seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี)

พระพิมลธรรม นามเดิม ชอบ ชมจันทร์ ฉายา อนุจารี เป็นราชบัณฑิตภาคีสมาชิกสาขาวิชากวีนิพนธ์ ประเภทวิชาวรรณศิลป์ สำนักศิลปกรรม ผู้เคยดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดราษฎร์บำรุง เจ้าคณะจังหวัดชลบุรี เจ้าคณะตรวจการภาค 9 และ 2 และแม่กองธรรมสนามหลวง และเป็นผู้ริเริ่มให้มีวันอาสาฬหบูชาเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาอีกวันหนึ่งในประเทศไทย

พระพิมลธรรม มีนามเดิมว่า ชอบ ชมจันทร์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2444 ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ปีฉลู เวลา 24:00 น. เป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 6 คน ของนายชมและนางจันทร์ จันทร์พยอม ชาติภูมิอยู่ในตลอดเมืองเก่า อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

ท่านเริ่มศึกษากับยายช้อย แล้วเข้าศึกษาที่วัดพลับจบการศึกษา

พระพิมลธรรม ได้บรรพชาเป็นสาเณรเมื่อปี พ.ศ. 2457 ที่วัดพลับ อำเภอพนัสนิคม โดยมีพระครูศรีพนัสนิคมเป็นพระอุปัชฌาย์ บวชได้ 2 ปี โยมยายพาไปเรียนบาลีที่วัดใต้ต้นลาน ขณะพระอธิการกรานเป็นเจ้าอาวาส ถึง พ.ศ. 2461 เจ้าอาวาสย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหัวถนน ทำให้สำนักเรียนปิดลง โยมยายจึงได้พาไปฝากเป็นศิษย์สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร

พ.ศ. 2465 ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ โดยมีสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระพิมลธรรม (ช้อย ฐานทตฺโต) และพระธรรมรัตนากร (สวัสดิ์ กิตฺติสาโร) เป็นพระกรรมวาจานุสาวนาจารย์

หนังสือที่นิพนธ์ โดย เจ้าคุณพระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี)

พระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี) มรณภาพเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เวลา 13.40 น. สิริอายุได้
พระพิมลธรรม

พระพิมลธรรม เป็นราชทินนามสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรองรูปหนึ่ง ในสมัยหลัง ๆ ได้พระราชทานเฉพาะพระภิกษุฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันไม่มีพระราชาคณะรูปใดได้รับราชทินนามนี้

สมณศักดิ์ที่ "พระพิมลธรรม" ปรากฏครั้งแรกในรัชสมัยสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ ว่าพระศรีสินซึ่งผนวชอยู่วัดระฆังเป็นผู้รู้พระไตรปิฎกและชำนาญพระเวท มีสมณศักดิ์เป็น"พระพิมลธรรม์อนันตปรีชา" ได้ปราบดาภิเษกเป็นสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ในทำเนียบตำแหน่งพระราชาคณะในกรุงครั้งกรุงเก่า ระบุว่าพระพิมลธรรม วัดรามาวาส เป็นเจ้าคณะรองคณะคามวาสีฝ่ายซ้าย ถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ได้เปลี่ยนเป็นเจ้าคณะรองคณะเหนือ แต่ก็มีข้อมูลว่า "พระพิมลธรรม" เป็นพระอาจารย์อีกรูปหนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์ ทรงปรึกษาข้อราชการบ่อยครั้ง โดยเฉพาะเรื่องโหราศาสตร์ เชื่อกันว่าทำนายได้แม่นยำมาก เช่น เมื่อสมเด็จพระนารายณ์ ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ครั้งนั้นพระยาสีราชเดโชถูกพม่าจับไป สมเด็จพระนารายณ์ทรงทราบข่าวก็ดำรัสสั่งตำรวจหลวงไปนิมนต์พระพิมลธรรม วัดระฆังเข้ามาให้จับยามดู พระพิมลธรรมตรวจดูแล้วถวายพยากรณ์ว่า พระยาสีหราชเดโชชัยจะสามารถหลุดฟื้นมาได้และกลับได้ชัยชนะ ซึ่งเหตุการณ์ก็เป็นไปตามคำทำนายนั้น

พระพิมลธรรม มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้

ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ "พระพิมลธรรม" ดังนี้
โกสัมพี

โกสัมพี () คือเมืองโบราณในสมัยพุทธกาล มีความสำคัญในฐานะที่เป็นเมืองหลวงของแคว้นวังสะ 1 ใน มหาชนบทในสมัยพุทธกาล เมืองนี้รุ่งเรืองจากการที่เป็นชุมนุมการค้าขายในสมัยโบราณ ปัจจุบันเมืองนี้เหลือเพียงซากโบราณสถาน รูปโค้งพระจันทร์เสี้ยวริมฝั่งแม่น้ำยมุนา ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านโกสัม (Kosam) หรือหมู่บ้านหิสัมบาทตชนบท จังหวัดอัลลฮาบาต รัฐอุตตรประเทศ ของอินเดีย ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 59 กิโลเมตร เมืองนี้ได้เริ่มต้นทำการขุดค้นทางโบราณคดีโดยศาสตรจารย์ จี.อาร์.ชาร์มา แห่งมหาวิทยาลัยอัลลาหบาต ในปี พ.ศ. 2492 และมีการสำรวจอีกครั้งในปี พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2499 ปัจจุบันปรากฏหลักฐานที่ได้จากการสำรวจขุดค้นเป็นที่แน่นอนแล้ว โดยยังคงมีซากกำแพงเมืองปรากฏให้เห็นอยู่ และได้ค้นพบวัดโบราณที่สันนิษฐานว่าเป็นวัดโฆสิตารามมหาวิหาร วัดที่สร้างขึ้นในสมัยพุทธกาล ซึ่งมีการค้นพบบาตรดินโบราณ พระพุทธรูป และโบราณวัตถุจำนวนมากภายในแหล่งขุดค้นเมืองโกสัมพีแห่งนี้ โบราณวัตถุส่วนใหญ่ทางการอินเดียได้นำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์แห่งเมืองอัลลหบาต

โกสัมพีมีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยก่อนพุทธกาล เป็นเมืองหลวงแห่งแคว้นที่มีความเจริญรุ่งเรืองมากแคว้นหนึ่งในบรรดา 16 แคว้นของชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาลเมืองแห่งนี้มีพระเจ้าอุเทนราชาเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น มีความสำคัญในฐานะเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าระหว่างแคว้นที่สำคัญแคว้นหนึ่ง ในทีฆนิกาย มหาวรรค ระบุว่าพระอานนท์เคยทูลขอให้พระพุทธองค์ควรมาปรินิพพานที่เมืองใหญ่โกสัมพีนี้ แทนที่จะเป็นเมืองกุสินารา ที่เป็นเมืองเล็ก ในสมัยพุทธกาลเมืองแห่งนี้ปรากฏวัดในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา 4 วัด คือ โฆสิตารามมหาวิหาร, กุกกุฏารามมหาวิหาร, ปาวาริการามมหาวิหาร หรือปาวาริกัมพวัน และพัทริการามมหาวิหาร ซึ่งสร้างโดยมหาเศรษฐีแห่งโกสัมพี 3 คน คือ โฆสกเศรษฐี, กุกกุฏเศรษฐี และปาวาริกเศรษฐีตามลำดับ โดยสามวัดแรกเศรษฐีทั้งสามได้สร้างถวายพระพุทธเจ้าในคราวเดียวกัน

ตามคัมภีร์พระพุทธศาสนาระบุว่าพระพุทธเจ้าเสด็จมาประทับจำพรรษาที่ 9 ณ โกสัมพี และมีโอกาสเสด็จมาประทับ ณ เมืองโกสัมพีหลายครั้ง และบางครั้งได้ประทับอยู่นาน ได้ทรงแสดงพระสูตรต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก รวมทั้งทรงบัญญัติสิกขาบทของพระภิกษุสงฆ์หลายสิกขาบท ซึ่งรวมถึงสิกขาบทในสุราปานวรรค ข้อที่ห้ามพระดื่มสุราด้วย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุการณ์ที่พระธรรมธรและวินัยธรแห่งโฆสิตารามมหาวิหารทะเลาะกันด้วยเรื่องการคว่ำขันน้ำในห้องน้ำ เกิดเป็นสังฆเภท (แม้พระพุทธเจ้าจะเสด็จมาตักเตือนก็ไม่ยอมกัน จึงทำให้พระพุทธองค์เสด็จไปจำพรรษาที่ 10 ที่รักขิตวัน ในป่าปาริไลยกะ ออกพรรษาแล้วจึงเสด็จไปเมืองสาวัตถี พระที่ทะเลาะกันสำนึกผิดและคืนดีกันได้ในระหว่างพรรษา เมื่อออกพรรษาพระเหล่านั้นจึงพร้อมใจกันไปเฝ้าพระพุทธองค์ที่ เชตวันมหาวิหาร เมืองสาวัตถี เพื่อกราบทูลขออภัยโทษ) และเรื่องพระฉันนะ (คนเดียวกับฉันนะอำมาตย์ที่พาเสด็จออกผนวช) ถูกพระพุทธเจ้าให้พระสงฆ์ลงพรหมทัณฑ์ จนสำนึกผิดและกลับใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุพระอรหัต

นอกจากนี้ ยังมีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในเมืองโกสัมพีที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา เช่น เรื่องโฆสกเศรษฐี, พระพากุละ, พระปิณโฑลภารัทวาชะ, เรื่องพระเจ้าอุเทนราชากับพระนางสามาวดี พระนางมาคันทิยา พระนางวาสุลทัตตา เป็นต้น รวมทั้งเรื่องพระนางมาคันทิยาผูกอาฆาตพระพุทธเจ้า จ้างให้นักเลงและเดียรถีย์เหล่ามิจฉาทิฏฐิติดตามด่าพระพุทธองค์ตลอดเวลา ซึ่งเป็นต้นเหตุของพระพุทธภาษิตสำคัญที่ถือได้ว่าเป็นธรรมะสอนใจดียิ่ง
โกสัมพี (แก้ความกำกวม)

โกสัมพี อาจหมายถึง
ด๊อกกาดู๊ป

ด๊อกกาดู๊ป () เป็นแอนิเมชัน 3 มิติ จากประเทศไทย ผลิตโดย บริษัท โฮมรันเอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2552 ต่อจาก โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน และได้การตอบรับเป็นอย่างดีจากในประเทศไทย ทำให้เรื่องด๊อกกาดู๊ปมีเรทติ้งสูงติดอันดับท๊อป 3 ของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นอกจากนี้ บริษัท โฮมรันเอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ได้นำด๊อกกาดู๊ปไปเปิดแสดงในงาน MIP TV 2009 ณ เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส และได้รับความสนใจจากหลายประเทศในแถบ ยุโรป ตะวันออกกลาง อเมริกาใต้ และประเทศเกาหลีใต้ โดยได้เซ็นต์สัญญาแพร่ภาพไปยังบางประเทศ เช่น กลุ่มตะวันออกกลาง และประเทศโปแลนด์ เป็นต้น

ด๊อกกาดู๊ปเป็นเรื่องราวของบรรดาสุนัขตำรวจฝึกหัด เนื้อเรื่องเกิดที่เมืองดู๊ปทาวน์ซึ่งเมืองนี้มีแต่สุนัข โดยสถานีตำรวจด๊อกกาดู๊ปได้เปิดรับสมัครตำรวจ แต่มีมาสมัครแค่ 5 ตัวเท่านั้น ได้แก่ บราวนี่ ผัดไทย แจ๊คพอต กุ๊ดจี่ และ มู่ทู่ โดยแต่ละตัวก็ล้วนแต่มาสมัครด้วยจุดประสงค์ที่ต่างกัน แต่ว่าทั้ง 5 นั้นไม่ได้มีลักษณะของสุนัขตำรวจเลย แต่เนื่องจากไม่มีผู้สมัครอื่นอีกแล้วทำให้สารวัตรของด๊อกกาดู๊ปต้องจำใจรับไว้ โดยมีเงื่อนไขว่าทั้ง 5 ต้องเป็นตำรวจฝึกหัดไปก่อน และต้องทำคะแนนให้ได้ถึง 100 คะแนน จึงจะได้เป็นตำรวจเต็มขั้น แต่ถ้าไม่ผ่านการทดสอบก็จะไม่ได้เป็นตำรวจ

แต่การได้เป็นตำรวจไม่ได้มาอย่างง่ายดาย เพราะต้องผจญกับการก่อการร้ายของ "แก๊งเมี้ยวซ่า" ที่มีความต้องการการเปลี่ยนเมือง "ดู๊ปทาวน์" ให้เป็น "เมี้ยวทาวน์"
สัตตมหาสถาน

สัตตมหาสถาน คือ สถานที่สำคัญ 7 แห่งที่พระพุทธเจ้าเสด็จประทับเสวยวิมุตติสุข หลังจากได้ตรัสรู้ธรรมวิเศษแล้วเป็นเวลาแห่งละ 1 สัปดาห์ เรียงตามลำดับดังต่อไปนี้
เทวทหะ

เทวทหะ () คือเมืองโบราณในสมัยพุทธกาล มีความสำคัญในฐานะที่เป็นเมืองหลวงของแคว้นโกลิยะ 1 ใน มหาชนบทในสมัยพุทธกาล เป็นเมืองที่ประสูติของพระนางสิริมหามายา ผู้เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายสิทธัตถะซึ่งต่อมาได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า และเป็นเมืองพี่เมืองน้องในฐานะพระประยูรญาติของศากยวงศ์และโกลิยวงศ์แห่งแคว้นสักกะ (กรุงกบิลพัสดุ์) และโกลิยะ (กรุงเทวทหะ) เมืองแห่งนี้ ปัจจุบันเหลือเพียงซากโบราณสถานอยู่ในเขตประเทศเนปาล ติดชายแดนตอนเหนือของประเทศอินเดีย ยังเหลือซากเมืองอยู่เป็นหลักฐาน และไม่ห่างจากเมืองนี้มีสังเวชนียสถานที่สำคัญคือสถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้าซึ่งเรียกว่าลุมพินีวันปรากฏอยู่ บริเวณลุมพินีมีวัดพุทธของประเทศไทยและของประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาอีกหลายวัด เป็นดินแดนที่พุทธศาสนิกชนทั่วโลกนิยมไปแสวงบุญ

เทวทหะปัจจุบันตั้งอยู่ห่างจากกบิลพัสดุ์ไปทางทิศตะวันออก 22 กิโลเมตร ห่างจากกับแม่น้ำโรหิณีไปทางทิศตะวันออกประมาณ 100 เมตร ปรากฏคันคูเมืองกำแพงเมืองโบราณก่อด้วยหิน ภายในซากเมืองเก่าปรากฏเนินดินโบราณที่ยังไม่ได้ขุดค้นจำนวนมาก เช่น รามคามเจดีย์ สถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่กรุงเทวทหะได้รับจากโฑณพราหมณ์ นักโบราณคดีค้นพบโบราณวัตถุจำนวนมากในบริเวณโบราณสถานเมืองเก่าเทวทหะนี้ ปัจจุบันมีเทวาลัยฮินดูหลังหนึ่งที่ชาวบ้านสร้างไว้ ภายในประดิษฐานมูรติสิริมหามายา ประติมากรรมภาพแกะสลักหินทราย ที่ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นรูปของพระนางสิริมหามายาด้วย

สภาพของเมืองเก่าเทวทหะในปัจจุบันยังไม่เคยมีนักโบราณคดีสำรวจขุดค้นอย่างจริงจัง คงปล่อยให้เป็นเนินดินฝังซากโบราณสถานจำนวนมากไว้ ทำให้นักจาริกแสวงบุญส่วนใหญ่ไม่ค่อยนิยมมาเมืองเทวทหะนี้
ไดแอน เลน

ไดแอน เลน () นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ที่มีผลงานแสดงมาเป็นเวลา 30 ปี มีผลงานแสดงครั้งแรกเมื่ออายุเพียง 14 ปี โดยรับบทนำในเรื่อง "A Little Romance" คู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์ ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงจนได้ตีพิมพ์ขึ้นหน้าปกนิตยสารไทม์ ในฐานะนักแสดงเด็กชั้นนำ

ไดแอน เลนเกิดและเติบโตในนิวยอร์ก บิดาชื่อ เบอร์ตัน ยูยีน เลน เป็นผู้ฝึกสอนการแสดง มารดาชื่อ คอลลีน แฟริงตัน เคยเป็นนางแบบหน้ากลางของนิตยสารเพลย์บอย บิดามารดาหย่าขาดกันตั้งแต่เธอยังเด็ก และฟ้องร้องแย่งสิทธิการเลี้ยงดูเธอจนกระทั่งเธอบรรลุนิติภาวะ

ไดแอน เลน เริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี ได้รับอิทธิพลในการแสดงมาจากยาย เธอเริ่มจากการแสดงละครเวที และเริ่มมีชื่อเสียงอย่างกว้างขวางจากการแสดงภาพยนตร์คู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์ ใน "A Little Romance" และได้ขึ้นปกนิตยสารไทม์เมื่ออายุเพียง 14 ปี จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์ "The Outsiders" คู่กับนักแสดงเด็กหลายคน ที่กลายเป็นนักแสดงดังในอนาคต คือ แมทท์ ดิลลอน ทอม ครูซ ร็อบ โลว์ และแพทริก สเวย์ซี และภาพยนตร์ "Rumble Fish" คู่กับ มิคกี รูร์ค นิโคลัส เคจ และแมทท์ ดิลลอน

ภาพยนตร์สองเรื่องถัดมา ได้รับการคาดหมายว่าจะทำให้เธอกลายเป็นนักแสดงชั้นนำ คือภาพยนตร์เพลง "Streets of Fire" ของวอลเทอร์ ฮิลล์ และ "The Cotton Club" ของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา แต่ปรากฏว่าภาพยนตร์กลับไม่ประสบความสำเร็จ ทำให้เธอหันหลังให้กับวงการแสดง และกลับไปอาศัยกับมารดา

ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้ง คือเรื่อง "Unfaithful" ในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดยเอเดรียน ไลน์ และ "Under the Tuscan Sun" ในปี 2003 สร้างจากหนังสือขายดีของ Frances Mayes
เกสริยาสถูป

มหาสถูปแห่งเกสเรีย หรือที่ในปัจจุบันเรียกว่า เกสริยา, เกสเรีย (, อักษรเทวนาครี: केसरिया) เป็นสถานที่ตั้งของมหาสถูปพบใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย สถานที่ประดิษฐานบาตรของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงประทานแก่ชาววัชชี เมื่อครั้งพุทธกาลเกสเรียอยู่ในเขตพรมแดนของแคว้นวัชชีและมัลละต่อกัน (รัฐพิหารในปัจจุบัน)แต่ไม่ใช่สถานที่แสดงกาลามสูตร ดังที่เข้าใจกัน เพราะสถานที่แสดงกาลามสูตรนั้น อยู่ในแคว้นโกศล แต่สถูปเกสเรีย อยู่ในแคว้นวัชชีต่อกันกับพรมแดนแคว้นมัลละ

เดิมมหาสถูปแห่งเกสเรียไม่เป็นที่รู้จักและไม่เป็นจุดสำหรับจาริกแสวงบุญของชาวพุทธ แต่หลังจากกองโบราณคดีอินเดียได้ขุดค้นเนินดินใหญ่พบพระมหาสถูปโบราณที่มีความเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1,400 ฟุต สูงถึง 51 ฟุต (เดิมอาจสูงถึง 70 ฟุต) ซึ่งทำให้มหาสถูปโบราณที่ค้นพบใหม่นี้กลายเป็นมหาสถูปที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย มีลักษณะคล้ายกับเจดีย์ชเวดากองและพระมหาสถูปบุโรพุทโธ ซึ่งทำให้มีผู้สันนิษฐานว่ามหาสถูปแห่งเกสริยานี้เป็นต้นแบบของมหาสถูปทั้งสอง

โดยมหาสถูปแห่งเกสเรียเป็นสถูปเดียวกับที่ปรากฏในบันทึกของพระถังซำจั๋ง ที่เคยจาริกแสวงบุญมายังสถานที่แห่งนี้ ท่านได้กล่าวไว้ว่าสถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งของพระมหาสถูปที่ประดิษฐานบาตรของพระพุทธองค์ที่พระพุทธเจ้าทรงประทานแก่ชาววัชชีเมืองไวสาลีที่ตามมาส่งเสด็จพระพุทธองค์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเสด็จไปยังเมืองกุสินาราเพื่อเสด็จดับขันธปรินิพพาน

เกสริยาในปัจจุบันอยู่ห่างจากกุสินาราประมาณ 120 กิโลเมตร ในเขตรัฐพิหาร ระหว่างทางจากเมืองไวสาลีไปยังเมืองกุสินารา
หลุมเพดาน

หลุมเพดาน () เป็นหลุมที่มีลักษณะเป็นแผงติดต่อกัน (อาจจะเป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส สี่เหลี่ยม แปดเหลี่ยม หรือผสมกันหลายทรง) ลึกเข้าไปในเพดานหรือภายใต้โค้งหรือส่วนราบแบนภายในสิ่งก่อสร้าง แผงสี่เหลี่ยมลึกใช้เป็นเครื่องตกแต่ง บางครั้งก็เรียกว่า “caissons” (กล่อง) หรือ “lacunaria” (ช่อง) ทำให้บางครั้งก็เรียกว่า “lacunar ceiling” (เพดานช่อง) หลุมเพดานที่ทำด้วยหินของกรีกโบราณ และโรมันโบราณ เป็นตัวอย่างแรกของการสร้างเพดานลักษณะนี้ที่ยังเหลือให้เห็นอยู่ แต่เมื่อ 700 ปีก่อนคริสต์ศักราชใช้ในการสร้างห้องเก็บศพอิทรัสกันที่เนินสุสาน (necropolis) ที่ซานจูลิอาโนที่ตัดจากหินทูฟา หลุมเพดานที่ทำด้วยไม้สร้างกันเป็นครั้งแรกโดยการไขว้สลับคานบนเพดานเข้าด้วยกัน ที่ใช้ในการตกแต่งวังในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น

การทดสอบรูปทรงของการวางหลุมเพดานจะเห็นได้ในทั้งสถาปัตยกรรมของอิสลามและสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัญหาที่ซับซ้อนคือการค่อยลดขนาดของหลุมลงไปตามลำดับในการสร้างเพดานโค้งหรือโดม

ตัวอย่างของหลุมเพดานของโรมันที่ใช้การลดน้ำหนักของเพดานคือเพดานของโดมโรทันดา (Rotunda) ในตึกแพนธีออนในกรุงโรม

“zaojing” หรือโดมไม้หรือหลุมเพดานใช้ในสถาปัตยกรรมของจีนเหนือพระราชบัลลังก์หรือรูปปั้น
เดวิด คาร์ราดีน

เดวิด คาร์ราดีน () (8 ธันวาคม ค.ศ. 1936 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานซีรีส์ทางโทรทัศน์ในทศวรรษ 1970 เรื่อง "Kung Fu" และผลงานภาพยนตร์ "Kill Bill" รับบทเป็นบิล เขามีผลงานแสดงภาพยนตร์กว่า 100 เรื่อง และยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำมาแล้ว 5 ครั้ง

4 มิถุนายน ค.ศ. 2009 พนักงานทำงานสะอาดโรงแรมสวิสโซเทล ปาร์คได้พบศพของเขาที่ใช้เชือกพันรอบคอและตัวในห้องพัก
สาเหตุการเสียชีวิตของ เดวิด คาร์ราดีน ยังไม่เป็นที่แน่ชัด เบื้องต้น แพทย์หญิงคุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ได้สันนิษฐานว่าอาจเกิดจากการกระทำออโตอีโรติกแล้วพลาดจนขาดอากาศหายใจ ส่วนเอฟบีไอสหรัฐฯก็ขอร่วมพิสูจน์สาเหตุการเสียชีวิตนี้เช่นกัน ทางการสหรัฐฯได้ขอร้องให้ไทยสื่อข่าวการเสียชีวิตในลักษณะที่ไม่เป็นการประจานผู้เสียชีวิต เพราะไม่ต้องการให้ละเมิดสิทธิ์ผู้ตาย ซึ่งยังคงเป็นเรื่องที่ต้องชี้แจงกันสักระยะหนึ่ง
บางกอกแดนเจอรัส

บางกอกแดนเจอรัส () เป็นภาพยนตร์ที่กำกับโดย พี่น้องแปง ได้แก่
เบอร์แบงก์

เบอร์แบงก์ () เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือในลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีประชากรอยู่ประมาณ 103,340 คนในปี ค.ศ. 2010 ซึ่งเมืองเบอร์แบงก์นั้นได้ชื่อว่าเป็น "เมืองหลวงในด้านสื่อของโลก" (""Media Capital of the World"") เนื่องจากเป็นที่ตั้งสำนักงานของบริษัทด้านสื่อหลายแห่ง ได้แก่ เดอะวอลต์ดิสนีย์ วอร์เนอร์บราเธอร์ส มาร์เวลสตูดิโอส์ การ์ตูนเน็ตเวิร์ค เอ็นบีซี พีบีเอส เป็นต้น

โดยชื่อเมืองนั้นได้ตั้งตาม ดร.เดวิด เบอร์แบงก์ ทันตแพทย์ผู้บุกเบิกงานอสังหาริมทรัพย์รวมไปถึงผู้ก่อตั้งโรงละครเบอร์แบงก์
บัวแต่งโค้ง

บัวแต่งโค้ง () คือบัวหรือแถบที่ใช้ตกแต่งตามทรงโค้งที่เว้าเข้าไปในตัวอาคารที่อาจจะอยู่เหนือประตูหรือหน้าต่าง เป็นคำที่มาจากภาษาอิตาลีหรือฝรั่งเศสที่แปลว่าโค้งหรือเพดานโค้ง
บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย

บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย เป็นภาพยนตร์ไทยที่เขียนบทและกำกับโดยออกไซด์ แปงและแดนนี แปง อำนวยการสร้างโดยฟิล์มบางกอกและบีอีซี เอนเตอร์เทนเมนท์ เป็นผลงานชิ้นแรกในนามพี่น้องแปง ออกฉายครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2542 และเข้าฉายอีกครั้งเมื่อปลายปี พ.ศ. 2543 เนื้อเรื่องกล่าวถึงชีวิตของมือปืนที่เป็นใบ้และหูหนวก

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม กำกับภาพ ลำดับภาพ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2543 ส่วนนักแสดงนำคือ ภัทรวรินทร์ ทิมกุล ปวริศร์ มงคลพิสิฐ ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ ได้รับทั้งรางวัลนักแสดงนำชาย นักแสดงนำหญิง นักแสดงประกอบชาย นักแสดงประกอบหญิง รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ และชมรมวิจารณ์บันเทิง

ภาพยนตร์ได้รับความชื่นชมในการฉายในต่างประเทศ จนได้รับการติดต่อซื้อลิขสิทธิ์จากบริษัท Saturn Films ของนิโคลัส เคจ และประกาศถึงแผนการนำกลับมาสร้างใหม่ ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ ประจำปี 2006 โดยให้พี่น้องแปงเป็นผู้กำกับ และนิโคลัส เคจ เป็นนักแสดงนำ ภาพยนตร์ฉบับสร้างใหม่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อ "Bangkok Dangerous" ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า ฮีโร่ เพชฌฆาต ล่าข้ามโลก
แบร์น

แบร์น (; ) หรือ แบร์นา (อิตาลีและ) เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีประชากรประมาณ 130,000 คน มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ ภาษาราชการที่ใช้ในกรุงแบร์นคือ ภาษาเยอรมัน แต่คนในเมืองส่วนใหญ่นิยมพูดภาษาเยอรมันแบร์นเป็นภาษาถิ่น ในปี ค.ศ. 1863 แบร์นได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก นอกจากนี้แบร์นยังได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 10 ของเมืองที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีที่สุดของโลกในปี ค.ศ. 2010
สี่พยัคฆ์พิทักษ์มังกร

สี่พยัคฆ์พิทักษ์มังกร (天下第一,The Royal Swordsmen) เป็นภาพยนตร์จีนแนวกำลังภายในออนแอร์ในประเทศจีนครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 และออนแอร์ในประเทศไทยทางช่อง ทรู เอเชียน ซีรีส์ ช่อง 22 ของ ทรู วิชั่นส์ ตั้งแต่ วันจันทร์ ที่ 4 พฤษภาคม ที่ผ่านมาโดยเนื้อเรื่องเล่าย้อนไปถึงช่วงสมัยกลาง ราชวงศ์หมิง เมื่อพระปิตุลา (อา) ขององค์ จักรพรรดิ ชื่อว่า เสินโหวใจเหล็ก ได้ฝึกลูกบุญธรรมทั้ง 4 คนให้เป็นจอมยุทธ์ผู้มีฝีมือสูงส่งเพื่อไว้ต่อกรกับ เฉาเจิ้งฉุน หัวหน้าขันทีตัวร้ายผู้มีวรยุทธ์สูงแต่พวกเขาหารู้ไม่ว่าพวกเขาได้กลายเป็นหมากของเสินโหวในการกำจัดคู่แข่ง
+ เรื่องย่อ: 4 พยัคฆ์ พิทักษ์มังกร
สมัยราชวงศ์หมิง เถี่ยตานเสินโหวเสด็จอาฮ่องเต้องค์ปัจจุบันได้รับพระราชบัญชาจากฮ่องเต้พระองค์ก่อนให้สร้างคุ้มพิทักษ์มังกรขึ้นเพื่อเก็บรักษาพระสุพรรณบัฏและกระบี่อาญาสิทธิ์ฮ่องเต้ โดยมีสิทธิและอำนาจเหนือขุนนางข้าราชการในราชสำนัก เถี่ยตานเสินโหวมีองครักษ์สี่คนได้แก่ เทียน,ตี้,เสียน,หวง

- เทียน หรือ ต้วนเทียนหยาเป็นคนสุขุมเยือกเย็น ได้รับการเลี้ยงดูจากเถี่ยตานเสินโหวมาตั้งแต่ยังเล็ก โดยได้สำเร็จวิชานินจาจากแดนอาทิตย์อุทัยและเพลงกระบี่มายา วรยุทธลึกล้ำยากจะหาผู้ใดเทียบเทียม จากนั้นก็เข้าสู่คุ้มพิทักษ์มังกร

- ตี้ หรือ กุยไห่อี้เตาเป็นคนหยิ่งทรนง พูดน้อย เก็บเนื้อเก็บตัว ในสมัยที่กุยไห่อี้เตายังเล็กอยู่นั้น กุยไห่ไป่เลี่ยนพ่อของเขาถูกคนฆ่าตาย กุยไห่อี้เตาสาบานว่าจะล้างแค้นให้พ่อให้ได้ ดังนั้นจึงฝึกเพลงดาบจนสำเร็จ สามารถฆ่าคนภายใน คมดาบเดียว

- เสียน หรือ ไห่ถังหน้าตาหมดจดงดงาม เฉลียวฉลาด เป็นหมอดูที่ล่วงรู้เรื่องราวทุกอย่าง ปกติชอบแต่งตัวเป็นชาย ก่อตั้งหมู่บ้านเอกอุขึ้นมาเพื่อเก็บรวบรวมข่าวสารต่างๆในยุทธภพ รวมทั้งยังเป็นที่ชุมนุมของผู้ที่มีความรู้ความสามารถอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นหมอเทวดา นักสืบเทวดา ต่างก็เข้ากับหมู่บ้านเอกอุแห่งนี้ด้วย

- หวง หรือ เฉิงซื่อเฟยเดิมทีเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น เป็นคนขี้เล่น ไม่ยึดติดและไม่ชอบใฝ่หาความรู้ใส่ตัวแต่อย่างใด ทว่าเป็นคนที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม ด้วยวาสนาของเฉิงซื่อเฟย ทำให้ได้เป็นศิษย์ของกู่ซันทงซึ่งมีฉายาว่าจอมซุกซน ทุกครั้งที่เขาใช้วิชากายทอง ร่างกายของเขาก็จะกลายเป็นสีทอง รูปร่างจะสูงถึงเจ็ดศอก พละกำลังมหาศาล หอกดาบฟันแทงไม่เข้า

+ นักแสดง : 4 พยัคฆ์ พิทักษ์มังกร
- กัวจิ้นอัน รับบทเป็น เฉิงซื่อเฟย พยัคฆ์จอมทะเล้น 1 ใน 4 พยัคฆ์ ผู้สืบทอดสุดยอดวิชาจากเจ้ากู่ซันทง สุดยอดเคล็ดวิชากายทอง
- หลีหย่าเผิง รับบทเป็น ต้วนเทียนหยา พยัคฆ์ดาบซามูไร พยัคฆ์ตัวที่ 2 สุขุมเยือกเย็น สำเร็จเคล็ดวิชาจากแดนอาทิตย์อุทัย 
- ฮั่วเจี้ยนหัว รับบทเป็น กุยไห่อี้เตา พยัคฆ์ผู้เดียวดาย พยัคฆ์ตัวที่ 3 นิสัยทะนงตัวเคล็ดวิชาพิชิตศัตรูในดาบเดียว
- เย่ชวน รับบทเป็น ไห่ถังพยัคฆ์เจ้าสำอาง 1 ใน 4 พยัคฆ์ ตัวที่ 4 หน้าตางดงาม เฉลียวฉลาด คาดการณ์แม่นยำ
ปาวา

ปาวา () คือเมืองโบราณในสมัยพุทธกาล เคยเป็นเมืองหลวง 1 ใน 2 เมืองหลวงของเจ้ามัลลกษัตริย์แห่งแควันมัลละ 1 ใน 16 มหาชนบทในสมัยพุทธกาล ปาวาตามที่ปรากฏเรื่องราวในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนานั้นเป็นเมืองที่พระพุทธเจ้าเคยเสด็จผ่านเมื่อคราวเสด็จจากเมืองเวสาลีไปยังกุสินารา เพื่อเสด็จดับขันธปรินิพพาน โดยพระพุทธเจ้าได้แวะพักที่ป่ามะม่วงของนายจุนทะเพื่อฉลองศรัทธาเสวยอาหารมื้อสุดท้ายของพระองค์ที่นายจุนทะกัมมารบุตร (นายจุนทะบุตรของนายช่างทอง) จัดถวาย

ปัจจุบันเมืองปาวาเป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่ 15 กิโลเมตรทางตะวันออกของกุสินารา ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย

พระพุทธเจ้าได้เสด็จผ่านเมืองแห่งนี้เพื่อไปยังสาลวโนทยาน เมืองกุสินารา โดยได้แวะพักที่ป่ามะม่วงของนายจุนทะและรับฉลองศรัทธาด้วยสุกรมัทวะตามรับสั่งของพระองค์ เป็นพระกระยาหารมื้อสุดท้าย หลังจากพระองค์เสร็จภัตตกิจ พระองค์ได้ประชวรลงปักขันธิกาพาธอย่างหนัก ทรงสั่งให้นายจุนทะนำสุกรมัทวะไปฝังไว้ ณ บ่อน้ำ (ซึ่งบ่อนี้ยังปรากฏมาจนปัจจุบัน) หลังจากอนุโมทนาทานแล้ว ได้เสด็จไปยังเมืองกุสินาราโดยแวะที่กกุธารนทีระหว่างทาง

หลังพุทธปรินิพพาน เมืองปาวาได้รับส่วนแบ่ง 1 ใน 8 ส่วน แห่งพระบรมสารีริกธาตุจากโทณพราหมณ์ด้วย โดยปรากฏสถูปบรรจุพระบรมสารีริกธาตุอยู่จนปัจจุบันนี้ (แต่พระบรมสารีริกธาตุได้ถูกพระเจ้าอโศกอัญเชิญไปประดิษฐานในที่อื่นแล้ว)

ปัจจุบันนอกจากสถูปพระบรมสารีริกธาตุแล้ว ยังมีจุนทะสถูป สถานที่เสยพระกระยาหารครั้งสุดท้ายของพระพุทธองค์ด้วย โดยใกล้ ๆ กับสถูปมีบ่อน้ำโบราณซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นบ่อเดียวกันกับบ่อที่ฝังพระกระยาหารมื้อสุดท้ายของพระพุทธเจ้า
คิม โจ-ซุน

คิม โจ-ซุน () เป็นขุนนางในรัชสมัย พระเจ้าจองโจ - พระเจ้าซุนโจ โดยมาจากสกุลคิมแห่ง อันดง เช่นเดียวกับ พระมเหสีช็องซุน และ พระมเหสีฮโยอึย โดยท่านทำหน้าที่เป็นพระอาจารย์ให้กับวังเซจา(รัชทายาท)ซึ่งต่อมาคือพระเจ้าซุนโจหลังจากนั้นท่านก้าวขึ้นมามีอำนาจอย่างมากในราชสำนักด้วยการเป็นพระสัสสุระ(พ่อตา)ของพระเจ้าซุนโจเนื่องจากพระเจ้าซุนโจอภิเษกธิดาของท่านเป็นพระมเหสีและท่านได้เป็นผู้ช่วยในการบริหารราชการแผ่นดินของพระปัยยิกาคิมและการขึ้นมามีอำนาจครั้งนี้ทำให้คนในสกุลคิมแห่งอันดงหลายคนขึ้นมามีตำแหน่งสำคัญท่านถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1832 ขณะอายุได้ 67 ปี
อังรี ดูนังต์ (แก้ความกำกวม)

อังรี ดูนังต์ หรือ อ็องรี ดูว์น็อง (, ) อาจหมายถึง
เพลงชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส

เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ซึ่งเป็นอดีตดินแดนปกครองตนเองของประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้เพลงเพลงหนึ่งซึ่งไม่มีชื่อเฉพาะเป็นเพลงชาติของตนเอง (ในภาษาดัตช์เรียกว่า แปลว่า เพลงชาติไม่มีชื่อ) ซึ่งเพลงนี้ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองโดยซาฮิรา ฮิลิแมน (Zahira Hiliman) ชาวเกาะซินต์มาร์เติน (Sint Maarten) โดยบทร้องที่ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกนั้นเป็นบทภาษาอังกฤษ ต่อมาได้มีการแปลเป็นภาษาปาเปียเมนโต (Papiamento language) ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นของดินแดนแห่งนี้ โดยลูซิลล์ เบร์รี-ฮาเซท (Lucille Berry-Haseth) ชาวเกาะกือราเซา เพลงนี้ได้รับการรับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติประจำดินแดนเมื่อ พ.ศ. 2543 ทั้งนี้ ภาษาอังกฤษและภาษาปาปิอาเมนโตนับเป็นภาษาทางการของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสเช่นเดียวกับภาษาดัตช์

อนึ่ง นอกจากเพลงนี้แล้ว เกาะอื่น ๆ ที่ขึ้นกับเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสก็ยังมีเพลงประจำดินแดนของตนเองใช้ด้วยเช่นกัน
แอร์บัส เอ330

แอร์บัส เอ 330 (Airbus A330) เป็นอากาศยานลำตัวกว้าง ผลิตโดยแอร์บัส มีความจุมาก เป็นอากาศยานที่มีพิสัยบินระยะปานกลางถึงระยะไกล โครงสร้างของ แอร์บัส 330 ใช้เทคโนโลยีใหม่ล่าสุดในการออกแบบโครงสร้าง ใช้วัสดุผสมยุคใหม่และอัลลอยด์ที่มีความแข็งแรงและน้ำหนักเบาเป็นพิเศษมาประกอบเป็นตัวโครงสร้างและพื้นผิว ซึ่งสามารถลดน้ำหนักของตัวเครื่องลงได้มาก ลดค่าบำรุงรักษาและยังประหยัดน้ำมัน การออกแบบปีกที่มีประสิทธิภาพสูง ทำให้ได้สมรรถนะที่ดีทั้งขณะที่บินขึ้นและร่อนลงจอด และยังทำความเร็วได้เหมาะสมกับอัตตราบรรทุกและประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิง
ทรีสแปลช

"ทรี สแปลช" () เป็นซิงเกิลที่ 44 ของคุมิ โคดะ และเป็นทริปเปิล เอ ไซด์ ซิงเกิล คือ เพลง "Lick me ♡", "ECSTASY", และ "走れ!" วางจำหน่ายวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

เพลง "Lick me ♡" เป็นเพลงประกอบโฆษณาคอนเสิร์ต "SANKYO「KODA KUMI FEVER LIVE IN HALLⅡ」" เพลง "ESTACY" เป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp และเพลง "ฮาชิเระ!" (走れ!) เป็นเพลงประกอบรายการ "S☆1" ทางช่องทีบีเอส

ซิงเกิล "3 SPLASH" มีเพลงอินโทรดักชันก่อนขึ้นเพลงหลัก และเอาโทรดักชันหลังเพลงหลักเหมือนกับซิงเกิล "4 hot wave"

ซิงเกิล "3 SPLASH" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAJ เนื่องจากมียอดขายและยอดส่งออกเกิน 100,000 แผ่น
รีเฟล็กซ์

รีเฟล็กซ์ หรือ ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์ () เป็นการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยนอกการควบคุมของจิตใจ (involuntary) ที่เกิดขึ้นอย่างแทบฉับพลันทันที (instantaneous) เพื่อเป็นการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้น (stimulus) โดยปกติและเมื่อหมายถึงรีเฟล็กซ์ของมนุษย์แล้ว รีเฟล็กซ์จะเกิดผ่านระบบการนำกระแสประสาทที่เรียกว่า วงรีเฟล็กซ์ (reflex arc) ซึ่งเมื่อกล่าวถึงสัตว์ประเภทอื่นๆ คำว่ารีเฟล็กซ์อาจมีรายละเอียดของความหมายที่แตกต่างกันออกไปได้

เวลาตอบโต้ (reaction time หรือ latency) คือช่วงเวลาที่ร่างกายเริ่มรับสัญญาณความรู้สึกจากสิ่งกระตุ้น จนร่างกายมีการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นนั้น

เวลาของปฏิกิริยาต่อสิ่งกระตุ้นสามารถมองเห็นได้ มักอยู่ในช่วงเวลา 150 ถึง 300 มิลลิวินาที (millisecond)

รีเฟล็กซ์ทั่วไป (Typical Reflex) คือ รีเฟล็กซ์ที่มีรูปแบบโดยทั่วไป คือ วงจรเซลล์ประสาทที่รับรู้และทำให้เกิดรีเฟล็กซ์ ได้แก่

รีเฟล็กซ์เอ็นลึก (deep tendon reflexes) เป็นปฏิกิริยาของร่างกายที่เกิดจากการทำงานร่วมกันของระบบประสาทส่วนกลางและระบบประสาทส่วนรยางค์ โดยปกติหากร่างกายมนุษย์มีรีเฟล็กซ์ที่ลดลง มักหมายถึงร่างกายมีความผิดปกติในระบบประสาทส่วนรยางค์ แต่หากมีรีเฟล็กซ์มากเกินไป มักหมายความว่าระบบประสาทส่วนกลางอาจมีความผิดปกติได้เด็กแรกเกิดจะมีรีเฟล็กซ์บางอย่างที่มักไม่พบในผู้ใหญ่ เรียกว่า รีเฟล็กซ์ดั้งเดิม (primitive reflexes) เช่น

มักเป็นระบบที่ให้คะแนนตั้งแต่ 0 ถึง 4:
โคลนัส

โคลนัส () คือการหดตัวของกล้ามเนื้อนอกเหนืออำนาจจิตใจเนื่องจากการยืดกล้ามเนื้ออย่างทันทีทันใด โคลนัสเป็นสัญญาณบอกโรคเกี่ยวกับระบบประสาทได้ และมักเกี่ยวข้องกับปัญหาภายในเซลล์ประสาทสั่งการชุดบน (upper motor neuron lesions) เช่นจากโรคหลอดเลือดสมอง (stroke), โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (multiple sclerosis), การได้รับบาดเจ็บในไขสันหลัง (spinal cord damage) และโรคทางสมองเนื่องจากภาวะที่ตับ (hepatic encephalopathy) ซึ่งต้องเข้าใจความต่างกันกับอาการฟาสซิคิวเลชัน (fasciculations) ซึ่งมักเกิดจากพยาธิสภาพในเซลล์ประสาทสั่งการชุดล่าง (lower motor neuron pathology) โคลนัสจะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวที่เห็นได้ชัดเจน ซึ่งมักสามารถเกิดจากการกระตุ้นของรีเฟล็กซ์

สามารถดูลักษณะของโคลนัสได้จากการทดสอบที่ข้อเท้า ซึ่งสามารถทดสอบได้โดยการงอเท้าขึ้น (dorsiflexion) ทั้งนี้ยังสามารถทดสอบได้ในข้อเข่าโดยการกดกระดูกสะบ้าไปหาด้านนิ้วโป้งเท้า ซึ่งหากเกิดโคลนัสมากกว่า 5 ครั้ง จึงถือว่าผิดปกติ

ทั้งนี้ ยาที่เกี่ยวกับสารสื่อประสาทเซโรโทนินยังสามารถทำให้เกิดโคลนัสได้ อันเป็นสัญญาณถึงอาการพิษจากเซโรโทนิน