seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปากกาทะเล

ปากกาทะเล () เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในอันดับ Pennatulacea จัดเป็นแอนโธซัวอย่างหนึ่ง มีลักษณะใกล้เคียงกับปะการังอ่อน โดยแต่ละโพลิปมีหนวดจำนวน 8 เส้น โคโลนีของปากกาทะเลแต่ละชนิดมีรูปร่างแตกต่างกันออกไป บางชนิดเป็นท่อนคล้ายฝักข้าวโพด บางชนิดเป็นแท่งยาวคล้ายกิ่งไม้ก้านเดียว คล้ายแท่งปากกา อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ และบางชนิดคล้ายขนนก สีของปากกาทะเลส่วนใหญ่มีสีครีม, สีเหลืองและสีม่วงอ่อน

ปากกาทะเลทุกชนิดอาศัยอยู่รวมกันเป็นโคโลนีเช่นเดียวกับกัลปังหาและปะการังอ่อน ด้านล่างเป็นด้ามใช้สำหรับฝังลงไปในทะเลที่เป็นโคลน หรือโคลนปนทราย ส่วนบนที่อยู่ของโพลิปรูปร่างเป็นทรงกระบอก สามารถยืดหดตัวจากเนื้อเยื่อของโคโลนีเพื่อจับเหยื่อ แต่ละโคโลนีมีโพลิปหรือตัวปากกาทะเลนับร้อยตัว

ปากกาทะเลทุกชนิดอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล โดยเฉพาะบริเวณที่มีกระแสน้ำไหลผ่าน เพราะโพลิปจะได้รับแพลงก์ตอนที่พัดมากับกระแสน้ำและได้รับออกซิเจนอย่างเพียงพอ

ปากกาทะเลรูปขนนกมีแขนงแตกออกทางด้านข้าง มักมีปูตัวแบนขนาดเล็กอาศัยอยู่แบบเกื้อกูลกัน ส่วนใหญ่มักพบปูอาศัยกันเป็นคู่ ซึ่งปูจำพวกนี้ไม่พบอยู่อย่างอิสระตามลำพัง แต่อาศัยปากกาทะเลเป็นที่พักพิง หาอาหาร และช่วยเก็บกินเศษอินทรีย์ที่ติดอยู่ตามผิวลำตัวของปากกาทะเล จึงทำหน้าที่คล้ายแม่บ้านหรือพนักงานทำความสะอาดให้กับปากกาทะเลด้วย

ปากกาทะเลมีคุณสมบัติอยู่อย่างหนึ่งคือ ความสามารถในการเรืองแสงได้ในที่มืด ซึ่งการเรืองแสงอาจเกิดเป็นบางส่วนหรือเกิดพร้อมกันทั้งโคโลนีก็ได้ เหตุนี้บริเวณพื้นทะเลบางแห่งที่มีปากกาทะเลอาศัย จึงอาจมีแสงเรืองคล้ายไฟใต้น้ำส่องสว่างด้วย

เนื่องจากปากกาทะเลอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล จึงมักติดอวนลากของชาวประมงซึ่งลากสัตว์น้ำหน้าดินขึ้นมา แต่ปากกาทะเลไม่สามารถนำมาบริโภคได้ จึงถูกนำไปทำอาหารสัตว์ปะปนกับปลาเป็ด การศึกษาตัวอย่างของปากกาทะเลจึงกระทำได้ง่ายวิธีหนึ่งคือ การเก็บจากท่าเทียบเรือประมงนั่นเอง

ปากกาทะเล โดยมากเป็นสัตว์ทะเลที่มักไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก จึงมีการศึกษาน้อยมาก ในน่านน้ำไทยเชื่อว่ามีปากกาทะเลอยู่อย่างน้อย 2 ชนิด

โดยแบ่งออกได้เป็น 2 อันดับย่อย มีทั้งหมด 14 วงศ์ (ดูในตาราง)
เรือพายในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – เรือคยัค บุคคลชาย 1000 เมตร

"เรือพาย"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา โดยเป็นหน่วยงานอิสระในกำกับของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กระทรวงศึกษาธิการ โดยเป็นคณะลำดับที่ 17 ของมหาวิทยาลัย

คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ยกฐานะจากการเป็นภาควิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ สังกัดคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ซึ่งได้จัดการเรียนการสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2529 ต่อมามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มีนโยบายขยายและพัฒนาการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ จึงได้มีแผนจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ขึ้น แต่ทว่าการดำเนินงานต้องชะลอไปเนื่องจากเกิดเหตุการณ์วิกฤตเศรษฐกิจในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2540

ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มีการทบทวนโครงการจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ขึ้นอีกครั้ง และได้ทำการตั้งคณะกรรมการสำรวจความเป็นไปได้ในการจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ จึงได้ผลสรุปว่าควรมีการจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ขึ้น เปิดการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโททางด้านสาธารณสุข เพื่อผลิตบุคลากรสาธารณสุขที่สามารถดูแลสุขภาพและความปลอดภัยให้กับประชาชน และบูรณาการกับสาขาวิชาชีพอื่นๆ สอดคล้องกับทิศทางการพัฒนาประเทศ

ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 8/2548 เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2548 จึงมีมติให้มีการจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ขึ้น โดยให้มีฐานะเป็นหน่วยงานอิสระในกำกับของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จึงได้ถือเอาวันที่ 29 สิงหาคม เป็นวันสถาปนาคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
องค์การบริหารส่วนตำบลวังกะทะ

องค์การบริหารส่วนตำบลวังกะทะ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแห่งหนึ่งใน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

องค์การบริหารส่วนตำบลวังกะทะ ตั้งอยู่ใน หมู่ 4 ตำบลวังกะทะ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา 30130

ตำบลวังกะทะเป็นตำบลหนึ่งในเขตการปกครองของอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีพื้นที่ 89,096.2 ไร่ ประชาชนส่วนใหญ่อพยพมาจากภาคกลาง เช่น จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดสระบุรี จังหวัดนครสวรรค์ และภาคอีสาน เช่น จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดชัยภูมิ ภาคเหนือ เช่น จังหวัด กำแพงเพชร และประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ

สภาพภูมิประเทศของตำบลวังกะทะ มีลักษณะเป็นที่ราบสูงสลับกับที่ราบลุ่มเป็นช่วงๆ โดยมีลักษณะของดินส่วนใหญ่พื้นที่เป็นดินร่วน และในบางพื้นที่เป็นดินเหนียวและดินลูกรัง ซึ่งเป็นภูมีประเทศที่เหมาะสมกับกานเพาะปลูกพืชไร่ และพืชเศรษฐกิจของตำบลได้แก่ ข้าวโพด มันสำปะหลัง อ้อย สวนผลไม้ ผักปลอดสารพิษ และยางพารา การใช้พื้นที่โดยแยกพันธ์ที่ทำการเพาะปลูกในพื้นที่มีดังต่อไปนี้
1. มันสำปะหลัง พื้นที่ทำการเพาะปลูกมันสำปะหลัง ปี 2550 จำนวน 4,615 ไร่
2. อ้อย พื้นที่ทำการเพาะปลูก ปี 2550 จำนวน 14,730 ไร่ พันธ์ที่ปลูกได้แก่ อ้อนโรงงานและอ้อยคั้นน้ำ
3. ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ พื้นที่ทำการเพาะปลูก ปี 2550 จำนวน 49,834 ไร่
4. ข้าวโพดหวาน พื้นที่ทำการเพาะปลูก ปี 2550 จำนวน 50 ไร่
5. ยางพารา พื้นที่ทำการเพาะปลูก ปี 2550 จำนวน 10 ไร่
6. สวนผัก พื้นที่ทำการเพาะปลูก ปี 2550 จำนวน 162 ไร่ พืชผักที่ปลูกได้แก่ ถั่วฝักยาว แตงต่างๆ 
7. สวนผักผลไม้ พื้นที่ทำการเพาะปลูก ปี 2550 จำนวน 7,000 ไร่ ผลไม้ที่ปลูกได้แก่ มะม่วง มะขาม และน้อยหน่า

ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังกะทะ 
มีทั้งหมด 24 หมู่บ้าน คือ
1. บ้านป่าไผ่แดง 
2. บ้านหนองขี้ตุ่น 
3. บ้านคลองมะค่าหิน 
4. บ้านวังกะทะ 
5. บ้านหนองขวาง 
6. บ้านวังตะเคียนทอง 
7. บ้านคลองป่าหมู 
8. บ้านคลองอีเฒ่า 
9. บ้านวังกะโล่ 
10. บ้านเขาแก้ว 
11. บ้านซับสำราญ 
12. บ้านโป่งกระทิง 
13. บ้านหนองสองห้อง 
14. บ้านดอนสว่าง 
15. บ้านคลองพลู 
16. หนองนกกระเต็น 
17. บ้านป่าตะเคียน 
18. บ้านป่ากล้วย 
19 บ้านเทพนิมิต
20. บ้านโนนทอง 
21. บ้านยางบ่องสามัคคี
22. บ้านเพิ่มสมบัติ 
23. บ้านคลองไทร
24. บ้านเฉลิมพัฒนา 
http://www.wangkata.go.th/index.php
http://www.thaitambon.com/tambon/ttambon.asp?ID=302104
สารสนเทศการแพทย์

สารสนเทศการแพทย์ () เป็นศาสตร์เกี่ยวกับการศึกษาค้นคว้าทฤษฎีการคำนวณสำหรับคอมพิวเตอร์ และทฤษฎีการประมวลผลสารสนเทศ ทั้งด้านซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ และ เครือข่าย ซึ่งวิทยาการคอมพิวเตอร์นั้นประกอบด้วยหลายหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่ระดับนามธรรม หรือความคิดเชิงทฤษฎี เช่น การวิเคราะห์และสังเคราะห์ขั้นตอนวิธี ไปจนถึงระดับรูปธรรม เช่น ทฤษฎีภาษาโปรแกรม ทฤษฎีการพัฒนาซอฟต์แวร์ ทฤษฎีฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ และ ทฤษฎีเครือข่าย
รวมทั้งการศึกษาศาสตร์ทางด้านการแพทย์ด้วย

วิทยาการคอมพิวเตอร์ หรือศาสตร์คอมพิวเตอร์มีความสัมพันธ์กับสาขาอื่นๆ อีกหลายศาสตร์ ถึงแม้ว่าในแต่ละศาสตร์ จะครอบคลุมเนื้อหาที่เหมือนกันอยู่อย่างเห็นได้ชัด แต่ว่าแต่ละศาสตร์ หรือสาขาก็จะมีลักษณะสำคัญ และระดับของการศึกษ การวิจัย และการประยุกต์ใช้แตกต่างกันไปจากสาขาอื่นๆ
ฉลอง สิมะเสถียร

ฉลอง สิมะเสถียร นักแสดงชาวไทยผู้ล่วงลับ อดีตพระเอกดาราที่มีชื่อเสียง ในละครเวที หลังสงครามมหาเอเซียบูรพา จนถึงยุคจอแก้วทางไทยทีวี ช่อง 4 บางขุนพรหม
ชาวไทย เชื้อสายจีนฮกเกี้ยนตระกูลซิม/ซิ้ม (สมัยรัชกาลที่ 3) เกิดที่ตำบลวัดกัลยาณมิตร ฝั่งธนบุรี วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เป็นบุตรคนที่สองในบรรดาพี่น้องรวม 8 คน ของนายสุจินต์ และนางสังวาลย์ สิมะเสถียร

หลังจบโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ได้เข้าทำงานที่ บริษัทสหไทยวัฒนา จำกัด

สมัครเป็นนักร้องวงทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ จนยุบวงแล้วไปสมัครเป็นนักแสดงละครเวทีของคณะศิวารมย์ เริ่มด้วย "ขุนทัพพญายม" ของ อรวรรณ พ.ศ. 2492 ตามด้วย "ราชินีบอด" ของ สุวัฒน์ วรดิลก พ.ศ. 2493 ประสบความสำเร็จอย่างดียิ่ง

ปีเดียวกัน บนเวทีศาลาเฉลิมไทย นำแสดงเป็น กษัตริย์อริยวัต ในละครประกอบเพลงวงสุนทราภรณ์ "จุฬาตรีคูณ" ของ พนมเทียน ซึ่งมี มัณฑนา โมรากุล รับบท เจ้าหญิงดาราราย ,ชาลี อินทรวิจิตร รับบท เจ้าชายอนุวัต และ สวลี ผกาพันธุ์ รับบท เจ้าหญิงอารียา บทเด่นที่ยังเป็นที่กล่าวขวัญจนทุกวันนี้คือ ชายกลาง คู่กับ พจมาน (สวลี ผกาพันธุ์) คู่แรกของเมืองไทย ใน "บ้านทรายทอง" ของ ก.สุรางคนางค์ โดยคณะอัศวินการละคร ปีต่อมา และบทอื่นๆ เช่น ขุนวรวงศาธิราช ใน "เจ้าแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์" เป็นต้น

เมื่อหมดยุคละครเวที ขณะมีอายุราว 32 ปี จำนง รังสิกุล ผู้อำนวยการบริษัทไทยโทรทัศน์ จำกัด ชวนเข้าทำงานเป็นหัวหน้าแผนกผู้ประกาศ ฝ่ายจัดรายการ ของสถานีไทยทีวีช่อง 4 บางขุนรหม ยุคบุกเบิก รับผิดชอบการเตรียมบทผู้ประกาศเช้า-เย็น และเริ่มปรากฏตัวทางจอแก้วใน ละครชวนหัวภาคค่ำชุด "นุสรา" ด้วยบท คุณทายาท ทนายความหนุ่มใหญ่ สามีของนุสรา สาวน้อยจอมยุ่ง (อารีย์ นักดนตรี) ร่วมด้วยป้ากัลยา (กัณฑรีย์ นาคประภา) ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ในช่วงเปิดสถานีใหม่ ๆ พ.ศ. 2501 - 2504นอกจากนี้ยังมีหน้าที่รวบรวมเพลงเก่ายุคละครเวทีเพื่อนำมาสอนเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องสำหรับรายการ "เพลงแห่งความหลัง" ออกอากาศ พ.ศ. 2507 ซึ่งได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกัน

ที่ช่อง 4 ช่วงแรกมักคู่กับ อารีย์ นักดนตรี หากเป็นละครหรือรายการที่มีการขับร้องเพลง เมื่อเป็นผู้จัดและพระเอกละคร คณะกัญชลิกา (ชื่อบุตรสาว) ได้นำเรื่อง "บ้านทรายทอง" กลับมาแสดงเป็นละครทีวีครั้งแรกคู่กับ สวลี อีกครั้ง และหลายปีต่อมา คู่กับ อรัญญา นามวงศ์

ละครเด่นอื่นๆ อีกหลายเรื่อง เช่น "ศรอนงค์ ,นันทาเทวี ,ค่าของคน ฯลฯ"

บันทึกแผ่นเสียงไว้หลายเพลง ปัจจุบันยังมีเผยแพร่ในรูปแบบซีดี เช่น "นันทาเทวี ,น้ำตาแสงไต้ ,เมื่อแดนฟ้าขาดเดือน ,ค่าของคน ,สำคัญที่ใจ (คู่ รวงทอง ทองลั่นทม ) ฯลฯ"ฯลฯ

ฯลฯ
องค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำพร้อย

องค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำพร้อย เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแห่งหนึ่งในเขตอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี

เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำพร้อยครอบคลุมท้องที่ส่วนใหญ่ของตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานีเดิมเป็นถนนทางเดินเท้าและทางลูกรังเป็นเส้นทางที่ประชาชนใช้สัญจรไปมาระหว่างกรุงเทพมหานคร นนทบุรี ปทุมธานี เพื่อเดินทางไปจังหวัดนครนายก หรือใช้คลองหกวาเดินทางจากสะพานใหม่มายังคลองสิบสองและคลองสิบหก

เมื่อเดินทางมาถึงบริเวณนี้ ดวงอาทิตย์คล้อยลงใกล้เวลาพลบค่ำ ไม่สามารถจะเดินทางต่อไปได้ จึงพักค้างคืน ณ ศาลาที่พักสำหรับนักเดินทางอยู่ จึงเรียกบริเวณนี้ว่า "ค่ำตะวันคล้อย" ต่อมาจึงเหลือเพียง "คำพร้อย" ประกอบกับบริเวณนี้มีบึงขนาดใหญ่อยู่ จึงเรียกชื่อบริเวณนี้เป็นบึงคำพร้อยตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

อีกประวัติหนึ่งเล่าว่า บริเวณนี้มีบึงใหญ่ของตาคำยายพร้อย จึงเรียกว่า บึงคำพร้อย ซึ่งต้องสืบเสาะหาว่าบึงขนาดใหญ่นั้นอยู่ที่ไหน หรือสืบหาผู้สืบสกุลจากตาคำยายพร้อย

สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มเหมาะแก่การเพาะปลูกด้านการเกษตร มีคลองหกวาผ่านจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก และมีคลองซอยที่ 5, 6 และ 7 ผ่านจากทิศเหนือไปทิศใต้ เหมาะสมต่อการทำการเกษตรทุกหมู่บ้าน

ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำพร้อยมีทั้งหมด 19 หมู่บ้าน ได้แก่

รายชื่อ กำนัน-ผู้ใหญ่บ้านตำบลบึงคำพร้อย http://bkp.go.th/public/location/data/index/menu/24

http://www.thaitambon.com/tambon/ttambon.asp?ID=130603
พลังงานแม่เหล็ก

พลังงานแม่เหล็ก () เป็นพลังงานที่เกิดขึ้นในสนามแม่เหล็กหรือเกิดจากสนามแม่เหล็ก เช่นพลังงานที่เกิดขึ้นบนเหล็กที่อยู่ในสนามแม่เหล็ก ถูกแรงแม่เหล็กดูดและผลักใหวางตัวอยู่ในสนามแม่เหล็กนั้น ตามสมการของแมกซ์เวลล์ พลังงานศักย์ของแม่เหล็ก (E) ของโมเมนท์แม่เหล็ก m ในสนามแม่เหล็ก B เท่ากับ งานของแรงแม่เหล็ก(แรงบิดของแม่เหล็ก) ในการเรียงตัวในทิศทางสนามแม่เหล็กนั้น (พลังงานงานเท่ากับมวลคูณระยะทาง)

ในขณะที่ พลังงานที่ถูกเก็บอยู่ในคอยล์ (มีค่าเท่ากับ inductant L) เมื่อมีการะแสไฟฟ้า I ไหล เท่ากับ

สมการหลังเป็นพื้นฐานของพลังงานที่ถูกเก็บอยู่ในแม่เหล็กตัวนำยิ่งยวด

พลังงานแม่เหล็กถูกนำไปใช้อย่างกว้างขวาง เพราะทำให้เกิดพลังงานดังต่อไปนี้

แม่เหล็ก คือ สารที่สามารถดูดเหล็กหรือเหนี่ยวนำให้เหล็กหรือสารแม่เหล็กเป็นแม่เหล็กได้ แบ่งเป็น 2 ชนิด คือ
สนามแม่เหล็กโลก หมายถึง โลกมีสมบัติแม่เหล็ก บริเวณขั้วโลกเหนือทางภูมิศาสตร์และลึกลง
ไปจากผิวโลกเปรียบเสมือนมีขั้วแม่เหล็กขนาดใหญ่และเป็น ขั้วแม่เหล็กชนิดขั้วใต้ หรือบางครั้ง
เรียกวา ขั้วแม่เหล็กโลกทางทิศเหนือ และบริเวณข้วโลกใต้ทางภูมิศาสตร์เปรียบเสมือนมี
ขั้วแม่เหล็กชนิดขั้วเหนือ สนามแม่เหล็กโลกเกิดจากหินหนืดในแก่นโลกชั้นนอก และในส่วนล่าง
ของแมนเทิลไหลวนทำให้มีประจุไฟฟ้าเคลือนที คือเกิดกระแสไฟฟ้าไหลวนประมาณ 10,000 ล้าน
แอมแปร์ ซึงเป็นสาเหตุสำคัญทีเกิดสนามแม่เหล็กหุ้มห่อโลก

สนามแม่เหล็ก เมือมีแม่เหล็กวางอยู ณ ทีใดๆ ก็ตาม แม่เหล็กนั้นจะส่งอำนาจแม่เหล็กออกไป 
รอบตัวในบริเวณนั้น ถ้าเอาแม่เหล็กอื่นหรือวัตถุทีเป็นสนามแม่เหล็กเข้าไปในบริเวณนั้นจะเกิดแรง
แม่เหล็กส่งมากระทำทันทีจากแม่เหล็กที่วางอยู่ก่อนนั้นอยางนี้เราถือว่าแม่เหล็กหรือสารแม่เหล็กที
เรานำเข้าไปทีหลังไปอยูในบริเวณซึ่งเป็น สนามแม่เหล็กของแม่เหล็กอันแรกถ้าเราถอยแม่เหล็ก
หรือสารแม่เหล็กนั้นออกมาให้ห่างมากๆ แรงแม่เหล็กทีเคยเกิดขึ้นดังกล่าวจะหมดไป หมายความ
ว่าแม่เหล็กอันแรกส่งแรงไปกระทำไม่ถึง จึงเห็นได้ว่า
สนามแม่เหล็กคือ บริเวณรอบๆ แม่เหล็ก ซึ่งแท่งแม่เหล็กนั้นสามารถส่งอำนาจแม่เหล็กไปถึง
สมบัติของแม่เหล็ก ทำให้นักวิทยาศาสตร์และนักประดิษฐ์ได้นำแม่เหล็กมาสร้างเป็นส่วนประกอบของสิ่งของเครื่องใช้ ต่าง ๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวันมากมาย เช่น

1. ใช้ติดที่ประตูตู้เย็น แม่เหล็กจะถูกใส่ไว้ที่ประตูโดยมีแผ่นยางหุ้มเพื่อทำให้ประตูตู้เย็นปิดสนิท ป้องกันไม่ให้ความเย็นออกมาจากตู้
2. ใช้ติดที่ฝากล่องดินสอและฝากระเป๋า เพื่อให้ฝากล่องดินสอ และฝากระป๋องสามารถดูดติดกับตัวกล่องดินสอและตัวกระเป๋าได้
3. ใช้ติดป้องกันประตูกระแทก แม่เหล็กจะถูกติดไว้กับผนังและที่ประตูจะติดสารแม่เหล็ก เมื่อเปิดประตู แม่เหล็กที่ผนังจะดูดสารแม่เหล็กที่บานประตูไว้ จึงทำให้บานประตูไม่ปิดกระแทกเมื่อมีลมพัด

4. ใช้คัดแยกวัตถุที่เป็นสารแม่เหล็กออกจากวัตถุอื่น ๆ 
5. ใช้หาทิศ แม่เหล็กจะหันขั้นวเหนือไปทางทิศเหนือ และจะหันขั้วใต้ไปทางทิศใต้เสมอ ดังนั้นเราจึงใช้แม่เหล็กทำเข็มทิศ

6. ใช้ทำเครื่องกำจัดเศษเหล็ก โดยดูดเศษเหล็กจากที่หนึ่งไปกองไว้อีกที่หนึ่ง

7. ใช้เป็นส่วนประกอบในเครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านหลายชนิดมีแม่เหล็กเป็นส่วนประกอบอยู่ภายในตัวเครื่อง เช่น โทรศัพท์ เครื่องดูดฝุ่น โทรทัศน์

8. ใช้ประดิษฐ์เป็นของเล่น ของเล่นหลายชนิดจะมีแม่เหล็กเป็นส่วนประกอบ เพื่อให้ของเล่นนั้นเล่นได้

9. ช่วยในการทำงาน เช่น ปลายไขควงบางชนิดเป็นแม่เหล็ก เพื่อช่วยดึงดูดตะปูเกลียวตัวเล็ก
อาเซ็มยูธเกมส์ 2005

อาเซ็มยูธเกมส์ 2005 () เป็นการจัดกีฬาเยาวชนเอเชีย - ยุโรปครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ราชอาณาจักรไทย ระหว่างวันที่ 2 มิถุนายน - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยมีประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 38 ประเทศ และ มีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 6 ชนิด

ในการแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ นักกีฬาไทยสามารถทำผลงานได้ทั้งหมด เหรียญ แบ่งเป็น

ม้าก้านกล้วย ชื่อว่าใบตอง ( Bai-Tong) 
สำหรับการถ่ายทอดสดการแข่งขันทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.11) กรมประชาสัมพันธ์ จะทำการถ่ายทอดสดเป็นเวลา 2 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งมีทั้งหมด 6 ชนิดกีฬา และ เสนอเทปสรุปผลการแข่งขันรายวันในเวลา 22.45-23.45 น. ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่องอื่นๆ จะทำการบันทึกเทปสรุปผลการแข่งขันเพื่อนำเผยแพร่ในภาคข่าวกีฬาของแต่ละช่องทุกวัน
เรือพายในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – เรือคยัค หญิงคู่ 1000 เมตร

"เรือพาย"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
เมซีเย 5

เมซีเย 5 () หรือ เอ็ม5 กำหนดเป็นชื่อ เอ็นจีซี 5904 () เป็นกระจุกดาวทรงกลมที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวงู ค้นพบโดย Gottfried Kirch ในปี ค.ศ. 1702 ไม่ควรสับสนกับกระจุกดาวทรงกลมสลัวมาก และไกลกว่าคือ พาโลมาร์ 5 ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียงกับบนท้องฟ้า
สภาความมั่นคงแห่งชาติ (ประเทศไทย)

สภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) เป็นคณะบุคคลในระบบราชการไทย มีภารกิจเกี่ยวกับกิจการความมั่นคงของชาติ เป็นที่ปรึกษา เสนอแนะนโยบาย มาตรการ และแนวทางปฏิบัติด้านความมั่นคง รวมทั้งอำนวยการ ประสานงานให้เป็นไปตามนโยบาย ตลอดจนจัดทำแผนเตรียมความพร้อมแห่งชาติต่อสภาความมั่นคงแห่งชาติ และคณะรัฐมนตรี เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาติ ป้องกันและแก้ไขปัญหาด้านความมั่นคงในอนาคต

สภาความมั่นคงแห่งชาติมีสำนักเลขานุการ คือ สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ

สภาความมั่นคงแห่งชาติ เกิดขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีพระราชประสงค์ให้มีภารกิจทางด้านการทหารเพื่อการป้องกันประเทศ เป็นไปอย่างละเอียดรอบคอบ มีประสิทธิภาพ และมีการประสานงานที่ดี จึงได้โปรดเกล้าฯ ให้มีสภาเพื่อทำหน้าที่ดังกล่าวขึ้นเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2453 โดยมีชื่อเรียกว่า “สภาเกี่ยวกับการป้องกันพระราชอาณาจักร” โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นองค์ประธานฯ

ต่อมาในปี พ.ศ. 2470 ได้มีการแก้ไขปรับปรุงองค์ประกอบและอำนาจหน้าที่ และเรียกชื่อใหม่ว่า “สภาป้องกันพระราชอาณาจักร” จนกระทั่งถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2475 หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการจัดระเบียบการป้องกันราชอาณาจักรขึ้นใหม่ สภาป้องกันพระราชอาณาจักรจึงถูกยกเลิกไป ต่อมาเมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2487 ได้มีการจัดตั้ง “สภาการสงคราม” ขึ้น โดยออกเป็นพระราชบัญญัติสภาการสงคราม ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติฉบับแรกที่เกี่ยวกับสภาความมั่นคงแห่งชาติ แต่ก็ยกเลิกไป เนื่องจากได้มีการจัดตั้ง “สภาป้องกันราชอาณาจักร” ขึ้นแทน โดยออกเป็นพระราชบัญญัติสภาป้องกันราชอาณาจักร เมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2487

จากนั้นเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2499 ได้มีพระราชบัญญัติสภาป้องกันราชอาณาจักรออกมาใหม่ ยกเลิกพระราชบัญญัติเดิม และใช้อยู่จนกระทั่งได้มีการการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ คือ การยกเลิกพระราชบัญญัติสภาป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2499 และประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. 2502 นับเป็นการเปลี่ยนแปลงจาก “สภาป้องกันราชอาณาจักร” เป็น “สภาความมั่นคงแห่งชาติ” มาจนกระทั่งทุกวันนี้

วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2559 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ พระราชบัญญัติสภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๙ ซึ่งได้ยกเลิกพระราชบัญญัติสภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๒ และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๗ โดยมีการปรับปรุงองค์ประกอบของสภาความมั่นคงแห่งชาติโดยได้เพิ่มรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมเข้ามาเป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ สภาอาจมีมติให้เชิญรัฐมนตรีหรือ หัวหน้าส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่โดยตรงเกี่ยวกับเรื่องที่จะพิจารณา หรือผู้ซึ่งมีความรู้ความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ด้านความมั่นคงหรือนักวิชาการด้านความมั่นคงในเรื่องนั้น ให้เข้าร่วมประชุมเป็นครั้งคราวฐานะสมาชิกเฉพาะกิจด้วยก็ได้ ในกรณีเช่นนั้น ให้ผู้ที่ได้รับเชิญและมาประชุมมีฐานะเป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ สำหรับการประชุมครั้งที่ได้รับเชิญนั้น
เอสเอ็น 1987เอ

เอสเอ็น 1987เอ () เป็นมหานวดาราในเขตของเนบิวลาบึ้งในเมฆแมเจลแลนใหญ่ ใกล้กับดาราจักรแคระ เกิดขึ้นห่างจากโลกประมาณ 51.4 กิโลพาร์เซก หรือประมาณ 168,000 ปีแสง อาจจะมองเห็นได้จากของทางใต้ เป็นมหานวดาราที่สังเกตได้ใกล้เคียงที่สุดตั้งแต่ เอสเอ็น 1604 ที่เกิดขึ้นในทางช้างเผือก แสงจากมหานวดาราใหม่มาถึงโลกเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 เป็นมหานวดาราค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987
มเหสี

มเหสี ( Royal consort ) คือตำแหน่งนางเมือง ผู้เป็นชายาของพระเจ้าแผ่นดิน มักมีกำเนิดจากตระกูลสูงศักดิ์ ทั้งนี้เพื่อความเหมาะสมเมื่อต้องทำหน้าที่ปกครองเหล่าพระสนม ( Concubines ) ในวัฒนธรรมเรื่องมเหสีนี้ ทั้งตะวันตก ( Western ) และตะวันออก ( Eastern ) มีระบบแนวคิดที่ต่างกัน เนื่องจากทางตะวันตกเป็นคริสต์ศาสนิกชน ทั้งราชวงศ์และประชาชนต่างต้องประพฤติตนตามหลัก"ผัวเดียวเมียเดียว" อย่างเคร่งครัด ถ้าจะมีอนุภรรยาก็จะต้องกระทำการอย่างลับๆ ซึ่งบางทีก็ไม่ลึกลับ หากเป็นที่รู้กันโดยทั่วไปในสังคมนั้นๆ แต่อย่างไรก็ดีเหล่าอนุภรรยานั้นไม่มีสถานะอย่างเป็นทางการ

ส่วนทางตะวันออกนั้น ผู้ชายสามารถมีภรรยาได้หลายคน ยิ่งผู้ชายนั้นมีอำนาจและยศศักดิ์มากเท่าไร จำนวนภรรยาก็จะเพิ่มตามไปด้วย แต่จะมีภรรยาที่มีตำแหน่งสูงที่สุดเหนือภรรยาทั้งปวง คอยทำหน้าที่ปกครองเหล่าภรรยาคนอื่นๆ ซึ่งภรรยาเอกผู้มีตำแหน่งสูงสุดนั้นอาจมีคนเดียว หรือมีหลายคนโดยทุกคนมีตำแหน่งเป็นภรรยาเอกเท่าเทียมกันหมดก็ได้ มักเป็นสตรีที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์ ซึ่งกษัตริย์ต้องการนำอิทธิพลของตระกูลฝ่ายหญิงมาเสริมฐานอำนาจของพระองค์เอง มีบ้างที่ภรรยาเอก หรือมเหสีเอกนั้นเป็นสามัญชนธรรมดา เฉพาะในกรณีปราบดาภิเษกตั้งราชวงศ์ใหม่ เป็นต้น

ยศของมเหสีของยุโรป ใช้ได้หลายคำ ตามพระยศของพระสวามี ดังนี้ยศของมเหสีทางราชสำนักในเอเชีย ก็ใช้ได้หลายคำ ตามพระยศของพระสวามี เช่นกัน อาทิ
เรือพายในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – เรือกรรเชียง บุคคลชาย 1000 เมตร

"เรือพาย"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
รายนามประธานาธิบดีนามิเบีย

[[หมวดหมู่:ผู้นำประเทศ| ]]
[[หมวดหมู่:รายนามประธานาธิบดี|น]]
[[หมวดหมู่:ประธานาธิบดีนามิเบีย]]
อีซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

พระนางอีซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส (; ) ชาวโรมันคาทอลิกเรียกว่านักบุญเอลิซาเบธแห่งโปรตุเกส (St. Elizabeth of Portugal) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน ทรงถูกส่งมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าดีนีชแห่งโปรตุเกสเมื่อพระชนมายุได้เพียง 10 พรรษา

พระนางมีความศรัทธาต่อนิกายโรมันคาทอลิกอย่างแรงกล้า ทรงทำวัตรทุกวัน ถือการอดอาหาร และร่วมพิธีมิสซาวันละสองครั้ง ในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพพระนางทรงเข้าเป็นสมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิสตราบจนสวรรคตในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1336 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1625 มีวันฉลองตรงกับวันที่ 4 กรกฎาคมของทุกปี
เคอร์ดิสถานตุรกี

เคอร์ดิสถานตุรกี (Turkish Kurdistan; or "Bakurê Kurdistanê", หรือเคอร์ดิสถานเหนือ) เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการของภาคตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกีที่มีชาวเคิร์ดอยู่หนาแน่น ชื่อที่ไม่เป็นทางการนี้บ่งถึงลักษณะทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ซึ่งเกี่ยวข้องกับดินแดนขนาดใหญ่ที่เรียกเคอร์ดิสถาน ซึ่งอยู่ในประเทศตุรกี อิรัก อิหร่านและซีเรีย

สารานุกรมอิสลามได้กำหนดให้เคอร์ดิสถานตุรกีครอบคลุมพื้นที่ 17 จังหวัดของตุรกี ได้แก่ จังหวัดเอร์ซิจัน, จังหวัดเอร์ซูรุม, จังหวัดการ์ส, จังหวัดมาลัตยา, จังหวัดตุนเจลี, จังหวัดเอร์ลาซือ, จังหวัดบินโกล, จังหวัดมุช, จังหวัดอะก์รึ, จังหวัดอาดึยามัน, จังหวัดดิยัรบาเกอร์, จังหวัดสิอิร์ท, จังหวัดบิตลิส, จังหวัดวาน, จังหวัดชานลึอูร์ฟา, จังหวัดมาร์ดิน และ และจังหวัดฮักการี แต่ขอบเขตของเคอร์ดิสถานที่แท้จริงแสดงได้ยาก
กันต์ ชุณหวัตร

กันต์ ชุณหวัตร เกิดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น และพิธีกร Hangover Thailand เป็นนักแสดงสังกัดจีดีเอช ห้าห้าเก้า

สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และระดับปริญญาตรีจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล แขนงเทคโนโลยีดนตรี (เครื่องดนตรีหลัก คือ กีตาร์ไฟฟ้า)
แมงกะพรุนหัวคว่ำ

แมงกะพรุนหัวคว่ำ หรือ แมงกะพรุนกลับหัว () เป็นแมงกะพรุนจำพวกหนึ่ง ที่จัดอยู่ในวงศ์ Cassiopeidae และสกุล "Cassiopea" ซึ่งเป็นเพียงสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้ (แต่บางข้อมูลจัดให้มี 2 สกุล)

แมงกะพรุนหัวคว่ำ เป็นแมงกะพรุนสกุลเดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่บนพื้นทะเลหรือพื้นมหาสมุทร โดยที่ตำแหน่งของเมดูซ่าหรือส่วนหัวที่คว่ำลงทำให้สามารถคอยจับแพลงก์ตอนที่ลอยผ่านกินมากับกระแสน้ำ และใช้พลังงานที่ได้จากการสังเคราะห์แสงของสาหร่ายซูแซนเทลลี่ที่อาศัยอยู่ในตัวเพื่อการเจริญเติบโต รวมถึงมีเข็มพิษที่อยู่รอบ ๆ นั้นด้วย และจากการศึกษาของสถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย พบว่า แมงกะพรุนหัวคว่ำนั้นมีการนอนหลับอย่างหลับสนิทด้วยเหมือนกับสัตว์ชั้นสูงหรือสัตว์ที่มีโคร่งร่างซับซ้อนชนิดอื่น ๆ ทั้งที่เป็นเพียงสัตว์น้ำที่ไม่มีแกนสันหลังและลำตัวโปร่งแสงเท่านั้น

โดยที่ชื่อ "Cassiopeda" และ Cassiopeidae นั้นมีที่มาจากแคสซิโอเปีย ราชินีแห่งเอธิโอเปีย ผู้เป็นชายาของราชาเซเฟอุส และเป็นมารดาของเจ้าหญิงแอนโดรมีดา ตามเทพปกรณัมกรีก

แมงกะพรุนหัวคว่ำ มีขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร แบ่งออกได้เป็น 8 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งออกเป็น 11 ชนิด) ได้แก่
Cassiopea andromeda

Cassiopea andromeda เป็นแมงกะพรุนจำพวกแมงกะพรุนกลับหัวชนิดหนึ่ง โดยเป็นแมงกะพรุนที่มีส่้วนหัวหรือเมดูซ่าคว่ำลงและเกาะติดกับพื้นทะเล ที่เป็นพื้นทรายหรือพื้นโคลน และเอาส่วนที่เป็นหนวดชูขึ้น ทำให้แลดูคล้ายดอกไม้ทะเลหรือแมงกะพรุนที่ตายแล้ว

"Cassiopea andromeda" มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร แพร่กระจายพันธุ์ในน่านน้ำแถบอินโด-แปซิฟิกฝั่งตะวันตก รวมถึงในน่านน้ำไทยด้วย แต่เป็นแมงกะพรุนที่ไม่้ได้มีการจับมาบริโภค

โดยการชูเอาหนวดที่มีเข็มพิษคอยดักจับแพลงก์ตอนที่ลอยตามกระแสน้ำกินเป็นอาหาร รวมถึงกุ้งหรือปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร รวมถึงสามารถสังเคราะห์แสงเองได้ด้วยจากสาหร่ายซูแซนแทลลี่ที่อยู่รอบ ๆ หนวด
ปลาฉลามแม่น้ำฟันหอก

ปลาฉลามแม่น้ำฟันหอก หรือ ปลาฉลามฟันหอก (; ) เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง จำพวกปลาฉลามแม่น้ำ จัดอยู่ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae)

ปลาฉลามแม่น้ำฟันหอก เป็นปลาฉลามที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลแถบป่าชายเลนทางตอนเหนือของออสเตรเลีย, นิวกินี และบอร์เนียว โดยสามารถปรับตัวอาศัยให้อยู่ในน้ำจืดสนิทหรือน้ำกร่อยได้ มีรูปร่างเพรียวยาวสีเทา มีครีบหลังชิ้นที่ 2 ที่มีขนาดใหญ่และมีปื้นสีดำอยู่ใต้ครีบอกทั้ง 2 ข้าง มีซี่เหงือกทั้งหมด 5 ซี่ โดยที่ซี่แรกจะมีขนาดยาวกว่าซี่อื่น ๆ มีฟันรูปร่างเป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ โดยฟันแถวบนนั้นมีลักษณะเป็นหยัก ฟันแถวล่างมีรูปร่างเหมือนหัวหอกแคบ ๆ และมีรอยหยักอยู่ตรงปลาย ใช้สำหรับกัดกินอาหารซึ่งได้แก่ ปลากระดูกแข็ง และสัตว์น้ำหน้าดินที่มีกระดองแข็งอย่างครัสเตเชียน เป็นอาหารโดยเฉพาะ

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 1 เมตร แต่เชื่อว่าอาจใหญ่ได้เต็มที่ถึง 2.5–3 เมตร

ปลาฉลามแม่น้ำฟันหอก ได้รับการบรรยายทางวิทยาศาสตร์เป็นครั้งแรกจากนักชีววิทยาชาวเยอรมัน 2 คน คือ โยฮันเนส มึลเลอร์ และยาค็อบ เฮนเล ในราวปี ค.ศ. 1839–41 โดยบรรยายจากตัวอย่างสตั๊ฟฟ์ของปลาฉลามเพศเมียความยาว 1 เมตร ที่ไม่ทราบที่มา (เป็นไปได้ว่าอาจจะมาจากทะเลจีนใต้ หรือมหาสมุทรอินเดีย) จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1843 นักมีนวิทยาชาวอเมริกันเชื้อสายสวิตเซอร์แลนด์ หลุยส์ อกาซซี่ ได้ตั้งสกุล "Glyphis" ขึ้นมาใหม่จากซากฟอสซิลที่พบในอังกฤษ คือ "G. hastalis" แต่อย่างไรก็ตามสกุล "Glyphis" ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับและถูกนำมาใช้ จนกระทั่ง แจ็ค เกอร์ริค ได้นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1982 โดยเปลี่ยนมาจากสกุล "Carcharhinus"

ปลาฉลามแม่น้ำฟันหอก ไม่ได้เป็นปลาที่ว่องไวปราดเปรียวเหมือนอย่างปลาฉลามในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ ที่พบในทะเล โดยได้วิวัฒนาการตัวเองมาเป็นนักล่าในแม่น้ำที่มืดมิดและไหลเชี่ยวได้เป็นอย่างดี โดยใช้อีเล็กโทรเซปชั่นในการหาอาหาร และครีบหลังชิ้นที่ 2 ที่มีขนาดใหญ่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วต่ำในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว และจะให้กำเนิดลูกด้วยการคลอดออกมาเป็นตัวในช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม ลูกปลาแรกเกิดมีความยาว 50-59 เซนติเมตร และจะเพิ่มความยาวขึ้น 19 เซนติเมตรในทุก ๆ ปี
ปลาฉลามน้ำจืด (แก้ความกำกวม)

ปลาฉลามน้ำจืด () อาจหมายถึง