seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เพอร์รี โคโม

เพียริโน "เพอร์รี" โคโม () นักร้องชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ มีผลงานอยู่ในวงการเพลง และการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ของสหรัฐเป็นเวลานานกว่า 50 ปี เป็นที่รู้จักด้วยฉายา "มิสเตอร์ ซี" (Mr. C)
โคโมเกิดที่เมืองแคนนอนสเบิร์ก ใกล้พิตสเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรคนที่ 7 ในจำนวน 13 คนของเปโตร โคโม และลูเชีย ทราวากลินี ชาวอิตาเลียนที่อพยพมาจากเมืองพาลีนา แคว้นอาบรุซโซ ทางตะวันออกของอิตาลี บิดาของเขาเป็นนักร้อง และสนับสนุนให้ลูกๆ ได้รับการฝึกฝนการร้องเพลง

ช่วงวัยรุ่น โคโมเป็นนักทรอมโบนและออร์แกน เล่นให้กับโบสต์และวงดุริยางค์ของเมือง และเปิดกิจการร้านตัดผม เขาแต่งงานเมื่ออายุ 20 ปี กับโรเซล เบนลีน คู่รักที่รู้จักกันตั้งแต่อายุ 17 ปี และใช้ชีวิตคู่กันตลอดมาจนกระทั่งเธอเสียชึวิตด้วยวัย 84 ปี เมื่อ ค.ศ. 1998 มีบุตรด้วยกันสามคน

โคโมเริ่มเข้าสู่วงการร้องเพลงอาชีพเมื่อปี ค.ศ. 1933 หลังแต่งงานไม่นานได้ร้องเพลงบันทึกเสียงครั้งแรกกับวงออร์เคสตราของเท็ด วีมส์ เมื่อ ค.ศ. 1936 สังกัดเดคคาเรเคิดส์ ต่อมาเท็ด วีมส์ ยุบวงในปี ค.ศ. 1942 โคโมจึงไปเป็นนักร้องให้กับซีบีเอสอยู่หลายปี แต่ไม่ประสบความสำเร็จแต่อย่างใด เขาคิดที่จะเดินทางกลับบ้านเกิด เพื่อกลับไปเป็นช่างตัดผมตามเดิม แค่ได้รับการชักชวนจากผู้จัดรายการของเอ็นบีซี ให้แสดงในรายการ "Chesterfield Supper Club" ซึ่งทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียง

ผลงานบันทึกเสียงเพลงที่แรกที่สร้างชื่อให้โคโม ได้แก่เพลงป็อปบัลลาด "Till the End of Time" จากทำนองเพลง ของโชแปง โคโมประสบความสำเร็จในอาชีพอย่างรวดเร็ว มีซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ดถึง 14 เพลง ได้แก่ "Till The End Of Time" (1945); "Prisoner of Love" (1945); "Surrender" (1946); "Chi-Baba, Chi-Baba" (1947); "A - You're Adorable" (1949); "Some Enchanted Evening" (1949); "Hoop-De-Doo" (1950); "If" (1951); "Don't Let The Stars Get In Your Eyes" (1952); "No Other Love" (1953); "Wanted" (1953); "Hot Diggity (Dog Ziggity Boom)" (1956); "Round And Round" (1957); และ "Catch a Falling Star" (1957)

โคโมบันทึกเสียงกับอาร์ซีเอวิคเตอร์เป็นจำนวนมากตั้งแต่ปี 1952 ถึง 1987 และได้รับรางวัลแกรมมีเป็นครั้งแรก จากเพลง "Catch a Falling Star" ในปี ค.ศ. 1958 และได้รับรางวัล Grammy Lifetime Achievement Award ในปี 2002

ตั้งแต่ปี 1948 โคโมได้เป็นพิธีกร และร้องเพลงในรายการโทรทัศน์ของเอ็นบีซี สัปดาห์ละ 15 นาที ต่อมาได้ย้ายไปจัดกับซีบีเอสในปี 1950 ชื่อรายการ "เดอะเพอร์รี โคโมโชว์" สัปดาห์ละ 3 วัน หลังรายการข่าวของซีบีเอส พร้อมกับถ่ายทอดเสียงทางสถานีวิทยุ เป็นเวลาหลายปี และยังเป็นพิธีกรในรายการพิเศษช่วงวันหยุด จนถึงปี 1987

เมื่อเดือนมกราคม 1994 เพอร์รี โคโม ได้จัดการแสดงคอนเสิร์ตรอบพิเศษที่ดับลิน ไอร์แลนด์ ชื่อ "Como's Irish Christmas" เพื่ออำลาวงการ และได้ใช้ชีวิตอย่างสงบจนกระทั่งเสียชีวิตจากอาการแทรกซ้อนของภาวะสมองเสื่อม (อัลไซเมอร์) เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 ที่บ้านพักในฟลอริดา
พระศรีศิลป์

พระศรีศิลป์ เป็นพระนามของพระมหากษัตริย์และพระราชโอรสในสมัยกรุงศรีอยุธยา สามารถหมายถึง
ยุวชนแดง

ยุวชนแดง () หรือ หงเว้ยปิง () เป็นขบวนการทางสังคมกึ่งทหารของเยาวชนในสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเหมา เจ๋อตุงเรียกระดมในปี 2509 และ 2510 ระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
จหมื่นศรีสรรักษ์

จหมื่นศรีสรรักษ์ หรือ จมื่นศรีสรรักษ์ หรือ เจ้าหมื่นศรีสรรักษ์ เป็นตำแหน่งขุนนางหรือมหาดเล็ก อาจหมายถึง
จหมื่นศรีสรรักษ์ (วังหน้า)

จหมื่นศรีสรรักษ์ ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งวังหน้าในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมนั้น ไม่ปรากฏว่ามีพระนามเดิมว่าอย่างไร แต่ปรากฏพระประวัติครั้งแรกในแผ่นดินพระศรีเสาวภาคย์ จหมื่นศรีสรรักษ์ได้ถวายตัวเป็นบุตรบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมเมื่อครั้งยังผนวชมีสมณศักดิ์เป็นพระพิมลธรรมอนันตปรีชา และได้ร่วมสมคบคิดในการชิงพระราชบัลลังก์ของพระศรีเสาวภาคย์โดยได้ร่วมมือกับผู้เลื่อมใสในพระพิมลธรรมอนันตปรีชานำกำลังเข้าสู่พระราชวัง และจับตัวพระศรีเสาวภาคย์นำไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์

หลังจากนั้น จึงได้เชิญพระพิมลธรรมอนันตปรีชาขึ้นเสวยราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยา โดยมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม โดยพระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาจหมื่นศรีสรรักษ์ดำรงตำแหน่งพระมหาอุปราช จหมื่นศรีสรรักษ์ดำรงตำแหน่งที่พระมหาอุปราชได้ 7 วัน เกิดประชวรลง และอีก 3 วันจึงเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แต่งการพระราชทานเพลิงตามอย่างพระมหาอุปราช
เรดการ์ด

เรดการ์ด () สามารถหมายถึง
วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก

วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก () เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1990 นำแสดงโดยแพทริก สเวย์ซี, เดมี มัวร์, โทนี โกลด์วิน และวูปี โกลด์เบิร์ก เขียนโดยบรูซ โจเอล รูบิน และกำกับโดยเจอร์รี ซักเกอร์ ภาพยนตร์ได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ 2 รางวัล คือ บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และ นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในการแสดงของวูปี โกลด์เบิร์ก

ในปี ค.ศ. 2010 ภาพยนตร์ยังได้ถูกสร้างในรูปแบบละครเพลง ในเวสต์เอนด์อีกด้วย
พาราเมาต์พิกเจอส์

พาราเมาต์ พิกเจอส์ คอร์โปเรชัน () เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์อเมริกันและจัดจำหน่ายระดับนานาชาติ ตั้งอยู่ที่ 5555 ถนนเมลโรสเอเวนิว ในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย ปัจจุบันมีเจ้าของคือเวียคอม ถือเป็นสตูดิโออเมริกันที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และยังคงเป็นสตูดิโอหลักที่ยังมีฐานอยู่ในฮอลลีวูด พาราเมาต์เป็นสตูดิโอที่มีภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูง สตูดิโอหนึ่ง
เอ็ดเวิร์ด คัลเลน

เอ็ดเวิร์ด คัลเลน () หรือชื่อเดิม เอ็ดเวิร์ด แอนโทนี เมเซน () เป็นตัวละครในชุดนิยายทไวไลท์ ประพันธ์โดยสเตฟานี เมเยอร์ ตัวละครนี้ปรากฏในนิยายเรื่อง "แรกรัตติกาล" "นวจันทรา" "คราสสยุมพร" "รุ่งอรุโณทัย" เช่นเดียวกับในภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" รวมถึงในนิยายที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์อย่าง "Midnight Sun" ที่เป็นเรื่องเล่าในมุมมองของเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดเป็นแวมไพร์ที่ตกหลุมรักและแต่งงาน ทั้งยังมีบุตรกับเบลล่า สวอน หญิงสาวมนุษย์ที่ต่อมาเลือกที่จะเป็นแวมไพร์เช่นกัน ในภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ผู้ที่สวมบทบาทเป็นเอ็ดเวิร์ดคือ โรเบิร์ต แพตตินสัน
แวมไพร์ ทไวไลท์ 2 นิวมูน

นิวมูน () หรือชื่อทางการตลาดว่า แวมไพร์ ทไวไลท์ 2 นิวมูน () เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2009 แนวโรแมนติกแฟนตาซี ออกในสหรัฐอเมริกาวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ที่มีเนื้อเรื่องจากนวนิยาย "นวจันทรา" ของสเตเฟนี เมเยอร์ และเป็นภาพยนตร์ภาคต่อของภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ทั้งนี้ผู้สร้างบริษัทซัมมิต เอนเตอร์เทนเมนต์ให้สร้างภาคต่อนี้เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ในช่วงต้นความสำเร็จของภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ภาพยนตร์กำกับโดยคริส วีตซ์ นำแสดงโดยคริสเตน สจ๊วต, โรเบิร์ต แพตตินสัน และเทย์เลอร์ เลาต์เนอร์ รับบทเป็นเบลล่า สวอน, เอ็ดเวิร์ด คัลเลน และเจค็อบ แบล็ก ตามลำดับ ส่วนเมลิสซา โรเซนเบิร์กก็กลับมารับหน้าที่เป็นผู้เขียนบทสำหรับภาพยนตร์เช่นเคย เธอเริ่มเขียนบทภาพยนตร์แรกในสัปดาห์เปิดตัวของภาพยนตร์ภาคแรก
โฟร์คัลเลอร์ส

โฟร์คัลเลอร์ส เป็นอัลบั้มชุดที่ 7 ของวงอินฟินิตี้ ที่สังกัดกับค่าย ใบตอง เร็คคอร์ด ของ ศรายุทธ สุปัญโญ ซึ่งจัดจำหน่ายโดย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้เป็นการกลับมาของวง หลังจากที่ห่างหายจากการทำอัลบั้มไปนานถึง 11 ปี นับตั้งแต่อัลบั้มชุด Together โดยเหลือสมาชิกแกนนำหลักอยู่สองคน คือ ศรายุทธ สุปัญโญกับ ชุมพล สุปัญโญ และได้สมาชิกใหม่อย่างเป็นทางการมาเพิ่มอีกคือ วิโรจน์ สถาปนาวัตร และ วรรณยศ มิตรานนท์

อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มชุดแรกของวงที่ทำเพลงออกมาเป็นรูปแบบ ฟิวชั่นแจ๊ส ที่ผสมผสานดนตรีไทยพื้นบ้าน 4 ภาคทุกๆเพลง (เช่น The Legend Of Chaphraya, I-San Dancing, Siam Romance) และมีธีมของตัวเพลงในด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรมและธรรมชาติ (เช่นเพลง Phayoonloand) และยังนำเพลงไทยเดิมอย่าง สร้อยแสงแดง มาทำใหม่อีกด้วย

อัลบั้มชุดนี้ยังมีแขกรับเชิญมาร่วมงานด้วยหลายคน ไม่ว่าจะเป็น โชคดี พักภู่, อรวรรณ เย็นพูนสุข, ดวงพร ผาสุก เป็นต้น
ราชสกุลโก

ราชสกุลโก เป็นราชสกุลที่สืบเชื้อสายจาก พระเจ้าทงมย็องซ็อง หรือ โก จูมง ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรโคคูรยอ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี

ราชสกุลโก () เป็นหนึ่งในเรี่ยวแรงสำคัญที่ร่วมกันก่อตั้งและสถาปนาอาณาจักรโกคูรยอโดยมีพระราชา 24 ใน 28 พระองค์ของราชวงศ์นั้นมาจากราชสกุลโกทั้งสิ้นหลังจากพระเจ้าดงเมียงยองเสด็จสวรรคตลงเมื่อ พ.ศ. 525 องค์ชาย แฮ ยูริ จากราชสกุลแฮพระราชโอรสองค์โตก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ายูริ พระราชาหลังจากนั้นอีก 3 พระองค์ล้วนมาจากราชสกุลแฮทั้งสิ้นแต่เมื่อสิ้นรัชสมัย พระเจ้าโมบอน พระราชาองค์ที่ 5 ในปี พ.ศ. 596 แล้วองค์ชาย โก กุง จากราชสกุลโกจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าแทโจมหาราช หลังจากนั้นราชสกุลโกก็ปกครองโกคูรยอเรื่อยมาจนอาณาจักรล่มสลายลงในปี พ.ศ. 1213
นั่งยางโชว์

นั่งยางฮาร์ดคอร์ หรือชื่อเดิม นั่งยาง (นั่งยางโชว์) เป็นรายการวาไรตี้ผสมตลก ผลิตโดย บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด ออกอากาศทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ดำเนินรายการโดย นาคร ศิลาชัย วิลลี่ แมคอินทอช และเกียรติศักดิ์ อุดมนาค ปัจจุบันมีเพียงผู้ดำเนินรายการเพียงแค่ วิลลี่ แมคอินทอช และเกียรติศักดิ์ อุดมนาค เท่านั้น ออกอากาศทุกอาทิตย์ เวลา 15:30-16:30 น. ทางช่องเวิร์คพอยท์ทีวี

เนื้อหาของรายการในยุคแรก ทางรายการจะเชิญแขกรับเชิญมา 1 คนโดยจะให้เพื่อนสนิทและคนในครอบครัวออกมาเผาแขกรับเชิญกันให้เกรียม ซึ่งในปัจจุบันได้มีการปรับเปลี่ยนโดยทางรายการจะเชิญแขกรับเชิญมาโดยให้มาเป็นกลุ่มหรือมาเป็นคู่เท่านั้น
Pidgin (แก้ความกำกวม)

Pidgin สามารถหมายถึง
รายชื่อตอนนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ (มังงะ)

รายชื่อตอนนารูโตะ ในประเทศญี่ปุ่นได้มีการตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเน็นจัมป์ เมื่อปี พ.ศ. 2542 และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ชูเอฉะ

ส่วนในประเทศไทย นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ตีพิมพ์ใน หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ บูม ภายใต้ลิขสิทธิ์ของบริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
ฟืร์นังดู ปือไรรา

ฟืร์นังดู ปือไรรา (; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นช่างภาพอิสระชาวดัตช์เชื้อสายโปรตุเกสที่เสียชีวิตไปพร้อมกับการอัปปางของเรือเรนโบว์วอร์เรียร์ ที่เมืองออกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ เนื่องจากถูกสายลับหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก () ของฝรั่งเศส ลอบวางระเบิด

เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1985 รัฐบาลฝรั่งเศสได้เตรียมทำการทดลองระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดินที่เกาะโมรูโรอา บริเวณเฟรนช์โปลินีเซีย กรีนพีซได้ส่งเรือเรนโบว์วอร์เรียร์มายังน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเพื่อประท้วง โดยเดินทางจากวานูอาตู เข้าเทียบท่าที่ออกแลนด์ เพื่อเตรียมตัวเดินทางต่อไปยังโมรูโรอา

สายลับฝรั่งเศสได้ลักลอบส่งนักประดาน้ำสองคนเข้ามาวางระเบิดใต้ท้องเรือจำนวนสองลูก บริเวณใบพัดและห้องเครื่อง หลังจากระเบิดลูกแรกทำงาน ขณะที่ลูกเรือคนอื่นพากันหนีเอาตัวรอด ปือไรราได้วิ่งกลับเข้าไปที่ห้องพักใต้ท้องเรือเพื่อขนกล้องถ่ายภาพและอุปกรณ์ออกมา เมื่อระเบิดลูกที่สองทำงาน เขาถูกแรงกระแทกหมดสติและจมน้ำเสียชีวิต

ทางการนิวซีแลนด์ได้จับตัวสายลับฝรั่งเศสสองคน ชื่อ ดอมีนิก พรีเยอร์ (Dominique Prieur) และอาแล็ง มาฟาร์ (Alain Mafart) ขณะกำลังหลบหนีโดยปลอมตัวเป็นสามีภรรยา ใช้หนังสือเดินทางปลอมสัญชาติสวิส ส่วนสายลับคนอื่นล้วนหลบหนีไปได้ สายลับทั้งสองถูกดำเนินคดีข้อหาฆาตกรรม ถูกตัดสินจำคุกสิบปี แต่รัฐบาลฝรั่งเศสได้ใช้อิทธิพลต่อรองให้ส่งตัวกลับมารับโทษในฝรั่งเศส และได้รับอิสรภาพ พร้อมกับการเลื่อนยศในเวลาต่อมา

ยี่สิบปีหลังเหตุการณ์วินาศกรรม พลเรือเอก ปีแยร์ ลาก็อสต์ หัวหน้าหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก ผู้รับผิดชอบปฏิบัติการ ได้ออกมาเปิดเผยว่า ปฏิบัติการนี้มีชื่อว่า "ปฏิบัติการซาตาน" () ได้รับความเห็นชอบและอนุมัติจากนายฟร็องซัว มีแตร็อง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส และกล่าวว่าปฏิบัติการครั้งนี้มีเป้าหมายเพียงเพื่อให้เรือเรนโบว์วอร์เรียร์เสียหายจนใช้การไม่ได้ ไม่ได้ต้องการสังหารชีวิตผู้ใด
บ้านผีสิง

บ้านผีสิง หมายถึงบ้านหรือที่อยู่อาศัยที่เชื่อว่าเป็นที่ที่มีสิ่งลึกลับเกิดขึ้นหรือปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้น ซึ่งอาจหมายถึง ผี วิญญาณ หรือ สิ่งชั่วร้ายอย่างปีศาจ

บ้านผีสิงมักจะเป็นที่อยู่อาศัยของวิญญาณคนตายที่อาจเคยอาศัยอยู่เดิมหรือคุ้นเคยกับสถานที่ เรื่องราวในบ้านที่เกิดขึ้นอาจจะพูดได้ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์รุนแรงหรือโศกนาฏกรรม ภายในอาคารในอดีตที่ผ่านมาอย่างเช่น ฆาตกรรม การเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ หรือการฆ่าตัวตาย ทั้งในเรื่องไม่นานไปจนถึงในอดีตอันยาวนาน ในความเชื่อหลายวัฒนธรรมและศาสนา เชื่อว่าหลังความตายยังคงมีวิญญาณล่องลอยอยู่ ในบ้านผีสิงอาจจะมีเสียงลึกลับหรือการปรากฏตัวของผี หรือแม้กระทั่งการทำให้วัตถุ สิ่งของเคลื่อนที่

หลายตำนานเกี่ยวกับบ้านผีสิง มีปรากฏในวรรณกรรม ที่แสดงในเนื้อเรื่องของนิยายสยองขวัญหรือนิยายแนวกอธิก หรือนิยายปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ นักเขียนในยุคโรมันอย่าง เพลาตุส พลินิผู้ลูก และ ลูเซียน เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับบ้านผีสิงไว้ เช่นเดียวกับวรรณกรรม อาหรับราตรี และนักเขียนรุ่นใหม่ตั้งแต่ เฮนรี เจมส์ ไปจนถึง สตีเฟน คิง ก็มีเรื่องราวที่เขียนเช่นนี้เช่นกัน ส่วนเรื่องเขียนเกี่ยวกับปราสาทและคฤหาสน์ผีสิง มีทั่วไปในวรรณกรรมกอธิก เช่นเรื่อง "แดร็กคูลา"

โครงสร้างของนิยายแนวบ้านผีสิง เป็นได้ตั้งแต่ปราสาทผีสิงเก่า ๆ ไปจนถึงบ้านนอกเมืองแบบชาวไร่ โดยบ้านเก่า ๆ มักจะใช้ในการแต่งเป็นบ้านผีสิง ส่วนบ้านผีสิงในฉบับอเมริกันที่ใช้บ้านในสไตล์วิกตอเรียน (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แบบเซคันด์เอมไพร์) มีที่มาจากเหตุการณ์วิกฤตการณ์ ค.ศ. 1893
จดหมายเหตุวันวลิต

จดหมายเหตุวันวลิต เป็นจดหมายเหตุที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่งขึ้นด้วยภาษาฮอลันดาโดยนายเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (Jeremais van Vliet) ชาวฮอลันดา เมื่อปี พ.ศ. 2183 โดยใช้ชื่อหนังสือว่า "The historical account of the war of Succession following the death of King Pra Interajasia, 22nd King of Ayuthian Dynasty" หนังสือเล่มนี้ได้หายสาบสูญไป จนกระทั่ง ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2หนังสือเล่มนี้จึงถูกค้นพบโดยศาสตราจารย์ไซอิชิ อิวะโอะ (Sciichi Iwao) จากมหาวิทยาลัยโตเกียว

หนังสือเล่มนี้ได้แปลเป็นภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ สำหรับภาษาไทยนั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพโปรดให้ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) แปลจากฉบับภาษาอังกฤษและโปรดให้ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "จดหมายเหตุวันวลิต" ซึ่งแผลงมาจากนามผู้แต่งหนังสือ เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ ในครั้งนั้นขุนวิจิตรมาตราแปลไม่จบเรื่องเนื่องจากติดงานอย่างอื่น แต่ก็ได้มีการตีพิมพ์ฉบับแปลดังกล่าวอยู่ 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2477 และ พ.ศ. 2490 ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จึงมอบหมายให้นางสาวนันทา สุตกุล แปลจดหมายเหตุวันวลิตเป็นภาษาไทยตั้งแต่ต้นจนจบ และได้ขอให้นางชูศรี สวัสดิสงคราม หัวหน้าแผนกหนังสือตัวพิมพ์ กองหอสมุดแห่งชาติ ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกแปล กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ ช่วยตรวจทานแก้ไข ก่อนจะตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปีเดียวกันนั้นเอง

เนื้อหาของจดหมายเหตุวันวลิตกล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงปลายแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมจนถึงต้นแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
อัล มาร์ติโน

อัล มาร์ติโน (7 ตุลาคม ค.ศ. 1927 - 13 ตุลาคม ค.ศ. 2009) นักร้องและนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1960 ถึงกลางทศวรรษ 1970 ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่นเพลง "Here in My Heart", "I Love You Because", "Spanish Eyes", "Love Is Blue" และ "Speak Softly Love"

อัล มาร์ติโน เดิมชื่อ แจสเปอร์ ชินี (Jasper Cini) เกิดที่ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย บิดามารดาอพยพมาจากมอลตาและทำงานเป็นช่างก่อสร้าง อัล มาร์ติโน ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ จอห์นนี ฟอนเทน (Johnny Fontane) เป็นตัวละครนักร้องที่สนิทสนมกับครอบครัวคอร์เลโอเน ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) และ "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" (1990) ที่มาร์ติโนรับบท และร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ จำนวนสามเพลง คือ "Speak Softly Love" (ภาคแรก), "I Have But One Heart" (ภาคแรก) และ "To Each His Own" (ภาคสาม) ว่ากันว่าตัวละครนี้ถอดแบบมาจากชีวิตจริงของแฟรงก์ ซินาตรา ที่มีความเกี่ยวพันกับแก๊งมาเฟีย และยังใกล้เคียงกับชีวิตจริงของตัวมาร์ติโนเองด้วย

อัล มาร์ติโน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ด้วยวัย 82 ปี ที่บ้านพักในวัยเด็กที่สปริงฟิลด์ เพนซิลเวเนีย ก่อนหน้าจะเสียชีวิตไม่นาน มาร์ติโนเพิ่งเสร็จจากการบันทึกเสียงอัลบัมใหม่ ชื่อ “Thank You for Being My Wife” ที่อุทิศให้กับจูดี มาร์ติโน ภรรยาของเขา
อิสติกลาล มาร์ชี

อิสติกลาล มาร์ชี (ตุรกี: İstiklâl Marşı, มีความหมายว่า "มาร์ชเอกราช") เป็นชื่อของเพลงชาติของสาธารณรัฐตุรกี ซึ่งได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1921 อันเป็นเวลาสองปีครึ่งก่อนหน้าการสถาปนาสาธารณรัฐในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1923 ประพันธ์คำร้องโดย เมห์เหม็ด อากีฟ เอร์ซอย (Mehmet Akif Ersoy) ทำนองโดย ออสมัน เซกี อืนเกอร์ (Osman Zeki Üngör)

บทเพลงนี้มักมีการบรรเลงอยู่เสมอในรัฐพิธี พิธีการทางทหาร การแข่งขันกีฬา และพิธีการในสถานศึกษา

จากเนื้อเพลงที่มีอยู่ทั้งหมด 10 บท มีเฉพาะสองบทแรกเท่านั้นที่มีการขับร้องอยู่เสมอ พร้อมกับการแสดงอาการยืนตรง สงบนิ่ง เพื่อแสดงความเคารพ เนื้อเพลงชาติเหล่านี้มักมีการนำไปใส่กรอบภาพประดับไว้บนกำแพงเหนือกระดานดำในห้องเรียนของโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนในประเทศตุรกี โดยประดับร่วมกับธงชาติตุรกี ภาพถ่ายของมุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก (Mustafa Kemal Atatürk) บิดาผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกี และสำเนาของสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาตาเติร์กซึ่งมีถึงเยาวชนของชาติ

บทเพลงดังกล่าวยังได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงชาติของประเทศสาธารณรัฐตุรกีแห่งนอร์เทิร์นไซปรัสอีกชาติหนึ่ง ทำนองเดียวกันกับการยอมรับเพลงชาติกรีซเป็นเพลงชาติของประเทศไซปรัสซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะแห่งนี้

อนึ่ง เนื้อร้องของเพลงอิสติกลาล มาร์ชี ยังได้เคยนำลงตีพิมพ์ในธนบัตรตุรกีราคา 100 ลีรา ระหว่างปี ค.ศ. 1983-1989
คลองอนุศาสนนันท์

คลองอนุศาสนนันท์ หรือ คลองชัยนาท-ป่าสัก เป็นคลองชลประทานที่ขุดขึ้นเพื่อผันน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปยังแม่น้ำป่าสัก บริเวณเหนือเขื่อนพระราม 6 ก่อสร้างขึ้นหลังจากที่เขื่อนเจ้าพระยาก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2500 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเจ้าพระยาใหญ่ ในปี พ.ศ. 2495 โดยก่อสร้างพร้อมกับคลองชัยนาท-อยุธยา แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2505 สามารถส่งน้ำได้ปริมาณสูงสุด 210 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที

คลองอนุศาสนนันท์ แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณประตูระบายน้ำมโนรมย์ ตำบลวัดโคก อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ก่อนะไหลลงถึงบริเวณคลองอู่ตะเภา ตำบลอู่ตะเภา อำเภอมโนรมย์ แล้วผ่านสะพานเบี่ยง ตำบลเสือโฮก อำเภอเมืองชัยนาท ก่อนเข้าสู่ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ อำเภอบ้านหมี่ อำเภอโคกสำโรง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เข้าสู่ อำเภอหนองโดน อำเภอพระพุทธบาท อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี บรรจบกับแม่น้ำป่าสักที่ ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีความยาวทั้งสิ้น 134 กิโลเมตร

บางช่วงของคลองคลองอนุศาสนนันท์ จะมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 ขนานทางด้านทิศตะวันตกของคลอง ตั้งแต่ถนนพหลโยธิน ตำบลดงพลับ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ถึงถนนพระโหราธิบดี เขตเทศบาลเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3048 ตั้งแต่ ตำบลท่าลาน อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี ลงมาถึงถึงแยกสะพานชลประทานที่ 12 ตำบลบ้านครัว อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี
โซเฟีย คอปโปลา

โซเฟีย คาร์มินา คอปโปลา () เป็นนักเขียนบท ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นอดีตนักแสดง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์สตรีคนที่สาม และสตรีชาวอเมริกันคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง "Lost in Translation" (2003) ต่อจากลินา เวิร์ทมูลเลอร์ (ชาวอิตาเลียน-สวิส ปี 1975 จากเรื่อง "Seven Beauties") และเจน แคมเปียน (ชาวนิวซีแลนด์ ปี 1993 จากเรื่อง "The Piano")

โซเฟีย คอปโปลาเกิดที่นิวยอร์ก เป็นบุตรคนสุดท้องของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา และเอเลนอร์ คอปโปลา จบการศึกษาด้านการออกแบบเสื้อผ้า และเคยเปิดบริษัทผลิตเสื้อผ้า "Milkfed" วางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น

โซเฟียปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องของบิดาตั้งแต่เด็ก โดยในเรื่อง "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) ขณะยังเป็นทารก รับบทเป็นแอนโทนี ลูกชายของไมเคิล คอร์เลโอเน (อัล ปาชิโน) ในฉากรับศีลจุ่ม ในเรื่อง "Peggy Sue Got Married" (1986) รับบทเป็นน้องสาวของเพ็กกี ซู (แคทลีน เทอร์เนอร์)

ในปี 1990 เธอรับบทเป็น มาเรีย คอร์เลโอเน ตัวเอกใน "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" โดยรับบทนี้แทนวิโนนา ไรเดอร์ ที่ต้องถอนตัวเนื่องจากอาการป่วย เนื่องจากบทนี้เป็นบทสำคัญ และเธอขาดประสบการณ์ด้านแสดง ทำให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อ่อนด้อย และได้รับรางวัลราสเบอร์รี สาขานักแสดงประกอบหญิงยอดแย่ และสาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดแย่ ประจำปี 1990

นอกเหนือจากผลงานที่บิดาเป็นผู้กำกับแล้ว เธอยังรับบทเล็ก ในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น "Frankenweenie" (1984) ของทิม เบอร์ตัน, "Inside Monkey Zetterland" (1992), "Star Wars Episode I" (1999) ของจอร์จ ลูคัส และในมิวสิกวิดีโอหลายเรื่องที่กำกับโดยสไปค์ จอนซ์ อดีตสามี

โซเฟีย คอปโปลาเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "New York Stories" (1989) เป็นภาพยนตร์สั้นสามเรื่องที่กำกับโดยวูดดี อัลเลน มาร์ติน สกอร์เซซี และฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา โดยเธอเป็นผู้เขียนบทตอน "Life Without Zoe" ร่วมกับบิดา

เธอมีผลงานเขียนบทและกำกับภาพยนตร์มาแล้ว 5 เรื่อง ได้แก่ "Lick the Star" (1998), "The Virgin Suicides" (1999), "Lost in Translation" (2003), "Marie Antoinette" (2006) และ "Somewhere" (2010) โดยเรื่อง "Lost in Translation" นำแสดงโดยบิล เมอร์เรย์และสกาเล็ต โยแฮนสัน เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชาวอเมริกันที่ใช้ชีวิตอยู่ในโตเกียว และพบกับความแปลกแยกทางวัฒนธรรม ภาษา และอุปสรรคในติดต่อสื่อสาร เธอเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้จากประสบการณ์จริง ที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในญี่ปุ่นคนเดียวหลังจากเรียนจบ ภาพยนตร์ได้รับคำชื่นชม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 17 รางวัล จากสามสถาบันหลัก คือรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลบาฟตา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 สายดงพลับ–เจ้าปลุก เป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีตขนาด 2 ช่องจราจร แยกจากถนนพหลโยธินบริเวณสามแยกดงพลับ ตำบลตาคลี อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ขนานไปกับคลองอนุศาสนนันท์ทางทิศตะวันตก ผ่าน อำเภอบ้านหมี่ อำเภอโคกสำโรง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ถึงถนนพระโหราธิบดี เขตเทศบาลเมืองลพบุรี จากนั้นจะเลียบคลองชลประทานลพบุรี-บางปะหัน เข้าสู่ อำเภอบ้านแพรก อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สิ้นสุดเส้นทาง บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3267 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 ที่สี่แยกเจ้าปลุก อำเภอมหาราช ระยะทาง 105.736 กิโลเมตร
ทรู (เพลงสปานเดาบัลเลต์)

"ทรู" (True) เป็นเพลงของสปานเดาบัลเลต์ ในปี 1983 จากอัลบั้ม "ทรู" มีรูปแบบเป็นเพลงบัลลาดอาร์แอนด์บีที่มีจังหวะช้า ๆ ผู้เขียนเพลงนี้โดย แกรี เคมพ์ ออกครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1983 ติดอันดับ 1 ทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร หลังจากนั้นถูกนำมาทำใหม่หลายเวอร์ชัน ตัวอย่างเพลงที่มีการนำบางส่วนของเพลงทรูมาใช้
แยกเจ้าปลุก

สี่แยกเจ้าปลุก ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 (ลพบุรี-บางปะหัน), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3267 (อ่างทอง-ท่าเรือ) และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 (ลพบุรี-บางปะหัน) ที่ตำบลเจ้าปลุก อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีสะพานข้ามคลองชลประทาน ลพบุรี-บางปะหัน อยู่บริเวณทางแยกด้านทิศตะวันออก ในแนวถนนสายอ่างทอง-ท่าเรือ
ทาเลีย ไชร์

ทาเลีย ไชร์ () มีชื่อเดิมว่า ทาเลีย โรส คอปโปลา () นักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน

ทาเลีย คอปโปลา เป็นบุตรสาวของอิตาเลีย คอปโปลา (เพนนินโน) กับคาร์ไมน์ คอปโปลา นักประพันธ์และเรียบเรียงเพลง เป็นน้องสาวของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง และเป็นอาของนิโคลัส เคจ โซเฟีย คอปโปลา และโรมัน คอปโปลา เธอแต่งงานสองครั้ง กับเดวิด ไชร์ นักแต่งเพลง มีบุตรหนึ่งคน และกับแจค ชวาร์ตซแมน ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ มีบุตรสองคนเป็นนักแสดงและนักดนตรี คือ เจสัน ชวาร์ตซแมน และโรเบิร์ต ชวาร์ตซแมน และมีลูกติดของสามี คือ จอห์น ชวาร์ตซแมน ผู้กำกับภาพ และสเตฟานี ชวาร์ตซแมน

ทาเลีย ไชร์ มีผลงานแสดงที่เป็นที่รู้จัก จากบทคอนนี คอร์เลโอเน ลูกสาวคนสุดท้องของตระกูลคอร์เลโอเน ที่มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ชุดเดอะก็อดฟาเธอร์ทั้งสามภาค นอกนั้นยังรับบทเป็น เอเดรียน เพนนินโน (ใช้นามสกุลเดียวกับนามสกุลเดิมของมารดา) ภรรยาของร็อกกี บัลโบ (รับบทโดยซิลเวสเตอร์ สตอลโลน) นักมวยรุ่นเฮฟวีเวทในภาพยนตร์ชุด ร็อกกี 5 ภาค (ยกเว้นภาคที่หก ที่ไม่ได้ร่วมแสดงเนื่องจากปัญหาเรื่องสัญญาจากต้นสังกัด แต่ได้ใช้ภาพฟุตเตจจากการถ่ายทำภาคก่อนมาใช้)
อนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี

อนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี () คือความตกลงการควบคุมอาวุธที่ห้ามการผลิต, การสะสม และการใช้อาวุธเคมี

ข้อตกลงปัจจุบันได้รับการบริหารโดยองค์การเพื่อการห้ามอาวุธเคมี (OPCW) ซึ่งเป็นองค์กรอิสระที่มักจะเข้าใจผิดกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของสหประชาชาติ

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 ภาคีอนุสัญญาประกอบด้วยสมาชิก 188 ประเทศ และอีกสองประเทศลงนาม แต่ยังมิได้อนุมัติอนุสัญญา
องค์การทรัพย์สินทางปัญญาแห่งโลก

องค์การทรัพย์สินทางปัญญาแห่งโลก (, ) เป็นหนึ่งในองค์การเฉพาะทางของสหประชาชาติ องค์การได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1967 “"เพื่อส่งเสริมกิจการทางสร้างสรรค์, เพื่อสนับสนุนการพิทักษ์ทรัพย์สินทางปัญญาไปทั่วโลก"”

ในปัจจุบันองค์การที่มีสมาชิก 184 ประเทศ บริหารสนธิสัญญาสากล 24 ฉบับ โดยมีสำนักงานกลางอยู่ที่กรุงเจนีวาในสวิตเซอร์แลนด์

สมาชิกเกือบทุกชาติของสหประชาชาติรวมทั้งสันตะสำนักเป็นสมาชิกขององค์การ
คาร์ไมน์ คอปโปลา

คาร์ไมน์ คอปโปลา () เป็นนักประพันธ์เพลง นักแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ เรียบเรียงเสียงประสาน และผู้อำนวยเพลง

คอปโปลาเกิดที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นบุตรของมารี นาซา และอะกอสติโน คอปโปลา ชาวอิตาเลียนอพยพ เขาแต่งงานกับอิตาเลีย เพนนิโน มีบุตร 3 คน คือ ออกัสต์ คอปโปลา (เป็นพ่อของนิโคลัส เคจ) ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา และทาเลีย คอปโปลา เป็นปู่/ตา ของนิโคลัส เคจ โรมัน คอปโปลา โซเฟีย คอปโปลา เจสัน ชวาร์ตซแมน และโรเบิร์ต ชวาร์ตซแมน

คาร์ไมน์ คอปโปลามีชื่อเสียงจากผลงานแต่ง และอำนวยเพลงประกอบภาพยนตร์ "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) และ "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" (1974) ผลงานกำกับของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ลูกชายคนกลาง ดนตรีประกอบภาพยนตร์สองเรื่องนี้เป็นผลงานร่วมกับนิโน โรตา และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ เขายังเป็นผู้แต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ "เดอะก็อดฟาร์เธอร์ ภาค 3" (1990) รวมทั้งเพลงประกอบภาพยนตร์ "Promise Me You'll Remember" ขับร้องโดยแฮร์รี คอนนิก จูเนียร์ ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ นอกจากนี้ยังเป็นผู้แต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ "Apocalypse Now" (1979), "The Outsiders" (1983) และ "New York Stories" (1989) ที่ฟรานซิสกำกับอีกด้วย

คาร์ไมน์ คอปโปลา เสียชีวิตในวัย 80 ปีเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1991 ที่นอร์ทริดจ์ แคลิฟอร์เนีย ด้วยอาการของโรคหัวใจ ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ให้สัมภาษณ์ภายหลังจากคาร์ไมน์เสียชีวิตว่า คาร์ไมน์เสียชีวิตด้วยอาการของโรคหัวใจ หลังจากที่เพลง "Promise Me You'll Remember" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์
ทุย

ทุย อาจหมายถึง
บิวติฟูลเวิลด์/คิสแอนด์คราย

"บิวติฟูลเวิร์ด/คิส&คราย" เป็นผลงานซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 19 (จากทั้งหมด 26 ซิงเกิล) ของฮิคารุ อุทาดะ วางจำหน่ายในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ไฟท์เดอะบลูส์

"ไฟท์เดอะบลูส์" เป็นผลงานดิจิตอลซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 2 (จากทั้งหมด 29 ซิงเกิล) ของฮิคารุ อุทาดะ วางจำหน่ายในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551 
1. "Fight the Blues" 4:10
โจ ค็อกเกอร์

จอห์น โรเบิร์ต "โจ" ค็อกเกอร์, โอบีอี () (20 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักร้องชาวอังกฤษแนวร็อก/บลูส์ ที่โด่งดังในคริสต์ทศวรรษ 1960 กับเสียงร้องห้าว ๆ กับท่าทางเฉพาะขณะแสดงและเขายังมีเพลงทำใหม่ที่โด่งดังหลายเพลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงของเดอะบีตเทิลส์ เขายังได้รับรางวัลหลายรายวัล รวมถึงรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 1983 จากเพลง "Up Where We Belong" ที่ร้องกับเจนนิเฟอร์ วอร์นส