seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์

สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ เป็นสนธิสัญญาสันติภาพที่ลงนามเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1918 ระหว่างรัฐบาลบอลเชวิคใหม่แห่งโซเวียตรัสเซียกับฝ่ายมหาอำนาจกลาง (เยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการี บัลแกเรียและจักรวรรดิออตโตมัน) ซึ่งยุติการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของรัสเซีย มีการลงนามสนธิสัญญาที่เบรสท์-ลีตอฟสก์ (หลัง ค.ศ. 1945 ชื่อ เบรสต์) หลังการเจรจาสองเดือน สนธิสัญญาบังคับต่อรัฐบาลบอลเชวิคโดยกองทัพเยอรมันและออสเตรียขู่รุกเพิ่ม ตามสนธิสัญญา โซเวียตรัสเซียสละข้อผูกมัดทั้งหมดของจักรวรรดิรัสเซียต่อพันธมิตรไตรภาคี

ในสนธิสัญญานี้ บอลเชวิครัสเซียยอมโอนรัฐบอลติกให้เยอรมนี เจตนาให้เป็นเมืองขึ้นของเยอรมนีภายใต้เจ้าน้อย (princeling) เยอรมัน รัสเซียยังยอมโอนจังหวัดมณฑลคาส์ในเซาท์คอเคซัสให้จักรวรดิออตโตมันและรับรองเอกราชของยูเครน ยิ่งไปกว่านั้น รัสเซียตกลงจ่ายค่าปฏิกรรมหกพันล้านมาร์กทองคำเยอรมัน นักประวัติศาสตร์ สเปนเซอร์ ทักเคอร์ (Spencer Tucker) เขียนว่า "เสนาธิการเยอรมันสรุปเงื่อนไขโหดร้ายเป็นพิเศษซึ่งทำให้แม้แต่ผู้เจรจาเยอรมันยังตกใจ" ไม่มีการกล่าวถึงคองเกรสโปแลนด์ในสนธิสัญญา เพราะฝ่ายเยอรมันปฏิเสธรับรองการดำรงอยู่ของผู้แทนโปแลนด์ ซึ่งนำสู่การประท้วงของโปแลนด์ เมื่อภายหลังฝ่ายเยอรมันร้องทุกข์ว่าสนธิสัญญาแวร์ซาย ค.ศ. 1919 โหดร้ายต่อพวกตน ฝ่ายสัมพันธมิตร (และนักประวัติศาสตร์ที่ถือฝ่ายสัมพันธมิตร) ตอบว่า เงื่อนไขนั้นเบาว่าเบรสท์-ลีตอฟสก์

สนธิสัญญาดังกล่าวสิ้นสุดอย่างชะงัดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 เมื่อเยอรมนียอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ทว่า ในขณะเดียวกัน ก็ให้ความโล่งใจบ้างแก่บอลเชวิคซึ่งต่อสู้ในสงครามกลางเมืองรัสเซีย โดยการบอกเลิกการอ้างสิทธิ์ของรัสเซียเหนือโปแลนด์ ฟินแลนด์ เอสโตเนีย ลัตเวีย เบลารุส ยูเครนและลิทัวเนีย
ฟรันซิสกา ดอเนอร์

ฟรันเชสกา มาเรีย บาร์บารา ดอเนอร์ (; 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2535) หรือรู้จักในนาม ฟรันซิสกา ดอเนอร์ (; ) มีชื่อเกาหลีว่า อี พู-รัน หรือ รี พู-รัน () เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกของเกาหลีใต้ ด้วยเป็นภริยาของอี ซึง-มัน ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ

เธอมีชื่อแต่แรกเกิดว่า ฟรันซิสกา ดอเนอร์ () แต่บ่อยครั้งที่ชื่อของเธอถูกสะกดด้วยอักขรวิธีอิตาลีเป็น ฟรันเชสกา ดอเนอร์ () ที่พบได้ตามเอกสารต่าง ๆ ของเกาหลีหรือแม้แต่หนังสือเดินทางของเธอ

เธอเกิดในอินแซร์สดอล์ฟ (ปัจจุบันคือเวียนนา ประเทศออสเตรีย) ต่อมาได้ทำงานล่าม นักการทูต และปฏิคมในองค์กรสันนิบาตชาติที่เจนีวา เธอพบกับอี ซึง-มันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2476 ณ โรงแรมแห่งหนึ่งในเจนีวาเพื่อท่องเที่ยว ที่ขณะนั้นนายอียังศึกษาอยู่ในสหรัฐอเมริกา และหลังจากการพบปะครั้งแรกไม่ช้านานนายอีก็กลับไปหาเธอที่ออสเตรียและขอแต่งงาน ดอเนอร์ติดตามนายอีไปนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาและสมรสกันในปี พ.ศ. 2477

นางดอเนอร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2535 ณ โซล ประเทศเกาหลีใต้ สิริอายุ 91 ปี
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2542)

ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (; ) เป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันสีน้ำมันบนแผ่นแก้ว (paint-on-glass-animated) ในปี พ.ศ.2542 กำกับโดยอะเลคซันดร์ เปตรอฟ ผู้สร้างแอนิเมชันชาวรัสเซีย สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันหรือชื่อไทย "เฒ่าผจญทะเล" ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ภาพยนตร์นี้ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สั้นแอนิเมชัน การทำภาพยนตร์นี้ใช้พื้นที่ในเมืองมอนทรีออล โดยสองปีครึ่งหลังของการทำภาพยนตร์นั้น ได้รับเงินทุนจากบริษัทจากประเทศรัสเซีย แคนาดา และญี่ปุ่น โดยเสียงภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน และยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่เผยแพร่ในระบบไอแมกซ์

ภาพยนตร์นั้นอ้างอิงตามแบบต้นฉบับนวนิยาย แต่ดำเนินเรื่องในเวลาที่แตกต่าง โดยเริ่มด้วยความฝันของชายชราชื่อซานเตียโก ที่ฝันเกี่ยวกับความทรงจำในวัยเด็กที่อยู่บนเสากระโดงของเรือและ ความฝันเรื่องของสิงโตบนบริเวณชายฝั่ง

หลังจากที่เขาตื่น เราก็พบว่าชายชราผู้นี้จับปลาไม่ได้เลยมากว่า 84 วันแล้ว ยิ่งร้ายถึงขนาด "มาโนลิน" เด็กฝึกงานของเขา ถูกผู้ปกครองห้ามลงเรือจับปลาด้วย และให้ไปหาคนที่จับปลาดีกว่ามาสอนเขาใหม่แทน แต่เด็กน้อยก็ยังมีความเชื่อมั่นในตัวซานเตียโก ในตอนเช้า มาโนลินเข้าปลุกชายชราในกระท่อม เขาตื่นขึ้นและพามาโนลินเดินออกไปบริเวณชายฝั่ง พร้อมบอกว่าจะออกไปจับปลาในอ่าว โดยยืนยันว่าจะไปคนเดียว

สไตล์ภาพยนตร์มีการออกแบบตัวละครให้มีความโรแมนติกและสมจริงตามเอกลักษณ์ของผู้กำกับ โดยฉากส่วนใหญ่ทั้งส่วนของผู้คนและสัตว์มีรูปแบบที่สมจริงมาก มีการตีความฉากในอุดมคติของตัวผู้กำกับออกมา เช่น ซานเตียโกฝันว่าได้แหวกว่ายไปในท้องทะเลและบนท้องฟ้ากับฝูงปลากระโทง
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2

รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่สร้างตามชื่อซูเปอร์ฮีโร่ของหนังสือการ์ตูน มาร์เวลคอมิกส์ ผลิตโดย มาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์

เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล เมื่อปี ค.ศ. 2014 และเป็นภาพยนตร์ชุดที่สิบห้าของ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ภาพยนตร์เขียนและกำกับโดยกำกับโดยเจมส์ กันน์ อำนวยการสร้างโดยเควิน ไฟกี นำแสดงโดยคริส แพร็ตต์, โซอี ซัลดานา, เดฟ บาทิสตา, วิน ดีเซล,แบรดลีย์ คูเปอร์ , ไมเคิล รูกเกอร์ , คาเรน กิลแลน , พอม เคลเมนเทียฟ , เอลิซาเบธ เดบิคกี้ , คริส ซัลลิแวน , ฌอน กันน์ , ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน และ เคิร์ต รัสเซลล์ ภาพยนตร์กำหนดฉายในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ในระบบ 3 มิติ และระบบไอแม็กซ์
บิฮีมอท

บิฮีมอท () เป็นวงแบล็คเคนเดทเมทัล จากกดัญสก์, โปแลนด์ วงก่อตั้งในปี 1991 ปัจจุบันวงประกอบด้วยอาดัม ดาร์สกี (Adam Darski) หรือ "เนอร์กัล" (Nergal) ร้องนำและมือกีตาร์หลัก ซบิกีเนียบ โพมินสกี (Zbigniew Promiński) หรือ "อินแฟร์โน" (Inferno) มือกลอง โทมัส โวรบลิวสกี (Tomasz Wróblewski) หรือ "โอไรออน" (Orion) มือเบสและร้องประสานเสียง และแพทริก ซติเบอร์ (Patryk Sztyber) หรือ "เซท" (Seth) มือกีตาร์ บิฮีมอทถือเป็นวงที่ริเริ่มแนวดนตรีเอกซ์ตรีมที่สำคัญที่สุดวงหนึ่งของดนตรีใต้ดินของโปแลนด์

ในช่วงปลายปี 1990 วงเล่นเพลงในแนวแบล็กเมทัลด้วยเนื้อหาเกี่ยวข้องกับผู้ที่ไม่มีศาสนา แต่ต่อมาก็เปลี่ยนมาเล่นแบล็กผสมกับเดทเมทัล ที่เรียกว่า "แบล็คเคนเดทเมทัล" เนื้อเพลงของวงมักแต่งเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการไขความลับและลัทธิเทอลีมา (Thelema) ซึ่งส่วนมากแต่งโดยอาดัม ดาร์สกีและอาซาเรวิชซ์ (Krzysztof Azarewicz) ในปี 1999 ได้ออกอัลบั้ม "ซาตานิกา" ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแนวไปเป็นเดทเมทัล แต่ก็ยังคงมีกลิ่นอายของแบล็กอยู่ด้วย ด้วยสไตล์ของเสียงร้องต่ำที่คำรามออกอย่างเข้มข้นของเนอร์กัล ที่นอกจากเขาจะเป็นสมาชิกวงแล้ว เขายังเคยเป็นอดีตโค้ชของเดอะวอยซ์โปแลนด์อีกด้วย บิฮีมอธ ได้เซนต์สัญญาค่ายเมทัลหลายค่าย แต่เนอร์กัลก็เคยกล่าวว่า เขาไม่ชอบการมีค่ายเพลง

ชื่อ Behemoth มาจากเบเฮโมท สัตว์อสูรซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลฉบับของโยบ บิฮีมอท ถือเป็นวงใต้ดินแนวเพลงเดทเมทัลไม่กี่วงที่สามารถติดชาร์ทในหลายประเทศ โดยเฉพาะในโปแลนด์ที่สามารถเปิดตัวอัลบั้มด้วยอันดับ 1 บนชาร์ทของโปแลนด์ (ZPAV) อย่างอัลบั้ม Evangelion (2009) และอัลบั้มล่าสุด The Satanist (2014)
ช้าง เอฟเอคัพ 2559

การแข่งขันฟุตบอล ช้าง เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2559 เป็นการแข่งขันไทยเอฟเอคัพ ฤดูกาลที่ 21 โดยจัดการแข่งขันแบบแพ้คัดออก โดยการแข่งขันรายการนี้จัดขึ้นโดย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เป็นตัวแทนจากไทยในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือก รอบเพลย์ออฟ รอบที่ 2 รวมไปถึง การแข่งขันชิงถ้วยพระราชทาน ก. กับทีมแชมป์โตโยต้า ไทยลีก ต่อไป

พิธีการจับสลากแบ่งสายสำหรับรอบ 32 ทีมสุดท้ายมีขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2559 ที่ผ่านมา ณ โรงแรมดิเอมเมอรัลด์ รัชดา กรุงเทพฯ

พิธีการจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

พิธีการจับสลากสำหรับรอบ 8 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2559

พิธีการจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศจะมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และสืบเนื่องจากวันที่ 14 และ 17 ตุลาคม 2559 ตามที่ได้มีคำสั่งจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้ถือว่าทั้งสี่ทีมที่อยู่ในรอบรองชนะเลิศครองแชมป์ร่วมกัน โดย ชลบุรี เอฟซี ขอสละสิทธิ์ในการจับสลากไป เอเอฟซี แชมเปียนส์ ลีก ต่อไป
บี. เอช. ลิดเดลล์ ฮาร์ต

ร้อยเอก เซอร์แบซิล เฮนรี ลิดเดลล์ ฮาร์ต (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1895 - 29 มกราคม ค.ศ. 1970) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ร้อยเอก บี. เอช. ลิดเดลล์ ฮาร์ต () เป็นทหาร นักประวัติศาสตร์การทหาร และนักทฤษฎีการทหารชาวอังกฤษ มักได้รับการยกย่องว่ามีอิทธิพลอย่างมากในการพัฒนาการรบยานเกราะ แต่การวิจัยล่าสุดนั้นได้ทำให้มีการตั้งข้อสงสัยว่าเขาอาจมีอิทธิพลต่อกองทัพเยอรมันในช่วงไม่กี่ปีก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ด้วย
ไทยลีก ฤดูกาล 2559

ไทยลีก 2559 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ โตโยต้าไทยลีก ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) โดยเป็นจัดขึ้นเป็นฤดูกาลที่ 20 ของการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่ก่อตั้งมาในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งฤดูกาลนี้จะมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันเป็น 18 ทีม โดยกำหนดเริ่มเปิดฤดูกาลทำการแข่งขันพร้อมกันในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แต่ทาง พล.ต.อ. สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง นายกสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ประกาศเลื่อนการแข่งขันนัดเปิดฤดูกาลออกไปเป็นวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559

ปีนี้ถือเป็นครั้งแรกที่ไทยลีกแข่งไม่จบฤดูกาล หลังจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ประกาศยุติการแข่งขันในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2559 หลังจากมีการแข่งขันไปแล้ว 31 เกม เพื่อถวายความอาลัยแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

โดยได้มีการทบทวนการประกาศอีกครั้ง เนื่องจาก พล.ท. สรรเสริญ แก้วกำเนิด ได้ระบุว่าการแข่งขันกีฬานั้นสามารถจัดการแข่งขันต่อได้ จึงได้เรียกตัวแทนของสโมสรเข้าประชุมอีกครั้งเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ตามมติในที่ประชุมได้ลงมติให้หยุดการแข่งขันในฤดูกาลนี้ 17 ต่อ 1 เสียง และอีกหนึ่งมติคือการเพิ่มสโมสรแข่งขันในฤดูกาลหน้าเป็น 20 สโมสร โดยมีมติ 6 ต่อ 9 เสียง ส่วนอีก 3 เสียงนั้นไม่ออกความคิดเห็น ให้ไปตามมติที่ประชุม จึงทำให้ไม่มีการเพิ่มสโมสรแข่งขันในฤดูกาลหน้า

เมื่อการแข่งขันถูกยุติลง จึงทำให้เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด เป็นชนะเลิศในฤดูกาลนี้ และส่งผลให้ชัยนาท ฮอร์นบิล และอาร์มี่ ยูไนเต็ด ตกชั้นตามมติที่ประชุมให้ยึดตารางคะแนนในเกมการแข่งขันนัดที่ 31
มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 18 สโมสร ประกอบด้วย 15 สโมสรจากฤดูกาล 2558 และอีก 3 สโมสรที่เลื่อนชั้นมาจากไทยลีกดิวิชัน 1 2558

โดยมี 2 ทีมตกชั้น การท่าเรือ และ ทีโอที ไปเล่น ไทยลีกดิวิชัน 1 2559 (สระบุรีได้ขอถอนทีมออกจากการแข่งขัน ส่งผลให้ บีอีซี เทโรศาสน ได้เล่นในฤดูกาลนี้แทน)

3 ทีมที่ดีที่สุดจาก ไทยลีกดิวิชัน 1 2558 ทีมรองชนะเลิศ พัทยา ยูไนเต็ด, อันดับที่สาม สุโขทัย, และ อันดับที่สี่ บีบีซียู (ทีมชนะเลิศ เพื่อนตำรวจ ไม่ผ่านคุณสมบัติคลับไลนเซนซิ่งของไทยลีก ส่งผลให้ ทีมอันดับที่สี่ บีบีซียู ได่เล่นในฤดูกาลนี้แทน)
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.

ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. () ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานระดับชั้นที่ 3 ของประเทศไทย โดยจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2505 พร้อมกับ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. โดยเป็นการจัดการแข่งขันที่มีลักษณะเป็นขั้นๆ ตามแบบฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษในขณะนั้น โดย สโมสรพลศึกษา ได้ตำแหน่งชนะเลิศในรายการนี้เป็นสโมสรแรก

ต่อมาเมื่อมีการ จัดการแข่งขัน ไทยแลนด์ลีก ในปี 2539 และ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ในปี 2540 ทำให้ระดับชั้นของการแข่งขันถอยลงเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับกึ่งสมัครเล่น

ต่อมาในปี 2559 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีนโยบายในการปรับปรุงการแข่งขันระดับสโมสร จึงได้มีการยุบรวมฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข., ค. และ ง. โดยรวมกันเป็น ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 3 ประกอบกับทางสมาคมฯ ได้โอน ถ้วยพระราชทานประเภท ก. ไปเป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ไทยลีก ถ้วยพระราชทานประเภท ข. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 1 ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ค. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 2 และ ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ง. เป็นถ้วยสำหรับแชมป์ ดิวิชั่น 3 ทำให้การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน สิ้นสุดลง

สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีดำริ ที่จะต้องการพัฒนาการแข่งขันฟุตบอลสโมสร ในขณะนั้น จากเดิมที่มีเพียง ฟุตบอลถ้วยใหญ่ และ ฟุตบอลถ้วยน้อย ให้เป็นระบบดิวิชั่น เหมือนประเทศอังกฤษ โดย พล.ต.ท.ต่อศักดิ์ ยมนาค นายกสมาคมฯ ในขณะนั้น ได้ทำหนังสือถึง สำนักราชเลขาธิการ ขอพระราชทานถ้วยรางวัลสำหรับสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันเพิ่มเติม

ต่อมา ในปี 2505 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล ก็คือ ถ้วยพระราชทานประเภท ค. และ ถ้วยพระราชทานประเภท ง. ทำให้การแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรของไทยในขณะนั้น เพิ่มเป็น 4 ระดับขั้น และ เกิดการเปลื่ยนชื่อ การแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่เป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก." และ ถ้วยน้อยเป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข." โดยได้มีการเริ่มต้นการแข่งขัน ในการแข่งขันประจำปี 2505

รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค." (2505-2538) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสามของประเทศ
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2539-2548) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสี่ของประเทศ
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2548-2558) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับห้าของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง.

ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. () เป็นฟุตบอลฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานระดับชั้นที่ 4 ของประเทศไทย โดยจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2505 พร้อมกับ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. โดยเป็นการจัดการแข่งขันที่มีลักษณะเป็นขั้นๆ ตามแบบฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษในขณะนั้น โดย สโมสรรถไฟ และ สโมสรพลานามัย ได้ตำแหน่งชนะเลิศในรายการนี้ร่วมกันเป็นสโมสรแรก

ต่อมาเมื่อมีการ จัดการแข่งขัน ไทยแลนด์ลีก ในปี 2539 และ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ในปี 2540 ทำให้ระดับชั้นของการแข่งขันถอยลงเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับกึ่งสมัครเล่น

ต่อมาในปี 2559 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีนโยบายในการปรับปรุงการแข่งขันระดับสโมสร จึงได้มีการยุบรวมฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข., ค. และ ง. โดยรวมกันเป็น ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 3 ประกอบกับทางสมาคมฯ ได้โอน ถ้วยพระราชทานประเภท ก. ไปเป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ไทยลีก ถ้วยพระราชทานประเภท ข. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 1 ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ค. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 2 และ ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ง. เป็นถ้วยสำหรับแชมป์ ดิวิชั่น 3 ทำให้การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน สิ้นสุดลง

สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีดำริ ที่จะต้องการพัฒนาการแข่งขันฟุตบอลสโมสร ในขณะนั้น จากเดิมที่มีเพียง ฟุตบอลถ้วยใหญ่ และ ฟุตบอลถ้วยน้อย ให้เป็นระบบดิวิชั่น เหมือนประเทศอังกฤษ โดย พล.ต.ท.ต่อศักดิ์ ยมนาค นายกสมาคมฯ ในขณะนั้น ได้ทำหนังสือถึง สำนักราชเลขาธิการ ขอพระราชทานถ้วยรางวัลสำหรับสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันเพิ่มเติม

ต่อมา ในปี 2505 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล ก็คือ ถ้วยพระราชทานประเภท ค. และ ถ้วยพระราชทานประเภท ง. ทำให้การแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรของไทยในขณะนั้น เพิ่มเป็น 4 ระดับขั้น และ เกิดการเปลื่ยนชื่อ การแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่เป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก." และ ถ้วยน้อยเป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข." โดยได้มีการเริ่มต้นการแข่งขัน ในการแข่งขันประจำปี 2505

รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง." (2505-2538) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสี่ของประเทศ
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง." (2539-2547) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับห้าของประเทศ
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง." (2548-2558) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับหกของประเทศ
เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน

เจ้าชายออสการ์ คาร์ล โอลอฟ ดยุกแห่งสกอเน (; ประสูติ: 2 มีนาคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน กับเจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ กับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พระองค์อยู่ในลำดับที่สามแห่งการสืบราชบัลลังก์สวีเดนต่อจากพระชนนี และเจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์ พระภคินี

วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2558 สำนักพระราชวังสวีเดนได้ออกแถลงการณ์ว่ามกุฎราชกุมารีทรงพระครรภ์พระราชบุตรพระองค์ที่สองและจะประสูติภายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559

เจ้าชายออสการ์ประสูติเมื่อเวลา 20.28 น. ของวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคาโรลินสกา กรุงสตอกโฮล์ม เมื่อแรกประสูติพระองค์มีน้ำหนัก 3.655 กิโลกรัม และมีความยาวพระวรกาย 52 เซนติเมตร ส่วนพระนามได้รับพระราชทานจากพระอัยกาฝ่ายพระชนนี หลังจากมีพระประสูติกาลราชสำนักได้มีการยิงสลุตถวายสดุดีจำนวน 21 นัด

ส่วนพระอิสริยยศ "ดยุกแห่งสกอเน" เป็นตำแหน่งเจ้าทางตอนใต้ของประเทศในอดีตซึ่งเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า สกาเนีย (Scania) มียุพราชสองพระองค์ที่ดำรงพระยศนี้ก่อนขึ้นครองราชสมบัติคือ พระเจ้าคาร์ลที่ 15 และสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน
ฐิติวัลย์ กล้าตลุมบอน

ฐิติวัลย์ กล้าตลุมบอน หรือ ใยบัว กล้าตลุมบอน (ชื่อเล่น: ใยบัว) เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานละครพื้นบ้าน ของ บริษัท สามเศียร เรื่องสังข์ทอง

"ใยบัว" ฐิติวัลย์ กล้าตลุมบอน เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เกิดที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร เข้าเป็นนักแสดงในสังกัด ดาราวิดีโอ ในปี 2539 ละครเรื่องแรกคือ "รัตนโกสินทร์"

ปัจจุบันเป็นครูสอนการแสดงอยู่ที่ Superstar Academyผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง7
ไข้หวัดใหญ่สเปน

การระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่ ค.ศ. 1918 (มกราคม ค.ศ. 1918 – ธันวาคม ค.ศ. 1920 หรือคำรู้จักว่าไข้หวัดใหญ่สเปน) เป็นการระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่ที่มีผู้เสียชีวิตมากผิดปกติ โดยเป็นโรคระบาดทั่วครั้งแรกจากสองครั้งที่เกี่ยวข้องกับไวรัสไข้หวัดใหญ่เอช1เอ็น1 มีผู้ได้รับผลกระทบ 500 ล้านคนทั่วโลก ซึ่งรวมหมู่เกาะแปซิฟิกห่างไกลและอาร์กติก ทำให้มีผู้เสียชีวิต 50 ถึง 100 ล้านคน (ร้อยละ 3 ถึง 5 ของประชากรโลก) ทำให้เป็นภัยพิบัติธรรมชาติที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

การระบาดของไข้หวัดใหญ่ส่วนมากทำให้เยาวชน ผู้สูงอายุและผู้ป่วยที่อ่อนแออยู่แล้วเสียชีวิตมากกว่ากลุ่มอื่น ในทางตรงข้าม การระบาดทั่ว ค.ศ. 1918 จะทำให้ผู้ใหญ่ตอนต้นที่เดิมสุขภาพดีเสียชีวิตมาก การวิจัยสมัยใหม่โดยใช้ไวรัสที่นำมาจากศพของผู้เสียชีวิตที่ถูกแช่แข็ง สรุปว่าไวรัสทำให้เสียชีวิตได้จากไซโทไคน์สตอร์ม (คือ ปฏิกิริยามากเกินของระบบภูมิคุ้มกันร่างกาย) ปฏิกิริยาภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงของผู้ใหญ่ตอนต้นทำร้ายร่างกาย ขณะที่ระบบภูมิคุ้มกันที่อ่อนแอกว่าของเด็กและผู้ใหญ่วัยกลางคนทำให้มีผู้เสียชีวิตน้อยกว่าในกลุ่มเหล่านี้

ข้อมูลประวัติศาสตร์และวิทยาการระบาดไม่เพียงพอระบุแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ของการระบาดทั่วนี้ การระบาดนี้เกี่ยวพันในการระบาดของเอ็นเซฟาไลติส ลีทาร์จิกา (encephalitis lethargica) ในคริสต์ทศวรรษ 1920
เฮม เจียว

พระเฮม เจียว (; ; ค.ศ.1898-1943) เป็นพระภิกษุในพระพุทธศานา ชาวกัมพูชา อดีตอาจารย์ในวิทยาลัยบาลีในพนมเปญ เป็นนักต่อสู้ทางการเมืองร่วมกับนักการเมืองฝ่ายชาตินิยมในกัมพูชา เพื่อต่อสู้เรียกร้องเอกราช จากประเทศเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศส เคยนำพระนิสิตออกประท้วงการปกครองของฝรั่งเศสในเหตุการณ์ "กบฏร่ม" (Embrella Revolution) จนกระทั่งถูกจับไปขังที่เกาะแห่งพูโล คอนดอร์ (Poulo Condore) ซึ่งฝรั่งเศสใช้เป็นที่คุมขังนักโทษ และมรณภาพที่คุกการเมืองที่เกาะแห่งนั้น ใน ค.ศ. 1943 นอกจากนี้หลังการมรณกรรมของท่านไม่นาน ชื่อของท่านยังถูกนำมาตั้งเป็นชื่อถนนในกรุงพนมเปญ เพื่อเป็นเกียรติยศแก่ท่าน

พระเฮม เจียว เกิดใน ค.ศ. 1898 เกิดในตระกูลชาวนาในจังหวัดอุดงค์ (Oudong) ในขณะที่อายุ 12 ขวบ บิดาของท่านได้นำไปฝากเป็นศิษย์เรียนหนังสือกับพระชวน ณาต (Chuon Nath) ซึ่งเป็นเพื่อนกับบิดาของท่าน ให้เรียนหนังสือที่วัดอุณาโลม (Wat Ounalom) ในพนมเปญ เฮม เจียว เป็นศิษย์วัดเรียนหนังสือด้วยความตั้งใจ และเรียนรู้อย่างดีเยี่ยม จนกระทั่งอายุ 16 ปี บิดาจึงได้ให้บวชเป็นสามเณรที่วัดอุณาโลม แลเรียนหนังสือกับพระชวน ณาต พระสงฆ์นักปราชญ์ชาวกัมพูชาในขนาดนั้น จนกระทั่งอายุ 20 ปี จึงได้บวชเป็นพระภิกษุในที่วัดลังกา (Wat Lanka) และสามารถสอบเข้าผ่านการศึกษาของพุทธศาสนาบัณฑิตย์ (Buddhist Institute) ในพนมเปญได้ (Phnom Penh) และอาจารย์ในวิทยาลัยบาลีในพนมเปญ 
พระเฮม เจียว เป็นพระสงฆ์หัวหน้าก้าวหน้าและมีบทบาททางการเมืองในประวัติศาสตร์กัมพูชา โดยมีข้อมูลจากเดวิด แชนด์เลอร์ (David Chandler) นักประวัติศาสตร์ ได้ให้ข้อมูลไว้ว่า "หนึ่งในจำนวนสงฆ์เหล่านี้ ได้แก่ พระเฮม เฌียว (Hem Chieu) ค.ศ. 1894-1943 ครูโรงเรียนสอนบาลีชั้นสูงในกรุงพนมเปญซึ่งถูกรวมอยู่ในกลุ่มต่อต้านฝรั่งเศส เมื่อท่านเสนอแผนทำรัฐประหารที่คลุมเครือต่อกองกำลังอาสาสมัคร อาสาสมัครที่นิยมฝรั่งเศสนายหนึ่งได้รายงานชื่อของท่าน ทำให้ท่านถูกจับกุมพร้อมด้วยพระสงฆ์อีกองค์หนึ่งเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 พระเฮม เฌียว เป็นสมาชิกสถาบันสงฆ์ และการที่เจ้าหน้าที่จับกุมท่านโดยไม่อนุญาตให้ลาสิกขาบทตามจารีต นับได้ว่าลบหลู่พระสงฆ์อื่น ๆ พร้อมกับเปิดโอกาสให้กลุ่มชาตินิยมของหนังสือพิมพ์นครวัติ" และจากการที่ท่านถูกจับในครั้งนั้น ได้กลายเป็นประเด็นให้มีการเดินขบวนใหญ่อีกครั้งเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและให้มีการปล่อยตัวท่านออกจากที่คุมขัง ดังมีข้อมูลในเหตุการณ์นั้นว่า "..เช้าวันนั้นมีประชาชนกว่า 1000 คน และครึ่งหนึ่งเป็นพระภิกษสงฆ์ได้เดินขบวนไปตามถนนสายหลักของกรุงพนมเปญ มุ่งสู่สำนักงานข้าหลวงใหญ่นาม ฌอง เดอ ลองส์ เพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวพระเฮม เฌียว ผู้เดินขบวนถูกกวาดจับโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจชาวฝรั่งเศส กัมพูชา และเวียดนาม..."

การที่ฝรั่งเศสนำโดยฌอร์ฌ เกาติเยร์ (Georges Gautier) และยอร์ช เซเดส์ ที่พยายามเปลี่ยนพยัญชนะ กัมพูชาทั้ง 45 ตัว ให้เป็นอักษรโรมัน (Khmer Romanization) การปฏิรูปตัวหนังสือนี้ทำให้สถาบันสงฆ์ไม่พอใจ และมองว่าเป็นการทำลายรากฐานของวิถีวัฒนธรรมของกัมพูชา รวมทั้งเป็นการโจมตีการศึกษาตามแบบจารีตของคณะสงฆ์ ดังนั้น พระเฮม เจียว ซึ่งเป็นพระหนุ่มหัวก้าวหน้า และมีบทบาทนำ ในการเขียน การปราศรัยต่อต้านอำนาจการปฏิรูปของฝรั่งเศส ฝรั่งเศสในฐานะเจ้าอาณานิคมในขณะนั้นได้ เฝ้าระวังบทบาทขององค์กรสงฆ์ จนกระทั่งท่านเป็นผู้นำในการประท้วงฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1942 ฝรั่งเศสจึงได้จับท่านในฐานะแกนนำ ซึ่งปรากฏการณ์ในครั้งได้เกิดแรงกระเพื่อมต่อไปอีกคือมีการประท้วงของพระและฆราวาสจำนวนมาก มีจำนวนกว่า 1 พันคน เพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวท่านจากการกับกุม แม้จะไม่มีผลก็ตาม
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติโคลอมเบีย

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติโคลอมเบีย () เป็นตัวแทนของประเทศโคลอมเบียในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ ทีมนี้ได้รับรางวัลเหรียญระดับทวีปครั้งแรกในปี ค.ศ. 1991 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ โดยทีมนี้โดดเด่นมากในทวีปอเมริกาใต้ต่อจากประเทศบราซิลและประเทศเปรู
เจดีย์ฮหวั่งฟุก

เจดีย์ฮหวั่งฟุก (; ฮ้านตึ: ) เป็นเจดีย์ในจังหวัดกว๋างบิ่ญ ประเทศเวียดนาม เจดีย์มีประวัติมากกว่า 700 ปี และเป็นหนึ่งในเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในภาคกลางของประเทศเวียดนาม

ในปี ค.ศ. 1301 สมเด็จพระจักรพรรดิเจิ่น เญิน ตง แห่งราชวงศ์เจิ่น ทรงได้เยี่ยมชมวัดนี้และพระราชทานชื่อว่า วัดจีเกี๊ยน () และในปี ค.ศ. 1716 เหงียน ฟุก จู ขุนนางของตระกูลเหงียนได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดกิ๊ญเทียน () ต่อมาสมเด็จพระจักรพรรดิมิญ หมั่ง แห่งราชวงศ์เหงียน ได้ทรงเยี่ยมชมวัดนี้ในปี ค.ศ. 1821 และทรงเปลี่ยนชื่อวัดแห่งนี้เป็น วัดฮหวั่งฟุก (; ฮ้านตึ: ) หรือที่เรียกว่า เจดีย์จั่ม หรือ เจดีย์กวาน ()

เจดีย์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1985 เจดีย์ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากพายุโซนร้อน เหลือเพียงประตูฐานของวัด และระฆังหนัก 80 กิโลกรัม และพระพุทธรูปเก่าบางส่วน วัดถูกรวมอยู่ในรายชื่อของมรดกทางวัฒนธรรมจังหวัดกว๋างบิ่ญ

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 การบูรณะเจดีย์ได้รับการริเริ่มขึ้น เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2016 เจดีย์ใหม่ได้ถูกเปิดตัวด้วยการร่วมมือกันของรัฐบาลเวียดนาม สมาชิกของพุทธเถรจากประเทศเวียดนามและพม่า สมเด็จพระสังฆราชเทพ วงศ์ จากกัมพูชา และชาวพุทธทั่วประเทศเวียดนาม เจดีย์ฮหวั่งฟุกได้รับการยอมรับเป็นสมบัติทางประวัติศาสตร์ของประเทศเวียดนาม

ในวันพิธีเปิดพุทธเถรจากพม่าได้นำพระบรมสารีริกธาตุพระโคตมพุทธเจ้าจากพระมหาธาตุเจดีย์ชเวดากองในย่างกุ้งไปยังเจดีย์ฮหวั่งฟุก
เทียนชานในซินเจียง

ประกอบด้วยพื้นที่ 4 พื้นที่ ได้แก่ โทมูร์ คาลาจุน-เควอร์เตอหนิง ปาอินปูคูเคอ และปกตา (Tomur, Kalajun-Kuerdening, Bayinbukuke and Bogda) รวมพื้นที่ 606,833 เฮกแตร์ (6,068.33 ตร.กม. หรือ 3,792,706 ไร่) พื้นที่เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบภูเขาเทียนชานแห่งเอเชียกลาง ซึ่งเป็นหนึ่งในเทือกเขาที่ใหญ่ที่สุดของโลก ซินเจียงเทียนชานมีรูปลักษณะภูมิประเทศทางกายภาพที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และมีพื้นที่ที่มีทิวทัศน์งดงาม ได้แก่หิมะและภูเขาหิมะที่มียอดปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ป่าและทุ่งหญ้าที่บริสุทธิ์ แม่น้ำและทะเลสาบที่ใสสะอาด และหุบเขาหินแดง ภูมิทัศน์เหล่านี้ตัดกันกับภูมิทัศน์ของทะเลทรายอันกว้างใหญ่ที่อยู่ติดกัน ก่อให้เกิดภาพตรงกันข้ามของสภาพแวดล้อมของความร้อนและความหนาว ความแห้งและความเปียก ความเปล่าเปลี่ยวและความอุดมสมบูรณ์ สภาพพื้นที่และระบบนิเวศยังคงรักษาสภาพเดิมไว้ตั้งแต่ยุคไพลโอซีน และเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของกระบวนการวิวัฒนาการทางชีววิทยาและนิเวศวิทยา แหล่งนี้ยังมีพื้นที่แผ่เข้าไปภายในทะเลทรายตากลิมากัน ซึ่งเป็นหนึ่งในทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดและอยู่บนพื้นที่สูงที่สุดของโลก มีชื่อเสียงด้วยเนินทรายขนาดใหญ่และพายุทรายที่รุนแรง ยิ่งไปกว่านั้น ซินเจียงเทียนชานยังเป็นถิ่นที่อยู่ของพืชพันธุ์เฉพาะถิ่นและพืชพันธุ์โบราณ ซึ่งบางชนิดหายากและอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
เทียนชานในซินเจียงได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 37เมื่อปี 2556ที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชาด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
แหล่งตู่ซี

แหล่งตู่ซี ตั้งอยู่บนพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน เต็มไปด้วยมรดกที่ยังคงหลงเหลือของชนเผ่าต่าง ๆ ซึ่งบรรดาหัวหน้าเผ่าจะได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลและใช้ชื่อว่า 'ถูซือ' ชนเผ่านี้ปกครองดินแดนแห่งนี้ตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 13 ถึง ช่วงต้นศตวรรษที่ 20
ระบบถูซือเป็นผลต่อยอดมาจากระบบปกครองชนกลุ่มน้อยของราชวงศ์จีนใน 3 ศตวรรษก่อนคริสตกาล เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียว ในขณะเดียวกันก็ยังทำให้ชนกลุ่มน้อยต่างๆ สามารถรักษาจารีตประเพณีและวิถีชีวิตของตัวเองเอาไว้ได้ ป้อมปราการที่หลงเหลือในดินแดนแห่งนี้ ยังเป็นหลักฐานอย่างดีของลักษณะการปกครองดังกล่าว
แหล่งตู่ซีได้รับการลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 เมื่อปี 2558 ที่เมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนีด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้