seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พัก เซ-จุน

พัก เซ-จุน (; ) หรือที่เรียกกันในชื่อ เซจุน พัก เป็นนักเล่นวิดีโอเกม"โปเกมอน" และโปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกมชาวเกาหลีใต้

พักได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลก และทำผลงานติดอันดับท็อป 8 อย่างต่อเนื่องในฐานะผู้เล่นวิดีโอเกมรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก เขาได้เปิดตัวในเวทีนานาชาติเมื่อปี ค.ศ. 2011 โดยได้อันดับ 2 ในระดับผู้ใหญ่ของรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2011 และผู้เล่นระดับมาสเตอร์หน้าใหม่ในปี ค.ศ. 2012 โดยได้อันดับ 5 ในรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2012 หลังจากแพ้โวล์ฟ กลิก (ผู้ได้อันดับ 2) ในรอบรองชนะเลิศ

ในปี ค.ศ. 2013 พักได้สร้างประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้งด้วยอันดับ 5 ในรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2013 ที่แวนคูเวอร์ โดยพ่ายต่อเรียวซุเกะ โคซุเกะ (ผู้ได้อันดับ 2) ในรอบรองชนะเลิศ

ในปีต่อมา พักชนะการแข่งวิดีโอเกมชิงแชมป์ประเทศเกาหลีใต้ 2014 จากนั้นเขาก็ชนะการแข่งโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2014 ที่วอชิงตัน ดี.ซี. โดยเป็นฝ่ายชนะจูดี แอสซาเรลลี ในรอบชิงชนะเลิศของระดับมาสเตอร์ พักเป็นที่จดจำ สำหรับการเป็นชาวเกาหลีใต้คนแรกที่ชนะการแข่งโปเกมอนชิงแชมป์โลก และชนะร่วมกับปาจิริสึในทีมของเขา ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของแฟน ๆ อย่างมาก เพื่อเป็นเกียรติแก่ความสำเร็จของเขา ทางชุมชนโปเกมอนเกาหลีได้จัดงานเฉลิมฉลองที่รู้จักกันในชื่อ 'แชมเปียนส์เดย์' ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014

ส่วนใน ค.ศ. 2016 พักได้รับเชิญให้เข้าร่วมการแข่งโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2016 ในฐานะผู้เล่นเทรดดิงการ์ดเกม
เขตการปกครองของประเทศอิหร่าน

การแบ่งเขตการปกครองของอิหร่าน แบ่งออกเป็นสี่ระดับ ดังนี้ จังหวัด (อุสตอน) เทศมณฑล (ชะฮ์ริสตอน)   อำเภอ ( บัคช์) และตำบล (โดฮิสตอน)

โครงสร้างการแบ่งเขตบริหารในอิหร่านมีลักษณะดังนี้:
ประเทศ อิหร่านมีหลายจังหวัดและแต่ละจังหวัดก็มีหลายเทศมณฑล แต่ละเทศมณฑลมีหลายอำเภอและแต่ละอำเภอก็มีหลายเขต

ศูนย์กลางของประเทศ เรียกว่าเมืองหลวง ศูนย์กลางของแต่ละจังหวัด เรียกว่าศูนย์กลางจังหวัด (มัรกะเซอุสตอน) ศูนย์กลางของแต่ละเทศมณฑล เรียกว่า ศูนย์กลางเทศมณฑล (มัรกะเซชะฮ์ริสตอน)  ศูนย์กลางแต่ละอำเภอ เรียกว่า ศูนย์กลางอำเภอ (มัรกะเซโดฮิสตอน) และศูนย์กลางแต่ละตำบลก็จะเรียกวา ศูนย์กลางตำบล (มัรกะเซบัคช์)

หน่วยงานบริหารที่เกี่ยวข้องกับเขตการปกครองข้างต้นได้แด่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ผู้ว่าการมณฑล ผู้ว่าการเทศมณฑล  นายอำเภอ และกำนัน
มาตราที่ 9 ว่าด้วยกฎหมายการแบ่งเขตประเทศ  วันที่12 เดือนตีร ปี 1362 รัฐสภาอิสลาม มาตราที่ 9 ระบุว่า :มนฑล เป็นหน่วยการแบ่งหนึ่งของประเทศที่มีขอบเขตตามภูมิศาสตร์ที่ชัดเจนซึ่งประกอบด้วยเทศมณฑลต่างๆที่มีสถานะทางเมือง สังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจและธรรมชาติที่ใกล้เคียงกั

วรรค 1- กระทรวงมหาดไทยมีอำนาจเมื่อเกิดความจำเป็นที่จะแยกและรวมจังหวัด  เทศมณฑล และอำเภอต่างๆ เพื่อสร้างความสมดุลให้เกิดขึ้นในการบริหารจังหวัดต่างๆ ด้วยมติความเห็นขอบของคณะรัฐมนตรี นอกจากว่ารัฐสภาอิสลามจะอนุมัติให้สร้างจังหวัดใหม่ขึ้น ซึ่งจังหวัดใหม่นั้นจำเป็นต้องมีประชากรอย่างน้อยหนึ่งล้านคน  วรรค 2 - ศูนย์กลางของจังหวัด คือเมืองหนึ่งในจังหวัดนั้นๆที่เหมาะสมทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม ธรรมชาติและสังคมของจังหวัดนั้น

ข้อมูลการแบ่งเขตบริหารประเทศครั้งล่าสุดประจำปี 1394  ประเทศอิหร่านมี 31 จังหวัด 429 เทศมณฑล 1057 อำเภอ 2589 ตำบล และ  1245 เมือง  3878 เทศบาล และ 97581 หมู่บ้าน โดยประมาณแล้วมีผู้ว่า 21 คน:
ตารางแสดงสถิติ เทศมณฑล อำเภอ และเมืองต่างๆ ประจำ ปี 1389 เดือน บะฮ์มัน
วันอังคารที่ 18/9/1392 อับดุรริฎอ เราะห์มานี ฟัฎลี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย สมัยรัฐบาลที่ 11 ของสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน กล่าวว่า โครงการการแบ่งเขตเทศมณฑลต่างๆ และการแบ่งเขตการปกครองแบบใหม่จากกระทรวงมหาดไทยนั้นกำลังได้รับการพิจราณา เขากล่าวว่า การดำเนินงานโครงการนี้ต้องการแก้ไขกฎหมาย ซึ่งคงต้องใช้เวลานานพอสมควร แต่เบื้องต้นทางกระทรวงมหาดไทยได้สัญญาจะวางแผนงานแบ่งสี่ถึงห้าเทศมณฑลให้อยู่ภูมิภาคเดียวกัน
เทศบาลตำบลพันดอน

เทศบาลตำบลพันดอน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ในเขตตำบลพันดอน อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี
โรงเรียนกุมภวาปี

โรงเรียนกุมภวาปี () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประจำอำเภอกุมภวาปี จังหวัด อุดรธานี โดยเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-3) และตอนปลาย (ม.4-6) แผนการเรียนทั่วไป โรงเรียน ตั้งอยู่บนถนน กุมภวาปี - ห้วยเกิ้ง ห่างจากอำเภอกุมภวาปี ประมาณ 1 กิโลเมตร หมู่ที่ 3 บ้านดงเมือง ตำบลกุมภวาปี อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี

โรงเรียนกุมภวาปี ตั้งขึ้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2491 โดยอนุมัติของกรมสามัญศึกษา เป็นโรงเรียนมัธยมแห่งที่ 3 ของจังหวัดอุดรธานี เปิดสอนในครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 1 ห้องเรียน โดยอาศัยห้องเรียนของโรงเรียนบ้านดงเมือง (ดงเมืองวิทยา) ต่อมาเดือน ตุลาคม 2492 จึงได้ย้ายห้องเรียนไปที่อาคารเรียนของโรงเรียนกุมภวาปี (บริเวณตรงข้ามตลาดเทศบาลกุมภวาปี) ผู้บริหารคนแรกคือ นายกมล จันทะชุม ดำรงตำแหน่งครูใหญ่
โซนิกเฮดจ์ฮ็อก

โซนิค เฮดจ์ฮ็อก เป็นโปรตีนชนิดหนึ่ง ในมนุษย์จะอยู่ในยีน SHH ("sonic hedgehog") โดยโซนิค เฮดจ์ฮ็อกเป็นโปรตีนหนึ่งในสามตัวที่ อยู่ในตระกูลเส้นทางส่งกระแสประสาทที่เรียกว่า เฮดจ์ฮ็อก (อีกสองตัวคือ ดีเซอร์ท เฮดจ์ฮ็อก DHH และ อินเดียน เฮดจ์ฮ็อก IHH) SHH เป็นลิแกนด์ที่ถูกศึกษาอย่างดีที่สุดในเส้นทางส่งกระแสประสาทเฮดจ์ฮ็อก มันมีหน้าที่สำคัญในในการควบคุมออร์แกโนจีเนสิสของสัตว์มีกระดูกสันหลัง โซนิค เฮดจ์ฮ็อก เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดในของมอร์โฟเจนที่ถูกนิยามโดยโมเดลธงชาติฝรั่งเศสของเลวิส โวลเพอร์ท-โมเลกุลที่แพร่เพื่อสร้างคอนเซนเทรชั่นเกรเดียนท์ และมีผลกระทบแตกต่างกันต่อเซลล์ของเอ็มบริโอที่กำลังพัฒนาโดยขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของมัน SHH ยังคงสำคัญในผู้ใหญ่ เนื่องจากมันควบคุมการแบ่งเซลล์ของสเต็มเซลล์ในผู้ใหญ่ และเกี่ยวข้องกับการพัฒนามะเร็งบางชนิด

ยีนเฮ็ดจ์ฮ็อกถูกค้นพบครั้งแรกในแมลงวันผลไม้  "Drosophila melanogaster"

มีการสืบสวนเพื่อหาสิ่งที่เท่าเทียมกับเฮดจ์ฮ็อกในสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดย ฟิลิป อิงแฮม, แอนดริว พี. แม็คมาฮอน และ คลิฟฟอร์ด ทาบิน ทำให้พบยีนที่โฮโมโลกัสกันสามตัว โดยมีสองตัว (ดีเซอร์ท เฮดจ์ฮ็อก และ อินเดียน เฮดจ์ฮ็อก) ตั้งชื่อตามสายพันธุ์เม่น ในขณะที่ โซนิค เฮดจ์ฮ็อก ถูกตั้งชื่อตามตัวละครโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกของเซก้า ชื่อนี้ตั้งโดยดอกเตอร์ โรเบิร์ต ริดเดิล หลังจากที่พบการตูนโซนิคที่ลูกสาวของเขาได้มาจากอังกฤษ

ตัวยับยั้งเส้นทางส่งกระแสประสาทเฮ็ดจ์ฮ็อกถูกค้นพบและตั้งชื่อว่า "โรบอทนิคคินนิน" ตามชื่อของศัตรูของโซนิคเดอะเฮ็ดจ์ฮ็อก ดอกเตอร์อิโว "เอ็กแมน" โรบอทนิค
มักซิม โซโคลอฟ

มักซิม ยีรีวิช โซโคลอฟ (; เกิด 29 กันยายน ค.ศ. 1968) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวรัสเซีย ปัจจุบันเขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

มักซิม โซโคลอฟเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2512 ในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เขาเข้ารับราชการในกองทัพตั้งแต่ปีพ.ศ. 2530-2532 ในปีพ.ศ. 2534 เขาจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สาขาเศรษฐศาสตร์

ระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2536 มักซิม โซโคลอฟเคยทำงานเป็นวิทยากรในสาขาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

ในปีพ.ศ. 2551 เขาได้รับให้วิทยานิพนธ์ของเขาเป็นวิทยานิพนธ์เอกในสาขาเศรษฐศาสตร์ วิทยานิพนธ์ปริญญาเอกฉบับนี้มีการตีพิมพ์ผลงานโดย Dissernet ()

ในปีพ.ศ. 2554 มักซิม โซโคลอฟได้รับให้เป็นศาสตราจารย์และหัวหน้าวิชาบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

ในปีพ.ศ. 2535 เขาได้เป็นผู้บริหารบริษัท "รอสซี" () ในปีพ.ศ. 2542-2547 เขาได้เป็นผู้บริหารบริษัท "คอร์ปอเรชั่นเอส" ซึ่งเป็นบริษัทที่สร้างบ้านได้มีคุณภาพในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

ในปีพ.ศ. 2552 เขาย้ายไปที่กรุงมอสโก ในวันที่ 4 ธันวาคมของปีเดียวกันเขาได้เป็นอธิบดีกรมอุตสาหกรรมและสาธารณูปโภคภายใต้รัฐบาลรัสเซีย ในเดือนพฤษภาคมปีพ.ศ. 2552 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

เขาแต่งงานแล้วและมีลูกสามคน
เหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี

เหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี () เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 เกิดระเบิดซึ่งตั้งอยู่ที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี ตั้งอยู่ในเมืองนิจนีนอฟโกรอด

เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ได้มีการระเบิดบนเรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 จำนวน 600 ตันซึ่งอยู่ภายใต้การขนถ่ายที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี สาเหตุของไฟคือความผิดปกติของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าในเรือ 8.34 นาฬิกา สัญญาณเตือนไฟได้ดังในแผงควบคุมของเรือ 14 นาฬิกาเรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 ถูกนำน้ำมันส่งไปยังเรือบรรทุกน้ำมันอีกลำซึ่งมีรถดับเพลิง 4 คัน, เรือดับเพลิง 2 ลำ และเรือยนต์ 4 ลำคอยประจำการ

ไฟเริ่มขยายวงกว้างขึ้นจนเมื่อเวลา 9.37 นาฬิกาเกิดระเบิดขึ้นเรือบรรทุกน้ำมันถูกฉีกขาดออกเป็นสองส่วนส่วนท้ายเรือจมลง การระเบิดครั้งนี้ได้ฆ่านักผจญเพลิง 24 คนและลูกเรือ 9 คนของเรือ 28 คนบนฝั่งได้รับแผลไหม้อย่างรุนแรงและได้รับบาดเจ็บสาหัส ผลกระทบที่รุนแรงมากขึ้นคือเรือบรรทุกน้ำมันอยู่ห่างจากฝั่ง 30 เมตรในสถานที่แห่งนี้เป็นหน้าผาสูง 25 เมตรทำให้แรงระเบิดได้อัดขึ้นไปในภูเขา

ตามคำสั่งคณะกรรมการโซเวียตได้มอบเหรียญเกียรติยศให้แก่นักผจญเพลิง และผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ ในบริเวณที่เกิดเหตุได้มีการสร้างอนุสรณ์
ซารีนามาร์ฟา โซบาคินาแห่งรัสเซีย

ซารีนามาร์ฟา โซบาคินาแห่งรัสเซีย (Marfa Sobakina; "Марфа Васильевна Собакина"; ค.ศ. 1552 – ค.ศ. 1571) เป็นซารีนาแห่งอาณาจักรซาร์รัสเซีย และเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สามในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย

เป็นธิดาตระกูลพ่อค้าเมืองเวลีคีนอฟโกรอด บิดามีนามว่า วาซิลี โซบาคิน มาร์ฟาได้ถูกเลือกโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียให้เป็นพระมเหสีจากพิธีดูตัวเจ้าสาว ท่ามกลางสตรีที่ถูกส่งมาให้คัดเลือกในรอบสุดท้ายถึง 12 คน หลังจากซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนา พระมเหสีพระองค์ที่สองสิ้นพระชนม์ เพียงไม่กี่วันหลังจากมาร์ฟาได้ถูกรับเลือกให้เป็นซารีนา พระนางก็ประสบกับพระอาการประชวรลึกลับ มีความลือว่าพระนางทรงถูกวางยาพิษอย่างไม่ได้ตั้งใจโดยมารดาของพระนางเอง ซึ่งให้พระนางเสวยยาเพื่อเพิ่มศักยภาพในการตั้งครรภ์ ซารีนามาร์ฟาทรงน้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วและทรงประทับยืนแทบจะลำบาก ถึงกระนั้นมาร์ฟาได้ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับซาร์อีวานในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1571 ณ อะเลคซันดรอฟสกา สโลโบดา เพียงไม่กี่วันถัดมาซารีนามาร์ฟาก็สิ้นพระชนม์

การสิ้นพระชนม์ของซารีนามาร์ฟาได้ทำให้ซาร์อีวานทรงเป็นโรคจิตหวาดระแวงเพิ่มมากขึ้น พระองค์จึงไม่ทรงเชื่อว่าข้าราชบริพารจะจงรักภักดีต่อพระองค์ พระเจ้าซาร์ทรงจดจำถึงการสิ้นพระชนม์ของซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีพระองค์แรก ซึ่งสิ้นพระชนม์จากการถูกลอบวางยาพิษ ซาร์จึงทรงสั่งประหารข้าราชบริพารเป็นจำนวนมากจากเหตุการณ์นี้ รวมทั้ง มิคาอิล เตมรูค (พระเชษฐาในซารีนามารีเยีย พระมเหสีพระองค์ที่สอง) ได้ถูกสงสัยและสั่งประหารด้วยการเสียบประจาน
แขวงโคโนฮานะ

แขวงโคโนฮานะ () เป็นหนึ่งใน 24 แขวงการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณทางตะวันตกของเมืองที่ปากแม่น้ำโยโดะ มีอาณาแขวงครอบคลุมถึงเกาะเทียมอีกสองเกาะ แขวงโคโนฮานะยังเป็นที่ตั้งของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน
ดายทูมอร์โรว์

พรุ่งนี้ตาย หรือ ดายทูมอร์โรว์ () เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่า-สารคดี เขียนบทและกำกับโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ เป็นการนำเรื่องราวที่สร้างจาก 6 เหตุการณ์การเสียชีวิตอันแปลกประหลาดบนหน้าหนังสือพิมพ์มาสร้างเป็นหนังสั้นที่ไม่มีจุดเชื่อมโยงกัน และฉายสลับกับสารคดีว่าด้วยเรื่องมุมมองการตายของคนต่างวัย

ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวผลิตโดยเวรี่ แซด พิคเจอร์ส และจัดจำหน่ายโดยเอเชียน ชาโดว์ส นำแสดงโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์, พัชชา พูนพิริยะ, สิราษฎร์ อินทรโชติ, รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล มรกต หลิว, กัญญภัค วุธรา, ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง, วิโอเลต วอเทียร์, กรมิษฐ์ วัชรเสถียร, ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย, จรินทร์พร จุนเกียรติ และค่อม ชวนชื่น อนึ่งภาพยนตร์นี้ยังเป็น 1 ใน 3 โปรเจ็คหนังที่ถูกกระทรวงวัฒนธรรมเข้าร่วมในงาน Thai Film Pitching Project 2016 ซึ่งจัดขึ้นที่เทศกาลภาพยนตร์กาน เมื่อปี 2016
ซาราตอฟ

ซาราตอฟ ( เป็นนครในประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซาราตอฟ เป็นท่าเรือที่สำคัญบนฝั่งแม่น้ำวอลกา ตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำ (ทิศเหนือ) ของวอลโกกราด เมืองมีประชากร 837,900 คน (ค.ศ. 2010) ; 873,055 คน (ค.ศ. 2002) ; 904,643 คน (ค.ศ. 1989)
เชเลียบินสค์

เชเลียบินสค์ () เป็นนครในประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเชเลียบินสค์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแคว้น อยู่ห่างจากเมืองเยคาเตรินบุร์กทางทิศใต้ , อยู่ทางทิศตะวันออกของเทือกเขายูรัล บนฝั่งแม่น้ำไมอัส บนเขตแดนระหว่างทวีปยุโรปและเอเชีย
คาทอลิกตะวันออก

พระศาสนจักรคาทอลิกตะวันออก หรือ ศาสนจักรคาทอลิกจารีตตะวันออก () เป็นคริสตศาสนจักรตะวันออก 23 ศาสนจักรที่ร่วมเอกภาพสมบูรณ์กับพระสันตะปาปาแห่งโรมโดยยอมรับพระองค์เป็นประมุขสูงสุดของศาสนจักรแต่มีอำนาจปกครองตนเอง มีจารีตธรรมประเพณีเป็นของตนเองและเป็นส่วนหนึ่งของนิกายคาทอลิกทั่วโลก

สถานะพิเศษของศาสนจักรคาทอลิกจารีตตะวันออกได้รับการรับรองโดยกฤษฎีกาจากสภาสังคายนาวาติกันครั้งที่ 2 ใน Orientalium ecclesiarum (กฤษฎีกาว่าด้วยพระศาสนจักรคาทอลิกตะวันออก) จากข้อมูลหนังสือ Annuario Pontificio ฉบับปี 2016 ได้ให้ข้อมูลว่ามีคริสตศาสนิกชนนิกายคาทอลิกที่เป็นคาทอลิกตะวันออกเกือบ 18 ล้านคน (จำนวนทั้งสิ้น 17,881,222 คน) คิดเป็นประมาณ 1.4-1.5% ของจำนวนคริสตศาสนิกชนคาทอลิกทั้งหมดและกระจายออกไปทั่วโลก

เอกภาพของแต่ละศาสนจักรที่เคยมีมาอย่างยาวนานได้แตกสลายลงด้วยเรื่องความเชื่อและการเมืองซึ่งต่างฝ่ายต่างกล่าวหากันเองว่านอกรีตหรือหันเหออกจากความเชื่อที่ถูกต้องและการแก่งแย่งชิงอำนาจศาสนจักรเหนือดินแดนต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุโรป นอกจากนี้ยังรวมไปถึงการไม่เห็นด้วยเรื่องความชอบธรรมในการแต่งตั้งมุขนายกบางองค์ด้วย แต่อย่างหลังเป็นเรื่องของการแตกแยกศาสนจักร ไม่ใช่เรื่องความเชื่อนอกรีต

เหตุการณ์หลักที่นำไปสู่ความแตกแยกของศาสนจักร:

ในปีค.ศ. 431 พระศาสนจักรกระแสหลักได้ยอมรับคำสอนที่ได้รับการรับรองจากสภาสังคายนาแห่งเอเฟซัส (ซึ่งประณามเนสตอริอุส ผู้นำลัทธิเนสตอเรียน) และประกาศว่าผู้ใดปฏิเสธถ้อยแถลงดังกล่าว จะถือว่าเป็นพวกนอกรีต ศาสนจักรแห่งตะวันออกซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในจักรวรรดิแซสซานิดไม่ยอมรับคำสอนที่รับรองจากสภานี้และตัดขาดจากพระศาสนจักรกระแสหลักไป ซึ่งต่อมาศาสนจักรนี้ได้เติบโตและแผ่ขยายไปทั่วเอเชียก่อนจะถึงคราวล่มสลายหลังมองโกลเข้ารุกรานตะวันออกกลางช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14

ยังคงมีหลักฐานที่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของศาสนจักรแห่งตะวันออกหลงเหลืออยู่พอสมควรเช่น ศิลาจารึกของพวกเนสตอเรียนในจีน ซึ่งในปัจจุบันยังคงมีศาสนจักรที่มีประวัติศาสตร์สืบย้อนไปถึงศาสนจักรแห่งตะวันออกอยู่ 4 ศาสนจักรทั้งศาสนจักรคาลเดียนคาทอลิกซึ่งร่วมเอกภาพกับโรม ในขณะที่อินเดียซึ่งมีคริสตชนกลุ่มนี้มากที่สุด ส่วนใหญ่หันมาร่วมเอกภาพกับโรมโดยอยู่ใต้อำนาจพระสันตะปาปาโดยตรงแต่ต่อมาได้รับอำนาจให้ปกครองโดยอิสระได้จึงเกิดเป็นศาสนจักรซีโร-มาลาบาร์คาทอลิก ส่วนกลุ่มที่ไม่ได้ร่วมเอกภาพกับโรมได้แก่ ศาสนจักรอัสซีเรียแห่งตะวันออกและอีกศาสนจักรหนึ่งซึ่งแยกจากศาสนจักรอัสซีเรียแห่งตะวันออกเพราะมีปัญหาภายในเรื่องการปฏิรูปจึงแยกออกไปอีกเป็นศาสนจักรเก่าแห่งตะวันออก

ในปีค.ศ. 451 ทำนองเดียวกันกับสภาสังคายนาเอเฟซัสคือศาสนจักรที่ยอมรับสภาสังคายนาแห่งแคลซีดันประกาศว่าศาสนจักรที่ปฏิเสธมติสภานี้จะถือว่าเป็นพวกนอกรีตโดยในครั้งนี้คือลัทธิโมโนฟีไซต์ (เชื่อว่าพระคริสต์มีธรรมชาติของความเป็นพระเจ้าเท่านั้น แต่ไม่มีธรรมชาติของความเป็นมนุษย์) บรรดาศาสนจักรต่าง ๆ ที่ปฏิเสธต่างถือว่าตนเองมีความเชื่อที่ถูกต้องและปฏิเสธว่าตนเองไม่ใช่พวกโมโนฟีไซต์หากแต่เป็น "มีอาฟีไซต์" ศาสนจักรเหล่านี้มักมีชื่อเรียกว่าศาสนจักรออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ เพื่อจำแนกพวกเขาออกจากศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

อันที่จริงแล้วคำว่า "ออเรียนทัล" และ "อีสเทิร์น" ต่างก็แปลว่า "ตะวันออก" เหมือนกันแต่นำมาใช้เพื่อจำแนกศาสนจักรเหล่านี้ออกจากกันเพราะไม่ใช่ศาสนจักรในเครือเดียวกันนั่นเอง บางคนอาจให้ชื่อศาสนจักรเหล่านี้ว่าศาสนจักร "ก่อนแคลซีดัน" (Pre-Chalcedonian) "อแคลซีดัน" (Non-Chalcedonian) หรือ "ต่อต้านแคลซีดัน (Anti-Chalcedonian) ศาสนจักรเหล่านี้มีผู้นับถือส่วนใหญ่อยู่ในอียิปต์ ตะวันออกกลาง เอธิโอเปีย เอริเทรียและชายฝั่งมาลาบาร์ของอินเดีย
ดูเดอร์ชตัท

ดูเดอร์ชตัท () เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองเกิททิงเงินไปราว 30 กิโลเมตร เมืองนี้ปรากฎชื่ออยู่ในเอกสารครั้งแรกในปีค.ศ. 929 บ้านเรือนในเมืองนี้ส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งอิฐกึ่งไม้ซุง (Half-timber)
โรเซินไฮม์

โรเซินไฮม์ () เป็นเมืองในส่วนภูมิภาคโอเบอร์ไบเอิร์น รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นเมืองใหญ่สุดทางตอนใต้ของโอเบอร์ไบเอิร์น ตั้งอยู่กึ่งกลางของทางด่วนหมายเลข 8 ซึ่งเชื่อมนครมิวนิกกับเมืองอินส์บรุคและซาลซ์บูร์กในประเทศออสเตรีย เมืองโรเซินไฮม์ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตะวันตกของแม่น้ำอินน์ (Inn) แม่น้ำสายสำคัญซึ่งไหลลงสู่ประเทศออสเตรีย โรเซินไฮม์ยังเป็นบ้านเกิดของจอมพลไรช์ แฮร์มันน์ เกอริง ผู้บัญชาการกองทัพเยอรมันสมัยนาซี
เทพธิดาขนนก

เทพธิดาขนนก เป็นละครโทรทัศน์แนว มิวสิคัล-ดราม่า ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน จำกัด โดยผู้จัด ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ จากบทประพันธ์ เพ็ญศิริ บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล ออกอากาศทุกวันพุธ– วันพฤหัสบดี เวลา 20.30 - 22.30 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์, พรชิตา ณ สงขลา, นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2550–16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ฮิตแมน: โคตเนม 47

ฮิตแมน: โคตเนม 47 () เป็นวิดีโอเกมแนวลอบฆ่า พัฒนาโดยIO Interactive และจัตจำหน่ายโดยEidos Interactive สำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์เป็นวิดีโอเกมภาคแรกของ ชุดวิดีโอเกม"ฮิตแมน"

วิดีโอเกมนำเนินเนื้อเรื่องโดยAgent 47 มนุษย์โคลนตัดแต่งพันธุกรรมที่มีบาร์โค้ดอยู่ที่ต้นคอหลังหัว ซึ่งเขาถูกฝึกให้เป็นนักฆ่าโดยเฉพาะ โดยหลังจากที่ 47 หลบหนีในการฝึกเขาได้เข้าร่วมกับ International Contracts Agency, องค์กรฆ่าเป้าหมายยุโรป ในการทำภารกิจต่าง ๆ ในเอเชีย และ ยุโรป เพื่อ ลอบสังหารคนที่มีส่วนเกี่ยวกับอาชญากรรม
เบสบอลทีมชาติโปแลนด์

เบสบอลทีมชาติโปแลนด์ () เป็นตัวแทนของประเทศโปแลนด์ในการแข่งขันเบสบอลระดับนานาชาติเช่น ยูโรเปียนเบสบอลแชมเปียนชิป

European Junior Baseball Championship
European Youth Baseball Championship
European Juveniles Baseball Championship
เอลเยคโตรนีกา 60

เอลเยคโตรนีกา 60 () เป็นเทอร์มินอลคอมพิวเตอร์ของ สหภาพโซเวียต โดย เอลเยคโตรนีกา ใน โวโรเนช โดยถอดแบบจากLSI-11 (ผลิตโดย Digital Equipment Corporation)

รูปแบบเดิมของ"เตตริส"นั่น ได้ถูกเขียนสำหรับเครื่องเอลเยคโตรนีกา 60 โดย อะเลคเซย์ ปายีตนอฟ โดยที่ Elektra 60 ไม่มีความสามารถด้านกราฟิก
แบล็ค แพนเธอร์ (ภาพยนตร์)

แบล็ค แพนเธอร์ () เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร มีเค้าโครงจากตัวละครชื่อเดียวกันในมาร์เวลคอมิกส์ สร้างโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเจอส์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สิบแปดในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล กำกับโดยไรอัน คูเกลอร์ และเขียนบทโดยตัวเขากับโจ รอเบิร์ต โคล แสดงนำโดยแชดวิก โบสแมน รับบทเป็น ชัลลา/แบล็กแพนเทอร์ ร่วมกับไมเคิล บี. จอร์แดน, ลูพีตา ญองอ, ดาไน กูริรา, มาร์ติน ฟรีแมน, แดเนียล คาลูยา, ลิทีเชีย ไรต์, วินสตัน ดิวก์, แองเจลา บาสเซตต์, ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ และแอนดี เซอร์คิส
ดิอันดิสพิวเต็ดอีรา

ดิอันดิสพิวเต็ดอีรา (The Undisputed ERA) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำอธรรมประกอบด้วย Adam Cole, Bobby Fish, Kyle O'Reilly และ Roderick Strong ปัจจุบันพวกเขาเซ็นสัญญากับWWEเปิดตัวในNXT เป็นแชมป์ NXT Tag Team Championship(Fish, O'Reilly และ Strong) และNXT North American Championship(Cole) นอกจากนี้ O'Reilly และ Fish ยังปล้ำในสมาคมอิสระโดยใช้นาม เรดรากอน (reDRagon) ได้แชมป์ ROH World Tag Team Championship ร่วมกัน3สมัยของสมาคม Ring of Honor (ROH), และพวกเขายังร่วมปล้ำสมาคม New Japan Pro Wrestling (NJPW) ได้แชมป์ IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship 2สมัย
ไฮเดินไฮม์

ไฮเดินไฮม์ () หรือชื่อเต็มคือ ไฮเดินไฮม์อันแดร์เบร็นซ์ () เป็นเมืองชนบทในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองอาเลินราว 17 กิโลเมตร เป็นเมืองใหญ่อันดับสามในภาคตะวันออกของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ปรากฎหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในบริเวณไฮเดินไฮม์ตั้งแต่ 1,300 ปีก่อนคริสตกาล อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมืองนี้คือการผลิตกังหันอุตสาหกรรม ตลอดจนอุตสาหกรรมกระดาษ
ระเบิดมือเอ็ม26

ระเบิดเอ็ม 26 () เป็นระเบิดมือกระจายตัวที่ทำโดยสหรัฐอเมริกา

ระเบิดเอ็ม 26 เป็นระเบิดที่กระจายตัวที่ได้รับการพัฒนาโดยทหารสหรัฐ ซึ่งนำมาใช้งานเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1952 และใช้ในการสู้รบช่วงสงครามเกาหลี รูปร่างที่คล้ายลูกมะนาวของมัน นำไปสู่การเป็นชื่อเล่นว่า "ระเบิดมะนาว" (เทียบเคียงกับระเบิดเอฟ 1 รัสเซีย และระเบิดน้อยหน่า เอ็มเคทู ซึ่งมีชื่อเล่นคล้ายกัน)

การกระจายตัวจะเพิ่มขึ้นตามการกระจายตัวของขดลวดรอยบากแบบพิเศษที่อยู่ด้านในของระเบิด ขดลวดนี้มีส่วนตัดขวางในระเบิดเอ็ม 26 และส่วนตัดขวางที่ดีขึ้นในเอ็ม 26 เอ 1 ตลอดจนการออกแบบในภายหลัง

ระเบิดถูกเก็บไว้ในหลอดไฟเบอร์สองกระบอก (คอนเทนเนอร์ เอ็ม 289) และถูกบรรจุ 25 หรือ 30 ลูกในลัง
เหรียญ &quot;สำหรับการปลดปล่อยกรุงเบลเกรด&quot;

"สำหรับการปลดปล่อยกรุงเบลเกรด"

เหรียญ "สำหรับการปลดปล่อยกรุงเบลเกรด" () เป็นเหรียญที่ระลึกถึงการศึกในสงครามโลกครั้งที่สอง จากสหภาพโซเวียต สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ด้วยกฤษฎีกาของคณะผู้บริหารสภาโซเวียตสูงสุด (Presidium of the Supreme Soviet) ตามข้อเสนอของคณะคอมมิสซาร์ประชาชน (Council of People's Commissars)

เหรียญ "สำหรับการปลดปล่อยกรุงเบลเกรด" เป็นรางวัลที่มอบให้กับกองทัพแดง, กองทัพเรือ และหน่วยเอ็นเควีดี ที่มีส่วนร่วมในการปลดปล่อยกรุงเบลเกรด รวมถึงผู้บัญชาการในยุทธการในการรุกเบลเกรดด้วย

เหรียญ "สำหรับการปลดปล่อยกรุงเบลเกรด" ถูกสวมใส่ที่ด้านซ้ายของหน้าอกและอยู่รวมกับเหรียญอื่น ๆ โดยไว้ลำดับถัดไปจาก เหรียญ "สำหรับการยึดกรุงเบอร์ลิน" หากมีเหรียญจากสหภาพโซเวียตที่สูงกว่าหรือจากเหรียญของสหพันธรัฐรัสเซีย ให้ไว้ในลำดับถัดไป

ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตร มีพวงมาลาตามขอบเส้นรอบวง ปลายมาลาเป็นดาวห้าแฉก ส่วนบนมีอักษรเขียนว่า"สำหรับการปลดปล่อย"() ส่วนล่างมีอักษรเขียนว่า"กรุงเบลเกรด"() ด้านหลังของเหรียญมีรูปดาวห้าแฉกพร้อมกับอักษรที่เขียนว่า "20 ตุลาคม 1944" (รัสเซีย: «20 ОКТЯБРЯ 1944»)

เหรียญยึดติดกับแหวนผ่านห่วงแขวนที่ติดด้วยผ้าไหมกว้าง 24 มิลลิเมตร ผ้าไหมเป็นลายมัวเรสีเขียวโดยตรงกลางเป็นสีดำกว้าง 8 มิลลิเมตร
บารี

บารี () เป็นเมืองหลักของแคว้นปุลยา บนชายฝั่งทะเลเอเดรียติก ประเทศอิตาลี เป็นเมืองสำคัญอันดับ 2 ในด้านเมืองเศรษฐกิจบนแผ่นดินใหญ่ทางใต้ของอิตาลี รองจากเมืองเนเปิลส์ เมืองมีประชากรราว 326,799 คน (ค.ศ. 2015) บนพื้นที่ ขณะที่เขตเมืองมีประชากร 700,000 คน เขตมหานครมีประชากร 1.3 ล้านคน

บารีแบ่งพื้นที่เมืองเป็น 4 ส่วน ทางเหนือมีเมืองเก่าบนคาบสมุทร ตั้งอยู่ระหว่างท่าเรือทันสมัย 2 แห่ง มีมหาวิหารนักบุตรนิโคลัส, มหาวิหารซานซาบีโน (1035–1171) และปราสาทโฮเอินชเตาเฟิน ที่สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ในปัจจุบันเป็นย่านกลางคืนที่สำคัญ ทางทิศใต้มีค่ายทหารมูรัต (สร้างโดยฌออากีม มูว์รา) ตรงกลางของเมืองบารีเป็นที่พักอาศัยสมัยใหม่ สร้างขึ้นระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 ตรงเขตชานเมืองมีการพัฒนาอย่างรวดเร็วในคริสต์ทศวรรษ 1990 เมืองยังได้พัฒนาสนามบินที่ตั้งชื่อตามสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 โดยสนามบินชื่อ สนามบินการอล วอยตือวา ที่เชื่อมต่อกับหลายเมืองในยุโรป
กาตาเนีย

กาตาเนีย () เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของแคว้นปกครองตนเองซิซิลี ตั้งอยู่บนชายฝั่งทิศตะวันออกของทะเลไอโอเนียน เป็นเมืองหลวงของมหานครกาตาเนีย เป็นเมืองใหญ่ 1 ใน 10 ของอิตาลี และเป็นมหานครใหญ่เป็นอันดับ 7 ของอิตาลี มีประชากร 313,000 คน และประชากรของเขตเมืองขยาย ประมาณ 767,003 คน และเขตมหานครมีประชากร 1,115,310 คน

กาตาเนียเป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 1169 และ ค.ศ. 1693 มีการปะทุของภูเขาไฟที่เกิดจากภูเขาไฟเอตนา มีเหตุรุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1669

กาตาเนียมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ก่อตั้งมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล ในปี ค.ศ. 1434 มีมหาวิทยาลัยแห่งแรกของซิซิลี ในศตวรรษที่ 14 ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา กาตาเนียเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญของอิตาลี เป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม ศิลปะ และการเมือง เมืองมีความอุดมสมบูรณ์ด้านศิลปะและประวัติศาสตร์ มีพิพิธภัณฑ์ ร้านอาหาร โบสถ์ สวนสาธารณะ และโรงละครหลายแห่ง กาตาเนียยังขึ้นชื่อด้านอาหารริมทาง
คริสตจักรละติน

คริสตจักรละติน หรือ พระศาสนจักรละติน () คือคริสตจักรโรมันคาทอลิกเฉพาะถิ่นที่ใช้จารีตพิธีกรรมละติน มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับแต่สมัยอัครทูต และเป็นคริสตจักรหลักและดั้งเดิมในศาสนาคริสต์ตะวันตก ในปี ค.ศ. 2015 มีสมาชิกราว 1,255 ล้านคน ใช้ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ค.ศ. 1983 เป็นหลักในการปกครอง ศูนย์กลางตั้งอยู่ที่นครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนแทรกอยู่ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี
การถ่ายภาพรังสีท่อน้ำดีและตับอ่อนย้อนทางแบบส่องกล้อง

การถ่ายภาพรังสีท่อน้ำดีและตับอ่อนย้อนทางแบบส่องกล้อง () เป็นเทคนิคที่ผสมการใช้การส่องกล้องกับการดูภาพรังสีบนจอเพื่อวินิจฉัยและรักษาปัญหาบางประการของระบบท่อน้ำดีและท่อตับอ่อน แพทย์สามารถมองเห็นด้านในของกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กส่วนต้นผ่านการส่องกล้อง และฉีดสารเพิ่มความชัดภาพเข้าสู่ท่อในทางเดินน้ำดีและตับอ่อนเพื่อให้สามารถเห็นทางภาพรังสีได้

ERCP ใช้เพื่อวินิจฉัยและรักษาภาวะของท่อน้ำดีและท่อตับอ่อนหลักเป็นหลัก ซึ่งรวมถึงนิ่ว การหดแคบจากการอักเสบ (แผลเป็น) การรั่ว (จากอุบัติเหตุและการผ่าตัด) และมะเร็ง ERCP สามารถใช้เพื่อวินิจฉัยหรือรักษาก็ได้ ทว่า การพัฒนาการสืบค้นที่ปลอดภัยกว่าและค่อนข้างไม่ล่วงล้ำ เช่น การถ่ายภาพรังสีท่อน้ำดีและตับอ่อนสั่นพ้องแม่เหล็ก (magnetic resonance cholangiopancreatography (MRCP)) และอัลตราซาวน์แบบส่องกล้องหมายความว่าปัจจุบัน ECRP แทบไม่ได้ใช้นอกเหนือจากเพื่อการรักษา
ยากิโซบะ

ยากิโซบะ (, "ผัดบักวีต") เป็นอาหารญี่ปุ่นประเภทบะหมี่ผัด ถึงแม้ว่าโซบะจะหมายถึงบักวีต แต่ในความเป็นจริงแล้ว เส้นยากิโซบะทำมาจากแป้งสาลีผสมไข่ไก่ คล้ายบะหมี่จีน เรียกว่า ชูกาเม็ง (中華麺)

ยากิโซบะมีที่มาจากเฉ่าเมี่ยน บะหมี่ผัดของจีน เริ่มแพร่หลายในร้านขายอาหารข้างถนนในญี่ปุ่นช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ยากิโซบะเตรียมได้จากการผัดเส้นชูกาเม็งกับเนื้อหมู ผัก (นิยมใช้กะหล่ำปลี, หอมใหญ่หรือแคร์รอต) ผัดกับซอสยากิโซบะหรือซอสวุร์สเตอร์เชอร์ เกลือและพริกไทย โรยหน้าด้วยอาโอโนริ (ผงสาหร่าย) เบนิโชงะ (ขิงดอง) คัตสึโอบูชิ (ปลาแห้ง) และมายองเนส

ยากิโซบะเสิร์ฟเป็นอาหารจานหลักและเครื่องเคียง ในร้านสะดวกซื้อหรือบางเทศกาลของญี่ปุ่นมีการจำหน่ายขนมปังยาวคล้ายฮอตดอกที่ตรงกลางเสิร์ฟด้วยยากิโซบะ โรยหน้าด้วยขิงดองและมายองเนสด้านบน เรียกว่า "ยากิโซบาปัง" (焼きそばパン) ส่วนในเมืองโคกูระ จังหวัดฟูกูโอกะ มีการดัดแปลงนำเส้นอูดงมาใช้แทนเส้นบะหมี่ เรียกว่า "ยากิอูดง" (焼きうどん)

หลังปี ค.ศ. 1945 ชาวเมืองโอกินาวะประยุกต์นำวัตถุดิบที่ได้จากทหารอเมริกัน เช่น เส้นสปาเกตตี เนื้อกระป๋อง ซอสมะเขือเทศ ผักดองและมายองเนสมาปรุงเป็นยากิโซบะ โดยอาจผสมฮอตดอกหั่นเป็นชิ้น ร่วมกับเนื้อหมู เนื้อไก่ และแฮม