seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ฟิล โจนส์

ฟิลิป แอนโทนี "ฟิล" โจนส์ () เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่ 2010-2011 ฤดูกาลนี้เขาได้ลงนัดแรกของฤดูกาลกับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน ช่วงแรกๆของฤดูกาลนี้เขาได้ลงบ่อยมากแม้ว่าส่วนใหญ่เขาจะได้เล่นในตำแหน่ง กองกลางตัวรับ
เขาก็ได้มีอาการบาดเจ็บตรงบริเวณหมอนรองกระดูกเข่า ในเดือนธันวาคมนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮม ทำให้เขาหมดสิทธ์ในการลงเล่นแทบทั้งฤดูกาล เขาลงเล่นไปทั้งหมด 26 เกม

หลังจากพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลที่ 2010-2011 ทางด้านบอร์ดสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและตัวอเล็กซ์ เฟอร์กูสันเองได้สนใจที่จะซื้อตัวเขา อเล็กซ์ เฟอร์กูสันได้กล่าวไว้ว่าฟิล โจนส์ เขามีความสามารถทางด้านเกมรับอย่างมากและยังมีความเป็นผู้นำอีกด้วย สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดจึงดึงเขาด้วยราคา 16.5 ล้านปอนด์ ดีลล์นี้ได้สำเร็จหลังจากเขากลับมาจากการเล่นทีมชาติเสร็จพอดี เขาได้ลงปรากฏลงในฐานะตัวสำรองโดยลงแทนริโอ เฟอร์ดินานด์ ในนัดก่อนพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่ 2010-2011 จะเรื่มขึ้น และในเกมเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ เขาก็ได้ลงมาแทนริโอ เฟอร์ดินานด์
เป็นนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลแมนเสเตอร์ซิตี เขาได้ลงครั้งแรกในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่ 2011-2012โดยเปลี่ยนลงมาแทนริโอ เฟอร์ดินานด์ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน
เขาได้เปิดตัวกับพรีเมียร์ลีกในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ด้วยสกอร์จบลงที่ 3-0 ณ โอลด์แทรฟฟอร์ด ต่อมาในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ.2011 เขาได้แอสซิสต์ 2 ครั้งให้กับเวย์น รูนีย์ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์ ชนะได้คาบ้านถึง 5-0 ณ รีบอคสเตเดียม ฟอร์มการเล่นนัดนี้ทำให้ฟิล โจนส์ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นแบ็คขวา ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ.2011 ฟิล โจนส์ ได้โหม่งเข้าประตูตัวเองในนัดแบ่งกลุ่มยูฟ่าแชมเปียส์ลีกตอนเจอกับสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา สกอร์จบลงที่ 2-2 เขาสามารถประเดิมประตูแรกได้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ.2011 ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา โดยนัดนั้นชนะไปได้ 1-0 ในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ.2011 เขาได้ประสบปัญหาบาดเจ็บในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลฟูลัม แต่หลังจากนัดนั้นก็พบว่าอาการไม่รุนแรงนัก เขากลับมาลงเล่นอีกครั้งในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.2011 ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์แล้วแพ้ 3-2 แล้วหนำซ้ำเขายังทำประตูเข้าตัวเองในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ.2012

ตอนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012–13 เขาได้มีอาการบาดเจ็บบริเวณเข่าทำให้เขาไม่สามารถลงเล่นช่วงแรกกับสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้
หญ้าหนวดฤๅษี

หญ้าหนวดฤๅษี (, ) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู ขึ้นเป็นกอ สูง 20 - 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง ยาว 6-20 เซนติเมตร มีปลอกหุ้มเรียบ ดอกเป็นดอกช่อแบบราซีม ยาว 4-7 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยเป็นแบบ spiked ด้านเดียว ยาว 7 มิลลิเมตร ออกดอกทั้งปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดและการแตกหน่อ ชอบขึ้นในดินแห้ง พบตามบริเวณข้างถนนและพื้นที่รกร้าง ชาวฮาวายใช้หญ้าชนิดนี้มุงหลังคาบ้าน
หญ้าปล้อง

หญ้าปล้อง () เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู สูงมากกว่า 2 เมตร ออกรากตามข้อ บริเวณปล้องมีเนื้อเยื่อพิธ (pith) ซึ่งมีรูพรุน ใบเป็นเส้นตรงยาว 15-30 เซนติเมตร ดอกช่อ เป็นรูปทรงกระบอก ยาว 15-20 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยการแตกหน่อและเพาะเมล็ด การสังเคราะห์ด้วยแสงใช้การตรึงคาร์บอนแบบ C3 ชอบขึ้นในดินที่ชื้นแฉะหรือมีน้ำขัง หรือในท้องนา
หญ้าแดง

หญ้าแดง (, ) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว สูง 60 -120 เซนติเมตร ใบยาว 20-30 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบราซีมคู่ ยาว 5-10 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยเป็นแบบ spike ที่สั้นมาก ยาว 5-10 เซนติเมตร สีออกแดง ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินชื้นแฉะ โดยเฉพาะในท้องนา
Potato dextrose agar

Potato dextrose agar (BAM Media M127) และ potato dextrose broth เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ประกอบด้วยมันฝรั่งและน้ำตาลเดกโทรส Potato dextrose agar (ตัวย่อ "PDA") นิยมใช้สำหรับเลี้ยงเชื้อราและแบคทีเรียที่ที่ก่อโรคพืชหรือย่อยสลายซากพืช มันฝรั่งที่ใช้ในอาหารจะถูกหั่นเป็นชิ้นบางๆ 300 กรัม ต้มในน้ำ 30 นาที กรองแล้วจึงใส่ในอาหาร เติมเดกโทรส และวุ้นอย่างละ 20 กรัม แล้วจึงนำไปนึ่งฆ่าเชื้อที่ความดัน 15 psi 15 นาที ส่วน Potato dextrose broth (ตัวย่อ "PDB") ทำเช่นเดียวกันแต่ไม่ต้องเติมวุ้น ตัวอย่างจุลินทรีย์ที่นิยมเลี้ยงด้วยอาหารนี้ได้แก่ "Candida albicans" และ "Saccharomyces cerevisiae" เชื้อราเช่น "Aspergillus niger".
PDA (แก้ความกำกวม)

PDA อาจหมายถึง
คุณ (บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์)

"คุณ" หรือ "ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลก" หรือ "พวกคุณทุกคน" (You) ถูกเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการยอมรับคุณและคนอีกหลายล้านคนทั่วโลกซึ่งมีส่วนในการสร้างเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น (user-generated content) ให้แก่วิกิพีเดีย มายสเปซ เฟซบุ๊ก ระบบปฏิบัติการกนู/ลีนุกซ์ และอีกหลายเว็บไซต์ที่มีลักษณะเปิดโอกาสให้ผู้ใช้สนับสนุนข้อมูล หรือที่เรียกว่า เว็บ 2.0

ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็น "บุคคลแห่งปี" ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ โดยมีบางปีที่บุคคลที่ได้รับเลือกนั้นเป็นตัวแทนเชิงสัญลักษณ์ของกลุ่มคน และอีกจำนวนน้อยที่เป็นสิ่งไม่มีชีวิต คือ คอมพิวเตอร์ ("เครื่องจักรแห่งปี" ในปี พ.ศ. 2525) และโลกที่กำลังถูกคุกคาม ("ดาวเคราะห์แห่งปี" ในปี พ.ศ. 2531)

การจัดอันดับของสื่อที่คล้ายกันก็ได้รับรองความสำคัญที่เพิ่มมากขึ้นของชุมชนออนไลน์และเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น โดย "คุณ!" ถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่หนึ่งในรายชื่อ "50 บุคคลผู้มีความสำคัญในขณะนี้" ของบิซซิเนส 2.0 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ขณะที่เอบีซีนิวส์ได้จัดบล็อกเกอร์เป็น "บุคคลแห่งปี" พ.ศ. 2547

ตามกระบวนการประจำปีของนิตยสารไทม์ สำนักข่าวแห่งอื่น ๆ ได้เสนอผู้ชิงตำแหน่งบุคคลแห่งปีอื่น "คุณ" หรือ "ชาวยูทูบ" ได้ปรากฏตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนว่าอาจได้รับเลือกเป็นบุคคลแห่งปี มีการสำรวจความคิดเห็นของผู้อ่านออนไลน์ การตัดสินใจขั้นสุดท้ายกระทำโดยบรรณาธิการจัดการ ริชาร์ด สเตนเจล

การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการประกาศในฉบับวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 หน้าปกของนิตยสารนั้นเป็นภาพจอภาพคอมพิวเตอร์ไอแม็กกับแผงไมลาร์สะท้อนโดยมีหน้าต่างของตัวเล่นวิดีโอคล้ายยูทูป โดยเจตนาจะให้สะท้อนใบหน้าของผู้ที่หยิบนิตยสารขึ้นมา

การตัดสินใจดังกล่าวทำให้เกิดการวิจารณ์ตามมาเนื่องจากมันถูกอธิบายว่าเป็นมโนคติและอาจถึงขั้นเสแสร้ง หลายสัปดาห์ก่อนหน้าการประกาศ นิตยสารไทม์ตัดสินใจถามผู้ใช้ในโพล "ใครควรจะเป็นบุคคลแห่งปี" ซึ่งผลปรากฏว่า อูโก ชาเบซ เป็นผู้ชนะโพลดังกล่าว โดยได้รับคะแนน 35% ของทั้งหมด ประธานาธิบดีอิหร่าน มะห์มูด อะห์มะดีเนจาด ตามมาเป็นอันดับสอง ผู้วิจารณ์ชี้ว่าไทม์เพิกเฉยต่อประชาธิปไตยดิจิตอลในหมู่ผู้อ่าน ส่วนผู้สนับสนุนไทม์แย้งว่าโพลออนไลน์ไม่สามารถใช้เป็นตัวแทนได้ เนื่องจากมันไม่ใช่ค่าทางวิทยาศาสตร์ ดังนั้น การตัดสินใจดังกล่าวจึงไม่ควรตั้งอยู่บนโพลนี้ ลิงก์ไปยังผลโพลออนไลน์ถูกนำออก
Saccharomyces cerevisiae

Saccharomyces cerevisiae เป็นสปีชีส์ของยีสต์ที่ใช้ทำขนมปังและเบเกอรี่อื่นๆ ช่วยให้ขึ้นฟู และใช้เป็นสิ่งมีชีวิตแม่แบบสำหรับการศึกษาเซลล์ของยูคาริโอต""Saccharomyces"" มาจากภาษากรีกที่ถูกทำให้เป็นละตินหมายถึงราในน้ำตาล (sugar mold) "saccharo-" หมายถึงน้ำตาล และ"myces" หมายถึงรา "Cerevisiae" มาจากภาษาละตินหมายถึงเกี่ยวกับเบียร์
Candida albicans

Candida albicans เป็นยีสต์ชนิดหนึ่งซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคประเภทเชื้อฉวยโอกาสในคน โดยเฉพาะในผู้ป่วยโรคเอดส์
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน

เหรียญช่วยราชการเขตภายใน () มีอักษรย่อว่า ช.ร. เป็นเหรียญที่พระราชทานสำหรับบำเหน็จความชอบในราชการ สร้างขึ้นในพ.ศ. 2484

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2484 เพื่อพระราชทานแก่ผู้ที่ได้รับมอบหน้าที่ให้ช่วยเหลือราชการ ทหาร หรือตำรวจ เกี่ยวกับการรบตามคำสั่งของราชการ หรือองค์กรที่ราชการรับรอง

เหรียญช่วยราชการเขตภายใน แบ่งเป็น 2 ชนิด คือ
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน เป็นเหรียญโลหะรูปกลม

ด้านหน้า มีรูปพระมหามงกุฎอยู่เหนือจักร ข้างซ้ายและขวาเป็นรูปปีกนก มีสมอขัดในวงจักร

ด้านหลัง มีตัวอีกษรจารึกว่า "ช่วยราชการเขตภายใน"

เหรียญช่วยราชการเขตภายในนี้มีแพรแถบสำหรับห้อยสีต่างกัน ตามการรบ ปรากฏอยู่ในพระราชกำหนด เหรียญช่วยราชการเขตภายใน พุทธศักราช 2484 ดังนี้
เหรียญจักรมาลา

เหรียญจักรมาลา ใช้อักษรย่อว่า ร.จ.ม. เป็นเหรียญสำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความชอบในราชการสำหรับทหาร สถาปนาขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2412

ลักษณะเป็นเหรียญเงินรูปกลม โดยทำเป็นรูปวงจักร กลางวงจักรเป็นรูปจุลมงกุฎประดิษฐานบนพานรองสองชั้น มีฉัตรเครื่องสูงประกอบสองข้าง ด้านหลังเป็นรูปวงจักรเช่นเดียวกับด้านหน้า กลางวงจักรมีรูปช้าง จารึกอักษรว่า ส.พ.ป.ม.จ.5 (อักษรย่อของพระปรมาภิไธย "สมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์) มีห่วงสำหรับห้อยกับแพรแถบ แพรแถบนั้นกว้าง 3 เซนติเมตร พื้นสีแดงขอบเขียว มีริ้วสีเหลืองและริ้วสีน้ำเงิน ใช้ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
การสังเคราะห์เวอเลอร์

การสังเคราะห์เวอเลอร์ เป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนตไปเป็นยูเรีย ปฏิกิริยาเคมีนี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1828 โดยฟรีดริช เวอเลอร์ขณะพยายามสังเคราะห์แอมโมเนียมไซยาเนต ปฏิกิริยาดังกล่าวถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเคมีอินทรีย์สมัยใหม่ ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาเวอเลอร์จะเป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนต ซึ่งเกลือนี้ปรากฏเฉพาะเป็นสารตัวกลางที่ไม่เสถียรเท่านั้น เวอเลอร์สาธิตปฏิกิริยาดังกล่าวในสื่อตีพิมพ์ต้นฉบับที่มีชุดตัวทำปฏิกิริยาที่แตกต่างกัน โดยมีทั้งกรดไซยานิกและแอมโมเนีย, ซิลเวอร์ไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์, เลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย และเมอร์คิวรีไซยาเนตกับไซยานาติกแอมโมเนีย (ซึ่งก็คือกรดไซยานิกกับแอมโมเนีย)

ปฏิกิริยานี้สามารถแสดงโดยเริ่มต้นจากสารละลายโพแทสเซียมไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์ซึ่งจะถูกผสม ให้ความร้อนและทำให้เย็นอีกครั้ง หลักฐานเพิ่มเติมของการเปลี่ยนรูปทางเคมียังสามารถตรวจสอบได้จากการเติมสารละลายกรดออกซาลิกซึ่งได้ผลิตภัณฑ์เป็นยูเรียออกซาเลตโดยตกตะกอนสีขาว

อีกทางหนึ่ง ปฏิกิริยาสามารถกระทำได้โดยเลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย ปฏิกิริยาที่แท้จริงเกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกันแล้วก็เกิดเป็นแอมโมเนียมไซยาเนต เขียนเป็นสมการได้ดังนี้

แอมโมเนียมไซยาเนตแตกตัวเป็นแอมโมเนียและกรดไซยานิก ซึ่งทำปฏิกิริยากับยูเรียต่อในปฏิกิริยาการเพิ่มนิวคลิโอไฟล์ ตามด้วยโทเมอริกไอโซเมอไรเซชัน เขียนเป็นสมการได้ดังนี้

การเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับกรดออกซาลิกช่วยทำให้สมดุลเคมีนี้สมบูรณ์

การสังเคราะห์เวอเลอร์นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่สารประกอบอินทรีย์ถูกผลิตขึ้นจากตัวทำปฏิกิริยาอนินทรีย์ การค้นพบดังกล่าวได้ค้านทฤษฎีกระแสหลักในเวลานั้นที่เรียกว่า "ชีวิตนิยม" ซึ่งกล่าวว่าสารอินทรีย์มีอำนาจพิเศษหรือพลังชีวิตที่พบในสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ ด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้สารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์มีเส้นแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ยูเรียถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1799 และก่อนหน้าการสังเคราะห์ดังกล่าวสามารถพบได้เฉพาะจากสิ่งมีชีวิตอย่างเช่น ปัสสาวะ
มีซอน (อนุภาค)

ในฟิสิกส์ของอนุภาค มีซอน () ( หรือ ) คืออนุภาคย่อยในกลุ่มแฮดรอนที่ประกอบด้วยควาร์ก 1 ตัวและปฏิควาร์ก 1 ตัว เกาะเกี่ยวอยู่ด้วยกันด้วยแรงอย่างเข้ม เนื่องจากมีซอนประกอบด้วยอนุภาคย่อย มันจึงมีขนาดทางกายภาพ ด้วยเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณหนึ่งเฟมโตเมตร(10 เมตร) ซึ่งมีขนาดประมาณ ของหนึ่งโปรตอนหรือหนึ่งนิวตรอน มีซอนทั้งหมดไม่เสถียร ที่มีอายุยืนที่สุดเพียงไม่กี่หนึ่งส่วนร้อยของหนึ่งไมโครวินาทีเท่านั้น มีซอนที่มีประจุจะสลายตัว (บางครั้งผ่านทางอนุภาคระดับกลาง) กลายเป็นอิเล็กตรอนและนิวทริโน มีซอนที่ไม่มีประจุอาจสลายตัวไปเป็นโฟตอน

มีซอนไม่ได้เกิดจากการสลายให้กัมมันตรังสี แต่ปรากฏอยู่ในธรรมชาติเพียงแต่เป็นผลิตภัณฑ์ที่อายุสั้นมากของปฏิสัมพันธ์พลังงานสูงมากในสสาร ระหว่างกลุ่มอนุภาคที่ทำจากควาร์ก ตัวอย่างเช่น ในปฏิสัมพันธ์ รังสีคอสมิก อนุภาคดังกล่าวเป็นโปรตอนและนิวตรอนทั่วไป มีซอนยังเกิดขึ้นบ่อยอีกด้วยโดยการสร้างขึ้นในเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูงที่มีการชนกันของกลุ่มโปรตอน, กลุ่มปฏิโปรตอนหรืออนุภาคอื่น ๆ

ในธรรมชาติความสำคัญของมีซอนน้ำหนักเบาก็คือการที่พวกมันเป็นอนุภาคสนามควอนตัมที่สัมพันธ์กันที่สามารถส่ง แรงนิวเคลียร์ แบบเดียวกับที่โฟตอนเป็นอนุภาคที่ส่งแรงแม่เหล็กไฟฟ้า มีซอนที่มีพลังงานสูงกว่า (มวลมากกว่า) ได้ถูกสร้างขึ้นเพียงชั่วขณะหนึ่งตอน บิกแบง แต่ไม่ถูกพิจารณาว่ามีบทบาทสำคัญในธรรมชาติวันนี้ อย่างไรก็ตามอนุภาคดังกล่าวจะถูกสร้างขึ้นอย่างสม่ำเสมอในการทดลอง เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของควาร์กชนิดหนักที่ประกอบกันขึ้นเป็นมีซอนชนิดที่หนักกว่า

มีซอนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอนุภาค แฮดรอน และถูกกำหนดให้เป็นเพียงอนุภาคที่ประกอบด้วยสองควาร์ก สมาชิกอื่น ๆ ของครอบครัวแฮดรอนคือ แบริออน ที่เป็นอนุภาคย่อยที่ประกอบด้วยสามควาร์กแทนที่จะเป็นสองควาร์ก การทดลองบางอย่างแสดงหลักฐานของ มีซอนแปลกใหม่ ซึ่งไม่ได้มีเนื้อหาควาร์กที่มีวาเลนซ์แบบเดิมที่มีหนึ่งควาร์กและหนึ่งปฏิควาร์ก

เพราะว่าควาร์กมีสปินเท่ากับ ความแตกต่างในจำนวนควาร์กระหว่างมีซอนและแบริออนเป็นผลให้เกิดมีซอนสองควาร์กทั่วไปกลายเป็น โบซอน ในขณะที่แบริออนเป็น เฟอร์มิออน

แต่ละชนิดของมีซอนมีปฏิยานุภาคที่สอดคล้องกัน (ปฏิมีซอน) ซึ่งควาร์กจะถูกแทนที่ด้วยปฏิควาร์กที่สอดคล้องกันของมันและถูกแทนที่ได้ในทางกลับกัน ตัวอย่างเช่น ไพออน บวก (π) ถูกสร้างขึ้นจากอัพควาร์กหนึ่งตัวและดาวน์ปฏิควาร์กหนึ่งตัว และปฏิยานุภาคที่สอดคล้องกันของมันคือ ไพออนลบ (π) ถูกสร้างขึ้นจากหนึ่งอัพปฏิควาร์กและหนึ่งดาวน์ควาร์ก

เพราะว่ามีซอนประกอบด้วยควาร์ก มันจึงมีส่วนร่วมทั้งใน อันตรกิริยาอย่างอ่อน และ อันตรกิริยาอย่างเข้ม มีซอนที่มีประจุไฟฟ้าสุทธิก็ยังมีส่วนร่วมใน แรงแม่เหล็กไฟฟ้าเช่นกัน พวกมันจะถูกแยกประเภทตามเนื้อหาของควาร์ก, โมเมนตัมเชิงมุมรวม, เท่าเทียมกัน และคุณสมบัติอื่น ๆ อีกมากมายเช่น C-เท่าเทียมกัน และ G-เท่าเทียมกัน แม้ว่าจะไม่มีมีซอนที่เสถียรก็ตาม พวกที่มีมวลต่ำกว่าก็ยังเสถียรมากกว่ามีซอนทีมีมวลขนาดใหญ่ที่สุด และมีความง่ายกว่าที่จะสังเกตเห็นและศึกษาในเครื่องเร่งอนุภาค หรือในการทดลองรังสีคอสมิก พวกมันก็ยังมักจะมีมวลน้อยกว่าแบริออนอีกด้วย หมายความว่าพวกมันจะถูกผลิตขึ้นได้ง่ายกว่าในการทดลอง ดังนั้นพวกมันจึงแสดงปรากฏการณ์บางอย่างที่ให้พลังงานที่สูงกว่าได้อย่างรวดเร็วกว่าแบริออนที่ประกอบด้วยกลุ่มควาร์กเดียวกันจะสามารถทำได้ ยกตัวอย่างเช่น ชาร์มควาร์กถูกพบเห็นเป็นครั้งแรกใน J/Psi meson (J/ψ) ในปี 1974 และ บอตทอมควาร์ก ใน upsilon meson (ϒ) ในปี 1977
สถานีรถไฟหารเทา

สถานีรถไฟหารเทา ตั้งอยู่ ตำบลหารเทา อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เป็นสถานีรถไฟ ของทางรถไฟสายใต้
ฟรีดริช เวอเลอร์

ฟรีดริช เวอเลอร์ (, 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1800 - 23 กันยายน ค.ศ. 1882) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน ผู้เป็นที่รู้จักกันดีจากการสังเคราะห์ยูเรีย และยังเป็นบุคคลแรก ๆ ที่พยายามแยกธาตุเคมีหลายธาตุ

เวอเลอร์เกิดในเอสแชร์ไชม์ ในปี ค.ศ. 1823 เวอเลอร์สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตร์ในไฮเดลเบิร์กที่ห้องปฏิบัติการของเลโอโปลด์ กเมลิน ผู้ซึ่งจัดการให้เขาทำงานกับเยินส์ ยาคอบ แบร์เซลิอุสในสตอกโฮล์ม เขาสอนวิชาเคมีตั้งแต่ ค.ศ. 1826 ถึง 1831 ที่โรงเรียนโปลิเทคนิคในเบอร์ลินจนกระทั่ง ค.ศ. 1839 เมื่อเขาประจำอยู่ที่โรงเรียนโปลิเทคนิคที่คัสเซิล หลังจากนั้น เขาได้เป็นศาสตราจารย์เคมีสามัญในมหาวิทยาลัยกอตติงเกน ที่ซึ่งเขาทำงานอยู่จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1882 ในปี ค.ศ. 1834 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกต่างชาติของราชสมาคมวิทยาศาสตร์สวีเดน

เวอเลอร์ได้ชื่อว่าเป็นผู้บุกเบิกเคมีอินทรีย์หลังจากที่เขาสามารถสังเคราะห์ยูเรียขึ้นโดยอุบัติเหตุในการสังเคราะห์เวอเลอร์ในปี ค.ศ. 1828 การสังเคราะห์ดังกล่าวถือเป็นจุดสำคัญในประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ซึ่งพิสูจน์แย้งทฤษฎีพลังชีวิตซึ่งเคยเชื่อกันมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ โดยการแสดงให้เห็นว่าสารประกอบอินทรีย์สามารถถูกสังเคราะห์ขึ้นได้จากสารตั้งต้นที่เป็นสารอนินทรีย์

เวอเลอร์ยังเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ค้นพบร่วมของเบริลเลียม, ซิลิกอน และซิลิกอนไนไตรด์ เช่นเดียวกับการสังเคราะห์แคลเซียมคาร์ไบด์ และอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1834 เวอเลอร์และยุสตุส ไลบิกได้ตีพิมพ์การสำรวจน้ำมันของอัลมอนด์ขม พวกเขาพิสูจน์จากการทดลองที่ว่ากลุ่มอะตอมคาร์บอน ไฮโดรเจน และออกซิเจนสามารถแสดงคุณสมบัติเหมือนกับธาตุ เข้าแทนที่ธาตุ และสามารถแลกเปลี่ยนธาตุในสารประกอบเคมีกันได้

นับตั้งแต่การค้นพบโพแทสเซียมโดยฮัมฟรี เดวี ได้มีการสันนิษฐานว่าอลูมินา ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของดินเหนียว ประกอบด้วยโลหะอยู่รวมกับออกซิเจน เดวี โอแอร์สเทดท์ และแบร์เซลิอุสพยายามที่จะสกัดเอาโลหะนี้ออกมา แต่ไม่สำเร็จ ในภายหลัง เวอเลอร์ได้ทำงานในหัวข้อนี้ และค้นพบโลหะอะลูมิเนียมในปี ค.ศ. 1827 สำหรับเขามีการแยกธาตุอิตเทรียม เบริเลียมและไทเทเนียม การสังเกตที่ว่า "ซิลิเซียม" (ซิลิกอน) สามารถพบได้ในผลึก และหินสะเก็ดดาวบางชิ้นที่มีสารอินทรีย์ เขาวิเคราะห์อุกกาบาตจำนวนหนึ่ง และใช้เวลาอีกหลายปีในการเขียนหนังสือรวบรวมวรรณกรรมเกี่ยวกับอุกกาบาตใน "Jahresberichte über die Fortschritte der Chemie" เขาเป็นผู้ถือครองหินและเหล็กอุกกาบาตสะสมส่วนตัวที่ดีที่สุดที่มีอยู่ เวอเลอร์และแซนต์ แคลร์ โดวิลล์ ค้นพบรูปผลึกของโบรอน และเวอเลอร์และบัฟค้นพบสารประกอบไฮโดรเจนของซิลิกอน (ซิเลน) และออกไซด์ของธาตุเดียวกัน เวอเลอร์ยังได้เตรียมยูเรียได้ให้ห้องปฏิบัติการโดยไม่ต้องอาศัยเซลล์สิ่งมีชีวิตอีกด้วย

การค้นพบของเวอเลอร์ได้มีอิทธิพลใหญ่หลวงต่อทฤษฎีเคมี ในใบแทรกของนิตยสารไซแอนติฟิกอเมริกัน ค.ศ. 1882 ได้หมายเหตุว่า "จากงานวิจัยสองหรือสามงาน เขาคู่ควรจะได้รับเกียรติยศสูงสุดเท่าที่บุคคลในแวดวงวิทยาศาสตร์จะสามารถได้รับ แต่ผลของงานของเขานั้นมีมากอย่างแท้จริง หากเขามิได้มีชีวิตอยู่ ลักษณะของวิชาเคมีจะแตกต่างไปจากที่เป็นในปัจจุบันอย่างมาก"
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2553

อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2553 เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ต้นเดือนพฤษภาคม มีผู้เสียชีวิต 392 คน และตามข้อมูลจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2553 มีอีก 232 คนที่ได้รับรายงานว่าหายสาบสูญ รวมทั้ง 57 คนในเหตุดินถล่มในกุ้ยโจว ในจำนวนผู้เสียชีวิต 53 คนเสียชีวิตจากอุทกภัยและดินถล่มที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 31 พฤษภาคม และ 3 มิถุนายน และอีก 266 คนเสียชีวิตระหว่างวันที่ 13 ถึง 29 มิถุนายน เมื่อถึงสิ้นเดือนมิถุนายน มีผู้เสียชีวิตแล้วรวม 424 คน รวม 42 คนจากเหตุดินถล่มที่กุ้ยโจว มีผู้เสียชีวิตเพิ่มอีก 277 คน และอีก 147 คนหายสาบสูญในช่วงสองสัปดาห์แรกของเดือนกรกฎาคม ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตรวมเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม เพิ่มขึ้นเป็น 1,072 คน เหตุโคลนถล่มในมณฑลกานซูเมื่อช่วงต้นเดือนสิงหาคมทำให้มีผู้เสียชีวิตไปอย่างน้อย 1,471 คน และอีก 294 คนหายสาบสูญ รวมแล้ว เหตุอุทกภัยและดินถล่มทำให้มีผู้เสียชีวิตไปอย่างน้อย 3,185 คนในจีนเมื่อถึงวันที่ 31 สิงหาคม มีผู้ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยครั้งนี้มากกว่า 230 ล้านคน ใน 28 มณฑล เทศบาลและเขตปกครอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมณฑลและเขตปกครองทางตอนใต้และตอนกลางของประเทศ ได้แก่ เจ้อเจียง ฝูเจี้ยน เจียงซี หูเป่ย หูหนาน กว่างตง กว่างซี เทศบาลฉงชิ่ง กานซู ซื่อชวน และกุ้ยโจว และมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือจี๋หลิน ขณะที่มีผู้ถูกอพยพไปอย่างน้อย 4.66 ล้านคน เนื่องจากความเสี่ยงว่าจะเกิดอุทกภัยและดินถล่มในช่วงครึ่งหลังของเดือนมิถุนายน เมื่อถึงต้นเดือนสิงหาคม มีประชากรมากกว่า 12 ล้านคนถูกอพยพ และตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 15.2 ล้านคนเมื่อถึงวันที่ 31 สิงหาคม

ประชากรหลายล้านคนขาดแคลนน้ำดื่มอุปโภค และบ้านเรือนรวมกว่า 1.36 ล้านหลังถูกทำลาย และพืชผลการเกษตรอีกมากกว่า 97,200 ตารางกิโลเมตรถูกน้ำท่วม ขณะที่ไร่นาอีกกว่า 2,000,000 เอเคอร์ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์เมื่อถึงปลายเดือนมิถุนายน แม่น้ำหลายสิบสายยังคงมีน้ำไหลบ่า รวมไปถึงแม่น้ำเพิร์ลในมณฑลกว่างตง ซึ่งได้รับผลกระทบจากภัยแล้งรุนแรงในช่วงฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านไป เมื่อปริมาณน้ำในแม่น้ำลดระดับลงอย่างรุนแรง มูลค่าความเสียหายทั้งหมดจากอุทกภัยคิดเป็นมูลค่าราว 83,800 ล้านหยวนเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และมากกว่า 275,000 ล้านหยวนเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม เมื่อถึงปลายเดือนสิงหาคม ไร่นากว่า 16.5 ล้านเฮกเตอร์ได้รับผลกระทบจากอทุกภัย และ 2.09 ล้านเฮกเตอร์ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์

เมื่อปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้รถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 19 คน และทางรถไฟเซี่ยงไฮ้-คุนหมิงต้องปิด 24 ชั่วโมงเนื่องจากดินถล่ม

แม่น้ำสายหลักจำนวนมากในจีน รวมทั้งแม่น้ำแยงซี แม่น้ำเหลืองและแม่น้ำซงหัวมีระดับน้ำเข้าระดับอันตราย รัฐบาลจีนจัดสรรงบประมาณกว่า 2,100 ล้านหยวนสำหรับงานกู้ภัยและบรรเทาสาธารณภัย แม่น้ำเจียหลิง แม่น้ำฮัน และแม่น้ำหวยเองก็ได้เพิ่มระดับขึ้นสูงกว่าระดับเตือนภัย
วิลเลียม เบเวอริดจ์

วิลเลียม เฮนรี เบเวอริดจ์, บารอนเบเวอริดจ์ที่ 1 (อังกฤษ : William Henry Beveridge, 1st Baron Beveridge) (5 มีนาคม พ.ศ. 2422 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2506) นักเศรษฐศาสตร์และนักวางแผนสังคมชาวอังกฤษ มีบทบาทสำคัญในการเสนอโครงการประกันสังคมแก่รัฐบาลอังกฤษเพื่อเป็นแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เอกสารที่เขาเสนอต่อรัฐบาลและเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2485 รู้จักกันทั่วไปว่า "Beveridge Report" อีกทั้งยังเป็นสถาปนิกที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในการสร้างรัฐสวัสดิการของอังกฤษ
มัตสึโมโตะ

มัตสึโมโตะ () เป็นเมืองในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 919.35 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 227,638 คน

มัตสึโมโตะเป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทมัตสึโมโตะหรือปราสาทอีกา หนึ่งในปราสาทที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
โคชิก

โคชิก () เป็นช้างเอเชียเพศผู้ในสวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ที่ยองอิน ประเทศเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1990 มันปรากฏเป็นพาดหัวข่าวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เมื่อพบว่ามันสามารถเลียนเสียงคำพูดภาษาเกาหลีสำหรับคำว่า "ใช่ (네)", "ไม่ (아니오)", "นั่ง (앉아)", "นอนลง (누워)" และคำอื่นอีกสี่คำ มันจะส่งเสียงโดยการเอางวงของมันเข้าไปในปาก และเขย่างวงขณะที่หายใจออก คล้ายกับการส่งเสียงเป่านกหวีดของมนุษย์ที่ใช้นิ้วมือหรือปาก กวอน ซูวาน ผู้อำนวยการสวนสัตว์ในโซลกล่าวว่า "เราวางแผนที่จะศึกษาต่อไป โดยยามเฝ้าประตู, สัตวแพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ ว่าโคชิกเข้าใจความหมายคำเหล่านี้ที่มันกล่าวออกมาหรือไม่"

เช่นเดียวกับทุกกรณีของการพูดของสัตว์ ที่มีการคาดหวังผลสังเกตการณ์ ซึ่งมันอาจจะไม่มีความหมายจากการแสดงท่าล้อเลียน และอาจเป็นการสร้างขึ้นสำหรับหลายเหตุผล
สปิน

สปิน () อาจหมายถึง
กือราเซา

กือราเซา (, ) หรือ กอร์ซอว์ (ปาเปียเมนตู: ) มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประเทศกือราเซา (ดัตช์: Land Curaçao; ปาเปียเมนตู: Pais Kòrsou) เป็น 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ อันประกอบไปด้วยกือราเซา, อารูบา, เนเธอร์แลนด์ และ ซินต์มาร์เติน โดยกือราเซาเป็นประเทศที่เป็นเกาะตั้งอยู่ในหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีสทางตอนใต้ของทะเลแคริบเบียน ห่างจากชายฝั่งตอนเหนือของประเทศเวเนซุเอลาออกไปประมาณ 65 กิโลเมตร

ประเทศกือราเซาเคยเป็นส่วนหนึ่งในดินแดนกือราเซาและรัฐภายใต้ความคุ้มครองของเนเธอร์แลนด์ (Curaçao and Dependencies colony) ในช่วงระหว่างปี ค.ศ.1815–1954 ต่อมาได้ถูกผนวกรวมกับดินแดนอื่นๆเช่น อารูบา, ซินต์มาร์เติน, ซาบา ,โบแนเรอ จัดตั้งเป็นแคว้นเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ก่อนที่ในเดือนตุลาคม ค.ศ.2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสจะถูกยุบ

หลังจากยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส ปัจจุบันกือราเซา มีสถานะเป็นประเทศปกครองตนเองที่ขึ้นตรงต่อราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับประเทศเนเธอร์แลนด์,อารูบา และซินต์มาร์เติน มีพื้นที่ 444 ตารางกิโลเมตร (171 ตารางไมล์) และมีวิลเลมสตัดเป็นเมืองหลวง จากข้อมูลวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2017 มีประชากร 160,337 คน พื้นที่ทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญคือ การกลั่นน้ำมันซึ่งนำน้ำมันดิบมาจากเวเนซุเอลา นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว เกาะกือราเซารวมกับเกาะไกลน์กือราเซา (ซึ่งไม่มีคนอาศัยอยู่)

ชาวสเปนเดินเรือมาถึงเกาะนี้ใน ค.ศ. 1499 และเริ่มตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1527 ต่อมาบริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์ได้เข้ามายึดครองใน ค.ศ. 1634 ต่อมาตกเป็นของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1807–1815 หลังจากนั้นกลับเป็นของเนเธอร์แลนด์อีก และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 กือราเซาถูกปกครองในฐานะดินแดนเกาะหนึ่งในห้าแห่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส โดยมีชื่อเรียกว่า "ดินแดนเกาะกือราเซา" (; ปาเปียเมนตู: ) จนถึงวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิก กือราเซาจึงกลายเป็นดินแดนปกครองตนเองโดยตรงภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
เชนสโตโควา

เชนสโตโควา () เป็นเมืองในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำวาร์ตา มีประชากร 240,027 คน (ข้อมูลเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นชุมทางรถไฟ มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ กระดาษ เหล็กกล้า เหล็ก ผลิตภัณฑ์อาหาร เมืองมีภาพวาดพระแม่มารี (แม่พระสีดำ) มีพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง นอกจากนั้นยังเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เป็นเมืองที่มั่งคั่งในศตวรรษที่ 10 ในสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 ตกอยู่ใต้การยึดครองของกองกำลังฝ่ายเยอรมัน
หมู่เกาะคอมมานเดอร์

หมู่เกาะคอมมานเดอร์ () หรือ หมู่เกาะคอมันดอร์สกี หรือ คอมันดอร์สกีเยอออสโตรวา (, "Komandorskiye ostrova") เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเบริง เป็นส่วนหนึ่งของคาบารอฟสค์ไคร ประกอบด้วยเกาะเบริง (ยาว 95 กิโลเมตร กว้าง 15 กิโลเมตร), เกาะเมดนี (ยาว 55 กิโลเมตร กว้าง 5 กิโลเมตร) และอีก 15 เกาะเล็ก
โรงเรียนอนุบาลกระบี่

โรงเรียนอนุบาลกระบี่ เปิดทำการสอนตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 เนื้อที่ประมาณ 3.9 ไร่ ด้านหลังศาลากลางจังหวัดกระบี่ เดิมเป็นที่ตั้งของโรงเรียนสตรีกระบี่ หลังจากนั้นไปรวมกับโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ในพ.ศ. 2513 สังกัดสามัญศึกษา และ ได้เริ่มดำเนินการสอน โดยนางสาวละเอียด หลานไทย เป็นผู้บริหารคนแรก เปิดทำการสอนตั้งแต่ อนุบาล 1 และขยายต่อไปปีละชั้น โรงเรียนได้พัฒนาจนกระทั่งปัจุจบัน และ เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2546 โรงเรียนได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์โรงเรียนอนุบาลกระบี่แห่งใหม่ ในพื้นที่ 24 ไร่ 2 งาน 1.73 ตารางวา โดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ให้ใช้พื้นที่ และนายไพบูลย์ เสียงก้อง รองเลขาธิการคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน เป็นประธาน มีผู้อำนวยการ นายจรูญ ขุนเพรช เป็น ผู้อำนวยการโรงเรียน อยู่ในขณะนั้น มีอาคารเรียน 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง บ้านพักครู 1 หลัง บ้านพักภารโรง 1 หลัง สุขา 1 หลัง เปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2514 มี นางละเอียด ณ ถลาง เป็นครูใหญ่ เปิดทำ การสอน ตั้งแต่ ชั้นอนุบาล 1 และขยายไป เรื่อยปีละชั้น 
9 สิงหาคม 2519 นางวิไล ชวนะรักษ์ ย้ายมาเป็นครูใหญ่ 1 ตุลาคม 2523 โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ปีงบประมาณ 2525 ได้รับงบประมาณสร้างอาคาร แบบ 017 ก เงิน 1,300,000 บาท ใช้เป็นสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดกระบี่ รั้วคอนกรีต 143 เมตร งบประมาณ 187,000 บาท ปี 2527 กรรมการโรงเรียนจัดหางบประมาณ 130,000 บาท สร้างอาคารชั่วคราว 1 หลัง 2 ห้องเรียน ปี 2528 ได้รับงบประมาณ 280,000 บาท สร้างอาคาร สปช.102 จำนวน 1 หลัง 2 ห้องเรียน 
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ได้เริ่มโครงการอนุบาลชนบท มอบหมายให้โรงเรียนอนุบาลกระบี่ เป็นศูนย์พัฒนาการศึกษาระดับ ก่อนประถมศึกษา ปี 2532 มีห้องเรียนอนุบาล 4 ห้อง ประถมศึกษา 20 ห้อง รวมนักเรียน 795 คน ก.ค. 
ปี 2523 ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียน เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน2532 ปี 2533 ได้รับงบประมาณ 950,000 บาท สร้างอาคารเอนกประสงค์แบบ สปช.205/26 จำนวน 1 หลัง สุขาแบบ สปช. 602/26 จำนวน 1 หลัง 10 ที่เงิน 250,000 บาท กรรมการโรงเรียนจัดสร้างรั้ว 120 เมตร เงิน 100,000 บาท ปี 2534 ได้รับงบประมาณ 5,125,000 บาท สร้างอาคารเรียน แบบ สปช.2/28 1 หลัง 3 ชั้น 18 ห้องเรียน

ปรัชญาของโรงเรียน รู้หน้าที่ มีวินัย ใฝ่ศึกษา พัฒนาตนเอง
คำขวัญของโรงเรียน ความรู้ คู่คุณธรรม
สุภาษิตประจำโรงเรียน นิสฺสฺมม กรณํ เสยฺโย ไตร่ตรองเสียก่อนจึงทำดีกว่า
ชวีซ์ดีฟอรา

ชวีซ์ดีฟอรา () เป็นเมืองในรัฐมีนัสชีไรส์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ติดกับชายแดนรัฐรีโอเดจาเนโร จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 509,125 คน มีพื้นที่เมือง 1,437 กม² สถานที่ตั้งตั้งอยู่แหล่งการพัฒนาเศรษฐกิจและประชากร ตั้งอยู่ในเมืองสำคัญ 3 เมืองใหญ่ทางตอนใต้ของบราซิล ได้แก่ ริโอเดจาเนโร (189 กม.), เบโลโอรีซอนตี (260 กม.) และเซาเปาลู (486 กม.)