seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ทริปซิน

ทริปซิน () คือ เอนไซม์ย่อยโปรตีนให้เป็นกรดอะมิโน ถูกผลิตมาจากตับอ่อน ทำหน้าที่ย่อยโปรตีนและพอลิเพปไทด์ที่มาจากกระเพาะอาหารให้มีโมเลกุลเล็กลงจนเป็นไดเพปไทด์หรือกรดอะมิโนในที่สุด ทริปซินจะแยกสายเพปไทด์ส่วนใหญ่ที่ด้านหมู่คาร์บอกซิลของกรดอะมิโนไลซีนหรืออาร์จินีน นอกจากว่าเมื่ออย่างใดอย่างหนึ่งติดกับโพรลีน ทริปซินเป็นที่ใช้กันอางมากมายในกระบวนการทางเทคโนโลยีชีวภาพ โดยเฉพาะกระบวนการ โพรทีโอไลซิส (proteolysis) หรือ ทริปซิไนเซชัน (trypsinisation)

trypsyn ผลิตในตับอ่อนในรูปแบบของ trypsinogen zymogen ที่ยังไม่พร้อมใช้งานเมื่อตับอ่อนถูกกระตุ้นโดย cholecystokinin.และเมื่อตับอ่อนถูกกระตุ้นโดย cholecystokinin มันจะถูกหลังไปยังส่วนต้นของลำไส้เล็กผ่านทางท่อตับอ่อนเมื่ออยู่ในลำไส้เล็กเอนไซม์ enteropeptidase กระตุ้น ทริปซินโดย proteolytic cleavage ทริปซินจะเปลี่ยนไปอยู่ในสภาวะกระตุ้น รวมเป็น trypsinogen ดังนั้นจึงต้องการ เอนไซม์ enteropeptidase เพียงเล็กน้อยเท่านั้นในการเริ่มปฏิกิริยา

กลไกต่างๆของทริปซินเหมือนกับ serine proteases อื่นๆ เอนไซมน์นี้ประกอบไปด้วย catalytic triad ซึ่งประกอบไปด้วย aspartate-102, histidine-57 และ serine-195

Trypsins มีค่า pH ที่เหมาะสมคือประมาณ 7.5-8.5 และอุณหภูมิที่เหมาะสมประมาณ 37°C.
Trypsins ควรเก็บไว้ที่อุณหภูมิต่ำมากๆ (ระหว่าง −20°C and −80°C) เพื่อขวางการ และควรเก็บทริปซินที่ pH 3

การแยกออก และ การเข้าต่อกับโซ่เปปไทด์ เช่นไคโมทริปซิน (chymotrypsin)ไคโมทริปซิน จึงจะทำหน้าที่ย่อยโปรตีนได้ .

ทริปซินอินฮิบิเตอร์เป็นสารยับยั้งการเจริญเติบโตของสัตว์ มีอยู่ในเมล็ดถั่วเหลืองดิบ จะยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ทริปซินในการย่อยโปรตีน ทำให้การย่อยได้ของโปรตีนลดลง สัตว์จะเกิดอาการท้องอืด วิธีแก้ไขคือ ต้องอบหรือนึ่งถั่วเหลืองให้สุกที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส นาน 20 นาที ก็จะทำลายพิษทริปซินอินฮิบิเตอร์ได้
วันสาธารณรัฐ

วันสาธารณรัฐ () เป็นชื่อวันหยุดในหลายประเทศเพื่อเฉลิมฉลองวันที่ประเทศนั้น ๆ เปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบสาธารณรัฐ
ฮิวมัส

ฮิวมัส (humus) คือ อินทรียวัตถุที่มีโครงสร้างสลับซับซ้อนโดยสลายตัวปะปนอยู่ในดินทำให้ดินมีความอุดมสมบูรณ์ เกิดจากการย่อยสลายของซากพืช ซากสัตว์ โดยกิจกรรมของจุลินทรีย์ซึ่งสังเคราะห์ได้สารประกอบอินทรีย์จำพวก กรดอะมิโน โปรตีน และอโรมาติก และจะเกิดการรวมตัวของสารประกอบอินทรีย์หลังจากที่จุลินทรีย์ตายลงและทับถมกันเป็นเวลานานกลายเป็นฮิวมัสในดิน

อร่อย
ประกอบด้วยสารอินทรีย์ที่เป็นองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิตโดยทั่วไป เช่น สารประกอบพวกคาร์โบไฮเดรต โปรตีน กรดอะมิโน ลิพิด ลิกนิน แทนนิน และกรดอินทรีย์ต่างๆ เป็นต้น ลักษณะที่สำคัญของสารอินทรีย์เหล่านี้ คือ 
เกิดจากการแปรสภาพของสารอินทรีย์และสังเคราะห์รวมตัวขึ้นมาใหม่ของสารที่ไม่ใช่ฮิวมิก ประกอบด้วยกลุ่มของสารอินทรีย์ประเภทที่มีลักษณะดังนี้
สารฮิวมิกละลายน้ำได้น้อยมาก แต่สามารถละลายได้ในสารละลายที่เป็นกรดและด่างในบางส่วนของสารฮิวมิก สารฮิวมิกสามารถแบ่งออกได้เป็นสามส่วนใหญ่ๆ คือ

ส่วนใหญ่ประกอบด้วยกรดฮิวมิก (รวมกับฮิวมิน) และกรดฟุลวิกมีธาตุคาร์บอนและออกซิเจนเป็นองค์ประกอบประมาณ 90% โดยน้ำหนัก อีก 10% เป็นไฮโดรเจน ไนโตรเจน ซัลเฟอร์ และธาตุอื่นๆ ซึ่งโดยทั่วไปจะพบคาร์บอนมากกว่าออกซิเจน เมื่อไม่รวมซัลเฟอร์ สามารถเขียนสูตรเอมพิริคัล (empirical formula) ของกรดฮิวมิกและฟุลวิกเขียนได้เป็น CHON และ CHON ตามลำดับ โดยอัตราส่วนของ C:N อยู่ในช่วง 10-12:1

องค์ประกอบและโครงสร้างทางเคมีของสารฮิวมิกมีลักษณะที่สำคัญ คือ หมู่ฟังก์ชัน (functional group) พบว่ามีหมู่ O และ OH เป็นหมู่ฟังก์ชันนัลหลัก ตัวอย่างเช่น หมู่คาร์บอกซิลิก (carboxylic, -COOH group) และหมู่ฟีนิลหรือฟีนอลิก (phenyl or phenolic, -CHOH group) ซึ่งมีมากที่สุดและสำคัญ หมู่ฟังก์ชันนัลที่มากรองลงมา ได้แก่ หมู่แอลกอฮอลิก (alcoholic, -OH) อินอลิก (enolic, -CH=C-OH) และคาร์บอนิล (carbonyl, =C=O) มักพบในรูปของควิโนน (quinone) และคีโตน (ketone)
สารฮิวมิกมีโครงสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนมาก โดยมีโครงสร้างที่ไม่เป็นผลึก และไม่มีรูปแบบที่แน่นอน การเกิดสารฮิวมิกเกิดจากกระบวนทางชีวเคมีที่ซับซ้อนมากและมีหลายขั้นตอนรวมถึงหลายวิถีทาง (pathway) ซึ่งเกิดจากกิจกรรมของจุลินทรีย์ดิน โดยเรียกกระบวนการนี้ว่า (humification)
นอกจากนี้องค์ประกอบและโครงสร้างของสารฮิวมิกยังเปลี่ยนแปลงได้ตามแหล่งที่มาและองค์ประกอบเดิมของอินทรียสาร สภาพแวดล้อม จุลินทรีย์ดิน รวมถึงอายุและขั้นตอนการย่อยสลาย
ฮิวมัสที่เป็นทั้งสารฮิวมิกและไม่ได้เป็นสารฮิวมิก จะมีหมู่ฟังก์ชันนัลที่ว่องไวต่อปฏิกิริยา ซึ่งอยู่อย่างไม่อิสระเมื่ออยู่ในดินที่เป็น (mineral soil) โดยจะทำปฏิกิริยาในรูปของสารเชิงซ้อนกับแร่ธาตุและสารประกอบต่างๆในดิน ตัวอย่างเช่น การทำปฏิกิริยาคีเลตกับโลหะแคทไอออน การดูดซับของฮิวมัสบนผิวอนุภาคของแร่ดินเหนียวและสารกำจัดศัตรูพืชต่างๆ
ปฏิกิริยาเชิงซ้อนและการเกิดคีเลตระหว่างฮิวมัสกับโลหะต่างๆในดิน มีบทบาทและมีอิทธิพลต่อการสลายตัวผุพังของดิน รวมทั้งมีอิทธิพลต่อสมบัติทางเคมีและความอุดมสมบูรณ์ ดังนี้
วัดเดโบด

วัดเดโบด () เป็นวัดโบราณของประเทศอียิปต์ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เมืองหลวงของประเทศสเปน ใกล้กับปลาซาเดเอสปัญญา (Plaza de España) โดยยังคงลักษณะการวางตำแหน่งของวัดให้ใกล้เคียงกับแบบดั้งเดิม คือการวางเรียงตัวจากทิศตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตก

วัดโบราณแห่งนี้เป็นของขวัญที่ประเทศอียิปต์มอบให้กับประเทศสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1968 จากการร้องขอความช่วยเหลือผ่านทางองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ในการรักษาโบราณสถานในภูมิภาคนิวเบีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งมหาวิหารอะบูซิมเบล) จากความกังวลในการที่อาจจะได้รับความเสียหายจากการสร้างเขื่อนอัสวาน ด้วยเหตุนี้ทางการของประเทศอียิปต์จึงได้มอบวัดโบราณสี่แห่งให้กับประเทศต่าง ๆ ที่ได้ให้ความช่วยเหลือดังนี้ วัดเดนดูร์ให้กับสหรัฐอเมริกา วัดเอลเลซิยาให้กับประเทศอิตาลี วัดตาฟฟาให้กับประเทศเนเธอแลนด์ และวัดเดโบดให้กับประเทศสเปน

ในปัจจุบันวัดอียิปต์โบราณแห่งนี้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของกรุงมาดริดทั้งสำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติและชาวมาดริดเอง โดยเวลาที่นิยมเยี่ยมชมโบราณสถานแห่งนี้คือเวลายามเย็นก่อนไปจนถึงหลังพระอาทิตย์ตกดิน นอกจากนี้ตำแหน่งที่ตั้งสามารถใช้เป็นจุดชมวิว วังหลวงของกรุงมาดริด (Palacio Real de Madrid) ที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กันได้อีกด้วย

ที่ตั้งเดิมของวัดแห่งนี้อยู่บนพื้นที่เล็ก ๆ ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ในภูมิภาคนิวเบีย ทางตอนใต้ประเทศอียิปต์ปัจจุบัน มีชื่อเรียกเดียวกันว่า เดโบด สร้างในสมัยของพระเจ้าทอเลมีที่ 4 ฟิโลเพเตอร์ เมื่อ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จุดประสงค์ของการสร้างวัดเดโบดนี้ก็เพื่อใช้เป็นที่บูชาเทพอามอนแห่งเมืองเดโบด ตามความเชื่อในสมัยก่อน

การทำการเคลื่อนย้ายวัดเดโบดทั้งวัดจากประเทศอียิปต์สู่ประเทศสเปนนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก ทางการประเทศอียิปต์ได้มอบแผนผังพร้อมกับภาพร่างของวัดและรูปถ่ายบางรูปที่ไม่มีการอ้างอิงใด ๆ เนื่องด้วยระยะทางที่ไกลมากระหว่างสองประเทศ ทำให้มีแท่นหินหายไปมากกว่าร้อยชิ้นในระหว่างการขนส่ง เมื่อถึงที่หมายแล้วยังพบปัญหาหมายเลขอ้างอิงบนบางแท่นหินไม่ตรงกับที่ระบุไว้ในแผนผัง อย่างไรก็ดี ทางประเทศสเปนได้แก้ปัญหาเหล่านี้โดยการใช้การก่อสร้างแบบแอนัสไตโลซิส (anastylosis) ในส่วนของชิ้นส่วนที่ขาดหายไปนั้นก็ได้นำหินจากจังหวัดซาลามังกา มาใช้สร้างทดแทน
เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ

จ่าสิบตำรวจ เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 เป็นนักยิงปืนยาวอัดลม 10 เมตรคนแรกจากประเทศไทย ที่ได้รับการบันทึกสถิติโลกด้วยแต้มสูงสุด ด้วยการยิงเข้าเป้าที่ตำแหน่ง 0.5 มิลลิเมตรได้ 60 นัดติดต่อกัน เขาเป็นที่รู้จักในวงการยิงปืน (ที่ซึ่งเขาได้อันดับที่ห้าในการแข่งขัน ISSF เวิลด์คัพ) เมื่อเขาประสบความสำเร็จในรายการชิงแชมป์เอเชีย 2000 ที่เกาะลังกาวี ตั้งแต่นั้นมา เขาก็สามารถเข้าสู่รอบไฟนอลในการแข่งขันระดับโลกอยู่บ่อยครั้ง ซึ่ง เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ ได้รับเกียรติเป็นตัวแทนนักกีฬาทีมชาติไทย ในการถือธงเข้าสู่พิธีเปิดการแข่งขันซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 นอกจากนี้ เขาเป็นนักกีฬายิงปืนระดับโลกเพียงคนเดียวของทีมชาติไทย ที่สามารถเข้าสู่รอบสุดท้ายของกีฬาโอลิมปิกมาแล้วถึงสองครั้ง

ครั้งหนึ่ง ปองพล อดิเรกสาร ซึ่งเป็นนายกสมาคมยิงปืนแห่งประเทศไทย ได้กล่าวถึงเทวฤทธิ์ว่า เป็นหนึ่งในความหวังของนักกีฬาที่จะได้รับเหรียญทองในการแข่งขันปืนยาวท่านอนชาย ซีเกมส์ 2007

ตั้งแต่เทวฤทธิ์สามารถทำคะแนนยิงปืนได้ 600 คะแนนเต็ม ก็มีนักยิงปืนหญิงหลายรายที่สามารถทำได้สูงสุดที่ 400 คะแนนจากการแข่งขันปืนยาวอัดลมที่ระยะสั้นกว่าของพวกเธอเช่นกัน แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงเป็นชายเพียงคนเดียวที่ถือครองสถิติโลกจนถึง พ.ศ. 2551

เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เทวฤทธิ์ และนักยิงปืนจากตระกูลมัจฉาชีพ เข้าแข่งขันยิงปืนชิงชนะเลิศแห่งเอเชียอาคเนย์ ครั้งที่ 33 ประเภทปืนยาวอัดลมชาย ที่ซึ่งเขาได้อันดับสองถัดจาก พ.ต.ต.วราวุธ มัจฉาชีพ ผู้เป็นพี่ชาย ด้วยคะแนน 685.4 แต่ไม่ได้รับเหรียญเงิน เนื่องด้วยตามกฎการแข่งขันต้องไม่ใช่นักกีฬาจากชาติเดียวกัน
เรินดัง

เรินดัง () เป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อที่มีรสเผ็ด จุดกำเนิดเป็นอาหารของชาวมีนังกาเบาในอินโดนีเซีย และเป็นที่นิยมไปทั่วประเทศ เป็นอาหารที่ชาวมีนังกาเบาใช้ในงานเฉลิมฉลองและต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ นอกจากนั้น ยังเป็นที่นิยมในมาเลเซีย สิงคโปร์ บรูไน ภาคใต้ของไทย และภาคใต้ของฟิลิปปินส์ ลักษณะของอาหารคล้ายแกง แต่โดยวิธีการปรุงไม่จัดว่าเป็นแกง

เรินดังเป็นอาหารที่มีรสเผ็ดใช้เนื้อสัตว์ปรุงกับกะทิ และน้ำพริกที่ประกอบด้วยขิง ข่า ขมิ้น ตะไคร้ กระเทียม หัวหอม พริก และเครื่องเทศอื่น ๆ การปรุงเรินดังเป็นอาหารที่ต้องการเวลาและความอดทน เรินดังแบบปาดังใช้เวลาปรุงโดยทั่วไปประมาณ 4 ช.ม. เนื้อสัตว์ที่หั่นเป็นชิ้นจะค่อย ๆปรุงให้สุกในส่วนผสมของกะทิและเครื่องแกงอย่างช้า ๆ โดยใช้ความร้อนจนกว่าส่วนที่เป็นของเหลวจะระเหยไปหมด การทำให้ระเหยนี้จะทำโดยการต้มหรือผัดก็ได้

โดยปกติเรินดังจะรับประทานกับข้าวนึ่ง เกอตูปัคหรือเลอมัง (ข้าวเหนียวหลาม) และกินกับผักเช่น ใบมันสำปะหลังลวก จูบาดัก (แกงขนุนอ่อน) แกงกะหล่ำปลีและลาโดะห์ (ซัมบัลที่ทำจากพริกสีเขียวหรือแดง)

ในวัฒนธรรมของชาวมีนังกาเบา เรินดังมีนับสำคัญของปรัชญามุสยาวาระห์ (musyawarah), โดยเครื่องปรุงสี่อย่างของเรินดังเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งสำคัญในสังคมมีนังกาเบา 
ในกลุ่มชนชาวมีนังกาเบา เรินดังเป็นอาหารจานแรกที่เสิร์ฟในงานฉลองและให้แก่แขกผู้มีเกียรติที่ได้รับเชิญ เช่นในงานวันเกิด งานแต่งงานและงานสำคัญทางศาสนา ส่วนในกลุ่มชนชาวมลายู เช่นในเรียว จัมบี เมดันในสุมาตราหรือ เซอเริมบัน และโกตาบารูบนคาบสมุทรมลายู เรินดังเป็นอาหารพิเศษในเทศกาลสำคัญ เช่น งานแต่งงาน วันอีด

จุดกำเนิดของเรินดังมาจากชาวมีนังกาเบาในสุมาตรา โดยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันและงานฉลอง เรินดังได้แพร่หลายไปสู่วัฒนธรรมมลายูในบริเวณมันไดลิง เรียว จัมบี และข้ามช่องแคบมะละกาไปยังมะละกาและเนอเกอรีเซิมบีลันซึ่งเป็นบริเวณบนคาบสมุทรที่มีชาวมีนังกาเบาข้ามไปตั้งรกราก ในปัจจุบันถือว่าเรินดัง เป็นอาหารพื้นเมืองทั้งของสุมาตราและคาบสมุทรมลายู การแพร่กระจายของเรินดังเป็นผลมาจากการเดินทางไปประกอบอาชีพของชาวมีนังกาเบาทั้งในมาเลเซียและอินโดนีเซีย มีการจัดตั้งภัตตาคารอาหารปาดังจนกลายเป็นที่รู้จักและเป็นที่นิยม ทั่วทั้งอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ รวมทั้งยุโรปและสหรัฐอเมริกา

ในการปรุงอาหารของชาวมีนังกาเบา มีอาหารหลายชนิดที่ใช้เนื้อสัตว์ปรุงกับกะทิและน้ำพริกและมีการแบ่งระดับตามจำนวนของเหลวที่เหลือในอาหารจากมากสุดไปจนถึงแห้งคือ ฆูไล – กาลีโอ- เรินดัง ความต่างกันในด้านเครื่องปรุงมีเพียงฆูไลนิยมใช้พริกแดงและขมิ้นมากกว่า ถ้าปรุงจนถึงแค่เนื้อสัตว์สุก กะทิเดือดแล้วยกลงจะเรียกฆูไล ถ้าปรุงจนกะทิระเหยไปบางส่วนเนื้อสัตว์เริ่มเป็นสีน้ำตาลแล้วหยุด เรียกกาลีโอ ถ้าปรุงจนกะทิระเหยไปหมด เนื้อสัตว์เปลี่ยนเป็นสีดำหรือเกือบดำเรียกเรินดัง ในปัจจุบันจะแบ่งเรินดังเป็นสองชนิด เรียกแบบแห้งและแบบน้ำ
เรินดังที่ปรุงโดยวัฒนธรรมอื่นที่ไม่ใช่ชาวมีนังกาเบา เช่น ในวัฒนธรรมมลายูมักเป็นกาลีโอ เรินดังในมาเลเซียมีหลายแบบ เช่นแบบของกลันตันและเนอเกอรีเซิมบีลัน ซึ่งมีรสชาติต่างจากที่พบในอินโดนีเซีย มีเพียงเรินดังของรัฐเประก์ที่เป็นเรินดังแห้ง นอกจากนั้น ชนกลุ่มน้อยอื่น ๆในอินโดนีเซียได้นำเรินดังไปปรุงเป็นอาหารของพวกเขาเอง ซึ่งมีความแตกต่างกันไปตัวอย่างเช่น เรินดังในชวา จะมีรสหวานกว่าและเผ็ดน้อยกว่า

เรินดังทำจากเนื้อวัวแต่ในบางโอกาสก็ปรุงจากตับวัว ไก่ ควาย เป็ด แกะ หรือผักเช่นขนุนอ่อนและมันสำปะหลัง การใช้เป็ดหรือไก่ใช่เวลาน้อยกว่าเนื้อวัวแต่ใช้มะขามมากกว่า เรินดังชนิดต่าง ๆ ได้แก่
ซ็อสแตน เฟร์นันเดซ

นายพลซ็อสแตน เฟร์นันเดซ (Sosthène Fernandez) เป็นนายทหารในกองทัพแห่งชาติเขมร มีบทบาทสำคัญหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 โดยเป็นนักการเมืองและผู้บัญชาการตำรวจ

เฟร์นันเดซเป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายฟิลิปปินส์ เกิดในพนมเปญโดยมีบิดาเป็นชาวฟิลิปปินส์ มารดาเป็นชาวเขมรที่เกิดในเวียดนาม เขาเรียนทางด้านกฎหมายและเป็นพนักงานปกครองในท้องถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2471 ต่อมา เขาได้ร่วมจัดตั้งพรรคเสรีภาพกับพระนโรดม นรินทเดช และได้รับเลือกตั้งใน พ.ศ. 2494 และมีบทบาทางการเมืองมาตลอด เขามีภาพพจน์ที่ชัดเจนในการต่อต้านคอมมิวนิสต์ เมื่อสหรัฐตัดความช่วยเหลือต่อสาธารณรัฐเขมร เขาเป็นผู้ที่คัดค้านการเจรจากับเขมรแดง ถ้าต้องให้ทหารฝ่ายสาธารณรัฐเขมรวางอาวุธระหว่างการเจรจา เขาจึงลาออกจากตำแหน่งในกองทัพ เฟร์นันเดซ และลน นลออกไปจากกัมพูชาก่อนที่เขมรแดงจะเข้าสู่พนมเปญ

ใน พ.ศ. 2541 เฟร์นันเดซกลับมาสู่กัมพูชาเพื่อพบกับทหารที่เคยร่วมรบกับเขาและประชาชนชาวกัมพูชาทั้งหมด เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับชีวิตของเขาในฐานะทหารของกองทัพแห่งชาติเขมร

United States: Senate and congress 
Introduction by senator Kennedy:
แกว เมียส

แกว เมียส (Keo Meas) หรือแก้ว มาส เป็นนักการเมืองกัมพูชาที่นิยมคอมมิวนิสต์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2469 เรียนจบวิทยาลัยครูในพนมเปญ และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนใน พ.ศ. 2489 และได้เป็นผู้นำในสมาคมเขมรอิสระและพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน สาขาพนมเปญ หลังจากที่โครงสร้างของพรรคในเมืองถูกทำลายเพราะการจับกุมครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2495 เมียสเป็นผู้จัดตั้งองค์กรขึ้นใหม่ และเป็นตัวแทนสมาคมเขมรอิสระไปร่วมการประชุมสันติภาพประชาชนในกรุงเวียนนาเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2495

เมื่อก่อตั้งพรรคปฏิวัติประชาชนเขมรใน พ.ศ. 2497 เมียสเป็นผู้นำสาขาพนมเปญ และได้เป็นตัวแทนในส่วนของเวียดมิญไปร่วมประชุมเจนีวาเกี่ยวกับอินโดจีน เมื่อพรรคปฏิวัติฯ กลายเป็นพรรคนอกกฎหมาย เมียสร่วมกับนวน เจีย และเพ็ญ ยุตจัดตั้งพรรคเขมรต่อต้าน (Khmer Resistance Party) เพื่อเป็นพรรคบนดินใน พ.ศ. 2497 แต่ถูกปฏิเสธจึงเปลี่ยนชื่อเป็นกรมประชาชนใน พ.ศ. 2498 เมียสได้ร่วมกับนน ซวน และนบ โบพันออกหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ชื่อ ประชาชน ใน พ.ศ. 2499

เมื่อตู สามุตขึ้นเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ เมียสได้เป็นผู้นำอันดับสี่และเป็นผู้สมัครคนเดียวของกรมประชาชนที่เหลืออยู่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2501 แต่ไม่ได้รับเลือก หลังจากนั้น เมียสจึงเข้าป่าไปร่วมต่อสู้กับพล พตเมียสได้เป็นคณะกรรมกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2503 แต่ถูกปลดออกใน พ.ศ. 2506 เขาเดินทางไปฮานอยใน พ.ศ. 2511 เพื่อขอแรงสนับสนุนจากผู้นำคอมมิวนิสต์ชาวเขมรที่ลี้ภัยและขอความช่วยเหลือด้านอาวุธจากเวียดนามเหนือเพื่อโค่นล้มพระนโรดม สีหนุ แต่ไม่สำเร็จ เชื่อว่าเขาเป็นผู้จัดการให้พล พต ไปเยือนฮานอยและปักกิ่งใน พ.ศ. 2512 และเขายังอยู่ในฮานอยเมื่อพล พตกลับสู่กัมพูชา ต่อมาเมียสเป็นทูตของรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชาพลัดถิ่นประจำสาธารณรัฐประชาชนจีน ต่อมา ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 เขาพ้นจากตำแหน่งและกลับสู่ฮานอย ทำงานภายใต้การควบคุมของเอียง ธีริท

เมียสกลับสู่กัมพูชาเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 เพื่อมาทำงานในสำนักงานกลางของพรรค เขาถูกจับกุมเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2518 ในข้อหาต้องสงสัยว่าฝักใฝ่เวียดนาม เขาถูกส่งไปยังคุก S-21 และเสียชีวิตใน พ.ศ. 2519
ประเทศไทยในพาราลิมปิก

ประเทศไทยเข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรก ในการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) ที่สโตก แมนเดวิลล์ และนครนิวยอร์ก โดยมีผู้แข่งขันกรีฑา, ลอว์นโบวล์ และว่ายน้ำ โดยเข้าร่วมในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งหลังจากนั้น แต่ไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูหนาวเลย นักกีฬาทีมชาติไทยไม่ได้รับเหรียญทอง ในการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2527 แต่ในครั้งถัดมา (พ.ศ. 2531; ค.ศ. 1988) "สกุล คำตัน" เป็นนักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัลกีฬาพาราลิมปิกคนแรกของไทย เมื่อเขาคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันพุ่งแหลนชาย ประเภทเอ 3 และเอ 9 ซึ่งเป็นเหรียญรางวัลเดียวในการแข่งขันคราวนั้น โดยต่อมาก็ไม่ได้รับเหรียญทองเลย จนกระทั่งการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)

ในประวัติศาสตร์พาราลิมปิก นักกีฬาไทยได้รับรวม 9 เหรียญทอง 17 เหรียญเงิน และ 18 เหรียญทองแดง จากกีฬาหลายประเภทคือ ลู่และลาน, ว่ายน้ำ, ยกน้ำหนัก, ยิงธนู, บ็อกเซีย, ฟันดาบบนเก้าอี้ล้อเลื่อน และเทนนิสบนเก้าอี้ล้อเลื่อน

ประวัติ วะโฮรัมย์ เป็นนักกีฬาไทยในพาราลิมปิก ซึ่งประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล จากผลงาน 5 เหรียญทอง ขณะที่สายสุนีย์ จ๊ะนะ เป็นสตรีไทยเพียงผู้เดียว ที่ชนะเลิศเหรียญทองในกีฬาพาราลิมปิก
โหด เลว ดี 3

โหด เลว ดี 3 (; ; พินอิน: "Yīngxióng běnsè sān – xīyáng zhī gē") ภาพยนตร์แอ็คชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1989

ไซง่อน ในปี ค.ศ. 1974 ท่ามกลางสงครามเวียดนาม มาร์ค หนุ่มชาวจีนเดินทางจากฮ่องกงมาถึงที่นี่ เพื่อตามหาญาติห่าง ๆ ที่ชื่อ อาหมั่น และพ่อ เพื่อกลับฮ่องกง อาหมั่นถูกจับเข้าคุกเพราะทำพาสปอร์ตปลอม ทั้งหมดได้รับการช่วยเหลือจาก เชา ไหวกิป หญิงสาวผู้กว้างขวาง แต่ก็ถูกตามรังควาญจาก บอง นายพลทหารเวียดนามอยู่ตลอด ทั้งมาร์ค และอาหมั่น ได้พัฒนาความสัมพันธ์กับไหวกิป ไหวกิปรักมาร์ค แต่มาร์คกลับสนับสนุนให้อาหมั่นเป็นคู่กับเธอ

เมื่อทั้งหมดกลับไปฮ่องกง โห่ ฉางชิง นักธุรกิจลูกครึ่งญี่ปุ่นอดีตแฟนของไหวกิปที่หายตัวไป 3 ปี ได้ปรากฏตัวขึ้น อาโห่ได้ตามมารังควาญอาหมั่นและพ่อ จนเสียชีวิต และบีบบังคับให้อาหมั่นและมาร์คออกจากฮ่องกงไป ทั้งหมดจึงกลับไปเวียดนามอีกครั้ง ก่อนไซง่อนแตก ที่นั่นจึงเป็นสถานที่ตัดสินกันด้วยความสัมพันธ์ของคนทั้ง 3 ระหว่างความรัก, ดี, เลว และโหด"A Better Tomorrow III" เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นในปี ค.ศ. 1989 จากการกำกับและอำนวยการสร้างของ ฉีเคอะ ถือเป็นภาคสุดท้ายและภาคจบของภาพยนตร์ไตรภาค "A Better Tomorrow" ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากก่อนหน้านั้น

โดยที่ในภาคนี้ เนื้อหาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับ 2 ภาคก่อนหน้านี้ แต่ไปมีเนื้อหาเป็นฉากหลังของสงครามเวียดนาม ในปี ค.ศ. 1974 แทน แม้จะมี โจว เหวินฟะ นักแสดงนำใน 2 ภาคก่อนหน้านั้นมารับบทซึ่งเสมือนเป็นบทเดิมอีก อีกทั้งตัวผู้กำกับฯก็ไม่ได้เป็น จอห์น วู เหมือน 2 ภาคแรก หากแต่เป็นฉีเคอะ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างมาทำหน้าที่นี้เอง ทั้งนี้เพราะ ก่อนหน้านั้น ทั้ง 2 เกิดผิดใจกัน จอห์น วู จึงแยกไปสร้าง "Bullet in the Head" แทน ซึ่งออกฉายในปีเดียวกันและมีสงครามเวียดนามเป็นฉากหลังเช่นเดียวกัน

สำหรับเรื่องนี้ ตัวภาพยนตร์ได้รับคำชมไปเพียงแค่ 5.8 ดาวเท่านั้น จากทั้งหมด 10 ดาว นับว่าน้อยที่สุดในภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้
อูจิ

อูจิ () เป็นเมืองในจังหวัดเกียวโต ในประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ทางใต้ของนครเกียวโต

เมืองอูจิถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1951 เมืองอูจินั้นตั้งอยู่ระหว่างอนุสรณ์ประวัติศาสตร์เกียวโตและนาระโบราณ ตัวเมืองตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำนาระซึ่งไหลมาจากทะเลสาบบิวะ

ในศตวรรษที่ 4 จักรพรรดิโอจิง โปรดฯให้สร้างพระราชวังในอูจิ ต่อมาในยุคมูโรมาชิ โชกุนอาชิกางะ โยชิมิตสึได้ส่งเสริมการเพาะปลูกชาเขียวในอูจิ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา อูจิเป็นศูนย์กลางกระจายสินค้าและผลิตชาเขียวที่มีคุณภาพยอดเยี่ยม ชาสึเอ็งถูกจำหน่ายมาตั้งแต่ ค.ศ. 1160 และในปัจจุบันก็ยังคงมีขายในร้านน้ำชาเก่าแก่ในญี่ปุ่น

บทสุดท้ายของตำนานเก็นจิก็มีเนื้อเรื่องอยู่ในอูจิ ซึ่งก็ดึงดูดผู้สนใจในวรรณกรรมไปเยี่ยมเยือน
นกยางควาย

เป็นนกยางสีขาว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน ขนทั่วตัวสีขาว ขากรรไกรค่อนข้างใหญ่และขาสั้น มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางเพียง 51 เซนติเมตรเท่านั้น แต่ในฤดูผสมพันธุ์จะมีขนประดับเป็นเส้นยาว ๆ ที่หัว คอ และหลังเป็นสีเหลืองส้ม พ้นฤดูผสมพันธุ์ขนประดับดังกล่าวจะผลัดออกหมด นัยน์ตาและปากเป็นสีเหลือง แต่รอบตาสีออกเขียวอ่อน เท้าสีดำ ในช่วงนี้เมื่อจับคู่แล้วนกทั้งสองเพศจะช่วยกันทำรังโดยตัวผู้หาวัสดุซึ่งก็คือกิ่งไม้แห้งที่อาจจะหามาเองหรือขโมยเอาจากรังใกล้ๆ ตัวเมียสร้างรัง เมื่อวางไข่แล้วจะช่วยกันกกไข่ และหาอาหารมาป้อนลูก

นกกระยางควายแบ่งตามลักษณะทางภูมิศาตร์ได้ 2 ชนิดย่อย คือ ทางตะวันตก, "B. ibis" และ ทางตะวันออก, "B. coromandus" ทั้งสองแบบถูกแบ่งโดย แมคอัลเลนและบรู๊ค แต่ได้รับการพิจารณาแล้วว่าเป็นชนิดเดียวกัน

ประชากรบางส่วนของนกยางควาย ที่อพยพและค่อนข้างที่จะแยกความแตกต่างกันได้ยาก นกยางควายจะอพยพจากพื้นที่ขั้วโลกเหนือไปสู่บริเวณที่อบอุ่น แต่นกยางในออสเตรเลีย จะอพยพไปที่ที่มีอากาศเย็นในแทสมาเนียและนิวซีแลนด์ในช่วงฤดูหนาวและอพยพกลับในฤดูใบไม้ผลิ
การอพยพในแอฟริกาตะวันตกขึ้นอยู่กับการตอบสนองของปริมาณน้ำฝน

ในฤดูผสมพันธุ์นกชนิดนี้จะดูสวยและจำแนกได้ง่าย เพราะหัว คอ หน้าอก และหลังจะมีขนสีเหลืองทองสดใสปกคลุมไปทั่ว ขาที่เคยเป็นสีดำสนิทก็จะมีสีเหลืองหรือสีแดงมาแทนที่ ในช่วงนี้เมื่อจับคู่แล้วนกทั้งสองเพศจะช่วยกันทำรังโดยตัวผู้หาวัสดุซึ่งก็คือกิ่งไม้แห้งที่อาจจะหามาเองหรือขโมยเอาจากรังใกล้ๆ ตัวเมียสร้างรัง เมื่อวางไข่ ไข่เป็นสีฟ้า-ขาวซีด เป็นรูปวงรีขนาด 45 มิลลิเมตร x 53 มิลลิเมตร แล้วจะช่วยกันกกไข่และหาอาหารมาป้อนลูก

นกยางควาย อาศัยตามแหล่งน้ำเหมือนอย่างนกยางอื่นๆ แต่นกยางควายไม่ได้กินปลาเป็นอาหารหลัก แต่มักกินพวกตั๊กแตน และแมลงต่างๆในทุ่งหญ้า ที่อยู่บริเวณแหล่งน้ำ หรือแม้กระทั่งพวก กบ เขียด นอกจากนี้ นกยางควายอาจจับกินแมลงที่อยู่บน ควาย หรือ วัว ด้วย
เปปไทด์

เปปไทด์ ( มาจากภาษากรีก "πεπτίδια") คือสายพอลิเมอร์ของกรดอะมิโนที่มาเชื่อมต่อกันด้วยพันธะเปปไทด์ ปลายด้านที่มีหมู่อะมิโนเป็นอิสระเรียกว่าปลายเอ็น (N-terminal) ส่วนปลายที่มีหมู่คาร์บอกซิลเป็นอิสระเรียกว่าปลายซี (C-terminal) การเรียกชื่อเปปไทด์จะเรียกตามลำดับกรดอะมิโนจากปลายเอ็นไปหาปลายซี เปปไทด์ขนาดเล็กหลายชนิดมีความสำคัญในสิ่งมีชีวิต เช่น
สกุลบานไม่รู้โรย

สกุลบานไม่รู้โรย () () เป็นพืชดอกที่อยู่ในสกุลกอมฟรีนา (Gomphrena) ในวงศ์บานไม่รู้โรยที่มีด้วยกัน 4 สปีชีส์:
เดอะรีดดิงรูม

เดอะรีดดิ้งรูม () เป็นห้องสมุดศิลปะตั้งอยู่บนชั้น 4 ของอาคารพาณิชย์ บริเวณถนนสีลมซอย 19 กรุงเทพมหานคร

รีดดิ้งรูมเปิดให้บริการในปี 2552 ที่ถนนเจริญกรุง โดย นราวัลลภ์ ปฐมวัฒน และย้ายมาที่ถนนสีลมปี 2553 มีหนังสือศิลปะร่วมสมัยกว่า 1,000 เล่ม ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ประกอบด้วยสูจิบัตรนิทรรศการ หนังสือประวัติศาสตร์ศิลปะ ทฤษฎีศิลป์ นิตยสารและสื่ออิเล็คทรอนิกส์ต่าง ๆ นอกจากให้บริการห้องสมุดแล้ว ยังมีจัดกิจกรรมเสวนาอยู่เป็นประจำ
ถั่งเช่า

ถั่งเช่า (蟲草; chóng cǎo) หรือ ตังถั่งเช่า (冬蟲草; dōng chóng cǎo) หรือ ตังถั่งแห่เช่า (冬蟲夏草; dōng chóng xià cǎo) เป็นสมุนไพรจีน มีความหมายว่า "หญ้าหนอน" หรือ "ฤดูหนาวเป็นหนอน ฤดูร้อนเป็นหญ้า" เกิดจากหนอนผีเสื้อแถบที่ราบสูงทิเบต ที่จำศีลอยู่ใต้ดินในฤดูหนาว ถูกสปอร์ของเห็ดราในสกุล "Ophiocordyceps" อาศัยเป็นปรสิตและเติบโตสร้างเส้นใยออกมาทางส่วนหัวของตัวหนอนในฤดูร้อน เห็ดนี้มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ophiocordyceps sinensis"

เห็ดถั่งเช่าพบในทิเบต มณฑลชิงไห่ มณฑลเสฉวน มณฑลกานซู มณฑลยูนนาน และแถบเทือกเขาหิมาลัยในอินเดีย ภูฏาน และเนปาล มีสรรพคุณในการบรรเทาอาการหย่อนและเพิ่มสมรรถภาพทางเพศ รวมถึงเชื่อว่ารักษาโรคมะเร็งได้อีกด้วย มีความต้องการในท้องตลาดสูง และมีราคาแพง

ถูกนำไปผสมกับหนอนตามสูตรยาจีนตามความเชื่อของจีนเชื่อว่าเป็นยาบำรุงร่างกาย ยาบำรุงร่างกายที่ปรุงได้จะมีสรรพคุณหลายประการ อาทิ บำรุงไต เสริมระบบภูมิคุ้มกัน บรรเทาอาการอ่อนเพลีย บรรเทาอาการภูมิแพ้ บรรเทาอาการไอและละลายเสมหะ บรรเทาอาการหอบหืด บรรเทาอาการหย่อนและเพิ่มสมรรถภาพทางเพศ ชะลอความชรา และเป็นยาบำรุงที่ดีสำหรับผู้ป่วยที่เพิ่งฟื้นไข้

นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่าสารสกัดจากถั่งเช่ามีฤทธิ์ขยายหลอดเลือด กระตุ้นสมรรถภาพการทำงานของต่อมหมวกไต เสริมภูมิต้านทานให้กับผู้ป่วยโรคไต (ลดจำนวนครั้งของการฟอกไต) สมานแผลจากโรคเบาหวาน ลดการเติบโตของเนื้องอกและเซลล์มะเร็ง

Cordycepin เป็นสารสกัดจากถั่งเช่าที่พบได้มากในบริเวรส่วนหัวของเห็ดที่ยังไม่ได้มีการหลังสปอร์ มีการศึกษาพบว่าสารตัวนี้มีสรรถคุณอย่างหลากหลายไม่ว่าจะเป็น การช่วยสกัดกั้นกิจกรรมของไซโตไคน์ในเซลล์มะเร็งช่วยให้ผู้ป่วยมีโอกาศรอดที่เพิ่มมากขึ้น, การเพิ่มความสามารถของระบบภูมิคุ้มกัน Corticosterone (เป็นฮอร์โมนที่มีส่วนช่วยในการควบคุมการใช้พลังงานและปฏิกิริยาตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกัน), ช่วยเพิ่มประสิทธิ์ภาพการทำงานของไตและช่วยในเรื่องของระบบทางเดินหายใจ
โอลิเวอร์ แฮซาร์ด เพร์รี

พลเรือจัตวาโอลิเวอร์ แฮซาร์ด เพร์รี (; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1785 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1819) เป็นกัปตันผู้มีฉายาว่า "วีรบุรุษแห่งทะเลสาบอิรี" เป็นบุตรชายของพลเรือตรีคริสโตเฟอร์ เรย์มอนด์ เพร์รี (Christopher Raymond Perry) นอกจานี้ยังเป็นพี่ชายคนโตของพลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพร์รี ผู้ซึ่งนำทัพกองเรือปืนสหรัฐเข้าไปบังคับให้ญี่ปุ่นต้องเปิดประเทศ นอกเหนือจากนี้ พลเอกดักลาส แมกอาเธอร์ก็สืบเชื้อสายมาจากครอบครัวนี้ จึงกล่าวได้ว่าครอบครัวนี้ เป็นครอบครัวทหารเรืออย่างแท้จริง

เพร์รีเกิดที่เซาท์คิงส์ทาวน์ (South Kingstown) เริ่มเข้ารับราชการทหารในสงคราม ปี 1892 ที่มีอังกฤษมารุกราน หลังจากนั้นเพร์รีก็สร้างทัพเรือที่ทะเลสาบอิรี (ทะเลสาบแห่งหนึ่งในเกรตเลกส์) ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุเพียง 27 ปี เขาได้รับฉายาวีรบุรุษแห่งทะเลสาบอิรีจากการที่เขาสามารถนำทัพเรือชนะในยุทธการทะเลสาบอีรี โดยที่ฝั่งสหรัฐมีเรือรบจำนวน 9 ลำ เอาชนะเรือรบจำนวน 6 ลำของสหราชอาณาจักร เพร์รีเสียชีวิตขณะมีอายุเพียง 34 ปีด้วยโรคไข้เหลือง

จากผลงานต่าง ๆ ของเขา จึงได้รับเกียรติจากกองทัพเรือสหรัฐที่นำชื่อของเขามาตั้งเป็นชั้นเรือของสหรัฐ ชื่อว่า "Oliver Hazard Perry class frigate"
ทะเลสาปสีเลือด

ทะเลสาปสีเลือด เป็นนวนิยายรักผสมสืบสวนสอบสวน ผลงานจากปลายปากกาของ พัชร ทองคำแท้ กับเรื่องราวของตำนานแห่งทะเลสาบ ความรักต้องห้ามของหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ที่กลายมาเป็นตำนานโศกนาฏกรรมที่ยากจะลืมเลือน

มีตำนานเกี่ยวกับทะเลสาบสีเลือดว่ามีหนุ่มชาวกรุงมารักกับลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้าน ทั้งคู่โดนขัดขวางความรักจากพ่อของหญิงสาวและผู้คนในหมู่บ้าน ทำให้ทั้งคู่นัดแนะและหนีตามกันมาจนถึงที่ทะเลสาบ ทั้งคู่พายเรือออกไปกลางทะเลสาบและเกิดน้ำวนจมหายด้วยกันไปทั้งคู่ทำให้น้ำที่วนได้กลายเป็นสีเลือด

ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2550 เขียนบทโทรทัศน์โดย พชรวลี กำกับการแสดงโดย บุญชู พิทักษ์เลิศกุล ดำเนินงานโดยบริษัท บริษัท โพลีพลัสเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง itv เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2550 นำแสดงโดย พิษณุ นิ่มสกุล, ณัฏฐินี เจียรวนนท์  ร่วมด้วยนักแสดงสมทบอีกมากมาย

! บทบาท
!นักแสดง