seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
น้ำมันจิ้งเหลน

น้ำมันจิ้งเหลน สินค้าหลอกลวง ที่วางขายอยู่ตามแผงลอยขายอุปกรณ์ทางเพศในกรุงเทพฯ มีมากย่านคลองถม โดยมักวางขายร่วมกับอุปกรณ์ทางเพศอื่นๆ เช่นขอบตาแพะ ยาทน โดยพ่อค้าคนขายมักอวดอ้างสรรพคุณว่า ใช้สำหรับนวดอวัยวะเพศชายให้มีขนาดใหญ่ขึ้น เป็นน้ำมันที่ได้จากการนำตัวจิ้งเหลน ซึ่งเป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กมาเคี่ยวจนได้น้ำมัน โดยวัยรุ่นไทยแถบภาคอีสานนิยมการเพิ่มขนาดอวัยวะเพศ ในการนำน้ำมันจิ้งเหลนมาทา

ในความจริงแล้วการเพิ่มขนาดองคชาติปัจจุบันไม่จำเป็นต้องใช้น้ำมันจิ้งเหลนแล้ว องคชาตินั้นมีลักษณะเป็นเนื้อเยื่อฟองน้ำที่มีความยืดหยุ่นซึ่งมีเส้นเลือดจำนวนมากไปหล่อเลี้ยงแล้วมีกล้ามเนื้อหูรูดกักเลือดไว้ไม่ให้เลือดไหลกลับเข้าสู่ร่างกาย การจะมีขนาดใหญ่ขนาดไหนนั้นขึ้นอยู่กับเนื้อเยื่อฟองน้ำว่าจะมีปริมาตรรับเลือดได้มากขนาดไหน การนวดนั้นจะทำให้เลือดไหลไปเลี้ยงบริเวณองคชาติได้ดีขึ้นขณะนวดควรเน้นให้เลือดไหลไปทางส่วนปลายโดยกันไม่ให้ย้อนกลับมาในร่างกายเพื่อให้เนื้อเยื่อโป่งพองขยายตัวขึ้นใช้เวลาประมาณสิบนาทีซึ่งหากต้องการให้เห็นผลต้องทำเป็นประจำ ไม่ควรใช้อุปกรณ์ต่างๆเช่นกระบอกสุญญากาศมาช่วยให้ขนาดเพิ่มขึ้นในเวลาอันรวดเร็วเพราะจะทำให้เนื้อเยื่อเสียหายแม้ขนาดจะเพิ่มขึ้นแต่กล้ามเนื้อหูรูดจะทำงานไม่สัมพันธ์กับขนาดที่เพิ่มขึ้นทำให้แข็งตัวไม่เต็มที่ ส่วนน้ำมันจิ้งเหลนนั้นเป็นแค่น้ำยาที่ใช้เพื่อให้การนวดสะดวกขึ้นดังนั้นปัจจุบัน ที่เรามีความเจริญมากขึ้น ของใช้รอบตัวเราก็สามารถใช้แทนได้เช่นสบู่ซึ่งเป็นของใช้ในชีวิตประจำวันอยู่แล้วซึ่งมีราคาไม่แพงและสะอาดอีกด้วย
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 32

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย (18 ธันวาคม พ.ศ. 2515 - 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516)

จอมพลถนอม กิตติขจร เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2515
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลตรี ศ.สิริโยธิน ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเนื่องจาก จอมพลถนอม กิตติขจร ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนสิงคโปร์ 2010 เป็นมหกรรมกีฬาระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในนครรัฐสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโอลิมเพียต (Olympiad) ที่ 29 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งแรก ซึ่งเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักจัดตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬา 3,531 คน อายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 204 แห่ง เข้าร่วมในการแข่งขัน 201 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา การตัดสินเลือกสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันมีการประกาศเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสียงของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้ง 105 คน

มีสิบเอ็ดนครแสดงความสนใจเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน แต่ท้ายที่สุดแล้วมีเก้านครที่สมัคร ห้าในเก้านครถูกเลือกมาในรอบคัดเลือก: เอเธนส์ (ประเทศกรีซ), กรุงเทพมหานคร, มอสโก (ประเทศรัสเซีย), สิงคโปร์และตูริน (ประเทศอิตาลี) รายชื่อนี้ถูกย่อลงไปเหลือเพียงสองนคร คือ สิงคโปร์และมอสโก เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในการประกาศถ่ายทอดทางโทรทัศน์จากเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ประกาศว่าสิงคโปร์ได้รับสิทธิเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน

กำหนดกีฬาที่ใช้แข่งขัน 26 ชนิด
โดเนตสค์

โดเนตสค์ () (ยูเครน: Донецьк, รัสเซีย: Доне́цк) เป็นเมืองในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน มีพื้นที่ 358 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,100,700 คน
เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550

เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550 เป็นการระเบิดของเหมืองซาสยาดโค ในเมืองโดเนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีสาเหตุจากการระเบิดของมีเทนบริเวณใต้ดินลึกกว่า 1,000 เมตร ปัจจุบันพบผู้เสียชีวิต 90 คน และมีผู้สูญหาย 10 คน
ภาษาคิเลกิ

ภาษาคิเลกิ (گیلکی ในภาษาเปอร์เซีย Gileki ในภาษาอังกฤษ) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดในจังหวัดกิลันและจังหวัดมาซันดารันในอิหร่าน แบ่งเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงตะวันตก ตะวันออก ตาบารี และกาเลชิ ใกล้เคียงกับภาษามาซันดารานี สำเนียงตะวันตกและตะวันออกของภาษานี้แบ่งแยกโดยแม่น้ำเวฟิด รุด มีผู้พูดมากกว่า 3 ล้านคนเมื่อ พ.ศ. 2536

โครงสร้างของภาษาคิเลกิใกล้เคียงกับภาษาซาซากีที่ใช้พูดในตุรกี มีความแตกต่างด้านไวยากรณ์ในการแสดงความเป็นเจ้าของและคำคุณศัพท์เมื่อเทียบกับภาษาเปอร์เซียคำคุณศัพท์และคำขยายนำหน้านามเช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียมาก ผู้พูดภาษานี้มักพูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาที่สอง

ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซีย รูปนามกริยาทั้งหมดลงท้ายด้วย -tən/-dən หรือ -V:n, เมื่อ V: สระเสียงยาว รูปปัจจุบันมักสัมพันธ์กับรูปนามกริยา ส่วนรูปอดีตจะเป็นรูปนามกริยาที่ตัด -ən หรือ -n 
มีกริยาประกอบเป็นจำนวนมากในภาษาคิเลกิ ซึ่งมีรูปแบบต่างจากกริยาโดยทั่วไป ส่วนใหญ่ ไม่ใช้คำอุปสรรค bV- และคำอุปสรรคปฏิเสธ nV- สามารถทำหน้าที่คล้ายอาคม -n-, โดยมาระหว่างอปสรรคและรากศัพท์ ดังนั้น จาก fagiftən, "ได้รับ", จะได้ รูปชี้เฉพาะปัจจุบัน fagirəm, แต่ เงื่อนไขปัจจุบันเป็น fágirəm, และรูปปฏิเสธของทั้งคู่เป็น fángirəm หรือ fanígirəm. รูปอดีตเป็น fángiftəm หรือ fanígiftəm.
ภาษาคิเลกิใช้ระบบของการกร่วมกับคำบุพบท มีสามการกคือ การกประธาน การกความเป็นเจ้าของ และการกกรรม 
มาก่อนคำที่ถูกขยายและมักลงท้ายด้วยการกแสดงความเป็นเจ้าของ
อริสรา กำธรเจริญ

อริสรา กำธรเจริญ ผู้ประกาศข่าว และ นักแสดงหญิงชาวไทย

อริสรา กำธรเจริญ หรือ ดร.อริสรา กำธรเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ระดับปริญญาบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง สาขาวิชาวิทยุและโทรทัศน์; พ.ศ. 2540) มหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน; พ.ศ. 2545) และดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาสื่อสารมวลชน; 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ปัจจุบัน ดร.อริสรา กำธรเจริญ เป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาบริหารการสื่อสาร คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2555 จนถึงปัจจุบัน ดร.อริสรา สมรสกับปกรณ์ วิภาตะวัติ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2545 มีลูกชาย 1 คน
เลดีโรส กิลแมน

เลดี้ โรส วินด์เซอร์ (Lady Rose Windsor) (โรส วิกตอเรีย บริจิตต์ หลุยส์ วินด์เซอร์ "เกิด" 1 มีนาคม พ.ศ. 2523) พระธิดาคนเล็กในดยุคแห่งกลอสเตอร์ และ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เลดี้ โรสเกิด ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี เขตแพดดิงตัน กรุงลอนดอน และเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนเซ็นต์จอร์จ เมืองแอสค็อต ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 22 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ

ในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำนักพระราชวังเคนซิงตันได้ออกประกาศการหมั้นหมายระหว่างเลดี้ โรส วินด์เซอร์ กับ จอร์จ กิลแมน บุตรชายของนายปีเตอร์ กิลแมน และ นางกิลเลียน กิลแมน หลังจากการอภิเษกสมรส เลดี้ โรสจะเปลี่ยนนามสกุลใหม่เป็น เลดี้ โรส กิลแมน
ขอบตาแพะ

ขอบตาแพะ หรือ ไอ้แกละ () เป็นอุปกรณ์ทางเพศอย่างหนึ่ง เป็นห่วงกลมมีขนติดอยู่รอบ ใช้สวมที่คอขององคชาตเวลาร่วมเพศ โดยมีความเชื่อว่าทำให้ช่วยเพิ่มความรู้สึกให้ผู้หญิงมากขึ้นขณะร่วมเพศ เพราะมีขนที่จะกระตุ้นที่ผิวผนังช่องคลอด

สาเหตุที่เรียกว่าขอบตาแพะ เนื่องจากสมัยแรกทำจากขอบตาแพะที่มีขนตารอบๆ ตัดออกมาตากแห้ง เวลาจะใช้ก็แช่น้ำให้อ่อนตัว ปัจจุบันดัดแปลงทำจากยางหนังสติ๊กผูกเป็นปมๆ ด้วยขนหางม้า หรือไนลอน

ปัญหาการใช้ คือ อาจมีการถลอกที่ผิวช่องคลอด และมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างภายใน ทำให้มีการอักเสบติดเชื้อ มีตกขาว
หอประชุมกองทัพเรือ

หอประชุมกองทัพเรือ () เป็นหอประชุมที่ตั้งอยู่ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา ติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร

ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือ ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารหอประชุมขนาดใหญ่ ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีภูมิทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่งดงาม และอยู่ตรงข้ามกับหมู่พระมหาปราสาท และพระบรมมหาราชวัง ซึ่งมีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมและศิลปวัฒนธรรม เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำ และชมกระบวนเรือพระราชพิธี ของผู้นำเขตเศรษฐกิจ จำนวน 21 ประเทศ และผู้เข้าร่วมประชุมเอเปค 2003 รวมทั้งผู้บริหารภาครัฐ และภาคเอกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ

โดยกระทรวงกลาโหมได้อนุมัติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้กองทัพเรือดำเนินการว่าจ้าง บริษัท ถิรสิทธิ์ จำกัด ในการก่อสร้างอาคารหอประชุมกองทัพเรือ เป็นเงินจำนวน 305,109,000.03 บาท ซึ่ง กองทัพเรือ ได้มอบอำนาจให้ พลเรือโทพีรศักดิ์ วัชรมูล ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือ ฝ่ายยุทธบริการ (ในขณะนั้น) เป็นผู้แทนกองทัพเรือในการลงนามในสัญญาจ้างก่อสร้างดังกล่าว เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 และเริ่มงานก่อสร้างใน วันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 รวมทั้ง ได้มีการวางศิลาฤกษ์อาคาร ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ในขณะนั้น) เป็นประธานในพิธี
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์

ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ (; ) เป็นวิดีโอเกมรวมของนินเทนโด จัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยสะโตะรุ อิวะตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโร ซากุราอิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005
โรงเรียนบ้านหัวหาด

โรงเรียนบ้านหัวหาด เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านหัวหาด ตั้งอยู่ที่ บ้านหัวหาด ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านหัวหาดเป็นโรงเรียนในกลุ่ม คุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา

โรงเรียนบ้านหัวหาดได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายอนันต์ เอี่ยมสรรพางค์ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายอำนวย คงอินทร์ ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหัวหาด

โรงเรียนบ้านหัวหาด เดิมชื่อว่า โรงเรียนวัดป่าสักเรไร หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2482 โดยนายอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นผู้จัดตั้ง ในระยะแรกของการก่อตั้งได้อาศัยศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรเป็นสถานที่เรียน โดยเปิดทำการสอน ตั้งแต่ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ มีนายอนันต์ เอี่ยมสรรพางค์ เป็นครูใหญ่คนแรก " (ได้อาศัยเรียนอยู่ที่ศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรจนถึง พ.ศ. 2504 จึงย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน) "

ปี พ.ศ. 2482 นายอนันต์ เอี่ยมสรรพพางค์ ได้จับจองที่ดินเป็นของโรงเรียนตามหนังสือ สค.1 หมายเลขที่ 233 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 และได้ทำการขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุเลขทะเบียนที่ 27075

ปี พ.ศ. 2490 ทางราชการให้ นายเสงี่ยม มีปิ่น มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่

ปี พ.ศ. 2492 ทางราชการให้ นายเชือน เพาะโภชน์ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่

ปี พ.ศ. 2498 นายหลง ฟักสด กำนันตำบลคุ้งตะเภา ได้สร้างอาคารเรียนถาวรให้ 1 หลัง มุงสังกะสี พื้นเป็นไม้กระดาน มีฝาและฝ้า จำนวน 3 ห้องเรียน กับห้องมุขอีก 1 ห้อง คิดเป็นเงิน 40,000 บาท โดยขอเข้าทำประโยชน์ในที่น้ำไหลทรายมูลของโรงเรียนมีกำหนด 18 ปี (พ.ศ. 2504 - 2521)

วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ได้ย้ายการเรียนการสอนจากวัดป่าสักเรไรมาเรียนที่อาคารเรียนใหม่ โดยนายปรีชา มั่นหมาย ศึกษาธิการอำเภอเมืองอุตรดิตถ์มาเป็นประธานเปิดอาคารเรียน

เดือนกันยายน พ.ศ. 2506 ได้รับอนุญาตจากทางราชการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก โรงเรียนวัดป่าสักเรไร มาเป็นชื่อ โรงเรียนบ้านหัวหาด จนถึงปัจจุบัน

โรงเรียนบ้านหัวหาด ตั้งอยู่ที่ บ้านหัวหาด ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุ มีพื้นที่ 32 ไร่เศษ

มีอาณาเขตโรงเรียนดังนี้เดิมมีเนื้อที่ทั้งหมด 17 ไร่ 2 งาน ต่อมาพื้นที่ดินฝั่งที่ติดกับลำน้ำน่านพัดพังทลายลง เนื่องจากน้ำท่วมทุกปี ทำให้ที่ดินทางเหนือเกิดเป็นที่น้ำไหลทรายมูล เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน ปรากฏว่ามีเนื้อที่โดยประมาณ 34 ไร่เศษ

สามารถติดต่อโรงเรียนบ้านหัวหาดได้โดยทางโทรศัพท์เลขหมาย 0-5544-8086
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

ตราแผ่นดินหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม ภายในโล่มีรูปแกะกำลังยืนบนหมู่เกาะ เป็นการแสดงถึงปัจจัยหลักทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะ ใต้ภาพมีรูปเรือโบราณกำลังแล่นบนแถบคลื่นลายขาว นำเงิน ถัดลงมามีแถบโบว์สีนำตาลพร้อมเขียนคำขวัญว่า"Desire the Right" หมายถึง "ปรารถนาความยุติธรรม" คนที่กล่าวคำอ้างนี้คืออังกฤษ
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2528 ก่อนหน้านี้เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชขึ้นอยู่กับหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และใช้ตราแผ่นดินเดียวกัน ก่อนหน้า พ.ศ. 2505 เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชใต้ใช้ตราแผ่นดินของเขตปกครองแอนตาร์กติกของอังกฤษ

ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชเป็นรูปโล่อาร์ม พื้นโล่เป็นลายตราหมากรุกสีขาวและสีน้ำเงิน มีสามเหลี่ยมหัวควำพื้นเขียว ในสามเหลี่ยมมีสิงโตอังกฤษสีเหลืองหันหน้าไปทางซ้ายด้านเสาธงยืนถือคบเพลิงสีเหลือง และมีดาวเหลือง 6 แฉก 2 ดวงวางที่มุมบนทั้ง 2 มุมของสามเหลี่ยม ด้านข้างโล่อาร์มมีสัตว์2ตัวยืนอยู่บนพื้นเกาะ โดยด้านซ้ายมีรูปแมวนำยืนบนโขดหินและด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นหิมะ เหนือรูปโล่อาร์มมีส่วนหัวของชุดเกราะนักรบโบราณพร้อมมีกวางป่ายืนบนส่วนหัวของชุดเกราะ ใต้รูปมีแถบโบว์สีเหลืองเขียนคำขวัญประจำชาติว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า"นำสิงโตปกป้องแผ่นดินของเรา"
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ซึ่งเป็นรูปโล่ลายตาหมากรุกสีฟ้าสลับขาว ภายในมีรูปสิงโตสีทองถือคบเพลิงล้อมด้วยดาวหกแฉก 2 ดวงในสามเหลี่ยมหัวกลับสีเขียว ด้ายซ้ายของโล่มีรูปแมวน้ำยืนบนโขดหิน ด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นน้ำแข็ง คอยประคองโล่ไว้ทั้งสองด้าน เบื้องบนของโล่มีรูปเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยแพรสีขาวและน้ำเงิน ส่วนศีรษะนั้นเป็นรูปกวางเรนเดียร์ยืนบนภูเขา เบื้องล่างของตรามีแพรแถบสีเหลืองประดับคำขวัญภาษาละตินว่า "Leo Terram Propriam Protegat" แปลว่า ให้สิงโตพิทักษ์แผ่นดินของตน

ธงดังกล่าวนี้ได้มีประกาศให้ใช้ได้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เมื่อมีการจัดตั้งดินแดนแห่งนี้ขึ้น โดยแยกเขตการปกครองส่วนหนึ่งมาจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งภาพของตราแผ่นดินที่ปรากฏในธงเวลานั้นมีขนาดเล็กกว่าในปัจจุบันและบรรจุไว้ในรูปวงกลมสีขาวอีกชั้นหนึ่ง ต่อมาในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2545 จึงได้แก้ให้ขนาดของตราใหญ่ขึ้น และยกเอาวงกลมสีขาวออกเสีย ดังที่ปรากฏการใช้ในปัจจุบันนี้ ธงนี้กำหนดไว้สำหรับใช้ชักบนอาคารทำการของรัฐบาลและฐานสำรวจทางวิทยาศาสตร์ของคณะสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร (British Antarctic Survey)

สำหรัฐธงของผู้ว่าการเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ก็มีลักษณะเช่นเดียวกับผู้ว่าการอาณานิคมแห่งอื่นของสหราชอาณาจักร กล่าวคือ ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินของอาณานิคมเป็นสัญลักษณ์ โดยเมื่อแรกใช้ธงนี้ในปี พ.ศ. 2535 ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชที่ปรากฏในธงมีเฉพาะรูปโล่กลางดวงตราเท่านั้น ต่อมาจึงได้แก้ไขให้ใช้ภาพตราแผ่นดินอย่างเต็มตัวกลางธงในปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้เมื่อผู้ว่าการเดินทางมาตรวจเยี่ยมดินแดนเท่านั้น
ภาษาอัสตูเรียส

ภาษาอัสตูเรียส เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ พูดในแคว้นอัสตูเรียส ในประเทศสเปน มีผู้พูดประมาณ 450,000 คน
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส

วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอัสตูเรียส เริ่มสร้างเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียสมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (พฤศจิกายน 2550)
อำเภอชุมพลบุรี

ชุมพลบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

การตั้งบ้านเมืองชุมพลบุรีโดยสังเขป ได้กล่าวไว้ว่า พระยาสุรินทร์ภักดีศรีไผทสมันต์ (ม่วง) เจ้าเมืองสุรินทร์ กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขอตั้งบ้านทัพค่ายเป็นเมืองชุมพลบุรี และโปรดเกล้าฯ ให้พระวิเศษราชา ผู้ช่วยราชการเมืองสุรินทร์ เป็นเจ้าเมือง ราชทินนามที่ "พระฤทธิรณยุทธ" (ต้นตระกูลฤทธิรณในปัจจุบัน) อำเภอนามชุมพลบุรีนั้น โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเมืองตามพระนามข้าหลวงใหญ่ต่างพระองค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ กรมหลวงมีสรรพสิทธิประสงค์ (พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2427 เป็นต้นมา รวมเป็นเมืองอยู่ 10 ปี

ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 ข้าหลวงประจำจังหวัดสุรินทร์ได้พิจารณาเห็นว่า บ้านเมืองมีความเจริญก้าวหน้าเป็นอันมาก การคมนาคมสะดวกขึ้น จึงกำหนดการเปลี่ยนแปลงการปกครองใหม่ โดยแยกตำบลพรหมเทพจากอำเภอชุมพลบุรีไปขึ้นต่ออำเภอท่าตูม ทำให้อำเภอชุมพลบุรีเป็นอำเภอเล็ก มีพลเมืองน้อย หาสมควรที่จะอยู่ในฐานะเป็นอำเภอไม่ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยุบอำเภอชุมพลบุรีเป็น กิ่งอำเภอชุมพลบุรี เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2480 และอยู่ในการปกครองของอำเภอท่าตูม

ต่อมาเห็นว่ากิ่งอำเภอชุมพลบุรีเป็นเมืองสงบ ไม่มีโจรผู้ร้ายชุกชุมเหมือนกับอำเภออื่น ๆ ประกอบกับประชาชนก็อยู่เป็นสุข อุดมสมบูรณ์ ประชาชนจากถิ่นอื่นก็อพยพเข้ามาทำกินมากขึ้นและตั้งถิ่นฐานมั่นคง สภาพทั่วไปเจริญขึ้นมาก จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอชุมพลบุรี ตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496

อำเภอชุมพลบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอชุมพลบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 122 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอชุมพลบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอท่าตูม

ท่าตูม เป็นอำเภอหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัดสุรินทร์ชุมชนอำเภอท่าตูมเป็นชุมชนเก่าแก่ดั้งเดิมตั้งแต่ปลายสมัยเจนละ (ยุคศตวรรษที่ 12-13) ที่มีการปกครองที่อิสานปุระ (สุรินทร์) เมื่อสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ประกาศลัทธิเทวราชาและสถาปนาอาณาจักรอังกอร์ ได้มีการแผ่ขยายการปกครองออกไปอย่างกว้างขวาง การนับถือเทวนิยมดังกล่าว จะมีการสร้างเทวสถานในการประกอบพิธี และปราสาทที่พำนักของผู้แสวงบุญทั่วไป ในการไปมาหาสู่ระหว่างเมืองสำคัญต่าง ๆ ในสมัยนั้นจะติดต่อกันทั้งในทางบกและทางน้ำซึ่งเป็นไปในรูปแบบของการส่งส่วย การส่งเครื่องราชบรรณาการ การแลกเปลี่ยนผลิตผลการค้าขาย ตลอดจนการยกกองทัพไปรบ การติดต่อระหว่างเมืองในแดนอีสานตอนล่าง จึงเป็นทางเรือเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งในการล่องเรือดังกล่าวตามแม่น้ำนั้นจะมีการติดต่อทางด้านนครจำปาศักดิ์ ปากเซ และฝั่งแม่น้ำโขง (เจนละบก) และทางด้านนครธม นครวัด กำปงจาม กำปงฉนังมาตามลำน้ำ เพื่อติดต่อเมืองพิมาย

จากการเดินทางรอนแรมมาถึงที่ตั้งบริเวณอำเภอท่าตูมในปัจจุบัน คณะเดินทางได้มาตั้งค่ายพักแรมที่บริเวณริมฝั่งที่มีต้นมะม่วงใหญ่ จึงได้ตั้งค่ายพักแรมและสร้างเป็นที่พักชั่วคราว และเรียกที่พักแรมนี้ว่า "กำปงสวาย" (ท่ามะม่วง) ชุมชนกำปงสวายได้ดำรงอยู่เรื่อยมาแม้ว่าเมื่ออาณาจักรเจนละและขอมโบราณจะเสื่อมอำนาจลง จนเมื่อสมัยรัชกาลที่ 2 และรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีการรบพุ่งกันระหว่างไทยกับกัมพูชาอีก ไทยได้อพยพชาวกัมพูชาบางส่วนเข้ามาในประเทศไทย ชาวกัมพูชาที่มีเชื้อสายเดิมก็ได้อพยพมาอยู่ในชุมชนกำปงสวายนี้ ได้เปลี่ยนมาเป็น "พงสวาย" ในปัจจุบัน (หมู่ที่ 13 ตำบลท่าตูม) ประมาณปี พ.ศ. 2330 อำเภอท่าตูมได้มีการอพยพมาบริเวณปากน้ำมูลและชี มาบรรจบกันโดยชาวกูย (ส่วย) ซึ่งอพยพมาจากแคว้นจำปาศักดิ์เป็นพวกที่รักสงบ รักธรรมชาติ มีความชำนาญในการเลี้ยงช้างและการเกษตร เห็นว่าบริเวณดังกล่าวมีต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นอาหารของช้างมาก มีทำเลเลี้ยงช้างเหมาะสม จึงได้อพยพมาอาศัยอยู่บริเวณนั้น และเรียกบริเวณนั้นว่า "กระโพ" (ตำบลกระโพในปัจจุบัน)

ในสมัยรัชกาลที่ 5 บริเวณอำเภอท่าตูมได้ยกขึ้นเป็น อำเภอสุรพิน และขึ้นอยู่กับเจ้าเมืองขุขันธ์ ปี พ.ศ. 2452 ทางราชการเห็นว่าอำเภอสุรพินอยู่ห่างจากเมืองขุขันธ์เป็นระยะทางไกลมาก สร้างความลำบากให้แก่ข้าราชการและราษฎรไปติดต่อราชการ จึงได้พิจารณาให้อำเภอสุรพินมาขึ้นต่อเจ้าเมืองสุรินทร์ และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภออุดรสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2454 ครั้งแรกให้ขึ้นอยู่กับอำเภอเมืองสุรินทร์ มีหลวงแพ่งเป็นนายอำเภอคนแรก ต่อมาปี พ.ศ. 2456 ได้มีการตั้งอำเภออุดรสุรินทร์บริเวณริมฝั่งแม่น้ำมูล บ้านกำปงสวาย แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2465 ขุนสุรสิทธิ์ สาราการ (พิน จรัณยานนท์) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายอำเภอคนแรก เมื่อเทศาภิบาลได้ตรวจงานอำเภอและชมทิวทัศน์ในแม่น้ำที่แพหน้าที่ว่าการได้พลาดตกลงน้ำเสียงดังตูม ชาวบ้านจึงเรียกท่าแห่งนั้นว่า "ท่าตูม" และเนื่องจากท่าแห่งนั้นเป็นที่ตั้งอำเภอด้วย จึงเรียกที่ว่าการอำเภอท่าตูมมาจนติดปาก

ต่อมาสมัยสงครามเอเชียบูรพา (พ.ศ. 2498) ทางราชการมีคำสั่งให้อำเภอจัดทำสนามบินฉุกเฉิน อำเภอได้แผ้วถางที่สาธารณะ หมู่ที่ 7 ตำบลท่าตูมเป็นสนามบิน หลังจากสิ้นสงครามทางคณะกรรมการอำเภอเห็นว่า ที่ว่าการอำเภอดั้งเดิมอยู่กลางชุมชนมีความแออัดคับแคบ ขยายส่วนราชการต่าง ๆ ไม่ได้ จึงได้ย้ายมาตั้งที่สนามบิน (บริเวณอำเภอปัจจุบัน) และเนื่องจากการเรียกกันจนติดปากว่าอำเภอท่าตูม จึงได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภออุดรสุรินทร์มาเป็น อำเภอท่าตูม

อำเภอท่าตูมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอท่าตูมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 165 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอท่าตูมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอจอมพระ

จอมพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

อำเภอจอมพระเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอท่าตูม ต่อมาได้ยกฐานะตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2502 โดยใช้ชื่อของตำบลจอมพระตั้งเป็นชื่อของกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอจอมพระ ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2508 ได้มีพระราชฏีกาให้ยกฐานะเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอจอมพระ ที่มาของชื่อ "จอมพระ" นี้ ไม่สามารถค้นหาหลักฐานอ้างอิงได้แน่นอน เป็นแต่เพียงตำนานของชาวบ้านได้เล่าขานสืบต่อมา ย้อนหลังไปเมื่อประมาณ 329 ปีเศษ มีชนเผ่าหนึ่งขนานนามตนเองว่า "ส่วย" ได้อพยพมาจากเมืองอัตตะปือแสนปาง (ในแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาวในปัจจุบัน) มาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนในแถบอำเภอจอมพระ บ้านจอมพระในปัจจุบัน ณ ที่แห่งนี้ ได้พบปราสาทหินศิลาแลงซึ่งมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน เมื่อได้พบสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพบูชาเช่นนี้ ชาวบ้านจึงได้ขนานนามชื่อหมู่บ้าน "จอมพระ" ปราสาทหินดังกล่าวปัจจุบันถือว่าเป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอ ในบริเวณดังกล่าวมีสำนักสงฆ์ตั้งอยู่เรียกว่า "วัดป่าจอมพระ"

อำเภอจอมพระตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอจอมพระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 105 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอจอมพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอกาบเชิง

กาบเชิง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

กาบเชิง ภาษาพื้นเมืองสุรินทร์หรือภาษาเขมรเรียก "กาบจืง" (กาบ = ฟัน, จืง = เท้า) ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันเท้า" ที่มาจะเป็นประการใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานได้ว่าผู้คนที่มาบุกเบิกแผ้วถางป่าซึ่งรกชันเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่นี้ บังเอิญมีคนโดนมีดหรือขวานพลาดมาฟันเท้าหลายคนในช่วงบุกเบิกนั้น จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่าบ้านกาบเชิงในเวลาต่อมา

บ้านกาบเชิงซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกาบเชิงในปัจจุบัน เป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานมากว่า 200 ปีมาแล้ว โดยในช่วงแรกขึ้นกับตำบลด่าน อำเภอสังขะ และต่อมา

อำเภอกาบเชิงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอกาบเชิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 86หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอกาบเชิงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอสำโรงทาบ

สำโรงทาบ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

อำเภอสำโรงทาบตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอสำโรงทาบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 100 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอสำโรงทาบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่

โรงเรียนมัธยมศึกษา

โรงเรียนประถมศึกษาและขยายโอกาส
สำโรงทาบ 1

สำโรงทาบ 2

โรงเรียนกีฬา

โรงเรียนเอกชน
อำเภอศีขรภูมิ

ศีขรภูมิ [สี-ขอ-ระ-พูม] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

อำเภอศีขรภูมิตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอศีขรภูมิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 228 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอศีขรภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองสุรินทร์

เมืองสุรินทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

อำเภอเมืองสุรินทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอเมืองสุรินทร์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 21 ตำบล 289 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอเมืองสุรินทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 22 แห่ง ได้แก่โรงเรียนบ้านประสิทธิ์ธนู (ปอเกีย – พลิน อุทิศ 2)

โรงเรียนบ้านคอโค
นายเสนอ มูลศาสตร์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์
ซันตามาเรียเดลโปโปโล

ซันตามาเรียเดลโปโปโล () เป็นโบสถ์ออกัสติเนียนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงโรม ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของปีอัซซาเดลโปโปโล ซึ่งเป็นจัตุรัสที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงโรม อยู่ระหว่าง Porta Flaminia (หนึ่งในประตูของกำแพง Aurelian และเป็นจุดเริ่มต้นของ Via Flaminia ซึ่งเป็นเส้นทางสู่ "Ariminum" และเป็นเส้นทางสู่ทิศเหนือที่สำคัญที่สุดของโรมยุคโบราณ) และสวน Pincio

ในปี พ.ศ. 1642 สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 โปรดให้สร้างวิหารเพื่อสักการะแด่พระแม่มารีขึ้นเหนือสุสานของตระกูล Domitia ด้วยเหตุที่ประชาชนชาวโรมได้บริจาคเงินสมทบทุนก่อสร้างวิหาร จึงได้ชื่อว่า "เดล โปโปโล (del Popolo : แห่งประชาชน) " แต่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ชื่อ "โปโปโล" นั้นมีที่มาจากคำในภาษาละตินคำว่า "populus" ซึ่งหมายถึง ต้นสน (Poplor) และอาจอ้างอิงถึงต้นไม้ที่ยืนต้นอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนั้น ต่อมาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ทรงยกฐานะของวิหารแห่งนี้ให้เป็นโบสถ์ และประทานให้แก่คณะออกัสติเนียน ซึ่งเป็นคณะผู้ดูแลโบสถ์มาจนถึงปัจจุบัน

ช่วงปี พ.ศ. 2015-2020 Baccio Pontelli และ Andrea Bregno ได้รับมอบหมายจากสมาคม Lombards of Rome ให้บูรณะโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโลขึ้นใหม่ ผลจากการบูรณะครั้งนี้ส่งผลให้โบสถ์แห่งนี้เป็นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมยุคเรอเนสซองค์แบบอิตาลี ต่อมาในปี พ.ศ. 2198-พ.ศ. 2203 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 โปรดให้จานลอเรนโซ เบร์นินีปรับปรุงส่วนด้านหน้าของโบสถ์ เพื่อปรับเปลี่ยนจากโบสถ์เรอเนสซองค์ให้เป็นโบสถ์แบบบารอคที่มีความทันสมัยมากขึ้น
ภายในโบสถ์เป็นที่ตั้งของวิหาร Cerasi ซึ่งเป็นบริเวณที่เก็บรักษาภาพเขียน 2 ภาพของคาราวัจโจ คือ "Cruxifixion of St. Peter" และ "Conversion on the Way to Damascus" รวมทั้งภาพ Assumption of the Virgin ของ Annibale Carracci และในบริเวณอื่นๆยังเป็นที่เก็บรักษาภาพเขียนปูนเปียกของ Pinturicchio รูปสลักของ Andrea Bregno และจานลอเรนโซ เบร์นีนี ("Habakkuk and the Angel" และ "Daniel and the Lion") และยังเป็นที่ตั้งของวิหารชิจิ ซึ่งเป็นวิหารส่วนตัวของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจ ออกแบบโดยราฟาเอล ซานตี ส่วนโดมเป็นภาพโมเสกประดับโดยราฟาเอลเป็นภาพของการสร้างโลก

หลังจากการปรับปรุงของเบร์นีนี โบสถ์แห่งนี้ได้กลายเป็นสถานที่ฝังศพที่เป็นที่นิยมในบรรดาคนรวยของกรุงโรม ในจำนวนนั้นมีสุสานของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจิ และพระคาร์ดินัล Savo Millini รวมอยู่ด้วย