seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี

พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรอิตาลี ประสูติเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1844 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอลที่ 2 และพระราชินีอเดเลดแห่งซาร์ดิเนีย พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ต่อต้านแนวคิดอนาธิปไตยอย่างมาก พระองค์ทรงสั่งการให้มีการสังหารหมู่ในมิลาน แต่แล้วพระองค์ก็ถูกลอบปลงพระชนม์หลังจากเหตุการณ์นั้นสองปี โดยกลุ่มลัทธิอนาธิปไตย พระองค์สวรรคตเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 ขณะมีพระชนมายุได้ 56 พรรษา
หนูนา

หนูนา โดยทั่วไปแล้วหมายถึง สัตว์ฟันแทะจำพวกหนูที่อาศัยอยู่ในนาข้าวหรือพื้นที่เกษตรกรรมต่าง ๆ ถือเป็นศัตรูพืชที่สำคัญอย่างหนึ่ง ซึ่งได้แก่

สำหรับบุคคลจะหมายถึง
มธุลดา

มธุลดา () เป็นพันธุ์ไม้พื้นเมืองของทวีปอเมริกาเหนือ ทางตะวันออกของทวีป

มธุลดานั้นจากการศึกษาทางสัณฐานวิทยาและชีวโมเลกุลพบว่ามธุลดาและรุ่งอรุณเคยเป็นพืชชนิดเดียวกันและขึ้นอยู่ในบริเวณเดียวกันมาก่อน โดยอ้างอิงทฤษฎีที่ว่าพื้นที่ทางเอเชียตะวันออกเคยเชื่อมติดกับทวีปอเมริกาเหนือโดยเรียกส่วนนี้ว่า "Bering land bridge" และต่อมาเมื่อมีช่องแคบเบริ่งเกิดขึ้นทำให้มีวิวัฒนาการแยกเป็นต่างชนิดกันเมื่อประมาณ 24.4 ล้านปีก่อน
นกกะปูด

นกกะปูด () เป็นนกสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Centropodinae ในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) โดยใช้ชื่อสกุลว่า "Centropus" แต่มิใช่นกปรสิตเหมือนนกชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน โดยเป็นนกเพียงวงศ์เดียวและสกุลเดียว

นกกะปูด จัดเป็นนกขนาดกลาง มีลำตัวเพรียวยาว ลักษณะคล้ายกา มีความยาวประมาณ 35.50 เซนติเมตร ปากสีดำแหลมสั้นหนาแข็งแรง ตาสีแดง หัวและคอ และลำตัวสีดำ ปีกสั้นสีน้ำตาลแดง ขายาวสีดำ นิ้วตีนและเล็บยาวแข็งแรง สามารถจับเหยื่อ เกาะยึดเหนียวไต่แทรกไปตามพงหญ้า, ต้นไม้ หรือ พุ่มไม้หนาทึบได้อย่างคล่องแคล่ว หางยาวประมาณ 15–25 เซนติเมตร หนังหนาเหนียวสีดำ

นกกะปูด ได้ชื่อมาจากเสียงร้อง "ปูด ๆ ๆ ๆ ๆ" อันเป็นเอกลักษณ์ มักอาศัยอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ชายน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ มีพฤติกรรมออกกินในตอนเช้าและตอนเย็น เมื่อตกใจแทนที่จะบินหนีเหมือนนกชนิดอื่น แต่กลับวิ่งหัวซุกหัวซุนเข้าซ่อนเร้นอยู่ในพุ่มไม้รกใกล้ ๆ บริเวณนั้น เมื่อจวนตัวจึงบินหนี นกกะปูดกินอาหารได้แก่ กบ, เขียด, หนู, อึ่งอ่าง, ปู, กุ้ง, หอย และปลา โดยหากินตามท้องนาหรือชายน้ำ แต่อาหารที่ชอบที่สุด คือ งู ทำรังอยู่ตามพงหญ้ารกตามริมน้ำ เช่น อ้อ หรือแขม วางไข่ครั้งหนึ่งราว 2 ถึง 6 ฟอง ตัวผู้กับตัวเมียจะผลัดเปลี่ยนกันฟักไข่

นกกะปูด กระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วไปทั้งทวีปเอเชียและแอฟริกา แบ่งออกเป็น 30 ชนิด ได้แก่สำหรับในประเทศไทย พบ 2 ชนิด คือ นกกะปูดใหญ่ และนกกะปูดเล็ก ซึ่งพบได้ทุกจังหวัด และอาจจะพบนกกะปูดนิ้วสั้น ที่เป็นนกพลัดหลง หายากได้อีกด้วย

นกกะปูด ในวัฒนธรรมความเป็นอยู่พื้นบ้านของชาวไทย เมื่อนกกะปูดร้องในเวลาเช้าและเวลาเย็น อีกทั้งร้องเป็นเวลาคล้ายบอกโมงยาม ซึ่งตรงกับเวลาน้ำขึ้น ผู้คนในสมัยโบราณ จึงฟังเสียงนกกะปูดเป็นสัญญาณบอกเวลา เรียกกันว่า "ยามนกกะปูด" ได้แก่ ร้องครั้งที่ 1 เรียกว่า ยามหนึ่ง (ราว 01.00 น.) ร้องครั้งที่ 2 เรียกว่า ยามสอง (ราว 02.00 น.) ร้องครั้งที่ 3 เรียกว่า ยามสาม (ราว 03.00 น.) ร้องครั้งที่ 4 เรียกว่า ยามสี่ (ราว 04.00 น.)

นอกจากนี้แล้วจากเสียงร้อง คำว่า "นกกะปูด" ยังเป็นภาษาปากในภาษาไทย หมายถึง คนที่เก็บรักษาความลับไว้ไม่อยู่ และยังถูกอ้างอิงถึงในเพลง "น้ำลงนกร้อง" ซึ่งเป็นเพลงลูกทุ่งประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่อง "มนต์รักลูกทุ่ง" ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 ที่มีเนื้อร้องว่า

นอกจากนี้แล้ว นกกะปูด ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "นกปูด", "นกกดปูด" หรือ "นกกด" เป็นต้น
เอชดี 40307 ดี

เอชดี 40307 ดี () เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์ เอชดี 40307 ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 42 ปีแสง ในทิศทางใต้ของกลุ่มดาวขาตั้งภาพ ดาวเคราะห์ดวงนี้คันพบโดยใช้วิธีการรัศมีความเร็ว ใช้อุปกรณ์ตรวจวัดความเร็วเชิงรัศมีของดาวฤกษ์ความแม่นยำสูง เครื่องช่วยในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 มันเป็นขนาดใหญ่ที่สุดในหกดาวเคราะห์ในระบบที่นำเสนอ ดาวเคราะห์เป็นที่น่าสนใจเป็นดาวแห่งนี้มีโลหะที่ค่อนข้างต่ำ การสนับสนุนสมมติฐานที่ว่าเป็นโลหะที่แตกต่างกันใน protostars กำหนดประเภทของดาวเคราะห์ที่พวกเขาจะรูปแบบ
OGLE-2005-BLG-390Lb

OGLE-2005-BLG-390Lb เป็นดาวเคราะห์นอกระบบซูเปอร์เอิร์ธ ที่โคจรรอบดาวฤกษ์OGLE-2005-BLG-390L ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากโลก 21,500 ± 3,300 ปีแสง ใกล้กับศูนย์กลางของดาราจักรทางช้างเผือก
โปรโพฟอล

โปรโพฟอล (Propofol) หรือชื่อทางการค้าคือ ดิปริแวน (Diprivan) เป็นสารที่ออกฤทธิ์สั้นและหลับทางฉีดเข้าเส้นเลือดดำ ใช้มันรวมการเหนี่ยวนำและบำรุงรักษาวางยาสลบ ระงับประสาทสำหรับใช้เครื่องช่วยหายใจผู้ใหญ่ และระงับประสาทขั้นตอน โปรโพฟอล ยังใช้กันทั่วไปในสัตวแพทยศาสตร์ โปรโพฟอล ได้รับการอนุมัติสำหรับการใช้งานในกว่า 50 ประเทศ และรุ่นทั่วไปจะใช้ได้

ในทางเคมี โปรโพฟอล จะไม่เกี่ยวข้องกับบาร์บิทูเรท และได้เข้ามาแทนที่ส่วนมากของ โซเดียมไธโอเพนเทล (เพนโทเธล) สำหรับชักนำของชาเพราะการกู้คืนจาก โปรโพฟอล มากขึ้นอย่างรวดเร็วและ "ชัดเจน" เมื่อเทียบกับ ไธโอเพนเทล โปรโพฟอล ไม่ถือว่ายาแก้ปวดดังนั้น ออพไพออยด์ เช่น เฟนทาเนียล อาจจะรวมกับ โปรโพฟอล เพื่อบรรเทาความเจ็บปวด โปรโพฟอล ได้รับการเรียกว่า "น้ำนมของความจำเสื่อม" (การเล่นคำจากน้ำนมแมกนีเซีย) เพราะลักษณะที่ปรากฏน้ำนมเหมือนการเตรียมฉีดยาเข้าเส้นเลือดดำ
หอระฆังซันมาร์โก

หอระฆังซันมาร์โก (, ) คือ หอระฆังของมหาวิหารซันมาร์โก ในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในลานซันมาร์โก (Piazza San Marco) หอระฆังแห่งนี้คือหนึ่งในสถานที่ที่ผู้คนจดจำได้มากที่สุดของเมือง

หอระฆังสูง 98.6 เมตร (323 ฟุต) ตั้งอยู่บนมุมของลานซันมาร์โก ใกล้กับด้านหน้ามหาวิหารซันมาร์โก หอระฆังแห่งนี้มีรูปแบบที่เรียบง่าย สร้างอิฐสี่เหลี่ยมเรียงกันเป็นชั้นๆ เหนือขึ้นไปมีระเบียงล้อมรอบหอระฆัง ซึ่งประกอบด้วยระฆัง 5 ใบ ส่วนบนของหอระฆังเป็นลูกบาศก์สี่เหลี่ยมที่มีรูปหน้าของสิงโตซันมาร์โก (Lion of Saint Mark) ประดับอยู่โดยรอบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐเวนิสและตัวแทนผู้หญิงของเมืองเวนิส หลังคาของหอระฆังถูกครอบด้วยยอดแหลมทรงพีระมิด และยอดบนสุดประดับด้วยกังหันอากาศ (weather vane) ในรูปแบบของอัครทูตสวรรค์กาเบรียล (archangel Gabriel) หอระฆังแห่งนี้สร้างขึ้นในรูปแบบของหอเดิม ที่สร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1514 โดยหอระฆังปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1912 หลังจากการพังทลายใน ค.ศ. 1902 และมีซ่อมใหม่ฐานรากใหม่เพื่อที่จะหยุดการทรุดตัวของหอระฆัง

หอระฆังซันมาร์โกเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบอาคารอื่นๆ ทั่วโลก โดยเฉพาะอาคารต่างๆ ในเขตเมืองเวนิช ที่ออกแบบอาคารใกล้เคียงกับหอระฆังแต่มีขนาดเล็กกว่า แบบจำลองหอระฆังซันมาร์โกยังปรากฏอยู่ทั่วโลก ได้แก่
แฟร์อัม

แฟร์อัม () เป็นเมืองตลาดทางตะวันออกเฉียงใต้ของแฮมป์เชอร์ ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ระหว่างเมืองเซาแทมป์ตันและพอร์ตสมัท มีอุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับดิน ผลิตอิฐ กระเบื้อง เครื่องปั้นดินเผา มาแต่เนิ่นนาน ปัจจุบันเศรษฐกิจหลักของเมืองแฟร์อัมได้แก่ ร้านขายปลีก คิดเป็น 15% ของประชากรท้องถิ่น
ฟาลุน

ฟาลุน () เป็นเมืองในประเทศสวีเดน มีประชากร 37,291 คน ในปี ค.ศ. 2010 ฟาลุนมีชื่อเสียงด้านการทำเหมืองทองแดงและยังคงมีความสำคัญอยู่ทั้งด้านการให้บริการและอุตสาหกรรม แม้เหมืองจะปิดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 แล้ว ในปี ค.ศ. 2001 เหมืองทองแดงฟาลุนได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
โฮโลน

โฮโลน ( ; ) เป็นเมืองชายฝั่งทะเล เป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเทลอาวีฟ ในประเทศอิสราเอล เมืองมีประชากร 184,700 คน เป็นเมืองในเขตอุตสาหกรรมที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของอิสราเอล รองจากไฮฟา
เพลาเอิน

เพลาเอิน () เป็นเมืองในรัฐแซกโซนี ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออก-ตอนกลางของประเทศ เมืองตั้งอยู่ใกล้ชายแดนรัฐบาวาเรีย และสาธารณรัฐเช็ก บนฝั่งแม่น้ำไวส์เซอเอลสเตอร์ เมืองนี้ตกเป็นของแซกโซนีใน ค .ศ. 1466
หมู่เกาะคอรัลซี

หมู่เกาะคอรัลซี () เป็นหมู่เกาะซึ่งเป็นดินแดนของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย อาณาเขตดินแดนครอบคลุม 780,000 ตารางกิโลเมตร หมู่เกาะนี้เป็นที่ที่ชาวเกย์และเลสเบียนประกาศว่าเป็นราชอาณาจักรเกย์และเลสเบียนแห่งหมู่เกาะคอรัลซี
เชสเกบุดเยยอวีตเซ

เชสเกบุดเยยอวีตเซ () หรือ บุดไวส์ () เป็นเมืองในสาธารณรัฐเช็ก เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในเขตเซาท์โบฮีเมีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำวัลตาวา เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 1265 เป็นเมืองต้นกำเนิดของเบียร์บัดไวเซอร์
แอโครเทียรีและดิเคเลีย

แอโครเทียรีและดิเคเลีย () เป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร แอโครเทียรีและดิเคเลียเป็นพื้นที่ฐานอำนาจอธิปไตยตั้งอยู่บนเกาะไซปรัส ซึ่งบริหารจัดการโดยกองทัพสหราชอาณาจักร หน่วยงานที่มีหน้าที่ดูแลที่นี่คือกระทรวงกลาโหม ดินแดนนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 254 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 7,500 คน ดินแดนนี้เป็นดินแดนที่มีข้อพิพาทกับประเทศไซปรัสต้องการที่จะปกครองดินแดนนี้แทนสหราชอาณาจักร อาณาเขตของดินแดนครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 3% ของเกาะไซปรัส ดินแดนนี้มีพื้นที่สองส่วนแยกกัน คือแอโครเทียรีมีพื้นที่ 123 ตารางกิโลเมตร และดิเคเลียมีพื้นที่ 131 ตารางกิโลเมตร แอโครเทียรีตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะไซปรัส ส่วนดิเคเลียตั้งอยู่ทางตะวันออก ซึ่งอยู่ในเขตของไซปรัสเหนือ
โรงเรียนขุนตาลวิทยาคม

โรงเรียนขุนตาลวิทยาคม () (อักษรย่อ: ข.ว., K.W.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอประเภทสหศึกษาขนาดกลาง เป็นโรงเรียนมัธยมแห่งแรกในเขตอำเภอขุนตาล ซึ่งเดิมแยกมาจากอำเภอเทิง ปัจจุบันมีอายุ ปี สังกัดสพม 36. กระทรวงศึกษาธิการ ประกอบด้วยอาคารเรียน 4 หลัง หอประชุมจำนวน 1 หลัง มีจำนวนห้องเรียนทั้งหมด 18 ห้อง แผนการจัดชั้นเรียน มีดังนี้ 3-3-3-3-3-3
ภูเบี้ย

ภูเบี้ย (; ลาว: ພູເບ້ຍ) เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในลาว ตั้งอยู่บนเทือกเขาอันนัม อยู่ทางใต้สุดของที่ราบสูงเชียงขวางในแขวงเชียงขวาง อากาศในบริเวณนี้หนาวและมีหมอก

แม้ว่าจะไม่มีหิมะบนยอดภูเบี้ยมานานหลายทศวรรษ แต่มีเอกสารแสดงว่าเมื่อประมาณช่วง พ.ศ. 2400 เคยมีหิมะตกบนยอดภูเบี้ยเป็นครั้งคราว ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2513 เครื่องบินของสายการบินแอร์อเมริกา C-130A ของสหรัฐชนภูเขานี้

พื้นที่นี้จัดเป็นพื้นที่ห่างไกล และเป็นพื้นที่ของทหารชาวม้ง ในราว พ.ศ. 2513 มีชาวม้ง 60,000 คนที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอยู่อาศัยในบริเวณนี้ และยังมีรายงานว่ามีทหารม้งจำนวนเล็กน้อยหลบซ่อนอยู่จนถึง พ.ศ. 2549 ภูเบี้ยเป็นเขตพื้นที่หวงห้ามทางการทหารใกล้กับฐานปฏิบัติการทางอากาศล่องแจ้ง จนถึง พ.ศ. 2551 ยังไม่อนุญาตให้ชาวต่างชาติเข้าไป
นิสสัน นาวารา

นิสสัน นาวารา () เป็นรถกระบะขนาดกลางที่ผลิตโดยนิสสัน เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยมาทดแทนรถกระบะรุ่นเก่าคือ นิสสัน บิ๊กเอ็ม () ซึ่งนิสสัน นาวาราเคยมีชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า นิสสัน ฟรอนเทียร์ () ด้วย ในประเทศไทยเริ่มมีการจำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2541 ซึ่งได้รับความนิยม และยังมีขายจนถึงปัจจุบัน

รุ่นที่ 1 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2540-2547 แต่ในประเทศไทย ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2541-2550 ใช้รหัสว่า D22 โดยมีเครื่องยนต์ 6 ขนาด คือ 2.4 ,2.5 ,2.7 ,3.0 ,3.2 และ 3.3 ลิตร โดยในประเทศไทยมีจำหน่ายเฉพาะรุ่น 2.7 และ 3.0 ลิตรเท่านั้น และมีเกียร์ 3 แบบคือ เกียร์ธรรมดา 4 สปีด ,เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด โดยในประเทศไทย รุ่นก่อนไมเนอร์เชนจ์มีชื่อว่า นิสสัน บิ๊กเอ็ม ฟรอนเทียร์ หลังจากไมเนอร์เชนจ์แล้วจึงได้ใช้ชื่อ นิสสัน ฟรอนเทียร์

รุ่นนี้ แม้จะผลิตในตลาดโลกช่วงปี พ.ศ. 2540-2546 แต่ในไทยนั้นผลิตช่วงปี พ.ศ. 2541-2550

รุ่นที่ 2 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2547-2557 แต่ในประเทศไทย ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2550-พ.ศ. 2557 ใช้รหัสว่า D40 โดยมีเครื่องยนต์ 3 ขนาด คือ 2.5 ,3.0 และ 4.0 ลิตร โดยในประเทศไทยมีจำหน่ายเฉพาะรุ่น 2.5 ลิตร และมีเกียร์ 3 แบบ คือเกียร์ธรรมดา 5 สปีด เกียร์ธรรมดา 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีด และมีตัวถังที่ใหญ่ขึ้นมากกว่ารุ่น D22 และมีการปรับโฉม (Minorchange) เมื่อปี พ.ศ. 2554 นอกจากนี้ นิสสันยังเคยผลิตภายใต้แบรนด์ซูซูกิสำหรับจำหน่ายในตลาดอเมริกาในชื่อ ซูซูกิ อีควอเตอร์ () อีกด้วย

รุ่นนี้ แม้จะผลิตในตลาดโลกเมื่อปี พ.ศ. 2547-ปัจจุบัน แต่ในไทยนั้นผลิตช่วงปี พ.ศ. 2550-ปัจจุบัน เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างสยามกลการและนิสสัน กว่าที่นิสสันจะเข้ามาซื้อหุ้นและลงทุนเองได้ก็คือเมื่อปี พ.ศ. 2546 และเตรียมเปลี่ยนโฉมในปี พ.ศ. 2557 เมื่อครบ 11 ปีในการทำตลาดพอดี โดยก่อนหน้านี้เคยมีข่าวว่านิสสันและมิตซูบิชิจะพัฒนารถกระบะร่วมกัน แต่ปัจจุบันได้ยุติความร่วมมือในการพัฒนารถกระบะแล้ว คงเหลือแต่ความร่วมมือในการผลิตรถ K-Car และการผลิตรถซีดานขนาดใหญ่สำหรับตลาดญี่ปุ่นเท่านั้น
ในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2557 นิสสันได้เผยโฉมนาวารารุ่นที่สาม (รู้จักกันในชื่อ เอ็นพี300 นาวารา) ใช้รหัสตัวถังว่า D23 โฉมนี้จะไม่มีสายการผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกาแต่จะมีสายการผลิตในโรงงานแห่งใหม่ที่จังหวัดสมุทรปราการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 และจะเริ่มส่งมอบเมื่อเดือนสิงหาคม โฆษกนิสสันอเมริกาเหนือ นายแดน บีดอร์ ได้กล่าวไว้ว่ารุ่นนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนโฉมกับฟรอนเทียร์โฉม D40 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา สำหรับรุ่นยุโรปได้ใช้เครื่องยนต์ 2.3 ลิตรจากนิสสัน เอ็นวี400

ในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เมอร์เซเดส-เบนซ์ได้เผยโฉมรถกระบะต้นแบบ 2 คันชื่อว่า "เอ็กซ์-คลาส" โดยเอ็กซ์-คลาสจะใช้พื้นฐานเดียวกันกับนิสสัน นาวาราโฉมนี้ และจะได้ขึ้นสายผลิตในโรงงานที่ประเทศสเปน (บาเซโลน่า) และที่ประเทศอาเจนติน่า (คอร์โดบา) เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอ็กซ์-คลาส จะไม่มีการทำตลาดในประเทศไทย

เรโนลท์ได้เผยโฉมกระบะเวอร์ชันผลิตจริงบนพื้นฐานของนิสสัน นาวาราหลังจากที่ได้ให้ชมตัวต้นแบบไปแล้วในงานปารีส มอเตอร์โชว์ เดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2559
ปลากดกลับหัว

ปลากดกลับหัว หรือ ปลาอัพไซด์ดาวน์แคทฟิช () เป็นชื่อสามัญของปลาหนังน้ำจืดหลายชนิด หลายสกุล ที่มีพฤติกรรมว่ายน้ำกลับหัวในลักษณะตีลังกาได้ ซึ่งได้แก่ทั้งหมดนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็กและมีพฤติกรรมการว่ายน้ำที่แปลก รวมกับสีสันที่สวยงาม แลดูเพลินตา
วิจิตร สุขสมปอง

วิจิตร สุขสมปอง (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 — ) เป็นนักยิงธนูชาวไทย ผู้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล และจบการแข่งขันโดยอยู่ในอันดับที่ 36 ด้วยคะแนน 2,032 คะแนน
โดะระงะนะ

โดะระงะนะ หรือที่รู้จักในชื่อ ไคเทะโอะโบะเอะรุ โดะระงะนะ () เป็นเกมการศึกษาภาษาญี่ปุ่นในระบบนินเทนโดดีเอส ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 โดยอิงจากรายการโทรทัศน์ "โดราเอมอน" ในเกมนี้ บรรดาเด็กชาวญี่ปุ่นจะต้องเรียนรู้คะตะกะนะ, ฮิระงะนะ และศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่สอนโดยโดราเอมอน ทั้งยังได้เรียนรู้ถึงการลากเส้นและรูปร่าง รวมถึงยังจับคู่อักษรคะตะกะนะกับอักษรฮิระงะนะได้อย่างถูกต้อง

เว็บไซต์แฟมิซือให้คำวิจารณ์เกมดังกล่าวในเชิงบวกและให้คะแนนที่ 95 คะแนน
บัส-แตร์

บัส-แตร์ () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของดินแดนกัวเดอลุป ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ 5.78 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 11,894 คน
คิงเอ็ดเวิร์ดพ็อยนต์

คิงเอ็ดเวิร์ดพ็อยนต์ () เป็นศูนย์กลางการบริหารของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเซาท์จอร์เจีย พิกัดอยู่ที่ 54 ° 17 '36 ° 30' w ที่นี่เป็นที่ตั้งของท่าเรือ และเป็นที่แห่งเดียวในเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน
งูเขียวหางไหม้

"สำหรับงูเขียวจำพวกอื่น ดูที่: งูเขียว"

งูเขียวหางไหม้ () เป็นงูที่อยู่ในสกุล "Trimeresurus" ในวงศ์งูพิษเขี้ยวพับ (Viperidae)

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีหัวยาวมนใหญ่เป็นรูปสามเหลี่ยม คอเล็ก ตัวอ้วนสั้น ปลายหางมีสีแดง ลำตัวมีสีเขียวอมเหลืองสด บางตัวมีสีเขียวอมน้ำเงิน หางสีแดงสด บางตัวมีหางสีแดงคล้ำเกือบเป็นสีน้ำตาล อันเป็นที่มาของชื่อ จัดเป็นงูพิษอ่อน ผิดไปจากงูสกุลหรือชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยผู้ที่ถูกกัดจะไม่ถึงกับเสียชีวิต นอกจากเสียแต่ว่ามีโรคหรืออาการอื่นแทรกแซง โดยผู้ที่ถูกกัดจะมีอาการปวดอย่างรุนแรงทันทีที่ถูกกัด แล้วค่อย ๆหายใน 5-6 ชั่วโมง บริเวณที่ถูกกัดจะบวมอย่างรวดเร็วในระยะ 3-4 วันแรก จากนั้นจะค่อย ๆ ยุบบวมในเวลา 5-7 วัน อาจจะมีเลือดออกจากรอยเขี้ยว แต่ไม่มาก หากมีอาการมากกว่านี้ถือว่าเป็นอาการหนัก

เป็นงูที่เลื้อยช้า ๆ ไม่รวดเร็ว มีนิสัยดุและฉกกัดเมื่อเข้าใกล้ ชอบอาศัยตามซอกชายคา, กองไม้, กระถางต้นไม้, กอหญ้า ออกหากินในเวลากลางคืนทั้งบนต้นไม้ และตามพื้นดินที่มีหญ้ารก ๆ โดยกิน นก, จิ้งจก, ตุ๊กแก, สัตว์ฟันแทะ รวมถึงสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร ขณะเกาะนอนบนกิ่งไม้ จะใช้ลำตัวและหางรัดพันยึดกับกิ่งไม้ไว้ โดยปกติ เป็นงูที่ออกลูกเป็นตัวครั้งละประมาณ 8-12 ตัว แต่ก็มีบางชนิดเหมือนกันที่ออกลูกเป็นไข่

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงหมู่เกาะแปซิฟิก พบประมาณ 35 ชนิด ในประเทศไทย พบชุกชุมในภาคกลางและภาคตะวันออก เช่น งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง ("T. trigonocephalus"), งูเขียวหางไหม้ลายเสือ ("T. purpureomaculatus"), งูหางแฮ่มกาญจน์ ("T. kanburiensis"), งูปาล์ม ("T. puniceus") เป็นต้น โดยมีชนิดที่ค้นพบใหม่ คือ งูเขียวหางไหม้ภูเก็ต ("T. phuketensis") ที่พบในป่าดิบชื้น ในจังหวัดภูเก็ต เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552
รายชื่อรางวัลที่ธงไชย แมคอินไตย์ได้รับ

รางวัลที่ได้รับของ ธงไชย แมคอินไตย์ ในวงการบันเทิงประเภทรางวัลทางด้านดนตรี ละคร ภาพยนตร์ รวมทั้งรางวัลส่งเสริมภาพลักษณ์ และรางวัลอื่นๆที่ไม่เกี่ยวข้องกับผลงาน ที่ได้รับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 - ปัจจุบัน

หมายเหตุ : ไม่รวมเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเหรียญเชิดชูเกียรติต่างๆ

เกียรติประวัติที่สำคัญ โดยสถาบันต่างๆ ทั้งภาครัฐ และภาคเอกชน มีการมอบรางวัล รวมทั้งทำการสำรวจ และจัดอันดับบุคคล ตลอดจนผลงานที่โดดเด่น และมีภาพลักษณ์ที่เป็นแบบอย่างด้านต่างๆ เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้กับศิลปิน ในส่วนของธงไชยมีรายละเอียดบางส่วนดังนี้
เล ขา เฟียว

เล ขา เฟียว () เป็นผู้ที่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ในขณะที่เป็นนายทหารอาวุโส

เฟียวเกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ที่จังหวัดทัญฮว้า เฟียวเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2482 และเข้าร่วมในการต่อต้านฝรั่งเศส สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการทหาร และไปศึกษาต่อทางด้านการทหารในสหภาพโซเวียต ขณะเป็นทหารในกองทัพ เขาได้ร่วมรบในสงครามอินโดจีนทั้งสองครั้ง และได้ไปประจำการในกัมพูชาตั้งแต่ พ.ศ. 2527 – 2531 จากนั้น ได้เข้าสู่คณะกรรมการกลางของพรรคใน พ.ศ. 2534 และได้เป็นคณะกรรมการถาวรใน พ.ศ. 2539 นโยบายของเขาเน้นอนุรักษนิยมที่กังวลผลกระทบจากการปฏิรูปตลาด แต่วางตัวเป็นกลางต่อการใช้นโยบายโด๋ยเม้ย เขาออกจากคณะกรรมการกลางใน พ.ศ. 2533
เมอลายูอิซลัมเบอราจา

เมอลายูอิซลัมเบอราจา () เป็นวลีทางการเมืองที่ใช้ในบรูไน แปลว่า "ราชาธิปไตยอิสลามมลายู" เป็นปรัชญาการปกครองของบรูไนที่สมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล โบลเกียห์ ทรงประกาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2527 จุดประสงค์ของระบอบนี้คือเพื่อต่อต้านการนับถือศาสนาอิสลามแบบเคร่งครัดจากภายนอกที่กำลังเข้าสู่บรูไนและการสร้างความชอบธรรมให้กับการปกครองของราชวงศ์ วิชาเมอลายูอิซลัมเบอราจาได้รับการกำหนดให้เป็นวิชาบังคับในโรงเรียนและมหาวิทยาลัย และทำให้เกิดข้อห้ามทางศาสนาหลายประการที่เป็นเอกลักษณ์ของสังคมบรูไน
เหงียน วัน ลิญ

เหงียน วัน ลิญ () เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2529 – มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขามีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจหรือโด๋ยเม้ย และริเริ่มให้ถอนทหารเวียดนามออกจากกัมพูชา

ลิญเกิดในฮานอยเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 มีชื่อเดิมว่าเหงียน วัน กุ๊ก เขาไปเติบโตที่ภาคใต้และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาถูกฝรั่งเศสจับขังไว้ เมื่อพ้นโทษเขาได้ทำงานกับเล สวน ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคที่โดดเด่นในภาคใต้ หลังการรวมเวียดนาม เขาได้เป็นคณะกรรมการเมืองโฮจิมินห์ซิตี แต่ต่อมาได้หมดบทบาททางการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2521–2522 เพราะคัดค้านการใช้นโยบายสังคมนิยมในดินแดนที่เป็นเวียดนามใต้เดิม เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2541 ในโฮจิมินห์ซิตี
เล ดึ๊ก เถาะ

เล ดึ๊ก เถาะ () เป็นสมาชิกอาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม และเป็นผู้ที่เข้าร่วมการเจรจาจนเกิดข้อตกลงสันติภาพปารีส ที่ยุติการแทรกแซงทางทหารของสหรัฐในสงครามเวียดนาม

เถาะเกิดเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2454 ที่จังหวัดห่านาม บิดาเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศส เถาะเข้าร่วมในการต่อต้านฝรั่งเศสโดยเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน เคยถูกจับและถูกจำคุกหลายปี เมื่อถูกปล่อยตัวจึงเข้าร่วมกับโฮจิมินห์ เขาเป็นคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ที่รับผิดชอบสาขาพรรคในภาคใต้

ในปี พ.ศ. 2516 เถาะได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ร่วมกับเฮนรี คิสซินเจอร์ แต่เขาปฏิเสธรับรางวัลดังกล่าว

เถาะมีบทบาทสำคัญในการรุกรานกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2521 และต่อต้านการปฏิรูปเศรษฐกิจ ผลของแรงกดดันจากนานาชาติทำให้เขาต้องออกจากคณะกรรมการกลางใน พ.ศ. 2529 เถาะเสียชีวิตเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งทำให้เวียดนามยอมอ่อนข้อในปัญหากัมพูชา
งูเห่าพ่นพิษ

งูเห่าพ่นพิษ () เป็นงูเห่ากลุ่มหนึ่ง ที่สามารถพ่นพิษออกจากต่อมพิษได้ แทนที่จะกัดเหมือนงูเห่าหรืองูทั่วไป

งูเห่าพ่นพิษ สามารถพ่นพิษได้ไกลถึง 2 เมตร โดยแรงบีบจากกล้ามเนื้อบีบต่อมพิษและบังคับออกผ่านไปยังข้างหน้าหลุมที่ซอกของเขี้ยว แต่เดิมเคยเชื่อว่า งูเห่าพ่นพิษออกมาจากการไล่ลมออกจากปอดเพื่อขับพิษไปข้างหน้า ซึ่งได้รับการพิสูจน์แล้วว่าผิด

พิษของงูเห่าพ่นพิษหากถูกผิวหนังจะไม่เกิดผลใด ๆ แต่ถ้าโดนเข้าตา จะทำให้ตาบอดได้ หากไม่ได้รับการรักษาที่ถูกวิธีและท่วงทันเวลา เพราะมีฤทธิ์ทำให้กระจกตาบวม ซึ่งงูก็จะเล็งที่ตาของศัตรูที่มาคุกคามด้วย ซึ่งพิษของงูเห่าพ่นพิษมีผลกระทบและทำให้เหยื่อมีอาการอัมพาตได้รุนแรงกว่างูเห่าทั่วไป

งูเห่าพ่นพิษมีรูปร่างและลักษณะทั่วไปคล้ายกับงูเห่าชนิดที่พ่นพิษไม่ได้ ยากแก่การแยกแยะได้จากลักษณะภายนอก พบแพร่กระจายพันธุ์ได้ทั้งในทวีปเอเชียและแอฟริกา สำหรับในประเทศไทยมีงูเห่าพ่นพิษอยู่ 2 ชนิด

แอฟริกา:

เอเชีย:

นอกจากนี้แล้วยังมีงูบางชนิดที่ไม่จัดว่าเป็นงูเห่า ก็ยังสามารถพ่นพิษได้ด้วย เช่น งูเห่าพ่นพิษคอวงแหวน ("Hemachatus haemachatus") ที่พบในทวีปแอฟริกา และงูเขียวหางไหม้หมั่งฉั่น ("Trimeresurus mangshanensis") ที่พบเฉพาะในมณฑลหูหนาน ประเทศจีน
ราชันย์ผู้กล้า กาโอไกการ์

ราชันย์ผู้กล้า กาโอไกการ์' () เป็นอนิเมะทีวีละครชุดเริ่มออกอากาศในปี ค.ศ. 1997 สร้างสรรค์ซันไรอิส ภายใน "สตูดิโอ 7" ภายใต้การกำกับของ โยชิโตโมะ โยเนตะนิ และเป็นซีรีส์ที่แปดและเป็นชีรีส์ชุดสุดท้ายในยูฉะซีรีส์ ได้รับทุนจากทาการะ และผลิตโดย ซันไรส์

คริสต์ศักราชที่ 21 หลังจากที่มนุษย์ได้พบกับสิ่งมีชีวิตลึกลับจากต่างดาว EI-01 ได้สองปี ได้มีการตั้งหน่วยงาน Gusty Geoid Guard เรียกย่อๆว่า GGG ขึ้นเพื่อคอยรับมือการโจมตีของเหล่า "ซอนดาเรี่ยน" ที่อาศัยการเข้าสิงร่างมนุษย์โดยการหลอมรวมกับเครื่องจักรกลและจิตด้านลบของมนุษย์ และสมาชิกคนสำคัญของหน่วย GGG ในการกำจัดเหล่าผู้รุกรานนี้ก็คือ ชิชิโอ ไก นักบินอวกาศที่รอดตายจากเหตุการณ์เมื่อสองปี และตอนนี้เขาได้ถูกดัดแปลงและเปลี่ยนร่างกายเป็นไซบอร์กที่สามารถรวมร่างกับหุ่นยนต์สิงโตกาเลออนจนกลายเป็น เกราะจักรกลไกการ์ และ สามารถรวมร่างสุดท้ายกับกาโอแมชชีนจนกลายร่างเป็นหุ่นยักษ์ "กาโอไกการ์" ที่สามารถเข้าต่อสู้กับ ซอนดาเรี่ยน และสามารถดึงแกนกลาง "ซอนเดอร์เมทัล" ให้ อามามิ มาโมรุ เด็กชายที่มีพลังพิเศษ "ชำระล้าง" เมทัลเหล่านั้นได้

ถึงเวลาแล้วที่เหล่านักรบราชันย์ผู้กล้าจะออกกำจัดเหล่าร้ายให้สิ้นไปจากโลกใบนี้
บีโอโก

บีโอโก () เป็นเกาะและส่วนที่อยู่ทางเหนือสุดของประเทศอิเควทอเรียลกินี และเป็นที่ตั้งของกรุงมาลาโบเมืองหลวงของประเทศ ตั้งอยู่ในอ่าวกินี ห่างจากชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกา (ประเทศแคเมอรูน) ออกไป 32 กิโลเมตร มีพื้นที่ของ 2,017 ตารางกิโลเมตร (779 ตารางไมล์) บีโอโกเป็นเกาะภูเขาไฟ ยอดเขาสูงสุดชื่อปีโกบาซีเล (Pico Basile) มีความสูง 3,012 เมตร (9,882 ฟุต)
สิ่งแวดล้อม

สิ่งแวดล้อม หมายถึง

นอกจากนี้ยังอาจหมายถึง
ประชากรศาสตร์ลาว

ต่อไปนี้เป็นการบรรยายลักษณะประชากรลาว

คาดว่ามีประชากรลาวประมาณ 6.48 ล้านคน ใน เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 การกระจายตัวทั่วประเทศไม่สม่ำเสมอ ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงและเวียงจันทน์ ที่มีผู้อยู่อาศัยถึง 569,000 คนใน พ.ศ. 2542 ความหนาแน่นของประชากรเป็น 23.4 คนต่อตารางกิโลเมตร 
ภาพของประชากรลาวไม่ชัดเจน เพราะรัฐบาลแบ่งกลุ่มประชากรตามพื้นที่ที่อยู่อาศัยแทนที่จะใช้เชื้อชาติ ลาวลุ่มมี 68% ลาวเทิงมี 22% ลาวสูง (รวมชาวม้งและเย้า) 9% ชนกลุ่มน้อยชาวเวียดนามมี 2%

กลุ่มชาติพันธุ์ลาวเป็นกลุ่มที่อาศัยในที่ราบลุ่มและเรียกว่าลาวลุ่ม เป็นกลุ่มที่มีความโดดเด่นทางการเมืองและวัฒนธรรม คิดเป็น 60% ของประชากรทั้งหมด กลุ่มชาติพันธุ์ลาวเป็นส่วนหนึ่งของชาวไท-ไตที่อพยพลงมาจากประเทศจีน ทางภาคเหนือเป็นที่อยู่ของลาวสูง ได้แก่ ชนเผ่าแม้ว-เย้า กลุ่มชนที่พูดภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก และทิเบต-พม่า เช่น ชาวม้ง ชาวเย้า ชาวอาข่าและชาวลาหู่ ซึ่งเข้ามาในบริเวณนี้ราวพุทธศตวรรษที่ 24 เขตภูเขาทางภาคกลางและภาคใต้เป็นที่อยู่ของลาวเทิงหรือกลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร ชนกลุ่มน้อยชาวจีนและเวียดนามอาศัยอยู่ในเมือง แต่ก็ได้อพยพออกจากลาว 2 ครั้งใหญ่ๆคือหลังจากที่ลาวได้รับเอกราช และหลัง พ.ศ. 2518

ศาสนาหลักของลาวเป็นศาสนาพุทธนิกายเถรวาท การนับถือธรรมชาติเป็นศาสนาของชนเผ่าต่างๆ มีผู้นับถือศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลามจำนวนหนึ่ง ภาษาราชการและภาษาหลักของประเทศคือภาษาลาว ชาวลาวเทิงและลาวสูงจะใช้ภาษาของเผ่าตนเอง ภาษาฝรั่งเศสเคยใช้มากในสมัยที่เป็นอาณานิคม ตแต่ปัจจุบันกำลังลดลง และใช้ภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้น

จากข้อมูลใน พ.ศ. 2553 ประชากรลาวเพิ่มขึ้นจาก 1.7 ล้านคนใน พ.ศ. 2493 เป็น 8.2 ล้านคนใน พ.ศ. 2553 จนถึง พ.ศ. 2543 ประชากรวัยเด็ก 0-14 ปี คิดเป็น 40% ของประชากรทั้งหมด อัตราการเจริญพันธุ์ของประชากรลดลง สัดส่วนของประชากรวัยสูงอายุต่ำ คิดเป็นเพียง 3.9%

ใน พ.ศ. 2538 รัฐบาลของลาวระบุว่ามีกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งสิ้น 149 กลุ่ม โดยเป็นเชื้อชาติหลักๆ 47 กลุ่ม รัฐบาลลาวจะใช้คำว่าชนชาติส่วนน้อยในการกล่าวถึงกลุ่มชาติพันธุ์อื่นที่ไม่ใช่ลาว แต่จะไม่ใช้คำว่าชนพื้นเมือง มีการใช้ภาษาต่างกันถึง 82 ภาษา กลุ่มที่สำคัญได้แก่ ลาว 55% ชาวขมุ 11% ชาวม้ง 8% ชาวเวียดนาม2% กลุ่มอื่นๆ 26% (พ.ศ. 2548)
เกสตาปู

เกสตาปู (Gestapu) เป็นคำย่อในภาษาอินโดนีเซียที่ย่อมาจากขบวนการ 30 กันยายน (Gerakan September Tiga Puluh) ซึ่งเป็นคำที่ฝ่ายรัฐบาลใช้เรียกกลุ่มที่ก่อรัฐประหารแต่ล้มเหลวเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2508

รัฐประหารครั้งนี้นำโดยทหารบกและทหารอากาศจำนวนหนึ่ง มีผู้บัญชาการกองพันจากหน่วยรักษาความปลอดภัยของซูการ์โนเป็นหัวหน้า เข้าลักพาตัวนายพลอาวุโสในกองทัพจำนวน 6 คน รวมทั้งพลโทอะด์มัด ยานิ ผู้บัญชาการทหารบก ผู้ถูกลักพาตัวทั้งหมด ถูกนำไปไว้ที่ฐานทัพอากาศฮาลิม และถูกสังหารในที่สุด ศพถูกนำไปทิ้งน้ำ จากนั้น กลุ่มกบฏได้ประกาศจัดตั้งสภาปฏิวัติ พลตรีซูฮาร์โต นายพลที่สำคัญคนหนึ่งในขณะนั้น และไม่ได้ถูกลักพาตัวได้เข้ายึดอำนาจและปราบปรามกลุ่มรัฐประหารได้ภายใน 2 วัน

พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ ผู้สนับสนุนและสมาชิกพรรคถูกกองกำลังฝ่ายความมั่นคงและกลุ่มอิสลามหัวรุนแรงทำร้ายร่างกาย นอกจากนั้น ความเชื่อถือในตัวซูการ์โนลดลง เพราะซูการ์โนไปปรากฏตัวที่ฐานทัพระหว่างเกิดรัฐประหาร การที่เขาไม่ประณามกลุ่มที่สังหารนายพลและยังออกมากล่าวว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องภายในกองทัพ ทำให้คะแนนนิยมของเขาลดลงมาก สุดท้าย ซูการ์โนจึงต้องยอมให้ซูฮาร์โตขึ้นมาบริหารประเทศ และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียกลายเป็นพรรคนอกกฎหมาย