แอนน์แห่งโบฮีเมีย

แอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Anne of Bohemia) (11 พฤษภาคม ค.ศ. 1366 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 1383) แอนน์แห่งโบฮีเมียเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1366 เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1382 เมื่อพระชนมายุได้ 15 พรรษา และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1383 เมื่อพระชนมายุได้ 28 พรรษา ในช่วงเวลาที่เสกสมรส ทั้งสองไม่มีโอรส-ธิดาด้วยกัน ดังนั้นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 จึงต้องเสกสมรสใหม่กับ อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ

เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1366 ในปราก แคว้นโบฮีเมีย (ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก) แอนน์แห่งโบฮีเมียเป็นพระโอรสธิดาคนโตของคาร์ลส์ที่ 4 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย กับพระมเหสีคนที่ 4 เอลิซาเบธแห่งโพเมอราเนีย

ในปี ค.ศ. 1377 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษสิ้นพระชนม์หลังครองราชย์เป็นเวลา 50 ปี และเพราะพระโอรสคนโต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ (เจ้าชายดำ) สิ้นพระชนม์ไปเมื่อหนึ่งปีก่อน พระองค์จึงถูกสืบทอดต่อโดยพระนัดดาชาย พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ที่มีพระชนมายุ 10 พรรษา เมื่อริชาร์ดมีพระชนมายุ 15 พรรษา มีการมองหาเจ้าสาวให้พระองค์ และแอนน์แห่งโบฮีเมียดูเป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผล เนื่องจากโบฮีเมียและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถูกมองว่าเป็นพันธมิตรที่มีประโยชน์ในการต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามร้อยปีที่กำลังดำเนินอยู่ ทว่าการแต่งงานที่เป็นประโยชน์นี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ขุนนางและสมาชิกรัฐสภาเพราะแอนน์ไม่มีสินสอดติดตัว อาจารย์และเพื่อนสนิทของพระบิดาของริชาร์ด เซอร์ไซมอน เดอ เบอร์ลีย์ ถูกส่งไปเจรจาเรื่องสัญญาการแต่งงานและคุ้มกันว่าที่เจ้าสาววัย 15 พรรษามาอังกฤษ หลังจากที่แอนน์มาถึงโดเวอร์ ประเทศอังกฤษ คลื่นยักษ์ทำเรือที่พระองค์ใช้เดินทางมาแตก และมันถูกมองว่าเป็นลางร้าย คู่สามีภรรยาหนุ่มสาวแต่งงานกับที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1382

แอนน์ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ริเริ่มแฟชันสองอย่างในอังกฤษ จากที่ผู้หญิงเคยนั่งคร่อมบนอานซ้อน หรือเบาะที่นั่งเสริมหลังอานขี่ม้าของผู้ชาย ว่ากันว่าแอนน์ได้ริเริ่มการใช้อานนั่งไขว้ข้างเป็นครั้งแรกในอังกฤษ ซึ่งมีลักษณะคล้ายเก้าอี้ให้ผู้หญิงนั่งไขว้ข้างบนหลังม้าโดยวางเท้าบนที่วางเท้าขนาดเล็ก แอนน์ยังริเริ่มการใช้เครื่องประดับศีรษะทรงเขาที่มีขายาวและกว้างสองข้าง รูปทรงคล้ายพระจันทร์เสี้ยวและคลุมด้วยผ้าโปร่งหรือตาข่าย

แม้ในตอนแรกแอนน์จะไม่เป็นที่นิยม แต่พระองค์กลับกลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "พระราชินีแอนน์ผู้ดีงาม" เพราะความใจบุญ ทรงร้องขอการอภัยโทษให้ประชาชนมากมาย หลังการแต่งงานไม่นาน ทรงขออภัยโทษให้ผู้ที่มีส่วนร่วมในการปฏิวัติชาวนาในปี ค.ศ. 1381 ในปี ค.ศ. 1388 พระองค์ร้องขอชีวิตให้ไซมอน เดอ เบอร์ลีย์ ที่เป็นคนคุ้มกันพระองค์มาอังกฤษแต่ไม่สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1392 ทรงเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยระหว่างนครลอนดอนกับพระสวามีของพระองค์ที่ได้ผลลัพธ์เป็นการเดินขบวนผ่านเมืองอันน่าประทับใจโดยมีกษัตริย์และพระราชินีสวมมงกุฎอยู่บนหลังม้า ทว่าแอนน์แห่งโบฮีเมียล้มเหลวในการทำหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของพระราชินี ตลอด 12 ปีของการแต่งงาน พระองค์ล้มเหลวในการผลิตทายาทให้บัลลังก์

ในเดือนมิถุนายนของปี ค.ศ. 1394 แอนน์ป่วยเป็นกาฬโรคขณะอยู่ที่พระราชวังชีนกับพระสวามี ทรงสิ้นพระชนม์สามวันต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1394 ด้วยพระชนมายุ 28 พรรษา พระเจ้าริชาร์ดโศกเศร้าอย่างยิ่งกับการสิ้นพระชนม์ของแอนน์จนสั่งให้ทำลายพระราชวังชีน เป็นเวลาเกือบ 20 ปีที่มันมีสภาพเป็นซากปรักหักพังจนกระทั่งพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เริ่มโครงการสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1414 พระเจ้าริชาร์ดจัดพิธีศพให้แอนน์อย่างยิ่งใหญ่งดงาม มีการจุดเทียนและคบเพลิงที่ทำจากไขที่นำเข้าพิเศษมาจากฟลานเดอร์ส์ตลอดทางจากพระราชวังชีนถึงเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ผู้ร่วมพิธีทุกคนสวมเสื้อผ้าดำล้วนและผ้าคลุมศีรษะสีดำ พระเจ้าริชาร์ดโกรธเมื่อริชาร์ด ฟิตซ์อลัน เอิร์ลที่ 11 แห่งอารันเดลมาถึงพิธีศพช้า กษัตริย์ฟาดหน้าเอิร์ลด้วยคทา และริชาร์ดได้สร้างหลุมฝังศพให้พระมเหสีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

http://www.unofficialroyalty.com/may-11-1366-birth-of-anne-of-bohemia-first-wife-of-king-richard-ii-of-england/