seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สุวิช จันทประดิษฐ์

พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก สุวิช จันทประดิษฐ์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2535 – พ.ศ. 2537 เดิมเคยรับราชการในกองทัพอากาศ เป็นผู้ช่วยทูตทหารอากาศไทยประจำกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย และ เคยเป็นผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรืออากาศ ต่อมา เป็นผู้บัญชาการสถาบันวิชาทหารอากาศชั้นสูง

พลอากาศเอก สุวิช จันทประดิษฐ์ เกิดที่ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2477 เป็นบุตรของนายไพโรจน์ กับนางผ่องศรี เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนลำเนาพิทยาคม ต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดปราจีนบุรี จนจบ ม.2 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 บิดาได้ส่งมาเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ ที่โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก จนกระทั่งจบ ม.8 สายวิทยาศาสตร์ ต่อมา พ.ศ. 2496 กองทัพอากาศได้เปิดโรงเรียนนายเรืออากาศเป็นปีแรก สุวิชสอบได้ลำดับที่ 3 จึงได้รับหมายเลขประจำตัว 3 ในระหว่างเป็นนักเรียนนายเรืออากาศ ได้เล่นรักบี้ให้กับโรงเรียนอยู่ 2-3 ปี เมื่อขึ้น ปี 5 ได้ไปเป็นศิษย์การบินอยู่ที่โรงเรียนการบินจังหวัดนครราชสีมา 1 ปี จนจบเป็นนายทหารสัญญาบัตรเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2501

สุวิช สมรสเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2506 ภริยาชื่อ เพ็ญพรรณ จันทประดิษฐ์ มีบุตรทั้งหมด 4 คน ชาย 3 หญิง 1 ทิฆัมพร จันทประดิษฐ์ เจน จันทประดิษฐ์ พอใจ จันทประดิษฐ์ และวิศรุต จันทประดิษฐ์

พล.อ.อ.สุวิช รับราชการในกองทัพอากาศ มีโอกาสไปต่างประเทศหลายครั้งและไปเรียนหลักสูตรครูการบินเครื่องวัด ประกอบการบิน ที่สหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 7 เดือน (พ.ศ. 2508-09) อยู่หน่วยการบินลำเลียงของสหประชาชาติ ในกรณีสงครามเกาหลี หน่วยอยู่ที่ ตาชิกาวา ญี่ปุ่น และเคยไปราชการสงคราม 2 ครั้ง พ.ศ. 2512 เป็นทหารรับจ้าง ทำการบินรบอยู่ในประเทศลาว 1 ปี กรณีสงครามเวียดนาม

สุวิช ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยทูตทหารอากาศ ณ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ในระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึงปี พ.ศ. 2527 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรืออากาศ และเป็นผู้บัญชาการสถาบันวิชาทหารอากาศชั้นสูง จากนั้นก็ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นผู้ช่วยบัญชาการทหารอากาศ เป็นรองปลัดกระทรวงกลาโหม ในปี พ.ศ. 2532 และเป็นปลัดกระทรวงกลาโหม ในปี พ.ศ. 2535
สหราชอาณาจักรโปแลนด์-ลิทัวเนีย

สหราชอาณาจักรโปแลนด์-ลิทัวเนีย หรือ สหภาพโปแลนด์-ลิทัวเนีย (, ) หมายถึงพระราชบัญญัติต่างๆ ในการสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างราชอาณาจักรโปแลนด์ และ แกรนด์ดัชชีลิทัวเนียที่มีอายุอยู่ชั่วระยะหนึ่งและนำไปสู่การก่อตั้งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย—"สาธารณรัฐแห่งสองชาติ"—ในปี ค.ศ. 1569 และต่อมาสหภาพที่มีอายุอันสั้นในปี ค.ศ. 1791

พระราชบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรระหว่างโปแลนด์และลิทัวเนียก็ได้แก่:
สงครามโปแลนด์-ลิทัวเนีย-ทิวทัน

สงครามโปแลนด์-ลิทัวเนีย-ทิวทัน หรือ มหาสงคราม (, ) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1409 จนถึงปี ค.ศ. 1411 ระหว่างราชอาณาจักรโปแลนด์และอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนียฝ่ายหนึ่ง และ อัศวินทิวทันอีกฝ่ายหนึ่ง สงครามจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาธอร์นครั้งที่หนึ่งหลังจากฝ่ายอัศวินทิวทันได้รับความพ่ายแพ่อย่างย่อยยับในยุทธการกรุนวอลด์ (Battle of Grunwald) และทำให้สูญเสียอำนาจต่างๆ ที่เคยมีก่อนสงครามโดยไม่มีโอกาสได้ฟื้นตัวขึ้นอีกหลังจากนั้น

ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินทิวทันได้รับคำเชิญจากคุลเมอร์แลนด์ (Chełmno Land) ให้มาช่วยในการป้องกันมาโซเวียและมาเปลี่ยนเพกันให้หันมานับถือคริสต์ศาสนา ตามพระราชประกาศของพระสันตะปาปาอัศวินทิวทันได้รับสิทธิเต็มตัวในการปฏิการดังว่า ซึ่งทำให้อัศวินทิวทันทำการวางรากฐานทางอำนาจในบริเวณที่เข้าไป และยึดครองบริเวณชายฝั่งทะเลบอลติกที่ในปัจจุบันคือลัตเวีย, ลิทัวเนีย และ เอสโตเนีย และมีเค้าว่าจะขยายอำนาจเพิ่มขึ้น การรุกรานในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ทำให้ยึดครองเมืองสำคัญสองเมืองได้โพเมอราเรีย และ คูยาเวีย ในการพยายามขยายอำนาจเหนือรัฐลิทัวเนียที่เป็นเพกัน อัศวินทิวทันก็เริ่มการรณรงค์ทางทหารที่เรียกว่าสงครามครูเสดตอนเหนือ โดยการพยายามหว่านล้อมการสนับสนุนจากรัฐต่างๆ ในยุโรป

ในปี ค.ศ. 1385 พระราชบัญญัติสหภาพเครโวมีผลในการรวมราชบัลลังก์ระหว่างโปแลนด์และลิทัวเนียโดยการเสกสมรสระหว่างโยไกลา แกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนียและยัดวิกาสมเด็จพระราชินีนาถผู้ครองโปแลนด์ที่มีผลในการเปลี่ยนแปลงความสมดุลทางอำนาจ ทั้งโปแลนด์และลิทัวเนียทราบว่าการรวมตัวกันเท่านั้นที่จะสามารถหยุดยั้งการขยายอำนาจของอัศวินทิวทันได้ โยไกลายอมรับนับถือคริสต์ศาสนาและขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าวลาดิสเลาสที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์ การเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนาของลิทัวเนียทำให้จุดประสงค์ของในการต่อต้านเพกันของอัศวินทิวทันหมดความหมาย

แต่ในปี ค.ศ. 1398 อัศวินทิวทันก็ยังคงดำเนินการรุกรานอาณาจักรต่างๆ ในโปแลนด์และลิทัวเนียทั้งที่ได้เปลี่ยนมาเป็นคริสเตียนแล้ว แต่ขณะนั้นโปแลนด์และลิทัวเนียก็ต้องยอมรับการรุกราน เพราะยังไม่มีทางต่อสู้เพราะไม่มีความพร้อมเพรียงทางทหารในการต่อต้านอัศวินทิวทัน แต่มาพ่ายแพ้ในยุทธการกรุนวอลด์ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1410 ในการต่อสู้กับกองทัพโปแลนด์-ลิทัวเนียที่นำโดยสมเด็จพระเจ้าวลาดิสเลาสที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์
ราชวงศ์ลอแรน

ราชวงศ์ลอแรน () หรือ ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ลอแรน เป็นราชวงศ์ที่มีความสำคัญที่สุดและครองอำนาจยาวนานที่สุดราชวงศ์หนึ่งในประวัติศาสตร์ยุโรป ปัจจุบันประมุขของราชวงศ์นี้คือคาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก ซึ่งดำรงตำแหน่งประมุขแต่เพียงในนามว่าเป็นจักรพรรดิออสเตรีย พระมหากษัตริย์ฮังการี โบฮีเมีย กาลิเซียและโลโดเมเรีย โครเอเชีย อิลลิเรีย และเยรูซาเลม
ผักชีช้าง

ผักชีช้าง () หรือ จ๋วงเครือ (คำเมือง) สามร้อยราก (กาญจนบุรี) หรือ สามสิบ หรือ รากสามสิบ เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบในแอฟริกา จีน อินโดจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงทางเหนือของออสเตรเลีย เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน ปลายรากเป็นหัวยาว ลำต้นเกลี้ยงมีหนามยาว เลื้อยพันได้ ใบจริงลดรูปเป็นใบเกล็ดขนาดเล็ก ดอกมีกลิ่นหอม ดอกสีขาวมีแถบสีเขียว เกสรตัวผู้ยาวเท่ากลีบดอก ผลมีเนื้อหลายเมล็ด ผลสุกสีแดงมี 1-3 เมล็ด ทนต่อความแห้งแล้งได้ดี

ต้นรากสามสิบมีสรรพคุณในเรื่องการฟื้นฟูความสาว เป็นสมุนไพรที่ได้กล่าวไว้ในคัมภีร์พระเวท ของประเทศอินเดีย มีชื่อเป็นภาษาบาลีสันสกฤตว่า ศตาวรี (Shatawari) หมายความว่า ต้นไม้ที่มีรากเป็นร้อยๆ หรือบางตำราหมายถึงผู้หญิงที่มีสามีเป็นคนร้อยคน เรียกได้ว่ามีการใช้สมุนไพรชนิดนี้มานานเป็นพันๆ ปี

มีสารสำคัญในรากคือ อัลคาลอยด์ แอสพาราจีน จึงนำรากมาใช้เป็นยาสมุนไพร ทั้งยาบำรุงครรภ์ ขับปัสสาวะ บำรุงกำลัง แก้ท้องเสีย และโรคเกี่ยวกับลำไส้ ในอินโดนีเซียนำรากที่มีลักษณะเป็นหัวใบเคลือบน้ำตาลใช้เป็นของหวาน ในอินเดียใช้หัวเคลือบน้ำตาลรับประทานเป็นยากระตุ้นสมรรถภาพทางเพศ ใช้กระตุ้นน้ำนมในวัวนม และใช้เป็นไม้ประดับ ในไทยนำรากไปเชื่อมหรือแช่อิ่มรับประทาน ทางภาคใต้นำส่วนเหนือดินมาใส่ในแกงส้มและแกงเลียง
ตราแผ่นดินของฟิลิปปินส์

ตราแผ่นดินของฟิลิปปินส์ (Coat of Arms of the Philippines) มีลักษณะเป็นพระอาทิตย์มีรัศมีแปดแฉกซึ่งแสดงถึงจังหวัดทั้งแปด (บาตันกัส บูลาจัน กาวิเต มะนิลา ลากูนา นูเอวา เอจิยา ปัมปางาและตาร์ลัก) ซึ่งอยู่ภายใต้กฎอัยการศึกระหว่างการปฏิวัติฟิลิปปินส์ และดาวห้าแฉกสามดวงแสดงถึงเขตทางภูมิศาสตร์หลักสามแห่งคือลูซอน วิซายา และ มินดาเนา พื้นสีน้ำเงินทางด้านซ้ายมีนกอินทรีของสหรัฐอเมริกา และพื้นสีแดงทางด้านขวามีสิงโตของสเปน ซึ่งแสดงถึงประวัติศาสตร์ในการเป็นอาณานิคม การออกแบบนี้คล้ายกับการออกแบบโดยเครือรัฐแห่งฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2483

คำที่อยู่ในผ้าแถบมีการเปลี่ยนแปลงไป ตั้งแต่ฟิลิปปินส์ได้รับเอกราช จากการได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2489 – 2515 จนถึงเฟอร์ดินาน มาร์กอสประกาศกฎอัยการศึก ผ้าแถบมีคำว่า "REPUBLIC OF THE PHILIPPINES." จาก พ.ศ. 2522 จนถึงการสิ้นสุดอำนาจของมาร์กอสเมื่อ พ.ศ. 2529 ในผ้าแถบมีคำว่า "ISANG BANSA ISANG DIWA" (หนึ่งชาติ หนึ่งสปิริต) เมื่อมาร์กอสสิ้นสุดอำนาจลง ในผ้าแถบเปลี่ยนไปใช้คำว่า "REPUBLIKA NG PILIPINAS" ใน พ.ศ. 2541 รูปนกอินทรีและสิงโตถูกตัดออกไป แต่ตราที่ถูกดัดแปลงนี้ไม่ได้ใช้อย่างแพร่หลาย

ตราแผ่นดินของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของสเปน, ใช้ตราอาร์มน้อยเป็นตราสำหรับราชสำนัก. ตราประจำเมืองมะนิลา ประกาศใช้ตามพระบรมราชโองการของ พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 (ภายหลังจากการเปลี่ยนชื่อหมู่เกาะ) เมื่อ ค.ศ. 1596. หลักฐานดังกล่าวปรากฏรูปเสาแห่งเฮอร์คิวลีส หรือ Golden Fleece อยู่บนตราแผ่นดิน ในบางโอกาสอาจมีการใช้ตราแผ่นดินรูปแบบดังกล่าว.

ตราแผ่นดินที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ออกแบบโดย พันตรี กาโล โอแคมโป ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1946.
ราชวงศ์ชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก

ราชวงศ์ชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก (, ) เป็นราชตระกูลจากกลึคสบวร์กทางเหนือสุดของเยอรมนี ที่เป็นสาขาย่อยของราชวงศ์โอลเดินบูร์กที่สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก สมาชิกของตระกูลนี้มาจากดยุคแห่งชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-เบ็ค ผู้สืบเชื้อสายคนสุดท้ายเป็นดยุคแห่งกลึคสบวร์กและเปลี่ยนบรรดาศักดิ์ตามฟรีดิช วิลเฮล์ม ดยุคแห่งชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก ฟรีดิช วิลเฮล์มสมรสกับเจ้าหญิงหลุยส์ คาโรไลน์ แห่งเฮสส์-คาสเซิลพระราชธิดาของพระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก.
โรเมโอและจูเลียต (แก้ความกำกวม)

โรเมโอและจูเลียต () อาจหมายถึง
พงศ์สิรี บรรลือวงศ์

พงศ์สิรี บรรลือวงศ์ เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 เป็นทั้งนักแสดง และนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย ผู้ซึ่งเป็นนักกีฬาขี่ม้าคนแรกของประเทศไทย เป็ที่ภาคภูมิใจของคนทั้งประเทศ และที่ได้รับสิทธิแข่งกีฬาโอลิมปิก ที่ประเทศกรีซ

พงศ์สิรี บรรลือวงศ์ เป็นลูกคนกลางในจำนวนพี่น้อง 3 คน เขาศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนพิณทิพย์ ระดับประถมศึกษา-มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่วิทยาลัยอัสสัมชัญพาณิชยการ (ACC) และระดับปริญญาตรีที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) ในด้านกีฬา พงศ์สิรีเล่นกีฬาขี่ม้ามาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีมารดาให้การสนับสนุนเป็นอย่างดี และติดทีมชาติเป็นครั้งแรกในซีเกมส์ 2001 ที่ประเทศมาเลเซีย ซึ่งได้ 2 เหรียญทอง ก่อนที่จะมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากเมื่อครั้งที่คว้าเหรียญทองในการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ 2002 เพราะสามารถเอาชนะตัวเต็งอย่างเกาหลีใต้และญี่ปุ่นมาได้ ทั้งๆ ที่คู่แข่งใช้ม้าแข่งราคาตัวละเกือบสิบล้านบาท ในขณะที่ "มิสเตอร์เอ" ซึ่งเป็นม้าที่พงศ์สิรีใช้แข่งขันราคาไม่ถึงล้านบาท

ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 33 พงศ์สิรีไม่ได้ลงแข่งขัน เนื่องด้วยมีอาการบาดเจ็บที่หมอนรองกระดูกเข่า แต่ปูไข่ยังคงเป็นความภูมิใจ และเกียรติประวัติของคนทั้งประเทศสร้างชื่อเสียงให้ประเทศไทย
ราชวงศ์โอลเดินบูร์ก

ราชวงศ์โอลเดินบูร์ก () เป็นราชตระกูลเยอรมันเหนือและเป็นราชตระกูลที่มีอิทธิพลมากที่ราชตระกูลหนึ่งของยุโรป

ราชตระกูลรุ่งเรืองขึ้นมามีความสำคัญเมื่อเคานต์คริสเตียนที่ 1 แห่งโอลเดินบูร์กได้รับเลือกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1448 และนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 1450 และราชวงศ์โอลเดินบูร์ก ก็ได้ปกครองเดนมาร์กตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

การเสกสมรสของเคานต์แห่งโอลเดินบูร์ก ในยุคกลางเป็นการปูทางไปสู่การเป็นทายาทของพระมหากษัตริย์ในราชอาณาจักรต่างๆ ในสแกนดิเนเวีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยการเสกสมรสระหว่างผู้สืบเชื้อสายของพระเจ้าวาลเดอมาร์ที่ 1 แห่งสวีเดน และ พระเจ้าเอริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก ก็ทำให้ได้ครองสวีเดนและเดนมาร์กมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1350

ในขณะนั้นคู่แข่งคือผู้สืบเชื้อสายจากมาร์กาเรตที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ทายาทโอลเดินบูร์ก สมรสกับเฮดวิกแห่งฮ็อลชไตน์ผู้สืบเชื้อสายมาจากยูเฟเมียแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ และจากพระเจ้าเอริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระโอรสคริสเตียนจึงกลายเป็นพระมหากษัตริย์ของทั้งสามอาณาจักรที่เรียกว่าสหราชอาณาจักรคาลมาร์
หลวงพ่อโต (วัดหน้าพระธาตุ)

หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ เนื้อปูน ปางมารวิชัย ประดิษฐานเป็นพระประธานภายในวิหารวัดหน้าพระธาตุ อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้รับการเคารพนับถือศรัทธาจากชาวเมืองพิชัย ในฐานะพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองพิชัย

พระพุทธรูปองค์นี้ตามตำนานกล่าวว่าสร้างใน พ.ศ. 1470 โดยผู้สร้างคือ พระยาโคตรบอง ปัจจุบันองค์พระประดิษฐานอยู่ในวิหารปราสาทจตุรมุข 5 ยอด ความสูง 43 เมตร ที่สร้างขึ้นใหม่ มีเนื้อที่ภายใน 99 ตารางวา
คีเฟอร์ ซูเธอร์แลนด์

คีเฟอร์ ซูเธอร์แลนด์ () เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เกิดในอังกฤษ เป็นที่รู้จักในบทแจ็ก บาวเออร์ ในซีรีส์ทางช่องฟอกซ์ เรื่อง "24" เขาได้รับรางวัลเอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำ เขาเป็นลูกชายของนักแสดง โดนัลด์ ซูเธอร์แลนด์
รายพระนามพระมหากษัตริย์กรีซ

รายพระนามกษัตริย์กรีซ เป็นรายชื่อของพระมหากษัตริย์ผู้ทรงปกครองราชอาณาจักรกรีซ

ราชวงศ์วิทเทลส์บัคปกครองราชบัลลังก์กรีซระหว่าง ค.ศ. 1832 จนถึง ค.ศ. 1862 เมื่อผ่านไปยังราชวงศ์ชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ภาควิชาภูมิศาสตร์เป็นหนึ่งในภาควิชาในสังกัดคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรีและปริญญาโทด้านภูมิศาสตร์ ตลอดจนการเรียนการสอนและการวิจัยทางภูมิศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

สาขาวิชาภูมิศาสตร์แต่เดิมเป็นกลุ่มวิชาหนึ่งที่เปิดสอนในภาควิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อมีการก่อตั้งคณะสังคมศาสตร์ในปี พ.ศ. 2517 จึงได้ถูกจัดตั้งเป็นภาควิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 โดยมีการบริหารภาควิชาร่วมกับสาขาวิชาประวัติศาสตร์ และเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ และหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ ภาควิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ยังคงบริหารงานร่วมกันจนวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 สาขาวิชาภูมิศาสตร์ได้แยกการบริหารจากสาขาวิชาประวัติศาสตร์เป็นอิสระ

ภาควิชาภูมิศาสตร์มีการพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอน โดยในปี พ.ศ. 2538 ภาควิชาได้เปิดสอนระดับปริญญาโทหลักสูตรแรกคือ หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์การตั้งถิ่นฐานมนุษย์ และในปี พ.ศ. 2542 ได้เริ่มปรับปรุงและเปลี่ยนชื่อหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ เป็นหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ เพื่อให้สอดคล้องกับการพัฒนาทางด้านเทคนิคภูมิศาสตร์ และในปี พ.ศ. 2553 ได้ปรับปรุงหลักสูตรระดับปริญญาโทเป็นหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาภูมิศาสตร์การวางแผนพัฒนา และเปิดโครงการปริญญาตรีภาคพิเศษ ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์เพื่อขยายนิสิตให้กับการพัฒนางานด้านภูมิศาสตร์ในประเทศไทยและส่งเสริมศักยภาพของนิสิตในปีเดียวกัน

ปัจจุบัน ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
พระเจ้าวาตสลัฟที่ 3 แห่งโบฮีเมีย

พระเจ้าวาตสลัฟที่ 3 แห่งโบฮีเมีย (; ; ; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1289 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 1306) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียและโปแลนด์ ระหว่าง ค.ศ. 1305 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1306 และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮังการี ตั้งแต่ ค.ศ. 1301

พระเจ้าวาตสลัฟที่ 3 เป็นพระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้าวาตสลัฟที่ 2 และ จูดิธแห่งฮับส์บวร์กพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้ารูดอล์ฟที่ 1 แห่งเยอรมนี
จีเอ เกอิจูทสึกะ อาร์ท ดีไซน์ คลาส

จีเอ เกอิจูทสึกะ อาร์ท ดีไซน์ คลาส () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นสี่ช่องจบ โดย ซาโตโกะ คิยุซึกิ ตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร "Comic Gyutto!" ของสำนักพิมพ์ Heiwa Shuppan เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2004 ต่อมา นิตยสาร Comic Gyutto! ก็ได้เลิกตีพิมพ์ไปหลังพิมพ์ไปได้แค่เพียง 3 ฉบับ ทำให้ย้ายสังกัดมาอยู่ สำนักพิมพ์ Houbunsha โดยได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "Manga Time Kirara Carat" ในฉบับเดือน พฤศจิกายน 2005 และอนิเมะผลิตโดย AIC กำกับโดย ฮิโรอากิ ซาคุราอิ ออกอากาศระหว่างวันที่ 6 กรกฎาคม ถึง 21 กันยายน 2009
วัดหน้าพระธาตุ (อุตรดิตถ์)

วัดหน้าพระธาตุ ตั้งอยู่ในตัวเมืองพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นวัดโบราณที่เป็นที่ประดิษฐานพระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระพุทธรูปหลวงพ่อโต พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของอำเภอพิชัย ปัจจุบันวัดหน้าพระธาตุได้สร้างวิหารปราสาทจตุรมุขห้ายอดคลุมพระพุทธรูปหลวงพ่อโตและรอยพระพุทธบาท เป็นสถาปัตยกรรมทรงปราสาทแห่งเดียวของจังหวัดอุตรดิตถ์
มาเนาส์

มาเนาส์ () เป็นเมืองในประเทศบราซิล เป็นเมืองหลวงของรัฐอามาโซนัส ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำเนโกรและแม่น้ำโซลิโมย ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐอามาโซนัส จากสถิติข้อมูลของสถาบันภูมิศาสตร์และสถิติของบราซิล และถือเป็นจุดหมายปลายทางในการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศบราซิล ห่างจากเมืองหลวงบราซิเลียเป็นระยะทาง 3,490 กม. (1,200 ไมล์)

เมืองก่อตั้งในปี 1669 ในชื่อ Fort of São José do Rio Negro และตั้งเป็นชุมชนในปี 1832 ในชื่อ "มาเนาส์" ที่มีความหมายว่าพระมารดาของพระเจ้า และกลายเป็นเมืองตามกฎหมายเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1848 ในชื่อ Cidade da Barra do Rio Negro ที่มีความหมายว่า เมืองแห่งขอบแม่น้ำดำ และเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1856 ถูกเปลี่ยนชื่อกลับเป็นชื่อในปัจจุบัน
อเล็กซานเดอร์ โวลส์ชาน

อเล็กซานเดอร์ โวลส์ชาน () เกิด 29 เมษายน ค.ศ. 1946 ที่ประเทศโปแลนด์ เป็นนักดาราศาสตร์ชาวโปแลนด์ ผู้ร่วมค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรก และเป็นดาวเคราะห์พัลซาร์ดวงแรกด้วย
อุโมงค์ช่องเขา

อุโมงค์ช่องเขา เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 7 แห่งของไทย และเป็นอุโมงค์รถไฟเพียงแห่งเดียวของเส้นทางรถไฟสายใต้ ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช บริเวณกิโลเมตรที่ 769.822 ถึง 770.058 มีความยาวของตัวอุโมงค์ 235.90 เมตร ภายในเป็นผนังคอนกรีต ใช้หมอนไม้เนื้อแข็งและราง 70 เอ (18 เมตร)

อุโมงค์ช่องเขา ตั้งอยู่ระหว่างสถานีรถไฟช่องเขา และสถานีรถไฟร่อนพิบูลย์
ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ

ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ (, ) เป็นภาพชุดอุกิโยะ (Ukiyo-e) ภาพพิมพ์แกะไม้ โดยจิตรกรชาวญี่ปุ่น คะสึชิกะ โฮะกุไซ (Katsushika Hokusai) เป็นภาพภูเขาฟูจิในฤดูต่างๆ และในสภาวะอากาศต่างๆ ทั้งใกล้และไกล อันที่จริงแล้วเป็นชุดที่มีด้วยกันทั้งหมด 46 ภาพที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1826 ถึง ค.ศ. 1833 แต่ชุดแรกมี 36 ภาพที่รวมเป็นเล่มและตีพิมพ์ เมื่อเป็นที่แพร่หลายและนิยมกันเป็นอันมาก ก็ได้มีการเพิ่มอีกภาพสิบภาพในหนังสือรวมภาพฉบับต่อมา

"ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ" เป็นภาพชุดอุกิโยะที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาภาพอุกิโยะชุดต่างที่สร้างกันขึ้นมา นอกจากนั้นก็ยังมีภาพเขียนในหัวข้อเดียวกันนี้ที่เขียนโดยจิตรกรอื่นอีกหลายท่าน เช่นภาพชุดชื่อเดียวกัน -- "ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ (ฮิโระชิเงะ)" โดยฮิโระชิเงะผู้เป็นจิตรกรภาพอุกิโยะผู้มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง และภาพชุดต่อมาของโฮะกุไซเองในชื่อ "ทัศนียภาพ 100 มุมของภูเขาฟูจิ" ภูเขาฟูจิเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในจิตรกรรมญี่ปุ่นมาเป็นเวลานาน เพราะความสำคัญของภูเขาทั้งทางด้านวัฒนธรรมและศาสนา ความสำคัญนี้สืบมาจาก "ตำนานคนตัดไผ่" (The Tale of the Bamboo Cutter) ที่บรรยายถึงเทพเจ้าที่ทิ้ง "ธาตุชีวิต" (elixir of life) ไว้บนยอดเขา ภูเขาฟูจิเชื่อกันว่าเป็นแหล่งความลับของความเป็นเป็นอมตะ ซึ่งเป็นหัวใจของสิ่งที่ครอบงำจิตใจของโฮะกุไซเอง

ภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดในชุดนี้คือภาพ "คลื่นยักษ์นอกฝั่งคะนะงะวะ" ที่อาจจะแปลตรงตัวจากภาษาญี่ปุ่นว่า "นอกฝั่งคะนะงะวะ ด้านหลังของคลื่น" ที่เป็นภาพเรือสามลำที่กำลังผจญกับคลื่นยักษ์ที่ดูเหมือนจะซัดเรือทั้งสามให้กลืนหายเข้าไปในก้อนคลื่นได้ ภาพนี้มีภูเขาฟูจิอยู่ไกลลิบในฉากหลัง โดยทั่วไปแล้วคลื่นในภาพนี้กล่าวกันว่าเป็นคลื่นสึนามิ แต่อันที่จริงแล้วก็อาจจะเป็นเพียงคลื่นขนาดใหญ่เท่านั้น

ภาพแต่ละภาพในชุดนี้ขั้นแรกสร้างโดยการวาดภาพลงบนกระดาษก่อน ที่นำไปใช้เป็นแบบในการแกะพิมพ์ไม้ที่ใช้ในการทาหมึกสีต่างๆ ที่ประทับบนกระดาษเพื่อให้ได้ภาพที่ต้องการ ความซับซ้อนของงานของโฮะกุไซอยู่ที่การใช้สีต่างๆ ที่ทำให้ต้องสร้างพิมพ์สำหรับสีทุกสีตามที่ต้องการในภาพ

ภาพข้างล่างเป็นภาพที่สร้างขึ้นใหม่ตามวิธีกรรมที่ใช้ในการสร้างภาพดั้งเดิม
การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต

การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต หรือเรียกสั้น ๆ ว่า มูแล็งเดอลากาแล็ต () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ จิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสต์คนสำคัญชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส

ภาพ “การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต” เป็นภาพเขียนชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ที่เขียนในปี ค.ศ. 1876 เป็นภาพบรรยากาศบ่ายวันอาทิตย์ที่พบทั่วไปที่มูแล็งเดอลากาแล็ตในเขตมงมาทร์ในปารีส บ่ายวันอาทิตย์ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชนชั้นแรงงานในปารีสนิยมแต่งตัวกันอย่างสวยงามเพื่อออกไปสังสรรค์ เต้นรำ กินของหวาน (galette) กันจนค่ำ

งานชิ้นนี้ก็เช่นเดียวกับงานชิ้นอื่นของเรอนัวร์ที่เป็นงานที่เป็นลักษณะของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ที่เป็นภาพที่จับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชั่วขณะหนึ่งของชีวิตจริง ลักษณะของภาพเป็นการแสดงความสมบูรณ์ของรูปทรง และความอ่อนหวานของฝีแปรง และการแสดงแสงระยับของยามบ่าย

ระหว่าง ค.ศ. 1879 ถึง ค.ศ. 1894 ภาพนี้เป็นสมบัติของจิตรกรฝรั่งเศส กุสตาฟว์ กายบ็อต (Gustave Caillebotte) เมื่อกายบ็อตเสียชีวิตภาพเขียนก็ตกไปเป็นสมบัติของสาธารณรัฐฝรั่งเศสเป็นใช้เป็นค่าภาษีมรดก (Inheritance tax) ระหว่าง ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1929 1896 to 1929 ภาพเขียนตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลักเซมเบิร์กในปารีส ตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ภาพเขียนก็ถูกย้ายไปตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์จนกระทั่งย้ายไปยังพิพิธภัณฑ์ออร์แซในปี ค.ศ. 1986

เรอนัวร์เขียนภาพเดียวกันที่มีขนาดเล็กกว่า (78 × 114 เซนติเมตร) ที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคล ภาพนี้เป็นของจอห์น เฮย์ วิทนีย์อยู่หลายปี เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ภรรยาหม้ายของวิทนีย์ก็ขายภาพเขียนในการประมูลที่ซัทเธอร์บีส์ในนครนิวยอร์กเป็นจำนวน 78 ล้านเหรียญสหรัฐแก่ซะอิโต เรียวเอ (Saitō Ryōei) ประธานของบริษัทผลิตกระดาษของญี่ปุ่น

ในปีที่ขายภาพเขียนเป็นหนึ่งในสองภาพเขียนที่เป็นภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดตั้งแต่มีประมูลภาพเขียนกันมา อีกภาพหนึ่งคือ "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาเชต์" (Portrait of Dr. Gachet) ซึ่งก็ซื้อโดยะอิโต เรียวเอ เช่นกัน ในปี ค.ศ. 1991 ซะอิโต เรียวเอ สร้างความโกรธเคืองระดับโลกเมื่อกล่าวว่าจะเผาภาพเขียนทั้งสองภาพพร้อมกับการเผาศพตนเอง แต่หลังจากนั้น ซะอิโตและบริษัทก็ประสบกับปัญหาทางการเงินซึ่งทำให้ต้องใช้ภาพเขียนค้ำประกันกับธนาคาร ธนาคารขายภาพเขียนให้แก่ผู้ซื้อผู้ไม่ประสงค์จะออกนามผ่านซัทเธอร์บีส์ แม้ว่าจะไม่ทราบอย่างแน่นอนว่าเจ้าของภาพเขียนในปัจจุบันคือใครแต่สันนิษฐานกันว่าอยู่ในมือของนักสะสมชาวสวิส
นางเสือง

นางเสือง เป็นพระอัครมเหสีในพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ และเป็นพระราชมารดาของพระมหากษัตริย์อีกสองพระองค์คือ พ่อขุนบานเมืองและพ่อขุนรามคำแหง แต่อย่างไรก็ตามก็ยังมีความกังขาเกี่ยวกับตัวตนของพระนางว่ามีจริงหรือเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์

นางเสือง มีประวัติค่อนข้างน้อยนัก ประสูติเมื่อใดที่ไหนหรือสวรรคตเมื่อใดไม่ทราบความ ปรากฏพระองค์ครั้งแรกและครั้งเดียวจากเนื้อความใน"จารึกพ่อขุนรามคำแหง" ความว่า "พ่อกูชื่อศรีอินทราทิตย์ แม่กูชื่อนางเสือง พี่กูชื่อบานเมือง ตูพี่น้องท้องเดียวห้าคน ผู้ชายสาม ผู้หญิงสอง พี่เผือผู้อ้ายตายจากเผือเตียมแต่ยังเล็ก..." แสดงให้เห็นว่าพระนางมีพระราชโอรส-ธิดา 5 พระองค์ เป็นพระราชโอรสสามพระองค์ กับพระราชธิดาอีกสองพระองค์ และปรากฏอีกครั้งว่า "เมื่อชั่วพ่อกู กูบำเรอแก่พ่อกู กูบำเรอแก่แม่กู..." แสดงให้เห็นว่าพระองค์ได้รับการปรนนิบัติพัดวีอย่างดีจากพระราชโอรสคือ พ่อขุนรามคำแหงนั่นเอง

ส่วนพระนาม "เสือง" นั้น เป็นภาษาลาว แปลว่า "รุ่งอรุณ" สอดคล้องกับพระนามพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ที่มีความว่า "ผู้ทรงไว้ซึ่งความสว่าง" ทั้งนี้มีการสันนิษฐานกันว่า นางเสือง อาจจะเป็นพระภคินีของพ่อขุนผาเมืองก็เป็นได้

ส่วนเทวรูปที่พบที่โซกพระแม่ย่านั้น แท้จริงแล้วเป็นเทวรูปพระนารายณ์ เพียงแต่ได้รับการนับถือที่เปลี่ยนไปตามความเชื่อของชาวเมือง ส่วนที่ชาวเมืองเรียกเทวรูปดังกล่าวว่าพระแม่ย่านั้น ทองเจือ สืบชมภู สันนิษฐานว่าคงเป็นนางกษัตริย์องค์ใดองค์หนึ่ง ซึ่งก็คือนางเสือง ผู้เป็นพระราชมารดาของพ่อขุนรามคำแหง และเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของพระมหาธรรมราชาที่ 1

เรื่องราวที่มีอยู่น้อยนิดของพระนาง ถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครเวทีอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "นางเสือง" ด้วยถือว่าเป็น "พระราชินีไทยที่ปรากฏพระนามเป็นพระองค์แรกในประวัติศาสตร์" ละครเวทีดังกล่าวออกแสดงในปี พ.ศ. 2511, พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2556 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ บทประพันธ์โดยสมภพ จันทรประภา กำกับการแสดงโดยหม่อมหลวงจุลลา งอนรถ เนื้อเรื่องจะปลุกใจให้มีความรักชาติ
เอเชียแปซิฟิก

เอเชีย-แปซิฟิก () หรืออาจเรียกว่า เอแปก (Apac) เป็นภูมิภาคของโลกที่อยู่ในหรืออยู่ใกล้มหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสตราเลเซียและโอเชียเนีย ซึ่งอาจรวมไปถึงเอเชียใต้ สหพันธรัฐรัสเซีย และประเทศในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปอเมริกาใต้ที่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกด้วย

คำว่า "เอเชีย-แปซิฟิก" ได้กลายมาเป็นคำยอดนิยมหลังจากช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เนื่องจากเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศในภูมิภาคเจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว รวมทั้งมีการปฏิสัมพันธ์ทั้งทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจ
บางครั้งก็รวมไปถึง:
มิฟฟ์ โมล

ไอร์วิง มิลเฟรด "มิฟฟ์" โมล () หรือ มิฟฟ์ โมล นักทรอมโบนแจ๊สและหัวหน้าวงดนตรี ได้การยอมรับว่าเป็น "นักทรอมโบนที่พัฒนาการเล่นโซโลทรอมโบนในแนวแจ๊สได้อย่างโดดเด่น และมีอิทธิพลต่อวงการแจ๊ส"

มิฟฟ์ โมล เริ่มเล่นเปียโนและไวโอลินตั้งแต่เด็ก และหันมาเล่นทรอมโบนเมื่ออายุ 15 ปี โดยเริ่มเล่นดนตรีกับวงออเคสตรา ในปี ค.ศ. 1923 ขณะอายุ 25 ปี ได้ร่วมวงดนตรีของเรด นิโคลส์ นักทรัมเป็ต ซึ่งต่อมาได้ร่วมกันตั้งวงดนตรีชื่อ "Miff Mole and his (Little) Molers" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1926 ถึง 1930 มิฟฟ์ โมลยังเป็นนักดนตรีอิสระ ที่เล่นบันทึกเสียงให้กับวงแจ๊สของพอล ไวท์แมน เบนนี กูดแมน และเอดดี คอนดอน ในช่วงทศวรรษ 1940

ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงของมิฟฟ์ ได้แก่เพลง "Slippin' Around", "Red Hot Mama", "Miff's Blues", "Toddlin' Blues", "Davenport Blues" และเพลง "There'll Come a Time (Wait and See)" ที่นำไปใช้ประกอบภาพยนตร์ "The Curious Case of Benjamin Button" ที่ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลดนตรีประกอบยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ครั้งที่ 81
ไตปลา

ไตปลา (ภาคกลาง) หรือ พุงปลา (ภาคใต้) เป็นการถนอมอาหารแบบหมักดองชนิดหนึ่ง โดยใช้กระเพาะของปลา เช่น ปลาทู ปลาลัง ปลาดุก ปลาช่อน หรือปลาอื่นๆมาหมักกับเกลือ โดยนำขี้และดีออกจากกระเพาะก่อน หมักไว้ 10 -30 วันก็ใช้ได้ ไตปลาที่หมักได้ที่จะเหลวและมีมันไหลออกมา นำไปทำเป็นอาหารได้หลายชนิด เช่น ไตปลาที่เป็นเครื่องจิ้มคล้ายน้ำพริกของทางภาคกลาง หรือแกงพุงปลาที่เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของจังหวัดพัทลุง นอกจากนั้น ยังนำไตปลาไปผัดกับน้ำพริกแกง ใส่ปลาจิ้งจ้างและผัก เรียกไตปลาแห้ง

ไตปลาที่เป็นเครื่องจิ้มนี้เป็นที่มาของอาหารชาววังที่เรียกว่าแสร้งว่าหรือแสร้งว่าไตปลา ซึ่งเป็นการปรุงแบบเดียวกับน้ำพริกไตปลาเพียงแต่ตัดไตปลาที่มีกลิ่นเหม็นคาวออกไป ใส่เครื่องปรุงอื่นลงไปแทน เช่น กุ้ง แสร้งว่านี้ เป็นอาหารที่มีในกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานของรัชกาลที่ 2

แกงไตปลา หรือแกงพุงปลาเป็นแกงที่มีไตปลาเป็นส่วนประกอบที่สำคัญ มีทั้งแบบที่ใสและไม่ใส่กะทิ แบบใส่กะทิเป็นที่นิยมในบางท้องที่ เช่นที่จังหวัดยะลา การแกงจะต้มกะทิแค่พอสุก ไม่แตกมัน น้ำพริกแกงประกอบด้วย พริกขี้หนูแห้ง เกลือ พริกไทยเม็ด ตะไคร้ ผิวมะกรูด กระเทียม ขมิ้น หอมแดง กะปิ

แกงไตปลาแบบชุมพรจะไม่ใส่ข่า กระชาย หอมแดง กระเทียมในน้ำพริกแกง แต่จะซอยละเอียดใส่ลงในแกง เรียกแกงแบบนี้ว่าแกงไตปลาเครื่องซอย