seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เมืองชัย กิตติเกษม

เมืองชัย กิตติเกษม มีชื่อจริงในอดีตว่า ณัฐวุฒิ จันทวิมล มีชื่อเล่น แฉ่ม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ที่อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท

เมืองชัยเริ่มต้นการชกมวยด้วยการชกมวยไทยมาก่อน โดยใช้ชื่อว่า "จิ้งจก อู่วิชัยยนต์" จึงมีชื่อที่แฟนมวยเรียกกันจนติดปากว่า "ไอ้จก" เพราะเป็นมวยหมัดหนัก จึงได้รับการสนับสนุนให้มาชกมวยสากล

เมืองชัย หันมาชกมวยสากลได้เพียง 6 ครั้ง ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกในรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับ เทรซี่ มาคาลอส นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ในปี พ.ศ. 2532 ปรากฏว่า เมืองชัยชนะคะแนนไปแบบไม่เอกฉันท์ ทางฝ่ายมาร์คาลอสยื่นประท้วง ทาง IBF จึงมีมติให้ทั้งคู่พิสูจน์ฝีมือกันใหม่ใน คราวนี้ปรากฏว่าเมืองชัยเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 7 จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 3 ครั้ง โดยทุกครั้งชกที่สนามมวยเวทีลุมพินีทั้งสิ้น

ก่อนที่จะเสียแชมป์โลกไปในปี พ.ศ. 2533 เมื่อเดินทางไปป้องกันตำแหน่งที่สหรัฐอเมริกากับ ไมเคิล คาร์บาฮาล นักมวยอันตรายชาวอเมริกัน เมืองชัยเป็นฝ่ายถูกกรรมการจับแพ้ไปในยกที่ 7 เนื่องจากถูกชกล้มแล้วล้มอีกถึง 4 ครั้งด้วยกัน

เมื่อเสียแชมป์โลกไปแล้ว เมืองชัยกลับมาอุ่นเครื่องอีก 2 ครั้ง ก่อนที่จะก้าวขึ้นมาชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับนักมวยรุ่นพี่อย่าง สด จิตรลดา ซึ่งมวยคู่นี้เป็นที่สนใจอย่างมากของแฟนมวย เนื่องจากเป็นการพบกันระหว่างนักมวยไทยด้วยกันเอง และทั้งคู่ก็เคยมีเทรนเนอร์คนเดียวกันมาก่อน คือ สุดใจ สัพพะเลข ก่อนการชกหลายฝ่ายคาดคิดว่า สดน่าจะเป็นฝ่ายชนะไปได้ เนื่องจากมีฝีมือดีกว่าและประสบการณ์สูงกว่า แต่เมื่อได้ชกกันจริง ๆ บนเวทีแล้ว เมืองชัยกลับอาศัยสภาพร่างกายที่ดีกว่าเป็นฝ่ายชนะน็อกสดไปได้ในยกที่ 6 ในต้นปี พ.ศ. 2534 ได้แชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) เป็นตำแหน่งที่ 2 และเป็นนักมวยไทยคนแรกที่ได้เป็นแชมป์โลก 2 รุ่น

ในการป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรกของเมืองชัย เกือบจะแพ้ เมื่อตลอดทั้ง 12 ยก เป็นฝ่ายมีคะแนนตามหลัง ชาง จุงกู นักมวยชาวเกาหลีใต้ตลอด โดน ชาง จุงกู ชกนับได้หลายครั้ง ก่อนที่จะฮึดมาเอาชนะน็อก ชาง จุงกู ไปได้ชนิดที่เหลือเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็จะสิ้นสุดการชกอยู่แล้ว 
เมืองชัยป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง รวมทั้งย้ำแค้นเอาชนะน็อกสด จิตรลดา ได้อีกครั้งในยกที่ 9 ก่อนจะเดินทางไปแพ้น็อกยก 6 กับ ยูริ อาร์บาชาค็อฟ มวยรัสเซียที่ประเทศญี่ปุ่น เสียแชมป์ไปในกลางปี พ.ศ. 2535 และได้มีโอกาสแก้มืออีกครั้งกับอาร์บาชาค็อฟ ในปีถัดต่อ แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอีกครั้งในยกที่ 9 ที่จังหวัดลพบุรี

เมืองชัยแขวนนวมไป 2 ปีจึงกลับมาชกมวยอีกครั้ง โดยมีสถิติชนะรวด 3 ครั้ง ในสังกัดของอรทัย ฐานะจาโร ก่อนจะหยุดชกไปอีก 3 ปี และกลับมาอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย โดยไปชกที่ประเทศญี่ปุ่น ถูกนักมวยชาวญี่ปุ่นเจ้าถิ่นน็อกในยกที่ 4 ในปี พ.ศ. 2542
ปัจจุบันเมืองชัยมีกิจการเป็นของตัวเอง คือ เต็นท์รถมือสองจำหน่ายทั้งรถยุโรปและรถญี่ปุ่น ที่เขตทวีวัฒนา ฝั่งธนบุรี นอกจากนี้ยังได้แสดงละครโทรทัศน์หรือภาพยนตร์โดยแสดงเป็นตัวประกอบเป็นครั้งคราวด้วย ซึ่งผลงานที่ผ่านมาได้แก่ "สุริโยไท" (พ.ศ. 2544), "ผู้หญิง 5 บาป" (พ.ศ. 2545) เป็นต้น

นอกจากนี้แล้ว ในปี พ.ศ. 2553 เมืองชัยได้เปลี่ยนชื่อเป็น เมืองชัย จันทวิมล และเคยลงรับสมัครสมาชิกสภาเขต (ส.ข.) ในเขตบางบอน สังกัดพรรคเพื่อไทยอีกด้วย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

ปัจจุบันได้เลิกกิจการเต็นท์รถมือสองแล้วหันไปจับธุรกิจรับเหมาก่อสร้างต่อเติมอาคาร
งานเฟอร์นิเจอร์ บิ้วอิน ไฟฟ้า ประปา
โดยใช้ชื่อบริษัท ห.จ.ก เมืองชัยโฮมเดคคอร์ เลขที่855/69 หมู่บ้านมิราเคิล
ซ.บางแค16 ถ.บางแค แขวงบางแค
เขตบางแค กรุงเทพมกานคร 10160
โทร 095-8528882 แก้ไขอัพเดทเมื่อ 30พฤษภาคม 2561 ( โดย ศรา )
พลอย เลี้ยงประเสริฐ

พลอย เลี้ยงประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2450 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ และฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

พลอยเป็นนักมวยที่มีเชิงชกใกล้เคียงกับโพล้ง ผู้เป็นพี่ชาย เคยมาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับพี่ๆ แต่ไม่มีข้อมูลว่าเคยขึ้นชกกับใครบ้าง เมื่อกลับไปบ้านเกิด กลายเป็นนักมวยมีชื่อรุ่นเดียวกับ ศรี ชัยมงคล ศิษย์ของนายโพล้ง น่าเสียดายที่นายพลอยเสียชีวิตแต่ยังหนุ่ม ขณะอายุได้ 24 ปี เท่านั้น (ประมาณ พ.ศ. 2474)
ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ

ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 - 2446 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

นายฤทธิ์เข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายโต๊ะและนายพลอย ผลงานที่ปรากฏ เคยเสมอกับบังสะเล็บ ศรไขว้ นักมวยไทยเชื้อสายแขกชวา กลับไปอุตรดิตถ์พร้อมกับพี่น้องคนอื่น เสียชีวิตปีใดไม่ปรากฏ
โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ

พระอธิการโต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ อดีตเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

นายโต๊ะเข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายฤทธิ์และนายพลอย หลังจากที่นายแพและนายโพล้งเคยมาขึ้นชกก่อนหน้านั้น ผลงานการชกในกรุงเทพฯของนายโต๊ะเท่าที่มีบันทึกไว้ คือเคยชกกับสุวรรณ นิวาสะวัต และนายแอ ม่วงดี นายโต๊ะกลับอุตรดิตถ์พร้อมน้องชาย มาเป็นนักมวยดังแถวบ้านเกิด บั้นปลายชีวิตบวชเป็นพระภิกษุจนได้เป็นเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา มรณภาพปีใดไม่ปรากฏ ทราบแต่ว่าเสียชีวิตหลังนายพลอยและนายฤทธิ์ แต่ก่อนนายโพล้งและนายแพ
แพ เลี้ยงประเสริฐ

แพ เลี้ยงประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2447 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

นายแพฝึกมวยกับครูเอม บ้านท่าเสาเช่นเดียวกับพี่ชาย เข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายโพล้ง ผลงานการชกที่มีชื่อเสียงคือชกชนะบังสะเล็บ ศรไขว้ ที่เคยเสมอกับนายฤทธิ์มาแล้ว

ครั้งนั้น นายเจียร์ นักมวยชาวเขมรจากพระตะบองซึ่งมีชื่อเสียงในด้านคงกระพันชาตรี เคยชกคนตายมาแล้ว เข้ามาเปรียบมวยในกรุงเทพฯ พระชลัมภ์พิสัยเสนีย์จึงเสนอนายแพ เลี้ยงประเสริฐขึ้นชกด้วย นายแพขึ้นชกกับนายเจียร์ที่สนามหลักเมืองเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ผลการชกปรากฏว่า นายแพ ชนะน็อค นายเจียร์ในยกที่ 3 โดยขณะที่นายเจียร์ชกหมัดเหวี่ยงเข้าหา นายแพได้ปล่อยหมัดคู่แบบหมัดหงายที่เรียกหนุมานถวายแหวนถูกบริเวณลูกกระเดือกของนายเจียร์ นายเจียร์ชะงักอยู่กับที่ ทำท่าจะล้มเข้าหานายแพ นายแพไม่ทิ้งนาทีทองเข้าชกกระหน่ำใส่นายเจียร์จนทรุดลงนั่งบนเชือก นายแพถอยออกมาปรากฏว่านายเจียร์ทรุดลงกับพื้นหมดสติ พี่เลี้ยงพยายามประคองไปปฐมพยาบาลแต่ไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลยจนเสียชีวิตระหว่างนำส่งโรงพยาบาล 
การตายของนายเจียร์ทำให้นายแพถูกจับด้วยข้อหาฆ่าคนตายและถูกขัง จนกระทั่งถูกปล่อยตัวใน 4 ทุ่มของวันเดียวกัน พระยาเทพหัสดินทร์ นายสนามในครั้งนั้นได้วิ่งเต้นช่วยเหลือ ในที่สุดนายแพถูกปล่อยตัวเพราะกฎหมายที่ใช้อยู่ในครั้งนั้นระบุว่า การตายที่เกิดขึ้นจากการชกมวยที่ต่างฝ่ายต่างสมัครใจมาชกกันเองนั้น ถือว่าไม่มีความผิด ดังที่เคยทีบัญญัติไว้ในกฎหมายตราสามดวงว่า

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเหตุให้กระทรวงมหาดไทยสั่งห้ามการชกมวยคาดเชือกทั่วราชอาณาจักร ให้สวมนวมแทน

หลังจากทางตำรวจปล่อยตัวแล้ว นายแพและพี่ชายทั้ง 5 คนจึงกลับไปชกมวยที่อุตรดิตถ์บ้านเกิด ไม่กลับมาชกในกรุงเทพฯอีกเลย นายแพเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 73 ปี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย

รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย
แบนเนอร์

แบนเนอร์ (banner) สามารถหมายถึง
โทโมโยะ ไดโดจิ

โทโมโยะ ไดโดจิ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ และ สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ การ์ตูนของกลุ่มนักวาดแคลมป์ ให้เสียงพากย์โดย จุนโกะ อิวาโอะ ในเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ และ มาอายะ ซาคาโมโตะ ในเรื่อง สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ

"โทโมโยะ" () หมายถึง ปัญญาชัดแจ้ง มันเป็นชื่อที่เหมาะกับตัวละครในเรื่อง โทโมโยะทั้งฉลาดหลักแหลม เธอฉลาดมากเสียจนน่าแปลกใจว่าเด็กอายุขนาดเธอจะเข้าใจอะไรยากเกินกว่าอายุของเธอได้ ส่วนนามสกุล "ไดโดจิ" () มีความหมายว่า องค์ประกอบที่สำคัญของวัด ซึ่งบางครั้งอาจจะหมายความว่า ถนนหลักของวัด

โทโมโยะเป็นเพื่อนสนิทของซากุระ คิโนโมโตะ เมื่อเธอพบว่าซากุระเป็นมือปราบไพ่ทาโรต์ เธอจึงเป็นเหมือนช่างออกแบบเสื้อผ้าสำหรับต่อสู้ส่วนตัวของซากุระ และคอยถ่ายวิดีโอการต่อสู้กับการ์ดต่าง ๆ ของซากุระอีกด้วย บุคลิกลักษณะของโทโมโยะค่อนข้างเต็มไปด้วยความลับต่าง ๆ และบ่อยครั้งก็ครอบคลุมไปถึงความต้องการลึก ๆ ของเธอ

โทโมโยะเป็นลูกสาวคนเดียวของโซโนมิ ไดโดจิเจ้าของบริษัทผลิตของเล่นเด็ก โซโนมิเป็นลูกพี่ลูกน้องของนาเดชิโกะ คิโนโมโตะ แม่ของซากุระ ส่วนพ่อของโทโมโยะนั้นในเรื่องไม่มีการกล่าวถึง เขาไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกับโทโมโยะ

ในลักษณะโดยทั่วไปแล้วความคิดอ่านของโทโมโยะเหมือนเด็กที่โตกว่าเด็กในรุ่นราวเดียวกัน เธอเป็นคนสุภาพอ่อนโยน ฉลาดหลักแหลม รอบคอบ เข้ากับคนได้ง่าย ร้องเพลงได้ไพเราะ และยังเป็นคนสวย ทำอาหารเก่งมากโดยเฉพาะขนมหวาน มีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนค่อนข้างสูง

ความสัมพันธ์ระหว่างโทโมโยะและซากุระนั้นเต็มไปด้วยความรักและมิตรภาพ โทโมโยะมีความหลงใหลในตัวของซากุระ บ่อยครั้งที่เธอมักบอกซากุระว่าเธอชอบซากุระ

โทโมโยะพบกับซากุระครั้งแรกเมื่อตอนเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ตอนนั้นเธอลืมเอายางลบมาโรงเรียนและขอยืมมันมาจากซากุระ และดูเหมือนว่ายางลบก้อนนั้นจะถูกใช้เพียงแค่ครั้งนั้นเพียงครั้งเดียว ซึ่งต่อมายางลบก้อนนั้นได้กลายเป็นสมบัติที่ล้ำค่ามากที่สุดสำหรับโทโมโยะ เมื่อซากุระร่าเริง อ่อนโยน และน่ารักขึ้นเรื่อย ๆ ความรักที่โทโมโยะมีให้แก่เธอก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยเช่นกัน

ในหนังสือการ์ตูน โทโมโยะสารภาพว่าความรักของเธอที่มีต่อซากุระในหลาย ๆ สาเหตุ (ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับความรักนั้นตอบกลับมาก็ตาม) ในหนังสือได้วาดภาพดอกไม้มากมายเป็นพื้นหลังบอกเป็นนัย ๆ ถึงความรักของเธอ อย่างไรก็ตามซากุระนั้นเธอมีคนที่เฝ้าฝันถึงตลอดเวลามาแต่ต้นแล้ว และไม่เคยตอบกลับคำพูดของโทโมโยะเลยเพียงแต่แสดงสีหน้าสงสัยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

โทโมโยะไม่สนใจว่าซากุระจะรู้สึกกับเธออย่างไร เธอต้องการที่จะรักและเห็นซากุระมีความสุข ซึ่งนั่นก็ทำให้เธอมีความสุข เธอไม่สนว่าซากุระจะรักใคร มีครั้งหนึ่งที่เธอบอกว่าเธอพร้อมที่จะรักคนที่เธอรักแม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกอะไรกับเธอเลย ขอแค่ให้คนที่เธอรักมีความสุข เพียงแค่นั้นเธอก็มีความสุขที่สุดแล้ว

ในตอนที่ 46 ของอะนิเมะ เมื่อซากุระถูกส่งไปยังโลกที่ทุกคนหลงลืมความรักที่มีให้แก่กัน ที่โรงเรียนเธอทักทายโทโมโยะเหมือนปกติทุก ๆ วัน แต่แทนที่จะเริ่มต้นพูดคุยเรื่องราวอื่น ๆ เหมือนปกติ โทโมโยะเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินออกไป เธอหันมาพูดกับซากุระเพียงแค่ว่า “เดี๋ยวจะเข้าห้องเรียนสายนะ” และเช่นเดียวกันหลังจากเลิกเรียนโทโมโยะไม่ได้รอซากุระหลังจากที่ซากุระฝึกซ้อมเชียร์กีฬาเสร็จ ในตอนนี้ซากุระถึงได้รู้ว่า โทโมโยะห่วงใยซากุระมากที่สุด
ฝุ่นควัน

ฝุ่นควัน หรือ ฟ้าหลัว หรือ เมฆหมอก หรือ หมอกแดด (อังกฤษ: haze) หมายถึง ลักษณะของอากาศที่ประกอบด้วยอนุภาคขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า (เช่น ฝุ่นละออง ควันจากไฟป่า ฝุ่นละอองจากยวดยานพาหนะในเมืองใหญ่ หรือไอเกลือจากทะเล) จำนวนมากล่องลอยอยู่ทั่วไป ทำให้มองเห็นอากาศเป็นฝ้าขาว ในบรรยากาศที่มีฝุ่นควันเกิดขึ้นจะทำให้ทัศนวิสัยลดลง

ดับเบิลยูเอ็มโอ ได้กำหนดลักษณะของสภาพอากาศที่ทำให้ทัศนวิสัยลดลงไว้เป็นหมวดหมู่ดังนี้คือ หมอก หมอกน้ำแข็ง หมอกไอน้ำ ไอน้ำ ฝุ่นควัน ควัน เถ้าภูเขาไฟ ฝุ่น ทราย และ หิมะ

สำหรับฝุ่นควันที่มีความหนาแน่นสูง ที่เกิดขึ้นจากมลภาวะที่ประกอบด้วยสารเคมีหรือโอโซนมักจะถูกเรียกว่าหมอกควัน และฝุ่นควันจะมีความแตกต่างจากหมอกทั่วไป คือหมอกนั้นเกิดจากการที่มีความชื้นสูงในอากาศ เช่น ตอนเช้า หรือหลังฝนตก แต่ฟ้าหลัวจะเกิดจากอนุภาคขนาดเล็ก และเกิดในขณะที่อากาศแห้ง
อานโตนอฟ อาน-14

อานโตนอฟ อาน-14 (Ан-14, Antonov An-14; รัสเซีย: Пчелка, "little bee") นาโตให้สมญานามว่า คล็อก(Clod) อาน-14 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1958 แต่มีการผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1965 และใช้งานในสายการบินแอโรฟลอต ซึ่ง อาน-14 สร้างขึ้นมาใช้งานแทนเครื่องบินอานโตนอฟ อาน-2 ซึ่งเป็นเครื่องบินธุรกิจและขนส่ง ปีก 2 ชั้นแบบเก่า

อาน-14 ได้รับการพัฒนาในปี ค.ศ. 1969 เป็นรุ่นใหม่ อาน-14 เอ็ม ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด ไอโซตอฟ ทีวีดี-850 ให้กำลัง 810 แรงม้า และบรรทุกผู้โดยสารได้ 15 คน การผลิต อาน-14 เอ็ม เริ่มในปี ค.ศ. 1973
ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์

พระพุทธศาสนาเริ่มต้นในประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่สมัยศรีวิชัย แต่ต่อมาชาวมลายูมุสลิมได้มาตั้งรกรากอยู่ และต่อมาก็มีชาวจีนโพ้นทะเลได้มาตั้งรกรากอยู่ที่สิงคโปร์ ได้นำพระพุทธศาสนาแบบมหายานมาเผยแผ่ด้วย และเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากในประเทศนี้ 
ในอดีตประเทศสิงคโปร์ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย การแผ่ขยายของพุทธศาสนาจึงจะมีลักษณะเช่นเดียวกันกับประเทศมาเลเซีย และส่วนใหญ่ชาวสิงคโปร์จะเป็นชาวจีนโพ้นทะเล พุทธศาสนาแบบมหายานจึงเจริญรุ่งเรืองและได้รับการประดิษฐานอย่างมั่นคง

สถานภาพของพุทธศาสนา แบบมหายานในสิงคโปร์ถือว่าดีมาก มีการปฏิบัติศาสนกิจ และการเผยแผ่อย่างจริงจัง โดยการแปลตำรา และคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเป็นภาษาต่างๆ จัดตั้งโรงเรียนอบรมศาสนาจารย์ และมีโรงเรียนสอนพุทธศาสนาว่า "มหาโพธิ์" เพื่อจัดการเรียนการสอนพุทธศาสนาทุกระดับชั้น
มีการก่อตั้งองค์กรยุวพุทธแห่งสิงคโปร์ขึ้น เพื่อจัดกิจกรรมบรรยายธรรมภาษาต่างๆ จัดกิจกรรมการสวดมนต์ การสมาธิ การสนทนาธรรม และกิจกรรมอื่นๆ อันแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของพุทธศาสนา และความศรัทธาทางศาสนาของชาวสิงคโปร์

ในประเทศสิงคโปร์มีวัดมหายานอยู่หลายแห่ง รวมทั้งสมาคมทางศาสนา ซึ่งทำหน้าที่เผยแผ่ศาสนา ตั้งโรงเรียนสอนหนังสือ และดำเนินงานสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า

นอกจากวัดพระพุทธศาสนาแบบมหายานแล้ว ในสิงคโปร์มีวัดพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท ซึ่งได้แก่ วัดไทยและวัดลังกา รวมอยู่ด้วย วัดไทยที่สำคัญมี 2 วัดคือ วัดอนันทเมตยาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และทำการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2502 อีกวัดหนึ่ง ชื่อ วัดป่าเลไลยก์ สิงคโปร์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506
ศาสนาพุทธในประเทศฟิลิปปินส์

ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นประเทศที่มีพลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก แต่ในเวลาเดียวกันก็มีกลุ่มศาสนาต่าง ๆ อยู่ในประเทศด้วยกัน ทั้งอิสลาม พุทธ ฮินดู และศาสนาอื่น ๆ บนเอกภาพที่หลากหลาย
พระพุทธศาสนาในประเทศฟิลิปปินส์ เริ่มต้นมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรศรีวิชัยเรืองอำนาจทางฝั่งมลายู ได้แผ่ขยายวัฒนธรรมมาถึงฟิลิปปินส์ในศตวรรษที่ 7 จนถึงศตวรรษที่ 13 แล้วมีชาวจีนโพ้นทะเล(อาจจะนับถือลัทธิเต๋าและลัทธิขงจื๊อด้วย) ในศตวรรษที่ 14 จนถึงศตวรรษที่ 20 และชาวญี่ปุ่น(อาจนับถือลัทธิชินโตด้วย) ที่อพยพตั้งรกรากในฟิลิปปินส์ ได้นำพระพุทธศาสนานิกายมหายานเข้ามาด้วย ในขณะที่ชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกซึ่งสเปนมาเผยแพร่เมื่อสมัยฟิลิปปินส์เป็นเมืองขึ้นของสเปน และสมัยฟิลิปปินส์เป็นเมืองขึ้นของสหรัฐอเมริกา ก็ได้เผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแทนต์ แต่ก่อนหน้านั้นศาสนาอิสลามก็ได้มาเผยแพร่และนิยมมากทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ และต่อมาชาวอินเดีย-ปากีสถาน อพยพมาตั้งถิ่นฐานในฟิลิปปินส์ก็ได้นำศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เข้ามาด้วย

นิตยสารพู่ทีซู่ (ต้นโพธิ์) ที่ชาวจีนโพ้นทะเลในฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และสิงคโปร์ นิยมอ่านกันมาก นิตยสารนี้มีเนื้อหาธรรมะง่ายๆ เช่น สารคดี ปาฐกถา บทวิจารณ์ นิทานชาดก ปริศนาธรรม สอนพระพุทธศาสนาเบื้องต้น ข่าวพระพุทธศาสนารอบโลก และมีบทความภาษาอังกฤษด้วย เจ้าของนิตยสารเป็นหนุ่มอายุ 30 ปี

ปัจจุบันได้มีคณะสงฆ์จากประเทศต่าง ๆ โดยส่วนใหญ่เป็นนิกายมหายานและวัชรยาน ที่มีความใกล้ชิดกับความเป็นชุมชนชาวจีนมากกว่า เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในฟิลิปปินส์ เช่น คณะสงฆ์ไต้หวัน โดยท่านซิง หยวน (Ven. Master Hsing Yun) แห่งวัดโฝวกงซัน ได้ให้ศิษย์ในสายงานของท่าน ไปเผยแพร่ ตั้งวัดอยู่ในชุมชนชาวจีนหรือเขตที่มีคนจีนอาศัยอยู่

ปัจจุบันมีชาวพุทธในฟิลิปปินส์ประมาณ ร้อยละ 1.5

ด้วยความที่ฟิลิปปินส์เคยเป็นอาณานิคมและเป็นเกาะ จึงมีผู้อพยพและเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณพื้นที่ต่าง ๆ ดังนั้นลักษณะพระพุทธศาสนาในประเทศฟิลิปปินส์ จึงจำแนกได้เป็น วัดและคณะสงฆ์ภายในฟิลิปปินส์ มีความเป็นเอกภาพเชิงกลุ่ม ที่ไม่ได้มีส่วนเกาะเกี่ยวกัน แต่อย่างใด เป็นความสัมพันธ์กับแบบหลวม ๆ ในกลุ่มสายมหายานที่มาจากประเทศจีน ส่วนในกลุ่มอื่น ๆ เช่น จากไต้หวัน กลุ่มฉือจี้ ก็มีเป้าหมายในการบริการสาธารณะ ด้านสาธารสุข และสวัสดิภาพชุมชน ผ่านกิจกรรมอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์ โดยไม่เน้นชาติ และภาษา และศาสนา ในปัจจุบันมีศูนย์ของฉือจี้ อยู่หลายแห่ง เช่น เมือง Zomboanga เป็นต้นEMail: universal@netasia.netSpiritual Director: Ven. Samten Phuntsok Rinpoche Teacher: His Holiness Kyabje Pema Norbu

Phone: (632) 921-28-79; 929-71-34; 929-43-79 Website: http://www.sgi.org.ph/
ศาสนาพุทธในประเทศอัฟกานิสถาน

พุทธศาสนาได้เผยแพร่เข้ามาตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยกลุ่มชาวศากยะที่หนีตายจากพระเจ้าวิฑฑูภะมีเจ้าชายองค์หนึ่งได้สมรสกับกับพระเทพธิดาพญานาค แล้วตั้งรกรากอยู่ที่แคว้นอุทยาน (Udyana) ทางตอนเหนือของอัฟกานิสถานในปัจจุบัน และต่อมาก็หลังทุติยสังคายนาก็มีพระกลุ่มมหาสังฆิกะได้เผยแพร่ในบริเวณแคว้นนครหาร (Nagarahara) ซึ่งใกล้แคว้นคันธาระทางทิศเหนือ แต่สองยุคนี้ ไม่ปรากฏแน่ชัดทางประวัติศาสตร์

ต่อมา พ.ศ. 300 พระเจ้าอโศกมหาราชได้ส่งพระธรรมทูตไปเผยแพร่ 2 สาย คือ พระมัชฌันติกเถระเป็นหัวหน้า เผยแพร่พุทธศาสนาในแคว้นกัษมีระ และแคว้นคันธาระและพระมหาธัมมรักขิตเถระเป็นหัวหน้า เผยแพร่พุทธศาสนาในแคว้นโยนกบ้านเกิดของท่านเองเป็นเขตแดนบากเตรียหรืออัฟกานิสถานในปัจจุบัน ซึ่งยุคนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของกรีกตั้งแต่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช เป็นต้นมา

ปี พ.ศ. 360 หรือ พ.ศ. 500 พระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1หรือพระเจ้ามิลินท์ (Menander) กษัตริย์เชื้อสายกรีก ได้สร้างเมืองสาคละใกล้กับตักศิลา และได้ขยายดินแดนทางใต้จรดเมืองมถุราลุ่มแม่น้ำยมุนาของอินเดีย พระองค์ทรงเป็นปราชญ์ได้โต้ตอบปัญญาธรรมกับภิกษุชื่อ พระนาคเสน จากนั้นก็เลื่อมใสพระพุทธศาสนา ดังปรากฏในคัมภีร์มิลินทปัญหา พระพุทธศาสนาได้รับการทำนุบำรุงจนเจริญรุ่งเรือง พระพุทธรูปศิลปกรรมกรีกผสมอินเดียแบบคันธาระเกิดของเป็นยุคแรก เพราะนำวัฒนธรรมกรีก ผสมความเชื่อในเทพเจ้าของศาสนาพราหมณ์และพระโพธิสัตว์พุทธศาสนานิกายมหายานซึ่งเป็นเทวนิยม

กว่าพันปีต่อมา ชาวมุสลิมรุกรานขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวางไปทั่วดินแดนตะวันออกกลางและเอเซียกลาง พระพุทธศาสนาจึงเสื่อมลงเรื่อยๆ และมีการทำลายพระพักตร์ของพระพุทธรูปบามิยันทั้งสององค์ แต่ในสมัยนั้นก็ยังมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาอยู่หลักหมื่น สิทธิการแสดงออกของเขาทำได้แค่ ใช้ผ้าสีเหลืองเล็กๆ ผูกหางเปียสั้นๆเท่านั้น

ต่อมาในยุคตอลีบันเข้าปกครองประเทศนี้ เป็นเวลา 5 ปี ชาวพุทธจะต้องผ่านเหตุการณ์อันเลวร้าย รอดเพียงไม่กี่ราย และมีความหวังที่จะไปสัมผัสหุบเขาบามิยันสักครั้งในชีวิต แต่พระพุทธรูปแห่งบามิยันก็ถูกทำลายอย่างย่อยยับ โดยกลุ่มตอลีบัน และชาวพุทธในอัฟกานิสถานที่รอดชีวิตมาได้ ก็อพยพไปประเทศเพื่อนบ้านของอัฟกานิสถาน

ปัจจุบันมีชาวพุทธจำนวนเล็กน้อยในประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งมีจำนวนร้อยะ 0.3 จากชาวอัฟกานิสถานทั่งประเทศ ชนพวกนี้มีพวกที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาสิกข์ เรียกกันว่า ฮินด์กิ (Hindki) และมีกลุ่มทหารกรูข่าและลามะชาวเนปาลมาอาศัยเพื่อร่วมสมทบและปลอบกำลังใจทหารในสงครามอัฟกานิสถาน
อานโตนอฟ อาน-22

อานโตนอฟ อาน-22 (, ) เป็นเครื่องบินลำเลียงขนาดใหญ่ของสหภาพโซเวียต เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 และปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีสในปีเดียวกัน เริ่มประจำการในกองทัพอากาศโซเวียต เมื่อ ค.ศ. 1967
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 55

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 55 (11 มีนาคม พ.ศ. 2548 - 19 กันยายน พ.ศ. 2549)

พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร (ยศขณะนั้น) เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2548 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายโภคิน พลกุล ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 11 มีนาคม 2548 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีคณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2549 แต่ยังคงปฏิบัติหน้าที่รักษาการจนกว่าจะมีการเลือกตั้งทั่วไป และมีรัฐบาลชุดใหม่เข้ามารับหน้าที่ต่อ

แต่เนื่องจาก การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในไทย เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งพรรคการเมืองฝ่ายค้านไม่ส่งผู้สมัครเข้าแข่งขัน ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงต้องรักษาการต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งประกาศว่าจะเลือกตั้งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 แต่ก่อนจะถึงการเลือกตั้งก็เกิด การก่อรัฐประหารโดย คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (คปค.) จึงทำให้คณะรัฐมนตรีชุดนี้สิ้นสุดลง
ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช

ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช เป็นสนามกีฬาตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ประกอบด้วยศูนย์กีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2548 และสนามกีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2525

จัดตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2540 โดยมติคณะเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 และแล้วเสร็จปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันเปิดใช้แล้วอย่างเป็นทางการ เป็นศูนย์กลางทางด้านกีฬาของจังหวัดมีการจัดแข่งขันกีฬาใหญ่ๆเป็นประจำตลอดทั้งปี
ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2525 ปัจจุบันเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่มีอัฒจันท์ขนาดความจุ 5,000 ที่นั่ง ตั้งอยู่ในบริเวณศูนย์กีฬามหาราช
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 54

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 54 (17 กุมภาพันธ์ 2544 - 11 มีนาคม 2548) หรือที่รู้จักกันในชื่อ คณะรัฐมนตรีทักษิณ ชุดที่ 1 (ครม.ทักษิณ 1)

โดยได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร "(ยศขณะนั้น)" เป็น นายกรัฐมนตรี ตามความในประกาศราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2544 แล้วนั้น ต่อมาจึงได้มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี คณะที่ 54

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศพระบรมราชโองการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2544 โดยมี อุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และประกาศลงราชกิจจานุเบกษา ในวันเดียวกัน

หลังจาก การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สิ้นสุดลง และได้มีการประกาศผลการเลือกตั้ง โดยปรากฏว่า พรรคไทยรักไทย ได้รับเสียงข้างมาก เป็นอันดับหนึ่งในการเลือกตั้ง (248 ที่นั่ง ใน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 21) ต่อมาได้มีการรวบรวมเสียงจากพรรคการเมืองต่างๆ เช่น พรรคเสรีธรรม, พรรคชาติพัฒนา, พรรคความหวังใหม่ และ พรรคชาติไทย ร่วมกันจัดตั้งรัฐบาล โดยมีพรรคไทยรักไทยเป็นพรรคหลัก ต่อมาได้มีการยุบรวมพรรคร่วมรัฐบาล โดย รวมพรรคความหวังใหม่ และ พรรคเสรีธรรม ในปี 2544 และ รวมพรรคชาติพัฒนา ในปี 2545 โดยให้เป็นส่วนหนึ่งของพรรคไทยรักไทย ทำให้ เมื่อรวมที่นั่งในสภาฯ ทำให้มีเสียงเกินกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร (356 ที่นั่ง จาก 500 ที่นั่งในสภาฯ)

หมายเหตุ: ตัวหนา คือ รัฐมนตรีที่อยู่จนครบวาระก่อนหน้าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรีหมายเหตุ: ตัวหนา คือ รัฐมนตรีที่อยู่จนครบวาระก่อนหน้าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรี
หมายเหตุ: ตัวหนา คือ รัฐมนตรีที่อยู่จนครบวาระก่อนหน้าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรีรัฐบาลซึ่งมี พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี ได้เข้าบริหารราชการแผ่นดิน ถึงวันที่สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เริ่มต้นจากวันที่ 6 มกราคม 2544 ถึงวันที่ 5 มกราคม 2548 และสิ้นสุดลงในวันที่ 6 มกราคม 2548 ซึ่งทำให้สภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงด้วย (ครบ 4 ปี) และคณะรัฐมนตรีทั้งคณะต้องพ้นจากตำแหน่ง (แต่ยังคงต้องอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าวันที่คณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่ภายหลังการเลือกตั้งวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2548 จะเข้ารับหน้าที่)
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 53

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 53 (14 พฤศจิกายน 2540 - 9 พฤศจิกายน 2543)

นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2540 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2540 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2543 ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปในวันที่ 6 มกราคม 2544 ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารงานอยู่ต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
ตูโปเลฟ ตู-126

ตูโปเลฟ ตู-126 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่ามอส) เป็นเครื่องบินแจ้งเตือนล่วงหน้าและควบคุมในอากาศที่พัฒนามาจากตูโปเลฟ ตู-114โดยสำนักงานออกแบบตูโปเลฟ ไดเข้าประจำการพร้อมกับกองกำลังติดอาวุธของสหภาพโซเวียตตั้งปีพ.ศ. 2514-2527

ในปีพ.ศ. 2501 สำนักงานออกแบบตูโปเลฟได้รับคำสั่งให้ออกแบบเครื่องบินสำหรับการแจ้งเตือนล่วงหน้าและควบคุมในอากาศ หลังจากที่ลองใช้เรดาร์ในตู-95และตู-116 การตัดสินใจก็ตกลงใช้กับตูโปเลฟ ตู-114 พร้อมกับลำตัวขนาดใหญ่ของมันแทน สิ่งนี้แก้ไขทุกปัญหาในการทำความเย็นและพื้นที่ปฏิบัติการที่อยู่ในช่องแคบๆ ของตู-95 และตู-116 ไปได้ เพื่อให้ได้พิสัยการบินที่ต้องการเครื่องบินจึงได้ติดตั้งระบบเติมเชื้อเพลิงทางอากาศเอาไว้ด้วย ตู-126 มีลูกเรือ 12 นายและใช้เรดาร์"ไลน่า" ("Laina") ที่จานหมุนที่ด้านบนของลำตัว อย่างไรก็ตามมันก็พบว่าการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่มากจากเครื่องยนต์ทั้งสี่ของมันนั้นรบกวนการทำงานของเรดาร์ ปัญหานี้แก้ไขด้วยการติดตั้งเรดาร์ใหม่เข้าไปเท่านั้น

ตู-126 ปรากฏตัวครั้งแรกในปีพ.ศ. 2511 และคาดว่าจะเข้าประจำการในปีพ.ศ 2519 จำนวนที่แท้จริงนั้นไม่ชัดเจนในหมู่ข่าวกรองทางตะวันตก แต่แหล่งข้อมูลของสหรัฐฯ คาดว่ามีประมาณหนึ่งโหลที่ทำงานได้ เป็นที่คาดกันว่าเรดาร์ของมันทำงานได้ด้อยกว่าของฝั่งตะวันตก ซึ่งมันไม่สามารถตรวจจับขีปนาวุธร่อนหรืออากาศยานขนาดเล็กได้ในระดับความสูงต่ำ อย่างไรก็ตามตู-126 มีอุปกรณ์รบกวนที่ทรงพลัง ตู-126 ถูกใช้โดยกองทัพอากาศโซเวียตจนกระทั่งถูกแทนที่โดยเบเรียฟ เอ-50 ตู-126 ยังได้รับสัญญาเช่าจากอินเดียในช่วงที่มีความขัดแย้งกับปากีสถาน ตู-126 ลำสุดท้ายถูกปลดออกในปีพ.ศ. 2527
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง
เครื่องบินที่เทียบเท่า