seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร

โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 115 หมู่ 11 ซอยนวมินทร์ 163 (อมรวิวัฒน์) ถนนนวมินทร์ แขวงนวลจันทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยกระทรวงศึกษาธิการ มี นายกนก จันทร์ขจร เป็นผู้อำนวยการท่านแรก

โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญ พระชนมายุ ครบ 5 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยมีนายประสงค์ อ้นสุวรรณ ผู้สนใจในการศึกษาได้ติดต่อและประสานงาน เรื่องการบริจาคที่ดินจากคหบดีและคหปตานี ซึ่งเป็นเครือญาติจำนวน 6 ราย ดังนี้คือร่วมกันบริจาคที่ดินจำนวน 17 ไร่ 24 ตารางวา

ประกาศตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่าโรงเรียนนวมราชูทิศ กรุงเทพมหานคร มีนายกนก จันทร์ขจร ผู้อำนวยการโรงเรียนมักกะสันพิทยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ เปิดทำการสอนนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 307 คน ในปีการศึกษา 2528 โดยอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนแย้มจาดวิชชานุสรณ์และมีอาจารย์จากโรงเรียนมักกะสันพิทยา จำนวน 6 ท่านดำเนินการจัดการเรียนการสอน

ต่อมากระทรวงศึกษาธิการเห็นสมควรเปลี่ยนชื่อโรงเรียน เพื่อความสมบูรณ์และความไพเราะในเชิงอักษรศาสตร์ จึงได้ประกาศ ให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2528

วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โรงเรียนได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนทรงไทย 3 ชั้น หลังแรก โดย ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นประธานในพิธี อาคารหลังนี้ไดรับความอนุเคราะห์จากพระราชปัญญาโกศล เป็นประธาน อุปถัมภ์มูลนิธินวมราชานุสรณ์ และองค์อุปถัมภ์ โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร (ในขณะนั้น) เป็นจำนวนเงิน 12 ล้านบาท โรงเรียนจึงได้ ตั้งชื่ออาคารหลังนี้ว่า อาคารพระราชปัญญาโกศล
ต่อมาในปีการศึกษา 2529 จึงได้ย้ายมาเรียนในอาคารชั่วคราวที่ชุมชนได้ร่วมใจกันสร้าง เป็นสถานที่เรียนบนที่ดินของโรงเรียน โดยสามารถ ใช้ประโยชน์จากอาคารพระราชปัญญาโกศลบางส่วนเป็นห้องเรียน และสำนักงาน

โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานครและโรงเรียนอีก 4 โรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรตินวมินทราชูทิศ ๕ ภูมิภาค ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระมหาพิชัยมงกุฎครอบอุณาโลม รองรับด้วยโมลี ๒ ชั้น มีชื่อแต่ละโรงเรียนอยู่ภายใน เป็นตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน และเข็มตราสัญลักษณ์ประดับอกเสื้อนักเรียน เมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕

ปัจจุบัน มีอาคารเรียนแบบพิเศษ 4 ชั้น รูปตัว E จำนวน 67 ห้องเรียน และอาคารพระราชปัญญาโกศล จำนวน 12 ห้อง อาคารหอประชุมแบบพิเศษ 2 ชั้น 1 หลัง อาคารพยาบาล 1 หลัง อาคารประชาสัมพันธ์ 1 หลัง และอาคารโรงฝึกงาน 2 ชั้น 1 หลัง
อาซาจ เวนเทรส

อาซาจ เวนเทรส () เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในเรื่องแต่งเสริมช่วงเหตุการณ์สงครามโคลน รวมถึงภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง"" และ

อาซาจ เวนเทรส เป็นเจไดมืดชาวรัตตาทากี อาจถือได้ว่าเป็นผู้รับใช้แห่งด้านมืดที่น่าเกรงกลัวที่สุดคนหนึ่งของเคานท์ดูกู แท้จริงแล้วเวนเทรสเคยได้รับการฝึกเป็นเจไดมาก่อนสมัยเป็นเด็กบนดาวรัตตาทากบ้านเกิด ภายใต้การฝึกฝนของอัศวินเจไดไค นาเรก อย่างไรก็ดี หลังจากที่นาเรกถูกสังหาร เวนเทรสยอมจำนนต่อความโกรธและเริ่มเดินเข้าสู่หนทางของด้านมืด เธอใช้กระบี่แสงของอาจารย์ร่วมกับกระบี่แสงของตนเองฝึกฝนรูปแบบการใช้กระบี่แสงสองมือแบบนิมาน/จาร์ไค ก่อนที่จะสังหารขุนศึกแห่งรัตตาทากและถือตัวเองขึ้นเป็นแทน

ต่อมา พฤติการณ์ของเวนเทรสไปเข้าสู่สายตาของเคานท์ดูกู และหลังจากที่ได้ทดสอบฝีมือของเธอแล้วเวนเทรสก็ได้เป็นผู้บัญชาการคนหนึ่งในสมาพันธ์ระบบดาวอิสระ ในช่วงสงครามโคลน เวนเทรสได้กลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นที่หวาดหลัวที่สุดคนหนึ่งในกาแลกซีจากการที่ได้สังหารเจไดไปหลายคน เมื่อสงครามดำเนินต่อไป เวนเทรสได้กลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับอัศวินเจไดอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ และอาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี ซึ่งโอบีวันเชื่อว่าสามารถช่วยให้เวนเทรสได้ไถ่บาปได้ ระหว่างภารกิจส่วนตัวของโอบีวันในการดึงเวนเทรสกลับมาสู่ด้านสว่าง เธอได้รับบาดแผลหนักเกือบถึงแก่ชีวิตจากอนาคิน ก่อนที่จะแสร้งทำเป็นเสียชีวิตและหายตัวไป ด้วยปรารถนาจะเป็นอิสระจากเจได จากสงคราม และจากเคานท์ดูกู
การ์ตูนชุด "Star Wars: The Clone Wars" ซีซั่น 3 ตอนที่ 12 ชื่อตอน "Nightsisters" เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับปูมหลังของเวนเทรสเอาไว้แตกต่างจากที่สื่ออื่นกล่าวถึง โดยระบุว่าเวนเทรสถือกำเนิดในหมู่ไนท์ซิสเตอร์ และถูกนำตัวไปโดยคนค้าทาส เพื่อแลกกับการไม่ให้ทั้งเผ่าต้องตกเป็นทาส (ไม่ใช่ชาวรัตตาทากีตามเนื้อหาเดิม) ต่อมานายทาสถูกโจรสลัดชาววีเควย์สังหาร โจรสลัดนี้ในเวลาต่อมามีเหตุให้ต้องต่อสู้กับเจไดไค นาเรก ซึ่งอาซาจใช้พลังกับโจรสลัดคนหนึ่ง เมื่อนาเรกเห็นจึงตัดสินใจรับมาเป็นศิษย์ ต่อมานาเรกและเวนเทรสได้ต่อสู้ร่วมกันและนาเรกถูกสังหาร เวนเทรสจึงโกรธจนเข้าสู่ด้านมืดไป นอกจากนี้ภาพยนตร์การ์ตูนยังแสดงไว้ชัดเจนว่าเดิมเวนเทรสเคยมีผม ต่างจากสื่ออื่นๆ ที่ระบุว่าเผ่าพันธุ์ของเธอไม่มีผมเป็นธรรมชาติ และให้เห็นภาพว่าก่อนที่เวนเทรสจะเข้าร่วมกับดูกู ได้ใช้กระบี่แสงสองเล่มซึ่งเป็นสีเขียวทั้งคู่ ต่างจาก "Star Wars: Republic" เล่ม 60 ที่มีภาพเวนเทรสใช้กระบี่แสงสีฟ้าสองเล่มทั้งก่อนและหลังการฝึกเป็นเจได รวมทั้งยังต่างจาก "Star Wars: Clone Wars" ตอนที่ 6 และ 7 ซึ่งเวนเทรสใช้กระบี่แสงสีเขียวเล่มหนึ่ง และสีฟ้าอีกเล่มหนึ่ง พ่อแม่ที่เป็นขุนศึกตามที่มีการกล่าวถึงใน "Hate and Fear" ก็ไม่ได้รับการกล่าวถึงในเรื่องปูมหลังฉบับใหม่นี้ด้วย
ISO 2

ISO 2 คือมาตรฐานสากลของ ISO เพื่อกำหนดทิศทางการบิดเกลียวของเส้นด้าย เส้นไหมพรม และผลิตภัณฑ์อื่นที่เกี่ยวข้อง ในการปั่น ฟั่น และทอเส้นด้าย มาตรฐานนี้ใช้อักษร S และ Z เพื่อแสดงทิศทางของการบิดเกลียว (จึงเรียกกันว่าเกลียว S หรือเกลียว Z)
ลูกโลกประดับกางเขน

ลูกโลกประดับกางเขน () หมายถึงลูกกลมที่ด้านบนประดับด้วยกางเขน แปลมาจากภาษาละติน globus (ลูกกลม), gerere (สวมใส่), crux (กางเขน) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนาของความมีอำนาจที่ใช้กันโดยทั่วไปในยุคกลางและแม้ในปัจจุบันบนเหรียญ, เป็นรูปสัญลักษณ์ หรือเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ การใช้ลูกโลกประดับกางเขนเป็นสัญลักษณ์ความมีอำนาจของพระเยซู (กางเขน) บนโลกมนุษย์ (ลูกกลม) ที่ใช้ถือโดยประมุขของอาณาจักรบนโลก หรือในทางสัญลักษณ์โดยเทวดา เมื่อถือโดยพระเยซูเองในรูปสัญลักษณ์ในศิลปะตะวันตกก็จะเรียกว่า “Salvator Mundi” (พระมหาไถ่แห่งโลก)

การใช้ลูกโลกประดับกางเขนที่มีหลักฐานให้เห็นเป็นครั้งแรกใช้กันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 หรืออาจจะตั้งแต่ระหว่างปี ค.ศ. 395 ถึงปี ค.ศ. 408 บนด้านหลังของเหรียญของจักรพรรดิอาร์เคดิอัส แต่ที่ทราบแน่นอนคือเมื่อมาถึงปี ค.ศ. 423 พบบนด้านหลังของเหรียญของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 2 (Theodosius II)

สัญลักษณ์ทางจักษุของการมีโลกอยู่ในอุ้งมือ (ละติน “orbis terrarum” = กลุ่มประเทศล้อมโลก หรือที่มาของคำว่า “orb”) หรือบางครั้งที่แสดงอำนาจมากกว่านั้นโดยการเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า เป็นการสื่ออย่างชัดแจ้งถึงความมีอำนาจที่ใช้กันมาตั้งแต่ในประวัติศาสตร์โบราณก่อนหน้าที่จะคริสต์ศาสนาจะเป็นที่แพร่หลายแล้ว ประชาชนชาวโรมันมีความคุ้นเคยกับลูกโลกเกลี้ยงๆ ที่ไม่ประดับด้วยกางเขนที่ใช้เป็นสัญลักษณ์แทนโลกหรือจักรวาลอยู่แล้ว และเป็นสิ่งที่จักรพรรดิใช้เพื่อแสดงความมีอำนาจเหนือสิ่งทั้งสอง เช่นบนเหรียญจากรัชสมัยของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นพระฉายาลักษณ์ของพระองค์ที่มีลูกโลกอยู่ในอุ้งพระหัตถ์ และจากรัชสมัยของจักรพรรดิเฮเดรียน ที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นรูปเทพเซลัสยืนเหยียบโลกด้วยเท้าข้างหนึ่ง

เมื่อคริสต์ศาสนาเริ่มเป็นที่แพร่หลายอย่างกว้างขวางขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ก็มีการเติมกางเขนขึ้นบนลูกโลกที่กลายมาเป็น “ลูกโลกประดับกางเขน” ที่เป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าของคริสต์ศาสนาที่มีอำนาจเหนือทุกอย่างในโลก ตามการใช้ทางสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนาพระจักรพรรดิหรือพระมหากษัตริย์จะเป็นผู้ถือโลกในอุ้งพระหัตถ์แทนพระเป็นเจ้า แต่สำหรับผู้ที่มิได้นับถือศาสนาคริสต์ผู้ที่คุ้นเคยกับลูกโลกของผู้นอกศาสนา (pagan orb) การใช้ “ลูกโลกประดับกางเขน” ก็เป็นการประกาศถึงชัยชนะของสถาบันคริสต์ศาสนา

ในการสร้างรูปสัญลักษณ์ในยุคกลางขนาดของสิ่งที่แสดงบ่งถึงความสัมพันธ์ของความสำคัญต่อกันของสิ่งที่ปรากฏในสัญลักษณ์รอบข้าง ลูกโลกจะมีขนาดเล็กและประมุขหรือเทพจะมีขนาดใหญ่กว่าเพื่อที่จะเน้นความสำคัญขององค์ประกอบแต่ละอย่าง แม้ว่าจะเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจเหนืออาณาจักรโลกแต่การใช้ก็จำกัดอยู่ในหมู่ประมุขของเพียงไม่กี่ราชอาณาจักรเท่านั้น
มงกุฎเซนต์เวนสลาส

มงกุฎเซนต์เวนสลาส () เป็นมงกุฎที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียที่สร้างเมื่อปี ค.ศ. 1347 พระมหากษัตริย์องค์ที่สิบเอ็ดของโบฮีเมียของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กและพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4 เป็นผู้มีพระราชโองการให้สร้างสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระองค์เองและทรงอุทิศพระมหามงกุฎให้แก่นักบุญองค์แรกของโบฮีเมียนักบุญเวนสลาส หลังจากนั้นก็ทรงมอบให้แก่สถาบันพระมหากษัตริย์โบฮีเมียเพื่อใช้ในการราชาภิเษกพระจักรพรรดิในโอกาสข้างหน้า นอกจากนั้นก็ยังมีพระราชโองการให้เก็บรักษาไว้ที่มหาวิหารเซนต์ไวทัสในปราสาทปราก “มงกุฎเซนต์เวนสลาส” ใช้เป็นครั้งสุดท้ายในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระเจ้าเฟอร์ดินันด์ที่ 1 แห่งออสเตรียในปี ค.ศ. 1836

มงกุฎเซนต์เวนสลาสทำจากทองที่เกือบบริสุทธิ์ราว 21 ถึง 22 กะรัต (88 ถึง 92 %) และประดับด้วยอัญมณีและไข่มุกที่ประกอบด้วยแซฟไฟร์ 19 เม็ด, สปิเนล (spinel) 44 เม็ด, ทับทิม1 เม็ด, มรกต 30 เม็ด และไข่มุก 20 เม็ด

กล่าวกันว่าถ้าผู้ใดที่ไม่มีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ที่ถูกต้องสวมมงกุฎนี้แล้วก็จะเสียชีวิตภายในหนึ่งปีหลังจากนั้น ผู้ที่เชื่อตำนานนี้ก็มีข้อพิสูจน์เมื่อระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อไรน์ฮาร์ด เฮย์ดริครองผู้พิทักษ์ของรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและมอนโรเวียแอบสวมมงกุฎเพราะเชื่อว่าตนเองเป็นผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ และถูกลอบสังหารเพียงไม่ถึงปีหลังจากนั้นโดยผู้ต่อต้านนาซีชาวเช็คเครื่องราชกกุธภัณฑ์
คริส มาร์ติน

คริสโตเฟอร์ แอนโทนี จอห์น มาร์ติน () หรือ คริส มาร์ติน เกิดวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1977 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และมีฐานะเป็นนักร้องนำแห่งวงโคลด์เพลย์ วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากประเทศอังกฤษ

คริส มาร์ติน เกิดที่ เอ็กซิเตอร์ เดวอน ประเทศอังกฤษ บิดาเป็นนักบัญชี ส่วนมารดาเป็นครูสอนดนตรี มาร์ตินเข้าร่วมวงดนตรีครั้งแรกตั้งแต่ยังเรียนอยู่มัธยม เขาและเพื่อนร่วมกันตั้งวงดนตรีในชื่อ "The Rockin' Honkies"

ในปี ค.ศ. 1997 ระหว่างที่มาร์ตินกำลังศึกษาอยู่ที่ยูนิเวอร์ซิตี้คอลเลจลอนดอน เขาและเพื่อนร่วมวงโคลด์เพลย์ในปัจจุบันได้แก่ จอนนี บั๊คแลนด์, วิล แชมป์เปียน และกาย เบอร์รีแมนได้เริ่มฟอร์มวงกัน จนกระทั่ง โคลด์เพลย์ได้ออกอัลบั้มแรกชื่อ "Parachutes" ในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีด้วยยอดจำหน่ายกว่า 5 ล้านชุด และรางวัลต่างๆ รวมไปถึง รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟยอดเยี่ยม อัลบั้มต่อๆมาของโคลด์เพลย์ อย่าง "A Rush of Blood to the Head", "X&Y", และ "Viva la Vida or Death and All His Friends" ก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีเช่นกัน

ด้านชีวิตส่วนตัว มาร์ตินเคยสมรสกับ กวินเน็ธ พัลโทรว์ นักแสดงสาวชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 2003 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน บุตรสาวคนโต ชื่อว่า แอปเปิ้ล บลายธ์ อลิสัน มาร์ติน (เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2004) และบุตรชายคนเล็กชื่อ โมเสส บรูซ แอนโทนี มาร์ติน (เกิด 8 เมษายน ค.ศ. 2006) ในช่วงที่มาร์ตินใช้ชีวิตคู่พัลโทรว์นั้น ได้ประพฤติตนเป็นมังสวิรัติ และเล่นโยคะเป็นประจำ นอกจากนี้ เขายังไม่ดื่มแอลกอฮอล์ และไม่สูบบุหรี่อีกด้วย ด้านกีฬา คริส มาร์ตินเป็นแฟนบอลผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลประจำบ้านเกิดที่เมืองเอ็กซิเตอร์

ในปี ค.ศ. 2014 คริส มาร์ตินและกวินเน็ธ พัลโทรว์ได้ประกาศว่าแยกกันอยู่ ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ทั้งคู่ได้หย่าขาดจากกัน
ดิลี

ดิลี (; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และยังเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่มีประชากรอาศัยประมาณ 150,000 คน

ดิลีมีท่าอากาศยานนานาชาติดิลี (Presidente Nicolau Lobato International Airport) เป็นสนามบินนานาชาติเพียงแห่งเดียวในติมอร์ตะวันออก และท่าเรือดิลี ท่าเรือสำคัญของประเทศ
ชนเดนส์

ชนเดนส์ () เป็นชนเจอร์มานิคที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางใต้ของสวีเดนในปัจจุบันและเกาะของเดนมาร์กและต่อมาในคาบสมุทรจัตแลนด์ และกล่าวถึงโดยจอร์แดนนักประวัติศาสตร์ชาวโรมันในหนังสือ “Getica”, โดยนักปราชญ์โพรโคเพียส (Procopius) และโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ส

ในการบรรยายถึงกลุ่มชนสแกนด์ซา (Scandza) ในสแกนดิเนเวียจอร์แดนกล่าวถึงชน “Dani” ว่าเป็นกลุ่มเดียวกับ “Suetidi” (ชนสวีด (สวีเดน) หรือ “Svitjod”?) และเป็นกลุ่มชนที่ขับไล่และยึดที่ดินของชน “Heruli”

เสวน แอกเกเสน (Svend Aggesen) นักประพันธ์จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 กล่าวถึงกษัตริย์แดนผู้ที่เป็นที่มาของชื่อชนกลุ่มนี้ “เดนส์”

ชนเดนส์เริ่มเข้ามารุกรานบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ราว ค.ศ. 800 และตามมาด้วยผู้มาตั้งถิ่นฐานเป็นระลอกๆ ที่เริ่มราว ค.ศ. 865 โดยพี่น้องฮาล์ฟดัน รากนาร์สสัน (Halfdan Ragnarsson) และไอวาร์เดอะโบนเลสส์ (Ivar the Boneless) ที่มาพำนักในช่วงฤดูหนาวที่ในบริเวณอีสต์แองเกลีย จากนั้นฮาล์ฟดันและไอวาร์ก็เดินทางขึ้นไปทางเหนือและยึดนอร์ทธัมเบรียได้ในปี ค.ศ. 867 และต่อมายอร์ค ชนเดนส์รุกรานไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 853 ตามด้วยผู้ไปตั้งถิ่นฐานผู้กลืนไปกับผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิมและกลายเป็นคริสต์ศาสนิกชน
กลุ่มไวกิงที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่กลุ่มทิลสเต็ด (Tilsted Clan) ผู้นำของกลุ่มนี้คือ “The Grey” เป็นหัวหน้าเผ่าคนโปรดคนหนึ่งของสเวน ฟอร์คเบียร์ด กลุ่มทิลสเต็ดเป็นกลุ่มที่ในปี ค.ศ. 991 เป็นผู้นำในการการโจมตีของเดนส์ในเอสเซ็กซ์ในยุทธการมาลดอน (Battle of Maldon) ผู้หว่านล้อมให้อัครบาทหลวงซิเจอริคแห่งแคนเตอร์บรีให้ถวายคำแนะนำให้พระเจ้าเอเธลเรดจ่ายเงินให้เดนส์เป็นจำนวนหมื่นปอนด์เพื่อให้หยุดยั้งการรุกราน.

สามปีต่อมาในปี ค.ศ. 994 สเวน ฟอร์คเบียร์ดและโอลาฟ ทริกวาสัน (Trygvason) กลับไปล้อมลอนดอนและพยายามเข้าปล้นแต่ไม่สำเร็จ ตำนานกล่าวว่าเพียงแต่เห็นเงาของทิลสเต็ดท่ามกลางกองทัพไวกิงเท่านั้นฝ่ายแองโกล-แซ็กซอนก็จ่ายค่าป้องกันไม่ให้รุกรานแก่เดนส์อีก จำนวนเงินที่ได้รับทำให้ฝ่ายเดนส์เห็นว่าการหาเงินวิธีนี้สะดวกกว่าการรุกรานให้เสียเลือดเสียเนื้อ

ทิลสเต็ดยังคงจงรักภักดีต่อสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทิลสเต็ดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1013 หลังจากที่ล่องเรือขึ้นไปบนลำน้ำฮัมเบอร์และเทร้นท์กับสเวน ฟอร์คเบียร์ดและพระราชโอรสคนูทเพื่อเป็นการยอมรับสเวนเป็นประมุขของบริเวณเดนลอว์
อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์

อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หรือ อนุสาวรีย์สามเสือแห่งเกษตร เป็นอนุสาวรีย์รูปเหมือนของสามบูรพาจารย์ผู้ริเริ่มสถาปนาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คือพระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ประดิษฐาน ณ ลานอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน

“สามเสือเกษตร” เป็นฉายาที่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ใช้เรียกแทนบุคคลสามคน ได้แก่ พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ผู้มีคุณูปการในการพัฒนาวงการเกษตรไทยและเผยแพร่คุณประโยชน์ทางเกษตรกรรมไปสู่สาธารณชนซึ่งถือเป็นอาชีพหลักและอาชีพเดียวของราษฎรไทยในสมัยนั้นที่สร้างการเศรษฐกิจขึ้นอย่างเป็นระบบในประเทศไทย นอกจากนี้บุคคลทั้งสามยังเป็นผู้วางรากฐานการเกษตรและการศึกษาด้านเกษตรศาสตร์ของประเทศไทย อันนำไปสู่การสถาปนาสถาบันทางเกษตรศาสตร์เป็นการเฉพาะ และมีวิวัฒนาการมาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปัจจุบัน

จำเดิมในทศวรรษที่สามของการครบรอบการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ณ พื้นที่ลานด้านหน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มีการสถาปนาอนุสาวรีย์หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ขึ้น โดยมีหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ทรงประกอบพิธีเปิดอนุสาวรีย์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ซึ่งเป็นวันครบรอบปีที่ 25 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ต่อมาในวาระการครบรอบปีที่ 50 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) เพิ่มเติมให้เป็นอนุสาวรีย์ "สามเสือแห่งเกษตร" และมีพิธีเปิดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

อนุเสาวรีย์สามบูรพาจารย์มีลักษณะเป็นอนุสาวรีย์ประเภทบุคคล ประกอบด้วยรูปเหมือนบุคคลในท่ายืนสามคนตั้งเรียงลำดับ ดังนี้ณ ฐานอนุสาวรีย์มีป้ายโลหะสำริด ปรากฏข้อความจารึกว่า
รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม

รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับภาพยนตร์ที่มีการออกแบบเสียงหรือตัดต่อเสียงได้ดีเยี่ยม รางวัลนี้มักจะมอบให้กับ Supervising Sound Editor หรือ Sound Designer ของภาพยนตร์เรื่องนั้น ในปีหนึ่งๆ หากไม่มีภาพยนตร์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง การมอบรางวัลจะมอบเป็น Special Achievement Award

นับตั้งแต่อดีต รางวัลนี้ได้มีการเปลี่ยนชื่อดังนี้
เจ้าคณะจังหวัด

เจ้าคณะจังหวัด เป็นพระสังฆาธิการที่ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งจากสมเด็จพระสังฆราช โดยผ่านมติการเห็นชอบของมหาเถรสมาคม มีอำนาจหน้าที่การปกครองตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์และกฎมหาเถรสมาคม ในเขตจังหวัดของตน
เจ้าคณะอำเภอ

เจ้าคณะอำเภอเป็นตำแหน่งพระสังฆาธิการปกครองคณะสงฆ์ในระดับอำเภอ"คณะสงฆ์หนกลาง ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนกลาง"

"คณะสงฆ์หนเหนือ ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนเหนือ"

"คณะสงฆ์หนตะวันออก ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนตะวันออก"

"คณะสงฆ์หนใต้ ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนใต้"

ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุตธวัชบุรี

รายนามเจ้าคณะพระสังฆาธิการทั่วประเทศ (ต้นฉบับจากปฏิทินศาสนา ๒๕๕๙)
ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย

นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย (ชื่อเดิม : ประเสริฐ เด่นนภาลัย) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย

นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดสมุทรปราการ นายประเสริฐจบการศึกษาระดับอนุปริญญา อุตสาหกรรมเคมีสิ่งทอ จากเทคนิคกรุงเทพ จบปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเคมีสิ่งทอ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

นายประเสริฐ ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัยนับตั้งแต่ลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทยใน พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2548 และในนามพรรคพลังประชาชนใน พ.ศ. 2550 ก่อนที่พรรคจะถูกยุบและย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย

นายประเสริฐ เป็นอีกคนหนึ่งที่ได้ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี โดยนายประเสริฐเป็นผู้ตั้งฉายาให้แก่รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ว่า ""รัฐบาลห้าสี"" ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในสภาผู้แทนราษฎร
เกราะ X

เป็นความสามารถของ X ที่เพิ่มความสามารถจำกัดเฉพาะตัวอย่างเช่น เกราะหัว มีความสามารถค้นหาไอเท็มได้(ร็อคแมน X2) และอื่นๆโดยมีพลังสุดยอดซ่อนอยู่ในชุดเกราะ อย่างเช่นภาค 2ท่าไม้ตายคือกีก้าแครชสามารถระเบิดร่างให้ศัตรูกระจุยได้ ในร็อคแมน X นี้ทุกภาคก็จะต้องตามหาแคปซูนของ Dr.ไลท์ เพื่อที่จะเพิ่มความสามารถของ X ได้ ที่ซ่อนอาจหาไม่ได้ยากคือแค่เจอที่สงสัยที่สุดนั้นก็คือที่นั้นที่ๆ มีแคปซูลซ่อนอยู่...
ลีแอน ไรมส์

มาร์กาเร็ต ลีแอน ไรม์ส () เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องเพลงคันทรี - ป็อป , นักแต่งเพลง และนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน

ไรม์สเกิดที่เมืองเพิร์ล รัฐมิสซิสซิปปี ก่อนจะย้ายตามครอบครัวไปยังเมืองการ์แลนด์ รัฐเทกซัส ไรม์เริ่มร้องเพลงเมื่อมีอายุเพียง 2 ปี และเริ่มเข้าประกวดในงานประกวดท้องถิ่นเมื่ออายุ 5 ปี และมีอายุ 11 ปี ไรม์สได้เซ็นสัญญาเป็นครั้งแรกกับค่ายเพลงอิสระชื่อ "Nor Ja Vak" และได้ออกอัลบั้ม 3 อัลบั้มภายใต้ต้นสังกัดดังกล่าว ก่อนจะได้พบกับ บิล แม็ค ดีเจและโปรโมเตอร์ ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเธออีกด้วย

ไรม์สเซ็นสัญญาอีกครั้งกับต้นสังกัด เคิร์บเรคคอร์ดส ในปี ค.ศ. 1995 ด้วยการสนับสนุนจาก บิล แม็ค "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวของไรม์สจากอัลบั้มในชื่อเดียวกัน "Blue" ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1996 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 3 ในชาร์ตบิลบอร์ด และอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 123,000 ชุด และในปีต่อมา ไรม์สได้รับรางวัลรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และสาขาอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม นับเป็นศิลปินอายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลแกรมมี คืออายุแค่ 14 ปีในขณะนั้น และยังเป็นศิลปินเพลงคันทรีคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

ไรม์สยังโด่งดังจากซิงเกิล "How Do I Live" ในปี 1997 และซิงเกิล "Can't Fight The Moonlight" จากเรื่อง "Coyote Ugly" ซึ่งเธอได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบเป็นตัวเองในตอนท้ายเรื่องด้วย

ด้านชีวิตส่วนตัว ไรม์สแต่งงานกับ ดีน เชียร์เมต หนึ่งในทีมแดนเซอร์ของเธอ ในดัลลัส เมื่อปี ค.ศ. 2002
เชสเตอร์ เอ. อาเทอร์

เชสเตอร์ อลัน อาเทอร์ () (5 ตุลาคม ค.ศ. 1829-18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เป็นคนที่ 21
อาดอลฟ์ ตีแยร์

มารี โฌแซ็ฟ หลุยส์ อาดอลฟ์ ตีแยร์ (, 16 เมษายน พ.ศ. 2340 - 3 กันยายน พ.ศ. 2420) เป็นนักการเมืองและนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งและเป็นนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 17 และ 20 ภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2414 เมื่อมีอายุได้ 74 ปี และสิ้นสุดเมื่อปี พ.ศ. 2416 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2420 รวมอายุได้ 80 ปี
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย

มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย () หรือ พระนางมาร์กาเรตา ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย () อดีตเจ้าหญิงแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น (26 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย พระอัครมเหสี พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ พระราชบิดาของพระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2540

พระนางมาร์กาเรตาไม่มีพระราชโอรสธิดา ดังนั้นรัชทายาทลำดับต่อไปคือเจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนียพระขนิษฐาของพระองค์ รวมทั้งในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดในปี พ.ศ. 2466 ได้มีการจัดตั้งลำดับการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียโดยใช้กฎหมายแซลิก ที่กล่าวว่าเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตตาและพระขนิษฐาทั้งหมดจะไม่สามารถสืบราชสมบัติต่อ

ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงมาร์กาเรตาเป็น "มกุฎราชกุมารีแห่งโรมาเนีย" และ "ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย" (Custodian of the Romanian Crown) สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงเสนอให้รัฐบาลโรมาเนียให้พิจารณาฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ และควรล้มเลิกกฎหมายแซลิกแห่งการสืบราชบัลลังก์ และ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระองค์ได้รับการสืบต่อเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งโรมาเนีย
ภาษาไทขาว

ภาษาไทขาว หรือ ภาษาไทด่อน () มีผู้พูดทั้งหมด 490,000 คน พบในประเทศเวียดนาม 280,000 คน (พ.ศ. 2545) ทางตอนเหนือตามแนวแม่น้ำแดงและแม่น้ำดำ พบในประเทศลาว 200,000 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไทดำ ได้รับอิทธิพลจากภาษาลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย

เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย (ภาษาโรมาเนีย : "Principesa Elena a României fostă Principesă de Hohenzollern-Sigmaringen") (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493) เป็นพระราชธิดาองค์ที่สองใน สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย

พระองค์ประสูติที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 พระองค์อภิเษกสมรสกับ โรบิน เมดฟอร์ธ-มิลส์ พิธีได้จัดขึ้นที่เมือง เดอแรม ทั้งคู่มีบุตร 2 พระองค์ ได้แก่ทั้งคู่ทรงหย่ากันในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534

เจ้าหญิงเอเลนาทรงอภิเษกสมรสใหม่กับ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป นิกสัน แม็คอาเธอร์ ในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เจ้าหญิงเอเลนาทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางสายสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
ภาษาราตักนอน

ภาษาราตักนอน (Ratagnon) หรือภาษาลาตักนอน ภาษาดาตักนอน เป็นภาษาที่พูดโดยชาวราตักนอนที่เป็นชนพื้นเมืองในมินโดโร ผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนมาพูดภาษาตากาล็อกเป็นส่วนใหญ่และเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์

เฮอร์เบิร์ต คลาร์ก ฮูเวอร์ () (10 สิงหาคม 2417 – 20 ตุลาคม 2507) เป็นอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 31 และรวมถึงนักวิศวกรเหมือนแร่ และนักประพันธ์ ในสมัยของเขาได้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ไปทั่วทั้งอเมริกาและยุโรป
เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท

เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท (; ; ค.ศ.1100 - 1155) เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์และนักเขียน หนึ่งในผู้สร้างสรรค์ประวัติศาสตร์อังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์

ไม่ทราบแน่ชัดถึงบ้านเกิดของเจฟฟรีย์ แต่เขาอาจจะเกิดในมอนมัทในเวลส์ ก็ได้ และน่าจะมีบรรพบุรุษเป็นชาวไบรตัน ทั้งนี้สันนิษฐานจากชื่อเรียกขานของเขา รวมถึงรายละเอียดใน "Historia Regum Britanniae" ของ Caerleon ซึ่งบรรยายตระกูลต่าง ๆ ที่อยู่ในย่านนี้ เชื่อว่าเขาอาจจะทำงานรับใช้อยู่ในโบสถ์เบนเนดิกตินในมอนมัท

เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ที่ซึ่งเขาได้พบกับวอลเตอร์ อาร์คดีคอนแห่งออกซฟอร์ด เขาได้ทำงานรับใช้นักบวชนิกายออกัสตินในวิทยาลัยเซนต์จอร์จในออกซฟอร์ด ระหว่าง ค.ศ. 1129-1150 และบางทีอาจจะทำงานเป็นครูที่นี่ด้วย

วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1152 อาร์ชบิชอป เธโอโบลด์ ตั้งให้เจฟฟรีย์เป็น บิชอปแห่งเซนต์อาซัฟ หลังจากบวชให้เขา 10 วันก่อนหน้านั้น มีชื่อของเจฟฟรีย์ปรากฏในหนังสือสัญญา 6 ครั้งระหว่าง ค.ศ. 1129-1151 ส่วนวันเสียชีวิตของเขามีระบุเอาไว้ในพงศาวดารเวลส์
ข้าวจี่

ข้าวจี่ เป็นอาหารพื้นบ้านของภาคอีสาน และภาคเหนือ ทำจากข้าวเหนียวนึ่งทาเกลือ ปั้นเป็นรูปกลมหรือรีเสียบไม้นำไปย่างบนเตาถ่าน ไฟอ่อนพอเกรียมนำมาชุบไข่ แล้วนำไปย่างใหม่จนเหลือง ดึงไม้ที่เสียบไว้ออก ยัดน้ำตาลอ้อยเข้าไปแทน น้ำตาลจะละลายเป็นไส้ และนิยมทำกันมากในช่วงเดือนสามของทุกปี ซึ่งจะมีการทำข้าวจี่ไปทำบุญในงานประเพณีบุญข้าวจี่ อาจเป็นเพราะข้าวเหนียวจะเสียเร็วในตอนกลางวัน สมัยก่อนข้าวเหนียวจึงถูกทำเป็นข้าวจี่แล้วห่อใบตองไปกินเป็นอาหารตอนทำนาหรือเดินทางไกล เพราะสามารถเก็บได้นานขึ้น

ทางภาคเหนือ มีข้าวจี่เช่นเดียวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไม่นิยมทำเป็นก้อนกลมหรือชุบใข่ แต่จะนำข้าวเหนียวทาน้ำมันหมู เกลือ และอาจสอดใส้น้ำพริกตาแดงหรือใช้ทาภายนอกก็ได้ ราวเดือนมกราคมของภาคกลาการนับเดือนของทางเะเรวกว่าภาคกลาง 2 เดือน) จะนำข้าวจี่กับข้าวหลามไปทำบุญตักบาตร เรียกว่า บุญข้าวจี่ข้าวหลาม ข้าวจี่อีกชนิดหนึ่งของทางภาคเหนือ เป็นการอุ่นข้าวเหนียวเปล่า มักจะทำกินกันตอนน้ำท่วม โดยการนำข้าวเหนียวสุกที่เหลือจากมื้อก่อนหน้า (เรียกว่า ข้าวเย็น) มาเสียบไม้ ปั้นแผ่ให้บาง ปิ้งไฟพอเกรียมนิดหน่อยให้อุ่นหอม นิยมกินกับปลากระดี่ที่ควักไส้แล้วเสียบไม้ตากแห้ง (เรียกว่า ฮ้าแห้ง หรือ ปลาร้าแห้ง) ปิ้งไฟให้กรอบเกรียม นำมาโขลกป่นให้ละเอียด ผสมเกลือป่นเล็กน้อย หากเป็นเกลือเม็ดก็โขลกให้ป่นพร้อมปลาไปเลย เก็บใส่กระปุกไว้เป็นกับข้าวได้นาน การจี่ในภาษาเหนือจะไม่เหมือนกับภาษากลาง ซึ่งแบบภาคกลางจะหมายถึงการนาบอาหารกับกระทะ ในภาษาเหนือจะเรียก นาบ

ประเทศลาวก็มีอาหารที่เรียกว่าข้าวจี่เช่นกัน ที่หลวงพระบางข้าวจี่คือขนมปังแท่งยาว ๆ แบบฝรั่งเศส นำมาผ่าซีก เสร็จแล้วนำไปใส่เครื่องเคียงต่าง ๆ เช่น แตงกวา ไข่เจียวตัดเป็นเส้น ๆ หมูยอ หมูหย็อง (คนลาวเรียกหมูฝอย) และปรุงรสด้วยซอสมะเขือเทศ ข้าวจี่ของลาวจะต่างจากข้าวจี่ทางภาคเหนือและอีสานของไทย
ภาษาไทเปา

ภาษาไทเปา () มีผู้พูดทั้งหมด 3,300 คน (พ.ศ. 2538) พบในแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได ภาษากลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก