seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์

พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ มีชื่อจริงว่า สุภาพ หาญวิชาชัย เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2509 ที่บ้านหนองกระเทือง อำเภอเนินสง่า (เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมือง) จังหวัดชัยภูมิ มีสถิติการชกทั้งหมด 24 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 18) เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของพิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ และถือเป็นแชมป์โลกคู่พี่น้องที่ไม่ใช่ฝาแฝดคู่หนึ่งของประเทศไทย

พิชิตจบชั้นป.6 จากโรงเรียนร่วมราษฎร์วิทยา เริ่มชกมวยตั้งแต่อายุ 13 ปี ขึ้นชกครั้งแรกใช้ชื่อว่า วิชิตชัย สิงห์หนองกะเทือง ต่อมาจึงย้ายมาอยู่ค่ายศิษย์บางพระจันทร์ ของเซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์ และเปลี่ยนชื่อเป็น พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์

ด้วยเหตุที่พิชิตเป็นมวยหมัดหนัก จนได้รับฉายาว่า ไอ้หมัดผีสิง ทรงชัย รัตนสุบรรณ เห็นว่าน่าจะเอาดีในทางมวยสากลได้จึงนำมาสร้างสรรค์ในแบบมวยสากล มี สุดใจ สัพพะเลข เป็นเทรนเนอร์ ชกชนะรวด 12 ครั้ง ทรงชัยจึงจัดให้พิชิตขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ที่ห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียล สำโรง ซึ่งในครั้งนั้นเป็นยุคที่มืองไทยปลอดแชมป์โลก หลังจากที่ ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เสียแชมป์โลกให้ แมนนี่ เมลชอร์ ไปแล้วราว 2 เดือนก่อนหน้านี้ ผลการชกปรากฏว่า พิชิตชนะน็อค โรดอลโฟ บลังโก ยก 3 ทำให้ประเทศไทยกลับมามีแชมป์โลกอีกครั้งหนึ่ง พิชิตจึงกลายเป็นแชมป์โลกที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในเวลานั้น

หลังจากได้แชมป์โลก พิชิตย้ายมาอยู่ค่ายส.เพลินจิต มี อิสมาแอล ซาลาส เป็นเทรนเนอร์ พิชิตป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้งติดต่อกันอย่างสวยสดงดงาม โดยในการป้องกันครั้งที่ 4 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีกับ อาร์เธอร์ จอห์นสัน นักมวยผิวดำชาวอเมริกันซึ่งมีเทรนเนอร์ระดับโลกคือ แองเจโล่ ดันดี พิชิตกลับทำได้ไม่ดีแต่กลับเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างค้านสายตา และในการป้องกันตำแหน่งครั้งล่าสุด พิชิตชนะคะแนน โฮเซ่ หลุยส์ เซปาดา นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่จังหวัดราชบุรีไปอย่างค้านสายตา เพราะพิชิตถูกเซปาดาถลุงเจียนอยู่เจียนไปในยกท้ายๆ แต่รวมคะแนนออกมาปรากฏว่าพิชิตชนะคะแนนอย่างเหลือเชื่อ ทาง IBF จึงสั่งให้ชกกันใหม่

ระหว่างที่รอการชกแก้มือนี้เอง มีข่าวออกมาตลอดว่าสภาพร่างกายและจิตใจของพิชิตไม่สมบูรณ์ จนกลายเป็นข่าวลือว่าพิชิตถูกคุณไสยหรือเป็นโรคเมาหมัด มีพฤติกรรมแปลก ๆ เช่น จากเป็นคนเงียบขรึมก็กลายมาเป็นคนพูดมาก และชอบเก็บสุนัขข้างถนนมาเลี้ยงไว้เต็มไปหมด

จนในที่สุดทรงชัยจึงตัดสินใจให้พิชิตสละแชมป์โลก โดยประกาศแถลงข่าวการแขวนนวมที่อาคารรัฐสภาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 โดยที่หลังการแถลงข่าวจบ นายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นยังได้เข้ามาสอบถามด้วยความเป็นห่วงว่า ""ยังปวดศีรษะอยู่หรือเปล่า", "เลิกชกมวยแล้วจะไปทำอะไร"" เป็นต้น

หลังการแขวนนวมแล้ว พิชิตหันไปทำกิจการปั๊มน้ำมันและซูเปอร์มาร์เก็ตของตัวเองที่บ้านเกิด และต่อมาได้เดินทางไปเป็นเทรนเนอร์มวยสากลที่ประเทศญี่ปุ่นเช่นเดียวกับ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ น้องชาย

พิชิตเลิกชกไปประมาณสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2539 โดยยืนยันว่าได้รักษาสภาพจิตใจหายดีแล้ว ผลการชกปรากฏว่า พิชิตชนะน็อค แซมมี่ ซอร์ดิลญา ยก 9 จากนั้น พิชิตหยุดชกไปอีก กลับมาชกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน บอง อาลอส จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย สร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลกชาวไทยเพียงคนเดียวที่ไม่เคยแพ้ใครเลยจนแขวนนวม
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเคย์แมน

ตราแผ่นดินหมู่เกาะเคย์แมน เป็น ตราแผ่นดินประจำหมู่เกาะเคย์แมน ซึ่งอนุญาตให้ใช้ได้ในปี พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) อยู่ภายในวงกลมสีขาว มีรูปตราโล่ซึ่งแถบสีแดงด้านบนของตรามีรูปสิงโตอังกฤษโบราณอยู่ภายในแถบสีแดง มีคลื่นสี
นำเงินและขาวเรียงแถบสลับกันอยู่ด้านล่างมีความหมายถึงเป็นคลื่นทะเล และรูปดาวสีเขียวขอบเหลือง3ดวงทาบอยู่บนคลื่น หมายถึงหมู่เกาะของเคย์แมนมี3แห่ง ได้แก่ หมู่เกาะเคย์แมนใหญ่ หมู่เกาะเคย์แมนเล็ก หมู่เกาะเคย์แมนปราช เหนือตราโล่คือสับปะรด เพื่อแสดงถึงความสัมพันธ์อันดีกับประเทศจาเมกา ส่วนรูปเต่าคือ สัตว์ที่มีมากในหมู๋เกาะนี้ ด้านล่างโล่มีอักษรเขียนจารึกว่า"เขาได้พบมันอยู่เหนือทะเล"
ธงชาติแองกวิลลา

ธงชาติแองกวิลลา เป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของแองกวิลลา ซึ่งเป็นรูปโล่แบ่งพื้นเป็นสีขาวตอนบน สีฟ้าตอนล่าง มีรูปปลาโลมาสีส้ม 3 ตัวขดกันเป็นกงล้อ โดยปลาแต่ละตัวนั้นหันหน้าเข้าหากัน หมายถึง มิตรภาพ ปัญญา และความเข้มแข็ง รูปตราแผ่นดินดังกล่าวนี้มาจากธงชาติของแองกวิลลาในช่วงประกาศแยกตัวเป็นเอกราชในปี พ.ศ. 2510 - 2512

เดิมแองกวิลลาถูกปกครองในฐานะส่วนหนึ่งของเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น จึงใช้ธงของเขตการปกครองดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2510 แองกวิลลาได้ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักรและก่อตั้งสาธารณรัฐแองกวิลลาขึ้น สาธารณรัฐเกิดใหม่แห่งนี้ได้ประกาศใช้ธงพื้นสีแดงมีรูปนางเงือกสองตนและข้อความ "Republic of Anguilla" เป็นสัญลักษณ์ แต่ใช้ได้เพียงไม่นาน (23 ก.ค. - 29 ก.ย. 2510) ก็มีการเปลี่ยนแบบธงใหม่เป็นธงพื้นสีขาวมีรูปปลาโลมาสามตัวขดกัน ตอนล่างของธงเป็นแถบสีฟ้า ตามอย่างภาพตราสัญลักษณ์ของอาณานิคม ธงดังกล่าวนี้แม้ภายหลังสหราชอาณาจักรจะทำการปราบปรามจนแองกวิลลากลับมาเป็นอาณานิคมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2512 ก็ตาม แต่ก็ยังพบว่ามีการใช้ธงนี้เป็นสัญลักษณ์ของแองกวิลลาอยู่ทั่วไปจนถึงปัจจุบัน

ความหมายของสัญลักษณ์ของธงรูปปลาโลมาในช่วง พ.ศ. 2510 - 2512 มีดังนี้

เมื่อแองกวิลลากลับมาอยู่ในความปกครองของสหราชอาณาจักรอีกครั้งแล้ว ธงชาติสหราชอาณาจักรจึงได้ใช้เป็นธงสัญลักษณ์ของแองกวิลลาอย่างเป็นทางการอีกครั้ง และต่อมาสหราชอาณาจักรก็ได้แยกแองกวิลลาออกมาเป็นเขตการปกครองอีกเขตหนึ่งต่างหากในปี พ.ศ. 2523 แต่ธงชาติสำหรับดินแดนนั้นได้ประกาศใช้ในภายหลังเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ดังลักษณะที่ปรากฏในปัจจุบัน
แฟลซ อีลอสเด้

แฟลซ อีลอสเด้ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2478 ที่ เซบู เสียชีวิตเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 รวมอายุได้ 50 ปี สถิติการชก 117 ครั้ง ชนะ 88 (น็อค 33) เสมอ 2 แพ้ 27

แฟลซ อีลอสเด้ มีชื่อจริงว่า กาเบรียล อีลอสเด้ มีฉายาว่า "แฟลซ" (สายฟ้า) เริ่มชกมวยเมื่อประมาณ พ.ศ. 2493 โดยมีโลเป ซาเรียล เป็นผู้จัดการ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2495 และได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทในปีเดียวกันโดยชนะคะแนน ฮิโรชิ ฮิโรกูชิ ที่โตเกียว ต่อมาใน พ.ศ. 2496 อีลอสเด้ก้าวขึ้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทถึง 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ จึงขยับขึ้นไปชกรุ่นไลท์เวท

อีลอสเด้สามารถคว้าแชมป์ฟิลิปินส์รุ่นไลท์เวทมาครองได้ใน ปี พ.ศ. 2497 ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 อีลอสเด้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับ แซนดี้ แซคเลอร์ แชมป์โลกชาวสหรัฐที่เขาเคยชกชนะในแบบนอกรอบมาแล้ว แต่เมื่อชิงแชมป์จริงๆอีลอสเด้กลับเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 13 จากนั้นกลับมาครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทได้ใน พ.ศ. 2500 แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า

อีลอสเด้พบกับความสำเร็จในการชกมวยอีกครั้งเมื่อชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทคืนมาได้ใน พ.ศ. 2501 และได้ครองแชมป์ภาคตะวันออกไกลและแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2503 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 10 ครั้ง โดยระหว่างที่เป็นแชมป์โลกเขายังครองและขึ้นชกป้องกันแชมป์ภาคตะวันออกโดยไม่ได้สละตำแหน่ง จน พ.ศ. 2505 จึงเสียแชมป์ OPBF ให้ เตรุโอะ โกซากะ แต่ก็ชิงแชมป์กลับคืนมาได้ อีลอสเด้เริ่มพบกับความตกต่ำใน พ.ศ. 2509 เมื่อเสียแชมป์ OPBF ให้กับ โยชิอากิ นูมาตะ และเสียแชมป์โลกให้นูมาตะไปอีกเมื่อ พ.ศ. 2510 อีลอสเด้หยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2512 แต่ชกแพ้ทั้งสองครั้ง ทำให้อีลอสเด้ตัดสินใจแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2514

อีลอสเด้นับได้ว่าเป็นนักมวยที่เป็นตำนานของฟิลิปปินส์ เช่นเดียวกับ ปานโช วิลลา และ แมนนี่ ปาเกียว เขาได้รับการยกย่องให้เป็นนักมวยเกียรติยศของสภามวยโลก และการชกระหว่างอีลอสเด้กับคาร์ลอส ออร์ติซเมื่อ พ.ศ. 2507 ได้รับการยกย่องให้เป็นการชกแห่งปี พ.ศ. 2507 ของสภามวยโลกด้วย

ด้านชีวิตส่วนตัว อีลอสเด้ไม่เพียงแต่มี โลเป ซาเรียล เป็นผู้จัดการและโปรโมเตอร์เท่านั้น หากแต่ยังมีศักดิ์เป็นพ่อบุญธรรมและเป็นพ่อตาอีกด้วย ทั้งนี้ อีลอสเด้สมรสกับ ลอร่า บุตรสาวของซาเรียล ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันทั้งหมด 2 คน ซึ่งในปัจจุบัน บุตรชายคนที่ 2 คือ จอห์นนี่ อีลอสเด้ เป็นผู้จัดการค่ายมวย "อีลอสเด้ยิม" และ "อีลอสเด้โปรโมชั่น" ซึ่งเป็นค่ายมวยและบริษัทธุรกิจมวยที่มีชื่อเสียงของฟิลิปปินส์ มีนักมวยชื่อดังในสังกัด อาทิ รอนนี่ มากราโม เป็นต้น
มักเกิล

ในชุดหนังสือ "แฮร์รี่ พอตเตอร์" มักเกิล () คือ บุคคลที่ไม่มีความสามารถทางเวทมนตร์ทุกประเภทและมิได้เกิดในโลกเวทมนตร์ มักเกิลไม่มีเลือดวิเศษ คำนี้ต่างจากคำว่า "สควิบ" (squib) ซึ่งหมายถึง บุคคลที่เกิดจากบิดามารดาที่เป็นผู้วิเศษอย่างน้อยหนึ่งคนแต่ไร้ซึ่งความสามารถทางเวทมนตร์ และคำว่า "ลูกมักเกิล" (Muggle-born) หรือคำหยามหมิ่นและน่ารังเกียจว่า "เลือดสีโคลน" (mudblood) ซึ่งหมายถึง บุคคลที่มีความสามารถทางเวทมนตร์แต่มิได้เกิดจากบิดามารดาผู้วิเศษ

นอกจากนั้นในหนังสือสัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ได้บรรยายว่าโลกเวทมนตร์ในอเมริกาได้เรียกคนไร้เวทมนตร์ว่า โน-แมจ (No-maj)
สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์

สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ (Anti-Fascist People’s Freedom League) เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยกลุ่มชาตินิยมในพม่า สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีนโยบายขับไล่ญี่ปุ่นและเรียกร้องเอกราชให้พม่า กลุ่มนี้ได้บริหารประเทศหลังจากพม่าได้รับเอกราช จนถึง พ.ศ. 2505 จึงถูกทหารยึดอำนาจการปกครอง
กลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยคนหนุ่มที่นิยมลัทธิชาตินิยมและเรียกตนเองว่า “ทะขิ่น” ทะขิ่นที่สำคัญได้แก่ อองซาน ถิ่นทุน เท่งเป บะส่วย ชูเมา (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเนวิน) ทะขิ่นส่วนใหญ่เคยเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 อองซานร่วมมือกับดร.บามอร์ตั้งกลุ่มเสรีภาพเพื่อเรียกร้องเอกราช เมื่อถูกอังกฤษกวาดล้าง อองซานหนีไปญี่ปุ่นและดำเนินการแบบใต้ดินนำทะขิ่นจำนวน 30 คนไปฝึกอาวุธในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2484 ทะขิ่นเหล่านี้กลับเข้าประเทศพร้อมกองทัพญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2485 และได้จัดตั้งกองทหารร่วมกับญี่ปุ่นเพื่อขับไล่อังกฤษออกจากพม่า

จากจุดนี้ แนวคิดทางการเมืองของทะขิ่นเริ่มแตกต่างกันไป กลุ่มของอองซานสนับสนุนญี่ปุ่น ในขณะที่บางส่วนหันไปนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์และจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่าขึ้น ต่อมาเมื่อฝ่ายอองซานเรื่มแน่ใจว่าญี่ปุ่นไม่ได้จริงใจในการให้เอกราชแก่พม่า อองซานจึงเป็นศูนย์กลางประสานงานระหว่างกลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นทั้งหมดเข้าเป็นสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ โดยมีหน่วยงานหลักคือ กองทัพแห่งชาติพม่า พรรคปฏิวัติพม่า และพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ภายหลังเมื่อทางญี่ปุ่นเริ่มไหวตัว สันนิบาตฯจึงจึงเปิดรับกลุ่มอื่นๆรวมทั้งชนกลุ่มน้อยต่างๆเข้าร่วมอีกมาก ดังนั้น เมื่อสงครามโลกยุติลง สันนิบาตฯจึงประกาศเป็นตัวแทนชาวพม่าทั้งหมดในการเรียกร้องเอกราช

อังกฤษไม่พอใจบทบาทของสันนิบาตฯในช่วงสงครามมากนักเพราะเคยร่วมมือกับญี่ปุ่นมาก่อน ดังนั้นเมื่อสงครามยุติลง อังกฤษจึงประกาศจะกลับมาปกครองพม่าต่อไป สันนิบาตฯจึงประกาศต่อต้านอังกฤษและจัดการชุมนุมอย่างสงบที่พระเจดีย์ชเวดากองเมื่อ พ.ศ. 2489 และไม่ให้ความร่วมมือกับตัวแทนรัฐบาลอังกฤษ อย่างไรก็ตามแนวทางการต่อสู้ของผู้นำสันนิบาตฯก็มีความขัดแย้งกันเอง อองซานต้องการต่อสู้ด้วยสันติวิธีแต่พรรคคอมมิวนิสต์ต้องการสู้ด้วยอาวุธ พรรคคอมมิวนิสต์จึงถูกขับออกจากสันนิบาตฯในที่สุด

การเจรจาระหว่างพม่ากับอังกฤษส่งผลให้มีการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2490 และมีการลวนามในสนธิสัญญาเวียงปางหลวงกับชนกลุ่มน้อย ในระหว่างการร่างรัฐธรรมนูญ อูเซย์วางแผนยึดอำนาจโดยส่งมือปืนเข้าไปสังหารอองซานและรัฐมนตรีอื่นๆเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 หลังจากนั้น อังกฤษตั้งให้อูนุเป็นประธานร่างรัฐธรรมนูญและดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญต่อไปจนแล้วเสร็จ อังกฤษให้เอกราชแก่พม่าเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2491 สันนิบาตฯได้เป็นรัฐบาลบริหารประเทศต่อมา
การบริหารประเทศของสันนิบาตฯเต็มไปด้วยปัญหาต่างๆมากมายทั้งความขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์ และการก่อกบฏของรัฐกะเหรี่ยงและยะไข่ ฝ่ายของผู้นำเอง มีการแตกแยกเป็นสองฝ่ายชัดเจนคือฝ่ายของนายกรัฐมนตรีอูนุ ทะขิ่นทิน และอูจอดุนฝ่ายหนึ่งกับฝ่ายสังคมนิยมของบะส่วยกับจอเย่ง ความพยายามผ่อนปรนให้ชนกลุ่มน้อยและการส่งเสริมศาสนาพุทธที่ทำให้ผู้นับถือศาสนาอื่นไม่พอใจ เป็นเหตุให้นายพลเนวินทำการปฏิวัติยึดอำนาจการปกครองเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2505 บทบาทของสันนิบาตฯจึงยุติลง
ตราแผ่นดินของแองกวิลลา

ตราแผ่นดินของแองกวิลลา เป็นรูปโลมาสีส้ม 3 ตัว ขดกันเป็นวงกลม หมายถึงความแข็งแกร่ง การร่วมมือร่วมใจเป็นนำหนึ่งใจเดียวกัน อยู่บนพื้นท้องฟ้าสีขาวในสัญลักษณ์และพื้นธง หมายถึงความสงบและสันติภาพ ส่วนแถบสีฟ้าแทนท้องน้ำทะเล หมายถึงความเยาว์วัยและความหวัง
ดาหลา

ต้นดาหลา () เป็นพืชล้มลุกประเภทใบเลี้ยงเดี่ยวชนิดหนึ่งซึ่งมีดอกที่สวยงาม มีความนิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก ที่อยู่ในวงศ์ขิง( Zingiberales) ซึ่งจัดเป็นพืชที่อยู่ในวงศ์เดียวกันกับขิงและข่านั้นเอง ส่วนลำต้นดาหลาจะอยู่ใต้ดินที่พวกเราเรียกว่าเหง้าซึ่งเหง้าที่พูดถึงนี้จะเป็นจุดกำเนิดของหน่ออ่อนของทั้งต้นและดอกดาหลาต่อไป

ต้นดาหลานอกจากจะนำมาเป็นไม้เพื่อชมความสวยงามของดอกแล้วยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้และก็มีคุณค่าทางสมุนไพรสูงมากด้วย
อันโกรา

อันโกรา () คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สองของอิลดีโว วงดนตรีโอเปร่า ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยค่ายซินโกมิวสิก อัลบั้มนี้อิลดีโวยังคงนำเสนอผลงานในแนวเพลงป๊อปผสมผสานกับแนวดนตรีโอเปร่า โดยการโปรดิวซ์ของไซมอน โคเวล โดยนำเพลงเดิมที่มีชื่อเสียงมาขับร้องใหม่เป็นส่วนมาก อาทิ เพลง "Ave Maria" และ "ออลบายมายเซลฟ์" ของเซลีน ดิออน เพลง "ฮีโร่" ของ มารายห์ แครี, "อันเชนเมโลดี" ของ เดอะไรเชียสบราเธอส์ และได้มีการประพันธ์เพลงใหม่เพื่อขับร้องในอัลบั้มนี้ อาทิ เพลง "ซีตูมีอามาส" และ "ไอบีลีฟอินยู (เชอกรัวซองตัว)" โดยขับร้องคู่กับเซลีน ดิออน

"อันโกรา" เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มต่อเนื่องจากอัลบั้ม "อิลดีโว" ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงทั่วโลก โดยขึ้นบิลบอร์ดชาร์ตอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาทันทีที่ออกจำหน่าย และมียอดจำหน่ายกว่า 150,000 ชุดในเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ นอกจากนี้ ภายหลังการจำหน่ายอัลบั้มดังกล่าว อิลดีโว ได้มีโอกาสแสดงหน้าพระพักตรสมเด็จพระราชินีของอังกฤษในรายการ "เดอะรอยัลวาไรตีโชว์" อีกทั้งอิลดีโวยังประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวผ่านการแสดงในรายการโทรทัศน์หลายรายการในประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

อิลดีโวได้จัดคอนเสิร์ตทัวร์ 2005 เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวไปยังเมืองสำคัญๆ ทั่วโลก และได้รับเชิญเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตทัวร์ของบาร์บรา สตรัยแซนด์ในสหรัฐอเมริกา ในปีเดียวกันนี้ อิลดีโวได้มีโอกาสขับร้องเพลง "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์" กับโทนี แบร็กทัน ซึ่งเป็นเพลงประจำการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อีกด้วย
เดอะคริสต์มาสคอลเลกชัน

เดอะคริสต์มาสคอลเลกชัน () เป็นอัลบั้มเพลงแนวป๊อป, โอเปร่าอัลบั้มที่ 3 ของอิลดีโว วางแผงเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยเพลงคริสต์มาส และเพลงในวันหยุด อาทิ O-holy night, White Christmas
เซียมเปร

เซียมเปร (; แปลว่า "เสมอ ๆ") คืออัลบั้มชุดที่ 3 ของกลุ่มศิลปินอิลดีโว อัลบั้มนี้มีแนวเพลงแบบละตินเพิ่มขึ้นมาไม่เหมือนอัลบั้มชุดก่อน ๆ

"เซียมเปร" บันทึกเสียงในดับลินและสวีเดน ทีมงานผู้สร้างสรรค์เพลงที่ร่วมงานก็ยังเป็นทีมเดิมคือ Steve Mac, Per Magnusson และ David Kreuger
เพลงในอัลบั้มนอกจากจะมีเพลงใหม่แล้ว ยังมีเพลงเก่าสุดคลาสสิกที่นำมาทำใหม่อย่าง ‘Nights In White Satin’, ‘Musica’ (โดยฝีมือการเรียบเรียงใหม่ของคอมโพสเซอร์ชื่อดัง John Miles), "วิธเอาท์ยู" และเพลงที่ จอช โกรแบน และ เวสท์ไลฟ์ เคยร้องไว้อย่าง ‘Por Ti Sere – You Raise Me Up’
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อตั้งขึ้นโดยดำริของ อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดี ได้รับการอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2541 และได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2542

คณะนิติศาสตร์เป็นสถาบันที่มุ่งประสงค์ประสิทธิประสาทวิชาความรู้ทางกฎหมายที่มีมาตรฐาน ได้รับการยอมรับจากสังคมการศึกษา และสถาบันต่างๆ สามารถแข่งขันได้ในระดับชาติ มุ่งเน้นการผลิตบัณฑิตที่มีศักยภาพ และความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ พร้อมที่จะเป็นบุคลากรที่ดีมีคุณภาพคู่คุณธรรม และจริยธรรมทั้งของภาครัฐและภาคเอกชนระหว่างปี พ.ศ. 2545 - 2549 คณะนิติศาสตร์เตรียมความพร้อมที่จะเป็นสถาบันชั้นนำที่มีความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ โดยเน้นการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาที่วางอยู่บนพื้นฐานของการค้นคว้าวิจัยเพื่อการพัฒนา และสร้างสรรค์องค์ความรู้ทางกฎหมายที่สามารถเสนอแนวทางการแก้ปัญหา และหาทางออกให้กับชุมชน สังคม และประเทศชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพ
รอยเตอร์ส

สำนักข่าวรอยเตอร์ส () คือผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินและรายงานข่าวต่าง ๆ ให้แก่สำนักข่าวต่าง ๆ ของโลก สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยรอยเตอร์สได้รับรายได้ส่วนมาก (กว่าร้อยละ 90) จากการให้บริการข้อมูลทางการเงินต่าง ๆ เช่น ราคาหุ้นในตลาดต่างๆ อัตราแลกเปลี่ยน ราคาน้ำมัน รายงานการวิเคราะห์หลักทรัพย์ เป็นต้น และการให้บริการซื้อขายผ่านอินเทอร์เน็ตต่าง ๆ โดยปัจจุบันนี้รอยเตอร์สมีส่วนแบ่งการตลาดในด้านการบริการข้อมูลทางการเงินมากเป็นอันดับสอง ประมาณร้อยละ 23 รองจาก บลูมเบิร์ก (Bloomberg) ที่ควบคุมส่วนแบ่งการตลาดมากถึงร้อยละ 33

เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 รอยเตอร์สได้รวมกิจการกับบริษัททอมสัน คอร์ปอเรชัน (Thomson Corporation) ผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินรายใหญ่จากแคนาดาที่มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 11 โดยบริษัทใหม่ได้ใช้ชื่อว่า ทอมสัน รอยเตอร์ส (Thomson Reuters) และจะกลายเป็นผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินรายใหญ่ที่สุดของโลกด้วยส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 34 แซงหน้าบลูมเบิร์กที่มีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 33
ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นธงพื้นสีน้ำเงินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นสีน้ำเงินนั้นมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นนักบุญอูร์ซุลลา (Saint Ursula) ถือตะเกียงล้อมด้วยตะเกียงอื่นอีก 11 ดวง ในพื้นโล่สีเขียว มีข้อความภาษาละติน "VIGILATE" ในแพรแถบสีเหลืองอยู่เบื้องล่าง ธงดังกล่าวนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมาตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 และใช้สำหรับเรือของรัฐบาล หากเป็นเรือพลเรือนจะใช้ธงพื้นสีแดงลักษณะอย่างเดียวกันแทน

ส่วนธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการหมู่เกาะแห่งนี้ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักร ประดับด้วยภาพตราแผ่นดินที่กลางธงเป็นสัญลักษณ์เช่นเดียวกับอาณานิคมอื่น ๆ ของสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นตราอาร์มประจำหมู่เกาะบริติชเวอร์จินซึ่งประกาศใช้โดยพระบรมราชานุญาตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์มพื้นสีเขียว ภายในเป็นรูปหญิงพรหมจารีย์นุ่งผ้าสีขาวยืนถือตะเกียง 1 ดวง ล้อมรอบด้วยตะเกียงอื่นอีก 11 ดวง เบื้องล่างของโล่มีแพรแถบสีเหลืองจารึกคำขวัญเป็นภาษาละตินใจความ "VIGILATE" แปลว่า "จงตื่นตัวเสมอ"

รูปหญิงพรหมจารีย์ถือตะเกียงและและตะเกียงทั้ง 11 ดวง หมายถึงนักบุญอูร์ซุลลา (Saint Ursula) ซึ่งเป็นนักบุญหญิงในคริสต์ศาสนา ซึ่งกล่าวกันว่าได้นำหญิงพรหมจารี 11,000 คน จาริกแสวงบุญไปทั่วทวีปยุโรป กล่าวกันว่าเมื่อคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ได้พบหมู่เกาะแห่งนี้ในปี ค.ศ. 1493 ทำให้โคลัมบัสนึกถึงตำนานของนักบุญอูร์ซุลลาข้างต้น และกลายเป็นต้นเหตุแห่งนามหมู่เกาะนี้ในปัจจุบัน จากเรื่องราวดังกล่าว ทางการสหราชอาณาจักรจึงได้เลือกเอารูปดังกล่าวมาใช้เป็นตราแผ่นดินประจำอาณานิคม ดังที่ปรากฏอยู่ในเวลานี้
ธงชาติเบอร์มิวดา

ธงชาติเบอร์มิวดา เป็นธงเรือเอกชนสหราชอาณาจักร กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นสีแดงด้านปลายธงนั้นมีภาพตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา ซึ่งเป็นภาพโล่สีขาวมีสิงโตหน้าอัดสีแดงยืนอยู่บนพื้นหญ้า ในมือทั้งสองของสิงโตถือโล่ขนาดเล็กเขียนภาพเรือใบล่มหน้าเกาะในท้องทะเลซึ่งกำลังปั่นป่วน ตราดังกล่าวนี้บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ ("Sea Venture") ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) ที่เกาะแห่งนี้

ธงดังกล่าวนี้กำหนดให้ใช้ครั้งแรกพร้อมกับตราแผ่นดินในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยตราอาณานิคมที่ใช้ในยุคแรกเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ โดยตราแผ่นดินที่ใช้ในปัจจุบันนั้นกำหนดให้ใช้พร้อมกับธงประจำอาณานิคมอย่างเป็นทางการเมื่อเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1910 (พ.ศ. 2453) ภายหลังจึงมีการขยายขนาดตราให้ใหญ่ขึ้นดังปรากฏในปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้ทั่วไปทั้งเรือของรัฐบาลและเรือพลเรือน ซึ่งค่อนข้างจะต่างจากธงเรือรัฐบาลอาณานิคมของสหราชอาณาจักรที่ใช้ธงพื้นสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาล

สำหรับธงของผู้ว่าการแห่งเบอร์มิวดา ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรมีภาพตราแผ่นดินประจำดินแดนเป็นเครื่องหมายสำคัญ
ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา

ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดาเริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2453 โดยมีที่มาจากเหตุการณ์ที่เรือของอังกฤษที่นำโดยเซอร์จอร์จ ซอมเมอร์แตกอยู่ นอกชายฝั่งเบอร์มิวดาระหว่างทางมุ่งสู่เวอร์จิเนีย ภาพทีอยู๋ในโล่ที่สิงห์โตคาลีบานถือโล่อันเล็ก (สิงห์โตคาลีบาน คือสัตว์ในตำนานเป็นมนุษย์ที่มีอุปนิสัยคล้ายสัตว์ตัวหนึ่ง) โล่แสดงภาพเรือเดินสมุทรชนโขดหินโสโครกจนล่มลงท้องทะเล ในมหาสมุทรมีเกลียวคลื่นเกิดจากฟองของแก๊สมีเทน โดยแก๊สดังกล่าวอยู่ใต้ท้องทะเลในบริเวณสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา โดยเมื่อแก๊สเหล่านี้ขึ้นสู่พื้นผิว มันจะทะยานสู่อากาศ และขยายตัวเป็นวงกว้างและก่อตัวเป็นฟองแก๊สขนาดใหญ่ เมื่อเรือลำใดผ่านเข้าไปในบริเวณนั้น ก็จะเข้าไปสู่ฟองแก๊สมีเทนขนาดยักษ์ จนทำให้เรือเหล่านี้สูญเสียการควบคุม และจมลงในที่สุด ซึ่งตราอาณานิคมดังที่ได้กล่าวมาข้า่งต้น โดยมูลเหตุของการออกแบบตราดังกล่าวนี้ บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ (Sea Venture) ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) โดยมาจากวรรณกรรมของ วิลเลียม เชคสเปียร์ ที่ประพันธ์บทละครเรื่องหนึ่ง ชื่อเรื่อง The Thempest ขึ้นในปี พ.ศ. 2154 สิงห์โตคาลีบานถือโล่ที่บรรจุภาพดังกล่าว อันเล็ก อยู่ในโล่ใหญ่พื้นสีขาวโดย สิงห์โตคาลีบานยืนถือโล่อันเล็กบนแถบสีเขียวขนาดเล็ก ที่บนผืนหญ้า

ตราแผ่นดิน (ตราอาณานิคม) ในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยมีลักษณะเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ
มอนต์เซอร์รัต

มอนต์เซอร์รัต เป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษในทะเลแคริบเบียน ตั้งอยู่ในแนวหมู่เกาะแอนทิลลิสน้อย (Lesser Antilles Islands) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะลีวาร์ด ยาว 16 กิโลเมตร กว้าง 11 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะมอนเซอร์รัตนี้ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เป็นผู้ตั้งขึ้นในคราวเดินทางแสวงหาโลกใหม่ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2036
หัวเมืองเหนือ

เมืองเหนือ หรือ หัวเมืองเหนือ มีความหมายต่างกันในด้านเงื่อนไขเวลา ดังนี้
เขื่อนอัสวาน

เขื่อนอัสวาน ( as-Sad al-'Aly; ) เป็นเขื่อนขนาดใหญ่ของประเทศอียิปต์ สร้างโดยการสนับสนุนของสหภาพโซเวียต เป็นเขื่อนขนาดใหญ่อันดับ 2 ของโลก

โครงการสร้างเขื่อนในช่วงแรกสนับสนุนโดยสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ต่อมาสนับสนุนและออกแบบโดยสหภาพโซเวียต มีความสูงถึง 365 ฟุต และกว้างถึง 3280 ฟุต ด้วยความใหญ่ของเขื่อนนี้ทำให้เกิดทะเลสาบขนาดใหญ่ชื่อนัสซอร์
เรียล อีโมชั่น / 1000 โนะ โคโตบะ

เรียล อีโมชั่น / 1000 โนะ โคโตบะ () เป็นซิงเกิลที่ 7 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิลขนาด 12 ซม. วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ต เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่ติดในอันดับ 1 ใน 10 ของออริกอนชาร์ต โดยมียอดขายรวม 282,374 แผ่น

ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่แจ้งเกิดให้กันเธอเป็นอย่างมากในวงการเพลงญี่ปุ่น ส่งผลให้ซิงเกิลต่อๆมาของเธอขายดีขึ้นเรื่อยๆ และยังเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของคุมิติดต่อกันมาจนถึงปีพ.ศ. 2549 โดยซิงเกิล 4 hot wave กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของเธอ

เพลง real Emotion และ 1000の言葉 (เซ็น โนะ โคโตบะ) เป็นเพลงประกอบเกมของเพลย์สเตชัน 2 ชื่อดังอย่างไฟนอลแฟนตาซี X-2

ส่วนเพลง real Emotion กับเพลง 1000の言葉 เวอร์ชันภาษาอังกฤษที่ประกอบเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2ที่อเมริกานั้น เป็นผลงานของวง Sweetbox

มิวสิกวีดีโอเพลง real Emotion จะเป็นภาพของคุมิ โคดะในห้องบันทึกเสียงตัดกับภาพในเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2
เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง

เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง (་ / Bde-chen Bod-rigs rang-skyong khul; ; "ตี๋ชิ่งจ้างสูซื่อจื้อโจว") คือหนึ่งในเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีชื่อเสียงจากการเป็นเขตปกครองที่มีเมืองชื่อ แชงกรี-ลา

จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543
เขตปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง

เขตปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง (; "นู่เจียงลี่สู้สูซื่อจื้อโจว") คือหนึ่งในเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน

จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543
เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สยง

เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สยง ( "ฉู่สยง อี๋จู๋ จื้อจื้อโจว") คือหนึ่งในเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 29.256 ตร. กม. ประชากร 2,542,530 คน ความหนาแน่น 86.91 คน / ตร. ม. (ข้อมูลปี 2543)

จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543
เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ

เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ ( "หงเหอฮาหนีสูอี๋สูซื่อจื้อโจว") คือหนึ่งในเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 32.929 ตร. กม. ประชากร 4,130,463 คน ความหนาแน่น 125.44 คน / ตร. ม. (ข้อมูลปี 2543)

จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543
อำเภอซับใหญ่

ซับใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ

อำเภอซับใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

เดิมซับใหญ่ เป็นพื้นที่ป่าสงวน ของอำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เมื่อปี พ.ศ. 2508 ได้ขอแยกตำบล จากการปกครองของตำบลหนองโดน มาเป็นตำบลท่ากูบ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ปี พ.ศ. 2510 ได้ขอตั้งเป็นหมู่บ้าน โดยใช้ชื่อว่าบ้านซับใหญ่ หมู่ที่ 4 ตำบลท่ากูบ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2523 ได้ขอแยกตำบล จากตำบลท่ากูบ เป็นตำบลซับใหญ่ โดยมีนายสงัด มะเรืองศูนย์ เป็นกำนันประจำตำบล และได้จัดตั้งหมู่บ้านซับใหญ่ จากหมู่ที่ 4 ตำบลท่ากูบ เป็นบ้านซับใหญ่ หมู่ที่ 1 ตำบลซับใหญ่ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2540 ได้รับการจัดตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอซับใหญ่ ซึ่งแยกออกมาจาก อำเภอจัตุรัส ประกอบด้วย 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลซับใหญ่ ตำบลท่ากูบ ตำบลตะโกทอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอซับใหญ่ โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

อำเภอซับใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอซับใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่

ท้องที่อำเภอซับใหญ่ประกอบด้วยสถานบริการสาธารณสุข 3 แห่ง ได้แก่

โรงเรียนซับใหญ่วิทยาคม (เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ สังกัด สพป.ชัยภูมิ เขต 3)
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

โพธิ์ศรีสุวรรณ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออุทุมพรพิสัย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่