seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เอวี

เอวี (AV) สามารถหมายถึง
ทิพยทัศน์ของกางเขน (ห้องราฟาเอล)

ทิพยทัศน์ของกางเขน () เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอล]]ผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1520 ถึงปี ค.ศ. 1524 หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1520 ผู้ที่เขียนอาจจะเป็นจานฟรานเชสโค เพ็นนิ, จุยลิโอ โรมาโน และราฟฟาเอลลิโน เดล โคลเล (Raffaellino del Colle)

“ทิพยทัศน์ของกางเขน” เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในกรุงวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “ทิพยทัศน์ของกางเขน” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องคอนแสตนติน” (Sala di Costantino) เป็นภาพจักรพรรดิคอนแสตนตินก่อนที่ทรงเข้าต่อสู้ในยุทธการสะพานมิลเวียน (Battle of the Milvian Bridge) เมื่อวันที่28 ตุลาคม ค.ศ. 312 ตามตำนานจักรพรรดิคอนแสตนตินทรงเห็นกางเขนส่องสว่างอยู่บนฟ้า ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้มีพระราชดำรัส “สัญลักษณ์นี้นำมาซึ่งชัยชนะ” (In hoc signo vinces) ในจิตรกรรมชิ้นนี้จารึกเป็นภาษากรีกโบราณ “สัญลักษณ์นี้คือชัยชนะ” (Εν τούτῳ νίκα)

ลักษณะภาพเป็นแบบแมนเนอริสม์ที่เต็มไปด้วยความสับสนยุ่งเหยิงที่ประกอบด้วยมังกร, คนแคระ, พระสันตะปาปาสององค์ และสัญลักษณ์อื่นๆ สัดส่วนของทหารก็ไม่ถูกต้องที่บางครั้งดูเตี้ยกว่าผู้ที่อยู่ใกลออกไป
สำนักแห่งเอเธนส์ (ราฟาเอล)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"
สำนักแห่งเอเธนส์ (, ) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในกรุงวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพตั้งอยู่ภายใน “ห้องเซนยาทูรา” (Stanza della Segnatura) “สำนักแห่งเอเธนส์” ถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกของราฟาเอลและเป็นงานที่เป็นงานที่เพียบพร้อมไปด้วยลักษณะการเขียนภาพแบบเรอเนซองส์สูง
ยุทธการสะพานมิลเวียน (โรมาโน)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

ยุทธการสะพานมิลเวียน (ภาษาอังกฤษ: The Battle of the Milvian Bridge หรือ The Battle at Pons Milvius) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยจุยลิโอ โรมาโนและผู้ช่วยของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่อาจเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1520 ถึงปี ค.ศ. 1524 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”

ภาพ “ยุทธการสะพานมิลเวียน” ตั้งอยู่ภายใน “ห้องคอนแสตนติน” (Sala di Costantino) เป็นภาพยุทธการสะพานมิลเวียน (Battle of the Milvian Bridge) ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่28 ตุลาคม ค.ศ. 312 ระหว่างจักรพรรดิคอนแสตนตินและแม็กเซ็นเทียส จักรพรรดิคอนแสตนตินทรงได้รับชัยชนะและทรงเชื่อว่าเป็นเพราะความช่วยเหลือของพระเป็นเจ้าแห่งคริสต์ศาสนา
จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน (ห้องราฟาเอล)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน (ภาษาอังกฤษ: The Donation of Constantine) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยผู้ช่วยของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนภาพนี้คือจานฟรานเชสโค เพ็นนิหรือจุยลิโอ โรมาโน ที่อาจจะเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1520 ถึงปี ค.ศ. 1524 หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1520 สมาชิกในเวิร์คช็อพของราฟาเอลก็วาดภาพที่ได้รับสัญญาการวาดไว้ภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกันต่อจนเสร็จ ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”

ภาพ “จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องคอนแสตนติน” (Sala di Costantino) เป็นภาพที่เขียนพระราชกฤษฎีกาปลอม ที่ระบุยกอำนาจการปกครองอาณาจักรให้แก่พระสันตะปาปา

ภาพเขียนจากตำนานที่ซึ่งเป็นภาพของจักรพรรดิคอนสแตนตินทรงคุกเข่าต่อหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1เพื่อพระราชทานอำนาจในการปกครองอาณาจักรโรมันตะวันตกทั้งหมดแก่พระสันตปาปาและผู้สืบเนื่อง ภาพพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์เป็นภาพของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ได้เป็นพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1523. ฉากในภาพเป็นฉากภายในมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์เก่า  ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างใหม่ในขณะที่เขียนภาพ กลางภาพในฉากหลังเป็นแท่นบูชาที่ตกแต่งด้วยคอลัมน์โซโลมอนที่บิดเป็นเกลียว คอลัมน์เป็นของขวัญจากจักรพรรดิคอนสแตนตินที่อ้างว่าทรงนำมาจากวัดโซโลมอนที่สอง (Second Temple) ในกรุงเยรุซาเล็ม
การปลดปล่อยนักบุญเปโตร (ราฟาเอล)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Deliverance of Saint Peter) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่เขียนในปี ค.ศ. 1514 ที่เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาการวาดภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน “การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์” เป็นงานจิตรกรรมฝาผนังส่วนหนึ่งของห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”

ภาพ “การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์” ตั้งอยู่ภายใน “ห้องเอลิโอโดโร” (Stanza di Eliodoro) ที่ตั้งชื่อตามภาพเขียน “การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด” ภาพแบ่งเป็นสามตอนแสดงการปลดปล่อยของนักบุญปีเตอร์จากคุกของเฮรอดโดยเทวดาที่บรรยายในกิจการ 12

ภาพการปลดปล่อยโดยเทวดาแบ่งเป็นสามตอนที่วางอย่างเหมาะเจาะรอบหน้าต่าง เป็นภาพที่แสดงตอนที่นักบุญปีเตอร์เดินทางมาเผยแพร่ศาสนาในกรุงโรมแต่ถูกจับขังคุก ทางด้านขวาเป็นภาพเทวดาทำให้ยามหลับ ตรงกลางเทวดาปล่อยนักบุญปีเตอร์และนำเดินผ่านยามที่นอนสลบสไลอยู่ ทางด้านซ้ายยามตื่นขึ้นมาพบว่านักบุญปีเตอร์หายตัวไปแล้ว คำสอนของภาพนี้ก็คือ “อย่ายับยั้งคำสอนของพระเจ้า เพราะคำสอนของพระองค์เป็นสิ่งถูกกักขังไม่ได้”
การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา (ภาษาอังกฤษ: The Meeting of Leo the Great and Attila) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอล]]ผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ คนสำคัญชาวอิตาลีที่เขียนในปี ค.ศ. 1514 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ราฟาเอลเขียนภาพนี้โดยมีจุยลิโอ โรมาโนเป็นผู้ช่วย ภาพนี้ตั้งอยู่ภายใน “ห้องเอลิโอโดโร” (Stanza di Eliodoro) ที่ตั้งชื่อตามภาพ “การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด”

“การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องคอนแสตนติน” (Sala di Costantino) เป็นภาพที่แสดงการพบปะระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 1 และอัตติลา โดยมีนักบุญปีเตอร์และนักบุญพอลแห่งทาซัสปรากฏอยู่บนท้องฟ้าถือดาบ ในตอนแรกราฟาเอลใช้ใบหน้าของสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เป็นแบบสำหรับพระสันตะปาปาเลโอ แต่เมื่อพระสันตะปาปาจูเลียสสิ้นพระชนม์ ราฟาเอลก็เปลี่ยนใบหน้าเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่--สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10
พิธีมิสซาที่บอลเซนา

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

พิธีมิสซาที่บอลเซนา () เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เขียนในปี ค.ศ. 1512 ถึงปี เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับพระราชวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “ปาฏิหาริย์ที่โบลเซนา” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องอีลิโอโดโร” (Stanza di Eliodoro)

“พิธีมิสซาที่บอลเซนา” แสดงเหตุการณ์ที่เชื่อว่าเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1263 เมื่อนักบวชชาวโบฮีเมียผู้มีความข้องใจในลัทธิความเชื่อในเรื่องการเปลี่ยนสสาร(transubstantiation) เข้าร่วมพิธีมิสซาที่บอลเซนา พบว่าแผ่นปัง(ขนมปังไร้เชื้อ)สำหรับศีลมหาสนิทไหลเป็นเลือดลงมาจากแท่นบูชาเป็นรูปกางเขน นักบวชจึงเลิกมีความเคลือบแคลง ปีต่อมาในปี ค.ศ. 1264 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 จึงได้ประกาศวันสมโภชพระวรกายของพระคริสต์ (Feast of Corpus Christi) เพื่อฉลองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ภูเขาพาร์แนสซัส (ราฟาเอล)

ภูเขาพาร์แนสซัส () เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรชาวอิตาลีคนสำคัญในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า "ห้องราฟาเอล"

ภาพ "ภูเขาพาร์แนสซัส" ตั้งอยู่ภายใน "ห้องเซญญาตูรา" () เป็นภาพภูเขาพาร์แนสซัสในตำนานปรัมปราที่เป็นที่อยู่ของอะพอลโลผู้ล้อมรอบด้วยมิวส์เก้าองค์และกวีเก้าคนจากสมัยโบราณและอีกเก้าคนจากกวีร่วมสมัย
คำสัตย์ปฏิญาณของพระสันตะปาปาลีโอที่สาม

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

คำสัตย์ปฏิญาณของพระสันตะปาปาลีโอที่สาม (ภาษาอังกฤษ: The Oath of Leo III) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1516 - ค.ศ. 1517 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “การสวมมงกุฏของชาร์เลอมาญ” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)

ในภาพสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ระหว่างการการพิจารณาคดีในศาลในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 800 ที่ทรงเผชิญหน้ากับพระนัดดาของพระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้านั้นเฮเดรียนที่ 1 ผู้กล่าวหาว่าพระองค์ประพฤติผิด กลุ่มบาทหลวงในที่ประชุมประกาศว่าไม่อาจจะตัดสินพระสันตะปาปาได้ พระสันตะปาปาลีโอจึงทรงตั้งคำสัตย์ปฏิญาณชำระมลทินด้วยพระองค์เอง
พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ (ห้องราฟาเอล)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ (ภาษาอังกฤษ: The Coronation of Charlemagne) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนภาพนี้คือจานฟรานเชสโค เพ็นนิ หรือจุยลิโอ โรมาโน ที่อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1517 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)

“พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ” แสดงภาพพระเจ้าชาร์เลอมาญทรงได้รับพิธีราชาภิเษกโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 เมื่อค่ำวันคริสมัสต์ในปี ค.ศ. 800 อาจจะเป็นไปได้ว่าภาพเขียนพาดพิงถึงข้อตกลงโบโลนยา (Concordat of Bologna) ที่เป็นข้อตกลงระหว่างฝ่ายสันตะปาปาและราชอาณาจักรฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1515 เพราะภาพเหมือนของพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 เป็นใบหน้าของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 และพระพักตร์ของชาร์เลอมาญเป็นพระพักตร์ของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
เพลิงไหม้ในเมือง (โรมาโน)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

เพลิงไหม้ในเมือง (ภาษาอังกฤษ: The Fire in the Borgo ) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่ร่างโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนภาพนี้คือจุยลิโอ โรมาโน ที่อาจจะเขียนราวปี ค.ศ. 1514 หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1514

“เพลิงไหม้ในเมือง” เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)

ภาพ “เพลิงไหม้ในเมือง” วาดจาก “หนังสือพระสันตะปาปา” (Liber Pontificalis) ที่เป็นคำบรรยายของเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้นในแขวงหนึ่ง (Borgo) ของกรุงโรมในปี ค.ศ. 847 ตามตำนานสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 ทรงทำให้ไฟสงบโดยการประทานพร ชายหนุ่มที่แบกชายแก่บนหลังทางมุมซ้ายของภาพสะท้อนหัวเรื่องของตำนานคลาสสิกของเอเนียส (Aeneas) แบกอันคิซิส (Anchises) หนีเพลิงไหม้ที่ทรอย ซึ่งมีความหมายเป็นนัยว่าโรมคือกรุงทรอยใหม่
ยุทธการออสเตีย (ห้องราฟาเอล)

"ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล"

ยุทธการออสเตีย (ภาษาอังกฤษ: The Battle of Ostia) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”

ภาพ “ยุทธการออสเตีย” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงใหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo) เป็นภาพที่ได้รับแรงบันดาลใจจากยุทธการทางเรือ ยุทธการออสเตีย (Battle of Ostia) ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 849 ระหว่างซาระเซ็นในซิซิลีและทางใต้ของอิตาลีกับฝ่ายสันนิบาติคริสเตียนของพระสันตะปาปา, ชาวเนเปิลส์ และเกตา (Gaeta) ภายในภาพเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4แต่เป็นพระพักตร์ของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ทรงขอบคุณพระเจ้าหลังจากกองทัพซาระเซ็นถูกทำลายโดยพายุ
พระแม่มารีอัลบา

"ดูบทความหลักที่ พระแม่มารีและพระบุตร"

พระแม่มารีอัลบา () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในสหรัฐอเมริกา

ราฟาเอลเขียนภาพ “พระแม่มารีอัลบา” เสร็จในปี ค.ศ. 1151 เป็นภาพของพระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์โดยมีฉากหลังเป็นชนบทของอิตาลี นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ถือกางเขนที่พระบุตรกุมอยู่ข้างบน บุคคลทั้งสามในภาพต่างก็มองมาทางกางเขนและรวมอยู่ทางซ้ายของภาพ แต่แขนขวาของพระแม่มารีที่กางออกไปเล็กน้อยและพระภูษาที่ออกมาทางขวาของทำให้ภาพมีความสมดุลขึ้น

ปาโอโล โจวีโอเป็นผู้จ้างราฟาเอลให้เขียนภาพ “พระแม่มารีอัลบา” เพื่อที่จะส่งไปให้วัดที่โอลิเวตานีในโนเซรา เดอิ พากานิ ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภาพเขียนตกไปเป็นของตระกูลอัลบาที่ภาพเขียนได้รับนาม ในปี ค.ศ. 1836 ภาพเขียนก็ถูกขายให้แก่สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย ผู้นำไปไว้ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ร้อยปีต่อมารัฐบาลโซเวียตขายภาพให้แก่แอนดรู ดับเบิลยู เมลลอน (Andrew W. Mellon) ในราคา $1,166,400 ต่อมาเมลลอนอุทิศงานสะสมรวมทั้งภาพนี้ให้แก่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในสหรัฐอเมริกาที่เป็นที่ตั้งแสดงในปัจจุบันของภาพ

ระหว่างที่ตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจภาพเขียนถูกย้ายจากแผงกลมไปบนผ้าใบสี่เหลี่ยมระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการวิจัยพบว่าแผงภาพเขียนเดิมแตกกลางทางด้านขวา ลายผ้าใบเห็นได้อย่างชัดเจนในภาพเขียนและทางด้านขวามีรอยเสียหายระหว่างการย้ายภาพ
จักรพรรดิเหลียวต้าวจง

สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวต้าวจง (เย่ว์ลี่หงจี่) (ค.ศ. 1032 - 1101) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซิ่งจง

เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1054 (พ.ศ. 1597) องค์ชายเย่ว์ลี่หงจี เสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่า จักรพรรดิเหลียวต้าวจง ขณะพระชนม์ได้ 22 พรรษา
ในรัชกาลนี้โปรดให้จัดทำพระไตรปิฎกฉบับต้าเหลียว และโปรดให้สร้างพระเจดีย์ 6 ชั้นที่วัดฟู่กง ทรงใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยเพื่อการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

จักรพรรดิเหลียวต้าวจงสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1101 (พ.ศ. 1644) โดยทรงถูกพระราชโอรสปลงพระชนม์ ขณะพระชนม์ได้ 69 พรรษา จักรพรรดิเหลียวต้าวจงทรงครองราชย์ยาวนานเป็นอันดับ 2 ถึง 47 ปี โอรสอีกองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวเทียนจั้วตี้
ราชวงศ์เหลียงยุคหลัง

ราชวงศ์โฮ่วเหลียง (เหลียงยุคหลัง) (Later Liang Dynasty) (ค.ศ. 907 - 923) ถูกสถาปนาโดยจูเวินหรือจูเหวียนจง (ค.ศ.852-912) ผู้โค่นล้มราชวงศ์ถัง

เดิมเหลียงไท่จู่ (จูเหวียนจง)เป็นหนึ่งในขุนพลของกองทัพกบฏหวงเฉา ต่อมาได้สวามิภักดิ์กับราชวงศ์ และร่วมมือกับหลี่เค่อยัง หัวหน้าเผ่าซาถัวปราบปรามกบฏจนหมดสิ้น และได้รับพระราชทานชื่อใหม่ว่า เหวียนจง แปลว่าผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดี

ต่อมาเขาเริ่มมีอิทธิพลในราชสำนักและในที่สุดเขาก็ปลดจักรพรรดิถังอัยตี้ จักรพรรดิองค์สุดท้ายลงจากราชบัลลังก์ ทำให้ราชวงศ์ถังสิ้นสุดลง และเขาก็ได้สถาปนาตนเอง ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์โฮ่วเหลียง พระนามว่าจักรพรรดิเหลียงไท่จู่

ราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์แรกในยุคที่เรียกว่า ยุคห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร แต่ราชวงศ์นี้มีจักรพรรดิปกครองเพียง 2 พระองค์
ชุบชีวิตลาซารัส (คาราวัจโจ)

ชุบชีวิตลาซารัส (ภาษาอังกฤษ: The Raising of Lazarus) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เรจิโอนาเล, เมสสินาในประเทศอิตาลี ภาพ “ชุบชีวิตลาซารัส” เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1609

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1608 คาราวัจโจหนีจากมอลตาที่ที่ถูกจำขังโดยไม่ทราบข้อหาไปพำนักอยู่ที่ซิซิลีกับเพื่อนศิลปินมาริโอ มินนิติ (Mario Minniti) จากความช่วยเหลือของมินนิติคาราวัจโจก็ได้รับงานสำคัญหลายชิ้นรวมทั้งภาพนี้สำหรับวัดที่เมสสินา ที่ถูกนำเสนอให้กับพ่อค้าผู้มั่งคั่งจากเจนัว จิโอวานนิ บัตติสตา เดลัซซาริเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1609 ค่าจ้างสำหรับงานชิ้นนี้เป็นจำนวนหนึ่งพันสคุดิซึ่งมากกว่าสองเท่าของจำนวนที่คาราวัจโจได้รับก่อนหน้านั้น

พระวรสารนักบุญจอห์นกล่าวถึงนักบุญลาซารัสพี่ของมาร์ธาและนักบุญแมรี แม็กดาเลนที่ล้มป่วย, เสียชีวิต, ถูกฝัง และในที่สุดก็ถูกชุบชีวิตโดยพระเยซู ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพอื่นของคาราวัจโจที่เขียนในช่วงเดียวกันที่ฉากหลังเป็นเพียงผนังว่างๆ ที่ทำให้ผู้อยู่ในภาพดูเล็กลงมาก ปฏิกิริยาต่อกันและกันของคนในภาพมีความรู้สึกร่วมกันในทางอารมณ์โดยมีช่องว่างใหญ่อยู่ด้านบนซึ่งต่างจากการเน้นนาฏกรรมอย่างใกล้เคียงเช่นที่เคยทำกันมาก่อน และตามแบบฉบับของคาราวัจโจแสงเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างนาฏกรรมที่ทำให้เห็นรายละเอียดเช่นมือของลาซารัส มือหนึ่งปล่อยและหงายขึ้นเหมือนจะรับและอีกมือหนึ่งยื่นไปทางพระเยซู และใบหน้าที่ตื่นตระหนกของผู้เห็นเหตุการณ์

เรื่องที่เล่ากันว่าคาราวัจโจให้คนขุดร่างคนที่เพิ่งถูกฝังขึ้นมาเป็นแบบเขียนเป็นเรื่องที่ “น่าจะไม่ใช่เรื่องจริง แต่ก็ไม่เกินเลยเกินกว่าความเป็นไปได้” ตัวแบบบางคนกล่าวกันว่าเป็นผู้คนในชุมชนนั้น แต่คาราวัจโจก็ใช้ความทรงจำ การวางรูปทั้งหมดมีพื้นฐานมาจากภาพพิมพ์ลายแกะโดยจูลีโอ โรมาโน และภาพพระเยซูเป็นภาพกลับด้านกับภาพพระเยซูในภาพ “พระเยซูเรียกนักบุญแม็ทธิว” ภาพเขียนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนักและได้รับการซ่อมอย่างมากและอาจจะเป็นไปได้ว่าบางส่วนเขียนโดยผู้ช่วย

สิ่งที่น่าสังเกตในภาพนี้อีกอย่างหนึ่งคือความแตกต่างระหว่างร่างที่อ่อนระทวยของมาร์ธาและแมรี แม็กดาเลนผู้ที่เต็มไปด้วยความระทมกับร่างที่แข็งของลาซารัสพี่ชาย ในพระวรสารมาร์ธาๆ กล่าวเตือนพระเยซูว่าลาซารัสตายมาได้สี่วันแล้วและคงจะมีกลิ่น แต่ในภาพนี้ไม่มีใครที่แสดงท่าขยะแขยงกับกลิ่น เพราะปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้น

งานเขียนเกี่ยวกับศาสนาของคาราวัจโจมักจะเน้นความทุกข์, ความทรมานและความตาย
จักรพรรดิเหลียวเทียนจั้ว

จักรพรรดิเหลียวเทียนจั้ว (; 5 มิถุนายน ค.ศ. 1075 – ค.ศ. 1128 หรือ 1156) ชื่อตัวว่า เย-ลฺวี่ หยานสี่ () และชื่อรองว่า หยานหนิง () เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เหลียว (遼朝) ของชาวชี่ตัน (契丹) ขึ้นครองราชสมบัติใน ค.ศ. 1101 ต่อจากพระเจ้าปู่ จักรพรรดิเหลียวเต้าจง (遼道宗) จนกระทั่งราชวงศ์เหลียวล่มสลายใน ค.ศ. 1125
ดาไรอัสมหาราช

พระเจ้าดาไรอัสที่ 1 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ดาไรอัสมหาราช ทรงเป็นกษัตริย์เปอร์เซียองค์ที่ 2 ต่อจาก พระเจ้าไซรัสมหาราช เป็นพระโอรสของเจ้าชายองค์หนึ่งใน ราชวงศ์อคีเมนียะห์ โดยทรงครองราชย์เมื่อ 522 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อพระชนม์ได้ 27 พรรษา

ตลอด 36 ปีในรัชกาลทรงสร้างทั้งความเจริญและความแข็งแกร่งให้กับจักรวรรดิเปอร์เซีย ทรงขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวาง

พระเจ้าดาไรอัสสวรรคตเมื่อ 486 ปี ก่อนค.ศ. ขณะพระชนม์ได้ 64 พรรษา พระเจ้าเซิร์กซีสมหาราช พระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
อดุลย์ ดุลยรัตน์

อดุลย์ ดุลยรัตน์ (5 เมษายน พ.ศ. 2475 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักแสดง ผู้กำกับชาวไทย มีตำแหน่งเป็น คณะกรรมการของสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งประเทศไทย

มีพี่น้อง 5 คน เป็นชาย 3 หญิง 2 อดุลย์เป็นคนที่ 4 จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก

เริ่มทำงานที่แผนกบัญชี ธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ สาขาราชวงศ์ ต่อมาราวปี พ.ศ. 2499 แท้ ประกาศวุฒิสาร แห่งภาพยนตร์ไทยไตรมิตร ซึ่งเป็นลูกค้าธนาคาร ได้ชวนมาเล่นหนัง เรื่อง "ปาหนัน" ถ่ายทำในเวลาใกล้ ๆ กับที่จรี อมาตยกุล สนใจต้องการให้แสดงเรื่อง "สามรักในปารีส" ซึ่งต้องเดินทางไปถ่ายทำที่ฝรั่งเศสเป็นเวลา 1 เดือนด้วยเช่นกัน (และได้ออกฉายก่อนเรื่องแรก) หลังจากนั้น จึงหันมาสู่วงการภาพยนตร์เต็มตั

มีผลงานแสดงมากที่สุด ช่วง ปี พ.ศ. 2500 - 2503 เคยได้ฉายา "พระเอกแก้มสีชมพู" ตอนเพิ่งเข้าวงการใหม่ ๆ จาก รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง เมื่อต้องแสดงฉากเข้าพระเข้านาง

ปลายปี พ.ศ. 2500 แสดงละครทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม เรื่อง "นิจ" ของ ดอกไม้สด คู่กับ อารีย์ นักดนตรี กำกับโดย ครูมารุต และอีกหลายเรื่องต่อมา

เริ่มกำกับหนังทีวีชุดเรื่องแรก "ชุมทางชีวิต" ของ รัชฟิล์มทีวี พ.ศ. 2510 ส่วนภาพยนตร์ที่กำกับเรื่องแรก คือ "สวรรค์เบี่ยง" พ.ศ. 2513

อดุลย์ได้รับรางวัลพระราชทาน "บันเทิงเทิดธรรม" จาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ในงานประกาศผล Nine Entertain Awards 2010 ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2553 ของ บริษัท อ.ส.ม.ท. จำกัด (มหาชน) ขณะมีอายุ 78 ปี

ด้านชีวิตส่วนตัว เคยแต่งงานกับ วิไลวรรณ วัฒนพานิช ซึ่งมีลูกด้วยกัน 1 คน ชือ น้ำฝน มีชื่อจริงว่า อนิวรรณ ต่อมาแยกทางกันและสมรสกับ ลัดดา ศรีประไพ (บุศรา นฤมิตร) เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2510 มีลูก 3 คน มีลูกคนโตชื่อ อดิสรณ์ หรือ เก่ง ซึ่งใช้เป็นชื่อในการกำกับว่า อดิสรณ์ ด้วย ลูกคนที่สองชื่อ ก้อย หรือ นิรา ส่วนคนสุดท้องชื่อ วดี

อดุลย์ ดุลยรัตน์ ถูกส่งตัวมารักษายังโรงพยาบาลภูมิพลตั้งแต่ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2559 หลังมีอาการไม่รู้สึกตัวจากอาการช็อคน้ำตาลจากโรคเบาหวาน ต่อมาแพทย์ได้ตรวจพบว่ามีอาการปอดติดเชื้อขั้นรุนแรง เนื่องจากร่างกายดื้อยาและมีอาการทรุดลง ซึ่งทางแพทย์ได้ติดตามรักษาอาการอย่างใกล้ชิดก่อนที่เจ้าตัวจะเสียในชีวิตในที่สุดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุ 84 ปี 1 เดือน 7 วัน

ฯลฯ
จักรพรรดิเซิร์กซีสมหาราช

จักรพรรดิเซิร์กซีสมหาราช () หรือ จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 (; 519 – 465 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิดาไรอัสมหาราช เมื่อพระราชบิดาสวรรคตเมื่อ 486 ปีก่อน ค.ศ. พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เมื่อเดือนตุลาคม 486 ปีก่อน ค.ศ. ขณะพระชนม์ได้ 34 พรรษา

ตลอด 20 ปีในรัชกาล จักรพรรดิเซิร์กซีสทรงสืบสานปณิธานของพระราชบิดาทุกอย่างจนบ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองและเข้มแข็งอย่างมาก พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อ 465 ปีก่อน ค.ศ. ขณะพระชนม์ได้ 54 พรรษา พระราชโอรสที่ประสูติแต่พระราชินีอาเมสทริส จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิอาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1
ชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย

ชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย (เปอร์เซีย:شاه عباس بزرگ) หรือที่รู้จักกันในนาม พระเจ้าอับบาสมหาราช (ค.ศ. 1571 - 1629) เป็นชาห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดพระองค์หนึ่งในราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในชาห์โมฮัมหมัด โคดาบันดา พระองค์เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1571 ณ เมืองเฮรัต (ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศอัฟกานิสถาน) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1588 เจ้าชายอับบาสจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ขณะที่พระองค์เองมีพระชนม์เพียง 17 พรรษา โดยตลอด 41 ปีในรัชกาล ทรงสร้างความแข็งแกร่งให้กับเปอร์เซียอย่างมาก ทรงขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวาง ภายหลังจากการครองราชย์มายาวนาน พระองค์ได้เสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1629 (พ.ศ. 2172) ขณะพระชนม์ได้ 58 พรรษา เจ้าชายซาฟีพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาห์ซาฟีสืบต่อมา
วัดพระยืนพุทธบาทยุคล

วัดพระยืนพุทธบาทยุคล หรือ วัดพระยืน ตั้งอยู่ที่บนเนินเขา บ้านพระแท่น หมู่ที่ 6 ตำบลทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ติดกับวัดพระแท่นศิลาอาสน์ ซึ่งตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตก บนเนินเขาลูกเดียวกันแต่คนละยอด

วัดพระยืนพุทธบาทยุคลเป็นวัดโบราณร่วมสมัยกับวัดพระแท่นศิลาอาสน์ โดยมีปูชนียสถานที่มีตำนานเรื่องพระพุทธเจ้าเสด็จมาเมืองทุ่งยั้งร่วมกัน ภายในวัดมีศาสนสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญคือ มณฑปศิลปะเชียงแสนครอบรอยพระพุทธบาทประทับยืนทำด้วยศิลาแลง (มณฑปกว้าง 4 เมตร ยาว 49 เมตร) และหลวงพ่อพระพุทธรังสีภายในอุโบสถ เป็นพระประธานปางมารวิชัยสมัยสุโขทัย

วัดพระยืนพุทธบาทยุคล มีที่ธรณีสงฆ์ 136 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา วัดแห่งนี้เคยได้รับยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจำปี พ.ศ. 2536 อีกด้วย
แอนนา รีส

แอนนา แฮมบาวริส (; เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2530) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แอนนา รีส () เป็นนักแสดงชาวไทย

แอนนา รีส เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เกิดที่ประเทศไซปรัส บิดาเป็นชาวอังกฤษ ส่วนมารดาเป็นชาวไทยชื่อ สุดารักษ์ หนูเกตุ ครั้นเมื่ออายุได้สองขวบ บิดาเสียชีวิต มารดาจึงพากลับมายังประเทศไทย

แอนนาก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายโฆษณาสบู่เด็กเมื่ออายุ 4 ปี และเคยแสดงมิวสิกวิดีโอของปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ในเพลง "พิลึกกึกกือ" และยังเคยถ่ายนิตยสาร Katch ของสมเกียรติ อริยชัยพาณิชย์ มีผลงานละครเรื่อง "กุหลาบตัดเพชร" และแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลง "ทำอะไรสักอย่าง" แอนนาเคยชิมลางการเป็นนักแสดงภาพยนตร์ โดยในปี พ.ศ. 2543 เคยแสดงเรื่อง "ฟ้าทะลายโจร" รับบทเป็นรำเพยในวัยเด็ก และในปี พ.ศ. 2549 ได้แสดงเรื่อง "เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย" และในปี พ.ศ. 2551 กับเรื่อง "ปืนใหญ่จอมสลัด" รับบทเป็น เจ้าหญิงอูงู และรับบทเป็นนักแสดงเซ็กซี่จากภาพยนตร์เรื่อง "น้ำตาลแดง 2" และการถ่ายปฏิทินแอลกอฮอลรายหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2553 นอกจากนี้เธอยังเคยช่วยงานกุศลอยู่เป็นระยะ ๆ แอนนาเคยคบหากับเกียรติศักดิ์ อุดมนาค พิธีกรคนหนึ่งและเลิกราในเวลาต่อมา

วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2558 แอนนาตกเป็นข่าวจากการขับรถพุ่งชนเป็นเหตุให้ตำรวจนายหนึ่งเสียชีวิต ซึ่งเธอได้รับผิดชอบต่อเหตุการณ์ดังกล่าว โดยเข้าร่วมในพิธีศพ และบวชชีพราหมณ์หลังจากนั้นเพื่ออุทิศส่วนกุศล

วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 แอนนา รีสตกเป็นข่าวอื้อฉาวอีกครั้ง เพราะเมาสุราอาละวาด บริภาษอย่างไร้สติ และทำลายทรัพย์สินภายในผับแห่งหนึ่ง ทั้งขับรถชนรถผู้อื่นหลบหนี ซึ่งจากการตรวจสอบปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายมีความสูงถึง 141 มิลลิกรัมเปอร์เซนต์ จากปกติที่มีให้ไม่เกิน 50 มิลลิกรัมเปอร์เซนต์ เธออ้างว่าประสบปัญหาต่าง ๆ มามาก ยอมรับว่าดื่มสุราแต่มิได้ใช้สารเสพติด และวางหลักทรัพย์ประกันตัวออกไป
จู โหย่วเจิน

จู เจิ้น (20 ตุลาคม 888 – 18 พฤศจิกายน 923) ชื่อเมื่อเกิดว่า จู โหย่วเจิน (朱友貞) บรรดาศักดิ์ว่า องค์ชายเจิน (均王) ชื่ออื่นว่า จู หฺวัง (朱鍠) และในประวัติศาสตร์ดั้งเดิมมักเรียก ปัจฉิมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง (後梁末帝) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์เหลียงยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในสมบัติตั้งแต่ปี 913 ถึงปี 923

จู โหย่วเจิน สั่งให้แม่ทัพหฺวัง ฝู่หลิน (皇甫麟) ปลงพระชนม์พระองค์ในปี 923 เมื่อหลี่ ฉุนซฺวี่ (李存朂) แม่ทัพศัตรู ยกกำลังเข้าชิงเมืองไคเฟิงราชธานีเป็นผลสำเร็จ เมื่อจู โหย่วเจิน ตาย ราชวงศ์เหลียงยุคหลังซึ่งดำรงอยู่มายาวนานที่สุดในบรรดาราชวงศ์ทั้งห้าก็เป็นอันสิ้นสุดลง เมื่อหลี ฉุนซฺวี่ ยึดเมืองได้แล้ว ก็สั่งให้เผาทำลายบันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์เหลียงยุคหลังไปเป็นจำนวนมาก ทำให้เรื่องราวเกี่ยวกับจู โหย่วเจิน กระท่อนกระแท่น
ตีสิบ

ตีสิบ () เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้ทอล์กโชว์ ออกอากาศทุกวันอังคาร เวลา 23.20-00.50 น. (เคยออกอากาศวันอังคารเวลา 22.30 - 00.30 น.) ทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยออกอากาศเป็นครั้งแรกเมื่อวันอังคารที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 โดยปัจจุบัน มีการบันทึกรายการ ที่ สหมงคลสตูดิโอ ลาดพร้าว 60 ผลิตโดย "บริษัท ทเว็นตี้ ทเว็นตี้ เอ็นเทอร์เทนเมนต์ จำกัด" ของนายวิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ อดีตผู้ดำเนินรายการสี่ทุ่มสแควร์ ทางช่อง 7 สี และวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ได้ย้ายวัน-เวลาออกอากาศเป็นทุกวันเสาร์ เวลา 15.30 น. - 17.00 น. และเวลา เวลา 14.45 น. - 16.15 น. โดยใช้ชื่อว่า ตีสิบเดย์ () และพบกับเวลาใหม่ของรายการตีสิบเดย์ ในเวลา 15.00 - 16.15 น. เริ่มวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560

รายการตีสิบ ดำเนินรายการโดยพิธีกรจำนวน 2 คน คือในกรณีที่วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ ไม่สามารถมาดำเนินรายการได้ จึงได้เชิญพิธีกรชื่อดัง หรือจะเป็นโปรดิวเซอร์ของรายการ มาเป็นพิธีกรรับเชิญ

รายการตีสิบ แบ่งช่วงเวลาของรายการออกเป็น 5 ช่วง ในอดีตและปัจจุบัน ดังต่อไปนี้