seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
การสะสมพลังงานในพายุหมุน

การสะสมพลังงานในพายุหมุน ( หรือย่อว่า ACE) คือมาตราที่ถูกใช้โดยองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐอเมริกา ในการแสดงกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนแต่ละลูก และทั้งมวลในฤดูพายุหมุนเขตร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก ซึ่งใช้การประมาณพลังงานลมของพายุหมุนเขตร้อนตลอดอายุขัยของมัน โดยมีการคำนวณในทุก ๆ หกชั่วโมง ค่าเอซีอีของฤดูกาล คือ ผลรวมของค่าเอซีอีของพายุแต่ละลูก ซึ่งการบันทึกทางประวัติศาสตร์ ค่าเอซีอีที่สูงที่สุดในโลกเป็นของพายุเฮอร์ริเคนโอกในปี พ.ศ. 2549 ที่ 82

ค่าเอซีอีของแต่ละฤดูกาลมีการคำนวนโดย ผลรวมของความเร็วลูมสูงสุดโดยประมาณการณ์ของทุกกิจกรรมของพายุโซนร้อน (ความเร็วลม 35 นอต (65 กม./ชม.) ขึ้นไป) ในแต่ละ 6 ชั่วโมงยกกำลังสอง ตั้งแต่มีการคำนวณมีการเริ่มต้นจุดของเวลาหกชั่วโมง คือ 0000, 0600, 1200 และ 1800 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ถ้าพายุลูกใดเคลื่อนข้ามปีไป ค่าเอซีอีของพายุลูกนั้นจะถูกนำไปนับรวมกับของปีก่อน ส่วนตัวเลขที่มักนำมาใช้หารคือ 10,000 เพื่อทำให้จัดการได้ง่ายขึ้น ค่าเอซีอีมีหน่วยเป็น 10 kn และสำหรับการใช้ดัชนีนี้ หน่วยคือการสมมติ มีสูตรคำนวณดังสมการ

เมื่อ "v" คือการประมาณการณ์ความเร็วลมต่อเนื่องในหน่วยนอต

พลังงานจลน์ คือ สัดส่วนในการยกกำลังสองของความเร็ว และโดยการเพิ่มขึ้นของพลังงานต่อบางช่วงเวลา ซึ่งการสะสมพลังงานจะพบเป็นระยะเวลาของการเพิ่มขึ้นของพายุ ค่าทั้งหมดจะถูกรวม และเช่นเดียวกันกับค่าเอซีอี เช่นนั้น พายุที่มีระยะเวลามากกว่า อาจมีพลังงานสะสมของพายุมากกว่าพายุที่ทรงพละกำลังแต่มีช่วงเวลาที่สั้นกว่า ถึงแม้ว่าค่าการสะสมพลังงานในพายุหมุน คือ ค่าสัดส่วนต่อพลังงานของระบบ มันไม่ได้ถูกคำนวณโดยตรงจากพลังงาน (มวลของการเคลื่อนตัวของอากาศและขนาดของพายุจะแสดงการคำนวณพลังงานจริง)

ปริมาณสัมพันธ์ คือ การทำลายที่อาจเป็นได้ของพายุเฮอร์ริเคน (Hurricane destruction potential; HDP) ซึ่งค่าเอซีอีแต่เฉพาะการคำนวณสำหรับเวลา เมื่อระบบเป็นพายุเฮอร์ริเคน
แยกสาทร–นราธิวาส

แยกสาทร–นราธิวาส () เป็นสี่แยกในเขตสาทรและเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนนราธิวาสราชนครินทร์กับถนนสาทรเหนือและถนนสาทรใต้
โกฟแฮก

โกฟแฮก () เป็นอีเวนต์รัฐบาลโปร่งใส และแฮกกาธอนข้อมูลแบบเปิด ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศออสเตรเลีย ซึ่งดึงดูดผู้เข้าร่วมเกิน 1,000 คนในแต่ละปี อีเวนต์นี้ดำเนินงานครั้งแรกขึ้นที่แคนเบอร์ราในปี ค.ศ. 2009 ซึ่งมีการขยายอย่างรวดเร็วเพื่อการแข่งขันระดับชาติ กับอีเวนต์ที่เกิดขึ้นพร้อมกันในเมืองใหญ่ ๆ ทั่วประเทศในเดือนกรกฎาคมของทุกปี ด้วยเงินรางวัลที่หามาได้เพิ่มขึ้นในทำนองเดียวกัน ด้วยวงเงินรางวัลรวม 70,000 ดอลลาร์ออสเตรเลียที่หามาได้ในปี ค.ศ. 2014

อีเวนต์นี้ต้องการทีมขนาดเล็กของผู้แข่งขัน ในการสร้างชนิดของ"แฮก" โดยใช้ข้อมูลรัฐบาลออสเตรเลียเป็นเวลาประมาณ 46 ชั่วโมง ตั้งแต่ช่วงเย็นวันศุกร์ถึงบ่ายวันอาทิตย์ โดยไม่ได้เจาะจงรูปแบบของ"แฮก" แต่พบบ่อยที่สุดคือแอพพลิเคชันเว็บ, แอพพลิเคชันมือถือ หรือวิชวลไลเซชัน ร่วมกับรหัสต้นทางทั้งหมดที่ได้เก็บไว้ในพื้นที่เก็บข้อมูลโอเพนซอร์ซและได้รับการอนุญาต แต่ละทีมจะทำการตัดสินในวิดีโอสามนาทีที่พวกเขาจะต้องผลิต โดยแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่พวกเขาได้ทำการผลิตและอาจเป็นไปได้ในอนาคต

แม้ว่าผู้ร่วมแข่งขันอาจจะใช้ข้อมูลของรัฐบาลเปิดใด ๆ ที่มีอยู่ บางประเภทรางวัลให้ใช้ชุดข้อมูลบางอย่าง เช่น "รางวัลธรณีศาสตร์ยอดเยี่ยม" หรือ "รางวัลการใช้งานที่ดีที่สุดด้านสถิติการเก็บภาษี" เป็นธรรมดาที่เข้าร่วมโครงการหน่วยงานรัฐบาล — รัฐบาลกลาง, รัฐหรือเทศบาล — เปิดตัวชุดข้อมูลพิเศษในเวลาของการแข่งขันในแต่ละปี กับรางวัลที่กี่ยวข้อง

อีเวนต์นี้ดำเนินการโดยอาสาสมัคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มชาวออสเตรเลียแห่งมูลนิธิเปิดความรู้ ที่นำโดยเพีย วาห์ ผู้เป็นหัวหน้าทีมชาติ

อีเวนต์โกฟแฮก 2014 จัดขึ้นที่บัลลาแรท, บริสเบน, แคนเบอร์รา, แกนซ์, โกลด์โคสต์, โฮบาร์ต, เมลเบิร์น, เพิร์ท, ซิดนีย์, แอดิเลด และเมาท์แกมเบียร์ ผู้ชนะของรางวัลระดับประเทศจะได้รับการบินไปยังอีเวนต์"พรมแดง"พิเศษที่บริสเบน ณ วันที่ 10 สิงหาคม

อีเวนต์โกฟแฮก 2013 มีเงินรางวัล 170,000 ดอลลาร์ออสเตรเลีย, 134 ทีมที่เข้าร่วม และวีดิทัศน์ 108 ชุดที่เสร็จสมบูรณ์
เห็ดทะเล

เห็ดทะเล () เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมไนดาเรียที่อยู่ในอันดับ Corallimorpharia พบอาศัยอยูในแนวปะการังน้ำตื้นของเขตร้อนทั่วโลก มีรูปรางคล้ายดอกไม้ทะเล (Actiniaria) มาก มีแผนปากกลม โดยแผ่นปากจะมีช่องปากอยู่ตรงกลาง และมีฐานสําหรับยึดเกาะ เห็ดทะเลบางชนิดจะมีหนวดที่รอบปากที่สั้นกวาดอกไมทะเลหรือบางชนิดก็ไมมีหนวดรอบปากหรือไม่สามารถมองเห็นจากภายนอกได้ เห็ดทะเลถูกแยกออกจากดอกไม้ทะเล เพราะเห็ดทะเลมีโครงสรางทางสรีรวิทยาของรางกายคล้ายกับปะการังโครงแข็ง (Scleractinia) มากกวาดอกไม้ทะเล แตอยางไรก็ตามเห็ดทะเลไมสามารถสร้างโครงสร้างของรางกายที่เปนหินปูนไดเหมือนกับปะการังโครงแข็ง ดังนั้นนักอนุกรมวิธานจึงแยกเห็ดทะเลไว้ในอันดับ Corallimorpharia

เห็ดทะเลอาศัยและเจริญเติบโตบนก้อนหินหรือซากปะการังที่ตายแล้ว เป็นการดำรงชีวิตอยู่กับที่ไม่มีการเคลื่อนย้าย หรืออาจมีการเคลื่อนที่เล็กน้อยเพื่อความ อยู่รอดและการขยายพันธุ์ ในเนื้อเยื่อตามร่างกายของเห็ดทะเลจะมีสาหร่ายเซลล์เดียว คือ ซูแซนทาลี อาศัยอยู่และเป็นความสัมพันธ์แบบพึ่งพา เห็ดทะเลจะได้รับสารอาหารจากการสังเคราะห์แสงของซูแซนทาลีเป็นหลัก บางครั้งพบว่าซูแซนทาลีที่เจริญเติบโตมีจำนวนมากเกินไปเห็ดทะเลก็สามารถกรองกินซูแซนทาลีได้เช่นกัน โดยขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมในขณะนั้น นอกจากนี้เห็ดทะเลบางชนิดยังสามารถจับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกินเป็นอาหารเช่น ลูกกุ้ง, ลูกปลา ซึ่งเป็นการกินอาหารอาหารของเห็ดทะเลอีกวิธีหนึ่ง

เห็ดทะเลมีความสามารถในการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศได้ดีมาก ส่วนมากที่พบคือการแตกหน่อ เห็ดทะเลจะใช้ฐานเคลื่อนย้ายตัวเองออกจากตำแหน่งเดิมแต่จะทิ้งเนื้อเยื้อส่วนหนึ่งไว้เล็กน้อย เนื้อเยื่อเหล่านี้จะสามารถพัฒนาขึ้นเป็นเห็ดทะเลตัวใหม่ได้ พบว่าเห็ดทะเลบางชนิดที่มีความสมบูรณ์สามารถแตกหน่อได้ถึง 5–6 หน่อในระยะเวลา 1 ปี อีกวิธีหนึ่งที่พบเห็นทั่วไป คือ เห็ดทะเลจะปล่อยตัวเองออกจากวัสดุยึดเกาะ และล่องลอยไปกับกระแสน้ำเมื่อไปตกในสถานที่ที่มีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม เห็ดทะเลเหล่านั้นจะสามารถเจริญเติบโตต่อไป

เห็ดทะเลมีสีสันสวยงาม และรูปร่างแปลกตา กอรปกับไม่ได้เป็นสัตว์ที่อยู่ในรายชื่อพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า จึงนิยมในการเก็บจากธรรมชาติเพื่อมาเลี้ยงไว้ในตู้ปลาทะเล ซึ่งปัจจุบันทางกรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์เห็ดทะเลเป็นที่สำเร็จได้แล้ว

จากเว็บไซต์เวิลด์รีจิสเตอร์ออฟมารีนสปีชีส์แบ่งไว้ทั้งหมด 46 ชนิด ครอบคลุม 10 สกุล ใน 4 วงศ์:
เห็ดทะเลหูช้าง

เห็ดทะเลหูช้าง (; ) สัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังชนิดหนึ่ง ในไฟลัมไนดาเรีย จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล "Amplexidiscus"

เห็ดทะเลหูช้าง จัดเป็นเห็ดทะเลชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีลักษณะคล้ายกับเห็ดทะเลในสกุล "Rhodactis" แต่ต่างกันที่รายละเอียดของเข็มนีมาโตซีส มีเส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่สุดถึง 50 เซนติเมตร มีเมนเซนเทอเรียลแทรกเข้ามาอย่างชัดเจน ขอบจานมีลักษณะเป็นลอน หนวดเจริญดี ขึ้นกระจายทั่วแผ่นจานยกเว้นบริเวณขอบจาน ปากเป็นรูปกรวยขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน

พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังเขตร้อนแถบอินโด-แปซิฟิกกินอาหารได้สองแบบ คือ การสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายเซลล์เดียวซูแซนเทลลีที่มีอยู่จำนวนมากที่บริเวณขอบปาก ตลอดจนจับสัตว์ทะเลขนาดเล็ก ๆ หน้าดินหลายประเภท เช่น กุ้ง, หนอนทะเล, อิคีเนอเดอร์เมอเทอ หรือกระทั่งปลากินเป็นอาหารได้ เมื่อจับเหยื่อได้แล้วเห็ดทะเลหูช้างจะเริ่มกระบวนการย่อยอาหารด้วยเริ่มจากขอบจานไปสู่ปาก โดยเปลี่ยนรูปแบบของอาหารให้กลมเป็นลูกบอล
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอัฟกานิสถาน จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016
มอแรก

มอแรก (; เกลิก: "Mòrag") เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ที่เชื่อว่าอาศัยอยู่ในทะเลสาบมอราร์ ในที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ เหมือนกับสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ หรือเนสซี ที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบเนสส์ที่อยู่ใกล้เคียงกัน เป็นหนึ่งในสัตว์ประหลาดหรือสิ่งที่ปรากฏเป็นตำนานหรือสิ่งที่โด่งดังเป็นเอกลักษณ์ของสกอตแลนด์

โดยคำว่า "มอแรก" เป็นชื่อของหญิงสาวชาวสกอต เป็นการเล่นคำจากชื่อของทะเลสาบ พบรายงานครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 รวมทั้งหมด 34 เหตุการณ์จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1981 พยานสิบหกคนต่างมีส่วนร่วมในเหตุการณ์

การเผชิญหน้าที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด คือในปี ค.ศ. 1969 เมื่อชายท้องถิ่นสองคน คือ ดันแคน แมกโดนัลด์ และวิลเลียม ซิมป์สัน ได้นั่งเรือล่องไปในทะเลสาบ พวกเขาอ้างว่าได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่จะจู่โจมพวกเขา แมกโดนัลด์จึงต้องป้องกันตัวด้วยไม้พาย และซิมป์สันได้ใช้ปืนไรเฟิลยิงใส่ จากนั้นมันก็จมหายไปอย่างช้า ๆ ผ่านพ้นสายตา เขาอธิบายว่า มันมีสีน้ำตาล, ความยาว 25–30 ฟุต (9 เมตร), ผิวหนังหยาบ, มีโหนกหลังสามอันสูง 18 นิ้ว (460 มิลลิเมตร) เหนือผิวน้ำของทะเลสาบ

คณะสำรวจทะเลสาบเนสส์ได้ทำการสำรวจทั้งทะเลสาบเนสส์และขยายไปถึงทะเลสาบมอราร์ด้วย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าสัตว์ประหลาดมีจริงหรือไม่หรือเป็นเรื่องแต่ง แต่ไม่พบหลักฐานว่ามีสิ่งมทีชีวิตขนาดใหญ่จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2015
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1829

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1829 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1844

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1844 ในประเทศกรีซ
เขต 5 (นครโฮจิมินห์)

เขต 5 () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) เขต 5 และเขต 6 เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของจีนในประเทศเวียดนาม

ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 174,154 คน และมีเนื้อที่ 4.27 ตารางกิโลเมตร

เขตแบ่งออกเป็น 15 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 15

เขตแบ่งออกเป็น 15 แขวง
เขต 6 (นครโฮจิมินห์)

เขต 6 () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 253,474 คน และมีเนื้อที่ 7 ตารางกิโลเมตร เขตนี้ถือว่าเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของจีนในประเทศเวียดนาม เขตแบ่งออกเป็น 14 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 14

เขต 6 มีอาณาบริเวณติดต่อกับเขตข้างเคียง ดังนี้

เขตแบ่งออกเป็น 14 แขวง
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1834

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1834 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1835

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1835 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1837

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1837 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1841

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1841 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1847

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1847 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1850

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1850 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1866

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1866 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1870

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1870 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1874

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1874 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1879

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1879 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1883

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1883 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1887

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1887 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1891

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1891 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1895

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1895 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1899

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1899 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1903

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1903 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1907

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1907 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1914

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1914 ในประเทศกรีซ
ประเทศกรีซใน ค.ศ. 1925

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1925 ในประเทศกรีซ
ไพโร (หนังสือการ์ตูน)

ไพโร (; ชื่อจริง เซนต์จอห์น อัลเลอร์ไดซ์ (St. John Allerdyce)) เป็นตัวละครของมาร์เวลคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยคริส แคลร์มองต์และจอห์น เบิร์น ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน "Uncanny X-Men" เล่มที่ 141 (มกราคม 1981) ในฐานะสมาชิกของบราเธอร์ฮูดออฟอีวิลมิวแทนต์ส ผู้มีความสามารถในการควบคุมเปลวไฟ

ไพโรเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ เกิดที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย หลังทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์และนักเขียนในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไพโรได้พบกับมิสทีค ผู้ซึ่งรับเขาเข้ากลุ่มบราเธอร์ฮูดออฟอีวิลมิวแทนต์ส ไพโรเคยต่อสู้กับกลุ่มเอ็กซ์เมน และอเวนเจอร์ส ต่อมาเมื่อทีมมีสทีคส์บราเธอร์ฮูดทำงานให้รัฐบาลสหรัฐและเปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ฟรีดอมฟอร์ซ" ทีมได้ทำภารกิจหลายอย่าง เช่น การจับตัวแมกนีโต และสมาชิกทีมอเวนเจอร์ส, การต่อสู้กับกลุ่มเอ็กซ์-แฟกเตอร์และภารกิจสุดท้ายคือการต่อสู้กับกลุ่มเดสเสิร์ตสวอร์ดในคูเวต แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ไพโรและบล็อบถูกจับตัวและได้รับความช่วยเหลือจากโท้ด ภายหลังไพโรและบล็อบเข้าร่วมกลุ่มบราเธอร์ฮูดของโท้ดและร่วมต่อสู้กับกลุ่มเอ็กซ์-ฟอร์ซ

หลายปีต่อมา ไพโรติดเชื้อไวรัสเลกาซีที่สามารถทำให้มนุษย์กลายพันธุ์เสียชีวิตได้ และเสียชีวิตหลังช่วยชีวิตวุฒิสมาชิก โรเบิร์ต เคลลี ภายหลังไพโรได้รับการชุบชีวิตโดยไวรัสทรานส์โมดของเซลีน

ไพโรมีความสามารถในการควบคุมและเปลี่ยนรูปเปลวไฟได้ตามต้องการ แต่ไม่สามารถสร้างไฟได้เอง จึงต้องสวมชุดที่มีเครื่องพ่นไฟที่สามารถยิงเปลวไฟได้ไกลสูงสุด 25 ฟุต ถึงแม้จะสามารถควบคุมเปลวไฟได้ แต่ไพโรอาจได้รับอันตรายจากเปลวไฟที่เขาไม่ได้ควบคุมได้

นักแสดงชาวอเมริกัน แอรอน สแตนฟอร์ด รับบทเป็นไพโรในภาพยนตร์ "X-เม็น 2" โดยมีชื่อจริงในเรื่องคือ จอห์น อัลเลอร์ไดซ์ และปรากฏตัวอีกครั้งในภาพยนตร์ "X-เม็น รวมพลังประจัญบาน"
ชีค มูจิบูร์ เราะห์มาน

บังกลาบันทุ ชีค มูจิบูร์ เราะห์มาน ( "Shekh Mujibur Rôhman" ปริวรรตตามอักษร: "เศข มุชิพุร์ ระห์มาน" ปริวรรตตามเสียง: "เซค มุจิบุร์ โระห์มาน") (17 มีนาคม ค.ศ. 1920 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1975) เป็นผู้ก่อตั้งประเทศบังกลาเทศ เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีระหว่างปี ค.ศ. 1972 และ ค.ศ. 1975 และยังเป็นผู้นำสันนิบาตอวามีอีกด้วย เขาเป็นที่รู้จักในนาม บังกลาบันธุ (เพื่อนของเบงกอล) และได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำการปลดปล่อยบังกลาเทศ และยังถูกเปรียบเทียบกับบรรดาบิดาของชาติในยุคศตวรรษที่ 20 อีกหลายคน ชีค ฮาซีนา วาเจด เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของบังกลาเทศ

ในฐานะผู้สนับสนุนลัทธิสังคมนิยม เราะห์มานไต่เต้าขึ้นจากตำแหน่งของสันนิบาตอวามีและกลุ่มการเมืองปากีสถานตะวันออก ในฐานะนักพูดที่มีพลังและมีความดึงดูดใจ เขาได้รับความนิยมจากการต่อต้านการเลือกปฏิบัติต่อชนชาติเบงกาลีในปากีสถาน ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของรัฐ ท่ามกลางความตึงเครียดอย่างหนัก เขาได้เรียกร้องเงื่อนไข 6 ประการ และถูกกักขังโดยระบอบของจอมพลอายุบ ข่าน ด้วยข้อหากบฏ เราะห์มานได้นำสันนิบาตอวามีชนะการเลือกตั้งทั่วไปในปากีสถานในปี 1970 แม้จะได้เสียงข้างมาก แต่สันนิบาตอวามีกลับถูกกลุ่มรัฐบาลทหารของปากีสถานห้ามจัดตั้งรัฐบาล จากการละเมิดสิทธิพลเมืองของรัฐบาลทหาร ทำให้เกิดการต่อต้านทั่วปากีสถานตะวันออก เราะห์มานได้ประกาศให้ชาวบังกลาเทศต่อสู้เรียกร้องเอกราชระหว่างการปราศรัยในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1971 และในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1971 ทหารปากีสถานได้ตอบโต้การประท้วงด้วยการเปิดฉากปฏิบัติการส่องไฟ (Operation Searchlight; ) ซึ่งเราะห์มานได้ถูกจับและถูกขังเดี่ยวในปากีสถานตะวันตก ขณะที่พลเมือง,นักเรียน,ปัญญาชน,นักการเมืองและกลุ่มต่อต้านทหารได้ถูกสังหารเป็นจำนวนมาก หลังจากการปลดปล่อยบังกลาเทศแล้ว เราะห์มานได้ถูกปล่อยจากเรือนจำปากีสถานและกลับไปยังธากาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1972

เราะห์มานได้เป็นนายกรัฐมนตรีของบังกลาเทศภายใต้ระบอบรัฐสภาซึ่งได้ถูกสถาปนาขึ้นในประเทศใหม่นี้ รัฐบาลได้ร่างรัฐธรรมนูญที่ออกไปทางสังคมนิยมและประชาธิปไตยแบบโลกวิสัย สันนิบาตอวามีได้ชนะการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกของประเทศในปี ค.ศ. 1973 อย่างไรก็ตาม เราะห์มานต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายของการว่างงานอย่างเกรียวกราด ความยากจน และการทุจริต ซึ่งความอดอยากในบังกลาเทศ ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1974 รัฐบาลของเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเพิกเฉยต่อการรับรองสิทธิของชนกลุ่มน้อยและมีการละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยกลุ่มทหาร โดยเฉพาะกลุ่มทหารอาสาสมัครรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ ท่ามกลางความวุ่นวายทางการเมือง เราะห์มานได้ผลักดันระบบสังคมนิยมพรรคเดียวขึ้นมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1975 ซึ่ง 6 เดือนต่อมา เขาและครอบครัวได้ถูกลอบสังหารโดยกลุ่มทหารที่หักหลังเขาระหว่างการทำรัฐประหารและกฏอัยการศึกได้ถูกใช้ในภายหลัง

ในปี ค.ศ. 2004 บีบีซีภาษาเบงกาลี ได้โหวตให้เราะห์มานเป็น "ชาวเบงกาลีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"
โลริส คารีอุส

โลริส สเวน คารีอุส () เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1993 เป็นผู้รักษาประตูชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับเบชิกทัชในตำแหน่งผู้รักษาประตู

ในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 คารีอุสย้ายมาร่วมทีม ลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 4.7 ล้านปอนด์ เซ็นสัญญา 5 ปี โดยคารีอุสได้สวมเสื้อหมายเลข 1 ต่อจาก แบรด โจนส์ ที่ถูกปล่อยตัวเมื่อเดือนมิถุนายน 2015

ในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2016 อีเอฟแอลคัพ รอบ 3 คารีอุสลงเล่นนัดแรกให้กับลิเวอร์พูลในอีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2016–17 โดยลงสนามเป็นตัวจริงในนัดที่ลิเวอร์พูลเอาชนะดาร์บีเคาน์ตี ที่ไพรด์พาร์ก 3-0

ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2018 คารีอุสย้ายมาร่วมทีมเบชิกทัช ด้วยสัญญายืมตัวสองปี
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1790

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1790 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1791

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1791 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1801

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1801 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1806

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1806 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1817

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1817 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1822

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1822 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1827

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1827 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1832

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1832 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1837

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1837 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1842

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1842 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1843

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1843 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1847

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1847 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1852

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1852 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1857

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1857 ในประเทศเฮติ
เฮจิ

เฮจิ ( , ) ปี รัชศก ของญี่ปุ่นหลังปี โฮเง็ง และก่อนปี Eiryaku รัชศกนี้ดำเนินอยู่ในช่วง เดือนเมษายน ค.ศ. 1159 - เดือนมกราคม ค.ศ. 1160 โดยอยู่ในช่วงรัชสมัย จักรพรรดินิโจ
สงครามจินชิน

สงครามจินชิน () สงครามกลางเมือง ระยะสั้น ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 672 - ค.ศ. 673 อันสืบเนื่องมาจากความขัดแย้งเรื่องสิทธิในการสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ภายหลังการสวรรคตของ จักรพรรดิเท็นจิ เมื่อปี ค.ศ. 672 ระหว่าง จักรพรรดิโคบุง พระราชโอรสของจักรพรรดิเท็นจิและ เจ้าชายโออะมะ พระราชอนุชาของจักรพรรดิเท็นจิซึ่งสุดท้ายแล้วเป็นฝ่ายเจ้าชายโออะมะที่ได้รับชัยชนะและสถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็น จักรพรรดิเท็มมุ พร้อมกับย้ายราชธานีจาก โอมิ-โอสึ (ปัจจุบันคือ โอสึ , จังหวัดชิงะ) กลับไปยัง อะซุกะ (ปัจจุบันคือ จังหวัดนะระ)
ความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียต

ความแตกแยกระหว่างจีน-โซเวียต (, , ) (1960-1989) เป็นความเสื่อมของความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีน (P.R.C.) และสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (U.S.S.R.) ซึ่งมีสาเหตุเกิดจากความแตกต่างจากการตีความแตกต่างกันของลัทธิมากซ์-เลนินซึ่งเป็นอิทธิพลในการปกครองของจีนและโซเวียต

โดยทางสหภาพโซเวียต ได้มีผู้นำคนใหม่คือนิกิตา ครุสชอฟ ซึ่งมีนโยบายที่จะกำจัดความคิดแบบสตาลิน โดยการประณามขุดคุ้ยความโหดร้ายของสตาลินในการพูดที่รู้จักในชื่อ"สุนทรพจน์ลับ" และมีความคิดที่จะอยู่ร่วมกันกับกลุ่มชาติตะวันตก ทางด้านจีน เหมา เจ๋อ ตุง ซึ่งยังมีความคิดแบบเดียวกับลัทธิมากซ์-เลนินแบบสตาลิน โดยเฉพาะระบบนารวมและการเผชิญหน้ากับชาติตะวันตก (การปฏิวัติโลก)

ปี 1958-1959 โดยเหมาเจ๋อตงไม่ไว้ใจสหภาพโซเวียตที่เป็นพันธมิตรของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน.ในปี 1959 ครุสชอฟ พบกับ ไอเซนฮาวร์ (1953-1961) เพื่อลดความตึงเครียดทางการเมืองกับโลกตะวันตก สหภาพโซเวียตได้สละความช่วยเหลือในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของจีนและไม่ได้เข้าข้างประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนในสงครามจีน-อินเดีย (1962)

เหมาคาดว่าการตอบโต้ในเชิงรุกจาก ครุสชอฟ ในอุบัติการณ์ยู-2 ที่เกิดขึ้นในปี 1960 จะทำให้โซเวียตเลิกคิดที่จะอยู่ร่วมกันกับกลุ่มชาติตะวันตก. ครุสชอฟเรียกร้องคำขอโทษอย่างเป็นทางการจากประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ที่ประชุมสุดยอดปารีส 1960; ไอเซนฮาวร์ปฏิเสธ เหมาและครุสชอฟตีความการกระทำเช่นนี้ว่า ไอเซนฮาวเป็นปรามาสประเทศสังคมนิยมทั้งหมด. จีนตอบโต้ด้วยเรียกร้องให้ ครุสชอฟ ใช้กองกำลังกระทำการต่อต้านการรุกรานของอเมริกา เมื่อ ครุสชอฟ ไม่ตอบสนองก็เกิดถกเถียงกันในที่ประชุมบูคาเรสต์ของโลกคอมมิวนิสต์และภาคีแรงงานแต่ละโจมตีอุดมการณ์ของคนอื่น เหมาต่อกล่าวว่าเน้น ครุสชอฟ ว่าคนที่อ่อนแอ, ครุชชอฟ โต้กลับ เหมา โดยกล่าวว่า เป็นคนบ้าไร้สติ.”

ในปี 1962 ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนและสหภาพโซเวียตในที่สุดก็ทำลายความสัมพันธ์ เหมาวิพากษ์วิจารณ์ครุชชอฟ ในวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (1962) ครุชชอฟตอบด้วยความโกรธว่าความคิดแบบเหมาจะนำไปสู่​​สงครามนิวเคลียร์ ในเวลาเดียวกันโซเวียตเข้าข้างอินเดียในสงครามจีน-อินเดีย(1962). 
ความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียต ก็เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น โดยโซเวียตตอบโต้โดยนำนักวิทยาศาสตร์และช่างเทคนิคโซเวียต 1,400คนออกจากประเทศจีนที่นำไปสู่การยกเลิกการมากกว่า 200 โครงการในจีนร่วมถึงการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และการอวกาศการถอนตัวจากประเทศจีนทำให้เกิดความล้มเหลวทางเศรษฐกิจจีน และแผนการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าล้มเหลว

หลังจากนั้นจีนก็ได้ปฏิวัติทางวัฒนธรรมกวาดล้างสิ่งที่ทำให้เกิดการหยุดชะงักและส่งผลกระทบต่อประเทศทางเศรษฐกิจและสังคม ต่อมาหลังจากฟื้นตัวขึ้นมาจีนได้แข่งขันความเป็นใหญ่กับโซเวียตในกลุ่มคอมมิวนิสต์สากลได้สร้างความขัดแย้งมาขึ้นจนเกิดสงครามชายแดนระหว่างจีน-โซเวียตจบลงด้วยสถานะก่อนเริ่มสงคราม.สหรัฐได้เข้ามาเปิดความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งเป็นการถ่วงดุลยุทธศาสตร์กับสหภาพโซเวียต

หลังยุคเหมาไปความสัมพันธ์จากความตึงเครียดก็เริ่มคลายลง ก่อนความสัมพันธ์จะกลับมาอีกครั้งในปี 1989 ในยุคของมีฮาอิล กอร์บาชอฟกับเติ้ง เสี่ยวผิง
เขต 7 (นครโฮจิมินห์)

เขต 7 () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 274,828 คน และมีเนื้อที่ 35.76 ตารางกิโลเมตร

เขต 7 ได้รับการเชื่อมต่อกับเขต 2 ด้วยสะพานฟู้หมี ซึ่งเปิดให้ใช้ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009

เขตแบ่งออกเป็น 10 แขวง ()
เขต 8 (นครโฮจิมินห์)

เขต 8 () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม)

ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 418,961 คน และมีเนื้อที่ 19 ตารางกิโลเมตร เขตแบ่งออกเป็น 16 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง () มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 16

เขตแบ่งออกเป็น 16 แขวง
โรงแรมเซ็นเตอร์เชอราตัน

โรงแรมเซ็นเตอร์เชอราตัน () เป็นโรงแรมที่ตึกระฟ้าในมอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา ซึ่งตั้งอยู่ที่ 1201 บูเลอวาด์โฮเน-เลอเฟกเวสต์ ในตัวเมืองมอนทรีออล ระหว่างถนนสแตนลีย์ กับถนนดรัมมอนด์

โรงแรมเซ็นเตอร์เชอราตันมี 825 ห้อง และความสูงรวม 38 ชั้นที่ 118 เมตร (387 ฟุต) สิ่งปลูกสร้างนี้ได้รับการสร้างโดยเลอ กู ปากอป์ และแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1982

นักเบสบอลแห่งหอเกียรติยศชื่อดอน ดริสเดล เสียชีวิตในห้องพักหมายเลข 2518 เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 และสถานที่นี้ยังเป็นสถานที่เจ้าภาพจัดการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและผู้ว่าธนาคารกลางกลุ่มประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่ จี 20 ณ วันที่ 24 ถึง 25 ตุลาคม ค.ศ. 2000
แยกวิทยุ

แยกวิทยุ () เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 4 ถนนวิทยุ ถนนสาทรใต้ และถนนสาทรเหนือ ในเขตปทุมวันและเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร

บริเวณแยกวิทยุมีสะพานข้ามทางแยกระหว่างถนนพระรามที่ 4 คือ สะพานไทย-เบลเยี่ยม เป็นสะพานเหล็กที่มีจุดเด่นคือ สามารถรื้อถอนได้ทุกเมื่อ มีความยาว 290 เมตร เป็นสะพานที่สร้างขึ้นและเปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2529 เพื่อแก้ปัญหาการจราจร โดยเป็นสะพานที่แสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับประเทศเบลเยียม
การก่อการกำเริบวอร์ซอ

การก่อการกำเริบวอร์ซอ () เป็นเหตุการณ์ครั้งสำคัญในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อได้เกิดเหตุการณ์การจลาจลในกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ปี 1944 ซึ่งประเทศโปแลนด์อยู่ภายใต้การยึดครองของนาซีเยอรมนี การก่อจลาจลนั้นมาจากกองกำลังใต้ดินของกองทัพบ้านเกิดของประเทศโปแลนด์ในกรุงวอร์ซอได้ก่อจลาจลเพื่อปลดปล่อยประเทศโปแลนด์ให้เป็นอิสระจากนาซีเยอรมันให้ได้ก่อนสหภาพโซเวียตซึ่งกำลังรุกจากตะวันออก เนื่องจากเป็นวัตถุประสงค์ของสหราชอาณาจักรเพราะได้เล็งเห็นว่าสหภาพโซเวียตได้สนับสนุนคณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยโปแลนด์และหมายจะยึดครองโปแลนด์ให้กลายเป็นรัฐบริวารคอมมิวนิสต์ซึ่งได้พยายามขัดขวางไม่ให้ทำสำเร็จจึงได้สนับสนุนขบวนการใต้ดินของโปแลนด์ในการก่อจลาจลโดยได้ให้การสนับสนุนทางอากาศของตน โปลแลนด์ แอฟริกาใต้ และสหรัฐอเมริกา ส่วนสหภาพโซเวียตได้แสดงเจตจำนงทำการสนับสนุนกองทัพบ้านเกิดของโปแลนด์ในการก่อจลาจลจึงได้ให้การสนับสนุนกองทัพอากาศเช่น การต่อสู้ได้ถูกดำเนินเป็นเวลา 2 เดือน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ปี 1944 กองทัพเยอรมันได้ปราบปรามการจลาจลอย่างราบคาบ กองกำลังใต้ดินโปแลนด์ได้ยอมจำนน และกรุงวอร์ซอถูกทำลายเสียหายยับเยินโดยกองทัพเยอรมัน

สาเหตุที่การจลาจลล้มเหลวเพราะสหภาพโซเวียตไม่ได้สนับสนุนอย่างจริงจังแต่อย่างใดเลย และยังปฏิเสธไม่ให้กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาลงจอดในลานบินแดนโซเวียตเพื่อสนันสนุนโปแลนด์
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1862

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1862 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1863

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1863 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1867

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1867 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1870

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1870 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1873

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1873 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1875

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1875 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1879

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1879 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1882

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1882 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1887

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1887 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1890

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1890 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1893

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1893 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1896

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1896 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1899

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1899 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1902

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1902 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1905

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1905 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1908

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1908 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1911

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1911 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1914

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1914 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1917

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1917 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1930

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1930 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1932

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1932 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1936

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1936 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1940

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1940 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1946

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1946 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1950

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1950 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1955

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1955 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1957

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1957 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1961

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1961 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1964

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1964 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1967

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1967 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1973

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1973 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1979

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1979 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1984

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1984 ในประเทศเฮติ
ประเทศเฮติใน ค.ศ. 1986

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1986 ในประเทศเฮติ