seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สาละ

สาละ เป็นพืชในวงศ์ Dipterocarpaceae เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู เป็นที่ประทับของพระเจ้า และเป็นสัญลักษณ์แห่งอินทรา ในทางพุทธศาสนา ต้นสาละคือต้นที่พระพุทธมารดายืนเหนี่ยวกิ่งในขณะประสูติไม่ใช่ต้นสาละลังกา เป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความสำคัญในอินเดีย ใช้ในการก่อสร้างโดยเฉพาะกรอบประตูและหน้าต่าง

ในศาสนาฮินดู ถือว่าสาละเป็นไม้โปรดของพระวิษณุ คำว่าสาละมาจากภาษาสันสกฤต (शाल, śāla, ตรงตัว "บ้าน") ชื่ออื่นๆในภาษาสันสกฤตได้แก่ อัศวกรรณ (ashvakarna) ชิรปรรณ (chiraparna) และ สรรชะ (sarja) ต้นสาละมักจะสับสนกับต้นอโศก (Saraca indica) ในวรรรณคดีอินเดียโบราณ ศาสนาเชนเชื่อว่ามหาวีระองค์ที่ 24 ติรถันกะระ จะตรัสรู้ใต้ต้นสาละ

ชาวพุทธเชื่อว่าพระนางสิริมหามายาประสูติพระโคตมพุทธเจ้าใต้ต้นสาละในสวนลุมพินีทางตอนใต้ของเนปาลปัจจุบันระหว่างเดินทางกลับไปยังกรุงเทวทหะ และพระพุทธเจ้าทรงปรินิพพานใต้ต้นสาละคู่ นอกจากนั้นยังเชื่อว่ามีพระพุทธเจ้าตรัสรู้ใต้ต้นสาละ 2 องค์ คือพระโกญทัญญพุทธเจ้าและพระเวสสภูพุทธเจ้า

ในศาสนาพุทธ การบานในช่วงสั้นๆของต้นสาละเป็นสัญลักษณ์ของการไร้ความสามารถและความรุ่งโรจน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ศาสนาพุทธในญี่ปุ่น สิ่งนี้เป็นที่รู้จักกันดีในช่วงเริ่มต้นของ "เรื่องเล่าของเฮอิเกะ" – เรื่องเล่าของความตกต่ำและรุ่งเรืองของตระกูลที่เคยมีอำนาจ ,

ในศรีลังกา ชาวพุทธมักเข้าใจว่าต้น"Couroupita guianensis" เป็นต้นสาละที่พระพุทธเจ้าทรงประสูติ

สาละเป็นไม้เนื้อแข็งที่สำคัญในอินเดีย เมื่อตัดครั้งแรกสีอ่อนและสีจะเข้มขึ้นเมื่อสัมผัสกับอากาศ เนื้อไม้มีเรซินและทนทาน เหมาะกับการทำกรอบประตูและหน้าต่าง ใบแห้งของสาละใช้ทำจานใบไม้และชามใบไม้ทางเหนือและตะวันออกของอินเดีย ซึ่งหลังจากใช้งานจะกลายเป็นอาหารของแพะ ใบสดใช้กินกับหมาก และของว่าง ในเนปาล ใช้ใบไปทำเป็นจานและชามเช่นกัน
เรซินของสาละใช้เป็นยาฝาดตามตำราอายุรเวท ใช้เป็นธูปในงานฉลองของศาสนาฮินดู เมล็ดและผลของสาละใช้เป็นแหล่งของน้ำมันตะเกียงและน้ำมันมังสวิรัตน์
พัดรอง

พัดรอง คือพัดหรือตาลปัตรที่พระมหากษัตริย์โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นถวายแก่พระสงฆ์เป็นที่ระลึกในการพระราชพิธีสำคัญ หรือที่ประชาชนสร้างขึ้นเองตามคติทางพระพุทธศาสนา

พัดรอง เป็นพัดที่ทำขึ้นเพื่อให้พระสงฆ์ในพิธีทำบุญทั่วไป จัดเป็นพัดสำรองหรือแทนพัดยศเพราะพัดยศใช้เฉพาะในงานพระราชพิธีเท่านั้น ในงานทั่วไปจึงนิยมสร้างพัดสำรองถวาวยพระสงฆ์ใช้ในงาน แต่เรียกกร่อนไปว่า พัดรอง

พัดรอง โดยทั่วไปจะมีรูปเป็นพัดหน้านาง (เหมือนพัดยศ) คือเป็นรูปไข่คล้ายใบหน้าสตรี ปักลวดลายและอักษรตามต้องการ
วรรณคดีสโมสร

วรรณคดีสโมสร จัดตั้งขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร พ.ศ. 2457 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย ได้สาระประโยชน์ โดยคัดเลือกหนังสือดีที่เป็นตัวอย่างชั้นเลิศในการประพันธ์ประเภทต่างๆ ซึ่งต้องเป็นหนังสือดีและแต่งดี วรรณคดีสโมสรจึงจะรับไว้พิจารณา หนังสือที่พิจารณาจัดไว้ทั้งสิ้น 5 ประเภท

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตราพระราชกฤษฎีกา ตั้งวรรณคดีสโมสร ขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย และได้สาระประโยชน์ เนื่องจากในยุคนั้นการแต่งหนังสือมักเลียนแบบการแต่งหนังสือภาษาต่างประเทศ ทำให้หลักไวยากรณ์ผิดเพี้ยนไป คำว่า "วรรณคดี" ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ เพื่อให้มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า "literature" ในภาษาอังกฤษ

คณะกรรมการของวรรณคดีสโมสรเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่ทรงแต่งตั้งขึ้นทำหน้าที่คัดเลือกหนังสือดี หนังสือที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับพระราชทานรางวัล และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ประทับตราพระราชลัญจกรรูปพระคเณศร์ นับเป็นการมอบรางวัลทางวรรณกรรมอย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทย

ตามพระราชกฤษฎีกา ได้แบ่งประเภทของหนังสือไว้ 5 ประเภท ดังนี้

วรรณคดีสโมสร ยุติบทบาทลงในปี พ.ศ. 2468 แต่หลังจากนั้น สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงก่อตั้ง "สมาคมวรรณคดี" ขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 และยังใช้มาตรฐานเดิมในการพิจารณาวินิจฉัย หนังสือกลอนลิลิต อยู่
โรงเรียนอินทร์บุรี

โรงเรียนอินทร์บุรี (In-Buri School) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5 เป็นโรงเรียนประจำอำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2495 ภายใน วัดโบสถ์ (พระอารามหลวง) ตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ก่อนที่จะย้ายมาตั้งอยู่ ฝั่งตรงข้าม ณ บ้านเลขที่ 109 หมู่ที่ 1 ถนนเทพสุทธิโมลี ตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ในปัจจุบัน

โรงเรียนอินทร์บุรี เป็นโรงเรียนสหศึกษา เป็นสถานศึกษาประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ จัดการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 มีนักเรียนประมาณ 1,768 คน ครูและบุคลากรทางการศึกษาประมาณ 80 คน

โรงเรียนอินทร์บุรี ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2495 โดย พระเทพสุทธิโมลี (ผึ่ง บัวสรวง) เจ้าคณะจังหวัด สิงห์บุรี-อุทัยธานี (ธรรมยุต) ในปีแรกอาคารเรียนยังไม่มี ต้องขออาศัยโรงเรียนวัดโบสถ์ เป็นสถานที่เรียนและทำงานของครู โดยเปิด ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.1) จำนวน 1 ห้อง มีนักเรียน 36 คน เป็นชาย 31 คน เป็นหญิง 5 คน ครู 2 คน คือ นายยงยุทธ โคตมะ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และ นายอิสระ ธรรมานุกูล

วันที่ 26 มิถุนายน 2508 ม.ล.ปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการมา เป็นประธาน ในการเปิดและให้ชื่ออาคารว่า
"ตึกสิงหบุรจารย์อนุสรณ์" เป็นอาคารทรงไทยประยุคก์ ปัจจุบันนี้กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานและขออนุญาตใช้เป็นที่ทำการของสาขา หอสมุดแห่งชาติ อินทร์บุรี เพราะ โรงเรียนเลิกใช้ เนื่องจากสภาพทรุดโทรมมาก ส่วนอาคารหลังที่ 2 ชื่ออาคารว่า "สงวน-ต่อจรัส" เป็นส่วนหนึ่งของอาคารเรียนโรงเรียนอนุบาลวัดโบสถ์
พ.ศ. 2529 โรงเรียนได้เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 (ม.1) จำนวน 10 ห้อง ชั้นมัธยมปีที่ 4 (ม.4) จำนวน 8 ห้อง แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 10-10-10/8-8-8 มีนักเรียน 2,357 คน ครู 114 คน

พ.ศ. 2538 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้โรงเรียนเปิดสอนวิชาชีพ หลักสูตร ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีครู-อาจารย์ จำนวน 101 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 10-10-10/8-8-8 รวม 54 ห้อง นักเรียน 2,377 คน เป็นนักเรียนชาย 1,077 คน นักเรียนหญิง 1,300 คน นักการภารโรง 14 คน ยาม 2 คน

พ.ศ. 2539 ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ประเภท โรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่

ปัจจุบัน ตั้งอยู่เลขที่ 109 หมู่ 1 ถนนเทพสุทธิโมลี ตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี บนที่ดินของวัดโบส์ถ (พระอารามหลวง) จำนวน 45 ไร่ 2 งาน โรงเรียนมีครู-อาจารย์ จำนวน 83 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 7-7-7/7-6-5 รวม 39 ห้อง นักเรียน 1,768 คน เป็นนักเรียนชาย 807 คน นักเรียนหญิง 961 คน นักการภารโรง 11 คน ยาม 2 คน

เป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัญ

มั่นคุณธรรม ล้ำเลิศวิชา รู้หน้าที่ มีน้ำใจ

สุวิชาโนภวํ โหติ ผู้รู้ดี คือ ผู้เจริญ

โรงเรียนอินทร์บุรี มีอาคารเรียนหลัก 4 หลัง และอาคารประกอบอื่น ๆ อีก 10 หลัง คือ
ต้อเนื้อ

ต้อเนื้อ () หมายถึงเนื้องอกของเยื่อตา (conjunctiva) ต้อเนื้อมักเจริญมาจาก[limbal epithelium] ด้านใกล้กลาง (ด้านติดจมูก) ต้อเนื้อเชื่อกันว่ามีสาเหตุมาจากการได้รับรังสีอัลตราไวโอเล็ตเช่นจากแสงแดด อากาศแห้ง และจากฝุ่นละออง สาเหตุที่ต้อเนื้อมักเกิดบริเวณด้านใกล้กลางน่าจะเป็นเพราะแสงแดดผ่านจากด้านข้างของดวงตา ผ่านกระจกตา (cornea) แล้วเกิดการโฟกัสของแสงที่คอร์เนียล ลิมบัสด้านใกล้กลาง (medial limbus) ในทางกลับกันแสงที่มาจากอีกด้านจะมีจมูกช่วยบังแสงแดดที่จะเข้ามาและโฟกัสยังคอร์เนียล ลิมบัสด้านข้าง (temporal limbus)
แอร์ทรานแอร์เวย์

แอร์ทรานแอร์เวย์ () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำในสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่ที่ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา มีบริษัทแม่คือ แอร์ทรานโฮลดิ้งส์ ให้บริการเที่ยวบินกว่า 750 เที่ยวในเขตภูมิภาคตะวันออกและมิดเวสต์ของเอมริกา เป็นสายการบินที่มีจำนวนฝูงบินของเครื่องบินโบอิ้ง 717 มากที่สุดในโลก มีฐานบินใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์-แจ็คสัน แอตแลนตา

ปัจจุบันมีจุดหมายปลายทั้งสิ้น 56 จุดหมายในสหรัฐอเมริกา ในอนาคตจะเพิ่มเป็น 57 จุดหมายเมื่อยกเลิกเส้นทางสู่ ซาวันนาห์, รัฐจอร์เจีย ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และเริ่มบินเส้นทางสู่โคสัมบัส, รัฐโอไฮโอ และเส้นทางแฮร์ริสเบิร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
สแปนแอร์

สแปนแอร์ (อังกฤษ: Spanair) คือสายการบินในประเทศสเปน เป็นสายการบินลูกของสายการบินสแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม ให้บริการในสเปน ยุโรป แอฟริกาตะวันตก และบริการเครื่องบินเช่าเหมาลำ มีศูนย์กลางการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติมาดริดบาราคัสและท่าอากาศยานนานาชาติบาร์เซโลนา
ความกล้าหาญ

ความกล้าหาญ () รวมทั้ง ความทรหดอดทน (fortitude) หรือ เจตจำนง (will) คือความสามารถในการเผชิญหน้ากับความกลัว ความเจ็บปวด อันตราย การเสี่ยงภัย ความไม่แน่นอน การข่มขู่ "ความกล้าหาญภายนอก" คือความกล้าหาญหรือความอดทนเมื่อต้องพบกับความเจ็บปวดทางกาย ความลำบาก ความตาย การคุกคามเอาชีวิต "ความกล้าหาญภายใน" คือความสามารถในการทำงานหรือกิจการต่างๆ อย่างถูกต้องเป็นธรรม ถึงแม้ว่าจะต้องพบกับการคัดค้านอย่างกว้างขวาง ถึงแม้ว่าจะต้องพบกับความอับอาย เรื่องอื้อฉาว และการบั่นทอนกำลังใจ
ฟ้า (แก้ความกำกวม)

ฟ้า หรือ สีฟ้า อาจหมายถึง
ศรีเมือง เจริญศิริ

ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังประชาชน

ศรีเมือง เจริญศิริ เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่ จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเสี่ยวเพ็ง กับ นางแก่น เจริญศิริ สมรสกับนาง รังสิมา เจริญศิริ มีบุตร 2 คน คือ ดร.มติ เจริญศิริ และ ดร.ชนาวีร์ เจริญศิริ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโทรคมนาคม) จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (รุ่นที่ 1) จบการศึกษาระดับปริญญาโท พาณิชยศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบการศึกษาระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และยังได้รับปริญญา รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม อีกด้วย

นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรในด้านต่างๆ จากหลายสถาบัน อาทิ

ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม จากนั้นจึงย้ายมาเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดการสื่อสารแห่งประเทศไทย และเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงานการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2520 ได้รับตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่ง อาทิผู้อำนวยการกองขนส่ง ผู้อำนวยการฝ่ายโทรคมนาคมภูมิภาค จนตำแหน่งสุดท้าย คือ ผู้ตรวจการใหญ่ ฝ่ายโทรคมนาคม การสื่อสารแห่งประเทศไทย

ต่อมาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม วุฒิสภา ต่อจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ระหว่างวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ดร.ศรีเมือง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 กระทั่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองในคดียุบพรรคพลังประชาชน เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ภายหลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิทางการเมือง ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่จังหวัดมหาสารคาม 
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้งได้ประกาศรับรองผลในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2557

ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติที่เวทีสะพานผ่านฟ้า เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553

นอกจากหน้าที่การราชการแล้ว ยังเคยมีหน้าที่ทางสังคมอีกหลายหน้าที่ อาทิ ประธานชมรมสมาชิกวุฒิสภาอีสาน ประธานมูลนิธิส่งเสริมการศึกษาชาวมหาสารคาม ประธานสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนสารคามพิทยาคม กรรมการสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และนายสมาคมศิษย์เก่าสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
ฮิปโปแคมปัส (เทพปกรณัมกรีก)

ฮิปโปแคมปัส (; กรีก: ἵπποκαμπος) เป็นสัตว์ตามจินตนาการในเทพปกรณัมกรีก เป็นม้าทะเลที่มีท่อนบนเป็นม้า ท่อนล่างเป็นปลา มีเกล็ดและหางขดโค้งเหมือนหางเงือก ฮิปโปแคมปัสเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของโพไซดอน เทพเจ้าแห่งมหาสมุทร ฮิปโปแคมปัสมีนิสัยกล้าหาญและจะเชื่องกับเจ้าของมาก นอกจากนี้ฮิปโปแคมปัสยังเป็นเทียมรถศึกของโพไซดอนอีกด้วย

คำว่า "ฮิปโปแคมปัส" มาจากภาษากรีกคำว่า ἵππος (hippo) ที่แปลว่า "ม้า" และ κάμπος (campus) ที่แปลว่า "สัตว์ประหลาด" บ่อยครั้งในอังกฤษก็เรียกว่า "ม้าน้ำ" (Sea - horse) บางครั้งก็เรียกว่า "ไฮดริปปัส" มาจากภาษากรีกคือ Hydro ที่แปลว่า "น้ำ"

ในทางวิทยาศาสตร์คำว่าฮิปโปแคมปัสหมายถึงส่วนหนึ่งของสมอง เนื่องจากสมองส่วนนั้นมีลักษณขดโค้งคล้ายหางของฮิปโปแคมปัส และยังใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาจำพวกม้าน้ำ
พรรคสู้เพื่อไทย

พรรคสู้เพื่อไทย (อักษรย่อ: สพท. ) เดิมมีชื่อว่า "พรรคเกษตรกรไทย" (อักษรย่อ: กกท. ) จดทะเบียนจัดตั้ง เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 และได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสู้เพื่อไทยเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2551

พรรคสู้เพื่อไทยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เลขที่ 909 ซอยสุทธิพร แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร (ย้ายมาจาก เลขที่ 224 หมู่ 5 ถนนสูงเนิน-อากาศอำนวย ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร) โดยมี นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ เป็นหัวหน้าพรรค และ นายชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ เป็นเลขาธิการพรรคพรรคเกษตรกรไทยมีสัญลักษณ์เป็นรูปชาวนากำลังเกี่ยวข้าวอยู่ในนา แต่หลังจากที่เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสู้เพื่อไทยก็ได้เปลี่ยนสัญลักษณ์ของพรรคเป็นรูปกำปั้น

พรรคสู้เพื่อไทย มีจำนวนสมาชิกพรรคไม่ถึง 5,000 คน ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550 คณะกรรมการการเลือกตั้ง จึงมีมติใหพรรคสู้เพื่อไทยสิ้นสภาพพรรคการเมือง ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2552
เจียร จารุจรณ

นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2529 สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) ผู้มีบทบาทอันสำคัญยิ่งในการเป็นต้นแบบสาธยายท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพต่อเบื่องพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช โดยมี คุณหญิงนัฏฏานุรักษ์ (เทศ สุวรรณภารต) ภรรยา พระยานัฏกานุรักษ์ (ทองดี สุวรรณภารต) อดีตเจ้ากรมมหรสพ ผู้ปรดิษฐ์ท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ร่วมดูเป็นประจักษ์พยานในความถูกต้อง และนายรงภักดีถ่ายทอดท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพให้กับนาฏศิลปินโขนยักษ์เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าที่ถูกสืบทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้

นายรงภักดีเข้ารับการฝึกหัดโขนยักษ์ ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ครูที่ประสิทธิ์ประสาทวิชานาฏศิลปไทยได้แก่
และยังมีครูอาจารย์ทั้งชายและหญิงอีกหลายท่าน 
นายรงภักดี รับราชการ เป็นศิลปิน แสดงโขนเป็นตัวเอกในเรื่อง รามเกียรติ์ เช่น พิราพ รามสูร กุมภกรรณ มัยราพณ์ วิรุญจำบัง และตัวอื่นๆอีก ได้แสดงโขนหน้า พระที่นั่งถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายครั้ง

ต่อมา ได้เข้ารับราชการเป็นตำรวจหลวง ร.อ. ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ (และยังมีหน้าที่เป็นครูสอนโขน ฝ่ายยักษ์อีกด้วย) จนถึงรัชกาลที่ 9 เมื่อมีอายุครบ 60 ปี ตามปกติจะต้องพ้นจากหน้าที่ราชการ (ครบเกษียณอายุ) รับพระราชทานบำเหน็จ บำนาญ แต่ด้วยความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติราชการ จึงให้รับราชการต่อไป เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) พ.ศ. 2529 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531 สิริอายุได้ 90 ปี

หลังจากรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีศิลปินที่สามารถรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพได้ เหลืออยู่เพียงผู้เดียวคือ นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) แต่ท่านก็มิอาจถ่ายทอดให้แก่ศิษยานุศิษย์ผู้หนึ่งผู้ใดได้ หากมิได้รับพระบรมราชโองการ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสียก่อน เมื่อนายธนิต อยู่โพธิ์ ขณะดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรได้พยายามทุกวิถีทางที่จะให้ศิลปินอาวุโสของกรมศิลปากร ได้รับการถ่ายทอดการรำหน้าพาทย์เพลงองค์พระพิราพ ความทราบถึงฝ่าละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช จึงมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้า โปรดกระหม่อมให้ นายรงภักดี ( เจียร จารุจรณ ) ครูผู้ใหญ่ในพระราชสำนัก ประกอบพิธีครอบองค์พระพิราพ ให้แก่ศิลปินอาวุโสของกรมศิลปากร ณ บริเวณโรงละคร พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิตเมื่อวันที่ ๒๔ มกราคม ๒๕๐๖ ศิลปินอาวุโสที่ได้รับครอบองค์พระพิราพ จำนวน ๔ ท่าน คือ

รูปจากหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ นายรงภักดี ( เจียร จารุจรณ )
ดาวมาคีมาคี

มาคีมาคี (; ; ภาษาราปานุย: มาเกมาเก ) มีชื่อเดิมว่า (136472) มาคีมาคี เป็นดาวเคราะห์แคระที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในระบบสุริยะ (เท่าที่ค้นพบแล้วในขณะนี้) และเป็นหนึ่งในสองวัตถุที่ใหญ่ที่สุดของแถบไคเปอร์ (KBO) ซึ่งอยู่ในหมู่วัตถุชั้นเอกของแถบไคเปอร์ ดาวมาคีมาคีมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามในสี่ของดาวพลูโต ไม่มีดวงจันทร์บริวาร ซึ่งแปลกจากวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆ แถบไคเปอร์ด้วยกัน อุณหภูมิเฉลี่ยที่ต่ำมากของดาวดวงนี้ (ประมาณ 30 เคลวิน) แสดงให้เห็นว่าพื้นผิวของมันถูกปกคลุมด้วยมีเทน อีเทน และอาจจะมีไนโตรเจนแข็งด้วย

จากเริ่มแรกที่มีชื่อว่า (และต่อมามีหมายเลขดาวเคราะห์น้อย 136472 กำกับ) ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 โดยไมเคิล อี. บราวน์ (Michael E. Brown) พร้อมทีมค้นหา ประกาศการค้นพบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สหภาพดาราศาสตร์นานาชาติได้รวมมาคีมาคีไว้ในรายชื่อวัตถุที่มีสภาพเหมาะสมที่จะได้รับสถานะ "พลูตอยด์" (Plutoid) ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกประเภทของดาวเคราะห์แคระที่อยู่เลยวงโคจรของดาวเนปจูนออกไป บริเวณเดียวกับดาวพลูโตและดาวอีริส ในที่สุดมาคีมาคีก็ได้รับการจัดให้เป็นพลูตอยด์อย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551

ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 จากพร้อมทีมค้นหาที่มีไมเคิล อี. บราวน์เป็นผู้นำ มีการเผยแพร่ข่าวการค้นพบสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่มีการประกาศค้นพบดาวอีริสและตามหลังการประกาศค้นพบดาวเฮาเมอาเมื่อสองวันก่อน

แม้ว่าดาวมาคีมาคีจะมีความสว่างอยู่บ้าง แต่กลับไม่มีผู้ค้นพบมันจนกระทั่งหลังจากที่วัตถุแถบไคเปอร์อื่น ๆ จางลงมาก การค้นหาดาวเคราะห์น้อยส่วนใหญ่จะค้นหาจากท้องฟ้าที่อยู่ใกล้กับแนวสุริยวิถี (บริเวณบนท้องฟ้าที่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ต่าง ๆ ปรากฏเมื่อมองจากโลก) เนื่องจากมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะพบวัตถุฟากฟ้าใหม่ ๆ ที่บริเวณนั้น แต่เนื่องจากวงโคจรของดาวมาคีมาคีมีระนาบเอียงมาก และยังอยู่ในระยะไกลจากแนวสุริยวิถีมากที่สุดในขณะที่ถูกค้นพบ (ทางด้านเหนือของกลุ่มดาวผมเบเรนิซ) จึงเป็นไปได้ว่ามันอาจจะรอดพ้นจากการถูกตรวจพบในการสำรวจครั้งก่อน ๆ ไปได้

นอกจากดาวพลูโตแล้ว ดาวมาเกมาเกเป็นดาวเคราะห์แคระเพียงดวงเดียวที่สว่างมากพอที่ไคลด์ ทอมบอ (Clyde Tombaugh) อาจค้นพบได้ระหว่างการค้นหาดาวเคราะห์พ้นดาวเนปจูนประมาณคริสต์ทศวรรษ 1930 ในช่วงเวลาที่ทอมบอทำการสำรวจอยู่นั้น มาคีมาคีมีตำแหน่งอยู่ห่างจากแนวสุริยวิถีเพียงไม่กี่องศา ใกล้กับเขตแดนของกลุ่มดาววัวและกลุ่มดาวสารถี โดยมีอัตราความสว่างปรากฏอยู่ที่ 16.0 อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ก็ยังอยู่ใกล้กับทางช้างเผือก จึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะพบดาวดวงนี้ท่ามกลางพื้นหลังที่หนาแน่นไปด้วยดวงดาว ทอมบอยังคงค้นหาต่อไปอีกหลายปีหลังจากที่เขาค้นพบดาวพลูโต แต่เขาก็ประสบความล้มเหลวในการค้นพบดาวมาเกมาเกหรือดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ที่อยู่ถัดจากดาวเนปจูนออกไป

ดาวมาเกมาเกมีชื่อชั่วคราวว่า เมื่อข่าวการค้นพบได้รับการเผยแพร่สู่สาธารณะ โดยก่อนหน้านั้นทีมค้นหาได้ใช้ชื่อรหัสว่า อีสเตอร์บันนี (Easter Bunny) เรียกดาวดวงนี้ เพราะได้พบมันไม่นานหลังจากวันอีสเตอร์ได้ผ่านไป

และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 เพื่อให้สอดคล้องกับกฎการตั้งชื่อของสหภาพดาราศาสตร์นานาชาติสำหรับวัตถุชั้นเอกในแถบไคเปอร์ ดาว ก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเทพผู้สร้างพระองค์หนึ่ง โดยชื่อมาคีมาคี (Makemake) เทพเจ้าผู้ให้กำเนิดมนุษยชาติและเทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ในเทวตำนานของชาวราปานุยซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของเกาะอีสเตอร์ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งในการรักษาความเชื่อมโยงระหว่างดาวดวงนี้กับวันอีสเตอร์ไว้
ทัพพี

ทัพพี เป็นเครื่องมือจำพวกเดียวกับช้อน ใช้ในการตักน้ำแกงหรือของเหลวต่างๆ
โกนาโดโทรฟิน

โกนาโดโทรฟิน () เป็นฮอร์โมนกลุ่มไกลโคโปรตีนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า เรียกย่อว่า Gn ประกอบด้วย ฟอลลิเคิลสติมิวเลติงฮอร์โมน (follicle stimulating hormone) เรียกย่อว่า FSH และ ลูทิไนซิงฮอร์โมน (luteinizing hormone) เรียกย่อว่า LH
โพรแลกติน

โพรแลกติน (บางตำราอ่านเป็น โพรแลกทิน)() เป็นฮอร์โมนกลุ่มโปรตีน มีโครงสร้างคล้ายกับโกรทฮอร์โมน ประกอบด้วยกรดอะมิโนประมาณ 199 หน่วย จากต่อมใต้สมองส่วนหน้า มีหน้าที่กระตุ้นให้เกิดการสร้างและหลั่งต่อมน้ำนม (lactation) ให้นมบุตร เพื่อเลี้ยงลูกอ่อนหลังคลอด โดย PRL มีผลโดยตรงต่อเนื้อเยื่อและต้องอาศัยการออกฤทธิ์ของฮอร์โมนอื่น ร่วมด้วย เช่นอีสโทรเจน(estrogen) โพรเจสเทอโรน(progesterone) คอร์ติโคสเตอโรน (corticosterone) และอินซูลิน (insulin) เมื่อต่อมน้ำนมได้รับฮอร์โมนเหล่านี้ก่อนแล้ว PRL จึงจะทำให้เกิดการหลั่งน้ำนมได้ อีกทั้งการทำงานของโพรแลกตินมีการทำงานคล้ายกับออกซิโทซิน

การหลั่งของ PRL ถูกควบคุมโดยโพรแลกทิน รีลิสซิงฮอร์โมน แฟคเตอร์(prolactin releasing hormone factor: PRF) และโพรแลกทิน อินฮิบิทิงฮอร์โมน(prolactin inhibiting hormone:PIF ) จากไฮโพทาลามัส โดยมีการเปลี่ยนแปลงการหลั่งตามการเปลี่ยนแปลงของ ฮอร์โมนเพศในรอบเดือน (menstruation cycle)

ในช่วงระยะที่มีการเพิ่มของเซลล์เยื่อบุมดลูกก่อนที่มีการตกไข่ จะมีPIF จากไฮโพทาลามัส ไปยับยั้งการหลั่ง PRF ที่ต่อมใต้สมองส่วนหน้า เมื่อระดับอีสโทรเจนและโพรเจสเทอโรนลดน้อยลง ในระยะท้ายของหลังไข่ตก การหลั่ง PIF จะลดน้อยลง ระดับของ PRF จะสูงขึ้น อย่างไรก็ตามระดับของPRF ในเลือดไม่นานพอที่จะมีผลต่อเต้านม แต่ในบางคนอาจทำให้เต้านมนุ่มในรอบก่อนที่จะมีประจำเดือน

เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น ฮอร์โมนอีสโทรเจนจะกระตุ้นให้มีการเจริญเติบโตของเต้านม มีการสร้างสาขาของท่อน้ำนม(duct)ออกมากขึ้น หลังจากนั้นอีสโทรเจนจะให้โพรเจสเทอโรนร่วมทำงานทำให้ท่อน้ำนมและถุงน้ำนม(alveoli)เจริญอย่างสมบูรณ์ เต้านมมีขนาดใหญ่ขึ้นตึงตัวขึ้น (glandular development) ในขณะตั้งครรภ์ฮอร์โมนทั้งหมดนี้จะมีจำนวนมากขึ้นทำให้เต้านมมีขนาดใหญ่ขึ้น แต่โพรแลกทินยังไม่ได้กระตุ้นการสร้างน้ำนมเพราะถูกยับยั้งโดยฮอร์โมนอีสโทรเจนที่สร้างจากรกในระดับสูงในระดับที่สูงระหว่างตั้งครรภ์ หลังคลอดรกลอกตัวแล้วระดับฮอร์โมนอีสโทรเจนลดน้อยลง และการดูดนมของทารกจะกระตุ้นโพรแลกทินให้ทำงานได้เต็มที่ ในขณะที่ต่อมใต้สมองส่วนหลังจะมีการหลั่งออกซิโทซินออกมากระตุ้นให้ถุงน้ำนมขับน้ำนมออกมาสู่ท่อน้ำนมแล้วมาที่หัวนม(nipple)

ฮอร์โมนโพรแลกตินมีความสำคัญในระบบสืบพันธุ์ ได้แก่ เป็นฮอร์โมนที่สำคัญในช่วงการตั้งครรภ์ของสัตว์บางชนิดเช่น สุนัข โรเด็นท์ (rodent) และเป็นฮอร์โมนที่สำคัญในสัญชาตญาณของการเป็นมารดาในสัตว์บางชนิด(maternal behavior) เช่น การทำรัง เป็นต้นนอกจากนี้โพรแลกทินมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน( immune function) โดยจากการศึกษาพบว่าหนูที่ทดลองเอายีนโพรแลกทินออกจะมีความผิดปกติของภูมิ คุ้มกัน ทั้งนี้เนื่องจากพบตัวรับสัญญาณโพรแลกทินในเซลล์ของระบบภูมิคุ้มกัน เช่น ลิมโพไซด์(lymphocytes) บางชนิด
ความผิดปกติของฮอร์โมนโพรแลกติน การมีภาวะโพรแลกตินในกระแสโลหิตสูงหรือเรียกว่าไฮเปอร์โพรแลคตินอีเมีย (hyperprolactinemia) ที่พบบ่อยคือการมีฮอร์โมนเพิ่มมากเกินไปซึ่งอาจเกิดจากการมีเนื้องงอกที่ต่อมใต้สมอง ทำให้มีการหลั่งฮอร์โมนออกมามากทำให้ระงับการตกไข่จึงไม่มีบุตร(infertile)ไม่มีรอบระดูหรืออะเมนนอรีเรีย (amenorrhea ) มีน้ำนมไหลหรือกาเลคโตเรีย (galactorrhea) ถ้าพบในผู้ชายจะทำให้ความรู้สึกทางเพศตรงข้ามลดลงและหย่อนสมรรถภาพทางเพศ (impotence) เป็นหมัน เต้านมขยายเหมือนผู้หญิง (gynaecomastia)
เสียงนาสิก เพดานแข็ง

เสียงนาสิก เพดานแข็ง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาสเปน, ภาษาโปรตุเกส, ภาษาฝรั่งเศส ฯลฯ สัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์ X-SAMPA คือ J เสียงนี้เป็นเสียงเดิมของ ญ ซึ่งปัจจุบันไม่ปรากฏในภาษาไทยมาตรฐาน และภาษาไทยถิ่นใต้ แต่ยังพบได้ในสำเนียงสุโขทัย, 
ภาษาไทยถิ่นอีสาน และภาษาไทยถิ่นเหนือ การทับศัพท์จึงมักใช้ ญ ตามไปด้วย
อิทธพร ศุภวงศ์

พลอากาศเอก อิทธพร ศุภวงศ์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เขาเป็นผู้ปฏิบัติงานในกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (กอฉ.)ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 98/2552 ในเหตุการณ์ ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552
และที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ และอดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ

พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2495 จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล รุ่นปี พ.ศ. 2510 จากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 11 และโรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 18 นอกจานั้นยังได้เข้ารับการศึกษาอบรมที่โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ รุ่นที่ 31 วิทยาลัยการทัพอากาศ รุ่นที่ 34 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 47

ชีวิตส่วนตัว พล.อ.อ.อิทธพร มีชื่อเล่นว่า ""เฟื่อง"" โดยมาจากชื่อจริงในอดีตว่า "เฟื่องฟู" แต่ต่อมาบิดาได้ขอพระราชทานชื่อใหม่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็น "อิทธพร" ตั้งแต่อายุ 12 จึงใช้ชื่อนี้เป็นชื่อเล่นมาโดยตลอด ทำให้บางครั้งสื่อมวลชนจะเรียกฉายาว่า ""บิ๊กเฟื่อง"" ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นางนภาพร ศุภวงศ์ (นามสกุลเดิม สถิตพิทยายุทธ์) มีบุตรด้วยกัน 2 คน

พล.อ.อ.อิทธพร เข้ารับราชการในสังกัดกองทัพอากาศ เคยเป็นผู้บังคับฝูงบิน 103 กองบิน 1 ในปี พ.ศ. 2531 เป็นเสนาธิการกองบิน 1 ปี พ.ศ. 2534 และได้รับแต่งตั้งในตำแหน่งที่สูงขึ้นเรื่อยมาจนในปี พ.ศ. 2538 ได้รับตำแหน่งผู้บังคับการกองบิน 21 เป็นเจ้ากรมยุทธการทหารอากาศ พ.ศ. 2547 เป็นผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศฝ่ายยุทธการ พ.ศ. 2549 เป็นรองเสนาธิการทหารอากาศ พ.ศ. 2550 และเป็นเสนาธิการทหารอากาศในปีเดียวกัน

กระทั่งในปี พ.ศ. 2551 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารอากาศ จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2555

พล.อ.อ.อิทธพร ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศจาก พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุข ผู้บัญชาการทหารอากาศคนก่อนและเป็นหนึ่งในสมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) ซึ่งทาง พล.อ.อ.ชลิต ได้กล่าวถึง พล.อ.อ.อิทธพรว่า เป็นทหารของประชาชนโดยขนานแท้

ในกรณีที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุม พล.ต.จำลอง ศรีเมือง แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยไปในระหว่างการชุมนุม 193 วัน นั้น พล.อ.อ.อิทธพร ได้กล่าวแสดงความคิดเห็นว่า อย่าเลือกปฏิบัติ หากมีการออกมาเรียกร้องให้มีการดำเนินการต่าง ๆ ซึ่งต้องทำอย่างเสมอภาค ถ้าเห็นว่า มีการเลือกปฏิบัติ หรือถูกกระทำเพียงฝ่ายเดียว ต้องระวัง เพราะจะเป็นตัวเร่ง อาจจะตกหลุมพรางในสิ่งที่คาดไม่ถึงได้ หากกฎหมายเป็นกฎหมาย และถูกปฏิบัติเหมือนกันทั้งสองฝ่าย คงไม่มีเหตุการณ์ที่รุนแรงเกิดขึ้น

ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
โพทะเล (แก้ความกำกวม)

โพทะเล อาจหมายถึง