seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แกมมา ซีฟิอัส เอบี

แกมม่า ซีฟิอัส เอบี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบ อยู่ห่างประมาณ 45 ปีแสงจากโลกในกลุ่มดาวซีฟิอัส เดิมเคยเป็นที่สงสัยว่ามีดาวเคราะห์ดวงนี้อยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 แล้ว แต่มาได้รับการยืนยันว่าอยู่ในวงโคจรรอบดาวฤกษ์แกมมาเซเฟย์ เมื่อปี ค.ศ. 2002 ดังนั้นจึงอาจนับได้ว่าดาวเคราะห์ดวงนี้เป็นดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกอย่างแท้จริงที่ถูกค้นพบ
เมซีเย 82

เมซีเย 82 (ที่รู้จักกันดี NGC 3034, Cigar Galaxy หรือ M82) เป็นดาราจักรที่ใกล้เคียงดาราจักรดาวกระจาย ประมาณ 12 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวหมีใหญ่
การเยี่ยมคารวะ

การเยี่ยมคารวะ () ในการทูต เป็นการพบปะอย่างเป็นทางการซึ่งทูตหรือผู้แทนรัฐหนึ่งเข้าเยี่ยมแสดงน้ำใจไมตรีต่อประมุขหรือข้าราชการอีกรัฐหนึ่ง ผู้เยี่ยมคารวะนั้นอาจเป็นประมุขแห่งรัฐ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี หรือทูตก็ได้ การพบปะเช่นนี้โดยธรรมเนียมแล้วเพื่อแสดงอัธยาศัยไมตรีเชิงสัญลักษณ์มากกว่าเพื่อสนทาปราศรัยในประเด็นต่าง ๆ อย่างละเอียด

ตามธรรมดา การเยี่ยมคารวะประมุขแห่งรัฐมักกระทำ ณ วังหรือจวนของประมุข และทูตานุทูตจะพร้อมกันเข้าเยี่ยมคารวะประมุขแห่งรัฐเมื่อขึ้นปีใหม่เพื่ออวยพรในนามของรัฐตน ในบางกรณี ประมุขแห่งรัฐอาจกล่าวสุนทรพจน์เพื่อแสดงนโยบายสำหรับปีใหม่โดยรวม แล้วเอกอัครราชทูตจะรายงานสุนทรพจน์นั้นกลับไปยังรัฐตน

ในระดับเป็นทางการที่สุด เอกอัครราชทูตที่เข้าเยี่ยมคารวะประมุขแห่งรัฐอาจจำต้องแต่งเครื่องแบบทูต ชุดประจำชาติ ชุดเช้า (morning suit) หรือชุดบ่าย (white tie)
ดาวอาร์136เอ1

ดาวอาร์136เอ1 เป็นดาววูล์ฟ-ราเยท์ ที่มวลมากที่สุดเท่าที่ทราบ เป็นประมาณ 265 มวลดวงอาทิตย์ เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดเท่าที่ทราบเป็นประมาณ 8,700,000 เท่า ของความสว่างของดวงอาทิตย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย

จังหวัดเลย มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 4 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 4 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดเลยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายบุญมา เสริฐศรี
เอริช เฮ็คเคิล

เอริช เฮ็คเคิล (; 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1883 – 27 มกราคม ค.ศ. 1970) เป็นจิตรกรชาวเยอรมัน

เฮ็คเคิลศึกษาที่ไฟรแบร์คและเค็มนิทซ์ ที่เค็มนิทซ์ เขาได้รู้จักกับคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ ระหว่าง ค.ศ. 1904–1906 เขาได้ศึกษาเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมที่วิทยาลัยเทคนิคประจำเมือง ซึ่งเป็นที่ที่เขาพบกับแอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ ได้สอบผ่านในปีนั้น แต่เฮ็คเคิลได้ออกจากสถาบันและได้ทำงานในสำนักงานสถาปนิกของวิลเฮ็ล์ม ไครส์ ในวันที่ 17 เมิถุนายน ค.ศ. 1905 ตัวเขาพร้อมด้วยเคียร์ชเนอร์, ชมิท-ร็อทลุฟ และฟริทซ์ ไบลเลอ ได้ก่อตั้งดีบรึคเคอ มุมมองทางศิลปะของพวกเขาต่อต้านงานจำพวกของฟินเซนต์ ฟัน โคค และปอล โกแก็ง และกระแสลัทธิประทับใจใหม่

หลังจากที่เขาเข้าร่วมงานนิทรรศการครั้งแรกในไลพ์ซิชใน ค.ศ. 1905, เดรสเดินและฮาเกินใน ค.ศ. 1906, อ็อลเดินบวร์คใน ค.ศ. 1908, นิทรรศการซ็อนเดอร์บุนท์ที่โคโลญใน ค.ศ. 1912 เฮ็คเคิลได้แสดงงานเดี่ยวเป็นครั้งแรกที่หอศิลป์ฟริทซ์ กัวร์ลิท ที่กรุงเบอร์ลินใน ค.ศ. 1913 และในปีเดียวกันนั้นเอง เขาได้ออกจากกลุ่มดีบรึคเคอ

ในปีถัดมาเขาได้เข้าร่วมเป็นหน่วยแพทย์ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ในระหว่างนี้เขาได้รู้จักกับมัคส์ เบ็คมัน และเจมส์ แอ็นซอร์ ศิลปินชาวเบลเยียม เขาใช้ชีวิตหลังสงครามตั้งแต่ ค.ศ. 1919–1944 ที่โอสเทอร์ฮ็อลทซ์

เขาได้ทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากเค็สบัค คือการตกแต่งภายในห้องยุคกลางซึ่งก่อนหน้านี้เคยใช้เป็นห้องเก็บของ การตกแต่งภายในของเขาถูกทำลายลงภายหลังจากการเกิดสงคราม ในภาพการตกแต่งปรากฏอิทธิพลของคติรูปธรรมแนวใหม่ () และกระแสลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน

ต่อมาใน ค.ศ. 1937 เหล่านาซีห้ามเขาจัดแสดงงาน ผลงานกว่า 729 ชิ้นของเขาถูกยึด และบางส่วนได้ถูกแสดงต่อในนิทรรศการศิลปะที่เสื่อมทราม สตูดิโอของเขาที่เบอร์ลินถูกทำลายโดยการโจมตีทางอากาศ และงานของเขาจำนวนมากก็ถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1970 รวมอายุ 86 ปี ภาพวาดของเขาส่วนใหญ่เป็นงานสีน้ำ แม่พิมพ์ไม้ และการแกะสลัก
เอมิล นอลเดอ

เอมิล นอลเดอ () หรือในชื่อเดิมคือ เอมิล แฮนสัน (Emil Hanson) เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1867 เป็นจิตรกรชาวเยอรมันเชื้อสายเดนมาร์ก เขาเกิดในบ้านไร่แห่งหนึ่งใกล้กับหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ นอลเดอ (Nolde) ในประเทศเดนมาร์ก เขาเติบโตมาในฟาร์ม เป็นลูกชาวนา มีพี่น้อง 4 คน เขาชอบวาดภาพมาตั้งแต่เด็ก ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1884-1888 เขาไปฝึกหัดเป็นช่างไม้ในโรงงานผลิตเครื่องเรือนและในขณะเดียวกันก็วาดภาพไปด้วย

ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 เขามีโอกาสได้เดินทางไปยังเมืองมิวนิกเพื่อชมงานศิลปะ นับเป็นการเปิดหูเปิดตาครั้งแรกของเขากับโลกศิลปะและเป็นแรงบันดาลใจให้เขาเข้าโรงเรียนศิลปะที่เมืองคาร์ลสรูเออ ประเทศเยอรมนีในปี ค.ศ. 1889 โดยในตอนกลางวันเขาทำงานในโรงงานผลิตเครื่องเรือน พอตอนเย็นก็ไปเรียนศิลปะ

อย่างไรก็ดี ในปี ค.ศ. 1891 เมื่อเขาเห็นประกาศรับสมัครครูสอนวาดภาพที่โรงเรียนสำหรับเด็กแห่งหนึ่งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เขาก็สนใจไปสมัครและในที่สุดก็ได้ทำงานเป็นครูสอนวาดภาพอยู่ที่นั่นในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1892-1898 จากนั้นจึงขอลาออกเพื่อไปเรียนศิลปะขั้นสูงและเพื่อเป็นศิลปินอิสระ

ในปี ค.ศ. 1898 เขาซึ่งขณะนั้นมีอายุได้ 31 ปีต้องการเข้าเรียนศิลปะ แต่ก็ถูกสถาบันวิจิตรศิลป์มิวนิก (Munich Academy of Fine Arts) ปฏิเสธเนื่องจากมีอายุมากเกินไป เขาจึงหันไปเรียนวาดภาพเพิ่มเติมกับครูพิเศษตัวต่อตัว ต่อมาในปี ค.ศ. 1899 เขา เดินทางไปอยู่ที่กรุงปารีสเป็นเวลา 9 เดือนเพื่อเที่ยวชมภาพวาดตามพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ในช่วงเวลาดังกล่าว ภาพวาดแบบอิมเพรสชันนิสม์ (impressionism) กำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก

นอลเดอย้ายไปอยู่ที่โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ในปี ค.ศ. 1900 เขามีโอกาสพบกับ Ada Vilstrup นักแสดงชาติเดียวกับเขา ต่อมาในปี ค.ศ. 1902 ทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน เอมิลเปลี่ยนนามสกุลใหม่โดยใช้สถานที่เกิดคือเมือง Nolde มาเป็นนามสกุล หลังแต่งงาน นอลเดอกับภรรยาก็ได้ย้ายไปอยู่ที่เบอร์ลิน ยึดอาชีพศิลปิน เขาวาดภาพจำนวนมากและก็ได้รับความสนใจจากผู้คนจำนวนมากเนื่องจากภาพวาดของเขามีสีสันสดใสแตกต่างจากภาพวาดของศิลปินคนอื่น ๆ ในขณะนั้น ในช่วงปี ค.ศ. 1906-1907 นอลเดอมีโอกาสเข้าร่วมกลุ่มกับศิลปินเยอรมันหลายกลุ่มรวมทั้งได้เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มดีบรึคเคอใน ค.ศ. 1907 นอกจากนี้แล้ว นอลเดอยังมีโอกาสได้แสดงภาพวาดของเขาร่วมกับ วาสสิลี แคนดินสกี (Kadinsky) ในปี ค.ศ. 1912 อีกด้วย

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1920 นอลเดอออกมาแสดงตัวให้การสนับสนุนการดำเนินงานของพรรคนาซีอย่างออกนอกหน้า เขาไม่ชอบศิลปินยิว เขาพยายามแสดงให้เห็นว่า ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ (expressionism) เป็นศิลปะของเยอรมัน อย่างไรก็ตาม ฮิตเลอร์ก็ไม่ชอบงานของเขาและเรียกผลงานของเขา ว่า "ศิลปะที่เสื่อมทราม" (degenerate art) ไม่นานผลงานจำนวน 1052 ชิ้นของนอลเดอก็ได้ถูกยกออกไปจากพิพิธภัณฑ์มากกว่าผลงานของศิลปินคนอื่น ๆ เนื่องจากฮิตเลอร์เห็นว่าภาพวาดของเขาน่าเกลียดและไม่มีความเป็น "อารยัน" เอาเสียเลย นอกจากนี้ นอลเดอก็ยังถูกสั่งห้ามวาดภาพไปจนถึงปี ค.ศ. 1941 อีกด้วย

ผลงานที่ใช้สีอย่างมีชีวิตชีวา แสดงออกถึงอารมณ์แท้จริงของผู้วาดโดยไม่คำนึงถึงสัดส่วนหรือความเป็นจริงของสิ่งที่วาดมากนัก นอลเดอเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของศตวรรษที่ 20 เขาวาดทั้งสีน้ำและสีน้ำมัน ลักษณะเด่นของภาพวาดของเขาคือใช้สีที่ชัดเจน คมเข้ม ชอบใช้สีแดงเข้มและเหลืองทองเป็นพิเศษ
คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ

คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ (; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1884 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 1976) เป็นศิลปินชาวเยอรมัน

ชมิท-ร็อทลุฟ เป็นลูกชายเจ้าของโรงโม่ ศึกษาที่โรงเรียนประถมประจำท้องถิ่นจนกระทั่ง ค.ศ. 1895 เขาพบกับเอริช เฮ็คเคิล ที่โรงเรียนในเมืองเค็มนิทซ์ หลังจากที่เขาออกจากโรงเรียนใน ค.ศ. 1905 เขาเริ่มศึกษาเกี่ยวกับด้านสถาปัตยกรรมที่วิทยาลัยเทคนิคในเมืองเดรสเดิน เขาได้ร่วมก่อตั้งกลุ่มดีบรึคเคอร่วมกับสมาชิกในกลุ่มคนอื่น ๆ ซึ่งเขาทำงานต่อต้านสังคมที่เป็นไปตามกรอบในยุคนั้น งานของพวกเขาจัดอยู่ในประเภทลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เขาย้ายจากเดรสเดินมายังเบอร์ลิน และมีส่วนร่วมกับนิทรรศการซ็อนเดอร์บุนท์ หลังจากที่ได้กลับไปเบอร์ลิน เขาได้เป็นสมาชิกของสภาแรงงานเพื่อศิลปะ () ใน ค.ศ. 1933 เขาออกจากสถาบันศิลปะปรัสเซียที่ซึ่งเขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกใน ค.ศ. 1931 ถัดมาใน ค.ศ. 1937 ผลงานของเขากว่า 600 ชิ้นได้ถูกยึด และ 25 ชิ้นจาก 600 กว่าชิ้น ถูกจัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะที่เสื่อมทรามเหมือนกับเอมีล น็อลเดอ เขาถูกแยกออกจากหอวิจิตรศิลป์ไรช์ (Reich Chamber of Fine Art) และถูกห้ามไม่ให้เขียนภาพอีกต่อไป งานของเขาถูกทำลายเช่นเดียวกับสตูดิโอของเขาที่เบอร์ลิน เขาเสียชีวิตที่เบอร์ลินในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1976 รวมอายุได้ 91 ปี

คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ นิยมทำงานภาพทิวทัศน์บก ไม่นิยมภาพที่มีสีสันฉูดฉาด งานที่เขาทำเป็นงานประเภทภาพพิมพ์แกะไม้ ภาพพิมพ์หิน เป็นต้น
นับได้ว่าคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ เป็นสมาชิกที่สำคัญคนหนึ่งในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมันเหนือ

ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมันเหนือ () คือ กลุ่มย่อยอีกหนึ่งกลุ่มของ ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เป็นกลุ่มศิลปินที่ก่อตัวขึ้นภายในเมืองมิวนิก เช่นเดียวกันกับกลุ่มเดอะบลูไรเดอร์

เมื่อลองวาดแผนที่แห่งจินตนาการของลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เราจะพบว่าเมืองและประเทศต่าง ๆ มีความสำคัญมากต่อการก่อตั้งกลุ่มทางศิลปะ เดรสเดนเป็นเมืองที่ศิลปินกลุ่มเดอะ บริดจ์ ได้รวมตัวกันขึ้นในปี 1905 และแน่นอนว่าเป็นเมืองที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นเมืองหลวงของลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน และมิวนิก (Munich) ก็คือเมืองที่ถอดแบบเดรสเดนออกมา ไม่มีกลุ่มทางศิลปะกลุ่มใดที่มีทฤษฎีและหลักการเป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์

หลังจากที่ศิลปินหลายคนได้พากันออกจากกลุ่ม Neue Künstlerverinigung (N.K.V.M. สมาคมศิลปินหน้าใหม่ในมิวนิก) พวกเขาก็ได้ผูกมิตรกันและรวบรวมเอาบทบรรณาธิการของปฏิทินบันทึกเหตุการณ์ของกลุ่ม เดอะ บลูไรเดอร์ ที่เขียนขึ้นโดย วาสสิลี แคนดินสกี (Wassily Kandinsky) และ ฟรานซ์ มาร์ก (Franz Marc)

เอมิล โนลด์ (Emil Nolde), Paula Modersohn-Becker และ Christian Rohlf ได้รับการยกย่องในฐานะตัวแทนของกลุ่มนอร์ธเธิร์น ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน พวกเขาไม่ได้จัดตั้งกลุ่มอย่างเป็นทางการ แต่เป็นเพียงกลุ่มเพื่อนเท่านั้น โนลด์พบกับ Modersohn-Becker เมื่อเขาอยู่ที่กรุงปารีส ในปี 1900 ที่ Soest โนลด์เป็นผู้แนะนำ Rohlfs และ Modersohn-Becker ให้รู้จักกัน โดยมี Osthaus เป็นผู้สนับสนุนกลุ่มของพวกเขา

หลายครั้งที่เราจะพบว่ามีการกล่าวถึงชีวประวัติของโนลด์เสมือนกับเป็นศิลปินในกลุ่มเดอะบริดจ์ เพราะด้วยความที่เขาเคยเป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะบริดจ์ นานถึง 18 เดือน และ Rohlfs ที่มักถูกมองว่าเป็นศิลปินในกลุ่มของไรน์นิชลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ร่วมกันกับ Morgner, Macke และ Campendonk

ศิลปินแต่ละคนจะอาศัยอยู่ในที่ของตนเอง เป็นที่ซึ่งโดดเดี่ยวและห่างไกลจากคนอื่น ๆ และนั่นเป็นผลทำให้วิวัฒนาการของศิลปินแต่ละคนปรากฏขึ้น เป็นงานศิลปะที่ค่อนข้างอิสระและแทบจะไม่มีการยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก ที่กล่าวมาทั้งหมดราวกับว่างานศิลปะของทั้ง 3 คน เป็นอิสระออกจากกันเองนั้น ถือเป็นเรื่องผิดพลาด เพราะโดยพื้นฐานของ กลุ่มนอร์ธเธิร์น ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน พวกเขาต่างมีลักษณะพิเศษที่ได้แบ่งปันร่วมกัน โดยที่ศิลปินแต่ละคนจะกำหนดลักษณะการสื่อความทางศิลปะแบบง่าย ๆ แต่รอบคอบ เพื่อจงใจจำกัดวิธีการที่ซับซ้อนมาสู่ความง่าย

พวกเขาแตกต่างจากศิลปินในกลุ่มเดอะบริดจ์ ในการยับยั้งทางอารมณ์กับภาพที่พวกเขาวาด แม้ว่าพวกเขาค่อนข้างที่จะรุนแรง จริงจัง และเคร่งขรึม แต่สำหรับพวกเขา สีไม่ได้มีลักษณะพิเศษเฉพาะในเรื่องของความเปรียบต่างและเต็มไปด้วยความหมายเท่านั้น แต่สีมักจะแสดงสัญลักษณ์เฉพาะตัวอยู่เสมอ รูปทรงและสีที่ปรากฏในภาพวาดของพวกเขาถูกผสมผสานกันเพื่อสร้างรูปแบบที่งดงาม เปรียบเทียบกับความงามของธรรมชาติ

ภายในงานของโนลด์และ Rohlf เป็นงานที่พร้อมจะดึงผู้ชมให้ลงสึกสู่พื้นดิน เป็นนัยสำคัญที่ฝังรากลึงลงไปในงานของพวกเขา เนื่องจากมีการสร้างงานในพื้นที่ชนบทตอนเหนือของเยอรมัน ซึ่งนั่นทำให้งานศิลปะของศิลปินทั้งสองเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตจากปกรนัมของแถบนอร์นิก เช่น ตัวโนม กอบลิน และสัตว์ในตำนาน
อ็อทโท มึลเลอร์

อ็อทโท มึลเลอร์ (; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1874 – 24 กันยายน ค.ศ. 1930) เป็นจิตรกรและช่างภาพพิมพ์ชาวเยอรมันในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน

หลังจากที่มึลเลอร์จบโรงเรียนประถมศึกษาในเกอร์ลิทซ์ เขาก็ได้ฝึกงานตั้งแต่ ค.ศ. 1890–1894 และหลังจากนั้นก็ศึกษาต่อที่สถาบันศิลปะที่เดรสเดินจนกระทั่ง ค.ศ. 1896 ระหว่าง ค.ศ. 1898–1899 เขาศึกษาที่สถาบันศิลปะที่มิวนิก มึลเลอร์ได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากครอบครัวของแกร์ฮาร์ท เฮาพท์มัน เขาได้แต่งงานกับภรรยาของเขา และถัดมาใน ค.ศ. 1908 เขาได้ย้ายมาที่เบอร์ลิน เมื่องานของเขาถูกปฏิเสธจากกลุ่มแยกตัวเบอร์ลิน เขาจึงก่อตั้งกลุ่มแยกตัวใหม่ขึ้นมาท่ามกลางเหล่าสมาชิกที่เคยเป็นสมาชิกของดีบรึคเคอซึ่งเป็นกลุ่มที่เขาก็เคยร่วมเป็นสมาชิกอยู่ด้วย ใน ค.ศ. 1916 เขาถูกเรียกตัวไปรับราชการทหาร เมื่อสงครามสิ้นสุดลง เขาก็ได้กลับสู่เบอร์ลินที่ซึ่งงานแสดงของเขาถูกจัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ของเพาล์ คัสซีเรอร์ และใน ค.ศ. 1919 เขาได้รับเชิญให้ไปสอนที่สถาบันศิลปะเบร็สเลา ระหว่าง ค.ศ. 1924–1930 เขาได้เดินทางไปฮังการี โรมาเนีย และบัลแกเรียเพื่อศึกษาวัฒนธรรมของชาวยิปซี จนกระทั่งเสียชีวิตในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1930 ที่เบร็สเลา

งานในช่วงแรกของเขาจะเห็นอิทธิพลของลัทธิประทับใจ, ยูเกินท์สตีล และสัญลักษณ์นิยม เมื่อเขากลับมาตั้งถิ่นฐานที่เบอร์ลินใน ค.ศ. 1908 รูปแบบการทำงานของเขาก็ได้เปลี่ยนมาเป็นแบบลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ระหว่างนั้นเขาก็ได้พบกับเอริช เฮ็คเคิล และถัดมาใน ค.ศ. 1910 เขาก็ได้เข้าร่วมกลุ่มดีบรึคเคอ เขาเป็นสมาชิกจนกระทั่งภายในกลุ่มเกิดการแตกหักใน ค.ศ. 1913 เนื่องจากความแตกต่างกันของศิลปิน และในขณะเดียวกัน ตัวเขาก็ได้ติดต่อกับศิลปินของกลุ่มเบลาเออไรเทอร์ และเนื่องจากเขามีความประทับใจและศึกษาในเรื่องราวของวัฒนธรรมของชาวยิปซี ผลงานของเขาที่ถ่ายทอดมักออกมาในรูปแบบที่พยายามเล่าเรื่องวิถีชีวิตและความเป็นอยู่ของชาวยิปซีเสียเป็นส่วนใหญ่

มึลเลอร์นิยมทำงานประเภทภาพพิมพ์แกะไม้ ภาพพิมพ์หิน และจิตรกรรม นับได้ว่าเป็นสมาชิกที่สำคัญคนหนึ่งในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน
โกปาลีเบร์ตาโดเรส

โกปาลีเบร์ตาโดเรสเดอาเมรีกา () หรือ กอปาลีเบร์ตาโดริสดาอาเมรีกา () เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ จัดขึ้นทุกปีโดยสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ โดยชื่อการแข่งขันตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ โฮเซ เด ซาน มาร์ติน และซีมอง โบลีวาร์ ผู้นำในการประกาศเอกราชในประเทศแถบละตินอเมริกาจากสเปนและโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม

ปัจจุบันมีผู้สนับสนุนหลักในการแข่งขันคือบริดจสโตน จึงมีชื่อเรียกว่า "โคปาบริดจสโตนลีเบร์ตาโดเรส"

โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 - 2004 ผู้ชนะจะได้สิทธิ์แข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา ผู้ชนะจะได้สิทธิ์แข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกในปลายปีที่แข่งขัน
เคปเลอร์-34บี

เคปเลอร์-34บี (ชื่อเดิม Kepler-34(เอบี)บี) เป็นดาวเคราะห์เซอร์คัมบิเนรีที่ได้ประกาศพร้อมกับดาวเคปเลอร์-35บี มีดาวแก๊สยักษ์ขนาดเล็กที่โคจรรอบดาว 228 วันรอบสองดาว-อยู่ใกล้กับระยะเวลาการโคจรของดาวเคปเลอร์-16บี 229 วัน

ดาวเคปเลอร์-34บี เกิดความผิดปกติมากกว่า เคปเลอร์-16บี หรือ เคปเลอร์-35บี สาเหตุนี้ยังไม่ทราบ
ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา

ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา หรือ ค้างคาวดูดเลือดธรรมดา () เป็นค้างคาวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Desmodus rotundus" (/เดส-โม-ดัส /โร-ทัน-ดัส/) จัดเป็นค้างคาวเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Desmodus"

เป็นค้างคาวแวมไพร์หรือค้างคาวดูดเลือด 1 ใน 3 ชนิดที่มีในโลก แต่ถือเป็นเพียงชนิดเดียวที่ดูดเลือดของสัตว์อื่นที่มีขนาดใหญ่กว่ากินเป็นอาหารเท่านั้น จัดว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่กินเลือดเป็นอาหาร กระจายพันธุ์ในป่าดิบตั้งแต่อเมริกากลาง จนถึงทั่วไปในหลายพื้นที่ของทวีปอเมริกาใต้

ลักษณะทั่วไปของค้าวคาวแวมไพร์ธรรมดา คือ จะมีปากสั้นรูปกรวย ไม่มีปีกจมูกทำให้เผยเห็นโพรงจมูกเป็นรูปตัวยู และมีอวัยวะพิเศษ เรียกว่า "Thermoreceptors" ติดอยู่ที่ปลายจมูก สำหรับใช้ช่วยตรวจหาบริเวณที่มีเลือดไหลได้ดีใต้ผิวหนังของเหยื่อ อีกทั้งยังมีสายตาที่มองเห็นเป็นภาพอินฟาเรด จากอุณหภูมิความร้อนของตัวเหยื่อ และทำให้เห็นดีมากในเวลากลางคืน ซึ่งเป็นเวลาออกหากิน

ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
มีนิ้วและข้อต่อที่แข็งแรง และคล่องแคล่วว่องไวมากเมื่อเทียบกับค้างคาวชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะเมื่ออยู่กับพื้นที่ สามารถกระโดดหรือคลานไปมาเคลื่อนไหวได้เร็วมากผิดกับค้างคาวชนิดอื่น ๆ

ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา จะดูดเลือดจากสัตว์เลือดอุ่นที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งอาจใหญ่กว่าตัวค้างคาวได้ถึง 10,000 เท่าได้ โดยมากจะเป็นสัตว์ป่าและสัตว์เลี้ยงที่เป็นปศุสัตว์ เช่น หมู, หมูป่า, วัวและควาย เป็นต้น รวมถึงอาจดูดเลือดมนุษย์ได้ด้วย เมื่อจะดูดเลือด ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะดูดเฉพาะเหยื่อที่นอนหลับ ด้วยฟันที่แหลมคมคู่หน้าที่แหลมเหมือนมีดโกน ประกอบกับเป็นเวลาที่เหยื่อนอนหลับอยู่ด้วย จึงมักไม่ทันระวังหรือรู้ตัว โดยค้างคาวจะร่อนลงและเดินด้วยเล็บเล็ก ๆ ที่ติดอยู่กับปีกทั้ง 4 ข้าง ไปดูดเลือด ซึ่งเลือดของเหยื่อจะไม่แข็งตัว เนื่องจากในน้ำลายของค้างคาว มีสารเคมีพิเศษที่ทำให้เลือดไม่แข็งตัว และขณะที่ดูดเลือด ค้างคาวจะถ่ายปัสสาวะไปด้วย เนื่องจากจะดูดเลือดในปริมาณที่มาก ทำให้ไม่สามารถบินได้ ซึ่งปริมาณเลือดที่ดูดไปนั้น หากคำนวณว่าดูดเลือดหมูทุกคืน ภายในเวลา 5 เดือน จะมีปริมาณเท่ากับน้ำหนัก 5 แกลลอน อีกทั้งเลือดที่ไหลออกมานั้นจะไหลผ่านลิ้นของค้างคาวที่มีร่องพิเศษช่วยให้เลือดไหลผ่านหลอดเลือดฝอยได้โดยง่าย ซึ่งคุณสมบัติที่ทำให้เลือดไม่แข็งตัวของค้างคาวแวมไพร์ธรรมดานั้น เป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์ ที่จะศึกษาเกี่ยวกับเรื่องพันธุกรรมเพื่อที่จะค้นหายีนที่จะป้องกันภาวะหัวใจวาย

ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะดูดกินเลือดมากถึงครึ่งหนึ่งของน้ำหนักตัวต่อวัน เนื่องจากกินแต่เลือดอย่างเดียว ซึ่งเลือดให้พลังงานไม่มากอีกทั้งยังไม่มีไขมัน หากไม่ทำเช่นนั้น ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะตายภายในเวลาไม่เกิน 3 วัน

ในเวลากลางวัน ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะหลับพักผ่อนบนเพดานถ้ำ โดยอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ทั้งพ่อและแม่ค้างคาวจะช่วยกันเลี้ยงดูลูกน้อยที่ยังบินไม่ได้ เป็นระยะเวลานานถึง 9 เดือน อีกทั้งยังมีพฤติกรรมนำเลือดที่หามาได้ กลับมาฝากสมาชิกตัวอื่นในฝูงด้วย สำหรับสมาชิกตัวใดที่หากินได้พอ

แต่ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา ก็ถือเป็นสัตว์อันตราย โดยเป็นพาหะนำโรคพิษสุนัขบ้าแพร่สู่มนุษย์ได้ ที่ประเทศเปรูในปี ค.ศ. 2010 มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 4 ราย เป็นเด็ก จากโรคนี้โดยมีพาหะจากค้างคาว
เอชดี 171028 บี

เอชดี 171028 บี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่มีมวลดาวพฤหัสบดีมากกว่า 1.83 โคจรรอบดาว เอชดี 171028 โดยระยะเวลาการโคจรเท่ากับ 1.47 ปี และกึ่งแกนเอกเท่ากับ 1.29 AU
กระแตไต่ไม้

กระแตไต่ไม้ (, ) เป็นเฟิร์นอิงอาศัยในสกุลกระแตไต่ไม้ ("Drynaria") กระจายพันธุ์ในเขตร้อน ตั้งแต่ประเทศศรีลังกา อินเดีย จีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฟิจิ และออสเตรเลีย พบเกาะอยู่ตามต้นไม้ใหญ่ หรือโขดหินที่ชุ่มชื้น ในป่าดิบแล้ง ป่าเต็งรัง ป่าชายเลน

ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นดังนี้ กระปรอกว่าว (ชลบุรี,ปราจีนบุรี) กูดขาฮอก (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เช้าวะนะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เดาน์กาโละ (มลายู ปัตตานี) ใบหูช้าง (กาญจนบุรี) พุดองแคะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) สะไบนาง (กาญจนบุรี) สะโมง (นราธิวาส,ส่วย สุรินทร์) และหัวว่าว (ใต้,ประจวบคีรีขันธ์)

กระแตไต่ไม้มีเหง้าอ้วนทอดเลื้อย เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5-4 ซ.ม. และยาวได้มากกว่า 1 เมตร ปกคลุมด้วยเกล็ดแคบหรือขนสีน้ำตาลแดง ขนยาวราว 1-1.8 ซ.ม. ใต้เหง้ามีรากสีน้ำตาล ทำหน้าที่ยึดเกาะและหาอาหาร ใบกาบ ไม่มีก้าน รูปไข่ ปลายแหลม โคนมน ขอบใบหยัก ตื้น ปลายมน ใบกาบจะผลิออกมาในช่วงฤดูฝน เป็นสีเขียวอ่อน เมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูแล้ง จะแห้งเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลติดอยู่กับเหง้า ใบสปอร์ เป็นใบประกอบแบบขนนก เส้นใบเป็นร่างแห อับสปอร์ เกิดบนเส้นใบย่อยของใบสปอร์ อับสปอร์รูปกลม เรียงตัวเป็นระเบียบ 2 ข้างของเส้นกลางใบ
เอชดี 215497 บี

เอชดี 215497 บี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบ ซึ่งเป็นวงโคจรK-type แถบลำดับหลัก ของดาวเอชดี 215497 ตั้งอยู่ประมาณ 142 ปีแสง ห่างออกไปจากกลุ่มดาวนกทูแคน ดาวเคราะห์ดวงนี้มีมวลอย่างน้อย 6.6 เท่ามวลของโลก ดาวเคราะห์ดวงนี้ถูกตรวจพบโดยอุปกรณ์ตรวจวัดความเร็วเชิงรัศมีของดาวฤกษ์ความแม่นยำสูง เมื่อ19 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ร่วมกับดาวเคราะห์อื่น ๆ 29 ดวงรวมถึงเอชดี 215497 ซี
กระปรอดเล็ก

กระปรอดเล็ก (basket fern) เป็นเฟินอิงอาศัยในสกุลกระแตไต่ไม้ ("Drynaria") กระจายพันธุ์ในประเทศพม่า ไทย อินโดจีน มาเลเซีย จีน โพลีนีเซีย ออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงใต้ พบตามคาคบไม้สูง ในป่าดิบชื้น หรืออยู่ตามโขดหินที่เปียกชื้น ในป่าเปิดตามแนวลำธารน้ำตก มักพบเจริญเติบโตอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ขนาดรัศมีใหญ่ได้มากกว่า 1 เมตร

ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นดังนี้ กระปรอกหัวหิน (จันทบุรี) กูดตั่ง (เชียงใหม่) กูดเฟือย (เหนือ) กูดไม้ (เหนือ) กูดหางม้า (แม่ฮ่องสอน) กูดอ้อม (เหนือ)

กระปรอดเล็กมีลำต้นเป็นเหง้าอวบ ยาว ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำตาลเข้ม ใบมีสองแบบ ใบกาบ (sterile frond) และใบสปอร์ (fertile frond) ใบกาบไม่สร้างสปอร์ ยาวได้ถึง 36 ซ.ม. กว้าง 10 ซ.ม. ขอบใบหยักละเอียด ปลายหยักเรียวแหลม ร่างแหของเส้นใบสันนูนมองเห็นได้ชัดเจน ใบสปอร์เป็นใบประกอบแบบขนนก ปลายเดี่ยว ยาว 3-4 ฟุต ใบย่อยรูปรี ปลายเรียวแหลม มีก้านใบย่อยสั้นๆ อับสปอร์ เรียงตัวเป็น 1 แถวขนานไปกับเส้นกลางใบย่อยทั้งสองข้าง อับสปอร์จมอยู่ในผิวใบ ปูดนูนขึ้นมาถึงด้านหน้าใบ
เอชดี 70573 บี

เอชดี 70573 บี โคจรดาวโฮสต์ RV ที่อายุน้อยที่สุดเอชดี 70573 ตั้งอยู่ประมาณ 149 ปีแสง ห่างออกไปจากกลุ่มดาวงูไฮดรา การค้นพบดาวเคราะห์มีความสำคัญเพราะช่วยให้การศึกษาของแผ่นเศษรอบดาวหนุ่มเกี่ยวข้องกับการปรากฏตัวของดาวเคราะห์
อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี

อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี () หรือ อะเลคเซย์ เกออร์กีวิช ยัฟเลนสกี () เป็นจิตรกรลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ชาวรัสเซียที่มีผลงานในประเทศเยอรมนี เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองตอร์จอค (Torzhok) ในจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นลูกของทหารในกองทัพล่าอาณานิคม เขาโตขึ้นในไวต์รัสเซีย (ปัจจุบันคือภาคตะวันออกของประเทศเบลารุส) ใกล้กับชายแดนปรัสเซียต่อมาเขาและแม่ของเขาได้ย้ายไปที่นครมอสโกใน ค.ศ. 1874 และเข้าได้ศึกษาที่โรงเรียน Grammar School ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับเจ้าหน้าที่ทหารตั้งแต่ ค.ศ. 1877

หลังจากที่พ่อของเขาได้เสียชีวิต เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนเตรียมทหารในนครมอสโกและได้ติดยศร้อยโทใน ค.ศ. 1884 เวลานั้นเขาพยายามที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะแห่งหนึ่ง แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จ แต่ในที่สุดเขาก็สามารถเข้าเรียนโรงเรียนศิลปะที่กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และที่นั่นเขาได้เรียนกับอิลยา เรปิน (Ilya Repin) และเขาได้พบกับมาริยันเนอ ฟอน เวเรฟคิน (Marianne von Werefkin) ซึ่งเธอก็เป็นศิษย์ของเรปินเหมือนกัน ซึ่งต่อมาทั้งคู่ก็เป็นสหายกันจนถึง ค.ศ. 1920

ต่อมาใน ค.ศ. 1896 เขาออกจากกองทัพและได้ย้ายไปยังเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี และที่นั่นเขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะของอันทอน อัชเบ ที่ซึ่งเขาได้พบกับวาซีลี คันดินสกี และช่วงหลังจากนั้นเขาก็ยังกลับไปอยู่ที่รัสเซีย และเดินทางไปยังประเทศอิตาลีและฝรั่งเศส เมื่อเขาได้ไปที่ฝรั่งเศสเขาก็ได้พบกับอ็องรี มาติส เมื่อถึง ค.ศ. 1906 เขาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของสมาคมศิลปินใหม่แห่งมิวนิก () แต่เขาก็ได้ออกจากสมาคมนี้ใน ค.ศ. 1912 เพื่อไปเข้าร่วมในกลุ่มดีเบลาเออเฟียร์ ()

ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาได้อยู่ในเมืองอัสโกนา (Ascona) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนถึง ค.ศ. 1921 และในปีนี้นั่นเองที่เขาได้แยกกับมาริยันเนอ ฟอน เวเรฟคิน และได้ย้ายไปยังเมืองวีสบาเดินเขาได้เข้าร่วมกับกลุ่มสมาคมเดอร์เบลาเออไรเทอร์ () ใน ค.ศ. 1929 โดยมีสมาชิกคือไลโอเนล ไฟนิงเกอร์ (Lyonel Feininger), เพาล์ เคล (Paul Klee) และวาซีลี คันดินสกี เขามีผลงานที่มีชื่อเสียงหลายชิ้น และมีผลงานของเขา 3 ชิ้นที่ได้จัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะที่เสื่อมทราม (Degenerate Art) แต่ใน ค.ศ. 1933 เป็นต้นมา คณะสังคมนิยมแห่งชาติก็สั่งห้ามไม่ให้งานของเขาจัดแสดงในงานนิทรรศการ

ยัฟเลนสกีป่วยเป็นโรคไขข้ออักเสบตั้งแต่ ค.ศ. 1929 และอาการของเขาได้ร้ายแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเขาป่วยเป็นอัมพาตและเสียชีวิตลงในเมืองวีสบาเดินเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1941
มัคส์ เพ็ชชไตน์

มัคส์ เพ็ชชไตน์ (; 31 ธันวาคม ค.ศ. 1881 – 29 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป็นศิลปินในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน และเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มดีบรึคเคอ

เพ็ชชไตน์ศึกษาที่วิทยาลัยประยุกตศิลป์ในเดรสเดินระหว่าง ค.ศ. 1900–1902 และได้เข้าร่วมกับกลุ่มดีบรึคเคอใน ค.ศ. 1906 จนกระทั่ง ค.ศ. 1908 เขาได้ย้ายไปอยู่ที่เบอร์ลินและได้เป็นสมาชิกของกลุ่มน็อยเออเซทเซ็สซีโอน () ถัดมาใน ค.ศ. 1911 เขาได้ก่อตั้ง MUIM Stitute (Modern Painting Lessons) ร่วมกับแอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ เขาได้ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มดีบรึคเคอ เนื่องจากได้เข้าไปมีส่วนร่วมกับนิทรรศการของน็อยเออเซทเซ็สซีโอน เพ็ชชไตน์เข้ารับราชการทหารระหว่าง ค.ศ. 1915–1916 หลังจากรับราชการทหารเสร็จสิ้น ก็ได้เป็นสมาชิกสถาบันศิลปะปรัสเซียใน ค.ศ. 1922 สิบปีให้หลัง เขาถูกเหล่านาซีห้ามไม่ให้เขียนภาพอีกต่อไป อีกทั้งผลงานของเขากว่า 326 ชิ้นได้ถูกยึดไป และสตูดิโอของเขาก็ได้ถูกทำลายโดยการโจมตีทางอากาศด้วยเช่นกัน

ผลงานของเพ็ชชไตน์เป็นผลงานที่ใช้สีอย่างมีชีวิตชีวา แสดงออกถึงอารมณ์แท้จริงของผู้วาดโดยไม่คำนึงถึงสัดส่วนหรือความเป็นจริงของสิ่งที่วาดมากนัก เพ็ชชไตน์เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาวาดทั้งสีน้ำและสีน้ำมัน และทำงานภาพพิมพ์เหมือนกับคนอื่น ๆ ในกลุ่ม ทั้งการแกะสลักจากไม้และกะเทาะหิน
ลีอา ซาลองกา

" เลอา ซาลองกา"' (Lea Salonga) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น คิม หญิงสาวชาวเวียดนามจากละครเวทีเวสต์เอนด์ ของ คลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก, อัลเลน บูบลิล และ ริชาร์ด มอลต์บี เรื่อง "มิสไซง่อน" ในปี 1989 ซึ่งในเวลาต่อมา เธอได้รับบทเดียวกันนี้ในละครบรอดเวย์ที่นิวยอร์ก คู่กับโจนาทาน ไพรซ์ บทบาทในละครเวทีเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลโทนี และรางวัลโอลิเวียร์

ซาลองกายังได้รับบทเป็น เอโปนีน และ ฟองตีน ในละครเวทีเรื่อง "เหยื่ออธรรม" (Les Misérables) ที่นิวยอร์ก ในปี 1993 โดยเป็นนักแสดงชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับบทนี้ ต่อมาเธอได้ร่วมงานกับดิสนีย์ โดยพากย์เสียงและร้องเพลงนำในภาพยนตร์แอนิเมชันหลายเรื่อง ได้แก่ "อะลาดิน" (1992), "มู่หลาน" (1998) และ "มู่หลาน 2" (2004)
โจเซฟ เอสตราดา

โจเซฟ "เอรัป" เอเฮร์ซีโต เอสตราดา (Joseph "Erap" Ejercito Estrada) อดีตประธานาธิบดีคนที่ 13 ของฟิลิปปินส์ ดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึง พ.ศ. 2544

เอสตราดาเกิดที่มะนิลา มีชื่อเสียงจากการเป็นพระเอกภาพยนตร์ โดยรับบทนำในภาพยนตร์กว่า 100 เรื่อง ในระยะเวลา 33 ปีที่ประกอบอาชีพนักแสดง จากนั้นได้หันมาเล่นการเมืองท้องถิ่น เป็นนายกเทศมนตรีเมืองซานฮวน ในเขตเมโทรมะนิลา เป็นเวลา 17 ปี แล้วลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสูงของฟิลิปปินส์ และดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในสมัยของฟิเดล รามอส

เอสตราดาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2540 และชนะการเลือกตั้งอย่างขาดลอย เนื่องจากชื่อเสียงเดิมในฐานะพระเอกภาพยนตร์ยอดนิยม เขาพ้นจากตำแหน่งหลังจากถูกยื่นถอดถอน ด้วยข้อหาคอร์รัปชัน และถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาฉ้อฉล ในปี พ.ศ. 2550 แต่ได้รับการอภัยโทษจากประธานาธิบดีกลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในสมัยของเอสตราดา

ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2553 เอสตราดาได้ลงสมัครอีกครั้ง แต่พ่ายแพ้ให้กับเบนิกโน อากีโนที่ 3