seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คริสโตเฟอร์ ลี

เซอร์ คริสโตเฟอร์ แฟรงก์ คารานดีนี ลี, CBE, CStJ (27 พฤษภาคม ค.ศ. 1922 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 2015) เป็นนักแสดง นักร้อง และนักประพันธ์ชาวอังกฤษ ลีเริ่มต้นการแสดงในบทตัวร้ายและเป็นที่รู้จักที่สุดในฐานะนักแสดงบทแดรกคูลาในภาพยนตร์หลายเรื่องของค่าย Hammer Lee บทการแสดงอื่นๆ ได้แก่  Francisco Scaramanga ในภาพยนตร์ 007 เพชฌฆาตปืนทอง (ค.ศ. 1974), ซารูมานในภาพยนตร์ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (ค.ศ. 2001– ค.ศ.2003) และภาพยนตร์ชุด เดอะฮอบบิท ตลอดจนบทเคานต์ดูกูในภาพยนตร์ 2 ภาคหลังของสตาร์ วอร์ส (ค.ศ. 2002 และค.ศ. 2005).

คริสโตเฟอร์ ลี ได้รับตำแหน่ง Knight Bachelor ในฐานะนักแสดงและการการบริจาคการกุศลต่างๆ ในปี 2009 ลียังได้รับรางวัลจาก The BAFTA Fellowship , ในปี 2011 ลี ได้รับรางวัลจาก The BFI Fellowship ในปี 2013 ลีได้พิจารณาแล้วว่าการแสดงที่ดีของเขาคือการได้เล่นเป็น Muhammad Ali Jinnah ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของปากีสถานในภาพยนตร์ "Jinnah" (ค.ศ. 1998) และผลงานการแสดงภาพยนตร์แนวสยองขวัญที่ดีของเขา "The Wicker Man" (ค.ศ. 1973)

และยังถูกจดจำในฐานะบทบาทสำหรับเสียงอันทรงพลังของเขา , ลียังเป็นที่รู้จักสำหรับความสามารถในด้านร้องเพลง , เขายังอัดเพลงโอเปร่าและแนวเพลงอื่นๆในระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1986 ถึง ค.ศ. 1998 และอัลบั้มสตูดิโอของลี "Charlemage : By The Sword And The Cross" ที่ถูกวางจำหน่ายในปี 2010 ซึ่งมีแนวเพลง symphonic metal ลียังได้รับร่วมงานกับวงดนตรีเมทัลจำนวนมาก ตั้งแต่ปี 2005 ผลงานเพลง เฮฟวี่เมทัล อัลบั้ม "Charlemagne : The Omens of Death" ของลีเองก็ได้ถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ลียังได้รับเกียรติยศ Spirit of Metal จากนิตรสาร Metal Hammer ในปี 2010 ในงานโกลเด้น ก็อต อวอร์ต

เซอร์ คริสโตเฟอร์ ลี ถึงแก่กรรมในวัย 93 ปี เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ที่โรงพยาบาลเชลซีแอนด์เวสต์มินสเตอร์ ในกรุงลอนดอน หลังจากเข้ารับการรักษาโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจและภาวะหัวใจล้มเหลว

คริสโตเฟอร์ แฟรงก์ คารานดีนี ลี เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1922 ที่ Belgravia , Westminster , ลอนดอน บุตรชายของพันโท เจฟเฟอรรีย์ ทรอลลัพ ลี (1879 - 1941) และเป็นกองพลปืนไรเฟิลรักษาพระองค์ที่ 60 และภรรยาของเขา , เคาทอีส เอสเทล มาเรีย (1889 - 1981) พ่อของลีได้เข้าร่วมในสงคราม สงครามลวง และ สงครามโลกครั้งที่ 1 แม่ของลีเป็นชาวเอ็ดเวริ์ดซึ่งยังเป็นคนวาดภาพ เซอร์ จอห์น ลาเวอรี่
พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ (หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์)

มหาอำมาตย์ตรี พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ (หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) อดีตรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และอดีตสมาชิกวุฒิสภา

พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 ที่จังหวัดพระนคร เป็นโอรสของหม่อมเจ้าเข็ม อิศรศักดิ์ พระโอรสในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ

ได้รับพระราชทานแต่งตั้งเป็น หม่อมอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 แล้วเลื่อนเป็น พระยาอิศรพันธ์โสภณ แล้วเลื่อนเป็น พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ถึงแก่กรรมเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 อายุ 84 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2501 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส

พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475) ขณะมีอายุได้ 59 ปี ซึ่งถือว่าเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก ทั้งที่มิได้เป็นหนึ่งในคณะผู้ร่วมเปลี่ยนแปลงการปกครอง ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) เมื่อ พ.ศ. 2476 และต่อมาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)

ต่อมาในเหตุการณ์กบฏพระยาทรงสุรเดช เมื่อ พ.ศ. 2481 พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการกบฎเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง จึงถูกนำตัวขึ้นสู่การพิพากษาของศาลพิเศษที่ถูกจัดตั้งขึ้นในการนี้โดยเฉพาะ และถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2482 โดยก่อนหน้านั้นในเหตุการณ์กบฏบวรเดช เมื่อ พ.ศ. 2476 ก็ถูกเพ่งเล็งมาก่อนแล้วว่าให้การดูแลเอาใจใส่นักโทษเป็นพิเศษในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ก่อนจะได้รับการนิรโทษกรรมในยุครัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ เมื่อปี พ.ศ. 2487 ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง และได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกพฤติสภาชุดที่ 2 (วุฒิสภา) หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2490 และพ้นจากตำแหน่งไปหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2494 และได้วางมือทางการเมืองในที่สุด แต่ก็ยังคงติดตามการเปลี่ยนแปลงของบ้านเมืองมาตลอดจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรม
สถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รูเซ็นทรัล

สถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รูเซ็นทรัล (, JB Sentral) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ใจกลางของเมืองยะโฮร์บาห์รู ประเทศมาเลเซีย เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เพื่อใช้งานแทนที่ สถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รู ซึ่งอยู่ห่างไปประมาณ 200 เมตรทางทิศใต้ สถานีรถไฟแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับอาคารสุลต่านอิสกันดาร์ และศูนย์การค้าต่าง ๆ

สถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รูเซ็นทรัล มีขบวนรถไฟระหว่างเมืองวิ่งให้บริการ 7 ขบวนต่อวัน โดยมีขบวนรถไฟวิ่งจากสถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท, สถานีรถไฟเกอมัส, สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์, สถานีรถไฟกัวลาลิปิส, สถานีรถไฟตุมปัต ผ่านสถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รูเซ็นทรัล และไปสิ้นสุดที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์ ประเทศสิงคโปร์

นอกจากนี้ สถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รูเซ็นทรัล ยังทำหน้าที่เสมือนจุดผ่านแดนมาเลเซีย–สิงคโปร์ และมีแผนที่จะพัฒนาสถานีรถไฟยะโฮร์บาห์รูเซ็นทรัล ให้เป็นสถานีขนส่งหลักของเมืองอีกด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี

ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี () เป็นท่าอากาศยานนานาชาติบนเกาะลังกาวี รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองปาดังมัตซิราต ระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทางระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี–ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ประมาณ 1 ชั่วโมง

ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี นับว่าเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งบนเกาะลังกาวี เพราะมักถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการเรือ การบินและอวกาศนานาชาติ

สถิติปี ค.ศ. 2009 มีผู้โดยสารมาใช้บริการ 1,539,271 คน จำนวนเที่ยวบิน 39,815 เที่ยว

วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ในงานนิทรรศการ ระหว่างการแสดงฝูงบิน มีนายทหารอากาศคนหนึ่ง ได้กระโดดลงมาและจมน้ำตาย คาดว่าเกี่ยวข้องกับการก่อการร้าย

ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 ภายหลังจากที่มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 หายสาปสูญ มีการสันนิษฐานว่าเครื่องบินได้มุ่งหน้ามาที่เกาะแห่งนี้ แทนที่จะมุ่งหน้าไปยังท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง
แอ ม่วงดี

แอ ม่วงดี หรือนายอิสไมแอน เกิดที่ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้เข้ามาเรียนหนังสือในพระนครที่โรงเรียนอันยุมันอิสลาม และหัดมวยไทยกับครูซัน มหานาค เขาขึ้นชกแบบคาดเชือกเป็นครั้งแรกเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2466 ชนะน็อค แฉล้ม เสาวคนธ์ ยก 2 ที่สนามมวยสวนเจ้าเชตุ จากนั้น ได้ชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ชนะ ซิว อบเพชร ชกกับ สุวรรณ นิวาศวัต 3 ครั้ง แพ้ 2 เสมอ 1 เสมอกับเนียม ชัยชมพู ชนะน็อค สิน สาระเทียน ยก 2

ต่อมา พระยาคทาธรบดีสีหบาลเมือง นายสนามเวทีสวนสนุก ได้สนับสนุนให้แอไปชกที่มลายูและสิงคโปร์ ซึ่งแอได้ไปเรียนวิชารำมวยจากครูมวยชาวชวาจนกลายเป็นนักมวยไทยที่ไหว้ครูได้งามมากผู้หนึ่ง ขึ้นชกแบบฟรีสไตล์กับฮัจญีโมฮัมหมัด ราซัด แชมป์สีลัตจากไทรบุรีซึ่งแอเป็นฝ่ายชนะ เขาได้นำกระจับโลหะแบบที่นักมวยในสิงคโปร์ใช้มาใช้ในไทยเป็นคนแรก และได้ชักชวนแบตตลิง กิลโมร์มาชกมวยในไทยด้วย

เมื่อกลับมาเมืองไทยอีกครั้ง แอขึ้นชกที่เวทีสวนสนุกอีกหลายครั้งทั้งมวยไทยและมวยสากล โดยสังกัดคณะกิลโมร์ โดยชกมวยสากลแพ้น็อค ศิริ อ่องสุนทร ชกมวยไทย แพ้คะแนน วิชาญ ราชวัตร ชนะคะแนน บุญ สีมา แสวง ทองเจิม และชนะน็อค ชุบ ราชวัตร เมื่ออายุมากขึ้น แอได้แขวนนวม หันไปฝึกสอนนักมวยรุ่นใหม่ โดยตั้งคณะม่วงดีขึ้น ต่อมา ใน พ.ศ. 2489 แอ ม่วงดี ร่วมกับบัว วัดอิ่ม แนบ นิ่มรัตน์ เกิด แสงจันทร์ พูน พระขรรค์ชัย และมูล สังข์วิฑูรย์ขอขึ้นชกมวยคาดเชือกถวายในงานพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล แต่ไม่ได้มีการจัดแต่อย่างใด ต่อมา แอล้มป่วยเป็นอัมพาตนานถึง 3 ปี ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ฉะเชิงเทรา
น้ำพริกข่า

น้ำพริกข่า เป็นอาหารที่นิยมในภาคเหนือ กินกับเนื้อควายนึ่งหรือรกควายนึ่ง นิยมทำเมื่อล้มวัวหรือควาย เครื่องปรุงประกอบด้วย พริกแห้ง ข่าแก่ กระเทียม ตะไคร้ มะแขว่น เกลือ นิยมใช้แต่ข่าแก่ ไม่ใช้ข่าอ่อนเพราะกลิ่นรสร้อนแรงกว่า และเมื่อทิ้งไว้ ไม่มีรสเปรี้ยว ถ้าจะเก็บไว้รับประทานนานๆ จะคั่วให้แห้งก่อนเก็บ นอกจากนั้น ยังนิยมรับประทานกับหัวหมูนึ่ง และผักต้มเช่น หน่อไม้ เห็ดนางฟ้า
เหงียน ต๊วน ฮึง

เหงียน ต๊วน ฮึง () เกิดวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1978 ที่ฮานอย เขาเป็นนักร้องชาวเวียดนามระดับซูเปอร์สตาร์ ซึ่งมีผลงานเพลงกว่า 20 อัลบัม และมีผู้ติดตามกว่า 5 แสนคน นอกจากนี้ เขาเป็นหนึ่งในกรรมการรายการประกวดร้องเพลงที่มีชื่อเสียงอย่างเดอะวอยซ์

เขายังเป็นผู้ให้คำสัญญาที่จะโกนผม หากฟุตบอลทีมชาติเวียดนามเป็นฝ่ายแพ้ฟุตบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลในซีเกมส์ 2015

เหงียน ต๊วน ฮึง แต่งงานกับแฟนสาวที่ฮานอยเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2014
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง

เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เป็นราชบุตรองค์โต ในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์

เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เกิดในปี พ.ศ. 2449 เป็นโอรสองค์โตในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต กับหม่อมเมฆ ณ ลำปาง

เจ้าบุญสารเสวตร์ ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวงเชียงใหม่ และระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แต่ยังมิทันได้รับปริญญาก็ต้องออกจากการศึกษา เนื่องจากเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2465 จึงต้องเดินทางกลับมาจัดการเกี่ยวกับพิธีศพ

ภายหลังการถึงแก่พิราลัยของเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ในปี พ.ศ. 2465 เจ้าบุญสารเสวตร์ จึงได้รับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินกิจการอุตสาหกรรมป่าไม้ของเจ้าบิดาต่อเนื่องมา จนกระทั่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าฯ ให้เข้ารับราชการในกรมทางหลวง ภายใต้การบังคับบัญชาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน โดยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้สร้างทางหลวงสายแพร่-น่าน
จอห์น บราโว่

จอห์น บราโว่ หรือ วิชาญ มีสม นอกจากจะรับบทดาวร้ายในละครและภาพยนตร์ ทั่วไปแล้ว ยังมีฝีเท้าในวงการฟุตบอล โดย เคยได้รับตำแหน่งปราการหลังจอมบู๊ ที่เคยร่วมทีมสโมสรสินธนา เมื่อปี 2541 มาแล้ว จากนั้นก็หันไปเดินสายเตะบอลดารากับทีม "แมงปอล้อคลื่น" ทีม ออลสตาร์ และ ทีมสตาร์ไรเดอร์
โยะนินโชงิ

โยะนินโชงิ (; ) เป็นสายพันธุ์หมากรุกญี่ปุ่นสี่คน เกมนี้อาจจะเล่นด้วยชุดโยะนินโชงิโดยเฉพาะ หรือสองชุดตามมาตรฐานหมากรุกญี่ปุ่นก็ได้ และจะทำการเล่นบนกระดานขนาดมาตรฐาน

เป้าหมายของเกมคือการจับขุนฝ่ายตรงข้ามของคุณเป็นรายบุคคลหรือร่วมมือกับผู้เล่นอื่นอีกหนึ่งหรือสองคน โดยมีการแข่งขันอย่างรวดเร็วได้เป็นเรื่องธรรมดา

ผู้เล่นสี่คนบนกระดานหมากรุกญี่ปุ่นขนาดมาตรฐาน 9×9 ช่อง ซึ่งเป็นสีดำโดยทั่วไปในชุดโยะนินโชงิ ผู้เล่นแต่ละคนจะมีตัวเดินหมากรุกญี่ปุ่นแบบมาตรฐาน 9 ชิ้น ได้แก่:นอกเหนือจากชุดเกม ยังมีผลิตภัณฑ์อื่นอยู่ไม่กี่รายการ ได้แก่:
โมโน เทคโนโลยี

บริษัท โมโน เทคโนโลยี จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ : MONO) หรือรู้จักกันในนาม “โมโน กรุ๊ป” () เป็นบริษัทแม่ ซึ่งเป็นผู้นำในการสร้างสรรค์การให้บริการข้อมูลและความบันเทิงแบบครบวงจร () ก่อตั้งขึ้นโดย นายพิชญ์ โพธารามิก เพื่อดำเนินธุรกิจสื่อการให้บริการข้อมูล และความบันเทิง อันได้แก่ ธุรกิจบริการเสริมบนโทรศัพท์เคลื่อนที่ ธุรกิจสื่ออินเทอร์เน็ต ธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ ธุรกิจสื่อทีวี ธุรกิจสื่อวิทยุ ธุรกิจเพลง และธุรกิจภาพยนตร์ บริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ (mai) เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2556 และย้ายหลักทรัพย์เข้าตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2558

เดือนธันวาคม 2556 บริษัท โมโน บรอดคาซท์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย ได้เข้าร่วมการประมูลทีวีดิจิตอล และได้รับใบอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่สำหรับการให้บริการโทรทัศน์ในระบบดิจิทัล ประเภทบริการทางธุรกิจระดับชาติ ในหมวดหมู่ทั่วไปแบบความคมชัดปกติ (SD) และดำเนินการออกอากาศในนามสถานีโทรทัศน์ “MONO29” (โมโน 29)
โดยเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากจุดยืน "หนังดี ซีรีส์ดัง" จากต่างประเทศที่ทำให้ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ และทำให้บริษัทแม่และบริษัทอื่นๆในเครือในรับความสนใจไปด้วย

ข้อมูล ณ วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 (แสดงเพียง 5 อันดับแรก)
ฟุตซอลหญิงโลก

การแข่งขันฟุตซอลหญิงโลก (อังกฤษ : Women's Futsal World Tournament) เป็นการแข่งขันฟุตซอลหญิงระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ภายใต้การควบคุมของฟีฟ่า จัดขึ้นทุกๆ ปี
ฟุตซอลในเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์

ฟุตซอลในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์ ได้เริ่มแข่งในปีพ.ศ. 2548

As 2017
อานนท์ ว่องวานิช

อานนท์ ว่องวานิช (เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักกอล์ฟมืออาชีพ อานนท์ เกิดที่รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่โตที่ประเทศไทย 
ในการเล่นกอล์ฟเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ฟลอริดาตอนอายุ 12ปี เขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา 
อานนท์เป็นนักกอล์ฟมืออาชีพตั้งแต่ปี 2554 และเริ่มเล่นในการแข่งขัน กอล์ฟเอเชียนทัวร์ เขาสามารถชนะการแข่งขัน กอล์ฟชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ในปีพ.ศ. 2555
ฟุตซอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย

ฟุตซอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย () เป็นการแข่งขันฟุตซอลหญิงในทวีปเอเชีย จัดโดย สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย

จัดขึ้นครั้งแรกในปีพ.ศ. 2558 ที่ประเทศมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 17–26 กันยายน พ.ศ. 2558
ฟุตซอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2015

ฟุตซอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2015 จัดขึ้นที่ประเทศ มาเลเซีย ในวันที่ 17 กันยายน ถึง 26 กันยายน 2558 โดยมี 9 ประเทศมีส่วนร่วมในการแข่งขัน
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก 1995

วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก 1995 () เป็นครั้งที่ 4 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่เมืองซานฮวน, ประเทศเปอร์โตริโก
มอเตอร์เวย์เอ็ม 25

มอเตอร์เวย์เอ็ม 25 หรือ มอเตอร์เวย์วงแหวนรอบลอนดอน เป็นมอเตอร์เวย์ระยะทาง 117 ไมล์ (188 กิโลเมตร) ซึ่งมีเส้นทางเป็นวงแหวนล้อมรอบเกรเทอร์ลอนดอนของอังกฤษ ในสหราชอาณาจักร ซึ่งเคยถูกเสนอขึ้นให้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการก่อสร้างถนนวงแหวนทั้งสี่รอบลอนดอน เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษ 1960 และมีบางส่วนที่เคยอยู่ในแผนยกเลิกการก่อสร้าง โดยเริ่มก่อสร้างต้นปี พ.ศ. 2513 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2529

ถนนสายนี้เป็นหนึ่งในถนนที่มีความคับคั่งมากที่สุดในโครงข่ายมอเตอร์เวย์ของอังกฤษ โดยในปี พ.ศ. 2548 มีการสำรวจการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วนบริเวณท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ พบว่ามียานพาหนะถึง 196,000 คัน และในปี พ.ศ. 2550 มีการสำรวจถนนวงแหวนในด้านตะวันตก ซึ่งเคยมีจำนวนยานพาหนะเฉลี่ยต่อวันถึง 147,000 คัน

ในความจริงแล้ว ถนนวงแหวนรอบกรุงลอนดอนไม่ได้เป็นมอเตอร์เวย์ทั้งหมด ยังมีช่วงสั้น ๆ ที่ไม่ได้เป็นมอเตอร์เวย์ คือ สะพานดาร์ทฟอร์ด (Dartford Crossing) ซึ่งมีฐานะเป็นถนนเอ 282 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ นอกจากนี้ มอเตอร์เวย์เอ็ม 25 ยังเป็นถนนวงแหวนรอบนอกที่ยาวที่สุดเป็นอันดับที่สองของยุโรปรองจากถนนวงแหวนรอบเบอร์ลิน ซึ่งมีระยะทาง 122 ไมล์ (196 กิโลเมตร)
พริกกะเกลือ

พริกกะเกลือ เป็นอาหารประเภทเครื่องจิ้มที่เป็นที่นิยมของชาวไทยและชาวมอญ ส่วนประกอบหลักเป็นมะพร้าว เกลือ น้ำตาล ตำให้เข้ากัน ใช้คลุกข้าวรับประทาน พริกกะเกลือแบบดั้งเดิมนั้นจะใช้พริกแห้งคั่วนำมาตำกับเกลือ ใช้คลุกข้าว ภายหลังได้เพิ่ม มะพร้าว งา ถั่ว และตัดพริกออกไป พริกกะเกลือแบบดั้งเดิมนี้ยังพบในกลุ่มชาวมอญในประเทศพม่า โดยจะคั่วพริกให้หอม ยกลง โรยเกลือเคล้าให้ทั่วขณะที่พริกยังร้อนอยู่ ใช้คลุกข้าวหรือกินกับผักต่างๆ

พริกกะเกลือแบบดั้งเดิมของชาวไทยมีลักษณะคล้ายกัน พริกกะเกลือของชาวไทยที่บางกอกน้อย ใส่มะพร้าวขูด ถั่วลิสง น้ำตาลปี๊บ และใช้พริกขี้หนูแห้งคั่วเป็นของแนม ส่วนที่สุโขทัยจะใส่มะพร้าว เกลือ น้ำตาลปี๊บ โขลกจนแตกมัน ใส่พริกขี้หนูแห้งคั่วโขลกลงไปด้วยให้มีรสเผ็ด

พริกกะเกลือของชาวไทยอีกแบบหนึ่ง ส่วนประกอบเป็นพริกป่น น้ำตาลทราย เกลือ ใช้จิ้มผลไม้ ทางภาคตะวันออกของไทยมีพริกกะเกลืออีกชนิดหนึ่ง ทำจากพริก กระเทียม กุ้งแห้ง ใช้คลุกข้าว
ก๋วยเตี๋ยวมอญ

ก๋วยเตี๋ยวมอญหรือฟะเปิงตาว เป็นอาหารมอญชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายก๋วยเตี๋ยวแต่ใช้ข้าวตังทอดแทนเส้นก๋วยเตี๋ยว นิยมทำรับประทานในงานศพพระ ที่มาของอาหารสูตรนี้เดิมเป็นอาหารในวัง ชาวมอญได้สูตรอาหารนี้มาแล้วปรับปรุงให้มีลักษณะเฉพาะ เครื่องปรุงที่ใส่ในก๋วยเตี๋ยวนอกจากข้าวตังทอดแล้ว ได้แก่ ไก่บ้านต้มสุก หมึกลวกสุก ไข่เจียวหั่นฝอย กุ้งแห้ง เต้าหู้ทอด ตังฉ่าย ถั่วลิสง พริกไทย กระเทียมเจียว
จาง เจี๋ย (นักยกน้ำหนัก)

จาง เจี๋ย (; ; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1987 —) เป็นนักกีฬายกน้ำหนักชาวจีน

ในปี ค.ศ. 2010 จาง เจี๋ย ได้ร่วมแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010 ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กิโลกรัม และเค้าสามารถคว้าเหรียญทองได้ด้วยคะแนนรวม 321

และเมื่อปี ค.ศ. 2012 จาง เจี๋ย ได้ร่วมแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กิโลกรัม แต่เค้าไม่ได้รับเหรียญรางวัลใดๆ
การรถไฟรัฐซาบะฮ์

การรถไฟรัฐซาบะฮ์ (, ตัวย่อ: SSR) หรือชื่อเดิม การรถไฟบอร์เนียวเหนือ () เป็นบริษัทที่ดำเนินการสายรถไฟในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย และเป็นรถไฟสายเดียวบนเกาะบอร์เนียว ทางรถไฟเป็นทางเดี่ยว ระยะทาง 134 กิโลเมตร วิ่งจากเมืองตันจงอะรู (ชานเมืองโกตากีนาบาลู) ไปยังเมืองเตอนอม

การก่อสร้างสายรถไฟบอร์เนียวเหนือ (ชื่อเดิม) เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1896 ภายใต้การควบคุมของวิศวกร อาเธอร์ เจ เวสต์ และชนพื้นเมือง มูรุต ส่วนคนงานก่อสร้างส่วนใหญ่นั้น เป็นชาวญี่ปุ่น จุดประสงค์หลักของการก่อสร้างทางรถไฟสายนี้ เพื่อช่วยอำนวยความสะดวกในการขนส่งยาสูบ ระยะทางช่วงแรกยาว 32 กิโลเมตร สร้างจากริมแม่น้ำบูเกา ไปสิ้นสุดที่ท่าเรือเวสตัน ต่อมาได้ขยายระยะทางเพิ่มอีก 48 กิโลเมตรในปี ค.ศ. 1903 ไปยังเมืองเตอนอม ซึ่งได้เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1905 และได้ขยายเส้นทางอีก 16 กิโลเมตร ไปยังเมืองเมอลาแลป ในปี ค.ศ. 1906 ต่อมาวิศวกรหลักได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศออสเตรเลีย ทำให้การก่อสร้างหยุดชะงัก
การก่อสร้างได้กลับมาเริ่มใหม่อีกครั้ง โดยเริ่มสร้างจากบิวฟอร์ต ไปยังเจตเซลตัน (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเมืองเป็น โกตากีนาบาลู) โดยสร้างเลียบชายฝั่ง เมื่อก่อสร้างเสร็จ ทำให้มีระยะทางเพิ่มขึ้นเป็น 193 กิโลเมตร อย่างไรก็ตาม เส้นทางส่วนใหญ่ได้ถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1945 บริษัทใหญ่ของออสเตรเลีย ได้เข้ามาดำเนินกิจการรถไฟสายนี้

ในปี ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1960 ได้มีการปรับปรุงทางรถไฟครั้งใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1963 ได้ปิดทำการสายย่อยเวสตัน และในปี ค.ศ. 1970 เส้นทางช่วงเมอลาแลป-เตอนอม ก็ได้ปิดทำการอีก และสุดท้าย เส้นทางช่วงโกตากีนาบาลู-ตันจงอะรู ก็ได้ปิดทำการในปี ค.ศ 1974 ทำให้ระยะทางเหลือเพียงแค่ 134 กิโลเมตร

เส้นทางได้ปิดทำการชั่วคราวอีกครั้งในปี ค.ศ. 2007 เพื่อการปรับปรุงเส้นทาง ส่วนเส้นทางช่วงตันจงอะรู-เตอนอม ได้กลับมาเปิดทำการใหม่อีกครั้ง 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ในปัจจุบัน ทางรถไฟฟ้าสายนี้ ใช้เวลาในการเดินทาง 2 ชั่วโมง 15 นาที ความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

รถไฟสายนี้ขนส่งทั้งผู้โดยสารและสินค้า มีลักษณะเป็นรถไฟภูมิภาค เชื่อมต่อระหว่างเมืองโกตากีนาบาลู กับเมืองบิวฟอร์ต ใช้รางมีเตอร์เกจ เป็นทางเดี่ยว ไม่มีการจ่ายไฟฟ้าให้ระบบราง

ชนิดรถที่ให้บริการ เป็นรถดีเซลราง 2 คันต่อขบวน ซึ่งเริ่มใช้งานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นรถไม่ปรับอากาศ นอกจากนี้ยังมีตู้โดยสาร ซึ่งสามารถพ่วงรวมกับตู้สินค้าในขบวนเดียวกันได้ การให้บริการ มีขบวนรถไฟ 6 ขบวนไป-กลับต่อวัน ยกเว้นวันอาทิตย์ ที่ขบวนรถไฟจะน้อยกว่าวันอื่น ๆ

หัวรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่สำคัญ ได้แก่ ฮิตะชิ, คะวะซะกิ เริ่มใช้งานในช่วงปี ค.ศ. 1970-1979 แทนที่รถจักรไอน้ำ รถจักรเหล่านี้มีกำลังน้อยกว่ารถจักรของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) บนคาบสมุทรมลายู
รถไฟมีความเร็วค่อนข้างต่ำ เนื่องจากสภาพรถที่ค่อนข้างเก่ามากแล้ว นอกจากนี้ รถไฟทุกขบวน ยังต้องจอดทุก ๆ สถานีอีกด้วย การรถไฟรัฐซาบะฮ์ จึงได้ร่วมมือกันกับเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู เพื่อช่วยปรับปรุงทางรถไฟให้ดียิ่งขึ้นรถไฟสายนี้ ดำเนินการโดยแผนกการรถไฟรัฐซาบะฮ์ ภายใต้การบริหารของรัฐซาบะฮ์

การปรับปรุงเส้นทางครั้งล่าสุด เกิดจากการร่วมมือกันของการรถไฟรัฐซาบะฮ์ กับการรถไฟมลายา (เคทีเอ็ม) อย่างไรก็ตาม การรถไฟรัฐซาบะฮ์ ยังคงดำเนินกิจการโดยแยกต่างหากจากเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู

รถไฟสายนี้ ได้มีการสนับสนุนการท่องเที่ยวมากขึ้น อาทิ การนั่งรถไฟชมแม่น้ำปาดัส หรือการนั่งรถไฟชมป่าบนเกาะบอร์เนียว ซึ่งให้บรรยากาศแบบผจญภัยมาก
ถาวร วิรัตน์จันทร์

ถาวร วิรัฒน์จันทร์ (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2509)เป็นนักกอล์ฟมืออาชีพ เริ่มเล่นในการแข่งขัน กอล์ฟเอเชียนทัวร์ เกิดที่อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม เดินทางเข้ามากรุงเทพมหานคร เป็นเด็กตั้งลูกในสนามไดรฟ์ ทบ.รุ่นที่ 3 ต่อมาได้ขยับขึ้นมาเป็นแคดดี้ที่สนามกอล์ฟทัพบก บางเขน อาศัยการที่อยู่สนามแอบซ้อมในช่วงกลางคืน และเป็นคนที่รูปร่างผอมบาง เอาไม้ผู้ใหญ่มาตี ทำให้ต้องโหนตัวตี สวิงเลยไม่ค่อยดี แต่อาศัยเป็นคนที่มีความขยันมุ่งมั่น เอาจริง ซ้อมจนผู้ใหญ่ให้ความเมตตา และมีพี่ใหญ่ในวงการคือ โปรบุญชู เรืองกิจ ช่วยดูแลอยู่เบื้องหลัง

DNP = did not play

WD = withdrew

CUT = missed the half-way cut

"T" = tied
พาทริค อัลโตเน่น

พาทริค อัลโตเน่น () นักฟุตบอลลูกครึ่ง ไทย-ฟินแลนด์ ในตำแหน่งกองหลังปัจจุบันเซ็นสัญญากับทีม อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
กิ้งก่ามอนิเตอร์

กิ้งก่ามอนิเตอร์ () เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับกิ้งก่าและงู (Squamata) สกุลหนึ่ง ในวงศ์เหี้ย (Varanidae) ในวงศ์ย่อย Varaninae โดยใช้ชื่อสกุลว่า "Varanus" (/วา-รา-นัส/) ซึ่งคำ ๆ นี้มีที่มาจากภาษาอาหรับคำว่า "วารัล" (ورل) ซึ่งแปลงเป็นภาษาอังกฤษได้หมายถึง "เหี้ย" หรือ "ตะกวด"

จัดเป็นเพียงสกุลเดียวในวงศ์นี้ที่ยังสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากสกุลอื่น ๆ ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว โดยกำเนิดมาตั้งแต่ยุคครีเตเชียสมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสัตว์เลื้อยคลานยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่อย่างโมซาซอร์และงู มีลักษณะโดยรวมคือ กระดูกพอเทอรีกอยด์ไม่มีฟัน มีกระดูกอยู่ในถุงอัณฑะ และมีตาที่สาม

มีขนาดความยาวแตกต่างหลากหลายกันไป ตั้งแต่มีความยาวเพียง 12 เซนติเมตร คือ ตะกวดหางสั้น ("V. brevicauda") ที่พบในพื้นที่ทะเลทรายของประเทศออสเตรเลีย และใหญ่ที่สุด คือ มังกรโคโมโด ("V. komodoensis") ที่พบได้เฉพาะหมู่เกาะโคโมโด ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น ที่มีความยาวได้ถึง 3.1 เมตร และจัดเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดของวงศ์นี้และอันดับกิ้งก่าและงู โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ เมกะลาเนีย ("V. priscus") ที่มีความยาวถึง 6 เมตร แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว ปัจจุบันพบได้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ออสเตรเลีย

มีส่วนหัวเรียวยาว คอยาว ลำตัวยาวและหางเรียวยาว ส่วนใหญ่อาศัยบนพื้นดิน แต่มีบางชนิดมีพฤติกรรมที่อาศัยอยู่บนต้นไม้มากกว่า หลายชนิดดำรงชีวิตแบบสะเทินน้ำสะเทินบกและมีหางแบนข้างมากสำหรับใช้ในการว่ายน้ำ ส่วนมากเป็นสัตว์หากินในเวลากลางวัน เป็นสัตว์กินเนื้อที่ล่าเหยื่อด้วยฟันที่ยาวโค้งแหลมคมและมีขากรรไกรแข็งแรง กินอาหารได้หลากหลายทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังและสัตว์มีกระดูกสันหลัง รวมถึงซากสัตว์ด้วย โดยในทางชีววิทยาจัดเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญเนื่องเป็นผู้สิ่งปฏิกูล กำจัดซากสิ่งแวดล้อม ทุกชนิดสืบพันธุ์ด้วยการวางไข่

พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งซับสะฮารา, จีน, เอเชีย และคาบสมุทรอินโดออสเตรเลียนไปจนถึงออสเตรเลีย

ปัจจุบันจำแนกออกได้ประมาณ 78 ชนิด โดยแบ่งออกเป็นหลายสกุลย่อยรวมถึงหลายชนิดย่อย โดยในประเทศไทยพบ 4 ชนิด

สกุลย่อย Empagusia:

สกุลย่อย Euprepiosaurus:สกุลย่อย Odatria:

สกุลย่อย Papusaurus:

สกุลย่อย Philippinosaurus:

สกุลย่อย Polydaedalus:

สกุลย่อย Psammosaurus:

สกุลย่อย Soterosaurus:

สกุลย่อย †Varaneades:

สกุลย่อย Varanus:

ชนิดที่ยังไม่ได้จัดลำดับ:
ตะกวดใต้

ตะกวดใต้ หรือ ตะกวดลายเมฆ (; หรือ "Varanus bengalensis nebulosus") เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่จำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Varanidae

เป็นกิ้งก่าชนิดหนึ่งที่มีความคล้ายคลึงกับตะกวด ("V. bengalensis") มาก อาจจะจัดได้ว่าเป็นชนิดย่อยของกันและกัน มีลักษณะทางกายภาพโดยทั่วไปคล้ายกับตะกวด แต่ต่างกันที่สี, ลาย และลักษณะของเกล็ดบริเวณเหนือตาและลำตัว เป็นต้น อีกทั้งมีพฤติกรรมการหากินที่แตกต่างออกไปจากตะกวด คือ มักชอบหากินและอาศัยอยู่บนต้นไม้ ขณะที่ตะกวดจะหากินตามพื้นดินมากกว่า เป็นสัตว์ที่กินซากได้เหมือนตะกวดหรือเหี้ย ("V. salvator") แต่จะกินอาหารจำพวกแมลง, ไส้เดือนดิน รวมถึงพืชผักต่าง ๆ เช่น ยอดมะพร้าว เป็นหลักมากกว่า และเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางวัน.

พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย, มาเลเซีย, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน, สิงคโปร์, ชวา, สุมาตรา มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1.5 เมตร
ถุงน้ำแกงเกลียน

ถุงน้ำแกงเกลียน () หรือถุงน้ำเยื่อหุ้มข้อ () เป็นก้อนถุงน้ำชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นกับข้อต่อหรือปลอกหุ้มเส้นเอ็น พบที่ข้อมือด้านหลังบ่อยที่สุด และที่ข้อมือด้านหน้ารองลงมา มักค่อยๆ ปรากฎขึ้นใช้เวลาหลายเดือน ส่วนใหญ่จะไม่มีอาการอื่นนอกจากมีก้อน บางครั้งอาจมีอาการเจ็บปวดหรือชาร่วมด้วยได้ ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญคือกลุ่มอาการคาร์ปัลทันเนล หรือเส้นประสาทข้อมือถูกกดทับ

ปัจจุบันยังไม่ทราบสาเหตุของโรค เชื่อว่ากลไกที่ทำให้เกิดโรคมาจากการเว้าออกของเยื่อหุ้มข้อต่อ การเล่นยิมนาสติกเป็นปัจจัยเสี่ยงอย่างหนึ่ง การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจร่างกาย ร่วมกับการใช้ไฟส่องบริเวณรอยโรค หากสงสัยโรคอื่นร่วมด้วยอาจจำเป็นต้องตรวจภาพรังสีเพื่อแยกโรคอื่นออก

การรักษาอาจทำได้โดยการเฝ้าดูและติดตามอาการ การผ่าตัดแยกข้อต่อบริเวณที่เกิดถุงน้ำ การเจาะดูดด้วยเข็ม หรือการผ่าตัด ผู้ป่วยประมาณครึ่งหนึ่งจะมีอาการดีขึ้นได้เอง แต่ละปีจะมีผู้ป่วยถุงน้ำแกงเกลียนที่ข้อมือรายใหม่ประมาณ 3 ใน 10,000 คน ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงวัยสาวถึงวัยกลางคน ปัจจุบันการพยายามรักษาเองด้วยการทุบให้แตกไม่เป็นที่แนะนำอีกต่อไป
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2006

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2006 () เป็นครั้งที่ 17 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 16 ประเทศ ระหว่างวันที่ 14 กรกฎาคม – 27 สิงหาคม ส่วนในรอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในกรุงมอสโก, ประเทศรัสเซีย