seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ริกโรลลิง

ริกโรลลิง () เป็นแนวคิดที่แพร่กระจายไปทางอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว ที่เกี่ยวข้องกับกับมิวสิกวิดีโอเพลง "Never Gonna Give You Up" ของริก แอสต์ลีย์ ในปี 1987 เป็นการหลอกล่อคนโดยให้ลิงก์เชื่อมโยงเข้าใกล้ประเด็นที่พูดถึงกันอยู่ แต่ลิงก์ข้างในกลับกลายเป็นวิดีโอของแอสต์ลีย์ ลิงก์อาจจะซ่อนไว้หรือรูปแบบยุ่งยากกว่าที่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตจะรู้ถึงจุดปลายที่แท้จริงจนกว่าจะกดเข้าไป เมื่อกดเข้าไปที่ลิงก์แล้วจะนำไปสู่หน้าเว็บไซต์ คนที่ถูกหลอกจะเรียกว่า ริกโรลด์ (Rickrolled สามารถเขียนได้ว่า Rickroll'd)

มี 2 วิดีโอริกโรลลิงที่มีผู้ชมรวมแล้วกว่า 39 ล้านครั้ง แต่ไม่ใช่จำนวนผู้เข้าชม เป็นจำนวนครั้งที่กดเข้าไป ริกโรลลิงได้แพร่ขยายนอกเหนือจากการเป็นลิงก์บนเว็บไซต์ เป็นการเล่นวิดีโอหรือเพลง ในสถานการณ์อื่น รวมถึงในสถานที่สาธารณะด้วย และถึงจุดสูงสุดเมื่อตัวแอสต์ลีย์เองนำเพลงสร้างความประหลาดใจในการปรากฏตัวในงานเมซีส์เดย์พาเหรดวันขอบคุณพระเจ้า ปี 2008 มีผู้ชมงานนี้กว่า 10 ล้านคน
เนเวอร์กอนนากีฟยูอัป

"เนเวอร์กอนนากีฟยูอัป" () เป็นเพลงของนักร้องชาวอังกฤษ ริก แอสต์ลีย์ เพลงออกขายเป็นซิงเกิล จากอัลบั้มเปิดตัวของเขาที่ขายได้หลายล้านชุด ที่ชื่อ "Whenever You Need Somebody" เพลงอันดับ 1 ทั่วโลกหลายประเทศ ทั้งในประเทศบ้านเกิด คือสหราชอาณาจักร อันดับ 1 ยาวนาน 5 สัปดาห์ ในปี 1987 และถือเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของปีนั้น เพลงนี้ยังได้รับรางวัลบริตอวอร์ดส สาขาซิงเกิลอังกฤษยอดเยี่ยม

เพลงติดอันดับ 1 หลายประเทศในยุโรป และอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 12 มีนาคม ค.ศ. 1988 อันดับ 1 ในออสเตรเลียในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1987 ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลงนี้กำกับโดย ไซมอน เวสต์ หลังจากนั้นในยุค 2000 มิวสิกวิดีโอนี้ได้กลับมาในกระแสอินเทอร์เน็ตอีกครั้งกับ ริกโรลลิง
แดนซ์ฮอลล์

แดนซ์ฮอลล์ () เป็นแนวเพลงป็อปของชาวจาเมกาที่พัฒนาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ในช่วงแรกเกิดขึ้นอย่างบางตาและไม่เน้นเรื่องการเมืองและศาสนาอย่างเร็กเก มากกว่าแนวเพลงที่โดดเด่นมากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970

ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 เครื่องดนตรีรูปแบบดิจิทัลแพร่หลายมากขึ้น ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางด้านดนตรี กับแดนซ์ฮอลล์แบบดิจิทัล (หรือ รักก้า) ที่เริ่มเพิ่มเอกลักษณ์โดยจังหวะเร็วขึ้นกับการเชื่อมโยงเล็กน้อยกับจังหวะเร็กเกช่วงแรก
ทิชชู

ทิชชู หรือ กระดาษทิชชู () เป็นกระดาษประเภทหนึ่งที่ผลิตจากเยื่อกระดาษ โดยทั่วไปกระดาษทิชชูแบ่งออกได้เป็นหลายประเภทตามประโยชน์ใช้สอย แต่ในประเทศไทย ผู้คนมักนิยมเรียกเหมารวมกระดาษในกลุ่มนี้ว่ากระดาษทิชชู และมักไม่แยกการใช้งานของกระดาษทิชชูในกลุ่มนี้

กระดาษเช็ดหน้า (facial tissue) เป็นกระดาษทิชชู ที่มีคุณสมบัติความเหนียว นุ่ม เนื่องจากใช้สำหรับซับน้ำภายหลังล้างหน้า หรือใช้สำหรับชำระล้างเครื่องสำอาง เป็นต้น มักจะบรรจุมาในกล่องทรงสี่เหลี่ยม หรือในรูปห่อพลาสติกขนาดเล็ก โดยมีการออกแบบลวดลายบรรจุภัณฑ์ที่งดงาม กระดาษเช็ดหน้านิยมทำเป็นสีขาว
กระดาษชำระ (toilet paper) เป็นกระดาษทิชชู ที่มีคุณสมบัติความเปี่ยยยุ่ยง่ายเมื่อโดนน้ำ ในต่างประเทศจะใช้กระดาษชำระเฉพาะในห้องส้วมเท่านั้น โดยทั่วไปมีลักษณะเป็นม้วนกลมความกว้าง 4.5 นิ้ว กระดาษชำระอาจมีการใส่สี และพิมพ์ลวดลายเพื่อเพิ่มความงาม

กระดาษเช็ดปาก (table napkins) กระดาษทิชชูประเภทนี้มีสองลักษณะ ประเภทแรก เป็นกระดาษทิชชู่ที่จัดไว้ในห้องน้ำ เพื่อเช็ดทำความสะอาดมือ อีกประเภทใช้สำหรับวางบนโต๊ะอาหาร ใช้แทนผ้าเช็ดปากสำหรับการรับประทานอาหารแบบตะวันตก ในกลุ่มประเทศยุโรปและอเมริกา มักมีการทำกระดาษเช็ดปากเป็นสีสัน และลวดลายต่าง ๆ สวยงามเพื่อใช้ประดับบนโต๊ะอาหาร สำหรับประเทศไทยนั้น กระดาษเช็ดปากนิยมทำเป็นสีชมพู เนื่องจากโดยมากจะนำไปใช้ในงานมงคล เช่น งานมงคลสมรส เป็นต้น
กระดาษชำระอเนกประสงค์ (paper towels) เป็นกระดาษทิชชูสำหรับใช้ในงานบ้านทั่วไป ทดแทนผ้าเช็ดพื้น หรือผ้าเช็ดโต๊ะ ในประเทศไทยกระดาษชำระอเนกประสงค์ไม่เป็นที่นิยม และไม่เป็นที่รู้จักกันมากนัก โดยทั่วไปจำผลิตออกมาในรูปแบบม้วน แต่มีความกว้างของแผ่นประมาณ 9 - 10 นิ้ว และเนื้อกระดาษมีความเหนียวเพื่อใช้ทำความสะอาด และการใช้งานทั่วไป

กระดาษห่อของ (wrapping tissue) เป็นกระดาษทิชชูที่ใช้เพื่อห่อหุ้มวัตถุสิ่งของ
ตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร

ตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร () เป็นตราอาร์มของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรที่ในปัจจุบันคือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ตรานี้ใช้โดยสมเด็จพระราชินีนาถในโอกาสทางราชการในฐานะพระมหากษัตรีย์แห่งสหราชอาณาจักร และ รู้จักอย่างเป็นทางการว่า “ตราอาร์มแห่งราชอาณาจักร” (Arms of Dominion) ตราอาร์มที่แปลงจากตรานี้ใช้โดยสมาชิกอื่นๆ ในพระราชวงศ์อังกฤษ และ โดยรัฐบาลบริเตนในกิจการที่เกี่ยวกับการบริหารและการปกครองประเทศ ในสกอตแลนด์สมเด็จพระราชินีนาถทรงมีตราที่แปลงจากตรานี้ ซึ่งเป็นตราเดียวกับที่ใช้โดยรัฐบาลสกอตแลนด์ (Scotland Office)

โล่ในตราแบ่งสี่ ในช่องที่หนึ่งหรือช่องบนซ้าย และช่องที่สี่หรือล่างขวาเป็นตราสิงห์สามตัวที่เป็นสัญลักษณ์ของอังกฤษ ในช่องที่สองหรือบนขวาเป็นสิงห์ยืนในกรอบล้อมด้วยสัญลักษณ์ดอกลิลลี ที่เป็นสัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ และในช่องที่สามหรือช่องล่างซ้ายเป็นฮาร์พเกลลิค (Clàrsach) ที่เป็นสัญลักษณ์ของไอร์แลนด์เหนือ (การบรรยายเป็นไปตามหลักการให้คำนิยามของตรา)

เครื่องยอด (crest) เป็นสิงห์ยืนหันหน้าหน้าสวมมงกุฎอิมพีเรียลสเตทบนหัวและยืนบนสัญลักษณ์ของมงกุฎเดียวกัน

ประคองข้าง (Supporters) ด้านซ้ายเป็นสิงห์ยืนผงาดสวมมงกุฎ ประคองข้างด้านขวาเป็นยูนิคอร์นเงินแห่งสกอตแลนด์ ตามตำนานยูนิคอร์นที่เป็นอิสระเป็นสัตว์ที่อันตราย ฉะนั้นยูนิคอร์นที่ใช้ในอิสริยาภรณ์จึงเป็นยูนิคอร์นที่ล่ามโซ่ เช่นเดียวกับยูนิคอร์นสองตัวที่ประคองข้างตราแผ่นดินของสกอตแลนด์

ตรามีคำขวัญของทั้งพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร () “พระเจ้าและสิทธิแห่งข้า” และ คำขวัญของเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ “ความละอายจงมาสู่ผู้คิดร้าย” (Honi soit qui mal y pense) บนแถบอยู่รอบโล่หลังตรา
เครื่องยอด (มุทราศาสตร์)

เครื่องยอด () เป็นองค์ประกอบของตราอาร์มที่ได้ชื่อดังกล่าวเพราะตำแหน่งที่ตั้งอยู่เหนือหมวกเกราะเหมือนหงอนที่อยู่บนหัวนกบางชนิด

เครื่องยอดแรกที่สุดของอิสริยาภรณ์เป็นภาพที่เขียนบนพัดโลหะ ที่มักจะนำมาใช้ในการประดับตราอาร์ม ที่เขียนบนโล่ ที่ต่อมาเลิกใช้ไป ต่อมาเครื่องยอดใช้แกะบนหนังหรือวัสดุอื่น

เดิม “เครื่องยอด” มักจะติดต่อลงมายังพู่ประดับ แต่ปัจจุบันเครื่องยอดมักจะอยู่เหนือผ้าคาด (torse) ที่ประกอบด้วยสีหลักของโล่ (สีประจำเหล่า) แต่บางครั้งก็จะมีการใช้จุลมงกุฎแทนผ้าคาด แต่ก็มีบ้างในบางกรณีก็มีจุลมงกุฎเหนือผ้าคาดและเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องยอด เครื่องยอดจุลมงกุฎที่ใช้กันบ่อยที่สุดคือรูปสัญลักษณ์ของจุลมงกุฎดยุก ที่มีสี่แฉกแทนที่จะเป็นแปดแฉก ถ้าเป็นเครื่องยอดของเมืองก็มักจะเป็น “มงกุฎเชิงเทิน” (mural crown) หรือจุลมงกุฎในรูปของหยักเชิงเทิน

สิ่งที่ใช้เป็นเครื่องยอดก็อาจจะเป็นสัตว์โดยเฉพาะสิงโต ตามปกติมักจะเป็นครึ่งด้านหน้า, มนุษย์ที่มักจะเป็นรูปครึ่งตัว, แขนหรือมือถืออาวุธ หรือปีกนก ในเยอรมนีและประเทศใกล้เคียงเครื่องยอดมักจะนำมาจากเครื่องหมายประจำกลุ่มในรูปของหมวกสูง, ขนนกบนหมวกสลับสี หรือแตรงอนคู่ แตรอาจจะมีรูตรงปลายเพื่อเสียบช่อขนนกหรือช่อดอกไม้
ตราแผ่นดินของนอร์เวย์

ตราแผ่นดินของนอร์เวย์ () เป็นตราอาร์มของประเทศนอร์เวย์ที่ใช้มาตั้งแต่ค.ศ. 1280 ที่เป็นภาพสิงโตยืนผงาดสีทองสวมมงกุฎถือขวานที่มีใบขวานสีเงินบนพื้นตราสีแดง ที่เป็นตราที่มีต้นตอมาจากตราอาร์มของราชวงศ์นอร์เวย์ในยุคกลางซึ่งทำให้เป็นตราที่เก่าที่สุดตราหนึ่งของยุโรป
สีแดง (มุทราศาสตร์)

สีแดง หรือ กูลส () เป็นภาษามุทราศาสตร์ (Heraldry) ที่หมายถึงลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีแดง ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ (engraving) “กูลส” ก็จะเป็นแถวเส้นดิ่งหรือ บริเวณที่จารึกด้วยอักษรย่อ “gu.” ของคำว่า “Gules”

คำว่า “Gules” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า ว่า “goules” หรือ “gueules” ที่แปลว่า “คอหอย” ที่หมายถึงปากของสัตว์ ปากและคอหอยมีสีแดงฉะนั้นจึงเป็นคำที่ใช้เรียกสี

นักประพันธ์ทางมุทราศาสตร์เชื่อกันมาเป็นเวลาหลายสิบปีแล้วว่าคำว่า “Gules” มาจากภาษาเปอร์เซีย “gol” หรือ “กุหลาบ” ที่เข้ามาในยุโรปทางสเปนมุสลิมหรืออาจจะนำกลับมาโดยนักรบครูเสดที่เดินทางกลับมาจากตะวันออกกลาง แต่เบร้าท์กล่าวว่าไม่มีหลักฐานใดที่สนับสนุนข้อเสนอนี้

ในเครื่องอิสริยาภรณ์โปแลนด์ “กูลส” เป็นสีที่นิยมใช้เป็นพื้นตรามากที่สุด ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ราวครึ่งหนึ่งของตราอาร์มของขุนนางในโปแลนด์ใช้พื้นตราสีแดงโดยมี เครื่องหมาย (Charge) ที่เป็นสีขาว หนึ่งหรือสองเครื่องหมายบนพื้น

รงคตราสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของ:
สีทอง (มุทราศาสตร์)

สีทอง หรือ ออร์ () เป็นภาษามุทราศาสตร์ (Heraldry) ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีทอง ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีอ่อนที่เรียกว่ากลุ่ม “โลหะ” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ (engraving) “ทอง” ก็จะเป็นลายประที่เป็นจุดห่างจากกันเท่าๆ กัน “ออร์” มักจะปรากฏเป็นสีเหลือง แต่บางทีก็ใช้ทองคำเปลวถ้าเป็นภาพในหนังสือวิจิตร

หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “Or (heraldry)” ของคำว่า “Or (heraldry)”

คำว่า “Or” มาจากภาษาฝรั่งเศส ว่า “Or” ที่แปลว่า “ทอง” บางครั้งก็จะใช้คำว่า “Gold” แทนที่จะใช้คำว่า “Or” ในการให้นิยามของตรา บางครั้งเพื่อป้องกันการใช้คำว่า “Or” ซ้ำกันหลายครั้ง หรือเพราะเป็นคำที่นิยมใช้กันเมื่อทำการบันทึก หรือเจ้าหน้าที่ผู้บันทึกนิยามอาจจะนิยมใช้คำว่า “Gold” มากกว่า

อักษร “O” ของ “Or” มักจะสะกดด้วยอักษรตัวใหญ่ เช่นในคำนิยาม "Gules, a fess Or" (พื้นตราสีแดง, แถบขวางสีทอง) เพื่อไม่ให้สับสนกับคำว่า “or” (ที่แปลว่าหรือ) ที่เป็นคำสันธานในภาษาอังกฤษ

รงคตราสีทองเป็นสัญลักษณ์ของ:
ตราแผ่นดินของสเปน

ตราแผ่นดินของสเปน () เป็นตราอาร์มของประเทศสเปนที่ได้รับการอนุมัติให้ใช้ได้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1981 แทนที่ตราชั่วคราว เป็นตราที่นำมาใช้แทนตราของรัฐสเปน (ภายใต้การปกครองของจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโก) ตราแผ่นดินปรากฏบนธงชาติสเปน

The Spanish coat of arms is composed of six other arms and some additional heraldic symbols:

The present version is regulated by:
ตราแผ่นดินของนครรัฐวาติกัน

ตราแผ่นดินของนครรัฐวาติกัน () เป็นตราอาร์มของนครรัฐวาติกัน

นิยามของตราอย่างเป็นทางการ:
มเหสักข์

มเหสักข์ ตามความหมายแปลว่า เทวดาผู้ใหญ่ แต่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยมีความเชื่อว่า ผีมเหสักข์ คือวิญญาณของบรรพบุรุษที่คอยปกปักรักษาดินแดนถิ่นนั้น (คล้ายกับพระภูมิเจ้าที่) ประเพณีการไหว้ผีมเหสักข์จะจัดตั้งแต่วันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 6 ไปจนสิ้นเดือน 7 อันปรากฏในฮีตสิบสอง คลองสิบสี่ มีการฉลองฟ้อนรำและการเข้าทรงด้วย บางท้องถิ่นเช่นอำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร จัดการไหว้ผีมเหสักข์ในช่วงมีนาคมถึงเมษายน
ตราแผ่นดินของฮังการี

ตราแผ่นดินของฮังการี () เป็นตราอาร์มของประเทศฮังการีที่ได้รับการอนุมัติให้ในการเป็นตราประจำชาติใช้ได้เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 หลังจากการปกครองระบบคอมมิวนิสต์สิ้นสุดลง

ตราแผ่นดินเป็นตราที่เคยใช้มาก่อนทั้งที่มีและไม่มีมงกุฎศักดิ์สิทธิ์แห่งฮังการี หรือ มงกุฎเซนต์สตีเฟน บางครั้งก็เป็นส่วนหนึ่งของตราอาร์มที่ใหญ่กว่าและซับซ้อนกว่า และองค์ประกอบหลายอย่างบนตราก็มาจากสัญลักษณ์ที่มาจากยุคกลาง

เมื่อไม่นานมานี้ประเทศในยุโรปตะวันออกหลายประเทศแม้จะเป็นสาธารณรัฐหันมาใช้มงกุฎในตราแผ่นดินเพื่อแสดงว่ามีประวัติศาสตร์ที่สืบมาจากการปกครองโดยกษัตริย์ ซึ่งตามกฎมุทราศาสตร์ (Heraldry) แล้วเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แม้ว่ารัสเซียและโปแลนด์ต่างก็นำตราอาร์มที่มีมงกุฎกลับมาใช้ หรือออสเตรียและฟินแลนด์ที่ใช้ติดต่อกันมา มงกุฎเหล่านี้อยู่ภายในโล่ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการใช้สัญลักษณ์ตามหลักมุทราศาสตร์ ตามกฎแล้วประเทศที่เป็นสาธารณรัฐควรจะใช้มงกุฎเชิงเทิน (Mural crown) ซึ่งมีลักษณะเหมือนหยักเชิงเทินเช่นที่ใช้กันในมอลตาหรือสาธารณรัฐสเปน
ตราแผ่นดินของไอร์แลนด์

ตราแผ่นดินของไอร์แลนด์ () เป็นตราอาร์มของประเทศไอร์แลนด์ที่เป็นภาพฮาร์พเกลลิค (Cláirseach) สีทองบนพื้นสีน้ำเงินนักบุญแพททริค ฮาร์พเกลลิคเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในตราต่างๆ ของไอร์แลนด์มาแต่โบราณ ตราอาร์มปัจจุบันลงทะเบียนเป็นตราแผ่นดินของสาธารณรัฐไอร์แลนด์เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945

นิยามของตราอย่างเป็นทางการ:
ไชยามพวาน

ไชยามพวาน หรือ ไชยามพวาร เป็นหนึ่งในเทวดา 18 องค์ที่อาสาอวตารลงมาเป็นวานรสิบแปดมงกุฎทหารเอกของพระราม ( หัวโขนของวานรสิบแปดมงกุฎจะมีวงกลมสีเหลือทองหรือมงกุฎครอบอยู่ ) เทวดาผู้อวตารลงมาเป็นไชยามพวาน คือ พระอีศาณหรือพระวิศาลเทวบุตร แบ่งภาคลงมา ในทัพเมืองขีดขินของสุครีพ ไชยามพวานได้รับพรจากพระอิศวรให้เป็นผู้ถือธงชัยนำกองทัพ เพราะมีนามเป็นมงคลข่มศัตรู เมื่อเสร็จศึกได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาฝ่ายขวาเมืองขีดขิน

ภาพจิตรกรรมฝาผนังชุดรามเกียรติ์นี้เริ่มเขียนตั้งแต่ภาพพระนารายณ์อวตารในปางต่าง ๆ ก่อนที่จะอวตารมาเป็นพระรามในเรื่องรามเกียรติ์

ภาพเขียนนี้มีทั้งหมด ๑๗๘ ห้อง มีทั้งคำบรรยายใต้ภาพและคำบรรยายเป็นโคลงสลักบนแผ่นหินอ่อนติดอยู่ที่ เสารอบพระระเบียง และมีภาพตัวละครสำคัญอีก ๘๐ ภาพ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฝ่ายอสูรและฝ่ายวานร เขียนอยู่ตามซุ้มประตูและมุขพระระเบียง โคลงประจำภาพว่า
รัฐสุลต่านซูลู

รัฐสุลต่านซูลู หรือ รัฐสุลต่านซูลูดารุลอิสลาม (ยาวี: سلطنة سولو دار الإسلام) เป็นรัฐสุลต่านในประวัติศาสตร์ มีพื้นที่ครอบคลุมหมู่เกาะในทะเลซูลูทางตอนใต้ของประเทศฟิลิปปินส์ในปัจจุบัน รัฐสุลต่านซูลูก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1450 แต่นักประวัติศาสตร์มุสลิมหลายคนเชื่อว่าก่อตั้งก่อนหน้านั้น

ในช่วงที่รัฐขยายอาณาเขตได้กว้างไกลที่สุด ได้มีอาณาเขตทางตะวันออกไปถึงคาบสมุทรทางตะวันตกของเกาะมินดาเนา ทางตะวันตกและทางใต้กินพื้นที่ไปถึงรัฐซาบะฮ์ในปัจจุบัน และทางเหนือมีพื้นที่ไปถึงเกาะปาลาวัน
ตราแผ่นดินของบัลแกเรีย

ตราแผ่นดินของบัลแกเรีย (, "Gerb na Bălgariya", ) เป็นตราอาร์มของประเทศบัลแกเรีย ที่ประกอบด้วยสิงโตยืนบนโล่ที่มีพื้นสีแดง เครื่องยอดของตราเป็นมงกุฎของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ประคองสองข้างด้วยสิงโตยืนสวมมงกุฎทอง ฐานรองเป็นกิ่งโอ้คและแถบขาวที่มีคำขวัญจารึกว่า “ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเป็นบ่อเกิดของอำนาจ”

ตราแผ่นดินของบัลแกเรียปัจจุบันเริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1997 เป็นตราที่ประยุกต์เล็กน้อยจากตราอาร์มที่ใช้ระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึงปี ค.ศ. 1946 ตราอาร์มเหล่านี้มีพื้นฐานมาจากตราที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันก่อนหน้านั้น ที่ใช้ครั้งแรกโดยสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย (ค.ศ. 1887-ค.ศ. 1918) เป็นตราอาร์มส่วนพระองค์ ตราสัญลักษณ์ก่อนหน้านั้นที่รวมสิงโตยืนสีทองกับตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียตเลิกใช้ในปี ค.ศ. 1989 เมื่อบัลแกเรียยุติการปกครองระบบคอมมิวนิสต์ รัฐธรรมนูญบัลแกเรียฉบับใหม่ที่เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1991 บรรยายตราแผ่นดินของบัลแกเรียว่า:
พื้นตรา (มุทราศาสตร์)

พื้นตรา () ในมุทราศาสตร์พื้นตราคือสีพื้นของตราอาร์ม ที่มักจะประกอบด้วยผิวตรา หนึ่งหรือสองสีที่อาจจะเป็น (สี หรือ โลหะ) หรือ ขนสัตว์ (Heraldic fur) พื้นตราอาจจะแบ่งเป็นช่องตรา (Division of the field) ที่อาจจะเป็นลักษณะลวดลาย (Variation of the field)

ในบางกรณีที่ไม่บ่อยนักพื้นตราหรือช่องตราจะไม่มีรงคตรา แต่จะเป็นภูมิทัศน์ พื้นตราที่เป็นภูมิทัศน์ถือกันโดยนักมุทราศาสตร์ว่าไม่ถูกต้องตามหลักมุทราศาสตร์และทำให้ลดค่าลง เพราะเป็นขัดกับหลักมุทราศาสตร์ที่ว่าตราต้องเป็นลวดลายที่ง่าย เป็นรูปที่มีสีจัด และไม่อาจจะนำมาจากคำนิยามได้

ตัวอย่างดังกล่าวก็ได้แก่ตราอาร์มของเคานท์เซซาเร ฟานี ที่ตรงกับคำนิยามของตราที่ว่า "sky proper" หรือตราของอินเวอราเรย์ และสภาดิสตริคท์คอมมินิตี้ในสกอตแลนด์มีพื้นตราเป็น "คลื่นทะเล"
เลตเดอะมิวสิกเพลย์

"เลตเดอะมิวสิกเพลย์" () เป็นซิงเกิลที่บันทึกเสียงโดยนักร้องจากวอชิงตันดีซี แชนนอน
ตราแผ่นดินของโปรตุเกส

ตราแผ่นดินของโปรตุเกส () เป็นตราอาร์มของประเทศโปรตุเกสที่เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1911 พร้อมกับธงชาติโปรตุเกส เป็นตราที่ประยุกต์มาจากตราอาร์มที่ใช้โดยราชอาณาจักรโปรตุเกสมาตั้งแต่ยุคกลาง

ตราอาร์มของโปรตุเกสเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงต่อเติมมาเป็นเวลาเกือบหนึ่งพันปี ที่เริ่มตั้งแต่เฮนรีเคานท์แห่งโปรตุเกสที่เป็นพื้นสีน้ำเงินและกางเขนเงิน หลังจากนั้นก็มีการเพิ่มเติมและลบบางสิ่งบางอย่างออกเรื่อยมาจนกลายมาเป็นตราที่ซับซ้อนที่มาได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1911 หลังจากโค่นล้มพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกสในการปฏิวัติของฝ่ายนิยมรัฐใน ค.ศ. 1910 แถบสองแถบตอนล่างของตราเป็นสีเขียวและแดงซึ่งเป็นสีของธงชาติของโปรตุเกส
รปปงงิฮิลส์

รปปงงิฮิลส์ เป็นหนึ่งในโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์แบบครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในย่าน รปปงงิ เขตมินะโตะ โตเกียว

อาคารนี้ก่อสร้างโดย โมริ มิโนรุ ประกอบด้วยพื้นที่สำนักงาน อพาร์ทเมนต์ ร้านค้า ภัตตาคาร ร้านกาแฟ โรงภาพยนตร์ พิพิธภัณฑ์ โรงแรม สถานีโทรทัศน์ ทวิอัฒจันทร์กลางแจ้ง และ สวนสาธารณะขนาดเล็ก. จุดเด่นคืออาคารโมะริทาวเวอร์ ที่มีความสูง 54 ชั้น

ที่รปปงหงิ ฮิลล์ งานนิทรรศการ United Buddy Bears จัดขึ้นในปี 2005 ซึ่งเป็นการจัดครั้งแรกในญี่ปุ่น งานนิทรรศการนี้เปิดโดยประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐเยอรมนี นายฮอร์สท์ โคห์เลอร์ พร้อมด้วยนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น นายจูนิชิโร โคอิซูมิ ตามการรายงานของ Mori-Group ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนโครงการในกรุงโตเกียว มีสถิติผู้เข้าชมมากถึง 3 ล้านคนตลอดการจัดงานนาน 6 สัปดาห์
อัลติเมตคลีนเนอร์

อัลติเมตคลีนเนอร์ () เป็นสปายแวร์ที่หลอกลวงว่าเป็นโปรแกรมป้องกันไวรัส โดยการทำงานคือโปรแกรมดังกล่าวจะสร้างป็อปอัพลวงของระบบวินโดวส์ โดยเจตนาจะทำให้ผู้ใช้ที่ได้รับข้อความดังกล่าวหลงเชื่อว่าคอมพิวเตอร์ของตนติดสปายแวร์ และหากต้องการกำจัดสปายแวร์ดังกล่าว ผู้ใช้จะต้องซื้อโปรแกรมอัลติเมตคลีนเนอร์ตัวเต็มเพื่อกำจัดสปายแวร์ นอกจากนี้โปรแกรมดังกล่าวยังอาจสร้างป็อปอัพโฆษณาจำนวนมากในระหว่างท่องอินเทอร์เน็ต และอาจทำให้สปายแวร์อื่น ๆ ถูกติดตั้งมาในเครื่องด้วย สำหรับโปรแกรมอัลติเมตคลีนเนอร์เวอร์ชันสุดท้ายได้แก่รุ่น 2007

ปัจจุบันเว็บไซต์ที่ทำให้ผู้ใช้ดาวน์โหลดโปรแกรมกำจัดสปายแวร์ลวงดังกล่าวหยุดให้บริการไปแล้ว แต่สปายแวร์ดังกล่าวอาจยังคงฝังตัวในคอมพิวเตอร์ได้ วิธีการกำจัดก็คือให้ใช้โปรแกรมป้องกันไวรัส เช่น เอวีจี แอนติไวรัส สปายบอต แอดอแวร์ เป็นต้น เพื่อตรวจสอบและกำจัดสปายแวร์ตัวนี้
โยสไตน์ กอร์เดอร์

โยสไตน์ กอร์เดอร์ (นอร์เวย์: Jostein Gaarder) เป็นนักเขียนชาวนอร์เวย์ และเป็นเจ้าของผลงานชื่อดังหลายเล่ม ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น และหนังสือสำหรับเด็ก กอร์เดอร์มักจะเขียนงานจากมุมมองของเด็กที่สำรวจและมองเห็นความอัศจรรย์ของโลก งานหลายชิ้นของเขาเป็นงานเขียนแบบเรื่องซ้อนเรื่อง (Metafiction)

ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของกอร์เดอร์คือโลกของโซฟี ซึ่งเป็นนวนิยายเกี่ยวกับประวัติความคิดทางปรัชญา โดยงานชิ้นนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ถึง 53 ภาษา และมียิดพิมพ์มากกว่า 30 ล้านเล่ม
โนบอดี (เพลง)

"โนบอดี" () เป็นเพลงแดนซ์ป็อป โปรดิวซ์โดย พัก จิน-ย็อง ขับร้องโดยวงเกิร์ลกรุปเกาหลีที่ชื่อ วันเดอร์เกิลส์ ออกขายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2008 ในเกาหลี ถือเป็นเพลงยอดนิยม มียอดการค้นหาระดับ 1 และติดอันดับ 1 บนเว็บไซต์ดนตรีดิจิตอลหลายแห่ง
หอป่วนก๊วนตัวแสบ

หอป่วนก๊วนตัวแสบ () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นประเภทการ์ตูน 4 ช่องแนวตลกและชีวิตประจำวัน แต่งเรื่องและวาดภาพโดย อุเมะ อาโอกิ โดยจะเน้นไปยังนักเรียนสายศิลปะ 4 คน ที่อยู่โรงเรียนมัธยมที่มีชื่อด้านศิลปะแห่งหนึ่ง และทั้ง 4 คนต่างก็พักในหอพักหญิงฮิดามาริด้วยเหมือนกัน รูปแบบและจำนวนตัวละครหลัก โครงพล็อต ลักษณะเนื้อหา การดำเนินเนื้อเรื่อง ใกล้เคียงกันกับเรื่อง K-ON! และ ลัคกี้ สตาร์

ยูโนะ นักเรียนหน้าใหม่ของโรงเรียนยามาบูกิ ที่มีชื่อด้านวิชาศิลปะ ได้พบปะกับ มิยาโกะ เพื่อนใหม่ของเธอที่สอบที่นี่ติดด้วยเช่นกัน พวกเธอทั้งคู่ต่างมีบ้านที่อยู่ไกลจากโรงเรียน จึงได้มาพักที่หอฮิดามาริตรงข้ามโรงเรียนโดยมิได้นัดหมาย ในหอมีรุ่นพี่นักเรียนโรงเรียนยามาบูกิอาศัยอยู่ก่อนแล้ว 2 คน คือ ฮิโระ และ ซาเอะ ชีวิตอันสดใสของสาวน้อยที่เพิ่งขึ้น ม. ปลาย จะเป็นยังไงกันบ้างนะ?

หอฮิดามาริ เป็นสถานที่หลักของอนิเมะเรื่องนี้ เพราะเป็นที่พักอาศัยของตัวละครหลักทุกตัว เรื่องราวในเรื่องหลายๆจุด มักจะเกิดขึ้นที่หอพักแห่งนี้ หอฮิดามาริมีข้อควรรู้ 3 ประการ ซึ่งสมาชิกหอรุ่นเก่า จะบอกกับสมาชิกใหม่ทุกๆปี ได้แก่
แต่ในข้อที่ 3 ชาวหอรุ่นเดิมมักจะเสริมว่า "แต่พวกที่ว่าเรียนจบไปหมดแล้ว ตอนนี้มีแค่คนธรรมดาๆ เท่านั้นแหละ"

ข้อสังเกต : ตัวละครในเรื่องนี้ทุกตัวไม่มีการระบุนามสกุล
ตัวละครเหล่านี้ปรากฏตั้งแต่ช่วงแรกของเรื่องนี้ หรือตั้งแต่ช่วงที่ยูโนะและมิยาโกะอยู่ชั้นปีที่ 1 ฮิโระและซาเอะอยู่ชั้นปีที่ 2

ตัวละครเหล่านี้จะปรากฏในมังงะช่วงเดือน กรกฎาคม 2552 ในรายเดือน และเล่ม 4 สำหรับฉบับรวมเล่ม สำหรับอนิเมะจะปรากฏในภาค x Hoshimittsu คือตั้งแต่ช่วงที่ยูโนะและมิยาโกะอยู่ชั้นปีที่ 2 ฮิโระและซาเอะอยู่ชั้นปีที่ 3
อควา (วงดนตรี)

อควา () เป็นกลุ่มดนตรีแดนซ์-ป็อป จากเดนมาร์ก เป็นที่รู้จักในผลงานแจ้งเกิดกับซิงเกิล "Barbie Girl" วงก่อตั้งในปี 1989 ประสบความสำเร็จไปทั่วโลกปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 มีซิงเกิลอันดับ 1 บนยูเคซิงเกิลชาร์ตกับ 3 ซิงเกิล วงออกผลงาน 2 อัลบั้มชุด "Aquarium" ในปี 1997 และ "Aquarius" ในปี 2000 ก่อนที่จะแตกวงไปในเดือนกรกฎาคม 2001 วงมียอดขายมากกว่า 33 ล้านชุดอัลบั้มและซิงเกิล ทำให้เป็นวงเดนมาร์กที่ประสบความสำเร็จที่สุดที่เคยมีมา

ในช่วงแรกซิงเกิลของวงติดท็อป 10 ในหลายประเทศ ในที่ที่เพลงแนวยูโรเปียนป็อปไม่ประสบความสำเร็จมาก อย่างเช่นในสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลียและญี่ปุ่น วงเกิดข้อขัดแย้งกับเพลง "Barbie Girl" ซึ่งผู้ทำตุ๊กตาบาร์บี้ได้ฟ้องร้องวง แต่ในที่สุดคดีความก็ไม่ถูกพิจารณาในปี 2002

สมาชิกของวงประกอบด้วย นักร้อง Lene Nystrøm Rasted และ Rene Dif มือคีย์บอร์ดคือ Søren Rasted และมือกีตาร์คือ Claus Norreen ในช่วงที่แยกวงกันไป Nystrøm, Dif และ Rasted ประสบความสำเร็จในฐานะศิลปินเดี่ยวมีเพลงติดชาร์ต ส่วน Norreen ทำงานด้านรีมิกซ์เพลงให้กับศิลปินอื่น

วงประกาศกลับมารวมตัวเมื่อ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ในทัวร์คอนเสิร์ต และออกผลงานอัลบั้มรวมเพลงที่มีเพลงใหม่ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ต่อมาพวกเขาประกาศว่าจะมี 3 คอนเสิร์ตในปี 2009
สีลัพพตปรามาส

สีลัพพตปรามาส (บาลี: สีลพฺพตปรามาส) เป็นศัพท์ในพระไตรปิฎกเถรวาท มาจากคำสมาสแบบสนธิว่า สีล (แปลว่า ศีล หรือ วิรัติ อันเป็นข้องดเว้น) + วต (แปลว่า พรต หรือ วัตร อันเป็นข้อปฏิบัติ) + ปรามาส (อ่านว่า ปะ-รา-มาด, แปลว่า การจับต้อง, การลูบคลำ)

สีลัพพตปรามาส หมายความถึงความยึดมั่นถือมั่นอยู่ในสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือศีลพรตภายนอกพระพุทธศาสนา หรือความยึดมั่นถือมั่นในการบำเพ็ญเพียงกายและวาจาตามหลักธรรมพระพุทธศาสนา (ศีล) ของตนว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐ ซึ่งเป็นเหตุให้ละเลยการปฏิบัติทางด้านจิตใจหรือการใช้ปัญญาเพื่อหลุดพ้น

สีลัพพตปรามาสจัดเป็นความเห็นผิดหรือมิจฉาทิฏฐิอย่างหนึ่ง จัดเข้าในกลุ่มสังโยชน์ขั้นต้นที่พระอริยบุคคลระดับโสดาบันจะละความยึดมั่นเช่นนี้ได้

สีลัพพตปรามาสในพระไตรปิฎก ปรากฏทั้งในคัมภีร์สุตตันตปิฎกและอภิธรรมปิฎก โดยความหมายหลักของคำว่าศีลและพรตในศัพท์นี้ หมายถึงการปฏิบัติตามความเชื่อนอกพระพุทธศาสนา เช่น ความเชื่อในอำนาจบันดาลของสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือพระผู้เป็นเจ้า, ความเชื่อของศาสนาพราหมณ์ที่เชื่อว่าการบำเพ็ญทุกกรกิริยาจะสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญหลุดพ้นจากความทุกข์หรือหลุดพ้นจากอำนาจของกิเลสได้ หรือความเชื่อของลัทธิตันตระที่เชื่อว่าการมั่วสุมอยู่ในกามารมณ์จะสามารถทำให้หลุดพ้นจากทุกข์ได้ เป็นต้น

นอกจากนี้ ความเชื่อในทางพระพุทธศาสนาก็อาจถือว่าเป็นศีลพรตในสีลัพพตปรามาสได้ กล่าวคือความยึดมั่นถือมั่นว่าการบำเพ็ญศีลในทางพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์ของตนว่าเป็นสิ่งประเสริฐจนละเลยการปฏิบัติทางด้านจิตใจ และความเชื่ออย่างยึดมั่นถือมั่นว่าการบำเพ็ญเพียงแต่ศีลในพระพุทธศาสนาตามที่ตนยึดถือเพียงอย่างเดียวจะช่วยให้เป็นผู้บริสุทธิ์ได้ เช่น ความเชื่อว่าการถือศีลจะช่วยให้คนบริสุทธิ์ ซึ่งรวมไปถึงความเชื่อในการทานเจ หรือการปิดวาจา หรือความเชื่อในอำนาจอิทธิฤทธิ์บันดาลของพระพุทธรูปหรือพระสงฆ์เป็นต้น

โดยสรุป สีลัพพตปรามาส คือความเชื่ออย่างเห็นผิดในอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายนอกตัว, ความยึดมั่นในความดีเพียงขั้นศีลของตน และความเชื่อว่าการบำเพ็ญทางกายวาจาเท่านั้นที่จะสามารถทำให้คนบริสุทธิ์จากกิเลสหรือหลุดพ้นได้ ความเห็นเหล่านี้ถูกจัดเป็นความเห็นที่ผิดพลาดในทางพระพุทธศาสนาเพราะเนื่องด้วยพระพุทธศาสนาเน้นเรื่องภายในจิตใจคือการหลุดพ้นด้วยปัญญาภายในเป็นสำคัญ นอกจากนี้พระพุทธเจ้าตรัสหลักสีลัพพตปรามาสไว้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ปฏิบัติหลงผิดจากแนวทางหลักในพระพุทธศาสนา กล่าวคือไม่ให้มัวแต่หลงยึดมั่นแค่เพียงความบริสุทธิ์ของศีลที่มีเฉพาะด้านกายและวาจา โดยละเลยความบริสุทธิ์ด้านจิตใจไป ซึ่งความยึดมั่นถือมั่นเช่นนี้จัดเป็นอัสมิมานะซึ่งจัดเป็นกิเลสชนิดหนึ่ง
แม่น้ำคองโก

แม่น้ำคองโก () หรือ แม่น้ำซาอีร์ () เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกกลางของแอฟริกา มีความยาวรวม 4,700 กม. (2,920 ไมล์) ทำให้เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา (เป็นรองแม่น้ำไนล์) และถือเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก และเป็นแม่น้ำที่มีความลึกที่สุดในโลก ในจุดที่ลึกสุด ลึกถึง 720 ฟุต (228.6 เมตร) แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านประเทศคองโก แองโกลา แซมเบีย แทนซาเนีย บุรุนดี รวันดา และไหลลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกในที่สุด
สีน้ำเงิน (มุทราศาสตร์)

สีน้ำเงิน หรือ เอเชอร์ () เป็นภาษามุทราศาสตร์ (Heraldry) ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีน้ำเงิน ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ (engraving) “เอเชอร์” ก็จะเป็นขีดตามแนวนอน หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “az.” หรือ “b.” ของคำว่า “Azure”

คำว่า “Azure” มาจากภาษาเปอร์เซีย “لاژورد” (lazhward) ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ที่เป็นที่รู้จักกันว่ามีแหล่งหินที่มีสีน้ำเงินเข้มที่ปัจจุบันเรียกว่าหินลาพิส ลาซูไล (lapis lazuli หรือ หินจาก lazhward) คำนี้เข้ามาในภาษาภาษาฝรั่งเศสเก่าในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และแผลงไปใช้ในการบรรยายสีของผิวตราของตราอาร์ม “Azure” ที่แปลว่า “น้ำเงิน”

ในภาษามุทราศาสตร์ “Azure” แปลง่ายๆ ว่า “สีน้ำเงิน” คำแรกใช้โดยขุนนางนอร์มันผู้พูดภาษาฝรั่งเศส คำหลังที่เพียงแต่เรียกชื่อสีใช้โดยชนสามัญชาวแองโกล-แซ็กซอน “สีน้ำเงิน” เป็นสีที่ใช้กันมากบนอาวุธและธง

นอกไปจากสีน้ำเงินมาตรฐานแล้วก็ยังมีสีน้ำเงินอ่อนที่เรียกว่า “สีท้องฟ้า” (bleu celeste) ทั้งสองสีต่างก็มิได้มีการระบุระดับความอ่อนแก่ของสีอย่างแน่นอน แต่ “สีน้ำเงิน” จะใช้เป็นสีที่เข้มกว่า “สีท้องฟ้า” มาก
ผิวตราสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของ:
ถนนพุทธบูชา

ถนนพุทธบูชา () เป็นถนนที่แยกจากถนนพระรามที่ 2 บริเวณคลองเจ้าคุณ ในท้องที่แขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ไปบรรจบกับถนนประชาอุทิศที่ทางแยกนาหลวง ในท้องที่แขวงบางมด เขตทุ่งครุ เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ถนนเส้นนี้เริ่มก่อสร้างตั้งแต่สมัยที่กำนันปลิว เกิดชูชื่น เป็นกำนันตำบลบางมด และก่อสร้างเสร็จในสมัยของกำนันสงวน สวนส้มจีน ซึ่งเป็นลูกเขยของกำนันปลิว เดิมถนนสายนี้มีจุดเริ่มต้นที่ปากซอยสุขสวัสดิ์ 14 ไปสิ้นสุดที่บริเวณปากซอยพุทธบูชา 31 ไม่ถึงวัดพุทธบูชา การก่อสร้างถนนเส้นนี้เป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องจากกำนันปลิวต้องไปเจรจาขอที่ของลูกบ้านเป็นจำนวนมาก และแนวถนนจะต้องเลาะไปตามแนวเขตที่ดินของผู้บริจาครายต่าง ๆ จึงเป็นสาเหตุให้ถนนเส้นนี้มีลักษณะคดเคี้ยวไปมา

ถนนพุทธบูชามีถนนอีกส่วนหนึ่ง เชื่อมทางแยกกาญจนาภิเษก-ประชาอุทิศ ถนนนี้เกิดขึ้นจากสร้าง ถนนกาญจนาภิเษก ด้านใต้