seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สมัยเฮลเลนิสต์

สมัยเฮลเลนิสต์ () เป็นสมัยที่เริ่มขึ้นหลังจากอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งมาซิดอนได้รับชัยชนะต่อจักรวรรดิเปอร์เชีย ในช่วงนี้อารยธรรมของกรีกก็ขึ้นถึงจุดสูงสุดทั้งในยุโรปและเอเชีย มักจะถือกันว่าเป็นสมัยคาบเกี่ยว (transition) หรือบางครั้งก็เกือบจะถือว่าเป็นสมัยของความเสื่อมโทรมหรือสมัยของการใช้ชีวิตอันเกินเลย (decadence) ระหว่างความรุ่งเรืองของสมัยกรีกคลาสสิก (Classical Greece) กับการเริ่มก่อตัวของจักรวรรดิโรมัน สมัยเฮลเลนิสต์ถือกันว่าเริ่มขึ้นหลังจากการเสด็จสวรรคตของอเล็กซานเดอร์มหาราชในปี 323 ก่อนคริสต์ศตวรรษ จนมาสิ้นสุดลงราวปี 146 ก่อนคริสต์ศตวรรษซึ่งเป็นปีที่สาธารณรัฐโรมันได้รับชัยชนะต่อดินแดนสำคัญของกรีซ หรืออาจจะดำเนินต่อมาถึงปี 30 ก่อนคริสต์ศตวรรษเมื่อมาเสียราชอาณาจักรทอเลมีในอียิปต์แก่จักรวรรดิโรมันซึ่งเป็นดินแดนสุดท้ายที่ยังคงรักษาอารยธรรมเฮลเลนิสต์ สมัยเฮลเลนิสต์เป็นสมัยทีเป็นการก่อตั้งราชอาณาจักร และเมืองต่าง ๆ ของกรีกในเอเชียและแอฟริกา
ตะวันออกใกล้

ตะวันออกใกล้ () เป็นคำที่มีความหมายกำกวมที่ครอบคลุมกลุ่มประเทศที่ต่างกันระหว่างนักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ฝ่ายหนึ่ง และนักรัฐศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์ และผู้สื่อข่าวอีกฝ่ายหนึ่ง เดิมคำว่า "ตะวันออกใกล้" หมายถึงรัฐในคาบสมุทรบอลข่านทางตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป แต่ในปัจจุบันมักจะหมายถึงประเทศในบริเวณเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงอิหร่านโดยเฉพาะในบริบททางประวัติศาสตร์

คำว่า “ตะวันออกใกล้” ที่ใช้โดยนักโบราณคดี นักภูมิศาสตร์ และ นักประวัติศาสตร์ยุโรปหมายถึงบริเวณที่รวมทั้งอานาโตเลีย (บริเวณที่อยู่ในเอเชีย), บริเวณเลแวนต์ (, , , , และดินแดนในปาเลสไตน์ (Palestinian territories)), เมโสโปเตเมีย () และคอเคซัสใต้ (, และ) แต่ในบริบททางการเมืองและการสื่อข่าว "ตะวันออกใกล้" หมายถึงจะรวมบริเวณที่กว้างกว่าของตะวันออกกลาง ขณะที่คำนี้หรือคำว่าเอเชียตะวันตกเฉียงใต้เป็นคำที่นิยมมากกว่าในบริบทของการศึกษาทางโบราณคดี ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ มนุษย์วิทยา และพันธุศาสตร์ของประชากร
สุรินทร์ ประสมผล

คุณพ่อสุรินทร์ ประสมผล อธิการอาสนวิหารแม่พระประจักษ์ที่ลูร์ด นครราชสีมา และ ผู้จัดการ ร.ร.มารีย์วิทยา
คุณพ่อได้บวชเป็นบาทหลวงมาแล้ว 36 ปี จึงมีผลงานที่มากมาย ที่ได้กระทำไว้หลายต่อหลายที่ เฉพาะที่อาสนวิหารฯ และโรงเรียนมารีย์วิทยา มีดังนี้

ได้สร้างอาคารเรียนมารีอุส หอประชุมมารีอา ตึกยออากิม ต่อเติมอาคารเรียนจอห์นปอล 2 อาคารเรียนเซนต์เมรี่อินเตอร์ อาคารโรงยิมเปโตรและเปาโล หอพักครูต่างชาติ โรงจอดรถ สนามกีฬา ปรับปรุงถนน สถานที่ และ ปรับปรุงสุสาน ได้จัดซื้อที่ดินให้กับเขตมิสซังหลายสิบไร่
และที่สำคัญยิ่ง คือคุณพ่อเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังในงานอภิเษกมุขนายก ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์ และงานพิธีปลงศพมุขนายก พเยาว์ มณีทรัพย์ ซึ่งทั้ง 2 งาน เป็นที่ประทับใจ และกล่าวขานของทุกคนที่มาร่วมงานเป็นอย่างยิ่ง โดยที่คุณพ่อได้ให้การสนับสนุนในด้านการเงินกับทุกคน ที่เอ่ยปากขอนอกจากนั้นคุณพ่อยังเป็นที่พึ่งพิงของ โบสถ์ และโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตมิสซังอีกด้วย นับว่ากิจการต่าง ๆ ที่คุณพ่อได้กระทำไว้ เป็นสิ่งยิ่งใหญ่และสำคัญยิ่ง นำความเจริญก้าวหน้าสู่โบสถ์ โรงเรียน และเขตมิสซัง

คุณพ่อ ได้ดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย ไม่มีพิธีรีตองอะไรมากนัก มีจิตใจโอบอ้อมอารี เยือกเย็น ให้ความรัก ความเป็นกันเองกับทุก ๆ คน เป็นขวัญใจ และที่รักใคร่ของเด็ก ๆ คุณพ่อดำเนินชีวิตไม่ฟุ้งเฟ้อ เสื้อผ้าชุดเดิม รถเบนซ์คันเก่า ๆ แต่ทำงานรับใช้ศาสนจักร ด้วยความมุมานะ ตั้งใจ และอดทน โดยมีความซื่อสัตย์ สุจริต เป็นที่ตั้ง
คณะเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยพะเยา () เป็นหน่วยงานวิชาการระดับคณะวิชาแรกของมหาวิทยาลัยพะเยา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เป็นหน่วยงานที่นำองค์ความรู้ นวัตกรรมด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางการเกษตร มาผสมผสานกับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการเกษตรให้เหมาะสมกับสภาพภูมิศาสตร์ เศรษฐกิจ และสังคมในเขตภาคเหนือตอนบน ช่วยสกัดกั้นและลดค่าใช้จ่ายของนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาในภูมิภาคเหนือตอนบนที่ประสงค์จะเข้าศึกษาในสาขาวิชาด้านเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ โดยไม่ต้องเข้าไปศึกษาในมหาวิทยาลัยส่วนกลางหรือภูมิภาคอื่น

คณะเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็นสาขาวิชาในสังกัดสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้แก่ สาขาวิชาพืชศาสตร์ สาขาวิชาการประมง และสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร โดยดำเนินการจัดการหลักสูตรภายใต้คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร และการบริหารหลักสูตรโดยสำนักวิชาการ วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา โดยนิสิตสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตรจะต้องย้ายไปเรียน ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร พิษณุโลก ในชั้นปีที่ 3 และ 4

ต่อมาได้แยกออกมาตั้งเป็น สำนักวิชาเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547 และตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยนเรศวร ในคราวประชุมครั้งที่ 114 (4/2547) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ให้ปรับสำนักวิชาเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ขึ้นเป็น สำนักวิชาเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ

ต่อมา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคราวประชุมครั้งที่ 13 (4/2550) สภามหาวิทยาลัยนเรศวร ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อ "มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา" เป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา" และได้มีการตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยพะเยาได้แยกออกจากมหาวิทยาลัยนเรศวร และเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นสำนักวิชาสำนักวิชาเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติจึงได้เป็นองค์กรที่เทียบเท่าคณะและได้เปลี่ยนเป็นคณะเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา

คณะเกษตรศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 6 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
วารันเจียน

วารันเจียน (, ภาษากรีกยุคกลาง: Βάραγγοι, Βαριάγοι, , ) คือชนไวกิง และ ชาวนอร์ส ที่เดินทางไปทางตะวันออกและทางใต้ไปยังบริเวณที่ในปัจจุบันคือรัสเซีย, เบลารุส และ ยูเครน ส่วนใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 10 แต่นักวิทยาศาสตร์บางคนกล่าวว่าคำว่า “วารังเจียน” หมายถึงชนชาติพันธุ์ก็ได้ที่เป็นนักเดินทะเล พ่อค้า หรือโจรสลัด คำนี้ใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับไวกิงและกองทหารสลาฟที่เดินทางระหว่างเมืองสำคัญทางการค้าและมักจะเข้าทำสงครามเมื่อมีโอกาส คำที่คล้ายคลึงกันในภาษารัสเซีย “เนเม็ต” (немец) ใช้สำหรับชาวต่างประเทศจากประเทศในยุโรปแต่ส่วนใหญ่หมายถึงเยอรมัน ในภาษารัสเซียสมัยใหม่คำนี้หมายถึงคนเยอรมัน

ตามหลักฐานบันทึกพงศาวดารของเคียฟรุสที่รวบรวมราว ค.ศ. 1113 กล่าวถึงกลุ่มวารังเจียนที่รวมทั้งชนสวีด, ชนรุส, ชนนอร์มัน, ชนแองเกิล และ ชนกอตแลนเดอร์ ชนวารังเจียนส่วนใหญ่ที่ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตะวันออกของบอลติก รัสเซีย และดินแดนทางตอนใต้มาจากบริเวณที่เป็นสวีเดนปัจจุบัน

ชนวารังเจียนทำการค้าขาย โจรสลัด และ ทหารรับจ้าง และมักจะเดินทางทางน้ำ ไปจนถึงทะเลแคสเปียน และ คอนสแตนติโนเปิล
ค่าประสบการณ์

ค่าประสบการณ์ ( มักย่อเป็น EXP และ XP) เป็นหน่วยวัดที่ใช้ในเกมสวมบทบาท (อาร์พีจี) จำนวนมากเพื่อบอกปริมาณความก้าวหน้าของตัวละครผู้เล่นตลอดเกม โดยทั่วไป ค่าประสบการณ์ได้จากการทำภารกิจ (เควส) เสร็จสิ้น การเอาชนะอุปสรรคและศัตรู และการเล่นสวมบทบาทที่สำเร็จ

ในอาร์พีจีหลายเกม ตัวละครเริ่มค่อนข้างอ่อนแอและไม่ได้ฝึก เมื่อได้ปริมาณประสบการณ์เพียงพอแล้ว ตัวละคร "เลเวลอัพ" คือ บรรลุการพัฒนาตัวละครขั้นต่อไป เหตุการณ์ดังกล่าวโดยทั่วไปเพิ่มสถิติของตัวละคร เช่น พลังชีวิตและความแข็งแกร่ง และอาจให้ตัวละครได้ความสามารถใหม่หรือปรับปรุงความสามารถที่มีอยู่แล้ว
พวงแสด

พวงแสด () เป็นพืชในวงศ์ Bignoniaceae มีชื่อสามัญอื่น ๆ คือ Orange trumpet, Flame flower, Fire-cracker vine พวงแสด พวงแสดเครือ

ไม้เถาเลื้อย เนื้อแข็ง อายุหลายปี ใช้มือพันเลื้อยพัน กิ่งก้านเป็นเหลี่ยม ใบเป็นใบประกอบ เรียงสลับ มีใบย่อย 3 ใบ ในใบย่อยบางชุดใบกลางจะเปลี่ยนเป็นมือพัน ใบย่อย
รูปไข่ กว้าง 2-3 เซนติเมตร ยาว 4-5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ ดอกสีส้มอมเหลือง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง ช่อละ 10-30 รูปเข็ม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดยาว 3-6 เซนติเมตร ปลายแยก 5 กลีบ รูปแถบยาว และม้วนงอไปด้านหลัง มีขนละเอียด ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2 เซนติเมตร ออกดอกช่วงเดือนธันวาคมถึงมกราคม ผลแห้งแตก เป็นฝักยาว 15-20 เซนติเมตร เมล็ดกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาวประมาณ
3.5 เซนติเมตร

พวงแสดปลูกได้ในดินทั่วไป มีความชื้นปานกลาง แสงแดดเต็มวัน ถ้าอากาศเย็นจะให้ดอกดก
คาบสมุทรคัมชัตคา

คาบสมุทรคัมชัตคา (; ) เป็นคาบสมุทรทางภาคตะวันออกของประเทศรัสเซีย มีพื้นที่ประมาณ 472,300 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิก (ทางทิศตะวันออก) และทะเลโอคอตสค์ (ทางทิศตะวันตก) คาบสมุทรมีความยาว 1,250 กิโลเมตรโดยประมาณ

คาบสมุทรคัมชัตคาเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนคัมชัตคา ซึ่งเป็นเขตการปกครองเขตหนึ่งของรัสเซีย โดยคาบสมุทรกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตการปกครองนั้น
ซูราบายา

ซูราบายา () เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สองของอินโดนีเซีย และเป็นเมืองเอกของจังหวัดชวาตะวันออก ในวันที่ 13-14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 มีการก่อการร้ายเกิดขึ้นที่เมืองนี้มีผู้เสียชีวิตรวม 25 ราย บาดเจ็บอย่างน้อย 55 ราย
ซามูไรสปิริตส์

ซามูไร สปิริตส์ ( "Samurai Supirittsu") หรือ ซามูไร โชดาวน์ () เป็นเกมต่อสู้ (Vs.Fighting) ผลิตโดยบริษัท SNK Playmore จากประเทศญี่ปุ่น โดยที่ตัวละครในเกมจะเป็นพวกซามูไร, นักดาบ, นินจา และจอมยุทธ ซึ่งใช้อาวุธประจำกาย (อย่างเช่น ดาบ, มีดสั้น, ดาบคู่ หรืออาวุธลับต่างๆ) มาต่อสู้กัน โดยแต่ละภาคมักมี "กรรมการ" ในชุดดำถือธงมาคอยตัดสิน

สำหรับตัวละครหลักของเกมนั้น มีหลายราย อาทิ : ฮาโอมารุ, เก็นจูโร่, นาโคลูลู, ริมูลูลู, เอิร์ธเควก, นิโคติน คาเฟอีน, ฮัตโตริ ฮันโซ, กัลฟอร์ด และ ยางิว จูเบย์ เป็นต้น นอกจากนี้ ในภาคต่อมายังมีตัวละครที่มีบุคลิกแปลกใหม่อย่าง คุราเซเกโด้, อิโรฮะ, โอจา-มารุ, ราเซทสุมารุ มาเพิ่มสีสันให้กับเกมด้วยเช่นกัน
นาโครูรู

นาโครูรู (; ) เป็นตัวละครหญิงจากเกมซามูไรสปิริตส์ โดยเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงที่นักเล่นเกมต่อสู้รู้จักกันมากที่สุด นาโครูรูมีมีดสั้นเป็นอาวุธคู่กาย ซึ่งมีรูปแบบการโจมตีที่เน้นจังหวะเป็นสำคัญ และมีนกเหยี่ยวนามว่า "มามาฮาฮา" เป็นผู้ช่วย และมีสุนัขป่าเป็นผู้ช่วยในเกมภาคต่อมา เธอมีน้องสาวอีกหนึ่งคนนามว่า ริมูรูรู และนาโครูรูยังเคยปรากฏตัวอยู่ในเกมชุด "เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส" ทั้งในภาค "95" (ของระบบ เกมบอย) และภาค "2000" (เป็นสไตร์คเกอร์ ของ "ยูริ ซากาซากิ") และเธอยังเป็นตัวละครลับใน "เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส" รูปแบบของเกม "ปาจิงโกะ" นอกจากนี้ นาโครูรู ยังเป็นตัวละครในเกม "Capcom vs. SNK 2" ด้วยเช่นกัน

ครั้งที่นาโครูรูวัย 15 ปีกับริมูรูรูน้องสาวกำลังเล่นกันในป่าใหญ่ นกเหยี่ยวมามาฮาฮาได้บินมายังดาบที่บิดาของเธอครอบครอง เธอเริ่มรู้สึกว่าบิดาของเธอตกอยู่ในอันตราย เธอจึงรีบออกเดินทางไปยังฮิโนวะทันที นาโครูรูได้เตือนสติกาโอซึ่งเป็นผู้นำกบฏแห่งเมืองฮิโนวะ ว่าสงครามของเขาเป็นสิ่งที่ทำลายโลกที่สวยงามใบนี้ แต่กาโอประกาศว่าเขาจะสร้างประเทศใหม่และจะกำจัดทุกคนที่ขวางเขา พลังแห่งธรรมชาติซึ่งมีชื่อว่าคามุอิซึ่งปรากฏขึ้นมาในช่วงก่อนหน้านี้ ได้ขอให้เธอเจริญรอยตามพ่อของเธอที่เสียชีวิตไป นาโครูรูได้ถามว่าอะไรจะเกิดขึ้นหากเธอปฏิเสธและให้เด็กผู้หญิงรายอื่นเป็นผู้สืบทอดแทน แต่เนื่องด้วยไม่อยากให้ริมูรูรูผู้เป็นน้องสาวต้องพบกับความเสี่ยง นาโครูรูจึงตอบรับที่จะเป็นนักรบคามุอิคนใหม่ของคามุอิ โคตัน

นาโครูรูยังคงปฏิบัติหน้าที่ในการปกป้องธรรมชาติมาโดยตลอด และได้ทำการกำจัดเหล่าคนร้ายเคียงคู่กับฮาโอมารุเรื่อยมา ภายหลังจากการปราบมิซูกิ ราโชจินลงได้แล้ว นาโครูรูได้อุทิศตนในการรักษาความสมดุลทางธรรมชาติ และร่วมจิตวิญญาณเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
เพลงเดี่ยว

เพลงเดี่ยวในทางดนตรีไทยหมายถึงเพลงที่ใช้เพื่อการอวดฝีมือของนักดนตรีโดยเฉพาะ โดยในแต่เพลงนั้นจะมีเครื่องมือสำหรับการเดี่ยวเพลงๆนั้น

เพลงเดี่ยวมีหลายที่มาดังนี้

ในเพลงเดี่ยวนั้นผู้ประดิษฐ์มักจะประดิษฐ์ทางมา 2 ทางคือ "ทางหวาน" หรือ "ทางโอด" กับ "ทางเก็บ" โดยทางหวานหรือทางโอดจะยึดตามเสียงร้องเป็นหลัก ทำให้เพลงเดี่ยวทางนี้มีทำนองที่เยือกเย็น ส่วนทางเก็บนั้นเป็นการแสดงความสามารถอีกอย่างหนึ่ง

การบรรเลงเพลงเดี่ยวนั้นก็ต้องดูความเหมาะสมของเครื่องดนตรีว่าเล่นแล้วไพเราะหรือไม่ เช่น พญาโศก หากนำมาบรรเลงกับซอ ขลุ่ยหรือปี่ก็จะให้ความรู้สึกเศร้าโศกได้ แต่หากนำมาบรรเลงในทางระนาดเอกก็จะได้อารมณ์อีกแบบหนึ่ง
ริมูรูรู

ริมูรูรู (; ) เป็นตัวละครหญิงจากเกมซามูไรสปิริตส์ เธอมีมีดสั้นเป็นอาวุธคู่กาย และมีผลึกน้ำแข็งเป็นผู้ช่วย นอกจากนี้ ริมูรูรู ยังมีพี่สาวคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า นาโครูรู

ตามตำนานได้มีการกล่าวถึงหญิงสาวนักแสวงบุญชาวไอนุ ซึ่งมีชื่อว่าริมูรูรู เธอชื่นชอบพี่สาวของเธออย่างมาก และมีลักษณะที่คล้่ายกันในด้านความมุ่งมั่นที่จะปกป้องธรรมชาติ แม้ว่าเธอยังคงต้องฝึกฝนอยู่และีมือไม่เก่งเท่าพี่สาวของเธออยู่ก็ตาม แต่เธอก็สามารถไล่สิ่งที่ชั่วร้ายออกจากป่าที่เธอใช้ชีวิตอยู่ได้ เมื่อเธอแยกตัวออกจากริมูรูรูผู้เป็นพี่สาวของเธอแล้ว แต่ก็ดูเหมือนว่านาโครูรูจะตามมาด้วยความหวังที่จะให้ความช่วยเหลือ ในซามูไรสปีริท III ริมูรูรูได้เข้าใจผิดคิดว่าในโลกของปีศาจมีแต่ความชั่วร้ายต้องเป็นฝีมือของอามาคุสะ ชิโร่เป็นแน่แท้ ซึ่งนาโครูรูพยายามห้ามน้องสาวของเธอไม่ให้เข้าไปยุ่งอยู่ก่อนหน้า

ในซามูไรโชดาวน์: วอริเออร์เรจ ริมูรูรูได้ชื่อว่าเป็นหญิงสาวแห่งแสงสว่างเช่นเดียวกับพี่สาวของเธอ ริมูรูรูถูกโอโบโระกักขัง และทำให้ริมูรูรูไม่สามารถช่วยพี่สาวของเธอได้ ซึ่งในภาคนี้ผู้เล่นจะต้องช่วยเหลือริมูรูรูเพื่อพี่สาวของเธอ เมื่อทั้งคู่สามารถอยู่ร่วมกันได้แล้ว พวกเธอก็จะทำการผนึกโอโบโระรวมทั้งอาวุธของเขาภายหลังจากกำจัดลงได้แล้ว

ในซามูไรสปีริท เซน ริมูรูรูไม่สามารถได้ยินเสียงแห่งธรรมชาติได้อีกต่อไป และเนื่องด้วยเธอไม่ต้องการให้พี่สาวของเธอเป็นกังวล เธอจึงออกจากบ้านด้วยความหวังที่จะหาเหตุผลบางอย่างสำหรับเธอเอง
เก็นจูโร่

คิบากามิ เก็นจูโร่ () เป็นตัวละครจากเกมซามูไรสปิริตส์ ซึ่งเป็นนักดาบพเนจรชาวญี่ปุ่น มีดาบคาตานะเป็นอาวุธ และมีท่าไม้ตายคือ เพลงดาบที่มีแผ่นภาพลวงตาบังหน้าขณะฟันดาบจู่โจมอย่างเช่น แผ่นภาพของผีเสื้อ, หมูป่า และนกกระเรียน เป็นต้น เก็นจูโร่มีคู่ปรับคนสำคัญคือฮาโอมารุ ซึ่งเป็นตัวเอกของเกมผู้ใช้ดาบคาตานะเป็นอาวุธเช่นเดียวกัน แต่เขาก็มีรูปแบบการโจมตีที่เน้นการโจมตีแบบต่อเนื่อง ในขณะที่ฮาโอมารุจะถนัดการโจมตีแบบหนักหน่วงมากกว่า

เก็นจูโร่ ได้เคยอ้างว่าได้เคยทำการสังหารครอบครัวของเขามาแล้วครั้งหนึ่ง รวมทั้งคนอื่นๆอีกอย่างน้อยหนึ่งพันราย จากการที่มารดาของเขาเป็นโสเภณี และเนื่องจากอาชีพของเธอทำให้เก็นจูโร่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับบิดาของตน แต่ถึงกระนั้น เขาก็ได้สาบานตนอย่างเงียบๆว่าจะดูแลมารดาของเขา จนกระทั่งบิดาของเขากลับมาที่บ้าน เมื่อเก็นจูโร่อายุได้สิบห้าปี เขาได้สังหารผู้ชายคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในบ้านของพวกเขา เนื่องจากต้องการปกป้องมารดา ในช่วงนั้น เขาดื่มสุราทั้งมีอาการโกรธเกรี้ยว มารดาของเก็นจูโร่เข้าตีพร้อมสาปแช่งและฝากรอยแผลเป็นไว้บนแผ่นหลัง แต่แล้วในที่สุด เขาได้พลั้งมือสังหารมารดาของตน

เก็นจูโร่ได้กลายเป็นเด็กกำพร้า นิโคติน คาเฟอีน ได้รับเขามาเลี้ยงดูและถ่ายทอดวิชาที่บ้านของเขาพร้อมกับฮาโอมารุ ศิษย์ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนสนิทในเวลาต่อมา ทว่าเก็นจูโร่กลับมีความปรารถนาที่จะได้รับพลังเพิ่มยิ่งขึ้น ในการทดสอบศิษย์ของนิโคติน เขาได้ทำการหลกล่อให้ทั้งคู่ทำการช่วงชิงสมบัติ ซึ่งเป็นดาบที่มีชื่อว่าฟุกุโดคุ พวกเขาได้รับการทดสอบให้เผชิญหน้ากับกลุ่มนักสู้อื่น เก็นจูโร่เชื่อว่าคนไร้ค่าไม่สมควรมีชีวิตอยู่ เขาได้ทำการสังหารฝ่ายตรงข้ามในการทดสอบครั้งนี้ เขาต้องออกจากบ้านของนิโคตินเนื่องจากถูกรังเกียจพฤติกรรมชั่วที่ก่อในเหตุการณ์ครั้งนั้น เก็นจูโร่จึงสาบานว่าสักวันจะต้องสังหารทั้งฮาโอมารุและนิโคติน ความมุ่งร้ายของเขาฝังแน่นลงสู่การใช้ดาบ เขาชิงชังฮาโอมารุเป็นพิเศษ เนื่องจาก ฮาโอมารุมีลักษณะที่เหมือนกับพวกผู้ชายที่ชอบมายุ่งกับมารดาของเขา ซึ่งเก็นจูโร่เคยสังหารพวกเขามาก่อน นอกจากนี้ เก็นจูโร่ยังมีความรู้สึกสนใจต่อชิกิ ซึ่งเป็นนักสู้สาวอีกราย เนื่องจากมีลักษณะที่คล้ายกับมารดาของเขาเอง
สกุลช้าง

สกุลช้าง ("Rhynchostylis", "Rhy") เป็นพืชในวงศ์กล้วยไม้ (Orchidaceae) มี 6 ชนิด เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศอินเดีย ,ประเทศไทย, ประเทศมาเลเซีย, ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศฟิลิปปินส์

กล้วยไม้สกุลช้างมีลักษณะลำต้นสั้นแข็ง ใบแข็ง หนาอวบน้ำ มีลายเป็นเส้นขนานหลายเส้นตามแนวยาวของใบ ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกตั้งขึ้นหรือโค้งลง กลีบดอกชั้นนอกโตกว่ากลีบชั้นใน ปากไม่มีข้อพับ ปากจะเชื่อมต่อกับฐานเส้าเกสร เดือยดอกชี้ไปข้างหลังแต่ปลายปากชี้ไปข้างหน้า ไม่มีหูหรือมีก็มีขนาดเล็ก เส้าเกสรและ ฐานเส้าเกสรสั้น มีเรณู 2 ก้อน มีกลิ่นหอม
สกุลหวาย

สกุลหวาย (Calamus) เป็นสกุลของปาล์มในวงศ์ Arecaceae. เป็นหนึ่งในหลายสกุลที่จัดว่าเป็นหวาย ในสกุลนี้มีสมาชิกประมาณ 325 สปีชีส์ ลักษณะเป็นพืชที่ลำต้นผอม ใช้ใบในการปีนป่าย บางชนิดมีมือเกาะ มีหนาม กิ่งก้านอาจจะเติบโตได้ถึง 200 เมตร. 
ตัวอย่างสปีชีส์:
นักการเมือง

นักการเมือง, ผู้นำทางการเมืองหรือบุคคลทางการเมือง (อังกฤษ: politician มาจากภาษากรีกโบราณ polis ที่แปลว่า "เมือง") เป็นบุคคลผู้เกี่ยวข้องกับการมีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะและการวินิจฉัยสั่งการ ซึ่งรวมผู้ดำรงตำแหน่งวินิจฉัยสั่งการในรัฐบาล และผู้ที่มุ่งดำรงตำแหน่งเหล่านั้น ไม่ว่าด้วยวิธีการเลือกตั้ง การสืบทอด รัฐประหาร การแต่งตั้ง การพิชิต หรือวิธีอื่น การเมืองไม่ใช่จำกัดอยู่เพียงวิธีการปกครองผ่านตำแหน่งสาธารณะเท่านั้น ตำแหน่งทางการเมืองอาจถืออยู่ในบรรษัทก็ได้

คือ ผู้ที่ปฏิบัติการทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเมืองพรรค (party politics) ผู้ดำรงหรือมุ่งดำรงตำแหน่งทางการเมมืองไม่ว่ามาจากการเลือกตั้งหรือแต่งตั้ง และไม่ว่าอย่างเป็นอาชีพหรืออย่างอื่น ตำแหน่งมีได้ตั้งแต่ตำแหน่งท้องถิ่นไปจนถึงตำแหน่งฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติและตุลาการของรัฐบาลระดับรัฐและชาติ เจ้าพนักงานบังคับใช้กฎหมายบางแห่ง เช่น นายอำเภอ (sheriff) ถือเป็นนักการเมืองด้วย
ชาวมูเซอ

ชาวล่าหู่ หรือ ชาวมูเซอ () เป็นชาวเขาเผ่าหนึ่งในประเทศไทย แบ่งย่อยได้เป็น 23 กลุ่ม เช่น ชาวมูเซอดำ ชาวมูเซอแดง ชาวมูเซอดำเบเล ชาวมูเซอเหลืองบาเกียว ชาวมูเซอลาบา ชาวมูเซอเหลืองบ้านลาน และชาวมูเซอกุเลา เป็นต้น ภาษาที่ใช้พูดคือภาษามูเซอที่แตกต่างไปในแต่ละเผ่าย่อย ชาวมูเซอเรียกตัวเองว่าล่าหู่ หมายถึง ชนเผ่าที่ได้กินเนื้อเสือปิ้ง ซึ่งเป็นการบอกถึงความกล้าหาญของชาวมูเซอที่ล่าเสือมากินเป็นอาหารได้ส่วนคำว่ามูเซอนั้น ในภาษาไทใหญ่ มูหมายถึงนิดหน่อย ส่วนเซอ หมายถึงสนุกสนาน โดยในประเทศไทยชาวมูเซอส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน และจังหวัดตาก
อัปเปอร์เจอร์เมเนีย

อัปเปอร์เจอร์เมเนีย () หรือ เกร์มาเนียซูเปรีออร์ () เป็นหนึ่งในจังหวัดของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่ทางเหนือน้ำของโลว์เออร์เจอร์เมเนีย ประกอบด้วยดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ บริเวณเทือกเขาฌูว์รา และแคว้นอาลซัสของฝรั่งเศส และทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนีในปัจจุบัน เมืองสำคัญได้แก่ เบอซ็องซง (ในสมัยโรมันเรียกว่าเบซอนตีโอ), สทราซบูร์ (อาร์เกนโตราเต) และวีสบาเดิน (อาไกวมัตตีอาไก) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนซ์ (โมกุนตีอากุม) อาณาบริเวณของจังหวัดยังครอบคลุมตอนกลางของแม่น้ำไรน์ที่ติดกับพรมแดนเยอรมัน และจังหวัดรีเชียในเทือกเขาแอลป์ทางตะวันออกเฉียงใต้

ราวปี ค.ศ. 300 เมื่อโรมเริ่มสูญเสียอำนาจในบริเวณตอนใต้สุดของจังหวัด ส่วนที่อยู่ทางตอนใต้ (ปัจจุบันอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์) ก็ถูกผนวกเข้ากับจังหวัดมักซีมาเซกวาโนรุม ก่อนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเบอร์กันดีในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5
โลว์เออร์เจอร์เมเนีย

โลว์เออร์เจอร์เมเนีย ( หรือ เกร์มาเนียอินเฟรีออร์ () เป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ ปัจจุบันคือบริเวณประเทศลักเซมเบิร์ก ทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ บางส่วนของเบลเยียม และบางส่วนของรัฐนอร์ดไรน์-เวสท์ฟาเลินในเยอรมนี

บริเวณที่ตั้งถิ่นฐานหลักของจังหวัดนี้ ได้แก่ กัสตราเวเตรา, โกโลเนียอุลเปียไตรยานา (ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ใกล้กับเมืองซันเทินในเยอรมนี), โกรีโอวัลลุม (ปัจจุบันคือเฮร์เลินในเนเธอร์แลนด์), อัลบาเนียนา (อัลเฟินอานเดินเรนในเนเธอร์แลนด์), ลุกดูนุมบาตาโวรุม (คัทเวคในเนเธอร์แลนด์), โฟรุมฮาเดรียนี (โฟร์บูร์กในเนเธอร์แลนด์), อุลเปียโนวีโอมากุสบาตาโวรุม (เนเมเกินในเนเธอร์แลนด์), ไตรเยกตุม (อูเทรคท์ในเนเธอร์แลนด์), อาตูอาตูกาตุงโกรรุม (ทองเกเรินในเบลเยียม), โบนา (บอนน์ในเยอรมนี) รวมทั้งโกโลเนียอากริปปีเนนซิส (โคโลญในเยอรมนี) ซึ่งเป็นเมืองหลวง

กองทัพที่ประจำการอยู่ในโลว์เออร์เจอร์เมเนียมีชื่อย่อซึ่งพบจากจารึกว่า "" () แบ่งออกเป็นหลายกองย่อย ในจำนวนนี้ กองทหารที่ 1 มีเนร์เวีย () และกองทหารที่ 30 อุลเปียวิกตริกซ์ () เป็นกองประจำการถาวร ส่วนกองเรือรักษาความปลอดภัยที่มีหน้าที่ลาดตระเวนตามลำน้ำไรน์และชายฝั่งทะเลเหนือมีฐานที่ตั้งอยู่ที่เมืองกัสตราเวเตราและต่อมาย้ายไปที่เมืองอากริปปีเนนซิส

การเผชิญหน้ากันครั้งแรกระหว่างกองทัพโรมันกับผู้คนในแถบโลว์เออร์เจอร์เมเนียเกิดขึ้นในสมัยของจูเลียส ซีซาร์ระหว่างสงครามกอล (Gallic Wars) ซีซาร์เข้ามารุกรานบริเวณนี้ราวปี 57 ก่อนคริสต์ศักราช และต่อมาอีก 3 ปีก็สามารถกำจัดชนเผ่าไปได้หลายกลุ่ม รวมทั้งเอบูโรเนส (Eburones) และเมนาปี (Menapii) ซึ่งจูเลียส ซีซาร์เรียกว่าเป็น "พวก [ชนเผ่า] เยอรมัน" แต่ความจริงพวกเขาอาจมาจากกลุ่มชาติพันธุ์เคลต์หรืออย่างน้อยก็เป็นชนเผ่าเยอรมันที่มีเชื้อสายเคลต์

โลว์เออร์เจอร์เมเนียเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของโรมันมาตั้งแต่ราวปี 50 ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงแรกเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดแกลเลียเบลจิกา จนกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นจังหวัดโรมันในปี ค.ศ. 90 ต่อมาก็ได้รับการจัดเป็นจังหวัดของจักรพรรดิ (Imperial province) โลว์เออร์เจอร์เมเนียตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอัปเปอร์เจอร์เมเนีย ทั้งคู่รวมเรียกว่าเจอร์เมเนีย (คำว่า "โลว์เออร์" หมายถึงตั้งอยู่ทางท้ายน้ำ ซึ่งเป็นพื้นที่ต่ำกว่า ไม่ใช่ตั้งอยู่ทางทิศใต้)
ลูซิเทเนีย

ลูซิเทเนีย () หรือ ลูซีตาเนีย (; ) เป็นหนึ่งในจังหวัดของโรมันโบราณ ครอบคลุมอาณาบริเวณทั้งหมดที่เป็นประเทศโปรตุเกสปัจจุบัน (ทางตอนใต้ของแม่น้ำโดรู) รวมไปถึงบางส่วนของประเทศสเปนปัจจุบัน (แคว้นเอซเตรมาดูราและบางส่วนของจังหวัดซาลามังกา)

ลูซิเทเนียมาจากคำว่า "ลูซีตานี" (Lusitani) หรือชาวลูซิเทเนีย (กลุ่มชนในกลุ่มชาติพันธุ์อินโด-ยูโรเปียน) ตามหลักฐานการบันทึกของสตราโบใน “หนังสือภูมิศาสตร์” ว่าเป็นชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำโดรู

เมืองหลวงของจังหวัดลูซิเทเนียอยู่ที่เอเมรีตาเอากุสตา (Emerita Augusta) หรือเมืองเมรีดาในปัจจุบัน เดิมจังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮิสเปเนียอัลทิเรียร์ (Hispania Ulterior) ของสาธารณรัฐโรมัน ก่อนที่จะแยกออกเป็นจังหวัดเอกเทศของจักรวรรดิโรมัน
มณฑลของโรมัน

มณฑล (; , พหูพจน์: ) เป็นเขตการปกครองระดับพื้นฐาน ในสมัยโรมันโบราณ มาจนกระทั่งถึงสมัยจตุราธิปไตย (ราว ค.ศ. 296) เมื่อกลายเป็นหน่วยเขตการปกครองระดับสูงสุดของจักรวรรดิโรมันนอกคาบสมุทรอิตาลี คำว่า "province" ในภาษาอังกฤษที่แปลว่ามณฑลมีรากมาจากคำว่า "provincia" ในภาษาละตินที่ชาวโรมันใช้สื่อสาร

มณฑลโดยทั่วไปจะปกครองโดยนักการเมืองระดับสมาชิกวุฒิสภาที่เดิมมักจะเป็นอดีตกงสุลหรืออดีตพรีเตอร์ (Praetor) มีข้อยกเว้นในมณฑลอียิปต์ (จักรพรรดิเอากุสตุสทรงผนวกดินแดนนี้เข้ากับจักรวรรดิหลังจากคลีโอพัตราเสด็จสวรรคต) ที่จะมีข้าหลวงระดับ Equestrian order เป็นผู้ปกครองเท่านั้น ทั้งนี้อาจเป็นเพราะพยายามลดความทะเยอทะยานของกลุ่มสมาชิกวุฒิสภาลง ข้อยกเว้นนี้เป็นกรณีพิเศษที่ไม่ขัดกับกฎหมายโรมัน เพราะตามประเพณีของกษัตริย์เฮเลนนิสติก ถือว่าอียิปต์เป็นอสังหาริมทรัพย์ส่วนพระองค์ของจักรพรรดิเอากุสตุส
เตเวแซ็งก์มงด์

เตเวแซ็งก์มงด์ () หรือรู้จักกันในชื่อ เตเวแซ็งก์ () เป็นสถานีโทรทัศน์ระดับนานาชาติแพร่ภาพด้วยภาษาฝรั่งเศส

เตเวแซ็งก์มงด์ออกอากาศครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1984 โดยมี นายแซร์ฌ อาดา เป็นผู้จัดการสถานีจนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โดยมีกรรมการคนใหม่วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005 คือ นายฌ็อง-ฌัก อายากง ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและการสื่อสารฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 2006 ได้มีการปรับรูปแบบใหม่ภายใต้ชื่อ "เตเวแซ็งก์มงด์" เพื่อตอกย้ำความมุ่งมั่นและจุดสำคัญให้เป็นให้เป็นสถานีโทรทัศน์ระดับโลก นอกจากนี้ยังมีการย้ายไปยังสำนักงานออกอากาศแห่งใหม่และปรับเปลี่ยนตารางการออกอากาศใหม่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เป็นต้นมา นอกจากนี้ เตเวแซ็งก์มงด์ยังเป็นทั้งชื่อขององค์กร อย่างไรก็ตามในแคนาดายังมีการดำเนินการออกอากาศภายใต้ชื่อ "เตเวแซ็งก์" อยู่ ทั้งนี้เตเวแซ็งก์มงด์ยังเป็นสถานีโทรทัศน์ที่มีเครือข่ายทั่วโลกใหญ่เป็นอันดับสี่ของโลกรองจากที่บีบีซี, เอ็มทีวี และซีเอ็นเอ็น

ส่วนใหญ่มีเนื้อหาเป็นภาษาฝรั่งเศส ส่วนรายการโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงจากฝรั่งเศส ยังมีรายการที่มีชื่อเสียง เช่น RTBF จากเบลเยียม, TSR จากสวิตเซอร์แลนด์ และ Radio-Canada TVA และจากเครือข่ายในประเทศแคนาดา นอกจากข่าวในประเทศและต่างประเทศแล้ว ยังได้แพร่ภาพการแข่งขันฟุตบอลลีกเอิง, ภาพยนตร์, ละคร, เพลง และการ์ตูน ซึ่งหมายเลข 5 ในชื่อของสถานีมาจากเครือข่ายการออกอากาศทั้ง 5 แห่งในการก่อตั้ง

ในปี ค.ศ. 2015 มีการแพร่ภาพทั้งหมด 11 ช่อง

ซึ่งช่องเตเวแซ็งก์เกแบ็กกานาดาเท่านั้นผลิตขึ้นที่เมืองมอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา ส่วนที่เหลืออีก 10 ช่อง ผลิตขึ้นในกรุงปารีสภายใต้ชื่อ "เตเวแซ็งก์มงด์"

ท่านสามารถรับชมช่องเตเวแซ็งก์มงด์ได้ทาง AsiaSat 3S ซึ่งจะออกอากาศและครอบคลุมทั่วทวีปเอเชีย และในประเทศไทยรับชมช่องเตเวแซ็งก์มงด์ได้ทางทรูวิชั่นส์ ช่องที่ 143
พงศาวดารฉบับหลักของรัสเซีย

พงศาวดารฉบับหลักของรัสเซีย หรือ ตำนานจากอดีต (; "Apovests' minulykh chasoŭ" ที่มักจะแปลว่า “ตำนานจากอดีต”, ) เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิเคียฟรุสจากตั้งแต่ ค.ศ. 850 จนถึง ค.ศ. 1110 ที่รวบรวมขึ้นในเคียฟในปี ค.ศ. 1113
การขายของมือเปล่า

การขายของมือเปล่า () คือ การขายสินทรัพย์ เช่นหลักทรัพย์ โดยที่ยังไม่มีสินทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง แต่ใช้วิธีการยืมจากบุคคลที่สาม ด้วยจุดประสงค์เพื่อซื้อสินทรัพย์นั้นในภายหลังและคืนให้กับผู้ให้ยืม ผู้ที่ทำธุรกรรมการขายของมือเปล่าจะได้กำไรหากราคาสินทรัพย์ลดลงหลังจากที่เขาขาย เพราะจะสามารถซื้อสินทรัพย์คืนในราคาที่ถูกกว่าเดิม ในทางกลับกัน ผู้ขายของมือเปล่าจะขาดทุนหากราคาสินทรัพย์เพิ่มขึ้น