seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เต่าแก้มแดง

เต่าแก้มแดง (; ) เป็นเต่าน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำแถบรัฐอิลลินอยส์, แม่น้ำมิสซิสซิปปี  ไปจนถึงอ่าวเม็กซิโก

ลักษณะเมื่อแรกเกิด กระดองจะเป็นสีเขียว เมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนไปเป็นสีคล้ำ เท้าทั้ง 4 ข้างมีพังผืดใช้ว่ายน้ำได้ดี ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต โดยที่ตัวผู้จะมีขนาดเล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อย กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ ผสมพันธุ์กันในน้ำระหว่างเดือนมีนาคม-มิถุนายน จากนั้นในเดือนสิงหาคม ตัวเมียจะขึ้นมาวางไข่ในหาดทราย ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 60-75 วัน อายุเมื่อพร้อมที่จะผสมพันธุ์ประมาณ 2 ปี และมีอายุขัยโดยเฉลี่ย 30 ปี

แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อยดังนี้
เต่าญี่ปุ่น

เต่าญี่ปุ่น หรือ เต่าแก้มแดง (; ) เป็นเต่าน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ จัดเป็นชนิดย่อยของเต่าแก้มแดง ("T. scripta") มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำแถบรัฐอิลลินอยส์, แม่น้ำมิสซิสซิปปี  ไปจนถึงอ่าวเม็กซิโก

เหตุที่ได้ชื่อว่า เต่าญี่ปุ่นเพราะว่าในประเทศไทย พ่อค้าชาวญี่ปุ่นเป็นบุคคลแรกที่นำเต่าชนิดนี้มาขาย จึงทำให้ได้ชื่อว่า เต่าญี่ปุ่น

ลักษณะเมื่อแรกเกิด กระดองจะเป็นสีเขียว เมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนไปเป็นสีคล้ำ เท้าทั้ง 4 ข้างมีพังผืดใช้ว่ายน้ำได้ดี มีจุดเด่นคือ รอบ ๆ ดวงตามีสีแดง จึงทำให้ได้ชื่อว่า เต่าแก้มแดง ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต โดยที่ตัวผู้จะมีขนาดเล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อย กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ แม้กระทั่งลูกเป็ดขนาดเล็กที่กำลังว่ายน้ำอยู่ ผสมพันธุ์กันในน้ำระหว่างเดือนมีนาคม-มิถุนายน จากนั้นในเดือนสิงหาคม ตัวเมียจะขึ้นมาวางไข่ในหาดทราย ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 60-75 วัน อายุเมื่อพร้อมที่จะผสมพันธุ์ประมาณ 2 ปี และมีอายุขัยโดยเฉลี่ย 30 ปี
เต่าญี่ปุ่น นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินมาก ด้วยเป็นที่รู้จักกันดีจากการที่ถูกอ้างอิงถึงในภาพยนตร์การ์ตูนชุด "Teenage Mutant Ninja Turtles" ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในยุคทศวรรษที่ 80 และ90 ในประเทศไทยมีการเลี้ยงกันมานานกว่า 30 ปี ได้รับความนิยมอย่างยิ่งเนื่องจากความน่ารักในเต่าขนาดเล็กประกอบกับมีราคาถูก แต่ทว่าก็ได้กลายเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมด้วยเช่นกัน เนื่องจากเมื่อเต่าโตขึ้นแล้วไม่สวยน่ารักเหมือนอย่างเก่า เจ้าของจึงนำไปปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาติ กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น เนื่องจากสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในประเทศไทยได้เป็นอย่างดี และยังทนทานต่อมลภาวะได้ดีกว่าเต่าพื้นเมือง ทำให้แพร่ขยายพันธุ์แย่งอาหารและถิ่นที่อยู่ของเต่าพื้นเมืองไทย รวมถึงยังเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในที่อื่น ๆ ด้วย เช่น กรุงลอนดอน ในประเทศอังกฤษ
ตลาดริมเมย

ตลาดริมเมย เป็นชุมชนบริเวณริมฝั่งแม่น้ำเมยในอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ตรงข้ามกับอำเภอเมียวดีของประเทศพม่า เป็นตลาดค้าขายสินค้าพื้นเมืองมากมายทั้งของไทยและพม่า เช่น หน่อไม้แห้ง ปลาแห้ง ปลาหัวยุ่ง เห็ดหอม ถั่ว เครื่องหนัง ผ้าซาติน ฯลฯ นอกจากนี้ยังเป็นตลาดการค้าอัญมณี เช่น หยก ทับทิม และพลอยสีที่มาจากพม่า การเดินทาง สามารถขึ้นรถสองแถวจากตลาดอำเภอแม่สอดไปตลาดริมเมยทุกวัน
กองทัพบก

กองทัพบก คือกองกำลังทหารที่ปฏิบัติการในภาคพื้นดินเป็นหลัก มีหน้าที่ป้องกันและปฏิบัติการรบในภาคพื้นดิน กองทัพบกนับเป็นกองกำลังทหารที่กำเนิดขึ้นเป็นประเภทแรก หน่วยรบหลักในกองทัพบกแบ่งออกเป็น 3 เหล่าคือ
อำเภอเสนา

อำเภอเสนา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมชื่อ อำเภอเสนากลาง ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน เป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากเป็นลำดับ 3 จากทั้งหมด 16 อำเภอของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา รองจากอำเภอบางปะอินและอำเภอวังน้อย

อนึ่ง อำเภอเสนายังคงเป็นรู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อบ้านแพน ซึ่งปัจจุบันเป็นชื่อตำบลหนึ่งของอำเภอเสนา แต่สมัยก่อนเป็นชื่อเก่าที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางมายาวนาน และปรากฏอยู่ตามสื่อต่าง ๆ ในสมัยก่อน เช่น เพลงลูกทุ่ง ละคร

อำเภอเสนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

พื้นที่อำเภอเสนาแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 17 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 132 หมู่บ้าน ได้แก่
พื้นที่อำเภอเสนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่พระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี พระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงอีกรูปหนึ่งของเมืองไทย อุปสมบทที่วัดบางนมโคโดยมี พระครูรัตนาภิรมย์ (อยู่) เจ้าอาวาสวัดบ้านแพน เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) เจ้าอาวาสวัดบางนมโค เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์เล็ก เกสโร วัดบางนมโคเป็นพระอนุสาวนาจารย์ นอกจากนั้นหลวงพ่อพระราชพรหมยานยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดบางนมโคอยู่สมัยหนึ่งด้วย
สถานีรัชดาภิเษก

สถานีรัชดาภิเษก (, รหัส BL16) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนรัชดาภิเษก-ห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในย่านอาคารสำนักงานและที่พักอาศัยบริเวณซอยโชคชัยร่วมมิตร

ถนนรัชดาภิเษก บริเวณทิศเหนือของปากซอยโชคชัยร่วมมิตร (ซอยรัชดาภิเษก 19) และสะพานข้ามคลองบางซื่อ ในพื้นที่แขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง และแขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร

บริเวณโดยรอบสถานีรัชดาภิเษก เป็นย่านที่พักอาศัยหนาแน่นใจกลางเมือง โดยเฉพาะบริเวณริมคลองบางซื่อ และซอยโชคชัยร่วมมิตร (ซอยรัชดาภิเษก 19 หรือซอยวิภาวดีรังสิต 16) ที่เป็นซอยเชื่อมต่อจากถนนรัชดาภิเษก ออกสู่ถนนวิภาวดีรังสิต บริเวณด้านหลังบริษัทการบินไทย สำนักงานใหญ่ มีชุมชนทั้งที่เป็นบ้านเดี่ยวและคอนโดมิเนียมอยู่จำนวนมาก

เนื่องจากบริเวณโดยรอบสถานีแห่งนี้ไม่มีสถานที่สำคัญใกล้เคียงที่มีความโดดเด่นเพียงพอ นอกเหนือไปจากซอยโชคชัยร่วมมิตร ดังนั้นจึงตั้งชื่อสถานีตามถนนรัชดาภิเษกที่เป็นถนนสายหลัก โดยก่อนหน้าที่จะมีการก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สถานีแห่งนี้ได้ใช้ชื่อว่า "สถานีรัชดา" และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "สถานีรัชดาภิเษก" ในภายหลัง เพื่อให้ถูกต้องตามชื่อถนนอย่างเป็นทางการ

ใช้สีชมพูตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 226 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 19 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบเกาะกลาง (Station with Central Platform)แบ่งเป็น 4 ชั้น ประกอบด้วยภายในสถานีรัชดาภิเษก ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือ เมโทรมอลล์ ที่ชั้นบนสุดของสถานี แต่ขณะนี้ยังไม่เปิดให้บริการ ซึ่งก่อนหน้านี้เมื่อปี พ.ศ. 2549 ทางบริษัท เมโทร มอลล์ ดีเวลลอปเมนท์ ผู้บริหารพื้นที่ค้าปลีกสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน เคยวางแผนจะเปิดให้บริการเมโทรมอลล์ที่สถานีแห่งนี้เป็นสถานีที่ 3 ถัดจากสถานีสุขุมวิทและพหลโยธิน ด้วยรูปแบบ "เลิร์นนิ่งสเตชัน" หรือสถานีแห่งการเรียนรู้ ที่แบ่งพื้นที่ 80% สำหรับโรงเรียนกวดวิชาได้ประมาณ 10 โรงเรียน และพื้นที่ 20% สำหรับบริการทั่วไป เป็นรูปแบบศูนย์การค้าที่เฉพาะทางมากขึ้น เนื่องจากโดยรอบสถานีมีโรงเรียนและสถานศึกษาอยู่มาก แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด
รัตนะ

รัตนะ แปลว่า "แก้ว" หมายถึงอัญมณีหรื่อแร่ธาตุที่มีค่า, คน สัตว์ หรือสิ่งของที่ประเสริฐสุด มีค่าสูงสุด หาได้ยาก เช่น เพชร พลอย มุกดามณี

รัตนะ ในคำวัดหมายถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โดยเรียกเต็มว่า พระไตรรัตน์ บ้าง พระรัตนตรัย บ้าง

รัตนะ นิยมนำมาใช้ประกอบกับคำอื่นเพื่อแสดงว่าคนนั้นสิ่งนั้นมีความสำคัญและมีค่ามาก เช่น รัตนโกสินทร์ รัตนบรรลังก์ รัตนกวี นารีรัตน์ บุรุษรัตน์ หัตถีรัตน์ เป็นต้น
วินด์ฮุก

วินด์ฮุก () เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐนามิเบีย เมืองตั้งอยู่ในบริเวณ Khomas มีประชากร 230,000 คน และเป็นศูนย์กลางการค้าใหญ่ของหนังแกะ. จักรวรรดิเยอรมันได้ยึดครองบริเวณดังกล่าวใน ค.ศ. 1885 และมันได้กลายเป็นที่ตั้งของการปกครองอาณานิคมใน ค.ศ. 1892 ในฐานะเมืองหลวงของอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้-เยอรมัน
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง วินด์ฮุกถูกยึดโดยกองทหารแอฟริกาใต้และกลายเป็นดินแดนใต้อาณัติปกครองของแอฟริกาใต้ ภายใต้องค์การสันนิบาตชาติ
สถานีสุขุมวิท

สถานีสุขุมวิท () เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนอโศกมนตรี กรุงเทพมหานคร บริเวณสี่แยกอโศกมนตรี เป็นจุดเชื่อมต่อกับสถานีอโศก ของรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท

นอกจากนี้ สถานีสุขุมวิท ยังเป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่มีผู้โดยสารมาใช้บริการมากที่สุดของสาย

ถนนอโศกมนตรี หน้าตลาดอโศก ด้านทิศเหนือของสี่แยกอโศกมนตรี จุดบรรจบ ถนนรัชดาภิเษก-พระรามที่ 4 และ ถนนอโศกมนตรี (ถนนสุขุมวิท 21) ในพื้นที่แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร

ตราสัญลักษณ์เป็นรูป กาแล ซึ่งสื่อความหมายถึง “เรือนคำเที่ยง” ซึ่งจัดเป็นพิพิธภัณฑ์อยู่ในสยามสมาคม ถือเป็นสถาปัตยกรรมแบบกาแลที่ดีที่สุดในกรุงเทพ และใช้สีน้ำเงินเพื่อแสดงถึงการเชื่อมต่อกับระบบรถไฟลอยฟ้า

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 199 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึกจากผิวดิน 17 เมตร เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)แบ่งเป็น 3 ชั้น ประกอบด้วยภายในสถานีสุขุมวิท ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือ เมโทรมอลล์ เปิดในสถานีรถไฟฟ้ามหานครเป็นที่แรกเมื่อวันที่ 2 กันยายน 2548 ที่ชั้นบนสุดของสถานีโดยเป็นแนวเส้นทางเดินระหว่างทางเข้า-ออกที่ 1 ด้านทิศเหนือ และทางออกที่ 2-3 ด้านทิศใต้
Vertigo

Vertigo อาจหมายถึง
เดอะ ทิน เรด ไลน์ ฝ่านรกยึดเส้นตาย

เดอะ ทิน เรด ไลน์ ฝ่านรกยึดเส้นตาย ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง The Thin Red Line กำกับโดย เทอร์เรนซ์ มาลิค นำแสดงโดย จิม คาวีเซล, ฌอน เพนน์, เบน แชปลิน, นิค โนลเต้, แดนนี่ ไมฮ็อค, อีเลียส โคเทียส์, วู้ดดี้ ฮาเรลสัน, จอห์น คูแช็ค, จอห์น ซาเวจ, จอห์น ซี. ไรลี่ย์, เอเดรียน โบรดี้, ทิม เบลค เนลสัน, จาเร็ด เลโต, จอห์น ทราโวลต้า, จอร์จ คลูนีย์ ความยาว 170 นาที

กองร้อยชาร์ลี ถูกส่งไปยังเกาะกัวดาคาแนล ในหมู่เกาะโซโลมอน กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เพื่อทำการยึดและทำลายฐานทัพญี่ปุ่นเพื่อป้องกันมิให้กองทัพญี่ปุ่นเคลื่อนพลไปไหนได้

วิทท์ (จิม คาวีเซล) พลทหารประจำกองร้อยมักหนีทหารไปอยู่กับชาวพื้นเมือง แต่ได้จ่าเวลช์ (ณอน เพนน์) คอยช่วยเหลือ แต่ทั้งคู่มักจะเห็นไม่ตรงกันในเรื่องปรัชญาของการมีชีวิตและสงครามที่กำลังดำเนินอยู่นี้

ในขณะที่ผู้พันทอลล์ (นิล โนลเต้) ถูกกดดันจากผู้บังคับบัญชา (จอห์น ทราโวลต้า) ผู้พันทอลล์พยายามสั่งให้ทหารทุกนายรุกอย่างเต็มที่เพื่อยึดพื้นที่เกาะให้ได้ โดยไม่สนว่าจะมีทหารตายไปกี่นาย แต่ผู้กองสตารอส (อีเลียส โคเทียส์) ผู้นำกองทหารไม่เห็นด้วยที่จะสั่งให้ลูกน้องไปตาย สร้างความไม่พอใจอย่างมากแก่ผู้พันทอลล์ แต่ผู้กองกัฟฟ์ (จอห์น คูแช็ค) นายทหารคนสนิทคิดวิธีได้โดยไม่ต้องใช้กำลังมากมาย ในที่สุดเมื่อทำตามแผนของผู้กองกัฟฟ์ กองร้อยชาร์ลีก็สามารถจะยึดครองที่ตั้งของกองทัพญี่ปุ่นได้ แต่เมื่อได้รับชัยชนะแล้ว ปรากฏว่าสิ่งที่ทหารทุกคนได้ไม่ใช่ความรื่นเริงดีใจแต่การเป็นทำลายจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง"The Thin Red Line" เป็นภาพยนตร์ความยาวกว่า 3 ชั่วโมง มีฉากหลังเป็นสงครามโลกครั้งที่สองแถบหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ โดยสร้างจากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันของเจมส์ โจนส์ ที่ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1962 และเคยสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วครั้งหนึ่งในชื่อเรื่องเดียวกันเมื่อปี ค.ศ. 1964 ซึ่งในครั้งนี้มีดารานำแสดงจำนวนมากเข้าร่วมแสดง โดยที่ไม่มีใครเป็นตัวเอก แต่บทจะเฉลี่ยกันไปทุกคน

ขณะที่ภาพยนตร์ออกฉายได้ถูกนำไปเปรียบเทียบกับ "Saving Private Ryan" ของสตีเว่น สปีลเบอร์ก ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองที่ฉายในเวลาไล่เลี่ยกัน ในขณะที่ "Saving Private Ryan" เน้นไปที่ความรุนแรงและโหดร้ายของสงคราม โดยผ่านการนำเสนอที่ให้เห็นกันจะ ๆ ถึงเลือด เนื้อ และความตาย แต่ "The Thin Red Line" กลับนำเสนอความโหดร้ายของสงครามในแง่มุมที่ต่างกันออกไป เพราะ "The Thin Red Line" นำเสนอโดยผ่านคำรำพันของเหล่าทหารที่พูดถึงปรัชญาชีวิต และการตั้งคำถามว่า ชีวิตคืออะไร ตนมาที่นี่ทำไม ความโหดร้ายที่แท้จริงของสงครามไม่ใช่มีผลเพียงร่างกาย หากแต่ยังทำลายลึกไปถึงจิตวิญญาณและความเป็นมนุษย์ โดยที่หลายฝ่ายให้ความเห็นตรงกันว่า "The Thin Red Line" ดูยากกว่า "Saving Private Ryan" มาก โดย จีน ซิสเกล นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ได้ให้ความเห็นว่า ""หลักแหลม... มหัศจรรย์... ภาพยนตร์สงครามที่ดีที่สุดแห่งยุค""

"The Thin Red Line" โดดเด่นมากในเรื่องการกำกับภาพ โดยตลอดทั้งเรื่องมีภาพธรรมชาติงดงามของเกาะกัวดาคาแนลและสัตว์พื้นเมืองต่าง ๆ ภาพยนตร์ได้รางวัลหมีทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน และมีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 7 รางวัลด้วยกัน ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
เลิฟพาเหรด

เลิฟพาเหรด ( หมายถึง "ขบวนแห่ความรัก") เป็นเทศกาลและขบวนแห่ที่ได้รับความนิยม มีต้นกำเนิดในปี ค.ศ. 1989 ที่เบอร์ลิน และปัจจุบันได้ขยายออกไปทั่วโลก เลิฟพาเหรดเคยถูกจัดใน เทลอาวีฟ, เม็กซิโกซิตี, อคาปุลโก, เวียนนา, เคปทาวน์, ซานฟรานซิสโก, ลีดส์, ซิดนีย์, และซานดิอาโก แต่มีเพียงเลิฟพาเหรดในเทลอาวีฟ, ซานติอาโก, และเบอร์ลิน เท่านั้นที่ยังคงจัดต่อเนื่องอยู่

เลิฟพาเหรดมีต้นตอมาจากกระแสความเปลี่ยนแปลงในยุโรป. ใน ค.ศ. 1989 มันถูกจัดขึ้นเป็นครั้งแรก 4 เดือนก่อนการทำลายกำแพงเบอร์ลิน งานเริ่มขึ้นโดย เบอร์ลินอันเดอร์กราวนด์ โดยความคิดริเริ่มของ Matthias Roeingh หรือที่รู้จักกันในชื่อ "Dr. Motte" ขบวนดังกล่าวถูกจัดขึ้นในฐานะการเดินขบวนทางการเมืองเพื่อสันติภาพและความเข้าใจระหว่างนานาชาติผ่านทางเสียงดนตรี
Windows-1251

Windows-1251 คือการเข้ารหัสอักขระแบบ 8 บิตชนิดหนึ่ง ถูกออกแบบขึ้นเพื่อให้ครอบคลุมภาษาที่ใช้อักษรซีริลลิก อย่างเช่น ภาษารัสเซีย ภาษาบัลแกเรีย เป็นต้น แต่การเข้ารหัสอักขระนี้นิยมใช้เฉพาะภาษาเซอร์เบียและภาษาบัลแกเรีย

การเข้ารหัสอักขระ Windows-1251 และ KOI8-R (หรือสำหรับภาษายูเครนคือ KOI8-U) มีการใช้งานมากกว่า ISO 8859-5 ซึ่งไม่ได้รับความนิยมอย่างจริงจัง ทางออกในอนาคตคือการใช้ยูนิโคดเข้ามาแทนที่

ในตารางข้างบนนี้ 20 คือเว้นวรรค A0 คือเว้นวรรคแบบไม่ตัดคำ และ AD คือยัติภังค์เผื่อเลือก
.cn

.cn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจีน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530
.co

.co เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศโคลัมเบีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
.cr

.cr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศคอสตาริกา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2542
.cv

.cv เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกาบูเวร์ดี (เคปเวิร์ด) เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.cx

.cx เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะคริสต์มาส เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.cy

.cy เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับสาธารณรัฐไซปรัสเหนือ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.cz

.cz เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเช็กเกีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.dj

.dj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจิบูตี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.dk

.dk เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเดนมาร์ก เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530
.dm

.dm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศดอมินีกา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
.do

.do เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับสาธารณรัฐโดมินิกัน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
.dz

.dz เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแอลจีเรีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.ec

.ec เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเอกวาดอร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
.eg

.eg เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอียิปต์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533
พิณเบส

พิณเบส เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสานที่เพิ่งคิดค้นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ โดยผสมผสานเครื่องดนตรีสองชนิดคือ พิณและกีตาร์เบส พิณเบสมีรูปร่างคล้ายพิณ แต่มีขนาด จำนวนสาย รวมไปถึงวิธีบรรเลงเหมือนกับกีตาร์เบส

พิณเบสเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย บรรเลงโดยการดีดด้วยนิ้ว เป็นเครื่องดนตรีไฟฟ้า ให้เสียงที่ทุ้มต่ำ ใช้บรรเลงเพื่อประกอบจังหวะ นิยมใช้บรรเลงในวงโปงลาง โดยเข้ามาแทนที่ไหซอง ซึ่งมีข้อจำกัดเรื่องเสียงที่เบาและบรรเลงโน้ตได้น้อยกว่ามาก
โช ซึง-ฮี

โช ซึง-ฮี (, 18 มกราคม พ.ศ. 2527–16 เมษายน พ.ศ. 2550) เป็นนักศึกษาชาวเกาหลีใต้ ผู้ก่อเหตุสังหารหมู่ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2550 ยิงปืนใส่เพื่อนนักศึกษาและอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทคที่ตัวเองศึกษาอยู่ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 32 ราย ก่อนใช้ปืนฆ่าตัวตายตาม

ครอบครัวของโชมาจากครอบครัวยากจนบริเวณชานโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ พ.ศ. 2535 เมื่อโชมีอายุได้ 8 ขวบ ครอบครัวเขาได้อพยพไปสหรัฐอเมริกา เพื่อไขว่คว้าหาชีวิตที่ดีกว่า พ่อแม่ของโชทำงานร้านซักแห้ง

เดวิด สค็อต เพื่อนที่เรียนโรงเรียนเวลต์ฟีลกับโชบอกถึงนิสัยของเพื่อนร่วมชั้นว่า "เขาไม่เคยพูดเลยสักคำ" สค็อตยังบอกอีกว่าตลอดเวลาที่เรียนด้วยกันในแต่ละปี เขาจะพูดเพียงไม่กี่ประโยคเมื่อครูถามเขา หรือไม่ก็มีแต่บ่นอะไรพึมพำ นอกจากนี้โชยังไม่ค่อยสบตากับคนอื่นด้วย เพื่อน ๆ จึงมักรู้จักโชในภาพของผู้ชายเงียบขรึม

โชเรียนเอกภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค ยังเป็นคนที่มีเพื่อนน้อย และไม่ค่อยมีใครรู้จักมากนัก ทำให้ยากต่อการหาข้อมูลของนายโชผู้นี้

ขณะนี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าสาเหตุการก่อเหตุสังหารหมู่มาจากอะไร มีเพียงจดหมายที่พบในห้องพักของโชที่แสดงให้เห็นถึงการต่อต้านพวกเด็กรวยและผู้หญิง และข้อความที่ว่า "พวกแกทำให้ฉันต้องทำแบบนี้" พร้อมกับนิยายสยองอีก 2 เรื่อง ที่เพื่อน ๆ และอาจารย์อ่านแล้วเหมือนตกอยู่ในฝันร้าย
กระเทียมต้น

กระเทียมต้น () (L.), บางครั้งใช้ว่า "Allium porrum" เป็นพืชผักชนิดหนึ่งอยู่ในกลุ่มเดียวกับหอมและกระเทียม ในวงศ์ Amaryllidaceae วงศ์ย่อย Allioideae ผักที่ใกล้เคียงคือกระเทียมโทน (elephant garlic) และ kurrat ซึ่งเป็นสปีชีส์ย่อยของ "Allium ampeloprasum" และใช้เป็นอาหารได้ต่างกัน ส่วนที่กินได้ของกระเทียมต้นคือส่วนของกาบใบซึ่งบางครั้งเรียกว่าต้นหรือก้าน

ไม้ล้มลุกสองปี สูง 0.4 - 1 ม. มีกลิ่นอ่อนกว่ากระเทียม มีเหง้าขนาดเล็ก รูปไข่ สีขาว ไม่แบ่งเป็นหลายกลีบเช่นกระเทียม

ใบเดี่ยว ขึ้นมาจากดิน เรียงซ้อนสลับ แบนเป็นแถบแคบ กว้าง 1.2 - 5 ซม. ยาว 30 - 90 ซม. ปลายแหลม ขอบเรียบและพับทบเป็นสันตลอดความยาวของใบ โคนใบแผ่เป็นแผ่นและเชื่อมติดกันเป็นวงรอบใบที่อ่อนกว่าและก้านช่อดอกทำให้เกิดเป็นลำต้นเทียม ปลายใบสีเขียวและสีจะค่อย ๆ จางลงจนกระทั่งถึงโคนใบ ส่วนที่หุ้มหัวอยู่จะมีสีขาวหรือขาวอมเขียว.

ช่อดอกเป็นแบบช่อซี่ร่มแน่น ขนาดใหญ่ กลม มีดอกเล็ก ๆ จำนวนมากประมาณ 50 ดอก ก้านดอกย่อยยาว 1.2 - 2.5 ซม. ไม่มีตะเกียง มีใบประดับ 1 ใบ เป็นจะงอยยาวแหลมหุ้มช่อดอกขณะที่ยังตูมอยู่ แต่พอช่อดอกบานใบประดับจะเปิดอ้าออกและห้อยลง ก้านช่อดอกเป็นก้านโดด เรียบ รูปทรงกระบอกตัน ยาว 0.6 - 1 ม. ดอกสมบูรณ์เพศ กลีบรวม 6 กลีบ สีชมพู รูปไข่ ยาว 5 - 6 มม. แยกจากกันหรือติดกันที่โคน เกสรเพศผู้ 6 อัน ติดที่โคนของกลีบรวม อับเรณูมักยื่นขึ้นมาสูงกว่าส่วนอื่น ๆ ของดอก รังไข่ 3 ช่อง มีออวุล 1 - 2 เม็ด ผลเล็กเป็นกระเปาะสั้น ๆ มี 3 พู เมล็ดเล็ก สีดำ

กระเทียมต้นประกอบด้วยราก (root) สองระบบคือระบบรากฝอย (fibrous root system) และขนราก (root hair)

มีลักษณะเป็นแผ่นอยู่ระหว่างลำต้นเทียม และราก
ทวีปยุโรปและทางตะวันตกของทวีปเอเชีย

ใช้เป็นอาหาร โดยใช้ส่วนของลำต้นเทียมปรุงเป็นอาหารได้หลายอย่าง ใช้ปรุงรสและแต่งกลิ่นอาหาร ในประเทศแถบอากาศหนาวใช้เป็นเครื่องเทศ เป็นยาฆ่าเชื้อในลำไส้ ขับเสมหะ ขับปัสสาวะ บำบัดโรคไขข้ออักเสบ โรคตับ และใช้เป็นยาพอก
หอมใหญ่

หอมใหญ่ เป็นพืชหัว (bulb) ปลูกได้ในช่วงฤดูหนาว สามารถปลูกได้ในดินทุกชนิดที่มีการระบายน้ำและอากาศดี เจริญได้ดีที่ค่าความเป็นกรด-เบสช่วง 6.0–6.8 อุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ในช่วง 15–24 องศาเซลเซียส และมีความเค็มของดินปานกลาง เป็นพืชล้มลุก ตระกูลเดียวกับหอมแดง ต้นสูงประมาณ 30-40 เซนติเมตร ลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดิน มีลักษณะกลม มีเปลือกนอกบางๆหุ้มอยู่ เมื่อแห้งจะมีสีน้ำตาลอ่อน ภายในเป็นกาบสีขาวซ้อนกัน ลักษณะของดอกมีสีขาว เป็นช่อ มีดอกย่อยเป็นจำนวนมาก ก้านช่อดอกยาว แทงออกจากลำต้นใต้ดิน 
ช่วงเวลาในการเพาะปลูกและเก็บผลผลิต : ให้ผลผลิต 2 ครั้งใน 1 ปี คือ ช่วงเดือน มกราคม ถึง เมษายน และในช่วงเดือน พฤศจิกายน ถึง กุมภาพันธ์

หอมใหญ่ช่วยลดการอุดตันไขมันในเส้นเลือด ลดคลอเลสเตอรอลในเลือด ช่วยเพิ่มไขมันชนิดดี (HDL: High-density lipoproteins) และช่วยทำหน้าที่ป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจอุดตัน สารกำมะถันในหอมใหญ่ช่วยยับยั้งการก่อตัวของเซลล์มะเร็ง เมื่อตำผสมกับเหล้าเล็กน้อยแล้วนำมาพอก จะลดการอักเสบอาการบวมได้
หอมต้นเดี่ยว

หอมต้นเดี่ยว มักเรียกว่า "ต้นหอม" เป็นพืชในสกุล "Allium" ที่สามารถรับประทานได้

ต้นหอมเป็นพืชล้มลุกขนาดเล็กตระกูลเดียวกับกระเทียม มีหัวสีขาวบ้างก็ปนสีม่วงอยู่ใต้ดิน ทำหน้าที่สะสมอาหาร ใบเป็นท่อยาว ปลายแหลม ภายในกลวง ดอกมีสีขาวออกเป็นช่อ ก้านช่อดอกยาว ช่อดอกเมื่อบานมีลักษณะคล้ายร่ม มีดอกย่อยเป็นจำนวนมาก 
ต้นหอมกินได้ทั้งใบ ดอก และหัว มีกลิ่นฉุนและรสซ่า นิยมนำไปกินเป็นผักเคียงกับอาหารชนิดอื่นๆ เช่น ข้าวหมูแดง ส่วนใบใช้ตกแต่งโรยหน้าอาหาร และใส่ในต้ม ผัด ยำ แกงต่างๆ หรือนำไปดอง

ต้นหอมสด 100 กรัม ให้พลังงาน 32 กิโลแคลอรี ประกอบด้วย โซเดียม 16 มิลลิกรัม คาร์โบไฮเดรต 7.3 กรัม เส้นใย 2.6 กรัม น้ำตาล 2.3 กรัม โปรตีน 1.8 กรัม โพแทสเซียม 276 มิลลิกรัม

ต้นหอมช่วยในการขับเหงื่อและบำรุงหัวใจ ถ้ากินสดๆ อย่างต่อเนื่องสามารถลดไขมันในเส้นเลือดได้ ถ้านำต้นหอม 5-6 ก้าน ต้มกับขิง 2 แว่น กรองน้ำดื่ม ขับเหงื่อ ลดไข้

ใช้แก้หวัด คัดจมูก น้ำมูกไหล โดยการใช้ใบหรือหัวทุบพอแตกใส่ในเหล้าขาว
กุยช่าย

กุยช่าย (; Rottl. ex Spreng) อยู่ในวงศ์ Amaryllidaceae วงศ์ย่อย Allioideae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าเล็กและแตกกอ ใบแบน เรียงสลับ รูปขอบขนาน โคนเป็นกาบบางซ้อนสลับกัน ช่อดอกแบบซี่ร่ม ก้านช่อดอกกลมโดยปรกติจะยาวกว่าใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอม ออกในระดับเดียวกันที่ปลายก้านช่อดอก ก้านดอกยาวเท่ากัน มีใบประดับหุ้มช่อดอก เมื่อดอกเจริญขึ้นจะแตกออกเป็นริ้วสีขาว กลีบดอก 6 กลีบ สีขาว โคนติดกัน ปลายแยก กลางกลีบดอกด้านนอกมีสันหรือเส้นสีเขียวอ่อนจากโคนกลีบไปหาปลาย เกสรเพศผู้ 6 อัน อยู่ตรงข้ามกับกลีบดอก เกสรเพศเมีย 1 อัน รังไข่อยู่เหนือวงกลีบ ผลกลม ภายในมี 3 ช่อง มีผนังกั้นตื้นๆ เมื่อแก่แตกตามตะเข็บ มีเมล็ดช่องละ 1-2 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาลแบน ขรุขระ

กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกแถบภูเขาหิมาลัย อินเดีย จีน และญี่ปุ่น ในไต้หวันมีปลูก 2 พันธุ์ คือ พันธุ์สีเขียวที่ปลูกทั่วไป และพันธุ์ใบใหญ่สีขาวซึ่งเกิดจากการบังร่ม

กุยช่ายขาว เป็นพืชชนิดเดียวกับกุยช่ายเขียว แต่ตอนปลูกจะนำฝาหรือเข่งมาครอบไว้ไม่ให้ถูกแสงแดด มีราคาแพงกว่ากุยช่ายเขียว นิยมนำไปผัดเต้าหู้ ผัดหมูกรอบ ผัดมี่สั้ว ผัดหมี่ฮ่องกง

กุยช่ายเขียวใช้รับประทานเป็นอาหารได้ ดอก ผักกับตับหมู ใบรับประทานสดกับลาบหรือผัดไทยก็ได้ และนอกจากนั้นยังใช้ใบทำเป็นไส้ของขนมกุยช่ายอีกด้วย และมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ใบ มีฟอสฟอรัสสูง เป็นยาแก้หวัด บำรุงกระดูก แก้ลมพิษ ทาท้องเด็กแก้ท้องอืด บำรุงไต บำรุงกำหนัด จะกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ ตำผสมเหล้าเล็กน้อยรับประทานจะช่วยกระจายเลือดไม่ให้คั่ง แก้ช้ำในได้

น้ำมันสกัดจากต้นกุยช่ายที่ความเข้มข้น 80 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรยับยั้งการเจริญของ "Flavobacterium columnaris" ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้ ถ้านำน้ำมันนี้ไปผสมกับอาหารเลี้ยงปลา 800 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ทำให้ปลานิลตายจากการติดเชื้อ "F. columnaris" น้อยลง
ทะกะ มิชิโนะกุ

ทากาโอะ โยชิดะ () หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทะกะ มิชิโนะกุ (TAKA みちのく) นักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ที่ได้ไปปล้ำในต่างประเทศ เคยได้ครองแชมป์รุ่นไลท์เฮฟวี่เวทของ WWF (หรือ WWE) เกิดวันที่ ที่เมือง โมริโอกะ, จังหวัด อิวาเตะ, ประเทศญี่ปุ่น เริ่มเข้าวงการตั้งแต่ อายุ 20 ปี โดยได้รับการฝึกสอนจากเดอะเกรทซาสุเกะ นอกจากนี้ยังเคยใช้ชื่ออื่นๆ ในการปล้ำด้วย เช่น Blue-K, The Great Taka, Pepe Michinoku และ Piza Michinoku
ข่อย

ข่อย () มีชื่อทางการค้าคือ Siamese rough bush, Tooth brush tree ส่วนชื่อพื้นเมืองอื่นได้แก่ กักไม้ฝอย (ภาคเหนือ), ข่อย (ทั่วไป), ซะโยเส่ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน), ตองขะแหน่ (กะเหรี่ยงกาญจนบุรี), ข่อย(ร้อยเอ็ด), สะนาย (เขมร)

ข่อยเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงกลาง สูง 5–15 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้น ค่อนข้างคดงอ มีปุ่มปมอยู่รอบ ๆ ต้น หรือเป็นพูเป็นร่องทั่วไป อาจจะขึ้นเป็นต้นเดียว หรือเป็นกลุ่ม แตกกิ่งต่ำ กิ่งก้านสาขามาก เปลือกสีเทาอ่อน เปลือกแตกเป็นแผ่นบาง ๆ มียางสีขาวเหนียวซึมออกมา ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับมีขนาดเล็ก รูปใบรีแกมรูปไข่กลับ กว้าง 2–3.5 เซนติเมตร ยาว 4–7 เซนติเมตร เนื้อใบค่อนข้างหนา ผิวสากเหมือนกระดาษทรายทั้งสองด้าน ดอกเป็นช่อสีขาวเหลืองอ่อน ออกตามปลายกิ่ง ดอกเดี่ยวแต่รวมกันเป็นกระจุก ดอกเพศผู้และเพศเมียอยู่ต่างดอกกัน ผลสดกลม เมล็ดมีขนาดโตเท่าเมล็ดพริกไทย มีเนื้อเยื่อหุ้ม ผลแก่จัดจะมีสีเหลือง ซึ่งมีรสหวาน นกจะชอบกินผลข่อย
อิกัวนา

อิกัวนา (อังกฤษและ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าในสกุล "Iguana" ในวงศ์อิกัวนา (Iguanidae) และในวงศ์ย่อย Iguaninae

พบกระจายพันธุ์ในบริเวณบ้านธรรมสร, อเมริกากลาง รวมทั้งเกาะต่าง ๆ ในภูมิภาคแคริบเบียนและพอลินีเซีย

กิ้งก่าสกุลนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเชิงวิทยาศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1768 โดยโยเซฟุส นิโคเลาส์ เลาเรนที นักธรรมชาติวิทยาชาวออสเตรียในหนังสือของตนเองที่ชื่อว่า "Specimen medicum", "Exhibens synopsin Reptilium Emendatam cum Experimentis circia venena"

มีความยาวมากกว่า 20 เซนติเมตร โดยมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับตะกอง ("Physignathus cocincinus") ซึ่งอยู่ในวงศ์ Agamidae ที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลีย แต่มีพฤติกรรมที่แตกต่างกัน คือ เป็นกิ้งก่าที่กินพืชเป็นอาหาร และส่วนใหญ่จะอาศัยและหากินบนต้นไม้ ไม่ค่อยลงมาบนพื้นดิน

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือโดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด "I. iguana" พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางและเป็นที่รู้จักกันมากกว่า นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในบางประเทศ และนิยมรับประทานเนื้อกันเป็นอาหารพื้นเมืองของภูมิภาคบ้านปลื้ม

คำว่า "อิกัวนา" เป็นศัพท์ที่แปลงมาจากภาษาของชาวไทยซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของแถบกรุงเทพมาจากคำว่า "Iwana"
มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต

มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็มไต (ญี่ปุ่น: モーニング娘。誕生10年記念隊 / โรมะจิ: Mōningu Musume. Tanjō Jyūnen Kinentai / อังกฤษ: Morning Musume Tanjo 10 Nen Kinentai / แปล: "กลุ่มฉลองครบรอบ 10 ปีของมอร์นิงมุซุเมะ") คือ กลุ่มนักร้องพิเศษที่สร้างขึ้นมาเพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีแห่งการก่อตั้งกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่น "มอร์นิงมุซุเมะ" (モーニング娘。) โดยสมาชิกรุ่นก่อตั้งของกลุ่มประกอบไปด้วยสมาชิกของมอร์นิงมุซุเมะทั้งอดีตและปัจจุบันรวมทั้งสิ้น 5 คน ได้แก่ คาโอริ อีดะ นัตสึมิ อาเบะ มากิ โกะโต ริสะ นีงากิ และโคฮารุ คูซูมิ แต่หลังจากที่มากิ โกะโต ประกาศ 'สำเร็จการศึกษา' จากเฮลโล! โปรเจกต์ ซึ่งเป็นต้นสังกัดของมอร์นิงมุซุเมะ ไปเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 สมาชิกของกลุ่มอย่างไม่เป็นทางการก็เหลือทั้งสิ้น 4 คน

มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็มไต ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 เพื่อใช้ในการฉลองครบรอบ 10 ปีแห่งการก่อตั้งกลุ่มนักร้อง "มอร์นิงมุซุเมะ" สมาชิกของกลุ่มประกอบด้วยสมาชิกทั้งอดีตและปัจจุบันของมอร์นิงมุซุเมะจำนวน 5 คน (จาก 5 รุ่น) ได้แก่ คาโอริ อีดะ, นัตสึมิ อาเบะ, มากิ โกะโต, ริสะ นีงากิ และโคฮารุ คูซูมิ

ผลงานหลักของกลุ่มนี้คือเพลงซิงเกิลที่ชื่อ "โบกูระกะอิกิรุ มายเอเชีย" (僕らが生きる MY ASIA) โดยผลงานชิ้นนี้มีเนื้อหาที่ตั้งใจจะทำให้ผู้ฟังรำลึกถึงจุดเริ่มต้นของกลุ่มนี้เมื่อ 10 ปีที่แล้ว

ในช่วงวันเสาร์ที่ 11 สิงหาคม จนถึงวันเสาร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต จะตระเวนแสดงคอนเสิร์ต ณ สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น 6 สนามด้วยกัน โดยใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า "มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต คอนเสิร์ตทัวร์ 2007 นัตสึ ~แธงกิวมายเดียเรสต์~" (モーニング娘。誕生10年記念隊 2007夏 ～サンキュー My Dearest～)