seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์

เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ ตั้งอยู่ห่างจากจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 32 กิโลเมตร มีพื้นที่ 11.53 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของเทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ ประกอบด้วย 8 หมู่บ้าน

เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ตั้งอยู่ในเขตท้องที่อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลมีฐานะเป็นนิติบุคคลตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2498 โดยกำหนดให้เขตสุขาภิบาลตำบลร่อนพิบูลย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่อนพิบูลย์บางส่วน ประกอบด้วย 8 หมู่บ้านได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านหูด่าน หมู่ที่ 5 บ้านห้วยรากไม้ หมู่ที่ 6 บ้านยางพอก หมู่ที่ 7 บ้านเขาน้อย หมู่ที่ 10 บ้านโคกยาง หมู่ที่ 12 บ้านตลาดร่อนพิบูลย์ หมู่ที่ 13 บ้านศาลาขี้เหล็ก หมู่ที่ 14 บ้านนาโพธิ์

ลักษณะภูมิประเทศเป็นเนินเขาและภูเขาเตี้ย ๆ กระจายอยู่ในพื้นที่ โดยเชื่อมต่อกับบริเวณเหมืองแร่เก่าในบริเวณภูเขา และมีพื้นที่ราบลุ่มบางส่วน มีพื้นที่ประมาณ 11.53 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 7,206.25 ไร่ ลักษณะภูมิอากาศ แบ่งเป็น 2 ฤดู คือ ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงมกราคม ปริมาณน้ำฝนช่วงเดือนตุลาคมถึงมกราคมจะมีปริมาณน้ำฝนรวมร้อยละ 92 ของฝนตลอดปี อุณภูมิโดยเฉลี่ย 27 – 28 องศาเซลเซียส ตลอดปี ฤดูร้อน เริ่มจากเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน เป็นช่วงที่มรสุมตะวันออกเฉียงเหนืออ่อนกำลังประกอบกับมีกระแสลมพัดทางใต้ทำให้อุณภูมิสูงขึ้นและแห้งแล้งมากที่สุดในรอบปี

เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวัตกเฉียงใต้ขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช

เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ประกอบด้วยชุมชน 12 ชุมชน
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ มีทั้งหมด 5 วัด คือ
อเลฮานโดร

อเลฮานโดร () เป็นเพลงที่ 3 โดยศิลปินและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เลดี้ กาก้า จากสตูดิโออัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ (2009) เขียนโดย เลดี้ กาก้า และ เรดวัน, และผลิตโดย เรดวัน ถูกปล่อยทั่วโลกวันที่ 20 เมษายน 2010
ขั้นตอนวิธีการหาปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปมของทาร์จาน

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ขั้นตอนวิธีการหาปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปมของทาร์จาน (; อันที่จริงแล้ว least ควรจะเป็น lowest) คือขั้นตอนวิธีในการคำนวณหาบรรพบุรุษร่วมต่ำสุด (lowest common ancestors) สำหรับทุก ๆ คู่ของปมในต้นไม้ (rooted tree) โดยมีพื้นฐานในการคำนวณหาจากโครงสร้างข้อมูลที่เรียกว่าโครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม ขั้นตอนวิธีนี้ได้ถูกตั้งชื่อตาม Robert Tarjan ผู้ซึ่งค้นพบกลวิธีนี้ในปี 1979

ปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของระหว่างคู่ปม "d" และ "e" ในต้นไม้ "T" คือ ปม "g" ซึ่งเป็นปมบรรพบุรุษของทั้งปม "d" และปม "e" ที่ไกลจากปมรากมากที่สุด

ขั้นตอนวิธีของทาร์จาน ไม่เหมือนกับขั้นตอนวิธีการหาปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปมอื่น ๆ เนื่องจากเป็นขั้นตอนวิธีออฟไลน์ ซึ่งคือขั้นตอนวิธีที่จะต้องป้อนข้อมูลนำเข้าทั้งหมดก่อนเริ่มการแก้ปัญหาตามขั้นตอนวิธี นอกจากนี้ขั้นตอนวิธีของทาร์จาน ยังเป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้โครงสร้างข้อมูลที่เรียกว่า การยูเนียนและการค้นหา ทำให้ระยะเวลาที่ใช้สำหรับขั้นตอนวิธีนี้ไม่เป็นค่าคงตัว ในกรณีที่มีจำนวนคู่ของปมเท่ากับจำนวนของปมทั้งหมด ทำให้แตกต่างจากขั้นตอนวิธีอื่น ๆ ที่ไม่ได้ใช้โครงสร้างข้อมูลการยูเนียนและการค้นหา ต่อมาในปี 1983 Gabow และ Tarjan ได้ทำการปรับปรุงประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีให้ใช้ระยะเวลาเร็วขึ้นเป็นแบบเชิงเส้น O(n)

รหัสเทียม ด้านล่างอธิบายถึง ปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของแต่ละคู่ปมในต้นไม้ "P" โดยมี "r" เป็นปมราก ซึ่งลูกของปม "n" จะอยู่ในเซต "n.children" ทั้งนี้เนื่องจากขั้นตอนวิธีการนี้เป็นแบบออฟไลน์ ดังนั้น เซตของ "P" จะต้องถูกกำหนดเป็นพิเศษล่วงหน้า ขั้นตอนวิธีนี้ใช้การดำเนินการกับป่าไม้ของกลุ่มเซตไม่มีตัวร่วม (disjoint-set forest) 3 แบบ คือ

ขณะเริ่มต้นแต่ละปมจะถูกกำหนดให้มีสีขาว และจะถูกกำหนดเป็นสีดำก็ต่อเมื่อปมนั้นและลูกทั้งหมดของปมนั้นถูกผ่านแล้ว ปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปม "{u,v}" จะสามารถหาได้จาก "Find(v).ancestor" ในทันทีได้ก็ต่อเมื่อ หลังจากที่ปม "u" ถูกเปลี่ยนเป็นสีดำเรียบร้อยแล้ว โดยมีเงื่อนไขว่า ปม "v" จะต้องเป็นสีดำแล้ว ไม่เช่นนั้นจะสามารถหาได้จาก "Find(u).ancestor" ในทันทีหลังจากที่ ปม "v" ถูกเปลี่ยนเป็นสีดำ

รหัสเทียมด้านล่างต่อไปนี้ เป็นรหัสเทียมอ้างอิงถึงการดำเนินการทั้ง 3 แบบที่ได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมสำหรับป่าไม้ของกลุ่มเซตไม่มีตัวร่วม อันได้แก่ "MakeSet", "Find" และ "Union"
กดเจ็บ

อาการกดเจ็บ (tender, tenderness) เป็นอาการแสดงทางการแพทย์อย่างหนึ่ง หมายถึงเมื่อตรวจร่างกายแล้วพบว่าผู้ป่วยมีอาการเจ็บที่อวัยวะหนึ่งๆ เมื่อถูกกดหรือสัมผัส
พระครูสังวรสมณกิจ (ทิม อตฺตสนฺโต)

หลวงปู่ทิม อตฺตสนฺโต (10 มีนาคม พ.ศ. 2456 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2552) ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดพระขาว อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

หลวงปู่ทิม อตฺตสนฺโต ท่านเกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2456 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ปีฉลู ที่บ้าน เลขที่ - หมู่ที่ ๓ ต.พระขาว อ.บางบาล จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรคนที่ 5 ของ คุณพ่อพร้อม และ คุณแม่กิ่ม ชุ่มโชคดี ครั้งแรกเมื่อยังเป็นเด็ก ได้ศึกษาเล่าเรียนกับวัดพิกุล อ.บางบาล พ่อ-แม่ สมัยก่อนมักจะพาลูกหลานไปฝากให้พระตามวัดที่อยู่ใก้ลบ้านสอนอบรมบ่มนิสัยก่อน
เพราะยังไม่มี ร.ร.อนุบาลเหมือนสมัยนี้ และต่อมาท่าน เข้าอายุเกณฑ์ทหาร หลวงปู่ท่านถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารทันทีโดยไม่ต้อง คัดเลือกเลย เพราะหลวงปู่ท่านเป็นคนใหญ่โต ต่อมาท่านได้เข้าอุปสมบทครั้งที่ 1ในปี พ.ศ. 2478 เข้าสู่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ณ วัดพิกุล อ.บางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บวชได้อยู่ 1 พรรษาก็ลาสิกขาบทในขณะที่บวช เพื่อมาช่วยบิดามารดาทำงานบ้าน และก็เข้ารับใช้ชาติครั้งที่ 3ในสงครามโลกครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2482 - 2488)
ก่อนที่ท่านจะเข้ารับการอุปสมบทเป็นครั้งที่ 2 ก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดครั้งที่ 2เกิดขึ้นจนทำให้เบื่อหน่ายชีวิตมาก ท่านได้อุปสมบทครั้งที่ 2เมื่อปี พ.ศ. 2491 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลปัจจุบัน โดยมีหลวงพ่อสังข์ วัดน้ำเต้า เป็นพระอุปัชฌาย์ ในระหว่างที่บวช ท่านก็ได้พบความไม่เที่ยงแท้ในชีวิตคือ
ในปี พ.ศ. 2527 ศิษยานุศิษย์ได้ขอให้หลวงปู่สร้างรูปเหมือน หน้าตัก 5 นิ้ว เนื้อทองเหลึงขัดมัน หลวงปู่มักจะสอนให้ทุก ๆ คนนับถือพระรัตนตรัย
ในปัจจุบัน หลวงปู่มีชื่อเสียงโด่งดัง ขจรขจาย ไปในทุกภาคของประเทศไทย ขณะชาวต่างชาติยังรู้จักชื่อเสียงของท่านอย่างดีเลย
หลังจากมีการฉลองอายุครบ 8 รอบ 96 ปีของท่านในวันที่ 10 มีนาคม ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2552 ท่านได้มรณภาพด้วยอาการสงบ ณ โรงพยาบาล จังหวัดนนทบุรี รวมสิริอายุได้ 96 ปี 61 พรรษา
กองทัพอากาศลิเบียเสรี

กองทัพอากาศลิเบียเสรี () เป็นกองทัพอากาศของสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งชาติ กลุ่มของบุคลากรทหารแปรพักตร์และอากาศยานที่ถูกยึดได้ซึ่งภักดีต่อกำลังต่อต้านกัดดาฟี ในสงครามกลางเมืองลิเบีย พ.ศ. 2554

วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2554 อาลี อัตติยา นาวาอากาศเอกแห่งกองทัพอากาศลิเบียที่สนามบินทหารมาติกา ใกล้กับกรุงทริโปลี แปรพักตร์และเข้ากับการปฏิวัติ ซึ่งเป็นการอ้างถึงการมีบุคลากรกองทัพอากาศของกำลังต่อต้านกัดดาฟีเป็นครั้งแรก หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 16 มีนาคม เครื่องบินขับไล่เจ็ตมิก-21 มากถึงสี่ลำลงจอดที่สนามบินเบงกาซีและเข้ากับฝ่ายกบฏ

กองทัพอากาศลิเบียปรากฏตัวเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม โดยเปิดฉากโจมตีด้วยเครื่องบินมิก-23 และเฮลิคอปเตอร์ จมเรือรบฝ่ายนิยมกัดดาฟีลงได้สองลำนอกชายฝั่งตะวันออกใกล้กับแนวรบของยุทธการทางบกที่อัจดาบิยา ก่อนหน้านั้น อากาศยานเดียวกันยังทิ้งระเบิดรถถังฝ่ายรัฐบาลไม่ทราบจำนวนแน่นอนใกล้กับเบรกาและอัจดาบิยา

วันที่ 19 มีนาคม มิก-23ยูบี ถูกยิงตกระหว่างยุทธการเบงกาซีครั้งที่สอง รายงานสื่อในตอนแรกเป็นไปด้วยความสับสน กระทั่งโฆษกยืนยันว่าเครื่องบินลำดังกล่าวเป็นของฝ่ายกบฏ โฆษกฝ่ายนิยมกัดดาฟีว่า กบฏละเมิดเขตห้ามบินของสหประชาชาติ อย่างไรก็ตาม โฆษกฝ่ายกบฏอ้างว่าอากาศยานลำนั้นถูกยิงตกโดยกำลังนิยมกัดดาฟี ท้ายที่สุด บีบีซีนิวส์รายงานเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ว่า อากาศยานกบฏดังกล่าวถูกยิงตกโดยฝ่ายเดียวกัน และนักบินเสียชีวิตเพราะดีดตัวออกจากเครื่องไม่ทัน

วันที่ 9 เมษายน เฮลิคอปเตอร์เอ็มไอ-25เดี่ยวของฝ่ายกบฏถูกพบว่าบินอยู่เหนืออัจดาบิยา อันเป็นการละเมิดเขตห้ามบินของสหประชาชาติ มีการอ้างว่าเครื่องบินดังกล่าวถูกยิงตกโดยฝ่ายรัฐบาล วันเดียวกัน เครื่องบินขับไล่มิก-23 ของฝ่ายกบฏถูกสกัดกั้นโดยอากาศยานนาโตและนำกลับสู่ฐาน

วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เครื่องบินมิก-21 สามลำของกองทัพอากาศลิเบียเสรี เป็นแบบสองที่นั่งหนึ่งลำ และที่นั่งเดี่ยวสองลำ ถูกถ่ายภาพได้เหนือสนามบินเบนินาในเบงกาซี ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นการฝึกซ้อมหรือภารกิจบินผ่าน แต่การบินดังกล่าวชัดเจนว่าละเมิดการบังคับใช้เขตห้ามบินของสหประชาชาติ เว้นเสียแต่ว่าได้รับความยินยอมก่อนหน้านั้นแล้ว

ในความขัดแย้งระยะต่อมา เมื่อสะเบียงถูกส่งลงไปยังพื้นที่ของลิเบียที่ถูกปิดล้อมโดยฝ่ายนิยมกัดดาฟี เครื่องบินเจ็ตขับไล่มิก 21 ภายใต้การควบคุมของฝ่าย ต่อต้านคุ้มครองเครื่องบินเสบียงจากการโจมตีของฝ่ายรัฐบาล โดยนาโตปรากฏว่าแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นการละเมิดเขตห้ามบินนี้
คู่มือท่องกาแลกซีฉบับนักโบก

คู่มือท่องกาแลกซีฉบับนักโบก () เป็นเรื่องชุดแนววิทยาศาสตร์-ตลก สร้างสรรค์โดยดักลาส อดัมส์ แรกเริ่มเป็นละครวิทยุออกอากาศทางสถานีวิทยุ BBC Radio 4 ใน ค.ศ. 1978 และต่อมาได้รับการดัดแปลงเผยแพร่ในรูปแบบสื่ออื่นๆ เมื่อเวลาผ่านไปก็ค่อยๆ กลายเป็นปรากฏการณ์มัลติมีเดียระดับนานาชาติในที่สุด สื่ออื่นๆ เหล่านี้ได้แก่ละครเวที หนังสือนิยาย "ไตรภาค" จำนวนห้าเล่ม ตั้งแต่ ค.ศ. 1979 - 1992 และนิยายเล่มที่หกเขียนโดยอีออยน์ โคลเฟอร์ ในปี ค.ศ. 2009, เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ปี ค.ศ. 1981, เป็นเกมคอมพิวเตอร์ปี ค.ศ. 1984, เป็นหนังสือการ์ตูนชุดสามเล่มจบเล่าเรื่องจากนิยายสามเล่มแรก ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ DC comics ตั้งแต่ ค.ศ. 1993-1996 นอกจากนี้ยังมีชุดผ้าขนหนูสองชุดผลิตโดย Beer-Davies ซึ่งผู้ติดตามบางคนถือว่าเป็นของต้นฉบับ และอื่นๆ อีกมาก

"คู่มือฯ" ตามชื่อเรื่อง เป็นคู่มือท่องเที่ยวรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ รวบรวมข้อมูลของจักรวาล ชื่อว่า "คู่มือท่องกาแลกซีฉบับนักโบก" และมีบทบาทมากในเรื่อง
เลจิ มัตซึโมโตะ

เลอิจิ มัตสึโมโตะ () เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2481 มีผลงานที่เคยโด่งดังมาแล้วในอดีต เช่น สตาร์ เบลเซอส์ (เรือรบอวกาศยามาโตะ) กัปตันฮาร์ล็อก ควีนเอมเมอรัลดัส รถด่วนอวกาศ 999 การ์ตูนชุดนักบินขับไล่ ฯลฯ
พระครูพยุหานุศาสก์ (ชิต ชิตจิตฺโต)

หลวงพ่อชิต ชิตจิตฺโต ท่านเกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านน้ำทรง ตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ อุปสมบทเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2462ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฏิ์ โดยมี สมเด็จพระวันรัต (ฑิฒ) เป็นผู้อุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทท่านก็ได้ดำรงตำแหน่งมากมายจนในปี พ.ศ. 2477 ท่านเป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ ที่ พระครูพยุหานุศาสก์ และจนในปี พ.ศ. 2477 ท่านได้รับตำแหน่งมากมายถึง 3 ตำแหน่งคือ
ในชั่วชีวิตของท่าน อุทิศตนให้แก่พระพุทธศาสนาจนท่านได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2501 รวมอายุได้ 59 ปี
การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ

การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ () เป็นการแข่งขันหุ่นยนต์ที่เน้นการออกแบบหุ่นยนต์ให้สามารถแก้ปัญหาเฉพาะอย่างได้โดยใช้วัสดุและอุปกรณ์จำกัด เป็นการริเริ่มโดยสถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียวและสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ การแข่งขันนี้จัดขึ้นครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1990 โดยโจทย์ที่ใช้ในการแข่งขันจะเปลี่ยนไปในแต่ละปี

ในปัจจุบันมีเยาวชนจากญี่ปุ่น เกาหลีใต้ บราซิล ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา จีน สิงคโปร์ และไทย เข้าร่วมแข่งขัน โดยปรกติระยะเวลาเข้าแข่งประมาณ 2 สัปดาห์ ซึ่งในระหว่างนี้ ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับจัดการอบรมเชิงปฏิบัติทางด้านเทคนิคและต้องการสร้างหุ่นยนต์ให้ได้ไม่เกิน 2 ตัว โดยใช้วัสดุที่ผู้จัดการแข่งขันจัดเตรียมไว้ให้อย่างจำกัด (ยกเว้นอุปกรณ์บางอย่าง เช่น น็อต กาว สี เป็นต้น) ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศเดียวกันจะถูกแบ่งคละกันไปในเป็นทีมต่างๆ ซึ่งแต่ละทีมมีสีประจำทีม

สำหรับไทยเริ่มเข้าร่วมและเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรก เมื่อปี ค.ศ. 2007 ซึ่งถือเป็นการเฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 120 ปี ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและญี่ปุ่นโดยความร่วมมือระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (เอ็มเทค), สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว และมหาวิทยาลัยโตเกียวเด็งกิ (Tokyo Denki University) และผู้สนับสนุนหลัก คือ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) และสมาคมวิชาการหุ่นยนต์ไทย โดยจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจัดการแข่งขันที่ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค บางนา เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ โดยโจทย์ประจำปีนี้คือ มอบพวงมาลัยให้แม่ หลังจากการจัดครั้งแรกเป็นต้นมาประเทศไทยโดยภายใต้การสนับสนุนของ ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ และคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้มีการจัดการแข่งขันการออกแบบหุ่นยนต์ในระดับประเทศขึ้นต่อมาทุกปี โดยใช้ชื่อว่า Robot Design Contest: RDC ทีมที่ชนะเลิศจะได้ไปแข่งขันต่อในระดับนานาชาติต่อไป โดยการแบ่งทีมและความยากของโจทย์และวัสดุจะใช้หลักการเดียวกับระดับนานาชาติ กล่าวคือ ผู้เข้าแข่งขันจากสถาบันเดียวกันจะถูกแบ่งคละกันไปในเป็นทีมต่างๆ ซึ่งแต่ละทีมมีสีประจำทีม โดยจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเวลา 2 สัปดาห์ และแข่งขันที่ศูนย์การค้าพันธุ์ทิพย์พลาซ่า
โรงเรียนโนนโพธิ์ศรีวิทยาคม

โรงเรียนโนนโพธิ์ศรีวิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประจำตำบลบ้านโนน อำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น จัดการเรียนการสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 –ม.3) และช่วงชั้นที่ 4 (ม. 4 - ม.6) ตั้งอยู่บนพื้นที่ป่าสาธารณะดอนหลักดำจำนวนประมาณ 100 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากจังหวัดขอนแก่น ประมาณ 35 กิโลเมตร บนถนนสายขอนแก่น – กระนวน ปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้จัดตั้งเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนซำสูงพิทยาคม กิ่งอำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น วันที่ 8 พฤษภาคม พ. ศ. 2540 กรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งให้โรงเรียนเป็นเอกเทศสังกัดกรมสามัญศึกษาโดยใช้ชื่อว่า “ โรงเรียนโนนโพธิ์ศรีวิทยาคม”โดยกรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้ง นายวีระเดช ซาตา ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนซำสูงพิทยาคม มาดำรงตำแหน่ง ครูใหญ่โรงเรียนโนนโพธิ์ศรีวิทยาคม ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่และ ผู้อำนวยการตามลำดับ ต่อมาวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่นเขต 4 ได้มีคำสั่งให้ นายยุทธศาสตร์ โยธะพล ผู้อำนวยการโรงเรียนม่วงหวานพัฒนศึกษา อำเภอ น้ำพอง จังหวัดขอนแก่นมาดำรง ตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนโนนโพธิ์ศรีวิทยาคม วันที่ 21 มีนาคม 2551 โรงเรียนโนนโพธิ์ศรีวิทยาคมไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ตามกฎหมายว่าด้วยการกระจายอำนาจ ปีการศึกษา 2554 นายฉัตรชัย โสรัตน์ มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ ปีการศึกษาเดียวกัน นายสุรชัย บุษราคัม ผู้อำนวยการโรงเรียนหนองโนประชาสรรค์ มารักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนโนนโพธิ์วิทยาคม แทนนายฉัตรชัย โสรัตน์ ปีการศึกษา 2556 นายอำนาจ โพธิ์ศรี ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน
ผู้ชายอะเฮ้ว!

The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert เป็นภาพยนตร์ดรามา-ตลก ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2537 เขียนบทและกำกับโดยสเตฟาน เอลเลียต นักเขียนบทชาวออสเตรเลีย เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางของนักเต้นแดร็กควีนสาวประเภทสอง 3 คน โดยรถบัสจากเมืองซิดนีย์ทางทิศตะวันออกของรัฐนิวเซาท์เวลส์ ผ่านเส้นทางทุรกันดารของทวีปออสเตรเลีย เพื่อไปเปิดการแสดงที่อลิซสปริงส์ ทางตอนใต้ของนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี

ตัวละครเอกในเรื่อง คือ ทิก (Anthony "Tick" Belrose) เป็นชายรักต่างเพศที่มักแต่งตัวเป็นทรานส์วูแมน ใช้ชื่อในการแสดงว่า มิตซี (Mitzi Del Bra) รับบทโดย ฮิวโก วีฟวิง และอีกสองคนที่เป็นรักร่วมเพศ คือ เบอร์นาเดตต์ (Bernadette Bassinger) กะเทยที่เพิ่งผ่านการผ่าตัดแปลงเพศ รับบทโดย เทเรนซ์ สแตมพ์ และ เฟลีเชีย (Felicia Jollygoodfellow) กะเทยรุ่นน้อง รับบทโดย กาย เพียร์ซ การเดินทางของทั้งสามผ่านเส้นทางทะเลทราย ใช้รถบัสที่ตั้งชื่อว่า "พริสซิลลา" รวมไปถึงศัพท์แสลง "ควีน" ซึ่งหมายถึง ชายรักร่วมเพศ จึงเป็นที่มาของชื่อภาพยนตร์เรื่องนี้

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำชื่นชมในทางบวก ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 67 และได้รับรางวัล Un Certain Regard ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน ประจำปี 1994 ถูกกล่าวขวัญว่าเป็นหนังคัลท์ที่มีผู้ชื่นชอบเฉพาะกลุ่ม โดยเฉพาะในหมู่บุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ

จากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้มีการสร้างภาพยนตร์อเมริกันเกี่ยวกับการเดินทางของสาวแดร็กควีน ในปีถัดมา ชื่อเรื่อง "To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar" นำแสดงโดย แพตทริก สเวซีย์, จอห์น เลอกุยซาโม และเวสลีย์ สไนปส์ ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชาย และนักแสดงประกอบชาย สาขาภาพยนตร์ตลก/เพลง รางวัลลูกโลกทองคำในปีนั้น

ภาพยนตร์ถูกนำมาสร้างใหม่เป็นละครเวที Priscilla, Queen of the Desert ในปี 2006 ที่ซิดนีย์ จากนั้นจึงขยายไปเปิดการแสดงที่โอกแลนด์ นิวซีแลนด์, เวสต์เอนด์ ลอนดอน, แวนคูเวอร์ แคนาดา และบรอดเวย์ นิวยอร์ก

ดีวีดีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย โดยบริษัท แมงป่อง ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "ผู้ชายอะเฮ้ว!"
พระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธมมฺธโร)

พระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธัมมธโร) ท่านเกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2455 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดช้างให้ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
ท่านมีนามเดิมว่า ทิม พรหมประดู่ เป็นบุตรของนายอินทอง และ นางนุ่ม มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 2 บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อมีอายุได้ 18 ปี แต่ไม่นานก็ลาสิกขาบทออกมาช่วยบิดามารดาทำงาน อุปสมบทเมื่อมีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ ณ วัดนาประดู่ ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2476 โดยมีพระครูพิบูลย์สมณวัตร วัดมุจลินทวาปีวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการพุฒ ติสสโร เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการแก้ว เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ธมมฺธโร เมื่อปี พ.ศ. 2497 พระอาจารย์ทิม และนายอนันต์ คุณารักษ์ ได้มีโอกาสพบกัน ณ วัดช้างให้ อันเป็นจุดเริ่มต้นของการกำเนิดพระเครื่อง หลวงพ่อทวดขึ้นเป็นครั้งแรก ตามภาพนิมิตเป็นรูปพระภิกษุชรานั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มีองค์พระดำ นับแต่นั้นมาพระพิมพ์นี้ก็เริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายสืบมาจนถึงปัจจุบัน วัตถุมงคลที่ พระอาจารย์ทิมมีส่วนร่วมสร้างทั้งในนามวัดช้างให้และวัดอื่นๆ นับจากปี พ.ศ. 2497 ตราบจนกระทั่งมรณภาพมีหลายต่อหลายรุ่น ล้วนแต่เป็นที่นิยมสะสมกันอย่างกว้างขวาง 
ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 รวมอายุได้ 57 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2518
อัลวินกับสหายชิพมังค์จอมซน 3

อัลวินกับสหายชิพมังค์จอมซน 3 () เป็นภาพยนตร์ที่สร้างโดย ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ออกฉายในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554

เดินทางมาเป็นภาคที่สามแล้ว สำหรับสหายอัลวินและเพื่อนๆของเขา ที่ครั้งนี้จะเดินทางออกจากเมืองใหญ่ โดยสารด้วยเรือลำยักษ์ พร้อมคลออินโทรเพลง MY HEART WILL GO ON ตามตัวอย่างที่ตั้งใจ สุดฤทธิ์ แต่ทว่าเมื่อ ชิพมังค์ และ ชิพเพ็ทส์ จะต้องมาพบกับเหตุการณ์เรือแตกร่วมกัน ซึ่งก็ทำให้พวกเขาต้องไปติดอยู่บนหมู่เกาะซิลลีย์อันแสนห่างไกลและลึกลับ และระหว่างทางที่พวกเขาหาทางเพื่อจะกลับบ้าน พวกเขาก็ได้พบความลับบนเกาะนั้นว่า มันไม่ใช่เกาะที่เงียบเหงาอย่างที่พวกเขาคิด
ไจแอนท์ ก็อนซาเลซ

จอร์จ ก็อนซาเลซ () หรือที่รู้จักกันดีในวงการมวยปล้ำมีชื่อว่า ไจแอนท์ ก็อนซาเลซ () เกิดวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1966 บ้านเกิดของเขาอยู่ที่ El Colorado, Formosa, Argentina เป็นเป็นอดีตนักบาสเกตบอล และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ และ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 44 ปี เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2010
กิชกุนฮอล็อช

กิชกุนฮอล็อช () เป็นเมืองในเทศมณฑลบาช-กิชกุน () เทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุดของประเทศฮังการี

ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศฮังการี บนที่ราบระหว่างแม่น้ำดานูบกับทิสซา ห่างจากกรุงบูดาเปสต์ 148 กิโลเมตร

รถไฟ จากกรุงบูดาเปสต์ สามารถเดินทางด้วยด้วยรถไฟจาก 3 สถานี ได้แก่

"สถานีญูกอตี" (Nyugati pályaudvar) โดยขึ้นรถไฟสายบูดาเปสต์-แซแก็ด ซึ่งจะเข้ามาในสถานีทุก 2 ชั่วโมง จากนั้นไปเปลี่ยนรถไฟที่เมืองแก็ชแกเมต เป็นสายแก็ชแกเมต-บอยอ (Kecskemét-Baja) ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง 32 นาที จะถึงเมืองกิชกุนฮอล็อชซึ่งเป็นสถานีที่ 9

"สถานีแกแลตี" (Keleti pályaudvar) โดยขึ้นรถไฟสายบูดาเปสต์-เบลเกรด แต่รถไฟสายนี้จะเข้ามาเพียงวันละสองขบวนเท่านั้น เพราะเป็นรถไฟวิ่งระยะไกลข้ามประเทศฮังการี-เซอร์เบีย

"สถานีเกอบาญอ-กิชแป็ชต์" (Kőbánya-Kispest) โดยขึ้นรถไฟสายบูดาเปสต์-แกแลบิอา (Budapest-Kelebia) ซึ่งจะเข้ามาในสถานีทุก 2 ชั่วโมงเช่นเดียวกัน และไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนรถไฟ จึงเป็นเส้นทางที่ค่อนข้างสะดวก ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2ชั่วโมง29นาที จะถึงเมืองกิชกุนฮอล็อช ซึ่งเป็นสถานีที่ 14

รถบัส จากกรุงบูดาเปสต์ สามารถเดินทางด้วยรถบัสมายังกิชกุนฮอล็อช โดยขึ้นจากสถานีรถเนปลิแก็ต (Népliget) จะมีรถทุกชั่วโมง และต้องไปเปลี่ยนรถตามสถานีต่าง ๆ ซึ่งไม่แน่นอน ดังนั้น การใช้บริการรถบัสจึงควรตรวจสอบตารางรถและสถานีเปลี่ยนรถก่อนออกเดินทาง
S-L-M

S-L-M หรือ ซีน-ลาม-เม็ม (; ; ภาษาอราเมอิก: ܫܠܡܐ) เป็นรากศัพท์พยัญชนะสามตัวของคำในกลุ่มภาษาเซมิติก และคำเหล่านี้มีการใช้เป็นชื่อจำนวนมาก ตัวรากศัพท์เองนั้นหมายถึง "ทั้งหมด ปลอดภัย สัมผัส"

คำภาษาอาหรับ ซาลาม ("salām" سَلاَم) ภาษามอลตา Sliem ภาษาฮีบรู ชาลอม (שָׁלוֹם), ภาษากีเอซ "salām" (ሰላም) ภาษาซีเรียค "šlama" (ܫܠܡܐ) ล้วนเป็นคำในกลุ่มภาษาเซมิติกที่หมายถึงสันติภาพ มาจาก ภาษาเซมิติกดั้งเดิม "".

คำว่า "ซาลาม" มีการใช้อย่างหลากหลายในภาษาอาหรับและการพูดของผู้นับถือศาสนาอิสลาม Al-Salam เป็นหนึ่งพระนามทั้ง 99 ของอัลลอหฺ และเป็นชื่อของผู้ชายเมื่อรวมกับ " ʿabd". Abd Al-Salam หมายถึง "ทาสแห่งอัลลอหฺ" ในภาษาฮีบรู คำที่มีความหมายเท่ากันคือคำว่าชาลอม และเป็นคำที่เป็นรากศัพท์ของชื่อโซโลมอน สุไลมาน เซลิม ซัลมา ซัลมะห์ ซาลิมะห์ เซลิมะห์ ซาโลม ฯลฯ

พันธสัญญาใหม่ภาษากรีกโบราณใช้ "eirēnē" (εἰρήνη) หมายถึง 'สันติภาพ', ซึ่งอาจจะ ใช้แทนคำพูดของพระเยซูที่ว่า "šlama" ภาษากรีกคำนี้กลายเป็นชื่อของผู้หญิงในสำเนียงทางเหนือว่า Irene การเปรียบเทียบภาษากรีก Septuagint และภาษาฮีบรูในพันธสัญญาเดิม พบว่าในบางที่ได้แปลคำว่าชาลอมไปเป็น "soteria" (σωτηρια, "ความรอด")

ภาษาอาหรับ ภาษามอลตา ภาษาฮีบรูและ ภาษาอราเมอิก มีการใช้วลีที่มีความหมายว่า "สันติภาพจงมีแด่คุณ" เป็นคำทักทายดังนี้:

ใน ภาษาอาหรับ:

ใน ภาษาฮีบรู:

ใน ภาษาอราเมอิก:

ใน ภาษาอัมหาริก:

ใน ภาษามอลตา:

ใน ภาษาอัคคาเดียน:

ใน ภาษาตุรกี:

คำว่า ' เป็นรูปกริยาของ "s-l-m", หมายถึง "การยอมตน" (เช่น การไว้ใจบุคคลอื่นอย่างสมบูรณ์หรือความนอบน้อม. ผู้ยอมมอบตน ใช้คำว่า, ' (ญ. , "").

คำนี้มีหลายความหมายในอัลกุรอ่าน ในบางโองการ (""), คุณภาพของอิสลามในฐานะการเลื่อมใสศรัทธาภายในคือการเน้นว่า: "ผู้ซึ่งยอมรับคำแนะนำของอัลลอหฺ, เขาได้ขยายลมหายใจแห่งอิสลาม." โองการอื่นๆได้เชื่อมโยง"islām" และ "dīn" (มักจะแปลเป็น "ศาสนา"): "ทุกวันนี้, ฉันได้ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าสมบูรณ์("") สำหรับเจ้า; ฉันได้ให้ลมหายใจแก่พวกเจ้า; ฉันได้ให้อิสลามเป็นศาสนาของพวกเจ้า." ยังมีการอธิบายแบบอื่นๆว่า อิสลามเป็นการกระทำเพื่ออัลลอหฺที่มากกว่าความศรัทธา

เมื่อ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล ภาษาอัคคาเดียนใช้รากศัพท์ s-l-m, และการใช้ของบาบิโลเนีย มีรูปแบบพิเศษของ "shulmani" ใน จดหมายของอมานาร์
แมวอิริโอะโมะเตะ

แมวอิริโอะโมะเตะ (; ; ) เป็นแมวป่าขนาดพอกับแมวบ้าน ซึ่งอาศัยอยู่เฉพาะบนเกาะอิริโอะโมะเตะของญี่ปุ่น นักชีววิทยาหลายคนจัดว่าเป็น "ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต" เพราะไม่ได้เปลี่ยนแปลงจากรูปร่างดั้งเดิมมากนัก แมวอิริโอะโมะเตะเป็นหนึ่งในสัตว์ของวงศ์เสือและแมว (Felidae) ที่ใกล้สูญพันธุ์ที่สุดชนิดหนึ่งของโลก (บ้างจัดว่าเป็นชนิดย่อยของแมวดาว ("P. bengalensis" ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน) โดยมีจำนวนประชากรประเมินไว้น้อยกว่า 100 ตัว มีขนสีน้ำตาลเข้มและหางเป็นพวงดก และไม่สามารถหดเล็บเข้าได้

นอกจากนี้แล้ว แมวอิริโอะโมะเตะยังรู้จักกันดีในชื่อ "ยะมะมะยา" (ヤママヤ) หมายถึง "แมวภูเขา" หรือ "ยะมะพิกะเรีย" (ヤマピカリャー) หมายถึง "ภูเขาประกายตา" หรือ "พินกียะมา" (メーピスカリャー) หมายถึง "แมวหลบหนี" สู่เกาะอิริโอะโมะเตะ

แมวอิริโอะโมะเตะ หากินด้วยการจับสัตว์น้ำต่าง ๆ กินเป็นอาหาร ตามพื้นที่ชุ่มน้ำและป่าโกงกางบนเกาะอิริโอะโมะเตะได้มากถึง 70 ชนิด เป็นสัตว์ที่กินในเวลากลางคืน
ซาวเดกซ์

ซาวเดกซ์ () เป็นขั้นตอนวิธีแบบหนึ่งในขั้นตอนวิธีเชิงสัทลักษณ์ เกิดขึ้นเนื่องจากคำบางคำนั้นสามารถสะกดได้หลายแบบ อ่านออกเสียงคล้ายกัน อาจจะแตกต่างกันเพราะสำเนียงหรือวัฒนธรรม ซึ่งจะเป็นปัญหาหลักในการเก็บข้อมูลประวัติของชื่อบุคคล ซาวเดกซ์จึงเป็นเครื่องมือช่วยจัดการปัญหาเหล่านี้ได้ ด้วยการแทนคำหรือชื่อคนนั้นๆ ด้วยรหัสเฉพาะตัวของซาวเดกซ์เอง

รหัสของซาวเดกซ์นั้นจะมีความยาวคงที่ 4 ตัว ซึ่งรหัสเหล่านี้สามารถใช้ในการเปรียบเทียบคำสองคำที่ออกเสียงคล้ายๆกันได้ ซึ่งจะมีประโยชน์ในการค้นหาข้อมูลในฐานข้อมูลใหญ่ๆ เช่น หาชื่อคนในฐานข้อมูล ก็จะปรากฏชื่อและคำที่ใกล้เคียงกับที่เราต้องการค้นหาขึ้นมาให้โดยอัตโนมัติ ซึ่งจะมีประโยชน์มากเวลาสะกดชื่อที่ค้นหาผิดด้วย

ซาวเดกซ์เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดย และ โดยในตอนแรกใช้ชื่อว่า "อินเดกซ์" (Index) ซึ่งเป็นขั้นตอนวิธีในการจัดเก็บข้อมูลแบบธรรมดาทั่วๆไป ขึ้นกับตัวอักษรของคำนั้นเป็นหลัก ซึ่งเขาได้จดสิทธิบัตรเอาไว้ใน 2 ปีต่อมา หลังจากนั้นเขาได้พัฒนาให้ขั้นตอนวิธีเก็บข้อมูลโดยใช้การออกเสียงของมนุษย์เป็นหลัก แบ่งเป็น 6 แบบ คือ ฐานริมฝีปากทั้งสอง, ฐานริมฝีปากกับฟัน, ฐานฟัน, ฐานปุ่มเหงือก, ฐานเพดานอ่อน, ฐานเส้นเสียง ตามการใช้อวัยวะในช่องปากในการออกเสียง

รหัสของซาวเดกซ์มีความยาว 4 ตัวอักษร ตัวแรกของรหัสจะเป็นตัวอักษร อีก 3 ตัวข้างหลังจะเป็นตัวเลข ซึ่งตัวอักษรใดที่มีเสียงเหมือนหรือคล้ายๆกัน จะใช้ตัวเลขเดียวกัน ซึ่งขั้นตอนการสร้างรหัสนั้นจะมี ดังนี้

พิจารณาคำว่า “Robert” และ “Rupert” มีรหัสซาวเดกซ์อย่างไร

จะพบว่า “Robert” และ “Rupert” มีรหัสซาวเดกซ์เหมือนกัน หมายความว่าออกเสียงคล้ายกัน
คอนตีเนนทัลฮอกกี้ลีก

คอนตีเนนทัลฮอกกี้ลีก (, ) เป็นลีกฮอกกี้น้ำแข็งอาชีพระหว่างประเทศในยูเรเซีย ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2552 มันถูกจัดอันดับว่าเป็นลีกฮอกกี้ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุโรป

ผู้ชนะเลิศการแข่งขันจะได้ชื่อว่า แชมเปียนแห่งรัสเซีย ไม่ว่าสโมสรนั้นจะมาจากประเทศใดก็ตาม และถ้วยกาการิน ซึ่งตั้งชื่อตามนักบินอวกาศ ยูริ กาการิน ชายคนแรกที่เดินทางออกนอกอวกาศและไปถึงวงโคจรของโลก เป็นรางวัลมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศในการแข่งขันทุกปี หลังการแข่งขันแบบเพลย์ออฟ 16 ทีมฤดูกาลปกติ สโสมรจาก KHL สองทีมจะได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันในฤดูกาลแชมเปียนส์ฮอกกี้ลีก

ลีกดังกล่าวก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2551 โดยองค์การก่อนหน้า คือ รัสเซียซูเปอร์ลีก (RSL) ซึ่งเกิดหลังจากโซเวียตแชมเปียนชิพลีก ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2489 โดยมีทีมเพียงห้าทีม KHL จัดขึ้นครั้งแรกโดยมี 24 ทีม หลังการเปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบของทีมรัสเซียและลดจำนวนทีมเข้าแข่งขันเหลือ 23 ทีมในฤดูกาล 2010-2011 ลีกกลับมามี 24 ทีมอีกครั้งในฤดูกาล 2011-2012 ในบรรดาทีมเหล่านี้ 20 ทีมตั้งอยู่ในสหพันธรัฐรัสเซีย ส่วนที่เหลือมาจากเบลารุส ลัตเวีย คาซัคสถาน และสโลวาเกียประเทศละทีม

ผู้เล่นส่วนใหญ่ใน KHL เป็นชาวรัสเซีย เพราะลีกนี้มีต้นกำเนิดมาจากลีกประจำชาติของโซเวียตและรัสเซีย ผู้เล่นที่ไม่ได้มาจากรัสเซียเป็นส่วนน้อย 30% ของผู้เล่นใน KHL ส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปตะวันออก, สแกนดิเนเวีย และอเมริกาเหนือ ในฤดูกาล 2010-2011 มีผู้เล่นในลีก 670 คน แม้ว่าปัจจุบันจะไม่มีการจำกัดให้ทีมและผู้เล่นมีเฉพาะที่มาจากรัสเซียแล้วก็ตาม ทีมรัสเซียยังคงถูกห้ามมิให้เซ็นสัญญารับผู้เล่นต่างชาติเข้ามาเกินห้าคน