seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สวนสัตว์ภูเก็ต

สวนสัตว์ภูเก็ต เปิดเมื่อ พ.ศ. 2540 ตั้งอยู่ ตำบลฉลอง อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต เป็นสวนสัตว์ขนาดเล็ก มีสัตว์หลายชนิดเช่น เสือ อูฐ กวาง ตัวเงินตัวทอง เสือดาว และ นกนานาชนิด เช่น นกออก นกแก้ว รูปปั้นจระเข้ขนาดยักษ์ซึ่งเป็นที่จัดแสดงสัตว์น้ำหลายพันธุ์ต่างๆ มีการแสดงต่างๆ เช่น โชว์ช้าง โชว์ลิง โชว์จระเข้ สวนไม้ดอกเป็นต้น

รายละเอียด :
เป็นสวนสัตว์เอกชน บนพื้นที่ 62 ไร่ เหมาะการท่องเที่ยวเป็นครอบครัว มีการแสดงของช้าง และจระเข้
รอบการแสดง มีดังนี้
ลิงแสนรู้ 09.00, 12.00, 14.30 และ 16.45 น;
ช้างแสนรู้ 103.0, 13.30 และ 16.30 น.;
จับจระเข้ 09.30, 12.45, 15.15 และ 17.30 น.
ปราสาทนิโจ

ปราสาทนิโจ () เป็นปราสาทสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วยป้อมปราการที่เรียงตัวเป็นวงแหวนสองชั้น พระราชวังนิโนมารุ ซากพระราชวังฮมมารุ และอาคารอื่นกับสวนอุทยานอีกหลายแห่ง อาณาบริเวณของปราสาทมีพื้นที่ทั้งหมด 275,000 ตารางเมตร เป็นพื้นที่ที่อาคารสร้างทับอยู่ 8,000 ตารางเมตรปราสาทนิโจมีป้อมปราการที่เรียงตัวกันเป็นวงแหวนสองชั้น แต่ละชั้นจะมีทั้งกำแพงและคูน้ำกว้าง และยังมีกำแพงล้อมรอบพระราชวังนิโนมารุอีกชั้นหนึ่ง แต่มีความซับซ้อนน้อยกว่า กำแพงชั้นนอกของป้อมปราการมีประตูอยู่ 3 ประตู ส่วนกำแพงชั้นในมีอยู่ 2 ประตู ที่มุมทางตะวันตกเฉียงใต้ของกำแพงชั้นใน มีซากของป้อมปราการห้าชั้น ซึ่งถูกเพลิงไหม้จนพังทลายเมื่อ พ.ศ. 2293 ภายในกำแพงชั้นในเป็นที่ตั้งของพระราชวังฮมมารุและอุทยาน ระหว่างวงแหวนป้อมปราการทั้งสองชั้น เป็นที่ตั้งของพระราชวังนิโนมารุ โรงครัว ป้อมสังเกตการณ์ และสวนหย่อมอีกจำนวนมาก

พระราชวังนิโนมารุมีพื้นที่ 3,300 ตารางเมตร สร้างด้วยไม้สนฮิโนกิเกือบทั้งหลัง ประดับด้วยใบไม้สีทองและไม้แกะสลักลวดลายสวยงาม เพื่อแสดงให้ผู้มาเยือนประทับใจในอำนาจและความมั่งคั่งของเหล่าโชกุน ประตูเลื่อนและผนังของแต่ละห้องมีภาพเขียนฝาผนังโดยจิตรกรจากโรงเรียนคาโน

สถาปัตยกรรมของปราสาทมีส่วนแสดงให้เห็นถึงการชนชั้นทางสังคมอย่างชัดเจน ในอดีตผู้มาเยือนที่เป็นชนชั้นระดับล่างจะได้รับการต้อนรับที่ห้องชั้นนอก ซึ่งมีการตกแต่งที่หรูหราวิจิตรเพื่อแสดงฐานะของชนชั้นปกครอง ขณะที่ผู้มาเยือนที่เป็นชนชั้นสูง จะได้รับการต้อนรับในห้องชั้นในที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายและละเอียดมากกว่า และขณะที่ปราสาทญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะอำพรางซ่อนเร้นทางเข้าสู่ห้องขององครักษ์ โชกุนตระกูลโทกูงาวะกลับเลือกวางตำแหน่งห้องและทางเข้าให้เห็นอย่างเด่นชัด ด้วยเหตุนี้ อาคารจึงมีลักษณะที่ข่มขวัญและแสดงอำนาจแก่ผู้มาเยือนอยู่ในตัว

ภายในอาคารมีห้องต้อนรับ ห้องทำงาน และห้องพักอาศัยของโชกุนอยู่หลายห้อง เป็นส่วนที่มีเพียงผู้รับใช้หญิงที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปได้ สิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดอย่างหนึ่งของปราสาทนิโจคือ พื้นไนติงเกล ที่อยู่ในโถงระเบียง ซึ่งผู้สร้างปราสาทได้ออกแบบพื้นของระเบียงให้มีเสียงคล้ายนกร้องเมื่อเดินเหยียบลงไป เพื่อป้องกันผู้อยู่อาศัยในปราสาทจากการถูกลอบโจมตีและลอบสังหาร

พระราชวังฮมมารุมีอาณาเขตทั้งหมด 1,600 ตารางเมตร ประกอบไปด้วย 4 ส่วน ได้แก่ ส่วนพักอาศัย ส่วนต้อนรับ โถงทางเข้า และโรงครัว ส่วนต่าง ๆ เชื่อมถึงกันด้วยระเบียงทางเดินและสนาม ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบยุคเอโดะช่วงหลัง ในพระราชวังเป็นที่จัดแสดงภาพเขียนโดยจิตรกรที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น คาโน เองากุ

พระราชวังฮมมารุเดิมเป็นที่รู้จักในชื่อว่า พระราชวังคัตสึระ ก่อนที่จะย้ายมายังตำแหน่งปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อใหม่ พระราชวังเดิมมีอาคาร 55 หลัง แต่มีเพียงส่วนเล็ก ๆ ส่วนเดียวที่ถูกย้ายสถานที่

ในบริเวณปราสาทมีสวนและอุทยานอยู่หลายแห่ง โดยเฉพาะสวนซากูระและสวนบ๊วย อุทยานนิโนมารุได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกผู้ออกแบบสวนและผู้เชี่ยวชาญการชงชาที่มีชื่อเสียง มีชื่อว่า โคโบริ เอ็นชู ตั้งอยู่ระหว่างวงแหวนป้อมปราการสองชั้น และอยู่ถัดจากพระราชวังนิโนมารุ ภายในอุทยานมีสระน้ำขนาดใหญ่ที่มีเกาะอยู่ 3 เกาะ มีสวนหินที่จัดวางอย่างสวยงาม และต้นสนตัดแต่ง

อุทยานเซริวเป็นส่วนที่สร้างขึ้นล่าสุดในบริเวณปราสาทนิโจ โดยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2508 ทางทิศเหนือของบริเวณปราสาท เพื่อเป็นสถานที่ต้อนรับแขกผู้มาเยือนเมืองเกียวโตอย่างเป็นทางการ และเป็นสถานที่จัดกิจกรรมที่เกี่ยวกับวัฒนธรรม อุทยานเซริวมีโรงชงชาอยู่ 2 หลัง และมีสวนหินที่ใช้หินมากกว่า 1,000 ก้อน
พัลซาร์

พัลซาร์ (; มาจากการรวมกันของ 2 คำ คือ pulsating และ star) คือดาวนิวตรอนที่หมุนรอบตัวเองด้วยความเร็วสูงมาก และแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาเป็นจังหวะ คาบการหมุนที่สังเกตได้อยู่ระหว่าง 1.4 มิลลิวินาที ถึง 8.5 วินาที เราสามารถสังเกตเห็นการแผ่รังสีได้จากลำรังสีที่ชี้มาทางโลกเท่านั้น ลักษณะปรากฏการณ์เช่นนี้เรียกว่า ปรากฏการณ์ประภาคาร (lighthouse effect) และการที่สังเกตเห็นรังสีเป็นช่วงๆ (pulse) นี้เองเป็นที่มาของชื่อพัลซาร์ พัลซาร์บางแห่งมีดาวเคราะห์โคจรอยู่รอบๆ เช่น ดาว PSR B1257+12 เวอร์เนอร์ เบ็คเกอร์ แห่งสถาบันมักซ์ พลังค์เพื่อการศึกษาฟิสิกส์นอกโลก (Max Planck Institute for Extraterrestrial Physics) ได้กล่าวเอาไว้ในปี 2549 ว่า "ทฤษฎีว่าด้วยเหตุที่พัลซาร์แผ่รังสีออกมายังคงเป็นสิ่งลึกลับ แม้จะมีการเฝ้าศึกษามาเป็นเวลากว่า 40 ปีแล้ว"
เหรียญ 1 สตางค์

เหรียญ 1 สตางค์ เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย

เหรียญ 1 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561 เหรียญ 1 สตางค์นี้ เป็นเหรียญนี้ไม่ได้ออกใช้หมุนเวียนทั่วไป แต่ใช้ภายในธนาคารเท่านั้น

ในปี พ.ศ. 2539 รูปแบบของเหรียญ 1 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 1 สตางค์มีการปรับส่วนประกอบ จากอะลูมิเนียม 97% เป็นอะลูมิเนียม 99% โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป

ในปี พ.ศ. 2561 รูปแบบของเหรียญ 1 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 1 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระเจดีย์วัดพระธาตุหริภุญชัย ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 1 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
ฟิวชัน

ฟิวชัน () ในภาษาอังกฤษหมายถึง การรวม การหลอมเข้าด้วยกัน อาจหมายถึง
เหรียญ 5 สตางค์

เหรียญ 5 สตางค์ เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย

เหรียญ 5 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561 เหรียญนี้ไม่ได้ออกใช้หมุนเวียนทั่วไป แต่ใช้ภายในธนาคารเท่านั้น

ในปี พ.ศ. 2539 รูปแบบของเหรียญ 5 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 5 สตางค์มีการปรับส่วนประกอบ จากอะลูมิเนียม 97% เป็นอะลูมิเนียม 99% เพิ่มขนาดจากเส้นผ่านศูนย์กลางจาก 16.00 มิลลิเมตรเป็น 16.50 มิลลิเมตร และลดความหนาจาก 1.40 เป็น 1.35 มิลลิเมตร โดยที่น้ำหนักเหรียญยังคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป

ในปี พ.ศ. 2561 รูปแบบของเหรียญ 5 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 5 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระปฐมเจดีย์ ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 5 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
เกี่ยวกับเหรียญต่าง ๆ
http://cointhai.blogspot.com/
เหรียญ 10 สตางค์

เหรียญ 10 สตางค์ เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย

เหรียญ 10 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561 เหรียญนี้ไม่ได้ออกใช้หมุนเวียนทั่วไป แต่ใช้ภายในธนาคารเท่านั้น

ในปี พ.ศ. 2539 รูปแบบของเหรียญ 10 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 10 สตางค์มีการปรับส่วนประกอบ จากอะลูมิเนียม 97% เป็นอะลูมิเนียม 99% โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป

ในปี พ.ศ. 2561 รูปแบบของเหรียญ 10 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 10 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระเจดีย์วัดพระธาตุเชิงชุม ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 10 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
เหรียญ 25 สตางค์

เหรียญ 25 สตางค์ หรือ เหรียญสลึง เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย

เหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 โดยเนื้อเหรียญทำจากอะลูมิเนียมบรอนซ์ซึ่งมีสีเหลืองทอง

ในปี พ.ศ. 2539 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 25 สตางค์มีการเปลี่ยนชนิดโลหะ จากอะลูมิเนียมบรอนซ์ มาเป็นเหล็กชุบทองแดงซึ่งมีสีแดงแทน โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป

ในปี พ.ศ. 2561 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 25 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระบรมธาตุเจดีย์ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 25 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
เหรียญ 50 สตางค์

เหรียญ 50 สตางค์ เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย

เหรียญ 50 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 โดยเนื้อเหรียญทำจากอะลูมิเนียมบรอนซ์ซึ่งมีสีเหลืองทอง

ในปี พ.ศ. 2539 มีการผลิตเหรียญ 50 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 50 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 50 สตางค์มีการเปลี่ยนชนิดโลหะ จากอะลูมิเนียมบรอนซ์ มาเป็นเหล็กชุบทองแดงซึ่งมีสีแดงแทน โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป โดยที่เหรียญปี พ.ศ. 2551 มีทั้งแบบเก่าและแบบใหม่

ในปี พ.ศ. 2561 มีการผลิตเหรียญ 50 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 50 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 50 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระเจดีย์วัดพระธาตุดอยสุเทพ ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 50 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
เหรียญ 1 บาท

เหรียญ 1 บาท เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย แบ่งออกเป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนที่ผลิตออกมาตามความต้องการใช้งานในระบบ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องจำนวน และเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกที่ทำขึ้นจำนวนจำกัดเพื่อเป็นที่ระลึก แต่ยังสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 1 บาทในชุดปัจจุบัน เป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรุ่นแรกในรัชกาลที่ 10 มีด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ส่วนด้านหลังเป็น อักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561 โดยใช้วัตถุดิบ ขนาด และน้ำหนักเท่ากับเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนในปีก่อนหน้า โดยเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรัชกาลที่ 9 ยังคงใช้ได้ตามปกติ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 1 บาท รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของพระศรีรัตนเจดีย์ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 1 บาท เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
เหรียญ 2 บาท

เหรียญ 2 บาท เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 2 บาทในชุดปัจจุบันมีด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ประกาศออกใช้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561

จนในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ได้มีการนำเหรียญกษาปณ์ 2 บาท รูปแบบใหม่ออกใช้ โดยเปลี่ยนวัสดุจากนิเกิลบริสุทธิ์เคลือบเหล็กชนิดคาร์บอนต่ำมาเป็นอะลูมิเนียมบรอนซ์ เพื่อให้ประชาชนสามารถแยกความแตกต่างระหว่างเหรียญ 1 บาท และเหรียญ 2 บาทได้ง่ายขึ้น และเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 2 บาท รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของพระบรมบรรพต วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2548

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 1 บาท เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
สาเหตุที่ต้องมีการนำเหรียญ 2 บาท มาใช้นั้น เนื่องจากความห่างของค่าของเหรียญ และธนบัตร มักมีค่าเพิ่มขึ้นเป็น 1 เท่าตัว เช่น 
เหรียญ 10 เป็นสองเท่าของเหรียญ 5, 
ธนบัตร 20 มีค่าเป็นสองเท่าของเหรียญ 10, 
ธนบัตร 100 มีค่าเป็นสองเท่าของธนบัตร 50,
ธนบัตร 1000 มีค่าเป็นสองเท่าของธนบัตร 500,
แต่ในส่วนของเหรียญบาท และเหรียญ 5 บาท จะเห็นได้ว่ามีค่าห่างกันมาก และไม่มีเหรียญใดมาคั่นกลาง จึงเป็นสาเหตุให้มีการจัดทำเหรียญ 2 บาท ขึ้นมา
เหรียญ 5 บาท

เหรียญ 5 บาท เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 5 บาท รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 1 บาท เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
บี-52 สตราโตฟอร์เทรส

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส () เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์พลังไอพ่นพิสัยไกลที่ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส เริ่มจากสัญญาที่ประสบความสำเร็จในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ได้ผ่านขั้นตอนมากมายตั้งแต่เครื่องบินปีกตรงที่มีเครื่องยนต์หกเครื่องจนถึงต้นแบบสุดท้ายของวายบี-52 ที่มีเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดเครื่อง เครื่องบินทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2495 โดยมีเท็กซ์ จอห์นสันเป็นนักบิน

บี-52 ถูกสร้างมาเพื่อบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ในสงครามเย็น บี-52 สตราโตฟอร์เทรสได้เข้ามาแทนที่คอนแวร์ บี-36 ถึงแม้ว่าจะเป็นทหารผ่านศึกจากสงครามจำนวนมาก สตราโตฟอร์เทรสได้ทิ้งระเบิดธรรมดาเท่านั้น บี-52 สามารถบรรทุกอาวุธได้ 32,000 กิโลกรัม

กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีบี-52 ในประจำการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ด้วยการทำงานที่ยอดเยี่ยมในความเร็วต่ำกว่าเสียง และค่าใช้จ่ายต่ำทำให้บี-52 ยังคงอยู่ในประจำการถึงแม้ว่ามีการเสนอที่จะนำเอ็กซ์บี-70 วัลคีรี บี-1บีแลนเซอร์ และบี-2 สปิริทเข้ามาแทนที่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 บี-52 ได้กลายมาเป็นเครื่องบินแบบที่สองที่ทำการนานที่สุดหลังจากอิงลิช อิเลคทริก แคนเบอร์รา มีเครื่องบินทั้งหมดหกแบบที่อยู่ในรายชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2552 อีกสี่ลำคือตูโปเลฟ ตู-95 ซี-130 เฮอร์คิวลิส เคซี-135 สตราโตแทงค์เกอร์ และล็อกฮีด ยู-2

ข้อมูลจำเพาะ
มิตซูบิชิ เอฟ-1

มิตซูบิซิ เอฟ-1 (Mitsubishi F-1) มิตซูบิซิ เอฟ-1 เป็นเครื่องบินรบความเร็วใต้เสียงแบบแรกที่สร้างโดยบริษัทมิตซูบิชิ เฮวี่ อินดัสทรีย์สของประเทศญี่ปุ่น
เซเปแคท จากัวร์

เซเปแคท จากัวร์ () เป็นเครื่องบินที่สร้างระหว่างชาติ โดยอังกฤษกับฝรั่งเศส เป็นเครื่องบินภารกิจคู่คือ เป็นเจ๊ตฝึกขึ้นสูงและสนับสนุนทางยุทธวิธีน้ำหนักเบา
มีอยู่ 5 รุ่น

มีดังต่อไปนี้
มิโฮะ โคมัตสึ

มิโฮะ โคมัตสึ () (30 มีนาคม พ.ศ. 2517 — ) เป็นอดีตนักร้องและอดีตนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่นสังกัดกิซะ สตูดิโอ
ก่อนที่เธอจะเข้ามาอยู่ในวงการบันเทิง เธอเป็นสมาชิกของวงดนตรีวงหนึ่งในญี่ปุ่น (เป็นมือคีย์บอร์ดของวง) จากนั้นไม่นาน เธอก็บันทึก Demo Tape ของตัวเองเป็นครั้งแรก และส่งไปที่บริษัท Zain Record บริษัทรับเธอเข้าเป็นศิลปินของสังกัดทันทีหลังจากที่ได้รับ Demo Tape ของเธอ พร้อมกันนั้น เธอได้ออกผลงาน เพลงของเธอเป็นครั้งแรก โดยมีชื่อว่า Nazo (謎) ซึ่งหลังจากนั้น เธอประสบความสำเร็จอย่างมาก เพลงทั้งอัลบัมแรกของเธอ ได้นำไปเป็นเพลงประกอบการตูนเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งปัจจุบันมียอดขายมากกว่า 1,000,000 ก๊อปปี้ โดยเพลงดังกล่าวจึงสามารถขึ้นชาร์ตโอริคอนประจำสัปดาห์ที่อันดับ 9 และจากผลงานเพลงต่อ ๆ มา ทำให้มิโฮะได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2541 นอกจากผลงานการแต่งคำร้องและทำนองของมิโฮะในเพลงทั้งหมดของเธอแล้ว เธอยังมีผลงานแต่งเพลงให้กับศิลปินอืน ๆ ในเครือกิซะ สตูดิโอ อีกด้วย ขณะนี้ แม้เธอจะมีอายุกว่า 30 ปี เธอก็ยังสร้างผลงานของเธอต่อไป โดยปกติ เธอจะออก 3 ซิงเกิล และ 3 อัลบั้ม ต่อปี ปัจจุบันเธอได้เลิกทำผลงานเพลงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 แล้ว แต่เธอได้เปลี่ยนรูปประกอบเว็บของเธอในเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 เป็นครั้งล่าสุด

มิโฮะมีผลงานเพลงรวมทั้งสิ้น 26 ซิงเกิล 8 สตูดิโออัลบั้ม ก่อนที่จะไม่มีผลงานเพลงของตนเองอีกเลยนับตั้งแต่ พ.ศ. 2549 อย่างไรก็ดี มิโฮะยังคงเขียนไดอารีและถ่ายภาพ ซึ่งเป็นงานอดิเรกของเธอ โดยเผยแพร่ผลงานลงในเว็บไซต์ทางการของเธออย่างต่อเนื่องระหว่างที่พักจากวงการเพลง แต่ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เว็บไซต์ทางการได้หยุดการเผยแพร่ผลงานอดิเรกของเธอ โดยทางเว็บไซต์ได้เผยแพร่รูปสุดท้ายที่เธอถ่ายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์

เธอมีผลงานของตัวเองทั้งหมด 26 ซิงเกิล 9 อัลบั้ม อัลบั้มรีมิกซ์ 1 อัลบั้ม และ อัลบั้มเพลงฮิต 1 อัลบั้ม (ในวงเล็บแสดงถึงวันจำหน่ายครั้งแรก และรหัสที่ตามมาคือ Label Number)จากนั้นจะตามด้วยอันดับที่สูงที่สุดประจำสัปดาห์
จำนวนเชิงมิตร

จำนวนเชิงมิตร คือจำนวนสองจำนวนที่ผลบวกของตัวหารแท้ของจำนวนหนึ่งมีค่าเท่ากับอีกจำนวนหนึ่ง เช่น 220 และ 284 เป็นจำนวนเชิงมิตร เนื่องจากตัวประกอบแท้ของ 220 คือ 1, 2, 4, 5, 10, 11, 20, 22, 44, 55 และ 110 ซึ่งมีผลบวกเป็น 284 และตัวประกอบแท้ของ 284 คือ 1, 2, 4, 71, และ 142 ซึ่งมีผลบวกเป็น 220

สูตรทั่วไปในการหาจำนวนเชิงมิตรคือ ถ้า

เมื่อ n > 1 เป็นจำนวนเต็มบวก และ p, q, r เป็นจำนวนเฉพาะ แล้ว 2"pq" and 2"r" จะเป็นจำนวนเชิงมิตร

ตัวอย่างจำนวนเชิงมิตร 5 คู่แรกคือ
ธนบัตร 5 บาท

ธนบัตร 5 บาท เป็นธนบัตรของสกุลเงินบาท เริ่มออกใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว วันที่ 24 มิถุนายน 2512 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงพิมพ์ ผู้ที่ไปร่วมงานจะได้รับธนบัตรชนิด 5 บาท และ 10 บาท เป็นที่ระลึก มีข้อความพิมพ์อยู่ที่หน้าธนบัตรว่า “ที่ระลึกการ เปิดโรงพิมพ์ธนบัตร ธนาคารแห่งประเทศไทย 24 มิถุนายน 2512”
ไวเบรเตอร์

ไวเบรเตอร์ () เป็นอุปกรณ์ใช้ในการนวดและการช่วยตัวเองสำหรับผู้หญิง มีหลายลักษณะรวมถึงลักษณะแท่งพลาสติก หรือเป็นรูปไข่ใช้สำหรับสำเร็จความใคร่ในผู้หญิงโดยการสอดใส่เข้าไปในช่องคลอด หรือทวารหนัก โดยจะมีการติดตั้งมอเตอร์สั่นเพื่อเพิ่มโอกาสในการถึงจุดสุดยอดในผู้หญิงมากขึ้น
เปอตีโมะนิ

เปอตีโมะนิ หรือ พุชชิโมะนิ (; ) คือกลุ่มนักร้องย่อยอย่างเป็นทางการกลุ่มที่สองของกลุ่มนักร้องหญิงเจ-ป็อป "มอร์นิงมุซุเมะ" แนวเพลงหลักของกลุ่มย่อยกลุ่มนี้จะเป็นเพลงที่มีจังหวะเร็วให้ความรู้สึกสนุกสนาน

เปอตีโมะนิ ก่อตั้งขึ้นมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ด้วยจำนวนสมาชิกที่มาจากกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะทั้งหมด 3 คน ได้แก่ เค ยาซูดะ, ซายากะ อิจิอิ และมากิ โกะโต ซึ่งหลังจากที่ก่อตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมาไม่นาน พวกเธอก็ได้สร้างเพลงซิงเกิล "โจกตโตะ เลิฟว์" ออกมาเป็นเพลงแรก ซึ่งผลงานชิ้นนี้สามารถสร้างยอดขายได้เกิน 1 ล้านก๊อปปี้

หลังจากนั้นมา ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ซายากะ อิจิอิ ก็ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไปจากทั้งมอร์นิงมุซุเมะและเปอตีโมะนิ ทำให้สึงกุ โปรดิวเซอร์ของมอร์นิงมุซุเมะ ต้องนำเอาฮิโตมิ โยชิซาวะ เข้าเป็นสมาชิกแทน ทำให้เกิดเปอตีโมะนิรุ่นที่ 2 ขึ้นมา

ต่อมา เปอตีโมะนิได้ออกเพลงซิงเกิลมาอีก 3 เพลง พร้อมกับอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของพวกเธอที่ชื่อ "เซ็มบุ! พุชชิโมะนิ" ที่วางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 ผลงานอัลบั้มนี้ได้รวบรวมเอาเพลงซิงเกิลทุก ๆ เพลงของกลุ่มมาไว้ด้วยกันทั้งหมด รวมทั้งเพลงใหม่สามเพลงดังที่กล่าวมาอีกด้วย

ในปี พ.ศ. 2545 มากิ โกะโตได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไปจากทั้งมอร์นิงมุซุเมะและเปอตีโมะนิเป็นคนที่ 2 และในปีถัดมา เค ยาซูดะ ก็ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกจากกลุ่มไปอีกเป็นคนที่ 3 ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงตัวสมาชิกกันครั้งใหญ่ โดยสมาชิกที่เข้ามาใหม่สองคน ได้แก่ อายากะ คิมูระ (จากกลุ่มโคโคนัทส์มุซุเมะ) และมาโกโตะ โองาวะ จากมอร์นิงมุซุเมะ และผู้ที่ขึ้นมาดำรงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มแทนเค ยาซูดะ ก็คือ ฮิโตมิ โยชิซาวะ ทั้งหมดนี้ทำให้เกิดเปอตีโมะนิรุ่นที่ 3 ขึ้นมา แต่อย่างไรก็ตาม สมาชิกรุ่นนี้ก็ไม่ได้สร้างผลงานซิงเกิลใด ๆ มาเพิ่มเติมอีกเลย มีเพียงแต่งานเพลง "ว้าวว้าวว้าว" และเพลงโจกตโตะ เลิฟว์ ที่นำกลับมาร้องใหม่เท่านั้น ซึ่งทั้งสองเพลงได้ถูกรวบรวมเอาไว้ในซีดีชุด "พุชชิโมะนิ เบสท์" ด้วย

ใน พ.ศ. 2546 นี้เอง หลังจากที่มาโกโตะ โองาวะ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไปจากกลุ่มเพื่อไปเรียนภาษาอังกฤษในต่างประเทศ เปอตีโมะนิก็เข้าสู่ภาวะชะงักงันอย่างไร้กำหนด และไม่มีทีท่าว่าจะหวนกลับมาอีกเลย

ส่วนฮิโตมิ โยชิซาวะ ในปัจจุบันก็กำลังจะ 'สำเร็จการศึกษา' จากมอร์นิงมุซุเมะในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และจะเริ่มงานศิลปินเดี่ยวกับเฮลโล! โปรเจกต์ ในทันที
อำเภอศรีสัชนาลัย

อำเภอศรีสัชนาลัย เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดสุโขทัย

อำเภอศรีสัชนาลัยตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

"เมืองเชลียง" เป็นชื่อดั้งเดิมของเมืองศรีสัชนาลัย ส่วนอำเภอศรีสัชนาลัย ตั้งขึ้นเมื่อปีใดไม่ทราบแน่ชัด โดยดินแดนที่ราบลุ่มริมแม่น้ำยมและที่ลาดเชิงเขาพระศรีเขาใหญ่ เขาสุวรรณคีรี เขาพนมเพลิงเป็นพื้นที่เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐาน เนื่องจากมีแม่น้ำและภูเขาเป็นปราการล้อมรอบ นอกเหนือจากทำเลที่ตั้งแล้ว หากยังมีความอุดมสมบูรณ์จากแม่น้ำยมและคลองเล็กคลองน้อยที่ไหลเชื่อมโยงในพื้นที่ดังกล่าว จึงทำให้เกิดเป็นชุมชนก่อตัวขึ้นบริเวณนี้และเจริญรุ่งเรืองสืบมา

อำเภอศรีสัชนาลัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 148 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอศรีสัชนาลัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่