seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กู่ เทียนเล่อ

กู่ เทียนเล่อ (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Louis Koo) เป็นนักร้อง-นักแสดงชาวฮ่องกง มีชื่ออังกฤษว่า หลุยส์ () และมีชื่อเล่นว่า กู่ไจ๋ () เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองจงซาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2536 โดยเป็นนักแสดงในสังกัดของทีวีบี ผลงานที่สร้างชื่อเสียงคือเรื่อง "มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย" (พ.ศ. 2538) "ทีมล่าพระกาฬ หรือ คดีกองปราบ ภาค 4" และ "เจาะเวลาหาจิ๋นซี"

กู่ เทียนเล่อ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แต่ระหว่างเรียนก็เริ่มทำงานตั้งแต่อายุ 15 ปี ในซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ บ้าน จากนั้นก็ไปทำงาน
เป็นพนักงานทำความสะอาดที่ร้านแมคโดนัลด์ แต่พอเจอลูกค้าผู้หญิงแซวเข้าก็อายจนไม่สามารถทำงานได้ ทำได้ไม่กี่วันเลยต้องลาออก แล้วย้ายไปทำงานที่ร้านเคเอฟซี แต่ทำไม่ได้นานเหมือนกัน เพราะเห็นเลือดไก่แล้วรู้สึกกระอักกระอ่วน จึงต้องลาออกและไปทำงานใหม่ที่ภัตตาคาร แต่งานใหม่นี้ก็ต้องเจอเหตุการณ์ที่กุ๊กสั่งให้ลอกหนังงูทนไม่ได้ก็ต้องลาออกมาอีกครั้ง

ต่อมาไปทำงานในห้างสรรพสินค้า ไปเป็นพนักงานร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์เนม แต่ก็ทำไม่ได้นาน เพราะเบื่อลูกค้าไฮโซ จึงหันไปทำงานเดินเอกสารออฟฟิศที่บริษัทนำเข้าส่งออก คราวนี้ทำอยู่ได้นานประมาณ 2 ปี จนกระทั่งมีโอกาสได้ไปเล่นเป็นพระเอกมิวสิควิดีโอในคาราโอเกะ จึงคิดไปแสวงโชคในวงการบันเทิง และสมัครเข้าชิงบทเอี้ยก้วย ชุดใหม่ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในปี พ.ศ. 2538 และได้รับคัดเลือก จากนั้นเป็นต้นมาก็ไต่เต้าสู่ตำแหน่งพระเอกหมายเลขหนึ่งทีวีบี

ในช่วงเวลาที่อยู่ในวงการบันเทิง กู่ เทียนเล่อมีทั้งข่าวร้ายและข่าวดี ไม่ว่าทะเลาะกับสื่อ ตั้งแต่ถูกวิจารณ์บทบาทเอี้ยก้วยที่ถูกเปรียบเทียบกับหลิวเต๋อหัว รวมไปถึงเจอแฉเบื้องหลังว่าเคยถูกดำเนินคดีทะเลาะเบาะแว้ง แต่ก็ผ่านพ้นมาได้ พร้อมกับผลงานซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมในฮ่องกงและเอเชีย โดยเฉพาะบทมาดเข้มและแมน จนมาถึงบทตลกที่ขายดีจากเจาะเวลาหาจิ๋นซี

ผลงานละครทีวีที่ผ่านมาได้แก่ มังกรหยก ลูกผู้ชายต้องสู้ จอมจักรพรรดิเฉียนหลง ไอซีเอซี-หน่วยปราบคอร์รัปชั่น เพลิงนรกไฟชีวิต เพื่อนรักสัตว์เลี้ยง คดีดังกองปราบภาค 4 เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดภาค 2

ในวงการ มีเพื่อนสนิทเป็นดาราสาวคู่ขวัญ ซวนซวน แถมทั้งสองเล่นด้วยกันเรื่องไหน เรตติ้งสูงทุกเรื่อง แต่ในช่วง 2545 จนถึงปี 2547 กู่ เทียนเล่อเบนเข็มไปแสดงภาพยนตร์มากกว่าละคร

กู่ เทียนเล่อมีครอบครัว 4 คน คือ พ่อ แม่ และน้องชาย 1 คน และตัวเขาเอง มีส่วนสูง 181 เซนติเมตร กรุ๊ปเลือด เอบี เขาเคยให้สัมภาษณ์ถึงนิสัยของตัวเองว่า ไม่ได้มาดเข้มเหมือนในหลายๆ บทที่ผ่านมา แต่เป็นคนสนุกสนาน ชอบการ์ตูนมาก โดยเฉพาะดราก้อนบอล ส่วนตัวชอบสะสมรถสปอร์ต กำหนดไว้ว่าผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยต้องเข้ากับพ่อแม่ได้ดี และเป็นแม่บ้านพอสมควร
З

Ze (З, з) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียง // เหมือนภาษาทั่วไปที่ใช้อักษรละติน z อักษรตัวนี้มักจะทำให้สับสนได้ง่ายกับเลขอารบิก 3 และอักษร E (Э, э) ของภาษารัสเซีย

อักษร Ze มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ซีตา ชื่อดั้งเดิมของอักษรนี้คือ "zemlja" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 7
Ѕ

Dze (Ѕ, ѕ) คืออักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้เฉพาะในภาษามาซิโดเนียและภาษาเชิร์ชสลาโวนิก มีลักษณะคล้ายอักษรละติน S และออกเสียงเป็น เหมือนในคำว่า kids ของภาษาอังกฤษ อักษรตัวนี้เป็นเสียงโฆษะคู่กับ Tse (Ц, ц)

เนื่องจากอักษร Dze มีพัฒนาการมาจากอักษรกลาโกลิต Dzelo (รูปภาพ: ) อักษรนี้จึงมีชื่อเดิมเป็น "dzělo" ตามอักษรกลาโกลิต แต่ก่อนหน้านั้นยังมีความคลุมเครือเกี่ยวกับที่มา อักษรนี้ยังใช้แทนค่า 6 ในระบบเลขซีริลลิกอีกด้วย

อักษรนี้เดิมเคยมีใช้ในภาษารัสเซีย แต่ถูกตัดออกหลังจากการปฏิรูปอักขรวิธีของสหภาพโซเวียต
โตงาตาปู

โตงาตาปู () เป็น 1 ใน 3 เขตของราชอาณาจักรตองงา เป็นเขตที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในตองงา โตงาตาปูประกอบด้วยเกาะสำคัญะคือเกาะโตงาตาปู เกาะอัว เกาะอาตาตา และแนวปะการังมิเนอร์วา เป็นเขตที่มีเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ เป็นที่ตั้งเมืองหลวงของตองงาคือนูกูอะโลฟาซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือ เขตนี้มีเมืองเอกชื่อว่ามูอา อันเป็นเมืองหลวงเก่าของจักรวรรดิตูอีโตงาและเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเกาะ ปัจจุบันเขตนี้มีสภาพเป็นเมืองและมีท่าเรือที่ทันสมัย เป็นศูนย์กลางของรัฐบาลและการจ้างงานของประเทศ เกาะโตงาตาปูมีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม มีต้นไม้ปกคลุมรอบ ๆ เกาะ ตอนกลางค่อนข้างแห้งแล้ง อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสนามบินแห่งชาติฟัวอาโมตูสนามบินแห่งชาติที่อยู่ทางตอนใต้ของเกาะโตงาตาปู ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฟัวอาโมตู ด้วย เกาะนี้มีประชากรทั้งหมด 66577 คน คิดเป็นร้อยละ 68.3 ของประชากรทั้งประเทศ
И

I หรือ Y (И, и) บางครั้งก็เรียกว่า Octal I เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ออกเสียงสระ // (อี) ในภาษารัสเซียและ // (อิ) ในภาษายูเครน แต่ไม่มีในภาษาเบลารุส อักษรนี้มีลักษณะคล้ายอักษรละติน N ตัวใหญ่ที่เขียนกลับข้าง

อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก อีตา ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ "iže" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 8

อักษร И เมื่อต้องการถ่ายอักษรจะใช้ I สำหรับภาษารัสเซีย และใช้ Y หรือ I สำหรับภาษายูเครน
โครงกระดูกมนุษย์

โครงกระดูกมนุษย์ ประกอบไปด้วยกระดูกชิ้นต่างๆในร่างกาย ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยโครงสร้างของข้อต่อ เอ็น กล้ามเนื้อ กระดูกอ่อน และอวัยวะต่าง ๆ กระดูกในมนุษย์ผู้ใหญ่มีประมาณ 206 ชิ้น และคิดเป็นประมาณ 20 เปอร์เซนต์ของน้ำหนักร่างกาย อย่างไรก็ดี จำนวนของกระดูกอาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ทารกแรกเกิดจะมีกระดูกจำนวนประมาณ 300 ชิ้น ซึ่งต่อมากระดูกบางชิ้นจะมีการเชื่อมรวมกันระหว่างการเจริญเติบโต เช่นส่วนกระเบนเหน็บและส่วนก้นกบของกระดูกสันหลัง นอกจากนี้ในทารกแรกเกิดยังมีโครงสร้างของกระดูกอ่อนอยู่มาก เพื่อให้มีการสร้างโครงสร้างของกระดูกระหว่างการเจริญเติบโต และจะมีการพัฒนาไปเป็นกระดูกทั้งหมดเมื่อสิ้นสุดช่วงวัยรุ่น

กระดูกจะติดต่อกับกระดูกอีกชิ้น และประกอบเข้าด้วยกันเป็นโครงกระดูกด้วยเอ็นและกล้ามเนื้อเป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นในกระดูกโคนลิ้น (Hyoid bone) ซึ่งเป็นกระดูกที่ไม่ติดต่อกับกระดูกชิ้นอื่น ๆ โดยตรง แต่จะยึดไว้ในบริเวณส่วนบนของคอหอยด้วยเอ็นและกล้ามเนื้อใกล้เคียง

กระดูกชิ้นที่ใหญ่ที่สุดในมนุษย์คือกระดูกต้นขา (Femur) ในขณะที่กระดูกชิ้นเล็กที่สุดคือกระดูกโกลน (Stapes) ซึ่งเป็นกระดูกของหูชั้นกลางชิ้นหนึ่ง

โครงกระดูกมีหน้าที่ที่สำคัญหลายประการ ได้แก่

โครงกระดูกในมนุษย์สามารถแบ่งออกได้เป็นสองกลุ่มใหญ่ คือโครงกระดูกแกน (axial skeleton) และโครงกระดูกรยางค์ (appendicular skeleton)

โครงกระดูกแกนในผู้ใหญ่ประกอบด้วยกระดูกจำนวน 80 ชิ้น ซึ่งวางตัวในแนวแกนกลางของลำตัว ซึ่งได้แก่

โครงกระดูกรยางค์ในผู้ใหญ่จะมีทั้งหมด 126 ชิ้น ซึ่งจะอยู่ในส่วนแขนและขาของร่างกายเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหว โดยจะแบ่งออกเป็น 6 ส่วน ได้แก่

โรคที่เกี่ยวกับโครงกระดูกจะส่งผลต่อความแข็งแรงและความสามารถในการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยตรง ความผิดปกติของโครงกระดูกที่พบบ่อยคือกระดูกหัก ซึ่งเกิดจากการที่กระดูกได้รับแรงที่มากเกินไป ซึ่งอาจเป็นเพียงกระดูกที่หักอยู่ภายใน หรืออาจมีส่วนใดส่วนหนึ่งของกระดูกที่โผล่พ้นผิวหนังขึ้นมาก็ได้ในกรณีร้ายแรง นอกจากนี้ ภาวะกระดูกหักยังพบได้ง่ายในผู้ป่วยโรคกระดูกพรุน ซึ่งมักพบในผู้สูงอายุและสตรีวัยหมดประจำเดือน 
โรคของกระดูกที่จัดว่าร้ายแรง ได้แก่ เนื้องอกและมะเร็งของกระดูก ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการรักษาโดยการผ่าตัด นอกจากนี้ ภาวะข้ออักเสบ ยังส่งผลเสียต่อกระดูกในบริเวณข้อต่อ ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงและเคลื่อนไหวลำบากอีกด้วย
อุทยานแห่งชาติป่าหิน

อุทยานแห่งชาติป่าหิน (Petrified Forest National Park) ตั้งอยู่ในรัฐแอริโซนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เดิมเป็นอนุสรสถานแห่งชาติป่าหินเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1906 มีอาณาเขต 378 ตารางกิโลเมตร หรือ 236,250 ไร่ ภายหลังรวมเอาอาณาเขตทะเลทรายเพนเท็ด(painted)จึงมีอาณาเขต 800 ตารางกิโลเมตร หรือ 500,000 ไร่ และได้กลายมาเป็นอุทยานแห่งชาติป่าหินซึ่งเป็นป่าหินแห่งใหญ่ที่สุดในโลก ถูกค้นพบครั้งแรกโดยร้อยโทลอเรนโซ ซิตกรีฟส์ แห่งกองทัพบกสหรัฐฯ โดยบังเอิญ ในปี ค.ศ 1851 มีลักษณะเป็นเศษท่อนไม้ที่เนื้อไม้กลายเป็นหินควอตซ์จำนวนมาก ซึ่งดูมีลักษณะเหมือนต้นไม้จริงทุกประการ เพียงแต่กลายเป็นหินทั้งท่อน ซุงหินที่พบมีขนาดใหญ่และส่วนใหญ่อยู่ในสภาพแตกหัก พบมากบริเวณลองเลกส์(long Legs) นับตั้งแต่ก่อตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติป่าหิน มีผู้เข้าเยือนแล้วกว่า 600,000 คน

ต้นกำเนิดของป่าหิน เกิดจากการกระทำของกระบวนการธรรมชาติ ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นเมื่อ 200 ล้านปีที่แล้ว ซึ่งเป็นยุคที่ทะเลทรายแอริโซนาเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงอันกว้างใหญ่ และยังคงมีไดโนเสาร์อาศัยอยู่ท่ามกลางป่าสนยักษ์ โดยมีภูเขาไฟหลายลูกโอบล้อม ขนาดต้นสนสูงใหญ่มากประมาณ 30 เมตร และลำต้นวัดได้กว้างกว่า 1.8 เมตร มีชนิดสูงใหญ่กว่านี้สองเท่า ซึ่งน้ำป่าได้พัดต้นสนล้มไปกับน้ำล้มระเนระนาดตามพื้นดินเป็นเป็นท่อนซุงจำนวนมาก บางส่วนกองอยู่บริเวณคุ้งน้ำและธารแคบๆ หลังจากนั้นโคลนตมซึ่งมีตะกอนภูเขาไฟปะปนมาด้วยก็พัดมาสะสมเรื่อยๆจนมิดหายไปซึ่งทับถมนานหลายพันปี ซึ่งในช่วงที่ถูกฝังนั้นตะกอนภูเขาไฟซึ่งมีซิลิกาจากธุลีภูเขาไฟที่ละลายมากับน้ำค่อยๆซึมเข้าไปในเนื้อไม้และตกผลึก ซึ่งแร่ธาตุต่างๆที่ไปปะปนระหว่างตกผลึกได้แก่ อะมีธิสต์(สีม่วง) หินโมรา แจสเพอร์(สีเขียวเข้ม) โอนิกซ์(สีดำ) และ โกเมน(สีแดง)และผลึกซิลิกาจะมีรูปร่างเหมือนเซลล์ไม้ต้นตอนั้นๆ ซึ่งอยู่ใต้ดินลึกกว่า 300 เมตร ก่อนที่การยกตัวของเปลือกโลกและกระบวนการกัดกร่อนจะทำให้ท่อนไม้ที่ถูกฝังถูกเปิดเผยขึ้น ซึ่งกระบวนการกำเนิดป่าหินนี้ ยังทำให้เกิดซากดึกดำบรรพ์หรือฟอสซิลของพืชและสัตว์นานาชนิดที่เคยอาศัยเมื่อ 200 ล้านปีก่อน ซึ่งนอกจากต้นสนแล้วยังมีต้นปรง ไดโนเสาร์ไฟโทซอร์(phytosaur) เมโทโพซอร์(metoposaur) และ เอโทซอร์(aetosaur)

ชาวอินเดียนแดงชนเผ่านาวาโฮ (Navajo)เชื่อว่าซุงหินเหล่านี้เป็นกระดูกของยักษ์ในตำนานชื่อ"ยีเอตโซ"(Yietso) ส่วนชาวอินเดียนแดงเผ่าเพยูติเชื่อว่าเป็นลูกศรของเทพเจ้าคำรามชื่อ"ชินาฟ"(Shinauv)

ก่อนที่จะเป็นอุทยานแห่งชาติป่าหิน บริเวณนี้เคยเป็นที่อยู่ของชาวอินเดียนแดงหลายเผ่า รวมทั้งเผ่านาวาโฮ รูปสลักบนหินทรายเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ในโบราณสถานปูเอร์โก ซึ่งเป็นชุมชนโบราณขนาดใหญ่ที่สุดในป่าหินแห่งนี้ คาดว่ามีมนุษย์อยู่ที่นี่เมื่อ ค.ศ. 500-1400
หุบเขาโมนูเมนต์

หุบเขาโมนูเมนต์ (Monument Valley) ตั้งอยู่ที่เส้นเขตแดนระหว่างรัฐยูทาห์กับรัฐแอริโซนาทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา ชื่อหุบเขามีที่มาจากแท่งหินค้ำขนาดมหึมา ซึ่งกระจัดกระจายอยู่บนที่ราบไม้พุ่มอันแห้งแล้ง ภูมิภาคแถบนี้เต็มไปด้วยแท่งหินหรือซากหินที่หลงเหลือจากการสึกกร่อน นักธรณีวิทยาเรียกแท่งหินลักษณะดังกล่าวนี้ว่า"โมนูเมนต์"(โมนูเมนต์) ซึ่งมีลักษณะคล้ายสิ่งก่อสร้างจากฝีมือมนุยษ์เช่น ตึกสูง 
หินแท่งรูปร่างแปลกตาจำนวนมากเหล่านี้ถูกเรียกขานว่า"หินรูปประสาท"ซึ่งเป็นแท่งหินที่มีลักษณะยอดราบ หรือเรียกอีกอย่างเนิน"เมซา"(mesa) สูงกว่า 300 เมตร และด้านบนมีหินคล้ายใบเสมาปรากฏอยู่ นอกจากนี้ยังมี"หินรูปถุงมือ"ซึ่งมีลักษณะเป็นเนินยอดป้านดูคล้ายนิ้วมือทั้งสี่ ไม่ไกลมีแท่งหินรูป"แม่ไก่ในรัง" ถัดมาเป็น"เนินยอดบ้านเมอร์ริค"และ"เนินยอดบ้านมิตเชล" และมี"หินรูปแม่อธิการ"และ"หินแม่ชีทั้งสาม"ซึ่งทั้งสองเนินเป็นหินที่สูงที่สุดในกลุ่มแท่งหิน สูงกว่า 245 เมตร

เมื่อประมาณ 250 ล้านปีที่แล้ว ทรายสีแดงของพื้นที่นี้เคยปกคลุมด้วยทะเลตื้นๆ โคลนซึ่งจมสะสมอยู่บนพื้นท้องทะเลได้กดลงบนทราย ทำให้กลาย ทำให้เกิดหินทรายทีมีรูพรุน ส่วนโคลนค่อยๆกลายสภาพเป็นหินดินดานต่อมาน้ำทะเลค่อยๆตื้นเขินขึ้น และเมื่อ 70 ล้านปีที่แล้วเปลือกโลกเกิดการดันตัวอย่างรุนแรงจนสูงขึ้นมา ทำให้เปลือกโลกส่วนนั้นมีลักษณะเป็นรูปโดม ก่อนเย็นตัวลงและแข็งตัวในที่สุด พื้นที่ซึ่งเคยอยู่ใต้ทะเลจึงกลายเป็นที่ราบสูงหินทรายอันกว้างใหญ่ ปกคลุมด้วยหินดินดานและหินกรวดมน หลายปีต่อมา ชั้นหินนี้ถูกลมและน้ำแปรเปลี่ยนรูป โดยตอนแรกเป็นภูเขายอดราบ มีหุบผาชันและร่องธารพาดผ่านไขว้ไปมา กลายเป็นเนินเมซาทีมีพื้นที่ขนาดเล็กลงและในทีสุดก็เป็นแท่งหินสูงหรือเนินป้าน
พื้นที่ส่วนใหญ่ไม่เหมาะแก่การดำรงชีวิตของมนุษย์และสัตว์ แทบเรียกได้ว่าไร้ร่องรอยของมนุษย์ มีเพียงอินเดียนแดงชนเผ่านาวาโฮอาศัยอยู่ ซึ่งยังเลี้ยงแกะและแพะในถิ่น นอกจากนี้ ยังมีกระต่าย และ พวกสัตว์เลือดเย็นเช่น กิ่งก่าแผงคอ คางคกมีเขา และ งูหางกระดิ่ง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยเพียง 20 เซนติเมตรต่อปี มีพืชทนแล้งขึ้นบ้างเช่น จูนิเพอร์ สนพินยอน และ กระบองเพชร
จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ

จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ หรือ สุรางค์ ผิวอ่อน ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อนามสกุลเป็น "มณฑน์ณัฐ โชติหิรัญญานนท์" ชื่อเล่น"จิ้งหรีด" เป็นศิลปินลิเกหญิง และนักร้องลูกทุ่งหญิงที่โด่งดังในทั้งสองแขนง ในส่วนของวงการเพลงนั้น จิ้งหรีดขาวมีเพลงฮิตหลายเพลง ไม่ว่าจะเป็น " ฮัดเช้ย...ที่รัก" "ตบติดเน็ต" "คนนี้ของหนู" "หนูชอบตางค์" "สาวชัยนาท" "สาวห้างโปรดทราบ" "สาวบางโพ" "สะบัดบ๊อบ" "น่ารักอ่ะ" "เสือ" "กระทิง" "สายโจ๊ะ" "โยกย้ายส่ายสะโพก" โดยเพลงดังของจิ้งหรีดขาว เป็นเพลงที่มีจังหวะ และเนื้อหาสนุกสนานเสียเป็นส่วนใหญ่

-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีชื่อจริงว่า น.ส.สุรางค์ ผิวอ่อน ได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุล เป็น น.ส.มณฑน์ณัฐ โชติหิรัญญานนท์ เป็นชื่อและนามสกุลที่ตั้งขึ้นมาใหม่ 
โดย ดร.พระครูไพศาลชัยกิจ หรือ "หลวงปู่ฤๅษีตาไฟ" เจ้าอาวาสวัดเทพหิรัณย์(หนองทาระภู) ตำบลบ้านเชี่ยน อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท
(เปลี่ยนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่18 มีนาคม 2557) 
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีชื่อเล่นว่า จิ้งหรีด 
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ เกิดเมื่อวันศุกร์ 15 มีนาคม พ.ศ. 2517 (ปีขาล) เกิดที่ อ.สรรคบุรี จ.ชัยนาท เป็นบุตรนายทวี และนางทุเรียน ผิวอ่อน ปัจจุบันอายุ 80 ปี (พ่อทวีได้เสียชีวิตไปเมื่อปี พ.ศ. 2539 ก่อนที่จิ้งหรีดจะเข้าสู่วงการลูกทุ่ง 2 ปี)
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน จิ้งหรีดขาวเป็นคนสุดท้อง 
-จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ มีชื่อในการประชาสัมพันธ์ออกสื่อต่างๆหรือคำแนะนำก่อนการแสดงว่า ลูกทุ่งสวย ลิเกสาว จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ ฉายานี้ได้มาจากคุณพีราวุธ สว่างวิทย์(นักจัดรายการวิทยุ) เมื่อครั้งที่ไปทำการประชาสัมพันธ์สัมภาษณ์วิทยุ อัลบั้ม "จิ้งหรีดขาว... อยากมีแฟน" (เมื่อปีพ.ศ. 2541) เพลงสร้างชื่อคือ "ฮัดเช้ย...ที่รัก"

ครอบครัวผิวอ่อน เป็นครอบครัวลิเก จิ้งหรีดขาวจึงคลุกคลีกับวงการลิเกมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มต้นแสดงลิเกมาตั้งแต่อายุ 4 ขวบ ต่อมาพ่อแม่ยกคณะลิเกให้กับพี่สาวของจิ้งหรีดขาว เธอจึงมาเล่นอยู่กับคณะของพี่สาว ซึ่งเป็นแม่ของ กุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ ลิเกและนักร้องลูกทุ่งชื่อดังอีกคน ปัจจุบันจิ้งหรีดขาวได้แยกมาตั้งคณะลิเกของตนเองแล้ว โดยใช้ชื่อคณะว่า "พระคุณแม่" แต่ยังรับเชิญร้องเพลง&แลดงลิเกกับคณะทวีป-ชัยณรงค์-กุ้ง สุธิราช-วิรดา วงศ์เทวัญ ตามความประสงค์ของเจ้าภาพ***

หลังจากที่หลานชาย คือกุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ เข้าสู่วงการลูกทุ่ง เริ่มเป็นที่รู้จักของผู้คนทั่วไป และเมื่อเธอไปให้กำลังใจหลานชายในการขึ้นคอนเสิร์ตเวทีไทครั้งแรกที่ตลาดไท พ่อบุญธรรมของเธอคือคุณชั้น สุขสุพืช ก็ได้ออกปากฝากให้จิ้งหรีดขาวได้มีโอกาสได้เข้าสู่วงการลูกทุ่งกับ คุณยุวดี บุญครอง ผู้บริหารบริษัท มีเดียออฟมีเดียส์ หลังจากที่ได้คุยกัน คุณยุวดี บุญครองก็รับจิ้งหรีดขาวเข้ามาเป็นนักร้องในสังกัดทันที โดยไม่ทดลองฟังเสียงร้องของเธอ โดยให้เหตุผลว่า ถ้าเป็นลิเกก็ต้องร้องลูกทุ่งได้ จิ้งหรีดขาวจึงเข้าสู่วงการลูกทุ่งในปี 2541 (เซ็นสัญญา 5 ปี กับ บ.เอ็มสตาร์ ในเครือ บ.มีเดียส์ ออฟ มีเดียส์) และอัลบั้มแรกก็ประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักทั่วประเทศกับเพลง"ฮัดเช้ย...ที่รัก"
ผลงานเดี่ยว
ในคอนเซปท์ เสือ สิงห์ กระทิง แดนซ์ กับ ค่าย มานา ป๊อปปูเรชั่น ในเครือ บ.ท็อปไลน์มิวสิค

1.เรื่อง"มนต์เพลงลูกทุ่งเอฟเอ็ม" 
2.เรื่อง"รวมพลคนลูกทุ่งเงินล้าน" ปีพ.ศ. 2556
การออกแบบสวนสาธารณะ

การออกแบบและการวางแผนสวนสาธารณะ มีความจำเป็นเนื่องจากการก่อสร้างสวนสาธารณะต้องใช้เงินงบประมาณสูง การไม่ให้ความสำคัญด้านการออกแบบและวางผังเท่าที่ควร ความล้มเหลวในการใช้งานของสวนสาธารณะจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้งและเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดบ่อยครั้งทั่วโลก ดังนั้น การออกแบบและวางแผนจึงมีความสำคัญและต้องมีข้อพิจารณาเกี่ยวกับปรัชญาและมาตรฐานมากขึ้น ซึ่งอาจสรุปได้เป็นหมวดๆ โดยย่อได้ดังนี้

อุทยาน ยุคก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นสถานที่เล่นกีฬาล่าสัตว์ของกษัตริย์และขุนนางและปรับเป็นอุทยานหลวงที่สวยงามแบบธรรมชาติ จึงถือเป็นสถานที่หวงห้ามส่วนบุคคลดังได้กล่าวมาแล้ว แต่หลังจากที่เกิด "อุทยานประชาชน" (people’s parks) ปรัชญาและแนวคิดก็ได้เปลียนไป ยอมให้สาธารณชนเสียเงินหรือเข้าไปใช้ฟรีอย่างมีเงื่อนไข องค์ประกอบและสิ่งอำนวยความสะดวกก็กำหนดโดยเจ้าของ คือกษัตริย์หรือขุนนางชั้นสูงซึ่งมักไม่ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ แต่หลังจากเหตุการณ์ที่ไฮด์ปาร์กและการสร้างสวนเบอร์เก็นเฮดซึ่งเป็นการจงใจออกแบบให้เป็นสวนสำหรับประชาชนที่แท้จริง ปรัชญาและแนวคิดในการออกแบบได้จึงหันมาเน้นความต้องการของประชาชนผู้ใช้สวนมากขึ้น
โดยทั่วไป ในด้านการผังเมืองมักกำหนดมาตรฐานด้านการวางแผนและออกแบบในด้านต่างๆ ของสถานที่พักผ่อนหย่อนใจไว้ มาตรฐานดังกล่าวของแต่ละประเทศจะไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับขนาด ความหนาแน่นและลักษณะประชากรของประเทศหรือเมืองนั้นๆในทำนองเดียวกันสวนสาธารณะระดับมหานครจะต้องใหญ่พอสำหรับกิจกรรมที่สวนระดับรองๆ ลงไปจัดให้ไม่ได้ เช่นพื้นที่ศึกษาธรรมชาติ อาคารทำกิจกรรม บริเวณปิกนิก ที่เล่นกีฬาใหญ่ๆ เช่น สนามฟุตบอล สนามเทนนิสหรือสระว่ายน้ำขนาดใหญ่รวมทั้งสระน้ำหรือบึงธรรมชาติและเส้นทางจักรยาน ซึ่งมักเป็นการใช้ประจำสัปดาห์หรือนานๆ ครั้งสำหรับประชาชนทั้งเมืองใหญ่ สวนวชิรเบญจทัศน์ (สนามกอล์ฟรถไฟเดิม) ขนาด 450 ไร่เมื่อผนวกกับสวนสมเด็จพระนางเจ้าและสวนจตรจักรเดิมรวมได้ 790 ไร่ ก็นับเป็นตัวอย่างของสวนมหานครขนาดเล็กได้ ปกติสวนระดับมหานครควรมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า 800 ไร่ เซนทรัลปาร์กของนครนิวยอร์กมีขนาด 1250 ไร่

ในด้านมาตรฐานกระกระจายถือระยะทางเดินไปใช้สวนเป็นหลัก โดยเฉพาะสวนระดับละแวกบ้านและชุมชน ในบางกรณี ระยะนกบินหรือระยะที่วัดตรงในแผนที่อาจนำมาใช้ไม่ได้ เช่น สวนที่ห่างจากย่านพักอาศัยเพียง 100 เมตรแต่มีถนนใหญ่ ทางรถไฟหรือทางน้ำขวางกั้น ดังนั้น การกระจายจึงถือระยะเดินทางจริงที่ระดับดินและความปลอดภัยในการเข้าถึงเป็นหลัก

รูปแบบลักษณะสวนสาธารณะตามความต้องการ
โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง

โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกของ เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับ สหมงคลฟิล์ม โดยร่วมก่อตั้งบริษัท หัวฟิล์ม ท้ายฟิล์ม โดยนำ เท่ง เถิดเทิง และ โหน่ง ชะชะช่า ดาวตลกชื่อดังเป็นพระเอก กำกับภาพยนตร์โดย พาณิชย์ สดสี ออกฉายครั้งแรกวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ในส่วนรางวัลกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม ประจำปี 2549
รูด็อล์ฟ ดีเซิล

รูด็อล์ฟ คริสทีอัน คาร์ล ดีเซิล (; 18 มีนาคม ค.ศ. 1858 – 30 กันยายน ค.ศ. 1913) เป็นชาวเยอรมันคนแรกที่นำเครื่องจักรดีเซลแรงอัดสูงมาใช้ ดีเซิลเริ่มพัฒนาเครื่องจักรเป็นชื่อของตนเอง ในปี ค.ศ. 1892 และได้รับสิทธิบัตรเครื่องยนต์สันดาปภายในที่ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิงชนิดใหม่ ซึ่งเป็นการจุดระเบิดโดยความร้อนจากการอัดอากาศในโมเลกุลมีความหนาแน่นขึ้นในกระบอกสูบ เมื่อโฝเลกุลถูกบีบอัดก็จะเกิดพลังงานความร้อนขึ้น และฉัดน้ำมันเพื่อให้เกิดการสันดาป โดยไม่ใช้ประกายไฟหรือหัวเทียน เครื่องยนต์ดีเซลต้นแบบสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1897 ได้รับความสนใจจากทั่วโลก ภายหลังมีการตั้งโรงงานผลิตเครื่องยนต์ที่เมืองเอาคส์บวร์ค ซึ่งมีการปรับปรุงในการออกแบบและมีการนำโลหะผสมที่น้ำหนักเบามาช่วยแก้ไขข้อบกพร่องอีกด้วย

รูด็อล์ฟ ดีเซิล เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1858 ในกรุงปารีส ฝรั่งเศส พ่อแม่ของเขาย้ายมาจากเยอรมนี เขาเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะจึงได้รับการศึกษาที่ดี เขาได้เข้ามาศึกษาที่ประเทศอังกฤษ และในระดับอุดมศึกษาเขาได้ศักษาต่อที่โรงเรียนอาชีวศึกษาที่เมืองเอาคส์บวร์ค และราชวิทยาลัยเทคนิคบาวาเรียแห่งมิวนิก สาขาวิศวกรรมศาสตร์

หลังจากจบการศึกษาจากราชวิทยาลัยเทคนิคบาวาเรียแห่งมิวนิก ดีเซิลได้เดินทางกลับบ้านเกิดที่กรุงปารีส และได้เข้าทำงานในโรงงานประกอบเครื่องทำน้ำแข็งของศาสตราจารย์คาร์ล ฟ็อน ลินเดอ ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขาเองที่วิทยาลัย การทำงานในโรงงานแห่งนี้ ดีเซิลต้องทำงานในหลายตำแหน่งหน้าที่ ได้แก่ ตัวแทนซื้อขาย คนคุมงาน ประดิษฐ์ซ่อมเครื่องกล ผู้อำนวยการและที่ปรึกษา ต่อมาเมื่อลินเดอเปิดโรงงานประกอบเครื่องทำน้ำแข็งขึ้นในเมืองมิวนิก ดีเซิลได้ขอลินเดอย้ายไปทำงานที่นั่น

ในระหว่างนี้เอง ดีเซิลได้ศึกษาเกี่ยวกับเครื่องจักร และสามารถประดิษฐ์เครื่องยนต์ที่ใช้ก๊าซแอมโมเนียแทนการใช้พลังงานไอน้ำได้ และเครื่องยนต์ที่อาศัยหลักการสันดาป แต่ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขามากที่สุดก็คือ เครื่องยนต์แบบใช้อากาศอัด แต่เครื่องยนต์ชนิดใหม่ที่ดีเซิลได้ประดิษฐ์ขึ้นก็ยังมีข้อเสียอยู่ที่ผนังกระบอกสูบไม่แข็งแรงพอที่จะต่อความดันอากาศสูง ๆ ได้ ดังนั้นเขาจึงหันมาปรับปรุงการประดิษฐ์กระบอกสูบ เครื่องยนต์ของดีเซิลประสบความสำเร็จในปี ค.ศ. 1897 โดยเขาได้ใช้เวลาในการค้นคว้านานถึง 5 ปี ดีเซิลได้ตั้งชื่อเครื่องยนต์ตามชื่อของเขาว่า "ดีเซิล" (ดีเซล) ตามคำแนะนำของภรรยา

ต่อมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้นเอง ดีเซิลได้ตั้งบริษัทขึ้นเพื่อผลิตเครื่องยนต์ดีเซลออกจำหน่าย โดยตั้งชื่อบริษัทแห่งนี้ว่า ไรซิงเกอร์ไมเยอร์ และรูด็อล์ฟ ดีเซิล บริษัทของเขาได้ดำเนินกิจการไปได้ด้วยดี นอกจากนี้เขายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่ง แต่ในไม่ช้าดีเซิลก็ต้องพบกับความเดือดร้อนแสนสาหัส เนื่องจากในขณะนั้นกฎหมายเรื่องสิทธิบัตร ยังมีความละหลวมอยู่มาก ทำให้ดีเซิลต้องเสียเงินทองเป็นจำนวนมากในการฟ้องร้องเพื่อเรียกร้องในสิทธิบัตรเครื่องยนต์ของเขา อีกทั้งสุขภาพของเขายังเสื่อมโทรมลงเรื่อย ๆ เพราะความเหน็ดเหนื่อยทั้งทางกายและทางใจจากการต่อสู้ในเรื่องสิทธิบัตร และต่อมาบริษัทของเขาก็ต้องประสบกับภาวะการขาดทุนอย่างรุนแรง

ในช่วงบั้นปลายชีวิตของดีเซิล เขาท้อแท้ใจอย่างมากเพราะสิ่งที่เขาทุ่มเทอย่างหนักมาตลอดระยะเวลาต้องล้มเหลวลงอย่างไม่เป็นท่า ดังนั้นในปี ค.ศ. 1913 เขาได้เดินทางไปยังประเทศอังกฤษและไม่ได้เดินทางกลับมาอีกเลย ซึ่งภายหลังมีข่าวว่าเขาได้หายไปในช่องแคบอังกฤษ แม้ว่าดีเซิลจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่สิ่งที่เขาได้ทิ้งไว้สร้างคุณประโยชน์ให้กับนักประดิษฐ์รุ่นหลังเป็นอย่างมากก็คือ เครื่องยนต์ดีเซล ที่มีประสิทธิภาพในการใช้งาน
รังสิต ศิรนานนท์

รังสิต ศิรนานนท์ (เกิด 14 สิงหาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น อ้วน เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนชลราษฎรอำรุง จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่สาขาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีชื่อเสียงจากซิตคอมเรื่อง "คู่กิ๊กพริกกะเกลือ" ปัจจุบันเขาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง3

ชีวิตส่วนตัว รังสิต คบหาดูใจกับ ปาร์ค ฮยอน ซอน แฟนสาวนางแบบชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันแต่งงานกันแล้ว พิธีแต่งงานจัดที่สตูดิโอเวดดิ้งแห่งหนึ่งในเมืองพูชอน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ตามเวลาในประเทศไทย เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ซึ่งหลังจากเสร็จสิ้นพิธีในประเทศเกาหลีใต้ บ้านเกิดของฝ่ายหญิงแล้ว หนุ่มอ้วนก็มีแพลนย้ายมาจัดพิธีแต่งงานตามประเพณีไทย และฉลองมงคลสมรสในประเทศไทยเป็นลำดับต่อไป
วิชัย ไวทยางกูร

วิชัย ไวทยางกูร นักฟุตบอลทีมชาติไทย เกิดที่ อ.หนองเต่า จ.ลพบุรี เล่นให้สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ และในปี พ.ศ. 2523 ได้เข้าร่วมแข่งขันในนามทีมชาติไทย ต่อมาได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า จึงเลิกเล่น หันไปเป็นตัวแทนขายประกันชีวิต

หลังจากนั้นได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชัย ลาภสัมปันน์
ปัจจุบันเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น สรรค์ชัย ลาภสัมปันน์ชัย ดำรงตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ฝ่ายตัวแทน บมจ.อยุธยา อลิอันซ์ ซี.พี. ประกันชีวิต
หุบอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์

หุบอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์ () บาร์ริงเกอร์ เครเตอร์ หรือ (Meteor Crater) เมทีออร์ เครเตอร์ ตั้งอยู่ในรัฐแอริโซนา ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา อยู่ระหว่างเมืองสโลว์กับเมืองแฟล็กสตาฟฟ์ หลุ่มอุกกาบาต เมทีออร์ เครเตอร์ หรือ บาร์ริงเกอร์ เครเตอร์ มีขนาด ความกว้าง 1250 เมตร ลึก 174 เมตร ถ้ามองจากพื้นราบทะเลทราย บริเวณรอบหลุมจะดูเหมือนเนินเตี้ยๆ จากการสำรวจโดย ซึ่งการค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 หลายคนยังคงเข้าใจว่าเป็นหุบภูเขาไฟธรรดา แต่ในปี ค.ศ. 1890 มีการค้นพบเศษเหล็ก ในปี ค.ศ. 1902 ดร. แดเนียล บาร์ริงเกอร์ ก็เข้ามาสำรวจและพบข้อเท็จจริงว่า ชั้นหินด้านตะวันออกเฉียงใต้ของหลุมสูงกว่าด้านอื่นถึง 30 เมตร ทำให้สรุปได้ว่า ลูกอุกกาบาตพุ่งชนในมุมต่ำทางทิศเหนือ และฝังตัวลงในด้านตะวันออกเฉียงใต้ จึงมีการขุดบริเวณนั้นและพบเศษนิกเกิลและเศษเหล็กมากขึ้นเมื่อขุดลึกเข้าไป วงการวิทยาศาสตร์สมัยนั้นเริ่มคล้อยตามว่าเกิดจากหลุ่มอุกกาบาต

คาดว่าน้ำหนักที่แท้จริงของลูกอุกกาบาต มีการประมาณการณ์หลายครั้ง ในปี ค.ศ 1930 นักวิทยาศาสตร์คาดว่าลูกอุกกาบาตน่าจะหลักราว 14 ล้านต้น และมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 122 เมตร แต่ในการคำนวณต่อๆมา ลูกอุกกาบาตยิ่งเล็กลง คือมีน้ำหนักราว 2 ล้านต้นและเส้นผ่าศูนย์กลาง 79 เมตร ต่อมาก็ประมาณว่าน่าจะ 70,000 ต้นเส้นผ่าศูนย์กลาง 25-30 เมตร
การที่จะทำให้เกิดหลุมกว้างขนาดนี้ได้ ลูกอุกกาบาตต้องพุ่งชนด้วยความเร็ว 69,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แรงกระทบคาดว่า น่าจะรุนแรงเท่ากับระเบิดขนาด 500,000 ต้น แรงกว่าระเบิดปรมาณูในฮิโรชิมากับนางาซากิ 40 เท่า แรงระเบิดทำให้เกิดฝุ่นฟุ้งไปในอากาศ 100 ล้านต้น และยังดันให้วัตถุอื่นขึ้นมากองอยู่รอบๆกลายเป็นหุบอุกกาบาต ในปัจจุบัน

ขณะที่อุกกาบาตพุ่งเข้าสู่บรรยากาศโลก อุกกาบาตก็ถูกแรงเสียดทานจากชั้นบรรยากาศโลก ทำให้ผิวอุกกาบาตหลอมเหลวเป็นทาง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโลหะเหลว โปรยปรายเป็นทางครอบคลุมพื้นที่กว้างกว่า 260 ตารางกิโลเมตร ซึ่งโลหะก้อนใหญ่ที่สุดหนักกว่า 630 กิโลกรัม

ลูกอุกกาบาตซึ่งอยู่ข้างใน นักวิทยาศาสตร์คาดว่าคงมีมวลเหลือไม่เกินร้อยละ 10 ของมวลเดิมซึ่งส่วนใหญ่ลุกไหม้ขณะกำลังตกสู่พื้นโลก
ชนเผ่านาวาโฮ

ชนเผ่านาวาโฮ () มีจำนวนประชากรราว 220,000 คน อาศัยบริเวณเขตสงวนที่กว้างใหญ่ ชนเผ่านาวาโฮเป็นอินเดียนแดงกลุ่มใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ในประวัติศาสตร์ชนเผ่านาวาโฮเริ่มจาก "การเดินทางอันยาวนาน" (The Long Walk) ในปี ค.ศ. 1864 หลังการสู้รบกับชาวสเปนและชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ ชาวนาวาโฮถูกบังคับให้ย้ายไปในเขตหุบเขาโมนูเมนต์ราว 480 กิโลเมตร หลังจากนั้นอีกสี่ปี ชาวนาวาโฮก็ได้รับอนุญาตให้ย้ายกลับไปยังเขตสงวนแบบดั้งเดิม ออกล่าสัตว์และทำการเกษตร

ปัจจุบันชนเผ่านาวาโฮยังคงเลี้ยงแกะในหุบเขาโมนูเมนต์ ซึ่งทำมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ ซึ่งได้รับแกะจากชาวสเปนเป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 17 การเป็นเจ้าของแกะเป็นสัญลักษณ์ของความมีฐานะในสังคม แม้แกะจะถูกจำกัดจำนวนตั้งแต่ปี 1930 เพราะทุ่งหญ้ามีไม่เพียงพอ

โฮเก้น (hogan) หรือบ้านแบบดั้งเดิมของชาวเผ่านาวาโฮ ใช้เสาไม้ตั้งพิงกันเป็นกระโจมยอดแหลมแล้วพอกด้วยดินรอบๆซึ่งในปัจจุบันจะใช้ซุงเรียงซ้อนกันแล้วพอกดินจนทั่ว สินค้าเกษตรที่สำคัญของชาวเผ่านาวาโฮ เป็นพวกเครื่องเรือน เช่น ตะกร้าหวาย ซึ่งกลายเป็นสินค้าที่สำคัญ

ขนสัตว์เริ่มเข้ามาแทนที่หนังกระต่ายเมื่อ 100 ปีมาแล้ว ซึ่งขนสัตว์จะนำมาทำผ้าห่มและพรม ลวดลายส่วนใหญ่มาจากรูปวาดบนพื้นทรายซึ่งมีกว่า 800 ลาย
โรงเรียนวชิรวิทย์

โรงเรียนวชิรวิทย์ เป็นโรงเรียนเอกชน ที่อยู่ที่ ถ.ช้างคลาน ต.ช้างคลาน อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่

โรงเรียนวชิรวิทย์ เชียงใหม่ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2540 จากแนวคิดของผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุกานดา ตปนียางกูร และนายวัชระ ตันตรานนท์ นักธุรกิจชาวจังหวัดเชียงใหม่ โดยได้รับความร่วมมือ สนับสนุนจากบุคลากรในแวดวงวิชาการ โดยมีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุกานดา ตปนียางกูร และคณะฯ เป็นที่ปรึกษาในการขออนุญาตเปิดการสอนเป็นโรงเรียนเอกชน สอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ ประเภทสามัญศึกษา แบบสหศึกษา ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6

โรงเรียนวชิรวิทย์ ได้รับอนุญาตไห้เปิดดำเนินการสอน ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ตั้งอยู่เลขที่ 168/1 ถนนช้างคลาน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ บนเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 13 ตารางวา โดยมีนายวัชระ ตันตรานนท์ เป็นผู้รับใบอนุญาตและผู้จัดการ และอาจารย์เจษฎา บุญรติวงค์ เป็นครูใหญ่เปิดทำการสอน ในปีแรกเพียง 3 ชั้น คือ ประถมศึกษาปีที่ 1 มัธยมศึกษาปีที่ 1 และมัธยมศึกษาปีที่ 4 รวม 15 ห้องเรียน มีนักเรียนรวมกันประมาณ 600 คน ตั้งอยู่ในเขตชุมชน