seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คิงคอง ปะทะ ก็อดซิลลา

คิงคอง ปะทะ ก็อดซิลล่า () เป็นภาพยนตร์แนวสัตว์ประหลาดไคจู ในปี ค.ศ. 1962 ผลิตโดยบริษัทโทโฮ กำกับโดยอิชิโร ฮนดะ กับผลเอฟเฟ็กต์โดยเอจิ สึบูรายะ นำแสดงโดยทาดาโอะ ทากาชิมะ, เค็นจิ ซาฮาระ และมิเอะ ฮามะ เป็นภาพยตร์เรื่องที่ 3 ในซีรีส์ก็อตซิลล่า เป็นครั้งแรกของสองภาพยนตร์ที่ทำที่ญี่ปุ่นที่มีตัวละครคิงคอง (หรือจะเป็นของ Toho Studios counterpart) และยังเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคิงคอง และก็อดซิลล่า ปรากฏในภาพยนตร์สีและแบบไวด์สกรีน การผลิตเป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 30 ของโตโฮ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงประสบความสำเร็จมากที่สุดในเชิงพาณิชย์ของทุกภาพยนตร์ซีรีส์ก็อตซิลล่าวันที่ฉาย

เมื่อเรือดำนํ้าได้ปลุกชีพก็อตซิลล่าจึงทำให้กลายเป็นข่าวไปทั่วญี่ปุ่น ทางสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งที่กำลังตกอับสุดขีดได้ส่งเจ้าหน้าที่สามคนไปเกาะฟาโร่ซึ่งเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่เพื่อที่จะได้มีข่าวมาแข่งกับข่าวก็อตซิลล่า และแล้วทั้งสามก็ได้ไปเกาะฟาโร่ได้สำเร็จและได้พบกับคิงคองจึงส่งโทรเลขไปหาสำนักพิมพ์ของพวกเขาทำให้สำนักพิมพ์ที่ตกอับเริ่มมีข่าวเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดที่ชื่อคิงคอง แต่แล้วทั้งสามก็ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าสำนักพิมพ์ว่าให้เอาคิงคองมาด้วยจะได้สู้กับก็อตซิลล่า และแล้วการต่อสู้ที่จะทำให้ญี่ปุ่นต้องลุกเป็นไฟจึงเริ่มขึ้น
การรุกรานของสัตว์ประหลาดจากต่างดาว

การรุกรานของสัตว์ประหลาดจากต่างดาว () เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ไคจูในปี ค.ศ. 1965 ผู้อำนวยการสร้างโดย Tomoyuki Tanaka ผลิตโดยบริษัทของญี่ปุ่น โตโฮ และบริษัทอเมริกาของ Henry G. Saperstein UPA กำกับโดย Ishirō Honda ตามด้วยสเปเชี่ยลเอฟเฟ็ค โดย Eiji Tsuburaya ภาพยนตร์ที่รวมนักแสดงชาวอเมริกัน Nick Adams และนักแสดงญี่ปุ่น Akira Takarada, Kumi Mizuno และ Akira Kubo ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งแรกในแฟรนไชส์ที่มีการรุกรานจากมนุษย์ต่างดาว ผสมผสานซีรีส์ด้วยรูปแบบนอกโลก เช่น อารยธรรมบนดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ และเดินทางไปในอวกาศระหว่างดาวเคราะห์
วงศ์ต่างไก่ป่า

วงศ์ต่างไก่ป่าหรือ Polygalaceae (ชื่อพ้อง Diclidantheraceae, Moutabeaceae, Xanthophyllaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Fabales มีสมาชิก 17 สกุลและ 900–1,000 สปีชีส์ สมาชิกมากกว่าครึ่งหนึ่งอยู่ในสกุล "Polygala"

ในระบบ Cronquist วงศ์นี้อยู่ในอันดับต่างหากคืออันดับ Polygalaceae ส่วนในระบบ APG จัดให้อยู่ในอันดับ Fabales.
วันพิพิธภัณฑ์สากล

วันพิพิธภัณฑ์สากล () เป็นการเฉลิมฉลองซึ่งจัดขึ้นทุกปีในหรือราววันที่ 18 พฤษภาคม ประสานงานโดย สสภาพิพิธภัณฑ์สากล (International Council of Museums (ICOM)) วันนี้เน้นแก่นเฉพาะซึ่งเปลี่ยนทุกปี

วันพิพิธภัณฑ์สากลเปิดโอกาสให้วิชาชีพพิพิธภัณฑ์พบกับสาธารณชนและกระตุ้นเตือนพวกเขาถึงความท้าทายที่พิพิธภัณฑ์เผชิญ ICOM นิยามว่าพิพิธภัณฑ์ คือ สถาบันถาวรไม่แสวงผลกำไรในการบริการต่อสังคมและการพัฒนาสังคม เปิดต่อสาธารณะ อันได้มาซึ่ง อนุรักษ์ วิจัย สื่อสารและจัดแสดงมรดกของมนุษยชาติทั้งที่จับต้องได้และจับต้องไม่ได้ และสิ่งแวดล้อมของมนุษย์เพื่อวัตถุประสงค์การศึกษาค้นคว้าและความบันเทิง ฉะนั้น วันพิพิธภัณฑ์สากลจึงเป็นเวทีเพิ่มความตระหนักของสาธารณะต่อบทบาทของพิพธภัณฑ์ในการพัฒนาสังคมปัจจุบันในระดับนานาชาติ

2014 - งานศิลปะในพิพิธภัณฑ์สร้างความเชื่อมโยง

2013 – พิพิธภัณฑ์ (ความทรงจำ + ความสร้างสรรค์ = การเปลี่ยนแปลงทางสังคม)

2012 – พิพิธภัณฑ์ในโลกที่เปลี่ยนแปลง ความท้าทายใหม่ แรงบันดาลใจใหม่

2011 – พิพิธภัณฑ์และความทรงจำ

2010 – พิพิธภัณฑ์เพื่อความกลมเกลียวในสังคม

2009 – พิพิธภัณฑ์และการท่องเที่ยว

2008 – พิพิธภัณฑ์ในฐานะตัวแทนของการพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงสังคม

2007 – พิพิธภัณฑ์และมรดกสากล

2006 – พิพิธภัณฑ์และคนรุ่นใหม่

2005 – พิพิธภัณฑ์และการก้าวสู้วัฒนธรรม

2004 – พิพิธภัณฑ์และมรดกที่จับต้องไม่ได้ (มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้)

2003 – พิพิธภัณฑ์และเพือน

2002 – พิพิธภัณฑ์และโลกาภิวัตน์

2001 – พิพิธภัณฑ์:การสร้างชุมชน

2000 – พิพิธภัณฑ์เพื่อสันติภาพและความกลมเกลียวในสังคม

1999 – ความพอใจการค้นพบ

1998-1997 – การต่อสู่เพื่อต้านการค้าผิดกฎหมายในทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

1996 – การเก็บสะสมวันนี้สำหรับวันพรุ่งนี้

1995 – การตอบรับและความรับผิดชอบ

1994 – เบื้องหลังฉากในพิพิธภัณฑ์

1993 – พิพิธภัณฑ์และคนท้องถิ่น

1992 – พิพิธภัณฑ์และสิ่งแวดล้อม
สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี

สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ()
เป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จัดการเรียนการสอนมุ่งเน้นทางด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน และวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เพื่อพัฒนาบัณฑิตที่มีคุณภาพสู่การเป็นผู้ประกอบการด้านการเกษตร นักวิชาการ นักเทคโนโลยีการเกษตร และนักวิทยาศาสตร์ต่อไป
การเรียงลำดับแบบผสาน

ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเรียงลำดับแบบผสาน () เป็นขั้นตอนวิธีในการเรียงลำดับที่อาศัยการเปรียบเทียบ และยังเป็นตัวอย่างขั้นตอนวิธีที่ใช้หลักการแบ่งแยกและเอาชนะทำให้ขั้นตอนวิธีนี้มีประสิทธิภาพ O("n" log "n") ในการอิมพลิเมนต์เพื่อการใช้งานจริง ๆ นั้นสามารถทำได้ทั้งแบบบนลงล่าง (Top-down) และแบบล่างขึ้นบน (Bottom-up) อนึ่งในการอิมพลิเมนต์โดยทั่วไปแล้วการเรียงแบบนี้จะไม่ศูนย์เสียลำดับของข้อมูลที่มีค่าเท่ากัน นั่นคือเป็นการเรียงที่เสถียร "การเรียงลำดับแบบผสาน" ถูกเสนอขึ้นครั้งแรกโดยจอห์น ฟอน นอยมันน์ในปี ค.ศ. 1945

ขั้นตอนวิธีอาศัยหลักการแบ่งแยกและเอาชนะและการเวียนบังเกิด โดยมีรายละเอียดดังนี้

ตัวอย่างการอิมพลิเมนต์ด้วยรหัสเทียม ทำการเรียงลำดับด้วยการโยนลิสต์ข้อมูลไปที่ฟังก์ชัน MergeSort ผลลัพธ์ที่ออกจากฟังก์ชันนั้นคือข้อมูลที่เรียงลำดับแล้ว

ในการเรียงลำดับข้อมูลทั้งสิ้น n ชุด "การเรียงลำดับแบบผสาน" มีประสิทธิภาพในกรณีดีที่สุด (โดยมิได้ใส่เงื่อนไขพิเศษ) กรณีเฉลี่ย และกรณีแย่สุด เท่ากันคือ O("n" log "n") โดยจะแสดงให้ดูดังนี้ สมมติให้เวลาที่ใช้ในการเรียงข้อมูล n ชุด แทนด้วย "T"("n") เนื่องจาก "การเรียงลำดับแบบผสาน" มีสองขั้นตอนโดยขั้นแรกคือการแบ่งเป็นสองส่วนซึ่งสามารถทำได้ในเวลาคงที่แต่จะต้องเวียงบังเกิดเรียกตัวเองลงไปแก้ปัญหาที่เล็กลงครึ่งหนื่งสองปัญหา จะได้ว่าในส่วนแรกใช้เวลา 2"T"("n"/2) และขั้นที่สองซึ่งเป็นการผสานข้อมูลสองชุดที่เล็กกว่า (ที่เรียงในตัวเองแล้ว) เป็นข้อมูลชุดใหญ่จะใช้เวลาอีก "n" ดังที่ได้แสดงให้ดูในตัวอย่างการอิมพลิเมนต์ด้านบน เมื่อรวมทั้งสองขั้นแล้วจะใช้เวลาทั้งสิ้น "T"("n") = 2"T"("n"/2) + "n" หากใช้ Master Theorem ในการวิเคราะห์สมการนี้จะได้ผลลัพทธ์เป็น O("n" log "n") ดังที่ได้กล่าวไว้
สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่ง

สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่ง () เป็นสภาสังคายนาสากลครั้งแรกในศาสนาคริสต์ โดยจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชทรงเรียกประชุมบรรดามุขนายกทั่วจักรวรรดิโรมันมาประชุมกันที่เมืองไนเซีย เพื่อหาข้อสรุปความเชื่อเกี่ยวกับสถานะของพระบุตร และความสัมพันธ์ระหว่างพระบุตรกับพระบิดา และได้ข้อสรุปว่าแม้พระบิดาและพระบุตรจะต่างบุคคลกัน แต่มีความเป็นพระเจ้าร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว สภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งได้ยืนยันข้อสรุปนี้อีกครั้งในปี ค.ศ. 381 และแถลงออกมาเป็นหลักข้อเชื่อไนซีน ซึ่งเป็นบรรทัดฐานความเชื่อทางศาสนาคริสต์กระแสหลักจวบจนในปัจจุบัน

ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 ได้เกิดข้อถกเถียงทางเทววิทยาขึ้นในคริสตจักรว่าพระเยซูเป็นพระเจ้าหรือใหม่ เอเรียส บาทหลวงชาวแอฟริกาเหนือเสนอแนวคิดว่าพระบุตรมีสถานะต่ำกว่าพระบิดา พระบิดาคือพระเป็นเจ้าพระผู้สร้างเพียงพระองค์เดียว ส่วนพระบุตรเป็นสิ่งที่ถูกสร้างในภายหลัง แต่ก็ได้รับเกียรติให้ประเสริฐกว่ามนุษย์อื่นทั้งหมด แนวคิดนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในคริสตจักรสมัยนั้น แต่ขัดกับหลักตรีเอกภาพที่ถือว่าทั้งพระบิดาและพระบุตรล้วนแต่เป็นพระเจ้าหนึ่งเดียวเสมอกัน จึงเกิดความแตกแยกขึ้นภายในคริสตจักร จักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชทรงเห็นว่าปัญหานี้จะส่งผลต่อความมั่นคงแห่งชาติ จึงประกาศเรียกบรรดามุขนายกจากทั่วคริสตจักรมาร่วมประชุมที่เมืองไนเซียในปี ค.ศ. 325 ประธานสภาฯ คืออัครมุขนายกอะเล็กซานเดอร์แห่งอะเล็กซานเดรีย ซึ่งมีความเห็นต่อต้านลัทธิเอเรียสอย่างรุนแรง สมาชิกที่สำคัญท่านอื่น ๆ เช่น นิโคลัสแห่งมิรา อะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย เป็นต้น

ในที่สุดสภาฯ มีมติว่าพระบิดาและพระบุตรเป็นพระเจ้าหนึ่งเดียว พระบุตรไม่ได้ถูกสร้าง แต่ทรงบังเกิดจากพระบิดาโดย "ร่วมธรรมชาติเดียวกัน" (homoousios) เอเรียสปฏิเสธไม่ยอมรับมตินี้ จึงถูกสภาสังคายนาขับออกจากคริสตจักร
อมรินทร์ทีวี

อนึ่ง อมรินทร์ทีวี มีชื่อเดิมคือ "อมรินทร์ แอคทีฟ ทีวี" (Amarin Activ TV) ซึ่งเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยออกอากาศเป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมาก่อน แต่ในปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 อมรินทร์ แอคทีฟ ทีวี ต้องหยุดการแพร่ภาพออกอากาศ เนื่องจากบริษัท อมรินทร์ เทเลวิชั่น จำกัด
ในฐานะผู้ดำเนินกิจการสถานีฯ ต้องการปรับรูปแบบการออกอากาศของสถานีฯ ไปเป็นโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล หลังจากที่เป็นหนึ่งในผู้ชนะการประมูลช่องโทรทัศน์ระบบดิจิทัลภาพความคมชัดสูง (เอชดีทีวี) และได้รับใบอนุญาตการออกอากาศช่องโทรทัศน์จาก กสทช. เป็นเวลา 15 ปี ทำให้ไม่มีการแพร่ภาพออกอากาศของสถานีฯแห่งนี้ ยาวนานเกือบ 4 เดือน

อมรินทร์ ทีวี เตรียมทำการทดลองออกอากาศตามแผนที่กำหนดไว้ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เวลา 11.00 น.
ครีบนี้หัวใจมีเธอ

ครีบนี้หัวใจมีเธอ เป็นละครภาคต่อของละครรักนี้หัวใจมีครีบ บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย จาวตาล ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด กำกับการแสดงโดย บัณฑิต ทองดี ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30 - 19.45 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2557–23 มิถุนายน พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย ฐากูร การทิพย์, ลักษณ์นารา เปี้ยทา, เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา และ วิชุดา พินดั้ม
รักลวงป่วนใจ

รักลวงป่วนใจ (; ) เป็นหนังสือการ์ตูนจากประเทศญี่ปุ่น แนวคอมเมดี้, โรแมนติก โดย โคมิ นาโอชิ ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ มีจำนวนทั้งหมด 229 ตอน มีฉบับรวมเล่มทั้งหมด 25 เล่มจบ ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของ Siam Inter Comics นอกจากนี้ยังมีการแต่งเป็นนวนิยายชื่อ รักลวงป่วนใจ ความรักฉบับลุ้น (ニセコイ ウラバナ) โดย ทานะกะ ฮาจิเมะ และมี โคมิ นาโอชิ เป็นผู้วาดภาพประกอบ

รักลวงป่วนใจ ถูกนำมาสร้างเป็นอะนิเมะโดยสตูอิโอ Shaft เริ่มออกอากาศครั้งแรกออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 11 มกราคม 2557 ถึง 24 พฤษภาคม 2557 รวม 20 ตอน และมีตอนพิเศษในรูป OVA อีก 3 ตอน โดยในประเทศไทยมี TIGA เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์

รักลวงป่วนใจซีซั่น 2 ได้เริ่มออกอากาศในเดือน 10 เมษายน ถึงวันที่ 26 มิถุนายน 2558 ในชื่อ "รักลวงป่วนใจ:" เป็นจำนวน 12 ตอน และตอนพิเศษในรูป OVA

อิจิโจ ราคุ หัวหน้ารุ่นที่สองของยากูซ่าแต่กลับเป็นนักเรียนม.ปลาย แสนธรรมดา คิริซากิ จิโตเกะ นักเรียนใหม่สาวสวยซึ่งปรากฏตัวเบื้องหน้าเขา จิโตเกะซึ่งพอเจอหน้าก็ทะเลาะกัน แถมยังมีนิสัยตรงข้ามกับราคุทุกอย่าง แต่ว่าเพราะเหตุจำเป็นบางอย่างทำให้ทั้งคู่ต้องแกล้งเป็นแฟนกัน!?
เวอร์ชันทีวีซีรีส์

เวอร์ชัน บลูเรย์และดีวีดีคิริซากิ จิโตเกะ ได้เป็นตัวแทนของเรื่องไปปรากฏตัวในเกมต่อสู้ J-Stars Victory Vs ซึ่งเป็นเกมครอสโอเวอร์ของตัวละครจากค่ายโชเน็นจัมป์ในฐานะตัวละครสนับสนุน

รักลวงป่วนใจได้เป็นเกมซึ่งพัตนาโดยโคนามิลงให้กับเครื่องเกม PlayStation Vitaในชื่อ Nisekoi: Yomeiri!? และเป็นแอพพิเคชั่นบนระบบ ios และ Android  ในชื่อ Nisekoi Majikore!?
ต่างไก่ป่า

ต่างไก่ป่า Buch.-Ham. Ex D. Don อยู่ในวงศ์ Polygalaceae กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอินเดีย เป็นไม้พุ่ม ใบเดี่ยว ดอกช่อ ช่อดอกห้อยลง สีเหลืองอมส้ม กลีบดอกอันล่างเป็นกลีบกระทง มีความยาวเป็นสองเท่าของกลีบอื่น เกสรผู้ 8 อัน รวมเป็นมัด ปลายสีส้ม ผลแห้ง มี 2 พู เมล็ดสีดำ มีเนื้อหุ้มเมล็ดสีส้ม ใบใช้เป็นยาได้
วงศ์มะหลอด

วงศ์มะหลอด หรือ วงศ์สลอดเถา หรือ () เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ () ประกอบด้วยไม้พุ่มและไม้ยืนต้นขนาดเล็ก พบในเขตอบอุ่นของซีกโลกเหนือไปจนถึงเขตร้อนของเอเชียและออสเตรเลีย ประกอบด้วยสมาชิก 45-50 สปีชีส์ในสามสกุล พืชเหล่านี้มักมีหนาม ใบมีขนหรือเกล็ดขนาดเล็ก ส่วนใหญ่เป็นพืชทนแล้ง และหลายชนิดเป็นพืชทนเค็ม พืชในวงศ์นี้มักมีแบคทีเรียสกุล "()" อยู่ในราก
ดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐจีน

ดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐจีน คือดอกพลัม หรือดอกบ๊วย (plum blossom) ได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำชาติโดยสภาบริหาร (Executive Yuan) แห่งสาธารณรัฐจีน เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1964 ดอกพลัมมีชื่อเรียกในภาษาจีนว่า"เหมยฮัว" (อังกฤษ: meihua; ) เป็นดอกไม้ที่มีสัญลักษณ์หมายถึงความเข้มแข็ง มั่นคงและอุตสาหะ เนื่องจากดอกพลัมสามารถบานสะพรั่งที่สุดได้แม้ท่ามกลางหิมะในฤดูหนาว

ต้นพลัมมักมีอายุยืนยาว จึงมักพบต้นพลัมโบราณได้ทั่วไปในประเทศจีน ที่เมืองฮวงเหมย (อังกฤษ: Yellow Mei; จีนตัวย่อ: 黄梅县; จีนตัวเต็ม: 黃梅縣; พินอิน: "Huángméi Xiàn") ในมณฑลหูเป่ย์ (อังกฤษ: Hubei; จีน: 湖北省; พินอิน:  "Húběi Shěng") มีต้นพลัมอายุกว่า 1,600 ปี จากสมัยราชวงศ์จินที่ยังคงออกดอกงดงาม

เกสรทั้งสามของดอกพลัมมีความหมายถึง "หลัก 3 ประการแห่งประชาชน" (อังกฤษ: Three Principles of the People; จีนตัวเต็ม: 三民主義; จีนตัวย่อ:三民主义) หรือที่เรียกกันว่า "ลัทธิไตรราษฎร์" (ซันหมินจู่อี้) ของผู้เป็น "บิดาของชาติ" คือ ซุนยัตเซ็น (Sun Yat-sen, 孫文) ในขณะที่กลีบดอกทั้งห้ากลีบหมายถึง ร้ฐธรรมนูญการปกครองแบบ 5 สภา (The five branches of the government หรือ The Five Yuans)  ได้แก่ (1) สภาบริหาร (The Executive Yuan) (2) สภานิติบัญญัติ (The Legislative Yuan) (3) สภาตุลาการ (The Judical Yuan) (4) สภาตรวจสอบและคัดเลือก (The Examination Yuan) (5) สภาควบคุม (The Control yuan) เป็นส่วนของการบริหารประเทศสูงสุด

ดอกพลัมยังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เป็นดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน (ไทย: จีน; อังกฤษ: People's Replublic of China (RPC); จีนตัวย่อ: 中华人民共和国; จีนตัวเต็ม: 中華人民共和國; พินอิน: "Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó") ด้วยเช่นกัน

เนื่องจากดอกพลัมนี้ยังมีความแปลกและแตกต่างจากดอกไม้อื่นคือ บานในฤดูหนาว โดยดอกพลัมจะผลิดอกออกมาก่อนที่ใบจะเริ่มผลิออกมาในฤดูใบไม้ผลิ ถือได้ว่าเป็นดอกไม้ดอกแรกของปี เนื่องจากจะเริ่มบานในเดือนมกราคม หรือเดือนหนึ่ง ซึ่งเป็นฤดูหนาว และเป็นดอกไม้ชนิดเดียวของฤดูนี้ จึงเป็นที่นิยมใช้เป็นดอกไม้ประดับตกแต่งในช่วงปีใหม่ของจีน หรือช่วงตรุษจีน

ปัจจุบันประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน (China) ยังไม่มีการกำหนดดอกไม้ประจำชาติ แต่โดยธรรมเนียมแล้วในหลายพื้นที่มีการกำหนดสัญลักษณ์บ่งชี้ที่มีความเกี่ยวพันกับสัญลักษณ์ประจำชาติอยู่ด้วย

ในปี ค.ศ. 1903 สมัยราชวงศ์ชิง (Qing Dynasty) ได้มีการประกาศให้ดอกโบตั๋น (อังกฤษ: peony; จีน: 牡丹; พินอิน: "mǔ dān") เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ของประเทศ ดอกโบตั๋นมีความหมายถึงความเจริญมั่งคั่ง ร่ำรวย มียศศักดิ์

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ที่รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าปกครองประเทศจีนนั้น มิได้มีการกำหนดดอกไม้ประจำชาติไว้แต่อย่างใด เคยมีการจัดสำรวจคัดเลือกดอกไม้ประจำชาติขึ้น ในปี ค.ศ. 2005 โดยมีประชาชนเลือกดอกโบตั๋นให้เป็นดอกไม้ประจำชาติร้อยละ 41 ในขณะที่มีประชาชนร้อยละ 36 เลือกดอกพลัม แต่รัฐบาลก็มิได้มีการประกาศดอกไม้ประจำชาติแต่อย่างใด นักวิชาการบางคนเคยให้ข้อเสนอแนะให้มีดอกไม้ประจำชาติสองชนิด คือทั้งดอกโบตั๋นและดอกพลัม นอกจากนี้ยังมีดอกไม้อื่น ๆ ที่เป็นที่นิยมในประเทศจีนและอาจมีสิทธิ์เป็นดอกไม้ประจำชาติจีนได้ เช่น ดอกกล้วยไม้ ดอกมะลิ ดอกแดฟโฟดิล (daffodil) ดอกเบญจมาศ เป็นต้น
อสูร

ตามความเชื่อในศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ อสูร () คือเทวดาจำพวกหนึ่ง มีนิสัยดุร้าย เป็นปฏิปักษ์กับเทวดาพวกอื่นซึ่งอาศัยบนสวรรค์ อสูรเพศหญิงเรียกว่าอสุรี

ในคัมภีร์ฤคเวทตอนต้นใช้คำว่า อสูร หมายถึงเทพชั้นหัวหน้า เช่น พระอินทร์ พระพิรุณ พระอัคนี และเป็นคำเดียวกับคำว่า อหุระ (Ahura) ในพระนาม “พระอหุระมาซดะ” พระเป็นเจ้าในศาสนาโซโรอัสเตอร์ สมัยต่อมา “อสูร” กลับใช้หมายถึง ศัตรูของเทพ ซึ่งพระประชาบดีทรงสร้างขึ้นมาจากลมหายใจของพระองค์ โดยคำว่า “อสุ” หมายถึงลมหายใจของพระประชาบดี คัมภีร์ชั้นหลังต่อมา เช่น ฤคเวทภาคหลัง อาถรรพเวท และปุราณะต่าง ๆ มีการตีความหมายใหม่ว่า “อสุระ” แปลว่า ไม่ใช่เทพ (อ (ไม่ใช่) + สุระ (เทพ)) คือเป็นอริกับเหล่าเทพ และปรากฏตำนานหลายเรื่องกล่าวถึงสงครามหรือความขัดแย้งระหว่างเทพกับอสูร เช่น ตอนกวนเกษียรสมุทรในกูรมาวตาร เทวาสุรสงคราม เป็นต้น

อสูร จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของความชั่ว ความโหดร้าย ต่างจากเทวดาซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความดีและความเมตตา

ศาสนาพุทธเชื่อว่า แต่เดิมอสูรเป็นเทวดาอาศัยในเมืองสุทัศน์ บนยอดเขาพระสุเมรุ มีท้าวเวปจิตติเป็นจอมเทพ ต่อมาถูกมฆมานพซึ่งมาเกิดเป็นพระอินทร์และบริวารมอมเหล้าจนไม่ได้สติ จึงถูกจับโยนลงมาอยู่ใต้เขาพระสุเมรุ ด้วยอำนาจบุญเก่าจึงเกิดเป็นเมืองใหม่ลักษณะเหมือนเมืองสุทัศน์ อยู่ใต้เขานั้นเป็นที่อาศัยของเหล่าอสูร เหล่าอสูรก้เข้าใจว่าตนยังอยู่บนเขาพระสุเมรุ จนเมื่อเห็นต้นแคฝอยในเมืองออกดอก อสูรจึงระลึกได้ว่าตนเองอยู่ใต้เขา เพราะในเมืองสุทัศน์มีต้นปาริชาต อสูรก็จะแต่งกองทัพอสูรยกไปหมายจะชิงเอาเมืองสุทัศน์คืน จึงเรียกว่า "เทวาสุรสงคราม" (สงครามระหว่างเทพกับอสูร) ทั้งสองฝ่ายผลัดกันแพ้ชนะเรื่อยมา ฝ่ายใดแพ้ก็จะหนีกลับเข้าเมือง ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถตีเข้าเมืองได้ ตกยกทัพกลับไป ทั้งสองเมืองจึงได้ชื่อว่าอยุชฌปุระ (เมืองที่ไม่มีใครรบชนะได้)

คัมภีร์มโนรถปูรณีระบุว่า อสูรผู้เป็นหัวหน้า (อสุรินฺท) มี 3 ตน ได้แก่ ท้าวเวปจิตติ พระราหู และท้าวปหาราทะ
นากเล็ก

นากเล็ก หรือ นากไร้เล็บ () เป็นนากสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Aonyx" (/เอ-โอ-นิก/) โดยแปลว่า "ไร้เล็บ" มาจากคำว่า prefix 'a-' (ไม่) และ 'onyx' (เล็บ/ตะขอ)

เป็นนากขนาดเล็ก มีเล็บและขาหน้าสั้นไม่แข็งแรง จึงไม่สามารถขุดโพรงได้เหมือนนากสกุลหรือชนิดอื่น ๆ

พบกระจายพันธุ์ใน 2 ทวีป คือ เอเชียและแอฟริกา อนึ่ง บางข้อมูลจะจำแนกให้มีเพียง 2 ชนิด คือ นากเล็กเล็บสั้น และนากเล็กเล็บสั้นแอฟริกา ส่วนนากเล็กเล็บสั้นแคเมอรูนถือเป็นชนิดย่อยของนากเล็กเล็บสั้นแอฟริกา
นากใหญ่

นากใหญ่ เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสกุลหนึ่ง จำพวกนาก เป็นนากในสกุล "Lutra" (/ลู-ตร้า/)

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปยุโรปจนถึงทวีปเอเชียจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออก เป็นนากขนาดใหญ่มีอุปนิสัยอาศัยอยู่ตามลำพัง แตกต่างจากนากจำพวกอื่น ๆ เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำหรือบนบก โดยจะพบในพื้นที่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น ลำธาร, ห้วย หรือแม้กระทั่งพื้นที่เกษตรกรรม หากินสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น ปลา, สัตว์ครึ่งน้ำครึ่งบก และก็สามารถจับสัตว์อย่างอิ่น เช่น แมลง, สัตว์ฟันแทะ หรือสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง กินได้ด้วยยามเมื่อฤดูอาหารขาดแคลน เช่น ฤดูหนาว

นากในสกุลนี้พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียมาตั้งแต่ยุคไพลโอซีนตอนปลาย โดยมีชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ "Lutra palaeindica" พบเป็นฟอสซิลที่เก่าแก่ที่สุด
ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์

ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ () เป็นบริเวณของตับอ่อนที่มีเซลล์ไร้ท่อ (คือผลิตฮอร์โมนได้) ค้นพบโดยเพาล์ ลังเงอร์ฮันส์ พยาธิแพทย์ชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1869 ขณะอายุได้ 22 ปี มวลไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์คิดเป็นราว 1% ถึง 2% ของมวลตับอ่อน ฮอร์โมนที่หลั่ง เช่น อินซูลิน กลูคากอน โซมาโตสแตติน
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนาม

ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนาม (; ) เป็นทีมฟุตบอลหญิงซึ่งเป็นตัวแทนของประเทศเวียดนาม และได้รับการควบคุมโดยสหพันธ์ฟุตบอลเวียดนาม (วีเอฟเอฟ) ปัจจุบัน ทีมนี้อยู่ในอันดับที่ 26 ของโลก, อันดับ 6 ในทวีปเอเชีย และอันดับหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยฟีฟ่า (ข้อมูลเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014)

ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนามได้รับการจัดให้เป็นทีมที่มีความแข็งแกร่งมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ทีมนี้ได้เข้ารอบแบ่งกลุ่มในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพหกสมัย ซึ่งได้แก่ปี ค.ศ. 1999, 2001, 2003, 2006, 2008 และ 2010 รวมถึงชนะการแข่งขันเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพในปี ค.ศ. 2006 และ 2012 ตลอดจนสามารถคว้ารางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ปี ค.ศ. 2001, 2003, 2005 และ 2009

ใน ค.ศ. 2005 ทีมนี้เป็นหนึ่งในเจ็ดทีมร่วมกับบรูไน, ไทย, อินโดนีเซีย, ติมอร์ตะวันออก, มาเลเซีย, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, พม่า และสิงคโปร์ ที่ได้รับการคาดหวังว่าจะเป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวเต็งของการแข่งขันซีเกมส์ที่มาริกินาในเดือนธันวาคม

ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนามได้พบกับฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 เพื่อชิงโควตาเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา ทว่า ทีมเวียดนามได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติไทยที่ 2 ประตูต่อ 1
สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม

สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยงานราชการไทย ระดับเทียบเท่ากรม มีหน้าที่เกี่ยวกับงานนโยบายและยุทธศาสตร์งานราชการประจำทั่วไปของกระทรวง และราชการส่วนหนึ่งส่วนใดของกระทรวงซึ่งมิได้กำหนดให้เปลี่ยนหน้าที่ของส่วนราชการอื่นใด มีปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ

สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบป้องกันราชอาณาจักร พุทธศักราช 2476 ตั้งอยู่ที่เมืองทองธานี ถนนแจ้งวัฒนะ จังหวัดนนทบุรี

ในปี พ.ศ. 2557 อาคารสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ถนนแจ้งวัฒนะ ถูกใช้เป็นสถานที่ทำงานของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในช่วงการชุมนุมทางการเมือง

สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม มีหน่วยงานในสังกัดขึ้นตรง ดังนี้
กำธร ลาชโรจน์

นายกำธร ลาชโรจน์ (9 ตุลาคม พ.ศ. 2476 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 2 สมัย

กำธร ลาชโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2476 สำเร็จการศึกษาระดับ ประกาศนียบัตรอาชีวศึกษาขั้นสูง จาก วิทยาลัยช่างก่อสร้างอุเทนถวาย

กำธร ถึงแก่กรรม จากการถูกฆาตกรรม เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 สิริอายุรวม 47 ปี

กำธร เคยทำงานเป็นข้าราชการสังกัดกรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 2 ครั้ง

กำธร ลาชโรจน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
ปรีชา บุญมี

ปรีชา บุญมี (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 2 สมัย

ปรีชา บุญมี เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายแดง กับนางชิ้วเฮง บุญมี สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ปรีชา เป็นเจ้าของกิจการโรงไม้ ธุรกิจก่อสร้าง และโรงเรียน ในอำเภอโคกโพธิ์

ปรีชา เข้าสู่วงการการเมืองในระดับท้องถิ่นในปี พ.ศ. 2518 แทนบิดาซึ่งถูกลอบสังหาร ด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดปัตตานี ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน รวม 2 ครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 เขาได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคประชาชน

ปรีชา บุญมี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
เจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2491) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 2 สมัย

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2491 เป็นบุตรของนายเจ๊ะหลง กับนางนาปีเสาะ เจ๊ะโมง สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต จาก โรงเรียนนายร้อยตำรวจ

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เริ่มรับราชการครั้งแรกในพื้นที่นครบาล ก่อนที่ลาออกจากราชการครั้งแรก ในขณะที่มียศร้อยตำรวจโท เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัดพรรคกิจสังคม แต่ไม่ประสบ
ความสำเร็จ จึงกลับเข้ารับราชการใหม่ครั้งที่สอง จนกระทั่งเติบโตในหน้าที่ราชการจนติดยศพันตำรวจโท ในตำแหน่งสารวัตร หัวหน้าสถานีตำรวจภูธร ตำบลตันหยง อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส จากนั้นจึงลาออกเพื่อสมัครรับเลือกตั้งครั้งที่สอง ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงกลับเข้ารับราชการใหม่ครั้งที่สาม ซึ่งครั้งนี้ได้สังกัดกองบังคับการตำรวจภูธร จังหวัดสุราษฏร์ธานี

พันตำรวจโท เจ๊ะอิสมาแอ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน รวม 2 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2544 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายอิสมาแอล เบญอิบรอฮีม จากพรรคประชาธิปัตย์

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ได้รับคะแนนเป็นลำดับที่ 6

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
ดิเอโก โกสตา

ดิเอโก ดา ซิลบา โกสตา (; เกิดวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนเชื้อสายบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวรุกให้กับอัตเลติโกมาดริดและทีมชาติสเปน

โกสตาเริ่มต้นอาชีพของเขากับบรากาและปือนาฟีแยลในโปรตุเกส ต่อมาเซ็นสัญญากับอัตเลติโกมาดริดในปี ค.ศ. 2007 จากนั้นบรากาได้ยืมตัวกลับ จากนั้นถูกยืมตัวไปอยู่กับสโมสรเซลตาและอัลบาเซเต ก่อนที่จะถูกขายให้กับบายาโดลิดในปี ค.ศ. 2009 เขากลับมายังอัตเลติโกมาดริดในฤดูกาลถัดมาและกลายเป็นผู้เล่นสำคัญของทีม ยิงประตูในลีกได้ 27 ลูก และทำให้ทีมคว้าแชมป์ลาลีกาใน ปี ค.ศ. 2014 และต่อมาก็ได้ย้ายไปยังสโมสรเชลซีในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษด้วยค่าตัว 32 ล้านปอนด์ และได้ย้ายกลับมาสโมสรอัตเลติโกมาดริดในปี ค.ศ 2017

ในระดับทีมชาติ โกสตาเล่นให้กับทั้งบราซิลในปี ค.ศ. 2013 และต่อมาประกาศเล่นให้กับสเปน ซึ่งเขาได้รับสัญชาติสเปนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นครั้งแรกในฐานะทีมชาติสเปนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
ตลาดน้ำบางพลี

ตลาดน้ำบางพลี หรือ ตลาดน้ำโบราณบางพลี เป็นตลาดน้ำที่มีชื่อเสียงและเก่าแก่แห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

เป็นตลาดเก่าแก่ตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ลักษณะเป็นห้องแถวไม้โบราณ 2 ชั้น ปลูกติดต่อกันเป็นความยาวกว่า 500 เมตร อยู่ใกล้กับวัดบางพลีใหญ่ใน เดิมมีชื่อว่า "ตลาดศิริโสภณ" สันนิษฐานว่าชาวจีนเป็นผู้เข้ามาเปิดร้านในตลาดนี้ราว พ.ศ. 2400 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๔) เดิมเป็นชุมชนใหญ่มีความรุ่งเรืองมากในอดีต โดยเป็นตลาดขนส่งจากภาคตะวันออกชายฝั่งทะเลสู่กรุงเทพมหานคร เนื่องจากการคมนาคมในสมัยนั้นใช้เส้นทางเรือเป็นหลัก

ตลาดน้ำบางพลี เกิดอุบัติเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อเวลาประมาณ 21.30 น. ของวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 โดนไฟเผาวอดไปประมาณ 16 คูหา เจ้าหน้าที่ดับเพลิงใช้เวลากว่า 3 ชั่วโมง ใช้รถดับเพลิงกว่า 20 คัน จึงดับเพลิงแล้วเสร็จ สันนิษฐานว่าสาเหตุเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร

ตลาดน้ำบางพลี ถือเป็นตลาดน้ำที่มีความเก่าแก่ มีประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นสถานที่ ๆ มีวิถีชีวิตเรียบง่ายและมีวัฒนธรรมที่ดีงามสั่งสมอยู่มากมาย เป็นแหล่งจำหน่ายสินค้านานาชนิด ทั้งอาหาร, ของใช้ต่าง ๆ, ของประดับตกแต่งบ้าน, เสื้อผ้า, สัตว์เลี้ยง กอรปกับมีทิวทัศน์ของคลองสำโรงที่ประดับประดาไปด้วยเรือพายขายขนม ผลไม้ตามฤดูกาลของชาวบางพลีที่พายไปมา รวมถึงเรือที่ผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ยังใช้สัญจรไปมาในชีวิตประจำวันด้วย
พระเจ้าญองยาน

พระเจ้าญองยาน ( "เหญ่าง์ยาน") เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์ตองอู ครองราชย์เป็นพระเจ้าอังวะระหว่างปี ค.ศ. 1599–1605

พระเจ้าญองยานทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1555 มีพระนามเดิมว่าติ๊ส่า เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้าบุเรงนอง ที่ประสูติแต่พระสนมคือพระนางคีนปเยโซน จึงเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดากับพระเจ้านันทบุเรง ได้รับแต่งตั้งให้ครองเมืองญองยานจึงทรงพระนามว่าเจ้าญองยานมานับแต่นั้น

เมื่อพระเจ้านันทบุเรงสิ้นพระราชอำนาจจนต้องลี้ภัยไปประทับที่ตองอู เจ้าญองยานซึ่งยึดครองอังวะอยู่ จึงสถาปนาพระองค์เป็นพระเจ้าอังวะพระนามว่าพระเจ้าสีหสุรมหาธัมมราชา ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1600

ทางประวัติศาสตร์ได้เรียกยุคของพระองค์ว่าเป็น "ยุคญองยาน" หรือ "ราชวงศ์ตองอูยุคหลัง" เพราะเป็นยุคสมัยที่ราชวงศ์ตองอูได้รื้อฟื้นและสถาปนาความเป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองในแถบนี้ขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ หลังล่มสลายไปจากการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าบุเรงนองและพระเจ้านันทบุเรงก่อนหน้านั้น

พระองค์สวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 ที่รัฐฉาน ระหว่างทรงทำสงครามกับหัวเมืองไทใหญ่ พระราชโอรสที่สืบราชสมบัติต่อคือพระเจ้าอะเนาะเพะลูน