seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ความรักกับเงินตรา

ความรักกับเงินตรา จากบทประพันธ์ของ บุษยมาส เจ้าของบทประพันธ์ชื่อดัง อาทิ สลักจิต, หัวใจเถื่อน, ดอกไม้สีเพลิง, สกุลกา, หนึ่งในทรวง และอื่นๆ อีกมากมาย ถูกสร้างเป็นละครครั้งแรกทางช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2541

ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิกเจอร์ จำกัด ผู้จัด ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ บทโทรทัศน์ อชิระ กำกับการแสดงโดย รุจน์ รณภพ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2541 - 13 พฤษภาคม 2541 รวม 13 ตอน

เรื่องราวความรักของความมีเกียรติยศศักดิ์ศรีของพิชยุตม์ (บิลลี่ โอแกน) ที่ต้องยอมขายศักดิ์ศรีของตนเพื่อพยุงฐานะของครอบครัว แต่เขาไม่ยอมให้ความรักของเขาถูกซื้อด้วยเงินไปได้ หากจะรักเป็นเพราะรักไม่ใช่ด้วยเงินตรา
Penaeidae

Penaeidae เป็นวงศ์ของครัสเตเชียนจำพวกกุ้ง จัดอยู่ในจำพวกกุ้งขนาดกลาง หรือภาษาอังกฤษเรียกว่า Prawn แบ่งออกได้เป็น 2 จำพวก คือพีเนียด และเคย พีเนียดมีมากมาย ตัวอย่างเช่น กุ้งแชบ๊วย

จำแนกกุ้งในวงศ์ Penaeidae ได้ 43 สกุล มี 23 สกุลที่สูญพันธุ์ไปแล้ว (สัญลักษณ์ †):
ผี! วิญญาณและความผูกพัน

ผี!! วิญญาณและความผูกพัน เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี โดยได้นำเรื่องผีของอาจารย์ เหม เวชกร ทั้งหมด
18 เรื่องจากทั้งหมด 108 เรื่องมาสร้างเป็นละคร โดยมีอีก 1 เรื่องที่ปรากฏใน Teaser แต่ไม่ได้ออกอากาศคือเรื่อง "ชีวิตคุณย่า"

องค์ที่ 1 ห่วงหา

องค์ที่ 2 อาถรรพณ์

องค์ที่ 3 พยาบาท
ฤทธิจักร

ฤทธิจักร มวยไทยอหังการ เป็นนวนิยายเกี่ยวกับมวยไทยที่เข้มข้นตัวเอกเป็นเด็กหนุ่มที่ฝึกฝนมวยไทยมาตั้งแต่เด็ก จนกลายเป็นนักมวยไทยที่เก่งที่สุดจนมีฉายาว่า นักมวยอหังการ ตัวละครหลักของเรื่องมีชีวิตชีวา แฝงปรัชญาชีวิต ผู้เขียนแต่งให้ ตัวพระเอกคือ ฤทธิจักร (หรือจักร)มีพัฒนาการไปตามเวลา ในวัยเด็กจักร เป็นเด็กที่สนุกสนานร่าเริง ลักษณะความคิด นิสัยต่างไปจากเด็กทั่วไป รวมทั้งความแข็งแรงของร่างกายซึ่งทำให้กลายเป็นผู้สืบทอดวิชามวยไทยจากครูเฒ่าผู้สอนวิชามวยไทยกับจักร

ด้วยความเป็นอัจฉริยะในการต่อสู้ทำให้จักรในวัยหนุ่มมีความหยิ่งผยองในฝีมือ จนลืมถึงคำว่า คุณธรรมน้ำใจ จนในที่สุดจักรก็ได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญเมื่อสูญเสียแก้ว หญิงคนรัก และยังพ่ายแพ้แก่เรโกะเด็กสาวจากญี่ปุ่น วิธีการต่อสู้ไม่เพียงแต่ความแข็งแรงของร่างกาย ความสูงล้ำของวิชาต่อสู้ แต่ยังวัดกันที่ความแกร่งของจิตใจ จักรได้เรียนรู้บทเรียนนี้มวยไทยสงคราม เป็นเชิงมวยไทยที่ใช้ในสนามรบ ที่เน้นการทำร้ายจุดตายของศัตรู เป็นมวยสายแข็งแกร่งที่สุดที่ใช้ฆ่าคน มวยไทยสงครามจะเลือกผู้สิบทอดที่เป็นชายเท่านั้นและสืบทอดให้กับบุคคลเพียงคนเดียว ซึ่งฤทธิจักรเป็นผู้ได้รับการสืบทอดและด้วยพรสววรค์เขาจึงเรียนรู้ฝึกฝนจนสำเร็จมวยไทยสงครามขั้นสุดยอด หลังจากนั้นฤทธิจักรก็สามารถเอาชนะสิงห์ดำล้างตาได้สำเร็จ
ไอคิโด้สังหาร เป็นมวยอ่อนที่เป็นคู่ปรับกับมวยแข็งแบบมวยไทย แต่ตรงข้ามไอคิโด้สังหารจะสืบทอดให้เฉพาะสตรีในตระกูลทานากะเท่านั้น ซึ่งเรโกะ ทานากะคือผู้สืบทอดไอคิโด้สังหารและเดินมาเมืองไทยเพื่อประลองกับผู้สืบทอดมวยไทยสงคราม

ฤทธิจักรชายหนุ่มผู้สืบทอดมวยไทยสงครามเพียงคนเดียวกับเรโกะสาวญี่ปุ่นทายาทไอคิโด้สังหารได้ประลองกันตัวต่อตัว ก่อนการต่อสู้เรโกะใช้คำพูดโจมตีจิตใจของฤทธิจักรได้สำเร็จ ความเป็นลูกผู้ชายไทยอกสามศอกที่จะไม่ทำร้ายผู้หญิงแต่หากเขาพ่ายแพ้ต่อผู้หญิงต่างชาติมันก็จะทำให้ศักดิ์ศรีนักมวยไทยชายสิ้นไป ฤทธิจักรจึงตกเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำต่อเด็กสาวญี่ปุ่นตั้งแต่ต้น ไม่เพียงเท่านั้นฤทธิจักรที่เป็นชายวัยหนุ่มที่กร้าวเต็มที่ทำให้มวยไทยของฤทธิจักรเป็นมวยแกร่งเกินไป เรโกะจึงใช้วิธีอ่อนสยบแข็ง ใช้ความอ่อนโยนของไอคิโด้ดูดรับพลังที่แข็งกร้าวของมวยไทย ยิ่งนักมวยไทยชายรุกเท่าไรเขายิ่งสูญเสียพลังให้กับฝ่ายหญิงญี่ปุ่น เรโกะใช้วิธีหลอกล่อฤทธิจักรให้เข้าจุดอับ พลังหญิงญี่ปุ่นโอบล้อมปิดช่องทางออกของชายไทยจนฤทธิจักรเริ่มหมดเรี่ยวแรง ลูกผู้ชายไทยกัดฟันใช้พละกำลังที่เหนือกว่าเข้าแลก มวยไทยสงครามพลังบุรุษเพศที่กร้าวแกร่งนั้น จริงๆแล้วยิ่งแข็งก็ยิ่งเปราะซึ่งหญิงสาวญี่ปุ่นได้รอเวลานี้มาตลอด พลังอ่อนหยุ่นสตรีเพศเข้าโอบรัดพลังมวยไทยบุรุษเพศไว้แล้ว ยิ่งฤทธิจักรออกอาวุธมวยไทยเรโกะยิ่งตอบโต้ทำลายเชิงมวยไทยสิ้น ยิ่งพลังบุรุษของมวยไทยขัดขืนยิ่งถูกพลังอิสตรีของไอคิโด้รัดแน่นขึ้น ในที่สุดพลังบุรุษวิชามวยไทยถูกพลังสตรีมวยไอคิโด้จับตรึงได้แล้ว พลังบุรุษมวยไทยขัดขืนเฮือกสุดท้ายแต่เปล่าประโยชน์ พลังสตรีญี่ปุ่นรัดแล้วขยี้พลังบุรุษมวยไทยจนแหลกราญ เรโกะจับลูกผู้ชายไทยทรมานในทุกอริยาบทจน สุดยอดนักมวยไทยยืนหมดสภาพหญิงสาวญี่ปุ่นเข้าประคองแล้วเธอประทับฝ่ามือที่ราวนมซ้ายชายไทยส่งพลังอ่อนของหญิงเข้าทำลายหัวใจฤทธิจักร พร้อมกันนั้นสาวญี่ปุ่นใช้มือช้อนหว่างขาชายไทยส่งพลังสตรีเพศเข้าสวนองคชาติลงกร่อนอัณฑะของนักมวยไทยจนฝ่อ ก่อนที่ตบมือลงกลางกระหม่อมส่งพลังใส่มันสมองของฤทธิจักร จนในที่สุดยอดนักมวยไทยในตำนานมวยไทยสงครามถูกหญิงญี่ปุ่นจัดการจนหมดสภาพกลายเป็นบุคคลพิการ
มหานคร (รายการโทรทัศน์)

มหานคร เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้โชว์ พร้อมสาระความรู้และสร้างสรรค์สังคม ที่รวบรวมเรื่องราวมากมายหลากหลายรสชาติ หลากหลายแง่มุม พร้อมพรั่งด้วยอรรถรสแห่งวิถีชีวิต สังคม และวัฒนธรรม ของทุกมหานครในโลกไม่ว่าจะเป็นใจกลางเมืองใหญ่ เมืองมหาอำนาจ เมืองที่เจริญแล้ว เมืองที่กำลังพัฒนา ชานเมือง หรือแม้แต่ในตรอกซอกซอย พร้อมที่จะอวดสายตาให้ทุกคนได้สัมผัส ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2550 จนถึงครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ทุกวันอังคารเวลา 22.30 – 00.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันยุติการแพร่ภาพออกอากาศแล้ว

รายละเอียดของรายการแบ่งออกเป็นช่วงต่าง ๆ ดังนี้

เป็นช่วงของการพูดคุย สนทนา ในรูปแบบของการคุยเป็นทีมในเนื้อหาที่เป็นที่สนใจของประชาชน ไม่ว่าจะเป็นละครยอดฮิต นักฟุตบอลดัง นักร้องลูกทุ่ง พร้อมการแสดงสุดพิเศษจากทีมแขกรับเชิญ
เป็นช่วงที่ ด.ช. พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์ (น้องเดียว) ที่มีฉายาว่า "เด็กมหัศจรรย์" จากรายการ เกมทศกัณฐ์เด็ก จะมานำเสนอสารพัดเรื่องราวสนุกสนานกับ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา (หม่ำ จ๊กมก) และ ธงชัย ประสงค์สันติ
ทางรายการจะทำการออกสืบค้นเรื่องราวทุกอย่างที่น่าสนใจ โดยพบกับความพิศวงและความน่าสนใจของมหานครต่าง ๆ ของไทย และสุดยอดสถิติแห่งมหานคร ทั้งนี้เรื่องที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในรายการ จะมีถ้วยรางวัลของผู้ว่ามหานครมอบให้เป็น "มหานครมหานิยม" อีกด้วย
ทางรายการจะนำเสนอวิถีชีวิตของผู้คนในเมืองหลวงต่าง ๆ ทุกประเทศทั่วโลก รวมทั้งสัมผัสวิถีชีวิตของคนไทยในต่างแดน พร้อมเปิดโอกาสให้ญาติพี่น้องได้พบกันผ่านดาวเทียมยิงตรงจากอเมริกา ถึงทุกจังหวัดในประเทศไทย
ทางรายการจะนำเสนอเรื่องราวที่เป็นที่สุดในประเทศในด้านข้อมูลสถิติ หรือเรื่องราวแปลกประหลาด ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยให้ได้รับชม
ทางรายการจะให้มาท้าพิสูจน์ของปลอม ด้วยฝีมือ "เซียนของปลอม" ที่ได้รับเชิญมาร่วมรายการ ถ้าทำการพิสูจน์ได้ถูกต้องจะได้ของรางวัลกลับไป

ทางรายการจะนำเสนอประเด็นและคลี่คลายเกี่ยวกับข้อสงสัยต่าง ๆ ที่มีอยู่ทั่วไปในโลก
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบคแลช

แบคแลช เป็นรายการแบบเพย์-เพอร์-วิว ของ WWE เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2552 ซึ่งจัดหลังเรสเซิลเมเนีย 3 สัปดาห์ โดยส่วนใหญ่คู่เอกของศึกนี้จะคลายกับศึกเรสเซิลเมเนีย โดยแต่เดิมนั้นจัดเป็นรายการเฮาส์โชว์ ในชื่อ แบคแลช:อินยัวร์เฮาส์ ต่อมาเมื่อปี 2000 จึงเปลี่ยนมาเป็น รายการเพย์-เพอร์-วิว แบบปกติ

ในปี พ.ศ. 2559 รายการนี้ได้กลับมาอีกครั้งโดยเป็นศึกใหญ่ของสแมคดาวน์
ทางข้ามสัตว์ป่า

ทางข้ามสัตว์ป่า เป็นทางเชื่อมต่อถิ่นที่อยู่ของสัตว์ป่า ช่วยให้สัตว์ป่าสามารถข้ามถนนได้อย่างปลอดภัย ทางข้ามดังกล่าวอาจเป็นสะพานข้าม อุโมงค์ลอด ท่อ หรือบันไดปลา
ทางข้ามสัตว์ป่าเป็นทางหนึ่งในการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่ของสัตว์ป่า โดยการเชื่อมถิ่นที่อยู่ของสัตว์ป่าที่เคยถูกตัดขาดด้วยทางหลวง นอกจากนี้ยังช่วยลดอุบัติเหตุรถกับสัตว์ชนกัน

การศึกษาหนึ่งประเมินว่าการมีทางข้ามดังกล่าวเพิ่มขึ้นในโครงการสร้างทางหลวง จะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเพียง 7-8%

สำนักขนส่งเวอร์จิเนียทำการวิจัยที่ทางข้ามสัตว์ป่าต่างๆ ในเวอร์จิเนียเป็นเวลาหนึ่งปี พบว่าหากสัตว์ป่าใช้ทางข้ามแม้เพียงเล็กน้อย (ราว 2.6 ครั้งต่อปี) มูลค่าของทรัพย์สินที่ป้องกันความเสียหายได้ก็จะเกินค่าก่อสร้างแล้ว
เลออโคออน

เลออโคออน (; ) เป็นลูกของอะโคทีส (Acoetes) เป็นนักบวชโทรจันของโพไซดอนในตำนานเทพเจ้ากรีก (หรือเทพเนปจูน) แต่เลออโคออนไปละเมิดกฎอาจจะด้วยการแต่งงานและมีลูก หรืออาจจะโดยการปฏิบัติตัวในทางที่ไม่เหมาะสมโดยการไปสมสู่กับภรรยาต่อหน้ารูปเคารพในวัด บทบาทของเลออโคออนในตำนานสงครามเมืองทรอยคือไปพยายามเตือนฝ่ายทรอยไม่ให้รับม้าโทรจันจากฝ่ายกรีก ซึ่งทำความพิโรธให้แก่เทพเจ้าผู้ส่งงูทะเลสองตัวจากเกาะเทเนดอสมาเข่นฆ่า
พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์

พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ (ชื่อเล่น: พิม) เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย การศึกษา จบปริญญาตรี บริหารการเงิน มหาวิทยาลัยกรุงเทพและปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีปทุม เข้าสู่วงการจากการประกวด Miss Motor Show ปี 2543 โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศ มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องคืนบาป พรหมพิราม ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2546 ก่อนหน้านั้นเธอเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ขุนแผน" (2545) ของธนิตย์ จิตนุกูล ในปี 2552 เธอแสดงละครเรื่อง "มงกุฎแสงจันทร์" รับบทจตารี และเธอยังเป็นนางแบบ เธอยังทำประโยชน์เพื่อสังคมในหลาย ๆ ด้าน เช่นเป็นอาสาสมัครกู้ภัยมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง

พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คน
ร้านไม้เลื้อย

ร้านไม้เลื้อย () เป็นสิ่งก่อสร้างประดับสวน (garden feature) ที่มีลักษณะเป็นซุ้มเหนือทางเดินหรือบริเวณที่นั่งพักผ่อน ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นร่มเงา ตัวสิ่งก่อสร้างประกอบด้วยเสาและโครงหลังคาโปร่งหรือแผงตาตาราง (lattice) เพื่อให้ไม้สามารถเลื้อยได้หรือช่วยรักษารูปทรงของไม้เลื้อยตามทรงหรือโครงสร้างที่ต้องการ ร้านไม้เลื้อยเป็นศาลาสวนประเภทหนึ่ง หรืออาจจะเป็นส่วนที่สร้างติดกับสิ่งก่อสร้างอื่น

คำว่า "pergula" มาจากภาษาละตินที่หมายถึงชายคาที่ยื่นออกไป คำนี้นำเข้ามาใช้ในภาษาอังกฤษจากภาษาอิตาลีเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1645 โดยจอห์น เอเวลินที่สำนักสงฆ์ตรีนีตาเดย์มอนตี (Trinità dei Monti) ในกรุงโรม และใช้ในอังกฤษในปี ค.ศ. 1654 ในหมู่ของเอิร์ลแห่เพมโบรค เมื่อเอเวลินดูการไล่กระต่ายโดยสุนัขเกรฮาวนด์ใน "ร้านไม้เลื้อย" ที่สร้างเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

ร้านไม้เลื้อยเกี่ยวข้องกับศาลา ที่อาจจะเป็นส่วนที่ต่อออกไปจากประตูสิ่งก่อสร้างออกไปยังสวน หรืออาจจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นอิสระที่ให้ร่มเงาตามทางเดิน

ร้านไม้เลื้อยในปัจจุบันมักจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่ถาวรกว่า "อุโมงค์ไม้เลื้อย" หรือ "อุโมงค์เขียว" ของสวนในปลายยุคกลางหรือต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่ใช้การดัดยอดที่ออกใหม่ของไม้ที่ดัดง่าย เช่น หลิวหรือเฮเซิลให้เป็นซุ้มโค้งเป็นระยะ ๆ และสานกันเพื่อให้ไม้เลื้อยได้ และทำเป็นทางเดินที่ให้ร่มเงาและเป็นที่หลบจากความร้อนจากแดดในหน้าร้อน หรืออาจจะพอใช้หลบฝนได้บ้าง คฤหาสน์ลาเปตรายาของตระกูลเมดีชีใช้ร้านไม้เลื้อยที่ในที่สุดก็กลายมาเป็นศาลาสวน

เมื่อการตกแต่งสวนในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 หันมานิยมการจัดสวนแบบธรรมชาติ ร้านไม้เลื้อยก็หมดความนิยมลงไปเพราะถือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ การก่อสร้างร้านไม้เลื้อยในปัจจุบันมักจะทำด้วยไม้มากกว่าที่จะทำด้วยอิฐซึ่งทำให้ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างลดน้อยลง และเป็นการช่วยทำให้ร้านไม้เลื้อยเป็นที่แพร่หลายมากยิ่งขึ้นด้วย โดยทั่วไปร้านไม้เลื้อยอาจจะสร้างจากไม้ที่ทนแดดทนฝนเช่นไม้ซีดาร์แดงหรือไม้เรดวูด บางครั้งก็จะทาสีขาวหรือปล่อยให้เป็นสีเนื้อไม้ตามธรรมชาติ
ริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ที่ 3

ริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ที่ 3 () (ราว ค.ศ. 1375 - 5 สิงหาคม ค.ศ. 1415) ริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์กเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในการก่อการการคบคิดเซาท์แธมป์ตัน (Southampton Plot) ในระหว่างสงครามดอกกุหลาบ

ริชาร์ดเป็นบุตรคนเล็กของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 และอินแฟนตาอิสซาเบลลาแห่งคาสตีล และเป็นหลานของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและ and ฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ และเป็นหลานตาของปีเตอร์แห่งคาสตีลและมาเรียเดอพาดิลลา ริชาร์ดเกิดที่ปราสาทโคนิสเบิร์กในยอร์คเชอร์และได้เป็นเอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ต่อจากพี่ชายในปี ค.ศ. 1414

ริชาร์ดถูกประหารชีวิตเพราะเป็นผู้มีบทบาทในการก่อการการคบคิดเซาท์แธมป์ตันในการต่อต้านสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ
อะแพชี เวฟ

อะแพชี เวฟ () หรือชื่อเดิม กูเกิล เวฟ () เป็นโครงการของกูเกิลที่ประกาศในงาน กูเกิลไอ/โอ เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 กูเกิล เวฟ มีลักษณะเป็นเว็บแอปพลิเคชัน ที่ถูกออกแบบมาใช้งานเมสเซนเจอร์ และเครือข่ายสังคม ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2553 กูเกิลได้ประกาศหยุดพัฒนากูเกิลเวฟ โดยจะยังคงเปิดใช้งานจนกระทั่งสิ้นปี

กูเกิลได้ประกาศว่าเวฟจะใช้บริการในลักษณะของมาตรฐานเปิด ที่เป็นโพรโทคอลเปิด โดยจะมีให้บริการเอพีไอ สำหรับในการเขียนส่วนขยายสำหรับไคลเอนต์และเซิร์ฟเวอร์
กัด มันส์ ดุ

กัด มันส์ ดุ เป็นอัลบั้มชุดที่ 2 ของ บุดด้า เบลส โดยมีซิงเกิ้ลดังอย่างเพลง "ปักตะไคร้"

เพลงชุดนี้ ยังคงเนื้อหาตามลักษณะเดิมไม่ต่างจากชุดแรก กล่าวคือ ยังเป็นเนื้อหาสั่งสอนและสร้างสรรค์สังคมเหมือนเดิม
ไฟเขียว ไฟแดง

ไฟเขียว ไฟแดง เป็นอัลบั้มชุดแรกของ บุดด้า เบลส โดยมีเพลงดังอย่าง "Fire" ที่ทำให้เกิดกระแสท่าเต้นตามอยู่พักหนึ่ง

ด้วยความที่เพลงในชุดนี้มีเนื้อหาสร้างสรรค์สังคมด้วยหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา สภาองค์กรพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทยจึงมอบรางวัล “ต้นโพธิ์ทอง” ให้แก่สามหนุ่ม โดยเพลงที่ทำให้ได้รับรางวัลคือ "ใจเย็น" "ลำยอง" "ชิงหมาเกิด" และ "ยาเสพติด" ซึ่งมาจากอัลบั้มนี้ทั้งหมด
แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 2

แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 2 () หรือ เมกาแมนแบทเทิลเน็ตเวิร์ค 2 (Mega Man Battle Network 2) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 2 ของซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ วางจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2001

หลังจากการต่อสู้กับ WWW (เวิลด์ทรี) สิ้นสุดลง เป็นเวลา 3 เดือน ก็เกิดกลุ่มองค์กรก่อการร้ายกลุ่มใหม่ขึ้นมา และในช่วงนั้นเป็นช่วงวันหยุดฤดูร้อนของโรงเรียน ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนี้จะเกิดขึ้นในระหว่างประเทศอีกด้วย
สมจิตต์ ยอดเศรณี

รองศาสตราจารย์ สมจิตต์ ยอดเศรณี (10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475—17 กันยายน พ.ศ. 2555) อดีตอธิการบดีผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาสัตวศาสตร์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 เป็นชาวสวนทุเรียนจังหวัดนนทบุรี

รศ.สมจิตต์ ยอดเศรณี หรือ รศ.ดร.สมจิตต์ ยอดเศรณี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ ปี พ.ศ. 2499 ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขากสิกรรมและสัตวบาล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปี พ.ศ. 2502 ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสัตวบาลสาขาพันธุศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโอเรกอน ประเทศสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2506 และได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการปรับปรุงพันธุ์สัตว์ จากมหาวิทยาลัยมานิโตบา โดยทุนของรัฐบาลประเทศแคนาดา ปี พ.ศ. 2515

รศ.สมจิตต์ ยอดเศรณี เริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งนายสัตวบาลตรี ประจำสถานีบำรุงพันธุ์สัตว์ ท่าพระ จังหวัดขอนแก่น สังกัดกรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เมื่อปี พ.ศ. 2503 ความทุรกันดาร สภาพภูมิประเทศ ภูมิอากาศและชีวิตความเป็นอยู่ของประชากรในภาคอีสาน ที่ท่านได้พบเห็นกลับเป็นแรงบันดาลใจในความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนให้ดียิ่งขึ้นอย่างยั่งยืน ปี พ.ศ. 2507 ท่านได้ย้ายมาประจำสำนักงานสภาการศึกษาแห่งชาติ ในโครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยขอนแก่น นับได้ว่าท่านเป็นบุคคลหนึ่งที่มีส่วนในการก่อร่างสร้างฐานให้กับมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งนี้

ท่านได้เริ่มชีวิตการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาสัตวศาสตร์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เรื่อยมา จนกระทั่งปี 2518 จึงได้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ ท่านมุมานะตามปณิธานผ่านการสอน การวิจัยเพื่อพัฒนา การถ่ายทอดส่งเสริมเพิ่มพูนรายได้ให้แก่เกษตรกรในพื้นที่ เป็นที่ปรึกษาชมรมสหกรณ์ผู้เลี้ยงสุกรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผลงานเป็นที่ประจักษ์จนได้ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ เมื่อปี 2528 เป็นต้นมา

ด้านการบริหารงาน
จากประสบการณ์ความรู้ความสามารถในด้านการบริหารงาน ในปี 2529 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดอีกครั้งในชีวิตของท่าน คือการได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าโครงการจัดตั้งวิทยาลัยอุบลราชธานี ในสังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น และเตรียมการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

จึงนับได้ว่าท่านเป็นผู้หนึ่งที่มีส่วนสำคัญ เป็นเสาหลักและขวัญกำลังใจให้แก่คณะบุคคล ในการฟันฝ่าอุปสรรคให้บรรลุถึงเป้าหมายของการจัดตั้งมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีแห่งนี้ และเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2534 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าแต่งตั้ง รองศาสตราจารย์ สมจิตต์ ยอดเศรณี ให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นบุคคลแรก 
คุณูปการที่ท่านรองศาสตราจารย์ สมจิตต์ ยอดเศรณี ได้ทำไว้ไม่เฉพาะนักศึกษา บุคลากรภายในมหาวิทยาลัยนี้เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงการพัฒนาสังคมเศรษฐกิจสุขภาพความเป็นอยู่ของประชากรในภูมิภาคแห่งนี้อย่างยั่งยืนอีกด้วย ซึ่งก็คือเป้าหมายของการจัดตั้งมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี แห่งนี้นี่เอง
อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน

อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน () หรือ "เพลงสดุดีแด่เสรีภาพ" เป็นบทกวีประเภท "Hymn" (บทเพลงสรรเสริญหรือบทเพลงสดุดี) ความยาว 158 บท ซึ่งประพันธ์โดย ไดโอนิซิโอส โซโลมอส (Dionýsios Solomós) เมื่อ ค.ศ. 1823 นับเป็นบทกวีประเภท "Hymn" ที่มีความยาวมากที่สุดในโลก ทำนองประพันธ์โดย นิโคเลาส์ มันซารอส (Nikolaos Mantzaros) บทเพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติกรีซอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1865 แต่ต่อมาได้มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐไซปรัสด้วยอีกเพลงหนึ่ง

ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐไซปรัสระบุว่า เพลงชาติกรีซจะใช้บรรเลงเป็นเกียรติยศแก่ประธานาธิบดีชาวไซปรัสเชื้อสายกรีกหรือบุคคลอื่นซึ่งเป็นชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และใช้เพลงชาติตุรกีสำหรับรองประธานาธิบดีชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกี อย่างไรก็ตาม ไซปรัสได้ยุติการใช้เพลงชาติตุรกีหลังจากชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกีได้แบ่งแยกประเทศเป็นประเทศใหม่เมื่อ ค.ศ. 1963

อนึ่ง เพลง "อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน" ยังมีสถานะเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์ (เพลงสรรเสริญพระบารมี) ของกษัตริย์แห่งกรีซนับตั้งแต่ ค.ศ. 1864 เป็นต้นมา
โว้ก

คำสำคัญ "โว้ก" () สามารถหมายถึง
ไอบาเนซ

ไอบาเนซ () เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น โดยเฉพาะกีตาร์ ก่อตั้งโดย โฮชิโนะ กักกิ เมื่อ ค.ศ. 1957 มีฐานการผลิตอยู่ที่เมืองนะโงะยะ จังหวัดไอจิ

ในช่วงแรก ไอบาเนซจะผลิตกีต้าร์ออกมาในรูปทรงที่ลอกเลียนแบบกีต้าร์ที่ได้รับความนิยมสูงๆ แต่ภายหลังได้มีการพัฒนาการออกแบบที่มีเอกลักษณ์ของตัวเองมากขึ้น โดยมีการผลิตกีต้าร์ Signature model ของนักกีต้าร์ที่มีชื่อเสียง เช่น จอร์จ เบนสัน, แพท เมทินี, โจ แซทริอานี, สตีฟ ไว, พอล กิลเบิร์ต

กีต้าร์ในตระกูลไอบาเนซ มีราคาที่ค่อนข้างกว้าง ตั้งแต่ถูกมากไปจนถึงแพงสุดๆ โดยใช้ชื่อ Ibanez เหมือนกันหมด ไม่มีการแบ่งแบรนด์ย่อยเหมือนบริษัทอื่น
ยามาฮ่า

"ยามาฮ่า คอร์ปอร์เรชั่น"" () เป็นบริษัทจากญี่ปุ่น สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่จังหวัดชิซุโอะกะ ผลิตสินค้าหลายอย่าง ได้แก่เครื่องดนตรี เช่น กีต้าร์ เบส คีย์บอร์ด เครื่องเสียง เครื่องจักร เช่น มอเตอร์ไซค์ และเครื่องยนต์เรือ

ยามาฮ่าก่อตั้งในปี ค.ศ. 1887 โดยเริ่มจากการผลิตเปียโน และรี้ดออร์แกน ต่อมาช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองจึงได้ก่อตั้งบริษัทย่อยชื่อ ยามาฮ่า มอเตอร์ เพื่อผลิตและจำหน่ายรถจักรยานยนต์ ปัจจุบันเครื่องหมายการค้าของบริษัทยังบ่งบอกถึงจุดกำเนิด ว่ามาจากการเป็นผู้ผลิตเครื่องดนตรี คือเป็นรูปส้อมเสียง 3 ชิ้น ไขว้กันอยู่

ยามาฮ่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับโตโยต้า โดยการถือหุ้นบางส่วนไขว้กันของโตโยต้า มอเตอร์, ยามาฮ่าคอร์ปอร์เรชั่น และยามาฮ่า มอเตอร์ และมีความร่วมมือในส่วนการออกแบบวิจัยและพัฒนา และกิจกรรมการตลาด
น็อกเอาต์ฉบับมวยโลก

น็อกเอาต์ฉบับมวยโลก หรือชื่อที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "มวยโลก" เป็นนิตยสารประเภทรายสัปดาห์ เนื้อหาเกี่ยวกับมวยสากล ในเครือสยามสปอร์ตซินดิเคท วางจำหน่ายเป็นประจำทุกวันพุธ ปัจจุบันจำหน่ายราคาฉบับละ 18 บาท

นิตยสารมวยโลก วางจำหน่ายฉบับแรกเมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยนำภาพของไมเคิล สปิ๊งค์มาขึ้นบนหน้าปก ส่วนบรรณาธิการคนแรกคือ หม่อมราชวงศ์นริศ กฤดากร (นามปากกา: อาว์สังข์ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) ปัจจุบันมี สุพจน์ ชีรานนท์ (นามปากกา: ชายพจน์) เป็นบรรณาธิการ ร่วมด้วยคอลัมนิสต์ ได้แก่ ช้าง พีอาร์ (สัณหชัย ผลชีวิน), เสือเหลือง, สร้อย มั่งมี, บ็อกซิ่ง บอย เป็นต้น
สถานีรถไฟท่านาแล้ง

สถานีรถไฟท่านาแล้ง ตั้งอยู่บ้านดงโพสี หาดทรายฟอง นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นสถานีรถไฟแห่งแรกของประเทศ

สถานีรถไฟท่านาแล้งตั้งอยู่ห่างจากจุดกึ่งกลางของสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 1 เป็นระยะทาง 3.50 กิโลเมตร สร้างขึ้นตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจระหว่างประเทศของไทย-ลาว เพื่อใช้ในการขนส่งสินค้า และผู้โดยสารที่จะเดินทางเข้าออก

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานในพิธีเปิดการเดินรถไฟระหว่างไทย-ลาว เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552 ปัจจุบันมีการเดินรถวันละ 4 เที่ยว และในอนาคตจะมีการขยายเส้นทางเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอีก 9 กิโลเมตร ก็จะสามารถเดินรถถึงเวียงจันทน์
คฤหาสน์ภูมิฐาน

คฤหาสน์ภูมิฐาน () ตามความหมายที่จำกัดแล้วหมายถึงคฤหาสน์ขนาดใหญ่ประมาณ 500 แห่งที่สร้างในหมู่เกาะอังกฤษระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 มาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่รวมทั้งสำนักสงฆ์และคริสต์ศาสนสถานอื่นๆ ที่เปลี่ยนมือมาเป็นของฆราวาสหลังการยึดอารามโดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16

การเรียกว่า “คฤหาสน์ภูมิฐาน” ก็เพื่อเป็นการแสดงความแตกต่างจากสิ่งก่อสร้างที่เรียกกันว่า “ปราสาท” (แม้ว่าคฤหาสน์ภูมิฐานบางแห่งจะยังเรียกตัวเองว่า “ปราสาท”) ตามความหมายทางสถาปัตยกรรมหรือการก่อสร้าง เพื่อเป็นการแสดงว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อใช้สำหรับเป็นที่อยู่อาศัยมิใช่เพื่อประโยชน์ทางการทหาร “คฤหาสน์ภูมิฐาน” มิใช่เป็นแต่เพียงที่อยู่อาศัยแต่เป็นการแสดงสัญลักษณ์แสดงฐานะ (status symbol) ของผู้เป็นเจ้าของตระกูลของผู้เป็นเจ้าของด้วย ซึ่งต่างก็แข่งกันสร้างเพื่อใช้ในการรับรองพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ หรือในการรับรองบุคคลสำคัญๆ อื่นที่มีความสำคัญในทางสังคมหรือการเมือง

สถาปนิกและสถาปนิกสวนภูมิทัศน์เช่นโรเบิร์ต อาดัม, เซอร์ชาร์ลส์ แบร์รี, เซอร์เอ็ดวิน ลูเต็นส (Edwin Lutyens), เซอร์จอห์น แวนบรูห์, ลานเซลอต บราวน์ และฮัมฟรีย์ เร็พตัน (Humphry Repton) และอื่นๆ ต่างก็มีบทบาทในการก่อสร้างดังที่ว่านี้ นอกจากนั้นการแสดงความสง่างามภายนอกแล้ว ภายในก็จะตกแต่งด้วยศิลปะและเฟอร์นิเจอร์ที่เป็นงานสะสมหรือไปสรรหากันมาโดยเฉพาะ

การสร้าง “คฤหาสน์ภูมิฐาน” มาสิ้นสุดลงหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่มีผลกระทบกระเทือนต่อฐานะทางเศรษฐกิจโดยทั่วไปที่รวมทั้งการมยุบตัวของอุตสาหรรรมและของเกษตรกรรมในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19, สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และต่อมาสงครามโลกครั้งที่สอง ในปัจจุบัน “คฤหาสน์ภูมิฐาน” จึงมักจะเป็นการผสมระหว่างการเป็นสถานที่ที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม, พิพิธภัณฑ์ที่อยู่อาศัย, พิพิธภัณฑ์เฉพาะทางเช่นพิพิธภัณฑ์ราชรถ หรือบ้านหรือปราสาทที่เป็นที่พำนักอาศัยของตระกูลที่บางส่วนก็ทรุดโทรมลงไปบ้างแล้ว

“คฤหาสน์ภูมิฐาน” อาจจะบริหารโดยองค์การต่างๆ ดังนี้:

แต่ก็ยังมี “คฤหาสน์ภูมิฐาน” อีกเป็นอันมากที่ยังเป็นการบริหารส่วนบุคคลหรือโดยองค์กรผู้พิทักษ์ (trust) ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและอนุรักษ์คฤหาสน์ขนาดใหญ่เหล่านี้เป็นที่ร่ำลือกันว่าเป็นจำนวนอันมหาศาลและเป็นงานที่ต้องทำต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด เจ้าของหลายคนจึงจำต้องหาวิธีต่างที่นำมาซึ่งรายได้พิเศษในการจุนเจือเช่นโดยการให้เช่า หรือให้จ้างใช้เป็นฉากสำหรับการสร้างภาพยนตร์หรือรายการโทรทัศน์ ฉะนั้น “คฤหาสน์ภูมิฐาน” บางแห่งจึงดูคุ้นตาแม้แต่สำหรับผู้ที่ไม่เคยมาชมด้วยตนเอง นอกจากตัวคฤหาสน์แล้ว บริเวณรอบๆ ก็อาจมักจะมีสิ่งที่น่าสนใจอื่นๆ สำหรับนักท่องเที่ยวเช่น สวนภูมิทัศน์, สิ่งก่อสร้างตกแต่ง, ฟาร์มสัตว์, ซาฟารีพาร์ค หรือพิพิธภัณฑ์เป็นต้น

ที่มาของวลีว่า “stately home” ในการเรียกคฤหาสน์ภูมิฐานของภาษาอังกฤษมาจากที่ใช้ในโคลง “คฤหาสน์ของอังกฤษ” (The Homes of England) ที่เดิมพิมพ์ในวรสาร “Blackwood's Magazine” โดยเฟลิเชีย เฮแมนสในปี ค.ศ. 1827 ที่กล่าวชมความงามอันเลอเลิศของคฤหาสน์ภูมิฐานท่ามกลางหมู่ไม้อันเก่าแก่ของบรรพบุรุษอันเหนือสิ่งใดในแผ่นดินว่า:

โนเอล โคเวิร์ด (Noel Coward) เขียนล้อโคลงเดียวกันนี้ว่าเป็นคฤหาสน์ที่งดงามที่แสดงความมีอำนาจของชนชั้นสูงที่ยังมีเหนือกว่าผู้ใดว่า:

ต่อมาโคเวิร์ดเปลี่ยนเนื้อใหม่ที่ประชดว่าเป็นคฤหาสน์ที่อังกฤษยังคงรักษาไว้เพื่อให้ชาวอเมริกันเช่า:

เจ้าของคฤหาสน์เองมักจะไม่ใช้คำว่า “คฤหาสน์ภูมิฐาน” ในการกล่าวถึงที่พักอาศัยที่ว่านี้ แต่มักจะใช้คำว่า “คฤหาสน์ชนบท” (country house) “คฤหาสน์ภูมิฐาน” จึงมักจะใช้ในทางธุรกิจหรือโดยบุคคลภายนอกเท่านั้น
คฤหาสน์ฮาวเวิร์ด

คฤหาสน์ฮาวเวิร์ด หรือ ปราสาทฮาวเวิร์ด () เป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ในเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์ในอังกฤษราว 24 กิโลเมตรเหนือเมืองยอร์ก “ปราสาทฮาวเวิร์ด” เป็นคฤหาสน์ส่วนบุคคลที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในอังกฤษที่ส่วนใหญ่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1699 ถึงปี ค.ศ. 1712 สำหรับชาลส์ ฮาวเวิร์ด เอิร์ลที่ 3 แห่งคาร์ไลล์ (Charles Howard, 3rd Earl of Carlisle) คฤหาสน์ออกแบบโดยเซอร์จอห์น แวนบรูห์ อันที่จริงแล้ว "ปราสาทฮาวเวิร์ด" ไม่ใช่ "ปราสาท" ที่แท้จริงตามความหมายของคำว่าปราสาทตามตัวหนังสือแต่เป็นสิ่งก่อสร้างที่เรียกว่า "คฤหาสน์ชนบท" ที่สร้างขึ้นหลังสมัยการก่อสร้างปราสาทราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 และไม่มีจุดประสงค์ที่จะใช้ในทางการทหารแต่อย่างใด

ปราสาทฮาวเวิร์ดเป็นที่พำนักอาศัยส่วนหนึ่งของตระกูลฮาวเวิร์ดมาเป็นเวลากว่า 300 ปี และมาเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปเมื่อใช้เป็น “คฤหาสน์ชนบทไบรด์สเฮด” ในการสร้างละครโทรทัศน์ที่สร้างจากบทละครที่เขียนอีฟลิน วอ (Evelyn Waugh) โดยเรื่อง "Brideshead Revisited" และในภาพยนตร์ชื่อเดียวกันที่สร้างสองปีต่อมา ในปัจจุบันปราสาทฮาวเวิร์ดเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคฤหาสน์คุณค่าแห่งอังกฤษ
ช็อง ยัก-ย็อง

ช็อง ยัก-ย็อง (; ค.ศ. 1762–1836) เป็นขุนนางฝ่ายโซนนและนักปราชญ์ชิลฮักคนสำคัญในรัชสมัย พระเจ้าช็องโจ ในเรื่อง Yi San เขาเป็นยังบัณฑิตหรือบัณฑิตที่เข้าสอบ จอหงวน แต่ละปีไม่เคยสอบได้เพราะแนวความคิดที่แปลก แหวกแนวไม่เหมือนใครแต่พอถึงรัชสมัยพระเจ้าช็องโจเขากลับสอบได้เป็นจอหงวนเนื่องจากพระองค์ทรงสนับสนุนคนหนุ่มหัวก้าวหน้าจึงทำให้เขาได้เข้ามารับใช้ราชสำนักเป็นขุนนางที่ทรงโปรดปรานและเขาได้เป็นผู้ออกแบบสร้างเมืองซูว็อนทำให้เหล่าขุนนางหัวเก่าไม่พอใจแต่เมื่อสิ้นรัชสมัยพระเจ้าช็องโจล่วงเข้าสู่รัชสมัย พระเจ้าซุนโจ พระราชโอรสของพระเจ้าช็องโจเขากลับไม่เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าซุนโจและถูกเนรเทศเนื่องจากเขารับเอาวัฒนธรรมตะวันตกเขาถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ ค.ศ. 1836 ขณะอายุได้ 64 ปี
เจ้าชายแห่งออเรนจ์

เจ้าชายแห่งออเรนจ์ (; หากผู้ดำรงอิสริยยศนี้เป็นสตรีหรือเป็นพระชายาในเจ้าชายแห่งออเรนจ์จะใช้อิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ () เป็นพระอิสริยยศเจ้าผู้ครองราชรัฐออเรนจ์ (Principality of Orange) ซึ่งปัจจุบันอยู่แถบทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งปกครองโดยราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอ ปัจจุบันตำแหน่งนี้เป็นพระอิสริยยศขององค์รัชทายาทแห่งเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2526 โดยสืบทอดตำแหน่งตามสิทธิของบุตรหัวปี (พระองค์ปัจจุบันคือเจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์) ทั้งนี้ยังมีผู้อ้างสิทธิ์เหนืออิสริยยศจากราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น (เจ้าชายจอร์จ ฟรีดิชแห่งปรัสเซีย) และจากตระกูลเมญีในฝรั่งเศส (มาร์กีส์แห่งเมญี-เนส์เลอ)