seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ไอ้มดแดงอาละวาด

คาเมนไรเดอร์ () เป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึผลงานโดย อ.โชทาโร่ อิชิโนะโมะริและเป็นเรื่องแรกของคาเมนไรเดอร์ ออกอากาศที่ญี่ปุ่นวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2514 ถึง 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 มีความยาวทั้งสิ้น 98 ตอน ด้วยกัน ถือเป็นซีรีส์คาเมนไรเดอร์ที่มีจำนวนตอนยาวที่สุด ซึ่งหากนับรวมตอนที่ 1 ของ เดชไอ้มดเขียว วี 3 "ไรเดอร์คนที่ 3 นามนั้นคือ วี 3" กับ ตอนที่ 2 "คำสั่งเสียของ ดับเบิ้ลไรเดอร์" ด้วยแล้ว ก็จะครบ 100 ตอนพอดี

คาเมนไรเดอร์เข้าฉายในประเทศไทยในชื่อของ ไอ้มดแดงอาละวาด และตัวเอกไรเดอร์ในเรื่องก็ถูกเรียกว่า ไอ้มดแดง นอกจากนั้นในเรื่องยังได้ก่อให้เกิดวลีที่ได้รับความนิยมมากวลีหนึ่งคือคำว่า "สู้เขาต่อไป ไอ้มดแดงของเรา" และ "สู้เขา ทาเคชิ!!" นอกจากนั้นจากการเข้าฉายของคาเมนไรเดอร์ V3 ทำให้ไรเดอร์ทั้งสองถูกเรียกผิดเป็น ไอ้มดแดง V1 และ ไอ้มดแดง V2 ประเทศไทยฉายทางช่อง 7 ขาวดำ (ปัจจุบันคือ ททบ.5) เริ่มฉายวันแรก วันอังคารที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2514 เวลา 18:40 น. อ้างอิงจาก ตารางรายการโทรทัศน์ ททบ.ช่อง 7 ขาวดำ ในนิตยสาร ดารา TV. ฉบับเดือน กันยายน 2514 หน้าปก Kensaku Morita

องค์กรวายร้ายช็อกเกอร์ วางแผนจะสร้างมนุษย์ดัดแปลงสุดยอดขึ้นมาเพื่อใช้ยึดครองโลก จึงได้ออกค้นหาผู้ที่มีคุณสมบัติที่สามารถเป็นมนุษย์ดัดแปลงได้ และได้มาพบกับ "ฮอนโก ทาเคชิ" นักแข่งจักรยานยนต์ ช็อกเกอร์ได้จับตัวทาเคชิมาเพื่อดัดแปลงให้กลายเป็นคาเมนไรเดอร์ ทว่าผู้ที่แนะนำฮอนโกให้กับพวกช็อกเกอร์นั้นคือ "ด็อกเตอร์ มิโดริคาวะ" ซึ่งเป็นอาจารย์ของฮอนโกนั่นเอง ในขณะที่ การดัดแปลงร่างของฮอนโกกำลังจะถึงขั้นตอนสุดท้ายคือการผ่าตัดสมอง ก็เกิดอุบัติเหตุไฟฟ้าลัดวงจรขึ้น ตอนนั้นเองที่ฮอนโกได้พบกับด็อกเตอร์ มิโดริคาวะ จากนั้นด็อคเตอร์ มิโดริคาวะ ก็ได้บอกถึงพลังความสามารถของมนุษย์ดัดแปลงในตัวของฮอนโก ทำให้ฮอนโกสามารถหนีออกมาจากช็อกเกอร์ได้

ต่อมา "มิโดริคาวะ รูริโกะ" (บุตรสาวของด็อคเตอร์ มิโดริคาวะ) ได้ทราบข่าวจาก "ทาจิบาน่า โทเบ้" ว่าพ่อของเธอนั้นยังมีชีวิตอยู่ จึงได้เดินทางไปพบตามสถานที่ที่ระบุเอาไว้ ทว่าความเคลื่อนไหวของรูริโกะก็ถูกพวกช็อกเกอร์รู้เข้าจนได้ อีกด้าน ฮอนโกในตอนนั้นเขายังไม่สามารถจะทำใจรับกับสภาพของมนุษย์ดัดแปลงของตัวเองได้ อีกทั้งยังไม่สามารถควบคุมพลังของตนได้อีกด้วย เมื่อรูริโกะเดินทางมาถึงเธอได้ยินพ่อของเธอกำลังคุยกับชายคนหนึ่งอยู่ และในตอนนั้นปีศาจแมงมุมก็ได้ใช้ใยพิษสังหารด็อคเตอร์ มิโดริคาวะ ต่อหน้าต่อตาฮอนโก เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้รูริโกะคิดว่าฮอนโกคือผู้ที่ฆ่าพ่อของเธอ รูริโกะถูกปีศาจแมงมุมจับตัวไป ฮอนโกจึงรีบรุดไปช่วยโดยใช้ไซโคลน

"มนุษย์ดัดแปลง ฮอนโก ทาเคชิ เมื่อเข็มขัดของเขาได้รับพลังงานจากลมเข้าไปแล้ว เขาก็จะแปลงร่างเป็น...ไอ้มดแดง ไปในทันที!" ด้วยพละกำลังและความสามารถทำให้ไอ้มดแดงจัดการกับปีศาจแมงมุมลงได้ แต่ว่าเขาถูกเข้าใจผิดว่าเป็นฆาตกรและยังถูกพวกช็อกเกอร์ตามล่าอีก กว่าวันที่ความจริงกระจ่างจะมาถึงนั้น เขาจะต้องสู้ต่อไปเพื่อสันติภาพและความสงบสุข

หลังจากตอนที่ 13 ได้มีการเปลี่ยนพล็อตเรื่องใหม่ที่เต็มไปด้วยแอ็กชั่น กับไอ้มดแดงคนใหม่ ให้การต่อสู้ของไอ้มดแดงขยายขอบเขตออกไป ไม่จำกัดเฉพาะที่ญี่ปุ่นเท่านั้น โดยฮอนโกหรือไอ้มดแดง ได้ออกเดินทางไปปราบพวกช็อกเกอร์ยังต่างประเทศ และนี่เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของไอ้มดแดงคนใหม่ ต่อมาใช้ชื่อไอ้มดแดง หมายเลข 2 หรือ "มดแดง วี 2" ในครั้งนี้ช็อกเกอร์ได้จับตัว "อิจิมอนจิ ฮายาโตะ" ตากล้องอิสระ มาทำการผ่าตัดดัดแปลงให้กลายมาเป็นไอ้มดแดงอีกคนหนึ่ง แต่ทาเคชิได้เข้าไปช่วยและให้ฮายาโตะต่อสู้กับช็อกเกอร์ที่ญี่ปุ่น

ตัวละครอื่น

สมุนเกลช็อกเกอร์
โบอิง 727

โบอิง 727 () เป็นเครื่องบินโดยสารที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดลำหนึ่ง มียอดขายสูงสุดกว่า 1832 ลำ มียอดการจำหน่ายกว่า 90 สายการบิน สายการบินยูไนเต็ด เป็นสายการบินแรกที่ใช้โบอิง 727 เมื่อ ปี ค.ศ.1963

โบอิง 727 ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงเพราะได้รับการออกแบบให้สามารถบรรทุกผู้โดยสารและสัมภาระได้เป็นจำนวนมาก และบินขึ้นลงได้ที่สนามบินที่มีรันเวย์สั้น เหมาะสำหรับการบินในเส้นทางบินระยะสั้น โดยออกแบบให้มีเครื่องยนต์จำนวน 3 เครื่อง ติดตั้งอยู่บริเวณตอนท้ายของลำดัวเครื่องบิน

มีดังต่อไปนี้
กระดาษลิตมัส

กระดาษลิตมัส () เป็นกระดาษที่ใช้ทดสอบสมบัติความเป็นกรด-เบสของของเหลว กระดาษลิตมัสมีสองสีคือสีแดงหรือสีชมพู และสีน้ำเงินหรือสีฟ้า วิธีใช้คือการสัมผัสของเหลวลงบนกระดาษ ถ้าหากของเหลวมีสภาพเป็นกรด (pH < 4.5) กระดาษจะเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีแดง และในทางกลับกันถ้าของเหลวมีสภาพเป็นเบส (pH > 8.3) กระดาษจะเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีน้ำเงิน ถ้าหากเป็นกลาง (4.5 ≤ pH ≤ 8.3) กระดาษทั้งสองจะไม่เปลี่ยนสี

เราสามารถผลิตกระดาษลิตมัสได้เองโดยนำกระดาษสีขาวลงไปแช่น้ำคั้นดอกอัญชันจะได้กระดาษลิตมัสสีน้ำเงิน หากนำไปแช่ในน้ำคั้นดอกเฟื่องฟ้าสีชมพูจะได้กระดาษลิตมัสสีแดง เมื่อตากแห้งก็สามารถนำทดสอบความเป็นกรด-เบส
ไม้หนีบผ้า

ไม้หนีบผ้า หรือ ที่หนีบผ้า เป็นอุปกรณ์สำหรับแขวนผ้าเพื่อผึ่งให้แห้ง มักใช้กับราวตากผ้า
ไม้หนีบผ้ามีรูปลักษณะต่าง ๆ กันไป

ไม้หนีบผ้าสามารถนำไปใช้งานลักษณะอื่นได้มากมาย เช่น หนีบถุงใส่ของ หนีบฟิลม์ หรือที่กรองแสง ในวงการภาพยนตร์ เรียกไม้หนีบผ้าว่า "C47"

ในปัจจุบัน ไม้หนีบผ้าถูกผลิตด้วยต้นทุนต่ำมาก โดยใช้แท่งพลาสติกหรือไม้มาขัดกัน และส่วนใหญ่จะมีสปริงเล็ก ๆ คานอยู่.
ด้วยหลักคานดีดคานงัด เมื่อบีบที่ปลายของไม้หนีบ ปากไม้หนีบก็จะเปิดออก และเมื่อปล่อยปลายไม้หนีบ ปากไม้หนีบก็จะหุบเข้าหากัน ทำให้หนีบของได้

ไม้หนีบผ้ารุ่นเก่า ๆ จะไม่ใช้สปริง แต่มักจะทำเป็นชิ้นเดียว โดยปากหนีบทั้งสองข้างของไม้หนีบจะเป็นชิ้นเดียวกับตัวไม้หนีบ โดยมีเพียงช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างปากไม้หนีบ ไม้หนีบรูปทรงนี้ จะบีบผ้าได้เนื่องจาก เมื่อปากทั้งสองข้างถูกถ่างออก มันจะพยายามกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม ทำให้เกิดแรงบีบ
ไม้หนีบทรงนี้มักทำจากพลาสติก หรือไม้ (ซึ่งเป็นแบบดั้งเดิม) และเกือบทั้งหมดผลิตในจีนหรือไต้หวัน
เครื่องบินบังคับ

เครื่องบินบังคับ คือ ของเล่นอิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง ที่ใช้เล่นเพื่อผ่อนคลายความเครียด ซึ่งเครื่องบินบังคับนี้มีลักษณะลำตัวเหมือนเครื่องบินทั่วๆไป แต่ย่อขนาดลงมา มีหลากหลายชนิด หลายรูปแบบ บางรุ่นใช้ แบตเตอรี่เป็นพลังงาน และใช้น้ำมันเป็นพลังงาน

ตัวอย่างแรกของโมเดลอากาศยานที่นำร่องด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์นั้น เป็นโมเดลเรือเหาะที่บรรจุไปด้วยแก๊สไฮโดรเจนซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยได้กำลังทำการบินขณะที่มีการแสดงในหอประชุมดนตรีรอบหอประชุมโรงละครโดยใช้รูปแบบพื้นฐานของการกำเนิดสัญญาณวิทยุด้วยการสปาร์คด้วยประกายไฟฟ้า ในช่วงปี ค.ศ. 1920 สถาบันอากาศยานพระที่นั่ง (Royal Aircraft Establishment) แห่งสหราชอาณาจักร ได้ทำการสร้างและทดสอบอากาศยานไร้นักบินที่มีชื่อว่า Larynx (กล่องเสียง), เป็นเครื่องบินปีกชั้นเดียวซึ่งมีระยะทำการบิน 100 ไมล์ (160 กิโลเมตร)

บางทีอาจจะเป็นรูปแบบที่เหมือนจริงมากที่สุดของโมเดลอากาศยาน() ในวัตถุประสงค์หลักที่จะทำซ้ำในการออกแบบอากาศยานอย่างเต็มรูปแบบจากประวัติศาสตร์การบิน สำหรับการทดสอบการบินของการออกแบบในอนาคตหรือแม้กระทั่งไม่เคยตระหนักถึงการสร้าง "ที่นำเสนอ" เครื่องบินสเกลซึ่งเป็นวิทยุบังคับ
ซูเมอร์

ซูเมอร์ () เป็นอารยธรรมโบราณและเขตบริเวณเมโสโปเตเมียตอนใต้ ชาวซูเมอร์เป็นชนชาติแรกที่สร้างความเจริญขึ้นในบริเวณดังกล่าว เข้ามาอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำไทกริสเมื่อประมาณ 4000 ปีก่อนคริสตกาล บริเวณที่เข้ามาตอนแรกคือ แคว้นซูเมอร์ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเมโสโปเตเมียติดกับอ่าวเปอร์เซีย มีลักษณะเป็นนครรัฐ แต่ละนครรัฐมีอิสระไม่ขึ้นต่อกัน เช่น ลากาซ บาบิโลน อูร์ อูรุก นิปเปอร์

ผู้ปกครองนครรัฐเมโสโปเตเมียเป็นพระ พระมีอำนาจในการปกครองแผ่นดินและเป็นประมุขสูงสุดเรียกว่า Patesi ทำการปกครองในนามของพระเจ้าดูแลควบคุมกิจการภายในนครรัฐ ปกครองโดยถือว่าเป็นตัวแทนพระเจ้า มีอำนาจในการรบ ทำสงคราม ศาสนา ตลอดจนทางด้านการศาลได้มีประมวลกฎหมายแบบตอบสนอง ทำผิดอย่างไรจะต้องได้รับโทษอย่างนั้น และกลายเป็นรากฐานของกฎหมายที่มีชื่อเสียง

อาชีพหลักคือเกษตรกรรม มีความชำนาญ มีการใช้ระบบชลประทาน ขุดคลองระบายน้ำ ทำการเพาะปลูกโดยเป็นไร่ขนาดใหญ่ ปลูกผลไม้ ประดิษฐ์คันไถ เครื่องหยอดเมล็ด มีการเลี้ยงสัตว์ เครื่องปั้นดินเผา มีมาตราชั่งตวงวัด การทอผ้าและย้อมผ้า มีการแบ่งชนชั้นทางสังคมเป็น 3 กลุ่มคือ

ชาวซูเมอร์เป็นชนชนาติแรกในเมโสโปเตเมียที่รู้จักการเขียนหนังสือตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล โดยการประดิษฐ์อักษรรูปลิ่ม หรือที่เรียกว่า คูนิฟอร์ม (Cuneiform) ภายหลังได้ดัดแปลงแก้ไข มีการคิดเครื่องหมายต่างๆ เพื่อใช้แทนภาพ

มีส่วนสำคัญมากในชีวิตของชาวซูเมอร์ พระดำรงตำแหน่งในการปกครองและตำแหน่งสำคัญอื่นๆ นับถือพระเจ้าหลายองค์พร้อม ๆ กัน มีการสร้างหอวิหารใหญ่โตเรียกว่า ซิกกุรัต (Ziggurat) เป็นวัดที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด ทำเป็นชั้น ๆ สร้างขึ้นด้วยอิฐ เพื่อเป็นที่ประทับของเทพเจ้า

ส่วนใหญ่ก่อสร้างด้วยอิฐ เนื่องจากมีดินเหนียวบริเวณนี้มาก มีสองประเภทคือ อิฐตากแห้ง (Sun dried brick) และอิฐเผาไฟ (baked brick) ซึ่งป้องกันความชื้นได้ดี ใช้สร้างยกพื้น กำแพงและส่วนก่อสร้างที่ต้องการความมั่นคงถาวร

เป็นแบบจันทรคติ เดือนหนึ่งมีประมาณ 29.5 วัน ปีหนึ่งมี 12 เดือน ปีหนึ่งมี 354 วัน เดือนหนึ่งแบ่งออกเป็น 4 สัปดาห์ๆ ละ 7-8 วัน วันหนึ่งแบ่งเป็นกลางวัน 6 ชั่วโมง กลางคืน 6 ชั่วโมง (1 ช.ม. = 2 ช.ม. ในปัจจุบัน)
มีนิยาย กาพย์ กลอน ซึ่งท่องจำต่อๆกันมา งานส่วนใหญ่เกี่ยวกับศาสนา เช่น บทสวด คำโคลงสดุดีเทพเจ้า ฯลฯ ที่เด่นที่สุดคือ มหากาพย์กิลกาเมช ซึ่งเป็นเรื่องราวของวีรบุรุษกิลกาเมซซึ่งเป็นกษัตริย์ชาวอูรุก

ชาวซูเมอร์มีอำนาจปกครองบริเวณซูเมอร์เกือบพันปี ต่อมาพวกชนเผ่าเซมิติกแทรกซึมทางตะวันตก ผู้นำชนเผ่าคือ พระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคดได้ยกกำลังกองทัพลงมาในเชตซูเมอร์ ทำให้นครรัฐซูเมอร์ยอมแพ้
วัดใหม่เจริญธรรม

วัดใหม่เจริญธรรม อาจหมายถึง:
กิตติ สิงหาปัด

กิตติ สิงหาปัด ผู้ประกาศข่าว ในรายการ "ข่าว 3 มิติ" ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และพิธีกรรายการ "วันนี้ที่รอคอย" ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี อดีตผู้ประกาศข่าวค่ำโมเดิร์นไนน์ทีวี อดีตผู้ดำเนินรายการ "ไอทีวี ฮอตนิวส์" อดีตรองผู้อำนวยการฝ่ายข่าว ด้านสนับสนุนการผลิตไอทีวี โดยเป็นหนึ่งในผู้ประกาศข่าวคู่แรกของสถานีโทรทัศน์ไอทีวี คู่กับเทพชัย หย่อง

กิตติ สิงหาปัด เกิดวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ที่อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน และจบการศึกษาปริญญาตรี เกษตรศาสตรบัณฑิต (สัตวบาล) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และนิเทศศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จบการศึกษาปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

หลังจากจบปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2530 กิตติเริ่มต้นงานแรก โดยเป็นผู้แทนจำหน่ายเวชภัณฑ์สัตว์ ของบริษัท ไฟเซอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ประมาณ 1 ปี

ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 กิตติเข้าสมัครเป็นทีมงานรายการใหม่ ชื่อ "“เกษตรสนทนา”" ของ บริษัท แปซิฟิก อินเตอร์คอมมิวนิเคชั่น จำกัด ตามประกาศในหนังสือพิมพ์ และได้เริ่มต้นงานด้านโทรทัศน์นับแต่บัดนั้น

หลังจากนั้น กิตติยังคงปฏิบัติงานใน แปซิฟิกฯ อีกหลายอย่าง อาทิ ผู้ควบคุมการผลิตรายการโทรทัศน์ ผู้เขียนบท ผู้บรรยาย และ ผู้ดำเนินรายการสารคดีโทรทัศน์ โดยบรรยายสารคดีเนชั่นแนลจีโอกราฟิก ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5, พิธีกร รายการเผชิญหน้าสภาวะแวดล้อม ผู้สื่อข่าว ผู้ประกาศข่าวทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เป็นต้น ตลอดระยะเวลา 8 ปี

กิตติได้ร่วมเป็นหนึ่งในทีมข่าวชุดแรกของสถานีโทรทัศน์ไอทีวี และเป็นผู้ประกาศข่าวที่ออกจอไอทีวีเป็นครั้งแรก พร้อมกับ นายเทพชัย หย่อง ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวไอทีวีในขณะนั้น และยังคงเป็น ผู้ประกาศข่าวมือหนึ่ง ในข่าวภาคค่ำไอทีวี คู่กับ นางสาวสายสวรรค์ ขยันยิ่ง ตลอดมา

จนกระทั่ง วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 กิตติก็เข้าเป็นผู้ประกาศข่าวหลักในรายการ "ไอทีวี ฮอตนิวส์" ที่ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 21.40-22.30 น. (ภายหลังเปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็น 21.10-22.10 น.) ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการตามผังรายการใหม่ แม้จะเปลี่ยนชื่อสถานีเป็น "ทีไอทีวี" รายการนี้ก็ยังคงผลิตอยู่ โดยใช้เพียงชื่อ "ฮอตนิวส์" เท่านั้น จนกระทั่งวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 กิตติก็ตัดสินใจลาออกจากทีไอทีวี

ต่อมาในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 กิตติเริ่มงานเป็นผู้ประกาศข่าวค่ำ ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ในทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 19.00-20.15 น. ระหว่างนั้น (ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2551) ก็เป็นพิธีกรรายการวันนี้ที่รอคอย ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี จนกระทั่งวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 กิตติก็ขอลาออกจากโมเดิร์นไนน์ทีวี พร้อมกับก่อตั้ง บริษัท ฮอตนิวส์ จำกัด เพื่อผลิตรายการ "ข่าว 3 มิติ" พร้อมกับเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการนี้ด้วยตนเอง โดยออกอากาศทุกวันพุธ-วันจันทร์ (ทุกวัน เว้นวันอังคาร จนกระทั่งปั พ.ศ. 2556 จึงได้เพิ่มวันออกอากาศในวันอังคาร ส่งผลให้รายการออกอากาศทุกวันตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา) เวลา 22.30-23.00 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ตั้งแต่วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2551เมื่อปี พ.ศ. 2549 นายกิตติ ออกหนังสือพกพา (พ็อกเก็ตบุ๊ค) กับ สำนักพิมพ์ เนชั่น บุ๊คส์ ชื่อ “ประเด็นข่าวร้อน เบื้องหลังข่าวลึก” โดยมีเนื้อหาเล่าถึงชีวิตในช่วงเรียนมหาวิทยาลัย และประสบการณ์ในการทำงานโทรทัศน์ นอกจากนี้ ยังเป็นที่ปรึกษากองบรรณาธิการ ให้กับนิตยสาร "ฮอตกอล์ฟ" อีกด้วย
วัดใหม่เจริญธรรม (อุตรดิตถ์)

วัดใหม่เจริญธรรม หรือชื่อที่ชาวบ้านเรียก วัดป่าขนุน (ชื่อเดิม: วัดท่าควาย) ตั้งอยู่เลขที่ 109 หมู่บ้านป่าขนุน หมู่ที่ 3 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ใกล้กับจุดตัดสี่แยกป่าขนุน บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 1047 มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5

ปัจจุบันวัดใหม่เจริญธรรม เป็นวัดจำพรรษาของเจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภา จึงมีความพยายามจัดให้วัดเป็นศูนย์รวมของกิจกรรมในทุก ๆ ด้านของคณะสงฆ์ โดยนอกจากจะศูนย์กลางการปกครองของพระภิกษุในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภาแล้ว วัดใหม่เจริญธรรมยังเป็นที่ตั้งของสภาวัฒนธรรมตำบลคุ้งตะเภา ศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ สำนักปฏิบัติธรรมประจำตำบล ศูนย์การเรียนนักธรรมชั้นตรีประจำตำบล และหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลอีกด้วย ปัจจุบันวัดใหม่เจริญธรรมมีพระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต) เจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภา เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

วัดใหม่เจริญธรรม (เดิมชื่อ "วัดท่าควาย") ดำเนินการก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2482 ในหมู่ที่ 3 บ้านป่าขนุน ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ในสมัยนายแกะ มีชำนะ เป็นผู้ใหญ่บ้าน โดยมีผู้มีจิตศรัทธามอบที่ดินให้สร้างวัด คือ นายแกะ มีชำนะ ผู้ใหญ่บ้าน นายพูน คงนิล และนางหยวก พรมแดง รวมกัน มีที่ดินประมาณ 4 ไร่ 2 งาน และนายพูน คงนิล นายบุญ สุขวิทย์ บริจาคเรือนคนละ 1 หลัง สร้างเป็นกุฏิ นางเตียก ไม่ทราบนามสกุล บริจาคบ้าน 1 หลัง สร้างศาลาการเปรียญชั่วคราว ขนาดกว้าง 12 วา ยาว 12 วา ต่อมาได้มีการสร้างศาลาการเปรียญหลังใหญ่ขึ้น ขนาดกว้าง 20 วา ยาว 30 วา มีที่ดินทั้งสิ้น 7 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา และได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

วัดใหม่เจริญธรรม (อุตรดิตถ์) ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี พ.ศ. 2480 มีพระบรมราชโองการพระราชทานวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2539 ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 13 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นโฉนด เลขที่ 74 กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของวัด

พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะอยู่ติดกับโรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา ติดหมู่บ้าน ติดที่ทำกินชาวบ้าน และติดถนนสายเอเชียพื้นที่ตั้งของวัดอยู่ในพื้นที่ลุ่มท้องแม่น้ำน่านโบราณ อยู่ติดกับโรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา ติดหมู่บ้าน ติดที่ทำกินชาวบ้าน และติดถนนสายเอเชีย เขตติจีวราวิปวาสวัดใหม่เจริญธรรม มีอุโบสถสร้างใหม่เป็นประธานของวัด อยู่ด้านทิศตะวันออก มีพื้นที่ติดต่อกับที่ดินข้างเคียง ดังต่อไปนี้
นอกจากนี้ยังมีเสนาสนะต่าง ๆ คือ เมรุเผาศพ หอระฆัง
ปัจจุบันวัดใหม่เจริญธรรมมีจำนวนพระภิกษุ 3 รูป
ฟินิเชีย

ฟินิเชีย (Phoenicia) เป็นเซเมติกสาขาหนึ่ง อพยพมาจากทะเลทรายอาหรับ เมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล เข้ามาตั้งหลักแหล่งในบริเวณตะวันตกของทวีปเอเชียบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มปัญญาชนของเอเชียตะวันตก สร้างเมืองสำคัญ ๆ เช่น ไทรน์ ไซดอน ไบบลอส เป็นพวกที่ร่ำรวย มีชื่อเสียงทางด้านการเดินเรือและค้าขาย มีการตั้งอาณานิคมในส่วนอื่น ๆ เช่น กาดิซในสเปน คาร์เทจทางตอนเหนือของแอฟริกา

มรดกชิ้นสำคัญของชาวฟินิเชียคือ ตัวอักษร ซึ่งกรีกและลาตินใช้เป็นแบบในการสร้างตัวอักษรของตนในสมัยต่อมา ตัวอักษรในยุโรปปัจจุบันก็มาจากตัวอักษรเหล่านี้
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (เวลาและสถานที่)

ต่อไปนี้คือรายละเอียดวันที่ และสถานที่ที่จัดพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ พระมหากษัตรีย์ และสมเด็จพระราชินีอัครมเหสี แห่งอังกฤษ สกอตแลนด์ รวมทั้งสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1609 พระราชพิธีบรมราชาภิเษกนี้จะจัดขึ้นที่มหาวิหารเวสท์มินสเตอร์เสมอ เว้นแต่กรณีนอกเหนือจากนั้นจะหมายเหตุไว้
คิริธอุงโกล

คิริธอุงโกล (Cirith Ungol) เป็นสถานที่แห่งหนึ่งในมิดเดิลเอิร์ธ ในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน ชื่อนี้เป็นภาษาซินดาริน หมายถึง "รอยแยกของแมงมุม" หรือ "ทางผ่านของแมงมุม" นั่นคือมันเป็นทางผ่านทะลุเทือกเขาทางตะวันตกของ มอร์ดอร์ และเป็นทางเดียวที่จะเข้าไปในดินแดนจากทิศตะวันตก พื้นที่ดังกล่าวอยู่ภายใต้การดูแลของ หอคอยแห่งคิริธอุงโกล สร้างโดยมนุษย์แห่งอาณาจักรกอนดอร์ หลังจากสงครามของ พันธมิตรครั้งสุดท้ายของเอลฟ์และมนุษย์

จุดประสงค์หลักของหอคอยคือเพื่อปกป้อง อิธิลิเอน และ มินัสอิธิล (ต่อมารู้จักในนาม มินัสมอร์กูล) จากการโจมตีของลูกน้องที่เหลือของ เซารอน ด้วยเหตุผลเหล่านั้น ปราการทั้งสองของมันจึงตรงไปทางเหนือและตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนั้นมันยังช่วยยับยั้งสมุนของเซารอนจากการกลับมายังมอร์ดอร์

กอนดอร์ยังคงครอบครองป้อมปราการจนกระทั่งประมาณปี 1636 ยุคที่สาม เมื่อ โรคระบาดครั้งใหญ่ ลดประชากรส่วนใหญ่ของกอนดอร์ลง หลังจากการระบาดนั้น กอนดอร์ไม่เคยครอบครองคิริธอุงโกลอีกและปีศาจสามารถกลับมามอร์ดอร์อีกครั้ง
ป้อมปราการยังถูกเชื่อมโยงกับป้อมปราการภูเขาแห่งดัวร์ธัง ในมอร์ดอร์ตะวันตกเฉียงเหนือ และ หอคอยเขี้ยว ที่ โมรันนอน

ระหว่างภารกิจแห่งแหวน โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และ แซมไวส์ แกมจี ถูกนำไปสู่ทางผ่านนี้โดย กอลลัม ไปยังถ้ำของสัตว์คล้ายแมงมุมยักษ์ชื่อว่า ชีล็อบ ผู้อาศัยอยู่ที่นั่น
แจงโก้ เฟทท์

แจงโก้ เฟทท์ เป็นตัวละครจากจักรวาล "สตาร์ วอร์ส" ปรากฏตัวในภาพยนตร์เป็นครั้งแรกใน "" รับบทโดยเทมูเอรา มอร์ริสัน ก่อนที่จะได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์นี้ แจงโก้ เฟตต์ เคยถูกกล่าวถึงหลายครั้งในนิยายสตาร์ วอร์ส

แจงโก้ เฟทท์มีชีวิตอยู่ในช่วงปีที่ 66 ก่อนยุทธการยาวิน ถึงปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน เขาเป็นนักล่าค่าหัวและเงินรางวัลที่มีชื่อเสียง และเป็น "พ่อ" ของโบบา เฟตต์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นโคลนของตัวเขาที่ถูกแจงโก้เลี้ยงในฐานะลูก หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตในปีที่ 56 ก่อนยุทธการยาวิน แจงโก้ เฟตต์ ถูกนักรบแมนดาลอเรียนรับไปเลี้ยง หลังจากนั้น แจงโก้ได้เข้าร่วมเป็นผู้นำของการต่อสู้หลายครั้งในสงครามกลางเมืองแมนดาลอเรียน

หลังจากสงครามสิ้นสุดลง แจงโก้ เฟทท์ ออกจากกลุ่มแมนดาลอเรียนและกลายมาเป็นนักล่าเงินรางวัล ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วในฐานะของผู้มีฝีมือดีที่สุดคนหนึ่งในกาแลกซี หลังจากนั้น แจงโก้ เฟทท์ได้รับงานเป็นร่างต้นแบบให้กับร่างโคลนจำนวนมากซึ่งจะกลายเป็นกองทัพใหญ่สาธารณรัฐในสงครามโคลน แม้จะถูกฆ่ากลางสมรภูมิโดยอาจารย์เจได เมซ วินดู แต่แจงโก้ เฟทท์ ก็มีผู้สืบทอดอย่างยิ่งใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นโบบา เฟทท์ ที่กลายเป็นนักล่าเงินรางวัลเก่งกาจมีชื่อเสียง และร่างโคลนจำนวนมากที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของกาแลกซี
ถวิล อุดล

ถวิล อุดล (3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นนักการเมือง หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วย ตัวนายถวิลเอง นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ และนายจำลอง ดาวเรือง และเป็นรัฐมนตรีที่ถูกสังหารเมื่อปี พ.ศ. 2492

นายถวิลดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด 2 สมัย เป็นหัวหน้าเสรีไทย จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งเคยเดินทางไปติดต่อขอความร่วมมือจาก ประเทศจีน แนวคิดทางการเมืองที่สำคัญ คือ เงินภาษีที่เก็บจากประชาชน ต้องเป็นประโยชน์กลับคืนสู่ประชาชนทั้งหมด

ถวิล อุดล ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2488 ในรัฐบาลของนายทวี บุญยเกตุ รัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช

นายถวิล อุดล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 หลังเหตุการณ์กบฏแบ่งแยกดินแดน โดยถูกจับกุมพร้อมกับ อดีตรัฐมนตรีอีสานอีก 3 คน คือ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ และถูกนำตัวไปที่บริเวณ ทุ่งบางเขน ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 11 โดย กรมตำรวจ ในเวลานั้นอ้างเหตุว่า มีโจรคอมมิวนิสต์มลายู มาชิงตัว 4 อดีตรัฐมนตรี และเกิดการต่อสู้ขึ้น จนทำให้ทั้ง 4 คน ถูกลูกหลงเสียชีวิตทั้งหมด แต่ไม่ใคร่จะมีใครเชื่อข้ออ้างดังกล่าวนัก เนื่องจากไม่มีตำรวจเสียชีวิตหรือบาดเจ็บแม้แต่รายเดียว
เตียง ศิริขันธ์

เตียง ศิริขันธ์ (5 ธันวาคม พ.ศ. 2452 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองฉายา "ขุนพลภูพาน" หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วยนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ นายถวิล อุดล และนายจำลอง ดาวเรือง นายเตียงดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.สกลนคร 5 สมัย ตั้งแต่อายุ 28 ปี รัฐมนตรี 3 สมัย และเป็นหัวหน้าใหญ่เสรีไทยภาคอีสานและสกลนครโดยมีศูนย์บัญชาการอยู่บนเทือกเขาภูพาน แนวคิดทางการเมืองที่สำคัญ คือ "ข้าพเจ้าต้องการให้ทุก ๆ คนบนพื้นอันเป็นสยามประเทศนี้ เป็นราษฎรเสมอหน้ากันหมด ปราศจากความเหลื่อมล้ำต่ำสูง"

เตียง ศิริขันธ์ ถูกฆ่ารัดคอและเผาศพทิ้งเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2495 ในสมัยรัฐบาลคณะรัฐประหาร มีผู้ถูกฆ่าในครั้งนั้น ได้แก่ ชาญ บุนนาค เล็ก บุนนาค ผ่อง เขียววิจิตร และ สง่า ประจักษ์วงศ์ โดยศพถูกนำไปเผาทิ้งที่ ต.แก่งเสี้ยน อ.เมือง จ.กาญจนบุรี

นายเตียง ศิริขันธ์ เกิดที่บ้านในตำบลตลาด อำเภอเมืองสกลนคร เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 10 คน ของขุนนิเทศพาณิชย์ (บุดดี ศิริขันธ์) กับนางอ้อน ศิริขันธ์ จบโรงเรียนเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศวิหาร และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับนางนิวาศน์ ศิริขันธ์ (นามเดิม นิวาศน์ พิชิตรณการ เป็นบุตรสาวของ ร.อ.นาถ และนางเวศ พิชิตรณการ) มีบุตร 1 คน ชื่อ นายวิฑูรย์ ศิริขันธ์ เกี่ยวกับเชื้อสายของเตียง ศิริขันธ์ นั้นบิดาเป็นบุตรชายลำดับที่ 4 ของรองอำมาตย์โท พระบริบาลศุภกิจ (คำสาย ศิริขันธ์) หรือเพียเมืองขวา อดีตกรมการเมืองสกลนครชั้นผู้ใหญ่ กับนางบัว ศิริขันธ์ ธิดาของพระโคษาราช (ต้นตระกูล นาถโคษา) กำนันตำบลสะพานหิน ปู่ของเตียง ศิริขันธ์ ชื่อพระเสนาภักดี (ขันธ์ ศิริขันธ์) ย่าชื่อนางพรหมา ศิริขันธ์ ปู่ทวดชื่อพระศรีวรราชหรือเพียสีสุวงษ์ (ท้าวรี) ย่าทวดชื่อนางที บิดาของปู่ทวดชื่อเพียสีหาเทพ (ท้าวศรี) กรมการเมืองสกลนครชั้นผู้ใหญ่ชุดแรกสมัยเริ่มตั้งเมืองสกลนคร ตระกูลของเตียงศิริขันธ์นับว่าเป็นเชื้อสายขุนนางเก่าแก่ และเกี่ยวดองกับตระกูลเจ้าเมืองของสกลนครมายาวนาน คือ ตระกูล พรหมสาขา ณ สกลนคร
ริชาร์ด โอเวน

เซอร์ ริชาร์ด โอเวน (Sir Richard Owen KCB) (20 ก.ค. ค.ศ. 1804 - 18 ธ.ค. ค.ศ. 1892)
เป็นนักชีววิทยา, นักกายวิภาคศาสตร์เปรียบเทียบ, และนักบรรพชีวินวิทยา ชาวอังกฤษ
คำยัง

คำยัง หรือ ไทคำยัง เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวไทกลุ่มหนึ่ง ที่อพยพไปอาศัยอยู่ที่ประเทศอินเดีย และทางตอนเหนือของประเทศพม่า เดิมชาวไทคำยังอาศัยอยู่บริเวณเมืองกอง (โมกอง) ใกล้ทิวเขาปาดไก่ และอพยพไปอยู่ร่วมกับชาวไทอาหม เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 ดินแดนของชาวไทคำยัง มีอยู่ 2 ส่วน คือ บ้านน้ำ ได้แก่ หมู่บ้านทิสังปานี และหมู่บ้านโซราปัตเถิร แขวงศิวสาคร กับ บ้านดอย ได้แก่ หมู่บ้านตาติบาร์ แขวงโชรหัท และยังมีในแขวงตินสุกิยา

ชาวไทคำยังมักปลูกข้าว และตำข้าวกินเอง ชาวไทคำยังตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อมาตำข้าว โดยตำในครกกระเดื่อง บ้านเรือนของชาวไทคำยังไม่แตกต่างจากชาวไทพวกอื่นมากนัก สภาพจะคล้าย ๆ คนไทยในภาคอีสานบางถิ่น คือกลางครัวมีที่ตั้งเตา ทำเป็นกะบะดินใหญ่ก่ออยู่บนเสากลางของครัว นอกจากนี้ชาวไทคำยังยังมีอาหารการกินที่ใกล้เคียงกับชาวไททั่วไป และยังเคยกินปลาเน่า คือ ปลาร้า หรือกะปิ ซึ่งปัจจุบันนี้ได้เลิกกินไปแล้ว แต่ก็ยังกินข้าวหลามกันอยู่

ชาวไทคำยังใช้ภาษาคำยัง ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาย่อยไทตะวันตกเฉียงเหนือ ในกลุ่มภาษากัม-ไท ตระกูลภาษาไท-กะได แต่ชาวไทคำยังส่วนใหญ่ในปัจจุบันได้สูญเสียภาษาไทไปแล้ว ที่หมู่บ้านชาวไทคำยังในหมู่บ้านโซลาปัตเถิร ได้พบพ่อเฒ่าคนหนึ่งสามารถพูดไทคำยังได้บ้าง และพบว่าเป็นภาษาใกล้เคียงกับภาษาไทคำตี่ และคล้ายกับภาษาคำเมืองทางเหนือของไทย แต่ทั้งหมู่บ้านโซลาปัตเถิร มีพ่อเฒ่าคนเดียวเท่านั้นที่จำภาษาไทคำยังได้ สาเหตุก็มาจากในอัสสัม ใคร ๆ ก็พูดภาษาอัสสัม ถ้าไม่ใช้ภาษาอัสสัมก็จะประกอบอาชีพได้ยาก นานวันก็ลืมภาษาของตนเองไป แต่ใช่ว่าจะสูญเสียไปเสียหมด เพราะว่าปัจจุบันในอัสสัม ยังมีชาวไทคำยังที่พูดภาษาไทได้เหลืออยู่หนึ่งหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านโป่อ่ายมุข
ภาษาซิมูลา

ภาษาซิมูลา (Simula) เป็นชื่อเรียกรวมของภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ 2 ภาษาคือ ภาษาซิมูลา 1 (Simula 1) และภาษาซิมูลา 67 (Simula 67) ภาษาโปรแกรมดังกล่าวนี้ได้เริ่มพัฒนาขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2503 เป็นต้นมาที่ "ศูนย์คอมพิวเตอร์นอร์เวย์" (Norwegian Computing Center) ที่นครออสโลโดย โอล-โยฮาน ดาห์ล และ คริสเตน ไนกาอาร์ด ในเชิงวากยสัมพันธ์ยังนับได้ว่าเป็นชุดภาษาโปรแกรมชุด "อัลกอล 60" (Algol 60) ที่เชื่อถือได้มากที่สุดอยู่

ภาษาซิมูลา 67 แนะให้ใช้วัตถุหรืออ็อบเจกต์ คลาส (class) ซับคลาส (subclasses) เวอร์ชวลเมธอด (virtual method) โครูทีน (coroutine) การกวาดล้างข้อมูลขยะ (garbage collection) และเหตุการณ์จำลองไม่ต่อเนื่อง (discrete event simulation)

ซึ่งซิมูลาได้รับการยอมรับว่าเป็นการเขียนภาษาโปรแกรมเชิงอ็อบเจกต์รุ่นแรกสุด แม้บางครั้งแบบจำลองอ็อบเจกต์อาจไม่สมบูรณ์ ดังที่ชื่อของมันบ่งบอกเป็นนัยอยู่ โปรแกรมซิมูลาได้แรกเริ่มออกแบบมาก็เพื่อการจำลองซึ่งก็ได้มีการใช้เนื้อหาของมันมาเป็นพื้นฐาน หรือกรอบงานสำหรับการออกแบบภาษาโปรแกรมเชิงอ็อบเจกต์ทั้งหลายที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

แม้ในปัจจุบันโปรแกรมซิมูลายังมีการนำมาใช้อยู่อย่างกว้างขวง เช่นการจำลองการออกแบบ VLSI โปรแกรมกระบวนการ (processes) โพรโทคอล ภาษาขั้นตอนวิธี และการประยุกต์อื่นๆ เช่นการเรียงพิมพ์ เรขนิเทศคอมพิวเตอร์และด้านการศึกษา เนื่องจากอ็อบเจกต์เชิงซิมูลาได้ถุกนำมาประยุกต์ซ้ำใน ภาษา C++ อิทธิพลของสิมิลาจึงได้รับการกล่าวถึงความสำคัญน้อยกว่าความเป็นจริง

โปรแกรมอย่างน้อยที่สุด(มินิมัล)ของSimula คือไฟล์ว่างเปล่า ซึ่งมีองค์ประกอบเพียง ; (ดัมมี่สเตทเมนท์) เพียงอย่างเดียว.
แต่โปรแกรมอย่างน้อยที่สุดก็มักจะเขียนเป็นบล็อกว่างเปล่าตามความนิยมด้วยเช่นกัน

โปรแกรมนี้เริ่มรันและจบลงทันที. โดยในภาษาSimulaจะไม่มีการรีเทิร์นค่าเมื่อจบโปรแกรม.

โปรแกรมภาษาSimulaแบ่งแยกตัวอักษรเล็กและใหญ่(เคสเซนสิทีฟ) ตัวอย่างต่อไปนี้คือโปรแกรมเฮลโลเวิลด์ในภาษาSimula

A more realistic example with use of classes, subclasses and virtual methods:
ประเทศแอนติกาและบาร์บูดา

แอนติกาและบาร์บูดา () เป็นประเทศเกาะตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียนตะวันออก บริเวณรอยต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศนี้ประกอบด้วยเกาะหลักสองเกาะ คือ เกาะแอนติกาและเกาะบาร์บูดา ทั้งสองเกาะตั้งอยู่ในตอนกลางของหมู่เกาะลีเวิร์ด (Leeward Islands) ในภูมิภาคแคริบเบียนตะวันออก ประมาณ 17 องศาเหนือเส้นศูนย์สูตร แอนติกาและบาร์บูดายังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส โดยมีหมู่เกาะกัวเดอลุป ดอมินีกา มาร์ตีนิก เซนต์ลูเซีย เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ บาร์เบโดส เกรเนดา ตรินิแดดและโตเบโกอยู่ทางทิศใต้ เกาะมอนต์เซอร์รัตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ หมู่เกาะเซนต์คิตส์และเนวิสทางทิศตะวันตก และมีเกาะแซ็ง-บาร์เตเลมี เกาะเซนต์มาร์ติน และมีเกาะแองกวิลลาอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินปูนและเกาะปะการัง

การปกครองระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์ ทรงใช้พระราชอำนาจผ่านผู้สำเร็จราชการ

ผู้สำเร็จราชการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาลและหัวหน้าคณะรัฐมนตรี

อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Supreme Court) โดยมีผู้พิพากษา 1 คน ประจำอยู่ในเซนต์คิตส์