seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จรัญ ภักดีธนากุล

ศาสตราจารย์พิเศษจรัญ ภักดีธนากุล (28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 – ) เป็นนักนิติศาสตร์ชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรมและผู้พิพากษาศาลยุติธรรม และยังเป็นผู้บรรยายวิชากฎหมายลักษณะพยานที่เนติบัณฑิตยสภาอีกด้วย

นายจรัญ ภักดีธนากุล เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 เป็นชาวกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเนติบัณฑิตไทย (สอบได้อันดับที่ 1 ของสมัยที่ 25) สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ได้รับปริญญานิติศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยม สาขาวิชากฎหมาย (B.A. in Law Cantab) จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษและเป็นเนติบัณฑิตอังกฤษจากสำนักเกรส์อิน (Gray's Inn) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

นายจรัญเริ่มรับราชการเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ รองเลขาธิการส่งเสริมงานตุลาการ เลขาธิการส่งเสริมงานตุลาการ (ตั้งแต่วันที่ 28 ธันวาคม 2535) ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ (ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม 2540) กรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ และเลขาธิการประธานศาลฎีกา (ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2545) ตามลำดับ โดยระหว่างดำรงตำแหน่งเลขาธิการประธานศาลฎีกา นายจรัญมีบทบาทในการแถลงข่าวแทนฝ่ายตุลาการเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาวิกฤติการณ์การเมือง ภายหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อเดือนเมษายน 2549 และการมีพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชแก่ตุลาการศาลปกครองสูงสุดและผู้พิพากษาศาลฎีกาเกี่ยวกับให้เข้ามาแก้ไขวิกฤติการณ์ดังกล่าว

ต่อมา นายจรัญได้รับเลือกเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ โดยวาระการดำรงตำแหน่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2549 แต่ก่อนจะเริ่มดำรงตำแหน่ง ก็ได้ขอโอนย้ายจากราชการตุลาการไปยังราชการพลเรือน โดยไปเป็นปลัดกระทรวงยุติธรรมตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ปีนั้น นอกจากนี้ ในช่วงปีดังกล่าวซึ่งคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขได้ยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร และจัดตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญเพื่อร่างรัฐธรรมนูญถาวรฉบับใหม่ นายจรัญยังได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ กับทั้งยังอยู่ในฝ่ายสนับสนุนรับร่างด้วย

ต่อมา เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2551 นายจรัญได้รับเลือกจากวุฒิสภาให้เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ โดยเป็นผู้ทรงคุณวุฒิสาขานิติศาสตร์ซึ่งมีความรู้ความเชี่ยวชาญในสาขานิติศาสตร์อย่างแท้จริงตามมาตรา 206 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม ปีนั้นเอง
เอะริ คะเม

เอริ คาเม (ญี่ปุ่น: 亀井絵里 / โรมะจิ: Kamei Eri) (เกิดวันศุกร์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2531) คือ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่นของสังกัด "เฮลโล! โปรเจกต์" (Hello! Project) ปัจจุบันเธอเป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องหญิงที่ชื่อ "มอร์นิงมุซุเมะ" (モーニング娘。)

เอริ คาเม เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องมอร์นิงมุซุเมะ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2546 ในฐานะของสมาชิกรุ่นที่ 6 โดยได้รับการคัดเลือกผ่านโครงการ "เลิฟว์ออดิชัน 2002" (Love Audition 2002) พร้อม ๆ กับมิกิ ฟูจิโมโตะ (藤本美貴) ซายูมิ มิจิชิเงะ (道重さゆみ) และเรนะ ทานากะ (田中れいな)

ปี พ.ศ. 2547 เธอได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกในกลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์ ประจำปีนี้ที่ชื่อ "เอช.พี. ออลสตาร์ส" (H.P. All Stars) และยังได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้อง "มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ" (モーニング娘｡ さくら組) ในช่วงที่มอร์นิงมุซุเมะได้แยกออกเป็นสองกลุ่มเพื่อความสะดวกในการตระเวนแสดงคอนเสิร์ตภายในประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย

สำหรับงานพิธีกร เธอเริ่มงานนี้ครั้งแรกในบทบาทของนักข่าวภาคสนามที่ชื่อ "เอลิซาเบ็ธ เคียเมอิ" ในช่วง "เฮลโลโปรอาวร์" (Hello Pro Hour) ของรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ชื่อ "เฮลโล! มอร์นิง" (Hello! Morning/ハロー！モーニング。) ต่อมา ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2547 คะเมได้เปลี่ยนไปทำหน้าที่พิธีกรร่วมกับยูโกะ นากาซาวะ (中澤 裕子, สมาชิกมอร์นิงมุซุเมะรุ่นก่อตั้ง) โดยคราวนี้เธอต้องแสดงเป็นเซลส์แมนหนุ่มที่ชื่อ "เอะริค คาเมโซ" พร้อมกับมีช่วงรายการของเธอเองชื่อว่า "เอะริค คาเมโซว โนะไมโดะอารี!" (エリック亀造の毎度ありぃ!) หน้าที่ของเธอในช่วงดังกล่าวคือการโฆษณาสินค้าชิ้นล่าสุดจากสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ (เช่น ซีดีเพลงซิงเกิล ดีวีดีคอนเสิร์ต สมุดรวมภาพถ่าย เป็นต้น) ซึ่งเธอได้ทำหน้าที่นี้มาเรื่อย ๆ จนกระทั่งฤดูหนาวของปี พ.ศ. 2548 เธอก็ไม่ได้รับหน้าที่เป็นพิธีกรประจำอีก เนื่องจากรูปแบบรายการในส่วนของเธอนั้นได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม

ในปัจจุบันนี้ คะเม ถือเป็นสมาชิกปัจจุบันเพียงคนเดียวของมอร์นิงมุซุเมะที่ยังไม่ได้รับเลือกให้เข้าร่วมกับกลุ่มนักร้องย่อยของมอร์นิงมุซุเมะกลุ่มใดเลย (ในจำนวนนี้ไม่นับรวมกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ ด้วย)"หมายเหตุ: * (ดู เลิฟว์เฮลโล! คะเม เอะริ โฟโตบุคอิน ภูเก็ต) นอกจากจะเป็นสมุดรวมภาพถ่ายแล้ว ผลงานชุดนี้ยังถูกสร้างออกมาในรูปแบบดิจิตอลภายใต้ชื่อว่า "จังเกิล" (Jungle) ซึ่งผู้บริโภคจะสามารถรับชมได้ผ่านทางโทรศัพท์มือถือเท่านั้น โดยทางผู้สร้างได้วางจำหน่ายภาพชุดแรกไปในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2550 และภาพชุดที่สองในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน"
การบันทึกภาพบนแผ่นดีบุก

ในปี 1856 วันที่ 19 กุมภาพันธ์ Hamilton Smith ได้จดสิทธิบัตรกระบวนการผลิตTintype process Smithสนใจงาน Daguerreotype เป็นอย่างมากจึงนำหลักการดาแกมาพัฒนา Tintypeเป็นที่นิยมมากตั้งแต่ปี 1856 ในช่วงสงครามโลกได้มีการถ่ายภาพแล้วส่งทางไปรษณีย์ไปหากันอย่างมาก ไปจนถึงปี 1950Tintype ได้เริ่ม หายไป เพราะการใช้ฟิมเริ่มเป็นที่นิยมมากกว่า แต่ในปัจจุบันยังมีช่างภาพที่ยังชอบและยังมีศิลปินนิยมอยู่ Tintype ( ทินไทพ์ tin ที่แปลว่าดีบุก ) มีอีกชื่อเรียกหนึ่งเรียกว่า ferrotype( เฟอร์โรไทพ์ ferro ที่แปลว่าเหล็ก) และ melainotype (มิเลนโนไทพ์ ) จริงๆแล้ว ชื่อเดิมคือ Melainotype ที่เรียกว่า Tintypes เพราะ วัสดุที่ใช้เป็นแผ่นดีบุก ภาษาอังกฤษแปลว่า tin

Peter Neffได้สืบช่วงต่อจากSmith ซึ่ง Neffได้เป็นผู้พัฒนาและเป็นผู้คิดค้นร่วมกับSmith ได้ตั้งชื่อกระบวนการนี้ในตอนแรกว่า Melainotype ในปี1856 วันที่19 กุมภา แต่ไม่ได้จดสิทธิบัตรไว้ ในตอนหลัง Neff ได้คิดค้น Ferrotype และ Papertype ทำให้ราคาถูกลงไปอีก เพราะวัสดุที่ใช้เป็นกระดาษแทนแผ่นเหล็กในตอนแรกนิยมเรียกกันว่าFerrotype ในปลายปี 1860 เริ่มเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Tintype

Tintypeมีเป็นล้านรูปในอเมริกาเพราะเป็นที่นิยมมาก tintype จะนิยมใช้กันมากในหมู่นักถ่ายภาพตามท้องถนน และนักท่องเที่ยว tintypeจะนิยมใช้สำหรับพวกงานถ่ายภาพคน เนื่องจากมีราคาค่อนข้างถูก และมีขบวนการสำเร็จรวจเร็ว ภาพปรากฏไว แต่เรื่องคุณภาพของความละเอียดภาพไม่ดีเท่าวิธีการถ่ายภาพอื่นๆ tintypeนิยมทำเป็น ล็อกเก็ต จี้ห้อยคอ เพราะมีขนาดเล็กมากเราจึงเรียกภาพขนาดนี้ว่า Gem size

ตกแต่งเครื่องประดับพวก ล็อกเก็ต กระดุม แหวนTintype จะมีวิธีการผลิตเหมือน ambrotypeและ daguerreotypes เปลี่ยน จากแผ่นเพลทกระจกเป็นแผ่นเพลทเหล็ก หรือแผ่นดีบุก สีดำ
ขั้นตอนทำในห้องมืด เตรียมแผ่นเพลทขนาดพอดีกล้องนำเพลทไปเคลือบสีดำ ใช้สเปรย์พ่นทั่วทั้งแผ่นสีจะเป็นดำด้านหรือดำเงาก็ได้ เสร็จแล้วนำเพลทมาฉาบในห้องมืด แล้วจึงนำเพลทไปบรรจุลงกล้องเพื่อถ่ายภาพ

ขั้นตอนทำในห้องมืด นำไปล้างเพื่อสร้างภาพด้วยน้ำยา (Develop) แช่15-25 วินาที แล้วไปล้างน้ำเปล่า ประมาณ 30วินาที แช่ในสต็อบ ประมาณ15-25วินาทีหลังจากนั้นแช่ลง(Fix)เพื่อคงสภาพ30วินาที แล้วจึงล้างน้ำให้สะอาดอีกครั้ง นำแผ่นเพลทไปตาก เมื่อเพลทแห้งแล้วค่อยนำมาเคลือบน้ำยาเคลือบผิว
ชินโซ อาเบะ

ชินโซ อาเบะ (; เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 57 ของประเทศญี่ปุ่นและเป็นคนญี่ปุ่นที่เกิดหลังสงครามโลกครั้งที 2 คนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

อาเบะเกิดที่เมืองนางาโตะ จังหวัดยามางูจิ และได้ศึกษาด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเซเก และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ในสหรัฐอเมริกา ภายหลังจบการศึกษา ได้ทำงานกับบริษัทโคเบะสตีล และได้ลาออกในปี 2525 เพื่อเข้ามาเล่นการเมือง

เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2550 นายอาเบะได้ประกาศว่าจะลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยเขาและคณะรัฐมนตรีทั้งคณะได้ลาออกพร้อมกันในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามนายอาเบะก็ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และได้ประกาศยุบสภาในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ก่อนครบวาระตำแหน่ง เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งใหม่ในวันที่ 14 ธันวาคม 2557

ครอบครัวของอาเบะเป็นครอบครัวนักการเมือง โดยปู่ คัง อาเบะ และ พ่อ ชินตาโร อาเบะ ทั้งคู่เป็นนักการเมือง
ปลากระเบนบัว

ปลากระเบนบัว (; ) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) เป็นปลากระเบนที่อยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายปลากระเบนลายเสือ ("H. oxyrhyncha") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก มีจะงอยปากยื่นแหลมกว่า ขอบครีบกว้างกว่า พื้นลำตัวสีนวลหรือสีน้ำตาลแดง ไม่มีลวดลายใด ๆ กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ด้านล่างสีขาว และมีลักษณะคล้ายกับปลากระเบนทะเลชนิด "H. fai" และ "H. pastinacoides"

เป็นปลาที่ถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกโดย พีเตอร์ บลีกเกอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1852 บลีกเกอร์เป็นศัลยแพทย์ของกองทัพที่ทำงานเป็นเวลา 20 ปี ให้กับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในอินโดนีเซีย มีตัวอย่างปลาสะสมมากกว่า 12,000 ชิ้น เมื่อบลีกเกอร์เดินทางกลับเนเธอร์แลนด์ก็ได้ตัวอย่างกลับไปด้วย โดยส่วนใหญ่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในไลเดิน

ส่วนหางยาวได้กว่า 80 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหักหรือหลุดไปแล้วสามารถงอกใหม่ได้ ไม่มีแผ่นหนังที่หาง ขนาดลำตัวกว้างโดยเฉลี่ย 40 เซนติเมตร น้ำหนักโดยเฉลี่ย 5 กิโลกรัม แต่ก็มีรายงานว่าเคยพบตัวที่มีขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร น้ำหนักกว่า 65 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำโดยอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน, และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง

เป็นปลาที่พบน้อย โดยพบแต่เฉพาะบริเวณปากแม่น้ำในภาคใต้ และพบที่ทะเลสาบสงขลาตอนในที่เป็นส่วนของน้ำจืด ที่อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา และตำบลลำปำ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง และมีรายงานอย่างไม่เป็นทางการว่าเคยพบที่แม่น้ำเจ้าพระยาด้วย

ตัวมีลักษณะกลมเหมือนใบบัว จึงเป็นที่มาของชื่อ

ปลากระเบนบัว มีชื่อเรียกเป็นภาษาใต้ว่า "ปลากระเบนหัวเลี่ยม" แปลว่า "ปลากระเบนหัวแหลม"

อนึ่ง ชื่อวิทยาศาสตร์ของปลากระเบนบัวยังไม่เป็นที่แน่นอน เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นปลากระเบนชนิดเดียวกันกับ "H. lobistoma" ซึ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2006 พบกระจายพันธุ์ที่น่านน้ำแถบเกาะบอร์เนียวและเกาะชวา แต่ปลากระเบนบัวมีแถวฟันน้อยกว่า ในบางข้อมูลจะใช้ชื่อว่า "H." aff. "lobistoma" โดยในปี ค.ศ. 1995 มีรายงานของกรมประมงระบุว่า ในช่วงปี ค.ศ. 1991–92 เคยจับได้ปริมาณมากถึง 5 ตัน แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 จับได้เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ปัจจุบันเป็นปลาที่หายากมาก โดยชาวประมงในพื้นที่ตำบลเกาะหมาก อำเภอปากพะยูน รายงานว่าเคยพบเห็นว่ายเฉียดผิวน้ำ และในปี ค.ศ. 2006–07 ก็มีการจับได้ลูกปลาขนาดเล็กเพียง 2 ตัว เท่านั้น ดังนั้นอาจจะต้องตั้งเป็นตัวอย่างต้นแบบในการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ใหม่
ยอร์ช เซเดส์

ยอร์ช เซเดส์ (; , พ.ศ. 2429-พ.ศ. 2512) เป็นนักวิชาการชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดีในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ยอร์ช เซเดส์เดินทางมารับราชการในตำแหน่งบรรณารักษ์ใหญ่ประจำหอพระสมุดวชิรญาณ (ภายหลังเป็นหอสมุดแห่งชาติ) เมื่อ พ.ศ. 2461 และในปี พ.ศ. 2472 ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศและทำงานที่นั่นกระทั่ง พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นได้เดินทางกลับกรุงปารีส และถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2512

ยอร์ช เซเดส์ได้เขียนเอกสารสัมมนาสองฉบับ เรื่อง "The Indianized States of Southeast Asia" (ค.ศ. 1968, 1975) และ "The Making of South East Asia" (ค.ศ. 1966) และบทความต่างๆ จำนวนมหาศาล ซึ่งมีส่วนในการพัฒนาแนวคิดเรื่องอาณาจักรแบบอินเดีย (Indianized kingdom) ขึ้น อย่างไรก็ตาม มีข้อเสนอในสมัยใหม่ ว่า การรับแนวคิดอินเดียดังกล่าวนั้น มีความสมบูรณ์น้อยกว่าที่ที่เซเดส์เคยเชื่อ ด้วยยังมีการปฏิบัติที่หลงเหลืออยู่มากมายในอินเดีย
ตำบลราชาเทวะ

ตำบลราชาเทวะ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มี 15 หมู่บ้าน ในตำบล มีประชากร 23,659 คน เป็นชาย 11,567 คน หญิง 12,092 คน

ชื่อตำบลตั้งตามสมิงราชะซึ่งเป็นครอบครัวหนึ่งที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านและได้รับการนับถือจากคนแถบนั้น

สถานที่สำคัญในตำบลได้แก่ สนามบินสุวรรณภูมิ และ วัดกิ่งแก้ว

ถนนสายหลักในตำบล ได้แก่ ถนนกิ่งแก้ว และ ทางเข้าสนามบินสุวรรณภูมิ
ผี

ตามความเชื่อและบันเทิงคดีแต่โบราณ ผี () เป็นวิญญาณ (soul) หรือสปิริต (spirit) ของคนหรือสัตว์ที่ตาย ซึ่งสาผีมารถปรากฏให้คนเป็นเห็นได้ ไม่ว่าจะในรูปที่มองเห็นได้หรือสำแดงออกมาในรูปอื่น รายละเอียดการปรากฏตัวของผีมีหลากหลายมากตั้งแต่การแสดงตนแบบมองไม่เห็น ปรากฏเป็นรูปร่างบอบบางที่โปร่งแสงหรือแทบมองไม่เห็น ไปจนถึงการเห็นภาพสมจริงดุจมีชีวิต

ความเชื่อในการแสดงตนของวิญญาณผู้ตายนั้นมีแพร่หลาย ย้อนไปตั้งแต่วิญญาณนิยมหรือการบูชาบรรพบุรุษในวัฒนธรรมก่อนรู้หนังสือ หลักในบางศาสนา เช่น พิธีกรรมงานศพ พิธีไล่ผี หลักเจตนิยมบางประการและเวทมนตร์ ได้รับการออกแบบมาเพื่อปลอบวิญญาณของผู้ตายให้สงบโดยเฉพาะ ผีมักได้รับการอธิบายว่า เป็นสิ่งที่อยู่โดดเดี่ยวซึ่งสิงสู่ในสถานที่ วัตถุหรือบุคคลหนึ่ง ๆ ที่ผีผูกพันยามมีชีวิตอยู่

จอห์น เฟอร์เรียร์ แพทย์ชาวสกอต เขียน "An essay towards a theory of apparitions" (ความเรียงว่าด้วยทฤษฎีการปรากฏตัวของผี) ใน ค.ศ. 1813 ซึ่งเขาแย้งว่า การพบเห็นผีเป็นผลมาจากภาพลวงตา ภายหลัง แพทย์ชาวฝรั่งเศส Alexandre Jacques François Brière de Boismont ตีพิมพ์ "On Hallucinations: Or, the Rational History of Apparitions, Dreams, Ecstasy, Magnetism, and Somnambulism" (ว่าด้วยประสาทหลอน: หรือประวัติศาสตร์ผี ความฝัน ปิติสานติ์ อำนาจแม่เหล็กและอาการละเมอเดินถูกเหตุผล) ใน ค.ศ. 1845 ซึ่งเขาอ้างว่า การพบเห็นผีเป็นผลมาจากประสาทหลอน

Joe Nickell แห่ง Committee for Skeptical Inquiry เขียนว่า ไม่มีหลักฐานวิทยาศาสตร์ที่น่าเชื่อถือว่ามีสถานที่ซึ่งมีวิญญาณของผู้ตายอาศัยอยู่ ความบกพร่องของสัญชานมนุษย์และคำอธิบายทางกายภาพตามปกติสามารถเป็นเหตุผลของการพบเห็นผีได้ ตัวอย่างเช่น การเปลี่ยนแปลงความดันอากาศในบ้านทำให้ประตูกระแทกปิดเสียงดัง หรือแสงไฟจากรถยนต์ที่ผ่านไปมาสะท้อนผ่านกระจกในยามค่ำคืน พาเรียโดเลีย (Pareidolia) การโน้มเอียงโดยกำเนิดที่จะยอมรับรูปแบบในสัญชานสุ่ม เป็นสิ่งที่ผู้กังขาเชื่อว่าทำให้คนเชื่อว่าตนเอง "เห็นผี" สำหรับรายงานของผี "โผล่ออกมาจากมุมตา" อาจอธิบายได้ว่า เป็นความว่องไวของการมองภาพด้านข้างของมนุษย์ ตามข้อมูลของ Nickell การมองภาพด้านข้างสามารถทำให้หลงผิดได้ง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลางดึกเมื่อสมองอ่อนล้าและมีแนวโน้มตีความภาพและเสียงอย่างผิด ๆ

นักวิจัยบางคน อาทิ Michael Persinger แห่งมหาวิทยาลัยลอเรนเทียน ประเทศแคนาดา สังเกตว่า ความเปลี่ยนแปลงของสนามแม่เหล็กโลก (ซึ่งถูกสร้างขึ้นได้จากความเครียดเทคโทนิกส์ในเปลือกโลกหรือกิจกรรมของดวงอาทิตย์ เป็นต้น) สามารถกระตุ้นสมองกลีบขมับ และสร้างประสบการณ์จำนวนมากซึ่งเชื่อมโยงกับสิ่งที่อยู่ในความทรงจำ คาดกันว่า เสียงเป็นอีกสาเหตุหนึ่งของการพบเห็นที่ทึกทักว่าเป็นจริง Richard Lord และ Richard Wiseman ได้สรุปว่า อินฟราซาวน์สามารถทำให้มนุษย์ประสบความรู้สึกแปลก ๆ ในห้องได้ เช่น ความกังวล ความโศกเศร้าอย่างยิ่ง ความรู้สึกว่ากำลังถูกมอง หรือกระทั่งอาการหนาวสะท้าน มีคำอธิบายบ้านผีสิงที่เป็นไปได้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1921 ว่า การได้รับพิษคาร์บอนมอนออกไซด์สามารถทำให้การรับรู้ของระบบตาและหูเปลี่ยนไปได้

ในภาษาฮิบรู, โทราห์ และคัมภีร์ไบเบิลมีการอ้างอิงเกี่ยวกับเรื่องผีเพียงเล็กน้อย, ได้มีการเชื่อมโยงความเชื่อที่ว่ามีวิญญาณใน ธรรมชาติและจักรวาล (spiritism) เข้ากับกิจกรรมต้องห้ามอันลึกลับหรือรหัสญาณ

ตามหลักคำสอนของศาสนาอิสลามนั้น, จะไม่มีสิ่งที่เรียกว่าผี ในอัลกุรอานกล่าวถึงวิญญาณที่รู้จักกันในชื่อว่า "ญิน"

ตามในนักนรกจากทางศาสนาพุทธคือผีเปรตมีวิญญาณและกลัวความตาย
รายชื่อบริษัทมหาชนในประเทศไทย

รายชื่อบริษัทมหาชนในประเทศไทย
สีซีเปีย

ซีเปีย คือ สีน้ำตาลเข้ม ได้จากถุงน้ำหมึกของปลาหมึกธรรมดา นอกจากนี้ยังเป็นชื่อของสีเทาอมน้ำตาลเข้ม

สีซีเปียนิยมใช้โดยทั่วไปเป็นหมึกใช้เขียนในสมัยก่อน ช่วง 15 ปีหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ศาสตราจารย์ยาคอบ ไซเดลมันน์ (Jacob Seydelmann) แห่งเดรสเดน ได้พัฒนากระบวนการเพื่อสกัดและผลิตสีซีเปียที่มีความเข้มมากขึ้น สำหรับใช้ในงานวาดภาพสีน้ำ และสีน้ำมัน

ในการถ่ายภาพ สีซีเปียยังเป็นที่นิยมไม่น้อย โดยได้สีจากอ่างย้อมสีทอง สีแดงที่ผสมอยู่ในสีซีเปียนั้นความจริงแล้วเป็นผลของการจางลงตามกาลเวลา ด้วยเหตุนี้สีซีเปียจึงมีนิยามที่คลุมเครือค่อนข้างมาก

คำว่า "ซีเปีย" นั้น มาจากคำศัพท์ภาษากรีก หมายถึง "ปลาหมึก"
เจฟ เบนเนต

เจฟ เกลน เบนเนต (Jeffrey Glenn Bennett หรือชื่อเดิม Jeffrey Glenn Bennett) เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม, 2505 ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักพากย์ภาพยนตร์ การ์ตูน และเกม เรื่องที่พากย์ได้แก่
เอวีซีเอชดี

เอวีซีเอชดี (AVCHD : Advanced Video Codec High Definition) เป็นรูปแบบการบันทึกสัญญาณความคมชัดสูงอย่างใหม่ เป็นการร่วมผลิตระหว่างโซนี และพานาโซนิค โดยจะสามารถใช้สื่อบันทึกได้หลากหลาย ได้แก่ ดิสก์ DVD แบบบันทึกได้ ขนาด 3 นิ้ว, และฮาร์ดดิสก์ และ SD และการ์ดหน่วยความจำ Memory Stick Pro ทั้งยังกำหนดตำแหน่งในตลาดที่จะแข่งขันกับรูปแบบการบันทึกด้วยกล้องวิดีโอ อย่าง HDV และ MiniDV ด้วย 
รูปแบบ AVCHD นี้ จะใช้การบีบอัดสัญญาณภาพ MPEG-4 AVC (H.264) ซึ่งเป็นแบบแผนการบีบอัดสัญญาณที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการบีดอัด MPEG-2 ที่ใช้กันในกล้องแคมคอร์เดอร์ HDV (HDV camcorder) โดยมีศักยภาพที่จะให้การบันทึกที่กะทัดรัดขึ้น และมีคุณภาพของภาพที่ดีกว่าด้วย
ส่วนสัญญาณเสียงนั้นถูกเข้ารหัสแบบ 5.1 AC-3 หรือ 7.1 linear PCM ส่วนการถ่ายโอนบิตที่ใช้ เป็นแบบ MPEG-2 ทั้งนี้ โซนีประกาศว่ารูปแบบดังกล่าวมีเวลาการบันทึกรวมบน MiniDVD ประมาณ 20 สำหรับสัญญาณภาพความคมชัดสูง โดยการใช้อัตราบิตเฉลี่ย และเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ดิสก์ 80 มม. ในปัจจุบันสามารถบันทึกได้ 30 นาที สำหรับภาพ MPEG-2 ความคมชัดมาตรฐาน และเทป MiniDV สามารถบันทึกได้ 60 นาทีเต็ม สำหรับทั้งสัญญาณภาพวิดีโอ DV ความคมชัดมาตรฐาน และสัญญาณภาพวิดีโอ HDV ความคมชัดสูง 
สำหรับข้อดีต่างๆ ของ AVCHD ที่มีเหนือกว่าเทป MiniDV ก็คือ การเข้าถึงแบบสุ่มแท้ เพราะการค้นหาแบบอิงเวลาของ AVCHD จะไม่เกี่ยวกับการทำงานเดินหน้า/ถอยหลังเร็วอย่างที่เกิดขึ้นกับรูปแบบที่ใช้เทปอย่าง MiniDV สำหรับผู้ใช้ที่มีความช่ำชองสูง ฟุตเทจภาพวิดีโอแบบดิจิตอลจะไม่ค่อยตัดต่อในกล้อง แต่จะโอนถ่ายไปยังพีซี แล้วผู้ใช้จะใช้โปแกรมตัดต่อวิดีโอ (เช่น Adobe Premiere หรือ Final Cut Pro ของ Apple) เพื่อตัดต่อฟุตเทจ และเบิร์นสัญญาณวิดีโอที่สำเร็จเป็น DVD
ดังนั้น ในขณะที่ความสะดวกยังเป็นสิ่งที่ต้องการ การเข้าถึงแบบสุ่มของ AVCHD จะทำให้สามารถใช้ในเชิงปฏิบัติที่จำกัด สำหรับผู้ใช้ที่ช่ำชอง ทั้งนี้คาดกันว่า AVCHD จะสามารถเล่นได้ในเครื่องเล่น Blu-ray Disc และอาจใช้ได้กับ PlayStation 3 ด้วย
นอกจากนี้ โซนียังเปิดตัวกล้องแคมคอร์เดอร์ AVCHD จำนวน 2 รุ่น คือ HDR-SR1 (มีฮาร์ดดิสก์ 30GB ) สำหรับ USD 1500 และ HDR-UX1 (มี MiniDVD บันทึกได้ ขนาด 80 มิลลิเมตร) สำหรับ USD 1400 ทั้งสองรุ่นนี้เปิดตัวในญี่ปุ่น วันที่ 1 ตุลาคม และ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ตามลำดับ คือ HDR SR1, HDR UX1
ปลากระเบนลาว

ปลากระเบนลาว หรือ ปลากระเบนแม่น้ำโขง (; ) ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)

มีรูปร่างคล้ายปลากระเบนในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ส่วนหัวจะออกเป็นรูปทรงห้าเหลี่ยม ตาโต หางมีริ้วหนังบาง ๆ โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหลุดหรือหักไปแล้วสามารถงอกใหม่ทดแทนได้ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลนวล กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ลำตัวด้านล่างสีขาว และมีปื้นสีเหลืองอ่อนหรือส้มปน ความกว้างของลำตัวประมาณ 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 80 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 1.2 เมตร น้ำหนักมากที่สุดมากกว่า 10 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำ อาหารได้แก่ สัตว์หน้าดิน, ปลาขนาดเล็ก และสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง

พบเฉพาะแม่น้ำโขงตอนกลาง ในช่วงของประเทศกัมพูชา, ลาว, ไทย และอาจพบได้จนถึงจีนตอนล่าง

โดยค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยยะสุฮิโกะ ทะกิ นักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น โดยเรียกว่า "Dasyatis" sp. และไม่ได้มีคำอธิบายเพิ่มเติมในทางวิชาการ และตัวอย่างต้นแบบของทะกิได้สูญหายไป จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1987 ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน และจรัลธาดา กรรณสูต นักวิชาการประมงชาวไทยของกรมประมง ได้ร่วมกันอนุกรมวิธานลงในวารสาร "Environmental Biology of Fishes" โดยชนิดต้นแบบเป็นปลาตัวผู้ขนาดยังไม่โตเต็มที่ความยาว 23 เซนติเมตร (9.1 นิ้ว) จับได้จากแม่น้ำโขงในเขตจังหวัดเชียงราย

เป็นปลาที่พบน้อย แต่เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงมักถูกจับขึ้นมาทำเป็นอาหาร และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยมีรายงานการพบที่เป็นปลาเผือกอยู่ 3 ครั้งในช่วงกว่า 13 ปี และจากการศึกษาวงศ์วานวิทยาบนพื้นฐานของไซโตโครมบี เมื่อปี ค.ศ. 1999 พบว่ามีความสัมพันธ์ใกล้กับปลากระเบนสกุลด้วยกันชนิดอื่นที่พบในอ่าวไทยด้วย

มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาฝา" หรือ "ฝาไล"
ปลากระเบนขาว

ปลากระเบนขาว (; ) ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)

มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีเทาหรือสีน้ำตาลอ่อน กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีขอบสีขาวรอบลำตัว พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว ส่วนหางสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง ขนาดโดยเฉลี่ยมีความกว้าง 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 60 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักไม่เกิน 3 กิโลกรัม

เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดที่พบชุกชุมมากที่สุดและมีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย พบมากแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำท่าจีน, บึงบอระเพ็ด และพบที่แม่น้ำตาปีในภาคใต้ด้วย แต่ไม่มีรายงานพบในแม่น้ำบางปะกง โดยพบชุกชุมที่สุดที่เขตอำเภอบางไทร  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซียและอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งบางครั้งมีการค้นพบปลาบางตัวที่มีสีขาว ดวงตาสีดำ หรือเป็นปลาเผือกทั้งตัว
ยิดัม

ยิดัม คือเทพผู้พิทักษ์ที่เห็นพระพุทธรูปอุ้มสตรีในทิเบต หรือในภูฏาน ยิดัมนี้อาจจะเป็นธยานิโพธิสัตว์อวตารมาเพื่อปราบปีศาจร้ายก็ได้ หรือเป็นปีศาจร้ายที่เลื่อมใสพระพุทธศาสนาแล้วเลื่อนมาเป็นยิดัม ลามะชั้นสูงบางรูปอาจจะมียิดัมคอยอารักษ์ ลามะอาจเชิญมาพิทักษ์เอง หรือยิดัมปรากฏให้เห็นขณะทำภาวนาอยู่ก็ได้ ส่วนฆราวาสที่อยากมียิดัมคอยพิทักษ์ ต้องให้ลามะเชิญเท่านั้น อีกนัยหนึ่ง ยิดัม คือพระโพธิสัตว์อุ้มตำรา หรือแม้แต่พระพุทธรูปอุ้มศักติ

ในคัมภีร์มรณศาสตร์ของทิเบต ยิดัมทั้งสี่ จะปรากฏกายในวันที่หกของบาร์โด คือทิศตะวันออก มีเทพวิชัย ทิศใต้คือยมานตกะ ศัตรูของพระยม ทิศตะวันตกคือ หยครีวะ หรือ หยครีพ ทิศเหนือ คือ อมฤตากุณฑสินี 
ยิดัมเท่าที่มีปรากฏมี 4 แบบ คือ

รูปแบบอื่นๆของยิดัม เช่น ยมานตกะ เหรุกะ มหากาฬ ชัมภละ จุณฑาฑากิณี มารีจี และ ปัญจรักษา ในเนปาล เป็นต้น
วิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ (; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1650 — 8 มีนาคม ค.ศ. 1702) ทรงเป็นที่รู้จักกันในนามว่า วิลเลียมที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ และ วิลเลมที่ 3 แห่งออเรนจ์ ทรงเป็นขุนนางดัทช์ชั้นสูง และทรงเป็นศาสนิกชนนิกายโปรแตสแตนต์ เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายวิลเลมแห่งออเรนจ์และเจ้าหญิงแมรี สจวตประสูติที่ The Hague ภายหลัง 8 วันจากที่พระองค์ประสูติ พระบิดาของพระองค์ก็สวรรคตด้วยไข้ทรพิษ ดังนั้นจึงทำให้พระเจ้าวิลเลียมทรงกลายเป็นเจ้าชายผู้ทรงอำนาจสูงสุดนับตั้งแต่ถือกำเนิดเลยทีเดียวก็ว่าได้

ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2203 เมื่อพระเจ้าวิลเลียมมีพระชนมายุได้ราวสิบกว่าพรรษา พระราชมารดาก็สวรรคตด้วยไข้ทรพิษในระหว่างที่ทรงเยี่ยมพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษพระเชษฐาของพระองค์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ลงได้ทรงตัดสินใจให้พระเจ้าชาลส์เป็นผู้ปกครอง โดยพระเจ้าชาลส์นั้นได้ทรงมอบหน้าที่ให้เป็นของเจ้าหญิงอมาเลีย เนื่องจากทรงเข้าใจในพระราชประสงค์ของพระเจ้าชาลส์เป็นอย่างดี และพระองค์ก็มิได้ทรงละเลยในการเขียนจดหมายติดต่อถึงหลานชายแต่อย่างใด

ในปี พ.ศ. 2217 พระองค์ได้มีความพยายามในการที่จะสมรสกับแมรีหลานสาวของพระองค์เอง ซึ่งแมรี่เป็นธิดาของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ การสมรสนี้แม้นว่าเป็นไปอย่างยาก ลำบากมากก็ตาม แต่ในที่สุดก็ทรงได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2220

พระองค์ได้ทรงเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามที่ต่อต้านอำนาจพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสหลายต่อหลายครั้งด้วยกัน เหล่าสมาชิกนิกายโปรแตสแตนต์ถึงกับได้มอบเหรียญตราและเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากเลื่อมใสศรัทธาในพระองค์ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่บางส่วนเท่านั้น ชื่อเสียงและกิตติศัพท์ของพระองค์ทำให้พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษในเวลาต่อมา ถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลอื่น ในการประสบความสำเร็จของพระองค์จะเป็นในด้านการทหาร หรือกองเรือรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็ตาม
พระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2245 ด้วยโรคปอดอักเสบ อันเนื่องจากการที่พระองค์ทรงตกจากม้าของพระองค์เอง และเป็นที่เชื่อกันว่าม้าของพระองค์ นั้นได้ก้าวเท้าพลาดไปสะดุดกับรังของตัวตุ่นเข้า และนี่คงเป็นเหตุผลหนึ่งของที่มา ในการดื่มอวยพร Make a toasted ซึ่งมักจะมีการนิยมกล่าวกันในระหว่างที่ดื่มอวยพรว่า
""the little gentleman in the black velvet waistcoat."" และในปีถัดมา ท่านเซอร์วินสตัน เชอร์ชิล ก็ได้เพิ่มเติมลงไปอีกว่า ""opened the trapdoor to a host of lurking foes"."
รัศมีวานเดอร์วาลส์

รัศมีวานเดอร์วาลส์ ()ของอะตอม คือ รัศมีของทรงกลมแข็งในจินตนาการที่สามารถนำมาใช้เป็นรูปจำลองของอะตอมได้หลายวัตถุประสงค์ รัศมีวานเดอร์วาลส์กำหนดโดยการวัดที่ว่างระหว่างคู่ของอะตอมที่ไม่เชื่อมติดกันของแก้วเจียระไน

รัศมีวานเดอร์วาลส์เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นตามชื่อของโยฮันเนส ดิเดอริก วานเดอร์วาลส์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์เมื่อ พ.ศ. 2453

แก๊สจริงจะไม่มีพฤติกรรมตรงตามการทำนาย ในบางกรณี การเบี่ยงเบนอาจเกิดขึ้นได้มาก ตัวอย่างเช่น แก๊สอุดมคติอาจไม่มีทางเป็นของเหลวหรือของแข็งได้เลยไม่ว่าถูกทำให้เย็นหรือถูกอัดแน่นอย่างไร ดังนั้นการปรับเปลี่ยนกฎแก๊สอุดมคติ formula_1, จึงเกิดขึ้น โดยเฉพาะสมการแห่งสถานภาพของวานเดอร์วาลส์ที่มีประโยชน์และเป็นที่รู้จักกันดี สมการแห่งสถานภาพของวานเดอร์วาลส์: formula_2, ซึ่ง a และ b คือตัวแปรเสริมที่ปรับได้ ที่ได้จากการทดลองการวัดที่ทำกับแก๊สจริง ค่าของมันจะผันแปรต่างกันไปตามชนิดของแก๊ส

สมการวานเดอร์วาลส์ยังมีผลในการแปลความหมายทางจุลภาคอีกด้วย โมเลกุลมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน ปฏิสัมพันธ์จะผลักกันแรงมากที่ระยะไกล้กันมาก และจะอ่อนแรงลงที่ระยะกลางและจะหมดไปในระยะที่ยาวขึ้น จะต้องทำการแก้กฎแก๊สอุดมคติเมื่อนำแรงดึงดูดและแรงผลักมาร่วมพิจารณา ตัวอย่างเช่น การผลักซึ่งกันและกันระหว่างโมเลกุลจะมีผลต่อการแยกโมเลกุลอื่น ๆ โดยรอบออกไปจากเขตแดนเป็นระยะที่แน่นอนระยะหนึ่งรอบรอบโมเลกุลนั้น ดังนั้นเศษส่วนของที่ว่างทั้งหมดจะไม่มีที่ไว้ให้สำหรับแต่ละโมเลกุลในขณะที่มันเคลื่อนไหวอย่างไม่เป็นระบบ ในสมการสถานภาพ ปริมาตรแห่งการแยกตัว (nb) นี้ควรเอาไปลบออกจากปริมาตรของภาชนะ (V)ดังนั้น: (V - nb) เงื่อนไขอีกข้อหนึ่งที่นำมาใช้ในสมการวานเดอร์วาลส์คือ formula_3, ซึ่งเป็นการบรรยายถึงแรงดึงดูดที่แผ่วเบาระหว่างโมเลกุลต่าง ๆ ซึ่งจะเพิ่มขึ้นเมื่อค่าของ n เพิ่มขึ้น หรือค่าของ V ลดลง และเมื่อโมเลกุลเริ่มเกาะกลุ่มกันหนาแน่นขึ้น

ปริมาตรวานเดอร์วาลส์ของ โมเลกุล หรือระบบของโมเลกุล คือ ผลรวมของยูเนียนของทรงกลมอะตอมของวานเดอร์วาลส์ในระบบ
โรมัน

โรมัน อาจหมายถึง