seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เดอะสเตรตเอดจ์ซะไซอะที

เดอะสเตรตเอดจ์ซะไซอะที (The Straight Edge Society) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมของ WWE สมาชิกประกอบด้วย ซีเอ็ม พังก์ หัวหน้าทีม พร้อมด้วยลูกน้องได้แก่ ลู้ก แกลโลส์, โจอี เมอร์คิวรี และเซเรนา ดีบ

ปี 2009 ซีเอ็ม พังก์ได้ก่อตั้งกลุ่ม ภายใต้สโลแกนด์ “ปลอดสารเสพติด” โดยพังก์บรรยายสรรพคุณของกลุ่มว่าเขาสามารถพัฒนาชีวิตของลู้ก แกลโลส์ได้ จากนั้นพังก์ก็เริ่มเทศน์โดยเอาผู้ที่สนใจจะเข้าร่วมลัทธิมาโกนหัว ต่อมา ก็ได้พบกับเซเรนาที่อยากจะเข้าร่วมก็จับโกนหัวและมาเป็นส่วนหนึ่งของสมาชิก ปี 2010 พังก์ได้เปิดศึกกับเรย์ มิสเตริโอ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26พังก์ได้แพ้เรย์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010)พังก์ล้างแค้นเอาชนะเรย์ไปได้ จากการช่วยเหลือของโจอี เมอร์คิวรี ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2010) พังก์จะต้องเจอกับเรย์ โดยถ้าพังก์ชนะ เรย์จะต้องเข้ามาร่วมกลุ่ม แต่ถ้าพังก์แพ้ต้องโดนตัดผม สุดท้ายพังก์เป็นฝ่ายแพ้จึงถูกเรย์ตัดผม ทำให้พังก์หัวล้านและต้องใส่หน้ากากปล้ำ ต่อมาพังก์ถูกบิ๊กโชว์จับถอดหน้ากากจนทำให้เห็นหัวล้านของพังก์ ทำให้พังก์แค้นมากและท้าเจอกันในซัมเมอร์สแลม (2010) ในแมตช์แฮนดิแคป 3 รุม 1 โดยบิ๊กโชว์เป็นฝ่ายถูกรุม แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะบิ๊กโชว์ได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) พังก์ได้ขอท้าเจอกับบิ๊กโชว์ตัวต่อตัว แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ ต่อมาเซเรนาได้ถูกไล่ออกจาก WWE และเมอร์คิวรีได้รับอาการบาดเจ็บ จากนั้นก็ได้ยุติบทบาทกลุ่มลง
นางาโอกะ

นางาโอกะ () เป็นเมืองในจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจังหวัดรองจากเมืองนีงาตะ ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 279,741 คน
ยูเรนัส (เทพปกรณัม)

ยูเรนัส () หรือ อูรานอส (กรีกโบราณ: ) เป็นเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า ทรงเป็นทั้งบุตรและสวามีของพระแม่ไกอา เทพีแห่งพื้นดิน ท่านทั้งสองสมหวังกันด้วยอีรอส (คิวปิด) เทพเจ้าแห่งความรัก ที่ทั้งคู่รักกันด้วยเหตุผลคือ พื้นดินนั้นมองท้องฟ้าทุกวัน จนเทพอีรอสทนไม่ไหวจึงแผลงศรให้ทั้งคู่รักกัน มีลูกด้วยกันคือ เหล่ายักษ์ ปีศาจผู้อัปลักษณ์ ทำให้ยูเรนัสไม่พอใจอย่างมาก จึงจับไปขังที่นรกที่ลึกที่สุดคือ นรกทาร์ทารัส เกิดความเคียดแค้นใจกับไกอาอย่างยิ่ง บุตรกลุ่มต่อมาคือ ไททัน ซึ่งมีรูปลักษณ์ดูดี ทำให้ท่านพอใจ ยิ่งเกิดความเคียดแค้นต่อไกอาเป็นเท่าทวีคูณ นางจึงขอร้องให้ลูก ๆ เหล่าไททันสังหารยูเรนัส โครนัสหนึ่งในเหล่าไททันตอบตกลงที่จะช่วย ต่อมายูเรนัสจึงโดนโค่นล้มโดยโครนัส ลูกชายตนเอง

นอกจากนี้ชื่อของเทพยูเรนัสยังถูกนำมาใช้ตั้งเป็นชื่อของ ดาวยูเรนัส ด้วย
กูเกิล+

กูเกิล+ (, อ่านว่า "กูเกิล พลัส") เป็นบริการเครือข่ายสังคมให้บริการโดยกูเกิล โดยเปิดให้ใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ผู้ที่จะเข้ามาทดลองใช้ต้องได้รับเชิญจากบุคคลที่ใช้อยู่เท่านั้น อย่างไรก็ตามระบบการเชิญถูกยุติเนื่องจากมีการใช้งานเป็นจำนวนมากเกินกว่าที่ระบบจะรองรับได้ภายหลังในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2554 จึงเปิดให้ผู้ใช้ทั่วไปได้ใช้งาน

Google+ ทำงานโดยรวมบริการหลายอย่างของทางกูเกิลเข้าไว้ที่เดียวกัน อาทิ เช่น กูเกิล บัซซ์, กูเกิล โพรไฟล์, กูเกิล ทอล์ก และอีกหลายบริการ ปัจจุบันได้มีการรับรองการทำงานผ่านเว็บเบราว์เซอร์, แอปพลิเคชันของแอนดรอยด์ และ แอปพลิเคชันของไอโอเอส สำหรับ ไอโฟน ได้มีการวิเคราะห์มาว่าบริการตัวนี้ของกูเกิลจะเป็นคู่แข่งกับเครือข่ายสังคมเฟซบุ๊ก

บริการต่าง ๆ ที่กูเกิลนำเสนอมีดังนี้
มหาวิทยาลัยตาปี

มหาวิทยาลัยตาปี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ที่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

มหาวิทยาลัยตาปี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 โดยอาจารย์วรท ศรีไพโรจน์ เป็นผู้รับใบอนุญาต เปิดทำการสอนในคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาการตลาด และสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และได้เปิดคณะนิติศาสตร์ เพิ่มขึ้นอีกคณะหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2546

ปัจจุบันได้เปลี่ยนประเภจาก "'วิทยาลัยตาปี"' เป็น '"มหาวิทยาลัยตาปี"' โดยนายวรท ศรีไพโรจน์ นายกสภามหาวิทยาลัยตาปี ได้เข้าร่วมพิธีมอบใบอนุญาต ให้เปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยตาปีเป็นมหาวิทยาลัยตาปี โดยเลขาธิการคณะกรรมการอุดมศึกษา ณ วันอังคารที่ 14 สิงหาคม 2555
อาโอกิงาฮาระ

อาโอกิงาฮาระ () หรือมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า นทีแห่งไม้ (樹海, Sea of Trees) เป็นชื่อเรียกป่าบริเวณเชิงภูเขาฟูจิด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ในประเทศญี่ปุ่น

อาโอกิงาฮาระเป็นสถานที่ที่ชาวญี่ปุ่นมาฆ่าตัวตายบ่อยครั้ง โดยนับตั้งแต่ ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา พบศพผู้เสียชีวิตในป่าแห่งนี้มากกว่า 500 คน เฉลี่ยแล้วมีผู้ฆ่าตัวตายในป่าแห่งนี้ประมาณปีละ 30 ราย ในปี ค.ศ. 2002 พบร่างผู้เสียชีวิต 78 ศพ แม้ว่าในป่าจะมีป้ายทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจ

จนได้มีตำนานและความเชื่อต่าง ๆ เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มากมาย ว่า เป็นที่สิงสถิตย์ของเหล่าภูตผี โดยเชื่อว่า ป่าแห่งนี้มีวิญญาณต้นไม้หรือโคดามะ (木魂) สิงสถิตย์อยู่ เหล่าวิญญาณของต้นไม้จะดูดเอาพลังงานชีวิตจากผู้เสียชีวิตกลับคืนเป็นพลังแห่งป่า เพื่อต้านภัยธรรมชาติและต้านภัยของมนุษย์

พื้นป่าส่วนใหญ่เป็นหินภูเขาไฟและมีความแข็งยากที่จะเจาะทะลุได้ด้วยเครื่องมืออย่างพลั่วหรือเสียม นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางอย่างไม่เป็นทางการหลายเส้นทางซึ่งถูกใช้กึ่งปกติสำหรับ "การตามหาศพ" ประจำปีซึ่งกระทำโดยอาสาสมัครท้องถิ่น ผู้ซึ่งทำเครื่องหมายพื้นที่ค้นหาด้วยเทปพลาสติก เทปพลาสติกนี้ไม่เคยถูกนำออก ดังนั้นเทปพลาสติกจำนวนมากจึงพบดาษดื่นในกิโลเมตรแรกของป่า พ้นจากเส้นทางที่กำหนดไว้นั้นนำไปสู่แหล่งท่องเที่ยว อย่างเช่น ถ้ำน้ำแข็งและถ้ำลม หลังจากกิโลเมตรแรกเข้าสู่ป่าอาโอกิงาฮาระในทิศทางมุ่งไปยังภูเขาไฟฟูจินั้น ป่าอยู่ในสภาพ "ดึกดำบรรพ์" มากขึ้น โดยมีสัญลักษณ์ให้เห็นว่ามนุษย์เข้ามาย่างกรายเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย

อาโอกิงาฮาระเป็นสถานที่ยอดนิยมที่จะมีผู้มาฆ่าตัวตาย โดยมีรายงานว่าเป็นสถานที่ฆ่าตัวตายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกเป็นอันดับสองรองจากสะพานโกลเดนเกตในซานฟรานซิสโก จนกระทั่งมีการดัดแปลงเป็นนวนิยายในปี ค.ศ. 1960 ชื่อ "ทะเลป่าดำ" (波の塔) โดยไซโซ มัตสึโมโตะ ที่เรื่องราวจบลงที่คู่รักทั้งสองที่เป็นตัวเอกของเรื่องฆ่าตัวตายในป่า อย่างไรก็ตาม ประวัติศาสตร์การฆ่าตัวตายในอาโอกิงาฮาระมีมาตั้งแต่ก่อนตีพิมพ์นวนิยายดังกล่าว และสถานที่แห่งนี้ยังเกี่ยวของกับความตายมาเป็นเวลาช้านานแล้ว มีการกล่าวว่าอูบาซูเตะได้กระทำในสถานที่แห่งนี้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และป่าเป็นที่เลื่องลือว่ามีผีสิงซึ่งเป็นผู้ที่ถูกทิ้งให้ตายในป่า

นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 มีผู้เสียชีวิตในป่ามากกว่า 500 คน ซึ่งส่วนใหญ่ฆ่าตัวตาย โดยเฉลี่ยแล้วมีผู้เสียชีวิตราว 30 คนต่อปี ในปี ค.ศ. 2002 พบร่างผู้เสียชีวิต 78 ศพอยู่ในป่า ทำลายสถิติ 73 ศพ เมื่อปี ค.ศ. 1998 ในปี ค.ศ. 2003 จำนวนผู้เสียชีวิตในปีนั้นเพิ่มขึ้นเกิน 100 ศพ และปัจจุบัน รัฐบาลท้องถิ่นได้หยุดการเผยแพร่จำนวนผู้เสียชีวิตในความพยายามที่จะลดความสัมพันธ์ระหว่างอาโอกิงาฮาระกับการฆ่าตัวตาย อัตราการฆ่าตัวตายที่สูงทำให้เจ้าหน้าที่ทางการติดป้ายในป่า ทั้งในภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ โดยกระตุ้นให้ผู้ที่มาฆ่าตัวตายเปลี่ยนใจเสีย คณะค้นหาศพ ซึ่งประกอบด้วยตำรวจ อาสาสมัครและสื่อจำนวนหนึ่ง เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1970
รถราง

รถราง () เป็นพาหนะที่วิ่งบนรางชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายรถไฟแต่จะสั้นกว่าและมีน้ำหนักเบากว่า รถรางส่วนมากใช้ไฟฟ้าจากสายไฟด้านบน (pantograph) แต่ก็ยังมีบางส่วนใช้ดีเซลอยู่ ในปัจจุบันนิยมนับรถรางเป็นประเภทหนึ่งของรถไฟฟ้ารางเบาด้วย (light rail)

รถรางในประเทศไทย ปัจจุบันมีที่เดียวคือ เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์ ส่วนรถรางชมเมืองนั้นวิ่งด้วยล้อรถไม่ใช้ระบบราง บริการในปี พ.ศ. 2556 ภายหลังปิดกิจการชั่วคราว

ในอดีตประเทศไทยก็เคยมีการใช้รถรางครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2431 โดยเปิดสายบางคอแหลมเป็นสายแรกเมื่อเริ่มแรกใช้กำลังม้าลากรถไปตามราง ทำให้ใช้เวลาการเดินทางมาก จึงไม่เป็นที่นิยม ภายหลังเปลี่ยนมาใช้กำลังไฟฟ้าเมื่อ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2437 และจนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2511 ได้ยกเลิกการเดินรถทุกเส้นทางอย่างถาวร
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอนทั้งจังหวัด
กฤษดา อนันตสาคร

นาวาเอก (พิเศษ) กฤษดา อนันตสาคร เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ.2474 เป็นชาวตำบลแม่กลอง อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เริ่มเล่นดนตรีไทยตั้งแต่ อายุ 7 ปี (พ.ศ. 2481) มาจนถึงปัจจุบัน เป็นครูสอนและเป็นวิทยากรเกี่ยวกับดนตรีไทยมาแล้วหลายโรงเรียน รวมไปถึงชุมชนต่าง ๆ ที่มีความสนใจ (นับตั้งแต่ปี พ.ศ.2502 – ปัจจุบัน) ท่านได้ถ่ายทอดความรู้และความสามารถให้กับเยาวชนในโรงเรียนต่าง ๆ ได้มีความสามารถในการเล่นดนตรีไทย อันเป็นผลทำให้นักเรียนของอาจารย์ ได้รับรางวัลจากการแข่งขันในรายการต่าง ๆ มากมายและได้รับความชื่นชอบจากผู้ที่พบเห็นเป็นอย่างยิ่ง

ปัจจุบัน ท่านได้รับการเสนอชื่อจากทางจังหวัดสมุทรสาครขึ้นทางเว็บไซต์ของกระทรวงวัฒนธรรม ในสาขาอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และมีประวัติโดยสังเขปของท่านในหมวด “คนดีศรีสาคร”
โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ

โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ () เป็นสภาวะลำบากซึ่งเกิดขึ้นจากสถานการณ์ที่ปัจเจกชนหลายคนกระทำการโดยไม่ขึ้นต่อกันและพิจารณาประโยชน์ส่วนตนอย่างสมเหตุสมผล แต่กลับทำให้ทรัพยากรใช้ร่วมกันอันจำกัดหมดไปในท้ายที่สุด แม้ว่าจะเป็นที่ชัดเจนว่ามันไม่ใช่ผลประโยชน์ในระยะยาวของทุกคนหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น สภาวะดังกล่าวได้รับการอธิบายในบทความทรงอิทธิพล ชื่อ "โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ" เขียนขึ้นโดยการ์เร็ตต์ ฮาร์ดิน และได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารไซแอนซ์ในปี ค.ศ. 1968

ทฤษฎีสาธารณสมบัติของฮาร์ดินมักถูกอ้างบ่อยครั้งในการสนับสนุนความคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน การประสานกันของการเติบโตทางเศรษฐกิจและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม และได้มีผลกระทบต่อปัญหาในปัจจุบันหลายประเด็น รวมทั้งการโต้วาทีเกี่ยวกับปรากฏการณ์โลกร้อน "โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ" ถูกเตือนบ่อยครั้งว่าจะเป็นผลที่ตามมาของการใช้นโยบายซึ่งจำกัดอสังหาริมทรัพย์เอกชน
วัดซับชะอม

วัดซับชะอม เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านซับชะอม และบริเวณใกล้เคียง 
วัดซับชะอมเป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านซํบชะอม หมู่ 4 ตำบลเขาวง อำเภอพระพุทธงบาท จังหวัดสระบุรี โดยที่มาของวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านซับชะอม มีพื้นที่สำหรับตั้งวัด จำนวน 6 ไร่ โดยวัดได้รับการยกเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยมีพื้นที่ในเขตบริการจำนวน 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน และหมู่ 9 ตำบลเขาวง จำนวน 160 หลังคาเรือน มีจำนวนประชากรประมาณ 1,300 คน โดยมีพื้นที่ทิศเหนือจรดที่ดินเอกชน ทิศใต้ติดภูเขา ทิศตะวันออกจรดโรงเรียนวัดซับชะอม และสถานพยาบาลประจำตำบลเขาวง ทิศตะวันตกติดถนนสาธารณะและที่ดินเอกชน
วัดไทยนอร์เวย์

วัดไทยนอรเวย์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศนอร์เวย์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา

วัดไทยนอรเวย์ (Den Thailandske Buddhistforening) ตั้งอยู่ที่ Trondheimsvegen 582 2016 Frogner Norway

วัดไทยนอร์เวย์ ได้เริ่มก่อตั้งจากการรวมตัวของชาวพุทธ ในรูปของสมาคม เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2534 โดยใช้ชื่อว่า “สมาคมชาวพุทธไทย” ที่มีรูปวงล้อธรรมจักรเป็นตราสัญลักษณ์ สมาชิกเริ่มต้นในวันจดทะเบียน 16 คน การบริหารดำเนินของสมาคม ฯ มีความเจริญก้าวหน้ารวดเร็วพอสมควร ได้รับการยอมรับส่งเสริมสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงออสโล ประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศในประเทศนอรเวย์ ที่ประสงค์อยากให้มีวัดไทยเกิดขึ้นในประเทศนอร์เวย์ อีกส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลประเทศนอร์เวย์ ตามอัตราส่วนของประชาชนที่อาศัยอยู่ถาวรในประเทศนอร์เวย์ สมัครเข้าเป็นสมาชิกกับสมาคม ฯ เพื่อนำเสนอขอรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลตามสิทธิ์ทางกฎหมาย ซึ่งปัจจุบันมีสมาชิกทั่วประเทศทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมากกว่า 3,300 คน
นาฬิกาหกชั่วโมง

นาฬิกาหกชั่วโมง เป็นระบบการนับเวลาแต่โบราณซึ่งใช้ในภาษาไทยและภาษาลาว ควบคู่กันไปกับนาฬิกายี่สิบสี่ชั่วโมงที่ใช้อย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับระบบอื่นที่ใช้กันทั่วไป ระบบดังกล่าวนับว่าหนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ในหนึ่งวันจะแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ส่วนละหกชั่วโมง

วิธีนับเวลาตามประเพณี แบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก คือ โมง ทุ่ม และตี

ชื่อเรียกต่าง ๆ เหล่านี้มาจากเสียงของการบอกเวลาแต่โบราณ ซึ่งใช้ฆ้องในการบอกโมงยามในเวลากลางวัน และใช้กลองในเวลากลางคืน คำว่า "โมง" อันเป็นเสียงเลียนธรรมชาติของเสียงฆ้อง และ "ทุ่ม" ซึ่งเป็นการเลียนเสียงกลอง ตี เป็นคำกริยาสามารถหมายถึงทำให้เกิดเสียง ส่วน "เช้า" และ "บ่าย" เป็นคำช่วยแบ่งครึ่งช่วงกลางวัน 5โมงเช้า คือ ตี 5

ชั่วโมงที่หกของแต่ละส่วนนั้นเรียกโดยใช้คำแตกต่างกัน ชั่วโมงที่หกที่ตรงกับรุ่งเช้านั้นจะเรียกว่า "ย่ำรุ่ง" ชั่วโมงที่หกในช่วงเย็นนั้นจะเรียกว่า "ย่ำค่ำ" ซึ่งทั้งสองคำหมายถึงการตีฆ้องหรือกลองเป็นลำดับเพื่อบอกให้ทราบถึงการเปลี่ยนช่วงเวลา (ย่ำ) ส่วน รุ่ง และ ค่ำ หมายถึง ช่วงเช้าและช่วงเย็น ที่ใช้แสดงถึงเวลา ช่วงที่อยู่กลางกลางวันและกลางคืนเรียกว่า "เที่ยงวัน" และ "เที่ยงคืน" ตามลำดับ

เที่ยงคืนยังเรียกว่า "สองยาม" ซึ่งหมายความว่าเป็นจุดสิ้นสุดของการนับยามช่วงที่สอง นอกเหนือจากนี้ "หกทุ่ม" และ "ตีหก" ยังอาจใช้หมายถึงเที่ยงคืนหรือหกโมงเช้า

ส่วนรูปแบบยี่สิบสี่ชั่วโมงตามแบบสากลนั้นใช้ในระดับเป็นทางการ อย่างเช่น ข่าว รายงานหรือประกาศ การอ่านให้เติมคำว่า "นาฬิกา" หลังตัวเลข 0 ถึง 24

ระบบนี้ใช้กันมาในบางรูปแบบตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรอยุธยา แต่ได้รับการจัดให้เป็นหมวดหมู่คล้ายกับในปัจจุบันในปี พ.ศ. 2444 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 17 หน้า 206 ทุกวันนี้ ระบบดังกล่าวใช้ในการสนทนาระดับไม่เป็นทางการเท่านั้น
วัดขวัญมงคล

วัดขวัญมงคล ตั้งอยู่ที่ บ้านจันทัย ตำบลวาริน อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย 
วัดขวัญมงคล เริ่มสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2399 สถานที่สร้างเดิมเป็นที่ดิน ของ นายพรมมา พิมพกรรณ์ มีเนื้อที่ 2 ไร่ ต่อมาปี พ.ศ. 2404 นายหนู จิตธรรม ก็ได้ถวายที่ดินมีเนื้อที่ 1 ไร่ 30 ตารางวา และ ต่อมาปี พ.ศ. 2496 นายเนียม ศิริเทพ ก็ได้ถวายที่ดินอีก 30 วา รวมที่ดินของวัดขวัญมงคลทั้งหมดมี จำนวน 2 ไร่ 43 ตารางวา อนุญาตสร้างวัดเมื่อ ปี 2409 ตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2412 สร้างอุโบสถเมื่อปี พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ. 2425 โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็น น.ส.3 ก เลขที่ดิน 117 กรรมสิทธิ์เป็นของวัด
 ได้ย้ายไปจำพรรษาที่อำเภอหนองบัวลำภู 
 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดขวัญมงคลในปี พ.ศ. ๒๕๑๖
 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลวาริน ปีพ.ศ. ๒๕๑๘
ราชวงศ์พระร่วง

ราชวงศ์พระร่วง (ออกเสียง
ราด ชะ วง พระ ร่วง) เป็นราชวงศ์แรกและราชวงศ์เดียวที่ปกครองอาณาจักรสุโขทัย หลักฐานจารึกปู่สบถหลานระหว่างกษัตริย์สุโขทัยและน่าน แล้วมีการลำดับพระนามพระมหากษัตริย์ของราชวงศ์สุโขทัยตั้งแต่บรรพบุรุษ ส่วนหลักฐานทางประวัติศาสตร์มักพบว่าผู้คนภายในเขตสุโขทัย หรือบ้านเมืองแว่นแคว้นอื่นมักเรียกพระมหากษัตริย์ของสุโขทัยในนามว่า "พระร่วง" ซึ่งเป็นนามที่รู้จักไปอย่างกว้างขวางของคนกลุ่มไทยในสมัยโบราณ เชื้อสายของราชวงศ์พระร่วงนี้สืบทอดมายาวนานในการปกครองสมัยสุโขทัย

ราชวงศ์พระร่วง มีการสานสายสัมพันธ์กับราชวงศ์อู่ทองแห่งอาณาจักรละโว้ และราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราชแห่งอาณาจักรตามพรลิงก์ มาถึงสมัยอยุธยา ราชวงศ์สุพรรณภูมิรวมถึงราชวงศ์สุโขทัยแห่งอาณาจักรอยุธยา ยังปรากฏอยู่ผ่านความสัมพันธ์ทางเครือญาติระหว่างอาณาจักร สัญลักษณ์หรืออนุสรณ์อันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์พระร่วงที่สืบทอดมาถึงปัจจุบัน คือ รูปพระร่วงพระลือ ในซุ้มพระร่วงพระลือที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุราชวรวิหาร อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ตามความเชื่อของคนรุ่นเก่าแก่ในจังหวัดสุโขทัย ระบุว่า ที่นี่คือนิวาสถานดั้งเดิม หรือต้นกำเนิดของราชวงศ์พระร่วง

ราชวงศ์พระร่วง เป็นเชื้อสายของพระมหากษัตริย์ชนชั้นปกครองไทยที่มีอำนาจอยู่ในสมัยประวัติศาสตร์ที่เรียกกันว่า "สมัยสุโขทัย" ฐานอำนาจของราชวงศ์พระร่วงก็คือ ศรีสัชนาลัยสุโขทัย ที่เป็นทั้งศูนย์กลางการปกครองรัฐบาลและที่ประทับของพระบรมวงศานุวงศ์ ความชัดเจนในแง่ความเป็นมาของราชวงศ์นี้ไม่สามารถที่จะชี้ชัดระบุให้แน่นอนได้ เพราะมีหลักฐานหรือสิ่งที่กล่าวอ้างน้อยมาก พระร่วงในความทรงจำของคนตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลางลงมาเป็นไปในลักษณะที่เรียกว่าตำนานแล้ว เพราะเต็มไปด้วยเรื่องราวอภินิหารและความน่ามหัศจรรย์ ผนวกไปกับเรื่องราวของบ้านเมืองสถานที่ต่าง ๆ ในแถบกลุ่มอาณาจักรสุโขทัยเดิม (ได้แก่ สุโขทัย ศรีสัชนาลัย น่าน พิษณุโลก กำแพงเพชร ปากยม และพระบาง)

ราชวงศ์พระร่วง เป็นราชวงศ์ที่สถาปนาขึ้นเมื่อคราวพ่อขุนบางกลางหาวทรงราชาภิเษกเป็นพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ คำว่าพระร่วงเป็นคำที่ใช้เรียกพระมหากษัตริย์ หรือผู้นำแห่งรัฐสุโขทัย โดยคำว่าร่วง แปลว่า รุ่ง (โรจน์) ในสำเนียงไทยกลางจึงตรงกับคำว่า รุ่ง ซึ่งไปพ้องกับสำเนียงล้านช้างที่อ่านว่า ฮุ่ง ซึ่งอาจจะสืบเนื่องกับตำนานท้าวฮุ่ง-ท้าวเจือง อันเป็นวีรบุรุษในตำนานสองฝั่งโขง อย่างไรก็ตาม คำว่า "พระร่วง" เป็นคำที่คิดขึ้นใหม่เมื่อครั้งสถาปนาวงศ์ หรือราชวงศ์ เดิมทีเรียกว่า "บางกลางหาว" ต่อมา "พ่อขุน" แต่ยังติดปาก จึงใช้ พ่อขุน + บางกลางหาว รวมเป็น "พ่อขุนบางกลางหาว" มาแต่ต้น ความหมายของคำว่า "ร่วง" นี้ ต่อมาเป็นพระนามพระพุทธรูปองค์หนึ่งว่าพระร่วงโรจนฤทธิ์ ศรีอินทราทิตย์ธรรโมภาส มหาวชิราวุธปูชนียบพิตร เป็นการย้ำความหมายให้ ร่วงโรจน์ มีความหมายไปในทางเดียวกับ รุ่งโรจน์ อีกด้วย

ด้วยเหตุความเข้าใจคลาดเคลื่อนนี้ โดยมากจึงคิดกันว่า พ่อขุนศรีนาวนำถุมแห่งราชวงศ์ศรีนาวนำถุม พ่อขุนผาเมืองแห่งราชวงศ์ผาเมือง ตลอดจนพระมหาเถรศรีศรัทธาแห่งราชวงศ์ผาเมือง ทรงเป็นราชวงศ์พระร่วง อันที่จริงแล้ว ทั้งสามพระองค์นี้เป็นราชวงศ์ศรีนาวนำถุม (หรือราชวงศ์นำถุม) และราชวงศ์ผาเมือง โดยเอกสารทางวิชาการส่วนใหญ่ยืนยันตรงกันว่า พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสถาปนาราชวงศ์พระร่วง คือพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ (กำมรเตงอัญศรีอินทรบดินทราทิตย์) (ขอบคุณที่มาอ่าน)

บุคคลตามจารึกในประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวพันกับราชวงศ์พระร่วง
อ่าวฮัดสัน

อ่าวฮัดสัน () เป็นทะเลภายในน้ำเค็มขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ 4,041,400 ตร.กม. (1,560,400 ตร.ไมล์) อยู่ในรัฐออนแทรีโอ รัฐควิเบก รัฐซัสแคตเชวัน รัฐแอลเบอร์ตา ส่วนใหญ่ของรัฐแมนิโทบา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนนูนาวุต และเป็นในรัฐนอร์ทดาโคตา ตอนใต้ของรัฐเซาท์ดาโคตา รัฐมินนิโซตา รัฐมอนแทนา
เฮอร์เซอลียา

เฮอร์เซอลียา (; ) เป็นเมืองชายฝั่งในประเทศอิสราเอล บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีประชากร 87,000 คน เป็นเมืองที่อยู่อาศัย ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1924 โดยตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ ทีโอดอร์ เฮอร์เซิล ผู้ให้กำเนิดลัทธิการเมืองไซออนิสต์
กระแสน้ำแลบราดอร์

กระแสน้ำแลบราดอร์ () เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ ไหลเลียบชายฝั่งทางตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ลงมาทางใต้ผ่านชายฝั่งของแลบราดอร์และเกาะนิวฟันด์แลนด์ในประเทศแคนาดา จนบรรจบกับกระแสน้ำกัลฟ์สตรีมที่บริเวณแกรนด์แบงส์ เมื่อกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ปะทะกับกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีมทำให้เกิดหมอกบ่อยครั้งในทะเลแถบนั้น
ฟรานซ์โจเซฟแลนด์

ฟรานซ์โจเซฟแลนด์ ( หรือ ซิมเลียฟรันต์ซาโยซีฟา (, "Zemlya Frantsa-Iosifa") เป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก เป็นส่วนหนึ่งของอาร์คันเกลสค์โอบลาสต์ ในประเทศรัสเซียในส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ทางตอนเหนือของเกาะโนวายาเซมเลีย ทางตะวันออกของหมู่เกาะสฟาลบาร์ ประกอบด้วยเกาะที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง 191 เกาะ มีพื้นที่รวม 16,134 กม2 (6,229 ตร.ไมล์) ตั้งอยู่ละติจูด 80.0° ถึง 81.9° เหนือ

จูเลียส ฟอนปาเยอร์ และคาร์ล เวเปรชต์ นักสำรวจจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเป็นผู้ค้นพบใน ค.ศ. 1873 และสหภาพโซเวียตได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือกลุ่มเกาะนี้ใน ค.ศ. 1926
แอสมารา

แอสมารา () เป็นเมืองหลวงของประเทศเอริเทรีย มีประชากร 579,000 คน อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 2,325 เมตร (7,628 ฟุต) มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ เมืองนี้อยู่ใต้การปกครองของอียิปต์มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ต่อมาใน ค.ศ. 1889 ถูกอิตาลีเข้ายึดครอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1936-1941 เป็นเมืองหลวงของอาณานิคมอิตาลีในแอฟริกาตะวันออก เป็นเมืองหลักของจังหวัดอิตาเลียนอีสต์แอฟริกา ระหว่าง ค.ศ. 1936-1941 หลังจากนั้นถูกอังกฤษเข้ายึดครองถึง ค.ศ. 1952
อาสเซิน

อาสเซิน () เป็นนครบาลและเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองหลักในจังหวัดเดรนเทอ ตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1809 มีคลองเชื่อมต่อกับเมืองโกรนิงเงินและน่านน้ำวัดเดนเซ มีสถานีรถไฟอาสเซิน
หมู่เกาะไอโอเนียน

หมู่เกาะไอโอเนียน () เป็นหมู่เกาะในประเทศกรีซ ในทะเลไอโอเนียน ประกอบด้วย 7 เกาะ คือ เกาะคอร์ฟู แพกซอส เลฟคอส อิทิกา เซฟาโลเนีย ซาเคนทอส (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) และเกาะคีทีรา (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ปลูกไม้ผล ผลิตน้ำมันมะกอก ธัญพืช และเหล้าองุ่น

เดิมเป็นอาณานิคมของกรีกโบราณ ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันและจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1386-1797 ชาวเวนิสเข้าครอบครองเกาะคอร์ฟู ต่อมาฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองหมู่เกาะนี้ในปี ค.ศ. 1797 แต่ต้องยกให้กองกำลังของรัสเซียและเติร์กใน ค.ศ. 1799 และจัดการปกครองเป็นสาธารณรัฐเซปตินซูลาร์ภายใต้การคุ้มครองของรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1800-1867 เปลี่ยนเป็นดินแดนใต้อารักขาของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1815-1864 และรวมเข้ากับกรีซในปี ค.ศ. 1864
โยอานนีนา

โยอานนีนา ( ;) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นอิไพรัส ประเทศกรีซ ใกล้เขตแดนประเทศแอลเบเนีย เมืองมีประชากรราว 140,000 คน ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 500 เมตร ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 450 กม.

เมืองก่อตั้งโดยจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ในศตวรรษที่ 6 เจริญรุ่งเรืองหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 4 เมื่อครอบครัวไบแซนไทน์ผู้ร่ำรวยเข้ามาในต้นศตวรรษที่ 13 ชาวเติร์กเข้ายึดครองเมื่อ ค.ศ. 1430 ตกเป็นของกรีซใน ค.ศ. 1913 ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมนีเข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1941-1944
แกร์ท มึลเลอร์

แกร์ฮาร์ท "แกร์ท" มึลเลอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ทำประตูสูงสุด เขาทำสถิติยิงประตูในนัดทีมชาติ 68 ประตูในการลงแข่ง 62 นัด ยิงประตู 365 ประตูในบุนเดิสลีกา มึลเลอร์ติดอยู่ในอันดับ 6 ของผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาล เนื่องจากเขาลงแข่งน้อยกว่าผู้เล่นอื่นใน 15 อันดับแรก
ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง

ฌอง-ปิแอร์ ปาแปง () เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เคยได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปในปี ค.ศ. 1991 เขาประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเล่นกับสโมสร โอลิมปิก มาร์กเซย ระหว่างปี ค.ศ. 1986 ถึง 1992
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ

เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ () เป็นนกล่าเหยื่อ ที่มีการขยายพันธุ์เหนือเส้นศูนย์สูตร ในประเทศแคนาดาและตอนเหนือสุดของสหรัฐอเมริกา และในตอนเหนือของทวีปยูเรเชีย นกชนิดนี้มีสองชนิดย่อย Marsh Hawk เป็นชื่อในอดีตของชนิดย่อยอเมริกา

เหยี่ยวชนิดนี้เป็นนกอพยพ โดยจะอพยพสู่พื้นที่ตอนใต้ในฤดูหนาว นกในทวีปยูเรเชียจะเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้ของยุโรปและตอนใต้ของเขตอบอุ่นในเอเชีย ส่วนชนิดย่อยอเมริกาจากเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้สุดของสหรัฐอเมริกา ประเทศเม็กซิโก และ อเมริกากลาง ในพื้นที่ตอนกลาง เช่น ประเทศฝรั่งเศส บริเตนใหญ่ และตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จะพบเหยี่ยวทุ่งแถบเหนือได้ตลอดทั้งปี ซึ่งจะต่างจากนกในเขตเหนือที่จะอพยพย้ายถิ่นในฤดูหนาว
เหยี่ยวดำท้องขาว

เหยี่ยวดำท้องขาว (), "Nisaetus alboniger" (เดิมจัดเป็นสกุล "Spizaetus") เป็นนกล่าเหยื่อ ในวงศ์ Accipitridae มีการกระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว พบในป่าเปิดโล่ง แม้ว่านกตามเกาะจะพบในป่าที่มีความหนาทึบมากกว่า นกทำรังด้วยกิ่งไม้บนต้นไม้และวางไข่เพียงฟองเดียว

เหยี่ยวดำท้องขาวเป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง ยาวประมาณ 51–58 ซม. นกเต็มวัยมีแถบสีขาวหนาบนหางส่วนบนและใต้หาง ลำตัวสีดำ อกสีขาวมีจุดสีดำ มีแถบดำด้านล่าง มีหงอนที่หัวคล้ายเหยี่ยวกิ้งก่า นกวัยอ่อนมีสีน้ำตาลเข้มในส่วนบน หัวและท้องมีสีน้ำตาลอ่อน
รายชื่อรัฐและดินแดนของสหรัฐเรียงตามจำนวนประชากร

รายชื่อด้านล่างนี้คือรัฐในสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนประชากร (รวมเขตอำนาจไม่ใช่รัฐที่มีผู้อยู่อาศัยเพื่อการเปรียบเทียบ) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นวันทำสำมะโนสหรัฐอเมริกาประจำปี พ.ศ. 2553 รัฐที่มีประชากรมากที่สุดเก้าอันดับแรกมีประชากรรวมกันมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรทั้งประเทศเล็กน้อย ขณะที่รัฐที่มีประชากรน้อยที่สุด 25 อันดับแรกมีประชากรน้อยกว่าหนึ่งในหกของทั้งประเทศ

การทำสำมะโนของสหรัฐอเมริกาจะนับผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้แก่พลเมือง ผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรที่ไม่ใช่พลเมือง และผู้มาเยือนระยะยาวที่ไม่ใช่พลเมือง พลเรือนและเจ้าหน้าที่ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในต่างประเทศ รวมถึงผู้ใต้บังคับบัญชา จะถูกนับในรัฐที่เป็นภูมิลำเนา
จำนวนผู้แทนในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาทั้งหมด 435 คนจะถูกจัดสรรสัดส่วนให้แต่ละรัฐโดยอิงตามข้อมูลจากการทำสำมะโนในระยะเวลาสิบปี กระนั้นแต่ละรัฐก็ถูกกำหนดให้ต้องมีผู้แทนอย่างน้อยหนึ่งคนไม่ว่าจะมีจำนวนประชาการเท่าใดก็ตาม การกำหนดจำนวนผู้แทนเช่นนี้อิงตามสัดส่วนของประชากรในแต่ละรัฐต่อจำนวนประชากรรวมในห้าสิบรัฐ (ไม่นับจำนวนประชากรในเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย เครือรัฐเปอร์โตริโก หรือเขตสังกัดอื่นๆ ของสหรัฐอเมริกา) ทุกสี่ปีคณะผู้เลือกตั้งจะเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้แทนในคณะผู้เลือกตั้งจากแต่ละรัฐจะมีจำนวนเท่ากับจำนวนสมาชิกจากรัฐนั้นๆ ในสภาทั้งสองของรัฐสภา การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ยี่สิบสามได้กำหนดให้เขตปกครองพิเศษโคลัมเบียซึ่งแยกต่างหากจากรัฐใดๆ มีสิทธิลงคะแนนเสียงได้สามเสียง หรือกล่าวได้ว่า มีสิทธิออกเสียงในคณะผู้เลือกตั้งมากเท่ากับรัฐหนึ่ง แต่จะมีไม่เกินคะแนนเสียงของรัฐที่มีสิทธิออกเสียงน้อยที่สุด ซึ่งปัจจุบันคือสามเสียง (เช่น ไวโอมิง) ในคณะจะมีสมาชิกทั้งหมด 538 คน (เท่ากับสมาชิกวุฒิสภา 100 คน รวมกับผู้แทนราษฎร 435 คน และอีกสามคนจากเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย) รัฐที่มีประชากรมากที่สุด 11 อันดับแรกมีประชากรรวมกันเป็นร้อยละ 56 ของประชากรทั้งประเทศ จึงมีคะแนนเสียงข้างมากในคณะผู้เลือกตั้งและสามารถเลือกประธานาธิบดีได้
กฎหมู่

กฎหมู่ () เป็นระบอบการปกครองโดยฝูงชนวุ่นวาย (mob) หรือมวลชน หรือการข่มขู่หน่วยงานชอบด้วยกฎหมาย กฎหมู่ ("การปกครองโดยประชาชนส่วนใหญ่") นี้เป็นประชาธิปไตย ("การปกครองโดยประชาชน") อย่างหนึ่ง แต่เสื่อมลงเพราะมีการฉวยโอกาสทางการเมือง "ทรราชเสียงข้างมาก" และการปกครองด้วยอารมณ์เหนือเหตุผล ทำนองเดียวกับที่คณาธิปไตย ("การปกครองโดยคนส่วนน้อย") เป็นอภิชนาธิปไตย ("การปกครองโดยชนชั้นสูง") ที่เสื่อมลงเพราะมีการฉ้อราษฎร์บังหลวง และทรราช คือ ราชาธิปไตยที่เสื่อมลงเพราะขาดคุณธรรม