seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อิม ซาฮง

ลิมซาฮง (,1445-1506) เชื้อพระวงศ์และขุนนางคนโปรดของ พระเจ้ายอนซัน ซึ่งได้ร่วมมือกับ ชินซูกึน ทูลยุยงให้พระเจ้ายอนซันประหารขุนนางจำนวนมากทำให้บ้านเมืองเกิดกลียุคขึ้น

ลิมซาฮง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1445 ในรัชกาล พระเจ้าเซโจ เขาเริ่มเข้ารับราชการเมื่อใดไม่ทราบแต่สันนิษฐานว่าน่าจะเข้ารับราชการในรัชกาลพระเจ้าเซโจและรับราชการมาเรื่อยแต่ไม่ค่อยมีบทบาทพอถึงรัชกาลพระเจ้ายอนซันเขากลับมีบทบาทขึ้นมาอีกครั้ง

ในปี 1504 ลิมซาฮงได้ร่วมมือกับ ชินซูกึน ราชเลขาของพระเจ้ายอนซันทูลยุยงให้พระเจ้ายอนซันประหารชีวิตขุนนางและจัดการกับเชื้อพระวงศ์รวมถึงผู้ที่ตายไปแล้วในข้อหาใส่ร้าย พระมเหสีแจฮย็อน พระพันปีหลวงของพระองค์จนสิ้นพระชนม์ทำให้ในช่วงปี 1504-05 มีขุนนางถูกประหารจำนวนมากทำให้ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1505 ปาร์ควอนจง และเหล่าขุนนางที่เหลือได้ก่อการโค่นราชบัลลังก์ขึ้นซึ่งภายหลังเหตุการณ์นี้ได้ถูกเรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง หรือ รัฐประหารปีพยองยิน

หลังจากเหตุการณ์สงบลงพระเจ้ายอนซันถูกปลดออกจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศไป เกาะคังฮวา ก่อนจะสวรรคตในปี 1506 ส่วนชินซูกึนถูกสังหารในวันเกิดเหตุส่วนลิมซาฮงได้ถูกเนรเทศและถูกประทานยาพิษจนสิ้นใจในปี 1506 ขณะอายุได้ 61 ปี
ภาษางาลา

ภาษางาลา (Nga La) มีผู้พูดทั้งหมด 60,000 คน พบในพม่า 40,000 คน (พ.ศ. 2543) พบในอินเดีย 20,000 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐไมโซรัม จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากูกี-ฉิ่น-นาคา สาขาย่อยกูกี-ฉิ่น เขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษานี้ในอินเดียและพม่าจะเข้าใจกันได้ยาก
ภาษามลายูเนอเกอรีเซิมบีลัน

ภาษามลายูเนอเกอรีเซิมบีลัน () หรือ ภาษามลายูมีนังกาเบา มีผู้พูดประมาณ 507,500 คน (พ.ศ. 2547) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงกัวลาลัมเปอร์ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โปลินีเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวา สาขาย่อยมลายูอิก ใกล้เคียงกับภาษามีนังกาเบาในเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ผู้พูดภาษานี้เป็นชาวมีนังกาเบาที่อพยพเข้ามาอยู่ในมาเลเซีย
ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง

ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง () เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดง และดาราตลก ชาวฝรั่งเศส เป็นที่รู้จักในบทบาทผลงานกำกับของมีแชล อาซานาวีซีอุส ในภาพยนตร์เงียบปี ค.ศ. 2011 เรื่อง "The Artist" ที่เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน
รายชื่อสงครามในประเทศไทย

รายชื่อสงครามในประเทศไทย มีดังต่อไปนี้การขยายอำนาจเข้าสู่อาณาจักรลาว (เวียงจันทน์และหลวงพระบาง) โดยตรงเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในสมัยกรุงธนบุรี เช่นเดียวกับการขยายอำนาจสู่เขมร
อาร์คเดอะแลด: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท

อาร์คเดอะแลด: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท (; ) เป็นวิดีโอเกมชุดแรกของเกมอาร์คเดอะแลดสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2 ก่อนที่จะมีลำดับถัดมาคือ เกมชุดนี้ได้ทำการเปิดตัวอีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่นในรูปแบบพรีเมียมบ็อกซ์เซ็ท และเปิดตัวสู่อเมริกาเหนือโดยใช้ชื่อ อาร์คเดอะแลด: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท แต่เมื่อทำการเปิดตัวในยุโรปได้เปลี่ยนชื่อเป็น อาร์ค: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท เพลงประกอบเกมแต่งโดย โคจิ ซากุราอิ, ทากายูกิ ฮัตโตริ, โยโกะ ฟุกุชิมะ, มาซาฮิโร อันโด้ และ ทาคาชิ ฮาราดะ

ในยุคสมัยหนึ่ง มนุษย์และดีมอสต่างใช้ชีวิตแยกกันอยู่ มีเพียงสิ่งหนึ่งที่มีร่วมกัน คือการที่ทั้งสองฝ่ายต่างต้องการช่วงชิงสปีริทสโตนมาเป็นของตน มีการแข่งขันค้นหาตามเหมืองแต่ละแห่ง บางครั้งก็เกิดการต่อสู้กันมากกว่าการค้นหาทรัพยากรดังกล่าว ซึ่งมีภูติแห่งสปีริทสโตนห้าองค์ (วารี, อัคคี, ธรณี, วายุ และภาณุ) ที่ผู้ใดก็ตามหากได้ครอบครองแล้วจะได้รับพลังเกินกว่าที่จะจินตนาการได้

ในปัจจุบัน กองทัพมนุษย์ได้ทำการออกกวาดล้างไปทั่วโลกสำหรับการออกค้นหาสปีริทสโตนเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ภูติแห่งสปีริทสโตนต่างก็หวงห้าม หากแต่ฝากอนาคตของโลกไว้ที่สองวีรบุรุษที่ได้รับความไว้วางใจ ซึ่งได้แก่ คาร์ก มนุษย์ผู้ทรงคุณธรรม และ ดาร์ค ทาสผู้ต่ำต้อยในโลกแห่งดีมอส ที่ต่างได้รับเลือกด้วยชะตาลิขิตในการปกป้องโลกต่อไป

เหล่าดีมอสและมนุษย์จึงทางเลือกคือ ร่วมมือกันเพื่อปกป้องโลก หรือปล่อยให้ความเกลียดชังครอบงำในด้านมืดตลอดไป

อาร์คเดอะแลด: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท เป็นเกมที่มีตัวละครที่สามารถควบคุมได้กว่าสิบราย โดยที่แต่ละคนต่างมีอาวุธ, รูปแบบการโจมตี และความสามารถพิเศษที่แตกต่างกันออกไป รูปแบบส่วนมากของเกมนี้ คือการเรียนรู้ที่จะใช้พลังของแต่ละคนที่แตกต่างกัน ซึ่งมีความสำคัญต่อการอยู่รอดของหมู่คณะเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ให้คะแนนตอบรับ "อาร์คเดอะแลด: ทไวไลท์ออฟเดอะสปีริท" ที่ค่า 74.70% โดยอิงจากนักวิจารณ์ 64 ราย ส่วนเว็บไซต์เกมสปอทให้คะแนนที่ 8 คะแนน ซึ่งถือเป็นระดับดีเยี่ยม ในขณะที่เว็บไซต์เมต้าคริติคให้คะแนนเมต้าสกอร์ที่ 72 คะแนน จากคะแนนเต็มที่มีอยู่ 100 คะแนน ซึ่งอิงจากนักวิจารณ์ 39 ราย
ผาสุก พงษ์ไพจิตร

ศาสตราจารย์ ผาสุก พงษ์ไพจิตร เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นนักเศรษฐศาสตร์ชาวไทย เป็นอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 จนถึงปัจจุบัน

ศาสตราจารย์ ผาสุก พงษ์ไพจิตร หรือ ศาสตราจารย์ ดร.ผาสุก พงษ์ไพจิตร จบการศึกษาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยโมนาช ประเทศออสเตรเลีย และได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ

เคยได้รับการรับเชิญไปสอนยังมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ สหรัฐอเมริกา ในปี 2554

ศ.ดร.ผาสุก มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้เขียนรายงานการวิจัยและหนังสือหลายฉบับเกี่ยวกับการทุจริตในประเทศไทย โดยได้ทุนศาสตราจารย์วิจัยดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2552 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับตำแหน่งเป็นเมธีวิจัยอาวุโสประจำ สกว. ประจำปี พ.ศ. 2550 และพ.ศ. 2554 และได้รับตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราภิชาน แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กองทัพประชาชนเกาหลี

กองทัพประชาชนเกาหลี (เกาหลี: 조선인민군 , ฮันจา: 朝鮮人民軍) เป็นกำลังทหารของประเทศเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อึนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพประชาชนเกาหลีและประธานคณะกรรมาธิการป้องกันประเทศ กองทัพประชาชนเกาหลีประกอบด้วยห้าเหล่าทัพ กองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ กำลังจรวดยุทธศาสตร์และกองกำลังปฏิบัติการพิเศษ นอกจากนี้ กองกำลังแดงพิทักษ์กรรมกร-ชาวนาก็อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพบก

มีชื่อว่า 조선인민군가 ("โชซ็อนอินมินกุนกา") ใช้เพื่อในการสวนสนาม
มานะ โลหะวณิชย์

นายมานะ โลหะวณิชย์ (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2500) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชัยภูมิ เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

มานะ โลหะวณิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของนายมนัส สุรัตน์ โลหะวณิชย์ มีพี่น้อง 4 คน สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนางนันทิยา มีบุตร 3 คน

อดีตเป็นนายกเทศมนตรีตำบลหนองบัวแดง ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาหลายสมัย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง อาทิ พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคเสรีธรรม และ พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคมหาชน พ่ายให้กับนายชวลิต มหาจันทร์ จากพรรคไทยรักไทย ทั้ง 2 ครั้ง กระทั่ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย

มานะ โลหะวณิชย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
อิวาตะ

อิวาตะ () เป็นเมืองในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 164.08 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 170,779 คน

อิวาตะเป็นเมืองที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทยามาฮ่ามอเตอร์ และสโมสรฟุตบอลจูบิโล อิวาตะ
อิวาตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดชิซูโอกะ มีอาณาเขตติดกับแม่น้ำเทนรีวทางทิศตะวันตก และมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศใต้
ปาริชาติ ชาลีเครือ

นางสาวปาริชาติ ชาลีเครือ (เกิด 11 มิถุนายน พ.ศ. 2499) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชัยภูมิ เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

ปาริชาติ ชาลีเครือ เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายเริง และนางคำ ชาลีเครือ มีพี่น้อง 9 คน หนึ่งในนั้นคือ นายสุชน ชาลีเครือ อดีตประธานวุฒิสภา สำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมฯจากโรงเรียนจันทร์หุ่นบำเพ็ญ เขตห้วยขวาง กทม. ก่อนจะจบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และพัฒนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการภาครัฐและเอกชน สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ มีสถานะโสด

นางสาวปาริชาติลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาหลายสมัย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง อาทิ พ.ศ. 2544 ลงสมัครในสังกัดพรรคไทยรักไทย พ่ายให้กับนายวุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย จากพรรคชาติพัฒนา กระทั่งปี พ.ศ. 2550 ลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และ พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2

นอกจากนี้ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 นางสาวปาริชาติยังเคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง อาทิ กระทรวงมหาดไทย (นายวัฒนา อัศวเหม) กระทรวงอุตสาหกรรม (นายไพฑูรย์ แก้วทอง)

ปาริชาติ ชาลีเครือ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
สัญกรณ์ส่วนในหลายส่วน

ในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ สัญกรณ์ส่วนในหลายส่วน () คือกลุ่มของหน่วยเทียมที่สร้างขึ้นเพื่ออธิบายค่าเล็กน้อยในปริมาณไร้มิติ อาทิ เศษส่วนโมล (mole fraction) หรือเศษส่วนมวล (mass fraction) เนื่องจากเศษส่วนเหล่านี้เป็นการวัดอัตราส่วนปริมาณต่อปริมาณ มันจึงเป็นจำนวนแท้จริงที่ไม่มีระบบการวัดมาเกี่ยวข้อง ตัวอย่างหน่วยที่ใช้โดยปกติเช่น ส่วนในล้านส่วน (ppm: พีพีเอ็ม), ส่วนในพันล้านส่วน (ppb: พีพีบี), ส่วนในล้านล้านส่วน (ppt: พีพีที), ส่วนในพันล้านล้านส่วน (ppq: พีพีคิว) เป็นต้น

การใช้ตัวย่อของหน่วย ppm (ppb, ppt, ฯลฯ) ขัดกับมาตรฐานทางเทคนิค ISO 80000-1:2009 ข้อกำหนด 6.5.5 ดังนั้นมันจึงไม่ถูกต้องทางเทคนิค การแสดงอัตราส่วนอนุภาคที่เหมาะสมในปริมาตรหรือมวลที่แน่นอน เพื่อให้เข้ากันได้กับมาตรฐานทางเทคนิคสำหรับใช้ในเอกสารทางเทคนิคเป็นอาทิ คือการแสดงอัตราส่วนด้วยกำลังของสิบ ต่อลูกบาศก์เมตรหรือต่อกิโลกรัมแล้วแต่กรณี
องค์การจัดการน้ำเสีย

องค์การจัดการน้ำเสีย () เป็นรัฐวิสาหกิจของไทย ก่อตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การจัดการน้ำเสีย พ.ศ. 2538 เพื่อจัดระบบบำบัดน้ำเสียรวม สำหรับการบำบัดน้ำเสียภายในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดสมุทรสาคร เดิมอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 จึงได้เปลี่ยนแปลงมาอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 จึงได้โอนมาอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

องค์การจัดการน้ำเสีย ก่อตั้งขึ้นเพื่อจัดระบบบำบัดน้ำเสียรวม สำหรับการบำบัดน้ำเสียในพื้นที่ที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกา ได้แก่ กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดสมุทรสาคร ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบ เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2542 ให้เพิ่มเติมพื้นที่เทศบาลตำบลแสนสุข จังหวัดชลบุรี พื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา และพื้นที่จังหวัดอ่างทอง เป็นพื้นที่ในเขตจัดการน้ำเสีย

ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการกำหนดพื้นที่จัดการน้ำเสียเพิ่มเติมอีก 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองศรีราชา เทศบาลเมืองสกลนคร เทศบาลเมืองเพชรบุรี เทศบาลเมืองชุมแสง เทศบาลตำบลหัวหิน เทศบาลตำบลบ้านเพ เทศบาลตำบลป่าตอง เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ และเมืองพัทยา เป็นเขตจัดการน้ำเสีย

องค์การจัดการน้ำเสีย มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการจัดระบบบำบัดน้ำเสียรวม ในเขตพื้นที่จัดการน้ำเสียตามพระราชกฤษฎีกา และที่ประกาศเพิ่มเติม ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 องค์การจัดการน้ำเสีย ได้เริ่มต้นการให้บริการเชิงพาณิชย์เพื่อหารายได้เข้าสู่องค์กร ควบคู่กับการให้บริการเชิงสังคม เพื่อลดภาระด้านงบประมาณสนับสนุนจากภาครัฐ โดยมีการให้บริการเชิงพาณิชย์ 4 กิจการ คือ
เทศบาลตำบลแสนสุข

เทศบาลตำบลแสนสุข อาจหมายถึง
เอลบิมโบ

เอลบิมโบ () เป็นเพลงดิสโกในจังหวะแทงโกของวงดนตรีฝรั่งเศส บิมโบเจ็ต วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974 ในสังกัดปาเต-มาร์โคนี เรเคิดส์ เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลของฝรั่งเศส อันดับสิบในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสเปน อิตาลี เดนมาร์ก ตุรกี และเลบานอน ในปี 1975 ซิงเกิลมียอดจำหน่ายในฝรั่งเศส 1.3 ล้านแผ่น และกว่า 3 ล้านแผ่นทั่วโลก

บิมโบเจ็ต ดัดแปลงทำนองเพลง เอลบิมโบ มาจากทำนองเพลงชื่อ "Tanha Shudham Tanha" ผลงานในปี 1971 ของนักร้องชาวอัฟกานิสถานชื่อ อะห์มัด ซาฮีร์

หลังจากความสำเร็จของเพลงในฝรั่งเศส ก็ได้ถูกนำมาบันทึกเสียงอีกครั้ง โดยวง Le Grand Orchestre de Paul Mauriat ของพอล มอเรียต ในปี ค.ศ. 1974

เพลงนี้ยังเป็นที่จดจำจากการปรากฏในภาพยนตร์ตลกอเมริกันเรื่อง "โปลิศจิตไม่ว่าง" (Police Academy) ตั้งแต่ภาค 1 (ปี 1984) ถึงภาค 4 (ปี 1987) ติดต่อกัน 4 ภาคจากทั้งหมด 7 ภาค โดยอยู่ในฉากบาร์เกย์ ชื่อ "Blue Oyster Bar" เป็นผลงานบันทึกเสียงของ Jean Marc Dompierre นักดนตรีชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส
โจนาทาน เอดเวิดส์ (นักกีฬา)

โจนาทาน เดวิด เอดเวิดส์, ซีบีอี () เกิดวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1966 ที่กรุงลอนดอน เป็นอดีตนักกีฬาเขย่งก้าวกระโดด เคยได้รับเหรียญทองโอลิมปิก กีฬาเครือจักรภพ ยูโรเปียนแชมเปียนชิป และเวิลด์แชมเปียนชิป ถือสถิติโลกมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 หลังจากเกษียณจากการเป็นนักกีฬา เอดเวิดส์ ทำงานเป็นผู้บรรยายและผู้ดำเนินรายการทางช่องบีบีซี
ดัดดาริโอ

ดัดดาริโอ ตามสำเนียงอิตาลี หรือ แดเดริโอ ตามสำเนียงอเมริกัน () เป็นบริษัทผู้ผลิตสายดนตรี โดยเฉพาะสายกีตาร์ ปัจจุบัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ หมู่บ้านฟาร์มิงเดล เกาะลองไอแลนด์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

บริษัทดัดดาริโอเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนขนานแท้ และเป็นองค์กรผลิตสายดนตรีองค์กรใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ผลิตสินค้าขายทั้งในนามของตัว และผลิตให้บริษัทอื่นขาย อนึ่ง นอกจากผลิตภัณฑ์หลักอันเป็นสายดนตรีดังว่ามาแล้ว ดัดดาริโอยังเปิดบริษัทลูกเพื่อทำและขายสินค้าอื่น ๆ อีก เป็นต้นว่า บริษัทลูกที่ชื่อ "แพลเน็ตเวฟส์" (Planet Waves) ขายสายกีตาร์, อุปกรณ์ปรับเสียง (tuner), เครื่องกันความชื้น, พิก (pick) และอื่น ๆ
เฟนเดอร์ พรีซิชันเบส

เฟนเดอร์พรีซิชันเบส () เรียกโดยย่อว่า พีเบส (P Bass) เป็นเบสไฟฟ้ารุ่นหนึ่งซึ่งแคลเรนซ์ เลโอไนดัส เฟนเดอร์ (Clarence Leonidas Fender) นักนวัตกรรมชาวอเมริกัน สร้างต้นแบบขึ้นในปี 1950, เผยสู่ตลาดในปีถัดมา และสร้างประวัติศาสตร์เมื่อผลงานชิ้นนี้ได้รับความสนใจและการใช้สอยจากสาธารณชนอย่างกว้างขวางอย่างไม่ปรากฏมาก่อน ในยุคนั้นจึงมีผู้เรียกขานมันว่า "เครื่องดนตรีปฏิวัติ" (revolutionary instrument)
เฟนเดอร์ แจสเบส

เฟนเดอร์แจสเบส () หรือมักเรียกโดยย่อว่า แจสเบส (Jazz Bass) หรือ เจเบส (J Bass) เป็นเบสไฟฟ้ารุ่นหนึ่ง เป็นผลงานเบสไฟฟ้ารุ่นที่สองของ แคลเรนซ์ เลโอไนดัส เฟนเดอร์ (Clarence Leonidas Fender) นักนวัตกรรมชาวอเมริกัน ถัดจาก เฟนเดอร์พรีซิชันเบส

เฟนเดอร์แจสเบสต่างจากเฟนเดอร์พรีซิชันเบส ที่เสียงระดับกลางใสและกังวาลกว่า ทั้งพึ่งพาเสียงประสานพื้นฐานน้อยลงเป็นสามเท่า เหล่านักเบสที่ชื่นชอบการประสมเสียงจึงมักเลือกใช้เฟนเดอร์แจสเบส
เฮฟวี่เวท

เฮฟวี่เวท () เป็นพิกัดน้ำหนักการชกมวยสากลอาชีพที่จัดว่าเป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 200 ปอนด์ (90.900 กิโลกรัม) ขึ้นไป

โดยความเป็นมาของพิกัดน้ำหนักรุ่นนี้ เป็นไปได้ว่ามีมาตั้งแต่ยุคศตวรรษที่ 17 เมื่อ เจมส์ ฟิกก์ นักมวยชาวอังกฤษผู้ประกาศว่าตนเป็นแชมป์โลกคนแรกของโลก ได้พัฒนาการชกมวยให้มีรูปแบบและกติกาที่ชัดเจน ซึ่งในศตวรรษต่อมา มาร์เควซแห่งควีนเบอร์รี่ ได้สนับสนุนให้มีการชกแบบ 12 ยก และได้ออกกติกาขึ้นมาชัดเจน ในชื่อว่า กติกาแห่งควีนเบอร์รี่ หรือ กฎมาร์เควซแห่งควีนเบอร์รี่ ที่กำหนดให้ในแต่ละยกต้องมี 3 นาทีชัดเจน และกำหนดให้นักมวยต้องสวมนวมขึ้นชก และแบ่งพิกัดน้ำหนักออกเป็นรุ่น ๆ ในปี ค.ศ. 1850 โดยแรกเริ่มมีเพียง 3 พิกัดเท่านั้นคือ ไลท์เวท, มิดเดิลเวท และเฮฟวี่เวท พร้อมกับศักราชของการชกมวยสากลในแบบสมัยใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

พิกัดน้ำหนักรุ่นเฮฟวี่เวทนี้ จัดได้ว่าเป็นรุ่นที่มีประวัติศาสตร์มากมาย ด้วยความที่เป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด นักมวยที่ขึ้นชกแต่ละคนจะมีรูปร่างใหญ่โตเป็นส่วนใหญ่ จึงสามารถดึงดูดความสนใจของผู้คนได้เป็นอย่างมาก โดยนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ได้ชกในพิกัดนี้ ได้แก่ จอห์น แอล. ซัลลิแวน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นแชมป์โลกในแบบสวมนวมเป็นคนแรกของโลก, แจ๊ค จอห์นสัน นักมวยผิวดำคนแรกที่ได้แชมป์ในรุ่นนี้, แจ็ค เดมป์เซย์ นักมวยผิวขาวที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษที่ 19-20, ร็อคกี้ มาร์เซียโน่ นักมวยผิวขาวที่ได้ชื่อว่าเป็นแชมป์โลกคนเดียวจนถึงปัจจุบันนี้ ที่ไม่เคยแพ้ใครจนกระทั่งแขวนนวม, โจ หลุยส์ นักมวยผู้ทำสถิติการชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกได้มากครั้งที่สุดในโลก, มูฮัมหมัด อาลี นักมวยผู้ได้เหรียญทองกีฬาโอลิมปิกและเป็นแชมป์โลกถึง 3 ครั้ง ผู้เป็นตำนาน, จอร์จ โฟร์แมน, โจ ฟราเซียร์ ผู้เป็นคู่ปรับคนสำคัญของอาลี, ไมค์ ไทสัน แชมป์โลก 3 สถาบันคนแรกของรุ่นนี้ ผู้สร้างความตื่นตัวของรุ่นในทศวรรษที่ 80, อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ อดีตนักมวยสากลสมัครเล่นเหรียญทองแดงในกีฬาโอลิมปิก ตลอดจน วิตาลี คลิทช์โก และวลาดิเมียร์ คลิทช์โก นักมวยผิวขาวสองพี่น้องชาวยูเครน รูปร่างสูงใหญ่ ผู้ซึ่งเป็นแชมป์โลกและยังคงชกเคลื่อนไหวอยู่ในปัจจุบัน

แต่สำหรับมวยสากลสมัครเล่น พิกัดเฮฟวี่เวทนี้ ยังไม่ถือว่าเป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด หากแต่ยังมีรุ่น ซูเปอร์เฮฟวี่เวท ที่ใหญ่กว่านี้ กล่าวคือ น้ำหนักมากกว่า 201 ปอนด์ขึ้นไป
เวลเตอร์เวท

เวลเตอร์เวท () เป็นพิกัดน้ำหนักมวย ทั้งมวยสากลอาชีพและมวยสากลสมัครเล่นระดับกลางรุ่นหนึ่ง ที่อยู่ระหว่างรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทและซูเปอร์เวลเตอร์เวท โดยนักมวยที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 140 ปอนด์ (63.503 กิโลกรัม) และไม่เกิน 147 ปอนด์ (66.678 กิโลกรัม)

รุ่นเวลเตอร์เวทจัดได้ว่าเป็นพิกัดน้ำหนักที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ด้วยความที่เป็นนักมวยพิกัดขนาดกลาง มีนักมวยจำนวนมากที่มีชื่อเสียงที่ชกในรุ่นนี้ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ได้แก่ เฮนรี่ อาร์มสตรอง (ซึ่งถือได้ว่าป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นนี้ได้มากที่สุดอีกด้วย คือ 18 ครั้ง และมากที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก), ชูการ์ เรย์ โรบินสัน, คิด กาวิแลน, ชูการ์ เรย์ เลียวนาร์ด, โธมัส เฮิร์นส์, โรแบร์โต้ ดูรัน, โดนัลด์ เคอร์รี่, ฮูลิโอ ซีซาร์ ชาเวซ, เพอร์เนล วิเทเกอร์, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เฟลิกซ์ ทรินิแดด, เชน มอสลีย์, อาร์ตูโร กัตติ, มิเกล คอตโต, แมนนี่ ปาเกียว, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, ฮวน มานูเอล มาร์เกวซ เป็นต้น

สำหรับนักมวยชาวไทย ยังไม่เคยมีใครได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ แต่มีนักมวยสากลสมัครคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ คือ ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เมื่อปี ค.ศ. 1992 ในการแข่งขันที่บาร์เซโลน่า ประเทศสเปน คือ อาคม เฉ่งไล่

ในส่วนของนักมวยอาชีพ ถึงแม้จะยังไม่มีแชมป์ในระดับโลก แต่ก็มีนักมวยที่มีชื่อเสียงหรือเป็นแชมป์ในระดับภูมิภาค อาทิ สมพงษ์ เวชสิทธิ์, สมเดช ยนตรกิจ, อภิเดช ศิษย์หิรัญ, ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์, ถิรชัย อ.เอกรินทร์ เป็นต้น
ซูเปอร์เวลเตอร์เวท

ซูเปอร์เวลเตอร์เวท () เป็นพิกัดน้ำหนักมวยในระดับกลาง นักมวยที่ชกในรุ่นนี้ ต้องมีน้ำหนักตัวมากกว่า 147 ปอนด์ (66.678 กิโลกรัม) และไม่เกิน 154 ปอนด์ (69.853 กิโลกรัม)

ในทางสภามวยโลก (WBC) จะเรียกพิกัดนี้ว่า ซูเปอร์เวลเตอร์เวท ขณะที่สมาคมมวยโลก (WBA) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และในแวดวงมวยสากลสมัครเล่นจะเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า จูเนียร์มิดเดิลเวท (Junior middleweight) หรือ ไลท์มิดเดิลเวท (Light middleweight) อีกทั้งในรุ่นนี้ยังเป็นรุ่นแรกที่ตามกติกาแล้ว นักมวยที่ชกในพิกัดนี้ (และในพิกัดที่ใหญ่กว่านี้) ต้องใช้นวมขนาด 10 ออนซ์ แต่ก็อาจจะมีการปรับเปลี่ยนกันได้ตามแต่จะตกลงกัน

นักมวยที่มีชื่อเสียงที่ได้ชกหรือเคยชกในพิกัดนี้ ได้แก่ วิลเฟร็ด เบนิเตซ, ชูการ์ เรย์ เลียวนาร์ด, โรแบร์โต้ ดูรัน, โธมัส เฮิร์นส์, ฮูลิโอ ซีซาร์ กรีน, เทอรี่ นอร์ริส, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, รอย โจนส์ จูเนียร์, เฟอร์นันโด วาร์กัส, แมนนี่ ปาเกียว, มิเกล คอตโต, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นต้น

ในส่วนนักมวยชาวไทยยังไม่มีใครที่ประสบความสำเร็จในระดับโลก แต่ก็มีบางคนที่ได้แชมป์ในระดับนานาชาติ หรือมีชื่อเสียงทั้งในอดีต เช่น เขียวหวาน ยนตรกิจ, อภิเดช ศิษย์หิรัญ เป็นต้น (มีอยู่หนึ่งคน คือ เกียรติชัย ไอซ์เจลลิบาล์ม แต่เป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ซึ่งเป็นสถาบันเล็ก ไม่ได้มาตรฐาน ไม่ได้รับการยอมรับ)

ในส่วนของมวยสากลสมัครเล่น มีอยู่หนึ่งคนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก คือ พรชัย ทองบุราณ ได้รับเหรียญทองแดง จากการแข่งขันโอลิมปิก 2000 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
มิดเดิลเวท

มิดเดิลเวท () เป็นพิกัดน้ำหนักมวยในระดับกลาง นักมวยที่จะชกในพิกัดนี้จะต้องมีน้ำหนักมากกว่า 154 ปอนด์ (69.853 กิโลกรัม) และไม่เกิน 160 ปอนด์ (72.576 กิโลกรัม) โดยรุ่นมิดเดิลเวทนี้ ได้ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1850 พร้อมกับพิกัดน้ำหนักไลท์เวท และเฮฟวี่เวท ด้วย

ในแวดวงมวยสากลนั้นมีนักมวยในพิกัดมิดเดิลเวทนี้มากมาย จัดเป็นพิกัดที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในช่วงกลางทศวรรษที่ 80 ใน ชูการ์ เรย์ เลียวนาร์ด, โธมัส เฮิร์นส์, โรแบร์โต้ ดูรัน และมาร์วิน แฮ็กเลอร์ ได้ชื่อว่าเป็น "สี่ทหารเสือแห่งรุ่นกลาง" โดยทั้ง 4 นั้นจะวนเวียนชกกันทั้งหมดในพิกัดนี้หรือใกล้เคียง นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีนักมวยอีกหลายรายที่มีชื่อเสียงที่ชกในพิกัดนี้ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ได้แก่ ร็อคกี้ กราเซียโน่, เจค ลาม็อตตา, กัง แซชุล, สมพงษ์ เวชสิทธิ์, สมเดช ยนตรกิจ, อภิเดช ศิษย์หิรัญ, รอย โจนส์ จูเนียร์, เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เฟลิกซ์ ทรินิแดด, เกนนาดี้ โกลอฟกิ้น, มิเกล คอตโต เป็นต้น

ในส่วนของมวยสากลสมัครเล่นของไทยนั้น ยังไม่มีใครประสบความสำเร็จถึงการคว้าเหรียญทองในระดับโอลิมปิก ที่ประสบความสำเร็จสูงสุด คือ สุริยา ปราสาทหินพิมาย ที่ได้รับเหรียญทองแดง ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เมื่อปี ค.ศ. 2004
เจฟฟรีย์ กิโตเมอร์

เจฟฟรีย์ กิโตเมอร์ () เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 ที่เวสท์ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา เป็นทั้งนักเขียน, นักพูดอาชีพ และผู้ฝึกอบรมธุรกิจชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งเขียนและบรรยายในระดับสากลเกี่ยวกับการขาย, ความภักดีของลูกค้า และการพัฒนาบุคคล เขาใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวของเขาในชาร์ลอตต์ นอร์ธแคโรไลนา

กิโตเมอร์ เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทมเปิล แต่หลังจากการศึกษาปีแรก เขาก็จากไปเข้าศึกษาที่สถาบันเกอเธ่ ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ที่ซึ่งเขาได้ศึกษาภาษา ในบทความหนึ่งของ "นิตยสารไทมส์" กิโตเมอร์ได้เล่นคำคมเกี่ยวกับการศึกษาระดับอุดมศึกษาของเขาว่า "ผมใช้เวลาไปถึงหกปี คุณไม่จำเป็นต้องใช้เวลาจบหลักสูตรเท่ากับที่ซึ่งผมสำเร็จไปแล้ว" "นิตยสารเดอะชาร์ลอตต์ออบเซิร์ฟเวอร์" ได้กล่าวถึงเขาว่า "...วิทยาลัยขับส่งผู้สร้างอาณาจักรอบรมการขายออกมา"

กิโตเมอร์ ได้เขียนหนังสือเก้าเล่ม ซึ่งรวมถึง หนังสือขายดี "นิวยอร์กไทมส์" ที่มีชื่อว่า "The Sales Bible" และ "คัมภีร์สุดยอดทัศนคติ ใช่เลย!" หนังสือที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเขาคือ "คัมภีร์สุดยอดการขาย" ซึ่งมียอดจำหน่ายกว่าสามล้านเล่มทั่วโลก และได้รับการแปลมากกว่า 14 ภาษา หนังสือนี้ยังได้รับเลือกโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งพิมพ์ธุรกิจ ซึ่งได้แก่ แจ็ค คอนเวิร์ท กับ ทอดด์ แซทเทอร์เซ็น ในการจัดอันดับในหนังสือ "100 หนังสือบริหารธุรกิจที่ต้องอ่าน" ของพวกเขา
เจ้าชายอึนจ็อน

องค์ชายอึนจอน (은전군,1759-1778) เป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ พระเจ้าจองโจ ถูกเนรเทศเพราะแผนของคนชั่วที่ต้องการโค่นล้มพระราชาและยกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาแทนแต่แผนการล้มเหลว

องค์ชายอึนจอน ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1759 ในรัชกาล พระเจ้ายองโจ พระอัยกาเป็นพระโอรสของ องค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ พระเจ้าจองโจ เมื่อพระเจ้ายองโจผู้เป็นพระอัยกาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1776 องค์ชายลีซานพระราชนัดดารัชทายาทและพระเชษฐาขององค์ชายอึนจอนจึงได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าจองโจ ได้ทรงทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายโนนนที่มีผู้นำคือ ฮงพงฮัน พระบิดาของ พระชายาเฮคยอง พระพันปีของพระเจ้าจองโจซึ่งสนับสนุนพระเจ้ายองโจจนแทบจะหมดสิ้นและยกฝ่ายโซนนที่สนับสนุนพระองค์ขึ้นมามีอำนาจแทนทำให้ ฮงซังบอม ขุนนางฝ่ายโนนนซึ่งเป็นพระญาติไม่พอใจได้ร่วมมือกับขุนนางฝ่ายโนนนบางส่วนวางแผนปลงพระชนม์พระเจ้าจองโจในงานพิธีฉลองราชาภิเษกครบ 1 ปีและยกองค์ชายอึนจอนขึ้นเป็นพระราชาองค์ใหม่แต่แผนการนี้ไม่สำเร็จถูกจับได้ฮงซังบอมและเหล่าขุนนางถูกประหารส่วนองค์ชายอึนจอนถูกเนรเทศและสิ้นพระชนม์ในปี 1778 ขณะพระชนม์เพียง 19 พรรษา
นกจาบทอง

นกจาบทอง หรือ นกกระจาบทอง (; ) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกจาบ (Ploceidae) พบในประเทศกัมพูชา, อินโดนีเซีย, ลาว, พม่า, ไทย, และเวียดนาม
มีถิ่นอาศัยตามธรรมชาติในพื้นที่เขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในพื้นที่ลุ่มน้ำท่วมถึง ทุ่งหญ้า หนองบึง และพื้นที่เกษตรกรรม ปัจจุบันเป็นสปีชีส์ที่ถูกคุกคามเพราะการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ

นกจาบทองเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง พ.ศ. 2546 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
เทศบาลตำบลวังใหม่

เทศบาลตำบลวังใหม่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร
ชื่อตำบลวังใหม่ ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2518
กำนันคนแรกชื่อ นายเลื่อน ชลชลา มีหมู่บ้านจำนวน 5 หมู่บ้าน (ปัจจุบันมี 9 หมู่บ้าน)
กำนันคนปัจจุบันชื่อ นายจรัญ จินาเกตุ

เป็นตำบลหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ซึ่งได้แบ่งแยกจากตำบลวังไผ่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 มีพื้นที่ ทั้งหมด 81.81 ตารางกิโลเมตร (ปัจจุบันเทศบาลตำบลวังใหม่มีพื้นที่ทั้งสิ้น 93.44 ตารางกิโลเมตร) เนื่องจากตำบลวังไผ่ มีพื้นที่กว้างมาก แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน จึงยากต่อการปกครองในสมัยนั้น โดย นายเบ่ง อนิวัฒน์ ซึ่งดำรงตำแหน่งกำนันตำบลวังไผ่ พร้อมกับนายมังกร โชติคุต ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานสภาจังหวัดชุมพรได้ดำเนินการขอแยกตำบล โดยแยกหมู่ที่ 4,8,11,14 ออกจากตำบลวังไผ่ และได้ประชุมผู้นำของหมู่บ้านและผู้ทรงคุณวุฒิ ในการตั้งชื่อตำบลและมีมติให้ตั้งชื่อตำบลวังใหม่ และแบ่งการปกครองเป็น 5 หมู่บ้าน ต่อมาได้มีการแบ่งหมู่บ้านรวมเป็น 9 หมู่บ้านเทศบาลตำบลวังใหม่ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองชุมพร ประมาณ 21 กิโลเมตร จัดตั้งเป็นเทศบาลตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2551 มีเนื้อที่ 93.44 ตารางกิโลเมตร หรือ 58,400 ไร่ โดยมีอาณาเขต ดังนี้

เทศบาลตำบลวังใหม่ แบ่งเขตการปกครอง ทั้งสิ้น 9 หมู่บ้าน ประกอบด้วย

เทศบาลตำบลวังใหม่ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพรห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองชุมพร ประมาณ 25 กิโลเมตร จัดตั้งเป็นเทศบาลตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ก.ค.51 มีเนื้อที่ 93.44 ตารางกิโลเมตร หรือ 58,400 ไร่หมายเหตุ : ข้อมูลจากทะเบียนราษฎรอำเภอเมืองชุมพร ณ เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จำนวนประชากรมีความหนาแน่นเฉลี่ย 92.36 คน/ตารางกิโลเมตรประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยมีการทำสวนยางพารา กาแฟ ปาล์ม ทุเรียน มังคุด ลองกอง ส้มโอ มะพร้าว และแบ่งเป็นส่วนต่างๆ ดังนี้