seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อำเภอบางกล่ำ

ประวัติบ้านบางกล่ำ

บ้านบางกล่ำ (ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบสงขลา) ต.บางกล่ำ อ.บางกล่ำ (เดิมเป็นอำเภอหาดใหญ่ ได้แยกออกมาเป็นอำเภอบางกล่ำเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2538) จ.สงขลา กินเนื้อที่โดยรวม 3 หมู่บ้านของอำเภอบางกล่ำ ประกอบด้วย หมู่ 1 บ้านบางกล่ำบน (เป็นสถานที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางกล่ำ และองค์การบริหารส่วนตำบลบางกล่ำ), หมู่ 2 บ้านบางกล่ำกลาง และหมู่ 3 บ้านบางกล่ำใต้ บ้านบางกล่ำมีคลองบางกล่ำพาดผ่านและเชื่อมออกไปยังทะเลสาบสงขลาที่บ้านเกาะน้ำรอบ ต.บางเหรียง อ.ควนเนียง จ.สงขลา เดิมเป็นชื่อหมู่บ้านเรียกตามธรรมชาติของภูมิประเทศ คือเรียกตามชื่อคลองกับชื่อเกาะกลม เดิมชาวบ้านเรียกว่า บางเกาะกลม หรือเรียกสั้นๆว่า บางกลม

ช่วงสมัยรัชกาลที่ 2 จนถึงรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีกลุ่มชาวจีนอพยพมาจาก อำเภอไห่เติง/ไห่เฉิง 海登縣 / 海澄縣 (ไฮเท่ง) ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นอำเภอหลงไห่ 龍海縣 (เหล่งไฮ)   จังหวัดจังโจว (เจียงจิว 漳州府) มณฑลฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน 福建省) ประเทศจีน  ได้อาศัยเดินเรือมาทางอ่าวไทยเข้าสู่ทะเลสาบสงขลา และเข้ามาตั้งบ้านเรือน อาศัยอยู่ริมคลองปะปนกับคนไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปี เริ่มแรกได้ประกอบอาชีพทางการเกษตร ปลูกผัก ผลไม้ ประมง และค้าขายทางเรือ ได้ถ่ายทอดวัฒนธรรมต่อๆกันมาหลายอย่าง เช่น ภาษาพูด เป็นต้น จนกระทั่งคนจีนสามารถพูดภาษาท้องถิ่นได้ เป็นเหตุให้เรียกชื่อคลองและหมู่บ้านคลาดเคลื่อนไปจากบางกลม หรือ บางเกาะกลม เป็น บางกล่ำ แรกเริ่มเดิมทีคนที่นี่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ประมง และค้าขายทางเรือ

พอสมัยรัชกาลที่ 5 ก็มีชาวจีนบางส่วนมาเป็นคนงานสร้างทางรถไฟ และยึดอาชีพปลูกพลู และละมุด ส่งขายทางเรือ ซึ่งพันธุ์ละมุด (สวา) ได้เอามาจากเมืองไทรบุรี กลันตรัน  ของไทยในสมัยนั้น การปลูกสร้างบ้านเรือนจะเป็นไม้ยกพื้นแบบปักษ์ใต้ เนื่องด้วยทำเลที่ตั้งเป็นที่ราบลุ่มมีน้ำหลากช่วงปลายปี การสัญจรแต่เดิมใช้ทางเรือเท่านั้นเพื่อไปยังเมืองสงขลาซึ่งเป็นชุมชนเมืองใหญ่ในสมัยนั้น และชุมชนรอบ ๆ ทะเลสาบสงขลา เช่น เมืองสงขลา เกาะยอ ระโนด การสัญจรทางรถไฟเริ่มในสมัยรัชกาลที่ 5 ส่วนการสัญจรทางรถยนต์จะมีถนนริมคลอง ปัจจุบันไม่มีได้สัญจรแล้วเพราะมีถนนตัดผ่านในหมู่บ้าน การสัญจรทางรถยนต์ก็เลยสะดวกสบายจนถึงปัจจุบัน ขนบธรรมเนียมประเพณี เนื่องด้วยเป็นหมู่บ้านคนไทยเชื้อสายจีนฮกเกี้ยน ขนบธรรมเนียมของจีนที่สำคัญยังคงยึดถือมาตั้งแต่อดีตจีนถึงปัจจุบัน คือ ตรุษจีน (ไหว้ชื่อบรรพชน) และเฉ่งเบ่ง (ไหว้หลุมศพ) และการทำบุญวันว่างเดือนห้า การทำบุญเดือนสิบ ประเพณีชักพระ ซึ่งเป็นประเพณีของไทยภาคใต้ สถานที่สำคัญ วัดบางทีง  วัดริมคลองบางกล่ำที่เก่าแก่ที่สุด อายุ กว่า 200 ปี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของคลองบางกล่ำ บ้านบางทีง ตำบลบางเหรียง อำเภอควนเนียง จังหวัดสงขลา (พระชื่อดัง พ่อท่านซุ้น, พ่อท่านจูลิ่ม) วัดชลธาราวาส (วัดบางกล่ำ เดิมชื่อวัดโคกขี้เหล็ก) ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 บ้านบางกล่ำบน พระเกจิที่โด่งดัง

คือ พ่อท่านขวัญ หลวงพ่อเอียด (พ่อท่านต้ม) ศาลาทวดบ้านบางกล่ำ เป็นศาลเจ้าโบราณอายุร้อยหกสิบกว่าปี ตั้งอยู่ริมคลองบางกล่ำ หมู่ที่ 3 บ้านบางกล่ำใต้ วัดบางหยี  วัดริมคลองบางกล่ำ ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของคลองบางกล่ำ บ้านบางหยี อำเภอบางกล่ำ จังหวัดสงขลา﻿

บางกล่ำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา

อำเภอบางกล่ำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอบางกล่ำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 36 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอบางกล่ำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอคลองหอยโข่ง

คลองหอยโข่ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา

อำเภอคลองหอยโข่งมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอคลองหอยโข่งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 32 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอคลองหอยโข่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอเทพา

อำเภอเทพา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา และเป็นหนึ่งในสี่อำเภอจังหวัดสงขลาที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มพื้นที่ที่ยังมีเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย

ความเป็นมา ในสมัยโบราณ อำเภอเทพา มีฐานะเป็นเมืองเทพา จัดอยู่ในระดับ “เมืองจัตวา” และมีเมืองจะนะต่างเป็นเมืองจัตวา ขึ้นตรงต่อเมืองพัทลุง ทุกๆ ปี เจ้าเมืองจะต้องนำต้นไม้เงินต้นไม้ทองไปถวายเจ้าเมืองพัทลุงเป็นประจำ

ปี พ.ศ. 2339 ในรัชสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทรงโปรดให้ยกเมืองเทพาและเมืองจะนะ ขึ้นกับเมืองสงขลา ซึ่งเป็นเมืองตรี

ปี พ.ศ. 2444 สมัยรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ปรับปรุงบ้านเมือง การปกครองหัวเมืองต่าง ๆ และได้ทรงจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาลขึ้น โดยแยกเมืองเทพาและเมืองจะนะออกจากเมืองสงขลา ตั้งขึ้นเป็นอำเภอเรียกว่า “อำเภอเทพา” (ไม่รวมอำเภอจะนะ) ขึ้นกับจังหวัดสงขลา โดยตั้งที่ว่าการอำเภอที่บ้านพระพุทธ ซึ่งเป็นปากแม่น้ำเทพา ไหลออกสู่ทะเลหลวงด้านตะวันออก(อ่าวไทย) เนื่องจากการคมนาคมทางบกยังไม่สะดวก ต้องอาศัยทางเรือเป็นส่วนใหญ่ จึงได้ยึดบ้านพระพุทธ หมู่ที่ 2 บ้านพระพุทธ ตำบลเทพา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งอำเภอในสมัยนั้น

ปี พ.ศ. 2475 บ้านเมืองเจริญขึ้น การคมนาคมสะดวก มีรถไฟผ่านท้องที่อำเภอเทพา ทางราชการได้ย้ายที่ว่าการอำเภอเทพาจากบ้านพระพุทธ หมู่ที่ 2 ตำบลเทพา มาตั้งที่บ้านท่าพรุ หมู่ที่ 1 ตำบลเทพา ซึ่งใกล้กับสถานีรถไฟ “ท่าม่วง“ ต่อมาการรถไฟแห่งประเทศไทยได้เปลี่ยนชื่อสถานี ”ท่าม่วง” เป็น ”สถานีรถไฟเทพา” ให้ตรงกับคำว่า “อำเภอเทพา” ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเทพา ประมาณ 1 กิโลเมตร

ที่ว่าการอำเภอเทพา เดิมตัวอาคารก่อสร้างไม้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 กรมการปกครองได้อนุมัติเงินงบประมาณทำการก่อสร้างเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ตามแบบแปลนของกรมโยธาธิการ ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2516 และ ปี พ.ศ. 2548 กรมการปกครองได้อนุมัติเงินงบประมาณ เป็นเงิน 8,029,718.- บาท ทำการก่อสร้าง ตามแบบแปลนมาตรฐานกรมโยธาธิการ เลขที่ ม.18155

อำเภอเทพาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอเทพาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 67 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอเทพาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่

อำเภอเทพา มีสถาบันอุดมศึกษาตั้งอยู่ จำนวน 1 แห่ง คือ วิทยาลัยชุมชนสงขลา

เฮลิคอปเตอร์กองทัพบก เครื่องขัดข้องลงจอดฉุกเฉินบริเวณลำคลองบ้านบ่อน้ำส้ม หมู่ 4 ตำบลเทพา มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 10 ราย
อำเภอสะบ้าย้อย

อำเภอสะบ้าย้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา และเป็นหนึ่งในสี่อำเภอจังหวัดสงขลาที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มพื้นที่ที่ยังมีเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย

ได้ปรากฏหลักฐานเอกสารราชการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2440 (ร.ศ.116) เป็นเขตการปกครองของอำเภอเทพา จังหวัดสงขลา ต่อมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2467 ได้รับการยกฐานเป็นกิ่งอำเภอ เรียกว่า "กิ่งอำเภอบาโหย" ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลบาโหย โดยมีเขตการปกครอง 5 ตำบล คือ ตำบลบาโหย ตำบลโมง ตำบลเปียน ตำบลเขาแดง และตำบลจะแหน ต่อมาได้ย้ายมาตั้งที่ตำบลโมง (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นตำบลสะบ้าย้อย) และเปลี่ยนชื่อจาก "กิ่งอำเภอบาโหย" เป็น "กิ่งอำเภอสะบ้าย้อย" เมื่อปี พ.ศ. 2485 และมีเขตการปกครองจำนวน 8 ตำบล

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2499 ได้รับการยกฐานะเป็น "อำเภอสะบ้าย้อย" และเมื่อปี พ.ศ. 2531 ได้เพิ่มเขตการปกครองอีก 1 ตำบลคือ ตำบลธารคีรี (แยกจากตำบลบ้านโหนด และตำบลจะแหน บางส่วน) คำว่า "สะบ้าย้อย" เข้าใจว่า เป็นชื่อเถาว์วัลย์ชนิดหนึ่งที่มีผลเป็นฝักคล้ายสะตอ เมื่อผลสุกเมล็ดข้างในที่หุ้มเปลือกหนาจะมีเนื้อแข็งมาก ชาวบ้านนำมาใช้ในการละเล่นชนิดหนึ่ง เรียกว่า "การเล่นสะบ้า" ซึ่งมีมากในบึงแม่สะบ้าย้อย จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อตำบลและอำเภอจนถึงทุกวันนี้

อำเภอสะบ้าย้อยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

28 เมษายน พ.ศ. 2547 เกิดเหตุคนร้ายบุกทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ หน่วยบริการประชาชน บริเวณห้าแยกทางเข้าตลาดสะบ้ายบ้อย อำเภอสะบ้าย้อย ส่งผลให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสังหารคนร้ายทั้งหมด 19 ราย โดย 15 ราย เสียชีวิตที่ ร้านอาหารสวยน๊ะ

อำเภอสะบ้าย้อยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 62 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอสะบ้าย้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร

อาสนวิหาร (Cathedral) ในสหราชอาณาจักร มีทั้งที่ยังใช้เป็นอาสนวิหารหรือโบสถ์ประจำเขตแพริชอยู่ และที่ยกเลิกไปแล้ว

อาสนวิหารข้างล่างนี้เดิมเป็นเคยเป็นอาสนวิหารแต่ในปัจจุบันมิได้เป็นอาสนวิหารแล้ว บางแห่งก็ยังใช้เป็นโบสถ์และยังเรียกกันว่า “อาสนวิหาร” บางแห่งก็เหลือแต่ซาก

ที่สกอตแลนด์ปัจจุบัน “คริสตจักรแห่งสกอตแลนด์” มิได้อยู่ภายใต้การปกครองของฉะนั้นตามทฤษฏี) จึงไม่มีอาสนวิหาร แต่สิ่งก่อสร้างที่เคยเป็นอาสนวิหารก่อนการปฏิรูปศาสนาในประเทศอังกฤษ (English Reformation) บางแห่งก็ยังเรียกกันอยู่ว่า “อาสนวิหาร” หรือ "High kirk" (High church)
กรีนา กปูร

กรีนา กปูร (, , เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงจากประเทศอินเดีย

ผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักในประเทศไทย คือเรื่อง Asoka (พระเจ้าอโศกมหาราช) แสดงร่วมกับ ศาห์รุข ข่าน และ ใน พ.ศ. 2549 กรีนา ได้มาถ่ายทำ ภาพยนตร์ เรื่อง 36 china town กับ ศาหิท กปูร ที่ บ้านนกอินทรีย์ ปทุมธานี
ราวัลปินดี

ราวัลปินดี () เป็นเมืองในประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ในแคว้นปัญจาบ ใกล้กับกรุงอิสลามาบาด เป็นเมืองศูนย์กลางของกองทัพปากีสถาน และเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศขณะที่กรุงอิสลามาบาดกำลังสร้างในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960

เมืองราวัลปินดีมีพื้นที่ 5,286 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 3,039,550 คน
อิสลามาบาด

อิสลามาบาด (, ) เป็นเมืองหลวงของประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ในอิสลามาบาดแคพิทัลเทร์ริทอรี มีพื้นที่ 906 ตารางกิโลเมตร ประชากร 805,000 คน (พ.ศ. 2541) กรุงอิสลามาบาดสร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 เพื่อเป็นเมืองหลวงของประเทศแทนนครการาจี
การาจี

การาจี (; ) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศปากีสถาน และเป็นเมืองหลวงของแคว้นสินธ์ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลอาหรับ มีพื้นที่ 3,527 ตารางกิโลเมตร ประชากร 12,315,843 คน (พ.ศ. 2550)
พรรคเอกราชปวยร์โตรีโก

พรรคเอกราชปวยร์โตรีโก (; ) เป็นพรรคการเมืองในปวยร์โตรีโก มีนโยบายหลักคือการประกาศอิสรภาพปวยร์โตรีโกจากสหรัฐอเมริกา พรรคเอกราชปวยร์โตรีโกเป็นหนึ่งในสามพรรคการเมืองหลักและเป็นพรรคที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของดินแดน
อุทยานแห่งชาติควีนเอลิซาเบธ

อุทยานแห่งชาติควีนเอลิซาเบธ (; ชื่อย่อ: QENP) เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศยูกันดา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่เกือบ 2,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,250,000 ไร่ สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร

เป็นอีกแห่งหนึ่งที่มีความหลากหลายของสัตว์ป่าจำนวนมาก
ปฏิบัติการโนบุตะ เปลี่ยนเธอให้สวยปิ๊ง

ปฏิบัติการโนบุตะ เปลี่ยนเธอให้สวยปิ๊ง

ชูจิ คิริตานิเป็นนักเรียนชายที่เป็นที่รู้จักและเป็นเพื่อนกับทุกคนในโรงเรียน แต่คนเดียวที่เขารับไม่ได้คืออกิระ คุซาโนะ ซึ่งสำหรับชูจิแล้วเป็นคนที่น่ารำคาญ ทำตัวตลก วันหนึ่ง มีนักเรียนหญิงย้ายเข้ามาโนบุโกะ โคตานิ เธอเป็นคนไม่กล้าแสดงออก จึงทำให้ถูกกลุ่มนักเรียนห้องเดียวกันคอยกลั่นแกล้ง ชูจิและอกิระได้เข้ามาช่วย และคิดว่ามีทางเดียว ที่จะทำให้โนบุโกะหลุดจากปัญหาการถูกแกล้งได้ นั่นคือ พวกเขาจะช่วยเปลี่ยนโนบุโกะให้เป็นคนดังของโรงเรียน โดยตั้งชื่อเล่นให้กับโนบุโกะว่า "โนบุตะ" และเรียกปฏิบัติการนี้ว่า Nobuta o Produce
ชอมป์

ชอมป์ (Chomp) เป็นเกมคณิตศาสตร์ชนิดหนึ่ง แข่งขันระหว่างผู้เล่น 2 คน โดยใช้ตัวหมากวางเรียงกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผู้เล่นผลัดกันเลือกหมากตัวหนึ่ง และนำหมากตัวนั้นและหมากทุกตัวที่อยู่ทางใต้และด้านขวาของตัวนั้นออกจากเกม ผู้ที่นำหมากตัวสุดท้ายออกจากเกมเป็นฝ่ายแพ้

ผู้เล่น A ต้องนำหมากตัวสุดท้ายออกจากกระดาน จึงเป็นฝ่ายแพ้
L (เกมคณิตศาสตร์)

L เป็นเกมคณิตศาสตร์ชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย Edward de Bono

เกม L ใช้เล่นระหว่างผู้เล่นสองฝ่าย โดยเล่นบนกระดานขนาด 4×4 ช่อง แต่ละฝ่ายมีหมากรูปตัว L ขนาด 3×2 ฝ่ายละ 1 ตัว และมีหมากขนาด 1×1 วางอยู่บนกระดาน 2 ตัว ผู้เล่นผลัดกันเลื่อนหมากของตนไปในตำแหน่งใดก็ได้ และสามารถเลือกที่จะเลื่อนหมาก 1×1 ได้ 1 ตัว ผู้ที่ไม่สามารถเลื่อนหมากต่อได้เป็นฝ่ายแพ้
สถานีแลงคาสเตอร์เกต

สถานีแลงคาสเตอร์เกต () เป็นสถานีหนึ่งของรถไฟใต้ดินลอนดอนซึ่งตั้งอยู่บนถนนเบยส์วอเตอร์ในเบยส์วอเตอร์ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับสวนสาธารณะอันโด่งดังของอังกฤษ ไฮด์ปาร์ก (เพียงแค่ข้ามถนนไปเท่านั้น) และอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับโรงแรมรอยัลแลงคาสเตอร์ สถานีนี้ตั้งอยู่ระหว่างสถานีควีนสเวย์และสถานีมาร์เบิลอาร์ชบนสายเซ็นทรัล และอยู่ในเขต 1

สถานีแลงคาสเตอร์เกตถูกเปิดในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 โดยเป็นส่วนหนึ่งของ Central London Railway (ปัจจุบันเป็นสายเซ็นทรัล) ตัวอาคารเดิมถูกออกแบบโดยแฮร์รี่ เบลล์ เมชเชอร์ส แต่อาคารที่เขาออกแบบก็โดนรื้อและอาคารใหม่ก็ถูกสร้างขึ้นซึ่งเป็นส่วนหนึ่งจากการพัฒนาโรงแรมในช่วงปี พ.ศ. 2508 ขึ้นไป

สถานีแลงคาสเตอร์เกตพบปัญหามากมายเพราะตั้งอยู่ระหว่างบริเวณที่เงียบเหงาไม่ค่อยมีผู้คนและบริเวณที่ที่ดินมีราคาสูง สถานนี้มีบันไดเวียน และ ลิฟต์ 2 ตัวลงไปยังชานชาลา

นอกเหนือจากโรงแรมมากมายที่อยู่ติด ๆ กับสถานีและสถานีอยู่ใกล้กับใจกลางกรุงลอนดอนแล้ว (เช่น โรงแรมรอยัลแลงคาสเตอร์) บริเวณนั้นเงียบเหงานมาก การที่ขาดร้านค้า ภัตตาคาร บาร์ และแหล่งบันเทิงอื่น ๆ แต่บริเวณแพดดิงตันที่ยุ่งวุ่นวายมากกว่าสถานีแลงคาสเตอร์เกตหลายเท่าใช้เวลาเดินจากสถานีเพียงแค่ 5 นาทีโดยการเดินเท่านั้น ซึ่งมีร้านค้า ภัตตคาร และบาร์จำนวนมาก พื้นที่รอบ ๆ สถานีแลงคาสเตอร์เกตมีวิวทิวทัศน์ที่สงบมากและผู้พักอาศัยที่ร่ำรวย

สถานีถูกปิดลงในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ถึง 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เพื่อที่จะเปลี่ยนลิฟต์และสร้างสถานีใหม่
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!

ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ! () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวเรื่องเป็นแนวโรแมนติก แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคน อาคามัตสึ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายคนหนึ่ง ที่เกลียดวันคริสต์มาสเป็นชีวิตจิตใจ เพราะเป็นวันเกิดของเขา เขามีชื่อ ว่า ซันตะ และเขาก็ได้เปลี่ยนไป เมื่อเขาพบ กับ ไม ซานต้าฝึกหัดคนหนึ่ง

"ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!" ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารโชเน็นแมกกาซีนรายสัปดาห์ ในปี พ.ศ. 2541 เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อเรื่องเพียง 1 ตอนเท่านั้น และ ในภาค โอวีเอ ก็มีเพียง 2 ตอนเท่านั้น

ในภาคโอวีเอนั้น ได้เพิ่มตัวละคร มาทั้งหมด 3 ตัว คือ ไมไม,เชอร์รี่,โนเอล และได้คงตัวละครหลักไว้ คือ ซันตะ และ ไม

มีด้วยกันทั้งหมด 2 ตอนคือ
ในตอนจบของตอนที่ 2 มีตัวอย่างของตอนที่ 3 ออกมาตอนท้าย แต่กลับไม่มีตอนที่สามออกฉายเลย
สถานีมาร์บะลาช

สถานีมาร์บะลาช () เป็นสถานีหนึ่งของรถไฟใต้ดินลอนดอนในนครหลวงเวสต์มินสเตอร์ สถานีนี้ตั้งอยู่ระหว่างสถานีแลงคาสเตอร์เกตและสถานีบอนด์สตรีทบนสายเซ็นทรัล และอยู่ในเขต 1
แฟนอาร์ต

แฟนอาร์ต () เป็นงานศิลปะที่เกี่ยวกับตัวละคร เครื่องแต่งกาย หรืออุปกรณ์จากการ์ตูนหรือภาพยนตร์เรื่องใดเรื่องหนึ่ง ที่ทำขึ้นโดยจิตรกรสมัครเล่น
พระเจ้าทันจง

พระเจ้าดันจง (단종 端宗)(พ.ศ. 1984 ถึง พ.ศ. 2000) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 6 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 1995 ถึง พ.ศ. 1998) ขณะที่พระเจ้ามุนจงพระบิดาสิ้นพระชนม์นั้น พระเจ้าดันจงทรงอายุได้แค่ 12 ชันษา จึงต้องให้ฮวางโบอิน และ คิมจงซอ เป็นผู้สำเร็จราชการแทน แต่คิมจงซอนั้น ต้องการแผ่ขยายอำนาจในราชสำนัก จึงชนเข้ากับการขยายอำนาจขององค์ชายซูยัง และองค์ชายอันพยอง พระปิตุลา ในพ.ศ. 1996 องค์ชายซูยังก็ได้ทำการยึดอำนาจสังหารฮวางโบอินและคิมจงซอที่หน้าพระราชวังเคียงบก และได้สังหารองค์ชายอันพยองและในพ.ศ. 1998 องค์ชายซูยัง บังคับให้พระเจ้าดันจงสละบัลลังก์ และถูกเนรเทศ องค์ชายซูยังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเซโจ ในพ.ศ. 2000 ขุนนางหกคนได้วางแผนยึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจกลับคืนให้พระเจ้าด้นจง แต่แผนการรั่วไหล ขุนนางทั้งหกจึงถูกประหารชีวิต พระเจ้าเซโจทรงเห็นว่าถ้าพระเจ้าดันจงยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ต่อไปคงจะเป็นภัย จึงปลดพระเจ้าดันจงลงเป็นองค์ชายโนซานและปลงพระชนม์ในที่สุด

องค์ชายโนซานเมื่อถูกปลงพระชนม์ยึดอำนาจแล้วก็มิได้รับพระนามกษัตริย์ จนในสมัยพระเจ้าซุกจงพ.ศ. 2241 จึงได้ให้พระนามว่า"ดันจง"

พระเจ้าทันจง แห่งโชซ็อน
BBC Prime

BBC Prime เป็นช่องรายการบันเทิงทั่วไปของ BBC ที่สามารถรับชมได้ในทวีปยุโรป แอฟริกา และตะวันออกกลาง โดยช่องรายการนี้ออกอากาศครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1995 และเริ่มออกอากาศในแอฟริกาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1999 ซึ่งได้รับเงินทุนจากผู้ให้บริการโทรทัศน์แบบบอกรับเป็นสมาชิกในพื้นที่ โดยสามารถรับชมได้โดยสมัครเพียงแค่ช่องเดียว หรือเป็นแพ็คเกจรวมกับช่องอื่นด้วยก็ได้ ในบางพื้นที่ ช่องรายการนี้อาจมีการโฆษณา แต่ไม่อนุญาตให้โฆษณาในสหราชอาณาจักร เนื่องมาจากข้อตกลงของ BBC ที่กล่าวว่า บริการภายในประเทศ ไม่สามารถออกอากาศโฆษณาได้

ช่องรายการนี้ออกอากาศรายการประเภทดราม่า, เบาสมอง และรายการเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตผ่านทางดาวเทียมและเคเบิล ในอดีต ช่องรายการนี้ได้แบ่งเวลาให้รายการในช่วง BBC Learning ได้ออกอากาศหกชั่วโมงต่อวัน ซึ่งต่อมาได้ถูกยกเลิกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 เนื่องจากต้องการปรับปรุงช่องรายการ และขยายฐานผู้ชม .

เมื่อได้ออกอากาศครั้งแรก BBC Prime ยังออกอากาศรายการจากบริษัทเก่าของ ITV หรือ Thames Television ซึ่งเป็นการร่วมมือกันกับ BBC Worldwide แต่ภายหลัง การร่วมมือกันได้สิ้นสุดลง และรายการอย่าง The Bill ก็ไม่สามารถออกอากาศอีกได้

รูปแบบเอเชียของช่องรายการนี้ได้เปิดตัววันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ซึ่งมีผังรายการที่แตกต่างมาก เนื่องจากมีเขตเวลาและวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน รวมถึงการบรรยายใต้ภาพในพื้นที่ท้องถิ่น เช่น ภาษาจีน ไทย และเกาหลี BBC Prime ในเอเชียสามารถรับชมได้ในฮ่องกง (ผ่านทาง Now TV ช่อง 529) ในประเทศไทย (ผ่านทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 149) ในสิงคโปร์ (ผ่านทาง StarHub ช่อง 76) และในเกาหลีใต้ (ผ่านทาง Skylife ช่อง 334) ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ช่องนี้ถูกแทนที่โดย BBC Entertainment

BBC Japan ซึ่งเป็นช่องที่ออกอากาศรายการคล้ายๆ กันนั้น ได้เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่น วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2004 แต่ได้หยุดการออกอากาศในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2006 เนื่องจากปัญาหาเกี่ยวกับบริษัทผู้ออกอากาศในพื้นที่

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ได้มีการประกาศว่า BBC Prime จะเริ่มหยุดการออกอากาศ และถูกแทนที่โดย BBC Entertainment ซึ่งเป็นหนึ่งในช่องนานาชาติช่องใหม่ที่ถูกวางแผนโดย BBC Worldwide ผู้อำนวยการควบคุมของ BBC Worldwide ในส่วนของช่องนานาชาติ ชื่อ Darren Childs กล่าวว่า ""แบรนด์ของ BBC Prime จะค่อยๆ จางหายไป มันเป็นสิ่งที่เราควรจะทำ มันเป็นแบรนด์ที่ไม่เจาะจง BBC Entertainment จะช่วยบอกได้ว่าช่องรายการนั้นมีรายการเกี่ยวกับอะไรได้""
อิมพัลส์กันดั้ม

ZGMF-X56S อิมพัลส์กันดั้ม () ;) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกในการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

อิมพัลส์กันดั้มเป็นหนึ่งในโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจของซาฟท์ เนื่องจากสนธิสัญญายูเนียสได้ห้ามใช้งานนิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์กับโมบิลสูท โมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจจึงใช้วิธีชาร์จพลังงานให้แบตเตอรีด้วย "ระบบส่งพลังงานลำแสงดิวเทเรียม" ของยานมิเนอร์วาแทน เกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์ของโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจยังได้รับการปรับปรุงเป็นวาริเอเบิลเฟสชิฟท์อาเมอร์ (Variable Phase Shift Armor - VPS) ที่พัฒนาต่อมาจากข้อมูลของเฟสชิฟท์อาเมอร์เปลี่ยนสีได้ของสไตรค์รูจ ซึ่งสามารถปรับค่าพลังงานที่ใช้และพลังป้องกันได้และจะทำให้สีเปลี่ยนไป ที่แตกต่างกันคือวาริเอเบิลเฟสชิฟท์อาเมอร์สามารถเปลี่ยนสีได้ระหว่างการต่อสู้ แต่สไตรค์รูจต้องทำการปรับแต่งก่อนทำการสู้รบ

อิมพัลส์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเพียงรุ่นเดียวที่ออกแบบมาให้ใช้งานซิลลูเอ็ตซิสเต็มซึ่งดัดแปลงมาจากสไตรเกอร์แพ็คของสไตรค์กันดั้มและยังใช้ระบบโครงสร้างแบบคอร์สเปลนเดอร์ ซึ่งคล้ายกับระบบคอร์บล็อกในกันดั้มภาคก่อนๆ โดยใช้ยาน "YFX-M56 คอร์สเปลนเดอร์" เป็นห้องควบคุมและประกอบกับ "เชสต์ฟลายเยอร์" และ "เลกฟลายเยอร์" เป็นอิมพัลส์กันดั้ม เมื่ออิมพัลส์กันดั้มได้รับความเสียหายจะสามารถแยกร่างออกมา แล้วประกอบกับเชสต์ฟลายเยอร์หรือเลกฟลายเยอร์ที่ส่งมาใหม่จากมิเนอร์วาได้ ทั้งยังสามารถเปลี่ยนซิลลูเอ็ตแพ็คได้ด้วยยานไร้คนบังคับ "ซิลลูเอ็ตฟลายเยอร์" ชิ้นส่วนทั้งหมดของซิลลูเอ็ตแพ็คแตกต่างจากสไตรเกอร์แพ็คที่รวมไว้ในแบ็คแพ็ค จึงสามารถติดตั้งระหว่างการต่อสู้ได้ง่ายกว่ามาก ซึ่งซิลลูเอ็ตแพ็คนี้ประกอบด้วยนอกเหนือจากซิลลูเอ็ตแพ็คแล้ว อิมพัลส์กันดั้มยังมีอาวุธเป็นปืนวัลแคน, มีดคู่ "โฟลดิงเรเซอร์", บีมไรเฟิล และ โล่ซึ่งสามารถสร้างสนามพลังสะท้อนบีมได้ เกราะวาริเอเบิลเฟสชิฟท์ของอิมพัลส์กันดั้มจะเปลี่ยนสีและพลังป้องกันเพื่อให้เหมาะกับซิลลูเอ็ตแพ็คที่ใช้

ในภาคอนิเมะ อิมพัลส์กันดั้มเป็นโมบิลสูทประจำตัวของชิน อาสึกะและได้ใช้ในการการต่อสู้ครั้งสำคัญหลายครั้ง รวมถึงสามารถทำลายฟรีด้อมกันดั้มของคิระ ยามาโตะได้ ต่อมาได้เปลี่ยนไปให้ลูนามาเรีย ฮอว์คหลังจากที่ชินได้เดสทินีกันดั้มมาเป็นโมบิลสูทประจำตัวแทน ในฉบับนิยายภาพของกันดั้มซี้ด เดสทินีแอสเทรย์ ซาฟท์ได้สร้างอิมพัลส์กันดั้มเพิ่มขึ้นอีก โดยเครื่องที่สร้างขึ้นในภายหลังนี้ติดตั้งบูมเมอแรงบีมและใช้เครื่องกำเนิดบีมชิลด์แทนโล่แบบเดิม อิมพัลส์กันดั้มที่สร้างขึ้นใหม่นี้จะติดตั้งเดสทินีซิลลูเอ็ตที่ปรับปรุงแล้วและไม่เปลี่ยนสีของเกราะตามซิลลูเอ็ตที่ใช้
นักบินของอิมพัลส์เครื่องใหม่ก็คือ มาเล สเตราด์ และ คอร์ทนี เฮียโรมินัส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย () เป็นตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ หนึ่งใน 8 ตระกูลที่สำหรับพระราชทานแด่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และผู้กระทำคุณความดี ทั้งบุรุษและสตรี โดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้สำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำความดีความชอบเป็นประโยชน์แก่ราชการหรือสาธารณชน โดยการพิจารณาเสนอขอพระราชทานของรัฐบาล เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบและเครื่องหมายเชิดชูเกียรติยศอย่างสูง แก่ผู้ได้รับพระราชทาน พระราชทานทั้งบุรุษและสตรี หากทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แล้ว ให้ประกาศรายนามในราชกิจจานุเบกษา ปรกติแล้วจะประกาศในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวาคม ของทุกปี แยกเป็น 2 ฉบับ คือชั้นต่ำกว่าสายสะพาย และชั้นสายสะพาย เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาให้สร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2412 เดิมมีชื่อว่า "เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย" เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2484

เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎไทย มีศักดิ์รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์ช้างเผือกในชั้นที่เท่ากัน เช่น ชั้นที่ 3 ต้องประดับ ดวงตราช้างเผือกก่อนแล้วจึงต่อด้วยดวงตรามงกุฎไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาให้สร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2412 เดิมมีชื่อว่า "เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย" เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2484

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย มีทั้งหมด 8 ชั้น มีลักษณะดังต่อไปนี้

สำหรับพระราชทานสตรี จะมีขนาดย่อมกว่าของบุรุษ

การเสนอขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลมงกุฎไทยนี้ กำหนดให้พิจารณาถึงตำแหน่ง ระดับ ชั้น ชั้นยศ กำหนดระยะเวลา และความดีความชอบ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย พ.ศ. 2536 การขอพระราชทานในครั้งแรกในกรณีข้าราชการ จะต้องรับราชการมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปีบริบูรณ์ นับแต่วันเริ่มเข้ารับราชการจนถึง 60 วันก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษา โดยให้เริ่มจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกสลับกัน ดังนี้ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ในกรณีข้าราชการเริ่มที่
ชั้นสายสะพาย หรือ ข้าราชการที่มีบรรดาศักดิ์ สามารถขอรับพระราชทานโกศประดับเมื่อสิ้นชีวิต

การเสนอขอเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มีทั้งหมด 44 บัญชี
การขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้แก่ข้าราชการพลเรือน ต้องมีระยะเวลาในการรับราชการมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี ก่อนถึงวันพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาของปีที่จะขอไม่น้อยกว่า 60 วัน โดยมีแนวทางยึดตามระดับตำแหน่ง ดังนี้
วัลบูร์กา ฮับส์บูร์ก ดักลาส

วัลบูร์กา ฮับส์บูร์ก ดักลาส (พระนามเต็ม: วาร์ลบูก้า มาเรีย ฟรานซิสก้า เฮเลน เอลิซาเบธ; Walburga Maria Franziska Helene Elisabeth von Habsburg-Lothringen) ประสูติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ณ เมืองชล๊อสเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และเจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี เป็นพระธิดาองค์ที่ 5 ในออตโต มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน พระองค์ทรงเป็นนักกฎหมายและนักการเมือง โดยเป็นสมาชิกสภาแห่งประเทศสวีเดน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยพระองค์มีพระนามทางการเมืองว่า วาร์ลบูก้า ฮับส์บูร์ก-ดักลาส (Warlburga Habsburg-Douglas)

พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับท่านเค้านท์อาร์คิบาล์ด ดักลาส ชาวสวีเดนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ทั้งสองมีพระโอรสเพียงพระองค์เดียว คือ เค้านท์มอริตซ์ ออตโต เว็นเซล ดักลาส ซึ่งประสูติเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2537

หลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2520 ณ เมืองตุ๊ดส์เบิร์ก บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี พระองค์ทรงศึกษาต่อวิชากฎหมายในระดับด๊อกเตอร์ ณ เมืองซาร์ลซบูร์ก

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2535 พระองค์ทรงทำงานให้กับสภาสหภาพยุโรป ปีพ.ศ. 2526 พระองค์ทรงศึกษาด้านการประชาสัมพันธ์และสื่อสารมวลชน ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และทรงทำงานให้กับนิตยสารรีเดอร์ส ไดเจสต์ ต่อมาทรงทำงานให้กับกระทรวงประชาสัมพันธ์ ประเทศโอมาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2535 และปี พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นสมาชิกสื่ออาหรับนานาชาติในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร

ในปีพ.ศ. 2516 พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมทนายความแพนยูโรปา (Paneuropa-Jugend Deutschland) ณ บาวาเรีย โดยพระองค์ทรงเป็นรองประธานในระดับนานาชาติ และอีก 3 ปีต่อมา พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมบรูซวิทซ์ เซนทรัม (Brüsewitz-Zentrum; Christlich-Paneuropäisches Studienwerk) โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2531 ทรงเป็นผู้ช่วยด้านการรักษาความปลอดภัยของสมาคมแพนยูโรเปียนนานาชาติ ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง พ.ศ. 2547 ทรงเป็นเลขานุการและทรงเป็นรองเลขานุการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมแพนยูโรปา-ปิคนิค เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ณ พรมแดนระหว่างประเทศออสเตรียและประเทศฮังการี ในโอกาสนี้ สมาคมนี้เปิดเพื่อเป็นที่หลบภัยของผู้ลี้ภัยชาวเยอรมันกว่า 660 คนจากแดนตะวันออก ตั้งแต่กำแพงเบอร์ลินได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์ของยุโรปตะวันออก

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 พระองค์ทรงเป็นประธานหญิงของที่ปรึกษาพรรคพอเพียงในประเทศสวีเดน รวมไปถึงทรงเป็นสมาชิกมูลนิธิจาร์ล ฮาร์จมาเซน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเข้าสู่สภาสหภาพยุโรป ปี พ.ศ. 2545 และ พ.ศ. 2549 ทรงเข้าสู่สภานานาชาติ (ริกส์ดาเก้น) และพระองค์ทรงเป็นสมาชิกสภาสวีเดนในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2549 พระองค์จึงทรงประทับอยู่กับครอบครัวที่ประเทศสวีเดน โดยไม่ค่อยทรงกลับประเทศออสเตรียบ่อยนัก
ป้อมเพชร ส.สมพงษ์

ป้อมเพชร ส.สมพงษ์ สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 4) แพ้ 1 เคยชกชนะ ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง อดีตแชมป์โลก WBF มาแล้ว
ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ

ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ หรือ ปิ๊กมี่ ก่อเกียรติยิม มีชื่อจริงว่า วิชา ภูลายขาว เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
ลูกรัก ศ.กัตติกา

ลูกรัก ศ.กัตติกา สถิติการชก 5 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 3)
ราชมงคล ก่อเกียรติยิม

ราชมงคล ก่อเกียรติยิม หรือนายสายัณห์ ศิริมงคล เกิดเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ที่ จ.ราชบุรี สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 1)

เดิมราชมงคลชกมวยไทยอยู่ที่ค่ายส.เพลินจิต แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เคยชกมวยไทยสมัครเล่นได้เหรียญทองกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2547 ต่อมาเมื่อมาอยู่ภายใต้การดูแลของ ชิตชัย การสะอาด จึงหันมาชกมวยสากลและได้เป็นคู่ลงนวมของสมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ จนกระทั่งทางก่อเกียรติ พณิชยารมณ์เห็นแววว่าน่าจะเอาดีทางด้านมวยสากลได้จึงนำมาสร้างสรรค์จนได้ครองแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท