seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร

กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร หรือ กอ.รมน. (อังกฤษ: Internal Security Operations Command) เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่เป็นศูนย์ประสานงานกลาง เพื่อต่อต้านภัยคุกคามที่มุ่งทำลายผลประโยชน์และความมั่นคงของชาติ มีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (ผอ.รมน.) โดยตำแหน่ง

เมื่อ พ.ศ. 2495 ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติป้องกันการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2495 ในเวลาต่อมา วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2508 จึงได้ก่อตั้ง กองบัญชาการป้องกันและปราบปรามคอมมิวนิสต์ (บก.ปค.) เพื่อต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ และวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ได้แปรสภาพเป็น กองอำนวยการป้องกันและปราบปรามคอมมิวนิสต์ (กอ.ปค.) จากนั้น พ.ศ. 2516 ก็เปลี่ยนชื่อเป็น กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) โดยยังคงมีหน้าที่ตาม พ.ร.บ. คอมมิวนิสต์ฯ

ต่อมาภายหลัง พ.ศ. 2525 ภัยคุกคามจากคอมมิวนิสต์มีน้อยลง และมีการปรับปรุงโครงสร้าง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัยได้ปรับบทบาทของ กอ.รมน. ให้ปฏิบัติภารกิจทางด้านป้องกันปราบปรามยาเสพติด การจัดระเบียบและเสริมความมั่นคงชายแดน การพัฒนาเพื่อความมั่นคงเฉพาะพื้นที่ การแก้ปัญหาชนกลุ่มน้อยและผู้หลบหนีเข้าเมือง การแก้ปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ แก้ปัญหาความข้องแย้งโดยสันติวิธี (หน่วยสันตินิมิต) การปฏิบัติงานด้านการข่าว และการปฏิบัติการจิตวิทยา (ปจว.)

เมื่อ พ.ศ. 2544 รัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ลดปรับลดบทบาทของ กอ.รมน. ลง โดยเฉพาะด้านการแก้ไขความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย และเพิ่มบทบาทด้านการประสานงาน มีการปรับโครงสร้าง กอ.รมน. จากเดิมมี ผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็น รอง ผอ.รมน. โดยตำแหน่ง และปรับเพิ่มตำแหน่ง ดังนี้

ในจำนวนกลุ่มที่สำคัญที่ทำการสังหารหมู่นักศึกษาและประชาชนในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 นั้น
มีกลุ่มนวพลและกลุ่มกระทิงแดงรวมอยู่ด้วย ซึ่งสองกลุ่มนี้เป็นกลุ่มพลังฝ่ายขวาที่ได้รับการสนับสนุนทางการเงินโดย กอ.รมน.
ซีโฟร์

ซีโฟร์ (C-4 ย่อมาจาก Composition C-4) เป็นระเบิดพลาสติกชนิดหนึ่งที่ใช้ในทางทหาร

ส่วนประกอบหลักของซีโฟร์คือ อาร์ดีเอกซ์ (RDX : Research Development Explosive) ประมาณ 91% ของน้ำหนัก มีอัตราการเร็วในการระเบิดประมาณ 26,400 ฟุตต่อวินาที ซึ่งเร็วกว่าไดนาไมต์ 7,400 ฟุตต่อวินาที

ซีโฟร์ เป็นผลพวงจากการพัฒนาระเบิดในทศวรรษ 1960 จากระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ของอังกฤษ ที่เรียกขื่อว่า โนเบล 808 (Nobel 808) ระเบิดในกลุ่มนี้ยังมี C2 และ C3 ซึ่งแต่ละชนิดมีส่วนประกอบอาร์ดีเอกซ์ในปริมาณต่างๆ กัน
อัจฉริยะข้ามคืน

อัจฉริยะข้ามคืน () สร้างสรรค์รูปแบบรายการและควบคุมการผลิตโดย รุ่งธรรม พุ่มสีนิล ออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 22.30 - 23.30 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 (3 กรกฎาคม 2549 - 7 มกราคม 2551) ดำเนินรายการโดย ปัญญา นิรันดร์กุล และ แทนคุณ จิตต์อิสระ โดยในแต่ละสัปดาห์จะมีผู้ร่วมแข่งขัน 8 คนจาก 8 สาขา และภายหลังเได้รูปแบบที่ 2 กับ 9 คนจาก 9 สาขา โดยสถานที่ถ่ายทำจะเปลี่ยนแปลงไปทุกสัปดาห์

สรุปรายละเอียด เป็นส่วนบทความที่จะสรุปรายละเอียดภารกิจต่าง ๆ ในแต่ละสัปดาห์อย่างย่อไว้ด้วยกัน โดยปกติ จะมีเพียง 3 ภารกิจคือภารกิจทั่วไปและถอดรหัสปริศนา (แต่ในอัจฉริยะข้ามคืนตอนพิเศษอาจจะมีภารกิจมากกว่า 3 ภารกิจได้) สามารถสรุปรายละเอียดภารกิจในแต่ละสัปดาห์ได้ดังนี้
แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนจากการถ่ายรูป เป็นการเล่นเกมย่อยที่อยู่ในแต่ละสถานที่แทน โดยทีมที่สามารถทำคะแนนในเกมย่อยได้ดีที่สุดในแต่ละสถานที่ จะได้ไป 1 คะแนนต่อ 1 สถานที่ และมีคะแนนจากการส่งคำตอบที่ได้จากตู้เซฟเร็วที่สุดอีก 1 คะแนน ซึ่งก็ทำให้เกมดูน่าสนใจขึ้น

รหัสลับอัจฉริยะ คือ รหัสลับที่อยู่ในรายการเรียลลิตี้เกมโชว์ควิซโชว์ อัจฉริยะข้ามคืน ซึ่งออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 22.30 - 24.00 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย แทนคุณ จิตต์อิสระ และ ปัญญา นิรันดร์กุล โดยตามปกติ รหัสลับอัจฉริยะจะปรากฏในรายการในภารกิจที่ 3 ที่อัจฉริยะ 4 คนสุดท้ายจะต้องไขรหัสลับที่อยู่ในกล่องปริศนาให้ได้เป็นเลข 4 หลัก เพื่อใช้เปิดตู้เซฟและตอบคำถามสุดท้ายที่อยู่ในเซฟของตนให้ถูกต้อง เพื่อผ่านเข้าไปสู่ภารกิจสุดท้าย (ทั้งนี้ ในอัจฉริยะข้ามคืนตอนพิเศษ รหัสลับอัจฉริยะอาจอยู่ในภารกิจอื่น ที่นอกเหนือไปจากภารกิจที่ 3 ได้ และ รหัสลับอัจฉริยะอาจจะเป็นเลข 3, 4, 5 และ 6 หลัก แล้วแต่รหัส) รหัสลับอัจฉริยะ สร้างสรรค์โดย รุ่งธรรม พุ่มสีนิล ซึ่งได้แนวความคิดมาจากการตีเลขหวยจากความฝันอัจฉริยะข้ามคืนได้ออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2551 ทางช่อง 3 และภายหลัง รูปแบบการเล่นเกมของรายการนี้ ได้นำมาประยุกต์ต่อเป็นรายการ อัจฉริยะยกบ้าน ซึ่งออกอากาศทาง ช่อง 5 ทุกวันเสาร์ เวลา 22:00 - 23:00 น. โดยออกอากาศตั้งแต่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ถึง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2551
บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์

บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ (; ; "หอคอยเคาะลีฟะฮ์") หรือเดิมชื่อ บุรจญ์ดูไบ (; ; "หอคอยดูไบ") เป็นตึกระฟ้าสูงยวดยิ่ง ที่ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และเปิดให้ใช้ได้อย่างเป็นทางการ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาขนาดยักษ์มีที่ตั้ง ณ "ชุมทางเชื่อมต่างระดับที่ 1" ของถนนชิค ซาเยดและถนนโดฮา

ณ วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2551 ตัวอาคารได้ก่อสร้างขึ้นสูงถึง 629 เมตร ด้วยการแซงหน้า เสา KVLY-TV ที่ตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกาซึ่งสูง 628.8 เมตร กลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลกแล้ว และในปัจจุบันสูงกว่า 828 เมตร

บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ออกแบบโดยสถาปนิก เอเดรียน สมิธ สถาปนิกจากชิคาโก จากสำนักงานสถาปนิก เอสโอเอ็ม (SOM - สคิดมอร์ โอวิงส์ แอนด์ เมอร์ริลล์) โดยมีจอร์จ เอฟสตาทิวแห่งเอสโอเอ็มเป็นผู้บริหารโครงการ เอเดรียน สมิทที่เคยอยู่กับเอสโอเอ็มมาก่อนเป็นผู้ร่วมออกแบบ วิศวกรโครงสร้างของตึกคือบิลล์ เบเกอร์ โดยมีบริษัทออกแบบภายนอกชื่อ ซีบีเอ็ม เอนจิเนียร์ได้รับการว่าจ้างเป็นผู้กำกับดูแล (Third Party Peer Review) 
โดยมีความสูงประมาณ 828 เมตร และเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ตัวตึกได้ทำสถิติกลายมาเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในโลกมีความสูงถึง 546 เมตร แซงตึกไทเป 101 เรียบร้อย (สูงกว่าตึกไทเป 101 ประมาณ 97 เมตร และสูงกว่าอาคารใบหยก 2 218 เมตร)

ในดูไบยังมีโครงการก่อสร้างตึกในชื่อว่า นัคฮีลทาวเวอร์ ที่กำลังอยู่ในระหว่างการออกแบบและวางแผน โดยความสูงยังคงเก็บเป็นความลับเช่นกัน โดยประมาณการว่าจะมีความสูงถึง 1,400 เมตร 280 ชั้นและการก่อสร้างหอคอยในชื่อว่า ดูไบคลองทาวเวอร์ เป็นหอคอยมีความสูงถึง 1,345 เมตร 210 ชั้น ก่อสร้างเสร็จ ในปี พ.ศ. 2563 เหมีอกันหอไอเฟลประเทศฝรั่งเศส ตึกเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ของประเทศจีน

เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2553 ได้มีพิธีเปิดอาคารอย่างเป็นทางการ และเปลี่ยนชื่ออาคารจาก "บุรจญ์ดูไบ" เป็น "บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่ชีกห์เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน เจ้าผู้ครองนครอาบูดาบี และประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

ผู้ออกแบบบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ออกแบบโดย เอสโอเอ็ม ผู้ออกแบบเดียวกันกับ เซียร์ทาวเวอร์ อาคารที่สูงที่สุดในสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน และ ฟรีดอมทาวเวอร์ ที่กำลังจะก่อสร้าง โดยสถาปัตยกรรมในส่วนหนึ่งเป็นการผสมผสานกับรูปแบบของสถาปัตยกรรมอิสลาม และในอีกส่วนหนึ่งมีความใกล้เคียงกับงานออกแบบของตึก ดิอิลลินอยส์ ของ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ สถาปนิกชาวอเมริกัน

การตกแต่งภายในจะตกแต่งโดย จอร์โจ อาร์มานี โดยเป็นโรงแรมอาร์มานีสำหรับ 37 ชั้นล่าง โดยชั้น 45 ถึง 108 จะเป็น อพาร์ตเมนต์ โดยที่เหลือจะเป็นสำนักงาน และชั้นที่ 123 และ 124 จะเป็นจุดชมวิวของตึก ส่วนบนของตึกจะเป็นเสาอากาศสื่อสาร นอกจากนี้ชั้น 78 จะมีสระว่ายน้ำกลางแจ้งขนาดใหญ่

ตึกนี้จะติดตั้งลิฟต์ที่เร็วที่สุดในโลก ที่ความเร็ว 18 ม/วินาที (65 ก.ม./ชม., 40 ไมล์/ชม.) โดยลิฟต์ที่มีความเร็วสูงสุดปัจจุบันอยู่ที่ ไทเป 101 ที่ความเร็ว 16.83 ม/วินาที
บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างที่สำคัญของดูไบ ซึ่งประกอบด้วย บุรญุลอะร็อบ โรงแรมที่หรูที่สุดในโลก และ หมู่เกาะต้นปาล์ม รวมไปถึง ดูไบมารีนา ดูไบมอลล์ โดยมีก่อสร้างเสร็จทั้งหมดจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศ โดยโครงการทั้งหมดรับรองโดยทางรัฐบาลของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยทางการท่องเที่ยวของประเทศต้องการให้ประเทศเป็นจุดสนใจที่สำคัญจุดหนึ่งของโลก

นอกจากนี้ ในฉากสำคัญของภาพยนตร์ "" ซึ่งเป็นภาคสี่ของซีรีส์ภาพยนตร์ "" ยังได้ถ่ายทำฉาก และสถานที่โดยรอบบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์นี้ด้วย ซึ่งรวมไปจนถึงการแสดงฉากผาดโผน ณ ด้านนอกของอาคาร
ตารางด้านล่างคือแผนผังในอาคาร
ริกะ อิชิกะวะ

ริกะ อิชิกะวะ (ญี่ปุ่น : 石川梨華/อังกฤษและโรมะจิ : Ishikawa Rika) (เกิดวันเสาร์ที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2528) คือ นักร้องหญิงแนวเจ-ป็อปชาวญี่ปุ่น และผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์และวิทยุ ของสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ (Hello! Project)

เธอคืออดีตสมาชิกของกลุ่มนักร้องหญิง "มอร์นิงมุซุเมะ" (モーニング娘。) และหัวหน้ากลุ่มคนปัจจุบันของกลุ่มนักร้อง "บิยูเด็ง" (美勇伝)ริกะ อิชิกาวะ เข้าร่วมกับกลุ่มนักร้องหญิง มอร์นิงมุซุเมะ ในฐานะของสมาชิกรุ่นที่ 4 เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 พร้อมกันกับเพื่อนร่วมรุ่นอีก 3 คน ได้แก่ ฮิโตมิ โยชิซาวะ (吉澤 ひとみ) โนโซมิ สึจิ (辻 希美) และไอ คาโงะ (加護 亜依) ผลงานเปิดตัวของเธอทั้งสี่คือเพลงซิงเกิลที่ 10 ของกลุ่มที่ชื่อ "แฮปปีซัมเมอร์เวดดิง" (Happy Summer Wedding)

ปี พ.ศ. 2544 อิชิกาวะได้รับการยืมตัวไปร่วมงานในกลุ่มนักร้องร่วมสังกัดชื่อ "คันทรีมุซุเมะ" (カントリー娘。) และยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 2 ของกลุ่ม "ทัมโปโปะ" (タンポポ, กลุ่มนักร้องย่อยกลุ่มแรกในมอร์นิงมุซุเมะ) แทนที่อายะ อิชิงูโระ (石黒彩) ที่ออกจากกลุ่มไปก่อนหน้านั้น 1 ปี

ปี พ.ศ. 2546 เมื่อมอร์นิงมุซุเมะถูกแบ่งออกไปเป็นสองกลุ่ม (โอโตเมะกูมิ และ ซากูระกูมิ)เพื่อความสะดวกในการตระเวนแสดงคอนเสิร์ตในประเทศญี่ปุ่น อิชิกาวะก็ได้รับการจัดให้เป็นสมาชิกในกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ โอโตเมะกูมิ" (モーニング娘｡おとめ組)

ปี พ.ศ. 2547 อิชิกาวะ และซายูมิ มิจิชิเงะ (道重 さゆみ) หนึ่งในสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมุซุเมะ ได้รับเลือกให้เป็นนักร้องของกลุ่ม "อีโคโมนิ" (エコモ二, กลุ่มนี้ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อการรณรงค์รักษาสิ่งแวดล้อม)

นอกจากกลุ่มนักร้องเหล่านั้น อิชิกาวะยังได้มีโอกาสเข้าร่วมกับกลุ่มนักร้องพิเศษของเฮลโล! โปรเจกต์ อีก 5 กลุ่มด้วยกัน ได้แก่กลุ่ม "อาโออิโระ 7" (青色7) "3นิง มัตสึริ" (三人祭) "เซ็กซี 8" (Sexy 8) "7แอร์" (7AIR) และ "เอช.พี. ออลสตารส์" (H.P. All Stars)

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 อิชิกาวะ ร่วมกับเอริกะ มิโยชิ (三好絵梨香) และยูอิ โอกาดะ (岡田唯) ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องสามคนกลุ่มใหม่ของเฮลโล! โปรเจกต์ ที่ชื่อว่าบิยูเด็ง 
วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 อิชิกาวะได้ 'สำเร็จการศึกษา' จากมอร์นิงมุซุเมะ และต่อมาในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน กลุ่มบิยูเด็งที่เธอเป็นสมาชิกได้ออกผลงานอัลบั้มชุดแรกมา โดยใช้ชื่อว่า "ซูตรูมนัมเบอร์ 1" (Suite Room Number 1)

นอกจากการเป็นนักร้อง อิชิกาวะยังเป็นนักฟุตซอลประจำทีม "แกทาสบริลฮานเทส เอช.พี." (Gatas Brilhantes H.P.) ทีมฟุตซอลประจำสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ เป็นนักพากษ์ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "แฮมทาโร่" (Hamtaro) ร่วมกับอายะ มัตสึอูระ (松浦 亜弥) และซายูมิ มิจิชิเงะ เป็นนักจัดรายการวิทยุของรายการ "จันจากะชาร์มมี" เป็นนางแบบในผลงานสมุดรวมภาพถ่ายเดี่ยวของเธอเอง 5 ชุด และยังเป็น "สาวป๊อคกี้" ในภาพยนตร์โฆษณาผลิตภัณฑ์ของป๊อคกี้อีกด้วย

ปี พ.ศ. 2549 อิชิกาวะได้แสดงในบทตัวร้ายของภาพยนตร์ประเภทไลฟแอ็คชันดัดแปลงเรื่องที่สี่ของหนังสือการ์ตูนชุดซูเกบังเดกะ (スケバン刑事) เรื่อง "" (スケバン刑事 コードネーム=麻宮サキ) โดยได้ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 30 กันยายนของปีดังกล่าว

ปี พ.ศ. 2550 เธอได้รับเลือกให้แสดงในละครเพลงเรื่อง "เว็นวิลยูรีเทิร์น?" (When Will You Return?) โดยละครเรื่องนี้เปิดแสดง 22 รอบ ณ โรงละครนิสเซ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยแสดงรอบแรกไปเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น เธอได้เดินทางไปแสดงละครเรื่องเดียวกันนี้ที่โอซากะซิตีเซ็นเตอร์ (Osaka City Center) เป็นเวลา 3 วัน ตั้งแต่วันที่ 25 ถึง 28 พฤษภาคม
บุรญุลอะร็อบ

บุรญุลอะร็อบ (; ) เป็นโรงแรมที่หรูหราในนครรัฐดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีความสูง 321 เมตร หรือ 1,050 ฟุต และเป็นโรงแรมที่สูงที่สุดอันดับที่ 4 ของโลก และมีความสูงเป็นอันดับที่ 57 ของโลก ตึกบุรญุลอะร็อบ ตั้งอยู่บนเกาะเทียมที่ถูกถมขึ้นห่างจากชายฝั่งจูไมราบีช 280 เมตร และเชื่อมต่อด้วยสะพานที่มีลักษณะโค้ง ตึกบุรญุลอะร็อบ มีลักษณะโครงสร้างการออกแบบเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของเมืองดูไบและตัวอาคารเลียนแบบมาจากใบของเรือใบ

การก่อสร้างของตึกบุรญุลอะร็อบเริ่มต้นก่อสร้างใน พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) แล้วเสร็จและเริ่มเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการออกแบบให้เหมือนกับใบเรือของเรือใบแบบชาวอาหรับซึ่งตัวตึกมีเสา 2 เสาแยกออกมาเป็นรูปตัววีในขณะที่ช่องว่างระหว่างตัววีส่วนหนึ่งก็ปิดให้เป็นห้องใหญ่ และแบ่งออกเป็นชั้น โดยทางสถาปนิกได้กล่าวว่า “สิ่งก่อสร้างนี้จะเป็นสัญลักษณ์ของดูไบซึ่งก็เหมือนกับโรงอุปรากรซิดนีย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของนครซิดนีย์ หรือหอไอเฟลที่เป็นสัญลักษณ์ของนครปารีสและมันก็ต้องการที่จะกลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศเช่นกัน”

ห้องในโรงแรมในบุรญุลอะร็อบมีลักษณะเป็นห้องสวีทคู่ 202 ห้อง โดยห้องที่เล็กสุดมีขนาด 169 ตร.ม. (1,819 ตร.ฟุต) และห้องใหญ่สุดมีขนาด 780 ตร.ม. (8,396 ตร.ฟุต) และได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในโรงแรมที่แพงที่สุดในโลก โดยราคาค่าที่พักอยู่เริ่มต้นที่ 1,000-15,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคืน และห้องที่แพงสุดจะอยู่ที่ราคา 28,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคืน
นะคีลทาวเวอร์

นะคีลทาวเวอร์ (; ) เป็นโครงการตึกระฟ้าที่กำลังก่อสร้างในเมืองดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยจะเป็นส่วนหนึ่งในโครงการดูไบวอเตอร์ฟรอนต์ โดยคาดการว่าใน ค.ศ. 2026 ถ้าตึกนี้สร้างเสร็จจะมีความสูงที่สุดในโลก โดยมีความสูงกว่าอาเซอร์ไบจานทาวเวอร์ซึ่งสูง 1050 เมตร คาดการว่าใน ค.ศ. 2025 นะคีลทาวเวอร์มีความสูง 1,400 เมตร มีจำนวนชั้นทั้งหมด 280 ชั้น พ.ศ. 2004 นะคีลทาวเวอร์ได้ถูกเสนอในชื่อ "เดอะพินนาเคิล" และกำหนดการจะตั้งอยู่ที่เกาะต้นปาล์มจูเมราฮ์ แต่ได้ถูกย้ายมาตั้งอยู่ที่วอเตอร์ฟรอนต์แทน

มกราคม 2552 ในมีการประกาศว่าโครงการนี้ถูกระงับเนื่องจากปัญหาทางการเงิน อันเป็นผลมาจากการที่โครงการดูไบเวิลด์ มีหนี้ค้างชำระ รัฐบาลดูไบได้ประกาศยกเลิกการสร้างนะคีลทาวเวอร์ในธันวาคม 2552
หมู่เกาะต้นปาล์ม

หมู่เกาะต้นปาล์ม () เป็นโครงการก่อสร้างเกาะจำลองบริเวณอ่าวเปอร์เซีย ใน ดูไบ ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยแต่ละเกาะจะมีลักษณะรูปร่างเหมือนต้นปาล์ม และล้อมรอบด้วยเสี้ยววงกลม โดยพื้นที่จะมีการจัดเป็นที่อยู่อาศัย และรีสอร์ท การพัฒนานี้เป็นส่วนหนึ่งในโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศ

ในโครงการจะมีการสร้างทั้งหมด 3 เกาะได้แก่ ปาล์มจูไมราห์, ปาล์มเดียรา และปาล์มเจเบล อาลี

เชค โมฮัมเหม็ด บิน ราชิต อัล มาคทูม ( Shiekh Mohammed bin Rashid Al Maktoum) เจ้าผู้ปกครองเมืองดูไบ นายกรัฐมนตรี และรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ นายทุนใหญ่เจ้าของโครงการนี้ ได้โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ปลูกสร้างเป็นเกาะเทียมในทะเล ไม่ไกลจากชายฝั่ง ประกอบด้วยโครงการใหญ่ถึง 3 โครงการ คือ ปาล์ม Jumeirah, ปาล์ม Deira และ ปาล์ม Jebel Ali โดยโครงการ The Palm Jumeirah ซึ่งเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ปี 2001 ตามมาด้วยโครงการ The Palm Jebel Ali สร้างต่อมาในปี 2004 และจะแล้วเสร็จสมบูรณ์ด้วยโครงการที่ 3 คือ The Palm Deira ที่คาดกันว่าน่าจะเสร็จสิ้นภายในระยะเวลา 10-15 ปี ทั้ง 3 โครงการดำเนินการโดยคณะวิศวกรและบริษัทก่อสร้าง Jan de Nul Group จากประเทศเบลเยี่ยม และบริษัท Van Oord จากประเทศเนเธอร์แลนด์

ถือเป็นโครงการแรก มีขนาดพื้นที่ประมาณ 25 ตารางกิโลเมตร และถูกล้อมด้วยเขื่อนหินทิ้งถึง 7 ล้านตัน ที่มีความยาวประมาณ 11 กิโลเมตร มาเรียงเป็นคันเขื่อนที่มีแนวอาคารเรียงรายตลอดแนวรูปวงกลมนี้ โดยแนวชายฝั่งเทียมที่สร้างขึ้นนี้จะทำให้ชายฝั่งทะเลของดูไบเพิ่มขึ้นอีก 78 กิโลเมตร ได้เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2001 ประกอบด้วยบ้านสไตล์วิลลาชายทะเล 1.400 หลังและอพาร์ทเมนต์สุดหรู ประมาณ 2,500 หน่วย (ที่ผู้พักอาศัยสามารถจะย้ายเข้าพักได้ในปี ค.ศ. 2006) มีท่าจอดเรือยอชต์สำหรับผู้พักอาศัยในโครงการนี้ ลักษณะผังเมื่อมองจากด้านบน จะเป็นรูปลำต้นปาล์มขนาดยักษ์ ตรงยอดเป็นแนวของใบปาล์ม 17 แนว ล้อมด้วยแนวเขื่อนกั้นคลื่นเป็นรัศมี

ส่วนของลำต้นซึ่งเป็นอาคารทรงยาว มีสวนน้ำขนาดใหญ่ เครื่องเล่นทันสมัยสารพัดชนิด ร้านอาหารนานาชาติจำนวนนับร้อยร้าน ทั้งร้านอาหารระดับภัตตาคารยุโรป อาหารทะเล อาหารอาหรับ และร้านอาหารทันสมัยประเภทฟาสต์ฟู้ด ศูนย์การค้าที่มีสินค้าชั้นยอดจากยุโรปและอเมริกา ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เครื่องสำอาง ฯลฯ ไปจนถึง Taj Exotica Resort&Spa ซึ่งเป็นสปาชั้นเยี่ยมของโลก และยังมีโรงแรมระดับสี่ดาวไปจนเกินหกดาว ราคาค่าห้องตกอยู่คืนละนับหมื่นเหรียญอเมริกัน และยังมีกิจกรรมกีฬาต่างๆ ที่เป็นกิจกรรมภายในอาคาร โดยเฉพาะสกีโดมที่มีการทำศูนย์การเล่นสกีหิมะในร่ม ซึ่งส่วนบริการกลางนี้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2004 และโครงการทั้งหมดจะเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2008

การก่อสร้างใช้เวลา 7 ปี ใช้แรงงานก่อสร้างจากแหล่งงานสำคัญจากประเทศต่างๆจากเอเชียใต้ เช่นอินเดีย ปากีสถาน และบังคลาเทศ เพราะแรงงานเหล่านี้เป็นแรงงานราคาถูกที่สุด โดยทำงานผลัดกัน 2–3 ช่วงต่อวัน ช่วงละ 8 ชั่วโมง แล้วแต่อุณหภูมิในฤดูต่างๆ ซึ่งช่วยให้การก่อสร้างรุดหน้าได้อย่างรวดเร็วและเสร็จสมบูรณ์ตามแผนที่กำหนด
เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (แก้ความกำกวม)

เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ อาจหมายถึง
ฟาโรห์

ฟาโรห์ (; อ่านว่า เฟโรห์ (ˈ/feɪroʊ/) หรือ แฟโรห์ (/ˈfæroʊ/)) เป็นชื่อตำแหน่งพระเจ้าแผ่นดินอียิปต์โบราณทุกราชวงศ์ มีต้นศัพท์คือคำว่า "pr-aa" แปลว่า บ้านหลังใหญ่ (great house) ซึ่งเป็นคำอุปมาถึง พระราชมนเทียร

คำ "ฟาโรห์" นั้นปัจจุบันใช้เรียกพระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ของอียิปต์โบราณ แต่ตามประวัติศาสตร์แล้ว เริ่มเรียกพระมหากษัตริย์อียิปต์ว่า "ฟาโรห์" กันในสมัยราชอาณาจักรใหม่ โดยเฉพาะตั้งแต่ช่วงกลางราชวงศ์ที่ 18 เมื่อพ้นรัชกาลของพระนางแฮตเชปซุต (Hatshepsut) ไปแล้ว
จอห์นสตันอะทอลล์

จอห์นสตันอะทอลล์ () เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ อยู่ทาง 1328 กิโลเมตรจากทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของโฮโนลูลูของฮาวาย มีพื้นที่ทั้งหมด 2.63 ตารางกิโลเมตร บนเกาะมีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือมูลค้างคาว จอห์นสตันอะทอลล์เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่แน่นอน ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ จอห์นสตันอะทอลล์ยังมีสนามบินอยู่หนึ่งแห่ง และมีท่าเรืออยู่บนเกาะจอห์นสตัน
แพลไมราอะทอลล์

แพลไมราอะทอลล์ (, ) เป็นเกาะอยู่ทางมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ มีสภาพภูมิอากาศแบบเขตร้อน มีพื้นที่มั้งหมด 11.9 ตารางกิโลเมตร มีจุดสูงสุดที่ 2 เมตร มีเกาะประมาณ 50 เกาะที่มีผักและมะพร้าวขึ้นอยู่บนเกาะ มีสนามบินอยู่หนึ่งแห่ง และมีท่าเรืออยู่ที่ลากูนตะวันตก

ในอดีตแพลไมราอะทอลล์เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรฮาวาย ต่อมาสหรัฐอเมริกาได้ผนวกเกาะแห่งนี้พร้อมกับฮาวายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของตน มีการสร้างถนนซึ่งสร้างในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
ยุโรปเหนือ

ภูมิภาคยุโรปเหนือ ประกอบไปด้วย ดินแดนคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย คาบสมุทรจัตแลนด์ และเกาะไอซ์แลนด์ อยู่ประมาณละติจูดที่ 55 องศาเหนือ - 71 องศาเหนือ ประกอบไปด้วยประเทศในกลุ่มนอร์ดิก ซึ่งได้แก่ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวนอร์ดิก ในปีพ.ศ. 2541 มีประชากรทั้งหมด 35,086,982 คน มีพื้นที่ทั้งหมด 1,502,7863 ตารางกิโลเมตร สำหรับภาษาที่ใช้จะเป็นภาษาติวโตนิก ได้แก่ภาษาของพวกสแกนดิเนเวีย (ยุโรปเหนืออาจหมายถึงหมู่เกาะอังกฤษ และบางประเทศที่อยู่ใกล้เคียงก็ได้)เรรร
ดาวเอริส

136199 อีริส (Eris) หรือ 2003 UB เป็นดาวเคราะห์แคระหนึ่งในวัตถุพ้นดาวเนปจูน (Trans-Neptunian Object - TNO) เป็นดาวเคราะห์แคระดวงใหญ่ เป็นลำดับที่ 2 ในระบบสุริยะที่ถูกค้นพบในปัจจุบัน มีขนาดเล็กกว่าดาวพลูโตเล็กน้อย มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1445 กิโลเมตร(ขนาดดาวพลูโต 1473 กิโลเมตร) มีดวงจันทร์บริวาร 1 ดวง ชื่อ ดิสโนเมีย (Dysnomia)

อีริสถูกค้นพบโดย ไมเคิล อี. บราวน์และคณะ เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2005 จากภาพที่ถ่ายไว้เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ด้วยกล้องโทรทรรศน์ของหอดูดาวพาโลมาร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย คณะผู้ค้นพบได้เสนอให้ตั้งชื่อดาวที่พบใหม่นี้ว่า ซีนา (Xena) ตามชื่อของละครโทรทัศน์ "Xena: Warrior Princess" โดยตัวอักษร X หมายถึง ดาวเคราะห์ X ที่เปอร์ซิวัล โลเวลล์ เคยเสนอไว้ และให้ดวงจันทร์บริวารของมันใช้ชื่อว่า แกเบรียลล์ (Gabrielle) แต่ไม่ได้มีการประกาศใช้ชื่อนี้อย่างเป็นทางการ

ภายหลังการค้นพบ คณะผู้ค้นพบและนาซาได้ประกาศว่าเอริสเป็น ดาวเคราะห์ดวงที่ 10 แต่จากการประชุมสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ได้ข้อสรุปว่าเอริสไม่จัดเป็นดาวเคราะห์ แต่เป็นดาวเคราะห์แคระ

ชื่ออีริส มาจากชื่อของเทพเจ้าแห่งความวุ่นวาย ผู้วางอุบายโดยใช้แอปเปิลทองคำ เพื่อทำให้เฮรา อาเทนา และอะโฟรไดต์ ซึ่งเป็นสามเทวีพรหมจรรย์ในบรรดาเทพแห่งโอลิมปัสแตกคอกัน เพราะว่าไม่ได้เชิญนางมางานเลี้ยงของเทพ ส่วน ดิสโนเมีย คือชื่อธิดาของเอริส
ยุโรปใต้

ยุโรปใต้เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปยุโรป ซึ่งมีดินแดนติดต่อกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและอยู่ในคาบสมุทรใหญ่ 3 คาบสมุทรคือ คาบสมุทรไอบีเรีย คาบสมุทรอิตาลี คาบสมุทรบอลข่าน อยู่ในละติจูดที่ 35 องศาเหนือถึง 47 องศาเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 1,316,290 ตารางกิโลเมตร ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเชื้อสายเมดิเตอร์เรเนียน

ประกอบไปด้วย 16 ประเทศดังนี้
ยุโรปตะวันออก

ยุโรปตะวันออก () มีพื้นที่อยู่ระหว่างละติจูดที่ 40 - 53 องศาเหนือ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวสลาฟ สภาพความเป็นอยู่เป็นแบบชนบท ประกอบไปด้วยประเทศที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของ, อดีต (ปัจจุบันคือและ), , , , และอดีต ประเทศส่วนใหญ่ในยุโรปตะวันออกในอดีต ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ แต่ในปัจจุบันนี้ได้มีการพัฒนาเป็นประชาธิปไตยบ้างแล้ว ศาสนาที่นับถือส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้คือศาสนาคริสต์ ภาษาที่ใช้เป็นภาษากลุ่มโรแมนซ์และกลุ่มสลาวอนิก
เขตขั้วโลก

ดินแดนขั้วโลก คือเขตที่อยู่เหนือและใต้สุดของโลกที่อยู่รอบๆบริเวณขั้วโลกทั้งขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ โดยมีขั้วโลกเป็นจุดศูนย์กลาง มีน้ำแข็ง ปกคลุม ได้แก่บริเวณมหาสมุทรอาร์กติกและทวีปแอนตาร์กติกา สำหรับขั้วโลกใต้เป็นดินแดนที่ไม่มีคนอยู่อาศัย ตามที่ได้กำหนดนโยบายกันว่าห้ามให้แต่ละประเทศเข้าไปจับจองพื้นที่ แต่ยังคงมีนักวิจัยเข้ามาวิจัยในพื้นที่นี้อยู่บ้าง ปัจจุบัน เกิดการละลายตัวของน้ำแข็งขั้วโลกบางส่วนซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากภาวะโลกร้อน

บริเวณอาร์กติกมีคำจำกัดความมากมาย รวมบริเวณทางเหนือของวงรอบอาร์คติกในปัจจุบัน (66 องศา 33 ลิปดา 44 พิลิปดา เหนือ) หรือบริเวณที่อยู่เหนือเส้นละติจูด 60 องศาเหนือ หรือดินแดนที่นับจากขั้วโลกเหนือลงมาทางใต้ถึง timberline

บริเวณแอนตาร์กติกโดยทั่วไปกำหนดตั้งแต่ 60 องศาใต้ ซึ่งเป็นข้อกำหนดในสนธิสัญญาแอนตาร์กติกา พ.ศ. 2502 บางครั้งกำหนดเป็นบริเวณทวีปแอนตาร์กติกา
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้

เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ () หรืออาจเรียกว่า เอเชียตะวันตก หรือ ตะวันออกใกล้ และตะวันออกกลาง ล้อมรอบด้วยทะเล 5 แห่งคือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ ทะเลแคสเปียน ทะเลอาหรับ ทะเลแดง และดินแดนในภูมิภาคนี้มีความเจริญทางอารยธรรมอย่างมากเช่น อารยธรรมลุ่มแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรทีส ภูมิภาคนี้มีพื้นที่ประมาณ 6,835,500 ตารางกิโลเมตร มีศาสนาที่สำคัญคือศาสนาอิสลาม ศาสนายูดาห์ของอิสราเอล และมีนับถือศาสนาคริสต์ในไซปรัส ปัจจุบันภูมิภาคนี้ยังคงมีความแตกแยกกันในเรื่องเชื้อชาติและศาสนา

บางประเทศอาจถูกจัดให้อยู่ในทวีปยุโรปแทน เนื่องจากมีลักษณะทางวัฒนธรรมจากทวีปยุโรปมากกว่า ได้แก่ ไซปรัส อาร์มีเนีย จอร์เจีย และอาเซอร์ไบจาน
เกาะฮาวแลนด์

เกาะฮาวแลนด์ () อยู่ในเขตมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ เป็นพื้นที่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกา ภูมิประเทศเป็นเกาะปะการัง มีพื้นที่ทั้งหมด 1.6 ตารางกิโลเมตร และมีทรัพยากรที่สำคัญคือมูลค้างคาว แต่ไม่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างถาวร ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจเหมือนกับจอห์นสตันอะทอลล์ พอลไมราอะทอลล์ เกาะเบเกอร์ สถานะของเกาะฮาวแลนด์มีสภาพเดียวกันกับเกาะเบเกอร์ ปัจจุบันมีสนามบินอยู่ 1 แห่ง แต่ไม่มีท่าเรือ

เกาะฮาวแลนด์ เป็นที่ตั้งของ กระโจมกลางวัน แอร์ฮาร์ต ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ อะมีเลีย แอร์ฮาร์ต นักบินสตรี ที่หายสาบสูญ ระหว่างความพยายามทำการบินรอบโลก
ความสามารถในการเข้าถึงเว็บ

เว็บไซต์ที่ทุกคนเข้าถึงได้ () หมายถึงหลักการในการสร้างเว็บไซต์ ให้สามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์ได้โดยผู้ใช้ใด ๆ โดยอุปกรณ์ใด ๆ ไม่เว้นแม้แต่เว็บเบราว์เซอร์ และไม่มีข้อจำกัดด้านความพิการทางร่างกายเช่นความพิการในด้านการมองเห็นหรือด้านการได้ยิน

การออกแบบเว็บไซต์โดยคำนึงถึงความสามารถในการเข้าถึงเว็บ มักจะทำให้ได้ผลบวกในด้านการเข้าถึงใด ๆ โดยใครก็ตาม ไม่เว้นแม้แต่บอตสำหรับเครื่องมือค้นหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต

เว็บเบราว์เซอร์ บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลเป็นเครื่องมือในการเข้าถึงที่สำคัญที่สุด แต่เว็บเบราว์เซอร์บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลไม่ใช่สิ่งเดียวที่มีความสามารถเข้าถึงเว็บไซต์ ในขณะเดียวกันผู้ใช้ที่เข้าถึงเว็บไซต์ด้วยเครื่องมืออย่าง โทรศัพท์มือถือ หรือ PDA ก็มีให้เห็นโดยทั่วไป ในขณะเดียวกันการเข้าถึงเว็บไซต์ของบอตต่าง ๆ จะเปรียบเสมือนการเข้าสู่เว็บไซต์โดยการใช้เบราว์เซอร์ตัวอักษร ซึ่งในปัจจุบันยังถูกใช้โดยคนหลายกลุ่ม

นอกจากเครื่องมือในการเข้าถึงแล้ว ยังมีเครื่องมือช่วยเหลือการเข้าถึงสู่คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีดังกล่าวจะมีส่วนช่วยผู้ที่มีความพิการต่าง ๆ ให้เข้าถึงเว็บไซต์ได้ ตัวอย่างเช่นซอฟต์แวร์ที่ทำการแปลงข้อมูลจากทางหนึ่งไปอีกทางหนึ่ง จะถูกเรียกว่า Machine-Translation Software ตัวอย่างเช่นบริการ Babelfish ของ AltaVista ที่ทำการแปลงจากภาษาหนึ่งเป็นอีกภาษาหนึ่ง ถือเป็น Machine Translation รูปแบบหนึ่งด้วยเช่นกัน

สมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย เพิ่มเสียงอ่านภาษาไทย (TTS) ที่เรียกว่าโปรแกรมตาทิพย์ (PPATatip) ซึ่งได้รับเงินทุนจากกองทุนของ บริษัท ทีโ อที จำกัด เพื่อนำมาใช้ในโปรแกรมอ่านหน้าจอที่ชื่อว่า JAWS และปัจจุบันได้มีการพัฒนาโปรแกรมอ่านหน้าจอที่เป็นลักษณะรหัสเปิด (Open Source) ที่ชื่อว่า NVDA ซึ่งสามารถนำ PPATatip มาใช้งานร่วมเพื่อให้อ่านภาษาไทยได้

อีกทั้ง ยังมีเบราว์เซอร์สำหรับอ่านข้อมูลบนเว็บไซต์ให้ออกมาในรูปแบบของเสียง เช่นโปรแกรม Homepage Reader ซึ่งสนับสนุนการใช้งานภาษาไทย

World Wide Web Consortium (W3C) ได้ออกหลักการในการออกแบบเว็บไซต์เมื่อปี 1999 โดยใช้ชื่อว่า Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 1.0 โดยมีหลักการโดยสรุปไว้ดังนี้ในขณะที่หลักการฉบับแรกถูกใช้งานอยู่ หลักการฉบับที่สอง (WCAG 2.0) ก็กำลังถูกร่างอยู่ในปัจจุบัน โดยกำหนดหลักการไว้ 4 หลักการ

มีเกณฑ์ความสำเร็จ 3 ระดับดังนี้

โดยล่าสุด กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ได้ออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์การเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากไอซีที
กำหนดหลักเกณฑ์  วิธีการ และเงื่อนไข ในการเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากข้อมูลข่าวสาร การสื่อสาร บริการโทรคมนาคม เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการสื่อสาร และบริการสื่อสาธารณะ สำหรับคนพิการ พ.ศ. 2554 ตามมาตรา 20 (6) แห่ง พ.ร.บ.ส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการฯ เช่นกัน ซึ่งได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาไปเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2554 และจะมีผลใช้บังคับหลังครบกำหนด 180 วันนับแต่วันประกาศฯ