seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จูเซปเป รอสซี

จูเซปเป รอสซี (; เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหน้าสังกัดสโมสรฟิออเรนตินาแห่งเซเรียอา อิตาลี เกิดที่เมืองทีเน็ค, นิวเจอร์ซีย์, สหรัฐอเมริกา และถือสองสัญชาติ ทั้งอเมริกันและอิตาเลียน รอสซีประเดิมสนามให้กับทีมชาติอิตาลีในเดือนตุลาคม 2008 ก่อนจะทำประตูแรกได้ในเดือนมิถุนายน 2009

รอสซีเป็นอิตาเลียนอเมริกันโดยกำเนิดจากพ่อแม่ชาวอิตาเลียนซึ่งอพยพไปตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกา ณ เมืองทีเน็ค, นิวเจอร์ซีย์ พ่อของเขา แฟร์ดินานโด รอสซี เป็นโค้ชให้กับทีมซอคเกอร์และเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาอิตาเลียนและภาษาสเปนให้กับโรงเรียนคลิฟตัน ไฮ สคูล ส่วนแม่ของเขา เคลโอนิลเด รอสซี เป็นครูสอนภาษาอยู่ที่คลิฟตัน

เมื่อได้รับข้อเสนอจากทีมเยาวชนปาร์ม่า รอสซีและพ่อของเขาจึงย้ายกลับมาอยู่ที่อิตาลี ก่อนที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด จะซื้อสัญญาของเขาเมื่ออายุได้ 17 ปี

ช่วงต้นฤดูกาล พรีเมียร์ลีก 2006-07 รอสซีย้ายไปอยู่กับนิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ดด้วยสัญญายืมตัวจนถึง 1 มกราคม 2007 และประเดิมสนามในวันที่ 24 กันยายน 2006

ก่อนที่จะย้ายกลับไปสู่ปาร์ม่าด้วยสัญญายืมตัวจนจบฤดูกาล โดยรอสซี่สามารถระเบิดตาข่ายได้ถึง 9 ประตู จาก 19 เกม ช่วยให้ปาร์ม่ารอดตกชั้นอย่างเหลือเชื่อ

เดือนกรกฎาคม 2007 แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดยืนยันการขายรอสซีไปให้กับบียาร์เรอัลในสเปน ด้วยค่าตัว 6.6 ล้านยูโร และที่นี่รอสซีก็กลายเป็นหัวหอกตัวหลักและสตาร์ประจำทีมตั้งแต่ฤดูกาลแรก

ในปี 2006 รอสซีได้รับเชิญจากบรู๊ซ อารีน่า โค้ชทีมชาติสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ให้เข้าร่วมแคมป์ฝึกซ้อมก่อนศึกฟุตบอลโลก 2006 แต่รอสซีได้ปฏิเสธไป เนื่องจากเขาต้องการเล่นให้กับอิตาลี

เขาได้ลงเล่นให้กับอิตาลีตั้งแต่ชุด U-16 ไปจนถึง U-21 ก่อนที่จะได้ลงเล่นในศึกยูโร U-21 และคว้าสิทธิ์ไปเล่นโอลิมปิกเกมส์ 2008 ได้สำเร็จ ซึ่งในศึกโอลิมปิก รอสซียิงได้ 4 ประตู กลายเป็นดาวซัลโวสูงสุดของรายการ แม้จะไปถึงแค่รอบก่อนรองชนะเลิศเท่านั้น

มาร์เชลโล ลิปปี้ เทรนเนอร์ทีมชาติอิตาลีชุดใหญ่ได้เรียกตัวเขามาติดทีมในเดือนกันยายน 2008 เพื่อทำศึกฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือกโซนยุโรป โดยได้ประเดิมสนามในเกมเสมอ 0-0 กับบัลแกเรีย ก่อนที่รอสซี่จะทำประตูแรกในทีมชาติได้ในเกมอุ่นเครื่องกับไอร์แลนด์เหนือเมื่อเดือนมิถุนายน 2009
เจลแต่งผม

เจลแต่งผม เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ตบแต่งทรงผมให้แข็งและอยู่ทรงนานเป็นพิเศษ ซึ่งนอกจากเจลแล้ว ผลิตภัณฑ์ที่ใช้แต่งผมนั้นก็ยังมีหลายประเภทแตกต่างกันออกไปให้เลือกใช้กัน เช่น สเปรย์ฉีดผม ซึ่งมีความแข็งแรงและอยู่ทรงมากกว่าเจล และ แว็กซ์ มีความทนทานและอยู่ทรงน้อยกว่าเจล แต่มีความอ่อนตัวกว่า ซึ่งสามารถเลือกใช้ได้ตามชนิดทรงผมของแต่ละคน เช่น คนผมตรงหรือแห้งอาจจะต้องใช้เจลเพื่อความทนทานของเส้นผม แต่คนผมหยักโศกอาจจะใช้แว๊กซ์เพื่อการตบแต่งเล็กน้อยก็พอ

เจลหลายๆยี่ห้อถูกนำเข้ามาจาก อเมริกาเหนือ และ อังกฤษ ซึ่งมีคุณภาพที่แตกต่างกันออกไป เจลที่มีคุณภาพอันดับต้นๆนั้นจะมีคุณลักษณะที่สามารถทำให้ผมแข็งและอยู่ทรงได้นานเป็นพิเศษ ส่วนคุณภาพต่ำๆนั้น ไม่สามารถทำให้ทรงผมแข็งอยู่ตัวได้ และบางยี่ห้อใส่แล้วก็ทำให้ทรงผมดูเปียกและเละ
แควาเลียร์คิงชาลส์สแปเนียล

แควาเลียร์คิงชาลส์สแปเนียล () เป็นพันธุ์สุนัขขนาดเล็กของประเภทสแปเนียลและถือว่าเป็นสุนัขพันธุ์ตุ๊กตา ที่มีขนเป็นไหมยาวปานกลาง อาจจะหยิกอ่อนๆ และมีหูยาว มีด้วยกันสี่สี: เบล็นไฮม์ (น้ำตาลเชสต์นัตบนสีขาว), สามสี (ดำและขาวและแทนบนแก้ม, ในหู, บนคิ้ว, ภายในของขา และใต้หาง), ดำและแทน, และรูบี (น้ำตาลแดงทั้งหมด) พันธุ์นี้เริ่มผสมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่มีรากมาจากพันธุ์คิงชาลส์สแปเนียลของสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 17
เทรเวอร์ ฮอร์น

เทรวอร์ ฮอร์น () เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นนักร้อง นักดนตรี ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จัก มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องนำของวง เดอะบั๊กเกิลส์ วงในปลายยุคทศวรรษที่ 1970's และเคยรวมวง อย่าง ดิอาร์ตออฟน็อยส์ และ เยส ตอนนี่เขาเจ้าของค่ายเพลง ซีทีที เรคคอร์ดส์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกวง เดอะโปรดิวเซอส์
สุนัขชี้เหยื่อ

สุนัขชี้เหยื่อ () เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่เรียกว่าสุนัขล่าเหยื่อที่มีหน้าที่ช่วยนักล่าสัตว์ในการบอกว่าที่ใดมีเหยื่อโดยเมื่อพบเหยื่อสุนัขจะหยุดตรงไปทางที่มีเหยื่อเหมือนกับชี้ เมื่อเห็นเช่นนั้นนักล่าสัตว์ก็จะได้เข้าไปในรัศมีกระสุนที่จะยิงสัตว์ สุนัขที่เลือกให้เป็น สุนัขชี้เหยื่อเป็นพันธ์ที่มีสัญชาตญาณในการชี้และการถอย โดยจะเริ่มมีสัญชาตญาณการล่าสัตว์ตั้งแต่เมื่ออายุได้ราวสองเดือน สุนัขบางพันธุ์ก็ต้องได้รับการฝึกเพิ่มเติมก่อนที่จะไปทำงานกับนักล่าสัตว์ได้
สุนัขล่าเหยื่อ

สุนัขล่าเหยื่อ () เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่ผสมพันธุ์ขึ้นเพื่อช่วยนักล่าสัตว์ในการหาเหยื่อ หรือ เก็บเหยื่อที่มักจะเป็นนก สุนัขล่าเหยื่อแบ่งออกเป็นสามประเภท: สุนัขเก็บเหยื่อ (Retriever), สุนัขต้อนเหยื่อ (flushing dog) และ สุนัขชี้เหยื่อ (pointing breed) สมาคมเค็นเนลบางสมาคมก็จัดสุนัขล่าเหยื่อให้อยู่ในกลุ่มอิสระเป็นกลุ่มสุนัขล่าเหยื่อ (Gundog Group) บางสมาคมก็รวมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสุนัขกีฬา (Sporting Group) ประเภทที่นิยมกันมากที่สุดก็ได้แก่สเปเนียล, โกลเดนรีทรีฟเวอร์ และลาบราดอร์

สุนัขล่าเหยื่อแบ่งได้เป็นหลายประเภทแต่ละประเภทก็แบ่งย่อยออกไปอีก: 
แม้ว่าจะจัดอยู่ในกลุ่มเฉพาะตามหน้าที่แต่สุนัขล่าเหยื่อมักจะมีความสามารถมากกว่าที่จำกัดเฉพาะในกลุ่มที่จัดไว้ ขึ้นอยู่กับการฝึกหัดสุนัขประเภทนี้ก็อาจจะมีประโยชน์หลายอย่างในการล่าสัตว์
สุนัขเก็บเหยื่อ

สุนัขเก็บเหยื่อ หรือ รีทรีฟเวอร์ () เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่เรียกว่าสุนัขล่าเหยื่อที่มีหน้าที่ไปเก็บเหยื่อที่นักล่าสัตว์ล่าได้ สุนัขเก็บเหยื่อเป็นสุนัขที่ผสมพันธุ์ขึ้นเพื่อใช้ในการไปนำนกหรือสัตว์อื่นกลับมาให้เจ้าของโดยไม่ทำความเสียหายให้กับเหยื่อที่คาบกลับมาแม้ว่าบางครั้งจะมีการใช้สเปเนียลหรือสุนัขชี้เหยื่อในการไปคาบเหยื่อกลับมา สุนัขเก็บเหยื่อมีความชำนาญในการหาเหยื่อที่แตกต่างจากพันธุ์อื่นตรงที่คาบไม่หลุด ฉะนั้นการผสมพันธุ์สุนัขประเภทนี้จึงเน้นให้ปากนุ่มและมีความเต็มใจที่จะเอาใจเจ้าของ, ต้องการเรียนรู้ และเชื่อฟังดี ปากนุ่มหมายถึงความเต็มใจของสุนัขที่จะคาบเหยื่อในปากโดยไม่กัดเนื้อเหยื่อ ถ้าสุนัขมี "ปากแข็ง" ก็เป็นจุดอ่อนของสุนัขล่าเหยื่อและยากที่จะแก้ไข ที่ทำให้เหยื่อเสียและกินไม่ได้

ความเต็มใจที่จะเอาใจเจ้าของและฝึกง่ายทำให้สุนัขประเภทนี้เช่นลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ และ โกลเดนรีทรีฟเวอร์เป็นสุนัขพันธุ์ที่นิยมกันในการเลี้ยงเป็นสุนัขผู้ช่วยสุนัขผู้ช่วย (assistance dog)
สุนัขต้อนเหยื่อ

สุนัขต้อนเหยื่อ () เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่เรียกว่าสุนัขล่าเหยื่อที่ได้รับการฝึกให้หาเหยื่อและเมื่อพบก็ไล่ต้อนจากที่ซ่อนเพื่อให้นักล่าสัตว์ยิงหรือจับ สุนัขต้อนเหยื่อต่างจากสุนัขล่าเหยื่อชนิดอื่นเช่นสุนัขชี้เหยื่อหรือสุนัขหาเหยื่อที่จะหยุดนิ่งเมื่อพบเหยื่อ หรือสุนัขเก็บเหยื่อที่ไปคาบเหยื่อกลับมาให้เจ้าของ สุนัขบางพันธุ์ผสมเฉพาะในการใช้เป็นสุนัขต้อนเหยื่อโดยเฉพาะรีทรีฟเวอร์ สุนัขต้อนเหยื่อมักจะเป็นสุนัขใจดีที่เหมาะกับการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงและเป็นเพื่อน
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1

จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 หรือ มาร์คัส อันโตนิอัส กอร์ดิอานัส เซ็มโพรนิอานัส โรมานัส อาฟริกานัส () (ราว ค.ศ. 159 – 12 เมษายน ค.ศ. 238) กอร์ดิอานุสที่ 1 เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ทรงครองราชย์ร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 ระหว่างวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 238 จนเสด็จสวรรคตด้วยการแขวนพระศอพระองค์เองเมื่อวันที่ 12 เมษายนที่คาร์เธจในปีเดียวกัน
จักรพรรดิแซ็กสตุส มาร์ตินิอานุส

จักรพรรดิแซ็กสตุส มาร์ตินิอานุส หรือ แซ็กสตุส มาร์ซิอัส มาร์ตินิอานุส () (สวรรคต ค.ศ. 325) แซ็กสตุส มาร์ตินิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างเดือนกรกฎาคม จนถึงวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 325 ร่วมกับจักรพรรดิลิซินิอัส
จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2

จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2 หรือ เฟลเวียส เทออดอซิอุส หรือ คาลิกราเฟอร์ () (10 เมษายน ค.ศ. 401 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 450) เทออดอซิอุสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 408 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 450 จักรพรรดิเทออดอซิอุสทรงเป็นที่รู้จักจากกฎหมายที่ใช้พระนามของพระองค์ “ประมวลกฎหมายธีโอโดซิอานัส” (Codex Theodosianus) และกำแพงธีโอโดเซียนแห่งคอนสแตนติโนเปิลที่สร้างในรัชสมัยของพระองค์
จักรพรรดิมักแซ็นติอุส

จักรพรรดิมักแซ็นติอุส หรือ มาร์คัส ออเรลิอัส วาเลริอัส มักแซ็นติอุส () (ราว ค.ศ. 278 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 312) มักแซ็นติอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 306 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 312 มักแซ็นติอุสเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิแม็กซิเมียนและพระโอรสเขยของจักรพรรดิกาเลริอัส
วุฒิสภาโรมัน

วุฒิสภาโรมัน () เป็นสถาบันทางการเมืองของโรมันโบราณที่ก่อตั้งก่อนที่พระมหากษัตริย์แห่งโรมพระองค์แรกจะขึ้นครองราชย์ (ที่กล่าวกันว่าเป็นเวลา 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ระบบนี้รอดการล่มสลายของราชอาณาจักรโรมันเมื่อ 509 ปีก่อนคริสต์ศักราช, การล่มสลายของสาธารณรัฐโรมันเมื่อ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราช และการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 ระหว่างสมัยราชอาณาจักรวุฒิสภาก็เป็นเพียงคณะที่ปรึกษาของพระมหากษัตริย์ พระมหากษัตริย์แห่งโรมองค์สุดท้ายผู้โหดร้ายลูซิอัส ทาร์ควินิอัส ซูเพอร์บัส (Lucius Tarquinius Superbus) ถูกโค่นอำนาจโดยวุฒิสภาที่นำโดยลูซิอัส จูนิอัส บรูตัส (Lucius Junius Brutus)

ระหว่างตอนต้นของสมัยสาธารณรัฐโรมันวุฒิสภาเป็นสถาบันทางการเมืองที่อ่อนแอขณะที่ผู้บริหารระบบยุติธรรมเป็นผู้มีอำนาจ การเปลี่ยนแปลงอำนาจจากระบบพระมหากษัตริย์มาเป็นระบบธรรมนูญการปกครองอาจจะกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไป และเป็นเวลาอีกหลายชั่วคนก่อนที่ระบบวุฒิสภาจะมามีอำนาจเหนือผู้บริหารระบบยุติธรรม เมื่อมาถึงกลางสมัยสาธารณรัฐวุฒิสภาก็มีอำนาจสูงสุด เมื่อมาถึงปลายสมัยอำนาจของวุฒิสภาก็ลดลงอีกที่ทำให้ต้องเกิดการปฏิรูปพี่น้องกราคัส -- ไทบีเรียส กราคัส และ กาเอียส กราคัส

แต่วุฒิสภาของจักรวรรดิไม่เหมือนกับวุฒิสภาของสาธารณรัฐตรงที่ไม่มีความอิสระทางการเมืองแต่ขึ้นกับจักรพรรดิ ซึ่งทำให้สูญเสียความมีเกียรติศักดิ์และในที่สุดก็อำนาจแทบทั้งหมด หลังจากมีการปฏิรูปทางรัฐธรรมนูญโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน วุฒิสภาก็หมดความหมายทางการเมืองและหลังจากนั้นก็ไม่มีโอกาสได้อำนาจที่เคยมีคืนมา เมื่อรัฐบาลย้ายออกจากกรุงโรมวุฒิสภาก็ลดลงเป็นเพียงสถาบันท้องถิ่น สถานะภาพนี้ได้รับการยืนยันโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 เมื่อทรงก่อตั้งวุฒิสภาไบแซนไทน์ในคอนสแตนติโนเปิล เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลายในปี ค.ศ. 476 วุฒิสภาก็ทำหน้าที่ต่อมาอยู่ระยะหนึ่งภายใต้การปกครองของบาร์บาเรียนก่อนที่จะได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งในรัชสมัยของจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 แต่ในที่สุดก็ยุติลง แต่วุฒิสภายังคงมีอยู่ในคอนสแตนติโนเปิลจนกระทั่งมายุติลงในที่สุดเช่นกัน

เมื่อรวมเวลาการมีวุฒิสภาในรูปแบบใดแบบหนึ่งแล้ว “วุฒิสภาโรมัน” ก็มีอายุการปฏิบัติงานที่รวมด้วยกันทั้งสิ้นอย่างน้อยร่วมสองพันปี
มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช

มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช (; ) ตั้งอยู่ที่เมืองไลพ์ซิช รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี และเป็นมหาวิทยาลัยประจำเมืองไลพ์ซิช มีการเรียนการสอน 14 คณะ

มหาวิทยาลัยไลพ์ซิชก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1409 เป็นมหาวิทยาลัยลำดับที่ 3 ที่เปิดการเรียนการสอนในประเทศเยอรมนี (ต่อจาก มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค และมหาวิทยาลัยโคโลญ) แต่เป็นมหาวิทยาลัยที่มีอายุเก่าแก่อันดับสองของเยอรมนี ที่ยังคงมีการเรียนการสอนในปัจจุบัน เนื่องจากมหาวิทยาลัยโคโลญ มีการหยุดการเรียนการสอนไประยะหนึ่ง

ที่มาในการจัดตั้งมหาวิทยาลัย เนื่องจากในศตวรรษที่ 14 มีการแทรกแซงทางการเมืองในมหาวิทยาลัยแห่งกรุงปราก ซึ่งการแทรกแซงดังกล่าวมีผลกระทบอย่างมากต่อกลุ่มคณาจารย์ และนักศึกษาที่ใช้ภาษาเยอรมัน กลุ่มคณาจารย์นำโดยโยฮันน์ ฟอน มึนส์เทอร์แบร์ค (Johann von Münsterberg) โดยการสนับสนุนจาก เฟรดเดอริกที่หนึ่ง เจ้าผู้ครองรัฐซัคเซิน และ วิลเฮล์มที่สอง ผู้ปกครองเมืองไมเซิน ให้ย้ายมาเปิดการเรียนการสอน และจัดตั้งมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช โดยครั้งนั้น รวมจำนวนคณาจารย์และนักศึกษาประมาณ400 คน ได้ย้ายมาจากดำเนินการเรียนการสอนต่อที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช โดย โยฮันน์ ฟอน มวนสเตอร์เบือก (Johann von Münsterberg) เป็นอธิการบดีคนแรก โดยใช้เอากุสเทอูมและโบสถ์เซนต์เปาโล เป็นที่ทำการของมหาวิทยาลัยในสมัยนั้น

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองไลพ์ซิชเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก ซึ่งปกครองในระบบคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1953 มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช จึงถูกเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยเป็น มหาวิทยาลัยคาร์ล มาร์กซ์ ต่อมาเมื่อเกิดการรวมประเทศในปี ค.ศ. 1989 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ดังเดิมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา

ประวัติศาสตร์ที่สำคัญของมหาวิทยาลัยมีดังนี้

หอสมุดมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช หรือ หอสมุดอัลเบอตินา

มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช มีคณะที่เปิดสอนในปัจจุบัน ทั้งสิ้น 14 คณะ มีหลักการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รวมทั้งสิ้นกว่า 150 หลักสูตร ณ ปีการศึกษา 2007/2008 มีนักศึกษาทั้งสิ้น 26,978 คน โดยในจำนวนนี้ เป็นนักศึกษาต่างชาติ 2,347 คน

รายชื่อคณะที่เปิดทำการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ในปัจจุบันทั้งสิ้น 14 คณะ มีดังนี้

ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช มีความร่วมมือทางวิชาการร่วมกับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดย ศ.ดร.สุพจน์ หารหนองบัว อาจารย์ประจำหน่วยวิจัยเคมีคอมพิวเตอร์ ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ร่วมงานวิจัย และงานวิชาการร่วมกับ ดร.ซีกฟรีด ฟริทซ์เช่ อาจารย์ประจำสถาบันฟิสิกส์เชิงทฤษฎี คณะฟิสิกส์และธรณีวิทยา มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
สโมสรฟุตบอลโตรีโน

สโมสรฟุตบอลโตรีโน เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองตูรินและเป็นคู่แข่งกับยูเวนตุส ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1906 โดยในยุคนั้นใช้ชื่อว่า AC Torino และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปี ค.ศ. 2005 ก่อนจะเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น Torino F.C. จนถึงปัจจุบันโตรีโนยิ่งใหญ่มากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 ได้แชมป์มากมายหลายรายการแต่หลังจากเหตุการณ์เครื่องบินตกในปีค.ศ. 1949 ความยิ่งใหญ่ของสโมสรก็สิ้นสุดลง
ตลาดคลองสวน 100 ปี

ตลาดคลองสวน 100 ปี เป็นตลาดเก่า 2 จังหวัด คือ จังหวัดฉะเชิงเทรา และ จังหวัดสมุทรปราการ อยู่ริมคลองประเวศบุรีรมย์ ภายในตลาดเก่าคลองสวน มี ร้านแป๊ะหลี เป็นร้านกาแฟโบราณ 70 ปี ร้านขายยา ขายขนม ขายของเล่น ร้านอาหาร ในฝั่งสมุทรปราการมีศาลเจ้าพ่อคลองสวน เป็นที่สักการบูชา ของ ชาวคลองสวน ฉะเชิงเทรา และ คนทั่วไป ฝั่งฉะเชิงเทรามีภาพเขียนสีเก่าแก่ ภายในโรงเจ อายุกว่า 120 ปี
สีไวโอเลต

สีไวโอเลต () เป็นสีของแสงอยู่ที่แถบสุดท้ายของสเปกตรัมที่มองเห็นได้ มีความยาวคลื่น 380–420 นาโนเมตร สั้นกว่าสีคราม (indigo) สีไวโอเลตเป็นสีที่อยู่นอกเหนือขอบเขต (gamut) ของปริภูมิสี RGB จึงไม่สามารถผสมในจอคอมพิวเตอร์ออกมาให้ตรงได้ แต่สามารถประมาณได้ว่าอยู่ระหว่างสีน้ำเงินกับสีมาเจนตา ชื่อของสีมีที่มาจากดอกไวโอเลต และใช้แทนชื่อสีเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1370 ตัวอย่างของวัตถุที่มีสีไวโอเลตเช่น หลอดไฟแบล็กไลต์

ในความหมายที่สอง สีไวโอเลตอาจหมายถึงสีที่เกิดจากการผสมของแสงสีแดงกับแสงสีน้ำเงิน ในกรณีนี้จะให้ผลเป็นสีที่ไม่อยู่ในสเปกตรัมคือสีม่วง ซึ่งสามารถแสดงผลในจอคอมพิวเตอร์ได้
ไวโอเลต

ไวโอเลต () อาจหมายถึง
ตุ้ม จันทนิตย์

แม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ หญิงชราวัย 102 ปี บ้านธาตุน้อย ที่เฝ้ารับเสด็จในหลวง ถวายดอกบัวสามดอกที่เหี่ยวโรย เป็นที่ชาวไทยคุ้นตา และประทับใจในหัวใจเป็นที่สุด ตามที่ท่านเจ้าคุณพระราชธีราจารย์ เจ้าคณะจังหวัดนครพนม/เจ้าอาวาสวัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร ให้ความรู้ “ดอกบัวในใจยังคงบานไม่มีโรยรา” บนเส้นทางเสด็จพระราชดำเนินทางสามแยกชยางกูร-เรณูนคร ตำบลพระกลางทุ่ง อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เมื่อบ่ายวันที่ 13 พฤศจิกายน 2498 เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมพสกนิกรภาคอีสานเป็นครั้งแรก

แม่เฒ่าไปรอรับเสด็จพร้อมดอกบัวสายสีชมพู จำนวนสามดอก ตั้งแต่เช้าจนบ่าย แสงแดดแผดเผาจนดอกบัวสายในมือเหี่ยวโรย แต่หัวใจความจงรักภักดีของหญิงชรา ยังคงเบิกบาน เมื่อในหลวงเสด็จมาถึง ตรงมาที่แม่เฒ่าได้ยกดอกบัวสายโรยราสามดอกนั้นขึ้นจนเหนือศีรษะ แสดงความจงรักภักดีอย่างสุดซึ้ง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงโน้มพระองค์ลงมาจนพระพักตร์เกือบชิดกับศีรษะของแม่เฒ่า ทรงแย้มพระสรวลอย่างอ่อนโยน พระหัตถ์แตะมือกร้านคล้ำของเกษตรกรชาวภาคอีสานอย่างนุ่มนวล ไม่มีใครรู้ว่าทรงกระซิบคำใดกับแม่เฒ่า แต่แน่นอนว่า แม่เฒ่าไม่มีวันลืมเช่นเดียวกับที่ในหลวงไม่ทรงลืมราษฎรคนสำคัญที่ทรงพบริมถนนวันนั้น
หลังจากที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินกลับกรุงเทพฯ แล้ว ทางสำนักพระราชวัง ได้ส่งภาพรับเสด็จของแม่เฒ่าตุ้ม พร้อมพระบรมรูปหล่อด้วยปูนพาสเตอร์ ผ่านมาทางอำเภอธาตุพนม ให้แม่เฒ่าตุ้มไว้เป็นที่ระลึกพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้นี้ อาจมีส่วนชุบชูชีวิตให้แม่เฒ่าอายุยืนยาวขึ้นอีกด้วย ความสุขต่อมาอีก 3 ปี เต็ม ๆ โดยแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2501 หลังจากนั้นลูกหลานได้สร้างธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ไว้ ณ หน้าบ้านเลขที่ 22 หมู่ที่ 11 ตำบลพระกลางทุ่ง อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ในบริเวณพื้นที่ 2 งาน โดยยกผืนดินดังกล่าวให้เป็นที่สาธารณประโยชน์ สมบัติของแผ่นดิน

ภาพที่แม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ทูลเกล้าฯถวายดอกบัวสามดอก ถ่ายโดย อาณัติ บุนนาค ช่างภาพส่วนพระองค์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ที่ถูกเรียกว่า ภาพดอกไม้แห่งหัวใจ ทำให้ประชาชนชาวไทยซาบซึ้งในพระจริยาวัตรอันงดงามของพระองค์
แบล็กเบิร์น

แบล็กเบิร์น () เป็นชื่อเมืองใหญ่เมืองหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในในเทศมณฑลแลงคาเชอร์ ประเทศอังกฤษ และเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลทีมแบล็กเบิร์นโรเวอส์
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ

ภาวิณี วิริยะชัยกิจ เป็นนักแสดง,พิธีกร นางแบบหญิงชาวไทย

ภาวิณี วิริยะชัยกิจ มีชื่อเล่นว่า มิลค์ เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2531 ซึ่งเป็นคนอำเภอภูเวียง  จังหวัดขอนแก่น ครอบครัวประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย จังหวัดขอนแก่น สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะวิทยาการจัดการ สาขาการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ภาวิณี วิริยะชัยกิจ ครองตำแหน่ง “สปาย แบรนด์ แอมบาสซาเดอร์ เคยเข้าประกวดมิสทีนไทยแลนด์ เมื่อปี 2006 และเคยมีผลงานทางด้านภาพยนตร์ เรื่อง “ฝันโคตรๆ” (The Begin) ของ“พิง ลำพระเพลิง”

ปัจจุบัน ภาวิณี วิริยะชัยกิจ เป็นแอร์โฮสเตสสายการบิน Air Asia (เป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาคู่กับณเดชน์ คูกิมิยะ)และยังมีผลงานบันเทิงให้ชมอย่างต่อเนื่อง
อินดัสเทรียลร็อก

อินดัสเทรียลร็อก () เป็นแนวเพลงร็อกแขนงหนึ่งที่เกิดขึ้นปลายในทศวรรษที่ 70 และ ได้รับความนิยมวงดนตรีใต้ดิน ลักษณะ จะมีซาวนด์ของดนตรีอินดัสเทรียล และ เสียงดนตรีพังก์ร็อก
เกริก มังคละพฤกษ์

ดร. เกริก มังคละพฤกษ์ ผู้ก่อตั้งเกริกวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเกริก

นายเกริก มังคละพฤกษ์ ชื่อเดิม ปทุม เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2458 ที่ตำบลท่ากลาง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของนายเดียวเซียะ (ตีระ) และนางบุญรอด มังคละพฤกษ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน พี่น้อง 4 คน คือ นางสาลี่ กรัยวิเชียร นางสาวองุ่น มังคละพฤกษ์ นายเกรียง มังคละพฤกษ์ พล.อ.อ. เกียรติ มังคละพฤกษ์ และมีน้องหนึ่งคนคือ นายมนัส มังคละพฤกษ์ (ขณะนี้ถึงแก่กรรมทั้งหมดแล้ว) และได้สมรสกับ นางสุวรรณี (กอวัฒนา) ปัจจุบันคือ ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ เป็นประธานมูลนิธิเกริก มังคละพฤกษ์ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน

เมื่อเยาว์ได้รับการศึกษาชั้นมูล ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ จนจบมัธยมปีที่ 8 นายเกริกได้ประกอบอาชีพครั้งแรกเป็นครูอยู่ตามโรงเรียนต่าง ๆ 3 ปี ต่อมาใน พ.ศ. 2480 ได้อุปสมบท 1 พรรษา ที่วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร โดยสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อลาสิกขาแล้วได้เริ่มทำงานหนังสือพิมพ์เสียงไทยและประชามิตรและหลังจากนั้นได้จัดตั้งสำนักพิมพ์ขึ้นเองชื่อสำนักงานเทอดไทย อยู่ที่ตำบลบ้านหม้อ จังหวัดพระนคร รับทำบล็อก และงานช่างเขียน ทำอยู่ได้ 2 ปีก็ต้องเลิกกิจการแล้ว จนกระทั่งพ.ศ. 2487 ได้เข้าทำงานที่บริษัท โนมูระ ทำอยู่ได้ระยะหนึ่งก็กลับไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนประชาไทยวิทยาลัย ต่อมาเมื่อโรงเรียนประชาไทยวิทยาลัยเลิกกิจการแล้ว มีนักเรียนมาขอเรียนที่บ้าน 2 คนได้ชักชวนเพื่อนมาเรียนเพิ่มมากขึ้น ทำให้มีรายได้พอเลี้ยงตัว พร้อมกันนั้นก็สอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนขัตติยาณีผดุง แล้วเปลี่ยนไปทำงานที่สำนักพิมพ์บางกอกโพสต์ 
ปี พ.ศ. 2507 ได้ขยายโรงเรียนสอนภาษาและวิชาชีพ โดยรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ปี พ.ศ. 2508 ได้ย้ายจากอาคาร ก.ถนนราชดำเนินไปตั้งที่ตำบลบางด้วน (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลปากน้ำ) อำเภอเมืองสมุทรปราการ ใช้ชื่อว่าโรงเรียนภาษาและวิชาชีพปากน้ำ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเกริกวิทยาลัย
อินดัสเทรียลเมทัล

อินดัสเทรียลเมทัล () เป็นแนวเพลงที่พัฒนามาจากแนว อินดัสเทรียล และ เฮฟวีเมทัล โดยใช้ท่อนริฟฟ์กีตาร์ซ้ำ ๆ ของเมทัล การใช้แซมพลิง เครื่องสังเคราะห์เสียงและท่อนซับซีเควนเซอร์ และเสียงร้องที่บิดไป วงแนวอินดัสเทรียลเมทัล อย่างเช่น มินิสตรี โกลด์เฟรช และ KMFDM และวงคนเดียวอย่าง ไนน์อินช์เนลส์ ก็ช่วงให้มีฐานกลุ่มคนฟังกว้างขึ้น
ไลฟ์การ์ดแห่งหาดบอนได

ไลฟ์การ์ดแห่งหาดบอนได เป็นสารคดีจากออสเตรเลียนำเสนอการทำงานตลอด 24 ชั่วโมงของไลฟ์การ์ดแห่งหาดบอนได ประเทศออสเตรเลีย
ชิมูระ ชินปาจิ

ชิมูระ ชินปาจิ () เป็นหนึ่งในตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นสมาชิกคนที่ 2 ของร้านรับจ้างสารพัด มักทำหน้าที่ตบมุกตัวละครอื่น

ชิมูระ ชินปาจิเป็นบุตรคนที่ 2 ของเจ้าของโรงฝึกดาบโคโตคัง ที่สอนเพลงดาบสายเท็นโดมุชิน เมื่อชาวสวรรค์ได้ออกบัญญัติห้ามซามูไรใช้ดาบทำให้โรงฝึกดาบได้ปิดตัวลง หลังจากบิดาเสียชีวิต ตัวเขาและพี่สาวของเขาคือชิมูระ ทาเอะ (โอทาเอะ) ก็พยายามทำงานหาเงิน เพื่อฟื้นฟูโรงฝึกดาบ และเพื่อใช้หนี้ที่บิดาได้กู้ไว้ก่อนเสียชีวิต

ชินปาจินั้นได้ทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง วันหนึ่งได้ถูกชาวสวรรค์ที่เป็นทูตชาวดาวจาโทรันและเป็นลูกค้าของร้านอาหารแกล้งขัดขาจนล้มไปชนโต๊ะที่ซากาตะ กินโทกินั่งอยู่จนพาร์เฟ่ต์หก กินโทกิโมโหจึงทำร้ายทูตดาวจาโทรันและได้หลบหนีไป แต่ก็ได้แอบเอาดาบไม้ที่ใช้ก่อเหตุไว้กับชินปาจิ ทำให้ชินปาจิถูกเข้าใจว่าเป็นผู้ก่อเหตุและถูกไล่ออกจากงาน ชินปาจิและโอทาเอะจึงได้ตามตัวกินโทกิมาที่โรงฝึกเพื่อให้กินโทกิชดใช้การกระทำ แต่ในระหว่างนั้น นายทุนชาวสวรรค์ที่พ่อของชินปาจิได้กู้เงินไว้ได้เข้ามาเพื่อทวงหนี้จากชินปาจิและโอทาเอะ โอทาเอะตัดสินยอมไปทำงานเป็นหญิงบริการในสถานเริงรมย์เพื่อใช้หนี้และเพื่อรักษาโรงฝึกของพ่อไว้ ชินปาจิไม่ยอมรับการตัดสินใจของพี่สาว กินโทกิจึงพาชินปาจิบุกขึ้นเรือของนายทุนชาวสวรรค์และชิงตัวโอทาเอะกลับคืนมาได้สำเร็จ ชินปาจิได้รู้สึกถึงจิตวิญญาณของซามูไรในตัวของกินโทกิ จึงตัดสินร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ

ชินปาจิเป็นชายที่หน้าตาค่อนข้างธรรมดาและใส่แว่น มีบทบาทคอยเป็นตัวเบรกมุข ฝีมือทางดาบค่อนข้างใช้ได้ แต่ยังเก่งไม่เท่ากินโทกิ ชินปาจิคลั่งไคล้เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นนักร้องชื่อดัง ตัวเขาเองก็เป็นหัวหน้าของกลุ่มองครักษ์พิทักษ์ เทราคาโตะ ซือ อีกด้วย

ชื่อ "ชินปาจิ" มีที่มาจากชื่อของ นางาคุระ ชินปาจิ หนึ่งในสมาชิกชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง ส่วนนามสกุล "ชิมูระ" มีที่มาจาก ชิมูระ เคน นักแสดงตลกของญี่ปุ่น
ชิมูระ ชินปาจิ มีชื่อเล่นว่า "ชินจัง" เป็นชื่อที่โอทาเอะที่เป็นพี่สาวใช้เรียก ตัวละครส่วนใหญ่ในเรื่องเรียกชินปาจิด้วยชื่อจริง

ชินปาจิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 2 โดยอยู่ในท่าดื่มชาและมีดาวเสาร์เป็นฉากด้านหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
มีเกล กอตโต

มีเกล อันเคล กอตโต วาซเกวซ () เป็นนักมวยสากลอาชีพชาว เปอร์โตริโก เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยสากลอาชีพแชมป์โลก 4 รุ่นคนแรกของประเทศเปอร์โตริโกเคยชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกมาแล้วเช่น แซบ จูดาห์ ,เชน มอสลีย์ ,อันโตนิโอ มาร์การิโต ,แมนนี่ ปาเกียว ,ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ,เซร์คีโอ มาร์ติเนซ เป็นต้น จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักมวยชาวเปอร์โตริโกที่ชาวโลกรู้จักดีที่สุด เป็นอดีตแชมป์โลกไลท์เวลเตอร์เวท ของ องค์กรมวยโลก(WBO) เวลเตอร์เวท ของ สมาคมมวยโลก(WBA) องค์กรมวยโลก(WBO) ซูเปอร์เวลเตอร์เวท ของ สมาคมมวยโลก(WBA) และ มิดเดิลเวท ของ สภามวยโลก(WBC) เป็นต้น
คางุระ (กินทามะ)

คางุระ () เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ

คางุระ เป็นเด็กหญิงชาวสวรรค์เผ่ายาโตะ ซึ่งเป็นเผ่านักรบที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งในจักรวาล เป็นบุตรสาวของอุมิโบซุ ชอบแต่งตัวแบบคนจีน และพูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงจีน โดยมักจะลงท้ายคำพูดด้วยคำว่า 'น่อ' อยู่เสมอ มักจะเขียนภาษาญี่ปุ่นผิดๆ ถูกๆ อีกทั้งกินจุเอามากๆ และมักจะเห็นคางุระชอบกินบ๊วยแผ่นเป็นประจำ (บางครั้งอาจเป็นสาหร่ายดอง) คางุระชอบถือร่มไว้กันแดด เนื่องจากเผ่ายาโตะเป็นพวกแพ้แสงแดด และร่มคันเดียวกันนี้ยังใช้เป็นอาวุธ ทั้งใช้ฟาดฟันและใช้ในการยิง คางุระมักมีบทบาทในการเป็นตัวเสริมมุข และเป็นคู่กัดกับ โอคิตะ โซโกะ
คางุระเดินทางมายังโลกเพื่อทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวและถูกยากูซ่าแนะนำให้เป็นพวก คางุระได้เข้ากลุ่มยากูซ่าและทำหน้าที่คอยทำร้ายฝ่ายอริของกลุ่มยากูซ่า แต่ต่อมาเธอไม่พอใจในการกระทำของเธอเอง จึงหลบหนีจากกลุ่มยากูซ่า คางุระได้พบกับซากาตะ กินโทกิและชิมูระ ชินปาจิโดยบังเอิญ จึงได้ขอร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดด้วย
ในตอนที่ 142 เธอสติแตกเพราะสู้กับอาบุโตะ ทำให้แสดงด้านมืดของเธอออกมา เธอเกือบจะฆ่าอาบุโตะ แต่ชินปาจิห้ามไว้ทัน เธอเป็นน้องสาวแท้ๆของคามุอิ

คางุระมักถูกเรียกโดยตัวละครคนอื่นๆ ด้วยชื่อจริงๆ ส่วนชินปาจิและโอทาเอะจะเรียกว่า "คางุระจัง" กินโทกินั้นปกติจะเรียกคางุระว่า"คางุระ" แต่ในบางโอกาสจะเรียก" คางุระจัง" ฮิจิคาตะกับโอคิตะนั้นมักเรียกคางุระว่า"อาหมวย"

คาซึระเรียกคางุระว่า"หัวหน้า" โดยในครั้งแรกที่คาซึระเรียกคางุระว่าหัวหน้านั้น คือในเหตุการณ์ที่เหล่านักรับจ้างสารพัดได้ช่วยเหลือคาซึระในการช่วยอลิซาเบทที่ถูกผู้ตรวจการจับไป โดยให้ซัทจังช่วยฝึกสอนพวกเขาในการเร้นกาย ซัทจังได้ให้นักรับจ้างสารพัดและคาซึระแต่งกายด้วยชุดนินจาที่มีสีสันต่างๆกัน โดยคางุระได้ชุดสีแดง ซึงเป็นสีเสื้อของตัวหัวหน้าในซีรีส์ขบวนการนักสู้ คางุระจึงบังคับให้คาซึระเรียกว่าเป็นหัวหน้าตั้งแต่นั้นมา

คางุระปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 3 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน และได้ปรากฏตัวอีกครั้งบนปกหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 31 ร่วมกับโอทาเอะ คิวเบ ซัทจัง และซึคุโยะ
เบรกคอร์

เบรกคอร์ () เป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ รับอิทธิพลจากดรัมแอนด์เบส จังเกิล ดนตรีอินดัสเทรียล และดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์ ให้มีทิศทางในแนวเบรกบีต ที่เร่งความเร็ว ความซับซ้อน ความหนาแน่นเของเสียงอย่างสุดขีด

เบรกคอร์เกิดขึ้นช่วงปลายทศวรรษที่ 90 โดยนักดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์อย่าง Venetian Snares, Igorrr และเอเฟ็กซ์ ทวิน