seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คำถามแบบโสกราตีส

คำถามแบบโสกราตีส () หมายถึงระเบียบวิธีการตั้งคำถามสำหรับใช้ในการค้นหาความคิดในหลายๆ ทิศทางเพื่อวัตถุประสงค์ต่างๆ ซึ่งรวมถึงการค้นหาความคิดที่ซับซ้อน เพื่อค้นหาความจริงในเรื่องต่างๆ เพื่อเปิดประเด็นความคิดและปัญหา เพื่อเปิดเผยสมมุติฐาน เพื่อวิเคราะห์แนวคิด เพื่อแยกความแตกต่างในสิ่งที่เรารู้จากสิ่งที่เราไม่รู้ และเพื่อติดตามการประยุกต์ความคิดอย่างมีตรรกะ กุญแจสำคัญสำหรับบ่งความแตกต่างของ"คำถามแบบโสกราตีส" โดยตรงก็คือ คำถามแบบโสกราตีสเป็นคำถามที่เป็นระบบ มีระเบียบวิธีที่ชัดเจน มีความลึกและปกติจะพุ่งจุดศูนย์รวมไปที่แนวคิดพื้นฐาน หลักการ ทฤษฎี ประเด็นปัญหา หรือตัวปัญหา

คำถามแบบโสกราตีสมักมุ่งไปที่การเรียนการสอน และมีประโยชน์ในฐานะเป็นแนวความคิดทางการศึกษา โดยเฉพาะในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา

"ปอลและเอลเดอร์" (Paul and Elder, The Art of Socratic Questioning, 2006) ให้ความเห็นว่า อาจารย์ผู้สอน นิสิตนักศึกษา รวมทั้งผู้สนใจในการลงลึก ย่อมสามารถและควรตั้งคำถามแบบโสกราตีสและควรต้องเข้าไปมีบทบาทในในการถกเถียงนั้นๆ ด้วย

ความประสงค์ของอาจารย์ผู้สอนในการใช้คำถามแบบโสกราตีสในการสอน อาจเป็นเพื่อการเจาะลึกเข้าไปในความคิดของนิสิตนักศึกษา เพื่อดูว่าความคิดของนิสิตนักศึกษาในเรื่องที่กำลังศึกษานั้นๆ มีความลึกซึ้งเพียงใดในประเด็นของเรื่องราวหรือเนื้อหาวิชาเพียงใด หรือเป็นการใช้เพื่อเป็นแบบจำลองคำถามแบบโสกราตีสสำหรับนิสิตนักศึกษา หรือเพื่อใช้ช่วยนิสิตนักศึกษาวิเคราะห์แนวคิดหรือสร้างแนวทางการใช้เหตุผล นิสิตนักศึกษาควรจะต้องเรียนรู้คำถามแบบโสกราตีสเพื่อตนเองจะได้เริ่มนำไปใช้ในการหาเหตุผลในประเด็นปัญหาที่ซับซ้อน เพื่อเป็นการช่วยให้เกิดความเข้าใจและให้สามารถประเมินความคิดของผู้อื่น และติดตามไปจนบรรลุในประเด็นความคิดของตนเองหรือความคิดของผู้อื่นได้เป็นผลสำเร็จ

ในการเรียนการสอน อาจารย์ผู้สอนสามารถใช้คำถามแบบโสกราตีสได้อย่างน้อยเพื่อวัตถุประสงค์สองประการคือคำถามแบบโสกราตีสเป็นช่องเปิดความสว่างที่ทำให้แลเห็นถึงความสำคัญของการตั้งคำถามในการเรียนรู้ (ที่จริงแล้วโสกราตีสเองก็คิดว่าการตั้งคำถามเป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของการป้องกันตนของผู้สอนเท่านั้น) คำถามแบบโสกราตีสเปิดทางสว่างให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่าง"ความคิดที่เป็นระบบ" กับ "ความคิดที่แตกย่อยไม่เป็นชิ้นเป็นอัน" เป็นการสอนให้เราเจาะลึกลงไปที่ก้นบึ้งแห่งความคิดของเรา สอนให้เราเข้าใจถึงคุณค่าของการพัฒนาสำนึกที่เต็มไปด้วยคำถามสำหรับการตักตวงจากการเรียนอย่างมีความลึกซึ้ง

ศิลปะของการตั้งคำถามแบบโสกราตีสมีความเกี่ยวพันอย่างแนบแน่นกับการคิดเชิงวิจารณ์ เนื่องจากศิลปะของการตั้งคำถามมีความสำคัญในการสร้างความยอดเยี่ยมทางความคิด คำว่า “แบบโสกราตีส” ที่มีปรากฏประกอบอยู่ในศิลปะของการตั้งคำถามก็คือ ความเป็นระบบ การมีความลึก และการยึดแต่ประโยชน์ในการประเมินความจริงหรือในสิ่งพอมีเหตุมีผลที่พอฟังได้

ทั้งความคิดเชิงวิจารณ์ และ คำถามแบบโสกราตีส นำมาสู่ผลอย่างเดียวกันในตอนสุดท้ายคือ "การคิดเชิงวิจารณ์" เป็นเครื่องมือเชิงแนวคิดเพื่อให้ความเข้าใจว่าจิตสำนึกทำงานอย่างไรในการมุ่งแสวงหาความหมายและความจริง "คำถามแบบโสกราตีส" เป็นตัวสร้างเครื่องมือเหล่านั้นสำหรับสร้างกรอบคำถามที่จำเป็นยิ่งในการติดตามเจาะหาความหมายและความจริง

เป้าหมายของการคิดเชิงวิจารณ์ได้แก่การใช้เพื่อเป็นฐานในการยกระดับความคิดให้เกิดขึ้นในการคิด ใช้เป็นเสียงหรือสำนึกภายในที่มีพลังในการให้เหตุให้ผล เป็นตัวคอยกำกับเตือนสติตนเอง ช่วยประเมินและช่วยสร้างสิ่งใหม่ –ในทิศทางที่มีเหตุมีผลมากขึ้น ทั้งในการคิด ความรู้สึกและการกระทำ การถกเถียงแบบโสกราตีสช่วยเพิ่มพูนพลังภายในด้วยการพุ่งจุดศูนย์รวมของประเด็นแบบตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมได้ด้วยตนเองด้วยคำถามที่มีระเบียบวิธีการ
อะโฮะเงะ

อะโฮะเงะ () หรือ ผมยื่น หมายถึงผมที่มีลักษณะเป็นกระจุกยื่นออกมาจากศีรษะของตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น คาดว่ามีการเริ่มใช้อะโฮะเงะมาตั้งแต่ พ.ศ. 2496 โดย โอะซุมะ เท็นซุกะ ปัจจุบันอะโฮะเงะพบได้แพร่หลายในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องต่าง ๆ
โมเอะ

โมเอะ () เป็นศัพท์สแลงในภาษาญี่ปุ่น มีความหมายถึงความรักความชอบหรืออารมณ์ทางเพศที่มีต่อตัวละครในมังงะ อนิเมะ หรือวิดีโอเกม

ที่มาของคำว่า "โมเอะ" ไม่แน่ชัด บางที่กล่าวว่ามาจากชื่อตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น (เช่น โทโมเอะ โฮตารุ จากเรื่อง "เซเลอร์มูน" หรือ ซางิซาวะ โมเอะ จากเรื่อง "Kyoryu Wakusei") ในขณะที่บางแห่งกล่าวว่า เกิดจากการเล่นคำจากคำว่า "โมเอรุ" () ที่แปลว่า "เผาไหม้" กล่าวคือตัวละครที่เป็นโมเอะทำให้เกิด "เพลิงพิศวาส" ขึ้นในใจของผู้ชมนั่นเอง

ทามากิ ไซโต (Saitou Tamaki) นักจิตวิทยาผู้ศึกษาพฤติกรรมของโอตากุเห็นว่า โมเอะมีความหมายตรงตัว แปลว่าการ "แตกหน่อ" หรือ "แรกงอก" ของพืช ซึ่งเมื่อนำมาใช้กับคนจะหมายถึงตัวละครเด็กวัยกระเตาะ (มักเป็นผู้หญิง) ที่ยังไม่เติบโตเต็มที่ ต้องพึ่งพาคนอื่น ทำให้ผู้ชมการ์ตูนอยากปกป้องดูแล จนถึงขั้นหลงรักได้ในที่สุด
ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน

ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน เป็นเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ ที่แต่งโดยพลตรีหลวงวิจิตรวาทการ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "เพลินจิตต์รายสัปดาห์" โดยสำนักพิมพ์เพลินจิตต์ ชุด "วิจิตรวรรณกรรม" เมื่อ ประมาณ พ.ศ. 2480 กล่าวถึงประเด็นใหม่ทางประวัติศาสตร์ เกี่ยวกับการปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าตากสิน ในช่วงปลายรัชกาลกรุงธนบุรี ว่าแท้ที่จริงสมเด็จพระเจ้าตากสินมิได้ถูกสำเร็จโทษที่ป้อมวิชัยประสิทธิ์ ปากคลองบางกอกใหญ่ เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2325 ตามหลักฐานในพระราชพงศาวดาร แต่ได้ลักลอบเสด็จออกไปประทับที่อื่น โดยได้สับเปลี่ยนตัวกับพระญาติ ชื่อนายมั่น ซึ่งมีรูปพรรณใกล้เคียงกับพระองค์ เป็นผู้ถูกสำเร็จโทษแทน ส่วนสมเด็จพระเจ้าตากสินพระองค์จริงได้เสด็จสวรรคตหลังจากนั้นอีก 3 ปี เนื่องจากถูกลอบทำร้าย

หลวงวิจิตรวาทการ เขียนถึงที่มาของเรื่องสั้นเรื่องนี้ไว้ตอนต้นของเรื่องว่า เกิดขึ้นระหว่างที่ท่านทำงานเป็นบรรณารักษ์อยู่ที่หอสมุดแห่งชาติได้ประมาณ 6 เดือน และเกิดเหตุการณ์ลึกลับที่หอเอกสารเก่าเกี่ยวกับช่วงปลายรัชกาลของพระเจ้ากรุงธนบุรี จนทำให้ยามเฝ้าหอสมุดลาออกจากงานหลายคน ท่านตัดสินใจมานอนเฝ้าที่หอสมุดด้วยตนเองเพื่อพิสูจน์ความจริง และคืนหนึ่งท่านก็ได้แรงบันดาลใจจากสิ่งลึกลับ ให้เขียนเรื่องสั้นนี้ขึ้นด้วยลายมือของตัวเอง ตามคำบอกเล่าของสิ่งลึกลับนั้น

ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธนรวบรวมพิมพ์เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น ชื่อ "รวมเรื่องสั้น ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน" โดยสำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ เมื่อ พ.ศ. 2544 โดยเป็นการตีพิมพ์ครั้งที่ 6 ประกอบด้วยเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ ของหลวงวิจิตรวาทการ จำนวน 40 เรื่อง แบ่งเป็นสองเล่ม เล่มละ 20 เรื่อง ชื่อชุด "ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน" และ "ครุฑดำ"
โกลกาตา

โกลกาตา (; ) หรือชื่อเดิม กัลกัตตา () เป็นเมืองหลวงของรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำฮูคลี ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เมืองนี้มีจำนวนประชากร 4,580,544 คน (พ.ศ. 2544) ซึ่งหากนับรวมในเขตเมืองรอบนอกด้วยก็จะมีจำนวนมากกว่า 14 ล้านคน ทำให้เมืองนี้เป็นกลุ่มเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 3 และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ

โกลกาตาเคยเป็นเมืองหลวงของอินเดียในสมัยการปกครองของอังกฤษ จึงทำให้เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการศึกษาสมัยใหม่ วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และการเมือง (จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2454 ได้มีการย้ายเมืองหลวงไปนิวเดลี) โดยถือเป็นเมืองหนึ่งที่มีระบบระบายน้ำเก่าแก่ที่สุดในโลก ด้วยมีอายุกว่า 150 ปี อย่างไรก็ตาม โกลกาตาประสบกับภาวะชะงักงันทางเศรษฐกิจเป็นเวลานานติดต่อกันหลายปีหลังจากอินเดียได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2490 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา การฟื้นฟูและการกระตุ้นเศรษฐกิจก็ได้นำไปสู่ความเจริญเติบโตของเมืองอย่างเต็มที่ แต่ก็เช่นเดียวกับเมืองใหญ่แห่งอื่น ๆ ในอินเดีย โกลกาตาต้องเผชิญกับปัญหาเมืองต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาความยากจน ปัญหามลภาวะ ปัญหาการจราจรติดขัด เป็นต้น นอกจากนี้ โกลกาตายังมีชื่อเสียงด้านประวัติศาสตร์การปฏิวัติ ตั้งแต่การเรียกร้องเอกราชของอินเดีย ไปจนถึงขบวนการฝ่ายซ้ายและสหภาพการค้าต่าง ๆ อีกด้วย

เป็นไปได้ว่าชื่อโกลกาตาและ "กัลกัตตา" นั้นอาจจะมาจาก "กาลิกาตา" ซึ่งเป็นหนึ่งในหมู่บ้านสามแห่ง (กาลิกาตา สุตนุติ และโคพินทปุระ) ในพื้นที่แถบนี้ก่อนการเข้ามาของอังกฤษ ซึ่งสันนิษฐานว่า "กาลิกาตา" นั้นเป็นรูปในภาษาอังกฤษของคำว่า "กาลีเกษตร" ("ดินแดนของพระแม่กาลี") หรือมาจากคำในภาษาเบงกาลีว่า "กิกิลา" ("ที่ราบ") หรืออาจมีต้นกำเนิดจากคำพื้นเมืองที่ใช้เรียกชื่อคลองธรรมชาติสายหนึ่ง คือ "คาล" ตามด้วย "กัตตา" แม้ว่าในภาษาเบงกาลีซึ่งเป็นภาษาของท้องถิ่นจะเรียกชื่อเมืองนี้ว่า "โกลกาตา" มาตลอด แต่ชื่อภาษาอังกฤษของเมืองก็เพิ่งถูกเปลี่ยนจาก "กัลกัตตา" เป็น "โกลกาตา" ตามการออกเสียงในภาษาดังกล่าวเมื่อปี พ.ศ. 2544 นี้เอง บางคนมองว่านี่เป็นหนึ่งในการเคลื่อนไหวเพื่อลบล้างสิ่งที่เป็นมรดกตกทอดจากการปกครองของอังกฤษ
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 4: อาณาจักรกะโหลกแก้ว

ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 4: อาณาจักรกะโหลกแก้ว () เป็นภาพยนตร์ภาคที่ 4 ในซีรีส์ของ อินเดียน่า โจนส์ เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น ออกฉายวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก และร่วมเขียนเรื่องโดย จอร์จ ลูคัส อำนวยการสร้างโดย แฟรงก์ มาร์แชล เดนิส แอล. สจ๊วต จอร์จ ลูคัส แคธรีน เคนเนดี ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่เกาะฮาวาย โดยเซ็ตฉากขึ้นมาให้เป็นป่าดงดิบในประเทศเปรู และอีกส่วนหนึ่งของการถ่ายทำคือที่ลอสแอนเจลิส

ปี 1957 ในช่วง สงครามเย็น อินเดียน่า โจนส์ (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) และสหายของเขา แมค (เรย์ วินสโตน) ได้หลบหนีการตามล่าจากสายลับโซเวียตและได้กลับไปยังมหาวิทยาลัยมาร์แชลบ้านเกิดของโจนส์ เพื่อนของเขาที่เป็นหัวหน้าภาควิชาไม่พอใจกับการกระทำครั้งล่าสุดของเขาและไล่เขาออกจากมหาลัย ในระหว่างที่โจนส์เดินทางไปยังเมืองเขาก็พบกับ มัตต์ วิลเลียมส์ (ไชอา เลอบัฟ) และ มาเรียน ราเวนวูด (คาเรน อัลเลน) ต้องเดินทางข้ามโลกเพื่อออกตามหากะโหลกแก้วศักดิ์สิทธิ์ และต้องต่อสู้กับศัตรูคือเหล่าสายลับรัสเซีย ภายใต้การนำทีมของ อีริน่า สปัลโก้ (เคต แบลนเชตต์) ที่ต้องการกะโหลกแก้วมาครอบครองเช่นกันและโจนส์ก็มารู้ทีหลังว่ามัตต์เป็นลูกชายของเขา

หลังจาก ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า ภาคที่ 4 ออกฉายเมื่อปี 2008 แล้ว ซึ่ง จอร์จ ลูคัส มีแผนการสร้างภาพยนตร์ภาคที่ 5 เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา มีข่าวลือว่าในภาคต่อไป แฮร์ริสัน และ ไชอา จะออกตะลุยสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา บริเวณหนึ่งในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือที่เชื่อกันว่ามีเครื่องบินและเรือหายสาบสูญไปอย่างลึกลับจำนวนมาก ข่าวลือนี้ระบุด้วยว่าภาพยนตร์จะเปิดกล้องในปี 2011 แต่ผู้อำนวยการสร้าง แฟรงก์ มาร์แชลล์ ออกมาปฏิเสธอย่างทัน ว่าโครงการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ยังอยู่ในขั้นค้นคว้าข้อมูล และยังไม่มีสรุปใดๆ ที่ชัดเจน ข่าวลือดังกล่าวยังมีความเป็นไปได้ เพราะ ไชอา เปิดเผยว่าเขาได้รับการทาบทามเรียบร้อยแล้ว
โอเดด เฟหร์

โอเดด เฟหร์ (, ฮิบรู: עודד פהר) นักแสดงชาวอิสราเอล เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงประกอบในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องใหญ่ ๆ หลายเรื่อง เช่น "The Mummy" และ "Deuce Bigalow : Male Gigolo" ในปี ค.ศ. 1999, "The Mummy Return" ในปี ค.ศ. 2001, "Resident Evil: Apocalypse" ในปี ค.ศ. 2004 และ"Resident Evil: Extinction" ในปี ค.ศ. 2007 เป็นต้น
อัศวัชร์ อภัยวงศ์

นายอัศวัชร์ อภัยวงศ์ นักธุรกิจและนักการเมืองไทย อดีตเลขาธิการพรรคถิ่นไทย และอดีตกรรมการบริหารพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา

นายอัศวัชร์ อภัยวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2495 เดิมมีชื่อว่า อัศวิน อภัยวงศ์ เป็นบุตรชายของนายประยูร อภัยวงศ์ (อดีตสมาชิสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม) กับนางสราญ อภัยวงศ์ เกิดที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

นายอัศวัชร์ อภัยวงศ์ มีบทบาททางการเมืองด้วยการเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์และนิตยสารแนวการเมืองหลายฉบับ และเป็นสมาชิกในกลุ่ม "มดงาน" รับตำแหน่งเลขาธิการพรรคถิ่นไทย ที่มี ดร.พิจิตต รัตตกุล เป็นหัวหน้าพรรค ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2544 นายอัศวัชร์ได้ลงเลือกตั้งในสังกัดพรรคถิ่นไทย ในเขต 12 กรุงเทพมหานคร (เขตจตุจักร) แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 นายอัศวัชร์ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในเขต 13 กรุงเทพมหานคร (เขตดอนเมือง) ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก

ในปี พ.ศ. 2550 นายอัศวัชร์ ได้เข้าร่วมก่อตั้งพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา กับ ดร.พิจิตต รัตตกุล และต่อมาก็เป็นผู้บริหารพรรคการเมืองใหม่ด้วย

ในปี พ.ศ. 2555 นายอัศวัชร์เป็นที่ปรึกษาของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร)
เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน)

เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) หรือ พระยายมราช (แบน) เป็นแม่ทัพคนหนึ่งในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีและพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้มีพระบรมราชโองการสั่งยกทัพไปช่วยเขมรเพื่อป้องกันการรุกรานจากญวน โดย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเมื่อครั้งยังดำรงพระอิสรยศเป็น เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกเป็นแม่ทัพใหญ่ ซึ่งได้ขอตัวพระยายมราช (แบน) ไปด้วย ด้วยเป็นนายทหารฝีมือดี เมื่อเสด็จนำกองทัพไปถึงเมืองกัมพูชาแล้ว พระยาสรรค์ก่อกบฏขึ้นในกรุงธนบุรี เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกต้องรีบนำทัพกลับเพื่อจัดการกบฏ แต่ทางกัมพูชานี้ได้ทิ้งไว้ให้พระยายมราช (แบน) เป็นผู้ดูแล ไม่นานนัก เมื่อเสด็จมาถึงและได้ปราบดาภิเษกเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าแล้ว ส่วนพระยายมราช (แบน) ก็ติดราชการอยู่ที่เมืองกัมพูชาอยู่

ต่อมา นักองค์เอง เจ้านายฝ่ายเขมร ในเวลานั้นอายุเพียง ๕ ขวบ เป็นผู้มีสิทธิ์ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเขมร พระยายมราช (แบน) คิดว่าหากปล่อยไว้คงเกิดการฆ่าฟันขึ้นอีก จึงให้พระยาเขมรและขุนนางฝ่ายไทยคุมตัวนักองค์เองขึ้นมาทูลเกล้าฯถวายแด่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าที่กรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าก็ได้ทรงรับนักองค์เองเป็นราชบุตรบุญธรรม แล้วมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้เลื่อนยศของพระยายมราช (แบน) เป็น เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) ได้เป็นผู้ปกครองเขมร และถิอเป็นต้นตระกูล "อภัยวงศ์"

และเมื่อถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตระกูลอภัยวงศ์ต่อว่า ได้ปกครองเมืองในประเทศกัมพูชาเรื่อยมา โดยมีเจ้าเมืองผู้ปกครองพระตะบองคนสุดท้าย คือ เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (ชุ่ม อภัยวงศ์) ตอนนั้นยังไม่มีนามสกุล โดยในช่วงกลางสมัยรัชกาล ฝรั่งเศสได้เข้ามายึดประเทศกัมพูชา แล้วเรียกร้องให้ไทยคืนดินแดนที่ไทยได้มาจากกัมพูชาให้แก่กัมพูชาเสีย ซึ่งความจริง คือ ให้แก่ฝรั่งเศสเพราะฝรั่งเศสเข้ามาปกครองกัมพูชา

ในที่สุดไทยต้องยอมเสียพระตะบอง, เสียมราฐ และศรีโสภณ ให้กับฝรั่งเศส ทำให้คนไทยที่อยู่ที่นั่นจำนวนมาก ต้องเลือกว่าจะอยู่หรือจะกลับ ถ้าอยู่ก็ต้องเป็นพลเมืองชั้นสอง เพราะไม่ได้อยู่ภายใต้พระบรมโพธิสมภารของพระมหากษัตริย์ไทยอีกต่อไปแล้ว

เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์จึงได้ตัดสินใจอพยพครอบครัว พาลูกเมีย ขนของด้วยเกวียนเป็นร้อย ๆ เล่ม ช้าง, ม้าอีกมากมาย เดินทางรอนแรมผ่านป่าทึบมาหลายวัน จากพระตะบองกลับประเทศไทย โดยเดินทางเข้าทางเมืองปราจีนบุรี จึงได้พักผู้คนบริวารและพาหนะที่นี่ ไม่ได้พาเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ เพราะที่กรุงเทพฯไม่มีราชการอะไรที่จะต้องเข้าไป ทั้ง ๆ ที่ตัวท่านก็มีบ้านอยู่ที่กรุงเทพฯ แถวสะพานยศเส ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์เดิม

จากนั้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสเมืองปราจีนบุรี เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์เห็นว่า ในการเสด็จครั้งนั้นไม่มีสถานที่เหมาะสมที่จะใช้ รับเสด็จ จึงได้สร้างตึกใหญ่ขึ้นภายในบริเวณหมู่เรือนที่พักของท่านขึ้น ซึ่งปัจจุบันคือ โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร

มาในปี พ.ศ. 2460 ในรัชกาลสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระมหากรุณาพระราชทานนามสกุลแก่เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ และผู้สืบเชื้อสายต่อจากนั้นไปว่า "อภัยวงศ์"
โจมอ

พระเจ้าโจมอ (; พระราชนัดดาในพระเจ้าโจผี ทรงมีฐานันดรศักดิเป็นเกากุ้ยเซียงกงมีฉายาว่า เอี๋ยนซื้อ ครองอยู่ ณเมืองอ้วนเสีย เมื่อสุมาสูถอดพระเจ้าโจฮองออกจากราชสมบัติแล้ว ได้อัญเชิญพระเจ้าโจมอขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อไป เมื่อปี พ.ศ. 797(ค.ศ. 254) ต่อมาสุมาสูสิ้นชีพ สุมาเจียวได้ดำรงตำแหน่งสมุหนายกกุมอำนาจไว้อีก

พระเจ้าโจมออยู่ในราชสมบัตินาน 5 ปี มีความรู้สึกกดดันที่อยู่ภายใต้อำนาจสุมาเจียวจึงแต่งกลอนเพื่อระบายความในใจออกมาแต่กลอนนี้กับหลุดไปถึงหูสุมาเจียว ทำให้เกิดความโมโหจึงบุกเข้าไปด่าทอในท้องพระโรงต่อหน้าข้าราชบริพารและออกจากท้องพระโรงโดยไม่ทูลลา ทำให้พระเจ้าโจมอเกิดความพิโรธและทนการรุกรานของสุมาเจียวไม่ไหว จึงเตรียมการโค่นอำนาจของสุมาเจียวโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านขุนางที่จงรักภักดีเลย ยกทัพทหารประมาณ 300 เศษ จะไปจับสุมาเจียวจึงเกิดการปะทะกับกำลังของสุมาเจียว และถูกเซงเจ (เฉิงจี้) เอาง้าวแทงถูกพระอุระพลัดตกจากราชรถ แล้วเอาง้าวฟันซ้ำ พระเจ้าโจมอก็สิ้นพระชนม์
ทัวร์มาลีน

ทัวร์มาลีน () เป็นแร่ในกลุ่มซิลิเกต ที่มีส่วนประกอบของอะลูมิเนียม เหล็ก แมกนีเซียม โซเดียม ลิเทียมหรือโปแตสเซียม
หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ

ศาสตราจารย์พิเศษ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ (13 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - 7 มิถุนายน พ.ศ. 2524) เดิมชื่อ หม่อมหลวงบุญเหลือ กุญชร เป็นนักเขียน และนักวิชาการภาษาไทย เป็นธิดาลำดับที่ 32 ของเจ้าพระยาเทเวศรวงศ์วิวัฒน์ (ม.ร.ว. หลาน กุญชร) กับหม่อมนวล เกิดที่บ้านย่านคลองเตย ถนนสุนทรโกษา ซึ่งเป็นบ้านพักนอกเมืองของบิดา เป็นน้องสาวร่วมบิดากับหม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์ นักเขียนชาวไทย ที่มีนามปากกาว่า "ดอกไม้สด" จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ และไปศึกษาต่อชั้นมัธยมที่ ปีนัง และประเทศอังกฤษ จากนั้นมาศึกษาต่อที่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2479 แล้วเข้ารับราชการสอนหนังสือที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และเป็นอาจารย์สอนพิเศษภาษาอังกฤษที่คณะอักษรศาสตร์ และสอนภาษาไทยที่โรงเรียนมาแตร์เดอี จากนั้นไปศึกษาต่อปริญญาโทด้านการศึกษาที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา และกลับมารับราชการ จนลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2513 ขณะดำรงตำแหน่งคณบดี คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตทับแก้ว และยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นรองอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา วิทยาเขตบางแสน (ซึ่งปัจจุบันนี้เป็น มหาวิทยาลัยบูรพา) ระหว่าง พ.ศ. 2502-พ.ศ. 2503

หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ สมรสกับ นายแพทย์ชม เทพยสุวรรณ เมื่อ พ.ศ. 2503 ไม่มีบุตรและธิดา ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2524 อายุได้ 70 ปี

ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ที่ประชุมใหญ่องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ประกาศยกย่องหม่อมหลวงบุญเหลือเป็นบุคคลสำคัญของโลก เนื่องในโอกาสวันครบรอบ 100 ปีชาตกาล ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ในฐานะที่เป็นผู้ที่มีผลงานดีเด่นด้านการศึกษา วัฒนธรรม ภาษาและวรรณคดี กรมส่งเสริมสถานภาพสตรี และการส่งเสริมสันติภาพ พร้อมกับบุคคลและเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของโลกอีก 97 รายการ
ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008

การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 หรือ (FIFA Futsal World Championship) นับเป็นการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 6 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 30 กันยายน - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2551 มีทีมชาติต่างๆเข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 20 ทีม

ทีมที่ชนะเลิศคือ บราซิลโดยชนะทีมชาติสเปนไปในการดวลจุดโทษ 4-3 ภายหลังจากเสมอกัน 2 ประตูต่อ 2

สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ จำหน่ายลิขสิทธิ์การถ่ายทอดโทรทัศน์ ซึ่งอยู่ในช่วงเวลา 20:15-22:15 น., 22:15-00:15 น. และ 01:30-03:30 น. ให้แก่อาร์.เอส.บีเอส (RSBS) ได้รับลิขสิทธิ์เพียงผู้เดียวในการถ่ายทอดการแข่งขันฟีฟ่าฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ผ่านทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3, สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี (ช่อง 9 อ.ส.ม.ท.) และ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.11) โดยมีการถ่ายทอดสดกลับมายังประเทศไทยทั้งหมด 12 นัดจากทั้งหมด 56 นัดของรายการแข่งขัน และ การถ่ายทอดสดทุกนัดจะไม่มีโฆษณาคั่น

สำหรับโปรแกรมการถ่ายทอดสดฟีฟ่าฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 มีดังนี้

ฟุตซอลทีมชาติบราซิล ได้ผ่านเข้ารอบอัตโนมัติ เนื่องจากเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน

ทั้ง 20 ทีม ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ได้มีการจับสลากแบ่งสายขึ้น เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2551 ที่ เมืองบราซิเลีย ประเทศบราซิล โดยการแข่งขัน รอบแรก จะแบ่ง เป็น 4 กลุ่มกลุ่มละ 5ทีม

ทำการแข่งขันแบบพบกันหมดภายในกลุ่ม คัดเอาอันดับ 1 และ 2 เข้ารอบแบ่งกลุ่ม รอบสอง ต่อไป

ทำการแข่งขันแบบพบกันหมดแล้วคัดเอา2อันดับแรก เข้ารอบรองชนะเลิศ
ละเอียด พิบูลสงคราม

พันโทหญิง ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม (สกุลเดิม: พันธุ์กระวี; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2446 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2527) หรืออาจรู้จักในชื่อ ล. พิบูลสงคราม เป็นภริยาจอมพล แปลก พิบูลสงคราม

ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงครามเป็นบุตรคนโตในจำนวน 9 คนของเจริญ กับแช่ม พันธุ์กระวี เกิดที่ตำบลดอนพุทรา จังหวัดนครปฐม ครอบครัวเป็นตระกูลที่มีบรรดาศักดิ์ เพราะบิดาเป็นบุตรของขุนสุนทรลิขิต (กะวี) กับนางกอง มีปู่ทวดคือจ่าอัศวราช (ศรีจันทร์) ละเอียดศึกษาชั้นต้นที่โรงเรียนสตรีวิทยา ต่อมาย้ายไปอาศัยที่จังหวัดพิษณุโลก เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลพิษณุโลก (ปัจจุบัน คือ โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม) ซึ่งเป็นโรงเรียนชายประจำจังหวัด แล้วย้ายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนผดุงนารี 
ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม พบรักกับร้อยตรีแปลก ขีตตะสังคะ เมื่ออายุได้ 14 ปี และได้สมรสกันที่จังหวัดพิษณุโลก และได้ย้ายติดตามสามีเรื่อยมา มีบุตรธิดาด้วยกัน 6 คน คือ

ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 สิริอายุได้ 80 ปี

ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ได้ช่วยเหลือกิจการงานของจอมพล ป. เป็นผู้บุกเบิกงานด้านสังคมสงเคราะห์ และงานพัฒนากิจการสตรีไทย เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง สภาสตรีแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2497 ริเริ่มจัดตั้งโรงพยาบาลสงเคราะห์หญิงมีครรภ์และบุตร (ปัจจุบันคือ โรงพยาบาลราชวิถี)

ในทางการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดนครนายก สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยใช้ชื่อขณะหาเสียงว่า "ล. พิบูลสงคราม"
แบบชนิดข้อมูลนามธรรม

แบบชนิดข้อมูลนามธรรม () หมายถึงแบบชนิดข้อมูลซึ่งแสดงถึงระบบการจัดการข้อมูล โดยแสดงถึงบริการและกฎเกณฑ์ในการจัดการข้อมูลนั้น ๆ แต่ไม่ได้กล่าวถึงวิธีการสร้างบริการต่าง ๆ
ฮีป (โครงสร้างข้อมูล)

ฮีป () เป็นโครงสร้างข้อมูลที่นำมาสร้างแถวคอยลำดับความสำคัญ (priority queue) รูปแบบหนึ่ง ซึ่งนิยมใช้กันมาก โดยฮีปที่สร้างขึ้นโดยอาศัยแนวคิดจากต้นไม้ทวิภาคใช้ชื่อว่า "ฮีปทวิภาค" (binary heap) ซึ่งยังมีการสร้างฮีปโดยอาศัยแนวคิดแบบอื่น ๆ ได้อีกเช่น ฟีโบนักชีฮีป (fibonacci heap) โดยฮีปทุกชนิดนั้นมีความสัมพันธ์เหมือนกันคือปมพ่อมีลำดับความสำคัญมากกว่าปมลูก

แนวคิดของฮีปนอกจากนำมาสร้างแถวคอยลำดับความสำคัญแล้ว ยังนำมาประยุกต์ใช้ในการสร้างโครงสร้างข้อมูลอื่นๆ เช่นทรีพ เป็นต้น

ฮีปเป็นต้นไม้ประเภทหนึ่งซึ่งจะจัดความสัมพันธ์ให้ปมพ่อ มีความสำคัญ(priority)มากกว่าปมลูกฮีปมีจุดเด่นในการเรียงลำดับในลักษณะต้นไม้ โดยเมื่อเรียงแล้วสมาชิกที่มีความสำคัญสูงสุดจะอยู่สูงสุดหรือเป็นราก ทำให้เข้าถึงข้อมูลที่มีความสำคัญสูงได้ง่าย อีกทั้งการเรียงแบบต้นไม้ โดยเฉพาะฮีปเติมเต็มด้วยแล้ว จึงสามารถลดเวลาการเข้าถึงลงเป็น O(log n)
บริการนั้นจะเน้นบริการเดียวกับแถวคอยลำดับความสำคัญ
จากการที่ฮีปเรียงตัวในลักษณะต้นไม้ โดยเฉพาะฮีปเติมเต็ม ทำให้ต้นไม้ที่ได้เป็นต้นไม้ประกันความสูง จึงเป็นการประกันการทำงานว่าอย่างมากจะใช้เวลา O(log n) และเข้าถึงข้อมูลที่สำคัญที่สุดได้ง่ายเพราะอยู่บนรากเป็นเวลาคงที่ O(1) 
เนื่องจากฮีปเป็นต้นไม้จึงอาจสร้างในลักษณะปมของต้นไม้ได้ ซึ่งใช้ประเภทข้อมูลประเภทโครงสร้าง หรือวัตถุ อย่างไรก็ตาม โดยปกติสำหรับการสร้างแถวคอยลำดับความสำคัญเราจะสร้างแบบฮีปเติมเต็ม ซึ่งสามารถใช้ความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ ทำให้เราสามารถใช้แถวลำดับในการสร้างฮีปเติมเต็มได้
เมื่อเราแวะผ่านฮีปเติมเต็มตามความกว้าง(bread-first search)และเรียงเป็นแถวลำดับแล้ว เราจะได้ความสำคัญที่ว่าสำหรับสมาชิกดัชนีที่ "i" ใดๆ

ในที่นี้กล่าวถึงลักษณะการทำงานของฮีปเติมเต็มในการทำแถวคอยลำดับความสำคัญ สำหรับการทำงานของทรีพให้ดูทรีพ#การสร้างบริการของทรีพ
ทำได้โดยการเพิ่มสมาชิกไปที่หลังสุดของแถวลำดับก่อน และทำการสลับข้อมูลกับปมพ่อ(percolate up)เมื่อข้อมูลใหม่มีลำดับความสำคัญมากกว่า จนกระทั่งปมพ่อมีลำดับความสำคัญมากกว่าจึงหยุด 
ทำได้โดยการดึงเอาข้อมูลแรกสุดของแถวลำดับ กล่าวคือเป็นรากของฮีปเติมเต็ม ซึ่งจะมีลำดับความสำคัญมากที่สุดออก จากนั้นจะหยิบตัวสุดท้ายของแถวลำดับมาแทน (ซึ่งมักจะมีลำดับความสำคัญน้อย)และทำการลดลำดับลงโดยการสลับข้อมูลกับปมลูก(percolate down)จนข้อมูลสลับจนปมลูกมีลำดับความสำคัญน้อยกว่าจึงหยุด
เซต (โครงสร้างข้อมูล)

เซต () หมายถึงแบบชนิดข้อมูลนามธรรมที่ไม่อนุญาตให้ซ้ำกัน แต่ไม่เรียงลำดับสมาชิก เซตจึงถูกนำมาใช้ในการตรวจสอบความซ้ำกันของข้อมูล

โครงสร้างข้อมูลที่เป็นเซต ได้แก่ ต้นไม้ค้นหาและตารางแฮช เพียงแต่ต้นไม้จะเก็บข้อมูลที่เปรียบเทียบได้ (Comparable) เท่านั้น ส่วนตารางแฮชไม่มีเงื่อนไขนี้

เซตมีจุดเด่นในการไม่อนุญาตให้ซ้ำกัน อาจใช้ตรวจสอบการซ้ำกันของข้อมูล นอกจากนั้นแล้วเงื่อนไขการไม่ซ้ำกันนี้ ทำให้การจัดการข้อมูลนั้นจัดการได้ง่าย และเข้าถึงอย่างรวดเร็ว เช่นต้นไม้ค้นหามีความเร็วเป็น O(log n)ส่วนตารางแฮชนั้นมีความเร็วในการเข้าถึงเป็นO(1)เนื่องจากเงื่อนไขที่ไม่อนุญาตให้สมาชิกซ้ำกัน การจัดการจึงอาจทำให้มีความเร็วในการทำงานเพิ่มขึ้นได้ ด้วยการค้นหาบางสมาชิก เช่น ต้นไม้มีการค้นหามีการเปรียบเทียบ (comparable) และตัดการค้นหาสมาชิกบางส่วนที่ไม่ใช่เป้าหมาย ส่วน ตารางแฮชนั้นเพียงแค่ค้นหาแต่สมาชิกที่มีฟังก์ชันแฮชเดียวกันเท่านั้น ซึ่งมีจำนวนน้อยมาก

มัลติเซต คล้ายมัลติเซตในคณิตศาสตร์ ซึ่งโครงสร้างข้อมูลนี้เหมือนโคตรงสร้างข้อมูลเซต ยกเว้นอนุญาตให้สมาชิกซ้ำกันได้
คอลเลกชัน

Collection หรือ Container หมายถึง แบบชนิดข้อมูลนามธรรมหรือวิธีการเก็บข้อมูล ซึ่งไม่สนใจการเรียงลำดับความสำคัญ สามารถให้ข้อมูลซ้ำได้ กล่าวคือสิ่งที่เก็บข้อมูลได้ถือว่าเป็น Collection

นิยามของ Collection เช่นนี้ส่งผลให้การเก็บข้อมูลหรือโครงสร้างข้อมูล ทุกชนิดเป็น Collection ด้วย Collection จึงอาจใช้ในความหมายว่าเป็นที่เก็บข้อมูลหรือโครงสร้างข้อมูลได้เช่น "Java Collections Framework"

Collection เป็นโครงสร้างข้อมูลพื้นฐานที่สุด อาจมีจุดเด่นสู้แบบชนิดข้อมูลนามธรรมหรือโครงสร้างข้อมูลอื่นๆที่ลงรายละเอียดไม่ได้ อาทิตารางแฮชก็เข้าถึงข้อมูลได้รวดเร็ว แถวคอยลำดับความสำคัญก็เข้าถึงข้อมูลตัวที่สำคัญที่สุดได้รวดเร็ว แต่ถึงอย่างไรก็ตามทุกโครงสร้างข้อมูลก็มีเงื่อนไข เช่น ตารางแฮชเก็บข้อมูลซ้ำกันไม่ได้ เป็นต้น เพราะฉะนั้น Collection มีจุดเด่นที่เห็นชัดเจนที่สุดคือ มีเงื่อนไขน้อยนั่นเอง

นอกจากนั้นแล้ว เนื่องจากการมีเงื่อนไขน้อย จึงทำให้ไม่ต้องจัดการข้อมูลมาก การเพิ่มข้อมูลจึงใช้เวลาคงที่ O (1)อีกด้วย จึงเหมาะสมกับเป็นที่เก็บข้อมูลที่เก็บมากๆ แต่ใช้น้อยๆ

หากกล่าวถึง Collection เฉพาะในความหมายว่าเก็บข้อมูลที่ซ้ำกันได้ และไม่เรียงลำดับความสำคัญ เนื่องจากการไม่มีเงื่อนไขของข้อมูล ส่งผลให้มีการเก็บข้อมูลหรือการเพิ่มสมาชิกรวดเร็ว เป็นเวลาคงที่ (O (1)) แต่การเข้าถึงจะช้า เพราะไม่มีการจัดการที่ดี ต้องไล่ทุกสมาชิก จึงทำให้เสียเวลาเป็นเชิงเส้นกับจำนวนข้อมูล (O (n))
การสร้าง Collection อย่างง่ายอาจสร้างด้วยแถวลำดับ โดยเพิ่มสมาชิกตรงลำดับสุดท้าย ค้นหาสมาชิกโดยการใช้วงวน ไล่ทุกสมาชิกได้
พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (27 มีนาคม ค.ศ. 972 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1031) เป็นกษัตริย์แห่งประเทศฝรั่งเศส จาก ค.ศ. 996 จนกระทั่งการตายของพระองค์ พระองค์ประสูติที่เมืองออร์เลอ็อง ประเทศฝรั่งเศส และสวรรคตที่เมืองเมอเลิง ประเทศฝรั่งเศส สิริพระชนมายุได้ 59 พรรษา ศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี กรุงปารีส บิดาของพระองค์คือ อูก กาแป และมารดาของพระองค์คือ อาเดลาอีดแห่งอากีแตน พระมหากษัตริย์ที่ได้ครองราชย์ต่อจากพระองค์คือ พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
ตาราง

ตาราง เป็นทั้งรูปแบบการแสดงข้อมูลเพื่อใช้ในการสื่อสาร และการจัดเรียงข้อมูล มีปรากฏการใช้งานทั้งในสื่อสิ่งพิมพ์ การเขียนด้วยมือ ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ และในสื่อหลายแห่ง รูปแบบของตารางมีความหลากหลายทั้งทางด้านโครงสร้าง โดยมีส่วนประกอบที่สำคัญของตารางคือ "แถว" (มีการเรียกว่า สดมภ์) และ "หลัก"