seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แบบจำลองมาตรฐาน

แบบจำลองมาตรฐาน () ของ ฟิสิกส์ของอนุภาค เป็นทฤษฎีหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ของนิวเคลียสที่เป็นแบบแม่เหล็กไฟฟ้า, ที่อ่อนแอ, และที่แข็งแกร่ง เช่นเดียวกับการแยกประเภทของอนุภาคย่อยของอะตอมที่เรารู้จักแล้วทั้งหมด มันถูกพัฒนาขึ้นในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ในฐานะที่เป็นความพยายามในความร่วมมือของนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก รูปแบบปัจจุบันได้รับการสรุปขั้นตอนสุดท้ายในช่วงกลางของทศวรรษที่ 1970 ภายใต้การยืนยันด้วยการทดลองของการดำรงอยุ่ของควาร์ก ตั้งแต่นั้นมา การค้นพบทอปควาร์ก (1995), เทานิวทริโน (2000), และเร็ว ๆ นี้ ฮิกส์โบซอน (2012), ได้เพิ่มเครดิตให้กับแบบจำลองพื้นฐาน เนื่องจากความสำเร็จของมันในการอธิบายความหลากหลายอย่างกว้างขวางของผลลัพธ์จากการทดลอง แบบจำลองพื้นฐานบางครั้งถูกพิจารณาว่าเป็น "ทฤษฏีของเกือบทุกสิ่ง"

แม้ว่าแบบจำลองมาตรฐานจะถูกเชื่อว่าจะเป็นความสม่ำเสมอในทางทฤษฎีด้วยตัวมันเองก็ตาม และได้แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงและต่อเนื่องในการให้การคาดการณ์จากการทดลองที่ดี มันทิ้งปรากฏการณ์ที่อธิบายไม่ได้บางอย่างไว้ให้และมันให้ผลงานต่ำกว่าที่ประมาณการไว้ของการเป็นทฤษฎีที่สมบูรณ์แบบของการปฏิสัมพันธ์พื้นฐาน มันไม่ได้รวบรวมทฤษฎีที่สมบูรณ์ของแรงโน้มถ่วง ตามที่ถูกอธิบายไว้โดย'ความสัมพันธ์ทั่วไป' หรือมีส่วนรับผิดชอบในการขยายตัวแบบเร่งของจักรวาล (ตามที่อาจได้อธิบายไว้โดยพลังงานมืด) แบบจำลองไม่ได้ประกอบด้วยอนุภาคสสารมืดที่ใช้การได้ใด ๆ ที่ครอบครองทั้งหมดของคุณสมบัติที่ต้องการที่ได้ข้อสรุปมาจากจักรวาลที่สังเกตการณ์ มันก็ไม่ได้รวบรวมการสั่นของนิวตริโน () (และมวลที่ไม่เป็นศูนย์ของพวกมัน) อีกด้วย

พัฒนาการของแบบจำลองมาตรฐานถูกผลักดันโดยนักฟิสิกส์อนุภาคที่ทำงานในทางทฤษฎีและการทดลองเหมือนกัน สำหรับนักทฤษฎีทั้งหลาย แบบจำลองมาตรฐานเป็นกระบวนทัศน์หนึ่งของ'ทฤษฎีสนามควอนตัม' ที่แสดงความหลากหลายของทฤษฎีฟิสิกส์ที่รวมถึง'การทำลายทางสมมาตรที่เกิดขึ้นเอง', ความผิดปกติด้านฟิสิกส์, พฤติกรรมที่ไม่รบกวน ฯลฯ มันถูกใช้เป็นพื้นฐานสำหรับการสร้างแบบจำลองที่แปลกใหม่มากขึ้นที่จะรวบรวม'อนุภาคสมมุติ', พวกที่มีขนาดเกินพิเศษ, และพวกสมมาตรซับซ้อน (เช่นซูเปอร์สมมาตร) ในความพยายามหนึ่งที่จะอธิบายผลลัพธ์จากการทดลองที่แตกต่างกับแบบจำลองมาตรฐานเช่นการดำรงอยู่ของสสารมืดและการสั่นของนิวตริโน

ในปัจจุบัน สสารและพลังงานจะเข้าใจดีที่สุดในแง่ของพลศาสตร์การเคลื่อนไหวและปฏิสัมพันธ์พื้นฐานของอนุภาคมูลฐาน ณ วันนี้ ฟิสิกส์ได้ลดกฎทางวิทยาศาสตร์ที่ควบคุมพฤติกรรมและปฏิสัมพันธ์ของทุกรูปแบบของสสารและพลังงานที่รู้จักกันแล้ว ให้เป็นชุดเล็ก ๆ ของทฤษฎีและกฎพื้นฐาน เป้าหมายหลักของฟิสิกส์ก็คือการหา "จุดร่วม" ที่จะรวบรวมทั้งหมดของทฤษฎีเหล่านี้เข้าด้วยกันให้เป็น'ทฤษฎีของทุกสิ่ง'แบบบูรณาการเพียงหนึ่งเดียว ซึ่งในทฤษฎีนี้ทั้งหมดของกฏอื่นที่รู้จักแล้วจะเป็นกรณีพิเศษ และจากกรณีพิเศษเหล่านี้พฤติกรรมของทุกสสารและพลังงานก็จะสามารถถูกค้นพบได้ (อย่างน้อยก็ในหลักการ)

แบบจำลองมาตรฐานจะรวมถึงสมาชิกทั้งหลายของชั้นต่าง ๆ ของอนุภาคมูลฐาน (เฟอร์มิออน, เกจโบซอน, และฮิกส์โบซอน) ซึ่งจะสามารถแยกแยะความแตกต่างตามลักษณะสมบัติอื่น ๆ เช่นประจุสี

แบบจำลองมาตรฐานประกอบด้วยอนุภาคมูลฐาน 61 ชนิด ดังนี้

บทความหลัก: อันตรกิริยาพื้นฐาน

[icon] ส่วนนี้ต้องขยาย (ตุลาคม 2015)

แบบจำลองมาตรฐานใช้จำแนกแรงพิ้นฐานในธรรมชาติทั้งสี่ ในแบบจำลองมาตรฐาน แรงไดัรับการอธิบายว่าเป็นการแลกเปลี่ยนอย่างหนึ่งของพวกโบซอนระหว่างวัตถุที่ได้รับผลกระทบ เช่นโฟตอนสำหรับแรงแม่เหล็กไฟฟ้าและกลูออนสำหรับปฏิสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง อนุภาคเหล่านั้นจะถูกเรียกว่าพาหะแรง ()
ถนนเคหะบางพลี

ถนนเคหะบางพลี เป็นถนนสายหนึ่งของจังหวัดสมุทรปราการ เชื่อมระหว่างพื้นที่อำเภอบางบ่อกับอำเภอบางเสาธง เริ่มจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 52 ใกล้กับโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 71 ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ ผ่านพื้นที่ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ และตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง ผ่านชุมชนเคหะบางพลี และนิคมอุตสาหกรรมบางพลี ตัดกับถนนเทพารักษ์ (วงเวียนเคหะบางพลี) และไปบรรจบกับถนนเทพรัตนกิโลเมตรที่ 23 ข้างโรงพยาบาลบางนา 2 ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง เป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจรตลอดสาย ระยะทางทั้งหมด 9.5 กิโลเมตร โดยอยู่ในพื้นที่อำเภอบางบ่อ 3.9 กิโลเมตร และในพื้นที่อำเภอบางเสาธง 5.6 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท มีหมายเลขถนน คือ สป.1006
ศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว

ศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว ( ; ) เป็นหนึ่งในสงครามสามก๊ก เป็นสงครามครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้งของ เล่าปี่ และ โจโฉ เป็นจุดเริ่มต้นของศึกผาแดงอันลือลั่นในเวลาต่อมา

ศึกสะพานเตียงปันเกี้ยวเกิดขึ้นภายหลังจาก เล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋วเสียชีวิตโจโฉเตรียมกำลังทหารหวังยึดครองเกงจิ๋ว ขงเบ้ง ที่ปรึกษาของเล่าปี่จึงแนะนำให้เล่าปี่อพยพจากเมืองซินเอี๋ยไปยังเมืองอ้วนเซียเพื่อป้องกันการรุกรานของโจโฉแต่ถูกกลอุบายของขงเบ้งให้จูล่งลอบเผาเมืองซินเอี๋ยจนแตกทัพ

แต่ระหว่างอพยพ ราษฎรที่ติดตามเล่าปี่ไปนั้นมีจำนวนมาก รวมไปถึงครอบครัวของเล่าปี่ด้วย ทำให้ต้องล่าช้า โดยกองทัพของโจโฉไล่ตามหลังตามมาติด ๆ ในส่วนของเล่าปี่นั้นล่วงหน้าไปก่อน โดยที่อาเต๊า บุตรชายเพียงคนเดียวของเล่าปี่ในขณะนั้นที่เกิดกับนางกำฮูหยิน ซึ่งยังเป็นเพียงทารกอยู่ และอยู่ในการดูแลของนางบิฮูหยิน ภรรยาอีกคนของเล่าปี่ซึ่งเป็นน้องสาวของบิต๊ก หนึ่งในที่ปรึกษาของเล่าปี่ ติดอยู่ด้านหลัง สุ่มเสี่ยงอย่างมากที่จะเสียทีแก่กองทัพโจโฉ จูล่งจึงขออาสาไปตามตัวกลับมา โดยจูล่งควบม้าขาวและใช้ทวนยาวซึ่งเป็นอาวุธคู่กายรวมถึงกระบี่ชิงกังหรือกระบี่กีเท็น ที่ชิงมาได้จากแฮหัวอิ๋น สังหารทหารจำนวนมากของโจโฉอย่างกล้าหาญตลอดทาง จูล่งควบม้าวิ่งเข้าออกระหว่างแถวหน้ากับแถวหลังขบวนรวมทั้งสิ้น 8 รอบ เป็นเวลาติดต่อกันนานถึง 12 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 03:00 น. จนถึงเวลา 15:00 น. ของวันรุ่งขึ้น จนในที่สุดก็สามารถหาตัวอาเต๊าพบ แม้จูล่งจะพบและช่วยนางกำฮูหยินไว้ได้ แต่นางบิฮูหยินก็ถูกอาวุธของข้าศึกจนขาบาดเจ็บไม่อาจขึ้นหลังม้าไปได้ นางได้ฝากให้จูล่งดูแลอาเต๊าให้ดี ส่วนตัวนางนั้นได้กระโดดฆ่าตัวตายในบ่อน้ำเพื่อไม่ให้เป็นภาระแก่จูล่ง จูล่งได้ทะลายซากกำแพงเก่าปิดปากบ่อไว้ และเมื่อควบม้าวิ่งออกมาแล้ว พบกับกองทัพจำนวนนับแสนของโจโฉ แม้จะกลุ้มรุมเข้าสู้กับจูล่งแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถทำอะไรจูล่งได้ โจโฉซึ่งมองดูอยู่บนเขาเกงสัน ถึงกับออกปากถามว่า ทหารในเกราะขาวผู้นั้นเป็นใคร ? จึงได้ให้โจหองไปถาม เมื่อได้คำตอบว่าชื่อ จูล่ง จึงได้ออกคำสั่งว่า ห้ามจับตาย ให้จับเป็นเท่านั้น และเอ่ยปากชมเชยว่า เก่งกล้าสมเป็นทหารเสืออย่างแท้จริง แต่จูล่งก็สามารถเอาตัวรอดออกมาได้พร้อมกับอาเต๊าที่รอดปลอดภัยไปหาเล่าปี่ โดยที่เตียวหุย ขุนพลคนสำคัญอีกคนหนึ่งของเล่าปี่ ดักรออยู่ที่สะพานเตียงปันเกี้ยว เตียวหุยรู้ตัวว่ามีกำลังพลน้อยกว่า จึงได้ใช้อุบายให้ผูกกิ่งไม้กับหางม้าและให้ม้าวิ่งลากไปมาให้ฝุ่นคลุ้งเพื่อตบตาโจโฉ เมื่อโจโฉมาถึงก็ไม่กล้าสั่งให้ทหารบุกตะลุยเข้าไป ด้วยกลัวเป็นกลลวงของขงเบ้ง

เหตุการณ์นี้ถือเป็น วีรกรรมครั้งสำคัญที่เลื่องชื่อที่สุดครั้งหนึ่งของจูล่ง ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในห้าทหารเสือ แห่งจ๊กก๊ก ภายหลังเล่าปี่ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิที่เสฉวน ในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เรียกเหตุการณ์นี้ว่า "จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า"

เตียงปันเกี้ยว หรือ เตียงบันโบ๋ (ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) หรือ ฉางปันโบ๋ (ตามสำเนียงจีนกลาง) คือเนินเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซงหยง หรือเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย บ้างก็ถูกเรียกว่า เตียงปัน หรือ ตงบันโบ๋

เตียงบันโบ๋ ปัจจุบันตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตกัวเต๋า เขตการปกครองหนึ่งของเมืองจิ้งเหมิน มณฑลหูเป่ย อยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือจากเกงจิ๋ว หรือเมืองจิ้งโจวราว 86 กิโลเมตร ปัจจุบันในสวนสาธารณะประจำเมืองมีภาพวาดการสู้รบของเหตุการณ์นี้ และอนุสาวรีย์จูล่งขี่ม้าอยู่ใจกลางเมือง
ก่อนบ่ายโชว์

ก่อนบ่ายโชว์ เป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกที่นำนักแสดงตลกมาโลดแล่นบนหน้าจอโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ซึ่งรายการนี้เป็นรายการตลกเบาสมองก่อนหลังรับประทานอาหารกลางวัน รายการนี้ส่วนใหญ่มาจากละครและรายการเกมโชว์ต้นฉบับนำมาล้อกัน โดยมีนักแสดงตลกชื่อดังเข้ามาสร้างสีสันให้กับคนดู ปัจจุบันได้ออกอากาศทุกวันอังคาร - ศุกร์ เวลา 10:35 น. - 11:00 น.โดยในยุคแรกของรายการนั้นกำกับการแสดงโดย โน้ต เชิญยิ้ม ต่อมาเมื่อคุณโน้ตได้ถอนตัวออกจากรายการตำแหน่งผู้กำกับการแสดงจึงตกมาอยู่ที่ สุประวัติ ปัทมสูต พ่อตาของเป็ดต่อมาพ่ออี๊ด สุประวัติ ได้ขอถอนตัวออกจากรายการไปเป็ด เชิญยิ้ม จึงขึ้นมาเป็นผู้กำกับการแสดงปัจจุบันหน้าที่กำกับตกเป็นของคณะแมวสำราญ และยังได้เพิ่มความน่าสนใจด้วยการดึงนักแสดงที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันมาร่วมแสดงละครด้วย

รายการนี้ได้สร้างกลับมาอีกครั้งในรอบ 10 ปี โดยจะนำรายการที่เคยออกอากาศมาแล้วกลับมาฉายอีกครั้ง ทางช่อง Hay Ha ทรูวิชั่นส์ช่อง66 จะออกอากาศทุกวันในเวลา 22.30 น. และนอกจากนั้นแล้ว รายการก่อนบ่ายคลายเครียด ได้ออกอากาศอีกช่อง คือช่อง สถานีเชิญยิ้ม ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ 10.30 น. ซึ่งเวลาเดียวกันกับ ช่อง 3

และในปี 2553 ทางรายการได้มีการเชิญดารารับเชิญมาแสดงในแต่ละตอน / 1 อาทิตย์ ร่วมกับตลกก่อนบ่าย โดยเริ่มเมื่อวันจันทร์ที่ 4 มกราคม ที่ผ่านมานี้

ในวันที่ 16 เมษายน 2558 มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่และได้เปลี่ยนชื่อจาก ก่อนบ่ายคลายเครียด เป็น ก่อนบ่ายโชว์ เพิ่มเนื้อหาสาระให้สนุกเข้มข้นกว่าเดิม ทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 10:35 - 11:00 ทางไทยทีวีสีช่อง 3

และได้นำมารีรันอีกครั้งในชื่อ ฅ.คนอารมณ์ดี โดยนำตอนเก่า ๆ ที่เคยฉายในช่อง 3 มารีรันอีกครั้ง ทางช่อง 3 SD
นุ้ย เชิญยิ้ม

/ ตี๋ ดอกสะเดา
/ นักแสดงตลกจาก The Comedian ฯลฯ
เตเลมาแต็ง

เตเลมาแต็ง () เป็นรายการปกิณกะต้อนรับยามเช้าวันใหม่ของชาวฝรั่งเศส นำเสนอรายการที่มี่สาระทั่งในเรื่อง ข่าว ศิลปะ บันเทิง ดนตรี กีฬา เป็นด้น ซึ่งรายการนี้จะออกแนวไลฟ์สไตล์ของชาวฝรั่งเศส ดำเนินรายการโดย Laurent Bignolas รายการนี้ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2528 ทางช่อง France 2 ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 12.30 น. - 13.30 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13.00 น. - 13.55 น. (ตามเวลาในไทย) ทางเตเวแซงก์มงด์ (TV5 Monde ทรูวิชั่นส์ช่อง 143) สัญลักษณ์ของรายการในปัจจุบันคือ นาฬิกา ซึ่งบอกเวลาในเวลา 6.30 น. เพลงเข้ารายการส่วนใหญ่มาจากฝั่งสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศสส่วนใหญ่จะออกแนวฟังสบาย ๆ
อีวาน บูนิน

อีวาน อะเลกเซเยวิช บูนิน ( "Ivan Alekseyevich Bunin") เป็นนักเขียนชาวรัสเซียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

อีวาน อเล็กเซเยวิช บูนิน เกิดวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1870 ที่เมืองวาโรเนียช วรรณกรมของเขาได้รับรางวัล พุชกิน ถึง 3 ครั้ง 
ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1909 เขาได้รับเกียรติจากสถาบันวิทยาศาสตร์เซ็นต์ปีเตอร์เบิร์ก เลือกให้เขาเป็นสมาชิก 
บูนินไม่ยอมรับการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1917 เขาย้ายถิ่นฐานไปฝรั่งเศส ดำรงชีพด้วยการเขียนนิยาย และเรื่องสั้น
ปี ค.ศ. 1933 วรรณกรรมของเขาได้รับรางวัลโนเบล ถือเป็นชาวรัสเซียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม 
เขามีความหวังว่า จะกลับมาแผ่นดินเกิดแต่ก็ไม่มีโอกาส 
เขาเสียชีวิตในขณะนอนหลับช่วงหัวค่ำ ในสันที่ 8 ฤศจิกายน ค.ศ. 1953 ที่กรุงปารีส ฝรั่งเศส รวมอายุ 83 ปี
รายนามผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทย

ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้นำของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคฝ่ายค้าน โดยผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรมีหน้าที่สำคัญคือการตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล

ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ภายหลังที่คณะรัฐมนตรีเข้าบริหารราชการแผ่นดินแล้ว พระมหากษัตริย์จะทรงแต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เป็นหัวหน้าพรรคการเมืองในสภาผู้แทนราษฎรที่สมาชิกในสังกัดของพรรคตนมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี และมีจำนวนมากที่สุดในบรรดาพรรคการเมืองที่สมาชิกในสังกัดมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี แต่ไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรในขณะแต่งตั้ง เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร

ในกรณีที่ไม่มีพรรคการเมืองใดในสภาผู้แทนราษฎรมีลักษณะที่กำหนด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เป็นหัวหน้าพรรคการเมืองซึ่งได้รับเสียงสนับสนุนข้างมากจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในพรรคการเมืองที่สมาชิกในสังกัดของพรรคนั้นมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ในกรณีที่มีเสียงสนับสนุนเท่ากันให้ใช้วิธีจับสลาก ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร

ปัจจุบันยังไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เนื่องจากการรัฐประหาร โดย คณะรักษาความสงบแห่งชาติ
พริตตี้

พริตตี้ () หรือ บูธเบบ () หรือ อิเบะกง () เป็นพนักงานขาย (ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง) ที่เน้นการเป็นนางแบบในงานออกบูธจัดงานแสดงสินค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานมอเตอร์โชว์ เริ่มต้นโดยบริษัทโตโยต้า ให้หญิงสาวหน้าตาน่ารักคอยให้ข้อมูลเกี่ยวกับรถ เพราะฐานลูกค้าส่วนใหญ่ของรถก็คือลูกค้าที่เป็นผู้ชาย ต่อมา พริตตี้ ขยายไปใช้ในการประชาสัมพันธ์สินค่าต่าง ๆ มากมาย

ในประเทศญี่ปุ่น เรียก อิเบะกง (イベコン) ย่อมาจาก อีเวนต์คอมพาเนียน (; "event companion")
ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก

ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก หรือ ตลาดโรงเกลือ เป็นตลาดที่มีพรมแดนติดกับประเทศกัมพูชา เป็นที่รู้จักจากการค้าขายเสื้อผ้ามือสอง และสินค้าจากประเทศกัมพูชา แต่เดิมเคยเป็นพื้นที่ใช้เก็บเกลือเพื่อนำไปข่ายให้กับประเทศกัมพูชา ต่อมาการใช้เกลือลดน้อยลง เนื่องจากเกิดการต่อสู้ภายในประเทศกัมพูชาเมื่อปี พ.ศ. 2522-พ.ศ. 2536 จึงได้มีการเปลี่ยนสภาพมาเป็นตลาดดังเช่นปัจจุบัน

ตลาดชายแดนบ้านคลองลึกหรือตลาดโรงเกลือตั้งอยู่ที่บ้านคลองลึก ตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ห่างจากตัวอำเภออรัญประเทศประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ติดกับชายแดนประเทศกัมพูชา ด้านบ้านปอยเปต อำเภอโอโจรว จังหวัดบันทายมีชัย

ตลาดชายแดนบ้านคลองลึกเป็นตลาดพรมแดนขนาดใหญ่ ผู้ประกอบการค้ากว่าร้อยละ 90 เป็นชาวกัมพูชา (ปัจจุบันรอการยืนยันสถานะของชาวเวียดนามที่เป็นผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เข้ามาแทนที่ชาวกัมพูชา ชาวกัมพูชาส่วนมากจะเป็นผู้ประกอบการรายย่อย เบื้องหลังกลุ่มชาวเวียดนามกำลังมีบทบาทขึ้นเรื่อย ๆ) รายได้ของไทยมาจากการส่งออกสินค้าพื้นฐานทั้งอุปโภค บริโภค อุปกรณ์ก่อสร้าง ปัจจุบันรถยนต์ขับเคลื่อน 4 ล้อที่ผลิตในไทยก็กำลังได้รับความนิยมเช่นกัน รวมถึงก๊าซหุงต้ม ชาวกัมพูชานิยมนำรถรถยนต์นั่งดัดแปลงเข้ามาเติมในสถานี้เติมก๊าซรถยนต์ในอำเภออรัญประเทศ และนำกลับเข้าไปจำหน่ายในฝั่งกัมพูชาเพื่อบรรจุเป็นก๊าซหุงต้มครัวเรือน ซึ่งกำลังเป็นธุรกิจที่น่าจับตามองเกี่ยวข้องกับความมั่นคงและการบังคับใช้กฎหมายของไทย
ไกอากันดั้ม

ZGMF-X88S ไกอากันดั้ม (ญี่ปุ่น:ガイアガンダム ;อังกฤษ:Gaia Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

ไกอากันดั้มเป็นหนึ่งในโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจของซาฟท์ เนื่องจากสนธิสัญญายูเนียสได้ห้ามใช้งานนิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์กับโมบิลสูท โมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจจึงใช้วิธีชาร์จพลังงานให้แบตเตอรีด้วย "ระบบส่งพลังงานลำแสงดิวเทเรียม" ของยานมิเนอร์วาแทน เกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์ของโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจยังได้รับการปรับปรุงเป็นวาริเอเบิลเฟสชิฟท์อาเมอร์ (Variable Phase Shift Armor - VPS)ที่พัฒนาต่อมาจากข้อมูลของเฟสชิฟท์อาเมอร์เปลี่ยนสีได้ของสไตรค์รูจ ซึ่งสามารถปรับค่าพลังงานที่ใช้และพลังป้องกันได้และจะทำให้สีเปลี่ยนไป ที่แตกต่างกันคือวาริเอเบิลเฟสชิฟท์อาเมอร์สามารถเปลี่ยนสีได้ระหว่างการต่อสู้ แต่สไตรค์รูจต้องทำการปรับแต่งก่อนทำการสู้รบ

ไกอากันดั้มเป็นโมบิลสูทที่ออกแบบมาเน้นการใช้งานบนโลก โดยสามารถแปลงร่างเป็นแบบคล้ายกับ TMF/A-802 บาคูวและ TMF/A-803 ลาโกวซึ่งเป็นโมบิลสูทแบบสัตว์สี่เท้าซึ่งซาฟท์ใช้ในสงครามครั้งแรกได้ ในร่างนี้ไกอาจะสามารถวิ่งไปกับพื้นด้วยความเร็วสูงและสามารถกระโดดได้ไกลกว่าโมบิลสูททั่วๆไป ปีกสองข้างบนหลังของไกอานั้นติดบีมเบลด "กริฟฟอน2" ซึ่งไกอากันดั้มสามารถใช้โจมตีศัตรูขณะพุ่งใส่ด้วยความเร็วได้

ในภาคเสริมกันดั้มซี้ด เดสทินีแอสเทรย์นั้นระบุว่าเดิมทีนั้นมีแผนใช้โครงสร้างแบบคอร์สเปลนเดอร์ของอิมพัลส์กันดั้มกับไกอากันดั้มแต่ถูกยกเลิกไป ซึ่งระหว่างการทดสอบที่แพลนท์ "อาเมอรีวัน" นั้น ไกอากันดั้มมีรีกะ เชเดอร์เป็นนักบินทดสอบ ซึ่งต่อมาหน่วยแฟนธอมเพนของกลุ่มพันธมิตรโลกได้บุกเข้าไปขโมยโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจ โดยสเตลลา ลูเซียร์ได้เป็นผู้ขโมยและใช้งานไกอากันดั้มซึ่งกลุ่มพันธมิตรโลกได้ให้รหัสใหม่เป็น RGX-03 จนกระทั่งสเตลลาได้ใช้ไกอาในการต่อสู้กับอิมพัลส์กันดั้มและเซเวอร์กันดั้มเพียงคนเดียวที่สถานีวิจัยโลโดเนีย ซึ่งสเตลลาถูกจับและมิเนอร์วาสามารถเอาไกอากันดั้มคืนไปได้ แต่ในเวลาต่อมานั้น ไกอากันดั้มกลับไปอยู่ในการครอบครองของผู้สนับสนุนลักซ์ ไคลน์ โดยแอนดรูว์ วอลท์เฟลด์ได้ใช้ไกอากันดั้มในการป้องกันยานเอเทอนัลจากกองกำลังของซาฟท์ ซึ่งแอนดรูว์ได้ปรับให้เกราะ VPS เป็นโทนสีแดงแทนสีดำของแบบเดิม

ในดีไซน์ต้นฉบับ Gundam SEED DESTINY Mobile Suit Variations นั้นยังมี "GAT-X399/Q ไวลด์แด็กเกอร์" ซึ่งเป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่พัฒนามาจากไกอากันดั้ม
โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน

โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน ได้ก่อตั้งขึ้น ในงานมหามงคล สมัยสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์บางเขนครบ 200 ปี พ.ศ. 2525 เป็นโรงเรียนรัฐบาล ระดับมัธยมศึกษา จัดการศึกษาในระบบสหศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 8 / 1 หมู่ที่ 6 ซอยวัชรพล ถนนรามอินทรา แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร 10220
ต้มยำกุ้ง เดอะเกมส์

ต้มยำกุ้ง เดอะเกมส์ เป็นเกม การต่อสู้/ผจญภัย เป็นเกมส์ฝีมือคนไทย สร้างมาจากภาพยนตร์เรื่อง ต้มยำกุ้ง ได้สร้างพัฒนาโปรแกรม 20 เดือน ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2548 ได้พัฒนาวิชาแม่ไม้มวยไทย ผู้เล่นสามารถเล่นเป็นขาม พระเอกคนเลี้ยงช้างในภาคอีสานที่ต้องออกตามหาช้าง ที่ถูกลูกน้องของเสี่ยสุเทพที่ถูกขโมยไปในประเทศออสเตรเลีย ขามต้องออกเดินทางโดยมีอุปสรรคมากมายขวางไว้

ทั้งนี้ต้มยำกุ้ง เดอะเกมส์ ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในเกมออฟไลน์ไทย ที่มีโอกาสจัดแสดงในนิทรรศการเกมดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานไทยแลนด์เกมโชว์ 2009 มหกรรมเด็กเล่นเกมครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นในศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยเช่นกัน
ไทยทาวน์ (ลอสแอนเจลิส)

ไทยทาวน์ () เป็นเขตชุมชนของบุคคลชาวไทยใน นครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยตั้งอยู่ใกล้เขตฮอลลีวูด สหรัฐอเมริกา ไทยทาวน์มักจะถูกเรียกว่าเป็นจังหวัด ที่ 78 ของประเทศไทย

ไทยทาวน์ถูกจัดตั้งเป็นเขตชุมชนจากทางสภาเมืองเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ซึ่งในบริเวณไทยทาวน์ประกอบด้วย ร้านอาหารไทย ร้านขายสินค้าไทย ร้านนวดไทย มีทั้งร้านหนังสือดอกหญ้า ร้าน BTK เป็นร้านขายภาพยนตร์ไทย เพลง คาราโอเกะ ร้านตัดผม สปา ฯลฯ

ไทยทาวน์เป็นเสมือนศูนย์รวมของชาวไทยอาศัยอยู่ประมาณ 120,000 คนในลอสแอนเจลิส

ในบริเวณไทยทาวน์มีรถไฟ LACMTA สายแดงวิ่งผ่าน ซึ่งในบริเวณเดียวกันได้มีชุมชนของชาวอาร์มีเนียรวมอยู่ด้วย (ซึ่งถูกเรียกว่า ลิตเติลอาร์มีเนีย)

นอกจากนี้ไทยทาวน์ยังปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง จังหวัด 77

ลอสแองเจิลลิสมีพลเมืองไทยที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศไทย ราวๆ 80,000 คน ของชาวอเมริกันเชื้อสายไทยประมาณ 120,000 คนในรัฐแคลิฟอร์เนีย อาศัยอยู่ในลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นที่ตั้งของไทยทาวน์แห่งแรกของโลก ใน พ.ศ. 2545 มีผู้อพยพชาวไทยประมาณ 80,000 คน อาศัยในลอสแอนเจลิส ไทยเชื้อสายจีน ยังถูกรวมในประชากรไทยด้วย บางครั้งลอสแอนเจลิสถูกอ้างเป็นจังหวัดที่ 78 ของประเทศไทย รวมถึงชื่อเมืองลอสแอนเจลิสยังพ้องความหมายกับชื่อเมืองหลวงของไทย (กรุงเทพมหานคร หมายถึง เมืองของนางฟ้า)

วันอาทิตย์แรกในเดือนเมษายน ไทยทาวน์มีการเฉลิมฉลองวันสงกรานต์ หรือปีใหม่ไทย โดยการปิดถนนฮอลลีวูดภายในบริเวณนั้น และมีการออกร้านอาหารและความบันเทิงร่วมกับการเดินพาเหรดบนถนนฮอลลีวู้ดจากถนนนิวแฮมเชียร์ถึงถนนวิโนวา

ไทยทาวน์เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2500-2510 เมื่อคนไทยจำนวนมากเดินทางไปลอสแองเจิลลิสเพื่อที่จะศึกษาในมหาวิทยาลัย ผลของการออกกฎหมายสัญชาติและการอพยพ พ.ศ. 2508 (Immigration and Nationality Act of 1965) หลายคนจึงตัดสินใจที่จะอยู่อาศัยและเปิดธุรกิจส่วนตัว จนกระทั่งวิกฤติทางการเงินของภูมิภาคในช่วงทศวรรษ พ.ศ. 2520-2530 ทำให้ชาวไทยอีกจำนวนมากเดินทางสู่ไทยทาวน์และหางานทำ สภาเมืองกำหนดให้เป็นย่านๆ หนึ่งของเมืองเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ช่วงเวลานั้นมีคนไทยประมาณ 80,000 คน ทางตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ลอรา บุช สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา ให้เงินสนับสนุนการแสดงคุณค่าของท้องถิ่นในฐานะชุมชน "อนุรักษ์อเมริกา" ซึ่งทำให้ไทยทาวน์มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับเงิน 250,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ในการช่วยเหลือทางสาธารณะและส่วนตัวอื่นๆ
แอล คาโปน

แอลฟอนซ์ แกเบรียล คาโปน () หรือ แอล คาโปน (Al Capone; 17 มกราคม 1899 – 25 มกราคม 1947) เป็นชาวสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นนักเลงโตในยุคประเวณีเฟื่องฟู และก่อให้เกิดองค์กรอาชญากรรมชื่อ "ก๊วนชิคาโก" (Chicago Outfit) หรือภายหลังเป็นที่รู้จักในชื่อ "พวกคาโปน" (Capones) ซึ่งอุทิศตนให้แก่การขนและค้าสุราเถื่อน รวมถึงกิจกรรมนอกรีตอย่างอื่น เช่น การค้าประเวณี ในเมืองชิคาโกระหว่างต้นทศวรรษที่ 1920 ถึงปี 1931

คาโปนเกิดที่เมืองบรุกลิน นครนิวยอร์ก บิดามารดาเป็นชาวอิตาลีหนีเข้าเมือง คาโปนจึงพัวพันกับกลุ่มอาชญากรตั้งแต่ยังเยาว์ เขาถูกไล่ออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 14 ปี ต่อมา เขาเผลอแดกดันสตรีคนหนึ่งที่หน้าประตูเข้าสถานบริการยามค่ำคืนแห่งหนึ่งในเมืองบรุกลิน เขาจึงถูกพี่ชายของเธอทำร้าย ใบหน้าเขาถูกฟัน 3 ครั้งจนเป็นแผลเป็น เขาจึงได้ฉายาว่า "ไอ้หน้าบาก" (Scarface) เมื่อเข้าวัย 20 ปี คาโปนย้ายจากนิวยอร์กมาชิคาโกเพื่อแสวงหาลาภผลจากการขนเหล้าเถื่อนเข้าเมือง ทั้งยังร่วมละเมิดกฎหมายบ้านเมืองอีกหลายประการ โดยเฉพาะการค้าประเวณี และให้สินบนแก่เจ้าพนักงาน

แม้ประกอบมิจฉาชีพ แต่คาโปนกลับสามารถลอยหน้าลอยตาอยู่ในที่สาธารณะ ทั้งเขายังอาศัยเงินทองที่ได้จากการกระทำผิดกฎหมายนั้นมาทำบุญ จึงมีผู้หลายคนเรียกเขาว่า "โรบิน ฮูด ยุคใหม่" อย่างไรก็ดี ในปี 1929 เกิดการสังหารหมู่ในวันวาเลนไทน์ สมาชิก 7 คนของกลุ่มคู่แข่งถูกฆ่า และคาโปนถูกหาว่า มีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุการณ์ดังกล่าว ชื่อเสียงของเขาก็เริ่มเน่าเสีย

ในปี 1931 คาโปนถูกจับ และถูกศาลส่วนกลางพิพากษาว่า มีความผิดฐานเลี่ยงภาษี แล้วถูกจำคุกอยู่ในส่วนกลาง จนปี 1939 เขาจึงได้รับการปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤติ ในบั้นปลายชีวิต สุขภาพทั้งทางกายและใจของเขาย่ำแย่อย่างหนักเพราะไขสันหลังเสื่อมมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงเสียชีวิตเพราะหัวใจหยุดเต้นหลังหน้ามืดกะทันหันในวันที่ 25 มกราคม 1947
พระโกนาคมนพุทธเจ้า

พระโกนาคมนพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 23 ในพุทธวงศ์ และเป็นพระองค์ที่ 2 ในภัททกัปนี้ ที่พระองค์มีพระนามเช่นนี้เนื่องจากขณะที่พระองค์ประสูติฝนทองได้ตกลงมาทั่วทั้งชมพูทวีป พระองค์ทรงแสดงธรรมโปรดภิยโยสราชกุมารและอุดรราชกุมาร พร้อมด้วยบริวาร พระกายสูง 80 ศอก มีพระชนมายุ 30,000 พรรษาจึงเสด็จปรินิพพาน

พระอัครสาวกคือ

พระอัครสาวิกาคือ

อัครอุบาสกคือ

อัครอุบาสิกาคือ
ธงชาติเอสโตเนีย

ธงชาติเอสโตเนีย เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 7 ส่วน ยาว 11 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 3 แถบ แต่ละแถบนั้นกว้างเท่ากัน เรียงเป็นแถบสีฟ้า สีดำ และสีขาวจากบนลงล่าง (ธงชาติเอสโตเนียขนาดมาตรฐานนั้นกว้าง 105 เซนติเมตร ยาว 165 เซนติเมตร) ธงนี้มีชื่อเรียกเฉพาะในภาษาเอสโตเนียว่า ""sinimustvalge"" แปลว่า "ธงฟ้า-ดำ-ขาว" ตามสีที่ปรากฏบนธงชาติ

ธงฟ้า-ดำ-ขาว ซึ่งได้กลายเป็นธงชาติเอสโตเนียในปัจจุบัน เรื่มปรากฏขึ้นครั้งแรกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1880 (พุทธทศวรรษที่ 2423) ในฐานะของธงสมาคมนักศึกษาเอสโตเนียแห่งมหาวิทยาลัยทาร์ทู (ตั้งอยู่ที่เมืองทาร์ทู ประเทศเอสโตเนียในปัจจุบัน) และได้มีการเฉลิมฉลองที่ The Hall of the Pastorate of Otepää ในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ซึ่งธงสมาคมนักศึกษาเอสโตเนียแห่งมหาวิทยาลัยทาร์ทูที่เป็นของเดิมนี้ ได้มีการเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติของประเทศเอสโตเนีย

ธงดังกล่าวนี้ต่อมาได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการชาตินิยมในเอสโตเนีย และได้กลายมาเป็นธงชาติเอสโตเนียครั้งแรกเมื่อประเทศนี้ประกาศเอกราชจากรัสเซียและเยอรมนีอย่างเป็นทางการในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 ต่อมาได้มีการรับรองให้เป็นธงชาติเอสโตเนียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน และได้ชักขึ้นในฐานะธงชาติอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่หอคอยพิกก์เทอร์แมน ในกรุงทาลลินน์ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคมของปีนั้น

ในระยะต่อมาเอสโตเนียได้ตกเป็นเมืองขึ้นของชาติต่างๆ หลายครั้ง ทำให้ธงฟ้า-ดำ-ขาวกลายเป็นธงต้องห้ามของเอสโตเนียภายใต้การปกครองของต่างชาติ ครั้งแรกเมื่อเอสโตเนียถูกกองทัพแดงของสหภาพโซเวียตรุกรานในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2483 ธงชาติเอสโตเนียได้ถูกชักลงจากยอดเสาที่หอคอยพิกก์เทอร์แมนในวันที่ 21 มิถุนายนของปีนั้น และในวันรุ่งขึ้นธงแดงอันเป็นธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนียก็ได้ถูกชักขึ้นแทนที่ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของเอสโตเนียภายใต้การปกครองของลัทธิคอมมิวนิสต์ ต่อมาเมื่อกองทัพนาซีเยอรมนีเข้ายึดครองเอสโตเนียระหว่างปี พ.ศ. 2484 - 2488 กองทัพนาซีเยอรมนีได้อนุญาตให้ชาวเอสโตเนียใช้ธงฟ้า-ดำ-ขาวแทนธงของสหภาพโซเวียต ในฐานะธงของชาวเอสโตเนียแต่ไม่ใช่ในฐานะธงชาติ

กระทั่งเมื่อกองทัพนาซีเยอรมนีล่าถอยไปในเดือนกันยายน พ.ศ. 2488 ชาวเอสโตเนียก็ได้ใช้ธงฟ้า-ดำ-ขาว เป็นธงชาติของตนเองอีกครั้งในระยะสั้นๆ ก่อนจะกลายเป็นธงต้องห้ามอีกครั้งเมื่อกองทัพสหภาพโซเวียตกลับเข้ามายึดครองเอสโตเนียในวันที่ 22 กันยายน ของปีนั้น และธงแดงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนียก็ได้ถูกนำมาใช้เป็นธงชาติเอสโตเนียอีกครั้งเป็นระยะเวลานานหลายปี

ภายหลังจากการประกาศใช้นโยบายเปเรสตรอยกาและกลาสนอสต์ หรือนโยบายการเปิดกว้างทางการเมืองและการวางแผนโครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2528 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ธงฟ้า-ดำ-ขาวก็ได้กลับมามีฐานะเป็นธงชาติเอสโตเนียอีกครั้ง โดยได้มีการชักธงนี้ขึ้นที่หอคอยพิกก์เทอร์แมนเป็นสัญลักษณ์เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 และมีการประกาศยืนยันฐานะความเป็นธงชาติเอสโตเนียอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ก่อนหน้าที่เอสโตเนียจะได้รับเอกราชเพียงเล็กน้อย ธงนี้ได้ใช้สืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน

การให้นิยามความหมายของธงชาติเอสโตเนียมีอยู่หลายแบบ หากตีความตามประวัติศาตร์เอสโตเนียนั้น สีฟ้าจะหมายถึงอิสรภาพในอดีตกาล สีดำหมายถึงสมัยที่ประเทศสูญเสียเอกราช และสีขาวหมายคำสัญญาต่ออนาคตอันสดใสของชาติ แต่ถ้าจะกล่าวตามคำนิยามที่ได้รับคำนิยมทั่วไปซึ่งกวีชื่อมาร์ติน ลิปป์ (Martin Lipp) ได้ให้ไว้ จะมีความหมายดังนี้