seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แก็ชแกเมต

แก็ชแกเมต () เป็นเมืองตอนกลางของประเทศฮังการี เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 8 ของประเทศ ในเทศมณฑลบาช-กิชกุน เป็นศูนย์กลางตลาดผลไม้ มีโรงกลั่นสุรา อุตสาหกรรมทำเครื่องหนัง ชื่อของเมือง คำว่า "kecske" ในภาษาฮังการี หมายถึง แพะ
โรคทางพันธุกรรม

โรคทางพันธุกรรมเป็นโรคซึ่งเกิดจากความผิดปกติของยีนหรือโครโมโซม แม้โรคบางชนิดเช่นมะเร็งจะมีสาเหตุส่วนหนึ่งสัมพันธ์กับความผิดปกติของพันธุกรรม แต่ก็ยังเกิดจากสาเหตุอื่นๆ ที่เป็นปัจจัยสิ่งแวดล้อมด้วย โรคทางพันธุกรรมส่วนใหญ่เป็นโรคที่พบได้น้อย อาจมีผู้ป่วยเพียงหนึ่งในหลายพันหรือหลายล้านคน ความผิดปกติทางพันธุกรรมที่ถ่ายทอดเป็นลักษณะด้อยบางชนิด อาจทำให้ผู้ที่เป็นพาหะหรือเป็นเฮเทอโรไซกัสเกิดภาวะได้เปรียบทางพันธุกรรมในสภาพแวดล้อมบางแบบได้ เช่นที่พันธุกรรมทาลัสซีเมียทำให้มีโอกาสรอดชีวิตในพื้นที่ที่มีการระบาดของมาลาเรียมากขึ้น เป็นต้น
พล็อยดี

พล็อยดี () หมายถึงจำนวนชุดของโครโมโซมในเซลล์

เซลล์สืบพันธุ์ของมนุษย์มีโครโมโซมชุดสมบูรณ์หนึ่งชุด อยู่ในเซลล์อสุจิและเซลล์ไข่ ซึ่งได้รับโครโมโซมแต่ละชุดมาจากพ่อหรือแม่ จึงมีจำนวนโครโมโซมเป็น แฮพลอยด์ (haploid: n) เซลล์สืบพันธุ์นี้จะมาผสมกันได้เป็นเซลล์โซมาติกซึ่งมีจำนวนชุดโครโมโซมมากขึ้นเป็นสองเท่า เรียกว่า ดิพลอยด์ (diploid: 2n)
ปลาซักเกอร์

ปลาซักเกอร์ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pterygoplichthys multiradiatus" ในวงศ์ปลาซักเกอร์ (Loricariidae)

มีลำตัวยาว ปากเป็นรูปถ้วยเพื่อใช้ในการดูดอาหารและยึดติดกับก้อนหินหรือวัสดุแข็ง ๆ ต่าง ๆ ในน้ำ ครีบหลังสูงใหญ่ มีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งคู่ และมีก้านครีบแข็ง 12-14 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งก้าน และก้านครีบแขนงสี่ก้าน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งก้าน และก้านครีบแขนงห้าก้าน ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งก้าน และก้านครีบแขนงสี่ก้าน ครีบไขมันมีเงี่ยงแหลมหนึ่งก้าน ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูกแข็งด้านละ 23-24 แผ่นทั่วลำตัวเหมือนสวมใส่เสื้อเกราะ ลำตัว ครีบหลัง ครีบอก ครีบท้องและครีบหางมีจุดสีน้ำตาลหรือดำกระจายไปทั่ว

มีการกระจายพันธุ์ในแม่น้ำโอรีโนโก แถบประเทศอาร์เจนตินา, เวเนซุเอลา และตรินิแดด มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 50-60 เซนติเมตร

ปลาซักเกอร์ชนิดนี้นับเป็นปลาซักเกอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่มีการแพร่กระจายไปในหลายพื้นที่เหมือนเช่นปลาซักเกอร์ชนิด "Hypostomus plecostomus" ซึ่งอยู่ต่างสกุลกัน ด้วยการนำเข้าเป็นปลาสวยงามเพื่อทำความสะอาดในตู้ปลาเหมือนกับปลาซักเกอร์ชนิดอื่น ๆ ทำให้บางคนเรียกปลาชนิดนี้ว่า "ปลาดูดกระจก" ปัจจุบันนี้ได้กลายเป็นปัญหาชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานแหล่งน้ำรวมถึงสัตว์น้ำของประเทศอื่นที่ได้ไปแพร่กระจายพันธุ์ รวมถึงในประเทศไทย รวมถึงยังมีผู้นำไปหลอกขายเป็นปลาปล่อย โดยเรียกว่า "ปลาราหู"
เมืองเวียงพูคา

เมืองเวียงภูคา (ภาษาลาว: ເມືອງວຽງພູຄາ) เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนใต้ของแขวงหลวงน้ำทา ห่างจากเทศบาลแขวงประมาณ 60 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 1,866 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่ตั้งในเขตภูเขา ติดต่อกับเมืองต่างๆดังนี้คือเมืองน้ำทา เมืองนาแล และเมืองลอง แขวงบ่อแก้ว ประกอบด้วยชนเผ่าที่หลากหลาย ทั้งชาวอาข่า ชาวมูเซอ ชาวขมุ ชาวม้งและชาวลาว และยังเป็นที่เชื่อมต่อการค้าระหว่างเมืองน้ำทากับเมืองห้วยทรายของแขวงบ่อแก้ว

แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในเมืองเวียงภูคา ได้แก่วัดมหาพรต สร้างขึ้นสมัยพุทธศตวรรษที่ 21 – 22 ตั้งอยู่บนยอดเขาสูง ชาวเมืองเชื่อว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง นอกจากนั้นยังมีถ้ำที่สวยงามจำนวนมาก เช่นถ้ำกาวฮาวอยู่บ้านน้ำแอ่ง ถ้ำภูผาสาด ใกล้กับบ้านท่าหลวง และถ้ำน้ำใหม่ เป็นต้น
พันธุ์ป่า

พันธุ์ป่าหรือไวลด์ไทป์ () เป็นฟีโนไทป์หนึ่งของสิ่งมีชีวิตสปีชีส์หนึ่งๆ ที่เป็นรูปแบบพื้นฐานเกิดขึ้นเองและพบได้ในธรรมชาติ ตามความเข้าใจเดิมนั้นลักษณะที่เป็นพันธุ์ป่าหมายถึงลักษณะที่เกิดจากอัลลีล "ปกติ" ของโลคัสนั้นๆ ซึ่งไม่เหมือนกับอัลลีล "กลายพันธุ์" ซึ่งไม่ปกติ ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันดีแล้วว่าโลคัสส่วนใหญ่ของยีนนั้นมีอัลลีลหลายรูปแบบซึ่งมีความถี่แตกต่างกันไปตามภูมิประเทศที่สิ่งมีชีวิตนั้นๆ อยู่อาศัย ดังนั้นรูปแบบพันธุ์ป่าที่เป็นพื้นฐานจริงๆ นั้น จึงไม่มีอยู่จริง อย่างไรก็ดีโดยทั่วไปนั้นถือว่าอัลลีลที่พบบ่อยที่สุด หรือมีความถี่มากที่สุด จะถือว่าเป็นอัลลีลที่เป็นพันธุ์ป่า

หลักการว่าด้วยการมีอยู่ของไวลด์ไทป์มีประโยชน์ในการศึกษาสิ่งมีชีวิตต้นแบบเช่นแมลงวันผลไม้ "Drosophila melanogaster" ซึ่งลักษณะปรากฎ (ฟีโนไทป์) บางอย่างของแมลงวันนี้ เช่น สีตา หรือรูปร่างปีก สามารถถูกเปลี่ยนแปลงโดยการเกิดการกลายพันธุ์ในรูปแบบต่างๆ ได้ เช่น การมีตาสีขาว การมีร่องที่ปีก เป็นต้น อัลลีลที่เป็นไวลด์ไทป์จะถูกกำหนดด้วยสัญลักษณ์ "+" ที่ด้านบน
อัลลีล

อัลลีล () คือรูปแบบหนึ่ง ๆ จากหลาย ๆ รูปแบบของยีนหนึ่ง ๆ บางครั้งอัลลีลที่แตกต่างกันอาจทำให้เกิดลักษณะแสดงออก เช่น สีตา สีผม ที่แตกต่างกันได้ บางครั้งอัลลีลที่แตกต่างกันอาจไม่ได้ทำให้มีลักษณะแสดงออกที่แตกต่างกันก็ได้

สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ส่วนใหญ่มีโครโมโซมสองชุด เรียกว่าเป็นสิ่งมีชีวิตแบบดิพลอยด์ โครโมโซมเหล่านี้เรียกว่าเป็นโครโมโซมที่เป็นโฮโมโลกัสกัน สิ่งมีชีวิตแบบดิพลอยด์จะมียีนหนึ่ง ๆ หนึ่งยีน (และหมายถึงอัลลีลหนึ่ง ๆ หนึ่งอัลลีล) บนโครโมโซมแต่ละอัน หากทั้งสองอัลลีลเป็นอัลลีลที่เหมือนกัน เรียกว่าเป็นอัลลีลที่เป็นโฮโมไซกัส ถ้าไม่เหมือนกันเรียกว่าเป็นเฮเทอโรไซกัส
โลคัส (พันธุศาสตร์)

ในทางพันธุศาสตร์และการประมวลผลทางวิวัฒนาการ โลคัส () หมายถึงตำแหน่งหนึ่งๆ บนยีนหรือลำดับดีเอ็นเอซึ่งอยู่บนโครโมโซม ลำดับดีเอ็นเอบนโลคัสหนึ่งๆ อาจมีได้หลายแบบแต่ละแบบเรียกว่าอัลลีล รายการลำดับทั้งหมดของโลคัสบนจีโนมหนึ่งๆ ซึ่งเป็นที่รู้ เรียกว่าแผนที่พันธุกรรม (genetic map), กระบวนการทำแผนที่ยีน (gene mapping) คือกระบวนการที่หาโลคัสของลักษณะถ่ายทอดทางชีวภาพหนึ่งๆ
เหตุรถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี พ.ศ. 2553

เหตุรถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 2.10 น. ตามเวลามาตรฐานจีน (UTC+8) ของวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยรถไฟ เค853 ขณะกำลังเดินทางจากเซี่ยงไฮ้ไปยังกุ้ยหลินประสบอุบัติเหตุตกรางในเขตภูเขาของอำเภอตงเซียน ภายในเขตนครฝูโจว มณฑลเจียงซี ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 19 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 71 คน รวมมีผู้รอดชีวิตได้รับการช่วยเหลืออย่างน้อย 53 คน และอีก 280 คนถูกนำตัวออกจากรถไฟ ภายในเวลา 12 ชั่วโมง ผู้รอดชีวิตทั้งหมดถูกนำตัวออกจากพื้นที่ขณะยังมีความพยายามช่วยเหลือ

ตามข้อมูลของกระทรวงการรถไฟ รถไฟดังกล่าวตกรางจากรอยร้าวบนรางที่เกิดขึ้นจากดินถล่ม ดินถล่มดังกล่าวเกิดขึ้นไม่กี่วันก่อนหน้าซึ่งมีฝนตกลงมาอย่างหนักและเกิดอุทกภัยในพื้นที่ ซึ่งพายุล่าสุดที่เกิดขึ้นในพื้นที่นั้นทำให้ต้องอพยพประชาชนไปถึง 44,600 คน และอีกกว่า 1.46 ล้านคนได้รับผลกระทบจากพายุนั้นด้วย เหตุดังกล่าวทำให้ตู้โดยสารรถไฟจำนวน 8 จากทั้งหมด 17 ตู้ตกราง บางตู้ถูกพบว่าพลิกคว่ำ และมีตู้หนึ่งที่กล่าวว่า "หมุนบิดและชนกับตู้อื่น"
ไซโกซิตี

ไซโกซิตี () คือความเหมือนหรือไม่เหมือนของยีนทั้งสองของลักษณะหนึ่งๆ ของสิ่งมีชีวิตหนึ่งๆ หากยีนทั้งสองเหมือนกัน สิ่งมีชีวิตนั้นก็จะมีลักษณะนั้นๆ แบบเป็นฮอโมไซกัส () หรือเป็นพันธุ์แท้ หากไม่เหมือนกัน สิ่งมีชีวิตนั้นจะมีลักษณะนั้นๆ แบบเป็นเฮเทอโรไซกัส () หรือเป็นพันทางหรือพันธุ์ผสม หากหายไปยีนหนึ่งเหลือเพียงยีนเดียวเรียกว่าเฮมิไซกัส (hemizygous) หากหายไปทั้งสองยีนเรียกว่านัลลิไซกัส (nullizygous)
คำต่างๆ อย่าง ฮอโมไซกัสและเฮเทอโรไซกัสนั้นใช้สำหรับอธิบายลักษณะจีโนไทป์ที่ตำแหน่งโลคัสหนึ่งๆ บนดีเอ็นเอของสิ่งมีชีวิตที่มีโครโมโซมสองชุด (ดิพลอยด์) โดยฮอโมไซกัสหมายถึงการที่จีโนไทป์นั้นมีอัลลีลสองอันที่เหมือนกันบนโลคัสหนึ่งๆ เฮเทอโรไซกัสหมายถึงการที่จีโนไทป์นั้นมีอัลลีลที่ไม่เหมือนกันสองอันบนโลคัสหนึ่งๆ เฮมิไซกัสหมาถึงการที่จีโนไทป์นั้นมียีนเพียงยีนเดียว ส่วนนัลลิไซกัสหมายถึงการที่จีโนไทป์นั้นไม่มียีนใดๆ อยู่เลย
การเซลล์หนึ่งๆ จะมียีนหนึ่งๆ เป็นฮอโมไซกัส หมายความว่ามีอัลลีลที่เหมือนกันอยู่บนฮอโมโลกัสโครโมโซมทั้งสองอัน เซลล์หรือสิ่งมีชีวิตนั้นๆ จะถูกเรียกว่าเป็นฮอโมไซโกต สิ่งมีชีวิตพันธฺุ์แท้จะมีลักษณะหนึ่งๆ ที่สนใจ เป็นฮอโมไซกัสเสมอ
ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม

ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม () คือแนวโน้มที่ยีนบนโลคัสจำนวนหนึ่งมีโอกาสที่มีถูกถ่ายทอดไปพร้อมกัน โลคัสที่มีตำแหน่งทางกายภาพอยู่ใกล้กันบนโครโมโซมเดียวกันมีแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ด้วยกันหลังเกิดการไขว้เปลี่ยนของโครโมโซมในการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิส ทำให้เป็นพันธุกรรมที่มีความเชื่อมโยงกัน
แผนที่ความเชื่อมโยง (linkage map) ของสิ่งมีชีวิตสปีชีส์หนึ่งๆ หรือประชากรศึกษากลุ่มหนึ่ง เป็นแผนที่ทางพันธุกรรมที่แสดงตำแหน่งของยีนและตัวบ่งชี้ทางพันธุกรรม (genetic marker) ที่เป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว เทียบกันในเชิงความถี่ของการรวมตัวใหม่หลังการแบ่งแยก แต่ไม่ใช่แผนที่ที่แสดงระยะห่างทางกายภาพที่แท้จริงของยีนแต่ละยีนบนโครโมโซม การทำแผนที่ความเชื่อมโยงเป็นขั้นตอนที่สำคัญมากในการหาตำแหน่งของยีนที่ก่อให้เกิดโรคทางพันธุกรรม
แม่น้ำลิมโปโป

แม่น้ำลิมโปโป () เป็นแม่น้ำในทวีปแอฟริกาไหลผ่านตอนกลางของแอฟริกาใต้ มีต้นน้ำอยู่ใกล้เมืองโจฮันเนสเบิร์กในแคว้นเกาเต็งของประเทศแอฟริกาใต้ ไหลไปทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ ตรงเส้นเขตแดนส่วนหนึ่งกับประเทศบอตสวานาและเป็นเส้นเขตแดนทั้งหมดของประเทศซิมบับเว จากนั้นไหลวกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านตอนใต้ของประเทศโมซัมบิก ไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดีย แม่น้ำมีความยาวราว 1,750 กิโลเมตร แม่น้ำลิมโปโปเป็นแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในแอฟริกาที่ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย รองจากแม่น้ำแซมบีซี

ปริมาณน้ำไหล 415,000 ตร.กม. (160,200 ตร.ไมล์) หรือไหล 170 ม³/วินาที ต่อปี บริเวณปากแม่น้ำ
แม่น้ำแซมบีซี

แม่น้ำแซมบีซี หรือ แม่น้ำซัมเบซี () เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับ 4 ของทวีปแอฟริกา และเป็นแม่น้ำแอฟริกาที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย มีปริมาณน้ำไหล 1,390,000 ตร.กม. (540,000 ตร.ไมล์) น้อยกว่าแม่น้ำไนล์ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง แม่น้ำมีความยาว 3,540 กิโลเมตร (2,200 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกของประเทศแองโกลาไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เข้าไปทางด้านตะวันตกของประเทศแซมเบียแล้วไหลไปทางใต้ เป็นเส้นเขตแดนกับประเทศบอตสวานา จากนั้นวกไปทางตะวันออก เป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศแซมเบียกับประเทศซิมบับเว เข้าไปทางตอนกลางของประเทศโมซัมบิก ลงสู่ช่องแคบโมซัมบิกที่เมืองชีนเด แม่น้ำใช้เดินเรือได้ 3 ช่วงโดยมีแก่งและน้ำตกวิกตอเรียกั้นขวางอยู่เป็นตอน ๆ แควที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำกาฟูเอ แม่น้ำลูอาวา แม่น้ำชิเร แม่น้ำโชเบ และแม่น้ำซานยาตี

บริเวณเขตแดนประเทศแซมเบียและซิมบับเวมีการสร้างเขื่อนคารีบา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1958 ทำให้เกิดเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ คือ ทะเลสาบคารีบา ถือเป็นทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก
กพล ทองพลับ

กพล ทองพลับ เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2510 ที่ จ.ชัยนาท เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รายการวิทยุ นักแสดง เป็นที่รู้จักในการดำเนินรายการประเภทผี เรื่องลึกลับ เช่นรายการวิทยุชื่อรายการ "เดอะช๊อค" รายการโทรทัศน์ "คนอวดผี" และ "Shock Station" นอกจากนั้นยังดำเนินรายการด้านกีฬาทางช่อง จีเอ็มเอ็ม สปอร์ต กพลเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
พันธุศาสตร์คลาสสิก

พันธุศาสตร์คลาสสิกคือชุดของความรู้ทางพันธุศาสตร์ที่ถูกพัฒนาขึ้นก่อนจะมีการพัฒนาพันธุศาสตร์ยุคใหม่อย่างอณูพันธุศาสตร์ การค้นพบที่สำคัญของพันธุศาสตร์คลาสสิกที่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตซึ่งเป็นยูคาริโอตคือความเชื่อมโยงของพันธุกรรม ซึ่งเป็นผลที่ได้จากการสังเกตพบว่ายีนบางยีนไม่มีการแยกส่วนอย่างอิสระในขั้นตอนไมโอซิส ซึ่งเป็นการขัดกับกฎของทายกรรมเมนเดเลียน นำไปสู่การพัฒนาความรู้ในการหาทางสร้างแผนที่ที่ระบุตำแหน่งบนโครโมโซม แผนที่ความเชื่อมโยงนี้ยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะในการพัฒนาพันธุ์พืช
โลคัสลักษณะถ่ายทอดเชิงปริมาณ

ลักษณะถ่ายทอดเชิงปริมาณ () หมายถึงฟีโนไทป์บางชนิดที่มีระดับแสดงออกแตกต่างกันไปหลายระดับ เช่น ส่วนสูง สีผิว ซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยผลของการมียีนควบคุมลักษณะหลายยีนและสิ่งแวดล้อม และโลคัสลักษณะถ่ายทอดเชิงปริมาณ () เป็นชุดของดีเอ็นเอที่ประกอบด้วยลำดับของยีนหรือชุดของการเชื่อมโยงของยีนหลายตัวซึ่งทำให้เกิดลักษณะถ่ายทอดเชิงปริมาณดังกล่าว การสร้างแผนที่แสดงตำแหน่งของยีนบนจีโนมซึ่งทำให้เกิดลักษณะถ่ายทอดเชิงปริมาณลักษณะหนึ่งๆ ทำได้โดยใช้ป้ายชื่อโมเลกุลเช่น AFLP หรือ SNP ซึ่งเป็นที่นิยมมากกว่า ขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนแรกเริ่มในการระบุและถอดรหัสลำดับของยีนจริงๆ ที่ทำให้เกิดความแตกต่างของลักษณะถ่ายทอดนั้นๆ
การไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม

กระบวนการไขว้เปลี่ยนของโครโมโซมหรือครอสซิง โอเวอร์ คือกระบวนการซึ่งทำให้มีการแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรมระหว่างโครโมโซมซึ่งเป็นโฮโมโลกัสกัน ถือเป็นขั้นตอนท้ายๆ ของกระบวนการจัดเรียงใหม่ของพันธุกรรมในโปรเฟส 1 ของไมโอซิส (แพคีทีน) ในขั้นตอนไซแนปซิส ซึ่งไซแนปซิสเริ่มขึ้นก่อนที่จะมีการสร้างไซแนปโตนีมาลคอมเพลกซ์ และยังไม่เสร็จจนกระทั่งช่วงท้ายของโปรเฟส 1 กระบวนการไขว้เปลี่ยนส่วนใหญ่เกิดขึ้นเมื่อบริเวณซึ่งพอดีกันบนโครโมโซมที่เป็นคู่กันเกิดการแตกและต่อกันระหว่างโครโมโซมคู่กันคนละตัว
เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์

เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ หรือที่คนในท้องถิ่นนิยมเรียก เมืองขุขันธ์ เป็นเทศบาลตำบลตั้งอยู่ในเขต อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เดิมเป็น สุขาภิบาลโดยใช้ชื่อว่า สุขาภิบาลห้วยเหนือ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2499 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ ได้รับการพิจารณาจากกระทรวงมหาดไทย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนชื่อเทศบาล จากเทศบาลตำบลห้วยเหนือ เป็น เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์มีพื้นที่ 1.5 ตร.กม. หรือประมาณ 937.5 ไร่

สภาพโดยทั่วไปของเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เป็นที่เนินสูง บริเวณจุดศูนย์กลางและลาดเอียงทุกด้านซึ่งล้อมรอบด้วยนาข้าว โดยมี ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 หรือ ถนนสายขุขันธ์–ศรีสะเกษ ตัดผ่านกลางชุมชน

ประชากรในเขตเทศบาลจำนวน 4,660 คน เป็นชาย 2,278 คนและหญิง 2,382 คน จำนวน 1,425 ครัวเรือน มีความหนาแน่นประมาณ 3,326 คน/ตารางกิโลเมตร โดยกระจุกตัวอยู่บริเวณตอนกลางของชุมชนตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 และมีอัตราการเพิ่มของประชากรในเขตเทศบาลประมาณร้อยละ 0.12 อันเนื่องมาจากภายในเขตเทศบาลตำบลตำบลเมืองขุขันธ์ ได้มีการใช้พื้นที่เต็มพื้นที่แล้ว 
มีจำนวน 6 ชุมชน ได้แก่

การตั้งถิ่นฐานของประชากรในเขตเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์จะกระจุกตัวอยู่บริเวณภายในชุมชนเมือง โดยมีที่พักอาศัยอยู่บริเวณชานเมืองและพื้นที่การเกษตรจะอยู่นอกเขตเทศบาลโดยรอบ ส่วนการประกอบอาชีพของประชากรในเขตเทศบาลแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

ทางหลวงแผ่นดิน

ถนนในเขตเทศบาล

ซอยในเขตเทศบาล

สถานีขนส่ง
ประพาส ลิมปะพันธุ์

ร้อยตรี ประพาส ลิมปะพันธุ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย และเป็นอดีตเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา

ประพาส ลิมปะพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2478 ที่อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรของนายเพ่ง ลิมปะพันธุ์ กับนางปราย ลิมปะพันธุ์ สำเร็จชั้นระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวรรควิทยา (โรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา ในปัจจุบัน) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขากสิกรรมและสัตวบาล จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิทยาศาสตร์การเกษตร จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ Training Marketing at DACA (Japan) Training Of TOP Management at Perth University Australia

ร้อยตรีประพาส สมรสกับนางวันเพ็ญ ลิมปะพันธุ์ มีบุตร 5 คน คือ ปิยะวดี ลิมปะพันธุ์ ปิยะชนก ลิมปะพันธุ์ ปิยะกมล ลิมปะพันธุ์ ปิยะหทัย ลิมปะพันธุ์ และปิยะวัช ลิมปะพันธุ์

ประพาส ลิมปะพันธุ์ เคยรับราชการเป็นทหารบก และเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคชาติพัฒนา และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.42) เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ครม.44 และ ครม.45) และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย เมื่อปี พ.ศ. 2537 (ชวน 1)

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 ของพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา (เปลี่ยนชื่อมาจากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน) แทนนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ ที่ลาออกจากพรรคไปร่วมงานกับพรรคชาติไทยพัฒนา

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนา ลำดับที่ 4
ความเชื่อหลักของอณูชีววิทยา

ความเชื่อหลักของอณูชีววิทยา หรือ หลักเกณฑ์กลางสำหรับชีววิทยาโมเลกุล () นั้นมีการพูดถึงครั้งแรกโดย ฟรานซิส คริก ใน ค.ศ. 1958 และมีกล่าวซ้ำในบทความซึ่งตีพิมพ์ในวารสารเนเจอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1970 ว่า
"ความเชื่อหลักของอณูชีววิทยาคือรายละเอียดโดยละเอียดขั้นต่อขั้นของการส่งต่อข้อมูล โดยระบุชัดเจนว่าข้อมูลไม่อาจถูกส่งย้อนจากโปรตีนกลับไปเป็นโปรตีนหรือกรดนิวคลิอิกได้"

กล่าวคือ กระบวนการสร้างโปรตีนนั้นเป็นกระบวนการที่ไม่สามารถเกิดย้อนกลับได้ ไม่สามารถสร้างดีเอ็นเอโดยมีโปรตีนเป็นต้นแบบได้

หลักเกณฑ์ดังกล่าวเป็นกรอบความเข้าใจการถ่ายทอดข้อมูลลำดับระหว่างข้อมูลข้อมูลลำดับ โดยในกรณีที่พบได้ทั่วไป จะขนส่งโพลิเมอร์ชีวภาพในสิ่งมีชีวิต โพลิเมอร์ชีวภาพแบ่งออกเป็น 3 ระดับใหญ่ ๆ ได้แก่ ดีเอ็นเอ อาร์เอ็นเอ (ทั้งสองเป็นกรดนิวคลีอิกทั้งคู่) และโปรตีน มีการถ่ายทอดข้อมูลโดยตรงที่เป็นไปได้จำนวน 3×3 = 9 วิธี ที่เกิดขึ้นระหว่างการถ่ายทอดข้อมูลเหล่านี้ หลักเกณฑ์ดังกล่าวได้แบ่งประเภททั้ง 9 วิธีนี้ออกเป็นสามประเภท ประเภทละสามวิธี คือ การถ่ายทอดทั่วไป 3 วิธี ซึ่งเชื่อกันว่าเกิดขึ้นตามปกติในเซลล์ส่วนใหญ่, การถ่ายทอดพิเศษ 3 วิธี ซึ่งเป็นที่รู้จัก แต่เกิดขึ้นเฉพาะเมื่ออยู่สภาวะที่เจาะจงในกรณีของไวรัสบางชนิดหรือในห้องปฏิบัติการ และการถ่ายทอดที่ยังไม่เป็นที่ทราบกันอีก 3 วิธี การถ่ายทอดทั่วไปอธิบายการไหลทั่วไปของข้อมูลทางชีววิทยา ซึ่งดีเอ็นเอสามารถคัดลอกตัวเองเป็นดีเอ็นเอ ข้อมูลดีเอ็นเอสามารถคัดลอกต่อเป็นเอ็มอาร์เอ็นเอได้ (การถอดรหัส) และโปรตีนสามารถถูกสังเคราะห์ได้โดยใช้ข้อมูลในเอ็มอาร์เอ็นเอเป็นแบบ (การแปลรหัส)

พรีออนเป็นโปรตีนที่สามารถจำลองตัวเองได้ เป็นตัวการก่อโรค CJD โรควัวบ้า และโรคคูรู ปัจจุบันพบว่าการจำลองตัวเองของพรีออนก็อยู่ภายใต้กฎการคัดเลือกโดยธรรมชาติเช่นเดียวกับกรดนิวคลีอิก การจำลองตัวเองของพรีออนเป็นตัวอย่างที่ขัดกับความเชื่อหลักของอณูชีววิทยา
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์

เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ () หรือเดิมใช้ชื่อว่า แชริตีชีลด์ (Charity Shield) เป็นการแข่งขันฟุตบอลอังกฤษประจำปี ระหว่างผู้ชนะเลิศพรีเมียร์ลีกกับผู้ชนะในการแข่งขันเอฟเอคัพในฤดูกาลล่าสุด จัดขึ้นที่สนามเวมบลีย์ หากผู้ชนะในพรีเมียร์ลีกเป็นทีมที่ชนะในเอฟเอคัพด้วยแล้ว จะแข่งขันกับรองชนะเลิศในพรีเมียร์ลีกแทน การแข่งขันจัดขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษโดยจะนำรายได้จากการแข่งขันเพื่อช่วยเหลือกิจกรรมด้านสังคมและการกุศลทั่วประเทศ รายได้จากค่าตั๋วและการขายรายการแต่ละนัดจะแจกจ่ายให้กับ 124 สโมสรที่ร่วมเข้าแข่งขันในเอฟเอคัพในรอบแรก สำหรับการทำกิจกรรมการกุศลของแต่ละทีม ส่วนที่เหลือจะนำไปให้องค์กรการกุศลที่ร่วมกับสมาคม การแข่งขันจัดขึ้นครั้งแรกในฤดูกาล 1908–09 โดยแทนที่เชริฟฟ์ออฟลอนดอนแชริตีชีลด์

การแข่งขันคอมมิวนิตีชีลด์ครั้งล่าสุด นับเป็นการแข่งขันครั้งที่ 95 คือ ฤดูกาล 2017–18 เป็นการพบกันระหว่างแชมป์เอฟเอคัพ อาร์เซนอล กับ แชมป์พรีเมียร์ลีก เชลซี เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ที่สนามเวมบลีย์ กรุงลอนดอน ผลปรากฏว่าอาร์เซนอลเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 4–1 ด้วยการดวลจุดโทษตัดสิน หลังจากเสมอกันในการแข่งขัน 90 นาที (และทดเวลาเจ็บ 5 นาที) 1–1 ได้แชมป์รายการนี้ไปเป็นครั้งที่ 15
สายธาร (อัลบั้ม)

สายธาร เป็นอัลบั้มชุดแรกของ ต้น สุชาติ ชวางกูร อำนวยการผลิตโดย วิชัย ปุญญะยันต์

"หน้า 1""หน้า 2"ข้อมูลจาก cassette tape สุชาติ ชวางกูร อัลบั้ม สายธาร
หญ้าทราย

หญ้าทราย (, ) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู มีเหง้า ออกรากที่โคนเหง้า ต้นสูง 50 - 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง ยาว 15-30 เซนติเมตร มีปลอกหุ้มบริเวณข้อ เห็นเป็นขอบชัดเจน มีขน ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิลยาว 5-12 เซนติเมตร ประกอบด้วยช่อดอกย่อย 10 - 15 ช่อ และช่อยาว 2-3 เซนติเมตร ในประเทศไทย ออกดอกช่วง พฤศจิกายน - ธันวาคม ขยายพันธุ์ด้วยเหง้าและเมล็ด การสังเคราะห์ด้วยแสงคาดว่ามีการตรึงคาร์บอนแบบ C3 ชอบดินชื้นแฉะ พบในนาข้าว และที่ลุ่มน้ำขังทั้วประเทศไทย
นิวัตต์ ดารานันทน์

ศาสตราจารย์ นิวัตต์ ดารานันทน์ (7 กันยายน 2470 - 11 มิถุนายน 2554) อดีตกรรมการบริหารผู้ทรงคุณวุฒิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน อดีตหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลงานสำคัญคือ เป็นกรรมการบริหาร และกรรมการบริหาร โครงการธนาคารสมองของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ
ศ.ดร.นิวัตต์ ดารานันทน์ เป็นอาจารย์ผู้สอน นิสิต และนักศึกษา วิศวกรรม ทั้งปริญญาตรี โท และเอก ทั้งชาวไทยและชาวเอเชีย อื่น ๆ นับเป็นปูชนียบุคคลที่สำคัญของชาวไทย ซึ่งประสิทธิประสาทวิชาการ แก่วิศวกร เพื่อให้เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศชาติในปัจจุบันศาสตราจารย์ นิวัตต์ ดารานันทน์ หรือ ศาสตราจารย์ ดร.นิวัตต์ ดารานันทน์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2493 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2510 และได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นรองศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2512 เป็นศาสตราจารย์ ในปี 2515 ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานกรรมการการประปานครหลวง ระหว่างปี พ.ศ. 2525-2526 กรรมการการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2525-2529 กรรมการกฤษฎีกา รับเรื่องราวร้องทุกข์ ระหว่างปี พ.ศ. 2530-2542 และได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ เกียรติคุณในปี พ.ศ. 2530
หญ้ายอนหู

หญ้ายอนหู หรือ หญ้าดอกขาว (; ) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ ออกรากตามข้อ สูง 50 - 100 เซนติเมตร ใบเรียบ เป็นเส้นตรง ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 20-60 เซนติเมตร มีช่อดอกย่อยแบบ spike จำนวนมาก ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร แต่ละช่อมี 3-7 ดอก ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินที่ระบายน้ำได้ไม่ดี พบในนาหว่าน พบได้ทั่วประเทศไทย

หญ้ายอนหูเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาธี สารสกัดด้วยเอทิลอะซีเตตจากลำต้น ยับยั้งการเจริญของแตงกวา แตงโม ฟักทอง ถั่วลิสงนา ผักเสี้ยนผี ผักเบี้ยใหญ่ ข้าว ไมยราบยักษ์ ผักกาดขาวและหญ้าข้าวนกได้
หญ้าชันกาด

หญ้าชันกาด (, ) เป็นพืชวงศ์หญ้าและเป็นพืชหลายฤดู กระจายตัวโดยการแตกหน่อ สูง 50-100 เซนติเมตร ใบค่อนข้างเป็นเส้นตรง ยาว 7-15 เซนติเมตร มีขนเล็กน้อยที่ด้านบนของใบและตามขอบ ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 10 -20 เซนติเมตร ขยายพันธุ์โดยใช้เหง้า เมล็ดส่วนใหญ่ไม่งอก ชอบดินแห้ง พบตามบริเวณริมถนน ที่รกร้าง บางครั้งเป็นวัชพืชในเขตเกษตรกรรม โดยเฉพาะสวนทุเรียน แพร่กระจายทั่วประเทศไทย
บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ

พลตรี บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ (ชื่อเดิม : กิมกุ่ย) (13 เมษายน พ.ศ. 2462 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559) อดีตประธานรัฐสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรองนายกรัฐมนตรี และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี

บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2462 ที่อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายเอี้ยง กับนางช่วง สุวรรณหงษ์ (ต่อมาเปลี่ยนเป็น "ประเสริฐสุวรรณ") จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย และจบหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาครูพิเศษมัธยม (พม.) จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารเสนารักษ์

สมรสกับนางดวงเนตร ประเสริฐสุวรรณ มีบุตร - ธิดา รวม 10 คน คือ

บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ เริ่มทำงานหลังจากจบประกาศนียบัตรครูพิเศษมัธยม (พม.) โดยเป็นครูประจำโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2480 ก่อนจะไปศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารเสนารักษ์ และรับราชการมีชั้นยศ "สิบเอก" จากนั้นได้เข้าร่วมในราชการสงครามจนได้รับเหรียญชัยสมรภูมิมหาเอเชียบูรพา และเหรียญชัยสมรภูมิสงครามโลกครั้งที่สอง และกลับมาเป็นอาจารย์สอนประจำที่โรงพยาบาลอานันทมหิดล จังหวัดลพบุรี กระทั่ง พ.ศ. 2488 ได้ลาออกจากราชการเพื่อดูแลครอบครัว และเปิดคลินิกรักษาพยาบาลชื่อว่า "วิริยะการแพทย์"

บุญเอื้อ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยลงสมัครเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) เขตอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี และได้รับเลือกตั้งรวม 4 สมัย จากนั้นจึงได้เข้าสู่สนามการเมืองระดับชาติโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 จนถึงปี พ.ศ. 2539 รวมถึง 10 สมัย โดยในระยะแรกได้ร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงย้ายมาร่วมงานกับพรรคธรรมสังคม และพรรคชาติไทยในปีถัดมา และยังเป็นผู้ชักชวนนายบรรหาร ศิลปอาชา เข้าสู่งานการเมืองอีกด้วย

บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ สืบแทนพันตำรวจเอก กฤช สังขทรัพย์ ที่ถึงแก่อนิจกรรมจากเหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2524

บุญเอื้อ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 ได้รับเลือกเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร

บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ ได้รับพระราชทานยศ "พลตรี" เป็นกรณีพิเศษ เมื่อปี พ.ศ. 2540

พลตรีบุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบ ในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เวลา 08.00 น. ณ โรงพยาบาลศิริราช ด้วยโรคชรา สิริอายุรวมได้ 97 ปี และมีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพในวันศุกร์ที่ 14 ตุลาคม 2559
จ่าสลอจเตอร์

โรเบิร์ต รีมัส (Robert Remus; เกิด 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพกึ่งเกษียณอายุชาวอเมริกันที่รู้จักกันในชื่อ จ่าสลอจเตอร์ (Sgt. Slaughter) ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWEในโปรแกรมการทูต เป็นอดีตแชมป์ WWF 1 สมัย ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2004
เดสทินี (เพลงของมิกิ มะสึฮะชิ)

เดสทินี () เป็นซิงเกิลที่ 2 ของมิกิ มะสึฮะชิ ซิงเกิลนี้ได้รับการนำไปใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 9
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลลำดับที่ 2 ของมิกิ มะสึฮะชิ รหัส GZCA-1085 ซิงเกิลนี้ได้นำมาใช้ในอะนิเมะเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยเพลงนี้เป็นเพลงเปิดที่ 9 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 231-258 จำนวน 28 ตอน และนับเป็นซิงเกิลเดียวที่มิกิร้องให้แก่ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 22 ด้วยยอดขาย 15,020 ชุด ซิงเกิลนี้มียอดขายรวมประมาณ 20,000 ชุด ซิงเกิลนี้อยู่ในชาร์ด 5 สัปดาห์ เป็นซิงเกิลเดียวของเธอที่ขึ้นในอันดับ ท็อป 30 ได้

ปี 2007 รินะ อาอิอุชิ และ ยูก้า ซาเอกุซะ ได้ร้อง Cover ในซิงเกิล นานะสึ โนะ อูมิ โวะ วาตารุ คาเซะ โนะ โยว นิ อยู่แทร็กที่ 2
คำร้องโดย () ทำนองโดย มะชิมะกะ สีโนฟุ เรียบเรียงโดย () 
คำร้องโดย มิกิ มะสึฮะชิ ทำนองโดย คาวาโกะ นามิ เรียบเรียงโดย ()
โคะอิวะทริลช็อกซัสเพนส์

โคะอิวะทริลช็อกซัสเพนส์ () เป็นซิงเกิลที่ 4 ของรินะ อาอิอุชิ ซิงเกิลนี้ใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 8
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลลำดับที่ 4 ของรินะ อาอิอุชิ รหัส GZCA-1049 ซิงเกิลนี้ได้นำมาใช้ในอะนิเมะเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยเพลงนี้เป็นเพลงเปิดที่ 8 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 205-230 จำนวน 25 ตอน และนับเป็นซิงเกิลแรกที่รินะ อาอิอุชิร้องให้แก่ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 5 ซิงเกิลนี้มียอดขายรวม 105,260 ชุด ซิงเกิลนี้อยู่ในชาร์ด 6 สัปดาห์ เป็นซิงเกิลแรกที่มียอดขายเกิน 100,000 ชุด และ ซิงเกิลแรกที่ติดท็อป 5 และยังได้รับรางวัล GOLD จาก RIAJ อีกด้วย ในประเทศไทย เพลงนี้เป็นเพลงประกอบ Into ในการฉายรีรัน ของ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ปี 1 ในช่วงปิดเทอมหน้าร้อน ปี 2553
คำร้องโดย รินะ อาอิอุชิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย โอชิรุ โครุน
คำร้องโดย รินะ อาอิอุชิ ทำนองโดย อิวาอิ ยูอิซะโรว เรียบเรียงโดย โอชิรุ โครุน
รีมิกซ์โดย DJ K.Hasegawa（KH-R）（KH-R Jr）
รีมิกซ์โดย โอชิรุ โครุน