seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
หุ้น

หุ้นคือ ตราสาร 
ที่ออกโดยบริษัท ห้างหุ้นส่วน และ สหกรณ์้รถหุ้นมีหัคุลายชนิด คือ

ปัจจุบันเราสามารถซี้อขายหุ้นที่มีในมือได้จาก[[ตลาดหลักทรัพย์]] โดยต้องเปิดบัญชีซื้อขายหลักทรัพย์กับตัวแทนที่เป็นบริษัทหลักทรัพย์ก่อน

ความคิดเกี่ยวกับเรื่องหุ้นนั้นเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรโรมัน มีหลักฐานทางประวัติศาตร์แสดงเจ้าหน้าที่ของราชอาณาจักรโรมันได้มีการแจกสันปันส่วนของหุ้นให้กับกลุ่มเอกชนในการรับผิดชอบโครงการจากทางรัฐ ในช่วงยุคกลางของยุโรป [[บริษัท ดัช ประเทศไทย]] mr[[พิเชษฐ์แสนทวีสุข.]]เป็นบริษัทแรกที่มีการแจกหุ้นเหมือนอย่างในปัจจุบัน

[[หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์]]
[[หมวดหมู่:หุ้น,แชร์]]
[[หมวดหมู่:คำศัพท์เศรษฐศาสตร์]]
อะยุมิ อิโต

อะยุมิ อิโต () เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่โตเกียว เริ่มเข้าสู่วงการแสดงในปี พ.ศ. 2536 โดยผลงานเรื่องแรกคือ "Mizu no Tabibito -Samurai KIDS-" และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "Swallowtail Butterfly" ของผู้กำกับ ชุนจิ อิวาอิ ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลเจแปนนีส อาคาเดมี อวอร์ดส สาขานักแสดงหน้าใหม่ กับ นักแสดงสมทบฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม และกลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดังนับแต่นั้นเป็นต้นมา

ปัจจุบัน อิโต้ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครทีวี และโฆษณามาแล้วมากมาย นอกจากนี้ยังเคยมีงานเพลงในนามของวง มีน แมชีน (Mean Machine) รวมทั้งได้พากย์เสียงเป็น ทีฟา ล็อกฮาร์ท ใน ไฟนอลแฟนตาซี VII แอดเวนต์ชิลเดรน และเกม คิงดอมฮารตส์ II ด้วย
มิสไทยแลนด์เวิลด์

มิสไทยแลนด์เวิลด์ () เป็นชื่อของเวทีการประกวดนางงามในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยบริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ผู้ดำเนินกิจการสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เพื่อส่งผู้ชนะเลิศเป็นตัวแทนประเทศไทย เข้าประกวดนางงามโลก (Miss World) ซึ่งมีคำขวัญประจำการประกวดว่า "งามอย่างมีคุณค่า" (Beauty with a Purpose) และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 จนถึงปัจจุบัน บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) รับโอนสิทธิในการเป็นผู้จัดประกวดจาก บจก.บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ แต่ผู้สนับสนุนการถ่ายทอดโทรทัศน์ ยังคงเป็นไทยทีวีสีช่อง 3 ตามเดิม นอกจากนี้ ยังมีการแต่ง "เพลงนี้เพื่อผองเรา" ขึ้นเป็นเพลงประจำการประกวดอีกด้วย
นอกจากจะส่งผู้ชนะเลิศเข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์แล้ว การประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ยังได้รับสิทธิในการคัดเลือกสาวไทยเชื้อสายจีนที่เข้าร่วมประกวด เป็นตัวแทนสาวไทยในการเข้าร่วมประกวด มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล อีกด้วย
มติชน

บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน) () เป็นบริษัทแม่เพื่อประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่าย สิ่งพิมพ์ประเภทต่าง ๆ และเป็นผู้ริเริ่มกิจการสื่อสิ่งพิมพ์ ซึ่งนำเสนอเนื้อหาที่แตกต่างไปจากสื่อมวลชนไทยในวงการ เพื่อเติมเต็มข้อมูลให้แก่สังคมข่าวสาร

บริษัท มติชน จำกัด ก่อตั้งโดย นายขรรค์ชัย บุนปาน และ นายพงษ์ศักดิ์ พยัฆวิเชียร เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2521 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท เพื่อประกอบธุรกิจการพิมพ์หนังสือพิมพ์ นิตยสาร และหนังสือเฉพาะกิจต่าง ๆ และรับจ้างโฆษณา

ต่อมาเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2536 แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน โดยกรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์ มอบทะเบียนเลขที่ บมจ.219 ปัจจุบันเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 245 ล้านบาท

ในปี พ.ศ. 2555 มติชนได้รุกเข้าสู่การผลิตรายการโทรทัศน์อย่างเต็มรูปแบบ โดยร่วมผลิตรายการข่าวกับช่องเวิร์คพอยท์ โดยเริ่มออกอากาศวันแรกในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ต่อมาจึงได้เพิ่มภาคข่าวต่างๆและข่าวต้นชั่วโมงเรื่อย ๆ จนกระทั่งปลายปี พ.ศ. 2558 ช่องเวิร์คพอยท์เรียกเวลารายการข่าวซึ่งเป็นของมติชนทีวีเดิม มาผลิตเอง มติชนทีวีจึงย้ายไปร่วมผลิตรายการกับทาง วอยซ์ทีวี แทน โดยได้ผลิตรายการข่าวเศรษฐกิจ (มติชนสมาร์ตบิซ) และ รายการข่าววันเสาร์-อาทิตย์ (มติชนวีคเอนด์) ออกอากาศทางวอยซ์ทีวีด้วย จนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 วอยซ์ทีวีเรียกเวลารายการเดิมของมติชนทีวีมาผลิตเองทั้งหมด โดยช่วงเวลาของรายการมติชนสมาร์ตบิซแทนที่ด้วยรายการ บิซฟีด ส่วนช่วงเวลาของรายการมติชนวีคเอนด์แทนที่ด้วยรายการทูไนท์ไทยแลนด์ วันเสาร์-อาทิตย์

ปัจจุบัน หนังสือโฆษณาย่อยในเครือมติชน มีส่วนแบ่งทางการตลาดเกินกว่าร้อยละ 50 ของตลาดโดยรวม อนึ่ง สิ่งพิมพ์และกิจการอื่นในเครือมติชนทั้งหมด มีดังต่อไปนี้
สุชาดา กีระนันทน์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ คุณหญิง สุชาดา กีระนันทน์ (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 — ) เป็นอดีตนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและนายกสภาฯ หญิงคนแรกของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นายกสมาคมสถิติแห่งประเทศไทย, และอดีตอธิการบดีและอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยหญิงคนแรก

ศาสตราจารย์กิตติคุณ คุณหญิง สุชาดา กีระนันทน์ หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ คุณหญิง ดร.สุชาดา กีระนันทน์ สำเร็จการศึกษา พาณิชยศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง (เหรียญทอง) จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2510 และศึกษาต่อระดับปริญญาโทและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในคณะสถิติศาสตร์ สำเร็จในปี 2519

ในปี 2531-2532 ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสภาคณาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2534 ได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ในวาระแรก และในปี 2538 ได้ดำรงอีกวาระหนึ่ง ปี 2542 - 2547 ดำรงตำแหน่งตำแหน่งคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปี 2547-2551 ดำรงตำแหน่งอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คุณหญิงสุชาดาดำรงตำแหน่งนายกสมาคมสถิติแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 จนถึงปัจจุบัน เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ช่วงปี 2549-2550 ประธานกรรมการดำเนินงานร้านภูฟ้า กรรมการโครงการเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และกรรมการสภากาชาดไทย ทั้งดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ (องค์การมหาชน)

เคยเป็น Visiting Assistant Professor ภาควิชาสถิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา และยังเคยดำรงกรรมการการสอบโทเฟลระหว่างปี 2540-2543

คุณหญิง ดร.สุชาดา กีระนันทน์ ยังเป็นกรรมการอิสระในธนาคารกสิกรไทยอีกด้วยศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.คุณหญิง สุชาดาสมรสกับศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.เทียนฉาย กีระนันทน์ อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีบุตรชาย 2 คน คือ เทียนชาต กีระนันทน์ และ เทียนไท กีระนันทน์
รูปลักษณ์และความรู้สึก

รูปลักษณ์และความรู้สึก () ของส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ประกอบไปด้วยแง่มุมต่างๆ ของรูปแบบของส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ชึ่งรวมไปถึงส่วนประกอบต่างๆ เช่น สี รูปร่าง การจัดวาง แบบตัวอักษร และพฤติกรรมของส่วนประกอบที่มีการเปลี่ยนแปลง เช่น ปุ่ม กล่อง เมนู ศัพท์ว่า "รูปลักษณ์และความรู้สึก" ใช้ทั้งในบริบทเกี่ยวกับซอฟต์แวร์และเว็บไซต์

รูปลักษณ์และความรู้สึกสามารถใช้กับผลิตภัณฑ์อื่นๆ นอกจากส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ของซอฟต์แวร์ สำหรับเอกสารศัพท์ว่า "รูปลักษณ์และความรู้สึก" สามารถอ้างถึงการจัดเกี่ยวกับกราฟิก (ขนาดเอกสาร สี แบบอักษร) และลีลาการเขียน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 สายแยกโคกเคียน–นครศรีธรรมราช เป็นทางหลวงที่อยู่ในเขตควบคุมของสำนักงานทางหลวงสุราษฎร์ธานี (สำนักงานบำรุงทางพังงา) สำนักทางหลวงที่ 14 นครศรีธรรมราช มีระยะทางเริ่มต้นจากชายฝั่งตะวันตกของภาคใต้ โดยแยกจากถนนเพชรเกษมบริเวณกิโลเมตรที่ 762+481 ที่สามแยกโคกเคียน ใกล้ตัวเมืองอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา จากนั้นตัดไปทางทิศตะวันออกผ่านจังหวัดสุราษฎร์ธานีไปยังชายฝั่งตะวันออก และลงใต้ไปยังจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยสิ้นสุดที่ถนนพัฒนาการคูขวาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมระหว่างจังหวัดสุราษฎร์ธานีกับจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีเส้นทางเริ่มจากใกล้ ๆ อำเภอตะกั่วป่า ในช่วงแรกเป็นถนน 2 ช่องจราจร จากนั้นวิ่งไปทางตะวันออก เข้าสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยผ่านอำเภอพนมอำเภอบ้านตาขุน อำเภอคีรีรัฐนิคมจากนั้นได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจรไปยังอำเภอพุนพิน และต่อไปยังตัวเมืองสุราษฎร์ธานี อำเภอกาญจนดิษฐ์ จากนั้นก็เข้าสู่เขตจังหวัดนครศรีธรรมราชที่อำเภอขนอม แต่ไม่ได้ผ่านตัวอำเภอขนอม จากนั้นก็วิ่งลงใต้ผ่านอำเภอสิชล อำเภอท่าศาลา และสิ้นสุดที่บ้านท่าแพ ประมาณ 10 กิโลเมตร ทางเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช ระยะทางทั้งหมดประมาณ 290 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดพังงาประมาณ 25 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานีประมาณ 175 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 90 กิโลเมตร

เส้นทางส่วนใหญ่เป็นถนนลาดยาง แต่ช่วงระหว่างอำเภอพุนพิน ถึงจุดเริ่มเส้นทางเลี่ยงตัวเมืองสุราษฎร์ธานีเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ช่วงที่มี 4 ช่องจราจร การจราจรแต่ละทิศทางจะถูกคั่นด้วยเกาะกลางถนน หรือคูกลางถนน ยกเว้นช่วงสั้น ๆ ตอนผ่านบ้านต้นเหรียง และบ้านท่าแพ ไม่มีสิ่งใดกั้นระหว่างแต่ละทิศทาง

จากอำเภอพุนพินถึงอำเภอขนอม เส้นทางผ่านเนินเขาหลายลูก จุดที่สูงที่สุดคือเขาหัวช้าง ซึ่งอยู่ไม่กี่กิโลเมตรก่อนถึงทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4014 เส้นทางด้านตะวันออกของภูเขาระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร ได้ถูกขยายเป็น 6 ช่องจราจร โดยให้ช่องจราจรด้านนอกสุดสำหรับรถที่แล่นช้า จากอำเภอสิชลถึงบ้านท่าแพ เส้นทางเกือบจะราบเรียบ และที่อำเภอท่าศาลา มีช่วงประมาณ 2 กิโลเมตร ที่เส้นทางได้เข้าใกล้ชายทะเลมาก (ห่างจากฝั่งราว 10–50 เมตร) ซึ่งเป็นจุดเดียวที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ได้เข้าใกล้ชายทะเล

ช่วงระหว่างทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4008 (ใกล้ ๆ อำเภอพุนพิน) จนถึงทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103 (ใกล้ ๆ บ้านท่าแพ) เคยเป็นเส้นทางหลักของภาคใต้ตอนล่างสำหรับเดินทางไปกรุงเทพมหานคร แต่เมื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ช่วงอำเภอพุนพิน–อำเภอทุ่งสงถูกสร้างเสร็จ การจราจรจำนวนมากได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล

หม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย ดิศกุล (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 — 11 สิงหาคมพ.ศ. 2533) ทรงเป็นพระธิดาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม: ยมาภัย)

หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ประสูติเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 ที่วังสามยอด เชิงสะพานดำรงสถิตย์ ได้ทรงศึกษาภาษาไทยชั้นต้นกับคุณหญิงวิทยาปรีชามาตย์ (อ่อง) และข้าราชการผู้ทรงคุณวุฒิอีกบางท่าน และทรงศึกษาภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสกับครูสตรีชาวต่างประเทศเจ้าของภาษานั้น ๆ นอกจากทรงศึกษาความรู้รอบตัวจากพระบิดา และจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์แล้ว ยังทรงศึกษาวิชาสำหรับกุลสตรีจากสมเด็จเจ้าฟ้านิภานภดลอีกด้วย

หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ทรงศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ไทย และพระพุทธศาสนาจนทรงรอบรู้แตกฉาน พระนิพนธ์ชิ้นแรกซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลายคือ หนังสือสอนพระพุทธศาสนาแก่เด็กเรื่อง ศาสนคุณ ที่ทรงแต่งประกวดในงานพระราชพิธีวิสาขบูชา พ.ศ. 2472 และได้รับพระราชทานรางวัลชั้นที่ 1 พระนิพนธ์เรื่องอื่นๆ ยังมีอีกหลายเรื่อง เช่น ชีวิตและงานของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประเพณีไทย สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น ฯลฯ และสารคดีอีกหลายเรื่อง นอกจากนี้ยังมีพระนิพนธ์ที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษอีกด้วย หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ทรงบำเพ็ญกรณียกิจในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาตลอดมาเป็นระยะเวลานานทั้งในประเทศและต่างประเทศ

หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2533

ผลงานสำคัญยิ่งอย่างหนึ่งของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล คือ ได้ทรงร่วมก่อตั้งองค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก (พ.ส.ล.) และทรงดำรงตำแหน่งประธานขององค์การนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จนถึง พ.ศ. 2527 กิจการขององค์การ พ.ส.ล. ให้ตั้งสำนักงานใหญ่เป็นการถาวรอยู่ในประเทศไทย มหาวิทยาลัยดงกุก โซล ประเทศเกาหลี ได้ถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางปรัชญา เมื่อ พ.ศ. 2510 ในฐานะที่ทรงบำเพ็ญประโยชน์เพื่อศานติของมวลมนุษยชาติ และได้รับพระราชทานปริญญาอักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
กลุ่มประชาชนเพื่อชาติและราชบัลลังก์

กลุ่มประชาชนเพื่อชาติและราชบัลลังก์ เป็นการรวมตัวกันของกลุ่มคนเพื่อกดดันขับไล่ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และ นับถือลัทธิเผด็จการ ตั้งแต่กลางปี พ.ศ. 2547 โดยมีแกนนำประกอบด้วย รวมถึงกลุ่มสตรีผู้สูงศักดิ์และมีเชื้อสายราชนิกูลด้วย เช่น หม่อมราชวงศ์รำพิอาภา เกษมศรี ประธานกลุ่มรักความจริงและความโปร่งใส, นางปราไพ ปราสาททองโอสถ, นางเบญจวรรณ กระจ่างเนตร์ และนางสุมารี วีระไวทยะ เป็นต้น

กลุ่มประชาชนเพื่อชาติและราชบัลลังก์ ได้ร่วมกันเผยแพร่ข้อมูลการทุจริตในรัฐบาลพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร โดยเฉพาะในประเด็นการขายหุ้นรัฐวิสาหกิจ และมีการชุมนุมใหญ่ที่ท้องสนามหลวง เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 แต่การประโคมข่าวความเคลื่อนไหวไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เพราะในช่วงเวลาเดียวกันได้เกิดการระบาดของโรคไข้หวัดนก
รัฐกลันตัน

กลันตัน (; มลายูปัตตานี: "กลาแต") เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย มีชื่อเฉลิมเกียรติเป็นภาษาอาหรับว่า "ดารุลนาอิม" ("ถิ่นที่อยู่ที่สวยงาม") เมืองหลวงและเมืองของเจ้าผู้ครองประจำรัฐคือโกตาบารู (Kota Bharu)

รัฐกลันตันตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับ จังหวัดนราธิวาส ประเทศไทยทางทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐตรังกานูทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ รัฐเประก์ทางทิศตะวันตก และรัฐปะหังทางทิศใต้ ส่วนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจรดทะเลจีนใต้

จากการที่พรรคอิสลามมาเลเซีย (PAS) มีฐานอำนาจอยู่ในรัฐนี้มานานหลายปี จึงทำให้กลันตันเป็นรัฐที่มีความเป็นอนุรักษนิยมทางสังคมมากที่สุดในประเทศ องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ประกอบด้วยชาวมลายูร้อยละ 95 ชาวไทยร้อยละ 3 ชาวจีนร้อยละ 1.9 และอื่น ๆ ร้อยละ 0.1
รัฐตรังกานู

ตรังกานู ( เดิมสะกดว่า หรือ , อักษรยาวี: ) เป็นรัฐสุลต่านและเป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย มีชื่อเฉลิมเมืองเป็นภาษาอาหรับว่า "ดารุลอีมาน" ("ถิ่นที่อยู่แห่งความศรัทธา")

รัฐตรังกานูตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐกลันตัน ทางทิศใต้ติดต่อกับรัฐปะหัง และทางทิศตะวันออกจรดทะเลจีนใต้ หมู่เกาะเปอร์เฮินเตียน (Perhentian Islands) เป็นส่วนหนึ่งของรัฐนี้ด้วย ทำให้รัฐตรังกานูมีพื้นที่ทั้งหมดรวม 12,955 ตารางกิโลเมตร

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ในปี พ.ศ. 2538 ได้แก่ ชาวมลายู (859,402 คน หรือร้อยละ 94) ชาวจีน (42,970 คน หรือร้อยละ 5) ชาวอินเดีย (4,355 คน) และอื่น ๆ (3,238 คน)

เมืองชายฝั่งกัวลาเตอเริงกานู (Kuala Terengganu) ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำตรังกานูเป็นทั้งเมืองหลวงของรัฐและเมืองของสุลต่าน และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ
อินฟินิที (รถยนต์)

อินฟินิที (Infiniti, インフィニティ) รถยนต์นั่งหรู ซึ่งเป็นหนึ่งในรถยนต์คุณภาพจากนิสสัน โดยนิสสันตั้งยี่ห้อนี้ขึ้นมาเพื่อ เจาะตลาดรถยนต์หรู สำหรับตลาดอเมริกาโดยเฉพาะ โดยก่อตั้งขึ้นในปี 1989 หลังจากที่ตลาดญี่ปุ่นด้วยกันเองเริ่มส่งรถหรูบุกตลาดอเมริกา อย่างโตโยต้า ที่ส่ง เลกซัส และฮอนด้า ส่ง แอคิวรา
โดยปัจจุบัน นอกจากจะจำหน่ายในอเมริกาแล้ว ยังมีการจำหน่ายในประเทศต่างๆ ทั้งในเอเชีย รวมถึงในยุโรปบางประเทศด้วย
ตามแผนนโยบายทางธุรกิจ Nissan Value-Up ซึ่งจะหมดในปี 2007 โดยอนาคตก็จะมีแผนจำหน่ายยังบ้านเกิดตัวเองด้วย

ในยุคแรกของ "อินฟินิที" นั้นได้มีการส่งรถหรูจำหน่ายในอเมริกา ซึ่งเป็นที่นิยมขณะนั้น นั่นคือ Q45 เป็นเครื่องยนต์ V8 278 แรงม้า โดยการออกแบบจะมาในสไตล์รถหรูยุโรป
จนในช่วงปี 1997 ได้เปิดตัว QX4 ซึ่งเป็นโมเดลเดียวกับ นิสสันเทอร์ราโน เรกุลุส เจาะตลาด SUV ขนาดกลาง

ในปัจจุบัน ก็มีการเปิดตัวรุ่นใหม่ๆเพิ่มขึ้น
ซึ่งปัจจุบันที่จำหน่าย อันได้แก่รุ่น Q ,G, M ,QX ,FX เป็นต้น

โดยผลิตภัณฑ์จากอินฟินิทีส่วนใหญ่ จะเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ร่วมกับนิสสันด้วยเป็นต้น
ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ

ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ () เป็นสนามบินนานาชาติ ตั้งอยู่ที่เมืองนาริตะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดย บริษัทท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ซึ่งแปรสภาพมาจาก องค์การบริหารงานท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวแห่งใหม่

ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะเป็นสนามบินหลักที่ให้บริการผู้โดยสารระหว่างประเทศที่เดินทางเข้าและออกจากประเทศญี่ปุ่น และเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางระหว่างทวีปเอเชียและอเมริกา เป็นสนามบินที่รองรับเที่ยวบินสำหรับผู้โดยสารมากอันดับ 2 ของญี่ปุ่น (รองจากสนามบินฮะเนะดะ) เป็นสนามบินที่รองรับการขนส่งทางอากาศเป็นอันดับ 1 ของญี่ปุ่นและอันดับ 3 ของโลก

ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ สายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์ และสายการบินนอร์ธเวสต์แอร์ไลน์ และยังเป็นท่าอากาศยานรองของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ อีกด้วย

ท่าอากาศยานานาชาตินาริตะ เคยใช้ชื่อว่า New Tokyo International Airport (新東京国際空港 Shin-Tōkyō Kokusai Kūkō) จนกระทั่งปีค.ศ. 2004 ถึงแม้สนามบินนาริตะจะให้บริการผู้โดยสารที่เดินทางเข้าออกเมืองโตเกียวเป็นหลัก แต่ตัวสนามบินเองไม่ได้อยู่ในโตเกียว (การเดินทางจากนาริตะไปยังใจกลางเมืองโตเกียวใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงโดยรถไฟที่เร็วที่สุด) ส่วนสนามบินฮะเนะดะ หรือ Tokyo International Airport ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงโตเกียว และเป็นสนามบินที่รองรับผู้โดยสารมากเป็นอันดับ 1 ของญี่ปุ่นและอันดับ 4 ของโลก ให้บริการผู้โดยสารในประเทศเป็นหลัก

สนามบินนาริตะมีรถไฟสองขบวน ของทาง เคเซ (Keisei) และ เจอาร์ (JR) และสายที่สามอยู่ระหว่างการก่อสร้างแล้วเสร็จปี 2553 นอกจากรถไฟแล้วยังมีบริการแท็กซี่และรถเมล์

ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะมีอาคารผู้โดยสาร 2 หลัง แต่ละหลังมีสถานีรถไฟใต้ดินแยกจากกัน และไม่มีทางเดินเท้าเชื่อมถึงกัน การเดินทางระหว่างอาคารทั้งสองจะใช้ชัทเทิลบัส และรถไฟ
สถานศึกษาเคมีปฏิบัติ

สถานศึกษาเคมีปฏิบัติ เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมวิทยาศาสตร์บริการ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และเป็นสถาบันสมทบของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเปิดการเรียนการสอนในระดับอนุปริญญา 3 ปี ปัจจุบัน หลักสูตรอนุปริญญาเคมีปฏิบัติไม่รับนิสิตเข้าศึกษาแล้ว

สถานศึกษาเคมีปฏิบัติ สังกัดกรมวิทยาศาสตร์ กระทรวงอุตสาหกรรม โดยได้รับการจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2480 ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่ออบรมให้บัณฑิตมีความรู้ในเชิงเคมีปฏิบัติเข้ารับราชการในกรมวิทยาศาสตร์ และหน่วยงานรัฐบาลอื่น ๆ โดยเปิดหลักสูตร 2 ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้ขยายหลักสูตรเป็น 3 ปี โดยจะได้รับประกาศนียบัตรจากกรมวิทยาศาสตร์บริการ เทียบเท่าอนุปริญญา และในปี พ.ศ. 2502 ได้เข้าเป็นสถาบันสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อจบการศึกษาจะได้รับอนุปริญญาเคมีปฏิบัติ และสามารถเข้าเรียนที่คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ ตามเงื่อนไขที่มหาวิทยาลัยกำหนด ปัจจุบัน สถานศึกษาเคมีปฏิบัติอยู่ภายใต้การดำเนินงานของกองการศึกษาเคมีปฏิบัติ กรมวิทยาศาสตร์บริการ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีบัณฑิตสามารถประกอบอาชีพได้หลายอย่าง เช่น อาจารย์ นักวิจัย ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม กองพิสูจน์หลักฐานของกรมตำรวจ หรือตัวแทนจำหน่ายยา ผลิตภัณฑ์ทางเคมีต่าง ๆ เป็นต้น
โรงเรียนนายร้อยตำรวจไต้หวัน

โรงเรียนนายร้อยตำรวจไต้หวัน เป็นสถาบันหลักในการผลิตตำรวจของสาธารณรัฐจีน ตั้งอยู่ที่ กุยซัน เขตเถาหยวน

หลักสูตรปริญญาตรี 4 ปี แรกเริ่มมีเพียงสองคณะ คือ

ต่อมาได้เปิด

ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการเปิดหลักสูตรการศึกษาระดับปริญญาโท ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1974 เป็นครั้งแรกที่ทางโรงเรียนเปิดรับนักเรียนหญิง อีกทั้งทางโรงเรียนยังมีโครงการแลกเปลี่ยน รับนักเรียนต่างชาติ ในปัจจุบันได้มีนักเรียนไทยเข้ารับการศึกษาจำนวน 8 คน ด้วยกัน ซึ่งล้วนแต่เป็นนายตำรวจชั้นสัญญาบัตร
โฟล์กโซโนมี

โฟล์กโซโนมี () หรือ ปัจเจกวิธาน คืออนุกรมวิธานที่ผู้ใช้สร้างขึ้นเอง ซึ่งใช้ในการแบ่งหมวดหมู่และค้นคืน หน้าเว็บ รูปภาพ ตัวเชื่อมโยงเว็บ และ เนื้อหาบนเว็บอื่นๆ โดยใช้กินติดป้ายที่ไม่จำกัดข้อความ โดยปกติโฟล์กโซโนมีทำงานผ่านอินเทอร์เน็ต อย่างไรก็ตามอาจจะถูกนำไปใช้ในบริบทอื่นเช่นกัน กระบวนการการติดป้ายแบบโฟล์กโซโนมีเจตนาที่จะเพิ่มความง่ายในการค้นหา ค้นพบ และหาตำแหน่ง เมื่อเวลาผ่านไป โฟล์กโซโนมีที่พัฒนาขึ้นมาอย่างดีตามหลักการแล้วสามารถใช้เป็นรายการคำศัพท์ที่ใช้ร่วมกัน ซึ่งสร้างขึ้นมาโดยผู้ใช้อันดับแรก และเป็นที่คุ้นเคยสำหรับผู้ใช้อันดับแรก เว็บไซต์ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดสองแห่งที่ใช้การติดป้ายแบบโฟล์กโซโนมีคือ ฟลิคเกอร์ และ del.icio.us อย่างไรก็ตามมีการชี้ประเด็นว่า ฟลิคเกอร์ ไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีของ'โฟล์กโซโนมี

เนื่องจากโฟล์กโซโนมีพัฒนาขึ้นในสิ่งแวดล้อมทางสังคมที่ใช้อินเทอร์เน็ตเป็นสื่อกลาง โดยทั่วไปแล้วผู้ใช้จึงสามารถค้นพบได้ว่าใครเป็นผู้ติดป้ายโฟล์กโซโนมี และสามารถดูได้ว่าผู้ใช้คนอื่นสร้างป้ายอะไรขึ้นมาบ้าง
ฟาโรห์ทวอสเรต

เราแทบไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับฟาโรห์ 3 องค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 19 เลย พวกเขาไม่ได้ทิ้งหลักฐานเป็น วัตถุโบราณหรือบันทึกภาพวาดและม้วนบันทึกพาไพรัสเอาไว้มากมายอย่างองค์รามเซสมหาราชแต่น่าแปลกใจไม่น้อยที่ราชวงศ์นี้สิ้นสุดลงด้วยรัชสมัยของฟาโรห์หญิงทาวอสเรต ซึ่งก็ยิ่งใหญ่ไม่ได้ครึ่งหนึ่งของฮัตเชปซุต รายละเอียดการผลัดแผ่นดินในช่วงนี้ออกจะสับสนมาก ๆ จนเรื่องราวต่าง ๆ กลับมากระจ่างอีกครั้งในสมัยฟาโรห์รามเซสที่ 3 แห่งราชวงศ์ที่ 20 ขึ้นครองราชย์
ฟาโรห์เคเปอร์เคเปอร์รูเร ไอย์

ฟาโรห์ไอย์ ปกครองอียิปต์อยู่เพียง 4 ปี แต่อำนาจที่แท้จริงกลับตกอยู่ในมือขุนนางฝ่ายทหารอีกคนคือ
โฮเรมเฮบ ที่มีอำนาจชี้ขาดอยู่เบื้องหลังราชบัลลังก์ โฮเรมเฮบได้รับใช้ฟาโรห์ตั้งแต่ฟาโรห์อเมนโฮเตปที่สาม ฟาโรห์แอเคนาเทน และ ตุตันคามุนเมื่อไอย์สวรรคต โฮเรมเฮบจึงขึ้นครองราชย์และลบพระนามของไอย์ทั้งหมดทั่วราชอาณาจักร

เมื่อฟาโรห์ตุตันคามุนสวรรคตโดยไม่มีผู้สืบสกุล จะมีเพียงราชินี "อังเซนามุน" ซึ่งปราศจากอำนาจ
เราทราบจากบันทึกโบราณว่านางผู้สิ้นหวังตัดสินใจเขียนจดหมายไปถึงกษัตริย์ฮิตไทต์ซึ่งเป็น
มหาอำนาจในตุรกีและซีเรีย เพื่อให้ส่งพระโอรสมาเป็นคู่ครองของนาง ในตอนแรกกษัตริย์
ฮิตไทต์แปลกใจกับคำขอนี้มากและมองเห็นโอกาสทางลัดที่จะได้อาณาจักรอียิปต์มาอยู่ใต้อำนาจ จึงจัดการส่งเจ้าชายชื่อซานนันซาไปตาคำขอ แต่โชคร้ายเจ้าชายผู้นี้ถูกสังหารโดยฝ่ายอียิปต์แถบชายแดน อังเซนามุนที่ปราศจากทางเลือกจึงจำต้องอภิเษกกับไอย์ ข้าราชสำนักผู้ชรา อาจมีศักดิ์เป็นปู่ของนาง และกลายเป็นราชินีของไอย์ซึ่งขึ้นครองบัลลังก์เป็นฟาโรห์องค์ใหม่

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ฟาโรห์ไอย์ และฟาโรห์ตุตันคาเมน ได้ถูกอ้างอิงถึงในนวนิยายเรื่อง "กฤตยา" โดย ทมยันตี ซึ่งบทประพันธ์เรื่องดังกล่าวได้ถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2532 นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช, ชุดาภา จันทเขตต์
มังกรอเมริกัน: เจค ลอง

มังกรอเมริกัน: เจค ลอง เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน ที่ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง ดิสนีย์ แชนเนล และ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีเรื่องราวเกี่ยวกับ เจค ลอง เด็กชายอายุ 13 ปี ซึ่งเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายจีนที่อาศัยอยู่ในเมืองนิวยอร์ก แต่เขามีความลับอยู่อย่างหนึ่งคือ เขาเป็นมังกร

เจคลองมีน้องสาว อยู่ 1 คน ชื่อ เฮลลี่ ซึ่งสามารถ แปลงล่างเป็นมังกรได้เช่นกัน แต่พลังนั้นยังไม่พัทนา

การที่เจค นั้นเป็นมังกร คนในครอบครัวของเขาที่รู้ว่าเขามีพลังมังกร นั้น มีแค่ แม่กับ น้องเท่านั้น ที่รู้ ส่วนพ่อไม่รู้ว่า

เจคนั้นมีเชื้อสายมังกร
สปายสาวคูณสาม

สปายสาวคูณสาม หรือ โททอลลี สปายส์ (Totally Spies!) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันที่ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง ดิสนีย์ แชนเนล และ ทรูสปาร์ค ช่อง 51รวมทั้ง ช่อง 7 มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับสาววัยรุ่นสามคน คือ แซม โคลเวอร์ และอเล็กซ์ ที่ทำงานต่อสู้กับอาชญากรรมให้กับเจียร์รี่ หัวหน้าของพวกเขา ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง World Organization of Human Protection (WOOHP)
รัฐซาราวัก

ซาราวัก หรือ ซาราวะก์ (, อักษรยาวี: ) เป็นหนึ่งในสองรัฐของประเทศมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียว เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "บูมีเกอญาลัง" (Bumi kenyalang, "ดินแดนแห่งนกเงือก") ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ และเป็นรัฐที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ส่วนอันดับสอง คือ รัฐซาบะฮ์ นั้น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

เมืองศูนย์กลางการบริหารของรัฐนี้ คือ กูชิง (ประชากร 600,300 คน ใน ปี พ.ศ. 2548) มีความหมายตรงตัวว่า "แมว" (Kuching) เมืองหลักของรัฐเมืองอื่น ๆ ได้แก่ ซีบู (228,000 คน) มีรี (282,000 คน) และบินตูลู (152,761 คน)

การสำรวจสำมะโนประชากรครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รัฐนี้มีประชากร 2,376,800 คน ซาราวักเป็นรัฐที่มีความเป็นพหุวัฒนธรรมมากที่สุดในมาเลเซียและไม่มีกลุ่มชาติพันธุ์หลัก

รัฐซาราวักประกอบไปด้วยชนเผ่าต่าง ๆ ไม่น้อยว่า 40 กลุ่มชน แต่ละกลุ่มมีภาษาถิ่น วัฒนธรรม และการดำรงชีวิตที่แตกต่างกันไป ในเขตเมืองประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีน มลายู มีแลนัส และ ชาวอีบาน และ บีดายุฮ ซึ่งย้านถิ่นฐานเข้ามาทำงานในเขตเมือง รัฐซาราวักยังต่างจากรัฐอื่นๆของมาเลเซียที่มีชาวอินเดียน้อยมาก
รัฐซาบะฮ์

ซาบะฮ์ () เป็นรัฐที่มีเนื้อที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศมาเลเซีย และยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เนอเกอรีดีบาวะฮ์บายู (Negeri di bawah bayu) " ซึ่งหมายถึง "ดินแดนที่อยู่ใต้ลม" ก่อนที่จะเข้าร่วมอยู่กับสหพันธรัฐมาเลเซียนั้น ซาบะฮ์เคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษ มีชื่อว่านอร์ทบอร์เนียว (บอร์เนียวเหนือ)

ซาบะฮ์เป็นหนึ่งในสองรัฐของมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียว ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ มีขนาดเล็กกว่ารัฐซาราวะก์ ส่วนทางภาคกลางและภาคใต้ของเกาะเรียกว่ากาลิมันตันเป็นของประเทศอินโดนีเซีย เมืองหลวงของรัฐคือโกตากีนาบาลู เดิมมีชื่อว่า เจสเซลตัน (Jesselton)

ในช่วงแรกระบบการเมืองยังไม่ค่อนชัดเจนนัก จะเด่นเฉพาะพวกอิบัน และพวกที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเล และได้รับอิทธิพลชองศาสนาอิสลามเข้ามาทำให้เริ่มมีระบบแบแผนในการดำเนินของกลุ่มที่รับมา ส่วนพวกที่อยุ่ตอนในนั้นก็ยังไม่มีการแบ่ง เป็นชนชั้นปกครอง ประชาชน และทาส การได้รับอิทธิพลจากรัฐบรูไน ซึ่งมีระบบการปกครองแบบมีสุลต่าน และการเข้ามาของชาติอาณานิคมหลังจากนั้นก็เกิดระบบการปกครองที่เริ่มชัดเจนขึ้น โดยอังกฤษได้ให้อำนาจ หัวหน้าของชุมชนปกครองอย่างอิสระ แต่ให้อยู่ภายใต้การดูแลของอังกฤษ