seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปลาค้าวดำ

ปลาค้าวดำ หรือ ปลาเค้าดำ () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes)

ปลาค้าวดำมีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว ("Wallago attu") ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล

มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม สถิติที่ใหญ่ที่สุดพบที่ปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์

พฤติกรรมตามปกติ มักจะซุกตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้น้ำ เป็นปลาที่สายตาไม่ดี จึงใช้หนวดในการนำทางและหาอาหาร พบตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั้งภาคกลางและภาคอีสานรวมทั้งภาคใต้ของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยาและสาขา, แม่น้ำโขงและสาขา, แม่น้ำตาปีรวมทั้งที่ทะเลสาบสงขลาด้วย เป็นต้น

ปลาค้าวดำ มีสถานภาพในปัจจุบันใกล้สูญพันธุ์อีกชนิดหนึ่งในธรรมชาติ แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในปี พ.ศ. 2534 โดยได้มีการปล่อยลูกปลาที่เพาะได้กลับคืนถิ่นธรรมชาติ

ปลาค้าวดำเป็นปลาไทยอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่เป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว หวงถิ่นที่อยู่อาศัยมาก กินปลาขนาดเล็กตัวอื่นเป็นอาหาร จึงมักเลี้ยงตัวเดียวเดี่ยว ๆ นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำเป็นปลาที่สามารถฮุบกลืนกินเหยื่อหรืออาหารขนาดใหญ่ได้ โดยในอดีตที่บ้านปากกิเลน อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เคยมีเหตุการณ์ปลาค้าวดำกินคนมาแล้ว โดยเกิดเหตุที่โป๊ะท่าน้ำ เมื่อทารกคนหนึ่งอุจจาระเลอะเปรอะเปื้อนทั้งตัว ผู้เป็นแม่จึงนำไปแกว่งล้างในแม่น้ำ ทันใดนั้นก็ได้มีปลาค้าวดำตัวใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำฮุบกินเด็กเข้าไปทั้งตัว เหตุการณ์นี้เป็นที่แตกตื่นตกใจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้น
นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอีทุก" หรือ "ปลาทุก" ในภาษาอีสาน โดยเรียกตามสีลำตัวที่มีสีดำสนิทเหมือนกับคนสวมชุดไว้ทุกข์
แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์

จูเลียน เอ็ดวิน "แคนนอนบอล" แอดเดอร์ลีย์ () หรือ แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์ นักอัลโตแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน เป็นหัวหน้าวง เดอะแคนนอนแอดเดอร์ลีย์ควินเทท ในตำแหน่งแซกโซโฟน ร่วมกับน้องชาย คือ แนท แอดเดอร์ลีย์ นักคอร์เน็ตและทรัมเป็ต

จูเลียนและแนแทเนียล น้องชาย เกิดที่เมืองแทมปา รัฐฟลอริดา บิดามารดาเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา เอแอนด์เอ็ม ทั้งคู่เคยเล่นดนตรีร่วมกับเรย์ ชาร์ลส ในช่วงทศวรรษ 1940 ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กในปี ค.ศ. 1955 และร่วมวงดนตรีของไมล์ส เดวิส ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1959 ก่อนจะออกมาตั้งวงดนตรีของตัวเอง

นอกเหนือจากการเล่นดนตรีแล้ว วงเดอะแคนนอนแอดเดอร์ลีย์ควินเทท ยังปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่นใน "Play Misty for Me" (1971) ภาพยนตร์ระทึกขวัญของคลินต์ อีสต์วูด และในบางตอนของซีรีส์ "Kung Fu" ของเดวิด คาร์ราดีน ในปี 1975

แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์ได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บีท ในปี ค.ศ. 1975 หลังการเสียชีวิตไม่นาน
รัฐอันโซอาเตกี

อันโซอาเตกี () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ อันโซอาเตกีเป็นที่รู้จักในด้านชายหาดอันสวยงามเป็นที่ดึงดูดของนักท่องเที่ยว มีความยาวชายหาดร่วม 100 กิโลเมตร

เมืองหลวงของรัฐคือเมืองบาร์เซโลนา เมืองที่สำคัญอื่นเช่นเมืองปวยร์โตลากรุซและเอลตีเกร
กราซ

กราซ (Graz) เป็นเมืองในประเทศออสเตรีย จากข้อมูลปี ค.ศ. 2009 มีประชากรอยู่ 291,574 คน ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรียเป็นอันดับ 2 รองจากเมืองเวียนนา และยังเป็นเมืองหลวงของรัฐสติเรีย

กราซถือเป็นเมืองการศึกษามายาวนาน มีมหาวิทยาลัย 6 แห่ง มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 44,000 คน ในปี 1999 ยูเนสโกยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก และเมืองยังได้รับเลือกจากสหภาพยุโรปให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปในปี 2003
รัฐสตีเรีย

สตีเรีย () หรือ ชไตเออร์มาร์ค () เป็นรัฐในประเทศออสเตรียที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ในด้านพื้นที่แล้วถือเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ใน 9 รัฐ มีพื้นที่ครอบคลุม 16,392 ตร.กม. มีพื้นที่ติดกับประเทศสโลวีเนีย เช่นเดียวกับรัฐอื่นอย่างรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย รัฐโลว์เออร์ออสเตรีย รัฐซาลซ์บูร์ก รัฐบูร์เกนลันด์ และรัฐคารินเทีย รัฐมีประชากร 1,210,971 คน (ข้อมูลปี 2013) มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองกราซ
รัฐซาลซ์บูร์ก

ซาลซ์บูร์ก () เป็นรัฐในประเทศออสเตรีย มีพื้นที่ 7,154 ตร.กม. ตั้งอยู่ติดกับประเทศเยอรมนี มีประชากรอยู่ 529,085 คน มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองซาลซ์บูร์ก
แป้งแดง

แป้งแดง เป็นการถนอมอาหารของทางภาคใต้ของไทย ลักษณะเป็นเนื้อปลา คลุกด้วยแป้งเละสีออกแดงๆ มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาจ่อม หรือปลาเจ่าของภาคอีสาน เป็นการหมักดองแบบที่ทำให้เกิดรสเปรี้ยว โดยการนำปลา เช่น ปลาก้างอ่อน ปลากะตัก ปลาแมว ปลาเงิน เฉพาะส่วนเนื้อปลาไปหมักเกลือ 1 คืน แล้วนำมาคลุกแป้งข้าวหมาก น้ำตาลโตนด ข้าวสวย หมักอีก 2 สัปดาห์จึงนำมาปรุงอาหาร เช่น ผัด นึ่ง หรือทาขนมปังแทนแยมก็ได้

แป้งแดงจัดเป็นการถนอมอาหารโดยการหมักที่ทำให้เกิดรสเปรี้ยว ซึ่งรสเปรี้ยวที่ได้นี้มาจากแบคทีเรียที่ผลิตกรดแลกติก ซึ่งเจริญเติบโตโดยอาศัยข้าวซึ่งสำหรับแป้งแดงคือข้าวแดงหรืออังกักเป็นแหล่งของคาร์บอน เช่นเดียวกับปลาเจ่าที่ใช้ข้าวหมาก และปลาจ่อมที่ใช้ข้าวสวย การใช้ข้าวแดงซึ่งมีสีแดงจากเชื้อราโมแนสคัส ("Monascus" sp.) ซึ่งเป็นเชื้อราชนิดเดียวกับที่ทำให้เกิดสีแดงในเต้าหู้ยี้ทำให้แป้งแดงมีสีแดงที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหารชนิดนี้ ปัจจุบันมักผสมสีผสมอาหารสีแดงลงไป

ในปัจจุบัน มีการผลิตปลาแป้งแดงเป็นสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชน โดยเฉพาะที่จังหวัดสงขลา มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนของสินค้าชนิดนี้ห้ามการใช้สีสังเคราะห์ทุกชนิด รวมทั้งห้ามใช้สารบอแรกซ์ด้วย
มิเชล เมเยอร์

มิเชล เมเยอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1942 เป็นศาสตราจารย์ชาวสวิตเซอร์แลนด์ ประจำคณะดาราศาสตร์ มหาวิทยาลัยเจนีวา ปี ค.ศ. 1995 เขาได้ร่วมงานกับ ดิดิเยร์ เควลอซ ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบ 51 Pegasi b โคจรรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ คือ 51 เพกาซี

เมเยอร์สำเร็จการศึกษาด้านฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยโลซานน์ และสำเร็จปริญญาเอกด้านดาราศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1971 พร้อมการทำงานที่หอดูดาวเจนีวา เขายังได้ทำงานในหอดูดาวสำคัญหลายแห่ง เช่น หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ที่เคมบริดจ์, หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป ที่ประเทศชิลี และหอดูดาวที่ฮาวาย

นับถึงปี ค.ศ. 1998 เขาได้ร่วมเขียนบทความวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากกว่า 200 ชิ้น ระหว่าง ค.ศ. 1989-1992 เขาได้ร่วมงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์กับ ESO ระหว่าง ค.ศ. 1988-1991 เขาได้ร่วมในการศึกษาวิจัยโครงสร้างของจักรวาลกับสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และจาก ค.ศ. 1990-1993 เขาได้เข้าร่วมในสมาคมดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์แห่งสวิส (Swiss Society for Astrophysics and Astronomy)

เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1998 เมเยอร์ได้รับรางวัล Marcel Benoist Prize สำหรับผลงานอันโดดเด่นที่ส่งผลต่อมนุษยชาติ ปี ค.ศ. 2000 เขาได้รับรางวัล Balzan Prize ต่อมา ค.ศ. 2004 เขาได้รับเหรียญรางวัลอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และ ค.ศ. 2005 เขาได้รับรางวัลชอว์ สาขาดาราศาสตร์

หลังจากการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกรอบดาว 51 เพกาซี เมเยอร์และทีมงานของเขาก็ได้ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงอื่นอีกเป็นจำนวนมาก ปี ค.ศ. 2003 เครื่องมือตรวจจับดาวเคราะห์ชิ้นล่าสุดของเขาคือ HARPS ได้เริ่มเปิดใช้งาน และสร้างผลงานการค้นพบจำนวนมาก

ค.ศ. 2007 เมเยอร์เป็นหนึ่งในทีมนักวิทยาศาสตร์ชาวยุโรป 11 คนจากหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป ที่ลาซีญา ประเทศชิลี ค้นพบ Gliese 581 c ดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่อยู่ในเขตอาศัยได้ ค.ศ. 2009 เมเยอร์และทีมของเขาค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบที่มีมวลน้อยที่สุดโคจรรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก คือ Gliese 581 e
วาดุซ

วาดุซ () เป็นเมืองหลวงของประเทศลิกเตนสไตน์ และเป็นที่ตั้งของรัฐสภาแห่งชาติ เมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำไรน์ มีประชากรราว 5,100 คน (ข้อมูลปี 2009) ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ขณะที่เมืองวาดุซเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ แต่ก็ไม่ใช่เมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ซึ่งเป็นรองเมืองชานที่มีประชากรมากกว่า
ดิดิเยร์ เควลอซ

ดิดิเยร์ เควลอซ () เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966 เป็นนักดาราศาสตร์ในสังกัดหอดูดาวเจนีวา เป็นหนึ่งในนักสำรวจดาวเคราะห์นอกระบบโดยเป็นศิษย์ของ มิเชล เมเยอร์

ดิดิเยร์ เควลอซ เป็นนักศึกษาปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเจนีวา ขณะที่เขากับมิเชล เมเยอร์ ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่โคจรรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก คือ 51 เพกาซี เควลอซทำการวิเคราะห์ดาวฤกษ์นี้ด้วยวิธีตรวจวัดความเร็วแนวเล็ง (หรือปรากฏการณ์ดอพเพลอร์) และสามารถค้นพบว่ามีดาวเคราะห์โคจรอยู่ด้วยคาบโคจร 4.2 วัน ดาวเคราะห์ 51 Pegasi b ได้ท้าทายมุมมองความคิดเกี่ยวกับการกำเนิดของดาวเคราะห์ โดยที่มันเป็นหนึ่งใน ดาวพฤหัสบดีร้อน คือดาวแก๊สยักษ์ที่โคจรใกล้ดาวฤกษ์มาก
มวลที่แท้จริง

มวลที่แท้จริง () เป็นคำเดียวกันกับคำว่า มวล แต่จะใช้ในวิชาดาราศาสตร์เพื่อให้สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างมวลของดาวเคราะห์ที่วัดได้จากค่ามวลต่ำสุดที่หาได้จากการตรวจวัดด้วยความเร็วแนวเล็ง กระบวนการในการระบุมวลที่แท้จริงของดาวเคราะห์นี้รวมถึง การวัดระยะห่างและคาบโคจรของดาวบริวาร ซึ่งเป็นเทคนิคอันก้าวหน้าของมาตรดาราศาสตร์ที่ใช้การเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ดวงอื่นในระบบดาวเดียวกันเข้ามาช่วย รวมกับเทคนิคด้านความเร็วแนวเล็งและการสังเกตการเคลื่อนผ่าน หรือรวมเทคนิคความเร็วแนวเล็งเข้ากับการตรวจวัดพารัลแลกซ์
เครื่องวัดการโพลาไรซ์

เครื่องวัดการโพลาไรซ์ () เป็นอุปกรณ์ในห้องทดลองที่ใช้ในการบ่งชี้มุมของการหมุนของแสง (optical rotation) ของระนาบโพลาไรซ์ของแสงที่วิ่งผ่านตัวกลางชิ้นหนึ่ง

เครื่องวัดการโพลาไรซ์ปกติประกอบด้วย แหล่งกำเนิดแสง อุปกรณ์แยกแสง ตัวกลางตัวอย่าง และวิธีการมองแบบใดแบบหนึ่ง การหมุนของแสงบนสสารต่างชนิดกันจะทำให้เกิดความยาวคลื่นและอุณหภูมิที่ต่างกัน ซึ่งอุปกรณ์วัดการโพลาไรซ์จะต้องทำการควบคุมตัวแปรเหล่านี้

โพราไรเซชันโดยการสะท้อนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1808 โดย เอเตียน-หลุยส์ มาลุส (Étienne-Louis Malus) (1775-1812)

อัตราส่วนความบริสุทธิ์และความเข้มข้นของสารเอแนนทิโอเมอร์ (enantiomer) ทั้งสองตัว สามารถวัดได้ผ่านเครื่องวัดการโพราไรซ์
โดฮา

โดฮา (; ) เป็นเมืองหลวงของกาตาร์ ตั้งอยู่ในอ่าวเปอร์เซีย มีประชากรราว 400,051 คน (จากข้อมูลปี 2005) โดฮาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในกาตาร์ ด้วยประชากรมากกว่า 80% ของประเทศอาศัยอยู่ในโดฮาหรือปริมณฑล และยังเป็นเมืองศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจของประเทศ และยังเป็นที่ตั้งของรัฐบาลของกาตาร์ ที่ปกครองโดยเชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี โดฮายังเคยเป็นเมืองเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2006

น้ำมันและก๊าซธรรมชาติของกาตาร์ส่วนมาก เป็นตัวสำคัญทำให้เศรษฐกิจก้าวหน้า และโดฮายังเป็นแหล่งเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอีกด้วย เศรษฐกิจโดฮาสร้างรายได้กับประเทศได้อย่างมหาศาล รัฐบาลกาตาร์พยายามที่จะกระจายการลงทุนในการสั่งซื้อน้ำมันอย่างรวดเร็ว เป็นผลให้มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและการขยายตัวเมืองขึ้นมาก

สายการบิน กาตาร์แอร์เวย์ มีสำนักงานใหญ่ที่กรุงโดฮา

โดฮา มีการพัฒนาการคมนาคมอย่างมาก เช่น การสร้างทางหลวงสายใหม่ การสร้างท่าอากาศยานนานาชาติโดฮาใหม่ และวางแผนสร้างรถไฟฟ้าใต้ดิน ซึ่งการคมนาคมของโดฮาเติบโตในระยะเวลาสั้นๆเท่านั้น

สถานบันอุดมศึกษาในโดฮา

สถานบันอุดมศึกษาอื่นๆ ในโดฮา

โดฮาเคยเป็นเมืองเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2006 และเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก ครั้งที่ 3 และวางแผนเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2011 แต่ได้ถูกยกเลิกไป
ดูชานเบ

ดูชานเบ () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศทาจิกิสถาน คำว่า ดูชานเบ ในภาษาทาจิก มีความหมายว่า "วันจันทร์" ซึ่งเป็นชื่อที่มาจากข้อเท็จจริงที่เมืองเป็นสถานที่ตั้งของหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงเรื่องตลาดวันจันทร์
การระเหยด้วยแสง

การระเหยด้วยแสง () คือกระบวนการที่ชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ (หรือบางส่วนของชั้นบรรยากาศ) ถูกฉีกออกเนื่องจากโฟตอนพลังงานสูงและการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าอื่นๆ เมื่อโฟตอนมีปฏิกิริยากับโมเลกุลของบรรยากาศ โมเลกุลเหล่านั้นจะถูกเร่งและทำให้มีอุณหภูมิสูงขึ้น เมื่อระดับพลังงานสูงมากพอ โมเลกุลหรืออะตอมจะไปถึงระดับความเร็วหลุดพ้นจากดาวเคราะห์ และ "ระเหย" ไปในอวกาศ ยิ่งมวลของแก๊สมีน้อยเท่าใด ความเร็วที่จะเกิดจากปฏิกิริยากับโฟตอนก็ยิ่งสูงขึ้น ดังนั้น ไฮโดรเจน จึงมีแนวโน้มจะเกิดการระเหยด้วยแสงมากที่สุด

จานดาวเคราะห์ก่อนเกิดอาจจะแตกกระจัดกระจายไปได้ด้วยลมดาวฤกษ์ และมีความร้อนมากขึ้นเนื่องจากผลการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า การแผ่รังสีทำปฏิกิริยากับสสารและเร่งให้มันหลุดออกมาภายนอก ผลกระทบนี้จะสังเกตเห็นได้ก็เมื่อกำลังการแผ่รังสีมีความเข้มมากพอ เช่นเป็นการแผ่รังสีจากดาวฤกษ์ประเภท O และ B หรือเมื่อโปรโตสตาร์เริ่มจุดระเบิดนิวเคลียร์ฟิวชั่น
ภูมิภาคมิเคเลาเออร์

ภูมิภาคมิเคลเลาเออร์ ((, , ) เป็นภูมิภาคในประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของประเทศโปแลนด์ที่เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคูยาเวียน-โพเมอราเนียปัจจุบัน ระหว่างยุคกลางเคลเลาเออร์เป็นดินแดนที่เป็นกรณีพิพาทระหว่างโปแลนด์และอัศวินทิวทัน ชื่อภูมิภาคมาจากชื่อปราสาทมิเคลเลาเออร์ที่ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1789

ในด้านภูมิศาสตร์บางครั้งภูมิภาคมิเคลเลาเออร์ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของคุลเมอร์แลนด์แม้ว่าจะตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำเดรอเวนซ์ ภูมิภาคมิเคลเลาเออร์และลูบาวา (Lubawa) เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนปรัสเซียในบริเวณคุลเมอร์แลนด์
ลูอันดา

ลูอันดา () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแองโกลา ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางมหาสมุทรแอตแลนติก ถือเป็นเมืองท่าทางทะเลและศูนย์กลางการบริหาร มีประชากรประมาณ 4.8 ล้านคน (ข้อมูลปี 2007) ได้รับการตั้งขึ้นเป็นชุมชนเมืองโดยนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1576 และมีชื่อว่า "เซาเปาลูดาอาซุงเซาดึลูอังดา" ()
ซูเปอร์เอิร์ธ

ซูเปอร์เอิร์ธ () หมายถึง ดาวเคราะห์คล้ายโลกที่มีมวลมากกว่าโลก แต่มีมวลน้อยกว่าดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ คำนี้จะใช้ในความหมายทางด้านมวลของดาวเคราะห์เท่านั้น ไม่มีความหมายในแง่เงื่อนไขด้านพื้นผิวของดาวหรือความสามารถในการอยู่อาศัยของดาวนั้นๆ กล่าวคือมันมิได้มีความหมายว่าดาวเคราะห์นั้นจะมีอุณหภูมิหรือสภาพแวดล้อมใกล้เคียงกับโลกแต่อย่างใด หากกล่าวตาม Valencia et al. (2007) ให้คำนิยามไว้ว่า ซูเปอร์เอิร์ธคือดาวเคราะห์คล้ายโลกที่มีมวลระหว่าง 1 ถึง 10 เท่าของมวลโลก ขณะที่ Fortney et al. (2007) นิยามไว้ที่มวลขนาด 5 ถึง 10 เท่าของมวลโลก โดยมีคำจำกัดความอื่นๆ ในสื่อซึ่งเป็นที่นิยม มีการค้นพบซูเปอร์เอิร์ธมากมายนับตั้งแต่การค้นพบ Gliese 876 d เมื่อ ค.ศ. 2005 โดยคณะนักวิทยาศาสตร์นำโดย ยูจีนีโอ ริเวรา ไม่มีตัวอย่างของดาวประเภทซูเปอร์เอิร์ธนี้ในระบบสุริยะของเรา เพราะดาวเคราะห์คล้ายโลกขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ ก็คือโลก ส่วนดาวเคราะห์อื่นที่ใหญ่กว่าโลกก็มีมวลมากกว่า 14 เท่าของมวลโลกขึ้นไปทั้งสิ้น ปัจจุบันนี้ เทคนิคที่ดีที่สุดในการค้นหาดาวซูเปอร์เอิร์ธ คือวิธีไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง

ปัจจุบันนักดาราศาสตร์มีการยืนยันว่าค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบมากกว่า 3,500 ดวง และส่วนใหญ่ดาวเหล่านี้ถูกค้นพบโดยการใช้วิธีวัดการเคลื่อนผ่านหน้า (Transit M

อ่านข่าวต่อได้ที่: https://www.thairath.co.th/content/1229292
หอดูดาวลาซียา

หอดูดาวลาซียา () เป็นหอสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ในประเทศชิลี ประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์จำนวน 18 ตัว ในจำนวนนี้ 9 ตัวเป็นกล้องโทรทรรศน์ที่สร้างโดยหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป (ESO) นอกจากนี้กล้องอื่น ๆ ที่เหลือก็ได้รับเงินสนับสนุนการบำรุงรักษาส่วนหนึ่งจาก ESO ด้วย หอดูดาวลาซียานี้ถือเป็นหนึ่งในหอดูดาวที่ใหญ่ที่สุดในการสังเกตการณ์ท้องฟ้าซีกใต้ของโลก

ลาซียาเป็นภูเขาสูง 2400 เมตร กินอาณาเขตทางใต้สุดของทะเลทรายอาตากามาในประเทศชิลี ตั้งอยู่ 160 กิโลเมตรทางเหนือของเมืองลาเซเรนา, 27 กิโลเมตรทางใต้ของหอดูดาวลัสกัมปานัส (Las Campanas) และ 100 กิโลเมตรทางเหนือของหอดูดาวเซร์โรโตโลโล (Cerro Tololo)
ทะเลปิด

ทะเลปิด คือแหล่งน้ำที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับทะเลภายนอก อาจเป็นน้ำจืดหรือน้ำเค็ม เช่น ทะเลแคสเปียน และ ทะเลอารัล เป็นต้น ทะเลที่เกือบจะเป็นทะเลปิด เช่น ทะเลดำ ทะเลบอลติก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นต้น ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือง่ายต่อการกัดเซาะของลม ฝน และน้ำทะเล ภายในเขาริมทะเลและเกาะหินปูนบางแห่งเกิดการยุบตัวลงกลายเป็นแอ่ง
คริสตินา แอปเปิลเกต

คริสตินา แอปเปิลเกต () เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาท เคลลี บันดี ในรายการซิตคอม "Married... with Children" ทางช่องฟอกซ์ เธอมีผลงานแสดงภาพยนตร์และซีรีส์ อย่างเช่น "Don't Tell Mom the Babysitter's Dead", "The Big Hit", "The Sweetest Thing", "", "Farce of the Penguins" และ "" เธอยังแสดงละครบรอดเวย์เรื่อง "Sweet Charity" นอกจากนั้นยังแสดงบทนำในซิตคอมทางช่องเอบีซี เรื่อง "Samantha Who?"
อัญรูป

อัญรูป (;) เป็นสิ่งที่มีอยู่ในธาตุเคมี ในธาตุหนึ่ง ๆ สามารถมีรูปแบบสองรูปแบบหรือมากกว่า หรือที่รู้จักกันในชื่อ "อัญรูป" ของธาตุนั้น ๆ ในแต่ละอัญรูป อะตอมของธาตุมีพันธะเคมีเชื่อมต่อกันในรูปแบบที่ต่างกัน มีโครงสร้างต่างกันไป อัญรูปนั้นไม่ใช่ไอโซเมอร์ที่เป็น "สารประกอบ" ที่มีสูตรโมเลกุลเหมือนกัน แต่มีสูตรโครงสร้างต่างกัน

ตัวอย่างเช่น, คาร์บอนมี 2 อัญรูป: เพชรที่คาร์บอนอะตอมเชื่อมกันในรูปหกเหลี่ยมทรงสี่หน้าและแกรไฟต์ที่คาร์บอนอะตอมเชื่อมกันในรูปแผ่นตาข่ายหกเหลี่ยม

อัญรูปหมายถึงความแตกต่างทางโครงสร้างในสถานะเดียวกันเท่านั้น (คือรูปแบบของแข็ง, ของเหลว หรือ แก๊ส) - การเปลี่ยนสถานะไม่ถือเป็นอัญรูป สำหรับในบางธาตุอัญรูปมีสูตรโมเลกุลต่างกันนั้น สามารถคงอัญรูปได้เมื่อเปลี่ยนสถานะ เช่น อัญรูป 2 อัญรูปของออกซิเจน (ไดออกซิเจน, O และโอโซน, O), ทั้งคู่มีสูตรโมเลกุลเหมือนเดิมทั้งในสภาวะของแข็ง ของเหลว หรือแก๊ส ตรงกันข้าม ในบางธาตุไม่สามารถคงอัญรูปได้เมื่อเปลี่ยนสถานะ เช่น ฟอสฟอรัสมีอัญรูปมากมายในสถานะของแข็ง แต่จะกลายเป็นรูปแบบ P เหมือนกันทั้งหมดเมื่อละลายกลายเป็นของเหลว
และยังมีอัญรูปที่สำคัญคือ อัญรูปของกำมะถันซึ่งมีสูตรโมเลกุลเป็นS8 แบ่งออกเป็น กำมะถันรอมบิก และกำมะถันมอนอคลินิก
รายชื่อภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด

รายชื่อภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด เป็นรายชื่อของภาพเขียนที่ทราบกันว่ามีการซื้อขายจิตรกรรมกันในราคาที่สูงที่สุดตามที่บันทึกเป็นหลักฐาน การขายภาพเขียนครั้งแรก ๆ เป็นการขายภาพ "ทานตะวันสิบห้าดอกในแจกัน" โดยฟินเซนต์ ฟัน โคค ในปี ค.ศ. 1987 ในราคาที่สูงกว่าภาพเขียนที่ขายกันก่อนหน้านั้นถึงสามเท่าตัวที่ทำสถิติสองปีก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นการเริ่มยุคของการซื้อขายภาพเขียนกันด้วยราคาอันมหาศาล นอกจากในเรื่องราคาแล้วการซื้อขายครั้งนี้ก็มีความสำคัญตรงที่เป็นครั้งแรกที่ภาพเขียน "สมัยใหม่" ได้ขึ้นอันดับเป็นครั้งแรกแทนที่จะเป็นงานจิตรกรรมชั้นครู (old master painting) ดังที่เคยเป็นมาก่อนหน้านั้น ตั้งแต่นั้นมาการซื้อขายภาพเขียนที่มีค่าก็มักจะทำโดยการประมูล แต่ก็ยังมีบ้างที่ยังทำการซื้อขายกันเป็นการส่วนบุคคล

ภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดในปัจจุบันคือภาพ "Salvator Mundi" ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรชาวอิตาลีเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1500 ขายในปี ค.ศ. 2017 ด้วยราคาประมาณ 450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ในบรรดาภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด 10 อันดับแรกมีเพียง 2 ภาพเท่านั้นที่เป็นจิตรกรรมชั้นครู ภาพเขียนโดยจิตรกรชั้นครูที่เขียนก่อนปี ค.ศ. 1800 ส่วนใหญ่แล้วเป็นของพิพิธภัณฑ์ที่เมื่อเป็นเจ้าของแล้วมักจะไม่ทำการขาย และเป็นภาพเขียนที่ประเมินราคามิได้ บันทึกสถิติโลกกินเนสส์บันทึกว่าภาพ "โมนาลิซา" เป็นภาพที่มีราคาประกันสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ ก่อนที่จะมีการนำภาพเขียนเดินทางแสดงรอบสหรัฐก็ได้มีการประเมินราคาภาพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ไว้ว่าตกประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์เลือกที่ใช้เงินในการรักษาความปลอดภัยแทนซื้อประกัน เมื่อปรับค่าเงินเฟ้อเข้าไปแล้วภาพ "โมนาลิซา" ก็จะมีราคาประมาณ 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2017

รายชื่อของภาพเขียนเรียงตาม GDP deflator (ระบุไว้ในตัวหนา) จำนวนล้านดอลลาร์สหรัฐของปี ค.ศ. 2016 จากนั้นราคาก็จะปรับเป็นดอลลาร์สหรัฐโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราเมื่อซื้อภาพเขียน การปรับค่าเงินเฟ้อก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปตามดรรชนีเงินเฟ้อที่มักจะมีการปรับระดับ ภาพเขียนแต่ละภาพก็จะปรากฏในรายการครั้งเดียวเมื่อขายได้ในราคาที่สูงที่สุด
หอดูดาวมัทราส

หอดูดาวมัทราส () ก่อตั้งโดยบริษัท บริติชอีสต์อินเดีย จำกัด เมื่อปี ค.ศ. 1786 ที่เมืองเชนไน (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น มัทราส) ประเทศอินเดีย เป็นหอสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์เพียงแห่งเดียวในประเทศอินเดียมาเป็นเวลานับศตวรรษ ในบรรดานักดาราศาสตร์ที่ประจำที่หอดูดาวแห่งนี้ รวมถึง Norman Robert Pogson, ไมเคิล ทอปปิ้ง และ จอห์น โกลดิงแฮม ปี ค.ศ. 1899 หอดูดาวแห่งนี้ได้รับภารกิจเพิ่มเติมในการเก็บข้อมูลสภาพอากาศด้วย

เสาแกรนิตสูง 15 ฟุต หนัก 10 ตัน ซึ่งใช้ในการรองรับอุปกรณ์สังเกตการณ์ดั้งเดิม ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้จนถึงปัจจุบัน และได้จารึกชื่อสถาปนิกผู้สร้าง คือ ไมเคิล ทอปปิ้ง และปีที่สร้างคือ A.D.MDCCXCII อยู่บนเสาด้วย
อะห์มัด จามัล

อะห์มัด จามัล () นักเปียโนและคีย์บอร์ดแจ๊สชาวอเมริกัน มีสไตล์การเล่นที่โดดเด่น เป็นที่ประทับใจของไมล์ส เดวิส ในช่วง ค.ศ. 1955 ถึง 1958 ซึ่งขณะนั้นกำลังฟอร์มวงควินเท็ตร่วมกับ จอห์น โคลเทรน (อัลโตแซกโซโฟน) เรด การ์แลนด์ (เปียโน) พอล แชมเบอร์ส (เบส) และฟิลลี โจ โจนส์ (กลอง) ในการบันทึกเสียงอัลบั้ม "Kind of Blue" ในปี 1959 ไมล์ส ถึงกับกำชับนักเปียโนว่าให้ "เล่นแบบอะห์มัด จามัล"

ดนตรีของอะห์มัด จามัล ยังมีอิทธิพลต่อการเล่นของนักดนตรีรุ่นหลังหลายคน เช่น แรนดี เวสตัน คีท จาร์เร็ต แจ็ก ดีจอห์นเน็ต และแกรี พีค็อก เพลงที่อะห์มัด จามัลแต่ง ยังเป็นที่ชื่นชอบของคลินต์ อีสต์วูด จนนำไปบรรจุเป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ "The Bridges of Madison County" ในปี 1995 จำนวนสองเพลง

ปัจจุบันอะห์มัด จามัล ยังคงแสดงดนตรีในแบบวงทริโอร่วมกับเจมส์ คอมแม็ก (เบส) และอิดริส มูฮัมมัด (กลอง) บางครั้งมีจอร์จ โคลแมน (แซกโซโฟน) ร่วมวงเป็นครั้งคราว
รายชื่อดาวเคราะห์นอกระบบ

ดาวเคราะห์นอกระบบได้รับการยืนยันครั้งแรกว่าโคจรรอบพัลซาร์ PSR B1257+12 และ PSR B1620-26 เมื่อปี ค.ศ. 1992 และ 1993 ตามลำดับ ส่วนดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่มีการค้นพบโคจรรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก คือดาว 51 Pegasi b โคจรรอบ 51 Pegasi มีการประกาศการค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1995

โดยมากเราสามารถระบุมวลของดาวเคราะห์นอกระบบเหล่านี้ (ส่วนใหญ่) ได้เพียงขนาดมวลต่ำสุด ถ้าตรวจจับด้วยวิธีความเร็วแนวเล็ง จะมีข้อมูลไม่พอบ่งบอกถึงความเอียงของระนาบโคจรของดาวเคราะห์นั้นบนระนาบของดาวฤกษ์ ซึ่งเป็นค่าที่จำเป็นต้องใช้ในการคำนวณหาขนาดมวล โดยมากจึงใช้วิธีประเมินเอาว่าระนาบโคจรนั้นอยู่ในแนวเดียวกับแนวสายตาเมื่อมองจากโลก (ทำให้สามารถคำนวณออกมาได้เพียงค่ามวลต่ำสุดที่เป็นไปได้เท่านั้น)

รายชื่อดาวเคราะห์นอกระบบในปัจจุบันมีทั้งสิ้น 355 ชื่อ ขนาดมวลโดยประมาณจะแสดงเป็นจำนวนเท่าของมวลดาวพฤหัสบดี (M = 1.8986 × 10 kg) หรือจำนวนเท่าของมวลโลก (M = 5.9736 × 10 kg) ระยะห่างจากดาวเคราะห์ถึงดาวฤกษ์แม่จะแสดงเป็น หน่วยดาราศาสตร์ (1 AU = 1.496 × 10 km คือระยะห่างจากโลกไปถึงดวงอาทิตย์)

นับถึงปัจจุบันนี้ สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลยังไม่มีข้อกำหนดที่แน่ชัดเกี่ยวกับการตั้งชื่อรหัสของดาวเคราะห์นอกระบบ และยังไม่มีแผนจะกำหนดหลักเกณฑ์ขึ้นด้วย แนวโน้มส่วนมากที่ใช้กันคือ ใช้อักษรภาษาอังกฤษตัวเล็ก (เริ่มต้นที่ "b") ต่อท้ายชื่อรหัสของดาวฤกษ์ ตัวอย่างเช่น ดาวเคราะห์ 16 Cygni Bb คือดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่ค้นพบอยู่ในวงโคจรรอบดาว 16 Cygni B ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ดวงหนึ่งในระบบดาวสามดวง 16 Cygni

"ดาวเคราะห์ที่อยู่ในระบบที่มีดาวเคราะห์หลายดวง จะระบายแถบสีเป็นสีเหลือง"
นาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา

นาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา ผู้ได้รับการยกย่องเป็น “บรมครูแห่งวิชากระบี่กระบอง” เคยดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงศึกษาธิการ

อาจารย์นาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นผู้หนึ่งที่ได้เล่าเรียนวิชานี้ มาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และเป็นผู้ที่รักใคร่ในศิลปะวิชานี้อยู่เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อท่านได้แลเห็นต่างชาติภูมิใจในศิลปะประจำชาติของเขา เช่น ชาติเยอรมันและญี่ปุ่น ยกย่องวิชาฟันดาบและยูโดของเขาว่าดีเยี่ยมที่สุด และอนุรักษ์ เผยแพร่ให้เป็นที่ประจักษ์แก่โลกมากเพียงใด ยิ่งทำให้ท่านบูชาวิชากระบี่กระบองของไทยไว้เหนือสิ่งอื่นใดมากขึ้นเพียงนั้น ในโอกาสที่ท่านเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนพลศึกษากลาง ท่านได้ลองเริ่มสั่งสอนนักเรียนพลศึกษากลางขึ้นเป็นครั้งแรก

เมื่อ พ.ศ. 2478 ท่านได้ทดลองบรรจุสอนวิชากระบี่กระบองขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2478 ทดลองสอนอยู่ 1 ปี ได้ผลดีเป็นที่น่าพอใจของท่านผู้ใหญ่ เพราะเห็นว่าวิชากระบี่กระบองนั้นมีประโยชน์ในการฝึกกำลังใจให้กล้าหาญเป็นลูกผู้ชาย ฝึกกำลังกายและความคล่องแคล่วว่องไวในการป้องกันตัวและการใช้อาวุธยิ่งกว่านั้นยังเป็นการให้ผู้เรียนได้ฝึกจิตให้เกิดสมาธิ และมีความกตัญญูกตเวทีต่อครูอาจารย์ผลจากการทดลองบรรจุวิชานี้ในการเรียนการสอนแก่นักศึกษา จึงได้กำหนดวิชากระบี่กระบองไว้ในหลักสูตรของประโยคครูผู้สอนพลศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2479

นับแต่นั้นเป็นต้นมา ได้มีผู้เล่าเรียนและสำเร็จมากขึ้นตามลำดับ บรรดาผู้ที่เล่าเรียนสำเร็จ ซึ่งโดยมากออกไปรับราชการเป็นครูสอนวิชาพลศึกษาอยู่ตามจังหวัดต่าง ๆ ทั่วประเทศ ได้พยายามนำวิชากระบี่กระบองไปเผยแพร่ และเป็นที่น่าสนใจของชาวไทยเป็นอย่างมาก

ใน พ.ศ. 2518 กระทรวงศึกษาธิการ ได้บรรจุวิชากระบี่กระบองเข้าไว้ในหลักสูตรประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย ซึ่งได้จัดเป็นวิชาบังคับเลือกของหมวดวิชาพลานามัยและใน พ.ศ. 2521 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533) ก็ได้บรรจุวิชากระบี่ไว้ในหลักสูตรของมัธยมศึกษาตอนต้น จนกระทั่งปัจจุบันนี้ได้บรรจุอยู่ในหลักสูตรการเรียนการสอนในโรงเรียนทั่วไป จึงนับว่าศิลปะชิ้นเอกนี้ นอกจากจะไม่สูญหายไปจากโลกแล้ว คงจะเจริญก้าวหน้าเอาไว้อวดหรือแสดงถึงความเป็นเจ้าของวิชาการแขนงนี้ได้ในอนาคต เพื่อให้เยาวชนของชาติได้ศึกษาเล่าเรียน และรักษาไว้ซึ่งมรดกอันล้ำค่าของชาติได้ดำรงอยู่คู่แผ่นดินไทยตลอดไป
โมบิลสูท กันดั้ม ยูนิคอร์น

โมบิลสูท กันดั้ม ยูนิคอร์น เป็นไลท์โนเวลของซีรีส์กันดั้ม ประพันธ์โดยฮารุโทชิ ฟุคุอิ ออกแบบเครื่องกลโดยฮาจิเมะ คาโทกิ ความยาวสิบเล่ม ปัจจุบันก็ถูกนำมาตีพิมพ์เป็นภาษาไทยแล้ว โดยสองเล่มแรกจะมีชื่อตอนว่า "วันแห่งยูนิคอร์น" และเล่มที่สามจะมีชื่อว่า "การกลับมาของดาวหางสีแดง"

นอกจากนั้นยังมีการประกาศสร้างเป็นโอวีเอความยาวห้าสิบนาที ความยาวเจ็ดตอนจบ ลิขสิทธิ์โดย DEX

สามปีหลังจากที่ชาร์ อัสนาเบิ้ลได้หายสาปสูญไปพร้อมกับอามุโร่ หรือในภาค 
Vist foundation องค์การรายหนึ่ง ได้ครอบครองกล่องของ ลาพลาส มาโดยบังเอิญ แต่ผู้นำของ 
Vist foundation รุ่นที่สอง กลับจะต้องการส่งกล่องของลาพลาสให้กับพวกนีโอซีอ้อน โดยได้เชิญทั้งฝ่ายสหพันธ์และนีโอซีอ้อนมาร่วมการประชุมเพื่อมอบกล่องของลาพลาส 
แต่ เจ้าหญิงแห่งเนโอ ซีออน มิเนว่า ซาบี้ซึ่งได้ใช้ชื่อปลอมว่า Audrey Burne และแอบติดมากับกองยาน ได้พยายามที่จะบอกให้ Vist foundation ให้หยุดการกระทำ มันอาจจะนำมาซึ่งสงครามครั้งใหญ่ 
แต่สถาณการกลับแย่ลง เมื่อกองทัพสหพันธ์ได้บุกโจมตี เพื่อที่จะชิง กล่องของลาพลาสมาไว้ ในขณะนั้นเอง บาร์นาช ลิงก์ ได้บังเอิญช่วยมิเนว่าไว้ 
โชคชะตาชิขิตให้เขาต้องมาพัวพันกับสงครามเนโอซีออน ครั้งที่สาม และการกลับมาของ ฟูล ฟรอนทัล 
ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่า การกลับมาของชาร์ ทำสงครามครั้งสุดท้ายกับสหพันธ์โลก
เปาลู กูเอลยู

เปาลู กูเอลยู () เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ที่เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในครอบครัวชนชั้นกลาง เขาค้นพบความสามารถด้านงานเขียนตั้งแต่สมัยเรียนที่ Jesuit School of Sna Ignacio แต่พ่อกับแม่ต้องการให้เป็นวิศวกร เขาจึงแสดงพฤติกรรมต่อต้านและถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลโรคจิตถึงสามครั้ง ช่วงวัยหนุ่มเปาลูเคยเป็นนักปฏิวัติ เรียกร้องอิสรภาพ ต่อต้านระบอบเผด็จการ และต้องติดคุกเพราะงานเขียนที่ต่อต้านรัฐบาล หลังออกจากคุกในปี 1974 ก็เข้าทำงานในบริษัท PolyGram.CBS และบริษัทเพลงที่มีชื่อเสียงอีกหลายแห่ง
ปัจจุบันนอกจากทำงานเป็นนักเขียน นักคอลัมนิสต์ นักหนังสือพิมพ์แล้ว เปาลูยังดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษขององค์การยูเนสโก เป็นผู้อำนวยการศูนย์สันติภาพซิมอน เปเรส และประธานสถาบันอักษรศาสตร์แห่งบราซิลอีกด้วย