seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์

ศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์ () เป็นสมัยศิลปะยุโรปตะวันตกที่รุ่งเรืองไม่ก็ในช่วงการเริ่มการก่อตั้งราชอาณาจักรเมรอแว็งเฌียงเมื่อราว ค.ศ. 500 หรือจากสมัยฟื้นฟูศิลปะวิทยาในการอแล็งเฌียงเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 ของสมัยศิลปะโรมาเนสก์ คำว่า "สมัยก่อนโรมาเนสก์" โดยทั่วไปแล้วใช้ในภาษาอังกฤษเท่านั้นเมื่อกล่าวถึงสถาปัตยกรรมและมหาประติมากรรม แต่ในบทความนี้จะกล่าวถึงศิลปะแขนงอื่นแต่เพียงสั้น ๆ

หัวใจสำคัญของสมัยศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์คือการนำเข้าและการรับลักษณะศิลปะของเมดิเตอเรเนียนคลาสสิกและศิลปะคริสเตียนเข้ามาในศิลปะเจอร์มานิกที่ทำให้เกิดศิลปะลักษณะใหม่ขึ้น และในที่สุดก็วิวัฒนาการขึ้นเป็นศิลปะโรมาเนสก์ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ต่อมา

ในกรอบของศิลปะสมัยกลาง ศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์ตามมาจากศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานของ "อนารยชน" ซึ่งได้แก่ ศิลปะไฮเบอร์โน-แซ็กซอนในหมู่เกาะอังกฤษและศิลปะเมรอแว็งเฌียงบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป
ซิโนซอรอปเทอริกซ์

ซิโนซอรอปเทอริกซ์ ( ()) เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดชนิดหนึ่ง มีชีวิตอยู่เมื่อ 120 ล้านปีก่อน ไดโนเสาร์ชนิดนี้ผู้เชี่ยวชาญหลายคนคิดว่าเป็นตัวเชื่อมระหว่างไดโนเสาร์กับนก มันเป็นหนึ่งในพวกเทอโรพอดที่มีขน แต่ขนของมันยังไม่ค่อยเหมือนนกยังเป็นคนที่ใช้สำหรับให้ความอบอุ่นหรือขนอ่อน ตอนที่ฟอสซิลของมันค้นพบลักษณะของมันอยู่ในท่าคดตัวเหมือนกำลังบิน เทอโรพอดชนิดนี้มีลักษณะเด่นคือมีหางที่ยาวออกมา ซึ่งคาดว่าน่าจะมีไว้ถ่วงลำตัว ชื่อของมันมีความหมายว่าบิดานกแห่งจีน ฟอสซิลของมันค้นพบครั้งแรกในปีค.ศ. 1996 โดยเห๋อตุน ถือเป็นการค้นพบเทอโรพอดมีขนตัวแรกของจีน นอกจากนี้มันยังมีญาติอย่าง คอมซอกนาทัส อีกด้วย

ซิโนซอรอปเทอริกซ์เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดเล็กที่สุด มีขนาดความยาวโดยประมาณ 68 ซม. แต่ก็มีการพบขนาดใหญ่ที่สุดวัดได้ 98 ซม. หางมีความยาวมากเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว ไซโนซอโรเทอริกซ์แตกต่างจากไดโนเสาร์ขนาดเล็กอื่นๆ กะโหลกศีรษะบนมีขนาดใหญ่กว่ากรามพอสมควร กระดูกแขนมีขนาดสั้นมาก โดยรวม ซิโนซอรอปเทอริกซ์มีกระดูกแขนสั้นกว่า คอมซอกนาทัส ญาติสนิทของมัน นอกจากนี้ ซิโนซอรอปเทอริกซ์ยังมีชิ้นกระดูกสันหลังถึง 64 ชิ้น และมีความยาวหางมากที่สุดเมื่อเทียบสัดส่วนความยาวของลำตัวกับไดโนเสาร์เทอโรพอดอื่นๆ นอกจากนี้มันยังมีมือขนาดใหญ่มาก สำหรับอาวุธขนาดเล็กที่มีกรงเล็บยาวกว่ากระดูกแขนท่อนล่างทั้งหมด

มีตัวอย่าง NIGP 127,587 ของ ซิโนซอรอปเทอริกซ์ถูกเก็บรักษาไว้กับซากจิ้งจก(พร้อมกะโหลก) ในท้องของมันแสดงว่ามันมีอาหารเป็นสัตว์ที่เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว อีกทั้งยังพบฟอสซิลกิ่งก่าหลายชนิดในชั้นหินที่พบฟอสซิลของมัน
ณัฎฐา ชาญเลขา

ณัฎฐา ชาญเลขา ชื่อเดิม วรรณเลขา ชาญเลขา เกิดวันที่ 13 กันยายน 2522 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย ทางการแสดงและงานพิธีกร เป็นน้องสาวของ 
โดโด้ ยุทธพิชัย ชาญเลขา เข้าวงการจาก ละคร น้องใหม่ร้ายริสุทธ์ และมีงานละครมากมาย ทางช่อง 3 
และตอนนี้เป็นพิธีกร รายการ Bedtime Stories ทาง ช่องวัน วาไรตี้ ประกบคู่กับ อ.ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 7

ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 7 เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหานักร้องเพื่อประดับวงการบันเทิง ในชุด ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย โดยในซีซั่นนี้เป็นครั้งแรกที่ทรูใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ (ทวิตเตอร์และเฟซบุ๊ก) ในการประชาสัมพันธ์รายการร่วมกับเว็บไซต์หลัก และมีการถ่ายทอดสดผ่านระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงทางช่อง ทรู เรียลลิตี้ เอชดี โดยมีการรับสมัครผู้เข้าแข่งขันตั้งแต่ปลายเดือนพฤษภาคม 2553 และจะมีการประกาศผลผู้เข้ารอบสุดท้าย ในวันที่ 23 มิถุนายน 2553 จำนวน 100 คนและเป็นฤดูกาลแรกที่อายุของผู้เข้าสมัครเปลี่ยนเป็น 15-25 ปีจากเดิมที่ 18-28 ปีวันคอนเสิร์ต: ได้เชิญรุ่นพี่AFตั้งแต่ซีซั่นที่1-ซีซั่นที่6 มาร่วมโชว์บนเวทีAF7อีกด้วยในรอบ Final Audition AF7

หมายเหตุ V11 มาร์ค ที่ได้รับเพลง ฉันอยู่ตรงนี้ - แบล็คเฮด ไปนั้น ไม่ได้ขึ้นแสดง

เพลงปริศนาคือ เพลง ขออุ้มหน่อย - ธงไชย แมคอินไตย์

เพลงปริศนาคือ เพลง Sorry Sorry Super Junior

เพลงปริศนาคือ เพลง คราม - บอดี้สแลม (ปอ V12 ได้รับไป แต่ต้น V13 ขอแลก)

เพลงปริศนาคือ เพลง อยู่บำรุง - ธนกฤต พานิชวิทย์ (ปอ V12 ได้รับไป แต่ขอเลือกเป็นเพลงที่เลือกไว้แล้ว)

เพลงปริศนาคือ เพลง New Divide - ลิงคินพาร์ก (กรีน V8 ได้รับไป แต่ขอเลือกเป็นเพลงโจทย์)

เพลงปริศนาคือ เพลง บังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต - โปเตโต้ (ต้น V13 ได้รับไป แต่ขอเลือกเป็นเพลงโจทย์)

ยกเลิกเพลงปริศนา จะมีภารกิจปริศนาแทน คือ การเล่นละครเวที

ภารกิจปริศนา คือ การเล่นละครเวที (เรื่องที่ 2)
รักที่รอคอย

รักที่รอคอย หรือ October Sonata เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยเอ็มพิกเจอส์ กำกับโดยสมเกียรติ์ วิทุรานิช นำแสดงโดย รัชวิน วงศ์วิริยะ , ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ และ พิษณุ นิ่มสกุล มีเรื่องราวเกี่ยวกับสาวโรงงานที่ชื่อ แสงจันทร์ กับหนุ่มซึ่งกำลังจะไปเรียนต่อเมืองนอก รวี ที่บังเอิญพบกันในงานศพของพระเอกชื่อดัง มิตร ชัยบัญชา เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513 หลังจากนั้นในวันที่ 8 ตุลาคมของทุกปีจึงเป็นวันนัดพบเจอกันที่ บังกะโล แสนมุก โฮเต็ล โดยมีหนุ่มลูกครึ่งจีน ลิ้ม ซึ่งถูกเปรียบเสมือนมือที่สาม
ปรเมศร์ น้อยอ่ำ

ปรเมศร์ น้อยอ่ำ เป็นนักแสดง และนักโฆษณาชาวไทย มีผลงานการแสดงเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง "บอดี้ ศพ19" ซึ่งจากเรื่องนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2552 แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "สามชุก" โดยได้รับรางวัลในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7, รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 18, รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19, สตาร์พิคส์ ไทยฟิล์ม อวอร์ด และ แฮมเบอร์เกอร์อวอร์ด คู่กับ คริส หอวัง นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง รถไฟฟ้า มาหานะเธอ
ก้องเกียรติ โขมศิริ

ก้องเกียรติ โขมศิริ (ชื่อเล่น: โขม) เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทภาพยนตร์ และในบางครั้งยังเป็นนักแสดง สำเร็จการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ทำงานเบื้องหลังวงการภาพยนตร์ โดยเป็นคนเขียนบทภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น "บางระจัน" , "ขุนแผน" , "7 ประจัญบาน" ภาค 1 และ 2 , "ขุนศึก" , "คนเล่นของ" ยังร่วมกำกับและเขียนบท "องค์บาก" อีกด้วย จนสร้างชื่อกับการเป็นทีมกำกับและเขียนบทใน "ลองของ"

ได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19 สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "เฉือน"
วัลเกต

วัลเกต () คือคัมภีร์ไบเบิลที่เขียนเป็นภาษาละตินเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ที่ส่วนใหญ่เป็นผลงานของนักบุญเจอโรมผู้ที่ได้รับคำสั่งจากสมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 1 ในปี ค.ศ. 382 ให้ปรับปรุงคัมภีร์ไบเบิลภาษาละตินฉบับ “เวตุสลาตีนา” (Vetus Latina) เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ฉบับปรับปรุงนี้ก็เรียกกันว่า “"versio vulgata"” ที่แปลว่า “"ฉบับประชาชน"” และในที่สุดก็กลายมาเป็นคัมภีร์ไบเบิลฉบับที่เป็นทางการของคริสตจักรโรมันคาทอลิก
สมัยร้อยวัน

สมัยร้อยวัน (, ) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สงครามประสานมิตรครั้งที่เจ็ด () เป็นช่วงเวลาที่เริ่มตั้งแต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หนีจากเกาะเอลบาขึ้นสู่แผ่นดินยุโรป เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 จนถึงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง เป็นครั้งที่สองเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1815 (เป็นเวลารวมทั้งสิ้น 111 วัน)

คำว่า “les Cent Jours” ใช้เป็นครั้งแรกโดยเพรเฟต์แห่งปารีส กาสปาร์ด เดอ ชาโบรล ในสุนทรพจน์ต้อนรับการกลับมาของพระมหากษัตริย์

จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกลับมายังปารีสขณะที่การประชุมแห่งเวียนนายังคงดำเนินอยู่ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม เจ็ดวันก่อนที่นโปเลียนจะเสด็จถึงปารีส คณะที่ประชุมก็ประกาศว่าพระองค์เป็นผู้นอกกฎหมาย สี่วันต่อมาสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์, รัสเซีย, ออสเตรีย และ ปรัสเซีย รวมตัวกันเป็นประสานมิตรและส่งกำลังทหาร 150,000 นายเข้าต่อสู้เพื่อยุติการหวนคืนสู่อำนาจของนโปเลียน การกระทำครั้งนี้เป็นการวางพื้นฐานของความขัดแย้งครั้งสุดท้ายของสงครามนโปเลียน ความพ่ายแพ้ของนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู เป็นการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศสเป็นครั้งที่สอง จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนาอันเป็นที่เสด็จสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1821
มาดามบัตเตอร์ฟลาย

มาดามบัตเตอร์ฟลาย () เป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ (บทประพันธ์ดั้งเดิมมี 2 องก์) ประพันธ์โดย จาโกโม ปุชชีนี คีตกวีชาวอิตาลี คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) เปิดการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1904 เนื้อหากล่าวถึงเรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักระหว่างหญิงสาวชาวญี่ปุ่นกับนายทหารเรือชาวอเมริกัน ในไทยได้มีการสร้างเป็นละครเวทีในชื่อเรื่อง "โจโจ้ซัง" และได้มีการดัดแปลงเป็นบทละครเรื่องสาวเครือฟ้า นักวิชาการคนหนึ่งระบุว่า เรื่องราวของอุปรากรดังกล่าวอิงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในนะงะซะกิในต้นคริสต์ทศวรรษ 1890

รุ่นดั้งเดิมของอุปรากรซึ่งมี 2 องก์ แสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1904 ที่โรงอุปรากรลา สกาลาในมิลาน ได้รับการยอมรับน้อยมากแม้จะมีนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคนรับบทนำ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเสร็จช้าและเวลาฝึกซ้อมไม่เพียงพอ ปุชชีนีทบทวนอุปรากร แบ่งองก์ที่สองเป็นสององก์ และเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ วันที่ 28 พฤษภาคม 1904 รุ่นนี้มีการแสดงในเบรสเซียและประสบความสำเร็จอย่างสูง

"มาดามบัตเตอร์ฟลาย" อยู่ในรายการอุปรากรที่มีการแสดงทั่วโลกมากที่สุด อันดับที่ 7 ของโอเปราเบส
หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์

หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์ () เป็นหนังสือวิจิตรที่เป็นเพลงสวดสดุดีที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และเป็นงานชิ้นสำคัญของศิลปะคาโรแล็งเชียง และน่าจะเป็นหนังสือต้นฉบับที่มีค่ามากที่สุดในเนเธอร์แลนด์ สิ่งที่เด่นที่สุดของ “"หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์"” คือภาพประกอบลายเส้นอันเต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจำนวน 166 ภาพสำหรับเพลงสวดสดุดีแต่ละเพลง และเนื้อหาอื่นๆ (Chazelle, 1055) สิ่งที่ยังตกลงกันไม่ได้คือแบบอย่างที่นำมาจากหนังสือเล่มอื่นว่าจะมากน้อยเพียงใด หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์อยู่ที่อังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1000 จนถึงปี ค.ศ. 1640 ที่มีอิทธิพลอันลึกซึ้งต่อศิลปะแองโกล-แซ็กซอน จากลักษณะการเขียนการตกแต่งที่เรียกกันว่า “สกุลอูเทร็คท์” ในยุคกลางก็ได้มีการก็อปปีงานชิ้นนี้กันหลายครั้ง ฉบับสำเนาที่สมบูรณ์สร้างในปี ค.ศ. 1875 (Lowe, 237) และอีกฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1984 (Graz)
พระวรสารลอร์ช

พระวรสารลอร์สช () เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละติน ที่เขียนขึ้นราวระหว่าง ค.ศ. 778 - ค.ศ. 820 ในราวรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิแฟรงค์ หลักฐานแรกที่กล่าวถึงเป็นหลักฐานที่ปรากฏที่แอบบีลอร์สชในเยอรมนีซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสถานที่ที่เขียนขึ้น ตามบันทึกที่ว่า “Evangelium scriptum cum auro pictum habens tabulas eburneas” ในบันทึกรายการของหอสมุดของแอบบีที่รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 830 ภายใต้เจ้าอาวาสอเดลลุง จากอักขระทองที่เขียนและที่ตั้งพระวรสารจึงได้รับชื่อว่า “"Codex Aureus Laurensius"” ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 11 หอสมุดของแอบบีลอร์สชถือกันว่าเป็นหอสมุดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

คริสต์ศตวรรษที่ 16 พระวรสารก็ถูกนำไปยังไฮเดลแบร์ก (ออตโต ไฮน์ริคย้ายหนังสือจากหอสมุดของแอบบีไปยังหอสมุดพาเลไทน์อันมีชื่อเสียงก่อนที่แอบบีลอร์สชจะถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1563 ในปี ค.ศ. 1622 พระวรสารก็ถูกขโมยระหว่างสงครามสามสิบปี เพื่อที่จะขายให้ได้ง่ายขึ้นตัวพระวรสารก็ถูกแบ่งครึ่งและฉีกหน้าปกออก ครึ่งแรกตกไปเป็นของห้องสมุดของมิกาซซิและหลังจากนั้นก็ขายให้แก่พระสังฆราชIgnac Batthyani ครึ่งนี้ปัจจุบันเป็นของห้องสมุด Batthyaneum ที่อัลบาลูเลียในโรมาเนีย ครึ่งหลังเป็นของหอสมุดวาติกัน หน้าปกที่มีชื่อเสียงที่เป็นงานแกะสลักนูนต่ำจากงาช้างแบบคลาสสิกเป็นภาพ “พระเยซูเหยียบสัตว์"” และอัครเทวดาของพิพิธภัณฑ์วาติกัน และปกหลังที่เป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตร"” เหนือภาพ “การประสูติของพระเยซู"” เป็นของพิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ตในกรุงลอนดอน
หนังสือพระวรสาร

หนังสือพระวรสาร (, ) เป็นประเภทของวรรณกรรมคริสต์ศาสนา ที่เป็นประมวลหรือหนังสือรวมเล่มที่ประกอบด้วยพระวรสารในสารบบทั้งสี่ฉบับในพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา หนังสือพระวรสารจะมีเนื้อหาที่สมบูรณ์ครบถ้วนและจัดเรียงตามลำดับพระวรสาร ซึ่งต่างจาก “"หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน"” (Evangeliary) ซึ่งมีเนื้อหาเฉพาะบางตอนจากพระวรสารเท่านั้นที่ใช้ในการทำพิธีมิสซาหรือคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ

ในยุคกลางการสร้างคัมภีร์ไบเบิลทั้งฉบับเป็นสิ่งที่หายาก การผลิตหนังสือแต่ละเล่มหรือประมวลหนังสือก็จะทำโดยมีวัตถุประสงค์ใดวัตถุประสงค์หนึ่ง หนังสือพระวรสารสร้างขึ้นเพื่อทั้งใช้ในการศึกษาเป็นการส่วนบุคคล หรือ เพื่อใช้เป็น “หนังสือแสดง” ในพิธีและเพื่อการตกแต่ง ฉะนั้นหนังสือบางเล่มจึงสร้างกันอย่างหรูหราวิจิตร โดยเฉพาะหนังสือพระวรสารที่นิยมสร้างกันมากก็จะเป็นหนังสือที่เรียกว่า “หนังสือวิจิตร” ที่ได้รับการตกแต่งอย่างเต็มที่มาจนถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อมาแทนที่ด้วยหนังสือเพลงสวดสดุดีและคัมภีร์ไบเบิลโรมาเนสก์ทางตะวันตก แต่ทางตะวันออกหนังสือพระวรสารก็คงยังดำรงความนิยมกันอยู่จนกระทั่งเมื่อมีวิวัฒนาการการพิมพ์กันขึ้น การตกแต่งที่นิยมกันก็จะเป็นภาพเหมือนประกาศก งานชิ้นเอกส่วนใหญ่ของหนังสือวิจิตรของศิลปะเกาะเป็นหนังสือพระวรสาร รวมทั้งหนังสือพระวรสารของไบแซนไทน์และ ราชวงศ์กาโรแล็งฌีย็องอีกหลายฉบับ แต่หนังสือพระวรสารส่วนใหญ่ก็มิได้รับการสร้างให้เป็นหนังสือวิจิตร หรือเพียงแต่ตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์หรือสิ่งอื่นๆ อีกเพียงเล็กน้อย เนื้อหาของหนังสือพระวรสารก็จะเป็นข้อความจากพระวรสารเอง, หนังสือสนับสนุนที่รวมทั้งตารางแบ่งพระวรสาร (Eusebian Canons), บทสรุปข้อความ, อภิธานศัพท์ และคำอธิบายอื่นๆ
เดนนิส ฮอปเปอร์

เดนนิส ลี ฮอปเปอร์ () (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์และศิลปิน ชาวอเมริกัน เมื่อวัยหนุ่มฮอปเปอร์สนใจในการแสดง เขาเข้าศึกษาโรงเรียนนักแสดงที่ แอ็กเตอร์สสตูดิโอ เขามีผลงานแสดงในโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 1955 และแสดงในภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ร่วมเล่นกับเจมส์ ดีน คือเรื่อง "Rebel Without a Cause" (1955) และ "Giant" (1956) หลังจากนั้นเขาได้แสดงบ่อยครั้งในบทแขกรับเชิญ และในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 แสดงในบทสมทบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขากำกับและแสดงในเรื่อง "Easy Rider" (1969) ซึ่งได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รวมถึงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยม ที่เขาร่วมเขียนบทด้วย

หลังจากนั้นเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งแสดงในเรื่อง "Apocalypse Now" (1979) ต่อมาเขาแสดงในเรื่อง "Rumble Fish" (1983) และ "The Osterman Weekend" (1983) และต่อมาได้เสียงตอบรับที่ดีในเรื่อง "Blue Velvet" และ "Hoosiers" ที่เรื่องหลังนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม เขากำกับภาพยนตร์เรื่อง "Colors" (1988) ฮอปเปอร์แสดงในภาพยนตร์ปี 1989 เรื่อง "Flashback" เขายังรับบทตัวร้ายในเรื่อง "Speed" (1994) ผลงานยุคหลัง ๆ ของเขารวมถึงบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Crash"

ฮอปเปอร์เสียชีวิตที่บ้านของเขาที่อยู่ริมชายหาด นอกเมืองลอสแอนเจลิส เมื่อเช้าวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เนื่องจากมะเร็งต่อมลูกหมาก

ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานมาแล้ว 5 ครั้ง (รวมถึงแต่งงานกับมิเชลล์ ฟิลิปส์ สมาชิกวงมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์ ที่มีชีวิตสมรสเพียง 8 วัน) เขามีอาการติดแอลกอฮอล์และยาเสพติด จนเขาเลิกได้ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาถูกฟ้องหย่าโดยภรรยาคนที่ 5 โดยวิกตอเรีย ดัฟฟี เมื่อเดือนมกราคม หลังจากสมรสมา 14 ปีและมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน
คานธี (ภาพยนตร์)

คานธี เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติ สร้างขึ้นจากเรื่องจริงของมหาตมา คานธี นักการเมืองชาวอินเดีย ผู้เคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยอินเดีย จากการเป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร และได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของอินเดีย ออกฉายในค.ศ. 1982 และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ ถึง 8 รางวัล
ในเหตุการณ์จริง อังกฤษเข้าครอบครองอินเดียใน ค.ศ. 1858 และตั้งชื่ออาณานิคมใหม่นี้ว่าบริติชราช คานธี เกิดในบริติชราชค.ศ. 1869 และได้มองเห็นและได้สัมผัสความไม่ยุติธรรม ที่ชนผิวดำและชาวรากหญ้าถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ต่อมาจึงได้ประท้วง โดยใช้วิธีแบบสันติ อหิงสา เพื่อปลดปล่อยอินเดียให้เป็นเอกราช ทุกครั้งที่ประท้วง มักมีประชาชนอินเดียเข้าร่วมนับแสน ถึงหลายล้านคน ความเดือดร้อนจากการประท้วงของคานธีมีน้อยมาก มีประชาชนเพียงไม่กี่ร้อยคน ที่ประท้วงแบบไม่สันติ แต่รัฐบาลอังกฤษพยายามรักษาอำนาจ (อันได้มาจากการรุกราน) จึงหาทางจับกุมตัวคานธีในทุกวิถีทาง และพยายามทำลายภาพลักษณ์ของคานธี

แต่ยิ่งรัฐบาลพยายามดำเนินการดังกล่าวมากเท่าไร ยิ่งจะทำให้เหตุการณ์บานปลายขึ้นเท่านั้น นอกจากสังคมโลกจะไม่เชื่อรัฐบาลแล้ว หลายครั้งหลายหนที่คานธีถูกจับกุม ก็มีประชาชนที่เคียดแค้นลุกฮือจนเกิดเหตุจลาจลระดับประเทศ ต่อมาวันหนึ่ง นายพล Dyer ของฝ่ายอังกฤษ ไม่พอใจ จึงสั่งให้ยิงกราดเข้าไปในกลุ่มประชาชนในที่สาธารณะ จนมีผู้เสียชีวิต ทำให้รัฐบาลเสื่อมเสียเกียรติยศขึ้นไปอีก และถูกโลกประณามอย่างรุนแรง

จนในที่สุด หลังจากคานธีต่อสู้เพื่ออินเดียเป็นเวลายาวนานกว่า 40 ปี รัฐบาลออกประกาศในค.ศ. 1945 ว่าจะให้เอกราชอินเดียทันทีที่ชาวอินเดียหารัฐบาลของตนได้ แต่ทว่า อินเดียกลับแตกแยกกันเองในการขึ้นมาปกครอง ระหว่างชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม กับอินเดียที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แม้คานธีจะพยายามเป็นข้อกลางในการสมานฉันท์ แต่ด้วยความที่คานธีเองนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู จึงทำให้เป็นการยาก จนกระทั่งบานปลายเป็นการแบ่งแยกประเทศ โดยปากีสถาน เป็นประเทศของชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม และอินเดีย เป็นประเทศของผู้ที่นับถือพราหมณ์-ฮินดู ในที่สุด ทั้งสองรัฐก็ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1947 โดยสมบูรณ์

ด้วยเหตุนี้ ค.ศ. 1948 คานธี ถูกผู้คลั่งศาสนาลอบสังหาร
เพชรฟลอเรนไทน์

เพชรฟลอเรนไทน์ () คือเพชรที่สาบสูญ มีต้นกำเนิดมาจากอินเดีย มีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวจางๆ น้ำหนัก 137.27 กะรัต (27.454 กรัม) เพชรนี้ยังเป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า เพชรทัสคานี ของแกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี บ้างก็เรียกเพชรออสเตรีย และเพชรออสเตรียเหลือง

ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ฌอง แบบติสต์ ทาเวิร์นเนียร์ อัญกรและนักเดินทางชาวฝรั่งเศสเป็นผู้พบเพชรนี้อยู่ท่ามกลางทรัพย์สมบัติของ เฟอร์ดินันโด ที่ 2 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี เมื่อปี ค.ศ. 1657 ต่อมาได้ตกไปอยู่ในเมืองฮับส์บูร์ก หลังจากที่ชาวตระกูลเมดิชิคนสุดท้ายสิ้นชีวิต เพชรตกทอดไปผ่านการแต่งงานระหว่าง ฟรานซิสที่ 3 สเตฟาน แห่งลอร์แรง กับจักรพรรดินี มาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย เพชรถูกนำไปประดับบนมงกุฎแห่งฮับส์บูร์ก ในเวลานั้นเพชรนี้มีมูลค่าถึง 750,000 ดอลลาร์

หลังจากจักรวรรดิออสเตรียล่มสลายลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เชื้อพระวงศ์ออสเตรียนำเพชรนี้หลบหนีลี้ภัยไปอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ราวปี ค.ศ. 1918 เพชรถูกขโมยไปโดยผู้ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์ และนำไปยังอเมริกาใต้พร้อมกับอัญมณีประดับมงกุฎชิ้นอื่นๆ หลังจากนั้นก็มีข่าวลือว่าเพชรถูกนำเข้าไปยังสหรัฐอเมริกาในราวคริสต์ทศวรรษ 1920 และถูกตัดแบ่งขายไป
หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน

หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน (, ) เป็นประเภทของวรรณกรรมคริสต์ศาสนา ที่มีเนื้อหาเฉพาะบางส่วนที่มาจากพระวรสารกฎบัตรสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการอ่านระหว่างพิธีมิสซา ซึ่งแตกต่างจากหนังสือพระวรสารที่จะมีเนื้อหาของพระวรสารกฎบัตรทั้งสี่ฉบับโดยสมบูรณ์ โดยไม่มีอ้างอิงไปถึงวันที่ใช้ในการทำคริสต์ศาสนพิธี
เฮสเปอร์รอร์นิส

เฮสเปอร์รอร์นิส () เป็นนกที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิส ได้แก่ 
แบ็ททอนิส 
เฮสเปอร์รอร์นิส และอื่นๆ
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( "H.regalis") เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส

เฮสเปอร์รอร์นิส เป็นนกขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร (5 ฟุต) ตัวเท่า ๆ กับนกกระทุงในยุคปัจจุบัน มันมีปีกและเท้าที่มีพังผืดขาหลังที่ทรงพลัง ในจะงอยปากมีฟันที่แหลมคม เฮสเปอร์รอร์นิสเดินหรือบินไม่ได้ มันคลานเหมือนแมวน้ำ
ในยุคครีเทเชียส มีสัตว์นักล่าหลายชนิดอย่าง ครีทอกซีไรน่า ไทโลซอ โมซาซอ และอื่นๆ ซึ่งเฮสเปอร์รอร์นิสก็เป็นเหยื่อให้พวกมัน ไทโลซอ เป็นนักล่าที่อยู่บนสุดของ
โซ่อาหารและมันก็จับ เฮสเปอร์รอร์นิสกินเป็นอาหารด้วย อาหารโปรดของเฮสเปอร์รอร์นิสคือ Ichthyornis ซึ่งเป็นปลา
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( "H.regalis") เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส

เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก
ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) 
เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือรัฐแคนซัส

เฮสเปอร์รอร์นิสถูกนำเสนอหรือกล่าวถึงในภาพยนตร์เช่น 
BBC บีบีซี
เนชั่นแนลจีโอกราฟิกNational Geographic
ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~

ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 15 ของไม คุรากิ มีรหัสซีดี GZCA-7011 ออกจำหน่ายวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546 และนำมาใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันด้วยเช่นกัน

ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 15 ของไม คุรากิ จำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ.2546 เพลงนี้ถูกใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา ส่วนเพลงที่ลงในอัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์นั้นเป็นแบบเวอร์ชันโรงภาพยนตร์โดยยาวกว่าเพลงในซิงเกิ้ลเล็กน้อย (ยกเว้นในอัลบั้มวิชยูเดอะเบสต์ที่เป็นแบบปกติ)

ซิงเกิ้ลนี้เปิดตัวที่อันดับ 2 สับดาห์แรกที่อันดับ 3 โดยเปิดตัวที่ 67,097 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 17 สัปดาห์ ยอดขายรวม 144,461 ชุด เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 67 ของปี 2546

เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
ไรอัน ซีเครสต์

ไรอัน จอห์น ซีเครสต์ () เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974 เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุ พิธีกรรายการโทรทัศน์และโปรดิวเซอร์โทรทัศน์ชาวอเมริกัน เขาเป็ผู้ดำเนินรายการวิทยุที่ชื่อ "On Air with Ryan Seacrest" รายการวิทยุที่ออกอากาศ ทางคลื่น KIIS-FM ในลอสแอนเจลิส และออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำในเมืองต่างๆของสหรัฐอเมริกา แคนาดา และทั่วโลกผ่านทาง เครือข่ายพรีเมียร์เรดิโอ ในประเทศไทยออกอากาศผ่านคลื่น COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 7:00 - 10:00 น. และรายการรายงานอันดับ 40 อันดับ เพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นรายการรายงานอันดับเพลงที่มีผู้ฟังมากที่สุดในโลก เนื่องจากสัญญาณถูกถ่ายทอดออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำทั่วโลก ในชื่อรายการ "American Top 40" ซึ่งผู้ฟังชาวไทยสามารถรับฟังพร้อมผู้ฟังทั่วโลกได้ทาง COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันเสาร์ เวลา 14:00 - 18:00น. ทางด้านงานโทรทัศน์ ซีเครสต์เป็นพิธีกรรายการ "E! News" และ "อเมริกันไอดอล"
นอกจากนี้เขายังเป็นพิธีกรหลักในรายการพิเศษ Dick Clark's New Year's Rockin' Eve ของทางสถานี ABC ที่นิวยอร์กนับตั้งแต่ปี 2006 จนถึง 2012 ร่วมกับ Dick Clark และปัจจุบันนับตั้งแต่ปี 2013 โดยไม่มี Dick Clark
เอลเลน ดีเจนเนอริส

เอลเลน ลี ดีเจนเนอริส () เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนด์-อัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดง ชาวอเมริกัน เธอเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์รายการ "The Ellen DeGeneres Show" และยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการในรายการ "อเมริกันไอดอล" ซึ่งเข้าร่วมรายการในฤดูกาลที่ 9

เธอยังเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลออสการ์และไพรม์ไทม์เอมมี ในฐานะนักแสดง เธอแสดงใน "Mr. Wrong", และปรากฏตัวใน "EDtv" และ "The Love Letter" และพากย์เสียงเป็นดอรี ในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์-พิกซาร์ เรื่อง "Finding Nemo" ที่เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์น ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ นักพากย์เสียงได้รับรางวัลแซตเทิร์นในสาขานี้ เธอยังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์ 2 เรื่อง คือ "Ellen" จากปี 1994 ถึง 1998 และ "The Ellen Show" จากปี 2001 ถึง 2002 และในปี ค.ศ. 1997 ในช่วงฤดูกาลที่ 4 ของ "Ellen" เธอออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนในรายการ "The Oprah Winfrey Show" เธอได้รับรางวัลเอมมี 12 รางวัลและอีกหลายรางวัลในสถาบันอื่นและเธอยังทำงานด้านการกุศลอีกหลายโครงการอีกด้วย
ไอมิสยู (เพลงไคลแมกซ์)

"ไอมิสยู" () เป็นซิงเกิลฮิตของ ไคลแมกซ์ ออกโดยค่ายเอ็มซีเอ เขียนและร่วมโปรดิวซ์โดย มือคีย์บอร์ดวงไคลแมกซ์ที่ชื่อ ลีน มัลส์บี เพลงนี้บันทึกเสียงและออกเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มชุดที่ 4 ของวงที่ชื่อชุด "Meeting in the Ladies Room" เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 11 บนบิลบอร์ดอาร์แอนด์บีชาร์ต, อันดับ 5 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 3 บนบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพแรรีชาร์ต เพลงนี้ยังติดอันดับ 3 ของชาร์ตปลายปีของบิลบอร์ดในปี ค.ศ. 1986 จากความสำเร็จของเพลงนี้ทำให้อัลบั้มชุด "Meeting in the Ladies Room" นี้ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว
อนันต์ กรุแก้ว

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว อดีตอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เกิดเมื่อวันที่ สมรสกับ รศ.สลวย กรุแก้ว (บุตรของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)) มีบุตร คือ นางอังสนา กรุแก้ว รศ.ปิยานันต์ ประสารราชกิจ (สมรสกับ พล.ต.อ.วัชรพล ประสารราชกิจ) และนางวรรณวิภา สุขกนิษฐ (สมรสกับ ดร.จักรพงษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนการศึกษาโครงการความร่วมมือระหว่างสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย ศึกษาระดับปริญญาโท สาขา Industrial Education จากมหาวิทยาลัย Wayne State รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 22

ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เริ่มรับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2493 ในตำแหน่งสถาปนิก สังกัดกรมโยธาธิการทหารบก กระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสถาปนิกประจำการรถไฟแห่งประเทศไทย จากนั้นได้มาปฏิบัติหน้าที่ราชการในด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2497 ตำแหน่งอาจารย์ตรี แผนกวิชาช่างก่อสร้าง วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ การปฏิบัติหน้าที่เจริญก้าวหน้าเรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และเป็นรองอธิการบดี 2 สมัย และอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นผู้เจรจาขอเวนคืนที่ดินราชพัสดุบริเวณคลองหก จังหวัดปทุมธานี ของกรมธนารักษ์ จำนวน 741 ไร่ เพื่อก่อสร้างศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นสถาปนิกออกแบบอาคารราชการและเอกชนหลายแห่ง อาทิกรมประชาสัมพันธ์ โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล อาคารสังคีตศาลา สวนหลวง ร.9 ฯลฯ

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นนายกสโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากผลงานการเป็นนักกีฬารักบี้ทีมชาติไทย ร่วมแข่งขันกับมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในประเทศอื่นๆ เมื่อปี พ.ศ. 2495 และเป็นนายกสโมสรโรตารี่กรุงเทพ นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลต่างๆ อาทิ ได้รับรางวัลพ่อตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2528 ได้รับรางวัลครูดีเด่นของกระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง เป็นบุคคลดีเด่นจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ