510 มีผู้เสียชีวิตมากกว่า ซึ่งครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,700 คน

ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง ระหว่างวันที่ 11 และ 12 มกราคม พ.ศ. 2554 หน่วยงานสภาพอากาศท้องถนนรายงานว่าจะมีฝนตกมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ตลอดทั้งเดือน อุทกภัยในหลายพื้นที่ได้เกิดขึ้นในทันที ภัยธรรมชาติดังกล่าวทำให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินอย่างกว้างขวาง และสาธารณูปโภค อย่างเช่น ไฟฟ้า น้ำประปา และสายโทรศัพท์ได้รับผลกระทบ ประชาชนราว 2,960 คน บ้านถูกทำลายในอุทกภัยดังกล่าวด้วย

มีความเห็นว่าผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ยากจน และผลกระทบในพื้นที่เหล่านี้อาจลดลงอย่างมากหากไม่เป็นเพราะระบบฟาเวลาที่มีสภาพความเป็นอยู่เลวของบราซิล การขาดการให้ความสนใจแก่พื้นที่เหล่านี้ทำให้บางคนอธิบายภัยธรรมชาติดังกล่าวว่า "เกิดจากมนุษย์มากกว่าธรรมชาติ"
คลัตช์

คลัตช์ เป็นอุปกรณ์ซึ่งทำหน้าที่เชื่อมต่อหรือถ่ายทอดและตัดพลังการหมุนหรือแรงบิดจากแหล่งกำเนิดไปสู่อุปกรณ์อื่นเพื่อให้เกิดการหมุนเมื่อถูกเชื่อมต่อ หยุดหมุนเมื่อแยกจากกัน หรือ ทำให้เกิดการหมุนแตกต่างกันกับแหล่งกำเนิดหากไม่เชื่อมต่อกันอย่างสนิท คลัตช์ทำงานโดยอาศัยแรงเสียดทานของวัตถุ

ในทางวิศวกรรมได้มีการใช้งานคลัตช์ในรูปแบบต่างๆ โดยเฉพาะรถยนต์ เช่น ใช้กับเกียร์อัตโนมัติ เกียร์ธรรมดา คอมเพรสเซอร์แอร์ พัดลมระบายความร้อน หรือใช้ในเลื่อยยนต์แบบโซ่ ซึ่งหลักการทำงานแตกต่างกัน
โรงเรียนขาณุวิทยา

โรงเรียนขาณุวิทยา เป็นโรงเรียนประจำอำเภอขาณุวรลักษบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 ตั้งอยู่เลขที่ 341 หมู่ 2 ตำบลแสนตอ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร รหัสไปรษณีย์ 62130 โทรศัพท์ 055-779226-7 เดิมเป็นโรงเรียนประเภทสหศึกษา โดยมีนายธรรมศักดิ์ คำเพ็ญ นายอำเภอขาณุวรลักษบุรี และนายประสิทธิ์ จันทรมณี ศึกษาธิการอำเภอขาณุวรลักษบุรีในขณะนั้น เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการของบประมาณก่อสร้างซึ่งได้รับการบริจาคที่ดิน จากนายสมพงษ์ พงษ์พูล เป็นจำนวน 72 ไร่ 3 งาน 65 ตารางวา โดยมีนายชะอำ มุสิกะพงษ์ เป็นครูใหญ่ เปิดทำการสอนเมื่อเดือนพฤษภาคม ในปี พ.ศ. 2512 ในปัจจุบันโรงเรียนขาณุวิทยาเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ ปัจจุบันเปิดทำการสอน 2 ระดับ คือ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-ม.3) และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6)
เพชร มาร์

เพชร มาร์ มีชื่อจริงว่า พิทรี่ วิคเตอร์ เอดวาร์ด มาร์ เป็นโปรดิวเซอร์และนักดนตรีชาวไทยและคอมเมนเตเตอร์ประจำรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ลูกครึ่งไทย-สก๊อตแลนด์ เป็นบุตรของสจ๊วต และวี มาร์ บิดาเป็นผู้ก่อตั้งวงปี่สก๊อตโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และมารดาเป็นผู้มีชื่อเสียงแวดวงไฮโซ

เพชรเริ่มทำงานวงการดนตรี โดยร่วมงานกับกลุ่มดนตรีบัตเตอร์ฟลาย ต่อมาได้เป็นโปรดิวเซอร์ ให้กับศิลปินนักร้องค่ายแกรมมี่ ที่มีชื่อเสียงได้แก่ ธงไชย แมคอินไตย์, อัสนี-วสันต์, คูณสามซูเปอร์แก๊งค์ เป็นต้น จนเมื่อถกลเกียรติ วีรวรรณ ทำรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว เพชรจึงได้รับการชักชวนให้เป็นหนึ่งในกรรมการตัดสินผู้เข้าประกวดร้องเพลง หรือคอมเมนเตเตอร์ของรายการ ด้วยบุคลิกที่เรียบเฉย บวกกับคำพูดตรงไปตรงมา วิจารณ์อย่างไม่เกรงใจใคร ทำให้ชื่อของเพชรเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง และมีงานแสดงเบื้องหน้าให้เห็นเรื่อยๆ

เพชรยังเคยรับหน้าที่เป็นพิธีกรภาคสนามของรายการเกมเนรมิต ทางช่อง 5

ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับแอร์โฮสเตสสาวคนหนึ่ง มีบุตรชาย 1 คน คือ ตาธาร มาร์ (ชื่อเล่น ตาตั้น)
นีโอ-เอ็กซ์

Neo-X กลุ่มศิลปินทริโอร็อคอันประกอบไปด้วย หนุ่ย - สุรวุฒิ หิรัญเมฆาวนิช (กีตาร์ / ร้องนำ) โด่ง - ชลภัทร์ สหวาณิชกุล (กลอง) และ ดัง - อรรณพล สหวาณิชกุล (เบส) หลังเปิดตัวอัลบั้มชุดแรกที่ใช้ชื่อเดียวกับวง "นีโอ เอ็กซ์" ในสังกัด อาร์เอส ก็ได้เริ่มเป็นที่รู้จักจากเพลง "ใจเธอกอดใคร" ในอัลบั้มชุดที่สองก็ไม่ประสบความสำเร็จมากเท่าที่ควร นีโอ เอ็กซ์ได้ออกจากสังกัดอาร์เอสและย้ายไปอยู่ในสังกัดริทึ่ม มิวสิคเนื่องด้วยหมดสัญญากับทางอาร์เอส ในปี 2552 และปล่อยอัลบั้มชุดที่สามในปีเดียวกันนี้ "NEO-X : Rhythmic"หลังจากที่พวกเขาปล่อยอัลบั้มชุดที่สามก็ไม่มีข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับวงอีกเลย
รอยัลรัมเบิล (2007)

รอยัลรัมเบิล (2007) () เป็นศึกมวยปล้ำ ของ WWE จัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 โดยรวมนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู
แอลัน ฮัตตัน

แอลัน ฮัตตัน () เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
เฌเรมี เมแนซ

เฌเรมี เมแนซ () เกิดวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิง เขาเล่นในหลายตำแหน่งของกองกลางรุก โดยมากจะทำหน้าที่ปีกและตัวทำเกม เมแนซเป็นตัวทำเกมที่เล่นได้ทั้ง 2 เท้า ที่มีฝีเท้าอันปฏิเสธไม่ได้
เจเรมี เวด

เจเรมี เวด () เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 ที่ซัฟฟอล์ก ประเทศอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า เจเรมี จอห์น เวด (Jeremy John Wade) เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรและนักตกปลาจากรายการ River Monsters ที่ออกอากาศทางช่องแอนิมอลแพลนเน็ต (ในประเทศไทยออกอากาศทางช่องดิสคัฟเวอรี ทางทรูวิชันส์)

เวดจบการศึกษาด้านสัตววิทยาจากมหาวิทยาลัยบริสตอล และประกาศนียบัตรการเรียนการสอนด้านชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยเคนท์ เคยทำงานเป็นครูสอนวิชาชีววิทยาในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา และได้เขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องทางธรรมชาติและการท่องเที่ยวลงในหนังสือพิมพ์ฉบับต่าง ๆ

ปัจจุบัน เจเรมี เวด เป็นพิธีกรและนักตกปลาแบบสุดเหวี่ยงในรายการโทรทัศน์ชุด River Monsters อันเป็นรายการสารคดีที่เดินทางไปในแม่น้ำสายต่าง ๆ ทั่วโลก อาทิ แอฟริกา, อะแลสกา, ประเทศไทย เพื่อตกปลาน้ำจืดขนาดใหญ่หลายชนิด ซึ่งบางชนิดมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์ได้ด้วย ซึ่งหลายต่อหลายครั้ง เวดต้องเสี่ยงตายและได้รับบาดเจ็บจากการตกปลาในรายการ เช่น เครื่องบินตกในหนองน้ำที่บราซิล, เกือบถูกฟ้าผ่าที่สุรินัม, เย่อกับปลากระเบนราหูจนเอ็นแขนขวาขาดที่ประเทศไทย, เป็นไข้ป่าใจกลางป่าคองโก เป็นต้น

สถานะทางครอบครัว ปัจจุบันเวดยังคงเป็นโสด
ดีเปินเบก

ดีเปินเบก () เป็นเทศบาลที่อยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ใกล้ๆ กับฮัสเซิลต์ และอยู่ระหว่างฮัสเซิลต์กับเคงก์ ดีเปินเบกเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตมหาวิทยาลัยฮัสเซิลต์และอุทยานวิทยาศาสตร์ลิมเบิร์ก ทางตอนเหนือของเมืองมีคลองอัลเบิร์ตผ่าน ส่วนทางใต้มีทางหลวงพิเศษสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ลีแยฌ) ในใจกลางเมืองมีถนนเก่าจากฮัสเซิลต์ถึงบิลเซินและมาสทริชท์ นอกจากนี้ดีเปินเบกยังมีสถานีรถไฟซึ่งอยู่ในทางรถไฟสายแอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ
ท็อปอวอร์ด 2010

ท็อปอวอร์ด 2010 ()เป็นงานประกาศผลรางวัลต่างๆให้แก่คนบันเทิง โดยนิตยสารทีวีพูลร่วมกับสวนดุสิตโพลล์ งานท็อปอวอร์ด 2010เป็นงานที่มอบรางวัลให้คนบันเทิง พิจารณาจากผลงานต่างๆ ในปี พ.ศ. 2553 จัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ กรุงเทพมหานคร โดยมีรางวัลทั้งหมด 20 รางวัล (ผู้ชนะพิมพ์ด้วยตัวหนา)

"ไม่มีผู้ได้รับรางวัล"ภาพยนตร์ 16 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ท็อปอวอร์ด 2010
ละคร 20 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ท็อปอวอร์ด 2010
ภาพยนตร์ 4 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการโหวตให้เป็นผู้ชนะ ท็อปอวอร์ด 2010
ละครโทรทัศน์ 5 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการโหวตให้เป็นผู้ชนะ ท็อปอวอร์ด 2010
โตเกียวเมโทร

โตเกียวเมโทร () เป็นหนึ่งในสองระบบขนส่งมวลระบบรางใต้ดินสายหนึ่งในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในระบบขนส่งมวลชนใต้ดินที่มีผู้โดยสารเดินทางมากที่สุดในโลก โดยในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนผู้โดยสารกว่า 6.33 ล้านคนต่อวัน หรือกว่า 3.16 พันล้านคนต่อปี

โตเกียวเมโทรดำเนินงานโดย บริษัท โตเกียวเมโทร จำกัด. ซึ่งเป็นบริษัทเอกชน โดยมีรัฐบาลญี่ปุ่นและเทศบาลนครโตเกียวเป็นเจ้าของร่วมกัน
แก้วมังกร

แก้วมังกร (อังกฤษ : Dragon fruit)(สกุล "Hylocereus") อยู่ในวงศ์ Cactaceae ซึ่งเป็วงศ์เดียวกับตะบองเพชร มีพื้นเพดั้งเดิมอยู่ในอเมริกากลาง เข้ามาในเอเชียที่เวียดนามก่อน โดยบาทหลวงชาวฝรั่งเศสเมื่อประมาณ 100 ปีมาแล้ว โดยปลูกมากตามแนวชายฝั่งทะเลตะวันออกจากเมืองญาตรังไปจนถึงไซ่ง่อน

แก้วมังกรเป็นไม้เลื้อย มีลำต้นยาวประมาณ 5 เมตร มีรากทั้งในดินและรากอากาศ ชอบดินร่วนระบายน้ำดี ชอบแสงแดดพอเหมาะ โล่งแจ้ง แต่ไม่แรงเกินไป ดอกสีขาว ขนาดใหญ่กลีบยาวเรียงซ้อนกัน บานตอนกลางคืน ผลแก้วมังกรมีรูปทรงเป็นทรงกลมรี สีของเปลือกผลเมื่อดิบเป็นสีเขียว เมื่อสุกเป็นมีสีแดงม่วงหรือสีบานเย็น มีกลีบเลี้ยงสีเขียวติดอยู่รอบผล ผลแก้วมังกรส่วนใหญ่มีน้ำหนักประมาณ 300 - 600 กรัม เมื่อผ่าผลแก้วมังกรจะเห็นเนื้อของผลแก้วมังกรสีขาวหากผลนั้นเป็นแก้วมังกรพันธุ์เวียดนามหรือพันธุ์ไทย และเนื้อผลจะมีสีแดงหรือชมพูเมื่อผลนั้นเป็นพันธุ์เนื้อสีขาวโดยมีเมล็ดสีดำเล็กคล้ายๆเม็ดงา หรือเม็ดแมลุกกระจายฝังอยู่ทั่วเนื้อ แก้วมังกรสายพันธุ์ที่นิยมปลูกมีดังนี้

แก้วมังกรเป็นไม้เลื้อยลำต้นอ่อนจำเป็นต้องมีหลักให้ลำต้นเกาะยึดซึ่งหลักจะเป็นไม้เนื้อแข็งหรือเสาซีเมนต์ก็ได้ ถ้าใช้ท่อซีเมนต์เป็นเสาซึ่งรูปทรงกลมภายในกลวงแต่เทปูนไว้ก้นท่อเพื่อไว้ใส่น้ำหล่อเลี้ยงให้เสามีความชุ่มชื้นอยู่เสมอ ฝังท่อซีเมนต์ลงในดินประมาณ 40 – 50 เซนติเมตร ต้องสูงจากพื้นดินประมาณ 1.5 – 2 เมตร ด้านบนของเสาทำเป็นร้านให้กิ่งเกาะแผ่ขยายออกไประยะปลูก 3 x 3 เมตร เตรียมหลุมขนาด 30 x 30 x 30 เซนติเมตร รอบ ๆ หลัก หลักละ 4 หลุม สำหรับปลูกหลุมละ 1 ต้น รองก้นหลุมด้วยปุ๋ยหมักเก่า 1 ปุ้งกี๋ เมื่อนำกิ่งพันธุ์ลงหลุมแล้วมัดกิ่งพันธุ์ให้แนบหลักและกันแดดให้ 1 – 2 สัปดาห์

แก้วมังกรนิยมรับประทานเป็นผลไม้สด เป็นส่วนผสมของฟรุตสลัดหรือปั่นเป็นน้ำผลไม้ เป็นผลไม้ที่สามารถรับประทานเพื่อบรรเทาอาการโรคความดันโลหิต โรคเบาหวาน ตลอดจนช่วยลดความอ้วนเนื่องจากเป็นผลไม้ที่มีแคลอรีต่ำ เป็นผลไม้ที่มีกากใยสูง มีวิตามินและแร่ธาตุต่างๆที่ช่วยทั้งในเรื่องการบำรุงผิวพรรณ กระดูกและฟันแข็งแรง ช่วยดูดซับสารพิษต่างๆ ออกจากร่างกาย เช่น สารตกค้างจากยาฆ่าแมลงที่มากับผัก สารตกค้างเช่นตะกั่ว ที่มาจากควันท่อไอเสียรถยนต์ และสารอื่นๆ และยังช่วยลดการเกิดมะเร็งอีกด้วย
อาโวคาโด

อาโวคาโด หรือ ลูกเนย () เป็นผลไม้ที่มีเนื้อมันเป็นเนย เป็นต้นไม้พื้นเมืองของรัฐปวยบลาในประเทศเม็กซิโก จัดเป็นพืชดอกในวงศ์ Lauraceae ซึ่งอยู่ในวงศ์เดียวกับอบเชย, กระวาน และเบย์ลอเรล (bay laurel) ผลของอาโวคาโดมีรูปทรงคล้ายสาลี่ รูปไข่ หรือรูปกลม มิชชันนารีชาวอเมริกันนำมาปลูกในประเทศไทยครั้งแรกที่จังหวัดน่าน ต่อจากนั้นจึงมีหน่วยงานต่าง ๆ นำอาโวคาโดมาปลูกมากขึ้น

อาโวคาโดเป็นไม้ยืนต้น ต้นโตเต็มที่สูงถึง 18 เมตร เปลือกต้นสีน้ำตาลอ่อน ผิวขรุขระ ใบสีเขียวสด ดอกขนาดเล็ก สีเขียวอมเหลือง ดอกออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งผลกลมรีหรือทรงลูกแพร์ มีทั้งพันธุ์เปลือกหนาและเปลือกบาง เนื้อมีตั้งแต่เหลืองอ่อนจนถึงเหลืองเข้ม รสมัน เนื้อละเอียด ไม่มีกลิ่น มีเมล็ดเดียว มีรกหุ้มเมล็ด อาโวคาโดแบ่งเป็น 3 เผ่าคือ

อาโวคาโดเป็นผักที่มีการค้าขายและเพาะปลูกในภูมิอากาศเขตร้อนทั่วโลก (และบางส่วนในเขตอบอุ่น เช่น รัฐแคลิฟอร์เนีย) มีผลสีเขียวทางลูกสาลี่ที่จะสุกหลังการเก็บเกี่ยว ต้นไม้สามารถถ่ายเรณูในต้นเดียวกันได้และบางครั้งการขยายพันธุ์จะใช้การติดตาตอนกิ่งเพื่อที่จะสามารถควบคุมคุณภาพและปริมาณของผลได้

อาโวคาโดกินดิบไม่ได้เพราะมีแทนนินทำให้ขม กินมากจะปวดศีรษะ รับประทานได้แต่ผลสุก กินเป็นผลไม้สด หรือกินกับไอศกรีม น้ำตาล นมข้นหวาน สลัด เค้ก

ชาวเม็กซิกันนิยมใช้เนื้ออาโวคาโดปรุงอาหารแทนเนย หรือนำมาใช้เป็นส่วนผสมสำคัญในซอสกัวคาโมเล (Guacamole) ซึ่งนิยมนำมาทาบนแผ่นแป้งทอร์ทิลล่าส์ หรือขนมปัง นอกจากนี้ ชาวเม็กซิกันยังนิยมนำอาโวคาโดมาสกัดน้ำมันทำเครื่องสำอาง

ใน ฟิลิปปินส์ บราซิล อินโดนีเชีย เวียดนาม และทางตอนใต้ของ อินเดีย (โดยเฉพาะชายฝั่งเคราล่า ทมิฬนาดู และรัฐกรณาฏกะ) อาโวคาโดมักนิยมนำมาใช้ปรุงเป็นนมปั่น (Milkshake) หรือใส่ในไอศกรีม และขนมต่าง ๆ นอกจากนี้ใน บราซิล เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และ อินโดนีเซีย อาโวคาโดถูกนำมาแปรรูปเป็นเครื่องดื่ม โดยผสมกับน้ำตาล นมหรือน้ำ และอาจเพิ่มอาโวคาโดบด บางครั้งก็มักเติมซอสช็อกโกแลตลงไป ในมอร็อกโค เครื่องดื่มเย็นที่ทำมาจากอาโวคาโดและนมมักถูกเติมความหวานด้วยน้ำตาลไอซิ่ง และเพิ่มรสชาติด้วยน้ำจากดอกส้ม

บางคนแพ้อาโวคาโด โดยแพ้ในรูปของละอองเกสร หรือหลังจากรับประทานอาโวคาโดเข้าไปที่เรียก latex-fruit syndrome เพราะเกี่ยวข้องกับการแพ้ลาเท็กซ์ อาการที่ปรากฏได้แก่ ลมพิษ ผื่นคัน ปวดท้อง อาเจียน หรืออาจจะเสียชีวิตได้

ใบ เปลือกต้น และเปลือกชั้นเอนโดคาร์บของอาโวคาโดเป็นพิษต่อสัตว์หลายชนิดทั้งแมว หมา แพะ กระต่าย หนู นก ปลา ไก่ และม้า ผลเป็นพิษกับนกบางชนิด American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (ASPCA) ได้ประกาศว่าอาโวคาโดเป็นพิษต่อสัตว์ อาโวคาโดเป็นส่วนผสมในอาหารสุนัข และอาหารแมว ชนิด AvoDerm ซึ่ง ASPCA ปฏิเสธที่จะรับรองว่าปลอดภัยหรือไม่
เคิร์ต เฮนนิค

เคิร์ตติส ไมเคิล "เคิร์ต" เฮนนิค (Curtis Michael "Curt" Hennig) (28 มีนาคม ค.ศ. 1958 – 10 กุมภาพันธ์ 2003) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน สังกัดเวิลด์เรสต์ลิงเฟเรเดชั่น (WWF), อเมริกันเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น (AWA) ,เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) และโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) เป็นลูกชายของแลร์รี "ดิแอ็กซ์" เฮนนิค และพ่อของเคอร์ติส แอ็กเซล ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2007

เฮนนิคเป็นอดีตแชมป์โลก 1 สมัย ไดแก่ แชมป์โลก AWA 373 วัน และเป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย

เขารู้จักในชื่อ "คลู" เคิร์ต เฮนนิค เขาได้เริ่มต้นอาชีพในวันที่ 30 มกราคม 1980 ในสมาคมอเมริกันเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น (AWA) สมาคมที่มีพ่อของเขาทำอยู่ ต่อมาได้ลาออกจาก AWA ในปี 1982 และย้ายไปสมาคม WWF

หลังจากลาออกจาก WWE ในปี 2002 เขาได้ไปทำงานในสมาคม TNA เขามีส่วนร่วมในบทบาทแก่แชมป์โลก NWA เจฟ จาเรต
ไวพจน์ อาภรณ์รัตน์

พ.ต.ท.ไวพจน์ อาภรณ์รัตน์ อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดพรรคความหวังใหม่ พรรคไทยรักไทย และต่อมาได้ย้ายมาลงสมัครในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 สมรสกับ อุดมรัตน์ อาภรณ์รัตน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 69

ในปี พ.ศ. 2556 เขาดำรงตำแหน่ง กรรมการการประปาส่วนภูมิภาค

ไวพจน์ อาภรณ์รัตน์ เป็นหนึ่งในแกนนำที่ถูกออกหมายจับในช่วงบ่ายของวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2552 ตามหมายจับ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน และเป็นหนึ่งในแกนนำที่ถูกออกหมายจับตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ ในข้อหาร่วมกันก่อการร้ายและสนับสนุนการก่อการร้าย ตามกฎหมายอาญามาตรา 135/2 ด้วยเขาเคยจำคุกในคดี เหตุการณ์ก่อความไม่สงบของกลุ่ม นปช. เมษายน พ.ศ. 2552 ในศาลชั้นต้น ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมาใน วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 เขาได้รับการประกันตัวในวงเงิน 8 แสน บาท เขาจำคุกในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตามคำตัดสินของศาลอุทธรณ์ในคดีดังล่าว และไม่ได้รับการประกันตัวในวันดังกล่าว