seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ยุทธการบนน้ำแข็ง

ยุทธการบนน้ำแข็ง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1242 เป็นการสู้รบระหว่างสาธารณรัฐนอฟโกรอดกับนักรบครูเสดที่นำโดยภาคีลิโวเนีย ยุทธการครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดตอนเหนือ และเป็นที่รู้จักจากการสู้รบบนทะเลสาบไปปัสที่เป็นน้ำแข็ง

สงครามครูเสดตอนเหนือเป็นการทัพของนักรบครูเสดต่อผู้นับถือลัทธินอกศาสนาในดินแดนบอลติก ในปี ค.ศ. 1236 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ประกาศสงครามกับชาวสลาฟ โดยเฉพาะสาธารณรัฐปัสคอฟและสาธารณรัฐนอฟโกรอด แต่ในปีเดียวกัน อัศวินภราดรภาพลิโวเนียแห่งดาบพ่ายให้กับชาวสโมจิเทียในยุทธการที่ซัลเลอ ความพ่ายแพ้ดังกล่าวทำให้ภราดรภาพลิโวเนียกลายสภาพเป็นส่วนหนึ่งของอัศวินทิวทอนิกและกลายเป็นภาคีลิโวเนีย ในปี ค.ศ. 1240 อัศวินทิวทอนิกตีเมืองปัสคอฟ อิสบอสก์และโคปอรีย์ ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับนอฟโกรอด ด้านนอฟโกรอดเรียกตัวอเล็กซานเดอร์ เนฟสกีที่ถูกเนรเทศให้กลับมาปกป้องเมือง อเล็กซานเดอร์ยึดเมืองปัสคอฟและโคปอรีย์คืนได้ในปีต่อมา

ฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1242 อัศวินทิวทอนิกปะทะกับทัพอเล็กซานเดอร์ใกล้เมืองดอร์ปัต (เมืองตาร์ตูในปัจจุบัน) อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจถอยทัพไปที่ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบไปปัส โดยมีทัพลิโวเนียตามมา การประมาณการขั้นต่ำของทัพลิโวเนียอยู่ที่ 2,600 คน ส่วนใหญ่เป็นอัศวินเยอรมัน-เดนมาร์กและทหารราบเอสโตเนีย ในขณะที่ทัพอเล็กซานเดอร์อยู่ที่ 5,000 คน การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อทัพลิโวเนียซึ่งมีอัศวินเป็นทัพหน้าเป็นฝ่ายบุกเข้าหา ในช่วงเวลาที่ทั้งสองฝ่ายสู้กันในระยะประชิด อเล็กซานเดอร์และอันเดรย์ ยาโรสลาวิช น้องชายที่ตั้งทัพอยู่ที่ปีกทั้งสองข้างเข้าล้อมทัพลิโวเนีย การสู้รบจบลงเมื่อทัพลิโวเนียบางส่วนฝ่าวงล้อมและหลบหนี ในขณะที่บางส่วนที่กำลังรบติดพันอยู่ถูกสังหาร

ผลของยุทธการครั้งนี้ทำให้การขยายดินแดนทางตะวันออกของอัศวินทิวทอนิกสิ้นสุดลง และเกิดพรมแดนถาวรระหว่างดินแดนที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกกับอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ในปี ค.ศ. 1574 คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ประกาศในอเล็กซานเดอร์เป็นนักบุญ เหตุการณ์ยุทธการบนน้ำแข็งได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1938 ในชื่อ "อะเลคซันดร์ เนฟสกี" กำกับโดยเซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์
เลซีย์ อีแวนส์

เมซีย์ เอสเทรลลา-แคดเลก (Macey Estrella-Kadlec เกิด 24 มีนาคม 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและอดีตนาวิกโยธินสหรัฐ ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ เลซีย์ อีแวนส์ (Lacey Evans)
ภาษาเบ

ภาษาเบ หรือ ภาษาอังเบ () เป็นภาษาที่มีผู้พูด 600,000 คน และ 100,000 คนในจำนวนนั้นพูดภาษานี้ได้ภาษาเดียว มีการพูดบนชายฝั่งทางตอนกลางเหนือของเกาะไหหลำ รวมถึงในเขตชานเมืองของไหโข่ว เมืองเอกของเกาะ

ผู้พูดภาษานี้มักเรียกตัวเองว่าอังโว () โดย [ʔaŋ˧] เป็นหน่วยคำเติมหน้าสำหรับบุคคล และ [vo˧] หมายถึงหมู่บ้าน (Liang 1997:1)

แฮนเซลล์ (1988) คาดว่าภาษานี้เป็นกลุ่มภาษาพี่น้องของกลุ่มภาษาไท เนื่องจากคำศัพท์คล้ายกัน และเสนอกลุ่มภาษาเบ–ไท
ภาษาจี่เจ้า

ภาษาจี่เจ้า () เป็นภาษาในตระกูลภาษาไท-กะไดที่ยังไม่ได้จัด พูดในหมู่บ้านจี่เจ้า (吉兆村), เมืองถังบา (覃巴镇), หวูชวน อาจจะเกี่ยวข้องกับภาษาเบ
กีโยม เกรเชิน

กีโยม เกรเชิน (เกิด ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
เหงียน ต๊วน อัญ

เหงียน ต๊วน อัญ (; เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลชาวเวียดนามที่เล่นเป็นกองกลางตัวกลางให้กับสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลายและฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม

ต๊วน อัญ เป็นหนึ่งในกองกลางที่มีพรสวรรค์มากที่สุดที่ฟุตบอลเวียดนามเคยเห็น เขาเป็นตัวแทนทีมชาติเวียดนาม รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี และรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เขาได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2557
ตำบลงิ้วงาม (อำเภอเมืองอุตรดิตถ์)

ตำบลงิ้วงาม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ มีประชากรทั้งหมด 9,052 คนใน 3,801 ครัวเรือน แยกเป็นประชากรชาย 4,367 คน และประชากรหญิง 4,685 คน
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ และศาสนาคริสต์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 59 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 36,875 ไร่
การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ

การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ หรือ เฟทิชิซึม () เป็นรสนิยมทางเพศรูปแบบหนึ่งที่เข้าข่ายลักษณะกามวิปริตที่มี วัตถุที่ไม่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ (เฟทิช, fetish) เป็นสิ่งเร้าความรู้สึกทางเพศ การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะนั้นมักไม่มองว่าเป็นพยาธิสภาพ หรือเป็น โรคทางจิตเวช

ในบรรดาวัตถุเฟทิชนั้นรสมถึงบางส่วนของร่างกายหรืออวัยวะใดอวัยวะหนึ่งของมนุษย์เป็นเฉพาะส่วน เช่น นิ้วมือเรียว ท้องคนน้ำหนักเกิน หรือ เรียวขา ความปรารถนาทางเพศแบบนี้สามารถแยกย่อยเป็นอีกประเภทที่เรียกว่า ความปรารถนาทางเพศกับร่างกายเฉพาะส่วน (partialism) ในปัจจุบัน การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะสามารถแบ่งออกเป็นประเภทย่อยได้หลายประเภท เช่น ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม (cloth fetish), ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (shoes fetish), ความปรารถนาทางเพศกับเรียวขา (legs fetish) เป็นต้น

ในประเทศไทย ผู้คนยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกับนิยามคำว่า "เฟทิชิซึม" หรือ "การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ" และยังถูกมองเป็นเรื่องแปลกประหลาดและขบขันในคนบางกลุ่ม

การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะมักเป็นที่ปรากฏชัดในช่วงเข้าสู่วัยรุ่น ในปัจจุบันวงการแพทย์และจิตวิทยายังไม่สามารถระบุเหตุผลที่ชัดเจนของรสนิยมทางเพศนี้ได้

บางตำราอาจกล่าวว่าเป็นพฤติกรรมที่เกิดมาจาก การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม โดยอ้างการทดลองบางชุดที่ให้อาสาสมัครชายถูกผูกพฤติกรรมแบบมีเงื่อนไขกับวัตถุเฟทิช เช่น รองเท้าบู๊ตส์ รูปทรงเรขาคณิต หรือ โหลหยอดเงิน พบว่าเกิดการกระตุ้นเร้าทางเพศในคอนเวนชันนาล เอโรทิคา (conventional erotica) ในระบบประสาท อย่างไรก็ตาม จอห์น บอนครอฟท์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเพศศึกษา ปฏิเสธว่าพฤติกรรมแบบการใช้เงื่อนไขอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เกิดความปรารถนาทางเพศกับวัตถุได้ เขาเสริมว่าปัจจัยอื่น ๆ อาจส่งผลต่อการแสดงออกของความปรารถนาทางเพศกับวัตถุ เช่น ความผิดปกติระหว่างระยะการเรียนรู้เรื่องเพศ

จากทฤษฎีการเรีบนรู้พฤติกรรมแบบฝังใจ (imprinting) อธิบายไว้ว่ามนุษย์เรียนรู้ที่จะจดจำลักษณะที่ดึงดูดทางเพศขณะที่ยังเป็นเด็ก ดังนั้นความปรารถนาทางเพศกับวัตถุอาจเกิดจากการที่ในวัยเด็กคลุกคลีหรือเกิดการฝังใจ (imprint) ที่ผิดไปว่าวัตถุว่าเป็นสิ่งที่ดึงดูดทางเพศ หรือจำกัดวัตถุที่ดึงดูดทางเพศเป็นวัตถุเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น

จากการตรวจสอบกรณีของผู้ได้รับการวินิจฉัยอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิกว่ามีการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ ทั้งหมด 48 กรณี พบว่าประกอบด้วยการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะต่าง ๆ ดังนี้ ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าหรือเครื่องนุ่งห่ม (clothing fetishism) 58.3%, ความปรารถนาทางเพศกับวัตถุที่ทำมาจากยาง (rubber fetishism) 22.9%, ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (footwear fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับอวัยวะหรือส่วนของร่างกายเป็นเฉพาะ (body parts fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับเครื่องหนัง (leather fetishism) 10.4% และ ความปรารถนาทางเพศกับเนื้อผ้าหรือของนุ่ม (soft materials fetishism) 6.3%
กรณ์ จตุวิมล

กรณ์ จตุวิมล ชื่อเล่น จอห์น อาจารย์พิเศษมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ อาจารย์สอนดนตรี ประพันธ์เพลงแจ๊ส และนักธุรกิจ ตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท รุ่งโรจน์มหานคร จำกัด ซึ่งดำเนินธุรกิจเป็นตัวแทนจำหน่ายรถจักรยานยนต์หลากหลายยี่ห้อ ในปี พ.ศ. 2561 ได้ตัดสินใจเข้าร่วมกับ พรรคอนาคตใหม่ เพื่อทำงานการเมือง

เกิดวันที่ 10 กันยายน พ.ศ.2522 เป็นคนกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด เป็นบุตรชายคนโตของคุณอุดม จตุวิมล และนางสุวิมล จตุวิมล มีน้องชาย 1 คน คือนายธีระพล จตุวิมล ปัจจุบันสถานภาพโสด

ศึกษาชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลทักษิณา ศึกษาชั้นประถมถึงมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์ดอมินิก พร้อมๆกับการศึกษานอกโรงเรียน ได้วุฒิ ม.3 ตั้งแต่อายุเพียง 12 ปี และได้วุฒิ ม.6 เมื่ออายุเพียง 13 ปี สอบเข้าศึกษาต่อชั้นปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญเมื่ออายุเพียง 15 ปี และสำเร็จการศึกษาเมื่ออายุได้ 19 ปี สำเร็จการศึกษาปริญญาโทด้านการบริหารการศึกษา (M.Ed.) จากสถาบันศึกษานานาชาติแห่งมหาวิทยาลัยรามคำแหง สำเร็จการศึกษาเกียรตินิยมอันดับสอง Professional Diploma สาขาประพันธ์ดนตรีแจ๊ส (Jazz Composition) จาก Berklee College of Music เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซท ประเทศสหรัฐอเมริกา

พนักงานฝ่ายการตลาด MPG Corporation Public Company Limited (แมงป่อง), อาจารย์พิเศษคณะดนตรีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, กรรมการผู้จัดการ บริษัท รุ่งโรจน์มหานคร จำกัด

ปัจจุบันเป็นผู้สมัครส.ส.กรุงเทพมหานคร เขตที่ 11 (สายไหม) สังกัดพรรคอนาคตใหม่
วัดชัยสิทธิ์(พระธาตุขวยปู)

วัดชัยสิทธิ์(พระธาตุขวยปู) (คำเมือง: ) เป็นวัดศักดิ์สิทธิ์เก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองของอำเภอวังชิ้นและอำเภอลอง ตั้งอยู่เลขที่ 151 หมู่ที่ 4 ถนนหมายเลข 1023 ตำบลแม่ป้าก อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ บุคคลใดที่มาเที่ยวอำเภอวังชิ้น แล้วจะต้องมานมัสการพระธาตุขวยปูเพื่อเป็นสิริมงคลกับตนเอง จนมีคำกล่าวว่า "ถ้ามาเที่ยวอำเภอวังชิ้น แต่ไม่ได้มาไหว้พระธาตุขวยปูเหมือนมาไม่ถึงอำเภอวังชิ้น" การเดินทางมาวัดชัยสิทธิ์(พระธาตุขวยปู) ถนนสายหลักในการเดินทาง คือ ถนนหมายเลข1023 เริ่มตั้งแต่ศาลากลางจังหวัดแพร่ และตรงไปตามถนนหมายเลข1023 ผ่านอำเภอลองมุ่งตรงสู่อำเภอวังชิ้น ด้วยระยะทาง 65 กิโลเมตร จากตัวเมืองจังหวัดแพร่

ซึ่งแต่เดิมพระธาตุขวยปูเป็นพระธาตุโบราณประจำเมืองลอง 1 ใน 5 องค์ คือ พระธาตุขวยปู, พระธาตุปูตั๊บ, พระธาตุแหลมลี่และพระธาตุห้วยอ้อ (เมืองลอง ปัจจุบันคืออำเภอลอง อำเภอวังชิ้น และบ้านบ่อแก้ว ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย ) วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2481 ได้แยกตำบลวังชิ้น ตำบลแม่ป้าก(แยกจากตำบลทุ่งแล้ง) ตำบลนาพูน(แยกจากตำบลวังชิ้น) และตำบลสรอย(แยกจากตำบลวังชิ้น) อำเภอเมืองลอง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอวังชิ้นและยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอวังชิ้นในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 จึงทำให้ปัจจุบันพระธาตุขวยปูอยู่ในเขตอำเภอวังชิ้น ซึ่งสามารถท่องเที่ยวสถานที่ใกล้เคียงในอำเภอวังชิ้นได้ เช่น บ่อน้ำร้อนแม่จอก อุทยานเวียงโกศัย อ่างเก็บน้ำแม่ป้ากพระธาตุขวยปู เป็นพระธาตุที่ตั้งอยู่เนินเขาเตี้ยสูงประมาณ 2 เมตร องค์พระธาตุขวยปูเป็นเจดีย์ศิลปะล้านผสมพม่าแบบย่อมุมไม้ยี่สิบแปด องค์พระธาตุสูง 20 เมตร ฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 10 เมตร
เลือง ซวน เจื่อง

เลือง ซวน เจื่อง (; เกิด 28 เมษายน 2538) นักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนามเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฮหว่างอัญซาลายและทีมชาติเวียดนาม

ซวน เจื่องเป็นนักเตะเยาวชนของสโมสรฮหว่างอัญซาลาย และได้เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของสโมสรเมื่อ พ.ศ. 2558 พร้อมกับรับปลอกแขนกัปตันทีม ซึ่งซวน เจื่องได้รับการยกย่องเรื่องวิสัยทัศน์ของเขา การผ่านบอลและทักษะในการปั่นฟรีคิก

ซวน เจื่องเกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2538 ในครอบครัวที่มีลูก 2 คนซึ่งซวน เจื่องเป็นลูกคนเล็กและมีพี่สาว 1 คน พ่อของเขาซึ่งทำงานในบริษัทพลังงานในท้องถิ่นเป็นอดีตนักฟุตบอลสมัครเล่นในทีมกองทัพ เขาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชายของบริษัทพลังงาน โดยซวน เจื่องเริ่มต้นเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 5 ปีได้รับการฝึกโดยพ่อของเขา และเขาได้เป็นตัวแทนของจังหวัดเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลเยาวชนหลายรายการ

ใน พ.ศ. 2550 เมื่อลงเล่นให้กับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 13 ปีให้กับทีมบ้านเกิดทำการแข่งขันในฮานอย ทีมของซวน เจื่องเกิดพักโรงแรมเดียวกับโค้ชทีมเยาวชนของฮหว่างอัญซาลาย ที่กำลังค้นหาเยาวชนเข้าร่วมศูนย์ฝึก ซวน เจื่องตัดสินใจเข้าทดสอบฝีเท้าและได้ตกลงเข้าร่วมทีมศูนย์ฝึกเยาวชน

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ซวน เจื่องพร้อมกับเหงียน กง เฝื่อง, เหงียน ต๊วน อัญ และเจิ่น หืว ดง เจี่ยว เป็นผู้เล่น 4 คนจากศูนย์ฝึกเยาวชนที่ได้รับเชิญให้ไปร่วมฝึกซ้อมกับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปีของอาร์เซนอล
ตำบลบางรักน้อย

ตำบลบางรักน้อย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 5.8 ตร.กม. (3,625 ไร่) แบ่งเป็นเนื้อที่ที่ใช้ทำเกษตร 1,929 ไร่ และเนื้อที่สำหรับใช้ประโยชน์เป็นสวนผลไม้และที่พักอาศัยประมาณ 1,696 ไร่ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา มีประชากรทั้งหมด 19,190 คน แบ่งเป็นชาย 8,877 คน หญิง 10,313 คน อาศัยอยู่ใน 11,236 ครัวเรือน ประชากรส่วนใหญ่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองต่าง ๆ เช่น คลองบางประดู่, คลองบางรักใหญ่, คลองแม่ร่องกร่าง, คลองอ้อมนนท์ เป็นต้นแบ่งเป็นหกหมู่
ตำบลบางกร่าง

ตำบลบางกร่าง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ 6.55 ตารางกิโลเมตร (4,049 ไร่) แบ่งเป็นเนื้อที่ที่ใช้ทำการเกษตร 2,000 ไร่ และหมู่บ้านจัดสรร 300 ไร่ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีแม่น้ำลำคลองไหลผ่าน เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม มีประชากรรวม 19,069 คน เป็นชาย 8,973 คน และหญิง 10,096 ใน 9,806 ครัวเรือน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ
ฮีนตาดะ

ฮีนตาดะ () เป็นนครตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในเขตอิรวดี ประเทศพม่า จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 1983 เมืองมีประชากร 82,005 คน และปี ค.ศ. 2010 มีประชากรเพิ่มเป็น 170,312 คน การค้าข้าวและธัญพืชที่ปลูกในท้องถิ่นใช้ท่าเรือฮีนตาดะเป็นจุดส่งออก

เดิมฮีนตาดะปกครองโดยชาวมอญ และเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรพุกาม
กัลวิหาร

กัลวิหาร () หรือ อุตตราราม เป็นวิหารที่ประดิษฐานหมู่พระพุทธรูปสลักเข้าไปในหน้าผาหินแกรนิต 4 องค์ "กัลวิหาร" แปลว่า วิหารหิน หรือ อารามหิน สร้างโดยพระเจ้าปรากรมพาหุมหาราช ในราวปี พ.ศ. 1696 – 1729 วิหารแกะสลักแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของนครโบราณโปโลนนรุวะ ตั้งอยู่ในเมืองปลนนรุวา (Polonnaruva) ประเทศศรีลังกา

พระพุทธรูปแกะสลักในแกรนิตทั้ง 4 พระองค์ ได้แก่ 
เดิมสันนิษฐานว่าพระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ประดิษฐานภายในวิหาร จากการพบแนวฐานก่อด้วยอิฐเป็นร่องรอลการก่อสร้างวิหาร
โบอิง 377 สตาร์โตครุยเซอร์

โบอิง 377 สตาร์โตครุยเซอร์ (Boeing 377 Stratocruiser) เป็นเครื่องบินโดยสารพิสัยบินยาวขนาดใหญ่ ใช้เครื่องยนต์ 4 ตัว การออกแบบที่ทันสมัยในตอนนั้น; คุณลักษณะใหม่ของมันรวมถึงดาดฟ้าสองชั้นและห้องโดยสารที่มีแรงดันอากาศซึ่งเป็นคุณลักษณะใหม่ในอากาศยานขนส่ง สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 100 คน บนชั้นธรรมดา บวก 14 ในเลานจ์ชั้นล่าง; ที่นั่งปกติสำหรับผู้โดยสาร 63 หรือ 84 คนหรือผู้โดยสารที่มีที่นั่งจำนวน 28 คนและห้าที่นั่ง

สตาร์โตครุยเซอร์มีขนาดใหญ่กว่าดักลาส ดีซี-6 และล็อกฮีด คอนสเทลเลชั่น และมีต้นทุนเพิ่มขึ้นในการซื้อและใช้งาน ความน่าเชื่อถือของมันไม่ดีส่วนใหญ่เกิดจากปัญหาที่เกิดขึ้นกับเครื่องยนต์พิสตัน Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major และปัญหาโครงสร้างและการควบคุมด้วยใบพัด มีเพียง 55 ลำ ที่สร้างขึ้นสำหรับสายการบิน และเครื่องบินต้นแบบ 1 ลำ

มีดังต่อไปนี้
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 () เป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ครั้งที่ 7 หลังเสร็จสิ้นการประกวด ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 จะได้รับมงกุฎและสายสะพายจากกลารา โซซา ซึ่งเป็นผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 จากประเทศปารากวัย ทั้งนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 นั้นต้องย้ายมาพำนักอยู่ในประเทศไทยตลอดช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี เพื่อปฏิบัติภารกิจต่อต้านสงครามและความรุนแรงในทุกรูปแบบ ตามแคมเปญ "Stop the War and Violence" ของการประกวด

ผู้เข้าประกวดทั้ง 5 คน ที่ได้รับการยืนยันแล้ว:

ประเทศที่มีกำหนดส่งตัวแทนลงประกวดมีดังต่อไปนี้:
กลุ่มเกาะชากอส

กลุ่มเกาะชากอส () หรือ หมู่เกาะชากอส (Chagos Islands เดิมชื่อ Bassas de Chagas, ต่อมาคือ Oil Islands) เป็นกลุ่มอะทอลล์ 7 อะทอลล์ ประกอบด้วยเกาะเขตร้อนมากกว่า 60 เกาะในมหาสมุทรอินเดีย ทางใต้ของกลุ่มเกาะมัลดีฟส์ราว 500 กม. (310 ไมล์) แนวหมู่เกาะนี้ตั้งอยู่ทางใต้สุดของเทือกเขาชากอส-แลกคาดิฟ แนวเทือกเขายาวในมหาสมุทรอินเดีย กลุ่มเกาะเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
แม่น้ำเมฆนา

แม่น้ำเมฆนา (, ) เป็นหนึ่งในสายแม่น้ำสายสำคัญที่สุดของประเทศบังกลาเทศ เป็นหนึ่งในสามของแมน้ำที่ก่อให้เกิดสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่แผ่ออกไปถึงอ่าวเบงกอล

แม่น้ำเมฆนาเป็นแม่น้ำที่กว้างที่สุดในบรรดาแมน้ำที่ไหลในเขตแดนของประเทศบังกลาเทศ และที่จุดใกล้กับเมืองโภลา แม่น้ำเมฆนามีความกว้าง 12 กม.
ภาษาม่านเชาลาน

ภาษาม่านเชาลาน หรือ ภาษาเชาลาน เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไทของภาคเหนือของเวียดนาม พูดโดยชาวซ้านจัยกลุ่มเชาลาน ชาวซ้านจัยส่วนใหญ่จะพูดรูปแบบหนึ่งของภาษาจีน ตาม Pittayaporn (2009) ภาษานี้มีความเกี่ยวข้องกับภาษาจ้วงชงจัวและช่างซี ซึ่งทั้งสองจัดอยู่ในภาษาจ้วงหยงหนานตาม "Ethnologue" ตามการเล่าของคน ชาวเชาลานและซ้านจัยมาจากจีนตอนใต้ตั้งแต่ 400 ปีก่อนเป็นกลุ่มเดียวกันแม้ว่าจะพูดต่างภาษากัน ซึ่งทั้งสองใช้อักษรจีนในการบันทึก
รีอูเนกรู (แอมะซอน)

รีอูเนกรู (, ) หรือ ริโอเนโกร (, , "แม่น้ำดำ") เป็นลำน้ำสาขาฝั่งซ้ายที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำแอมะซอน เป็นแม่น้ำสีดำที่ใหญ่ที่สุดในโลก (คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 ของน้ำในลุ่มน้ำแอมะซอน) และติดหนึ่งในสิบของแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำไหลมากที่สุดในโลก
ชาวตั่ย

ชาวตั่ย คือบุคคลที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาไทกลาง และอาศัยอยู่ทางภาคเหนือของเวียดนาม มีจำนวนประชากรประมาณ 1.7 ล้านคน ทำให้เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในเวียดนาม รองจากชาวเวียดนาม ส่วนใหญ่อยู่ในภาคเหนือของเวียดนามโดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดกาวบั่ง, หลั่งเซิน, บั๊กกั่น, ท้ายเงวียน และกว๋างนิญ ในหุบเขาและเนินเขาของภูเขา ในที่ราบอุดมสมบูรณ์ โดยทั่วไปมักปลูกข้าว นอกจากนั้นยังมีปลูกข้าวโพดและมันฝรั่งหวานอีกด้วย

หมู่บ้านของชาวตั่ยมักมีขนาดประมาณ 15-20 ครัวเรือน และมักตั้งอยู่บนตีนเขา

ชาวตั่ยมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับชาวนุงและชาวจ้วงในประเทศจีน
อิมกังจัวยี่

อิมกังจัวยี่ หรือที่คนไทยเรียกว่า ธนบัตรกงเต็ก เป็นกระดาษเงินกระดาษทองรูปแบบหนึ่ง ที่ถูกพิมพ์รูปและทำให้มีลักษณะคล้ายธนบัตร หรือสกุลเงินที่มีอยู่จริง อิมกังจัวยี่ถูกนำมาใช้ในการเผากระดาษให้แก่บรรพบุรุษที่ล่วงลับตามความเชื่อของชาวจีนว่าเป็นสกุลเงินที่สามารถนำไปใช้จ่ายได้ในอีกภพภูมิหนึ่ง

สันนิษฐานว่าอิมกังจัวยี่ถูกคิดค้นโดยชาวจีนสมัยใหม่ในราวคริสตศตวรรศที่ 19 - 20 รูปแบบของลายบนธนบัตรนั้นมีหลากหลาย ขึ้นอยู่กับท้องถิ่นหรือประเทศที่ผู้ผลิตอยู่ เช่น ในประเทศจีนมักพบธนบัตรอิมกังจัวยี่ที่ทำเลียนแบบธนบัตรหยวน แต่ที่พบทั่วไปคือรูปแบบที่ทำเลียนแบบธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ โดยทั่วไปมักแทนที่หน้าบุคคลบนธนบัตร เช่น ท่านประธานเหมาบนธนบัตรหยวน หรือ เบนจามิน แฟรงคลิน บนธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ ด้วยพระรูปของพระยม เทพแห่งยมบาล ตามความเชื่อของพุทธมหายาน, ขงจื้อ หรือ เง็กเซียนฮ่องเต้ ค่าเงินของธนบัตรมีตั้งแต่รูปแบบที่ใกล้เคัยงชีวิตจริง เช่น 5 หยวน ไปจนถึง 100,000,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ในปัจจุบัน นอกจากการพิมพ์ภาพเทพเจ้าบนธนบัตรแล้ว ยังมีการนำภาพทิวทัศน์ วัด หรือศาลเจ้าต่าง ๆ มาประดับเพื่อความสวยงามตามความเหมาะสม
ภาษาซึนลาว

ภาษาซึนลาว เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไท มีการพูดในจังหวัดลายเจิวของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม
ภาษาตุรุง

ภาษาตุรุง เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไทที่สูญแล้ว เคยมีการพูดในรัฐอัสสัมของประเทศอินเดีย ชาวตุรุงซึ่งมีประชากรประมาณ 30,000 คน ปัจจุบันได้พูดภาษาอัสสัมหรือภาษาSingphoแทน
กลุ่มภาษาเอิงเกอ

กลุ่มภาษาเอิงเกอ เป็นกลุ่มภาษาสำหรับภาษาอันดามันสองภาษา Önge และ Jarawa มีการพูดในทางตอนใต้ของหมู่เกาะอันดามัน นอกจากนี้ยังมีภาษาเซนทิเนลที่คาดว่าอยู่ในกลุ่มภาษานี้แต่ไม่มีการยืนยัน ซึ่งมีผู้พูดประมาณ 15–500 คน และภาษา Jangil ที่สูญไปแล้วในระหว่าง 1895 และ 1920 ซึ่งไม่สามารถเข้าใจกับภาษาอื่นในกลุ่มได้ แต่พบความเกี่ยวข้องกับภาษา Jarawa
จังกิล

Jangil (หรือ Rutland Jarawa) เคยเป็นหนึ่งในชาวพื้นเมืองของหมู่เกาะอันดามันในอ่าวเบงกอล พวกเขาอาศัยอยู่ในเกาะ Rutland และถูกเรียกว่า Rutland Jarawa เนื่องจากคาดว่าเกี่ยวข้องกับชาว Jarawa

เนื่องจากพบและมีการบันทึกไว้ครั้งแรกในช่วงกลางทตวรรษที่ 1800 การติดต่อโดยตรงกับพวกเขาจึงหาได้ยาก และพวกเขาหลีกเลี่ยงการติดต่อ การสำรวจในทศวรรษที่ 1920 ไม่พบสัญญาณของการดำรงอยู่ของพวกเขา การสูญพันธุ์อาจเป็นผลมาจากโรคจากโลกภายนอก
เท็นจิ

เท็นจิน หรือ เท็นจินซะมะ (天神) เป็นเทพตามความเชื่อของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นเทพแห่งการศึกษา, ความรู้ และการสอบเข้ามหาวิทยาลัย พระองค์ทรงเป็นเทพประเภท "คามิ" ตามศาสนาชินโต กล่าวคือเป็นเทพผู้อุปถัมภ์และมีตัวตนเป็นบุคคลและได้รับเคารพนับถือให้เป็นเทพเจ้า

เท็นจินเดิมเป็นมนุษย์ที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ เป็นขุนนางสมัยเฮอันชื่อ ซุงาวาระ มิจิซาเนะ (Sugawara Michizane) เป็นผู้มีความใฝ่รู้ใฝ่เรียนและฉลาด จนได้บการไว้วางพระทัยจากพระจักรพรรดิ์อูดะ ให้เป็นเลขาธิการส่วนพระองค์ ต่อมาหลังจักรพรรดิอูดะสิ้นพระชนม์ มิจิซาเนะถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏและถูกขับไล่ออกจากเกียวโต ต่อมาหลังท่านเสียชีวิตได้มีการจัดพิธีศพอย่างเรียบง่าย และมีการสร้างหลุมศพของท่านซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นศาลเจ้าของท่าน และผู้คนก็ยกย่องให้เป็นเทพเจ้าเท็นจินหรือเทพเจ้าแห่งปัญญา จากความขยันหมั่นเพียรและความเฉลียวฉลาดของท่าน

ศาลเจ้าชินโตที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเคารพเทพเท็นจินจะถูกเรียนว่า เท็นมังงุ (Tenmangu) ซึ่งมีกระจายอยู่ทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยมีศาลเจ้าหลักคือ ศาลเจ้าดาไซฟุ เท็งมันงุ (Dazaifu Tenmangu) ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานหลุมพระศพของเทพเท็นจิน ตั้งอยู่ในฟุคุโอกะ ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่นักเรียนญี่ปุ่นที่จะสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยหรือสอบเลื่อนชั้น
อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก

อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิเด็ก () เป็นสนธิสัญญาเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนซึ่งกำหนดสิทธิในทางพลเมือง การเมือง เศรษฐกิจ สังคม สุขภาพ และวัฒนธรรม ของเด็ก โดยนิยามว่า เด็ก คือ มนุษย์คนใด ๆ ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี เว้นแต่บรรลุนิติภาวะเสียก่อนตามกฎหมายในประเทศนั้น ๆ

ตามกฎหมายระหว่างประเทศแล้ว ประเทศที่ให้สัตยาบันแก่อนุสัญญานี้มีความผูกมัดที่ต้องปฏิบัติตามอนุสัญญา ผู้สอดส่องการปฏิบัติตาม คือ คณะกรรมการว่าด้วยสิทธิเด็ก (Committee on the Rights of the Child) ของสหประชาชาติ ซึ่งประกอบด้วยกรรมการจากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก คณะกรรมการนี้จะเสนอรายงานปีละครั้งต่อคณะกรรมาธิการชุดที่ 3 ของสมัชชาใหญ่สหประชาชาติ (Third Committee of the United Nations General Assembly) ซึ่งจะรับฟังถ้อยคำจากประธานกรรมการว่าด้วยสิทธิเด็กประกอบด้วย ส่วนข้อมติเกี่ยวกับสิทธิเด็กนั้น สมัชชาใหญ่จะเป็นผู้ออก

รัฐบาลประเทศที่ให้สัตยาบันแก่อนุสัญญาแล้วต้องรายงานหรือไปแสดงตัวต่อคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิเด็กเป็นระยะ ๆ เพื่อให้คณะกรรมการตรวจสอบความคืบหน้าในการปฏิบัติตามอนุสัญญาและตรวจสอบสถานะของสิทธิเด็กในประเทศนั้น ๆ รายงานของรัฐบาลดังกล่าว ตลอดจนความเห็นหรือข้อวิตกที่คณะกรรมการจัดทำขึ้นเป็นลายลักษณ์อักษร จะเผยแพร่ไว้ในเว็บไซต์ของคณะกรรมการเอง

อนุสัญญานี้ สมัชชาใหญ่ตกลงรับและเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ซึ่งวันเป็นครบรอบ 30 ปีของปฏิญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (Declaration of the Rights of the Child) อนุสัญญาเริ่มใช้บังคับเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1990 อันเป็นวันที่ได้รับสัตยาบันจากประเทศต่าง ๆ ครบ 20 ประเทศ ปัจจุบัน มีประเทศเข้าเป็นภาคีแห่งอนุสัญญานี้แล้ว 196 ประเทศ ในจำนวนนี้รวมสมาชิกทุกรายของสหประชาชาติ ยกเว้นสหรัฐ

มีการตกลงรับพิธีสาร (protocol) จำนวน 2 ฉบับเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 200 ฉบับแรก คือ พิธีสารเลือกรับของอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก เรื่อง ความเกี่ยวพันของเด็กในความขัดแย้งกันด้วยอาวุธ (Optional Protocol to the Convention on the Rights of the Child on the Involvement of Children in Armed Conflict) ซึ่งห้ามให้เด็กเข้าไปเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งทางทหาร ส่วนฉบับถัดมา คือ พิธีสารเลือกรับของอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก เรื่อง การขายเด็ก การค้าประเวณีเด็ก และสื่อลามกที่เกี่ยวกับเด็ก (Optional Protocol to the Convention on the Rights of the Child on the Sale of Children, Child Prostitution and Child Pornography) ซึ่งห้ามขายเด็ก ห้ามค้าประเวณีเด็ก และห้ามสื่อลามกเด็ก พิธีสารทั้งสองได้รับสัตยาบันจากประเทศกว่า 160 ประเทศแล้ว

มีการตกลงรับพิธีสารฉบับที่ 3 คือ พิธีสารเลือกรับของอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก เรื่อง กระบวนการติดต่อร้องเรียน (Optional Protocol to the Convention on the Rights of the Child on a Communications Procedure) เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 และเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 จนมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2014
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2018

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2018 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพยูเออี 2018 พรีเซนเท็ดบายอาลีบาบาคลาวด์ ตามชื่อของผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 15 จัดขึ้นโดยฟีฟ่า ซึ่งจะมีทีมที่เป็นแชมป์ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของทวีปทั้ง 6 ทวีปมาแข่งขัน. โดยครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์.

เรอัล มาดริด คือทีมแชมป์เก่าที่จะต้องมาป้องกันแชมป์รายการนี้. พวกเขาได้สิทธิ์สำหรับทัวร์นาเมนต์นี้ในฐานะทีมชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18.

ขั้นตอนการคัดเลือกที่มีขึ้นสำหรับปี 2017–2018 รวมถึงครั้งเมื่อปี 2015–2016 เช่นการใช้ 2 ประเทศเจ้าภาพ ประเทศละ 2 ปี โดยเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สมาชิกของฟีฟ่าที่สนใจจะเป็นเจ้าภาพสามารถยื่นข้อเสนอได้ตั้งแต่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และส่งเอกสารในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยคณะกรรมการของฟีฟ่าจะคัดเลือกเจ้าภาพในการประชุมที่ประเทศโมร็อกโก ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายล่าช้ากว่ากำหนดจนกว่าการประชมุคณะกรรมการบริหารของฟีฟ่าในวันที่ 19–20 มีนาคม พ.ศ. 2558.

โดยรายชื่อด้านล่างนี้คือประเทศที่สนใจในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันรายการนี้:

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการว่าได้เป็นเจ้าภาพของปี 2017 และทัวร์นาเมนต์ในปี 2018 ในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558.

ด้านล่างนี้คือเจ็ดทีมที่ได้สิทธิ์เข้าแข่งขันทัวร์นาเมนต์นี้.

สองสนามแข่งขันคือ สนามกีฬาซายิดสปอตส์ซิตี ใน อาบูดาบี และ ฮัซซา บิน ซาเหย็ด สเตเดียม ใน อัล ไอน์.

การจับสลากสำหรับทัวร์นาเมนต์ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2018, 10:00 CEST (), ที่สำนักงานใหญ่ฟีฟ่าในเมือง ซูริค, to decide the matchups of the second round (between the first round winner and teams from AFC, CAF, and CONCACAF), and the opponents of the two second round winners in the semi-finals (teams from CONMEBOL and UEFA). At the time of the draw, the identity of the teams from AFC, CAF and CONMEBOL were not known.

เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, GST ().
เดวิดทาน

เดวิดทาน (; เกิด 13 พฤษภาคม 2533) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวพม่า ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับฟุตบอลทีมชาติพม่า เดวิดได้ย้ายทีมอย่างกะทันหันไปชานยูไนเต็ดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561

เดวิดทานร่วมทีมย่างกุ้งยูไนเต็ดเมื่อ พ.ศ. 2552 โดยลงเล่นให้กับย่างกุ้งยูไนเต็ดทั้งสิ้น 54 นัด ยิงได้ 8 ประตู ก่อนย้ายมาร่วมสโมสรชานยูไนเต็ดเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561

เดวิดทานเป็นแชมป์เมียนมาเนชันแนลลีก ถึง 2 สมัย แชมป์เอ็มเอฟเอฟคัพ (ปัจจุบันคือโล่นายพลอองซาน) 1 สมัยกับย่างกุ้งยูไนเต็ด และได้รับรางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมเมื่อ พ.ศ. 2554
กลุ่มภาษาออสโตรนีเซียน-เอิงเกอ

กลุ่มภาษาออสโตรนีเชียน-เอิงเกอ เป็นกลุ่มภาษาที่เสนอความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนและกลุ่มภาษาเอิงเกอ เผยแพร่โดย Blevins (2007) โดยกลุ่มภาษาเอิงเกอเป็นกลุ่มภาษาเล็กที่มีภาษาที่ยืนยันแล้วเพียงสองภาษา ในขณะที่ออสโตรนีเชียนเป็นหนึ่งในตระกูลภาษาที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่มีภาษาหลายพันภาษา
ซอมี่นทู่น

ซอมี่นทู่น (; เกิด 20 พฤษภาคม 2535) เป็นนักฟุตบอลอาชีพจากพม่า ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับฟุตบอลทีมชาติพม่าและสโมสรฟุตบอลชลบุรีด้วยสัญญายืมตัวจากสโมสรฟุตบอลยะดะนาโบน เขาได้เหรียญทองแดงกับพม่าในการแข่งขันฟุตบอลซีเกมส์ 2011 เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ซอมี่นทู่นย้ายจากสโมสรฟุตบอลมะกเวมาเซ็นสัญญา 3 ปีกับยะดะนาโบนด้วยค่าตัวเป็นสถิติของพม่า 120 ล้านจัต (140,350 ดอลลาร์) เขาได้รางวัลรองอันดับ 1 ในประกาศรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของเมียนมาเนชันแนลลีกเมื่อ พ.ศ. 2556