seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รัฐประหารในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2476

เหตุการณ์ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 เกิดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 โดยที่พระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรีได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา

เหตุสืบเนื่องจากการนำเสนอเค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดี พนมยงค์ ฉบับที่เรียกว่า "สมุดปกเหลือง" ที่ถูกหลายฝ่ายมองว่าเป็นคล้ายกับเค้าโครงเศรษฐกิจของคอมมิวนิสต์ บ้างถึงกับกล่าวว่าถ้านายปรีดีไม่ลอกมาจากสตาลิน สตาลินก็ต้องลอกมาจากนายปรีดี ก่อให้เกิดความเห็นขัดแย้งกันอย่างรุนแรงในหมู่คณะราษฎรด้วยกันเองและบรรดาข้าราชการ ซึ่งพระยาทรงสุรเดช 1 ใน 4 ทหารเสือผู้เปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้นำพระยาฤทธิอัคเนย์ และ พระประศาสน์พิทยายุทธ ทหารเสืออีก 2 คน สนับสนุนพระยามโนปกรณ์ฯ ซึ่งคัดค้านเค้าโครงเศรษฐกิจฉบับนี้ แต่ในส่วนของบรรดานายทหารคณะราษฎรส่วนใหญ่ยังคงให้การสนับสนุนนายปรีดีอยู่

โดยความตอนหนึ่งในคำแถลงการณ์ปิดสภาฯของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ความว่า

สำหรับตัวพระยามโนปกรณ์นิติธาดาเองนั้น ไม่เห็นด้วยกับเค้าโครงเศรษฐกิจฉบับนี้ คณะนายทหารที่สนับสนุนพระยามโนปกรณ์ฯ โดย พระยาทรงสุรเดชจึงขู่ฝ่ายที่สนับสนุนนายปรีดีโดยการใช้กำลังทหารพร้อมอาวุธปืนและลูกระเบิดตรวจค้นสมาชิกสภาฯ ก่อนจะเข้าที่ประชุม ดังที่วิเทศกรณีย์บันทึกไว้ว่า

และยกพวกไปล้อมบ้านพักของนายปรีดี เป็นเหตุให้ต้องใช้พระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา ซึ่งถือได้ว่าเป็นการ รัฐประหารเงียบ พร้อมบีบบังคับนายปรีดีไปที่ประเทศฝรั่งเศส และได้ออกพระราชบัญญัติป้องกันการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2476 ออกมาใช้ด้วย มีการกวาดล้างจับกุมชาวเวียดนามที่สงสัยว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ขณะเดียวกันคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์สยามก็ถูกจับและถูกจำคุก ทั้งนี้มีบันทึกที่ไม่เป็นทางการว่า พระยามโนปกรณ์นิติธาดา และ พระยาทรงสุรเดช ร่วมมือกันในการขจัดบทบาททางการเมืองของคนสำคัญในคณะราษฏรเอง เช่น นายปรีดี พนมยงค์ และหลวงพิบูลสงคราม เป็นต้น

เหตุความขัดแย้งขึ้นยังคงดำเนินต่อมา นำไปสู่การปิดหนังสือพิมพ์บางฉบับที่ให้การสนับสนุนคณะราษฎร จนทำให้เกิดเหตุรัฐประหารอีกครั้งด้วยกำลังทหารในอีก 69 วันต่อมา ซึ่งตรงกับวันที่ 20 มิถุนายน ปีเดียวกัน ซึ่งคณะนายทหารคณะราษฎรได้รัฐประหารรัฐบาลพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เรียกตัวนายปรีดีกลับมา และเนรเทศพระยามโนปกรณ์นิติธาดาไปปีนังแทนด้วยรถไฟ และถึงแก่กรรมที่นั่นในที่สุด สำหรับพระยาทรงสุรเดช นี่เป็นจุดเริ่มต้นความขัดแย้งที่นำไปสู่การกล่าวหาในเหตุการณ์กบฏพระยาทรงสุรเดชต่อไป
ฟิล์มที่ใช้เกลือเงินเฮไลด์

ฟิล์มที่ใช้เกลือเงินเฮไลด์ () เป็นผลึกไวแสงจะไวต่อแสงคลื่นสั้น เช่น แสงอัลตร้าไวโอเลตและแสงในช่วงคลื่นสีน้ำเงิน ฟิล์มประเภทนี้เรียกว่า ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน (blue-sensitive) ดังนั้น จึงมีการเติมสีย้อม (color dyes) เพื่อขยายช่วงความไวแสงของฟิล์มออกไป ฟิล์มที่มีการเติมสีย้อมลงไปในลักษณะดังกล่าว ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว (orthochromatic) และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี (panchromatic) ดังนั้น การแบ่งประเภทของฟิล์มตามความไวแสงจึงแบ่งได้เป็นสามประเภท ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี

ในช่วงปี ค.ศ. 1727 - ค.ศ. 1777 ช่วงนี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสาขาเคมีโดย โจฮันน์ ไฮน์ริช ชคัลซ์ ชาวเยอรมัน พบว่าสารผสมของชอล์กกับเกลือเงินไนเตรทเมื่อถูกแสง แล้วจะทำให้เกิดภาพสีดำ ในปี ค.ศ. 1771 นักเคมีชาวสวีเดนชื่อ คาร์ล วิลเลี่ยม ชีล (Carl William Scheele) ได้ค้นพบว่าเกลือเงินเปลี่ยนเป็นโลหะเงินโดยปฏิกิริยาของแสง ซึ่งนำไปสู่การค้นพบสารละลายใหม่ เขาค้นพบครั้งนี้โดยทำการทดลองกับเกลือเงินไนเตรด และเงินคลอไรด์ อีกทั้งยังได้ให้ข้อสักเกตไว้ด้วยว่า แสงสีม่วงของสเปคตรัม มีผลแรงมากที่สุดที่ทำให้เกลือเงินเป็นสีดำ ดังนั้นจึงต้องผลิตสารละลายในการถ่ายรูปให้ไวต่อแสงสีม่วงและสีน้ำเงิน

ต่อมาในปี ค.ศ. 1777 วิลเลี่ยมพบว่าแสงสีน้ำเงินและสีม่วงของ Positive มีผลทำให้เกลือเงินไนเตรทและเกลือเงินคลอไรด์ เปลี่ยนเป็นสีดำได้มากกว่าแสงสีแดง จนเมื่อ ค.ศ. 1826 โจเซฟ เนียพฟอร์ เนียพซ์ (Joesph Nicephore Niepce) ชาวฝรั่งเศส ได้ใช้แผ่นดีบุกผสมตะกั่วฉาบด้วยสารไวแสงบีทูเมน ซึ่งมีสีขาว ใส่ในกล้อง ออบสคิวรา ถ่ายภาพทิวทัศน์จากหน้าต่างบ้านเขาเองที่เมืองแกรส โดยใช้เวลานานถึง 8 ชั่วโมงเมื่อนำแผ่นดีบุกไปล้างด้วยน้ำมันจากต้นลาเวนเดอร์ทำให้ส่วนที่ถูกแสงที่เป็นส่วนโพสิทีฟแข็งตัว ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะถูกล้างออกไปหมด เหลือแต่ส่วนที่เป็นสีดำ ต่อมา วิลเลี่ยม ฟอกซ์ ทัลบอต และ หลุยส์ ดาแกร์ คิดค้นวิธีบันทึกภาพได้ในเวลาไล่เลี่ยกับการถ่ายภาพด้วยวิธีดาแกร์เลิกใช้กันแล้ว แต่เทคนิคที่ทัลบอตพัฒนาขึ้นในต้นคริสตศตรรษที่ 18 ยังใช้ต่อมาถึงปัจจุบัน ทัลบอตใช้วิธีจุ่มกระดาษลงในสารละลายเกลือเงินซิลเวอร์คลอไรด์ ที่มีคุณสมบัติเปลี่ยนเป็นสีดำ เมื่องถูกแสงตกสู่กระดาษก็จะได้ภาพเนกาทีฟที่กลับดำเป็นขาวและขาวเป็นดำ ทัลบอตใช้กระบวนการเช่นเดียวกันนี้ในการอัดภาพโพซิทีฟหรือภาพเหมือนจริงได้มากเท่าที่ต้องการ

จากภาพโพสิทีฟ ที่ไม่สามารถไปอัดขยายเพิ่มได้อีก จึงได้มีการพัฒนามาเป็นการค้นพบภาพเนกาทีฟ โดย วิลเลี่ยม ฟอกซ์ ทัลบอต (William Fox Talbot) โดยใช้กระดาษไวแสงเคลือบละลายเงินไนเตรดและกรดแกลลิก เมื่อนำไปถ่ายภาพแล้วนำไปล้างในน้ำยาเงินไนเตรตและโพแทสเซียมไอโอไดด์ จะทำให้ภาพค่อยปรากฏให้เห็นเป็น ภาพเนกาตีฟ ซึ่งสามารถนำไปอัดขยายต่อได้
แด่พระผู้ทรงธรรม

แด่พระผู้ทรงธรรม เป็นภาพยนตร์ไทยเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในในศุภวาระพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จัดสร้างโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม

แด่พระผู้ทรงธรรมประกอบด้วยภาพยนตร์สั้นจำนวน 9 เรื่อง กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ ที่มีชื่อ 1 คน คือ บัณฑิต ฤทธิ์ถกล และผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมสมัย ที่เคยได้รับรางวัลศิลปาธร อีก 3 คน คือ เป็นเอก รัตนเรือง, อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล, วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง สำหรับภาพยนตร์สั้นอีก 5 เรื่อง มาจากการคัดเลือกโครงเรื่อง ของผู้กำกับรุ่นใหม่ โดยมีโครงเรื่องที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมดจำนวน 57 เรื่อง ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ แด่พระผู้ทรงธรรม จะไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมืองฟุกุโอะกะ และกวางเจา
Pictorialism

Pictorialism เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่

โดยทั่วไปแล้ว Pictorialism เป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง

เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย Pictorialists ใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น

ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ Pictorialism เป็น “ศิลปะส่วนบุคคล”

แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนว pictorialist

ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบ pictorial เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา

สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนว Pictorialism คือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น “Photo-Succession” เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ

Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่ง Pictorialism

Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา

Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม

เจี๊ยบ เชิญยิ้ม หรือชื่อจริงว่า เฉลิม ปานเกิด เกิดเมื่อ (18 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักแสดงตลกหนึ่งในคณะเชิญยิ้ม ซึ่งเป็นลูกชายของสีหนุ่ม เชิญยิ้ม ซึ่งเจี๊ยบมีน้องชายคือ แจ็ค เชิญยิ้ม จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเทคนิคบริหารธุรกิจพิษณุโลก เคยมีผลงานเขียนพ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่
ดาร์กคิงดอม

ดาร์กคิงดอม (Dark Kingdom) กลุ่มตัวละครฝ่ายร้ายในเรื่อง เซเลอร์มูน เป็นเหล่ามนุษย์โลกที่ก่อกบฏต่อต้านอาณาจักรโลก และอาณาจักรซิลเวอร์มิลเลนเนี่ยมแห่งดวงจันทร์ นำโดย ควีนเบรีล และ ควีนเมตาเลีย เป้าหมายคือต้องการชิง "ผลึกเงินมายา" มาใช้สร้างพลังให้แก่ตัวควีนเมตาเลีย เพื่อที่จะยึดครองโลก

เป็นปีศาจบนจุดดำบนดวงอาทิตย์ มีรูปร่างไม่แน่นอน คล้ายหมอกไฟสีดำ ใช้พลังอำนาจล้างสมองมนุษย์ให้ขึ้นมาทำลายล้างคนบนดวงจันทร์ จนกระทั่งถูกควีนเซเรนิตี้ (คุณแม่ของเซเลอร์มูน) ใช้พลังของผลึกเงินมายาสะกดเอาไว้ในระดับหนึ่ง ขังไว้ที่ทวีปอาร์กติก ภายหลังถูกเซเลอร์มูนสะกดและทำลายล้างจนสิ้นซาก

สาวงามผมยาวสีแดง อดีตชาติเป็นหญิงสาวชาวมนุษย์ที่แอบหลงรักเจ้าชายเอนดิเมี่ยน (หน้ากากทักซิโด้) แต่เพราะอิจฉาที่เจ้าชายแบ่งปันความรักให้เจ้าหญิงเซเรนิตี้ (เซเลอร์มูน) จึงได้ขายวิญญาณให้กับควีนเมตตาเลีย เพื่อแลกกับการล้างสมองชาวโลกให้ขึ้นมาทำสงครามบนดวงจันทร์ เธอถูกควีนเมตาเลียเข้าสิงแล้วฆ่าเจ้าชายเอนดิเมี่ยน แล้วจึงถูกเซเลอร์วีนัสฆ่าเธอตายตาม ภายหลังฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ และก็ถูกเซเลอร์วีนัสกำจัดด้วยดาบผลึกเงินมายา แต่ในอะนิเมะถูกเซเลอร์มูนปราบด้วยผลึกเงินมายา

ในอดีตชาติ จตุรเทพทั้ง 4 เคยเป็นทหารอารักขาของเจ้าชายเอนดิเมี่ยน และได้เสียชีวิตไปในการก่อกบฏพร้อมกับเจ้าชาย แต่เมื่อกลับชาติมาเกิดใหม่ กลับถูกควีนเบริลปลุกวิญญาณขึ้นมาใหม่ให้เป็นลูกน้องของตน โดยปิดความทรงจำเรื่องอดีตชาติที่เป็นองครักษ์ของเจ้าชายเอนดิเมี่ยนเอาไว้

เจไดท์ 
ในมังงะเป็นคู่กับเซเลอร์มาร์ส และถูกสังหารด้วยท่า Fire Shoor ของเซเลอร์มาร์ส ส่วนในอะนิเมะ ถูกควีนเบริลฆ่าตายด้วยการแช่แข็งในแท่งผลึกแก้ว เนื่องจากกำจัดพวกเซเลอร์มูนไม่สำเร็จ

เนฟไลท์

ซอยไซท์ 
นักรบคนที่ 3 ของดาร์คคิงดอม มีจุดเด่นที่ใบหน้าสวยงามคล้ายผู้หญิง มีผมหยักศกเป็นลอนยาวสีน้ำตาลอ่อน อายุราว 16 - 17 ปี มีหน้าที่ในการตามหาผลึกเงินเล็ก ที่จะเป็นหนทางไปสู่การตามหาผลึกเงินมายา มักมีกลีบดอกกุหลาบวนรอบตัวเขาทุกครั้งที่ปรากฏตัว
คุนไซท์ 
บทสรุปของของ 4 จตุรเทพในแต่ละภาค
เนื้อไม้

เนื้อไม้ หรือ ไซเลม (xylem) เป็นเนื้อเยื่อของพืชที่ทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและแร่ธาตุต่าง ๆ ไปสู่ส่วนต่าง ๆ ของพืช ประกอบด้วยกลุ่มเซลล์ที่ทำหน้าที่หลักในการลำเลียงน้ำ
ไซเบอร์เซ็กซ์

ไซเบอร์เซ็กซ์ () หรือ ออนไลน์เซ็กซ์ เป็นคำทับศัพท์ที่หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ หรือการช่วยตัวเองแบบต่างๆ และอาจจะมีเซ็กส์ทอยเข้ามาเสริมขณะมีกิจกรรมทางเพศโดยผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต โดยการแชท ผ่านโปรแกรมสนทนาต่างๆ เช่น Camfrog, เอ็มเอสเอ็น, Yahoo, Skype ฯลฯ ซึ่งรวมถึงการกระทำต่างๆ ที่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ เช่น ถอดเสื้อผ้า, เปลือยกาย, สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง หรือร่วมเพศ เป็นต้น ต่อหน้าเว็บแคม ซึ่งจะมีบุคคลอื่นได้รับชมการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต

ผู้นิยมไซเบอร์เซ็กซ์ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น รวมถึงวัยทำงานที่มีความเครียดมากกว่างานอื่น และไม่เท่านั้นกลุ่มผู้ที่ชอบแบบแปลกๆ หรือชอบคนแปลกหน้า มีทั้งที่เป็นชายจริงหญิงแท้ และกลุ่มรักเพศเดียวกัน โดยนัดทางกลุ่มโซเชียลมีเดีย สังคมออนไลน์ และการโฆษณาผ่านสื่อลามกเว็ปหนังโป๊ต่างๆ (/)

ข้อเสียของไซเบอร์เซ็กส์ถือว่าเป็นความเสี่ยงมากต่อความเป็นส่วนตัว อาจเกิดการแบล็คเมล์ หรือการอัดวีดีโอไว้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้
วอน บิน

วอน บิน (Won Bin) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มีผลงานละครเรื่อง รักนี้ชั่วนิรันดร์ ( Autumn in My Heart )

วอน บิน เริ่มเข้าวงการในช่วงเดือนพฤศจิกายนปี 2538 เขามีงานโฆษณาและถ่ายแบบมาแล้วมากมาย ตลอดจนผลงานละครทีวีหลายต่อหลายเรื่องได้แก่ Our Story, Ready, Go, Maniac, Alight at the Small Station, Kocgi และบทที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วเอเชียคือละครเรื่อง Autumn in My Heart ( รักนี้...ชั่วนิรันดร์) เรื่องนี้เขารับบทเป็น “เทซก“ ลูกชายเจ้าของโรงแรมผู้ร่ำรวยที่ยอมเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเองทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก จากบทบาทในละครเรื่องนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลด้านการแสดงถึง 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน KBS Award และนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Baek-Sang Award

ต่อมา วอนบิน ได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ๊คชั่นคอมเมดี้เป็นครั้งแรกคือเรื่อง Guns & Talks ต่อมา ปี 2545 วอนบิน กลับมารับงานละครเรื่อง Friends ที่ร่วมทุนสร้างระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น คู่กับดาราญี่ปุ่นชื่อดัง เคียวโกะ ฟูคาดะ และจากละครเรื่อง Friends นี้เองที่ทำให้ วอนบิน เป็นที่นิยมไปทั่วทั้งญี่ปุ่น จนทำให้เขาได้รับรางวัล Bulgari Brilliant Dreams Award

ต่อมาปี พ.ศ. 2547 วอน บิน มีผลงานภาพยนตร์ชิ้นใหม่เรื่อง “เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม“ มหากาพย์ภาพยนตร์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปี สงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิศ นานถึง 6 สัปดาห์ ผลงานการกำกับของกัง เจ-กิว
กีตาร์ไฟฟ้า

กีตาร์ไฟฟ้า () คือ กีตาร์ ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์ที่มักเรียกว่า Pick Up ทำหน้าที่แปลงเสียงที่เกิดจากสั่นของสายกีตาร์ให้กลายเป็นสัญญาณอิเล็คทรอนิคส์ ส่งผ่านสายสัญญาณ (Cable) ไปยังเครื่องขยายสัญญาณ (แอมปลิฟายเออร์)และออกสู่ลำโพงในที่สุด

กีตาร์ไฟฟ้ามีความแตกต่างจากกีต้าร์โปร่ง (Acoustic Guitar) และ กีต้าร์โปร่งไฟฟ้า (Acoustic Electric Guitar) ตรงที่ลำตัวของกีตาร์ไฟฟ้าโดยส่วนมากจะไม่มีโพรงเสียง หรืออาจเรียกว่า "ลำตัวตัน" (Solid Body) อย่างไรก็ดี กีตาร์ไฟฟ้าอาจหมายรวมถึง กีตาร์ที่มีโพรงเสียงบางประเภทที่มีการติดตั้ง Pick Up (Hollow Body Guitar)ซึ่งนิยมใช้เล่นในแนวดนตรีประเภทแจ๊ส หรือ บูลย์

ปัจจุบันนิยมนำสัญญาณเสียงที่ได้จากกีตาร์ไฟฟ้ามาดัดแปลงผ่านอุปกรณ์ดัดแปลงสัญญาณ (Guitar Effect) ก่อนเข้าสู่เครื่องขยายสัญญาณกีตาร์ เพื่อให้ได้ลักษณะเสียงที่มีความแตกต่างหลากหลายมากขึ้นจากกีตาร์ตัวเดียว

กีตาร์ไฟฟ้าเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วโลก และใช้เล่นกันในแทบทุกประเภทดนตรี เนื่องจากความสะดวกในการใช้งานและการปรับแต่งเสียง กีตาร์ไฟฟ้าผลิตออกมาในหลายระดับคุณภาพและราคา บริษัทที่ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ามีหลายบริษัทอาทิเช่น gibson fender prs framus B.C Rich guitars ESP Ibanez
Ernie Ball - Musicman Rickenbacker Schecter Washburn YAMAHA Epiphone เป็นต้น
เซ็กส์

เซ็กซ์ (ภาษาอังกฤษ: sex จากภาษาละตินว่า sexus)
แดลลัส

แดลลัส ( ) เป็นเมืองขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐเทกซัส มีพื้นที่ 385 ตร.ไมล์ (997 ตร.กม.) ซึ่งเมื่อ กรกฎาคม 2549 มีประชากร 1,250,280 คน แดลลัสตั้งอยู่เป็นเมืองคู่กับเมืองฟอร์ตเวิร์ธ

แดลลัสก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2384 และถูกกำหนดให้เป็นเมืองเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399 โดยเมืองแดลลัสนี้เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรม ปิโตรเลียม, การขนส่ง, การธนาคาร, คอมพิวเตอร์, การสื่อสารโทรคมนาคม มีบริษัทชั้นนำที่มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณแดลลัสได้แก่ เอกซอนโมบิล บริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก, เอทีแอนด์ที, เซเว่น-อีเลฟเว่น (และมีจุดเริ่มต้นแห่งแรกจากเมืองนี้), บล็อกบัสเตอร์, คิมเบอร์ลี-คลาร์ก, แมรีเคย์, สายการบินเซาท์เวสต์, คอมพ์ยูเอสเอ, เทกซัสอินสทรูเมนต์, เซลส์ นอกจากนี้ยังมีบริษัทที่ตั้งบริเวณปริมณฑลแดลลัสในเขตเมืองแพลโน ได้แก่ ฟริโตเลย์, ดอกเตอร์เปปเปอร์ และ เจซีเพนนีย์

มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเทกซัส แดลลัส  (UTD), มหาวิทยาลัยเซาเทิร์น เมธอดิสต์  (SMU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทางด้านกฎหมายและบริหารธุรกิจ
ในส่วนทีมกีฬาที่เป็นที่รู้จักได้แก่ แดลลัส คาวบอยส์ (อเมริกันฟุตบอล) , แดลลัส แมเวอริกส์ (บาสเกตบอล) , เอฟซีแดลลัส (ฟุตบอล) , เทกซัสเรนเจอรส์ (เบสบอล) , แดลลัส สตารส์ (ฮอกกี)
คอนเสิร์ตไลฟ์เอด

คอนเสิร์ตไลฟ์เอด () เป็นคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 โดยบ็อบ เกลดอฟ เพื่อระดมเงินบริจาคเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้เนื่องจากความแห้งแล้งในประเทศเอธิโอเปีย คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นพร้อมกันในหลายประเทศทั่วโลก โดยการแสดงหลักอยู่ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ (มีผู้ชมในสนามประมาณ 72,000 คน) และสนามกีฬาเจเอฟเค ฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา (มีผู้ชมในสนามประมาณ 90,000 คน) นอกจากนี้ยังมีการแสดงที่ซิดนีย์ และมอสโก

การแสดงนี้มีการถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียม และถ่ายทอดโทรทัศน์ไปมากกว่า 100 ประเทศ มีจำนวนผู้ชมประมาณ 1,500 ล้านคน เดิมผู้จัดตั้งเป้าจะระดมทุนให้ได้ 1 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง และสามารถระดมเงินบริจาคได้ประมาณ 150 ล้านปอนด์ (ประมาณ 283.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
จดหมายเสียง

จดหมายเสียง () มีลักษณะคล้ายกับ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (e-mail) แต่จะเก็บข้อมูลเป็นเสียงและข้อความเสียง เพื่อส่งต่อไปยังปลายทางที่ต้องการส่ง
เขตวัลลูน

เขตวัลลูน (; ; ) เรียกอีกอย่างว่า "วาโลเนีย" เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม ร่วมกับเขตฟลามส์และเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ มีเนื้อที่ 55% ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่เขตวัลลูนก็มิได้รวมเข้ากับชุมชนฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมเหมือนในกรณีของเขตฟลามส์ซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับชุมชนฟลามส์ นอกจากนี้ในเขตวัลลูนยังมีประชาคมผู้ใช้ภาษาเยอรมัน ซึ่งอยู่ในทิศตะวันออกที่มีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับเขตอื่น ๆ เขตวัลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในเขต ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของเขตคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน

ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม วาโลเนียนั้นเป็นเพียงอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักรในด้านอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะการถลุงเหล็กและถ่านหิน ซึ่งนำมาซึ่งความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของเขตภูมิภาควัลลูน ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 วัลลูนถือเป็นครึ่งหนึ่งของเบลเยียมที่ร่ำรวยที่สุด แต่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ความสำคัญของอุตสาหกรรมหนักลดลงอย่างมาก ทำให้เขตฟลามส์นั้นก้าวหน้าขึ้นกว่าเขตวัลลูนในด้านเศรษฐกิจ ในปัจจุบันเขตวัลลูนนั้นมีปัญหาด้านอัตราผู้ไม่มีงานทำค่อนข้างสูง และยังมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากร (GDP per Capita) ต่ำกว่าเขตฟลามส์อย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและภาษาของทั้งสองภูมิภาคหลักของเบลเยียมนั้นได้นำพามาซึ่งปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในระดับประเทศในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา

เมืองหลวงของวาโลเนียตั้งอยู่ที่นามูร์ แต่เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดนั้นคือลีแยฌ ส่วนเขตเทศบาลเดียวที่มีประชากรมากที่สุดคือ ชาร์เลอรัว เมืองใหญ่ต่างๆในวาโลเนียนั้นตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำซอมบร์ และแม่น้ำเมิส อันประกอบด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดกว่าสองในสามของเขต อันเป็นเขตอุตสาหกรรมในอดีตของเบลเยียม ด้านทิศเหนือนั้นเป็นที่ราบลุ่มภาคกลางของเบลเยียม ซึ่งเหมือนกับเขตฟลามส์ อันมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรม ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นเขตอาร์เดนน์ ซึ่งประกอบด้วยภูเขาสลับอย่างหนาแน่น พรมแดนของเขตวัลลูนทางด้านเหนือนั้นติดกับเขตฟลามส์ และประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านใต้และตะวันตกจรดกับประเทศฝรั่งเศส ส่วนทิศตะวันออกนั้นติดกับประเทศเยอรมนี และประเทศลักเซมเบิร์ก

เขตวัลลูนนั้นแบ่งการปกครองออกเป็นห้ามณฑล (Province) ได้แก่ วัลลูนบราบันต์, แอโน, ลีแยฌ, ลักเซมเบิร์ก และ นามูร์ ตามหมายเลขหนึ่งถึงห้าที่อยู่ในรูปภาพมุมบนขวา โดยแบ่งย่อยการปกครองลงไปเป็นเขตการปกครองท้องถิ่น () จำนวน 20 เขตปกครอง อันประกอบด้วยเทศบาลทั้งหมดถึง 262 แห่ง

เมืองสำคัญในเขตวัลลูนที่มีจำนวนประชากรหนาแน่นได้แก่
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ

ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ (9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 - ) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ "ครูประทีป" อดีตสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร, นักสิทธิมนุษยชน ซึ่งปฏิบัติงานช่วยเหลือเด็กยากไร้ ภายในชุมชนแออัดคลองเตย, ผู้ก่อตั้งมูลนิธิดวงประทีป และมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม

ประทีปเป็นผู้รับมอบรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี พ.ศ. 2521 นอกจากนี้ ประทีปยังเป็น นักเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อประชาธิปไตย โดยเข้าร่วมกับสมาพันธ์ประชาธิปไตย องค์กรหลักของผู้ชุมนุม ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เมื่อ พ.ศ. 2535 และเป็นหนึ่งในแกนนำชุดที่ 2 ของแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มขององค์กร ซึ่งมีจุดยืนต่อต้านรัฐประหาร ที่คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) ก่อขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549

ประทีปสมรสกับทัตซึยะ ฮาตะ นักสังคมสงเคราะห์ชาวญี่ปุ่น มีบุตรชายด้วยกันสองคนคือ อิสระและมิ่งบุญ ฮาตะ
เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม

เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม (; ) เป็นมหากาพย์ภาพยนตร์เกาหลีในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปีสงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลล่าร์ สร้างสถิติเป็นหนังทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิซนานถึง 6 สัปดาห์ เอาชนะแชมป์อย่าง ไททานิก โดยผู้กำกับ กังเจกิว

ส่วนนักแสดงนำ คือ วอน บิน และ จางดองกัน การแสดงของทั้งคู่สื่อให้เห็นถึงรายละเอียดของบทบาทอันลึกซึ้งกินใจ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง พัฒนาการของสองตัวแสดงเอก มีความราบรื่นแนบเนียน

คำว่า "เท กึก กี" ซึ่งเป็นชื่อของภาพยนตร์นั้น มาจากชื่อของธงชาติเกาหลีก่อนเกิดสงคราม และชื่อของธงชาติเกาหลีใต้ หลังสิ้นสุดสงครามเกาหลี

จินซก (วอน บิน) ในวัยชราได้รับแจ้งจากทีมนักโบราณคดีว่า ได้ขุดพบซากศพของพี่ชาย จินแต (จางดองกัน) ซึ่งหายสาบสูญระหว่างออกรบ เมื่อประมาณ 50 ปีก่อน ที่ในอดีตเคยเป็นสนามรบ 
สองพี่น้อง จินแต และ จินซก อาศัยอยู่ในเมืองสงบแห่งหนึ่ง จินซกเป็นนักศึกษาเรียนเก่ง มีรูปร่างบอบบาง เป็นความหวังของครอบครัว ส่วน จินแต ชายหนุ่มบุคลิกเข้มแข็ง ห้าวหาญ ทำอาชีพเป็นช่างซ่อมรองเท้า เพื่อหาเงินช่วยส่งน้องชาย ให้ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย จินแตมีคู่หมั้นชื่อ ยังชิน (ลีอุนจู) ทำกิจการร้านอาหาร ซึ่งมีทีท่าว่าจะไปได้ดี

แต่แล้วก็เกิดสงครามเกาหลีขึ้น สองพี่น้องได้ถูกคัดเลือก ให้ไปเป็นทหารเข้ารบพร้อมกันซึ่งจริงๆ ควรได้รับการเป็นทหารเพียงบ้านละคน แต่จินแตไปตามน้องชายบนรถไฟที่ถูกเกณฑ์ไปในตอนแรก คำพูดของนายพลคนหนึ่งทำให้จินแตเข้าใจว่า หนทางเดียวที่จะช่วยให้น้องชาย ได้กลับไปใช้ชีวิตสงบสุขอยู่แนวหลัง คือการอาสารบให้ได้เหรียญกล้าหาญ ดังนั้นจินแตจึงอาสาเข้าไปปฏิบัติภารกิจเสี่ยงภัยทุกครั้ง แต่แล้วความรุนแรงในสนามรบ ชื่อเสียง และกลายเป็นที่ยอมรับ ซึ่งจินซก น้องชายเขาได้เฝ้ามองพฤติกรรมบ้าเลือดของพี่ชาย ด้วยความเคลือบแคลงสงสัยว่า เขากำลังทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง หรือเพื่อครอบครัวกันแน่ ไม่นานทั้งสองคนก็อยู่คนละฝ่ายกัน
พระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา)

พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม สัน เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) มีชื่อทางศาสนาว่า มิซซา อาลีระชา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็กในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นปลัดกรมท่าขวามีบรรดาศักดิ์เป็น"หลวงราชาเศรษฐี" เมื่อ พ.ศ. 2432 แล้วเลื่อนเป็น"พระราชเศรษฐี" ตามลำดับ ต่อมาย้ายไปรับราชการกระทรวงยุติธรรมฝ่ายการเงินแล้วเลื่อนขึ้นเป็นจ่าศาลต่างประเทศ จนวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2454 จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น"พระยาจุฬาราชมนตรี" เจ้ากรมท่าขวา ถือศักดินา 1400

นอกจากนี้ยังเป็นที่ปรึกษาในด้านศาสนาอิสลามถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานนามสกุล "อหะหมัดจุฬา" เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2456 มีบุตรหลายคน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2466 สิริอายุได้ 55 ปี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เสด็จมาเป็นประธานในพิธีฝังศพแทนพระองค์ด้วย
ชุมชนฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม

ชุมชนฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม หรือ ชุมชนฝรั่งเศสฯ (, ) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการได้ว่า "สหพันธ์วาโลเนีย-บรัสเซลส์" (, ) เป็นหนึ่งในสามชุมชนอย่างเป็นทางการของเบลเยียม ร่วมกับชุมชนฟลามส์และชุมชนผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม ชุมชนฝรั่งเศสนั้นดูแลชาวเบลเยียมผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาหลัก ดังนั้นจึงเรียกได้ว่าเป็น"ชุมชุนผู้พูดภาษาฝรั่งเศส" โดยมีสภาและรัฐบาลปกครองเป็นของตนเอง โดยสภาของชุมชนฝรั่งเศสประกอบด้วยสมาชิกจากสภาวัลลูนและสภาของเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์

ธงสัญลักษณ์ของชุมชนฝรั่งเศสฯนั้นใช้ธงสัญลักษณ์ของเขตวัลลูน ที่ซึ่งกว่าร้อยละ 80 ของประชากรนั้นใช้ภาษาฝรั่งเศสในการดำรงชีพ โดยมีเมืองหลวงของชุมชนอยู่ที่ นครบรัสเซลส์

ชุมชนฝรั่งเศสฯ นั้นรวมถึงประชากรชาวเบลเยียมกว่า 4.3 ล้านคน ซึ่ง;

ส่วนประชากรที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักซึ่งมีพำนักอยู่ในเขตฟลามส์นั้นไม่จะถูกนับรวมในชุมชนฝรั่งเศส ซึ่งจำนวนดังกล่าวนั้นไม่สามารถยืนยันได้อย่างถูกต้องถึงจำนวนผู้ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสทั้หมด โดยมีการประมาณการคร่าวๆ ว่ามีถึง 120,000 คน บางแห่งประมาณการว่า 200,000 คน จนถึง 300,000 คน

ชุมชนฝรั่งเศสฯ นั้นคิดเป็นประชากรทั้งหมดถึง 41% ของประชากรเบลเยียม ส่วนที่เหลือ 58% นั้นอยู่ในชุมชนฟลามส์ และ 1% ในชุมชนผู้พูดภาษาเยอรมัน
กระดังงา (แก้ความกำกวม)

กระดังงา อาจหมายถึง
ภาษาอายมัก

ภาษาอายมัก เป็นสำเนียงของภาษาเปอร์เซีย ในอัฟกานิสถาน มีผู้พูดอยู่ทางตะวันตกของฮาซารายัต ในอัฟกานิสถาน อิหร่านตะวันออกและในทาจิกิสถาน
เมโรพี ก๊อนต์

เมโรพี ก๊อนต์ หรือ เมโรเพ ก๊อนท์ เป็นบุตรสาวของ มาร์โวโล ก๊อนท์ มีพี่ชายคือ มอร์ฟิน ก๊อนท์ ซึ่งต่อมาทั้งสองได้ต้องโทษทำให้ต้องไปอยู่ที่อัซคาบัน ในข้อหาทำร้ายมักเกิ้ล ตระกูลก๊อนเป็นทายาทของ ซัลลาซาร์ สลิธีริน โดยตรง มีของประจำตระกูลอยู่ 2 ชิ้นคือ แหวนหินสีดำอยู่กับมอร์ฟิน และสร้อยล็อกเก็ตของสลิธีรินอยู่ที่เมโรเพ

เมโรเพ ก๊อนท์ ได้ตกหลุมรักกับมักเกิ้ลหนุ่มหน้าตาดีชื่อ ทอม ริดเดิ้ล ซีเนียร์ เธอได้ใช้ยาเสน่ห์กับเขาและต่อมาได้ให้กำเนิดบุตรชายออกมาคือ ทอม มาร์โวโล่ ริดเดิ้ล หรือต่อมาที่กลายเป็น ลอร์ดโวลเดอมอร์ ที่กลายเป็นคนชั่วร้าย
พระจุฬาราชมนตรี (เกษม อหะหมัดจุฬา)

พระจุฬาราชมนตรี (เกษม อหะหมัดจุฬา) เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) กับนางแดง อหะหมัดจุฬา มีชื่อทางศาสนาว่า มุฮัมมัดระชา เกิดเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็ก ในสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อมาได้รับราชการในกระทรวงยุติธรรมสังกัดกรมกองแสตมป์ มีบรรดาศักดิ์เป็น หลวงศรีเนาวรัตน์ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยดำรงตำแหน่งเจ้ากรมกองแสตมป์ สังกัดกระทรวงยุติธรรมด้วย ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2469 รวมอายุได้ 36 ปี