seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เส้นทางสายวัว

เส้นทางการค้าสายวัว ( = “ถนนทหาร”, = “ถนนวัว”) เป็นชื่อของเส้นทางโบราณ (ancient trackway) ระหว่างเดนมาร์กและชเลสวิกโฮลสไตน์ในเยอรมนีปัจจุบัน เส้นทางสายนี้เริ่มตั้งแต่ไวบอร์ก (Viborg) ไปยังเฟล็นบวร์ก (Flensburg) และต่อไปยังฮัมบูร์กที่เป็นส่วนที่เริ่มเข้าสู่ “Ochsenzoll” (ค่าธรรมเนียมวัว) และเป็นจุดที่เชื่อมต่อกับเส้นทางสายอื่น ถนนสายนี้เป็นที่รู้จักกันหลายชื่อตลอดสมัยประวัติศาสตร์ แต่ที่สำคัญๆ ที่รู้จักกันดีคือ “ถนนวัว” (Studevejen หรือ Ochsenweg)

เส้นทางสายวัวเป็นเส้นทางที่ใช้ในการค้าขาย สิ้นค้าที่สำคัญบนเส้นทางสายนี้คือ สัตว์เลี้ยง และที่รองลงมาคืออำพัน หนังสัตว์ น้ำผึ้ง และขนสัตว์ที่ส่งลงไปทางใต้ ขากลับขึ้นไปทางเหนือก็เป็นโลหะ แก้ว และอาวุธ เป็นเส้นทางที่มักจะไม่ได้ใช้สอยในทางการทหาร แต่กระนั้นก็ยังมีการสร้างป้อมเป็นระยะๆ ระหว่างทาง

เส้นทางสายนี้มาหมดความสำคัญลงในสมัยไวกิงเมื่อการส่งสินค้าทางน้ำมีความสะดวกกว่า เมืองก็หันไปตั้งกันตามริมฝั่งทะเลแทนที่รายตามเส้นทางบกเดิม
เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก

เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก (, ) เป็นเส้นทางการค้าที่เชื่อมระหว่างสแกนดิเนเวีย, เคียฟรุส และ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เส้นทางนี้ทำให้พ่อค้าสามารถเดินทางติดต่อค้าขายโดยตรงได้กับจักรวรรดิไบแซนไทน์และทำให้เกิดการตั้งถิ่นฐานกันขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือเบลารุส รัสเซีย และยูเครน

เส้นทางเริ่มต้นที่ศูนย์กลางการค้าในสแกนดิเนเวียเช่นแบร์คา, เฮเดบี และ ก็อตแลนด์ ข้ามทะเลบอลติกเข้าไปยังอ่าวฟินแลนด์ และเดินตามลำแม่น้ำเนวาไปยังทะเลสาบลาโกดา จากนั้นก็ตามขึ้นแม่น้ำโวลคอฟ (Volkhov River) ผ่านเมือง สตารายาลาโดกา (Staraya Ladoga) และ เวลิคีโนฟโกรอด (Velikiy Novgorod) ข้ามทะเลสาบอิลเมน ตามลำน้ำแม่น้ำโลวัต จากแม่น้ำโลวัตก็ต้องบรรทุกทางบกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ไม่ไกลจากกเนซโดโว (Gnezdovo) สายที่สองเริ่มจากทะเลบอลติกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ทางดวินาตะวันตก (Daugava) และตามแม่น้ำคาพลยา (Kasplya River) ไปยังกเนซโดโว ตามลำแม่น้ำนีเพอร์เส้นทางต้องข้ามจุดที่น้ำเชี่ยวจัดหลายจุดและผ่านเคียฟ และหลังจากเข้าสู่ทะเลดำแล้วก็เดินทางตามฝั่งตะวันตกไปยังคอนสแตนติโนเปิล

เส้นทางการค้าจากวารันเจียนไปยังกรีกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกใน “พงศาวดารฉบับหลักของรัสเซีย” ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่อันที่จริงแล้วการกล่าวถึงเส้นทางการค้าสายนี้มีมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อไบแซนไทน์กล่าวถึงผู้ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ที่เรียกว่า “วารันเจียน” แม้ว่าคำนี้อาจจะหมายถึงไวกิงสำหรับบางคนแต่สำหรับไบแซนไทน์หมายถึงผู้ที่มาจากสแกนดิเนเวียและผู้ที่เกี่ยวข้องที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือรัสเซีย
เส้นทางสายนี้อาจจะเริ่มก่อตั้งขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อนักสำรวจวารันเจียนพยายามเสาะหาที่ปล้นสดมใหม่และเพื่อหาแหล่งค้าทาสและสินค้าอื่นๆ เส้นทางกลายมามีความสำคัญมากขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 พร้อมๆ กับเส้นทางสายโวลกา และ เส้นทางการค้าระหว่างชาวคาร์ซาร์กับชาวเยอรมัน (Trade route from the Khazars to the Germans)

ตามคำกล่าวของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 กลุ่มชนคริวิคและกลุ่มอื่นๆ ขึ้นอยู่กับการเดินทางขึ้นล่องไปยังเมืองต่างๆ ตามลำแม่น้ำโดยเรือขุดของเคียฟที่บรรทุกผู้โดยสารได้ลำละประมาณ 30 ถึง 40 คน เรือเหล่านี่แล่นตามแม่น้ำแม่น้ำนีพเพอร์ขึ้นไปยังเคียฟ เพื่อนำไปขายให้แก่วารันเจียนผู้สร้างเสริมให้เหมาะแก่การบรรทุกสินค้า
เส้นทางสายอำพัน

เส้นทางสายอำพัน () เป็นเส้นทางการค้าสายโบราณสำหรับการขนส่งอำพัน เส้นทางการค้าสายอำพันเป็นเส้นทางบกและทางน้ำที่เชื่อมระหว่างยุโรปและเอเชีย และจากตอนเหนือของยุโรปไปยังทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

อำพันเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ในการตกแต่งที่ขนส่งจากฝั่งทะเลเหนือและทะเลบอลติกข้ามแผ่นดินใหญ่ยุโรปตามลำแม่น้ำวิสทูรา (Vistula River) และ แม่น้ำนีพเพอร์ ไปยังอิตาลี, กรีซ, ทะเลดำ และอียิปต์เป็นเวลาหลายพันปีมาแล้วและเป็นเวลานานหลังจากนั้น

ในสมัยโรมันเส้นทางสายหลักแล่นลงมาทางใต้จากฝั่งทะเลบอลติกในภูมิภาคปรัสเซีย ฝ่าดินแดนโบอิอิ (สาธารณรัฐเช็ก และ สโลวาเกียปัจจุบัน) ไปยังตอนต้นทะเลเอเดรียติก อำพันจากฝั่งทะเลบอลติกพบในที่ฝังพระศพของฟาโรห์ตุตันคามุน และถูกส่งจากทะเลเหนือไปเครื่องสักการะยังเทวสถานอพอลโลที่เดลฟี จากทะเลดำอำพันก็ถูกส่งต่อไปยังเอเชียโดยเส้นทางสายไหมซึ่งเป็นเส้นทางการค้าสายโบราณอีกสายหนึ่ง

จุดเริ่มต้นของเส้นทางอยู่ที่เมืองคอพและทรูโซในภูมิภาคปรัสเซียเดิมบนฝั่งทะเลบอลติก เส้นทางการค้าสายอำพันอาจจะมีส่วนช่วยในการสร้างความรุ่งเรืองของวัฒนธรรมของยุคสัมฤทธิ์นอร์ดิก (Nordic Bronze Age) ในสแกนดิเนเวียโดยการนำอิทธิพลของเมดิเตอเรเนียนเข้ามายังประเทศต่าง ๆ ทางตอนเหนือสุดของยุโรป บางครั้งแคว้นคาลินินกราด ก็เรียกว่า “Янтарный край” หรือ “บริเวณอำพัน”
เส้นทางสายเกลือ

เส้นทางสายเกลือ (, ) เป็นเส้นทางการค้าของยุคกลางทางตอนเหนือของเยอรมนีที่ใช้ในการขนส่งเกลือและสินค้าอื่นๆ

เกลือเป็นสินค้าที่มีค่าสูงในยุคกลางซึ่งทำให้บางครั้งก็เรียกกันว่า “ทองขาว” เกลือที่ขนส่งบนเส้นทางสายนี้ส่วนใหญ่มาจากเหมืองใกล้ลือเนบูร์ก (Lüneburg) ซึ่งเมืองทางเหนือตอนกลางของเยอรมนี จากนั้นก็ขนส่งไปยังลือเบค ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญของเยอรมนีบนฝั่งทะเลบอลติก

นักประวัติศาสตร์ยอมรับกันว่าเส้นทางสายเกลือเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการค้าที่ยาวกว่า ที่ใช้เป็นเส้นทางสำคัญในการเชื่อมระหว่างทางตอนเหนือและใต้ของเยอรมนี จากเอกสารที่เก่าที่สุดสนับสนุนหลักฐานที่ว่าลือเนบูร์กมีบทบาทในการขนส่งเกลือมาตั้งแต่ ค.ศ. 956 ในเอกสารฉบับนั้นสมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระราชทานสิทธิให้สำนักสงฆ์เซนต์มิเคลลิส (St. Michaelis Monastery) ให้เก็บค่าธรรมเนียมจากการทำเกลือได้ แม้จะในเวลานั้นความมั่งคั่งของเมืองส่วนใหญ่ก็มาจากรายได้จากเกลือที่พบในบริเวณนั้น เส้นทางสายเกลือรุ่งเรืองที่สุดระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 16

เส้นทางการค้าสายนี้เริ่มตั้งแต่ลือเนบูร์กไปสิ้นสุดที่ลือเบค จากเมืองท่าลือเบคเกลือส่วนใหญ่ก็ถูกส่งต่อไปยังเมืองต่างๆ บนฝั่งทะเลบอลติกที่รวมทั้งฟาลสเตอร์โบ (Falsterbo) ที่เป็นที่ตั้งของตลาดสแกนเนีย (Scania Market) หรือตลาดเฮอร์ริง ที่ใช้เกลือในการทำผลิตผลต่างๆ จากปลาเฮอร์ริง ซึ่งเป็นสินค้าสำคัญของยุคกลาง และในการถนอมอาหารอื่นๆ การค้าขายเกลือเป็นปัจจัยอันสำคัญของความมีอำนาจของลือเบคและสันนิบาตฮันเซียติก

การขนส่งเกลือทำโดยการใช้เกวียนที่ลากด้วยม้าจากลือเนบูร์กข้ามแม่น้ำเอลเบที่อาร์ตเล็นบวร์ก (Artlenburg) จากที่นั่นก็ผ่านทางเมิลเลน (Mölln) ไปยังลือเบค ผิวถนนส่วนใหญ่เป็นเพียงทางเดินหรือทางเกวียนที่ไม่มีผิวที่ได้รับการปราบหรือปูด้วยวัสดุที่แข็ง เป็นเพียงถนนที่เป็นทรายและเป็นโคลนเมื่อฝนตกหนัก ทางผ่านทุ่ง ป่า และหมู่บ้านเล็กๆ ซึ่งทำให้การขนส่งเป็นไปอย่างลำบากยากเข็ญ นอกจากนั้นก็ยังเป็นถนนที่อันตรายจากโจรผู้ร้าย เพราะสิ่งที่ขนส่งเป็นของที่มีค่า การขนส่งแต่ละครั้งทำได้เพียงจำนวนจำกัดซึ่งทำให้กลายเป็นสินค้าที่มีค่า

ในปี ค.ศ. 1398 เมื่อมีการเปิดใช้คลองชเต็คนิทซ์ (Stecknitz Canal) ซึ่งเป็นคลองในบรรดาคลองขุดแรกของยุโรป การขนส่งเกลือก็ทำได้ง่ายขึ้นและเป็นจำนวนมากขึ้น ซึ่งสามารถทำให้ตอบสนองความต้องการของตลาดที่เพิ่มขึ้นได้มากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ลือเนบูร์กส่งเกลือประมาณ 19,000 ตันต่อปีไปยังลือเบค แต่ไม่ว่าจะขนทางบกหรือทางน้ำการขนส่งก็ยังใช้เวลาราวยี่สิบวันจึงจะถึงที่หมาย

ในสมัยปัจจุบันการท่องเที่ยวตามเส้นทางสายเกลือเป็นการท่องเที่ยวที่ได้รับทั้งประสบการณ์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรม ที่นักท่องเที่ยวอาจจะทำได้โดยการเดินเท้า หรือ การขี่จักรยาน และบางส่วนอาจจะทำโดยเรือ ระหว่างทางก็มีเมืองที่น่าสนใจและมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่รวมทั้งลือเนบูร์ก เมิลเลน ลือเบค
เส้นทางสายเปอร์เซีย

เส้นทางสายเปอร์เซีย () เป็นเส้นทางโบราณที่สร้างใหม่โดยพระเจ้าดาไรอัสมหาราชแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดเมื่อศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิดาไรอัสทรงสร้างถนนสายนี้ขึ้นเพื่อช่วยในการคมนาคมติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ในอาณาจักรอันใหญ่หลวงที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ซูซา ไปจนถึงซาร์ดิส (ตามความเห็นของโรบิน เลน ฟ็อกซ์ในบริบทนี้ “การปกครองจากศูนย์กลางเป็นจุดอ่อนของระยะเวลาและระยะทาง”) ผู้ถือข่าวสารสามารถเดินทางเป็นระยะทาง 2,699 กิโลเมตรภายในเจ็ดวัน การเดินทางจากซูซาไปถึงซาร์ดิสใช้เวลาเดินเท้า 90 วัน เฮโรโดทัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกไว้ว่า “ไม่มีอะไรในโลดที่เดินทางได้รวดเร็วไปกว่าบรรดาผู้ถือข่าวสารของเปอร์เซีย” และสรรเสริญต่อไปว่า “ไม่มีอะไรไม่ว่าจะเป็นหิมะ, หรือฝน, หรือความร้อน, หรือความมืดที่จะหยุดยั้งผู้ถือข่าวสารเหล่านี้จากการไปถึงจุดหมายด้วยความเร็วอย่างที่สุด” ซึ่งกลายมาเป็นแรงบันดาลใจของคำขวัญอย่างไม่เป็นทางการของบริการไปรษณีย์แห่งสหรัฐอเมริกา
กรมสามัญศึกษา

กรมสามัญศึกษา (อังกฤษ : Department of General Education) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2459 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีหน้าที่จัดการศึกษาสามัญ ปัจจุบันถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) เป็น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

เมื่อได้มีการจัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้นแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2481 จัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้น ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 มีหน้าที่จัดการศึกษาสายสามัญ

ในปี พ.ศ. 2494 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2494 ขึ้นอีกครั้ง ทำให้กรมสามัญศึกษา มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการมัธยมศึกษา ทั้งของรัฐและเอกชน ตลอดจนการฝึกหัดครูด้วย และในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ขึ้นใหม่อีกครั้ง ให้มี "กรมวิสามัญศึกษา" ทำหน้าที่จัดการศึกษาตั้งแต่มัธยมศึกษาปีที่ 1-5

ในปี พ.ศ. 2515 มีประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 216 217 และ 218 ได้ประกาศให้กรมสามัญศึกษากับกรมวิสามัญศึกษาเข้าด้วยกัน ให้ใช้ชื่อว่า กรมสามัญศึกษา ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515

ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปฏิรูปกระทรวง ทบวง กรม และยุบรวมหน่วยงานระดับกรมในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการเข้าด้วยกัน ทำให้กรมสามัญศึกษา ถูกโอนกิจการไปยังสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในระบบทั้งหมด
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ 5 ธันวาคม 2518

"ระวังสับสนกับ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ 12 สิงหาคม 2523"

พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 4 รอบ ซึ่งจัดขึ้นเนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เจริญพระชนมายุครบ 4 รอบ 48 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2518 โดยการพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาตามปกติเช่นปีอื่นดังที่ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กำหนดการพระราชพิธีศุภมงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ดังนี้
เวลาเช้าพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯไปยัง พระบรมมหาราชวัง เสด็จออก พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทาง พระทวารเทวราชมเหศวร์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชประทับเหนือ พระที่นั่งพุดตานกาญจนสิงหาสน์ บนพระแท่นราชบัลลังก์ภายใต้ นพปฎลมหาเศวตฉัตร สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พระบรมวงศานุวงศ์ และ ข้าราชการ เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท

ครั้นสิ้นสุดเสียงประโคม พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล เป็นผู้แทนพระบรมวงศานุวงศ์ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช นายกรัฐมนตรี นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ ประธานรัฐสภา กราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคลตามลำดับพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระราชดำรัสตอบจบแล้ว มหาดเล็กรัวกรับ ชาวม่านปิดพระวิสูตร เจ้าพนักงานชูพุ่มดอกไม้ทองให้สัญญาณ ชาวพนักงานประโคมเช่นเวลาเสด็จออก ทหารกองเกียรติยศถวายความเคารพ แตรวงบรรเลง เพลงสรรเสริญพระบารมี จากนั้นจึงเสด็จขึ้น พระที่นั่งไพศาลทักษิณ ทางพระทวารเทวราชมเหศวร์

เวลาบ่าย เสด็จฯไปยังพระบรมมหาราชวังเข้าสู่มุขหน้าพระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมี บรรพชิต ญวณและจีนถวายพระพรชัยมงคลแล้วจึงเสด็จเข้าสู่พระอุโบสถจุดธูปเทียนบูชา พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร พระสัมพุทธพรรณี และพระพุทธรูปฉลองพระองค์จุดธูปเทียนบูชาเทพยดานพเคราะห์แล้วเสด็จสู่มุขหน้าพระอุโบสถ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพระราชทานสังคหวัตถุแก่ข้าทูลละอองธุลีพระบาทผู้สูงอายุ แล้วเสด็จฯ จากพระอุโบสถไปประทับรถยนต์พระที่นั่งที่ประตูหลังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ไปเทียบหน้าพระทวารเทเวศรรักษาเสด็จเข้าสู่พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมานประเคนสัญญาบัตร พัดยศ ไตร แก่พระสงฆ์ซึ่งเข้ารับพระราชทานสมณศักดิ์ใหม่พระสงฆ์ถวายอนุโมทนา สมเด็จพระราชาคณะถวายอดิเรก ถวายพระพรลา จากนั้นพระสงฆ์ 60 รูป เจริญพระพุทธมนต์การพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชจุดเทียนพระมหามงคลเทียบเท่าพระองค์และธูปเทียนบูชาพระพุทธรูป เทวรูป พระเคราะห์ แล้วจึงจุดธูปเทียนนมัสการ ทรงศีล จากนั้นพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชจึงเสด็จขึ้นพระที่นั่งไพศาลทักษิณทางพระทวารเทวราชมเหศวร์จุดธูปเทียนบูชาพระสยามเทวาธิราชแล้วเสด็จออกพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยพระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาจบแล้ว สมเด็จพระราชาคณะถวายอดิเรกถวายพระพรลา แล้วจึงเสด็จฯ กลับโดยประทับรถยนต์พระที่นั่งพระทวารเทเวศรรักษา

เวลาเช้า พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯไปยังพระบรมมหาราชวังยังพระที่นั่งไพศาลทักษิณจุดธูปเทียนบูชา พระสยามเทวาธิราช แล้วเสด็จออกพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยทางพระทวารเทวาราชมเหศวร์ ถวายภัตตาหารแด่พระสงฆ์เสร็จแล้ว สมเด็จพระราชาคณะ ถวายพระธรรมเทศนามงคลวิเศษกัณฑ์ 1 จบพิธีสงฆ์แล้วจึงเสด็จฯ กลับโดยประทับรถยนต์พระที่นั่งที่พระทวารเทเวศรรักษา

เวลาบ่าย เสด็จออก ณ ท้องพระโรงกลาง พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ให้คณะทูตานุทูตต่างประเทศและผู้แทนฝ่ายกงสุลเฝ้าฯ ถวายพระพรชัยมงคลมีพระราชดำรัสตอบแล้วจึงเสด็จฯ ขึ้น
รางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน

"ทีวีตุ๊กตาทองมหาชน" เป็นรางวัลผลงานทางโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมจากประชาชนทุกสาขาอาชีพ จัดขึ้นโดยหนังสือพิมพ์บ้านเมือง โดยมีอายุการจัดเพียง 3 ครั้ง คือปี พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2525 หลังจากนั้นก็ล้มเลิกไปในที่สุด

หนังสือพิมพ์บ้านเมือง โดย นายมานะ แพร่พันธุ์ บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ ในฐานะประธานกรรมการจัดงาน และนายนพคุณ ทานอุทิศ บรรณาธิการหน้าบันเทิง และรองประธานการจัดงาน ได้จัดงาน ทีวีตุ๊กตาทองมหาชน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมและเป็นกำลังใจแก่ผู้เกี่ยวข้องในสายงานโทรทัศน์ทุกช่อง โดยถือเอาวันรัฐธรรมนูญ (10 ธันวาคม) เป็นวันจัดงานประกาศผลและมอบรางวัล มีศิลปิน ดารา และบุคคลจากทุกคณะทุกแขนงมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ซึ่งได้เตรียมการแสดงหน้างานและภายในงานก่อนการประกาศผลในช่วงบ่าย มีการถ่ายทอดสดผ่านทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง

กล่าวกันว่า "ทีวีตุ๊กตาทองมหาชน" เป็นการจัดรางวัลด้านสื่อสารมวลชนรายการแรกๆ ของประเทศไทยที่ใช้การตัดสินจากมติมหาชนซึ่งส่งจดหมายแสดงความเห็นเข้ามาแล้วให้คณะกรรมการกลางหรือผู้จัดงานนำมารวบรวมคะแนน โดยในปัจจุบันยังมีการจัดรางวัล Top Awardsของนิตยสารทีวีพูล ที่ใช้วิธีเดียวกัน

ตัวรางวัล ออกแบบโดย อ.บุญส่ง นุชน้อมบุญ แห่งกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร โดยส่วนบนสุดเป็นยอดวงกลมรัศมีพิมพ์รูปนกพิราบคาบสาส์นอันเป็นสัญลักษณ์ของหนังสือพิมพ์บ้านเมืองรองรับด้วยมือ ส่วนด้ามจับพิมพ์นูนเป็นรูปประชาชนหลากหลายสาขาอาชีพ ซึ่งก็คือมหาชน ข้างใต้พิมพ์ชื่อการจัดงาน ตามด้วยชื่อสาขารางวัล
ถังทอง

ถังทอง เป็นพืชในกลุ่มกระบองเพชร มีถิ่นกำเนิดในแถบเม็กซิโก ตั้งชื่อโดย Heinrich Hildmann ในปี ค.ศ. 1891

แม้ว่าจะเป็นกระบองเพชรชนิดที่นิยมปลูกกันมาก หาซื้อได้ทั่วไปตามร้านขายพันธุ์ไม้ แต่ในธรรมชาติที่ประเทศถิ่นกำเนิดนั้นหาได้ยาก จนขึ้นบัญชีเป็นพันธุ์พืชที่มีความเสี่ยงสูงต่อการสูญพันธุ์จากพื้นที่ธรรมชาติ

ลักษณะการเจริญเติบโตจะมีรูปร่างเป็นทรงกลม อาจมีความสูงกว่าหนึ่งเมตรเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี เมื่อโตเต็มที่จะมีริ้วมากถึง 35 ริ้ว แต่ในต้นที่ยังเล็กอยู่จะมองไม่เห็นริ้วนี้ แต่เห็นเป็นปุ่ม ๆ แทน
หนามแหลมยาวตรงหรือโค้งเล็กน้อย มีสีเหลืองหรือบางครั้งมีสีขาวด้วย ออกดอกเป็นสีเหลืองเล็ก ๆ ในฤดูร้อน ที่ยอดของต้น แต่กว่าจะออกดอกต้องอย่างน้อย 20 ปีขึ้นไป

ปลูกในดินที่ระบายน้ำดี ในฤดูหนาวไม่ควรรดน้ำบ่อย เพราะจะเน่าได้ง่าย
ลือเบ็ค

ลือเบ็ค () เป็นเมืองที่เดิมอยู่ในกลุ่มสันนิบาตฮันเซอที่มีขนาดใหญ่เป็นที่สองของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี และเป็นเมืองท่าสำคัญ นครรัฐอิสระลือเบ็คเป็นคล้ายเมืองหลวงของสันนิบาตฮันเซออยู่เป็นเวลาหลายร้อยปี ความสำคัญที่ว่านี้และการมีสิ่งก่อสร้างที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกอิฐทำให้ลือเบ็คได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1987

ลือเบ็คตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำทราเวอที่เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของเยอรมนีบนฝั่งทะเลบอลติก ส่วนที่เก่าที่สุดของเมืองเป็นเกาะล้อมรอบด้วยแม่น้ำทราเวอ
เดอะเวนีเชียนมาเก๊า

เดอะเวนีเชียนมาเก๊า (; ) เป็นชื่อโรงแรมหรูในมาเก๊า ภายในมีห้องพักรับรองหลายพันห้อง มีห้องคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ให้บริการ และมีกาสิโนที่นักพนันและนักท่องเที่ยวระดับไฮโซมาเล่นกันเพื่อความสนุกสนาน มากกว่าเล่นเพื่อผลาญทรัพย์เชิงอบายมุข ตลอดจนมีแหล่งจับจ่ายระดับโลกรวมอยู่ในที่เดียวกัน และยังมีเรือกอนโดลาบริการสำหรับผู้ต้องการล่องเรือในบรรยากาศเวนิสจำลองด้วยเช่นกัน ในส่วนที่เป็นตัวตึก ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรม และคาสิโนนั้น กินพื้นที่มากถึง 980,000 ตารางเมตร สูง 40 ชั้น จนได้รับการบันทึกสถิติว่าเป็นโรงแรม ที่ตั้งอยู่แบบเดี่ยวๆที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และยังเป็นอาคารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของโลกอีกด้วย ภายในตัวอาคารทั้งหมด ถูกออกแบบตามสไตล์อิตาเลียน และที่โดดเด่นที่สุด คงหนีไม่พ้นบนเพดาน ที่วาดลวดลวยเอาไว้อย่างวิจิตรบรรจง
สำหรับพื้นที่ที่แบ่งเป็นคาสิโนนั้น มีมากถึง 50,700 ตารางเมตร แบ่งเป็น 4 โซนใหญ่ๆ คือ Golden Fish, Imperial House, Red Dragon และ Phoenix พร้อมกับเครื่อง slot machines อีกกว่า 3,400 เครื่อง และโต๊ะเล่นการพนันอีก 900 โต๊ะ อีกทั้ง ยังมีห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีที่นั่งมากถึง 15,000 ที่นั่ง ไว้สำหรับการจัดงานพิเศษ เช่น การจัดกีฬาชกมวยนัดพิเศษต่างๆ และการแข่งขันบาสเก็ตบอล เป็นต้น
มากันที่ส่วนที่เป็นโรงแรมกันบ้าง โรงแรมของเวเนเชียน มาเก๊านั้น มีห้องพักมากเกือบ 3,000 ห้อง โดยแต่ละห้องก็ตกแต่งอย่างหรูหรา ตามสไตล์อิตาเลียน ซึ่งห้องมาตรฐาน จะเริ่มที่ขนาด 70 ตารางเมตร และห้องที่ใหญ่ที่สุดอย่าง "เพรสิเดนเต้" นั้น ( Presidente ) มีจำนวนถึง 12 ห้อง โดยแต่ละห้องประกอบไปด้วยห้องนอนย่อยอีก 4 ห้อง ที่สามารถมองเห็นวิวของชายหาดได้อีกด้วย เรียกได้ว่า อยู่กันได้ทั้งครอบครัวอย่างสบายๆเลยทีเดียว
และถ้าใครที่รักการช้อปปิ้งนั้น การมาเยือนเวเนเชียน มาเก๊า คงกลายเป็นสวรรค์ไปเลยทีเดียว เพราะที่นี่ได้จัดแบ่งพื้นที่ให้นักท่องเที่ยวได้ช้อปปิ้งมากถึง 150,000 ตางรางเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านค้าแบรนด์เนม กว่า 350 ร้าน ที่ตั้งอยู่รายรอบของแกรนด์ คาเนล ซึ่งจำลองแบบมาจากเมืองเวนิสของประเทศอิตาลี พร้อมกับเรือกอนโดลามากกว่า 50 ลำ สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องเรือชมความสวยงามของเวเนเชียน มาเก๊าแบบเต็มๆ โดยเรือกอนโดลาเหล่านี้ จะล่องไปตามคลอง 3 คลอง ที่อยู่ภายในอาคาร และมีทางออกเชื่อมกับทะเลสาบด้านนอกอีกด้วย และที่โดดเด่นที่สุดในย่านช็อปปิ้งนี้ คงหนีไม่พ้นเพดานสีฟ้าสดใส ที่ถูกเพนท์เป็นลวดลายของก้อนเมฆน้อยใหญ่ จนทำให้คนที่เดินช้อปปิ้งอยู่นั้น ลืมวันลืมคืนกันไปเลยทีเดียว
เอสเอ็นเค

เอสเอ็นเค (; ) เป็นบริษัทผลิตเกมคอมพิวเตอร์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยได้ผลิตเกมต่อสู้ที่มีชื่อเสียงออกมามากมาย และเคยผลิตเกมตู้หลายรายการ เช่น "ตำนานหมาป่ากระหายเลือด", "อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง", "เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส", "ซามูไร สปีริท", "เมทัลสลัก" และ "นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม" ตลอดจนเคยผลิตเครื่องเล่นเกม "NEO GEO" มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน
แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2

แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 (; ) เป็นเกมต่อสู้ในซีรีส์ แคปคอม vs. เอสเอ็นเค โดยบริษัท แคปคอม ของประเทศญี่ปุ่น โดยที่เกมนี้ใช้บอร์ดเกม นาโอมิ ของบริษัทเซก้าในการพัฒนาและได้วางจำหน่ายให้กับเครื่องคอนโซลมากมายไม่ว่าจะเป็นดรีมแคสต์, เพลย์สเตชัน 2, เกมคิวบ์ และ เอกซ์บอกซ์ โดยมีเกม "แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 EO" เป็นภาคปรับปรุง

"แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2" เป็นเกมต่อสู้ที่รวมตัวละครและรูปแบบการเล่นจากเกมต่อสู้หลาย ๆ เกมของบริษัทแคปคอมและเอสเอ็นเค โดยที่มีเกมสตรีทไฟท์เตอร์และเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สเป็นเกมหลัก นอกจากนี้ยังมีอีกหลาย ๆ เกมที่ได้นำระบบรวมถึงรายละเอียดปลีกย่อยมารวมไว้ในเกมนี้เช่น สตรีทไฟท์เตอร์ III, กาโร มาร์คออฟเดอะวูล์ฟ และ ซามูไร สปีริท

เนื่องจากตัวละครในเกมนี้มาจากหลาย ๆ เกมของเอสเอ็นเคและแคปคอมโดยที่มาจากหลาย ๆ ฮาร์ดแวร์ในการพัฒนาของแต่ละยุค ตัวละครของแคปคอมบางตัวต้องทำการออกแบบใหม่เพื่อให้มีความเหมาะสมกับเกมมากขึ้น อย่างไรก็ตามยังมีบางตัวละครที่ยังดูแล้วมีความละเอียดของการแสดงผลที่น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับตัวละครอื่น ๆ ได้แก่ มอร์ริแกน ซึ่งทางแคปคอมได้นำลักษณะของตัวละครนี้มาจากเกมต้นฉบับโดยที่ไม่ได้ทำการปรับปรุง ทำให้ทางแคปคอมได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในขณะที่เกมโดยทั่วไปในสี่ระบบคอนโซลมีความเหมือนกันเกือบทุกประการ รุ่นระบบเกมคิวบ์ได้รับคะแนนต่ำกว่าเนื่องจากลักษณะระบบคอนโทรลเลอร์ของเกมคิวบ์ ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับเกมต่อสุ้แบบดั้งเดิมโดยเฉพาะ ส่วนระบบเพลย์สเตชัน 2 ได้รับคะแนนที่ดีกว่า ในขณะที่ระบบเอ็กซ์บ็อกซ์และดรีมแคสท์ได้รับคะแนนปานกลาง[[หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544]]
[[หมวดหมู่:เกมอาเขต]]
[[หมวดหมู่:เกมจากค่ายแคปคอม]]
[[หมวดหมู่:วิดีโอเกมข้ามฝั่ง]]
[[หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้]]
[[หมวดหมู่:เกมสำหรับดรีมแคสต์]]
ริชาร์ด ครอมเวลล์

ริชาร์ด ครอมเวลล์ () เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1626 ที่ เคมบริดจ์เชอร์
เป็นบุตรชายของ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เจ้าผู้พิทักษ์ แห่ง เครือจักรภพแห่งอังกฤษ ต่อมาเมื่อบิดาถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658 เขาจึง
ขึ้นมาเป็น เจ้าผู้พิทักษ์ แทนบิดาแต่ก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากผู้คนเหมือนสมัยของบิดาเพราะขาดความสามารถและมิได้สานต่อนโยบายของบิดา จนในที่สุดก็ถูกนายทหารกลุ่มหนึ่งปลดจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1659

ริชาร์ด ครอมเวลล์ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1712 ขณะอายุได้ 85 ปี
นพพล พิทักษ์โล่พานิช

นพพล พิทักษ์โล่พานิช (กลม) นักแสดง พิธีกร ชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดเชียงใหม่
กลม เรียนจบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เคยเข้ารับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาสาขาเทคนิคคอมพิวเตอร์ ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ (เคยได้รับรางวัลจากการประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2541) และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาการโฆษณาและประชาสัมพันธ์จากมหาวิทยาลัยเกริก มีผลงานการแสดงที่เป็นที่รู้จักในบทบาทของ "เจ้าพี่สายบดี" จากละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 เรื่อง "ศิลามณี" ในปี พ.ศ. 2551

นพพล พิทักษ์โล่พานิช จบชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2537 ต่อมาได้เข้าเรียนต่อในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ที่สาขาวิชาเทคนิคคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ต่อจากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ที่มหาวิทยาลัยเกริก
ฟังก์ชันบ่งชี้

ฟังก์ชันบ่งชี้ () หรือบางครั้งเรียกว่า "ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะ" คือฟังก์ชันที่นิยามบนเซต "X" ซึ่งบ่งชี้ว่าสมาชิกตัวใดตัวหนึ่งจะเป็นสมาชิกของเซตย่อย "A" ใน "X" หรือไม่ โดยให้ค่าเป็น 1 ถ้าสมาชิกตัวนั้นอยู่ในเซต "A" หรือให้ค่าเป็น 0 ถ้าสมาชิกตัวนั้นไม่อยู่ในเซต "A" แต่ยังคงอยู่ในเซต "X"

ฟังก์ชันบ่งชี้ของเซตย่อย "A" ของเซต "X" คือฟังก์ชัน
นิยามโดย

สัญกรณ์ที่ใช้อาจพบเป็นอย่างอื่นเช่น

ถ้า "A" และ "B" ต่างก็เป็นเซตย่อยของ "X" จะได้ว่า (จุด · หมายถึงการคูณ)

ตามคณิตศาสตร์แบบฉบับ ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะของเซตให้ค่าเป็น 1 (เป็นสมาชิก) หรือ 0 (ไม่เป็นสมาชิก) เพียงเท่านั้น แต่ในทฤษฎีเซตวิภัชนัย ฟังก์ชันลักษณะเฉพาะจะถูกทำให้เป็นการวางนัยทั่วไป โดยให้ค่าเป็นจำนวนจริงที่อยู่ในช่วง [0, 1] หรือยิ่งไปกว่านั้นในพีชคณิตหรือโครงสร้างบางชนิด ฟังก์ชันเช่นนี้มักจะเรียกว่า ฟังก์ชันภาวะสมาชิก (membership function) ซึ่งเกี่ยวข้องกับเซตวิภัชนัย (fuzzy set) เซตวิภัชนัยเป็นการจำลองการเปลี่ยนแปลงเป็นระดับชั้นของดีกรีความเป็นสมาชิกในภาคแสดงซึ่งพบเห็นได้ในชีวิตจริงเช่น สูง-กลาง-ต่ำ ร้อน-อุ่น-เย็น-หนาว เป็นต้น
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา เป็นสำนักเลขานุการของคุรุสภา มีฐานะเป็นนิติบุคคลในการกำกับกระทรวงศึกษาธิการ มีเลขาธิการคุรุสภาเป็นผู้บังคับบัญชา สำนักงานตั้งอยู่ที่ 128/1 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา แบ่งส่วนงานออกเป็น 7 สำนัก 1 สถาบัน 1 กลุ่ม 1 หน่วย ดังนี้
กรมพลศึกษา

กรมพลศึกษา () เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 เป็นการโอนภารกิจบางส่วนมาจากกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่เกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตเยาวชนและประชาชนด้วยการส่องเสริมและพัฒนาการกีฬา นันทนาการ การออกกำลังกาย เล่นกีฬา สร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชน การส่งเสริมให้นักเรียน นักศึกษา เยาวชน และประชาชน มีคุณภาพคู่คุณธรรมห่างไกลอบายมุขและสิ่งเสพติดให้โทษ โดยการใช้กีฬา นันทนาการ และวิทยาศาสตร์การกีฬาเป็นเครื่องมือในการพัฒนาคน สังคม และประเทศชาติ

กรมพลศึกษา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2477 ในชื่อ กรมพลศึกษา เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่หลักในการผลิตบุคลากรทางการศึกษาด้านพลศึกษา กิจการลูกเสือ และกิจการสารวัตรนักเรียน โดยมีหน่วยงานหลักในการดำเนินการ คือ วิทยาลัยพลศึกษา

ในปี พ.ศ. 2485 กรมพลศึกษา ได้แบ่งส่วนราชการ 6 กอง คือ สำนักงานเลขานุการกรม กองกายบริหาร กองกีฬา กองกรีฑาสถานแห่งชาติ กองการลูกเสือ และกองอนุสภากาชาด และมีการปรับปรุงโครงสร้างเรื่อยมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างกรมพลศึกษาอีกครั้ง โดยกำหนดภารกิจให้กรมพลศึกษา มีหน้าที่เกี่ยวกับการส่งเสริมและพัฒนาการพลศึกษา สุขภาพ นันทนาการ การกีฬา วิทยาศาสตร์การกีฬา วิทยาศาสตร์สุขภาพ ลูกเสือ ยุวกาชาด และสารวัตรนักเรียนและนักศึกษา ตลอดจนการจัดการศึกษาด้านพลศึกษา สุขศึกษา นันทนาการ วิทยาศาสตร์การกีฬา วิทยาศาสตร์ทางจิตและประสาท และวิทยาศาสตร์สุขภาพ

ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างกระทรวง ทบวง กรม และถ่ายโอนภารกิจของกรมพลศึกษา แยกออกไปสังกัดกับหน่วยงานต่างๆ เช่น งานสารวัตรนักเรียน ไปขึ้นกับสำนักพัฒนานักเรียนนักศึกษาและกิจการพิเศษ งานลูกเสือ ไปขึ้นกับสำนักกิจการลูกเสือ ยุวกาชาด และกิจการนักเรียน สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ส่วนกิจการด้านการผลิตบุคลากรทางการศึกษา ไปขึ้นกับสถาบันการพลศึกษา และภารกิจด้านการส่งเสริมและพัฒนาการพลศึกษา สุขภาพ นันทนาการ เป็นสำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ (Office of Sport and Recretion Development) กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ให้เปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ กลับไปเป็น กรมพลศึกษาเช่นเดิม ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ เป็นกรมพลศึกษา พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้ คือ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ที่ทำการของกรมพลศึกษา ตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกับกรีฑาสถานแห่งชาติ ถนนพระรามที่ 1 แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
วันสวีตเดย์

"วันสวีตเดย์" () เป็นเพลงของนักร้องอเมริกัน มารายห์ แครีและวง 4 คน บอยซ์ทูเมน และเขียนโดยแครี, วอลเตอร์ อฟานาซีฟและบอยซ์ทูเมน และโปรดิวซ์โดยแครีและอฟานาซีฟ อยู่ในอัลบั้มชุดที่ 6 ของแครีที่ชื่อ "Daydream" เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มนี้ ออกในปี 1995

ซิงเกิลติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ยาวนานที่สุด 16 สัปดาห์ เพลงนี้ติดอันดับ 29 ของการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ดในหัวข้อ ฮอต 100 ออลไทม์ ท็อปซองส์