seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ฌ็อง นูแวล

ฌ็อง นูแวล (; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 — ) สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก เจ้าของรางวัลพริตซ์เกอร์ ทางสถาปัตยกรรมแห่งปี ค.ศ. 2008

ฌ็อง นูแวล เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองฟูว์แมล จังหวัดลอเตการอน ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรชายของนายโรแชร์ และนางเรอเน นูแวล ที่เป็นครูทั้งคู่ ครอบครัวของนูแวลต้องย้ายถิ่นฐานบ่อยครั้งเมื่อบิดาของเขาได้ตำแหน่งผู้อำนวยการการศึกษาประจำเขตปกครอง บิดามารดาของนูแวลสนับสนุนให้เขาเรียนคณิตศาสตร์ และภาษา แต่เมื่อเขาอายุย่างเข้า 16 ปี ก็เริ่มหลงใหลในศิลปะ เมื่อได้เรียนวาดรูปกับคุณครูท่านหนึ่ง ที่บอกว่าครอบครัวของนูแวลสนับสนุนให้บุตรชายเรียนไปทางด้านการศึกษาหรือไม่ก็วิศวกรรม แต่ก็ยอมประนีประนอมให้เขาเรียนสถาปัตยกรรมได้ เพราะเห็นว่ามีความเสี่ยงน้อยกว่าการเรียนศิลปะ

นูแวลสอบเอ็นทรานซ์เข้าโรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งเมืองบอร์โดไม่ผ่าน เขาจึงย้ายเข้ากรุงปารีส และได้ชนะเลิศการสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนศิลปะชั้นสูงแห่งชาติ จากปี ค.ศ. 1960 ถึง 1970 นูแวลเลี้ยงชีพด้วยการเป็นผู้ช่วยสถาปนิกของโกลด ปาร็อง และปอล วีรีลีโอ ผู้ซึ่งภายในระยะเวลาเพียงปีเดียว ได้เลื่อนตำแหน่งให้นูแวลขึ้นเป็นผู้จัดการโครงการก่อสร้างอพาร์ตเมนต์คอมเพล็กซ์ขนาดใหญ่

นูแวลได้สมรสกับออดีล ฟีลียง นักสร้างภาพยนตร์ และมีบุตรชายด้วยกันสองคน คนโตชื่อแบร์ทร็อง เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ระดับ post-doctorate ปัจจุบันทำงานให้กับมหาวิทยาลัยแห่งเมืองชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ส่วนปีแยร์ ลูกชายคนรองเป็นนักผลิตละครเวทีและนักออกแบบให้กับบริษัทของตนเองที่ชื่อว่า Factoid นูแวลมีบุตรสาวหนึ่งคน (ซาร่า) กับแคทรีน ริชาร์ด ภรรยาคนที่สอง ปัจจุบัน นูแวลอยู่กินกับมีอา ฮักก์ สถาปนิกชาวสวีเดนผู้ซึ่งทำงานที่สำนักงานสถาปนิก Habiter Autrement (HA) ในกรุงปารีส

หลังจากที่ได้โครงการก่อสร้างสถาบันโลกอาหรับ และโครงการปรับปรุงห้างสรรพสินค้าฟอรั่ม เลส์อาล ได้สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 2004 นูแวลได้เปิดตัวอาคารพิพิธภัณฑ์แห่งเก บร็องลีย์เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ที่กรุงปารีส และได้เป็นผลงานเลื่องชื่อชิ้นล่าสุดในเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส

ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภายใต้การบริหารของนายเนลลี เวนเจอร์ ได้นำเสนอรูปแบบบรรจุหีบห่อช็อกโกแลตแบบใหม่ ภายใต้ยี่ห้อ ไกเยอร์ ที่เป็นผลงานออกแบบของฌ็อง นูแวล ชาวสวิสที่คุ้นเคยกับห่อกระดาษ ไม่ตอบรับห่อพลาสติกดีเท่าที่ควร เนื่องจากมันไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และแสดงภาพลักษณ์ฟุ่มเฟือยกว่าห่อที่ทำจากกระดาษที่เป็นวุสดุห่อแบบดั้งเดิมของผลิตภัณฑ์ ร้านค้าปลีกเดนแนร์ได้ทำให้เรื่องนี้บานปลายด้วยการปฏิเสธการวางจำหน่ายช็อกโกแลตนี้ และกล่าวหาว่าบริษัทขายผลิตภัณฑ์นี้แพงกว่าเดิม ปลายปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ได้ประกาศยกเลิกหีบห่อบรรจุที่ออกแบบโดยฌ็อง นูแวล

วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2008 ฌ็อง นูแวล ได้รางวัลพริตซ์เกอร์ จากผลงานตลอดชีวิตโดยรวมที่โดดเด่น และได้รับคำชมเชยจาก โธมัส พริตซ์เกอร์ ว่า "มีการคิดค้นที่แปลกใหม่และกล้าหาญ และตั้งข้อสงสัยกับรูปแบบที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป และยังก้าวพ้นขอบเขตการสร้างสรรค์ผลงานของตนเอง"

แฟรนไชส์ใหม่ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ สาขาอาบูดาบี ตั้งอยู่บนเกาะ Saadiyat ซึ่งเป็นเกาะที่สร้างโดยมนุษย์ และได้ฌ็อง นูแวล เป็นผู้ออกแบบให้ ว่ากันว่าการลงนามในครั้งนี้จะทำให้ฝรั่งเศสร่ำรวยขึ้นอีก 700 ล้านยูโร โดย 400 ล้านยูโรคิดเป็นค่าลิขสิทธิ์ในการใช้ชื่อลูฟวร์ ฝรั่งเศสวางแผนจะนำเงินนี้มาปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส
ธงตริสตันดากูนยา

ธงชาติตริสตันดากูนยา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ตอนปลายธงมีตราราชการของตริสตันดากูนยา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ตามประกาศของผู้ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนาภายใต้พระปรมาภิไธยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

สิ่งสำคัญที่ควรกล่าวถึงก็คือรายละเอียดของตราราชการที่ปรากฏในธงนี้ ตราดังกล่าวเป็นตราโล่ ภายในมีรูปนกอัลบาทรอสสีขาว 2 ตัวบนพื้นครึ่งบนสีฟ้า และนกอย่างเดียวกันอีก 2 ตัวสีฟ้าบนพื้ขาวครึ่งล่าง กลางโล่มีรูปคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบ่งครึ่งตอนบนเป็นสีขาว ตอนล่างเป็นสีฟ้า เบื้องบนของโล่มีรูปชุดเกราะส่วนศีรษะมีริ้วสะบัดประดับมงกุฎนาวีรูปเรือทริสตัน ซ้ายขวาของโล่ขนาบด้วยรูปกุ้งมังกรข้างละ 1 ตัว ตอนล่างสุดเป็นม้วนแพรแถบสีขาว จารึกคำขวัญประจำดินแดนของตนเองไว้ว่า "Our faith is our strength" แปลว่า "ความศรัทธาคือกำลังแห่งเรา"

ธงนี้ออกแบบโดย เกรแฮม บาร์แทรม (Graham Bartram) นักธัชวิทยาชาวสกอต

อนึ่ง ก่อนหน้านี้ตริสตันดากูนยาใช้ธงชาติเซนต์เฮเลนาประจำดินแดนของตน เพราะเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของเซนต์เฮเลนา
ปืนฉีดน้ำ

ปืนฉีดน้ำ เป็นปืนของเล่นชนิดหนึ่งที่ใช้แรงอัดในการฉีดน้ำและในปัจจุบันนี้ปืนฉีดน้ำยังมีหลายขนาดและหลายแบบให้เลือกมีตั้งแต่ขนาดเล็กที่มีแรงอัดน้อยไม่แรง จนไปถึงขนาดที่เป็นถังแกลลอนที่บรรจุน้ำได้มากและมีแรงอัดสูงที่มีอัตรายิงไกลและแรงโดยปืนฉีดน้ำ ปัจจุบันมักใช้ในการเล่นน้ำสงกรานต์เพราะสนุกและพกพาง่ายกว่าขันน้ำ

ปืนฉีดน้ำส่วนใหญ่เด็กในประเทศไทยจะเล่นในประเพณีสงกรานต์

ในอดีตปืนฉีดน้ำทำจากโลหะและใช้ลูกยางในการบีบอัดน้ำสู่หัวฉีด
ปืนยิงพลุ

ปืนยิงพลุ () เป็นปืนที่มักนำมาใช้ในการแสดงจุดหรือใช้ในการขอความช่วยเหลือ ใช้ยิงขึ้นฟ้าเพื่อให้ผู้พบเห็นได้จากระยะไกล และให้เครื่องบินเห็นด้วยก็จะทำให้ช่วยเหลือได้ตรงจุดและไวกว่าเดิม ปืนยิงพลุมีกระสุนที่ใช้หลายสี ซึ่งในการทหารมักใช้สีที่แตกต่างในการบอกเหตุหรือระดับความเร่งด่วนแตกต่างกัน
สถาบันนิติเวชวิทยา สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบโดยตรงเกี่ยวกับการประสานงานระหว่างกองบัญชาการตำรวจนครบาลและกองบัญชาการตำรวจภูธรทั่วประเทศไทย ในการนำเอาความรู้และความเชี่ยวชาญด้านนิติเวชศาสตร์ผสมผสานกับงานทางด้านสืบสวนสอบสวน เพื่อใช้ในการคลี่คลายคดีสำคัญต่าง ๆ รวมทั้งคดีอุฉกรรจ์และคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญ มีหน้าที่ดังต่อไปนี้

สถาบันนิติเวชวิทยา แบ่งโครงสร้างของหน่วยงานออกเป็นระบบต่าง ๆ ดังนี้
อโนเชาว์ ยอดบุตร

อโนเชาว์ ยอดบุตร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2501 - 21 มีนาคม พ.ศ.2561) นักแสดงชาวไทย ที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2525 จากเรื่อง "เทพธิดาโรงงาน"

อโนเชาว์ ยอดบุตร เป็นบุตรชายคนสุดท้องในจำนวนบุตรชาย-หญิงทั้ง 8 คน ของ นางอำไพ ยอดบุตร กับนายเอื้อม ยอดบุตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น แลัวจึงเข้าสู่วงการแสดงและกำลังเริ่มมีชื่อเสียง จากการที่มีใบหน้าคล้ายกับ จตุพล ภูอภิรมย์ อดีตนักแสดงชื่อดังในบทพระเอกที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น

อโนเชาว์ ยอดบุตร ประสบอุบัติเหตุตกจากรถจี๊บขณะกำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "รักกันวันละนิด" ที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2526 อโนเชาว์กระเด็นออกจากรถและศีรษะฟาดพื้น และกระทบกระเทือนก้านสมอง ทำให้ร่างกายไม่มีความรู้สึกใดๆ ต้องนอนรักษาตัวโดยไม่มีสติรับรู้เรื่อยมา

อโนเชาว์ ยอดบุตร อยู่ในความดูแลของนางอำไพ ยอดบุตร ผู้เป็นมารดามาโดยตลอด นางอำไพได้รับเลือกจากสภาสังคมสงเคราะห์ เข้ารับพระราชทานรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2545 จาก พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ในฐานะเป็นแม่ผู้มีความอดทน ขยันหมั่นเพียรในการเฝ้ารักษาพยาบาลบุตรชายมานานกว่า 28 ปี ต่อมานางอำไพได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555 หลังจากนี้อโนเชาว์จะได้รับการดูแลจากพี่สาวที่รับปากกับมารดา ว่าจะเป็นผู้ดูแลน้องชายคนนี้ต่อไป

หลังจากนอนเป็นเจ้าชายนิทรานานกว่า 35 ปี อโนเชาว์ ยอดบุตร ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2561 สิริอายุ 59 ปี 285 วัน โดยจะมีพิธีรดน้ำศพ ณ ศาลา 4 วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน และจะมีพิธีสวดพระอภิธรรมจนถึงวันที่ 25 มีนาคม 2561 ก่อนจะทำการฌาปนกิจในวันที่ 26 มีนาคม 2561 ต่อไป
รณ ฤทธิชัย

รณ ฤทธิชัย มีชื่อจริงว่า รณฤทธิชัย คานเขต (12 กันยายน พ.ศ. 2492 - ) นักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ประจำปี พ.ศ. 2528 และรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2529 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเรื่อง "ครูสมศรี" กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ปัจจุบันหันมาเป็นนักการเมือง

รณฤทธิชัย คานเขต เกิดที่บ้านฟ้าหยาด ตำบลฟ้าหยาด อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นบุตรของนายสาระคาน และนางท่อน คานเขต จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อ พ.ศ. 2517

นายรณฤทธิชัย คานเขต เริ่มทำงานการเมืองโดยสมัคร ส.ส.จังหวัดยโสธร ในนามพรรคชาติไทย เป็น ส.ส. ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ย้ายเข้าร่วมงานกับ พรรคความหวังใหม่ และ พรรคไทยรักไทย ในสังกัด "กลุ่มริมน้ำ" เมื่อพรรคไทยรักไทยถูกยุบพรรค นายรณฤทธิชัยได้หันมาร่วมงานกับพรรคชาติไทยอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาอยู่กับพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล)

นายรณฤทธิชัย คานเขต เป็นสมาชิกในกลุ่มบ้านริมน้ำของนายสุชาติ ตันเจริญ ซึ่งร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2553
จานเพาะเชื้อ

จานเพาะเชื้อ ใช้สำหรับเพาะไวรัสหรือโรคต่าง ๆ ปัจจุบันจะมีเป็นจานแบบพลาสติกและแก้ว แต่คนทั่วไปนิยมใช้แบบที่เป็นแก้ว โดยเมื่อใช้เสร็จบางครั้งก็จะทิ้งทันที เพราะอาจมีเชื้อหลงเหลืออยู่

จานเพาะเชื้อตรงกับคำในภาษาอังกฤษคือ Petri dish ซึ่งมาจากชื่อของยูลีอุส รีชาร์ด เพทรี นักวิทยาแบคทีเรียชาวเยอรมัน
ลุลา

กันยารัตน์ ติยะพรไชย หรือ ตุ๊กตา (ฉายา: ลุลา) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้องหญิงชาวไทย

ลุลาจบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) อุดมศึกษาจาก Swinburne University ประเทศออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากการมีผลงานเพลงเป็นครั้งแรกในอัลบั้ม "2 Become 1" หลังจากนั้นมีผลงานเพลงในแนว Bossa Nova ซึ่งเธอได้ศึกษาหาข้อมูล ฟังเพลง และฝึกฝนการร้องมากว่า 3 ปี โดยได้ร้องเพลงในอัลบั้ม "Bossa Blossom 2" ในเพลง ขอบฟ้า และ ฤดูร้อนจากนั้นมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเป็นครั้งแรก ในแนวเพลงที่เธอเรียกว่า Urban Bossa Nova ในชื่ออัลบั้มชื่อ "Urban Lullaby" ที่มี โตน Sofa (จักรธร ขจรไชยกุล) เป็น Producer มีเพลงอย่าง ตุ๊กตาหน้ารถ เป็นต้น และอัลบั้มพิเศษ "Swing Swing" ก่อนที่เธอจะปล่อยอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง "Twist" ในปี 2553 และอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สามของเธอ "Spring" ในปี 2555 ซึงมีแนวดนตรี ป๊อป บอสซา และอะคูสติก เพลงลุลานั้นมีเอกลักษณ์ในด้านวิธีขับร้องและน้ำเสียงของลุลาเอง

ลุลากลับมาอีกครั้งในต้นเดือนกรกฎาคม ในปี 2558 โดยการเปิดตัวซิงเกิ้ลแรก "ห่างไม่ไกล" จากอัลบั้มลำดับที่ 4 ของเธอเอง
บรรทัดห้าเส้น

บรรทัดห้าเส้น (อังกฤษอเมริกัน: staff; อังกฤษบริเตน: stave) คือกลุ่มของเส้นตรงตามแนวนอน 5 เส้น และอยู่ห่างเป็นระยะเท่ากันเป็นจำนวน 4 ช่อง ใช้สำหรับบันทึกตัวโน้ตตามระดับเสียง ซึ่งสามารถแสดงได้ด้วยความสูงต่ำของตัวโน้ตที่ปรากฏบนบรรทัดห้าเส้น การนับเริ่มต้นเส้นที่หนึ่งจากล่างสุด แล้วนับขึ้นมาตามลำดับจนถึงเส้นที่ห้า การนับช่องก็นับจากล่างขึ้นบนเช่นกัน ตัวโน้ตสามารถบันทึกให้คาบเกี่ยวกับเส้น หรือเขียนลงในช่องระหว่างเส้น เหนือหรือใต้บรรทัด ดังนั้นบรรทัดห้าเส้นจึงสามารถบันทึกระดับเสียงของตัวโน้ตได้ 11 ระดับ สำหรับเสียงที่สูงกว่าหรือต่ำกว่านี้ จะใช้เส้นน้อย (ledger line) เข้ามาช่วย

การที่จะบ่งบอกว่าตัวโน้ตที่บันทึกอยู่เป็นเสียงอะไร สามารถดูได้จากกุญแจประจำหลักที่กำกับอยู่ เช่นกุญแจซอลที่คาบอยู่บนเส้นที่สองโดยพื้นฐาน จะทำให้ทราบว่าโน้ตที่คาบอยู่บนเส้นที่สองเป็นเสียง ซอล หากไม่มีกุญแจประจำหลักบนบรรทัดห้าเส้น ก็จะไม่สามารถอ่านโน้ตได้ ปกติแล้วการอ่านโน้ตจะอ่านจากซ้ายไปขวา หมายความว่าตัวโน้ตที่อยู่ถัดจากตัวก่อนหน้าต้องเล่นทีหลัง และบรรทัดห้าเส้นมักจะแบ่งเป็นห้องเพลงด้วยเส้นกั้นห้อง เปรียบเหมือนกราฟของระดับเสียงเทียบกับเวลา

ด้านล่างนี้คือตำแหน่งของตัวโน้ต 11 ระดับเสียง ที่สามารถบันทึกบนบรรทัดห้าเส้น

การบันทึกตัวโน้ตในสมัยก่อนใช้บรรทัด 11 เส้นและมี 10 ช่อง สำหรับเครื่องดนตรีบางชนิดมีช่วงของระดับเสียงที่กว้างมากเช่น เปียโน ออร์แกน ฮาร์ป และเพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในการอ่านโน้ต ต่อมาจึงได้แยกออกเป็นสองชุด ชุดละห้าเส้น โดยละเส้นที่หกออกไป (เส้นกลาง) ชุดบนใส่กุญแจซอลคาบเส้นที่สอง (กุญแจเทรเบิล) ชุดล่างใส่กุญแจฟาคาบเส้นที่สี่ (กุญแจเบส) แล้วใช้วงเล็บปีกกาคร่อมไว้ที่ต้นบรรทัดเพื่อบ่งบอกว่าให้เล่นพร้อมกัน เส้นกั้นห้องก็จะยาวเชื่อมกัน รวมเรียกว่า บรรทัดรวมใหญ่ (great/grand staff) สำหรับเสียงโดกลางบนบรรทัดรวมใหญ่ สามารถเขียนให้คาบเส้นน้อยใต้บรรทัดชุดบน หรือเหนือบรรทัดชุดล่าง
สเวด

สเวด () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษ

ออกผลงานชุดแรกที่ชื่อว่า Suede ประสบความสำเร็จทั้งในด้านยอดขายและสามารถคว้ารางวัล Mercury Music Prize มีเพลงดังอย่าง Animal Nitrate และ Metal Mickey และถัดมากับอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ Dog Man Star สามารถครองอันดับ 1 UK Chart ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย มีเพลงดังอย่าง The Wild One และ New Generation มาถึงอัลบั้มที่ 3 Coming Up ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอัลบั้มได้เช่นกัน มีเพลงดังอย่าง Trash, Beautiful Ones และ Saturday Night และอัลบั้มที่ 4 Head Music มีเพลงดังอย่าง She’s In Fashion และ Everything Will Flow และผลงาน อัลบั้มที่ 5 A New Morning จนซูเอด แยกวงในปี 2003
มนตรี เจนอักษร

มนตรี เจนอักษร (19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 — ) นักแสดง นักพากย์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จากบทอาโยะ ชาวเขาในภาพยนตร์เรื่อง "คนภูเขา" กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ ซึ่งได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และ ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น รางวัล ราชบัณฑิตยสถานสรรเสริญ พ.ศ. 2551

มนตรี เจนอักษร เกิดที่ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม จบมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (วิชาโท - การละคร) จากมหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2519 ประสบการณ์เคยเป็นอาจารย์ที่คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม สอนวิชา Modern Drama และเป็นอาจารย์สอนวิชา English และ Modern drama ที่วิทยาลัยนาฏศิลป ที่จังหวัดกรุงเทพฯ ปัจจุบันยังคงแสดงละครโทรทัศน์ เป็นนักพากย์ ผู้บรรยายโฆษณา และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ โดยงานนักพากย์นั้นส่วนใหญ่พากย์เป็นพระเอกหรือพระรอง และได้พากย์เสียงดาราฮอลลีวูดที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น แบรด พิตต์, แมตต์ เดมอน, นิโคลัส เคจ และ เฉินหลง เป็นต้น ได้รับรางวัลต่างๆ ทั้งตุ๊กตาทอง, สุพรรณหงส์ รวมทั้งรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 อีกทั้งยังมีอัลบั้มเพลงของตนเองมาแล้ว 1 ชุด ชื่อ ทหารม้าหนุ่มโสด

ในปี พ.ศ. 2555 มนตรี เจนอักษร เป็นผู้ให้คำแนะนำแก่ หนึ่งธิดา โสภณ สำหรับการพากย์เสียงหน่อวา ซึ่งเป็นตัวละครในแอนิเมชัน "เอคโค่ จิ๋วก้องโลก"

ชีวิตครอบครัว แต่งงานแล้ว มีบุตรชาย 2 คน ชื่อ มนัญชย์ เจนอักษร , ธัญวิชญ์ เจนอักษร (ปาล์ม)

ฯลฯได้รับรางวัล นักพากย์เสียงดีเด่น จากงานประกาศผลรางวัล โทรทัศน์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2556 จากผลงานที่พากย์เสียงในภาพยนตร์ ละคร และ ซีรีส์ต่างๆของทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7
โพนีเอกซ์เพรส

โพนีเอกซ์เพรส (Pony Express) คือบริการไปรษณีย์ม้าด่วนข้ามทวีปอเมริกาเหนือจากเซนต์โยเซฟ มิสซูรีไปซาคราเมนโต แคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2403 - พ.ศ. 2404 โดยใช้วิธีส่งเอกสารข้อความโดยการบรรทุกหลังม้าแล้วขี่ผลัดไปตามเส้นทางที่ราบทุ่งหญ้า ทะเลทราย และภูเขาตอนกลางของ อเมริกาตะวันตก บริการนี้ช่วยร่นเวลาการจัดส่งไปรษณีย์ภัณฑ์ที่เคยส่งจากชายฝั่งแอตแลนติกไปยังฝั่งแปซิฟิกลงเหลือเพียง 10 วัน

จากการเดินทางที่ง่ายและสะดวกกว่าด้วยการขี่ม้าเมื่อเทียบกับการใช้รถสเตทโคชเทียมม้า ทำให้ผู้ริเริ่มการให้บริการโพนีเอกซ์เพรสคาดหวังว่าจะสามารถชนะและได้รับสัญญาจ้างงานจัดส่งไปษณีย์ภัณฑ์ของรัฐบาลมาไว้ในมือได้

บริการโพนีเอกซ์เพรสได้แสดงให้เห็นได้ว่าการควบรวมระบบบริการข้ามทวีปไว้ด้วยกันมีความเป็นไปได้ และจะทำให้การให้บริการทำได้ต่อเนื่องกันตลอดปี ซึ่งแต่ก่อนถือกันว่าไม่มีทางเป็นไปได้ แต่อย่างไรก็ดี โทรเลขข้ามทวีปที่ขึ้นและเข้ามาทดแทน ทำให้การให้บริการโพนีเอกซ์เพรสก้าวเข้าสู่ยุคโรมานซ์ของตำนาน ""อเมริกันตะวันตก"" () กลายเป็นบริการที่ขึ้นอยู่กับความกล้าหาญอดทนของผู้ขี่ม้าเป็นรายบุคคลที่ต้องต่อสู้กับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและรวมทั้งการกลายเป็นส่วนหนึ่งของตำนาน "ลูกผู้ชายอเมริกัน"

โพนีเอกซ์เพรสก่อตั้งโดย"วิลเลียม เฮปเบิร์น รัสเซลล์ วิลเลียม บี. แวดเดลล์และอเลกซานเดอร์ เมเจอร์" เปิดทำการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2404 การให้บริการเที่ยวไปตะวันตกใช้เวลา 10 วัน 7 ชั่วโมง 45 นาที บริการเที่ยวตะวันออกใช้เวลา 11 วัน กับ 12 ชั่วโมง ใน 24 ชั่วโมงม้าและคนขี่เดินทางได้เฉลี่ยประมาณ 400 กิโลเมตร บริการโพนีเอกเพรสเริ่มกิจการก่อนสงครามกลางเมืองประมาณ 1 ปี ซึ่งสะท้อนให้เห็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่เกิดขึ้นในการที่จะต้องติดต่อกับทางตะวันตกในขณะนั้น

เส้นทางโพนีเอกซ์เพรสผ่านไปตามเส้นทางออริกอน เส้นทางมอร์มอน และเส้นทางแคลิฟอร์เนีย หลังจากข้ามแม่น้ำมิสซูรีที่เซนต์โยเซฟที่ไปแคนซัสจะไปตามเส้นทางของทางหลวงสาย ยูเอส 36 ในปัจจุบัน ที่มีชื่อปัจจุบันว่า "ทางหลวงโพนีเอกซ์เพรส" จากนั้นก็มุ่งสู่แมรีส์วิลล์ แคนซัส และเลี้ยวขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือไปตามแม่น้ำบลูริเวอร์

การขี่ม้าเดินทางเที่ยวแรกกำหนดออกจากซานฟรานซิสโกและและเซนต์โยเซฟพร้อมๆ กันในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2404 การเริ่มของเที่ยวสายตะวันตกได้รับการประโคมข่าวมากกว่าเที่ยวตะวันออกแต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีภาพถ่ายของการรเริ่มออกเดินทางครั้งปฐมฤกษ์ของทั้งสองเที่ยวดังกล่าวและเชื่อกันว่าไม่ได้มีการถ่ายรูปโอกาสนี้ไว้

แม้ว่าบริการของโพนีเอกซ์เพรสพิสูจน์ได้ว่าเส้นทางภาคกลางตอนเหนือมีกำไรและอยู่ได้ แต่รัสเซลล์ เมเจอร์และแวดเดิลกลับไม่ได้รับสัญญาจ้างในเส้นทางนั้น การจ้างกลับไปตกอยู่กับบริษัทโฮลลาเดย์ของเจเรมี ดีฮุต ผู้รับโอนกิจการจากบริษัทบัทเตอร์ฟิลด์สเตทในปี พ.ศ. 2404 และได้มารับช่วงสถานีม้าไปรษณีย์ของรัสเซลล์ เมเจอร์และแวดเดิลและใช้เป็นสถานีเสตทโคชของตน นับตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2404 โพนีเอกซ์เพรสให้บริการจัดส่งไปรษณีย์เฉพาะเส้นทางระหว่างซอล์ทเลกซิตีกับซาคราเมนโต โพนีเอกซ์เพรสประกาศปิดตัวเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2404 เพียงสองวันหลังจากโทรเลขข้ามทวีปเปิดบริการถึงเมืองซอลท์เลก

โพนีเอกซ์เพรสมีรายได้เพียง 90,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ขาดทุนถึง 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ หลังสงครามกลางเมืองเลิกในปี พ.ศ. 2409 โฮลลาเดย์ขายโพนีเอกซเพรสและทรัพย์สินต่างๆ ให้กับบริษัทเวลส์ฟาร์โก เป็นเงินถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

บริษัทเวลส์ฟาร์โกใช้สัญลักษ์โพนีเอกซ์เพรสในหน่วยรักษาความปลอดภัยและรถนิรภัยที่รับซื้อกิจการรักษาความปลอดภัยนี้มาจนถึงประมาณ พ.ศ. 2538 และเลิกใช้ทั้งหมดในปี พ.ศ. 2544
โซนี บีเอ็มจี

โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก เอนเตอร์เทนเมนต์ เกิดจากการร่วมธุรกิจกันระหว่าง โซนี่ มิวสิก ของ โซนี่ คอร์เปอเรชัน และ บีเอ็มจี มิวสิก ของบริษัท เบอร์เทลส์แมน ในสัดส่วนร้อยละ 50 ต่อ 50 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทยนั้น โซนี่ มิวสิก บีอีซี เทโร ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนอยู่แล้วต้องมีการควบรวมเช่นกันกับบีเอ็มจี ซึ่งมีเบเกอรี่ มิวสิกเป็นค่ายเพลงในเครือนั้นเกิดความไม่ลงตัวเรื่องหุ้นส่วน บีอีซีจึงต้องถอนหุ้นไปในเวลานั้น จึงถือว่า โซนี่ บีเอ็มจี เป็นผู้ถือหุ้นของตนเองทั้งหมด และเมื่อ พ.ศ. 2551 ก็ได้เกิดเหตุการณ์ครั้งสำคัญขึ้นอีกครั้ง โซนี่ คอร์เปอเรชัน ก็ได้ซื้อหุ้นอีก 50% ซึ่งเป็นของเบอร์เทลส์แมนมาครอบครองทั้งหมด จึงทำให้มีการเปลี่ยนชื่อกลับเป็นโซนี่ มิวสิก
ทอเลมี (ชื่อ)

ทอเลมี หรือ ทอเลเมียส (ภาษาอังกฤษ: Ptolemy หรือ Ptolemaeus) มาจากภาษากรีก Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ชื่อ “ทอเลมี” หรือ “ทอเลเมียส” เป็นชื่อที่นิยมใช้กันมาก ผู้ที่ใช้ชื่อนี้ที่สำคัญที่สุดก็ได้แก่นักดาราศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ คลอเดียส ทอเลเมอุส ที่รู้จักกันในนาม “ทอเลมี” และ ทอเลมีที่ 1 โซเตอร์นายทหารคนสนิทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรทอเลมีและราชวงศ์ทอเลมีในอียิปต์

ชื่อ “ทอเลมี” ในภาษาอังกฤษมีรากมาจากภาษากรีกโบราณ Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ซึ่งเป็นคำคุณศัพท์มาจากคำว่า “ptolemos” ซึ่งแปลว่า “สงคราม” ซึ่งเป็นคำที่ใช้แบบมหากาพย์ของโฮเมอร์

ชื่อ “Ptolemaios” เปลื่ยนแปลงวิธีสะกดไปตามกาลเวลาและประเทศที่นำไปใช้

p:t-wA-l:M-i-i-s
ชื่อที่เกี่ยวข้องกับ “ทอเลมี” ก็ได้แก่ “บาร์ ทาลมาอิ” (Bar Talmai) หรือ “ลูกของทอเลมี” ซึ่งแปลงมาเป็นภาษาอิตาลี “บาร์โทโลมีโอ” (Bartolomeo) และ “บาร์โทโลมิว” (Bartholomew) ในภาษาอังกฤษซึ่งเป็นหนึ่งในการวิวัฒนาการของชื่อ “ทอเลมี” ไปเป็นภาษาอื่น ฉะนั้น “ทอเลมี” จึงเป็นชื่อที่เผยแพร่มาจากภาษากรีกไปยังภาษาอื่นๆ ในตะวันออกกลาง และตะวันออกใกล้ ระหว่างสมัยกรีกตามรอยพระบาทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช

ชื่อสำหรับสตรีจากคำเดียวกันคือ ทอเลเมส (Ptolemais)
นอกจากนั้นชื่อ “ทอเลมี” ยังใช้กันมากเช่น ชื่อของผู้นำและแม่ทัพชาวกรีก เช่น ทอเลมีแห่งอัลโรรอส กษัตริย์ราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์ พระเจ้าทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดสฟัส หรือ พระเจ้าทอเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 ผู้ชื่อ “ทอเลมี” อื่นๆ เช่น ทอเลมี ดีนสถาปนิกชาวอังกฤษ และการใช้ “ทอเลมี” ในกรณีอื่นๆ เช่น “โครงการทอเลมี” (Ptolemy Project) ซึ่งเป็นโครงการที่อนุญาตให้ศัลยแพทย์ในทวีปแอฟริกาสามารถดึงหนังสือแพทย์ศาสตร์ออนไลน์จากมหาวิทยาลัยโตรอนโตในประเทศแคนาดาได้ซึ่งมีอิทธิพลมาจากห้องสมุดทางแพทย์ศาสตร์ที่อเล็กซานเดรียที่ก่อตั้งโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์
จอห์น (ชื่อ)

จอห์น () เป็นชื่อตัวในภาษาอังกฤษsakda

ชื่อ “จอห์น” มาจากคำว่า “יוחנן” Yôḥānnān (โยฮันนัน) ซึ่งแปลว่า “พระยาเวห์ผู้สง่า” (Yahweh is gracious) “พระยาเวห์” เป็นคำที่ชาวยิวใช้ในการกล่าวถึงพระเจ้า “โยฮันนัน” เป็นชื่อของราไบหรือนักบวชชาวยิวที่สำคัญๆ หลายคนในสมัยวัดที่สอง (Second Temple Period) ในดินแดนปาเลสไตน์ เช่น “โยคานัน เบน ซาคาอิ” (Yochanan ben Zakai)หรือ “โยคานัน เบน นูริ” (Yochanan ben Nuri)

ชื่อ “โยฮันนัน” เป็นชื่อที่นิยมกันในกลุ่มชาวยิวในแคว้นยูเดียและกาลิลีจนกระทั่งเมื่อบริเวณนี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ. 6 ซึ่งใช้เป็นชื่อตัวของ “โยคานัน เบน แซ็คคาริอาห์” (Yochanan ben Zechariah) ซึ่งแปลว่าจอห์นลูกของแซ็คคาไรห์หรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า “John the Baptist” ในภาษาอังกฤษ (จอห์นแบ็พทิสต์เมื่อถอดเป็นภาษาไทย) นอกจากนั้นก็ยังเป็นชื่อของ “โยคานัน เบน เซเบดี” (Yochanan ben Zibhdi) ซึ่งแปลว่าจอห์นลูกของเซเบดีหรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า “John the Apostle” ในภาษาอังกฤษ (จอห์นอัครสาวกเมื่อถอดเป็นภาษาไทย) และเป็นชื่อของจอห์นอีแวนเจลลิสผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญจอห์น ซึ่งอาจจะเป็นคนคนเดียวกับจอห์นอัครสาวก เอกสารที่กล่าวถึง “โยคานัน” สองคนนี้ เขียนเป็นภาษากรีกและชื่อมาจากการสะกดแบบกรีกเป็น “Ἰωάννης” หรือ “Iōannēs” (ออกเสียง โย-ฮัน-เนยส์) ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมกันมากในสมัยคริสเตียนยุคแรก ซึ่งรวมทั้ง “โยฮันเนยส์ คริสซอสโตมอส” (Ioannes Chrysostomos) หรือนักบุญจอห์น คริสซอสตอม และ “โยฮันเนยส์” ผู้เขียนหนังสือวิวรณ์

เพราะความที่ผู้นับถือคริสต์ศาสนามีความนับถือในตัวบุคคลสำคัญๆ ที่ชื่อจอห์น จึงทำให้ชื่อนึ้เผยแพร่ตามไปกับการแพร่ขยายของคริสต์ศาสนาในจักรวรรดิโรมัน แม้แต่บริเวณที่ห่างไกลจากศูนย์กลางเช่นบริเวณกอลและโรมันบริเตน ทางตะวันตกของจักรวรรดิโรมันมิได้พูดภาษากรีกเช่นเดียวกับบริเวณตะวันออก แต่พูดภาษาละติน ชื่อ “Iōannēs” จึงสะกดแบบละตินเป็น “Iohannes” แต่ออกเสียงเหมือนกัน

ประชาชนในจักรวรรดิโรมันเมื่อได้ชื่อมาก็เปลื่ยนไปตามสำเนียงท้องถิ่น เช่นบางแห่งก็ตัดคำเติมท้าย “-us” “-es” ออกจากชื่อ ภายในจักรวรรดิโรมันเช่นในภาษาเยอรมัน “Iōannēs” กลายเป็น “Johann” (โยฮันน์) ในภาษาสลาฟ กลายเป็น “Ivan” (ไอวาน หรือ อิวาน) หรือ “Ion” ในบริเวณทะเลดำที่ในปัจจุบันเป็นประเทศโรมาเนีย ที่ไกลๆ ออกไปเช่นที่ไอร์แลนด์ ผู้ที่เปลื่ยนศาสนาใช้ “Eoin” ในบางกรณี การออกเสียงจากต้นฉบับเดิม “ย” หรือ “อ” ก็เปลี่ยนเป็น “จ” ในภาษาอังกฤษ “ช” ในภาษาฝรั่งเศส และ “ฮ” หรือ “ค” ในภาษาสเปน

ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 หลังจากการรุกรานอังกฤษจากฝรั่งเศสโดยWilliam the Conqueror สำเนียงภาษาฝรั่งเศสก็เข้ามามีอิทธิพลในอังกฤษ ชื่อ “ชอง” (Jean) ในภาษาฝรั่งเศสก็มาออกเสียงเป็น “จอห์น” (John) เช่นที่ออกเสียงกันในปัจจุบัน ซึ่งก่อนหน้าที่จะนำอักษร “J” มาใช้ภาษาอังกฤษใช้อักษร “I” หนังสือภาษาอังกฤษจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยังสะกดจอห์นด้วยอักษร “I” เป็น “Iohn” แต่ตั้งแต่นั้นมาก็เปลี่ยนการสะกดโดยใช้อักษรเป็น “Johnny” เช่นปัจจุบัน

ชื่อ “Jonathan” (จอนาธาน หรือ โจนาธาน) บางครั้งย่อเป็น “Jon” (จอน) ซึ่งทำให้เข้าใจผิดว่าย่อมาจาก “John” (จอห์น) โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาซึ่งบางครั้งทำให้สะกดชื่อจอนาธานผิดเป็น “Johnathan” ซึ่งแท้จริงแล้วชื่อ “John” มาจากภาษาฮิบรู “Yôḥānnān” และ “Jonathan” มาจากภาษาฮิบรูเช่นกันแต่มาจากคำว่า “יוֹנָתָן” หรือ “Yônāṯān” ซึ่งแปลว่า “ของขวัญจากพระเจ้า” ซึ่งเป็นคำที่ยาวกว่าของคำว่า “Nathan” (เนธัน)
แรงพยาบาท

แรงพยาบาท () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "แค้นพยาบาท" เป็นผลงานเขียนแนวสืบสวนสวบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เล่มแรกที่มีตัวเอกคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เขียนเรื่องนี้เมื่ออายุได้ 27 ปี โดยเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่เซาท์ซี (Southsea) ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เขียนเรื่องสั้นก่อนแล้วหลายเรื่องในนิตยสารต่าง ๆ เช่น ลอนดอนโซไซตี นวนิยายเล่มต่อไปที่ตามมาก็คือ "จัตวาลักษณ์"
แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี

นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี () เดิมชื่อ อันเซลโม เด กันเดีย จีเนฟรา เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดเมื่อค.ศ. 1033 ที่เมืองอาออสตา ราชอาณาจกัรเบอร์กันดี และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1109 ที่เมืองแคนเทอร์เบอรี ในประเทศอังกฤษ นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน นักปรัชญาและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ ในด้านการปกครองคริสตจักร ท่านดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีระหว่างปี ค.ศ. 1093 ถึงปี ค.ศ. 1109 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิอัสสมาจารย์นิยม (scholasticism) และมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เริ่มข้อพิสูจน์ทางภววิทยา (ontological argument) เกี่ยวกับว่าพระเป็นเจ้ามีจริงหรือไม่และเป็นบาทหลวงผู้เป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผยต่อสงครามครูเสด
พระเจ้าสุทโธทนะ

พระเจ้าสุทโธทนะ (; ; ) มักเรียกว่า พระเจ้าสิริสุทโธทน์สุทรรศน์ มีพระนามราชสกุลว่าโคตมะ เป็นพระมหากษัตริย์แคว้นสักกะ (ซึ่งมีนครหลวงคือกรุงกบิลพัสดุ์) เป็นพุทธบิดาของพระโคตมพุทธเจ้า

พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสีหหนุกับพระนางกัญจนา มีพระอนุชาและพระกนิษฐาร่วมพระชนกชนนีอีก 6 พระองค์ ได้แก่ สุกโกทนะ อมิโตทนะ โธโตทนะ ฆนิโตทนะ ปมิตา และอมิตา พระเจ้าสุทโธทนะ มีพระอัครมเหสีนามว่าพระนางสิริมหามายา เจ้าหญิงโกลิยวงศ์จากกรุงเทวทหะ และมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ “เจ้าชายสิทธัตถะ” ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และหลังจากพระสิทธัตถราชกุมารประสูติได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาก็สวรรคต พระสุทโธทนะจึงอภิเษกสมรสใหม่กับพระนางมหาปชาบดีหรือโคตมี ซึ่งเป็นพระกนิษฐาร่วมชนนีกับพระนางสิริมหามายา และมีพระโอรสคือ “เจ้าชายนันทะ” และพระธิดาคือ “เจ้าหญิงรูปนันทา”

พระเจ้าสุทโธทนะเป็นกษัตริย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรมและยึดมั่นในราชประเพณีอย่างเคร่งครัดในการปกครองบ้านเมือง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุขตลอดรัชสมัยของพระองค์ ทรงมุ่งหวังที่จะให้พระโอรสโดยเฉพาะสิทธัตถะได้รับเลือกจากสภาศากยะให้เป็นราชาสืบต่อจากตน แต่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช และพอทราบว่า เจ้าชายสิทธัตถะได้บรรลุสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว จึงเชิญพระศาสดากลับมาที่กรุงกบิลพัสดุ์

เมื่อพระบรมศาสดาที่เสด็จมายังกรุงกบิลพัสดุ์คราวนี้ พระเจ้าสุทโธทนะได้สดับรับฟังพระธรรมเทศนา ทรงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา บรรลุพระโสดาบันเป็นอุบาสกพุทธบริษัท

ในพรรษาที่ 5 ของพระโคตมพุทธเจ้า พระเจ้าสุทโธทนะประชวรหนัก พระบรมศาสดาเสด็จจากกูฎาคาร ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี มายังเมืองกบิลพัสดุ์ แสดงธรรมโปรดพระพุทธบิดา 7 วัน ในวันสุดท้าย พระเจ้าสุทโธทนะได้บรรลุพระอรหัตผลและนิพพาน