seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
การดำน้ำ

การดำน้ำ () เป็นการลดตัวใต้ผิวน้ำเพื่อทำกิจกรรมใต้น้ำ มักเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวทางทะเลเป็นหลัก หรืออาจเป็นภารกิจทางทหาร การแช่น้ำและการสัมผัสกับน้ำเย็นและความดันสูงมีผลทางสรีรวิทยาต่อนักดำน้ำซึ่งจะจำกัดความลึกและระยะเวลาในการดำน้ำโดยรวม การกลั้นหายใจเป็นข้อจำกัดสำคัญ และการหายใจที่ความดันสูงยังทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม การพัฒนาวิธีการทางด้านอุปกรณ์เทคโนโลยีเพิ่มความลึกและระยะเวลาในการดำน้ำโดยรอบของมนุษย์และยังช่วยให้ทำงานใต้น้ำได้นานยิ่งขึ้น

สภาพแวดล้อมทำให้กิจกรรมดำน้ำมีความอันตรายหลากหลายอย่างและความเสี่ยงส่วนใหญ่จะถูกควบคุมโดยทักษะการดำน้ำที่เหมาะสม การฝึกอบรม ประเภทของอุปกรณ์ที่ใช้ และก๊าซหายใจที่ใช้ ที่ขึ้นอยู่กับความลึกและวัตถุประสงค์ในการดำน้ำ กิจกรรมดำน้ำมีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร (130 ฟุต) สำหรับการดำน้ำลึกเชิงสันทนาการ 530 เมตร (1,740 ฟุต) สำหรับการดำน้ำเชิงพาณิชย์และ 610 เมตร (2,000 ฟุต) ที่สวมใส่ชุด atmospheric suit การดำน้ำยังถูกจำกัด ให้อยู่ในสภาพที่ไม่อันตรายมากเกินไป แม้ว่าระดับความเสี่ยงอาจผันผวน

ประเภทของการดำน้ำสามารถแบ่งได้เป็นหลายแบบตามอุปกรณ์ดำน้ำที่ใช้ 
การกลั้นหายใจขณะดำน้ำหรือว่ายน้ำ นับเป็นทักษะที่มีประโยชน์ในยามฉุกเฉินและเป็นส่วนสำคัญของกีฬาทางน้ำ การฝึกอบรมด้านความปลอดภัยของกองทัพเรือ และยังช่วยให้สนุกกับกิจกรรมทางน้ำได้อย่างเต็มที่ การดำน้ำลึกใต้น้ำโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจสามารถแบ่งเป็น 3 แบบ การว่ายน้ำใต้น้ำ สนอร์เกอลิง (snorkeling) และฟรีไดวิง ทั้งหมดมีความคล้ายกันมาก ทั้งนี้ยังมีการแข่งขันกีฬาใต้น้ำหลายชนิดที่แข่งโดยปราศจากอุปกรณ์ช่วยหายใจ

ฟรีไดวิง เป็นการดำน้ำอิสระที่ไม้ใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจแต่อาศัยความสามารถของนักดำน้ำในการกลั้นลมหายใจไว้จนกว่าจะขึ้นสู่ผิวน้ำใหม่ เทคนิคนี้มีตั้งแต่การดำน้ำแบบง่าย ๆ ไปจนถึงการดำน้ำแบบแข่งขัน Apnea ตีนกบและหน้ากากดำน้ำมักใช้ในการดำน้ำฟรีไดวิ่ง เพื่อปรับปรุงวิสัยทัศน์และการเคลื่อนไหวใต้น้ำ ท่อหายใจ (snorkel) ช่วยให้นักดำน้ำสามารถหายใจบนผิวน้ำในขณะที่ใบหน้าแช่อยู่ในน้ำ สนอร์เกอลิง จะว่ายอยู่บนผิวน้ำบนพื้นผิวที่ไม่มีเจตนาในการลงไปใต้น้ำเป็นกีฬาทางน้ำและกิจกรรมสันทนาการที่เป็นที่นิยม

การดำน้ำสกูบาเป็นการดำน้ำลึกที่นักดำน้ำใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจติดกับตัวลงไปใต้น้ำ ทำให้สามารถดำน้ำได้โดยอิสระ และเคลื่อนที่ไปมาใต้น้ำได้ โดยไม่ติดกับสายอากาศที่ต่อมาจากเครื่องอัดอากาศบนผิวน้ำ (surface-supplied diving equipment หรือ SSDE)
แดน โอลารู

แดน โอลารู () เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ที่คีชีเนา ประเทศมอลโดวา เป็นนักยิงธนูชาวมอลโดวา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาเข้าแข่งขันในกีฬายิงธนูประเภทชายเดี่ยว ซึ่งเขาเข้าแข่งขันเมื่ออายุเพียง 15 ปี และนับเป็นนักยิงธนูที่อายุน้อยที่สุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาสามารถเป็นฝ่ายชนะเจค คามินสกี จากสหรัฐอเมริกา และไซมอน เทอร์รี จากสหราชอาณาจักร ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ต่อคิม บอบมิน จากเกาหลีใต้ในเวลาต่อมา

นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เชิญธงชาติมอลโดวาในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ด้วยเช่นกัน
ปลาแซลมอนแปซิฟิก

ปลาแซลมอนแปซิฟิก () เป็นสกุลของปลาเศรษฐกิจสกุลหนึ่ง จำพวกปลาแซลมอน ใช้ชื่อสกุลว่า "Oncorhynchus" จัดอยู่ในวงศ์ Salmonidae อันดับ Salmoniformes

โดยที่คำว่า "Oncorhynchus" มาจากภาษากรีกคำว่า "nkos" หมายถึง "ตะขอ" และ "rynchos" หมายถึง "จมูก" ซึ่งมาจากการที่ตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์จะเปลี่ยนสีตัวเองให้เข้ม และมีส่วนปลายปาก (จมูก) งองุ้มเป็นดั้งขอ

เป็นปลาแซลมอนที่กระจายพันธุ์อยู่ในตอนเหนือของแคลิฟอร์เนียตลอดแนวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรอาร์กติก และมหาสมุทรแอตแลนติก พบได้ตั้งแต่อาร์กติก, อลาสกา, ทะเลเบริง, สหรัฐอเมริกา, เม็กซิโก จนถึงญี่ปุ่น

เป็นปลาที่กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง แต่เป็นปลาที่ต้องการแหล่งน้ำที่สะอาด มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง น้ำมีอุณหภูมิเย็นและไหลแรงซึ่งมักพบตามปากแม่น้ำต่าง ๆ ขณะที่ปลาเมื่ออยู่ในทะเลหรือมหาสมุทรก็มักจะว่ายตามผิวน้ำ และเช่นเดียวกับปลาแซลมอนสกุลและชนิดอื่น ๆ ที่เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์วางไข่ จะว่ายกลับไปผสมพันธุ์และวางไข่ในแหล่งน้ำจืด อันเป็นถิ่นกำเนิดดั้งเดิม แม้จะไกลแค่ไหนก็ตาม โดยแต่ละชนิดจะมีระยะเวลาการวางไข่และเติบโตต่างกัน บางชนิดลูกปลาอาจใช้เวลา 5-7 เดือน ขณะที่บางชนิดอาจต้องใช้เวลานานถึง 1 ปี ในการอาศัยในแหล่งน้ำจืด จึงจะว่ายกลับไปยังทะเล และใช้ระยะเวลาการเจริญเติบโตเป็นตัวเต็มวัยประมาณ 2-4 ปี แต่ทั้งหมดก็ต้องอาศัยการวางไข่ในแหล่งน้ำที่สะอาดเหมือนกัน

เป็นปลาแซลมอนที่นิยมบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ โดยมีอยู่ด้วยกัน 5 ชนิด ที่เป็นชนิดที่สำคัญ
คิม ฮย็อง-ชิล

คิม ฮย็อง-ชิล (; ; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 — 7 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักขี่ม้าชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันอีเวนต์สามวันในเอเชียนเกมส์ 2002 ที่ปูซาน และเป็นสมาชิกที่มีอายุมากที่สุดของทีมนักกีฬาขี่ม้าชาวเกาหลีใต้ คิมยังได้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน ที่กรุงโซลใน ค.ศ. 1988 และบาร์เซโลนาใน ค.ศ. 1992 ตลอดจนมีผลงานที่โดดเด่นในการแข่งขันขี่ม้าชิงแชมป์โลก

เขาเสียชีวิต ณ วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2006 เมื่อเขาตกจากหลังม้าในการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2006 ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการกระโดดครั้งที่ 8 ของรายการครอสคันทรีในการแข่งอีเวนท์สามวัน อาเหม็ด อับดุลลา อัล คูไลฟี ซึ่งเป็นโฆษกคณะกรรมการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่า หลังจากที่ฝนยังคงตกอยู่ การติดตามสภาพอากาศก็ยังไม่เป็นอย่างที่หวังไว้ แม้ว่าผู้เข้าแข่งขัน 10 รายจะไม่ประสบอุบัติเหตุหลังจบเกม แต่โศกนาฏกรรมก็ได้เกิดขึ้นต่อคิม ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันเป็นคนที่ 11 โดยเหตุการณ์นี้ได้เกิดขึ้นต่อหน้าพรหมธร กิ่งวรรณ ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติไทยที่เตรียมจะทำการลงสนาม และส่งผลให้เขาสูญเสียความมั่นใจเป็นอย่างมาก

ภาพทางโทรทัศน์ได้แสดงให้เห็นว่าม้าของเขา "บันดาเบิร์ก แบล็ค" ได้สะดุดรั้วขวาง ซึ่งในช่วงแรก มันได้เหวี่ยงคิมออกจากเครื่องกีดขวาง แล้วพลัดมาทับศีรษะและบริเวณอกของคิม โดยสีข้างของมันได้กดทับตัวเขา คิมไม่มีการฟื้นคืนสติแต่อย่างใด และเสียชีวิตก่อนช่วงเที่ยงของเวลาท้องถิ่นเพียงไม่นาน

การเสียชีวิตของคิมถือเป็นการสูญเสียชีวิตครั้งแรกในประวัติศาสตร์การแข่งขันขี่ม้าครอสคันทรีในเอเชียนเกมส์ และเป็นชาวเกาหลีใต้คนแรกที่เสียชีวิตในการแข่งขันขี่ม้ารายการสำคัญระดับนานาชาติ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ

จังหวัดศรีสะเกษ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 8 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 8 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดศรีสะเกษมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ ขุนพิเคราะห์คดี (อินทร์ อินตะนัย)
ท่าอากาศยานกามซัญ

ท่าอากาศยานกามซัญ (, Sân bay quốc tế Cam Ranh) ตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองเว้ เมืองหลวงเก่าของประเทศเวียดนาม
มันเป็นฐานทัพอากาศของชาวอเมริกันในสงครามเวียดนาม
สนามบินให้บริการ ญาจาง, 25 กม. ทางทิศเหนือของสนามบิน มี 3 เที่ยวบินทุกวันจากรัสเซียไปยังสนามบินนี้มี
"ไม่มีสายการบินใดให้บริการ"
นันทพร สว่างแจ้ง

นันทพร สว่างแจ้ง (30 เมษายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น แนนซี่ เป็นอดีตศิลปินสังกัดอาร์เอสลูกครึ่งไทย-สเปน มีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องดูโอ้ร่วมกับธนัชชา สว่างแจ้ง ซึ่งเป็นพี่ชายในนามราฟฟี่-แนนซี่

นันทพร สว่างแจ้ง มีชื่อจริงว่า แคทรียา เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2527 เป็นลูกครึ่งไทย–สเปน มีพี่น้อง 4 คน เป็นคนสุดท้อง เธอมีพี่ชายที่เป็นศิลปินดูโอ้คู่กับเธอในสังกัดอาร์เอส คือ ราฟฟี่-ธนัชชา สว่างแจ้ง ในนาม "ราฟฟี่-แนนซี่" แนนซี่จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ บริหารธุรกิจ และปริญาโท ที่ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ บริหารธุรกิจ

แนนซี่เริ่มมีความสนใจด้านการร้องเพลงตั้งแต่เด็กจนได้ไปเรียนร้องเพลงกับ มณีนุช เสมรสุต จนได้ประกวดและชนะการประกวดนักร้องยุวชนยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทย KPN Junior Award Singing Contest ปี 2538 ประเภทเพลงไทย-สากล หลังจากนั้นไม่นานทางอาร์เอสก็เรียกไปเซนต์สัญญา และได้เป็นเป็นศิลปินดูโอคู่กับพี่ชายของเธอในขณะนั้น มีอัลบั้มคู่ 2 อัลบั้มเต็มด้วยกัน คือ "Raffy Nancy" และอัลบั้ม "Shock-Ga-Doof"

แนนซี่มีผลงานอัลบั้มคู่กับ ราฟฟี่-ธนัชชา 2 อัลบั้มเต็มด้วยกันและมีอัลบั้มพิเศษเพิ่ม 2 เพลงและเปลี่ยนปกใหม่อีก1อัลบั้มคืออัลบั้ม "Raffy Nancy" โปรโมทด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" , "UFO (ยูเอฟโอ)" และเพลง "หยุดเวลา" ส่วนอัลบั้มพิเศษคืออัลบั้มที่2 "Raffy Nancy" เพิ่มเพลง "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" อัลบั้มที่ 3 "Shock-Ga-Doof" โปรโมทเพลง "Shock-Ga-Doof" , "ผมเสียใจ" และเพลง "นายใจร้าย" และอัลบั้มสุดท้ายของราฟฟี่แนนซี่ คืออัลบั้ม "Good Day" โปรโมทเพลง "อยากให้เธอเหงา"

อัลบั้มพิเศษของทางอาร์เอส อัลบั้ม "The x-venture" ในอัลบั้มนี้เป็นการรวมตัวของศิลปินค่ายอาร์เอส อาทิ โดม ปกรณ์ ลัม , ราฟฟี่-แนนซี่ , โมเม นภัสสร , เอิร์น จิระวรรณ , เจอาร์-วอย และ เจมส์ เรืองศักดิ์ อัลบั้ม "Triangel & The College Band" เป็นอัลบั้มพิเศษอัลบั้มที่2ของแนนซี่ที่มี2นักร้องสาวเสียงดีมาร่วมทำอัลบั้มนี้ด้วย คือ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์ และ เอิร์น จิระวรรณ เป็นอัลบั้มที่นำเอาเพลงเก่ามาขับร้องใหม่ในสไตล์ของ เอิร์น-กรพินธุ์-แนนซี่ อัลบั้มนี้โปรโมทเพลง "เชื่อฉัน" มาถึงอัลบั้มพิเศษชุดสุดท้ายของแนนซี่คืออัลบั้ม "What's Love" ซึ่งในอัลบั้มนี้แนนซี่ได้ร้องเพลง "รักคือ...เธอ"

มาถึงอัลบั้มเดี่ยวของแนนซี่ อัลบั้ม "Nancy The Angel" โปรโมทเพลง "ไม่จริง...ก็หลอก" และเพลง "นางฟ้าใจร้าย" อัลบั้มเดี่ยวชุดที่2 "Nancy Fly High" โปรโมทเพลง "โปรดเถอะฟ้า" มาถึงอัลบั้มสุดท้าย "NANCY & THE PIANIST" ซึ่งในอัลบั้มนี้ก็ได้ โจ้ นพดล มาร่วมเล่นเปียโนด้วย อัลบั้มนี้เปิดตัวด้วยเพลง "อยากให้รู้ว่ารักเธอ"

นอกจากนี้ นันทพรยังได้รับเกียรติขับร้องเพลงพระราชนิพนธ์ เพลง "Oh I say" ซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้ม เพลงพระราชนิพนธ์ อีกด้วย

หลังหมดสัญญากับอาร์เอส เธอได้ผันตัวไปทำงานเบื้องหลังและงานประจำ เธอกล่าวว่าเคยคบกับทอมแต่เลิกกัน

เธอสมรสกับคิม แจ-คย็อง ชายชาวเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2561 ณ อาสนวิหารอัสสัมชัญ
คอร์เนต

คอร์เนต (Cornet) ลักษณะคล้ายกับทรัมเปตแต่ลำตัวสั้นกว่า คุณภาพของเสียงมีความนุ่มนวล กลมกล่อม เสียงสดใสน้อยกว่าทรัมเป็ท คอร์เน็ทนำมาใช้ในวงออร์เคสตร้าเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณ ค.ศ. 1829 ในการแสดงโอเปร่า ของ Rossini เรื่อง William Tell
ในปัจจุบันคอร์เน็ทเป็นเครื่องดนตรีสำคัญสำหรับวงโยธวาทิต วงดนตรีลูกทุ่ง จนถึงวงออเคสตรา และแตรวง
เมเจอร์ลีกเบสบอล

เมเจอร์ลีกเบสบอล เป็นลีกเบสบอลมืออาชีพ ประกอบไปด้วยทีมที่เล่นในอเมริกันลีก และเนชั่นแนลลีก โดยทั้งสองลีกรวมอยู่ในปี ค.ศ. 2000 เป็นองค์กรเดียวที่นำโดยกรรมาธิการเบสบอล หลังจาก 100 ปีที่แยกออกจากหน่วยงานตามกฎหมาย เมเจอร์ลีกเบสบอลถือเป็นหนึ่งในกีฬาเมเจอร์ลีกมืออาชีพของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ประวัติศาสตร์รัฐอานธรประเทศ

รัฐอานธรประเทศเป็นรัฐในอินเดีย ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2499 มีเมืองไฮเดอราบาดเป็นเมืองหลวง กลุ่มชนส่วนใหญ่พูดภาษาเตลูกู
กลุ่มชนที่พูดภาษาเตลูกูนี้ เรียกว่าพวกอานธระ อาศัยในบริเวณลุ่มแม่น้ำกฤษณาและแม่น้ำโคทาวารีมานานกว่า 2,000 ปี คัมภีร์พราหมณ์กล่าวว่าชนพวกนี้เป็นพวกทัสยุที่มิใช่อารยัน ในรามายณะกล่าวว่าเป็นคนพื้นเมืองดั้งเดิมอยู่ในป่าชื่อทัณฑกะ ทางใต้ของเทือกเขาวินธัย คัมภีร์ภาษาบาลีเรียกชนกลุ่มนี้ว่าพวกอันธกะ ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พวกอานธระนี้ตั้งอาณาจักรอยู่ติดกับแคว้นมคธก่อนจะตกมาอยู่ใต้อำนาจของอาณาจักรมคธ และรับนับถือพระพุทธศาสนาในสมัยนั้นด้วย

หลังจากพระเจ้าอโศกมหาราชสวรรคตแล้ว ชาวอานธระได้พยายามตั้งตัวเป็นอิสระอีกครั้ง โดยผู้นำชื่อสีมุกได้ประกาศอิสรภาพและต่อสู้กับพวกมคธจนสามารถปลงพระชนม์พระเจ้ากาณวะ กษัตริย์ราชวงศ์เมารยะได้ พระเจ้าสีมุกจึงสถาปนา[[อาณาจักรอานธระ ตั้งเมืองหลวงที่เมืองอมราวตี แต่ครองราชย์เพียง 3 ปีก็สวรรคต พระโอรสนามว่าสาตกรณิได้ขึ้นครองราชย์ต่อมาใน พ.ศ. 518 พร้อมกับสถาปนา[[ราชวงศ์สาตวาหนะ]] ซึ่งในยุคนี้เป็นยุคที่พุทธศาสนารุ่งเรืองมาก ราชวงศ์สาตวาหนะปกครองอานธระจนถึงราว พุทธศตวรรษที่ 16 กษัตริย์[[ราชวงศ์จาลุกยะตะวันออก]]ได้แผ่อำนาจเข้ามาปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของอานธระ มีกวีชื่อนันนยะแปล[[มหาภารตะ]]จาก[[ภาษาสันสกฤต]]เป็นภาษาเตลูกูในสมัยนี้ 
ต่อมา ใน พุทธศตวรรษที่ 18 – 20 กษัตริย์[[ราชวงศ์กากตียะ]]ได้ปกครองอานธระทำให้อานธระมีความเข้มแข็ง แผ่อิทธิพลทั้งทางทหารและการค้าออกไปอย่างกว้างขวาง ในสมัยนี้ มุสลิมได้เริ่มแผ่อิทธิพลเข้ามาในอานธระ เข้ายึดเมืองวรังคัลได้ ทำให้อำนาจของราชวงศ์นี่สิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 1967 แต่ชาวอานธระก็ได้ตั้งราชวงศ์ใหม่ขึ้นปกครองทางใต้ของวรังคัลเรียก[[อาณาจักวิชัยนคร]] อาณาจักรนี้สามารถต้านทานการรุกรานของมุสลิมไว้ได้ระยะหนึ่ง จนถึง พ.ศ. 2108 จึงถูกพวกมุสลิมยึดครองได้สำเร็จ

กุลี ชาห์ นายทหารชาวตุรกีได้สร้างเมือง[[โคลโกณฑา]]ขึ้นที่ตำแหน่งเดิมของเมืองวรังคัล สุลต่านมะห์มูด กาวานได้ตั้งให้เขาเป็นผู้สำเร็จราชการปกครองชาวอานธระ ต่อมาเขาได้ตั้งตัวเป็นสุลต่าน ก่อตั้ง[[ราชวงศ์กุตุบชาฮี]] ปกครองเมืองเป็นอิสระเมื่อ พ.ศ. 2061 และทหารจากแคว้นนี้ก็เป็นหนึ่งในทหารมุสลิมที่โจมตีอาณาจักรวิชัยนครจนแตกพ่าย ต่อมา ได้ย้ายเมืองหลวงไปที่ไฮเดอราบัดใน พ.ศ. 2132 ใน พ.ศ. 2229 อาณาจักรโคลโกณฑาตกอยู่ใต้อำนาจของ[[ราชวงศ์โมกุล]] แต่ต่อมาในสมัย[[จักรพรรดิออรังเซบ]]ได้ผ่อนปรนให้ปกครองตนเอง และเรียกว่า[[รัฐไฮเดอราบัด]]

เมื่อชาติตะวันตกแผ่ขยายอำนาจเข้ามาในอินเดีย รัฐไฮเดอราบัดได้ตกอยู่ภายใต้อำนาจของฝรั่งเศส และต่อมากลายเป็นอาณานิคมอังกฤษเช่นเดียวกับบริเวณอื่นๆของอินเดีย ชาวอานธระได้เข้าร่วมในการเรียกร้องเอกราชของอินเดียเช่นเดียวกับชาวอินเดียอื่นๆ หลังจากที่อินเดียได้รับเอกราชจากอังกฤษ นิซามแห่งรัฐไฮเดอราบาดไม่ยอมรวมเข้ากับอินเดีย ประชาชนส่วนใหญ่จึงลุกขึ้นก่อความไม่สงบ รัฐบาลจึงส่งกำลังเข้ายึดครองและยุบรัฐไฮเดอราบาดไปในเดือนกันยายน พ.ศ. 2491 และนำดินแดนส่วนนี้ไปรวมกับรัฐมัทราส (ทมิฬนาฑูในปัจจุบัน)

ชาวอานธระไม่พอใจ และต้องการแยกออกมาตั้งรัฐของตนเอง แต่รัฐบาลกลางปฏิเสธ ผู้นำชาวอานธระคนหนึ่งคือโปรติ ศรีรมูลุได้อดอาหารประท้วงจนถึงแกความตายใน พ.ศ. 2496 รัฐบาลกลางจึงยอมจัดตั้ง[[รัฐอานธระ]]ขึ้นเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2496 และต่อมาได้ขยายอาณาเขตโดยความร่วมมือของกลุ่มขนที่พูดภาษาเดียวกัน รวมดินแดนส่วนใหญ่ของรัฐไฮเดอราบาดเดิม ตั้งเป็นรัฐอานธระประเทศเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 จนถึงปัจจุบัน
[[หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อินเดีย]]
ประวัติศาสตร์บาห์เรน

บาห์เรนเป็นรัฐที่มีความรุ่งเรืองมานาน โดยเป็นเมืองท่าและศูนย์กลางการค้าในอ่าวเปอร์เซีย มีชื่อเสียงทางด้านไข่มุก และการต่อเรือ บาห์เรนเป็นดินแดนในอารักขาของอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2404 ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2514
คำว่าบาห์เรนมาจากภาษาอาหรับแปลว่าทะเลสองแห่ง เมื่อราว 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช มีชื่อว่าดิลมุน เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ทำการค้ามาตั้งแต่สมัยชาวสุเมเรียจนถึงสมัยกรีกและโรมัน โปรตุเกสเข้ามายึดครองบาห์เรนในราวพุทธศตวรรษที่ 21 จากนั้นก็ถูกเปอร์เซียยึดครอง ต่อมาใน พ.ศ. 2325 ชาวอาหรับสกุลอัลคอลีฟะห์จากซาอุดิอาระเบียเข้ามายึดครองและขับไล่ชาวเปอร์เซียออกไป จากนั้นดำรงตำแหน่งเป็นชีคปกครองบาห์เรน และได้ขยายอำนาจเข้าไปในบริเวณที่เป็นกาตาร์ในปัจจุบันด้วย สายสกุลนี้ได้ปกครองบาห์เรนในปัจจุบัน

ต่อมาในราวพุทธศตวรรษที่ 24 อังกฤษเข้ามาช่วยบาห์เรนต่อสู้กับซาอุดิอาระเบีย บาห์เรนจึงอยู่ใต้อิทธิพลของอังกฤษ ยินยอมทำสนธิสัญญาเพื่อเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ ยกเลิกการค้าทาสและเป็นโจรสลัด บาห์เรนเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษระหว่าง พ.ศ. 2404 – 2514 รวมเป็นเวลา 110 ปี ซึ่งในระหว่างนี้ อังกฤษเป็นผู้ควบคุมนโยบายต่างประเทศของบาห์เรน

ในช่วง พ.ศ. 2483 – 2493 ชาวบาห์เรนได้เรียกร้องที่จะมีส่วนร่วมในการปกครองมากขึ้น แต่ก็มีการปรับปรุงการปกครองเพียงเล็กน้อยหลังการจลาจลใน พ.ศ. 2499 ต่อมาใน พ.ศ. 2513 ชีคอีซา คอลีฟะห์ได้ยอมมอบอำนาจบางประการให้กับสภาแห่งรัฐ ซึ่งปัจจุบันคือคณะรัฐมนตรี

อังกฤษถอนตัวออกจากอ่าวเปอร์เซียใน พ.ศ. 2514 บาห์เรนจึงได้เอกราชในปีนั้น และเข้าเป็นสมาชิกสันนิบาตอาหรับและสหประชาชาติ เคยมีความพยายามจะจัดตั้งสหพันธรัฐอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งประกอบด้วยกาตาร์ บาห์เรน โอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์แต่ไม่สำเร็จ
เซอร์ไซยิด อาหมัด ข่าน

เซอร์ไซยิด อาหมัด ข่าน (Sir Sayyid Ahmad Khan; سید احمد تقوی) เป็นนักปฏิรูปชาวอินเดียที่ก่อตั้งสถาบันการศึกษาแบบใหม่สำหรับมุสลิมในอินเดีย โดยให้ความรู้ทางศาสนาควบคู่กับความรู้ทางตะวันตก และพยายามปกป้องสิทธิของมุสลิมในอินเดีย และมีส่วนร่วมในการก่อตั้งขบวนการปากีสถาน

อาหมัด ข่านเกิดเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2360 บิดาเป็นขุนนางในสมัยราชวงศ์โมกุล ต่อมาได้ทำงานเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาในบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ระหว่างเกิดกบฏซีปอย ใน พ.ศ. 2400 – 2401 อาหมัด ข่านได้ให้ความช่วยเหลือชาวอังกฤษมาก และพยายามเขียนหนังสือเพื่อสร้างความใจอันดีระหว่างอังกฤษกับมุสลิม งานเขียนของเขามีส่วนในการลดความระแวงของชาวอังกฤษต่อมุสลิมในอินเดียได้มาก

อาหมัด ข่านยังให้ความสำคัญต่อการศึกษา เขาได้ตั้งวิทยาลัยสำหรับมุสลิมขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมืองอะลีการ์ใน พ.ศ. 2418 และต่อมาวิทยาลัยนี้ได้ยกระดับเป็นมหาวิทยาลัยมุสลิมแห่งอะลีการ์ใน พ.ศ. 2464 ในด้านการเมือง อาหมัด ข่านไม่เห็นด้วยกับการให้อินเดียเป็นเอกราชเพราะเกรงว่าผู้นับถือศาสนาฮินดูที่เป็นคนส่วนใหญ่จะกดขี่มุสลิม จึงต้องการให้อังกฤษปกครองอินเดียต่อไป เขาได้จัดตั้งสมาคมรวมชาวอินเดียผู้รักชาติขึ้นใน พ.ศ. 2431 และเขายังเป็นเจ้าของทฤษฎีชนสองชาติคือชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูและมุสลิมนั้น เป็นคนละชนชาติกัน อาหมัด ข่านถึงแก่อนิจกรรมใน 27 มีนาคม พ.ศ. 2430 แต่ความคิดของเขาก็ยังมีอิทธิพลต่อมา เช่น อังกฤษยอมจัดให้มีการเลือกตั้งตามเขตกลุ่มชนที่นับถือศาสนาต่างกัน และยังมีส่วนต่อแนวคิดในการแยกปากีสถานออกจากอินเดียในเวลาต่อมา
ทะเลสาบเกรตแบร์

ทะเลสาบเกรตแบร์ (; สลาเวย์: "Sahtú", ) เป็นทะเลสาบใหญ่ที่สุดที่มีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ภายในประเทศแคนาดา และใหญ่เป็นอันดับ 4 ในอเมริกาเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 7 ของโลก ตั้งอยู่ในดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ตั้งอยู่บนเส้นอาร์กติกเซอร์เคิล ระหว่างละติจูดเหนือที่ 65 และ 67 และลองจิจูด 118 และ 123 ตะวันตก และอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 186 ม. (610 ฟุต)

นักค้าขนเฟอร์ชาวยุโรปเดินทางมาสำรวจเมื่อประมาณ ค.ศ. 1800 ต่อมาเซอร์จอห์น แฟรงกลิน นักสำรวจชาวอังกฤษเดินทางมาถึงใน ค.ศ. 1825 มีการค้นพบแร่เรเดียมบนฝั่งตะวันออกของทะเลสาบเมื่อ ค.ศ. 1929
การสังหารหมู่ที่อมฤตสาร์ พ.ศ. 2462

การสังหารหมู่ที่อมฤตสาร์ (Amritsar massacre) เป็นเหตุการณ์สังหารหมู่ที่สะเทือนขวัญ ซึ่งเกิดขึ้นถึงสองครั้งที่เมืองนี้ ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2462 เป็นการสังหารหมู่ชาวอินเดียที่สวนสาธารณะจัลเลียนวลาบาฆ ส่วนครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 คือการสังหารหมู่ชาวสิกข์และทำลายวิหารศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาสิกข์
การสังหารหมู่ครั้งแรกเกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง อังกฤษได้ออกพระราชบัญญัติโรว์แลตต์เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2461 ให้อำนาจรัฐบาลจับกุมผู้ต้องสงสัยว่าจะก่อจลาจลได้ โดยไม่ต้องสอบสวนหรือให้ศาลพิพากษา ทำให้ชาวอินเดียโดยทั่วไปไม่พอใจ มหาตมะ คานธีได้นำหลักสัตยาเคราะห์มาใช้ในการต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ ด้วยการนัดหยุดงานทั่วประเทศ อดอาหารและสวดมนต์ โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2461 ชาวอินเดียเข้าร่วมกับคานธีเป็นจำนวนมาก แต่ในวันแรก มีชาวอินเดียบางส่วนยังไม่เข้าใจการต่อสู้แบบสัตยาเคราะห์ จึงเกิดการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหารในเดลี มีผู้เสียชีวิต 8 คน
เหตุการณ์ที่รุนแรงที่สุดเกิดขึ้นที่เมืองอมฤตสาร์ คิชลูและสัตยปาล ผู้นำชาตินิยมแห่งมณฑลปัญจาบได้เรียกร้องให้ประชาชนในลาฮอร์ออกมา มหาตมะ คานธีได้เตรียมเดินทางมาเพื่อปราศรัยกับมวลชนที่นี่ แต่ถูกจับกุมที่สถานีชายแดนรัฐปัญจาบและส่งตัวกลับไปบอมเบย์ ต่อมา วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2462 คิชลูและสัตยปาลก็ถูกจับกุม เมื่อประชาชนมาเดินขบวนเรียกร้องให้ปล่อยตัวคนทั้งสอง ก็ถูกทหารอังกฤษยิงจนบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก ชาวเมืองที่โกรธแค้นจึงไปรวมตัวที่เมืองอมฤตสาร์ เผาทำลายธนาคารและสังหารชาวอังกฤษหลายคน นายพล อาร์ อี เอช ไดเออร์ ได้สั่งให้นำทหาร 1,000 คนเข้าไปควบคุมสถานการณ์ให้กลับสู่สภาวะปกติ

ในวันที่ 13 เมษายน ไดเออร์ได้นำทหาร 50 คนพร้อมอาวุธเข้าไปในสวนสาธารณะจัลเลียนวลาบาฆ และยิงกราดเข้าไปในฝูงชนจำนวน 10,000 คน โดยไม่ประกาศเตือนล่วงหน้า ทำให้มีผู้เสียชีวิต 400 คน บาดเจ็บ 1,200 คน การกระทำของไดเออร์ได้รับการรับรองจากอังกฤษ แม้จะมีชาวอินเดียร้องเรียนเป็นจำนวนมาก แต่เขาก็เพียงได้รับคำสั่งให้พ้นจากหน้าที่ในแคว้นปัญจาบด้วยข้อหาทำรุนแรงเกินกว่าเหตุ เมื่อเดินทางกลับอังกฤษ เขาก็ได้รับการต้อนรับจากชาวอังกฤษเยี่ยงวีรบุรุษ ซึ่งผลที่ตามมา ทำให้ชาวอินเดียสายกลางรวมทั้งมหาตมะ คานธีเกิดความรู้สึกชาตินิยม ต่อต้านอังกฤษเพิ่มขึ้น

เหตุการณ์สังหารหมู่อีกครั้งที่เกิดขึ้นที่เมืองอมฤตสาร์ เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 กลุ่มทหารสิกข์ภายใต้การนำของ จาร์เนล สิงห์ ภินดรันวเล ได้เข้ายึดวิหารทองหรือสุวรรณวิหารเพื่อใช้เป็นฐานที่มั่นในการต่อสู้กับรัฐบาลอินเดียของนางอินทิรา คานธี ที่กำลังใช้นโยบายต่อต้านชาวสิกข์ กองทัพอินเดียได้ส่งทหารเข้าโจมตีวิหารทองเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2527 สังหารภินดรันวเลและทหารรวมหลายร้อยคน และทำลายข้าวของในวิหารเสียหาย เหตุการณ์นี้นำไปสู่ความเคียดแค้นของชาวสิกข์ จนนางอินทิรา คานธีถูกลอบสังหารในที่สุด
บาลอร

บาลอร (Balor มีการสะกด Balar, Bolar) เป็นปีศาจในตำนานของเคลติกเป็นกษัตริย์ของเผ่าพันธุ์ยักษ์โฟโมเรียนส์ (Fomorians) และอาศัยอยู่บนเกาะโทรี

ลักษณะเฉพาะของบาลอรคือมีตาอยู่กึ่งกลางหน้าผากและตาอีกข้างอยู่ด้านหลังในทิศตรงกันข้าม บาลอรได้ถูกทำนายไว้ว่าจะถูกฆ่าโดยหลานชาย ซึ่งทำให้เขาได้ขังลูกสาวของตัวเอง เอธลีนน์ (Ethlinn) ไว้ในหอคอยคริสตัล
แอนดรูว์ ฮอย

แอนดรูว์ เจมส์ ฮอย, โอเอเอ็ม () เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 ที่คัลแกน รัฐนิวเซาท์เวลส์ เป็นนักกีฬาขี่ม้าระดับโอลิมปิก ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติออสเตรเลีย โดยเขาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่เจ็ดในลอนดอนเกมส์ 2012 และเป็นนักขี่ม้าที่มีอายุมากที่สุดของรายการ เขาได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกสี่เหรียญ โดยแบ่งออกเป็นสามเหรียญทองกับอีกหนึ่งเหรียญเงิน นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ฝึกสอนกีฬาขี่ม้าให้แก่นักกีฬาทีมชาติไทย ทั้ง พรหมธร กิ่งวรรณ, จ.ส.อ.สุภาพ ขาวงาม และธนภรณ์ ชวตานนท์

แอนดรูว์ ฮอย อาศัยอยู่ในสหราชอาณาจักรร่วมกับภรรยาของเขา เบ็ตตินา ฮอย (ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันโอลิมปิกให้แก่ทีมชาติเยอรมนี) เป็นระยะเวลา 12 ปีในกลอสเตอร์เชอร์ ที่กัชคอมพาร์ค ที่ดินแห่งเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 พวกเขาได้ย้ายไปยังวาเรนดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี สองคู่รักแต่งงานกันทั้งที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกอยู่คนละทีมภายในปีเดียวกัน (ดูเพิ่มที่ ราฟาแอล โปรี และลีฟ เกรเตอ เชไบร์ด โปรี) แอนดรูว์ ฮอย ย้ายกลับไปยังประเทศอังกฤษในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 และปัจจุบันได้อาศัยอยู่ในถิ่นอื่น ซึ่งขึ้นอยู่กับเบ็ตตินา ฮอย โดยพวกเขาจะแยกกันไปคนละเส้นทาง
ลีโล่ แอนด์ สติทซ์

"ลีโล่ แอนด์ สติทซ์" () เป็น พ.ศ. 2545 ภาพยนตร์วิทยาศาสตร์อเมริกันเคลื่อนไหวนิยาย / ครอบครัวผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชั่นสตูดิโอและปล่อย 21 มิถุนายน พ.ศ. 2545. ในประเทศไทยจึงได้รับการปล่อยตัวเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2545.

เมื่ออุกกาบาตตกลงที่ฮาวาย ลีโล่ เด็กที่ดูเหมือนจะถูกสังคมของเพื่อนๆรังเกียจ ได้ขออธิษฐานว่า ขอใครสักคนที่จะมาเป็นเพื่อนและไม่ทอดทิ้งเค้าไป และก็ได้สมตั้งใจจริงๆ (มั้ง) ในขณะเดียวกัน ที่สภาคมมติชนแห่งกาแล็คซี่ ได้ตั้งสปายพริกลี่ ทูตแห่งดวงดาวสีน้ำเงินที่ชื่อว่าโลก และจัมบ้าผู้สร้างสิ่งมีชีวิตทดลอง 626 (สติทช์ในเวลาต่อมา) ให้ไปจับสิ่งมีชีวิตลึกลับที่เขาทำหายกลับคืนมา เพราะหากปล่อยไว้อาจสร้างความเสียหายต่อสถานที่ๆมันอยู่ก็ได้ ขณะเดียวกัน ลีโล่ได้สุนัขตัวใหม่มา แต่เมื่อมาถึงบ้าน มันคือสิ่งมีชีวิตที่สร้างมาเพื่อการทำลายอย่างเดียว ลีโล่รู้สึกอึดอัดใจที่สติทช์ สุนัขของเธอเอาแต่ทำลายไปวันๆโดยไม่มีทางเป็นพลเมืองดีเลย แต่ซวยซ้ำซาก เมื่อแนนนี่พี่สาวลีโล่ถูกนักสังคมสงเคราะห์จะตามเรียกตัวลีโล่ไปในอีก 3 วันข้างหน้าหากเธอยังดูแลลีโล่ไม่ดีพอ.ท่ามกลางความวุ่นวายของสมาชิกในครอบครัว ลีโล่ได้สั่งสอนต่อสติทช์ให้เป็นพลเมืองดีกับเขาบ้าง แต่แทนที่จะดีขึ้น นับวัน เรื่องราวก็ยิ่งเริ่มเลวร้ายขึ้นอีก.วันต่อมา ที่สมาคม ได้ส่งกัปตันแกนตูไปเพื่อส่งสปายพริกลี่และจัมบ้ากลับมาที่สมาคมพร้อมข้อหาทำงานล่วงเวลาที่กำหนดให้ไว้ และจับสิ่งมีชีวิตทดลอง 626 กลับคืนมา. ในขณะเดียวกัน นานี่เพิ่งได้งานใหม่จากเพื่อนสนิทของเธอ เดวิด .ยังไม่ทันจบซีน จัมบ้าและพริกลี่ได้ไปบุกบ้านลีโล่จนพังทลายไม่มีสภาพความเป็นบ้านเลย ลีโล่และสติทช์ไหวตัวออกจากบ้านได้ทันท่วงทีจึงไม่เป็นอันตรายมาก. หลังจากแนนนี่ได้งานมาสำเร็จ เธอก็เดินกำลังจะกลับบ้านไปยังซอยๆหนึ่ง โฉบตาแนนนี่สักพัก รถดับเพลิงได้บึ่งไปยังซอยบ้านของแนนนี่ด้วยความเร็ว เธอจึงรีบตามรถดับเพลิงไปทันที ยังไม่ทันจะถึงบ้าน ซีไอเอคอบร้าแห่งสมาคมนักสงเคราะห์ก็มาจับลีโล่ไปเข้ารถ เหลือไว้เพียงสติทช์เท่านั้น แนนนี่มาขอตัวลีโล่แต่ไม่สำเร็จ เมื่อพ้นตา ลีโล่ได้ออกจากรถ ลีโล่กับสติทช์สนทนาไปสักพัก แกนตูก็จับลีโล่และสติทช์ไปแล้ว สติทช์ใช้ความสามารถของเขาออกมาจากแคปซูลฉิวเฉียด เมื่อลีโล่หายไป สติทช์ก็ถูกจัมบ้าจับอีก แนนนี่ได้เห็นจัมบ้าและพริกลี่จึงสนทนากัน แล้วพบสติทช์จึงถามว่าลีโล่อยู่ไหนด้วยความห่วงใย สติทช์จึงบอกมาแล้วใช้จรวดจัมบ้าขับตาม กวดไปมากันจนแกนตูเสียหลัก เดวิดที่กำลังเล่นโต้คลื่นอยู่นั้นเห็นสติทช์กับพวกจึงไปช่วย แต่ก็ยังไม่ทันช่วยได้นาน หัวหน้าสมาคมมติชนแห่งกาแล็คซี่ได้จับสติทช์และปลดกัปตันแกนตูออกในฐานะทำงานไม่สำเร็จ คอบร้า บับเบิ้ลได้ถามลีโล่ว่า " มีใบอนุญาตฺเลี้ยงสติทช์ไม่ใช่เหรอ " ลีโล่จึงส่งใบอนุญาตไป คอบร้า บับเบิ้ล จึงบอกกับหัวหน้าสมาคมว่า " เอเลี่ยน ต้องเคารพสิทธิของมนุษย์โลก " หัวหน้าสมาคมจึงปล่อยลีโล่ พร้อมปล่อยจัมบ้าและพริกลี่ตามยถากรรม และให้สิทธิเลี้ยงสิ่งมีชีวิตลอง 626 พร้อมช่วยเหลือในทุกด้านตลอดไปจนกว่าจะเลิกเลี้ยงสติทช์ไป แนนนี่จึงได้จัมบ้าและพริกลี่มาเป็นสมาชิกใหม่ของบ้าน และร่วมกันสร้างบ้านใหม่และสามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อย่างมีความสุข
น้ำตกศิลาเพชร

น้ำตกศิลาเพชร อยู่ในบริเวณทางตอนกลางของอุทยานแห่งชาติดอยภูคาอยู่ภายใต้การดูแลของหน่วยจัดการต้นน้ำน้ำย่าง ในพื้นที่หมู่บ้านป่าตอง ตำบลศิลาเพชร อำเภอปัว จังหวัดน่าน เป็นน้ำตกที่มีชื่อเสียงของอำเภอปัวและเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว น้ำตกเกิดจากลำน้ำย่าง มีทั้งหมด 3 ชั้น มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำตกเหมาะแก่การเล่นน้ำและมีน้ำไหลตลอดปี สายน้ำตกลงมาจากหน้าผาหลายชั้นลดหลั่นกันไป ภายในน้ำตกมีน้ำตกที่ใสสะอาด โขดหินอันสวยงาม ต้นไม้ที่ร่มรื่น ทั้งสองฝั่งของน้ำตกจะเป็นหน้าผาลาดชัน ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์ของป่าเบญจพรรณและป่าดิบเขา มีร้านอาหาร เครื่องดื่ม และห้องสุขาไว้บริการด้านหน้าก่อนเข้าถึงตัวน้ำตก นอกจากนี้น้ำตกศิลาเพชรยังสำรวจพบปลาผีเสื้อติดหินน่านและปลาค้างคาวติดหินน้ำตกศิลาเพชร ซึ่งสามารถพบได้ที่จังหวัดน่านแห่งเดียวเท่านั้น

จากตัวอำเภอปัวใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 1081 สายปัว-น้ำยาว ระยะทางจากตัวอำเภอปัวประมาณ 12 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวขวาเข้าหมู่บ้านป่าตอง หรือ จากตัวเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 สายน่าน-ทุ่งช้าง ถึงอำเภอท่าวังผาตรงหลักกิโลเมตรที่ 41-42 มีทางแยกขวามือเข้าทางหลวงหมายเลข 1170 ไปประมาณ 10 กิโลเมตร ถึงทางหลวงหมายเลข 1081 เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 1081 แล้วเลี้ยวขวาเข้าหมู่บ้านป่าตอง