seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สตรีเหล็ก

สตรีเหล็ก (อังกฤษ: The Iron Ladies) เป็นภาพยนตร์ไทย ตลก ที่สร้างจากมาเรื่องจริงของทีมวอลเลย์บอลชาย ที่ผู้เล่นทั้งทีมเป็นกะเทย ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน เขียนบทโดย วิสุทธิชัย บุณยะกาญจน และจิระ มะลิกุล มี ปนัดดา โพธิวิจิตร และศศิวิมล ชินเวชกิจวานิชย์ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ออกฉายเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไป 98.70 ล้านบาท

ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จด้านรายได้เป็นอย่างดี และก่อให้เกิดกระแสสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับกีฬา และเกี่ยวกับเพศที่สาม ติดตามมาอีกหลายเรื่อง ภาพยนตร์ได้ออกไปฉายในต่างประเทศ และได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์ที่ Pusan International Film Festival ปูซาน เกาหลีใต้, San Francisco Asian American Film Festival ซานฟรานซิสโก, Miami Gay and Lesbian Film Festival ไมอามี, Los Angeles Asian Pacific Film Festival ลอสแอนเจลิส, Seattle International Film Festival ซีแอตเทิล และ San Francisco International Lesbian and Gay Film Festival.

ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลทั้งสิ้น 12 รางวัล และได้รางวัลมา 10 รางวัล ทั้งรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน

สตรีเหล็กได้รับรางวัลรองชนะเลิศ Discovery Award ในงาน Toronto International Film Festival ปี 2000 และรางวัลชนะเลิศ Reader Jury of the "Siegessäule" และ Teddy - Special Mention ในงาน Berlin International Film Festival ปี 2001

เมื่อครูบี๋ (สิริธนา หงส์โสภณ) โค้ชคนใหม่ก้าวเข้ามา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก็เกิดขึ้นกับทีมวอลเล่ย์บอลชายประจำจังหวัดลำปาง ซึ่งยังไม่เคยรู้รสชาติของชัยชนะมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว โค้ชคนใหม่พยายามทุกวิถีทาง ที่จะสร้างทีมให้แข็งแกร่ง มล (สหภาพ วีระฆามินทร์) และ จุง (ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์) นักตบลูกยางฝีมือก๋ากั่น เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้กับคนอื่นๆ จนพากันลาออกไป เพราะทั้งคู่เป็นกะเทย คงเหลือแต่ ชัย (เจษฎาภรณ์ ผลดี) มือเซ็ตตัวฉกาจ ที่พยายามทำใจ แต่ผู้เล่นแค่ 3 คน ไม่สามารถเป็นทีมได้ วิทย์ (เอกชัย บูรณผานิต), โหน่ง (โจโจ้ ไมอ๊อกชิ) และเปีย (กกกร เบญจาธิกูล) เพื่อนร่วมทีมของมลและจุงสมัยเรียน จึงต้องเข้ามาช่วยเสริมกำลัง ภายใต้ชื่อทีมสตรีเหล็ก
เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่ปากน้ำโพเกมส์ คือเป้าหมายของทีม วิบากกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดเส้นทางของการเป็นแชมป์ เหมือนจะทดสอบความแข็งแกร่งของกำลังกาย และกำลังใจของทีมสตรีเหล็ก ทีมที่มีเป้าหมายเหมือนกัน โดยคนที่แตกต่างกันสุดขั้ว
กิตติผู้มีอำนาจในแวดวงกีฬา เมืองแมน อดีตสมาชิกทีมลำปาง ที่กลายมาเป็นหัวหน้าทีมคู่แข่งตัวเก็ง ต่างเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของด่านทดสอบที่จะพิสูจน์ใจ จนกว่าจะถึงวันแห่งการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน
บลูดราก้อน ราลΩกราด

บลูดราก้อน ราลΩกราด (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดย ซึเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดย ทาเคชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ

มนุษยชาติกำลังเข้าสู่วิกฤต้องถูกล้างเผ่าพันธุ์ด้วยฝีมือ "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตอยู่ในเงาของสิ่งมีชีวิตใต้แสงสว่าง ราล เด็กหนุ่มผู้เป็นร่างสิงของกราดคาเงะดรากอนที่ทรงพลัง และถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินของปราสาทสเฟไรต์มาถึง 15 ปี ในฐานะตัวอันตราย จึงถูกปล่อยออกมา ราลหยุดการโจมตีของคาเงะไว้ได้อย่างงดงาม และออกเดินทางไปโค่นออบส์คิวเรีย ราชินีของเหล่าคาเงะ!

พวกราลอกเดินทางไปเพื่อปราบออบ์คิวเรีย ราชินีของเหล่า "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตใต้แสงสว่าง ราลได้คาฟก้ามาเป็นพวกและมุ่งหน้าสู่เมืองรูลีร่า ระหว่างทาง พวกเขาได้ซันส์มาเป็นเพื่อน และไล่ตามกลุ่มของกาเน็ตที่เดินทางล่วงหน้าไปปราบออบส์ก่อน ระหว่างนั้น พวกเขาได้ช่วยเด็กสาวที่ถูกคาเงะเล่นงานจนบาดเจ็บไว้ ทว่า เด็กสาวผู้นั้นกลับเป็นคาเงะฝ่ายออบส์คิวเรีย! ราลที่ถูกล่อมาติดกับถูกเขี้ยวพิษของเจ้าหล่อนกัดเข้าจนสิ้นสติไป แต่กาเน็ตผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกันที่เดินทางมาปราบออบส์คิวเรียก่อนช่วยไว้ ราลเมื่อได้รู้ความจริงข้อนั้นก็รู้สึกเจ็บใจ เขาร่วมมือวางแผนกับซันส์ ไปท้าดวลกับกาเน็ต

พวกราลร่วมมือกับพวกกาเน็ตที่ล่วงมาปราบออบส์คิวเรียก่อนเพื่อช่วยผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาที่นั่น เร้ดฟินิกซ์ (คอลลี่) หนึ่งในคาเงะรวมร่างพิเศษรอการมาของพวกเขาอยู่ ซันส์เห็นพี่สาวของตนอยู่ในกลุ่มผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาจึงวิ่งออกไปหาเลยถูกเรดฟีนิกซ์โจมตีเข้าอย่างจัง แต่เพราะได้เลือดของเรดฟินิกซ์จึงทำให้ซันส์ไม่ตาย กาเร็ตและราลจึงรวมร่างเฟรนด์บุกโจมตีใส่เรดฟินิกซ์อย่างจังแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเรดฟินิกซ์เป็นอมตะและพลังที่สุดสอดแต่ในที่สุดเรดฟินิกซ์ก็ย่อมแพ้เพราะมนุษย์มีทั้งปัญยาและความกล้า เรดฟินิกซ์ก็ปล่อยผู้หญิงที่ถูกคุมขังทุกคนเรดฟินิกซ์จะย่อมเป็นพวกของราลก็ต่อเมื่อราลเป็นฝ่ายชนะ

หลังจากการต่อสู้กับเรดฟินิกซ์กาเน็ตก็แยกตัวออกจากพวกราลเพื่อมุ่งหน้าไปโค่นออบส์คิวเรีย เช้าวันต่อมาราลได้มุ่งหน้าไปที่ปราสาทของออบส์คิวเรียได้เห็นกาเน็ตซึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับออบส์คิวเรีย ออบส์คิวเรียใช้แบล็คไรโนซอรัสออกมามีทางเดียวที่จะสามารถกำจัดไรโนซอรัสคือต้องใช้ เฟลมบลู ของกราดแต่มันเป็นการเสี่ยงที่จะเจอพลังของเคลียร์ฮิวแมนซึ่งพลังคือสามารถฆ่าคาเงะโดยการมองและเป็นคาเงะของออบส์คิวเรีย ราลจึงใช้วิธีสุดท้ายคือรวมร่างกับกราดและในที่สุดก็สามารถโค่นออบส์คิวเรียลงได้และได้เรดฟินิกซ์มาเป็นราชินีแห่งโลกโนเวิร์ลด์ แต่ราลที่ร่วมรางกับกราดจะไม่สามารถกับคืนร่างเดิมได้ราลจึงต้องจากทุกคนไปแห่งโลกโนเวิร์ลด์ที่มีแต่ความมืดมิดคาเงะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดในโลกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง เนื่องจากเป็นปีศาจที่อยู่ในความมืดไม่มีร่างเป็นของตนจึงต้องร่างสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งแสงสว่างเพื่อก่อร่างและควบคุมจากภายใน
ข้างบนนี้คือประเภทของสิ่งมีชีวิตที่ถูกคาเงะสิง
เออาเรนดิล

เออาเรนดิลจอมนาวิก () เป็นตัวละครหลักตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะนักเดินเรือผู้ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ขับนาวาของดวงดาวแห่งรุ่งอรุณ ตำนานของเขาแสดงอยู่ในเรื่อง ซิลมาริลลิออน และมีการกล่าวขวัญถึงเขาในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ด้วย

เออาเรนดิลเป็นบุตรของทูออร์ มนุษย์แห่งตระกูลฮาดอร์ และอิดริล เคเลบรินดัล เจ้าหญิงโนลดอร์ พระธิดาของกษัตริย์ทัวร์กอนแห่งนครกอนโดลิน เมื่อเออาเรนดิลอายุได้เจ็ดปี นครกอนโดลินถูกทัพของมอร์กอธตีแตก เป็นวาระการล่มสลายของนครกอนโดลิน ทูออร์พาอิดริล เออาเรนดิล และชาวกอนโดลินจำนวนมากหลบหนีออกมา และเดินทางไปจนถึงปากแม่น้ำซิริออน พวกเขาตั้งถิ่นฐานขึ้นใหม่ที่นั่น ต่อมาทูออร์กับอิดริลแล่นเรือจากไป เออาเรนดิลจึงได้เป็นผู้นำของประชาชนในแถบลุ่มแม่น้ำซิริออน

เออาเรนดิลแต่งงานกับเอลวิง ธิดาของดิออร์ ซึ่งเป็นบุตรของเบเรนกับลูธิเอน เอลวิงหนีออกมาจากโดริอัธในวาระการล่มสลายของโดริอัธ แล้วมาเข้าร่วมกับบรรดาประชาชนแถบลุ่มแม่น้ำซิริออนด้วย เออาเรนดิลมีบุตรกับเอลวิงสองคน คือ เอลรอส และ เอลรอนด์

เออาเรนดิลสร้างเรือวิงกิล็อท (Vingilot) ด้วยความช่วยเหลือของเคียร์ดัน เขามักแล่นเรือไปสำรวจดินแดนต่างๆ ในทะเล ครั้งหนึ่งระหว่างที่เขาแล่นเรือออกไป บุตรแห่งเฟอานอร์ยกทัพมาโจมตีเมืองท่าแห่งซิริออน ด้วยต้องการจะชิงซิลมาริล ซึ่งเอลวิงได้รับสืบทอดต่อมาจากลูธิเอน การศึกครั้งนี้ได้ชื่อว่าเป็นสงครามประหัตประหารญาติ ครั้งที่สาม เมืองท่าซิริออนถูกตีแตก เอลวิงสวมซิลมาริลไว้ที่คอแล้วกระโจนลงทะเล ส่วนเอลรอสและเอลรอนด์ที่ยังเด็กถูกจับตัวไป แต่มากลอร์ โอรสองค์ที่สองของเฟอานอร์ เมตตาสงสารเลี้ยงดูเด็กทั้งสองไว้

เอลวิงได้รับความช่วยเหลือจากเทพอุลโม รอดพ้นจากความตายในทะเล และได้ไปพบเรือของเออาเรนดิล ทั้งสองกับผู้ติดตามจึงตัดสินใจออกเดินทางไปเพื่อขอพระราชทานอภัยโทษจากเหล่าวาลาร์ เป็นตัวแทนของทั้งสองเผ่าพันธุ์ คือเอลฟ์ และ มนุษย์ ด้วยอำนาจของดวงมณีซิลมาริล ทำให้พวกเขาสามารถฝ่าห้วงสมุทรและแนวข่ายเวทมนตร์จนไปถึงแผ่นดินอมตะได้ จากนั้นวาลาร์รับคำขอของเขา และยกทัพใหญ่มาปราบมอร์กอธได้สำเร็จ เรียกการศึกครั้งนี้ว่า สงครามแห่งความโกรธา (War of Wrath) เออาเรนดิลได้ขับนาวาวิงกิล็อทมาร่วมรบในสงครามนี้ด้วย

ความดีของเออาเรนดิลที่เดินทางมายังแดนอมตะโดยไม่คำนึงถึงตัวเอง แต่เพื่อประโยชน์ของสองชาติพันธุ์ เทพมานเวจึงประทานอภัยโทษแก่เขา และการที่เขาเป็นลูกครึ่งระหว่างมนุษย์ (คือทูออร์) กับเอลฟ์ (คือเจ้าหญิงอิดริล) เทพมานเวจึงมอบพรให้แก่เขาและครอบครัวทั้งหมด ให้สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์เอลฟ์หรือมนุษย์ เออาเรนดิลมอบสิทธิ์ให้เอลวิงภริยาเป็นผู้เลือก และนางเลือกจะเป็นเอลฟ์

วาลาร์มอบหมายให้เออาเรนดิลพิทักษ์ดวงมณีซิลมาริลที่เขานำมาคืน โดยให้เขาขับนาวาวิงกิล็อท อัญเชิญดวงมณีแล่นล่องไปในฟากฟ้า เขาขับนาวาแล่นขึ้นจากแผ่นดินอมตะในยามค่ำ และล่องกลับมาในยามเช้า ประชาชนชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธจะมองเห็นดวงมณีได้ชัดเมื่ออยู่เหนือแผ่นดินอมตะ เป็นดาวประจำเมืองในยามย่ำค่ำ และดาวประกายพรึกในยามย่ำรุ่ง พวกเอลฟ์เรียกดาวดวงนี้ว่า 'กิล-เอสเตล' (Gil-Estel) หรือ ดวงดาวแห่งความหวัง
เซเวอร์รัส สเนป

เซเวอรัส สเนป (Severus Snape) เป็นตัวละครในหนังสือเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นอาจารย์วิชาสอนปรุงยาในเล่ม 1-5 และเป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม สเนปเคยเป็นพวกของ ลอร์ดโวลเดอมอร์ แต่ได้หนีออกมาจากการเป็นผู้เสพความตาย และมาอยู่กับ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มด ฮอกวอตต์ และหัวหน้ากลุ่มภาคีนกฟีนิกซ์ ใน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสมสเนปได้สังหารอัลบัส ดัมเบิลดอร์ ใน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต สเนปได้บอกกับ แฮร์รี่ พอตเตอร์ว่า เขารักลิลลี่แม่ของ แฮร์รี่ พอตเตอร์ มาก และที่ได้ฆ่า อัลบัส ดัมเบิลดอร์ไปเพราะ ดัมเบิลดอร์เป็นคนขอร้อง และสเนปโดนลอร์ดโวลเดอมอร์ฆ่าในที่สุด

ตามท้องเรื่องของหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ สเนปถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2503 และเข้าเรียนในโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 ถึงปี พ.ศ. 2521 และในปี พ.ศ. 2524 ก็ได้เข้ารับตำแหน่งอาจารย์สอนวิชาปรุงยาในฮอกวอตส์และได้เป็นอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินก่อนเหตุการณ์ในหนังสือเล่มที่หนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2534 ต่อมาสเนปได้รับตำแหน่งอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในปี 2539 และได้ขึ้นดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ในปีต่อมา สเนปเสียชีวิตในคืนวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ด้วยวัย 38 ปี ถูกฆ่าโดยงูยักษ์นากินีของลอร์ดโวลเดอมอร์
เซเวอร์รัส สเนป เป็นบุตรของโทไบอัส สเนป ซึ่งเป็นมักเกิ้ล และไอรีน พรินซ์ ซึ่งเป็นแม่มด ทำให้เขามีสถานะเป็นเลือดผสม

สเนปเคยใช้นาม 'เจ้าชายเลือดผสม' ในสมัยที่เรียนอยู่โดยตั้งตามนามสกุลของแม่และสถานะทางสายเลือดของตน คือ พรินซ์ กับ เลือดผสม เป็น เจ้าชายเลือดผสม ไม่ได้มีความหมายว่าเป็นเจ้าชาย หรือ ราชวงศ์ แต่อย่างใด

สเนปเป็นคนที่เคยคลั่งไคล้ในศาสตร์มืดมาก เขาเคยประดิษฐ์คาถาศาสตร์มืดด้วยตนเอง เช่น เซกตรัมเซมปร้า มัฟฟลิอาโต้ เลวิคอพัสและเขาได้ต่อสู้กับมิเนอร์วา มักกอนนากัล เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบและหนีไป มิเนอร์วา มักกอนนากัลกล่าวทิ้งท้ายให้เขาไว้ว่า "ขี้ขลาด (Coward)" ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต เล่ม 7
สาลี่ ขนิษฐา

สาลี่ ขนิษฐา เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงเสียงดี ที่อยู่ในวงการมามากกว่า 10 ปีแล้ว เธอมีผลงานเพลงดังหลายเพลงทั้งเพลงช้า และเพลงเร็ว แต่ก่อนเธอเคยโด่งดังในงานเพลงช้าๆในชื่อของ ขนิษฐา ธิดาไทย เมื่อมาจากการร้องเพลงแก้กับ สายัณห์ นิรันดร ก่อนจะมาดังเพลงเร็วในชื่อของสาลี่ ขนิษฐา

"สาลี่ ขนิษฐา" มีชื่อจริงว่า "สาลี่ อินทร์โพธิ์" โดยมีชื่อเล่นว่า "สาลี่" เกิดเมื่อวันพุธที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2517 (บางข้อมูลก็บอกว่าเกิด 2514) ที่จังหวัดนครสวรรค์ มีสายเลือดของศิลปินเต็มตัว เมื่อญาติฝ่ายแม่เป็นลิเก พ่อของเธอก็ร้องเพลงฉ่อย ส่วนแม่ก็เคยร้องเพลงประกวดอยู่หลายรายการ สำหรับการร้องเพลงนั้น เธอบอกว่าได้แม่เป็นครูสอนคนแรก ประกอบกับตัวเธอเองก็ชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก เธอประกวดร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก โดยชอบเพลงของสุนารี ราชสีมา และพุ่มพวง ดวงจันทร์ เมื่อโตขึ้นมาอีกนิด ก็ได้รับการติดต่อจากวงรำแคนแถวบ้านให้ไปช่วยร้องเพลงให้ โดยที่มีพี่ชายเป็นคนตีกลอง

ต่อมา สาลี่ ขนิษฐา ได้มีโอกาสมาประกวดร้องเพลงรายการใหญ่ที่นครสวรรค์ ของสถานีวิทยุ วปถ.9 ที่จัดโดยแอ๊ด เทวดา ปรากฏว่างานนี้เธอเป็นฝ่ายคว้าชัยชนะ และจ่าจวบ จ.ส.ต.ประจวบ แสนสุข ผู้จัดการวงดนตรีสุนารี ราชสีมา มองเห็นแววดังของเธอ จึงเข้ามาทาบทามให้มาเป็นนักร้องอาชีพ แต่เธอยังไม่ตัดสินใจเพราะกลัวโดนหลอก จ่าจวบ จึงได้ตามไปที่บ้านเพื่อทาบทามกับครอบครัว และเขาต้องทำเช่นนี้อยู่ 2 ครั้ง พร้อมกับยื่นไม้เด็ด โดยการขอเธอมาเป็นบุตรบุญธรรม พ่อแม่ของเธอจึงยอมให้เธอมาอยู่ในการดูแลของจ่าจวบ

สาลี่ ขนิษฐา มาอยู่กับวงสุนารี ราชสีมา เป็นปี โดยทำงานทุกอย่างทั้งเก็บเสื้อผ้า เต้นหางเครื่อง วิ่งซื้อข้าวซื้อน้ำ ต่อมาในปี 2535 จ่าจวบได้ไปขอเพลงครูฉลอง ภู่สว่างมาให้เธอร้องบันทึกเสียงชุดหนึ่งชื่อ “วันพระไม่ได้มีหนเดียว “ โดยใช้ชื่อว่า ขนิษฐา ธิดาไท ในสังกัดท็อปไลน์ แต่ช่วงนั้น พุ่มพวง ดวงจันทร์ ราชินีลูกทุ่งเกิดมาเสียชีวิต ทั้งประเทศกำลังสนใจแต่เรื่องพุ่มพวง เพลงของเธอจึงไม่ได้รับความสนใจมากนัก

หลังจากนั้น สายัณห์ นิรันดร เริ่มโด่งดังในเพลง “ สุโขทัยระทม “ สาลี่ ขนิษฐา จึงถูกทาบทามมาร้องเพลง “ สงสารสุโขทัย “ เพื่อแก้เพลงของสายัณห์ จากนั้นก็มีการตั้งวง และออกเดินสายร่วมกัน โดยในช่วงนั้นเธอจะร้องเพลงในแนวช้าๆหวานๆเป็นหลัก ทั้งสองทำวงร่วมกันอยู่ราว 3 ปี พอถึงปี 2538 พอความโด่งดังเริ่มลดลง ประกอบกับเมื่อเกิดอุบัติเหตุรถของทีมงานพลิกคว่ำ ข้าวของเสียหาย และมีคนเจ็บมากมาย วงของทั้งสองจึงถูกยุบไป

จากนั้นเธอก็ถูกส่งไปร้องเพลงอยู่กับนักร้องคนอื่นอยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนที่จะหมดสัญญากับทางต้นสังกัด และหันไปร้องเพลงคาราโอเกะชุดหนึ่ง ก่อนที่จะกลับไปพักอยู่บ้านนอก

ต่อมา สาลี่ ขนิษฐา ได้มีโอกาสพบกับพนม นพพร เจ้าของค่ายเพลงนพพร ซิลเวอร์โกลด์ เธอจึงถูกทาบทามมาเข้าสังกัดอีกครั้ง งานนี้นอกจากเธอจะต้องเปลี่ยนชื่อมาเป็นสาลี่ ขนิษฐา แล้วก็ยังต้องเปลี่ยนมาร้องเพลงในแนวกุ๊กกิ๊ก พร้อมกับต้องมีการเต้นมากขึ้น ซึ่งเธอไม่ค่อยถนัด แต่ก็พยายามฝึกฝน แต่ก็ปรากฏว่า เพลงเร็วๆของเธอก็ได้รับความนิยมมากมาย

สาลี่ ขนิษฐา ออกผลงานเพลงกับนพพร ซิลเวอร์โกลด์อยู่หลายชุด ก่อนจะขอออกไปทำผลงานกับค่ายนพพงษ์ อินเตอร์เนชั่นแนล 2 ชุด คือ อัลบั้มชุด วันนี้ยังมีเวลา และอัลบั้มชุด พยาบาลใจ ก่อนที่จะกลับมาทำงานเพลงกับค่ายนพพร ซิลเวอร์โกลด์อีกครั้ง และในปีพ.ศ. 2558 ได้อยู่ในสังกัด แสงรวี เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ในปัจจุบัน
รอยัลจอร์แดเนียน

รอยัล จอร์แดเนียน (อาหรับ: الملكية الأردنية) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศจอร์แดน มีศูนย์กลางการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชินีอาเลีย และรอยัล จอร์แดเนียนยังเป็นสมาชิกชองอาหรับแอร์ แคริเออร์ ออร์แกไนเซชั่น และพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์

ณ มีนาคน พ.ศ. 2550 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของรอยัล จอร์แดเนียน คือ 7.4 ปี
แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว

แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว () ภาพยนตร์ไทยแนวดราม่าแอ๊คชั่นในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, ศรราม เทพพิทักษ์, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ปราโมทย์ แสงศร กำกับโดย องอาจ สิงห์ลำพอง

มิตรภาพของเด็กหนุ่มสาว 4 คน จากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย เดียว, น้ำ และน้อย ทั้ง 3 เปิดร้านกาแฟและร้านอาหารที่กรุงเทพมหานคร วันหนึ่ง อิฐก็กลับมา โดยแท้จริงแล้ว อิฐหลบหนีบิ๊ก ซึ่งเคยร่วมแก๊งค์เดียวกันปล้นรถขนเงินธนาคารมาก่อน บิ๊กโดน แจ็ค ผู้นำแก๊งค์หักหลัง บิ๊กตามมาทวงเอาเงินคืน โดยจับน้อยไปเรียกค่าไถ่ ทั้งหมดจึงตามไปด้วยช่วยน้อย บิ๊กโดนยิงตาย แต่น้อยก็ได้รับบาดเจ็บจนเสียสติ ความทรงจำเลอะเลือนไป ส่วนเดียวก็ถูกรถไฟทับขาขาดและถูกจับเข้าคุก หมดอนาคตที่จะเป็นตำรวจตามที่ฝันไว้

อิฐรู้สึกผิด จึงพยายามจะช่วยเพื่อน จึงยอมรับใช้ อำนาจ นักการเมืองผู้โกงชาติ ซึ่งมีแจ็คเป็นผู้ช่วยมือขวา ขณะที่เดียวอยู่ในคุกก็ได้รับการเสี้ยมสอนจากเฮียแหลม มาเฟียนักโทษรุ่นพี่ร่วมห้อง ส่วนน้ำซึ่งเป็นผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม ก็คอยพยาบาลดูแลน้อยตลอด

2 ปีผ่านไป เมื่ออำนาจ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ได้ไว้ใจอิฐมากขึ้น แจ็คจึงหาทางกำจัดอิฐด้วยการใส่ร้ายอิฐ และจ้างเดียว ซึ่งพ้นจากคุกมาแล้ว เป็นผู้กำจัดอิฐผ่านทางเฮียแหลม "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว" นับเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่สองของ องอาจ สิงห์ลำพอง ต่อจาก "ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน" (พ.ศ. 2540) โดยมี ปราโมทย์ แสงศร ซึ่งร่วมแสดงในเรื่องนี้ทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับฯอีกด้วย

และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ศรราม เทพพิทักษ์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2542
เอเลนดิล

เอเลนดิล () เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales เขาเป็นบิดาของอิซิลดูร์ และ อนาริออน เป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรอาร์นอร์และกอนดอร์ อาณาจักรของชาวดูเนไดน์บนมิดเดิ้ลเอิร์ธ

เอเลนดิลเกิดในปีที่ 3119 ของยุคที่สอง เขาเป็นบุตรของอามันดิล เจ้าผู้ครองนครอันดูนิเอ และผู้นำเหล่า'ผู้ศรัทธา' ที่ยังมีสัมพันธไมตรีอันดีกับพวกเอลฟ์ ในยุคที่นูเมนอร์ภายใต้การปกครองของอาร์-ฟาราโซน แข็งข้อกับปวงเทพและเป็นอริกับพวกเอลฟ์ ชื่อของเอเลนดิลในภาษาเควนยา แปลได้สองความหมาย คือ 'สหายเอลฟ์' หรือ 'ผู้รักดวงดาว'

เอเลนดิลกับบุตรทั้งสอง คืออิซิลดูร์และอนาริออน หนีรอดจากการล่มสลายของเกาะนูเมนอร์ แล้วมาก่อตั้งอาณาจักรมนุษย์ขึ้นใหม่บนแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ พวกเขานำสมบัติทรงคุณค่าหลายอย่างติดตัวมาด้วย เช่น พาลันเทียร์ หน่ออ่อนของนิมล็อธพฤกษาขาว และสมบัติประจำราชวงศ์อีกหลายอย่างเช่น แหวนของบาราเฮียร์ เป็นต้น เอเลนดิลปกครองอาณาจักรอาร์นอร์ ตั้งเมืองหลวงอยู่ที่นครอันนูมินัส ขณะที่บุตรทั้งสองคืออิซิลดูร์และอนาริออนปกครองกอนดอร์ โดยสร้างเมืองหลวงที่ออสกิเลียธ และสร้างราชวังของแต่ละคนไว้ที่มินัสอิธิล และมินัสอะนอร์ ตามลำดับ

ในช่วงปลายยุคที่สอง เอเลนดิลร่วมมือกับกิล-กาลัด จอมกษัตริย์โนลดอร์องค์สุดท้าย จัดตั้งกองทัพผสมระหว่างเอลฟ์กับมนุษย์ ทำสงครามกับเซารอน เรียกชื่อว่า สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย เซารอนได้ออกมารบด้วยตัวเอง และสังหารทั้งเอเลนดิลและกิล-กาลัดสิ้นพระชนม์ในที่รบ ดาบนาร์ซิล ของเอเลนดิล แตกออกเป็นเสี่ยงๆ อิซิลดูร์คว้าดาบหักนั้นขึ้นมา และสามารถตัดนิ้วของเซารอนที่สวมแหวนเอกธำมรงค์ ทำให้เซารอนสิ้นอำนาจและพ่ายแพ้ไปในการศึกครั้งนั้น

ตราประจำพระองค์ของเอเลนดิล คือภาพนิมลอธพฤกษาขาว มีดวงดาราเจ็ดดวง อันเป็นสัญลักษณ์แทนเรือเจ็ดลำที่บรรทุกพาลันเทียร์ขณะหนีออกจากการล่มสลายของนูเมนอร์ และสามารถหนีรอดมาถึงชายฝั่งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ด้านบนสุดมีรูปมงกุฏปีก ตราสัญลักษณ์นี้ ภายหลังได้กลายเป็นตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์

มาเลฟ ฮังกาเรียน แอร์ไลน์ เป็นสายการบินแห่งชาติของฮังการี และยังเป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์ โดยคำว่า มาเลฟ (Malév) ย่อมาจากภาษาฮังการีที่ว่า Magyar Légiközlekedési Vállalat

มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ ถูกศาลฮังการีสั่งให้เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว ล้มละลายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012)

ณ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของมาเลฟ ฮังกาเรียน แอร์ไลน์ คือ 4.6 ปี
บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ

บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ (; 18 มิถุนายน, 1511 - 13 เมษายน, 1592) เป็นสถาปนิกและประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี

อัมมานาติเกิดในเมืองเซตติกนาโน ใกล้กับเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากบัคคิโอ บาดิเนลลิ (Baccio Bandinelli) และจาโคโป ซานโซวิโน (Jacopo Sansovino) ได้ช่วยงานซานโซวิโอในการออกแบบสถาปัตยกรรมห้องสมุดซาน มาร์โค แห่งเมืองเวนิส อัมมานาติหลงใหลในรูปแบบของมิเกลแองเจลโลและนำมาใช้ในการออกแบบของตนเอง

อัมมานาติมีความเชี่ยวชาญทางด้านสถาปัตยกรรมมากกว่าการปั้น เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังในกรุงโรม รวมทั้งวิลลากิอูลีอา (Villa Giulia) ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นการทำงานร่วมกับวิกโนล่า (Vignola) และจิออจิโอ วาซารี (Vasari) นอกจากนี้ยังมีงานต่าง ๆ ใน เมืองลูกา (Lucca) และฟลอเรนซ์ (Florence) อัมมานาติเป็นผู้ทำการก่อสร้างปาลาโซปิตติ (Palazzo Pitti) จนเสร็จสมบูรณ์ (1558-1570) โดยให้ความเคารพต่อแนวทางการออกแบบของบรูเนลเลสกิที่ทิ้งเอาไว้

งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือ งานสร้างสะพานปอนเตเดลลาทรินิตา (Ponte della Trinità) ในปี ค.ศ. 1569 ส่วนโค้งระหว่างเสาเป็นรูปร่างของทรงวงรี ทำให้เกิดลักษณะของความเบาบางซึ่งแต่งต่างเป็นอย่างมากกับรูปแบบโครงสร้างที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น ในด้านการใช้งานเป็นประโยชน์ต่อการที่น้ำจะผ่านไปโดยที่โครงสร้างไม่มีการต้านทานกับกระแสน้ำ สะพานแห่งนี้ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1957

เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1592 ที่เมืองฟลอเรนซ์
พริสมาทอยด์

พริสมาทอยด์ () หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่จุดยอด (vertex) ทุกจุดเรียงกันอยู่บนระนาบสองระนาบที่ขนานกัน และพริสมาทอยด์ที่มีจำนวนจุดยอดบนระนาบเท่ากับทั้งสองระนาบ จะเรียกอีกอย่างว่า "พริสมอยด์" (prismoid)

ปริมาตรของพริสมาทอยด์ "V" สามารถหาได้จาก formula_1 เมื่อ

สำหรับพื้นที่ผิวทั้งหมดของพริสมาทอยด์นั้นไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับรูปร่างของแต่ละหน้าเป็นกรณีไป
ฟรัสตัม

ฟรัสตัม (อังกฤษ: frustum, พหูพจน์: frusta) คือรูปทรงเรขาคณิตที่เป็นส่วนหนึ่งของพีระมิดหรือทรงกรวย โดยการตัดด้วยระนาบสองระนาบที่ขนานกัน ฟรัสตัมที่มีฐานเป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) สามารถจัดได้เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่ง และหน้าตัด (ฐาน) ทั้งสองจะเป็นรูปที่ได้สัดส่วนกัน

ปริมาตรของฟรัสตัม "V" สามารถหาได้จากสูตร
เมื่อ "h" คือความสูงของฟรัสตัม และ "B" กับ "B" คือพื้นที่ผิวบนฐานทั้งสองด้าน

แต่ก็ยังมีอีกสูตรหนึ่ง ซึ่งใช้คำนวณปริมาตรก่อนการตัดพีระมิดหรือทรงกรวยให้เป็นฟรัสตัม ดังนี้
เมื่อ "h" และ "h" เป็นความสูงจากระนาบทั้งสองขึ้นไปยังยอดเดิมของพีระมิดหรือทรงกรวย
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป

ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (; บ้างเรียกสั้นเพียง ประชาคมยุโรป (European Community)) เป็นองค์การระหว่างประเทศจัดตั้งขึ้นด้วยทรรศนะที่จะทำให้เกิดบูรณาการทางเศรษฐกิจ (รวมทั้งตลาดร่วม) ในบรรดาหกสมาชิกดั้งเดิมหกประเทศ ได้แก่ เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ลักเซมเบิร์ก และเนเธอร์แลนด์

ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปจัดตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาโรม พ.ศ. 2500 ร่วมกับประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้ายุโรป (ECSC) และประชาคมพลังงานปรมาณูยุโรป (EURATOM) ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปเป็นสถาบันหนึ่งในประชาคมยุโรป (European Communities) ภายใต้สนธิสัญญารวมประชาคม (Merger Treaty, หรือสนธิสัญญาบรัสเซลส์) พ.ศ. 2508 
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปถูกจัดรวมเข้ากับสหภาพยุโรปเมื่อจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 โดยสนธิสัญญามาสตริกต์ ถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น ประชาคมยุโรป เพื่อสะท้อนถึงฐานนโยบายที่กว้างกว่าที่ครอบคลุมโดยสนธิสัญญา ประชาคมฯ ได้ประกอบเป็นเสาหลักแรกของสามเสาหลักสหภาพยุโรปกระทั่งยุบไปใน พ.ศ. 2552 โดยสนธิสัญญาลิสบอน ซึ่งผนวกอดีตเสาหลักสหภาพยุโรปและให้เหตุผลว่า สหภาพยุโรปจะ "เข้าแทนที่และรับช่วงต่อประชาคมยุโรป" ข้อนี้ว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศอิสระซึ่งมีอยู่ก่อน พ.ศ. 2536
ประเทศสมาชิก มี 12 ประเทศคือ
อักษรอิตาลีโบราณ

อักษรอิตาลีโบราณ (Old Italic alphabets)พัฒนามาจากอักษรกรีกตะวันตกซึ่งเข้าสู่อิตาลีผ่านทางอาณานิคมของกรีซที่เกาะซิซิลี และตามชายฝั่งตะวันออกของอิตาลี ชาวอีทรัสคันปรับปรุงอักษรกรีกมาใช้เขียนภาษาอีทรัสคันเมื่อ ราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช หรือก่อนหน้านั้น อักษรที่ใช้ในอิตาลีส่วนใหญ่มาจากอักษรอีทรัสคัน อักษรในกลุ่มนี้ได้แก่
ปริซึม

ปริซึม () คือทรงหลายหน้าที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยมที่เหมือนกันและขนานกันสองหน้า และหน้าด้านข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน พื้นที่หน้าตัดทุกตำแหน่งที่ขนานกับฐานจะเป็นรูปเดิมตลอด และปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย

ปริซึมมุมฉาก (right prism) หมายความว่าเป็นปริซึมที่มีจุดมุมของรูปหลายเหลี่ยมบนฐานทั้งสองอยู่ตรงกันตามแนวดิ่ง ทำให้หน้าด้านข้างตั้งฉากกับฐานพอดีและเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากทุกด้าน ส่วน ปริซึม n เหลี่ยมปกติ (n-prism) หมายถึงปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ (ทุกด้านยาวเท่ากัน) และเมื่อปริซึมอันหนึ่งๆ สามารถเป็นได้ทั้งปริซึมมุมฉาก ปริซึม n เหลี่ยมปรกติ และขอบทุกด้านยาวเท่ากันหมด จะถือว่าปริซึมอันนั้นเป็นทรงหลายหน้ากึ่งปรกติ (semiregular polyhedron)

ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนานก็ถือเป็นปริซึมสี่เหลี่ยมด้านขนาน สำหรับปริซึมสี่เหลี่ยมมุมฉากก็เทียบเท่ากับทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก และปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็คือทรงลูกบาศก์นั่นเอง

ปริมาตรของปริซึมสามารถคำนวณได้ง่ายๆ โดยการหาพื้นที่ผิวของฐานมาหนึ่งด้าน คูณด้วยความสูงของปริซึมและเป็นต้นแบบของ
โปเกม่อนที่ชื่อว่า เนครอสม่า (Necrozma)
ดอยไตแลง

ดอยไตแลง () เป็นเขตที่มั่นของกองทัพรัฐชานใต้บนทิวเขาแดนลาวที่สูงจากน้ำทะเลร่วมประมาณ 1,500 เมตร ในเขตรัฐชานตอนใต้ ตามแนวชายแดนไทย-พม่าตรงกันข้ามกับ บ้านปางคาม อำเภอปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน

ดอยไตแลงเป็นฐานที่มั่นของกองทัพรัฐชานใต้ และในเมืองมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ ที่นี่ใช้เวลามาตรฐานตามประเทศไทยซึ่งต่างจากเวลามาตรฐานของพม่า 30 นาที และนิยมใช้เงินบาทมากกว่าเงินจัตของพม่า
แอนติปริซึม

แอนติปริซึม () คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ขนานกันสองด้าน และหน้าด้านข้างเชื่อมต่อจุดยอดแบบสลับฟันปลาเป็นรูปสามเหลี่ยมโดยรอบ และแอนติปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย

แอนติปริซึมนั้นมีความคล้ายคลึงกับปริซึม (prism) ยกเว้นแต้เพียงว่าฐานของมันถูกบิดออกไป และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมและมีจำนวนสองเท่า สำหรับแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ (n-antiprism) คือแอนติปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ และถูกบิดออกไปเป็นมุม 180/n องศา

ส่วน แอนติปริซึมไขว้ (crossed antiprism) เกิดจากการบิดฐานของแอนติปริซึมธรรมดาออกไปเกินกว่า 360/n องศา รูปทรงนี้พบเห็นได้ไม่บ่อยนัก

พิกัดคาร์ทีเซียนของแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ ที่หน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว สามารถกำหนดได้ดังนี้
เมื่อ "k" มีค่าอยู่ระหว่าง 0 ถึง 2"n"-1 และถ้าหน้าด้านข้างของแอนติปริซึมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าอีกด้วย จะต้องมีเงื่อนไขของค่า "a" เพิ่มเติม ดังนี้
พาวเวอร์เรนเจอร์

พาวเวอร์เรนเจอร์ () เป็นขบวนการนักสู้ฉบับอเมริกา โดย บริษัท SABAN เป็นผู้ซื้อลิขสิทธิ์ของเรื่องขบวนการนักสู้จากโตเอะ เพื่อนำไปฉายทางอเมริกา โดยเริ่มออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 1993 จนถึงปี ค.ศ. 2001 ได้เปลี่ยนผู้ถือลิขสิทธิ์เป็น วอล์ท ดิสนีย์ ในปี ค.ศ. 2002 จนถึงปี ค.ศ. 2009 โดยมีดัดแปลงเนื้อหา บทประพันธ์ รวมถึงตัวละครเพื่อความเหมาะสมของประเทศที่นำไปฉาย

ในปี ค.ศ. 2010 บริษัท Saban ได้ทำการซื้อลิขสิทธิ์ซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์คืนจากดิสนี่ย์และมีกำหนดการถ่ายทำในปี ค.ศ. 2011 ขบวนการนักสู้สามารถทำรายได้มากกว่า 6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั่วโลก