seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เจาะประเด็นข่าวค่ำ

เจาะประเด็นข่าวค่ำ เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายงานข่าวความเคลื่อนไหวปัจจุบัน ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 16:00 - 17:15 น. และ ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 17:00 - 17:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และ Facebook Fanpage : CH7HD News รวมถึงถ่ายทอดสัญญาณคลื่นความถี่เสียงผ่านสถานีวิทยุกระจายเสียง 1 ปณ. สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ กู๊ดไทม์เรดิโอ เอฟเอ็ม 98.5 เมกะเฮิร์ตซ์

รายการดังกล่าวสืบทอดมาจากข่าวภาคค่ำประจำวันซึ่งฝ่ายข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผลิตและออกอากาศสดด้วยตนเองมาอย่างต่อเนื่อง โดยรายการดังกล่าวออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 โดยยังคงรับผิดชอบโดยฝ่ายข่าวของช่อง 7 เช่นเดิม ก่อนที่ในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2561 บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด (มหาชน) ได้รับโอนความรับผิดชอบการผลิตรายการข่าวดังกล่าวมาจากฝ่ายข่าวของช่อง 7 และย้ายสถานที่ออกอากาศสดของรายการไปออกอากาศสด ณ มนตรีสตูดิโอ แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร แต่การบรรยายภาษามือสดในรายการ ยังคงดำเนินการ ณ ห้องล่ามภาษามือภายในช่อง 7 เช่นเดิม

วันจันทร์ - วันศุกร์
วันเสาร์
วันอาทิตย์

2 ช่วงข่าว
ที่นี่ไทยพีบีเอส

ที่นี่ Thai PBS เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายงานข่าว-เหตุการณ์ปัจจุบันและสัมภาษณ์ ในเชิงเจาะลึกหรือวิเคราะห์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 22.00 - 23.00 น. ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ผลิตโดย สำนักข่าว สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส โดยพัฒนามาจากรายการ ตอบโจทย์ ที่ออกอากาศในช่วงแรกของการเปิดสถานีตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยช่วงนั้นออกอากาศเพียงครึ่งชั่วโมง คือ เวลา 21.30 - 22.00 น. และได้กลายเป็นหนึ่งช่วงรายการ ดำเนินรายการโดย ดร.ณัฏฐา โกมลวาทิน, วราวิทย์ ฉิมมณี และช่วง ตอบโจทย์ Thai PBS ดำเนินรายการหลักโดย ก่อเขต จันทเลิศลักษณ์ ร่วมกับผู้ประกาศข่าวไทยพีบีเอสคนอื่นๆ ได้แก่ จีรชาตา เอี่ยมรัศมี

สำหรับรายการ ที่นี่ Thai PBS เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (โดยออกอากาศต่อจาก ที่นี่ ทีวีไทย และ ตอบโจทย์ข่าว) และได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการ และเวลาการออกอากาศมาเป็นระยะ ส่วนช่วง ตอบโจทย์ เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2556 ช่วงตอบโจทย์ได้แยกตัวจากรายการ โดยโอนย้ายการกำกับดูแลช่วงตอบโจทย์ ที่เดิมกำกับดูแลโดยสำนักข่าว ส.ส.ท. โอนไปอยู่กับสำนักรายการ ส.ส.ท. แทน และตั้งเป็นรายการอีกรายการหนึ่งคือ ตอบโจทย์ประเทศไทย ซึ่งมีนายภิญโญ ไตรสุริยธรรมาเป็นผู้ดำเนินรายการ ซึ่งหลังจากเกิดความขัดแย้งในการออกอากาศรายการตอบโจทย์ประเทศไทย จนนายภิญโญประกาศยุติการทำรายการ สำนักข่าว ส.ส.ท. จึงได้รับรายการนี้โอนย้ายคืนมาดำเนินการต่อตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยมีเปลี่ยนชื่อรายการเป็น ตอบโจทย์ Thai PBS และมีผู้ประกาศข่าวไทยพีบีเอส รวมถึงผู้ดำเนินรายการรับเชิญ สลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันทำรายการ ได้แก่ จีรชาตา เอี่ยมรัศมี, ดาริน คล่องอักขระ (ในประเด็นด้านข่าวอากาศและภัยพิบัติ), อรอุมา เกษตรพืชผล, พิมพิมล ปัญญานะ เป็นต้น

ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2556 รายการที่นี่ Thai PBSได้มีการปรับปรุงรายการใหม่ ปรับไตเติ้ลรายการ ฉาก และกราฟิกการออกอากาศ, นำช่วง "วาระประเทศไทย" กลับมาออกอากาศแทนช่วงข่าวค่ำ, คงช่วงอินไซด์ อาเซียนเอาไว้, เพิ่มช่วง "คิดยกกำลังสอง กับ Commentators" (ต่อมาเปลี่ยนชื่อช่วงให้สั้นลงเหลือเพียง "คิดยกกำลังสอง") การเปลี่ยนแปลงรูปแบบรายการครั้งนี้ได้มีการนำรายการ "ตอบโจทย์ Thai PBS" กลับมาออกอากาศรวมเป็นช่วงหนึ่งในรายการ "ที่นี่ Thai PBS" ด้วย ซึ่งการเปลี่ยนแปลงรูปแบบรายการในครั้งนี้ทำให้รวมเวลาออกอากาศรายการกลายเป็น 75 นาที (21.15 - 22.30 น.)

และตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2556 ดร.ณัฏฐา โกมลวาทิน ผู้ดำเนินรายการหลักได้ลาพักการทำรายการชั่วคราว เพื่อไปศึกษาต่อตามโปรแกรม Eisenhower Fellowships 2013 Southeast Asia Program (SEARP) ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 50 วัน ทั้งนี้มีผู้ดำเนินรายการแทนเป็นการชั่วคราว คือ ก่อเขต จันทเลิศลักษณ์ ดำเนินรายการหลัก และ จีรชาตา เอี่ยมรัศมี ดำเนินรายการช่วง "คิดยกกำลังสอง" อย่างไรก็ตาม ดร.ณัฏฐา โกมลวาทิน ก็ได้ทำหน้าที่ผู้สื่อข่าว ทำรายงานข่าวจากสหรัฐอเมริกาเข้ามาออกอากาศในรายการอย่างสม่ำเสมอ
โรงเรียนอนุบาลราชบุรี

โรงเรียนอนุบาลราชบุรี () ตั้งอยู่เลขที่ 411 ถนนยุติธรรม ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี เขต1 เปิดสอนตั้งแต่ประดับชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และแผนก English Program

ปัจจุบันโรงเรียนมีข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนนักเรียน ดังนี้
จัตุรัสนาโวนา

จัตุรัสนาโวนา () เป็นจัตุรัสแห่งหนึ่งในกรุงโรม เคยเป็นสนามกีฬาโรมันโบราณในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่ชื่อว่า Stadium of Domitian ซึ่งชาวโรมันจะเดินทางมาที่นี่เพื่อชม agones ("กีฬา") โดยในสมัยนั้นสถานที่แห่งนี้รู้จักในชื่อว่า 'Circus Agonalis' (สนามกีฬา) เชื่อกันว่าชื่อของจัตุรัสนี้มาจากการเรียกชื่อสถานที่เพี้ยนจาก 'in agone' เป็น 'navone' จนกระทั่งกลายมาเป็น 'navona' ในที่สุด
ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย

ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (; ) (ค.ศ. 1443 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483) ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอยเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 1483

ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอยประสูติเมื่อ ค.ศ. 1443 เป็นพระธิดาในหลุยส์ ดยุคแห่งซาวอย และแอนน์แห่งไซปรัส พระอัยกีทางพระมารดาเป็นธิดาของจอห์นที่ 1 เคานท์แห่งลามาร์ช (John I, Count of La Marche) และแค็ทเธอรินแห่งแวงโดม

ชาร์ล็อตต์เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารหลุยส์ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1451 เมื่อมีพระชนม์ได้แปดพรรษา และหลุยส์ยี่สิบแปดพรรษา หลังจากที่มาร์กาเร็ต สจวตพระชายาองค์แรกของหลุยส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1445

แม้ว่าจะเป็นสตรีที่พร้อมไปด้วยความดีแต่หลุยส์ก็ทรงละเลยชาร์ล็อตต์ เช่นหลังจากขึ้นครองราชย์แล้วพระองค์ก็ทรงทิ้งชาร์ล็อตต์ไว้ในเบอร์กันดีที่ทั้งสองพระองค์ประทับหลบภัยอยู่ เพื่อจะเดินทางไปรับตำแหน่งใหม่โดยทิ้งพระราชินีไว้กับอิสซาเบลลาแห่งบูร์บองภรรยาของชาร์ลส์ที่ 1 ดยุคแห่งเบอร์กันดี

พระราชินีชาร์ล็อตต์และพระเจ้าหลุยส์มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันแปดพระองค์ แต่เพียงสามพระองค์รอดมาจนโต - แอนน์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์บอง, ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส

พระราชินีชาร์ล็อตต์สิ้นพระชนม์เมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483 ที่อังบัวส์ในประเทศฝรั่งเศส สองสามเดือนหลังจากการสวรรคตของพระสวามี พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแคลรี
เสาอโศก

เสาอโศก (; ) เป็นเสาหินโบราณที่สร้างโดยพระเจ้าอโศกมหาราช พระมหาจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เมารยะ ที่ปกครองอนุทวีปอินเดียในช่วงยุคพุทธศตวรรษที่ 4 พระเจ้าอโศกมหาราชทรงสร้างเสาหินทราย (ซึ่งต่อมาเรียกกันว่า "เสาอโศก") ขึ้นเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเพื่อระบุสถานที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา

เสาหินเหล่านี้สร้างโดยหินทรายจากเมืองจุณนา เมืองทางตอนเหนือของอินเดีย ซึ่งถือได้ว่ามีคุณภาพดีที่สุดในสมัยนั้น โดยเสาทุกเสาจะมีหัวสิงห์แกะสลักประดิษฐานอยู่ เป็นสัญลักษณ์ถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่องอาจดุจราชสีห์ และแผ่ไปไกลดุจเสียงแห่งราชสีห์ โดยตัวเสาจะมีคำจารึกถึงความสำคัญของสถานที่ตั้งเสาหรือประกาศพระบรมราชโองการของพระเจ้าอโศกมหาราช

เสาอโศกที่สมบูรณ์ที่สุดอยู่ที่อารามหลวงแห่งเจ้ามัลละในเมืองเวสาลี เมืองสำคัญในสมัยพุทธกาล แต่เสาอโศกต้นที่ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ เสาอโศกที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี สถานที่พระพุทธเจ้าแสดงปฐมเทศนา เป็นเสาที่หักเป็นสี่ท่อน แต่ว่ารูปสลักรูปสิงห์สี่ทิศบนเสายังคงมีสภาพสมบูรณ์ ปัจจุบันรัฐบาลอินเดียได้นำรูปสลักที่เสานี้มาเป็นสัญลักษณ์ของประเทศ รูปพระธรรมจักร 24 ซี่ได้นำไปประดิษฐานในธงชาติอินเดีย และข้อความที่จารึกไว้โดยพระเจ้าอโศกว่า "สตฺยเมว ชยเต" (คำแปล: ความจริงชนะทุกสิ่ง) ได้กลายมาเป็นคำขวัญประจำชาติอินเดียในปัจจุบัน

เดิมนั้น เสาอโศกมีอยู่ทั่วพระราชอาณาจักรของพระเจ้าอโศกมหาราช แต่ต่อมาได้ถูกทำลายลงทั้งจากมนุษย์และภัยธรรมชาติ คงเหลือเพียงไม่กี่ต้นเท่านั้นที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ในปัจจุบัน
เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 - 22 มกราคม ค.ศ. 1592) เอลิซาเบธแห่งออสเตรียเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 ระหว่างวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1570 ถึงวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574

เอลิซาเบธประสูติเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 ที่เวียนนา ในประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียแห่งสเปน จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย

เอลิซาเบธทรงเจริญพรรษาในราชสำนักในกรุงเวียนนาและทรงได้รับการศึกษาอย่างเคร่งครัดทางโรมันคาทอลิก เพราะความเป็นผู้มีพระสิริโฉมงดงาม มีพระเกศาสีทองทำให้ทรงได้ชื่อว่าเป็นสตรีผู้มีความงดงามที่สุดคนหนึ่งของสมัยนั้น

เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาเอลิซาเบธก็เสกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสองค์ในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เพื่อเป็นการสมานความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์แฮ็บส์เบิร์ก และราชวงศ์วาลัวส์ พระองค์ทรงเป็นคนแรกที่ทรงเสกสมรสโดยฉันทะในเวียนนา โดยมีอัครราชทูตอัลแบร์ต เดอ กองดีเป็นผู้แทนพระองค์พระเจ้าอองรี หลังจากนั้นก็เสด็จมาแต่งงานอย่างเป็นทางการในปารีสอย่างเป็นพิธีใหญ่โตแม้ว่าจะมีปัญหาทางการเงิน ฉลองพระองค์ทำด้วยเงินและทรงมงกุฎที่ฝังด้วยไข่มุก, มรกต, เพชร และทับทิม

ขณะนั้นพระราชสวามีมีพระสนมอยู่แล้ว คือมารี ทูเชต์ (Marie Touchet) แต่ก็ทรงอุทิศพระองค์ให้เอลิซาเบธ ทั้งสองพระองค์มิได้ทรงหลงรักกันแต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ก็เป็นความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและทรงสนับสนุนซึ่งกันและกัน พระเจ้าชาร์ลส์ทรงทราบว่าข่าวลือต่างๆ ในราชสำนักฝรั่งเศสคงทำให้พระอัครมเหสีตกพระทัยได้ พระองค์จึงทรงพยายามกันเอลิซาเบธจากสิ่งเหล่านั้น เอลิซาเบธยังทรงเข้าทำพิธีมิซซาวันละสองครั้งและทรงประหลาดพระทัยที่ราชสำนักฝรั่งเศสที่อ้างตนเป็นโรมันคาทอลิกมิได้แสดงความนับถือในศาสนาเท่าที่ควร สิ่งหนึ่งที่ทรงปฏิบัติที่เป็นข้อที่เป็นที่ตำหนิกันคือไม่ทรงอนุญาตให้ข้าราชสำนักที่เป็นโปรเตสแตนท์จูบพระหัตถ์เมื่อเข้าเฝ้า

พระเจ้าชาร์ลส์ทรงมีอาการเสียพระสติเป็นพักๆ ซึ่งเป็นอาการที่ต้องซ่อนจากสาธารณชนเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าจะต้องทรงประสบอุปสรรคเช่นที่ว่าแต่เอลิซาเบธก็ทรงครรภ์ พระองค์จึงเสด็จออกจากปารีสไปประทับที่พระราชวังฟงแตนโบล ระหว่างที่ประทับที่นั่นพระองค์ก็ทรงได้ยินข่าวของการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว

สองปีต่อมาระหว่างที่ฝรั่งเศสก็เข้าสู่วิกฤตการณ์สงครามการเมืองทางศาสนาอีกครั้งหนึ่ง พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 ก็เสด็จสวรรคตโดยมีเอลิซาเบธอยู่ข้างพระแท่น หลังจากนั้นพระองค์ก็เสด็จไปประทับในชนบทโดยไม่ทรงยอมทำตามข้อเสนอของพระราชบิดาในการเสกสมรสกับพระอนุชาของพระสวามีพระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงมอบพระราชทรัพย์ครึ่งหนึ่งให้มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ พระขนิษฐาของพระสวามีผู้ทรงถูกคว่ำบาตรจากพระประยูรญาติ ต่อมาพระองค์ก็ต้องประสบกับความโทมนัสเมื่อพระราชธิดามาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1578 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา
เอลิซาเบธสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1592 ที่ขณะนั้นราชวงศ์วาลัวส์ก็สิ้นสุดลงและมาแทนด้วยราชวงศ์ใหม่
เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย

เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย อาจจะหมายถึง
โกลดแห่งฝรั่งเศส

โคลดแห่งบริตานี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (14 ตุลาคม ค.ศ. 1499 - 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524) โคลดแห่งบริตานีเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1514 ถึงวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1524

โคลดแห่งบริตานีประสูติเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1499 เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีแอนน์ โคลดทรงมีบรรดาศักดิ์เป็นดัชเชสแห่งบริตานีต่อจากพระราชมารดา และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ฉะนั้นจึงเป็นพระอัยกีของพระเจ้าแผ่นดินสามพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์วาลัวส์

เนื่องจากพระมารดาของโคลดพระราชินีแอนน์ ดัชเชสแห่งบริตานีทรงเป็นประมุขของดัชชีแห่งบริตานี เมื่อเสด็จสิ้นพระชนม์โคลดจึงทรงเป็นทายาทของดัชชีต่อจากพระราชมารดา แม้ว่าพระราชินีแอนน์จะระบุในพินัยกรรมว่าทรงมอบบริตานีให้เรเนพระราชธิดาองค์รอง ส่วนทางด้านฝรั่งเศสราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อได้ตามกฎบัตรซาลลิคโดยผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1504 พระราชินีแอนน์ในการที่ทรงพยายามที่จะหาทางกันไม่ให้บริตานีถูกผนวกโดยฝรั่งเศสก็ลงพระนามในสนธิสัญญาบลัวส์ (Treaty of Blois) ที่ระบุการหมั้นหมายระหว่างเจ้าหญิงโคลดพระราชธิดากับชาร์ลส์แห่งลักเซ็มเบิร์ก พร้อมกับดัชชีแห่งบริตานี แต่การพยายามลดอำนาจของฝรั่งเศสที่ล้อมรอบบริตานีอยู่สามด้านก็ไม่เป็นที่ยอมรับโดยราชวงศ์วาลัวส์และในที่สุดการหมั้นหมายก็ถูกยุบเลิก

ขุนนางฝรั่งเศสเองก็คัดค้านการหมั้นหมายของโคลดกับชาวต่างประเทศและยุให้พระเจ้าหลุยส์จัดการเสกสมรสระหว่างโคลดกับฟรองซัวส์ ดยุกแห่งอองกูแลมผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ “ผู้ที่อย่างน้อยก็ทรงเป็นฝรั่งเศสเต็มตัว” และทรงเป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1506 โคลดจึงถูกหมั้นกับฟรองซัวส์ และในปี ค.ศ. 1514 เมื่อพระราชินีแอนน์พระราชมารดาสิ้นพระชนม์ โคลดก็กลายเป็นดัชเชสแห่งบริตานี และเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1514 พระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับฟรองซัวส์ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์
แยกศิริราช

แยกศิริราช () เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนวังหลังกับถนนอรุณอมรินทร์ ในย่านตลาดวังหลังและท่าพรานนก ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลศิริราช

เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 5 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ถนนวังหลัง ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)
แยกบ้านขมิ้น

แยกบ้านขมิ้น () เป็นสามแยกจุดตัดซอยอิสรภาพ 44 (ซอยแสงศึกษา) และถนนอรุณอมรินทร์ บริเวณเยื้องกับซอยวัดระฆังโฆสิตาราม ถัดจากจุดบรรจบระหว่างคลองวัดระฆังกับคลองบ้านขมิ้น (แนวคูเมืองกรุงธนบุรี) มาทางทิศเหนือ ในพื้นที่แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

โดยชื่อ "บ้านขมิ้น" นั้นมาจากในอดีต ตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตผงขมิ้นที่มีชื่อเสียง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม จนทำให้ได้ชื่อว่า "ซอยมะตูม" หรือ "ตรอกมะตูม" ในซอยอรุณอัมรินทร์ 23 ซึ่งแต่เดิมซอยนี้มีชื่อว่า "ตรอกสวนอนันต์" ซึ่งผลิตเปลือกส้มโอจำหน่าย จนได้ชื่อว่า "บ้านเปลือกส้มโอ" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้เปลี่ยนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทางการก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตรอกมะตูม ดังในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพเพื่อให้จดจำง่าย ส่วนชื่อบ้านขมิ้น เหลือหลักฐานเพียงศาลเจ้าพ่อบ้านขมิ้น (ปึงท้าวกง) ศาลเจ้าจีนขนาดเล็กของชาวแต้จิ๋วหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับแยก ซึ่งสร้างตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่ แห่งราชวงศ์ชิง และคลองบ้านขมิ้น ซึ่งเป็นลำคลองสายหนึ่งอันเป็นส่วนหนึ่งของคูเมืองกรุงธนบุรี อยู่ในแนวเลียบหลังบ้านเรือนประชาชนตั้งแต่ตรอกมะตูมผ่านหน้าวัดพระยาทำวรวิหาร ซึ่งปัจจุบันเหลือสภาพเป็นเพียงคลองที่ตื้นเขินและถูกรุกล้ำและกลายเป็นเพียงท่อระบายน้ำออกสู่คลองบางกอกน้อยเท่านั้น

เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ซอยแสงศึกษา ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)
ธรรมคุ้มครองโลก

ธรรมคุ้มครองโลก ธรรม 2 ประการได้แก่
1. หิริ
หิริ (อ่านว่า หิ-ริ, หิ-หริ) แปลว่า ความละอายแก่ใจ ความละอายต่อบาป หิริ หมายถึงความละอายใจตัวเองต่อการทำความชั่วความผิด ต่อการประพฤติทุจริตทั้งหลายและความละอายใจตัวเองที่จะละเว้นไม่ทำความดีซึ่งควรจะทำให้เกิดมีในตน เช่นบิดามารดามีความละอายใจที่จะไม่ดูแลบุตรของตน เช่นนี้เรียกว่ามีหิริ
หิริ เกิดขึ้นได้ด้วยการคิดถึงการศึกษา ฐานะ ยศศักดิ์ ชาติตระกูลของตน คิดถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้น รวมกับความแกล้วกล้าของจิตใจที่จะไม่ทำชั่วเช่นนั้น
หิริ เป็นธรรมรักษาคุ้มครองโลก ทำให้โลกเกิดสันติ ทำให้คนเราอยู่กันอย่างสงบสุข เพราะคนที่มีหิริจะเกลียดความชั่ว และละอายที่จะทำความชั่วทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทำให้ไม่ก่อความเดือดร้อนให้แก่โลกและสรรพสัตว์ทั้งปวง

2. โอตตัปปะ
โอตตัปปะ (อ่านว่า โอดตับปะ) แปลว่า ความเกรงกลัว หมายถึงความสะดุ้งกลัวต่อผลของความชั่ว ต่อผลของความทุจริตที่ทำไว้
โอตตัปปะ เป็นอาการของจิตที่หวั่นไหวเมื่อจะทำความชั่ว เพราะกลัวความผิดที่จะตามให้ผลในภายหลัง เกิดขึ้นได้เพราะคิดถึงโทษหรือความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจากการทำชั่ว จากการประพฤติทุจริตของตน เช่น ตัวเองเองต้องเดือดร้อน เกิดความเสียหาย เสียทรัพย์สินเงินทอง เสียอิสรภาพ หรือถูกคนอื่นตำหนิติเตียน ถูกสังคมรังเกียจ เป็นต้น
โอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลกคู่กับหิริ เพราะคนที่มีโอตตัปปะย่อมกลัวที่จะทำความผิด ทำให้งดเว้นจากการประพฤติต่างๆ ได้ อันเป็นเหตุให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เกิดสันติภาพขึ้น
แยกบ้านเนิน

แยกบ้านเนิน () เป็นสามแยกจุดบรรจบระหว่างถนนอิสรภาพ ถนนรถไฟ (เขตบางกอกน้อย) และถนนสุทธาวาส ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับบริเวณตลาดศาลาน้ำร้อน (ใหม่) และสถานีรถไฟบางกอกน้อย

"บ้านเนิน" เป็นชื่อเรียกย่านบริเวณดังกล่าว มาจากคำว่า "บ้านเนิน-ค่ายหลวง" โดยแต่เดิมตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ณ ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตเครื่องดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงคือ ฆ้องวง ที่ไม่เหมือนกับฆ้องวงของที่อื่น เนื่องจากเป็นฆ้องลงหิน ใช้วิธีการตีขึ้นรูปและบุแบบเดียวกับขันลงหิน จึงทำให้ฆ้องวงที่ผลิตจากที่นี่มีคุณภาพดี ให้เสียงดังกังวานและไพเราะ

และในปัจจุบัน ใกล้กับทางแยก ยังเป็นที่ตั้งของชุมชนตรอกข้าวเม่า (ซอยอิสรภาพ 47) ชุมชนโบราณที่เคยเป็นแหล่งผลิตข้าวเม่าที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันเป็นแหล่งผลิตกะละแมและข้าวเหนียวแดง ซึ่งเป็นขนมที่นิยมเตรียมสำหรับงานวันสงกรานต์

เป็นจุดบรรจบของถนนอิสรภาพ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศใต้, ถนนรถไฟ ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันออก และถนนสุทธาวาส ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศเหนือ
แยกวิทยุ-เพชรบุรี

แยกวิทยุ-เพชรบุรี () เป็นสามแยกถนนวิทยุบรรจบถนนเพชรบุรี ใกล้ทางลงทางด่วนเพชรบุรีของทางพิเศษเฉลิมมหานคร ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของถนนวิทยุ

เมื่อปี พ.ศ. 2533 บริเวณแยกนี้เป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์รถบรรทุกแก๊สระเบิด ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บเป็นจำนวนมาก และเกิดเพลิงไหม้ทำให้อาคารบ้านเรือนได้รับความเสียหายเป็นบริเวณกว้าง นับเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงมากที่สุดครั้งหนึ่งในรอบปี
แยกหมอมี

แยกหมอมี () หรือที่นิยมเรียกว่า สามแยก หรือ สามแยกถนนเจริญกรุง เป็นห้าแยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนพระรามที่ 4, ถนนทรงสวัสดิ์ และถนนมิตรพันธ์ ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและแขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านเยาวราช ซึ่งเป็นย่านชาวไทยเชื้อสายจีนที่สำคัญในกรุงเทพฯ

ในอดีตพื้นที่แถบนี้มีสถานะเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่ในอำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร เรียกว่า "ตำบลสามแยก" ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2441 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ เพลิงได้ลุกลามไปทั่วเนื่องจากบ้านเรือนแถบนี้ปลูกด้วยไม้และหลังคามุงจาก รัชกาลที่ 5 จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีเจ้าพนักงานจัดการบำรุงความสุขสำราญของประชาชนในเขตจังหวัดพระนคร และห้ามไม่ให้ผู้หนึ่งผู้ใดปลูกสร้างโรงเรือนอันกำบังด้วยไม้ขัดแตะ หรือด้วยแผง หรือด้วยใบไม้ขึ้นในตำบลซึ่งเกิดเพลิงไหม้คราวนี้นั้นต่อไป เว้นแต่จะได้รับอนุญาต จากเจ้าพนักงานกระทรวงนครบาล ซึ่งจะอนุญาตให้ปลูกสร้างเป็นครั้งเป็นคราว เช่น โรงพักทำงาน หรือโรงมีการเล่นต่าง ๆ ชั่วสมัยหนึ่งเท่านั้น

ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้มีการจัดสร้างโรงภาพยนตร์สิงคโปร์ขึ้น และในปี พ.ศ. 2475 โรงภาพยนตร์สิงคโปร์ได้รื้อถอนสร้างใหม่เป็นโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี ในวาระเดียวกับที่มีการจัดสร้างศาลาเฉลิมกรุงขึ้น ครั้งหนึ่งที่แยกหมอมียังเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลสามแยกเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยาซึ่งอยู่ตรงที่ตั้งของธนาคารยูโอบี สาขาสามแยกในปัจจุบัน หลังจากสถานีตำรวจถูกเพลิงจากเหตุการณ์อั้งยี่ซึ่งเสียหายทั้งหมด จึงย้ายไปอยู่ตรงข้ามกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งในปัจจุบันโดยเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 2

โดยชื่อ "หมอมี" ที่ใช้ในปัจจุบันนั้นมีที่มาจากชื่อของร้านขายยาหมอมี หรือร้านขายยาบุญมี ซึ่งเป็นกิจการของนายมี เกษมสุวรรณ หรือหมอมี ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในเรื่องของยาและเคมีทางการแพทย์ โดยเฉพาะยานัตถุ์และยาสมุนไพรต่าง ๆ ซึ่งได้เคยเปิดกิจการอยู่ที่แยกแห่งนี้

ปัจจุบัน แยกหมอมีเป็นที่รู้จักกันดีของการเป็นที่ตั้งของร้านอาหารที่จำหน่ายลอดช่องที่มีชื่อเสียงและประวัติเก่าแก่ยาวนาน รวมถึงข้าวต้มกระดูกหมูอีกด้วย
แยกบ้านหม้อ

แยกบ้านหม้อ () เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพระพิทักษ์, ถนนบ้านหม้อ และถนนพาหุรัด ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางพระนคร เป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า, วิทยุสื่อสาร, ลำโพง และเครื่องเสียง รวมถึงเครื่องประดับมีค่า จำพวกทองคำ และเพชร

ปัจจุบันสี่แยกบ้านหม้อมีการจัดการจราจรแบบทิศทางเดียวทั้ง 4 ด้าน เส้นทางเข้าสู่ทางแยกได้แก่ถนนพระพิทักษ์และถนนบ้านหม้อ (จากปากคลองตลาด) เส้นทางออกจากทางแยกได้แก่ถนนบ้านหม้อ (ไปสี่กั๊กพระยาศรี) และถนนพาหุรัด

สถานที่สำคัญบริเวณแยก คือ ตลาดบ้านหม้อ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นตลาดที่คึกคัก ปัจจุบันที่บริเวณเหนือประตูทางเข้ายังคงปรากฏสถาปัตยกรรมรูปหม้อ บ่งบอกถึงชื่อของสถานที่ ซึ่งอาชีพปั้นหม้อดินเผา เป็นอาชีพแต่ดั้งเดิมของชาวชุมชนบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวมอญ และเป็นที่มาของชื่อถนนรวมถึงสี่แยก รวมถึงยังมีศาลเจ้าบ้านหม้อเล่าปึงเถ่ากง () ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ของชาวแต้จิ๋ว ที่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2359 นับเป็นศาลเจ้าแต้จิ๋วที่เก่าแก่ที่สุด
แยกพาหุรัด

แยกพาหุรัด () เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร และถนนพาหุรัด ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และเป็นพื้นที่ต่อเนื่องกับตลาดบ้านหม้อ ซึ่งเป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ นอกจากนี้บริเวณแยกพาหุรัดยังเป็นย่านการค้าที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ในอดีตเคยมีตลาดมิ่งเมืองเป็นแหล่งค้าผ้าและอุปกรณ์ตัดเย็บที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันได้กลายเป็นศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ซึ่งเป็นศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าของกรุงเทพฯ และยังมีห้างไนติงเกล ห้างสรรพสินค้ายุคเก่าที่ยังคงเปิดให้บริการจนถึงปัจจุบันอยู่ที่แยกพาหุรัด
แยกเฉลิมกรุง

แยกเฉลิมกรุง () เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร, ถนนตีทอง และถนนเจริญกรุง ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และย่านบ้านหม้อ ย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ

บริเวณแยกเฉลิมกรุงเป็นที่ตั้งของศาลาเฉลิมกรุง โรงภาพยนตร์เก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ในงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี พุทธศักราช 2475 ซึ่งเป็นที่มาของชื่อทางแยก และอยู่ถัดจากศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่พยายามคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าไว้
แคมาราซอรัส

คามาราซอรัส () เป็นไดโนเสาร์กินพืช ตระกูลซอโรพอด 4 เท้า มีขนาดลำตัวไม่ใหญ่ มีชีวิตอยู่ในกลางถึงปลายยุคจูแรสซิก เมื่อ 155 -145 ล้านปีก่อน มีความยาว 18 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 18-20 ตัน กะโหลกศีรษะมีลักษณะสั้นแต่ลึกเข้าไปด้านใน ขากรรไกรมีขนาดใหญ่ คอและหางสั้นกว่าซอโรพอดตัวอื่น ไม่มีปลายหางแส้ ลำตัวกลมหนาและค่อนข้างสั้น แขนขาใหญ่โตมีลักษณะคล้ายเสาหิน ขาหลังยาวกว่าขาหน้าเล็กน้อย มีรูจมูกขนาด ใหญ่เหนือดวงตา เพื่อช่วยในการระบายความร้อนและดมกลิ่น

ชื่อของเจ้าคามาราซอรัสมาจากภาษากรีก แปลว่า "โพรง" สาเหตุที่ได้ชื่อสุดพิศวงนี้ก็เพราะกระดูกที่เป็นโพรงของมัน นัก-วิทยาศาสตร์ทั้งหลายกล่าวว่าโพรงนี้เอาไว้ลดภาระของขาทั้ง 4ของมันไม่ให้แบกรับน้ำหนักตัวอันอ้วนฉุมากเกินไปแถมยังช่วยระบายความร้อนในร่างกายได้อีกด้วย นอกจากนี้เจ้าคามาราซอรัสยังมีคอและหางสั้นกว่าไดโนเสาร์ตัวอื่นในสายพันธุ์เดียวกัน หากลองสังเกตใบหน้างามๆดีๆ จะพบว่ากระโหลกศีรษะของมันลึกเข้าไปด้านในและมีรูขนาดใหญ่อยู่เหนือดวงตา ฟันเป็นซี่ถี่เอาไว้งับแล้วรูดใบไม้เรียวออกจากกิ่งชนิดไม่เหลือเศษติดก้านในคำเดียว
วิยะดา อุมารินทร์

วิยะดา อุมารินทร์ หรือ "(หม่อมอูม) หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา" ชื่อจริง วิยะดา ตรียะกุล เกิดวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2498 จบการศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ อาชีพนักแสดง และเป็นนักแสดงที่มีผู้คนชื่นชอบมากในประเทศไทย ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน หม่อมวิยะดาเริ่มเข้าสู่วงการการแสดงในปี 2516 ได้เล่นหนังใหญ่เรื่องแรกคือ "เทพธิดาโรงแรม" ของ ท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ออกฉายในปี 2517 ซึ่งได้ความสำเร็จอย่างท่วมท้น ต่อจากนั้นในช่วงปี 2521 - 2531 หันมารับบทนางรอง นางร้ายในภาพยนตร์ หม่อมวิยะดาขึ้นชื่อว่าเป็นนักแสดงอุปนิสัยดี ร่าเริง เป็นที่รู้จักและยอมรับกันดีในวงการ และในช่วงปี 2522 หม่อมวิยะดาก็หันมารับเล่นละคร เรื่องแรกคือ "ร่มฉัตร" แต่มาประสพผลสำเร็จจริงๆ ในปี 2523 กับละครเรื่อง "อีพริ้ง คนเริงเมือง" ทางช่อง 3 ซึ่งได้รับความสำเร็จถึงขนาดต้องทำเป็นเวอร์ชันภาพยนตร์ ทำให้หม่อมวิยะดาได้กลับมาผงาดในบทนางเอกจอเงินอีกครั้ง 
ช่วงราวปี 2530 หม่อมวิยะดาหันเหชีวิตย้ายไปอาศัยและทำธุรกิจในสหรัฐอเมริกา ประมาณ 10 ปี ถึงจุดอิ่มตัวจึงกลับมา และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากแฟนหนังและละคร ช่วงนี้ จึงได้เห็นหม่อมวิยะดากลับมาเล่นละครอีกครั้ง ในปี 2540 จนถึงปัจจุบัน นับว่าเป็นนักแสดงอารมณ์ดีที่มีเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ มาจนปัจจุบัน ในด้านชีวิตคู่ หม่อมวิยะดาใช้ชีวิตโสดมาหลายปีแล้ว หลังจากตัดสินใจแยกทางเดินกับ"ท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล" ซึ่งหม่อมวิยะดาเคยมีฐานะเป็น หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา มาก่อน โดยแยกทางกันมากว่ายี่สิบปีแล้ว ซึ่งช่วงแรกเธอได้แสดงหนังให้ท่านมุ้ยหลายเรื่อง โดยท่านมุ้ยเป็นคนปั้นหม่อมวิยะดามาจนโด่งดังตั้งแต่เรื่องแรกในชีวิตการแสดงของหม่อมวิยะดา ทำให้เกิดความใกล้ชิด จึงตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน ก่อนที่จะเลิกราต่อกันในที่สุด

หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา มีบุตรชาย 1 คน ซึ่งเป็นโอรสที่เกิดกับหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล คือ หม่อมราชวงศ์มงคลชาย ยุคล หรือ คุณชายเอี่ยว
อรชุน รินทรวิฑูรย์

อรชุน รินทรวิฑูรย์ หรือ โจจิรัฏฐ์ รินทรวิฑูรย์ (ชื่อเล่น: โจ; เกิด: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2523) ผู้ประกาศข่าวชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวในช่องไทยทีวีสีช่อง 3 และสปริงนิวส์ โดยเขาเป็นผู้ประกาศข่าวที่มีความสามารถในการพูดภาษาจีนกลางได้

อรชุน เกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช มีที่พักอยู่ในเขตเทศบาลตำบลจันดี ตำบลจันดี อำเภอฉวาง เข้าการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเจริญวิทย์สหวิทยากร ในอำเภอฉวาง ก่อนย้ายเข้ามาศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย (ปีที่ 1-5) ที่โรงเรียนโยธินบูรณะ และเคยศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แต่ภายหลังได้ลาออกแล้วย้ายกลับมาเรียนที่โรงเรียนโยธินบูรณะ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โทภาษาจีน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รายชื่อตอน ทอม กับ เจอร์รี่

รายชื่อตอนของ ทอม กับ เจอร์รี่ เป็นรายชื่อตอนที่ปรากฏอยู่ในการ์ตูนเรื่อง ทอม กับ เจอร์รี่ มีทั้งหมด 162 ตอน เรียงตามปี (ไม่รวมฉบับโทรทัศน์)
การฝึกงาน

การฝึกงาน เป็นการให้ทำงานตามสถานที่ทำงานต่างที่เราสมัครไว้ โดยเป็นการให้ทดลองงานเพื่อเรียนรู้งานก่อนที่จะรับเข้าทำงาน ส่วนมากแล้วจะเป็นการตกลงระหว่างนายจ้างและผู้ฝึกงาน
โดยมีความสมัครใจและตกลงกันในเรื่องอื่นๆแล้วแต่จะตกลงกัน โดยมากแล้วจะไม่มีการให้ค่าตอบแทน จนกว่าจะได้เป็นพนักงานเต็มตัว

นอกจากนี้ การฝึกงานในปัจจุบันยังถูกถือเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาในระดับอุดมศึกษาบางสาขาวิชา เช่น สาขาวิศวกรรมศาสตร์ แพทยศาสตร์ พยาบาลศาสตร์ คหกรรมศาสตร์ การบริหาร การบริการ เป็นต้น