seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จาง ชุนหัว

จางชุนฮัว (张春华 189 - 247) เกิดในปีค.ศ.189 เป็นชาวเหอเน่ย (河内) เขตผิงเกา (平皋) ปัจจุบันคือจังหวัดเหวินเสี่ยน (温县) มณฑลเหอหน่าน (河南) (เป็นชาวเหอเน่ยเช่นเดียวกับซือหม่าอี้)

บิดาชื่อ จางหว่าง (张汪) เป็นขุนนางตำแหน่ง ซู่อี้หลิ่ง (粟邑令) ในราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และราชวงศ์เฉาเว่ย (曹魏)

มารดาแซ่ซาน (山氏) เป็นชาวเหอเน่ย ,เป็นพี่สาวของบิดา ซานเถา (山涛) ขุนนางตำแหน่ง ซือถู (司徒) ในราชวงศ์จิ้น

จางชุนฮัวเป็นภรรยาของซือหม่าอี้ (สุมาอี้司马懿) ขุนนางคนสำคัญในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและราชวงศ์เฉาเว่ย

ไม่มีการระบุว่าแต่งงานกันในปีใด ทั้งสองอยู่กินกันมีลูกชาย 3 คน ได้แก่ ซือหม่าซือ (สุมาสู司马师) ซือหม่าเจา (สุมาเจียว司马昭) และ ซือหม่ากัน (司马干)

มีลูกสาว 1 คน คือ หนันหยางกงจู่ (南阳公主)

ปี ค.ศ.201 ซือหม่าอี้ (สุมาอี้) ในวัย 22 ปีได้ถูกเฉาเชา (โจโฉ) เรียกตัวให้ไปช่วยงานในราชสำนัก แต่ซือหม่าอี้ไม่อยากไป จึงแกล้งล้มป่วยนอนซมอยู่กับบ้าน

วันหนึ่ง ซือหม่าอี้นำตำราออกมาผึ่งแดดที่ด้านนอก แล้วกลับไปนอนในห้อง ต่อมามีฝนตกหนัก ซือหม่าอี้จึงต้องลุกออกจากเตียงวิ่งไปเก็บตำราเข้ามาในห้อง แต่มีสาวใช้นางหนึ่งเห็นเข้าจึงไปแจ้งจางชุนฮัวให้ทราบเรื่อง

เวลานั้น จางชุนฮัว เพิ่งมีอายุ 12 ปีกลัวว่าสาวใช้จะนำเรื่องนี้ออกไปบอกให้คนอื่นรู้ จึงสังหารสาวใช้นางนั้นจนตาย

เหตุการณ์ในครั้งนี้จึงสร้างความประทับใจให้กับซือหม่าอี้เป็นอย่างมาก [ข้อสังเกต ปีนี้จางชุนฮัวเพิ่งอายุ 12 ปี ส่วนซือหม่าอี้อายุ 22 ปี]

ปี ค.ศ.208 จางชุนฮัวอายุ 19 ปีได้คลอดซือหม่าซือ (สุมาสู) ลูกชายคนโตให้กับซือหม่าอี้

[ข้อสังเกต จากเหตุการณ์ฆ่าสาวใช้ผ่านมา 7 ปี ทั้งสองถึงค่อยมีลูกกัน]

ปี ค.ศ.211 จางชุนฮัวอายุ 22 ปีได้คลอดซือหม่าเจา (สุมาเจียว) ลูกชายคนที่ 2 ให้กับซือหม่าอี้

ปี ค.ศ.231 จางชุนฮัวอายุ 42 ปีได้คลอดซือหม่ากัน ลูกชายคนที่ 3 ของนาง (แต่เป็นลูกชายคนที่ 6 ของซือหม่าอี้)

ส่วนหนันหยางกงจู่ที่เป็นลูกสาว ไม่ได้บันทึกปีเกิดเอาไว้ ได้แต่งงานกับ ซวุ่นยี่ (荀霬) ผู้เป็นหลานชายของ ซวุ่นอวี้ (ซุนฮก 荀彧) และ เฉาเชา (โจโฉ曹操) ทำให้ตระกูลซือหม่าเกี่ยวดองเป็นญาติกับสายตระกูลเฉาของเฉาเชา (โจโฉ)

ปีค.ศ.247 เดือน 4 จางชุนฮัวได้ลาโลกไปเมื่ออายุ 59 ปี มีเรื่องเล่าว่า ก่อนที่จางชุนฮัวจะเสียชีวิต ซือหม่าอี้หลงรักนางป๋อฟู่เหริน (柏夫人) ที่เป็นอนุภรรยาจนหัวปักหัวป้ำ ทำให้จางชุนฮัวไม่มีโอกาสได้เจอหน้าสามี

จนกระทั่งวันหนึ่ง ซือหม่าอี้ล้มป่วยลง นางจางชุนฮัวถือโอกาสเข้าไปเยี่ยม แต่ซือหม่าอี้เห็นหน้านางก็ไม่พอใจถึงกับด่าออกมาว่า

“ของเก่าของแก่ หน้าตาน่าเกลียด จะมารบกวนข้าทำไม?”

จางชุนฮัวถูกด่าก็เสียใจมาก จึงคิดจะฆ่าตัวตายด้วยการอดอาหาร ซือหม่าซือ (สุมาสู) และซือหม่าเจา (สุมาเจียว) ทราบข่าวว่ามารดาไม่ยอมทานข้าวก็ร้อนใจ พยายามเกลี้ยกล่อมเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล ทั้งสองจึงไปขอร้องบิดา ให้มาขอโทษมารดา ซือหม่าอี้จึงจำใจต้องมาขอโทษนาง แต่พอออกมานอกห้อง ซือหม่าอี้กลับกล่าวว่า

“ของเก่าของแก่จะเป็นจะตายยังไงก็ช่าง ที่ข้ามาขอโทษ ข้าแค่ไม่อยากเห็นลูกของข้าต้องเสียใจเท่านั้น”

หลังจากนางจางชุนฮัวเสียชีวิต สี่ปีต่อมาวันที่ 7 เดือน 9 ปีค.ศ.251 ซือหม่าอี้ สามีของนางก็ลาโลกตามไปด้วยวัย 72 ปี

ปีค.ศ.265 เดือน 12 สิบแปดปีหลังจากที่นางจางชุนฮัวเสียชีวิต

ซือหม่าเอี๋ยน (สุมาเอี๋ยน司马炎) หลานชายของจางชุนฮัวได้สถาปนาราชวงศ์จิ้น ขึ้นเป็นจักรพรรดิแทนเฉาฮวน (โจฮวน曹奐) แห่งราชวงศ์เว่ย จึงได้มอบบรรดาศักดิ์ย้อนหลังให้กับจางชุนฮัวขึ้นเป็น เซวียนมู่ฮวงโหว (宣穆皇后) และได้ยกย่องนางเป็นผู้ที่มีจริยธรรม ความรู้และสติปัญญาเป็นอย่างสูง

ชีวประวัติของจางชุนฮัวหาดูได้จากบันทึกจดหมายเหตุราชวงศ์จิ้น (晋书)

แหล่งอ้างอิง

https://baike.baidu.com/item/%E5%BC%A0%E6%98%A5%E5%8D%8E/4458
หอยเต้าปูน

หอยเต้าปูน () จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา ชั้นแกสโทรโพดา เป็นสัตว์นักล่า พบได้ตามแถบแนวปะการัง เปลือกมีสีสันสดใส และมีลวดลายสวยงาม ดึงดูดสายตา แต่มีบางสายพันธุ์ที่สีของหอยเต้าปูนจะซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อเยื่อพิเศษ ที่ยังไม่ทราบการทำงานที่แน่ชัด (Periostracum) บางชนิดในแถบทะเลเขตร้อน จะมีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่ มีมากกว่า 500 สปีชี่ส์ จัดเป็นสัตว์กินเนื้อ มักจะล่าหนอนทะเล ปลาเล็ก ๆ หอย หรือแม้กระทั่งหอยเต้าปูนด้วยกันเองเป็นอาหาร เนื่องจากเคลื่อนที่ได้ช้า จึงมีการพัฒนาอาวุธเฉพาะตัวขึ้นมาคือ เข็มพิษ (venomous harpoon) เพื่อใช้สำหรับล่าเหยื่อและทำให้เหยื่อหมดสติก่อนกลายเป็นอาหาร ที่มีความรวดเร็วสูง ซึ่งในสายพันธุ์ขนาดใหญ่ พิษของหอยเต้าปูนมีความรุนแรงมากพอที่จะฆ่าคนได้

หอยเต้าปูนเป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม มีเปลือกห่อหุ้มอยู่ภายนอกร่างกาย เพื่อเป็นการป้องกันอันตราย จากสัตว์อื่น ๆ ในท้องทะเล มีเข็มพิษเป็นอาวุธ พิษของหอยเต้าปูนเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความซับซ้อนในโครงสร้างของพิษ อีกทั้งยังออกฤทธิหลากหลาย ทำให้ยากที่จะป้องกันได้ ซึ่งพัฒนาการนี้เองทำให้หอยเต้าปูนได้เปรียบสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น สามารถทำให้เหยื่อเป็นอัมพาตชนิดเฉียบพลันได้ภายใน 1/200 วินาที ความเร็วในการจู่โจมอยู่ที่ 1/4 วินาที
หอยเต้าปูนสายพันธุ์ "Conus geographus" ที่รู้จักกันชื่อ หอยบุหรี่ มีเข็มพิษที่ร้ายแรงมาก ถึงกับมีคำกล่าวว่า หากใครถูกเข็มพิษของชนิดนี้เข้า จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงช่วงเวลา ของบุหรี่ 1 มวน ในสายพันธุ์ของเขตร้อนที่มีขนาดใหญ่ เข็มพิษจะสามารถเจาะทะลุถุงมือหรือชุดว่ายน้ำได้ พิษของมันจะทำให้ ปวด บวม ชา ในกรณีที่ร้ายแรง จะทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต สายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ปัจจุบันยังไม่มียาชนิดใดจะช่วยเยียวยาหรือรักษาพิษของหอยเต้าปูนได้

พิษของหอยเต้าปูนมีชื่อว่า "โคโนทอกซิน" (conotoxins) เป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบ ที่ออกฤทธิต่อระบบประสาท ในหอยเต้าปูนแต่ละตัว จะสามารถสร้างพิษ ที่แตกต่างกันได้กว่า 100 ชนิด ซึ่งในพิษนี้จะมีสายโปรตีน (peptide) ที่สามารถยับยั้ง สารสื่อประสาทที่สำคัญหลายตัว ของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อสกัดเอาสายโปรตีนบางตัวออกมา นำมาวิจัยพัฒนาต่อ เป็นยาต่อต้านอาการเจ็บปวด ซึ่งมันจะไปหยุดยั้งเฉพาะความเจ็บปวดบางอาการเท่านั้น โดยที่ไม่ทำลายความรู้สึกทั้งหมด ในปัจจุบันสิ่งที่ใช้ระงับอาการเจ็บปวดคือ มอร์ฟีน แต่จากการทดลองพบว่า ยาที่สกัดจากพิษของหอยเต้าปูน มีประสิทธิภาพมากกว่ามอร์ฟีนถึง 1000 เท่า อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอาการเจ็บปวดบางกรณี ที่มอร์ฟีนไม่สามารถระงับได้อีกด้วย
หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย

หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย (, ) เป็นหอยฝาเดี่ยวในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae) ชนิดหนึ่ง

เป็นหอยเต้าปูนชนิดหนึ่ง ที่มีเปลือกสวยงาม มีสีน้ำตาลเข้มเหมือนช็อคโกแล็ต แต้มด้วยลายดอกสีขาวรูปสามเหลี่ยมตลอดทั้งเปลือก

มีความยาวตั้งแต่ 46 มิลลิเมตร จนถึง 185 มิลลิเมตร พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะทะเลอาหรับตั้งแต่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย จนถึงทะเลแดง และแอฟริกาใต้

เป็นหอยที่มีเข็มพิษที่ใช้ล่าเหยื่อและป้องกันตัว ด้วยพิษที่ร้ายแรง ที่สามารถทำให้มนุษย์ถึงแก่ชีวิตได้ เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ ขณะที่เปลือกมีความสวยงาม จึงนิยมที่จะเก็บสะสม
หอยเต้าปูนหาดราไวย์

หอยเต้าปูนหาดราไวย์ (; ) เป็นหอยฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae)

เป็นหอยเต้าปูนขนาดเล็ก มีความยาวโดยเฉลี่ย 20-46 มิลลิเมตร ถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ตามชื่อของหาดราไวย์ ในจังหวัดภูเก็ต สถานที่ ๆ พบครั้งแรก มีเข็มพิษที่สามารถฆ่ามนุษย์ให้ถึงแก่ความตายได้เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ

สีของเปลือกโดยปกติจะเป็นสีเดียวทั้งเปลือก คือ สีแดงปนส้มสด มีตุ่มเป็นแนวเพียงเล็กน้อย แต่ในบางตัวที่จัดว่าสวยจะนิยมเก็บเป็นของสะสม คือ เปลือกมีสีส้มสลับกับแดงสด มีแถบสีเข้ม-อ่อนสลับกันไล่เรียงเป็นทางยาวตลอดทั้งเปลือก ขณะที่ทางก้นหอยเป็นแต้ม และแถบสลับสีแดงและส้ม ตุ่มขึ้นชัดเจนเหมือนไข่มุกถึง 3-4 ชั้น
สังข์รดน้ำ

สังข์รดน้ำ (; ) เป็นหอยทะเลฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยสังข์มงคล (Turbinellidae)

จัดเป็นหอยขนาดใหญ่ มีเปลือกหนา รูปเปลือกค่อนข้างป้อม วงเกลียวตัวกลม ส่วนปลายมีร่องยาวปานกลาง ส่วนยอดเตี้ย ช่องเปลือกรูปรี ขอบด้านในมีสัน 3-4 อัน ผิวชั้นนอกสุดสีน้ำตาล เป็นชั้นที่บางและหลุดล่อนง่าย และมักจะหลุดออกเมื่อหอยตาย เปลือกชั้นรองลงไปเป็นส่วนที่มีความหนาและแข็ง ค่อนข้างเรียบ มีสีขาวนวลหรือสีขาวอมชมพู

พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะมหาสมุทรอินเดียทางตอนใต้ของประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกาเท่านั้น อาศัยอยู่ตามพื้นน้ำที่เป็นพื้นทราย กินหนอนตัวแบนและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร

สังข์รดน้ำ โดยปกติแล้วจะมีเปลือกเวียนทางซ้าย (อุตราวรรต) ตามเข็มนาฬิกา แต่มีบางตัวที่เวียนไปทางด้านขวา (ทักษิณาวรรต) ซึ่งพบได้น้อยมาก ซึ่งหอยลักษณะนี้ตามคติของศาสนาฮินดูจะถือเป็นมงคล (ตามคติของพราหมณ์-ฮินดู ขวา=ซ้าย, ซ้าย=ขวา ในแบบสากล) ด้วยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหอยที่อยู่ในพระกรของพระวิษณุ จึงนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ที่มีพิธีการ เช่น การรดน้ำในพิธีแต่งงาน โดยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคล หรือใช้เป่าโดยต้องตัดส่วนปลายของเปลือกหรือก้นหอยออก ใช้ในงานพระราชพิธี รวมถึงงานสมโภชและงานพิธีมงคลอื่น ๆ รวมถึงมีการนำไปใช้ทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ ด้วยการนำเปลือกหอยไปล้างทำความสะอาดและผ่านการเจียระไนด้วยการฝาน, ตัด, เจาะ หรือแกะสลักในแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นกำไลข้อมือ, ปิ่นปักผม หรือของประดับตบแต่งเพื่อความสวยงาม เป็นต้น โดยเชื่อว่าชาวทิเบตเป็นคนกลุ่มแรกที่นำมาใช้ในพิธีกรรมก่อนที่จะแผ่ขยายมาสู่ความเชื่อในศาสนาฮินดู
อี้ จงเทียน

อี้ จงเทียน (เกิด 2490) เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์ชาวจีน

อี้จงเทียนใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน และใช้ชีวิตในวัยรุ่นที่ เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย ในปี พ.ศ. 2508 ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมศึกษา อี้จงเทียนถูกส่งไปยังเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เพื่อเขาร่วมกองกำลังการผลิตแห่งซินเจียง และกลายเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา หลังกลับจากซินเจียง อี้จงเทียนได้เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น สาขาวรรณกรรมจีนโบราณ และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2521 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในอีกสามปีถัดมา ซึ่งภายหลังเขาได้ตัดสินในที่จะเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันอี้จงเทียนเป็นศาสตราจารย์ที่ วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน

อี้จงเทียนมีความสนใจทางด้านวิชาการหลายสาขา เช่น วรรณกรรม,ทัศนศิลป์,มานุษยวิทยา,ประวัติศาสตร์และมุนุษยศาสตร์ และอี้จงเทียนยังสนใจในด้านการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ในจีน และยังถูกอ้างถึงในการผังเมืองด้วย

อี้จงเทียนตีพิมพ์หนังสือทางวิชาการที่เขาสนใจหลายๆเล่ม และเป็นที่นิยม นี่จึงทำให้เกิดการโต้เถียงเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้งานของอี้จงเทียนเป็นที่นิยม

ในปี พ.ศ. 2548 อี้จงเทียนออกรายการแลคเชอร์รูม ในช่อง ซีซีทีวี 10 ซึ่งได้บรรยายในชุดหัวข้อ บุคคลสำคัญยุคฮั่น และในปี พ.ศ. 2549 ในชุดอี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังกระตุ้นให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพทางวิชาการที่เขาบรรยาย

ในปี พ.ศ. 2551 อี้จงเทียนได้บรรยายในชุด ปรัชญาก่อนราชวงศ์ฉิน
หอยสังข์

หอยสังข์ หรือ สังข์ หรือ สังข (; ) เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดหลายสกุล (โดยมากหมายถึงสกุล "Strombus") ในหลายวงศ์ เช่น สังข์รดน้ำ ("Turbinella pyrum") เปลือกสีขาว รูปทรงงดงาม ใช้สำหรับหลั่งน้ำพระพุทธมนต์หรือน้ำเทพมนตร์, สังข์แตร ("Charonia tritonis") เปลือกมีลาย ใช้เป่าในงานพิธีของชาวเกาะแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีลักษณนามว่า ขอน เช่น สังข์ 2 ขอน เป็นต้น
พระเจ้านรสิงขะ

พระเจ้านรสิงขะ (, "นะระเตงคะ") เป็นพระราชโอรสของพระเจ้านรตู่ ครองราชย์เป็นพระเจ้าพุกาม (พม่า) ระหว่างปี พ.ศ. 1714 - 1717
พระเจ้านรปติสี่ตู่

พระเจ้านรปติสี่ตู่ เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม พระราชนัดดาของพระเจ้านรถุได้ขี้นครองราชสมบัติต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรปติสี่ตู่ (พ.ศ. 1717-1754) หรือพระนามภาษาสันสกฤตว่า ศรีตรีภูวทิตย์บันฑิตธรรมราชานรปติชัยสุระ ส่วนพระนามในจารึกคือ สิทธุ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์

ในรัชกาลนี้ พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงสร้างรูปแบบอารยธรรมที่เป็นพม่าชัดเจนขึ้นมา และส่งต่อวัฒนธรรมดังกล่าวให้แก่ชนชาติต่างๆโดยรอบ รวมถึงชาวมอญเจ้าของอารยธรรมเดิม นอกจากนี้ ยังทรงรับเอาพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์เข้ามายังพุกาม มีการแต่งตำราทางพุทธศาสนา สร้างวัด และเจติยวิหาร และกัลปนาข้าทาส ที่ดิน ให้แก่วัดเป็นจำนวนมาก

ยิ่งไปกว่านั้น การสร้างศาสนสถานด้วยสถาปัตยกรรมแบบพุกามของพระองค์ ในดินแดนห่างไกลต่างๆ ยังเป็นการแผ่ขยายอำนาจของอาณาจักรออกไปภายนอก ซึ่งทำให้ฐานการผลิตของอาณาจักรพุกามกว้างขวางขึ้นอีกด้วย นับได้ว่าเป็นยุคที่มีความมั่นคงและมั่งคั่งสุดในประวัติศาสตร์พุกาม
พระเจ้าไชยสิงขะ

พระเจ้าไชยสิงขะ () หรือ ทีโหล่มีนโหล่ (, ; พ.ศ. 1754-1778) หรือพระเจ้านันเด่าง์เมีย () เป็นพระเจ้าพุกาม ที่ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในรัชกาลนี้แทบไม่มีความวุ่นวายทางการเมืองเลย จึงเป็นยุคสมัยของการสร้างวัดและเจดีย์ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก เช่น วัดติโลมินโล จนในท้ายรัชกาลเกิดปัญหาจากการกัลปนาที่ดิน และกำลังพลจำนวนมากให้เป็นข้าวัด เนื่องจากข้าวัดเหล่านี้จะไม่ถูกเกณฑ์แรงงานจากหลวง
พระเจ้าอุซะนา

พระเจ้าอุซะนา (, ; พ.ศ. 1794-1799) ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าพระองค์มิได้มีความสามารถแต่อย่างใด จึงโปรดให้มหาอำมาตย์ ราชสิงคาล () ดูแลบ้านเมืองแทนพระองค์ เมื่อพระเจ้าอุซะนาเสด็จสวรรคตจากการคล้องช้าง มหาอำมาตย์ราชสิงคาลได้เลือกเจ้าชายพระราชโอรสพระองค์เล็กที่สุดของพระเจ้าอุซะนาพระนามว่า พระเจ้านรสีหบดี ขึ้นครองราชย์
หมู่เกาะคาฟุ

หมู่เกาะคาฟุ () เป็นเขตการปกครองของประเทศมัลดีฟส์ ในหมู่เกาะคาฟุนั้นมี 107 เกาะ ซึ่งประกอบไปด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 10 เกาะ และกว่า 97 เกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่มีอยู่หลายเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรนั้นได้ถูกนำไปเปิดเป็นโรงแรมที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว

อนึ่ง มาเลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศมัลดีฟส์นั้นตั้งอยู่ในหมู่เกาะคาฟุ แต่ไม่อยู่รวมในเขตปกครองของคาฟุ
ญองอู ซอยะฮาน

ญองอู ซอยะฮาน (; ) พระมหากษัตริย์แห่งพม่า ซึ่งครองราชย์ในช่วง พ.ศ. 1499 - พ.ศ. 1544 กษัตริย์นักบุญและในปกรณัมเล่าประวัติของพระองค์ไว้ทำนองเดียวกับพระเจ้าปทุมสุริยวงศ์หรือพระเจ้าแตงหวานว่า พระองค์เคยทำไร่แตงกวามาก่อน แต่ด้วยบุญญาธิการของพระองค์ จึงได้ขึ้นครองราชย์และได้รับสมัญญานามว่า พระเจ้าแตงกวา หรือ พระเจ้าเกษตรกร ("ตองตูจีมีน", )

พระเจ้าญองอู ซอยะฮาน มีพระมเหสี 3 พระองค์เป็นซึ่งพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากูนซอ จองบยู ก่อนที่พระมเหสี 2 องค์จะมีประสูติกาลพระราชโอรสซึ่งต่อมาก็คือ พระเจ้าจีนโซและพระเจ้าโซะกะเต ซึ่งก็ต่อมาก็ล้มล้างพระเจ้ากูนซอ จองบยูเช่นกัน
กูนซอ จองบยู

พระเจ้ากูนซอ จองบยู () เป็นกษัตริย์ของพุกาม ได้เข้าชิงราชสมบัติของพระเจ้าญองอู ซอยะฮาน และอภิเษกมเหสีทั้งสามของพระเจ้าญองอู ซอยะฮาน ขึ้นเป็นมเหสีของพระองค์

พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธา ผู้สถาปนาอาณาจักรพุกาม ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกพระราชโอรสบุญธรรม คือ จีนโซ บีบบังคับให้สละราชสมบัติและบีบบังคับให้พระองค์ออกบวชและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา

ปัจจุบัน พระเจ้ากูนซอ จองบยู เป็นหนึ่งใน 37 นัตหลวงตามความเชื่อเรื่องผีนัตแห่งประเทศพม่า
จีนโซ

พระเจ้าจีนโซ (; ) พระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 1564 - พ.ศ. 1581

พระเจ้าจีนโซเป็นราชบุตรของพระเจ้าญองอู ซอยะฮาน พระเจ้าญองอู ซอยะฮาน มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งทั้งสามนั้นเป็นพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากูนซอ จองบยู ในขณะที่มเหสี 2 องค์ ทรงพระครรภ์อยู่ ซึ่งต่อมาพระโอรสในครรภ์ก็คือ พระเจ้าจีนโซและพระเจ้าโซะกะเต ต่อมาพระเจ้าจีนโซได้บีบบังคับให้พระเจ้ากูนซอ จองบยู ที่ชิงราชสมบัติพระบิดาพระองค์ สละราชบัลลังก์และออกผนวช พระเจ้าจีนโซจึงขึ้นครองราชย์แทนในระหว่างปี พ.ศ. 1564 - พ.ศ. 1581

พระเจ้าจีนโซ ได้ชื่อว่าเป็นนายพรานที่มีฝีมือ พระองค์สวรรคตระหว่างที่ออกล่าสัตว์ใกล้เมืองโมนยวา โดยการถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยธนู ปัจจุบันพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ใน 37 นัตหลวงตามความเชื่อเรื่องผีนัตของพม่า ในชื่อของ เจ้ามีนกองแห่งปะเยนมา (ပရိမ္မ ရှင်မင်းခေါင်)
เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์

เบเนดิกต์ ทิโมที คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์ () เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานทั้งทางโทรทัศน์ วิทยุ และโรงละคร ซึ่งได้รับรางวัลจากบทบาทที่แสดงมากมาย อาทิ "Hawking" (ภาพยนตร์โทรทัศน์) ปี 2004, "Amazing Grace" ปี 2006, "Atonement" ปี 2007, "The Last Enemy" ปี 2008, "Small Island" ปี 2009 และ "เชอร์ล็อก" ปี 2010-ปัจจุบัน

ในส่วนภาพยนตร์ ปี 2011 "Tinker Tailor Soldier Spy" รับบทเป็นปีเตอร์ กวิลเลม ปี 2013 ได้รับบทเป็นข่าน ในเรื่อง "Star Trek Into Darkness" และมังกรสเมาก์ ในเรื่อง "The Hobbit: The Desolation of Smaug" ในปี 2014 ได้รับบทเป็นวิลเลียม ฟอร์ด ในเรื่อง "12 Years a Slave" อลัน ทูริ่ง ในเรื่อง "The Imitation Game" ในปี 2015 เบเนดิกต์แสดงละครเวทีเรื่อง Hamlet ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเชคสเปียร์ โดยรับบทเป็น เจ้าชายแฮมเล็ต ที่โรงละคร Barbican ในกรุงลอนดอน

บทบาทในการพากย์เสียงในภาพยนต์เรื่องต่าง ๆ ได้แก่ บท มังกรสม็อค และ the Necromancer ใน (2013), บท Classified ในเพนกวิน ออฟ มาดากัสกา (2014) จากค่ายดรีมเวิร์ก อนิเมชั่น ปัจจุบันเบเนดิกต์สวมบทบาทเป็นตัวละครใน มาร์เวล คอมมิค มีชื่อว่า ด็อกเตอร์สเตรนจ์ และมีภาพยนต์ออกมาภายใต้ชื่อเดียวกันในปี 2016

ด้านชีวิตส่วนตัว คัมเบอร์แบตช์สมรสกับโซฟี ฮันเตอร์ ผู้กำกับละครเวที เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และบุตรคนแรกของทั้งคู่เกิดเมื่อเดือนมิถุนายน มีชื่อว่า คริสโตเฟอร์ คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์ โดยชื่อ Carlton ได้เอามาจากนามสกุลของบิดาของคัมเบอร์แบตช์เอง ส่วนบุตรคนที่สองเกิดเมื่อเดือนมีนาคม ปี 2017 มีชื่อว่า ฮาล ออเดน คัมเบอร์แบตช์ โดยชื่อ Hal มาจากชื่อเล่นในวัยเด็กของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 5 ในบทประพันธ์ของเช็คสเปียร์
ไอมูฟวี่

ไอมูฟวี่ () เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์, ไอโอเอส และ แมคโอเอส เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่สำหรับการจัดการ, แก้ไขตัดต่อภาพยนตร์ โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชันสำหรับไอโอเอสแล้ว
อี จุน-ฮย็อก

อี จุน-ฮย็อก (; ; 13 มีนาคม 2527 — ) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท "อัยการคิม" ในละครเกาหลีเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์ และละครเรื่อง Man From the Equator

อี จุน-ฮย็อก เข้าเรียนอยู่ที่ มหาวัทยาลัย Hanshin และมหาวิทยาลัย Dankook
ละคร:ภาพยนตร์:รางวัล:
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ 2555

ลีกภูมิภาค ภาคใต้ ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคใต้ ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

"แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555"
เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์

เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์ (อังกฤษ:Burn It to the Ground) เป็นเพลงซิงเกิ้ลอับดับ 4 ของ ร้องโดยวง นิกเคลแบ็ก วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงโร๊ดรันเนอร์ เป็นเพลงแนวร็อคของแคนาดา และเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ของ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ซึ่งภายหลัง ดับเบิลยูดับเบิลยูอี นำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของรอว์ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
โนว์ยัวร์เอเนมี (เพลงของกรีนเดย์)

โนว์ยัวร์เอเนมี (อังกฤษ:Know Your Enemy) เป็นเพลงซิงเกิลอับดับ 4 ของ ร้องโดยวง กรีนเดย์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงรีไพรช์ และเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มภาพยนตร์ของ 21st Century Breakdownเป็นเพลงแนวพังก์ร็อกของอเมริกา ซึ่งภายหลัง ดับเบิลยูดับเบิลยูอี นำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของสแมคดาวน์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2555

แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2555 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ตามมาตราโมเมนต์ เกิดขึ้นในท้องที่อาเจะห์ ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันพุธที่ 11 เมษายน 2555 เวลา 15:38 (ตามเวลาไทย) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองบันดาอาเจะห์ไปราว 500 กิโลเมตร ยังให้ประชาชนในประเทศอินโดนีเซียและประเทศอินเดียพากันออกจากอาคารบ้านเรือนด้วยความหวาดกลัว และ ประเทศ 28 ประเทศประกาศเตือนภัยสึนามิ ทั้งนี้ ในปี 2547 เคยเกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิห่างจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของท้องที่เดียวกันไปประมาณ 250 กิโลเมตร ซึ่งเป็นเหตุให้มีผู้คนบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก

หลังจากแผ่นดินไหว ศูนย์บริการข้อมูลข่าวสารมหาสมุทรแห่งชาติอินเดีย (Indian National Centre for Ocean Information Services) มีคำเตือนสีแดงให้ระวังคลื่นสึนามิระดับสูงในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ด้วย และในเวลา 20:18 ทาง PTWC ก็ออกเอกสารยกเลิกการเตือนสึนามิ โดยพบคลื่นที่เกิดเป็นคลื่นขนาดเล็กเท่านั้น เนื่องจากแนวการเคลื่อนของรอยเลื่อนเป็นแบบทรานส์ฟอร์มจึงไม่ได่สร้างคลื่นสึนามิขนาดใหญ่เหมือนรอยเลื่อนแบบมุดตัว มีผู้เสียชึวิต 5 รายจากเหตุการณ์ครั้งนี้ สาเหตุจากหัวใจวายและช็อค
ไวมาร์

ไวมาร์ () เป็นนครในประเทศเยอรมนี ซึ่งมีชื่อเสียงด้านมรดกทางวัฒนธรรม ตั้งอยู่ในรัฐเทือริงเงิน ประชากรปัจจุบันประมาณ 65,000 คน บันทึกเก่าแก่ที่สุดของนครย้อนหลังไปถึง ค.ศ. 899 ไวมาร์เป็นเมืองหลวงของดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์

มรดกทางวัฒนธรรมของไวมาร์นั้นกว้างขวาง เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดว่า ไวมาร์เป็นที่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันเป็นประชาธิปไตยฉบับแรกของเยอรมนีได้รับการลงนามหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จึงเป็นที่มาของชื่อสมัยสาธารณรัฐไวมาร์ในการเมืองเยอรมนีช่วง ค.ศ. 1918-1933 อย่างไรก็ดี นครนี้ยังเป็นจุดรวมยุคภูมิธรรมเยอรมนีและบ้านเกิดของบุคคลชั้นนำในแนววรรณกรรมไวมาร์คลาสสิก นักเขียนเกอเทอและชิลเลอร์ มีสถานที่หลายแห่งในใจกลางนครที่เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ไมน็อกซิดิล

ไมน็อกซิดิล () เป็นยาขยายหลอดเลือดหรือลดความดันโลหิตสูง โดยการรับประทาน ในปัจจุบันใช้สำหรับกระตุ้นการงอกใหม่ของเส้นผม

เดิมไมน็อกซิดิล เป็นยาชนิดรับประทานเพื่อรักษาผู้มีภาวะความดันโลหิตสูงผิดปกติ ในทางการแพทย์พบว่ามีผลข้างเคียงทำให้ผู้ใช้ยามีผมหรือขนงอกขึ้น จึงได้มีการดัดแปลงเป็นชนิดใช้ภายนอกมาสำหรับรักษาอาการผมร่วงอย่างแพร่หลาย โดยความเข้มข้นของยาจะอยู่ในช่วง 2 - 5%

กลไกการออกฤทธิ์ของยา ในทางการแพทย์พบว่าตัวยาจะออกฤทธิ์ด้วยการเปิดช่องโปตัสเซียม ซึ่งเชื่อกันว่าจะเป็นการกระตุ้นให้เกิดงอกใหม่ของเส้นผม หรือ ผมร่วงอาจเกิดจากภาวะความดันโลหิตสูงกว่าปกติตัวยาทำให้ความดันลดลงส่งผลให้อาการผมร่วงลดลงไปด้วย

ในทางการแพทย์แต่เดิมใช้รักษาเกี่ยวกับภาวะความดันโลหิตสูงอยู่แล้วหากนำมาใช้เพื่อรักษาอาการผมร่วงอาจมีผลทำให้ความดันลดลง หรือหากใช้ยาเพื่อรักษาอาการความดันโลหิตสูงก็อาจมีผลทำให้ผมงอกได้เช่นกัน ส่วนผลข้างเคียงอื่น ๆ เช่น หากใช้ภายนอกอาจมีอาการคัน พุพอง หรือมีขนหรือเส้นผมขึ้นในบริเวณใบหน้า
สงครามกลางเมืองจีน

สงครามกลางเมืองจีน (ค.ศ. 1927-1950) เป็นสงครามกลางเมือง สู้รบกันระหว่างพรรคก๊กมินตั๋ง พรรคปกครองสาธารณรัฐจีน ฝ่ายหนึ่ง กับพรรคคอมมิวนิสต์จีนอีกฝ่ายหนึ่ง เพื่อแย่งชิงการควบคุมประเทศจีน ซึ่งลงเอยด้วยการแตกออกเป็นสองประเทศ คือ สาธารณรัฐจีนบนเกาะไต้หวัน กับสาธารณรัฐประชาชนจีนบนแผ่นดินใหญ่ สงครามเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1927 ท่ามกลางการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ (Northern Expedition) และสิ้นสุดลงเมื่อยุทธการสำคัญที่ดำเนินอยู่จบลงใน ค.ศ. 1949-1950 อย่างไรก็ดี มีการถกเถียงกันว่า สงครามได้หยุดลงอย่างเป็นทางการแล้วหรือยัง ความขัดแย้งยังดำเนินต่อในรูปของการขู่ใช้กำลังทหารและการกดดันทางการเมืองและเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อสถานะทางการเมืองของไต้หวัน ความตึงเครียดที่ดำเนินต่อมานั้นถูกเรียกว่าเป็น ความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบ สงครามกลางเมืองจีนเป็นสงครามใหญ่ที่สุดอันดับสามที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ รองจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง

สงครามนี้เป็นสัญลักษณ์ของความแตกแยกทางอุดมการณ์ระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งชาตินิยมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในจีนแผ่นดินใหญ่ปัจจุบัน สามปีสุดท้ายของสงคราม (ค.ศ. 1947-1949) เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ สงครามปลดปล่อย หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สงครามปฏิวัติภายในที่สาม (第三次国内革命战争) ในไต้หวัน สงครามยังรู้จักกันในชื่อ สงครามต่อต้านการก่อการกำเริบต่อคอมมิวนิสต์ (戡亂戰爭) ก่อน ค.ศ. 1991 หรือโดยทั่วไปคือ สงครามกลางเมืองชาตินิยม-คอมมิวนิสต์ (國共內戰) สำหรับทั้งสองฝ่าย

สงครามกลางเมืองดำเนินไปเป็นพักๆ กระทั่งสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองนำพาให้ทั้งสองพรรคร่วมกันจัดตั้งแนวร่วมที่สอง การทัพของญี่ปุ่นพ่ายแพ้ใน ค.ศ. 1945 เป็นการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามกลางเมืองเต็มขั้นของจีนดำเนินต่อมาใน ค.ศ. 1946 หลังจากสี่ปี ค.ศ. 1950 ได้มีการยุติความเป็นปรปักษ์ทางทหารสำคัญ โดยสาธารณรัฐประชาชนจีนที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ควบคุมจีนแผ่นดินใหญ่ (รวมทั้งไห่หนาน ส่วนย่อยของมณฑลกวางตุ้งขณะนั้น กระทั่ง ค.ศ. 988) และเขตอำนาจของสาธารณรัฐจีนซึ่งถูกจำกัดเฉพาะเกาะไต้หวัน เผิงหู หมู่เกาะจินเหมิน หมู่เกาะหมาจู่และหมู่เกาะห่างไกลอีกมาก มีการสังเกตว่า ขบวนการสัตยาบันหยานอัน (Yan'an Rectification Movement) ซึ่งก่อร่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนขึ้นใหม่ การหยุดยิงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1946 ที่ทูตพิเศษของสหรัฐอเมริกา จอร์จ มาร์แชลล์ เรียกร้องนั้น ขัดขวางความพยายามของจีนในการเอาชนะคอมมิวนิสต์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ปัญหาสังคมและเศรษฐกิจที่ทวีความเลวร้ายในพื้นที่ซึ่งฝ่ายชาตินิยมควบคุมอยู่ การที่กองทัพโซเวียตส่งมอบปืนใหญ่ที่ยึดได้จากกองทัพคันโตให้แก่กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (ตามคำอธิบายเพิ่มเติมในข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 505) และการให้ความช่วยเหลือแก่ฝ่ายชาตินิยมที่ขัดแย้งกันของอเมริกา ทั้งหมดล้วนเป็นปัจจัยสู่ความพินาศของสาธารณรัฐจีนบนจีนแผ่นดินใหญ่ในเวลาไม่ถึง 5 ปี

จวบจนทุกวันนี้ เนื่องจากไม่มีการลงนามการสงบศึกหรือสนธิสัญญาสันติภาพ สาธารณรัฐประชาชนจีนจึงยังอ้างสิทธิ์เหนือไต้หวันเป็นอาณาเขตส่วนหนึ่งของตน และยังขู่ใช้กำลังทหารต่อไต้หวัน ฝ่ายสาธารณรัฐจีนเองก็มีการอ้างสิทธิ์เหนือจีนแผ่นดินใหญ่ และทั้งสองยังต่อสู้กันเหนือในการรับรองทางการทูต สงครามด้วยอาวุธได้เปลี่ยนไปเป็นสงครามน้ำลาย ทุกวันนี้ สงครามเกิดขึ้นในแนวรบการเมืองและเศรษฐกิจในรูปของความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบ สาธารณรัฐประชาชนจีนขู่ว่าจะใช้กำลังทหารรุกรานหากประกาศเอกราชไต้หวันอย่างเป็นทางการ โดยเปลี่ยนชื่อและได้รับการรับรองจากนานาชาติเป็นสาธารณรัฐไต้หวัน ทว่า รัฐทั้งสองที่แยกกันโดยพฤตินัยบนสองฟากของช่องแคบไต้หวันมีความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจใกล้ชิดกัน
เชคสเปียร์ต้องตาย

เชคสเปียร์ต้องตาย () เป็นภาพยนตร์นอกกระแส เขียนบทและกำกับโดยสมานรัชฎ์ กาญจนะวณิชย์ หรือ อิ๋ง เค ดัดแปลงจากบทละครโศกนาฏกรรมแม็คเบ็ธ ของวิลเลียม เชกสเปียร์ โดยมีการดัดแปลงเพื่อให้เป็นภาษาภาพยนตร์ และเข้ากับบริบทของวัฒนธรรมไทย

เชคสเปียร์ต้องตายใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบละครซ้อนละคร ดำเนินเรื่องควบคู่กันไป มีเหตุการณ์สองส่วน คือละครเวที และโลกภายนอกในเหตุการณ์ร่วมสมัย มีตัวละครนำชื่อ "เมฆเด็ด" (Mekhdeth) เป็นขุนนางที่ล้มอำนาจกษัตริย์ และสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ เมฆเด็ดลุ่มหลงในอำนาจ เกิดหวาดระแวงว่าจะถูกล้มล้าง จนต้องฆ่าใครต่อใครเพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป เรื่องราวทั้งหมดเล่าผ่านมุมมองของตัวละครที่ชื่อว่า "บุญรอด"

สมานรัชฎ์เรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็น "หนังผีต้นทุนต่ำ" สร้างจากเงินทุนสนับสนุนจากกองทุนส่งเสริมภาพยนตร์ สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ภายใต้โครงการไทยเข้มแข็ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 มีกำหนดออกฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555

ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ (กองเซ็นเซอร์) กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555 ได้รับเรท "ห" หรือ ห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย โดยให้เหตุผลว่า มีเนื้อหาที่ก่อให้เกิดการแตกความสามัคคีระหว่างคนในชาติ ทั้งนี้เนื่องจากในภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีการนำฟุตเทจภาพความเสียหายจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552 มาใช้ และการให้ปิศาจในเรื่องสวมชุดสีแดงเปรียบเหมือนเหมือนการกล่าวหาเสื้อแดง