seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แมงคีม

แมงคีม หรือ ด้วงเขี้ยวกาง หรือ ด้วงคีม () เป็นแมลงปีกแข็งในวงศ์ Lucanidae ซึ่งยังแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 4 วงศ์ (ดูในตาราง) พบประมาณ 1,200 ชนิด

แมงคีมมีลักษณะเด่นคือ ในตัวผู้จะมีขากรรไกรล่างที่มีขนาดใหญ่และกางเข้าออกได้เหมือนคีมหรือกรรไกรอันเป็นที่มาของชื่อเรียก ซึ่งใช้สำหรับเป็นอาวุธในการต่อสู้กันและแย่งตัวเมียเช่นเดียวกับแมลงปีกแข็งในวงศ์ Dynastinae ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดและขากรรไกรเล็กกว่า มีสีลำตัวที่อ่อนกว่า แมงคีมมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 12 เซนติเมตร ขณะที่บางชนิดที่ขนาดเล็กมีความยาวเพียง 5 เซนติเมตรเท่านั้น

มีลำตัวโดยรวมค่อนข้างแบน มีหนวดแบบหักเหมือนข้อศอก โดยมีปล้องแรกยาวและปล้องต่อ ๆ ไปเป็นปล้องสั้น ๆ เรียงตัวกันในทิศทางเดียวกันแต่เป็นคนละทิศกับหนวดปล้องแรก ปล้องใกล้ส่วนปลายมีหลายปล้องที่ขยายใหญ่ขึ้นเป็นปมอาจจะประกอบไปด้วยปล้องเล็ก ๆ 3-4 ปล้อง หรือ 5-6 ปล้อง ซึ่งจำนวนปล้องที่ปลายหนวดนี้มีส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธานด้วย

แมงคีมวางไข่และตัวหนอนเจริญเติบโตในซากไม้ผุเช่นเดียวกับแมลงปีกแข็งในวงศ์ Dynastinae แต่จะไม่วางไข่ในดิน เพราะระยะเป็นตัวหนอนจะกินอาหารจำพวกไม้ผุหรือเห็ดราที่ติดมากับไม้เหล่านั้น แตกต่างกันไปตามชนิดหรือสกุล โดยใช้เวลาฟักเป็นตัวเต็มวัยนานเป็นแรมปีเหมือนกัน

แมงคีมพบได้ทั่วโลก ปกติเป็นแมลงที่ไม่ก้าวร้าวต่อมนุษย์ ในประเทศไทยสามารถพบได้หลายชนิด อาทิ แมงคีมยีราฟ ("Prosopocoilus giraffa") ซึ่งเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ มีที่มีขนาดพอ ๆ กับนิ้วมือมนุษย์ พบได้ในป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งในภาคเหนือและภาคตะวันออก เป็นชนิดที่หายากใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว และมีรายชื่อเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ด้วย

แมงคีมนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงใช้สำหรับต่อสู้กันเช่นเดียวกับแมลงปีกแข็งในวงศ์ Dynastinae ซึ่งอาจจะใช้ต่อสู้ด้วยกันก็ได้ และเป็นที่นิยมสะสมของนักสะสมแมลง
แมงคีมยีราฟ

แมงคีมยีราฟ, ด้วงคีมยีราฟ หรือ ด้วงคีมหยักสองต่อ () เป็นแมลงปีกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Prosopocoilus giraffa" จัดอยู่ในวงศ์แมงคีม (Lucanidae)

แมงคีมยีราฟจัดเป็นแมงคีมชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีจุดเด่น คือ เขี้ยวหรือขากรรไกรล่างที่ใช้เป็นอาวุธของตัวผู้ที่เรียวยาวและแลดูแข็งแรงมาก โดยอาจยาวได้ถึง 2.5-4.0 เซนติเมตร ในขณะที่ลำตัวมีความยาวทั้งหมดประมาณ 10.5 เซนติเมตรในตัวผู้ และ 7.5 เซนติเมตรในตัวเมีย ลำตัวเป็นสีน้ำตาลดำเป็นเงามัน บริเวณตรงกลางส่วนอกของขาคู่กลาง และขาคู่หลังมีหนามข้างละ 1 อัน แต่ที่ขาคู่หลังจะมีขนาดเล็กกว่า

ที่ฐานของขากรรไกรล่างมีปุ่มขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ข้างละ 1 อัน และมีลักษณะเด่นที่สำคัญ คือ ส่วนหัวบริเวณขอบตรงกลางด้านบนจะมีปุ่มยื่นตรงไปด้านหน้า 1 คู่ ในขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่ามาก โดยที่ขากรรไกรในตัวผู้จะมีลักษณะแตกต่างออกไปตามช่วงวัยและขนาดลำตัว ซึ่งยิ่งเจริญเติบโตมากและมีขนาดใหญ่ขึ้นเท่าใด คีมหรือขากรรไกรนั้นก็จะยาวใหญ่และมีส่วนโค้งและมีปุ่มเหมือนเขี้ยวมากขึ้นด้วย

แมงคีมยีราฟพบกระจายพันธุ์ในป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งของหลายประเทศในทวีปเอเชียจนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในป่าทางภาคเหนือและภาคตะวันออก (มีทั้งหมด 9 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)

เป็นแมลงที่หากินในเวลากลางคืน โดยกินยางไม้ตามเปลือกไม้ของต้นไม้ใหญ่ในป่า ตัวผู้มีพฤติกรรมใช้ขากรรไกรที่ยาวใหญ่นั้นต่อสู้เพื่อป้องกันตัว และสู้กับตัวผู้ตัวอื่น ๆ เพื่อแย่งตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์ หรือแม้แต่สู้กับด้วงในวงศ์ Dynastinae ที่ใช้เขาเพื่อการต่อสู้ได้ด้วยเช่นกัน

ในระยะที่เป็นตัวหนอน อายุการเป็นตัวหนอนของแมงคีมยีราฟจะแตกต่างออกไปตามเพศ ตัวผู้จะมีอายุราว 9 เดือน ขณะที่ตัวเมียมีอายุสั้นกว่าคือ 4-7 เดือน และตัวหนอนสามารถส่งเสียงขู่ผู้รุกรานได้ด้วย ด้วยการยกขาคู่หลังตั้งขึ้นให้ด้านข้างซึ่งเป็นแผ่นแข็งเสียดสีกับขาคู่กลางไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้เกิดการสั่นจนมีเสียงพอรับรู้ได้

สำหรับสถานะในประเทศไทย เป็นแมลงที่หาได้ยากใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและสตัฟฟ์เพื่อการสะสม และการทำลายป่าที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้แมงคีมยีราฟถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 และเคยมีภาพปรากฏลงในสลากกินแบ่งรัฐบาลและแสตมป์ด้วยแต่ขณะนี้ได้มีความพยายามจากภาคเอกชนในการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงแล้ว ซึ่งแมงคีมยีราฟจะวางไข่ไว้ในไม้ผุเท่านั้น โดยจะไม่วางไข่ไว้ในดินเหมือนด้วงในวงศ์ Dynastinae เพราะตัวหนอนกินอาหารต่างกัน โดยจะกินไม้ผุและเห็ดราที่ติดมากับไม้นั้นด้วย
ขั้นตอนวิธีแบบห่อของขวัญ

ขั้นตอนวิธีแบบห่อของขวัญ (อังกฤษ: Gift Wrapping Algorithm) คือวิธีในทาง เรขาคณิตเชิงคำนวณ ที่ใช้ในการคำนวณหา คอนเวกซ์ฮัลล์

ขั้นตอนวิธีแบบห่อของขวัญมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า การเดินแถวของจาร์วิส (อังกฤษ: Jarvis' March) เพื่อเป็นเกียรติแก่ อาร์.เอ. จาร์วิส ผู้นำขั้นตอนวิธีนี้ออกเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2516 (หลังจาก โรนัลด์ เกรแฮม นำเสนอเกรแฮมสแกนหนึ่งปี)

เริ่มจากให้ i = 0 และให้ p0 คือจุดสุดขีดจุดหนึ่ง ซึ่งทราบแน่นอนว่าอยู่บนคอนเวกซ์ฮัลล์ เช่น จุดบนสุด จากนั้น เลือกจุด pi+1 โดย pi+1 คือจุดที่ให้มุมกว้างที่สุดเทียบกับ Pi (อาจเป็นทิศทวนเข็มนาฬิกาหรือตามเข็มนาฬิกาก็ได้) ทำซ้ำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ ph = p0 คือวนกลับมาจนครบจุดเริ่มต้นนั่นเอง ()

jarvis(S) "// รับ S ที่เป็นเซทของจุด"

เนื่องจากเวลาในการหามุมสำหรับแต่ละจุดเป็นค่าคงที่ (O(1)) และการเปรียบเทียบมุมสำหรับทุกคู่จุดจะใช้เวลา O(n) สรุปว่าเราสามารถหาจุดๆหนึ่งบนคอนเวกซ์ฮัลล์ได้ภายในเวลา O(n) และหากมีจุดบนคอนเวกซ์ฮัลล์เป็นจำนวน h จุดแล้ว สรุปได้ว่าการเดินแถวของจาร์วิสจะสามารถหาจุดทุกๆจุดบนคอนเวกซ์ฮัลล์ได้ภายในเวลา O(nh)

โดยปกติแล้ว การเดินแถวของจาร์วิสนั้นจะสามารถทำงานได้เร็วกว่าเกรแฮมสแกน โดยกรณีที่เลวที่สุดคือกรณีที่ทุกจุดอยู่บนคอนเวกซ์ฮัลล์ เช่น รูปวงกลม
กลวิธีการค้นหาแบบฟีโบนัชชี

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ กลวิธีการค้นแบบฟีโบนัชชี () เป็นกลวิธีการค้นโดยนำเอาจำนวนฟีโบนัชชีมาสร้างเป็นกลวิธีค้นตำแหน่งของข้อมูลในแถวลำดับ ที่ได้รับการเรียงลำดับแล้วโดยใช้หลักการของขั้นตอนวิธีการแบ่งแยกและเอาชนะ ซึ่งเป็นหลักการเดียวกับที่ใช้ในกลวิธีการค้นหาแบบทวิภาค

แต่เมื่อเปรียบเทียบกับกลวิธีการค้นแบบเลขคู่แล้วกลวิธีการค้นแบบฟีโบนัชชีจะมีการตรวจสอบตำแหน่งของข้อมูลโดยใช้การกระจายตัวที่น้อยกว่า ทำให้เกิดข้อได้เปรียบเมื่อใช้กลวิธีการค้นแบบฟีโบนัชชีกับข้อมูลที่ถูกเก็บอยู่ในแหล่งเก็บข้อมูลไม่มีรูปแบบ ซึ่งเวลาในการใช้ค้นตำแหน่งของข้อมูลที่ต้องการในแหล่งข้อมูลดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับตำแหน่งของข้อมูลที่ได้มีการเข้าถึงครั้งล่าสุด ยกตัวอย่างแหล่งข้อมูลแบบไม่มีรูปแบบอาธิเช่น แถบบันทึก ที่ซึ่งเวลาในการเข้าถึงข้อมูลใดๆในแถบแม่เหล็กจะขึ้นอยู่กับระยะทางระหว่างข้อมูลนั้นกับข้อมูลที่หัวของแถบแม่เหล็กกำลังอ่านอยู่ ทั้งนี้กลวิธีการค้นแบบฟีโบนัชชียังมีข้อได้เปรียบในการค้นข้อมูลในแคช (Cache) หรือแรม (Ram) ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลแบบไม่มีรูปแบบอีกด้วยเช่นกัน

กลวิธีการค้นแบบฟีโบนัชชีใช้หลักการของขั้นตอนวิธีโดยการแบ่งแยกและเอาชนะโดยการตัดถอนข้อมูลในส่วนที่ไม่สนใจออกจนได้ตำแหน่งของข้อมูลที่ต้องการ การตัดถอนครั้งหนึ่งจะตัดถอนเป็นจำนวนในลำดับของจำนวนฟีโบนัชชี และจะลดค่าของลำดับลงเรื่อยๆทุกครั้งที่พิจารณาเสร็จ กลวิธีการค้นแบบฟีโบนัชชีจะสิ้นสุดลงก็ต่อเมื่อเจอตำแหน่งของข้อมูลที่สนใจหรือค้นแล้วไม่พบว่ามีข้อมูลที่สนใจปรากฏอยู่ในแหล่งข้อมูลเลย

ให้ F คือแถวลำดับของจำนวนฟีโบนัชชี ให้ "k" คือค่าของข้อมูลใดๆใน"F" "n"คือขนาดของแถวลำดับของข้อมูล ถ้า "n" เป็นเลขฟีโบนนัชชีให้ "F=n" แต่ถ้า "n" ไม่ใช่จำนวนฟีโบนัชชีให้ "F" เป็นจำนวนฟีโบนัชชีที่มากกว่า "n" แต่ใกล้เคียงที่สุด นิยามให้ค่าใน "F" เหมือนกับลำดับฟีโบนนัชชีโดยให้ "F=F+F" โดยที่ "k≥0 ,F=1" และ "F=0"

ให้ "R" เป็นตารางที่เก็บสถิติขนาด "n" ช่อง ให้ ที่มีการเพิ่มขึ้นของลำดับ "K" โดยที่ "K < K < ... < K" ขั้นตอนวิธีนี้จะหาข้อมูลที่ต้องการตามค่าของ "K" โดยจะสมมติว่า "N+1 = F"ซึ่งหาก "N+1"ไม่ใช่จำนวนฟีโบนัชชีก็ให้ใช้หลักเกณฑ์การเปลี่ยนเป็นจำนวนฟีโบนัชชีเช่นเดียวกับขั้นตอนวิธีแรก โดยให้ "X" เป็นข้อมูลที่ต้องการจะหา

ให้ "R" เป็นแถวลำดับขนาด "13" ช่องมีข้อมูลคือ {1, 4, 5, 7, 9, 11, 13, 16, 18, 20, 25, 27, 30} ต้องการหาว่า "9" อยู่ในตำแหน่งที่เท่าไหร่ในแถวลำดับ

1. กำหนดให้ "i = F, p = F, q = F" (ขั้นตอนที่หนึ่ง)

2. เนื่องจาก "x < i" (ขั้นตอนที่สอง) จึงกำหนดค่าใหม่ให้ "i = F, p = F , q = F " (ขั้นตอนที่สาม)

3. เนื่องจาก "x < i" (ขั้นตอนที่สอง) จึงกำหนดค่าใหม่ให้ "i = F, p = F , q = F " (ขั้นตอนที่สาม)

4. เนื่องจาก x = i จึงได้ว่าค้นเจอค่า "9" ในแถวลำดับที่ช่อง "K = 5" (ขั้นตอนที่สอง)

Golden section search

Binary search algorithm
ต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยสุดแบบยุคลิด

ต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด หรือ ต้นไม้แผ่ทั่วที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด () เป็นปัญหาทางทฤษฎีกราฟเกี่ยวกับการหาต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดบนระนาบแบบยูคลิด หรือก็คือวิธีเชื่อมโยงจุดต่าง ๆ บนระนาบสองมิติ ให้เป็นต้นไม้และมีระยะทางรวมระหว่างจุดต่าง ๆ น้อยที่สุด โดยมองจุดต่าง ๆ เป็นจุดยอดและ ระยะทางระหว่างจุดยอดเป็นเส้นเชื่อม

ขั้นตอนวิธีที่ง่ายที่สุดในการคำนวณต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด เมื่อมีจุดทั้งหมด "n" จุด
ถ้ากราฟเป็นกราฟแบบบริบูรณ์ที่มีจุดยอด "n" จุด จะมีเส้นเชื่อม "n" ("n"-1) /2 เส้น คำนวณน้ำหนักของเส้นเชื่อมแต่ละเส้นด้วยการหาระยะห่างระหว่างคู่จุดยอดนั้น ๆ แล้วจึงใช้ขั้นตอนวิธีแบบพื้นฐานในการคำนวณต้นไม้แบบทอดข้ามเล็กสุด (เช่น ขั้นตอนวิธีของพริม () หรือ ขั้นตอนวิธีของครูสกาล () )
แต่ถ้ากราฟเป็นกราฟใด ๆ ที่มีจุดยอด "n" จุด และมีเส้นเชื่อม Θ ("n") เส้น เราจะต้องการเวลา Ω ("n") และใช้พื้นที่ Ω ("n") ในการเก็บเส้นเชื่อมทุกเส้นในกราฟ

วีธีที่ดีกว่าในการคำนวณต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด คือ การแบ่งเซตจำกัดของจุดบนระนาบ ให้เป็นเซตของสามเหลี่ยมเดอลันเนย์ :
สุดท้ายแล้ว ขั้นตอนวิธีนี้จะใช้เวลาเป็น O ("n" log "n") และใช้พื้นที่เป็น O ("n")

ขนาดที่คาดหวังของต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด สำหรับจุดจำนวนมาก ถูกค้นคว้าโดย เจ.ไมเคิล สตีลเล กล่าวว่า ถ้า "f" เป็นฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นของจุดที่จะถูกเลือก แล้ว formula_1 ขนาดใด ๆ และ formula_2 ขนาดของต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิดจะประมาณได้ว่า

เมื่อ formula_4 คือ ค่าคงที่ที่ขึ้นกับ formula_5 ซึ่งเราไม่ทราบค่าที่แน่นอนของค่าคงที่นี้ แต่สามารถประมาณได้จากหลักฐานการทดลอง
ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น

ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น () เป็นหนึ่งในขั้นตอนวิธีที่นิยมใช้งานของ ตัวสร้างเลขสุ่มเทียม (pseudorandom number generator: PRNG)ซึ่งเป็นการสร้างตัวสุ่มโดยใช้สมการเวียนเกิด (Recurrence Relation)ที่มีความสัมพันธ์ดังนี้

สังเกตเห็นว่า ตัวเลขสุ่มที่ได้จากความสัมพันธ์ข้างต้น คือค่าของ X ซึ่งเป็นผลที่ได้มาจากค่าของตัวเลขสุ่มลำดับก่อนหน้า (X) แสดงว่าทุกตัวเลขสุ่มที่สุ่มได้ออกมานั้น เป็นผลลัพธ์ที่ได้จากเลขสุ่มตัวก่อนหน้าเสมอ ดังนั้น X คือ เลขสุ่มตัวแรกที่ได้ออกมาจากความสัมพันธ์นี้ โดยที่มี ค่าเริ่มต้น คือ (X)

จากข้อสังเกตข้างต้น เราจะสรุปได้ว่า ถ้าเราเริ่มต้นด้วย ค่าเริ่มต้นเดียวกัน ลำดับของตัวเลขสุ่มที่มาจาก ความสัมพันธ์นี้ ที่มีค่า X, a, c และ m เป็นตัวเลขชุดเดียวกัน จะมีลำดับเหมือนกันเสมอ

ซึ่งถ้าดูจากความสัมพันธ์ X = (aX + c) mod m แล้ว จะเห็นว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ทำความข้าใจได้ง่าย ไม่ซับซ้อน และสามารถเขียนรหัสได้ง่าย จึงเป็นนิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย

คาบ (ในที่นี้ หมายถึง ค่าสูงสุด)ของตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น จะมีค่าได้สูงสุดเกือบเท่ากับ "m"(ขอเรียกว่า คาบแบบสูง) แต่ก็มีบางส่วนที่มีค่าต่ำกว่านั้นมาก ถ้าเรากำหนดให้ c เป็นจำนวนเต็มที่มีค่ามากกว่า 0 แล้ว ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น จะมีคาบแบบสูงในทุกๆค่าเริ่มต้น (seed) ก็ต่อเมื่อ

ถึงแม้ว่า ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น จะมีความสามารถในการสร้างตัวเลขสุ่มเทียมได้เป็นอย่างดีก็ตาม แต่ว่ามันก็มีความละเอียดอ่อนมากในการเลือกค่าของ a, c และ m ดังนั้นเราต้องเลือกค่าต่างๆดังกล่าวให้ดี เพื่อที่จะให้ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น ทำงานได้ดีตามที่เราต้องการ

โดยมาก ค่าของ m ที่ใช้ในการสร้างตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น จะมีค่าเปนค่าที่เป็นค่า 2 ยกกำลัง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นค่า 2 หรือ 2 เพราะสามารถคำนวณผ่านคอมพิวเตอร์ได้โดยการชิฟขวาไป 32 หรือ 64 บิตตามลำดับ
ตารางด้านล่างนี้จะแสดงถึงค่าที่ใช้กันโดยทั่วไป รวมทั้งค่าที่อยู่ในรันไทม์ไลบราลี่ (Runtime Libraries) ของคอมไพเลอร์ต่างๆ

เนื่องจากตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นนั้น เกิดจากความสัมพันธ์ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่าย ดังนั้นรหัสเทียมที่เขียนจึงมีเพิ่มขึ้นมาแค่เพียงการกำหนดค่าให้กับ a, c และ m เท่านั้น ซึ่งมีรหัสเทียมดังนี้

ดังที่ได้ใช้ในหัวข้อรหัสเทียมแล้ว ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น ใช้ในการทำงานของ เมท๊อด next ในคลาส Random ในภาษาจาวา ซึ่งรหัสของเมท๊อดดังกล่าวเป็นดังนี้

ซึ่งจะเห็นว่าในบรรทัดที่ 2 ของรหัส เป็นรหัสในส่วนที่ใช้สร้างตัวเลขสุ่มแบบการสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น ดังที่ได้กล่าวไว้ในหัวข้อรหัสเทียมแล้ว

ซึ่งไม่ได้มีเพียงภาษาจาวาเท่านั้น ภาษาคอมพิวเตอร์อื่นๆก็นำเอาขั้นตอนวิธีการสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นนี้ไปใช้ด้วยเช่นกัน
ขั้นตอนวิธีสมิธ-วอเตอร์แมน

ขั้นตอนวิธีสมิธ-วอเตอร์แมน () นำเสนอโดย และ ในปี 1981

เป็นขั้นตอนวิธีสำหรับการปรับแนวของลำดับเฉพาะที่ เพื่อหารูปแบบของลำดับให้เหมือนลำดับสองลำดับที่ต้องการ มากที่สุด

ขั้นตอนวิธีนี้มีชื่อเสียงเพื่อเรียงลำดับของ โปรตีน หรือ นิวคลีโอไทด์ โดยใช้ระบบให้คะแนนเมตริกซ์และ กำหนดพลวัตในการแก้ปัญหา

1. สร้างเมตริกซ์สมมาตร H ขนาดใหญ่กว่าความยาวของลำดับ 1 ช่อง

2. ให้คะแนนเมตริกซ์แต่ละช่องด้วยเงื่อนไขดังนี้
-formula_1 โดยที่ m,n=ความยาวของลำดับ 1และ2 ตามลำดับ
-ถ้าลำดับลำดับที่ i,j ของลำดับที่ 1 และ 2 ตรงกัน formula_2ถ้าไม่ตรงกันformula_3
-เติมช่องเมตริกซ์แต่ละช่องให้เป็นค่ามากที่สุดดังต่อไปนี้
formula_4

3. นำเมตริกซ์ที่ได้ไปคิดย้อนกลับเพื่อหาลำดับที่ได้ผลลัพธ์ค่ามากที่สุดโดยคิดดังนี้

-หาค่าจากเมตริกซ์ช่องก่อนหน้าที่มากที่สุด จนได้เมตริกซ์ช่องที่มีค่าเป็น 0
-นำพิกัดช่อง (i,j) ที่ย้อนไปจากขั้นตอนที่แล้วมาหาลำดับ โดย

-พิกัดที่เปลี่ยนแปลงทั้ง i,j หมายถึงกรณีที่ ลำดับ i,j ของลำดับสองตรงกัน หรือไม่ตรงกัน
-พิกัดที่เปลี่ยน i เพียงอย่างเดียว หมายถึงกรณีที่ คิดลำดับ i-1,j แทน i,j
-พิกัดที่เปลี่ยน j เพียงอย่างเดียว หมายถึงกรณีที่ คิดลำดับ j-1,j แทน i,j
4. พิจารณ์กรณีต่างๆ โดยดูจากเมตริกซ์และพิกัดที่เปลี่ยนไป จนเป็นลำดับที่ต้องการ

ลำดับแรก = ACACACTA

ลำดับที่สอง = AGCACACA

สร้างเมตริกซ์ H
formula_5

คิดย้อนกลับเมตริกซ์ จะได้พิกัด (8,8), (7,7), (7,6), (6,5), (5,4), (4,3), (3,2), (2,1), (1,1), (0,0)ลำดับแรก = A-CACACTA

ลำดับที่สอง = AGCACAC-A

Smith, Temple F.; and Waterman, Michael S. (1981)
หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต

หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต (พ.ศ. 2404 - 5 มกราคม พ.ศ. 2485) วัดช่องลม อำเภอเมือง จังหวัดสุมทรสงคราม ท่านเป็นศิษย์คู่บารมีของ หลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย ส่วนสหธรรมิกที่สนิทสนมกลมเกลียวกันอย่างยิ่งก็คือ หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม สมเด็จกรมพระยาภานุพันธวงศ์วรเดช ทรงชื่นชมศรัทธาในพระเกจิอาจารย์ทั้ง 2 รูป เคยรับสั่งต่อพระองค์เจ้าหญิงเฉลิมเขตต์มงคลว่า สิ้นหลวงพ่อแก้วแล้ว ท่านวัดช่องลมและท่านวัดบางกะพ้อมเชื่อถือได้
หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต ท่านเป็นบุตรกำพร้า ซึ่งนายเกตุ (หรือพระอาจารย์เกตุ พี่ชายของหลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย และ นางปราง ทองพันธ์ นำมาเลี้ยงไว้เป็นบุตรบุญธรรม เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2404 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี อายุ 10 ปี ได้ศึกษาภาษาไทยกับบาลีกับพระอาจารย์คล้า วัดสวนทุ่ง อายุ 15 ปี บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ 1 พรรษา แล้วลาสิกขาบทมาช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพ จนอายุครบ 20 ปีจึงได้เข้าอุปสมบทที่วัดทองนพคุณ จังหวัดเพชรบุรี โดยมี พระอุปีชฌาย์แดง วัดเขาบันไดอิฐ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์พุก วัดสวนทุ่ง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์เกตุ วัดทองนพคุณ กับ หลวงพ่อแก้ว พรหมสโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดทองนพคุณ 1 พรรษาแล้วรับอาราธนามาอยู่ที่วัดช่องลม จังหวัดสมุทรสงคราม พร้อมกับ หลวงพ่อแก้ว พรหมสโร
ทางด้านพุทธาคม ท่านได้เริ่มศึกษากับพระอาจารย์พุก วัดสวนทุ่ง และพระอาจารย์เกตุ วัดทองนพคุณ แล้วมาเรียนเพิ่มเติมกับ หลวงพ่อแก้ว ซึ่งในขณะนั้นเป็นเจ้าอาวาสวัดช่องลมอีก 6 พรรษา พร้อมทั้งเรียนด้านวิปัสสนากรรมฐานควบคู่ไปด้วย หลวงพ่อบ่ายเป็นพระสงฆ์ที่ชอบการเดินธุดงค์มาก โดยธุดงค์กับหลวงพ่อแก้ว ไปจนเกือบทั่วเมืองไทย บางครั้งก็ออกธุดงค์ไปกับพระลูกวัด หลังจากหลวงพ่อก้วได้รับการอาราธนาเป็นเจ้าอาวาสวัดพวงมาลัยในปี พ.ศ. 2431 หลวงพ่อบ่ายก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดช่องลมสืบแทน ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2485 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รวมสิริอายุได้ 81 ปี 61 พรรษา
ปัญหาการหาคู่ของจุดที่ใกล้กันที่สุด

ปัญหาการหาระยะทางระหว่างคู่จุดที่ใกล้กันที่สุด () เป็นหนึ่งในงานวิจัยทางด้านเรขาคณิตคำนวณ () จากปัญหานี้ถ้าใช้วิธีการหาระยะทางที่ใกล้ที่สุดกับจุดทุกๆ จุด นั้นจะต้องใช้เวลาเป็น Θ (n) จากเวลาการทำงานยังเป็นเวลาที่สูง จึงได้ทำการแก้ปัญหานี้ซึ่งใช้ขั้นตอนวิธีแบ่งแยกและเอาชนะ โดยที่เวลาการทำงานเป็น formula_1 และขั้นตอนวิธีนี้เป็นขั้นตอนวิธีแบบอนุกรมที่ดีที่สุดสำหรับปัญหานี้

ทำการตรวจสอบระยะทางในทุกๆจุด และนำมาคำนวณหาระยะทางที่มีค่าน้อยที่สุด เป็นวิธีที่ธรรมดาที่สุด โดยทำการตรวจสอบทั้งหมด n (n-1)/2 คู่ และใช้เวลาการทำงานเป็น Θ (n)
มีการมองปัญหาใหญ่เป็นปัญหาย่อยๆ ทำให้เป็นวิธีที่ใช้เวลาน้อยที่สุด นั่นคือใช้เวลาการทำงานเป็น Θ (nlogn) มาจาก t (n) = 2t (n/2) + Θ (n) = Θ (nlogn) โดย 2t (n/2) มาจากการเรียกซ้ำใน 2 รอบ ในพื้นสี่ฝั่งซ้ายและฝั่งขวา และ Θ (n) มาจากการเอาสี่เหลี่ยมเทียบกับจุดจำนวน n คู่

ปัญหาการหาระยะทางระหว่างคู่จุดที่ใกล้กันที่สุด ถูกนำไปประยุกต์ใช้ในงานหลากหลายด้าน หลากหลายแอปพลิเคชัน (Application) เช่น นำไปใช้ในระบบควบคุมการจราจรทางอากาศหรือทางทะเลซึ่งในการควบคุมนั้นจำเป็นต้องรู้ว่ามียานพาหนะ 2 ลำไหนที่อยู่ใกล้กันที่สุดเพื่อที่จะป้องกันการชนกันได้ เป็นต้น
พระบริสุทธศีลาจาร (วัน มนโส)

หลวงพ่อวัน มะนะโส (21 มกราคม พ.ศ. 2421 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) ท่านเป็นพระคณาจารย์ผู้มีเมตตาธรรมสูง พูดจาไพเราะ ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นที่เคราพเลื่อมใสของสาธุชนที่ได้ฟังคำสั่งสอนของท่าน ท่านเป็นผู้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย สมถะ ไม่ทะเยอทะยาน ใครที่มีวัตถุมงคลของหลวงพ่อวันติดตัวต่างประสบอภินิหารด้วยตัวเอง เป็นพระเกจิอาจารย์อันดับหนึ่งของเมืองตรัง
พระบริสุทธศีลาจารย์ หรือ หลวงพ่อวัน มะนะโส ท่านเกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2421 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านโคกแตร์ อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของนายจอก และนางคล้าย มะนะโส เมื่ออายุ 17 ปี ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดป่าพยอมตรงกับปี พ.ศ. 2438 โดยมีพระครูกาชาด วัดป่าเลไลย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและวิชาอาคม จนกระทั่งเมื่อมีอายุครบ 20 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ณ พัทธสีมา วัดป่าพยอม มีหลวงพ่อคง วัดบ้านตูล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ใหม่ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระปล้องเป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและปรนนิบัติต่อพระอุปัชฌาย์เป็นอย่างดี และเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 ท่านได้รับการแต่งตั้งให้ขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดประสิทธิชัย และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอห้วยยอด วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2490 เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระบริสุทธศีลาจารย์ และได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระครูบริสุทธศีลาจารย์ คณะบริหารอริยวงศาวาที สังฆปาโมกข์ เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2493 หลวงพ่อเริ่มปลุกเสกวัตถุมงคลต่าง ๆดังนี้เช่น รูปหล่อลอยองค์รุ่นแรก และเหรียญรุ่นแรก สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2487 นอกจากนี้ยังมีเหรียญรุ่นสอง สร้างปีพุทธศักราช พ.ศ. 2498 ได้รับความนิยมรองลงมา ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
การค้นหาแบบกองซ้อนบีม

การค้นแบบกองซ้อนบีม () เป็นการขั้นตอนวิธีการค้นหาที่รวมการย้อนรอย (backtracking) เข้ากับการใช้การค้นแบบบีม(beam search) โดยขั้นตอนวิธีการค้นหานี้เป็นขั้นตอนวิธีที่หาคำตอบที่ดีที่สุดได้โดยการหาผลเฉลยด้วยวิธีที่หาผลเฉลยได้เร็ว เช่น การค้นแบบบีม จากนั้นจึงใช้การย้อนรอยเพื่อหาผลเฉลยที่ดีกว่าจนกว่าจะไม่สามารถหาได้อีก

เนื่องจากการค้นแบบบีมสามารถใช้เป็นขั้นตอนวิธีในการค้นหาที่หาผลเฉลยได้ภายในเวลาและหน่วยความจำที่น้อย แม้ในการค้นหาปริภูมิสถานะ (stage space search) ที่ใหญ่ แต่การค้นแบบบีมก็มีข้อเสียที่สำคัญคือ ความไม่สมบูรณ์ เพราะในการค้นแบบบีมนั้นมีความเป็นไปได้ที่ผลเฉลยที่ต้องการจะถูกตัดออกไปในระหว่างการค้นหา ผลเฉลยที่ได้จากการค้นแบบบีมนั้นจึงไม่สามารถรับรองได้ว่าเป็นผลเฉลยที่ดีที่สุด ดังนั้นจึงมีการใช้ กองซ้อน เพื่อช่วยในการย้อนรอยเพื่อให้ได้คำตอบที่สมบูรณ์

การค้นหาแบบกองซ้อนบีมสามารถมองเป็นเหมือน การค้นตามแนวกว้างแบบขยายและจำกัดเขต (breadth first search branch-and-bound) ที่ปรับปรุงให้ไม่มีการเก็บปมไว้มากกว่าความกว้างบีม (beam width)

โดยการค้นหาจะทำโดยขยายตามแนวกว้าง(breadth first) และใช้ค่าในการตัดสินใจเพื่อจะตัดปมออกจากการค้นหาเป็น

โดยทำได้โดยในการขยายจะมีการกำหนดขอบเขตค่า f ของปมลูกที่จะพิจารณา และเมื่อมีการย้อนรอยกลับมาถึงปมก็จะทำการขยายปมนั้นโดยเปลี่ยนขอบเขตค่า f ปมลูก โดยการเปลี่ยนขอบบนใหม่ให้มากกว่าขอบบนเก่า และให้ขอบล่างใหม่มีค่าเท่ากับขอบบนเก่า ไปเรื่อยๆจนกว่าขอบบนใหม่จะมีค่ามากกว่าผลเฉลยที่ดีที่สุดที่เคยหาได้

การค้นหาแบบกองซ้อนบีม มีความสมบูรณ์ กล่าวคือหากมีผลเฉลย การค้นหาแบบกองซ้อนบีมจะหาเจอ และจะหาเจอคำตอบที่ดีที่สุดเท่าที่จะมีเมื่อการค้นหาเสร็จ

การค้นหาแบบกองซ้อนบีม จะใช้หน่วยความจำในการค้นหาขึ้นอยู่กับความกว้างบีม และความสูงของต้นไม้ที่ทำการค้น โดยให้ต้นไม้ที่ค้นสูง d และมีความกว้างบีม w จะใช้พื้นที่หน่วยความจำเป็น O(wd)

การทำงานของการค้นหาแบบกองซ้อน จะขึ้นอยู่กับการกำหนด ความกว้างบีม โดยเมื่อกำหนดให้เท่ากับ 1 จะทำงานเหมือนกับ การค้นตามแนวลึก และเมื่อกำหนดความกว้างบีมให้ไม่จำกัด จะทำงานเหมือนกับการค้นตามแนวกว้าง
คะนะเมะโมะ

คะนะเมะโมะ () เป็นมังงะสี่ช่อง แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโชโกะ อิวามิ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กกำพร้าชื่อนากามิจิ คานะ ที่ต้องมาทำงานส่งหนังสือพิมพ์ มีการสร้างอนิเมะจำนวน 13 ตอนขึ้นจากมังงะเรื่องนี้โดย Feel Studios ซึ่งได้ออกฉายตั้งแต่ 5 กรกฎาคม ถึง 27 กันยายน พ.ศ. 2552
สเฟียร์ (กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น)

สเฟียร์ () เป็นกลุ่มดนตรีเจ-ป็อปในประเทศญี่ปุ่น เกิดจากการรวมตัวกันของนักพากย์ในสังกัดของ Lantis ซึ่งจัดการโดยโซนี่ มิวสิก เอ็นเตอร์เทนเมนท์ผลงานเพลงของสเฟียร์ ได้แก่
เซยูอะวอดส์

เซยูอะวอดส์ () เป็นงานมอบรางวัลสำหรับนักพากย์ (เซยู) ที่มีผลงานโดดเด่นในอะนิเมะหรือสื่ออื่นๆ ในประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 ที่โตเกียวอะนิเมะเซ็นเตอร์ ในอะกิฮะบะระ
ด้วงกว่างญี่ปุ่น

ด้วงกว่างญี่ปุ่น (, , โรมะจิ: "Kabutomushi") เป็นแมลงปีกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Allomyrina dichotoma" อยู่ในวงศ์ด้วงกว่าง (Dynastinae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Allomyrina"

นับเป็นด้วงกว่างอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะเด็ก ๆ ชาวญี่ปุ่น ซึ่งสามารถใช้ขวิดต่อสู้กันได้ ด้วงกว่างญี่ปุ่นมีจุดเด่น คือ เขาล่างมีความใหญ่กว่าเขาด้านบน โดยที่ปลายเขาจะมีแขนงแตกออกเป็น 2 แฉกด้วย

มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบและป่าเบญจพรรณในทวีปเอเชีย เช่น อนุทวีปอินเดีย และจะพบมากที่ภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, จีนแผ่นดินใหญ่, เกาหลี, ภาคเหนือของเวียดนาม เป็นต้น ในประเทศไทยพบได้ทางภาคเหนือของประเทศ อาทิ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย, อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง เป็นต้น (มีทั้งหมด 7 ชนิดย่อย แตกต่างกันที่ลักษณะของเขา–ดูในตาราง)

ตัวผู้มีขนาดลำตัวใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด โดยตัวผู้มีขนาด 38.5-79.5 มิลลิเมตร ขณะที่ตัวเมียมีขนาด 42.2-54.0 มิลลิเมตร และไม่มีเขา หากินในเวลากลางคืนโดยกินยางไม้จากเปลือกของต้นไม้ใหญ่ในป่า ชอบเล่นไฟ แต่การต่อสู้กันของด้วงกว่างญี่ปุ่นจะแตกต่างไปจากด้วงกว่างชนิดอื่น ๆ คือ จะใช้เขาล่างในการงัดกันมากกว่าจะใช้หนีบกัน

ผสมพันธุ์และวางไข่ในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางระบบนิเวศ คือ มีมูลสัตว์และซากไม้ผุผสมอยู่ ใช้เวลาฟักเป็นตัวหนอนราว 1 เดือน จากระยะตัวหนอนใช้เวลา 6-8 เดือนจึงจะเข้าสู่ช่วงดักแด้ซึ่งจะมีช่วงอายุราว 19-28 วัน จึงจะเป็นตัวเต็มวัยออกมาจากดิน ซึ่งตัวเต็มวัยมีอายุราว 2-3 เดือนเท่านั้น รวมช่วงชีวิตแล้วทั้งหมดประมาณ 1 ปี นับได้ว่าใกล้เคียงกับด้วงกว่างโซ้ง ("Xylotrupes gideon") ซึ่งเป็นด้วงกว่างชนิดที่พบได้มากที่สุดในประเทศไทย โดยเมื่อตัวเต็มวัยจะปริตัวออกจากเปลือกดักแด้ ช่องดักแด้ในดินมักจะอยู่ในแนวตั้งเพื่อมิให้ไปกดทับปีกที่จะกางออก ซึ่งต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าปีกจะแข็งและสีของลำตัวจะเข้มเหมือนตัวเต็มวัยที่โตเต็มที่

ในช่วงฤดูร้อนของประเทศญี่ปุ่น (ราวกลางเดือนมิถุนายน-กันยายน) จะตรงกับด้วงกว่างญี่ปุ่นเป็นตัวเต็มวัยพอดี บางท้องที่ เช่น ทาซากิ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 130 กิโลเมตร จากกรุงโตเกียว ถึงกับมีเทศกาลของด้วงกว่างชนิดนี้ โดยราคาซื้อขายมีตั้งแต่ 500-28,000 เยน (190-10,000 บาท)

ด้วงกว่างญี่ปุ่นเป็นแมลงปีกแข็งที่เป็นนิยมอย่างมากในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายประการ อาทิ อะนิเมะเรื่อง "มูชิคิง ตำนานผู้พิทักษ์ป่า" (Mushiking: Battle of the Beetles, 甲虫王者ムシキング) เป็นต้น และถูกอ้างอิงถึงในอีกหลายเรื่องด้วยกัน

ซึ่งในภาษาญี่ปุ่น ด้วงกว่างญี่ปุ่นจะถูกเรียกว่า "คาบูโตะมูชิ" ซึ่งคำว่า "คาบูโตะ" (甲虫) หมายถึง หมวกเกราะอันเป็นส่วนหนึ่งของชุดเกราะญี่ปุ่นแบบโบราณ
บัลโต ยอดสุนัขนักสู้

บัลโต ยอดสุนัขนักสู้ (ภาษาอังกฤษ หัวข้อ: Balto) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนออกในปี 1995.
ระยะทางเลเวนชเตย์น

Levenshtein edit distance เป็นขั้นตอนวิธีการวัดหาค่าความต่างกันของสายอักขระสองชุด ระหว่างชุดแรกที่เป็นต้นแบบ และ ชุดที่สองที่เป็นชุดเปรียบเทียบ โดยค่าความต่างกันจะวัดจากจำนวนของการที่จะต้องทำการตัดออก แทรก และแทนที่ อักขระในชุดที่นำมาเปรียบเทียบจนกระทั่งมีลักษณะเหมือนชุดอักขระที่เป็นต้นแบบทุกประการ ขั้นตอนวิธีการวัดใช้กำหนดการพลวัตในการแก้ปัญหา

Levenshtein Edit Distance ถูกตั้งชื่อตามนักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซีย Vladimir Levenshtein ซึ่งเป็นผู้ปรับปรุงชุด Algorithms นี้ในปี ค.ศ. 1965 และเป็นส่วนหนึ่งในรางวัล IEEE Rechard W. Hamming Medal ที่เขาได้รับในปี ค.ศ. 2006

ขั้นตอนวิธีการนี้จะเป็นการนำชุดอักขระ 2 ชุด มาเปรียบเทียบจำนวนความแตกต่างกัน โดยจะพิจารณาดังนี้

int LevenshteinDistance(char s[1..m], char t[1..n])

จากตัวอย่างจะเห็นว่า คำว่า algorithm และ คำว่า method มีค่าความต่างกันอยู่คือ 8 โดยได้มาจาก
ดั้งนั้น จะต้องดำเนินการทั้งหมด 8 ครั้ง จึงมีค่าความต่างกันอยู่ 8

เราสามารถแปลงชุดอักขระเริ่มต้น s[1..i] เป็นชุดอักขระเปรียบเทียบ t[1..j] โดยใช้จำนวนครั้งในการกระทำคือ d[i,j] ซึ่งเป็นจำนวนครั้งของการกระทำที่น้อยที่สุด สามารถแสดงการพิสูจน์ความถูกต้องได้ดังนี้

Levenshtein Edit Distance ถูกใช้ในการตรวจคำสะกด พิสูจน์ประโยคข้อความ วิเคราะห์รหัสพันธุกรรม ตรวจสอบการคัดลอกข้อความ และ อื่นๆอีกมากมาย เช่น