seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก

ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก (.NET Framework) คือแพลตฟอร์มสำหรับพัฒนาซอฟต์แวร์สร้างขึ้นโดยไมโครซอฟท์ โดยรองรับภาษาดอตเน็ตมากกว่า 40 ภาษา ซึ่งมีไลบรารีเป็นจำนวนมากสำหรับการเขียนโปรแกรม รวมถึงบริหารการดำเนินการของโปรแกรมบนดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก โดยไลบรารีนั้นได้รวมถึงส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ การเชื่อมต่อฐานข้อมูล วิทยาการเข้ารหัสลับ ขั้นตอนวิธี การเชื่อมต่อเครือข่ายคอมพิวเตอร์ และการพัฒนาเว็บแอปพลิเคชัน

โปรแกรมที่เขียนบนดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก จะทำงานบนสภาพแวดล้อมที่บริหารโดย Common Language Runtime (CLR) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก โดย CLR นั้นเตรียมสภาพแวดล้อมเสมือน ทำให้ผู้พัฒนาไม่ต้องคำนึงถึงความสามารถที่แตกต่างระหว่างหน่วยประมวลผลต่างๆ และ CLR ยังให้บริการด้านกลไกระบบความปลอดภัย การบริหารหน่วยความจำ และException handling ดอตเน็ตเฟรมเวิร์กนั้นออกแบบมาเพื่อให้การพัฒนาซอฟต์แวร์ง่ายขึ้น รวดเร็วขึ้น และปลอดภัยขึ้นกว่าเดิม

ดอตเน็ตเฟรมเวิร์กนั้นยังได้เป็นส่วนประกอบในระบบปฏิบัติการวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 และวินโดวส์วิสตา ซึ่งรุ่นแรกได้ออกในปีพ.ศ. 2545 รุ่นที่สองได้ออกในปีพ.ศ. 2548 ซึ่งตั้งแต่รุ่นแรกถึงรุ่นสองนั้นได้รองรับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์เกือบทุกรุ่น และรุ่นที่สาม ซึ่งเป็นรุ่นปัจจุบันได้ออกวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยได้รองรับวินโดวส์เอกซ์พี SP2 วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 SP1 และวินโดวส์วิสตา
สุกรี เจริญสุข

รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ สุกรี เจริญสุข หรือ ดร.แซ็ก (เกิด พ.ศ. 2495 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช) เป็นผู้ก่อตั้ง ผู้อำนวยการและคณบดีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์
ในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ทั้งยังเป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรีคลาสสิกเยาวชน ดร.แซ็ก เชมเบอร์ ออร์เคสตรา

รองศาสตราจารย์ ดร.สุกรี เจริญสุข เกิดที่อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช บิดามีอาชีพครู และเป็นนักร้องเพลงบอก ดนตรีพื้นบ้านของภาคใต้ จึงมีความคุ้นเคยกับดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ท่านได้เข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา ในอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช และเริ่มเล่นดนตรีกับวงโยธวาทิตของโรงเรียนจนได้เป็นหัวหน้าวง จากนั้นศึกษาต่อที่วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และต่อมาได้ศึกษาต่อระดับปริญญาตรีด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยทักษิณ) จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2518 รับราชการเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยครูจันทรเกษม และรับงานเสริมโดยการเล่นดนตรีตามร้านอาหารย่านพัฒนพงศ์และพัทยา ชื่นชอบการเล่นแซกโซโฟนเป็นพิเศษ

ในปี 2521 รองศาสตราจารย์ ดร.สุกรี เจริญสุขเดินทางไปสหรัฐอเมริกา เพื่อศึกษาต่อปริญญาโทและเอก ที่มหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นโคโลราโด โคโลราโด จบปริญญาเอกสาขาการเล่นและสอนแซกโซโฟน เมื่อปี 2528 และได้บรรจุเป็นอาจารย์ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

รองศาสตราจารย์ ดร.สุกรี เจริญสุขเคยทำนิตยสารเกี่ยวกับดนตรี ชื่อ ถนนดนตรี เคยจัด รายการดนตรีคลาสสิก ทาง สถานีวิทยุจุฬาฯ F.M.101.5 MHz เปิดร้านซ่อมเครื่องดนตรี และ โรงเรียนสอนดนตรี ชื่อ Dr. Sax ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนสอนดนตรีเอื้อมอารีย์

ในปี 2557 ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชาเป็นนายกรัฐมนตรี และแต่งตั้งศาสตราจารย์ นายแพทย์ รัชตะ รัชตะนาวิน อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข รศ.ดร.สุกรีได้แถลงข่าวเรียกร้องให้ศ.นพ.รัชตะลาออกจากตำแหน่งอธิการบดีหรือรัฐมนตรีอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยเขากล่าวว่า"ตนไม่เห็นด้วยที่อธิการบดี จะนั่งควบทั้งตำแหน่งอธิการบดี และตำแหน่ง รมว.สาธารณสุข เนื่องจากมหาวิทยาลัยถือแหล่งบ่มเพาะปัญญา ซึ่งผู้นำควรจะต้องมีสามัญสำนึก อีกทั้งมหาวิทยาลัยมหิดลมีปรัชญาว่าปัญญาของแผ่นดิน แต่การที่ ศ.นพ.รัชตะ ไม่ยอมลาออกจากตำแหน่งอธิการบดี กำลังจะกลายเป็นปัญหาของแผ่นดิน เพราะการนั่งควบทั้งสองตำแหน่งอาจเป็นเรื่องของการมีผลประโยชน์ทับซ้อน และยังเป็นเรื่องของสามัญสำนึกของคนที่เป็นครู อาจารย์" และได้ประท้วงโดยการนำปี๊บมาคลุมศีรษะ รอบปี๊บ 3 ด้านมีข้อความเรียกร้องให้ ศ.นพ.รัชตะ ลาออกจากตำแหน่งอธิการบดี ดังนี้ “ขอโทษด้วยรับไม่ได้ต้องใช้ปี๊บคลุมหัวไว้กลัวถูกปี๊บคลุมหัว จะเตะปี๊บ ตีปี๊บ ไม่โดนตัว ปี๊บคลุมหัวน่าอับอายไร้สำนึก” ,“ฤๅบ้านเมืองนี้หมดสิ้นความดี สามัญสำนึกบ่มีหมดสิ้น จิ้งจกกิ้งก่ามีประจบเกลื่อน ผู้กล้าหดหัวเหี้ยนในกระดอง” และ “อายจนหน้าชา ซื้อปี๊บมาคลุมหัว อายเขาไปทั่ว เอาปี๊บคลุมหัวไม่ให้หน้าชา” นอกจากนั้น ยังมีการแจกโปสการ์ด ภาพนายสุกรี เอาปี๊บคลุมหัว ซึ่งมีข้อความ “ความสูงส่งของของอาชีพครูและหมอ คือสามัญสำนึก หากครูและหมอไม่มีสามัญสำนึกประเทศชาติก็หายนะ”
ณัฐ ภมรประวัติ

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ ณัฐ ภมรประวัติ (29 พฤศจิกายน 2471 – 16 กุมภาพันธ์ 2547) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล อดีตกรรมการมูลนิธิจุฬาภรณ์ ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2536 สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ จากผลงานเด่นด้านพยาธิวิทยาของโรคตับ ศาสตราจารย์ ดร.ณัฐ ภมรประวัติ เป็นชาวเชียงใหม่ เกิดในตระกูลแพทย์ประจำราชสำนัก ท่านเป็นบุตรคนที่ 1 ในจำนวน 2 คน ของหลวงอายุรกิจโกศล และท่านผู้หญิงยุภา อายุรกิจโกศล
ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี

ศาสตราจารย์คลินิกเกียรติคุณ นายแพทย์ ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี หรือมักเรียกกันว่า หมอหลวง (5 ตุลาคม พ.ศ. 2475 - 20 กันยายน พ.ศ. 2553) ซึ่งเป็นแพทย์ที่เคยถวายการรักษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ผู้มีส่วนร่วมในการก่อตั้งสถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว และวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ กับทั้งเคยดำรงตำแหน่งกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ สมาชิกสมัชชาแห่งชาติ และสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
อำเภอบ้านเขว้า

อำเภอบ้านเขว้า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ

อำเภอบ้านเขว้ามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้

อำเภอบ้านเขว้าแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอบ้านเขว้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่เดินทางออกจากตัวเมืองชัยภูมิ แยกออกจากตัวเมืองชัยภูมิตรงจุดเริ่มต้นที่เขียนว่าห้าแยกโนนไฮ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 13 กิโลเมตร จุดเด่นของอำเภอ จะมีผลิตภัณฑ์กลุ่มทอผ้าไหมมากมาย มีมากกว่า 30 ร้าน
มะละกอ

มะละกอ เป็นไม้ผลชนิดหนึ่ง สูงประมาณ 5-10 เมตร มีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลาง ถูกนำเข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ผลดิบมีสีเขียว เมื่อสุกแล้วเนื้อในจะมีสีเหลืองถึงส้ม นิยมนำมารับประทานทั้งสดและนำไปปรุงอาหาร เช่น ส้มตำ ฯลฯ หรือนำไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ก็ได้

คุณค่าทางโภชนาการของมะละกอดิบ ต่อ 100 กรัม
ตัวเลขมอญ

ระบบการนับเลข ( "แลโมกสังขฺยา") ของภาษามอญ เป็นการใช้ตัวเลข ( "(แ)กนอน") เป็นตัวบ่งบอกค่าจำนวน วิธีการนับและเรียงลำดับ จะเหมือนกับอักษรภาษาอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหฺมี โดยวางตัวเลขลงตามหลักแบบเดียวกับเลขฮินดู-อารบิก โดยหลักหน่วยอยู่ทางขวามือ ไล่เพิ่มไปทางซ้ายเป็น หลักสิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน โดยต้องใส่ให้ครบตามจำนวนหลักที่มี เช่น ตรงกับเลขไทย ๑๐ ส่วน 2006 ก็เขียน ตรงกับเลขไทย ๒๐๐๖ โดยไม่มีเครื่องหมายจุลภาคคั่น เป็นต้น ส่วนวิธีอ่าน ให้อ่านในระบบหลัก รูปแบบเดียวกับอักษรภาษาอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหฺมี ดังนี้
โทโยตะ

โทโยตะ () เป็นชื่อเมืองในเขตมิกาวะในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนาโงยะและเป็นที่ตั้งของบริษัทผลิตรถยนต์โตโยต้า

ในปี 2549 ตามสัมมโนมีประชากร 414,840 คน
เชิญยิ้ม

เชิญยิ้ม เป็นคณะตลกที่โด่งดังคณะหนึ่งในเมืองไทย ก่อตั้งและนำโดย 4 คน สรายุทธ สาวยิ้ม โน้ต เชิญยิ้ม เพชร โพธิ์ทอง ศรีหนุ่ม เชิญยิ้ม เมื่อ เพชร โพธิ์ทอง ออกจากคณะ มาอยู่วงลูกทุ่ง สรายุทธ สาวยิ้ม ก็เลยดึง เป็ด เชิญยิ้ม จากตลก 4 ทะเล้น ส่วน ศรีหนุ่ม มาจากลูกทุ่งดารา สุริยา ชินพันธุ์ โน้ต มาจากลิเกบรรหาร ศิษย์ หอมหวล นาคศิริ สรายุทธ มาจากลิเกมันทะลุฟ้า

ปี พ.ศ. 2525 สรายุทธ สาวยิ้ม เสียชีวิตเพราะถูกยิงโดยคนเมาที่ทะเลาะกันที่ ออสการ์ คาเฟ่ (ออสการ์ อพาร์ทเมนท์ในปัจจุบัน)
คณะเชิญยิ้มก็เลยถึงจุดหักเห จึงดันอ้วน เชิญยิ้ม มือกลองของคณะขึ้นมาเล่นแทน และต่อมาก็ได้แตกหน่อมาเป็นคณะย่อยๆ หลายคณะ กระทั่งถึงปัจจุบันนี้
เค็นจิ มัตสึมูระ

เค็นจิ มัตสึมูระ (; คำแปล: 松村-"หมู่บ้านต้นสน", 謙二-"ลูกชายคนที่สอง") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 มีสถิติการชกทั้งหมด 20 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 7

มัตสึมูระเป็นนักมวยที่มีความทรหดอดทนมากคนหนึ่ง เคยชกชิงแชมป์โลก 2 ครั้ง กับ เขาทราย แกแล็คซี่ เจ้าของตำแหน่งชาวไทย ที่เมืองโคเบะ แม้ว่าจะเป็นฝ่ายแพ้ไปถึง 2 ครั้งก็ตาม โดยในตอนที่ขึ้นแชมป์โลกนั้นถือเป็นนักมวยความหวังที่หมายมั่นจะเป็นแชมป์โลกคนหนึ่งของญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน โดยตลอดชีวิตการชกเคยชิงแชมป์โลกถึง 4 ครั้ง ล้วนแต่เป็นในรุ่น 115 ปอนด์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเลย
หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา

หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2510 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 47 (น็อค 26) แพ้ 13 
เอสปีโนซ่าขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน วลาดิเมอร์ ราฟฟั ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน อาลี บลังกาเมื่อ พ.ศ. 2529 ชนะน็อครูเบน เดอ ลาครูซ ยก 9 และชนะคะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ฮวน โฮเซ เอสตราดา ยก 10 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา เอสปีโนซ่าได้ครองแชมป์มลรัฐแคลิฟอร์เนียในรุ่นแบนตัมเวท และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าแชมป์โลกคือเขาค้อ แกอล็คซี่ ล้มหมดสติในยกที่ 1 ทำให้เอสปีโนซาเป็นฝ่ายชนะน็อค และได้แชมป์โลกมาครอง เขาป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้น็อค อิสราเอล คอนเทรรัส ยก 5 ที่ ฟิลิปินส์

หลังจากเสียแชมป์โลก เอสปีโนซ่า เลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวทและชกชนะรวด รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ เมื่อ พ.ศ. 2535 ต่อมา เอสปีโนซาได้ชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ราอูล มาร์ติเนซ โมรา ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2536 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อะเลฮานโดร กอนซาเลซ ยก 2 ที่ เม็กซิโก ไม่ได้แชมป์ และเคยชนะน็อค สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2538 ด้วย เอสปีโนซาได้ครองแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน มานูเอล เมดินา ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น ป้องกันแชมป์โลกไว้ได้ถึง 7 ครั้ง ซึ่งการชกป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 ของเอสปีโนซ่ากับเซซาร์ โซโต้ เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ได้รับการบันทึกว่าเป็นการชกมวยชิงแชมป์โลกที่มียอดคนดูมากที่สุดในโลก โดยประมาณคนดูนับแสนคน เอสปีโนซาเสียแชมป์ไปเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน เซซาร์ โซโต ที่ สหรัฐ

ในปีต่อมา เอสปีโนซาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมที่ว่างอีก เมื่อ 14 เมษายน พ.ศ. 2543 แต่เป็นฝ่านแพ้คะแนนโดยเทคนิค กูตี เอสปาดาส จูเนียร์ ที่ เม็กซิโก ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง มีทั้งแพ้และชนะ แต่ไม่ได้ชิงแชมป์โลกอีก เขาได้ชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค คาร์ลอส นาวาร์โร ยก 7 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค คาร์ลอส นาวาร์โรอีกครั้งในยกที่ 3 จากนั้น เอสปีโนซาก็แขวนนวมไป สถิติการชก boxrec.com
อัลเบร์โต กัสโตร

อัลเบร์โต กัสโตร นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2506 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้ 5
พินิจ รัตนกุล

รองศาสตราจารย์ ดร.พินิจ รัตนกุล นักวิชาการทางชีวจริยธรรม (Bioethics) จบการศึกษาปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับสอง) จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาเอกวิชาปรัชญาจากมหาวิทยาลัยเยล สหรัฐอเมริกา

หลังจากสอนวิชาปรัชญาที่คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ย้ายมาก่อตั้งภาควิชามนุษยศาสตร์ ที่คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล‎ และนำวิชาปรัชญาไปบูรณาการกับวิทยาศาสตร์ การแพทย์ และการพยาบาล พร้อมทั้งจัดทำหลักสูตรวิชาศาสนาเปรียบเทียบเพื่อสร้างครูอาจารย์สอนวิชาศาสนาในปริบทของศาสนาสัมพันธ์ ต่อจากนั้น ได้จัดตั้งโครงการศูนย์พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ทางศาสนาและจริยธรรมที่บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล สมัยที่รองศาสตราจารย์ ดร.มันตรี จุลสมัย เป็นคณบดี และก่อตั้งวิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2542 ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทางศาสนาและจริยธรรม สำหรับพระสงฆ์และฆราวาส เพื่อพัฒนาตนให้มีความรู้ทั้งทางโลกและทางศาสนา พร้อมทั้งมีคุณธรรมเป็นพื้นฐานของชีวิตและการทำงาน เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยแห่งนี้ 3 วาระ ติดต่อกัน (19 สิงหาคม 2542 – 20 มกราคม 2554)

ปัจจุบัน พินิจ รัตนกุล เป็นที่ปรึกษาและอาจารย์พิเศษของวิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล งานวิชาการทางปรัชญาและศาสนศึกษา มีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทย เช่น ชีวิต-ความว่างและเสรีภาพ ปรัชญาแห่งความไร้เหตุผล สมาธิวิปัสสนารักษาโรคได้ ปัญญาชนถาม หลวงพ่อจรัญเฉลย งานภาษาอังกฤษในรูปตำราที่เขียนเองตลอดคือ Introduction to Bioethics และในรูปบทความวิชาการ ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการต่างประเทศ เช่น Journal of Philosophy and Medicine Eubio Journal of Asian and International Bioethics และ Hastings Center Report นอกจากนั้นเป็นข้อเขียนรวมอยู่ในหนังสือที่ตัวเองหรือที่ผู้อื่นเป็นบรรณาธิการ เช่น เรื่อง Development, Modernization and Tradition in Southeast Asia (ed. Pinit Ratanakul) Contemporary Buddhist Ethics (ed. Damien Keown) Buddhism and Abortion (ed. Demien Keown) Cross-cultural Issues in Bioethics (ed. Heiner Roetz) A Cross-Cultural Dialogue on Health Care Ethics (ed. Harold Coward) และ Encyclopedia of Bioethics (ed. Warren Thomas Reich)
ภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

ภาควิชามนุษยศาสตร์ เป็น 1 ใน 4 ภาควิชาที่สังกัด คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวคือ ภาควิชามนุษยศาสตร์ ภาควิชาสังคมศาสตร์ ภาควิชาศึกษาศาสตร์ และภาควิชาสังคมและสุขภาพ ผู้บุกเบิกก่อตั้งภาควิชานี้ขึ้นมา คือ รศ.ดร.พินิจ รัตนกุล ซึ่งเคยเป็นผู้อำนวยการ วิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล

ภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นภาควิชาที่เป็นที่รู้จักในฐานะเป็นแหล่งผลิตงานวิจัยในแนวประยุกต์ศาสนาต่าง ๆ ให้เข้ากับสังคมสมัยใหม่ ภาควิชานี้ ไม่ได้เปิดสอนระดับปริญญาตรี โดยเปิดรับเฉพาะนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาเท่านั้น ซึ่งหลักสูตรที่ภาควิชานี้เปิดสอน มี 5 หลักสูตร คือภาควิชานี้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป ก็คือ เน้นทำวิจัยปัญหาสังคมอันเกิดจากการขาดการปฏิบัติตามหลักธรรมทางศาสนา และปัญหาการขาดจริยธรรมของคนในสังคมไทยร่วมสมัยเพื่อเสนอแนะวิธีแก้ ดังนั้น งานวิจัยต่าง ๆ ที่ผลิตออกมาโดยมากจึงเป็นการวิจัยในเชิงประยุกต์หลักศาสนธรรมกับสังคมไทยร่วมสมัย
มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์

มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ () ในอดีตเป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งอยู่ที่ตำบลสงเปลือย อำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์ จัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540โดยนายสุขวิช รังสิตพลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น เริ่มเปิดทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2542 เป็นครั้งแรก ต่อมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2558 ได้จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์เป็นประจำทุกปี ณ หอประชุมมหาวชิราลงกรณ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ จัดตั้งขึ้นตามคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 20 เมษายน  พ.ศ. 2540 สมัยนายสุขวิช รังสิตพลเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้ขออนุมัติ และมีมติให้จัดตั้งสถาบันราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเพิ่มขึ้นจำนวน 5 แห่ง ได้แก่ สถาบันราชภัฏชัยภูมิ สถาบันราชภัฏร้อยเอ็ด สถาบันราชภัฏศรีสะเกษ สถาบันราชภัฏนครพนม และสถาบันราชภัฏกาฬสินธุ์

ในระยะแรกได้ดำเนินการในรูปของ "โครงการจัดตั้งสถาบันราชภัฏกาฬสินธุ์" ซึ่งสามารถเปิดรับนักศึกษาระดับอนุปริญญาได้เป็นครั้งแรก ในปีการศึกษา พ.ศ. 2542 และปริญญาตรี ในปีการศึกษา พ.ศ. 2544

ต่อมา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง "สถาบันราชภัฏกาฬสินธุ์" พร้อมกับสถาบันราชภัฏอีก 4 แห่งข้างต้น และเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2547 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มีผลให้สถาบันราชภัฏกาฬสินธุ์เปลี่ยนสภาพเป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์"

ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 คณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบ "ร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. ..." ซึ่งจะเป็นการควบรวมมหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ กับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์เข้าด้วยกัน เป็นมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ โดยการผลักดันของนายเดชา ตันติยวรงค์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ และนางบุญรื่น ศรีธเรศ อดีต ส.ส.กาฬสินธุ์ เขต 1 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และนางรัชฎาภรณ์ แก้วสนิท อดีต ส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งมีทั้งกลุ่มผู้เห็นด้วยและกลุ่มผู้คัดค้าน โดยให้เหตุผลการคัดค้านว่าจะทำให้สถานที่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเดิมถูกทิ้งร้างไป ส่งผลกระทบต่อธุรกิจหอพักที่เกิดขึ้นโดยรอบมหาวิทยาลัย

เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2558 ราชกิจจานุเบกษาได้ลงประกาศ "พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2558" ซึ่งมีผลให้มหาวิทยาลัยราชภัฎกาฬสินธุ์สิ้นสุดความเป็นสถาบันอุดมศึกษาในวันถัดจากวันที่ประกาศราชกิจจานุเบกษา และเป็นการควบรวมมหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์ จัดตั้งขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
ภาษาพาร์เทียน

ภาษาพาร์เทียน เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือโบราณที่ตายแล้ว จุดกำเนิดของภาษาอยู่ที่พาร์เทีย (ในอิหร่าน) และเป็นภาษาราชการ ในจักรวรรดิ่พาร์เทีย ยุคราชวงศ์อาร์ซาคิด (พ.ศ. 295 –767) โดยทั่วไป มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาอิหร่านตะวันออก ซึ่งอาจเป็นเพราะชนเผ่าพาร์เทีย อพยพจากเอเชียกลางเข้าสู่พาร์เทีย ภาษาดั้งเดิมของชนเผ่านี้ใกล้เคียงกับภาษาไซเทีย ภาษาซอกเดียและภาษาแบคเทรีย
ภาษาฟิลิสไตน์

ภาษาฟิลิสไตน์ เป็นภาษาที่เคยใช้พูดในฟิลิสไตน์ ซึ่งอยู่ที่ ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของคานาอัน สำเนียงหนึ่งของภาษานี้ มีอ้างถึงในไบเบิลว่า “Ashdodit” มาจากชื่อเมืองแอชดอด (Ashdod) ข้อมูลที่แสดงความเกี่ยวข้อง กับภาษาอื่นมีน้อย บางทฤษฎีกล่าวว่าภาษานี้ พัฒนามาจากสำเนียงหนึ่ง ในภาษาคานาอันไนต์ หรืออาจเกี่ยวข้องกับภาษากรีกสำเนียงไมซีเนีย

ไม่มีข้อมูลเพียงพอสำหรับการเชื่อมโยงภาษาในฟิลิสไตน์กับภาษาอื่นๆ มีความสัมพันธ์ที่เป็นไปได้กับตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน โดยเฉพาะภาษากรีกสำเนียงไมซีเนีย ซึ่งสนับสนุนทฤษฎีที่ว่าผู้อพยพเข้ามาในฟิลิสไตน์เป็นกลุ่มชนที่อาศัยตามชายทะเลมาก่อน หลักฐานจากจารึกสั้นๆในยุคเหล็ก แสดงให้เห็นว่าในบริเวณนั้นเมื่ออยู่ในยุคเหล็ก ใช้ภาษาและอักษรที่เป็นสาขาหนึ่งของภาษาคานาอันไนต์ ต่อมาจึงถูกแทนที่ด้วยภาษาทางการค้าที่แพร่มาจากบริเวณอื่นๆ จนกระทั่งสิ้นสุดยุคเหล็กเมื่อ 257 - 157 ปีก่อนพุทธศักราช ภาษาเขียนที่เป็นภาษาแรกในฟิลิสไตน์คือสำเนียงของภาษาคานาอันไนต์ที่เขียนด้วยอักษรอราเมอิกตะวันตกหรือที่เรียกว่าอักษรฟิลิสไตน์ใหม่ จนราว พ.ศ. 243 จึงเริ่มใช้ภาษาอราเมอิกในฟิลิสไตน์

หลักฐานที่แสดงว่าภาษาดั้งเดิมที่พูดในฟิลิสไตน์อยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียนยังมีจำกัด คำที่เกี่ยวข้องกับฟลิสไตน์ที่พบในไบเบิลภาษาฮีบรูมีคำที่ไม่อยู่ในภาษากลุ่มเซมิติก แสดงลักษณะของการกและสาวย้อนไปสู่รากศัพท์เดิมในภาษาอินโด-ยุโรเปียนดั้งเดิมได้ เช่นคำในฟิลิสไตน์ seren (กัปตัน) มีความเกี่ยวข้องกับภาษาฮิตไตต์ใหม่ sarawanastarawanas หรือภาษากรีก tyrannos (ที่เป็นคำยืมมาจากภาษาใดภาษาหนึ่งในเอเชียไมเนอร์ตะวันตก) ชื่อเฉพาะในภาษาฟิลิสไตน์บางชื่อ เช่น Goliath Achish และ Phicol ไม่มีลักษณะเริ่มต้นจากภาษากลุ่มเซมิติก และอาจจะมาจากเรื่องเล่าในภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน
ดาบิด กรีมัน

ดาบิด กรีมัน () นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2510 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 14) แพ้ 5
กรีแมนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค การ์เมโล เฟร์นานเดซ ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด จนได้ครองแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 ธันวาคมพ.ศ. 2532 ขนะน็อค มาริโน โตวาร์ ยก 6 ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีกหลายครั้ง จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA เมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 แพ้น็อค เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 5 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น กรีแมนขึ้นชกชนะอีก 3 ครั้งก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งกรีแมนเป็นฝ่ายชนะคะแนน อะควิเลส กุซแมน คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ กรีแมนป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะมาเสียแชมป์โลกในไทยเมื่อ 13 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิตไป

หลังจากเสียแชมป์โลก กรีแมนขึ้นชกชนะที่ญี่ปุ่นอีก 2 ครั้งก็ขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedebol รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเจซัส โรฮาสไป กรีแมนขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มืออีกครั้งเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรฮาสไปอีก กรีแมนขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 แพ้คะแนน เกาเตมอก โกเมซ ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นแบนตัมเวทไม่สำเร็จ จากนั้นก็แขวนนวมไป
ชุน จูโด

ชุน จู โด (; ) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2507 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 11) เสมอ 3 แพ้ 4

ชุน จูโด เป็นนักมวยระดับอดีตแชมป์โลกของเกาหลีใต้ ชุนได้ครองแชมป์โลกของ IBF เมื่อ พ.ศ. 2526 ชนะน็อค เคน คาซูกาอิ ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น กลายเป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ที่ครองแชมป์โลกเมื่ออายุน้อยที่สุดคือ 19 ปี 10 เดือน ซึ่งยังเป็นสถิติที่ไม่มีใครทำลายได้ในปัจจุบัน เขาเสียแชมป์โลกให้กับเอลลี่ ปิกัลเมื่อ พ.ศ. 2528 หลังจากนั้น การชกของชุนไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร จึงแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2533
ดินสอพอง

ดินสอพอง หรือ มาร์ล หรือ มาร์ลสโตน มีองค์ประกอบทางเคมีเป็นแคลเซียมคาร์บอเนต หรือโคลนหรือหินโคลนที่อุดมไปด้วยเนื้อปูนที่มีองค์ประกอบที่แปรผันของแร่เคลย์และอาราโกไนต์ มาร์ลเป็นคำโบราณที่ถูกนำมาใช้เรียกวัตถุที่หลากหลายโดยส่วนใหญ่เป็นวัตถุเนื้อหลวมๆของดินที่มีองค์ประกอบหลักของเนื้อผสมระหว่างดินเคลย์และแคลเซี่ยมคาร์บอเนตเกิดขึ้นภายใต้สภาพแวดแวดล้อมที่เป็นน้ำจืดเป็นวัตถุเนื้อดินประกอบด้วยแร่เคลย์ร้อยละ 65 และคาร์บอเนตร้อยละ 65-35 คำเรียกที่ใช้ในปัจจุบันหมายถึงตะกอนที่ตกสะสมตัวในทะเลและในทะเลสาบที่แข็งตัวซึ่งเพื่อให้ถูกต้องแล้วต้องเรียกว่ามาร์ลสโตน มาร์ลสโตนเป็นหินที่แข็งตัวมีองค์ประกอบเดียวกันกับมาร์ลที่อาจเรียกว่าหินปูนเนื้อดิน มาร์ลมีการแตกแบบกึ่งก้นหอยและมีแนวแตกถี่ได้น้อยกว่าหินดินดาน คำว่า “มาร์ล” เป็นศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้เรียกกันอย่างกว้างขวางในทางธรณีวิทยา ขณะที่คำว่า “เมอร์เจิล” และ “ซีเกรด” (ภาษาเยอรมันเรียกว่า “ซีชอล์ค”) ถูกใช้เรียกกันในยุโรป

ทางด้านล่างของชั้นชอล์คไวต์คลิฟออฟโดเวอร์ประกอบไปด้วยชั้นมาร์ลเนื้อกลอโคไนต์ตามด้วยการแทรกสลับของชั้นหินปูนและชั้นมาร์ล การลำดับชั้นหินยุคครีเทเชียสตอนบนในเยอรมนีเปรียบเทียบได้กับแรงขับอันเกิดจากความแปรผันเป็นวัฏจักรของวงโคจรโลกแบบมิลานโกวิตช์ (Milankovitch orbital forcing)

มาร์ลเกิดในทะเลสาบพบได้ทั่วไปในตะกอบทะเลสาบปลายยุคน้ำแข็งโดยปรกติแล้วจะพบวางตัวอยู่ใต้ชั้นพีต มาร์ลมีประโยชน์เป็นตัวปรับสภาพดินและเป็นตัวการปรับสภาพดินที่เป็นกรดให้มีสภาพเป็นกลาง มีลักษณะอ่อน ร่วนซุย และเป็นวัตถุเนื้อดินที่มีองค์ประกอบที่แปรผันของแคลเซี่ยมคาร์บอเนต เคลย์ และตะกอนขนาดทรายแป้งและพบเป็นปฐมภูมิภายใต้สภาพแวดล้อมแบบน้ำจืด (Hubbard and Herman, 1990)

พจนานุกรมศัพท์ธรณีวิทยา ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2544 ได้ให้นิยามดินสอพองว่าเป็นหินปูนเนื้อมาร์ล (marly limestone) ที่เป็นดินที่เนื้อเป็นสารประกอบแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นส่วนใหญ่ เมื่อเอามะนาวบีบใส่ น้ำมะนาวมีกรดซึ่งเมื่อทำปฏิกิริยากับแคลเซี่ยมคาร์บอเนตเกิดเป็นแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เป็นฟองฟูขึ้น ดูเผินๆก็เห็นว่าดินนั้นพองตัว จึงเรียกกันว่า ดินสอพอง โบราณใช้ทำแป้งประร่างกายเพื่อให้เย็นสบาย เมื่อผสมน้ำหอมเข้าไปด้วยกลายเป็นแป้งกระแจะ ใช้ทำยาสีฟัน ปัจจุบันนี้ใช้มากในการแก้ดินเปรี้ยว ผสมทำธูป ทำปูนซีเมนต์ เพราะเสียค่าขุดและค่าบดต่ำกว่าใช้หินปูนซึ่งมีเนื้อเป็นสารประกอบชนิดเดียวกัน แหล่งใหญ่ในประเทศไทยมีในท้องที่อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี

สมัยโบราณใช้เป็นเครื่องประทินผิว ทาตัวเด็กแก้ผื่นคัน ใช้ทาพื้นที่ลงรักให้เห็นลายชัดเจน ดินสอพองที่ใช้ทำยาจะนำไปสะตุ โดยอบในหม้อดินจนแห้ง ดินสอพองสะตุใช้ทำยารักษาแผลกามโรค แผลเรื้อรัง คำว่าสอในดินสอพองนั้นมาจากภาษาเขมรแปลว่าขาว ดินสอพองจึงหมายถึงดินสีขาวที่ไม่แข็งตัว
จังหวัดธนบุรี

จังหวัดธนบุรี เป็นจังหวัดในอดีตที่อยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงข้ามกับจังหวัดพระนคร ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี จนกระทั่ง พ.ศ. 2514 ได้มีการรวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนคร เป็น นครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนชื่อเป็นกรุงเทพมหานครเมื่อปี พ.ศ. 2515

ในอดีต กรุงธนบุรี หรือ จังหวัดธนบุรี เป็นราชธานีไทย ในระหว่างปี พ.ศ. 2310 - 2325 โดยตั้งอยู่ ณ ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาที่เมืองธนบุรีเดิม หลังจากกรุงศรีอยุธยาต้องเสียกรุงแก่พม่า เมื่อ พ.ศ. 2310 แล้ว สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ก็ได้ทรงสถาปนาราชธานีแห่งใหม่ขึ้น พระราชทานนามว่า "กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร" เมื่อจุลศักราช 1130 ปีชวด สัมฤทธิศก ตรงกับ พ.ศ. 2310 จวบจนถึง พ.ศ. 2325 นับเป็นเวลาแห่งราชธานีเพียง 15 ปีเท่านั้น

จังหวัดธนบุรี มีอำเภอจำนวน 9 อำเภอวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 ได้มีการตรากฎหมายจัดตั้งเทศบาลนครธนบุรี เพื่อดูแลท้องถิ่น และยังมี องค์การบริหารส่วนจังหวัดและสุขาภิบาล โดยมีศาลากลางว่าการ เป็นอาคารทรงไทยประยุกต์อยู่หน้าวัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ฝั่งธนบุรี (ปัจจุบันเป็นอาคารที่ทำการของสำนักเทศกิจ กรุงเทพมหานคร)

จังหวัดธนบุรี ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปพระปรางค์วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร ออกแบบโดยกรมศิลปากร
ภูมิสารสนเทศ

ภูมิสารสนเทศ () เป็นวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในการพัฒนาและใช้โครงสร้างทางวิทยาการสารสนเทศเพื่อแก้ไขปัญหาทางภูมิศาสตร์ การทำแผนที่ วิทยาศาสตร์โลก และสาขาอื่น ๆ ทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง

ภูมิสารสนเทศได้รับการอธิบายว่าเป็น "วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้างและลักษณะของข้อมูลเชิงพื้นที่ การถ่ายภาพหรือเก็บข้อมูล การจำแนกคุณสมบัติข้อมูล การจัดเก็บข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูล การแสดงผลและเผยแพร่ข้อมูล รวมถึงโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นต่อการรักษาความปลอดภัยสำหรับการใช้ข้อมูลนี้อย่างเหมาะสม" หรือ "ศิลปศาสตร์ วิทยาศาสตร์ หรือเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับการได้มา การจัดเก็บ กระบวนการผลิต การนำเสนอและการเผยแพร่ทางภูมิสารสนเทศ"

ภูมิศาสตร์และวิทยาศาสตร์โลกพึ่งพาข้อมูลเชิงพื้นที่ดิจิทัลของภาพถ่ายที่ได้จากการรับรู้จากระยะไกลและวิเคราะห์ด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และแสดงผลบนกระดาษหรือจอคอมพิวเตอร์มากขึ้น

ภูมิสารสนเทศผสานการวิเคราะห์เชิงพื้นที่และการสร้างแบบจำลอง การพัฒนาฐานข้อมูลเชิงพื้นที่ การออกแบบระบบสารสนเทศ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ทั้งเทคโนโลยีเครือข่ายแบบมีสายและไร้สาย ภูมิสารสนเทศใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และภูมิทัศนภาพเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลทางภูมิศาสตร์

สาขาของภูมิสารสนเทศประกอบด้วย