seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สถานีสีลม

สถานีสีลม (, รหัส BL26) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพมหานคร บริเวณสี่แยกศาลาแดง มีทำเลอยู่ใจกลางเมืองในย่านธุรกิจถนนสีลม

ใต้ผิวถนนพระรามที่ 4 บริเวณสี่แยกศาลาแดงด้านทิศตะวันออก หน้าสวนลุมพินี จุดบรรจบของถนนพระรามที่ 4, ถนนสีลม และถนนราชดำริ ในพื้นที่แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน และแขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร

ตราสัญลักษณ์เป็นรูปพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่อยู่ด้านหน้าสวนลุมพินีและยังเป็นจุดที่ตั้งสถานีสีลม โดยใช้สีน้ำเงินเพื่อบ่งบอกถึงจุดเชื่อมต่อระหว่างรถไฟลอยฟ้ากับรถไฟฟ้าใต้ดิน

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 30 เมตร ยาว 156 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 30 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาต่างระดับ (Station with Stack Platform) เนื่องจากถนนพระรามที่ 4 ขาออกมีท่อส่งน้ำของการประปานครหลวง ทำให้ต้องสร้างอุโมงค์ซ้อนกัน
แบ่งเป็น 4 ชั้น ประกอบด้วย
เบญจางคประดิษฐ์

เบญจางคประดิษฐ์ แปลว่า "ตั้งไว้เฉพาะซึ่งองค์ห้า" คือการกราบโดยให้อวัยวะ 5 ส่วนจดลงให้ติดกับพื้น คือเข่าทั้งสอง ฝ่ามือทั้งสอง และหน้าผาก เป็นการกราบที่แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อบุคคลที่ควรเคารพนับถือสูงสุด การกราบที่ใช้สำหรับกราบพระ เรียกว่า กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์

การกราบแบบนี้ผู้ชายให้นั่งคุกเข่า เรียกว่านั่งท่าพรหมหรือท่าเทพบุตร ผู้หญิงให้นั่งคุกเข่าราบ คือนั่งทับฝ่าเท้าทั้งสอง เรียกว่านั่งท่าเทพธิดา ประนมมือไหว้ที่หน้าอกแล้วยกมือขึ้นไหว้โดยให้หัวแม่มืออยู่ระดับหว่างคิ้ว ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับตีนผม แล้วหมอบลง ทอดฝ่ามือไว้บนพื้น ให้ฝ่ามือทั้งสองห่างกันเล็กน้อย วางหน้าผากลงจดพื้นระหว่างฝ่ามือ เมื่อหน้าผากถึงพื้นแล้วเงยหน้า ตั้งตัวตรงแล้วเริ่มกราบใหม่ครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็เหมือนกัน
สถานีบางซื่อ (รถไฟฟ้ามหานคร)

สถานีบางซื่อ (, รหัส BL11) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล บริเวณสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

ในพื้นที่บริเวณสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ ของ การรถไฟแห่งประเทศไทย ทอดตัวระหว่างแนวเส้นทางรถไฟทางไกล, แนวเส้นทางรถไฟเข้าสู่ย่านพหลโยธินด้านทิศใต้ และทางพิเศษศรีรัช ใกล้กับถนนเทอดดำริ และโรงงานปูนซีเมนต์ไทย ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร และแขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ได้มีการเปิดให้บริการส่วนต่อขยายสายเฉลิมรัชมงคลส่วนที่ 1 บางซื่อ-เตาปูน อย่างเป็นทางการ ตั้งแต่เวลา 12.00 น. ทำให้สถานีรถไฟฟ้าบางซื่อไม่ใช่สถานีปลายทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลอีกต่อไป โดยรถไฟฟ้าที่มาจากหัวลำโพง จะส่งผู้โดยสารที่ชานชาลาที่ 2 แทนชานชาลาที่ 1 จากนั้นจะไต่ระดับขึ้นไปอยู่ระดับที่ 3 และเข้าจอดที่ชานชาลาที่ 1 ของสถานีเตาปูนซึ่งเป็นสถานีปลายทาง นอกจากนี้โครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างส่วนต่อขยายสายเฉลิมรัชมงคลส่วนที่ 3 เตาปูน-ท่าพระ โดยที่เมื่อรถไฟฟ้าออกจากสถานีเตาปูน รถไฟฟ้าจะวิ่งไปบนถนนประชาราษฎร์ สาย 2 จากนั้นจึงยกระดับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ท่าน้ำบางโพ แล้วเข้าสู่ถนนจรัญสนิทวงศ์ไปจนถึงสี่แยกท่าพระ

นอกจากนั้น สถานีบางซื่อแห่งนี้ยังมีสถานะเป็นสถานีเชื่อมต่อกับโครงการระบบรถไฟฟ้าชานเมือง ทั้งสายสีแดงอ่อนและสีแดงเข้ม ที่ชั้นใต้ดินของ สถานีกลางบางซื่อ อันเป็นศูนย์กลางระบบรางแห่งใหม่ของประเทศไทยอีกด้วย

ใช้สีน้ำเงินตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา เพื่อแสดงการเชื่อมต่อกับระบบรถไฟฟ้าอื่น ๆ ในอนาคต

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 30 เมตร ยาว 226 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 12 เมตรจากผิวดิน เป็น 1 ใน 2 สถานีที่ใช้ชานชาลาด้านข้างชั้นเดียว (Station with Side Platform) คือ สถานีคลองเตย และ สถานีบางซื่อแบ่งเป็น 2 ชั้น ประกอบด้วย
ธงพระอิสริยยศ

ธงพระอิสริยยศ หมายถึง ธงที่ใช้หมายพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์และบรรดาพระบรมวงศานุวงศ์ตามลำดับชั้นต่างๆ ใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินหรือเสด็จในพิธีการต่างๆ อย่างเป็นทางการ

ภาพธงพระอิสริยยศของประเทศต่าง ๆ ที่แสดงไว้ในที่นี้ มีเฉพาะธงประจำพระองค์สำหรับระดับพระประมุข เช่น พระมหากษัตริย์ จักรพรรดิ สุลต่าน หรือดยุคเท่านั้น บางชาติอาจมีธงชั้นที่แยกย่อยลงไปอีก โดยลดหลั่นลงไปตามพระยศของพระบรมวงศานุวงศ์
สถานีลุมพินี

สถานีลุมพินี (, รหัส BL25) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพมหานคร บริเวณสี่แยกวิทยุ เยื้องกับสวนลุมพินี ในอนาคต จะเชื่อมต่อกับโครงการรถไฟฟ้าสายสีเทา และรถไฟฟ้าสายสีฟ้า ที่สถานีลุมพินี

ถนนพระรามที่ 4 บริเวณทิศตะวันออกของสี่แยกวิทยุ จุดบรรจบของถนนวิทยุ และถนนสาทรเหนือ-ใต้ ด้านข้างสะพานลอยไทย-เบลเยี่ยม ในพื้นที่แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน และแขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กรุงเทพมหานคร

ทั้งนี้ ย่านที่เรียกกันว่า "ลุมพินี" หมายถึงย่านบริเวณด้านตะวันออกของสวนลุมพินีต่อเนื่องไปยังย่านบ่อนไก่ และมีสนามมวยเวทีลุมพินีซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไป แต่ผู้ที่โดยสารรถไฟฟ้ามายังสวนลุมพินีอาจเกิดความสับสนบ้าง เนื่องจากพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นจุดหมายตาที่สำคัญของสวนลุมพินีนั้นได้ประดิษฐานอยู่ที่สี่แยกศาลาแดง อันเป็นที่ตั้งของสถานีสีลม

ใช้สัญลักษณ์รูปดอกบัว สื่อถึงสวนลุมพินี ซึ่งเป็นที่ตั้งสถานี และตั้งชื่อตามสวนลุมพินีวัน สถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า ในประเทศเนปาล โดยใช้สีเขียวเพื่อบ่งบอกถึงพื้นที่สวนสาธารณะ

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 20 เมตร ยาว 172 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 26 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาต่างระดับ (Station with Stack Platform) เนื่องจากถนนพระรามที่ 4 ขาออกมีท่อส่งน้ำของการประปานครหลวง ทำให้ต้องสร้างอุโมงค์ซ้อนกันแบ่งเป็น 4 ชั้น ประกอบด้วย
สถานีรถไฟหลักช้าง

สถานีรถไฟหลักช้าง ตั้งอยู่บนทางหลวง 4019 ตำบลหลักช้าง อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟคลองจันดี

สถานีรถไฟคลองจันดี ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 4195 อยู่ในเขตเทศบาลตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้ สถานีรถไฟแห่งนี้เป็นสถานีสำคัญเพราะเป็นจุดลงรถไฟสำหรับผู้โดยสารที่ต้องการไปอำเภอลานสกา อำเภอพิปูน อำเภอช้างกลาง อำเภอทุ่งใหญ่ และอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่ไม่ได้ขึ้นขบวนรถไฟที่เข้าตัวจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งสามารถใช้บริการรถโดยสารประจำทางจากบริเวณถนนฝั่งตรงข้ามสถานีรถไฟคลองจันดี ไปยังตัวจังหวัดนครศรีธรรมราชได้ ซึ่งจะประหยัดเวลาได้ ดีกว่าการนั่งรถไฟไปลงที่สถานีนครศรีธรรมราช และเป็นจุดขึ้นรถไฟสำหรับผู้โดยสารที่มาจากอำเภอลานสกา อำเภอพิปูน อำเภอช้างกลาง อำเภอทุ่งใหญ่ และอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ที่ต้องการเดินทางไปจังหวัดสุราษฎร์ธานี ชุมพร ไปจนถึงกรุงเทพฯ นอกจากนั้นถ้าลงที่สถานีนี้ ยังสามารถไป สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญๆ ได้อีกหลายที่ อาทิเช่น ตลาดน้ำคลองจันดี วัดธาตุน้อย (อยู่ห่างจากสถานีคลองจันดีไปทางทิศใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร) วัดสวนขัน อำเภอฉวาง และวัดมะนาวหวาน พระอารามหลวง หรือน้ำตกท่าแพ ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอช้างกลาง อ่างเก็บน้ำคลองดินแดง อ่างเก็บน้ำคลองกะทูน ภูเขาพระ ในเขตอำเภอพิปูน และหมู่บ้านคีรีวง ในเขตอำเภอลานสกา ก็ได้เช่นกัน
สถานีรถไฟฉวาง

สถานีรถไฟฉวาง ตั้งอยู่ถนนชลประเวศ ตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟทานพอ

สถานีรถไฟทานพอ ตั้งอยู่บ้านทานพอ หมู่ 3 ตำบลไม้เรียง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายใต้

สถานีรถไฟทานพอ เคยถูกกลุ่มบุคคลเผาทำลายไหม้ทั้งหลัง เมื่อปี พ.ศ. 2524 ทำให้ทรัพย์สินเสียหายทั้งหมด ต่อมาการรถไฟแห่งประเทศไทยจึงได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ทดแทน
สถานีรถไฟห้วยปริก

สถานีรถไฟห้วยปริก ตั้งอยู่บนทางหลวง 4224 ตำบลห้วยปริก อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
นันโทปนันทสูตรคำหลวง

นันโทปนันทสูตรคำหลวง เป็นวรรณคดีพุทธศาสนา ในสมัยอยุธยา เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร (เจ้าฟ้ากุ้ง)ทรงพระนิพนธ์ขึ้น โดยมีลักษณะคำประพันธ์เป็นร่ายยาว นำด้วยภาษาบาลี แล้วขยายเป็นร่าย สลับกันเรื่อยไปจนจบ มีจุดมุ่งหมายเพื่อเผยแผ่คำสั่งสอนทางพระพุทธศาสนา และก่อให้เกิดศรัทธาในพุทธศาสนา โดยทรงนำเนื้อเรื่องมาจากคัมภีร์ทีฆนิกาย ชื่อ นันโทปนันทสูตร

เรื่องมีอยู่ว่า ครั้งนั้น พระพุทธองค์ทรงมีพุทธบัญชาให้พระมหาโมคคัลลานะเถระ ไปปราบพญานาค อันมีนาม นันโทปนันทะ ให้คลายทิฏฐิมานะลง เมื่อพญานันโทปนันทะคลายทิฏฐิมานะลง ได้แปลงร่างเป็นมาณพหนุ่ม ฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าและได้รับศีล ๕ จากพระพุทธองค์ แต่ด้วยความที่ตนยังอยู่ในภูมิของกึ่งเทพกึ่งเดรัจฉาน จึงยังมิอาจยังให้เกิดการบรรลุธรรมได้ แต่ก็ยอมรับนับถือพระพุทธองค์ไปตลอดชีวิต

แสดงให้เห็นสุภาษิตว่า ควรชนะคนไม่ดีด้วยความดี คือ เราควรสอนให้คนพาลกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดี มีดวงตาเห็นธรรม คือ อริยสัจ เข้าสู่ความหลุดพ้น สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้
สถานีรถไฟบ้านพรุกระแชง

สถานีรถไฟบ้านพรุกระแชง ตั้งอยู่ตำบลบ้านส้อง อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
ปลาน้ำหมึก

ปลาน้ำหมึก () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Opsarius pulchellus" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) รูปร่างคล้ายปลาน้ำหมึกโคราช ("O. koratensis") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน ต่างกันที่น้ำหมึกมีลำตัวที่ป้อมสั้นกว่า ปลายปากป้าน มีสีสันที่สดใสกว่าและลายขีดข้างลำตัวใหญ่และชัดเจนกว่า เกล็ดมีขนาดใหญ่กว่า ครีบหลังมีแต้มสีแดงเห็นชัดเจน มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร

พบอาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่และลำธารในป่าและเชิงเขาที่น้ำสะอาดไหลแรงที่ภาคเหนือของประเทศไทย พบในแม่น้ำโขงด้วย แต่ไม่พบในแม่น้ำสาละวิน มีพฤติกรรมมักแย่งชิงตัวเมียกันในฤดูผสมพันธุ์ โดยปลาตัวผู้จะใช้หัวและลำตัวฟาดคู่ต่อสู้ บริเวณส่วนหัวจะมีตุ่มขึ้นในฤดูนี้

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
สถานีรถไฟบ้านส้อง

สถานีรถไฟบ้านส้อง ตั้งอยู่ตำบลบ้านส้อง อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
ที่หยุดรถไฟคลองสูญ

ที่หยุดรถคลองสูญ ตั้งอยู่บ้านคลองสูญ หมู่ 5 ตำบลพรุพี อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นที่หยุดรถของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟพรุพี

สถานีรถไฟพรุพี ตั้งอยู่ตำบลพรุพี อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟคลองปราบ

ที่หยุดรถไฟคลองปราบ ตั้งอยู่ตำบลคลองปราบ อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้ปัจจุบันได้ยกเลิกสถานีคลองปราบเป็นป้ายหยุดรถ
ยูไนเต็ดคอมมูนิเกชั่น อินดัสตรี

บริษัท ยูไนเต็ดคอมมูนิเกชั่น อินดัสตรี จำกัด(มหาชน) หรือที่คนทั่วไปเรียกชื่อย่อว่า ยูคอม เป็นบริษัทโทรคมนาคม

ก่อตั้งโดย สุจินต์-กาญจนา เบญจรงคกุล หลังจากนายสุจินต์เสียชีวิต กิจการได้ตกแก่นายบุญชัย เบญจรงคกุล บุตรชายคนโต และได้ดูแลกิจการจนถึงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2548 นายบุญชัย นายวิชัย เบญจรงคกุล และ นางวรรณา จิรกิติ ได้ขายหุ้นบริษัททั้งหมดเป็นจำนวนเงินกว่า 9.2 พันล้านบาท
สถานีรถไฟนาสาร

สถานีรถไฟนาสาร ตั้งอยู่ถนนพูลศิริ ตำบลนาสาร อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้
สาวก

สาวก แปลว่า "ผู้ฟัง" คือผู้ฟังตามครูบาอาจารย์ผู้สั่งสอนหลักธรรม ใช้สำหรับบุรุษ ถ้าเป็นสตรีใช้ว่า สาวิกา

สาวก ในคำวัดใช้หมายถึงผู้ฟังโอวาทนุสาสนี หรือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าโดยเคารพ ใช้เรียกทั้งที่เป็นบรรพชิตและคฤหัสถ์ เช่นใช้ว่า พระอรหันตสาวก พระสงฆ์สาวก ภิกษุสาวก ภิกษุณีสาวิกาและใช้หมายถึงลูกศิษย์ของศาสดาอื่นๆ ด้วย เช่นวสาวกของนิครนถ์นาฏบุตร สาวกของพราหมณ์พาวรี

สาวก ในคำไทยใช้หมายรวมไปถึงลูกศิษย์ ลูกน้อง ผู้ติดตามนักบวชนักบุญผู้มีชื่อเสียงตลอดถึงผู้มีอำนาจ เช่นใช้ว่า
สถานีรถไฟห้วยมุด

สถานีรถไฟห้วยมุด ตั้งอยู่บ้านห้วยมุด หมู่ 1 ตำบลนาสาร อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
ซัลวาโตเร บูร์รูนี

ซัลวาโตเร่ เบอร์รูนี่ นักมวยสากลชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2476 เสียชีวิตเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2547 รวมอายุได้ 70 ปี สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 99 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 9

ซัลวาโตเร บูรร์รูนี เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของอิตาลี เคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติอิตาลีในรุ่นฟลายเวทไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ได้บายในรอบแรก และตกรอบสองแพ้นักมวยจากสหภาพโซเวียต จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ชนะคะแนน โผน กิ่งเพชร ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้วอลเตอร์ แมคโกแวน แต่ก่อนจะป้องกันแชมป์กับแมคโกแวน สมาคมมวยโลกได้ประกาศปลดบูรร์รูนี ออกจากตำแหน่งแชมป์เพราะไม่ยอมชกป้องกันตำแหน่งกับโอราเซียว เอนรีเก อักกาบาโย แมคโกแวนที่ชิงแชมป์ได้ไปจากบูรร์รูนี จึงเป็นแชมป์ของสภามวยโลกเท่านั้น

หลังจากเสียแชมป์ บูรร์รูนี ได้ขยับขึ้นไปชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้ครองแชมป์ยุโรป ใน พ.ศ. 2511 เขาได้พยายามขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทแต่ไม่ได้ชิง จึงแขวนนวมไป
คฤหัสถ์

คฤหัสถ์ (อ่านว่า คะรึหัด) แปลว่า "ผู้มีเรือน, ผู้ครองเรือน, ผู้อยู่ในเรือน" เรียกรวมทั้งชายและหญิง บางครั้งเรียกว่า คฤหัสถ์ชายหญิง หมายถึงชาวบ้านทั่วไปที่มิใช่นักบวช มีความหมายเดียวกับฆราวาส

คำว่า คฤหัสถ์ นิยมใช้คู่กับ บรรพชิต ที่แปลว่านักบวช เช่น
สถานีรถไฟบ้านนา

สถานีรถไฟบ้านนา ตั้งอยู่ถนนหน้าอำเภอ ตำบลบ้านนา อำเภอบ้านนาเดิม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้
ภาษาฉัตตีสครห์

ภาษาฉัตตีสครห์ (; ) มีผู้พูดราว 11.5 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐฉัตตีสครห์ และบริเวณใกล้เคียงในรัฐโอริศา รัฐมัธยประเทศ และรัฐพิหาร ใกล้เคียงกับภาษาบาเฆลและภาษาอวาธิ อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาตะวันออกตอนกลาง เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
ที่หยุดรถไฟคลองยา

ที่หยุดรถ คลองยา ตั้งอยู่บ้านคลองยา หมู่ 6 ตำบลนาใต้ อำเภอบ้านนาเดิม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นที่หยุดรถของทางรถไฟสายใต้
ภาษาอวธี

ภาษาอวธี (अवधी) เป็นภาษาถิ่นของภาษาฮินดี ใช้พูดในเขตอวัธ ของรัฐอุตตรประเทศ และพบในรัฐพิหาร มัธยประเทศ เดลฮี รวมทั้งในประเทศเนปาลด้วย มีผู้พูดราว 20 ล้านคน
ภาษาอวธีเป็นสำเนียงหลักของภาษาฮินดีสำเนียงตะวันออก ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่ใช้พูดทางภาคเหนือของอินเดีย และแพร่กระจายไปทั่วโลก คำว่าอวธีหมายถึงภาษาของดินแดนอวัธหรืออูด แต่มีการใช้พูดแพร่หลายในดินแดนอื่นด้วย เช่น กันปูร์ อัลลอฮาบาด และบางส่วนของเนปาล ฟิจิ มอริเชียส ซูรินาม ตรินิแดด มาเลเซีย กายอานา นอกจากนั้นยังมีผู้พูดภาษานี้ในมหาราษฏระ หรยณะ พิหาร ฌารขัณฑ์ อุตรขัณฑ์ มัธยประเทศ 
ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาอวธีอยู่ในรัฐอุตรประเทศ อุตตรขัณฑ์ และพิหาร และพื้นที่ใกล้เคียงในเนปาล มีผู้พูดภาษาอวธีประมาณ 45 ล้านคนทั่วโลก นอกจากในประเทศอินเดียแล้วจะพบผู้พูดภาษานี้ในเนปาล ฟิจิ กายอานา มาเลเซียและมอริเชียส ส่วนใหญ่พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรไกถี มุสลิมที่พุดภาษานี้ใช้อักษรเปอร์เซีย
มีงานเขียนจำนวนน้อยในภาษาอวธี เพราะจะใช้ภาษาฮินดีหรือภาษาอูรดูในการเขียน แม้ว่าทุกวันนี้จะพิจารณาว่าเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาฮินดี แต่ก่อนที่จะมีการปรับมาตรฐานภาษาฮินดี ภาษานี้เป็นหนึ่งในสองสำเนียงของภาษาฮินดี (อีกสำเนียงหนึ่งคือสำเนียงพรัช) ที่มีความสำคัญในการเขียน เอกสารเก่าที่สุดที่เกี่ยวกับภาษาอวธีคือ อุกติวยาติปราการณะเขียนโดย ทาโมทารา ปัณฑิตา ที่มีชีวิตในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17 เขาเขียนเอกสารนี้เพื่อใช้สอนภาษาอวธี เมื่อลัทธิซูฟีแพร่เข้ามาในอินเดีย ได้มีกวีที่เป็นมุสลิมเขียนบทกวีด้วยภาษาอวธี กวีคนแรกคือเมาลานา ดาอุด บทกวีเหล่านี้เขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย

สำเนียงอวธีของภาษาเปอร์เซียมีกวีที่นับถือลัทธิซูฟีจำนวนมาก นักเขียนที่ยิ่งใหญ่ในช่วงนี้คือ กอสวานี ตุลสิดาส หนังสือที่เขาเขียนคือ รามจริตมนัส ซึ่งเป็นเรื่องราวของพระราม มาลิก มูฮัมหมัด ญายาซี เขียนปัทมวัท เป็นต้น
สถานีรถไฟเขาพลู

สถานีรถไฟเขาพลู ตั้งอยู่บ้านเขาพลู ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
ภาษาทักขินี

ภาษาทักขินี (ภาษาฮินดี : दक्खिनी) หรือภาษาเทจจนี (ภาษาอูรดู : دکنی) เป็นภาษาถิ่นของภาษาอูรดู ใช้พูดในเขตเดคคัน ทางใต้ของอินเดีย มีศูนย์กลางที่เมืองไฮเดอราบัด รัฐอันธรประเทศ พัฒนาขึ้นจากภาษาในอินเดีย และภาษาเปอร์เซีย มีลักษณะที่ผสมผสานกัน ระหว่างภาษาสันสกฤต ภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษามราฐี ภาษาคุชราต ภาษากันนาดา ภาษาเตลุกุ ภาษาอาหรับ ภาษาเปอร์เซีย และภาษาตุรกี เป็นภาษากลางของมุสลิมทางใต้ของอินเดีย
ภาษาสิไรกิ

ภาษาสิไรกิ (ภาษาอูรดู: سراییکی ) หรือภาษามุนตานี (อักษรชาห์มูขี: ملتانی, อักษรคุรมุขี: ਮੁਲਤਾਨੀ, อักษรเทวนาครี: मुल्तानी)) หรือภาษาเสไรกิ ภาษามันตานี ภาษาปัญจาบใต้ เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดสินธ์ และปัญจาบ ประเทศปากีสถาน มีผู้พูดราว 14 ล้านคน นอกจากนี้มีผู้พูดอีก 20,000 คนในอินเดียและอังกฤษ ที่มาของคำว่า “สิไรกิ” ยังไม่แน่นอน อาจมาจากภาษาสินธี แปลว่า “เหนือ” หรือภาษาสันสกฤต แปลว่า “พระอาทิตย์”
ปัจจุบันผู้พูดภาษาสิไรกิส่วนใหญ่อยู่ในปากีสถาน ภาษานี้เป็นภาษากลางของผู้คนในบริเวณนั้นคือชาวบาโลช ชาวพาซตุน ชาวสินธ์และชาวปัญจาบ นอกจากนั้น ยังเป็นภาษาทางการค้าจนถึงปัจจุบัน ปัจจุบันมีประชาชนในบริเวณต่างๆของปัญจาบและเดรา อิสมาอิล ข่าน ใช้พูดเป็นภาษาแม่ เป็นภาษาที่ใช้พูดและเข้าใจอย่างกว้างขวางในฐานะภาษาที่สองทางเหนือและทางตะวันตกของสินธ์ไปจนถึงการาจี ที่ราบกัจฉิในบาลูชิสถาน ในอินเดีย รายงานใน พ.ศ. 2544 มีผู้พูดภาษาสิไรกีในอินเดียราว 70,000 คน ซึ่งเป็นลูกหลานของผู้อพยพมาจากปัญจาบตะวันตกหลังจากการแบ่งแยกอินเดียใน พ.ศ. 2490 ในอัฟกานิสถานมีผู้พูดภาษาสิไรกี สำเนียงกันดาฮารีในหมู่ชาวอัฟกานิสถานที่นับถือศาสนาฮินดู

ในปากีสถานรายงานไว้เมื่อ พ.ศ. 2524 ซึ่งมีผู้พูดภาษาสิไรกีเป็นภาษาแม่ 9.38% ต่อมาใน พ.ศ. 2541 เพิ่มเป็น 10.53% ในอินเดียมีผู้พูดสำเนียงมูลตานี 56,096 คน พูดสำเนียงพหาวัลปุรีอีกราว 11,873 คน ที่เหลือพูดสำเนียงอื่นๆ
คำว่าสไรกีเริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยผู้นำทางการเมืองและสังคมที่พยายามจะสร้างกลุ่มชาติพันธุ์สไรกีและสร้างมาตรฐานของภาษาเขียนขึ้นมา คำว่าสไรกีมาจากคำว่าเสาวีรา (سوویرا) ซึ่งเป็นชื่อรัฐเก่าในอินเดีย และเมื่อเติมปัจจัย –ki ให้คำว่าเสาวีรา ทำให้กลายเป็นเสาวีรากี และเกิดการลดเสียงเหลือเพียงสไรกี ส่วน George Abraham Grierson รายงานว่าสิไรกีมาจากภาษาสินธี สิโรหมายถึงทางเหนือ ส่วนในมหาวิทยาลัยในปากีสถานที่เปิดสอนภาษานี้ จะใช้ชื่อภาษาว่าสไรกี
ภาษาสิไรกี ภาษาสินธี และภาษาปัญจาบเป็นภาษาในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันเช่นเดียวกัน ภาษาปัญจาบและภาษาสิไรกีสามารถเข้าใจกันได้ดี มีความแตกต่างกันเฉพาะเสียงพยัญชนะ และโครงสร้างของกริยา
ภาษาสิไรกีมีระบบการเขียน 3 แบบคือ อักษรเปอร์เซีย โดยมีอักษร 42 ตัว ยืมมาจากอักษรอูรดู 37 ตัว และพิเศษเฉพาะภาษาสิไรกี 5 ตัว ผู้นับถือศาสนาฮินดูจะใช้อักษรคุรมุขีหรืออักษรเทวนาครี และมีการปริวรรตระหว่างภาษาสิไรกีที่เขียนด้วยอักษรเปอร์เซียและเทวนาครี
ที่หยุดรถไฟบ่อกรัง

ที่หยุดรถ บ่อกรัง ตั้งอยู่บ้านบ่อกรัง ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นที่หยุดรถ ของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟเขาหัวควาย

สถานีรถไฟเขาหัวควาย ตั้งอยู่ตำบลเขาหัวควาย อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี

สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี หรือเดิมชื่อ สถานีรถไฟพุนพิน เปิดเมื่อปี 2458 แต่ได้เปลี่ยนชื่อในราวๆ ปี 25xx เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อจังหวัด เป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำตาปี ตำบลท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 12 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้

อาคารสถานีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพญี่ปุ่นใช้อาคารสถานีเป็นที่ทำการหน่วยทหาร อาคารสถานีถูกระเบิดทำลายทั้งหมด โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2488 พร้อมกับสะพานจุลจอมเกล้า ที่ข้ามแม่น้ำตาปี

วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521 คนร้ายก่อเหตุปล้นรถไฟเหตุเกิดที่สถานีรถไฟพุนพิน (ชื่อในขณะนั้น)สุราษฎร์ธานี โดยสงหาร ร.ต.อ. ไสว พลชนะ ก่อนขโมยเงินมูลค่า 1200000 บาท ทางการตั้งข้อหานาย สุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์

กรมรถไฟหลวง (ปัจจุบันคือ การรถไฟแห่งประเทศไทย) ได้สร้างสถานีชั่วคราวขึ้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี ตรงกันข้ามกับสถานีเดิม ใช้ชื่อว่า สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี 2 เมื่อมีการก่อสร้างอาคารสถานีหลังใหม่ บนพื้นที่เดิม จึงได้รื้อถอนสถานีรถไฟชั่วคราวลง
ใบสั่งซื้อ

ใบสั่งซื้อ (; P/O, P.O.) เป็นเอกสารข้อตกลงหรือสัญญาในเชิงพาณิชย์ ที่ออกโดยผู้ซื้อเพื่อสั่งซื้อพัสดุ สินค้าหรือบริการจากผู้ขาย โดยระบุชนิด จำนวน และราคา พร้อมทั้งอาจจะรวมถึงเงื่อนไขต่างๆ ตามที่ได้ตกลงกับผู้ขาย
ผู้กล้าพระอาทิตย์ ไฟร์เบิร์ด

ผู้กล้าพระอาทิตย์ ไฟร์เบิร์ด (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวหุ่นยนต์ ผลงานเรื่องที่ 2 ในกลุ่มยูฉะซีรีส์ (Brave series) ของซันไรส์ ออกอากาศทางสถานีนาโงยะทีวี ทุกวันเสาร์ เวลา 17.00-17.30 น. ตั้งแต่วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ถึง 25 มกราคม ค.ศ. 1992 รวมออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน
ใบเสร็จรับเงิน

ใบเสร็จรับเงิน () หรือ ใบเสร็จ เป็นเอกสารที่ผู้รับเงินออกให้เพื่อเป็นหลักฐานแสดงว่าได้รับเงินเป็นการถูกต้องแล้ว การออกเอกสารดังกล่าวบางกรณีอาจออกเป็นเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้ ในใบเสร็จรับเงินทั่วไปมักระบุรายการสินค้าหรือบริการที่ซื้อขายกันและราคาที่ตกลงชำระ ซึ่งอาจระบุข้อมูลภาษีที่เกี่ยวข้องที่ผู้รับชำระเงินเก็บและนำส่งรัฐบาลอีกด้วย

ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทยอาจจำแนกตามลักษณะการออกเอกสารได้เป็น 2 ลักษณะ ได้แก่
โตเกียวบาบิโลน

โตเกียวบาบิโลน () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น

เรื่องราวเกี่ยวกับ สึเมรากิ ซูบารุ หนุ่มน้อยผู้มีจิตใจอ่อนโยน แท้จริงแล้ว เขาเป็นผู้นำของตระกูลสึเมรากิ ตระกูลผู้ใช้เวทย์ที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน เขารับงานต่างๆเพื่อหวังช่วยเหลือผู้คนเรื่อยมา
ซูบารุและพี่สาว (เป็นพี่น้องฝาแฝด) โดยซูบารุจะสวมถุงมือตลอดเวลา เนื่องจากตอนเด็ก ในฤดูหนาว ท่ามกลางหิมะ ซุบารุได้ไปเดินเล่นไปยังต้นซากุระ และเห็นคนของตระกูลซากุระ ฆ่าคนแล้วฝังไว้ใต้ต้นซากุระ ซึ่งโดยปกติ หากใครได้เห็นจะต้องถูกฆ่า แต่คนตระกูลซากุระได้ไว้ชีวิตซูบารุไว้ โดยทำเครื่องหมายดาวกลับหัวสัญลักษณ์ของซากุระสึกะโมโนริไว้หลังมือทั้ง 2 ข้างของซูบารุ โดยคนตระกูลซากุระจะมาฆ่าซูบารุหากการเจอกันอีกครั้ง คนตระกูลซากุระยังไม่สามารถทำให้ตัวเองรักซุบารุได้สำเร็จ

เวลาผ่านไป เมื่อ 2 พี่น้องโตขึ้น และได้รู้จักกับชายหนุ่ม "ซากุระซึกะ เซย์ชิโร่" เป็นสัตวแพทย์ จากนั้น เขาก็เข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของสองพี่น้อง
เซย์ชิโร่ ได้แสดงความรักต่อซูบารุออกมาหลายครั้ง ทำให้การป้องกันตัวทางจิตใจของซูบารุอ่อนลง แม้จะรู้ว่าเซย์ชิโร่เป็นคนของ"ซากุระสึกะโมโนริ" ตระกูลนักฆ่าที่อำมหิตและโหดเหี้ยม
เซย์ชิโร่เสียสละดวงตาข้างหนึ่งไปเพื่อป้องกันซูบารุจากหญิงผู้คลุ้มคลั่ง และได้มาซึ่งหัวใจของซูบารุ
หากแต่ความลับที่เก็บงำไว้ ทำให้เรื่องราวของทั้งคู่เดินทางไปในทิศทางที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด
ภาษากอกบอรอก

ภาษากอกบอรอก หรือ ภาษาตรีปุรี เป็นภาษาพื้นเมืองของชาวตรีปุระ ในรัฐตรีปุระ และบริเวณใกล้เคียงในบังกลาเทศ เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า คำว่า กอกบอรอก มาจาก “kok” แปลว่า “ภาษา” และ “borok” ที่แปลว่าผู้ชาย ซึ่งใช้แทนชาวตรีปุระทั้งหมดด้วย ดังนั้น กอกบอรอก จึงหมายถึง “ภาษาของชาวตรีปุระ”

ภาษากอกบอรอกเริ่มปรากฏในหลากหลายรูปแบบตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 6 เมื่อเริ่มมีพงศาวดารของกษัตริย์ตรีปุระ ซึ่งมีชื่อเรียกว่าราชรัตนกิจ เขียนด้วยภาษากอกบอรอก อักษรที่ใช้เขียนภาษากอกบอรอกเรียกว่าอักษรกอลอมา ผู้เขียนคือ คุรลอเบนดรา ชอนไต

ในเวลาต่อมา มีพราหมณ์ 2 คน คือ สุเกรสวัร และวเนศวัร ได้แปลพงศาวดารนี้เป็นภาษาสันสกฤตและแปลต่อเป็นภาษาเบงกาลีเมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนฉบับเดิมที่เขียนด้วยภาษากอกบอรอกสูญหายไป ภาษากอกบอรอกถูกลดฐานะเป็นเพียงภาษาทั่วไปของสามัญชนตลอดสมัยราชอาณาจักรตรีปุระ ในขณะที่ภาษาเบงกาลีเป็นภาษาราชการตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 19-25 ภาษากอกบอรอกเป็นภาษาราชการของรัฐตรีปุระเมื่อ พ.ศ. 2522 ปัจจุบันถือเป็นภาษาประจำชาติภาษาหนึ่งของอินเดีย
"บทความหลัก:ไวยากรณ์ภาษากอกบอรอก"

ภาษากอกบอรอกจัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต สาขาทิเบต-พม่า มีความใกล้เคียงกับภาษาโบโด และภาษาดิมาซา ในรัฐอัสสัม รวมทั้งภาษากาโรที่ใช้พูดในบังกลาเทศ

โดยส่วนใหญ่เป็นไปตามมาตรฐานของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ดังนี้
มี 6 เสียง คือ a e i o u และ w (อา เอ อี ออ อู และ อือ ตามลำดับ) เสียง w ใกล้เคียงกับเสียง ü ในภาษาเยอรมัน และเสียง u ในภาษาฝรั่งเศส 
ประกอบด้วยเสียง b d g h j k l m n p r s t y ch kh ph th ng
ได้แก ai wi ui oi (อัย อืย อุย และออย ตามลำดับ)
คำส่วนใหญ่เกิดจากการรวมรากศัพท์กับปัจจัยหรืออุปสรรค ตัวอย่างเช่น
ไม่มีคำในภาษากอกบอรอกที่ขึ้นต้นด้วย ng ตำแหน่งท้ายพยางค์จะมีสระอะไรก็ได้ยกเว้น w พยัญชนะที่เป็นตัวสะกดได้ คือ p k m n ng r l เสียง y ที่เป็นตัวสะกดมักพบในสระประสม เช่น ai wi
กลุ่มของพยัญชนะที่พบในภาษากอกบอรอกมักเป็นเสียงควบกล้ำของ r หรือ l กับพยัญชนะอื่น เช่น p หรือ ph
มีสองเสียงคือเสียงสูงและเสียงต่ำ เสียงสูงแสดงโดยเติม h หลังสระ เช่น
Lai (ไล) = ง่าย laih (ไหล) = ข้าม
Cha (ชา) = ถูก Chah (ฉา) = กิน

ชุมชนชาวตรีปุระประกอบด้วยเผ่าและเผ่าย่อยมากมายกระจายอยู่ในรัฐตรีปุระ อัสสัม ไมโซรัม และจังหวัดใกล้เคียงในบังกลาเทศโดยเฉพาะบริเวณจิตตะกอง เผ่าหลักๆจะมีสำเนียงเป็นของตนเอง ที่มีความแตกต่างระหว่างกันเล็กน้อย สำเนียงตะวันตกที่ใช้พูดบริเวณเมืองหลวงอาร์คาตาลาที่พูดโดยเผ่าเดบบาร์มาเป็นสำเนียงมาตรฐานที่ใช้ในโรงเรียนและการเขียนและเป็นที่เข้าใจโดยั่วไปในฐานะภาษากลางของชาวตรีปุระในระหวางหุบเขา มีการใช้ภาษานี้สอนในมหาวิทยาลัยในระดับบัณฑิตศึกษา

ภาษากอกบอรอกมีอักษรเป็นของตนเองเรียกกอลอมาซึ่งสาบสูญไปแล้ว ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 ราชอาณาจักรตรีปุระใช้อักษรเบงกาลีเขียนภาษากอกบอรอก ตั้งแต่อินเดียได้รับเอกราชและตรีปุระเป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย มีการใช้อักษรโรมันโดยเฉพาะในองค์กรอกชน ปัญหาการใช้ตัวอักษรเป็นปัญหาการเมืองในตรีปุระ โดยฝ่ายซ้ายเสนอให้ใช้อักษรเบงกาลี ในขณะที่ชาวคริสต์สนับสนุนให้ใช้อักษรโรมัน ปัจจุบันคงมีการใช้อักษรสองชนิดควบคู่กัน

มีทั้งเลขฐาน 10 และเลขฐาน 20 การนับเลขได้แก่

sa = 1; nwi = 2; tham = 3; brwi = 4; ba = 5; dok = 6; sni = 7; char = 8; chuku =9; chi = 10; rasa = 100; saisa = 1,000 rwjag = 100,000; chisa = 10 + 1 = 11
สิทธิ เจริญฤทธิ์

สิทธิ เจริญฤทธิ์ นักกีฬาเพาะกายทีมชาติไทย วันเกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2516 ชื่อเล่น โอ๋ เป็นชาว จ.สุรินทร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร สังกัด สโมสรพาวเวอร์โซนยิม
โดพามีนทรานสปอตเตอร์

โดพามีนทรานสปอตเตอร์ (แดท) () เป็นโปรตีนสำคัญที่อยู่บริเวณเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ประสาทโดพามีน ทำหน้าที่ดูดกลับโดพามีนที่หลั่งออกมาในไซแนปส์เข้าสู่เซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ โดพามีนทรานสปอตเตอร์เป็นโปรตีนลำเลียงสารสื่อประสาทโดพามีนที่ต้องอาศัยไอออนโซเดียมและไอออนคลอไรด์ในการทำงาน โครงสร้างโมเลกุลของโดพามีนทรานสปอตเตอร์มีด้านปลายด้านเอ็น (N-terminus) และปลายด้านซี (C-terminus) อยู่ภายในเซลล์ ปัจจุบันพบว่าสารโคเคน (Cocaine) และยาเมทิลฟีนิเดท (Methylphenidate) ออกฤทธิ์โดยการยับยั้งการทำงานของโดพามีนทรานสปอตเตอร์

มีการศึกษาการกระจายตัวของโดพามีนทรานสปอตเตอร์ในอวัยวะต่างๆ ในหนูขาวโดยใช้วิธีอิมมิวโนฮิสโตเคมมิสทรี (Immunohistochemistry) พบโดพามีนทรานสปอตเตอร์ในระบบประสาทส่วนกลาง anterior pituitary gland, Auerbach’s nervous system, Meisner’s nervous system, adrenal medulla และ ปอด โดยทั่วไปแล้วบริเวณสมองที่ใช้ศึกษาโดพามีนทรานสปอตเตอร์คือบริเวณดอร์ซอลสไตรตัม (dorsal striatum) และ (นิวเคลียสแอคคัมเบน) (nucleus accumbens) ซึ่งมีปริมาณโดพามีนทรานสปอตเตอร์ค่อนข้างหนาแน่น เมื่อศึกษาหนูถีบจักรที่ถูกตัดยีนโดพามีนทรานสปอตเตอร์ พบว่าการสังเคราะห์โดพามีนที่อาศัยเอนไซม์ไทโรซีนไฮดร๊อกซิเลสเกิดได้น้อยลง การเก็บโดพามีนในถุงเก็บ(vesicle) ลดลง มีการปลดปล่อยโดพามีนลดลง

การขนส่งโดพามีนผ่านโดพามีนทรานสปอตเตอร์อาจเกิดในอัตราส่วนของโดพามีน 1 โมเลกุล ไอออนโซเดียม 2 ไอออนและไอออนคลอไรด์ 1 ไอออน ซึ่งมีกลไกทั่วไปคือไอออนโซเดียม 2 ไอออนจับกับโดพามีนทรานสปอตเตอร์ก่อน ตามด้วยโดพามีน 1 โมเลกุล จากนั้นไออนคลอไรด์ 1 ไอออนจึงมาจับกับโดพามีนทรานสปอตเตอร์