seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ซูซูกะเซอร์กิต

สนามแข่งรถนานาชาติซูซูกะ หรือ ซูซูกะเซอร์กิต เป็นสนามแข่งรถที่เก่าแก่ และมีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองซูซูกะ จังหวัดมิเอะ

ซูซูกะเซอร์กิต ออกแบบโดย John Hugenholtz ชาวเนเธอร์แลนด์ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2505 เพื่อเป็นสนามทดสอบของบริษัท ฮอนด้ามอเตอร์ มีเอกลักษณ์คือ เส้นทางไขว้ตัดกันเป็นรูปเลข 8 และเป็นสนามแข่งขันแห่งหนึ่งที่ขับยาก และท้าทายที่สุดในโลก

ซูซูกะเซอร์กิต มีที่นั่งจุผู้ชมในสนามได้ 155,000 คน เป็นสนามกีฬาที่จุผู้ชมได้มากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของญี่ปุ่น และอันดับที่ 8 ของโลก
เซอร์กิตเดอโมนาโก

เซอร์กิตเดอโมนาโก (Circuit de Monaco) เป็นชื่อเรียกการแข่งรถที่จัดบนถนนในเมืองมอนเตการ์โล และลา กอนดาไมน์ บริเวณท่าเรือของประเทศโมนาโก เป็นที่รู้จักในชื่อ "มอนเตการ์โล" เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตเมืองนี้

การแข่งขันรถ รายการเซอร์กิตเดอโมนาโก ฟอร์มูลาวัน จัดขึ้นในช่วงสุดสัปดาห์ของเดือนพฤษภาคมของทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) โดยใช้เวลาก่อสร้าง 6 สัปดาห์ และรื้อถอนอุปกรณ์อีก 3 สัปดาห์หลังการแข่งขัน

เซอร์กิตเดอโมนาโก ได้ชื่อว่าเป็นสนามที่ขับยาก และอันตรายที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
นีซ (แก้ความกำกวม)

นีซ อาจหมายถึง
การชุมนุมที่เนือร์นแบร์ค

การชุมนุมที่เนือร์นแบร์ค (หรือ "Reichsparteitag" ซึ่งเป็นคำที่ทางการเยอรมนีใช้ หมายความว่า "การประชุมของพรรคชาตินิยม") ซึ่งเป็นการชุมนุมประจำปีของพรรคนาซี ระหว่างปี 1923-1938 โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากฮิตเลอร์ก้าวขึ้นสู่อำนาจในปี 1933 แล้ว ในการชุมนุมจะเป็นการโฆษณาชวนเชื่อขนานใหญ่ Reichsparteitage นั้นถูกจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีที่ ลานชุมนุมของพรรคนาซีในเมืองเนือร์นแบร์ค ตั้งแต่ปี 1933 เป็นต้นมา

การชุมนุมครั้งแรกของพรรคนาซีได้ถูกจัดขึ้นครั้งแรกในปี 1923 ที่เมืองมิวนิค และในปี 1926 ที่เมืองไวมาร์ แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมา พรรคนาซีได้ย้ายไปจัดที่เมืองเนือร์นแบร์ค การที่พรรคนาซีได้เลือกเมืองแห่งนี้ก็เพราะว่า มันต้องอยู่ใจกลางเยอรมนีและก็มีผู้ร่วมสนับสนุนอีกด้วย หลังจากปี 1933 การชุมนุมได้ถูกจัดขึ้นในตอนต้นของเดือนกันยายนภายใต้สัญลักษณ์ของ "Reichsparteitage des deutschen Volkes" ("พรรคชาตินิยมแห่งชาติของปวงชนชาวเยอรมัน") ซึ่งเป็นเครื่องหมายของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันระหว่างชาวเยอรมันกับพรรคนาซี ซึ่งได้ทำให้ผู้สนับสนุนพรรคนาซีได้เพิ่มขึ้นกว่าห้าแสนคนจากพรรค กองทัพและรัฐ

หลักเกณฑ์พื้นฐานของการชุมนุมแห่งเนือร์นแบร์คก็คือการเพิ่มเติมอำนาจบารมีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งได้พรรณนาถึงฮิตเลอร์ในลักษณะของผู้ที่จะนำพาเยอรมนีไปสู่ความยิ่งใหญ่ ซึ่งถูกรับเลือกจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ฝูงชนที่เข้ามาชุมนุมนั้นก็ได้ฟังคำปราศรัยของท่านผู้นำ สาบานจะมอบความจงรักภักดีแก่เขาและเดินสวนสนามต่อหน้าเขา โดยโฆษณาว่าเป็น "คนของมวลชน" การชุมนุมยังได้ถูกจัดขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของประชาชนชาวเยอรมัน ผู้ที่เข้าร่วมการชุมนุมนั้นจะกลายเป็นผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาและระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด ซึ่งพรรคนาซีเปรียบไว้ว่า เหมือนจะเกิดเป็นคนใหม่

อีกส่วนประกอบหนึ่งซึ่งมีความสำคัญต่อการชุมนุมแห่งเนือร์นแบร์คนั้นก็คือกชลุ่มคนและขบวนพาเหรดของสมาชิกแห่งพรรนาซี (เช่น หน่วยเอสเอส ฮิตเลอร์เยาว์ เป็นต้น) การชุมนุมนั้นก็ยังเป็นหลักสำคัญของพรรคนาซีที่ได้ประกาศเอาไว้

การแสดงอำนาจนั้นไม่ได้จำกัดเพียงเฉพาะลานชุมนุมเท่านั้น แต่ยังคงมีการจัดกลุ่มผู้ชุมนุมไปถึงตัวเมืองเนือร์นแบร์คเดิมอีกด้วย ที่ซึ่งมีการจัดการเดินสวนสนามขึ้น ฝูงชนนั้นได้เดินสวนสนามผ่านเมืองประวัติศาสตร์ที่ประดับประดาด้วยธงนาซี

ทางพรรคนาซีได้เริ่มผลิตภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อเมื่อปี 1927 ซึ่งพรรคได้ก่อตั้งสถานที่ทำภาพยนตร์ขึ้นมา ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงที่โด่งดังที่สุด ก็คือ ภาพยนตร์ที่ได้รับการกำกับโดย Leni Riefenstahl ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการชุมนุมระหว่างปี 1933 ถึงปี 1935 เธอได้ตั้งชื่อภาพยนตร์ของเธอว่า "ชัยชนะแห่งศรัทธา" (Der Sieg des Glaubens) แลสะหลังจากนั้นก็ได้มีภาพยนตร์ที่ถูกจัดทำโดยพรรคนาซีเกิดขึ้นเรื่อยๆ

มีหนังสือสองประเภทที่กล่าวถึงการชุมนุมที่เนือร์นแบร์ค คือ หนังสือของทางการและหนังสือของกึ่งทางการ โดยที่"หนังสือปกแดง" จะหมายถึง หนังสือที่ได้รับการตีพิมพ์โดยพรรคนาซีและได้บันทึกถึงการชุมนุมในแต่ละครั้งอย่างละเอียด ส่วน"หนังสือปกน้ำเงิน" นั้นไม่ได้ถูกตีพิมพ์โดยพรรคนาซี แต่ก็มีความแตกต่างจากหนังสือปกแดงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกจากนั้นยังมีภาพสะสมของนายเฮนริช ฮอฟแมน ซึ่งได้ตีพิมพ์ขึ้นเพื่อเป็นการระลึกถึงการชุมนุมดังกล่าว นอกจากน้นก็ยังมีรวบรวมคำปราศรัยของฮิตเลอร์เอาไว้ด้วย ต่อมา หนังสือทั้งสองแบบนั้นก็ได้เป้นของสะสมที่ล้ำค่าชิ้นหนึ่งของชาวเยอรมัน
Nepenthes peltata

Nepenthes peltata (ภาษาละติน: "peltatus" = โล่ขนาดเล็ก หมายถึงสายดิ่งที่ต่อออกมาจากใต้ใบแบบก้นปิด) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวจากเทือกเขาสูงของภูเขาฮามีกีวีตัน (Hamiguitan) เกาะมินดาเนาในประเทศฟิลิปปินส์ มีลักษณะพิเศษคือสายดิ่งต่อจากใบแบบก้นปิดและสิ่งปกคลุมเห็นได้ชัด มีหม้อทรงรูปไข่ สันและต่อมน้ำต้อยใต้ฝา

"Nepenthes peltata" ถูกจัดจำแนกอย่างเป็นทางการโดยไซเกะโอะ คุระตะ () ในปี ค.ศ. 2008 รายละเอียดอยู่ใน "Journal of the Insectivorous Plant Society (Japan)" ตัวอย่าง "Koshikawa 44" ถูกกำหนดให้เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก และถูกเก็บรักษาอยู่ที่หอพรรณไม้ของภาควิชาพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเกียวโต (KYO) ในเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ตัวอย่างถูกเก็บมาจากเทือกเขาฮามีกีวีตัน (Hamiguitan) และภายหลังถูกนำมาปลูกเลี้ยงไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์นันโซะ (Nanso)

"Nepenthes peltata" เป็นไม้เลื้อยไต่ ทั่วไปสูงประมาณ 1 ม.ถึงแม้ว่าลำต้นจะยาวถึง 3 ม.ก็ตาม หม้อข้าวหม้อแกงลิงไม่สร้างลำต้นแบบเลื้อยไต่

แผ่นใบรูปขอบขนาน ยาว 50 ซม.กว้าง 9 ซม. ปลายมล ขณะที่ฐานหดแหลมสู่ก้านใบ มีร่องเล็กตามยาว ยาว 7 ซม.ในพืชที่โตเต็มที่ ต้นไม้เมื่อยังเล็กอาจจะมีใบแบบไร้ก้าน ใต้ใบมีสีแดงเข้มซึ่งตัดกันกับผิวบนที่มีสีเขียวเข้ม ขอบใบอาจโค้งขึ้น สายดิ่งแบบก้นปิด แทรงห่างจากปลายใบประมาณ 27 มม.

หม้อใบกระจุกและหม้อล่างมีหลายรูปแบบ ตั้งแต่ทรงรีถึงรูปโถหรือรูปไข่ มีขนาดใหญ่ สูง 28 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกคู่ (กว้าง ≤10 มม.) กับตะเข็บยาว 9 มม.ตลอดผิวด้านบนของหม้อ เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกกว้าง 2 ซม.มีสัน สูง 1.5 มม.ห่างกัน 2 มม.ต่อสัน หรือเป็นฟันหยักแหลมสูง 1 มม. ฝาเป็นรูปไข่ถึงรูปรี ยาว 8 ซม.กว้าง 6 ซม. บางครั้งมีสันสามเหลี่ยมใต้ฝา มีต่อมน้ำต้อยขนาดใหญ่ กว้าง 3 มม.กระจายอยู่ด้วย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤12 มม.) ใกล้กับฐานฝา.

หม้อบนของ "N. peltata" ไม่เคยมีใครสังเกตเห็น อาจเป็นเพราะหาดูได้ยากหรือไม่มีเลยก็ได้ คาดว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้จะผลิตหม้อบนเมื่ออยู่ในที่ร่มมากหรือใช้เพื่อเลื้อยไต่ เหมือนกับ "N. deaniana" และ "N. mira"

"Nepenthes peltata" มีช่อดอกแบบกระจะ ยาว 75 ซม.ในช่อดอดเพศผู้หนา 3.5 ซม.ในเพศเมียหนา 6.5 ซม. ก้านช่อดอกยาว 46 ซม.กว้าง 9 มม. ขณะที่แกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยส่วนมากมีสองดอก มีใบประดับ (ยาว ≤7 มม.) ส่วนฐานไม่แตกกิ่งยาว 3 มม. ขณะที่ส่วนแตกกิ่งยาว 14 มม. กลีบรวมรูปไข่ยาว 4 มม.ปลายแหลม ผลยาวประมาณ 20 มม. เมล็ดยาวประมาณ 4 มม.

สิ่งปกคลุมเป็นขนสีน้ำตาลยาว ปรากฏในลำต้น สายดิ่ง ก้านใบ ใต้แผ่นใบ ส่วนบนหม้อและผิวบนของใบอาจมีหร็อมแหร็มหรือไม่มี
พีระเซอร์กิต

พีระอินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต (พัทยา) หรือ พีระเซอร์กิต (Bira International Circuit) เป็นสนามแข่งรถมาตรฐานแห่งแรกในประเทศไทย ที่ได้รับการรับรองจากสมาพันธ์กีฬาแข่งรถนานาชาติ (F.I.A.) ตั้งอยู่บนพื้นที่ 164 ไร่ ในเขตตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ห่างจากเมืองพัทยา 20 กิโลเมตร

สนามพีระเซอร์กิต เดิมชื่อ พัทยาเซอร์กิต สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2528 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น พีระเซอร์กิต ตามพระนามของ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช อดีตนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่มีชื่อเสียงของไทย ตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2531 เวลา 9.00 น. ก่อนหน้าการแข่งขันรถประวัติศาสตร์ "กรุงเทพกรังด์ปรีซ์ 2531"

สนามพีระเซอร์กิต บริหารงานโดย บริษัท พีระเซอร์กิต จำกัด ประกอบด้วยสนามแข่งรถ ความยาว 2,410 เมตร และสนามแข่งโกคาร์ท และมีโครงการปรับปรุงสนามหลักให้มีความยาวไม่ต่ำกว่า 3,600 เมตร
Nepenthes xiphioides

Nepenthes xiphioides ( จากภาษากรีก/ภาษาละติน: "xiphos" = ดาบ, "-oides" = คล้าย, เหมือน; หมายถึงฟันที่ผอมยาวในส่วนในขอบปาก(peristome) ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของประเทศอินโดนีเซีย เกาะสุมาตรา มีความสับสนอย่างมากในการระบุบชนิดของมันกับ "N. gymnamphora" และ "N. pectinata".

* Salmon & Maulder (1995) ถือเอา "N. pectinata" เป็นชนิดเดียวกับ "N. gymnamphora".
Nepenthes × kuchingensis

Nepenthes × kuchingensis (ได้ชื่อตามเมืองกูชิง รัฐซาราวะก์) เป็นลูกผสมทางธรรมชาติระหว่าง "N. ampullaria" และ "N. mirabilis" ถึงแม้ว่าจะได้ชื่อตามชื่อเมืองกูชิง แต่หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้กลับกระจายตัวเป็นวงกว้าง พบได้ในเกาะบอร์เนียว, เกาะนิวกินี, มาเลเซียตะวันตก, เกาะสุมาตรา, และประเทศไทย.
Nepenthes × merrilliata

Nepenthes × merrilliata ( เป็นการผสมคำกันระหว่าง "merrilliana" และ "alata") เป็นลูกผสมทางธรรมชาติของ "N. alata" และ "N. merrilliana" มันก็เหมือนกับพ่อและแม่ที่เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของประเทศฟิลิปปินส์ แต่จำกัดการแพร่กระจายตัวในธรรมชาติตามการกระจายตัวของ "N. merrilliana" ในมินดาเนาและส่วนชายฝั่งของเกาะ
หนู คลองเตย

หนู คลองเตย หรือ หนู เชิญยิ้ม มีชื่อจริงว่า วันชาติ พึ่งฉ่ำ เป็นนักแสดงตลกชื่อดังโดยเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือการเดินแบบนกกระยาง เกิดเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เป็นลูกของนายทอง เนตรน้อย-นางเกิ่น มีทอง มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน เป็นชาย 6 คน หญิง 3 คน โดยนายวันชาติเป็นคนที่ 5

หนูเป็นคนต่างจังหวัดและเป็นคนที่ฐานะยากจนมาก อีกทั้งการเรียนจบแค่ ป.1 และได้เดินทางในเมืองกรุงและอยู่ที่สลัมคลองเตย ซึ่งเป็นแหล่งมั่วสุมยาเสพติด และหนูกลายเป็นทาสของยาเสพติดไปในที่สุด

หนูเริ่มเข้าสู่วงการแสดงด้วยการเข้าร่วมคณะลิเก ในฐานะเด็กตีกลอง ก่อนจะผันตัวเองไปเป็นตลก หนึ่งในสมาชิกคณะ "อิสระ เดือนเพ็ญ" และในที่สุดความดังได้เริ่มขึ้น เมื่อหนูได้ร่วมแสดงตลกของเป็ด เชิญยิ้ม และได้สร้างเอกลักษณ์คือ เดินท่านกกระยาง ทำให้ได้รับความนิยมและมีชื่อเสียง อีกทั้งมีผลงานทางด้านพิธีกรรายการเกมโชว์ต่าง ๆ และได้รับรางวัลลูกกตัญญูอีกด้วย รวมถึงเคยคบหานางแบบนู้ดชื่อดังมีชื่อว่า มรกต มณีฉาย

หลังจากความนิยมของหนู เชิญยิ้มแพร่หลายในทั่วประเทศ แต่เกิดเรื่องอื้อฉาวคือ หนูติดหนี้การพนันบอลถึง 10 ล้านบาท จนทำให้บ้านส่วนตัวถูกยึดทั้งหมด และหนูได้ลาออกจากรายการที่หนูอยู่ทั้งหมด รวมไปถึงเลิกคบหามรกตอีกต่อไป และลาออกจากคณะเป็ด เชิญยิ้ม เพราะไม่อยากทำให้เกิดเรื่องเสียชื่อเสียงของคณะเชิญยิ้ม

หลังจากหนู เชิญยิ้มได้ออกรายการเจาะใจ และได้สัมภาษณ์ในรายการ ทำให้หนูกลับมาแสดงตลกอีกครั้ง และคราวนี้ใช้ชื่อว่า หนู คลองเตย โดยสาเหตุที่ใช้เนื่องจากตนไม่ใช้ชื่อเชิญยิ้ม เพราะเกิดเสียชื่อเสียงต่อคณะเชิญยิ้ม รวมทั้งได้เข้าร่วมแก๊งสามช่าจากรายการชิงร้อยชิงล้าน แต่ก็ถูกออกไปจากแก๊งสามช่าเนื่องจากมีคดีอื้อฉาวอีกเรื่องหนึ่ง ในเวลาต่อมา คณะหนู คลองเตย นั้นหนูเป็นหัวหน้าคณะ และนำอดีตทีมตลกบางคนของคณะต่าง เช่น หม่อมเหยิน และ แป๋ว บ้านโป่ง และตลกคนใหม่เช่น ไมเคิล เชิญยิ้ม เอ เชิญยิ้ม

หลังจากหายไปเกือบ 3 ปี หนูได้กลับมาแสดงอีกครั้งโดยประกาศว่าตนจะไม่เสพยา พนันบอล ตลอดไป โดยหนูได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่องฅนปีมะ ซึ่งได้รับความนิยมอยู่มาก ทำให้หนูมีผลงานการแสดงละครและภาพยนตร์ต่าง ๆ แต่ว่าหนูมีโรคประจำตัวคือวัณโรค และไวรัสติดเชื้อเข้าสมอง ทำให้หนูต้องเข้าโรงพยาบาลตลอด จนกระทั่งอาการทรุดหนัก แพทย์ต้องห้ามญาติและผู้อื่นเข้าเยี่ยมอาการ จนกระทั่งหนูเสียชีวิตด้วยอายุเพียง 41 ปี เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2548
งานบุญกลางบ้าน

ประเพณีงานบุญกลางบ้าน เป็นประเพณีงานบุญของชาวไทยกลุ่มวัฒนธรรมที่ราบลุ่มภาคกลาง มักจัดขึ้นในราวกลางเดือน 3 ถึงเดือน 6 ตามปฏิทินจันทรคติไทย มักจะตกอยู่ในราวเดือนกุมภาพันธ์ ตามปฏิทินสุริยคติ

ประเพณีงานบุญกลางบ้านในปัจจุบัน จะจัดขึ้นหลังเสร็จสิ้นจากการเก็บเกี่ยวข้าวของเกษตรกรชาวนา โดยในแต่ละท้องถิ่นมีรายละเอียดการจัดประเพณีแตกต่างกันไป แต่ยังคงสาระหลักในการทำบุญกลางบ้าน เพื่อสร้างเสริมกำลังใจ และสร้างความสามัคคีของคนในชุมชนชนบทเอาไว้สืบมาจนปัจจุบัน

ประเพณีงานบุญกลางบ้าน เป็นประเพณีงานบุญของชาวไทยกลุ่มวัฒนธรรมที่ราบลุ่มภาคกลาง มีมาแต่เมื่อใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าอาจจะมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ดังการพบหลักฐานตุ๊กตาดินเผาสะเดาะเคราะห์รูปคน หรือที่เรียกว่า "ตุ๊กตาเสียกบาล" ซึ่งเป็นสิ่งประกอบในการกระทำประเพณีงานบุญกลางบ้านมาจนถึงปัจจุบัน

โดยประเพณีงานบุญกลางบ้าน เป็นประเพณีไทยที่จัดภายนอกศาสนสถาน ชาวบ้านจะเลือกวันจัดที่เหมาะสม โดยจัดในบริเวณลานกว้างในหมู่บ้านที่เป็นสถานที่ที่เคยจัดกันมาเป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการชุมนุมชาวหมู่บ้านมาร่วมจัดงานประเพณีร่วมกัน โดยมีรายละเอียดการจัดแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ โดยบางแห่งมีการก่อพระเจดีย์ทรายไว้เป็นเครื่องหมาย ซึ่งคติการก่อเจดีย์ทรายไว้กลางหมู่บ้านนี้มาจากเรื่องราวในธรรมบทเพื่อเป็นการสร้างกุศลก่อเจดีย์ถวายเป็นพุทธบูชาร่วมกัน และมีการทำกบาลใส่ดินปั้นผู้อาศัยในครัวเรือนของตน ๆ ไปวางไว้ตามทางสามแพร่งเพื่อสะเดาะเคราะห์อีกด้วย โดยมีการนิมนต์พระภิกษุสงฆ์ มาสวดพระปริตรพระพุทธมนต์ในเวลาค่ำ และนิมนต์พระภิกษุสงฆ์มาถวายภัตตาหารเช้าในวันรุ่งขึ้น เพื่อเป็นการบำเพ็ญกุศลเสริมสร้างสิริมงคลแก่หมู่บ้านและชุมชนนั้น ๆ

คติความเชื่อของประเพณีงานบุญกลางบ้าน มาจากการผสานความเชื่อเรื่องบรรพบุรุษของคนโบราณ เข้ากับความเชื่อทางพุทธศาสนา เป็นคติความเชื่อเรื่องผีบรรพบุรุษ ในการขอบคุณบรรพบุรุษที่ประทานความอุดมสมบูรณ์จนสามารถเก็บเกี่ยวได้ และเป็นการสะเดาะห์เคราะห์คนในหมู่บ้านทั้งหมด และสอดคล้องกับวิถีชีวิตทางเกษตรกรรมของคนในชุมชน โดยประสานกับคติทางพุทธศาสนาเถรวาท ด้วยการจัดให้มีการทำบุญเลี้ยงพระภิกษุสงฆ์ เพื่อเป็นอุทิศส่วนกุศลให้บรรพบุรุษ และเสริมสวัสดิมงคลความอุดมสมบูรณ์ของคนในหมู่บ้านหลังฤดูเก็บเกี่ยว และมีความเชื่อว่าหากบรรพบุรุษเคยจัดประเพณีงานบุญกลางบ้านขึ้น ณ สถานที่ใด ต้องมีการกระทำสืบต่อในสถานที่นั้นเป็นประจำทุกปี หากยกเลิกไม่กระทำต่อ จะเกิดภัยพิบัติแก่หมู่บ้านนั้น
กิโรโระ

สิบตรีกิโรโระ เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลกพากย์ภาษาไทยโดยสุภาพ ไชยวิสุทธิกุลหรือ น้าติ่ง พันธมิตร

กิโรโระเป็นลูกน้องของสิบโทเคโรโระคนหนึ่งระดับสิบตรีมาจากหมู่ดาวแกรมม่าดาวเคราะห์ลำดับที่ 58 ดาวเคโรนแห่งกาแลคซี่กามะ มีร่างกายสีแดงอ่อนมีสัญลักษณ์เป็นรูปหัวกะโหลกสีเหลืองอยู่ที่หน้าผาก ที่ท้องของกิโรโระไม่มีสัญลักษณ์แต่กิโรโระจะสวมเข็มขัดที่มีรูปของนัทสึมิเอาไว้ และกิโรโระชอบขัดปืนอยู่เป็นประจำหมวกสีแดงเลือดหมู กิโรโระเกิดวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ส่วนสูง 75 ซม. น้ำหนัก 5 กิโลกรัม กิโรโระถนัดในการใช้ปืนมากไม่ว่าจะเป็นปืนกลรู้ไปหมดซะทุกเรื่องที่เกี่ยวกับปืนและกิโรโระได้รับฉายาว่าอสูรสงครามและกิโรโระถึงจะมีหน้าตาที่โหดมากแต่ภายในอ่อนไหวง่าย กลัวผีที่สุด และเกลียดปลิงทะเลที่สุด กิโรโระมีฉายาว่า ตุ๊กตาล้มลุกสีแดง เคยโดนเป็นหนูทดลองให้กับคูรุรุ เสียงของสิบตรีกิโรโระคือ กีโระกีโระกีโระกีโระกีโระ

สิบตรีกิโรโระมีความสัมพันธ์กับฮินาตะนัทสึมิคือกิโรโระได้สู้กับนัทสึมิแล้วแพ้จึงหลงรักนัทสึมิมากแต่ไม่กล้าบอก แต่นัทสึมิเองก็ไม่รู้ว่ากิโรโระแอบชอบตนเองอยู่ แต่บางทีนัทสึมิก็จะใจอ่อนกับกิโรโระเพราะเป็นคนเดียวในทีมเคโรโระที่ไว้วางใจได้ที่สุดบางทีเวลานัทสึมิไม่สบายใจอะไรกิโรโระก็คอยให้กำลังใจอยู่เสมอจึงทำให้นัทสึมิเริ่มสนิทกับกิโรโระมากไปอีก พอเวลาที่นัทสึมิอยู่กับซาบุโร่และโคยูกิกิโรโระจึงหึงมากๆ แต่ก็ไม่ได้ไปขัดจังหวะอะไรแต่บางทีเคโรโระสั่งการกิโรโระก็ไม่เห็นด้วยก็เพราะเห็นแก่นัทสึมินี่แหละที่ทำให้กิโรโระเป็นคนที่สนิทกับนัทสึมิที่สุดและคอยดูแลนัทสึมิอยู่ข้างแบบไม่ได้บอกเพราะกลัวว่านัทสึมิจะว่าเขาว่าจู้จี้จังเขาจึงไม่ให้นัทสึมิเห็นแต่บางทีกิโรโระก็ช่วยให้นัทสึมิปลอดภัยตอนที่นัทสึมิกำลังป่วยหนักแล้วกิโรโระยอมเจ็บตัวหายามาให้ด้วยเหตุนี้จึงทำให้นัทสึมิไว้วางใจกิโรโระแล้ว

สิบตรีกิโรโระมีความสัมพันธุ์กับเคโรโระคือกิโรโระเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเด็กของเคโรโระและเซโรโระ (โดโรโระ) ตอนที่เคโรโระสั่งการกิโรโระก็ต้องทำตามเพื่อแผนยึดครองโลกจะไปได้ด้วยดีแต่บางครั้งไม่เห็นด้วยจึงขอปฏิเสธไปถึงแม้ว่าจะเป็นหัวหน้า แต่กิโรโระไม่พอใจกับแผนการของเคโรโระที่ชอบทำอะไรไร้สาระจึงไม่ยอมทำตามคำสั่งของเคโรโระหลายครั้งเพราะนิสัยของกิโรโระกับเคโรโระต่างกันคนละขั้วเลยทีเดียวนิสัยของเคโรโระจะขี้เกียจพลัดไปคราวหน้าแต่นิสัยของกิโรโระคือจริงจังกับงานมากทำอะไรก็จริงจังไปซะหมดจึงทำให้ไม่ค่อยเข้ากับเคโรโระแต่บางทีกิโรโระก็ช่วยเคโรโระอยู่เหมือนกันเพราะด้วยคำสั่งให้มายึดโลกมนุษย์

กิโรโระไม่ค่อยมีความสัมพันธุ์กับเพื่อนซักเท่าไหร่เพราะมุ่งแต่การยึดครองโลกแต่บางทีก็มีใจอ่อนโยนกับฟูยูกิและฮินาตะอากิเพราะอากิที่ทำให้เขาได้มาอยู่ร่วมกับพวกเคโรโระเขาจึงรู้สึกว่าใจครึ่งหนึ่งก็อยากจะทำลายโลกอีกครึ่งหนึ่งอยากจะอยู่แบบสงบสุขทำให้เขาคิดมากกับงานต่างจากเคโรโระมากเวลามีงานฉลองพวกครอบครัวฮินาตะจะไปชวนกิโรโระเป็นคนแรกแต่กิโรโระก็เกรงใจอยู่เหมือนกันด้วยเหตุนี้จึงทำให้กิโรโระเข้าพวกได้ดีกับครอบครัวฮินาตะในปัจจุบันกิโรโระอาศัยอยู่ในเต็นท์ที่สวนหลังบ้านฮินาตะเพราะเกรงใจไม่อยากเข้าไปรบกวนและเขาเคยช่วยแมวตัวหนึ่งไว้ (หลังจากนั้นแมวตัวนั้นก็หลงรักกิโรโระ) และเอาเข้ามาในเต็นท์เป็นเพื่อนกับกิโรโระเพราะอย่างนี้เขาจึงไม่รู้สึกเหงาแล้ว เคยแอบชอบพุรุรุจังในตอนเด็กด้วย
เฮาส์

เฮาส์ สามารถหมายถึง
เดย์โทนาอินเตอร์เนชันแนลสปีดเวย์

เดย์โทนาอินเตอร์เนชั่นแนลสปีดเวย์ () ตั้งอยู่ที่ เดย์โทนาบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เป็นสนามแข่งขันรูปสามเหลี่ยม ที่ใช้จัดการแข่งขัน เดย์โทนา 500 มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959)

ปัจจุบันเป็นสนามแข่งขันรถ NASCAR ที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
ไทยแลนด์เซอร์กิต

ไทยแลนด์เซอร์กิต หรือ นครชัยศรี มอเตอร์สปอร์ต คอมเพล็กซ์ เป็นสนามแข่งรถระดับนานาชาติ ตั้งอยู่บนถนนสายนครชัยศรี-ดอนตูม (3233) ในเขตตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ดำเนินการโดยบริษัท นครชัยศรี มอเตอร์สปอร์ต คอมเพล็กซ์ จำกัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 บริหารงานโดย นายธงชัย วงษ์สวรรค์ ประธานสมาพันธ์กีฬาแข่งรถจักรยานยนต์แห่งประเทศไทย

ไทยแลนด์เซอร์กิต เดิมเป็นสนามแข่งโมโตครอส มาตั้งแต่ พ.ศ. 2523 และก่อสร้างสนามแข่งรถทางเรียบ ความยาว 1.3 กิโลเมตร ก่อสร้างเพิ่มเติมในปี พ.ศ. 2532 จนมีความยาว 2.5 กิโลเมตร ปัจจุบันประกอบด้วยสนามแข่งรถทางเรียบ สนามซูเปอร์ครอส และสนามวิบาก จัดแข่งขันทั้งรถสต็อกคาร์ และรถจักรยานยนต์
ซูดานแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 109

ซูดานแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 109 เป็นเที่ยวบินของสายการบินซูดานแอร์เวย์ ออกเดินทางจากกรุงอัมมาน ประเทศจอร์แดน มุ่งหน้าสู่กรุงคาร์ทูม ประเทศซูดาน โดยแวะพักที่ดามัสกัส ประเทศซีเรีย ได้ประสบอุบัติเหตุตกในกรุงคาร์ทูม ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน
ท่าอากาศยานนานาชาติคาร์ทูม

ท่าอากาศยานนานาชาติคาร์ทูม เป็นท่าอากาศยานในกรุงคาร์ทูม ประเทศซูดาน ต่อมาสนามบินนี้อาจจะคึกคัก
น้อยลง เพราะเนื่องจากว่า ทางรัฐบาลจะประกาศสร้างสนามบินใหม่ แต่จะสร้างรันเวย์4000เมตร
ชานะ

ชานะ สามารถหมายถึง
มัคส์ มึลเลอร์

ฟรีดริช มัคส์ มึลเลอร์ (; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2366 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443) มักจะเรียกสั้น ๆ ว่า มัคส์ มึลเลอร์ เป็นนักอักษรศาสตร์และนักบูรพคดีศึกษาชาวเยอรมัน หนึ่งในผู้ริเริ่มอินเดียศึกษาในตะวันตก เขาได้ทุ่มเทสร้างหลักศาสนาเปรียบเทียบ นอกจากนี้ยังได้เขียนตำราวิชาการและงานทั่วไปว่าด้วยภารตวิทยา เผยแพร่สู่แวดวงการอ่านของอังกฤษ ดำเนินการแปลคัมภีร์ทางศาสนาของชาติตะวันออก รวมเป็นชุดขนาดใหญ่ถึง 50 เล่ม เรียกว่า "Sacred Books of the East" นับเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในกลุ่มนักวิชาการสมัยวิกตอเรีย
การเยือนต่างประเทศของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จเยือนประเทศต่าง ๆ หลายประเทศ ประเทศแรกที่เสด็จอย่างเป็นทางการ คือ สาธารณรัฐเวียดนาม ระหว่างวันที่ 18–21 ธันวาคม พ.ศ. 2502 และประเทศสุดท้าย คือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ระหว่างวันที่ 8–9 เมษายน พ.ศ. 2537

การเสด็จเยือนต่างประเทศครั้งใหญ่ คือ การเสด็จพระราชดำเนินสหรัฐอเมริกาและประเทศในยุโรปรวม 14 ประเทศกับ 1 รัฐ ระหว่างวันที่ 14 มิถุนายน ถึง 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503
Sukiyanen, Osaka / Oh! Enka / Mugendai

"Sukiyanen, Osaka. / Oh! ENKA / Mugendai" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของคันจานิ 8 สามารถเข้าไปในอันดับ 1ของชาร์ต Oriconเพลงแนวเอนกะ และอันดับ 2 ของเพลงแนวป็อป ทั้งที่ขายตอนสิ้นปี ก็มียอดขายถึง 236,096 แผ่น ได้ซิงเกิลขายดีอันดับ 36 ของปี 2005
นางสุวรรณมาลี

นางสุวรรณมาลี เป็นตัวละครฝ่ายหญิงคนหนึ่งในวรรณคดีเรื่อง พระอภัยมณี ผลงานกลอนนิทานของ สุนทรภู่ ตามท้องเรื่อง นางสุวรรณมาลีเป็นธิดาของท้าวสิลราช เจ้ากรุงผลึก และเป็นคู่หมั้นของอุศเรนเจ้าชายแห่งเมืองลังกา ต่อมาล่องเรือไปในทะเลจนถึงเกาะแก้วพิสดาร ได้พบพระอภัยมณี และได้รักกับพระอภัยมณี ทั้งยังรับสินสมุทรเป็นลูกบุญธรรมและมีลูกกับพระอภัยมณีชื่อสร้อยสุวรรณ กับ จันทร์สุดา เป็นเหตุทำให้เกิดศึกสงครามระหว่างเมืองผลึกกับเมืองลังกา ต่อมากรุงลังกาพ่ายแพ้ นางละเวงวัณฬาน้องสาวของอุศเรนเกิดหลงรักพระอภัยมณีและเป็นชายาอีกคนหนึ่ง ในตอนท้ายเรื่องเมื่อทุกอย่างสงบ พระอภัยมณี นางสุวรรณมาลี และนางละเวงวัณฬาออกบวชด้วยกัน
หองจอ

หองจอ เป็นแม่ทัพของเล่าเปียว มีหน้าที่รักษาปากน้ำกังแฮ เคยถูกซุนเกี๋ยนจับได้ในการรบ ต่อมาซุนเซ็กบุตรชายคนโตของซุนเกี๋ยน ได้ใช้ตัวหองจอแลกกับซุนเกี๋ยนผู้พ่อซึ่งตายในสนามรบ ต่อมาซุนกวน บุตรชายคนรองของซุนเกี๋ยน ยกทัพตีเมืองกังแฮเพื่อแก้แค้นให้พ่อ หองจอถูกกำเหลงฆ่าตายในการรบ
หันซุย

หันซุย () เป็นเจ้าเมืองเปงจิ๋ว เป็นเพื่อนสนิทของม้าเท้ง เจ้าเมืองเสเหลียง(พ่อของม้าเฉียว) เคยร่วมรบกับม้าเท้งในการรบกับลิฉุย กุยกี ในการรบครั้งนั้น หันซุยเกือบโดนหวนเตียว ทหารของลิฉุยจับตัวได้ แต่หันซุยได้อ้างความเป็นคนบ้านเดียวกัน หวนเตียวจึงปล่อยหันซุยไป

เมื่อม้าเท้งถูกโจโฉประหาร หันซุยได้ร่วมกับม้าเฉียวในการรบกับโจโฉเพื่อแก้แค้นให้ม้าเท้ง ในศึกครั้งนี้ ม้าเฉียวเป็นฝ่ายได้เปรียบหลายครั้ง แต่ต่อมากาเซี่ยงได้เสนออุบายให้โจโฉส่งจดหมายที่ดูเหมือนทำข้อความสำคัญให้ลบเลือนไปส่งไปให้หันซุย ทำให้ม้าเฉียวระแวงในตัวของหันซุยว่าจะสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ หันซุยทนแรงกดดันไม่ไหวจึงคิดจะสวามิภักดิ์ต่อโจโฉจริงๆ ม้าเฉียวได้ทราบดังนั้นจึงวิ่งไปที่ค่ายของหันซุยและตัดแขนข้างซ้ายของหันซุยได้ หันซุยหนีไปพึ่งโจโฉ เมื่อโจโฉตีทัพม้าเฉียวกระจัดกระจายแล้ว หันซุยจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองเสเหลียง
โต้สู้

โต้สู้ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก นายถ้ำอิมตองสันในดินแดนม่านภายใต้การบัญชาของเบ้งเฮ็ก ภายหลังจากเบ้งเฮ็กถูกขงเบ้งจับครั้งที่ 3 ขงเบ้งได้ปล่อยตัวไป เบ้งฮิวน้องของเบ้งเฮ็ก ได้แนะนำให้ไปตั้งมั่นที่ถ้ำอิมตองสันเพราะโต้สู้นายถ้ำกับเบ้งฮิวสนิทกัน

เบ้งเฮ้กได้กระทำตามนั้น โต้สู้ยินดีให้เบ้งเฮ็กตั้งมั่น ทั้งกำชับว่าขงเบ้งไม่มีวันมาถึงที่นี่เพราะทางไปถ้ำอิมตองสันมี 2 ทางโดยทางหนึ่งให้ทหารไปปิดทางไว้แล้ว อีกทางหนึ่งต้องผ่านป่ามรณะที่มีสัตว์ร้ายมาก และน้ำยังเป็นพิษอีกด้วย ซึ่งนอกจากม้าอ้วนแล้วยังไม่มีใครเคยผ่านมาทางนี้โดยยังมีชีวิตรอดอีกเลย แต่ขงเบ้งกลับยกทัพผ่านป่านี้ได้ด้วยความช่วยเหลือของม้าอ้วนเทพารักษ์และเบ้งเจียด พี่ชายของเบ้งเฮ็ก

ต่อมาเอียวหองแห่งเขางินติสันที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อขงเบ้งได้แสร้งทำเป็นเข้าร่วมกับเบ้งเฮ็กกับโต้สู้ที่ถ้ำอิมตองสัน และได้จัดงานเลี้ยงฉลอง จากนั้นก็มอมเหล้าเบ้งเฮ้กและโต้สู้จนเมา เอียวหองก็จับทั้งคู่ส่งไปมอบให้กับขงเบ้งได้ในที่สุด แต่โต้สู้ก็ได้รับการปล่อยตัวพร้อมกับเบ้งเฮ้ก
เตียวเหียน

เตียวเหียน (Zhang Hong) เป็นที่ปรึกษาของซุนเซ็ก รับราชการพร้อมกับ เตียวเจียว เตียวเจียวและเตียวเหียนเป็น 2 ปราชญ์แซ่เตียวที่ทรงปัญญาในกังตั๋ง

เป็นชาวเมืองกองเหล็ง (กฺวั่งหลิง) มณฑลเจียงซู มีชื่อรองว่า จื่อกาง เป็นคนดี มีความรู้ความสามารถมาก ไม่เห็นแก่ลาภยศ ประพันธ์บทกวี่ไว้สิบกว่าบท เขียนอรรถาธิบายคัมภีร์อี้จิง คำประพันธ์ยุคฮั่น หลี่จี้ จ่อซื้อ ชุนซิว มีชื่อเสียงโด่งดังจิวยี่เป็นผู้แนะนำซุนเซ็กให้เชิญเตียวเหียนกับเตียวเจียวมาเป็นที่ปรึกษา ตอนแรกซุนเซ็กส่งของกำนัลและจดหมายไปเชิญ บุคคลทั้งสองไม่ยอมมา ซุนเซ็กต้องไปเชิญเองจึงยอมรับ เตียวเหียนได้รับแต่งตั้งให้เป็นชันเหมาเจิ้งหยี่ (เสนาธิการทหาร) ถ้าเตียวเหียนออกศึก เตียวเจียวจะควบคุมการบริหารอยู่ในเมือง ถ้าเตียวเจียวออกศึก เตียวเหียนก็จะอยู่ในเมือง เป็นเช่นนี้ตลอดเวลา เมื่อซุนเซ็กเป็นใหญ่ขึ้นในกังตั๋ง ได้ให้เตียวเหียน ไปทูลพระเจ้าเหี้ยนเต้ที่ราชธานีฮูโต๋ โจโฉเห็นเตียวเหียนเป็นหัวแรงสำคัญของซุนเซ็ก ก็กักตัวไว้ ไม่ยอมให้กลับ พอซุนเซ็กตายแล้ว โจโฉยอมให้เตียวเหียนกลับมาช่วยซุนกวน โดยเชื่อว่าจะภักดีต่อโจโฉ เตียวเหียนรับราชการอยู่กับซุนกวน จนกระทั้งป่วยมาก จนต้องกลับไปรักษาตัวที่บ้าน ก่อนจะตายได้มีหนังสือแนะนำให้ซุนกวนย้ายเมืองหลวงของกังตั๋งจากลำซี มาตั้งที่เบาะเหลง (นานกิง) ซึ่งซุนกวนก็ได้ปฏิบัติตาม
ลิฉุย

ลิฉุย (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก นายทหารของตั๋งโต๊ะ มีความทะเยอทะยานสูงไม่แพ้เจ้านาย เมื่อตั๋งโต๊ะถูกลิโป้ฆ่า ลิฉุยได้ร่วมมือกับกุยกี เตียวเจ หวนเตียว จัดตั้งกองทัพบุกยึดอำนาจในเมืองหลวงมาได้ ทำให้ลิโป้ต้องหนีออกมา และกลายเป็นขุนพลเร่ร่อน ส่วนอ้องอุ้นถูกประหาร เมื่อมีอำนาจก็กระทำการหยาบช้าไม่ต่างจากสมัยของตั๋งโต๊ะ

ต่อมา เอียวปิวได้ทำให้ลิฉุยกับกุยกีผิดใจกัน แต่ก็ให้เกิดความวุ่นวายขึ้น จนทำให้พระเจ้าเหี้ยนเต้ต้องย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ลกเอี๋ยง ต่อมา ลิฉุย กุยกีได้กลับมาร่วมมือกันอีกครั้งหวังปลงพระชนม์ฮ่องเต้ แต่กองทัพของลิฉุย กุยกีก็ถูกโจโฉปราบปรามจนสิ้น ลิฉุย กุยกีหนีรอดมาได้ แต่ก็ถูกตวนอุย งอสิบ ฆ่าตายในเวลาต่อมา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุไร กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ (16 ตุลาคม พ.ศ. 2362 - พ.ศ. 2416) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเขียว สุนทรกุล ณ ชลบุรี (พระธิดาในกรมขุนสุนทรภูเบศร์) ทรงเป็นต้นราชสกุลอุไรพงศ์

ประสูติเมื่อวันเสาร์ เดือน 11 แรม 12 ค่ำ ปีเถาะเอกศก จ.ศ. 1181 โดยประสูติก่อนพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวบรมราชาภิเษก
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับกรมแสงและกรมช่างศิลา และทรงสถาปนาทรงกรมเป็นกรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานวังท่าพระให้เป็นที่ประทับ สืบต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนราชสีหวิกรม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุไร กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 3 แรม 11 ค่ำ ปีระกาเบญจศก จ.ศ. 1235 รวมพระชันษา 55 ปี

มีพระโอรส และ พระธิดา เท่าที่ทราบพระนาม คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพงา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพงา บ้างออกพระนามว่า พังงา หรือใหญ่ (28 มิถุนายน พ.ศ. 2359 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2399) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาเขียว (สกุลเดิม: สุนทรกุล ณ ชลบุรี) โดยพระชนนีเป็นพระธิดาในกรมขุนสุนทรภูเบศร์ เศรษฐีเมืองบางปลาสร้อยที่มีสัมพันธ์เป็นภราดาร่วมสาบานกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท จึงได้รับการสถาปนาให้เป็นเจ้า พระองค์เจ้าพงามีพระอนุชาร่วมพระชนนีเพียงพระองค์เดียว คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุไร กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ

พระองค์สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันเสาร์ เดือน 11 แรม 4 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จุลศักราช 1218 ตรงกับวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2399 พระชันษา 40 ปี
เจ้าจอมมารดาเขียว ในรัชกาลที่ 3

เจ้าจอมมารดาเขียว ในรัชกาลที่ 3 เป็นพระธิดาในกรมขุนสุนทรภูเบศร์ (ต้นราชสกุล สุนทรกุล ณ ชลบุรี) และรับราชการฝ่ายในเป็นเจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชโอรสและพระราชธิดา คือ