seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ยุคครีเทเชียส

ยุคจูแรสซิก←ยุคครีเทเชียส→ยุคพาลีโอจีน

ยุคครีเทเชียส () เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ในมหายุคมีโซโซอิก ยุคครีเทเชียสอยู่ถัดจากยุคจูแรสซิก คือประมาณ 145.5 ± 4.0 ล้านปีก่อน และอยู่ก่อนหน้ายุคพาลีโอจีน หรือประมาณ 65.5 ล้านปีก่อนถึง 23.03 ล้านปีก่อน ถือเป็นยุคที่ยาวนานที่สุดและกินเวลาเกือบครึ่งหนึ่งของมหายุคมีโซโซอิก จุดสิ้นสุดของยุคครีเทเชียสเป็นรอยต่อระหว่างมหายุคมีโซโซอิกกับมหายุคซีโนโซอิก

ชื่อ ครีเทเชียส มาจากภาษาลาติน "creta" แปลว่าชอล์ก ยุคนี้กำหนดโดยนักธรณีวิทยาชาวเบลเยียม ฌ็อง โดมาลิวส์ ดัลลัว (Jean d'Omalius d'Halloy) เมื่อ ค.ศ. 1822 โดยอาศัยชั้นหินในแอ่งปารีส และตั้งชื่อดังกล่าวจากปริมาณชาล์ก ซึ่งเป็นแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเล โดยเฉพาะค็อคโคลิท ที่พบในยุคครีเทเชียสตอนบน ในทวีปยุโรปและบนเกาะอังกฤษ ยุคครีเทเชียสเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของไดโนเสาร์ และเมื่อปลายยุคครีเทเชียสเมื่อ 65 ล้านปีก่อน เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ทำให้สิ่งมีชีวิตถึง 94% สูญพันธุ์ ซึ่งรวมถึงไดโนเสาร์ด้วย
โอลด์แทรฟฟอร์ด

โอลด์แทรฟฟอร์ด () เป็นสนามกีฬาฟุตบอลในเมืองโอลด์แทรฟฟอร์ด, เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์, ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด มีจำนวนความจุ 75,635 ที่นั่ง โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามกีฬาของสโมสรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาหลายๆทีมในสหราชอาณาจักร เป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 และเป็นสนามกีฬาฟุตบอลขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 และใหญ่เป็นอันดับที่ 8 ในทวีปยุโรป สนามแห่งนี้อยู่ห่างจากโอลด์แทรฟฟอร์ดคริกเกตกราวนด์ 0.5 ไมล์ (800 เมตร) และอยู่ติดกันกับป้ายรถราง

โอลด์แทรฟฟอร์ด ได้ถูกขนามนามจากบ็อบบี ชาร์ลตันว่า"โรงละครแห่งความฝัน" ใช้เป็นสนามเหย้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1910 อย่างไรก็ตามในช่วงปี ค.ศ. 1941 จนถึง ค.ศ. 1949 สโมสรได้ใช้สนามเมนโรดร่วมกับทีมคู่แข่งอย่างแมนเชสเตอร์ซิตี เนื่องจากสนามได้รับความเสียหายจากการทิ้งระเบิดของสงครามโลกครั้งที่สอง
ทบิลีซี

ทบิลีซี (, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศจอร์เจีย และก็ยังเป็นศูนย์กลางการปกครองและย่านเศรษฐกิจของประเทศจอร์เจีย ทบิลีซีมีประชากรประมาณ 1,473,551 คน ประกอบกับมีธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เพราะมีแหล่งน้ำมากมายพร้อมกับมีทำเลที่ดีในการปกครองทำให้เมืองแห่งนี้กลายเป็นเมืองหลวงในที่สุด

วาคตัง กอร์กาซาลี (Vakhtang Gorgasali) กษัตริย์จอร์เจียแห่งคาร์ตลี (ไอบีเรีย) ได้ก่อตั้งเมืองนี้ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ทบิลีซีเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรม สังคม และวัฒนธรรมในภูมิภาคคอเคซัส ในประวัติศาสตร์ เมืองนี้อยู่ในสายทางหนึ่งของเส้นทางสายไหม และปัจจุบันยังมีบทบาทสำคัญในฐานะศูนย์กลางการขนส่งและการค้า เนื่องจากความได้เปรียบทางยุทธศาสตร์ในแง่ที่ตั้งที่เป็นจุดตัดระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปยุโรป

ทบิลีซีเป็นที่รู้จักในเรื่องการปฏิวัติกุหลาบ (Rose Revolution) ซึ่งเกิดขึ้นบริเวณจัตุรัสอิสรภาพ (Freedom Square) และสถานที่ใกล้เคียงหลังจากการเลือกตั้งรัฐสภาในปี ค.ศ. 2003 ได้นำไปสู่การลาออกของประธานาธิบดีเอดูอาร์ด เชฟเวิร์ดนาซี (Eduard Shevardnadze)

ทบิลีซี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคูรา (Kura) หรือเรียกว่าแม่น้ำมตควารี (Mtkvari) ในภาษาท้องถิ่น บางครั้งถูกอ้างถึงในชื่อว่า ติฟลิส (Tiflis) หรือ ติฟฟลิส (Tifflis) ซึ่งเป็นชื่อเรียกในยุคกลางที่ไม่ใช่ชื่อท้องถิ่นของเมืองนี้ กรุงทบิลีซีมีเนื้อที่ 372 ตารางกิโลเมตร (144 ตารางไมล์)

ทบิลีซีมีประชากร 1,093,000 คน
ประชากรของเมืองนี้มีความหลากหลาย เนื่องจากทบิลีซีเป็นที่อยู่ของผู้คนต่างวัฒนธรรม ต่างศาสนา และต่างชาติพันธุ์มาช้านาน แม้ว่าชาวทบิลีซีส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาคริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แต่เมืองนี้ก็เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในโลกนี้ ที่สุเหร่ายิวและสุเหร่ามุสลิมตั้งอยู่ถัดจากกัน และมีโบสถ์เมเตคี (Metekhi) ตั้งอยู่ห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร

หนังสือพิมพ์ที่วางขายในกรุงทบิลีซี ได้แก่ "24 Saati" ("24 ชั่วโมง"), "Rezonansi" ("เสียงสะท้อน"), "Alia" ส่วนฉบับภาษาอังกฤษ ได้แก่ "The Messenger" (รายวัน), "FINANCIAL, Georgia Today" (รายสัปดาห์), "The Georgian Times" (รายสัปดาห์)

จุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในทบิลีซีได้แก่ มหาวิหารซาเมบา จัตุรัสอิสรภาพ มหาวิหารซิโอนี รัฐสภาจอร์เจีย ถนนรุสตาเวลี มตัตสมินดา (ภูเขาศักดิ์สิทธิ์) มหาวิหารคัชเวตี รวมทั้งพิพิธภัณฑ์และห้องภาพศิลปะอีกจำนวนมาก ทบิลีซียังเป็นที่พำนักของศิลปินที่มีชื่อเสียง เช่น นีโค ปิรอสมานี และลาโด กูเดียชวิลี

ท่าอากาศยานทบิลีซี อยู่ห่างจากกรุงทบิลีซี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปประมาณ 17 กิโลเมตร มีขบวนรถไฟเชื่อมต่อระหว่าง สถานีรถไฟทบิลีซี กับสนามบิน ใช้เวลา 35 นาที ที่สนามบินมีผู้มาใช้บริการประมาณ 1.1 ล้านคน สายการบินหลักคือ จอร์เจียแอร์เวย์

มีรถไฟฟ้าใต้ดินบริการในกรุงทบิลีซี เริ่มก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1952 เสร็จเมื่อ ค.ศ. 1966 มีบริการทั้งหมด 2 เส้นทาง คือ สายอาคเมเทลิ-วาร์เคทิลิ และสายซาเบอร์ทาโล มีสถานีรถไฟ 22 สถานี ตัวรถไฟ 186 คัน ให้บริการตั้งแต่เวลา 6 นาฬิกา จนถึงเที่ยงคืน

ทบิลีซีมีระบบรถราง เปิดบริการตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1904 อย่างไรก็ตาม รถรางก็ปิดบริการในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2006 และมีการวางแผนสร้างรถรางแบบทันสมัยในเร็วๆนี้ทบิลีซีได้สถาปนาความสัมพันธ์กับเมืองพี่น้องดังต่อไปนี้
เยเรวาน

เยเรวาน (; ) บางครั้งเรียกว่า เอเรวาน (Erevan) ชื่อเดิมคือ เอเรบูนี (Erebuni) และ เอรีวาน (Erivan) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำฮรัซดัน (Hrazdan River) กรุงเยเรวานเป็นศูนย์กลางการบริหาร วัฒนธรรม และอุตสาหกรรมของประเทศ ปัจจุบันมีประชากร 1,088,000 คน (ค.ศ. 2004) มีนายตารอน มาร์กาเรียน (Taron Margaryan) เป็นนายกเทศมนตรี

ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของเมืองนี้ย้อนไปถึงในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช โดยมีการตั้งป้อมอูราร์เตียนแห่งเมืองเอเรบูนีเมื่อ 782 ปีก่อนคริสต์ศักราช กรุงเยเรวานเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเยเรวานสเตต (1919) บัณฑิตยสถานอาร์มีเนีย รวมทั้งพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ โรงอุปรากร ห้องแสดงดนตรี สถาบันเทคโนโลยี ห้องสมุดสาธารณะขนาดใหญ่ สวนพฤกษศาสตร์ และสวนสัตว์อีกหลายแห่ง สถาบันมาเตนาดารัน (Matenadaran) ได้สะสมเอกสารต้นฉบับของอาร์มีเนียโบราณ กรีก ซีเรีย ฮีบรู โรมัน และเปอร์เซียที่มีค่าเอาไว้มากมาย เยเรวานยังเป็นหัวใจของเครือข่ายทางรถไฟและเป็นศูนย์กลางการค้าหลักของสินค้าเกษตรกรรมของประเทศ นอกจากนี้ โรงงานอุตสาหกรรมในเมืองนี้ยังผลิตโลหะ เครื่องมือจักรกล อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ สิ่งทอ และผลิตภัณฑ์อาหารอีกด้วย

ปัจจุบัน กรุงเยเรวานมีเมืองพี่น้อง 27 เมือง
บากู

บากู หรือ บากี (; ซีริลลิก: "Бакы") เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ชายฝั่งทางใต้ของคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นออกไปในทะเลแคสเปียนชื่ออับชิรอน (Abşeron) กรุงบากูประกอบด้วยพื้นที่สามส่วน ได้แก่ ย่านเมืองเก่า (อิตแชรีแชแฮร์) ตัวเมืองปัจจุบัน และตัวเมืองที่สร้างขึ้นในสมัยโซเวียต รวมแล้วมีประชากร 2,074,300 คน (ค.ศ. 2003) แต่มีประมาณ 3 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตมหานคร (เนื่องจากมีผู้อพยพและผู้พลัดถิ่นภายในประเทศเป็นจำนวนมาก) ปัจจุบันมีนายฮาชีบาลา อาบูตาลีบอฟ (Hajibala Abutalybov) เป็นนายกเทศมนตรี

ประวัติศาสตร์บากูย้อนไปถึงช่วง 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วนเอกสารที่อ้างถึงเมืองนี้เป็นครั้งแรกอยู่ในปี ค.ศ. 885 บากูเคยเป็นเมืองหลวงของดินแดนต่าง ๆ ที่เป็นประเทศอาเซอร์ไบจานปัจจุบันในหลายยุคสมัย ได้แก่ แคว้นชีร์วาน (ในสมัยของพระเจ้าอัคซีตันที่ 1 และพระเจ้าคาลีลุลลาห์ที่ 1) รัฐข่านบากู จังหวัดบากูของรัสเซีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (Azerbaijan SSR) ตั้งแต่อดีต เมืองแห่งนี้ต้องประสบกับการรุกรานของชนชาติต่าง ๆ เสมอ ไม่ว่าจะเป็นมองโกล ซาฟาวิด ออตโตมัน และรัสเซีย ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 การค้นพบน้ำมันและแก๊สธรรมชาติได้นำความรุ่งเรืองมั่งคั่งมาสู่เมืองนี้

ผังของเมืองที่ร่ำรวยน้ำมันแห่งนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเพียงส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองภายในกำแพงป้อมเท่านั้น ที่มีถนนที่มีลักษณะโค้งและแคบ เขตตัวเมืองที่มีความเจริญมั่งคั่ง (ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเก่า) ถูกสร้างขึ้นหลังจากมีการนำปิโตรเลียมจำนวนมหาศาลขึ้นมาใช้ประโยชน์เมื่อเกือบศตวรรษที่ผ่านมา และมีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม รวมพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวรรณคดีตั้งอยู่นั่นด้วย ปัจจุบันบากูสมัยใหม่ขยายเขตออกไปนอกกำแพงเมือง อาคารและถนนสายต่าง ๆ จึงเริ่มปรากฏขึ้นบนเนินเขาริมอ่าว

ปัจจุบันกรุงบากูมีเมืองพี่น้อง (หรือ "เมืองฝาแฝด") 10 เมือง คือ
วุ้นเส้น

วุ้นเส้น หรือ เส้นแกงร้อน ทำจากถั่วเขียว น้ำ และส่วนผสมอย่างอื่น เช่นแป้งมันฝรั่ง มีลักษณะเป็นเส้นกลมใสและยาว ปกติมักขายในรูปของวุ้นเส้นอบแห้ง เมื่อจะนำไปประกอบอาหารต้องแช่น้ำหรือต้มให้คืนรูปก่อน ตัวอย่างอาหารที่ใช้วุ้นเส้นคือ แกงจืด ผัดวุ้นเส้น กุ้งอบวุ้นเส้น เป็นต้น

ในภาษาอังกฤษจะเรียกวุ้นเส้นว่า "cellophane noodle" เนื่องจากมีความใสคล้ายเซลโลเฟน เมื่อวุ้นเส้นถูกอบให้แห้ง วุ้นเส้นจะใสไม่มีสี หรือใสเป็นสีเทาอ่อนหรือสีน้ำตาลอมเทา ไม่ควรสับสนระหว่างวุ้นเส้นและเส้นหมี่ (rice vermicelli) ซึ่งผลิตจากข้าวและสามารถเห็นเส้นเป็นสีขาวมากกว่าความใส

วุ้นเส้นมักเป็นเส้นกลมและมีความหนาแตกต่างกันออกไป วุ้นเส้นที่แบนและกว้างประมาณ 1 เซนติเมตรคล้ายเส้นใหญ่ก็ยังมีขายในต่างประเทศ (แต่ไม่มีขายในประเทศไทย)

ในอดีตมีการปลูกถั่วเขียวกันเพื่อการเกษตร ในประเทศไทยนิยมปลูกแถบจังหวัดฉะเชิงเทรา ต่อมาถั่วเขียวมีปริมาณผลผลิตมากขึ้น จึงได้นำมาแปรรูป และมีผู้คิดค้นการทำวุ้นเส้นจากถั่วเขียวขึ้น และได้ปรับปรุงแก้ไขวุ้นเส้นให้เป็นในรูปแบบต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
เอสเทลลา (เก็นโซซุยโคเด็น)

เอสเทลลา (อังกฤษ: Estella) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค III

ชื่อ: เอสเทลลา 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นคิว (Tenkyuu) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค III) 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์?
รูนที่ถือครอง: รูนไฟขั้นสูง (Rage Rune) 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นักเวทย์ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง

เอสเทลลาเป็นนักโกหกตัวยงและเป็นนักเวทย์ที่เก่งกาจมากที่สุดคนหนึ่ง ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเธอมากนักเพราะว่าเธอมักจะโกหกเสมอ
ตัวอย่างเช่น เธอบอกว่าเธอเกิดจากก้อนหิน โรดีเป็นภูติน้ำ เธอกำลังตามหาดวงดาวคนที่ 109 และเข้ามารวมในกองทัพเพราะกำลังตามหา
หมู่บ้านชายล้วนกอร์เดียส ซึ่งตรงข้ามกับหมู่บ้านหญิงล้วนอัลมา คินัน(และมาพบทีหลังในภาค 5 ว่าเธอพูดจริง) นอกจากนั้นแล้วเธอยังโกหกอีกว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของโครวลีย์และสามารถเอาชนะเขาได้
แครี แกรนต์

แครี แกรนต์ 18 มกราคม ค.ศ. 1904 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษแต่ไปโด่งดังที่ประเทศอเมริกา มีเอกลักษณ์สำเนียงการพูดแบบ Mid-Atlantic accent มักได้แสดงในบทบาทพระเอกที่มีบุคลิกลักษณะเป็นผู้นำ ฉลาดและมีเสน่ห์ เป็นนักแสดงชายถูกจัดเป็นอันดับที่ 2 ใน AFI's 100 Years Greatest Male Star of All Time โดย American Film Institute
วินน์-ดิ๊กซี่ สุนัขร้านชำ ทำเหตุ

วินน์-ดิ๊กซี่ สุนัขร้านชำ ทำเหตุ () เป็นวรรณกรรมเยาวชนเขียนโดยเคท ดิคามิลโล และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์เมื่อ ค.ศ. 2005 กำกับโดย Wayne Wang วรรณกรรมเรื่องนี้ได้ถูกตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 2000 และได้รับรางวัล Newbery Hornor ใน ค.ศ. 2001 ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม แปลโดยวาริน นิลศิริสุข พิมพ์ครั้งแรก สิงหาคม พ.ศ. 2545

เด็กหญิงอายุ 10 ขวบนามว่า อินเดีย โอพอล บูโลนี่ ได้ย้ายบ้านมายังเมืองเล็กๆ ชื่อว่านาโอมี รัฐฟลอริดากับคุณพ่อของเธอซึ่งเป็นนักเทศน์ พวกเขาอาศัยอยู่ในลานจอดรถเทรลเลอร์ และจากการย้ายบ้านครั้งนี้ทำให้เธอขาดเพื่อน และเธอก็ได้พบสิ่งที่เข้ามาเติมเต็มเธออีกครั้งหนึ่ง

ระหว่างที่เธออยู่ในร้านขายของชำชื่อวินน์-ดิ๊กซี่ เธอได้พบกับสุนัขมอมแมมตัวหนึ่งที่ทำข้าวของในร้านเสียหาย และกำลังหลบหนีการจับกุมจากพนักงานในร้าน เธอเลยยอมรับว่าเป็นเจ้าของมัน และตั้งชื่อว่า วินน์-ดิ๊กซี่

หลังจากที่คุณพ่อนักเทศน์ยอมให้เลี้ยงสุนัขตัวนี้ โอพอลพบว่าวินน์-ดิ๊กซี่เป็นเหมือนมีมนตร์วิเศษในการผูกมิตรกับทุกคนที่ได้พบเจอ และเธอมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นเพราะมัน โอพอลมีเพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่หลายคน พวกเขาสอนเธอเรียนรู้สิ่งจากที่ำได้ทำผิดพลาดในอดีต โอพอลเริ่มมีความคิดที่โตขึ้นอีกทั้งมีมุมมองในการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไปจากการคุยกับผู้ใหญ่และเด็กวัยเดียวกัน เธอสามารถพูดคุยกับคุณพ่อนักเทศน์ได้มากกว่าแต่ก่อน และเขาได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับแม่ผู้ที่ทิ้งเธอไปเมื่อ 7 ปีก่อนซึ่งเธอแทบจะจำเรื่องราวของแม่ไม่ได้
เกมพลิกโลก

เกมพลิกโลก () เป็นนวนิยายที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของ ออร์สัน สก็อต การ์ด 
แต่เดิมนั้นเป็นเรื่องสั้น แต่ได้นำมาขยายความเป็นหนังสือชุดภายหลัง เล่าถึงเหตุการณ์ในอนาคตเมื่อมนุษยชาติต้องต่อสู้กับการรุกรานของพวกแมง (Buggers) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างคล้ายแมง
กองยานรบจากทั่วโลกจึงเข้าสู่สงครามแต่ก็ไม่สามารถยับยั้งการรุกรานได้ เพราะกองทัพแมงมีจำนวนมากเกินกว่าที่จะสู้ได้ ทางรอดเดียวนั้นคือการฆ่านางพญาซึ่งเป็นผู้ควบคุมแมงทั้งหมดด้วยโทรจิต
กองทัพจึงเกณฑ์เด็กอัจฉริยะจากทั่วโลกมาฝึกฝนในโรงเรียนสัประยุทธ์ เพื่อเดินทางไปรบที่ดาวแม่ของพวกแมง ซึ่งหลังจากฝึกสำเร็จ เอนเดอร์ วิกกิน ก็ถูกคัดเลือกให้เป็นผู้บัญชาการยานรบ

หนังสือชุดเอนเดอร์ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาไทยทั้งหมด 4 เล่ม ได้แก่ เกมพลิกโลก วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ วิถีล้างพันธุ์ และ จิตาวตาร นอกจากหนังสือภาคต่อเหล่านี้ ยังมีเรื่อง "A War of Gifts: An Ender Story" เล่าเรื่องราวโดยละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของเอนเดอร์ในโรงเรียนสัประยุทธ์ และล่าสุดเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 "Ender in Exile" เป็นภาคก่อนหน้าของเรื่อง วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ แต่เล่าเหตุการณ์หลังจากสิ้นสุดเรื่องราวในเกมพลิกโลก

เกมพลิกโลก ได้รับรางวัลเนบิวลาเป็นนวนิยายยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1985 และชนะเลิศรางวัลฮิวโกเป็นนวนิยายยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1986 ซึ่งมีนิยายไม่มากนักที่จะชนะเลิศทั้งสองรางวัลใหญ่สำหรับนิยายวิทยาศาสตร์ติดกันอย่างนี้ ยิ่งไปกว่านั้น นิยายภาคต่อคือ วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ ก็ชนะเลิศทั้งรางวัลเนบิวลาและรางวัลฮิวโกในปีถัดไปอีกด้วย ออร์สัน สก็อต การ์ด เป็นนักเขียนเพียงคนเดียวที่สามารถชนะเลิศรางวัลทั้งสองพร้อมกันและต่อเนื่องกันถึงสองปี ในปี ค.ศ. 2008 นิยายเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลมาร์กาเร็ต เอ็ดเวิร์ด (Margaret Edwards award) สำหรับผลกระทบที่มีต่อวงการนิยายวิทยาศาสตร์อย่างต่อเนื่องยาวนาน
สนิมสร้อย

สนิมสร้อย เป็นนวนิยายขนาดยาว ของ ศิลปินแห่งชาติ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ โดยมีพล๊อตเรื่องหลวมๆแบบจบในตอน เนื้อหาภายในนวนิยายเกี่ยวกับซ่องโสเภณีชั้นสูงแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ในยุคที่ยังไม่มีอาบอบนวด ศูนย์การค้าก็ยังไม่มี วังบูรพาเพิ่งจะเป็นแหล่งชุมนุมของวัยรุ่นโดยมีพี่สมรเป็นเจ้าของซ่อง และนายก้าน เป็นแมงดาคุมซ่องผู้มีกิริยาสุภาพ และเป็นคนบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดภายในเรื่อง และได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี46แต่ไม่ทำเงินมากนัก

สนิมสร้อยพิมพ์ครั้งแรกในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ เป็นตอนๆ และได้พิมพ์รวมเล่มเป็นครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ผดุงศึกษา มีนาคม พ.ศ. 2504 ขณะนี้ฉบับพิมพ์ครั้งล่าสุดครั้งที่ 8 โดยแพรวสำนักพิมพ์
กิจจา ทวีกุลกิจ

กิจจา ทวีกุลกิจ (เกิด ? ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมอนิด เป็น หมอดูชาวไทยมีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์ทางการเมือง

หมอนิดเคยประกอบอาชีพเป็นเซลล์แมนมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างในปี พ.ศ. 2523 จนถึงปี พ.ศ. 2531 ชีวิตตกอับเป็นอย่างมาก รวมทั้งมีหนี้สินจำนวนมาก จนกระทั่งวันหนึ่งได้ไปตกปลาที่บ่อตกปลาละแวกกรุงเทพ ฯ ฝั่งตะวันออก ทำให้ได้รู้จักกับเจ้าของสวนอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งกลายมาเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือแก่ครอบครัว และภรรยาได้พาไปร่างทรงแถวฝั่งธน ฯ และร่างทรงก็ได้ทักว่ามีองค์ประทับอยู่ในตัว แรกเริ่มเจ้าตัวยังไม่เชื่อ แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ หลายสิ่งได้พิสูจน์เห็นว่า ทำนายได้แม่นยำ จึงยึดอาชีพเป็นหมอดูมาจนปัจจุบันนี้

หมอนิด มีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์การเมืองอย่างตรงไปตรงมา ไม่เกรงใจใคร ไม่หวั่นกลัวอิทธิพลผู้มีอำนาจ เหตุการณ์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหมอนิดและสร้างแรงกระเพื่อมในวงการการเมืองและวงการโหราศาสตร์ไทย ได้แก่การทำนายที่เอาอาชีพเป็นเดิมพันในรายการถึงลูกถึงคน เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ดำเนินรายการโดย สรยุทธ สุทัศนะจินดา ท่ามกลางหมอดูชื่อดังจำนวนมากที่ทำนายว่านายกรัฐมนตรี พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ในขณะนั้นจะสามารถอยู่ครบวาระเป็นสมัยที่สอง แต่หมอนิดกลับทำนายในทางตรงกันข้าม โดยได้กล่าวว่า ""นายกทักษิณ จะอยู่ไม่ครบเทอม ถ้าครบมาเผาบ้านตนได้เลย"" และ ""นายกรัฐมนตรีคนดังกล่าวจะไม่มีแผ่นดินอยู่"", ""นายกจะต้องขึ้นศาล""ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีคำทำนายในรายการคนในข่าว ทาง ASTV ดำเนินรายการโดย อัญชลี ไพรีรัก ว่า ""จะมีรถที่ประชาชนไม่มีโอกาสได้ใช้ ออกมาวิ่งบนถนนก่อนเดือนตุลาคม"" ซึ่งในอีก 2 สัปดาห์ ก็เกิดเหตุการณ์รัฐประหารในคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังทำนายล่วงหน้า 4 ปี ถึง ผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพฯ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ในรายการ คม ชัด ลึก ช่องเนชั่นแชนแนล ดำเนินรายการ โดยธีระ ธัญไพบูลย์ ว่า ""คุณอภิรักษ์ จะได้เป็นผู้ว่า ถึง 2 สมัยติดกัน""

นอกจากเหตุการณ์ทางการเมืองที่สร้างชื่อเสียงให้กับหมอนิด หมอนิดยังได้ทำนายทายทักถึงเหตุการณ์รุนแรงทางสามจังหวัดชายแดนภาคใต้อย่างแม่นยำล่วงหน้า และคอยเตือนทุกคนเรื่องภัยธรรมชาติต่าง ๆ ของเมืองไทยอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเกิดแผ่นดินไหว เรื่องน้ำท่วม ที่สำคัญ ได้เคยทำนายเรื่องคลื่นยักษ์สึนามิ ล่วงหน้าก่อนที่คนไทยจะรู้จักคลื่นยักษ์ชนิดนี้

ทั้งนี้ การทำนายของหมอนิดก็มีส่วนที่ผิดพลาดมากเช่นกัน เช่น ทำนายว่าจะมีการรัฐประหารซ้ำในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์, จะไม่มีการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2550 อย่างแน่นอน, พรรคพลังประชาชนจะชนะการเลือกตั้ง แต่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จะได้เป็นนายก, พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตรจะได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกต่อจาก พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน, ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 จะมีคนกลางที่มีอักษรย่อ "พ" ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี, หลังนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์พ้นตำแหน่งนายกไปแล้ว แต่นายอภิสิทธิ์จะไม่ได้เป็นนายก เป็นต้น

ปัจจุบันหมอนิด มีเว็บไซต์ส่วนตัว ที่มีหน้าแรกทำนายเหตุการณ์บ้านเมือง ซึ่งมีผู้สนใจติดตามอยู่ตลอดเวลา และมีงานเขียนประจำในคอลัมน์ทำนายชะตาบ้านเมือง ในนิตยสาร Who
เส้นหมี่

เส้นหมี่ หรือ หมี่ขาว คือเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากข้าว มีลักษณะเป็นเส้นกลมสม่ำเสมอสีขาว เส้นเล็กและยาว คล้ายวุ้นเส้นแต่ไม่มีความใส เส้นหมี่ใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารหลายชนิดในประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยมักนำไปทำเป็น ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว ผัดหมี่ เป็นต้น. จังหวัดทางภาคใต้ของประเทศไทยจะเรียกเส้นหมี่ว่า หมี่หุ้น

คำว่า "หมี่" มาจากภาษาจีน 米 ( "หมี่") แปลว่า "ข้าว" ในภาษาจีนนั้นจะเรียกเส้นหมี่ว่า 米粉 (พินอิน: mífěn "หมีเฝิ่น") ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า "เส้นข้าว"
เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์

เจ้าฟ้าชายคาร์ล ฟิลิปแห่งสวีเดน หรือ คาร์ล ฟิลิป เอ็ดมุนด์ เบอร์ติล () เป็นดยุกแห่งวาร์มลานด์ ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองและพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีซิลเวีย แรกประสูติพระองค์ทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและคงดำรงพระอิสริยยศนี้และรัชทายาทลำดับที่ 1 ในลำดับการสืบราชบัลลังก์เป็นเวลา 7 เดือนจนกระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2523 ซึ่งได้ทรงถูกถอดถอนทั้งสองตำแหน่งจากการเปลี่ยนแปลงพระราชบัญญัติการสืบราชสมบัติเพื่อให้ทายาทของกษัตริย์สืบสันตติวงศ์ได้ไม่ว่าจะเป็นเพศใด นับแต่นั้นเจ้าชายทรงอยู่ลำดับที่ 2 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ต่อจากเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน พระเชษฐภคินี แต่อย่างไรก็ดี เจ้าชายก็ทรงอยู่ลำดับก่อนหน้าในสายการสืบราชบัลลังก์อังกฤษเนื่องจากประเทศอังกฤษยังให้สิทธิบุรุษสืบราชสมบัติก่อนหน้าสตรีอยู่

เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปทรงเข้ารับศีลจุ่มเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ณ โบสถ์หลวง (Storkyrkan) กรุงสต็อกโฮล์ม โดยทรงมีพ่อและแม่ทูนหัวดังนี้คือ เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ เจ้าชายเลโอโพลด์แห่งบาวาเรีย สมเด็จพระบรมราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน
เฝอ

เฝอ (, [] "เฝ่อเอ๋อ" เสียงเอกท้ายจัตวา) เป็นอาหารเวียดนามชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายก๋วยเตี๋ยวของไทย แต่ต่างกันที่เส้น น้ำซุป และเครื่องเคียง และบางครั้งก็เรียกเป็น "ก๋วยเตี๋ยว/กวยจั๊บ-เวียดนาม/ญวน"

เฝอเป็นอาหารที่ประกอบด้วยเส้นก๋วยเตี๋ยวที่เรียกว่า "บั๊ญเฝอ" () คล้ายเส้นเล็กแต่กว้างกว่า หรือเป็นเส้นกลมสีขาวขนาดใหญ่กว่าขนมจีนเล็กน้อย ในน้ำซุปที่เคี่ยวจากเนื้อวัว (หรือเนื้อไก่) กระดูก หางวัว และเครื่องเทศบางชนิด เช่น อบเชยไซ่ง่อน เมล็ดดอกจัน ขิง กานพลู กระวานดำ เป็นต้น และตกแต่งด้วยหัวหอม ต้นหอม ผักชี ผักชีฝรั่ง สะระแหน่ โหระพา มะนาวหรือเลมอน ถั่วงอก และพริกหยวก ซึ่งสี่อย่างหลังมักจะแยกไว้เป็นอีกจานต่างหาก เพื่อให้ผู้รับประทานเติมได้ตามชอบ สำหรับซอสบางอย่างที่เป็นที่นิยมได้แก่ ซอสฮอยซิน น้ำปลา และซอสพริกศรีราชา

เฝอเป็นอาหารจานหลักที่รับประทานได้ทุกมื้อ และส่วนใหญ่นิยมเฝอเนื้อวัว ( "เฝอบ่อ") และมีแยกเป็นประเภท คือ เฝอเนื้อสดและเฝอเนื้อตุ๋น ร้านเฝอที่ขึ้นชื่อของเวียดนาม คือ เฝอ 24
อนุกรมแกรนดี

อนุกรมแกรนดี เป็นอนุกรมอนันต์ 1 − 1 + 1 − 1 + … หรือเขียนได้ในรูป

อนุกรมนี้ตั้งชื่อตามชื่อของ กุอิโด แกรนดี นักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลี อนุกรมนี้เป็นอนุกรมลู่ออก จึงไม่สามารถหาผลบวกได้ อย่างไรก็ตาม มีผู้สร้างข้อความขัดแย้งโดยพิสูจน์ว่าผลบวกของอนุกรมนี้เป็นจำนวนต่างๆได้ เช่น
กิเดียน แมนเทล

กิเดียน แมนเทล () (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1790 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852) เป็นสูตินรีแพทย์, นักธรณีวิทยา, และนักบรรพชีวินวิทยา ชาวอังกฤษ.
เขาได้รับชื่อเสียงในฐานะผู้ค้นพบกลุ่มฟอสซิลชิ้นแรกที่ระบุได้ว่ามาจากไดโนเสาร์ ซึ่งก็คือฟันของอิกัวโนดอน
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค หรือ กฟภ. (Provincial Electricity Authority ตัวย่อ PEA) เป็นรัฐวิสาหกิจสังกัดกระทรวงมหาดไทย มีหน้าที่บริการจำหน่ายไฟฟ้าแก่ประชาชนในส่วนภูมิภาคทุกจังหวัดทั่วประเทศไทย ยกเว้นกรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นเขตรับผิดชอบของการไฟฟ้านครหลวง

สำนักงานใหญ่ของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ตั้งอยู่ที่ 200 ถนนงามวงศ์วาน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร มีรายได้จากการจำหน่ายไฟฟ้า 465,044.54 ล้านบาท (พ.ศ. 2557) และเป็นรัฐวิสาหกิจที่มีรายได้นำส่งเป็นรายได้ของรัฐสูงเป็นลำดับที่ 4 ของรัฐวิสาหกิจไทย มูลค่ากว่า 13,534.00 ล้านบาท (พ.ศ. 2557)

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีที่มาเริ่มจากการเป็นแผนกไฟฟ้า ในกองบุราภิบาล กรมสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย และก่อตั้งไฟฟ้าเทศบาลเมืองนครปฐมเป็นจังหวัดแรก เมื่อ พ.ศ. 2473 ต่อมาใน พ.ศ. 2477 มีการปรับปรุงแผนกไฟฟ้า เป็น กองไฟฟ้า สังกัดกรมโยธาเทศบาล กระทรวงมหาดไทย และเปลี่ยนชื่อเป็น กองไฟฟ้าภูมิภาค ในภายหลัง

ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลเห็นความจำเป็นในการสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐานด้านไฟฟ้า จึงออกพระราชกฤษฎีกา ซึ่งให้ไว้เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พุทธศักราช 2497 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พุทธศักราช 2497 ก่อตั้ง องค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีทุนจดทะเบียน 5 ล้านบาท มีการไฟฟ้าอยู่ในความดูแล จำนวน117 แห่ง อยู่ภายใต้การควบคุมของกรมโยธาเทศบาล กระทรวงมหาดไทย และรัฐบาล โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานกรรมการ

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ได้รับการสถาปนาตามพระราชบัญญัติการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค พุทธศักราช 2503 ณ วันที่ 28 กันยายน 2503 โดยรับช่วงภารกิจต่อจาก องค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มาดำเนินการ อย่างต่อเนื่อง ด้วยทุนประเดิมจำนวน 87 ล้านบาทเศษ มีการ ไฟฟ้าอยู่ในความรับผิดชอบ 200 แห่ง มีผู้ใช้ไฟจำนวน 137,377 ราย และพนักงาน 2,119 คน กำลังไฟฟ้าสูงสุดในปี 2503 เพียง 15,000 กิโลวัตต์ ผลิตด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซลล์ทั้งสิ้น สามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าบริการ ประชาชนได้ 26.4 ล้านหน่วย (กิโลวัตต์-ชั่วโมง) ต่อปี และมีประชาชน ได้รับประโยชน์ จากการใช้ไฟฟ้าประมาณ 1 ล้านคน หรือร้อยละ 5 ของประชาชนที่มีอยู่ทั่วประเทศในขณะนั้น 23 ล้านคน

ภายหลังจากมีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค พุทธศักราช 2503 ส่งผลให้ มีการแต่งตั้งบุคคลซึ่งไม่ใช่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานกรรมการ โดยบุคคลแรกที่เป็นประธานคณะกรรมการได้แก่นาย ดร.วิญญู อังคณารักษ์ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 อย่างไรก็ตามรายนามประธานคณะกรรมการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคมักเป็น ปลัดกระทรวงมหาดไทย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย อธิบดีกรมการปกครอง

หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้มีการแต่งตั้ง พลเอก วิโรจน์ บัวจรูญ เป็นประธานกรรมการในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557นับเป็นครั้งแรกที่บุคคลที่ไม่ใช่ ปลัดกระทรวงมหาดไทย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย อธิบดีกรมการปกครอง ดำรงตำแหน่งดังกล่าว

วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 แต่งตั้ง ถวิล เปลี่ยนศรี เป็นประธานกรรมการ และวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 แต่งตั้ง ดร.คุรุจิต นาครทรรพ อดีตปลัดกระทรวงพลังงาน เป็นประธานกรรมการ

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคแบ่งพื้นที่รับผิดชอบออกเป็น 4 ภาค แต่ละภาคแบ่งเป็น 3 เขตย่อย
เคาน์เตอร์-สไตรก์

เคาน์เตอร์-สไตรก์ (, บ้างย่อเป็น CS) เป็นวิดีโอเกมยิงทางยุทธวิธีมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดย วาล์วคอร์เปอเรชัน ซึ่งถือกำเนิดขึ้นจากการปรับปรุงเกมฮาล์ฟ-ไลฟ์ เกมนี้ได้ขยายเป็นซีรีส์ตั้งแต่ออกวางจำหน่ายครั้งแรก ซึ่งปัจจุบันมี เคาน์เตอร์-สไตรก์: คอนดิชันซีโร, เคาน์เตอร์-สไตรก์: ซอร์ส และ ผู้เล่นแบ่งเป็นทีมต่อต้านผู้ก่อการร้ายต่อทีมผู้ก่อการร้ายในการเล่นเป็นรอบ ๆ ไป แต่ละรอบชนะโดยสำเร็จภารกิจของด่านหรรือกำจัดกำลังฝ่ายตรงข้าม

เกมดังกล่าวเป็นการดัดแปลงฮาล์ฟ-ไลฟ์ที่มีผู้เล่นมากที่สุดในแง่จำนวนผู้เล่น ตามข้อมูลของเกมสปายใน พ.ศ. 2551 จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 แฟรนไชส์เคาน์เตอร์-สไตรก์ขายได้กว่า 25 ล้านหน่วย
ดีวีไอ

ส่วนต่อประสานวิทัศน์ดิจิทัล หรือ ดีวีไอ () เป็นพอร์ตชนิดหนึ่งมีสีขาวไว้เสียบกับจอแอลซีดี กับเครื่องคอมพิวเตอร์ มีสัญญาณเป็นดิจิทัล

Digital Visual Interface จะใช้ในการเชื่อมต่อแหล่งวิดีโอไปยังอุปกรณ์แสดงผล เช่น จอภาพคอมพิวเตอร์ DVI ได้รับการพัฒนาเพื่อสร้างมาตรฐานอุตสาหกรรมสำหรับการถ่ายโอนเนื้อหาวิดีโอดิจิทัล อินเตอร์เฟซที่ถูกออกแบบมาเพื่อส่งวิดีโอดิจิทัลที่ไม่บีบอัดและสามารถกำหนดค่าให้สนับสนุนหลายโหมดเช่น DVI-D (ดิจิทัลเท่านั้น) DVI- (แอนะล็อกเท่านั้น) หรือ DVI-I (ดิจิทัลและแอนะล็อก) พร้อมสนับสนุนการเชื่อมต่อแบบอะนาล็อกเช่นกัน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา (21 เมษายน พ.ศ. 2432 — 23 มีนาคม พ.ศ. 2501) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าจอมมารดาชุ่ม (สกุลเดิม: ไกรฤกษ์)

'พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา เมื่อแรกประสูติทรงพระยศเป็น พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา ต่อมาในภายหลังทรงได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา ชาววังออกพระนามว่า เสด็จพระองค์ใหญ่ มีพระขนิษฐาร่วมพระมารดา คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุจิตราภรณี (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2433 — 26 ตุลาคม พ.ศ. 2461) หรือ เสด็จพระองค์เล็ก

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภาประทับ ณ พระตำหนักอาทรทิพยนิวาสน์ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จมาประทับ ณ ตำหนักในสวนสุนันทา จนเมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ได้ทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต เสด็จออกไปประทับ ณ ตำหนักทิพย์ ถนนราชวิถี บนที่ดินพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตราบจนสิ้นพระชนม์ ปัจจุบัน คือ อาคารอาทรทิพยนิวาสน์ สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้อนุรักษ์ตำหนักให้อยู่ในสภาพเดิม จัดแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับทัศนศิลป์ ส่วนหนึ่งของแหล่งการเรียนรู้ 3 ศิลป์รัตนโกสินทร์