seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เทศบาลตำบลนาดี (จังหวัดสมุทรสาคร)

เทศบาลตำบลนาดี เป็นรูปแบบการปกครองครอบคลุมทั้งตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาดี โดยยกฐานะจากสภาตำบล เมื่อ วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลนาดีในปัจจุบัน

ตำบลนาดี เดิมชื่อ ตำบลบางปิ้งเมื่อ ครั้งเกิดน้ำท่วมใหญ่ในปี พ.ศ. 2485 ทำให้ไร่นาเสียหายมาก นายสิงห์ ภาสวัสดิ์ นายอำเภอเมืองสมุทรสาครขณะนั้น ได้ดำเนินการขุดคลองผ่านตำบลบางปิ้ง ตำบลคอกกระบือ และตำบลบ้านเกาะ มีขนาด กว้าง 4 วา ยาว 11 กิโลเมตรเศษ ตั้งชื่อว่า คลองสี่วาพาสวัสดิ์ และได้เปลี่ยนชื่อจาก ตำบลบางปิ้ง เป็น ตำบลนาดี เพื่อให้สอดคล้องกับพื้นที่ในการประกอบอาชีพทำนาข้าว

ตำบลนาดี มีพื้นที่ประมาณ 14,886 ไร่ 23.817 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะภูมิประเทศ เป็นที่ราบลุ่ม มีลำคลองไหลผ่าน ซึ่งมีคลองสี่วาพาสวัสดิ์เป็นคลองสายหลัก พื้นที่ส่วนใหญ่ในอดีตทำการเกษตร ปัจจุบันโรงงานอุตสาหกรรมเข้ามาตั้งฐานการผลิตเพิ่มขึ้น รวมทั้งโครงการบ้านจัดสรร ทำให้สภาพดินที่เคยอุดมสมบูรณ์ เหมาะสมแก่การเพราะปลูกและทำการเกษตร กลับกลายเป็นพื่นที่สร้างโรงงานอุตสาหกรรม มีการสร้างเขื่อนลุกล้ำเขตคลอง ทำให้คลองที่เดิมทีมีขนาดที่ กว้าง มีขนาดที่แคบลง อีกทั้งยังมีน้ำเน่าเสีย ที่ปล่อยจากอุตสาหกรรม ปลาที่เคยมี ในคลองก็เรียกได้ว่า แทบไม่มีเลยก็ว่า ได้ ต่างจากก่อนหน้านี้ ที่เคยมียอยกปลา ไม่ต่ำกว่า 6 ยอ ตลอดคลองสี่วา

ตำบลนาดี แบ่งการปกครองแบบหมู่บ้านทั้งหมด 9 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านโคกตานุช หมู่ที่ 2 บ้านบางปิ้ง หมู่ที่ 3 บ้านหุบสังกะสี หมู่ที่ 4 บ้านปลายคลองครุ หมู่ที่ 5 บ้านหนองตาแอ๊ว หมู่ที่ 6 บ้านคลองเจ๊ก หมู่ที่ 7 บ้านหนองทะเล หมู่ที่ 8 บ้านตาฟัก และหมู่ที่ 9 บ้านราษฎร์สามัคคี

อนุบาล 1 แห่ง

ประถมศึกษา 3 แห่ง
มัธยมศึกษา 1 แห่งจากตัวเมืองสมุทรสาคร มีรถโดยสารประจำทางวิ่งระหว่างตลาดมหาชัย ถึงวัดบางปิ้ง ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของตำบลนาดี ทั้งรถประจำทาง บขส. ที่วิ่งระหว่างจังหวัด และรถสองแถว ที่ให้บริการผู้โดยสารระหว่างเวลา 5.00-20.00 น. ทุกวัน

ถนนเศรษฐกิจ
พระนางซุนว็อน

สมเด็จพระราชินีซุนวอน (순원왕후 김씨) ราชินีแห่งอาณาจักรโชซอนพระมเหสีของพระเจ้าซุนโจ ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในปี 1834–1841 และปี 1849–1852.

สมเด็จพระราชินีซุนวอนทรงเป็นธิดาของ คิมโจซุน (김조순) ตระกูลคิมแห่งเมืองอันดงมารดาเป็นสตรีจากตระกูลซิม (심씨) ทรงเข้าพิธีอภิเษกกับพระเจ้าซุนโจในปี ค.ศ. 1802 และเป็นมเหสีเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าซุนโจ ในปี ค.ศ. 1834 พระเจ้าซุนโจสิ้นพระชนม์พระนางจึงได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาคือพระเจ้าฮอนจงซึ่งมีพระชนม์เพียง 8 พรรษา ทำให้อำนาจการปกครองอาณาจักรอยู่ที่ตระกูลคิมแห่งอันดงทั้งหมด จนในปี ค.ศ. 1840 อำนาจในการปกครองได้เปลี่ยนไปอยู่การควบคุมของพระราชมารดาของพระเจ้าฮอนจงตระกูลโจแห่งพุงยางเนื่องจากพระนางสั่งให้ประหารผู้คนที่นับถือศาสนาคริสต์คาทอลิก จนในปี ค.ศ. 1849 พระเจ้าฮอนจงสิ้นพระชนม์ทำให้พระนางกลับมาดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการอีกครั้ง

สมเด็จพระราชินีซุนวอน สิ้นพระชนม์ในพระราชวังชางด็อกในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1857 ภายหลังได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนวอนซุก" (순원숙황후) ขณะพระชนม์ได้ 68 พรรษา
อันดง

อันดง () เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดคย็องซังเหนือ ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันเมืองนี้กลายเป็นเมืองแห่งการศึกษา เพราะมีมหาวิทยาลัยมาตั้งที่นี่หลายสถาบัน

เดิมเมืองนี่ก่อตั้งโดยชาวจินฮันเมื่อ 1 ปีก่อนคริสต์ศักราช (พ.ศ. 542) และเป็นนิวาสสถานเดิมของพระมเหสีหลายพระองค์ในราชวงศ์โชซอน
จิตรกรรมสีน้ำ

จิตรกรรมสีน้ำ (ภาษาอังกฤษ: Watercolor painting หรือ Watercolour painting; ภาษาฝรั่งเศส: Aquarelle) เป็นวิธีการเขียนภาพวิธีหนึ่งที่ใช้สีน้ำเป็นอุปกรณ์การเขียนหรือมีผลเหมือนภาพที่เขียนด้วยสีน้ำที่เขียนด้วยสีที่ทำด้วย สารสี (pigments) ที่ละลายในของเหลวในภาชนะ สิ่งที่ใช้เขียนส่วนใหญ่จะเป็นกระดาษ แต่ก็อาจจะเป็นวัสดุอื่นเช่นกระดาษพาไพรัส, กระดาษที่ทำจากเปลือกไม้, พลาสติก, กระดาษหนังสัตว์ (Vellum) หรือ หนังสัตว์, ผ้า, ไม้ และผ้าใบ ในเอเชียตะวันออกจิตรกรรมสีน้ำเขียนด้วยหมึกที่เรียกว่าจิตรกรรมแปรง (Brush painting) หรือ จิตรกรรมม้วน (scroll painting) จิตรกรรมสีน้ำเป็นวิธีการเขียนจิตรกรรมที่นิยมกันมากที่สุดในจิตรกรรมจีน, จิตรกรรมเกาหลี หรือจิตรกรรมญี่ปุ่น ที่มักจะเป็นสีเดียวที่เป็นสีดำหรือน้ำตาล
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศกาตาร์

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศกาตาร์ในต่างประเทศ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
สโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงราย

สโมสรฟุตบอล เชียงราย ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดเชียงราย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ไทยลีก 3

ย่างก้าวของความสำเร็จ เชียงราย ยูไนเต็ด ที่พาทีมขยับขึ้นไปเล่นดิวิชั่น 1 ด้วยการคว้ารองแชมป์ ด.2 ได้ถือว่าเป็นอีกปฐมบทของทีมจากภูธร ที่เริ่มต้นได้ยอดเยี่ยมแค่ปีแรกเท่านั้นเอง แต่ในปีนี้ อีกหนึ่งความภาคภูมิใจจากจังหวัดเชียงราย พร้อมส่งลงดวลแข้งอีกทีม ในศึกฟุตบอลดิวิชั่น 2 ภูมิภาค อย่าง ทีมเชียงราย เอฟซี (แมงป่องผยองเดช) ถือว่าเป็นอีกหนึ่งทีมที่น่าจับตามองอย่างมาก เพราะเป็นการรวมตัวของคนมีไฟ ที่หวังเห็นวงการฟุตบอลเชียงรายบูมฟุตบอลอย่างเต็มที่ โดยการนำของ นพ.เอกภพ เพียรพิเศษ รับหน้าที่ประธานสโมสรเชียงราย เอฟซี พร้อมด้วย ผจก.ทีมอย่าง ดำรงค์ศักดิ์ ขวัญชัย, และที่ปรึกษาสโมสร เดช ใจกล้า ผอ.กกท.เชียงราย ฯลฯ ถือว่าเป็นกำลังสำคัญในการปลุกปั้นครั้งนี้ขึ้น

โดยเชียงราย เอฟซี จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในชื่อ เชียงรายฟุตบอลคลับ จำกัด ที่ทำการสโมสรคือ เชียงรายฟุตบอลคลับ 72 หมู่ 19 ต.รอบเวียง อ.เมือง จ.เชียงราย 57000 หรือwww.chiangraifc.com และส.กีฬาจังหวัดเชียงราย สนามกีฬากลาง จ.เชียงราย อ.เมือง จ.เชียงราย 57000

วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2560 ได้มีการออกมาเปิดเผยว่าทาง บริษัทผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยักษ์ใหญ่ได้เข้ามาทำการซื้อกิจการหรือเทคโอเวอร์สโมสรพร้อมกับยกเลิกสัญญานักเตะและสตาฟฟ์โค้ชทั้งหมด

ในฤดูกาล 2556 เกิดการเปลี่ยนครั้งใหญ่กับทีมเชียงราย เอฟซี โดยเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอล เชียงราย ซิตี้ จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลใหม่ในชื่อ บริษัท สโมสรฟุตบอล เชียงราย ซิตี้ จำกัด ตั้งอยู่ที่ 623 ถ.วิเศษเวียง ต.เวียง อ.เมืองเชียงราย จ.เชียงราย พร้อมปรับเปลี่ยนผู้บริหารทีมใหม่ทั้งหมด แต่ยังคงใช้สนามการแข่งขัน สนามกีฬาจังหวัดเชียงราย เป็นรังเหย้าเช่นเดิม
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเกาหลีใต้

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของเกาหลีใต้ในต่างประเทศ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
Theater

theater หรือ theatre อาจหมายถึง
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเกาหลีเหนือ

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของเกาหลีเหนือในต่างประเทศ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
โรงเรียนกันทรารมณ์

โรงเรียนกันทรารมณ์ (ก.ร.) เป็นโรงเรียนมัธยาศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับการประกาศจัดตั้ง เป็นโรงเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 มีนายสูรย์ สุภาพ เป็นผู้รักษาการ และต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้ง นายสิงคำ สมหอม ให้ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ซึ่งเป็น ครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนกันทรารมณ์

โรงเรียนกันทรารมณ์ เป็นโรงเรียนประจำอำเภอกันทรารมย์ แต่ใช้ตัวสะกดแตกต่างกัน คือ ณ และ ย
ไดอะไนซัส

ไดอะไนซัส (; ) เป็นเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยวองุ่น การทำไวน์และไวน์ ความบ้าคลั่งทางพิธีกรรมและปีติศานติ์ในเทพปกรณัมกรีก พระนามของพระองค์ในแผ่นจารึกอักษรไลเนียร์บี แสดงว่าชาวกรีกไมซีเนียนอาจมีการบูชาพระองค์ตั้งแต่ประมาณ 1500–1100 ปีก่อน ค.ศ. ร่องรอยลัทธิประเภทไดอะไนเซียพบได้ในอารยธรรมไมนวนบนเกาะครีต จุดกำเนิดของพระองค์นั้นไม่แน่ชัด และลัทธิของพระองค์มีหลายรูปแบบ แหล่งข้อมูลโบราณบางแหล่งอธิบายว่าเป็นของชาวเทรซ บางแหล่งก็อธิบายว่าเป็นของชาวกรีก ในบางลัทธิ พระองค์มาจากทางตะวันออก โดยเป็นพระเจ้าเอเชีย ในลัทธิอื่น พระองค์มาจากเอธิโอเปียทางใต้ พระองค์เป็นเทพเจ้าแห่งการสำแดงอย่างเทพเจ้า (epiphany) และ "ความเป็นต่างประเทศ" ของพระองค์ที่เป็นพระเจ้าที่มาจากต่างแดนอาจสืบทอดและสำคัญต่อลัทธิของพระองค์ พระองค์เป็นพระเจ้าหลักและได้รับความนิยมในเทพปกรณัมและศาสนากรีก และรวมอยู่ในรายพระนามเทวสภาโอลิมปัสบ้าง ไดอะไนซัสเป็นพระเจ้าพระองค์สุดท้ายที่ได้รับการยอมรับเข้าสู่ยอดเขาโอลิมปัส พระองค์เป็นพระเจ้าองค์ที่มีพระชนมายุน้อยที่สุดและเป็นพระองค์เดียวที่ประสูติแก่มารดาที่เป็นมนุษย์ เทศกาลของพระองค์เป็นแรงผลักดันเบื้องหลังการพัฒนาการละครกรีก พระองค์เป็นตัวอย่างของพระเจ้าที่กำลังสวรรคต (dying god)

พระองค์มีอีกพระนามหนึ่งว่า แบคัส (, หรือ ; ) ซึ่งเป็นพระนามที่ชาวโรมันรับไป ช่อกระจุกแยกแขนง (thyrsus) ของพระองค์บางครั้งมีเถาไม้เลื้อยพันและมีน้ำผึ้งไหลเป็นหยด ซึ่งเป็นไม้ถือที่มีประโยชน์ แต่ยังเป็นอาวุธได้ด้วย และสามารถใช้ทำลายผู้ที่ต่อต้านลัทธิของพระองค์และเสรีภาพซึ่งพระองค์เป็นตัวแทน พระองค์ยังทรงถูกเรียกว่า ผู้ปลดปล่อย (Liberator) ที่ปลดปล่อยส่วนลึกของตนเองโดยทำให้คลั่ง หรือให้มีความสุขอย่างล้นเหลือ หรือด้วยเหล้าองุ่น หน้าที่ของไดอะไนซัสคือเป็นผู้สร้างดนตรีออโลส (aulos) และยุติความกังวล นักวิชาการถกกันเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างไดอะไนซัสกับ “คตินิยมเกี่ยวกับวิญญาณ” และความสามารถในการติดต่อระหว่างผู้ยังมีชีวิตอยู่และผู้ที่ตายไปแล้ว
ตะโพนมอญ

ตะโพนมอญ มีลักษณะคล้ายตะโพนของไทย แต่ใหญ่กว่า และตรงกลางหุ่นป่องน้อยกว่า มีเสียงกังวานลึกกว่าตะโพนไทย หน้าใหญ่เรียกว่า"เมิกโหน่ก" หน้าเล็กเรียกว่า"เมิกโด้ด" เป็นภาษามอญ

ตะโพนมอญใช้บรรเลงผสมกับวงปี่พาทย์มอญ มีหน้าที่บรรเลงหน้าทับ และกำกับจังหวะต่างๆ
หรรษารักบ้านไร่

หรรษารักบ้านไร่ (牛に願いを) เป็นละครซีรีส์ญี่ปุ่นออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ฟูจิ เป็นเรื่องราวของนักศึกษา 6 คนที่ต้องออกไปทำงานที่ฟาร์มแห่งหนึ่ง
นิวฟาสต์ออโตเมติกแดฟโฟดิลส์

นิว ฟาสต์ ออโตเมติก แดฟโฟดิลส์ () ต่อมาก็เปลี่ยนเป็น (New FADS) วงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจาก แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1988 ถึง 1995
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง

อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (상도, Sangdo) เป็นละครซีรีส์เกาหลี ที่ออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2544 - 2545 ในประเทศไทยออกอากาศทางช่อง 3 สร้างจากประวัติชีวิตของ อิมซังอ๊ก (Im Sang-ok, 임상옥) (พ.ศ. 2322-2398) เป็นบุคคลที่มีชีวิตจริงอยู่ในประวัติศาสตร์เกาหลี โดยมีชีวิตอยู่ช่วงรัชกาลพระเจ้าจองโจ-พระเจ้าชอลจง เป็นหัวหน้ากลุ่มการค้ากลุ่มหนึ่ง เป็นคนที่อัธยาศัยดี มีความซื่อตรงซื่อสัตย์สุจริตจนได้เป็นขุนนาง

ช่วงต้นๆของชีวิต อิมซังอ๊กกับพ่อถูกกล่าวหาว่าค้ากำมะถันเถื่อน จึงถูกจับและพ่อของเขาถูกประหารชีวิต ส่วนอิมซังอ๊กถูกจับแต่หนีรอดออกมาได้ และได้มาอยู่คณะละครเร่คณะหนึ่งและแอบหลงรักลูกสาวของหัวหน้ากลุ่มการค้ากลุ่มซงซาง (แท้ที่จริงเธอเป็นลูกสะใภ้ แต่ต่อมาสามีตาย พ่อสามีจึงรับเธอเป็นลูกบุญธรรม)

ต่อมาอิมซังอ๊กได้ไปอยู่กับกลุ่มการค้ากลุ่มกังซางและได้แต่งงานกับลูกสาวหัวหน้ากลุ่มจนได้เป็นเลขาของกลุ่มการค้าแทนคนเก่าที่แปรพักตร์ ไปอยู่กับฝ่ายตรงข้าม ต่อมาหัวหน้ากลุ่มบริหารงานผิดพลาดจนล้มละลาย อิมซังอ๊กได้รวบรวมผู้คน ตั้งกลุ่มการค้านี้ขึ้นมาใหม่ จนค้าขายร่ำรวยที่สุดในโชซอนในขณะนั้น

ก่อนหน้าที่เขาจะรวบรวมพรรคพวกตั้งกลุ่มการค้าขึ้นมาใหม่นั้น พ่อตาของเขาถูกคนของอดีตเลขาที่แปรพักตร์ไปฆ่าตาย และในที่สุดเขาก็สามารถเอาชนะกลุ่มการค้าคู่แข่งได้สำเร็จ ส่วนหญิงสาวที่เขาแอบหลงรักนั้น ก็ได้กลับไปเป็นหัวหน้ากลุ่มซงซางในที่สุด

อิมซังอ๊กถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2398 ขณะอายุได้ 76 ปี
ไพรมัลสกรีม

ไพรมัลสกรีม () เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากสกอตแลนด์ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1982 ในกลาสโกว์ โดย Bobby Gillespie (ร้อง) และ Jim Beattie ส่วนสมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย Gillespie, Andrew Innes (กีตาร์), Martin Duffy (คีย์บอร์ด), Gary "Mani" Mounfield (เบส), and Darrin Mooney (กลอง)
วัดพระหลวงธาตุเนิ้ง

วัดพระหลวงธาตุเนิ้ง วัดพระหลวง ตั้งอยู่เลขที่ 177 หมู่ที่ 5 ตำบลพระหลวง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ นับเป็นโบราณสถานเก่าแก่ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการตั้งถิ่นฐานของชาวบ้านพระหลวงในปัจจุบัน วัดนี้ไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนว่าสร้างขึ้นในสมัยใด
ชัง ย็อง-ชิล

ชัง ย็อง-ชิล(; ; ประมาณ ค.ศ. 1390 – หลัง ค.ศ. 1442) เป็นนักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวเกาหลี เขาเป็นผู้ประดิษฐ์มาตรวัดปริมาณน้ำฝนและมาตรวัดปริมาณน้ำ เดิมเขาเป็นทหารองครักษ์ แต่เนื่องจากพระเจ้าเซจงมหาราชทรงเห็นถึงความสามารถของเขา จึงทรงตั้งให้เขาเป็นขุนนางขั้น 3 และมาตรวัดทั้ง 2 ชิ้นนี้ก็กลายเป็นเทคโนโลยีที่สำคัญในสมัยราชวงศ์โชซอน
เล่งโฉ

เล่งโฉ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของเล่งทอง ถูกกำเหลงสังหารในศึกที่ซุนกวนยกทัพไปตีกังแฮ
ขงสิ้ว

ขงสิ้ว (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเป็นขุนพลของเตียวสิ้วเป็นทหารเอกที่สำคัญมากในการรบที่เตงเชียโดยเตียวสิ้วส่งขงสิ้วไปรักษาเมืองเตงเชียเมื่อโจโฉมาตีเมืองเตงเชีย และได้มาเป็นายด่านแรกของด่านทั้ง5 เมื่อกวนอูจะไปหาเล่าปี่ที่โห้ปัก ได้พบกับขงสิ้ว แต่ไม่มีใบผ่าน ขงสิ้วจึงต่อสู้กับกวนอู แล้วก็โดนกวนอูเอาง้าวฟันตาย
อองของ

อองของ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก แต่เดิมอยู่ใต้สังกัด โฮจิ๋น ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองโห้ลาย เป็นหนึ่งในเจ้าเมืองที่ร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ และเป็นหนึ่งในแปดเจ้าเมืองที่อ้วนเสี้ยวออกคำสั่งให้ไปตีด่านเฮาโลก๋วน

ทัพของอองของเป็นทัพแรกที่มาถึงด่านเฮาโลก๋วน อองของสั่งให้ขุนพลของตนเอง หองหยก ออกไปสู้กับลิโป้ แต่ก็ถูกลิโป้สังหารอย่างรวดเร็ว สุดท้ายทัพอองของก็ถูกลิโป้ตีแตกพ่าย ยังดีได้ทัพของเตียวเมา และอ้วนอุ๋ยได้ยกทัพมาช่วยได้ทันเวลา ลิโป้จึงถอนทัพกลับไปตั้งในด่านเฮาโลก๋วน
เตียนเอี๋ยง

เตียวเอี๋ยง () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เจ้าเมืองเสียงต๋ง เป็นหนึ่งในเจ้าเมืองที่ร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ และเป็นหนึ่งในแปดเจ้าเมืองที่อ้วนเสี้ยวออกคำสั่งให้ไปตีด่านเฮาโลก๋วน
แพ่เป๊ก

แพ่เป๊ก()เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นผู้ทัดทานตั๋งโต๊ะมิให้สังหารโลติด
จักรพรรดิฮั่นเกิงฉื่อ

จักรพรรดิเกิงฉื่อแห่งฮั่น หรือ ฮั่นเกิงฉื่อตี้ หรือ ฮั่นกองบู๊เต้ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (Gengshi Di, ? - ค.ศ. 25) ทรงพระนามเดิมว่า หลิวเสวียน ทรงสืบเชื้อสายโดยตรง จากจักรพรรดิฮั่นจิงตี้ เพราะเป็นพระราชนัดดาพระองค์หนึ่งของจักรพรรดิฮั่นจิงตี้ เช่นเดียวกับจักรพรรดิฮั่นกวงตี้

เมื่อจักรพรรดิซินเกาจู่ (หวังหมั่ง) สวรรคตในปี ค.ศ. 23 (พ.ศ. 566) องค์ชายหลิวเสวียนจึงขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิฮั่นเกิงฉื่อตี้ แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็ถูกถอดและสวรรคตในปีนั้น
ฐานฉากแท่นบูชา

ฐานฉากแท่นบูชา () เป็นแท่นที่ใช้ตั้งฉากแท่นบูชา “Predella” ในภาษาอิตาลีหมายถึงม้าที่ใช้คุกเข่า ในงานศิลปะ “ฐานฉากแท่นบูชา” หมายถึงจิตรกรรมหรือประติมากรรมที่อยู่ใต้กรอบล่างของฉากแท่นบูชา ฉากแท่นบูชาในปลายยุคกลางและยุคเรอเนสซองซ์มักจะมีฉากสำคัญอยู่เหนือ “ฐานฉากแท่นบูชา” ที่เป็นภาพขนาดเล็กกว่ามากที่เป็นภาพเรื่องราวที่อาจจะเป็นเรื่องจากชีวิตของพระเยซู, ชีวิตของพระแม่มารี หรือชีวิตของนักบุญ ตามปกติแล้วก็อาจจะมีสามถึงห้าภาพตามแนวนอนแต่บางครั้งก็จะเป็นเพียงภาพเดียว

การเขียนหรือสร้างฐานฉากแท่นบูชาจะแตกต่างจากการวาดภาพหลักเพราะเป็นภาพที่ผู้ชมต้องมาจ้องดูใกล้ๆ ศิลปินจะรู้สึกมีอิสระในการสร้างงานมากกว่าภาพหลัก เมื่องานในฉากหลักมีความสำคัญขึ้น ความสำคัญของฐานก็ลดน้อยลงตามลำดับและในที่สุดก็หายไปเลยในสมัยแมนเนอริสม์ และยิ่งหาดูได้ยากหลังจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16
ไปรษณีย์ถล่ม

ไปรษณีย์ถล่ม () คือ วัตถุระเบิดที่ส่งผ่านไปรษณียภัณฑ์ด้วยจุดประสงค์เพื่อสร้างความเสียหายหรือสังหารผู้เปิดไปรษณียภัณฑ์นั้น ไปรษณีย์ระเบิดนี้ถูกใช้มากในการก่อการร้าย บางประเทศมีหน่วยงานคอยตรวจสอบและป้องกันไปรษณีย์ถล่มโดยเฉพาะ เช่น สหรัฐอเมริกามีหน่วยพินิจไปรษณียภัณฑ์แห่งสหรัฐอเมริกา () ทั้งนี้ ใช่ว่าไปรษณีย์ถล่มจะเพิ่งถูกใช้ในยุคเทคโนโลยีสารสนเทศของเรานี้ แต่ตามประวัติศาสตร์แล้วพบว่ามีการใช้มานานพอ ๆ กับที่มีบริการไปรษณีย์ทีเดียว

ไปรษณีย์ถล่มมักได้รับการออกแบบให้ระเบิดตัวทันทีที่ถูกเปิด ภายในความมุ่งประสงค์เพื่อสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงหรือฆ่าผู้เปิด ซึ่งผู้เปิดนี้อาจเป็นใครก็ได้ จะเป็นคนที่ไปรษณียภัณฑ์นั้นจ่าหน้า หรือเป็นคนสอดรู้สอดเห็นมาเปิดพัสดุของชาวบ้านเขาก็ได้ทั้งนั้น

ไปรษณีย์ถล่มเป็นที่สนใจมากขึ้นในช่วง พ.ศ. 2544 ที่มีการใส่ผงแป้งหรือสารเคมีบางอย่างอันไม่อาจระบุประเภทได้ไปในซองจดหมาย เมื่อเปิดก็จะฟุ้งกระจายนำพาเชื้อโรคเข้าสู่ผู้เปิดและอาจแพร่กระจายไปรอบข้างได้อีกด้วย เรียกว่าเป็นการโจมตีด้วยอาวุธชีวภาพก็ว่าได้ "(ดู การโจมตีด้วยสารแอนแทรกซ์ พ.ศ. 2544)"
รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์

รัฐอุมัยยะห์ () เป็นรัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งแรกที่ถูกสถาปนาโดยมุอาวียะห์ อิบนุ อบี สุฟยาน (Muahwiya Ibn Abi Sufyan I, ค.ศ. 661 - ค.ศ. 680) หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของอะลีย์ บุตรเขยของมุฮัมหมัด ราชวงศ์นี้แผ่ขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางในช่วงต้น อีกทั้งราชวงศ์ยังรักษาธรรมเนียมปฏิบัติของศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด แต่พอถึงปลายยุคเคาะลีฟะฮ์กลับเสวยแต่น้ำจัณฑ์ ล่าสัตว์ ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยไม่ปฏิบัติตามหลักศาสนา จึงถูกลูกหลานของน้าของศาสนทูตมุฮัมหมัดโค่นล้มราชวงศ์ลงในสมัยมัรวานที่ 2 ในปี ค.ศ. 750 (พ.ศ. 1293)

อุมัยยะห์เป็นหนึ่งในสี่รัฐเคาะลีฟะฮ์ของอิสลามที่ก่อตั้งหลังจากการเสียชีวิตของมุฮัมหมัด ศาสนทูตของศาสนาอิสลามที่ปกครองโดยราชวงศ์อุมัยยะห์ ที่ได้รับชื่อจาก Umayya ibn Abd Shams ผู้เป็นทวดของคอลีฟะฮ์อุมัยยะห์คนแรก แม้ว่าตระกูลอุมัยยะห์เดิมจะมาจากมักกะฮ์ แต่ดามัสกัสเป็นเมืองหลวงของรัฐ หลังจากอุมัยยะห์ถูกโค่นโดยรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะห์ก็ย้ายไปตั้งถิ่นฐานใหม่ที่อัล-อันดะลุส (Al-Andalus) และก่อตั้งเป็นรัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา

ภายหลังจากที่ท่านอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์รอชิดีนคนที่ 4 เสียชีวิต ท่านหะสัน อิบนุ อะลี บุตรของท่านอาลีได้รับเลือกตั้งเป็นเคาะลีฟะฮ์คนต่อไป แต่ดำรงตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ได้ไม่กี่เดือนก็ยอมสละตำแหน่งให้แก่ท่านมุอาวียะฮ์ อิบนุ อบี สุฟยาน ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความเป็นเอกภาพในรัฐอิสลาม พร้อมกับหลีกเลี่ยงความแตกแยกและการสูญเสียเลือดระหว่างชาวมุสลิมด้วยกันมากกว่านี้

มุอาวิยะฮ์เป็นเคาะลีฟะฮ์ท่านแรกในราชวงศ์อุมัยยะฮ์ ท่านสืบเชื้อสายจากตระกูลอุมัยยะห์ บุตรของอับดุซซัม ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า "ราชวงศ์อุมัยยะฮ์" ในสมัยการปกครองของราชวงศ์อุมัยยะฮ์ ท่านมุอาวียะฮ์ได้เปลี่ยนรูปแบบการปกครองจากสาธารณรัฐเป็นราชอาณาจักร ท่านทำให้ตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์กลายเป็นตำแหน่งกษัตริย์โดยการสืบสันติวงศ์ ท่านได้ทรงแต่งตั้งยะซิด โอรสของท่านให้เป็นกษัตริย์ ต่อมาการแต่งตั้งแบบนี้ได้กลายเป็นตัวอย่างการแต่งตั้งเคาะลีฟะฮ์มาตลอดราชวงศ์อุมัยยะฮ์ ทั้งรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และอื่น ๆ อีกด้วย ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าท่านเป็นผู้สร้างตำแหน่งกษัตริย์โดยการสืบสันติวงศ์ขึ้นในประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลาม การปกครองแบบประชาธิปไตยระหว่างเผ่าของเคาะลีฟะฮ์ท่านก่อน ๆ ก็หมดสิ้นไป กลายเป็นการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
ภาษากวน

ภาษากวน () มีผู้พูด 2,500 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
พาสเทลมู้ด (อัลบั้ม)

พาสเทลมู๊ด (Pastel Mood) คืออัลบั้มเปิดตัวของศิลปินกลุ่ม อาร์มแชร์ (Armchair) วงดนตรีของไทย วางจำหน่ายในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2544 ในสังกัดยูนิเวอร์ซัล มิวสิก (ประเทศไทย) จำกัด โดยเป็นศิลปินไทยกลุ่มแรกในแผนกเพลงไทยสากลของค่าย

หลังจาก จตุตถพงศ์ รุมาคม หรือ ผึ้ง ตำแหน่งมือกีตาร์ในวงอาร์มแชร์ เคยร่วมกับเพื่อนอีก 4 คน ในชื่อ "Shakers" ออกผลงานดนตรีมาแล้วใน อัลบั้ม "Small Room 001" อัลบั้มรวมศิลปินหน้าใหม่ของค่ายสมอลล์รูม ภายหลังเมื่อสมาชิกวง "Shakers" ต่างแยกย้ายกันไป ผึ้ง ได้ชักชวน โย่ง - อนุสรณ์ มณีเทศ (ตำแหน่งนักร้องนำ) และ อ้วน - อธิษว์ ศรสงคราม (ตำแหน่งฟลุ๊ต) และ อ้วน ได้ชักชวน จ้อ - พีระพล ลีละเศรษฐกุล (ตำแหน่งเบสและแซ็กโซโฟน) เข้ามาร่วมวงในนามอาร์มแชร์

มโนคติในการทำอัลบั้มชุดแรกของทั้ง 4 หนุ่ม คือ การถ่ายทอดหลากหลายมุมมองความรักผ่านบทเพลงสบายๆ โดย 4 หนุ่ม เปรียบผลงานเพลงชุดนี้เป็นเหมือนกับสี Pastel (แพส-เทล คือ ดินสอสี ชอล์คสี หรือสีจาง) ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น อ่อนโยน และมีความหลากหลายของเฉดสี ตั้งแต่โทนร้อนไปจนถึงโทนเย็น จึงลงมติเป็นเอกฉันท์ ตั้งชื่ออัลบั้มชุดนี้ว่า Pastel Mood ซึ่งมีความหมายสอดคล้องกับอารมณ์เพลงโดยรวมในอัลบั้ม

อัลบั้มนี้มีเพลงที่เป็นที่นิยมอย่าง "อบเชย" "อยากกลับไปหา" นอกจากนี้เพลง "สิมิลัน" หนึ่งในเพลงในอัลบั้มนี้ได้รับการคัดเลือกให้รวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงแนว Chill Out ชื่อดังของอังกฤษในชื่ออัลบั้ม Cafe Del Mar Vol.8 ที่ออกวางจำหน่ายทั่วทวีปเอเชีย
อีริค เปเวอร์นากี

อีริค เปเวอร์นากี () (เกิดใน ปี ค.ศ 1939) เป็นจิตกรชาวเบลเยี่ยมที่ได้เคยจัดนิทรรศการในปารีส นิวยอร์ก เบอร์ลิน อัมสเตอร์ดัม ลอนดอน

อีริคเติบโตในกรุงบลัสเซล ซึ่งเป็นเมืองที่มีการผสมผสานกันระหว่างสองวัฒนธรรมได้อย่างลงตัว (ระหว่างละตินกับเยอรมัน) เค้าเป็นทั้งลูกชายและลูกศิษย์ของจิตกรซึ่งนับถือลัทธิเอ็คซพเรฌ-อะนิส ชื่อ หลุย เปเวอร์นากี (มีชีวิต ระหว่าง ค.ศ 1904 – 1970).
หลังจากที่ได้เพิ่มพูนความรู้ในเรื่องชนชาติแองโกรแซ็คซันและทิวทอนิกอันเป็นมรดกทางด้านวัฒนธรรมแล้ว อีริคยังได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทภาษาศาสตร์ในด้านภาษาทิวทอนิกจาก Free University of Brussels (ค.ศ 1961). อีริคได้เดินทางไปทั่วโลกและคว้าปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และ จึงได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย

อีริคได้ร่วมเป็นหนึ่งในพยานสำหรับทศวรรษของเรา เค้าเฝ้ามองดูเหตุการณ์ทั่วทุกมุมโลกแล้วถ่ายทอดเป็นหลักฐานลงบนผืนผ้าใบ เค้าวาดเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นตามที่ได้เห็นทุกๆวันแสดงออกถึงความประทับใจที่เกิดขึ้นจากความทรงจำ และแสดงให้เราเห็นถึงจินตนาการที่วกวนและถ่ายถอดประสบการณ์จากเรื่องราวรอบตัวออกมาเป็นภาพเขียน ซึ่งประสบการณ์เหล่านี้แทนที่จะถูกถ่ายทอดออกมาเป็นภาพเหมือนจริงแต่ อีริคกลับใช้รูปแบบการถ่ายถอดออกมาเป็นลายเส้นตรงและรูปทรงเลขาคณิตเป็นส่วนใหญ่
ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ผลงานของ เปเวอร์เนกี ได้ถูกร่างออกมาเป็นสิ่งสะท้อนจากความทรงจำรวมหมู่ของพวกเรา สำหรับอีริคแล้ว ศิลปะจะถูกพบเห็นได้จากกิจกรรมทางสังคม และเค้าพบว่างานศิลปะเป็นตัวเชื่อมและติดต่อสื่อสารระหว่างคนในสังคมอีกด้วย ศิลปะเป็นตัวสร้างสรรค์ให้เกิดอารมณ์ และยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นพลังในการส่งเสริมสติปัญญาและจินตนาการได้ด้วย

อีริคกล่าวว่างานศิลปะของเค้าเริ่มจากองค์ประกอบที่เป็นจริงซึ่งพบเห็นจากการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน เค้าได้ถ่ายทอดมันลงในภาพเขียนและได้ให้คำอธิบายที่เฉพาะเจาะจงแต่ในขณะเดียวกันมันกลับมีความหมายสองนัย สำหรับเปเวอร์นากีแล้ว ความเป็นจริงคือจุดเริ่มต้นในงานศิลปะของเค้าแต่ไม่ใช้จุดมุ่งหมาย มันถูกเปลี่ยนเป็นรูปของปริศนา ซึ่งได้ซ่อนการตีความหมายเอาไว้ในผลงานนั้นๆ

อีริค เปเวอร์นากี เป็นที่รู้จักโดยส่วนใหญ่ในเรื่องการผสมผสานกันระหว่างภาพศิลปะที่แสดงเป็นรูปร่างและเป็นแบบไม่มีตัวตนในงานเขียน เริ่มด้วยภาพร่างที่เป็นเลขาคณิตแบบง่ายๆ แล้วสร้างพื้นผิวด้วยวัสดุต่างเช่น ขี้เถ้า ทราย หรือ ชิ้นส่วนของโลหะ (Doyle New York)
“รูปคน” มักจะมีอยู่ในงานของเขา และรูปคนก็จะผสมผสานเอาสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติของตัวเขาเองลงไปด้วยจนบางครั้งก็หมกมุ่นเกินไป ในอีกด้านหนึ่งเปเวอร์เนกีก็ดูเหมือนจะปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อเค้าได้เขียนภาพบนกำแพงในที่สาธารณะ โดยเขาได้แสดงให้เห็นถึงความโดดเดี่ยวของมนุษย์ ความวิกลจริตของวิถีของคนเมือง (Benezit Dictionary of Artists, Paris)
การประสานช่องว่างระหว่างช่วงอายุหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง ชนชั้นของสังคม และช่องว่างระหว่างเชื่อชาติคือกลอุบายทางธุรกิจ แต่ถึงอย่างงั้นอีริค เปเวอร์นากีก็ยังเป็นที่ชื่นชอบจากผลและทฤษฎีง่ายๆในการลดความวิกลจริตเหล่านั้นลง (International Herald Tribune)
ในการปฏิเสธที่ให้ตัวละครในภาพแสดงออกทางท่าทางและทิ้งหลักฐานอย่างง่ายๆไว้ให้คิดตาม ศิลปินได้จำลองภาพของความสับสนของความคิดและการเป็นคนแอนตี้ฮีโร่ของเค้าได้ทำผลงานออกมาแบบบริสุทธิปราศจากอคติและตัดองค์ความรู้ทั้งหมดที่เคยได้เรียนรู้มาออกไป Christie's, New York,Catalogue)
คริสตี

คริสตี () เป็นชื่อ และชื่อสกุลของชาวสก็อตแลนด์ ซึ่งแผลงมาจากคำว่า คริสเตียน สามารถหมายถึง
ฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี

ฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี (; ; ) เป็นบานพับภาพที่เขียนโดยฮือโค ฟัน เดอร์คุส จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวดัตช์ของตระกูลการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซี เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี

ฟัน เดอร์คุสเขียนภาพ "ฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี" ราวปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพการชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ เป็นงานที่ได้รับจ้างสำหรับวัดโรงพยาบาลซานตามารีอานูโอวาในฟลอเรนซ์โดยนายธนาคารชาวอิตาลี ตอมมาโซ ปอร์ตีนารี ที่พำนักอยู่ที่เมืองบรูชเป็นเวลากว่าสี่สิบปีในฐานะผู้แทนของธนาคารเมดีชีของตระกูลเมดีชี ปอร์ตีนารีเองปรากฏในแผงซ้ายของฉากแท่นบูชากับลูกชายสองคน คือ อันโตนีโอและปีเจลโล ส่วนมารีอา ดี ฟรันเชสโก บารอนเชลลี (ภรรยา) กับมาร์การีตา (ลูกสาว) อยู่บนแผงขวา ทุกคนในภาพมีนักบุญผู้พิทักษ์ของแต่ละคน (ยกเว้นปีเจลโล) กล่าวคือ บนแผงซ้ายเป็นนักบุญทอมัสอัครสาวกถือหอกและนักบุญแอนโทนีอธิการถือกระดิ่ง บนแผงซ้ายนักบุญมารีย์ชาวมักดาลาถือผอบน้ำมันหอม และนักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออกถือหนังสือและมีมังกรที่เท้า

แผงกลางประกอบด้วยคนเลี้ยงแกะสามคนคุกเข่าทำความเคารพพระบุตร ฟัน เดอร์คุสเขียนฉากบ้าน ๆ อย่างเป็นจริงเป็นจังและได้บรรยากาศ นอกจากนั้นในภาพก็มีเทวดาที่ลอยอยู่เหนือและที่คุกเข่ารอบพระแม่มารีและพระบุตรผู้ที่มิได้นอนในกองฟางแต่นอนอยู่กลางลานโดยมีรัศมีรอบ การเขียนที่มีลักษณะแปลกเช่นนี้อาจจะเขียนตามทิพยทัศน์ของนักบุญบริจิตแห่งสวีเดนก่อนที่จะเสียชีวิตที่บรรยายถึงการเห็นแสงสว่างส่องออกมาจากร่างของพระบุตร
ในฉากหลัง ฟัน เดอร์คุสเขียนฉากที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลัก กล่าวคือ บนแผงซ้ายฉากหลังเป็นภาพนักบุญโจเซฟพาพระแม่มารีผู้ทรงครรภ์เดินทางหนีไปอียิปต์; แผงกลางทางด้านขวาเป็นภาพเทวดาที่ประกาศข่าวการกำเนิดของพระเยซูแก่คนเลี้ยงแกะ และแผงขวาเป็นภาพการเดินทางของแมไจสามคนมายังเบทเลเฮม

ด้านหน้าของภาพเป็นภาพนิ่งขนาดเล็กของแจกันดอกไม้สองแจกันและข้าวสาลีกำมือหนึ่ง (ซึ่งหมายถึงเบทเลเฮม "เมืองแห่งขนมปัง") ที่อาจจะเป็นนัยถึงศีลมหาสนิทหรือทุกขกิริยาของพระเยซู กำข้าวสาลีอาจจะหมายถึงพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ที่พระเยซูแบ่งขนมปังกับอัครสาวก ดอกลิลลีสีส้มในแจกันเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูที่จะมาถึง ดอกไอริสสีขาวเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ ขณะที่ดอกไอริสสีม่วงและก้านดอกแอควิลีเจีย ("Aquilegia caerulea") เป็นสัญลักษณ์ของความเศร้าเจ็ดอย่างของพระแม่มารี (Seven sorrows of the Virgin) ฉะนั้นภาพการกำเนิดนี้จึงเป็นภาพที่เป็นเหตุการณ์ที่จะนำมาซึ่งความตายของพระเยซูในที่สุด

เมื่องานชิ้นนี้ไปถึงฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1483 ก็เป็นที่ชื่นชมของบรรดาศิลปินในอิตาลีที่ได้เห็นกันเป็นอันมาก และมีบางคนที่พยายามเขียนเลียนแบบ เช่น ภาพ "การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ" โดยโดเมนีโก กีร์ลันดาโย ที่เขียนในปี ค.ศ. 1485 ในโบสถ์น้อยซัสเซตตี ภายในวัดซานตาตรีนีตาในฟลอเรนซ์ แต่อันที่จริงแล้วการเขียนคนเลี้ยงแกะอย่างเป็นธรรมชาติเขียนกันมาก่อนหน้านั้นแล้วในอิตาลีในราวปี ค.ศ. 1450 ในภาพชื่อเดียวกันโดยอันเดรอา มันเตญญา (พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน นครนิวยอร์ก)