seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ธีร์ วณิชนันทธาดา

ธีร์ วณิชนันทธาดา เกิดวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เดิมชื่อ "ธรณธันย์ วณิชนันทธาดา" เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ เอกจิตวิทยา ม.ศิลปากรมีดังนี้

มีดังนี้

เพลง"ยิ่งชัดเจน" เพลงประกอบละคร เรื่อง รักซ่อนรส รายการ คนอวดผี 9,16 พฤษภาคม 2555
พระราชวังช็องบอร์

พระราชวังช็องบอร์ () เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ในช็องบอร์ในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส พระราชวังช็องบอร์เป็นวังที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดวังหนึ่งในโลกจากลักษณะสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เป็นเอกลักษณ์ของสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะผสานระหว่างการก่อสร้างแบบยุคกลางของฝรั่งเศสกับสถาปัตยกรรมคลาสสิกของอิตาลี

พระราชวังช็องบอร์สร้างโดยพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสสำหรับเป็นที่ประทับที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโกลด โรอ็อง พระสนมเคาน์เทสส์แห่งตูรี ภรรยาของฌูว์เลียง เคานต์แห่งแกลร์มง ซึ่งเป็นตระกูลสำคัญตระกูลหนึ่งของฝรั่งเศส ที่พำนักอยู่ที่วังมุยด์ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก ตราอาร์มของโคลดใช้ตกแต่งพระราชวัง

ช็องบอร์เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาวังต่าง ๆ ในลุ่มแม่น้ำลัวร์ แต่เดิมเป็นเพียงตำหนักล่าสัตว์ของพระเจ้าฟร็องซัว ผู้ทรงมีที่ประทับอยู่ที่พระราชวังบลัวและพระราชวังอ็องบวซ กล่าวกันว่าช็องบอร์เดิมออกแบบโดยโดเมนีโก ดา กอร์โตนา ผู้ที่มีจำลองไม้ที่มีอายุยืนพอที่จะให้อ็องเดร เฟลีเบียงวาดในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่นักเขียนบางท่านกล่าวว่าผู้มีส่วนสำคัญในการออกแบบคือสถาปนิกยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวฝรั่งเศสฟีลีแบร์ เดอลอร์ม ในระยะยี่สิบปีของการก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1519 และ ค.ศ. 1547 โครงสร้างช็องบอร์ก็เปลี่ยนไปจากที่ออกแบบไว้เป็นอันมาก โดยมี Pierre Nepveu เป็นผู้ควบคุมดูแลการก่อสร้าง ในปี ค.ศ. 1913 มาร์แซล แรมงเสนอว่า เลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้เป็นแขกของพระเจ้าฟร็องซัวที่ Clos Lucé ไม่ไกลจากอ็องบวซเป็นผู้มีส่วนในการออกแบบ ที่สะท้อนให้เห็นในแผนสำหรับวังโรโมรองแตงที่ดา วินชีเตรียมสำหรับพระราชมารดาของพระเจ้าฟร็องซัว และความสนใจในการออกแบบลักษณะการก่อสร้างแบบช็องบอร์ และบันไดกลางที่เป็นบันไดเวียนสองวงซ้อน แต่ข้อเสนอนี้ก็ยังไม่เป็นที่เห็นพ้องกันโดยทั่วไป เมื่อสร้างใกล้เสร็จ พระเจ้าฟร็องซัวก็ทรงเป็นเจ้าภาพจัดงานเพื่อแสดงความโอ่อ่าของพระราชวัง ต่อคู่อริเก่าสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
วังโชมง

วังโชมง () เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ในโชมง-ซูร์-ลัวร์ในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส ปราสาทโชมงก่อสร้างโดย Eudes II เคานต์แห่งบลัว ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 เพื่อใช้เป็นป้อมสำหรับป้องกันบลัวจากการโจมตี

ในปี ค.ศ. 1465 โชมงถูกเพลิงไหม้หมดตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส และต่อมาสร้างใหม่โดยชาร์ลที่ 1 แห่งอ็องบวซระหว่าง ค.ศ. 1465 ถึง ค.ศ. 1475 และมาเสร็จในสมัยของโอรส ชาร์ลที่ 2 แห่งอ็องบวซแห่งโชมงระหว่าง ค.ศ. 1498 ถึง ค.ศ. 1510 โดยความช่วยเหลือของลุงจอร์จแห่งอ็องบวซ

ในปี ค.ศ. 1560 แคทเธอรีน เดอ เมดิชิซื้อโชมงหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระสวามีพระเจ้าอองรีที่ 2 และทรงใช้เป็นที่จัดงานเลี้ยงต่างที่รวมแขกเช่นนอสตราดามุส แต่ไม่นานหลังจากนั้นแคทเธอรีนก็บังคับให้ไดแอนน์เดอปัวตีเยพระสนมของพระสวามีให้แลกวังเชอนงโซกับวังโชมง ไดแอนน์เดอปัวติเยร์พำนักอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน

ในปี ค.ศ. 1750 ฌัก-ดอนาเตียง เลอ แร (Jacques-Donatien Le Ray) ซื้อวังนี้สำหรับเป็นที่พำนักในชนบท และก่อตั้งโรงงานทำแก้วและเครื่องปั้นดินเผาขึ้น ดอนาเตียง เลอ แรได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติอเมริกัน" ของฝรั่งเศสเพราะความที่รักอเมริกา เบนจามิน แฟรงคลินมาเป็นแขกของวังโชมง แต่ใน ค.ศ. 1789 รัฐบาลของคณะการปฏิวัติฝรั่งเศสก็ทำการยึดทรัพย์ของดอนาเตียง เลอ แรรวมทั้งวังโชมง

ต่อมาใน ค.ศ. 1810 นักประพันธ์ชาวสวิสอาน หลุยส์ แฌร์แมน เดอ สตาแอล (Anne Louise Germaine de Staël) ก็ซื้อวัง และต่อมา เซย์ ซูการ์ก็มาซื้อต่อใน ค.ศ. 1875 ปลายปีเดียวกัน ซูการ์สมรสกับเจ้าแห่งเบรย (Broglie) ผู้เป็นเจ้าของต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1938 เมื่อตกไปเป็นสมบัติของรัฐบาล วังโชมงในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์
บลัว

บลัว () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลัวเรแชร์ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส เมืองบลัวตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสบนฝั่งแม่น้ำลัวร์ระหว่างออร์เลอ็องกับตูร์
จังหวัดโอแวร์ญ

โอแวร์ญ (; ) เป็นอดีตจังหวัดที่ตั้งอยู่ในบริเวณทางตอนกลางใต้ของประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน เดิมเป็นอาณาจักรที่ปกครองโดยเคานต์แห่งโอแวร์ญ ในปัจจุบันจังหวัดโอแวร์ญใกล้เคียงกับบริเวณทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมของแคว้นโอแวร์ญ

ทุกวันนี้จังหวัดโอแวร์ญอยู่ภายในบริเวณการปกครองระดับแคว้นแห่งโอแวร์ญ ที่รวมทั้งจังหวัดและดินแดนที่เดิมมิได้เป็นส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดโอแวร์ญในประวัติศาสตร์ มีเมืองหลวงอยู่ที่แกลร์มง-แฟร็อง
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (พฤศจิกายน ค.ศ. 1165 - 28 กันยายน ค.ศ. 1197) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สมัยราชวงศ์โฮเอ็นชเตาเฟิน ครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1191 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1197 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และพระนางเบียทริซแห่งเบอร์กันดี
จักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ค.ศ. 1175 หรือ ค.ศ. 1176 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1218) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์เวลฟ ระหว่างปี ค.ศ. 1198 แต่ถูกปลดจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1215 ออตโตเป็นพระราชโอรสในไฮน์ริคที่ 12 ดยุคแห่งบาวาเรีย และ มาทิลดา แพลนทาเจเน็ท เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1218
จักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (18 กรกฎาคม ค.ศ. 1552 - 20 มกราคม ค.ศ. 1612) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮับส์บวร์ก ผู้ทรงครอจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1576 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1612 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ มาเรียแห่งสเปน

รัชสมัยของพระองค์สรุปได้เป็นสามประการ ประการแรกทรงเป็นผู้นำผู้ไม่มีประสิทธิภาพที่ความพลาดพลั้งนำไปสู่สงครามสามสิบปี ประการที่สองทรงเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในอุปถัมภ์ลัทธิแมนเนอริสม์เหนือ (Northern Mannerism) และประการสุดท้ายทรงเป็นผู้นิยมศิลปะการเล่นแร่แปรธาตุและการศึกษาที่ช่วยปูทางไปสู่การปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์ต่อมา
ฟลุค (แก้ความกำกวม)

ฟลุค () อาจหมายความได้ว่า
วงศ์ชบา

พืชวงศ์ฝ้ายหรือวงศ์ชบา เป็นวงศ์พืชดอกที่ประกอบไปด้วย 200 สกุล ประมาณ 2,300 ชนิด ที่รู้จักกันดีก็คือกระเจี๊ยบเขียวและโกโก้ สกุลใหญ่ๆในวงศ์ประกอบด้วย "สกุลชบา" (300 ชนิด), "Sterculia" (250 ชนิด), "Dombeya" (225 ชนิด), "Pavonia" (200 ชนิด) และ "Sida" (200 ชนิด)

พืชวงศ์ฝ้ายเป็นไม้ล้มลุก บางชนิดเป็นไม้ยืนต้น ส่วนอ่อนของพืชมีขนอ่อนปลายหลายแฉก เปลือกในมีใยเหนียวมียางเมือก ใบเป็นใบเดี่ยว ติดเรียงแบบสลับ ตัวใบอาจมีขนนุ่มคลุมขอบใบเป็นจักฟันเลื่อยหรือขอบเรียบ หรือรูปฝ่ามือ ดอกมีทั้งแบบดอกเดี่ยว เป็นพวงหรือเป็นช่อดอกแบบช่อกระจะ เกิดที่ปลายยอดหรือซอกกิ่ง มีวงริ้วประดับรองรับดอก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ ดอกสมมาตร ก้านดอกยาว กลีบรองมี 5 กลีบ ติดกันเป็นรูปถ้วย มีปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบสีเขียว ขณะดอกตูมชั้นกลีบรองจะหุ้มดอกไว้จนมิด กลีบดอก มี 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกับหลอดกลุ่มเกสรตัวผู้ กลีบมีสีสด มักบิด ชายกลีบมักเป็นลอนย่นและเป็นจัก เกสรตัวผู้มีก้านเชื่อมรวมกันเป็นหลอดหุ้มล้อมก้านเกสรตัวเมีย โคนของหลอด เชื่อมติดกับโคนของกลีบดอกอับเกสรสีเหลืองรูปไต ละอองเกสรขนาดใหญ่ กลม หรือ รี และมีผิวเป็นหนาม อับเกสรมี 1 ห้อง เกสรตัวเมียอยู่สูงกว่า ภายในห้อง 5 ห้อง เชื่อมติดกัน ผลเป็นแบบผลแห้งแตกกลางพู, ผลแยกแล้วแตก, ผลมีเนื้อหลายเมล็ด หรือมีปุยขนหุ้ม
การพาความร้อน

การพาความร้อน () เป็นการถ่ายเทความร้อนที่เกิดขึ้นได้ ในสสารสองสถานะก็คือ ของเหลวและก๊าซ เนื่องจากเป็นสิ่งที่สามารถเคลื่อนที่ได้โดยจะมีทิศทางลอยขึ้นเท่านั้น เนื่องจาก เมื่อสสารได้รับความร้อนจะมีการขยายตัว ทำให้ความหนาแน่นต่ำลง และสสารที่มีอุต่ำกว่า (ความหนาแน่นสูงกว่า) ก็จะลงมาแทนที่ ปรากฏการณนี้มีตัวอย่างคือ การเกิดลมบก ลมทะเล เป็นต้น

การประยุกต์การใช้งาน ของเหลวที่ใช้งาน โดยการเพิ่มคุณสมบัติค่าความจุความร้อน เช่น การใส่สารโพรพีลีนไกคอล ( Propylene Glycol) หรือ ใส่เศษทองแดงเล็ก ๆ ลงไปในน้ำหล่อเย็น โลหะเพิ่มค่าความจุความร้อนของหล่อเย็น และ ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวของของเหลว เพื่อถ่ายเทความร้อนให้มากที่สุด วัสดุนาโนเทคโนโลยีจำนวนมากมีค่าการพาความร้อนสูงมาก เช่น คาร์บอนนาโน และ วัสดุโลหะอื่น ๆ ที่เป็นเทคโนโลยี
บาวาเรีย-ลันด์สฮูท

ดัชชีแห่งบาวาเรีย-ลันด์สฮูท (, ) เป็นอาณาจักรบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยดยุคแห่งบาวาเรีย-ลันด์สฮูท อาณาจักรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1353 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1503

การก่อตั้งดัชชีเป็นผลมาจากการเสด็จสวรรคตของลุดวิกที่ 4 เดอะบาวาเรียน ในสนธิสัญญาลันด์สฮูทของปี ค.ศ. 1349 ที่เป็นการแบ่งจักรวรรดิของลุดวิก พระราชโอรสสามพระองค์ อันได้แก่ สเตฟานที่ 2, วิลเฮล์มที่ 1 และอัลเบร็คที่ 1 เป็นผู้ได้รับบาวาเรียใต้และเนเธอร์แลนดืร่วมกัน สี่ปีต่อมามรดกก็ถูกแบ่งอีกในสนธิสัญญาเรเกนสบูร์กของปี ค.ศ. 1353 สเตฟานได้รับอาณาจักรใหม่ดัชชีแห่งบาวาเรีย-ลันด์สฮูท ในปี ค.ศ. 1363 สเตฟานก็ได้เป็นดยุคแห่งบาวาเรียเหนือซึ่งทำให้กลับมารวมกับบาวาเรีย-ลันด์สฮูท หลังจากการเสียชีวิตของสเตฟานลูกชายสามคนก็ปกครองอาณาจักรร่วมกัน แต่ในปี ค.ศ. 1392 บาวาเรีย-ลันด์สฮูทก็แบ่งเป็นสามอาณาจักรที่รวมทั้ง บาวาเรีย-มิวนิค และ บาวาเรีย-อิงโกลชตัดท์

ในปี ค.ศ. 1429 บางส่วนของบาวาเรีย-ชเตราบิงก็มารวมกับบาวาเรีย-ลันด์สฮูท และ บาวาเรีย-อิงโกลชตัดท์ ในปี ค.ศ. 1447 บาวาเรีย-ลันด์สฮูทจึงเป็นดินแดนที่มั่งคั่งที่สุดในบาวาเรีย โดยเฉพาะเมื่อมีเหมืองในรัทเทนแบร์ก (Rattenberg) และ คิทซ์บือเฮิล (Kitzbühel) และมีระบบการบริหารที่ก้าวหน้าที่สุด ที่พำนักของดยุคตั้งอยู่ที่ปราสาทเทราสนิทซ์ (Trausnitz Castle) ในลันด์สฮูท ที่พำนักที่สองอยู่ที่ปราสาทบูร์กเฮาเซิน (Burghausen Castle)

ดัชชีรุ่งเรืองอยู่ 150 ปีก่อนที่จะมาถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1505 ระหว่างดัชชีที่ก่อตั้งขึ้นใหม่พาลาติเนท-นอยบูร์ก (Palatinate-Neuburg) และ บาวาเรีย-มิวนิคหลังจากสงครามสืบอาณาจักรลันด์สฮูท (Landshut War of Succession) คุฟชไตน์ และ คิทซ์บือเฮิลเสียแก่สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นการตอบแทนในการสนับสนุนบาวาเรีย-มิวนิค ที่กลับไปรวมกับไทโรล
โอเบอร์ไบเอิร์น

โอเบอร์ไบเอิร์น () หรือในภาษาอังกฤษคือ อัปเปอร์บาวาเรีย () เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค ("เรกีรุงชเบเซิร์ค") ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของบาวาเรียรอบบริเวณเมืองมิวนิก อัปเปอร์บาวาเรียแบ่งย่อยออกเป็นสี่เขต ("Planungsverband") คือ อิงก็อลชตัท (Ingolstadt), มิวนิก, อัปเปอร์บาวาเรีย (Bayerisches Oberland) และเซาท์อีสต์อัปเปอร์บาวาเรีย (Südostoberbayern) ที่เขตการปกครองนี้ว่า "อัปเปอร์บาวาเรีย" เพราะระดับของที่ตั้งเป็นภูมิภาคที่สูงมิใช่เพราะที่ตั้งบนแผนที่

ดัชชีโอเบอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 บาวาเรียก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1392 ดัชชีแห่งบาวาเรีย-มิวนิกและบาวาเรีย-อิงก็อลชตัท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในอัปเปอร์บาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งโอเบอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค
กูดบาย เลนิน!

กูดบาย เลนิน! (, ในประเทศไทย วางจำหน่ายวีซีดีในชื่อ "คุณแม่จู้จี้ คุณลูกขี้จุ๊") เป็นภาพยนตร์ภาษาเยอรมันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546 เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเยอรมันตะวันออก ช่วงปี ค.ศ. 1989-1990 ระหว่างการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ การทลายกำแพงเบอร์ลิน และการรวมประเทศกับเยอรมันตะวันตก ในมุมมองผ่านชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสังคม ที่ขับเคลื่อนไปตามกลไกทุนนิยม และกระแสบริโภคนิยมอย่างกะทันหัน

ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้อย่างถล่มทลายในประเทศเยอรมนี และยุโรป ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลบาฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลโกยา รางวัลซีซาร์ และรางวัลยูโรเปียนฟิล์ม

ในเรื่อง ผู้กำกับภาพยนตร์ได้อ้างถึงฉากที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์เรื่องอื่นหลายเรื่อง อาทิเช่นจาก "" และ "A Clockwork Orange" ของสแตนลีย์ คูบริก, "La Dolce Vita" ของเฟเดอริโก เฟลลินี, "La double vie de Véronique" และ "Trois Couleurs: Bleu" ของคริสซ์ตอฟ เคียสลอฟสกี้ นอกจากนั้นยังมีกล่าวถึง ตัวอักษรสีเขียว แบบในภาพยนตร์ "The Matrix"
นีเดอร์ไบเอิร์น

นีเดอร์ไบเอิร์น () หรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ โลว์เออร์บาวาเรีย () เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค ("เรกีรุงชเบเซิร์ค") ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของบาวาเรีย นีเดอร์ไบเอิร์นยังแบ่งย่อยออกเป็นสามเขต ("Planungsverband") คือ ลันด์สฮูท, พัสเซา และโดเนา-วัลด์ บริเวณนี้รวมป่าบาวาเรียซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว

ดัชชีนีเดอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 นีเดอร์ไบเอิร์นก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1353 ก็แบ่งเป็นดัชชีแห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงและบาวาเรีย-ลันด์ชุท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในนีเดอร์ไบเอิร์น ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งนีเดอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค
เวลฟที่ 1 ดยุคแห่งบาวาเรีย

เวลฟที่ 1 ดยุกแห่งบาวาเรีย () (? - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1101) เวลฟที่ 1เป็นดยุกแห่งบาวาเรียของตระกูลเวลฟระหว่างปี ค.ศ. 1070 จนถึงปี ค.ศ. 1077 และระหว่างปี ค.ศ. 1096 จนกระทั่งเสียชีวิต เวลฟที่ 1 เป็นผู้ก่อตั้งตระกูลเวลฟซึ่งเป็นสาขาของตระกูลเอสเต ในผังของตระกูลเวลฟ เวลฟที่ 1 เป็นลำดับที่ 4 ของตระกูล

เวลฟเป็นบุตรของอัซโซที่ 2 เอสเต (Albert Azzo II, Margrave of Milan) และภรรยาชิซินาแห่งอัลท์ดอร์ฟ เมื่อลุงทางแม่ของเวลฟ เวลฟ ดยุกแห่งคารินเทีย (หรือเวลฟที่ 3) เสียชีวิตโดยไม่มีทายาท เวลฟก็ได้รับมรดกทั้งหมด เวลฟแต่งงานกับเอเธลินเดอบุตรีของออตโตที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย

แม้ว่านโยบายของมาร์ควิสแห่งเอสเตจะเป็นนโยบายที่สนับสนุนผลประโยชน์ของพระสันตะปาปา แต่ลูกชายเวลฟได้รับอิทธิพลจากทางฝ่ายเยอรมันที่สนับสนุนจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นนโยบายที่แตกต่างออกไปและทำให้ได้รับดัชชีแห่งบาวาเรียจากพ่อตาเป็นรางวัล เมื่อออตโตที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรียไปเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวลฟหย่ากับเอเธลินเดอก่อนที่จะได้รับอาณาจักรบาวาเรีย
ภาษาไทฮ่างตง

ภาษาไทฮ่างตง () เป็นภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาไท-กะได ชาวไทฮ่างตงใช้พูดในภาคเหนือของประเทศเวียดนาม มีผู้พูด 10,000 คน (พ.ศ. 2545) ใกล้เคียงกับภาษาไทขาวและภาษาไทดำ
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์

ไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ () หรือ ไรน์แลนด์-พาลาทิเนต () เป็นหนึ่งใน 16 รัฐ (Bundesländer) ของประเทศเยอรมนี ที่มีเนื้อที่ 19,847 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรราว 4 ล้านคน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนทซ์
ทหารเกณฑ์ ภาค1

ทหารเกณฑ์ ภาค1 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกจากฝีมือการกำกับของ ล้อต๊อก ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2523 โดยเป็นเรื่องราวสนุกสนานเฮฮาและความรักในค่ายทหารแห่งหนึ่งเมื่อรอง ต้อย สุข ไปหาอาจารย์ยอดเพื่อขอนำมนต์ก่อนไปคัดเลือกเกณฑ์ทหาร วันเกณฑ์พวกรองไปคัดเลือกแล้วเจออาจารย์ยอดมาคัดด้วย สุดท้ายจับได้ใบแดงทุกคนรวมทั้งพงศักดิ์ พระเอกลิเก หมู่ฉ่ำพาทหารไปทำความสะอาดบ้าน
ผู้พัน และพลทหารธรรมดาๆคนหนึ่งนั้นแอบไปหลงรักลูกสาวผู้พันซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา เหล่าทหารเกณฑ์ก็สร้างเรื่องวุ่นๆ ขึ้นในบ้านผู้พัน ผู้พันถูกคุณนายว่าเรื่องที่โกหกว่าเป็นฝีมะม่วง ผู้พันรู้ว่าจ่าฉ่ำเป็นคนบอกคุณนาย จึงสั่งห้ามจ่าฉ่ำไปที่บ้านอีก ผู้พันมาฝึกทหารตอนเช้าตามปกติจนครบหลักสูตร ผู้พันจัดงานเลี้ยงให้เหล่าทหารก่อนออกไปประจำชายแดน จ่าฉ่ำพาทหารออกตรวจหมู่บ้าน พบผู้ก่อการร้ายจึงออกอุบายหาผู้หญิงที่เป็นโรคไปให้พวกโจร พวกทหารจึงจับโจรได้ วันหนึ่งผู้การมาเยี่ยมค่าย ขณะกล่าวสุนทรพจน์อยู่ พวกโจรที่เหลือนำเครื่องบินมาทิ่งระเบิด ผู้พันสั่งว่าถ้าใครจัดการลูกระเบิดได้จะเลื่อนยศให้ จ่าฉ่ำเลยรีบจัดการกับระเบิด และมาส่งให้ผู้พันกับท่านผู้การ

เรื่องนี้ปัจจุบันถูกนำมารีมาสเตอร์ใหม่อยู่ในโปรเจกต์ The Legend Collection เพื่อเอาใจคนชอบหนังตลก
ทหารเกณฑ์ ภาค2

ทหารเกณฑ์ ภาค2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกภาคต่อจาก ทหารเกณฑ์ ภาค1 จากฝีมือการกำกับโดย ล้อต๊อก เช่นเดิมโดย
ในภาคนี้เหล่าทหารเกณฑ์ทั้งหลายจะได้รับการฝึกอย่างหนักเพื่อต่อสู้กับเหล่าผู้ก่อการร้ายที่ศูนย์สงครามพิเศษค่ายลพบุรี ซึ่งต้องการทหารเพื่อไปทำการฝึกการกระโดดร่มที่นั่น ผู้พันสั่งให้จ่าฉ่ำเป็นผู้ควบคุมพลทหารไปฝึก หลังจากจบหลักสูตรกลับมา ท่านผู้การจัดงานเลี้ยงฉลองให้ และคิดที่จัดการดิ่งพสุธาหาเงินเพื่อสร้างโรงเรียน และให้จ่าฉ่ำร่วมด้วย ในวันงานจ่าฉ่ำโดดลงมาจากเครื่องโดยไม่มีร่ม จ่าฉ่ำตกลงมาและจมอยู่ในดิน ผู้การและทุกคนมาดูจ่าฉ่ำ ผู้การประกาศจะเลื่อนยศให้จ่าฉ่ำเป็นพันโทฉ่ำ จ่าฉ่ำได้ยินจึงลุกขึ้นมาและขอคำยืนยันจากผู้การ ซึ่งผู้การก็ให้คำยืนยัน จ่าฉ่ำดีใจมากที่ได้เลื่อนยศเท่าเมียตัวเองเสียที จากเรื่องราวทั้งหมดนี้ปัจจุบันถูกนำมารีมาสเตอร์ใหม่เป็นดีวีดีโปรเจกต์ตำนานหนังกลางใจ หนังไทยน่าสะสม
อินซิลิโก้ (อัลบั้ม)

อินซิลิโก้ (In Silico) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเพนดูลั่มออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 โดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปเป็นผู้จัดจำหน่าย และได้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร และได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ "Granite", "Propane Nightmares", "The Other Side" และ "Showdown".
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2

อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนววัยรุ่นจาก ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับและอำนวยการสร้างโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกลซึ่งเนื้อเรื่องในภาคนี้ยังอยู่ใน โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ โดม ปกรณ์ ลัม ที่ตอนนี้ถูกนำมารีมาสเตอร์ใหม่ภายใต้บริษัทบีเคพีร่วมกับไฟว์สตาร์ในโปรเจกต์ The Legend Collection

เกี่ยวกับเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ต้องมาอยู่ในวงโยธวาฑิตทั้งๆที่พวกเขาไม่ชอบวงโยธวาฑิตเลยเพราะว่ามันล้าสมัยมันเชย อย่างไรก็ตาม นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสนุกสนาน ในมิตรภาพที่พัฒนาจากการเป็นปรปักษ์ของทั้ง 2กลุ่ม ที่ต้องร่วมกันรักษาศักดิ์ศรีแชมป์โลกวงโยธวาธิตของโรงเรียน ซึ่งแน่นอนว่าต้องใช้ความสมัครสมานสามัคคีกันและกันเหนือสิ่งอื่นใด
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส () เป็นบริษัทในเครือของ WWE ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2002 ในชื่อ WWE Films ทำหน้าที่ผลิตภาพยนตร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น WWE Studios จนถึงปัจจุบัน
โอ๊ย..โอ๊ย

โอ๊ย..โอ๊ย เป็นเพลงของดนุพล แก้วกาญจน์ ในอัลบั้มเทวดาเดินดิน ผลิตและออกวางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2531 โดยมิวสิกวิดีโอต้นฉบับ นำแสดงโดย จอห์นนี่ แอนโฟเน่ วสุ แสงสิงแก้ว และกันตา ดานาว ต่อมามีการนำมาขับร้องใหม่หลายครั้ง โดยเวอร์ชันที่มีชื่อเสียงที่สุดในการขับร้องใหม่นี้คือเวอร์ชันของชลาทิศ ตันติวุฒิ ซึ่งใช้ในการประกอบภาพยนตร์เรื่องยังไงก็รัก และละครโทรทัศน์เรื่องแจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา

โอ๊ย..โอ๊ย มีการนำมาขับร้องใหม่หลายครั้ง โดยนักร้องหลายคน ดังนี้
โปรแกรมบริหารงานบุคคล

โปรแกรมบริหารงานบุคคล หรือชื่อเรียกภาษาอังกฤษว่า HRMS () หรือ HRIS () เป็นโปรแกรมที่ออกแบบมาเพื่อช่วยงานของฝ่ายบุคคลในองค์กรต่างๆ ในเรื่องทะเบียนประวัติพนักงาน การมาปฏิบัติงานของพนักงาน เงินเดือน ฝึกอบรม สวัสดิการ การวางโครงสร้างองค์กร การสรรหาพนักงานใหม่ การประเมินผลพนักงาน การให้บริการข้อมูลพนักงานด้วยตนเอง เป็นต้น
La Dolce Vita

La dolce vita (ภาษาอิตาลี แปลว่า "ชีวิตอันแสนหวาน" ) เป็นภาพยนตร์อิตาลีที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2503 กำกับและเขียนบทโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ และแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์โดย นิโน โรตา มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักหนังสือพิมพ์หนุ่มเจ้าสำราญที่ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์อยู่ในกรุงโรม วุ่นวายไปการทำงาน และใช้ชีวิตพัวพันไปกับสาวสวยหลายคน เพื่อค้นหาความรักและความสุขในชีวิต

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการอ้างถึงว่า เป็นจุดเปลี่ยนของผลงานของเฟลลินี จากผลงานยุคแรกในแนว neo-realism ไปสู่แนว art ในยุคหลัง ภาพยนตร์ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1960 เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 รางวัล และได้รับรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม (ภาพยนตร์ขาวดำ) และได้รับการโหวตให้ติดอันดับ 6 จาก 100 อันดับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยนิตยสาร Entertainment Weekly

ฉากเด่นในภาพยนตร์ ที่ถูกนำมาอ้างอิงถึงบ่อยครั้ง คือฉากที่ มาร์เชลโล (มาร์เชลโล มาสโตรอิอานนี) และ ซิลเวีย (แอนนิตา เอกเบิร์ก) ลงไปเล่นน้ำในน้ำพุเทรวี และฉากเปิดเรื่อง ที่มีเฮลิคอปเตอร์บรรทุกรูปปั้นพระเยซูเพื่อนำไปส่งที่กรุงวาติกัน ฉากเหล่านี้ถูกนำมาอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ของสตีฟ มาร์ติน ("L.A. Story" ปี 1991), วูล์ฟกัง เบกเกอร์ ("Good Bye, Lenin!" ปี 2003), วูดดี อัลเลน ("Celebrity" ปี 1998) หรือแม้แต่หนังโป๊เกย์ของไมเคิล ลูคัส ("Michael Lucas' La Dolce Vita" ปี 2007)

ตัวละครช่างภาพที่ทำงานร่วมกับมาร์เชลโล ชื่อ ปาปาราซโซ () ก็เป็นที่มาของชื่อ "ปาปารัซซี" ที่ใช้เรียกช่างภาพอาชีพที่คอยติดตามเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของดาราที่มีชื่อเสียง
ซาวน่า

ซาวน่า เป็นห้องหรืออาคารเล็ก ๆ ที่ออกแบบมาให้เป็นที่ที่รับความร้อนแห้งหรือเปียกชั่วระยะเวลาหนึ่ง
การทดสอบระบบเสียง

การทดสอบระบบเสียง หรือ ซาวด์เช็ก () เป็นการดำเนินการที่เกิดขึ้นก่อนคอนเสิร์ต การกล่าวปราศรัย หรือการแสดงในทำนองเดียวกัน เมื่อผู้แสดงและทีมงานเสียงซ้อมก่อนงานจริงเพื่อความมั่นใจว่าเสียงในงาน ระบบเสียงบนเวทีมีความเหมาะสมทั้งความดัง ความถี่ของเสียง การทดสอบระบบเสียงมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการแสดงดนตรีเพลงยอดนิยมและแนวดนตรีอื่นที่ใช้ระบบติดตั้งเครื่องกระจายเสียงอย่างหนัก การทำให้เสียงอยู่ในระดับพอดีเป็นสิ่งที่ยากมากในการทำให้สำเร็จในแต่ละงาน การทดสอบระบบเสียงถือเป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่ไม่ได้ใช้วิทยาศาสตร์ทั้งหมดด้วย เพราะการสะท้อนเสียงของแต่ละงานมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ และมีการเปลี่ยนแปลงเมื่องานนั้นเต็มไปด้วยผู้คนเช่นกัน

การทดสอบระบบเสียงจะมีการจัดการก่อนที่คนดูจะเข้างาน โดยอาจเริ่มที่การทดสองส่วนจังหวะ แล้วจึงมาใสส่วนเมโลดี้และจึงเป็นเสียงร้อง

หลังจากมีการปรับเปลี่ยนทางเทคนิคแล้วโดยทีมงานเสียง ผู้แสดงจะเข้ามาหลังเวทีและผู้ชมจะได้รับอนุญาตให้เข้างานได้ หรือในบางกรณี การทดสอบเสียงอาจเกิดขึ้นต่อหน้าคนดูก็ได้ แล้วจึงตามมาด้วยการแสดง และหากมีการแสดงมากกว่า 1 ศิลปินแล้ว การทดสอบระบบเสียงก็มีความสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้นด้วย
ทิววัฒน์ ภัทรกุลวณิชย์

ทิววัฒน์ ภัทรกุลวณิชย์ เจ้าของนามปากกา หมอ นักวาดการ์ตูนไทย มีผลงานปรากฏในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ คอมลัมน์ห้าร้อยจำพวก+1 และหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ผลงานของ หมอได้รับการยอมรับจากนานาชาติ หมอเคยได้รับรางวัล The Aydin Dogan Foundation's Cartoon Competition Award 2007 ประเภท "Success Award"

ทิววัฒน์เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดวันที่ 9 มิถุนายน นับถือศาสนาพุทธ มีนิสัยช่างสงสัยตั้งแต่วัยเด็ก หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล จึงย้ายไปศึกษาต่อระดับมัธยมปลายที่วิทยาลัยช่างศิลป์ และศึกษาต่อระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อสำเร็จการศึกษา หมอทำงานหลายอย่าง เป็นอาจารย์ประจำที่ มหาวิทยาลัยรังสิต อาจารย์พิเศษ และวิทยากรพิเศษตามสถาบันการศึกษา ต่อมา ได้รับการชักชวนจาก ชัย ราชวัตร ให้เขียนการ์ตูนใน หนังสือพิมพ์คู่แข่งรายสัปดาห์ จากนั้น หมอเป็นนักเขียนการ์ตูนการเมืองเต็มตัวที่ หนังสือพิมพ์สยามโพสต์ หนังสือพิมพ์สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ เป็นต้น และเป็นทีมงานเขียนภาพประกอบในพระราชนิพนธ์เรื่อง ทองแดง ฉบับการ์ตูน หมอมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้นเมื่อเขาได้รับรางวัลที่ 3 จากการประกวดการ์ตูนนานาชาติในวาระครบรอบ 50 ปี ESCAP หมอเป็นนักเขียนการ์ตูนอารมณ์ดี ซึ่งจะเห็นได้จากผลงานทั้งหมดของเขา หมอยึดมั่นในการใช้ อารยะ ขบขัน แก้ไขทุกปัญหาที่เกิดขึ้น หมอไม่เคยหยุดตั้งคำถามกับตัวเอง และสิ่งที่เขาพบเห็นรอบๆตัว

นอกจากนี้ ยังได้รับเชิญจาก The Japan Foundation, Bangkok ให้นำผลงานร่วมแสดงระดับนานาชาติ 2 ครั้ง:
มุขข้างโบสถ์

มุขข้างโบสถ์ หรือ แขนกางเขน () คือเป็นบริเวณทางขวางที่ตัดกับทางเดินกลางของสิ่งก่อสร้างที่มีผังทรงกางเขนในคริสต์ศาสนสถานที่เป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอธิค มุขข้างโบสถ์แยกทางเดินกลางจากบริเวณศักดิ์สิทธิ์ที่รวมทั้งมุขตะวันออก บริเวณร้องเพลงสวด ชาเปลดาวกระจาย และบริเวณสงฆ์ มุขข้างโบสถ์ตัดกับทางเดินกลางตรงจุดตัด ที่อาจจะเป็นที่ตั้งของหอสูงเช่นที่มหาวิหารซอลส์บรีหรือโดม
โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก

โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก เดิมเป็นหน่วยห้องเรียนเคลื่อนที่ของโรงเรียนเชียงกลาง (ประชาพัฒนา) เปิดทำการการสอนเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 sต่อมาในปีการศึกษา 2530 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เข้าโครงการ “โรงเรียนในโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา” เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 จนกระทั่งในปีการศึกษา 2531 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลนาไร่หลวง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี ต่อมาในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก มีพื้นที่ให้บริการ 3 ตำบล คือ ตำบลนาไร่หลวง ตำบลชนแดน และตำบลยอด อำเภอเชียงกลาง

ในปี พ.ศ. 2535 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศรวมพื้นที่สามตำบลดังกล่าวจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสองแคว โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก จึงมีฐานะเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำกิ่งอำเภอ และในปี พ.ศ. 2540 กิ่งอำเภอสองแควได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอสองแคว โรงเรียนจึงได้ยกฐานะอีกครั้งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอสองแควจนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนนาน้อย

www.nanoi.ac.th

โรงเรียนนาน้อยตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2510 ในสมัยนั้นมีนายดิลก นิยมกุล เป็นศึกษาธิการอำเภอนาน้อย ร่วมกับข้าราชการทุกฝ่าย พ่อค้าประชาชนคหบดีในอำเภอนาน้อยและผู้ปกครองนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ในปีการศึกษา 2507 ได้บริจาคทุนสร้างอาคารชั้นเดียว 4 ห้องเรียน กว้าง 10 เมตร ยาว 40 เมตร มุงหลังคาด้วยสังกะสี พื้นไม้ ฝาไม้ รวมค่าอุปกรณ์และแรงงาน 32,000 บาท สร้างเสร็จ เมื่อปี 2509 เรียบร้อยสมบูรณ์ใช้เป็นอาคารชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เมื่อปี พ.ศ. 2509 จำนวนหนึ่งห้องเรียน มีนักเรียน 34 คน นายประพันธ์ พันธุปาล เป็นครูใหญ่ นายภูชิชย์ อาจองค์ เป็นครูประจำชั้นทางโรงเรียนประชาบาลส่งครูมาช่วยอีก 1 คน คือนายเกียรติพงษ์ อะทะวัน