seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อาสนวิหารดักซ์

อาสนวิหารดักซ์ () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งดักซ์ () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแอร์และดักซ์ ตั้งอยู่ที่เมืองดักซ์ จังหวัดล็องด์ ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี

ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของอดีตมุขมณฑลดักซ์ แต่ได้ถูกยุบลงภายหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งรวมถึงอดีตมุขมณฑลแอร์ซึ่งประสบชะตากรรมเดียวกันด้วย โดยทั้งสองได้ถูกยุบผนวกกับมุขมณฑลบายอนตามความตกลง ค.ศ. 1801 และต่อมาในปี ค.ศ. 1817 ได้มีการแยกออกมาอีกครั้งหนึ่งโดยรวมเป็นหนึ่งมุขมณฑล มีชื่อเรียกว่า มุขมณฑลแอร์และดักซ์ โดยมีที่ตั้งของมุขนายกที่อาสนวิหารแอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1833 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาอยู่ที่อาสนวิหารแห่งดักซ์ อนึ่ง อาสนวิหารแอร์ยังคงเป็นอาสนวิหารร่วม (co-cathedral)

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1884 ในบริเวณซุ้มประตูอัครทูต () และอาคารส่วนที่เหลือ ค.ศ. 1946

ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 อันเป็นยุคเจริญรุ่งเรืองของเมือง มุขนายกในขณะนั้นจึงได้มีโครงการสร้างสิ่งปลูกสร้างทางศาสนามากมาย รวมถึงอาสนวิหารใหม่ที่สร้างบนที่ของโบสถ์แบบโรมาเนสก์แต่เดิม ด้วยอาสนวิหารในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกอย่างสวยงาม ซึ่งได้ถล่มลงในปี ค.ศ. 1646 เหลือเพียงแต่ซุ้มประตูอัครทูตซึ่งหลงเหลือเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ในอดีต โดยซุ้มประตูนี้ตั้งอยู่ในบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเมื่อปี ค.ศ. 1884

ด้วยซุ้มประตูทางเข้าโบราณที่มีความสูงถึง 12 เมตร กว้าง 8 เมตร ประกอบไปด้วยงานแกะสลักหินที่สลักเสลาอย่างสวยงาม และจัดว่าหายากแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งก็ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานไปแล้วนั้น อาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบันสร้างเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก ภายในแบ่งเป็นสามระดับชั้น (ซุ้มทางเดินโค้ง ระเบียงแนบชั้นบน และหน้าต่างบานใหญ่ชั้นบนสุด) งานหัวเสาทั้งหมดเป็นเสาแบบไอออนิก ซึ่งสวยงามเทียบได้กับโบสถ์นักบุญเปาโลแห่งปารีส และโบสถ์นักบุญหลุยส์แห่งเลแซ็งวาลีด

ฝั่งทางเข้าหลัก และทางเข้าทิศใต้ประกอบด้วยหน้าบันขนาดใหญ่โตและดูขึงขัง ในทางกลับกัน ทางทิศเหนือซึ่งเปิดไปสู่จัตุรัสด้านหน้านั้น มีความละเอียดอ่อนปนความกระด้างบ้าง บริเวณทางเข้าหลักของอาสนวิหารซึ่งกินเวลาการก่อสร้างนานที่สุด สร้างตามแบบของโปล กาลัว สถาปนิกชาวปารีส แล้วเสร็จเมื่อค.ศ. 1894 ตัวอาคารหลักของอาสนวิหารนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนต่อมาในปี ค.ศ. 1946

หอหลังคาโดมบริเวณจุดตัดกลางโบสถ์นั้นตกแต่งด้วยงานภาพจิตรกรรม บริเวณร้องเพลงสวด มีงานไม้สลักเป็นที่นั่งสวด (สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16) ซึ่งบูรณะได้จากอาสนวิหารเดิม แท่นบูชาและแท่นบูชาแม่พระทำจากหินอ่อนย้อมสี (สมัยกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18) เป็นงานของพี่น้องตระกูลมัซเซตตีซึ่งเป็นช่างชาวสวิสที่อาศัยอยู่ที่อาวีญง ฐานประดับออร์แกนเป็นงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตอนปลาย โดยโกลาร์ ช่างทำตู้ (ebonist) ประจำท้องถิ่น ซึ่งภายหลังจากการบูรณะครั้งใหญ่นั้นได้ถือว่าเป็นหนึ่งในงานประดับออร์แกนที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส
แอโฟรแจ็ก

นิค ฟาน เดอ วัลล์ () หรือรู้จักในชื่อ แอโฟรแจ็ก () เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1987 เป็นโปรดิวเซอร์เพลงและดีเจชาวดัตช์ เขาเกิดและโตที่เมืองสไปเคนิสเซอ ในเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับวาโต กอนซาเลซ และซีด ฟาน รีล เขาติดอยู่อันดับ 7 ของนิตยสารดีเจแม็กในหัวข้อ 100 สุดยอดดีเจในปี 2011. ต่อมาในการจัดอันดับหัวข้อเดียวกันในปี 2012 เขาติดอยู่อันดับ 9 ของนิตยสารดีเจแม็กเช่นกัน

ผลงานเพลงของเขาได้แก่เพลง "Take Over Control" ที่ได้นักร้องชาวดัตช์ เอวา ไซมอนส์ มาร้อง ติดชาร์ตกว่า 10 ประเทศ แอโฟรแจ็กมีซิงเกิ้ลฮิตที่ทำงานร่วมกับพิตบูล ในเพลง "Give Me Everything" ได้นี-โยและเนเยอร์มาร่วมร้อง เขายังทำงานเพลง "Run the World (Girls)" ของบียอนเซ่
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี

ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐฟูไจราห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 พระองค์เป็นพระราชโอรสของมุฮัมมัด บิน ฮะมัด อัชชัรกี พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ18 กันยายน พ.ศ. 2517 ต่อจากพระราชบิดา

ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเสกสมรสกับฟาฏิมะฮ์ บินต์ ษานี อัลมักตูม มีพระโอรสและพระธิดาด้วยกัน 6 พระองค์
ฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี

ฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี () ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอัจมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน และทรงเป็นสมาชิกสภาสูงสุดแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2474 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2524
ยกยาการ์ตา

ยกยาการ์ตา (; ) เป็นเมืองหลักของเขตพิเศษยกยาการ์ตา เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ที่นี่ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมชวาโบราณทั้งในด้านดนตรี นาฏศิลป์ และงานฝีมือ ยกยาการ์ตาเคยเป็นเมืองหลวงในช่วงที่อินโดนีเซียเรียกร้องเอกราชจากดัชต์ในปีช่วง ค.ศ.1945 - 1949

เมืองยกยาการ์ตาแต่เดิมมีชื่อว่า "อโยธยา" (Ayodhya) ซึ่งตั้งตามเมืองในวรรณคดีเรื่องรามายณะ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นยกยาการ์ตา โดยคำว่า "ยกยา" (Yogya) แปลว่า "เหมาะสม" ส่วนคำว่า "การ์ตา" (Karta) แปลว่า "รุ่งเรือง"

ในปี 1942 จักรวรรดิญี่ปุ่นบุกเกาะชวาและปกครองจนกระทั่งญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามในปี 1945 ซูการ์โนประกาศเอกราชประเทศอินโดนีเซียในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน สุลต่านฮาเมิงกูบูโบโนที่ 6 ส่งจดหมายถึงประธานาธิบดีซูการ์โนทันที พระองค์ทรงสนับสนุนการเกิดของสาธารณรัฐอินโดนีเซียและยอมรับว่ารัฐสุลต่านยกยาการ์ตาคือส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย โดยเจ้าผู้ครองเมืองซูราการ์ตาก็ทำเช่นเดียวกัน และราชอาณาจักรชวาทั้งสองรัฐได้ถูกตั้งให้เป็นเขตปกครองพิเศษในอินโดนีเซีย อย่างไรก็ตามเนื่องจากสมาชิกฝ่ายที่ต่อต้านกษัตริย์ในซูราการ์ตาก่อการจลาจล ทำให้เจ้าผู้ครองนครซูราการ์ตาหมดอำนาจในปี 1946 และถูกผนวกรวมกับจังหวัดชวากลาง

การสนับสนุนของเมืองยกยาการ์ตามีความสำคัญในการรวมชาติ ในระหว่างสงครามเรียกร้องเอกราชอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1945-1949 เมืองยกยาการ์ตาได้รับการตั้งให้เป็นเมืองหลวงในระหว่างปี 1945 ถึง 1948 ก่อนจะย้ายเมืองหลวงไปที่จาการ์ตา 
ลักษณะภูมิอากาศของยกยาการ์ตาเป็นแบบมรสุมเขตร้อน โดยช่วงฤดูฝนจะเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนมิถุนายน ช่วงฤดูแล้วจะเริ่มตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน
ศรีสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10

สุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10 (Sri sultan Hamengkubuwono X) ทรงเป็นสุลต่านพระองค์ที่ 10 แห่งยอกยาการ์ตา และผู้ว่าราชการจังหวัดคนที่ 3 ของเมืองยกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ประสูติเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2489 เป็นพระราชโอรสในสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 9กับ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ7 มีนาคม พ.ศ. 2532 ต่อจากพระราชบิดา ทรงสำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกัจจา มาดา ทรงอภิเษกสมรสกับกุสตี กันเจง ราตู มีพระธิดา 5 พระองค์

ปัจจุบันประทับที่พระราชวังเมืองยกยาการ์ตา
กีฬากรีฑาในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29

กีฬากรีฑาในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 เริ่มการแข่งขันวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2556 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2556 ณ สนามกีฬาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม
ทิตชญา ภูดิทกุลกานต์

ทิตชญา ภูดิทกุลกานต์ ชื่อเดิม โชติมา นวคุณากร ชื่อเล่น โบว์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เล่นละครซิทคอมเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ที่รับบทเป็น นาโนและเธอก็มีผลงานเข้ามาเรื่อยๆ โบว์เป็นนักแสดงของค่ายช่อง 3
แดวู เอสเปอโร

แดวู เอสเปอโร () เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car) ผลิตโดย แดวู เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2533 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2540 โดยเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางรุ่นแรกของแดวู มอเตอร์ส ออกแบบโดย Gruppo Bertone ใช้แพลตฟอร์มของ GM ตระกูล GM J platform มีตัวถัง 1 แบบคือซีดาน 4 ประตู ใช้เครื่องยนต์ 1.5 ,1.8 และ 2.0 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,620 มม. ความยาว 4,615 มม. ความกว้าง 1,718 มม. ความสูง 1,388 มม. น้ำหนัก 1,108 กก. มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ ,อิหร่าน ,โปแลนด์และโรมาเนีย

ในประเทศที่พูดภาษาสเปนยกเว้นชิลี แดวู เอสเปอโรจะถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็น แดวู อราโนส เนื่องจากคำว่า Espero แปลว่า ฉันรอ ซึ่งเป็นความหมายที่ไม่ดี หากใช้ชื่อนี้ก็อาจจะทำให้ยอดขายตกต่ำได้

ในประเทศไทย แดวู เอสเปอโร เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2537 เป็นรถนำเข้าทั้งคัน พร้อมกับการเปิดตัวและสื่อสารแบรนด์ Daewoo ในประเทศไทย โดยบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด (เดิมคือบริษัท เรโนลต์ (ประเทศไทย) จำกัด ผู้ผลิต นำเข้าและจัดจำหน่ายรถยนต์เรโนลต์ในประเทศไทยที่ได้ถอนการลงทุนในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2538) เมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยนำมาเปิดตัวพร้อมกับรถยนต์ขนาดเล็กรุ่น Fantasy เอสเปอโรเปิดตัวเพื่อแข่งกับรถขนาดกลางจากเกาหลีใต้อีกรุ่นหนึ่ง คือ Hyundai Sonata ในยุคที่รถเกาหลีเริ่มได้รับความนิยมในประเทศไทย ก่อนจะค่อยๆ เลิกนำเข้าและจำหน่ายไปในปี พ.ศ. 2542 เป็นปีเดียวกับที่แดวูตัดสินใจถอนการลงทุนจากประเทศไทยโดยสิ้นเชิง
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย

ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย () เป็นผู้ปกครองร่วมแห่งราชรัฐอันดอร์รา บิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์ และมุขมณฑลโรมันคาทอลิก

ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ในเมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของฟรันแซ็สก์ บิบัส อี ป็อนส์ กับกูร์แนเลีย ซิซิเลีย อิบัญเญซ ซึ่งเป็นเจ้าของร้านค้าปลีกขนาดเล็ก เขาเข้าศึกษาที่เซมินารีในปี พ.ศ. 2508 และศึกษามนุษยศาสตร์ ปรัชญา และเทววิทยา ในปี พ.ศ. 2517 ฌูอันบวชเป็นบาทหลวงในบ้านเกิดของเขา เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าเป็นผู้ช่วยบาทหลวงของบาร์เซโลนาในปี พ.ศ. 2536 และบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์ในปี พ.ศ. 2544 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เมื่อฌูอัน มาร์ตี อี อะลานิส บิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์คนก่อนเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2546 ฌูอันจึงได้ดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และเป็นผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราอีกตำแหน่ง 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 เขาได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราที่กาซาดาลาบัลย์ในกรุงอันดอร์ราลาเวลลา ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลียได้รับตำแหน่งอาร์ชบิชอปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2

พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรบูกันดา ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามพระราชประเพณีการสืบทอดตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา พระบรมราชสมภพเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าวาลูเก็มเบ มูเตบิ ลูวันกูลา มูเตซาที่ 2กับสมเด็จพระราชินีนามาโซเล ซาราห์ นาลูเล พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2536

พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย นักจินดา มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ

ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ เกิดเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดนครนายก เป็นบุตรของนายอารีรัตน์ กับนางบริบูรณ์ พงษ์สุวรรณศรี มีพี่น้อง 7 คน โดยประเสริฐ เป็นบุตรคนที่ 5 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา ระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งสามารถฝ่ากระแสของพรรคความหวังใหม่ในเวลานั้นได้ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6

พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอันโกเล ประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามประเพณีการสืบตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา
พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2483 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเดนนิส คเวซิ
อาสนวิหารเบอซ็องซง

อาสนวิหารเบอซ็องซง () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นแห่งเบอซ็องซง () เป็นทั้งอาสนวิหารและบาซิลิกาในนิกายโรมันคาทอลิก รวมทั้งเป็นอาสนวิหารสำคัญประจำราชวงศ์การอแล็งเฌียงและภูมิภาคฟร็องช์-กงเต เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลเบอซ็องซง ตั้งอยู่ที่เมืองเบอซ็องซง จังหวัดดู แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร

อาสนวิหารแห่งนี้ประกอบด้วยสามสถาปัตยกรรมหลัก ๆ กล่าวคือโรมาเนสก์, กอธิก และบาโรก ซึ่งสร้างในครั้งแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาได้รับการบูรณะต่อเติมเรื่อยมา โดยเฉพาะครั้งใหญ่ ๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 11 สิ่งที่มีความโดดเด่นและไม่เหมือนที่อื่นของอาสนวิหารแห่งนี้ก็คือ บริเวณร้องเพลงสวดมีถึง 2 ด้านตั้งอยู่ตรงข้ามกัน งานภาพเขียนกว่า 30 ชิ้นซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนในฐานะอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ นาฬิกาดาราศาสตร์ซึ่งได้จัดว่าเป็นงานชิ้นเอกของนาฬิกาประเภทนี้ และแท่นบูชาแบบวงกลมทำจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ เรียกกันว่า "กุหลาบแห่งนักบุญยอห์น" () งานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11

ฐานะทางการปกครองทางมุขมณฑลของอาสนวิหารแห่งนี้ถูกตั้งคำถามบ่อยครั้ง อันเนื่องมาจากความสำคัญของโบสถ์อีกแห่งหนึ่ง (โบสถ์นักบุญเปโตรแห่งเบอซ็องซง) ซึ่งมีความเก่าแก่ไม่แพ้กัน รวมทั้งการสนับสนุนนักบวชของแต่ละฝ่าย ซึ่งฐานะอาสนวิหารแห่งมุขมณฑลแห่งนี้ก็ถูกสลับไปมาอยู่เป็นครั้งคราว แต่ในที่สุดสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 ก็ได้ประกาศตัดสินอย่างเป็นทางการให้อาสนวิหารแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการปกครองของมุขมณฑล และยังถือว่าอยู่ในฐานะ อีกด้วย

อาสนวิหารแห่งนี้ยังเป็นที่ฝังศพของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ในอดีต อาทิ เคานต์แห่งบูร์กอญและอัครมุขนายกในอดีต

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1875
พระเจ้าโอกูมากาโซโลมอน กาฟาบูซา อิกูรูที่ 1

พระเจ้าโอกูมากาโซโลมอน กาฟาบูซา อิกูรูที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 27 แห่งอาณาจักรบุนโยโร-กิตารา ประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามประเพณีการสืบตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา ประสูติเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2491 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าติโต กาฟาบูซา วินยีที่ 4กับพระราชินีเกตรูเด คอมเวรู กาฟาบูซา อาทีนยี เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2537

พระเจ้าโอกูมากาโซโลมอน กาฟาบูซา อิกูรูที่ 1 ทรงอภิเษกสมรสกับพระราชินีโอมูโก มาร์กาเร็ท คารูนกา
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์

สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์แห่งบาห์เรน (, "") เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรบาห์เรน จากการสถาปนารัฐบาห์เรนเป็นราชอาณาจักรบาห์เรนในปี พ.ศ. 2545 พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2493 เป็นพระราชโอรสของเชคอีซา บิน ซัลมัด อัลเคาะลีฟะฮ์ เจ้าผู้ครองรัฐบาห์เรน กับฮะเศาะฮ์ บินต์ ซัลมาน อัลเคาะลีฟะฮ์ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2542

สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีซาบิกา บิน อิบบราฮิม อัลเคาะลีฟะฮ์ มีพระราชโอรสและพระราชธิดาด้วยกัน 12 พระองค์
สมเด็จพระราชาธิบดีอัสซานเตเฮเนโอตุมเฟา นานา โอเซอิ ตูตูที่ 2

สมเด็จพระราชาธิบดีอัสซานเตเฮเนโอตุมเฟา นานา โอเซอิ ตูตูที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอัสฮันติ ประเทศกานา ตามประเพณีการสืบทอดตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักร พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีนานา ควาเม โบอาเกียกับสมเด็จพระราชินีอาซันเตเฮมา อัมเพมที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2542

สมเด็จพระราชาธิบดีอัสซานเตเฮเนโอตุมเฟา นานา โอเซอิ ตูตูที่ 2 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีจูเลีย โอเซอิ ตูตู มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 6 พระองค์
เจ้าชายปากู อาลัมที่ 9

เจ้าชายปากู อาลัมที่ 9 (; 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558) มีพระนามแต่แรกประสูติว่า อัมบาร์กูซูโม () เป็นเจ้าชายแห่งราชรัฐปากูอาลามัน ประเทศอินโดนีเซีย ตามประเพณีการสืบทอดตำแหน่งผู้ปกครองราชรัฐ เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายปากู อาลัมที่ 8 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 พระองค์สืบเชื้อสายมาจากเจ้าชายปากู อาลัมที่ 1 ผู้ปกครองราชรัฐปากูอาลามันพระองค์แรก

เจ้าชายปากู อาลัมที่ 9 เสกสมรสกับกูซูมารินี มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์
สุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์

สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์ ทรงเป็นสุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2488 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซสุลต่านองค์ก่อนกับรายา ไซดาตุล อิห์ซาน เทงกู บาดาร์ ชาห์ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
ซะอูด บิน ซักร์ อัลกอซิมี

ซะอูด บิน ซักร์ อัลกอซิมี () ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐราสอัลไคมาห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประสูติเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เป็นพระราชโอรสของซักร์ บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี เจ้าผู้ครองรัฐองค์ก่อน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2546
อาสนวิหารลีมอฌ

อาสนวิหารลีมอฌ () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งลีมอฌ () เป็นทั้งอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลีมอฌ ตั้งอยู่ติดกับ "สวนพระสังฆราช" () ในเขตเมืองเก่า "ลาซีเต" () ของลีมอฌ จังหวัดโอต-เวียน แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสเทเฟน (ปฐมมรณสักขี) เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานสำคัญที่สุดในลีมอฌคู่กับสถานีรถไฟลีมอฌ และยังถือเป็นคริสต์ศาสนสถานแห่งเดียวในภูมิภาคลีมูแซ็งที่สร้างในแบบกอธิกที่สมบูรณ์แบบ

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862

งานก่อสร้างได้เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1273 แล้วเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1888 ภายหลังจากเสร็จสิ้นการเชื่อมส่วนของหอระฆังสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ให้ติดกับบริเวณกลางโบสถ์อย่างสมบูรณ์ ซึ่งการก่อสร้างอาสนวิหารในช่วงแรกเริ่มจากบริเวณร้องเพลงสวดในแบบกอธิกแรยอน็องซึ่งเป็นงานราวสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ ณ ขณะนั้นยังคงติดอยู่กับส่วนบริเวณกลางโบสถ์เดิมในแบบโรมาเนสก์ การก่อสร้างได้หยุดชะงักลงในปี ค.ศ. 1327 เป็นครั้งแรกเนื่องจากปัญหาด้านงบประมาณ ต่อมาในปี ค.ศ. 1378 ชาเปลนักบุญมาร์ซียาลและส่วนหนึ่งของแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือก็เสร็จสมบูรณ์ ต่อมาเป็นคราวของหอระฆังแบบโรมาเนสก์ขนาดใหญ่ และในไม่กี่ปีต่อมาบริเวณแขนกางเขนทิศใต้ก็เสร็จสิ้นสมบูรณ์

ช่วงหลังจากสงครามร้อยปี บริเวณกลางโบสถ์สองช่วงแรกก็สร้างเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1458–1499 ต่อมาในช่วงปี ค.ศ. 1516–1541 มุขนายกฌ็อง เดอ ล็องฌัก ก็ได้สร้างส่วนแขนกางเขนและซุ้มประตูนักบุญยอห์น ซึ่งถือเป็นงานชิ้นเอกในแบบกอธิกฟล็องบัวย็อง แต่ต่อมาการก่อสร้างก็ได้หยุดชะงักลงเป็นครั้งที่สองเมื่อมุขนายกในขณะนั้นได้ถึงแก่กรรมลง บริเวณกลางโบสถ์ที่เหลืออีกสามช่วงสุดท้ายเพิ่งจะมาเสร็จสิ้นโดยต่อเข้ากับหอระฆังโดยสมบูรณ์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เท่านั้นเอง

อาสนวิหารแห่งนี้มีงานศิลป์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูงถึงสองรายการ ได้แก่ ฉากกางเขนซึ่งสร้างจากดำริของมุขนายกฌ็อง เดอ ล็องฌัก และหลุมฝังศพของท่าน ซึ่งเป็นงานแกะสลักเป็นเรื่องราวจากหนังสือวิวรณ์ โดยได้แรงบัลดาลใจมาจากงานของศิลปินชาวเยอรมันนามว่า ดือเรอร์

บริเวณผนังของห้องฝังศพแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ซึ่งไม่ได้เปิดให้เข้าชมสาธารณะ มีงานภาพปูนเปียกพระคริสต์ทรงพระสิริ

นอกจากนี้บริเวณส่วนอื่นยังพบรูปวาดสมัยยุคกลาง ซึ่งพบได้ตามชาเปลต่าง ๆ รวมทั้งงานภาพปูนเปียกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ด้วย
สมเด็จพระราชาธิบดีวีเซสิโอ โมเอลิกู

สมเด็จพระราชาธิบดีวีเซสิโอ โมเอลิกู เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซิกาเว วาลลิสและฟุตูนา ประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2465 เป็นพระโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีปาซิลิโอ เคเลตาโอน่า พระมหากษัตริย์ชิกาเวองค์ก่อน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2547 ต่อจากพระบิดา
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอห์ บิน อับดัลอะซิซ อาล สะอูด

สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอห์ บิน อับดัลอะซิซ อาล สะอูด () เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซาอุดิอาระเบีย ตั้งแต่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ถึง 23 มกราคม พ.ศ. 2558

พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2467 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด พระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งซาอุดิอาระเบีย กับสมเด็จพระราชินีฟาห์ดา บิน อาซิ อัลชูราอิม ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีมูนิรา บิน อับดุลลาห์ อัล อัลเชคห์ มีพระราชบุตรรวม 16 พระองค์

สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอห์ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2558 ด้วยพระอาการพระปัปผาสะบวม (ปอดบวม) สิริพระชนมายุ 90 พรรษา
เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์

เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐแห่งรัฐคูเวต ตั้งแต่ 29 มกราคม พ.ศ. 2549 ประสูติเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2472 พระองค์เป็นพระโอรสของเชคอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์กับมูนิรา อัลอายยาร์

เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ทรงสมรสกับฟาตูวาฮ์ บินติซัลมาน อัศเศาะบาห์
อาญารัก

อาญารัก เป็นบทประพันธ์ของ จำลักษณ์ (สำเนาว์ หิริโอตัปปะ) เจ้าของบทประพันธ์เรื่อง "ไทรโศก" สร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอีก 3 ครั้ง

ครั้งแรก ในรูปแบบภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา รับบทเป็น ขุนภักดี ร่วมด้วย พงษ์ลดา พิมลพรรณ อมรา อัศวนนท์ พิศมัย วิไลศักดิ์ รับบทเป็น คุณเรียม-คุณสน-เนียน ตามลำดับ ออกฉายเมื่อปี 2510

ต่อมามาสร้างเป็นละครออกอากาศทางช่อง 3 ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี 2526 ผู้แสดงเป็น นาท ภูวนัย สุคนธ์ทิพย์ เสนะวงศ์ อุทุมพร ศิลาพันธ์ ดวงใจ หทัยกาญจน์ และครั้งที่ 2 ในปี 2543 ผู้แสดงเป็น ฉัตรชัย เปล่งพานิช จินตหรา สุขพัฒน์ จริยา แอนโฟเน่ กมลชนก โกมลฐิติ และครั้งที่ 3 ออกอากาศทางช่อง 7 ในปี 2556 ผู้แสดงคือ อานัส ฬาพานิช นุสบา วานิชอังกูร มรกต กิตติสาระ จีรนันท์ มะโนแจ่ม มีเพลงนำชื่อเดียวกับเรื่อง แต่ต่างเนื้อร้องและผู้แต่งคนละคนกัน (มีเพียงภาพยนตร์และละครครั้งแรกที่ใช้เพลงเดียวกัน)

เฉพาะละครโทรทัศน์ครั้งที่ 2 ถือว่าประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในช่วงนั้น ทำให้กมลชนก โกมลฐิติ ได้รับรางวัลเมขลา ประเภทผู้แสดงนำหญิงดีเด่น พร้อมกับจริยา แอนโฟเน่ ที่ได้รางวัลเมขลาเช่นกัน ประเภทผู้แสดงประกอบหญิงดีเด่น ในปีเดียวกัน
อีซูซุ ทรูเปอร์

อีซูซุ ทรูเปอร์ () เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง (Mid-Size SUV) ผลิตโดย อีซูซุ เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งในขณะนั้นเป็นยุคที่กระแสของรถ SUV กำลังเติบโตในตลาดโลก และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2548 แบ่งวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 Generation (รุ่น) ดังนี้

อีซูซุ ทรูเปอร์ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2524 มีตัวถัง 2 แบบคือเอสยูวี 3 และ 5 ประตู เครื่องยนต์มีเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 ,2.3 และ 2.6 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 2.2 และ 2.8 ลิตร โดยเครื่องยนต์ดีเซลทั้ง 2 รุ่นมีรุ่นเทอร์โบด้วย ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด มีทั้งแบบ MSG และ MAU5C และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ทำตลาดมาเรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2534

อีซูซุ ทรูเปอร์ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2534 รุ่นนี้เป็นรุ่นที่มีการผลิตไปให้ผู้ผลิตรถยนต์รายอื่นมากขึ้น เช่น ฮอนด้า โอเปิล วอกซ์ฮอลล์ เชฟโรเลต เนื่องจากในขณะนั้น อีซูซุได้ประกาศขยายความร่วมมือกับกลุ่มจีเอ็มและฮอนด้า ในญี่ปุ่น ทรูเปอร์จะใช้ชื่อในการทำตลาดว่า อีซูซุ บิ๊กฮอร์น () มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ,ฟิลิปปินส์และมาเลเซีย รุ่นนี้เป็นรุ่นแรกที่มีเครื่องยนต์เบนซินแบบ V6 ออกจำหน่าย โดยมีเครื่องยนต์ 3.0 ,3.1 ,3.2 และ 3.5 ลิตร มี V6 ในรุ่น 3.2 และ 3.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด

ในประเทศไทย อีซูซุ ทรูเปอร์รุ่นนี้ถือเป็นรุ่นแรกที่เข้ามาขายในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2535 เพื่อแข่งกับมิตซูบิชิ ป่าเจโร โตโยต้า แลนด์ ครุยเซอร์ ปราโด และฟอร์ด เอ็กซ์พลอเรอร์ และทำยอดขายได้เรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2544 จึงเลิกขายในที่สุด
สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี

สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวมาวรีองค์ปัจจุบัน พระบรมราชสมภพเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2498 เป็นพระราชโอรส ของวาตูโมอานา ปากีกับสมเด็จพระราชินีนาถเต อาตาอิรันกิคาอาฮู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ21 สิงหาคม พ.ศ. 2549

สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเต อาตาวาอิ
สมเด็จพระราชาธิบดีกาปีลีเล ฟาวปาลา

สมเด็จพระราชาธิบดีกาปีลีเล ฟาวปาลา เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอูเวีย ซึ่งเป็นหนึ่งในสามอาณาจักรบนหมู่เกาะวาลลิสและฟุตูนาองค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2483 เป็นโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีโตมาซิ กูลิโมเอโตเกที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ25 มิถุนายน พ.ศ. 2551 หลังจากที่พระราชบิดาสวรรคต
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด วัมบูซิ มูโลกิ

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด วัมบูซิ มูโลกิ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรบูโซกา ประเทศยูกันดา ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของประเทศยูกันดาองค์ปัจจุบัน พระบรมราชสมภพเมื่อ16 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรี่ วาโก มูโลกิกับสมเด็จพระราชินีอลิซ มูโลกิ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ31 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ต่อจากพระราชบิดา
ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ ตวนกู มูห์ริซ

ยังดีเปอร์ตวน เบอซาร์ ตวนกู มูห์ริซ ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย องค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อ14 มกราคม พ.ศ. 2491 เป็นโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู มูนาวีร์ อิบนี่ อัลมาร์ฮุม ตวนกู อับดุล ราห์มานกับรายา ตวนกู อัมพวน ดูราห์ บินติ อัลมาร์ฮุม เบซาร์ บูร์ฮานุดดิน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ29 ธันวาคม พ.ศ. 2551

สมเด็จพระราชาธิบดียังดีเปอร์ตวนเบอซาร์ ตวนกู มูห์ริซ ทรงอภิเษกสมรสกับรายา ตวนกู ไอชาห์ โรฮานี่ มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์
รอชิด บิน อะฮ์หมัด อัลมูอัลลาที่ 3

รอชิด บิน อะฮ์หมัด อัลมูอัลลาที่ 3 ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแห่งรัฐอุมม์อัลไกไวน์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์องค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2475 เป็นโอรสของอาห์หมัด บิน ราชิด อัลมูอัลลา เจ้าผู้ครองนครองค์ก่อน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 และสวรรคตที่กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2552 เป็นผลให้ สะอูด บิน รอชิด อัลมูอัลลา ขึ้นเป็นกษัตริย์ในเวลาต่อมา
สมเด็จพระราชาธิบดีเปเตโล วิเคนา

สมเด็จพระราชาธิบดีเปเตโล วิเคนา เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอาโล วาลลิสและฟุตูนาองค์ปัจจุบัน โดยการสืบตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรตามประเพณี ประสูติเมื่อพ.ศ. 2486 เป็นโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีโซอาเน ปาติตา มาอิตูกู พระมหากษัตริย์อาโลองค์ก่อน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ต่อจากพระบิดา
แดวู นิวบีรา

แดวู นิวบีรา () เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) รุ่นแรกที่ผลิตโดย แดวู เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2540 ใช้รหัสว่า J100 ภายหลังได้เปลี่ยนไปใช้รหัส J150 หลังจากไมเนอร์เชนจ์แล้ว ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า มีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้ ,โรมาเนีย ,อียิปต์ ,ยูเครน ,โปแลนด์และเวียดนาม มีตัวถัง 3 แบบคือ ซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตูและสเตชันวากอน 5 ประตู เครื่องยนต์จะมีแบบเดียวคือ 2.0 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2543 ก่อนยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2545

ในประเทศไทย แดวู นิวบีรา ถือว่าเป็น 1 ใน 3 ของรถยนต์ที่บริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด ซึ่งก็คือแดวู ลาโนส และแดวู เลกันซามีแผนจะเข้ามาเปิดตัวในประเทศไทย แต่ด้วยสภาพเศรษฐกิจในขณะนั้น ทำให้ยังไม่ทันได้เปิดตัวก็ต้องพับแผนไปก่อน ทำให้สามารถเปิดตัวได้เพียงรุ่นเดียว คือแดวู ลาโนส นั่นเอง
สถานีรถไฟนิฮมบะชิ

สถานีรถไฟนิฮงบาชิ (ญี่ปุ่น: 日本橋駅 Nihonbashi-eki) เป็นสถานีรถไฟใต้ดิน ตั้งอยู่ในย่านนิฮงบาชิ ในเขตปกครองพิเศษ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

มีรถไฟใต้ดิน 3 สาย
สายโตอาซากุสะ สีชมพู (ชั้นใต้ดินที่สอง)
โตเกียวเมโทรสายกินซ่า สีส้ม (ชั้นใต้ดินที่สอง)
โตเกียวเมโทรสายโตซัง สีฟ้า (ชั้นใต้ดินที่สาม)
สุลตานะห์ ฮัจญะห์ ฮามีนะห์ ฮามีดุน

สมเด็จพระราชินีตวนกู สุลตานะห์ ฮัจญะห์ ฮามีนะห์ ฮามีดุน (; ประสูติ: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) เป็นรายาประไหมสุหรีอากงแห่งมาเลเซีย และสุลตานะห์แห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 14

ฮัจญะห์ ฮามีนะห์ ฮามีดุน ประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ที่เมืองบากันเซอไร รัฐเประก์ เป็นธิดาคนที่สี่ในบรรดาบุตรทั้งเจ็ดของฮัจญี ฮามีดุน ตายิบ กับอิสมา โมฮามัด สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเอสเค มาตัง จลูตง และโรงเรียนเอสเอม อิงเงริส บากัน ซไร

ฮัจญะห์ ฮามีนะห์ ฮามีดุน อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซอม ชาห์ สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์ มีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 3 พระองค์