seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ไอซี 555

BoMMMMM

ไอซี ิ เป็นวงจรรวม หรือวงจรเบ็ดเสร็จ ที่เรียกกันทั่วไปว่า ชิป ที่รู้จักกันดีในบรรดานักอิเล็กทรอนิกส์ ไอซีตัวนี้ได้รับการออกแบบ และประดิษฐ์โดยนักออกแบบชิปที่มีชื่อเสียง ชื่อนั่นคือนายฮันส์ อาร์ คาเมนซินด์ (Hans R. Camenzind) โดยเริ่มออกแบบเมื่อ พ.ศ. 2513 และแนะนำผลิตภัณฑ์ในปีถัดมา โดยบริษัทซิกเนติกส์ คอร์ปอเรชัน (Signetics Corporation) มีหมายเลขรุ่น SE555/NE555 และเรียกชื่อว่า "The IC Time Machine" มีการใช้อย่างกว้างขวาง ทั้งนี้เพราะสามารถใช้งานง่าย ราคาถูก มีเสถียรภาพที่ดี ในปัจจุบันนี้ บริษัทซัมซุงของเกาหลี สามารถผลิตได้ปีละกว่า 1 พันล้านตัว (ข้อมูล พ.ศ. 2546)

ไอซีไทเมอร์ 555 นับเป็นวงจรรวมที่สามารถใช้งานได้หลากหลายและเป็นที่นิยมมากที่สุดตัวหนึ่งเท่าที่เคยผลิตมา ภายในตัวประกอบด้วยทรานซิสเตอร์ 23 ตัว, ไดโอด 2 ตัว และรีซิสเตอร์อีก 16 ตัว เรียงกันบนชิปซิลิกอนแผ่นเดียว โดยติดตั้งในตัวถัง 8 ขา แบบมินิ DIP (dual-in-line package) นอกจากนี้ยังมีการผลิตไอซี 556 ซึ่งเป็น DIP แบบ 14 ขา โดยอาศัยการรวมไอซี 555 จำนวน 2 ตัวบนชิปตัวเดียว ขณะที่ 558 เป็นไอซีอีกตัวหนึ่งที่พัฒนาขึ้นจาก 555 เป็น DIP แบบ 16 ขา (quad) โดยรวมเอา 555 จำนวน 4 ตัว (โดยมีการปรับแต่งเล็กน้อย) มาไว้บนชิปตัวเดียว (DIS และ THR มีการเชื่อมต่อกันภายใน ส่วน TR นั้นมีค่าความไวที่ขอบแทนที่จะเป็นความไวทั้งระดับ) นอกจากนี้ยังมีรุ่นกำลังต่ำพิเศษ (ultra-low power) ของไอซี 555 นั่นคือ เบอร์ 7555 สำหรับไอซี 7555 นี้จะมีการเดินสายที่แตกต่างไปเล็กน้อย ทั้งยังมีการใช้กำลังไฟที่น้อยกว่า และอุปกรณ์ภายนอกน้อยกว่าด้วย

ไอซี 555 มีโหมดการทำงาน 3 โหมด ดังนี้

ขาของไอซีแต่ละขา มีหน้าที่ดังต่อไปนี้ 
เมื่อใช้คาปาซิเตอร์ และรีซิสเตอร์มาต่อร่วม จะสามารถปรับช่วงการตั้งเวลา (นั่นคือ ช่วงเวลาที่เอาต์พุตมีค่าต่ำ) ตามความต้องการใช้งานได้

สำหรับการเชื่อมต่อเป็นดังนี้

แผนผังการเชื่อมต่อไอซี 555

ช่วงเวลา "t" คำนวณได้จาก

ซึ่งเป็นเวลาที่ใช้เพื่อประจุตัวเก็บประจุให้ได้ 63% ของแรงดันที่จ่าย (ค่าจริง : " (1-1/e) V") ดูเพิ่มเติมที่ วงจรอาร์ซี (RC circuit) สำหรับคำอธิบายของปรากฏการณ์ดังกล่าว

มีผู้ผลิตไอซี 555 หลายรายด้วยกัน รวมทั้งรุ่นซีมอส (CMOS) โดยแต่ละบริษัทจะกำหนดเบอร์ต่างๆ กันดังนี้
ศาลปกครอง (ประเทศไทย)

ศาลปกครอง () เป็นศาลที่จัดตั้งขึ้นใหม่ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 276 และมีการจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มีฐานะเทียบเท่าศาลยุติธรรมและมีอำนาจหน้าที่พิจารณาพิพากษา “คดีปกครอง” ซึ่งเป็นคดีพิพาทระหว่างหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือราชการส่วนท้องถิ่น หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกับเอกชนกรณีหนึ่ง และข้อพิพาทระหว่างหน่วยงานต่าง ๆ ของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐด้วยกันอีกกรณีหนึ่ง ทั้งนี้ เพื่อปกป้องคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนและเพื่อสร้างบรรทัดฐานที่ถูกต้องในการปฏิบัติราชการ

ศาลปกครอง เป็นศาลที่ใช้ระบบไต่สวน โดยในแต่ละคดีจะมีการพิจารณาโดยองค์คณะของตุลาการ ต่างจากศาลยุติธรรมซึ่งใช้ระบบกล่าวหา ศาลปกครองแบ่งออกเป็น "ศาลปกครองชั้นต้น" และ "ศาลปกครองสูงสุด"

รายนามทั้งหมดมีผล 26 มีนาคม พ.ศ. 2561
วงจรรวม

วงจรรวม หรือ วงจรเบ็ดเสร็จ () หมายถึง วงจรที่นำเอาไดโอด, ทรานซิสเตอร์, ตัวต้านทาน, ตัวเก็บประจุ และองค์ประกอบวงจรต่าง ๆ มาประกอบรวมกันบนแผ่นวงจรขนาดเล็ก ในปัจจุบันแผ่นวงจรนี้จะทำด้วยแผ่นซิลิคอน บางทีอาจเรียก ชิป (Chip) และสร้างองค์ประกอบวงจรต่าง ๆ ฝังอยู่บนแผ่นผลึกนี้ ส่วนใหญ่เป็นชนิดที่เรียกว่า Monolithic การสร้างองค์ประกอบวงจรบนผิวผลึกนี้ จะใช้กรรมวิธีทางด้านการถ่ายภาพอย่างละเอียด ผสมกับขบวนการทางเคมีทำให้ลายวงจรมีความละเอียดสูงมาก สามารถบรรจุองค์ประกอบวงจรได้จำนวนมาก ภายในไอซี จะมีส่วนของลอจิกมากมาย ในบรรดาวงจรเบ็ดเสร็จที่ซับซ้อนสูง เช่น ไมโครโปรเซสเซอร์ ซึ่งใช้ทำงานควบคุม คอมพิวเตอร์ จนถึงโทรศัพท์มือถือ แม้กระทั่งเตาอบไมโครเวฟแบบดิจิทัล สำหรับชิปหน่วยความจำ (RAM) เป็นอีกประเภทหนึ่งของวงจรเบ็ดเสร็จ ที่มีความสำคัญมากในยุคปัจจุบัน

ไอซี กำเนิดขึ้นโดย Geoffrey W.A. Dummer นักวิทยาศาสตร์เรดาร์จากอังกฤษ ต่อมาได้ย้ายไปทำการค้นคว้าต่อที่สหรัฐอเมริกา โดยสามารถสร้างไอซีจากเซรามิกส์ตัวแรกได้ในปี ค.ศ. 1956 แต่ยังไม่ประสบผลสำเร็จนัก ต่อมาในปี ค.ศ. 1957 กองทัพสหรัฐอเมริกานำโดยแจ็ก คิลบีได้ทำการค้นคว้าทดลองต่อ ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 คิลบีได้จดสิทธิบัตรไอซีที่ทำจากเจอร์มาเนียม และในพัฒนาการสุดท้ายของไอซี โรเบิร์ต นอยซ์ได้จดสิทธิบัตรไอซีที่ทำจากซิลิคอน ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1961

จำนวนของเกทต่อไอซีจะกำหนดประเภทของไอซี (IC) 1 เกท เท่ากับ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ 1 ชิ้น

- ขนาด SSI (Small Scale Integration) จะมีตั้งแต่ 1 ถึง 10 เกท

- ขนาด MSI (medium scale integration) จะมีตั้งแต่ 10 ถึง 100 เกท

- ขนาด LSI (large scale integration) จะมีตั้งแต่ 100 ถึง 10,000 เกท

- ขนาด VLSI (Very large scale integration ) จะมีตั้งแต่ 100,000 ถึง 1,000,000 เกท

- ขนาด ULSI (Ultra-Large Scale Integration) จะมีตั้งแต่ 1,000,000 เกทขึ้นไป
ผลึก

ผลึก () เป็นของแข็งที่มีองค์ประกอบเป็นอะตอม โมเลกุล หรือ ไอออน ซึ่งอยู่รวมกันอย่างมีระเบียบ เป็นรูปแบบที่ซ้ำกันและแผ่ขยายออกไปในเนื้อที่สามมิติ โดยทั่วไปสสารที่เป็น ของเหลว จะเกิดผลึกได้เมื่ออยู่ภายใต้กระบวนการโซลิดิฟิเคชัน (solidification) ภายใต้สภาวะที่สมบูรณ์ผลที่ได้จะเป็น ผลึกเดี่ยว (single crystal) ที่ซึ่งทุกอะตอมในของแข็งมีความพอดีที่จะอยู่ใน แลตทิช เดียวกัน หรือ โครงสร้างผลึกเดียวกัน แต่โดยทั่วไปจะเกิดหลายรูปแบบของผลึกในระหว่างโซลิดิฟิเคชัน ทำให้เกิดของแข็งที่เรียกว่า พอลิคริสตัลลีน (polycrystalline solid) ตัวอย่าง เช่น โลหะ ส่วนใหญ่ที่พบเห็นในชีวิตประจำวันจะเป็น พอลิคริสตัล (polycrystals) ผลึกที่โตคู่กันอย่างสมมาตร จะเกิดเป็นผลึกที่เรียกว่า ผลึกแฝด (crystal twins) โครงสร้างผลึกจะขึ้นอยู่กับสารเคมี สภาวะแวดล้อมขณะเกิดการแข็งตัวและความกดดันขณะนั้น กระบวนการเกิดโครงสร้างผลึกเราเรียกว่าคริสตัลไลเซชัน (crystallization)

ความสำคัญของผลึก ผลึก สามารถพบได้ทั่วไปในธรรมชาติ พบมากในการก่อตัวของหิน เช่น อัญมณีต่างๆ หรือแม้แต่รอบตัวเรา ในรูปของน้ำตาล น้ำแข็ง และเกลือเม็ด เป็นต้น ความงดงามของผลึกเหล่านี้เป็นที่สนใจมาแต่ตั้งแต่ โบราณ ทั้งด้านความสมมาตรของรูปทรงและสีสรรที่หลากหลาย นักผลึกศาสตร์ในอดีต ใช้เรขาคณิตในการศึกษารูปทรงของผลึกที่พบได้ตามธรรมชาติ 5 มีคุณสมบัติเป็นคลื่นแสงพลังงานสูง มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เมื่อรังสีเอกซ์พุ่งกระทบกับวัตถุ อะตอมในวัตถุจะสามารถทำให้รังสีเอกซ์เกิดการกระเจิงได้ นักผลึกศาสตร์พบว่าการเรียงตัวของอะตอมอย่างเป็นระเบียบในผลึก ทำให้รังสีเอกซ์กระเจิงไปในทิศทางที่จำเพาะเท่านั้น จากข้อมูลความเข้มและทิศทางของรังสีเอกซ์ที่กระเจิงนี้ นักวิทยาศาสตร์สามารถสร้างภาพสามมิติของโครงสร้างของสารในผลึกได้ ผลึกจึงเป็นตัวอย่างที่เหมาะสมสำาหรับการศึกษาโครงสร้างของสารที่ให้ความละเอียดในระดับอะตอม ด้วยคุณสมบัติทั่วไปสามประการได้แก่ คุณสมบัติที่เป็นของแข็ง มีสามมิติ และมีการเรียงตัวของอะตอมอย่างเป็นระเบียบมาก และความสมมาตรสูง นักวิทยาศาสตร์สามารถศึกษาพันธะเคมี ที่ดึงดูดอะตอมเข้าด้วยกัน ตัวอย่างเช่น กราไฟท์หรือถ่านที่ทึบแสงและนิ่ม กับเพชรที่โปร่งแสงและแข็งมาก สารทั้งสองนี้มีส่วนประกอบทางเคมีที่เหมือนกัน คือธาตุคาร์บอนเท่านั้น การที่เพชรสามารถกระเจิงแสงได้ เกิดจากพันธะทางเคมีที่เรียงตัวเป็นระเบียบ ทำาให้เพชรแวววาว เรารู้โครงสร้างและพันธะเคมีของเพชร ได้จากศึกษาโครงสร้างผลึกด้วยรังสีเอก

ผลึกที่ฉีกกฎธรรมชาติ ในปี ค.ศ.1984 ดร.แดน เชท์มัน ค้นพบผลึกชนิดพิเศษที่มีรูปแบบการเรียงตัวของอะตอมอย่างไม่ต่อเนื่อง รูปแบบนี้ฉีกกฎที่เคยเชื่อกันว่า ผลึกต้องประกอบขึ้นด้วยรูปแบบสมมาตรชนิด 1, 2, 3, 4 และ 6 ด้านเท่านั้น จึงจะเกิดเป็นรูปทรงสามมิติได้ การค้นพบที่เปลี่ยนแปลงความเชื่อครั้งใหญนี้่ เกิดจากการศึกษาโลหะผสมระหว่างอลูมิเนียมและแมงกานีสด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน ดร.แดน เชชท์มัน สังเกตเห็นการจัดเรียงตัวแบบห้าเหลี่ยม ในผลึก และต่อมาผลึกในลักษณะนี้ เป็นที่รู้จักว่าเป็น “ผลึกเสมือน” การค้นพบนี้ทำให้ ดร.แดน เชท์มัน ได้รับ รางวัล โนเบล สาขาเคมี ในปี ค.ศ. 2011การเรียงตัวของอะตอมอย่างจำาเพาะในผลึกเสมือนเหล่านี้ มีผลต่อคุณสมบัติของวัตถุ ที่มักมีความแข็งแต่เปราะ คล้ายกระจก ทนทานต่อการ ผุกร่อน มีการนำผลึกเสมือนเหล่านี้ไปใช้ในอุปกรณ์หลายชนิดเช่น กระทะที่ป้องกันการติดของอาหาร อันที่จริงแล้ว รูปแบบที่พบในผลึกเสมือนนี้ เป็นที่รู้จักกันมานานแล้ว ดังที่เห็นได้จากผลงานอายุหลายร้อยปีของศิลปินชาวโมร็อกโก

http://www.rmutphysics.com/charud/naturemystery/sci2/metal/metal1.htm
http://www.rmutphysics.com/charud/naturemystery/sci3/snow/index.html
เรฟ จัดคินส์

เรฟ จัดคินส์ () คือผู้เข้าแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลาฤดูกาลที่ 11 ถูกโหวตออกคนที่ 16 และเป็นลูกขุนคนสุดท้าย ช่วงแรกถึงแม้เขาจะแข่งได้ไม่ดีนักและถูกมองว่าเขาอ่อนแอในเผ่า (เกิดจากภาวะขาดน้ำมาก เพราะว่าเขาผิวขาวมากและผมสีแดงจึงสูญเสียน้ำง่ายกว่าคนอื่น) แต่หลังจากนั้นเขากลายเป็นผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งมากๆคนหนึ่งชนะ สิทธิคุ้มกันส่วนตัวถึง 4 ครั้ง เรฟบอกว่าเขาไม่ใช่เป็นคนเคร่งศาสนาเฉยๆ แต่เขาเป็นเกย์ผู้เคร่งศาสนา เรฟ อายุ22 ปี เป็นไกด์นำเที่ยวป่า

เกิดใน ซัลท์เลค รัฐ ยูทาห์ ซึ่งเรฟโตในครอบครัวใหญ่ที่เคร่งศาสนามาก ซึ่งรวมถึงบรรพบุรุษก่อนหน้านี้ 60 คนด้วย แม่ของเรฟ ลานี่ เป็นจิตรกร และพ่อของเขา เรน เป็นนักประดิษฐ์ ความแตกต่างของเรฟกับพี่น้องคนอื่นๆ คือเขาชอบระบายสีก้อนหินและแยกชิ้นส่วนเครื่องจักร ตอนอายุ 5 ขวบ เรฟย้ายไปอยู่ที่ พิทส์เบิร์ค รัฐเพนน์ซีลวิเนีย ซึ่งเขาได้เข้าโรงเรียน ซีวิคลีย์ ตอนอายุ 14 ปี ซึ่งตอนนี้เองเรฟใช้เวลาช่วงหน้าร้อนในการสอนภาษาอังกฤษและวิทยาศาสตร์ให้กับเด็กนักเรียนในตัวเมือง เขาจบการศึกษาที่ คัม เลาด์ ในปี 2001 และถูกให้เลือกเป็นคนที่น่าจะได้ไปอยู่ในเซอร์ไวเวอร์มากที่สุดจากเพื่อนร่วมปีด้วย

หลังจากเรียนจบ เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ โพรวิเดนซ์ รัฐ โรด ไอส์แลนด์ ซึ่งที่นั่นเขาได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย บราวน์ เขามุ่งและตั้งใจเรียนเกี่ยวกับชีววิทยาและการศึกษาเกี่ยวกับงานประพันธ์ด้วย
ในมหาวิทยาลัย เขาเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมนอกสถานที่, เป็นผู้ริเริ่มทำโครงการให้กับเด็กนักเรียนในการออกไปเปิดโลกกว้างในการอยู่ในป่าด้วย รวมทั้งเขายังชอบอาหารจนตั้งห้องเรียนสอนทำอาหารขึ้นในมหาวิทยาลัย เรฟรักการท่องเที่ยวและผจญภัย เริ่มด้วยจากการขับรถตู้กับสมาชิกในครอบครัวของเขา 17 คนตะเวนไปทั่วประเทศ ซึ่งปัจจุบันเขาอายุ 22 ปีเขาได้ท่องเที่ยวไปถึง 50 รัฐในสหรัฐอมเริกาและ 14 ประเทศแล้ว นอกจากนั้นเขายังได้ใช้ชีวิตในออสเตรเลียถึง 7 เดือนอีกด้วย เขากล่าวว่า "คุณจะไม่สามารถไปถึงสถานที่นั้นได้จริงๆ จนกว่าคุณจะนอนและตื่นใต้พระอาทิตย์ ณ สถานที่แห่งนั้น"

เรฟยังชอบการเล่นเทนนิส ว่ายน้ำ สกีน้ำและ การวาดภาพสกรีนด้วย สิ่งที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดคือ เขาสามารถเล่นเปียโนเป็นเพลง "ออด ทู จอย" ของบีโธเฟนด้วยนิ้วเท้าของเขาได้ ฮีโร่ของเรฟคือแม่ของเขาผู้ซึ่งฉลาด สวยและมีเสน่ห์ จรงิๆแล้วเธอสามารถทำอย่างอื่นได้แต่เธอเลือกที่จะเป็นแม่ของเขา ซึ่งการที่เขาเติบโตและเป็นคนดีได้ถึงขนาดนี้ก็เพราะแม่ของเขา ปัจจุบัน เขาอาศัยที่ พิทส์เบิร์ค ในรัฐ เพนน์ซีลวิเนีย กับ แม่และพ่อของเขา รวมทั้ง น้องชาย แลนดอน เขาเกิดวันที่ 8 มกราคม 1983 ราศี มังกร ปี จอ
พ.ศ. 1891

พุทธศักราช 1891 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1891"
ฮานอย

ฮานอย (; "ห่าโหน่ย") เป็นเมืองหลวงของประเทศเวียดนาม มีประชากร 6,472,200 คน (พ.ศ. 2552) ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของเวียดนามเหนือระหว่าง พ.ศ. 2497 ถึง พ.ศ. 2519 และก่อนหน้านั้นเคยเป็นเมืองหลวงของพื้นที่เวียดนามในปัจจุบันเป็นครั้งคราวตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึง พ.ศ. 2345 ฮานอยตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำแดง อุตสาหกรรมในเมืองคือเครื่องจักร ไม้อัด สิ่งทอ สารเคมี และงานหัตถกรรม ฮานอยตั้งอยู่ที่ 21°2' เหรือ 105°51' ตะวันออก (21.0333, 105.85)

เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2551 ได้มีการขยายเขตฮานอยไปอีก โดยครอบคลุมบริเวณมากกว่าเดิมถึง 3 เท่า เพื่อรองรับการเติบโตของเมือง และเมื่อเดือนตุลาคม 2553 ครบวาระ 1000 ปีของการสถาปนาเมือง

ฮานอย หมายถึงตอนต้นของแม่น้ำ ตั้งอยู่ตอนต้นอยู่บนลุ่มแม่น้ำแดง ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ลี้สถาปนาขึ้นเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 1553 โดยใช้ชื่อว่า ทังล็อง แปลว่า มังกรเหิน จนกระทั่ง พ.ศ. 2245 กษัตริย์ราชวงศ์เหงียนได้ย้ายเมือหลวงไปอยู่เมืองเว้เมื่อตกเป็นส่วนหนึ่ของอินโดจีนฝรั่งเศส ฮานอยจึงกลับมาเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการอีกครั้งใน พ.ศ. 2430 ภายหลังได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2489 ดินแดนเวียดนามแยกออกเป็นสองประเทศ โดยฮานอยเป็นเมืองหลวงของเวียดนามเหนือ เมื่อรวมประเทศใน พ.ศ. 2519 จึงเป็นเมืองหลวงหนึ่งเดียวของเวียดนามในปัจจุบัน

ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแดง มีทะเลสาบอยู่หลายแห่ง

ฮานอยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 เขต 1 นคร และ 17 อำเภอ จังหวัดห่าเต็ยได้รับการรวมเข้ากับฮานอยในปี ค.ศ. 2008 ห่าดงได้รับการเปลี่ยนเป็นเขต ในขณะที่เต็ยเซินได้รับการปรับเป็นเมืองระดับอำเภอ ปัจจุบันเขตการปกครองย่อยได้แบ่งออกเป็น 22 เมือง 399 ตำบล และ 145 แขวง

แ วมิ
ไดโอดเปล่งแสง

ไดโอดเปล่งแสง () เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำอย่างหนึ่ง จัดอยู่ในจำพวกไดโอด ที่สามารถเปล่งแสงในช่วงสเปกตรัมแคบ เมื่อถูกไบอัสทางไฟฟ้าในทิศทางไปข้างหน้า ปรากฏการณ์นี้อยู่ในรูปของ electroluminescence สีของแสงที่เปล่งออกมานั้นขึ้นอยู่กับองค์ประกอบทางเคมีของวัสดุกึ่งตัวนำที่ใช้ และเปล่งแสงได้ใกล้ช่วงอัลตราไวโอเลต ช่วงแสงที่มองเห็น และช่วงอินฟราเรด ผู้พัฒนาไดโอดเปล่งแสงขึ้นเป็นคนแรก คือ นิก โฮโลยัก (Nick Holonyak Jr.) (เกิด ค.ศ. 1928) แห่งบริษัทเจเนรัล อิเล็กทริก (General Electric Company) โดยได้พัฒนาไดโอดเปล่งแสงในช่วงแสงที่มองเห็น และสามารถใช้งานได้ในเชิงปฏิบัติเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1962

3
ไฮโดรจีเนชัน

ไฮโดรจีเนชัน () บางครั้งเรียกว่า การยับยั้งการสลายตัว โดยการการเพิ่มไฮโดรเจน ให้กับโมเลกุล เป็นปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นในโมเลกุลที่ไม่อิ่มตัวในสารอินทรีย์ คือมีพันธะคู่ที่อะตอมของคาร์บอน โดยอะตอมของไฮโดรเจนจะเข้าไปทำพันธะกับอะตอมของคาร์บอนจนเกิดพันธะเดี่ยวรอบๆ คาร์บอนครบ 4 พันธะ กระบวนการนี้มีประโยชน์ในด้านเภสัชศาสตร์และในอุตสาหกรรมปิโตรเคมี

นอกจากนี้ กระบวนการไฮโดรจีเนชันยังสามารถเปลี่ยนกรดไขมันไม่อิ่มตัวให้กลายเป็นกรดไขมันอิ่มตัวได้อีกด้วย แต่ในความเป็นจริงแล้ว กระบวนการนี้ก็ไม่ได้ทำได้อย่างสมบูรณ์มากนัก เนื่องจากในน้ำมันพืชมักมีกรดไขมันที่มีพันธะคู่มากกว่า 1 พันธะ แต่ก็สามารถลดจำนวนของพันธะคู่ระหว่างคาร์บอนในกรดไขมันนั้นได้ เช่น ในการผลิตเนยเทียม สามารถน้ำมันพืชซึ่งเป็นของเหลวให้กลายเป็นของแข็งหรือกึ่งของแข็งได้ เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพความอิ่มตัวของกรดไขมันนี้ มีผลทางกายภาพต่อกรดไขมัน เช่น ลดจุดหลอมเหลว เป็นต้น น้ำมันพืชที่ถูกทำให้อิ่มตัวนี้ได้ถูกใช้อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในการอบขนมปัง เนื่องจากมีราคาไม่สูงมากนัก และยังมีคุณสมบัติที่ดีอื่นๆ อีก เช่น ทนต่อกระบวนการออกซิเดชั่น ทำให้ไม่เน่าเสียง่าย

อย่างไรก็ตาม กระบวนการไฮโดรจีเนชันที่ไม่สมบูรณ์นี้ก่อให้เกิดความแตกต่างของอะตอมคาร์บอนที่ยังเหลือพันธะคู่อยู่ โดยในธรรมชาติ อะตอมของไฮโดรเจนที่อยู่บริเวณพันธะคู่ของคาร์บอนมักจะอยู่ด้านเดียวกัน (ดูรูป) แต่กระบวนการนี้มักทำให้เกิดอะตอมของไฮโดรเจนอยู่ตรงกันข้ามกัน โดยจำนวนไฮโดรเจนที่อยู่ตรงข้ามกันนั้นมีโอกาสเกิดขึ้นมากถึงสองเท่าของการที่ไฮโดรเจนสองอะตอมอยู่ข้างเดียวกันเลยทีเดียว ซึ่งนำไปสู่ความเสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจได้ ทำให้สหรัฐและยุโรปได้มีกฎหมายให้แสดงจำนวนไฮโดรเจนที่อยู่ตรงข้ามกันในรายละเอียดของอาหารด้วย

ในอุตสาหกรรมอาหาร มักใช้แก๊สไฮโดรเจนเป็นตัวทำปฏิกิริยาโดยมีตัวเร่งเป็นโลหะ เช่น นิกเกิล ทองคำขาว หรือแพลลาเดียม โดยที่ปฏิกิริยานี้จะเกิดขึ้นที่อุณหภูมิ 150 - 180 องศาเซลเซียสภายใต้ความดันสูง

กระบวนการไฮโดรจีเนชันเป็นกระบวนการที่คายพลังงานออกมามาก ไฮโดรจีเนชันในน้ำมันพืชสามารถให้ความร้อนได้ถึง 25 กิโลแคลอรีต่อโมล เพียงพอที่จะเพิ่มอุณหภูมิของน้ำมันได้หยดละ 1.6 ถึง 1.7 องศาเซลเซียสเลยทีเดียว

นิยมใช้ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไขมัน เช่น การทำเนยเทียม เนื่องจากสามารถช่วยลดต้นทุนการผลิตให้กับผู้ผลิต และช่วยยืดอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์
1 E2 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวที่อยู่ระหว่าง 100 ม. และ 1 กม.
ความยาวน้อยกว่า 100 เมตร
100 เมตร เท่ากับ:

ความยาวมากกว่า 1 กิโลเมตร
เคมบริดจ์

เคมบริดจ์ (Cambridge) เป็นเมืองมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ในอังกฤษ สหราชอาณาจักร และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเคมบริดจ์เชียร์ เมืองอยู่ห่างจากลอนดอนไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 80 กม. และห้อมล้อมไปด้วยเมืองและหมู่บ้านขนาดเล็กจำนวนหนึ่ง เมืองนี้ยังเป็นหัวใจของศูนย์เทคโนโลยีชั้นสูง ที่รู้จักกันในชื่อ "ซิลิคอนเฟน" (Silicon Fen) และเป็นส่วนสำคัญของเขตอุตสาหกรรมความรู้ "ออกซฟอร์ด-เคมบริดจ์อาร์ก" (Oxford-Cambridge Arc)

เมืองเคมบริดจ์เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

จากการสำรวจสำมะโนประชากร เมื่อปี ค.ศ. 2001 มีประชากร 108,863 คน (รวมนักเรียน 22,153 คน)
กรดอะมิโนจำเป็น

กรดอะมิโน'ไม่'สำหรับสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งๆ คือ กรดอะมิโนที่ร่างกายของสิ่งมีชีวิตชนิดนั้นๆ ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นมาเองได้ จึงจำเป็นต้องได้รับมาจากอาหารเบอร์เกอร์เน่ามากๆหรือเสีย

กรดอะมิโนที่จำเป็นสำหรับมนุษย์มีด้วยกัน 8 ชนิด ได้แก่ ไอโซลิวซีน ลิวซีน ไลซีน เมไทโอนีน ฟีนิลอะลานีน ทรีโอนีน ทริปโตเฟน และวาลีน แต่เด็กต้องการกรดอะมิโนอีกสองชนิด คือ อาร์จีนีนและฮีสทิดีน หากจำชื่อกรดอะมิโนเหล่านี้เป็นภาษาอังกฤษแล้ว จะมีวิธีการจำโดยใช้คำว่า "Private Tim Hall" ซึ่งย่อเหลือเป็น "PVT TIM HALL": 
กรดอะมิโนแต่ละชนิดมีความจำเป็นในสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดไม่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น กรดอะมิโนชนิดหนึ่งจำเป็นในสุนัข แต่อาจไม่จำเป็นในแมว ดังนั้น ในอาหารสุนัขจะมีการผสมกรดอะมิโนชนิดนี้ลงไป แต่ในอาหารแมว จะไม่มีการผสมลงไป

ความแตกต่างระหว่างกรดอะมิโนที่จำเป็นกับกรดอะมิโนที่ไม่จำเป็น ในบางครั้ง ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน ตัวอย่างเช่น กรดอะมิโนที่ประกอบด้วยกำมะถัน ได้แก่ เมไทโอนีนและโฮโมซิสทิอีน สามารถเปลี่ยนไปมาระหว่างกันได้แต่ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นมาใหม่ได้ ซิสทิอีนไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นมาได้เอง แต่สามารถเปลี่ยนมาจากโฮโมซิสทิอีนได้ เป็นต้น
กรดคาร์บอนิก

กรดคาร์บอนิก () เป็นกรดชนิดหนึ่งที่มีอะตอมของคาร์บอนเป็นส่วนประกอบ มีสูตรโมเลกุล HCO กรดคาร์บอนิกยังใช้เป็นคำเรียกสารละลายของคาร์บอนไดออกไซด์ในน้ำ ซึ่งมี HCO อยู่เล็กน้อย เราเรียกเกลือของกรดคาร์บอนิกว่า ไบคาร์บอเนต (หรือ ไฮโดรเจนคาร์บอเนต) และ คาร์บอเนต

คาร์บอนไดออกไซด์ที่ละลายน้ำเกิดสมดุลเคมีกับกรดคาร์บอนิก ดังสมการต่อนี้

ค่าคงที่สมดุลที่ 25 °C เท่ากับ 1.70×10: ดังนั้นคาร์บอนไดออกไซด์ส่วนใหญ่จะไม่เปลี่ยนเป็นกรดคาร์บอนิกและยังคงอยู่เป็นโมเลกุล CO ถ้าหากไม่มีตัวเร่งปฏิกิริยา สมดุลข้างต้นจะเกิดขึ้นช้า โดยมีอัตราการเกิดปฏิกิริยา (rate constant) เท่ากับ 0.039 s สำหรับขาไป
และ 23 s สำหรับปฏิกิริยาย้อนกลับ

สมดุลระหว่างคาร์บอนไดออกไซด์และกรดคาร์บอนิก มีความสำคัญมากสำหรับการควบคุมความเป็นกรดของของเหลวในร่างกาย สิ่งมีชีวิตเกือบทุกชนิดมีเอนไซม์ชื่อคาร์บอนิกแอนไฮเดรส เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาระหว่างสารประกอบสองตัวนี้ โดยสามารถเร่งปฏิกิริยาให้เร็วขึ้นถึง 10 เท่า
บิล รัสเซล

วิลเลียม เฟลตัน รัสเซล (; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 — ) อดีตนักกีฬาบาสเกตบอลชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักและจดจำในฐานะผู้เล่นสำคัญ ในยุคเฟื่องฟูของทีมบอสตัน เซลติกส์ ซึ่งชนะเลิศ 11 ครั้งจากฤดูกาลแข่งขัน 13 ฤดูกาล เขาเป็นผู้เล่นที่ยกระดับการเล่นเกมรับของกีฬานี้ขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น ผู้เล่นตำแหน่งเซนเตอร์ ที่เป็นผู้เล่นเกมรับที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในประวัติศาสตร์ของกีฬาบาสเกตบอล

บิล รัสเซล เกิดที่เมืองมอนโร รัฐลุยเซียนา เติบโตที่เมืองโอคแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ส่วนสูง 6 ฟุต 9 นิ้ว (2.06 เมตร) เล่นบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยให้กับ มหาวิทยาลัยแห่งเมืองซานฟรานซิสโก และนำทีมไปสู่ชัยชนะ ในการแข่งขันชิงชนะเลิศระดับมหาวิทยาลัย เอ็นซีดับเบิลเอ (NCAA) ในปี ค.ศ. 1955 และ 1956 รวมทั้งการชนะการแข่งขันติดต่อกันถึง 55 เกม นอกจากนั้นแล้ว บิล รัสเซล ยังเป็นกัปตันทีมบาสเกตบอลชาย ตัวแทนสหรัฐอเมริกา ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1956

บิล รัสเซล เล่นบาสเกตบอลให้กับทีม บอสตัน เซลติกส์ ปี ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 1969 ชนะเลิศการแข่งขันเอ็นบีเอ เกือบทุกปียกเว้นปี ค.ศ. 1958 และ 1967 เท่านั้น ในปี ค.ศ. 1966 หัวหน้าโค้ช เรด ออร์บาค ได้เสนอชื่อให้บิล รัสเซล เป็นหัวหน้าโค้ช คนถัดไป ซึ่งทำให้ บิล รัสเซล นั้นได้เป็นหัวหน้าโค้ช และเขาก็เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันคนแรกในประวัติศาสตร์ ที่ได้รับตำแหน่งนี้ในทีมกีฬาในลีกใหญ่ของสหรัฐอเมริกา เขาเป็นทั้งผู้เล่น และหัวหน้าโค้ช จากปี ค.ศ. 1966 ถึง 1969 และ ชนะเลิศเอนบีเอสองครั้ง ต่อมาเขาได้เป็นหัวหน้าโคช ให้แก่ทีมซีแอตเติล ซุปเปอร์โซนิกส์ จากปี ค.ศ. 1973 ถึง 1977 และต่อมาให้แก่ทีมซาคราเมนโต คิงส์ จากปี ค.ศ. 1987 ถึง 1988 แต่ก็ไม่สามารถนำทีมทั้งสองไปสู่ชัยชนะเลิศได้

บิล รัสเซลนั้นถือได้ว่า ได้รับรางวัลเกียรติยศทุกรางวัลที่มีในเอ็นบีเอ และในปี ค.ศ. 1968 เขาได้รับรางวัล "นักกีฬาแห่งปี" ("Sportsman of the Year") ของนิตยสาร Sports Illustrated ในปี ค.ศ. 1980 เขาได้ถูกยกย่องจากสมาคมนักเขียนอาชีพเกี่ยวกับบาสเกตบอลแห่งสหรัฐอเมริกา ให้เป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเอ็นบีเอ นอกจากนั้นแล้วเขายังเป็นผู้ที่ต่อสู้เพื่อสิทธิของพลเมืองสหรัฐอเมริกา เขาเคยปฏิเสธเข้าร่วมแข่งขัน เมื่อร้านอาหารแห่งหนึ่ง ไม่ยอมให้บริการแก่เพื่อนชาวอเมริกันผิวดำของเขา ในปี ค.ศ. 1968 กลุ่มแบ่งแยกสีผิวได้ทำความเสียหายแก่บ้านของเขา ซึ่งทำให้เขาได้เรียกเมืองบอสตันว่าเป็น "flea market of racism" (ตลาดนัดของการเหยียดเชื้อชาติ)

นักกีฬาในตำนานอีกผู้หนึ่งคือ วิลท์ แชมเบอร์เลน (Wilt Chamberlain) ซึ่งถือได้ว่าเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเกมรุก ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ การต่อสู้แข่งขันระหว่าง วิลท์ แชมเบอร์เลน และ บิล รัสเซล นั้นนับได้ว่าเป็นคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของลีก ทั้งคู่นั้นเป็นเพื่อนกันจนกระทั่งบั้นปลายของวิลท์
พ.ศ. 1892

พุทธศักราช 1892 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1893

พุทธศักราช 1893 ใกล้เคียงกับ

"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1893"
แนฟทาลีน

แนฟทาลีน, หรือnaphthalinหรือ bicyclo[4.4.0]deca-1,3,5,7,9-pentene หรือ antimite แต่เป็นสารคนละชนิดกับแนปทา (naphtha),เป็นสารที่เป็นผลึก มีกลิ่น สีขาว เป็นไฮโดรคาร์บอนที่เป็นของแข็ง สูตรโมเลกุลเป็นCH โครงสร้างประกอบด้วยวงเบนซีนสองวงเชื่อต่อกัน เป็นส่วนประกอบของลูกเหม็นใช้กันมากในการดับกลิ่น ระเหิดได้ที่อุณหภูมิห้อง เกิดเป็นไอที่ติดไฟ ตรวจพบความเข้มข้นต่ำสุดในอากาศเป็น 0.08 ppt.
International Baccalaureate

International Baccalaureate หรือย่อว่า IB คือหลักสูตรการศึกษาสามระดับที่ได้ถูกจัดตั้งโดย International Baccalaureate Organization หรือ IBO

หลักสูตรทั้งสามหลักสูตรของ IB คือ

โดยหลักสูตรการศึกษาทั้งสามนี้ได้รวบรวมและประยุกต์จากระบบการศึกษาหลากหลายระบบทั่วโลก และได้เป็นที่ยอมรับจากมหาวิทยาลัยและรัฐบาลทั่วโลก โดยจุดประสงค์หลักของ IBO คือเป็นหลักสูตรแก่นักเรียนที่จำเป็นที่จะต้องย้ายสถาบันไปมาจากประเทศสู่ประเทศ เช่น นักเรียนที่มีผู้ปกครองทำงานอยู่กับองค์กรนานาชาติ หลักสูตรต่าง ๆ นี้ ได้ถูกริเริ่มเมื่อปี ค.ศ. 1968

หลักสูตรที่เป็นที่นิยมของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาต่าง ๆ ทั่วโลก คือ หลักสูตร IBDP หรือ IB Diploma Programme เนื่องจากเป็นหลักสูตรที่ยอมรับโดยสถาบันอุดมศึกษาทั่วโลก โดยนักเรียนที่ได้เลือกเรียนในหลักสูตรจะเป็นที่จะต้องเลือกเรียนวิชาต่าง ๆ จากกลุ่มวิชาทั้ง 6 คือ ภาษาแม่ ภาษาที่สอง วิทยาศาสตร์ สังคมศึกษา คณิตศาสตร์และศิลปะหรือตัวเลือกอื่น ๆ โรงเรียนที่มีหลักสูตรนี้มักจะเรียกตัวเองว่า IB World School

โรงเรียนนานาชาติต่าง ๆ นับสิบได้ใช้หลักสูตร IB ในการเรียนการสอนแล้ว แต่ส่วนใหญ่จะมีเพียงแค่หลักสูตรเดียวคือ หลักสูตรการศึกษาระดับประกาศนียบัตรนานาชาติ (IBDP) เท่านั้น ขณะนี้ในประเทศไทยมีโรงเรียนนานาชาติหลายแห่งที่มีการเรียนการสอนในหลักสูตร IB ทั้งสาม เช่น โรงเรียนนานาชาติคิซ (KIS International School),โรงเรียนนานาชาตินิสท์ (NIST International School หรือ NIST),โรงเรียนนานาชาติเปรม ติณสูลานนท์ (Prem Tinsulanonda International School หรือ PTIS หรือ Prem Center ในจังหวัดเชียงใหม่), โรงเรียนนานาชาติคอนคอเดียน(Concordian International School หรือ CIS) โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี (Ruamrudee International School), และ โรงเรียนนานาชาติแมจิกเยียร์ส (Magic Years International School)
องศาฟาเรนไฮต์

องศาฟาเรนไฮต์ คือชนิดสเกลค่าวัดอุณหภูมิชนิดหนึ่ง ที่ถูกตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน กาเบรียล ฟาเรนไฮต์ (1686-1736) โดยที่ค่าสเกลองศาฟาเรนไฮต์นี้ มีจุดเยือกแข็งอยู่ที่ 32 องศาฟาเรนไฮต์ โดยปกติจะเขียนว่า 32 °F และมีจุดเดือดที่ 212 องศาฟาเรนไฮต์ โดยที่มีระยะห่างระหว่างจุดเยือกแข็งกับจุดเดือดของน้ำคือ 180 องศา โดยที่ 1 องศาในสเกลองศาฟาเรนไฮต์นี้ มีค่าเท่ากับ 5/9 ของ 1 เคลวิน (ซึ่งก็คือ 1 องศาเซลเซียส) และที่ลบ 40 องศาฟาเรนไฮต์เท่ากับติดลบ 40 องศาเซลเซียส

สเกลค่าวัดอุณหภูมิองศาฟาเรนไฮต์นี้ ได้ถูกนำไปใช้ในมาตรวัดมาตรฐานของประเทศฝรั่งเศสคู่กับหน่วยวัดอื่น ๆ เช่น ไมล์ ปอนด์ เมื่อนานมาแล้ว แต่ในปัจจุบันนั้น ประเทศอังกฤษได้หันมาใช้หน่วยต่าง ๆ ของระบบเอสไอ (SI) แทน ทำให้ได้มีการเปลี่ยนมาใช้สเกลค่าวัดอุณหภูมิเซลเซียสและเคลวินแทน

ประเทศที่มีการใช้หน่วยองศาฟาเรนไฮต์ในปัจจุบันได้แก่ประเทศที่ยังใช้หน่วยมาตรวัดมาตรฐานของฝรั่งเศสเก่า ซึ่งได้แก่สหรัฐอเมริกา ฟิลิปปินส์ คอสตาริกา เปอร์โตริโก
ไมล์

ไมล์ คือหน่วยมาตรฐานอังกฤษที่ใช้วัดระยะทาง มักย่อว่า mi จากภาษาอังกฤษ mile
1 ไมล์มีค่าเท่ากับทั่วโลกได้มีการใช้ไมล์ที่แตกต่างกัน โดยไมล์ที่ใช้กันในประเทศสหรัฐอเมริกาจะมีค่าเท่ากับ 1,760 หลา (1 หลาเท่ากับ 0.9144 เมตร) เพราะฉะนั้น 1 ไมล์ของสหรัฐอเมริกา มีค่าเท่ากับ 1,609.344 เมตร
เนื่องจากการที่ค่าไมล์ของแต่ละที่ไม่มีค่าที่เท่ากัน หลาย ๆ ประเทศเลยนิยมใช่หน่วยมาตรฐาน SI ซึ่งก็คือกิโลเมตรแทน

หน่วยไมล์ได้ถูกใช้ตั้งแต่สมัยโรมันในช่วงที่ยึดครองบริเตน ในชื่อ mille passus (มิลเล ปัสซุส มีความหมายว่า 1,000 ก้าวเดิน) โดยเทียบเท่าได้กับระยะเท้า (1 ฟุต) ของชาวโรมัน 5,000 ฟุต ซึ่งภายหลังจากที่ชาวโรมันย้ายออกจากบริเตน หน่วยไมล์ยังคงมีใช้อยู่ คู่กับหน่วยเดิมเฟอร์ลอง ซึ่งเป็นหน่วยวัดที่นาของชาวบริเตน ซึ่งเป็นระยะที่ม้าสามารถลากคันไถได้ก่อนที่ม้าจะหยุดพักซึ่งมีค่าเท่ากับ 660 ฟุต ซึ่งภายหลังได้มีการรวมหน่วยไมล์และเฟอร์ลองเข้าด้วยกัน โดยเปลี่ยนจากเดิมที่ 1 ไมล์เท่ากับ 5000 ฟุต กลายเป็น 1 ไมล์เท่ากับ 8 เฟอร์ลองและเท่ากับ 5280 ฟุต (1 เฟอร์ลองเท่ากับ 660 ฟุต)