seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ร็อคแมน

ร็อคแมน (; ) หรือ เมกะแมน () เป็นแฟรนไชส์วิดีโอเกมของแคปคอม ซึ่งมีตัวละครหลักคือ ร็อคแมน และตัวละครอื่น ๆ วิดีโอเกมร็อคแมนที่ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 เป็นเกมสำหรับเครื่องแฟมิคอม และหลังจากนั้นก็มีเกมต่าง ๆ ออกจำหน่ายมากกว่า 50 เกม สำหรับเครื่องเล่นเกมหลากหลายประเภท จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 แคปคอมได้จำหน่ายวิดีโอเกมร็อคแมนไปแล้วกว่า 29 ล้านชุด ทำให้เป็นแฟรนไชส์ที่ออกดอกออกผลมากที่สุดของบริษัท

วิดีโอเกมร็อคแมนชุดดั้งเดิมประกอบด้วยเกมหลัก 10 เกม ตั้งแต่ ร็อคแมน จนถึง ร็อคแมน 10 และเกมเสริมอื่น ๆ ทั้งบนพีซีและบนเครื่องเล่นเกมพกพาอย่างเกมบอย โดยเกมชุดนี้ถือเป็นจุดกำเนิดเรื่องราวของร็อคแมนที่เป็นตัวละครแบบดั้งเดิม แต่ในขณะเดียวกันแคปคอมก็ออกเกมชุดอื่น ๆ ที่แสดงเรื่องราวในเวลาถัด ๆ มา ไม่ว่าจะเป็นเกมชุดร็อคแมน X เกมชุดร็อคแมนซีโร่ เกมชุดร็อคแมน ZX และเกมชุดร็อคแมนแดช เกมชุดเหล่านี้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวละครต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นบนเส้นเวลาเดียวกัน นอกจากนี้แล้วยังมีเกมชุดร็อคแมนเอ็กเซ่ และเกมชุดริวเซย์ โนะ ร็อคแมน ที่เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนอีกเส้นเวลาหนึ่งบนโลกที่ต่างออกไป โดยเรื่องราวในริวเซย์ โนะ ร็อคแมน เกิดขึ้นสองศตวรรษหลังเรื่องราวในร็อคแมนเอ็กเซ่

เนื้อเรื่องทั้งหมด ของร็อคแมนนั้นได้รับการเปิดเผยว่าอยู่บนโลกใบเดียวกัน ยกเว้นภาคร็อคแมนเอ็กเซ่และริวเซย์โนะร็อคแมน ซึ่งแยกออกมาเป็นอีกโลกหนึ่ง

ส่วนร็อคแมนเอ็กเซ่ ก็ดำเนินเรื่องในอีกโลกหนึ่ง โดยริวเซย์โนะร็อคแมนดำเนินเรื่องต่อมาในอีก 200 ปี

เกมร็อค แมนนั้นเป็นเกมที่ได้รับความนิยมอย่างสูงทั่วโลก โดยเฉพาะจากแนวคิดที่ใช้อาวุธของบอสตัวหนึ่งโจมตีบอสอีกตัวหนึ่ง จนทำให้ร็อคแมนได้แตกเนื้อเรื่องออกเป็นเกมชุดหลายเกม อันได้แก่
สงครามเหนือ

สงครามเหนือ () เป็นคำที่ใช้บรรยายสงครามต่อเนื่องที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของยุโรประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อที่ใช้เรียกยังไม่เป็นที่ตกลงกันอย่างนานาชาติได้ ขณะที่มหาสงครามเหนือโดยทั่วไปถือว่าเป็นสงครามครั้งสุดท้ายของสงครามเหนือ แต่สงครามเหนือครั้งใดที่ถือเป็นสงครามเหนือครั้งแรกยังไม่เป็นที่ตกลงกันในหมู่นักวิชาการ

สงครามเหนืออาจจะประกอบด้วย:
อนินทิตา อาขุบุตร

คุณหญิง อนินทิตา อาขุบุตร (ชื่อเดิม: เสงี่ยม นาวีเสถียร; 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 — 13 สิงหาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดงหญิงคนแรกของไทยจากภาพยนตร์เรื่อง "นางสาวสุวรรณ"

ต่อมาเสงี่ยมได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "อนินทิตา" และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า และเมื่อสมรสแล้วจึงนามว่า คุณหญิงอนินทิตา อาขุบุตร

คุณหญิง อนินทิตา อาขุบุตร เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 เดิมมีชื่อจริงว่า เสงี่ยม นาวีเสถียร เป็นบุตรคนที่สองของเสวกโท พระยานาวีวราสา (ยืน นาวีเสถียร) กับคุณหญิง แดง นาวีเสถียร มีพี่น้องร่วมบิดามารดาอีก 7 คน ในวัยเด็กได้เข้าศึกษากับครู ชื่อนายเปลี่ยนและนายนาก ซึ่งเป็นน้า ต่อมาบิดาจึงฝากตัวเธอเรียนรำละครกับพระนมทัต พึ่งบุญ ณ อยุธยา จากนั้นจึงเข้าไปอยู่ในวังและฝึกรำละครกับท้าวศรีสุนทรนาฏ (แก้ว พนมวัน ณ อยุธยา)

ในปี พ.ศ. 2457 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งละครหลวงฝ่ายหญิงขึ้นในราชสำนัก และทรงพระกรุณาให้บรรดาข้าราชการชั้นผู้ใหญ่นำธิดาของตนมาถวายตัวเข้าอยุ่ในสังกัดละครหลวงดังกล่าว ในเวลานั้นพระยานาวีเสถียรวราสา จึงได้นำนางสาวเสงี่ยมไปเฝ้าฯ ถวายตัวอยู่ในละครหลวง และได้รับเงินเดือนพระราชทาน เดือนละ 6 บาท, 8 บาท และ 15 บาท ตามลำดับ

ในระหว่างนั้นเสงี่ยม นักแสดงหญิงคนแรกของไทยที่ได้รับการคัดเลือกให้แสดงภาพยนตร์ เรื่อง "นางสาวสุวรรณ" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกของไทย อำนวยการสร้าง เขียนบท และกำกับโดยนายเฮนรี แมคเร ชาวสหรัฐอเมริกา เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย โดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้กรมรถไฟหลวง และกรมมหรสพหลวงอำนวยความสะดวกในการถ่ายทำ โดยภาพยนตร์เข้าฉายที่สหรัฐอเมริกาก่อนแล้วหลังจากนั้นจึงเข้าฉายในประเทศไทย แต่เมื่อฉายไปได้ 3 วันฟิลม์ก็ได้สูญหายไป
จนในปี พ.ศ. 2467 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนเสงี่ยมเป็นที่นางพระกำนัล และได้รับพระราชทานนามใหม่จาก "เสงี่ยม" เป็น "อนินทิตา" และอนินทิตาก็สนองพระเดชพระคุณต่อจนสิ้นรัชกาล

หลังการสวรรคตของรัชกาลที่ 6 นางสาวอนินทิตาได้เป็นหนึ่งในพระพี่เลี้ยงที่ทำหน้าที่ในการบภิบาลสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และนางสาวอนินทิตายังได้รับพระราชทานเงินเลี้ยงชีพตามที่มีรายชื่ออยู่ในพระราชพินัยกรรมของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เดือนละ 120 บาท ตลอดมาจนกระทั่งออกจากวังเพื่อทำการสมรสกับ พลตำรวจตรี เนื่อง อาขุบุตร เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 จึงได้งดจ่ายเงินดังกล่าว

อนินทิตา นาวีเสถียร ได้สมรสกับ พลตำรวจตรีเนื่อง อาขุบุตร เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงประกอบพิธีสมรสประทานที่วังวรดิศ ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันทั้งหมด 7 คน ได้แก่
การสงครามเคมี

สงครามเคมี หรือ อาวุธเคมี () คือการใช้คุณสมบัติอันเป็นพิษของสารเคมีในการเป็นอาวุธเพื่อการสังหาร, สร้างความบาดเจ็บ หรือ สร้างความพิการให้แก่ศัตรู

ประเภทของสงครามนี้แตกต่างจากการใช้อาวุธสามัญ (conventional weapons) หรือ อาวุธนิวเคลียร์ เพราะการทำลายโดยสารเคมีมิได้เกิดจากแรงระเบิด

อาวุธเคมีจัดอยู่ในประเภทอาวุธเพื่อการทำลายล้างสูงโดยสหประชาชาติและการผลิตก็เป็นการผิดกฎอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี (Chemical Weapons Convention) ของปี ค.ศ. 1993 แต่การใช้พิษของสิ่งมีชีวิต (organism) เป็นอาวุธไม่ถือว่าเป็นอาวุธเคมีแต่เป็นอาวุธชีวภาพ

สงครามเคมีแตกต่างจากการใช้อาวุธสามัญ หรือ อาวุธนิวเคลียร์ เพราะเป็นการทำลายที่เกิดจากคุณสมบัติของสารเคมี ที่มิได้เกิดจากแรงระเบิด หรือการใช้พิษของสิ่งมีชีวิตเป็นอาวุธเช่นการใช้เชื้อแอนแทรกซ์ก็ไม่ถือว่าเป็นอาวุธเคมีแต่เป็นอาวุธชีวภาพ แต่การใช้พิษที่ผลิตจากสิ่งมีชีวิต เช่น botulinum toxin, ricin, and saxitoxin ถือว่าเป็นอาวุธเคมีภายใต้คำนิยามของอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี ตามข้อตกลงในอนุสัญญาสารเคมีไม่ว่าจะมีที่มาอย่างใดก็ถือว่าเป็นอาวุธเคมีทั้งสิ้น นอกจากว่าจะเป็นการใช้โดยวัตถุประสงค์ที่มิได้ห้ามตามรายละเอียดที่ระบุไว้ใน General Purpose Criterion

ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้มีการสะสมอาวุธเคมีด้วยกันทั้งสิ้น 70 ชนิด ตามอนุสัญญาสารเคมีที่มีพิษพอที่จะใช้เป็นอาวุธหรืออาจจะใช้ในการผลิตอาวุธเคมี แบ่งออกเป็นสามประเภทตามวัตถุประสงค์ของอาวุธ:
คอสแซค

คอสแซค (; ; , ) เดิมเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารในยูเครน และทางตอนใต้ของรัสเซีย แต่ที่มาของคอสแซคยังคงเป็นหัวข้อที่ถกเถียงกันในบรรดานักวิชาการอยู่

ในตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 15 กลุ่มคอสแซคซาโพโรเซียน (Zaporozhian Cossacks) ก็ได้ก่อตั้งกองทหารคอสแซค (Cossack host) ขึ้นในทุ่งหญ้าสเตปป์ในยูเครน () ในบริเวณแม่น้ำนีพเพอร์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มคอสแซคดอน (Don Cossacks) ก็ได้ก่อตั้งกองทหารคอสแซคขึ้นอีกกองหนึ่งในบริเวณลุ่มแม่น้ำดอน กองทหารคอสแซคกองอื่นๆ ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นต่อมาทางตอนใต้ของเทือกเขายูราล, ไซบีเรีย และ คอเคซัส

คอสแซคนีพเพอร์แห่งยูเครนมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณหมู่เกาะนีพเพอร์ที่มีการสร้างเสริมการป้องกันทางทหาร เดิมคอสแซคเป็นอาณาจักรบริวารของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย แต่ความกดดันทางสังคมและศาสนาจากเครือจักรภพทำให้คอสแซคประกาศตนเป็นสาธารณรัฐคอสแซค (Cossack Hetmanate) อิสระจากโปแลนด์-ลิทัวเนีย โดยการริเริ่มการการก่อการคเมลนิทสกี (Khmelnytskyi Uprising) ภายใต้การนำของโบห์ดัน คเมลนิทสกีในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในปี ค.ศ. 1654 คอสแซคก็ลงนามในสนธิสัญญาเพเรยาสลาฟ กับ อาณาจักรซาร์แห่งรัสเซียที่เป็นผลให้รัฐต่างๆในเครือรัฐคอสแซคยูเครนตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซียต่อมาอีกสามร้อยปี

คอสแซคดอนผู้ตกลงเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซียเริ่มรุกรานและยึดดินแดนต่างๆ ในบริเวณแม่น้ำวอลกา, ไซบีเรียทั้งหมด, แม่น้ำยูราล และ แม่น้ำเทอเร็คมาเป็นอาณานิคม

ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 นโยบายการขยายดินแดนของจักรวรรดิรัสเซียก็หันมาพึ่งความภักดีของคอสแซค ที่สร้างความกดดันให้แก่คอสแซคผู้ที่นิยมการดำรงชีวิตอย่างอิสระ ซึ่งในที่สุดก็ทำให้เกิดการปฏิวัติที่นำโดย สเตงคา ราซิน, คอนดราตี บุลาวิน และ เยเมลิยัน พูกาเชฟ เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 คอสแซคก็เปลี่ยนไปมีฐานะพิเศษ ที่ทำหน้าที่เป็นทหารประจำการชายแดนทั้งชายแดนระดับชาติและชายแดนระหว่างชนเผ่าต่างๆ และเป็นผู้ส่งกองกำลังในการสนับสนุนปัญหาขัดแย้งทางทหารต่างๆ เช่นในสงครามรัสเซีย-ตุรกี เป็นการแลกเปลี่ยนกับความเป็นอิสระทางสังคมในการปกครองตนเอง ที่ทำให้เกิดการสร้างสามัญทัศน์ที่เกี่ยวกับคอสแซคกันไปต่างๆ นานาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งในจักรวรรดิรัสเซีย และในรัฐบาลภาพในของตนเอง

ระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย ภูมิภาคต่างๆ ของคอสแซคกลายเป็นศูนย์กลางของขบวนการขาว (White movement) ในการต่อต้านพรรคบอลเชวิค คอสแซคดอนและคอสแซคคูบันถึงกับก่อตั้งรัฐอิสระขึ้นอยู่พักหนึ่ง เมื่อกองทัพแดงได้รับชัยชนะ คอสแซคก็ตกอยู่ในสภาวะอดอยาก และ ได้รับการกดขี่จากผู้เป็นปฏิปักษ์

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองคอสแซคก็ต่อสู้ให้กับทั้งฝ่ายสหภาพโซเวียต และฝ่ายนาซีเยอรมนี ที่เป็นผลให้เกิด 'กรณีทรยศต่อคอสแซค' (Betrayal of Cossacks) ขึ้นโดยฝ่ายพันธมิตรหลังสงคราม เมื่อสหภาพโซเวียตทำการสังหารคอสแซคที่ถูกส่งกลับมารัสเซียโดยฝ่ายพันธมิตรตามนโยบายการกดขี่คอสแซค แต่หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตเป็นต้นมา ชีวิตและปรัชญาของความเป็นคอสแซคก็กลับมาเป็นที่นิยมกันในรัสเซียขึ้นอีกครั้ง ในกองทัพรัสเซียถึงกับมีกองทหารพิเศษของคอสแซค คอสแซคกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมร่วมสมัย และมีองค์การของตนเองในรัสเซีย คาซัคสถาน ยูเครน และในประเทศอื่นๆ

คำว่า "Cossack" เข้ามาในภาษาอังกฤษจากคำว่า "Cosaque" ในภาษาฝรั่งเศส ที่แผลงมาจากภาษาเตอร์กิกเดิมว่า "qazaq" ที่แปลว่า "นักผจญภัย" หรือ "คนอิสระ" นอกจากนั้นคอสแซค (Qazaqlar) ก็ยังเป็นผู้พิทักษ์ชายแดนในอาณาจักรข่านคาซาน (Khanate of Kazan)
สนธิสัญญาฮาเดียช

สนธิสัญญาฮาเดียช () เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามที่เมืองฮาเดียชเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1658 ระหว่างตัวแทนฝ่ายเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียกับฝ่ายคอสแซค กำหนดให้ยกสถานะชาวคอสแซคและชาวรูเทเนียนให้มีสถานะเท่าเทียมกับชาวโปแลนด์และลิทัวเนียในสหภาพโปแลนด์-ลิทัวเนีย และเปลี่ยนสถานะเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย เป็นเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย-รูเทเนีย
อิสราเฮล ฟาน เม็คเคอเน็ม

อิสราเฮล ฟาน เม็คเคอเน็ม () (ราว ค.ศ. 1445 - ค.ศ. 1503) เป็นช่างแกะพิมพ์ชาวเยอรมันผู้มีผลงานจำนวนมากในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการพิมพ์ภาพพิมพ์ของจิตรกรชั้นครู ฟาน เม็คเคอเน็มเริ่มงานอาชีพตั้งแต่ปี ค.ศ. 1465 และดำเนินงานต่อมาจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1503
แกลมร็อก

แกลมร็อก () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่พัฒนาในสหราชอาณาจักรในต้นทศวรรษที่ 1970s 
ซึ่งนักร้องและวงดนตรีมักจะนิยมในการ "แต่งหน้า" "ทำผม" และแต่งตัวด้วยชุดที่ดูแปลกประลาด แกลมร็อกที่เป็นที่รู้จักและมีชื่อดังอย่างเช่น เดวิด โบวี,
ฌ็อง-บาติสต์-ซีเมอง ชาร์แด็ง

ฌ็อง-บาติสต์-ซีเมอง ชาร์แด็ง (; 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1699 - 6 ธันวาคม ค.ศ. 1779) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพนิ่ง

ชาร์แด็งผู้เกิดและใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในในปารีสเป็นบุตรของช่างทำตู้ ชาร์แด็งพำนักอยู่ที่เลฟต์แบงก์จนกระทั่งปี ค.ศ. 1757 เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสพระราชทานห้องเขียนภาพในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์

ชาร์แด็งทำสัญญาสมรสกับมาร์เกอริต แซ็งตาร์ในปี ค.ศ. 1723 แต่ไม่ได้ทำการสมรสจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1731 ชาร์แด็งฝึกงานกับจิตรกรประวัติศาสตร์ปีแยร์-ฌัก กาแซ็ส และนอแอล-นีกอลา กัวแปล และในปี ค.ศ. 1724 ก็ได้เป็นมาสเตอร์ของสถาบันแซ็ง-ลุก

หลังจากการเสนอภาพ ""The Ray"" ในปี ค.ศ. 1728 ชาร์แด็งก็ได้รับเข้าเป็นสมาชิกของราชสถาบันจิตรกรรมและประติมากรรม ปีต่อมาชาร์แด็งก็ลาออกจากสถาบันแซ็ง-ลุก
เอดัวร์ วุยยาร์

เอดัวร์ วุยยาร์ (; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1940) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวฝรั่งเศสในกลุ่มกลุ่มนาบีส์ซึ่งเป็นกลุ่มศิลปินอาวองการ์ดของอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง
โยฮันน์ โซฟฟานี

โยฮันน์ โซฟฟานี () (13 มีนาคม ค.ศ. 1733 - 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1810) เป็นจิตรกรชาวเยอรมันของสมัยฟื้นฟูคลาสสิกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ที่ทำงานเป็นจิตรกรในอังกฤษ และมีงานเขียนในสถาบันศิลปะหลายสถาบันในอังกฤษเช่นที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน และ หอศิลป์เทท

โซฟฟานีเกิดที่ฟรังเฟิร์ตแต่มาทำงานในอังกฤษ และกลายเป็นช่างเขียนที่เป็นที่นิยมในราชสำนักอังกฤษ โดยเฉพาะการได้รับการโปรดปรานจากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรและสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์ โซฟฟานีเขียนภาพเหมือนของทั้งสองพระองค์อย่างมีเสน่ในบรรยากาศที่ไม่เป็นทางการ — รวมทั้งภาพ “สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์และพระราชโอรสธิดาองค์โตสองพระองค์” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1764 ที่เป็นภาพในห้องแต่งพระองค์ โซฟฟานีมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีความยโสในงานเขียนของตนเอง และกล่าวกันว่ามีปากมีเสียงอย่างรุนแรงกับศิลปินหลายคน และมักจะวาดภาพล้อของจิตรกรที่ไม่ชอบหน้าที่ "เป็นงานออกแบบที่ดีที่สุดของงานของโซฟฟานี และเลียนแบบธรรมชาติอย่างละเอียดละออ..."

โซฟฟานีมีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนของนักแสดงผู้มีชื่อเสียงในบทที่เล่น เช่นภาพของเดวิด การ์ริคในภาพ "การ์ริคในบทแฮมเล็ท" และ "การ์ริคในบทคิงเลียร์" ภาพเขียนประเภทนี้บางครั้งก็เรียกว่า "ภาพเหมือนสังสรรค์ในโรงละคร" ซึ่งเป็นประเภทย่อยของ "ภาพเหมือนสังสรรค์" (Conversation piece) ซึ่งเป็นภาพเขียนประเภทที่นิยมกันเมื่อชนชั้นกลางเลื่อนฐานะกันขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพราะภาพเหมือนสังสรรค์มักจะมีขนาดเล็ก ฉะนั้นจึงมีราคาไม่สูงนัก และมักจะเป็นภาพเหมือนหมู่อย่างไม่เป็นทางการของครอบครัว หรือ กลุ่มคนที่รู้จักกัน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่เริ่มขึ้นในเนเธอร์แลนด์และฝรั่งเศส และมานิยมกันในอังกฤษหลังจาก ค.ศ. 1720 โซฟฟานีได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้มีความสามารถในการเขียนภาพประเภทนี้ ขณะเดียวกันกับที่เป็นจิตรกรที่ไม่มีฝีมือเท่าใดนัก ที่หมายความว่าภาพเหมือนสังสรรค์เป็นจิตรกรรมที่มีคุณค่าต่ำ

ในบั้นปลายของชีวิตโซฟฟานีมีชื่อเสียงในการเขียนภาพขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยผู้คนในภาพ และ งานศิลปะที่เป็นที่รู้จักกัน ภาพ "ห้องทริบิวนาในหอศิลป์อุฟฟิซิ" เป็นภาพที่แน่นไปด้วยรายละเอียด - แม้ว่าห้องทริบิวนาในหอศิลป์อุฟฟิซิเองที่แสดงงานศิลปะในคริสต์ศตวรรษที่ 18 จะเต็มไปด้วยงานศิลปะ แต่โซฟฟานีก็ไปนำภาพเขียนจากส่วนอื่นของหอศิลป์อุฟฟิซิเข้ามาเพิ่มเติมในภาพเข้าไปอีก
มอริส ก็องแต็ง เดอ ลา ตูร์

มอริส ก็องแต็ง เดอ ลา ตูร์ (; 5 กันยายน ค.ศ. 1704 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของสมัยโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือนผู้เขียนงานส่วนใหญ่ด้วยสีเทียน งานเขียนชิ้นสำคัญก็ได้แก่ภาพเหมือนของวอลแตร์, พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส และมาดาม เดอ ปงปาดูร์
สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1620-1621)

สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1620-1621) หรือ สงครามโปแลนด์-ออตโตมันครั้งที่ 1 () เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1620 จนถึงปี ค.ศ. 1621 ระหว่าง เครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียฝ่ายหนึ่งและ จักรวรรดิออตโตมันอีกฝ่ายหนึ่งในการยึดครองมอลดาเวีย ผลของสงครามไม่มีฝ่ายใดแพ้ฝ่ายใดชนะ สงครามยุติลงโดยเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียยุติการอ้างสิทธิในมอลดาเวีย
โทมัส มึลเลอร์

โทมัส มึลเลอร์ (, ) เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลกองกลางและกองหน้าชาวเยอรมันจากสโมสรบาเยิร์นมิวนิก

โทมัส มึลเลอร์ เข้าร่วมสโมสรบาเยิร์นมิวนิกเมื่อปี ค.ศ. 2000 ขณะอายุได้เพียง 11 ปีและทำผลงานได้ดีขึ้นเรื่อยๆ จนในปี ค.ศ. 2008 เขาจึงได้เลื่อนจากระดับเด็กฝึกหัดและนักเตะระดับเยาวชนขึ้นมาอยู่ในระดับทีมสำรองและทำผลงานได้ดีมากขึ้นตามลำดับจนได้เป็นดาวซัลโวของลีกทีมสำรอง และเพราะฝีเท้าที่ดีของเขา ลูวี ฟัน คาล (กุนซือในขณะนั้น) จึงดึงเขาขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่และประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่นัดแรกในศึกบุนเดสลีกาที่พบกับทีมฮัมบัวร์เกอร์ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2008

ฟุตบอลโลก 2014 ในรอบแรกที่เยอรมนีพบกับโปรตุเกส มึลเลอร์สามารถทำแฮตทริกหรือ 3 ประตูได้ นับเป็นนักฟุตบอลคนแรกในการแข่งขันครั้งนี้ที่ทำแฮตทริกได้ ในนาทีที่ 10 (จุดโทษ), นาทีที่ 45 และนาทีที่ 78 และยังมีจังหวะที่ปะทะกับเปเป กองหลังของโปรตุเกส ทำให้เปเปโดนใบแดงไล่ออกจากสนามอีกด้วย
ราอูล วัลเดซ

ราอูล วัลเดซ (Raul Valdez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 10) เสมอ 8 แพ้ 11
ธนาคารรัตนสิน

ธนาคารรัตนสิน เป็นธนาคารของรัฐบาล ก่อตั้งขึ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 มีชื่อเดิมคือ "ธนาคารรัตนสิน(1998)จำกัด (มหาชน)" แต่เนื่องจากธนาคารรัตนสิน จำกัด (มหาชน) ไม่มีเครือข่ายสาขารองรับการบริหารงานเพียงพอ จึงมีการควบรวมกิจการธนาคารแหลมทอง กับธนาคารรัตนสิน เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541
กระทรวงการคลัง จำหน่ายกิจการธนาคารรัตนสิน จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 โดยคณะกรรมการเพื่อพิจารณาคัดเลือกผู้ร่วมลงทุนในธนาคารรัตนสินฯ ซึ่งมีผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นประธานกรรมการ ได้พิจารณาคัดเลือกธนาคารยูไนเต็ด โอเวอร์ซีส์ เป็นผู้ร่วมลงทุน ในธนาคารรัตนสินฯ ซึ่งกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินได้ขายหุ้นธนาคารรัตนสินฯ จำนวน 1,484,998 ล้านหุ้น ให้แก่ธนาคารยูไนเต็ดฯ ในราคา 15,089,524,030 บาท และเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารยูโอบีรัตนสิน" และต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้ควบรวมกับธนาคารเอเชีย กลายเป็นธนาคารยูโอบี
โทนี่ เวห์มเบ้

โทนี่ เวห์เบ () นักมวยสากล ชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 24 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย สถิติการชก 41 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 23) เสมอ 1 แพ้ 10
เฮ็งกี กุน

เฮ็งกี กุน () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่เมืองมาลัง จังหวัดชวาตะวันออก สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 11 (น็อก 9) เสมอ 1 แพ้ 3

กุนเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อก โยฮันนิส มาตาเฮเลมวล ยก 2 และชกเพียง 3 ครั้งก็ได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อชนะน็อก ดาร์โซ ซูกรีโว แค่ยกแรกเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2530 แต่พอขึ้นชกครั้งต่อมากลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนศรีคูณ ณ ราชวัตร ที่อินโดนีเซีย

ถัดจากนั้น กุนขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBCเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ช่อ ห้าพลัง ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อก รอเบิร์ต ดิกกี ยก 5 ที่ อังกฤษ เสียแชมป์ไปในปีเดียวกัน หลังจากนั้น กุนหันไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อก เฮร์รอน ปอร์รัส ยก 12 ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อก มาซาฮิโร ทากากิ ยก 10 ถึงถิ่นที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นด้วย กุนเสียแชมป์ OPBF ไปเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2533 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรูดี คาบีเลส ที่อินโดนีเซีย จากนั้น กุนได้แขวนนวมไป
อุปซอลา

อุปซอลา ( ชื่อเก่าสะกดว่า ) เป็นเมืองที่อยู่อาศัยและเป็นเมืองมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ในเขตมณฑลอุปซอลา และอยู่ในเขตภูมิศาสตร์ที่เรียกว่าอุปลันด์ (Uppland) มีมหาวิทยาลัยที่สำคัญอยู่สองแห่งคือ มหาวิทยาลัยอุปซอลา (Uppsala universitet) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุด และ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์แห่งสวีเดน (Sveriges Lantbruksuniversitet) เนื่องจากเป็นเมืองที่เคยเป็นเมืองหลวงเก่าของสวีเดนในยุคไวกิ้ง ทำให้มีหลักฐานทางด้านโบราณคดีหลายอย่าง ทั้งโบราณสถานและโบราณวัตถุ เช่น เมืองเก่าอุปซอลา Gamla Uppsala โบสถ์หลวงประจำเมือง และยังพบศิลาจารึกในยุคไวกิ้งเป็นจำนวนมาก
อุปซอลา (แก้ความกำกวม)

อุปซอลา ( ) อาจหมายถึง
แลร์รี คาร์ลตัน

ลอว์เรนซ์ "แลร์รี" ยูยีน คาร์ลตัน () นักกีตาร์ฟิวชั่นแจ๊ส ร็อก และป็อปชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลแกรมมีสามรางวัล ในฐานะนักดนตรี และนักแต่งเพลง จากการเสนอชื่อเข้าชิงสิบแปดครั้ง

แลร์รี คาร์ลตันเริ่มหัดเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุหกปี และเริ่มมีความสนใจในแนวดนตรีแจ๊ส โดยได้รับอิทธิพลการเล่นมาจากผลงานของโจ พาสส์ เวส มอนต์โกเมอร์รี บาร์นี แคซเซล และบี. บี. คิง เริ่มงานเป็นนักดนตรีอาชีพให้กับห้องบันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส โดยมีผลงานบันทึกเสียงให้ศิลปินมีชื่อ เช่น สตีลลี แดน โจนี มิตเชล บิลลี โจล ไมเคิล แจ็กสัน ควินซี โจนส์

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ถึง 1976 แลร์รี คาร์ลตันเป็นสมาชิกของวงเดอะครูเซเดอร์ส วงดนตรีแจ๊ส-ฟังก์ที่นำโดยโจ แซมเปิล (เปียโน) และวิลตัน เฟลเดอร์ (แซกโซโฟน) จากนั้นได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินเดี่ยวกับวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ มีผลงาน 6 ชุด ระหว่างปี 1977 ถึง 1984

แลร์รี คาร์ลตันเริ่มประสบความสำเร็จในวงกว้าง จากผลงานในปี 1985 ชุด "Alone/But Never Alone" ตามด้วยอัลบัมบันทึกการแสดงสด "Last Nite" และอัลบัม "Discovery" ในปี 1986 จากนั้นได้หยุดเล่นดนตรีไประยะหนึ่ง ช่วงปี 1988 เนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจกาการถูกทำร้ายด้วยอาวุธปืน ระหว่างบันทึกเสียงอัลบัม "On Solid Ground" ทำให้อัลบัมนี้ต้องเลื่อนการจำหน่ายเป็นปี 1989

แลร์รี คาร์ลตันเคยเป็นนักดนตรีรับเชิญให้กับมาลีวัลย์ เจมีน่า และชรัส เฟื่องอารมย์ ในเพลงเพราะมีเธอ จากอัลบั้มมาลีวัลย์และชรัสในปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)

ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) แลร์รี คาร์ลตันออกผลงานชื่อชุด "The Jazz King" เป็นผลงานเพลงพระราชนิพนธ์ที่จัดทำขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา อัลบัมนี้เป็นผลงานร่วมกับ เอิร์ล คลูจ์ (กีตาร์) ทอม สก็อตต์ (แซกโซโฟน) เพื่อนร่วมวงโฟร์เพลย์ คือนาธาน อีสต์ (เบส) และฮาร์วี เมสัน (กลอง) ขับร้องโดยมิเชล พิลลาร์ ภรรยาของแลร์รีเอง
กลุ่มปฐมชาติ

กลุ่มปฐมชาติ () กลุ่มปฐมชาติเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่หมายถึงชนพื้นเมืองในแคนาดา (Aboriginal peoples in Canada) ผู้ที่ไม่ใช่อินนูอิทหรือเมทิส ในปัจจุบันกลุ่มปฐมชาติประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งหมดกว่า 600 กลุ่ม และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นรัฐบาลแห่งกลุ่มปฐมชาติที่ตั้งอยู่โดยทั่วไปในแคนาดา โดยมีจำนวนราวครึ่งหนึ่งอยู่ในรัฐออนแทรีโอ และ บริติชโคลัมเบีย

กลุ่มปฐมชาติประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์ที่แตกต่างกันออกไป ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความเท่าเทียมทางแรงงานของแคนาดากลุ่มปฐมชาติถือว่าเป็นกลุ่มที่มีฐานะเดียวกับสตรี, ชนกลุ่มน้อยที่เห็นได้ (visible minority) และผู้มีความพิการ แต่ไม่ถือว่าเป็นชนกลุ่มน้อยที่เห็นได้ตามพระราชบัญญัติและคำนิยามของกรมสถิติแห่งแคนาดา

ในภาษาอังกฤษคำว่า "First Nations" ที่มักจะใช้ในรูปพหูพจน์กลายมาเป็นคำที่ใช้สำหรับชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในแคนาดา ยกเว้นแต่ในบริเวณอาร์กติกที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของอินนูอิท และกลุ่มชาติพันธุ์ผสมที่เรียกว่าเมทิส แนวโน้มในปัจจุบันในการกล่าวถึงตนเองของผู้ที่อยู่ในกลุ่มกลุ่มปฐมชาติคือการใช้ชื่อเผ่าหรือเชื้อชาติเท่านั้น เช่น "ผมคือไฮดา" หรือ "เราคือควันท์เลน" โดยไม่ใช้คำว่า "กลุ่มปฐมชาติ" กำกับเพื่อเป็นการแสดงความแตกต่างของชาติพันธุ์ของแต่ละกลุ่ม
โฟร์เพลย์

โฟร์เพลย์ () เป็นกลุ่มดนตรีแจ๊สอเมริกัน รวมวงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 มีสมาชิกเริ่มแรกประกอบด้วยบ็อบ เจมส์ (คีย์บอร์ด) นาธาน อีสต์ (เบส) ฮาร์วี เมสัน (กลอง) และลี ริทนาวร์ (กีตาร์) ต่อมาลี ริทนาวร์ได้ลาออกจากวงในปี ค.ศ. 1997 แลร์รี คาร์ลตันมาร่วมวงแทน จนกระทั่งหลังจากชุด Energy ตำแหน่งมือกีต้าร์ ก็ตกเป็นของ ชัค โลฟ

วงโฟร์เพลย์มีผลงานทั้งสิ้น 10 อัลบั้ม ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงทั้งในอันดับบนชาร์ตอาร์แอนด์บี ป็อป และคอนเทมโพรารีแจ๊ส และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี
โฟร์เพลย์ (แก้ความกำกวม)

โฟร์เพลย์ อาจหมายถึง
เก็จมณี วรรธนะสิน

เก็จมณี วรรธนะสิน (สกุลเดิม: พิชัยรณรงค์สงคราม; 4 มกราคม พ.ศ. 2517) มีชื่อเล่นว่า ปิ่น เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวไทย และเป็นภรรยาของเจตริน วรรธนะสินซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดงเช่นกัน

เก็จมณีเกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวของศรีอัปสร ชัมพุนท์พงศ์ มารดา เธอสืบเชื้อสายจากพันตรี พระยาพิชัยรณรงค์สงคราม (ทองดี จารุทัต) เมื่อนับจากบิดา จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อนที่จะเดินทางไปศึกษาต่อที่สหราชอาณาจักร เธอก็ได้ทำเพลงออกมาในนามของวงคิดแน็ปเปอร์ส (Kidnappers)

แม้ว่าการออกเทปจะไม่ประสบความสำเร็จ เธอยังคงเป็นที่จับตาในวงการบันเทิง เมื่อกลับจากอเมริกา ค่ายเอ็กแซ็กท์ทาบทามให้ลงละคร ต่อมาแต่งงานกับเจตริน วรรธนะสินและมีบุตร 3 คน ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีเมื่อ พ.ศ. 2550

เก็จมณีสมรสกับเจตริน วรรธนะสิน มีบุตรด้วยกันสามคนคือจินเจษฎ์ วรรธนะสิน (28 มิถุนายน 2544), จักรภัทร วรรธนะสิน (9 มิถุนายน 2546) และจักร วรรธนะสิน (14 กุมภาพันธ์ 2548) แต่เดิมเธอนับถือศาสนาพุทธ ภายหลังได้เข้ารีตนิกายโปรเตสแตนต์ตามสามี ก่อนเปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิก ขณะที่สามีและบุตรนับถือนิกายโปรเตสแตนต์
ลี สตราสเบิร์ก

ลี สตราสเบิร์ก (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และครูสอนการแสดงชาวอเมริกัน เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มละครเวที The Group Theatre ร่วมกับแฮโรลด์ เคลอร์แมน ในปี ค.ศ. 1931 สตราสเบิร์กเป็นผู้นำเทคนิคการแสดงที่เรียกว่า "Method acting" (หรือ The Method) มาใช้ โดยให้นักแสดงศึกษาสภาพจิตใจของตัวละครที่ต้องเล่น เพื่อสร้างความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่แสดงจริงๆ เพื่อให้การเล่นมีความสมจริง

สตราสเบิร์กเกิดในครอบครัวชาวยิว ที่เมือง Budzanów ในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) มีชื่อเดิมว่า อิสราเอล สตราสเบิร์ก ครอบครัวของเขาย้ายมาอยู่ในแมนฮัตตันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1909 สตราสเบิร์กลาออกจากชั้นเรียนไฮสกูล เพื่อทำงานเป็นเสมียนในบริษัท จากนั้นได้เข้าศึกษาในโรงเรียนการแสดง เริ่มงานนักแสดงอาชีพ และเริ่มเรียนรู้เทคนิค "The Method" จากหนังสือชื่อ "An Actor Prepares" ของคอนสแตนติน สตานิสลาฟสกี (Constantin Stanislavski) ผู้กำกับชาวรัสเซีย

สตราสเบิร์กเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสอนการแสดง The Actors Studio ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 จนกระทั่งเสียชีวิต ในปี ค.ศ. 1969 สตราสเบิร์กก่อตั้งสถาบันละครเวทีและภาพยนตร์ลี สตราสเบิร์ก (The Lee Strasberg Theatre and Film Institute) ขึ้นที่นิวยอร์กและฮอลลีวูด มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงเช่น มาร์ลอน แบรนโด แอนน์ แบนครอฟต์ ดัสติน ฮอฟแมน เจมส์ ดีน มาริลิน มอนโร พอล นิวแมน อัล ปาชิโน เจน ฟอนดา

ผลงานแสดงของลี สตราสเบิร์ก ที่เป็นที่จดจำ คือบท "ไฮแมน ร็อธ" ในภาพยนตร์ "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2"
ดาดอย แอนดูจาร์

ดาดอย อันดูจาร์ (Dadoy Andujar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ที่ มะนิลา ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 55 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 13
ถั่วดาล

ดาล ( "Dāl", "Daal", "Dāl", "Bēḷe", , Dāl, "Parippu", "Ḍāḷ", "Daali", "Paruppu", "Pappu", "Dāl", , ภาษาคุชราต: દાળ) เป็นคำที่ชาวอินเดียใช้เรียกถั่วกระเทาะซีก ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในอาหารอินเดีย คำว่าดาล มาจากภาษาสันสกฤตแปลว่าแยกออก

ดาลเป็นการเตรียมอาหารจากถั่วแห้ง ซึ่งเอาเปลือกชั้นนอกออกและยังหมายถึงสตูว์เนื้อสัตว์ที่ใช้ดาลเป็นส่วนประกอบสำคัญ พบในอาหารอินเดีย อาหารเนปาล อาหารปากีสถาน อาหารศรีลังกาและอาหารบังคลาเทศ นิยมกินกับข้าวและผักในภาคใต้ของประเทศอินเดียและนิยมกินกับข้าวและโรตีทางภาคเหนือของอินเดียและปากีสถาน ดาลเป็นแหล่งของโปรตีนสำหรับอาหารที่มีเนื้อน้อยหรือไม่มีเลย ดาลในอาหารศรีลังกาคล้ายกับอาหารอินเดียใต้

ในอินเดียใต้ นิยมใช้ดาลทำอาหารที่เรียกว่า sambar Dal ซึ่งเป็นต้มยำของเม็ดถั่วแดงและผักสุกกับมะขามและผักบางชนิด กินกับข้าว

ดาลมีหลายชนิด ได้แก่