seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ประเทศเนปาลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ราชอาณาจักรเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐนิการากัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐไนเจอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศโอมานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

รัฐสุลต่านโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
อาณาจักรพูยอ

อาณาจักรพูยอ (, ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 494) เป็นอาณาจักรโบราณของเกาหลี ซึ่งอาณาจักรพูยอนี้อาจจะรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า "พูยอตะวันออก" ซึ่งได้แยกตัวออกมาจากอาณาจักรพูยอตะวันตก (หรืออาณาจักรโชบุน) อาณาจักรพูยอได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนเทียบเท่ากับอาณาจักรโคกูรยออีกด้วย อาณาจักรพูยอนี้ได้รับการสถาปนาก่อตั้งโดยพระเจ้าแฮบูรูที่ทรงย้ายมาจากเมืองทางทะเล

หลังจากพระเจ้ากึมวาเสด็จสวรรคตลง ราชสมบัติก็ตกเป็นของพระเจ้าแทโซ ภายหลังต่อมาพระเจ้าแทโซได้พัฒนาทางการทหารจนเข้มแข็งยิ่งกว่าอาณาจักรโคกูรยอ และพระเจ้าแทโซยังทรงก่อสงครามกับอาณาจักรข้างเคียงตลอดรัชสมัยของพระองค์ โดยเหลือเพียง 4 อาณาจักรที่พระเจ้าแทโซทรงพิชิตไม่สำเร็จ คือ อาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพ็กเจ อาณาจักรนังนัง และอาณาจักรชิลลา

อาณาจักรพูยอได้ล่มสลายลงเมื่อพระเจ้าแทโซเสด็จสวรรคต หลังจากการถูกพระเจ้าแดมูซิน (พระราชาองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ) สังหารในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอกับอาณาจักรโคกูรยอ ภายหลังต่อมา พระเจ้าแดมูซินไม่ทรงต้องการลบล้างแคว้นพูยอ จึงได้ให้เจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซเสด็จขึ้นครองราชย์ปกครองแคว้นพูยอต่อในฐานะเจ้าประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอ แต่หลังจากเจ้ายองโพสวรรคตไปก็ไม่มีรัชทายาท ทำให้อาณาจักรพูยอล่มสลายและถูกผนวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโคกูรยอ
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐปาเลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐปาเลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ปาเลสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศปาปัวนิวกีนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐปารากวัย แข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศเปรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ปวยร์โตรีโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

รัฐกาตาร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐรวันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐรวันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศเซนต์ลูเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศเซนต์ลูเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูเมและปรินซิปีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูเมและปรินซิปี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

รัฐเอกราชซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศหมู่เกาะโซโลมอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศหมู่เกาะโซโลมอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐเซเชลส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐเซเชลส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐซานมารีโน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
Nepenthes surigaoensis

Nepenthes surigaoensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงทีมีถิ่นกำเนิดในประเทศฟิลิปปินส์ ได้ชื่อตามจังหวัดฮีลากังซูรีเกา (Surigao) บนเกาะมินดาเนา สถานที่ตัวอย่างต้นแบบถูกเก็บได้ "N. surigaoensis" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. merrilliana" และเป็นเวลานานมาแล้วที่ถูกพิจารณาเป็นชื่อพ้องเฮเทอโรไทปิกของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศโซมาเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศซูรินามในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศซูรินาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศสวาซิแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐอาหรับซีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา

ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา () ตามที่เข้าใจกันในประวัติศาสตร์หมายถึงสาขาวิชาทางด้านงานศิลปะที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และบริบทของลักษณะ (stylistic contexts) เช่น ประเภทของศิลปะ (genre), ลักษณะการออกแบบ (design), รูปทรง (format) และ การออกมาเป็นรูปร่าง (look) ซึ่งรวมทั้งศิลปะสาขาหลักที่ได้แก่จิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม และรวมทั้งสาขาย่อยเช่นเซรามิค เฟอร์นิเจอร์ และศิลปะการตกแต่งอื่นๆ หลักของสาขาวิชานี้มาจากงานชิ้นสำคัญๆ ที่สร้างโดยศิลปินตะวันตก และกฎว่าด้วยศิลปะตะวันตกก็ยังเป็นแกนสำคัญในการเลือกสรรงานที่ได้รับการบรรยายในตำราประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยามาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อมีการพยายามที่จะวางความหมายของสาขาวิชานี้ใหม่ให้กว้างขึ้น เพื่อรวมศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะตะวันตก, ศิลปะที่สร้างโดยศิลปินสตรี และศิลปะพื้นบ้านเข้าด้วย

คำว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา” (หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์”) ครอบคลุมวิธีการศึกษาจักษุศิลป์หลายวิธี ที่โดยทั่วไปหมายถึงงานศิลปะ และ งานสถาปัตยกรรม สาขาของการศึกษาต่างๆ บางครั้งก็คาบกันเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอิร์นสท กอมบริค ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ก็คล้ายกับบริเวณกอลของจูเลียส ซีซาร์ที่แบ่งออกเป็นสามส่วน อาศัยอยู่โดยชนสามเผ่าพันธุ์ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน: (1) ผู้ที่เป็นคอศิลป์ (connoisseurs), (2) ผู้ที่เป็นนักวิพากษ์ศิลป์ และ (3) ผู้ที่เป็นนักวิชาการจากสถาบันผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์”

ในฐานะที่เป็นศาสตร์สาขาหนึ่งประวัติศาสตร์ศิลป์ต่างจากการวิพากษ์ศิลปะที่จะเน้นการสร้างพื้นฐานของคุณค่าของศิลปะโดยการเปรียบเทียบกับงานชิ้นอื่นที่เปรียบเทียบกันได้ทางด้านลักษณะ หรือการหันหลังให้แก่ลักษณะ หรือขบวนการศิลปะทั้งหมดที่พิจารณา และต่างจาก “ทฤษฎีศิลป์” (art theory) หรือ “ปรัชญาศิลป์” (philosophy of art) ที่คำนึงถึงธรรมชาติพื้นฐานของศิลปะ สาขาย่อยสาขาหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์คือวิชาสุนทรียศาสตร์ (aesthetics) ซึ่งเป็นการศึกษาถึงสุนทรียปรัชญา (Sublime) และการระบุหัวใจของสิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นสิ่งที่มีความเป็นสุนทรีย์ แต่ตามทฤษฎีแล้วประวัติศาสตร์ศิลป์ไม่ใช่สิ่งที่กล่าวมาเพราะนักประวัติศาสตร์ศิลป์ใช้การวิจัยโดยวิธีประวัติศาสตร์ (historical method) ในการตอบคำถาม “ศิลปินสร้างงานขึ้นมาได้อย่างไร”, “ใครเป็นผู้อุปถัมภ์”, “ใครเป็นครู”, “ใครคือผู้ชมงาน”, “ใครเป็นผู้ได้รับอิทธิพลจากลักษณะงาน”, “ประวัติศาสตร์ตอนใดที่มีอิทธิพลต่องาน” และ “งานที่สร้างมีผลทางเหตุการณ์ทางศิลปะ การเมือง และ สังคมอย่างใด”

แต่กระนั้นประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาก็มิได้หมายความว่าเป็นการศึกษาที่เกี่ยวกับการติดตามประวัติของงานเท่านั้น อันที่จริงแล้วนักประวัติศาสตร์ศิลป์มักจะวางพื้นฐานมาตรการการศึกษาโดยการวิเคราะห์งานแต่ละชิ้น และพยายามตอบปัญหาต่างๆ เช่น “อะไรคือสิ่งสำคัญของลักษณะของสิ่งที่ศึกษา”, “ความหมายใดที่งานชิ้นนี้พยายามสื่อ”, “งานชิ้นนี้มีผลต่อการดูอย่างใด”, “ศิลปินบรรลุจุดประสงค์ที่ต้องการหรือไม่” , “งานที่ศึกษาประกอบด้วยสัญลักษณ์อะไรบ้าง” และ “งานที่ศึกษาเป็นงานที่ออกนอกประเด็นหรือไม่”
สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเตในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศตองงาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถาน ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศตูวาลู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐยูกันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐยูกันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐวานูอาตูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐวานูอาตู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐเยเมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐเยเมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐแซมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐแซมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
แม่น้ำวิสวา

แม่น้ำวิสวา () หรือ แม่น้ำวิสตูลา () เป็นแม่น้ำสายที่ยาวและมีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศโปแลนด์ โดยมีความยาว 1,047 กิโลเมตร ลุ่มแม่น้ำวิสวาคิดเป็น 194,424 ตารางกิโลเมตร ซึ่งกว่า 168,699 ตารางกิโลเมตรอยู่ในประเทศโปแลนด์

แม่น้ำวิสวาประกอบด้วยแม่น้ำจำนวนสามตอน ตอนบนไหลมาจากต้นน้ำมาจนถึงเมืองซันดอมีแยช (Sandomierz) ตอนกลางไหลจากซันดอมีแยชมาจนถึงปากแม่น้ำนาแรฟ (Narew) และแม่น้ำบุ๊ก (Bug) และตอนล่างไหลจากปากแม่น้ำนาแรฟมาจนถึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวิสวาที่ทะเลบอลติก แม่น้ำวิสวามีระดับความสูงโดยเฉลี่ยสูงกว่าระดับทะเลปานกลางประมาณ 270 เมตร
แคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนีย

ซาร์ดิเนีย (), ซาร์เดญญา () หรือ ซาร์ดิญญา (ซาร์ดิเนีย: ) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นและหนึ่งในห้าแคว้นปกครองตนเองของประเทศอิตาลี เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (อันดับหนึ่งคือเกาะซิซิลี) มีพื้นที่ 24,090 ตารางกิโลเมตร (9,301 ตารางไมล์) มีแผ่นดินที่อยู่ใกล้ที่สุดได้แก่ (เรียงจากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา) เกาะคอร์ซิกาของประเทศฝรั่งเศส คาบสมุทรอิตาลี ประเทศตูนิเซีย และหมู่เกาะแบลีแอริกของประเทศสเปน แคว้นซาร์ดิเนียเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลีและเป็นพื้นที่ปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ที่มาของชื่อแคว้นนั้นยังไม่ทราบแน่นอน บางทีอาจมาจากชื่อเรียกของชนเผ่าท้องถิ่นที่เรียกท้องที่นั้นว่า "ซาร์ดี"

แคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนียเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ครอบคลุมพื้นที่ 23,821 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างละติจูดที่ 38° 51' เหนือ ถึง 41° 15' เหนือ และลองจิจูดที่ 8° 8' ตะวันออกถึง 9° 50' ตะวันออก ชายฝั่งของเกาะซาร์ดิเนียมีความยาวทั้งสิ้น 1,849 กิโลเมตร ส่วนใหญ่จะเป็นที่สูงและโขดหิน
เจ้าชายในหอคอย

เจ้าชายแห่งหอคอย () คือเจ้าฟ้าสองพระองค์ -- เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 - ค.ศ. 1483?) และพระอนุชาริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (17 สิงหาคม ค.ศ. 1473 - ค.ศ. 1483?)-- ผู้เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์

เจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ถูกประกาศว่าเป็นพระราชโอรสนอกสมรสตามพระราชบัญญัติของรัฐสภาที่ออกในปี ค.ศ. 1483 ที่เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยตำแหน่งอันถูกต้อง” (Titulus Regius) ที่ประกาศว่าการเสกสมรสของพระราชบิดาและมารดาของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์เป็นไปอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย จากนั้นพระปิตุลาสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษก็มีพระบรมราชโองการให้นำตัวทั้งสองพระองค์ไปจำขังไว้ภายในหอคอยแห่งลอนดอน (ที่ขณะนั้นเป็นทั้งที่ประทับของพระมหากษัตริย์และคุก) ใน ค.ศ. 1483 ในระยะแรกก็มีรายงานว่ามีผู้เห็นทั้งสองพระองค์ในบริเวณหอคอย แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่ามีผู้ใดเห็นอีกหลังจากฤดูร้อนของปีเดียวกัน ชะตากรรมของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแต่สรุปได้ว่าสิ้นพระชนม์หรือไม่ก็ทรงถูกสังหารในหอคอย นอกจากนั้นก็ยังไม่มีหลักฐานถึงการทำพระศพถ้าสิ้นพระชนม์ตามปกติ

ในปี ค.ศ. 1674 มีผู้พบโครงกระดูกของเด็กสองคนใต้บันไดที่นำไปสู่ชาเปลระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์หอขาวภายในหอคอยแห่งลอนดอน ซึ่งทำให้เชื่อกันว่าเป็นพระอัฐิของเจ้าฟ้าสองพระองค์ พระอัฐิถูกนำไปบรรจุที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ตามพระบรมราชโองการในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2

ในปี ค.ศ. 1933 ก็ได้มีการขุดอัฐิขึ้นมาอีกและพบว่าเป็นกระดูกของทั้งคนและสัตว์ แต่การสันนิษฐานขณะนั้นยังไม่สามารถบอกอายุหรือเพศของกระดูกได้.
ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก

ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 และดยุคแห่งนอร์โฟล์คที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Richard of Shrewsbury, 1st Duke of York) (17 สิงหาคม ค.ศ. 1473 - ค.ศ. 1483?) ริชาร์ดเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองรองจากพระเชษฐาเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษและพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ ริชาร์ดเสด็จพระราชสมภพที่ชรูว์สบรี

ริชาร์ดและพระเชษฐาถูกนำไปจำขังไว้ภายในหอคอยแห่งลอนดอน (ที่ขณะนั้นเป็นทั้งที่ประทับของพระมหากษัตริย์และคุก) ใน ค.ศ. 1483 หลังจากที่พระปิตุลาสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษทรงยึดอำนาจและประกาศว่าเป็นพระราชโอรสนอกสมรสตามพระราชบัญญัติของรัฐสภาที่อ้างว่าการเสกสมรสของพระราชบิดาและมารดาของทั้งสองพระองค์เป็นไปอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ในฤดูร้อนปีเดียวกันกับที่ถูกจำขังทั้งสองพระองค์ก็หายไปอย่างไม่มีร่องรอย ชะตากรรมของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์จึงไม่เป็นที่ทราบแต่สรุปได้ว่าสิ้นพระชนม์หรือไม่ก็ทรงถูกสังหารในหอคอย นอกจากนั้นก็ยังไม่มีหลักฐานถึงการทำพระศพถ้าสิ้นพระชนม์ตามปกติ
เซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก

ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ค (ภาษาอังกฤษ: Cecily Neville, Duchess of York) (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1415 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1495) ซิซิลิ เนวิลล์เป็นบุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์และโจน โบฟอร์ท เคานเทสแห่งเวสต์มอร์แลนด์ เป็นภรรยาของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งยอร์คที่ 3 ผู้พยายามอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์อังกฤษแต่ไม่สำเร็จ ซิซิลิเป็นพระราชชนนีของกษัตริย์อังกฤษสองพระองค์สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3

ซิซิลิได้รับการขนานนามว่า “กุหลาบแห่งเรบี” เพราะเกิดที่ปราสาทเรบีในเดอแรม และ “ซิสผู้ยโส” เพราะความทรนงและความเป็นผู้มีอารมณ์ ตามประวัติศาสตร์ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่เคร่งครัดทางศาสนา ซิซิลิเซ็นต์ชื่อว่า “Cecylle”
เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุกที่ 2 แห่งยอร์ก

เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุคแห่งยอร์คที่ 2 () (ค.ศ. 1373 - 25 ตุลาคม ค.ศ. 1415) เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุคแห่งยอร์คที่ 2เป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในการต่อสู้กับราชอาณาจักรฝรั่งเศสในสงครามร้อยปี เอ็ดเวิร์ดเสียชีวิตระหว่างการต่อสู้ในยุทธการอาแฌงคูร์ต

เอ็ดเวิร์ดเป็นบุตรของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1และภรรยาคนแรกอินแฟนตาอิสซาเบลลาแห่งคาสตีล ปู่และย่าทางพ่อคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1และพระราชินีฟิลลิปปา ปู่และย่าทางแม่คือสมเด็จพระเจ้าเปโดรแห่งคาสตีลและมาเรียเดอปาดิลลา
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9

จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9 () (ค.ศ. 1435 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1461) จอห์น คลิฟฟอร์ดเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบของฝ่ายแลงคาสเตอร์ จอห์นเป็นบุตรของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3 และ ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ค จอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1461 ในยุทธการเฟอร์รีบริดจ์
ยำสูตรเผ็ด ทีเด็ดหนังรัก

ยำสูตรเผ็ด ทีเด็ดหนังรัก () เป็นภาพยนตร์ตลกล้อเลียนในปี ค.ศ. 2006 กำกับและเขียนบทโดยเจสัน ฟรีดเบิร์กและแอรอน เซลต์เซอร์ นำแสดงโดยอลีสัน แฮนนิแกน, อดัม แคมป์เบลล์, โซฟี มังก์, เอดดี กริฟฟิน, เฟรด วิลลาร์ด, เจนนิเฟอร์ คูลิดจ์และเมาริซิโอ แซนเชซ
เอ็ม1 กาแรนด์

ปืน M1 Garand เป็นอาวุธปืนเล็กยาวประจำกายขนาด 0.30 นิ้ว ที่เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐฯในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงสงครามเกาหลี ออกแบบโดยจอห์น ซี กาแรนด์ (John C. Garand) ชาวแคนาดา เชื้อสายฝรั่งเศส ตามโครงการจัดหาปืนเล็กยาวขนาด 0.30 นิ้วรุ่นใหม่ทดแทนปืนเล็กยาว M1903 Springfield ที่ทยอยปลดประจำการไปให้กองกำลังท้องถิ่น

ปืน M1 Garand มีคุณสมบัติในการยิงแบบกึ่งอัตโนมัติ ความแม่นยำสูง สามารถเล็งยิงซ้ำได้อย่างรวดเร็ว ตอนแรกนายการ์แรนด์ได้ออกแบบปืน M1 Garand ให้ใช้กับกระสุนขนาด 7×51 มิลลิเมตร (.276 Pedersen) และสามารถบรรจุในคลิปกระสุนได้ 10 นัด แต่เมื่อกองทัพสหรัฐฯรับมาพิจารณาใน ค.ศ.1932 ก็มีคำสั่งให้ใช้กระสุน .30-06 ทำให้ความจุเหลือเพียง 8 นัด และรับเข้าประจำการเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1936 ให้ชื่อเป็นทางการว่า United States Rifle, Caliber .30, M1 และเข้าประจำการในกองทัพบกเป็นหน่วยแรก ภายหลังได้มีการพัฒนาอุปกรณ์พิเศษ เช่น กล้องเล็ง เครื่องยิงลูกระเบิด ดาบปลายปืน รวมถึงการพัฒนาในโครงการต่างๆเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของปืนรุ่นนี้ เช่น การพัฒนาให้สามารถใช้ซองกระสุน 20 นัดของปืนเล็กกล Browning Automatic Rifle (BAR) ได้ในโครงการ T20 
ปัจจุบันกองทัพสหรัฐฯได้ปลดประจำการปืน M1 Garand ทั้งหมดและประจำการด้วยปืนเอ็ม 16 แทน โดยปืนบางส่วนทางการสหรัฐฯได้มอบให้แก่กองกำลังท้องถิ่นและมิตรประเทศตามโครงการให้ความช่วยเหลือทางทหาร (JUSMAG) ในช่วงสงครามเย็นซึ่งรวมถึงประเทศไทยด้วย โดยประเทศไทยได้รับมอบปืนรุ่นนี้สำหรับใช้ในภารกิจปราบปรามและรักษาความสงบภายในประเทศ ก่อนจะทยอยปลดประจำการเป็นอาวุธสำรองราชการและใช้เป็นปืนฝึกท่าอาวุธสำหรับนักศึกษาวิชาทหารและนักเรียนนายสิบตำรวจ ในภายหลัง
ฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง

ฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง () คือฟังก์ชัน "f" จากเซต "X" ไปยังเซต "Y" ด้วยสมบัติที่ว่า จะมีสมาชิก "x" ใน "X" เพียงหนึ่งเดียวสำหรับทุก ๆ สมาชิก "y" ใน "Y" นั่นคือ "f" ("x") = "y" และไม่มีสมาชิกเหลือทั้งใน "X" และ "Y"

หรือกล่าวได้อีกทางหนึ่งคือ "f" จะเป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง ถ้าหากมีความสัมพันธ์แบบสมนัยหนึ่งต่อหนึ่ง (one-to-one correspondence) ระหว่างเซตทั้งสอง นั่นคือเป็นทั้งฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่ง (one-to-one) และฟังก์ชันทั่วถึง (onto)

ยกตัวอย่างฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงเช่น ฟังก์ชัน succ นิยามจากเซตของจำนวนเต็ม Z ไปยัง Z โดยมีความสัมพันธ์สำหรับสมาชิก "x" เป็น succ ("x") = "x" + 1 อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ฟังก์ชัน sumdif ที่สมาชิกคู่อันดับ ของจำนวนจริง โดยมีสัมพันธ์กับคู่อันดับเป็น sumdif ("x", "y") = ("x" + "y", "x" − "y") เป็นต้น

ฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงที่นิยามขึ้นจากเซตหนึ่งไปยังเซตเดิม อาจเรียกได้ว่าเป็นการเรียงสับเปลี่ยน

เซตของฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงทั้งหมดที่เกิดจากเซต "X" ไปยัง "Y" เขียนแทนด้วย "X" ↔ "Y"

ฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงมีบทบาทเป็นหลักการพื้นฐานของความรู้ในหลายสาขาของคณิตศาสตร์ ดังเช่นในนิยามของสมสัณฐาน (isomorphism) รวมทั้งแนวคิดอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเช่น สมานสัณฐาน (homeomorphism) และอนุพันธสัณฐาน (diffeomorphism), กรุปเรียงสับเปลี่ยน (permutation group), การแปลงเชิงภาพฉาย (projective map) และอื่น ๆ อีกมากมาย

ฟังก์ชัน "f" จะเป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง ก็ต่อเมื่อความสัมพันธ์ผกผัน "f" เป็นฟังก์ชัน ซึ่งในกรณีนี้ "f" ก็จะเป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงด้วย

กำหนดให้ฟังก์ชัน "f" : "X" ↔ "Y" และ "g" : "Y" ↔ "Z" เป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง ฟังก์ชันประกอบ "g" ∘ "f" ก็จะเป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงด้วย และมีฟังก์ชันผกผันเป็น

ในทางตรงข้าม ถ้าหากการประกอบของฟังก์ชันทั้งสอง "g" ∘ "f" เป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง เราสามารถสรุปได้เพียงว่า "f" เป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งและ "g" เป็นฟังก์ชันทั่วถึง (ดูภาพ)

ความสัมพันธ์ "f" จาก "X" ไป "Y" จะเป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง ก็ต่อเมื่อมีความสัมพันธ์ "g" จาก "Y" ไป "X" อันหนึ่ง ที่ทำให้ "g" ∘ "f" เป็นฟังก์ชันเอกลักษณ์บน "X" และทำให้ "f" ∘ "g" เป็นฟังก์ชันเอกลักษณ์บน "Y" จึงส่งผลให้ทั้งสองเซตมีจำนวนสมาชิกเท่ากัน

ถ้า "X" และ "Y" เป็นเซตจำกัดแล้ว จะมีฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึงระหว่างสองเซตจาก "X" ไปยัง "Y" ก็ต่อเมื่อ "X" และ "Y" มีจำนวนสมาชิกเท่ากัน จากภาวะ "จำนวนสมาชิกที่เท่ากัน" นี้เองที่นำไปสู่การนิยามภาวะเชิงการนับของเซตอนันต์ในเรื่องของทฤษฎีเซตเชิงสัจพจน์ ซึ่งเป็นแนวทางหนึ่งในการพิจารณาขนาดของเซตอนันต์ที่แตกต่างกัน