seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
วาเลนตีโน รอสซี

วาเลนตีโน รอสซี () นักแข่งรถจักรยานยนต์อาชีพ รุ่นโมโตจีพี แชมป์โลก 9 สมัยชาวอิตาลี เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่ตาวุลเลีย เมืองอูร์บีโน เป็นบุตรชายของกราเซียโน รอสซี อดีตนักแข่งรถจักรยานยนต์ รอสซีใช้หมายเลข 46 ในการแข่งขัน

รอสซีเคยขับรถรุ่น 125 และ 250 ซีซี ร่วมทีมอพรีเลีย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2542 ก่อนจะย้ายมาขับให้กับทีมเรปโซล-ฮอนด้า ในรุ่น 500 ซีซี และโมโตจีพี ระหว่างปี พ.ศ. 2543 - 2546 และย้ายมาอยู่กับทีมยามาฮ่า ในปี พ.ศ. 2547 - 2553 โดยย้ายไปขับให้กับทีมดูคาติ ในปี พ.ศ. 2554 - 2555 ก่อนย้ายกลับมาร่วมทีมยามาฮ่าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556

หลังจากจบการแข่งขันในฤดูกาล 2014 ไปแล้วในการแข่งขัน MotoGP ผู้ที่คว้าชัยแชมป์โลกไปครองตกเป็นของ มาร์ค มาร์เควซ ด้วยคะแนนรวม 362 คะแนน ตามมาด้วย อดีตแชมป์โลกหลายสมัย อย่างวาเลนติโน่ รอสซี่ ที่ครองอันดับรองแชมป์ในปีนี้ ด้วยคะแนนรวม 295 และยังเจ๋งพอได้คลองตำแหน่ง MotoGP Star of the Year อีกด้วย

หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน MotoGp ในแต่ละปีจะมีการโหวต นักแข่งที่แฟนๆคิดว่า ยอดเยี่ยมที่สุดในแต่ละปีโดยในปีนี้ สาวก MotoGP ร่วมกันเทใจให้ วาเลนติโน่ รอสซี่ หรือฉายา “เดอะด็อคเตอร์” จนได้รับตำแหน่ง ยอดนักบิดฤดูกาล 2014
อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร

อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร (, 1 มกราคม ค.ศ. 1944 - ) เป็นหัวหน้าพรรคเนชันแนลคองเกรส และประธานาธิบดีของประเทศซูดานคนปัจุจบัน เริ่มเข้ามามีอำนาจทางการเมืองครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ขณะยังเป็นนายทหารยศพันโท โดยเป็นผู้นำกลุ่มนายทหารทำรัฐประหารไม่นองเลือดขับไล่รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีซาดิก อัลมะฮ์ดี (Sadiq al-Mahdi) ซึ่งเป็นรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้เจรจายุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง ซึ่งเป็นสงครามที่ดำเนินมาต่อเนื่องยาวนานที่สุดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยให้อำนาจปกครองตนเองบางส่วนในเซาท์ซูดานซึ่งเป็นพื้นที่เกิดสงคราม อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองแล้ว รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางต่อบทบาทของรัฐบาลในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ดาร์ฟูร์ อันเป็นการกวาดล้างชาติพันธุ์ประชากรที่ไม่ใช่ชาวอาหรับครั้งใหญ่ในซูดาน มีผู้เสียชีวิตจากกรณีดังกล่าวอยู่ระหว่าง 200,000 ถึง 400,000 คน บทบาทของนายอัลบะชีรในเรื่องนี้ได้นำไปสู่การสู้รบอย่างรุนแรงระหว่างกองกำลังติดอาวุธของพวกยันยาวิด (Janjaweed) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายรัฐบาล และกองกำลังกบฏฝ่ายต่างๆ อันได้แก่ กองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (Sudan People's Liberation Army, SPLA) กองทัพปลดปล่อยซูดาน (Sudanese Liberation Army, SLA) และขบวนการความยุติธรรมและความเสมอภาค (Justice and Equality Movement, JEM) ซึ่งทำการรบในรูปแบบสงครามกองโจรในแคว้นดาร์ฟูร์ ผลจากสงครามครั้งนี้ทำให้ประชาชนกว่า 2.5 ล้านคนต้องไร้ที่อยู่อาศัย และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศชาดกับซูดานตกต่ำลงจนถึงระดับวิกฤต

เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลุยส์ โมเรโน-โอแคมโป อัยการประจำศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court, ICC) ได้ฟ้องร้องนายอัลบะชีรในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ กระทำอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และอาชญากรรมสงครามในแคว้นดาร์ฟูร์ ศาลได้ออกหมายจับนายอัลบะชีรเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2009 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติและอาชญากรรมสงคราม แต่ไม่รวมข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เนื่องจากศาลได้ชี้ว่าหลักฐานที่จะฟ้องร้องด้วยข้อหาดังกล่าวยังมีไม่เพียงพอ หมายจับดังกล่าวได้ถูกนำส่งไปยังรัฐบาลซูดาน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม นายอัลบะชีรยังคงดำรงตำแหน่งประมุขของประเทศต่อไปแม้จะมีหมายจับจากศาลอาญาระหว่างประเทศออกมาก็ตาม

นายอัลบะชีรได้ลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งทั่วไปของซูดานที่กำลังจะเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2009 นับเป็นการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคการเมืองของซูดานครั้งแรกในรอบ 9 ปี คู่แข่งคนสำคัญของนายอัลบะชีรคือนายซัลวา เคียร์ มายาร์ดิท (Salva Kiir Mayardit) รองประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้นำของกองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (SPLA)
สาวิทย์ แก้วหวาน

นายสาวิทย์ แก้วหวาน เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นประธานคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย และแกนนำรุ่นที่ 2 ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สายอาชีพแรงงานรัฐวิสาหกิจ เป็นแกนนำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย (สร.รฟท.)

นายสาวิทย์จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคพัทลุง คณะวิศวกรรมรถไฟ เข้าทำงานในการรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 เข้าสู่ขบวนการแรงงานในปี พ.ศ. 2531 และได้ร่วมกิจกรรมเคลื่อนไหวต่างๆ เรื่อยมา ได้เป็นรองประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย จนกระทั่งเป็นเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.)และต่อมาได้เข้าร่วมกลุ่มคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย ซึ่งได้เข้าร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ปี พ.ศ. 2549 กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย โดยมีบทบาทเป็นโฆษกบนเวที และถูกแต่งตั้งให้เป็นแกนนำรุ่นที่ 2 ในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551

แต่ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2554 นายสาวิทย์พร้อมด้วยนายสมศักดิ์ โกศัยสุข ได้ทำตามมติของ สรส. ซึ่งมีนายสาวิทย์เป็นเลขาธิการอยู่ โดยถอนตัวออกจากการเป็นแกนนำพันธมิตรฯ เนื่องจากมีความเห็นต่างกันในเรื่องที่พรรคการเมืองใหม่ (กมม.) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ตั้งขึ้นมาโดยกลุ่มพันธมิตรฯ ถึงเรื่องการที่จะส่งผู้สมัครของพรรคลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 หรือไม่

วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ได้มีมติให้สมาชิกรัฐวิสาหกิจ 43 แห่งทั่วประเทศ ร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ถ้ายังไม่ลาออก ให้รัฐวิสาหกิจทั่วประเทศนัดหยุดงานพร้อมกัน ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป เพื่อกดดันรัฐบาล เนื่องจากเห็นว่ารัฐบาลสมชายได้ใช้ความรุนแรงในการสลายการชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยที่หน้ารัฐสภาวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จนมีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต

นายสาวิทย์ ใช้ชีวิตคู่กับ เสน่ห์ หงษ์ทอง ผู้ประสานงานศูนย์ประสานงานกรรมกรและเป็นหนึ่งในผู้ร่วมชุมนุมกับพันธมิตรด้วย มีบุตรด้วยกัน 2 คน

http://www.parliament.go.th/news/news_detail.php?prid=156962
http://www2.nurnia.com/10447/11/thai-social-political-economic/
รีซอตโต

รีซอตโต () เป็นอาหารอิตาลีชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นข้าวผัดที่มีลักษณะข้นไปด้วยครีมจากการดูดซับไวน์และน้ำซุปจากเนื้อวัว ปลา หรือผักในขณะผัด ส่วนผสมหลักของรีซอตโตโดยทั่วไปมักประกอบด้วยชีสพาร์มีซอน เนย และหัวหอม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีหุงข้าวอันนิยมที่สุดในอาหารอีตาลี

โดยปกติใช้ข้าวการ์นาโรลี ข้าววีอาโลเนนาโน หรือข้าวอาร์โบรีโอในการทำอาหาร แต่เนื่องจากข้าวสองชนิดแรกมีราคาสูงเกินไป การใช้ข้าวอาร์โบรีโอจึงเป็นที่นิยมในการทำรีซอตโตดังที่พบเห็นได้ทั่วไป

ประเภทของรีซอตโตมีหลากหลายเช่นเดียวกันกับข้าวผัดของไทย เช่น
แทว็อนกุน

แทว็อนกุน () เป็นตำแหน่งของราชวงศ์โชซ็อน สำหรับพระราชบิดาของกษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์เอง แต่พระโอรสนั้นครองราชย์ ปกติแล้วในคราวที่แต่งตั้งแทว็อนกุนนั้น ตัวแทว็อนกุนเองจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ในราชวงศ์โชซ็อน มีแทว็อนกุน 4 พระองค์ ที่จริงพระราชบิดาของกษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์นั้นมีมากกว่านี้ แต่เมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์ก็มักจะแต่งตั้งพระราชบิดาของพระองค์เป็นกษัตริย์เสมอ
บุปผาราตรี 3.1

บุปผาราตรี 3.1 เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ ภาค 3 ของหนังผี สยองขวัญ ต่อจาก "บุปผาราตรี" และ "บุปผาราตรี เฟส 2" ออกฉายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, มาริโอ้ เมาเร่อ, ด.ญ.นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ,ฉันทนา กิติยพันธ์, สมเล็ก ศักดิกุล, สุธน เวชกามา, สายเชีย วงศ์วิโรจน์

มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่ ออสการ์อพาร์ตเม้นต์ ในยุคเรโนเวท ทำการปรับปรุงสถานที่ใหม่ บริหารงานโดย “เจ๊สาม” (ฉันทนา กิติยพันธ์) พี่สาวของเจ๊สี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเจ๊สามเปิดบ่อนเถื่อนอย่างลับ ๆกับ"เซียนต้อม" (ค่อม ชวนชื่น) ขณะเดียวกัน “หรั่ง” (มาริโอ้ เมาเร่อ) หนุ่มนักวาดการ์ตูนผี ที่มีความสามารถมองเห็นผีได้ย้ายเข้ามาอยู่ ซึ่งเขาได้พบกับผี “บุปผา” (เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์) ที่ห้อง 609 จนทำให้หรั่งหลงรักบุปผา

"บุปผาราตรี 3.1" เปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยโรงฉาย93 โรงฉาย ด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ซึ่งไม่ต่างกับในภาคแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่เปิดตัว 3 วันได้ไป 8 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 36.72 ล้านบาท
เฟเดรีโก เฟลลีนี

เฟเดรีโก เฟลลีนี () (20 มกราคม ค.ศ. 1920 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1993) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในผลงานในการใช้ภาพแบบแฟนตาซีและบาโรค ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อนักสร้างภาพยนตร์ในศตวรรษที่ 20
สแตนลีย์ คูบริก

สแตนลีย์ คูบริก () (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ทรงอิทธิพลชาวอเมริกัน-อังกฤษ นักเขียนบท ผู้สร้าง และนักถ่ายภาพ เขามีผลงานกำกับที่มักมีข้อวิพากษ์วิจารณ์ขัดแย้งอยู่หลายเรื่อง การทำงานของเขามีความละเอียดละออใส่ใจในการเลือกคัดสรร การทำงานที่เชื่องช้า และมีความหลากหลายในประเภทของภาพยนตร์ที่เขาทำ เขานิยมใช้ชีวิตอย่างสันโดษในชีวิตส่วนตัว
ไดแอนา (เทพปกรณัม)

เทพีไดแอนนา (ภาษาอังกฤษ: Diana) ตามตำนานเทพเจ้าโรมัน “เทพีไดแอนนา” เป็นเทพีแห่งการล่าสัตว์ที่มีความเกี่ยวข้องกับสัตว์ป่า, ป่าและพระจันทร์ ในวรรณคดีไดแอนนาเป็นเทพีโรมันที่คู่กับเทพีอาร์เทมีสของตำนานเทพเจ้ากรีก แต่ในลัทธินิยมไดแอนนาเป็นเทพีที่มาจากอิตาลีไม่ใช่กรีซโบราณ ไดแอนนาเป็นเทพีที่สักการะกันในศาสนาโรมันโบราณ (Religion in ancient Rome) และในปัจจุบันเป็นที่นับถือของศาสนาของขบวนการโรมันใหม่ (Nova Roma) และกลุ่มเวทมนตร์สเตรเกเรีย (Stregheria) 
นอกจากสัญลักษณ์ประจำตัวที่กล่าวแล้วป่าโอ้คก็ยังมีความศักดิ์สิทธิ์ต่อไดแอนนา และไดแอนนาก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของพรหมจารี (chastity) ตามตำนานแล้วไดแอนนาและพี่ชายแฝดเทพอพอลโลเกิดบนเกาะเดลอส (Delos) และเป็นธิดาของของเทพจูปิเตอร์ (Jupiter) และเทพีลาโทนา (Latona) ไดแอนนาเป็นหนึ่งในไตรเทพี: เทพีเอเกเรีย (Egeria) นิมฟ์น้ำ, สาวใช้ และหมอตำแย และเทพีเวอร์เบียส (Virbius) เทพีแห่งป่าโปร่ง
มาร์วิน แฮ็กเลอร์

มาร์วิน แฮ็กเลอร์ (Marvin Hagler) เจ้าของแชมป์โลกมิดเดิลเวท 3 สถาบันหลักในปี ค.ศ. 1980 - ค.ศ. 1987 1 ใน 4 ยอดนักชกรุ่นกลางแห่งทศวรรษที่ 80 ร่วมกับ ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด, โธมัส เฮิร์นส์ และ โรแบร์โต้ ดูรัน แฮ็กเลอร์มีชื่อจริงแต่กำเนิดว่า มาร์วิน นาธาเนียล แฮ็กเลอร์ (Marvin Nathaniel Hagler) เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 ที่เมืองนิวอาร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์

แฮ็กเลอร์เริ่มการชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน ก่อนจะหันมาชกมวยสากลอาชีพในปี ค.ศ. 1973 ทำสถิติชนะทั้งหมด 46 ครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. มีเสมอเพียงครั้งเดียวและสะดุดแพ้เพียง 2 ครั้ง ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวทพร้อมกันถึง 2 สถาบัน คือ WBA และ WBC กับ วิโต อันตูโอเฟอร์โม นักมวยชาวอิตาเลียน เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 ที่ลาสเวกัส ผลปรากฏว่าทั้งคู่เสมอกันในการยกครบ 15 ยก

จากนั้นแฮ็กเลอร์จึงชกทำฟอร์มชนะรวดอีก 3 ครั้ง ก็ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งใน 2 สถาบันเดิม กับ อลัน มินเธอร์ นักมวยชาวอังกฤษเจ้าของตำแหน่งเดิม ที่สนามเวมบลีย์ มหานครลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในถิ่นของมินเธอร์เอง ซึ่งผลการชก แฮ็กเลอร์สามารถเอาชนะที.เค.โอ.มินเธอร์ได้เพียงแค่ยกที่ 3 กลายเป็นแชมป์โลกมิดเดิลเวทของ WBA และ WBC ไปเลยทันที

จากนั้นแฮ็กเลอร์ก็เดินหน้าป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกได้ถึง 12 ครั้ง โดยได้แชมป์โลกสถาบันใหม่คือ IBF ที่เพิ่งก่อตั้งมาด้วย โดยที่ IBF ได้มอบตำแหน่งให้แก่แฮ็กเลอร์ไปเลยโดยดุษฎี และการป้องกันตำแหน่งของแฮ็กเลอร์นั้น ได้ผ่านนักมวยดี ๆ หลายคนซึ่งแฮ็กเลอร์ก็สามารถเอาชนะได้อย่างงดงามทุกครั้ง เช่น วิโต อันตูโอเฟอร์โม คู่ปรับเก่าที่เคยเสมอกันมาก่อน, มุสตาฟา แฮมโช่ นักมวยชาวซีเรียน, จอห์น มูกาบี้ นักมวยชาวอูกันดา, ฮวน โดมิงโก โรดัล นักมวยชาวอาร์เจนไตน์, โรแบร์โต้ ดูรัน รวมทั้ง โธมัส เฮิร์นส์ ด้วย

จนกระทั่งถึงการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 13 แฮ็กเลอร์ ต้องพบกับ ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด ที่แขวนนวมไปนานถึง 3 ปี และหวนกลับคืนมาอีกครั้งโดยที่ไม่ได้อุ่นเครื่องชกกับใครอีกเลย ก่อนชกแฮ็กเลอร์ได้ประกาศว่าถ้าเขาแพ้เลนเนิร์ด เขาจะแขวนนวมทันที ซึ่งผลการชกออกมาก็ปรากฏว่า แฮ็กเลอร์สามารถทำได้ดีกว่า แต่เมื่อรวมคะแนน 12 ยกกันแล้ว กรรมการตัดสินให้เลนเนิร์ดเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้นแฮ็กเลอร์ก็ได้แขวนนวมเลิกชกไปทันทีดังที่ได้ลั่นวาจาไว้ และไม่กลับมายุ่งเกี่ยวกับวงการมวยในฐานะใด ๆ อีกเลย

มาร์วิน แฮ็กเลอร์ เป็นนักมวยที่ถนัดซ้าย มีพลังกำปั้นที่หนักหน่วง มีเอกลักษณ์คือ ศีรษะที่โล้นเลี่ยน ซึ่งแฟนมวยชาวไทยให้ฉายาว่า ""ไอ้โล้นซ่า"" ส่วนในฉายาภาษาอังกฤษคือ "" Marvelous"" หลังแขวนนวมแฮ็กเลอร์ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในประเทศอิตาลี เปิดร้านขายอาหารอิตาเลียน และหันไปเป็นนักแสดงประกอบตามภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ของอิตาลี พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่อจริงของตัวเองเป็น มาร์เวลัส มาร์วิน แฮ็กเลอร์ (Marvelous Marvin Hagler) ตามชื่อที่ใช้เรียกในสมัยที่ยังชกมวย

ปัจจุบัน แฮ็กเลอร์ได้อาศัยอยู่ที่เมืองบล็อกตัน รัฐแมสซาชูเซตส์
แฟรงค์ บรูโน

แฟรงค์ บรูโน () อดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวทผิวดำชาวอังกฤษ มีชื่อจริงว่า แฟรงกลิน รอย บรูโน (Franklin Roy Bruno) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

บรูโนชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 ทำสถิติชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. 21 ครั้งรวด ก่อนจะแพ้ที.เค.โอ.ยก 10 กับ เจมส์ สมิธ นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ ถิ่นของบรูโนเอง จากนั้นบรูโนกลับมาทำฟอร์มชนะรวดอีก 7 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกอีก 6 ครั้ง ก่อนจะมาแพ้ที.เค.โอ.ในยกทื่ 11 ต่อ ทิม วิทเธอร์สปูน นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ และบรูโนก็กลับมาชนะน็อกอีก 5 ครั้ง

ก่อนที่จะขึ้นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สถาบันหลัก กับนักมวยอันตรายแห่งยุค ไมค์ ไทสัน ถึงลาสเวกัส ผลการชกบรูโนเป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.เพียงยกที่ 5 แก่ไทสันเท่านั้นเอง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นบรูโนก็กลับมาทำฟอร์มชนะน็อกรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนที่จะชิงแชมป์โลกอีกครั้งเฉพาะของสถาบันสภามวยโลก (WBC) กับ เลนน็อก ลูอิส นักมวยชาวอังกฤษด้วยกัน ผลการชกบรูโนไม่อาจจะทนทานลูอิสไหว จึงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เท่านั้น

จากนั้นบรูโนก็ยังเคลื่อนไหวชกอีกเรื่อย ๆ แต่ก็ทิ้งระยะห่างออกไปในแต่ละปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1995 ที่ลูอิสเสียแชมป์โลก WBC ให้แก่ โอลิเวอร์ แมคคอลล์ นักมวยชาวอเมริกันอย่างไม่น่าเชื่อ บรูโนก็ได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 3 กับ แมคคอลล์ ที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1995 ปรากฏว่าบรูโนสามารถที่จะเอาชนะคะแนนแมคคอล์ไปได้ กลายเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WBC คนใหม่

จากการได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวทของบรูโนนั้น ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที และกลายเป็นนักกีฬาขวัญใจชาวอังกฤษไปเลยทีเดียว เพราะบรูโนกลายเป็นนักมวยชาวอังกฤษแท้ ๆ คนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ หลังจากคนแรกคือ บ๊อบ ฟิตซิมมอนส์ ในปี ค.ศ. 1897 นับเป็นเวลานานถึง 98 ปี (ไม่นับ เลนน็อก ลูอิส เพราะลูอิสมีเชื้อสายจาไมก้า) ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวินเทียบเท่ากับท่านเซอร์ ให้แก่ บรูโน ด้วย

แฟรงค์ บรูโน ต้องป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกกับ ไมค์ ไทสัน อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยแพ้น็อกมาแล้วในอดีต ซึ่งคราวนี้ไทสันคืนหวนกลับมาบนเวทีอีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากต้องโทษจำคุกอยู่นาน 3 ปี และเมื่อพบกันอีกครั้ง บรูโนก็ทนทานความดุดันของไทสันไม่ไหว แพ้น็อกไปเพียงแค่ยกที่ 3 เท่านั้น เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1996 ที่ลาสเวกัส หลังจากนั้นบรูโนก็แขวนนวมไปโดยไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

แฟรงก์ บรูโน แม้จะเป็นนักมวยรูปร่างสูงใหญ่ ดูบึกบึนและมีสถิติชนะน็อกหลายครั้ง แต่เมื่อพบกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกก็มักจะแพ้น็อกเพียงยกต้น ๆ อยู่ตลอด และถึงแม้ว่าจะเคยเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวทก็ตาม แต่ก็ไม่เคยป้องกันตำแหน่งได้เลยและต้องใช้โอกาสถึง 3 ครั้ง จึงจะได้แชมป์มา ซึ่งในหลายปีต่อมา มีการจัดอันดับแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทที่ได้ชื่อว่าอ่อนแอที่สุด มีชื่อของบรูโนติดอยู่ในอันดับด้วย
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศไซปรัส

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศไซปรัสในประเทศต่างๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
อาเซลีนู เฟรย์ตัส

อาเซลีนู เฟรย์ตัส () ยอดนักมวยชาวบราซิล เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1975 ที่เมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล เฟรย์ตัสมีชื่อเล่นว่า "ปอปอ" () เป็นชื่อที่แม่ของเขาตั้งให้ ซึ่งเป็นเสียงของเฟรย์ตัสในวัยทารกที่กำลังดูดนม อาเซลีนู เฟรย์ตัส ถือได้ว่าเป็นนักมวยชาวบราซิล ที่ทำให้วงการกีฬาบราซิลตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยสถิติการชกที่น่าทึ่ง นอกเหนือจากฟุตบอลที่เป็นกีฬาอันดับหนึ่งของประเทศ และทั่วโลกก็รู้จักบราซิลจากการเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกถึง 5 สมัยด้วยกัน มีการเปรียบเทียบเฟรย์ตัสว่าเสมือนกับเอเดร์ โชฟรี (Eder Jofre) อดีตยอดนักมวยชาวบราซิลในรุ่นแบนตัมเวตในยุคทศวรรษที่ 60 และในงานแต่งงานของเฟรย์ตัสมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ไปทั่วประเทศบราซิลอีกด้วย
เฟรย์ตัสเริ่มต้นชีวิตการชกมวยด้วยการชกมวยสากลสมัครเล่นก่อน ประสบความสำเร็จโดยได้เหรียญเงินในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ในปีพ.ศ. 2538 ในรุ่นไลต์เวต จากนั้นเฟรย์ตัสจึงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ เอเดรียโน เซเรส ยก 1 ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ได้ครองแชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท ปีต่อมาได้ครองแชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท และอีกปีได้ครองแชมป์บราซิลรุ่นไลท์เวท และสร้างสถิติที่น่าทึ่งด้วยการชนะรวด 20 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลต์เวตขององค์กรมวยโลก (WBO) กับอานาโตลี อเล็กซานดรอฟ นักมวยชาวคาซัคสถาน เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ผลการชกเฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะน็อกเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้แชมป์ในระดับภูมิภาคของทั้งสภามวยโลก (WBC) และองค์กรมวยโลกมาแล้วเฟรย์ตัสชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง โดยเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคอีกทั้งหมด โดยพบกับนักมวยฝีมือดีเช่น ดาเนียล อาลีเซอา นักมวยชาวเปอร์โตริโก และอัลเฟรด โกเตย์ นักมวยชาวกานา

จากนั้นเฟรย์ตัสที่มีสถิติชนะรวด 30 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด 29 ครั้ง มีชนะคะแนน 10 ยกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นกับโกเตย์ ขึ้นเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกกับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสมาคมมวยโลก (WBA) กับโฮเอล กาซามายอร์ นักมวยชาวคิวบา ผู้มีสถิติไม่เคยแพ้ใครเหมือนกัน ผลการชก เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปได้ ได้ครองแชมป์โลกจูเนียร์ไลต์เวตพร้อมกันถึง 2 สถาบัน เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2545

จากนั้นเฟรย์ตัสขึ้นป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก 2 สถาบันนี้ได้อีก 3 ครั้ง จึงสละตำแหน่งเพื่อเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลต์เวต และได้เป็นแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลกเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอาเธอร์ กรีกอเรียน เจ้าของตำแหน่งเดิมชาวอุซเบกิสถาน เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2547 จากนั้นเฟรย์ตัสพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก เมื่อพบกับดีเอโก คอร์ราเลส นักมวยชาวอเมริกัน ผู้ที่กำลังมีฟอร์มการชกร้อนแรงอีกคนแห่งรุ่นนี้ เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายแพ้น็อกโดยเทคนิคต่อคอร์ราเลสไปในยกที่ 10 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าพลังกำปั้นของเขาไม่หนักหน่วงเหมือนเดิมอีกแล้ว หลังจากไม่สามารถเอาชนะน็อกได้เหมือนแต่ก่อน

จากนั้นเฟรย์ตัสทำฟอร์มชนะอีก 2 ครั้ง เป็นการชนะน็อก 1 ครั้ง และชนะคะแนนอีก 1 ครั้ง จึงแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลก ที่ว่างกับซาฮีร์ ราฮีม นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเฟรย์ตัสก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอีก 
28 เมษายน พ.ศ. 2550 เฟรย์ตัสชกเดิมพันแชมป์โลกรุ่นเดียวกันกับควน ดีอัซ แชมป์โลกของสมาคมมวยโลกชาวเม็กซิโก และเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 8 และจนบัดนี้เฟรย์ตัสก็ยังไม่ได้ขึ้นเวทีชกมวยอีกเลย
ผุสชา โทณะวณิก

ผุสชา โทณะวณิก (ชื่อเล่น ตุ้ม) มีความสามารถหลากหลาย ทั้งงานเบื้องหน้าและเบื้องหลัง มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรโทรทัศน์รายการจันทร์กะพริบ และคอนเสิร์ตคอนเทสต์ เป็นนักร้องเสียงหวานที่มีผลงานมาแล้ว 4 อัลบั้มเพลงที่โด่งดังคือ ฝัน ฝันหวาน เธอยังเป็นจิตอาสาร้องเพลงเพื่อเด็กและศาสนาให้แก่เสถียรธรรมสถานและสถาบันวิมุตตยาลัยและยังเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ด้านการพูด การนำเสนอ การเป็นพิธีกรให้แก่คนรุ่นใหม่ และบุคลากรในองค์กรต่างๆ

ผุสชา โทณะวณิก ศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ เมื่อเรียนอยู่ชั้น ม.ศ.2 ได้เรียนเปียโนที่ศูนย์ดนตรีวาทินี และเป็นนักร้องนำประจำวงวาทินี ได้ออกรายการโทรทัศน์และงานต่าง ๆ ร่วมกับวง จนเรียนจบ ม.ศ.5 จากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 จากนั้นผุสชาเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกการละคร เมื่อเรียนปี 2 ได้ตั้งวงดนตรีหญิงชื่อ "เบลลาดอนน่า" ซึ่งมีสมาชิกอย่าง ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ พิไลวรรณ บุญล้น เวนิกา วิล ออกแสดงตามงานของมหาวิทยาลัยและเล่นตามงานข้างนอกด้วย

จึงทำให้รู้จักกับ ชรัส เฟื่องอารมย์ และพนเทพ สุวรรณะบุณย์(วงแฟลช)ที่เล่นประจำอยู่ที่เดอะไนล์ โรงแรงแมนดาริน ขณะนั้น ชรัสกำลังทำอัลบั้มชุดแรกกับวงแฟลช และเมื่อมาพบผุสชาขณะกำลังซ้อมอยู่กับวงเบลลาดอนน่าก็รู้สึกพอใจกับการร้องและน้ำเสียง จึงขอให้ไปช่วยบันทึกเสียงร้องประสานในชุดแรกของเขา และต่อมาชรัส เฟื่องอารมย์ ก็ได้ชวนผุสชาให้ออกงานเดี่ยว โดยเขาจะทำหน้าที่ดูแลการผลิต ผุสชาออกผลงานชุดแรก "ฝัน ฝันหวาน" ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ภายใต้สังกัดแกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดี ทำให้ในวันแรกมียอดสั่งจองเทปถึง 70,000 ม้วน และส่งผลให้ชื่อ "ผุสชา โทณะวณิก" เป็นนักร้องโด่งดังในทันที ผุสชามีผลงานชุดที่ 2 ตามมา ชื่อ "โปรดฟังฉัน" ในปี พ.ศ. 2531 และผลงานชุดที่ 3 คือ "วันและคืน" ในปี พ.ศ. 2537 โดยมี ธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์ และออกผลงานชุดสุดท้าย "ริทึมออฟผุสชา" (Rhythm of Pusacha) ในปี พ.ศ. 2544 กับยูนิเวอร์แซล เป็นการคัฟเวอร์เพลงเก่าผลงานประพันธ์ของ สุรพล โทณะวณิก คุณอาของเธอ มาร้องใหม่ในแนวละตินแจ๊ซ โดยธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์ 
ในขณะที่ผุสชาเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง แต่เธอกลับยังทำงานในสิ่งที่เธอเรียนมาไปพร้อม ๆ กัน คือ งานผลิตรายการโทรทัศน์ที่บริษัทเจเอสแอล และได้เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ในเวลาต่อมา ผลงานที่สร้างชื่อเสียงในการเป็นพิธีกร คือ รายการเพลง"น้ำแข็งใส่น้ำหวาน" รายการประกวดเพลงที่โด่งดัง "คอนเสิร์ตคอนเทสต์" คู่กับปัญญา นิรันดร์กุล ในปี 2529 และรายการ "จันทร์กะพริบ" คู่กับ ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร ความสามารถด้านการเป็นพิธีกรของผุสชานั้นได้รับการยอมรับจากสถาบันต่าง ๆ โดยเธอได้รับรางวัลพิธีกรยอดเยี่ยมถึง 6 รางวัล

อัลบัมจิตอาสา
ฌอง เฮย์

ฌอง เฮย์ (ภาษาอังกฤษ: Jean Hey หรือ Jean Hay) (ราว ค.ศ. 1475 - ราว ค.ศ. 1505) เป็นจิตรกรที่เดิมรู้จักกันในนามว่า “มาสเตอร์แห่งมูแลงส์” เฮย์เป็นจิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ของยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพศิลปะคริสต์ศาสนา และจิตรกรรมหนังสือวิจิตร ฌอง เฮย์ทำงานในฝรั่งเศสและในอาณาบริเวณของดยุคแห่งเบอร์กันดีและมีส่วนเกี่ยวข้องกับดยุคแห่งบูร์บอง

รายละเอียดเกี่ยวกับเบื้องต้นของชีวิตไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก แต่สันนิษฐานว่าได้ศึกษาการเขียนกับ ฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์ และอาจจะใช้เวลาบั้นปลายในปารีส

งานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดของเฮย์เป็นงานฉากแท่นบูชาในมหาวิหารโนเทรอดามแห่งมูแลงส์ในอัลลีเยร์ในประเทศฝรั่งเศส ที่สันนิษฐานว่าเขียนราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 แผงกลางเป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรชื่นชมด้วยเทวดาและบานสองข้างเป็นภาพเหมือนของปีเตอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบูร์บอง (Peter II, Duke of Bourbon) และดัชเชส Anne de Beaujeu และลูกสาวซูซานแห่งบูร์บอง (Suzanne of Bourbon) สภาพของบานพับภาพอยู่ในสภาพที่ดีมากแม้ว่าในเวลาก่อนหน้าคริสต์ทศวรรษ 1830 ส่วนล่างถูกตัดออกไปบ้าง

จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 นามของผู้เขียนฉากบานพับภาพมูแลงส์ก็ไม่เป็นที่ทราบว่าเป็นใคร แต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะสามารถบ่งภาพเขียนอื่นได้ว่าเป็นภาพที่เขียนโดยจิตรกรเดียวกับผู้เขียนบานพับภาพมูแลงส์ หนังสือเกี่ยวกับมาสเตอร์แห่งมูแลงส์เขียนในปี ค.ศ. 1961 โดยมาดาเลน ฮุยเล็ท ดิสเตรีย (Madeleine Huillet d'Istria) ตั้งข้อเสนอว่าจิตรกรที่ว่าไม่มีตัวตนและผู้เขียนเป็นกลุ่มจิตรกรกว่าสิบสองคนที่เป็นผู้เขียนงานต่างๆ ที่เดิมบ่งว่าเป็นงานเขียนของมาสเตอร์แห่งมูแลงส์ก่อนหน้านั้น ชื่อของมาสเตอร์แห่งมูแลงส์เพิ่งมาพบว่าเป็นใครเมื่อพบคำจารึกบนด้านหลังของภาพ “พระเยซูทรงมงกุฏหนาม” (ค.ศ. 1494) ที่ได้รับความเสียหายในราชพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งเบลเยียมในบรัสเซลส์ ที่บ่งว่าชื่อ “ฌอง เฮย์” “teutonicus” และ “pictor egregius” (“จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่”) และผู้จ้างคือฌอง คุยอิเล็ตต์ (Jean Cueillette) ผู้เป็นราชเลขาธิการของพระเจ้าแผ่นดินและผู้เกี่ยวข้องกับราชวงศ์บูร์บอง ลักษณะการเขียนที่คล้ายคลึงกันทำให้บ่งได้ว่าเป็นงานเขียนโดยมาสเตอร์แห่งมูแลงส์ มาสเตอร์แห่งมูแลงส์จึงน่าจะเป็นจิตรกรประจำราชสำนักของราชวงศ์บูร์บอง และจากหลักฐานจากระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี 1503 ระบุว่าช่างเขียนประจำราชสำนักชื่อฌอง และไม่น่าจะเป็นฌอง เพร์รีอาล (Jean Perréal) หรือ ฌอง โพรโวสต์ (Jean Prévost) จากการค้นคว้าต่อมา สร้อย “Teutonicus” หรือ “เยอรมัน” หลังชื่อขณะนั้นไม่แต่จะใช้สำหรับชาวเยอรมันแต่ยังรวมทั้งผู้ที่เป็นชาวเฟล็มมิชด้วยในขณะนั้น
เดอะรีซัน

"เดอะรีซัน" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"

"เดอะรีซัน" เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับคาโรล์ คิง และอำนวยการผลิตโดยเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ผู้อำนวยการสร้างเพลงให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ คาโรล์ยังร้องเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ออกด้วย ในเบื้องต้น เพลงนี้ได้เสนอให้กับวงแอโรสมิธ แต่พวกเขาปฏิเสธ

เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 13 ในไอร์แลนด์ ส่วนในฝรั่งเศสซึ่งออกจำหน่ายร่วมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 กว่า 13 สัปดาห์ และมียอดขายกว่า 1 ล้านชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร (1,200,000 ชุด)

มิวสิกวิดีโอถ่ายโดย Scott Floyd Lochmus และปฐมทัศน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นวิดีโอระหว่างการบันทึกเสียงในสตูดิโอ

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม "เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์" อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้

เซลีนร้องเพลงนี้ระหว่างการจัด "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ"

เพลงนี้ได้รับการบรรจุในอัลบั้ม "เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1" ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม "" ในปี พ.ศ. 2551 ในฉบับยุโรป

เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีบันทึกการแสดงสด "อูเกอร์ดูสตาด"

ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (ฝรั่งเศส)

ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)

ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 1 (สหราชอาณาจักร)

ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 2 (สหราชอาณาจักร)