seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร

โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร () เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นก่อนประถมศึกษา(อนุบาล) ไปจนถึงระดับประถมศึกษา

โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร ตั้งอยู่ที่จังหวัดขอนแก่น ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย การก่อตั้งโรงเรียนขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2534 นั้น ก็เพื่อให้บริการแก่ชุมชนโดยรอบที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งขณะนั้นโรงเรียนของเรายังอยู่ภายในบริเวณวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และต่อมาโรงเรียนได้พัฒนาเติบโตขึ้น กระทั่งปี พ.ศ. 2541 จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารใหม่และได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่ถนนบ้านกอก กระทั่งปัจจุบัน

ในปี 2004 ทางโรงเรียนได้จัดให้มีหลักสูตรการเรียนการสอนแบบ โปรแกรมภาษาอังกฤษ (English Program) และต่อจากนั้นจำนวนนักเรียนได้ขเพิ่มจำนวนขึ้น และปัจจุบันเรามีจำนวนนักเรียนกว่า 300 คน และครูจำนวน 30 คน และนับจากนั้น โรงเรียนของเราก็ได้เป็นที่ยอมรับในฐานะเป็นโรงเรียนที่มีคุณภาพ รับประกันคุณภาพการศึกษา โดยได้รับรางวัลพระราชทาน โรงเรียนดีเด่นถึง 3 สมัย ถือเป็นเกียรติประวัติของโรงเรียนดีเด่นในย่านภูมิภาคแห่งนี้

ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 โรงเรียนได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนสองภาษา เป้าหมายเพื่อให้นักเรียนได้พัฒนาการสื่อสารทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ โดยได้นำบทเรียนวิชาภาษาอังกฤษที่สอนโดยครูต่างชาติ ให้สอนในทุกระดับชั้นในโปรแกรมไทย โดยทางโรงเรียนหวังที่จะให้นักเรียนได้รับการปูพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ เพื่อพัฒนาสู่ระดับที่สูงขึ้นในโลกสังคมสมัยใหม่นี้
อำเภออาซาจายา

อำเภออาซาจายา (; ) เป็นอำเภอหนึ่งในสามอำเภอของเขตซามาราฮัน รัฐซาราวะก์ ประเทศมาเลเซีย ประชากรโดยส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู อีบัน และจีน มีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เมืองอาซาจายา หรือที่รู้จักกันในชื่อ เปอกันอาซาจายา (Pekan Asajaya) มีพื้นที่ 302.81 ตารางกิโลเมตร ประชากรประมาณ 33,600 คน โดยส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มลายู

"อาซาจายา" แต่ก่อนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ โนโนะก์ (Nonok) เป็นตำบลเล็ก ๆ ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1970 ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของฝ่ายบริหารจัดการแห่งรัฐซาราวะก์ (Sarawak Administrative Officer; SAO) ซึ่งขณะนั้นมีเจ้าหน้าที่ประจำการในพื้นที่ 2 คน สองปีต่อมา ด้วยเหตุที่ได้มีการสร้างอาคารที่ทำการจากคอนกรีตที่คงทนถาวรกว่าเดิมขึ้น ทำให้มีสถานที่รองรับเจ้าหน้าที่ที่มาปฏิบัติการได้มากขึ้น โดยอาคารที่ทำการดังกล่าวนั้นยังคงถูกใช้งานมาจนถึงทุกวันนี้

ในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งนั้น ตำบลโนโนะก์จะขึ้นตรงต่อฝ่ายบริการของอำเภอกูชิง ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1984 ได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นตำบลอาซาจายา ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 ตำบลซามาราฮัน ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของอำเภอกูชิงเช่นเดียวกัน ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอซามาราฮัน ทำให้ตำบลอาซาจายาได้รับการโอนย้ายไปขึ้นกับอำเภอซามาราฮัน จนได้รับการยกฐานะเป็นอำเภออาซาจายาในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999

ในอำเภออาซาจายามีโรงเรียนระดับประถมศึกษาอยู่ไม่มากนัก อาทิ โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวอาซาจายา (SJK Chung Hua Asajaya), โรงเรียนประถมศึกษาอาซาจายาอูลู (SK Asajaya Ulu), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเซอเมอรา (SJK Chung Hua Semera), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเจอมูกัน (SJK Chung Hua Jemukan) มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 3 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมศึกษาเปอซันเตร็น (SMK Pesantren) ซึ่งเปิดรับเฉพาะนักเรียนที่เป็นมุสลิมเท่านั้น, โรงเรียนมัธยมศึกษาอาซาจายา (SMK Asajaya) และโรงเรียนมัธยมศึกษาเซอเมอรา (SMK Semera). นักเรียนชั้นประธมศึกษาปีที่ 6 ที่ผ่านการสอบประเมินผลระดับชาติ (Ujian Permeriksaan Sekolah Rendah; UPSR) จะสามารถเลือกโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่จะเข้าเรียนต่อได้ ส่วนนักเรียนที่สอบไม่ผ่านเกณฑ์ดังกล่าวต้องเข้าเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอาซาจายา (SMK Asajaya) ซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวในพื้นที่ที่เปิดสอนหลักสูตรเพื่อเตรียมนักเรียนให้พร้อมสำหรับเริ่มเรียนในระดับมัธยมศึกษา (Transition class)

อำเภออาซาจายามีประชากรโดยคาดการณ์ประมาณ 33,600 คน โดยกลุ่มชาติพันธุ์หลักคือ ชาวมลายู จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์และตามเพศสภาพ ดังแสดงในตาราง

ภาษาที่ใช้ในอำเภออาซาจายาจะขึ้นกับกลุ่มชาติพันธุ์นั้น เช่น ภาษามาเลเซีย ภาษาจีน ภาษาอีบัน ภาษาฮักกา ภาษาจีนแต้จิ๋ว ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นต้น

อำเภออาซาจายา มีเขตการปกครองย่อยที่ขึ้นตรงกับอำเภออาซาจายา 1 แห่ง คือ ตำบลซาดงจายา (Sadong Jaya Sub-district) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอ อำเภออาซาจายามีเมืองใหญ่สุดของอำเภออยู่ 2 เมือง คือ อาซาจายา (Pekan Asajaya) และซาดงจายา (Pekan Sadong Jaya) ส่วนที่เหลือเป็นชุมชนระดับหมู่บ้านจำนวน 54 หมู่บ้าน และหมู่บ้านขนาดเล็ก ๆ อีก 13 หมู่บ้าน หมู่บ้านหลัก ๆ ได้แก่
โกรสมึนส์เทอร์

โกรสมึนส์เทอร์ () เป็นโบสถ์สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์นิกายโปรเตสแตนต์ในนครซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นหนึ่งในสี่โบสถ์หลักของซือรืช ตามตำนานแล้ว โบสถ์แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชาร์เลอมาญ หลังจากที่ม้าของพระองค์คุกเข่าหน้าหลุมศพของนักบุญเฟลิกซ์และเรกูลา นักบุญผู้คุ้มครองแห่งซือริช อย่างไรก็ตาม โบสถ์ที่เห็นในปัจจุบันเป็นโบสถ์ที่สร้างขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 12 และแล้วเสร็จในค.ศ. 1220 ต่อมาในปี 1492 ก็ได้มีการสร้างหอสูงสองยอดขึ้นด้วยไม้ แต่ก็ถูกเพลิงไหม้ไปในปี 1763 หอสูงที่เห็นในปัจจุบันสร้างเสร็จในปี 1787
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย ()
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย ประสูติ 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยพระองค์ได้รับการเข้าพิธีจุ่มศีลเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยทรงมีพระราบิดาพระราชมารดาทูลหัว ซึ่งทรงเป็นพระมหากษัตริย์และพระบรมราชินีทั้งหมด มีดังนี้

โดยพระองค์ได้รับพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย ตามพระมารดาและได้รับพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย ตามพระบิดา

แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิช ทรงจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในมาดริด และทรงเสด็จไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์นอ๊อกฟอร์ด ซึ่งเป็นเครือของมหาวิทยาลัยอ๊อกฟอร์ด เมื่อทรงศึกษาจบ แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงทำงานที่ บรัสเซลส์ โดยทรงทำงานในฐานะสภายุโรป โดยทรงเคยดำรงตำแหน่งอดีตกรรมาธิการยุโรปด้านการขนส่งและพลังงาน หลังจากนั้นก็เสด็จไปประทับ ณ ประเทศลักเซมเบิร์ก โดยทรงทำงานเป็นคณะกรรมาธิการยุโรปคณะกรรมการทั่วไปสำหรับพลังงานปรมาณูและการรักษาความปลอดภัย

เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยอธิบดีของ MMC Norilsk Nickel ซึ่งเป็นบริษัทเหมืองแร่นิกเกิลรายใหญ่ของรัสเซีย

ในปี พ.ศ. 2555 ทรงได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้บริหารระดับสูงของ Metal Trade Overseas ซึ่งเป็นศูนย์กลางการขาย Norilsk Nickel ใน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

ในปี พ.ศ. 2557 ทรงตั้งบริษัท Romanoff & Partners ใน กรุงบรัสเซลส์
นางมหาจันทเทวี

นางมหาจันทเทวี ( ;) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุชีพ พระมเหสีใน พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรเมาะตะมะ-หงสาวดี

พระนางเป็นธิดาคนที่ 3 ของเสนาบดีนาม Than-Bon เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักเมาะตะมะ-หงสาวดีซึ่งพระนางพร้อมพระเชษฐภคินีอีก 2 พระองค์คือ นางจันทะมังคะละที่ 2 หรือ นางมุเอียด และ นางอำเตียว หรือ นางมุกอ ได้เป็นพระมเหสีในพระยาอู่หลังจากที่พระยาอู่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ขณะที่พระขนิษฐา พระนางสิริมายาเทวี หรือ นางมุเตียว ได้เป็นพระมเหสีของพระยาอู่ในอีก 5 ปีต่อมา

พระนางได้รับพระอิสริยยศที่ จันทเทวี พระนางมีพระธิดาพระองค์เดียวคือ ตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9
Diva Makeover เสียงเปลี่ยนสวย

Diva Makeover เสียงเปลี่ยนสวย () รายการโทรทัศน์ไทยประเภทเรียลลิตี้แนวประกวดร้องเพลงที่เปิดโอกาสให้คนที่ร้องเพลงได้ดีแต่มีปัญหาเรื่องหน้าตาและรูปร่างได้มีโอกาสเดินทางไปศัลยกรรมที่ประเทศเกาหลีใต้ พร้อมโอกาสในการได้เป็นศิลปิน ผลิตโดย เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศทาง ช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันจันทร์ เวลา 20.15 - 22.00 น. เริ่มออกอากาศเทปแรกวันจันทร์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2560ในแต่ละสัปดาห์จะมีผู้เข้าแข่งขันจากทางบ้าน 2 คนมาร้องเพลงให้คณะกรรมการรวมถึงผู้เชี่ยวชาญประจำรายการและผู้ชมในสตูดิโอฟังซึ่งก่อนจะเริ่มร้องเพลงทางพิธีกรจะซักถามผู้เข้าแข่งขันทั้งสองถึงเรื่องราวชีวิตและปัญหาความผิดปกติบนใบหน้าเมื่อผู้เข้าแข่งขันทั้งสองร้องเพลงจบลงคณะกรรมการและผู้เชี่ยวชาญจะได้ทำการตรวจดูความผิดปกติบนใบหน้าว่าจะสามารถแก้ไขจุดบกพร่องบนใบหน้ารวมถึงปรับปรุงบุคลิกภาพและการแต่งตัวตรงไหนบ้าง หากใครได้คะแนนจากคณะกรรมการและผู้เชี่ยวชาญมากกว่าก็จะได้เดินทางไปศัลยกรรมที่ประเทศเกาหลีใต้

กติกาในรอบนี้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 8 คนที่ตกรอบไปจะได้กลับมาโชว์พลังเสียงให้คณะกรรมการและผู้ชมในสตูดิโอได้ฟังกันอีกครั้งเหมือนในรอบออดิชั่นแต่จะแบ่งออกเป็น 2 สัปดาห์ ๆ ละ 4 คนหากใครได้รับเสียงโหวตมากที่สุดของทั้งสองสัปดาห์ก็จะได้ไปเมคโอเวอร์ที่เกาหลีใต้

เมื่อผู้ชนะเดินทางไปศัลยกรรมที่เกาหลีใต้และพักฟื้นเสร็จก็ต้องกลับมาปรับปรุงบุคลิกภาพรวมถึงการแต่งตัวเสียใหม่พร้อมกับมีการโชว์ให้คณะกรรมการได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเมื่อการแสดงจบลงกรรมการทั้ง 5 ก็จะต้องให้คะแนนด้วยดาวโดยจะมีคนละ 1 ดวง หากผู้เข้าแข่งขันได้ 4 หรือ 5 ดาวก็จะได้ผ่านเข้ารอบ แต่ถ้าได้ดาวไม่ถึง 4 ดวงต้องตกรอบไป

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 8 คนที่ผ่านเข้ารอบนี้จะถูกแบ่งเป็น 2 สาย สายละ 4 คน ผู้เข้าแข่งขันจะต้องร้องเพลงที่เตรียมมาให้คณะกรรมการและผู้ชมในสตูดิโอได้ฟัง จากนั้นคณะกรรมการจะมีคะแนน 100 คะแนน แบ่งเป็น การร้อง 40 คะแนน การแสดง 30 คะแนน และบุคลิกภาพ 30 คะแนน ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกว่าต้องการทราบคะแนนด้านใดของกรรมการทั้ง 5 คน แล้วทีมงานจะเปิดคะแนนด้านนั้นให้ได้รับทราบ และเมื่อแสดงจนครบ 4 คนในแต่ละสัปดาห์ พิธีกรจะประกาศชื่อผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบ 2 คน ซึ่งทำให้อีก 2 คนที่ไม่ได้ประกาศชื่อผ่านเข้าสู่รอบ Semi-Final ทันที

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 4 คน จะถูกแบ่งเป็น 2 คู่ แสดงคู่ละ 2 สัปดาห์ โดยทั้งสองคนจะต้องร้องเพลงให้คณะกรรมการและผู้ชมในสตูดิโอได้ฟังตามโจทย์ที่ทางรายการกำหนดให้ คือ ละครเพลง (Musical) จากนั้นคณะกรรมการจะมีคะแนนคนละ 100 คะแนน แบ่งเป็นการร้อง 50 คะแนน และการแสดง 50 คะแนน ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกว่าต้องการทราบคะแนนทั้งสองด้านของกรรมการท่านใดเพียง 1 คน และเมื่อแสดงจนครบ 2 คนแล้วในแต่ละสัปดาห์ พิธีกรจะประกาศชื่อผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้าสู่รอบ Final ต่อไป

คณะกรรมการของทางรายการ (STAR MAKEOVER) มีทั้งสิ้น 5 คนประกอบไปด้วย
นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ

นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ คือภาวะที่มีระดับความเข้มข้นของเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในเลือดต่ำกว่าปกติ นิวโตรฟิลเป็นเม็ดเลือดขาวส่วนใหญ่ที่พบในกระแสเลือด ทำหน้าที่สำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยเป็นส่วนหนึ่งของด่านแรกของการดักจับและทำลายแบคทีเรีย เศษของแบคทีเรีย และไวรัสที่ถูกจับโดยอิมมูโนกลอบูลิน ซึ่งล่องลอยในเลือด ผู้ป่วยที่มีนิวโตรฟิลในเลือดต่ำจะมีโอกาสติดเชื้อมากกว่าปกติ และหากติดเชื้อแล้วไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ เช่นที่พบในภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ

ภาวะนี้อาจเกิดได้ทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรัง บางครั้งอาจใช้สลับกันกับคำว่า "เม็ดเลือดขาวต่ำ" ได้
พระนางปิยราชเทวี

พระนางปิยราชเทวี (, ; ประมาณ 1360 – ประมาณ เมษายน 1392) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก เม้ยมะนิก พระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1384 ถึง 1392 ได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1390 ภายหลัง ตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีพระองค์แรกปลงพระชนม์ชีพพระองค์เองด้วยความน้อยพระทัย
พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู

พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู (, ) หนึ่งในห้าพระมเหสีของ พระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ตองอู และเป็นพระมารดาของ พระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีใน พระเจ้าบุเรงนอง มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ขิ่นเว
สอพินยา

สอพินยา (, ; สิ้นพระชนม์ 1541) อุปราชเจ้าเมือง เมาะตะมะ ระหว่างประมาณคริสต์ทศวรรษ 1510 ถึง 1541 และตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1539 ถึง 1541 เดิมพระองค์ได้รับการแต่งตั้งครั้งแรกให้เป็นอุปราชแห่งเมืองเมาะตะมะ หนึ่งในสามเมืองสำคัญของอาณาจักรหงสาวดี โดย พญารามที่ 2 ซึ่งเมืองเมาะตะมะในสมัยการปกครองของพระองค์กลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญและร่ำรวยจากการค้าขาย นอกจากนี้พระองค์ยังสร้างกองกำลังส่วนพระองค์ที่เข้มแข็งผสมกับกองทหารรับจ้างชาวโปรตุเกส ภายหลังพระองค์จึงปฏิเสธที่จะร่วมรบกับ พระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหงสาวดีซึ่งมีศักดิ์เป็นพระเชษฐาพระมเหสีของพระองค์ ระหว่างการพิชิตอาณาจักรหงสาวดีของ อาณาจักรตองอู ช่วง ค.ศ. 1534 – 1541 หลังอาณาจักรตองอูยึดหงสาวดีได้และไม่ไว้พระทัยพระองค์ อาณาจักรตองอูจึงยกทัพมารบกับพระองค์จนถูกจับสำเร็จโทษเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1541
นางอำเตียว

นางอำเตียว (, ) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุกอ พระมเหสีใน พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ซึ่งพระนางได้เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ของพระยาอู่

พระนางได้รับพระอิสริยยศที่ นางอำเตียว โดยพระนางมีพระธิดาพระองค์เดียวคือ ตะละแม่ศรี พระมเหสีใน พญากือนา แห่ง อาณาจักรล้านนา

นางอำเตียวขึ้นสืบตำแหน่งพระอัครมเหสีหลังจาก นางจันทะมังคะละที่ 2 หรือ นางมุเอียด พระเชษฐภคินีซึ่งเป็นพระอัครมเหสีองค์แรกของพระยาอู่สิ้นพระชนม์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1360
ประชากรศาสตร์อิหร่าน

ชาวอิหร่าน คือผู้ที่อาศัยอยู่ในประเทศอิหร่าน แถบเอเชียตะวันตก ข้อมูลตามการสำรวจสำมโนครัว เดือนออบอน ปี 1395  ประชากรประเทศอิหร่านมีประมาณ 79,9 ล้านคน ความหนาแน่นของประชากร 48,5 ต่อตารางกิโลเมตร ค่าเฉลี่ยการเจริญเติบโตของจำนวนประชากรแต่ละปี คิดเป็น 1,2 เปอร์เซ็น ปีล่าสุดเจริญเติบโตขึ้นร้อยละ 1,4 เปอร์เซ็น ในปี 1392 ได้บันทึกการเจริญเติบโตของจำนวนประชากรในมลฑลต่างๆไว้ถึง 1,471,834 คน แต่ในมลฑลโครอซอน รอซะวี เพิ่มขึ้นร้อยละ 7,9 และมลฑลซิสตอน วะ บุลูญิสตอน เพิ่มขึ้น 7,3 เปอร์เซ็น ซึี่งถือเป็นอัตราการเพิ่มสูงสุด
ในปี 1280 สุริยะคติ จำนวนประชากรทั้งหมดของประเทศประมาณเจ็ดสิบห้าล้านคน จำนวนประชากรปี 1325เพิ่มขึ้นอีกสิบห้าล้าน ในปี 1351 เพิ่มขึ้นเป็นสามสิบล้านคน กระทั่งปี 1375 เพิ่มขึ้นเป็นหกสิบล้านคน

จากผลสำรวจสำมโนประชากรประจำปี 1395 จำนวนประชากรอิหร่านوع 79,9 ล้านคน เมื่อเทียบกับปี1335 เพิ่มขึ้นกว่าสี่เท่า ระหว่างปี 1355-1365 ค่าเฉลี่ยการเจริญเติบโตอยู่ในระดับปานกลางประมาณ 4% แต่ค่าเฉลี่ยในปี 1390-1395 ลดลง 1,2%

จำนวนประชากรของประเทศอิหร่านในปี 1280มีประทาร 79 ล้านคน จำนวนประชากรของประเทศเพิ่มขึ้น 15 ล้านคนในปี 1325 และในปี 1351 เพิ่มขึ้น 30 ล้านคน และในปี 1375 เพิ่มขึ้น 60 ล้านคน.

จากผลการสำรวจสำมะโนประชากรปี 1395 ประชากรอิหร่านมี 79,9 ล้านคน٬۹ ซึ่งเพิ่มขึ้นมากกว่าสี่เท่า ระหว่างปี 1355-1365 อัตราการเติบโตอยู่ระดับปานกลางประมาณ 4%  แต่เนื่องจากมีการลดอัตราการเติบโตในระหว่างปี 1390-1395 ก็มีจำนวนประมาณ 1,2%.

จำนวนประชากรผู้อาศัยในเมืองเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงทศวรรษล่าสุด จากผลสำรวจสำมะโนประชากรอย่างเป็นทางการของอิหร่านเมื่อปี 1335  ประมาณร้อยละ 32 (6,002,621 คน)เป็นประชากรเมือง จากจำนวนประชากรทั้งหมดของอิหร่าน (18,954,704คน) ในขณะที่ผลการสำรวจสำมโนครัวปี 1395 จำนวนประชากรมี 79,926,270 คน ซึ่งมีประชากรเมือง 59,146,847 คน(74%) ปัจจัยสำคัญในการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรเมือง คือการอพยพของคนชนบทสู่เมืองต่างๆ แต่การขยายตัวและเปลี่ยนชนบทเป็นเมืองใหญ่ก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่มีบทบาทเช่นกัน
สุจินดา ดั่งวัน

สุจินดา ดั่งวัน ( , เกิด 20 ตุลาคม 2534) หรือรู้จักกันในชื่อ บิลลี่ () นักฟุตบอลอาชีพลูกครึ่งไทย-อเมริกันในตำแหน่ง กองกลาง ปัจจุบันลงเล่นให้กับ โปลิศ เทโร ใน ไทยลีก
พระเจ้าตะโดมินพญา

พระเจ้าตะโดมินพญา (, ; 7 ธันวาคม 1345 – ประมาณ 3 กันยายน 1367) ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรอังวะ ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง 1367 ตลอด 3 ปีในรัชสมัยพระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะรวบรวมอาณาจักรบริเวณพม่าตอนกลางได้แก่ อาณาจักรปีนยะ และ อาณาจักรสะกาย ให้เป็นปึกแผ่นอีกครั้งนับแต่แยกตัวเป็นเอกราชเมื่อ ค.ศ. 1315 โดยพระองค์ได้สถาปนา อังวะ เป็นราชธานีของอาณาจักรใน ค.ศ. 1365 แต่พระองค์ก็สวรรคตอย่างกระทันหันด้วยพระโรคฝีดาษระหว่างการทำศึกบุกลงใต้เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1367

พระเจ้าตะโดมินพญาสวรรคตโดยไร้รัชทายาททำให้พระเทวัน (พี่เขย) ของพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา
อำเภอบินตูลู

อำเภอบินตูลู () เป็นหนึ่งใน 2 อำเภอของเขตบินตูลู, รัฐซาราวะก์, ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่รวมประมาณ 7,220.40 ตารางกิโลเมตร มีเมืองขนาดใหญ่ที่สุด 2 เมือง คือ เมืองบินตูลู และเมืองเซอบาอูห์ มีหน่วยปกครองย่อยที่ขึ้นตรงต่ออำเภอบินตูลู 1 แห่ง คือ ตำบลเซอบาอูห์

จากการประมาณการในปี ค.ศ. 2008 คาดว่าอำเภอบินตูลูมีประชากรราว 186,100 คน โดยส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตเมืองบินตูลู

ประชากรในเขตอำเภอบินตูลูนั้นมีความหลากหลายทางชาติพันธ์ุค่อนข้างมาก กล่าวคือ มีทั้งกลุ่มชนเผ่าดั้งเดิม เช่น อีบัน เมลาเนา ออรังอูลู เคอดะยัน รวมไปถึงชาติพันธ์ุที่อพยพย้ายถิ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ ได้แก่ ชาวมลายู จีนฮั่น ส่วนการกระจายตัวของชาติพันธุ์ต่างๆในอำเภอพบว่า ชาวอีบันส่วนมากจะพบหนาแน่นในเขตชนบทของอำเภอบินตูลู เช่น ตำบลเซอบาอูห์ เป็นต้น ส่วนชาวเมลาเนานั้นจะตั้งถิ่นฐานกระจุกตัวกันอยู่ในเขตเมืองบินตูลูและชุมชนโดยรอบ ได้แก่ เมืองบินตูลู เมืองเซอบาอูห์ หมู่บ้านปานดัน และหมู่บ้านลาบัง ในกรณีของชาวมาเลย์ซึ่งไม่ได้มีพื้นเพเดิมอยู่ในบินตูลูนั้น กลับกลายเป็นชาติพันธุ์หลักของบินตูลู มีการแต่งงานกันข้ามชนเผ่าระหว่างชาวมาเลย์กับชาวเมลาเนา เนื่องจากมีความเชื่อทางศาสนาเหมือนกัน ส่วนชาวจีนนั้นจะตั้งถิ่นฐานอยู่ในเมืองใหญ่ที่เป็นเขตธุรกิจ ได้แก่ บินตูลู เซอบาดู และเมืองท่ากีดูรอง พบได้บางส่วนที่หมู่บ้านกัวลาเคอบูลู และหมู่บ้านเจอลาลอง และกลุ่มชาติพันธุ์สุดท้าย คือ ออรังอูลู เช่น เกินยะห์ กะยัน ตาตาอู เปอนัน และปูนัน เป็นต้น โดยชาวเปอนัน และปูนันจะพบกระจายทั่วไปไม่พบการก่อตั้งเป็นชุมชนเฉพาะเหมือนกับชาวอีบัน โดยส่วนใหญ่มักอยู่ตามเขตชนบท เช่น หมู่บ้านคาคุสและเจอลาลอง ส่วนชาวเคอดะยัน ถึงแม้จะมีจำนวนน้อยมากเมื่อเทียบกับเผ่าอื่น แต่พบการรวมตัวเป็นชุมชนในบริเวณนยาเลา (Nyalau areas) ห่างจากเมืองบินตูลูไป 100 กิโลเมตรใกล้กับเขตมีรี

ในปัจจุบัน มีการอพยพของแรงงานต่างถิ่นเข้าไปในอำเภอบินตูลูเป็นจำนวนมาก เนื่องจากการเติบโตของธุรกิจปิโตรเคมีในแถบนี้ ซึ่งคาดว่ากลุ่มแรงงานอพยพในอำเภอบินตูลูนั้นคิดเป็นสัดส่วนมากถึงร้อยละ 20 จากประชากรรวมทั้งอำเภอ

ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว เป็นถนนใหญ่สายหลักที่เชื่อมระหว่างอำเภอบินตูลูกับพื้นที่อื่นในรัฐซาราวะก์ ทั้งนี้ เป็นที่คาดการณ์ว่าอำเภอบินตูลูจะมีการขยายตัวอย่างรวดเร็ว เนื่องจากซีมีลาเจา(Similajau) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาพลังงานทางเลือกที่มีชื่อว่า "" นอกจากนี้ภาครัฐยังมีโครงการที่จะสร้างท่อนำส่งก๊าซเชื่อมต่อไปจากรัฐซาบะฮ์ยังเมืองท่ากีดูรอง ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอบินตูลูอีกด้วย

สถานศึกษาในอำเภอบินตูลูนั้นส่วนใหญ่เป็นระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา มีระดับมหาวิทยาลัยเพียงแห่งเดียว คือ มหาวิทยาลัยปุตรามาเลเซีย (Universiti Putra Malaysia; UPM) ซึ่งมาตั้งสาขาอยู่ในอำเภอบินตูลู ส่วนสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาส่วนใหญ่ในเขตบินตูลูนั้นจะตั้งอยู่ในเขตอำเภอบินตูลู ส่วนสถานศึกษาระดับประถมศึกษานั้นจะมีอยู่กระจายไปทั่วทั้งเขต ในเขตนี้มีโรงเรียนมัธยมศึกษาเอกชนเพียงแห่งเดียวคือ โรงเรียนไคดี (SM Kai Dee) ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับชาวซาราวักเชื้อสายจีน นอกจากนี้ยังสถาบันการศึกษาภายในหน่วยงานภาครัฐที่เปิดดำเนินการภายในอำเภอบินตูลูอยู่หลายแห่ง เช่น สถาบันเกียตมารา (GIATMARA), สถานบันวิจัยเคมีศึกษาแห่งมาเลเซีย (Institut Kimia Malaysia; IKM), สถานบันฝึกสอนเทคโนโลยีชั้นสูง (Advance Technology Training Centre; ADTEC) และมีวิทยาลัยเอกชน 1 แห่ง คือ วิทยาลัยเซอดาไม (Kolej Sedamai)
โอเคคอมพิวเตอร์

โอเคคอมพิวเตอร์ (OK Computer) เป็นอัลบั้มชุดที่สามของวงเรดิโอเฮด วางตลาดในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1997 ผ่านค่ายพาร์โลโฟนและแคปิตอล เรดิโอเฮดได้ผลิตและบันทึกเสียงด้วยตัวเองร่วมกับ ไนเจล ก็อดริช ที่จะเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวงในภายหลังกับผลงานอัลบั้มต่อมา เพลงอื่น ๆ ที่แต่งไว้ก่อนหน้าเซ่น "Lucky" ได้บันทึกเสียงไว้ในปี 1995 อัลบั้มได้ทำการบันทึกที่ ออกซฟอร์ดเชอร์และบาธ ระหว่างปี 1996 ถึง 1997 ซึ่งได้อัดเสียงที่ St Catherine's Court ในอัลบั้มชุดนี้เรดิโอเฮดได้พยายามลดการใช้กีตาร์ลงและเปลี่ยนสไตล์การทำเพลงจากอัลบั้มก่อนหน้า "เดอะเบนส์" ในอัลบั้ม "โอเคคอมพิวเตอร์" ได้เปลี่ยนการแต่งเนื้อเพลง เน้นเสียงที่หนาแน่น ในขณะที่เรดิโอเฮดได้รับอิทธิพลมาหลากหลายจนวางรากฐานในการทดลองมากขึ้น

แม้ว่าค่ายอีเอ็มไอจะมีการคาดการณ์กับยอดขายที่ลดลงซึ่งอาจจะทำยอดขายทางการตลาดไม่ดีนัก "โอเคคอมพิวเตอร์" ได้ติดอันดับ 1 ในยูเคอัลบั้มชาร์ตและติดอันดับ 21 ในบิลบอร์ด 200 ถือว่าเป็นอัลบั้มที่ติดชาร์ตอัลบั้นสูงสูดในอเมริกาในช่วงเวลานั้น เพลงจากอัลบั้มได้แก่ —"Paranoid Android" "Karma Police" "Lucky" "No Surprises" และ "Airbag"— ที่ได้ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิล จนทำให้เรดิโอเฮดได้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกและมีขอดขายมากกว่า 6 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มรีมาสเตอร์ "OK Computer OKNOTOK 1997 2017" เผยแพร่เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2017 เพื่อฉลองวันครบรอบ 20 ปี

อัลบั้มชุดนี้ได้ถูกวิจารณ์ว่าเป็นอัลบั้มที่ขายได้ดีที่สุดจากทั้งผู้ฟังนักวิจารณ์และนักดนตรีได้ยกให้เป็นอัลบั้มอัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาล เคยถูกเสนอเข้าชิงรางวัล Grammy Award for Album of the Year และ Best Alternative Music Album ในปี 1998 อัลบั้นชุดนี้ยังเปลี่ยนให้ดนตรีร็อกแบบอังกฤษได้รับความสนใจมากขึ้น จนทำให้กระแสบริตป็อปเสื่อมไป ดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกแบบบรรยากาศ ได้มาเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในยุคต่อมา เนื้อเพลงและตนดรีในอัลบั้มนี้ มักจะแสดงถึงโลกที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว การคุ้มครองผู้บริโภค ความแปลกแยกทางสังคม การแยกทางอารมณ์และความอึดอัดทางการเมือง
รายชื่อผลงานของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต

ผลงานของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประกอบด้วยซิงเกิล 5 ชุด ชุดละ 3–4 เพลง ซึ่งเพลงของซิงเกิลหลักนั้นร้องโดยสมาชิกของวงที่ได้รับเลือกจำนวน 16 หรือ 21 คน ที่เรียกว่า "เซ็มบัตสึ" () เพลงทุกเพลงจะมาจากเพลงต้นฉบับของวงพี่สาวอย่างเอเคบีโฟร์ตีเอต ที่นำมาร้องใหม่โดยมีการแปลภาษาเป็นเนื้อร้องภาษาไทย แต่ทั้งนี้วงอาจทำเพลงของตัวเองได้ในอนาคต
มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส

มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส () เป็นชื่อของการประกวดนางงามในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2556 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสไชนีสคอสมอส
ไอ (เพลงแท-ย็อน)

ไอ เป็นเพลงเกาหลีของนักร้องชาวเกาหลีใต้ คิม แท-ย็อน ร่วมกับ เวอร์บัล จินท์ โดยเป็นเพลงในอีพีเปิดตัวของ ไอ ประพันธ์คำร้องโดย คิม แท-ย็อน ,Mafly และเวอร์บัล จินท์ และมีโปรดิวเซอร์ โดย Myah Marie Langston, Bennett Armstrong, Justin T. Armstrong, Cosmopolitan Douglas, David Quinones, Jon Asher, และ Ryan S. Jhun ออกจำหน่ายผ่านทางดิจิตอลดาวน์โหลดในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2015

ดนตรีเพลง "ไอ" เป็นเพลงป๊อปร็อคซึ่งอ้างอิงถึง เจฟฟ์ เบนจามิน จากนิตยสาร บิลบอร์ด โดยมีความคล้ายคลึงกับเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์

เพลงนี้ได้รับความคิดเห็นในเชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง เป็นเพลง K-pop ที่ได้รับการจัดอันดับของเพลงที่ดีที่สุดอันดับ 2 และ 15 ของปี 2015 ในนิตยสาร US Billboard และนิตยสารอังกฤษ Dazed ตามลำดับ
มิวสิกวีดิโอนี้ ถ่ายทำที่ออกแลนด์ ,ประเทศนิวซีแลนด์ และใช้ทิวทัศน์ธรรมชาติเป็นฉากหลัง ซึ่งประกอบด้วยภูมิทัศน์ที่กว้างไกลติดกับฉากในเมืองและเล่าเรื่องราวของหญิงสาว "เพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเธอ"
มิสแกรนด์บราซิล

มิสแกรนด์บราซิล () เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของบราซิล ผู้ที่ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลซึ่งจะถูกจัดประกวดขึ้นทุกปีในช่วงปลายปี ทั้งนี้ โดยส่วนใหญ่แล้ว ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิลมักเป็นผู้ประกวดที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการประกวดมิสเวิร์ดบราซิลในปีนั้นๆ ทั้งนี้ มีการจัดประกวดมิสแกรนด์บราซิลขึ้นเพียงคั้งเดียวคือในปี ค.ศ. 2014 โดยผู้ได้ตำแหน่งชนะเลิศในการประกวดครั้งนั้น คือ ยาเมเม อิบราฮิม ผู้เข้าประกวดจากรัฐปารานา อย่างไรก็ตาม ในช่วงปี ค.ศ. 2017 ผู้อำนวยการมิสแกรนด์บราซิลได้มีการรับสมัครผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2017 แต่จำเป็นต้องยกเลิกการประกวดไป โดยวิธีการแต่งตั้งผู้เข้ารอบสุดท้ายในการประกวดมิสเวิลด์บราซิล 2016 ให้แหน่งมิสแกรนด์บราซิล 2017 แทน

ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิลคนแรก คือ ทามารา บิซกา จากรัฐรีอูกรันดีดูซูล ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์บราซิล 2013 โดยเธอเป็นผู้เข้ารอบ 16 คนสุดท้ายในการประกวด จากนั้นเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 และสามารถผ่านเข้าไปได้ถึงรอบ 10 คนสุดท้าย
บราซิลส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเป็นคร้ั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรกเช่นกัน โดยผู้ที่ได้รับสิทธิ์ในการส่งเข้าร่วมการประกวดคือ "เฮนดริค ฟอนตสเตส" โดยการคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมประกวดนั้นจะคัดจากผู้ที่เข้ารอบมิสเวิลด์บราซิล 2013 ที่ผ่านเกณฑ์การประกวดของกองประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 สิทธิ์ในการส่งตัวแทนจากบราซิลเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ตกไปอยู่กับ "เกอร์สัน อันโตเนลลี" (Gerson Antonelli) ในปีนี้เอง ได้มีการจัดการประกวดมิสแกรนด์บราซิลขึ้นเป็นครั้งแรก โดยการจัดประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2014 ถึงจัดขึ้นหลังจากการประกวด "Queen of the Folklore of Olympia" ซึ่งเป็นการประกวดนางงามประจำปีของเมืองโอลิมเปียที่จัดขึ้นในช่วงเทศกาล "Folklore" ของเทศเมืองโอลิมเปียเป็นประจำทุกปี ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2014 ในครั้งนั้น คือ ยาเมเม อิบราฮิม ผู้เข้าประกวดจากรัฐปารานา

ในปี ค.ศ. 2015 สิทธิ์ในการส่งตัวแทนจากบราซิลเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลได้กลับไปอยู่ภายใต้การดูแลของ "เฮนดริค ฟอนตสเตส" อีกครั้ง โดยในปีนั้นเขาได้แต่งตั้งให้ผู้ที่ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ของการประกวดมิสเวิลด์บราซิล 2015 เป็นผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิล 2015 ต่อมาในปี ค.ศ. 2017 ได้มีการับสมัครผู้เข้าประกวด "มิสแกรนด์บราซิล 2017" ขึ้น เนื่องจากผู้ที่ตำแหน่งรองชนะเลิศอับดัน 1 ในการประกวดมิสเวิลด์บราซิลจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการประกวดอื่น อย่างไรก็ตาม แผนการจัดประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2017 จำเป็นต้องเลื่อนไปจัดการประกวดในปี ค.ศ. 2018 แทน ทำให้ต้องมีการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งในปีนี้แทน ซึ่งผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิล 2017 คือ "แคไรไลน์ เวนตูรินี" ผู้เข้ารอบ 7 คนสุดท้ายในการประกวดมิสเวิลด์บราซิล 2016
สื่อรักชักใยอลวน

สื่อรักชักใยอลวน เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก-คอมเมดี-ดราม่า ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด โดยผู้จัด อรุโณชา ภาณุพันธุ์ จากบทประพันธ์ อินตรา บทโทรทัศน์โดย ณพัชร กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม ออกอากาศทุกวันศุกร์-วันเสาร์– วันอาทิตย์ เวลา 20.30 - 22.30 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย สราวุธ มาตรทอง, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา, พิษณุ นิ่มสกุล, กัญญารัตน์ จิรรัชชกิจ, ศิระ แพทย์รัตน์, สุษิรา แน่นหนา และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551–2 มกราคม พ.ศ. 2552
ทะเลสาบฮัลชตัท

ทะเลสาบฮัลชตัท () เป็นทะเลสาบในแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูทของประเทศออสเตรีย ตั้งชื่อตามหมู่บ้านฮัลชตัทซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบแห่งนี้ ทะเลสาบกินพื้นที่พื้นน้ำราว 8.5 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นิยมแห่งหนึ่งในซัลทซ์คัมเมอร์กูท
มงเทรอ

มงเทรอ () เป็นเมืองในรัฐโวของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มงเทรออยู่ในภาครอม็องดีซึ่งเป็นเขตที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสในสวิตเซอร์แลนด์ มงเทรอตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดริมทะเลสาบเจนีวาบนเส้นทางเข้าสู่หุบเขาของเทือกเขาแอลป์ ซึ่งในอดีตเป็นเส้นทางที่โรมันใช้สัญจรผ่าน เมืองนี้ถูกกล่าวถึงในเอกสารครั้งแรกในปี ค.ศ. 1215 ในชื่อ "Mustruel"