seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เลดีลูอีส วินด์เซอร์

เลดีลูอิส วินด์เซอร์ ( "พระนามเต็ม" หลุยส์ อลิซ เอลิซาเบธ แมรี เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546) เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชวงศ์วินด์เซอร์ โดยเป็นธิดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ และโซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซ็กส์ และอยู่ในอันดับที่สิบสองของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ภายหลังจากการประสูติของเจมส์ วินด์เซอร์ ไวเคาน์เซเวิร์น พระอนุชาเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550

เลดีลูอีส เกิด เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ณ โรงพยาบาลใน รอธเซย์ เป็นพระธิดาคนใหญ่ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ และ โซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซ็กส์ โดยได้รีบศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2547 ณ พระราชวังวินด์เซอร์ โดยครั้น พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียมกับแคเธอริน มิดเดิลตัน เลดีลูอีสได้รับบทบาทเป็นเพื่อนเจ้าสาว

พระราชหัตถเลขาที่ออกเมื่อปี พ.ศ. 2460 (และยังคงมีผลบังคับใช้ในปัจจุบัน) กำหนดให้พระราชอิสริยยศของเจ้าหญิงและฐานันดรศักดิ์ชั้น "รอยัลไฮเนส" เป็นของพระราชนัดดาผ่านสายพระราชโอรสของพระประมุขอังกฤษ ดังนั้นเลดีลูอีส วินด์เซอร์จะมีพระอิสริยยศทั้งหมดดังกล่าว และเป็น เจ้าหญิงลูอีส แห่งเวสเซ็กส์ (Her Royal Highness Princess Louise of Wessex) อย่างไรก็ตาม เมื่อพระชนกและพระชนนีทรงอภิเษกสมรสกัน ได้มีการประกาศตามความประสงค์ว่า พระโอรสและพระธิดาจะมิทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิง พร้อมทั้งฐานันดรศักดิ์ชั้น Royal Highness แต่เป็นโอรสและธิดาของเอิร์ลแทน
กฤติกา ขอไพบูลย์

กฤติกา ขอไพบูลย์ (ชื่อเล่น: อุ้ม, กุ๊ก) เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ชาวไทย มีชื่อเสียงจากรายการ เรื่องเล่าเช้านี้

กฤติกา ขอไพบูลย์ หรือ กฤติกา ศักดิ์มณี (ชื่อเดิม) เกิดเมื่อวันที่ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต และระดับปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

ชีวิตส่วนตัว แต่งงานกับ วีรวิน ขอไพบูรณ์ ทายาทแบตเตอรี 3K เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล
ปัจจุบัน มีบุตรเรียบร้อยแล้ว เป็นลูกชาย ชื่อน้องวิน ,
ห้วยทราย

ห้วยทราย () เป็นเมืองเอกของแขวงบ่อแก้ว ประเทศลาว ประกอบด้วย 88 หมู่บ้าน 14 หมู่บ้านพัฒนา และ 1 บ้านใหญ่ มี 13,086 ครอบครัว ประชากรทั้งหมด 62,223 คน เป็นหญิง 31,500 คน ประชากรในช่วงอายุ 15-40 ปี มี 26,998 คน เป็นหญิง 13,314 คน ตัวเมืองห้วยทรายตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง โดยอีกฝั่งที่อยู่ตรงข้ามกันคือตัวอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย

ห้วยทรายเป็นเมืองท่องเที่ยวของแขวงบ่อแก้ว ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวจริง ๆ ของแขวงบ่อแก้วที่นักท่องเที่ยวต่างชาตินิยม คือ กิจกรรมการโหนสลิงผ่านป่า ซึ่งต้องเดินทางไปจากห้วยทรายไปทางหลวงน้ำทาอีก 70 กิโลเมตร

สำหรับตัวเมืองห้วยทรายนั้นไม่ค่อยใหญ่นัก ชาวลาวนิยมมาซื้อหาของฝั่งไทย คนไทยมาลงทุนทำร้านอินเทอร์เน็ต ร้านขายเบียร์ลาว และโรงแรมที่ห้วยทรายหลายที่ ห้วยทรายมีร้านอาหารส่วนใหญ่จะเป็นร้านสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ส่วนร้านที่ชาวห้วยทราย ชาวลาว นิยมกินกันประจำเป็นร้านเฝอ ชาวลาวที่เป็นข้าราชการ ทำงานรัฐวิสาหกิจ จะกินเฝอเป็นอาหารหลักมื้อเช้าและมื้อกลางวัน ส่วนมื้อเย็นส่วนใหญ่จะทำกินกันที่บ้าน

การเดินทางไปเมืองห้วยทรายจากประเทศไทย สามารถทำได้โดยผ่านด่านพรมแดนที่สะพานมิตรภาพ 4 อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย เป็นจุดกึ่งกลางในการเดินทางระหว่างเวียงจันทน์กับหลวงพระบาง
บริการกระจายสัญญาณแบบหลายจุดหลายช่อง

บริการกระจายสัญญาณแบบหลายจุดหลายช่อง () หรือรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า MMDS หรือ Wireless Cable เป็นเทคโนโลยีทางการสื่อสารแบบไร้สาย มีเป้าหมายสำหรับบริการเครือข่ายบรอดแบนด์ หรือเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นวิธีการรับสัญญาณโทรทัศน์เคเบิลทางเลือกหนึ่ง MMDS นั้นมีการใช้งานในประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่นๆ ทั่วโลก รวมถึง แคนาดา เม็กซิโก ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ บราซิล บาร์เบโดส ออสเตรเลีย ไนจีเรีย ปากีสถาน ศรีลังกา ไทย อุรุกวัย อินเดีย และเวียดนาม โดยส่วนใหญ่แล้วมีการใช้บริการในบริเวณชนบทที่มีประชากรเบาบาง ซึ่งธุรกิจเคเบิลต่อสายไม่สามารถเติบโตได้

คลื่น MMDS ใช้ความถี่ของไมโครเวฟ ระยะตั้งแต่ 2-3 กิกะเฮิร์ตซ์ การรับสัญญาณคลื่นโทรทัศน์ ทำได้โดยใช้เสาไมโครเวฟแบบพิเศษ ที่ติดอยู่บนหลังคา แล้วโยงเข้ากับกล่องรับสัญญาณ สำหรับเชื่อมต่อกับเครื่องรับโทรทัศน์ ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกับกล่องรับสัญญาณเคเบิลระบบอนาล็อก เช่นเดียวกับโทรทัศน์บอกรับเป็นสมาชิก
เอเชียนคัพ 2011

เอเชียนคัพ 2011 (Asian Cup 2011) เป็นการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ ครั้งที่ 15 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7-29 มกราคม พ.ศ. 2554 ที่ประเทศกาตาร์ ระบบการแข่งขันรอบคัดเลือกในครั้งนี้จะมีการปรับเปลี่ยนจากการแข่งขันจากที่ผ่านมา คือจะมีทีมชนะเลิศจากเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ เข้ามาร่วมแข่งขันด้วย

ในการคัดเลือกเจ้าภาพ มีสามประเทศที่เข้าร่วมคัดเลือกเป็นเจ้าภาพ ดังนี้ คือ กาตาร์, อินเดีย และ อิหร่าน โดยมีเพียงกาตาร์ประเทศเดียวที่ได้ยื่นเอกสารประมูลในครั้งนี้ และได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า กาตาร์จะได้เป็นเจ้าภาพระหว่างช่วงการแข่งขัน เอเชียนคัพ 2007

ในการแข่งขันครั้งนี้ได้มีการกำหนดการแข่งในช่วงมกราคมแทนที่การแข่งขันปกติในช่วงกรกฎาคม โดยทางสมาคมได้ให้คำแนะนำว่าช่วงฤดูร้อนของแถบตะวันออกกลาง จะเป็นช่วงเวลาที่ร้อนเกินไปในการแข่งขันฟุตบอล

ทีมเจ้าภาพ และ ทีมในอันดับ 1 2 และ 3 จากการแข่งขันที่ผ่านมา ไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบคัดเลือก โดยทีมที่เหลือจะใช้การคัดเลือกผ่านการแข่งขันเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ ในปี 2008 (พ.ศ. 2551) และ 2010 (พ.ศ. 2553) โดยผู้ชนะการแข่งขันจากทั้งสองปีจะมีสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในเอเชียนคัพรอบสุดท้าย ซึ่งถ้าทีมที่ชนะเป็นทีมเดียวกัน ทีมรองชนะเลิศในปี 2010 จะได้สิทธิการแข่งขัน

ผลการจับสลากแบ่งกลุ่มในฟุตบอลเอเชียนคัพรอบสุดท้าย

Uzbekistan surprised the group by defeating Qatar in the opening match and defeating highly favoured Kuwait. Qatar picked themselves up after the opening loss and won the remaining two games.

Jordan were major underdogs going into the group against powerhouses Japan and 2007 runners up Saudi Arabia, but surprised the football world by taking second place in the group.

Group C went down exactly as most people predicted with the 2 giants in Australia and South Korea going through.

Powerhouses Iran and defending champions Iraq both went through as expected, but the surprise of the group was the performance of the United Arab Emirates who scored no goals and had a player score an own goal in two consecutive matches. Amongst all teams in the Group stage (in all four groups), Iran was the only team to win all its games and advance with the full 9 points.

All times are Arabian Standard Time (AST) – UTC+3

5 ประตู:

4 ประตู:3 ประตู:2 ประตู:1 ประตู:1 การทำเข้าประตูตัวเอง:
2 การทำเข้าประตูตัวเอง:
เจมส์ ไวเคานต์เซเวิร์น

เจมส์ วินด์เซอร์ ไวส์เคานท์เซเวิร์น (James Windsor, Viscount Severn "ชื่อเต็ม" เจมส์ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป ธีโอ; "เกิด" 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550) เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชวงศ์วินด์เซอร์ โดยเป็นพระโอรสพระองค์ที่สองและพระองค์เดียวในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ กับโซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซ็กส์ และอยู่ในอันดับที่สิบเอ็ดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ

ไวส์เคานท์เซเวิร์นเกิดด้วยการผ่าท้องออกเมื่อเวลา 16.20 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่นของประเทศอังกฤษ ของวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ณ โรงพยาบาลฟริมลีย์พาร์ก เมืองฟริมลีย์ มณฑลเซอร์เรย์ เมื่อตอนแรกเกิดมีน้ำหนัก 6 ปอนด์ 2 ออนซ์ (2.8 กิโลกรัม) เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ซึ่งทรงประทับอยู่ด้วยขณะนั้นได้ตรัสว่า "เงียบสงบกว่าครั้งก่อนมาก" และพระชายาทรง "สบายดี" และพระโอรสก็ "เหมือนกับทารกทั่วไปที่ตัวเล็ก น่ารักและน่ากอดมาก" ไวเคานต์เซเวิร์นและพระชนนีเสด็จออกจากโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และวันต่อมา ได้มีการประกาศชื่อของไวส์เคานท์เซเวิร์นคือ เจมส์ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป ธีโอ มีพี่สาวคือ เลดีลูอีส วินด์เซอร์พระราชหัตถเลขาที่ออกเมื่อปี พ.ศ. 2460 (และยังคงมีผลบังคับใช้ในปัจจุบัน) กำหนดให้พระราชอิสริยยศของเจ้าชายและฐานันดรศักดิ์ชั้น "รอยัลไฮเนส" เป็นของพระราชนัดดาผ่านสายพระราชโอรสของพระประมุขอังกฤษ ดังนั้นทารกไวส์เคานท์เซเวิร์นจะมีพระอิสริยยศทั้งหมดดังกล่าว และเป็น เจ้าชายเจมส์แห่งเวสเซ็กส์ (His Royal Highness Prince James of Wessex) อย่างไรก็ตาม เมื่อพระชนกและพระชนนีทรงอภิเษกสมรสกัน ได้มีการประกาศตามความประสงค์ว่า พระโอรสและพระธิดาจะมิทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิง พร้อมทั้งฐานันดรศักดิ์ชั้น Royal Highness แต่เป็นโอรสและธิดาของเอิร์ลแทน พระโอรสคนโตสุดของเอิร์ลจะได้รับหนึ่งในบรรดาศักดิ์กิตติมศักดิ์รองของบิดาตามประเพณี ดังนั้นเจมส์ วินด์เซอร์จึงมียศเป็น "ไวส์เคานท์เซเวิร์น" แม้พระอิสริยยศทางทฤษฎีจะเป็นเจ้าชาย เมื่อทรงบรรลุนิติภาวะแล้วจะทรงสามารถใช้พระอิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของราชวงศ์อย่างเป็นทางการได้ หากประสงค์เช่นนั้น
ฉัตร

ฉัตร เป็นเครื่องสูงสำหรับแขวน ปัก ตั้ง หรือเชิญเข้ากระบวนแห่เพื่อเป็นเกียรติยศ ฉัตรมีรูปร่างคล้ายร่มที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ฉัตรถือเป็นของสูง เปรียบเสมือนสวรรค์ซึ่งเป็นศูนย์รวมจักรวาล

เป็นเครื่องแสดงพระอิสริยยศของผู้ทรงฉัตร แยกเป็น 4 ชนิดคือ

เป็นฉัตรผ้าขาวกว้าง มี 4 แบบ ดังนี้เป็นฉัตรพื้นสีขาวเขียนลายทอง มี 5 ชั้น สำหรับพระบรมราชวงศ์ชั้นพระองค์เจ้า ที่ดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าต่างกรมชั้น สมเด็จกรมพระยา และ พระเจ้านครเชียงใหม่

มี 2 แบบคือ

มี 5 แบบคือ
เพลงชาติเยเมน

เพลงชาติสาธารณรัฐเยเมน (, "Nashīd al-Yaman al-waṭanī") ในปัจจุบันเป็นผลงานการประพันธ์เนื้อร้องโดย อับดุลเลาะห์ "อัล-ฟัดฮูล" อับดุลวาฮับ โนมาน (Abdallah "al-Fadhool" Abdulwahab Noman) ทำนองโดย อายูบ ทาริช (Ayoob Tarish) เดิมเพลงนี้เคยใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมน (เยเมนใต้) ต่อมาเมื่อมีการรวมชาติเยเมนทั้ง 2 แห่ง คือ สาธารณรัฐอาหรับเยเมน (เยเมนเหนือ) และ เยเมนใต้ ในปี พ.ศ. 2533 แล้ว จึงได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติของประเทศเยเมนที่เป็นเอกภาพนับตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน เพลงนี้มีอีกชื่อหนึ่งซึ่งแปลได้ว่า "สาธารณรัฐอันเป็นหนึ่งเดียว"
อะชิตะโนะพริซซึม

"อะชิตะ โนะ พริซซึม" () เป็นซิงเกิลร้องโดย ฮิราโนะ อายะ. วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 6 กันยายน 2006 โดย แลนติส
เลิฟ ★ กัน

"เลิฟ ★ กัน" เป็นซิงเกิลของฮิราโนะ อายะ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดย แลนติส ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่สี่ของเธอ
อาดุลฟุราตอยนีวาตาน

เพลงชาติอิรัก ซึ่งเคยใช้ในสมัยพรรคบะอัธของประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน มีชื่อว่า "Ardulfurataini Watan" แปลว่า ดินแดนแห่งสองสายน้ำ คำว่าสองสายน้ำนี้ หมายถึง แม่น้ำไทกริส และแม่น้ำยูเฟรติส ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านที่ราบลุ่มเมโสโปเตเมีย อันเป็นที่ตั้งของประเทศอิรักในปัจจุบัน ประพันธ์เนื้อร้องโดย ชาฟิค อัลกามาลี (Shafiq Alkamali) ทำนองโดย วาลิด จอร์จ โกลเมียห์ (Walid Georges Gholmieh)

เดิมเพลงนี้ได้มีการประกาศใช้เป็นเพลงชาติเมื่อ พ.ศ. 2522 ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน พ้นจากอำนาจในปี พ.ศ. 2546 แล้ว รัฐบาลอิรักชุดใหม่ก็ได้เลือกเอาเพลง เมาตินี มาใช้เป็นเพลงชาติแทน อย่างไรก็ตาม เพลงนี้ก็ยังคงใช้เป็นเพลงชาติอิรักกันอย่างกว้างขวางต่อไป แม้เพลงนี้จะไม่ได้รับการรับรองจากทางการอิรักก็ตาม
เมาตินี

เพลงชาติอิรักในปัจจุบันมีชื่อว่า "เมาตินี" () แปลว่า มาตุภูมิแห่งข้า เดิมเพลงนี้เป็นบทกวียอดนิยมที่ประพันธ์ขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 โดย อิบราฮิม ตูกัน (อาหรับ: إبراهيم طوقان, Ibrahim Touqan) ที่แคว้นปาเลสไตน์ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเนื้อเพลงชาติโดยพฤตินัยของประเทศปาเลสไตน์ อิรัก และ โมร็อกโก ส่วนทำนองนั้นประพันธ์โดย มุฮัมหมัด ฟูลิเอฟิล (อาหรับ: محمد فليفل, Muhammad Fuliefil) ซึ่งทำนองของเพลงนี้เป็นที่นิยมกันมากในโลกอาหรับเป็นเวลานานหลายปี

ในปี พ.ศ. 2547 เพลงนี้ได้รับการรับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติอิรักอีกครั้ง เพื่อใช้แทนเพลงเดิม คือ เพลง อาดุลฟุราตอยนีวาตาน อันเป็นเพลงชาติอิรักในสมัยที่ประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน เรืองอำนาจ
อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย

อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอบุณฑริก อำเภอนาจะหลวย และอำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศลาวและกัมพูชา

อุทยานแห่ชาติภูจอง-นายอย ได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 53 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 มีเนื้อที่ประมาณ 428,750 ไร่ หรือ 686 ตารางกิโลเมตร

คำว่า ภูจองนายอย มีที่มาจากคำ 2 คำคือ ภูจอง กับ นายอย คำว่า ภูจอง หมายถึง ภูเขาที่มีต้นจองขึ้นอยู่หนาแน่น ซึ่งทางภาคอีสานเรียกหมากจอง ทางภาคกลางเรียกว่าต้นสำรอง ส่วนคำว่านายอย เพี้ยนมาจากคำว่า น้ำย้อย รวมความแล้วอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย หมายถึงภูเขาที่มีต้นสำรองขึ้นอยู่มากและมีน้ำไหลย้อยตามหน้าผาของลำน้ำตามอุทยาน

อุทยานแห่งชาติภูจอง-นายอย พื้นที่ป่าส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และเนินเขาซึ่งลาดไปทางทิศใต้ มีความสูงเฉลี่ยประมาณ 300 – 600 เมตร จากระดับน้ำทะเลสภาพป่าโดยทั่วไปเป็น ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง มีพรรณไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น ประมาณ 75 % ของพื้นที่ มีสภาพธรรมชาติที่งดงาม มีสภาพป่าสมบูรณ์ ในพื้นที่พบ “ ต้นจอง ” หรือต้นสำรองจำนวนมากอันเป็นที่มาของชื่ออุทยาน ฯ ส่วน “ นายอย ” มาจากคำว่า น้ำย้อย ที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งต้นน้ำลำธาร มีน้ำไหลย้อยลงมาตามเพิงผาที่อยู่ใกล้น้ำตก และมีลำน้ำสายน้ำสำคัญต่าง ๆ เช่น ลำโดมน้อย ลำโดมใหญ่และห้วยหลวง เป็นต้น

อุทยานแห่งชาติภูจอง-นายอย อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบ ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Tropical savanna climate) คือมีช่วงความแตกต่างของฤดูฝนและฤดูแล้งอย่างเห็นชัดเจน มีช่วงกลางวันยาวในภาคฤดูร้อน และมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงตลอดปีประมาณ 35.9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปี 1,125.6 มม. ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคม ประมาณ 322.6 มม. ความชื้นสัมพัทธ์โดยเฉลี่ยทั้งปี 72.9 %

สภาพป่าของอุทยาน สามารถแบ่งออกเป็นป่าชนิดต่างๆ โดยอาศัยปัจจัยทางสภาพภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ ลักษณะดินและลักษณะเด่นของพืชพรรณได้ ดังนี้

- ป่าเต็งรัง (Dry Diperocarp Forest) ลักษณะทั่วไปของป่าเป็นป่าโปร่ง ดินไม่ค่อยสมบูรณ์ หน้าดินตื้น ต้นไม้มีขนาดเล็ก ยกเว้นบางพื้นที่มีหน้าดินหนาและไม่ถูกรบกวนมากนัก ต้นไม้จึงจะมีขนาดใหญ่และขนาดกลางผสม พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง พะยอม เหียง กราด

- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Decidouous Forest) หรือ เรียกป่าผสมผลัดใบ

- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)

เนื่องจากสภาพป่าของอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย ยังมีความอุดมสมบูรณ์อยู่มากจึงเป็นที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารของสัตว์ป่าเป็นจำนวนมาก

- สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น เลียงผา กวางป่า เก้ง กระจงเล็ก หมูป่า ชะมด หมีขอ หมาใน หมูหริ่ง กระต่ายป่า ชะนี กระทิง เป็นต้น

- สัตว์ปีก พบว่ามีจำนวนประมาณ 150 ชนิด ที่สำคัญได้แก่ เป็ดก่า เป็นต้น

- สัตว์เลื้อยคลาน เช่น ตุ๊กแกบ้าน กิ้งก่า เต่าเหลือง แย้ขีด งูหลาม งูจงอาง งูเห่า เป็นต้น

- สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เช่น คางคกบ้าน เขียดหลังขีด กบนา เขียดตะปาด เป็นต้น

หมายเลขโทรศัพท์ติดต่อ 045-210706
จุง ฟูกูยามะ

จุง ฟูกูยามะ () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดฮิโรชิมะ (แต่ไปเติบโตที่จังหวัดโอซากะ) สังกัดค่ายแอกเซลวัน (อดีตเคยสังกัดค่ายโปรดักชันเบาบั๊บ) มีชื่อเล่นว่า "จุงจุง" หรือ "ฟุกุจุน" ผลงานการพากย์ที่โดดเด่น ได้แก่ วาตานุกิ คิมิฮิโระ จากเรื่อง XXXโฮลิค, ลูลูช จากเรื่องโค้ดกีอัส, มุโต้ คาซึกิ จากเรื่องนักรบเหล็กเทวะ, ชิมิซึ เคอิจิ จากเรื่อง La Corda Dora บทเพลงสีทอง และอิบะ อิทสึกิ จากเรื่องเรนทัลมาจิคะ
ครอสฟิวชั่น

ครอสฟิวชั่น เป็นศัพท์ที่ใช้ในแอนิเมชันเรื่องร็อคแมนเอ็กเซ่ คือการรวมร่างระหว่างนาวิกับโอปอเรเตอร์ของนาวิโดยใช้ซิงโครซิพมาใส่ในแอ็ควานซ์ PET เหมาะสำหรับใช้มิติไดเมนชั่นได้ ข้อเสียของการครอสฟิวชั่นคือ เมื่อนาวิใช้ซิงโครซิพนั้นทำให้เกิดสูญเสียพลังงานเสริมได้เช่นร็อคแมนรวมร่างกับเน็ตโตะทำให้เกิดสูญเสียสไตล์เชนจ์ภายหลังได้รับปรับแก้โดยศ จ.ฮิคาริ ยูอิจิโร่
อุทยานแห่งชาติพนมกุเลน

ยอดเขาพนมกุเลน (Phnom Kulen National Park) เป็นหนึ่งในยอดเขาที่สำคัญในประเทศกัมพูชา บนเทือกเขาพนมกุเลนยังเป็นต้นแม่น้ำ ลำธารจะไหลผ่าน แผ่นทับหลังรูปสลัก น้ำในลำธารนี้ชาวกัมพูชาเชื่อว่าเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ ใช้ในการพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒนสัตยา และพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนี อีกด้วย

ซึ่งคำว่าพนมในภาษากัมพูชานั้นหมายถึง ภูเขา กุเลนหมายถึงต้นลิ้นจี่ ในอดีตพนมกุเลน เป็นที่ประทับของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าพระองค์ทรงประทับที่พนมกุเลนนานเท่าไร และเมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ก็เสด็จกลับมาครองราชย์ที่หริหราลัย หลังจากนั้นมาอีก 300 ปี จึงมีการสร้างปราสาทนครวัดขึ้น ร่องรอยของปราสาทบนเขาพนมกุเลนจึงพบเป็นปราสาทหลังเล็ก ๆ และมีสภาพทรุดโทรม มีเพียงแต่ศิวลึงค์ที่ถูกแกะสลักอยู่ใต้น้ำนับพันอันที่ยังคงสภาพดีอยู่ ซึ่งศิวลึงค์นับพันองค์ที่อยู่ใต้น้ำนั้น เป็นของศาสนาฮินดู ลัทธิไศวนิกาย บูชาศิวลึงค์ว่าเป็นต้นกำเนิดของสรรพชีวิต ศิวลึงค์นั้นก็คืออวัยวะเพศชายแทนพระศิวะ และฐานโยนีที่ล้อมรอบศิวลึงค์ ก็คืออวัยวะเพศของเพศหญิง ซึ่งก็คือนางอุมาเทวีชายาของพระศิวะ และมีความเชื่อของชาวฮินดูที่ว่าตราบใดที่อวัยวะทั้งสองยังอยู่ด้วยกัน ตราบนั้นโลกจะอยู่เย็นเป็นสุข

นอกจากนี้ชาวฮินดูยังมีความเชื่อว่าพนมกุเลนเป็นที่ตั้งของมเหนทรบรรพต มเหนคร หมายถึง พระศิวะ ส่วนบรรพตนั้นหมายถึง ภูเขา ความหมายของเมืองจึงเป็นที่อยู่ของพระศิวะ พนมกุเลนจึงเป็นนิมิตรรูปของเขาพระสุเมรุราชที่มี 109 ยอด ยอดสูงสุดคือยอดเขาไกรลาศ เป็นที่อยู่ของพระศิวะ และพระนางอุมาเทวี และพนมกุเลนยังเป็นสัญลักษณ์ของเขาหิมาลัย ที่มีแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ไหลลงมาจากธารสวรรค์
สุมาลี บำรุงสุข

สุมาลี เกิดที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2498 เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่รักการอ่าน เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกับศาสตราจารย์ ดร.สุรชาติ บำรุงสุข และผศ.ดร.สุกัญญา บำรุงสุข คุณสุมาลีเริ่มเขียนหนังสือสำหรับเด็กให้นิตยสาร สตรีสารภาคพิเศษ ตั้งแต่อายุ 15 ปี เมื่อจบจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ทำงานในกองบรรณาธิการวารสารสำหรับเด็กชื่อ สวิตา อยู่ระยะหนึ่ง ก่อนเบนเข็มไปทำงานวิชาการ แต่ยังคงเขียนและแปลหนังสือสำหรับเด็กเป็นงานอดิเรกอยู่เสมอ ปัจจุบันมีอาชีพเป็นนักเขียนอิสระ พำนักอยู่ที่แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ผลงานหนังสือเด็กที่พิมพ์เผยแพร่แล้ว นอกจากชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ซึ่งสุมาลีแปลแฮร์รี่ภาค1,2,5,6และ7 และเขียนเรื่อง เรื่องของม่าเหมี่ยว ม่าเหมี่ยวและเพื่อน นิทานเจ้าหญิง (แปลร่วมกับเพื่อนๆ) เรื่องเล่าก่อนเข้านอน และ ปริศนาหน้าร้อน นิยายสำหรับวัยรุ่นคือ ลวงรัก หลังจากเสร็จสิ้นงานแปล แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต เธอกำลังปรับปรุงต้นฉบับเรื่องเด็กล่าสุด ม็อกแมวมหัศจรรย์ หลังจากนั้นสุมาลียังได้แปลเรื่อง นิทานของบีเดิลยอดกวีซึ่งเป็นหนังสือประกอบของหนังสือชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์อีกด้วย
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์

สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ หรือ สถาปัตยกรรมไบแซนทีน () คือสถาปัตยกรรมที่เริ่มประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 ลักษณะอาคารส่วนใหญ่เป็นโดมคลุมบนเนื้อที่กลม สี่เหลี่ยม หรือรูปหลายเหลี่ยม บางครั้งมีการจัดรูปทรงภายนอกเป็นโดมหลายอัน ต่างขนาดกัน ลดหลั่นกันไป โดยส่วนใหญ่ยึดหลักสมดุลชนิด 2 ข้างเท่ากันรอบแกนใดแกนหนึ่ง เช่น โบสถ์เซนต์มาร์ค ที่เวนิส ประเทศอิตาลี
ออสซิริอันด์

ออสซิริอันด์ (Ossiriand) เป็นชื่อดินแดนในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ถูกกล่าวอ้างถึงอยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ลินดอน ตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นดินแดนส่วนหนึ่งในแผ่นดินเบเลริอันด์ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเอลฟ์ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา

ออสซิริอันด์เป็นชื่อเรียกดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ มีเทือกเขาเอเร็ดลูอินอยู่ทางตะวันออก และมีแม่น้ำเกลิออนเป็นแนวพรมแดนธรรมชาติทางด้านตะวันตก แคว้นออสซิริอันด์มีแม่น้ำอื่นไหลผ่านอีกหกสาย ตั้งต้นจากเทือกเขาเอเร็ดลูอินผ่านดินแดนออสซิริอันด์ไปลงแม่น้ำเกลิออน ได้แก่

เมื่อรวมกับแม่น้ำเกลิออน เป็นเจ็ดสาย จึงมักเรียกแคว้นออสซิริอันด์อีกชื่อหนึ่งว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ดินแดนสัตตนที

แคว้นออสซิริอันด์เป็นผืนป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อาศัยของเอลฟ์ชาวเทเลริกลุ่มหนึ่งชื่อว่า ชาวนันดอร์ เอลฟ์กลุ่มนี้หลังจากสงครามครั้งแรกแห่งเบเลริอันด์ ได้รับความเสียหายล้มตายไปมาก จึงพากันหลบซ่อนพรางตัวอยู่ในป่าไม่สู้รบซึ่งหน้า ภายหลังเรียกชื่อว่า "ไลเควนดิ" หรือ"กรีนเอลฟ์" (เอลฟ์เขียว) นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกเอลฟ์เหล่านี้อีกชื่อว่า "ลินดาร์" (เนื่องจากพวกเขาชอบขับร้องลำนำเพลง) ดินแดนออสซิริอันด์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งตามชื่อชาวลินดาร์ว่า แคว้นลินดอน

ทรีเบียร์ด เอนท์แห่งป่าฟังกอร์น ก็เคยร้องเพลงให้เมอร์รี่และปิ๊ปปิ้นฟัง ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยเดินเล่นอยู่ในป่า "นันทาซาริออน" ซึ่งหมายถึงแคว้นออสซิริอันด์นี้เอง

ดินแดนด้านใต้ของออสซิริอันด์แถบแควอดูรันท์ เป็นดินแดนซึ่ง เบเรน และ ลูธิเอน ได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่หลังจากฟื้นคืนจากความตาย จึงมีชื่อเรียกว่า 'แผ่นดินของผู้ฟื้นคืนชนม์' ทั้งสองปลูกบ้านอยู่บนเกาะกลางแควอดูรันท์ ชื่อว่าเกาะ"โทลกาเลน"

แคว้นออสซิริอันด์ด้านใต้บางส่วน รอดพ้นจากเหตุวินาศปลายยุคที่หนึ่งเมื่อแผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้สมุทร กิลกาลัด เคียร์ดัน และเอลฟ์จำนวนหนึ่งมาตั้งอาณาจักรอยู่ที่นี่ในยุคที่สอง เรียกว่าอาณาจักรลินดอน ภายหลังเมื่อกิลกาลัดสิ้นพระชนม์และอาณาจักรลินดอนล่มสลาย ยังคงเหลือเมืองท่าสำคัญ มิธลอนด์ ซึ่งเอลฟ์ทั้งปวงจะต้องมาเยือนเพื่อออกเดินทางกลับสู่แผ่นดินอมตะ
เดนนิส หวัง

เดนนิส หวัง หรือ หวัง จงมก (; ; เกิด พ.ศ. 2521) เป็นนักออกชาวอเมริกัน-เกาหลี ของบริษัทกูเกิล เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบโลโก้สัญลักษณ์วันพิเศษและวันหยุดให้กับเว็บไซต์กูเกิล งานออกแบบครั้งแรกที่ออกมาคือ สัญลักษณ์กูเกิลวันชาติอเมริกัน เมื่อ 4 กรกฎาคม 2543 หลังจากที่แลร์รี เพจ และเซอร์เกย์ บริน ได้ขอร้องให้เขาช่วยออก นับแต่นั้นมา เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ออกแบบโลโก้ทั้งหมดของกูเกิลสำหรับวันหยุด โดยโลโก้อื่นที่ออกแบบรวมถึง วันคริสต์มาส วันขอบคุณพระเจ้า รวมถึงวันเกิดของบุคคลสำคัญของโลกเช่นกัน

เดนนิสเกิดที่เมืองนอกซ์วิลล์ ในรัฐเทนเนสซี เมื่ออายุ 5 ปี เขาได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดเกียงกี ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเขาได้เรียนในระดับประถมที่นั่นและกลับมาที่นอกซ์วิลล์จบการศึกษาในระดับมัธยม
ความตกลงเชงเกน

ความตกลงเชงเกน () เป็นความตกลงระหว่างประเทศส่วนใหญ่ในทวีปยุโรปอันให้สัตยาบันเมื่อ พ.ศ. 2528 สาระสำคัญเป็นการอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มสามารถเดินทางระหว่างกันโดยไม่ต้องถือหนังสือเดินทาง ข้อตกลงนี้มีผลต่อประชากร 4,000,000 คนใน 24 ประเทศ (21 ธันวาคม พ.ศ. 2550) ครอบคลุมเนื้อที่ 4,268,633 ตารางกิโลเมตร (1,648,128 ตารางไมล์) นอกจากนั้นยังให้การอนุญาตชั่วคราวกับผู้ถือใบอนุญาตเชงเกน (Schengen Visa) มีสิทธิในการเดินทางได้ชั่วคราวในประเทศสมาชิกโดยถือใบอนุญาตใบเดียว ตามสนธิสัญญาอัมส์เตอร์ดัม (Treaty of Amsterdam) ข้อตกลงและตัดสินใจทุกข้อของความตกลงเชงเกนกลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายของสหภาพยุโรป

ประเทศที่ลงนามในความตกลงฉบับนี้มีด้วยกัน 30 ประเทศรวมทั้งประเทศในสหภาพยุโรปทุกประเทศ และประเทศนอกสหภาพอีก 3 ประเทศคือ ประเทศไอซ์แลนด์ ประเทศนอร์เวย์ และประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ปัจจุบันมี 26 ประเทศที่ใช้ความตกลงนี้ สหราชอาณาจักรยังมิได้ใช้กฎนี้ หลังจากที่มีการปฏิบัติข้อตกลงนี้ด่านหรือป้อมตรวจคนเข้าเมืองของประเทศที่อยู่ในเครือเชงเกนก็ถูกรื้อทิ้ง

ประเทศที่อนุญาตให้ประชาชนในกลุ่มเชงเกนสามารถเดินทางระหว่างกันโดยไม่ต้องถือหนังสือเดินทาง และประชาชนจากประเทศนอกกลุ่มเชงเกนเดินทางระหว่างประเทศเชงเกนได้โดยใช้ใบอนุญาตเพียงใบเดียว - ใบอนุญาตเชงเกน (Schengen Visa) ประเทศสมาชิกทั้งหมดหลังจากการเข้าร่วมเพิ่มในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2551 ประกอบด้วยประเทศไซปรัส เลื่อนการอนุญาตไปหนึ่งปี
ประเทศบัลแกเรีย และ ประเทศโรมาเนีย ยังอยู่ในการพิจารณา
มาสเตอร์ฟอร์แมต

มาสเตอร์ฟอร์แมต (MasterFormat) คือมาตรฐานที่นิยมใช้มากที่สุดในการเขียนระบุลักษณะเฉพาะสำหรับการออกแบบสิ่งปลูกสร้างในเชิงพาณิชย์โดยส่วนมาก และโครงการในการก่อสร้าง ในพื้นที่แถบอเมริกาเหนือ ซึ่ง มาสเตอร์ฟอร์แมต ได้แสดงรายการและหมวดหมู่ตัวเลขสำหรับใช้ในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการในการก่อสร้าง ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ และกิจกรรมต่าง ๆ โดยมีการกำหนดเกณฑ์มาตรฐานซึ่งเป็นข้อมูลต่าง ๆ มาสเตอร์ฟอร์แมต ยังช่วยอำนวยความสะดวกในการติดต่อสื่อสารระหว่างกลุ่มสถาปนิก ผู้กำหนด spec ผู้รับเหมางาน และผู้จัดหาวัสดุ ซึ่งช่วยให้กลุ่มคนเหล่านี้สามารถเข้าถึงความต้องการของเจ้าของสิ่งปลูกสร้างได้ รวมถึงปฏิบัติงานได้อย่างถูกต้อง และใช้งบประมาณตามที่ตั้งไว้

มาสเตอร์ฟอร์แมต คือบัญชีรายการหลักของตัวเลขและหัวข้อหลัก ๆ สำหรับ ใช้ในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับผลการทำงานในการก่อสร้าง ความต้องการ สิ่งปลูกสร้างที่ได้ และกิจกรรมต่าง ๆ ที่จะเข้าสู่การจัดลำดับงานที่เป็นมาตรฐาน โครงการก่อสร้างมีการใช้วิธีการขนส่ง ชนิดของผลิตภัณฑ์ และวิธีการติดตั้งหลายวิธีแตกต่างกันไป โครงการที่ประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์จำเป็นต้องมีการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพในกลุ่มคนที่เกี่ยวข้อง การเรียกกลับข้อมูลต่างๆ แทบจะไม่สามารถทำได้หากปราศจากระบบการจัดเก็บข้อมูลของผู้ใช้งานแต่ละคนไม่เป็นในรูปแบบเดียวกัน มาสเตอร์ฟอร์แมต Numbers and Titles สามารถช่วยอำนวยความสะดวกในการกรอกข้อมูลที่เป็นระบบมาตรฐาน และมีแผนงานในการเรียกเก็บข้อมูลของทั้งระบบในอุตสาหกรรม การก่อสร้าง มาสเตอร์ฟอร์แมต Numbers and Titles จึงเหมาะสำหรับการใช้งานเป็นคู่มือในการดำเนินโครงการ ซึ่งใช้ในการรวบรวมข้อมูลด้านราคา เป็นการอ้างอิงจุดที่สำคัญในการบรรยายลักษณะงาน ใช้เป็นเอกสารในการบันทึกข้อมูลของผลิตภัณฑ์ที่ใช้ และข้อมูลทางวิชาการอื่น ๆ และนอกจากนี้ยังใช้เป็นสิ่งที่ช่วยในการจำแนกภาพร่างของแต่ละโครงการ และใช้สำหรับการนำเสนอข้อมูลในตลาดการก่อสร้างได้อีกด้วย

เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงมากในบัญชีรายการต่าง ๆ ของ Master Format 2004 Edition สิ่งที่จะกล่าวต่อไป คือการสรุปสารบัญเปรียบเทียบระหว่าง Master Format 2004 Edition และ Master Format 1995 Editionรุ่นมาสเตอร์ฟอร์แมตรุ่นปี ค.ศ. 1995 ก่อนการปรับปรุงในรุ่นปี ค.ศ. 2004 มีทั้งหมด 16 ดิวิชัน
ฟ็อยค์เมเยอร์

ฟ็อยค์เมเยอร์ (ภาษาเยอรมนี: Feuchtmayer หรือ Feuchtmayr หรือ Feichtmair หรือ Feichtmayr) เป็นครอบครัว ปฏิมากร ช่างปูนปั้น และช่างปูน (plastering|plasterer)แบบโรโคโคเวสโซบรุน () ที่มีชื่อเสียงของประเทศเยอรมนี

สมาชิกที่มีชื่อเสียงของตระกูลนี้ก็มีพี่น้อง ฟรานซ์ โจเซฟ, โยฮันน์ มืเคล (ผู้พ่อ) และ มิเคล กับลูกและหลาน

ผลงานบางชิ้นของโยฮันน์ มิเคล ฟ็อยค์เมเยอร์ (ผู้ลูก) ทำร่วมกับพี่ชาย ฟรานซ์ ซาเวียร์ ฟ็อยค์เมเยอร์ (ผู้พ่อ)
โยฮันน์ มิเคล ฟ็อยค์เมเยอร์ (ผู้ลูก)

โยฮันน์ มิเคล ฟ็อยค์เมเยอร์ (ผู้ลูก) (ภาษาเยอรมนี: Johann Michael Feuchtmayer (the Younger) หรือบางครั้งสะกด Johann Michael Feuchtmayr) เกิดเมื่อค.ศ. 1709 เสียชีวิต ค.ศ. 1772 เป็นปฏิมากร และช่างปูน (plastering|plasterer) แบบโรโคโคเวสโซบรุน () ที่มีชื่อเสียงของประเทศเยอรมนี และ เป็นสมาชิกของตระกูลฟ็อยค์เมเยอร์ที่มีชื่อเสืยงทางศิลปะแบบโรโคโค

โยฮันน์ มิเคล ฟ็อยค์เมเยอร์มีผลงานร่วมกับ ฟรานซ์ โจเสฟ ฟิชเชอร์ (Johann Michael Fischer) โยฮันน์ โจเซฟ คริสเตียน (Johann Joseph Christian) และฟรานซ์ โจเซฟ สปีเกลอร์ (Franz Joseph Spiegler) ศิลปินกลุ่มนี้สร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญๆบนทางบาโรก Upper Swabian (Baroque Route) ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์กทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี
ผลงานบางชิ้นของโยฮันน์ มิเคล ฟ็อยค์เมเยอร์ (ผู้ลูก) ทำร่วมกับพี่ชาย ฟรานซ์ ซาเวียร์ ฟ็อยค์เมเยอร์ (ผู้พ่อ)