seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สุธา นิติภานนท์

นายสุธา นิติภานนท์ สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) 5 สมัยของเขตภาษีเจริญ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

นายสุธาเป็นชาวกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด โดยเกิดที่เขตราษฎร์บูรณะ แต่มาเติบโตที่เขตภาษีเจริญซึ่งเป็นพื้นเพเดิมของมารดา เริ่มเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการเป็นผู้ช่วยของนายมงคล สิมะโรจน์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ต่อมาได้เข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคกิจสังคมและเคยร่วมทีมเลือกตั้งเดียวกับ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นผู้สมัครอิสระ โดยมิได้สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ

นายสุธามีบทบาทอย่างมากในการเป็น ส.ก. ของกรุงเทพมหานคร เคยเป็นประธานสภากรุงเทพมหานครและมีชื่อเข้าชิงตำแหน่งนี้หลายครั้ง จนถูกจับตามองหลายครั้งว่าจะลงเล่นการเมืองในระดับประเทศ แต่ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2544 นายสุธาก็ส่งบุตรสาวของตนเอง คือ นางสาวหฤทัย นิติภานนท์ ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในพื้นทื่เขต 31 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตภาษีเจริญเฉพาะแขวง และเขตตลิ่งชัน แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

ก่อนการเลือกตั้งในต้นปี พ.ศ. 2548 นายสุธาถูกโจมตีว่าจะไปเข้าสังกัดกับพรรคไทยรักไทย อันเนื่องจากปัญหาความขัดแย้งในการเลือกประธานสภา ส.ก. ทางพรรคประชาธิปัตย์จึงส่ง ทันตแพทย์สุรันต์ จันทร์พิทักษ์ ลงสมัครแทนในพื้นที่เขต 32 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตภาษีเจริญเฉพาะแขวง เขตบางกอกใหญ่ แต่ ท.พ.สุรันต์ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายมานะ คงวุฒิปัญญา ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทยไป

ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 นายสุธา นิติภานนท์ ได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ของเขตภาษีเจริญเป็นสมัยที่ 4

และในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ของเขตภาษีเจริญเป็นสมัยที่ 5 ติดต่อกัน โดยครั้งนี้ได้คะแนนไป 18,784 คะแนน

นอกจากนี้แล้ว ชีวิตส่วนตัว นายสุธายังเป็นบิดาบุญธรรมของ ชนกวนันท์ รักชีพ ดารานักแสดงที่มีชื่อเสียงอีกด้วย
เทียนไถ

นิกายสัทธรรมปุณฑริกสูตร หรือ นิกายเทียนไถ ( Tiāntái) เป็นนิกายหนึ่งในศาสนาพุทธในประเทศจีน ก่อตั้งโดยฉีอี้ นับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรเป็นคัมภีร์หลัก

นิกายนี้จัดแบ่งคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นห้าช่วงคือ

นิกายนี้แบ่งคำสอนของพระพุทธเจ้าตามวิธีการสอนและลักษณะคำสอนดังนี้
ก่อตั้งโดยไซโช ซึ่งเป็นที่รู้จักหลังมรณภาพว่าเดนเกียว ไดชิ ได้รับอิทธิพลจากนิกายเทียนไท้ของจีน โดยนับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรเป็นคัมภีร์หลัก แนวความคิดพื้นฐานของนิกายนี้คือ “อิชิจิสุ” สัจจะมีเพียงหนึ่ง เน้นการปฏิบัติทางสมาธิภาวนา ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นหลักปฏิบัติของนิกายเซนด้วย

หลักอิชิจิสุทำให้นิกายนี้มีลักษณะประนีประนอมต่อนิกายอื่นและต่อศาสนาชินโตด้วย ไซโชได้สร้างวัดเอนเรียวกูจิขึ้นที่ภูเขาไฮอิ เมื่อ พ.ศ. 1341 วัดนี้เป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนาในญี่ปุ่นกว่า 800 ปีซึ่งในช่วงดังกล่าว พระสงฆ์นิกายนี้มีบทบาททางการเมืองด้วย
ชอุ่ม ปัญจพรรค์

ชอุ่ม ปัญจพรรค์ หรือ ชอุ่ม แย้มงาม (6 ธันวาคม พ.ศ. 2464 - 28 กันยายน พ.ศ. 2556) นักเขียน นักแต่งเพลงชาวไทย ได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2546
เกิดที่อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรสาวคนโตของขุนปัญจพรรค์พิบูล อดีตข้าหลวงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์และจังหวัดนครปฐม กับ นางกระแส ปัญจพรรค์ (โกมารทัต) เป็นพี่สาวของ อาจินต์ ปัญจพรรค์ (ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2534)

จบการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี และนครปฐม ศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่นที่ 1 เลขประจำตัวที่ 1 แล้วเข้าศึกษาต่อในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นอักษรศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ 11

รับราชการที่กรมโฆษณาการ ทำงานในแผนกและกองต่างๆ เช่น กองกระจายเสียงวิทยุแห่งประเทศไทย แผนกนิตยสารและห้องสมุด ,บรรณาธิการหนังสือโฆษณาสาร ,หัวหน้าคณะละครวิทยุ คณะโฆษณาสาร และคณะวัฒนธรรมบันเทิง รวมทั้งแต่งบทละครและเพลงประกอบเรื่องให้คณะสุนทราภรณ์

เขียนเรื่องสั้นเป็นงานอดิเรกขณะทำงานอยู่ที่กองกระจายเสียงวิทยุแห่งประเทศไทย จำนง รังสิกุล ซึ่งทำงานอยู่อีกแผนกหนึ่งได้พบเรื่องสั้นที่เขียนเก็บใส่แฟ้มไว้ จึงได้นำผลงานเรื่องสั้นชื่อ “ฉันกับกามเทพ” ส่งให้ นิลวรรณ ปิ่นทอง บรรณาธิการนิตยสารสตรีสารอ่าน ปรากฏว่าได้ลงตีพิมพ์เป็นเรื่องแรกในชีวิตและเริ่มงานเขียนเป็นอาชีพตั้งแต่นั้น

ละครวิทยุ ละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ที่สร้างจากผลงานเขียน/นวนิยายที่มีชื่อเสียง เช่น "ทัดดาวบุษยา" "บ้านนอกเข้ากรุง" "เมียนอกกฎหมาย" "มารพิศมัย" "สร้อยฟ้าขายตัว" นอกจากนี้ยังมีผลงานคำร้อง เพลง ข้องจิต หนึ่งในดวงใจ รักเอาบุญ ดอกพุดตาน สำคัญที่ใจ เกิดเป็นคน แผ่นดินทอง และเพลงหน้าที่ของเด็ก (เด็กเอ๋ยเด็กดี)

สมรสกับจำโนทย์ แย้มงาม ไม่มีบุตรด้วยกัน

คุณชอุ่มได้ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อเวลาประมาณ 1 นาฬิกา ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยหน้าที่สุดท้ายคือทำงานที่ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นกรรมการเซ็นเซอร์ของสถานี

การยกย่องเชิดชูเกียรติ จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2546
ดอนนี่ เนียเตส

ดอนนี่ เนียเตส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ที่เมืองมูร์เซีย จังหวัดบาโกโลด ถือเป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ที่ครองตำแหน่งแชมป์โลกด้วยระยะเวลายาวนานที่สุด คือ 8 ปี 11 เดือน และเป็นนักมวยชาวฟิลิปปินส์คนที่ 3 ที่ได้แชมป์โลกมากถึง 3 รุ่น ต่อจากแมนนี่ ปาเกียว และโนนิโต โดแนร์

เนียเตสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน วัลเตอร์ ซวยบาเกียว ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น เนียเตสชกชนะรวดถึง 6 ครั้ง มีเสมอกับเกรก มันกันเพียงครั้งเดียว เนียเตสได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 โดยเป็นฝ่ายชนะน็อค โจเซฟ วีญาซิส ยก 1 ชกชนะอีก 3 ครั้ง ก่อนจะแพ้เป็นครั้งแรกเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2547 โดยไปแพ้คะแนนแองกี้ แองโกตาที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น เนียเตสไม่เคยแพ้ใครอีกเลยจนได้ครองแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวท โดยขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อคเฮรี อาโมล ยก 2 เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง
ต่อมา ตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBO ว่างลง เนียเตสได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับพรสวรรค์ ป.ประมุข เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2550 การชกเป็นไปอย่างสูสี โดยเนียเตสชกพรสวรรค์ลงไปนับแปดได้ในยกที่ 4 และพรสววรค์ถูกตัดคะแนนในยกที่ 10 เพราะชกต่ำกว่าเข็มขัด ในที่สุดเนียเตสเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อย่างเป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์โลกมาครอง และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง จากนั้น เนียเตสได้สละแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท และขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน รามอน การ์เซีย ฮิราเลส ที่ ฟิลิปปินส์ ได้ครองตำแหน่งแชมป์โลก และป้องกันตำแหน่งไว้ได้อย่างยาวนานมากถึง 13 ครั้ง ถือว่ามากที่สุดในบรรดานักมวยฟิลิปปินส์ และได้รับยกย่องให้เป็นแชมป์โลกเดอะริงอีกด้วย ก่อนจะสละตำแหน่งไปเองในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 เพื่อขยับขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวท

เมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2560 เนียเตสได้แชมป์โลกในรุ่นที่ 3 ในรุ่นฟลายเวทของ IBF โดยเอาชนะคะแนน เอกตะวัน บีทียูเรือไวกิ้ง นักมวยชาวไทย ในการชิงแชมป์ที่ว่าง ที่เดอะริเวอร์ฟรอนต์ เมืองเซบู ด้วยคะแนนอย่างเป็นเอกฉันท์ 117-111, 115-113 และ 117-111 และทำให้กลายเป็นนักมวยชาวฟิลิปปินส์คนที่ 3 ที่ได้แชมป์โลก 3 รุ่น ต่อจากแมนนี่ ปาเกียว และโนนิโต โดแนร์

ดอนนี่ เนียเตส ได้รับฉายาเป็นภาษาตากาล็อกว่า "Ahas" แปลว่า "งู" เนื่องจากในวัยเด็ก ภารกิจของเนียเตสในโรงยิมอาลา คือ การทำความสะอาดบ่อเลี้ยงงู ซึ่งเลี้ยงงูพิษและงูเหลือมขนาดใหญ่ถึง 5 ตัว เนียเตสเป็นเด็กเพียงคนเดียวที่กล้าทำ เนียเตสถูกงูกัดหลายครั้ง จนกระทั่งคุ้นเคยกับงู และไม่เคยถูกกัดอีกเลย และเมื่องูตัวหนึ่งวางไข่ทั้งหมด 11 ฟอง แต่เหลือรอดมาได้เพียงฟองเดียว เนียเตสก็นำมาอนุบาล จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงทำอยู่ จึงเป็นที่มาของชื่อฉายานี้
ทองไทเล็ก ป.วรสิงห์

ทองไทเล็ก ส.ธนะภิญโญ หรือ ทองไทเล็ก ป.วรสิงห์ หรือ เจษฎา พลเยี่ยม เกิดเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2530 สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) แพ้ 8
ศรีตรัง

ศรีตรัง เป็นชื่อไม้ต้นในสกุลศรีตรัง ("Jacaranda") วงศ์แคหางค่าง (Bignoniaceae) ต้นอาจสูงได้ถึง 10 เมตร ใบเป็นฝอยเล็ก มี 2 ชนิด ได้แก่
มาซูกิซี สกาลี

มาซูกิซี สกาลี (Mzukisi Sikali) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่ เมืองพอร์ต เอลิซาเบธ ประเทศอฟริกาใต้ เสียชีวิตเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2548 รวมอายุได้ 34 ปี สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 7
การวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จะสิ้นสุดลงในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) เพื่อนำไปจุดในงานเปิดมหกรรมกีฬาโอลิมปิก ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน แผนการของการวิ่งนั้นได้ถูกประกาศเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550 (ค.ศ .2550) ภายใต้สโลแกนว่า ""Journey of Harmony" (和諧之旅) " และคาดว่าจะใช้เวลาวิ่ง 130 วัน ผ่าน 21 ประเทศรวมประเทศจีน ระยะทาง 137,000 ก.ม. (85,100 ไมล์) ซึ่งถือได้ว่าเป็นการวิ่งคบเพลิงที่ยาวที่สุดนับตั้งแต่การวิ่งคบเพลิงครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936) ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 จากกรุงเอเธนส์สู่กรุงเบอร์ลิน

หลังจากคบเพลิงได้ถูกจุดขึ้นในเมืองโอลิมเปีย ประเทศกรีซ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ที่ผ่านมา คบเพลิงได้ถูกนำไปที่กรุงเอเธนส์ แล้วถูกส่งต่อไปที่กรุงปักกิ่งในวันที่ 31 มีนาคม หลังจากนั้นจึงได้รับการส่งต่อไปสู่เมืองสำคัญต่างๆ ทั่วโลก และคาดว่าคบเพลิงนี้จะมีการนำขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของโลกยอดเขาเอเวอร์เรสต์อีกด้วย

การวิ่งคบเพลิงในครั้งนี้จัดขึ้นในช่วงที่มีเหตุจลาจลความไม่สงบในทิเบต ซึ่งจึนได้ทำการตอบโต้ผู้ประท้วงจนนำไปสู่การเรียกร้องให้คว่ำบาตรจีนที่กระทำการละเมิดสิทธิมนุษยชนในเมืองใหญ่ต่างๆ ทั่วโลก

คบเพลิงโอลิมปิก 2008 ออกแบบโดยบริษัท ลีโนโว บริษัทผู้ผลิตคอมพิวเตอร์อันดับ 1 ของจีน ภายใต้แนวคิดว่า ""เมฆแห่งคำมั่นสัญญา"" ได้แรงบันดาลใจจากรูปลักษณ์ของการม้วนสาส์นของจีนโบราณ ออกแบบให้มีลักษณะคล้ายการผสานมือ 2 ข้างเข้ามาหากัน ตัวคบเพลิงมีสีแดงลายเมฆ สูง 72 ซ.ม. หนักเกือบ 1 กิโลกรัม ทำจากอะลูมิเนียม บรรจุเชื้อเพลิงโพรเพนที่สามารถหล่อเลี้ยงไฟได้ 15 นาที ทนลมแรงได้ถึงระดับ 65 ก.ม. ต่อชั่วโมง และอยู่ท่ามกลางสายฝนได้ในระดับที่ฝนตกไม่เกิน 50 ม.ม. ต่อชั่วโมง

ปักกิ่งเกมมีผู้วิ่งคบเพลิงทั้งหมด 21,880 คน โดยในประเทศจีนมีผู้วิ่งจำนวน 19,400 คน คนละ 200 เมตร และนอกประเทศจีน 2,480 คน คนละ 250 เมตร

การวิ่งคบเพลิงจัดขึ้นระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนสิงหาคม ในช่วงแรกได้มีการวางเส้นทางสู่กรุงไทเป ไต้หวัน ระหว่างการวิ่งคบเพลิงในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม และฮ่องกง ประเทศจีน แต่ด้วยเหตุที่ว่าไม่มีข้อสรุปว่าการวิ่งครั้งนี้เป็นการวิ่งนอกประเทศหรือในประเทศจีน ทางการไต้หวันจึงไม่ขอรับการวิ่งในกรุงไทเป

เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2551 เวลา 02.40 น. สายการบินไชน่า แอร์ไลน์ ได้นำพา “ไฟโอลิมปิก” เคลื่อนจากกรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย มาถึงยังประเทศไทยที่ท่าอากาศยาน กองบิน 6 กองทัพอากาศ โดยนายจาง เชียง หยู รองประธานคณะกรรมการจัดกีฬาโอลิมปิก 2008 ได้นำโคมที่มีไฟโอลิมปิกอยู่ข้างในออกจากตัวเครื่องบิน แล้วส่งมอบให้แก่พล.อ.ยุทธศักดิ์ ศศิประภา ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย เพื่อนำไปเก็บรักษาที่โรงแรมพลาซ่าแอทธีนี ถนนวิทยุ

ต่อมาในวันรุ่งขึ้นได้มีการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในประเทศไทย โดยเริ่มจากซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบพระชนมพรรษา วงเวียนโอเดียน ผ่านถนนเยาวราช ถนนเจริญกรุง ผ่าน วัดพระศรีรัตนศาสดาราม กระทรวงกลาโหม สนามหลวง ศาลฎีกา เข้าสู่ถนนราชดำเนินกลาง ผ่าน สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล สี่แยกคอกวัว วัดราชนัดดาราม ป้อมมหากาฬ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ศูนย์ประชุมองค์การสหประชาชาติ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และสิ้นสุดที่ ลานพระราชวังดุสิต รวมระยะทาง 10.5 กิโลเมตร โดยมีผู้วิ่งคบเพลิงทั้งหมด 80 คน โดยผู้วิ่งคบเพลิงคนสุดท้าย ได้แก่ ปวีณา ทองสุก
ริเอะ คูงิมิยะ

ริเอะ คูงิมิยะ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โอซากะ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 จากนั้นก็ย้ายมาอยู่จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่าย I'm Enterprise ได้รับฉายาว่า "เจ้าแม่เสียงซึน" (ツンデレの女王) เนื่องจากตัวละครที่เธอได้พากย์ หลายตัวจะมีนิสัยแบบสึนเดเระแทบทั้งสิ้น ในการประกวด Seiyu Awards ครั้งที่ 1 นั้นเธอถูกคัดเลือก ให้อยู่ในสาขา นักพากย์ตัวละครหลักหญิงยอดเยื่ยม (Best Actress in leading role) จากการพากย์ หลุยส์ จากเรื่อง อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท หลังจากนั้นเธอก็ได้รับรางวัล Seiyu Awards ครั้งที่ 2 ในสาขานักพากย์สมทบหญิงยอดเยี่ยม ร่วมกับ มิตสึกิ ไซงะ และรางวัล Seiyu Awards ครั้งที่ 3 เธอก็ชนะการประกวดในสาขา นักพากย์ตัวละครหลักหญิงยอดเยื่ยม ในบทของ ไอซากะ ไทกะ ในเรื่อง "โทระโดระ!"
อะเล็กซานเดรีย

อะเล็กซานเดรีย หรือในภาษาอาหรับเรียก อัลอัสกันดะริย์ยะ (; ; ; คอปติก: Ⲣⲁⲕⲟⲧⲉ) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองในประเทศอียิปต์ รองจากกรุงไคโร มีประชากรประมาณ 3-5 ล้านคน และเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศอียิปต์
อเล็กซานเดรีย (แก้ความกำกวม)

อเล็กซานเดรีย สามารถหมายถึง
เปอร์เซีย (พันธุ์แมว)

เปอร์เซีย เป็นแมวที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบเปอร์เซีย หรืออิหร่าน ถูกนำไปเลี้ยงในประเทศต่าง ๆ ทั้งใน ยุโรปและอเมริกาเป็นเวลาเกือบร้อยปีมาแล้ว สำหรับประเทศไทยจัดเป็นแมวต่างประเทศ พันธุ์แรกที่ถูกนำมาเผยแพร่ เนื่องจากเป็นแมวที่มีอุปนิสัยอ่อนโยน สุขุมเข้ากับคนง่าย มี ความร่าเริงซุกซน ชอบประจบประแจงและมีไหวพริบ นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงต้นกำเนิดของแมวเปอร์เซียว่ามีมานานตั้งแต่ช่วง 1,684 ปีก่อนคริสตกาล ด้านบรรพบุรุษแมวเปอร์เซียตัวแรกที่ได้รับการบันทึกไว้เป็นหลักฐานถูกนำเข้ามายังทวีปยุโรปในปี ค.ศ. 1620 เป็นแมวขนสีเทาจากเมืองโคราซาน (Khorasan) ประเทศเปอร์เซีย เจ้าตัวนี้ได้ไปอยู่ยังประเทศอิตาลี และแมวขนยาวสีขาวจากเมืองอังกอร่า (ปัจจุบันคือเมือง Ankara) ประเทศตุรกี ได้ไปอยู่ยังประเทศฝรั่งเศส

มีหลายสี เช่น สีเทา สีน้ำตาล สีเหลือง สีดำ เป็นต้น
หางยาวเป็นพวงระย้า ที่เด่นมากคือ มีขนที่ลำคอเป็นปุยยาว ฟูและดกมาก
ชื่อเล่น

ชื่อเล่น คือ ชื่อของบุคคลหรือสิ่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ชื่อจริง ไม่ใช่ชื่ออย่างเป็นทางการ มักใช้แทนหรือใช้ควบคู่ไปกับชื่อที่เป็นทางการ มักใช้เรียกขานกันในหมู่เพื่อนฝูงหรือคนที่รู้จักกันเท่านั้น เพื่อให้สะดวกในการเรียก โดยมักเป็นคำพยางค์เดียว แต่บางครั้งพบว่ามีคนที่มีชื่อเล่นถึง 3 พยางค์ก็มี และยังมีคนที่มีชื่อเล่นยาวกว่าชื่อจริงก็มีเช่นกัน
สฟิงซ์ (พันธุ์แมว)

สฟิงซ์ เป็นพันธุ์แมวชนิดหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะมีผู้เรียกว่าเป็นแมวพันธุ์ที่ไม่มีขน แต่ที่จริงแล้วมันมีขนปกคลุมบาง ๆ โดยจะเห็นได้ชัดบริเวณปลายลำตัวทั้งสองข้าง แมวไม่มีขนตัวแรกปรากฏในประเทศแคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2509 ต่อมาจึงได้กลายเป็นแมวพันธุ์หนึ่ง โดยใช้แมวขนสั้นของอเมริกามาผสม สมาคมผู้เลี้ยงแมวส่วนใหญ่ไม่ยอมรับแมวพันธุ์นี้ และเป็นพันธุ์ที่มีปัญหาถกเถียงกันอยู่

ลำตัวยาวหางยาว เรียวปลายหาง มีขนยาวปกคลุมขายาวปานกลาง หัวคล้ายลิ่ม หูเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายหูกลม สีลำตัวสีน้ำตาลขาว หรือดำขาว พื้นท้องเป็นแถบขาวยาวตลอดลำตัวตั้งแต่ปาก ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะไม่เหมือนแมวพันธุ์อื่น ตาสีอำพัน
บรรยากาศของโลก

บรรยากาศของโลก คือ อากาศที่ห่อหุ้มโลกอยู่โดยรอบ โดยมีขอบเขตนับจากระดับน้ำทะเลขึ้นไปประมาณ 1,000 กิโลเมตร ที่บริเวณใกล้ระดับน้ำทะเลอากาศจะมีความหนาแน่นมากและความหนาแน่นของอากาศจะลดลงเมื่อสูงขึ้นไปจากระดับน้ำทะเลบรรยากาศของโลกมีองค์ประกอบที่สำคัญ 3 ส่วน ดังนี้บรรยากาศไม่ได้แบ่งเป็นชั้นที่มองเห็นได้ แต่จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์สามารถแบ่งชั้นบรรยากาศได้เป็น 5 ชั้น ดังนี้

1. โทรโพสเฟียร์ (troposphere) เป็นชั้นบรรยากาศที่อยู่สูงจากพื้นดินขึ้นไปประมาณ 0-10 กม. อุณหภูมิจะค่อยๆลดลงตามระดับความสูง และเป็นชั้นที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศด้วย.
มีปรากฏการณ์ที่สำคัญ คือ ลม เมฆ พายุ หิมะ

2. สตราโทสเฟียร์ (stratosphere) เป็นชั้นที่มีเสถียรภาพที่สุด มีความสูงตั้งแต่ 10-45 กม. อุณหภูมิในระดับล่างของชั้นนี้จะคงที่จนถึงระดับความสูง 20 กม. จากนั้นอุณหภูมิจะค่อยๆสูงขึ้น ชั้นนี้เป็นชั้นที่เครื่องบินจะบินเพราะไม่มีความแปรปรวนของสภาพอากาศและเครื่องบินทั้งหมดที่บินในชั้นจะนี้จะเป็นเครื่องบินไอพ่น บรรยากาศมีก๊าซโอโซนอยู่มากซึ่งจะช่วยสกัดแสงอัลตร้าไวโอเรต (UV) จาก ดวงอาทิตย์ไม่ให้มาถึงพื้นโลกมากเกินไป
3. มีโซสเฟียร์ (mesosphere) เป็นช่วงบรรยากาศที่อยู่สูงจากพื้นดินในช่วง 45-80 กม.อุณหภูมิลดลงตามระดับความสูง อาจรวมเรียกบรรยากาศชั้นโทรโพสเฟียร์ สตราโทสเฟียร์ และมีโซสเฟียร์ว่า โฮโมสเฟียร์

4. เทอร์โมสเฟียร์(Thermosphere) ตั้งแต่ 80-500 กม. อุณหภูมิจะสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงแรกแล้วอัตราการสูงขึ้นจะลดลง อุณหภูมิจะอยู่ระหว่าง 227-1,727 องศา มีอากาศเบาบางมาก และมีแก๊สต่างๆซึ่งอยู่ในลักษณะที่เป็นอนุภาคประจุไฟฟ้าเรียกว่า ไอออน สามารถสะท้อนคลื่นวิทยุบางชนิดได้ อาจเรียกบรรยากาศในชั้นนี้ว่า ไอโอโนสเฟียร์ (ionosphere)

5. เอกโซสเฟียร์ (exosphere) เริ่มตั้งแต่ 500 กม.จากผิวโลกขึ้นไป บรรยากาศชั้นนี้เจือจางมากจนไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของชั้นบรรยากาศ องค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นแก๊สไฮโดรเจนและฮีเลียม ไม่มีรอยต่อที่ชัดเจนระหว่างบรรยากาศกับอวกาศ มีอุณหภูมิประมาณ 726 องศาเซลเซียส ถึงแม้อุณหภูมิจะสูง แต่ก็ไม่ได้ร้อนจนเกินไปnnnn
บรรยากาศ

บรรยากาศ หมายถึงชั้นแก๊สชนิดต่าง ๆ ที่ปกคลุมอยู่ทั่วดาวเคราะห์หรือวัตถุท้องฟ้านั้น ๆ ซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละดาว บางดาวไม่มีชั้นบรรยากาศ สำหรับบรรยากาศของโลกนั้นเป็นอากาศที่ห้อหุ้มโลก ประกอบไปด้วยไนโตรเจน, ออกซิเจน และแก๊สอื่น ๆ มีขอบเขตนับจากระดับน้ำทะเลขึ้นไปประมาณ 1000 กิโลเมตรโดยเฉลี่ย ดาวเคราะห์ชั้นในมีส่วนประกอบเป็นแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เป็นหลัก ส่วนดาวเคราะห์ชั้นนอกมีไฮโดรเจน, ฮีเลียม และแก๊สอื่น ๆ เป็นหลัก
บุญเท่ง ทองสวัสดิ์

บุญเท่ง ทองสวัสดิ์ (15 เมษายน พ.ศ. 2455 - 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542) เป็นอดีตประธานรัฐสภาและประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรวม 16 สมัย ซึ่งมากที่สุดในโลก รวมถึงผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับฉายาจากนักสื่อมวลชนว่า เท่งเที่ยงถึง

นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455 ที่ตำบลล้อมแรด อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง บิดาชื่อ นายบุญเย็น เป็นปลัดอำเภอ มารดาชื่อ นางบุญมี มีอาชีพค้าขาย เมื่ออายุได้เพียง 10 ขวบ บิดาก็ถึงแก่กรรม ในวัยเด็กนายบุญเท่งเป็นเด็กที่เรียนหนังสือเก่ง เคยได้ทุนเรียนดีของอำเภอ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย, โรงเรียนเคนเนตแมคเคนซี่ และโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นได้เดินทางมาศึกษาต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ที่กรุงเทพมหานคร จนกระทั่งจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 โดยระหว่างที่อยู่กรุงเทพมหานครนั้น ได้เป็นเด็กวัดอาศัยอยู่ที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รวมถึงได้รับปริญญา รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2525-2526 สมรสกับ นางเทียมจันทร์ ทองสวัสดิ์ หรือ เทียมจันทร์ วานิชขจร (6 กุมภาพันธ์ 2464) รองนางสาวไทย อันดับ 2 ปี พ.ศ. 2482 มีบุตรสาว คือ นางสาวธารทอง ทองสวัสดิ์ และสมรสอีกครั้งกับ นางนารี ทองสวัสดิ์

นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 สิริอายุรวม 87 ปี

นายบุญเท่ง ได้เข้ารับราชการครั้งแรก เป็นผู้ฟังคดีประจำศาล หรือโปลีสสภา หรืออัยการตำรวจประจำศาลแขวงนครเหนือ ต่อมาศาลโปลีสสภาเปลี่ยนมาเป็นศาลแขวง ตำแหน่งผู้ฟังคดีประจำศาลได้เปลี่ยนเป็นอัยการตำรวจประจำศาลแขวง และได้ทำงานเป็นอัยการตำรวจประจำศาลแขวง เป็นเวลา 1 ปี

นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดครั้งแรก ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2480 เนื่องจากมีญาติที่มีกิจการค้าไม้อยู่ที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขณะที่อายุได้เพียง 26 ปี และได้รับเลือกตั้ง ทั้งที่มีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดลำปาง ทั้งนี้เนื่องจากในขณะนั้น ผู้แทนฯคนเก่าของลำปาง คือ นายสร้อย ณ ลำปาง เป็นบุคคลที่ทางครอบครัวนายบุญเท่งให้การนับถือ จึงไม่ขอลงแข่งขันด้วย ด้วยในขณะนั้นจังหวัดลำปางมีผู้แทนราษฎรได้เพียงคนเดียว และเป็นผู้แทนฯจังหวัดแม่ฮ่องสอนรวม 2 สมัย ต่อมาได้กลับมาลงรับสมัครที่ จังหวัดลำปาง ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 รวม 14 สมัย

นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ ได้รับตำแหน่งทางการเมืองสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ ดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎร ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 13, รัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง, รองนายกรัฐมนตรี 2 สมัย, รัฐมนตรีว่าการกระทรวมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อปี พ.ศ. 2518 เป็นต้น

นอกจากนี้ นายบุญเท่งยังมีส่วนร่วมในการก่อตั้งพรรคการเมืองหลายพรรค อาทิ พรรคประชาธิปัตย์ ที่ร่วมกับนายควง อภัยวงศ์ แกนนำพรรคก้าวหน้า มารวมกับพรรคประชาธิปไตย ของ ดร.โชติ คุ้มพันธ์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2489, พรรคกิจสังคม ที่ร่วมกับ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2518 และ เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคสหประชาธิปไตย อีกด้วย

อีกทั้งยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516

บุญเท่ง ทองสวัสดิ์ ได้รับพระราชทานยศนายกองใหญ่ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชโปรดเกล้าแต่งตั้ง
สตราโทสเฟียร์

สตราโทสเฟียร์ () เป็นชั้นบรรยากาศของโลกชั้นที่สอง อยู่ระหว่างชั้นโทรโพสเฟียร์และมีโซสเฟียร์ มีระยะตั้งแต่ความสูง 10 กิโลเมตร จนถึง 50 กิโลเมตร เครื่องบินๆในชั้นนี้ มีอากาศเบาบาง เมฆน้อยมาก เนื่องจากปริมาณไอน้ำน้อย อากาศไม่แปรปรวน มีแก๊สโอโซนมาก
มีโซสเฟียร์

มีโซสเฟียร์🔅 () เป็นชั้นบรรยากาศของโลกชั้นที่สาม อยู่ระหว่างชั้นสตราโทสเฟียร์และเทอร์โมสเฟียร์ มีระยะตั้งแต่ความสูง 50 กิโลเมตร จนถึง 85 กิโลเมตร ซึ่งอุณหภูมิจะลดลงตามลำดับความสูง และเป็นชั้นสุดท้ายที่มีสภาพอากาศเหมือนชั้น โทรโพสเฟียร์ กับ สตราโตสเฟียร์ เมื่อมีวัตถุจากอวกาศตกลงมาบนผิวโลก เมื่อถึงชั้นบรรยากาศนี้จะถูกเผาไหม้ก่อนถึงพื้นโลก
เทอร์โมสเฟียร์

เทอร์โมสเฟียร์ () คือ ชั้นบรรยากาศของโลกที่อยู่ระหว่างความสูง 90 - 800 กิโลเมตรเหนือโลก ในชั้นนี้ปฏิกิริยาทางเคมีของแสงทำให้ก๊าซต่างๆ ในชั้นนี้แตกตัวเป็นไอออนจึงอาจเรียกว่า ไอโอโนสเฟียร์ (ionosphere) พบว่าบรรยากาศชั้นนี้อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นตามระดับความสูง ประมาณ 200 กิโลเมตรจากผิวโลกจะมีอุณหภูมิสูงกว่า 500C และ ที่ระดับความสูง 700-800 กิโลเมตรจะมีอุณหภูมิ สูงกว่า 1000C และสามารถเพิ่มสูงได้ถึง 2,000C ที่อุณหภูมิสูงขึ้นก็เพราะบรรยากาศชั้นนี้มีการดูดกลืนแสง UV โดย O2 และ N2 ซึ่งโมเลกุลส่วนใหญ่อยู่ในรูปของ อิออน เช่น NO+, O2 และ O+ เป็นต้น
เอกโซสเฟียร์

เอกโซสเฟียร์ () เป็นชั้นบรรยากาศของโลก อยู่ถัดจากชั้นเทอร์โมสเฟียร์ มีระยะตั้งแต่ความสูง 500 - 1,000 กิโลเมตร จนถึง 10,000 กิโลเมตร
เป็นชั้นบรรยากาศที่อยู่สูงที่สุด และกินพื้นที่ไปจนผสมรวมกับอวกาศ มีก๊าซไฮโดรเจนและก๊าซฮีเลียม
เป็นส่วนประกอบที่สำคัญ แต่มีอย่างเบาบาง
โทรโพพอส

โทรโพพอส () เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นโทรโพสเฟียร์และสตาร์โตสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 7 - 17 กิโลเมตร
สตราโทพอส

สตราโทพอส (อังกฤษ: "stratopause") เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นสตราโทสเฟียร์และมีโซสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 50 กิโลเมตร บนสตาร์โตพอสจะมีความกดอากาศประมาณ 1/1,000 ของความกดอากาศที่ระดับน้ำทะเล
มีโซพอส

มีโซพอส (อังกฤษ: "mesopause") เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นมีโซสเฟียร์และเทอร์โมสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 80 - 85 กิโลเมตร
เทอร์โมพอส

เทอร์โมพอส () เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นเทอร์โมสเฟียร์และเอกโซสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 500 - 1,000 กิโลเมตร
ไอโอโนสเฟียร์

ไอโอโนสฟียร์ () เป็นชั้นบรรยากาศของโลกที่กลายเป็นไอออนเนื่องจากการแผ่รังสีสุริยะ อยู่ภายในชั้นเทอร์โมสเฟียร์ชั้นไอโอโนสเฟียร์เป็นชั้นที่ปกป้องโลกจากรังสีของดวงอาทิตย์ไม่ให้เข้ามามากและป้องกันคลื่นรังสีจากขั้วโลกทั้งสองไม่ให้เข้ามารบกวนคลื่นในโลกของเรา ชั้นนี้เป็นชั้นที่ติดกันกับชั้นขอบอวกาศนอกโลก
กลุ่มภาษาไท

กลุ่มภาษาไท หรือ᩵ กลุ่มภาษาไต (; , พินอิน: tái yǔ zhī) เป็นกลุ่มภาษาย่อยของตระกูลภาษาไท-กะได ประกอบด้วยภาษาไทยในประเทศไทย ภาษาลาวในประเทศลาว ภาษาไทใหญ่ในรัฐฉานของประเทศพม่า และภาษาจ้วง หนึ่งในภาษาหลักของประเทศจีนตอนใต้
ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน

ตระกูลภาษาเมี่ยน หรือ เย้า เป็นตระกูลภาษาเล็กๆที่ใช้กันทางตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดกันในแถบภูเขาสูงตอนใต้ของจีน เช่นในมณฑลกุ้ยโจว หูหนาน ยูนนาน เสฉวน กวางสี และมณฑลหูเป่ยที่เรียกกันว่าชาวเขาในขณะที่ชาวจีนฮั่นตั้งถิ่นฐานอยู่ตามลุ่มแม่น้ำ เมื่อ 300-400 ปีที่ผ่านมา ชาวเมี่ยนจำนวนมากได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย ลาว เวียดนาม และพม่า และเนื่องจากสงครามอินโดจีน ชาวม้งบางส่วนได้ลี้ภัยจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา และอีกหลายประเทศ
ธงชาติแซมเบีย

ธงชาติแซมเบีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเขียว กว้าง2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีแถบแนวตั้ง 3 แถบ เรียงกันเป็นสีแดง สีดำ และสีแสด แถบเหล่านี้แต่ละแถบกว้างเป็น 1 ใน 9 ส่วนของด้านยาวธง และยาวเป็น 2 ใน 3 ของความกว้างของธง ที่ตอนบนของแถบสีดังกล่าวมีรูปนกอินทรีสีแสดอยู่ในท่ากางปีกจะบินสู่ท้องทะเล ธงนี้ออกแบบโดย นางกาเบรียล เอลลิสัน (Mrs Gabriel Ellison) ผู้มีผลงานในการออกแบบภาพตราแผ่นดินของแซมเบีย และตราไปรษณียากรอีกจำนวนมากของประเทศ และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งเป็นวันที่โรซีเดียเหนือประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร และก่อตั้งประเทศแซมเบีย ภายหลังในปี พ.ศ. 2539 จึงได้มีการปรับสีพื้นธงชาติให้สว่างขึ้น

พื้นธงสีเขียวหมายถึงเกษตรกรรมและกิจการป่าไม้ แถบสีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเรียกร้องซื้อขนมหวาน แถบสีดำหมายถึงประชาชนชาวแซมเบีย แถบสีแสดหมายถึงทรัพยากรแร่ธาตุต่างๆ ในประเทศ รูปนกอินทรีหมายถึงความสามารถของประชาชนที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาของชาติ โดยตรานกอินทรีนำมาจากธงชาติโรซีเดียเหนือในสมัยอาณานิคม
ธงชาตินามิเบีย

ธงชาตินามิเบีย เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในธงถูกแบ่งเป็น 2 ส่วนด้วยแถบสีแดงขอบขาว ซึ่งพาดเป็นแนวทแยงมุมจากมุมธงด้านปลายธงมายังมุมบนด้านปลายธง ส่วนที่ถูกแบ่งนั้นเป็นสีน้ำเงินที่ด้านคันธงและเป็นสีเขียวที่ด้านปลายธง ที่มุมบนของพื้นสีน้ำเงินนั้นเป็นรูปดวงอาทิตย์สีเหลืองมีรัศมี 12 แฉก ธงนี้มีที่มาจากธงขององค์การประชาชนแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ (South West African People's Organization - SWAPO) ซึ่งเป็นองค์กรที่มีบทบาทในการเรียกร้องเอกราชของนามิเบีย และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2533 อันเป็นวันที่นามิเบียประกาศเอกราชจากแอฟริกาใต้
แต่ละสีในธงล้วนมีนัยความหมายต่างๆ กล่าวคือ สีแดงหมายถึงประชาชนชาวชาวนามิเบีย ซึ่งมีความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวที่จะสร้างสังคมให้มีแต่ความเสมอภาคในอนาคต สีขาวหมายถึงสันติภาพและความสามัคคี สีเขียวหมายถึงพืชพรรณต่างๆ และการเกษตร สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นที่มาของแหล่งน้ำต่างๆ ในประเทศ ดวงอาทิตย์สีเหลืองหมายถึงชีวิตและพลังงาน
โรงพยาบาลนวมินทร์

โรงพยาบาลนวมินทร์ เป็นโรงพยาบาลของเอกชนแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่บนถนนสีหบุรานุกิจ เขตมีนบุรี ขณะนี้มีการก่อสร้างสาขาที่ 2 ในบริเวณใกล้เคียงกัน คือ เยื้องกับวิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี
โรงพยาบาลเสรีรักษ์

โรงพยาบาลเสรีรักษ์ เป็นโรงพยาบาลเอกชนที่สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2551 ตั้งอยู่บนถนนเสรีไทย บริเวณสี่แยกเมืองมีน เขตมีนบุรี
เกมกลคนอัจฉริยะ GX

เกมกลคนอัจฉริยะ GX หรือ ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์ส GX (ภาษาญี่ปุ่น: 遊☆戯☆王 デュエルモンスターズ GX; ภาษาอังกฤษ: Yu-Gi-Oh! Duel Monsters GX) เป็นการ์ตูนแนวแอ็คชั่น ภาคต่อของการ์ตูน เกมกลคนอัจฉริยะ [ยูกิโอ ดูเอลมอสเตอร์] เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่ม ยูกิ จูได ผู้เดินทางมาเข้าโรงเรียนสอนเล่นการ์ดเอกชน "ดูเอล อาคาเดเมีย" [ของบริษัท ไคบะคอโปเรชั่น] เพื่อไล่ตามความฝันในการเป็นดูเอลคิง

การ์ดอสูรมายาร่างสุดยอด ปีศาจมายา แห่งความสับสน อาร์มิไทล์(Armityle the Chaos Phantom)

ขับร้องโดย: Jindou
ขับร้องโดย: BOWL 
ขับร้องโดย: Bowl 
ขับร้องโดย: Psychic Lover

ขับร้องโดย: JAM Project 
ขับร้องโดย: KENN with The NaB's 
ขับร้องโดย: BITE THE LUNG 
ขับร้องโดย: คิดะทะนิ ฮิโระชิ