seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เล็ก นานา

นายเล็ก นานา (18 มีนาคม พ.ศ. 2468 - 1 เมษายน พ.ศ. 2553) เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ คนที่ 9 อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร หลายสมัย

นายเล็ก นานา เข้าสู่วงการการเมืองโดยถือเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ในยุคก่อตั้ง ในสมัยที่มี นายควง อภัยวงศ์ เป็นหัวหน้าพรรค โดยเป็น ส.ส. กรุงเทพมหานคร หลายสมัย และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในหลายกระทรวง

นายเล็ก นานา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่รัฐบาลคณะดังกล่าว ไม่ได้รับความไว้วางในจากสภาผู้แทนราษฎรในการแถลงนโยบายต่อรัฐสภา ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ครั้งที่ 2 ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช (ครม.37) จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก หลังจากรับตำแหน่งได้ 5 เดือน และได้รับแต่งตั้งอีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ รวมระยะเวลาในการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ใน 3 คณะรัฐมนตรี เพียง 6 เดือนเศษ

ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในสมัยรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2528 แทนนายดำรง ลัทธพิพัฒน์ รัฐมนตรีคนก่อนและอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเสียชีวิตจากการทำอัตตวินิบาตกรรม

นายเล็ก นานา เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์มาแต่แรกเริ่ม เป็นเจ้าของที่ดินหลายแห่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่สมัยราคาที่ดิน ยังไม่แพงนัก และกรุงเทพมหานครยังไม่เจริญเหมือนปัจจุบัน โดยได้รับสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ จนได้ฉายาในยุคนั้นว่า "ราชาที่ดินกรุงเทพ" จากการมีที่ดินมากในกรุงเทพมหานคร มีซอยหนึ่งในถนนสุขุมวิทตั้งชื่อซอยตามนามสกุลของนายเล็ก คือ ซอยนานา หรือ สุขุมวิทซอย 4 ซึ่งเป็นที่ตั้งของบริษัทธุรกิจประเภทต่าง ๆ มากมาย รวมถึงพื้นที่บริเวณนั้นก็ถูกเรียกว่า ย่านนานา นายเล็ก นานา เป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ในสมัยที่ นายพิชัย รัตตกุล เป็นหัวหน้าพรรค และได้ยกที่ดินส่วนตัว ในซอยเศรษฐศิริ เขตพญาไท ให้เป็นที่ทำการถาวรของพรรคประชาธิปัตย์มาจนถึงปัจจุบัน

นายเล็ก นานา เป็นชาวไทยเชื้อสายอินเดีย นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่ โดยมีบรรพบุรุษมาจากอินเดีย ซึ่งต้นตระกูลนานา คือ อาลีสาย อะหะหมัด เทปาเดีย ซึ่งมีถิ่นกำเนิดที่เมืองแรนเดอร์ รัฐคุชราต ได้เข้ามาอาศัยและประกอบธุรกิจในประเทศไทยตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

นายเล็ก นานา ได้ถึงแก่กรรม เมื่อเวลา 02.41 น. ของวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคหัวใจ ที่โรงพยาบาลปิยะเวช สิริอายุได้ 85 ปี
มารุต บุนนาค

ศาสตราจารย์พิเศษ มารุต บุนนาค อดีตประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และรัฐมนตรีหลายกระทรวง ปัจจุบันวางมือทางการเมือง แต่ยังคงดำรงตำแหน่งกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์

ศ. (พิเศษ) มารุต บุนนาค เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 เป็นบุตรของ พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค) กับนางผ่องศรี บุนนาค (สกุลเดิม: เวภาระ) ธิดาขุนหลวงพระยาไกรสี (เปล่ง เวภาระ) กับคุณหญิงทองคำ เรียนมัธยมที่ โรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA57) และจบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2490 ในสมัยที่มหาวิทยาลัยยังใช้ชื่อว่า " มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง " และได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม , ปริญญาบัตรกิตติมศักดิ์ ว.ป.อ.วุฒิบัตรกิตติมศักดิ์ วิทยาลัยการทัพบก

ชีวิตส่วนตัว ศ.(พิเศษ) มารุต บุนนาค สมรสกับ คุณหญิงพันทิพา บุนนาค (สกุลเดิม "พันธุ์มณี") มีธิดาคือ นางมฤทุ บุนนาค มอริ เจ้าหน้าที่ระดับสูงใน องค์การสหประชาชาติ สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยที่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมีบุตรคือ นายรุจิระ บุนนาค สำเร็จนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทยสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา สำเร็จปริญญาโทกฎหมายระหว่างประเทศ 2 ปริญญา ที่มหาวิทยาลัยทูเรนและมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันดูแลสำนักงานต่างประเทศ

ตำแหน่งทางวิชาการ เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2519 และปี พ.ศ. 2521 และปัจจุบัน เป็นประธานร้านธรรมศาสตร์กาชาดและเป็นอุปนายกสมาคมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนถึงปัจจุบัน เป็นกรรมการของสมาคมมิตรภาพไทย-จีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2526

มีประสบการณ์ทำงานเป็นทนายความที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก่อน ก่อนที่จะเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2518 หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ต่อมาจึงได้เข้าสู่พรรคประชาธิปัตย์และลงเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 2 คือ เขตพญาไทและเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ศ. (พิเศษ) มารุต ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้ง คราวนี้ประสบความสำเร็จได้รับเลือกตั้ง และได้เป็น ส.ส. ในเขตกรุงเทพมหานคร นับแต่นั้นเป็นต้นมา

ได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์สมัย พ.อ. (พิเศษ) ถนัด คอมันตร์ เป็นหัวหน้าพรรค แม้จะไม่ได้รับเลือกตั้งก็ตาม และดำรงตำแหน่งมากมาย ได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2526 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2526 – พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2533 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2529 – พ.ศ. 2531 ประธานรัฐสภา ประธานตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และประธานสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2538 และทำหน้าที่เป็นประธานสภาชั่วคราว ในการคัดเลือกประธานสภา หลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 จากฐานะเป็น ส.ส.ที่อาวุโสที่สุดของสภา

ปัจจุบัน ประกาศวางมือจากการเมืองแล้วเมื่อกลางปี พ.ศ. 2549 มีตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาของพรรคประชาธิปัตย์ ศ. (พิเศษ) มารุต บุนนาค มีสำนักงานทนายความของตนเอง ชื่อ สำนักงานทนายความมารุต – รุจิระ
หม่อมหลวงเสรี ปราโมช

หม่อมหลวงเสรี ปราโมช อดีตนักการเมืองและนักดนตรีชาวไทย

หม่อมหลวงเสรี ปราโมช เกิดในปี พ.ศ. 2476 มีชื่อเล่นว่า "ต้อย" เป็นบุตรชายคนโต ของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช (นามสกุลเดิม ศาลิคุปต์) ในจำนวนพี่น้องทั้งสิ้น 3 คน 
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับคุณหญิงทิพยวดี ปราโมช ณ อยุธยา (นามสกุลเดิม มาลากุล ณ อยุธยา บุตรสาวหม่อมหลวงปีกทิพย์ มาลากุล) ในปี พ.ศ. 2507 มีบุตรทั้งหมด 3 คน ซึ่งบุตรชายคนกลางเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักดี คือ อชิตะ ปราโมช ณ อยุธยา เป็นนักร้อง นักดนตรีในสังกัดแกรมมี่ และมีบุตรชายอีกคนหนึ่งที่มิได้เกิดจากคุณหญิงทิพยวดี คือ คำรณ ปราโมช ณ อยุธยา ผู้ก่อตั้งและบรรณาธิการนิตยสารอิมเมจ

ม.ล.เสรี เริ่มต้นการศึกษาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเนื่องจากตามบิดา คือ ม.ร.ว.เสนีย์ ไปอาศัยอยู่ที่นั่น หลังจาก ม.ร.ว.เสนีย์ได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ได้เดินทางกลับประเทศไทยและจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และเคยไปศึกษาต่อที่เมืองจีลอง ประเทศออสเตรเลีย สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาทางด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ และเข้าทำงานมีตำแหน่งสูงสุดเป็นประธานกรรมการฝ่ายอำนวยการธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ

ม.ล.เสรี ปราโมช ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2537

ในทางการเมืองเคยลงรับเลือกตั้งในจังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2518 ตามคำเชื้อชวนของ นายสราวุธ นิยมทรัพย์ ส.ส.เขตพื้นที่ของพรรค ม.ล.เสรี ปราโมช ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้นในปี พ.ศ. 2522 ม.ล.เสรี ปราโมช ได้ลงรับเลือกตั้งอีก ในเขตกรุงเทพมหานครในทีมเดียวกับ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) มารุต บุนนาค ก็ปรากฏว่าไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2529 ม.ล.เสรี ปราโมช จึงได้รับการเลือกตั้ง โดยได้รับการเลือกตั้งในเขตพระนคร เขตสัมพันธวงศ์ เขตบางรัก เขตปทุมวัน เขตพญาไท และเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย

ซึ่งในระหว่างที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ผู้เป็นบิดาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในระหว่างปี พ.ศ. 2518-พ.ศ. 2519 อยู่นั้น ม.ล.เสรี อยู่ในฐานะเลขานุการส่วนตัวนายกรัฐมนตรี เหมือนเช่น นายกล้าณรงค์ จันทิก แต่ทว่ามิได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ ทั้งที่เป็นบุคคลที่มีความรู้ ความสามารถเต็มที่ เมื่อมีผู้ถามถึงในเรื่องนี้ ม.ร.ว.เสนีย์ เฉลยว่าเป็นเหตุผลของความเหมาะสม

ม.ล.เสรี ปราโมช นิยมการเล่นดนตรี โดยเฉพาะดนตรีสากลตามบิดา คือ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช และเคยเข้าร่วมเป็นสมาชิกวง อ.ส.วันศุกร์ เล่นดนตรีร่วมและถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร่วมกับบิดา และน้องชาย ม.ล.อัศนี ปราโมช ด้วย
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร เป็นหน่วยงานในสังกัด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ตั้งอยู่ ณ อาคารอมรภูมิรัตน ชั้น 8 ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน
ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร เดิมคือ งานบริการด้านการวิเคราะห์/ทดสอบที่ปฏิบัติอยู่ภายใต้ฝ่ายต่าง ๆ ได้แก่ งานบริการวิเคราะห์/ทดสอบทางด้านเคมีและกายภาพ ทางด้านจุลชีววิทยา สังกัดภายใต้ฝ่ายควบคุมคุณภาพและฝ่ายค้นคว้าและวิจัย งานบริการทดสอบการกระจายความร้อนในหม้อฆ่าเชื้อ และการทดสอบหาค่า Fo ในผลิตภัณฑ์อาหาร ดำเนินการภายใต้ฝ่ายผลิตทดลอง งานบริการทดสอบทางชีวภาพด้ายโภชนาการและพิษวิทยาอาหาร ดำเนินงานภายใต้ฝ่ายค้นคว้าและวิจัย การปฏิบัติงานบริการวิเคราะห์/ทดสอบ ได้ดำเนินการมาตั้งแต่มีการจัดตั้งสถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2511 โดยมีศาสตราจารย์ อมร ภูมิรัตน เป็นผู้อำนวยการคนแรก

สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ได้เสนอขออนุมัติโครงการจัดตั้งศูนย์บริการประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร เป็นโครงการภายใน ซึ่งได้รับอนุมัติให้บรรจุในแผนกการพัฒนาเสนอต่อ สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันจันทร์ที่ 14 กรกฎาคม 2540 ได้พิจารณาแล้วมีมติอนุมัติโครงการจัดตั้งศูนย์บริการประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร

ในปี 2544 สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ย้ายหน่วยงานมาอยู่ ณ อาคารอมรภูมิรัตน บริเวณใกล้อาคารสารนิเทศ 50 ปี และในเดือนมกราคม 2545 ได้ปรับโครงสร้างองค์กรและแบ่งการบริหารงานออกเป็น 4 กลุ่ม คือ

ต่อมาศูนย์บริการประกันคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร ซึ่งอยู่ภายใต้กลุ่มงานบริการวิชาการ และเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2547 ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร ได้เปิดดำเนินการให้บริการวิเคราะห์/ทดสอบนับแต่นั้นเป็นต้นมา และเป็นหน่วยงานหลักในการสนับสนุนงานของ KU-First-ศูนย์วิจัยนวัตกรรมอาหารและบริการที่ปรึกษา-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

เว็บไซต์ศูนย์บริการประกันคุณภาพอาหาร
การวิเคราะห์อาหาร

การวิเคราะห์อาหาร คือ การวิเคราะห์หรือทดสอบ องค์ประกอบของอาหารเพื่อดูคุณค่าทางโภชนาการ เช่น ปริมาณโปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเตรต (แป้งและน้ำตาล) พลังงาน เกลือแร่ แร่ธาตุ วิตามิน รวมทั้ง การปนเปื้อนจากสารเคมี เช่น ยาฆ่าแมลง สารปฏิชีวนะ และจากจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดโรค
วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร

วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา  เป็นวิทยาลัยด้านคหกรรมและศิลปกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)

วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา เดิมคือ "โรงเรียนเสาวภา" จัดตั้งขึ้นด้วยพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนี พระพันปีหลวง (พระนามเดิม พระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรี) ทรงบริจาคพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ตั้งโรงเรียนสำหรับสตรี และพระราชทานพระนามาภิไธยของพระองค์เป็นชื่อโรงเรียน ต่อมา เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2523 กระทรวงศึกษาธิการ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา” แต่เดิมเปิดสอนวิชาชีพด้านคหกรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2519 เปิดสอนหลักสูครศิลปหัตถกรรมเป็นปีแรก ปัจจุบัน วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภาเป็นวิทยาเขตในส่วนสถาบันการอาชีวศึกษามหานคร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส)

วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภาดำเนินการทางการศึกษา โดยแบ่งออกเป็น 10 แผนกวิชา ได้แก่ การจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี (Dual Vocational Training: DVT) เป็นความร่วมมือระหว่างสถานศึกษาและสถานประกอบการโดยสถานศึกษาจะเน้นการจัดการเรียนการสอนภาคทฤษฎีและการปฏิบัติขั้นพื้นฐานสถานประกอบการจะเน้นการฝึกทักษะอาชีพการปฏิบัติจริงในสาขาวิชาชีพนั้น ๆ นักศึกษาในระบบทวิภาคี จะมีระยะเวลาการฝึกอาชีพเป็นเวลาครึ่งหลักสูตร แต่นักเรียนนักศึกษาปกติจะฝึกงาน 1 ภาคเรียน เมื่อสำเร็จการศึกษานักศึกษาทวิภาคีจะได้รับประกาศนียบัตรการฝึกอาชีพจากสถานประกอบการอีกด้วย รถโดยสารประจำทางที่ผ่าน ได้แก่ 2,3,5,6,7ก,8,9,ปอ506,42,47,53,82,ปอ73,ปอ42
ลำดับเหตุการณ์แห่งอาร์ดา

บทความนี้แสดงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตำนานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

ลำดับปีต่อไปนี้ยังคงแสดงเป็นวาเลียนศก แต่หลังจากปี ว.ศ.4580 เป็นต้นไป ไม่สามารถระบุปีที่เกิดเหตุการณ์ได้อย่างแน่ชัดยุคที่หนึ่งของเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์เริ่มขึ้นตั้งแต่ในยุคแห่งพฤกษา โดยเริ่มนับตั้งแต่การตื่นขึ้นของเหล่าเอลฟ์การนับปีในยุคต่อไปนี้เป็นการนับแบบปีตะวัน ซึ่งเป็นการนับปีแบบปกติที่พวกเราเข้าใจ ลำดับเหตุการณ์นำมาจาก "เกรย์อันนัล (Grey Annals)" ซึ่งปรากฏในหนังสือ "สงครามแห่งอัญมณี (The War of Jewels)" ในชุดหนังสือประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เรียบเรียงโดย คริสโตเฟอร์ โทลคีน การนับศักราชจะเริ่มต้นที่ 1 อีกครั้ง แม้จะยังคงอยู่ในช่วงยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาก็ตาม

ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจาก "บันทึกศักราชของยุคที่หนึ่ง (The Tale of Years of the First Age)"ยุคที่สองแห่งอาร์ดากินเวลาทั้งสิ้น 3,441 ปี ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ยกเว้นจุดที่ระบุไว้ต่างหากยุคที่สามมีความยาว 3,021 ปี ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

หมายเหตุว่าด้วยไชร์ศักราช : ปีที่ 1601 ของยุคที่สาม เป็นปีที่เริ่มก่อตั้งอาณาจักรไชร์ นับเป็นปีที่ 1 ของไชร์ศักราช ดังนั้นการคำนวณไชร์ศักราชจึงเท่ากับ พรายศักราช ลบด้วย 1600ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ยุคแห่งพฤกษา

ยุคแห่งตะวัน
นอกจากนี้ยังมีการรบย่อยๆ อีก เช่น สมรภูมิทุ่งทุมฮาลัด การล่มสลายของกอนโดลิน การโจมตีโดริอัธครั้งที่หนึ่ง และครั้งที่สอง (ครั้งแรกโดริอัธถูกคนแคระโจมตี ส่วนครั้งที่สองเป็นสงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง) การโจมตีเมืองท่าปากแม่น้ำซิริออน (เป็นสงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สาม)
การสัก

การสัก คือการเขียนสีและลวดลายต่างๆ บนร่างกาย ซึ่ง รอยสัก อาจคงอยู่ชั่วคราวหรือถาวร การสักของแต่ละวัฒนธรรมมีความหมายเฉพาะตัวต่างกันไป

เริ่มต้นจากที่กรีก การสักเป็นการทำสัญลักษณ์เฉพาะใบหน้าของทาส และ อาชญากร ต่อมาการสักเริ่มแพร่หลายในทวีปยุโรป
ต่อมาประมาณ ค.ศ. 787 การสักบนใบหน้าถือเป็นการลบหลู่ต่อพระผู้เป็นเจ้า

ในประเทศไทย การสัก หรือ สักเลขนั้นเป็นการทำเครื่องหมายที่ข้อมือ เพื่อแสดงการขึ้นทะเบียนเป็นไพร่หลวงที่มีสังกัดกรมกอง แต่ถูกยกเลิกไปในรัชสมัยรัชกาลที่ 4
ส่วนที่หน้าผาก หรือการสักท้องแขนใช้กับผู้ต้องโทษจำคุก แต่ยกเลิกในปี พ.ศ. 2475
รวมทั้งการสักยันต์เป็นเหมือนเครื่องรางของขลังตามความเชื่อ

ในญี่ปุ่น การสักเรียกว่า Irezumi ซึ่งมีความหมายว่าการเติมหมึก คาดว่าเริ่มปรากฏในประมาณศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 8 การสักจะประทับตาคนกลุ่มต่างๆ เพื่อแบ่งแยกเช่น เพชฌฆาต สัปเหร่อ อาชญากร
จนกระทั่งเริ่มมีการสักแบบ Horibari ที่มักจะสักลวดลายต่างๆทั่วร่างกาย และเริ่มแพร่หลายในปี ค.ศ. 1750 โดยนิยมมากในหมู่ Eta ซึ่งเป็นกลุ่มคมฐานะชั้นต่ำที่สุดลวดลายต่างๆมักเป็นจิตรกรรมที่มีชื่อเสียง ตลอดจนเทพเจ้า ตามความเชื่อทางศาสนา และนิทานพื้นบ้านปัจจุบันการการสักพัฒนาไปมาก เครื่องมือที่เป็นที่นิยมที่สุดเป็นเข็มที่ใช้มอเตอร์ในการทำให้ขยับแทงในผิวหนังลึกระหว่าง0.6-22 มิลลิเมตร เมื่อแทงลงไปหมึกจะแพร่กระจายไปสู่เนื้อเยื่อ ดูดซึมเก็บสะสมไว้ โอกาสที่จะเปิดปฏิกิริยาที่เป็นเชิงลบจากหมึกที่ใช้สักมีน้อยมาก โดยปกติแล้วสิ่งแปลกปลอมจะถูกขจัดจากร่างกายโดยใช้กลไกป้องกันตามธรรมชาติ แต่อนุภาคของหมึกนั้นใหญ่เกินกว่าที่จะถูกขจัดออกไปด้วยกลไกนี้ได้

ขณะเดียวกันการสักอาจจะก่อให้เกิดอันตรายจากการติดเชื้อโรคชนิดต่างๆ เช่น impetigo, staph infection, cellulitis ตลอดจนปฏิกิริยาจากสีซึ่งสักลงไปปัจจุบันใช้สารที่นิยมใช้เป็นสีหลายชนิดมักเป็นโลหะหนัก เช่น สารปรอท แร่เหล็ก แร่โคบอลด์ สารเหล่านี้ทำให้เกิดปัญหาบางอย่างโดยเฉพาะสารสีแดง (cinnabar) ของโลหะจะพบได้บ่อยที่สุด
เฟนรีร์

ในตำนานเทพเจ้าสแกนดิเนเวีย หมาป่าเฟนริล (ภาษานอร์สโบราณ Fenrir: "ผู้อาศัยในบึงเลน" Fenrisúlfr: "หมาป่าเฟนรีร์" Hróðvitnir: "หมาป่าที่เลื่องลือ" หรือ Vánagandr: "อสูรกายแห่งแม่น้ำวาน") เป็นหมาป่าขนาดมหึมา มีตัวตนอยู่ในบทกวีเอ็ดดา (Poetic Edda) ที่เรียบเรียงในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากต้นฉบับโบราณ และร้อยแก้วเอ็ดดา (Prose Edda) และ ฮีมสกรินก์กา (Heimskringla) ที่เขียนขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยสนอร์รี สเทอร์ลิวซัน (Snorri Sturluson) ทั้งในบทกวีเอ็ดดาและมหากาพย์เอ็ดดาเฟนรีร์เป็นหนึ่งในบุตรของโลกิ เป็นบิดาแห่งหมาป่าสกอลล์ (Sköll) และฮาตี (Hati Hróðvitnisson) เป็นหนึ่งในลางบอกเหตุที่จะทำให้เกิดวันแร็กนาร็อก

หมาป่าตนนี้เจริญเติบโตขึ้นทุกวันกลายเป็นหมาป่าที่ดุร้ายและมีกำลังมหาศาล โอดินจึงสั่งให้พันธนาการเฟนรีร์ไว้ด้วยริบบิ้นไกลพ์นิร์ของเหล่าคนแคระที่แข็งแกร่งเหนือสิ่งอื่นใด เมื่อเหล่าเทพแอซิร์จะหลอกพันธนาการเฟนริร์ มันเรียกร้องให้เหล่าเทพพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจโดยการวางมือลงในปากของมัน เทพทิร์อาสาทำหน้าที่นี้ เมื่อเฟนริร์เห็นว่าตนเองโดนหลอกและไม่สามารถดิ้นหลุดจากโซ่ได้จึงกัดมือของทิร์ขาด จากคำทำนายในวันแร็กนาร็อก เฟนริร์จะหลุดออกมาได้ และสังหารโอดิน แต่ในเวลาต่อมาเฟนริร์จะถูกวีดาร์ หนึ่งในบุตรของโอดินสังหาร หมาป่าเฟนริร์เป็นการสะท้อนความเชื่อ และความรู้สึกอย่างหนึ่งของชาวไวกิ้งที่มองเห็นเหล่าหมาป่าเป็นศัตรูเป็นปีศาจร้าย นอกเหนือจากเหล่ายักษ์น้ำแข็ง (หิมะและหน้าหนาว) และยักษ์เพลิง (ภูเขาไฟ)
เมกะโฟน

เมกะโฟน () เป็นซิงเกิ้ลที่สองของวง Harenchi☆Punchวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2005 ในสังกัด SWEETSTAR ซึ่งมีวางจำหน่าย 2 เวอร์ชัน เวอร์ชันธรรมดา (VICL-35913) และเวอร์ชันลิมิตซึ่งจะรวม DVD มาด้วย (VICL-35912) 
Total Sales: 1,173
ริซะโกะ ซุงะยะ

ริซะโกะ ซุงะยะ () เป็นนักร้องวัยรุ่น และสมาชิกของ Hello! Project Kids เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2537 ที่จังหวัดคานางาวะ ได้ผ่านการคัดเลือกเข้าเป็น H!P Kids และเริ่มผลงานชิ้นแรกของเธอในวงการแสดงเมื่ออายุ 8 ขวบในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2545

หลังจากงานชิ้นแรกของเธอเพียงไม่นาน ผลงานของเธอปรากฏอีกครั้งโดยแสดงนำในละครซีรีส์แนว controversial comedy drama (ละครชีวิตที่มีปมขัดแย้ง แทรกมุขขบขัน) เรื่อง "Shonan Kawarayane Monogatari" (พ.ศ. 2545) โดยรับบทเป็นเด็กน้อยผู้มีนิสัยลึกลับ (mysterious little girl) ชื่อ Siiko และในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้มีส่วนร่วม แสดงหนังเรื่อง "Minimoni Ja Movie, Okashina Daibouken" พร้อมกับเด็กอีก 3 คนจาก H!P Kids ร่วมงานกับ มาริ ยางูจิ และ มินิโมนิ ใน "Hello Kids", มิกิ ฟูจิโมโตะ กับ อายะ มัตสึอุระ ในการแสดงร้องเพลงสด และ ริกะ อิชิกาวะ ในโฆษณาทีวี ระหว่างนั้นเอง เธอได้ผ่านการคัดเลือกให้แสดงหนังเรื่อง "Hotaru no Hoshi" และยังได้เดินบนพรมแดง ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ปี 2003 มาแล้ว

ขณะที่งานด้านนักแสดงของเธอประสบความสำเร็จก้าวหน้าไปด้วยดีนั้น ริซาโกะก็ได้ถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน เบอร์รีซ์โคโบ กลุ่มย่อยใหม่ของ Hello! Project ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2547 เธอทุ่มเวลาส่วนมากในปีนั้นของเธอไปกับเบอร์รีซ์โคโบ ซึ่งกลุ่มเบอร์รี่ซ์นี้ได้ออกผลงานมาแล้วถึง 5 single กับอีก 1 อัลบั้ม ในเวลาเพียง 9 เดือนแรก

ปัจจุบัน (พ.ศ. 2549) ริซาโกะและกลุ่มเบอร์รี่ซ์ ยังคงได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว
อำเภอเมืองลำปาง

เมืองลำปาง () เป็นอำเภอศูนย์กลางการบริหาร ธุรกิจ และวัฒนธรรมของจังหวัดลำปาง

อำเภอเมืองลำปางตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอเมืองลำปางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 19 ตำบล 179 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองลำปางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่ในเขตเทศบาลนครลำปาง
ขนส่งอากาศยาน

ขนส่งอากาศยาน () คือสายการบินที่มีจุดมุ่งหมายเฉพาะการส่งสินค้าเพียงอย่างเดียว โดยขนส่งอากาศยานบางสายการบิน อาจจะเป็นสายการบินที่แยกส่วนกิจการออกจากสายการบินรับส่งผู้โดยสารทั่วไป
ชอบ

ชอบ เป็นความหมายอธิบายความรู้สึกผูกพันน้อยกว่ารัก หรือความพึงพอใจ กับอย่างใดอย่างซึ่งอาจจะหมายถึงบุคคล สัตว์เลี้ยง งานอดิเรก สิ่งของ ฯลฯ
คำว่า like อาจใช้สำหรับ:
เพอร์คัชชัน

ในทางดนตรี เครื่องเพอร์คัชชัน (percussion) หมายถึงวัตถุที่ให้เสียงจากการตี กระทบ ถู เขย่า หรือการกระทำลักษณะที่ใกล้เคียงกันที่ทำให้วัตถุสั่นและเกิดเสียง เพอร์คัชชันนั้นหมายความรวมทั้งเครื่องดนตรีที่รู้จักกันทั่วไป เช่น กลอง ฉาบ ฆ้อง แทมบูรีน ไซโลโฟน หรือสิ่งของซึ่งถูกนำมาใช้ในดนตรีสมัยใหม่หลายชนิด เช่น ไม้กวาด ท่อโลหะ เป็นต้น

เครื่องเพอร์คัชชันมีทั้งเครื่องดนตรีที่มีระดับเสียงและไม่มีระดับเสียง เครื่องดนตรีที่มีระดับเสียง ซึ่งหมายถึงว่าเสียงที่ออกมานั้นมีความถี่ที่ซับซ้อนจนมาสามารถตั้งเป็นตัวโน้ตได้เช่น กลองทิมปานี มาริมบา ไซโลโฟน ระนาด และเครื่องที่ไม่มีระดับเสียง เช่น กลองสแนร์ ฉาบ ไทรแองเกิล เป็นต้น

คำว่าเพอร์คัชชัน มีที่มาจากภาษาละตินว่า "percussio" ซึ่งมีความหมายว่า"ตี" ในภาษาอังกฤษ คำว่าเพอร์คัชชันไม่ได้จำกัดการใช้เฉพาะในทางดนตรี ในภาษาไทย บางครั้งจะเรียกเครื่องเพอร์คัชชันว่า เครื่องกระทบ เครื่องตี หรือเครื่องเคาะ รวมถึงเครื่องให้จังหวะ  และเครื่องประกอบจังหวะ

ในวงออร์เคสตรา เพอร์คัชชันถือเป็นหนึ่งในสี่ส่วนประกอบอันได้แก่ เครื่องสาย เครื่องเป่าลมไม้ เครื่องเป่าลมทองเหลือง และเพอร์คัชชัน เครื่องดนตรีที่มักจะใช้ในวงออร์เคสตราได้แก่ ทิมปานี กลองสแนร์ กลองใหญ่ ฉาบ ไทรแองเกิล แทมแทม กลอกเคนสปีล ไซโลโฟน เซเลสทา และไชมส์ นอกจากนี้ ฝ่ายเพอร์คัชชันยังรับผิดชอบการสร้างเสียงอื่นๆ เช่น คาวเบลล์ วูดบลอก และเครื่องดนตรีแปลกๆอีกหลายชนิด โดยทั่วไปนักเพอร์คัชชันจะถูกฝึกให้เล่นได้ทุกเครื่อง แต่นักทิมปานีมักจะเล่นทิมปานีเป็นหลักแม้ว่าจะถูกฝึกมาแบบนักเพอร์คัชชันก็ตาม นอกจากนักทิมปานี ผู้เล่นคนอื่นจะต้องพร้อมกับการเล่นทุกเครื่อง รวมถึงเครื่องดนตรีแปลกๆอย่างกลองบองโกหรือมาราคัส ในหนึ่งเพลงผู้เล่นอาจจะต้องเล่นมากกว่าหนึ่งเครื่องดนตรี ซึ่งหลายครั้งต้องเปลี่ยนระหว่างเครื่องอย่างรวดเร็ว หรือแม้แต่เล่นสองเครื่องในเวลาเดียวกัน

เครื่องดนตรีเพอร์คัชชันแบบมาร์ช จะถูกออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับการเล่นในขณะที่มีการเคลื่อนไหว และมีเสียงดังเพราะกิจกรรมดนตรีแบบมาร์ชมักจะอยู่ภายนอกอาคาร เครื่องดนตรีประเภทนี้ ใช้ในวงมาร์ช ดรัมคอร์ป ในขณะที่อองซอมเบิลที่ใช้เครื่องดนตรีเพอร์คัชชันแบบมาร์ชมักรู้จักในชื่อดรัมไลน์

เครื่องดนตรีเพอร์คัชชันแบบมาร์ชชิงที่ใช้ ได้แก่ กลองสแนร์ กลองใหญ่ ฉาบ กลองเทเนอร์ เป็นต้น โดยเครื่องดนตรีแบบมาร์ชจะมีความแตกต่างจะเครื่องดนตรีชนิดเดียวกันที่ใช้ในวงออร์เคสตรา นอกจากนี้ ในวงมาร์ชและดรัมคอร์ป อาจจะมีเครื่องเพอร์คัชชันแบบออร์เคสตราตั้งอยู่ด้านข้างของสนาม มักเรียกว่า "พิท"

ในดนตรีไทย เครื่องตีเป็นหนึ่งสี่ประเภทเครื่องดนตรีอันได้แก่เครื่องดีด สี ตี และเป่า
วงศ์ปลาลิ้นหมา

วงศ์ปลาลิ้นหมา () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับ Pleuronectiformes เป็นปลาลิ้นหมาที่มีลำตัวแบนราบ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Soleidae (/โซล-อิ-ดี้/)

มีตาเล็กอยู่ชิดกันที่ด้านเดียวกัน โดยส่วนหัวจะหันไปทางขวา โดยมีครีบหลังอยู่ด้านบน รูปร่างเป็นรูปไข่หรือวงรี เรียวที่ด้านท้าย ปากเล็กเป็นรูปโค้งอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบอกและครีบก้นเล็ก ครีบหลังยาวตลอดลำตัว มีก้านครีบอ่อนสั้น ๆ เชื่อมต่อกับครีบหางและครีบก้น เกล็ดเล็กเป็นแบบสาก ลำตัวด้านบนมีสีคล้ำ มีลวดลายต่าง ๆ และเส้นข้างลำตัวหลายเส้น ลำตัวด้านล่างสีขาว เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีตาอยู่คนละซีกเหมือนปลาทั่ว ๆ ไป แต่จะย้ายมาอยู่ข้างเดียวกันเมื่อโตขึ้น และลำตัวด้านซ้ายจะกลายเป็นด้านที่ไม่มีตาและอยู่ด้านล่างแทน มีรูก้นและช่องท้องอยู่ชิดกับส่วนล่างของหัวด้านท้าย

อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ว่ายน้ำโดยขนานกับพื้นและพริ้วตัวตามแนวขึ้นลง สามารถมุดใต้พื้นทรายหรือโคลนได้เวลาตกใจ กินสัตว์หน้าดินขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น ไส้เดือนน้ำ, ลูกกุ้ง, ลูกปลาขนาดเล็ก

พบในทะเลเขตร้อนและอบอุ่นทั่วโลก พบทั้งหมด 22 สกุล 89 ชนิด
ไอดีอี

ไอดีอี (IDE) อาจหมายถึง
VBA (แก้ความกำกวม)

VBA อาจหมายถึง
ปลาหยะเค

ปลาหยะเค เป็นภาษากะเหรี่ยง ที่หมายถึงปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gagata dolichonema " อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) 
มีลักษณะลำตัวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย หัวทู่ ตาใหญ่ แต่ม่านตาเล็กคล้ายตางู ปากเล็ก มีหนวด 4 คู่ ครีบหลังยกสูง ครีบไขมันเล็ก ครีบหางเว้าลึก ลำตัวมีสีสันสดใสสวยงาม โดยมีสีฟ้า สีขาว เหลือบเหลืองทองหรือเขียวสลับกันไปทั้งตัวและมีแต้มสีคล้ำ ท้องสีจาง ครีบใส ครีบไขมันมีขอบสีคล้ำ ครีบหางมีแถบสีคล้ำ เป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวกว้างประมาณ 5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุด 13 เซนติเมตร
กินอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, แมลงน้ำขนาดเล็ก, ตะไคร่น้ำ โดยมีพฤติกรรมอยู่ในบริเวณใกล้พื้นท้องน้ำ พบอาศัยอยู่ในน้ำไหลที่มีพื้นเป็นทรายหรือโคลนของลุ่มแม่น้ำสาละวินเท่านั้น ตั้งแต่มณฑลยูนนานในประเทศจีน เป็นปลาที่พบได้ทุกฤดูกาล ใช้บริโภคในพื้นที่ และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งนานครั้งจึงจะพบในขายในตลาดปลาสวยงาม และเป็นชนิดที่เลี้ยงยาก เพราะต้องอาศัยอยู่ในน้ำไหลแรงและสะอาดมีปริมาณอ็อกซิเจนละลายในน้ำสูงเหมือนปลาแค้ขี้หมู ("Erethistes maesotensis")

คำว่า "หยะเค" หรือ "หยะคุย" หรือ "ยะคุย" เป็นภาษาของชาวกะเหรี่ยง ใช้เรียกปลาในตระกูลปลาแค้โดยไม่แยกชนิด โดยที่คำว่า "หยะ" หรือ "ยะ" แปลว่า "ปลา"
ฐาน

ฐาน อาจหมายถึง
ปลาใบไม้

"สำหรับปลาใบไม้ชนิดอื่น ดูที่: ปลาใบไม้"

ปลาใบไม้ (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) มีรูปร่างคล้ายปลาลิ้นหมาน้ำจืด ("B. panoides") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน เพียงแต่ปลาใบไม้มีรูปร่างคล้ายหยดน้ำ ตาอยู่ชิดกัน ปากเล็กและเบี้ยว ครีบมีลักษณะเชื่อมต่อกันเกือบทั้งลำตัว ครีบอกเล็กมาก ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีแต้มสีคล้ำตลอดทั้งลำตัว มีแต้มจุดสีคล้ำตลอดแนวครีบ ครีบมีขอบสีจาง มีจุดประสีคล้ำกระจาย ลำตัวด้านล่างสีขาว เกล็ดเป็นแบบสาก ขนาดลำตัวประมาณ 10 เซนติเมตร มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาลิ้นหมาน้ำจืด พบในถิ่นที่อยู่เดียวกัน เพียงแต่ใบไม้จะพบในภาคอีสานและลุ่มแม่น้ำโขงด้วย

ใช้บริโภคโดยปรุงสดและทำปลาตากแห้ง มีราคาค่อนข้างสูง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย

มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "เป"
วัดด่าน

"วัดด่าน สามารถหมายถึง"
แอตแลนตา

แอตแลนตา (Atlanta, บางสำเนียงออกเสียง แอตแลนนา) เป็นเมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ในรัฐจอร์เจียของสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีประชากร ตามสัมมโนประชากรในปี 2548 ทั้งหมด 470,688 คน ซึ่งแอตแลนตานี้เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของธุรกิจสำคัญระดับโลกหลายอย่าง ไม่ว่า โค้ก เอทีแอนด์ทีไวร์เลสส์ เดลต้า แอร์ไลน์ และ โฮมดีโปต์ รวมทั้งยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานที่มีความหนาแน่นที่สุดของโลกฮาร์ทสฟิลด์-แจ็คสัน นอกจากนี้ในแอตแลนตายังเป็นที่ตั้งของ สถาบันเทคโนโลยีจอร์เจีย ที่รู้จักในชื่อย่อว่า จอร์เจียเทค สถาบันการศึกษาชั้นนำของสหรัฐอเมริกาแห่งหนึ่ง และที่ตั้งของศูนย์ควบคุมโรคติดต่อ (CDC: Centers for Disease Control and Prevention)

แอตแลนตาเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 1996 และในแอตแลนตายังมีทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงหลายทีม อาทิ เช่น แอตแลนตา ฮอกส์ (บาสเกตบอล) และ แอตแลนตา ฟัลคอนส์ (อเมริกันฟุตบอล)
วัดช่องลม

วัดช่องลม อาจหมายถึง