seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ฮาวาย

ราชอาณาจักรฮาวายก่อตั้งโดยพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 (หรือที่รู้จักกันในพระนามคาเมฮาเมฮามหาราช) ในปี 1795 หลังจากทรงพิชิตเกาะส่วนใหญ่ในหมู่เกาะฮาวาย ราชวงศ์ของพระองค์สืบทอดต่อมาจนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี ซึ่งทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์โดยการปฏิวัติอเมริกาในปี 1893 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 มีพระชายามากมายหลายองค์ (บางทีอาจจะมากกว่า 21 องค์) แต่องค์ที่ทรงโปรดปรานที่สุดคือสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู

พระมเหสีของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 ที่ไม่ได้กล่าวถึงในรายพระนามนี้คือสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิ เป็นพระมเหสีที่ดำรงพระยศสูงสุด สมเด็จพระราชินีคาลาคัว คาเฮอิเฮอิมาลิเอ พระขนิษฐาของสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู และอีกหลายพระองค์ พระโอรสของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 มีพระมเหสี 5 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีคามามาลู สมเด็จพระราชินีเคคาอูโอโนฮี สมเด็จพระราชินีเปาอาฮี สมเด็จพระราชินีคินาอู และสมเด็จพระราชินีเคคาเอาอูโนฮี พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของฮาวายที่มีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว สมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอเป็นสมเด็จพระราชินีองค์แรกและองค์เดียวที่ทรงเป็น ฮาปา ฮาโอล (มีเชื้อสาวชาวพื้นเมืองฮาวายบางส่วน) จอห์น โอเวน โดมินิส ผู้ที่เป็นชาวอเมริกันโดยสายเลือดเป็นเจ้าชายพระราชสวามีเพียงพระองค์เดียว จากการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถลิลิอัวคาลานี คู่อภิเษกสมรสทุกพระองค์ยกเว้นเจ้าชายโดมินิสมีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระมหากษัตริย์
สมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล

สมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล () หรือ เซเบเอฟี () เป็นสมาคมฟุตบอลของประเทศบราซิล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2457 ในชื่อ "สมาพันธ์กีฬาบราซิล" หรือ "เซเบเด" () และเป็นสมาชิกฟีฟ่า เมื่อ พ.ศ. 2466
สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา

สนามกีฬาแห่งชาติบราซีเลีย มาแน การิงชา () หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา, สนามกีฬาแห่งชาติบราซีเลีย หรือเรียกสั้น ๆ ว่า มาแน การิงชา เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในกรุงบราซีเลีย ประเทศบราซิล ใช้จัดการแข่งขันกีฬาได้หลายประเภท แต่มักจะถูกใช้จัดการแข่งขันฟุตบอล สนามแห่งนี้สามารถจุผู้คนได้ 70,064 คน หลังจากการปรับปรุงสนามใหม่ ชื่อสนามตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่มาแน การิงชา นักฟุตบอลที่เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก 1958 และฟุตบอลโลก 1962 ร่วมกับทีมชาติบราซิล
อาเรนาโกริงชังส์

อาเรนาจีเซาเปาลู () หรือ อาเรนาโกริงชังส์ () เป็นสนามฟุตบอลที่กำลังก่อสร้าง ตั้งอยู่ในเขตอีตาเกรา เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล และสปอร์ตคลับคอรินเทียนส์เปาลิสตา จะใช้สนามนี้เป็นสนามเหย้าแทนอิสตาจีอูดูปากาเองบู โดยแผนงานก่อสร้างถูกยืนยันเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยประธานสมาคมฟุตบอลบราซิล และผู้ว่าการของรัฐ ซึ่งตามแผนจะเปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2556 และจะมีความจุ 48,000 ที่นั่ง แต่จะเพิ่มอีก 20,000 ที่นั่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และ พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ทาแมนดัว

ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tamandua" ซึ่งคำว่า "tamanduá" นี้เป็นภาษาตูเปียนแปลว่า "ตัวกินมด"

ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดที่มีขนาดกลาง มีความยาวเต็มที่ตั้งแต่ปลายปากจรดหางราว 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร ทาแมนดัวมีลิ้นที่เรียวยาวสามารถยืดหดเข้าไปในปากได้อย่างรวดเร็ว เพื่อตวัดเอาแมลงขนาดเล็กกินเป็นอาหาร

ทาแมนดัว มีขนปกคลุมตลอดทั้งลำตัวและมีผิวหนังที่หนาเพื่อป้องกันตัวจากการถูกกัดหรือโจมตีโดยแมลงที่เป็นอาหาร แต่ปลายหางของทาแมนดัวนั้นเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ๆ ซึ่งปลายหางนั้นสามารถใช้เกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้หรือต้นไม้ได้เป็นอย่างดี เมื่อแลมองไกล ๆ จะเหมือนกับว่ามีแขนที่ 5 เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินและใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก

มีกรงเล็บตีนหน้าที่แหลมคม ใช้สำหรับขุดคุ้ยหาแมลงกิน และใช้ในการปีนป่ายต้นไม้ ซึ่งทาแมนดัวเมื่ออาศัยหรือเข้าไปหากินในพื้นที่ใด ๆ ลิงหลายชนิดก็จะไม่เข้าใกล้ และจะหนีไป

เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินบนต้นไม้เป็นหลัก ดังนั้นอาหารที่กินส่วนใหญ่จะเป็น มด มากกว่าจะเป็นปลวก ซึ่งเป็นแมลงที่ทำรังบนพื้นดินมากกว่า และถึงแม้ว่าทาแมนดัวจะไม่มีฟัน แต่เมื่อถูกคุกคามหรือถูกจับด้วยมนุษย์ ก็จะหันมากัดด้วยกราม ซึ่งทำให้นักวิทยาศาสตร์ผู้ศึกษาทาแมนดัวต้องสวมเครื่องป้องกันตลอดทั้งแขน นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่จะยืนด้วย 2 ขาหลังได้ โดยยกกรงเล็บตีนหน้าขึ้นเพื่อการป้องกันตัว

ทาแมนดัว เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ในป่าดิบตั้งแต่อเมริกากลาง จนถึงทวีปอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืนเป็นหลัก แต่ก็สามารถหากินในเวลากลางวันได้ด้วยเช่นกัน โดยปกติเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก เนื่องจากค่อนข้างเก็บตัวและขี้อาย และจากการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ พบว่า ทาแมนดัวยังใช้กรงเล็บหน้าในการผ่าลูกปาล์มที่เพิ่งสุกแยกออก เพื่อใช้ลิ้นตวัดกินน้ำและเนื้อผลของลูกปาล์มกินเป็นอาหารได้อีกด้วย ซึ่งพฤติกรรมนี้เชื่อว่าเป็นพฤติกรรมที่มาจากการเรียนรู้ หรือสั่งสอนกันมาจากรุ่นต่อรุ่น เพื่อเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด
เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง

เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง เป็นเขตอุตสาหกรรมปกครองพิเศษของประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2545 จากส่วนหนึ่งของนครปกครองโดยตรงแคซ็อง (Kaesŏng Directly Governed City)

ลักษณะเฉพาะที่โดดเด่นที่สุด คือ นิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งดำเนินการเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจความร่วมมือกับประเทศเกาหลีใต้ นิคมแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเขตปลอดทหารเกาหลีไปทางเหนือ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์จากกรุงโซลหนึ่งชั่วโมง โดยมีการเชื่อมต่อถนนและรางกับเกาหลีใต้โดยตรง สวนแห่งนี้อนุญาตให้บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ว่าจ้างแรงงานราคาถูกซึ่งมีการศึกษา มีทักษะ และเชี่ยวชาญภาษาเกาหลี ขณะที่เป็นแหล่งเงินตราต่างประเทศสำคัญของเกาหลีเหนือ
จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ 123 แห่งว่าจ้างแรงงานเกาหลีเหนือประมาณ 53,000 คน และเจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ 800 คน ค่าจ้าง ซึ่งรวมเป็น 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ถูกจ่ายให้แก่รัฐบาลเกาหลีเหนือโดยตรง
เมื่อเกิดความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ การเข้าถึงนิคมอุตสาหกรรมของเกาหลีใต้ถูกจำกัด วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 เกาหลีเหนือกันมิให้พลเมืองเกาหลีใต้ทั้งหมดเข้าถึงเขตอุตสาหกรรม และวันที่ 8 เมษายน ชะลอปฏิบัติการที่นิคมฯ วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2556 รัฐบาลเกาหลีเหนือย้ายคนงาน 50,000 คนออกจากนิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งเป็นการหยุดกิจกรรมทั้งหมดโดยชะงัด
สมการซิลเวสเตอร์

สมการซิลเวสเตอร์ () มักพบในทฤษฎีระบบควบคุม คือสมการเมทริกซ์ ในรูปแบบ
โดยที่ formula_2 คือ formula_3 เมทริกซ์ formula_4 เป็นเมทริกซ์ทราบค่า และ formula_5 คือเมทริกซ์ตัวแปรที่เราต้องการหาค่า

โดยใช้ ผลคูณโคนเน็กเกอร์ (Kronecker product) และตัวดำเนินการที่ทำการเรียงซ้อนคอลัมน์ (formula_6) เราสามารถเขียนสมการในรูปแบบใหม่ได้เป็น

โดยที่ formula_8 คือ formula_3 เมทริกซ์เอกลักษณ์ ในรูปแบบนี้เราจะเห็นได้ว่า สมการซิลเวสเตอร์ สามารถเขียนได้อยู่ในรูป ระบบเชิงเส้น ที่มีมิติขนาด formula_10 
ถ้า formula_11 และ formula_12 อยู่ในรูปแบบบัญญัติจอร์แดน (Jordan canonical form) ของ formula_13 และ formula_14 แล้ว และ formula_15 และ formula_16 คือค่าลักษณะเฉพาะ (eigenvalue) ของ formula_13 และ formula_14 ตามลำดับ แล้ว เราสามารถเขียนสมการในรูป
เนื่องจาก formula_20 คือ เมทริกซ์สามเหลี่ยมบน (upper triangular) ที่มีสมาชิกตามแนวทแยงเป็น formula_21 เมทริกซ์ด้านซ้ายมือจะเป็นเมทริกซ์เอกฐาน (singular) ก็ต่อเมื่อ มี formula_22 และ formula_23 ที่ทำให้ formula_24.

ดังนั้น เราสามารถพิสูจน์ว่าสมการซิลเวสเตอร์มีคำตอบที่ไม่ซ้ำ (unique solution) ก็ต่อเมื่อ formula_13และ formula_26 ไม่มีค่าลักษณะเฉพาะที่ร่วมกัน

ขั้นตอนวิธีของ บาร์เทล และ ชวาร์ซ‎ (Bartels–Stewart algorithm) สามารถหาคำตอบของสมการซิลเวสเตอร์ โดยการเปลี่ยน formula_13 และ formula_28 ให้อยู่ในรูปของแบบของชูร์ () โดยใช้ ขั้นตอนวิธีคิวอาร์ () และต่อมาแก้สมการที่ติดในรูปเมทริกซ์สามเหลี่ยมบนด้วย ขั้นตอนวิธีดั้งกล่าวมีค่า O formula_29
เหตุตู-154 ของกองทัพอากาศโปแลนด์ตก พ.ศ. 2553

เหตุตู-154 ของกองทัพอากาศโปแลนด์ตก พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 เมื่ออากาศยานตูโปเลฟ ตู-154เอ็มของกองทัพอากาศโปแลนด์ตกใกล้กับนครสโมเลนสค์ ประเทศรัสเซีย ทำให้ทั้ง 96 คนบนเครื่องเสียชีวิต ผู้เสียชีวิต ประกอบด้วย เลกซ์ คัชชินสกี ประธานาธิบดี กับมาเรีย ภริยา, ริสซาร์ด คัชซอโรว์สกี อดีตประธานาธิบดี, เสนาธิการโปแลนด์กับนายทหารอาวุโสของโปแลนด์คนอื่น ๆ, ประธานธนาคารแห่งชาติโปแลนด์, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์, ข้าราชการโปแลนด์ สมาชิกรัฐสภาโปแลนด์ 15 คน นักบวชอาวุโส อากาศยานดังกล่าวอยู่ในเส้นทางจากกรุงวอร์ซอไปเข้าร่วมเหตุการณ์ครบรอบ 70 ปีการสังหารหมู่คาทิน ซึ่งอยู่ห่างจากสโมเลนสค์ไปทางตะวันตกประมาณ 19 กิโลเมตร

นักบินพยายามลงจอดที่อากาศยานสโมเลนสค์เหนือ ซึ่งเป็นอดีตฐานทัพอากาศ ท่ามกลางหมอกหนาซึ่งลดทัศนวิสัยลงเหลือประมาณ 500 เมตร อากาศยานอยู่ต่ำเกินไปเมื่อมาถึงลานบิน อากาศยานพุ่งเข้าชนต้นไม้ในหมอก ทำให้พลิกคว่ำ กระทบพื้น แตกเป็นเสี่ยง และมาหยุดอยู่ห่างจากลานบินในพื้นที่ป่า 200 เมตร

วิธีดำเนินการองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศมอบหมายให้ประเทศรัสเซียรับผิดชอบการสืบสวนเป็นหลัก เพราะอุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นในแผ่นดินรัสเซีย ซึ่งดำเนินไปด้วยความร่วมมือจากนานาประเทศ ประเทศโปแลนด์ก็ตั้งคณะกรรมการของตนขึ้นเพื่อสืบสวนเหตุดังกล่าว และอัยการในทั้งสองประเทศเริ่มการสืบสวนอาชญากรรม รายงานของรัสเซียได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2554 และรายงานของโปแลนด์ได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2554 รายงานทั้งสองฉบับส่วนใหญ่กล่าวโทษอุบัติเหตุดังกล่าวต่อนักบินที่ลดระดับความสูงลงต่ำเกินไปโดยไม่สามารถมองเห็นพื้นดิน รายงานของโปแลนด์ก็วิพากษ์วิจารณ์การจัดระเบียบและผู้นำของกรมการบินพิเศษของโปแลนด์อย่างรุนแรง เช่นเดียวกับพบข้อบกพร่องในการปฏิบัติงานของผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศของรัสเซีย และต่อแสงสว่างและเขตประชิดของท่าอากาศยาน แม้จะมีความสงสัยในเบื้องต้น แต่ผลพวงและการสืบสวนอุบัติเหตุมีผลกระทบโดยรวมอบอุ่นระหว่างสองประเทศ ประเทศโปแลนด์รู้สึกว่าการสืบสวนกระทำในรูปแบบที่เปิดเผยและยุติธรรมในภาพรวม ซึ่งตรงข้ามกับการสืบสวนของรัสเซียและโซเวียตในอดีต หลังอุบัติเหตุดังกล่าว รัสเซียตีพิมพ์เอกสารหวงห้ามว่าด้วยการสังหารหมู่คาทินอย่างเปิดเผย ตลอดจนลดชั้นความลับและตีพิมพ์อีกหลายชิ้น ยิ่งไปกว่านั้น สภาดูมาของรัสเซียยังผ่านข้อมติที่ยอมรับว่าโจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต สั่งการสังหารหมู่คาทินด้วยตนเอง ภายหลังอนุสรณ์คาทินเป็นกิจการร่วมระหว่างรัสเซียกับโปแลนด์ ที่ผู้นำทั้งสองประเทศเข้าร่วม
ยอดแสนไกล แฟร์เท็กซ์

ยอดแสนไกล แฟร์เท็กซ์ (เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักมวยไทยชาวไทย และเป็นอดีตแชมป์โลกมวยไทยซูเปอร์เวลเตอร์เวท ของมวยไทยสภามวยโลกด้วยน้ำหนัก 154 ปอนด์ และอดีตแชมป์สนามมวยเวทีลุมพินี 3 สมัยในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) และเวลเตอร์เวท (147 ปอนด์) สังกัดอยู่กับค่ายแฟร์เท็กซ์ยิม ในเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และเป็นแชมป์คนแรกของเดอะ คอนเทนเดอร์เอเชีย

ยอดแสนไกลมีฉายาว่า "มวยคอมพิวเตอร์" จากสื่อมวลชนของไทยป็นเครื่องพิสูจน์ถึงเทคนิคการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบ
อาสนวิหารออลอรง

อาสนวิหารออลอรง () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมารีย์แห่งออลอรง () ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลออลอรงซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลบายอนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองออลอรง-แซ็งต์-มารี จังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1939 และยังเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศสซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998

อาสนวิหารแห่งออลอรงประกอบด้วยซุ้มประตูทางเข้าด้านหน้าและมุขทางเข้าแบบโรมาเนสก์ โครงสร้างประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์และช่องทางเดินข้างขนาบสองข้าง ซึ่งแต่ละข้างเป็นที่ตั้งของชาเปลข้างและสักการสถาน บริเวณร้องเพลงสวดชั้นนอกซึ่งเป็นจรมุขยังเป็นที่ตั้งของชาเปลอีก 5 แห่ง

บริเวณกลางโบสถ์และทางเดินข้างสร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12-13 บริเวณจรมุขรวมทั้งชาเปลที่ตั้งอยู่ด้านในสร้างในสมัยต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชาเปลที่ตั้งอยู่บริเวณทางเดินข้างนั้นสร้างต่อมาราวคริสต์ศตวรรษที่ 15

จากการสำรวจโดยนักประวัติศาสตร์พบว่าแต่เดินอาสนวิหารแห่งนี้สร้างในทรงกางเขนแบบกรีก และยังพบฐานของบริเวณมุขโค้งด้านสกัดแบบครึ่งวงกลมซึ่งได้กลายมาเป็นฐานของสักการสถานซึ่งสร้างต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เพดานโค้งมีลักษณะเป็นช่องโค้งแบบครึ่งวงกลมและครีบยัน

บริเวณทางเข้าด้านหน้าเป็นส่วนที่สร้างในสมัยแรกของการก่อสร้างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 บริเวณซุ้มประตูมีลักษณะกว้างและลึก เป็นทรงโค้งแบบครึ่งวงกลมรับกับเสาฐานกลมเกลี้ยง ประตูแบ่งเป็นสองบานคู่ หน้าบันประตูโค้งรับน้ำหนักด้วยเสาซึ่งถูกสลักเป็นรูปยักษ์ถูกล่ามโซ่ทำท่าแบกเสา บัวแต่งโค้งเป็นลายดอกและใบไม้ และบุคคลทั้ง 24 ในหนังสือวิวรณ์ บริเวณฐานของหน้าบันประตูแบบครึ่งวงกลมมีรูปสลักนูนต่ำเป็นอัศวินอารักษ์ฝั่งละหนึ่ง
อาสนวิหารแล็สการ์

อาสนวิหารแล็สการ์ () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งแล็สการ์ () ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลแล็สการ์ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลบายอนและมุขมณฑลอาแฌ็งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองแล็สการ์ จังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840

อาสนวิหารเริ่มก่อสร้างส่วนแรกในบริเวณร้องเพลงสวดในปี ค.ศ. 1120 โดยความสนับสนุนของมุขนายกกี เดอ ลง ต่อมาได้กลายเป็นสุสานหลวงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต่อมาได้เสื่อมโทรมลงภายหลังจากการปฏิรูปศาสนาครั้งใหญ่ภายใต้การปกครองของฌาน ดาลแบร ก่อนที่จะถูกโจมตีอย่างหนักโดยกองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์นำโดยกาบรีแยลที่ 1 แห่งมงกอเมอรี

ต่อมาได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17–18 บริเวณร้องเพลงสวดเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ บริเวณกลางโบสถ์เป็นเพดานโค้งแบบครึ่งวงกลม บริเวณทางเดินข้างเป็นเพดานตรงสันโค้งทรงประทุน ยอดหัวเสาตกแต่งเป็นฉากเรื่องราวของดาเนียล (ผู้เผยพระวจนะ) การประสูติของพระเยซู และการเสียสละของอับราฮัม บริเวณร้องเพลงสวดปูพื้นด้วยงานกระเบื้องโมเสกในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นฉากการล่าสัตว์ อีกทั้งยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเฟรสโก้งานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในบริเวณใกล้เคียงด้วย

ตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา อาสนวิหารแห่งนี้ได้กลายเป็นสุสานหลวงประจำกษัตริย์แห่งนาวาร์ โดยเริ่มจากพระเจ้าฟร็องซัว เฟบุสแห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1483 ตามด้วยพระนางกาเตอรีน พระราชินีแห่งนาวาร์ และพระราชสวามี พระเจ้าฌ็องที่ 3 แห่งนาวาร์ และพระราชบุตรและธิดาอีกหลายพระองค์ รวมถึงพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งนาวาร์ และพระราชินีมาร์เกอริตแห่งนาวาร์ ซึ่งทั้งสองพระองค์มีฐานะเป็นพระราชอัยกาและอัยยิกาของพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

สันนิษฐานว่าอนุสาวรีย์ต่าง ๆ ที่ใช้ประกอบสุสานหลวงซึ่งสั่งทำโดยพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งนาวาร์ ถูกทำลายโดยฝ่ายโปรเตสแตนต์ และทำให้เพดานของสักการสถานแห่งนี้ถล่มลงในปี ค.ศ. 1599 ทำให้ในไม่เหลือสภาพให้เห็น แต่หลังจากการขุดสำรวจในปี ค.ศ. 1928-1929 ทำให้สามารถพบถึงบริเวณที่ตั้งของหลุมฝังพระศพ
ตัวกินมดซิลกี้

ตัวกินมดซิลกี้ หรือ ตัวกินมดขนนุ่ม หรือ ตัวกินมดแคระ (; ) เป็นตัวกินมดชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่่านั้นที่อยู่ในสกุล "Cyclopes" และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Cyclopedidae ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน เพราะอีกสกุลหนึ่ง คือ "Palaeomyrmidon" นั้นได้สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคไมโอซีนที่อาร์เจนตินา

ตัวกินมดซิลกี้ เป็นตัวกินมดที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก มีความยาวตั้งแต่ปลายปากจรดปลายหาง 35-40 เซนติเมตรเท่านั้น พบกระจายพันธุ์ในป่าของอเมริกากลาง จนถึงตอนเหนือของอเมริกาใต้ในหลายประเทศ แบ่งออกได้เป็น 7 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) พบได้ในหลายประเภทของป่า ตั้งแต่ป่าชายเลนในที่ราบต่ำ จนถึงที่ราบสูงที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,500 เมตร (4,900 ฟุต)

ตัวกินมดซิลกี้ มีขนที่อ่อนนุ่มตลอดทั้งตัวสีเทาจนถึงสีเหลือง และมีสีที่หลากหลายออกไปตามแต่ละชนิดย่อย ตามีขนาดเล็กสีดำ มีกรงเล็บหน้าที่แหลมคมใช้สำหรับปีนป่ายต้นไม้ เนื่องจากเป็นตัวกินมดที่อาศัยและหากินบนต้นไม้เป็นหลัก โดยมักจะหากินบนปลา่ยยอดไม้สูง อาหารที่กินจะเป็น มด เป็นอาหารหลัก เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ขณะที่เวลากลางวันจะนอนหลับด้วยการขดตัวเป็นวงกลมเหมือนลูกบอลบนต้นไม้

ตัวกินมดซิลกี้ สามารถใช้ปลายหางในการเกาะเกี่ยวต้นไม้เพื่อทรงตัวได้เป็นอย่างดี จึงสามารถป่ายปีนต้นไม้หรือกิ่งไม้ได้เป็นอย่างดี แม้กระทั้งตีลังกาห้อยหัวลงมา และสามารถที่จะยืนด้วยสองขาหลัง ชูขาหน้าและกรงเล็บได้ด้วยเพื่้อเป็นการป้องกันตัว
1 E2

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 100 ถึง 1,000 (10 และ 10)

ค่าที่น้อยกว่า 100
----
ค่าที่มากกว่า 999
น้ำทิพย์ เสียมทอง

น้ำทิพย์ เสียมทอง หรือ ทิพย์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 จังหวัดราชบุรี เป็นดารา นักแสดงสังกัด ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น และ ดาราวีดีโอ (ช่อง 7) โด่งดังจากการเล่นละครแนว จักร ๆ วงศ์ ๆ เข้าสู่วงการด้วยการชนะเลิศการประกวด มิสทีนไทยแลนด์ ปี 2537

น้ำทิพย์ เสียมทอง (ชื่อเล่น: ทิพย์) เป็นดารา นักแสดงสังกัด ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น (ช่อง 7) เกิดเมื่อวันจันทร์ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย จังหวัดนครปฐม และระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรังสิต เข้าสู่วงการด้วยการชนะเลิศการประกวด มิสทีนไทยแลนด์เมื่อปี 2537 ก่อนหน้านั้นคนที่ชนะการประกวดนั้นคือ "จารีย์ ซาดายัง" แต่จารีย์ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ทางกองประกวดเลยมอบตำแหน่งให้น้ำทิพย์ เสียมทอง ที่เป็นรองอันดับ 1

ในขณะที่น้ำทิพย์ชนะการประกวดทางดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ได้ชักชวนน้ำทิพย์ให้มาเซ็นสัญญา และโด่งดังจากการเล่นละครแนว จักร ๆ วงศ์ ๆ ผลงานละครเรื่องแรกของน้ำทิพย์คือ "เกราะเพชร 7 สี" หลังจากนั้นก็มีผลงานละครแนวจักรๆ วงศ์ๆมากมาย เช่น ดาบเจ็ดสีมณีเจ็ดแสง , พระลักษมี , สังข์ทอง , ปลาบู่ทอง ฯลฯ

ด้านละครโทรทัศน์ มีผลงานละครเรื่องแรกที่รับบทเป็นนางร้ายคือเรื่อง ด้วยแรงอธิษฐาน แสดงเป็น ผาณิต และมีผลงานละครทางช่อง 7 อีกมากมายเช่น ทองเนื้อเก้า, บิ๊กเสี่ย, ทัดดาวบุษยา, อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว เป็นต้น ส่วนผลงานปัจจุบันช่องทางช่อง 7 คือเรื่อง ไฟหวน รับบทเป็น สร้อย

ปัจจุบัน น้ำทิพย์ได้หมดสัญญากับทาง ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น หรือ ช่อง 7 แล้ว แต่ก็ยังคงรับงานละครอยู่เรื่อยๆ และได้เห็นผ่านจอทีวีอยู่หลายครั้ง มีรับงานแสดงต่างช่องบ้าง เช่น เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ของค่าย เอ็กแซ็กท์ และล่าสุด พ.ศ. 2561 ได้ร่วมแสดงละคร อุทัยเทวี รับบท สมุทรมาลา ซึ่งถือเป็นเรื่องแรกที่แสดงให้กับทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประพันธ์ บูรณุปกรณ์

นายประพันธ์ บูรณุปกรณ์ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่จากการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 และเป็นพี่ชายของนายปกรณ์ บูรณุปกรณ์ อดีตแกนนำกลุ่มวังบัวบานของพรรคไทยรักไทย

นายประพันธ์ บูรณุปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2492 ที่ตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายใช้ กับนางจิตรา บูรณุปกรณ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก MIDDLE TENNESSEE UNIVERSITY ประเทศสหรัฐอเมริกา

นายประพันธ์ บูรณุปกรณ์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ เคยดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ ในสมัยของนายธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคราษฎร แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 และได้รับเลือกตั้งเป็นลำดับที่ 2 รองจากนายแพทย์ไกร ดาบธรรม
อาสนวิหารว็องส์

อาสนวิหารว็องส์ () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระบังเกิดแห่งว็องส์ () ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลว็องส์ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลนิสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองว็องส์ในจังหวัดอาลป์-มารีตีม แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่การบังเกิดของพระแม่มารีย์

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1944

อาสนวิหารแห่งนี้สร้างบนวัดเก่าในสมัยโบราณเพื่อใช้บูชาเทพมาร์ส ซึ่งต่อมากลายเป็นโบสถ์ในสมัยราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง ประกอบด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานระหว่างโรมาเนสก์, กอทิก และบาโรก ภายในอาสนวิหารแบ่งเป็นบริเวณกลางโบสถ์ทั้งหมด 5 ช่วง บริเวณช่องทางเดินข้างเป็นที่ตั้งของหลุมฝังศพของนักบุญล็องแบร์พร้อมคำสดุดี เป็นงานในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 และยังพบโลงหินซึ่งปรากฏคำจารึกว่าเป็นหลุมศพของนักบุญเวร็อง (อดีตมุขนายกในสมัยกลางคริสต์ศตวรรษที่ 5) นอกจากนี้ยังพบฉากประดับแท่นบูชาในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งตั้งอยู่บริเวณทางเดินข้างอีกด้วย

นอกจากนี้บริเวณเสาต่าง ๆ ยังพบหินสลักแบบสมัยราชวงศ์การอแล็งเฌียง หอล้างบาปยังมีงานกระเบื้องโมเสกผลงานของมาร์ก ชากาล เกี่ยวกับโมเสสแหวกน้ำทะเล
จอร์โจ กีเอลลีนี

จอร์โจ้ คิเอลลินี่ () เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเป็นรองกัปตันทีมและเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลยูเวนตุสในเซเรียอา และฟุตบอลทีมชาติอิตาลี ในตำแหน่งกองหลัง
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4

เนื่องด้วย สมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ ได้จัดงานประกาศผลรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4 ประจำปี พ.ศ. 2555 ขึ้น เพื่อเป็นการสร้างมาตรฐานและยกระดับการตัดสินรางวัลด้านวิทยุโทรทัศน์ ส่งเสริมการให้สาระความรู้ควบคู่ความบันเทิง ตลอดจนสร้างกำลังใจให้กับคนทำงานในวิชาชีพนี้ต่อไป โดยการตัดสินผลรางวัลจะมาจากการร่วมลงคะแนนเสียงของคนในวิชาชีพวิทยุและโทรทัศน์ให้กับผลงานดีเด่นในด้านต่าง ๆ ซึ่งถือเป็นความภาคภูมิใจสูงสุดกับผู้ได้รับรางวัล

ตลอดขั้นตอนการดำเนินการเก็บรวบรวมคะแนนจากผู้มีสิทธิลงคะแนนดำเนินการโดย บริษัท จีเอฟเค มาร์เก็ตไว้ส์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทวิจัยการตลาดชั้นนำ และได้รับการตรวจสอบจาก PwC ประเทศไทย ซึ่งเป็นบริษัทที่มีประสบการณ์ในงานประกาศผลรางวัลในระดับนานาชาติ อาทิ รางวัล Academy Awards โดยผลการลงคะแนนจะเก็บรักษาเป็นความลับสูงสุด และรายชื่อผลงานที่ผ่านเข้ารอบตัดสิน รางวัล นาฎราช ครั้งที่ 4 ประจำปี พ.ศ. 2555 นี้ มาจากการร่วมลงคะแนนของผู้มีสิทธิลงคะแนนในรอบคัดเลือก ซึ่งดำเนินการเก็บรวบรวมคะแนนระหว่างวันที่ 12 – 28 มีนาคม พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา

ทั้งนี้ สำหรับขั้นตอนต่อไปซึ่งเป็นการลงคะแนนในรอบตัดสิน ผู้มิสิทธิลงคะแนนจะดำเนินการลงคะแนนระหว่างวันที่ 9 เมษายน– 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ทาง PwC ประเทศไทย จะเปิดบัตรลงคะแนนรอบตัดสินพร้อมกันในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เพื่อสรุปผลงานที่ได้รับรางวัลทั้งหมด

โดยทางสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์จะจัดงานประกาศผลรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4 ประจำปี พ.ศ. 2555 ในวันอาทิตย์ที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เวลา 16.00 น. – 18.00 น. ณ ณ ห้องเจ้าพระยา ชั้น 2 อาคารชุมพรเขตอุดมศักดิ์ หอประชุมกองทัพเรือ โดยถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ โดยปีนี้ได้ เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ และ ปาณิสรา พิมพ์ปรุ มาเป็นพิธีกร

รายชื่อเรียงตามลำดับในเว็บไซต์รางวัลนาฏราช ผู้ได้รับรางวัลเน้นตัวหนา
ละครทั้ง 21 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4
ละครทั้ง 6 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นผู้ชนะรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4
วันแชมเปียนชิพ

วันแชมเปียนชิพ () เป็นสมาคมเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้แบบผสมในประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางว่าเป็นสมาคมศิลปะการต่อสู้แบบผสมที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย
อนิสา นูกราฮา

อนิสา นูกราฮา เป็นนางแบบ , นักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-อินโดนีเซีย และ เป็นผู้ประกาศคั่นรายการทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็น ช่อง 7 เอชดี ผู้เข้าแข่งขันซึ่งชนะเลิศจากเวทีไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ประจำปี พ.ศ. 2553 ผลงานละคร กู้ภัยหัวใจแหวว, เจ้าสาวสลาตัน ได้รับรางวัล EFM AWARDS สาขาละครยอดนิยมประจำเดือนกุมภาพันธ์, พายุเทวดา, ปีกมงกุฎ

อนิสา นูกราฮา เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2533 เป็นลูกครึ่งไทย-อินโดนีเซีย บิดาเป็นชาวอินโดนีเซียชื่อ นูร นูกราฮา กับมารดาชาวไทยชื่อ อังคณา หรั่งฉายา บิดาทำงานอยู่สถานทูตอินโดนีเซียประจำประเทศไทย ส่วนมารดาเปิดร้านตัดชุดวิวาห์แถบบางลำพู ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาอิสลาม

อนิสา สำเร็จการศึกษาจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ หลักสูตรนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล หลังจากนั้นเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7
เกลาดีโอ มาร์กีซีโอ

เกลาดีโอ มาร์กีซีโอ () เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส ในเซเรียอา และฟุตบอลทีมชาติอิตาลี ในตำแหน่ง กองกลาง
ชเต็ฟฟัน ลิชท์ชไตเนอร์

ชเต็ฟฟัน ลิชท์ชไตเนอร์ (; เกิด 16 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวสวิส ปัจจุบันเล่นให้กับอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีก และทีมชาตสวิตเซอร์แลนด์ ในตำแหน่งปีกขวาและกองหลัง
เอ็นจีซี 2207 และไอซี 2163

เอ็นจีซี 2207 และไอซี 2163 () เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยคู่ชนกันอีกประมาณ 80 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวสุนัขใหญ่ ดาราจักรทั้งสองถูกค้นพบโดย จอห์น เฮอร์เชล ในปี 1835
ถนนสีคิ้ว-เชียงคาน

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 สายสีคิ้ว–เชียงคาน เป็นทางหลวงแผ่นดินแนวเหนือ-ใต้ในทางตะวันตกของภาคอีสาน ที่เชื่อมต่อระหว่างภาคอีสานตอนใต้กับภาคอีสานตอนบน เป็นทางหลวงสำคัญในหลาย ๆ จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดขอนแก่น และจังหวัดเลย มีระยะทางตลอดทั้งสาย 382.228 กิโลเมตร

ทางหลวงสายนี้มีจุดเริ่มต้นทางทิศใต้ บนถนนมิตรภาพ ที่ทางแยกต่างระดับสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ผ่านอำเภอด่านขุนทด เข้าเขตจังหวัดชัยภูมิ โดยผ่านอำเภอจัตุรัส อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอคอนสวรรค์ อำเภอแก้งคร้อ อำเภอภูเขียว เข้าเขตจังหวัดขอนแก่น โดยผ่านอำเภอชุมแพ โดยใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 และเข้าเขตจังหวัดเลย โดยผ่านอำเภอภูกระดึง อำเภอหนองหิน อำเภอวังสะพุง อำเภอเมืองเลย และสิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 ที่อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 382 กิโลเมตร

ถนนสายนี้อยู่ในการควบคุมดูแลของ สำนักทางหลวงที่ 8 (นครราชสีมา), สำนักทางหลวงที่ 5 (ขอนแก่น) และสำนักทางหลวงที่ 6 (เพชรบูรณ์) เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจร และ 4 ช่องจราจร(ช่วงอ.สีคิ้ว - ชัยภูมิ - อ.แก้งคร้อ และอ.วังสะพุง - อ.เมืองเลย) และในขณะนี้กำลังขยายเป็น 4 ช่องจราจร ในช่วงแก้งคร้อ - ชุมแพ (ตอนแก้งคร้อ-ภูเขียว) ตามแผนงานของโครงการก่อสร้างทางสายหลักเป็น 4 ช่องจราจร ระยะที่ 2 (โครงข่ายที่ 11)