seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
หวัง จู่เสียน

หวัง จู่เสียน (จีน: 王祖賢, พินอิน: Wáng Zǔxián, ) เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1967 ที่ไต้หวัน เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน ที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในระดับเอเชีย

เมื่ออายุได้ 14 ปี หวัง จู่เสียนได้เข้าร่วมทีมบาสเกตบอลเยาวชนหญิงระดับมัธยม ได้เดินทางไปแข่งขันที่ฮ่องกง และได้พบแมวมอง และชวนให้เธอมาถ่ายโฆษณารองเท้ากีฬา จากนั้นก็มีงานถ่ายโฆษณาเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งโฆษณาเครื่องสำอาง และน้ำอัดลม หลังจากนั้นเธอได้สอบเข้าโรงเรียนศิลปะกั๋วกวง เพื่อเอาจริงเอาจังกับเรื่องการแสดง

หลังจากนั้นได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "It Will be Cold by the Lake This Year" ร่วมแสดงกับพระเอกหวง หย่งเหอ หลังจากนั้นโมนา ฟง โปรดิวเซอร์ของบริษัทชอว์ บราเธอร์ส ชักชวนเธอมาแสดงที่ฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1985 หวังจู่เสียนได้เซ็นสัญญาเข้าสังกัดชอว์ และแสดงภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่องแรกคือ "Lets Make Laugh 2" กับเอ่อร์ ตงเซิง ตามมาด้วยเรื่อง "Working Class" กับ แซม ฮุย และต่อมาได้แสดงในภาพยนตร์ดัง ชุด " โปเยโปโลเย ภาค1-3" หวัง จู่เสียนได้รับแสดงบทปีศาจสาวแสนสวยในภาพยนตร์ของฉีเคอะ
โลซก

โลซก (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เสนาธิการของง่อก๊ก มีชื่อรองว่า จื้อจิง () ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อซุนกวนส่งตัวไปเกงจิ๋วเพื่อคาราวะศพเล่าเปียวที่เพิ่งเสียชีวิตไม่นาน ขณะนั้นเล่าปี่กำลังลำบากเนื่องจากหาเมืองอาศัยไม่ได้ เพราะถูกรุกรานอย่างหนักจากโจโฉ ขงเบ้งจึงว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะได้ความช่วยเหลือจากซุนกวน โดยจะชักชวนซุนกวนให้ร่วมรบกับโจโฉ อันเป็นที่มาของศึกเซ็กเพ็กอันลือลั่น

โลซกเกิดในปี พ.ศ. 715 ในครอบครัวเศรษฐีทำการค้าขาย ที่อพยพลงมายังกังตั๋ง ได้รู้จักกับทางฝ่ายง่อก๊ก เมื่อจิวยี่และซุนเซ็กต้องการตั้งตัว จิวยี่ได้ไปขอยืมเสบียงและทุนทรัพย์จากโลซก โลซกก็ยกให้มากกว่าที่จิวยี่คาดเสียอีก

โลซก เป็นคนซื่อสัตย์ บุคคลิกเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม แต่ก็ถือได้ว่าเป็นคนมีปัญญา เมื่อขงเบ้งมาเป็นที่ปรึกษาให้กับง่อก๊กในศึกเซ็กเพ็ก จิวยี่ได้แย้มกรายให้โลซกรู้ว่า ตนต้องการกำจัดขงเบ้งเสียขณะนี้เพื่อไม่ให้เป็นศัตรูที่ยากต่อการต่อมาในภายหลัง โลซกตกใจและได้ห้ามปรามจิวยี่หลายครั้ง แต่โลซกก็ไม่เคยบอกแก่ขงเบ้งตรง ๆ เลยว่า จิวยี่ต้องการฆ่าขงเบ้ง ซ้ำโลซกยังได้ให้การช่วยเหลือขงเบ้งหลายต่อหลายครั้งระหว่างที่อยู่กังตั๋ง จนขงเบ้งตอนหนีกลับ ได้ขอบคุณโลซกที่ได้ช่วยเหลือหลายครั้ง

ครั้งหนึ่ง เมื่อจิวยี่ไปเยี่ยมโลซกถึงบ้านพัก เห็นสภาพบ้านพักทรุดโทรมทั้งที่เป็นขุนนางใหญ่ เมื่อจิวยี่มาถึง โลซกไม่มีทรัพย์สินเงินทองใด ๆ ที่จะเลี้ยงรับรองจิวยี่ โลซกให้คนรับใช้นำเสื้อคลุมของตนไปขายเพื่อซื้อเหล้ามาเลี้ยงจิวยี่

เมื่อจิวยี่ตายไปแล้ว โลซกได้ขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่แทน เมื่อขงเบ้งที่เสมือนเป็นคู่ปรับจิวยี่ และเป็นเหตุให้จิวยี่ต้องกระอีกเลือดตาย ได้มาคาราวะศพจิวยี่ ขงเบ้งได้ร้องไห้คร่ำครวญเสียใจต่อการตายของจิวยี่ จนขุนศึกหลายคนที่คิดจะล้างแค้นให้จิวยี่ ต้องเปลี่ยนใจไปตาม ๆ กันเพราะเชื่อว่า ขงเบ้งเสียใจจริง ๆ แม้แต่โลซกเองก็ยังคิดว่า ขงเบ้งจริงใจต่อจิวยี่ แต่จิวยี่เองที่ใจแคบ คิดร้ายต่อขงเบ้ง ก่อนจิวยี่ตาย โลซกมักเป็นบุคคลที่จิวยี่ใช้ให้ไปทวงถามเรื่อง การคืนเมืองเกงจิ๋วของเล่าปี่ ตามที่เคยได้ให้สัญญากันไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จสักครั้งเดียว เนื่องจากความเป็นคนซื่อของโลซกนี่เอง ซ้ำโลซกยังต้องกลายมาเป็นผู้ลงชื่อรับประกันสัญญาเองเสียด้วย จิวยี่ถึงกับออกปากว่า ท่านนี่ซื่อจริง ๆ หลงกลขงเบ้งกับเล่าปี่แล้วโดยไม่รู้ตัว แต่โลซกกลับไม่คิดเช่นนั้น

โลซกมีบทบาทอีกครั้ง ตอนที่เล่าปี่เดินทัพสู่เสฉวนเพื่อหาทางยึดเป็นที่มั่นให้ได้ และเมืองเกงจิ๋วที่เคยเป็นของซุนกวน ก็ยกให้กวนอูรักษา โลซกวางแผนให้กวนอูข้ามฟากมายังง่อก๊ก เพื่อกินเลี้ยงแล้วใช้โอกาสนี้สังหารกวนอูเสีย แต่กวนอูรู้ทัน และด้วยความห้าวหาญของกวนอู ทำให้ทหารของโลซกไม่อาจกล้าทำตามแผนได้ และกวนอูก็เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัย

ด้วยความที่เป็นคนซื่อ คำว่า โลซก จึงกลายเป็นคำด่าหรือสแลงในสำนวนไทยยุคกึ่งพุทธกาล (พ.ศ. 2500) โดยผู้ที่ถูกเรียกว่า ""ไอ้โลซก"" มีความหมายถึง ผู้ที่ซื่อจนเซ่อ
บุนทิว

บุนทิว ตามสำเนียงกลาง ( ; ) เป็นแม่ทัพของอ้วนเสี้ยว เป็นหนึ่งในสองขุนพลของอ้วนเสี้ยวทีมีฝีมือเลื่องชื่อ แต่ก่อนได้รับฉายาว่าเจ้าแห่งทวนเพราะใช้ทวนเก่งมาก (ขุนพลของอ้วนเสี้ยวอีกคนคือ งันเหลียง) เคยประมือกับจูล่งถึง 60 เพลงก่อนหนีกลับค่ายไป และเมื่อรู้ว่างันเหลียงถูกฆ่าตายในสนามรบก็คิดจะออกไปแก้แค้น บุนทิวถูกฆ่าตายในการศึกกับทัพของโจโฉ เมื่อ ค.ศ. 200 ในสามก๊กของหลอกว้านจง เล่าว่าบุนทิวถูกกวนอูสังหาร แต่บางตำรากล่าวว่าบุนทิวถูกอาวุธของเตียวเลี้ยวขณะทำการรบติดพันจนเสียชีวิต
เจียวก้าน

เจียวก้าน (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่ปรึกษาคนหนึ่งของโจโฉ เป็นชาวเมืองกังหวย เป็นนักพูด และเป็นทั้งเพื่อนร่วมชั้นเรียนในวัยเยาว์กับจิวยี่ ปรากฏตัวในศึกเซ็กเพ็ก เมื่อเจียวก้านขออาสาตัวเองไปเจรจาเกลี้ยกล่อมจิวยี่ให้ยอมแพ้ แต่จิวยี่รู้ทันจึงทำอุบายซ้อนกลเจียวก้านอีกต่อ โดยหลอกว่า ซัวมอและเตียวอุ๋น แม่ทัพเรือคนใหม่ของโจโฉที่ทรยศต่อเล่าเปียวมาเข้ากับโจโฉ หักหลังโจโฉ โดยเจียวก้าน เหลือบไปเห็นจดหมายของซัวมอ และเตียวอุ๋น ที่จิวยี่ทำปลอมไว้ ขณะนอนหลับในกระโจมเดียวกับจิวยี่ เจียวก้านขโมยจดหมายแล้วกลับไปรายงานโจโฉ โจโฉเชื่อตามนั้น สั่งตัดหัวซัวมอและเตียวอุ๋นทันที แต่มารู้ทีหลังว่าเป็นแผนของจิวยี่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว

และอีกครั้งหนึ่งที่ โจโฉ ต้องการคนไปหาข่าวจากกังตั๋ง เจียวก้านรับอาสาไปอีกครั้งเอง เพื่อขอแก้ตัวที่เคยทำพลาดจากครั้งที่แล้ว จิวยี่รู้ทันอีกครั้ง คราวนี้จึงแกล้งทำเป็นโกรธเจียวก้าน ที่เจียวก้านครั้งก่อนลาไปโดยไม่ได้บอกกล่าว จึงสั่งให้โลซกจำกัดบริเวณเจียวก้านอยู่ที่เขาเมืองซงหยง จึงทำให้เจียวก้านได้พบกับบังทอง ซึ่งบังทองเจตนาอ่านคัมภีร์เสียงดัง ๆ เพื่อให้เจียวก้านเข้าใจว่าเป็นผู้มีความรู้สูง เมื่อได้สนทนากัน เจียวก้านเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมว่า บังทองคือผู้มีความรู้ความสามารถจริง ๆ จึงชักนำมาหาโจโฉ และเป็นที่มาของแผน "ห่วงโซ่สัมพันธ์" ที่ผูกมัดกองเรือของโจโฉเป็นหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้จิวยี่สามารถเผาทัพเรือโจโฉให้ราบคาบได้
ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก

ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก หรือ ขอบด้านกระดูกสันหลังของกระดูกสะบัก เป็นขอบที่ยาวที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบน (medial angle) ลงมาถึงมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)

ขอบนี้มีลักษณะโค้ง มีความหนามากกว่าขอบด้านบนแต่บางกว่าขอบด้านข้าง และส่วนของขอบที่อยู่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก (spine) ทำมุมป้านกับส่วนด้านล่าง

ขอบนี้ประกอบด้วยแนวด้านหน้า (anterior lip) และแนวด้านหลัง (posterior lip) และมีบริเวณแคบๆ ระหว่างแนวทั้งสอง

"แนวด้านหน้า" เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อเซอร์ราตัส แอนทีเรียร์ (Serratus anterior) และ"แนวด้านหลัง" แบ่งออกเป็นส่วนที่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus) และส่วนใต้แนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)

ส่วนบริเวณระหว่างแนวทั้งสองเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด ส่วนเหนือบริเวณรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นจุดเริ่มของแนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulæ) ที่ขอบของพื้นผิวนั้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ ไมเนอร์ (Rhomboideus minor) และส่วนใต้ลงมาเป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ เมเจอร์ (Rhomboideus major) ซึ่งมีลักษณะเป็นโค้งพังผืด (fibrous arch) เชื่อมส่วนบนของพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมส่วนล่างที่ฐานของแนวสันกระดูกสะบัก และส่วนล่างของบริเวณล่างขอบนี้
สหรัถ สังคปรีชา

สหรัถ สังคปรีชา (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2511) ชื่อเล่น ก้อง เป็นนักร้องสมาชิกวงนูโว และนักแสดงชาวไทย

สหรัถ สังคปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสองคนของวีระพงษ์ สังคปรีชา กับโสมวรรณ (สกุลเดิม: สวัสดิ์-ชูโต) มีน้องชายชื่อ ฐากูร สังคปรีชา (ชื่อเล่น: เก็น) ปู่ของเขาเป็นชาวเดนมาร์กที่เข้ารับราชการในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนตาเป็นเป็นราชินิกุลสวัสดิ์-ชูโต และยายมาจากสกุลวสุวัต เจ้าของโรงภาพยนตร์เสียงกรุง

สหรัถ เข้าศึกษาที่สถาบันอนุบาลบ้านเด็ก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน โรงเรียนศรีวิกรม์ และ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เริ่มต้นเข้าสู่วงการด้วยการเป็นนักร้องวงนูโว และต่อมามีผลงานการแสดง ไม่ว่าจะเป็นละครเรื่อง พริกขี้หนูกับหมูแฮม, พิสูจน์รักจากสวรรค์ ,คู่รัก 2 ชาติ, รอวันฉันมีเธอ, หนี้รัก, แม่เลี้ยงคนใหม่, สะใภ้จ้าว, เสือ, ก็ว่าจะไม่รัก, เจ้าสาวกลัวฝน, เทพบุตรในฝัน, ระเบียงรัก, รักละมุนลุ้นละไม, บ้านแฝดยกกำลังสอง, กล้าไว้หัวใจไม่จนมุม, มีเพียงรัก, สาวใช้หัวใจชิกาโก้, ทายาทเศรษฐี, หัวใจทรนง, บุษบาครับผม, จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า, เจ้าสาวกะทันหัน, พริกหวานน้ำตาลเผ็ด, ละอองดาว, มณีดิน, แหวนดอกไม้, สงครามนางฟ้า, ทองเนื้อแท้, มนต์รักบ้านทุ่ง, มาลัยสามชาย, อย่าลืมฉัน

และยังเคยได้รับรางวัลทางด้านการแสดงจากสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ สาขาดารานำชายยอดเยี่ยม จากเรื่องคู่แท้สองโลก เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และเคยเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับโฆษณาของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยมาแล้ว กับแคมเปญ "เที่ยวอันดามัน ช่วยอันดามัน" และ "สมายล์ลิ่งคลับ" เพื่อเป็นการช่วยเหลือและ ส่งเสริมการท่องเที่ยวไทย ให้คนไทยเที่ยวเมืองไทยมากขึ้น โดยเฉพาะจังหวัดกลุ่ม 6 จังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน
ก้อง ร่วมกับเพื่อนออกผลงานเพลงในนาม นูโว รวมทั้งหมด 6 อัลบั้ม

และออกผลงานเพลงร่วมกับ โจ จิรายุส วรรธนะสิน ในนาม โจ-ก้อง อีก 3 อัลบั้ม
มุมด้านบนของกระดูกสะบัก

มุมด้านบนของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่เกิดจากขอบด้านบนและขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก มีลักษณะบาง เรียบ โค้งมน เอนไปทางด้านข้างลำตัว และเป็นที่ยึดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulae)
มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก

มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่มีความหนาและขรุขระ เกิดจากการทำมุมกันของขอบแนวกลางและขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก พื้นผิวด้านหลังเป็นที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และอาจมีใยบางส่วนของกล้ามเนื้อแลททิสซิมุส ดอร์ไซ (Latissimus dorsi)
ทวารหนักของมนุษย์

ทวารหนักของมนุษย์ () เป็นอวัยวะหนึ่ง เป็นส่วนท้ายสุดของระบบย่อยอาหาร ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางขับถ่ายอุจจาระ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 ส่วน คือ หูรูดภายใน (Internal Sphincter) และหูรูดภายนอก (External Sphincter) โดยเป็นส่วนภายในร่างกายที่เป็นส่วนต่อจากลำไส้ และ ภายนอกลักษณะเป็นรูอยู่กลางร่างกายระหว่างก้น

โรคที่เกี่ยวข้องเช่น ริดสีดวงทวาร
มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก

มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก หรือ หัวกระดูกสะบัก () เป็นส่วนที่หนาที่สุดของกระดูกสะบัก

บริเวณนี้มีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อ มีลักษณะตื้น รูปชมพู่หรือลูกแพร์ เรียกว่า แอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) ซึ่งชี้ไปทางด้านข้างลำตัวและด้านหน้า เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกต้นแขน (head of the humerus) พื้นผิวของแอ่งนี้ปกคลุมด้วยกระดูกอ่อน ที่ขอบซึ่งยกสูงขึ้นเล็กน้อยยึดติดกับโครงสร้างที่เป็นไฟโบรคาร์ทิเลจ (fibrocartilage) เรียกว่า กลีนอยด์ ลาบรัม (glenoid labrum) ซึ่งช่วยในการยกขอบให้แอ่งนี้ลึกขึ้น ที่ยอดของแอ่งมีการยกสูงเล็กน้อยเป็นปุ่มเรียกว่า ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ (supraglenoid tuberosity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)

ที่คอของกระดูกสะบัก (neck of the scapula) มีลักษณะคอดเล็กน้อย ซึ่งบริเวณด้านล่างและด้านหลังจะแตกต่างกับด้านบนและด้านหน้าอย่างชัดเจน
คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน

คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน () เป็นส่วนของกระดูกต้นแขน อยู่ในแนวเฉียง เกิดเป็นมุมป้านกับส่วนกลางของกระดูก จะเห็นได้เด่นชัดที่สุดทางครึ่งล่างของเส้นรอบคอกระดูก ครึ่งบนของคอกระดูกจะเห็นเป็นร่องแคบๆ ที่แยกระหว่างส่วนหัวกระดูกและปุ่มกระดูก

คอกระดูกนี้เป็นที่ยึดเกาะของแคปซูลข้อต่อของข้อต่อไหล่ และยังมีช่องสำหรับหลอดเลือดเข้ามาเลี้ยงอีกมากมาย
คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน

คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน () เป็นรอยคอดของกระดูกต้นแขนที่อยู่ใต้ปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) เป็นบริเวณที่กระดูกมักจะหักได้บ่อยมากกว่าคอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (anatomical neck of the humerus) การหักของกระดูกต้นแขนบริเวณนี้มักจะทำให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทรักแร้ (axillary nerve)
นุ้ย อักษรชื่น

นุ้ย ชัยภิรมย์ หรือ นายนุ้ย อักษรชื่น เป็นศิษย์ของหมื่นมวยมีชื่อ  เป็นนักชกชั้นดี ขั้นครูบาอาจารย์ที่สามารถถ่ายทอดความรู้วิชามวยไทยได้เป็นเยี่ยม ศิษย์ฝีมือเยี่ยมของนายนุ้ย จึงมีอย่างมากมาย เพราะตนเองมีประสบการณ์การต่อสู้มามาก และส่วนใหญ่ผลการต่อสู้ก็มีเสมอกับชนะ เมื่อมาตั้งคณะมวย “ชัยภิรมย์” ที่ได้กล่าวมาแล้วนอกจากนั้นแล้วศิษย์ชั้นยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งของนายนุ้ย คือ นายสม เวชวิสุทธิ์ อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี
จ้อย เหล็กแท้

นายจ้อย เหล็กแท้ เป็นผู้ตั้งค่ายมวยวงค์ไชยา

เริ่มชกที่อำเภอไชยา บ้านเกิดก่อน เพราะฝึกหัดมวยมาตั้งแต่เด็ก หลังจากบวชเรียนก็เดินทางไปทำการประมงในเขตชุมพร เมื่อมีรายการชกมวย จึงขึ้นประลองกับเขาบ้าง ได้รับชัยชนะติดต่อกัน 4 ครั้ง พอดีกับคุณนายชื่น ศรียาภัยลงมาจากกรุงเทพฯ มาธุระที่เมืองชุมพร และได้ให้คุณหลวงศรี (เป็นผู้แทนในสมัยนั้น) เรียกตัวนักมวยเมืองชุมพรเข้าพบ นายจ้อย ถูกกำนันที่นั่นเรียกตัวให้เข้าพบด้วย เมื่อคุณนายชื่น ทราบประวัติการชกที่เมืองชุมพร รวมทั้งทราบว่า เป็นนักมวยจากไชยาบ้านเกิด จึงนำตัวนายจ้อยเข้ากรุงเทพฯแต่เพียงผู้เดียว และเปลี่ยนชื่อในการชกมวยมาเป็น “นายเนียม วงค์ไชยา”

ครั้นวันเปรียบคู่มวยครั้งแรก ได้คู่กับนายแก้ว นักมวยชาวอุตรดิตถ์ แต่ถูกสบประมาทจากนายวร พระประแดง จึงจับเอานายวรด้วยโดยชกกันคนละอาทิตย์ ซึ่งทางสนามก็ยอมตกลง ผลการชกทั้งสองครั้งได้รับชัยชนะ ในช่วงนั้นมีการชกมวยเพื่อที่จะนำเงินไปบำรุงกองทัพ จึงเสนอตัวเข้าทำการชกโดยไม่ขอเงินรางวัล จนเพื่อนนักมวยด้วยกันต้องออกปากถามว่า “ชกทำไมไม่เอาเงิน” นายจ้อยตอบอย่างภาคภูมิใจเสมอว่า “นายเนียม วงค์ไชยา เป็นเด็กของแม่ชื่น เมื่อแม่ชื่นให้กินให้ใช้ ให้ที่อยู่ เงินรางวัลจึงไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการชกเพื่อนำเงินบำรุงกองทัพ” และรางวัลทุกครั้งที่ขึ้นชกเพื่อเป็นเกียรติ จะได้เหรียญหรือเข็มเชิดชูเกียรติเท่านั้นเอง

นายจ้อยอยู่ตระเวนชกในกรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี 5 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกตัดสินให้แพ้ฟาล์ว เพราะใช้หัวขวิดคู่ต่อสู้จนเป็นแผลแตกฉกรรจ์แต่มีการโต้เถียงกันขึ้น จนปรมาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์ ต้องขึ้นมาตัดสินเอง หลังจากที่ได้พูดเรื่องแม่ไม้มวยไทยกันจนเพียงพอ ก็ได้กลับคำตัดสินให้นายจ้อยเป็นผู้ชนะได้

ครั้นกลับมาบ้านเกิดเมืองไชยา ก็ได้ตั้งคณะมวย “วงค์ไชยา” ฝึกหัดศิษย์ให้รู้แม่ไม้มวยไทยเป็นต้นมา ปัจจุบันจ้อย เหล็กแท้ มีบ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 78 หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน () เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านข้างต่อหัวกระดูกและปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน

พื้นผิวด้านบน (upper surface) มีลักษณะกลม และมีรอยประทับแบนๆ 3 รอย ได้แก่

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของปุ่มกระดูกใหญ่มีลักษณะนูน ขรุขระ และต่อเนื่องกับพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูก
ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน

ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน () เป็นปุ่มกระดูกบนกระดูกต้นแขน (humerus) แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (greater tubercle) แต่ก็ยื่นออกมามากกว่า ตั้งอยู่ด้านหน้า และชี้ไปทางใกล้กลางลำตัวและไปด้านหน้า

เหนือต่อและหน้าต่อปุ่มกระดูกนี้เป็นรอยประทับซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของเอ็นกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)
เมอร์เมด เททีส

เมอร์เมด เททีส มารีนเนอร์คนเดียวที่เป็นหญิงสาว เททิสเป็นผู้รับใช้คนสนิทของโปเซดอน และเป็นคนที่ทำให้ "จูเลี่ยน โซโล" ระลึกชาติได้ว่าเขาก็คือเจ้าสมุทรโปเซดอน เททีสเริ่มต้นขึ้นที่การพาจูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโปเซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเธน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์คอยคุ้มกันอยู่ให้ได้เสียก่อน

เททีสได้พา จูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโปเซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเธน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์ เมื่อไชน่านำไลบร้าคล็อธมาเขาได้เข้าต่อสู้กับไชน่าอย่างดุเดือด ในตอนท้ายหลังจากที่ดวงวิญญาณของโปเซดอน ออกจากร่างของจูเลี่ยนไปแล้ว เธอได้สละชีวิตตนเองนำพาจูเลี่ยนซึ่งหมดสติ กลับขึ้นสู่โลกมนุษย์อย่างปลอดภัย และเธอก็เสียชีวิตในร่างของปลาน้อย แต่ในตอนท้ายของฉบับแอนิเมชัน หลังจากช่วยจูเลี่ยนแล้ว ร่างของเธอก็กลายเป็นนางเงือกไปซะเฉยๆ และไม่ตายอีกด้วย
ร่องไบซิพิทัล

ร่องไบซิพิทัล () หรือ ร่องระหว่างปุ่มกระดูก () เป็นร่องลึกบนกระดูกต้นแขน (humerus) ที่แบ่งระหว่างปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) ซึ่งเป็นช่องสำหรับเอ็นของปลายจุดเกาะต้นด้านยาวของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (Biceps brachii) และเป็นทางผ่านของแขนงหลอดเลือดแดงรอบต้นแขนด้านหน้า (anterior humeral circumflex artery) ไปยังข้อต่อไหล่ (shoulder-joint)

ร่องนี้วิ่งลงมาในแนวเฉียง และสิ้นสุดประมาณ 1/3 ด้านบนของกระดูกต้นแขน

ร่องนี้ยังเป็นผนังด้านข้างของรักแร้อีกด้วย
ร่องสไปรัล

ร่องสไปรัล, ร่องเรเดียล หรือ ร่องมัสคิวโลสไปรัล () เป็นร่องที่อยู่ตรงกลางของขอบด้านข้างของกระดูกต้นแขน (humerus) มีลักษณะกว้าง ตื้น วิ่งในแนวเฉียง เป็นร่องสำหรับเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)
แนวเดลทอยด์

แนวเดลทอยด์ () เป็นบริเวณของแท่งกระดูกต้นแขน (humerus) ซึ่งเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเดลทอยด์ (deltoid muscle)
ภาพอาถรรพณ์

ภาพอาถรรพณ์ เป็นผลงานการประพันธ์ของ หม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์ เป็นนวนิยายลึกลับสยองขวัญที่เกี่ยวกับวิญญาณ ความแค้นจากอดีตชาติในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่เกิดจากความรักไม่ลงตัวของตัวละครสำคัญ 3 ตัวละครคือ เชษฐา ประยงค์ และ อนงค์วดี จึงทำให้วิญญาณที่เฮี้ยนของคุณประยงค์ สิงสถิตย์อยู่ในรูปถ่ายของบ้านหลังหนึ่งซึ่งในอดีตเคยเป็นของท่านพระยา ซึ่งภาพถ่ายที่ติดอยู่ในบ้านมีทั้งสิ้น 3 ภาพด้วยกันคือ ภาพของท่านพระยาผู้เป็นเจ้าของบ้าน ภาพของคุณประยงค์ และภาพของคุณน้อย ชื่อนวนิยายสะกดว่า "อาถรรพณ์" แต่ชื่อละครใช้คำว่า "อาถรรพ์" ในฉากตอนอวสานมีการนำภาพของคุณประยงค์ไปเผาเพื่อให้พ้นจากอาถรรพณ์ที่เกิดขึ้นโดยปู่กลับเป็นคนนำไปเผาไฟพร้อมๆกับกระดูกของนางทึ้ง เมียของตน

สำหรับนวนิยายภาคสองของ "ภาพอาถรรพณ์" มีชื่อว่า "อาถรรพณ์ภาพ" ซึ่งในตอนจบของภาคแรกจบลงที่การเผารูปของคุณประยงค์ เพื่อล้างอาถรรพณ์ทั้งปวง แต่ในภาคสอง ผู้เขียนได้ทำให้คุณประยงค์กลับมาใหม่อีกครั้ง โดยเขียนต่อจากภาคแรกว่า "ไฟไม่สามารถทำลายภาพวาดของคุณประยงค์ได้ ทำให้คุณประยงค์กลับมาอาละวาดต่อในภาคสองได้อีก"

ภาพอาถรรพ์ เคยสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาหลายครั้ง ได้แก่
ศรีนครินทร์

ศรีนครินทร์ อาจหมายถึง
วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม

วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี หรือ วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม เป็นวัดสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2520 ตั้งอยู่บนถนนสายแพร่-ลำปาง ช่วงอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ มีจุดเด่นคือเป็นวัดที่รวบรวมศิลปกรรมล้านนาประยุกต์ที่สวยงามมากที่สุดแห่งหนึ่ง ภาพจิตรกรรมบนฝาผนังระเบียงคตเป็นเรื่องราวของชาดกพื้นบ้านและภาพพุทธประวัติ ในบริเวณวัดมีเจดีย์ทรงล้านนากว่า 30 องค์ ด้านหน้าบันไดทางขึ้นทิศตะวันออกมีรูปปั้นสิงห์ขนาดใหญ่ มีอาคารพิพิธภัณฑ์ไม้สักทรงล้านนา ที่เก็บรวบรวมเรื่องราวของล้านนาและเมืองแพร่ จัดแสดงเครื่องใช้ อาวุธของนักรบโบราณ รวมทั้งภาพถ่ายของเจ้านายฝ่ายเหนือและภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในล้านนา

ปัจจุบันวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี มีครูบาน้อยหรือพระอธิการมนตรี ธมฺมเมธี (พระครูวิฑิตพิพัฒนาภรณ์) เป็นเจ้าอาวาส
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

เมื่อราชวงศ์ซินสิ้นสุดอำนาจ หลิวซิ่ว ซึ่งเป็นราชนิกุลในราชวงศ์ฮั่นตะวันตกและเป็นผู้นำกองทัพชงหลิงโค่นล้มราชวงศ์ซินเริ่มฟื้นฟูราชวงศ์ใหม่โดยตั้งเมืองหลวงที่ เมืองลั่วหยัง แล้วสถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าฮั่นกวงอู่ นักประวัติศาสตร์เรียกช่วงเวลาปกครองนี้ว่า อาณาจักรฮั่นตะวันออก ช่วงต้นราชวงศ์มีการฟื้นฟูบูรณะเศรษฐกิจ ความเป็นอยู่ของราษฎร ผ่อนคลายกฎเกณฑ์ของบ้านเมือง เชิดชูหลักคำสอนของลัทธิขงจื๊อซึ่งเน้นคุณธรรมอันส่งผลให้เกิดกระแสที่ปัญญาชนกล้าวิจารณ์ราชสำนักเพิ่มขึ้น ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกสามารถครองแผ่นดินจีนต่อเนื่องกันนาน 200 ปี ท่ามกลางความวุ่นวายของสังคมและการแย่งชิงอำนาจระหว่างพระญาติวงศ์และขันทีอย่างดุเดือด

หลายครั้งที่จักรพรรดิสิ้นพระชนม์กะทันหัน รัชทายาทผู้เยาว์วัยต้องขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนมายุน้อย จึงต้องมีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซึ่งอาจเป็นพระราชชนนีหรือพระญาติวงศ์ การบริหารงานแทนจักรพรรดิทำให้บุคคลเหล่านี้ถือโอกาสกำจัดผู้ไม่เห็นด้วยกับฝ่ายตนเพื่อเสริมสร้างอำนาจให้เข้มแข็งขึ้น ครั้นจักรพรรดิน้อยเติบโตเป็นผู้ใหญ่กลับไม่ยินดีจะคืนพระราชอำนาจ พระองค์จึงต้องวางแผนชิงอำนาจคืนมาโดยอาศัยพวกขันทีสังหารพระญาติผู้เป็นต้นเหตุ ความช่วยเหลือของฝ่ายขันทีสร้างอำนาจครอบงำจักรพรรดิและราชสำนักแทนกลุ่มเดิมในท้ายที่สุด การแย่งชิงอำนาจและชัยชนะของฝ่ายใดก็ตามส่งผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้ตามปกติของข้าราชการ บ้านเมืองตกอยู่ในบรรยากาศของความหวาดระแวงกันและระส่ำระสายหนักขึ้น อันกลายเป็นสาเหตุหนึ่งในการล่มสลายของราชวงศ์นี้

ช่วงกลางของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกซึ่งขันทีครองอำนาจในแผ่นดินและครอบงำจักรพรรดิไว้ บรรดาปัญญาชนซึ่งถือเป็นบัณฑิตผู้รู้หนังสือต่างวิจารณ์อิทธิพลของเหล่าขันทีซึ่งสร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน บ้านเมืองปั่นป่วน บัณฑิตบางคนร่วมมือกับขุนนางในราชสำนักก่อกบฏ ดังเช่น หลี่อิงและเฉินฝาน บัณฑิตสมัยพระเจ้าฮั่นหวนตี้ หรือ โต้วอู่ พระญาติพระวงศ์ซึ่งไม่พอใจพวกขันทีในสมัยพระเจ้าฮั่นหลิงเต้ เป็นต้น

บรรดาขันทีสามารถสยบกลุ่มต่อต้านได้ จึงเหิมเกริมและผยองใจมากขึ้น การกุมอำนาจในราชสำนัก การเชื่อฟังของจักรพรรดิ สร้างความระส่ำระสายในสังคม ราษฎรไม่พอใจการบริหารตามอำเภอใจของเหล่าขันที แรงบีบคั้นต่างๆ กระตุ้นให้ประชาชนลุกขึ้นต่อต้านผู้ปกครอง กลายเป็นกบฏประชาชน ราชสำนักจึงเพิ่มอำนาจให้ขุนนางท้องถิ่นเพื่อรับมือกับกบฏ ทำให้พวกขุนนางเหล่านั้นมีกำลังทหารเป็นของตนเอง จึงฉวยโอกาสนี้สร้างอำนาจและเพิ่มกำลังคนจนกลายเป็นขุนศึกแล้วแบ่งแยกดินแดนออกเป็นเอกเทศ ต่งจัว (ตั๋งโต๊ะ) ถือเป็นขุนศึกรุ่นแรกที่มีบทบาทโดดเด่นของยุคนี้

เมื่อพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ขึ้นครองราชย์แล้ว อำมาตย์หยวนเซ่า (อ้วนเสี้ยว) เริ่มกำจัดขันทีกว่า 2000 คน อันเป็นการกวาดล้างอิทธิพลของขันทีทั้งหมด ต่อมาต่งจัว (ตั๋งโต๊ะ) นำกองทหารบุกโจมตีลั่วหยางและปลงพระชนม์พระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ แล้วยก พระเจ้าฮั่นเซี่ยนตี้ (เหี้ยนเต้) ขึ้นครองราชย์แทน พร้อมกับบีบให้หยวนเซ่าออกจากเมืองหลวง ไม่นานหยวนเซ่ากับพันธมิตรยกทัพมาตีต่งจัว เขาจึงพาจักรพรรดิลี้ภัยไปฉางอาน (เตียงอัน) ต่อมา หลี่ปู้ (ลิโป้) กับพวก วางแผนลอบสังหารต่งจัวสำเร็จ จักรพรรดิจึงเดินทางกลับลั่วหยัง (ลกเอี๋ยง) แต่ถูกนายทัพเฉาเชา (โจโฉ) ย้ายพระองค์ไปอยู่ที่เมืองสี่ชาง (ฮูโต๋) ตั้งแต่บัดนั้นมาเฉาเชาจึงควบคุมและใช้อำนาจบริหารบ้านเมืองในนามจักรพรรดิ ถือเป็นผู้ครองอำนาจสูงสุดแท้จริง ปี ค.ศ. 220 เฉาเชาเสียชีวิตลง บุตรชายของเขา คือ เฉาพี (โจผี) ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน แล้วถอดถอนพระเจ้าฮั่นเซี่ยนตี้ สถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจึงล่มสลายอย่างสมบูรณ์
เม็ก ไรอัน

เม็ก ไรอัน () เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน

ไรอันเกิดในคอนเน็กติกัส ชื่อเดิมคือ มาร์กาเร็ต แมรี่ เอมีลี่ แอนนา ไฮร่า เติบโตในนิวยอร์ก เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกหนังสือพิมพ์ และหารายได้พิเศษสำหรับการเรียนภาคค่ำ เธอได้รับบทในหนังตอนเรื่องหนึ่ง จากนั้นก็ปรากฏอยู่บนภาพยนตร์เรื่องแรกในเรื่อง "Rich and Famous" ในปี 1981 ซึ่งต่อมาก็ได้แสดงในละครช่วงกลางวันเรื่อง "As the World Turns" ในปี 1982-1984 และในช่วงปี 1983 เธอเล่นเรื่อง "Amityville 3-D" ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น และยิ่งเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Top Gun" ในปี 1986 และในปีต่อมาเธอเป็นตัวเอกในเรื่อง Innerspace แสดงคู่กับ เดนนิส เควด ซึ่งทั้งคู่ได้แต่งงานในเวลาต่อมา ในปี 1991 และทั้งคู่ยังได้เล่นหนังร่วมกันเรื่อง "D.O.A" ในปี 1988

ไรอันได้รับบทเด่นของผู้กำกับร็อบ ไรเนอร์ ในเรื่อง "When Harry Met Sally" ในปี 1989 และยังได้เล่นร่วมกับ ทอม แฮงค์ส ในเรื่อง "Joe Versus the Volcano" หลังจากนั้นเธอได้รับเสียงชื่นชมในภาพยนตร์ เรื่อง "The Doors" ของผู้กำกับโอลิเวอร์ สโตน หนังชีวประวัติ โดยเล่นบทเป็น Pamela ภรรยาขี้ยาของ จิม มอร์ริสัน จากนั้นเธอก็พิสูจน์ความสามารถให้เห็นอีกในละครเรื่อง "Flesh and Bone" ในปี 1993 ในปีเดียวกันเล่นคู่กับแฮงค์ส ในเรื่อง "Sleepless in Seattle" และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 1994 และในปีเดียวกัน แสดงภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "Restoration" และเรื่อง "When a Man Loves a Woman"

ในปี 1996 เธอได้รับบทเป็นทหารหญิงในเรื่อง "Courage Under Fire" และในปี 1997 แสดงใน "Addicted to Love" จนในปี 1998 แสดงร่วมกับแฮงค์สอีกครั้งในเรื่อง "You’ve Got Mail" และในปีเดียวกันกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากใน "City of Angels" แสดงร่วมกับ นิโคลัส เคจ และในปี 2000 กลับมาอีกครั้งในหนังแนวคอเมดี้ เรื่อง "Hanging Up" และจากนั้นตามมาด้วยภาพยนตร์เรื่อง "Proof of Life" และ "Kate and Leopold" ที่ประกบคู่กับฮิวจ์ แจ็คแมน
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ

อนุสรณ์ วงศ์วรรณ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน พรรคพลังประชาชน

อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เกิดมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่จังหวัดแพร่ มีชื่อเล่นว่า "โอน" หรือที่นิยมเรียกกันว่า "เสี่ยโอน" เป็นบุตรชายคนโตของนายณรงค์ หรือพ่อเลี้ยงณรงค์ วงศ์วรรณ ( บุตรพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าแสนเสมอใจเครือญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ลิ้นตอง เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่19 อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม และ นางอุไร หรือแม่เลี้ยงอุไร วงศ์วรรณ สำเร็จการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จ.เชียงใหม่ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากวิทยาลัยบางแสน จ.ชลบุรี ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยไวด์เนอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท (ด้านวิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา

นายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน 4 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 4 กระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (รัฐบาล นายชวน หลีกภัย) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช)

ในปี พ.ศ. 2551 นายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 27
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแจ่ม กรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พ.ศ. 2313 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี พระองค์ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ตรงกับ พ.ศ. 2313 มีนามเดิมว่า "แจ่ม" ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงศรีสุนทรเทพ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแจ่ม กรมหลวงศรีสุนทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 1 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 สิริพระชนมายุ 38 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ ทรงพระศพ แต่พงศาวดารบางเล่มระบุว่า ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสอง