seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ณ อยุธยา

ณ อยุธยา เป็นการสร้อยต่อท้ายนามสกุลสำหรับราชสกุล เขียนเป็นอักษรโรมันว่า "na Ayudhya"

เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2455 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขนานนามสกุล พ.ศ. 2456 โดยบัญญัติไว้ว่า ผู้ที่สืบเชื้อสายทางบิดามาจากบรรพบุรุษคนเดียวกันให้ใช้นามสกุลเดียวกัน เป็นเหตุให้คนไทยมีนามสกุลใช้

เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ “ประกาศเพิ่มเครื่องหมายนามสกุลสำหรับราชตระกูล” ซึ่งมีความว่า มีพระราชดำริถึงนามสกุลที่ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานแก่ผู้ที่สืบต่อจากราชตระกูลลงมาโดยสายต่าง ๆ นั้น ต่อไปภายหน้านามสกุลเหล่านี้อาจไปปะปนกับนามสกุลสามัญ จนไม่อาจทราบได้ว่า นามสกุลใดเป็นนามสกุลสำหรับราชตระกูล เพราะไม่มีเครื่องหมายเป็นที่สังเกต และเนื่องจากมีพระราชดำริที่จะดำรงนามสกุลสำหรับราชตระกูลให้ยืนยงอยู่ชั่วกัลปาวสาน

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า บรรดานามสกุลซึ่งได้ทรงขนานพระราชทานแก่ผู้สืบสายราชตระกูลนั้น ให้มีคำว่า “ณ กรุงเทพ” เพิ่มท้ายนามสกุลนั้น และห้ามมิให้ผู้หนึ่งผู้ใดที่มิได้สืบสายราชตระกูลใช้คำ “ณ กรุงเทพ” เป็นนามสกุลหรือต่อท้ายนามสกุลของตน แม้แต่ผู้ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตพิเศษให้ใช้นามสกุลสำหรับราชตระกูลได้ จะเติมคำ “ณ กรุงเทพ” ลงด้วยไม่ได้

เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2467 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำริพิจารณา คำว่า “กรุงเทพ” นั้น เป็นคำที่ใช้นำหน้านามมหานครซึ่งเป็นราชธานี เช่น ใช้ว่า “กรุงเทพมหานครบวรทวาราวดีศรีอยุธยา” เป็นนามของพระนครศรีอยุธยาเมื่อครั้งเป็นราชธานี และใช้คำว่า “กรุงเทพมหานครอมรรัตนโกสินทร์” เป็นนามของพระมหานครราชธานีในปัจจุบัน ดังนั้น คำว่า “กรุงเทพ” จึงมีความหมายถึงราชธานี 2 แห่ง โดยไม่แน่ชัดว่าเป็นแห่งใด และเนื่องจากมีพระราชดำริว่า พระบรมราชวงศ์นี้เดิมเป็นสกุลอันมหาศาลที่มีมาตั้งแต่สมัยพระนครศรีอยุธยาเป็นราชธานี จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ “ประกาศแก้เครื่องหมายนามสกุลสำหรับราชสกุล” ความว่า ตามที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ผู้สืบสายแต่ราชสกุลใช้คำว่า “ณ กรุงเทพ” ต่อท้ายนามสกุลนั้น เป็น “ณ อยุธยา” ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2468 ซึ่งตรงกับวันมหาจักรี

ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2472 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริว่า "ในขณะนั้นการออกพระนามหม่อมเจ้าโดยใช้พระนามของพระบิดาต่อท้ายเพื่อให้ทราบว่าเป็นหม่อมเจ้าในกรมใดหรือพระองค์ใด นั้น เมื่อได้มีการพระราชทานนามสกุลสำหรับเจ้าต่างกรมและพระองค์เจ้าแล้ว จึงโปรดเกล้าฯ ให้ใช้นามสกุลต่อนามหม่อมเจ้าแทนการใช้นามกรมเช่นแต่ก่อน แต่หม่อมเจ้าซึ่งทรงสถาปนาให้มีพระเกียรติยศเป็นพระองค์เจ้าไม่ต้องใช้นามสกุลต่อท้ายพระนาม"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ ฑีฆชนม์เชษฐประยูร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิงหรา กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ ฑีฆชนม์เชษฐประยูร (10 ธันวาคม พ.ศ. 2369 - 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2446) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาคล้าย ซึ่งมีเชื้อสายเปอร์เซีย

ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือนอ้าย ปีจอ ตรงกับวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2369 รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับกรมพระอาลักษณ์ และทรงสถาปนาเป็นกรมหมื่นอักษรสาสนโสภณ ในรัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็นกรมขุนบดินทรไพศาลโสภณ และโปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับกรมอักษรพิมพการและกำกับศาลรับสั่งชำระความราชตระกูล แล้วทรงเลื่อนเป็นกรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ ฑีฆชนม์เชษฐประยูร สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ด้วยพระชันษา 77 ปี

ทรงเป็นองค์ต้นราชสกุล "สิงหรา"
นาวิน เยาวพลกุล

ดร.นาวิน เยาวพลกุล หรือ นาวิน ต้าร์ อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาเศรษฐศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในอดีตเป็นนักร้องในสังกัดเมกเกอร์เฮด บริษัทแกรมมี่ (พ.ศ. 2540 - 2544) นอกจากนี้ยังเป็นนักแสดงในค่าย เอ็กแซ็กท์ บริษัท แกรมมี่ (พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน) ถือเป็นนักแสดงชาวไทยคนแรกและคนเดียว จนถึงปัจจุบัน ที่ได้รับพระราชทานทุนมูลนิธิอานันทมหิดล

นาวิน เยาวพลกุล หรือ ดร.นาวิน เยาวพลกุล เป็นบุตรชายและบุตรคนที่ 2 ของนายแพทย์ วิโรจน์ เยาวพลกุล และ ดาราน้อย เยาวพลกุล ที่มีอาชีพเป็นแม่บ้าน มีพี่น้อง 4 คน คือ นายแพทย์ดาวิน เยาวพลกุล, รินรดา เยาวพลกุล และธาวิน เยาวพลกุล

เริ่มต้นการศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลผานิตา และศึกษาต่อที่โรงเรียนอนุบาลชนานันท์ และโรงเรียนสมถวิล ในช่วงที่เรียนระดับมัธยมศึกษาที่สาธิตปทุมวันและสาธิตประสานมิตรนั้น เขาเป็นเด็กที่เกเรจนมีปัญหากับโรงเรียน จนถูกไล่ออกจากโรงเรียนถึงสองครั้งจากโรงเรียนทั้งสอง แต่ด้วยการเอาชนะใจตน จึงทำให้เขาเอ็นทรานซ์ได้และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จากนั้นได้รับทุนอานันทมหิดลศึกษาต่อที่ สหรัฐอเมริกา โดยปริญญาโทศึกษาที่ มหาวิทยาลัยออริกอนสเตต และได้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส

นาวิน ต้าร์ เป็นอาจารย์จากโควตาของคณะเศรษฐศาสตร์ที่ให้แก่นิสิตที่สำเร็จการศึกษาด้วยคะแนนเป็นอันดับที่ 1 ของรุ่น และได้ร่วมสอนวิชาเศรษฐศาสตร์จุลภาคและคณิตศาสตร์สำหรับนักเศรษฐศาสตร์ (Mathematics for Economists) ทั้งในภาคปกติและหลักสูตรนานาชาติด้วย

ปัจจุบัน นาวิน ต้าร์ ให้ความสนใจกับการแข่งขันไตรกีฬาเป็นพิเศษ โดยได้มีโอกาสเข้าร่วมแข่งขันไตรกีฬาทั้งในประเทศและต่างประเทศ

ด้านชีวิตส่วนตัวปัจจุบันสมรสกับ พัสวี พยัคฆบุตร หรือ ไฮโซน้ำหวาน เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ที่โรงแรมเพนนินซูล่า กรุงเทพ ปัจจุบัน  “นาวิน” และภรรยาสาว “น้ำหวาน พัสวี” ได้ให้กำเนิดบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คนแรก มีชื่อว่า ด.ญ. พิณวา เยาวพลกุล ชื่อเล่น “น้องลูก้า” ซึ่งเป็นภาษาอิตาลีแปลว่า แสงสว่าง ชื่อเล่นโดยมีที่มาจากการไปฮันนีมูนกับภรรยาสาวที่ประเทศอิตาลี และวันนั้นก็เป็นวันที่อิตาลีมีหิมะตกในรอบ 70 ปีด้วย ส่วนชื่อจริงใช้ชื่อว่า “พิณวา” ที่หมายถึงเสียงพิณที่เล่นเป็นสิ่งแรกของวงปี่พาทย์ คลอดเมื่อวันพุธที่ เมื่อเวลาประมาณ 7.40น. ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ "อัลบั้มพิเศษ"
วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น

วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548 เป็นเรื่องราวของตั้ม และ โอ๋ สองพระนางจากภาพยนตร์ชื่อดัง "วัยอลวน" ซึ่งเป็นที่นิยมสูงสุดช่วงปี 2519-21 จากบทประพันธ์ของ บุญญรักษ์ นิลวงศ์ หรือ "บุญรักษ์"

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ฤทัยวรรณ วงศ์สิรสวัสดิ์ โดยมีเปี๊ยก โปสเตอร์ ผู้กำกับภาคก่อนหน้า เป็นที่ปรึกษา ในภาพยนตร์ภาคนี้ นำเสนอความสัมพันธ์ของตั้ม และโอ๋ ซึ่งแต่งงานกันมาแล้วเกือบสามสิบปี และลูกชายลูกสาวซึ่งกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น โดยนำเสนอประเด็นทางสังคมเกี่ยวกับเรื่องการอยู่ก่อนแต่งของนักเรียนนักศึกษา การเบี่ยงเบนทางเพศของวัยรุ่น เขียนบทภาพยนตร์โดย ฤทัยวรรณ วงศ์สิรสวัสดิ์ และชลลดา เตียวสุวรรณ (เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย)

ในภาคนี้ มีนักแสดงดั้งเดิมมาร่วมแสดงอย่างครบครัน ไม่ว่าจะเป็น ไพโรจน์ สังวริบุตร รับบท ตั้ม, ลลนา สุลาวัลย์ รับบท โอ๋, จิระวดี อิศรางกูร ณ อยุธยา รับบท อ้อ พี่สาวของโอ๋, พจนีย์ อินทรมานนท์ รับบท คุณนิด กิ๊กเก่าของตั้ม, จีรศักดิ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา รับบท แอ๊ด เพื่อนเก่าของตั้ม รวมทั้ง ชัยรัตน์ เทียบเทียม ซึ่งร้องเพลงประกอบในสามภาคแรก ก็เป็นนักแสดงรับเชิญด้วย

สามสิบปีผ่านไป ตั้ม โอ๋ ในวัยห้าสิบปี มีลูกสาวกำลังเรียนมหาวิทยาลัยในจังหวัดเชียงใหม่ และลูกชายกำลังเรียนมัธยม 6

ตั้ม, โอ๋, อ้อ และ หนามเตย ขับรถจากกรุงเทพไปเชียงใหม่ เพื่อไปเยี่ยมใบตองโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า เพื่อไปจัดงานวันเกิดเซอร์ไพรซ์ให้ เกิดเรื่องวุ่นๆ เมื่อตั้มพบว่าลูกสาวสุดที่รักเช่าหอพัก ใช้ชีวิตอยู่กับ วิชาญ เพื่อนหนุ่มต่างคณะ และโอ๋พบว่าลูกชายมีพฤติกรรมชอบเพศเดียวกัน ทั้งคู่พยายามปิดบังไม่ให้อีกฝ่ายรู้ เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะทำใจไม่ได้

ตั้ม แอบไปหา นิด กิ๊กเก่าที่ไปเปิดร้านอาหารที่เชียงใหม่ แต่บอกโอ๋ว่า แวะไปหาแอ๊ด เพื่อนเก่าที่สอนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อความแตก โอ๋ก็อาละวาดบ้านแตก เหมือนในหนังภาคก่อนๆ
เพลงประกอบของภาคนี้ถูกนำมาขับร้องใหม่โดยศิลปินเลือดใหม่ของแกรมมี่ ดังนี้
การลู่เข้าสัมบูรณ์

ในทางคณิตศาสตร์ การลู่เข้าสัมบูรณ์ () ของอนุกรมหรือปริพันธ์ใดๆ จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ ผลลัพธ์ของค่าสัมบูรณ์ของตัวบวกหรือปริพัทธ์ (integrand) นั้นมีค่าอยู่ในเซตจำกัด คุณสมบัติของการลู่เข้าสัมบูรณ์เป็นสิ่งหนึ่งที่สำคัญ เนื่องจากเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการจัดเรียงใหม่ของผลคูณของผลบวก

หากจะระบุให้เจาะจงกว่านี้ กำหนดให้อนุกรม formula_1 จะเรียกได้ว่าลู่เข้าสัมบูรณ์ก็ต่อเมื่อ formula_2

ในกรณีเดียวกัน กำหนดให้ปริพันธ์ formula_3 จะเรียกได้ว่าลู่เข้าสัมบูรณ์ก็ต่อเมื่อ formula_4
สูตรการสะท้อน

ในทางคณิตศาสตร์ สูตรการสะท้อน หรือ ความสัมพันธ์การสะท้อน (reflection formula/relation) สำหรับฟังก์ชัน "f" คือสมการที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่าง "f"("x") กับ "f"("a"−"x") ซึ่งเป็นกรณีพิเศษกรณีหนึ่งของสมการเชิงฟังก์ชัน (functional equation) สูตรการสะท้อนมีประโยชน์ในการวิเคราะห์เชิงตัวเลขสำหรับฟังก์ชันพิเศษอื่นๆ

ฟังก์ชันคู่และฟังก์ชันคี่มีความสัมพันธ์สะท้อนเมื่อ "a" = 0 นั่นคือ สำหรับทุกฟังก์ชันคู่ จะได้ "f"(−"x") = "f"("x") และสำหรับทุกฟังก์ชันคี่ จะได้ "f"(−"x") = −"f"("x")

ความสัมพันธ์อันหนึ่งที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ สูตรการสะท้อนของออยเลอร์ (Euler's reflection formula)
สำหรับฟังก์ชันแกมมาที่นิยามโดยเลออนฮาร์ด ออยเลอร์

นอกจากนี้ยังมีสูตรการสะท้อนสำหรับฟังก์ชันโพลีแกมมา (polygamma function) อันดับที่ "n" ในสัญกรณ์ ψ("z") ดังนี้

ในฟังก์ชันซีตาของรีมันน์ (Riemann zeta function) ก็มีความสัมพันธ์การสะท้อน

และในฟังก์ชันไซ (xi function) ในสัญกรณ์ ξ("z") ก็มีเช่นกัน คือ
พระยาจุฬาราชมนตรี (นาม)

พระยาจุฬาราชมนตรี (นาม) เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (เถื่อน) มารดาคือคุณหญิงนก เกิดในสมัยรัชกาลที่ 2 แต่ไม่ทราบปี เข้ารับราชการในกรมท่าขวาในสมัยรัชกาลที่ 3เป็นพระราชเศรษฐี ได้ว่าการคลังวิเศษในกรมท่าหลวง และกำกับชำระตั๋วเฮียชำระฝิ่นและได้เลื่อนเป็นจางวางคลังวิเศษกำกับราชการกรมพระคลังนอก คลังพิเศษ คลังในซ้าย พระคลังใน คลังคำนวณ กำกับภาษีร้อยชักสาม ในสมัยรัชกาลที่ 4

นอกจากนั้น ท่านยังมีส่วนร่วมในการปราบจลาจลภาคใต้ และวางระเบียบปกครองหัวเมืองฝ่ายใต้ และเป็นข้าหลวงตรวจการภาคใต้จนเหตุการณ์สงบ จนกระทั่งพระยาจุฬาราชมนตรี (น้อย)ถึงแก่อนิจกรรมใน พ.ศ. 2410 ท่านจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นจุฬาราชมนตรีสืบแทนจนถึงแก่อนิจกรรมใน พ.ศ. 2432 ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W

สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W เป็นสะพานที่ทอดข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปีส่วนหนึ่งของทางหลวงอินเตอร์สเตต 35 ตั้งอยู่ในรัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา เปิดใช้ใน พ.ศ. 2510 เป็นถนนแบบ 8 ช่องทางจราจร มีความยาว 579 เมตร (1900 ฟุต) สะพานแห่งนี้มีการจราจรคับคั่งมากเป็นอันดับ 2 ในรัฐมินนิโซตา โดยมียานพาหนะที่ใช้สะพานนี้เฉลี่ยวันละ 141,000 คัน

ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เวลาประมาณ 18.05 นาฬิกา (เวลาท้องถิ่น) สะพานแห่งนี้ได้ถล่มลงสู่แม่น้ำ มียานพาหนะกว่า 50 คันตกลงไปในแม่น้ำ ขณะเกิดเหตุเป็นชั่วโมงเร่งด่วน เจ้าหน้าที่ได้เปิดใช้งานสะพานเพียงบางเลน เพื่อทำการบำรุงรักษา

เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม Federal Highway Administration ของสหรัฐ ประกาศว่าสาเหตุเบื้องต้นของการถล่ม อาจจะเกิดจากความผิดพลาดในการออกแบบจุดเชื่อมต่อของโครงสร้างสะพาน และอาจเกิดจากน้ำหนักของเครื่องจักรที่นำมาใช้ในการซ่อมบำรุงสะพาน

จากข้อมูลในวันที่ 10 สิงหาคม 2550 มีผู้เสียชีวิต 8 คน และบาดเจ็บอีกกว่า 100 คน
ปูเสฉวน

ปูเสฉวน () เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ในไฟลัมอาร์โธรพอด ในไฟลัมย่อยครัสเตเชียน ในอันดับฐานปูปลอม (Anomura) ในวงศ์ใหญ่ Paguroidea ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้อีก 7 วงศ์ (ดูในตาราง)

โดยรวมแล้ว ปูเสฉวนเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก ประมาณ 1-6 เซนติเมตร มีขาทั้งหมด 10 ขา ไม่มีเปลือกแข็งแบบปูหรือกุ้ง จึงต้องอาศัยในเปลือกหอยเปล่า โผล่เฉพาะหัวและขา 2 คู่ออกจากเปลือก ส่วนขาอีก 2 คู่ใช้ยึดกับเปลือกหอย กินซากพืช ซากสัตว์เป็นอาหาร มักอาศัยอยู่ตามหาดทรายชายทะเล บางชนิดอาจอาศัยอยู่ในน้ำลึก มีประมาณ 1,100 ชนิด บางสกุลอาศัยอยู่แต่เฉพาะบนบก ได้แก่ "Coenobita"

ปูเสฉวนมีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ ด้วยการที่ตัวผู้จะต่อสู้กันด้วยก้ามเพื่อแย่งชิงตัวเมีย เหมือนกุ้ง หรือปูทั่วไป เมื่อตัวผู้ที่ชนะแล้วจะจับตัวเมียไว้ เมื่อตัวเมียลอกคราบ ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าผสมบริเวณขาว่ายส่วนท้อง เกิดเมื่อการปฏิสนธิแล้ว ตัวเมียจะปล่อยไข่ไปในทะเลเพื่อปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปในทะเล ซึ่งลูกขนาดเล็กจะยังมีลักษณะไม่เหมือนตัวเต็มวัย จะต้องลอกคราบและมีพัฒนาการต่อไปเรื่อย ๆ ในปูเสฉวนบกก็มีพฤติกรรมเช่นเดียวกัน แต่กระทำกันบกบก และตัวเมียจะลงไปปล่อยในทะเล ก่อนที่ลูกเมื่อแรกเกิดจะกลับมาเติบโตและใช้ชีวิตอยู่บนบก
พระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา)

พระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (นาม) กับคุณหญิงกลิ่น ธิดาพระยารามัญวงศ์ (มะโดด) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2391 บิดานำเข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กตั้งแต่อายุ 18 ปี เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กเวรศักดิ์ มียศเป็นนายฉลองไนยนารถ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านย้ายมาเป็นขุนนางกรมท่าขวา และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวงราชเศรษฐี ระหว่างนี้ก็ศึกษากฎหมายด้วย

ครั้นถึงรชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระราชเศรษฐี และเมื่อบิดาถึงแก่กรรมจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระยาจุฬาราชมนตรี เจ้ากรมท่าขวา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 นอกจากนั้นยังเป็นผู้พิพากษาศาลคดีต่างประเทศในกระทรวงยุติธรรมอีกตำแหน่งหนึ่ง ท่านเป็นข้าราชการที่สนิทชิดเชิ้อกับรัชกาลที่ 5 เป็นพิเศษ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และพานทองเทียบชั้นเจ้าพระยาพานทอง เมื่อท่านเจ็บป่วยก็โปรดเกล้าฯ ให้แพทย์หลวงมาดูแลรักษา

พระยาจุฬาราชมนตรี (สิน) ถึงแก่กรรมเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2453 รวมอายุ 65 ปี รัชกาลที่ 5 โปรดให้มีการแห่ศพทางน้ำอย่างสมเกียรติ พระราชทานไม้นิซ่านปักที่หลุมศพของท่านและทรงเป็นประธานในพิธีฝังศพด้วยพระองค์เอง

พระยาจุฬาราชมนตรี (สิน) สมรสกับคุณหญิงแพ มีบุตร 4 คน คือ
นอกจากนี้ท่านยังมีภรรยาอีก 2 คน คือ นางพิน มีบุตร 1 คน คือ ขุนวรวาที (เล็ก อหะหมัดจุฬา) และนางแดง มีบุตร 6 คน คือ
 (เดิมเรียกว่ามหาสุราภรณ์)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ พระนามเดิม หม่อมเจ้าชายโกเมน เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นลำดับที่ 2 ในเจ้าจอมมารดาเฟือง ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 6 แรม 11 ค่ำ ปีกุน สับตศก จุลศักราช 1177 ตรงกับวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2358

ใน พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าสถาปนาขึ้นเป็น"กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์" สิ้นพระชนม์วันอาทิตย์ เดือน 3 แรม 2 ค่ำ ปีระกา ตรีศก จุลศักราช 1223 ตรงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 ด้วยพระชันษา 46 ปี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ ทรงเป็นต้นราชสกุลโกเมน ณ อยุธยา พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทาน นามสกุลแก่หม่อมหลวงวงศ์ ผู้ขอ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2459 เป็นสกุลอันดับที่ 3202 ตามประกาศวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2459

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ พระโอรสธิดา 9 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งปรัสเซีย

เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งปรัสเซีย หรือ มาร์กาเรเทอ เบียทริซ ฟีโอดอรา (; 22 เมษายน พ.ศ. 2415 - 22 มกราคม พ.ศ. 2497) เป็นพระธิดาองค์เล็กในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี (พ.ศ. 2394 - พ.ศ. 2431) และ เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย พระวรราชกุมารี (พ.ศ. 2380 - พ.ศ. 2444) พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี

เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ หรือที่รู้จักในหมู่พระประยูรญาติว่า "มอสซี่" ประสูติในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2415 ณ เมืองพอตสดัม ประเทศเยอรมนี โดยเป็นพระธิดาพระองค์เล็กที่สุดในบรรดาพระโอรสและธิดาทั้งแปดองค์ พระองค์ทรงใกล้ชิดกับพระชนนีและชื่นชอบความเป็นอังกฤษเช่นเดียวกับพระภคินีทั้งสองคือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย และ เจ้าหญิงโซฟี

เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2436 ณ เมืองแพงเคอร์ รัฐชเลสวิก-โฮลไชตน์ กับ เจ้าชายเฟรเดอริก ชาร์ลแห่งเฮสส์ หรือ "ฟิสชี" ที่ต่อมาทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าผู้ครองรัฐแห่งเฮสส์-คาสเซิลและได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งฟินแลนด์ พระองค์เป็นพระญาติคนหนึ่งของเจ้าหญิง โดยที่พระชนนีก็ทรงเป็นเจ้าหญิงปรัสเซียพระองค์หนึ่งด้วย ถือได้ว่าเป็นการอภิเษกสมรสที่มีความสุขเป็นอย่างมาก ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสหกพระองค์ โดยเป็นฝาแฝดสองคู่ ดังนี้ ครอบครัวของเจ้าหญิงมาร์กาเรเทอมีลักษณะพิเศษในหมู่พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย กล่าวคือ พระองค์มีพระโอรสหกพระองค์ ด้วยการทรงพระครรภ์สี่ครั้ง โดยมีพระโอรสฝาแฝดจำนวนสองคู่คือ เจ้าชายฟิลิปและเจ้าชายวอล์ฟกัง กับ เจ้าชายริชาร์ดและเจ้าชายคริสตอฟ

ทั้งเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มและเจ้าชายแม็กซิมิเลียนทรงรับราชการทหารและสิ้นพระชนม์ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าชายแม็กซิมิเลียนทรงปฏิบัติราชการใกล้กับเมืองแอซเน เมื่อทรงได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากนั้นไม่นานพระองค์ก็สิ้นพระชนม์และพระศพถูกฝังอย่างลับ ๆ ในหมู่บ้านใกล้กับเมืองแคสเทรอโดยพวกชาวบ้านซึ่งรู้ว่าพระองค์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเยอรมนี บาทหลวงปฏิเสธที่จะบอกสถานที่ของหลุมศพจนกระทั่งพวกเยอรมันได้ออกจากประเทศเบลเยียมและจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามแล้ว เจ้าชายวอล์ฟกัง ซึ่งเป็นพระอนุชาของเจ้าชายแม็กซิมิเลียนได้ร้องอุทธรณ์ขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานของอังกฤษและในที่สุดหลังจากคำขอเสร็จสิ้น พระศพของเจ้าชายก็ถูกนำกลับมายังสุสานประจำครอบครัว ส่วนเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตสิ้นพระชนม์ในอีกสองปีต่อมาที่เมืองคาราออร์มาน ประเทศโรมาเนีย

ในปี พ.ศ. 2461 พระสวามีของเจ้าหญิงมาร์กาเรเทอทรงตอบรับข้อเสนอการครองราชบัลลังก์แห่งฟินแลนด์ แต่ก็เนื่องจากความอับโชคของเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้ทรงสละราชสิทธิ์ภายในเวลาไม่นาน เจ้าหญิงคงจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฟินแลนด์ โดยที่พระมเหสีของประมุขแห่งฟินแลนด์องค์ก่อนคือ สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของพระองค์ โดยทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นแกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งฟินแลนด์ ในเวลาต่อมา พระสวามีทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นประมุขแห่งราชวงศ์เฮสส์-คาสเซิล สืบต่อจากพระเชษฐา

เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ หรือ มอสซี่ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2497 ณ เมืองเชินแบร์ก ใกล้กับเมืองครอนแบร์ก ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระบรมราชอัยยิกา ในวันเดียวกันนี้เมื่อ 53 ปีก่อน และเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย สิริพระชนมายุ 82 พรรษา 9 เดือน
แม่น้ำอามูดาร์ยา

แม่น้ำอามูดาร์ยา ( "Āmūdaryā") เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเอเชียกลาง เป็นเส้นแบ่งพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างประเทศอัฟกานิสถานกับประเทศทาจิกิสถาน ชื่อโบราณคือแม่น้ำออกซุส (Oxus) เกิดจากธารน้ำแข็งบนชุมเขาปามีร์ เริ่มต้นจากจังหวัดบาดัคชานแล้วไหลไปทางตะวันตกเข้าสู่จังหวัดตาคาร์ จังหวัดกอนดอซ จังหวัดซามันกัน และจังหวัดบัลค์ แล้วจึงไหลเข้าประเทศเติร์กเมนิสถานและประเทศอุซเบกิสถานไปลงทะเลอารัล
จังหวัดคาบูล

จังหวัดคาบูล (ภาษาเปอร์เซีย: کابل, ภาษาอังกฤษเคยสะกดว่า: "Caubul" ปัจจุบันใช้ "Kabul") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอัฟกานิสถาน อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ริมฝั่งแม่น้ำคาบูล เป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางการค้าขายในเอเชียกลางมาหลายศตวรรษ
วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ

วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอังกฤษ เริ่มสร้างเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยเป็นวิกิพีเดียที่สร้างขึ้นเป็นภาษาแรกและเป็นภาษาที่มีจำนวนบทความมากที่สุด ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอังกฤษมีบทความมากกว่า 5,000,000 บทความ (มกราคม 2559)
สมเดช ยนตรกิจ

สมเดช ยนตรกิจ หรือ สำรวย ธานี (เกิดเมื่อ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เสียชีวิตวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก) สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 5

สมเดชหัดมวยครั้งแรกกับครูกู้ ควรตั้ง และครูผวน กาญจนากาศ จากนั้นเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ โดยมาอยู่ที่ค่ายสมานฉันท์ของครูฉันท์ สมิทเวช ในชื่อสมเดช สมานฉันท์ ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 ชนะน็อค ทวี นฤภัย ยกแรก และชกคู่ชกแพ้น็อคอีกหลายคน จนกระทั่งน็อกไพศาล พระขรรค์ชัยไม่ได้ จึงถูกแฟนมวยในยุคนั้นวิจารณ์ว่าหมัดไม่หนักจริง สมเดชจึงย้ายไปอยู่ค่ายยนตรกิจของครูตันกี้ ยนตรกิจ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการฝึกมวยหมัด
เมื่อย้ายค่ายแล้ว สมเดชขึ้นชกชนะน็อคคู่ชกด้วยหมัดอีกหลายครั้ง จนได้รับคัดเลือกเข้าชกในมวยรอบรุ่น 7 สิงห์ทอง ซึ่งสมเดชคว้าแชมป์มาครองได้ การชกที่สร้างชื่อเสียงให้สมเดชมากที่สุดคือ ชนะน็อค ประยุทธ์ อุดมศักดิ์ ยก 2

เมื่อชกมวยไทย ชนะคู่ชกด้วยหมัดหลายครั้ง ผู้สนับสนุนจึงให้สมเดชหันมาชกมวยสากลดูบ้าง ขึ้นชกครั้งแรก ชนะน็อค ถวัลย์ วงศ์เทเวศร์ ยก 2 ต่อมาจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทที่ว่าง ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ที่เวทีราชดำเนินอย่างพลิกความคาดหมายเพราะตอนนั้นสมเดชชกมวยสากลมาเพียงสามครั้งเท่านั้น ฝ่ายทัตสุมิข้องใจ ดึงสมเดชไปชกแก้มือที่ญี่ปุ่น สมเดชก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อีก

สมเดชไปชกป้องกันแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นอีก 2 ครั้ง จึงได้ขึ้นชกกับ วอลลี่ ทอม รองแชมป์โลกเพื่อหวังเข้าอันดับโลก แต่แพ้คะแนนไปขาดลอย จนทัตสุมิได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท และติดต่อสมเดชไปชิงแชมป์ด้วย คราวนี้สมเดชเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์ OPBF พร้อมกันสองรุ่น จากนั้นจึงสละแชมป์รุ่นมิดเดิลเวทไป เหลือแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทรุ่นเดียว สมเดชยังชกชนะอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชกกับยอร์จ บาร์น รองแชมป์โลกเพื่อลุ้นเข้าอันดับโลกอีกครั้ง แต่สำเร็จอีกคราวนี้สมเดชเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 แบบหมดทางสู้

หลังจากนั้น การชกของสมเดชเริ่มตกต่ำลง จนเสียแชมป์ให้กับนักมวยญี่ปุ่น กลับมาเมืองไทย ขึ้นชกมวยสากลกับสามารถ ศรแดง ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สมเดชหยุดชกไปหลายเดือน จึงขึ้นชกมวยไทยกับดาวทอง สิงหพัลลภ แต่ก็แพ้น็อคในยกที่ 2 อีก หลังจากนั้นไม่นาน สมเดชเป็นหนองในขั้วตับจึงแขวนนวม ก่อนที่จะเป็นทหาร ติดยศสิบโทในเวลาต่อมา ต่อมาได้ลาออกจากทหาร ไปประกอบอาชีพอีกหลายอย่างทั้ง คนส่งของ ทำงานในสายการบิน และหน่วยรักษาความปลอดภัย เป็นต้น

สมเดชสมรสกับ สมนึก ธานี เมื่อเขามีอายุได้ 21 ปี และมีลูก 3 คน ครั้งหนึ่งลูกหลานของเขาได้ชักชวนให้ไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา แต่เขาได้ปฏิเสธโดยประสงค์ที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่ประเทศไทยแทน และมีการออกงานสังคมในบางครั้งโดยเฉพาะกับมูลนิธินักมวยเก่า ช่วงปลายชีวิตเริ่มมีอาการเจ็บป่วยก่อนที่จะเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ก่อนที่จะเสียชีวิตอย่างสงบในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
อลองก์ ดีนอย

อลองก์ ดีนอย นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ที่ Candijay ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 11) เสมอ 3 แพ้ 7
ดีนอยด์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อก ลีโอนาร์โด ฟาเรเรน ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ รวมทั้งชนะน็อก โรเบิร์ต คอสเตโล ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2547 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนาไม่ได้แชมป์ ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวท ดีนอยด์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไก่ชน ส.วรพินไป จากนั้นดีนอยด์ขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อย่างต่อเนื่องรวมทั้งชนะคะแนนนีโน ซูอีโล ชนะน็อก จูน อีราแฮม ยก 6 ชนะน็อกโรเบิร์ต รูบิลล่า ยก 4 จากนั้น จึงได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งคราวนี้ ดีนอยด์เป็นฝ่ายชนะน็อกไก่ชน ส.วรพิน คู่ปรับเก่ายก 5 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น ดีนอยด์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนซอนนี่ บอยจาโร ไม่ได้แชมป์

จากนั้น ดีนอยด์ยังขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะน็อก เชอร์วิน มานาทัด เสมอกับ ดอนดอน จีเมนา ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แพ้น็อก เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 7 ดีนอยด์ยังคงขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้งและขึ้นชกครั้งล่าสุดคือ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 แพ้น็อก จาสัน กานอย ยก 8 แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
เจส มาคา

เจส มาคา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 77 ครั้ง ชนะ 48 (น็อค 18) เสมอ 6 แพ้ 23

มาคาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน โจโจ ลีบาเรียส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม จากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อิสกานี ปูมาร์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2536 มาคามาชกในไทย แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต แพ้คะแนน ชิ อินจิน ที่เกาหลีใต้ มาชกแพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ใน พ.ศ. 2537 และในปีนี้เอง มาคาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน ชนะคะแนน แซมมวล ดูรัน และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2538 แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรก แพ้คะแนน ชิ อินจิน เมื่อ 23 เมษายน ที่เกาหลีใต้ อีกครั้ง แพ้คะแนน โอห์ ชังคยุน เมื่อ 6 กันยายน ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มาคา ขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ เมื่อ พ.ศ. 2539

ต่อมา มาคาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2540 ซึ่งมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน แซมซั่น ดัทช์บอยยิมไปอย่างพลิกความหมาย ซึ่งก่อนหน้านี้ แซมซั่นชกป้องกันแชมป์ชนะน็อครวดมาตลอด จากนั้นมาชกนอกรอบ ชนะคะแนน แก่นศักดิ์ ส.เพลินจิต ในไทย และชนะคะแนน มาซาฮิโกะ นากามูระ ที่ญี่ปุ่น จากนั้น ชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง ก็เดินทางมาชิงแชมป์โลกกับแซมซั่นอีกครั้งเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 ซึ่งมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก และมาชกแพ้คะแนน วีรพล นครหลวงโปรโมชั่นในอีก 2 เดือนต่อมา

มาคาเดินทางไปชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ที่ญี่ปุ่น ปรากฏว่ามาคาเป็นฝ่ายชนะคะแนน มาซาฮิโกะ นากามูระ ได้แชมป์มาครอง และสามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 7 ครั้ง รวมทั้งเสมอโดยเทคนิคกับยอดสิงห์ ชูวัฒนะ เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ด้วย จนมาเสียแชมป์ให้กับโฮซูมิ ฮาเซกาวา เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ในระหว่างที่เป็นแชมป์ OPBF เคยมาชกชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่าง เสมอกับยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง เมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2543 หลังจากเสียแชมป์ OPBF ไปแล้ว มาคามีโอกาสได้ชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ และชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม มาคาชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2550 หลังจากที่ชกแพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ บักติน ยก 8 เมื่อ 1 กรกฎาคม แล้ว มาคาก็แขวนนวมไป
ฮวน มานวยล์ มาร์เกซ

ฮวน มานวยล์ มาร์เกซ () นักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1973 ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก เป็นแชมป์โลก 4 รุ่น

มาร์เกซ ถือเป็นนักมวยที่มีฝีมือระดับโลก เคยประฝีมือกับนักมวยระดับโลกหลายต่อหลายคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ แมนนี่ ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เจ้าของแชมป์โลก 8 รุ่นคนแรกของโลก โดยทั้งคู่เคยพบกันทั้งหมด 4 ครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 มาร์เกซไม่เคยเอาชนะปาเกียวได้เลย โดยเป็นการเสมอ 1 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง โดยเฉพาะในการชกครั้งที่ 3 ในปลายปี ค.ศ. 2011 มาร์เกซเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างขัดสายตาคนดูและแฟนมวยทั่วโลก ซึ่งมาร์เกซไม่เคยยอมรับผลการชกครั้งที่ผ่าน ๆ มา และยืนยันว่าตนไม่เคยแพ้ปาเกียวเลยสักครั้ง

ทั้งคู่จึงกลับมาพบกันอีกครั้งในครั้งที่ 4 ในปลายปีถัดมา ปรากฏว่ามาร์เกซซึ่งอยู่ในวัย 39 ปีแล้ว เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอปาเกียวไปได้อย่างเด็ดขาดในปลายยกที่ 6 ชนิดที่ทั้งคู่ผลัดกันได้นับ 8 คนละครั้งก่อนหน้านั้น ในยกที่ 4 และยกที่ 5 และทำให้มาร์เกซถูกจัดให้เป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกเมื่อเทียบกันปอนด์ต่อปอนด์เป็นอันดับ 3 ขณะที่ปาเกียวตกไปเป็นอันดับ 7 จากการจัดอันดับของนิตยสาร เดอะริง