เดอะคิงอินเยลโล

เดอะคิงอินเยลโล () หรือ ราชาอาภรณ์เหลืองเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นซึ่งประพันธ์โดยโรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์สและเผยแพร่ในพ.ศ. 2438 งานประพันธ์ชุดนี้นับได้ว่าเป็นเรื่องแนวสยองขวัญยุคแรกๆแต่ก็มีลักษณะของเรื่องปรัมปรา แฟนตาซี, นิยายลึกลับ, นิยายวิทยาศาสตร์และนิยายโรมานซ์อยู่ด้วย ชื่อเดอะคิงอินเยลโลมาจากบทละครสมมุติซึ่งถูกกล่าวถึงในเรื่องสั้นสี่เรื่องแรก

เดอะคิงอินเยลโลมีเรื่องสั้นทั้งหมด 10 เรื่องคือโดยสี่เรื่องแรกนั้นถูกเชื่อมเข้าด้วยกันด้วยสิ่งต่อไปนี้เรื่องสั้นเหล่านี้มีบรรยากาศที่แบบสยองขวัญ แตกต่างจากเรื่องอื่นๆซึ่งเป็นเรื่องแนวโรแมนติก

บทละครสมมุติ เดอะคิงอินเยลโลมีอยู่สององค์ด้วยและมีตัวละครอยู่อย่างน้อยสามคน คือ คัสซิลดา คามิลลา และ ราชาอาภรณ์เหลือง แคมเบอร์ได้ยกบางตอนจากบทละครมาใช้เพื่อเปิดเรื่องสั้น เช่น เรื่อง The Mask ที่เปิดเรื่องโดยยกข้อความมาจากองค์แรก ฉากที่สอง

ข้อความทั้งหมดที่ยกมานั้นมาจากองค์แรก เรื่องสั้นแต่ละเรื่องระบุว่าองค์แรกของบทละครนี้นับว่าปกติ แต่ผู้ที่อ่านองค์ที่สองจะเสียสติไปเพราะเรื่องราวที่เปิดเผยออกมา และผู้ที่เห็นหน้าแรกขององค์ที่สองก็จะถูกชักนำให้อ่านองค์ที่สองจนจบ

แคมเบอร์นั้นไม่ได้ระบุถึงเรื่องคร่าวๆของบทละครทั้งหมด แต่ได้บอกเป็นนัยยะไว้ในเรื่องต่างๆ

แคมเบอร์ได้ยืมชื่อคาร์โคซา ฮาลิ และฮัสเทอร์มาจากเรื่องสั้นของแอมโบรส เบียร์ซ แต่ก็ยืมมาเพียงชื่อเท่านั้น เช่น ฮัสเทอร์ซึ่งเป็นเทพของคนเลี้ยงแกะในเรื่องสั้น Haita the Shepherd ของเบียร์ซ แต่เป็นชื่อสถานที่ใน The Repairer of Reputations ซึ่งถูกระบุไว้พร้อมกับไฮยาดิสและอัลดิบารัน

เรื่อง The Masque of the Red Death ของเอดการ์ อัลเลน โพก็มีลักษณะที่อาจเป็นแรงบันดาลใจให้บทละคร เดอะคิงอินเยลโล โดยใน The Masque of the Red Death นั้นเหล่าชนชั้นสูงได้จัดงานเลี้ยงสวมหน้ากากขึ้น คนเหล่านี้ได้ตัดขาดจากโลกภายนอกซึ่งเต็มไปด้วยโรคระบาดที่เรียกว่ามรณะแดง () เมื่องานเลี้ยงจบลงนั้น ได้มีคนแปลกหน้าซึ่งสวมผ้าคลุมสีแดงเหมือนเลือดและหน้ากากซึ่งเหมือนกับคนป่วยโรคมรณะแดง เมื่อผู้ร่วมงานถอดหน้ากากนั้นออกก็ได้พบว่าใต้หน้ากากและผ้าคลุมนั้นมีเพียงความว่างเปล่า ก่อนที่ผู้ร่วมงานจะตายไปทีละคน ในเรื่องทั้งสอง สีเป็นสิ่งที่มีบทบาทสำคัญและคนแปลกหน้าก็เป็นสิ่งที่นำมาซึ่งความพินาศ

เรื่องสั้นแนวสัญลักษณ์ "Le Roi au masque d'or" (ราชาหน้ากากทอง)ของนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส มาร์เซล ชวอบซึ่งเผยแพร่ในพ.ศ. 2436ขณะที่แคมเบอร์สกำลังศึกษาในปารีส และบทละคร "ซาโลเม" ของออสคาร์ ไวล์ด ก็อาจเป็นแรงบันดาลใจของแคมเบอร์เช่นกัน

เอช. พี. เลิฟคราฟท์ได้อ่านรวมเรื่องสั้นชุดนี้ในพ.ศ. 2470และได้ระบุถึงสิ่งต่างๆในเรื่องชุดนี้อย่างทะเลสาบฮาลิ และ ดวงตราเหลือง ไว้อย่างผ่านๆในเรื่อง "The Whisperer in Darkness" เลิฟคราฟท์ยังได้ยืมรูปแบบการเขียนของแคมเบอร์สซึ่งระบุถึงสิ่งเหนือธรรมชาติอย่างไม่ชัดเจนเพื่อให้ผู้อ่านจินตนาการถึงความสยองด้วยตนเอง บทละครเดอะคิงอินเยลโลนั้นต่อมาได้กลายเป็นหนึ่งในข้อเขียนสมมุติในตำนานคธูลูเช่นเดียวกับตำราเวทย์อย่างนีโครโนมิคอน

แม้ว่าเลิฟคราฟท์จะโยงดวงตราเหลืองเข้ากับฮัสเทอร์ แต่ก็ไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าฮัสเทอร์เป็นอะไร ต่อมา ออกัสต์ เดอเลธจึงได้เขียนให้ฮัสเทอร์เป็นหนึ่งในเกรทโอลด์วัน เดอเลธและนักประพันธ์ยุคหลังยังได้ระบุว่า ราชาอาภรณ์เหลืองนั้นเป็นร่างอวตารของฮัสเทอร์ ซึ่งมีลักษณะเป็นชายร่างผอมในผ้าคลุมขาดๆสีเหลือง

ในเกมเล่นตามบทบาท "Call of Cthulhu" ราชาอาภรณ์เหลืองนั้นใช้บทละครเดอะคิงอินเยลโลเพื่อทำให้มนุษย์เสียสติ ลักษณะของราชาอาภรณ์เหลืองนั้นเป็นชายผู้ในผ้าคลุมที่ขาดรุ่งริ่งสีเหลืองและปิดหน้าด้วยหน้ากากซึ่งเป็นเพียงแผ่นว่างๆ ใบหน้าของราชานั้นประกอบด้วยดวงตาและปากแบบหนอนจำนวนมากซึ่งเคลื่อนไหวไปมาตามเนื้อเหลวๆ ผู้ที่เห็นราชาอาภรณ์เหลืองถอดหน้ากากนั้นจะเสียสติทันที