seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พ.ศ. 386

พุทธศักราช 386 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 158
พ.ศ. 387

พุทธศักราช 387 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 157
พ.ศ. 388

พุทธศักราช 388 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 156
พ.ศ. 389

พุทธศักราช 389 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 155
พ.ศ. 390

พุทธศักราช 390 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 154
พ.ศ. 391

พุทธศักราช 391 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 153
พ.ศ. 392

พุทธศักราช 392 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 152
พ.ศ. 393

พุทธศักราช 393 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 151
พ.ศ. 394

พุทธศักราช 394 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 150
พ.ศ. 395

พุทธศักราช 395 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 149
พ.ศ. 396

พุทธศักราช 396 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 148
พ.ศ. 397

พุทธศักราช 397 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 147
พ.ศ. 398

พุทธศักราช 398 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 146
พ.ศ. 399

พุทธศักราช 399 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 145
พ.ศ. 100

พุทธศักราช 100 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 444
พ.ศ. 4

พุทธศักราช 4 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 540
พ.ศ. 5

พุทธศักราช 5 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 539
พ.ศ. 6

พุทธศักราช 6 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 538
พ.ศ. 7

พุทธศักราช 7 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 537
พ.ศ. 8

พุทธศักราช 8 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 536
พ.ศ. 9

พุทธศักราช 9 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 535

เกิดโรคห่า ขึ้นใน อินเดีย เนปาล
พ.ศ. 10

พุทธศักราช 10 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 534
พ.ศ. 11

พุทธศักราช 11 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 533
พ.ศ. 12

พุทธศักราช 12 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 532
พ.ศ. 13

พุทธศักราช 13 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 531
พ.ศ. 14

พุทธศักราช 14 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 530
พ.ศ. 15

พุทธศักราช 15 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 529
พ.ศ. 16

พุทธศักราช 16 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 528
พ.ศ. 17

พุทธศักราช 17 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 527
พ.ศ. 18

พุทธศักราช 18 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 526
พ.ศ. 19

พุทธศักราช 19 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 525
พ.ศ. 20

พุทธศักราช 20 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 524
พ.ศ. 21

พุทธศักราช 21 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 523
พ.ศ. 22

พุทธศักราช 22 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 522
พ.ศ. 23

พุทธศักราช 23 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 521
พ.ศ. 24

พุทธศักราช 24 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 520
พ.ศ. 25

พุทธศักราช 25 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 519
พ.ศ. 26

พุทธศักราช 26 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 518
พ.ศ. 27

พุทธศักราช 27 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 517
พ.ศ. 29

พุทธศักราช 29 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 515
พ.ศ. 28

พุทธศักราช 28 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 516
พ.ศ. 30

พุทธศักราช 30 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 514
พ.ศ. 31

พุทธศักราช 31 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 513
พ.ศ. 32

พุทธศักราช 32 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 512
พ.ศ. 34

พุทธศักราช 34 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 510
พ.ศ. 33

พุทธศักราช 33 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 511
พ.ศ. 36

พุทธศักราช 36 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 508
พ.ศ. 37

พุทธศักราช 37 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 507
พ.ศ. 38

พุทธศักราช 38 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 506
พ.ศ. 39

พุทธศักราช 39 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 505
พ.ศ. 35

พุทธศักราช 35 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 509
พ.ศ. 40

พุทธศักราช 40 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 504
พ.ศ. 41

พุทธศักราช 41 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 503
พ.ศ. 42

พุทธศักราช 42 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 502
พ.ศ. 43

พุทธศักราช 43 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 501
พ.ศ. 44

พุทธศักราช 44 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 500
พ.ศ. 45

พุทธศักราช 45 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 499
พ.ศ. 46

พุทธศักราช 46 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 498
พ.ศ. 48

พุทธศักราช 48 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 496
พ.ศ. 47

พุทธศักราช 47 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 497
พ.ศ. 49

พุทธศักราช 49 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 495
พ.ศ. 50

พุทธศักราช 50 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 494
พ.ศ. 51

พุทธศักราช 51 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 493
พ.ศ. 52

พุทธศักราช 52 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 492
พ.ศ. 53

พุทธศักราช 53 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 491
พ.ศ. 54

พุทธศักราช 54 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 490
พ.ศ. 55

พุทธศักราช 55 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 489
พ.ศ. 56

พุทธศักราช 56 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 488
พ.ศ. 57

พุทธศักราช 57 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 487
พ.ศ. 58

พุทธศักราช 58 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 486
พ.ศ. 59

พุทธศักราช 59 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 485
พ.ศ. 60

พุทธศักราช 60 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 484
พ.ศ. 61

พุทธศักราช 61 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 483
พ.ศ. 62

พุทธศักราช 62 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 482
พ.ศ. 63

พุทธศักราช 63 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 481
พ.ศ. 64

พุทธศักราช 64 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 480
พ.ศ. 65

พุทธศักราช 65 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 479
พ.ศ. 66

พุทธศักราช 66 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 478
พ.ศ. 67

พุทธศักราช 67 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 477
พ.ศ. 68

พุทธศักราช 68 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 476
พ.ศ. 69

พุทธศักราช 69 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 475
พ.ศ. 70

พุทธศักราช 70 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 474
พ.ศ. 71

พุทธศักราช 71 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 473
พ.ศ. 72

พุทธศักราช 72 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 472
พ.ศ. 73

พุทธศักราช 73 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 471
พ.ศ. 74

พุทธศักราช 74 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 470
พ.ศ. 75

พุทธศักราช 75 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 469
พ.ศ. 76

พุทธศักราช 76 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 468
พ.ศ. 77

พุทธศักราช 77 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 467
พ.ศ. 78

พุทธศักราช 78 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 466
พ.ศ. 79

พุทธศักราช 79 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 465
พ.ศ. 81

พุทธศักราช 81 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 463
พ.ศ. 80

พุทธศักราช 80 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 464
พ.ศ. 84

พุทธศักราช 84 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 460
พ.ศ. 82

พุทธศักราช 82 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 462
พ.ศ. 83

พุทธศักราช 83 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 461
พ.ศ. 85

พุทธศักราช 85 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 459
พ.ศ. 86

พุทธศักราช 86 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 458
พ.ศ. 87

พุทธศักราช 87 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 457
พ.ศ. 88

พุทธศักราช 88 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 456
พ.ศ. 89

พุทธศักราช 89 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 455
พ.ศ. 90

พุทธศักราช 90 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 454
พ.ศ. 91

พุทธศักราช 91 ใกล้เคียงกับ 453 ปีก่อนคริสตกาล
พ.ศ. 92

พุทธศักราช 92 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 452
พ.ศ. 93

พุทธศักราช 93 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 451
พ.ศ. 95

พุทธศักราช 95 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 449
พ.ศ. 96

พุทธศักราช 96 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 448
พ.ศ. 97

พุทธศักราช 97 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 447
พ.ศ. 98

พุทธศักราช 98 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 446
พ.ศ. 99

พุทธศักราช 99 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 445
พ.ศ. 94

พุทธศักราช 94 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 450
พ.ศ. 3

พุทธศักราช 3 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 541
พ.ศ. 2

พุทธศักราช 2 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 542
พ.ศ. 1

พุทธศักราช 1 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 543
วัดโลกยสุธาราม

วัดโลกยสุธาราม ตั้งอยู่ที่ตำบลประตูชัย  อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทางด้านหลังพระราชวังหลวง และโรงเรียนประตูชัย ใกล้กับวัดวรโพธิ์ และวัดวรเชษฐาราม จุดเด่นของวัดแห่งนี้คือ มีพระพุทธไสยาสน์ ปางไสยาสน์ ที่ใหญ่ที่สุดในเกาะเมืองอยุธยา

วัดโลกยสุธาราม สันนิษฐานว่าได้สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง ในรัชสมัยสมเด็จพระนครินทราธิราช พระราชบิดาเจ้าสามพระยา ราว พ.ศ. 1995 วัดนี้มีพระพุทธไสยาสน์ ปางไสยาสน์ ที่ใหญ่ที่สุดในเกาะเมืองอยุธยา ประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง ก่ออิฐถือปูน มีความยาว 42 เมตร และสูง 8 เมตร พระเศียรหันไปทางทิศเหนือ พระพักตร์หันไปทางทิศตะวันตก พระบาทหันไปทางทิศใต้ ด้านหลังเป็นทิศตะวันออก ที่พระเศียรมีดอกบัวรองรับ พระบาทซ้อนกันเป็นมุมฉาก นิ้วพระบาทยาวเท่ากัน มีดอกบัวเกยซ้อนรองรับพระเศียรแทนพระเขนย สันนิษฐานว่าแต่เดิมเป็นพระพุทธรูปไม่ทรงเครื่อง แต่การบูรณะใน พ.ศ. 2499 คงมีการแก้พระเศียรเป็นอย่างพระพุทธรูปทรงเครื่อง รอบองค์พระมีเสาอิฐ 8 เหลี่ยม รวม 24 ต้น ซึ่งแต่เดิมคงจะมีการสร้างวิหารครอบพระพุทธไสยาสน์ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้พังทลายลงเมื่อใด

พระพุทธไสยาสน์องค์นี้ได้รับการขุดแต่งโดยโรงงานสุรา ร่วมกับกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2497 และต่อมาในปี พ.ศ. 2532 คุณหญิงระเบียบ ธำรงนาวาสวัสดิ์ และครอบครัว ได้บูรณะพระพุทธไสยาสน์เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ นาย ธำรง และ พลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรี
เมทานอล

เมทานอล () หรือ เมทิลแอลกอฮอล์ () มีสูตรโครงสร้างแบบย่อ CHOH เป็นของเหลวใส ระเหยง่าย เป็นพิษ นิยมใช้เป็นตัวทำละลาย และใช้เป็นเชื้อเพลิง ในธรรมชาติ เมทานอลเป็นผลิตภัณฑ์จากการสลายสารอาหารแบบไม่ใช้ออกซิเจนของแบคทีเรียหลายชนิด (ดูการผลิตเมทานอลจากของเสียเพื่อทำเป็นก๊าซชีวภาพ) ซึ่งเมทานอลจะระเหยออกสู่อากาศภายนอก แล้วสลายตัวได้คาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ
หากเราเผาเมทานอลกับอากาศ จะได้คาร์บอนไดออกไซด์กับน้ำ ดังสมการด้านล่างนี้
ซึ่งเปลวไฟที่ได้จากการเผาเกือบจะมองไม่เห็นเลย ดังนั้นจึงควรระมัดระวังหากมีการใช้เมทานอลเป็นเชื้อเพลิง นอกจากนี้เมทานอลยังใช้ผสมเอทานอล เพื่อมิให้สามารถรับประทานได้ (denatured alcohol) ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในทางภาษีอากร

ในการทำเหล้าเถื่อนมีการนำเอาสารนี้ผสมลงไปด้วยเพราะราคาถูก ทั้งนี้ 
เหล้าที่ต้มเองซึ่งมักมีส่วนผสมของเมทานอลที่ใช้ในการทำอุตสาหกรรม 
มักเป็นที่นิยมในหมู่คนยากจนอินเดียเนื่องจากมีราคาถูกกว่า แต่เนื่องจาก เมทานอลเป็นพิษ จึงทำให้เสียชีวิตภายหลังจากการดื่ม

เมทานอลส่วนใหญ่ นำไปเป็นสารฟอร์มาลดีไฮด์ เพื่อผลิตพลาสติก ไม้อัด สี วัตถุระเบิด และการจัดกลีบผ้าถาวร

สารแปรรูปของเมทานอลถูกนำไปผสมกับ LPG เพื่อใช้ในครัวเรือน หรือผสมกับน้ำมันดีเซล ทำเป็นไบโอดีเซล
กาลิทาส

กาลิทาส () เป็นกวีและนักเขียนบทละครภาษาสันสกฤตที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง ได้รับการยกย่องเป็นรัตนกวี และกวิกุลคุรุ (ครูใหญ่แห่งกวีทั้งปวง) กาลิทาสเป็นกวีที่นับถือพระศิวะ และได้เขียนบทกวีและบทละครจำนวนมากตามขนบของปกรณัมและปรัชญาฮินดู ชื่อ กาลิทาสนั้น มีความหมายว่า ทาสรับใช้เจ้าแม่กาลี

บทละครที่มีชื่อเสียง 3 เรื่องของกาลิทาส ได้แก่ มาลวิกาคฺนิมิตฺร (มาลวิกา และ อัคนิมิตร), วิกฺรโมรฺวศียะ (วิกรม และอุรวศิ) และอภิชฺญานศากุนฺตลํ (ศกุนตลา)

นอกจากนี้ยังมีบทร้อยกรองที่รู้จักกันดีอีกจำนวนไม่น้อย ได้แก่ รฆุวงศ์ (ประวัติของพระราม) เมฆทูต และฤตุสํหาร เป็นต้น

ผลงานของกาลิทาสได้รับการเปลเป็นภาษาต่างๆ มากมาย ทั้งเยอรมัน อังกฤษ ฝรั่งเศส แม้กระทั่งในภาษาไทยด้วย
ความถี่เสียงเปียโน

ความถี่เสียงของเปียโน โดยทั่วไปมีเสียงจริง 88 ลิ่มนิ้ว โดยเทียบเสียงตามคีย์ A440 หรือ A4 โดยแสดงความถี่ เป็นหน่วยรอบต่อวินาที หรือเฮิรตซ์ (Hz) ของโน้ตดนตรีแต่ละตัว (นั่นคือ ความถี่ของโน้ตแต่ละเสียงที่ได้จากเปียโนมาตรฐาน) การกระจายความถี่นี้ เรียกกันว่า equal temperament นั่นคือ ระดับเสียงถัดไปแต่ละเสียง ได้จากการคูณเสียงก่อนหน้านี้ ด้วย รากที่ 12 ของ 2 (formula_1) หรือประมาณ 1.05946309436
ฌูล แวร์น

ฌูล กาเบรียล แวร์น () (8 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2371 - 24 มีนาคม, พ.ศ. 2448) หรือที่รู้จักกันว่า จูลส์ เวิร์น เกิดที่เมืองน็องต์ (Nantes) ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผู้บุกเบิกการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์สมัยแรก ๆ แวร์นมีชื่อเสียงจากการเขียนเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยในอวกาศ ใต้น้ำ และการเดินทางต่าง ๆ ก่อนจะมีการประดิษฐ์เรือดำน้ำหรืออากาศยานจริง ๆ เป็นเวลานาน นวนิยายของเขามักใส่เนื้อหาวิทยาศาสตร์ที่สมจริง ซึ่งยังไม่คุ้นเคยกันในสมัยนั้นแต่ได้รับการยกย่องเป็นอย่างดีในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะบุกเบิกงานด้านนิยายวิทยาศาสตร์ แต่มีสัดส่วนที่น้อยกว่าเนื้อหาแนวอื่น ๆ ที่เขาเขียน

บทประพันธ์ที่สำคัญได้แก่ Around the World in Eighty Days, Five Weeks In a Balloon, 20,000 Leagues Under the Sea นิยายวิทยาศาสตร์ในยุคท้าย ๆ ของแวร์นจะเริ่มสะท้อนถึงการมองเห็นด้านมืดของเทคโนโลยีรวมถึงการนำเทคโนโลยีไปใช้อย่างผิดทาง เช่น The Clipper of the Clouds, The Master of the World แวร์นเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2448 ภายหลังเขาได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งนิยายวิทยาศาสตร์โลก" ร่วมกับ เฮช. จี. เวลล์ (Herbert George Wells) นักเขียนชาวอังกฤษ ซึ่งนักเขียนทั้งสองคนนี้ได้มีอิทธิพลต่อนิยายวิทยาศาสตร์และวงการวิทยาศาสตร์มาจนถึงปัจจุบันนี้

ชื่อของฌูล แวร์น ถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของยานขนส่งอัตโนมัติ (Automated Transfer Vehicle - ATV) ลำแรกขององค์การอวกาศยุโรป ซึ่งจะทำหน้าที่ขนส่งพัสดุรวมทั้งต้นฉบับนิยายวิทยาศาสตร์ของเขาขึ้นไปยังสถานีอวกาศนานาชาติในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550
เขตวังทองหลาง

เขตวังทองหลาง เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตกรุงเทพกลาง สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางและหนาแน่นน้อย โดยมีย่านการค้าหนาแน่นทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของพื้นที่

ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้

พื้นที่เขตวังทองหลางในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของทุ่งบางกะปิ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตัวพระนคร ห่างออกไปประมาณ 16 กิโลเมตร ถือเป็นเขตชานเมืองซึ่งส่วนใหญ่เป็นทุ่งนาเวิ้งว้างแต่มีความอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะที่ตั้งชุมชนบริเวณคลองแสนแสบซึ่งมีลักษณะคดโค้งเป็นห้วงน้ำลึกหรือ "วัง" ขนาดใหญ่ ตลอดริมฝั่งคลองในช่วงนี้รวมไปถึงคลองเจ้าคุณสิงห์จะมีต้นทองหลาง () ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ ที่ดินส่วนใหญ่ยังเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ผู้คนจึงเรียกพื้นที่แถบนี้ว่า "วังทองหลาง" อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันได้มีการแบ่งและจัดตั้งพื้นที่การปกครองในระดับแขวงขึ้นใหม่ ส่งผลให้ชื่อและท้องที่แขวงวังทองหลางทุกวันนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับย่านวังทองหลางดั้งเดิมอีกต่อไป

ตำบลวังทองหลาง ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นท้องที่การปกครองท้องที่หนึ่งของอำเภอบางกะปิ โดยกระทรวงมหาดไทยได้ขยายเขตสุขาภิบาลบางกะปิให้ครอบคลุมถึงตำบลนี้ด้วยในปี พ.ศ. 2506 ในปี พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกยุบรวมกับจังหวัดธนบุรี เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และในปี พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนคำเรียกเขตการปกครองใหม่ด้วย ตำบลวังทองหลางได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงวังทองหลาง อยู่ในการปกครองของเขตบางกะปิ

จนกระทั่งในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตการปกครองใหม่ โดยรวมพื้นที่แขวงวังทองหลาง พื้นที่บางส่วนของแขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ และพื้นที่บางส่วนของแขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว จัดตั้งเป็น เขตวังทองหลาง เพื่อประโยชน์แก่การปกครอง การให้บริการของรัฐ และความสะดวกของประชาชน และในวันที่ 7 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ทางกรุงเทพมหานครก็ได้ประกาศตั้งแขวงวังทองหลางเต็มพื้นที่เขตวังทองหลางอย่างเป็นทางการ เพื่อความชัดเจนในการปกครอง โดยประกาศทั้ง 2 ฉบับมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่สำนักงานเขตวังทองหลางได้เปิดให้บริการเป็นครั้งแรกพร้อมกับสำนักงานเขตแยกใหม่ทางฝั่งพระนครอีก 5 แห่ง ได้แก่ เขตสายไหม เขตคันนายาว เขตสะพานสูง เขตหลักสี่ และเขตคลองสามวา

ต่อมาในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2545 กระทรวงมหาดไทยประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตลาดพร้าวและเขตวังทองหลาง โดยแบ่งพื้นที่เขตวังทองหลางเฉพาะทางฟากเหนือของถนนสังคมสงเคราะห์ไปรวมกับแขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าวแทน มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม ปีเดียวกัน ทั้งนี้ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในพื้นที่ดังกล่าวที่จะไปติดต่อราชการ

วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้ลงนามในประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงวังทองหลาง และตั้งแขวงสะพานสอง แขวงคลองเจ้าคุณสิงห์ และแขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง โดยมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 21 กันยายน ปีเดียวกัน ส่งผลให้ปัจจุบัน เขตวังทองหลางแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 4 แขวง (khwaeng) โดยใช้ถนนลาดพร้าวและถนนประดิษฐ์มนูธรรมเป็นเส้นแบ่งเขต ได้แก่
ในพื้นที่เขตวังทองหลางมีทางสายหลัก ได้แก่

ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
อำเภอธัญบุรี

ธัญบุรี [ทัน-ยะ-บุ-รี] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปทุมธานี มีลักษณะเป็นแนวยาวขนานไปกับคลองรังสิตประยูรศักดิ์ไปจนสุดเขตจังหวัด เป็นพื้นที่ที่มีความเจริญมากกว่าอำเภอเมืองปทุมธานี เนื่องจากเป็นทางผ่านของการคนนาคมไปภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีเขตเทศบาลนคร 1 แห่ง เขตเทศบาลเมือง 2 แห่ง และเขตเทศบาลตำบลอีก 1 แห่งในพื้นที่

อำเภอธัญบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

อำเภอธัญบุรีเดิมอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า "ทุ่งหลวง" ของมณฑลกรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชปณิธานอันแน่วแน่ที่จะพัฒนาที่ดินในทุ่งหลวงให้เกิดประโยชน์แก่ประชาราษฎรด้วยการที่จะมีคลองขึ้นในบริเวณทุ่งนี้ จึงโปรดเกล้าฯ ให้ดำเนินการขุดคลองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 เป็นต้นมาและได้พระราชทานนามว่า "คลองรังสิตประยูรศักดิ์" ต่อมาได้มีพระบรมราชโองการให้สถาปนา เมืองธัญญบูรี ขึ้น ประกอบด้วย 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมือง อำเภอคลองหลวง อำเภอหนองเสือ และอำเภอลำลูกกา พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดที่ทำการเมืองด้วยพระองค์เองเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2445 ธัญญบูรีมีฐานะเป็นเมืองจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2475 จึงถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี

โดยคำว่า "ธัญญบูรี" หมายถึง "เมืองแห่งข้าว" เป็นพระนามพระราชทาน เพื่อให้สอดคล้องกับ เมืองมีนบุรี (เขตมีนบุรี ในปัจจุบัน) ที่หมายถึง "เมืองแห่งปลา"

ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ราชบัณฑิตยสถานได้เปลี่ยนการใช้ตัวสะกดใหม่ จึงเป็น "ธัญบุรี" มาจนถึงปัจจุบัน

ส่วนนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2498 ถึง ปัจจุบัน (เรียงตามปี)

พื้นที่อำเภอธัญบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 6 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 12 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอธัญบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่

ถนนสายหลักของอำเภอธัญบุรี ได้แก่
ถนนสายรองของอำเภอธัญบุรี ได้แก่
ดุสิต เซ็นทรัล ปาร์ค

ดุสิต เซ็นทรัล ปาร์ค เป็นโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์แบบประสมขนาดใหญ่ บนที่ดินขนาด 23 ไร่ 2 งาน 2.72 ตารางวา บริเวณหัวมุม ถนนพระราม 4 ตัดถนนสีลม ตรงข้ามกับสวนลุมพินี ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นพื้นที่เดิมของ โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ และ บริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) สำนักงานสีลม บริหารงานโดย บริษัท วิมานสุริยา จำกัด ภายใต้การร่วมทุนของ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และ กลุ่มเซ็นทรัล โดย บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ตั้งเป้าขึ้นเป็นแลนด์มาร์คหนึ่งของเส้นขอบฟ้ากรุงเทพมหานคร ด้วยความสูงสุดของอาคารที่ 78 ชั้น ภายใต้สถาปัตยกรรมแบบไทยโบราณร่วมกับสถาปัตยกรรมแบบไทยร่วมสมัย รองรับกลุ่มลูกค้าทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ

พื้นที่ของโครงการดุสิต เซ็นทรัล ปาร์ค แต่เดิมแล้วเป็นบ้านศาลาแดง ของเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) โดยท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ผู้ก่อตั้งและที่ปรึกษาคณะกรรมการโรงแรม ปริ๊นเซส ได้ดำเนินการขอเช่าพื้นที่จากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินผืนดังกล่าว เพื่อดำเนินการก่อสร้างโรงแรมระดับห้าดาวที่หรูหราแห่งแรกในกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2511 ภายใต้ชื่อ โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ โดยตัวอาคารมีความสูง 23 ชั้น นับเป็นอาคารสูงหลังแรกในประเทศไทย และใช้สถาปัตยกรรมแบบไทยเดิมร่วมสมัยที่ออกแบบโดย โยโซะ ชิบาตะ สถาปนิกชาวญี่ปุ่น ในส่วนของชื่อโรงแรมได้ตั้งตามชื่อเมืองจำลองของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว อันแปลว่า "เมืองสวรรค์" ซึ่งแต่เดิมพระองค์เคยมีพระราชประสงค์ที่ต้องการจะสร้างเมืองแห่งประชาธิปไตยและให้ชื่อว่าดุสิตธานีนั่นเอง ซึ่งการตั้งชื่อโรงแรมยังเป็นการเทิดพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวไปในตัว เนื่องมาจากพื้นที่ตั้งของโรงแรมตั้งอยู่ตรงข้ามสวนลุมพินี และมีพระบรมรูปของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวประดิษฐานอยู่

นับตั้งแต่ พ.ศ. 2513 ถึง พ.ศ. 2560 โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ ได้เปิดดำเนินการให้กับชาวไทยและชาวต่างประเทศมาได้กว่า 47 ปี จนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 เครือดุสิตธานีได้ประกาศต่อสัญญาเช่าที่ดินกับสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์เป็นระยะเวลา 30 ปี พร้อมกับระยะเวลาปลอดหนี้อีก 7 ปี และได้รับสิทธิ์ในการเช่าต่อเนื่องอีก 30 ปี รวมทั้งสิ้น 67 ปี เครือดุสิตธานีจึงประกาศแผนพัฒนาและยกระดับโรงแรม  ดุสิตธานี กรุงเทพ ในปัจจุบัน ซึ่งถือเป็นหนึ่งในโรงแรมที่เป็นที่นิยมระดับโลก ด้วยการจับมือกับบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ร่วมพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ในรูปแบบผสมขนาดใหญ่ (Mixed-use) ซึ่งประกอบไปด้วย โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ แห่งใหม่ อาคารที่พักอาศัย อาคารสำนักงาน พื้นที่ค้าปลีก ขึ้นมาทดแทนเพื่อตอบรับต่อการพัฒนาเมืองและย่านธุรกิจสำคัญของกรุงเทพมหานคร โดยโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ ปัจจุบันจะปิดให้บริการในวันเสาร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 14.00 น. เพื่อดำเนินการรื้อถอนอาคารทั้งหมด สำหรับเตรียมก่อสร้างโครงการใหม่ต่อไป

โครงการใหม่ใช้งบลงทุนกว่า 36,700 ล้านบาท นับเป็นการลงทุนครั้งใหญ่ที่สุดของกลุ่มดุสิตธานีที่ต้องการจะพัฒนาและยกระดับพื้นที่ธุรกิจอันสำคัญใจกลางกรุงเทพมหานครให้กลายเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพและสามารถแข่งขันได้ โดยโครงการมีกำหนดเปิดใช้อาคารอย่างไม่เป็นทางการเฉพาะฐานรากและฐานอาคารภายใน พ.ศ. 2564 และมีกำหนดเปิดใช้ทั้งโครงการภายใน พ.ศ. 2567

ดุสิต เซ็นทรัล ปาร์ค มีพื้นที่ประกอบทั้งหมดสี่ส่วน ประกอบด้วย
รัฐนอร์ทดาโคตา

รัฐนอร์ทดาโคตา (, ) เป็นรัฐทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกาติดกับประเทศแคนาดา ชื่อรัฐตั้งชื่อตามอินเดียนแดงเผ่าลาโคตา ที่ได้ตั้งรกรากบริเวณนั้นมาก่อน รัฐนอร์ทดาโคตาได้กลายมาเป็นรัฐของสหรัฐอเมริกาใน ปี พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) เมืองสำคัญในรัฐได้แก่ บิสมาร์กซึ่งเมืองหลวงของรัฐ และ ฟาร์โก เมืองสำคัญอีกเมืองหนึ่งของรัฐ
รัฐเซาท์ดาโคตา

รัฐเซาท์ดาโคตา (South Dakota, ) เป็นรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของประเทศ ชื่อของรัฐตั้งชื่อตาม ลาโคตาและดาโคตา อินเดียนแดงเผ่าซู เมืองหลวงของรัฐเซาท์ดาโคตา คือเมือง ปิแอร์ เมืองสำคัญอื่นๆ ได้แก่ ซู ฟอลส์ และ แรพิดซิตี สถานท่องเที่ยวสำคัญของรัฐคือ เมานต์รัชมอร์ อนุสรณ์สถานแห่งชาติตั้งอยู่ใกล้เมือง คีย์สโตน โดยบริเวณหน้าผามีรูปแกะสลักประธานาธิบดี 4 คน ของสหรัฐ ได้แก่ จอร์จ วอชิงตัน, โทมัส เจฟเฟอร์สัน, ทีโอดอร์ รูสเวลต์, และ อับราฮัม ลิงคอล์น และเป็นที่มาของชื่อเล่นของรัฐคือ "รัฐเมานต์รัชมอร์"
โคลัมเบีย

โคลัมเบีย () อาจหมายถึง
รัฐเวอร์มอนต์

รัฐเวอร์มอนต์ (Vermont, ) เป็นรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ อยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ ในอดีตรัฐเวอร์มอนต์เป็นที่อยู่อาศัยของอินเดียนแดงเผ่าอิโรควอยส์ เผ่าอัลกอนเควียน และเผ่าอเบนากิ โดยทางฝรั่งเศสได้ยึดครองมาในช่วงตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกา และได้เสียให้กับอังกฤษในช่วงสงครามในเวลาต่อมา

รัฐเวอร์มอนต์มีชื่อเสียงในด้านของวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งรวมถึง สกีรีสอร์ตที่สำคัญหลายแห่ง เวอร์มอนต์ยังคงมีชื่อเสียงในด้านผลิตภัณฑ์จากวัวและเมเปิลไซรัป เมืองหลวงของรัฐคือ มอนต์เพเลียร์ และเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือ เบอร์ลิงตัน

ในปี 2550 เวอร์มอนต์มีประชากร 621,254 คน
รัฐเวอร์จิเนีย

รัฐเวอร์จิเนีย (, ) เป็นรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือ ริชมอนด์ และเมืองที่ประชากรมากที่สุดคือ เวอร์จิเนียบีช เวอร์จิเนียเป็นรัฐที่มีภูมิทัศน์สวยงามมากเนื่องจากมีทั้งพื้นที่เป็นภูเขาและติดทะเล มีป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ รัฐเวอร์จิเนียติดต่อกับรัฐแมริแลนด์ วอชิงตัน ดี.ซี. และ มหาสมุทรแอตแลนติก ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับ รัฐนอร์ทแคโรไลนา และรัฐเทนเนสซี ทางทิศใต้ ติดต่อกับรัฐเคนทักกี และ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ทางทิศตะวันตก เวอร์จิเนียประกอบไปด้วย 95 เคาน์ตี และ 39 เมืองอิสระ จุดสูงสุดในรัฐคือ เมาต์โรเจอส์ และจุดต่ำสุดในรัฐคือมหาสมุทรแอตแลนติก

ชื่อของรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งตามชื่อของ สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือราชินีผู้ทรงพรหมจรรย์ (The Virgin Queen) รัฐเวอร์จิเนียเป็นบ้านเกิดของประธานาธิบดี 8 คน ซึ่งรวมถึง จอร์จ วอชิงตัน และ โทมัส เจฟเฟอร์สัน

รัฐเวอร์จิเนียเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญได้แก่ เพนตากอน เมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์ได้แก่ เจมส์ทาวน์ ยอร์กทาวน์ วิลเลียมส์เบิร์ก มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของรัฐมีสองแห่งได้แก่ มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย มหาวิทยาลัยจอร์จเมสัน และ เวอร์จิเนียเทค

สำหรับการจราจรทางบกมีถนนสายหลัก 6 สายได้แก่ อินเตอร์สเตต 64 อินเตอร์สเตต 66 อินเตอร์สเตต 77 อินเตอร์สเตต 81 อินเตอร์สเตต 85 อินเตอร์สเตต 95 และมีอีกสองสายที่อยู่ระหว่างการวางแผนได้แก่ อินเตอร์สเตต 73 และ อินเตอร์สเตต 74 ส่วนการเดินทางทางรถไฟนั้นมีทางรถไฟของแอมแทรกผ่านบริการรถไฟระหว่างเมืองใหญ่

การเดินทางสำหรับรถโดยสารมีให้บริการโดย เกรย์ฮาวด์ และ แคโรไลนาเทรลเวส์

เวอร์จิเนียมีสนามบินขนาดใหญ่อยู่ 5 แห่ง ท่าอากาศยานโรนัลด์เรแกนวอชิงตันเนชันเนล ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส ท่าอากาศยานริชมอนด์
มณฑล

มณฑล อาจหมายถึง
รัฐลุยเซียนา

ลุยเซียนา (, ออกเสียง หรือ ) เป็นรัฐทางใต้ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีลักษณะผสมผสานของวัฒนธรรมฝรั่งเศส ซึ่งในรัฐลุยเซียนามีการใช้ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส เป็นภาษาทางการของรัฐ ถึงแม้ว่าภาษาฝรั่งเศสจะมีใช้เพียงประมาณ 5% เมืองสำคัญของรัฐคือ นิวออร์ลีนส์ เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในรัฐ ในขณะที่เมืองหลวงของรัฐคือ แบตันรูช ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ นิวออร์ลีนส์เซนต์และนิวออร์ลีนส์ฮอร์เนตส์

ในปี 2550 ลุยเซียนามีประชากร 4,089,963คน

ในทุกปี จะมีงานเฉลิมฉลองขนาดใหญ่จัดขึ้นที่นิวออร์ลีนส์ชื่องานว่า มาร์ดีกรา (Mardi Gras) จะมีขบวนพาเหรดและงานรื่นเริงต่างๆ โดยจัดในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์หรือต้นเดือนมีนาคม

ในปี พ.ศ. 2548 พายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา ได้ก่อความเสียหายอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองนิวออร์ลีนส์