เทศมณฑลที่เป็นมหานครและไม่ใช่มหานครของอังกฤษ

มณฑลเมโทรโพลิตันและมณฑลนอกเมโทรโพลิตันของอังกฤษ เป็นระดับการปกครองหนึ่งของสี่ระดับของระดับการปกครองของอังกฤษที่ใช้สำหรับรัฐบาลระดับท้องถิ่นนอกนครลอนดอนและปริมณฑล ตามความหมายเดิมมณฑลเมโทรโพลิตันและมณฑลนอกเมโทรโพลิตันแต่ละมณฑลประกอบด้วยกลุ่มอำเภอ (District), เมืองมณฑล และเป็นมณฑลผู้แทนพระองค์ (Ceremonial counties of England) แต่ต่อมาคำจำกัดความนี้ก็เปลี่ยนไปโดยกฎหมายระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1990 ที่อนุญาตให้รวมมณฑลที่ไม่มีเทศบาลมณฑลและ “รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียว” ของตำบลเดียว มณฑลผู้แทนพระองค์ในปัจจุบันได้รับความหมายใหม่โดยพระราชบัญญัติมณฑลผู้แทนพระองค์ ค.ศ. 1997 (Lieutenancies Act 1997) ที่จำลองมาจากมณฑลเมโทรโพลิตันและมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน และคาดกันว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองระดับท้องถิ่นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2009† มณฑลเมโทรโพลิตัน (ไม่มีเทศบาลมณฑล)

‡ มณฑลนอกเมโทรโพลิตันที่ไม่มีเทศบาลมณฑล

¹ 'เขตบริหาร' และภาค (ไม่ใช่มณฑล)

มณฑลเมโทรโพลิตันคือนครแมนเชสเตอร์และปริมณฑล, เมอร์ซีย์ไซด์, เซาท์ยอร์คเชอร์, ไทน์และเวียร์, มณฑลเวสต์มิดแลนด์ และเวสต์ยอร์คเชอร์ มณฑลเหล่านี้มักจะมีประชากร 1.2 ถึง 2.8 ล้านคน

เขตบริหารของนครลอนดอนและปริมณฑลและเทศบาลนครลอนดอนและปริมณฑลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1965 ภายใต้พระราชบัญญัติรัฐบาลลอนดอน ค.ศ. 1963 เทศบาลนครลอนดอนและปริมณฑลถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1986 ในเวลาเดียวกับการยุบเทศบาลมณฑลเมโทรโพลิตัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 นครลอนดอนและปริมณฑลมีสภาการปกครองลอนดอน (London Assembly) ที่ต้องได้รับเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีนครลอนดอนและก่อตั้งเป็นหนึ่งในเก้าภาคการปกครองของอังกฤษ

“มณฑลไชร์” คือ “มณฑลนอกเมโทรโพลิตันของอังกฤษ” ที่มีกลุ่มอำเภอนอกเมโทรโพลิตัน ชื่อของมณฑลไชร์ไม่จำเป็นต้องมีคำว่า “ไชร์” อยู่ในชื่อ คำว่า “มณฑลไชร์” เป็นคำที่ใช้อย่างไม่เป็นทางการ

มณฑลไชร์มีด้วยกัน 35 มณฑล:

เบดฟอร์ดเชอร์, บาร์คเชอร์, บัคคิงแฮมเชอร์, เคมบริดจ์เชอร์, เชสเชอร์, คอร์นวอลล์, คัมเบรีย, ดาร์บีเชอร์, เดวอน, ดอร์เซ็ท, เดอแรม, อีสต์ซัสเซ็กซ์, เอสเซ็กซ์, กลอสเตอร์เชอร์, แฮมป์เชอร์, ฮาร์ทฟอร์ดเชอร์, เค้นท์, แลงคาสเชอร์, เลสเตอร์เชอร์, ลิงคอล์นเชอร์, นอร์โฟล์ค, นอร์ทแธมป์ตันเชอร์, นอร์ทธัมเบอร์แลนด์, นอร์ธยอร์คเชอร์, น็อตติงแฮมเชอร์, ออกซฟอร์ดเชอร์, ชร็อพเชอร์, ซอมเมอร์เซ็ท, สตาฟฟอร์ดเชอร์, ซัฟโฟล์ค, เซอร์รีย์, วอริคเชอร์, เวสต์ซัสเซ็กซ์, เวสต์ยอร์คเชอร์, วิลท์เชอร์, และวูสเตอร์เชอร์

รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวคือเขตการปกครองที่มีเทศบาลเดียว เขตการปกครอง 40 เขตที่ว่านี้เป็นระดับการปกครองที่เท่าเทียมกับมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน: 
บาธและนอร์ธอีสต์ซอมเมอร์เซ็ท, แบล็คเบิร์นกับดาร์เว็น, แบล็คพูล, บอร์มัธ, ไบรตันและโฮฟ, บริสตอล, ดาร์ลิงตัน, ดาร์บี, อีสต์ไรดิงแห่งยอร์คเชอร์, ฮาลตัน, ฮาร์เติลพูล, แฮรฟอร์ดเชอร์, ไอล์ออฟไวท์, ฮัลล์, เลสเตอร์, ลูตัน, เม็ดเวย์, มิดเดิลบะระห์, มิลตัน คีนส์ , นอร์ธอีสต์ลิงคอล์นเชอร์, นอร์ธลิงคอล์นเชอร์, นอร์ธซอมเมอร์เซ็ท, น็อตติงแฮม, ปีเตอร์บะระห์, พลิมัธ, พูล, พอร์ทสมัธ, เรดคาร์และคลีฟแลนด์, รัทแลนด์, เซาท์กลอสเตอร์เชอร์, เซาท์แธมป์ตัน, เซาเธ็นด์-ออน-ซี, สต็อคตัน-ออน-ทีส, สโตค-ออน-เทรนท์, สวินดัน, เทลฟอร์ดและเรคิน, เธอร์ร็อค, ทอร์เบย์, วอร์ริงตัน, และยอร์ค

ในจำนวนนี้ 39 เป็นมณฑลที่มีเทศบาลอำเภอ (district council) เทศบาลเดียวและไม่มีเทศบาลมณฑล (county council) ไอล์ออฟไวท์ตามทฤษฎีแล้วเป็นมณฑลที่มีเทศบาลมณฑลและไม่มีเทศบาลอำเภอแต่อันที่จริงแล้วก็เหมือนกัน

อำเภอของบาร์คเชอร์เป็น รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวแต่มิได้รับฐานะเป็นมณฑล

ไอลส์ออฟซิลลิมิได้เป็นส่วนหนึ่งของคอร์นวอลล์ในด้านการบริหารแต่ก็มิได้เป็นมณฑล