อุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ

อุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ () เป็นเกมนิยายภาพโดจินชิแนวสืบสวนสยองขวัญที่ผลิตโดย 07th expansion เกมนี้บทแรกได้วางขายครั้งแรกในงาน Comiket 72 ในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยใช้เล่นในคอมพิวเตอร์ และเป็นผลงานชิ้นที่สองจากยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง

เหตุการณ์ใน Umineko no Naku Koro ni เกิดขึ้นในระหว่างวันที่ 4 และ 5 ตุลาคม 1986 บนเกาะที่ชื่อว่า"รคเค็นจิมะ" เมื่อหัวหน้าตระกูลอุชิโรมิยะที่มั่งคั่งและเป็นเจ้าของเกาะได้ล้มป่วยลง หมอบอกว่าจะอยู่ได้ไม่ถึง 3 เดือน ทำให้บรรดาลูกหลานทั้งหมด 11 ชีวิต ได้นัดหมายมาประชุมบนเกาะรคเค็นจิมะเพื่ออภิปรายเกี่ยวกับการแบ่งมรดกเมื่อหัวหน้าตระกูลตายลง

เมื่อบรรดาลูกหลานมาถึงเกาะรคเค็นจิมะในวันที่ 4 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นได้เริ่มก่อตัวขึ้น ในตอนนั้นเองก็มีจดหมายลึกลับจากผู้ที่อ้างว่าเป็น"แม่มดเบอาตรีเช"แห่งตำนานของเกาะรคเค็นจิมะ ในจดหมายกล่าวว่าจะเก็บ”ดอกเบี้ย”ของเงินที่หัวหน้าตระกูลเคยยืม โดยจะยกเลิกการเก็บดอกเบี้ยเมื่อมีใครคนใดคนหนึ่งสามารถแก้ปริศนาที่ซ่อนทองคำ 10 ตันของหัวหน้าตระกูลได้ ทำให้บรรดาลูกหลานและคนรับใช้บนเกาะรวม 18 ชีวิตสนใจเป็นอย่างมาก

แต่เมื่อคืนวันที่ 4 ตุลาคมผ่านพ้นไป...

ในวันที่ 5 ตุลาคมช่วงเช้า พายุไต้ฝุ่นยังคงเข้าถล่มเกาะรคเค็นจิมะ แต่แล้วบรรดาคนบนเกาะต่างก็ต้องช็อคกับการฆาตกรรมอันน่าขนลุกขนพอง เมื่อมีเหยื่อเสียชีวิตถึง 6 ศพภายในคืนเดียว การฆาตกรรมที่แสดงถึงความโหดร้ายทารุณ เรือ , โทรศัพท์ หรือแม้กระทั่งสัญญาณวิทยุถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง คนบนเกาะไม่สามารถออกจากเกาะรคเค็นจิมะได้ และในขณะเดียวกันฆาตกรที่อ้างว่าเป็นแม่มดก็ไม่สามารถหนีจากเกาะได้เช่นกัน พูดง่ายๆก็คือ มันเป็นการฆาตกรรมต่อเนื่องระทึกขวัญบนเกาะปิดตายนั่นเอง

ใครจะเป็นรายต่อไป การสืบสวนเพื่อ”ตามหา”ฆาตกร แต่ในขณะเดียวกันก็ต้อง”เอาชีวิตรอด”จากฆาตกร การฆ่าคน 6 คนพร้อมกันอย่างโหดเหี้ยม การฆาตกรรมในห้องปิดตาย การทำให้เหยื่อออกจากห้องโดยไม่ทิ้งร่องรอย การฆาตกรรมที่มีแต่แม่มดเท่านั้นที่ทำได้ การเล่นสงครามจิตวิทยาและการดิ้นรนเอาชีวิตรอด ใครคือฆาตกร แม่มด? หรือมนุษย์? ทั้งหมดคือส่วนที่น่าตื่นเต้นของเรื่อง

แบทเลอร์กล่าวว่า "ชั้นจะพิสูจน์ให้ดูเองว่ามันเป็นฝีมือของมนุษย์!!!"

บทนี้เป็นบทเปิดม่านเรื่องราวของ Umineko no Naku Koro ni โดยเนื้อหาจะมองผ่านมุมมองของแบทเลอร์ 
เป็นบทที่ปูพื้นเกี่ยวกับเกาะรคเค็นจิม่า, ตระกูลอุชิโรมิยะ, ตัวละครต่างๆ, ตำนานของแม่มดเบอาตรีเช่แห่งเกาะรคเค็นจิม่า

เป็นบทที่มองผ่านมุมมองของเมดสาวชาน่อน เหตุการณ์ที่เกิดต่างจากบทแรก, ทั้งความรักของจอร์จกับชาน่อน ความรักของเจสซิก้ากับคาน่อน
บทนี้จะมีพลังเหนือธรรมชาติมาเกี่ยวข้องมากขึ้น 
เมื่อ "แม่มดเบอาตรีเช่" ปรากฏตัวซะเอง และรวมทั้งพลังเวทมนตร์ที่ซ่อนเร้นของตัวละคร

เป็นที่อยู่ในมุมมองของ เอวา เบอาตรีเช่ แม่มดคนใหม่ที่มาแทน เบอาตรีเช่ เหตุการ์ที่แตกต่างจากบทแรก ทั้งอดีตของเอวา และเด็กสาวลึกลับที่มีนามว่า แองเจ

ต่อจาก บทที่ 3 อยู่ใหนมุมมองของ แองเจ เบอาตรีเช่ ซึ่งเป็นการย้อนอดีตกลับมาที่เหตุการณ์ฆาตกรรมในรคเค็นจิมะ, 
เรื่องราวเบื้องหลังของแองเจ เบอาตรีเช่ และสาเหตุที่เธอมาช่วยแบทเลอร์
เป็นบทที่มองผ่านมุมมองของวิลลาร์ด เอช ไรท์ เจ้าหน้าที่จากหน่วย SSVD ที่สืบคดีเกี่ยวกับเกาะรคเค็นจิมะโดยมีอุชิโรมิยะ ลีออน ที่เป็นลูกของนัตสึฮิ เป็นผู้ช่วยตามคำท้าทายของเบิร์นคาสเทล
ที่ว่า 'ใครเป็นคนฆ่าเบอาทรีเช่' ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างลีออน,แคลร์และเบอาทริเช่ กฎของ SS Van Dine ทั้ง 20 ข้อ อดีตของคินโซ และยาสุ

บทสรุปส่งท้ายเกมแห่งเสียงร่ำไห้ของนางนวล ในบทนี้เป็นมุมมองของอุชิโรมิยะ แองเจ น้องสาวของแบทเลอร์ ที่พยายามตามหาความจริงบนเกาะรคเค็นจิมะเมื่อ 12 ปีก่อน และได้แบทเลอร์เป็นคนเปลี่ยนปาฎิหาย์ช่วงที่แองเจ
เมื่อตอน 6 ขวบไม่ได้มา ให้มาได้ ความลับในอดีตที่แบทเลอร์ไม่สามารถบอกแองเจได้คืออะไร 'ทำไมถึงต้องโกหกหนูด้วย?'

ใช้เพลงนี้เปิดทุกบท แต่มีการเปลี่ยนแปลงภาพเนื้อหาในบางส่วนให้เข้ากับบทนั้นๆ

เบียทริเช่เป็นคุณหนูประจำตระกูลอุชิโรมิยะ แต่ถูกฆาตกรรมและวิญญาณของเธอยังวนเวียนอยู่ จึงเป็นที่มาของตำนานแม่มดเบียทริเช่ที่มาเรียชอบพูดถึงบ่อยๆ มักจะถูกทุกคนเรียกว่า "เบียโตะ" รู้จักกันในนาม "แม่มดสีทอง" มีความสามารถในการควบคุมชีวิตและความตาย สามารถอัญเชิญสิ่งของต่างๆได้หลายครั้ง ยกตัวอย่างเช่น สามารถอัญเชิญ "หอคอยเพียงไหล่" ที่สร้างหอคอยที่สามารถยิงหอกแห่งแสงได้ในระหว่างที่สู้กับเวอร์กิลเลีย ตัวของเบียทริเช่รู้ดีว่า "เวทมนตร์นิรันดร์" นี้มีเพื่อสร้างภาพมายาทุกชนิด และทำลายได้ตลอดกาลไม่มีที่สิ้นสุด เป็นคู่แข่งของอุชิโรมิยะ แบทเลอร์
เป็นแม่มดที่ประกฎตัวในช่วงหลังในโลกของเธอ เธอเป็นน้องสาวของมาเรีย แต่ทว่าย้อนอดีตกลับมาในโลกที่มาเรียยังเป็นเด็กอยู่โดยมาพร้อมกับลูกน้อง 7 คน ที่เรียกว่า "เหล่าพี่น้องแห่งบาป" ซึ่งชื่อพี่น้องเหล่านั้นตั้งตามปีศาจในบาปทั้งเจ็ดของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอร์ลิค อันที่จริงเธอคือน้องสาวของแบทเลอร์ ไม่ใช่มาเรีย เธอเป็นที่รู้จักของแม่มดในนาม "แม่มดแห่งการคืนชีพ" ความสามารถของเธอคือการคืนชีพ เธอถูกสอนเรื่องเวทมนตร์มาจากร่างแม่มดของมาเรียผ่านไดอารี่ของมาเรีย ด้วยความที่เธอเป็นเบียทริเช่คนต่อมา เธอจึงมีความสามารถในการอัญเชิญเหมือนเบียทริเช่รุ่นก่อนๆได้ และเพราะเธอย้อนอดีตมา 12 ปี จากอนาคต เธอจึงมีทักษะด้านเวทมนตร์ที่สูงมาก จึงเป็นที่หวาดกลัวของเหล่าแม่มดด้วยกันเอง
รู้จักกันในนาม " แม่มดแห่งการเริ่มต้น" เป็นแม่มดที่เกิดจากอุชิโรมิยะ มาเรีย มีคู่หูคือซากุทาโร่ที่เกิดจากตุ๊กตาสิงโตของเธอ เธอมีพลังเวทมนตร์ที่สามารถให้กำเนิดหนึ่งจากทะเลถึงศูนย์ แม้ว่าคุณจะคูณศูนย์ไปเท่าไหร่ มันจะไม่ยอมเป็นศูนย์ สามารถสร้างเหล่าขนมให้ตกจากท้องฟ้า สามารถเนรมิตอาหาร และสามารถควบคุมสภาพอากาศได้
แม่มดผมขาว สวมหมวกและมีท่าทางในแบบผู้ดีที่สุดในบรรดาแม่มดทั้งหมด เป็นคนเงียบๆ ปกติจะอยู่ในร่างหญิงแก่ประจำบ้านอุชิโรมิยะ แต่เดิมเป็นครูของเบียทริเช่ และเป็นสุดยอดแม่มดที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด รู้จักกันในนาม "แม่มดแห่งการจำกัด" เธอมีพลังเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งพอที่จะปะทะกับเบอาทริเช่ได้ สามารถบิน,เคลื่อนย้ายตัวเอง,สร้างเกราะเวทย์เพื่อป้องกัน และอัญเชิญค้อนศักดิ์สิทธิ์ "มโจเนีย"และหอกศักดิ์สิทธิ์ "กังเนียร์" เธอชอบปิดตาตัวเองเพราะสามารถกลบเกลื่อนหรือเพิ่มพลังเวทย์ให้กับตนได้นั่นเอง
เด็กสาวแม่มดอีกคนที่ปรากฏตัวในรื่อง มีผมสีส้ม สวมชุดโลลิต้าสีม่วง-ดำ มีนิสัยโหดเหี้ยมคล้ายเบอาทริเช่ เธอเป็นร่างแยกในด้านลบของอุชิโรมิยะ เอวา แน่นอนว่าพลังเวทย์ของเธอส่วนใหญ่ก็จะมาจากเบอาทริเช่นั่นเอง มีความสามารถในการสร้างสิ่งของต่างๆ สามารถอัญเชิญเหล่าคนใช้ (ในที่นี้จะเรียกว่าเฟอร์นิเจอร์) ของเบอาทริเช่ได้อย่าง "เหล่าพี่น้องแห่งบาป" หรือโรนอเว่ก็ได้ แต่ส่วนใหญ่เธอจะใช้พวกซีเอสต้าเพราะความแข็งแกร่งของพวกนั้นนั่นเอง พลังที่เธอต้องการมากคือการฟื้นคืนจากความตาย และการฆ่าทุกทางเพียงเพื่อจะซ้ำว่าเธอเบื่อ สามารถปลอมแปลงตัวเองเป็นอุชิโรมิยะ เอวาได้
เป็นตุ๊กตาสิงโตที่มาเรียเล่นด้วยตอนเด็กๆ ถูกทำให้กลายเป็นมนุษย์เพราะมาเรียอยากเป็นเพื่อนด้วย
รู้จักกันในนาม "แม่มดแห่งปาฏิหาริย์" แม่มดผมยาวสีน้ำเงิน ชุดสีดำ มีนิสัยนิ่ง เงียบ สามารถทำลายหรือฆ่าทุกสิ่งได้เพื่อความสนุกของเธอเอง มีอาวุธคือเคียวสีดำ ที่สามารถแยกปาฎิหาริย์จากความเป็นจริงได้
รู้จักกันในนาม " แม่มดแห่งความเสถียรภาพ" แม่มดอีกคนที่อยู่กับเบิร์นคาสเทล แม่มดผมสั้นสีบลอนด์ มักปรากฏตัวในชุดหวานๆสีชมพูอ่อน เป้าหมายของเธอคือการกักขังเบิร์นคาสเทลให้อยู่ใน "เกม" ระหว่างอุชิโรมิยะ แบทเลอร์ กับ เบอาทริเช่ ไปตลอดกาลนั่นเอง
รู้จักกันในนาม "แม่มดแห่งความจริง" แต่เดิมเป็นนักสืบที่เก่งกาจ มากความสามารถ และให้คำตอบของปริศนาต่างๆได้เป็นอย่างดี สุดท้ายเธอเสียชีวิตและได้ถูกนำมาเข้าพวกกับเบอาทริเช่ และเป็นแม่มดเอริกะในที่สุด เธอมีผมสีน้ำเงินอ่อน มักปรากฏตัวในชุดโบสีชมพู เบิร์นคาสเทลเคยพูดไว้ว่า ตัวเอริกะนั้นจริงๆแล้วเป็นภาพที่ถูกสร้างตามความคิดของเบิร์นคาสเทลขึ้นมาเอง
แม่มดที่ปรากฏตัวเป็นคนสุดท้าย พร้อมกับชุดญี่ปุ่นสีชมพูและผ้าคาดสีเขียว เป็นแม่มดที่ถือกำเนิดจากฮาจิโจ อิคุโกะ(ฮาจิโจ โทยะ) ผู้เขียนนิยายลึกลับที่เขียนเกี่ยวกับเกาะรคเค็นจิมะ เป็นที่รู้จักในนาม "แม่มดแห่งการละคร" และ "ผู้สร้าง" เธอคือคนที่แข็งแกร่งมากถึงขนาดทำให้เบิร์นคาสเทลกลัว บางครั้งเธอก็เบื่อที่จะมีชีวิตนานๆ จึงรีบมีชีวิตแล้วก็ตาย แลมบ์ดาเดลต้า เคยพูดไว้ว่าความทรงจำของเฟียเธอรีนถูกกระทบกระเทือนจนทำให้นิสัยและการแต่งตัวเปลี่ยนไป
ปีศาจผมลอนสีส้มในชุดเซ็กซี่สีแดง ได้รับฉายาว่า "รูปปั้นปีศาจ"
ทหารองครักษ์ของเวอร์กิลเลีย ได้รับฉายาว่า "พ่อบ้านปีศาจ"
ปีศาจผมสีฟ้าอ่อนเป็นลอน สวมชุดเหมือนเมดสีดำสลับขาว จริงๆเธอเป็นเพศชายในชุดเมดแบบผู้หญิง
ปีศาจสาวผมสีส้มสวมชุดคล้ายซเปอร์ แต่เป็นสีเหลือง เป็นฝาแฝดกับซีเปอร์ ทั้งคู่เลยได้รับฉายาว่า "ปีศาจแห่งรัก"
แม่มดสีขาว เป็นแม่มดที่รู้จักกันในนามแม่มดบริสุทธิ์

ถ้าเรียงลำดับคนที่เป็นเบียทริเช่ก่อน-หลังจะได้อย่างนี้
เวอร์กิลเลีย--->เบียทริเช่--->เอวา-เบียทริเช่--->มาเรีย-เบียทริเช่--->แองเจ-เบียทริเช่

หัวหน้าของเหล่าไอเซอร์เนอะ มีผมขาวและแขนข้างซ้ายเป็นเหล็กจึงเป็นที่มาของชื่อ [ไอเซอร์เนอะ จุงเฟรา Eiserne Jungfrau เป็นภาษาเยอรมัน แปลว่า หญิงเหล็ก] มีนิสัยเยือกเย็นและจริงจังต่อหน้าที่มาก
สาวใช้ผมสั้นสีน้ำตาลในชุดซิสเตอร์สีน้ำเงิน เธอเป็นเสนาธิการของไอเซอร์เนอะ
สาวใช้ที่มีหน้าตาคล้ายคอร์เนเลีย มีผมสีน้ำตาลอ่อน สวมชุดเดียวกับคอร์เนเลีย เธอเป็นเสนาธิการชั้นสูงสุดของไอเซอร์เนอะ

เหล่าพี่น้องแห่งบาปมีชื่อตามปีศาจประจำบาปในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาร์ทอลิค ทั้งสามใส่เครื่องแบบนักเรียนเหมือนกัน

เป็นพี่โตสุด ลูซิเฟอร์ตัวแทนของบาปแห่งความหยิ่งยะโส มีนิสัยโหดเหี้ยมเหมือนกับเหล่าแม่มดที่สร้างตนขึ้นมา มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "ลูซี่" Lucie
เลวีอาธานเป็นตัวแทนของบาปแห่งความริษยา มีนิสัยขี้แย เป็นน้องสาวของลูซิเฟอร์ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "วีต้า" Vita
ซาตานเป็นตัวแทนของบาปแห่งโทสะ เธอเป็นน้องสาวคนที่ 3 ของพี่น้องแห่งบาปทั้งหมด เป็นคนโกรธง่ายสมชื่อ โดยมักทำอะไรไม่เข้าเรื่อง ชอบโกรธอยู่คนเดียว ลักษณะของเธอมีผมสีขาวสั้น ม้วนเป็นลอน มักถุกเรียกชื่อเล่นว่า "ซาตาน่า" Satana
เบลเฟกอร์เป็นตัวแทนของบาปแห่งความเกียจคร้าน เป็นคนเฉื่อยชาตามชื่อ แต่เป็นคนที่ทำงานอย่างสมเหตุสมผลที่สุด มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "เบล" Bel
แมมมอนเป็นตัวของบาปแห่งความโลภะ มีความเป็นผู้ใหญ่มากที่สุด เธอมักทำงานรับใช้แม่มดได้ดีเพื่อหวังผลตอบแทนจากสิ่งที่ทำ จึงได้ชื่อว่าเป็นคนโลภสมชื่อ แต่กระนั้นมองในแง่ดีก็เหมือนว่าเธอเป็นคนที่จริงจังต่องานมากที่สุด มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "แมกม่า" Magma
เบลเซบับเป็นตัวแทนของบาปแห่งความตะกละ แต่จริงๆแล้วในเรื่องเธอก็มีหุ่นดีเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "บีเอล" Beel
อัสโมเดียสเป็นตัวแทนของบาปแห่งตัณหาราคะ หากเธอตกหลุมรักใครจะทุ่มเทให้อย่างเต็มที่ มีความหื่นมากสมชื่อ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "แอสโม่" Asmo

เหล่าซีเอสต้า แต่เดิมเป็นกระต่ายของเล่นของมาเรียที่ถูกทำให้มีชีวิต หน้าตาของเหล่าซีเอสต้าจึงคล้ายกระต่าย มีหูและห่างเหมือนกระต่ายนั่นเอง

เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษสีฟ้า เธอยิ้มและหัวเราะได้ตลอดเวลา มีผมสีเขียว ไว้ผมสั้น มีนิสัยโหดเหี้ยม ซาดิสม์ มีความร่าเริงที่สุดในหมู่ซีเอสต้าด้วยกัน
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษสีแดง มีผมสีชมพู ไว้ผมยาว เป็นคนขี้อาย ทำอะไรชักช้าถ้าไม่มีซีเอสต้า 410 คอยช่วย โดยปกติเป็นคนค่อนข้างเอ๋อ พูดติดอ่างอยู่บ่อยๆ
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษสีดำ มีผมยาว สีบลอนด์ เป็นคนเงียบๆ ดูภายนอกก็มองออกได้ถึงความหยิ่งยโสในตัว 
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษม่วง มีผมสั้นสีดำ ในหมู่ซีเอสต้าด้วยกัน ดูเหมือนเธอจะเป็นคนที่ปกติที่สุด
ยามเมื่อเหล่านางนวลร่ำไห้ ไม่มีชื่อไทยอย่างเป็นทางการ แต่โดยส่วนมากจะมีความหมายว่า "เมื่อ-นกนางนวล-ร่ำร้อง"
เนื่องจากชื่อในภาษาญี่ปุ่นที่เป็นต้นฉบับเรียกว่า อุมิเนโกะ โนะ นาคุ โคโระ นิ หรือ うみねこのなく頃に โดยคำว่า うみねこ แปลว่า นกนางนวล คำว่า なく แปลว่า ร้องไห้ และคำว่า 頃 แปลว่า เมื่อ ,ณ บัดนั้ จึงอาจจะมีความหมายว่า เมื่อนกนางนวลร่ำไห้ เวลาที่เหล่านางนวลร่ำร้อง หรือ When the seagulls cry ในภาษอังกฤษ