seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ระเบียบวิธีเกษียณ

ระเบียบวิธีเกษียณ (; , หรือ ) คือระเบียบวิธีที่ใช้ในการหาพื้นที่ของรูปร่างหนึ่งๆ โดยแบ่งพื้นที่ภายในออกเป็นอนุกรมของรูปหลายเหลี่ยมเล็กๆ หลายๆ รูปซึ่งมีพื้นที่รวมเข้าใกล้พื้นที่ของรูปใหญ่ที่บรรจุรูปเล็กเหล่านั้นเอาไว้ ถ้าเราสามารถสร้างอนุกรมของรูปได้อย่างถูกต้อง ความแตกต่างของพื้นที่ระหว่างรูปหลายเหลี่ยมรูปที่ "n" กับรูปภาพที่เป็นโจทย์ก็จะน้อยมากเมื่อ "n" มีจำนวนใหญ่มากๆ แนวคิดนี้มีกำเนิดจาก แอนติฟอน (Antiphon) แม้จะยังไม่ชัดเจนว่าเขาเข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างไร ทฤษฎีนี้ถูกพิสูจน์และรับรองโดย เอนโดซุสแห่งคไนดัส มีการนำชื่อนี้มาใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1647 โดย Grégoire de Saint-Vincent ในงานเขียนเรื่อง "Opus geometricum quadraturae circuli et sectionum coni"
วงก้นหอยของอาร์คิมิดีส

วงก้นหอยของอาร์คิมิดีส ( หรือที่รู้จักในชื่อ วงก้นหอยเลขคณิต) คือวงก้นหอยชนิดหนึ่ง ตั้งชื่อตามอาร์คิมิดีส นักคณิตศาสตร์ชาวกรีกโบราณในยุคศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล คือโลคัสของจุดที่สอดคล้องกับตำแหน่งที่เคลื่อนที่ไปตามเวลาโดยมุ่งหน้าออกจากจุดคงที่หนึ่งด้วยความเร็วคงที่ ตามเส้นตรงที่หมุนไปด้วยความเร็วเชิงมุมคงที่ สามารถเขียนในรูปของคู่อันดับเชิงมุม ("r", "θ") ตามสมการต่อไปนี้

โดยที่ "a" และ "b" เป็นจำนวนจริง การเปลี่ยนแปลงพารามิเตอร์ "a" จะทำให้วงก้นหอยหมุน ส่วน "b" จะควบคุมระยะห่างระหว่างการหมุนที่ต่อเนื่อง

อาร์คิมิดีสกล่าวถึงวงก้นหอยชนิดนี้ในงานเขียนของเขาเรื่อง "On Spirals"
พื้นผิวที่ได้จากการหมุน

พื้นผิวที่ได้จากการหมุน () คือพื้นผิวในปริภูมิยูคลิดที่เกิดจากการหมุนเส้นโค้งเส้นหนึ่งไปรอบๆ เส้นตรงหนึ่งเส้นในระนาบของมัน (หรือ "แกน")

ตัวอย่างของพื้นผิวที่เกิดจากวิธีนี้ ได้แก่ ทรงกระบอก เมื่อใช้เส้นตรงหมนุรอบแกน และ ทรงกรวย เมื่อใช้เส้นเอียงหมุนรอบแกน ถ้าใช้วงกลมหมุนรอบแกน จะได้รูปทรงทอรัส
สถิตยศาสตร์ของไหล

สถิตยศาสตร์ของไหล หรือ ไฮโดรสแตติกส์ ( หรือ Hydrostatics) คือวิทยาศาสตร์สาขาหนึ่งเกี่ยวกับของไหลซึ่งอยู่นิ่งกับที่ เป็นสาขาวิชาย่อยของกลศาสตร์ของไหล การศึกษาจะรวมไปถึงเงื่อนไขที่ของไหลอยู่นิ่งกับที่หรืออยู่ในภาวะสมดุล การนำของไหลไปใช้งานเรียกว่า ไฮดรอลิค ส่วนสาขาวิชาที่ศึกษาของไหลในขณะเคลื่อนที่ เรียกว่า พลศาสตร์ของไหล
ระเบียบวิธีเกี่ยวกับทฤษฎีบทกลศาสตร์

ระเบียบวิธีเกี่ยวกับทฤษฎีบทกลศาสตร์ () คืองานเขียนชิ้นหนึ่งของอาร์คิมิดีสซึ่งบรรจุแนวคิดเกี่ยวกับกณิกนันต์ที่สามารถนำไปใช้ได้ แต่เดิมเคยเชื่อว่างานเขียนชิ้นนี้สูญหายไปแล้ว แต่ต่อมาถูกค้นพบอีกครั้งอยู่ในสมุดบันทึกของอาร์คิมิดีส อันเป็นสมุดบันทึกพาลิมเซสต์ที่เคยบรรจุงานเขียนของอาร์คิมิดีส รวมถึงเรื่อง "ระเบียบวิธีทางกล" ที่เกี่ยวกับกฎของคาน และจุดศูนย์ถ่วง ซึ่งเขาได้พบกรณีพิเศษมากมาย
กลอโคดอต

กลอโคดอต เป็นแร่ที่มีส่วนประกอบของโคบอลต์ เหล็ก สารหนูและซัลไฟด์

กลอโคดอตได้รับการอธิบายครั้งแรกใน พ.ศ. 2392 ใน Huasco, จังหวัด Valparaiso, ประเทศชิลี

ชื่อของแร่กลอโคดอตมาจากภาษากรีก γλανκός (glankos) ที่หมายถึงสีฟ้า ซึ่งถูกนำไปในการอ้างอิงถึงการนำไปใช้ในอุตสาหกรรมแก้วสีฟ้าเข้มที่เรียกว่า"สมอลท์"
กณิกนันต์

กณิกนันต์ () คือคำศัพท์ใช้อธิบายแนวคิดของวัตถุที่มีขนาดเล็กมาก ๆ จนไม่สามารถมองเห็นหรือตรวจวัดได้ ถ้ากล่าวโดยทั่วไป วัตถุกณิกนันต์คือวัตถุที่มีขนาดเล็กจนไม่สามารถหาวิธีตรวจวัดได้ แต่ก็ไม่ได้เป็นศูนย์ มันเล็กมากจนยากจะแยกจากศูนย์ได้ด้วยวิธีการใด ๆ ที่มีอยู่

ผู้ก่อตั้งแคลคูลัสกณิกนันต์ ได้แก่ แฟร์มาต์, ไลบ์นิซ, นิวตัน, ออยเลอร์, โคชี และคนอื่น ๆ ได้ทำการคำนวณด้วยแนวคิดกณิกนันต์และสามารถหาผลลัพธ์ที่ถูกต้องได้สำเร็จ

ก่อนหน้านี้เคยมีการตั้งข้อสังเกตและอภิปรายเกี่ยวกับจำนวนที่เล็กมากๆ โดยสำนักศึกษาเอเลียทิคส์ แต่อาร์คิมิดีสเป็นคนแรกที่เสนอคำนิยามที่มีตรรกะอย่างจริงจังในงานเขียนเรื่อง "ระเบียบวิธีเกี่ยวกับทฤษฎีบทกลศาสตร์" จากคุณสมบัติแบบอาร์คิมิดีส นิยามไว้ว่า จำนวน "x" จะเป็นจำนวนอนันต์ถ้าสอดคล้องตามเงื่อนไข |x|>1, |x|>1+1, |x|>1+1+1, ... และจะเป็นจำนวนกณิกนันต์ถ้า x≠0 เงื่อนไขคล้ายคลึงกันนี้ใช้ได้กับ 1/x และจำนวนเต็มที่เป็นส่วนกลับด้วย ระบบจำนวนเช่นนี้กล่าวว่ามีคุณสมบัติแบบอาร์คิมิดีสถ้ามันไม่มีสมาชิกที่เป็นจำนวนอนันต์หรือจำนวนกณิกนันต์เลย ในระบบคณิตศาสตร์ของกรีกโบราณ 1 เป็นตัวแทนของความยาวช่วงหนึ่ง ใช้เป็นหน่วยนับอย่างไม่เป็นทางการนัก
กิแกโร

มาร์กุส ตุลลิอุส กิแกโร (; 3 มกราคม 106 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 7 ธันวาคม 43 ปีก่อนคริสต์ศักราช) คือนักปรัชญา รัฐบุรุษ นักกฎหมาย นักทฤษฎีการเมือง และนักนิยมรัฐธรรมนูญชาวโรมันโบราณ เขาเกิดในตระกูลขุนนางอันมั่งคั่งในตำแหน่งขุนคลัง เป็นที่รู้จักแพร่หลายในฐานะนักพูดและกวีที่มีชื่อเสียงที่สุดของโรมัน

เขาเป็นผู้ริเริ่มโรงเรียนผู้นำด้านปรัชญากรีกในโรมัน และสร้างศัพท์ทางปรัชญาในภาษาละตินขึ้นใหม่หลายคำ (เช่น "humanitas", "qualitas", "quantitas", และ "essentia") ทำให้เขาโดดเด่นในฐานะนักภาษาศาสตร์ นักแปล และนักปรัชญาด้วย กิแกโรเป็นทั้งนักพูดที่มีพลัง และเป็นนักกฎหมายผู้ประสบความสำเร็จ ปัจจุบันเขาเป็นที่ยกย่องจากงานเขียนเชิงมนุษยนิยม ปรัชญา และการเมือง ทั้งสุนทรพจน์และจดหมายของกิแกโรหลายฉบับยังคงหลงเหลือตกทอดมาถึงปัจจุบัน เป็นแหล่งข้อมูลชั้นต้นที่สำคัญที่สุดในช่วงยุคท้าย ๆ ของสาธารณรัฐโรมัน
องค์หญิงพัดเหล็ก

องค์หญิงพัดเหล็ก (; ) หรือ นางรากษส (; จีนกลางว่า "หลัวชา" จีนฮกเกี้ยนว่า "ล่อซั่ว") เป็นตัวละครจากนวนิยายคลาสสิกของจีนเรื่องไซอิ๋ว

นางเป็นภริยาของราชาปีศาจกระทิง และเป็นมารดาของเด็กแดง โดยปรกติ นางจะปรากฏกายเป็นเทพธิดามีรูปโฉมงดงาม แต่ที่จริงแล้ว นางเป็นรากษสี (รากษสตัวเมีย) นางอาศัยอยู่ในถ้ำใต้ดินร่วมกับครอบครัว มักจะรอสามีกลับบ้านเสมอ แต่จะเกรี้ยวกราดเป็นอันมากเมื่อทราบว่าสามีไปยุ่งเหยิงกับบรรดานางจิ้งจอก นางยังเป็นเจ้าของพัดที่เรียกว่า "พัดเหล็ก" ซึ่งอันที่จริงแล้วทำจากใบตอง ในโอกาสทั่วไป พัดนี้จะมีขนาดเล็ก และองค์หญิงพัดเหล็กจะอมเก็บไว้ในปาก แต่เมื่อจะใช้ พัดสามารถขยายรูปได้มหาศาลตามต้องการ และมีคุณวิเศษ เมื่อใช้โบกแล้วจะบันดาลลมสลาตัน

ในเรื่องไซอิ๋ว คณะจาริกของพระถังซัมจั๋งได้เดินทางมาถึงจุดแห่งเทือกเขาไฟที่ลุกเป็นเพลิงอย่างใหญ่หลวง และจะผ่านเส้นทางนั้นได้ก็แต่โดยให้เทือกเขาสงบลง เห้งเจียต้องการยืมพัดเหล็กขององค์หญิงพัดเหล็กมาดับเทือกเขาเพลิง แต่นางบอกปัด เพราะเห้งเจียคงเคยทำร้ายสามีและลูกของนางมาก่อน เห้งเจียจึงแปลงตัวเป็นแมลงวันบินเข้าไปในปากนาง จากลำคอลงสู่กระเพาะ แล้วถีบถองทุบเตะนางอยู่ข้างใน จนนางเจ็บปวดมิอาจทนได้ และยอมส่งพัดให้ ทว่า เป็นพัดที่ใช้โบกแล้วจะโหมให้ไฟลุกทวีขึ้น คณะจารึกจึงต้องผจญเพลิงหนักยิ่งกว่าเดิม เห้งเจียกลับไปหานางอีกครั้ง โดยแปลงตัวเป็นราชาปีศาจกระทิง แล้วล่อหลอกขอยืมพัดเหล็กมา องค์หญิงพัดเหล็กจึงส่งพัดให้ หลังจากนั้นไม่นาน ราชาปีศาจกระทิงกลับบ้าน และโมโหเป็นอันมากเมื่อทราบเรื่อง เขาจึงแปลงกายเป็นตือโป๊ยก่าย แล้วเดินไปบอกเห้งเจียว่าจะช่วยถือพัดเหล็กให้ แต่เห้งเจียจับได้ จึงเกิดต่อสู้กัน ราชาปีศาจกระทิงแพ้ เห้งเจียยึดพัดเหล็กไปได้

ในคำแปลเรื่องไซอิ๋ว จัดพิมพ์โดย พระโสภณอักษรกิจ (เล็ก สมิตะศิริ) ในสมัยรัชกาลที่ 5 บรรยายว่า

"นางล่อซั่วผู้นี้ กำเนิดเดิมนางเป็นยักษ์รากษส นางมีพัดเหล็กวิเศษอยู่พัดหนึ่ง มีฤทธาอานุภาพมาก อาจพัดให้บังเกิดเป็นลมพายุใหญ่และห่าฝนตกลงมาได้ในที่ใช่ฤดูแห่งฝน และจะพัดให้ไฟติดขึ้นจนไม่รู้จักดับก็ได้ นางเป็นภรรยาของงู้ม่ออ๋อง และเป็นมารดาของอั้งฮั้ยยี้ซึ่งมีฤทธิ์เดชมาก ปากพ่นเป็นไฟได้ ที่สำนักของนางอยู่ที่เขาม่อฮุ่นซัว ถ้ำปอเจียวต๋อง แต่งู้ม่ออ๋องไปมีภรรยาใหม่ นางอยู่ในสำนักแต่ผู้เดียว"

ญี่ปุ่นนำเรื่องราวตอนนี้ไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ความยาวยี่สิบสี่ตอน เรื่อง "ไซยูกิ" (Saiyuuki)
แรงลอยตัว

ในทางฟิสิกส์ แรงลอยตัว คือแรงกระทำในทิศทางพุ่งขึ้นที่ของไหลต่อต้านต่อน้ำหนักของวัตถุ ถ้ามองของไหลในแนวดิ่ง ความดันจะเพิ่มขึ้นตามระดับความลึกอันเป็นผลจากน้ำหนักของของไหลที่อยู่ชั้นบนๆ ดังนั้นในแท่งของไหลหนึ่งๆ หรือวัตถุที่จมอยู่ในของไหลนั้นในระดับลึก จะพบกับความดันที่มากกว่าเมื่ออยู่ที่ระดับตื้น ความแตกต่างของความดันนี้เป็นผลจากแรงสุทธิที่มีแนวโน้มผลักดันวัตถุให้ขึ้นไปข้างบน ขนาดของแรงนั้นเท่ากับความแตกต่างของความดันระหว่างจุดบนกับจุดล่างสุดของแท่งของไหลนั้น ซึ่งเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่อยู่ในแท่งของไหลนั้นด้วย ด้วยเหตุนี้ วัตถุที่มีความหนาแน่นมากกว่าของไหลจะมีแนวโน้มที่จะจมลงไป ถ้าวัตถุมีความหนาแน่นน้อยกว่าของไหล หรือมีรูปร่างที่เหมาะสม (เช่นเรือ) แรงนั้นจะสามารถทำให้วัตถุลอยตัวอยู่ได้
เกลียวอาร์คิมิดีส

เกลียวอาร์คิมิดีส () หรือปั๊มเกลียว (screwpump) คือเครื่องจักรในประวัติศาสตร์ที่ใช้ในการขนถ่ายน้ำจากที่ต่ำไปยังท้องร่องชลประทาน อาร์คิมิดีสได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นปั๊๊มเกลียว แต่ที่แท้แล้วมีการใช้งานเครื่องจักรลักษณะนี้มาก่อนหน้าเขาแล้วหลายศตวรรษในประเทศอียิปต์
โนปังคิสซะ

โนปังคิสซะ () หมายความว่า ร้านกาแฟไม่นุ่งชั้นใน เป็นร้านเครื่องดื่มในประเทศญี่ปุ่นซึ่งพนักงานไม่นุ่งชั้นใน มีลักษณะคล้ายร้านอาหารทั่วไป แต่ราคาสูงกว่ากันราวสี่ถึงห้าเท่า และพื้นทั้งหมดหรือบางส่วนของร้านปูด้วยกระจกไว้ส่องดูใต้กระโปรง ลูกค้ามองพนักงานได้ แต่สัมผัสไม่ได้ แตกต่างจากการบริการทางเพศรูปแบบอื่น เช่น โซปแลนด์ และพิงก์ซาลอน ที่สัมผัสตัวพนักงานได้

ร้านประเภทโนปังคิสซะนี้เปิดครั้งแรกที่จังหวัดโอซะกะเมื่อปี 2523 ส่วนร้านอย่างอื่นที่ให้บริการทำนองเดียวกัน เช่น โนปังชะบุชะบุ (nopan shabu-shabu) ซึ่งเป็นร้านหม้อไฟ และโนปังคะระโอะเกะ (nopan karaoke) ซึ่งเป็นร้านคาราโอเกะ
เด็กแดง

เด็กแดง หรือ หง ไหเอ๋อร์ ตามสำเนียงกลาง หรือ อั้งฮั้ยยี้ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; ) เป็นตัวละครจากนวนิยายคลาสสิกของจีนเรื่อง ไซอิ๋ว เป็นบุตรขององค์หญิงพัดเหล็กกับราชาปีศาจกระทิง เนื่องจากบำเพ็ญพรตมากว่าสามร้อยปี จึงมีพละกำลังวิเศษ บิดาจึงให้ไปคอยรักษาภูเขาเพลิงไว้ เด็กแดงจึงมี "เพลิงสมาธิ" ( "ซันเม่ย์เจินหั่ว" ตามสำเนียงกลาง หรือ "ซิมม้วยฮวย" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) ซึ่งทำให้เขาสามารถปล่อยกระแสไฟจากดวงตา รูจมูก และปาก ซึ่งเป็นไฟที่มิอาจดับด้วยน้ำได้

เด็กแดงมีชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "ยุวธีรราช" ( "เชิ่งยิงต้าหวัง" ตามสำเนียงกลาง หรือ "เซี้ยเองไต้อ๋อง" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน; ) ต่อมาสถาปนาเป็นสุธนกุมาร อัครสาวกเบื้องซ้ายของพระโพธิสัตว์กวนอิม

ซุนหงอคงรบกับเด็กแดงเพื่อนำพระถังซัมจั๋ง อาจารย์ของเขากลับมา เด็กแดงไม่เชื่อที่ซุนหงอคงกล่าวว่า เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับราชาปีศาจกระทิง บิดาของเด็กแดง เด็กแดงพยายามสังหารซุนหงอคง โดยวิธีควบคุมธาตุทั้งห้าด้วยกระแสเพลิงอันมหาศาล มีอานุภาพถึงขนาดจะผลาญสวรรค์ก็ได้ แต่ซุนหงอคง อาศัยมนตร์กันไฟ แล้วไล่ล่าเด็กแดงไปถึงถ้ำที่อาศัย เบื้องต้น ซุนหงอคงขอฝนจากนาคราชแห่งทะเลตะวันออกเพื่อต่อต้านเพลิงสมาธิของเด็กแดง แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะฝนของนาคราชสามารถดับได้แต่เพลิงทั่วไปเท่านั้น เพลิงสมาธิที่เด็กแดงปล่อยมา เมื่อได้ฝนของนาคราช ก็ยิ่งทวีกำลังขึ้นอีก เกือบเผาซุนหงอคงถึงแก่ความตาย ท่ามกลางเปลวเพลิงนั้น ซุนหงอคง จึงร้องขอความช่วยเหลือจากพระกวนอิม

พระกวนอิมเนรมิตบัลลังก์บัวไว้ในป่า เด็กแดงเห็นก็จู่เข้าไปนั่งแล้วทำท่าทางอย่างพระกวนอิม ทันใด บัลลังก์บัวเปลี่ยนรูปเป็นดาบเข้าทิ่มแทงเด็กแดง เด็กแดงพยายามดึงดาบเหล่านั้นออก ดาบก็แปรรูปเป็นง้าวโถมเข้าฟันเด็กแดง ได้รับความเจ็บปวดเป็นอันมาก เด็กแดงจึงร้องขอให้พระโพธิสัตว์ปล่อยตน โดยจะยอมเป็นสาวกเป็นการแลกเปลี่ยน พระโพธิสัตว์จึงถอนง้าวออกจากเด็กแดงและรักษาให้ แต่เด็กแดงกลับพยายามโจมตีพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์จึงโยนมงคลทองขึ้น เป็นมงคลลักษณะเดียวกับที่ซุนหงอคงสวม มงคลนั้นแยกตัวออกเป็นห้าห่วงแล้วเข้ารึงรัดศีรษะของเด็กแดง แขนทั้งสอง และขาทั้งสอง และบีบรัดเข้าเรื่อย ๆ หลังจากที่โพธิสัตว์สังวัธยายมนตร์ชื่อ "โอมมณิปัทเมหูม" (โอมฺ มณิ ปทฺเม หูมฺ) สร้างทุกขเวทนาให้เด็กแดงเป็นอันมาก เด็กแดงจึงยอมแพ้

เด็กแดงพบว่า ตนไม่อาจถอนมงคลเหล่านี้จากร่างกายไปได้ ซุนหงอคงเห็นแล้วก็ร้องเยาะ เด็กแดงได้ฟังแล้วก็โกรธ จะเข้าทำร้าย พระโพธิสัตว์จึงสังวัธยายมนตร์นั้นอีก เป็นผลให้มือทั้งสองข้างของเด็กประกบเข้าด้วยกันในท่าประนมอยู่บนอก และไม่อาจแยกออกจากกันได้เลย บัดนี้ เด็กแดงจึงไม่อาจเคลื่อนไหวร่างกายไปในกิริยาใดได้อีก นอกจากผงกศีรษะลงเป็นการวันทา โพธิสัตว์ให้ฉายาเด็กแดงเมื่อออกบวชแล้วว่า "สุทธนะ" (; )
โคนอนแห่งซามอส

โคนอนแห่งซามอส (; 280 BC-220 BC) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวกรีก เป็นที่รู้จักเนื่องจากเป็นผู้ตั้งชื่อให้แก่ กลุ่มดาวผมเบเรนิซ

โคนอนเกิดที่เกาะซามอส แคว้นไอโอเนีย และคาดว่าน่าจะเสียชีวิตที่เมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ เมื่อเขาเป็นนักดาราศาสตร์ประจำราชสำนักของพระเจ้าทอเลมีที่ 3 เขาตั้งชื่อกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ตามชื่อพระนางเบเรนิซที่ 2 ชายาของพระเจ้าทอเลมี ผู้เสียสละเกศาของตนเพื่อแลกเปลี่ยนให้พระสวามีกลับจากสงครามซีเรียครั้งที่ 3 อย่างปลอดภัย เมื่อกล่องพระเกศาหายไป โคนอนอธิบายว่าเทพเจ้านำเกศาของพระนางไปไว้บนฟากฟ้า

พัพพัสแห่งอเล็กซานเดรีย บอกว่า วงก้นหอยอาร์คิมิดีสที่แท้แล้วผู้ค้นพบคือโคนอน อพอลโลเนียสแห่งเพอร์กาบันทึกไว้ว่า โคนอนทำงานเกี่ยวกับภาคตัดกรวย ซึ่งงานชิ้นนี้เป็นรากฐานให้แก่หนังสือเล่มที่ 4 ของอพอลโลเนียส คือ "Conics"
สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย

สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย คริสตชนคาทอลิกในประเทศไทยเรียก สภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งประเทศไทย () เป็นองค์การปกครองสูงสุดของคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทย ประกอบด้วยมุขนายกชาวไทยซึ่งเป็นประมุขเขตมิสซังต่าง ๆ ทั่วประเทศไทยทั้งสิบมิสซัง

ปัจจุบัน สำนักงานเลขาธิการสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่เลขที่ 122/6-7 ซอยนาคสุวรรณ ถนนนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร

ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก บรรพ 2 ภาค 2 ลักษณะ 2 หมวด 4 กำหนดให้มีสภามุขนายก (conference of bishops) ขึ้นเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่อภิบาลคริสตชนชาวคาทอลิกในอาณาเขตของตน เพื่อส่งเสริมความดีงามที่คริสตจักรมอบแก่มนุษยชาติในรูปแบบต่าง ๆ โดยเฉพาะการเผยแพร่ศาสนา สมาชิกของสภาฯ จะประกอบด้วยมุขนายกประจำมุขมณฑลต่าง ๆ ในประเทศนั้น ๆ แต่ไม่นับมุขนายกเกียรตินามและเอกอัครสมณทูต

มุขนายกมิสซังในประเทศไทยจึงรวมกลุ่มกันก่อตั้งสภาขึ้นโดยได้รับอนุมัติจากสันตะสำนักในปี 1965 ใช้ชื่อว่า “สภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งประเทศไทย” โดยมีพระคุณเจ้าเกลาดิอุส บาเยต์ (Claude-Philippe Bayet) มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานีในขณะนั้นเป็นประธานสภาองค์แรก ต่อมากรมการศาสนาให้เปลี่ยนชื่อเป็น “สภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย” แล้วรับรองเป็นองค์การพิเศษทางศาสนาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2512

ปัจจุบัน (พ.ศ. 2558) สภาประมุขแห่งบาทหลวงมีโครงสร้างการบริหารดังนี้
เหตุระเบิดรถไฟฟ้าใต้ดินมินสค์ พ.ศ. 2554

เหตุระเบิดรถไฟฟ้าใต้ดินมินสค์ พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2554 ซึ่งทำให้มีอย่างน้อย 12 คนเสียชีวิต และอีก 204 คนได้รับบาดเจ็บ หลังเกิดเหตุระเบิดแรงดันสูงในรถไฟฟ้าใต้ดินมินสค์ ประเทศเบลารุส เหตุระเบิดเกิดขึ้นที่สถานีกลาง ออคต์ยาเบอร์สคายา เมื่อเวลา 17.55 น. ตามเวลาท้องถิ่น

แต่เดิมสาเหตุของการระเบิดนี้ยังไม่แน่ชัด แต่มีการพบระเบิดบรรจุตะปูและตลับลูกปืน ประธานาธิบดีเบลารุส อเล็กซานเดอร์ ลูกาเชนโก ยืนยันว่าเหตุระเบิดดังกล่าวมีเป้าหมายที่จะบ่อนทำลายสันติภาพและเสถียรภาพและพูดเป็นนัยว่าต่างชาติอาจเข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุระเบิดดังกล่าวด้วย แต่ก็ออกคำสั่งให้มีการสืบสวนฉุกเฉินในคลังเก็บอาวุธภายในประเทศ สำนักงานอัยการได้เริ่มการสืบสวนทางอาญาและจัดเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็นเหตุก่อการร้าย

ผู้ต้องสงสัยสองคนถูกจับกุมเมื่อวันที่ 13 เมษายน ซึ่งยอมรับสารภาพว่าเป็นผู้วางระเบิด แต่ยังไม่ได้รับการระบุเอกลักษณ์จากทางการ ด้านแรงจูงใจยังไม่ปรากฏชัดเจน ตามผลการสืบสวน ระเบิดที่ใช้นั้นมีลักษณะเฉพาะตัวและเจ้าหน้าที่สืบสวนต่างชาติก็ได้แสดงความสนใจในระเบิดอย่างมาก

เหตุระเบิดเกิดขึ้นเมื่อเวลาประมาณ 18.00 น. ระหว่างช่วงเวลาเร่งด่วนที่สถานีออคต์ยาเบอร์สคายา ซึ่งทำหน้าที่เป็นสถานีเดียวที่เปลี่ยนเส้นทางระหว่างสองเส้นทางในรถไฟฟ้าใต้ดินมินสค์ สถานีออคต์ยาเบอร์สคายา เช่นเดียวกับเกือบทุกสถานีในมินสค์ มีชานชาลาเกาะกลาง และระหว่างเกิดเหตุระเบิดขึ้นนั้น รถไฟนั้นตั้งอยู่บนรางรถไฟทั้งสองด้าน ตามผลการสืบสวนเบื้องต้น ระเบิดถูกพบใต้ม้านั่งที่ติดกับรางรถไฟข้าเข้า ระเบิดเกิดระเบิดขึ้นติดกับโบกี้คันที่สองของรถไฟขาเข้า ขณะที่เกิดระเบิดขึ้นนั้น มีประชาชนอย่างน้อย 300 คนอยู่ในพื้นที่ และรถไฟขาออกเดินทางออกจากสถานีโดยไม่มีการหยุด พยานระบุว่า มี "แสงวาบและเสียงระเบิด" ขณะที่ผู้โดยสารออกจากรถไฟซึ่งเพิ่งจะมาถึงสถานี มีรายงานว่าระเบิดถูกห่อด้วยตะปูและตลับลูกปืนซึ่งเทียบเท่ากับทีเอ็นทีหนัก 5 กิโลกรัม

เหยื่อที่ได้รับบาดเจ็บถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลห้าแห่งในมินสค์ ในหมู่ผู้ได้รับบาดเจ็บนั้น 22 คนมีอาการสาหัส และอีก 30 คนได้รับบาดเจ็บปานกลาง
ครอบครัวของผู้ที่เสียชีวิตในเหตุระเบิดจะได้รับเงินช่วยเหลือเทียบเท่า 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ นอกเหนือจากการชดเชยเป็นตัวเงินแล้ว ครอบครัวจะได้รับการปรึกษาจากนักสังคมสงเคราะห์และจิตแพทย์

วันไว้อาลัยแห่งชาติได้รับการประกาศไว้เมื่อวันที่ 13 เมษายน
สงครามพิวนิกครั้งที่สอง

สงครามพิวนิกครั้งที่สอง หรือบ้างเรียกว่า สงครามฮันนิบาล หรือ สงครามต่อต้านฮันนิบาล (สำหรับชาวโรมัน) กินเวลาตั้งแต่ปีที่ 218 ก่อนคริสตกาลจนถึงปีที่ 202 ก่อนคริสตกาล ประกอบด้วยการรบย่อยๆ จำนวนมากทั้งทางฟากตะวันตกและตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สงครามนี้จัดว่าเป็นสงครามใหญ่ครั้งที่ 2 ระหว่างคาร์เทจกับสาธารณรัฐโรมัน โดยมีชาวเบอร์เบอร์เข้าร่วมด้วยในฝั่งของคาร์เทจ รัฐทั้งสองนี้มีสงครามใหญ่กันทั้งสิ้น 3 ครั้งตลอดช่วงเวลาที่ทั้ง 2 รัฐดำรงอยู่ เรียกชื่อว่า "สงครามพิวนิก" เนื่องจากชื่อของอาณาจักรโรมในภาษาคาร์เทจนั้นเรียกว่า "พิวนิชี" ตามภาษาฟีนีเชียนของบรรพบุรุษ

สงครามนี้นบว่าเริ่มต้นขึ้นเมื่อฮันนิบาลเดินทางข้ามเทือกเขาแอลป์ไปบุกจู่โจมโรมโดยไม่ทันตั้งตัว ตามด้วยทัพพันธมิตรของชาวกอลที่ร่วมเข้าบดขยี้กองทัพโรมันในยุทธการทรีเบีย และการซุ่มโจมตีครั้งใหญ่ในยุทธการทราซิมีน ฝ่ายโรมันพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในยุทธการคันนาย หลังจากนั้น พันธมิตรของโรมันหลายเมืองยกทัพไปโจมตีคาร์เทจ และทำให้การรบในอิตาลียืดเยื้ออยู่นับทศวรรษ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่กองทัพโรมันถูกทำลายไปเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี กองทัพโรมันสามารถเข้ายึดเมืองใหญ่หลายเมืองที่เข้ากับฝ่ายศัตรู และทำลายทัพคาร์เทจที่จะยกไปช่วยฮันนิบาลลงได้ในยุทธการเมเทารัส สกิปิโอ อัฟริกานุส นายพลชาวแอฟริกันซึ่งเป็นแม่ทัพโรมันสามารถเข้ายึดอาณาจักรคาร์เทจใหม่บนแผ่นดินสเปนได้ และเข้าครอบครองไอบีเรียในยุทธการอิลิปา สงครามสิ้นสุดลงในยุทธการซามา เมื่อสกิปิโอ อัฟริกานุส ประจันหน้ากับฮันนิบาลในแอฟริกา และฝ่ายหลังพ่ายแพ้ยับเยิน คาร์เทจยอมจำนนและตกเป็นรัฐอารักขาของโรมัน
ขุนคลัง

ขุนคลัง หรือ ไกวส์ตอร์ () เป็นชื่อตำแหน่งข้าราชการในระบบเส้นทางแห่งเกียรติยศ () มีหน้าที่กำกับดูแลการคลัง ในสมัยสาธารณรัฐโรมันขุนคลังเป็นข้าราชการการเมือง แต่ในสมัยจักรวรรดิโรมันเป็นข้าราชการประจำ

ปัจจุบัน คำว่า "ขุนคลัง" ยังใช้เป็นตำแหน่งตำรวจชั้นผู้ใหญ่ในประเทศอิตาลีและโรมาเนีย กับทั้งยังเป็นชื่อตำแหน่งผู้กำกับดูแลการคลังในบางองค์กรด้วย
จานสะท้อนแบบพาราโบลา

จานสะท้อนแบบพาราโบลา () คืออุปกรณ์สะท้อน หรือกระจก ที่ใช้สะสมหรือรวบรวมพลังงาน เช่น แสง เสียง หรือคลื่นวิทยุ รูปร่างของมันคล้ายกับพาราโบลอยด์กลม (circular paraboloid) จานสะท้อนแบบพาราโบลาสามารถมีรูปร่างเป็นคลื่นระนาบตามแนวแกน ไปจนถึงคลื่นทรงกลมที่ม้วนวนเข้าสู่จุดโฟกัส

จานสะท้อนแบบพาราโบลาใช้ในการรวบรวมพลังงานจากที่ไกลๆ (เช่นคลื่นเสียง หรือแสงจากดาวฤกษ์) และนำพลังงานนั้นรวมเข้าไปสู่จุดโฟกัส เมื่อนำหลักการสะท้อนมาดำเนินกลับทาง จานสะท้อนแบบพาราโบลาก็อาจนำมาใช้ส่องพลังงานจากจุดกำเนิดที่อยู่ที่โฟกัสและส่งออกไปเป็นลำพลังงานแบบขนานก็ได้ เป็นหลักการที่ใช้งานใน สปอตไลท์ และ ไฟหน้าของรถยนต์
พอลิเบียส

พอลิเบียส (, ; 200-118 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในสมัยเฮลเลนิสติก มีชื่อเสียงจากงานเขียนเรื่อง "The Histories" ซึ่งครอบคลุมเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ช่วง 220-146 ปีก่อนคริสตกาล บรรยายถึงการรุ่งเรืองขึ้นของสาธารณรัฐโรมัน และการที่โรมันสามารถเข้าครอบครองกรีก นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงจากแนวคิดเรื่องสมดุลทางการเมืองของรัฐบาล ซึ่งต่อมานำมาใช้ใน "The Spirit of the Laws" ของมงแต็สกีเยอ และเป็นต้นร่างของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา
แมนดารินแอร์ไลน์

แมนดารินแอร์ไลน์ (華信航空; pinyin: Huáxìn Hángkōng) เป็นสายการบินของประเทศสาธารณรัฐจีน เป็นบริษัทลูกของสายการบินไชน่าแอร์ไลน์ ให้บริการโดยเครื่องเช่าเหมาลำ มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน
กรงเล็บอาร์คิมิดีส

กรงเล็บอาร์คิมิดีส () เป็นอาวุธโบราณที่ประดิษฐ์โดยอาร์คิมิดีส เพื่อใช้ป้องกันการรุกรานทางน้ำในระหว่างการล้อมซีราคิวส์ ยังไม่มีข้อมูลที่ชัดเจนว่าอาวุธนี้เป็นอย่างไร แต่จากบันทึกของนักประวัติศาสตร์ยุคโบราณ บรยายเอาไว้ว่ามีลักษณะเหมือนเครนที่ติดตั้งขอเกี่ยวเอาไว้ สามารถยกเรือที่มาโจมตีขึ้นจากน้ำ ยกไปที่อื่น แล้วก็ทิ้งลงมาทันทีทันใด

เครื่องจักรเหล่านี้มีบทบาทอย่างมากระหว่างสงครามพิวนิกครั้งที่สอง ในช่วง 214 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อสาธารณรัฐโรมันปิดล้อมเมืองไซราคัสด้วยกองเรือจำนวนอย่างน้อย 120 ลำภายใต้การนำของแม่ทัพมาร์คัส เคลาดิอุส มาร์เซลลุส เครื่องจักรนี้ทำลายเรือของฝ่ายโรมันไปได้มาก นักประวัติศาสตร์เช่นโพลิบิอุสและลิวีบันทึกไว้ว่าทัพโรมันเสียหายจากเครื่องจักรชนิดนี้เป็นจำนวนมาก รวมถึงความเสียหายจากเครื่องยิงหินที่พัฒนาโดยอาร์คิมิดีสเช่นกัน
แมกนากรีเชีย

แมกนากรีเชีย (; ) เป็นชื่อดินแดนชายฝั่งทะเลของอิตาลีตอนใต้บริเวณอ่าวตารันโต ซึ่งชาวกรีกโบราณได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานได้แก่ อาณานิคมของชาวอะคีอัน (Achaean) ที่ตาเรนตุม โครตัน และซิบาริส รวมไปถึงคิวมีและนีอาโพลิส (เนเปิลส์) ในทางเหนือ ชาวอาณานิคมเริ่มลงรากฐานราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล และนำเอาอารยธรรมเฮลเลนิกมาด้วย ซึ่งเป็นอารยธรรมที่ทรงอิทธิพลในอิตาลีอย่างมากตลอดไปจนถึงโรมันโบราณ
ลิวี

ติตุส ลีวิอุส () หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า ลิวี (; 59 ปีก่อนคริสต์ศักราช - ค.ศ. 17) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน ผู้เขียน "หนังสือหลังจากการก่อตั้งนคร" () ซึ่งเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของโรมและเรื่องราวของชาวโรมัน ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ยุคตำนานเริ่มแรกของโรมก่อนการก่อตั้งจริงเมื่อ 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช ไปจนถึงสมัยจักรพรรดิเอากุสตุสอันเป็นยุคของลิวีเอง เขาสนิทสนมกับตระกูลยูลิอุส-เกลาดิอุสและเป็นผู้แนะนำเกลาดิอุส (หลานเอากุสตุสซึ่งจะขึ้นเป็นจักรพรรดิในอนาคต) ให้หัดเขียนประวัติศาสตร์ ลิวีกับลีวิอา (ภริยาของเอากุสตุส) มาจากตระกูลเดียวกัน แม้จะมิได้เป็นญาติร่วมสายเลือดใกล้ชิด
ลูเชียน

ลูเชียนแห่งซามอซาทา (; , ; ค.ศ. 125 – หลัง ค.ศ. 180) เป็นนักพูดชาวอัสซีเรีย และนักเขียนเรื่องเสียดสีซึ่งเขียนเป็นภาษากรีก มีชื่อเสียงจากความหลักแหลมในการเปรียบเปรยและเสียดสี

ลูเชียนนับเป็นหนึ่งในนักเขียนนวนิยายยุคแรกๆ ของอารยธรรมตะวันตก ในเรื่อง "A True Story" เขาเขียนบทบรรยายร้อยแก้วเป็นการสนทนาในจินตนาการจากเรื่องเล่าแฟนตาซีของโฮเมอร์ ใน "โอดิสซีย์" และเทพนิยายอื่นๆ ที่มีชื่อเสียงในยุคสมัยของเขา เขาเขียนเรื่องราว "ทันสมัย" เช่นการเดินทางไปดวงจันทร์และดาวศุกร์ ชีวิตจากต่างดาว และสงครามระหว่างดาว ตั้งแต่เมื่อพันปีก่อนยุคของจูลส์ เวิร์น และ เอช. จี. เวลส์ เสียอีก นิยายของเขานับได้ว่าเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ยุคแรกๆ ของโลก แม้จะไม่ใช่เรื่องแรกที่สุดก็ตาม
หลักการของอาร์คิมิดีส

หลักการของอาร์คิมิดีส () ตั้งชื่อตามอาร์คิมิดีสแห่งซีราคิวส์ ผู้ค้นพบกฎนี้เป็นคนแรก ซึ่งเป็นกฎเกี่ยวกับแรงลอยตัวและการแทนที่ โดยกล่าวว่า เมื่อนำวัตถุลงไปแทนที่ของเหลวจะมีแรงต้านเท่ากับน้ำหนักของของเหลวปริมาตรเท่าส่วนจม จากหลักการนี้ทำให้เข้าใจในหลักการหลายอย่าง เช่น เรือเหล็กทำไมจึงลอยน้ำ ของเหลวต่างชนิดกันมีความหนาแน่นต่างกัน อาร์คิมีดีสชี้ให้เห็นถึงเรื่องความหนาแน่นและนำมาเทียบกับน้ำเรียกว่าความถ่วงจำเพาะ จากหลักการนี้ทำให้อาร์ดีมีดีสสามารถพิสูจน์มงกุฎทองคำ ที่ช่างทำมงกุฎหลอมสิ่งเจือปนลงไปในเนื้อทอง อาร์คีมีดีสหาวิธีวัดปริมาตรมงกุฎทองคำได้ด้วยการเอาไปแทนที่น้ำ และปล่อยให้น้ำล้นออกมา

ในตำราของอาร์คิมิดีส เรื่อง "ว่าด้วยเทหวัตถุลอย" (On floating bodies) บทที่ 5 กล่าวว่า

สำหรับวัตถุทั่วไป ไม่ว่าลอยหรือจม ที่อยู่ในก๊าซ เช่นเดียวกับของเหลวอื่นๆ นั้น อาจระบุหลักการของอาร์คิมิดีสได้ในรูปของแรง ดังนี้
มอนสเตอร์ฟาร์ม

มอนสเตอร์ฟาร์ม () หรือ มอนสเตอร์แรนเชอร์ () เป็นการ์ตูนอนิเมะของญี่ปุ่นผลิตโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเนื้อเรื่องอิงเกมชุดมอนสเตอร์ฟาร์มโดยเทคโม (Tecmo) ออกฉายในปี 2542 ความยาวทั้งสิ้น 73 ตอน เข้าฉายในประเทศไทยทางช่อง 9 การ์ตูน เมื่อวันที่ 22 ก.ค. 2544 - 31 มี.ค. 2545 ซึ่งโรสและไทก้าเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ ต่อมาได้มีการทำหนังสือการ์ตูนความยาว 2 เล่มโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ออกวางจำหน่ายช่วงปลายปี 2544

มอนสเตอร์ฟาร์มเป็นเรื่องของเด็กประถมคนหนึ่งชื่อเก็งกิ ซึ่งชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็นชีวิตจิตใจ และได้ถูกดูดเข้าไปในเกมส์มอนสเตอร์ฟาร์มเพื่อต่อสู้กับฝ่ายอธรรม และ มู โดยการตามหานกไฟซึ่งเป็นมอนสเตอร์ในตำนานที่เชื่อกันว่าจะปราบฝ่ายอธรรมได้
มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา

อาสนวิหาร และอดีต มัสยิดใหญ่แห่งกอร์โดบา มีชื่อเรียกในศาสนาคริสต์ว่า อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ () และเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา () ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับพื้นที่ส่วนประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองกอร์โดบา ในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน

ด้านประวัติความเป็นมานั้น เริ่มจากในปี ค.ศ. 768 หลังจากการรุกรานของชาวมุสลิมบนคาบสมุทรไอบีเรีย การก่อสร้างได้เริ่มขึ้นบนพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นที่ตั้งของโบสถ์แห่งนักบวช บีเซนเต มาร์ตี โดยที่โบสถ์แห่งนี้ได้ถูกทำลายลงและสร้างมัสยิดกอร์โดบาขึ้นมาแทนที่

ถ้ามองในมุมมองของมัสยิดแล้ว มัสยิดกอร์โดบาถือได้ว่าเป็นสิ่งที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา ด้วยพื้นที่ขนาด 23,400 ตารางเมตร ทำให้มัสยิดกอร์โดบามีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลกเมื่อตอนที่สร้าง อันดับที่หนึ่งเป็นของมัสยิดแห่งนครมักกะฮ์ (ภายหลังในปี ค.ศ. 1588 อันดับที่สองตกเป็นของมัสยิดแห่งสุลต่านอะห์มัด ประเทศตุรกี) ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่น่าสนใจมากคือ กิบลัต (ชุมทิศที่ชาวมุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์) นั้นไม่ได้ชี้ไปยังทิศของนครมักกะฮ์ แต่ว่าชี้ไปยัง 51 องศาทางใต้ของทิศที่เป็นที่ตั้งนครมักกะฮ์ เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าที่ตั้งที่ติดกับแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ จึงไม่สามารถทำการขยายการก่อสร้างออกไปทางทิศใต้ได้
จนกระทั่งภายหลังชาวสเปนสามารถพิชิตดินแดนคืนได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1238 มัสยิดกอร์โดบาก็ได้กลายสภาพมาเป็นโบสถ์ตามคำสั่งของมุขนายก โลเป เด ฟิเตโร (มุขนายกคนแรกของอาสนวิหารกอร์โดบา) ในปี ค.ศ. 1523 เริ่มการก่อสร้างโบสถ์ในส่วนกลางของมัสยิดโดยใช้รูปแบบปลาเตเรสโก (Plateresco) ในภาษาสเปน "ปลาตา" (plata) หมายถึงแร่เงิน ส่วนคำว่า "ปลาเตเรสโก" ต้องการสื่อถึงตามวิถีทางของช่างเงิน

อาสนวิหารกอร์โดบาถือได้ว่ามีความสำคัญมากต่อกอร์โดบาและสถาปัตยกรรมอัลอันดะลุสเช่นเดียวกับอาลัมบรา
ปลาซิวข้าวสาร

"สำหรับปลาทะเลขนาดเล็ก ดูที่: ปลากะตัก"
ปลาซิวข้าวสาร หรือ ปลาในนาข้าว (วงศ์: Adrianichthyidae; ) เป็นชื่อวงศ์ของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อยจำพวกหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีขนาดโดยเฉลี่ยไม่เกิน 9 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น เกาะสุลาเวสี คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย

เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Oryziidae แต่ปัจจุบันวงศ์นี้ได้กลายเป็นเพียงวงศ์ย่อยและสกุลหนึ่งของวงศ์นี้

มีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ไม่มีเส้นข้างลำตัว ช่องจมูกเปิดทะลุถึงก้น นัยน์ตาโต ปากเฉียงขึ้นเล็กน้อย ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบหางมีทั้งปลายตรงและปลายกลมมน

โดยปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นตัวอย่างแรกได้ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก ในนาข้าวที่ประเทศญี่ปุ่น จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษ

โดยชนิดที่ค้นพบล่าสุด พบที่ลุ่มแม่น้ำโขงในภาคอีสานของไทย คือ ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม ("Oryzias songkhramensis") เมื่อปี ค.ศ. 2010