seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มงคลสูตร

มงคลสูตร(ฟัง)เป็นพระสูตรสำคัญบทหนึ่ง ในพระพุทธศาสนาเถรวาท เพราะมีเนื้อหาแสดงถึงการปฏิเสธ มงคลภายนอก ที่นับถือเหตุการณ์หรือสิ่งต่าง ๆ ว่าเป็นมงคลหรือมีมงคล โดยอธิบายว่าในทัศนะพระพุทธศาสนานั้น มงคลของมนุษย์และเทวดาย่อมเกิดจากการกระทำอันได้แก่ มงคลภายใน คือต้องกระทำความดี และความดีนั้นจะเป็นสิ่งที่เรียกว่ามงคลเองโดยไม่ต้องไปอ้อนวอนกราบไหว้ขอมงคลจากนอกตัว

เมื่อพิจารณาจากเนื้อหาในพระสูตรแล้ว ก็ได้แสดงให้เห็นว่าพระพุทธศาสนาปฏิเสธมงคลภายนอกโดยสิ้นเชิง ซึ่งเป็นจุดเด่นในพระพุทธศาสนา

ในคัมภีร์ชั้นอรรถกถา อธิบายความโดยพิสดารถึงสาเหตุของการที่พระพุทธเจ้าตรัสมงคลสูตรไว้ว่า ประมาณ 12 ปีก่อนพุทธกาล ประชาชนต่างตื่นตัวว่า อะไรคือเหตุที่ทำให้ชีวิตเป็นมงคล กล่าวว่า บ้างก็ว่า วัตถุสิ่งของ เช่น ต้นไม้ สัตว์ หรือว่ารูปเคารพต่าง ๆ จะทำให้ชีวิตเป็นมงคล เรื่องราวการอภิปรายเรื่องมงคล ก็ไปถึงภุมเทวา คือเทวดาในระดับพื้นดิน เทวดาก็สนทนากันว่าอะไรคือมงคล ประเด็นนี้ก็ลุกลามไปถึงอากาศเทวา ไปถึงสวรรค์ชั้นต่าง ๆ จนถึงพรหมโลกชั้นสุธาวาส ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัย ของผู้ที่บรรลุธรรมเป็นพระอนาคามีแล้ว มีความเข้าใจในเรื่องมงคลชีวิตเป็นอย่างดี แต่ไม่สามารถอธิบายได้ จึงได้ประกาศให้เทวดาทราบว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะเสด็จลงมาตรัสรู้ธรรมในอีก 12 ปี ให้ไปถามพระพุทธองค์ในตอนนั้น

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว คืนหนึ่งขณะที่ประทับอยู่ ณ เชตวันมหาวิหาร ใกล้เมืองสาวัตถี ท้าวสักกเทวราชได้นำหมู่เทวดาเข้าเฝ้า และบัญชาให้เทพบุตรองค์หนึ่งทูลถามพระองค์ว่า อะไรคือมงคลของชีวิต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงแสดงหลักมงคลสูตร ซึ่งมีทั้งหมด 10 หมวด นับเป็นรายการได้ 38 ประการ* ตามเนื้อหาในพระสูตร มงคลของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ยึดถือวัตถุ แต่ยึดถือการปฏิบัติฝึกฝนตนเอง ซึ่งมีอยู่ 38 ประการ ทั้งหมดจำแนกอยู่ในเนื้อหาโดยแบ่งเป็น ๑๐ หมวด ดังนี้

อย่างไรก็ตาม แม้พระพุทธองค์จะทรงแสดงธรรมไว้ชัดเจนดีแล้ว ก็มีผู้ที่เชื่อบ้าง ไม่เชื่อบ้าง จึงได้ส่งผลมาถึงปัจจุบันนี้ แนวทางการยึดถือความเป็นมงคล จึงมีอยู่ 2 แนวทาง คือ
อินทรีย์

อินทรีย์ อาจหมายถึง

สำหรับในทางวิทยาศาสตร์ อินทรีย์ () มีความหมายว่ามาจากสิ่งมีชีวิตหรือธรรมชาติ ได้แก่
เปียโร ดิ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ

เปียโร ดิ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ (; ) (1 มกราคม ค.ศ. 1472 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 1503) เปียโรมีตำแหน่งเป็นแกรนด์มาสเตอร์ของเมืองฟลอเรนซ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1492 จนกระทั่งต้องลี้ภัยในปี ค.ศ. 1494

เปียโรเป็นบุตรคนโตของลอเรนโซ เดอ เมดิชิรัฐบุรุษคนสำคัญของฟลอเรนซ์ของยุคเรอเนซองส์กับภรรยาคนแรกคลาริเช ออร์สินิ เปียโรเป็นพี่ของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10

เปียโรได้รับการศึกษาและการฝึกให้เป็นประมุขของตระกูลเมดิชิและผู้ปกครองฟลอเรนซ์ต่อจากบิดาจากนักการศึกษาคนสำคัญเช่นอันเจโล โพลิซิอาโน แต่เปียโรขาดคุณลักษณะที่ไม่เหมาะกับการเป็นผู้นำ เปียโรรับหน้าที่เป็นผู้นำของฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1492 หลังจากช่วงระยะเวลาอันสั้นที่สงบ ระบบที่สร้างไว้โดยลอเรนโซก็เริ่มเสื่อมโทรมลงเพียงภายในสองปีหลังจากที่เสียชีวิต เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ทรงตัดสินพระทัยข้ามภูเขาแอลป์พร้อมกับกองทัพเพื่อลงไปยึดเนเปิลส์ที่ทรงอ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ เมื่อมาถึงฟลอเรนซ์เปียโรก็มิได้ต่อสู้และยอมตามข้อเรียกร้องทุกอย่างของชาร์ลส์
พระแม่มารีคาลเตลฟรังโค (จอร์โจเน)

พระแม่มารีคาลเตลฟรังโค หรือ พระแม่มารีระหว่างนักบุญฟรานซิสและนักบุญนิเคเซียส () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเน จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันยังคงอยู่ในมหาวิหารที่คาลเตลฟรังโคในเวเนโตในประเทศอิตาลี

ภาพ “พระแม่มารีคาลเตลฟรังโค” เป็นภาพที่เขียนในลักษณะที่เรียกว่า “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” ที่เป็นภาพของพระแม่มารีบนบัลลังก์กับพระบุตรกับนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิทางด้านขวาและนักบุญนิเคเซียสทางด้านซ้าย นักบุญคนหลังแต่งตัวด้วยเสื้อเกราะเต็มยศซึ่งบางครั้งกล่าวกันว่าเป็นนักบุญผู้ต่อสู้นักบุญจอร์จหรือนักบุญลิเบอราลิสผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของคาลเตลฟรังโค

การวางรูปแบบตามธรรมเนียมของภาพลักษณะนี้ทำให้เบาขึ้นด้วยการใช้บัลลังก์และภูมิทัศน์ซึ่งใช้เนื้อที่ของภาพมากพอสมควร สิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือความขาดสถาปัตยกรรมที่เป็นนัยยะถึงศาสนา

เทคนิการเขียนภาพเป็นตัวอย่างการเขียนที่จอร์โจ วาซารีเรียกว่า “pittura sanza disegno” หรือเขียนโดยไม่ได้ร่างซึ่งเป็นวิธีเขียนวิธีใหม่ที่เกิดขึ้นในการเขียนภาพตระกูลเวนิส และใช้ในการเขียนภาพ “พายุ” ทิเชียนลูกศิษย์ของจอร์โจเนต่อมากลายเป็นบุคคลสำคัญที่เป็นผู้นำในการเขียนด้วยวิธีนี้

ทหารรับจ้างทูซิโอ คอสตานโซเป็นผู้จ้างให้เขียนภาพนี้เพื่อเป็นอนุสรณ์สำหรับบุตรชายมัตเตโอผู้เสียชีวิตด้วยไข้ขณะที่ทำหน้าที่ราชการให้แก่สาธารณรัฐเวนิสในเซเรนิสสิมาระหว่างปี ค.ศ. 1503/4 หรือ ค.ศ. 1500 อีกสิ่งหนึ่งที่ทูซิโอจ้างคือที่บรรจุศพสำหรับตนเองและลูกชายภายในชาเปลที่แขวนภาพเขียนที่ตั้งอยู่สองข้างของภาพเขียน แต่ต่อมาถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างมหาวิหารคาลเตลฟรังโคในปี ค.ศ. 1724 สิ่งก่อสร้างใหม่ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันนี้มีชาเปลที่ใช้เป็นที่ตั้งของภาพเขียน โดยมีร่างของมัตเตโอฝังอยู่ข้างล่าง ตราอาร์มของคอสตานโซที่เป็นซี่โครงสามคู่จะเห็นได้ที่ฐานของบัลลังก์ของพระแม่มารีและบนที่ฝังศพ นักวิชาการบางท่านสันนิษฐานว่าใบหน้าของนักบุญนิเคเซียสคือภาพเหมือนของมัตเตโอ

งานชิ้นนี้ได้รับความเสียหายมากจากการซ่อมแซมที่ทำอย่างไม่ถูกต้องในระยะหนึ่งร้อยปีที่ผ่านมา และเมื่อวันที่10 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ภาพเขียนก็ถูกขโมยแต่ได้คืนต่อมา ในปีค.ศ. 2002-ค.ศ. 2003 ภาพเขียนก็ได้รับการซ่อมแซมอย่างถูกต้องโดยสถาบันทดลองแห่งเวนิส
แบร์กาโม

แบร์กาโม (), แบร์เกม (ลอมบาร์ดตะวันออก: Bèrghem) หรือ แบร์กุม (ลอมบาร์ดตะวันตก: Bergum) เป็นเมืองในแคว้นลอมบาร์เดียในประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ราว 40 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของมิลาน แบร์กาโมมีประชากรราว 121,000 คน
ฅนโดดกระชากมิติ

จัมพ์เปอร์ ฅนโดดกระชากมิติ () เป็นภาพยนตร์ที่เล่าถึงเรื่องราวของชายหนุ่มที่มีพันธุกรรมพิเศษสามารถส่งตัวเองไปยังสถานที่ต่างๆ ที่ไหนในโลกก็ได้ในพริบตาเดียว เดวิด ไร้ซ์ (เฮย์เดน คริสเตนเซน) สามารถส่งตัวเองจากนิวยอร์ก ไปยังโตเกียว หรือซากปรักหักพังในโรมหรือทะเลทรายซาฮาร่า ได้ตามใจปรารถนา จนกระทั่งเขาล่วงรู้ว่าอิสรเสรีที่เพลิดเพลินอยู่นั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่ง เพราะไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียวที่ทำได้ แต่เขาเป็นหมากตัวหนึ่งในสงครามระดับโลกที่ยื้อเยื้อยาวนานและส่งผลต่อชาติพันธุ์ของตัวเขาเองและบรรดาผู้มีความสามารถพิเศษทั้งหลายด้วย

เดวิด ไร้ซ์ เติบใหญ่ขึ้นมาพร้อมกับความสามารถพิเศษที่ใครๆต่างก็อยากมี เขาเคลื่อนที่ไปยังที่ใดในโลกก็ได้ดังใจปรารถนาโดยอาสัยช่องโหว่ของกาลเวลาก้าวจากที่หนึ่งไปยังตึกใดก็ได้ ไปยังเมืองใดก็ได้ เพียงพริบตาเดียวเขาก็ "โดดกระชากมิติ" จากซีกโลกหนึ่งไปยังอีกซีกโลกหนึ่ง แล้วก็กลับมายังจุดเดิมได้ดังใจสั่งเลย เมื่อ เดวิด รู้จักกับชายหนุ่มอีกคนที่มีความสามารถพิเศษเช่นเดียวกันชื่อ กริฟฟิน (เจมี่ เบลล์) หนุ่มหัวขบถสุดก้าวร้าวที่เดินทางท่องโลกมาอย่างโชกโชนเดวิดจึงได้รู้ถึงข้อเท็จจริงที่คาดไม่ถึงมากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ได้คนพิเศษที่ผิดธรรมชาติเพียงคนเดียวในโลก หากแต่เป็นหนึ่งในความพิเศษทางพันธุกรรมที่เรียกกันว่า เหล่าจัมพ์เฟอร์ (Jumpers) ซึ่งต่างก็กำลังตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง
สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์

สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ () เป็นการประชุมร่วมกันระหว่างสภาคองเกรสแห่งฟิลิปปินส์ ซึ่งประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา ซึ่งได้เสนอให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งฟิลิปปินส์ หลังจากผ่านมติที่ 1109 ของสภาผู้แทนราษฎรฟิลิปปินส์ไปเมื่อวันที่ 2 มิถุนายนก่อนหน้านี้ ซึ่งมีเนื้อหาเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบบประธานาธิบดีมาเป็นระบบรัฐสภา ซึ่งการแก้ไขรัฐธรรมนูญดังกล่าวจะต้องได้รับความเห็นชอบจำนวนสามในสี่ของสมาชิกสภาคองเกรสทั้งหมด

การแก้ไขรัฐธรรมนูญ หรือที่เรียกกันว่า Cha-Cha ในฟิลิปปินส์ ซึ่งหมายถึง กระบวนการทางการเมืองและกระบวนการอื่นที่เกี่ยวข้องในการแก้ไขหรือปรับปรุงรัฐธรรมนูญแห่งฟิลิปปินส์ฉบับปี ค.ศ. 1987 โดยสามารถแก้ไขได้ทั้งหมดสามวิธี: โดยการเสนอจากประชาชน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญและการประชุมแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งทั้งสามวิธีนั้นจะนำไปส฿การลงประชามติโดยผู้ปรับปรุงหรือผู้แก้ไขรัฐธรรมนูญ และจะต้องได้รับความเห็นชอบจากเสียงส่วนใหญ่โดยชาวฟิลิปปินส์ จึงจะมีผลบังคับใช้ได้ หลังจากได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 2004 อาร์โรโยได้ออกบัญญัติบริหารที่ 453 ซึ่งจัดตั้งคณะกรรมการสภาที่ปรึกษา นำโดย Jose V. Abueva มีหน้าที่ในการเสนอการปรับปรุงแก้ไขที่จำเป็นจากรัฐธรรมนูญแห่งปี ค.ศ. 1987 หลังจากที่ได้มีการประชุมในหลายภาคส่วนของสังคม หนึ่งปีต่อมา คณะกรรมการเสนอปรับปรุงได้มีข้อเสนอ ซึ่งรวมไปถึง: การเปลี่ยนรูปแบบการปกครองไปยังระบบรัฐสภาแบบสภาเดียว การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ การกระจายอำนาจจากรัฐบาลกลางมากขึ้น และการเพิ่มอำนาจให้แก่รัฐบาลท้องถิ่นผ่านทางระบบรัฐสภา-รัฐบาลกลาง ขณะที่การแก้ไขรัฐธรรมนูญและการเปิดเศรษฐกิจฟิลิปปินส์ มักจะได้รับการสนับสนุนจากธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางในประเทศ อย่างไรก็ตาม แนวคิดดังกล่าวได้รับการคัดค้านจากธุกริจขนาดใหญ่ อย่างเช่น Makati Business Club
เกวันด์เฮาส์

เกวันด์เฮาส์ () เมืองไลพ์ซิจ เป็นห้องจัดแสดงคอนเสิร์ตที่มีความสำคัญแห่งหนึ่งของเมือง นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดแสดงคอนเสิร์ตของวงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์อีกด้วย ปัจจุบันเกวันด์เฮาส์เมืองไลพ์ซิจ ตั้งอยู่ ณ ลานจัตุรัสเอากุสตุส อาคารเกวันด์เฮาส์หลังปัจจุบันถูกสร้างเพื่อทดแทนหลังเก่าที่ถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

อาคารเกวันด์เฮาส์หลังปัจจุบันถูกออกแบบโดยรูดอล์ฟ สโกดา สถาปนิก ภายใต้การดูแลของเคิร์ท มาซัว ผู้อำนวยการเกวันด์เฮาส์ ณ ขณะนั้น โดยอาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นบนพื้นที่ซึ่งเดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปประยุกต์ ไลพ์ซิจ ใช้เวลาก่อสร้างนานกว่า 57 เดือน

บริเวณห้องโถงเมนเดลส์โซนหรือห้องโถงใหญ่ด้านหน้า มีจุดเด่นที่ฝ้าเพดานเล่นระดับ 4 ระดับ สูงเท่าอาคาร 3 ชั้น ตกแต่งด้วยภาพเขียน "บทเพลงแห่งชีวิต" โดยผลงานของซิกฮาร์ด กิลเล (Sighard Gille) ศิลปินชาวเมืองไลพ์ซิจ โดยฝ้าเพดานนี้ออกแบบตามศิลปะภาพปูนเปียก (fresco) มีพื้นที่ทั้งสิ้น 712 ตารางเมตร ซึ่งถือได้ว่าเป็นฝ้าเพดานแบบปูนเปียกที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปทีเดียว ภาพวาดบนฝ้าเพดานนี้สามารถมองเห็นได้จากภายนอกอาคารผ่านผนังกระจกของตัวอาคาร

ภายในห้องจัดแสดงดนตรีมีที่นั่งรองรับผู้เข้าฟังได้ถึง 19,000 ที่นั่ง และภายในยังมีออร์แกนขนาด 89 ช่วงเสียง 6,638 ท่อเสียง สร้างโดย Schuke of Potsdam ตามสโลแกนของเกวันด์เฮาส์ที่ใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1781 คือ "RES SEVERA VERUM GAUDIUM" ซึ่งหมายถึง หน้าที่สำคัญของเกวันด์เฮาส์คือการสร้างความพึงพอใจที่แท้จริง นั่นเอง

ภายในห้องโถงเมนเดลส์โซน นอกจากจัดแบ่งเป็นห้องจำหน่ายบัตรเข้าชมและร้านจำหน่ายของที่ระลึกแล้ว ยังมีส่วนจัดแสดงหุ่นปั้นของเฟลิกซ์ เมนเดลส์โซน โดยฝีมือของโย ยาสตรัม ในปี ค.ศ. 1928 และหุ่นปั้นของลุดวิจ ฟาน เบโทเฟิน โดยฝีมือของมักซ์ คลิงเงอร์ ในปี ค.ศ. 2003 รวมถึงมุมชูมันน์ พื้นที่สำหรับสมาชิกเกวันด์เฮาส์ที่จะได้รับสิทธิพิเศษในการรับฟังบทเพลงตัวอย่างและคำกล่าวแนะนำการแสดงอีกด้วย

ในช่วงแรกของการแสดงดนตรีออร์เคสตรา ณ เมืองไลพ์ซิจ เริ่มต้นใน ปี ค.ศ. โดยจัดแสดง ณ โรงแรมทรีสวอนส์เป็นเวลากว่า 37 ปี จึงได้มาจัดแสดง ณ เกวันด์เฮาส์ เนื่องจากข้อจำกัดของสถานที่อันคับแคบของโรงแรมดังกล่าว จึงเป็นจุดเริ่มต้นของชื่อวงดนตรี

เกวันด์เฮาส์เมืองไลพ์ซิจ หลังปัจจุบันเป็นอาคารรุ่นที่สามที่ได้ใช้ชื่อนี้ โดยอาคารเกวันด์เฮาส์หลังแรกได้ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1781 โดยโยฮันน์ คาร์ล ฟรีดริช เดาเทอ (Johann Carl Friedrich Dauthe) เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบอาคารหลังดังกล่าว เดิมเป็นอาคารค้าขายเสื้อผ้า ต่อมาได้ถูกดัดแปลงบริเวณชั้นบนของอาคารเป็นห้องจัดแสดงดนตรีออร์เคสตราขนาด 500 ที่นั่ง

ต่อมา ความนิยมในดนตรีออร์เคสตราเพิ่มสูงขึ้น อาคารเกวันด์เฮาส์หลังที่สองถูกสร้างขึ้นและเปิดใช้งานครั้งแรก เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1884 โดยสามารถรองรับผู้ฟังได้ถึง 1,500 คน แต่ต่อมาถูกระเบิดเสียหายอย่างหนักในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองจนไม่สามารถใช้การได้

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การแสดงดนตรีต้องย้ายไปจัดแสดง ณ หอประชุมสภาเมืองไลพ์ซิจเป็นการชั่วคราว จนกระทั่งได้มีการประกวดแบบและสร้างอาคารเกวันด์เฮาส์หลังปัจจุบันขึ้น และเปิดใช้งานครั้งแรกในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1981

ตามบันทึกของเกวันด์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิจ ระบุว่า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 กระทั่งปี ค.ศ. 2005 เกวันด์เฮาส์หลังปัจจุบันได้มีโอกาสต้อนรับผู้เข้าฟังดนตรี ณ สถานที่นี้แล้วมากกว่า 10 ล้านคน
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)

ราชอาณาจักรอิตาลี (, ) เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นโดยชนลอมบาร์ดผู้เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีหลังจากที่ราชอาณาจักรออสโตรกอธถูกทำลายในปี ค.ศ. 568 อาณาจักรลอมบาร์ดเป็นอาณาจักรที่มีความมั่นคงกว่าราชอาณาจักรออสโตรกอธก่อนหน้านั้น แต่ในปี ค.ศ. 774 ชนแฟรงค์ที่นำโดยชาร์เลอมาญก็เข้ามารุกรานโดยอ้างว่าเพื่อเป็นการป้องกันสถาบันพระสันตะปาปาและได้รับชัยชนะต่ออาณาจักรลอมบาร์ด ชนแฟรงค์รักษาบริเวณอิตาลี-ลอมบาร์ดแยกจากจักรวรรดิของตนเอง แต่อาณาจักรลอมบาร์ดก็ประสบกับการแบ่งแยกเขตแดน สงครามกลางเมือง และวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์เช่นเดียวกับที่จักรวรรดิคาโรแล็งเชียงต้องประสบมาจนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่ออาณาจักรอิตาลีได้รับอิสรภาพแต่ก็ยังเป็นอาณาจักรที่ปกครองแบบกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 951 สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีอยู่แล้วก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลี ราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนีรวมกันกลายเป็นพื้นฐานของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รัฐบาลกลางในอิตาลีสูญหายไปอย่างรวดเร็วในยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) แต่ปรัชญาของความเป็นอาณาจักรยังมีอยู่ เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาความคิดนี้ก็เป็นเพียงความคิดที่ไม่มีมูลและในสัญญาสงบศึกเวสต์เฟเลีย (Peace of Westphalia) (ค.ศ. 1648) ความคิดเรื่องอาณาจักรก็หายไปทั้งทางปรัชญาและทางกฎหมาย แต่อาจจะยังหลงเหลืออยู่เพียงในนามมาจนเมื่อจักรวรรดิถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ได้ก่อตั้งราชอาณาจักรของพระองค์เองขึ้น “ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)” (Regno d'Italia) ที่ไม่มีส่วนใดที่หลงเหลือมาจากอาณาจักรในยุคกลาง
วงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์

วงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์ () เป็นวงดนตรีออร์เคสตราที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลกวงหนึ่ง วงดนตรีนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองไลพ์ซิจ ประเทศเยอรมนี ตั้งชื่อตามชื่ออาคารจัดแสดงดนตรีเกวันด์เฮาส์ สถานที่ซึ่งวงดนตรีนี้จัดแสดงเป็นประจำ

วงออร์เคสตราไลพ์ซิจก่อตั้งมากว่า 260 ปี โดยการสนับสนุนทางการเงินจากพ่อค้าวาณิชของเมืองไลพ์ซิจ จำนวน 16 ท่าน โดยในปี ค.ศ. 1743 เริ่มต้นจากการจัดแสดงดนตรีในพื้นที่ส่วนบุคคล ในปีต่อมาจึงได้ย้ายไปจัดการแสดงที่โรงแรมทรีสวอนส์ และได้จัดแสดงที่นั่นเป็นเวลากว่า 36 ปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1781 จึงได้ย้ายสถานที่จัดแสดง เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านสถานที่ของโรงแรม

ในปี ค.ศ. 1781 นี้เอง การแสดงดนตรีออร์เคสตรา จึงได้จัดแสดง ณ ชั้นบนของเกวันด์เฮาส์ซึ่งเป็นอาคารจำหน่ายเสื้อผ้า โดยนับแต่ปี ค.ศ. 1781 นี้เองที่วงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์จัดยึดคำขวัญ "Res severa est verum gaudium" (ภาระหน้าที่ที่สำคัญคือการสร้างความพึงพอใจที่แท้จริง)

ในปี ค.ศ. 1835 นักอำนวยเพลงชื่อดังของโลกท่านหนึ่ง ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์ และได้ดำรงตำแหน่งนี้กระทั่งท่านถึงแก่กรรม ในปี ค.ศ. 1847 ต่อมาในปี ค.ศ. 1885 วงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์ จึงได้ย้ายไปจัดแสดง ณ อาคารเกวันด์เฮาส์หลังใหม่ และได้จัดแสดงที่นั่นจนกระทั่งปี ค.ศ. 1994 อาคารหลังดังกล่าวได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่สอง และวงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์ ได้เปิดการแสดง ณ เกวันด์เฮาส์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1981 เมื่ออาคารเกวันด์เฮาส์หลังปัจจุบันได้เปิดใช้งาน และได้จัดแสดง ณ อาคารหลังนี้จนถึงปัจจุบัน

เนื่องจากวงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์ได้เปิดการแสดงครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 17 และมีการจัดการแสดงมาอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชื่อว่าเป็นวงออร์เคสตราที่อายุเก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน

นอกจากมีการจัดแสดง ณ เกวันด์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิจแล้ว วงออร์เคสตราเกวันด์เฮาส์ยังจัดแสดงดนตรีในโบสถ์เซนต์โทมัส เมืองไลพ์ซิจ และที่โรงอุปรากรเมืองไลพ์ซิจเป็นประจำอีกด้วย
สควิด (ซอฟต์แวร์)

สควิด เป็นพร็อกซีเซิร์ฟเวอร์และ Web cache สามารถใช้งานได้หลากหลายเช่นเพิ่มความเร็วการเข้าถึงเว็บเซิร์ฟเวอร์โดยการเก็บคำขอที่ถูกขอบ่อยๆเพื่อเก็บเว็บ, DNS และเครือข่ายคอมพิวเตอร์อื่นเพื่อมองหากลุ่มคนที่แบ่งปัญทรัพยากร, ช่วยในการรักษาความปลอดภัยโดยระบบคัดกรอง. Squid สามารถใช้งานได้เฉพาะ HTTP และ FTP (ไม่สามารถใช้งานใน Protocols อื่นๆเช่น TLS, SSL, [Internet Gopher]] และ HTTPS). ใน Squid รุ่น 3.1 รองรับ IPv6 และ ICAP

สควิดถูกสร้างขึ้นโดย Duane Wessels ในชื่อ Harvest object cache ส่วนนึงของ Harvest project ที่ มหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ และโปรแกรมถูกพัฒนาขึ้นด้วยการร่วมมือของมหาวิทยาลัยและมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ปัจจุบัน สควิดถูกพัฒนาโดยอาสาสมัครเกือบจะทั้งหมด

ครั้งแรก สควิด ถูกสร้างมาเพื่อให้ทำงานบนยูนิกซ์แต่ก็สามารถทำงานบนวินโดวส์ได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู
ฮอตแดนซ์คลับเพลย์

ชาร์ตฮอตแดนซ์คลับซองส์ของบิลบอร์ด () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ คลับเพลย์ซิงเกิลส์ () หรือเป็นที่รู้จักก่อนหน้าในชื่อ ฮอตแดนซ์คลับเพลย์ () และ ฮอตแดนซ์/ดิสโก้ () เป็นชาร์ตอันดับซิงเกิลเพลงแดนซ์ ในสหรัฐอเมริกาที่วัดความนิยม ออกเป็นรายสัปดาห์โดยนิตยสารบิลบอร์ด โดยในการจัดอันดับวัดจากยอดการเปิดออกอากาศและยอดขาย
เดอะสมิทส์

เดอะสมิทส์ () วงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1982 โดยนักร้องนำ Morrissey, กีตาร์ลีด Johnny Marr และมือเบส Andy Rourke มือกลอง Mike Joyce วงนี้อย่างมีเพลงดังอย่าง "This Charming Man" "How Soon Is Now?" และ "There Is a Light That Never Goes Out" จนเดอะสมิธส์ แยกวงในปี 1987
โอลด์สคูลฮิปฮอป

โอลด์สคูลฮิปฮอป () เป็นรูปแบบหนึ่งของแนวเพลงฮิปฮอปอเมริกันในช่วงแรกสุดที่บันทึกเสียงในช่วงปี 1979–1984

ศิลปินโอลด์สคูลฮิปฮอป ได้แก่ the Fat Boys, Kool Herc, Afrika Bambaataa, The Sugarhill Gang, The Treacherous Three, Funky Four Plus One, Fab 5 Freddy และ Grandmaster Flash and the Furious Five
ฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย

การแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย (Asian Physics Olympiad: APhO) เป็นการแข่งขันฟิสิกส์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกๆ ปี ยังเป็นการแข่งขันหนึ่งของการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ ที่จัดเป็นระดับภูมิภาค ยังเป็นการแข่งขันฟิสิกส์รายการเดียวที่จัดขึ้นในระดับภูมิภาค โดยมีต้นกำเนิดมาจากฟิสิกส์โอลิมปิก โดยจะจัดล่วงหน้าการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกประมาณ 2 เดือน

ในปี พ.ศ. 2542 ดร.โยฮันเนส เซอร์ยา หัวหน้าทีมฟิสิกส์ของประเทศอินโดนีเซีย และศาสตราจารย์ ดร. วาลเดอร์มาร์ กอร์ซโควสกี ประธานของคณะกรรมการฟิสิกส์โอลิมปิก ได้จัดการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชียขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมืองคาราวาสิ ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ถึง 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 12 ประเทศ ซึ่งได้จัดต่อเนื่องมาทุกๆ ปี โดยประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันอย่างสม่ำเสมอได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศจีน ประเทศอินเดีย ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศอิสราเอล ประเทศคาซัคสถาน ประเทศมาเลเซีย ประเทศมองโกเลีย ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศสิงคโปร์ ประเทศไต้หวัน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศไทย และประเทศเวียดนาม

โดย 1 ประเทศสามารถส่งผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชียได้ 8 คน แต่สำหรับการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระหว่างประเทศ 1 ประเทศสามารถส่งผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันได้ 5 คน
สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย

สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย (6 มกราคม พ.ศ. 2443 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2504) (ภาษาอังกฤษ: Maria of Romania ภาษาเซอร์เบีย: Marija Karađorđević) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย

เจ้าหญิงมาเรียทรงประสูติที่เมืองก็อตธา แคว้นทูรินเจีย ประเทศเยอรมนี ในการปกครองของพระอัยกาฝ่ายพระชนนีคือ เจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา และราชบัลลังก์โรมาเนียของพระปิตุลาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระนางทรงมีชื่อเล่นในหมู่เครือญาติว่า "มิกนอล" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของพระนางกับพระชนนี

พระบิดาของพระนางคือ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระมารดาของพระนางคือ เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระธิดาองค์โตในเจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา ผู้ซึ่งเป็นพระโอรสของ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระปัยกาฝ่ายพระชนนีของพระนางคือ ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย

พระนางทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย ที่เมืองเบลเกรด ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2465 พระนางมีพระโอรส 3 พระองค์ ได้แก่
แต่เนื่องจากทรงประกอบพระกรณียกิจในเซอร์เบียมากทำให้ทรงถูกพาดพึงว่า ทรงลืมเลือนเรื่องราวในประเทศเกิดคือ โรมาเนีย ดังคำกล่าวว่า "พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงเป็นกษัตริย์ด้วยการตัดสินพระทัยด้วยพระองค์เองและไม่แสวงหาผลประโยชน์ พระราชินีมารีได้ขึ้นเป็นพระราชินีด้วยความรัก ความทุ่มเทในโรมาเนีย และทรงมีความเฉลียวฉลาด แต่ก็ไม่มีใครสามารถเป็นครูที่ดีแก่ลูกๆได้ ... เกี่ยวกับคาโรล ทายาทที่ไม่มีใครอยากพูดถึง! ลูกคนที่สอง เอลิซาเบธ ไม่สามารถทำหน้าที่พระราชินีแห่งกรีซรวมทั้งเจ้าหญิงแห่งโรมาเนียได้เต็มที่ เธอมักจบวันนั้นในโรงแรมซึ่งทรงเป็นนักผจญภัยที่เดินทางไปทุกที่ มิกนอล ลูกสาวอีกคนกลับได้รับการยอมรับในฐานะพระราชินีแห่งเซอร์เบีย เพราะมือเหล็กของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบียและสิ่งแวดล้อมที่เคร่งครัดในเซอร์เบีย แต่มิกนอลได้ลืมเลือนว่าตนเป็นชาวโรมาเนีย มีเพียง 2 คนก่อนเมอร์เชียเท่านั้นคือ นิโคลัสและอีเลียนานับเป็นชาวโรมาเนียที่แท้จริง.."-ที่มาจากเลขาส่วนตัวของเจ้าชายนิโคลัส

พระนางกลายเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งยูโกสลาเวีย เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ที่เมืองมาร์เซย์ ประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2477 พระโอรสองค์โตได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย ซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งยูโกสลาเวียพระองค์สุดท้าย พระนางทรงย้ายไปอยู่ในทุ่งนาที่ประเทศอังกฤษโดยอาศัยอยู่แบบคนธรรมดาสามัญ โดยปราศจากการใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือย พระนางทรงได้รับการศึกษา พระนางทรงพูดหลาย ๆ ภาษาได้อย่างคล่องแคล่วและทรงสนพระทัยกับการวาดภาพและงานแกะสลัก พระนางทรงขับยานพาหนะด้วยพระองค์เองในวันที่ไม่มีกิจสำคัญใดๆ

พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2504 พระศพถูกฝังที่สุสานหลวงฟอร์กมอร์ในพระราชวังวินด์เซอร์

สมเด็จพระราชินีมาเรียทรงเป็นที่รักใคร่และเคารพต่อปวงชนชาวยูโกสลาเวียอย่างมาก พระนางทรงเป็นที่จดจำในสายตาของพสกนิกรชาวเซอร์เบีย เนื่องจากทรงเป็นหนึ่งในผู้อุปถัมภ์สิทธิมนุษยชนมากที่สุดในคาบสมุทรบอลข่าน

มีการตั้งชื่อถนนเพื่อเป็นความทรงจำเกี่ยวกับพระนางชื่อว่า “Ulica kraljice Marije” หรือ “Queen Maria Street”และหลายๆโรงเรียนและองค์กรต่างๆมักนำพระนามของพระนางไปตั้งเป็นชื่อประจำ
สะพานไทน์

สะพานไทน์ () เป็นสะพานข้ามแม่น้ำไทน์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ ระหว่างเมืองนิวคาสเซิลอัพพอนไทน์และเกตเฮดจ์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1928 โดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
แบล็กลิสต์ (คอมพิวเตอร์)

ในทางคอมพิวเตอร์ Blacklist เป็นการควบคุมการเข้าถึง อนุญาตให้ผู้ใช้เข้าถึงได้ทุกคนยกเว้นแต่รายชื่อใน Blacklist ซึ่งตรงข้ามกับ Whitelist ที่จะอนุญาตเฉพาะผู้ที่มีรายชื่ออยู่เท่านั้น และยังมี Greylist ที่อนุญาตหรือไม่อนุญาตเพียงชั่วคราวเท่านั้น ในบางครั้ง Greylist มีไว้สำรองรายชื่อเพื่อที่จะใส่ไว้ใน Blacklist หรือ Whitelist ภายหลัง

ในบางองค์กรมีการเก็บรายชื่อของซอฟต์แวร์หรือเว็บไซต์ไว้, รายชื่อใน Blacklist จะถูกกันทั้งหมด เช่น ในโรงเรียนมีการใส่ Mininova หรือ ICQ ไว้ในรายชื่อ เหล่านั้นก็จะไม่สามารถใช้ได้
การกลั่น

การกลั่น () เป็นกระบวนการทางเคมีอย่างหนึ่งในการแยกของเหลวผสมของสาร 2 ชนิดหรือมากกว่า(สารละลาย)โดยอาศัยคุณสมบัติจุดเดือดที่แตกต่างกัน เมื่อให้ความร้อนกับของเหลวจนอุณหภูมิถึงจุดเดือดของสารชนิดหนึ่ง สารชนิดนั้นจะระเหยออกมาเป็นไอผ่านท่อที่มีการลดอุณหภูมิทำให้เกิดการควบแน่นกลับมาเป็นของเหลวอีกครั้ง วิธีนี้ใช้ในอุตสาหกรรมอย่างแพร่หลาย ในอุตสาหกรรม ปิโตรเคมี และอุตสาหกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย
อมรโกศ

อมรโกศ (, IAST: Amarakośa) เป็นพจนานุกรมรวมศัพท์คำพ้องความหมายภาษาสันสกฤต เขียนโดยอมร หรืออมรสิงห์ นักวิชาการภาษาสันสกฤตผู้นับถือศาสนาเชนหรือพุทธศาสนา ผู้เป็นหนึ่งในนวรัตน์ประดับพระราชบัลลังก์พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 แห่งราชวงศ์คุปตะ ซึ่งครองราชย์ในราว ค.ศ. 400 บ้างก็ว่าอยู่ในรัชสมัยพระเจ้าวิกรมาทิตย์ เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 7

ชื่อของงานชิ้นนี้ มาจากศัพท์ "อมร" หมายถึง ไม่ตาย, หรือเทวดา หรือหมายถึงชื่อกวีผู้ประพันธ์ และ "โกศ" หมายถึง ทรัพย์, ตะกร้า, ถัง, พจนานุกรม หรือผลงานที่รวมเข้าด้วยกัน นอกจากนี้ยังเรียกชื่อหนึ่งว่า นามลิงฺคานุศาสนมฺ (, IAST: Nāmaliṅgānuśāsanam) จากศัพท์ นาม, ลิงค, อนุ, ศาสน (คำสอนเกี่ยวกับนามและเพศ)

อมรโกศประกอบด้วยบทร้อยกรองที่แต่งขึ้นเพื่อให้จำได้ง่าย แบ่งเป็น 3 กัณฑ์

ใน "สวรรคาทิ" แบ่งเป็น 10 วรรค ได้แก่ สฺวรฺควรฺค (สวรรค์), วฺโยมวรฺค (ท้องฟ้า), ทิควรฺค, กาลวรฺค, ธีวรฺค, ศัพทาทิวรฺค, ปาตาลโภคิวรฺค, (บาดาล) นรกวรฺค (นรก), วาริวรฺค (แม่น้ำ) โดยเริ่มด้วยร้อยกรอง

บรรยายถึง สวรรค์ ในวรรคแรก ได้แก่ สฺว, อวฺย, สฺวรฺค, นาก, ตริทิว, ตริทศาลยะ ในวรรคที่สอง มีศัพท์เกี่ยวกับทวยเทพทั้งหลาย ในบทที่ต่อๆ ยังมีศัพท์หมายถึงพระพุทธเจ้าหลายคำ และนี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้น่าเชื่อว่าผู้แต่งเป็นชาวพุทธ ดังเช่น

กัณฑ์ที่สองคือ "ภูวรรคาทิ" (ศัพท์ "โลก" และอื่นๆ) แบ่งเป็น 10 วรรค ได้แก่ ภูววรฺค (โลก), ปุรวรฺค (เมือง), ไศลวรฺค (ภูเขา), วิโนศทิวรฺค (ป่าและการแพทย์), สิงฺหทิวรฺค (สิงโตและสัตว์อื่นๆ), มนุษยวรฺค (มนุษย์), พรหมวรฺค (พราหมณ์), กฺษตฺริยวรฺค (กษัตริย์), ไวศยวรฺค (พ่อค้า), และ ศูทฺรวรฺค (ศูทร)

สำหรับกัณฑ์ที่สาม ชื่อ "สามานยาทิ" (ศัพท์ทั่วไป) เป็นศัพท์เกี่ยวกับไวยากรณ์ ได้แก่ คุณศัพท์, กริยา คำเกี่ยวกับบทสวด ธุรกิจ และศัพท์เบ็ดเตล็ดอื่นๆ เริ่มด้วย क्षेमंकरो 'रिष्टतातिश्शिवतातिश्शिवंकरः (กฺเษมํกโร 'ริษฺฏตาติศฺศิวตาติศฺศิวํกรห์) อันได้แก่ศัพท์ กฺเษมํกร, อริษฺฎตาติ ศิวตาติ และศิวํกร เป็นต้น

มีอรรถกถาแก้คัมภีร์อมรโกศ เพื่ออธิบายให้เข้าใจความหมายที่ชัดเจน เช่น อมรโกโศทฆาตน ของ กษีรัสวามิน, ตีกาสรวัสมัน ของ วันธยฆตีย สรวานันท, รามาสรมี (วยาขยาสุธ) ของ ภานุชิ ทีกษิต, และปทจันทริกา ของ รายมุกุฏ เป็นต้น
มูมิน

มูมิน (ในภาษา สวีเดน: Mumintroll, ฟินแลนด์: Muumi) การ์ตูนสแกนดิเนเวีย มูมินเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนเด็ก ของประเทศ ฟินแลนด์ เขียนโดย Tove Jansson ต้นฉบับเดิมมาจากประเทศ สวีเดน โดย Schildts ภายหลังได้เปลื่ยนชื่อมาเป็น WSOY เมื่อเขาอาศัยอยู่ในฟินแลนด์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวเล็กๆ ของตัว โทลล์สีขาว มีขน มีจมูกที่ใหญ่ยืนออกมาข้างหน้า ดูคล้าย ฮิปโปโปเตมัส มูมินเป็นครอบครัวที่อาศัยอยู่ใน Moominvalley เป็นป่าในประเทศฟินแลนด์ โดยมีการผจญภัยมากมายในเรื่องพร้อมกับตัวละครต่าง ๆ

หนังสือ ได้แบ่งขายออกเป็นตอนต่าง ๆ มีทั้งภาพประกอบ และทำเป็นการ์ตูนเแอนิเมชัน เขียนโดย Jansson อยู่ในระหว่างปี 1945 ถึง 1993 มูมินเป็นการ์ตูนคาสสิกรุ่นแรกๆที่ออกฉายทางทีวี แผ่นฟิมล์และ ออกแสดงตามสวนต่างๆในประเทศ ฟินแลนด์

มูมิน เป็นตัวละครรุ่นเก่า ซึ่งใช้ภาพลักษณ์ตัวละครไม่แตกต่างกันมากนัก ตัวละครหลักๆได้แก่ คุณพ่อมูมิน (Moominpappa), คุณแม่มูมิน (Moominmamma) และ มูมินโทลล์ (Moomintroll)

ตัวละครอื่น ๆ เช่น ฮีมูเลนส์ (Hemulens), สนีฟ (Sniff), แม่สาวสน๊อก (The Snork maiden), สนีฟกิ๊น(Snufkin)และ หนูมายส์ (Little My)