seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ทากาสุงิ ชินสุเกะ

ทากาสุงิ ชินสุเกะ() เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นตัวละครร้ายตัวหลักของเรื่อง

ทากาสุงิ ชินสุเกะ เป็นอดีตเด็กสำนักเรียนของ "โยชิดะ โชโย" ร่วมกับซากาตะ กินโทกิและคาซึระ โคทาโร่ ทั้งสามคนได้ร่วมต่อสู้ด้วยกันในสงครามขับไล่ชาวสวรรค์ โดยทากาสุงิเป็นหัวหน้าของกลุ่มขับไล่ต่างแดนที่มีชื่อว่า กองทหารอสุรา () หลังจากการขับไล่ชาวสรรค์ไม่ประสบความสำเร็จ ทากาสุงิยังคงซ่องสุมกำลังเพื่อการกอบกู้ญี่ปุ่นอีกครั้ง

ทากาสุงิเป็นนักรบขับไล่ต่างแดนที่หัวรุนแรงที่สุด เป็นคนที่ชินเซ็นงุมิต้องการตัวมากที่สุดเช่นกัน เขาเคยสังหารข้าราชการบาคุฟุมาแล้วนับสิบรายในงานเลี้ยง แล้ววิธีการในการกอบกู้ญี่ปุ่นของเขาคือการทำลายเอโดะให้ย่อยยับไป แล้วจึงสร้างประเทศขึ้นใหม่ ซึ่งแม้แต่คาซึระที่เป็นหัวหน้ากลุ่มขับไล่ต่างแดนอีกกลุ่มก็ไม่เห็นด้วยกับวิธีของทากาสุงิ เพราะวิธีการของคาซึระจะเน้นความสันติมากกว่า

ทากาสุงิมีบุคลิกคือมีผ้าพันปิดไว้ที่ตาข้างซ้าย ใส่กิโมโนลายผีเสื้อ มีสายตาที่น่ากลัว และมีสีหน้าเจ้าเล่ห์แบบฉลาดแกมโกงอยู่เสมอ ชอบสูบยาด้วยกล้องยาสูบอันยาว ในกองทหารอสุราของทากาสุงิมีบุคลากรสำคัญได้แก่ คาวาคามิ บันไซ นักดาบมือหนึ่งที่ชอบฟังเพลง, โอคาดะ นิโช นักดาบตาบอด, คิจิมะ มาทาโกะ สาวแม่นปืน และทาเคจิ เฮนเพตะ เสนาธิการนักวางแผน ในบางครั้ง เขาเรียกกินโทกิว่า"ชิโร่ยาฉะ(ปีศาจสีขาว)"ตามฉายาเก่าของกินโทกิ และแอบเรียกคาซึระด้วยชื่อ"ซึระ(วิกผม)"อยู่เนืองๆ

เขาเคยเข้าไป"ทักทาย"กินโทกิในงานเทศกาลที่ทากาสุงิวางแผนให้ช่างหุ่นยนต์สังหารโชกุนที่มาเข้าร่วมงาน แต่ก็เจอกับกินโทกิที่เหนือกว่าในเชิงการข่มขวัญ จึงล่าถอยกลับไปสักพัก และกลับมาอีกครั้งในภาคเบนิซากุระ ซึ่งเป็นตอนในเล่ม11-12 ที่ทากาสุงิเริ่มดำเนินแผนล้างเอโดะเต็มรูปแบบ แต่ก็ถูกกลุ่มร้านสารพัดรับจ้าง ชินเซ็นงุมิ และกลุ่มของคาซึระมาขัดขวางไว้ได้ จากนั้นเขาจึงหายตัวไป ตอนที่ 310 ทากาสุงิพบกับคามุอิ พี่ชายคางุระบนยานสลัดอวกาศฮารุซาเมะโดยบังเอิญ ตอนหลังก็ได้ร่วมมือกันกำจัดพลเอกของฮารุซาเมะในที่สุด

ทากาสุงินั้นเลื่อมใสในตัวของ "โยชิดะ โชโย" ผู้เป็นอาจารย์ของตนมากเพราะเป็นคนที่สอนวิถีซามูไรที่แท้จริงและจุดหมายการมีชีวิตให้กับเขา หลังจากที่อาจารย์ถูกทางรัฐบาลที่ร่วมมือกับเท็นโดชูจับกุมตัวไป เขาก็ได้เข้าร่วมสงครามขับไล่ต่างแดนพร้อมกับกินโทกิและคาสึระ โดยมีจุดประสงค์หลักคือทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยโชโยอาจารย์ของพวกเขาออกจากพวก "นาราคุ" อีการับใช้ของเท็นโดชู แต่วันหนึ่งพวกเขาเกิดพลาดท่าเสียทีโดนเหล่านาราคุจับตัวได้ และบังคับให้กินโทกิสังหารโชโยอาจารย์ของตัวเองแลกกับชีวิตของพวกเขาทั้งสามคน ซึ่งกินโทกิได้เลือกที่จะสังหารอาจารย์ตัวเองเพื่อช่วยเหล่าเพื่อนพ้องตามที่เขาได้ให้สัญญากับอาจารย์ไว้ในอดีต แต่นั้นกลับสร้างความเคียดแค้นให้กับทากาสุงิและกลายเป็นชนวนเหตุให้มิตรภาพระหว่างพวกเขาทั้งสองต้องขาดสะบั้นลงนับแต่นั้น และกลายเป็นศัตรูที่เคียดแค้นที่กินกันไม่ลงจนถึงทุกวันนี้

ชื่อ "ทากาสุงิ ชินสุเกะ" มีที่มาจากชื่อของ ทากาสุงิ ชินซากุ ผู้ก่อตั้งกองทหารอสุราในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

ตัวละครส่วนใหญ่ในเรื่องเรียกทากาสุงิด้วยชื่อสกุล ส่วนคาวาคามิ บันไซและคิจิมะ มาทาโกะ เรียกทากาสุงิด้วยชื่อจริง

ทากาสุงิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 12 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 13
รายชื่อผลงานเพลงของไม คุระกิ

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานเพลงของไม คุระกิ นักร้องชาวญี่ปุ่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 จนถึงปัจจุบัน
อเนโดกิ

อเนโดกิ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย มิซุกิ คาวาชิตะ ผู้เขียนเรื่อง อิจิโกะ 100% เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มม.ต้นธรรมดาๆ นาม โอชิอาอิ โคตะ ที่บังเอิญไปพบกับหญิงสาวลึกลับกลางทางกลับบ้าน ที่อยู่ดีๆก็มาขอกินไอศกรีมที่เขาถืออยู่ และเขายังโดนหาว่าลามกอีก เมื่อกลับถึงบ้านเขาก็ยังต้องเจอกันอีกแถมคราวนี้ก็มาขอเป็นพี่เลี้ยงให้อีกด้วย

เรื่องนี้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2552 ในนิตยสาร โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ ชูเอฉะ

เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มอายุ 13 นาม โอชิอาอิ โคตะ ได้ไปพบกับหญิงสาวลึกลับระหว่างทางกลับจากโรงเรียน และเธอก็ได้ขอกินไอศกรีมที่โคตะถืออยู่ โคตะคิดว่านั่นคือการจูบทางอ้อม เมื่อเธอจับได้ว่าโคตะคิดว่านี่คือการจูบทางอ้อม เธอจึงพูดกับโคตะว่า "คนลามก" และโคตะก็ได้วิ่งหนีไปพร้อมกับทำสมุดตกไว้ เมื่อโคตะกำลังจะถึงบ้านของเขา เขาได้พบกับพ่อของเขาที่กำลังรีบจะออกไปทำธุระข้างนอกอย่างกะทันหัน และหญิงสาวลึกลับก็ปรากฏตัวขึ้น เธอได้คืนสมุดเรียนให้แก่โคตะ และเพื่อเป็นการตอบแทนเรื่องไอศกรีมเธอจึงอาสาที่จะดูแลโคตะระหว่างที่พ่อของโคตะไม่อยู่

วันต่อมาโคตะได้ไปพบซองที่นัตสึกิซ่อนไว้ ในซองนั้นมีเงินอยู่ ทำให้โคตะสงสัยว่า นัตสึกิไปเอามาจากไหนกันแน่ วันต่อมาจึงได้สะกดรอยตามนัตสึกิออกไป เพื่อหาคำตอบว่าเธอเอาเงินมาจากไหน
เมื่อนัตสึกิไปพบชายชุดดำสองคนที่เข้ามาถามทาง และได้หยิบซองออกมาจากเสื้อ ทำให้โคตะเข้าใจผิดคิดว่านัตสึกิเอาเงินมาจากสองคนนี้ โคตะเลยวิ่งเข้าไปเพื่อจะหยุดเธอ

เมื่อโคตะรู้ว่าทั้งสองคนกำลังจะไปงานแต่งงานของเพื่อนไม่รู้ทางจึงเข้ามาถามนัตสึกิ ทำให้โคตะหน้าแตกเต็มๆ และในขณะนั้นเองมีโจรวิ่งราวผ่านมานัตสึกิจึงได้กระโดดเข้าช่วยไว้ได้ทันที เจ้าของกระเป๋าจะให้ค่าตอบแทนแต่โคตะปฏิเสธออกไป แต่สุดท้ายก็รับไว้อยู่ดี วันนั้นทั้งโคตะและนัตสึกิก็โดดเรียน และออกไปซื้อของกันสองคน

เมื่อทั้งคู่กับมาถึงบ้าน นัตสิกิบอกให้โคตะลองใส่ชุดว่ายน้ำที่เธอเลือกมาให้โคตะใส่ดู และอยู่ดีๆ เพื่อนๆของโคตะก็แห่กันมาทำให้เข้าใจผิดว่าโคตะมีอะไรกันกับนัตสึกิ และ ซากุไร คานาเดะ ที่โคตะแอบชอบก็อยู่ด้วย และวันนั้นเพื่อนๆของโคตะที่มาทั้งหมดก็ค้างอยู่ที่บ้านของโคตะ

ต่อมาเมื่อถึงปิดเทอมหน้าร้อนพวกโคตะมีนัดจะไปว่ายน้ำกันแต่ว่าโคตะว่ายน้ำไม่เป็น แต่ด้วยที่อยากจะโชว์ให้คานาเดะได้เห็นจึงซื้อหนังสือสอนว่ายน้ำมาลองฝึกในอ่างที่บ้านดูแต่ก็ไม่ได้ผล นัตสึกิที่นั่งอยู่ข้างๆก็เลยอาสาที่จะเป็นครูฝึกให้ เขาและนัตสึกิจึงแอบเข้าไปใช้สระว่ายน้ำของโรงเรียนเป็นสถานที่ฝึก แต่ถูกคนมาเห็นทันใด้นั้นโคตะที่กำลังตกใจก็ว่ายน้ำเป็นขึ้นมาทันที
ปฐมโชค ปฐมโพธิ์ทอง

ปฐมโชค ปฐมโพธิ์ทอง หรือนายมนตรี เกดมน เกิดเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ที่ จ.นครปฐม สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 15)
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5

ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 หรือ มอเตอร์เวย์สายเหนือ เป็นโครงการทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง เชื่อมต่อระหว่างกรุงเทพมหานคร โดยเริ่มต้นจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขึ้นสู่ภาคเหนือ และไปสิ้นสุดที่จังหวัดเชียงราย เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายเส้นทางในแผนแม่บทระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองที่ได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2540

ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ประกอบด้วยโครงการก่อสร้างเส้นทาง 6 สายต่อเนื่องกัน (ระยะทางตามมติคณะรัฐมนตรี พ.ศ. 2540) ได้แก่

ทางหลวงพิเศษสายบางปะอิน−นครสวรรค์เป็นโครงการก่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ที่เริ่มดำเนินการเป็นโครงการแรก แนวเส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในเขตทางของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 โดยมีแนวเส้นทางตัดใหม่ช่วงต้นและช่วงปลายของเส้นทาง รวมระยะทางประมาณ 180 กิโลเมตร

เส้นทางในช่วงต้นซึ่งเป็นแนวตัดใหม่ เริ่มจากปลายถนนกาญจนาภิเษก (ด้านตะวันออก) บริเวณจุดตัดถนนพหลโยธิน บ้านคลองสอง อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เบี่ยงไปทางทิศตะวันออก ผ่านจุดตัดโครงการทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 (สายบางปะอิน-นครราชสีมา) ไปบรรจบกับแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่อำเภอบางปะอิน เป็นทางหลวงพิเศษขนาด 8 ช่องจราจร ระยะทาง 10.1 กิโลเมตร

จากนั้นเส้นทางจะอยู่ในเขตทางของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 โดยเริ่มต้นจากบริเวณตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผ่านจังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี ไปจนถึงบ้านดอนเดื่อ ตำบลศิลาดาน อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ระยะทาง 135.5 กิโลเมตร โดยเส้นทางช่วงนี้ออกแบบเป็นทางหลวงพิเศษขนาด 6 และ 8 ช่องจราจร โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ทดแทนขนานและจัดการจราจรทิศเดียวกันกับทางหลวงพิเศษทั้ง 2 ฝั่ง พร้อมจุดกลับรถ สำหรับการจราจรท้องถิ่นและผู้ที่ไม่ต้องการใช้ทางหลวงพิเศษ

เส้นทางในช่วงปลายซึ่งเป็นแนวตัดใหม่เหมือนกับช่วงต้น โดยเริ่มจากแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท เบี่ยงออกไปทางด้านทิศตะวันตก ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เข้าสู่เขตจังหวัดนครสวรรค์ อ้อมผ่านอำเภอพยุหะคีรีด้านทิศตะวันตก อำเภอโกรกพระ และตัวเมืองนครสวรรค์ด้านทิศตะวันตก ตัดถนนพหลโยธิน ข้ามแม่น้ำปิง ไปสิ้นสุดโครงการที่จุดบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 บริเวณบ้านบึงน้ำใส อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นทางหลวงพิเศษขนาด 4 ช่องจราจร ระยะทาง 60.5 กิโลเมตร

มีศูนย์บริการทางหลวง 2 แห่ง คือบริเวณทางแยกต่างระดับสิงห์บุรี-1 แยกเข้าจังหวัดลพบุรี (กม.68 ขาล่องเข้ากรุงเทพฯ และ กม.72 ขาขึ้นไปนครสวรรค์) และบริเวณถัดจากทางแยกต่างระดับอุทัยธานี (กม. 169) นอกจากนี้ยังมีสถานีบริการทางหลวง ที่มีขนาดเล็กกว่าศูนย์บริการทางหลวง โดยใช้พื้นที่สถานีบริการทางหลวงเดิมในปัจจุบันที่อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท

ประกอบด้วยทางแยกต่างระดับ 11 จุด ซึ่งเป็นการก่อสร้างใหม่และปรับปรุงทางแยกต่างระดับเดิม โดยจุดอื่นนอกเหนือจากนี้จะมีการก่อสร้างสะพานทางหลวงสายรองข้ามทางหลวงพิเศษ พร้อมวงเวียนกลับรถปลายสะพานข้ามทางหลวงพิเศษ
เบตง (แก้ความกำกวม)

เบตง อาจหมายถึง
ทะเลสาบอาบาชิริ

ทะเลสาบอาบาชิริ () เป็นทะเลสาบในเมืองอาบาชิริ บนเกาะฮกไกโด ญี่ปุ่น อยู่ในเขต Abashiri Quasi-National Park มีแม่น้ำเมมัมเบ็ตสึไหลลงสู่ทะเลสาบ และแม่น้ำอาบาชิริไหลผ่านทะเลสาบแล้วไหลออกไปอีก 7 กิโลเมตรจนออกสู่ทะเลโอค็อตสค์

จากตัวอย่างชั้นดินที่เก็บจากก้นทะเลสาบ ทำให้ทราบว่าแอ่งทะเลสาบเกิดขึ้นเมื่อราว 20,000 ปีก่อนในช่วงสุดท้ายของการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็ง จนเมื่อราว 6,000 ปีก่อน แม่น้ำอาบาชิริได้ไหลกัดเซาะพื้นก้นทะเลสาบ ในบริเวณรอบแม่น้ำเมมัมเบ็ตสึยังพบเครื่องมือโบราณตั้งแต่ยุคโจมง ในปัจจุบันแม่น้ำอาบาชิริถูกปรับให้ไหลตรงมากขึ้นเพื่อการชลประทาน ซึ่งทำให้เกิดปัญหาทะเลสาบเต็มไปด้วยโคลนตะกอนอย่างหนัก

น้ำในทะเลสาบจะจับตัวเป็นน้ำแข็งหนาเป็นเมตรตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน ในฤดูหนาวจะมีน้ำจากแม่น้ำไหลเข้าสู่ทะเลสาบน้อยลง ทำให้น้ำเค็มจากทะเลโอค็อตสค์ไหลทวนขึ้นมาในทะเลสาบ น้ำเค็มที่ไหลเอ่อเข้ามานี้ทำให้เกิดชั้นของน้ำที่มีคลอรีน 10,000 ppm อยู่ใต้ผิวทะเลสาบลงไป 10 เมตร

Delta smelt, Chum salmon และ Seema เป็นปลาที่นิยมในการตกปลา ใน พ.ศ. 2523 มีการจับปลาในทะเลสาบได้ 650 ตัน และยังมี Ice goby ("Leucopsarion petersi") ที่พบได้ในทะเลสาบเช่นกัน
ชิงชัง (ละครโทรทัศน์)

ชิงชัง เป็นละครโทรทัศน์สัญชาติไทย สร้างโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ แอนด์ ซีเนริโอ จำกัด จากนวนิยายชื่อเดียวกัน ซึ่งเป็นบทประพันธ์ของ "จุฬามณี" ออกอากาศทางช่อง 5 ระหว่างวันที่ 3 สิงหาคม - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 บทโทรทัศน์โดย ศิริลักษณ์ ศรีสุคนธ์ ควบคุมบทโทรทัศน์โดย ศิริลักษณ์ ศรีสุคนธ์ และ นิพนธ์ ผิวเณร กำกับการแสดงโดย สันต์ ศรีแก้วหล่อ แสดงนำโดย ภูธเนศ หงษ์มานพ, โสภิตนภา ชุ่มภาณี, รัฐศาสตร์ กรสูต, พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร ละครเรื่องนี้ได้เรตติ้ง 14
คริสต์ทศวรรษ 1990

คริสต์ทศวรรษ 1990 () เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1990 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 เป็นทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 เป็นทศวรรษแรกที่ตามมาด้วยผลกระทบของการสิ้นสุดสงครามเย็น
แผ่นดินไหวในจังหวัดชวาตะวันตก พ.ศ. 2552

แผ่นดินไหวในจังหวัดชวาตะวันตก พ.ศ. 2552 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 7.0 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 เมื่อเวลา 14:55 น. ตามเวลาท้องถิ่น ในจังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 79 ราย บาดเจ็บมากกว่า 1,250 รายและไร้ที่อยู่อาศัยกว่า 210,000 คน (อยู่ในเมืองทาสิกมาลายากว่า 140,000 คน)

แผ่นดินไหวยังส่งผลถึงจาการ์ตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ แต่ทำให้เกิดความเสียหายเพียงเล็กน้อย นอกจากนี้หน่วยกู้ภัยยังต้องทำงานหนักเพื่อช่วยชีวิตผู้ประสบภัยที่ถูกดินถล่มลงมาทับ แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดตั้งแต่เหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2549

จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวครั้งนี้ ตั้งอยู่บนรอยเลื่อนขนาดใหญ่ ระหว่างแผ่นเปลือกโลกอินโด-ออสเตรเลียซ้อนทับด้านล่างของแผ่นยูเรเชีย
แผ่นดินไหวอื่นๆ ที่เกิดขึ้นใกล้เคียงกัน เกิดหลังจากแผ่นดินไหวครั้งนี้ 5 วัน ในทะเลทางตอนใต้ของย็อกยาการ์ตา วัดแรงสั่นสะเทือนได้ 6.2 ริกเตอร์ ซึ่งถือว่าเป็นแผ่นดินไหวที่เกี่ยวเนื่องจากแผ่นดินไหวที่ชวาตะวันตกในครั้งนี้

อาคารสิ่งปลูกสร้างในเมืองบันดุงและทาสิกมาลายา เมืองที่อยู่ใกล้จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวมากที่สุด เกิดความเสียหาย และมีผู้บาดเจ็บมากกว่าร้อยคน บ้านเรือนและอาคารประมาณ 18,300 หลังมีความเสียหายเล็กน้อย และต่อมาก็ได้เพิ่มเป็นมากกว่า 87,000 หลัง

แรงสั่นสะเทือนยังไปไกลถึงจาการ์ตา เมืองหลวงของอินโดนีเซีย ทำให้มีการอพยพผู้คนออกจากอาคารสำนักงานและโรงแรมหลายแห่ง

และยังมีบ้านอย่างน้อย 11 หลังถูกดินถล่มทับในเมืองเคียนจูร์ นอกจากนี้มีโรงพยาบาลอย่างน้อย 1 แห่งถูกทำลายจากแรงสั่นสะเทือน

รายงานผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กันยายน

ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากไม่ยอมกลับเข้าที่อยู่อาศัยเนื่องจากกลัวว่าจะเกิดแผ่นดินไหวอีกถนนบางสายได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงเรียบร้อยในวันที่ 4 กันยายน ความช่วยเหลือก็มาถึงพื้นที่ประสบภัยเช่นเดียวกัน

หน่วยงานสุขภาพของบันดุงกล่าวว่าผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์ครั้งนี้มีสิทธิในการเข้ารักษาพยาบาลฟรีอย่างน้อย 1 เดือน มีการส่งแพทย์เข้าประจำการเพื่อทำการรักษา 34 คนและนักศึกษาแพทย์อีก 52 คนใน 12 อำเภอของจังหวัด

ประชาชนที่ได้รับผลกระทบมากกว่า 25,000 คนได้อาศัยอยู่ในเต้นท์ที่พักชั่วคราว
จักรพรรดิสันตะปาปานิยม

จักรพรรดิสันตะปาปานิยม () คือแนวคิดที่ต้องการรวมอำนาจฝ่ายอาณาจักรให้เข้ากับ (หรือเหนือกว่า) อำนาจฝ่ายศาสนจักร โดยเฉพาะในแบบของการเชื่อมคริสตจักรกับฝ่ายรัฐบาล

“จักรพรรดิสันตะปาปานิยม” เป็นระบบการปกครองที่ตรงกันข้ามกับ “เทวาธิปไตย” ที่หมายถึงระบบการปกครองทางโลกและทางศาสนาที่มีนักบวชถืออำนาจเป็นประมุข

ประเทศที่ใช้ระบบจักรพรรดิสันตะปาปานิยมในปัจจุบันก็ได้แก่สหราชอาณาจักรที่พระมหากษัตริย์อังกฤษเป็นทั้งประมุขทางการปกครองบ้านเมืองและเป็นประมุขสูงสุดของคริสตจักรแห่งอังกฤษด้วยในขณะเดียวกัน
มอร์ชีบา

มอร์ชีบา (Morcheeba) เป็นวงดนตรีจากอังกฤษ ได้รับอิทธิพลจากดนตรี ทริปฮอป อาร์แอนด์บี และ ป็อป พวกเขามีอัลบั้มที่นิยมมากที่สุด คือ อัลบั้ม Who Can You Trust? และ Big Calm. แล้วก็มีซิงเกิลเพลง "Rome Wasn't Built in a Day." จากอัลบั้มชุด Dive Deep
กางเขนไขว้

กางเขนไขว้ หรือ กางเขนนักบุญแอนดรูว์ () เป็นภาษามุทราศาสตร์และธัชวิทยาที่เป็นเครื่องหมายกางเขนที่มีลักษณะคล้ายอักษร “X” ซึ่งเป็นลักษณะของกางเขนที่เชื่อกันว่าใช้ในการตรึงนักบุญแอนดรูว์

กางเขนไขว้ปรากฏบนธงชาติสกอตแลนด์, ธงชาติจาเมกา และในธง, ตราอาร์ม และ ตราประทับ และใช้ในเครื่องหมายจราจร

นอกจากนั้นแล้วทรงของกางเขนไขว้ก็ยังประยุกต์ไปต่างๆ เช่นที่ใช้บนธงกางเขนแห่งเบอร์กันดีที่ใช้โดยสเปนระหว่าง ค.ศ. 1506 จนถึง ค.ศ. 1701 สำหรับราชนาวี และจนกระทั่ง ค.ศ. 1843 สำหรับกองทัพบก

กางเขนไขว้ปรากฏบน “ธงนำกอง” (vexillum) ที่มักจะปรากฏเสมอบนเหรียญของจักรพรรดิคริสเตียนของจักรวรรดิโรมันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 แอนน์ โรส์พบบนเหรียญของจักรพรรดิคอนแสตนติอัสที่ 2, จักรพรรดิวาเล็นส, จักรพรรดิโจเวียน, จักรพรรดิกราชิอานัส, จักรพรรดิอาร์เคดิอัส และ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 3 เป็นต้น ซึ่งเป็นเพียงเหรียญในที่สะสมโดยพิพิธภัณฑ์บริติชเท่านั้น ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 การใช้กางเขนไขว้ก็เริ่มนิยมกันอีกในคอนสแตนติโนเปิลเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของทวิโลกาธิปไตยหรืออำนาจการเป็นประมุขของทั้งทางโลกและทางศาสนา

“กางเขนไขว้” ในมุทราศาสตร์เป็นเครื่องหมายที่มีลักษณะคล้ายอักษร “X”
แถบวาย (มุทราศาสตร์)

แถบวาย () เป็นภาษามุทราศาสตร์และธัชวิทยาที่เป็นเครื่องหมายเรขลักษณ์ที่มีลักษณะเหมือนอักษร “Y” เช่นในแถบขวางวายของธงชาติแอฟริกาใต้ ()

นอกจากแถบวายมาตรฐานแล้วก็ยังมีแถบวายที่ประยุกต์เป็นรูปทรงต่างๆ ที่ได้แก่
จักรวรรดิคุปตะ

จักรวรรดิคุปตะ () เป็นจักรวรรดิอินเดียโบราณที่รุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 280 จนกระทั่งปี ค.ศ. 550 จักรวรรดิ โดยมีอาณาบริเวณที่ครอบคลุมตางตอนเหนือและตอนกลางของอินเดียทั้งหมด และบังคลาเทศปัจจุบัน จักรวรรดิก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าศรีคุปต์ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ปาฏลีบุตรที่ปัจจุบันคือปัฏนาทางตอนเหนือของรัฐพิหาร

ความรุ่งเรืองของจักรวรรดิภายใต้การนำของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์คุปตะทำให้มีความเจริญในด้านวิทยาศาสตร์และศิลปะ ในด้านความเจริญทางด้านวัฒนธรรมนักประวัติศาสตร์จัดราชวงศ์คุปตะในระดับเดียวกับราชวงศ์ฮั่น, ราชวงศ์ถัง และจักรวรรดิโรมัน สมัยจักรวรรดิคุปตะถือกันโดยนักวิชาการบางคนว่าเป็นยุคทองของอินเดียในด้านวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, วิศวกรรม, ศิลปะ, วรรณคดี, ตรรกศาสตร์, คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์, ศาสนา และปรัชญา
จักรวรรดิศุงคะ

จักรวรรดิศุงคะ (, ) เป็นราชวงศ์มคธที่ปกครองทางตอนกลางเหนือและตะวันออกของอินเดีย และบางส่วนของทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ปัจจุบันคือปากีสถานตั้งแต่ราว 185 ปีก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึง 73 ปีก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิศุงคะก่อตั้งขึ้นหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโมริยะ เมืองหลวงตั้งอยู่ที่ปาตลีบุตร ต่อมาพระมหากษัตริย์เช่นพระเจ้าภคภัทระ (Bhagabhadra) ก็ทรงตั้งราชสำนักที่วิทิศา ระหว่างสมัยของจักรวรรดิศุงคะเป็นสมัยของการสงครามทั้งกับต่างประเทศและกับศัตรูภายในท้องถิ่น
เอลาม

เอลาม หรือ จักรวรรดิเอลาไมท์ () เป็นอารยธรรมโบราณที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านปัจจุบัน เอลามเป็นศูนย์กลางทางตะวันตกสุดและทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านปัจจุบันที่ครอบคลุมตั้งแต่ที่ลุ่มคูเซสสถาน (Khuzestan) และ จังหวัดอิลาม (Ilam Province) ที่เป็นต้นกำเนิดของคำว่า “เอลาม” ไปจนถึงจิรอฟท์ในจังหวัดเคอร์มาน (Kerman province) และเบอร์เนดในซาโบล (Zabol) และรวมทั้งบางส่วนเล็กน้อยของทางใต้ของอิรัก จักรวรรดิเอลาไมท์รุ่งเรืองอยู่ระหว่าง 2800 ปีจนถึง 550 ปีก่อนคริสต์ศักราช

ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมโสโปเตเมียเอลามเป็นส่วนหนึ่งของเมืองในตะวันออกโบราณระหว่างยุคทองแดง (Chalcolithic) การเริ่มใช้บันทึกโดยตัวอักษรจากตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสต์ศักราชประจวบกับประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมีย ในสมัยเอลาไมท์โบราณ (ยุคสัมริดตอนกลาง) เอลามประกอบด้วยกลุ่มราชอาณาจักรบนที่ราบสูงอิหร่านที่มีศูนย์กลางอยู่ที่อันชาน และจากราวศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราชศูนย์กลางก็ย้ายไปอยู่ที่ซูซา (Susa) บนที่ราบต่ำคูเซสสถาน วัฒนธรรมของเอลามมีบทบาทสำคัญในหมู่ชนกูเทียน (Gutian people) โดยเฉพาะในสมัยที่จักรวรรดิอคีเมนียะห์เข้ามาแทนที่และภาษาเอลาไมท์ยังคงใช้เป็นภาษาราชการ

ภาษาเอลาไมท์ไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลภาษาใดๆ และดูเหมือนจะเป็นภาษาอิสระเช่นภาษาสุเมเรียน แต่นักค้นคว้าบางคนเชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของภาษาเอลาโม-ดราวิเดียน (Elamo-Dravidian)
บิล อีแวนส์

วิลเลียม "บิล" จอห์น อีแวนส์ หรือ บิล อีแวนส์ นักเปียโนแจ๊สชาวอเมริกัน เป็นนักดนตรีแจ๊สคนสำคัญคนหนึ่งที่ได้รับการจารึกชื่อลงในหอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บีท แนวการเล่นของเขามีอิทธิพลต่อนักดนตรีแจ๊สรุ่นหลังเป็นจำนวนมาก

บิล อีแวนส์ เคยเป็นสมาชิกของวงเซกซ์เท็ท (วงดนตรี 6 ชิ้น) ของไมล์ส เดวิสในช่วงที่ได้รับความนิยม โดยเป็นชาวผิวขาวเพียงคนเดียวในวง และร่วมบันทึกเสียงในอัลบั้ม "Kind of Blue" ที่มีชื่อเสียงในปี ค.ศ. 1959 เขาเป็นนักดนตรีแนวหน้าที่พัฒนาการเล่นในสไตล์โมดัลแจ๊ส เช่นเดียวกับไมล์ เดวิส

ในปี 1960 อีแวนส์ตั้งวงทริโอที่ประกอบด้วยเปียโน กลอง และดับเบิลเบส ใช้ชื่อว่า "บิล อีแวนส์ ทริโอ" มีสมาชิกผลัดเปลี่ยนกันหลายชุดจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี 1980

บิล อีแวนส์มีปัญหาเรื่องสุขภาพ เนื่องการใช้ยาเสพติด เขาเสพทั้งเฮโรอีนและโคเคน จนทำให้ร่างกายเสื่อมโทรมอย่างรวดเร็ว เขาเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 51 ปี ที่นิวยอร์ก ด้วยโรคไต โรคตับอักเสบ และอาการปอดบวม
ดอริส เลสซิง

ดอริส เมย์ เลสซิง () (22 ตุลาคม ค.ศ. 1919 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013) ดอริส เลสซิงเป็นนักเขียนคนสำคัญชาวอังกฤษผู้เกิดในเปอร์เชียผู้เขียนนวนิยายเช่น "The Grass is Singing" และ "The Golden Notebook".

ในปี ค.ศ. 2007 เลสซิงได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) บรรยายเลสซิงว่า “that epicist of the female experience, who with scepticism, fire and visionary power has subjected a divided civilisation to scrutiny” เลสซิงเป็นสตรีคนที่สิบเอ็ดที่ได้รับรางวัลโนเบลในประวัติศาสตร์ของรางวัลในรอบ 106 ปี และเป็นผู้มีอายุสูงสุดที่ได้รับรางวัลในสาขาวรรณกรรม

เลสซิงเกิดในเปอร์เซีย (อิหร่าน) เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1919 บิดาชื่อกัปตันอัลเฟรด เทย์เลอร์ และเอ็มมิลี มอด เทย์เลอร์ (สกุลเดิม แม็คเวห์) บิดาผู้เสียขาข้างหนึ่งระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งพบเอ็มมิลีผู้เป็นพยาบาลที่ Royal Free Hospital ที่ไปรักษาตัวจากการถูกตัดขาอยู่

อัลเฟรดและเอ็มมิลีย้ายไปเคอร์มันชาห์ (Kermanshah) ในอิหร่าน เพื่อไปรับหน้าที่เป็นเสมียนกับธนาคารหลวงแห่งเปอร์เซีย (Imperial Bank of Persia) เลสซิงถือกำเนิดที่นั่นในปี ค.ศ. 1919 หลังจากนั้นครอบครัวก็ย้ายไปยังอาณานิคมอังกฤษ โรดีเชียใต้ (Southern Rhodesia) (ซิมบับเวปัจจุบัน) ในปี ค.ศ. 1925 เพื่อไปทำฟาร์มข้าวโพด อัลเฟรดซื้อที่ดินราวหนึ่งพันเอเคอร์ เอ็มมิลีพยายามดำเนินชีวีตแบบเอ็ดเวิร์ดท่ามกลางสิ่งแวดล้อมในอาณานิคม ซึ่งก็ไม่ควรจะเป็นปัญหาถ้าเป็นครอบครัวที่มีฐานะดี แต่ครอบครัวเทย์เลอร์ไม่อยู่ในฐานะเช่นนั้น ฟาร์มที่ทำก็ไม่ประสบความสำเร็จและมิได้สร้างฐานะให้แก่ตามที่เทย์เลอร์หวัง

เลสซิงได้รับการศึกษาที่โรงเรียนคอนแวนต์โดมินิคันสำหรับสตรีที่ซอลสบรี (ปัจจุบันคือ กรุงฮาราเร) และออกจากโรงเรียนเมื่อมีอายุ 14 ปี หลังจากนั้นก็ทำการศึกษาด้วยตนเอง เลสซิงออกจากบ้านเมื่ออายุ 15 ปีไปทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาล ในช่วงเวลานี้เลสซิงก็เริ่มอ่านงานที่เกี่ยวกับการเมืองและสังคมวิทยาที่นายจ้างมอบให้อ่าน และเริ่มการเขียนในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ในปี ค.ศ. 1937 เลสซิงก็ย้ายกลับไปซอลสบรีเพื่อไปทำงานเป็นพนักงานโทรศัพท์ และไม่นานหลังจากนั้นก็สมรสกับแฟรงค์ วิสดอม และมีลูกด้วยกันสองคนก่อนที่จะหย่ากันในปี ค.ศ. 1943

หลังจากการหย่าร้างแล้วเลสซิงก็หันไปสนใจกับสมาคมหนังสือเล็ฟต์ (Left Book Club) ซึ่งเป็นสมาคมผู้ขายหนังสือเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ เลสซิงพบสามีคนต่อมาที่นั่น ก็อตต์ฟรีด เลสซิง (Gottfried Lessing) ไม่นานทั้งสองคนก็สมรสกันและมีลูกด้วยกันคนหนึ่ง แต่การแต่งงานก็มาสิ้นสุดด้วยการหย่าร้างในปี ค.ศ. 1949 ก็อตต์ฟรีด เลสซิงต่อมาเป็นทูตเยอรมนีตะวันออกประจำยูกันดา และถูกฆาตกรรมในปี ค.ศ. 1979 ระหว่างการปฏิวัติต่อต้านอีดี อามิน (Idi Amin)

เลสซิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ที่บ้านพักในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ขณะมีอายุได้ 94 ปี
กิล อีแวนส์

เอียน เออร์เนสต์ กิลมอร์ "กิล" อีแวนส์ หรือ กิล อีแวนส์ นักเปียโนแจ๊ส นักเรียบเรียงเสียงประสาน นักแต่งเพลง และหัวหน้าวงดนตรีชาวอเมริกัน เป็นนักดนตรีที่เคยร่วมงานกับไมล์ส เดวิส และร่วมพัฒนาดนตรีสไตล์คูลแจ๊ส โมดัลแจ๊ส ฟรีแจ๊ส และแจ๊สร็อก

อีแวนส์เดิมชื่อ เอียน เออร์เนสต์ กิลมอร์ กรีน เกิดที่โทรอนโท ประเทศแคนาดา ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นอีแวนส์ ตามพ่อเลี้ยง และย้ายตามครอบครัวมาอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา แล้วย้ายไปทำงานที่นิวยอร์ก เป็นนักเรียบเรียงเสียงประสาน และได้ร่วมวงกับไมล์ เดวิส และเจอร์รี มัลลิแกน และทำงานอยู่เบื้องหลังผลงานชุดต่างๆ ของเดวิส รวมทั้งผลงานในนามของตัวเอง

กิล อีแวนส์ ได้รับคัดเลือกอยู่ในรายชื่อหอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บิทในปี ค.ศ. 1986 สองปีก่อนจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1988
สัญชัย คานธี

สัญชัย คานธี (14 ธันวาคม ค.ศ. 1946 - 23 มิถุนายน ค.ศ. 1980) นักการเมืองชาวอินเดีย เป็นบุตรชายคนรองของอินทิรา คานธี และผิโรช คานธี เป็นหลานชายของชวาหระลาล เนห์รู และเป็นน้องชายของนายราจีฟ คานธี

นายสัญชัยจบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนประจำในรัฐอุตรประเทศ ร่วมโรงเรียนเดียวกับพี่ชาย จากนั้นไม่ได้เข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย แต่ได้เข้าทำงานการเมือง โดยช่วยงานมารดาซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยได้คำวิพากษ์วิจารณ์ว่า นายสัญชัยได้ใช้อิทธิพลที่มีอยู่ เข้าไปแทรกแซงการบริหารประเทศ

นายสัญชัยชื่นชอบเครื่องยนต์กลไก หลังจบชั้นมัธยม เขาได้ไปฝึกงานกับบริษัท โรลส์รอยส์ นิยมสะสมรถสปอร์ต และขับเครื่องบิน ชีวิตส่วนตัวสมรสกับนางเมนกา คานธี มีบุตรชายชื่อ วรุณ คานธี

สัญชัย คานธี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1980 ด้วยวัยเพียง 34 ปี ระหว่างการขับเครื่องบิน เครื่องบินเล็กที่เขาขับเกิดอุบัติเหตุตกระหว่างการบินผาดโผน ใกล้กับสนามบินชานกรุงนิวเดลี หลังการเสียชีวิตของนายสัญชัย นายราจีฟ คานธี พี่ชายซึ่งไม่ได้มีความประสงค์จะทำงานทางการเมือง ต้องลาออกจากอาชีพนักบินพาณิชย์ เพื่อเป็นทายาททางการเมืองของมารดา และได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 7 ของอินเดีย
กัญชา

กัญชา () หรือในภาษาไทยเรียกว่า ปุ๊น หรือเนื้อ เป็นชื่อของพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Cannabidaceae ใบมนแฉกลึกเข้าไปทางก้านหลายแฉก ดอกสีเขียว ช่อดอกเพศผู้และช่อดอกเพศเมียอยู่ต่างต้นกัน ใบและช่อดอกเพศเมียที่แห้งใช้สูบมีสรรพคุณทำให้มึนเมา เปลือกลำต้นใช้ทำเชือกป่านและทอผ้า

ต้นกัญชามีลักษณะทั่วไป คือ ลำต้นสูงประมาณ 2-5 เมตร ใบเลี้ยงคู่เมื่อโตเต็มวัยลำต้นสูงประมาณ 2-4 ฟุต ลักษณะใบจะแยกออกเป็นแฉกประมาณ 5-8 แฉก มีลักษณะคล้ายใบมันสำปะหลังที่ขอบใบทุกใบจะมีรอยหยักอยู่เป็นระยะๆ ออกดอกเป็นช่อเล็กๆ ตามง่ามของกิ่งและก้าน ส่วนที่คนนำมาเสพได้แก่ส่วนของกิ่ง ก้าน ใบ และยอดช่อดอกกัญชา โดยนำมาตากหรืออบแห้ง แล้วบดหรือหั่นให้เป็นผงหยาบๆ จากนั้นจึงนำมายัดไส้บุหรี่สูบ (แตกต่างจากบุหรี่ทั่วไปที่ไส้บุหรี่จะมีสีเขียว ต่างจากไส้ยาสูบที่มีสีน้ำตาล และขณะจุดสูบจะมีกลิ่นเหมือนหญ้าแห้งไหม้ไฟ) หรืออาจสูบด้วยกล้องหรือบ้องกัญชา บ้างก็ใช้เคี้ยวหรือผสมลงในอาหารรับประทาน ปัจจุบันรูปแบบของกัญชาที่พบ นอกจากจะพบในลักษณะของกัญชาสด กัญชาแห้งอัดเป็นแท่งเป็นก้อนแล้ว ยังอาจพบในรูปของ "น้ำมันกัญชา" (Hashish Oil) ซึ่งมีลักษณะเป็นของเหลวสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ ได้จากการนำกัญชามาผ่านกระบวนการสกัดหลายๆ ครั้ง จึงได้เป็นน้ำมันกัญชาที่มีปริมาณสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทสูงถึง 20-60% หรืออาจพบในลักษณะของ "ยางกัญชา" (Hashish) เป็นยางแห้งที่ได้จากใบ และยอดช่อดอกกัญชา ซึ่งโดยทั่วไปจะมีฤทธิ์แรงกว่ากัญชาสด และมีปริมาณสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ประมาณ 4-8
ทิชา สุทธิธรรม

ทิชา สุทธิธรรม ชื่อเล่น ซอส เป็นมิสยูลีกปี พ.ศ. 2543 อดีตผู้ประกาศข่าวทางด้านเศรษฐกิจในรายการ "เช้านี้...ที่หมอชิต" และเป็นผู้ดำเนินรายการ "เจาะเกาะติด" ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวทางช่อง3HD ,ผู้ดำเนินรายการจอโลกเศรษฐกิจ FM106 วิทยุครอบครัวข่าว , และรายการ Money360ทางMoney Channel

ทิชา สุทธิธรรม เกิดวันที่ 29 กันยายน  จบการการศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (ศิลป์-ฝรั่งเศส) ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-5 และสำเร็จการสอบเทียบ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เอกภาษาอังกฤษ – ฝรั่งเศส ปริญญาตรี จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอังกฤษ-ญี่ปุ่น

ซึ่งระหว่างศึกษาชั้นปีที่ 4 ได้แสดงความสามารถกล่าวสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษและญี่ปุ่น ได้อย่างยอดเยี่ยม จนคว้าตำแหน่ง มิสยูลีก จากการแข่งขันฟุตบอล Thailand Univer- sity League ครั้งที่ 4 ซอสได้รับทุนการศึกษา 150,000 บาทพร้อมทุนเรียน ต่อระดับปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา ระหว่างที่รอศึกษาต่ออยู่นี้ ซอสยังถูกจองตัวให้เข้าทำงานในบริษัทเอเยนซี่ชื่อดัง อย่าง เดนซึ แอนด์ ยังก์ รูบิแคม อีกด้วย

ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท คณะบริหารและการจัดการธุรกิจ หลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยมหิดล รวมทั้งผ่านการอบรมหลักสูตรการเป็นนักวิเคราะห์และจัดการธุรกิจ จากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

■ ผู้ประกาศข่าวช่อง3 HD (ล่าสุด)Facebook -@Ticha EconNews 
Fan Page - ทิชา สุทธิธรรม

http://www.naewna.com/entertain/56918
แม่น้ำดอน

แม่น้ำดอน () เป็นแม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งในรัสเซีย มีต้นกำเนิดในเมืองโนโวมอสคอฟสค์ ห่างจากเมืองตูลาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 60 กิโลเมตร แม่น้ำดอนมีความยาวประมาณ 1,950 กิโลเมตร และไปสิ้นสุดที่ทะเลอะซอฟ