seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สมชาติ เลขาลาวัณย์

นายสมชาติ เลขาลาวัณย์ (ม.ว.ม.,ป.ช.) อดีตอธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน (4 มีนาคม พ.ศ. 2547 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549)เดิมชื่อ จงเยี้ยน แซ่ไล่ เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2489 ที่ตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เป็นบุตรคนที่ 3 ของคุณพ่อยุ่นช่อง แซ่ไล่ และคุณแม่หยุ่นแจ่ว แซ่หลิ่ว ซึ่งเป็นชาวจีนแคะ นายสมชาติ เลขาลาวัณย์ เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการผลักดันพระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน พ.ศ. 2545 เพื่อการพัฒนาฝีมือแรงงานไทยให้ได้มาตรฐาน และมีศักยภาพทัดเทียมนานาประเทศในระดับสากล ภายหลังการเกษียณอายุราชการ ยังคงได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งสำคัญในองค์กรต่าง ๆ และทำงานอย่างหนักตราบจนวาระสุดท้ายของชีวิต ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยโรคหัวใจขาดเลือด ระหว่างพักการบรรยายให้ความรู้ด้านการพัฒนาฝีมือแรงงาน ณ ศูนย์พัฒนาฝีมือแรงงานอุตรดิตถ์ ท่ามกลางพี่น้องมิตรสหายที่รู้จักในนาม "ชาวกรมพัฒน์"
นายสมชาติ เลขาลาวัณย์ สมรสกับนางฉวีทิพย์ โกมลเสน บุตรสาวคนโตของ พ.ต.อ. สำเริง และนางนลินี โกมลเสน เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ได้รับเกียรติจาก พล.ต.อ. วสิษฐ เดชกุญชร มาร่วมงานและรับไหว้ในวันดังกล่าว นายสมชาติ และนางฉวีทิพย์ มีบุตรธิดา 2 คน คือ นายนิติพงศ์ เลขาลาวัณย์ และนางสาวอนงค์นาถ เลขาลาวัณย์
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เข้าทำงานที่บริษัท แอลแคนไทย จำกัด และเข้ารับราชการเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ในตำแหน่งครูตรี ฝ่ายช่างเขียนแบบ กรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย ได้รับการเลื่อนขั้นจนกระทั่งได้รับตำแหน่งหัวหน้าสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานภาคตะวันออกชลบุรี ต่อมาได้รับคำสั่งให้ไปดูแลการก่อสร้างสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานนครสวรรค์
เป็ดก่า

เป็ดก่า (; ) เป็นสัตว์ปีกชนิดหนึ่ง จำพวกเป็ด อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Asarcornis"

จัดเป็นเป็ดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีลักษณะเด่นคือ หัวและลำคอตอนบนสีขาว มีจุดกระดำกระด่างสีดำ โดยทั่วไปสีของลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลเหลือบเขียว มีขนเป็นปื้นขาวตรงหัวไหล่เป็นลักษณะเด่น มีรูปร่างเทอะทะ ปีกกว้าง ขาสั้น เพศผู้มีม่านตาสีสดใสเป็นสีเหลืองส้ม ในขณะที่เพศเมียมีม่านตาสีน้ำตาลเข้ม จะงอยปากสีเหลืองเข้มหรือสีส้ม มีประดำเป็นหย่อม ๆ เพศผู้ในฤดูผสมพันธุ์โคนปากจะพองโต เพศผู้มีขนาดใหญ่กว่าเพศเมีย น้ำหนักโดยเฉลี่ยเพศผู้ประมาณ 2,945-3,855 กรัม ขณะที่เพศเมีย 1,925-3,050 กรัม

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, เนปาล, พม่า, ไทย จนถึงหลาย ๆ ประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยถือเป็นนกในวงศ์ Anatidae ชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด

เป็ดก่า มีอุปนิสัยแปลกไปจากนกชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยมักจะอาศัยอยู่ในป่าดิบทึบ และพบได้จนถึงในพื้นที่ ๆ มีความสูงถึง 5,000 ฟุตจากระดับน้ำทะเล ออกหากินในเวลากลางคืนและกลับสู่ถิ่นที่อยู่ในเวลารุ่งเช้า โดยมักจะจับกิ่งไม้สูง ๆ ใช้เป็นที่หลับนอน มักจับคู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 5-6 ตัวในแหล่งน้ำที่สงบ ปราศจากการรบกวน แม้จะมีรูปร่างเทอะทะแต่ก็สามารถบินได้ดี และบินหลบหลีกต้นไม้ต่าง ๆ ในป่าดิบได้เป็นอย่างดี

ในฤดูผสมพันธุ์ เป็ดก่าจะส่งเสียงร้องขณะบิน การจับคู่ผสมพันธุ์อาจเป็นในรูปแบบผัวเดียวเมียเดียว แต่ยังไม่เป็นที่ยืนยัน วางไข่ครั้งละ 6-13 ฟอง สีของไข่เป็นสีเหลืองอมเขียว มักทำรังตามโพรง เพศเมียเท่านั้นที่กกฟักไข่ ระยะเวลาฟักประมาณ 33-35 วัน ขณะฟักไข่หรือเลี้ยงลูกอ่อนเพศผู้จะอยู่พัวพันเพียงห่าง ๆ เท่านั้น

เป็ดก่า ถือเป็นเป็ดป่าที่หายากและเพาะขยายพันธุ์ได้ยากชนิดหนึ่ง มีการขยายพันธุ์ได้ด้วยฝีมือมนุษย์เพื่อการอนุรักษ์ ได้แค่ไม่กี่ครั้ง และถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
เป็ดแมลลาร์ด

เป็ดแมลลาร์ด หรือ เป็ดหัวเขียว (; ) เป็นสัตว์ปีกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)

เป็ดแมลลาร์ดมีลักษณะเหมือนเป็ดทั่วไป แต่มีลักษณะเด่น คือ ตัวผู้บริเวณหัวและคอสีเขียวเข้ม มีแถบสีขาวรอบคอ อกสีน้ำตาลแกมน้ำตาลแดงเข้ม ลำตัวด้านบนสีเทาแกมน้ำตาลอ่อน ตะโพกและขนคลุมโคนขนหางด้านบนเป็นสีดำ ขนหางสีออกขาว ท้องมีสีจางกว่าลำตัวด้านบน ปากสีเหลืองแกมเขียว ขาสีส้ม ขาของตัวเมียเป็นลายสีน้ำตาล มีแถบคาดตาสีดำ ปีกมีแววขนปีกสีน้ำเงิน ปากสีออกน้ำตาลมักมีขอบสีเหลืองหรือสีส้ม ขนหางสีจางกว่าขนคลุมโคนขนหางด้านบน กินทั้งได้พืชและสัตว์

มีความยาวเมื่อโตเต็มที่จากปลายปากถึงปลายหางประมาณ 50-60 เซนติเมตร

มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ, ยุโรป, ตอนเหนือของทวีปแอฟริกา และทวีปเอเชีย ส่วนในนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย มีผู้นำเข้าไปเผยแพร่จากประเทศอังกฤษ ส่วนในประเทศไทยถือเป็นนกอพยพ แต่ไม่พบรายงานการวางไข่ของเป็ดชนิดนี้ มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง มีจำนวนสมาชิกประมาณ 50-60 ตัว ตามแหล่งน้ำทั่วไป และอาจจะรวมฝูงเข้ากับนกชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หากินในเวลากลางคืน ส่วนในเวลากลางวันจะว่ายน้ำพักผ่อนในแหล่งน้ำตื้น อาจกินสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เข้าไปด้วย มีนิสัยตื่นตกใจง่าย มีความตื่นตัวระแวดระวังภัยสูง สามารถบินขึ้นจากน้ำได้อย่างรวดเร็ว

เป็ดแมลลาร์ด ถือเป็นต้นสายพันธุ์ของเป็ดที่เลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์อย่างในปัจจุบันนี้ และมีบางส่วนเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม และถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ปิญญาตา

ปิญญาตา () เป็นภาชนะที่ทำจากกระดาษอัด ภาชนะเครื่องปั้นดินเผา หรือผ้า และตกแต่งพร้อมยัดไส้ด้วยของเล่นหรือลูกอม แล้วถูกตีให้แตกเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของพิธีเฉลิมฉลอง ปิญญาตามักจะมีความเกี่ยวข้องมากที่สุดกับประเทศเม็กซิโก แต่ต้นกำเนิดจริง ๆ ของมันจะถือว่ามาจากประเทศจีน ความคิดเกี่ยวกับการทำลายภาชนะที่เต็มไปด้วยขนมลูกอมมาถึงยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งชื่อภาษาอิตาลี "Pignatta" ได้ถูกเรียกเป็นครั้งแรก จากนั้นสเปนนำประเพณียุโรปไปยังเม็กซิโกแม้จะมีประเพณีที่คล้ายกันในมีโซอเมริกาก็ตาม ชาวอัซเตกมีประเพณีที่คล้ายคลึงกันเพื่อเป็นการให้เกียรติกับวันเกิดของเทพเจ้า Huitzilopochtli ในช่วงกลางเดือนธันวาคม ตามบันทึกในท้องถิ่น ประเพณีการตีปิญญาตาของเม็กซิโกเริ่มต้นขึ้นในเมือง Acolman ทางตอนเหนือของกรุงเม็กซิโก ซึ่งปิญญาตาได้ถูกนำมาใช้เพื่อคำถามและคำตอบที่ใช้ในการสอนถึงหลักการของศาสนาคริสต์พร้อมกับเป็นการทำพิธีให้กับเทพเจ้า Huitzilopochtli อีกด้วย ทุกวันนี้ปิญญาตายังคงเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมเม็กซิกันและวัฒนธรรมของประเทศอื่น ๆ ในลาตินอเมริการวมไปถึงสหรัฐอเมริกาด้วย แต่ส่วนมากความสำคัญทางศาสนาของปิญญาตาได้หายไปจากครั้งโบราณกาลแล้ว
อุลตร้าแมนคอสมอส VS อุลตร้าแมนจัสติกส์: เดอะไฟนอลแบทเทิล

อุลตร้าแมนคอสมอส ปะทะ อุลตร้าแมนจัสติค: เดอะไฟนอลแบทเทิล () เป็นภาพยตร์จากซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ เรื่องอุลตร้าแมนคอสมอส โดยมีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) ผลิตโดยบริษัท สึบุราย่าโปรดักชั่น เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ของอุลตร้าแมนคอสมอส ที่ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง อุลตร้าแมนที่ปรากฏในเรื่อง ได้แก่ อุลตร้าแมนคอสมอส และ อุลตร้าแมนจัสติส
เป็นอุลตร้าแมนที่เกิดจากการรวมร่างระหว่าง อุลตร้าแมนคอสมอส กับ อุลตร้าแมนจัสติส
อากาปุลโก

อากาปุลโก () หรือที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ อากาปุลโกเดคัวเรซ () เป็นเมือง เทศบาล และท่าเรือที่สำคัญในรัฐเกร์เรโร บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศเม็กซิโก อยู่ห่างออกไป 300 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จากกรุงเม็กซิโกซิตี อากาปุลโกตั้งอยู่บนอ่าวลึกทรงครึ่งวงกลมและได้เป็นท่าเรือตั้งแต่ยุคอาณานิคมในช่วงต้นของประวัติศาสตร์ของเม็กซิโก เป็นท่าเรือสำหรับการขนส่งและล่องเรือระหว่างปานามากับแซนแฟรนซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา อากาปุลโกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเมืองหลวงของรัฐที่ชื่อชิลปันซิงโกเสียอีก อากาปุลโกยังเป็นเมืองชายหาดและรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดของเม็กซิโกอีกด้วย

เมืองนี้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะหนึ่งในรีสอร์ตชายหาดที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงมากที่สุดของเม็กซิโก ซึ่งเริ่มมีความโดดเด่นในปี 1950 ในฐานะสถานที่พักผ่อนยอดนิยมสำหรับดาราฮอลลีวูดและมหาเศรษฐี อากาปุลโกยังคงเป็นที่ที่มีชื่อเสียงในเรื่องสถานบันเทิงยามค่ำคืนและยังคงดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมาก ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ในขณะนี้เป็นนักท่องเที่ยวที่มาจากเม็กซิโกเอง บริเวณรีสอร์ตแบ่งออกเป็นสองส่วน ตอนเหนือของอ่าวเป็นพื้นที่ "ดั้งเดิม" ที่มีชื่อเสียงในกลางศตวรรษที่ 20 และตอนใต้เต็มไปด้วยโรงแรมหรูหราสูงใหญ่แห่งใหม่ที่เพิ่มขึ้นในภายหลัง

ชื่อ "อากาปุลโก" มาจากคำในภาษานาอวตล์ (Nahuatl) ว่า Aca-Pol-co หมายถึง "ที่ต้นกก/ต้นอ้อถูกทำลายหรือล้างออกไป" ชื่อ "de Juárez" ถูกเพิ่มขึ้นเป็นชื่ออย่างเป็นทางการในปี 1885 เพื่อเป็นเกียรติกับเบนีโต คัวเรซ (Benito Juárez) อดีตประธานาธิบดีของเม็กซิโก ตราประทับของเมืองจะแสดงให้เห็นต้นกกหรืออ้อที่ถูกหัก
Euryplatea nanaknihali

Euryplatea nanaknihali เป็นแมลงวันชนิดหนึ่งที่เพิ่งได้รับการค้นพบใน พ.ศ. 2555 ที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี โดยมีขนาดเพียง 0.4 มิลลิเมตร และได้รับการระบุว่าเป็นแมลงวันที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าแมลงวันทั่วไปประมาณ 15 เท่า หรือเล็กกว่าเมล็ดข้าวเปลือก 5 เท่า ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หากแต่สามารถเห็นได้โดยใช้กล้องจุลทรรศน์ และมีลักษณะเป็นแมลงปรสิต
ภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

ภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ เป็นสาขาหนึ่งของโอลิมปิกวิชาการของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษา แตกต่างจากโอลิมปิกวิชาการแขนงอื่น ๆ เนื่องจากจะแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ การแข่งขันแบบรายบุคคลและแบบกลุ่ม ผู้เข้าแข่งขันจะต้องใช้รู้ทางด้านภาษาศาสตร์วรรณนา ภาษาศาสตร์ทฤษฎี และภาษาศาสตร์คอมพิวเตอร์เพื่อตอบโจทย์ โดยที่ความรู้ทางภาษาใดภาษาหนึ่งของผู้เข้าแข่งขันไม่ได้ช่วยให้มีข้อได้เปรียบในการตอบโจทย์ที่เกี่ยวกับภาษาที่ตนรู้เท่าใดนัก
มติ ตั้งพานิช

มติ ตั้งพานิช สถาปนิกชาวไทยและราชบัณฑิตทางด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ นายมติ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีน จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทด้านสถาปัตยศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (M.I.T.) ประเทศสหรัฐอเมริกา และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน (ปรอ.) รุ่นที่ 2

เคยทำงานเป็นสถาปนิกอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาสู่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2516 ได้ก่อตั้งบริษัทดีไซน์ ดีเวลลอปเมนต์ จำกัด มีผลงานต่าง ๆ มากมาย เช่น ออกแบบสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์, ออกแบบสนามบินสุวรรณภูมิ, ออกแบบสปอร์ตคอมเพลกต์ สำหรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่เมืองทองธานี เป็นต้น

และดำรงตำแหน่งนายกสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ 3 สมัยติดต่อกัน ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ โดยมีนโยบายสำคัญ คือ การสร้างถนนวงแหวนแก้ปัญหาการจราจร แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

จากนั้น ได้เป็นที่ปรึกษาของ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ในขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและนายกรัฐมนตรี

นายมติ เป็นผู้จุดประการความคิดเรื่องการสร้างศูนย์ราชการแห่งใหม่ ขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งต่อมา แนวความคิดนี้ได้กลายมาเป็นที่มาของ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 หรือที่นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า ศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะ ที่ถนนแจ้งวัฒนะ เขตหลักสี่ เช่นในปัจจุบัน

ปัจจุบัน นายมติเป็นคณะกรรมการตรวจสอบและติดตามประเมินผลราชการ ประจำกระทรวงยุติธรรม และเป็นนายกสภาสถาปนิก

ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ นายมติ ตั้งพานิช เป็นราชบัณฑิต ประเภทวิชาสถาปัตยกรรมศิลป์ สาขาวิชาสถาปัตยกรรม สำนักศิลปกรรม
เป็ดหงส์

เป็ดหงส์ (; ) เป็นสัตว์ปีกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Sarkidiornis"

จัดว่าเป็นเป็ดป่าขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีลำตัวประมาณ 76 เซนติเมตร มีจะงอยปากสีดำแถบบนปีกสีบรอนซ์สะดุดตา ตัวผู้มีส่วนหลังสีดำเหลือบสีเขียวแกมฟ้าและสีม่วง ส่วนหัวและลำคอสีขาว มีจุดประสีดำ แถบสีดำรอบด้านหลังคอพาดลงไปถึงด้านข้างของส่วนอก และอีกแถบหนึ่งพาดลงไปด้านข้างของส่วนหาง ขณะบินจะสังเกตเห็นแผ่นหลังส่วนล่างสีออกเทาชัดเจน ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้มีปุ่มเนื้อที่โคนจะงอยปากด้านบนขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก จนเห็นได้ชัดเจน ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและลำตัวสีทึมกว่า และไม่มีแถบสีดำสองแถบบนส่วนคอและที่ใกล้หาง ลูกอ่อนที่อายุน้อยลำตัวไม่ค่อยมีสีเหลือบและบริเวณแถบขาวมีสีคล้ำ

มีถิ่นแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวางมาก ตั้งแต่ ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, บังกลาเทศ ไปทางทิศตะวันออกผ่านแคว้นอัสสัม, พม่า ถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจีนตอนตะวันตกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังพบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้อีกด้วย

มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่ในป่าดิบทึบ ชอบที่จะเกาะคอนไม้สูง ๆ อาศัยเป็นที่หลับนอน อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง ซึ่งเป็นครอบครัวประมาณ 4-10 ตัว หากินโดยการไซ้กินหัวและยอดอ่อน ตลอดจนเมล็ดของพืชน้ำ, เมล็ดข้าว, แมลงน้ำ และอาจกินสัตว์น้ำอย่างกบ, เขียด และปลาได้ด้วย มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในราวเดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน ในประเทศอินเดียมีรายงานว่าพบทำรังในรังเก่าของนกแร้ง และในรูบนกำแพงป้อมเก่า ๆ และบนหน้าผาดิน วางไข่สีครีมจาง ๆ จำนวน 7-15 ฟอง

ในประเทศไทย ถือเป็นนกที่หาได้ยากมาก และใกล้สูญพันธุ์เนื่องจากสูญเสียที่อยู่ในธรรมชาติ และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 จัดเป็น การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศไทย ครั้งที่ 6 สืบเนื่องจากการที่มีการรัฐประหารขึ้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 และทางคณะรัฐประหารให้แต่งตั้งให้ นายควง อภัยวงศ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

โดยการเลือกตั้งกำหนดมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2491 ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคประชาธิปัตย์ ได้รับคะแนนมากที่สุดเป็นลำดับที่หนึ่ง โดยได้ทั้งสิ้น 53 ที่นั่ง ได้แกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล โดย นายควง ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน นับเป็นการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นครั้งที่ 4 และต่อมาก็ได้มีการโปรดเกล้าฯคณะรัฐมนตรี ขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ นับเป็นคณะรัฐมนตรีคณะที่ 20 มีจำนวนทั้งสิ้น 24 คน และต่อมา คณะรัฐมนตรีได้แถลงนโยบายต่อรัฐสภาในวันที่ 1 มีนาคม ถึงวันที่ 5 มีนาคม นับเป็นเวลาถึง 5 วัน นับว่ามากที่สุดเป็นประวัติการณ์

แต่การเลือกตั้งครั้งนี้ นับว่ามีผู้ออกมาใช้สิทธิเลือกตั้งน้อยที่สุดด้วย โดยคิดเป็นร้อยละ 26 เท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้น ได้มีการแพร่ข่าวลือไปทั่ว โดยเฉพาะในพื้นที่กรุงเทพมหานครว่า จะมีการขว้างปาระเบิดใส่คูหาเลือกตั้ง อีกทั้งในพื้นที่ภาคใต้ นายบรรจง ศรีจรูญ สมาชิกพฤฒิสภา และประธานสันนิบาตไทยอิสลาม กล่าวว่า ชาวมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ตอนล่าง ได้แก่ ยะลา, สตูล, ปัตตานี และนราธิวาส ซึ่งมีจำนวนประมาณ 700,000 คน ได้คว่ำบาตรการเลือกตั้งครั้งนี้ เหตุเพราะไม่พอใจการทำงานของรัฐบาลที่ผ่านมา

ต่อมา ในวันที่ 6 เมษายน ปีเดียวกัน คณะรัฐประหารเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ก็ได้ทำการบีบบังคับให้นายควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่ง โดยอ้างเหตุผลทางเศรษฐกิจว่ารัฐบาลไม่สามารถแก้ปัญหาได้ทันท่วงที และปลายเดือนเดียวกันนั้น ก็ได้มีมติให้ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสืบแทน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 นับเป็น การเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ของประเทศไทย สืบเนื่องมาจากการที่ จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ทำการรัฐประหารรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ขึ้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกันนั้น และได้แต่งตั้งให้ นายพจน์ สารสิน ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

โดยการเลือกตั้งครั้งนี้ เป็นไปตามบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2495 ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญที่ใช้กันในเวลานั้น โดยกำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ซึ่งผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคสหภูมิ เป็นพรรคที่ได้รับคะแนนมากที่สุด โดยได้จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จำนวน 44 ที่นั่ง จากจำนวนเสียงทั้งหมดในสภาผู้แทนราษฎร 160 ที่นั่ง ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ ได้รับเลือกมาเป็นลำดับที่สอง ได้จำนวน 39 ที่นั่ง แต่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ทั้งจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี อันเป็นเมืองหลวง ทางพรรคได้ใช้ผู้สมัครชุดเดิมจากการเลือกตั้งเมื่อครั้งที่แล้ว ซึ่งได้เพียง 2 ที่นั่ง ครั้งนี้ได้มากถึง 11 ที่นั่ง นับว่ามากที่สุด และทางพรรคชาติสังคม ที่ตั้งขึ้นมาของจอมพล สฤษดิ์ หัวหน้าคณะปฏิวัติ ก็ได้รับเลือกตั้งมาด้วยจำนวน 9 ที่นั่ง โดยภาพรวมการเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้ออกมาใช้สิทธิคิดเป็นร้อยละ 30 ซึ่งถือว่าน้อยมาก แต่จอมพลสฤษดิ์ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกและเป็นหัวหน้าพรรคชาติสังคมมีความกังวลว่าพรรคสหภูมิที่ตนเองให้การสนับสนุนจะไม่มีความเสถียรพอจึงตัดสินใจยุบพรรคสหภูมิและพรรคเสรีมนังคศิลาพร้อมกับดูด ส.ส. ประเภท 1 ซึ่งไม่สังกัดพรรคและ ส.ส. ประเภท 2 ซึ่งมาจากการแต่งตั้งเข้ามาอยู่ในพรรคชาติสังคม

การจัดตั้งรัฐบาล จอมพล สฤษดิ์ ได้แนะนำให้ พลโท ถนอม กิตติขจร รองหัวหน้าพรรคพรรคชาติสังคม ร่วมกับพรรคการเมืองอื่น ๆ จัดตั้งรัฐบาลขึ้นมา โดย พลโท ถนอม กิตติขจร ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เป็นครั้งแรก ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 โดยมีบุคคลสำคัญบางคนที่ได้รับตำแหน่งในรัฐบาลชุดนี้ ได้แก่ พลโท ประภาส จารุเสถียร เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

ขณะที่ทางพรรคประชาธิปัตย์ ได้ทำหน้าที่เป็นฝ่ายค้าน ต่อมาในวันที่ 20 ตุลาคม ปีเดียวกัน จอมพล สฤษดิ์ ก็ได้ทำการรัฐประหารอีกครั้ง โดยประกาศให้ยกเลิกพรรคการเมืองทั้งหมด, ยกเลิกรัฐธรรมนูญ และยกเลิกรัฐสภา พร้อมกับขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 1
อินฟันเต

อินฟันเต () หรือ อิงฟังตือ () ถ้าเป็นสตรีเรียกว่า อินฟันตา () หรือ อิงฟังตา () เป็นอิสริยยศของเจ้าในราชอาณาจักรต่าง ๆ ซึ่งเป็นประเทศสเปนและโปรตุเกสในปัจจุบัน เช่น ราชอาณาจักรอารากอน ราชอาณาจักรกัสติยา ราชอาณาจักรนาวาร์ และราชอาณาจักรเลออน อินฟันเตโดยสายพระโลหิตคือเจ้าชั้นลูกหลวง ที่ไม่ใช่รัชทายาท นอกจากนี้ยังใช้กับเจ้าชั้นหลานหลวงที่สืบสายพระโลหิตจากฝ่ายพระบิดาด้วย พระชายาของอินฟันเตก็ได้รับอิสริยยศ "อินฟันตา" โดยการเสกสมรส แต่สวามีของพระราชธิดาจะไม่ได้รับอิสริยยศ "อินฟันเต" เมื่อเสกสมรสอย่างกรณีพระชายา

คำว่า "príncipe" (เจ้าชาย) และ "princesa" (เจ้าหญิง) ในสเปนและโปรตุเกสจะใช้กับรัชทายาทและพระชายาในองค์รัชทายาทเท่านั้น เช่น เจ้าชายเฟลีเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส และเจ้าหญิงเลตีเซีย เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส พระชายา ส่วนพระราชโอรสธิดานอกจากนี้ถือเป็นอันฟันเต/อินฟันตาทั้งสิ้น

คำว่า "infante" มีรากศัพท์มาจากคำในกลุ่มภาษาโรมานซ์ ซึ่งแปลว่า "ลูก" เมื่อใช้เป็นอิสริยยศจึงหมายถึงว่าเจ้าพระองค์นั้นเป็นพระราชบุตร อินฟันเต/อินฟันตาจึงมีหมายถึงเจ้าชาย/เจ้าหญิงในความหมายโดยทั่วไป
โรงเรียนวัดปากอ่าว

โรงเรียนวัดปากอ่าว (ญาณสาครวิทยาคาร) เป็นโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี
ประธานาธิบดีพม่า

ประธานาธิบดีพม่า เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลประเทศพม่า
น้ำพุเฮรอน

น้ำพุเฮรอน () เป็นเครื่องกลชลศาสตร์ คิดค้นโดยเฮโรแห่งอเล็กซานเดรีย (Heron of Alexandria) ผู้เป็นนักประดิษฐ์ นักคณิตศาสตร์ และนักฟิสิกส์ชาวอียิปต์โบราณในศตวรรษที่ 1

เฮรอนได้ศึกษาเรื่องความดันอากาศและไอน้ำ อธิบายถึงเครื่องจักรไอน้ำเป็นครั้งแรก และประดิษฐ์ของเล่นที่สามารถพ่นน้ำได้หลายชิ้น หนึ่งในนั้นรู้จักกันในชื่อ น้ำพุของเฮรอน ในปัจจุบันรูปแบบต่าง ๆ ของน้ำพุเฮรอนถูกนำมาใช้เป็นอุปกรณ์สาธิตหลักการของชลศาสตร์ (hydraulics) และนิวเมติก (pneumatics) ในชั้นเรียนวิชาฟิสิกส์

== การสร้าง หาสำกมทกวไกทไวกทำงอยู่อย่างมีนัยสำคัญที่ด้านล่างของอ่าง

น้ำพุเฮรอน ไม่ได้เป็นเครื่องจักรนิรันดร์ ถ้าหัวฉีดของพวยแคบ น้ำพุอาจจะพุ่งออกมาเป็นเวลาหลายนาที แต่ในที่สุดก็มาหยุดลง น้ำที่ออกมาจากท่ออาจจะไปได้สูงกว่าระดับในภาชนะบรรจุใด ๆ แต่การไหลสุทธิของน้ำลดลง แต่ถ้าทำให้ปริมาตรของภาชนะของแหล่งจ่ายลมและแหล่งจ่ายน้ำพุ ให้มีขนาดใหญ่กว่าปริมาตรของอ่าง ที่มีอัตราการไหลของน้ำจากหัวฉีดของพวยน้ำพุอย่างต่อเนื่อง น้ำพุจะสามารถทำงานได้สำหรับช่วงเวลาที่ยาวนานมากขึ้น

กลไกของมันอาจดูเหมือนขัดแย้งกันน้อยกว่าถ้าพิจารณาว่าเป็นกาลักน้ำ (siphon), แต่ด้วยโค้งด้านบนของท่อที่ถูกเอาออกและความดันอากาศระหว่างสองภาชนะบรรจุที่ต่ำกว่าการให้ความดันที่เป็นบวกที่จะยกน้ำให้เหนือกว่าโค้ง อุปกรณ์นี้เป็นที่รู้จักกันคือกาลักน้ำเฮรอน (Heron's siphon)

พลังงานศักย์โน้มถ่วงของน้ำซึ่งไหลลงมาเป็นทางยาวจากอ่างลงสู่ภาชนะที่ต่ำกว่าจะถูกถ่ายโอนโดยท่อแรงดันลม (เฉพาะอากาศจะถูกเคลื่อนย้ายขึ้นไปในขั้นตอนนี้) ที่จะผลักดันน้ำจากภาชนะที่บรรจุน้ำที่อยู่ส่วนบนให้เป็นพวยน้ำพุระยะทางสั้น ๆเหนืออ่าง

น้ำพุจะสามารถพุ่ง (เกือบ) เป็นลำสูงเหนือภาชนะด้านบนเป็นน้ำตกและจะไหลผ่านท่อลงมาจากอ่างลงสู่ภาชนะสำหรับจ่ายลมที่อยู่ต่ำกว่าได้นั้น เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด, ให้วางภาชนะบรรจุน้ำให้อยู่ชิดข้างใต้อ่างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และวางภาชนะจ่ายลมให้อยู่ต่ำกว่าลงไปเป็นทางยาวอยู่เบื้องล่างของภาชนะทั้งสองให้มากที่สุด

ทันทีที่ระดับน้ำในภาชนะบรรจุแหล่งจ่ายน้ำพุด้านบนได้ลดต่ำลงจนท่อส่งน้ำพุไม่สามารถสัมผัสกับระดับพื้นผิวของน้ำได้, น้ำพุก็จะหยุดลง เพื่อที่จะทำให้น้ำพุเกิดขึ้นอีก, ภาชนะจ่ายลมจะต้องทำให้ปราศจากน้ำก่อน และภาชนะบรรจุแหล่งจ่ายน้ำพุกับอ่างใส่น้ำจะต้องถูกเติมน้ำให้เต็มอีกครั้ง การขับดันน้ำให้เคลื่อนที่ไปนั้นจะทำให้ได้พลังงานที่ต้องการออกมา

เป็นไปได้ว่าไกเซอร์ (ธรณีวิทยา)จะทำงานผ่านกลไกแบบนี้, แต่มีความแตกต่างตรงที่การพุ่งขึ้นของน้ำที่พื้นผิวนั้นจะเกิดขึ้นแบบไม่ต่อเนื่อง
ว่านพระฉิม

ว่านพระฉิม () หรือ "แผ่นดินเย็น, บัวสันโดษ" เป็นพืชมีดอกในวงศ์กล้วยไม้ ใบบาง เกลี้ยง เป็นรูปหัวใจหรือเกือบกลม บางชนิดมีจุดประสีม่วงเป็นแถวกลางใบ ดอกช่อ ก้านตรง ดอกในช่ออยู่ห่างกัน พบกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก และ ออสเตรเลีย ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม
Murashige and Skoog medium

อาหารสังเคราะห์ Murashige and Skoog () หรือ (MSO หรือ MS0 "(MS-zero)") เป็นอาหารที่ใช้เลี้ยงเนื้อเยื่อพืชในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ คิดค้นขึ้นโดย Toshio Murashige และ Folke K. Skoog ใน พ.ศ. 2505 ระหว่างการศึกษาเพื่อหาสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืชชนิดใหม่ เป็นอาหารทั่วไปที่ใช้ในการเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี

มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี () (29 กันยายน 1912 – 30 กรกฎาคม 2007) ผู้กำกับภาพยนตร์, คนเขียนบทภาพยนตร์ ,นักตัดต่อภาพยนตร์ และนักเขียนเรื่องสั้นชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์โลกจากไตรภาค ความแปลกแยกของผู้คนในโลกสมัยใหม่ อันประกอบด้วย L'Avventura (1960), La Notte (1961), and Eclipse (1962) อันโตนิโอนี่ ได้ให้นิยามใหม่กับการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ ซึ่งท้าทายขนบเดิมๆ เช่น การสร้างอารมณ์ดราม่า ความสมจริง และการเล่าเรื่องแบบเป็นเหตุเป็นผล งานของอันโตนิโอนี่ มักเต็มไปด้วย "เหตุการณ์ที่เป็นปริศนา ความลึกลับ และอารมณ์อันซับซ้อน" โดยหลีกเลี่ยงการแสดงแบบ เป็นเหตุเป็นผลแต่จะเน้นความสำคัญไปที่ภาพและการจัดองค์ประกอบ มากกว่าการสร้างตัวละคร หรือการเล่าเรื่องราว ซึ่งภาพยนตร์ของเขา ได้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ใหม่ๆ ขึ้นในวงการภาพยนตร์โลก

ตลอดชีวิตการทำงาน อันโตนิโอนี ได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลปาล์มทองคำ เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ จากภาพยนตร์เรื่อง Blowup, รางวัลสิงโตทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส จากภาพยนตร์เรื่อง Red Desert,
รางวัลหมีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน จากภาพยนตร์เรื่อง La Notte เป็นต้น
สถานีรถไฟโอโมเตะซันโด

สถานีรถไฟโอโมเตะซันโด () เป็นสถานีรถไฟของโตเกียวเมโทร (รถไฟใต้ดิน) ในย่านโอโมเตะซันโด กับถนนอะโอะยะมะ แขวงมินาโตะ โตเกียว
อิจิฮาระ (ชิบะ)

อิจิฮาระ () เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 368.20 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากรในปี ค.ศ. 2010 ทั้งสิ้น 279,031 คน
BYOD

Bring Your Own Device (BYOD) (แปลตามอักษร: "นำอุปกรณ์ของคุณมาเอง") อธิบายถึงแนวโน้มทางเทคโนโลยี ที่พนักงานนำอุปกรณ์พกพาของตัวเองมาที่ที่ทำงาน และใช้อุปกรณ์ดังกล่าวเพื่อใช้ทรัพยากรที่มีการควบคุมการเข้าถึงของบริษัท เช่น อีเมล ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ และฐานข้อมูล
บางคนใช้คำว่า Bring Your Own Technology (BYOT) เนื่องจากมันมีความหมายกว้างกว่า ไม่จำกัดอยู่เฉพาะฮาร์ดแวร์เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงซอฟต์แวร์บนอุปกรณ์ด้วย (เช่น เว็บเบราว์เซอร์, โปรแกรมเล่นสื่อ, แอนตี้ไวรัส, เวิร์ดโพรเซสเซอร์)

BYOD มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ ในโลกธุรกิจที่ประมาณ 90% ของพนักงาน ใช้อุปกรณ์ของตัวเองอยู่แล้วในที่ทำงาน (แม้จะใช้อย่างจำกัดก็ตาม)
ส่วนใหญ่แล้ว ธุรกิจต่างๆ ไม่สามารถห้ามแนวโน้มดังกล่าวได้ บางคนเชื่อว่า BYOD อาจช่วยให้พนักงานมีผลิตภาพมากขึ้น

หากปล่อยไว้โดยไม่บริหารจัดการ วิธีปฏิบัติดังกล่าวอาจนำไปสู่การรั่วไหลของข้อมูล ตัวอย่างเช่น ถ้าพนักงานคนหนึ่งใช้สมาร์ตโฟนของเขาเพื่อเข้าถึงเครือข่ายของบริษัท และต่อมาทำโทรศัพท์ดังกล่าวหาย ข้อมูลที่เป็นความลับของบริษัทที่เก็บอยู่ในโทรศัพท์ดังกล่าว ก็อาจจะถูกอ่านได้โดยคนที่ไม่อาจไว้ใจได้

ประเด็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดประการหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจได้ยากในการบริหารจัดการ BYOD ก็คือการติดตามและควบคุมการเข้าถึงเครือข่ายของบริษัทและเครือข่ายส่วนตัว
อุเมดะสกาย

อุเมดะสกาย () เป็นตึกระฟ้าในย่านอุเมดะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ออกแบบโดย ฮิโระชิ ฮะระ ดำเนินการก่อสร้างโดยทาเกนากะ แล้วเสร็จในปี 1993 มีความสูงทั้งสิ้น 40 ชั้น 173 เมตร เป็นอันดับที่ 12 ของนครโอซากะ ถือเป็นอาคารที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญแห่งหนึ่งของนครโอซากะ
ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต

ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต () หรือ ไอจีเอฟ (IGF) เป็นการประชุมที่ผู้มีส่วนได้เสียหลายฝ่ายเข้าร่วม (multi-stakeholder forum) เพื่อการสนทนาเรื่องนโยบายการปกครองหรือการกำกับดูแลอินเทอร์เน็ต ซึ่งเลขาธิการสหประชาชาติประกาศจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกรกฎาคม 2549 และจัดให้มีการประชุมเป็นครั้งในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน 2549

ไอจีเอฟนำผู้มีส่วนได้เสียทุกฝ่ายเข้าร่วมในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ไม่ว่าจะเป็นตัวแทนจากรัฐบาล ภาคธุรกิจ หรือประชาสังคม รวมทั้งชุมชนเทคนิคและชุมชนวิชาการ โดยทุกฝ่ายมีฐานะเท่าเทียมกันในกระบวนการที่เปิดกว้างและไม่กีดกัน

กิจกรรมในที่ประชุมไอจีเอฟ จะมีทั้งเวิร์กช็อป เวทีแลกเปลี่ยนแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด เวทีแลกเปลี่ยนแบบเปิด และการพบปะของกลุ่ม "Dynamic Coalitions" ซึ่งทำงานร่วมกันในประเด็นเฉพาะ (เช่นเรื่องเพศสภาวะ ความปลอดภัยของเยาวชน เสรีภาพในการแสดงออก ปัญหาสแปม)

ประเด็นใหญ่หรือประเด็นแกนของเวิร์กช็อปและเวทีต่างๆ ในที่ประชุมคือ ความเปิดกว้าง (openness), ความมั่นคง (security), ความหลากหลาย (diversity), การเข้าถึง (access), และทรัพยากรจำเป็นสำหรับอินเทอร์เน็ต (critical Internet resources)

ตัวอย่างองค์กรที่เข้าร่วมเช่น Internet Society, ICANN, องค์กรดูแลชื่อโดเมนของประเทศต่างๆ, องค์กรผู้บริโภค, ยูนิเซฟ, ยูเนสโก, ผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิฯของสหประชาชาติ, ตัวแทนจากหน่วยงานรัฐบาล, ไอทียู, องค์กรกำกับกิจการโทรคมนาคม, นักเคลื่อนไหว, บริษัทความมั่นคงด้านคอมพิวเตอร์, บริษัทผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต, กลุ่มผู้สนับสนุนเสรีภาพด้านอินเทอร์เน็ต, องค์กรพัฒนาเอกชนด้านการศึกษาและไอซีที