seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ยิ่งยง โอภากุล

ยิ่งยง โอภากุล เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ที่อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน มีชื่อเล่นว่า "อี๊ด" เป็นพี่ชายฝาแฝดกับ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว

ยิ่งยง จบการศึกษาจาก คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แล้วเข้ามาเป็นนักดนตรีเช่นเดียวกับ ยืนยง น้องชาย แต่ไม่ได้เข้าร่วมวงคาราบาว โดยมีผลงานของตัวเองชุดแรก ชื่อ "ลับลมคมใน" ในปี พ.ศ. 2531 โดยมียืนยงร่วมร้องและเล่นดนตรีให้ ซึ่งยิ่งยงก็ได้เขียนในปกอัลบั้มว่า ตนเป็นผู้ดูแลรายละเอียดและให้กำลังใจน้องชายตัวเองในการทำงานทุกด้าน

ในปี พ.ศ. 2533 ได้มีอัลบั้มกับค่ายเอสพี ศุภมิตร ในเครือของช่อง 3 ชื่อชุด "นายดันทุรัง" และ "อิ๊ด เป็น อิ๊ด คิดเอาเอง" มีเพลงดังชื่อเพลง "ชีวิตใครชีวิตมัน" และหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ก็ได้ออกอัลบั้มพิเศษร่วมกับน้องชาย คือ "พฤษภา" ที่มีเพลงดังอย่าง ทะเลใจ อยู่ในนั้น โดยที่ชุดนี้หน้าปกเป็นรูปของทั้งคู่เมื่อยังเป็นทารกในอ้อมกอดของแม่ พร้อมกับมีคำโปรยว่า " ..อย่าไปเลยลูก...แม่เป็นห่วง.. " ซึ่งเป็นคำที่แม่ของทั้งคู่กล่าวไว้เมื่อรู้ว่าลูกชายตนเองจะเข้าร่วมชุมนุมในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ

อี๊ด ยิ่งยง มีอุปนิสัยแตกต่างจากน้องชาย โดยเป็นคนที่ไม่ใคร่ใฝ่ใจทางการเมืองหรือปัญหาทางสังคมมากนัก ดังนั้น เพลงของยิ่งยงส่วนมากจะเป็นแนวง่าย ๆ ฟังสบาย ๆ หรือสนุกสนานมากกว่า

ปัจจุบัน มีอาชีพเป็นมัณฑนากรและมีร้านจำหน่ายสินค้าให้กับชาวต่างชาติ ในโรงแรมย่านถนนเจริญนคร และในปี พ.ศ. 2553 ได้กลับมาออกอัลบั้มเพลงอีกครั้งในชุด "ควายธนู" ซึ่งมี 24 เพลง
อำเภอสามโก้

อำเภอสามโก้ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอ่างทอง จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2508

อำเภอสามโก้อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอ่างทองไปทางทิศตะวันตกตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3064 แล้วแยกเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195 ระยะทางประมาณ 29 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดอ่างทองและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

"สามโก้" เดิมเป็นชื่อของหมู่บ้านที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากอยู่ในเส้นทางการเดินทัพสมัยก่อน กล่าวคือหากพม่าจะยกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาผ่านทางด่านเจดีย์สามองค์จะต้องเดินทัพผ่านบ้านสามโก้เสมอ และเมื่อกองทัพไทยยกไปตีพม่าก็มักจะผ่านบ้านสามโก้เช่นกัน ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารราว พ.ศ. 2091 เมื่อคราวที่สมเด็จพระสุริโยทัยขาดคอช้าง และหนังสือเรื่องไทยรบพม่าพระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งกล่าวถึงเหตุการณ์ใน พ.ศ. 2135 เมื่อคราวที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงชนช้าง พระองค์ก็เสด็จยกกองทัพหลวงผ่านบ้านสามโก้เพื่อไปตั้งรับทัพพระมหาอุปราชาที่สุพรรณบุรี

บ้านสามโก้ในอดีตขึ้นกับเมืองวิเศษไชยชาญและเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอวิเศษชัยชาญ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ทางราชการได้ยกฐานะตำบลสามโก้เป็น กิ่งอำเภอสามโก้ และต่อมาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2508 จึงได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอสามโก้

อำเภอสามโก้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอสามโก้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่

ถนนสายสำคัญของอำเภอ ได้แก่
อักษรนดยุกา

อักษรนดยุกา (Ndjuká syllabary)ประดิษฐ์โดย อฟากา อตูมิสิ แห่งสุรินาเมตะวันออก ใน พ.ศ. 2453 เขากล่าวว่าเขาได้รับแรงดลใจจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในการคิดอักษรนี้ รูปร่างอักษรมีพื้นฐานมาจากอักษรและตัวเลขของอักษรอาหรับและอักษรละติน และจากสัญลักษณ์รูปภาพที่ใช้อยู่ทั่วไปในหมู่ชาวแอฟริกา
เมลโลนา

เทพีเมลโลนา () ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน เป็นเทพีอุปถัมภ์เหล่าผึ้ง พระนามของนางมาจากคำว่า "mel" ซึ่งแปลว่า น้ำผึ้ง
อักษรอี๋

อักษรอี๋ (Yi Syllabary) ต้นกำเนิดของอักษรอี๋ไม่แน่นอน แต่อาจเป็นไปได้ว่าได้รับอิทธิพลจากอักษรจีน อักษรอี๋ที่เก่าที่สุดมีอายุราว พ.ศ. 2100 ใช้ในทางศาสนาและบันทึกลับ เป็นเวลาหลายศตวรรษ ผู้เขียนส่วนใหญ่เพิ่มอักษรใหม่เข้าไปเรื่อยๆ ในระยะหนึ่งอักษรนี้มีสัญลักษณ์ถึง 8,000 ตัว รูปแบบที่จัดมาตรฐานแล้วโดยรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2518 เริ่มมีการสอนในโรงเรียนเมื่อ พ.ศ. 2519 ประมาณ พ.ศ. 2500 มีการนำอักษรโรมันมาเขียนภาษาอี๋ เรียก อักษรอี๋ดำ ใช้เฉพาะในหมู่ชาวคริสต์ ชาวอี๋ส่วนใหญ่ยังใช้อักษรอี๋

สัญลักษณ์แต่ละตัวใช้แทนพยางค์ โดยแต่ละตัวมี 3 แบบ แทนเสียงวรรณยุกต์ 3 เสียง มี สัญลักษณ์ 819 ตัว สัญลักษณ์เหล่านี้ใช้กับคำภาษาอี๋ 756 ตัว ใช้สำหรับคำยืมจากภาษาจีนและภาษาอื่น 63 ตัว จัดเป็นอักษรพยางค์ที่ใหญ่ที่สุดก่อนการจัดมาตรฐาน

ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงอักษรอี๋สมัยใหม่ที่ปรับมาตรฐานแล้ว
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี

ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี ถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงการทางรถไฟสายตะวันตก ชุมทางหนองปลาดุก - ชุมทางบ้านภาชี ซึ่งได้ระงับการก่อสร้างลงไปเมื่อก่อสร้างมาถึงที่หยุดรถไฟมาลัยแมน เริ่มเปิดเดินรถเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเกิดของท่านพอดี

ปัจจุบันทางรถไฟสายนี้ได้ยุบสถานีรายทางเหลือเพียงสถานีเดียว คือ สถานีสุพรรณบุรี ที่เหลือมีฐานะเป็นเพียงที่หยุดรถ และป้ายหยุดรถ ประกอบด้วย ป้ายหยุดรถไฟทุ่งบัว ที่หยุดรถไฟโรงเรียนการบิน ที่หยุดรถไฟศรีสำราญ และป้ายหยุดรถไฟดอนทอง ในเส้นทางนี้มีขบวนรถไฟเพียงวันละ 2 ขบวน คือ กรุงเทพ-สุพรรณบุรี-กรุงเทพ
โฮเซ รีซัล

โฮเซ รีซัล (José Rizal) หรือชื่อเต็มคือ โฮเซ โปรตาซีโอ รีซัล เมร์กาโด อี อาลอนโซ เรอาลอนดา (José Protacio Rizal Mercado y Alonzo Realonda) เป็นนักเขียนและวีรบุรษคนสำคัญของฟิลิปปินส์ในการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากสเปน เขาถูกจับและถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าเมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2439 การเสียชีวิตของเขากลายเป็นแรงบันดาลใจให้ชาวฟิลิปปินส์ลุกขึ้นสู้จนขับไล่สเปนออกไปได้สำเร็จ แม้จะถูกยึดครองโดยสหรัฐอเมริกาในเวลาต่อมา

รีซัลเกิดเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2404 ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีเชื้อสายจีน สเปน ญี่ปุ่น และตากาล็อก จัดเป็นชนชั้นเมสตีโซตามการแบ่งชนชั้นในยุคอาณานิคมสเปน เขาได้รับการศึกษาจากโรงเรียนของบาทหลวงโดมินิกันและเยซูอิต เขาใช้ได้หลายภาษาทั้งภาษาตากาล็อก ภาษาสเปน ภาษาละติน และภาษาฮีบรู

แม่ของรีซัลถูกตัดสินจำคุก 2 ปี ด้วยข้อหาวางยาพิษเพื่อนบ้าน พี่ชายของเขาถูกไล่ออกจากโรงเรียนเพราะใกล้ชิดกับกลุ่มบาทหลวงชาวพื้นเมืองที่ถูกศาสนจักรสเปนสั่งแขวนคอ เมื่อ พ.ศ. 2415 ในมรสุมชีวิตดังกล่าว รีซัลมีอายุเพียง 10-11 ปี เท่านั้น ในที่สุดรีซัลจึงถูกส่งไปเรียนแพทย์ในยุโรปเป็นเวลา 5 ปี ซึ่งกลายเป็นห้วงเวลาที่เขาได้เพาะบ่มอุดมการณ์เพื่อต่อสู้กับเจ้าอาณานิคมสเปน

รีซัลกลับฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2430 แต่อยู่ได้เพียง 6 เดือน ก็ถูกบีบให้กลับไปอยู่ในยุโรปอีก ซึ่งเป็นผลจากนวนิยาย “อันล่วงละเมิดมิได้” เขากลับมาฟิลิปปินส์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2435 โดยช่วงที่อยู่ในยุโรปช่วงที่ 2 นี้ เขาเขียนนวนิยายเรื่อง El Filibusterimos ซึ่งเป็นภาคต่อของนิยายเรื่องแรก เมื่อเขากลับมาถึงฟิลิปปินส์ หน่วยสืบราชการลับของสเปนพบนิยายต้องห้ามในกระเป๋าเดินทาง เป็นเหตุให้เขาถูกเนรเทศไปอยู่เกาะดาปีตัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะมินดาเนา

ช่วง พ.ศ. 2411–2421 เกิดการลุกฮือขึ้นในคิวบา พรรคพวกของรีซัลวิ่งเต้นให้รีซัลไปทำงานด้านการแพทย์ในสงครามนี้ รีซัลได้รับอนุญาตให้ไปคิวบาเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 แต่เขาพลาดเรือ ไม่ได้เดินทางไป ขณะเดียวกันนั้น อันเดรส โบนีฟาซีโอ นักปฏิวัติผู้ก่อตั้งสมาคมกาตีปูนัน ติดต่อรีซัลให้เข้าร่วมปฏิวัติด้วยความรุนแรงแต่เขาปฏิเสธ

รีซัลถูกกักตัวบนเรือรบสเปนและถูกส่งไปสเปนเมื่อ 3 กันยายน แต่หลังจากการโจมตีสเปนของโบนีฟาซีโอเมื่อ 30 สิงหาคม ทำให้ฝ่ายอาณานิคมเพ่งเล็งรีซัล และส่งโทรเลขให้จับกุมรีซัลไว้และส่งกลับฟิลิปปินส์เมื่อ 3 ธันวาคม เขาถูกนำตัวขึ้นศาลไต่สวนเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม และถูกตัดสินให้ประหารชีวิตเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม การประหารชีวิตมีขึ้นในตอนเช้าวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2439 ทำให้รีซัลกลายเป็นวีรบุรุษของฟิลิปปินส์ไปในที่สุด

ก่อนถูกประหารชีวิต เขาเขียนบทกวีลาตายไว้ ขนาดยาว 14 บาท เป็นภาษาสเปนชื่อ "mi último adiós" บทกวีนี้ได้รับการส่งเสริมให้แปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งภาษาท้องถิ่นของฟิลิปปินส์โดยสถาบันประวัติศาสตร์แห่งชาติฟิลิปปินส์ ปัจจุบันแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 100 ภาษา รวมทั้งภาษาไทย บทกวีนี้แปลเป็นภาษาอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2444 ภาษาสวีเดน พ.ศ. 2446 ภาษาญี่ปุ่น พ.ศ. 2460 ภาษาฮังการี ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน พ.ศ. 2470 ภาษาอินโดนีเซีย พ.ศ. 2493 ส่วนภาษาอื่น ๆ รวมทั้งภาษาไทย เริ่มแปลประมาณ พ.ศ. 2523
เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ

เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ และจัดการแข่งขันขึ้นที่สาธารณรัฐหมู่เกาะฟิจิ (Republic of the Fiji Islands) หรือฟิจิ (Fiji) ตั้งอยู่บนหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ออกอากาศทางซีบีเอสในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2550 และออกอากาศในไทยเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2550 ทางทรูวิชั่นส์  สำหรับฤดูกาลนี้เดิมทีมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 20 คนแต่มีผู้เข้าแข่งขันคนนึงของสละสิทธิ์ทำให้เหลือผู้เข้าแข่งขันคือ 19 คนและถูกแบ่งออกเป็น 10 ต่อ 9 โดยเมื่อมีการเลือกเผ่ากันและคนที่ไม่ได้รับเลือกที่เหลือเศษอีก 1 คนจะถูกส่งไปเกาะอัปยศและจะกลับมาร่วมกับเผ่าที่เสียสมาชิกในการโหวตครั้งแรกออกไปแทน

ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สามที่ได้เพิ่ม เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนไว้ ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงกฎ คือต้องเอาออกมาใช้ก่อนการที่จะอ่านผลโหวต ฉะนั้นจะมีการที่ผู้ที่มีเครื่องรางแล้วไม่ใช้สามารถถูกโหวตออกได้และเสียเครื่องรางไปโดยเปล่าประโยชน์ได้ด้วย และตั้งแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไปการใช้เครื่องรางจะเป็นเช่นนี้เสมอ ซึ่งไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิงจาก 2 ฤดูกาลที่ผ่านมา (เซอร์ไวเวอร์ ปานามา, เซอร์ไวเวอร์ คุก ไอส์แลนด์ส)

การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
กิตติศักดิ์ ระวังป่า

กิตติศักดิ์ ระวังป่า เป็นอดีตผู้รักษาประตูทีมชาติไทย มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเมื่อครั้งเล่นให้กับสโมสรสินธนา และเคยเล่นให้กับสโมสรอื่นๆในไทยพรีเมียร์ลีกเช่นพนักงานยาสูบ,โอสถสภา เอ็ม-150 ,บางกอกกล๊าส และเล่นให้กับรังสิต เอฟซีในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2เป็นสโมสรสุดท้าย

กิตติศักดิ์ ระวังป่า จัดว่าเป็นผู้รักษาประตูฝีมือดีที่มีรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งในประเทศไทย โดยติดทีมชาติครั้งแรกในชุดเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศเกาหลีใต้ จากนั้นแจ้งเกิดได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีมชาติไทยและสโมสรสินธนา ในยุคของปีเตอร์ วิธ ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนชาวอังกฤษ

กิตติศักดิ์ ระวังป่า ประสบความสำเร็จในทีมชาติ เมื่อทีมชาติไทยได้อันดับที่ 4 เอเชียนเกมส์ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ และเข้าถึงรอบ 10 ทีมสุดท้ายในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก โซนเอเซีย โดยในปัจจุบันกิตติศักดิ์ ระวังป่า รับหน้าที่เป็นโค้ชผู้รักษาประตูให้ทีมชาติไทย

กิตติศักดิ์ ระวังป่า เกิดวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดไผ่ล้อม จังหวัดระยอง และเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านค่าย ก่อนจะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญจนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลาย

ในช่วงที่เรียนอยู่โรงเรียนอัสสัมชัญ กิตติศักดิ์ ระวังป่าแม้จะชื่นชอบการเล่นฟุตบอลแต่ก็ต้องเล่นกีฬาบาสเก็ตบอลเป็นหลักตามคำแนะนำของอาจารย์ที่เห็นว่ารูปร่างสูงใหญ่ และเป็นตัวแทนของสถาบันลงแข่งขันบาสเก็ตบอลรายการต่าง ๆ ก่อนจะศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หัตฐพร สุวรรณ

หัตฐพร สุวรรณ นักฟุตบอลทีมชาติไทย ของสโมสรสโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน 10 (10)ในไทยพรีเมียร์ลีก และยังเคยเล่นให้สโมสรอิ่นๆในไทยเช่นสโมสรพนักงานยาสูบ10(20)และการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค12(80)และ เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด1.5(70)

หัตฐพร สุวรรณ เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2527 ที่บ้านทุ่งหัวช้าง อำเภอทุ่งหัวช้าง จังหวัดลำพูน เป็นบุตรคนเดียวของนายชุมพลและนางบัวคำ สุวรรณ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนเวียงเจดีย์วิทยา จังหวัดลำพูน และชั้นม.ปลายที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม ก่อนจะเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หัตฐพร เริ่มเล่นฟุตบอลระดับสโมสรกับสมาคมกีฬาคริสเตียนไทยและได้เล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกโดยการย้ายมาร่วมทีมสโมสรพนักงานยาสูบก่อนจะย้ายไปร่วมทีมการไฟฟ้าและประสบปัญหาอาการบาดเจ็บหนักบริเวณเอ็นหัวเข่าจากเกมส์ไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีกช่วงปลายฤดูกาล2550 จนต้องถอนตัวออกจากทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ 2007ที่นครรราชสีมา และไม่ค่อยได้ลงสนามมากนักในฤดูกาลต่อมา

ในไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2552 หัตฐพร สุวรรณย้ายจากสโมสรการไฟฟ้ามาร่วมทีมเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด โดยสวมเสื้อหมายเลข8 และลงสนามนัดแรกในเกมลีกนัดที่12 เมื่อวันที่30 พฤษภาคม 2552 ในเกมส์ที่บุกชนะทีมชลบุรี เอฟซี 2-5 ที่สนามเทศบาลหนองปรือ โดยเขาเป็นคนยิงประตูให้ทีมขึ้นนำ5-2

เดือนสิงหาคม 2553 ย้ายจากทีม BEC เทโรศาสน ไปเล่นให้กับ ทีมศรีสะเกษเมืองไทย FC พร้อมกับเพื่อนร่วมทีมอย่างวุฒิชัย ทาทอง

แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (พนักงานยาสูบ)
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด)
ภาษายูเครน

ภาษายูเครน (украї́нська мо́ва, "ukrayins'ka mova", ) เป็นภาษากลุ่มสลาวิกตะวันออก เป็นภาษาทางการของยูเครน ระบบการเขียนใช้อักษรซีริลลิก และใช้คำร่วมกับภาษาของประเทศเพื่อนบ้านโดยเฉพาะภาษาเบลารุส ภาษาโปแลนด์, ภาษารัสเซีย และภาษาสโลวัก ซึ่งมีลักษณะคล้ายๆ กัน
รัฐปีนัง

ปูเลาปีนัง () เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธรัฐมาเลเซีย เดิมชาวมลายูรุ่นแรกเรียกว่า ปูเลาวาซาตู หรือเกาะเดี่ยว ต่อมาพบในแผนที่เดินเรือ เรียกว่า ปูเลาปีนัง หรือเกาะหมาก ต่อมาอังกฤษเรียกว่า เกาะพรินซ์ออฟเวลส์

รัฐปีนังประกอบด้วยพื้นที่ 2 ส่วน ได้แก่ เกาะปีนัง ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ทางชายฝั่งตะวันตกของประเทศ และเป็นที่ตั้งของจอร์จทาวน์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ และเซเบอรังเปอไร (สมารังไพร) ซึ่งตั้งอยู่บนชายฝั่ง

รัฐปีนังเป็นเขตการปกครองเพียงแห่งเดียวของมาเลเซียที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีน โดยมีอัตราส่วนของประชากรเชื้อสายจีนประมาณร้อยละ 41.72 มากกว่าประชากรเชื้อสายมลายูซึ่งมีอัตราส่วนประมาณร้อยละ 41.33
สิทธิพร สุนทรพจน์

สิทธิพร สุนทรพจน์ เป็นนักร้องลูกทุ่งชายสไตล์อีสานที่มีน้ำเสียงดี อยู่ในวงการมานานถึง 10 ปี และมีผลงานเพลงออกมาอย่างต่อเนื่อง โดยหลายเพลงอยู่ในความจดจำของแฟนเพลงมานานปี อย่าง "ช้ำรักจากอุบล" และ "ห้องนอนคนช้ำ"

สิทธิพร สุนทรพจน์ เป็นคนอำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด เขาเกิดในครอบครัวเกษตรกรยากจน ได้รับการศึกษาน้อย แต่ชอบเสียงเพลงรวมทั้งการร้องเพลงลูกทุ่งและหมอลำเป็นชีวิตจิตใจ เขาเข้าร่วมในการประกวดร้องเพลงอยู่บ่อยครั้ง เมื่อเติบโตเป็นวัยรุ่นได้มาสมัครเป็นนักร้องอยู่กับคณะหมอลำคณะหนึ่ง แต่ถูกส่งไปทำหน้าแบกกลองอยู่ราว 1 ปี จึงลาออกมาอยู่บ้าน ต่อมาก็ได้สมัครเข้าเป็นนักร้องในวงหมอลำของ ไกรศร เรืองศรี และก็ได้ทำงานร้องเพลงหน้าเวทีตามที่ฝัน

ในช่วงที่พักวง ทางวงได้หาตัวนักร้องในวงที่จะส่งไปบันทึกเสียงหมอลำ และทางวงก็มีมติส่ง สิทธิพรไปบันทึกเสียง แต่หลังจากที่ซักซ้อมมานานราว 6 เดือน เขาก็ได้รับข่าวร้าย เมื่อนายทุนที่ให้การสนับสนุนตัดสินใจที่จะไม่ทำเพลงหมอลำ

หลังจากที่พลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย สิทธิพรก็ตัดสินใจหันมาเป็นนักร้องคาเฟ่ ตามร้านอาหารหลายแห่งอยู่นานถึง 2 ปี และมาวันหนึ่ง แขกที่มาเที่ยวคนหนึ่งได้เรียกเข้ามาพบ และบอกว่าถ้าอยากบันทึกเสียง ก็ให้ไปพบที่บ้าน โดยไม่ยอมบอกชื่อเสียงเรียงนาม และเมื่อสิทธิพร ไปพบแขกคนนั้นที่บ้านก็จึงได้รู้ว่าคือ ดำรง วงศ์ทอง นักแต่งเพลงชื่อดัง หลังการซักซ้อมการร้องเพลงกับครูได้ราว 1 ปีก็ได้มีการเรียกให้ รุ่งโรจน์ เพชรธงชัย มาฟังเสียงของนักร้องคนนี้ ซึ่งก็ปรากฏว่าเป็นที่ถูกใจ และสิทธิพร สุนทรพจน์ ก็ได้มีผลงานเพลงเป็นของตัวเองเป็นชุดแรก เมื่อปี พ.ศ. 2540 และมีต่อ ๆ มาจนถึงชุดที่ 10 ในปัจจุบัน
นักร้องลูกทุ่งชายยอดเยี่ยม ปี 2544 (สตาร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ อวอร์ด ครั้งที่ 1) ของสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิง จากเพลง "ห้องนอนคนช้ำ" จากอัลบั้ม "ห้องนอนคนช้ำ"รางวัลเพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม ปี 2556(สยามดาราสตาร์อวอร์ด)เพลง *ดอกงิ้วบานที่บ้านหมี่*
จดหมายเหตุ

จดหมายเหตุ () หมายถึง รายงานหรือบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ผู้บันทึกอาจเป็นส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ หรือบุคคลทั่วไปก็ได้ เพื่อบันทึกไว้สำหรับใช้อ้างอิงในอนาคต สถานที่เก็บและให้บริการเอกสารจดหมายเหตุเรียกว่าหอจดหมายเหตุ

ตั้งแต่อดีต พระมหากษัตริย์ไทยโปรดเกล้าฯ ให้มีธรรมเนียมการจดบันทึกเหตุการณ์สำคัญของบ้านเมือง วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ รวมถึงปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้น โดยผู้มีหน้าที่จดบันทึกดังกล่าวเรียกว่าอาลักษณ์ จดหมายเหตุนี้จะถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในหอจดหมายเหตุหรือหอหลวง เพื่อให้เป็นประโยชน์ทางการศึกษาต่อคนรุ่นหลัง จดหมายเหตุในราชวงศ์นี้ บางทีก็เรียกพงศาวดาร เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า และพระราชพงศาวดารเหนือในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
จดหมายเหตุที่บันทึกโดยบุคคลในอดีตก็มีความสำคัญไม่น้อย มีทั้งการบันทึกเหตุการณ์ทั่วไป การบันทึกเรื่องราวของตนเองอย่างลักษณะอนุทิน ฯลฯ บางฉบับมีคุณค่าต่อการศึกษาประวัติศาสตร์อย่างมาก เช่น จดหมายเหตุบางกอกของแดน บีช บรัดเลย์ จดหมายเหตุลาลูแบร์ของซีมง เดอ ลา ลูแบร์ จดหมายเหตุเสด็จประพาสยุโรป ร.ศ.116 ของพระยาศรีสหเทพ (เส็ง วิริยศิริ) จดหมายเหตุความทรงจำของกรมหลวงนรินทรเทวี จดหมายเหตุจีนว่าด้วยกรุงสยาม เป็นต้น

จดหมายเหตุในอดีตพบว่ามีการบันทึก โดยการเขียน การพิมพ์ ลงบนวัสดุต่างๆตามยุคสมัย เช่น แผ่นหิน ใบลาน กระดาษ เป็นต้น
พงศาวดาร

พงศาวดาร คือบันทึกเหตุการณ์เกี่ยวกับประเทศชาติหรือพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของประเทศชาตินั้น ๆ

พงศาวดารในฐานะหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ปัจจุบันมีการถกเถียงกันเรื่องความน่าจะเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า เป็นหลักฐานชั้นต้นหรือหลักฐานชั้นรอง เพราะมีการเขียนพงศาวดารหลายฉบับในลักษณะที่คล้ายกันแต่แตกต่างกันในเนื้อหาและรายละเอียด ประกอบกับการใช้ศักราชในพงศาวดารไม่สอดคล้องกัน กล่าวคือ บ้างใช้มหาศักราช บ้างใช้จุลศักราช และพงศาวดารมีการเขียนขึ้นภายหลังเหตุการณ์ เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ซึ่งเขียนขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่กล่าวถึงก่อนการสถาปนากรุงศรีอยุธยา เป็นต้น
Ґ

Ge (Ґ, ґ) บางครั้งก็เรียกว่า Ghe หรือ Ge with upturn (ในรหัสยูนิโคดใช้ชื่อว่า ) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียง // คล้ายกับเสียง g ของคำว่า "go" ในภาษาอังกฤษ

ในภาษาเบลารุสและภาษายูเครนสมัยโบราณ บางครั้งมีการใช้อักษรละติน g และทวิอักษร КГ ("kh") แทนเสียงของ g ในคำทับศัพท์จากภาษาละติน แต่ภายหลังการทำเช่นนี้รวมทั้งการใช้ทวิอักษร ได้เลือนหายไปจากอักขรวิธีของภาษาเบลารุส จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 การใช้อักษร Ґ ได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่และเพิ่มเข้าไปในภาษายูเครนและภาษารูซิน

อักษร Ґ ของภาษายูเครนได้ถูกยกเลิกในการปฏิรูปอักขรวิธีของภาษารัสเซีย โดยสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) และถูกจัดให้เป็นอักษรเดียวกันกับ Г แต่อย่างไรก็ตาม อักษร Ґ ได้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งหนึ่งโดยชาวพื้นเมืองของประเทศยูเครน ใน พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ภายหลังการปฏิรูปกลาสนอสต์

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักภาษาศาสตร์ชาวเบลารุสบางท่าน โดยเฉพาะ เอียน สตานเคียวิช (Yan Stankyevich) ได้มีการเสนอแนะว่าควรจะนำการอักษรนี้มาแทนเสียงของ g อีกครั้ง อย่างน้อยก็เพื่อทับศัพท์คำใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน แต่คนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับแนวความคิดนี้ แม้กระทั่งตัวอักษร Ґ ก็ไม่เคยได้ปรากฏรวมอยู่ในลำดับอักษรของภาษาเบลารุสเลย เนื่องจากเห็นว่าอักษรตัวนี้ไม่ได้ใช้มานานมากแล้ว
ดาฟต์พังก์

ดาฟต์พังก์ หรือ ดาฟท์ พั้งก์ (อังกฤษ: Daft Punk) เป็นชื่อกลุ่มดนตรีแนวเทคโนแดนซ์ ประกอบด้วยนักดนตรีชาวฝรั่งเศส 2 คน Thomas Bangalter และ Guy-Manuel de Homem Christo

Thomas Bangalter และ Guy-Manuel de Homem-Christo เริ่มพบกัน ในปี 1987 ที่เมืองปารีส ที่โรงเรียนLycée Carnot ใน เมืองปารีส ต่อมา Thomas Bangalter กับ Guy-Manuel de Homem-Christo ก็ได้ตั้งวงที่มีชื่อ Darlin' โดยสมาชิกเป็นเพื่อนอีกคนคือ Laurent Brancowitz, เข้าเป็นสมาชิก ในปี 1992 เป็นวงดนตรีแนวอินดี้ร็อก แต่ต่อมาได้ถูกนิตยสารชื่อดังได้วิจารณ์เขาว่า "A daft punk thrash" หรือเศษขยะนั่นเอง จึงทำให้เขาได้กลับไปปรับปรุงแนวเพลงและเปลี่ยนชื่อวงใหม่เป็น Daft punk

Thomas Bangalter และ Guy-Manuel de Homem-Christo ก็ได้ตั้งวงที่มีชื่อ ดาฟต์พังก์ ในปี 1993 โดย ดาฟต์พังก์ ได้ออกขายอัลบั้ม ชุดแรก ที่มีชื่อ Homework ก่อนจะออกอัลบั้มอัลบั้มชุดนี้ เริ่มการบันทึกเสียง ในปี 1993 จนถึง ปี 1996 และ ออกจำหน่ายใน 25 มีนาคม ค.ศ. 1997 และ ประสบความสำเร็จกับซิงเกิล "Da Funk" และ "Around the World" ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 1 บนบิลบอร์ด ชาร์ท Hot Dance Club Play chart, ต่อมา ได้ออกขายอัลบั้ม ชุดที่สอง คือ "Discovery" 13 มีนาคม ค.ศ. 2001 โดยมีมิวสิกวิดีโอแบบแอนิเมชัน ผลิตโดย โทเอแอนิเมชัน โดยอาจารย์ เลย์จิ มัตสึโมโต้ และ ได้ทำมิวสิกวิดีโอ ให้กับ เพลง "One More Time" "Aerodynamic" "Digital Love" และ "Harder, Better, Faster, Stronger" ซึ่งเพลงทั้งหมดมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกันทั้งสิ้น โดยเรียงกันตามลำดับ จนกลายเป็นแอนิเมชั่นที่มีชื่อว่า "Interstella 5555" ชื่อเต็มคือ (The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem) ได้ประสบความสำเร็จ อัลบั้มชุดนี้ มียอดขายอัลบั้มกว่า 2.6 ล้านชุด ต่อมา ได้ออกขายอัลบั้ม ชุดที่สาม คือ Human After All ออกจำหน่ายใน 14 มีนาคม ค.ศ. 2005 โดย อัลบั้มชุดนี้ ได้หยิบซาวนด์มาทดลองใช้ซาวนด์ของอิเล็กทรอนิกส์ จึงเกิดกระแสเกี่ยวกับวงนี้ขึ้นอย่างมาก จนเกิดเป็นภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า "Electroma"

มกราคม 2013, ดาฟต์พังก์ ได้เซ็นสัญญากับ Columbia Records ภายใต้การดูแลของ โซนี่มิวสิก "Get Lucky" เป็นซิงเกิ้ลแรก และได้ Pharrell Williams มาร่วมแจม ได้ที่ 1 UK single ถึง 4 สัปดาห์ และท๊อป 5 ของหลายประเทศทั่วโลก และเป็นประวัติศาสตร์ครั้งแรกของ ดาฟต์พังก์ เองด้วย ที่มีซิงเกิ้ลไต่ชาร์ตดีที่สุดเท่าที่ทั้ง 2 ทำมาด้วยกัน

ในอัลบั้มแรนดอม แอคเซค แมมโมรี่ ทำให้ดาฟต์พังก์ ได้รางวัลแกรมมี่ถึง 10 รางวัล เพลงประจำปี, เพลงป๊อบ คู่/กลุ่ม, อัลบั้มประจำปี, อัลบั้มแดนซ์/อีเล็กทรอกนิค, อัลบั้มระบบดนตรี (ไม่ใช่คลาคสิก) แรม ติดอันดับอัมบั้มที่ดีสุดในโลกในปี 2013 ถึง 3.8 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก และ ซิ้งเกิ้ล "Get Lucky" ถึง 10 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก

ดาฟต์พังก์ มียอดขายอัลบั้มทั่วโลก กว่า 5 ล้านก๊อปปี้

อวิซิได้รีมิกซ์ เพลง "Derezzed" และ เดอะเจเปนป๊อบสตาร์ได้รีมิกซ์ เพลง "Fall" เพลงประกอบภาพยนตร์ ที่ดาฟต์พังก์ทำเองทั้งอัลบั้ม ได้บรรจุในอัลบั้มรีมิกซ์ของดิสนี่ย์ชื่อ Dconstructed

15 กรกฎาคม 2016, จากนิตยสาร "Billboard", ผู้บริหาร Republic Records Wendy Goldstein ได้ตัดสินใจให้ ดาฟต์พังก์ ทำงานร่วมกับ เดอะวีกเอนด์ ในซิลเกิ้ล "สตาร์บอย" ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับอัลบั้มที่ 3 ของวีกเอนด์เอง ในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2016 และปล่อยมิวสิกวีดีโอในวันที่ 28 กันยายน 2016
เบนโซอิลเพอร์ออกไซด์

เบนโซอิลเพอร์ออกไซด์ () เป็นสารเคมีที่อยู่ในกลุ่มเพอร์ออกไซด์ ประกอบไปด้วยเบนซิน 2 ตัวรวมด้วยเปอร์ออกไซด

ชื่อทางการค้าสำหรับเบนโซอิลเพอร์ออกไซด์เช่น เบนแซค เอซี (Benzac AC) Brevoxyl และ Penoxyl
Ѓ

Gje (Ѓ, ѓ) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้เฉพาะภาษามาซิโดเนียเพื่อออกเสียง หรือ คำต่างๆ ที่มีเสียงนี้มักจะมีรากศัพท์มาจากภาษาเซอร์เบียซึ่งเขียนแทนด้วยอักษร Dje (Ђ, ђ) ยกตัวอย่างคำว่า Раѓање ในภาษามาซิโดเนีย อ่านว่า "Radjanje รัดยันเย" แปลว่า "การให้กำเนิด" ซึ่งภาษาเซอร์เบียจะสะกดด้วยคำนี้ Рађање ซึ่งอ่านออกเสียงเดียวกัน
การะเกด

การะเกด อาจหมายถึง
Д

De (Д, д) เป็นอักษรตัวหนึ่งของอักษรซีริลลิก อักษรตัวนี้ใช้ออกเสียง // เหมือนเสียง d ในภาษาอังกฤษ หรือ ด ในภาษาไทย แต่เมื่อไปปรากฏเป็นตัวสุดท้ายของคำจะกลายเป็น // ที่ไม่ออกเสียง และกลายเป็น // เมื่ออยู่ก่อนหน้าเสียงสระเพดานแข็ง

อักษร Д มีพัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก เดลตา ลักษณะแตกต่างที่เห็นได้ชัดจากเดลตาคืออักษรนี้มี "เท้า" อยู่ที่มุมด้านล่าง อย่างไรก็ตาม อักษรตัวนี้สามารถเขียนได้สองรูปแบบคือ ยอดด้านบนที่ตัดเป็นเหลี่ยม หรือยอดมุมแหลมเหมือนเดลตา สำหรับอักษร El (Л, л) ก็เขียนในลักษณะนี้เช่นกัน อักษรนี้มีชื่อเดิมว่า "dobro" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 4

อักษรตัวใหญ่ Д เมื่อเขียนด้วยลายมือจะปรากฏคล้ายอักษรละติน D เพื่อให้เขียนได้เร็วขึ้น เนื่องจากลักษณะของตัวพิมพ์ไม่สะดวกสำหรับเขียน แต่อักษรตัวเล็ก д จะดูเหมือนอักษรละติน g มากกว่าที่จะเป็น d โดยเขียนหางต่อกับตัวอักษรถัดไป สำหรับการเขียนตัวเอนหรือเขียนติดกัน (cursive) อักษรตัวเล็กจะดูเหมือน d มากกว่า ดังนี้: "Д, д"
จื๋อโนม

จื๋อโนม () เป็นระบบอักษรที่ใช้เขียนภาษาเวียดนาม ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว จื๋อโนมประกอบด้วยอักษรจีน ("ฮั่นจื้อ" เรียกเป็นภาษาเวียดนามว่า "ฮ้านตึ" - ) และอักขระที่ประดิษฐ์ขึ้นตามแบบอักษรจีน ตัวอย่างที่เก่าที่สุดอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 มักนิยมใช้เฉพาะในหมู่ชนชั้นสูงของเวียดนาม โดยส่วนใหญ่ใช้บันทึกวรรณคดีเวียดนาม (งานเขียนที่เป็นทางการส่วนใหญ่จะใช้ภาษาจีนแบบแผน ไม่ใช่ภาษาเวียดนาม) ปัจจุบันถือว่าถูกแทนที่โดยสมบูรณ์ด้วยจื๋อโกว๊กหงือซึ่งดัดแปลงจากอักษรละติน

เวียดนามถูกจีนปกครองนานนับพันปีระหว่าง พ.ศ. 432–1481 เป็นผลให้ภาษาเขียนในทางราชการเป็นภาษาจีนโบราณที่รู้จักในชื่อ "จื๋อญอ" () ในภาษาเวียดนาม จื๋อญอยังใช้ต่อมาในเวียดนามร่วมกับจื๋อโนมและจนถึง พ.ศ. 2461

ในช่วงประมาณ พ.ศ. 1500 ชาวเวียดนามปรับปรุงอักษรจีนใช้เขียนภาษาของตน เรียกว่าจื๋อโนมหรืออักษรใต้ ตัวอย่างที่เก่าที่สุดของอักษรนี้คือจารึกโลหะที่เจดีย์บ๋าวอาน () ในจังหวัดหวิญฟุก อายุราว พ.ศ. 1752 ในช่วง พ.ศ. 1800 อักษรชุดนี้ได้เริ่มมีการนำมาใช้ทางวรรณคดี กวีและนักเขียนชาวเวียดนามที่มีชื่อเสียงหลายคนเขียนงานของตนโดยใช้จื๋อโนม เช่น เหงียน เทวียน (), เหงียน สี โก๊ (; พ.ศ. 1900), เหงียน จ๋าย (; พ.ศ. 2000), โห่ กวี๊ ลี (; พ.ศ. 1900) ผู้แปลภาษาจีนเป็นภาษาเวียดนามและเขียนประกาศของทางราชการ 
เมื่อมิชชันนารีชาวตะวันตกเข้ามาถึงเวียดนามเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 พวกเขาได้คิดค้นการเขียนภาษาเวียดนามด้วยอักษรละติน เรียกว่า "จื๋อโกว๊กหงือ" ใช้ในหนังสือสวดมนต์และหนังสือทางศาสนา ฯลฯ อักษรนี้มีผู้ประดิษฐ์หลายคน แต่ผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดคือ อาแล็กซ็องดร์ เดอ รอด (Alexandre de Rhodes) มิชชันนารีคณะเยสุอิตชาวฝรั่งเศส และต่อมาเริ่มมีการสอนจื๋อโกว๊กหงือในโรงเรียนต่าง ๆ ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2300 เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในอีก 200 ปีต่อมา ปัจจุบัน ภาษาเวียดนามเขียนด้วยจื๋อโกว๊กหงือเพียงอย่างเดียว ส่วนจื๋อโนมใช้ในทางวิชาการเท่านั้น
จื๋อโนมเป็นรูปแบบผสมของอักษรจีนมาตรฐานกับสัญลักษณ์ที่ใช้เฉพาะภาษาเวียดนาม (อักษรจีนหลายตัวที่ถูกดัดแปลงไม่มีความหมายในภาษาจีน) ในการนำอักษรจีนมาใช้ ผู้ประดิษฐ์จื๋อโนมยืมคำจีนมาเป็นจำนวนมากและปรับให้เป็นการออกเสียงของภาษาเวียดนาม ทำให้มี 2 คำสำหรับเรียกสิ่งเดียวกันคือ คำจีน-เวียดนาม กับ คำที่มีต้นกำเนิดในภาษาเวียดนาม สัญลักษณ์ใหม่จะรวมสัญลักษณ์ที่แสดงความหมายและแสดงการออกเสียงในภาษาเวียดนาม
อักษรญี่ปุ่น

ก่อนพ.ศ. 900 ภาษาญี่ปุ่นไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเอง หลังจากนั้น เริ่มปรับปรุงอักษรจีนมาใช้ คาดว่าผ่านมาทางเกาหลี ครั้งแรกภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรจีนโบราณ หรือรูปแบบผสมระหว่างจีนกับญี่ปุ่น ตัวอย่างของรูปแบบผสมเช่นโกจิกิ (kojiki:บันทึกประวัติศาสตร์) เขียนเมื่อ พ.ศ. 1255 พวกเขาเริ่มใช้รูปแบบอักษรจีนเขียนภาษาญี่ปุ่น ในรูปอักษรพยางค์ใบไม้หมื่นใบ (man'yōgana)
เมื่อเวลาผ่านไป ระบบการเขียนเป็นแบบใช้อักษรจีนเขียนคำยืมจากภาษาจีน หรือคำให้ภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายใกล้เคียงกัน รูปแบบอักษรจีนยังใช้แทนการออกเสียงในการเขียนไวยากรณ์ และต่อมากลายเป็นอักษรแทนพยางค์ 2 ชนิดคือ ฮิระงะนะ และคะตะคะนะ วรรณคดีญี่ปุ่นปรากฏขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1600 เช่น เรื่องเล่าแห่งเคนจิ โดย มูราซากิ ชิกิบุ

ภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่เขียนด้วยรูปแบบผสมของฮิระงะนะ คะตะคะนะร่วมกับคันจิ หนังสือสมัยใหม่จะรวมโรมาจิ (อักษรโรมัน) ซึ่งเป็นรูปแบบมาตรฐานสำหรับการเขียนภาษาญี่ปุ่นด้วยอักษรโรมัน คำที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรของภาษานั้นหรือหรือสัญลักษณ์ที่เรียกคิโกะ (kigō)