seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ

มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ () เป็นมงกุฎตัวเรือนทำจากแพลตินัมของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ซึ่งเป็นพระอัครมเหสีของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มงกุฎองค์นี้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

มงกุฎนี้สร้างโดยผลงานของบริษัท การ์ราร์ด แอน โค ในกรุงลอนดอน ซึ่งถือเป็นบริษัทที่ผลิตมงกุฎของราชวงศ์อังกฤษมายาวนาน และออกแบบอิงจากมงกุฎพระราชินีแมรี ซึ่งทรงโดยสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ตัวเรือนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ซึ่งต่างจากมงกุฎพระราชินีแมรี ซึ่งมีถึง 4 โค้ง (8 ก้าน) และยังออกแบบเหมือนกันที่มงกุฎนี้สามารถถอดส่วนโค้งออกที่บริเวณกางเขนแพตตี ทำให้ยังสามารถทรงได้เป็นมงกุฏองค์เล็กแบบไม่มียอด (Circlet)

อัญมณีที่ตกแต่งนั้น ประกอบด้วย เพชรโคอินัวร์ ขนาด 105 กะรัต (21 กรัม) ประดับอยู่บริเวณกางเขนด้านหน้า ซึ่งเพชรเม็ดนี้ถูกนำมาถวายโดยบริษัทอินเดียตะวันออก และในภายหลังได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงสถาปนาพระอิสริยยศของพระองค์เป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดีย" ในปีค.ศ. 1877 ส่วนบริเวณกางเขนประดับยอดมงกุฎประดับด้วยเพชรละฮอร์ ซึ่งถูกนำขึ้นถวายโดยบริษัทอินเดียตะวันออก ในปีค.ศ. 1851 และยังไม่รวมถึงเพชรอีกประมาณ 2,800 เม็ด ซึ่งเพชรประดับส่วนใหญ่นั้นถูกย้ายมาจากมงกุฎส่วนพระองค์องค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ส่วนบริเวณฐานของมงกุฎตรงกลางด้านหน้า ประดับด้วยเพชรทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า เรียกว่า "เพชรแห่งตุรกี" ซึ่งนำขึ้นถวายโดยแก่สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียโดยสุลต่านแห่งตุรกี ในปีค.ศ. 1856

ภายหลังจากการสวรรคตของพระราชสวามี สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ไม่เคยทรงมงกุฎองค์นี้แบบเต็มอีกเลย แต่มักจะทรงเป็นมงกุฎองค์เล็กแทน โดยเฉพาะในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชธิดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในปีค.ศ. 1953

ในพระราชพิธีพระบรมศพของพระองค์ ในปีค.ศ. 2002 มงกุฎองค์นี้ถูกวางไว้เหนือหีบพระบรมศพ จนเสร็จสิ้นพิธี (ดูภาพประกอบ)

ในปัจจุบัน มงกุฎองค์นี้ถูกเก็บรักษาและจัดแสดงไว้รวมกับเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ที่หอคอยแห่งลอนดอน
ประพร เอกอุรุ

นายประพร เอกอุรุ (1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 - 4 กันยายน พ.ศ. 2560) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 3 สมัย

นายประพร เอกอุรุ เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 (ชื่อเล่น: เกม) ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของ นายประเจียด และ นางอัมพวัลย์ เอกอุรุ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป จาก วิทยาลัยครูสงขลา และ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับทันตแพทย์หญิงนนทิพา เอกอุรุ มีบุตร-ธิดา 3 คน

นายประพร เสียชีวิตอย่างกะหันทันในเวลา 19:30 น. ของคืนวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560 ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลสงขลา หลังจากถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลจากการช็อกหมดสติอย่างกะทันหันที่บ้านพักส่วนตัว

หลังจากจบการศึกษา ประพรได้สานต่อกิจการของครอบครัวจนก้าวหน้าต่อเนื่อง จนเป็นประธานกรรมการ บริษัท แอล แอนด์ จี กรุ๊ป จำกัด ประธานกรรมการ บริษัท สมิหลาปลาป่น จำกัด และประธานกรรมการ บริษัท บาตั้ม จำกัด จนได้รับความไว้วางใจให้ทำหน้าที่นายกสมาคมประมงจังหวัดสงขลาอีกหนึ่งตำแหน่ง รวมถึงการเป็นกรรมการสมาคมกีฬาจังหวัดสงขลา

ประพรลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งติดต่อกัน รวม 3 สมัย

นายประพร เอกอุรุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว

นายชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย

ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนระโนดวิทยา ปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนางกานต์ธสุ ผ่องแผ้ว มีบุตร-ธิดา 2 คน

ชัยวุฒิ เคยเป็นประธานสมาพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง 8 กลุ่มค่ายอาสา และทำงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์มานานกว่า 10 ปี เป็นหัวหน้าทีมอาสาสมัครรณรงค์เลือกตั้งทั้งส.ข.-ส.ส.ของพรรค ก่อตั้งศูนย์ประสานงานพรรคประชาธิปัตย์ เขตจตุจักร ปี 2539 เคยเป็นทั้งยุวประชาธิปัตย์ เป็นผู้ช่วยให้กับนายสาวิตต์ โพธิวิหค และนายอาทิตย์ อุไรรัตน์

เป็นผู้อำนวยการการเลือกตั้งซ่อมส.ส.เขต 3 เมื่อปี 2547 และเลือกตั้งปี 2550 เป็นผอ.เลือกตั้งเขต 2 สงขลา ของพรรค เป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ประจำคณะกรรมาธิการ การกฎหมาย การยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร ประธานสาขาพรรคประชาธิปัตย์จังหวัดสงขลา และเลขานุการส่วนตัวนายถาวร เสนเนียม อดีต รมช.มหาดไทย

ชัยวุฒิ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แทนที่ นายวินัย เสนเนียม ที่เสียชีวิตลง ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ

นายภิรพล ลาภาโรจน์กิจ (เกิด 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา

ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ (ชื่อเล่น : หมิง) เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรของนายลาภศักดิ์ ลาภาโรจน์กิจ กับ นางสุไหม ลาภาโรจน์กิจ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จาก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท 2 สาขา คือ MBA University of liverpool และ Master of Science Finance จาก Lancaster University ประเทศอังกฤษ สมรสกับ นางพัชรินทร์ ลาภาโรจน์กิจ มีบุตร 2 คน

อดีตเคยเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ ที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ภิรพล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก

ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา

มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา () คือมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ผลิตเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีในปีค.ศ. 1902

ภายหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปีค.ศ. 1901 ถือเป็นการปิดฉากลงของยุคสมัยที่ปราศจากพระอัครมเหสีของสหราชอาณาจักร ตั้งแต่สมัยเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีซึ่งไม่ได้ถูกเข้าพิธีสวมมงกุฎในฐานะของพระราชสวามี ตามธรรมเนียมแล้ว พระอัครมเหสีจะต้องถูกสถาปนาโดยพระราชพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา อย่างไรก็ตามในปีค.ศ. 1831 สมเด็จพระราชินีแอเดเลดในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ได้เข้าพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎองค์ใหม่ ซึ่งประกอบด้วยส่วนโค้ง 2 โค้ง (4 ก้าน) และมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งตั้งชื่อว่า "มงกุฎพระราชินีอเดลเลด" เนื่องจากมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนานั้นเก่าและล้าสมัยเกินไป

ในปีค.ศ. 1902 ได้มีการตัดสินว่าจะไม่ใช้ทั้งมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา และมงกุฎพระราชินีอเดลเลด สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระอัครมเหสีพระองค์แรกในรอบเจ็ดสิบปีของสหราชอาณาจักร จึงทรงให้จัดทำมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้นใหม่หนึ่งองค์ ซึ่งตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีว่า "มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา"

มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างอย่างแตกต่างจากมาตรฐานของมงกุฎแบบอังกฤษอย่างมาก โดยไปในแนวทางของมงกุฎแบบยุโรปมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำนวนของส่วนโค้ง ซึ่งมีถึง 4 โค้ง หรือ 8 ก้าน โดยก้านกลางด้านหน้านั้นถูกเชื่อมด้วยกางเขนแพตตีซึ่งด้านหน้านั้นประดับด้วยเพชรโคอินัวร์ ยังไม่รวมถึงอัญมณีต่างๆอีกถึง 3,600 เม็ด สลับกับตราดอกลิลลี หรือเฟลอร์เดอลีส บนยอดมงกุฎเป็นลูกโลกและกางเขนแพตตี ต่อมาในภายหลังมงกุฎพระราชินีแมรี และมงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ ทั้งสององค์นั้นถูกออกแบบให้สามารถถอดก้านออกจากตัวฐานได้สำหรับสวมใส่เป็นมงกุฎแบบที่ไม่มียอด (Circlet)

หลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว มงกุฎองค์นี้ไม่ได้ถูกใช้โดยพระราชินีพระองค์ถัดมา เนื่องจากมีการสร้างขึ้นใหม่สำหรับสมเด็จพระราชินีแมรี ในปีค.ศ. 1911 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธในปีค.ศ. 1937 ซึ่งอัญมณีชิ้นสำคัญๆนั้นจะถูกย้ายมาประดับและแทนที่ด้วยของเทียมแทน
เตมี คุปต์ธนโรจน์

เตมี คุปต์ธนโรจน์ หรือ คิว (27 ธันวาคม 2529 — ) เป็นดีเจ พิธีกร นักแสดงชาวไทย กรุ๊ปเลือด O การศึกษา มัธยมศึกษา อัสสัมชัญพาณิชยการ อุดมศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์ เป็นดีเจทางคลื่นซี้ดเอฟเอ็ม 97.5 มีผลงานละคร,ถ่ายแบบ,เล่นมิวสิกวิดีโอ

ด้านชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจอยู่กับนภัสสร บุรณศิริ หรือโมเม นักร้อง, นักแสดง, ดีเจชาวไทย ซึ่งอายุมากกว่าคิว 6 ปีโดยทั้งคู่ได้คบหาดูใจกันมาแค่ 3 ปี สาเหตุของการเลิกราคือ เนื่องจากทัศนคติที่ไม่ตรงกัน
มงกุฎพระราชินีแมรี

มงกุฎพระราชินีแมรี () เป็นมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีแมรีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างขึ้นสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปีค.ศ. 1911

มงกุฎองค์นี้สร้างโดยบริษัทการ์ราร์ด แอนด์ โค ตัวเรือนทำด้วยเงิน และทองคำ ประดับด้วยเพชรกว่า 2,200 เม็ด รวมถึงเพชรโคอินัวร์ และเพชรคูลลิแนน 3 และคูลลิแนน 4 ปราศจากรัตนชาติอื่นๆ ต่อมาในปีค.ศ. 1914 ได้ถูกถอดออกเปลี่ยนเป็นคริสตัลแทน ตัวเรือนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 4 โค้ง (8 ก้าน) ซึ่งแล่นไปรวมอยู่บนยอดซึ่งประดับด้วยลูกโลกฝังเพชรซึ่งเป็นฐานของกางเขนประดับตรงกลางด้วยเพชรคูลลิแนน 3 ทรงหยดน้ำ โดยนำแบบก้านโค้งมาจากมงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา ซึ่งจะแตกต่างจากมงกุฎราชาภิเษกองค์อื่นๆ คือสามารถถอดประกอบส่วนโค้ง เพื่อสามารถสวมเป็นมงกุฎแบบไม่มียอดได้ (Circlet) ด้านในของมงกุฎกรุด้วยผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้ม และกรุขอบด้วยขนเออร์มิน

อัญมณีต่างๆส่วนใหญ่ของมงกุฎองค์นี้ถูกนำมาใช้ในปีค.ศ. 1937 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระมเหสีของพระราชโอรสของพระองค์ ซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งในระหว่างพระราชพิธีนั้น สมเด็จพระราชินีแมรี (พระราชชนนี) ทรงมงกุฎองค์นี้แบบไม่มียอดร่วมพระราชพิธีด้วย และต่อมาในรัชสมัยของพระราชนัดดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระราชินีแมรี (พระอัยยิกา)ก็ยังทรงมงกุฎองค์นี้แบบย่ออยู่อย่างเสมอในพระราชพิธีต่างๆ และหลังจากเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1953 มงกุฎองค์นี้ก็ยังไม่ถูกทรงอีกเลย จนกระทั่งถูกสวมอีกครั้ง (อัญมณีสำคัญๆถูกแทนที่ด้วยคริสตัล) ในงานรัฐพิธีเลี้ยงพระกระยาหารค่ำโดยดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ ในพระบรมราชานุญาตเป็นกรณีพิเศษของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

มงกุฎองค์นี้นั้นได้อยู่ในพระราชพินัยกรรมของพระองค์ โดยทรงพระราชทานให้สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี และในปัจจุบันได้ตกทอดเป็นพระราชสมบัติส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ธนนท์ จำเริญ

ธนนท์ จำเริญ เป็นนักร้องผู้ชนะจากรายการประกวดร้องเพลงถึง 2 รายการ คือ เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 1 และ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซั่นที่ 4 ในนามหน้ากากเป็ดน้อย หลังจบรายการเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ นนท์ได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด I AM ภายใต้การดูแลของ บริษัท PANTHER ENTERTAINMENT จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 จนถึงปัจจุบัน

ธนนท์ จำเริญ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2539 เป็นบุตรคนสุดท้องของครอบครัว และมีพี่ชาย 1 คน

นนท์ ธนนท์ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเทศบาลบ้านสามกอง จ.ภูเก็ต จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ โรงเรียนสตรีภูเก็ต จ.ภูเก็ต ภายหลังจบการแข่งขันรายการ The Voice Thailand ธนนท์ย้ายมาศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ โรงเรียนสารสาสน์พิทยา กรุงเทพฯ ในปี 2556 ปัจจุบันกำลังศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

นนท์ ธนนท์ เริ่มร้องเพลงมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยในระดับประถมศึกษา เป็นนักร้องประจำวงลูกทุ่งสามกองซุปเปอร์แดนซ์ โรงเรียนเทศบาลบ้านสามกอง จ.ภูเก็ต ช่วงอายุ 11 ขวบ (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5) เคยออกรายการตีสิบ ช่วงดันดารา "รู้เสียง ไม่รู้หน้า" ครั้งนั้นได้ร้องเพลง "ฮักกันบ่ได้ดอก" ในช่วงมัธยมศึกษาตอนต้น ธนนท์เริ่มหัดร้องเพลงแนวป๊อป (pop) และเล่นกลองเป็นงานอดิเรก โดยรวมตัวตั้งวงดนตรี (วง Sicma, Limit, Ballad และ Rifle) กับเพื่อน ๆ ในจังหวัดภูเก็ตเพื่อแสดงและแข่งขันตามงานประกวดต่าง ๆ

ปี 2560 ธนนท์ได้เล่นละครเวทีครั้งแรกเรื่อง สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล รับบท อ๊อด ลูกคนที่3ของแม่พลอย(ลูกชายคนที่2ของแม่พลอย)

ปี 2561 ธนนท์กลับมาอีกครั้งใน The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 4 โดยเป็น "หน้ากากเป็ดน้อย" เป็นแชมป์Group A และได้รับรางวัลชนะเลิศประจำซีซั่นที่ 4 ไปครอง

ในปี พ.ศ. 2555 ธนนท์เข้าประกวดรายการ The Voice Thailand Season 1 (เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ปีที่ 1) โดยเป็นลูกทีมของโค้ชก้อง (สหรัถ สังคปรีชา) และเป็นผู้ชนะเลิศของรายการนี้
คำแสง สีนนทอง

คำแสง สีนนทอง เป็นนักเขียนชาวลาว ใช้นามปากกาว่า ส. สีนนทอง เกิดเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ที่เมืองหัวเมือง แขวงหัวพัน ในครอบครัวชาวไทแดง บิดามารดามีอาชีพทำนา ต่อมาได้อพยพมาอยู่ที่เมืองคำ แขวงเชียงขวาง เขาร่วมเป็นพลเรือนปฏิวัติใน พ.ศ. 2507 ขณะอายุได้ 16 ปี ต่อมาได้เป็นครูสอนวิชาเลขคณิตและสังคมศึกษาใน พ.ศ. 2510 จน พ.ศ. 2526 จึงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสร้างครูเวียงจันทน์ขั้นสูง (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแห่งชาติ) และได้เป็นศึกษาธิการเมืองคำ แขวงเชียงขวาง

เนื่องจากคำแสงเป็นผู้สนใจในการเขียนหนังสือ จึงย้ายเข้ามาเวียงจันทน์ใน พ.ศ. 2541 และลาออกจากราชการใน พ.ศ. 2544 เพื่อเป็นนักเขียนอย่างจริงจัง ปัจจุบันมีผลงานนวนิยาย 9 เรื่อง เรื่องสั้น 138 เรื่อง โดยผลงานที่โดดเด่นได้แก่ นวนิยายเรื่อง “"ไฟดับไม่สิ้นแสง"” ชนะเลิศรางวัลสินไซ เมื่อ พ.ศ. 2548 และได้รับรางวัลซีไรต์เมื่อ พ.ศ. 2552 นวนิยายเรื่อง “"เพื่อนผู้สืบทอด"” ได้รางวัลชนะเลิศในการประกวดวรรณกรรมวันประวัติศาสตร์ลาว- เวียดนาม
นาราชา สุวิทย์

นายนาราชา สุวิทย์ (7 มกราคม พ.ศ. 2512 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย

นายนาราชา สุวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรชายของ พันตำรวจโทวิจิตร สุวิทย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลาหลายสมัย กับนางปรีชา สุวิทย์ มีชื่อเล่นว่า "โด่ง" สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก Osmania University ประเทศอินเดีย และ ปริญญาโท MBA Southeasteron University ประเทศอังกฤษ

นายนาราชา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไวรัสขึ้นสมองเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลหาดใหญ่ หลังเข้ารับการรักษาตัวนาน 21 วัน และทำพิธีฝังตามหลักศาสนาอิสลามที่สุสานคลองต่ำ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

นายนาราชา ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย แต่ในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 นายนาราชามิได้ถูกพรรคประชาธิปัตย์เสนอชื่อให้ลงเลือกตั้ง จึงได้ลาออกจากพรรค และหันไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้ลงเลือกตั้งเอง แต่ได้ช่วยหาเสียงให้น้องชาย คือ นายอัศวิน สุวิทย์ ซึ่งต้องแข่งกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคประชาธิปัตย์ คือ นายศิริโชค โสภา รวมถึงตัวผู้เป็นพ่อ พ.ต.ท.วิจิตร สุวิทย์ ซึ่งลงในระบบบัญชีรายชื่อ แต่ปรากฏว่าไม่ได้รับเลือกตั้งทั้งคู่ จากนั้นจึงได้วางมือทางการเมืองและได้หันไปทำธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพมหานคร

นายนาราชา สุวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์

เจนจิรา บำรุงรักษ์ ชื่อเดิม กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ หรือ แป้ง เกิดเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดงเด็กชาวไทยที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ปัจจุบันทำธุรกิจส่วนตัว

กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของ คุณเพทาย บำรุงรักษ์ ที่ทำงานในบริษัทในด้านการเดินเรือสินค้าของประเทศอังกฤษ คุณแม่ของคุณแป้งคือ คุณสร้อยทอง บำรุงรักษ์ ที่เป็นแม่บ้าน ดูแลครอบครัว สาวน้อยน่ารักท่านนี้กำลังอยู่ชั้น ป.2 ที่โรงเรียนศรีวิกรม์(จากบทสัมภาษณ์ในปี พ.ศ. 2534 เธอกำลังศึกษา อยู่ชั้น ป.6 ที่โรงเรียนประภามนตรี) เส้นทางในวงการบันเทิง

ในปี 2527 ขณะที่เธออายุ 4 ขวบเท่านั้นจากการชักชวนของบริษัทโมเดลลิ่งซึ่งพี่สาวของคุณแม่เธอนั้นเคยเป็นนางแบบโฆษณาให้จากการไปถ่ายรูปเก็บไว้สำหรับเอเจนซี่โฆษณาทำให้เธอมีผลงานชิ้นแรกเป็นโฆษณาของ Pan โดยถ่ายร่วมกับดาราวัยรุ่น

ในปี 2529 จากการชักชวนของ คุณยุวดี ไทยหิรัญ ที่ในช่วงเวลานั้นทำด้านธุรกิจกองถ่าย ในปี 2529 เธอเริ่มงานด้านการแสดงทั้งในด้านละครโทรทัศน์
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์

อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์ หรือ ติ๊ดตี่ เกิดเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย

อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์ หรือ ติ๊ดตี่ เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย คุณติ๊ดตี่เป็นลูกคนที่ 2 ในจำนวนลูกๆทั้งหมด 5 คน ของครอบครัวพงศ์ภัณฑารักษ์โดยเธอมี พี่สาว 1 คน และน้องชาย 3 คน

เข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวน ของบริษัทฟาร์อีส ที่เห็นความน่ารักของเธอและขอถ่ายรูแเก็บไว้ในช่วงที่เธอกำลังศึกษาอยู่ระดับชั้น ปวช ปี 1โดยคุณติ๊ดตี่มีผลงานชิ้นแรกในฐานะนางแบบวัยรุ่น

ในปี 2535 ผลงานอัลบั้มเพลง ในฐานะสมาชิกวงแครอท ในสังกัดนิธิทัศน์ โดยวงแครอทมีผลงานเพลงในชื่ออัลบั้มว่า แครอทกำลัง 3 จากผลการสร้างสรรค์
อาดอลฟ์ ซักซ์

อ็องตวน-โฌแซ็ฟ "อาดอลฟ์" ซักซ์ (; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1814 – ราว 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894) เป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตและนักออกแบบเครื่องดนตรี ชาวเบลเยียม เป็นที่รู้จักจากการคิดค้นเครื่องดนตรี แซกโซโฟน , แซ็กฮอร์น และ แซ็กทูบา ซึ่งคือเครื่องดนตรี ทรอมโบน ในปัจจุบัน

อ็องตวน-โฌแซ็ฟ ซักซ์ เกิดในเมือง ดิโนง , เบลเยี่ยม มีชื่อแรกเกิดว่า อ็องตวน ภายหลังบิดาของเขา ชาร์ล โจเซฟ แซกซ์ () ได้เปลี่ยนชื่อให้เป็นอาดอล์ฟในวัยรุ่น บิดาของเขาเป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตโดยชาร์ลอีกทั้งโรงงานประดิษฐ์เครื่องดนตรีจำพวกเครื่องลมไม้และทองเหลืออยู่บริเวณเมืองดินานท์ บิดาและมารดาของเขาเป็นนักออกแบบเครื่องดนตรี , ซึ่งเป็นคนคิดค้นแตรทองเหลือที่พัฒนามาหลายรูปแบบ , อาดอล์ฟเริ่มต้นทำเครื่องดนตรีของตัวเองในช่วงวัยแรกรุ่น , เขาเริ่มต้นด้วยการนำเครื่องฟลุตและคลาริเนตในวัยเพียง 15. ปี , ต่อมาเขาได้ทำการแสดงโชว์เกี่ยวกับเครื่องดนตรีทั้งสองชิ้นที่วิทยาลัยรอยัลบรัสเซลส์ ()

หลังการลาออกจากโรงเรียน , ซักซ์ได้ทดลองออกแบบเครื่องดนตรี และพ่อแม่ก็ช่วยเหลือด้วยการออกค่าใช้จ่ายสำหรับดนตรี , เครื่องดนตรีชิ้นแรกที่เขาพัฒนาจนมีความสำคัญอย่าง "เบสคลาริเน็ต" โดยเขาขึ้นจดสิทธิบัตรในวัยเพียง 24 ปี ซักส์ได้ย้ายที่อยู่อาศัยใน ปารีส เมื่อปี ค.ศ. 1841 อย่างถาวร และเริ่มต้นสำหรับการออกแบบเครื่องดนตรีชิ้นใหม่ โดยจัดแสดงโชว์ในปารีสเมื่อราวปี 1844 ซึ่งเป็นที่ปิด-เปิดสำหรับแตรเดี่ยว แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้คิดค้นเครื่องดนตรีนั้น จากเครื่องดนตรีออกแบบของซักซ์ทำให้เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยต่อมาคือเครื่องดนตรีที่เขาคิดค้น ”แซ็กฮอร์น” มีระดับเสียงทั้งหมด 7 รูปแบบ , และนำไปสู่การคิดค้นเครื่องดนตรี ”ฟลูเกิลฮอร์น” โดยปกติแล้วแซ็กฮอร์น มักจะใช้ในซิมโฟนิคแบนด์ () และ ออร์เคสตรา แซ็กฮอร์น ยังมีรากฐานมาสู่เครื่องดนตรี ยูโฟเนียม ในปัจจุบัน
อันฟอร์กิฟเว่น (2007)

อันฟอร์กิฟเว่น (2007) () เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่จัดหลังศึกใหญ่ ซัมเมอร์สแลม (2007) จัดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2007 ณ สนาม FedExForum ในเมืองเมมพริส, รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์ ,สแมคดาวน์ และอีซีดับเบิลยู โดยจัดเป็นครั้งที่ 11 ของศึกอันฟอร์กิฟเว่น
ละเมียน บุณยะมาน

ร้อยเอกละเมียน บุณยะมาน (19 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 26 มกราคม พ.ศ. 2551) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา และ อดีตสมาชิกวุฒิสภา

ร้อยเอกละเมียน บุณยะมาน เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2462 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับนางรัชนี บุณยะมาน

ร้อยเอกละเมียน เสียชีวิต เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2551 สิริอายุ 88 ปี

ร้อยเอกละเมียน ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว

ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้เป็น สมาชิกวุฒิสภา ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2534

ร้อยเอกละเมียน บุณยะมาน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
หวน มุตตาหารัช

ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช (8 เมษายน พ.ศ. 2446 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา และ อดีตที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์

ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2446 เป็นบุตรของนายช่วย และ นางเพรา มุตตาหารัช สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช เสียชีวิต เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 สิริอายุ 83 ปี

พ.ศ. 2476-2482 ดำรงตำแหน่งอักษรเลข ทำหน้าที่เลขานุการของผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา หลังจากนั้นมาเป็นปลัดอำเภอเมือง

ต่อมาทางราชการโอนไปเป็นตำรวจ เพราะก่อนนั้นมีหน้าที่จับกุม ไม่ได้สอบสวน หน้าที่สอบสวนเป็นของอำเภอ ซึ่งส่วนใหญ่จบมาทางกฎหมาย เมื่อโอนไปเป็นตำรวจได้ยศ ร.ต.ต. ทำหน้าที่สอบสวน
คดีต่างๆ ประจำสถานีตำรวจแหลมทราย สงขลา

จนกระทั่งเมื่อเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาเมื่อ พ.ศ. 2484 ย้ายไปประจำการที่สถานีตำรวจอำเภอเบตง เมื่อถึงสมัย สงครามโลกครั้งที่ 2 ร้อยตำรวจเอกหวน จึงเข้าสู่สมรภูมิสงครามมหาเอเชีย
บูรพาอย่างเต็มตัว นำกำลังเข้าต่อต้านกองทัพอังกฤษบริเวณชายแดนอำเภอเบตง กระทั่งได้รับสมญาว่าเป็น “วีรบุรุษเบตง” เพราะติดอยู่บนภูเขาหลายวัน จนทางราชการจำหน่ายชื่อสาบสูญ แต่ต่อมาก็กลับมาได้

ต่อมา ก็ได้ย้ายไปรับตำแหน่งรองผู้กำกับ ได้ยศร้อยตำรวจเอกที่ จังหวัดยะลา ต่อมาไม่นานก็ได้รับคำสั่งให้ไปเป็นนายตำรวจประจำรัฐตรังกานู

พ.ศ. 2486 กลับไปเป็นนายอำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส ต่อมา ย้ายมาเป็นนายอำเภอสะเดา

พ.ศ. 2490 เมื่อถูกย้ายมาดำรงตำแหน่งนายอำเภอระโนด จึงได้ขอลาออกจากราชการในวันที่ 10 ธันวาคม 2490

ร้อยตำรวจเอกหวน ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน พ.ศ. 2491 และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว

ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
คาร์ลอส มอนซอน

คาร์ลอส มอนซอน นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2485 สถิติการชก 100 ครั้ง ชนะ 87 (น็อค 59) เสมอ 9 แพ้ 3 
มอนซอนเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 และชกแพ้ในการชกช่วงแรกระหว่าง พ.ศ. 2506 – 2507 เท่านั้น หลังจากนั้น ไม่เคยชกแพ้ใครอีกเลย มอนซอนเริ่มจากได้ครองแชมป์อาร์เจนตินารุ่นมิดเดิลเวท แชมป์อเมริกาใต้รุ่นมิดเดิลเวท ก่อนจะชิงแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวท ชนะน็อค จิโอวานนี เบนเวนูตี ยก 12 จากนั้น ชกป้องกันแชมป์โลกไว้ได้ติดต่อกันถึง 14 ครั้ง ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดของรุ่นมิดเดิลเวท หลังจากป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14 มอนซอนได้ประกาศสละแชมป์และแขวนนวมไปเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2520เขาได้รับการยกย่องให้เข้าสู่หอเกียรติยศเมื่อ พ.ศ. 2526

ชีวิตครอบครัวของมอนซอนหลังแขวนนวมไม่ประสบความสำเร็จนัก เขาหย่าจากภรรยาคนแรกใน พ.ศ. 2521 และแต่งงานใหม่ใน พ.ศ. 2522 หลังจากนั้น เขามักมีข่าวเกี่ยวกับการใช้ความรุนแรง ทำร้ายภรรยา ต่อมา ใน พ.ศ. 2532 เขาถูกจับในคดีฆาตกรรมและถูกตัดสินจำคุก 11 ปี ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 เขาได้รับอนุญาตจากเรือนจำให้กลับไปเยี่ยมครอบครัว และประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตขณะเดินทางกลับ เมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2538
ความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยความเป็นกลางของลาว

ความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยความเป็นกลางของลาว เป็นความตกลงระหว่างประเทศซึ่งลงนามในเจนีวาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2505 ระหว่าง 4 รัฐ และประเทศลาว อันเป็นผลจากการประชุมระหว่างประเทศว่าด้วยการระงับปัญหาลาว ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม 2504 ถึง 23 กรกฎาคม 2505

ประเทศพม่า กัมพูชา แคนาดา สาธารณรัฐประชาชนจีน สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม ฝรั่งเศส อินเดีย โปแลนนด์ สาธารณรัฐเวียดนาม ไทย สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาลงนามในปฏิญญา ซึ่งมีผลใช้บังคับเป็นความตกลงระหว่างประเทศในวันที่ลงนาม คือ 23 กรกฎาคม 2505 พร้อมด้วยแถลงการณ์ความเป็นกลางโดยรัฐบาลลาว ลงวันที่ 9 กรกฎาคม 2505

ภาคีผู้ลงนาม 14 รัฐสัญญาจะเคารพความเป็นกลางของลาว หลีกเลี่ยงไม่เข้าแทรกแซงในกิจการภายในของลาวทั้งทางตรงและทางอ้อม และห้ามมิให้ดึงลาวเข้าสู่พันธมิตรทางทหารและตั้งฐานทัพในดินแดนลาว รัฐบาลลาวให้คำมั่นจะประกาศข้อผูกมัดดังกล่าวในรัฐธรรมนูญ ซึ่งจะมีผลตามกฎหมาย

อย่างไรก็ดี ความตกลงดังกล่าวถูกละเมิดเมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามสถาปนาแนวส่งกำลังบำรุงผ่านดินแดนลาว "ที่เป็นกลาง" เพื่อส่งกำลังบำรุงการก่อการกำเริบของเวียดกงต่อรัฐบาลเวียดนามใต้

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่สอง เวียดนามเหนือได้รับความร่วมมือจากพรรคปฏิวัติประชาชนลาว (ปะเทดลาว) ในการก่อสร้างและรักษาเส้นทางโฮจิมินห์ซึ่งผ่านประเทศลาว ทหารเวียดนามหลายพันนายประจำอยู่ในลาวเพื่อรักษาเครือข่ายถนนและดูแลความปลอดภัย กำลังพลเวียดนามยังสู้เคียงข้างปะเทดลาวในการโค่นล้มรัฐบาลที่เป็นกลางของลาว ความร่วมมือดังกล่าวยังต่อไปหลังสงครามและฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้ชัยชนะแล้ว
เปรม รุจิเรข

พันตำรวจโทเปรม รุจิเรข (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 -13 ธันวาคม พ.ศ. 2558) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา

พันตำรวจโทเปรม รุจิเรข เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

พันตำรวจโทเปรม รุจิเรช เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2558 สิริอายุรวม 86 ปี

อดีตเคยรับราชการตำรวจ ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว

พันตำรวจโทเปรม รุจิเรข ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาสมัยเดียว คือ
มงกุฎพระราชินีอเดลเลด

มงกุฎพระราชินีอเดลเลด () คือมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีอเดลเลด พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปีค.ศ. 1831 และหลังจากนั้นไม่นานก็ได้ถูกถอดเพชรและอัญมณีออกทั้งหมด และไม่เคยถูกสวมอีกเลยจนกระทั่งเสด็จสวรรคต

นับตั้งแต่ปีค.ศ. 1690 เป็นต้นมา พระอัครมเหสีแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ และสหราชอาณาจักร นั้นจะต้องผ่านพิธีสวมมงกุฎโดยใช้มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา ซึ่งแรกสร้างขึ้นสำหรับพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับสมเด็จพระราชินีอเดลเลด ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่เหมาะสมที่จะให้ทรงมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนาในพระราชพิธี เนื่องมาจากเหตุผลต่างๆ เช่น สภาพอันเก่าและทรุดโทรมของมงกุฎเกินกว่าการซ่อมแซม ขนาด น้ำหนัก และรูปแบบ ซึ่งจะไม่เป็นการสมพระเกียรติของพระองค์ จึงมีพระบรมราชวินิจฉัยให้จัดทำมงกุฎองค์ใหม่ขึ้นในปีค.ศ. 1831

ตั้งแต่รัชสมัยของพระองค์เป็นต้นมา พระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรพระองค์ถัดมาจะมีธรรมเนียมในการสร้างมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้น แทนที่ธรรมเนียมเดิมที่จะใช้มงกุฎของพระราชินีพระองค์ก่อน ซึ่งในรัชสมัยต่อๆมา ได้แก่ มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา (ค.ศ. 1902) มงกุฎพระราชินีแมรี (ค.ศ. 1911) และมงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ (ค.ศ. 1937)

พระบรมสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งวาดโดยจิตรกรอัลลัน แรมเซย์ ได้แสดงให้เห็นมงกุฎพระมเหสีของพระองค์ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยเป็นมงกุฎที่ทรงในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ ซึ่งทำจากเครื่องเพชรและอัญมณีส่วนพระองค์ ซึ่งในรัชกาลถัดมาของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 นั้นได้นำแบบของมงกุฎนี้ไปใช้ในตราสัญลักษณ์ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพ็ททริค ซึ่งต่อมามงกุฎนี้ได้ถูกขโมยหายไปจากปราสาทดับลิน

มงกุฎพระราชินีอเดลเลด จัดสร้างตามแบบธรรมเนียมมงกุฎแบบอังกฤษ ฐานมงกุฎประดับด้วยกางเขนสลับกันกับเฟลอร์เดอลีส (ดอกลิลลี่) ประดับด้วยเพชร และอัญมณีต่างๆ ด้านบนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ซึ่งแล่นไปบรรจบที่ลูกโลกด้านบนซึ่งเป็นฐานรองกางเขนซึ่งอยู่บนยอดสูงสุดของมงกุฎ สมเด็จพระราชินีอเดลเลดทรงไม่เห็นชอบที่จะให้จัดหาเพชรและอัญมณีชุดใหม่มาใช้ประดับมงกุฎองค์ใหม่นี้ จึงมีพระบรมราชนุญาตให้ใช้เครื่องเพชรและอัญมณีส่วนพระองค์เพื่อประดับแทน ซึ่งต่อมาในภายหลังจากพระราชพิธีแล้ว จึงได้มีการถอดเพชรและอัญมณีออกจากตัวเรือนมงกุฎ และเก็บไว้แต่ตัวเรือนเท่านั้น