seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ลีเมอร์

ลีเมอร์ () เป็นอันดับฐานของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับไพรเมตหรือลิง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lemuriformes

ลักษณะโดยรวมของลีเมอร์ คือ มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับลิง แต่ทว่ามีส่วนหัวคล้ายหมาจิ้งจอก คือ มีจมูกและปากแหลมยาว มีดวงตากลมโต ขนหนาฟู มีหางยาวเป็นพวงเหมือนกระรอก โดยลีเมอร์เป็นไพรเมตที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Prosimian ซึ่งรวมถึงลิงลม, กาเลโก และทาร์เซีย เพราะมีสายวิวัฒนาการที่ใกล้เคียงกัน จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ ซึ่งคำว่า "Prosimian" นั้น มีความหมายว่า "ก่อนลิง"

คำว่า "ลีเมอร์" แปลงมาจากคำว่า "Lemures" ในเทพปกรณัมโรมันหมายถึง "ดวงวิญญาณ, ผี หรือปีศาจ"

ขนาดโดยทั่วไปโดยเฉลี่ยของลีเมอร์ขนาดเท่าแมว น้ำหนักตัวประมาณ 9 กิโลกรัม โดยที่ชนิดที่มีขนาดเล็กมีรูปร่างใกล้เคียงกับหนู มีการกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมาดากัสการ์ทางชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกที่เดียวเท่านั้น เหตุเพราะสันนิษฐานว่า ที่เกาะแห่งนี้ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่ ทำให้สัตว์หลายชนิดมีการวิวัฒนาการเป็นของตัวเองโดยเฉพาะ และไม่มีสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่คอยคุกคาม โดยอาศัยอยู่ในป่าดิบ บนต้นไม้ใหญ่ หากินในเวลากลางวัน และนอนหลับในเวลากลางคืน โดยที่สันนิษฐานอีกว่า บรรพบุรุษของลีเมอร์ เดินทางมายังเกาะมาดากัสการ์ด้วยกอพรรณพืชหรือต้นไม้เมื่อ 60 ล้านปีก่อน โดยลีเมอร์ได้วิวัฒนาการตัวเองแยกมาเป็นชนิดต่าง ๆ จากถิ่นที่อยู่ที่แตกต่างกัน เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง อันเป็นผลจากการที่น้ำท่วมเกาะ ก่อให้เกิดเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ มากมาย และลีเมอร์ชนิดต่าง ๆ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและถูกจำกัดในเรื่องอาหาร จากพายุไซโคลนที่พัดถล่มในมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษของลีเมอร์นั้นแรกเริ่มมีขนาดเล็ก และอาจเกาะกับต้นไม้ลอยน้ำมาในรูปแบบของการจำศีล

ลีเมอร์มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง จุดเด่นอีกประการของลีเมอร์ คือ เสียงร้องที่หลากหลายและดังกึกก้องไปทั่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเวลาออกหากินในยามพลบค่ำ ซึ่งอาหารของลีเมอร์ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, แมลง, ไข่นก และสัตว์ขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ แตกต่างออกไปตามแต่ละชนิด ด้วยการใช้ขาหน้าที่เสมือนมือในการหยิบฉวย ขุดคุ้ย หยิบจับอาหารได้คล่องแคล่วเช่นเดียวกับสัตว์ประเภทอื่นในอันดับเดียวกัน หากแต่จะใช้หางในการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ไม่ได้

ลีเมอร์ในปัจจุบัน ได้รับการจำแนกแล้วประมาณ 100-103 ชนิดใน 5 วงศ์ (ดูในตาราง) และหลายชนิดและหลายวงศ์ก็ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ ลีเมอร์หางวงแหวน ("Lemur catta") ที่มีส่วนหางเป็นลายปล้อง ๆ สลับขาว-ดำ, รัฟด์ลีเมอร์ ("Varecia" spp.) เป็นลีเมอร์ที่มีขนสีขาวรอบ ๆ ใบหน้าแลดูคล้ายเครา และอาย-อาย ("Daubentonia madagascariensis") ซึ่งมีลำตัวสีดำ มีนิ้วมือที่ยาวใช้สำหรับเคาะหาแมลงหรือหนอนที่อยู่ใต้เปลือกไม้กินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืน เป็นต้น

ตามรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ระบุว่า ว่าร้อยละ 91 ของลีเมอร์ 103 ชนิดที่รู้จักกำลังตกอยู่ในภาวะถูกคุกคาม โดยลีเมอร์ 23 ชนิด ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ขั้นวิกฤต อีก 52 ชนิดถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ และอีก 19 ชนิดจัดอยู่ในภาวะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ ตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) โดยลีเมอร์ชนิดที่หายากที่สุด คือ ลีเมอร์นอร์เทิร์นสปอร์ตีฟ ("Lepilemur septentrionalis") ที่เหลือเพียงแค่ 18 ตัวเท่านั้น
โคเฟิร์ต ฟลิงก์

โคเฟิร์ต ฟลิงก์ (; 25 มกราคม ค.ศ. 1615 - 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1660) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โคเฟิร์ต ฟลิงก์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์และภาพเหมือน
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (แร็มบรันต์)

ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 () เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดัลลิช (Dulwich) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร

ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ที่แร็มบรันต์เขียนราวปี ค.ศ. 1632 เป็นภาพเหมือนของยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 นักแกะภาพพิมพ์ (engraving) ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นภาพคู่กับภาพเหมือนของเพื่อนของไคน์ เมาริตส์ เฮยเคินส์ที่แต่งตัวคล้ายคลึงกัน และหันหน้าเข้าหากัน

ภาพเขียนภาพนี้มีขนาดเล็กกว่าภาพเขียนส่วนใหญ่ที่แร็มบรันต์เขียน เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพเขียนนี้ง่ายต่อการโจรกรรม

เฮยเคินส์และไคน์จ้างให้แร็มบรันต์เขียนภาพในแบบเดียวกัน ซึ่งแร็มบรันต์ก็เขียนบนแผ่นไม้โอ๊กเดียวกัน เพื่อนสองคนตกลงกันว่าผู้ใดที่เสียชีวิตทีหลังก็จะเป็นผู้ได้รับภาพเขียนของอีกเป็นของอีกผู้หนึ่ง ตามคำจารึกที่ปรากฏบนหลังภาพเขียน ภาพสองภาพกลับมาคู่กันหลังจากการเสียชีวิตของไคน์ แร็มบรันต์ใช้แผ่นไม้โอ๊กเดียวกันเขียนภาพที่สามที่เป็นภาพเหมือนตนเอง ทั้งสามภาพเป็นของหอศิลป์ดัลลิชในกรุงลอนดอน

ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ได้รับการขนานนามว่าเป็น "แร็มบรันต์ตามสั่ง" (takeaway Rembrandt) ด้วยความที่ถูกขโมยสี่ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนที่ได้รับการขโมยบ่อยครั้งที่สุด

ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1981 ภาพเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์ดัลลิช แต่ตำรวจสามารถจับชายสี่คนได้พร้อมกับภาพเขียนในรถแท็กซี ไม่ถึงสองปีต่อมาโจรก็บุกเข้าไปในหอศิลป์ทางเพดานกระจก งัดภาพจากกำแพง ตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุภายในสามนาทีแต่ไม่ทันที่จะจับโจร ภาพเขียนหายไปสามปี ก่อนที่จะพบเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1986 บนที่วางกระเป๋าที่สถานีรถไฟของค่ายทหารอังกฤษที่มึนสเตอร์ในเยอรมนี

ในการโจรกรรมอีกสองครั้ง ภาพเขียนพบในม้านั่งในสุสานในสเตรตัม และบนจักรยาน ทุกครั้งที่ถูกขโมยภาพเขียนก็ได้รับกลับคืนมาโดยไม่มีผู้ใดถูกกล่าวหา
พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี (แร็มบรันต์)

พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี (; ) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นภาพที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ (ที่เมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา) ก่อนที่จะถูกขโมยเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990

ภาพ "พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี" ที่แร็มบรันต์เขียนในปี ค.ศ. 1633 เป็นภาพปาฏิหาริย์หนึ่งของพระเยซูที่ทรงทำให้พายุในทะเลแกลิลีสงบลง ซึ่งเป็นเรื่องที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญมาร์คในพันธสัญญาใหม่ ภาพนี้เป็นภาพทะเลทัศน์ภาพเดียวที่แร็มบรันต์เขียน เชื่อกันว่าการที่มีคนสิบสี่คนแทนที่จะเป็นสิบสามคน (พระเยซูและอัครสาวกสิบสององค์) อยู่ในเรือเป็นเพราะแร็มบรันต์เขียนตัวเองเข้าไปในภาพ

18 มีนาคม ค.ศ. 1990 โจรกลุ่มหนึ่งปลอมตัวเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าไปในพิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ เพื่อขโมยภาพ "พระเยซูผจญพายุในทะเลแกลิลี" และภาพเขียนอื่นอีก 12 ภาพ ซึ่งเป็นการโจรกรรมงานศิลปะครั้งใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์อิสซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ยังคงแสดงกรอบที่ปราศจากภาพตรงตำแหน่งเดิมที่เคยมีภาพ ตามที่ระบุไว้ในพินัยกรรมของการ์ดเนอร์ที่ระบุว่างานศิลปะต้องได้รับการรักษาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง
อาร์ทิมีเซีย (แร็มบรันต์)

อาร์ทิมีเซีย () หรือ โซโฟนิสบารับถ้วยยาพิษ () เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด กรุงมาดริด ประเทศสเปน

ภาพ "อาร์ทิมีเซีย" ที่แร็มบรันต์เขียนในปี ค.ศ. 1634 ยังไม่ทราบอย่างแน่นอนถึงเนื้อหา ในภาพเป็นหญิงสาวที่กล่าวว่าอาจจะเป็นโซโฟนิสบา (Sophonisba) หรืออาร์ทิมีเซีย (Artemisia) หรือพระราชินีโดยทั่วไปจากเครื่องทรงและเครื่องตกแต่งอันมีค่าบนร่างกาย ผู้กำลังจะรับถ้วยจากสาวใช้ ถ้าเป็นอาร์ทิมีเซียก็จะเป็นภาชนะที่มีอัฐิของพระราชสวามีกษัตริย์มอโซลัส (Mausolus) แต่ถ้าเป็นโซโฟนิสบาก็จะเป็นถ้วยยาพิษ ผู้เป็นแบบก็คงจะเป็นซัสกียา ภรรยาของแร็มบรันต์เอง
การยอมจำนน

การยอมจำนน เป็นการกระทำที่ทหาร ชาติ หรือผู้เข้าร่วมสงครามอื่น ๆ ยุติการต่อสู้ และยอมถูกจับเป็นเชลย ไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจด้วยตัวเองหรือได้รับคำสั่งจากนายทหารที่มียศสูง กว่า สัญลักษณ์ทั่วไปสำหรับการยอมจำนน คือ ธงขาว โดยการชูมือขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่มีอาวุธ

เมื่อ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมจำนน ทั้งสองฝ่ายอาจตกลงให้การยอมจำนนนั้นมีเงื่อนไข เช่น ฝ่ายหนึ่งจะยอมจำนนก็ต่อเมื่อผู้ชนะยอมทำตามสัญญาอย่างใดอย่างหนึ่ง ในขณะที่การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นการบ่งชี้ว่า ฝ่ายที่ชนะจะปฏิบัติต่อฝ่ายที่แพ้นอกเหนือจากสัญญาใด ๆ ยกเว้นกฎแห่งสงครามเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับรองจากอนุสัญญาเฮก (1907) และอนุสัญญาเจนีวา
ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (ราฟาเอล)

ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรชาวอิตาลีคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส

ราฟาเอลเขียนภาพ "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 เป็นภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน บุคคลสำคัญทางวรรณกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ของสำนักดุ๊กแห่งอูร์บีโน

ภาพเขียนอาจจะเขียนโดยราฟาเอลหรือไม่ก็ได้ จากจดหมายจากปีเอโตร เบมโบ ถึงคาร์ดินัลบิบบีเอนากล่าวว่า "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน ... และของดุ๊กกวีโดบัลโดแห่งมอนเตเฟลโตรดูเหมือนว่าจะเขียนโดยลูกศิษย์ของราฟาเอล" แต่คุณภาพอันสูงของภาพเขียนและองค์ประกอบบางอย่างของภาพเขียน เช่น การแสดงออกของใบหน้าของตัวแบบ ทำให้สันนิษฐานกันว่าราฟาเอลน่าจะมีส่วนในการเขียนภาพนี้ด้วยตนเอง สิ่งที่แน่นอนคือแสงเงาและโทนที่ใช้ในการเขียนเครื่องแต่งกายและการให้แสงในภาพเป็นการเขียนโดยผู้มีความเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์ นอกจากนั้นสายตาของตัวแบบที่มองตรงมายังผู้ชมภาพก็สร้างความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับผู้ชม
ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)

ภาพเหมือนของของสตรีสาว หรือ ลา มูตา () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งมาร์เคในประเทศอิตาลี

ภาพ “ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)” ที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1507 ถึงปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของสตรีสูงศักดิ์ที่ไม่ทราบนาม ที่มีลักษณะการเขียนที่มีอิทธิพลของเลโอนาร์โด ดา วินชี บนฉากหลังที่เกือบเป็นสีดำ แม้ว่าจะเป็นภาพที่เพิ่งได้รับการระบุว่าเป็นภาพที่เขียนโดยราฟาเอลเมื่อไม่นานมานี้ แต่ก็ถือว่าเป็นภาพเหมือนชิ้นที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งของราฟาเอล

การเขียนอย่างบรรจงของส่วนที่เป็นสีที่เป็นสีอ่อนที่ปรากฏขึ้นจากฉากหลัง และการรายละเอียดของเครื่องแต่งกายมีลักษณะที่บ่งว่าเป็นฝีมือของราฟาเอล ความสว่างที่ผู้ชมรู้สึกจากการใช้สีอย่างบรรจงจากโทนสีที่ไม่กว้างนักสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันให้กับภาพ

จากการตรวจสอบด้วยเอ็กซเรย์พบงานร่างจากช่วงแรกของการเขียนของราฟาเอลภาพใต้ผิวภาพที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน เป็นภาพสตรีสาวที่ใบหน้าที่อ่อนหวานที่มาเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลงภายหลัง
ร็อคแมนเอ็กเซ่ AXESS

ร็อคแมนเอ็กเซ่ แอ็กเซส () เป็นอนิเมะซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 2 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2003 และจบลงถึงวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2004 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8.30น. - 9.00น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว รวมจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน

ในประเทศไทยได้ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ โมเดิร์นไนน์ทีวีในช่วงโมเดิร์นไนน์การ์ตูนโดยออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์เวลา 8.00 - 8.30 น. เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2553
โนเวล แจ๊ส (อัลบั้ม)

โนเวล แจ๊ส เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร หลังจากออกจากวง อินฟินิตี้ไป ซึ่งเพลงในอัลบั้มชุดนี้มีคอนเซ็ปท์เป็นป๊อบ-แจ๊ส ฟิวชั่น ที่ผสมผสานความเป็นไทย ซึ่งก็มีเพลงทั้งไทยเดิม และเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่โดยเทวัญ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ เทวัญ ได้เรียบเรียงทั้งเพลงไทยเดิมและประพันธ์เพลงใหม่ในอัลบั้มชุดนี้ขึ้นมาเองทั้งหมด

อัลบั้มชุดนี้ มีคอนเซ็ปท์ว่า "กับความเป็นไทย ที่เคลื่อนไหวอย่างตะวันตก"
พระเจ้าอึยจา

พระเจ้าอึยจา () กษัตริย์องค์ที่ 31 และองค์สุดท้ายแห่ง อาณาจักรแพกเจ เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้ามู และพระราชินีซอนฮวาซึ่งเป็นองค์หญิงของอาณาจักรชิลลา ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1175 เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 1184 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาพระเจ้าอึยจาครองราชย์ได้ 19 ปีก็สวรรคตในปี พ.ศ. 1203 พร้อมกับการล่มสลายของอาณาจักรแพกเจ
เอมี แกรนต์

เอมี ลี แกรนต์ () เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นนักเขียน เป็นผู้ดำเนินรายการ เป็นนักแสดงในบางโอกาส เธอมีผลงานเป็นที่รู้จักในแนวเพลงดนตรีคริสเตียนร่วมสมัย แกรนต์เกิดในออกัสตา รัฐจอร์เจีย

แกรนต์ถือเป็นผู้บุกเบิกสำคัญสำหรับแนวเพลงคริสเตียนร่วมสมัย เธอมีอิทธิพลต่อวงการเพลงคริสเตียนและวัฒนธรรมคริสเตียนอย่างมากในสหรัฐอเมริกาและที่อื่น ถือเป็นศิลปินเพลงคริสเตียนที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล และถือเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวที่มียอดขายมากที่สุดในสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 19 แกรนต์ยังออกอัลบั้มเพลงป็อปในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 มีเพลงติดท็อป 40 และติดชาร์ตอเดาต์คอนเทมโพแรรีหลายเพลงหลังจากนั้น รวมถึงมีเพลงอันดับ 1 ด้วยอย่างเพลง "Baby Baby เธอยังมีผลงานอัลบั้มคริสต์มาสที่ประสบความสำเร็จอยู่หลายอัลบั้ม
ซีล (นักดนตรี)

ซีล () เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 ในแพดดิงตัน ลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นนักร้องแนวโซลชาวอังกฤษและเป็นนักแต่งเพลง ซีลมีเพลงฮิตหลายเพลง เขาร้องเพลงให้อดัมสกี ในซิงเกิล "Killer" ในปี ค.ศ. 1990 ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร เพลง "Crazy" ติดอันดับ 7 ในบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 2 ในสหราชอาณาจักร หลังจากนั้นในปี 1995 มีซิงเกิลฮิต "Kiss from a Rose" ซึ่งยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Batman Forever" ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ ในสาขาบันทึกเสียงแห่งปีและเพลงแห่งปี ในปี 1996 ด้านชีวิตส่วนตัว แต่งงานกับนางแบบชาวเยอรมัน ไฮดี คลูม แผลบนใบหน้าของเขาเป็นผลมาจากความเจ็บป่วยในวัยเด็ก เขาโชคร้ายที่ต้องเผชิญกับโรคชนิดหนึ่งที่เรียกว่า Discoid Lupus Erythematosus (DLE) ซึ่งอาการของโรคก็เหมือนกับโรคภูมิแพ้ชนิดหนึ่งซึ่งทำให้ผิวหนังไหม้เกรียมและกลายเป็นแผลเป็น โดยเฉพาะเวลาเจอแดดเข้าไป นอกจากผลกระทบทางผิวหนังแล้ว โรคนี้ยังทำให้ซีลผมร่วงอีกด้วย เขาเล่าว่า เนื่องจากไม่มีเงินรักษา เขาจึงต้องทุกข์ทรมานอยู่กับโรคนี้เป็นเวลาหลายปีทีเดียว
ฮาวานา

ฮาวานา () หรือ ลาอาบานา () เป็นเมืองหลวง จังหวัด เมืองท่าที่สำคัญ และเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศคิวบา นครนี้มีประชากร 2.1 ล้านคน และมีพื้นที่รวม 728.26 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นนครใหญ่สุดและมีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคแคริบเบียน นครนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกและทางใต้จากอ่าวส่วนใหญ่ ซึ่งเข้าถึงได้ผ่านปากน้ำแคบ ๆ และซึ่งแบ่งแยกเป็นสามท่าเรือหลัก ได้แก่ มารีเมเลนา กวานาบาโกอา และอาตาเรส แม่น้ำอัลเมนดาเรสตัดผ่านนครจากใต้ขึ้นเหนือ เข้าสู่ช่องแคบฟลอริดาที่อยู่ห่างจากอ่าวไปทางตะวันตกไม่กี่ไมล์

ฮาวานาก่อตั้งขึ้นโดยชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และเนื่องด้วยที่ตั้งทางยุทธศาสตร์จึงใช้เป็นจุดเริ่มต้นของการพิชิตดินแดนภาคพื้นทวีปของสเปน โดยกลยเป็นจุดหยุดพักของเรือขนสมบัติระหว่างโลกเก่ากับโลกใหม่ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชทานสถานะนครแก่ฮาวานาใน ค.ศ. 1592 กำแพงเช่นเดียวกับป้อมค่ายถูกสร้างขึ้นเพื่อคุ้มครองนครเก่า การจมเรือรบเมนของสหรัฐอเมริกาในอ่าวฮาวานาใน ค.ศ. 1898 เป็นชนวนเหตุฉับพลันของสงครามสเปน-อเมริกัน

ฮาวานาร่วมสมัยโดยเนื้อแท้สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสามนครในหนึ่งเดียว คือ ฮาวานาเก่า เบดาโด และย่านชานเมืองใหม่ ฮาวานาเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลคิวบา เป็นที่ตั้งของกระทรวงหลายแห่ง สำนักงานใหญ่ของธุรกิจ และหน่วยงานทางการทูตมากกว่า 90 แห่ง นายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน คือ มาร์ตา เอร์นันเดซจากพรรคคอมมิวนิสต์คิวบา ใน ค.ศ. 2009 นคร/จังหวัดนี้มีรายได้สูงสุดอันดับ 3 ของประเทศ

ฮาวานาดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่าล้านคนต่อปี สำมะโนฮาวานาอย่างเป็นทางการรายงานว่าใน ค.ศ. 2010 นครนี้มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางมาท่องเที่ยว 1,176,627 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 20 จาก ค.ศ. 2005 ศูนย์ประวัติศาสตร์ได้รับการประกาศเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1982 ยิ่งไปกว่านั้น ฮาวานายังมีชื่อเสียงในด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม สถาปัตยกรรม และสถานที่ต่าง ๆ
ราฟฟี่-แนนซี่

ราฟฟี่-แนนซี่ เป็นศิลปินคู่ดูโอ้พี่น้องชาย - หญิง ในสังกัดอาร์เอส ในช่วงปี พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2544 มีอัลบั้มคู่ 2 อัลบั้มเต็ม และอัลบั้มพิเศษมากมายทางค่าย วงราฟฟี่-แนนซี่ โด่งดังและเป็นที่รู้จักกันบเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ด้วยเพลงที่มีจังหวะเร็วสนุกสนานบวกกับท่าเต้นจึงทำให้เพลงเป็นที่นิยมของเด็กและวัยรุ่นในยุคนั้น
ราฟฟี่-แนนซี่ (ชื่อจริง: ธนัชชา สว่างแจ้ง, นันทพร สว่างแจ้ง), เป็นศิลปินดูโอ้คู่พี่น้องที่โด่งดังจากเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ทางสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น ราฟฟี่เข้าสู่วงการเพลงตั้งแต่อายุ 18 ปี ส่วนแนนซี่ 12 ปี ทั้งคู่อายุห่างกันถึง 6 ปี มีสองอัลบั้มเต็มด้วยกันราฟฟี่-แนนซี่ออกอัลบั้มชุดแรกเมื่อปี 2541 ชื่ออัลบั้มว่า Raffy & Nancy เปิดตัวด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" และเพลง "ยูเอฟโอ" ในอัลบั้มชุดแรกมียอกขายล้านตลับจึงมีการเปลี่ยนปกเทป-ซีดีฉลองความสำเร็จและเพิ่มเพลงอีกสองเพลงคือ "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" ส่วนอัลบั้มที่สองออกวางจำหน่ายเมื่อปี 2543 "Shock-Ga-Doof" และออกอัลบั้มพิเศษมากมายกับทางอาร์เอส

ราฟฟี่ หลังหมดสัญญากับอาร์เอส และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ได้ทำงานที่เครือสหพัฒนพิบูลย์ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี ในตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟิก และเว็ปมาสเตอร์ ต่อมาราฟฟี่ได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยได้พบรักและแต่งงานกับภรรยาลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คนชื่อ Cha-Cha และบุตรชาย 1 คน ชื่อ Xavier

ด้านแนนซี่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ที่ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ บริหารธุรกิจ หลังจากที่ไม่ได้เป็นดูโอ้ราฟฟี่-แนนซี่แล้ว ก็แยกตัวออกทำอัลบั้มเดี่ยวในสังกัดเดียวกัน มี 3 อัลบั้มเต็ม อัลบั้มชุดแรก "Nancy The Angel" วางจำหน่ายปี 2544 ต่อด้วยอัลบั้ม "Fly High (จุดหมายสุดปลายฟ้า)" วางจำหน่ายปี 2546 และอัลบั้มสุดท้าย "NANCY & THE PIANIST" วางจำหน่ายปี 2548 และยังเคยทำโปรเจกต์พิเศษกับ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์ และ เอิร์น จิรวรรณ มีชื่อว่า "Triangel & The College Band" ในปี 2545 อีกด้วย ปัจจุบันแนนซี่ได้หมดสัญญากันทางอาร์เอส มา 7 - 8 ปี แล้ว และไม่ได้ต่อสัญญาเพิ่ม เธอทำงานอยู่เบื้องหลังและทำงานประจำ ส่วนการร้องเพลงเธอกล่าวว่า อยากออกซิงเกิ้ลแต่ไม่ใช่เป็นอัลบั้มเต็มเพราะเธอมีงานประจำอยู่แล้ว แต่ยังไม่มีแผนจะทำซิงเกิ้ลใหม่

The x-venture รวมศิลปินอาร์เอส (2542)
Triangel & The College Band เอิร์น, กรพินธุ์ แนนซี่ (2544)
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าชายเฟลิกซ์ เลโอโปลด์ มารี กีโยม แห่งลักเซมเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ในกรุงลักเซมเบิร์ก เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในแกรนด์ดยุกอ็องรีที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก นอกจากทรงเป็นเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นเจ้าชายแห่งนัสเซา พระองค์มีพระบิดาและมารดาอุปถัมภ์คือ เจ้าชายฌองแห่งลักเซมเบิร์กและคาทาลีนา เมสตร์ พระองค์มีพระนามเดียวกับพระปัยกาคือ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา

พระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือ แกรนด์ดยุกกีโยม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก พระอนุชาและพระกนิษฐารวม 3 พระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก,เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเซบาสเตียนแห่งลักเซมเบิร์ก

พระองค์สนพระทัยในกีฬาโปโล,สกีและงานช่างไม้ มักทรงเป็นตัวแทนของราชวงศ์ไปแข่งขันกีฬาต่างๆ

พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานสาธารณะการบริหารคณะกรรมการเอสเอของบริษัทสวิส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 ราชสำนักได้ประกาศว่าเจ้าชายเฟลิกซ์เริ่มปริญญามหาบัณฑิตจาก Regina Apostolorum Pontifical Athenaeum ที่กรุงโรม
เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าชายหลุยส์ กซาวีเย มารี กีโยม แห่งลักเซมเบิร์ก (3 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ในแกรนด์ดยุกอ็องรีที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก นอกจากทรงเป็นเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นเจ้าชายแห่งนัสเซา พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือซาเวียร์ ซานส์และเจ้าหญิงมาร์กาเรทาแห่งลิกเตนสไตน์

เจ้าชายหลุยส์มีพระเชษฐา 2 พระองค์คือเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก มีพระกนิษฐาและพระอนุชารวม 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก

พระองค์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนี ทั้งคู่มีพระโอรส 2 พระองค์คือ เจ้าชายกาเบรียลแห่งนัสเซา และเจ้าชายโนอาห์แห่งนัสเซา

พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์

เจ้าชายหลุยส์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนีในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่เมืองกิลสดอฟ เหนือการอภิเษกสมรสพระองค์ได้รักษาพระยศเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ยศเจ้าชาย ในขณะที่เทสซีและคาเบรียลได้รับนามสกุล "เดอ นัสเซา" แต่ไม่มีพระยศ

ในวันชาติลักเซมเบิร์ก วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 แกรนด์ดยุกอ็องรีทรงพระราชทานพระอิสริยยศของเทสซีเป็นเจ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์ก และพระยศชั้น "รอยัลไฮนิส" แก่พระโอรสของทั้งสอง

วันที่ 18 มกราคม 2560 ศาลได้ประกาศการแยกกันอยู่และการหย่าร้างระหว่างเจ้าชายหลุยส์และเจ้าหญิงเทสซี เนื่องจากเจ้าชายหลุยส์ "ทรงมีพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์"
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (การาวัจโจ)

จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต () เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันยังคงอยู่ที่วิลลาลูโดวีซีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี

ภาพ "จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เขียนราว ค.ศ. 1597 เป็นภาพที่นักเขียนชีวประวัติคนหนึ่งบรรยายว่าการาวัจโจเขียนขึ้นเพื่อแสดงความประทับใจให้แก่นักวิจารณ์ผู้กล่าวหาว่าไม่มีความรู้เรื่องทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวในภาพลวงตาของทัศนมิติ (foreshortening) หรือ "ลักษณะกินตา" ที่เห็นได้อย่างเด่นชัด และยังเป็นการท้าทายผู้วิจารณ์ว่าการาวัจโจเขียนได้แต่จากผู้เป็นแบบที่มีชีวิตเท่านั้น

"จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เป็นภาพที่เขียนให้แก่คาร์ดินัลฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเขียน เป็นภาพที่เขียนบนเพดานที่วิลลาในสวนที่คาร์ดินัลใช้ในการการเล่นแร่แปรธาตุ การาวัจโจจึงเขียนภาพเป็นอุปมานิทัศน์ของผู้มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์นี้ ที่รวมทั้งพาราเซลซัส (Paracelsus) ผู้เป็นนายแพทย์ นักชีววิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุ; เทพจูปิเตอร์ผู้เป็นสัญลักษณ์ของกำมะถันและอากาศ; เทพเนปจูนผู้เป็นสัญลักษณ์ของปรอทและน้ำ; และเทพพลูโตผู้เป็นสัญลักษณ์ของเกลือและโลก เทพแต่ละองค์ก็มีสัตว์สัญลักษณ์เคียงข้าง จูปิเตอร์กับเหยี่ยว, เนปจูนกับม้าน้ำ และพลูโตกับสุนัขสามหัวเซอร์เบอรัส จูปิเตอร์ยื่นมือไปหมุนวงกลมที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก - กาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นเพื่อนของเดล มอนเตแต่ขณะนั้นยังมิได้ประกาศทฤษฎีใหม่ที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่า
นักบุญฟรานซิสรำพึงธรรม (การาวัจโจ)

นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เทศบาลเมืองเกรโมนาในประเทศอิตาลี

ภาพ “นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม” เป็นภาพที่เขียนราวระหว่าง ค.ศ. 1604 ถึง ค.ศ. 1606 หรือราวระหว่าง ค.ศ. 1607 ถึง ค.ศ. 1610 เป็นภาพหนึ่งในสองภาพที่เกือบจะมีขนาดเดียวกันที่เป็นภาพของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีขณะที่กำลังรำพึงธรรมกับหัวกะโหลก (ดู “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน”) ทั้งสองภาพไม่มีหลักฐานบันทึกและต่างก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเป็นงานดั้งเดิมหรือเป็นงานก็อปปี การพยายามบ่งเวลาเขียนก็เป็นปัญหาเช่นกัน แม้ว่าลำต้นไซเปรสหลังนักบุญฟรานซิสจะดูคล้ายคลึงกันกับต้นไม้ในภาพ “ยอห์นแบปติสต์” ฉบับของวังกอร์ซีนี

นักบุญฟรังซิสเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในสมัยการปฏิรูปคาทอลิก ที่เน้น - อย่างน้อยก็อย่างเป็นทางการ - ในความสมถะและการดำเนินการใช้ชีวิตตามแบบอย่างของพระเยซูของพระองค์
ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (; NAM) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่มีนโยบายว่าจะไม่เป็นพันธมิตรหรือต่อต้านกับขั้วอำนาจฝ่ายใด เป็นผลสืบเนื่องจากแนวคิดของชวาหระลาล เนห์รู นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย, ญะมาล อับดุนนาศิร อดีตประธานาธิบดีของอียิปต์ และยอซีป บรอซ ตีโต ประธานาธิบดีของยูโกสลาเวีย ขบวนการนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1961 ที่กรุงเบลเกรด มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้นนับถึงปี ค.ศ. 2012 จำนวน 120 ประเทศ ซึ่งเป็นตัวแทนของจำนวนสมาชิกในสหประชาชาติถึง 2 ใน 3 และมีจำนวนประชากรรวม 55% ของประชากรทั้งโลก ส่วนใหญ่แล้วเป็นประเทศที่ได้ชื่อว่า กลุ่มโลกที่สาม
ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ (คาราวัจโจ)

ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ ()
() เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคลที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี

“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ” เป็นภาพที่เขียนราวปี ค.ศ. 1598 บาร์เบอรินิผู้มาจากครอบครัวสำคัญของฟลอเรนซ์ขณะนั้นมีอายุได้ 30 ปี และได้รับความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในตำแหน่งในสังฆาจักร บาร์เบอรินิเป็นเพื่อนของคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรกของคาราวัจโจ การอุปถัมภ์ของบาร์เบอรินิแก่คาราวัจโจดำเนินต่อมาอีกหลายปี ในปี ค.ศ. 1603 ก็จ้างให้คาราวัจโจเขียนภาพ “เอบราฮัมสังเวยไอแซ็ค” ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 บาร์เบอรินิก็ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นพระสันตะปาปาในพระนามว่าสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8
ทะเลไซบีเรียตะวันออก

ทะเลไซบีเรียตะวันออก (; ) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย เป็นทะเลในมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ระหว่างแหลมอาร์กติกทางเหนือ ชายฝั่งของไซบีเรียทางใต้ หมู่เกาะนิวไซบีเรียทางตะวันตก และแหลมบิลลิงส์ทางตะวันออก

ทะเลไซบีเรียตะวันออกมีพื้นที่ 361,000 ตารางไมล์ ร้อยละ 70 ของพื้นที่มีความลึกไม่เกิน 50 เมตร ความลึกเฉลี่ย 66 เมตร และจุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 358 เมตร อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 0-2 องศาเซลเซียส (4 องศาเซลเซียสทางตอนใต้) ในฤดูร้อน และ -30 องศาเซลเซียสในฤดูหนาว ทะเลแห่งนี้มีน้ำแข็งปกคลุมตลอดทั้งปีเช่นเดียวกับทะเลลัปเตฟ แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงทะเลแห่งนี้คือแม่น้ำคาลึยมา
แซม ไรมี

แซมูเอล มาร์แชลล์ "แซม" ไรมี () เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1959 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ นักแสดง นักเขียน เป็นที่รู้จักดีในการกำกับหนังคัลท์แนวสยองขวัญ เรื่องที่มีชื่อเสียงได้แก่ ผีอมตะ และ กระชากลงหลุม เช่นเดียวกับหนังระดับบล็อกบัสเตอร์อย่างภาพยนตร์ซีรีส์ "สไปเดอร์แมน"
สตรีสาวอ่านหนังสือ (ฟราโกนาร์ด)

สตรีสาวอ่านหนังสือ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ดจิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยบาโรก บุตรีของแอนดรู ดับเบิลยู เมลลอนอุทิศภาพเขียนให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)ในสหรัฐอเมริกาหลังจากการเสียชีวิตของบิดา

ฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ดเขียนภาพ “สตรีสาวอ่านหนังสือ” ราวปี ค.ศ. 1776 เป็นภาพของสตรีไม่ทราบนามแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายสีเหลืองสด จากการเอ็กซเรย์พบว่าภาพใต้ภาพเขียนที่เห็นกันในปัจจุบันเป็นภาพอีกภาพหนึ่งที่ฟราโกนาร์ดเขียนทัพ ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งในหลายภาพที่ฟราโกนาร์ดเขียนเกี่ยวกับเด็กสาว
ร็อคแมนเอ็กเซ่ Stream

ร็อคแมนเอ็กเซ่ Stream () เป็นภาพยนตร์อนิเมะซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 3 ต่อจากร็อคแมนเอ็กเซ่ AXESS ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2004 และจบลงเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2005 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8.30น. - 9.00น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว รวมจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน

ในประเทศไทยได้ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ โมเดิร์นไนน์ทีวีในช่วงโมเดิร์นไนน์การ์ตูนโดยออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ถึงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2554
อิตส์พอสซิเบิล

อิตส์พอสซิเบิล () เป็นอัลบั้มเดี่ยวของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร ซึ่งเป็นชุดแรกที่เขาได้ใช้ไวโอลินเพียงอย่างเดียวเป็นสื่อในการนำเสนอผลงานของเรา ที่ยังคงคอนเซ็ปท์การนำแจ๊สมาผสมผสานกับดนตรีไทย และยังมีการสอดแทรกสำเนียงดนตรีจีน, ดนตรีอินเดีย หรือแม้แต่จังหวะแบบคาวบอย เข้าไปอีกด้วย ซึ่งไวโอลินที่เทวัญได้นำมาเล่น มีทั้งเป็นอคูสติกและไวโอลินไฟฟ้า โดย บริษัทเทวัญ เร็คคอร์ด เป็นผู้ผลิต แต่จัดจำหน่ายโดยบริษัท เอ็มจีเอ จำกัด