seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อังค์ฮาฟ

อังค์ฮาฟ เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าและผู้ควบคุมงานให้แก่ฟาโรห์คูฟู ผู้เป็นพระเชษฐาพระองค์หนึ่งของอังค์ฮาฟ พระองค์มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่ 4 ของราชอาณาจักรอียิปต์ ราวประมาณ 2613 ถึง 2494 ปีก่อนคริสตกาล

อังค์ฮาฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรูกับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม หลุมฝังพระศพของอังค์ฮาฟอยู่ในมาสตาบาในกีซา อังค์ฮาฟได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฮเตเฟเรส A ซึ่งพระราชธิดาพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรูกับพระนางเฮเตเฟอร์เรสที่ 1 และเป็นพระขนิษฐานต่างมารดาของอังค์ฮาฟ ทั้งสองพระองค์ก็มีพระราชธิดาด้วยกัน 1 พระองค์
ภาษาสกอต

ภาษาสกอต เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก ที่ใช้พูดกันในแถบพื้นที่ราบของสกอตแลนด์ และในพื้นที่อัลสเตอร์ (ซึ่งเรียกสำเนียงท้องถิ่นว่าอัลสเตอร์สกอต ชาวสกอตมักเรียกภาษานี้ว่า "สกอตที่ราบต่ำ" เพื่อไม่ให้สับสนกับภาษาแกลิกสกอต และภาษาเคลต์ซึ่งถูกจำกัดพื้นที่การใช้ตามประวัติศาสตร์ในแถบพื้นที่ราบสูงของสกอตแลนด์ ภาษาสกอตถูกพัฒนาขึ้นในสมัยเดียวกับภาษาอังกฤษสมัยกลาง

นับแต่ต้นศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ภาษาอังกฤษที่ใช้ในสกอตแลนด์ได้มีวิวัฒนาการ จนกลายเป็นภาษาที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากภาษาอังกฤษและภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ ที่พูดกันในอังกฤษ หากแต่ยังขาดชื่อเรียก แต่หลังจาก ปี ค.ศ. 1495 เป็นต้นมา คำว่า สกอตติช (Scottis) ถูกใช้มากขึ้นเพื่ออ้างถึงภาษาพูดในถิ่นที่ลุ่ม ในขณะที่คำว่า Erse ซึ่งแปลว่า "ไอริช" ถูกใช้เป็นชื่อเรียกภาษาแกลิค ฯ ยกตัวอย่างเช่น ในตอนปลายศตวรรษที่ 15 วิลเลียม ดันบาร์ กวีชาวสกอต ใช้คำว่า Erse เพื่ออ้างถึงภาษาแกลิคและในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 กาวิน ดักลาส เริ่มใช้คำว่า Scottis เพื่ออ้างอิงถึงภาษาถิ่นที่ราบลุ่ม ปัจจุบันภาษาแกลิกของสกอตแลนด์มักถูกเรียกว่า "ภาษาแกลิก-สกอต" หรือ "ภาษาแกลิกสกอตแลนด์"
คาเนเฟอร์

คาเนเฟอร์ ("ความงามของวิญญาณ") เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีชีวิตอยู่ในราชวงศ์ที่ 4 หรือต้นราชวงศ์ที่ 5 ของยุคราชอาณาจักรเก่า และเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู

คาเนเฟอร์ดำรงตำแหน่งเป็นอัครมหาเสนาบดี นอกจากนี้พระองค์ยังเป็น "พระราชโอรสของฟาโรห์"

คาเนเฟอร์ถูกฝังอยู่ในมาสตาบาหมายเลข DAM 15 ที่ดาห์ชูร์ ในหลุมฝังศพของพระองค์พบเศษชิ้นส่วนที่หลุดจากประตูหิน
โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นทั้งนักมวยไทยและนักเล่นเกม"โปเกมอน"ชาวไทย ผู้สร้างผลงานชนะน็อกที่สนามมวยเวทีลุมพินีตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี

โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นนักมวยไทยจากอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีชื่อชกเดิมคือ โปเกม่อน ทต.บุญทัน เขาเคยสร้างผลงานในศึกมรดกมวยไทย ทต.บ้านค้อ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราวเทศบาลตำบลบ้านค้อ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 ด้วยการชนะน็อกวีระพลเล็ก อบต.นาหนองทุ่ม ในยกแรก

ส่วนในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนคนเหล็กเพชร เกียรติบุญเกิน ในรายการมวยดัง มวยมัน วันอาทิตย์ ที่เวทีมวยนานาชาติรังสิต

จากนั้นในวันที่ 24 กันยายน ของปีเดียวกัน โปเกม่อนเข้าแข่งขันศึกมวยไทย ท่อน้ำไทย เดอะฮีโร่ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยคมชัดลึก ตลาด อตก.3 จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกพลังทิพย์ เพชรตำหนัก ในยกที่ 3

และในวันที่ 25 พฤศจิกายน โปเกม่อนเข้าแข่งขันคู่เปิดรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ถนนรามอินทรา โดยปะทะกับเพชรรุ่ง เพชรเจริญ ซึ่งโปเกม่อนเป็นฝ่ายทำผลงานขึ้นนำช่วงสามยกแรก อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่เหลือ เพชรรุ่งกลับเป็นฝ่ายดักโจมตีได้มากกว่า ส่งผลให้โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนในการต่อสู้ครั้งนี้

เดือนเมษายน พ.ศ. 2561 โปเกม่อนมีคิวปะทะกับโพธิ์แก้วเล็ก โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ

นายกอนงค์ การุณรัตน์ ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ ได้เปิดเผยถึงที่มาของชื่อโปเกม่อน กล่าวคือ โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นผู้ที่ชอบเล่นเกม"โปเกมอน" ในช่วงว่างจากการฝึกซ้อมมวยไทย จึงนำมาตั้งเป็นชื่อชกดังกล่าว
เกีย มอเตอร์ส

เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน ( , , หรือ "Kia automobile"; แสดงเป็น KIΛ) สำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโซล เป็นผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติเกาหลีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากบริษัทฮุนได มอเตอร์ มียอดขายมากกว่า 3.3 ล้านคันในปี 2015 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน ได้ถูกฮุนไดซื้อหุ้นส่วน 33.88% เป็นมูลค่ามากกว่า 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อนิเมะ)

การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด () เป็นการ์ตูนอนิเมะเรื่องยาวของญี่ปุ่น ที่มีพื้นฐานจากการ์ดเกมการ์ดไฟท์!! แวนการ์ด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011

การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011 และมีซีรีส์ที่ต่อเนื่องกัน

เรื่องราวของหนุ่มน้อยผู้อ่อนแอ และขี้อาย เซนโด ไอจิ เขาใช้ชีวิตของเขามองไปข้างหลังมากกว่ามองข้างหน้าและพยายามที่จะทำตัวไม่ให้โดดเด่น แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่เขาเก็บติดตัวไว้ตลอด คือบลัสเตอร์เบลดการ์ดเกมจากเพื่อนในวัยเด็ก ซึ่งทำให้เขามีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น และนั่นอาจเป็นต้นเหตุนำเขาและเพื่อนในวัยเด็กมาพบกันอีกครั้งและเป็นผู้สอนให้ไอจิได้รู้จักกับวิธีการเล่นการ์ดเกมแวนการ์ดที่ชื่อว่า การ์ดไฟท์! แวนการ์ด และนี่เองคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ไอจิค่อยๆเปลี่ยนแปลงและเติบโตขึ้นเป็นลูกผู้ชายทีละน้อยจากการต่อสู้กับผู้คนต่างๆผ่านการ์ดเกม
รถยนต์นั่งขนาดกลาง

รถยนต์นั่งขนาดกลาง () เป็นการแบ่งประเภทของรถยนต์ตามทวีปอเมริกาเหนือและทวีปออสเตรเลียของกลุ่มรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่กว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็ก ส่วนในทวีปยุโรปรถประเภทนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม ดี-เซ็กเมนต์

รถยนต์ที่ได้จำกัดความเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางในสหรัฐอเมริกาคือแรมเบลอร์ ซิกซ์ เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ถึงแม้ว่าจะถูกเรียกว่า "รถยนต์นั่งขนาดเล็ก" ในขณะนั้นก็ตาม รถยนต์นั่งขนาดกลางได้เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นกว่าขนาดเล็กในช่วงต้นยุค ตัวอย่างเช่น ฟอร์ด แฟร์เลน เปิดตัวใน ค.ศ. 1962 เป็นประเภท "รถยนต์นั่งขนาดเล็กค่อนข้างกลาง (compact intermediate)" เนื่องจากมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นที่ใกล้เคียงอย่างฟอร์ด ฟอลคอน เจเนอรอล มอเตอร์สก็ได้ทำรถยนต์ประเภทนี้ด้วย เช่น โอลส์โมบิล เอฟ-85 พอนทิแอค เทมเพส และบูอิก สเปเชียล ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเชฟโรเลต คอร์แวร์ แต่ก็มีขนาดใกล้เคียงกัน
สงครามโกซะเนะ

สงครามโกซะเนะ (後三年合戦, "gosannen kassen") หรือที่รู้จักในชื่อว่า สงคราสามปีช่วงหลัง เกิดสงครามในช่วงปลายยุคค.ศ. 1080 ในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดมัสซึบนเกาะฮนชู

สงครามโกซะเนะเป็นสงครามที่ค่อนข้างยาวนานซึ่งในขณะเวลานั้นถือเป็นการแสดงอำนาจของแต่ละคน

สงครามโกซะเนะเกิดจากการมีความบาดหมางกันในตระกูลคิโยฮามา (บางครั้งถูกเรียกว่า "คิโยวารา") การสงบศึกถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก มินะโมโตะ โยชิซึ่งเป็นผู้ปกครองจังหวัดมัสซึเคยขอให้สงบศึกในปีค.ศ. 1083 เขาพยามยามสงบศึก n Kiyohara no Masahira, Iehira, และ Narihira

มินะโมโตะ โยชิสงบศึกไม่สำเร็จจึงต้องใช้กองกำลังของตนเพื่อสงบศึก ได้รับความช่วยเหลือจาก Fujiwara no Kiyohira ในตอนสุดท้าย Iehira และ Narihira ถูกฆาตกรรม

ระหว่างการบุกคานาซาวา (1086-1089) มินะโมโตะ โยชิจะถูกลอบสังหารแต่โดยไหวพริบเขาเห็นนกแตกรังที่ต้นไม้ทำให้เขารู้ว่ามีคนอยู่
รถโดยสารประจำทางในฮานอย

ในปัจจุบัน รถโดยสารประจำทาง ยังคงเป็นระบบขนส่งหลักของฮานอย เมืองหลวงของประเทศเวียดนาม ปัจจุบันมีเส้นทางเดินรถกว่า 100 สาย ภายใต้การควบคุมของ Transerco และบริษัทเอกชนบางแห่ง รถโดยสารวิ่งให้บริการในเขตนครฮานอยและพื้นที่จังหวัดใกล้เคียง รถส่วนใหญ่มีสีหลักคือสีแดงและสีเหลือง แต่ในระยะหลัง ก็มีสีเขียว สีน้ำเงิน และสีส้มเพิ่มเข้ามา เวลาในการให้บริการ คือ 5 นาฬิกา ถึง 22 นาฬิกา 30 นาที รถโดยสารส่วนมากจะติดตั้งระบบเสียงไว้คอยประกาศ และยังมีไฟแอลอีดี เพื่อแสดงจุดจอด

ปัจจุบันมีเส้นทางรถโดยสารที่ได้รับเงินสงเคราะห์จากรัฐบาล ประมาณ 100 สาย โดยสายหลัก จะมีตั้งแต่หมายเลข 01 ไปจนถึง 88 ส่วนสายกิ่ง จะเพิ่มตัวอักษรภาษาอังกฤษด้านหลังตัวเลข เช่น สาย 06B

สายที่เดินรถเป็นวงกลม ได้แก่

สายที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย แบ่งเป็น สายเงินสงเคราห์ 3 สาย ได้แก่

และสายที่ไม่ใช่เงินสงเคราะห์ 1 สาย คือ สาย 86 วิ่งจากสถานีรถไฟฮานอย

ค่าโดยสารเที่ยวเดี่ยว อยู่ระหว่าง 7,000-9,000 ด่อง ขึ้นกับระยะทางที่ใช้ สำหรับผู้ที่เดินทางจากชานเมืองเข้ามาทำงาน สามารถซื้อบัตรรายเดือนในราคา 100,000 ด่อง เพื่อขึ้นได้บางสาย หรือถ้าต้องการขึ้นทุกสาย สามารถซื้อบัตรเดือนได้ในราคา 200,000 ด่อง สำหรับนักเรียน คนทำงานเขตอุตสาหกรรม และผู้สูงอายุ ซื้อบัตรเดือนได้ในราคาครึ่งหนึ่งจากที่กล่าวมาข้างต้น

ปัจจุบันมีแอพพลิเคชันเพื่อใช้ค้นหาและติดตามรถโดยสารประจำทาง ซึ่งสามารถดาวน์โหลดได้ในเวียดนามเท่านั้น
สะพานเหญิตเติน

สะพานเหญิตเติน () หรือ สะพานมิตรภาพเวียดนาม–ญี่ปุ่น เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำแดง ตั้งอยู่ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 มี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อฮานอยกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย ทุนโครงการมาจากเงินให้กู้ยืมเพื่อการพัฒนาขององค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น

สะพานเหญิตเตินมีความยาว โดยเป็นตัวสะพาน และเป็นช่วงขึง 5 ช่วง (แต่ละช่วงมีเคเบิล 11 คู่) ยาว มีความกว้าง มี 4 ช่องสำหรับพาหนะติดเครื่องยนต์, 2 ช่องสำหรับรถโดยสารประจำทาง และอีก 2 ช่องสำหรับพาหนะร่วมและคนเดิน

สะพานเหญิตเตินได้รับการออกแบบและสร้างให้เป็นสัญลักษณ์ใหม่ของฮานอย โดยหอคอยสะพาน 5 แห่ง หมายถึง ประตูเมืองโบราณ 5 แห่งของฮานอย ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2560 เทศบาลนครฮานอยได้ร่วมมือกับบริษัทฟิลิปส์จากเนเธอร์แลนด์ติดตั้งไฟส่องสว่างทั่วหอคอยสะพานตอนกลางคืน มีการอ้างว่าระบบที่ติดตั้งใหม่นี้สามารถฉายแสงสีได้ถึง 16.7 ล้านสี
สะพานสักเหมียว

สะพานสักเหมียว () เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเกียนซางกับจังหวัดเบ๊นแจ สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2545 และสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2551 ซึ่งล่าช้าจากแผนเดิมที่กำหนดไว้ในปลายปี พ.ศ. 2550 สะพานนี้ยาว 8,331 เมตร (รวมช่วงทางขึ้น) แต่ตัวสะพานจริง ๆ ยาว 2,868 เมตร

สะพานสักเหมียวมีปัญหาด้านการจราจรติดขัดโดยเฉพาะในช่วงวันหยุดเทศกาล เพราะมีเพียง 2 ช่องจราจรเท่านั้น
สะพานบ๋ายจั๊ย

สะพานบ๋ายจั๊ย () เป็นสะพานขึงในจังหวัดกว๋างนิญ ประเทศเวียดนาม รองรับทางหลวงหมายเลข 18 เชื่อมต่อแขวงห่งกายกับแขวงบ๋ายจั๊ยของนครหะล็องโดยยกข้ามช่องแคบเกื๋อหลุกซึ่งแยกเขตอ่าวเกื๋อหลุกกับอ่าวหะล็องออกจากกัน สะพานนี้เป็นสะพานขึงที่มีเคเบิลกลางถนนแห่งแรกของเวียดนาม
สะพานฟู้หมี

สะพานฟู้หมี () เป็นสะพานขึงที่สร้างข้ามแม่น้ำไซ่ง่อนในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ก่อสร้างตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 โดยบริษัทบอลเดอร์สโตน, บิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์, แฟรซีแนแอ็งแตร์นาซียอนาล และซีซี 620 สะพานได้รับการออกแบบโดยอาร์คาดิสและคาร์ดโน

สะพานฟู้หมียาว 705 เมตร มีช่วงหลักยาว 380 เมตร หอสะพานรูปตัวเอช สูง 145 เมตร กว้าง 27 เมตร สะพานมี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างเขต 2 และเขต 7 ของนครโฮจิมินห์ และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการถนนวงแหวนที่กำลังก่อสร้างอีกด้วย

พิธีเปิดสะพานจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรีเวียดนาม เหงียน เติ๊น สุง ร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย
สะพานบิ๊ญ

สะพานบิ๊ญ () เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำเกิ๊ม ตั้งอยู่ที่เมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม มีความยาว 1,280 เมตร กว้าง 22.5 เมตร มี 4 ช่องสำหรับรถยนต์ และ 2 ช่องสำหรับคนเดิน หอสะพานมีความสูง 102 เมตร สร้างโดยใช้คอนกรีต สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2545 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ใช้งบประมาณจากญี่ปุ่น 7,426 ล้านเยน
สะพานเกิ่นเทอ

สะพานเกิ่นเทอ () เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำเหิ่ว ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำโขง ตั้งอยู่ที่เกิ่นเทอ ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม สะพานมีความยาว 2.75 กิโลเมตร หรือ 1.68 ไมล์ มีช่องจราจร 6 ช่อง กว้างทั้งหมด 23 เมตร (76 ฟุต) โดยมี 4 ช่องสำหรับรถขนาดใหญ่ และอีก 2 ช่อง สำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์ ช่องว่างใต้สะพานกว้าง 39 เมตร (128 ฟุต) ซึ่งเรือใหญ่สามารถลอดผ่านได้ สะพานเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2553
สะพานหมีถ่วน

สะพานหมีถ่วน () เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเตี่ยนซางกับจังหวัดหวิญล็องของประเทศเวียดนาม เป็นผลงานจากความร่วมมือของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย ใช้งบประมาณ 91 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย ก่อสร้างโดยบริษัทบิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์ เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2543
กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 นอร์ด

กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 "นอร์ด" (6. SS-Gebirgs-Division "Nord")เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 ในชื่อว่า เอ็สเอ็ส คัมพ์กรุพเพอ นอร์ด (SS Battle Group North-กลุ่มหน่วยรบเอ็สเอ็สเหนือ)

กองพลนี้เป็นหน่วยเดียวของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ได้ต่อสู้ในวงกลมอาร์กติก เมื่อได้ถูกส่งไปประจำการที่ฟินแลนด์และทางตอนเหนือของรัสเซียในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1941 ได้ต่อสู้ในคาเรเลียจนกระทั่งการสงบศึกมอสโก (Moscow Armistice) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ซึ่งเมื่อถึงจุดนั้นจำเป็นต้องถอนกำลังออกจากฟินแลนด์ ได้เข้าต่อสู้ในปฏิบัติการนอร์ดวินด์ (Operation Nordwind) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 ที่ได้ประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก ในช่วงต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 กองพลนี้ได้ถูกทำลายโดยกองทัพสหรัฐใกล้กับเมืองบรึดดินเงน (Büdingen),เยอรมนี
กองพลทหารอาสาสมัครภูเขาเอ็สเอ็สที่ 7 พรินซ์ ยูจีน

กองพลทหารอาสาสมัครภูเขาเอ็สเอ็สที่ 7 "พรินซ์ ยูจีน"(11. SS-Freiwilligen Gebirgs-Division "Prinz Eugen")เป็นกองพลทหารราบภูเขาเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส,กองกำลังปีกติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่เทียบเท่า แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1941 จากVolksdeutsche(ชนชาติเยอรมัน) กลุ่มทหารอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จาก Banat, รัฐเอกราชโครเอเชีย(NDH), ฮังการีและโรมาเนีย ได้ต่อสู้ในการทัพปราบปรามการก่อกบฏซึ่งได้ต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในเขตยึดครองเซอร์เบีย, NDH และมอนเตเนโกร การได้ให้สมญานามว่า พรินซ์ ยูจีน มาจากพระนามของเจ้าชายยูจีนแห่งซาวอย ผู้นำทางทหารที่โดดเด่นของจักรวรรดิฮับส์บูร์ก ผู้ปลดปล่อย Banat และกรุงเบลเกรดจากจักรวรรดิออตโตมันในสงครามออสเตรีย-ตุรกีในปี ค.ศ. 1716-18 มันเป็นชื่อแต่เดิมว่า SS-Freiwilligen-Division Prinz Eugen (กองพลทหารอาสาสมัครภูเขาเอ็สเอ็สที่ 7 พรินซ์ ยูจีน).
กองพลทหารม้าเอ็สเอ็สที่ 8 ฟลอเรียน เกเยอร์

กองพลทหารม้าเอ็สเอ็สที่ 8 "ฟลอเรียน เกเยอร์"เป็นหน่วยทหารม้าเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1942 จากนายทหารฝ่ายเสนาธิการของกองพลน้อยทหารม้าเอ็สเอ็ส(SS Cavalry Brigade)ซึ่งได้มีส่วนเกี่ยวข้องในปฏบัติการ Bandenbekämpfung ("การต่อสู้กับพวกโจร")ที่อยู่หลังแนวหน้าและเป็นผู้รับผิดชอบต่อการสังหารประชาชนพลเรียนนับหมื่นคน ยังคงดำเนินการต่อไปกับสิ่งที่เรียกว่าปฏิบัติการทำให้สงบในดินแดนยึดครองสหภาพโซเวียต ได้นำไปสู่ความโหดร้ายทารุณมากยิ่งขึ้น
เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเตท ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ"

เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัตได้มีบุตรและธิดาทั้งสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฎบนผนังมาสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู ไอซู เตตา เคนติเมเรส และมีพระธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน อินกาเอฟ เซฟกา เวเฮมกา เชปเซสกา กาเคนท์ อังค์ฮอร์เซเรเทฟ อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ บูเนฟ เซปเซสเนบ เนบเคเนท และพาเจติ ปรากฎเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงมีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิดได้

พระศพของเนเฟอร์มาอัตถูกฝังอยู่ในมาสตาบาหมายเลข 16 ที่ไมดุม เนเฟอร์มาอัตเป็นหนึ่งในบุตรหลายพระองค์ของฟาโรห์สเนฟรู ที่ถูกฝังอยู่ในเมืองไมดุม หลุมฝังพระศพเป็นที่รู้จักสำหรับเทคนิคพิเศษที่ใช้ในการวาดภาพ ประติมากรรมแกะสลักภาพที่เจาะลึกลงไปซึ่งเต็มไปด้วยสี การสร้างโดยวิธีที่นี่มีผลเสียคือ ทำให้ปูนปลาสเตอร์หลุดออกได้ง่าย แต่การก่อสร้างแบบนี้ทำให้เกิดภาพที่มีสีสันสดใส สุสานนี้เป็นที่เดียวที่ก่อสร้างแบบนี้
สนามกีฬาห่างเด๋ย

สนามกีฬาห่างเด๋ย () หรือ สนามกีฬาฮานอย () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม ใช้ในการแข่งขันฟุตบอล สนามมีความจุ 22,500 ที่นั่ง ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2003 ชื่อของสนามคือสนามกีฬาฮานอย ต่อมาวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2003 ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "ห่างเด๋ย"

สนามกีฬาห่างเด๋ยตั้งอยู่ใจกลางกรุงฮานอย เคยเป็นสนามเหย้าหลักของฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม ก่อนที่จะย้ายไปสนามกีฬาหมีดิ่ญ และเคยใช้แข่งขันไทเกอร์คัพ 1998 รอบชิงชนะเลิศ

นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 สนามนี้ได้กลายเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลในฮานอย 4 แห่ง ได้แก่ สโมสรฟุตบอลฮานอย, สโมสรฟุตบอลเถกง, สโมสรฟุตบอลฮหว่าฟ้าตห่าโหน่ย และสโมสรฟุตบอลฮานอย (ค.ศ. 1956)
สนามกีฬาท้งเญิ้ต

สนามกีฬาท้งเญิ้ต (, "สนามกีฬาแห่งการรวมชาติ") เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่เลขที่ 138 ถนนด่าว ซวี ตื่อ แขวงที่ 6 เขตที่ 10 มักใช้ในการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์และสโมสรฟุตบอลไซ่ง่อนซึ่งแข่งขันในวี-ลีก สนามมีความจุ 25,000 ที่นั่ง

ก่อนปี ค.ศ. 1975 สนามเคยมีชื่อว่า สนามกีฬาก่งฮหว่า (, "สนามกีฬาแห่งสาธารณรัฐ") เคยมีสถิติผู้เข้าชมถึง 30,000 คน ในนัดที่เวียดนามใต้พบกับเกาหลีใต้ 
ในปี ค.ศ. 1966 เวียดนามใต้คว้าแชมป์เมอร์เดกาคัพ ด้วยการเอาชนะพม่า ถ้วยรางวัลได้ถูกเก็บที่สนามแห่งนี้ ก่อนที่จะหายสาบสูญไปหลังกรุงไซ่ง่อนแตก

ช่วงสงครามเวียดนาม สนามนี้เป็นเป้าหมายสำคัญของกลุ่มผู้ก่อการร้ายเวียดกง มีการวางระเบิดในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1965 มีผู้เสียชีวิต 11 ราย และบาดเจ็บ 42 ราย
สนามฟุตบอลฮหว่าซวน

สนามฟุตบอลฮหว่าซวน () เป็นสนามฟุตบอลในเขตเกิ๋มเหละ () นครดานัง ประเทศเวียดนาม เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดานัง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 สนามมีความจุ 20,500 ที่นั่ง เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2013 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 2016 งบประมาณการก่อสร้าง 281 พันล้านด่ง สร้างเพื่อแทนที่สนามกีฬาจีลัง
สนามกีฬาเกิ่นเทอ

สนามกีฬาเกิ่นเทอ () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม มีความจุ 44,398 ที่นั่ง ใช้ในการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและแข่งรถจักรยานยนต์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ
เวียดนามคัพ

เวียดนามคัพ () หรือ Su Thien Thanh เนชันแนล คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในประเทศเวียดนาม จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยสโมสร Cảng Sài Gòn เป็นสโมสรแรกที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ
สโมสรฟุตบอลฮานอย

สโมสรฟุตบอลฮานอย () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในฮานอย ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 สโมสรมักถูกรู้จักในชื่อ สโมสรฟุตบอลฮานอย ทีแอนด์ที ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2006 สนามเหย้าคือ สนามกีฬาห่างเด๋ย

วี.ลีก ดิวิชัน 1:

วี.ลีก ดิวิชัน 2:

เซเคินลีก

เทิร์ดลีก

เวียดนามคัพ:

เวียดนามซูเปอร์คัพ:
พระนางอะตะปาเทวี

อะตะปาเทวี หรือ อตปาเทวี เป็นเจ้านายฝ่ายในพระองค์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย พระองค์ทูลขอที่ดินจากพระราชสวามีสำหรับสร้างวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

พระประวัติตอนต้นของอะตะปาเทวีมีความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่เป็นที่ปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย ส่วนพระนาม "อตปา" คือคำว่า "ตปะ" มีความหมายว่า "มหาเทวีผู้ทรงบำเพ็ญกัมมัฏฐาน" เชื่อว่าพระองค์น่าจะเป็นพระอัครมเหสีที่พระสวามีโปรดปรานมาก เพราะพบว่าพระนางสามารถทูลขอพระราชทานที่ดินที่เรียกว่า "ประเทศนี้" จากพญายอดเชียงรายมาสร้างวัดตโปทารามได้ โดยชื่อวัดมีความสอดคล้องกับพระนาม มาจากคำว่า ตปะ+อาราม แปลว่า "อารามแห่งการบำเพ็ญเพียรอันแรงกล้า"

นักวิชาการประวัติศาสตร์ล้านนากระแสหลักอย่างเช่น เกริก อัครชิโนเรศ เชื่อว่าเจ้านายพระองค์นี้น่าจะเป็นพระองค์เดียวกับพระนางสิริยศวดีเทวี (นางโป่งน้อย) โดยสันนิษฐานว่าอาจเป็นพระนามหนึ่งของพระนางโป่งน้อยในการกัมมัฏฐาน เพราะนางโป่งน้อยมีพระนามอยู่มากนัก แต่บางส่วนก็ว่าทั้งสองเป็นคนละองค์กัน ในกรณีนี้สมฤทธิ์ ลือชัยสันนิษฐานว่าพระนางอะตะปาเทวีนี้เป็นชาวฮ่อ ส่วนเฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมีสันนิษฐานว่า ""...อนึ่งสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีเป็นพระมเหสีคนละองค์กับพระนางอะตะปาเทวี และทั้งสองพระนางไม่น่าจะลงรอยกันนั้น สังเกตได้จากวัดที่ถูกสร้างขึ้นไม่ไกลจากวัดตะโปทาราม (ปัจจุบันคือวัดร่ำเปิง) มีชื่อว่าวัดป่งน้อย (ปัจจุบันเขียน โป่งน้อย) ซึ่งน่าจะเป็นวัดที่พระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีพระราชมารดาของพระเมืองแก้วสร้างขึ้นนั้นเอง""

บางแห่งก็ว่าพระนางอะตะปาเทวีอาจเป็นพระมารดาของเพลาสลัง (ภาษาถิ่นพายัพออกเสียงว่า เปาสะหล้าง) ซึ่งใน "พื้นเมืองเชียงใหม่" ระบุว่าเพลาสลังเป็นลูกฮ่อ หากเป็นเช่นนั้นจริงพระนางอะตะปาเทวีคงมีเชื้อสายมาจากจีนยูนนาน มหาเทวี มีความหมายกว้าง ๆ อาจหมายถึง "พระราชเทวี หรือนางกษัตริย์ ส่วนใหญ่หมายถึงพระบรมราชชนนีของพระมหากษัตริย์"
สโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ

สโมสรฟุตบอล เกิ่นเทอ คอนสตรักชัน ลอตเตอรี () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1
สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์

สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์ () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 หลังจากที่คว้าแชมป์วี.ลีก 2 จนได้เลื่อนชั้น ในฤดูกาล 2016 ที่ผ่านมา สนามเหย้าของพวกเขาคือสนามกีฬาท้งเญิ้ต

ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1975 โดยกลุ่มพนักงานของท่าเรือไซ่ง่อน และเป็นคู่ปรับกับสโมสรฟุตบอลศุลกากรไซ่ง่อน
สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน

สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยมีบริษัทร่วมหุ้นพัฒนาฟุตบอลไซ่ง่อน เป็นเจ้าของ ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และใช้สนามกีฬาท้งเญิ้ตเป็นสนามเหย้า สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 2011 ในชื่อ "สโมสรฟุตบอลฮานอย" ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ได้เปลี่ยนชื่อและย้ายไปที่นครโฮจิมินห์
สโมสรฟุตบอลไฮฟอง

สโมสรฟุตบอลไฮฟอง () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในไฮฟอง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และใช้ Lạch Tray Stadium เป็นสนามเหย้า
สโมสรฟุตบอลดานัง

สโมสรฟุตบอล เอสเอชบี ดานัง () หรือ สโมสรฟุตบอลกว๋างนาม-ดานัง () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของเมืองดานัง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศ ในช่วงก่อนฤดูกาล 2007–08 สโมสรได้ถูกซื้อโดยธนาคารร่วมหุ้นพาณิชย์ไซ่ง่อน-ฮานอย สโมสรคว้าแชมป์ลีกสมัยแรกได้ในปี ค.ศ. 2009 และได้สิทธิ์แข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2010 รอบคัดเลือก ในปีเดียวกันนี้ พวกเขายังคว้าแชมป์เวียดนามคัพ ส่วนทีมเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ก็คว้าแชมป์ลีกเยาวชนได้เช่นกัน ดานังสามารถคว้าแชมป์ลีกได้อีก ใน 3 ปีถัดมา (ค.ศ. 2012)
จำรูญ ไชยลังการณ์

ดร.จำรูญ ไชยลังการณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย

ดร.จำรูญ ไชยลังการณ์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2473 เป็นบุตรของนายปั๋น กับนางขันแก้ว ไชยลังการณ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร ระดับปริญญาโทสาขามัธยมศึกษา จากมหาวิทยาลัยทัลชา รัฐโอคลาโฮมา และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย และปริญญาเอกทางการศึกษา สาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยทัลชา รัฐโอคลาโฮมา

สมรสกับนางทองศรี สิทธานนท์ มีบุตรชาย 2 คน คือ พ.ต.อ.ศุภรักษ์ และนายศุภวิชญ์ ไชยลังการณ์

ดร.จำรูญ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เวลา 02.00 น. ด้วยโรคหอบหืด ตับอักเสบบี ติดเชื้อในกระแสเลือด และโรคพาร์กินสัน

ดร.จำรูญ ทำงานเป็นครูสอนประจำโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และเป็นอาจารย์ใหญ่/ผู้อำนวยการ ในระหว่างปี พ.ศ. 2513 ถึงปี พ.ศ. 2534 เป็นกรรมการกองทุนสงเคราะห์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ปี พ.ศ. 2523-2527 เป็นกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ปี พ.ศ. 2524-2527 เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยพายัพ ปี พ.ศ. 2520

ดร.จำรูญ เป็นหนึ่งในกรรมการจัดตั้งวิทยาลัยพายัพ (มหาวิทยาลัยพายัพ ในปัจจุบัน) เมื่อปี พ.ศ. 2513

ดร.จำรูญ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดเชียงใหม่ (ส.จ.) รวม 2 สมัย คือ ปี พ.ศ. 2516-2517 และปี พ.ศ. 2518-2522 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยการประสานงานของนายไกรสร ตันติพงศ์ ซึ่งจากการเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกวิจารณ์ว่า ดร.จำรูญ เป็นม้ามืดที่สามารถชนะการเลือกตั้งได้ หลังจากนั้นเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีก 3 ครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือก จึงวางมือทางการเมืองในที่สุด

ดร.จำรูญ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย๋ ในปี พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2518 ถึงปี พ.ศ. 2520 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาสมทบคดีเด็กและเยาวชนเชียงใหม่

โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ได้ใช้ชื่อของจำรูญ ไชยลังการณ์ เป็นชื่ออาคารเรียน เพื่อรำลึกถึงอดีตอาจารย์ใหญ่และเป็นเกียรติประวัติ
ฟิก้า

ฟิก้า () คือ แนวคิดในวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน เป็นการพักจากกิจกรรมเพื่อดื่มกาแฟ ชา หรือ เครื่องดื่มอื่น ๆ เปล่า ๆ หรือกับของว่าง พร้อมกับเพื่อน ครอบครัว หรือ คนรู้จัก

ฟิก้าอาจมีระยะเวลาเวลาตั้งแต่ 15 จนถึง 45 นาที โดยมักประกอบด้วยเครื่องดื่มและของหวานที่เรียกว่าขนมปังฟิก้า เช่น ซินนามอนโรล หรือ คุกกี้ ประเพณีการพักดื่มกาแฟกับขนมฝังอยู่ในวัฒนธรรมของสวีเดน โดยชาวสวีเดนเป็นหนึ่งในชนชาติที่ดื่มกาแฟมากที่สุดในโลก

ฟิก้าอาจหมายถึงแซนวิชหรืออาหารอื่นที่ไม่ใช่ของหวาน และสามารถเกิดขึ้นได้ในร้านกาแฟหรือร้านขนม ที่ทำงาน หรือ โบสถ์ ทั้งในร่มและข้างนอก
ในขณะเดียวกัน คำว่าฟิก้าในภาษาสวีเดนอาจใช้แทนคำว่ากาแฟ เช่น ฟิก้าหนึ่งแก้วอาจใช้แทนคำว่ากาแฟนหนึ่งแก้ว
แรงหนีศูนย์กลาง

ในกลศาสตร์แบบนิวตัน แรงหนีศูนย์กลาง () เป็นแรงเทียมชนิดหนึ่ง มีทิศชี้ออกจากแกนของการหมุน และเสมือนว่าเป็นแรงที่กระทำกับวัตถุที่กำลังหมุน อยู่ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน
หากนำหินผูกกับเชือก แล้วแกว่งเชือกนั้นเป็นวงกลมในแนวราบ แรงจริงที่กระทำกับหินในแนวราบคือแรงดึงของเชือก (ส่วนแรงโน้มถ่วงนั้นกระทำในแนวดิ่ง)

ในกรอบอ้างอิงเฉื่อยนั้น หากไม่มีแรงของเชือกกระทำกับหิน หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรง ซึ่งเป็นไปตามกฎข้อแรกของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ดังนั้นหากจะอธิบายการเคลื่อนที่เป็นวงกลมของหิน จะต้องมีแรงสู่ศูนย์กลาง (centripetal force) จากเส้นเชือก มากระทำกับหินอยู่ตลอดเวลา เมื่อใดที่นำแรงนี้ออก (เช่น เส้นเชือกขาด) หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรงตามแนวราบ (และถูกแรงโน้มถ่วงในแนวดิ่งกระทำ จนตกลงสู่พื้น ทำให้การเคลื่อนที่ตามแนวราบสิ้นสุดลง) ดังนั้นการมองระบบด้วยกรอบอ้างอิงเฉื่อยเช่นนี้ จะทำให้สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของหินได้ด้วยแรงจริงตามกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน โดยไม่ต้องอาศัยแรงเทียมอย่างแรงหนีศูนย์กลางมาอธิบายแต่อย่างใด

แต่หากมองในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนและเคลื่อนที่ไปพร้อมกันกับหิน เช่น ผู้สังเกตจินตนาการว่าตนเป็นคนที่กำลังนั่งอยู่บนหิน จะถือเสมือนว่า หินนั้นอยู่นิ่งกับที่ และมีแรงดึงจากเชือกมาดึงหิน ดังนั้นผู้สังเกตที่อยู่ในกรอบอ้างอิงนี้จะพบว่า ถ้ามีแรงดึงจากเชือกเป็นแรงเดียวที่กระทำกับหิน หินจะต้องเคลื่อนที่เข้าสู่จุดศูนย์กลางตามแรงดึงของเชือก ดังนั้นจึงต้องสมมติแรงหนีศูนย์กลางขึ้นมาเป็นแรงเทียม กระทำในทิศตรงข้ามกับแรงจริง เพื่อให้กฎของนิวตันสามารถเป็นจริงขึ้นได้ ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนอยู่นี้