seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์

ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์ คืองานศิลปะที่ได้เริ่มทำก่อนกันมาก่อนที่มนุษย์จะรู้จักการบันทึกเรื่องราวที่เรียกว่ายุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยนับตั้งแต่ ยุคหินเก่าตอนปลาย ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาประมาณ 30,000-10,000 ปีมาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 15,000-10,000 มานั้น มนุษย์ได้เขียนภาพสี และขูดขีดบนผนังถ้ำและเพิงผา เป็นภาพสัตว์ การล่าสัตว์และภาพลวดลายเรขาคณิต โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงออกเกี่ยวกับวิถีชีวิตประจำวัน และแสดงความสามารถในการล่าสัตว์

ภาพเหล่านี้มักระบายด้วยถ่านไม้ และสีที่ผสมกับไขมันสัตว์ พบได้ทั่วไปในประเทศฝรั่งเศสและภาคเหนือของสเปน ที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ถ้ำลาสโกซ์ ในฝรั่งเศส ถ้ำอัลตามิรา ในสเปน งานศิลปะในยุคเก่าไม่มีเพียงแต่การเขียนภาพเท่านั้น ยังมีการปั้นรูปด้วยดินเหนียว หรือแกะสลักบนกระดูก เขาสัตว์ และงาช้าง

เรื่องราวที่นิยมทำกันได้แก่เรื่อง "การล่าสัตว์" หรือบางก็มีรูปคน เป็นรูปสตรี ซึ่งอาจมีความหมายถึงการให้กำเนิดเป็นการเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้กับชนเผ่า
ศิลปะอียิปต์โบราณ

ศิลปะอียิปต์ อยู่ในช่วงเวลา 3,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศักราชที่ 1000 ชาวอียิปต์มีศาสนาและพิธีกรรมอันซับซ้อน แทรกซึมอยู่เป็นวัฒนธรรมอยู่ในสังคมเป็นเวลานาน มีการนับถือเทพเจ้าที่มีลักษณะอันหลากหลาย ดังนั้น งานจิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรมส่วนมากจึงเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนา พิธีกรรม โดยเฉพาะพิธีฝังศพ ซึ่งมีความเชื่อว่าเมื่อตายแล้วจะยังมีชีวิตอยู่ในโลกใหม่ได้อีก จึงมีการรักษาศพไว้อย่างดี และนำสิ่งของเครื่องใช้ที่มีค่าของผู้ตายบรรจุตามลงไปด้วย

งานจิตรกรรมของอียิปต์ เป็นภาพที่เขียนไว้บนฝาผนังสุสานและวิหารต่าง ๆ สีที่ใช้ เขียนภาพทำจากวัสดุทางธรรมชาติ ได้แก่เขม่าไฟ หรือสีจากดินแล้วนำมาผสมกับน้ำและยางไม้ ลักษณะของงานจิตรกรรมเป็นงานที่เน้นให้เห็นรูปร่างแบน ๆ มีเส้นรอบ นอกที่คมชัด จัดท่าทางของคนแสดงอิริยาบถต่าง ๆ ในรูปสัญลักษณ์มากกว่าแสดงความเหมือนจริงตามธรรมชาติ มักเขียนอักษรภาพลงในช่องว่างระหว่างรูปด้วย และเน้นสัดส่วนของสิ่งสำคัญในภาพให้ใหญ่โตกว่าส่วนประกอบอื่น ๆ เช่นภาพของกษัตริย์หรือฟาโรห์ จะมีขนาดใหญ่กว่า มเหสี และคนทั้งหลาย นิยมระบายสีสดใส บนพื้นหลังสีขาว

งานประติมากรรมของอียิปต์ จะมีลักษณะเด่นกว่างานจิตรกรรม มีตั้งแต่รูปแกะสลักขนาดมหึมาไปจนถึงผลงานอันประณีตบอบบางของพวกช่างทอง ชาวอิยิปต์นิยมสร้างรูปสลักประติมากรรมจากหินชนิดต่าง ๆ เช่น หินแกรนิต หินดิโอไรด์ และหินบะซอลท์ หรือบางทีก็ เป็นหินอะลาบาสเตอร์ ซึ่งเป็นหินเนื้ออ่อนสีขาว ถ้าเป็นประติมากรรมขนาดใหญ่ก็มักเป็นหินทราย นอกจากนี้ยังมีการทำจากหินปูน และไม้ซึ่งมักจะพอกด้วยปูนและระบายสีด้วย งานประติมากรรมขนาดเล็กมักจะทำจากวัสดุมีค่า เช่น ทองคำ เงิน อิเลคตรัม หินแลพิสแลซูลี เซรามิค ฯลฯ

ประติมากรรมของอียิปต์มีทั้งแบบนูนต่ำ แบบลอยตัว แบบนูนต่ำมักจะแกะสลักลวดลายภาพบนผนัง บนเสาวิหาร และประกอบรูปลอยตัว ประติมากรรมแบบลอยตัวมักทำเป็น รูปเทพเจ้าหรือรูปฟาโรห์ ที่มีลักษณะคล้ายกับเทพเจ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นรูปข้าทาสบริวาร สัตว์เลี้ยง และ สิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ เพื่อใช้ประกอบในพิธีศพอีกด้วย ในที่นี้ทางเราจึงให้ข้อมูลครบถ้วน

สถาปัตยกรรมอียิปต์ ใช้ระบบโครงสร้างเสาและคาน แสดงรูปทรงที่เรียบง่ายและ แข็งทื่อ ขนาดช่องว่างภายใน

มีเล็กน้อยและต่อเนื่องกันโดยตลอด สถาปัตยกรรมสำคัญของชาวอียิปต์ได้แก่ สุสานที่ฝังศพ ซึ่งมีตั้งแต่ของประชาชนธรรมดาไปจนถึงกษัตริย์ ซึ่งจะมีความวิจิตร พิสดาร ใหญ่โตไปตามฐานะ และอำนาจ ลักษณะของการสร้างสุสานที่เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญแห่งยุคก็คือ พีระมิด พีระมิดในยุคแรกเป็นแบบขั้นบันได หรือเรียกว่า มัสตาบา ต่อมามีการพัฒนา รูปแบบวิธีการก่อสร้างจนเป็นรูปพีระมิดที่เห็นในปัจจุบัน นอกจากนี้ ยังมีการสร้างวิหารเทพเจ้า เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมของนักบวช และวิหารพิธีศพ เพื่อใช้ประกอบพิธีศพ ในสมัยอาณาจักรใหม่ วิหารเหล่านี้มีขนาดใหญ่โต และสวยงาม ทำจากอิฐและหิน ซึ่งนำรูปแบบวิหารมาจากสมัยอาณาจักรกลางที่เจาะเข้าไปในหน้าผา บริเวณหุบผากษัตริย์และ หุบผาราชินี ซึ่งเป็นบริเวณที่มีสุสานกษัตริย์และราชินีฝังอยู่เป็นจำนวนมาก
วังสวนผักกาด

วังสวนผักกาด เดิมเป็นสวนผักกาด เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (เทวกุล) ตั้งอยู่บนพื้นที่ 6 ไร่ บนถนนศรีอยุธยา เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร โดยสร้างเพื่อประทับในช่วงสุดสัปดาห์ และเปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมศิลปะและโบราณวัตถุ โดยที่เจ้าของบ้านยังใช้เป็นที่พำนักอยู่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ภายหลังจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2502 พระชายา คือ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้มอบให้วังสวนผักกาดอยู่ในความดูแลของ มูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ และเปิดเป็น พิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาดตั้งแต่นั้นมา

วังสวนผักกาดมีอาคารและบ้านหลายแห่งด้วยกันดังนี้
ศิลปะโรมันโบราณ

ศิลปะโรมัน (พ.ศ. 340 - พ.ศ. 870) แบบอย่างศิลปะโรมันปรากฏลักษณะชัดเจนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 4 เรื่อยมาจนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 1040 โดยในช่วงเวลาหลังได้เปลี่ยนสาระเรื่องราวใหม่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ สืบต่อมาเป็นเวลาอีกนานมาก จนกระทั่งเมื่อกรุงคอนสะแตนติโนเปิลได้กลายเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมัน ในปี พ.ศ. 870 ทำให้สมัยแห่งโรมันต้องสิ้นสุดลง แหล่งอารยธรรมสำคัญของโรมัน คือ 
อารยธรรมกรีกและอีทรัสกัน

จิตรกรรม อาศัยจากการค้นคว้าข้อมูลจากเมืองปอมเปอี สตาบิเอ และ เฮอร์คิวเลนุม ซึ่งถูกถล่มทับด้วยลาวาจากภูเขาไฟวิสุเวียส เมื่อ พ.ศ. 622 และถูกขุดค้นพบในสมัยปัจจุบัน จิตรกรรมฝาผนังประกอบด้วยแผงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งมักเลียนแบบหินอ่อน เป็นภาพทิวทัศน์ ภาพคน และภาพเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม มีการใช้แสงเงา และกายวิภาคของมนุษย์ชัดเจน เขียนด้วยสีฝุ่นผสมกับกาวน้ำปูน และสีขี้ผึ้งร้อน นอกจากการวาดภาพ ยังมีภาพประดับด้วยเศษหินสี (งานโมเสก) ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวาง ทั้งบนพื้นและผนังอาคาร

ประติมากรรมโรมันรับอิทธิพลมากจากชาวอีทรัสกันและกรีกยุคเฮเลนิสติก แสดงถึงลักษณะที่ถูกต้องทางกายภาพ เป็นแบบอุดมคติที่เรียบง่าย แต่ดูเข้มแข็งมาก ประติมากรรมอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมคือประติมากรรมรูปนูนเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ มีรายละเอียดของเรื่องราว เหตุการณ์ถูกต้อง ชัดเจน ประติมากรรมโรมันในยุคหลังๆ เริ่มเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนามากเป็นพิเศษ วัสดุที่ใช้สร้างประติมากรรมของโรมันมักสร้างขึ้นจาก ขี้ผึ้ง ดินเผา หิน และสำริด

สถาปัตยกรรมโรมัน ได้แก่อาคารต่าง ๆ ส่วนมากเป็นรูปทรงพื้นฐาน วัสดุที่ใช้สร้างอาคารได้แก่ ไม้ อิฐ ดินเผา หิน ปูน และคอนกรีต ซึ่งชาวโรมันเป็นชาติแรกที่ใช้คอนกรีตอย่างกว้างขวาง และพัฒนารูปแบบออกจากระบบเสาและคาน ไปสู่ระบบโครงสร้างวงโค้ง หลังคาทรงโค้ง หลังคาทรงกลมลอยได้ และหลังคาทรงโค้งกากบาท มีการนำสถาปัตยกรรมที่สำคัญของกรีกทั้ง 3 แบบ มาเปลี่ยนแปลงและ ปรับปรุงให้วิจิตรบรรจงขึ้นชาวกรีกใช้เสาเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้าง แต่ชาวโรมันมักจะเพิ่มการตกแต่งลงไป โดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ทางโครงสร้างเท่าไรนัก ลำเสาของกรีกจะเป็นท่อนๆ นำมาวางซ้อนต่อกันขึ้นไป แต่เสาของโรมันจะเป็นเสาหินแข็งสูงใหญ่ท่อนเดียวตลอด รูปแบบอนุสาวรีย์ที่พบมากของโรมันคือ ประตูชัย เป็นสิ่งก่อสร้างตั้งอิสระประดับตกแต่งด้วยคำจารึก และรูปนูนบรรยายเหตุการณ์ที่เป็นอนุสรณ์ สถาปัตยกรรมที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของโรมัน คือสะพานส่งน้ำ ซึ่งใช้เป็นทางส่งน้ำจากภูเขา มาสู่เมืองต่างๆ ของชาวโรมันเป็นสิ่งก่อสร้างที่แสดงถึงความก้าวหน้าทางวิศวกรรมของโรมันอย่างเห็นได้ชัดสถาปัตยกรรมโรมันในช่วง พ.ศ. 600 - 873 ได้สะท้อนให้เห็นความมั่งคั่งและ อำนาจของจักรวรรดิโรมัน อาคารสถาปัตยกรรมมีขนาดกว้างใหญ่ และมีการตกแต่งอย่างฟุ่มเฟือย มีการควบคุมทำเลที่ตั้ง การจัดภูมิทัศน์อย่างพิถีพิถันมีการ สร้างลานชุมนุมชาวเมือง โรงมหรสพหรือสนามกีฬา โรงอาบน้ำสาธารณะ และ อาคารที่พักอาศัยต่างๆ เป็นจำนวนมาก ภายในอาคารมักประดับด้วยหินอ่อน หินสีชมพู และประติมากรรมแกะสลักตกแต่งอย่างสวยงาม
ศิลปะไบแซนไทน์

ศิลปะคริสเตียนยุคแรก (พ.ศ. 640–1040) และ ศิลปะไบแซนไทน์ (พ.ศ. 1040–1996) ศิลปะคริสเตียนยุคแรก รับอิทธิพลมาจากศิลปะกรีกโบราณ

ศิลปะไบแซนไทน์ หมายถึงศิลปะของรัฐที่นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ซึ่งอยู่ในระยะเวลาเดียวกับอาณาจักรไบแซนไทน์แต่มิได้เป็นอยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรไบแซนไทน์ เช่น ประเทศบัลแกเรีย เซอร์เบีย หรือรุส รวมทั้งศิลปะของรัฐอาณาจักรเวนิส และราชอาณาจักรซิซิลี ศิลปะของผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ที่อาศัยอยู่ในจักรวรรดิออตโตมันมักจะเรียกว่า ศิลปะหลังไบแซนไทน์ ศิลปะไบแซนไทน์บางลักษณะที่เริ่มจากอาณาจักรไบแซนไทน์โดยเฉพาะการเขียนภาพแบบที่เรียกว่า "รูปสัญลักษณ์" (icon) และสถาปัตยกรรมการสร้างศาสนสถานยังคงทำกันอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ในประเทศกรีซ ประเทศรัสเซีย และบางประเทศที่อยู่ในเครืออีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ 
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาคารในสมัยแรกนั้นจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ถูกฆ่าเรื่องศาสนา วิหาร พิธีเจิมน้ำมนต์ ผนังภายนอกอาคารจะถูกปล่อยไว้เรียบ ๆ ทื่อ ๆ ผนังภายในอาคารจะประดับด้วยเศษหินสีแวววาว ส่วนต่าง ๆของอาคาร เช่น เสารายแบบโรมัน เสาก่ออิฐ หลังคาทรงโค้ง แผนผังอาคารมี 2 แบบ คือ แบบชนิดตามยาว และแบบชนิดศูนย์กลาง ซึ่งมีรากฐานมาจากสถาปัตยกรรมโรมันอาคารที่มีแนวยาวเหมาะสำหรับขบวนพิธีการที่สง่างาม อาคารชนิดมีศูนย์กลาง สำหรับเป็นสถูปสถานของนักบุญคนสำคัญ แต่ต่อมานิยมสร้างโบสถ์แบบมีศูนย์กลางกันมาก อาคารแบบมีศูนย์กลางอาจมี หลายรูปทรง เช่น ทำเป็นรูปทรงไม้กางเขนกรีก อยู่ภายในรูปจัตุรัส หรือไม่ก็รูปวงกลม โบสถ์ที่มีผังชนิดมีศูนย์กลางมักทำหลังคาทรงโค้ง หรือทรงกลมด้วย อิฐหรือหิน อาคารทรงเรือนโถงขนาดใหญ่มักทำเครื่องบนหลังคาด้วยไม้ท่อน

ทำบนฝาผนังและแผงไม้ ตลอดจนทำเป็นภาพประกอบเรื่องในหนังสือ เขียนด้วยสีฝุ่น สีขี้ผึ้งร้อน และสีปูนเปียกอย่างแห้ง แสดงรูปคนกำลังสวดมนต์ต์ และภาพปาฏิหาริย์ตอนสำคัญของพระผู้เป็นเจ้าที่นำมาจากพระคัมภีร์เก่าและใหม่ หนังสือในสมัยแรก ๆ ทำมาจากหนังสัตว์และเป็นหนังสือม้วน ภาพประกอบเรื่องในหนังสือแสดงให้เห็นความเป็นธรรมชาติ โดยแก้ไขให้เป็นเชิงสัญลักษณ์มากกว่าจะเป็นธรรมชาติแท้ ๆ ลักษณะของภาพเป็นรูปแบนและเป็นการใช้สีอย่างประหลาด ๆ 
ในยุคคริสเตียนถูกลดความสำคัญ อันเนื่องมากจากบทบัญญัติในพระคัมภีร์ เกี่ยวกับรูปเคารพบูชาประติมากรรมมักจำกัดอยู่กับงาน ขนาดเล็ก ๆ ได้แก่งานแกะสลักรูปคนบนโลงศพ ถ้วยและจานโลหะ งาแกะ สลักงาช้าง โกศบรรจุธาตุศักดิ์สิทธิ์ 
คำว่า "ไบแซนไทน์ " เรียกตามชื่อจักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่มีกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวง (ปัจจุบันคือนครอิสตันบูลในประเทศตุรกี) ลักษณะศิลปะไบแซนไทน์ มีลักษณะคาบเกี่ยวกับศิลปะคริสเตียนอยู่มาก และยังมีสืบเนื่องกันต่อมาเป็นเวลาอีกยาวนาน โดยมีลักษณะศิลปะแบบตะวันออกมาผสมผสานอยู่ด้วย
ศิลปะยุคกรีก

ศิลปะกรีกโบราณ หรือ ศิลปะกรีซโบราณ (750 ปีก่อนค.ศ. - 300 ปีก่อนค.ศ.) ชาวกรีกมีความเชื่อว่า "มนุษย์เป็นมาตรวัดสรรพสิ่ง" ซึ่งความเชื่อนี้เป็นรากฐาน ทางวัฒนธรรมของชาวกรีก เทพเจ้าของชาวกรีกจะมีรูปร่างอย่างมนุษย์ และไม่มี ความเชื่อเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายเหมือนชาวอียิปต์ ดังนั้น จึงไม่มีสุสานหรือพิธี ฝังศพที่ซับซ้อนวิจิตรเหมือนกับชาวอียิปต์

จิตรกรรม รู้จักกันดีก็มีแต่ภาพวาดระบายสีตกแต่งผิวแจกันเท่านั้น ที่ ชาวกรีกนิยมทำมาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 1 เป็นภาพที่มีรูปร่างที่ถูกตัดทอนรูปจน ใกล้เคียงกับรูปเรขาคณิต มีความเรียบง่ายและคมชัด สีที่ใช้ได้แก่ สีดินคือเอาสีดำ อมน้ำตาลผสมบาง ๆ ระบายสีเป็นภาพบนพื้นผิวแจกันที่เป็นดินสีน้ำตาลอมแดง แต่บางทีก็มีสีขาว และสีอื่น ๆ ร่วมด้วย เทคนิคการใช้รูปร่างสีดำ ระบายพื้นหลัง เป็นสีแดงนี้ เรียกว่า "จิตรกรรมแบบรูปตัวดำ" และทำกันเรื่อยมาจนถึงสมัยพุทธ ศตวรรษที่ 1 มีรูปแบบใหม่ขึ้นมา คือ "จิตรกรรมแบบรูปตัวแดง"โดยใช้สีดำอม น้ำตาลเป็นพื้นหลังภาพ ตัวรูปเป็นสีส้มแดง หรือสีน้ำตาลไม้ ตามสีดินของพื้น แจกัน เป็นต้น

ประติมากรรม ส่วนมากเป็นเรื่องศาสนา ซึ่งสร้างถวายเทพเจ้าต่าง ๆ วัสดุที่นิยใช้สร้างงานได้แก่ ทองแดง และดินเผา ในสมัยต่อมานิยมสร้างจาก สำริด และหินอ่อนเพิ่มขึ้น ในสมัยแรก ๆ รูปทรงยังมีลักษณะคล้ายรูปเรขาคณิต อยู่ต่อมาในสมัยอาร์คาอิก (200 ปีก่อน พ.ศ.) เริ่มมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์มากขึ้น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เทพเจ้า รูปนักกีฬา รูปวีรบุรุษ รูปสัตว์ต่าง ๆ ในยุคหลัง ๆ รูปทรงจะมีความเป็น มนุษย์มากขึ้น แสดงท่าทางการเคลื่อนไหวที่สง่างาม มีการ ขัดถูผิวหินให้เรียบ ดูคล้ายผิวมนุษย์ มีลีลาที่เป็นไปตามธรรมชาติมากขึ้น ทำให้ ประติมากรรมกรีก จัดเป็นยุคคลาสสิก ที่ให้ความรู้สึกในความงามที่เป็นความจริงตามธรรมชาตินั่นเอง

สถาปัตยกรรม ใช้ระบบโครงสร้างแบบเสาและคาน เช่นเดียวกับอียิปต์ มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า จากฐานอาคารซึ่งยกเป็นชั้น ๆ ก็จะเป็นฝาผนัง โดยปราศจากหน้าต่าง ซึ่งจะกั้นเป็นห้องต่าง ๆ 1 - 3 ห้อง ปกติสถาปนิกจะ สร้างเสารายล้อมรอบอาคารหรือสนามด้วย มีการสลับช่วงเสากัน อย่างมีจังหวะ ระหว่างเสากับช่องว่างระหว่างเสา ทำให้พื้นภายนอกรอบ ๆ วิหารมีความสว่าง และมีรูปทรงเปิดมากกว่าสถาปัตยกรรมอียิปต์ และมีขนาดเหมาะสม ไม่ใหญ่โต จนเกินไป มีรูปทรงเรียบง่าย สถาปัตยกรรมกรีกแบบพื้นฐาน 2 ใน 3 แบบ เกิดใน สมัยอาร์คาอิก คือ แบบดอริก และแบบไอโอนิก ซึ่งแบบหลังพบแพร่หลายทั่วไป ในแถบเอเชียไมเนอร์ เสาหล่านี้แต่ละต้นจะมีคานพาดหัวเสาถึงกันหมด ในสมัย ต่อมา เกิดสถาปัตยกรรมอีแบบหนึ่งคือ แบบโครินเธียน หัวเสาจะมีลายรูปใบไม้ ชาวกรีกนิยมสร้างอาคารโดยใช้สถาปัตยกรรมทั้งสามชนิดนี้ผสมผสานกัน โดยมี การตกแต่งประดับประดาด้วยการแกะสลักลวดลายประกอบ บางทีก็แกะสลักรูป คนประกอบไปด้วย นอกจากนี้ยังมีการใช้สีระบายตกแต่งโดยสีน้ำเงินได้รับความ นิยมใช้ระบายฉากหลังรูปลวดลายที่หน้าจั่ว และสีแดงใช้ระบายฉากหลังสำหรับ ประติมากรรมที่หัวเสาและลายคิ้วคาน
ศิลปะสมัยใหม่

ศิลปะสมัยใหม่ เป็นคำที่ใช้เรียกการสร้างงานศิลปะตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970 (สำหรับการสร้างงานศิลปะเมื่อไม่นานมานี้ มักจะเรียกว่า ศิลปะร่วมสมัย หรือ ศิลปะหลังสมัยใหม่) โดยการเป็นงานที่มีลักษณะเป็นสากล และเป็นแบบอย่างของแต่ละบุคคลมากว่าที่จะเป็นแบบอย่างศิลปะแห่งแคว้นซึ่งเป็นแบบที่มีความแตกต่างกันจนยากที่จะกล่าวอย่างผิวเผินได้ วัสดุและเทคนิคใหม่ ๆ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงโลกทัศน์อย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งผลผลิตของเครื่องจักรกลได้สะท้อนไปสู่งานศิลปะทำให้รูปแบบของศิลปะมีความหลายหลายมากยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกัน ความรู้ทางด้านจิตวิทยาและฟิสิกส์ได้จัดแจงรูปแบบความคิดของศิลปินที่มีต่อมนุษย์ และโลกทางกายภาพขึ้นใหม่

อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้ไม่สามารถที่จะอธิบายให้เข้าใจอย่างง่าย ๆ ได้ แม้ว่าแนวโน้มศิลปะหลาย ๆ แบบในสมัยพุทธศตวรรษที่ 25 จะได้พยายามลดคุณค่าแบบอย่างศิลปะส่วนตนไปบ้าง แต่แนวโน้มที่แพร่หลายไปนี้ก็เน้นหนักที่ความคิดริเริ่มเป็นสำคัญ ลักษณะสำคัญของงานศิลปะสมัยใหม่ จึงเป็นปฏิกิริยาที่ศิลปินแต่ละคนแสดงออกต่อโลกรอบตัว "การค้นหาอาณาจักรความฝันเฟื่องของแต่ละคน" "การสร้างโลกทัศน์ใหม่ของตัวเองจากวัสดุและเทคนิควิธีการที่แปลกใหม่ไปจากเดิม" เหล่านี้เป็นลักษณะสำคัญของงานจิตรกรรม ประติมากรรมแห่งพุทธศตวรรษที่ 25 แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีความสนใจในศิลปวัฒนธรรมแบบดั้งเดิมและได้รับอิทธิพลจากศิลปะในแบบดั้งเดิมอีกด้วย 
ศิลปะสมัยใหม่ โดยสรุป จึงเป็นรูปแบบเฉพาะของศิลปินแต่ละคนเน้นความเป็นตัวของตัวเองของศิลปินแต่ละกลุ่มซึ่งมีมากมายหลายกลุ่ม แต่ละกลุ่มก็มีแนวคิดเทคนิค วิธีการที่แตกต่างกันออกไปอย่างหลากหลาย บ้างก็ "สะท้อนสภาพสังคม" บ้างก็ "แสดงมุมมองบางอย่างที่แตกต่างออกไป" บ้างก็ "แสดงภาวะทางจิตของศิลปินและกลุ่มชน" บ้างก็ "แสดงความประทับใจในความงามตามธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม" ซึ่งได้มีการนำเอาวัสดุอุปกรณ์แบบใหม่ ๆ รวมถึงเครื่องจักรกลเข้ามาใช้ในการสร้างสรรค์งานมากขึ้น การบริโภค หรือการสนับสนุนงานศิลปะ ไม่จำกัดอยู่ที่ชนชั้นสูง ขุนนาง หรือผู้ร่ำรวยอย่างแต่ก่อนเท่านั้น แต่ยังตอบสนองต่อประชาชนทั่วไปอีกด้วย ไม่เพียงแต่รูปแบบที่หลากหลายทางศิลปะเท่านั้นที่เกิดขึ้น รูปแบบศิลปะสมัยดั้งเดิมก็ยังได้รับความนิยมและสืบทอดต่อกันมาจนถึงสมัยปัจจุบันด้วย
วิงแมน (แก้ความกำกวม)

วิงแมน () อาจหมายถึง
วิงแมน (การบิน)

วิงแมน (Wingman) เป็นศัพท์ทางการบินและการทหาร หมายถึง นักบินที่ขับเครื่องบินลูกฝูง มีหน้าที่สนับสนุนและคุ้มกันเครื่องบินของหัวหน้าฝูง ในการบินเป็นกลุ่ม ทั้งในภารกิจบินลาดตระเวนและทำการรบ

โดยทั่วไป เครื่องบินของวิงแมน จะบินอยู่ด้านข้าง หรือด้านหลัง ของเครื่องหัวหน้าฝูง
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทร

สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทร (พ.ศ. 2320—2352) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าศรีอโนชา พระองค์ดำรงพระอิสริยศเป็น "เจ้าฟ้าวังหน้า" พระองค์แรกจากทั้งหมดสองพระองค์ที่ปรากฏในยุครัตนโกสินทร์

สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทรประสูติเมื่อ พ.ศ. 2320 เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ที่ประสูติแต่เจ้าศรีอโนชา พระขนิษฐาในพระเจ้ากาวิละ เมื่อครั้งพระบิดายังดำรงพระยศเป็น "เจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราช (บุญมา)" แม่ทัพมณฑลฝ่ายเหนือและผู้สำเร็จราชการเมืองพิษณุโลก ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

หลังจากที่สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกที่พระราชทานพระฐานันดรศักดิ์เป็น "เจ้าฟ้าทรงกรม" เป็นกรณีพิเศษเพียงพระองค์เดียวในจำนวนพระราชโอรสธิดาในกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท และเป็น "เจ้าฟ้าวังหน้า" พระองค์แรก (ส่วนพระองค์ที่สุดท้ายคือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์)

สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทร สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2353 สิริพระชันษาได้ 34 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว ท้องสนามหลวง
ซุเปอร์ออดิโอซีดี

ซุเปอร์ออดิโอซีดี ( ตัวย่อ "SACD") เป็นสื่อออพติคอลแบบอ่านอย่างเดียว (Read-Only) ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเก็บข้อมูลเสียงที่มีคุณภาพสูงกว่าออดิโอซีดีมาก ถูกคิดค้นขึ้นโดย โซนี่ และฟิลิปส์ (กลุ่มที่เป็นผู้คิดค้น CD) เปิดตัวในปีพ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) ขณะนี้กำลังต่อสู้ทางด้านฟอร์แมตอยู่กับ DVD-Audio ซึ่งให้เสียงคุณภาพสูงพอกัน
ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ แอดวานซ์

ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ แอดวานซ์ (Final Fantasy Tactics Advance) คือ เกมชุดไฟนอลแฟนตาซีอีกภาคหนึ่ง ซึ่งได้ถูกนำลงเครื่อง เกมบอยแอดวานซ์ เป็นครั้งแรกของซีรี่นี้ ผลิตโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ และวางจำหน่ายในปี 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546

เรื่องราวในเกมเกิดขึ้นในโลกแห่งความจริง ตัวเอกของเรื่อง มาร์ช ซึ่งอยู่ในเมืองที่ชื่อ เซนท์ไอวาลิซ กับเพื่อนๆของเขา คือ มิวท์, ลิซ และดอน น้องชายของเขาเอง วันหนึ่งมิวท์นำหนังสือประหลาดมาให้ทั้งสี่ดูและทำให้โลกที่อยู่ในหนังสือเป็นจริงขึ้นมา มาร์ชตื่นขึ้นและพบว่าเขาอยู่ในประเทศที่ชื่อไอวาลิซ ประเทศที่อยู่ในหนังสือ เขาได้พบว่าทางเดียวที่จะได้กลับบ้านคือต้องทำลายคริสตัลทั้ง 4 ที่ค้ำจุนโลกอยู่ แต่ทว่าเพื่อนๆของเขา ทั้งลิซและดอน ต่างต้องการที่จะอยู่ในโลกนี้ต่อไปและมิวท์เองซึ่งต้องการให้โลกนี้คงอยู่ตลอดกาล เพราะเขาได้มีแม่และพ่อที่แสนดี ส่วนลิซสาเหตุที่ไม่อยากกลับก็คือ เธอไม่อยากให้ผมของเธอเป็นสีขาวในโลกแห่งความจริง

โลกไอวาลิซเป็นชื่อโลกเดียวกันกับในเกม ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์] และ ไฟนอลแฟนตาซี XII โดยจะประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ทั้งหมด 5 เผ่าพันธุ์อันได้แก่ มนุษย์, มูเกิ้ล, อึงโม, วิเอร่า และบังก้า
โลกไอวาลิซเป็นโลกที่ขับเคลื่อยด้วยกฎ ในทุกๆวันและทุกๆการต่อสู้จะมีกฎบังคับใช้และผู้ที่กระทำผิดจะต้องถูกให้ใบเหลืองและใบแดงขึ้นอยู่กับความรุนแรงของกฎ และต้องถูกส่งไปอยู่เรือนจำ ในช่วงท้ายๆเกมกฎจะมีต่อวันเพิ่มขึ้น แต่ผู้เล่นก็สามารถเปลี่ยนกฎได้โดยใช้การ์ด

ในเกมภาคนี้ใช้ระบบอาชีพที่คล้ายคลึงกับภาค V โดยผู้เล่นจะสามารถนำอะบิลิตี้ของอาชีพอื่นมาใส่ให้กับอาชีพใหม่ได้ โดยแต่ละอาชีพจะสามารถเรียนรู้อะบิลิตี้ใหม่ผ่านอาวุธแต่ละชนิด เมื่อใช้อะบิลิตี้ซ้ำๆจนเกิดชำนาญ ก็จะสามารถเอาอะบิลิตี้ไปใส่ให้กับอาชีพอืน่ๆได้ แต่ละอาชีพจะสงวนให้กับแต่ละเผ่าพันธ์ด้วย
เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่)

นายพันตำรวจเอก เจ้าไชยสงคราม นามเดิมเจ้าสมพมิตร สกุล ณ เชียงใหม่ () (พ.ศ. 2403-พ.ศ. 2473) เจ้านายฝ่ายเหนือ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจมณฑลพายัพ สืบสายโลหิตจากพระยาธรรมลังกา ผู้จับดาบตะลุยทั่วสิบทิศ เพื่อความสงบสุขของมหาชนชาวนครเชียงใหม่ เป็นเจ้านายมือปราบนาม เจ้าไชยสงคราม ซึ่งโจรผู้ร้ายสยองเพียงได้ยินชื่อ

เจ้าไชยสงคราม มีนามเดิมว่าเจ้าสมพมิตร เกิดปี พ.ศ. 2408 เป็นโอรสในเจ้าน้อยรศ ณ เชียงใหม่ (โอรสใน เจ้าอุปราช (หน่อคำ ณ เชียงใหม่), เจ้าอุปราชนครเชียงใหม่ และ เจ้าหญิงบุนนาค)กับเจ้าเอื้องผึ้ง ณ เชียงใหม่ และมีศักดิ์เป็นราชปนัดดา (เหลน-ปู่ทวด) ในเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 5เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่) ได้รับฉายาว่าเป็น "มือปราบแห่งเวียงพิงค์" เป็นเจ้านายผู้มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามโจรผู้ร้ายในมณฑลฝ่ายเหนือและรับราชการสนองพระเดชพระคุณถวายความปลอดภัยแก่เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 8 และเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 9 ตลอดสองรัชสมัย

เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่) ได้รับความไว้วางพระทัยจากเจ้าแก้วนวรัฐ และเจ้านายฝ่ายเหนือ ให้ปฏิบัติหน้าที่ควาญช้างพระที่นั่งและถวายความปลอดภัยแก่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในคราวเสด็จพระราชดำเนินประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือ และจากการปฏิบัติภารกิจรับใช้สนองเบื้องพระยุคลบาทดังกล่าว เป็นที่ต้องพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวยิ่งนัก ต่อมาจึงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ รับโอรสของเจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่) ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ ให้ได้รับการศึกษาในกรุงเทพมหานคร โดยโปรดฯ ให้พำนักในวังศุโขทัย

เจ้าน้อยสรรพมิตร เคยได้เข้าเฝ้าถวายเครื่องบรรณาการ พร้อมกับเจ้าอินทวโรรสสุริยวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ พร้อมกับเจ้าราชภาคินัย เจ้าน้อยเลาแก้ว เจ้าน้อยเมืองชื่น และเจ้าน้อยวุฒิวงษ์ ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ตามราชประเพณีที่ประเทศราชต้องส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทอง และเครื่องราชบรรณาการไปยังกรุงเทพฯ ทุกๆ 3 ปี หรือทุกปี เพื่อแสดงความสวามิภักดิ์และการยอมเป็นเมืองขึ้น ซึ่งนับเป็นการถวายเครื่องราชบรรณาการครั้งสุดท้าย

เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่) ป่วยเป็นลม ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2474 สิริอายุได้ 66 ปี

เจ้าไชยสงคราม มีชายา 1 ท่าน และหม่อม 3 ท่าน มีบุตรรวมทั้งหมด 11 คน ดังนี้

ได้รับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 4 เมื่อปี พ.ศ. 2509
สแควร์เอนิกซ์

สแควร์เอนิกซ์ หรือ บริษัท สแควร์เอนิกซ์ โฮลดิงส์ มหาชนจำกัด (; ) คือ ชื่อของบริษัทผลิตเกม โดยเกมที่มีชื่อเสียงคือเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ดราก้อนเควสต์ และ คิงดอมฮาร์ต สำนักงานใหญ่อยู่ที่ โยะโยะงิ ในชิบุยะ เมืองโตเกียว

สแควร์เอนิกซ์ เป็นบริษัทที่เกิดจากการควบรวมกิจการระหว่าง บริษัทสแควร์ และ เอนิกซ์ ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 โดยการควบรวมกันครั้งนี้ผู้ถือหุ้นในบริษัทสแควร์ได้รับส่วนแบ่งทางการตลาดเป็นสัดส่วน 0.81 และเอนิกซ์ได้รับในอัตรา 1:1 แต่นอกเหนือจากเรื่องส่วนแบ่งของผู้ถือหุ้น ในส่วนของผู้บริหาร เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนของบริษัทสแควร์ได้รับบทบาทในฐานะผู้นำในสแควร์เอนิกซ์ รวมทั้งประธานบริษัทสแควร์ซึ่งก็คือนายโยอิจิ วาดะ ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานของสแควร์เอนิกซ์นั่นเอง

รายชื่อเกมส่วนหนึ่ง
คุ้งตะเภา (แก้ความกำกวม)

คุ้งตะเภา อาจหมายถึง
วินเซนต์ วาเลนไทน์

วินเซนต์ วาเลนไทน์ คือ ตัวละครจากไฟนอลแฟนตาซี 7 มีลักษณะนิสัยเงียบขรึม ดวงตาสีแดงเข้ม สวมผ้าคลุมสีแดง มีความสามารถในการต่อสู้ด้วยปืน โดยเริ่มแรกเขาเป็นเทิร์คคนหนึ่งซึ่งถูกส่งไปคุมกันนักวิทยาศาสตร์ของ ชินระ คอมปานี ภายหลังเขาพบรักกับ ลูเครเซีย นักวิทยาศาสตร์ที่เคยทำงานกับศาสตราจารย์ กัสต์ วาเลนไทน์ พ่อของเขา ต่อมาเขาได้ถูกดร.โฮโจ ยิงจนได้รับบาดแผลสาหัส ก่อนตาย ลูเครเซียได้ช่วยชีวิตของวินเซนต์โดยการนำอสูร เคออส ใส่เข้าไปในร่างของเขา ทำให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป โดยเนื้อเรื่องหลักของ วินเซนต์ วาเลนไทน์เริ่มใน
คุริโบ

คุริโบ หรือในชื่อภาษาอังกฤษ กูมบา ( ; ) เป็นตัวละครในเกมชุดมาริโอ คุริโบะเป็นศัตรูที่ออกมาเป็นตัวแรกในเกม และสามารถจัดการโดยการกระโดดเหยียบหัว คุริโบออกมาครั้งแรกในเกม ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส ของเครื่องแฟมิคอม และเป็นตัวละครหลักในเกมมารีโอต่อเนื่องกันมา หลายภาค เช่นเดียวกับ คุปปะ พืชปิรันญา

คำว่า คุริ ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง เกาลัด และ โบ หมายถึงคน

และคุริโบหมายถึงการ์ดใบหนึ่งในเกมการ์ดยูกิ

คุริโบยังปรากฏในเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ลิงส์อะเวกเคนนิงของเกมบอยอีกด้วย
เช็ก

เช็ก หรือ เช็ค อาจหมายถึง
จี-สตริง

จี-สตริง () เป็นรูปแบบหนึ่งของธอง เป็นกางเกงชั้นในประเภทหนึ่ง มีลักษณะเป็นเส้นแคบแคบ โดยส่วนมากยึดติดกับสายบริเวณรอบเอว และในบางครั้งจะมีการสวมใส่เป็นส่วนหนึ่งของชุดบิกินี

ในปัจจุบันความนิยมในชุดเข้ารูปมีมากขึ้น แต่กางเกงในส่วนมากยังมีขอบยางยืดอยู่ ทำให้เวลาใส่ชุดเหล่านี้แล้วจะเห็นรอยขอบกางเกงใน หรือตัวกางเกงในในกรณีที่ผ้าเนื้อบาง ซึ่งไม่เหมาะสมและไม่งาม โดยเฉพาะผู้ที่ต้องออกงานสังคมที่ต้องใส่ชุดราตรี นักศึกษาหรือสาวออฟฟิศที่ใส่กระโปรงเข้ารูป รวมทั้งชุดไปรเวทด้วย

จีสตริงเริ่มมา ตั้งแต่ยุค 70 โดยรูดี้ แกนริช ดีไซเนอร์ ได้นำจีสตริงเข้าสู่วงการ ช่วงแรกในแถบอเมริกาไม่เป็นที่นิยม แต่กลับเป็นที่นิยมมากในหมู่สาวใจกล้าแถบเฟรนช์ ริเวียร่า และบราซิลในปี 1981 ทั้งนี้ Fredericks of Hollywood ร้านขายชุดชั้นในแบบแหวกแนวได้เปิดตัวจีสตริงในฐานะชุดชั้นใน และเชื่อมั่นว่าชั้นในจิ๋วจะทำเงินมหาศาล แต่ยอดขายทั้งหมดของบริษัทไม่ดีอย่างที่คาด

และต่อมาจีสตริงได้รับความนิยมมากขึ้น โดยเฉพาะสาวที่ต้องแต่งชุดแนบเนื้อเข้ารูปบ่อย เพราะการใส่กางเกงในแบบจีสตริงจะทำให้ไม่เห็นขอบรอยของกางเกงในดังเช่นกางเกงในแบบเดิม
ธอง

ธอง หรือ ทอง หรือ ตอง () เป็นลักษณะของกางเกงสำหรับชุดชั้นใน หรือชุดว่ายน้ำ มีลักษณะแถบที่บางในด้านหลัง เมื่อใส่แล้วจะมีการเผยแก้มก้นออกมา ธองนั้นมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับความหนา วัสดุ และชนิด โดยมีการสวมใส่ทั้งผู้ชายและผู้หญิง

ในประเทศบราซิลกางเกงลักษณะนี้เรียกว่า ตังกา (tanga)

ธองมีหลายประเภทไม่ว่า จี-สตริง วี-สตริง ที-สตริง
ยูน่า

ยูน่า () เป็นตัวละครหญิงจากเกมไฟนอลแฟนตาซี 10 ("Final Fantasy X") และเป็นตัวเอกหญิงในเกมไฟนอลแฟนตาซี 10-2 ("Final Fantasy X-2") ของสแควร์เอนิกซ์ ถูกออกแบบโดย นายเท็ตสึยะ โนมูระ ซึ่งเป็นผู้ออกแบบตัวละครในเกมซึรีย์ไฟนอลแฟนตาซีมาหลายต่อหลายภาค

ยูน่าเป็นลูกสาวของบราสก้าซึ่งเป็นผู้อัญเชิญที่ยิ่งใหญ่และเป็นผู้ปราบ "ซิน"ลงเมื่อ 10 ปีก่อน เมื่อพ่อของยูน่าได้ออกเดินทางไปปราบซิน เธอก็ได้ย้ายจากนครเบเวลมาอยู่ที่หมู่บ้านบีไซด์ และถูกเลี้ยงดูโดยวักก้าและลูลู่ เธอมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้อัญเชิญที่ยิ่งใหญ่เหมือนพ่อ

ยูน่าเป็นคนที่มีหน้าตาน่ารักชอบช่วยเหลือผู้อื่นและเป็นคนที่มีนิสัยดี กริยามารยาทดี เป็นคนที่ร่าเริงตลอดเวลา เธอเป็นคนที่มีความเสียสละสูง ดูได้จากการที่เธอนั้นตัดสินใจออกเดินทางไปปราบซิน เพราะเมื่อเธอจะอัญเชิญสัตว์อสูรตัวสุดท้ายเพื่อปราบซิน เธอจะต้องตายหลังการอัญเชิญ และเมื่อทีดัสรู้จึงพยายามหาหนทางอื่นเพื่อกำจัดซิน แทนการอัญเชิญสัตว์อสูรตัวสุดท้าย

ในไฟนอลแฟนตาซี X-2 นั้นยูน่าจะเปลี่ยนลักษณะต่างๆไปอย่างเห็นได้ชัด เช่น ทรงผมและเครื่องแต่งกายใหม่รวมถึงอาวุธที่ใช้ด้วย โดยในเนื้อเรื่องของภาค 10-2 นี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการตามหาคนรักของยูน่า ซึ่งก็คือทีดัส (พระเอกไฟนอล 10) ที่ได้ตายไปเมื่อ 2 ปีก่อน โดยริคคุได้นำสเฟียร์ที่คิมาริได้เจอที่ภูเขากากาเซ่ ซึ่งได้บันทึกภาพของชายคนหนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายทีดัส ทั้งการแต่งกายและน้ำเสียง ถูกขังอยู่ที่ไหนสักแห่ง

การเดินทางของยูน่าจึงเริ่มต้นด้วยการรวบรวมสเฟียร์ที่เกี่ยวกับชายคนนี้ให้มากที่สุด โดยร่วมมือกับกลุ่มนักล่าสเฟียร์ชื่อ กัลวิงส์ โดยมี ยูน่า ริคคุ และไพน์ รวมออกเดินทางไปด้วยกัน ซึ่งในภาคนี้หากเราดำเนินเนื้อเรื่องถูกต้องเราจะได้เจอทีดัสอีกครั้ง แต่ถ้าหากเดินเนื้อเรื่องไม่ถูกเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่ง