seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แคว้นล้านนา

แคว้นล้านนา เป็นอาณาจักรอันเป็นประเทศราชของราชวงศ์ตองอู และ อยุธยา ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2101–2206 ซึ่งยังมีอำนาจในการปกครองตนเองในระดับหนึ่ง

อาณาจักรล้านนาเริ่มเสื่อมลงในปลายรัชสมัยของ พระเมืองแก้ว เมื่อกองทัพเชียงใหม่ได้พ่ายแพ้แก่ทัพเชียงตุงในการทำสงครามขยายอาณาจักร ไพร่พลในกำลังล้มตายลงเป็นจำนวนมาก ประกอบกับปีนั้นเกิดอุทกภัยใหญ่หลวงขึ้นในเมืองเชียงใหม่ ทำให้บ้านเรือนราษฎรเสียหายและผู้คนเสียชีวิตลงเป็นจำนวนมาก สภาพบ้านเมืองเริ่มอ่อนแอเกิดความไม่มั่นคง หลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ก็เกิดการจลาจลแย่งชิงราชสมบัติ ระหว่างขุนนางมีอำนาจมากขึ้น ถึงกับแต่งตั้งหรือถอดถอนเจ้าได้ เมื่อนครเชียงใหม่ศูนย์กลางอำนาจเกิดสั่นคลอน เมืองขึ้นต่าง ๆ ที่อยู่ในการปกครองของเชียงใหม่จึงแยกตัวเป็นอิสระ และไม่ส่งเครื่องราชบรรณาการอีกต่อไป

เมื่อกรุงศรีอยุธยาแตกครั้งที่ 1 พระเจ้าบุเรงนอง แห่งอาณาจักรตองอูได้ทำศึกมีชัยชนะไปทั่วทุกทิศานุทิศ จนได้รับการขนานนามพระเจ้าผู้ชนะสิบทิศ พระเจ้าบุเรงนองได้ทำศึกยึดครองนครเชียงใหม่เป็นประเทศราชได้สำเร็จ รวมทั้งได้เข้าได้ยึดเมืองลูกหลวงและเมืองบริเวณของเชียงใหม่ไปเป็นประเทศราชด้วย ในช่วงแรกนั้นทางพม่ายังไม่ได้เข้ามาปกครองเชียงใหม่โดยตรง เนื่องจากยุ่งกับการศึกกับกรุงศรีอยุธยา แต่ยังคงให้ "พระเจ้าเมกุฎิ" ทำการปกครองบ้านเมืองต่อตามเดิม แต่ทางเชียงใหม่จะต้องส่งเครื่องราชบรรณาการไปให้หงสาวดี ต่อมา "พระเจ้าเมกุฎิ" ทรงคิดที่จะตั้งตนเป็นอิสระ ฝ่ายพม่าจึงปลดออกและแต่งตั้ง "พระนางวิสุทธิเทวี" เชื้อสายราชวงศ์มังรายพระองค์สุดท้าย ขึ้นเป็นกษัตริย์เชียงใหม่แทน จนกระทั่งพระนางราชเทวีสิ้นพระชนม์ ทางฝ่ายพม่าจึงได้ส่งสาวถีนรตรามังซอศรีมังสรธาช่อ พระราชโอรสในพระเจ้าบุเรงนอง มาปกครองแทน

พ.ศ. 2157 พระเจ้าอโนเพตลุนแห่งอังวะ ซึ่งเป็นราชนัดดาในพระเจ้าบุเรงนอง เห็นว่าตั้งแต่สิ้นเจ้าเมืองเชียงใหม่สาวถีนรตรามังซอศรีมังสรธาช่อ ซึ่งยอมเป็นประเทศราชของอยุธยา ตั้งแต่นั้นมาก็เกิดความวุ่นวายแย่งชิงอำนาจกันระหว่างฝ่ายพม่าคือ พระช้อย และฝ่ายล้านนาคือ พระชัยทิพ เห็นเป็นโอกาสดีอีกครั้งหนึ่งเลยยกมาตีเมืองเชียงใหม่ เชียงใหม่รู้ว่าพม่ายกมาก็ทิ้งเมืองพากันลงมาอยู่ที่ลำปาง แต่ในที่สุดก็เสียเมืองลำปางให้พม่า
แคว้นเชียงใหม่

แคว้นเชียงใหม่ เป็นอาณาจักรอันเป็นหัวเมืองประเทศราชของราชวงศ์ตองอู ตั้งแต่ พ.ศ. 2207–2317 โดยข้าหลวงแห่งอังวะเป็นผู้บริหารราชการแผ่นดินเชียงใหม่ทั้งหมด

พ.ศ. 2207 พระเจ้าปเยแห่งอังวะได้ปฏิรูปการปกครองหัวเมือง รวมเอาล้านนาเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรรัตนปุระอังวะ ในฐานะ แคว้นเชียงใหม่ คู่กับแคว้นเชียงแสน พม่าได้ใช้ล้านนาเป็นฐานสำคัญในการยกกองทัพเข้าไปตีกรุงศรีอยุธยา และเป็นช่วงที่กรุงศรีอยุธยาแตกครั้งที่ 2

ดินแดนล้านนาในฐานะเมืองขึ้นของพม่าไม่ได้มีความสงบสุข มีแต่การกบฏแก่งแย่งชิงอำนาจกันอยู่ตลอดเวลา หัวเมืองล้านนาพยายามฟื้นม่านมาโดยตลอด แต่ก็ไม่สำเร็จ จนกระทั่ง พระยาจ่าบ้าน (บุญมา) เจ้ากาวิละ และสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สามารถตีเอาเชียงใหม่คืนมาได้ในปี พ.ศ. 2317 ทำให้อิทธิพลของพม่าหมดไปจากแผ่นดินล้านนา
ภาษาสไตล์ชีต

ภาษาสไตล์ชีต () คือภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้อธิบายลักษณะการนำเสนอของเอกสารต้นฉบับที่ถูกจัดเป็นโครงสร้าง ซึ่งมีส่วนต่างๆ ถูกกำหนดและจัดกลุ่มไว้อย่างชัดเจนแล้ว (well-formed) โปรแกรมหนึ่งๆ จะนำเอกสารต้นฉบับไปนำเสนอโดยใช้ลักษณะที่แตกต่างกันตามกลุ่มที่ได้กำหนดไว้ เนื่องจากคุณลักษณะอย่างหนึ่งของเอกสารที่ถูกจัดเป็นโครงสร้างคือ เนื้อหาที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ในหลายบริบทและนำเสนอได้หลายวิธี ลักษณะการนำเสนอที่แนบติดไปกับเอกสาร จะทำให้การแสดงผลแตกต่างกันตามความต้องการในแต่ละงาน ภาษาสไตล์ชีตอย่างหนึ่งที่นิยมใช้กันอย่างกว้างขวางเช่น CSS ใช้สำหรับกำหนดลักษณะการแสดงผลของเอกสาร HTML, XHTML, SVG, XUL, และภาษามาร์กอัปอื่นๆ และเพื่อที่จะนำเสนอเนื้อหาของเอกสารที่ถูกจัดเป็นโครงสร้างนั้น กฎเกณฑ์การแสดงผลต่างๆ จะถูกนำมาใช้ เช่น สีตัวอักษร แบบอักษร โครงร่างการจัดหน้า เป็นต้น กฎเกณฑ์เหล่านี้เรียกรวมกันว่าเป็น สไตล์ชีต

สไตล์ชีตแต่เดิมนั้นเป็นเอกสารที่เขียนขึ้นและที่มีประวัติยาวนาน ถูกใช้โดยผู้อำนวยการพิมพ์ นักพิมพ์ดีด และนักเขียน เพื่อทำให้แน่ใจว่าสิ่งตีพิมพ์จะมีลักษณะการนำเสนอที่ถูกต้อง คือการสะกดคำและการใช้เครื่องหมายวรรคตอน ส่วนเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ในยุคปัจจุบัน สไตล์ชีตถูกใช้ในการจัดลักษณะการปรากฏของเนื้อหาหรือความสวยงามมากกว่าการสะกดคำ

ภาษาสไตล์ชีตทั้งหมดมักจะประกอบด้วยปัจจัยหลักเหล่านี้
Style sheet

Style sheet อาจหมายถึง
ศูนย์อนุรักษ์ผึ้ง ลพบุรี

ศูนย์อนุรักษ์ผึ้ง ลพบุรี เป็นแหล่งท่องเที่ยวในเรื่องผึ้งพันธุ์ในไทย มีผลิตภัณฑ์แปรรูปตัวอย่าง เช่น เทียนไข น้ำผึ้ง เกสรผึ้ง ศูนย์อนุรักษ์ผึ้งตั้งอยู่เลขที่ 280 ซอย 24 สายตรี หมู่ที่ 9 ตำบลพัฒนานิคม อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี
โรงพยาบาลอินทร์บุรี

โรงพยาบาลอินทร์บุรี เป็นโรงพยาบาลของรัฐขึ้นตรงต่อสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสิงห์บุรี สำนักงานปลัดกระทรวงสาธรณสุข กระทรวงสาธารณสุข ประเภทโรงพยาบาลทั่วไปขนาด 218 เตียง ตั้งอยู่เลขที่ 37/7 หมู่ที่ 1 ตำบลทับยา อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ริมฝั่งตะวันตกติดแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศเหนือห่างจาก พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติอินทร์บุรี ประมาณ 1 กิโลเมตรและอยู่ห่างจากจังหวัดสิงห์บุรีไปทางทิศเหนือ 12 กิโลเมตร โดยมีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 47 ไร่ ซึ่งเดิมเป็นวัดร้างชื่อ "วัดเชี่ยน" รวมกับที่ดินซึ่งประชาชนบริจาคเพิ่มเติม ประชาชนทั่วไปจึงเรียกโรงพยาบาลนี้ว่า "โรงพยาบาลวัดเชี่ยน"

โรงพยาบาลอินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี มีกำเนิดจากดำริและการดำเนินการก่อสร้างของพระเทพสุทธิโมลี (ผึ่ง บัวสรวง) อดีตเจ้าอาวาส วัดโบสถ์ พระอารามหลวง อำเภออินทร์บุรีและอดีตเจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรีฝ่ายธรรมยุติ โดยหาทุนบริจาคจากประชาชนผู้มีจิตศรัทธาและได้ติดต่อกับกรมศาสนา กระทรวงศึกษาธิการขอเช่าที่ดินวัดเชี่ยน ซึ่งเป็นวัดร้างเพื่อใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงพยาบาล ปี พ.ศ. 2496 ได้ติดต่อกับกระทรวงสาธารณสุขเพื่อขอสร้างเป็นโรงพยาบาลในปีต่อมา ปี พ.ศ. 2499 กระทรวงสาธารณสุขจึงได้อนุมัติสร้างให้เป็นสถานีอนามัยชั้น 1 เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2500 สังกัดกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข มีนายแพทย์หาญ พันธุ์ภู่ เป็นนายแพทย์ประจำ ต่อมาปี พ.ศ. 2501 ได้รับงบประมาณจากกระทรวงสาธรณสุขก่อสร้างอาคารเพื่มเติม ได้แก่บ้านพักแพทย์ บ้านพักเจ้าหน้าที่อื่นๆ โรงครัวและโรงซักฟอก วันที่ 22 มีนาคม 2502 จึงเปิดดำเนินการเป็นโรงพยาบาลในสังกัด กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข ดำเนินกิจการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

ตลอดระยะเวลา 58 ปีที่ผ่านมา โรงพยาบาลอินทร์บุรี ได้รับการพัฒนาในทุกๆด้านอย่างเป็นระบบและต่อเนื่องด้วยความสามารถของผู้อำนวยการโรงพยาบาลและด้วยความร่วมมือร่วมใจของบุคลากรทุกฝ่ายในโรงพยาบาล และด้วยความสนับสนุนของผู้มีจิตศรัทธาที่ได้ร่วมกันบริจาคทุนทรัพย์ ในการก่อสร้างอาคารต่างๆ ปัจจุบันโรงพยาบาลอินทร์บุรี ยังคงมุ่งพัฒนาคุณภาพของโรงพยาบาลในทุกๆด้าน ให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน โดยคำนึงถึงประสิทธิภาพและคุณภาพของการบริการ

โรงพยาบาลอินทร์บุรี มีการแบ่งส่วนราชการ ดังต่อไปนี้
มาร์ตติ อะห์ติซาริ

มาร์ตติ โอยวา กาเลวิ อะห์ติซาริ () เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวฟินแลนด์ อดีตประธานาธิบดีของฟินแลนด์ ทูตและผู้ไกล่เกลี่ยแห่งสหประชาชาติ และผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2551

มาร์ตติ อะห์ติซาริเกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ที่เมืองวีปุริ ประเทศฟินแลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศรัสเซีย) โดยโอยวา อะห์ติซาริ ผู้เป็นบิดา เป็นนายทหารชั้นประทวน ปู่ของโอยวาอพยพมาจากทางตอนใต้ของนอร์เวย์ โอยวาได้สัญชาติฟินแลนด์ในปี พ.ศ. 2472 และเปลี่ยนนามสกุลจากอดอล์ฟเซนเป็นอะห์ติซาริในปีพ.ศ. 2478

มาร์ตติ อะห์ติซาริย้ายไปยังเมืองกัวปิโอในขณะที่บิดาต้องเข้าทำงานทหาร โดยมาร์ตติได้เข้าโรงเรียนที่กัวปิโอ ก่อนจะย้ายไปโอวลุในเวลาต่อมา อะห์ติซาริเรียนได้วุฒิการเป็นครูชั้นประถมจากมหาวิทยาลัยโอวลุในปี พ.ศ. 2502 และได้ทำงานสอนในโอวลุและประเทศปากีสถาน ก่อนจะเข้าทำงานในกระทรวงการต่างประเทศในปี พ.ศ. 2508 และในปี พ.ศ. 2516 ได้เป็นเอกอัครราชทูตฟินแลนด์ประจำประเทศแทนซาเนีย แซมเบีย โซมาเลีย และโมแซมบิก

อะห์ติซาริดำรงตำแหน่งข้าหลวงสหประชาชาติในนามิเบียในปี พ.ศ. 2520 ถึง 2524 และยังได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนพิเศษของเลขาธิการใหญ่แห่งสหประชาชาติในนามิเบียในปี พ.ศ. 2521 อะห์ติซาริได้เป็นผู้นำปฏิบัติการของสหประชาชาติที่ให้ความช่วยเหลือนามิเบียในการได้รับเอกราช อะห์ติซาริได้รับรางวัลโอ อาร์ แตมโบจากแอฟริกาใต้สำหรับ "ผลงานอันโดดเด่นในฐานะนักการทูต และการทุ่มเทให้กับการเกิดเสรีภาพในแอฟริกาและสันติภาพในโลก"

อะห์ติซาริเป็นตัวแทนพรรคสังคมประชาธิปไตยฟินแลนด์ ลงสมัครตำแหน่งประธานาธิบดีในปีพ.ศ. 2536 และชนะการเลือกตั้งเหนือเอลิซาเบท เรห์น จากพรรคประชาชนสวีเดน และเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีของฟินแลนด์ในวันที่ 1 มีนาคน พ.ศ. 2537

อะห์ติซาริ ร่วมกับซีริล รามาฟอซา ช่วยเหลือในกระบวนการสันติภาพไอร์แลนด์ โดยเข้าตรวจสอบการปลดอาวุธของกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (ไออาร์เอ) ในปี พ.ศ. 2544 อะห์ติซาริเป็นผู้ทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยระหว่างขบวนการเสรีอาเจะห์และรัฐบาลอินโดนีเซียในปีพ.ศ. 2548 และได้รับตำแหน่งผู้แทนพิเศษของสหประชาชาติในคอซอวอในปีเดียวกัน

คณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์ ประกาศในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ว่ามาร์ตติ อะห์ติซาริ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2551 "สำหรับความพยายามในการแก้ปัญหาความขัดแย้งระดับนานาชาติในหลายทวีปมานานกว่าสามทศวรรษ"
พิพิธภัณฑ์มด

พิพิธภัณฑ์มด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (Ant Museum, Kasetsart University) ตั้งอยู่ที่ตึกวินิจวนันดร ภาควิชาชีววิทยาป่าไม้ คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2544 พิพิธภัณฑ์มดเป็นการจัดแสดงแบบธรรมชาติวิทยา ภายในจะจัดแสดงเรื่องของมด เช่น การสื่อสารของมด, การวิวัฒนาการของมด, การสร้างรังของมด ฯลฯ
คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์

คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ (เกิด 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529) ชื่อเล่น รถเมล์ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย

คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ เกิดที่โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน บิดาของเธอเคยทำกิจการอู่รถเมล์ เป็นรถประจำทางร่วมบริการสาย 25 ปัจจุบันยกกิจการให้คนอื่นทำต่อ และภายหลังได้ไปทำกิจการปั๊มน้ำมันแทน คะนึงนิจจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสตรีสมุทรปราการ แผนกวิทย์-คณิต และปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาวิชาเอกออกแบบแฟชั่น (เกียรตินิยมอันดับ 1) คะแนนเฉลี่ยสะสม 3.61

ชีวิตส่วนตัวรถเมล์เคยคบหาดูใจ กับ "สุริยนต์ อรุณวัฒนกูล" โดยคบกันเป็นเวลา 7 ปี เนื่องจาก ทัศนคติไม่ตรงกัน [5][6]
ดิ๊กซี่ ดีน

วิลเลี่ยม ราล์ฟ ดีน หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ดิ๊กซี่ ดีน, เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างมากจากการยิงประตูในสนามให้ต้นสังกัดคือเอฟเวอร์ตันและทีมชาติอังกฤษ ชื่อเล่นของเขามาจากการที่แฟนบอลตั้งให้แต่โดยส่วนตัวแล้วเขาไม่ค่อยชอบมันนัก เพราะจริงๆแล้วเขามีชื่อเล่นว่า "บิล"

ดิ๊กซี่ ดีนเกิดที่เบอร์เคนเฮด, ย่านเมอร์ซี่ไซด์ เริ่มเล่นฟุตบอลในระดับท้องถิ่นให้ทีมเพนสบี้ ต่อมาจึงเล่นฟุตบอลอย่างจริงจังโดยย้ายมาเล่นให้กับทีมทรานส์เมียร์ โรเวอร์ส ก่อนจะย้ายไปเอฟเวอร์ตันสโมสรที่ทำให้เขาเป็นตำนาน ด้วยค่าตัวเพียงแค่ 3,000ปอนด์ ในปี1925 และเขาก็สร้างปรากฏการณ์ด้วยการยิงถึง32ลูก ในปีแรกที่เพิ่งย้ายมา

ต่อมาเขาได้รับบาดเจ็บอย่างหนักถึงขั้นขากรรไกรหักและกะโหลกศีรษะร้าวจากอุบัติเหตุโดยรถจักรยานยนต์ในเวลส์ แต่ก็กลับมาเล่นฟุตบอลต่อได้อย่างเหลือเชื่อ และเป็นดาวซัลโวฤดูกาล 1927-1928 ด้วยการยิงประตูในลีกแบบถล่มทลายถึง60ประตูในฤดูกาลเดียว ซึ่งสถิติดังกล่าวยังไม่มีใครทำลายได้จนถึงบัดนี้และสโมสรก็คว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้ในฤดูกาลดังกล่าวนั่นเอง หลังจากนั้นสโมสรมีอันต้องตกชั้นลงไปเล่นดิวิชั่น 2 แต่ดีนก็ยังคงอยู่กับทีมต่อและพาทีมคว้าแชมป์ดิวิชั่น 2 ในฤดูกาล 1930-1931 โดยภายหลังจากทีมเลื่อนชั้นได้เขาก็พาทีมได้แชมป์ในฤดูกาลแรกที่เลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาล 1931-1932 และคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ในปี1933

แม้ดีนจะเป็นกัปตันทีมแต่เขาก็ต้องพบกับช่วงเวลาที่ยากลำบากเมื่อหลุดออกจากทีมชุดแรกในปี1937 ทำให้เขาตัดสินใจย้ายไปเล่นให้กับทีมน็อตส์ เคาน์ตี้ในช่วงสั้นๆและย้ายไปเล่นในลีก ไอร์แลนด์กับสโมสรซลิโก้ โรเวอร์ส และเลิกเล่นฟุตบอลอย่างเป็นทางการกับทีมสโมสรเฮิร์สในปี 1939 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2

โดยรวมแล้ว ดิกซี่ ดีนยิงประตูให้เอฟเวอร์ตันทั้งหมด383ประตูจากการลงสนาม433นัด (รวมทุกรายการ) และยังเป็นเจ้าของสถิติยิงประตูในลีกมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาลที่จำนวน 60 ประตู ดีนได้รับการชื่นชมจากคนในวงการฟุตบอลว่ามีน้ำใจนักกีฬาสูงเมื่อตลอดการเล่นฟุตบอลอาชีพของเขาไม่เคยโดนจดชื่อหรือไล่ออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

มีเพียงอาร์เธอร์ โรว์ลี่คนเดียวเท่านั้นที่ยิงประตูในลีก อังกฤษได้มากกว่าเขา โดยโรว์ลี่ยิงไป 433ลูก จากการลงสนาม619 นัด(เฉลี่ย0.70ประตูต่อเกมส์) แต่ดีนยิงประตูเฉลี่ย0.87ประตูต่อเกมส์โดยส่วนใหญ่ยิงในลีกสูงสุดมีเพียงบางปีที่เล่นในดิวิชั่น 2 แต่โรว์ลี่เล่นในดิวิชั่น3และดิวิชั่น4ตลอดชีวิตการค้าแข้ง

เมื่อครั้งที่เขาย้ายไปร่วมทีมซลิโก้ โรเวอร์ส ในเดือนมกราคม ปี 1939โดยได้ลงเล่นถ้วยเอฟเอคัพไอร์แลนด์ และเล่นในลีก7 นัดยิงไป10ประตู ในจำนวนนี้เป็นการยิงในนัดเดียวถึง5ลูก ในเกมส์ชนะทีมวอร์เตอร์ฟอร์ด 7-1และเป็นการยิงประตูใน1นัดที่มากเป็นสถิติสโมสร ที่ไอร์แลนด์เขาลงเล่นบอลถ้วยไป4นัด ยิงได้1ลูกในนัดชิงชนะเลิศกับทีมเชลบอร์นซึ่งเสมอ1-1(เล่นนัดรีเพล์เชลบอร์นชนะ1-0) แต่อีก39ปีต่อมาเหรียญรองแชมป์ของเขาก็ถูกขโมยไปจากโรงแรมที่เขาพักในปี1978 ระหว่างที่เขาเดินทางไปชมเกมส์นัดชิงชนะเลิศบอลถ้วยของทีม

ดีน ยิงประตูในทีมชาติได้18 ประตู จากการลงสนาม16 นัด โดย6ประตูเป็นการยิงแฮตทริก2ครั้งในนัดเจอเบลเยี่ยม เดือนพฤษภาคม ปี 1927 และนัดเจอลักเซมเบิร์กในอีก10วันถัดมา
ดิ๊กซี่ ดีน แต่งงานกับภรรยาของเขา "อีเธล" ในปี ค.ศ.1931 และมีลูก 4 คนคือ วิลเลียม,เจฟฟรีย์,ราล์ฟ และบาร์บาร่า

ในวัยชราเขาเสียชีวิตที่กูดิสันพาร์ก สนามเหย้าของเอฟเวอร์ตันในปี1980 ขณะชมการแข่งขันระหว่างเอฟเวอร์ตันพบลิเวอร์พูลด้วยอาการหัวใจวาย
ฮิเดอากิ คามิชิโร่

ฮิเดอากิ คามิชิโร () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2505 ที่เมืองฟูกุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) แพ้ 1
อัลวิน เฟลิซิดา

อัลวิน เฟลิซิดา (Alvin Felicilda) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ที่ มินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 12

เฟลิซิดาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน โดดอง เรกโต จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ เคยมาชกในไทย แพ้คะแนน สมาน ส.จาตุรงค์เมื่อ พ.ศ. 2543 และแพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ เมื่อ พ.ศ. 2544 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน สด เพชรสุภาพรรณ ต่อมาได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทอีก เมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แต่ทำได้เพียงแพ้คะแนน เดชดำรง ป.เมืองสุรินทร์ หลังจากนั้น เฟลิซิดายังคงขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค จอห์นนี่ เลียร์ ยก 8 จากนั้น เฟซิลิดาได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ซึ่งเฟลิซิดาเป็นฝ่ายแพ้น็อค โฮซูมิ ฮาเซกาวาใน ยกที่ 10 หลังจากการชกครั้งนี้ เฟลิซิดามีอาการบาดเจ็บที่ศีรษะจนต้องสละแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทและแขวนนวมไป
คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (Faculty of Applied Art and Architecture) เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยที่จัดการเรียนการสอนทางด้านศิลปะในหลักสูตรระดับปริญญาตรี และในปี พ.ศ. 2558 ได้มีการเปิดรับนักศึกษาหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิตเข้าศึกษานับว่าเป็นหลักสูตรแรกทางด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ของภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง เดิมคือ คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ (Faculty of Applied Art and Design)
คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ เป็นแหล่งสร้างความรู้ทางการออกแบบโดยอาศัยศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเป็นพื้นฐานสำคัญ รัฐบาลได้จัดตั้งมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ขึ้นตามนโยบายเร่งรัดที่พัฒนาชนบทและพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชากรในท้องถิ่น รวมทั้งความพยายามที่จะปรับเปลี่ยนสภาพการผลิตทางการเกษตรให้สอดคล้องกับการผลิตในภาคอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้มุ่งเน้นกำลังคนในสาขาวิชาต่าง ๆ ที่ขาดแคลน เพื่อสนองตอบแนวนโยบายของรัฐและความต้องการของชาติ โดยได้เปิดสอนใน 2 คณะวิชา ในระยะของการก่อตั้งมหาวิทยาลัย คือ คณะเกษตรศาสตร์ และคณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นสาขาที่พัฒนาบุคลากรให้มีความรู้ความสามารถด้านการเพิ่มผลผลิตที่ดีและมีคุณภาพ แต่ในการเสริมสร้างผลผลิตทั้งในภาคการเกษตร และในภาคอุตสาหกรรมที่มี อาจจะไม่ครอบคลุมสู่ผลสำเร็จในการพัฒนาระบบเศรษฐกิจโดยรวมไว้ โดยเฉพาะการพัฒนางานอาชีพในชุมชน การถักทอผ้าฝ้าย ผ้าไหม เครื่องปั้นดินเผา / เซรามิก งานโลหะ งานจักสาน เครื่องเรือนและอื่น ๆ ที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิมของประช ซึ่งจำเป็นต้องใช้หลักการทางศิลปะเพื่อการประยุกต์ใช้งานเสริมสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่ผลผลิต การแปรรูปทางการเกษตรและภาคอุตสาหกรรม ในรูปของงานออกแบบผลิตภัณฑ์ นับตั้งแต่ตัวผลผลิตทางการเกษตร ผลผลิตทางอุตสาหกรรม การบรรจุภัณฑ์ ผลผลิตทางการเกษตร / อุตสาหกรรมและการนำเสนอผลผลิตต่อลูกค้า ทั้งทางด้านการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ซึ่งต้องคำนึงถึงความต้องการทางการตลาด หรือผู้บริโภค ประโยชน์ใช้สอย รูปทรง สีสัน ความสวยงาม ตลอดจนความคงทนและคุณภาพในการใช้งานและการสร้างเอกลักษณ์ทางศิลปวัฒนธรรมให้แก่ท้องถิ่น สอดคล้องกับแนวนโยบายของรัฐในการสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนในท้องถิ่นอันเป็นฐานกำลังสำคัญของระบบเศรษฐกิจในประเทศ โดยหลักการในการสร้างมูลค่าเพิ่มเหล่านี้ ต้องอาศัยความรู้วิชาการทางด้านศิลปประยุกต์และการออกแบบเป็นสำคัญ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จึงเห็นชอบที่จะผลิตบัณฑิตในระดับปริญญาตรี โท เอก ในสาขาศิลปประยุกต์และการออกแบบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และต่อมาปี 2559 ได้ทำการเปลี่ยนชื่อคณะเป็น "คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์" เพื่อให้ครอบคลุมกับการสาขาที่ทำการเรียนการสอน

คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 2 กลุ่มวิชา ดังนี้

ปัจจุบัน คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้

รายนามคณบดีคณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
คุกขี้ไก่

คุกขี้ไก่ เป็นคุกโบราณ เมื่อปี พ.ศ. 2436 ฝรั่งเศสได้เข้ามายึดครองจังหวัดจันทบุรี และได้สร้างคุกขี้ไก่นี้ขึ้นมาเพื่อกักขังนักโทษชาวไทยที่ได้ต่อต้านกับชาวฝรั่งเศส ที่มาอยู่ในประเทศไทยนี้ แต่ไม่เคยได้ใช้ พร้อมกับการสร้างตึกแดง ชั้นบนเป็นที่เลี้ยงไก่สำหรับถ่ายมูลใส่หัวนักโทษข้างล่าง คุกขี้ไก่มีลักษณะเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมจุตรัสลอบเหลี่ยม มีขนาดกว้าง 4 เมตร สูง 10 เมตร ที่ตั้งของคุกขี้ไก่อยู่หมู่ที่ 1 ตำบลปากแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์

โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์ เป็นโรงเรียนสตรีในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2461 ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ในปี พ.ศ. 2551 ได้ฉายานามว่าเป็น "โรงเรียนหมายเลขสอง" โดยผู้ที่เข้าเรียนจะเรียกว่า "พลเมืองหมายเลขสอง" โดยฉายานี้มีที่มาจากโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่บุตรี เผือดผ่องศึกษาอยู่พ.ศ. 2514 เปลื่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม
พ.ศ. 2518 สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯรับสมาคมสตรีมหาพฤฒาราม และโรงเรียนสตรีมหาพฤฒารามเข้าอยู่ในพระบรมราชินูปถัมภ์ โดยโรงเรียนได้รับพระราชทานพระมหากรุณาธิคุณอันล้นเกล้าฯ จากสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินโรงเรียนถึง 3 ครั้ง

พ.ศ. 2539 เปลื่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ตามความประสงค์ของกรมสามัญศึกษาเพื่อความเหมาะสม
พ.ศ. 2544 ได้เร่งพัฒนาทางด้านวิชาการ พร้อมกับการพัฒนาของโรงเรียนเพื่อให้โรงเรียนมีความพร้อมเต็มที่ในการปฏิรูปการศึกษา โดยเร่งส่งเสริมให้มีแหล่งเรียนรู้ สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนการสอนสนับสนุนให้มีครูแกนนำ ครูต้นแบบ ครูแห่งชาติ ฯลฯ ตลอดจนการระดมสรรพกำลังจากชุมชนท้องถิ่น เพื่อประโยชน์ต่อการพัฒนาการศึกษาของโรงเรียน ทั้งนี้โรงเรียนมีการเน้นการพัฒนานักเรียนที่มีความสามารถพิเศษเฉพาะด้าน และพัฒนาครูอาจารย์ด้านทักษะการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่ฝึกให้นักเรียนคิดและปฏิบัติตามยุทธศาสตร์การปฏิรูปการศึกษา"พึงถือดอกบัวเป็นสัญลักษณ์ประจำ ยึดมั่นในอุดมคติที่จะนำเหล่าหนึ่งในดอกบัวหลวง ให้ผุดพ้นสายธาร บานรับแสงรวีได้ในการต่อไป"

กรมท่า หมายถึง ความมั่นคง และความสงบสุข

ฟ้า หมายถึง ความรุ่งโรจน์ และความสดใส

ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นที่ 3( ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 3)และช่วงชั้นที่ 4(ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 6)จัดการศึกษาเฉพาะนักเรียนหญิง มีเนื้อที่ 5 ไร่ 65.86 ตารางวา มีอาคารเรียนถาวรเป็นตึก 5 หลัง

อาคาร 1 ( "ตึกโสณบัณฑิต" ) อาคาร 4 ชั้น

อาคาร 2 ( "ตึกพิทยลาภ" ) อาคาร 4 ชั้น

อาคาร 3 ( "ตึกศรีพฤฒา" ) อาคาร 5 ชั้น

อาคาร 4 ( "ตึกสมจิตต์" ) อาคาร 2 ชั้น ชั้นบนเป็นหอประชุม ชั้นล่างเป็นโรงอาหาร

อาคาร 5 ( "ตึกคหกรรม" ) อาคาร 4 ชั้น

อาคาร 6 ( "อาคารรวมน้ำใจ" ) อาคาร 4 ชั้น อาคารสร้างใหม่ปี พ.ศ. 2540
ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่

ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่ (อังกฤษ : Tianjin Binhai International Airport, จีนตัวย่อ : 天津滨海国际机场, พินอิน : Tiānjīn Guójì Jīchǎng) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองเทียนจิน เป็นศูนย์กลางสำคัญในด้านการขนส่งสินค้าทางอากาศของจีน

โดยในปี พ.ศ. 2550 สนามบินสามารถรองรับสินค้าทั้งสิ้น 125,087 ตัน ทำให้กลายเป็นสนามบินที่พลุกพล่านเป็นอันดับที่ 12 และมีอัตราการเติบโตรวดเร็วที่สุดของจีน กล่าวคือ มีการจราจรทางอากาศเพิ่มขึ้น 19.5% จำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้น 39.6% และจำนวนสินค้าเพิ่มขึ้น 29.3% ในปี ค.ศ. 2010 มีจำนวนผู้โดยสารผ่านทั้งสิ้น 7,277,106 คน

ท่าอากาศยานเทียนจินปินไห่เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเทียนจินแอร์ไลน์
สโมสรฟุตบอลลูกอีสาน

สโมสรฟุตบอลลูกอีสาน เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ในประเทศไทย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านเลควิวพาร์ค แขวงดอกไม้ เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก 4

โดยสโมสรเริ่มส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2553 ภายใต้ชื่อในขณะนั้นว่า สโมสรฟุตบอลการบินไทย-ลูกอีสาน ต่อมาในฤดูกาล 2556 สโมสรสามารถสร้างผลงานคว้าแชมป์กลุ่มของภาคกลางตะวันออกได้สำเร็จ ก่อนจะพลาดโอกาสในการเลื่อนชั้น เมื่อตกรอบแชมเปียนส์ลีกในเวลาต่อมา

ในเดือนกรกฎาคม 2557 สโมสรได้โอนสิทธิในการลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในช่วงเวลาที่เหลือของฤดูกาล 2557 ให้กับ "สโมสรฟุตบอลปากช่อง ยูไนเต็ด" และได้ขอพักทีมในฤดูกาล 2558

ฤดูกาล 2559 สโมสรกลับมาลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2อีกครั้ง หลังจากไม่ได้ส่งทีมลงแข่งขันมานานถึง 2 ปี และเลือกใช้สนามกีฬามหาวิทยาลัยรามคำแหง เขตบางกะปิ จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นสนามเหย้า

สโมสรการบินไทย ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ครั้งแรก ในปี 2545 โดย ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ถ้วยพระราชทาน ง ในปี 2546 และเลื่อนชั้นมาแข่งขัน ถ้วยพระราชทาน ค 
ต่อมาในปี 2547 ก็ได้เลื่อนชั้นมาทำการแข่งขันใน ถ้วยพระราชทาน ค และเลื่อนชั้นอีกครั้ง ในปี 2548/49 ถ้วยพระราชทาน ข ในการแข่งขันประจำปี 2548/2549 และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นมาทำการแข่งขันใน ดิวิชั่น 1 2550
ในปี พ.ศ. 2552 ทางสโมสรการบินไทย ได้ร่วมมือกับทาง อำเภอบ้านบึง ในการส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันใน ฤดูกาล 2552 พร้อมกับเปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลการบินไทย-บ้านบึง โดยตัวผู้เล่น ได้เสริมจาก ชลบุรี เอฟซี, ศรีราชา เอฟซี และ เยาวชนจาก โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา และ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรี อีกด้วย และแต่งตั้ง จเด็จ มีลาภ ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนที่พา ชลบุรี เอฟซี คว้าตำแหน่งชนะเลิศ ไทยลีก 2550 รับตำแหน่งผู้ฝึกสอน และ ให้ อรรณพ สิงห์โตทอง เป็นผู้จัดการทีม

อนุชา ไชยเทศ ผู้บริหารระดับสูงของ บริษัทหลักทรัพย์ เคทีบี (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นชาวอีสานและชื่นชอบกับกีฬาฟุตบอลมาตั้งแต่เด็ก ได้รับสิทธิในการบริหาร สโมสรฟุตบอลการบินไทย-บ้านบึง ที่ตกชั้นจากไทยลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2552 และมีแนวคิดในการก่อตั้งสโมสรฟุตบอลของชาวอีสาน จากกลุ่มชาวอีสานที่รักและชื่นชอบฟุตบอล ซึ่งได้ย้ายถิ่นฐานมาอยู่ในกรุงเทพมหานครเพื่อเข้ามาทำงานหรือเรียนหนังสือ ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีสโมสรฟุตบอลที่เป็นศูนย์รวมของชาวอีสาน จึงได้ก่อตั้งสโมสรขึ้นมาใหม่เมื่อวันที่ 6 พ.ย. 2552 โดยเน้นการสร้างงาน สร้างอาชีพให้กับเยาวชน และผู้ที่สนใจทางด้านการกีฬาฟุตบอล และส่งทีมลงแข่งขันเป็นครั้งแรกในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2553 ภายใต้ชื่อ "สโมสรฟุตบอลการบินไทย-ลูกอีสาน"

รายชื่อผู้เล่น ฤดูกาล 2560
การ์ลูส โรเบร์ตู จี การ์วัลยู

การ์ลูส โรเบร์ตู จี การ์วัลยู () เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 หรือ คาร์ลอส โรเบิร์ต เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เคยเล่นให้กับทีมชาติบราซิล ในช่วงปี ค.ศ. 1968 หลังจากเลิกเล่นฟุตบอล ในปี 1982 เขาได้เริ่มเป็นผู้ฝึกสอนให้กับหลายๆทีมต่าง ในประเทศ บราซิล, ไทย, เลบานอน, กาตาร์
อิแลร์ รูแอลล์

อิแลร์ มาแรง รูแอลล์ (Hilaire Marin Rouelle) เป็นชาวฝรั่งเศส มีชีวิตใน ค.ศ. 1718 – 1779 รู้จักกันในนาม "เลอ กาเด้" (le cadet) (ซึ่งหมายความว่า "ผู้น้อง") ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกเพื่อให้แตกต่างจากพี่ชายที่ชื่อ กิวลูมม์ ฟรองซัว รูแอลล์ (Guillaume-François Rouelle) ซึ่งเป็นนักเคมีเหมือนกับตัวเขาเอง

ใน ค.ศ. 1773 เขาได้ค้นพบสารประกอบอินทรีย์ชนิดใหม่ที่เรียกว่า ยูเรีย