seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงสุดา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงสุดา (พ.ศ. 2333 - พ.ศ. 2410) พระราชธิดาพระองค์ที่ 26 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อย

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงสุดา ประสูติเมื่อพ.ศ. 2333 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อย ธิดาพระยาศรีสรราช (บุญเมือง) มีพระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาเดียวกัน 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทับ กรมหมื่นจิตรภักดี

ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าดวงสุดาทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า

""...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าดวงสุดา ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...๕ พระองค์เจ้ามณฑา ๖ พระองค์เจ้ามณีนิล ๗ พระองค์เจ้าดวงสุดา สามพระองค์นี้มีพระชนม์ยืนมาอยู่นาน ได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ในแผ่นดินประจุบันนี้...""

สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อพ.ศ. 2410 พระชันษา 77 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2334 - พ.ศ. 2384) พระราชธิดาพระองค์ที่ 31 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทอง

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2334 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทอง ธิดาพระยาถลาง (นายภักดีภูธร) กับท้าวเทพกระษัตรี (จัน)

พระองค์เจ้าอุบลร่วมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา พระขนิษฐาต่างมารดา นิพนธ์เรื่อง ""กุมารคำฉันท์"" ทรงพระราชนิพนธ์เป็นคำประพันธ์ประเภทฉันท์ ดังปรากฏในโคลงบทที่ 7 และ 8 หน้าที่ 2-3 ของเรื่องว่า

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนาโปรดให้ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2466 โดยทรงนิพนธ์ถึงหน้งสือเล่มนี้ว่า

""หนังสือกุมารคำฉันท์ที่พิมพ์ในสมุดเล่มนี้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอชั้น ๑ พระองค์เจ้าหญิงมณฑา กับพระองค์เจ้าหญิงอุบล ช่วยกันทรงแต่งที่ในพระบรมมหาราชวังแต่จะทรงแต่งในรัชกาลที่ ๑ ฤามาแต่งต่อในรัชกาลที่ ๒ ที่ ๓ ข้อนี้หาทราบขัดไม่...""

อย่างไรก็ตาม สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงอธิบายไว้ในการพิมพ์ครั้งแรกว่า

""...ถ้าว่าตามสันนิษฐานดูทำนองเหมือนจะแต่งในรัชกาลที่ 2 ด้วยมีเรื่องราวปรากฏในรัชกาลนั้น โปรดฯให้แต่งหนังสือมหาชาติตำหลวงซึ่งฉบับขาดแต่ครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาให้บริบูรณ์ครบทั้ง 13 กัณฑ์ อาจเป็นเหตุชวนให้พระเจ้าน้องนางเธอทั้งสองพระองค์ ซึ่งทรงศึกษาอักขรวิธีได้เชี่ยวชาญ ทรงแต่งฉันท์กุมารในรัชกาลที่ 2 นั้นก็เป็นได้...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อพ.ศ. 2384 พระชันษา 50 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี (พ.ศ. 2334 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400) พระราชธิดาพระองค์ที่ 32 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดางิ้ว

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี ประสูติเมื่อพ.ศ. 2334 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดางิ้ว

ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าฉิมพลีทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า

""...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าฉิมพลี ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 พระชันษา 67 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร (พ.ศ. 2337 - พ.ศ. 2365) พระราชธิดาพระองค์ที่ 36 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร ประสูติเมื่อปีขาลพ.ศ. 2337 พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิม ธิดาพระยามหาอำมาตย์ (เสือ) กับท้าววรจันทร์ (แจ่ม)

ทรงรอบรู้หนังสือทั้งไทยและขอม เป็นพระอาจารย์พระองค์เจ้าฝ่ายใน สอนให้ขัดตำนานสวดมนต์และสอนหนังสือพระเจ้าลูกเธอในรัชกาลที่ 2 ปรากฎใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" ว่า

""...ในครั้งนั้นได้โปรดให้พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าศศิธรเปนหัวน่า ชักชวนพระราชวงษานุวงษ์แลข้าราชการฝ่ายในฝึกหัดสวดพระปริต ให้ราชบัณฑิตย์เข้าไปบอกที่พระทวารเทวราชมเหศวร์ ข้างในท่องต่ออยู่ในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ นัยว่าครั้งนั้นข้างในฝึกหัดสวดมนต์ได้ชำนิชำนาญ ทั้งอักษรสังโยคแลทำนองตลอดจนขัดตำนาน...""

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...พระองค์เจ้าศศิธร ได้ทำราชการเปนครูชักแลสอนพระองค์เจ้าสวดมนต์ ในหอพระพุทธรูปข้างใน...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อพ.ศ. 2365 พระชันษา 28 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระษัตรี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระษัตรี (พ.ศ. 2338 - พ.ศ. 2359) (พระนามเดิม:พระองค์เจ้าหญิงกระษัตรี) พระราชธิดาพระองค์ที่ 38 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดานวม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระษัตรี ประสูติเมื่อปีมะโรง อัฐศก จ.ศ. 1158 พ.ศ. 2338 ได้ทำราชการในรัชกาลที่ 2 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เมื่อปีชวด อัฐศก จ.ศ. 1178 พ.ศ. 2359 พระชันษา 22 ปี

ในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เกิดเหตุพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคันธรส กรมหมื่นศรีสุเรนทร์ทิ้งบัตรสนเท่ห์จนต้องพระอาญาแผ่นดิน ถูกประหาร หลังจากชำระความกรมหมื่นศรีสุเรนทร์แล้ว เกิดมีผู้ทิ้งหนังสือในพระบรมมหาราชวัง หยาบช้าถึงองค์พระเจ้าแผ่นดิน ความในพระราชพงศาวดารรัชกาลที่ 2 ว่า

""ครั้นชำระความกรมหมื่นศรีสุเรนทร์แล้ว ก็มีผู้ทิ้งหนังสือหยาบช้าในพระราชวัง โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นตระลาการพิจารณาให้ค้นลายมือเจ้า แลเจ้าจอมทุกเรือนเอามาสอบกับหนังสือทิ้ง ก็ถูกลายมือพระองค์เจ้ากระษัตรี ซึ่งเป็นภคินีของพระองค์เจ้าสุริยวงศ์ ได้ไล่เลียงไต่ถามพระองค์เจ้ากระษัตรีก็ยังหารับไม่ จึงมีพระราชดำรัสให้ลงพระราชอาญา จำไว้ที่หลังห้องพระสุคนธ์ พระองค์เจ้ากระษัตรีได้ให้โขลนที่คุมนั้นไปซื้อกระดาษดินสอมาให้ ได้เขียนหนังสือที่นั่น แล้วใช้ให้คล้าย บุตรีพระสิริโรท เอาไปทิ้งที่ท้องพระโรงอีกครั้งหนึ่ง คล้ายคนนี้เป็นคนรำ แต่ได้พระราชทานให้เป็นบุตรของพระองค์เจ้ากระษัตรี จึงได้มาเยี่ยมเยือนพระองค์เจ้ากระษัตรี ตระลาการถามก็รับทั้งสองคน""

จากการค้นทุกตำหนักทุกเรือนเมื่อเกิดความหนังสือทิ้งของพระองค์เจ้ากระษัตรี เลยจับเพลงยาวนายช้อยได้ที่เรือน หม่อมเจ้าองุ่น ในกรมหลวงนรินทรรณเรศร์ (สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าทองจีน กรมหลวงนรินทรรณเรศร์ เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสา กรมพระยาเทพสุดาวดี สมเด็จพระพี่นางพระองค์ใหญ่ ในรัชกาลที่ 1 เป็นต้นราชสกุลนรินทรางกูล ณ อยุธยา) หม่อมเจ้าองุ่นทิ้งหนังสือหยาบช้าซ้ำอีก

ครั้งนั้นจับเรื่องชู้สาวในพระราชวัง ผิดกฎมณเฑียรบาลได้อีกหลายราย โปรดเกล้าฯให้ลงพระราชอาญาประหารชีวิต ตั้งแต่พระองค์เจ้ากระษัตรี หม่อมเจ้าองุ่น และหญิงชายอีก 8 คน เฉพาะพระองค์เจ้ากระษัตรี นั้น ให้ทุบด้วยท่อนจันทน์ตามราชประเพณี
แอ็มแทร็ก

องค์การขนส่งมวลชนแห่งชาติ หรือ แอ็มแทร็ก, เป็นบริษัทรถไฟขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกา เริ่มดำเนินการในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ให้บริการรถไฟ 374 ขบวนต่อวัน ระยะทางรวม ความเร็ว สถานีปลายทาง 896 สถานี ใน 46 รัฐ และ 3 จังหวัดในประเทศแคนาดา ในปี ค.ศ. 2012 มีสถิติผู้โดยสารรวม 31.2 ล้านคน ทำรายได้ $2.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีผู้โดยสารร้อยละ 83 เดินทาง 400 ไมล์หรือน้อยกว่า มีสำนักงานที่กรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา โดยคำว่า แอ็มแทร็ก มีที่มาจากคำว่า "อเมริกา" และ "แทร็ก" สนธิกัน

รายชื่อ 15 เส้นทางที่มีผู้โดยสารมากที่สุด

ชายฝั่งตะวันตก

ตะวันตกตอนกลาง

ตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้

ตะวันออกเฉียงเหนือ

เรียงตามปี ค.ศ.
Unofficial Amtrak-related web sites
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุภาธร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุภาธร หรือ พระองค์เจ้าหญิงสุภาภรณ์ (พ.ศ. 2341 - พ.ศ. 2360) พระราชธิดาพระองค์ที่ 41 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเพ็งเล็ก

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุภาธร ประสูติเมื่อพ.ศ. 2341 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเพ็งเล็ก ธิดาเจ้านันทเสน แห่งกรุงศรีสัตนาคนหุตเวียงจันทน์

พระนาม สุภาธร นั้นสมเด็จพระพนรัตน (แก้ว) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารเป็นผู้ตั้งถวาย โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระราชนิพนธ์กลอน พระนามพระเจ้าลูกเธอที่สมเด็จพระพนรัตน (แก้ว) ตั้งถวายไว้ว่า

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุภาธร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เมื่อพ.ศ. 2360 พระชันษา 19 ปี
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในเซี่ยงไฮ้และปริมณฑล

รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในเซี่ยงไฮ้และปริมณฑล แบ่งตามเส้นทาง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุด

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุด (พ.ศ. 2342 - 26 มกราคม พ.ศ. 2410) พระราชธิดาพระองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิมยักษ์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุด ประสูติเมื่อพ.ศ. 2342 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิมยักษ์

ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าสุดทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า

""...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าหญิงสุด ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุด สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2410 พระชันษา 68 ปี
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2011

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2011 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เพื่อคัดเลือก 3 ทีมที่ดีที่สุดเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ทีมที่ชนะเลิศจะได้คะแนนสะสมในอันดับโลก 100 คะแนน ซึ่งทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันครั้งนี้คือ อิตาลี

12 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้ามาเล่นในรายการนี้ มาจาก:การแข่งขันครั้งนี้จะแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม

รอบที่ 1 + 2 (30 แมตช์, 5 วัน): แข่งขันกับทีมที่อยู่กลุ่มเดียวกัน

รอบที่ 3 + 4 (36 แมตช์, 6 วัน): แข่งขันกับทีมที่อยู่อีกกลุ่มหนึ่ง
เซรัง

เซรัง () เป็นเมืองหลักของจังหวัดบันเติน ประเทศอินโดนีเซีย มีภูมิอากาศแบบป่าดงดิบชื้น เมืองมีประชากร 576,961 คนในปี ค.ศ. 2010 เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของจังหวัดบันเติน
นางงามจักรวาล 1998

นางงามจักรวาล 1998 () เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 47 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 (ตามเวลาของประเทศไทย) ณ. เมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีตัวแทนสาวงามเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 81 ประเทศ โดยมี บรู๊ค ลี นางงามจักรวาลปี 1997 ได้มอบมงกุฏให้กับ เว็นดี ฟิตซ์วิลเลียม สาวงามจากประเทศตรินิแดดและโตเบโก ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
แวร์มัคท์

แวร์มัคท์ ( ความหมาย:"กำลังป้องกัน") เป็นกองทัพของนาซีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1945 ประกอบด้วยเฮร์ (กองทัพบก) ครีกซมารีเนอ (กองทัพเรือ) ลุฟท์วัฟเฟอ (กองทัพอากาศ) นอกจากนี้ยังมีองค์กึ่งทหาร วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ซึ่งโดยพฤตินัยเป็นเหล่าทัพที่สี่ของแวร์มัคท์

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เยอรมนีผู้พ่ายแพ้สงครามได้ถูกกำหนดให้กำลังพลกองทัพบกเยอรมันตามสนธิสัญญาแวร์ซายจำกัดได้ไม่เกิน 100,000 นาย กองทัพอากาศถูกยุบ เรือรบถูกจำกัดจำนวน และรวมไปถึงห้ามผลิตอาวุธหรือครอบครองยุทโธปกรณ์ต่างๆเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้กองทัพเยอรมันก่อสงครามขึ้นอีก แต่ต่อมาภายหลังพรรคนาซีได้เรืองอำนาจ ฮิตเลอร์แอบฟื้นฟูแสนยานุภาพทางทหารอย่างลับๆ จากนั้นก็สั่งระดมพลทั่วประเทศในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งชาวเยอรมันอายุตั้งแต่ 18 – 45 ปีต้องไปเกณฑ์ทหาร รวมถึงจัดตั้งกองทัพอากาศในปีเดียวกันด้วย ทว่าอังกฤษและฝรั่งเศสต่างไม่ได้ต่อต้านแต่ประการใดเพราะเชื่อมั่นว่าฮิตเลอร์ปรารถนาสันติภาพ ต่อมามีการทำข้อตกลงการเดินเรืออังกฤษ–เยอรมัน ซึ่งเป็นการขยายขนาดกองทัพเรือเยอรมัน

มโนทัศน์ก้าวหน้าของกองทัพบกเยอรมันบุกเบิกระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยการรวมกำลังภาคพื้นและทางอากาศมาเป็นชุดอาวุธผสม ประกอบกับวิธีการสู้รบสงครามแต่เดิม เช่น การโอบล้อมและ "การยุทธ์การทำลายล้าง" กองทัพเยอรมันจึงคว้าชัยชนะรวดเร็วปานสายฟ้าหลายครั้งในปีแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้นักหนังสือพิมพ์ต่างชาติสร้างคำใหม่แก่สิ่งที่เขาพบเห็นว่า "บลิทซครีก" จำนวนทหารทั้งหมดที่รับรัฐการในแวร์มัคท์ระหว่างที่มีอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 – ค.ศ. 1945 เชื่อกันว่าถึง 18.2 ล้านนาย ตัวเลขอย่างเป็นทางการระบุว่ามีทหารเยอรมันเสียชีวิตตลอดสงครามราว 5.3 ล้านนาย

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคนาซีได้ใช้กองทัพในการทำฮอโลคอสต์ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีตั้งแต่นายทหารชั้นสัญญาบัตรจนถึงผู้บังคับบัญชาระดับสูง และยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมและการสังหารหมู่ชาวยิวและอื่น ๆ ในเขตยึดครอง ซึ่งถือว่าเป็นอาชญากรรมสงครามต่อมวลมนุษยชาติ แต่ถึงอย่างไรก็มีเจ้าหน้าที่นายทหารเยอรมันหลายนายก็ไม่ได้เห็นด้วยกับฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว เช่น จอมพลแอร์วิน รอมเมิล เป็นต้นแต่พวกเขากลับทำอะไรไม่ได้เพราะฮิตเลอร์และหน่วยเอ็สเอ็สมีอำนาจเหนือกว่า บางคนทำได้แต่นิ่งเฉยและไม่ให้ความสนใจใดๆหรือยอมปฏิบัติตามคำสั่งอย่างไม่มีเงื่อนไข บางคนก็ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ชาวยิวอย่างลับๆ

แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1943 สถานการณ์สงครามโลกกลับพลิกพลัน กองทัพแวร์มัคท์ได้ริเริ่มปราชัยครั้งใหญ่ให้แก่สหภาพโซเวียตในศึกสตาลินกราด ยิ่งปราชัยเมื่อสหรัฐอเมริกาได้เข้าร่วมสงครามกับสัมพันธมิตรทำการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี ทำให้กองทัพแวร์มัคท์ต้องทำศึกพร้อมกันถึงสองด้านคือแนวรบตะวันตกและแนวรบตะวันออก แม้จะพยายามต้านทานสักเพียงไรแต่ก็ไม่อาจเอาชนะกองทัพขนาดมหึมาของฝ่ายสัมพันธมิตรได้ จนกระทั่งเยอรมนีถูกพิชิตลงได้ในช่วงปี ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นเป็นต้นมากองทัพแวร์มัคท์ได้ถูกยุบลงในที่สุด
นกเงือกสีน้ำตาล

นกเงือกสีน้ำตาล (; ; ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ แซมมวล ทิคเคล นักปักษีวิทยาชาวอังกฤษ)

เป็นนกเงือกชนิดหนึ่ง ที่พบได้ในประเทศอินเดีย, พม่า และภาคตะวันตกของไทย โดยในบางครั้งจะถูกจัดเป็นชนิดย่อยของนกเงือกสีน้ำตาลคอขาว ("A. austeni")

มีโหนกเล็ก จะงอยปากสีเหลือง มีหนังรอบตาสีฟ้า ลำตัวด้านบนสีน้ำตาล ด้นล่างแกมส้ม ปลายปีกขาว ปลายขนหาง ยกเว้นคู่บนสุดสีขาว ตัวผู้มีคอสีน้ำตาลแกมส้ม ตัวเมียมีปากเทาดำ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60–65 เซนติเมตร จัดเป็นนกเงือกขนาดกลาง มีเสียงร้อง "แอ๊-แอ๊ว" หรือ "แว้ว-แว้ว" แหลมดังไม่เป็นจังหวะ

ในประเทศไทยมีถิ่นอาศัยในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง เป็นป่าจำพวกป่าดิบ, ป่าโปร่ง และป่าเชิงเขาถึงความสูง 1,500 เมตร พบได้ในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี และผืนป่าด้านตะวันตกเขตจังหวัดตาก (เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันออก)
รถไฟใต้ดินโซล สาย 6

รถไฟใต้ดินโซล สาย 6 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ สีประจำเส้นทางคือ สีดิน แนวเส้นทางคล้ายตัวยู เป็นอีก 1 เส้นทางที่ไม่ได้ลอดใต้แม่น้ำฮัน เชื่อมต่อระหว่างกลางกรุงกับชานเมือง โดยเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1994 และเปิดให้บริการในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2000
รถไฟใต้ดินโซล สาย 7

รถไฟใต้ดินโซล สาย 7 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ก่อสร้างในระหว่างปี ค.ศ. 1990-1996 เปิดใช้งานวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1996 เมื่อปี ค.ศ. 2012 รถไฟฟ้าสายนี้ มีการติดตั้งโทรทัศน์ไว้บนขบวนรถทุกขบวน รวม 1,008 เครื่อง
สายชุงอัง

สายชุงอัง (หรือ สายเซ็นทรัล) เป็นเส้นทางรถไฟทางไกลสายหลักในประเทศเกาหลีใต้ วิ่งจากโซล ไปยังเมืองคย็องจู นอกจากนี้ เส้นทางนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซลอีกด้วย

รถไฟฟ้าชานเมือง ในส่วนของรถไฟใต้ดินโซล ให้บริการจากสถานีย็องซัน ไปยังสถานีย็องมุน โดยเปิดให้บริการวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2005
สายบุนดัง

สายบุนดัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเขตกรุงโซลและจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ โดยชื่อ 'บุนดัง' สื่อถึงว่า เส้นทางนี้เริ่มต้นการก่อสร้างในเขตบุนดัง เชื่อมสถานีปลายทาง 2 สถานี ได้แก่ วังซิมิ และซูว็อน โดยปกติแล้ว รถไฟจะวิ่งถี่ทุก 4-5 หรือ 7-8 นาที ใช้รถไฟฟ้า โคเรล คลาส 351000
สายคย็องชุน

สายคย็องชุน เป็นเส้นทางรถไฟจากกรุงโซลไปยังเมืองชุนช็อน ในประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดย โคเรล โดยเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล ตั้งแต่วันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2010 มีระยะทาง
สายซูอิน

สายซูอิน (ซูว็อน-อินช็อน) เป็นเส้นทางรถไฟชานเมืองในโซล ซูว็อน และอินช็อน แต่ก่อนเคยใช้รางแนร์โรว์เกจ แต่ถูกเลิกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1995 และเปลี่ยนมาใช้สแตนดาร์ดเกจแทน โดยในระยะแรกเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2012
สายซินบุนดัง

สายซินบุนดัง (เกาหลี: 신분당선 (literally, "New Bundang Line")) หรือ สายดีเอ็กซ์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ของโลก ที่ไม่มีคนขับ โดยเป็นแห่งที่ 2 ในเกาหลี ถัดจากรถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4 เชื่อมต่อระหว่างสถานี คังนัม และจ็องจา ใช้เวลาในการเดินทาง 16 นาที ความเร็วสูงสุด 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยมี 6 สถานี เชื่อมต่อกับ 3 เส้นทาง ได้แก่ สาย 2 สาย 3 และสายบุนดัง ให้บริการตั้งแต่เวลา 5:30-00:30 น.ความถี่ทุก ๆ 2.5-8 นาที มีรถไฟฟ้า 12 ขบวน ความเร็วขั้นต่ำ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
จอห์น ไอเซนฮาวร์

จอห์น เชลดอน เดาด์ ไอเซนอาวร์ () เป็นทูตจากสหรัฐอเมริกาประจำประเทศเบลเยียม ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 - พ.ศ. 2504
จอห์น ไอเซนฮาวร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2465 ที่เดนเวอร์, เดนเวอร์เคาน์ตี, รัฐโคโลราโด เป็นลูกของประธานาธิบดี ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ และภรรยาของเขา มามี จอห์น ไอเซนฮาวร์ เป็นลูกคนที่ 2 ของ ดไวต์และมามี ไอเซนฮาวร์ ลูกคนแรกของพวกเขา เดาด์ ไอเซนฮาวร์ เสียชีวิตใน พ.ศ. 2464 ด้วยโรคไข้ดำแดง
ไอเซนฮาวร์ แต่งงานกับบาร์บารา ยีน ทอมป์สัน ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 พวกเขาได้หย่ากันใน พ.ศ. 2529 จอห์น และบาร์บารา ไอเซนฮาวร์มีลูกด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ใน พ.ศ. 2531 จอห์นได้แต่งงานใหม่กับโยนน์ ทอมป์สัน จอห์นก็อาศัยอยู่ที่ แทรปป์, รัฐแมรีแลนด์ หลังจากที่เขาย้ายมาจาก คิมเบอร์ตัน, รัฐเพนซิลเวเนีย

เขาเสียชีวิตที่แทรปป์, รัฐแมรีแลนด์ ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2556 จากการเสียชีวิตของ จอห์น คูลิดจ์ ใน พ.ศ. 2543 จนกระทั่ง การตายของเขาในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ทำให้จอห์น ไอเซนฮาวร์ เป็นลูกของประธานาธิบดีที่มีชีวิตอยู่นานที่สุด
มหาวิทยาลัยลัตเวีย

มหาวิทยลัยลัตเวีย เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาลที่มีชื่อเสียงเป็นลำดับต้นๆของสาธารณรัฐลัตเวีย และเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งในแถบคาบสมุทธบอลติก ตั้งอยู่ที่เมืองริกาซึ้งเป็นเมืองหลวงของประเทศ มีนักศึกษาประมาณ 20000 คน โดยมีนักศึกษาปริญญาเอกถึง 853 คน (ปี 2011)

มหาวิทยาลัยลัตเวีย ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 28 กันยายน 1919 ได้สร้างมาจากวิทยาลัย ริกา โปลีเทคนิค (ก่อตั้งขึ้นใน ปี 1862 ) อธิการคนแรกของมหาวิทยาลัยคือ พอล วอล (Paul Walden) ซึ้งเป็นนักเคมี ในปี 1923 มหาวิทยาลัยได้รับการเปลี่ยนชื่อจาก วิทยาลัย ริกา โปลีเทคนิค เป็น มหาวิทยาลัยลัตเวีย ( Universitas Latviensis ) ในปัจจุบัน

ใน ช่วงระหว่าง ปี 1919 และ 1940 ที่มหาวิทยาลัยลัตเวีย เป็นศูนย์กลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการศึกษาขั้นสูง ทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของลัตเวีย ในอดีตอาคารริกา โปลีเทคนิค ซึ้งตั้งอยู่บริเวณถนน 19 Raina ทำหน้าที่เป็น อาคารหลักของมหาวิทยาลัยจนถึงในปัจจุบันก็ยังใช้อาคารหลังนี้ในการเรียนการสอนอยู่

ในปีก่อนสงคราม มหาวิทยาลัยเป็นไปได้ที่จะได้รับการศึกษาทางวิชาการขั้นสูงที่ไม่เพียงแต่เป็นมหาวิทยาลัยทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของลัตเวีย แต่ยังสามารถจะก่อตั้งโรงเรียนสอนดนตรีของลัตเวียและสถาบันศิลปะ โดยได้รวมโรงเรียนการดนตรีและศิลปะ ริกาเข้าไปในมหาวิทยาลัย และได้เปิดหลักสูตรในสถานศึกษาดังกล่าว หลังจากนั้น ได่ก่อตั้งวิทยาลัยเกษตรลัตเวีย สถาบันการแพทย์ริกา วิทยาลัยเทคนิคริกา ผนวกรวมกันจนเป็นมหาวิทยาลัยลัตเวีย และกลายเป็นศูนย์กลางของการศึกษา เรียนรู้ อีกทั้งยังเป็นศูนย์กลสงของการวิจัยที่รู้จักกันดี

ทางมหาวิทยาลัยได้เปิดสอนทั้งหมด 13 คณะ
คณะชีววิทยา คณะเคมี คณะฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์และการบัญชี คณะการศึกษาและศิลปศาสตร์ คณะภูมิศาสตร์และโลก คณะประวัติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะเทคโนโลยี และคณะคอมพิวเตอร์
วังราชทัต

วังราชทัต เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้สำนักงานพระคลังข้างที่จัดสร้างให้เพื่อเป็นที่พระทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี ซึ่งเมื่อพระองค์เสด็จนิวัตประเทศไทย หลังจากที่ประทับอยู่ชั่วระยะหนึ่งหลังจากเปลี่ยนแปลงการปกครอง ปัจจุบันคือ บริเวณหลังโรงแรมอนันตรา แบงคอก สยาม ถนนราชดำริ
มืยทิชชี

มืยทิชชี () เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของเขตมียทิชชินสกี (Mytishchinsky District) ในมอสโกโอบลาสต์ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงมอสโก ริมฝั่งแม่น้ำเยาซา (Yauza River) เมืองมีประชากร 173,160 คน ในปี ค.ศ. 2010

มืยทิชชี มีชื่อเสียง โดยเป็นเมืองที่มีสะพานส่งน้ำ ที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 18 ในรัชสมัยจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย
แซม เพกคินพาห์

เดวิด แซมูเอล "แซม" เพกคินพาห์ (; 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 1984) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการมีผลงานภาพยนตร์มหากาพย์แนวตะวันตกเรื่อง "The Wild Bunch" (1969) เขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้บุกเบิกและฉากแสดงความรุนแรง รวมถึงการนำแนวภาพยนตร์ตะวันตกมาปรับปรุงใหม่

ภาพยนตร์ของเขาโดยทั่วไปแล้วจะมีความขัดแย้งระหว่างคุณค่าและแบบอย่างที่ดี กับความรุนแรงของสังคมมนุษย์ เขามีฉายาว่า "Bloody Sam" ที่ได้มาจากภาพยนตร์อันรุนแรงของเขา ตัวละครของเขามักจะเป็นคนสันโดษหรือผู้พ่ายแพ้ในชีวิต ที่ต้องการความมีเกียรติ แต่ถูกบังคับให้ประนีประนอมให้รอดอยู่ในสังคมโลกแห่งการก่อการร้ายและความเหี้ยมโหด

ชีวิตส่วนตัวของเขา เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์และยาเสพติด มีผลต่อการทำงานของเขา มีภาพยนตร์หลายเรื่องที่เขาได้ทะเลาะวิวาทกับทีมงานสร้างและโปรดิวเซอร์ ทำให้เขาเสียชื่อเสียงและอาชีพของเขาไปตลอดชีวิต บางภาพยนตร์ของเขา อาทิ "Straw Dogs" (1971), "Pat Garrett and Billy the Kid" (1973) และ "Bring Me the Head of Alfredo Garcia" (1974) ยังคงมีข้อพิพาท
เออาร์อีเอ็กซ์

เออาร์อีเอ็กซ์ เป็นชื่อเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ระหว่างกรุงโซลและอินช็อน ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันถือเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2007 เปิดใช้งานส่วนต่อขยายวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ดำเนินการโดย "Korail Airport Railroad Co., Ltd."
สายยู (รถไฟใต้ดินโซล)

สายยู เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าไร้คนขับในระบบรถไฟใต้ดินโซล โซล ประเทศเกาหลีใต้ ชื่อ "ยู" มีที่มาจากเมือง Uijeongbu มีรถไฟฟ้า 208 ขบวน ระบบขับเคลื่อนคล้ายกับรถไฟใต้ดินตูลูซ ประเทศฝรั่งเศส มีระยะทาง เชื่อมต่อกับสาย 1 เพียงสายเดียว ค่าโดยสารเที่ยวเดียว 1,300 วอน ความถี่ทุก ๆ 6-10 นาที ให้บริการ 19.5 ช่วโมงต่อวัน ในเวลา 5.00-24.30 น. เวลาในการเดินทาง 19 นาที 54 วินาที ซึ่งเร็วกว่ารถยนต์ และรถโดยสารประจำทาง
สายเอเวอร์ไลน์

สายเอเวอร์ไลน์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าไร้คนขับ ระยะทาง 18.1 กิโลเมตร ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ โดยชื่อ เอเวอร์ไลน์ มีที่มาจากชื่อสวนสนุกเอเวอร์แลนด์ โดยระบบนี้ มีความคล้ายคลึงกับสกายเทรน (แวนคูเวอร์) ในประเทศแคนาดา ที่ใช้ระบบรถไฟฟ้าควบคุมโดย ระบบอัตโนมัติ Bombardier CITYFLO 650 เส้นทางนี้มีโครงการส่วนต่อขยาย ระยะทาง 6.8 กิโลเมตร
สายเกอลานาจายา

สายเกอลานาจายา เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย สีประจำเส้นทางคือ สีชมพู มีระยะทาง จำนวน 24 สถานี โดยก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ PUTRA LRT เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 สายเกอลานาจายาและสายอัมปัง ได้ใช้ระบบตั๋วร่วมเป็นครั้งแรก
สายอัมปัง

สายอัมปัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย มีสีประจำเส้นทางคือสีเหลือง ระยะทาง สามารถเชื่อมต่อกับรถไฟชานเมืองและรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานได้ เส้นทางนี้มีจำนวนทั้งหมด 25 นาที
มะนิลาไลต์เรล สาย 1

มะนิลาไลต์เรล สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในระบบมะนิลาไลต์เรล กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นทางยกระดับทั้งหมด สีประจำเส้นทางคือ สีเขียว รู้จักกันในหลายชื่อ ได้แก่ แอลอาร์ที สาย 1, แอลอาร์ที-1, สายสีเหลือง, สายสีเขียว (ตั้งแต่ ค.ศ. 2012), และเมโทรเรล
วรรธนะ กัมทรทิพย์

วรรธนะ กัมทรทิพย์ หรือ กิ๊ฟต์ วรรธนะ (ชื่อเล่น กิ๊ฟต์)การศึกษาขั้นต้นเริ่มที่โรงเรียนวรรธนะวิทย์,โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน,พณิชยการสีลม จบการศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณามหาวิทยาลัยกรุงเทพ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการชักนำของพจน์ อานนท์เมื่อปีพ.ศ2536 โดยงานชิ้นแรกคือการถ่ายแบบและตามมาด้วยงานถ่ายโฆษณา ผลงานโฆษณาที่ทำให้เขาเริ่มเป็นที่รู้จักในยุคนั้นคือโฆษณาของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย โดยมีประโยคติดหูว่า"ทายซิเงิน600บาทซื้ออะไรได้บ้าง" ปัจจุบันทำงานเป็นนักแสดงอิสระและพิธีกรอยู่ที่บริษัท เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย จำกัด ชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจกับ ออย - สิริพรรณ หลิมวิจิตร มายาวนานถึง 5 ปี จนเลิกรากันไปในที่สุด หลังจากนั้น เข้าพิธีสมรสกับ ตาล - ผกาพันธุ์ เสถียร์กาล พนักงานบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2556