seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ซาวาดะ สึนะโยชิ

ซาวาดะ สึนะโยชิ () หรือในชื่อเล่น สึนะ () , เป็นตัวละครเอกจากหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! ผลงานของ อากิระ อามาโนะ พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย ยูคาริ โคคุบุน

สึนะ เป็นทายาทของวองโกเล่แฟมิลี่ แก๊งค์มาเฟียอิตาลี และจะได้รับตำแหน่งบอสรุ่นที่ 10 ของวองโกเล่ และเพื่อการเตรียมตัวสู่ตำแหน่งผู้นำ นักฆ่าของวองโกเล่ที่ชื่อรีบอร์น จึงได้มาทำหน้าที่เป็นครูพิเศษให้กับสึนะ ด้วยความช่วยเหลือของรีบอร์น ทำให้สึนะที่แต่เดิมเป็นคนไม่เอาไหน ได้มีความกล้าเพิ่มขึ้น และได้เพื่อนสนิทอีกมากมาย และเพื่อนสนิทส่วนหนึ่งก็ได้มาเป็นผู้พิทักษ์ของวองโกเล่แฟมิลี่ในเวลาต่อมา

ซาวาดะ สึนะโยชิ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนนามิโมริ เรียนห่วยมาก ๆ กีฬาก็ไม่ได้เรื่อง เพื่อน ๆ เรียกว่า สึนะจอมห่วย แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นเหลนของเหลนของหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 1 จิอ๊อตโต ผู้ก่อตั้งวองโกเล่แฟมิลี่ที่ล้างมือมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น หรือก็คือเป็นผู้สืบทอดสายเลือดตรงที่ถูกต้องของวองโกเล่ และมีสิทธิ์ทุกประการที่จะเข้าชิงตำแหน่งบอส จึงได้เป็นว่าที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลี่คนที่10ต่อไป ในขณะที่ผู้ที่มีสิทธิ์ที่จะเป็นหัวหน้าคนต่อไปคนอื่น ๆ ถูกฆ่าตายจนหมด โดยสึนะถูกรีบอร์น นักฆ่าฝีมือดีที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 9 ส่งมา ฝึกฝนเพื่อเป็นหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 10 อย่างไม่เต็มใจ

หลังจากถูกรีบอร์นฝึกอย่างหนัก ในที่สุดก็สามารถควบคุมการต่อสู้โดยใช้ไฟได้ นั้นก็คือ เดือดทะลุจุดศูนย์ (Zero point Breakthrough) แต่ในระหว่างสู้กับ Xanxus ในศึกชิงแหวน สึนะได้คิดค้นเปลี่ยนแปลงเป็น เดือดทะลุจุดศูนย์ฉบับดัดแปลง มีอาวุธคือถุงมือไหมพรม หรือ X glove เมื่อจุดไฟขึ้นจะกลายเป็นถุงมือเหล็กและสามารถรวมถุงมือเข้ากับแหวนกลายเป็น X-Glove Ver.Vongola Ring

สไตล์การต่อสู้ของสึนะเป็นได้ทั้งรูปแบบประชิดตัวและยิงไกล แต่ปกติเจ้าตัวจะเลือกที่จะเอาร่างกายเข้าสู้ในระยะใกล้มากกว่า จัดเป็นนักสู้ที่มีทั้งความรวดเร็วว่องไวและเซ้นส์การต่อสู้อันโดดเด่น เน้นการจู่โจมตรงจุดสำคัญของเป้าหมายและการช่วงชิงจังหวะเพื่อหาโอกาสเผด็จศึก ทว่าจุดที่ร้ายกาจที่สุดของสึนะกลับไม่ใช่เรื่องความเร็ว แต่เป็นไหวพริบและการพัฒนาฝีมืออย่างก้าวกระโดดภายในการต่อสู้ทุก ๆ ครั้ง สามารถคิดค้นกระบวนท่าและประยุกต์ใช้เป็นของตัวเองได้โดยง่าย สึนะจึงเรียกได้ว่าแข็งแกร่งขึ้นทุก ๆ ฝีก้าวที่ได้ต่อสู้

1.แหวนวองโกเล่ ธาตุ นภา - สึนะใน 10 ปีข้างหน้าได้นำแหวนไปติดไว้ที่หลัง X-Glove เพื่อดึงพลังของถุงมือและแหวนให้ได้มากขึ้น

2.แหวนที่ได้มาจากลันเชีย - เสียหายจากการโจมตีของเบียคุรันและช่วยชีวิตสึนะไว้

3.แหวนนัตสึ - ได้หลังจากชนะเบียคุรัน แล้วกลับมาอดีตด้วยวิทยาการของเวลเด้

4.วองโกเล่เกียร์ - ได้มาตอนแหวนวองโกเล่ถูกพวกชิม่อนแฟมิลี่ทำลาย และปู่ทาลโวช่วยชุบวิญญาณแหวนขึ้นมาใหม่ให้

5.แหวนชิม่อน+วองโกเล่ - ได้มาตอนสู้กับเดม่อน สึนะและเอ็นมะได้รู้ถึงมิตรภาพ วองโกเล่กับชิม่อนรุ่นที่ 1 จึงมอบพลังให้ทั้งคู่

เกร็ด
การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918

การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918 () เป็นการจลาจลซึ่งพลเมืองชาวญี่ปุ่นก่อขึ้นเพื่อต่อต้านรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีมาซาตาเกะ เทราอูจิ ในช่วงเดือนกรกฎาคม ถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 และเป็นผลให้รัฐบาลสิ้นสุดลง

ราคาข้าวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ซึ่งเกิดจากภาวะเงินเฟ้อ ที่ทำให้เศรษฐกิจมีปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตชนบท ประชาชนมีข้าวเป็นอาหารหลักเป็นประจำวัน ทำให้ชาวนาต่างโกรธแค้นและตำหนิที่รัฐบาล และพ่อค้าข้าวที่ปล่อยราคาข้าวให้สูงขึ้น การเพิ่มราคาของข้าวเป็นผลทำให้ราคาของสิ่งหลายสิ่งเพิ่มขึ้นตาม เช่น อาหาร และค่าเช่า ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สาเหตุนี้เป็นปัญหาสำหรับชาวญี่ปุ่น อีกทั้งมีการรุกรานของไซบีเรีย (Siberian Intervention) ทำให้เกิดสิ่งยุ่งยากเข้าไปอีก เพราะว่ารัฐบาลญี่ปุ่นต้องเอาข้าวปริมาณมหาศาลไปเลี้ยงกองทัพทหารที่ต้องออกไปอยู่นอกประเทศ สิ่งนี้ทำให้ราคาข้าวยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีก ทางรัฐบาลไม่สามารถหยุดการเพิ่มราคาได้ และได้แพร่ขยายเข้าไปในเมืองและหมู่บ้านต่างๆ

การจลาจลข้าวเป็นเหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่สุดและรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคใหม่ และได้มีการแพร่ขยายไปทั้งประเทศ การประท้วงครั้งแรกเกิดขึ้นในเมืองประมงเล็ก ๆ ชื่ออูโอซุ จังหวัดโทยามะ ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 เริ่มต้นจากการชุมนุมอย่างสันติ แต่การประท้วงก็กลายเป็นการก่อจลาจล การปะทะกับตำรวจ การปล้นสะดม การวางเพลิงและวางระเบิด สถานีตำรวจและสำนักงานรัฐบาลถูกโจมตีด้วยอาวุธต่าง ๆ นานา โดยในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 เกิดการประท้วงมากกว่า 623 แห่งในนคร 38 แห่ง เมือง 153 แห่งและหมู่บ้าน 177 แห่ง ซึ่งมีผู้ประท้วงและก่อจลาจลมากกว่า 2 ล้านคน โดย 25,000 คนถูกจับกุม และ 8,200 คนถูกพิพากษาในคดีอาชญากรรม โดยการลงโทษมีตั้งแต่โทษเบาคือการปรับเงิน และโทษหนักสุดคือประหารชีวิต

นายกรัฐมนตรีเทราอูจิและคณะรัฐมนตรีถูกวิพากวิจารณ์และตำหนิจากการเกิดเหตุการณ์จลาจล และได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1918

จากการจลาจลครั้งนี้ทำให้เกิดการขยายตัวของการจ้างงานในประเทศอื่นที่อยู่ในการปกครองของญี่ปุ่นในสมัยนั้น มีหลักฐานของการเพิ่มขึ้นของผลผลิตข้าวในประเทศไต้หวันและเกาหลี (เมื่อสองประเทศนี้ยังอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น)
การทัพ

การทัพ () ในทางวิทยาการทหาร หมายถึงการสงครามต่อเนื่องขนาดใหญ่หรือกระบวนการต่อสู้ทางทหารที่มีการตั้งจุดประสงค์หลัก การวางแผนโครงการการดำเนินการและการใช้ยุทธศาสตร์ทางทหารที่ใช้เวลานาน ที่เกี่ยวข้องกับปฏิบัติการทางทหาร และสงครามหรือยุทธการที่ต่อเนื่องและมีส่วนเกี่ยวพันกันทางจุดประสงค์โดยทั่วไปที่เรียกรวม ๆ กันว่าสงคราม เช่นการการรณรงค์ทางทหารในการขยายดินแดนเข้าไปยังทวีปเอเชียของสุลต่านสุลัยมานมหาราช

คำว่า “Campaign” มาจากที่ราบ “Campania” ซึ่งเป็นสถานที่ที่กองทัพของสาธารณรัฐโรมันมาประกอบกิจการต่างๆ ทางทหารเป็นประจำทุกปี
ยุทธการพรีเวซา

ยุทธการพรีเวซา () เป็นยุทธการทางนาวีที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมัน-แฮ็บสบวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1538 ที่พรีเวซาบนฝั่งทะเลทะเลไอโอเนียนปัจจุบันคือเมืองในประเทศกรีซตรงปากอ่าวอัมบราเชียน

ยุทธการพรีเวซาเป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ที่ประกอบด้วยสาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัวสเปน อาณาจักรพระสันตะปาปา และ อัศวินแห่งมอลตา ที่นำโดยอันเดรีย ดอเรียผู้บังคับการกองเรือสูงสุดชาวเจนัว ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายออตโตมันเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น

วิดีโอเกมหลายผู้เล่น () หรือ โหมดผู้เล่นหลายคน เป็นการเล่นที่ผู้เล่นหลายคนสามารถเล่นได้ในสภาพแวดล้อมเดียวกันภายในเกมได้มากกว่าหนึ่งคน ไม่เหมือนกับเกมประเภทอื่น ๆ เกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมมักจะมีเนื้อหาในโหมดผู้เล่นคนเดียว ซึ่งเป็นการเล่นระหว่างผู้เล่นกับการท้าทายที่มีการเขียนโปรแกรมมากแล้วก่อนหน้านี้ หรือปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งมักจะขาดซึ่งความยืดหยุ่นและมีความฉลาดไม่เท่ากับการคิดของมนุษย์

องค์ประกอบของการเล่นหลายคนทำให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้เล่นคนอื่น อาจอยู่ในรูปแบบของการร่วมมือกัน การแข่งขันกันหรือคู่ปรับกัน และทำให้ผู้เล่นมีการติดต่อสื่อสารทางสังคม ซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ในโหมดผู้เล่นคนเดียว ในเกมหลายผู้เล่นจำนวนมาก ผู้เล่นอาจดำเนินการแข่งขันกับผู้เล่นตั้งแต่สองคนขึ้นไปอย่างเป็นคู่แข่งกัน ทำงานร่วมกันกับเพื่อนที่เป็นผู้เล่นคนอื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกัน การดูแลกิจกรรมของผู้เล่นคนอื่น หรืออาจมีลักษณะของเกมที่ผสมผสานการเล่นทั้งหมดดังที่กล่าวมา เกมหลายผู้เล่นจำเป็นจะต้องมีการแบ่งปันทรัพยากรของระบบผู้เล่นคนเดียว หรือใช้เทคโนโลยีเครือข่ายเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเล่นด้วยกันได้ แม้จะอยู่ห่างไกลกันมากก็ตาม
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ

จาเมกา แลนด์วีเลิฟ ) จาเมกา มาตุภูมิที่เรารัก เป็นเพลงชาติของจาไมกา คำร้องประพันธ์โดย ฮักช เฌอร์ล็อก (Hugh Sherlock) และ ทำนองประพันธ์โดย Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงโดย Mapletoft Poulle
ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย

เพลงชาติของประเทศเซนต์ลูเชียมีชื่อว่า ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย () อันมีความหมายว่า "เหล่าบุตรธิดาแห่งเซนต์ลูเชีย" เพลงนี้ประพันธ์ทำนองโดยเลตัน เฟลิกซ์ ทอมัส (Leton Felix Thomas) คำร้องโดยชาลส์ เจสซี (Charles Jesse) เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) ขณะที่รัฐบาลของเซนต์ลูเชียได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักร ต่อมาจึงได้รับการรับรอง และได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)
ลาเดซาลีเนียน

ลาเดซาลีเนียน () เป็นเพลงชาติประเทศเฮติ เคารพต่อชอง-ชาก เดซาลีน (Jean-Jacques Dessalines) ผู้นำการปฏิวัติของเฮติ ประพันธ์คำร้องโดยชูสแตง เลรีซง (Justin Lhérisson) และประพันธ์ทำนองโดยนีกอลา เชฟราร์ (Nicolas Geffrard) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1904
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล

เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล () หรือ เกมคอมพิวเตอร์ หรือ เกมพีซี หมายถึงเกมที่เล่นบนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล มากกว่าเครื่องเกมคอนโซล หรือเครื่องเกมอาร์เขต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมีการพัฒนาจากรูปแบบการเล่นและกราฟิกที่เรียบง่าย ก่อนที่จะมีรูปแบบสลับซับซ้อนดังเช่นในปัจจุบัน

เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลถูกผลิตขึ้นมาโดยผู้พัฒนาเกมหนึ่งคนหรือมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นการร่วมตัวกันของผู้เชี่ยวชาญหลายด้าน (อย่างเช่น ผู้ออกแบบเกม) และออกจำหน่ายด้วยตนเอง หรือผ่านบุคคลที่สาม จากนั้น ผู้ผลิตเกมก็อาจจะมีการเผยแพร่เกมผ่านทางสื่อ อย่างเช่น ดีวีดี ซีดี เปิดโอกาสให้ดาวน์โหลดทางอินเทอร์เน็ต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมักจะต้องการฮาร์ดแวร์ที่มีลักษณะเฉพาะในการเล่น อย่างเช่น ระบบประมวลผลทางกราฟิก หรือการต่ออินเทอร์เน็ต เป็นต้น ถึงแม้ว่าระบบดังกล่าวอาจไม่จำเป็นสำหรับการเล่นในบางเกมก็เป็นได้
รายาห์

ชนชั้นรายา (; ) หรือ เระอาเย (ตุรกีออตโตมัน: رعايا; ) คือชนชั้นต่ำในสังคมออตโตมันที่ตรงกันข้ามกับ “ชนชั้นอัสเคเรี” (askeri) ซึ่งเป็นชนชั้นขุนนางผู้บริหาร

คำว่า “รายา” แปลว่า “สมาชิกของฝูง” ที่รวมทั้งผู้นับถือศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และ ศาสนายูดายผู้ที่ต้องเสียภาษีเพื่อบำรุงรัฐและชนชั้นอาชีพสูงชองจักรวรรดิ

แต่ในความหมายร่วมสมัยและความหมายใหม่มักจะหมายถึงผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมโดยเฉพาะ บางครั้งคำนี้ก็จะแปลว่า “วัว” (cattle) แทนที่จะแปลว่า “ฝูง” หรือ “ข้าแผ่นดิน” (subjects) เพื่อเป็นการเน้นว่ารายาห์เป็นชนชั้นที่ต่ำกว่าชนชั้นอื่น แต่คำเดียวกันนี้ใช้โดยคริสเตียนอาหรับที่หมายถึงผู้ที่เป็นสมาชิกของวัด

ในสมัยต้นจักรวรรดิออตโตมันรายาไม่มีสิทธิในการรับราชการเป็นทหารแต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 รายาที่เป็นมุสลิมก็เริ่มมีสิทธิซึ่งทำให้เป็นที่ไม่พอใจของชนชั้นปกครอง

คำว่า “رعايا” ในภาษาอาหรับ เป็นพหูพจน์ของคำว่า “رعيّه” ที่แปลตรงตัวว่า “ฝูง” ที่หมายถึง “ข้าแผ่นดิน” ของพระมหากษัตริย์

คำว่า “รายา” หรือ “รายาห์” แปลว่า “เพื่อน” ในภาษาฮิบรู
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571)

สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ () ของปี ค.ศ. 1571 คือกลุ่มรัฐโรมันคาทอลิกที่มีทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อต่อต้านอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในบริเวณทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1571

สมาชิกของสันนิบาตประกอบด้วยรัฐสันตะปาปา ราชอาณาจักรสเปน เนเปิลส์ และซิซิลีของฮับส์บูร์ก สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว แกรนด์ดัชชีทัสกานี ดัชชีซาวอย ดัชชีปาร์มา ดัชชีอูร์บีโน และอัศวินแห่งมอลตา รัฐต่าง ๆ เหล่านี้มีกองเรือประเภทต่างๆ ด้วยกันทั้งหมดด้วยกัน 300 ลำ ทหารราบ 50,000 คน และทหารม้า 4,500 คน และมีปืนที่พร้อมที่จะต่อสู้ในวันที่ 1 ของทุกปี โดยมีเจ้าชายจอห์นแห่งออสเตรีย พระอนุชาต่างพระมารดาในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เป็นผู้บังคับบัญชาการสูงสุด ทุนทรัพย์ในการบำรุงกองเรือมาจากรัฐสันตะปาปา สเปน และสาธารณรัฐเวนิส

สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เปิดโอกาสการเป็นสมาชิกแก่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฝรั่งเศส และโปรตุเกส แต่ไม่มีผู้ใดเข้าร่วม จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ประสงค์ที่จะรักษาสันติภาพกับอิสตันบุล ขณะที่ฝรั่งเศสเป็นพันธมิตรกับออตโตมันในการต่อต้านอิทธิพลของกลุ่มพันธมิตรสเปน และโปรตุเกสมัวแต่ยุ่งอยู่กับโมร็อกโกและการเผชิญความขัดแย้งโดยตรงกับออตโตมันในทะเลแดงและมหาสมุทรอินเดียซึ่งทำให้ไม่มีกำลังพอที่ส่งคนไปช่วยสันนิบาตได้

สันนิบาตเริ่มด้วยการรวมกองทัพเรือเข้าด้วยกันเพื่อช่วยเวนิสต่อต้านการรุกรานของออตโตมันที่นำโดยลาลา คารา มุสตาฟา ปาชาในไซปรัสในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1570 แต่ไปถึงไม่ทันที่จะช่วยให้ไซปรัสรอดจากการยึดครองโดยออตโตมัน

แต่เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 สันนิบาตก็สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพเรือของออตโตมันในยุทธการที่เลปันโต ริมฝั่งทะเลทางด้านตะวันตกของกรีซ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกในปี ค.ศ. 1573 แล้วสันนิบาตก็สิ้นสุดลง
แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3

แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3 () (ค.ศ. 1904 - ค.ศ. 1976) แพ็ททริค บาลโฟร์เป็นนักเขียนประวัติศาสตร์ชาวสกอตผู้มีงานเขียนหลายชิ้นที่รวมทั้ง "Atatürk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey" ("อาตาเติร์ค: ประวัติของมุสตาฟา เคมาล บิดาแห่งตุรกีสมัยใหม่") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1965 และ "Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire " ("ศตวรรษของออตโตมัน: การเรืองอำนาจและการล่มสลายของจักรวรรดิตุรกี") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1977
เชห์ซาเด มุสตาฟา

เชห์ซาเด มุสตาฟา () (ค.ศ. 1515 - (6 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เชห์ซาเด มุสตาฟาเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันและพระชายามาฮีเดวรัน ซุลตาน ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งมานิซาระหว่าง ค.ศ. 1533 ถึง ค.ศ. 1541 เจ้าชายแห่งอามาสยาระหว่าง ค.ศ. 1541 ถึง ค.ศ. 1553

มุสตาฟาทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถกว่าบรรดาพี่ๆ น้องๆ และได้รับการสนับสนุนโดยมหาเสนาบดีปาร์กาลิ อิบราฮิม ปาชาผู้ขณะนั้นยังเป็นคนสนิทของสุลต่าน ราชทูตออสเตรียกล่าวถึงมุสตาฟาว่าในบรรดาพระราชโอรสของสุลต่านสุลัยมานแล้วมุสตาฟาก็เป็นผู้ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีและมีพระชนมายุที่เหมาะสมที่จะขึ้นครองราชย์ซึ่งขณะนั้นก็ราว 24 หรือ 25 พรรษา

การแก่งแย่งอำนาจระหว่างฝักฝ่ายต่างที่มีฮิวร์เรม ซุลตานเป็นผู้นำ ผู้สร้างข่าวลือกล่าวหาว่ามุสตาฟาทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขึ้นครองราชบัลลังก์ที่เป็นผลให้พระองค์ทรงถูกล่อลวงให้มาถูกสังหารในที่สุด
ชนร่อนเร่

ชนร่อนเร่ (, ) คำว่า “Nomad” มาจาก “nomádes” ที่แปลว่า “ผู้นำฝูงสัตว์เลี้ยงในทุ่ง” คือชุมชนที่ย้ายที่อยู่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนที่จะตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอย่างถาวรในที่ใดที่หนึ่ง ชนร่อนเร่มีด้วยกันราว 30-40 ล้านคนทั่วโลก อารธรรมหลายวัฒนธรรมเดิมมาจากการเป็นชนร่อนเร่ แต่การเป็นชนร่อนเร่เป็นวิถีชีวิตที่เป็นไปได้ยากขึ้นในประเทศอุตสาหกรรม ชนร่อนเร่แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: ผู้ล่าสัตว์และหาอาหาร (hunter-gatherer) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณที่ล่าสัตว์ต่างๆ, ผู้หากินกับทุ่งเลี้ยงสัตว์ (pastoralism) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่างๆ และ “ผู้ร่อนเร่ตามแหล่งหากิน” (peripatetic nomads) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างแหล่งงานหรือแหล่งการค้า

ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการล่าสัตว์เป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติที่ดำรงชีวิตโดยการหากินจากสิ่งที่หาได้จากป่าที่พำนักอาศัยตามฤดูกาล ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการเลี้ยงสัตว์ย้ายถิ่นฐานไปตามทุ่งที่มีอาหารดีสำหรับสัตว์เลี้ยงและทิ้งทุ่งเก่าไว้ให้ฟื้นตัวก่อนที่จะกลับมาใหม่ “ชนร่อนเร่หากิน” เป็นกลุ่มที่พบในประเทศอุตสาหกรรมที่ย้ายถิ่นฐานตามแต่ที่ใดจะมีทางทำมาหากิน
สุกียากี้

สุกียากี้ หรือมักจะเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ เต้าหู้ ผัก วุ้นเส้น ไข่ กินกับน้ำจิ้ม เป็นอาหารยอดนิยมในเอเชียมีหลายแบบ ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในเมืองไทยเป็นสุกี้แบบจีนและแบบญี่ปุ่นสุกียากี้ () หรือเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายซุป โดยมีส่วนประกอบได้แก่ ผัก เห็ด ไข่ เต้าหู้ น้ำซุป และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อวัว เนื้อหมู หรืออาหารทะเล ใส่วัตถุดิบลงในหม้อเหล็กแบบแบนต้มรวมกันแล้วปิดฝาแล้วรอให้สุก จิ้มเนื้อกับไข่ดิบ สุกียากี้เป็นอาหารที่รับประทานพร้อมกันได้หลายคน สุกียากี้ต้มกับเหล้าหวานกับซอส ไม่ใช่น้ำ และไม่มีน้ำจิ้ม
สงครามออตโตมัน-ฮังการี

สงครามออตโตมัน-ฮังการี () เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิฮังการี และ ราชอาณาจักรฮังการี หลังจากสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในรัชสมัยการปกครองของจักรพรรดิโรมันราชวงศ์พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ออตโตมันก็ยึดกาลลิโปลิ (Fall of Gallipoli) และได้รับชัยชนะในยุทธการคอซอวอซึ่งดูจะทำให้ออตโตมันอยู่ในฐานะที่สามารถยึดคาบสมุทรบอลข่านได้ทั้งหมด แต่การรุกรานของออตโตมันในเซอร์เบียทำให้ราชอาณาจักรฮังการีเข้าสู่สงครามในการต่อต้านออตโตมันเพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เห็นประโยชน์ร่วมกันในการยึดดินแดนต่างๆ ในคาบสมุทรบอลข่านที่รวมทั้ง อาณาจักรเดสโพเททเซอร์เบีย บัลแกเรีย ราชรัฐวาลเลเคีย และ ราชรัฐโมลดาเวีย
มอลเดเวีย

มอลเดเวีย () หรือ มอลดอวา () เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์และอดีตราชรัฐในยุโรปตะวันออกที่อยู่ในบริเวณดินแดนระหว่างเทือกเขาอีสเทิร์นคาร์เพเทียนกับแม่น้ำนีสเตอร์ เดิมเป็นรัฐอิสระต่อมาเป็นรัฐที่ปกครองตนเองที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1859 เมื่อรวมตัวกับราชรัฐวอลเลเคียที่ต่อมากลายเป็นโรมาเนีย ในปัจจุบันทางตะวันตกของมอลเดเวียเป็นส่วนหนึ่งของโรมาเนียและทางตะวันออกเป็นของสาธารณรัฐมอลโดวา ขณะที่ทางเหนือและทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน
สหราชรัฐ

สหราชรัฐ (; ) ในปี ค.ศ. 1859 อเล็กซานเดอร์ จอห์น คูซาได้รับเลือกให้เป็นประมุขของราชรัฐวัลเลเคียและราชรัฐมอลเดเวียที่ก่อตั้งขึ้นเป็น สหราชรัฐวัลเลเคียและมอลเดเวีย เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1862 สองราชรัฐนี้ก็รวมกันอย่างเป็นทางการและก่อตั้งขึ้นเป็น สหราชรัฐโรมาเนีย และในปี ค.ศ. 1866 1866 เมื่อรัฐธรรมนูญใหม่มีผลบังคับใช้ สหราชรัฐก็เปลี่ยนชื่อเป็นโรมาเนีย

ทรานซิลเวเนียและสหราชรัฐวัลเลเคียและมอลเดเวียเป็นพื้นฐานของการก่อตั้งรัฐชาติโรมาเนีย.
ราชวงศ์บูร์กอญ

ราชวงศ์บูร์กอญ (, ) เป็นราชตระกูลที่แยกมาจากราชวงศ์คาเปต์ของราชวงศ์กาเปเตียงโดยมีโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าโรแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อตั้ง

ราชตระกูลบูร์กอญปกครองอาณาจักรดยุกแห่งบูร์กอญระหว่างปี ค.ศ. 1032 มาจนถึงปี ค.ศ. 1361 สายตรงของราชตระกูลมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1361 เมื่อ ฟิลิปที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญสิ้นชีวิต หลังจากนั้นอาณาจักรก็ตกไปเป็นของพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส เพราะพระราชมารดาของพระองค์มีเชื้อสายตระกูลบูร์กอญ

“ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร

เฮนรีในฐานะที่เป็นลูกคนรองมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับตำแหน่งหรือที่ดินจึงได้เข้าร่วมขบวนการพิชิตดินแดนคืนในคาบสมุทรไอบีเรียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หลังจากพิชิตกาลิเซียในนามของสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลแล้วเฮนรีก็สมรสกับลูกสาวนอกสมรสของอัลฟอนโซ เทเรซา (Theresa, Countess of Portugal) และได้รับอาณาจักรเคานท์เป็นรางวัลที่เลออน ลูกชายของเฮนรีอัลฟอนโซ เอนริเคได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของแม่ใน Battle of São Mamede ในปี ค.ศ. 1128 ปี แต่โปรตุเกสก็มิได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐอิสระมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1179 ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 สายโปรตุเกสมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1383
ราชอาณาจักรโปรตุเกส

ราชอาณาจักรโปรตุเกส (; ) เป็นอาณาจักรภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส ราชอาณาจักรตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรไอบีเรียของยุโรป และรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1139 จนถึงปี ค.ศ. 1910 ที่มาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐโปรตุเกสที่หนึ่ง หลังจากการสังหารกษัตริย์ในลิสบอน (Lisbon Regicide) ในปี ค.ศ. 1908 และในที่สุดการปฏิวัติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910

อาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่สอง (ค.ศ. 1093-ค.ศ. 1139) ที่ตามมาจากอาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่หนึ่ง (ค.ศ. 868-ค.ศ. 1071) เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรเมือวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1139 สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส

ในปี ค.ศ. 1908 สมเด็จพระเจ้าคาร์โลสที่ 1 ทรงถูกสังหารในกรุงลิสบอน แต่สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสก็คงดำรงอยู่ต่อมาจนถึงวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910 เมื่อเกิดการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐ
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก

ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก () เป็นราชตระกูลยุคกลางของตระกูลขุนนางแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1308 ไฮนริคเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กได้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ไม่นานหลังจากนั้นพระราชโอรสของพระองค์จอห์นแห่งลักเซมเบิร์กก็ได้รับราชบัลลังก์โบฮีเมีย การครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กถูกขัดโดยราชวงศ์วิทเทลส์บัคสองครั้ง เมื่อพระจักรพรรดิซิจิสมุนด์เสด็จสวรรคตราชวงศ์ลักเซมเบิร์กก็สิ้นสุดลงและมาแทนที่ด้วยราชวงศ์ฮับส์บวร์ก
วอลโด

วอลโด (; ) เป็นตัวละครจากเกมชุดโซลเอดจ์ และในภายหลังเขาได้ปรากฏตัวในโซลคาลิเบอร์ทุกภาค วอลโดเป็นนักฆ่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์จากราชอาณาจักรเนเปิลส์ มีอาวุธประจำกายคือกาตาร์

วอลโด เป็นผู้ใช้อาวุธประจำกายที่ต่างจากนักสู้รายอื่น นั่นคือกาตาร์ และมีการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด เขาเป็นมือขวาให้กับพ่อค้าอาวุธชาวอิตาลีซึ่งมีชื่อว่าเวอร์คซี่ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพ่อค้าแห่งความตาย เวอร์คซี่มีความต้องการนำโซลเอดจ์มาครอบครองในฐานะอาวุธสะสมที่หายาก วอลโดจึงรีบออกค้นหาอาวุธดังกล่าวมาให้

ในโซลคาลิเบอร์ วอลโดล้มเหลวในการค้นหาโซลเอจด์ แต่เขาได้กลับไปรับเงินค่าจ้างเนื่องจากพายุพัดพามาให้ ภายหลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในอุโมงค์ ส่วนโซลคาลิเบอร์ II เขาได้นำดาบคาตานะของโยชิมิตสึมารับค่าจ้าง โดยวอลโดเข้าใจผิดคิดว่าดาบเล่มนี้เป็นโซลเอดจ์เนื่องจากมีกลิ่นไอของความชั่วร้ายอยู่ วอลโดเพิ่งรู้ในภายหลังว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่โซลเอดจ์ จึงเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาโซลเอดจ์อีกครั้งหนึ่ง
เอกชัย เอื้อครองธรรม

เอกชัย เอื้อครองธรรม ผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวที ซึ่งได้รับยกย่องจากนิตยสาร"เอเชียวีค" ให้เป็น 1 ใน 20 ผู้นำชาวเอเชียแห่งสหัสวรรษในด้านศิลปวัฒนธรรมและสังคม

เอกชัยมีผลงานกำกับภาพยนตร์ อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง "บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์" เปิดฉายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ 2 รางวัล และอีก 12 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "โรงงานอารมณ์" ซึ่งได้รับเกียรติให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปี พ.ศ. 2550 และยังมีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อาทิ "The Coffin" และ "The Wedding Game" เป็นต้น

ในด้านละครเวที เอกชัยได้ก่อตั้งโรงละคร "แอ็คชัน เธียเตอร์" หนึ่งในโรงละครเอกชนชั้นนำของสิงคโปร์ ซึ่งเคยได้รับรางวัล Excellence for Singapore Award เอกชัยมีผลงานการกำกับละครเวทีกว่าร้อยเรื่องซึ่งได้รับรางวัลมากมายและเปิดการแสดงในหลายประเทศ ทั้งในอเมริกา ยุโรป และเอเชีย โดยมีผลงานเด่น อาทิ "Chang & Eng (The Musical)", "Corporate Animals, Autumn Tomyam" เป็นต้น
เอกชัยยังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานประจำสิงคโปร์ของ เซอร์ คาเมรอน แม็คอินทอช ผู้สร้างละครเพลงชื่อก้องโลกอย่าง "The Phantom of the Opera, Les Miserables" และ "Miss Saigon" เป็นต้น นอกจากนี้ เอกชัยยังเคยเป็นหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์และพัฒนาให้กับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ส ในประเทศไทย
เทลส์ออฟเดสตินี

เทลส์ออฟเดสตินี (; ) เป็นวิดีโอเกมแนวสวมบทบาท ผลิตโดยบริษัทนัมโคจากญี่ปุ่น ซึ่งมีฉากต่อสู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่แหวกแนวไปจากเกมอาร์พีจีอื่น ๆ และมีการรีเมกเพิ่มฉาก เสียงพากษ์ และตัวละครสำหรับจำหน่ายสู่เครื่องเล่นเกมระบบอื่นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับตัวละครหลักของเกมนี้ ได้รับการออกแบบโดย มะสึมิ อิโนะมะตะ ซึ่งเป็นนักวาดภาพการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
"เทลส์ออฟเดสตินี" ได้รับคะแนนรวม 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารของญี่ปุ่นชื่อ"แฟมิซือ" โดยอิงจากคะแนนส่วนบุคคลที่ 8, 7, 8 และ 8 คะแนน จนได้รับรางวัลซิลเวอร์จากสื่อสิ่งพิมพ์ดังกล่าว
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร

ท่านผู้หญิงพันธุ์ทิพย์ บริพัตร นามเดิม หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ เทวกุล (8 มีนาคม พ.ศ. 2452 − 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี

ท่านผู้หญิงพันธุ์ทิพย์เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย กับหม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) โดยได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี และโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์

ท่านผู้หญิงพันธุ์ทิพย์เสกสมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต โดยพระองค์ผู้ก่อตั้งมูลนิธิมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ เจ้าของวังสวนผักกาด และวังตะไคร้ มีพระธิดาองค์เดียวคือหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร

ท่านผู้หญิงพันธุ์ทิพย์ บริพัตรรับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในปี พ.ศ. 2493 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ประถมาภรณ์มงกุฎไทย

ท่านผู้หญิงพันธุ์ทิพย์ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 สิริรวมอายุได้ 78 ปี
รายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย

ทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย มีการกำหนดหมายเลขทางหลวงตามภูมิภาค ซึ่งแบ่งโดยกรมทางหลวง ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคกลาง และภาคใต้ โดยจะใช้หมายเลขตัวแรกในการบอกภาคที่ตั้งของเส้นทาง

สำหรับบทความรายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย จะจำแนกตามระบบหมายเลขทางหลวง ดังนี้
เซียนข่าว

เซียนข่าว เป็นรายการนิวส์ควิซโชว์ของคนที่มีใจรักในด้านข่าวมาอยู่ในรูปแบบนิวส์ควิซโชว์เป็นเกมโชว์ตอบคำถามในเชิงข่าวเพียงหาผู้ชนะหนึ่งเดียวที่เข้าไปเล่นในรอบ JACKPOT เพียงตอบคำถามทั้ง 9 ข้อ รับรางวัลมูลค่า 100,000 บาท จาก รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ โดยเริ่มแรกออกอากาศเวลา เวลา 17.30 - 17.55 น. ภายหลังเปลี่ยนเป็น 17.10 - 17.35 น. และตั้งแต่ 1 มกราคม - 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศจันทร์ - ศุกร์ 18.01 - 18.26 น.ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี เริ่มการออกอากาศครั้งแรก พ.ศ. 2551 และยุติการออกอากาศวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ผลิตรายการโดยบริษัท อินไซท์อินโฟ จำกัดทางรายการมีคำถามทั้งหมด 10 ข้อให้ผู้เข้าแข่งขันแย่งกดไฟตอบ ใน 1 คำถาม มี 3 ตัวเลือก ถ้าตอบถูกในครั้งแรกรับ 3 คะแนน ถ้าตอบถูกในครั้งที่ 2 รับ 1 คะแนน ถ้าตอบผิดไม่ได้คะแนน ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดมีคะแนนสะสม 6 คะแนน จะมีสิทธิเปิดแผ่นป้ายของรางวัลโบนัสมีทั้งหมด 8 แผ่นป้าย ผู้เข้าแข่งขันคนใดที่มีคะแนนสูงได้เป็นเซียนข่าวประจำสัปดาห์ที่เข้าไปเล่นในรอบ JACKPOT ชิงเงินรางวัลสูงสุดถึง 100,000 บาท และรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบทั้ง 2 คน รับเงินรางวัลปลอบใจและของรางวัลที่เปิดแผ่นป้ายมาทั้งหมด ผู้เข้าแข่งขันที่มีคะแนนเท่ากันจะต้องตอบคำถามในข้อตัดสินพิธีกรให้สัญญาณว่ากดผู้เข้าแข่งขันจะต้องกดปุ่มไฟเพื่อจะต้องตอบคำถามถ้าตอบถูกจะบอกว่าเป็นเซียนข่าว ถ้าตอบผิดจะบอกว่าตกข่าว ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบถูกเป็นเซียนข่าวไปเลย และ ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบผิดอีกฝ่ายหนึ่งเป็นเซียนข่าวโดยปริยายไปเลย
พระเจ้าปีนดะเล

พระเจ้าพินดาเล (, ; 23 มีนาคม 2151 - 3 มิถุนายน 2204) กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ตองอู เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าทาลุน เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปีพ.ศ. 2191 โดย 13 ปีแห่งการครองราชย์บ้านเมืองของพระองค์กลับอ่อนแอลง ตรงข้ามกับรัชสมัยของพระเจ้าอโนเพตลุน สมเด็จพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ และพระเจ้าทาลุนพระราชบิดาของพระองค์ที่พาราชวงศ์ตองอูกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง

เมื่อถึงปีพ.ศ. 2204 ขุนนางทั้งหลายลงมติปลดพระเจ้าพินดาเลออกจากราชสมบัติ และอัญเชิญพระอนุชาของพระเจ้าพินดาเลขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าปเย พร้อมกันนั้นพระเจ้าปเยก็ทรงมีบัญชาให้นำพระเจ้าพินดาเลไปสำเร็จโทษ