seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สงครามเสน่หา

สงครามเสน่หา เป็นนวนิยายแปลของว.วินิจฉัยกุล ซึ่งแปลมาจากเรื่อง The Bored Bridegroom ของ บาร์บารา คาร์ทแลนด์

อเล็กซิส มาร์ควิสหนุ่มแห่งเมอร์ลินคอร์ทผู้เป็นที่หมายปองของสาว ๆ ในกรุงลอนดอนต้องการได้ทรัพย์สมบัติของตระกูลเมอร์ลีนที่บิดาของตนได้ขายไปให้กับเซอร์โจชัว เฮดลีย์กลับคืนมา อเล็กซิสจึงยอมแต่งงานกับลูเครเชีย บุตรสาวของเซอร์โจชัว ทั้ง ๆ ที่ตนมีคุณหญิงเฮสเตอร์แสตนดิช เป็นคู่รักอยู่แล้ว

ลูเครเชียได้ยินกิตติศัพท์ของว่าที่เจ้าบ่าวของเธอว่าไม่ชอบเด็กสาวซื่อๆ ไม่ประสีประสา เธอจึงไปเรียนการแสดงกับผู้กำกับคนหนึ่ง เมื่อได้พบกันครั้งแรก อเล็กซิสจึงประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งที่พบว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาเป็นสาวสังคมทรงเสน่ห์ แทนที่จะเป็นสาวน้อย หัวอ่อน ว่านอนสอนง่ายดังที่คาดไว้

ภายหลังแต่งงาน อเล็กซิสได้รับมอบหมายให้ไปปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือชาวอังกฤษที่ติดอยู่ในฝรั่งเศส โดยชายหนุ่มตั้งใจที่จะปลอมตัวเข้าไปในระหว่างที่มาฮันนีมูนกับลูเครเชียในเรือ เมื่อขึ้นฝั่งที่ประเทศฝรั่งเศส เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าลูเครเชียแอบตามเข้ามาในปฏิบัติการครั้งนี้ด้วย

ในระหว่างหลบหนีทหารฝรั่งเศสด้วยกัน อเล็กซิสพบว่าแท้จริงแล้ว บุคลิกสาวสังคมทรงเสน่ห์เป็นเพียงละครที่ลูเครเชียแสร้งทำเท่านั้น แต่ชายหนุ่มกลับประทับใจความบริสุทธิ์ จริงใจต่างหากของหญิงสาว

เมื่อการผจญภัยและการช่วยเหลือตัวประกันส่วนหนึ่งสำเร็จลง ลูเครเชียได้เดินทางกลับประเทศอังกฤษพร้อมกับเจ้าบ่าวที่ไม่ขี้เบื่ออีกต่อไป
จอมมฤตยู 007

จอมมฤตยู 007 () เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ในภาพยนตร์ชุดบอนด์เดอะซีรีส์ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็น (EON) สร้างขึ้น และเป็นครั้งที่ 3 ที่ฌอน คอนเนอรี่ แสดงเป็นเจมส์ บอนด์ ให้กับค่ายอีโอเอ็นนี้ กำกับโดย กาย ฮามิลตัน (Guy Hamilton) ออกฉายในพ.ศ. 2507

ทุนการสร้างรวมทั้งหมด 3,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 22,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555

กวาดรายได้รวมทั้งหมด 124,900,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 936,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555

เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 2 จากภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง (ดูเพิ่ม)

เจมส์ บอนด์ (Sean Connery) จะต้องประมือกับศัตรูที่ชื่อ ออริก โกลด์ฟิงเกอร์ (Gert Frobe) ที่มีแผนจะปั่นราคาทองคำของตนให้สูงขึ้น โดยนำระเบิดรังสีไปถล่มที่ฟอร์ด น็อกซ์ แหล่งเก็บทองคำของอเมริกา บอนด์จึงต้องหยุดมัน พร้อมทั้งได้เจอกับ พุซซี่ กาลอร์ (Honor Blackman) สาวบอนด์ที่มีชื่อประหลาดที่สุด
โกะมัตโต

โกะมัตโต (ญี่ปุ่น: ごまっとう / โรมะจิ: Gomattou) คือ อดีตกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่นของสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยมีแนวเพลงหลักเป็นแนวอาร์แอนด์บี ที่ผสมผสานไปกับลีลาการเต้นของสมาชิกในกลุ่มทั้ง 3 คน ได้แก่ มากิ โกะโต (หัวหน้ากลุ่ม), อายะ มัตสึอูระ และมิกิ ฟูจิโมโตะ

ผลงานชิ้นเดียวที่กลุ่มนี้ได้ฝากเอาไว้ก็คือ เพลงซิงเกิลที่ชื่อ "แชลวีเลิฟว์?" เปิดตัวครั้งแรกในวันพุธที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ซึ่งต่อมา สมาชิกทั้งสามในกลุ่มก็ได้หยิบเอาเพลงดังกล่าวมาร้องเดี่ยวในรูปแบบการเรียบเรียงที่แตกต่างกันไป โดยในเวอร์ชันของมิกิ ฟูจิโมโตะ นั้น จะมีจังหวะที่ช้าลง และมีกลิ่นไอของเพลงแนวโซลผสมอยู่ ส่วนเวอร์ชันของมากิ โกะโต และอายะมัตสึอูระ นั้น จะมีความใกล้เคียงกับเวอร์ชันเดิม แต่ได้มีการผสมผสานแนวเพลงของเควิน บริกก์ส (Kevin "She'kspere" Briggs, โปรดิวเซอร์ดนตรีเชื้อสายแอฟริกันอเมริกัน) เอาไว้ด้วย

ในเวลาต่อมา สมาชิกทั้งสามของกลุ่มนักร้องกลุ่มนี้ก็เริ่มที่จะสลายตัวจากโกะมัตโต เพื่อไปสร้างผลงานเพลงกับกลุ่มอื่น ๆ โดยทางโกะโตและมัตสึอูระนั้น ได้ไปตั้งกลุ่ม "นัตสึมิ โนจิอูระ" ร่วมกับนัตสึมิ อาเบะ ซึ่งต่อมากลุ่มนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "DEF.DIVA" หลังจากที่รับเอาริกะ อิชิกาวะ จากกลุ่มบิยูเด็งมาร่วมด้วยอีกคน ส่วนทางฟูจิโมโตะนั้น เธอได้ไปเข้าร่วมกับกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ" และเป็นสมาชิกเสริมให้กับกลุ่ม "คันทรีมุซุเมะ" และเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เธอและมัตสึอูระก็ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งหนึ่ง ในนามของกลุ่ม "GAM (เกียมุ)"

ชื่อกลุ่ม โกะมัตโต หรือ โกะมัตโต นี้ เกิดมาจากการนำพยางค์แรกในชื่อสมาชิกของทั้งสามคนมารวมเข้าไว้ด้วยกัน โดยคำว่า "โก" หรือ "โกะ" () นั้น มาจากชื่อ "โกะโต" () ของมากิ โกะโต ส่วนคำว่า "มัต" () นั้น ก็มาจากชื่อ "มัตสึอูระ" () ของอายะ มัตสึอูระ และคำว่า "โต" () นั้นก็มาจากชื่อ "ฟูจิโมโตะ" () * ของมิกิ ฟูจิโมโตะ นั่นเอง
ชู

ชู () เป็นเทพแห่งลม ถือว่าเป็นเทพที่เทพราสร้างขึ้นเป็นองค์แรก พระชายาคือเทพีเตฟนุต มีโอรสธิดาคือเทพเกบ (เทพแห่งดิน) กับเทพีนัต (เทพแห่งฟ้า) ทรงเป็นผู้แยกฟ้าและดินออกจากกัน บางตำนานกล่าวว่าเมื่อเทพรากลับสวรรค์ได้ตั้งให้เทพชูเป็นเทวกษัตริย์ครองโลกอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะสละตำแหน่งให้เทพเกบพระโอรส
เทฟนุต

เทฟนุต () เป็นเทพีแห่งฝนและความชุ่มชื้น เป็นชายาของเทพชู มีโอรสธิดาคือเทพเกบและเทพีนัต ทรงเป็นดวงตาของสุริยเทพรา ลักษณะเป็นหญิงสาว พระเศียรสวมวงสุริยะหรือหน้ากากสิงโต
อาตัม

อาตัม () เป็นสุริยเทพสมัยก่อนราชวงศ์ และเป็นเทพดั้งเดิมของเมืองเอธีโอโปลิส ลักษณะในตำนานใกล้เคียงกับสุริยเทพรา กำเนิดจากน้ำหรือจากเทพนุน ลักษณะเป็นชายชรามีหนวด
ไก่ชนเมืองใต้

ไก่ใต้ หรือ ไก่เดือย ที่รู้จักกันในวงการกีฬาไก่ชนเมืองไทย เดิมทีหากย้อนอดีตไปเมื่อ 7-10 ปีที่แล้ว ไก่ภาคใต้จะเป็นที่รู้จักกันในวงแคบ ๆ หรือรู้จักกันเฉพาะทางภาคใต้ และจะไม่เป็นที่รู้จักหรือยอมรับในวงการไก่แข้ง หรือไก่ชนของทางภาคอื่น ๆ เพราะจะไม่มีสื่ออย่างเช่น “นิตยสารไก่ชนต่าง ๆ ” เป็นตัวเผยแพร่ให้รู้ถึงความจริง และความเป็นมาของไก่ใต้ ได้ชัดเจนได้อย่างทุกวันนี้

เพราะทุกวันนี้นิตยสารไก่ชนที่ออกวางแผงทั้งรายปักษ์ และรายเดือน ผู้เขียนกล้าการันตีว่ามีไม่ต่ำกว่า 10 นิตยสารอย่างแน่แท้ ? ซ้ำบ่อย ๆ ที่มีนิตยสารออกทำเล่ม “เฉพาะกิจ” ขึ้นมาตามกระแสของไก่สายพันธุ์ต่าง ๆ ในวงการไก่ชนเมืองไทย จุดนี้จึงเป็นสิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า “วงการไก่ชนเมืองไทย” เติบโตกว้างขวางได้อย่างรวดเร็ว แม้จะมีอุปสรรคใหญ่หลวงอย่าง “ไข้หวัดนก” มาทำให้กีฬาไก่ชนเมื่อไทยต้องสะดุดทุกปี แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพลังความนิยมของกีฬาไก่ชนเมืองไทยได้เลย

ส่วนไก่ชนปักษ์ใต้ทุกวันนี้ก็จัดว่าได้รับความนิยมไม่น้อยเช่นกัน เพราะไก่ใต้เลือดร้อยรังแท้เป็นที่ต้องการของคนทุกภาค ทุกระดับชั้น เพื่ออยากได้จุดเด่นในตัวเหล่าพันธุ์ของไก่ชนปักษ์ใต้ ไปพัฒนาสายพันธุ์ของเหล่าไก่ตนเอง ส่วนจุดเด่นจุดดีของไก่ใต้คือสิ่งใดบ้างหรือ ? ท่านลงติดตามจุดเด่นหลัก ๆ สัก 4 ประการ ได้ดังนี้ครับ
สีของไก่ใต้
ไก่ใต้มีสีสันที่แตกต่างไปจากไก่ทางภาคอื่นอยู่พอสมควร สีของไก่ใต้ส่วนใหญ่
นู (เทพ)

นู () เป็นเทพแห่งน้ำ ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพอาวุโส ถือกำเนิดในช่วงสร้างโลก พระชายาคือเทพีนันเน็ท เป็นเทพที่คอยให้คำแนะนำแก่เทพรา ลักษณะเป็นชาย เศียรเป็นกบ แมลงปีกแข็งหรืองูใหญ่ โผล่ขึ้นจากน้ำเพียงเอว ชูพระกรขึ้นเหนือเศียร
รัฐปัญจาบ

ปัญจาบ () คือรัฐหนึ่งทางเหนือของอินเดีย มีเมืองหลวงชื่อ จัณฑีครห์ มีประชากรอยู่ประมาณ 24 ล้านคน และรัฐนี้เป็นศูนย์กลางของชาวซิกข์ โดยมีสถานที่สำคัญ คือ สุวรรณวิหารหรือวัดทอง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวซิกข์ ระบบแผนผังเมืองนี้ มีการจัดพื้นที่แยกเป็นเขตที่อยู่อาศัย เขตอุตสาหกรรม เขตธุรกิจที่ชัดเจน แต่ละส่วนไม่ปะปนกัน มีห้างสรรพสินค้า มีร้านขายของ มีร้านสะดวกซื้อ มีสินค้าบางอย่างที่นำเข้ามาจากไทย แต่ราคาแพงมาก ค่าครองชีพสูง เมืองมีการออกแบบที่สวยมาก ถือได้ว่าเป็นเมืองที่สวยอีกเมืองหนึ่งในอินเดีย โดยนักออกแบบผังเมืองชาวต่างชาติ คือ เลอกอร์บูซีเย สถาปนิกชาวสวิส, มาแชย์ นอวิตสกี สถาปนิกชาวโปแลนด์ และแอลเบิร์ต เมเยอร์ นักวางผังเมืองชาวอเมริกัน
อัลกาฟี

อัลกาฟี () เป็นหนังสือรวบรวมฮะดีษของศาสนาอิสลามมัซฮับชีอะหฺรวบรวมโดย อัลกุลัยนีย์ เป็นหนึ่งในสี่หนังสือฮะดีษที่สำคัญ

อัลกาฟีมีฮะดีษครอบคลุมทุกหมวด ทุกวิทยาการอิสลาม ที่รายงานจากบรรดาอิมาม (อ) แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ๆ คือ อุศูล อัลกาฟี, ฟุรูอฺ อัลกาฟี และเราฏอตุ อัลกาฟี ทั้งสามส่วนมีฮะดีษรวม 16,000 ฮะดีษ ในหมวดหมู่อะกีดะหฺและชะรีอะหฺ

ผู้รวบรวมอัลกาฟี มีนามและกิตินามว่า "อัลฮาฟิซ อัลกะบีร อัลมุฮัดดิษ อัลญะลีล อัชเชค อะบูญะอฺฟัร มุฮัมมัด บิน ยะอฺกูบ บิน อิสฮาก อัลกุลัยนีย์ อัลรอซีย์ อัลบัฆดาดีย์" เกิดฮ.ศ.260 มรณะ ฮ.ศ. 329 เป็นนักวิชาการด้านฟิกหฺ และเป็นมุฮัดดิษ(นักบันทึกและรายงานวจนะบรรดาอิมาม)
อัลกุลัยนีมีชีวิตอยู่ในสมัยที่บรรดาตัวแทน(สะฟีร)ของอิมามมะหฺดี (อ) ยังมีชีวิตอยู่ ท่านได้พบปะกับบรรดาสะฟีรที่อาศัยอยู่ในนครบัฆดาด อัลกุลัยนีย์เองก็เคยอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน อัลกุลัยนีย์สิ้นชีพในปีเดียวกันกับอะลีย์ บินมุฮัมมัด อัสสะมะรีย์ ตัวแทนคนสุดท้ายของอิมามมะหฺดี (อ)

อัลกาฟีรวบรวมฮะดีษมาจาก บทบันทึกวจนะของบรรดาอิมาม หรือที่เรียกว่า ริซาละหฺ ฮะดีษ ที่รู้จักกันในนาม อัลอุศูล อัลอัรบะอะมิอะหฺ () เป็นบทบันทึกจากบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมาม (อ) ที่บันทึกไว้ในสมัยของอิมามแต่ละท่าน ที่ตกทอดกันมา ริซาละหฺ เล็ก ๆ เหล่านี้มีค่ายิ่งและเรียกชื่อ ริซาละหฺ ฮะดีษ เหล่านั้นว่า อัศลุ เช่น อัศลุ ของอาดัม บินฮุเซน อันนุคอส อัลกูฟีย์ เป็นต้น

อัลกุลัยนีย์ได้ทุ่มเทความพยายามในการนำ ริซาละหฺ ฮะดีษ หรืออัศลุ ของบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมามมารวบรวมไว้ ท่านได้เดินทางไปยังบ้านเมืองต่าง ๆ มากมายเพื่อสืบเสาะแสวงหาริซาละหฺเหล่านั้นเพื่อนำมารวมกัน จนเกิดเป็นหนังสืออัลกาฟีขึ้นมา

ฮะดีษต่าง ๆ ในอัลกาฟีมีสะนัด(สายรายงาน)อ้างอิงไปถึงบรรดาอิมาม (อ) และอัลกุลัยนีย์ก็พยายามบอกรายละเอียดของผู้รายงานของแต่ละฮะดีษ ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับชนรุ่นหลังในการตัดสินความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของสายรายงาน อัลกุลัยนีย์ใช้เวลา 20 ปีในการรวบรวมเรียบเรียงอัลกาฟี ซึ่งมี 34 กิตาบ(บท)และ 326 บาบ(หมวด) รวมฮะดีษทั้งสิ้น 16,121 ฮะดีษ

เชคญะอฺฟัร ซุบฮานีย์ ได้ตรวจสอบระดับฮะดีษในอัลกาฟีและแยกแยะไว้ดังนี้ :
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย เป็นสถาบันการศึกษาวิชาชีพ ด้านเทคโนโลยี ซึ่งกระทรวงศึกษาธิการได้จัดตั้งขึ้น โดยได้รับการสถาปนาและวางศิลาฤกษ์ ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2539 เพื่อเฉลิมฉลองในวโรกาส "กาญจนาภิเษก" พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงครองราชย์ครบ 50 ปี เพื่อเป็นการกระจายโอกาสทางการศึกษา และพัฒนาสู่ท้องถิ่นชนบท โดยมีพื้นที่เป้าหมายดำเนินงานในเขตภาคเหนือตอนบน และในเขตเศรษฐกิจพิเศษ 4 ชาติ ที่เรียกว่า "เขตสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ" โดยการพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และด้านบริการเพื่อสนองความต้องการของตลาดแรงงาน และสังคมภูมิภาค เป็นสถาบันการศึกษาที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพชีวิต และสิ่งแวดล้อมควบคู่ไปกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และศิลปวัฒนธรรม

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย จัดตั้งขึ้นบริเวณ "นิคมแม่ลาว" อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่รวม 5,000 ไร่ เป็นพื้นที่ภูเขา 3,500 ไร่ พื้นที่ราบ 1,500 ไร่ โดยมีพื้นที่ใช้สอยปัจจุบัน 740 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวา

ปัจจุบันวิทยาเขตเชียงราย มีจำนวนนักศึกษากว่า 1,626 คน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย เปิดสอนใน ๒ ระดับ คือ ระดับปริญญาตรีและระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงใน 2 คณะ คือ

คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย

ระดับปริญญาตรี

ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 5 หลักสูตร

ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 4 หลักสูตร

ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 1 หลักสูตร

ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง

หลักสูตร 2 ปี จำนวน 4 หลักสูตร

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย

ระดับปริญญาตรี

ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 3 ปี จำนวน 3 หลักสูตร

ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 1 หลักสูตร

ปริญญาครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 1 หลักสูตร

ปริญญาอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 1 หลักสูตร

ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี จำนวน 1 หลักสูตร

ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี จำนวน 1 หลักสูตร

ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง

หลักสูตร 2 ปี จำนวน 4 หลักสูตร
รวมจำนวนหลักสูตรที่เปิดเรียนในระดับปริญญาตรีและระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงทั้งสิ้น 26 หลักสูตร

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระบรมราชนุญาตให้อัญเชิญพระราชลัญจกรและพระมหาพิชัยมงกุฎมาเป็นตรามหาวิทยาลัย โดยลักษณะของตรามหาวิทยาลัยคือ เป็นรูปพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลเดช ล้อมรอบด้วยดอกบัวแปดกลีบ ด้านบนมีเลขเก้าไทยประดิษฐานอยู่ อยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ด้านล่างทำเป็นรูปโค้งรองรับตราพระราชลัญจกร จารึกชื่อมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีดอกไม้ทิพย์อยู่ด้านหัวและด้านท้ายของชื่อมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับเขตพื้นที่ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
วิทยาลัยการอาชีพเทิง

วิทยาลัยการอาชีพเทิง ตั้งอยู่เลขที่ 191 หมู่ 15 ถนนพิศาล ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย (สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 3) สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 บนที่ดินสาธารณประโยชน์ของสภาตำบลเวียงและที่ดินราชพัสดุโรงเรียนเทิง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ มีพื้นที่รวม ประมาณ 50 ไร่ สถานศึกษาแห่งนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสถานศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อผลิตบุคลากรที่มีคุณภาพสู่สังคม โดยได้รับความช่วยเหลือและสนับสนุนจาก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในขณะนั้น ข้าราชการครู ข้าราชการบำนาญ ผู้ประกอบการ หัวหน้าส่วนราชการและประชาชนในพื้นที่ในการประสานงานในการจัดตั้งและสนับสนุนการจัดการเรียนการสอน โดยเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง และหลักสูตรระยะสั้นอื่น ๆ
ธันเดอร์บอลล์ 007

ธันเดอร์บอลล์ หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า Thunderball เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ในภาพยนตร์ชุดบอนด์เดอะซีรีส์ ของค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็น (EON) และเป็นเรื่องที่ 4 ที่ฌอน คอนเนอรี่รับบทเป็นเจมส์ บอนด์ ในเรื่องนี้ เทอร์เร็นซ์ ยัง (Terence Young) กลับมาเป็นผู้กำกับอีกครั้ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในพ.ศ. 2508 นับเป็นเจมส์ บอนด์ ภาคที่ประสบความสำเร็จสูงที่สุด

ใช้ทุนสร้างรวมทั้งสิ้น 9,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 66,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555

กวาดรายได้รวมทั้งสิ้น 141,200,000 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่าเงิน 1,041,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในพ.ศ. 2555

เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ที่ขายดีเป็นอันดับที่ 1 (ขายดีที่สุด)จากภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ อย่างเป็นทางการ 22 เรื่อง (ดูเพิ่ม)

นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 38

องค์กร SPECTRE ศัตรูตลอดกาลของบอนด์ หลังจากโดนบอนด์ขัดขวางแผนการหลายครั้ง ทำให้ศักดิ์ศรีและเงินรายได้จากธุรกิจชั่วๆของพวกมันตกลงไปมาก จนในที่สุดพวกมันก็ได้วางแผนการครั้งใหญ่ คือ ขโมยหัวรบนิวเคลียร์ไปและขู่ว่าจะระเบิดสถานที่สำคัญ เว้นแต่ทางการจะยอมจ่ายค่าไถ่มา แต่มีหรือที่ทางการจะยอมจ่ายค่าไถ่ง่ายๆ เพราะยังมีสายลับพระกาฬ เจมส์ บอนด์ (Sean Connery) อยู่ทั้งคน
ภูมิพล (แก้ความกำกวม)

ภูมิพล สามารถหมายถึง
บ้านทับหลี

บ้านทับหลี แต่เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเป็นเส้นทางผ่านระหว่างบ้านปลายคลองวันกับบ้านสองพี่น้อง ลักษณะเป็นที่ลาดเชิงเขา โดยคำว่า" ทับหลี" น่าจะมีที่มาจากการที่รัชกาลที่ 6 เสด็จโดยขบวนช้างจาก จ.ชุมพร มาประทับร้อนที่พลับพลาบกอินทนิน และประทับแรมที่พลับพลาทับหลีสุริยวงศ์

ซึ่งคำว่า "ทับ" น่าจะมาจากคำว่า "ที่ประทับ" ตรงกับภาษาถิ่นใต้ที่ค้นหาของป่าทำเป็นที่พักชั่วคราวในป่า เพื่อรวบรวมของป่าที่หาได้หุงหาอาหารและพักแรมคืนเรียกว่า "สร้างทับ" ส่วนคำว่า "หลี" น่าจะมาจากชื่อของ คุณหลี สุริยวงศ์ ที่เป็นผู้สร้างพลับพลาที่ประทับแรมในครั้งนั้น โดยสะสมทรัพย์ให้พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี สมุหเทศาบาล ผู้สำเร็จราชการ จังหวัดภูเก็ต สร้าง เพื่อรับเสด็จ รัชกาลที่ 6

ซึ่งในหมู่บ้านมีการทำ ซาลาเปาทับหลี เป็นสินค้าโอทอปของหมู่บ้าน มีอาณาเขตติดต่อกับชายแดนพม่า โดยมี แม่น้ำกระบุรี เป็นเส้นแบ่งดินแดน และมีส่วนมี่แคบที่สุดของแหลมมลายู ซึ่งเรียกกันว่า คอคอดกระ หรือ กิ่วกระ

โดยในทุก ๆ ปี จะมีงานเสด็จพระแข่งเรือ และมีการ ร้องเพลงเรือ ซึ่งถือเป็นงานประจำปีของชาวบ้านในชุมชนทับหลี
ซาลาเปาทับหลี

ซาลาเปาทับหลี เป็นชื่อแฟรนไชส์ซาลาเปา เป็นส่วนหนึ่งของโครงการสินค้าจากโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ ของ บ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง

ในปี 2495 ได้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ในตลาดท่าข้าม ร้านค้าของนายยกกว้างถูกไฟไหม้หมดเนื้อหมดตัว จึงเดินทางกลับบ้านมาอาศัยอยู่กับครอบครัวดั้งเดิมและเริ่มทำซาลาเปาขายช่วยเหลือครอบครัว ได้ถ่ายทอดวิธีทำซาลาเปา ให้นายไฮ้กว้าง และ นาย ฮ่อกว้าง ฮั่นบุญศรี น้องชาย ได้ดำเนินกิจการสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน โดยคุณนิตยา งั่นบุญศรี ลูกสาวของนายอุ่ยกว้าง งั่นบุญศรี เป็นผู้ดำเนินกิจการต่อ นับว่าเป็นภูมิปัญญาของบ้านทับหลี ที่ได้สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น เป็นระยะเวลากว่า 50 ปี และได้ถ่ายทอดไปยังคนในหมู่บ้าน ทำให้ปัจจุบันสองข้างทางถนนในหมู่บ้านจะมีร้านจำหน่ายซาลาเปาทับหลี สองข้างถนน กว่า 1 กม. จำนวน 48 ร้าน ซึ่งแต่ละร้านมีคุณภาพ รสชาติใกล้เคียงกัน
ทหารพราน

ทหารพราน เป็นกำลังทหารราบเบากึ่งทหารซึ่งลาดตระเวนตามแนวชายแดนไทยและเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพไทย ทหารพรานทำงานร่วมกับตำรวจตระเวนชายแดน แต่ถูกฝึกและติดอาวุธให้ทำการรบ ขณะที่ตำรวจตระเวนชายแดนเป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายมากกว่า และทหารพรานในสังกัดกองทัพเรือนั้น ขึ้นการบังคับบัญชากับกองพลนาวิกโยธิน

หน่วยทหารพรานจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ตามแนวคิดที่กำหนดไว้ว่า ทหารพราน คือ อาสาของประชาชน หรือเรียกว่านักรบประชาชน มีวัตถุประสงค์จัดตั้งเพื่อต่อสู้กับกองโจรพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และขับไล่กองโจรลงจากที่มั่นบนภูเขาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นแนวคิดของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธซึ่งขณะนั้นเป็นผู้อำนวยการศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบกที่กองบัญชาการกองทัพไทยในกรุงเทพมหานคร หน่วยทหารพรานประกอบด้วยทหารใหม่จากพื้นที่ซึ่งได้รับผลกระทบจากการก่อการกำเริบของคอมมิวนิสต์ ทหารใหม่นั้นจะเข้ารับการฝึกเข้มข้น 45 วัน ได้รับแจกอาวุธสมัยใหม่ และถูกส่งกลับไปยังหมู่บ้านของตนเพื่อดำเนินปฏิบัติการกองโจรต่อคอมมิวนิสต์

หน่วยทหารพรานดำเนินหลายปฏิบัติการต่อขุนส่าในสามเหลี่ยมทองคำ และยังมีส่วนในการปฏิบัติความมั่นคงระหว่างการเผชิญหน้ากันที่ปราสาทพระวิหารใน พ.ศ. 2551 และ 2552

ช่วงแรกของการก่อตั้งทหารพรานบางคนเป็นอาชญากรที่ต้องคำพิพากษาแต่ได้มีการผ่อนผันโทษ บางส่วนก็สมัครเข้าเป็นทหารพรานเพื่อให้ได้รับพื้นที่ทำกิน ในบางพื้นที่ก็ใช้ทหารพรานทำหน้าที่แทนกองอาสารักษาดินแดน ซึ่งเป็นกำลังพลเรือนที่ปกป้องประชาชนในท้องถิ่นจากกองโจร จนถึงปลาย พ.ศ. 2524 ทหารพรานเข้าแทนที่ 80% ของหน่วยทหารปกติในการปฏิบัติภารกิจตามแนวชายแดนพม่า กัมพูชาและมาเลเซีย

ทหารพรานมีประวัติศาสตร์ที่เจ็บช้ำ โดยเป็นหน่วยที่มักถูกกล่าวหาว่ากระทำการโหดร้าย ใช้อำนาจโดยไม่ถูกต้องและมีส่วนพัวพันกับการค้ายาเสพติด นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าหน่วยทหารพรานมีอันธพาลท้องถิ่นส่วนมาก ซึ่งมักใช้สถานะของตนก่ออาชญากรรมต่อเพื่อนพลเมืองต่อไป มีการปฏิรูปหลายครั้งนับตั้งแต่ พ.ศ. 2523 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคัดเลือกทหารใหม่ ซึ่งเป็นมืออาชีพมากกว่าที่เคยเป็นเมื่อยี่สิบปีก่อน 
อดีตทหารพรานยังต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับกิจกรรมก่อการร้ายระหว่างการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ในกรุงเทพมหานคร แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนในการกล่าวอ้าง มีเพียงรัฐบาลในตอนนั้นที่พูดว่ามีชายชุดดำในกลุ่มผู้ชุมนุม

พ.ศ. 2522 การหลั่งไหลเข้ามายังประเทศไทยของผู้อพยพชาวกัมพูชากลายเป็นปัญหาการเมืองสำคัญและเป็นประเด็นความมั่นคง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากการที่ผู้อพยพหลายพันคนเคยเป็นนักรบเขมรแดง นายกรัฐมนตรีไทย เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ทหารอาชีพซึ่งเคยเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาก่อน ประกาศให้อำเภอติดชายแดนอยู่ภายใต้กฎอัยการศึกและอนุมัติให้การอำนวยการรวม กองบัญชาการทหารสูงสุด ควบคุมและจัดความปลอดภัยให้แก่ผู้อพยพ กองบัญชาการทหารสูงสุดสนองโดยจัดตั้ง "หน่วยเฉพาะกิจ 80" ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 หน่วยทหารพรานพิเศษนี้ได้รับมอบหมายหน้าที่ป้องกัน การจัดการผู้ลี้ภัย และจัดหาอาหารและอาวุธให้แก่ฝ่ายขัดขวางต่อต้านเวียดนามซึ่งประเทศไทยสนับสนุน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขมรแดง เช่นเดียวกับแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมรและ Armee Nationale Sihanoukiste หรือ ANS ระหว่างการมีอยู่ช่วงสั้น ๆ ของหน่วยเฉพาะกิจ 80 หน่วยถูกกล่าวหาว่ามีการละเมิดสิทธิมนุษยชนอยู่บ่อยครั้ง กระทั่งถูกยุบยกเลิกไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531
อักษรม้ง

อักษรม้ง หรือ ปาเฮาห์ม้ง (Pahawh Hmong) ประดิษฐ์เมื่อ พ.ศ. 2502 โดย ชอง ลือ ยัง นักวรรณคดีม้งที่อยู่ทางภาคเหนือของลาวใกล้กับเวียดนาม ชางเชื่อว่าอักษรถูกส่งผ่านมายังเขาจากพระเจ้า เขาพยายามฟื้นฟูวัฒนธรรมม้ง แต่ถูกฝ่ายรัฐบาลลอบฆ่าเพราะหวั่นเกรงอิทธิพลของเขาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาออกแบบอักษรสำหรับภาษาขมุด้วยแต่สาบสูญไป อักษรนี้เขียนสระก่อนพยัญชนะแต่ออกเสียงพยัญชนะก่อน มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง ชาวม้งที่ใช้อักษรนี้มีน้อย โดยมากเป็นกลุ่มชาตินิยมเพราะอักษรนี้ประดิษฐ์โดยชาวม้งเอง

อักษรอื่นที่ใช้เขียนภาษาม้งได้แก่อักษรพอลลาร์ด แม้วในจีน ในประเทศไทยใช้อักษรไทย ในช่วง พ.ศ. 2523 – 2533 มีการประดิษฐ์อักษรอื่นๆอีก เช่น เตาว์ ปาย ตวบ ที่มีลักษณะผสมระหว่างอักษรไทยกับอักษรจีน และอักษรไอโอโล ปัจจุบันชาวม้งส่วนใหญ่เขียนภาษาของตนด้วยอักษรละตินดัดแปลงที่ประดิษฐ์โดย มิชชันนารี วิลเลียม สมอลเลย์ เมื่อ พ.ศ. 2493 ซึ่งการเขียนแบบนี้กำหนดเสียงวรรณยุกต์ด้วยพยัญชนะท้าย
กรวยบ้าน

กรวยบ้าน (หรือเรียกเพียง กรวย) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Horsfieldia irya" (Gaertn .) Warb. เป็นไม้ต้นชนิดหนึ่ง ใบ เรียงเวียนสลับ เป็นมัน ใบเดี่ยว คล้ายใบจำปีแต่เรียวและนิ่มกว่า ดอกช่อ ออกเป็นช่อแยกแขนงตามง่ามใบ ออกชิดกันแน่นเป็นกลุ่ม ๆตามแขนงช่อดอก แยกเพศ อยู่ร่วมต้น มีขน ช่อดอกเพศผู้แตกแขนงแผ่กว้างกว่าดอกเพศเมีย วงกลีบรวมส่วนบนแยกเป็น 2 กลีบ ดอกเพศผู้มีเกสรเพศผู้ 6 - 10 อัน ดอกเพศเมียใหญ่กว่าเพศผู้ ดอกมีจำนวนมากและขนาดเล็ก สีเหลือง กลิ่นหอม ผล รูปทรงกลม มีเนื้อเป็นพวงคล้ายมะไฟ พวงละ 2 - 5 ผล ผนังผลหนา สุกสีส้ม เมล็ดแข็ง ใหญ่ สีน้ำตาลเข้ม เนื้อหุ้มเมล็ด สีแดงอมส้ม ขยายพันธุ์โดยเพาะเมล็ด

ประโยชน์ของกรวยบ้านมีมากมาย เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างภายใน ผล เป็นอาหารสัตว์ป่า น้ำจากยางเปลือกต้มกลั้วคอ แก้เจ็บคอ ถิ่นกำเนิด พบที่ศรีลังกา หมู่เกาะอันดามัน พม่า ภูมิภาคอินโดจีน และภูมิภาคมาเลเซีย มักขึ้นตามฝั่งน้ำลำคลอง
อักษรทิฟินาค

อักษรทิฟินาค (, Tifinaɣ "Tifinagh") พัฒนามาจากอักษรเบอร์เบอร์โบราณ คำว่า “ทิฟินาค” หมายถึงอักษรฟินิเชีย หรืออาจมาจากภาษากรีก “pínaks” หมายถึง การเขียนป้าย อักษรนี้ใช้ในการเขียนบันทึกส่วนตัว จดหมายและการประดับตกแต่ง ส่วนเอกสารในระดับสาธารณะใช้อักษรอาหรับ นักเรียนระดับประถมศึกษาในโมร็อกโกต้องเรียนภาษาทามาไซต์ด้วยอักษรชนิดนี้ตั้งแต่ เดือนกันยายน พ.ศ. 2546
อักษรโซมาลี

อักษรโซมาลี (Somali or af Soomaali) หรือออสมันยา ประดิษฐ์ขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2463 – 2465 โดย ซิสมัน ยูซุฟ เคนดีก ( Cismaan Yuusuf Keenadiid) น้องชายของสุลต่านแห่งออบเบีย มีชื่อเรียกในภาษาโซมาลีว่า การเขียนภาษาโซมาลี (far soomaali) หรือซิสมานยะ ( cismaanya) อักษรนี้เข้ามาแทนที่ความพยายามของ เชค อูเวย์ที่พยายามใช้อักษรอาหรับเขียนภาษาโซมาลี และต่อมาถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน โดย มูส ซาจิ อิสมาซีล กาลาอัล (Muuse Xaaji Ismaaciil Galaal) ต่อมาใน พ.ศ. 2504 ได้มีการปรับปรุงอักษรละตินและอักษรโซมาลีเพื่อใช้ในโซมาเลีย แต่ใน พ.ศ. 2512 เริ่มมีความพยายามที่จะเลือกระบบใดระบบหนึ่งเป็นระบบของประเทศ อักษรละตินถูกปรับปรุงครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2515 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่กำหนดให้ภาษาโซมาลีเป็นภาษาประจำชาติของโซมาเลีย

อักษรนี้ไม่มีการใช้แล้วในปัจจุบัน แม้ใน พ.ศ. 2513 มีคนกลุ่มเล็กๆใช้อักษรนี้ในการสื่อสารระหว่างกัน รวมทั้งพิมพ์หนังสือและวารสารที่ใช้อักษรนี้ เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน ชื่ออักษรเรียกตามชื่ออักษรอาหรับ อักษรวาวและยาใช้แทนสระอูและสระอี ภาษาโซมาลีมีวรรณยุกต์แต่ไม่ถูกกำหนดในระบบการเขียน
คัมภีร์สาวหยก

คัมภีร์สาวหยก หรือ วิชาดรุณีหยก หรือ วิชาสตรีหยก หรือ คัมภีร์สุรางคนางค์ใจพิสุทธิ์ ( ; ) เป็นสุดยอดวิชาของสำนักสุสานโบราณในนิยายกำลังภายในชุดมังกรหยกของกิมย้ง

ลิ้มเฉียวเอ็งเป็นผู้คิดค้นวิทยายุทธนี้เพื่อใช้สยบวิชาของสำนักช่วนจินก่า แต่กระนั้นก็เป็นยอดวิชาที่หาได้ยาก วิชานี้ต้องฝึกสองคนเพื่อป้องกันธาตุไฟแทรก ลี้มกโช้วต้องการครอบครองวิชาชุดนี้มากจึงพยายามที่จะลอบเข้าสุสานโบราณหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ และต่อมาเอี้ยก่วยและเซียวเหล่งนึ่งก็ฝึกวิชานี้จนสำเร้จ
เทศบาลเมืองตะกั่วป่า

เทศบาลเมืองตะกั่วป่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดพังงา

เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองตะกั่วป่าเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2480 โดยให้ยกฐานะบางส่วนของตำบลตลาดเหนือ ตำบลตลาดใต้ และตำบลย่านยาว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง

ปี พ.ศ. 2535-2537 เทศบาลเมืองตะกั่วป่าได้ดำเนินงานด้านการพํฒนาชุมชนในเขตเทศบาล ตามนโยบายของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ได้จัดแบ่งเขตชุมชนย่อยออกเป็นชุมชนเมืองจำนวน 6 ชุมชน คือ ชุมชนเสนาราษฎร์ ชุมชนบ้านย่านยาว ชุมชนศรีเมือง ชุมชนบางมรา-ตอตั้ง ชุมชนราษฎร์บำรุง ชุมชนตลาดใหญ่ และได้จัดตั้งเพิ่มอีก 1 ชุมชนเมืองในปี พ.ศ. 2547 คือ ชุมชนเสนานุชรังสรรค์

เทศบาลเมืองตะกั่วป่ามีดวงตราสัญลักษณ์เป็นรูป พระนารายณ์ เป็นเทพเจ้าสูงสุดในศาสนาพราหมณ์ สีผิวคล้ำ มีสี่กร ทรงถือสังข์ จักร คทา และดอกบัว

สันนิษฐานว่าชาวอินเดียเป็นผู้นำวัฒนธรรมและศิลปกรรมอินเดียมาเผยแพร่ทางตะวันออก เล่ากันว่า พม่าเคยลักพาเทวรูปพระนารายณ์ซึ่งแกะสลักด้วยหินซิสต์พิงอยู่ใต้ต้นตะแบกตรงปากเวียง แต่ไม่สำเร็จเพราะเกิดพายุและฝนตกหนัก เลยต้องนำมาคืนโดยทิ้งไว้ที่ริมฝั่ง และเมื่อมุงหลังคาก็เกืดมีพายุ ฝนตกน้ำท่วมจึงต้องวางเทวรูปไว้กลางแจ้ง ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจึงนำมาเป็นตราสัญลักษณ์ประจำเทศบาล
นิวสวีเดน

นิวสวีเดน (, , ) เป็นสถานที่ตั้งรกรากของชาวสวีเดน ใกล้แม่น้ำเดลาแวร์ใน ชายฝั่งแอตแลนติกกลางของ อเมริกาเหนือ มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ฟอร์ตคริสเตียน ปัจจุบันนี้คือ วิลมิงตัน เดลาแวร์ และในปัจจุบันรวมส่วนของ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐเพนซิลเวเนีย จัดตั้งเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2181
อ่าวเดลาแวร์

อ่าวเดลาแวร์ คืออ่าวที่ใหญ่ของมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ที่ปากแม่น้ำเดลาแวร์ของสหรัฐอเมริกา ติดกับรัฐนิวเจอร์ซีย์ ทางเหนือ และรัฐเดลาแวร์ทางใต้
คิงส์ตัน

คิงส์ตัน หรือ คิงสตัน (Kingston) อาจหมายถึง
แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์

แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์ () เดิมคือฮ็อคเกอร์ซิดเดลีย์ บัคคาเนียร์ เป็นเครื่องบินเจ๊ตโจมตีและตรวจการณ์ เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นเครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นเครื่องบินเจ๊ตโจมตีของอังกฤษที่ใช้ปฏิบัติการรบทางยุทธวิธีที่มีขีดความสามารถในการบินต่ำได้ดีเพื่อหลบหลีกเรดาร์ของศัตรู บัคคาเนียร์เริ่มประจำการในกองทัพอังกฤษในปี ค.ศ. 1963
เศรษฐี

เศรษฐี อาจหมายถึง บุคคลผู้มั่ง เงินทองสิ่งของ หรืออาจหมายถึง ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ธนิษฐา มี ๔ ดวง, ดาวไซ ดาวศรวิษฐา หรือ ดาวธนิษฐะ ก็เรียก
พิณ (เครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสาน)

พิณ เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายแบบหนึ่ง มีหลายชนิดแตกต่างตามท้องที่ ในภาคอีสานของประเทศไทย พิณอาจมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น เช่น "ซุง" หรือ "เต่ง" จัดเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย มีรูปร่างคล้ายกีตาร์แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยทั่วไปมี 3 สาย ในบางท้องถิ่นอาจมี 2 หรือ 4 สาย บรรเลงโดยการดีดด้วยวัสดุทีเป็นแผ่นบาง เช่นไม้ไผ่เหลา หรืออาจใช้ปิ้กกีตาร์ดีดก็ได้ สมัยก่อนจะเล่นเครื่องเดียวเพื่อเกี้ยวสาว ปัจจุบันมักใช้บรรเลงในวงดนตรีโปงลาง วงดนตรีลำซิ่ง หรือวงดนตรีลูกทุ่ง