seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ซูเปอร์โนวา (วงดนตรีเกาหลี)

ซูเปอร์โนวา () หรือ โชชินซอง ในภาษาเกาหลี (ฮันกึล: 초신성; ฮันจา: 超新星) เป็นบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิก 6 หนุ่มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ได้แก่ จอง ยุน-ฮัก (หัวหน้าวง), คิม ซอง-เจ, คิม กวาง-ซู, ซง จี-ฮยอก, ปาร์ก กอน-อิล และยุน ซอง-โม ผ่านการปลุกปั้นและฝึกฝนจากผู้มีชื่อเสียงแถวหน้าของอุตสาหกรรมเพลงเกาหลี ที่สร้างสรรค์ผลงานจนเกิดศิลปินชั้นเยี่ยมประดับวงการเพลงแดนกิมจิ อันได้แก่ คิม จง-ชาน, คิม วาน-ซอน, ยุน ซาง, คิม มิน-อู, โจ ซอง-โม รวมไปถึง SG Wannabe, Seeya, FT Island และศิลปินคุณภาพอีกมากมาย

ซูเปอร์โนวา ได้ชื่อว่าเป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ไม่โด่งดังมากในประเทศ แต่กลับมีผลงานและชื่อเสียงที่ประเทศญี่ปุ่นมากกว่า โดยเดินทางมาโชว์เคสครั้งแรกในประเทศไทยในกลางปี พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 ได้เดินทางมาประเทศไทยอีกครั้ง ร่วมกับที-อารา และได้ให้สัมภาษณ์สถานีวิทยุ รวมถึงร่วมบันทึกเทปรายการสาระแนโชว์ ทางช่อง 5
ลา โบริงเกญา

ลา โบริงเกญา () เป็นเพลงชาติของเปอร์โตริโก ในฐานะเครือรัฐในพิทักษ์ของสหรัฐอเมริกา. ตั้งแต่ ค.ศ. 1952, ภายหลังจากการเลือกตั้งผู้ว่าการครั้งแรก, ลิวอิส มูนรอส มาร์ริน, ได้ออกรัฐบัญญัติ #2 เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม, ค.ศ. 1952 ได้มีการบัญญัติให้เพลง "ลา โบริงเกญา" เป็นเพลงชาติเปอร์โตริโกอย่างเป็นทางการ. ในส่วนของบทร้อง คาร์ลอส โรเมโร บาเซลโรผู้ว่าการในขณะนั้น ได้รับรองไว้ในรัฐบัญญัติ และ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม, ค.ศ. 1977, รัฐบัญญัติ #123. ที่มาของชื่อมาจาก ติโนเป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยในเปอร์โตริโกมีชื่อว่า "Borinkén" หรือ "Borinquén"

เรียบเรียงทำนองโดย เฟลิกซ์ แอสตัล อาร์ต เมื่อ ค.ศ. 1867 เป็นการผสมทำนองระหว่างดนตรีพื้นเมืองของ ฮาบาเนรา ดานซา, ผสมกับ บทร้องโรแมนติค ต่อมาจึงได้มีการค้นพบหลักฐานใหม่ โดย ฟรานซิส รามิเรส ซึ่งเป็นชาวเมืองซาน เยอรมัน, เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง
เมื่อ ค.ศ. 1860, โดยใช้นามแฝงว่า ""La Almojábana"". ในปีค.ศ. 1868, รอลา โรดิเกวซ เดอ ติโอ เป็นผู้ประพันธ์บทร้องระหว่างการปฏิวัติเปอร์โตริโก โดยขอยืมทำนองเพลงที่เรียบเรียงโดย รามิเรส/แอสตัล อาร์ต. ระหว่างนั้นหน่วยความมั่นคงของอาณานิคมสเปนได้สืบหาตัวผู้ที่ประพันธ์เพลงดังกล่าว โดยรามิเรสได้ถามแอสตัล อาร์ต เกี่ยวกับทำนองเพลงที่มีความคล้ายคลึงกับดนตรีพื้นเมืองของกาตาลุญญา.

ภายหลังสหรัฐได้สิทธิ์ปกครองดินแดนภายหลังการปฏิวัติ, บทร้องของรอลา โรดิเกวซ เดอ ติโอ ได้รับความนิยมในระยะเวลาต่อมา ; เนื้อร้องของมานูเอล เฟอร์นานเดส ฮวนคอส จึงได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1903. ในส่วนของทำนองเพลงชาติ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในยุคเครือรัฐเมื่อ ค.ศ. 1952 โดย ผู้ว่าการเครือรัฐ ลิวอิส มูนรอส มาร์ริน , ส่วนของบทร้อง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1977 โดย คาร์ลอส โรเมโร บาเซลโร.

ทำนองเพลงชาติ มีลักษณะเป็นเพลงช้า, โดยไม่รวมทำนองเพลงแบบ "paseo". ต่อมารัฐบาลชุดใหม่ของรามอน คอลลาโด ได้มีการแก้ไขทำนองเพลงสำหรับใช้ในพิธีทางทหาร เมื่อ ค.ศ. 1952. ลิวอิส มิแรนดา ในฐานะผู้อำนวยเพลงของวงดุริยางค์กรมทหารราบที่ 65แห่งเปอร์โตริโก, ได้มีการปรับแก้ไขทำนอง เมื่อ มีนาคม ค.ศ. 1922. รัฐบัญญัติ #123 ค.ศ. 1977 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่, แต่ไม่ได้กำหนดการดัดแปลงทำนองเพลง.
ดีใจ ดีดีดี

ดีใจ ดีดีดี (ชื่อเดิม : นิลุบล อมรวิทวัส, นิลุบล ตรีเพชร) ชื่อเล่น ผัดไท เกิดเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2510 เธอเป็นที่รู้จักกันในการถ่ายโฆษณา นักแสดงละครเวที พิธีกร และนักแสดง ละครโทรทัศน์ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นพิธีกรรายการ ระเบิดเถิดเทิง อลหม่าน จานเด็ด และอื่นๆ ด้านละคร อาทิ ละคร ห้าวเล็กเล็ก, พรพรหมอลเวง, ศิลามณี และอีกมากมาย เธอจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ในคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

เธอเริ่มเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี จากการถ่ายงานโฆษณาผลิตภัณฑ์จอห์นสัน แสดงละครเรื่องแรก เรื่อง "เรือใบไม้" ของกันตนา และมีผลงานมาเรื่อยกับโฆษณาอีกหลาย ๆ ชิ้น ช่วงเรียนอยู่คณะนิเทศฯ ม.กรุงเทพ เธอเริ่มต้นการแสดงจากละครเวที "3 คน อลเวง" ตลกแนวใหม่ในรุ่นนั้น (ร่วมด้วย คุณก้อง ปิยะ คุณท็อป ดารณีนุช ฯลฯ) ซึ่งหลังจากนั้นทำให้เธอมีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่องในวงการบันเทิง ไม่ว่าจะเป็น ละครโทรทัศน์ รายการหรือเกมส์โชว์ต่าง ๆ พิธีกร และละครเวที

ด้านชีวิตส่วนตัวในปัจจุบัน เธอสมรสแล้ว และมีบุตรสาว 1 คน ศึกษาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

เดิมเธอใช้ชื่อว่า นิลุบล อมรวิทวัส ที่มักมีปัญหาสะกดคำภาษาอังกฤษผิดบ่อย ๆ ยามเดินทางไปต่างประเทศ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น ดีใจ ดีดีดี เพราะจดจำได้ง่ายและสามารถสร้างรอยยิ้มได้
สายสะดือพันคอทารก

สายสะดือพันคอทารกเกิดเมื่อสายสะดือพันคอทารกในครรภ์ครบรอบสามร้อยหกสิบองศา เกิดขึ้นบ่อยมาก โดยมีอัตราความชุกอยู่ที่ร้อยละ 6-37 เกือบครึ่งคลายออกเองก่อนคลอด
ตำนานกระสือ

ตำนานกระสือ (อังกฤษ:Demonic Beauty)เป็นภาพยนตร์ของค่าย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ เพราะความสาวและสวยของตาราวตีทำให้เธอถูกคัดเลือกเป็นนางสนมของเจ้าเมืองด้วยความจำใจ แต่ด้วยความรักที่มีต่อ ฟ้าแจ้ง นักรบหนุ่ม ทำให้เธอต้องถูกจับประหารชีวิต
ก่อนวันประหาร แม่เฒ่ากาลา ผู้ลึกลับได้ถ่ายทอดพลังอมตะให้แก่โหลนของนาง จนทำให้แม้ถึงวันประหารร่างของนางตาราวตีจะถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งตัว แต่หัวกับไส้ของนางกลับลอยหนีหายลับไปพร้อมกับเงาสีน้ำเงินสว่างเรืองหลัง
จากเหตุการณ์ในวันนั้นหมู่บ้านที่เงียบสงบก็ไม่สุขสงบอีกต่อไป เมื่อจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวได้เริ่มขึ้น
เฉลียว วัชรพุกก์

นายเฉลียว วัชรพุกก์ (29 มกราคม พ.ศ. 2464 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (2 สมัย) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก

นายเฉลียว วัชรพุกก์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรของขุนวัชรพุกก์ศึกษากร (แปลก วัชรพุกก์) กับ นางบุญมี วัชรพุกก์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับนางสำรวย วัชรพุกก์ มีบุตร-ธิดา 6 คน

เฉลียว วัชรพุกก์ เสียชีวิตด้วยโรคไตวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุรวม 82 ปี

เฉลียวเริ่มทำงานครั้งแรก ด้วยการเป็นนายช่างตรี ที่กองวางแผนและหมวดก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ จังหวัดนครสวรรค์ และเจริญในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนก้าวสู่ตำแหน่ง
อธิบดีกรมทางหลวง ใน พ.ศ. 2512 ถึง พ.ศ. 2522 จนเกษียณอายุ ใน พ.ศ. 2525

เฉลียว เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกวุฒิสภา ใน พ.ศ. 2513 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516

เฉลียว ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดตาก โดยได้รับเลือกเช่นเดียวกัน รวม 2 สมัย

เฉลียว ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์

เฉลียว วัชรพุกก์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
กาจัง

กาจัง เป็นเมืองทางตะวันออกของรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย และเป็นเมืองหลวงประจำเขตฮูลูลังกัต ห่างจากกัวลาลัมเปอร์

ในปีที่ผ่านมาก มีประชากรเพิ่มขึ้นมาก มีอัตราการเติบโตถึง 9 เปอร์เซ็นต์

มีประชากร 342,657 คน แบ่งเป็นชาวมลายูร้อยละ 60.4, ชาวจีนร้อยละ 19.3, ชาวอินเดียร้อยละ 9.7, อื่น ๆ อีกร้อยละ 10.6
เทคมีโฮม (อัลบั้มวันไดเรกชัน)

เทคมีโฮม () เป็นสตูดิโออัลบั้ม ที่ 2 ของวันไดเรกชัน วงบอยแบนด์ชาวอังกฤษ-ไอริช วางจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยโซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นอัลบั้มต่อยอดความสำเร็จจาก "อัปออลไนต์" ในปีก่อนหน้า โดยเทคมีโฮม ถูกเขียนโดยใช้นักแต่งเพลงเฉลี่ย 5 คน ต่อเพลง และบันทึกเสียงครั้งใหญ่ที่ประเทศสวีเดน ระหว่างปี พ.ศ. 2555 โดย ซาวาน โคเตชา, เรมี ยาคุบ และคาร์ล ฟาล์ก ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "วอตเมกส์ยูบิวตีฟูล" และ "วันธิงส์" ได้ใช้เวลา 6 เดือนในสต็อกโฮล์ม เพื่อสร้างทำนอง และเนื้อร้องของอัลบั้มนี้
เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

ดัชเชสอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็มเมื่อประสูติ: "อลิซาเบธ กาบรีเอล วาเลรี มารี ดัชเชสแห่งบาวาเรีย") (ประสูติเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสวรรคต 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี และยังเป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2

ประสูติ ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น ราชอาณาจักรบาวาเรีย พระราชบิดาคือ ดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย ประมุขฝ่ายชายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ที่ทรงเป็นนักจักษุวิทยาที่มีชื่อเสียง พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระเชษฐภคินีของพระราชบิดา จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ฝ่ายพระราชมารดา คือ อินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาของพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส

พระราชบิดาทรงมีพระปรีชาสามารถด้านศิลปะเป็นพิเศษ จึงทรงเลี้ยงดูพระองค์ให้อยู่ในแวดวงของศิลปะแขนงต่างๆ เช่น การวาดเขียน การดนตรี และศิลปะปูนปั้น และในขณะที่ยังทรงพระเยาว์นั้น ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปยังคลินิกที่ซึ่งพระราชมารดานั้นทำหน้าที่เป็นพยาบาล พระองค์ได้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนที่บาดเจ็บต่างๆ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกนักในฐานะของเจ้าหญิงที่จะได้สัมผัส

ดัชเชสอลิซาเบธทรงเสกสมรสกับเจ้าชายอัลแบร์ รัชทายาทอันดับสองของราชอาณาจักรเบลเยียม (ลำดับต่อจากพระชนก เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์) และหลังจากพระราชสวามีเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1909 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม เมืองอลิซาเบธวิลล์ หรือลูบุมบาชี (ปัจจุบัน) ในคองโกนั้นถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่พระองค์

ในขณะที่ทั้งสองพระองค์พบกันเป็นครั้งแรกนั้น เจ้าชายอัลแบร์ เป็นองค์รัชทายาทของพระปิตุลา (สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม) พระราชบิดาคือ เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ และเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย

เมื่อทรงพระราชสมภพ เจ้าชายอัลแบร์นั้นเป็นรัชทายาทอันดับที่ 3 ต่อจากพระราชบิดา และพระเชษฐา (เจ้าชายโบดวง) แต่เนื่องจากพระเชษฐานั้นสิ้นพระชนม์กระทันหันในปีค.ศ. 1891 ทำให้เจ้าชายอัลแบร์นั้นเลื่อนขึ้นมาอยู่ลำดับที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นคนเงียบ และช่างศึกษา เจ้าชายอัลแบร์ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของรัชทายาทที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2ทรงปรารถนา แต่ในที่สุดราชบัลลังก์ก็ตกเป็นของพระองค์หลังจากพระองค์ทรงเป็นเพียงรัชทายาทชายที่ยังทรงพระชนม์พระองค์เดียวในพระราชวงศ์
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหน่วยงานแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดทำการเรียนการสอนทางด้านภูมิศาสตร์

ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีการก่อตั้ง "แผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์" ขึ้นเป็นครั้งแรกของประเทศไทยสังกัดคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีพุทธศักราช 2477 จึงอาจกล่าวได้ว่า ภูมิศาสตร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นสาขาวิชาที่มีการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาอย่างเป็นทางการตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาถึงแม้ว่าในเชิงการบริหารยังสังกัดหน่วยงานเดียวกับสาขาวิชาประวัติศาสตร์ก็ตาม

ต่อมาปริมาณงานของแผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ได้เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ โดยได้ให้บริการการสอนแก่นิสิตในคณะอักษรศาสตร์และคณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยจำนวนมากกว่า 1,500 คนต่อปี นอกจากนี้ไม่ว่าจะเป็นสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยหรือในต่างประเทศ การสอนและการค้นคว้าวิชาภูมิศาสตร์และวิชาประวัติศาสตร์จะแยกแผนกวิชาออกจากกัน อีกทั้งแต่ละสาขาวิชายังมีปรัชญา เนื้อหา เทคนิคหรือวิธีการศึกษาและแนวการวิจัยที่แตกต่างกันอีกด้วย ดังนั้นแผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ จึงได้แยกออกจากกันเป็น 2 แผนกวิชา คือ "แผนกวิชาภูมิศาสตร์" และ"แผนกวิชาประวัติศาสตร์" โดยแผนกวิชาภูมิศาสตร์ได้ถือเอาวันที่ 18 พฤษภาคม พศ. 2515 เป็นวันกำเนิดหรือวันก่อตั้งแผนกวิชา

ในปี พ.ศ. 2522 ได้เปลี่ยนชื่อจาก "แผนกวิชาภูมิศาสตร์" เป็น "ภาควิชาภูมิศาสตร์" ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2522 บุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการดำเนินการแยกแผนกวิชาทั้งสองออกจากกัน ได้แก่ ศาสตราจารย์รอง ศยามานนท์ ศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตร และศาสตราจารย์รัชนีกร บุญหลง โดยศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตรได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกวิชาภูมิศาสตร์เป็นคนแรก และในขณะเดียวกันก็ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะอักษรศาสตร์ในระยะเวลาเดียวกันด้วย (พ.ศ. 2515-2519)

ปัจจุบัน ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

มารี เฮนเรียตเทอแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม "มารี เฮนเรียตเทอ อันเนอ", ประสูติเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 สวรรคตเมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 1902) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม

พระองค์ทรงเป็นพระธิดาของอาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย กับดัชเชสมาเรียโดโรเธอาแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์

เจ้าชายฟิลิปแห่งเบลเยียม เคานท์แห่งฟลานเดอร์ ("ประสูติ": 24 มีนาคม ค.ศ. 1837 "สิ้นพระชนม์": 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สาม (พระองค์ที่สองที่ยังทรงพระชนม์) ของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี (ค.ศ. 1812 - ค.ศ. 1850) ประสูติที่ปราสาทลาเคิน ชานกรุงบรัสเซลส์ เบลเยียม และได้มีพระราชโองการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เคานท์แห่งฟลานเดอร์ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1840

พระองค์ทรงเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1869 (ทันทีหลังจากพระนัดดาสิ้นพระชนม์) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1905

ในปีค.ศ. 1866 หลังจากเจ้าชายอเล็กซานดรู โลอัน กูซาแห่งโรมาเนีย ทรงสละราชสมบัติ พระองค์ทรงปฏิเสธการรับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ถัดไปของโรมาเนีย ต่อมาพระราชบัลลังก์นั้นในภายหลังได้ถวายให้แก่สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1

เจ้าชายฟิลิป ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (ค.ศ. 1845 - ค.ศ. 1912) พระธิดาของชาร์ลส์ แอนโทนี เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น (ค.ศ. 1811 – ค.ศ. 1885) กับพระชายา เจ้าหญิงโจเซฟฟินแห่งบาเดิน (ค.ศ. 1813 – ค.ศ. 1900)

ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
สุกิจ อัถโถปกรณ์

นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ (เกิด 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง 3 สมัย

นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อดีตเคยรับราชการเป็นนายแพทย์ที่โรงพยาบาลตรัง และ เปิดคลีนิคส่วนตัว ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง

พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร

นายแพทย์ สุกิจ กลับมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมารวม 3 สมัย

นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ1.เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยชั้นประถมาภรณ์มงกุฎไทย

2.เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกชั้นทวีติยาภรณ์ช้างเผือก
เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน

เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (พระนามเต็ม: "มารี ลุยซ์ อเล็กซานดรา กาโรลีน", ประสูติ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845, สิ้นพระชนม์ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912) เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ซึ่งต่อมาในภายหลังคือราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น ทรงเป็นพระราชชนนีของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม

พระราชบิดา คือ ชาร์ลส์ แอนโทนี เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น นายกรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย กับเจ้าหญิงโจเซฟฟินแห่งบาเดิน ดังนั้นจึงทรงเป็นพระเชษฐภคินีของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระปิตุจฉาของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย

พระนางได้เคยเกือบเป็นพระชายาของว่าที่สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร แต่เนื่องจากความแตกต่างทางศาสนา เพราะพระนางทรงนับถือโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด จึงทำให้การเสกสมรสนั้นเกิดขึ้นมิได้

ต่อมาพระนางเสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1867 ณ กรุงเบอร์ลิน

พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่

เจ้าหญิงมารีสิ้นพระชนม์ที่เบลเยียมเมื่อพระชนมายุ 67 พรรษา หลังจากทรงป่วยด้วยโรคปอดบวมเป็นระยะเวลาหลายวัน พระศพฝังอยู่ที่โบสถ์แม่พระแห่งลาเคิน
เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์

เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์ (ประสูติ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1903; สิ้นพระชนม์ 1 เมษายน ค.ศ. 1983) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ ประสูติที่กรุงบรัสเซลส์ พระองค์ทรงปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระเชษฐา สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1944 จนกระทั่ง ค.ศ. 1950 ในฐานะ "เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์" ปฏิบัติพระราชภารกิจแทนจนกระทั่งสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 เสด็จพระราชดำเนินกลับเบลเยียมและปฏิบัติพระราชภารกิจ แต่ต่อจากนั้นไม่นาน พระเชษฐาของพระองค์ก็ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระโอรสพระองค์ใหญ่ คือ เจ้าชายโบดวง

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ทรงได้รับการออกพระนามว่า "นายพล ดูว์ บ็อค" เพื่อประโยชน์ในการถวายอารักขา พระองค์ยังทรงมีความเกี่ยวพันอย่างมากกับฐานทัพอากาศฮัลลาวิงตันในประเทศอังกฤษซึ่งใช้เป็นสถานที่ขนส่งนายทหารฝ่ายสัมพันธมิตรมายังเบลเยียม
จุฑาธิป มณีพันธุ์

จุฑาธิป มณีพันธุ์ เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักจักรยานประเภทถนนชาวไทย ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภทถนนหญิง แต่ประสบความล้มเหลวในการเข้าสู่เส้นชัย

ในภายหลัง จุฑาธิปได้รับการทาบทามจากมิเซลาฟานินีร็อกซ์ ซึ่งเป็นทีมจักรยานประเภทถนนอาชีพหญิง เพื่อเข้าแข่งขันรายการยูซีไอวูเมนส์ทีม ฤดูกาล 2012-2013 ที่ประเทศอิตาลี

จุฑาทิป มณีพันธุ์ เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เธอเป็นลูกสาวของนายศุภกิจ มณีพันธุ์ และนางอำนวย อัญญะโพธิ์ ซึ่งจุฑาธิปสำเร็จการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนพระกุมารร้อยเอ็ด ระดับมัธยมจากโรงเรียนวิชูทิศ และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต ด้านการแข่งจักรยาน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งกีฬาจักรยานในซีเกมส์ 2009 ประเภทแมสสตาร์ทหญิง ที่ประเทศลาว

วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555 จุฑาทิปเข้าแข่งขันรายการวูเมนทัวร์ออฟไทยแลนด์ 2012 ที่จังหวัดเชียงราย ซึ่งเธอทำผลงานได้เป็นอันดับ 3 จากนั้น ในวันที่ 11 พฤษภาคม จุฑาทิปได้อันดับ 9 ในการแข่งจักรยานทางไกลทัวร์ออฟจงหมิงไอส์แลนด์ 2012 ช่วงที่ 2 ซึ่งเธอได้เป็นผู้นำเวลารวมเบสท์เอเชียนไรเดอร์ ส่วนวันที่ 17 พฤษภาคม ในการแข่งขันช่วงที่ 2 ของรายการทัวร์ออฟจูซานไอส์แลนด์ 2012 ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน จุฑาทิปได้อันดับ 2 รวมถึงได้เป็นแชมป์ประเภทคะแนนรวมที่ 32 คะแนน และแชมป์เบสท์เอเชียนไรเดอร์ส ภายหลังจากทำคะแนนสะสมจากทัวร์ออฟจงหมิง และทัวร์ออฟจูซาน ส่งผลให้จุฑาทิปได้รับการจัดอันดับจากสหพันธ์จักรยานนานาชาติให้อยู่ในอันดับที่ 57 ของโลก และได้รับโควตาเข้าแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ในช่วงแรกของการแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จุฑาทิปได้อยู่ในกลุ่มท้าย ซ้ำยังพบกับสภาพฝนและต้องขับหลบหลีกอุบัติเหตุ ส่งผลให้อยู่ห่างจากกลุ่มผู้นำเกินเวลากำหนด เธอจึงต้องออกจากการแข่งขันตามกฎของสหพันธ์จักรยานนานาชาติก่อนเข้าถึงเส้นชัย
เอ็มทีอาร์ (สายรถไฟฟ้า)

ระบบขนส่งมวลชนทางราง (เอ็มทีอาร์) เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางในฮ่องกง เปิกทำการเมื่อ ค.ศ. 1979 ปัจจุบันมีระยะทาง จำนวน 152 สถานี เป็นสถานีรถไฟ 84 สถานีและสถานีรถไฟฟ้ารางเบา 68 สถานี ปัจจุบันอยู่ในการดำเนินการของเอ็มทีอาร์ คอปอเรชัน

ศูนย์ซ่อมบำรุง
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้

รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงในเมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เส้นทางแรก เปิดให้บริการเมื่อ ค.ศ. 1993 ทำให้เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่ 3 ในจีนแผ่นดินใหญ่ ที่มีระบบรถไฟฟ้าใช้ (ก่อนหน้านั้นเป็นเมืองปักกิ่งและเทียนสิน) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เป็นระบบรถไฟฟ้าที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก

ปัจจบัน มีจำนวน 14 สาย และ 329 สถานี มีระยะทางรวม ทำให้เป็นระบบรถไฟฟ้าที่ยาวเป็นอันดับที่ 3 ของโลก มีรายได้ 2.276 พันล้านบาทในปี ค.ศ. 2012 มีผู้โดยสาร 8.486 ล้านคนต่อวัน (ข้อมูลเมื่อ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013)

รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ คิดอัตราค่าโดยสารตามระยะทาง เมื่อ 15 กันยายน ค.ศ. 2005 ถ้าต่ำกว่า 6 กิโลเมตร ต้องเสียค่าโดยสาร 3 หยวน ถ้าเดินทางมากกว่านั้น ต้องเสียค่าโดยสาร 10 หยวน
เอกสารเว็บ

เอกสารเว็บ เป็นเอกสารในมโนทัศน์ที่คล้ายกับเว็บเพจ แต่ก็ยังสอดคล้องกับนิยามที่กว้างขึ้นของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม (W3C) ดังต่อไปนี้

ศัพท์ "เอกสารเว็บ" ถูกใช้เป็นศัพท์ที่มีความหมายคลุมเครือในแหล่งข้อมูลหลายแหล่ง แต่นิยามของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมด้านบนสามารถใช้อธิบายได้ทั้งหมด
การวิจัยในสาขา "การค้นคืนเอกสารเว็บ" (web document retrieval) และ "การวิเคราะห์เอกสารเว็บ" (web document analysis) เมื่อไม่นานมานี้ ได้รื้อฟื้นความสนใจเรื่องการทำความเข้าใจวิธีใช้ศัพท์ให้ถูกต้อง

ความคิดหลักก็คือ ทรัพยากรเบื้องหลังทรัพยากรเดียวในระบบเอชทีทีพี อาจมีการแทนหลายชนิดที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถเปิดเผยได้โดยกลไกบางอย่างอาทิ การเจรจาเนื้อหา (content negotiation)
รายชื่อเมืองหลวงของพม่า

รายชื่อเมืองหลวงในประวัติศาสตร์พม่า
ลิงก์เสีย

ลิงก์เสีย, ลิงก์ตาย, ลิงก์เน่า คือศัพท์แบบกันเองที่ใช้เรียกการเชื่อมโยงหลายมิติ (บนเว็บไซต์เอกเทศหรืออินเทอร์เน็ตโดยทั่วไป) ที่โยงไปยังเว็บเพจ เซิร์ฟเวอร์ หรือทรัพยากรอื่น ซึ่งไม่มีให้ใช้งานได้อย่างถาวร ศัพท์นี้ก็ใช้อธิบายผลจากความล้มเหลวในการอัปเดตเว็บเพจที่ล้าสมัย ที่พะรุงพะรังในผลการค้นหาของเสิร์ชเอนจินด้วย

ลิงก์ใดลิงก์หนึ่งอาจเสียได้ด้วยเหตุหลายประการ เหตุเรียบง่ายและสามัญที่สุดก็คือ เว็บไซต์ที่โยงไปหาไม่มีอยู่อีกต่อไป ผลลัพธ์สามัญที่สุดของการเรียกลิงก์เสียก็คือ ข้อผิดพลาด 404 ซึ่งแสดงว่าเว็บเซิร์ฟเวอร์ตอบสนอง แต่หน้าที่ระบุนั้นไม่สามารถค้นพบได้

เว็บไซต์ข่าวบางแห่งมีส่วนทำให้เกิดปัญหาลิงก์เสีย โดยการคงไว้แต่บทความข่าวล่าสุดที่สามารถเข้าถึงได้โดยเสรี แล้วลบหรือย้ายบทความข่าวเก่า ๆ ไปไว้ในพื้นที่สำหรับสมาชิกที่ต้องจ่ายค่าสมัครเข้าร่วม ทำให้ลิงก์สนับสนุนขาดหายไปอย่างมาก ต่อเว็บไซต์ที่อภิปรายถึงเหตุการณ์สำคัญเชิงข่าวและใช้ข่าวนั้นเป็นแหล่งอ้างอิง

ลิงก์เสียอีกประเภทหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อเซิร์ฟเวอร์ที่รับฝากหน้าปลายทางหยุดการทำงานหรือย้ายตำแหน่งไปยังชื่อโดเมนใหม่ กรณีนี้เบราว์เซอร์จะให้ผลเป็นข้อผิดพลาดของดีเอ็นเอส หรืออาจปรากฏเป็นเว็บไซต์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่เรียกค้น กรณีหลังสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อชื่อโดเมนถูกระงับและต่อมาผู้ให้บริการรายอื่นก็ช่วงชิงจดทะเบียนชื่อเดิมอีกครั้ง ชื่อโดเมนที่ได้มานี้จะดึงดูดผู้ที่คาดหวังความได้เปรียบจากกระแสผู้เยี่ยมชมที่เข้ามาโดยไม่ทันสงสัย เพื่อที่จะเพิ่มพูนตัวนับผู้เยี่ยมชมและเพจแรงก์

ลิงก์ก็อาจเสียได้ด้วยสาเหตุจากการปิดกั้นบางรูปแบบ เช่นตัวกรองเนื้อหาหรือไฟร์วอลล์ ลิงก์เสียที่พบเห็นได้ทั่วไปบนอินเทอร์เน็ตก็สามารถเกิดขึ้นได้จากด้านผู้เขียน เมื่อเนื้อหาของเว็บไซต์ถูกรวบรวม คัดลอก หรือจัดใช้งานโดยปราศจากการตรวจทานเป้าหมายอย่างถูกต้อง หรือเพียงไม่ทำให้ทันสมัย ลิงก์เสียก็อาจเกิดขึ้นได้กับเว็บไซต์ที่ไม่ได้ใช้ยูอาร์แอลแบบสะอาด (clean URL) ซึ่งถูก "จัดระเบียบใหม่"

ผู้ใช้เว็บคุ้นเคยต่อการตอบรับชนิด 404 "Not Found" แม้กระทั่งผู้ที่ใช้เว็บเป็นครั้งคราว มีการศึกษาวิจัยจำนวนหนึ่งที่สำรวจความแพร่หลายของลิงก์เสียบนเว็บ ในวรรณกรรมเชิงวิชาการ และในห้องสมุดดิจิทัล จากการทดลองเมื่อ พ.ศ. 2546 เฟตเทอร์ลีและคณะพบว่า ประมาณหนึ่งลิงก์ในทุก ๆ 200 ลิงก์ต่อสัปดาห์จะหายไปจากอินเทอร์เน็ต 
แม็กคาวน์และคณะพบว่า ยูอาร์แอลถึงครึ่งที่อ้างถึงบทความในดี-ลิบ แมกาซีน (D-Lib Magazine) ไม่สามารถเข้าถึงได้อีกหลังจากเผยแพร่ไปแล้ว 10 ปี 
และการศึกษาวิจัยอื่น ๆ ได้แสดงว่า ลิงก์เสียในวรรณกรรมเชิงวิชาการมีจำนวนมากแย่ยิ่งกว่านั้น 
เนลสันกับอัลเลนได้สำรวจลิงก์เสียในห้องสมุดดิจิทัลพบว่า ประมาณร้อยละสามของลิงก์ทั้งหมดไม่สามารถเข้าถึงได้หลังจากหนึ่งปีผ่านพ้นไป
ปฏิบัติการครอสโรดส์

ปฏิบัติการครอสโรดส์ () เป็นชุดการทดลองระเบิดนิวเคลียร์โดยสหรัฐอเมริกา การทดลองทุกครั้งในชุดการทดลองนี้จัด ณ​ บิกีนีอะทอลล์ ในช่วงกลางปี 1956 "ครอสโรดส์" เป็นการทดลองหลังจาก "ทรินิตี" ซึ่งทดลองช่วงเดือนกรกฎาคม 1945 และเป็นการระเบิดครั้งแรกตั้งแต่การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะนะงะซะกิ โดยมีจุดมุ่งหมายการทดลองเพื่อทดสอบความเสียหายจากระเบิดนิวเคลียร์ที่มีผลต่อเรือรบ

ชุดการทดลอง "ครอสโรดส์" ประกอบไปด้วยระเบิดสองลูก โดยทั้งคู่มีแรงระเบิด 23 กิโลตันทีเอ็นทีเท่ากัน ลูกแรกทดลองวันที่ 1 กรกฎาคม 1946 สมญานามว่า "เอเบิล" ซึ่งจุดระเบิดเหนือพื้นดิน 160 เมตร อีกลูกหนึ่งทดลองวันที่ 25 กรกฎาคม 1946 มีสมญานามว่า "เบเกอร์" ซึ่งจุดระเบิดใต้ผิวน้ำลงไป 27 เมตร แต่ยังมีระเบิดอีกลูกสมญานามว่า "ชาร์ลี" ที่วางแผนระเบิดในปี 1947 แต่ถูกยกเลิกเสียก่อน จึงเลื่อนการทดลอง "ชาร์ลี" ไปทดลองในปฏิบัติการวิกแวมซึ่งเป็นการระเบิดใต้ท้องทะเลลึกบริเวณชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย การระเบิดของ "เอเบิล" และ "เบเกอร์" เป็นการระเบิดครั้งที่สี่และครั้งที่ห้าในประวัติศาสตร์การระเบิดของสหรัฐอเมริกา (หลังจาก "ทรินิตี" และ ระเบิดที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ) และเป็นการทดลองครั้งแรกที่จัดขึ้นบริเวณเหมู่เกาะมาร์แชลล์ ซึ่งการทดลองอีกหลาย ๆ ครั้งต่อมาก็จัดที่บริเวณนี้

ผู้คนที่อาศัยอยู่บนเกาะบิกีนีแต่เดิมยินยอมที่จะย้ายออกจากเกาะ โดยคนส่วนมากย้ายไปอยู่ที่รองเกริคอะทอลล์ (Rongerik Atoll) และต่อมาในทศวรรษ 1950 มีการทดลองระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์อีกหลายครั้งที่จัดขึ้นบริเวณเกาะบิกีนี ทำให้เกิดการปนเปื้อนในน้ำทะเลและในอากาศอย่างมากซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของชาวเกาะ เช่นการทำฟาร์ม และการหาปลา แม้ในปัจจุบันเกาะบิกีนีก็ยังใช้ในการอยู่อาศัยไม่ได้ แม้จะมีการยืนยันว่าผู้เกี่ยวข้องกับปฏิบัติการครอสโรดส์จะได้รับการป้องกันจากรังสีเป็นอย่างดี แต่ก็ยังมีการศึกษาที่ว่าอายุขัยเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมปฏิบัติการลดลงสามเดือนจากคนทั่วไป ผลจากการระเบิดของ "เบเกอร์" ทำให้เรือเป้าทุกลำปนเปื้อนสารกำมันตรังสี และทำให้เกิดการฟุ้งกระจายของสารกำมันตรังสีเป็นวงกว้าง จนทำให้นักเคมีนามว่า ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานของได้กล่าวถึง "เบเกอร์" ว่าเป็น "จุดเริ่มต้นของภัยพิบัตินิวเคลียร์ของโลก"