seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปาโบล ซาบาเลตา

ปาโบล คาเบียร์ ซาบาเลตา คีโรด () เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด ในตำแหน่งแบ็กขวา

ซาบาเลตา เคยมีผลงานใน โอลิมปืกฤดูร้อนปี 2008 มาแล้วด้วยโดยเขาได้ลงเล่นฟุตบอลในนามสัญชาติ อาร์เจนตินา โดยเขาสามารถคว้าเหรียญทองมาให้กับ ทีมชาติของตนได้
กฎหมายสิบสองโต๊ะ

กฎหมายสิบสองโต๊ะ (, ) เป็นกฎหมายโบราณอันเป็นรากฐานของกฎหมายโรมัน กฎหมายสิบสองโต๊ะเป็นหัวใจของรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐโรมันและแกนพราว (mos maiorum)

กฎหมายสิบสองโต๊ะเป็นผลของการต่อสู้ทางสังคมอันยาวนานระหว่างแพทริเซียนกับพลีเบียน หลังการขับทาร์ควิเนียส ซูเบอร์บัส (Tarquinius Suberbus) พระมหากษัตริย์โรมพระองค์สุดท้าย สาธารณรัฐมีฝ่ายปกครอง (magistrate) เป็นผู้ปกครองตามลำดับชั้น เดิมแพทริเซียนเท่านั้นที่มีสิทธิ์เป็นฝ่ายปกครอง จึงเป็นเหตุที่พลีเบียนไม่พอใจ ในบริบทของสถานภาพอันไม่เท่าเทียมนี้ พลีเบียนต่อสู้เพื่อให้พวกตนได้รับการยินยอม โดยการขู่ว่าจะแยกตัวออก พวกเขาขู่จะออกจากนคร ซึ่งผลที่ตามมาคือ กิจกรรมของเมืองจะหยุดชะงัก เพราะพลีเบียนเป็นกำลังแรงงานของโรม หนึ่งในการยินยอมสำคัญที่สุดซึ่งพลีเบียนชนะในการต่อสู้ระหว่างชนชั้นนี้ คือ การสถาปนากฎหมายสิบสองโต๊ะ โดยสร้างสิทธิตามกระบวนการยุติธรรมพื้นฐานแก่พลเมืองโรมันทุกคน
รถไฟใต้ดินเปียงยาง

รถไฟใต้ดินเปียงยาง (MTR) (เกาหลี: 평양 지하철 P'yŏngyang Chihach'ŏl) เป็นระบบรถไฟใต้ดินของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ มี 2 เส้นทาง ได้แก่

และมีผู้โดยสารประมาณ 300,000 - 700,000 คนต่อวัน

เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1965 และเริ่มเปิดใช้งานเมื่อประมาณ ค.ศ. 1969 - ค.ศ. 1972 โดยประธานาธิบดีคิม อิลซอง ใน ค.ศ. 1971 เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น ระหว่างที่กำลังสร้างอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำแทดง มีคนเสียชีวิตอย่างน้อย 100 คนจากอุบัติเหตุ ซึ่งเป็นส่วนทำให้การก่อสร้างอุโมงค์ไม่สำเร็จ ทำให้มีแต่ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินแค่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำแทดงเท่านั้น

รถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยางเป็นระบบรถไฟฟ้าใต้ดินที่ลึกที่สุดในโลก ลึก 110 เมตร (ประมาณ 360 ฟุต) จากระดับพื้นดิน

มี 2 เส้นทาง ได้แก่
งูบิน

งูบิน () เป็นสกุลหนึ่งของวงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง (Colubridae) จัดเป็นงูเขียวอย่างหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Chrysopelea"

งูบินเป็นสัตว์มีพิษอย่างอ่อน และถือว่าไม่เป็นอันตรายเนื่องด้วยพิษของมันไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ กลุ่มอันดับของพวกมันอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ที่แผ่นดินใหญ่, หมู่เกาะซุนดาใหญ่กับหมู่เกาะซุนดาน้อย, หมู่เกาะโมลุกกะ และประเทศฟิลิปปินส์), ชายแดนภาคใต้ของประเทศจีน, อินเดีย และ ศรีลังกา

งูบิน จะร่อนไปในอากาศโดยกางกระดูกซี่โครงออกเพื่อให้ลำตัวแผ่กว้างและทำให้พื้นผิวด้านท้องเว้าเข้าไป ลำตัวจึงถูกพยุงให้ลอยอยู่ในอากาศได้และลงสู่พื้นด้วยมุมประมาณ 30 องศา โดยใช้ส่วนหางเป็นอวัยวะในการควบคุมทิศทาง

งูบิน เป็นสัตว์หากินกลางวัน ซึ่งหมายความว่าพวกมันออกล่าอาหารในเวลากลางวัน โดยล่าเหยื่ออย่างพวกกิ้งก่า, กบ, นก และค้างคาว ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์จากการร่อนล่าเหยื่อได้ด้วย
วงศ์ปลานกกระจอก

ปลานกกระจอก หรือ ปลาบิน () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Exocoetidae

มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวยาวมาก ค่อนข้างกลม จะงอยปากสั้นทู่สั้นกว่าตา ปากเล็ก ไม่มีฟัน ไม่มีก้านครีบแข็งที่ทุกครีบ ครีบหูขยายใหญ่ยาวถึงครีบหลัง ครีบท้องขยายอยู่ในตำแหน่งท้อง ครีบหางมีแพนล่างยาวกว่าแพนบน ครีบหางเว้าลึกแบบส้อม เส้นข้างลำตัวอยู่ค่อนลงทางด้านล่างของลำตัว เกล็ดเป็นแบบขอบบางไม่มีขอบหยักหรือสาก หลุดร่วงง่าย

จัดเป็นปลาทะเลขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก โดยพบในทะเลที่ห่างจากชายฝั่งพอสมควร ส่วนใหญ่มีลำตัวสีเขียว หรือสีน้ำเงินหม่น ข้างท้องสีขาวเงิน

เป็นปลาที่มีลักษณะเด่น คือ นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูงและหากินบริเวณผิวน้ำ มีความคล่องแคล่วว่องไว มีจุดเด่น คือ เมื่อตกใจหรือหนีภัยจะกระโดดได้ไกลเหมือนกับร่อนหรือเหินไปในอากาศเหมือนนกบิน ซึ่งอาจไกลได้ถึง 30 เมตร ซึ่งขึ้นอยู่กับขนาดของตัวปลาและจังหวะ อันเป็นที่มาของชื่อ โดยใช้ครีบอกหรือครีบหูที่มีขนาดใหญ่มากเป็นตัวพยุงช่วย ในขณะที่บางชนิดมีครีบก้นที่มีขนาดใหญ่ร่วมด้วย ปลานกกระจอกเมื่อกระโดดอาจกระโดดได้สูงถึง 7-10 เมตร ด้วยความเร็วประมาณ 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง และสามารถอยู่บนกลางอากาศได้นานอย่างน้อย 10 วินาที วางไข่ไว้ใต้กอวัชพืชหรือขยะที่ลอยตามกระแสน้ำ เพื่อให้เป็นที่พำนักของลูกปลาเมื่อฟักแล้ว เนื่องจากไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้

พบมากกว่า 50 ชนิดทั่วโลก แบ่งออกเป็น 8 สกุล (ดูในตาราง) เป็นปลาที่ขี้ตื่นตกใจ และตายง่ายมากเมื่อพ้นน้ำ

ไข่ปลานกกระจอกมีลักษณะเม็ดเล็กจำนวนมากสีส้ม ชาวญี่ปุ่นนิยมนำมาเป็นอาหาร เช่น ซูชิหน้าไข่ปลา ด้วยไข่มีลักษณะเล็กและสีส้ม จึงมักมีความเข้าใจผิดกันว่าเป็นไข่กุ้ง

ที่เกาะหลันหยู หรือ เกาะกล้วยไม้ ทางตอนใต้ของเกาะไต้หวัน ชาวเตาซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองที่นั่นมีวิถีชีวิตผูกพันกับปลานกกระจอกอย่างมาก จนเกิดเป็นตำนานหรือเรื่องเล่าเกี่ยวกับปลานกกระจอกมากมาย และตามถนนหนทางจะพบประติมากรรมรูปปลานกกระจอกเสมอ ๆ ชาวเตาจะจับปลานกกระจอกด้วยวิธีการพายเรือออกจับในเวลากลางคืน โดยใช้แสงไฟเป็นตัวล่อ และจับด้วยสวิง ซึ่งต้องใช้ความชำนาญพอสมควร เมื่อได้มาแล้วจะนิยมนำมาทำเป็นปลาแห้ง โดยตากแดดนาน 3 วัน และเก็บไว้ในที่แห้งอีก 3 คืน เพื่อให้เนื้อปลาแห้งสนิท เมื่อปรุงนิยมนำไปต้ม
เทคนิคัลเอกสตาซี

เทคนิคัลเอกสตาซี ()เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 7 ของวง เฮฟวีเมทัล ของอังกฤษ วง แบล็ก ซับบาธ วางขายในเดือน กันยายน 1976 
ทุกเพลงแต่งโดย โทนี อิออมมี , กีเซอร์ บัทเลอร์, บิล วอร์ด และ ออสซี ออสบอร์น
ชยพล บุนนาค

ชยพล บุนนาค (อั๋น) มีชื่อเดิมว่า พีรวิชญ์ เป็นนักแสดงชาวไทย ซึ่งเขาได้เซ็นสัญญากับ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่ปี 2552 มีผลงานเด่นคือละครเรื่อง "กู้ภัยหัวใจแหวว" คู่กับกัญญารัตน์ พงศ์กัมปนาท

ก่อนหน้าที่จะมีผลงานละคร เขาเคยมีผลงานจากภาพยนตร์เรื่อง แต๋วเตะตีนระเบิด

ชยพล บุนนาค มีชื่อเล่นว่า "อั๋น" เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสองคน จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี และจบปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

ชื่อเล่นของเขาสืบเนื่องมาจากเมื่อแรกเกิดมีรูปร่างอ้วนอวบอั๋น จึงมีชื่อเล่นว่า "อั๋น" เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการชักนำของพจน์ อานนท์ ให้แสดงภาพยนตร์เรื่อง แต๋วเตะตีนระเบิด หลังจากนั้นได้เข้ามาเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 จนถึงปัจจุบัน
ธาราเขต เพ็ชร์สุกใส

ธาราเขต เพ็ชร์สุกใส (ชื่อเล่น: เขต; เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2533) นักแสดงชายชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

ด้านการศึกษา ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนนครสวรรค์ โรงเรียนเทพศิรินทร์ร่มเกล้า (ก่อนย้ายไปเรียน สว.๒) โรงเรียนสตรีวิทยา 2 และระดับอุดมศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ สาขาประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยรังสิต

มีผลงานละครอย่างเรื่อง "เณรน้อย", "กำนันอี๊ด", "บ้านนาคาเฟ่", "ตะวันยอแสง", "ทีมซ่าท้าฝัน", "ด้วยแรงอธิษฐาน", "เงากามเทพ", "นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว", "หอบรักมาห่มป่า", "สวนอาหารบานใจ", "กู้ภัยหัวใจแหวว", "อาญารัก", "เลือดเจ้าพระยา", "สายใย" (ละครเทิดพระเกียรติวันพ่อ), "รักคุณเท่าช้าง" และ "วัยมันพันธุ์อสูร"
สโมสรฟุตบอลโอลดัมแอทเลติก

สโมสรฟุตบอลโอลดัมแอทเลติก () เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศอังกฤษ โดยปัจจุบันเล่นอยู่ใน ลีกวัน ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1895 ในประเทศไทยให้ฉายากับสโมสรนี้ว่า นกฮูกสีเทา โดยสโมสรแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ ย่านเขต โอลดัม
ในเมือง แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ มีเจ้าของชื่อ ชิมอน คอร์เนีย และ ผู้จัดการทีมคนปัจจุบันชื่อว่า พอล ดิกโครว์ โอธแฮม แอธแลนติกมีสนามประจำสโมสรคือ บอนด์เดรี พาร์ค
อันดับปลาเหล็กใน

อันดับปลาเหล็กใน () เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gasterosteiformes

มีลักษณะคล้ายกับปลาในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) คือ เกล็ดที่ลำตัวแข็งเป็นปล้องคล้ายเกราะ จะงอยปากมีลักษณะเป็นท่อยาว ปากมีขนาดเล็ก บางชนิดมีเหงือกเป็นแผ่น มีหรือไม่มีครีบหลัง ไม่มีกระดูกซี่โครง ลำตัวแคบมักมีเกราะหุ้ม กระดูกสันหลังข้อที่ 3-6 ข้อแรกยาวเป็นพิเศษ ไตมีส่วนของกโลเมเรลูสมาก มีช่องพิเศษสำหรับฟักไข่ ในเพศผู้ พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล

แบ่งออกได้เป็น 5 วงศ์ คือ ปลาในอันดับนี้ ข้อมูลบางแหล่งจัดให้อยู่อันดับเดียวกันกับอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับที่ 7 ประกาศใช้เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2502 โดยมี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ หัวหน้าคณะปฏิวัติเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

โดยธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรฉบับนี้มีทั้งสิ้น 20 มาตราโดยมาตราที่สำคัญที่สุดคือมาตรา 17 ที่ได้ให้อำนาจของนายกรัฐมนตรีทั้งในทางบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรฉบับนี้ประกาศใช้มายาวนานถึง 9 ปี 4 เดือน 23 วันจึงได้ถูกยกเลิกไปเมื่อได้มีการประกาศใช้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511 เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511
รถรางเปียงยาง

รถรางเปียงยาง () เป็นระบบขนส่งรถรางในเปียงยาง, ประเทศเกาหลีเหนือ

ในช่วงก่อนสงครามเกาหลี มีระบบรถรางอยู่ 3 แห่งในประเทศเกาหลี ได้แก่ โซล, ปูซาน และ เปียงยาง อย่างไรก็ตาม ระบบรถรางในเปียงยางได้หยุดชะงักลงชั่วคราวในช่วงหลังสงครามเกาหลี ค.ศ. 1950 - ค.ศ. 1953 ส่วนรถรางในโซลและปูซานนั้นแม้จะรอดพ้นจากสงครามแต่ก็หยุดชะงักลงเช่นกัน เพราะเมื่อมอเตอร์เครื่องยนต์กลายเป็นเรื่องที่ล้าสมัยมากขึ้นในเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1960 ทำให้ไม่มีรถรางหลงเหลือในประเทศเกาหลีใต้เลย

ในปัจจุบันรถรางนั้นหาดูได้ยากมา มีเพียงเปียงยาง กับชองจินเท่านั้นในคาบสมุทรเกาหลีที่ยังมีระบบรถรางเหลืออยู่ (ชองจิน ก่อตั้งระบบรถรางขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1999) สำหรับรถรางเปียงยางนั้น มีไว้สำหรับขนส่งมวลชนของคนเกาหลีเหนือเท่านั้น ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาตินั่ง

ในปัจจุบัน มีอยู่ 3 เส้นทางที่เปิดใช้งาน ได้แก่

ใน ค.ศ. 2006 มีการกำหนดค่าโดยสารรถรางอยู่ที่ 5 วอน นอกจากนี้ ยังมีบัตรคูปองอีกด้วย (시내 차표; 市内車票; sinae ch'ap'yo)

เส้นทางที่ 4 มีชื่อว่า สายคัมซูซาน ซึ่งจัดไว้สำหรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะ สถานที่สำคัญในเส้นทางนี้คือ พระราชวังอนุสรณ์คิม อิลซุง เส้นทางนี้ต่างจากเส้นทางอื่น และไม่เชื่อมต่อกับเส้นทางอื่นๆ ด้วย เส้นทางนี้ไม่คิดค่าโดยสาร ขนาดความกว้างของราง เป็น 1,000 มิลลิเมตร ต่างจากเส้นทางอื่นที่กว้าง 1,435 มิลลิเมตร ตัวรถรางในเส้นทางที่ 4 นี้ ถูกทำขึ้นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง

รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง เป็นระบบขนส่งมวลชนสาธารณะรูปแบบหนึ่งของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นรูปแบบขนส่งธารณะ และกำลังวางแผนขยายไปรอบนอกชานเมือง เปิดให้บริการเมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 1962 ความยาวประมาณ 57 กิโลเมตร ทั้งหมด 10 เส้นทาง
วากยสัมพันธ์ (ภาษาโปรแกรม)

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ วากยสัมพันธ์ของภาษาโปรแกรม คือกลุ่มของกฎเกณฑ์ที่นิยามการจัดหมู่ของสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่ถือว่าเป็นการสร้างโปรแกรมด้วยภาษานั้นได้อย่างถูกต้อง วากยสัมพันธ์ของภาษาใดภาษาหนึ่งเป็นตัวกำหนดรูปแบบพื้นหน้า (surface form) ของมัน ภาษาโปรแกรมเชิงข้อความ (text-based programming language) อิงอยู่กับลำดับของอักขระต่าง ๆ ในขณะที่ภาษาโปรแกรมเชิงทัศน์ (visual programming language) อิงอยู่กับการจัดวางตามพื้นที่และความเชื่อมโยงกับสัญลักษณ์ (ซึ่งอาจจะเป็นข้อความหรือกราฟิกก็ได้)
ดิเอโก ซิเมโอเน

! colspan="3" | Copa América wins with Argentina
! colspan="3" | Championships
! colspan="3" | Copa del Rey Wins
! colspan="3" | UEFA Cup
! colspan="3" | European Super Cup Wins
! colspan="3" | Serie A Championships
! colspan="3" | Coppa Italia Wins
! colspan="3" | SuperCoppa Italiana Wins

ดิเอโก ซิเมโอเน (; เกิดวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1970 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา; ชื่อเต็ม: ดิเอโก ปาโบล ซิเมโอเน (Diego Pablo Simeone)) ซิเมโอเนเริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลอาชีพมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 โดยได้ลงเล่นให้กับสโมสรใน 3 ประเทศคือ สเปน, อิตาลี และ อาร์เจนตินา ซิเมโอเนได้รับฉายาในสมัยที่ยังเล่นให้กับอัตเลติโกมาดริด ว่า ""El Cholo"" (คนบ้า) เนื่องจากเป็นผู้เล่นที่วิ่งไปทั่วสนาม ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ซิเมโอเน ได้เปลี่ยนอาชีพมาเป็นผู้จัดการสโมสร โดยสโมสรแรกคือราซิงเดซานตันเดร์ แล้วปัจจุบันซิเมโอเนได้เป็นผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรเก่าของตนเองคือ อัตเลติโกมาดริด

ในปี ค.ศ. 2012 ซิเมโอเนนำอัตเลติโกมาดริดผ่านเข้ารอบชิงยูฟ่ายูโรปาลีก โดยพบกับแอทเลติกบิลบาโอ สโมสรจากสเปนเช่นเดียวกัน ซึ่งอัตเลตีโกมาดริดชนะไป 3–0 จึงคว้าแชมป์มาได้ ถือเป็นแชมป์แรกที่ซิเมโอเนทำได้ในฐานะผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนอัตเลติโกมาดริด

และในฤดูกาล 2013–14 ซิเมโอเนนำพาอัตเลติโกมาดริดได้แชมป์ลาลีกา โดยสามารถบุกไปเสมอกับบาร์เซโลนา ได้ถึงสนามกัมนอว์ 1–1 ได้แชมป์ลาลีกาเป็นสมัยที่ 9 ของสโมสร และนับเป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี ซึ่งถือว่าเป็นการยุติการผูกขาดแชมป์ของทั้งบาร์เซโลนาและเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นสองสโมสรชั้นนำของสเปนอีกด้วย
ปลาสอด

ปลาสอด (; ) เป็นปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliida)

ปลาสอดเป็นปลาพื้นเมืองดั้งเดิมมาจากเม็กซิโกจนถึงเวเนซุเอลา ที่สีสันในธรรมชาติจะเป็นสีน้ำเงินทึม ๆ หรือสีเขียววาว ๆ มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 10-15 เซนติเมตร โดยที่ตัวผู้จะมีสีที่สวยกว่าตัวเมีย รวมทั้งครีบต่าง ๆ ที่ใหญ่ยาวกว่า ขณะที่ลำตัวของตัวเมียนั้นจะใหญ่กว่า ท้องอูมป่องกว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นปลาที่อาศัยและหากินอยู่บริเวณผิวน้ำเป็นฝูง โดยกินตะไคร่น้ำ, สาหร่าย, พืชน้ำขนาดเล็ก รวมทั้งตัวอ่อนของแมลงต่าง ๆ เช่น ลูกน้ำ เป็นต้น โดยบางครั้งอาจพบได้จนถึงแหล่งน้ำกร่อย

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1907 ได้มีการนำเข้าปลาสอดจากเม็กซิโกเข้าไปในเลี้ยงในฐานะปลาสวยงามที่ประเทศเยอรมนี จากนั้นจึงแพร่ต่อไปยังสหรัฐอเมริกา มีการเพาะขยายพันธุ์โดยฝีมือมนุษย์จนได้สายพันธุ์ใหม่ ที่สวยงามและมีลักษณะต่างจากปลาในธรรมชาติอย่างน้อย สายพันธุ์ เช่น "เพลตี้" ใช้สำหรับเรียกปลาสายพันธุ์ที่มีสีทองทั้งตัว

ต่อมาในช่วงปี ค.ศ. 1960-ค.ศ. 1965 ปลาสอดได้รับการผสมเพื่อให้ได้สายพันธุ์แปลก ๆ จากเดิมที่มีลักษณะ โดยเฉพาะได้สายพันธุ์ที่มีครีบหลังสูงใหญ่คล้ายใบเรือ เรียกว่า "เซลฟิน" ถือเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมาก แต่ลูกที่ออกมานั้นจะไม่ค่อยเหมือนพ่อแม่ กลับไปเหมือนบรรพบุรุษดั้งเดิมของคือ มีกระโดงครีบหลังสั้นและเล็กเป็นส่วนมาก ทั้งนี้เพราะปลาสอดเซลฟินไม่ใช่สายพันธุ์แท้ แต่เป็นพันธุ์ผสมหรือพันทาง อย่างไรก็ตามปลาสอดเซลฟินคู่ที่ดี อาจจะให้ลูกสายพันธุ์แท้คือมีกระโดงใหญ่เหมือนพ่อแม่ ได้ประมาณร้อยละ 50 ถึงร้อยละ 90

และก็ยังมีสายพันธุ์ที่มีสีดำทั้งตัว เรียกว่า "มิดไนต์" เป็นต้น ในปัจจุบันยังมีปลาสายพันธุ์ที่พิการ โดยที่มีลำตัวสั้นอ้วนกลมคล้ายลูกบอล แต่นิยมเลี้ยงกันเรียกว่า "ปลาบอลลูน"

ปลาสอดจะเติบโตได้ดีและให้ลูกได้ดีที่สุดเมื่ออยู่ในระดับอุณหภูมิอย่างต่ำที่สุด 22 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิที่ 24 องศาเซลเซียส โดยปลาจะให้ลูกได้ดีที่สุด เมื่ออยู่ในอุณหภูมิ 23 องศาเซลเซียส ปลาตัวเมียที่มีสุขภาพสมบูรณ์จะออกลูกทุก ๆ 4 สัปดาห์ ปกติจะออกลูกคราวละ 2-200 ตัว แต่โดยเฉลี่ยแล้วจะออกลูกคราวละ 20 ตัว
สะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือ

สะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือ (; เกาหลี: 조중우의교; ) หรือรู้จักกันในชื่อ สะพานข้ามแม่น้ำยาลู เป็นสะพานมิตรระหว่างตานตง (จีน) กับ ชินุยจู (เกาหลีเหนือ) ถูกสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1937-1943 ในระหว่างที่ครอบครองเกาหลี เป็นอีกเส้นทางหนีทางหนึ่งของชาวเกาหลีเหนือ จึงมีกฎไม่อนุญาตให้คนเดินเท้าข้าม ถ้าจะข้ามประเทศ ต้องโดยสารรถไฟเท่านั้น

สะพานนี้ด้วยเหล็ก ความยาวทั้งหมด 940.8 เมตร (3,087 ฟุต)
สะพานไปไม่หวนกลับ

สะพานไปไม่หวนกลับ (; ) เป็นสะพานแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเขตปลอดทหารเกาหลีชายแดนประเทศเกาหลีเหนือต่อแดนเกาหลีใต้ทอดข้ามแม่น้ำซาช็อล มักถูกใช้เป็นที่แลกเปลี่ยนของนักโทษเกาหลีหลังยุคสงครามเกาหลี ใน พ.ศ. 2496
ตานตง

ตานตง () เป็นชื่อของเมืองหนึ่งในประเทศจีน ตั้งอยู่ในมณฑลเหลียวหนิง ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และเป็นจุดสิ้นสุดของกำแพงเมืองจีนทางทิศตะวันออก

เมืองตานตง ตั้งอยู่ในมณฑลเหลียวหนิง ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน อยู่ตรงข้ามฝั่งกับประเทศเกาหลีเหนือ มีแม่น้ำยาลู เป็นพรมแดน ละติจูดที่ 39° 43' to 41° 09' N และลองจิจูดที่ 123° 22' to 125° 41' E ยาว 196 กิโลเมตร จากตะวันออกถึงตะวันตก และ 160 กิโลเมตร จากเหนือลงใต้
ชินอึยจู

ชินอึยจู เป็นเมืองหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ ตรงข้ามฝั่งกับเมืองตานตง ประเทศจีน มีแม่น้ำยาลูไหลคั่นชายแดน

ชินอึยจูเป็นอีกหนึ่งศูนย์กลางเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของเกาหลีเหนือ มีโรงงานผลิตภาชนะเหล็กเคลือบเช่นเดียวกับโรงงานทอผ้า โรงงานกระดาษ และโรงงานป่า การค้าขายของจีนกับเกาหลีเหนือเกิดขึ้นที่เมืองนี้เป็นประจำ

ท่าอากาศยานชินอึยจู มีเครื่องบินจากเปียงยาง มาลงประจำ มีรันเวย์ยาว 1.2 กิโลเมตร

สถานีรถไฟชินอึยจู เป็นสถานีสำคัญบนเส้นทางรถไฟสายพย็องอึย สามารถเชื่อมต่อกับจีนที่ตานตง โดยข้ามสะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือ ยาวประมาณ 940 เมตร และสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟแมนจูเรียและทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียได้

ชินอึยจูอยู่ตรงข้ามฝั่งกับเมืองตานตง ประเทศจีน โดยมีแม่น้ำยาลูคั่นชายแดน และสะพานมิตรภาพจีน-เกาหลีเหนือเป็นทางข้ามผ่าน ซึ่งเมืองนี้มักเป็นทางหนีของชาวเกาหลีเหนือ ห่างจากปากแม่น้ำยาลู 25 ไมล์ (40 กิโลเมตร) สูงประมาณ 4 ฟุตจากระดับน้ำทะเล
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 6 ที่ได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495

สืบเนื่องจากภายหลังการ รัฐประหารตัวเอง ของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ในชื่อ คณะบริหารประเทศชั่วคราว เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ได้มีการประกาศยกเลิก รัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อข้าราชการประจำทางคณะบริหารประเทศชั่วคราวจึงนำรัฐธรรมนูญ ปี 2475 แก้ไขเพิ่มเติม ปี 2483 มาปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมโดยกำหนดให้ข้าราชการประจำสามารถเป็นนักการเมืองและรัฐมนตรีได้นอกจากนี้ยังให้มี ส.ส. 2 ประเภทคือ ส.ส. ประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนและ ส.ส. ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้ง

รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 9 ภายใต้การนำของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
ยุทธการไซ่ง่อน (พ.ศ. 2511)

ยุทธการไซ่ง่อนครั้งที่หนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของการรุกตรุษญวน ระหว่างสงครามเวียดนาม ยุทธการนี้เป็นการโจมตีจากหลายด้านของกองกำลังคอมมิวนิสต์ ซึ่งรวมไปถึงกองทัพเวียดนามเหนือ และเวียดกง เพื่อโจมตีกรุงไซ่ง่อน เมืองหลวงของเวียดนามใต้

ในปี พ.ศ. 2511 ฝ่ายคอมมิวนิสต์เริ่มการรุกตรุษญวน ด้วยการโจมตีเวียดนามใต้จากทุกทาง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วผู้ดำเนินการหลักคือกองโจรเวียดกงที่แทรกซึมเข้ามา

ไซง่อนเป็นเป้าหมายหลักของการรุก แต่การยึดกรุงโดยใช้กำลังทหารนั้นยังเป็นไปไม่ได้และไม่ใช่จุดประสงค์ของการรุกอยู่แล้ว ฝ่ายคอมมิวนิสต์มีเป้าหมายอยู่ด้วยกันหกเป้าหมายภายในเมืองหลวง โดยมอบหมายให้กองพันเวียดกงทำการโจมตีและยึดมา เป้าหมายประกอบไปด้วยกองบัญชาการกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (ARVN), ทำเนียบอิสรภาพ (ทำเนียบประธานาธิบดีแห่งเวียดนามใต้), สถานทูตสหรัฐฯ ประจำกรุงไซ่ง่อน และฐานทัพอากาศเติ่นเซินเญิ้ต

กองทัพเวียดนามเหนือ (NVA) และเวียดกงปล่อยทหาร 35 กองพันเข้าโจมตีกรุงไซ่ง่อนจากทุกด้าน ในขณะที่กองพันทหารช่างและกองกำลังท้องถิ่นทำหน้าที่โจมตีทำเนียบประธานาธิบดี, สถานีวิทยุแห่งชาติ, สถานทูตสหรัฐฯ และเป้าหมายสำคัญอื่นๆ

กองพลเวียดกงที่ห้าเข้าโจมตีฐานทัพทหารลองบินห์และเบียนฮัว กองพลเวียดนามเหนือที่เจ็ดเข้าโจมตีกองพลทหารราบที่หนึ่งของสหรัฐฯ และกองพลเวียดนามใต้ที่ห้าที่ไลแค กองพลเวียดกงที่เก้าโจมตีกองพลทหารราบที่ 25 ของสหรัฐฯ ที่ขูจี

ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ กองบัญชาการฝ่ายคอมมิวนิสต์ตระหนักดีว่าเป้าหมายทางทหารของตนไม่สำเร็จลุล่วงแม้แต่เป้าหมายเดียว พวกเขาจึงสั่งหยุดโจมตีฐานที่มั่นทุกแห่ง แต่การสู้รบยังมีอยู่ประปรายจนวันที่ 8 มีนาคม บางส่วนของเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการสู้รบ โดยเฉพาะจากการโจมตีด้วยปืนใหญ่และการโจมตีทางอากาศของสหรัฐฯ เขตโชลองที่มีชาวจีนอาศัยอยู่มากได้รับความเสียหายเป็นพิเศษ เมื่อพลเรือนเป็นร้อยคนถูกสังหารจากการโจมตีตอบโต้ของฝ่ายอเมริกัน

การโจมตีไซ่ง่อนถูกถือว่าเป็นการรุกตรุษญวนที่ย่อขนาดลงมา เนื่องจากมียอดผู้เสียชีวิตสูงและฝ่ายคอมมิวนิสต์รุกเข้าโจมตีจากทุกทิศทาง นอกจากนี้ฐานทัพอเมริกันยังถูกโจมตีโดยตรงทั้งที่เบียนฮัว, ลองบินห์และเติ่นเซินเญิ้ต อาวุธหลักที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ใช้ในการโจมตีคือจรวดโซเวียตขนาด 122 มม. ที่มีระยะยิงประมาณ 11,000 เมตร

กองกำลังคอมมิวนิสต์สามารถยึดท่าอากาศยานเติ่นเซินเญิ้ตมาได้บางส่วน และทำการปิดสนามบินเป็นระยะเวลาหนึ่งในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ทำให้ทหารอเมริกันที่กำลังเดินมาทางเครื่องบิน ต้องลงจอดล่าช้าไปอย่างน้อยสองวัน เครื่องบินเหล่านั้นต้องรออยู่ที่โอคแลนด์, ฮาวาย, เกาะเวกและเกาะกวม

ฐานที่มั่นทหารที่เบียนฮัวเป็นสถานที่ถ่ายเททหารอเมริกันไปยังส่วนต่างๆ ของประเทศ รวมไปถึงการส่งกำลังเข้าและออกนอกประเทศ เมื่อฐานที่มั่นถูกโจมตีด้วยจรวด ทหารสหรัฐฯ ที่เพิ่งเดินทางเข้ามาในประเทศเป็นเที่ยวแรกได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก อาคาร 2-3 หลังได้รับความเสียหายโดยตรงจากจรวด
หมู่เกาะควนเฟร์นันเดซ

หมู่เกาะควนเฟร์นันเดซ (; ) เป็นหมู่เกาะร้างของประเทศชิลี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและตกปลาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 600 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 เกาะสำคัญคือ เกาะโรบินสันครูโซ เกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์ก และเกาะซานตากลารา เกาะเหล่านั้นเป็นที่รู้จักจากการที่อะเลกซานเดอร์ เซลเคิร์ก ได้ติดอยู่บนเกาะนี้นาน 4 ปี และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่บทประพันธ์เรื่อง "โรบินสัน ครูโซ" เกาะมีพื้นที่ 181 ตร.กม. โดยเกาะโรบินสันครูโซรวมกับเกาะซานตากลารามีพื้นที่ 93 ตร.กม. และเกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์กมีพื้นที่ 33 ตร.กม. ด้านประชากรมีประชากร 633 คน (ทั้งหมดอยู่บนเกาะโรบินสันครูโซ) โดยมี 598 คน อาศัยอยู่ที่เมืองซานควนเบาติสตา บริเวณอ่าวคัมเบอร์แลนด์ ทางชายฝั่งทิศเหนือของเกาะ (ข้อมูลประชากร ปี ค.ศ. 2002)
สะพานอกรยู

สะพานอกรยู [อก-รยู] (ฮันกึล: 옥류교, ฮันจา: 玉流橋) หรือ สะพานองนยู [อง-นยู] เป็น 1 ใน 6 ของสะพานข้ามแม่น้ำแทดงในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เริ่มสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1958 เปิดใช้งานเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1960 อยู่ระหว่างสะพานรังกราและสะพานแทดง เชื่อมต่อระหว่าง เขตชุง และ เขตแทดงกัง สถานที่สำคัญใกล้เคียงได้แก่ อกรยูวัน ร้านอาหารที่มีชื่อเสียง กับ หอคอยชูเช จุดชมวิว

สะพานอกรยู ก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีตอัดแรง ยาว 700 เมตร ยาว ช่วงละ 28.5 เมตร ถนนบนสะพานมีทั้งหมด 4 ช่องทางสำหรับรถยนต์
วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน

วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาเหล็กใน (Gasterosteiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pegasidae (/เพ-กา-ซิ-ดี/)

เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวเพียงไม่กี่เซนติเมตร มีลักษณะ คือ มีลำตัวเป็นเกราะแข็ง ครีบหางมีเกราะรูปวงแหวนต่อกัน เป็นข้อ ๆ ปากยื่นยาวออกไป ลำตัวแบนลง ครีบหูมีขนาดใหญ่แผ่ออกด้านข้างคล้ายปีกของผีเสื้อ ครีบท้องมีก้านแข็งหนึ่งคู่ ที่เหลือเป็นก้านครีบอ่อนที่พัฒนาไปคล้ายขาเดิน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก

เป็นปลาที่หากินบนพื้นน้ำเป็นหลัก อาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ตามพื้นทะเล ที่เป็นทรายหรือกรวดปนทราย ตามแนวหญ้าทะเล และบริเวณที่มีสาหร่ายขึ้นอยู่มาก โดยมักพรางตัวให้เข้ากับพื้นทรายและออกหากินในเวลากลางคืน

พบทั้งหมด 5 ชนิด 2 สกุล ได้แก่
ปลาผีเสื้อกลางคืน

ปลาผีเสื้อกลางคืน (; ) เป็นปลาทะเลปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน (Pegasidae)

เป็นปลาขนาดเล็กขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 10 เซนติเมตร มีผิวลำตัวด้านบนมีลายรูปคล้ายตาข่ายสีน้ำตาลอ่อน จนถึงสีน้ำตาลเข้ม มีปากยาวและหางสั้น มีข้อหาง 8-9 ข้อ หรืออาจมากกว่าแต่พบได้น้อยมาก

มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นคู่บริเวณพื้นทะเลที่เป็นกรวดหิน หรือทรายปนโคลน โดยเฉพาะบริเวณแนวหญ้าทะเลและสาหร่ายทะเล หาอาหารกินได้แก่ สัตว์ที่อาศัยอยู่บริเวณพื้นทะเลขนาดเล็ก เช่น หนอนทะเล เคลื่อนที่ช้า ๆ โดยใช้ก้านครีบท้องที่พัฒนาไปคล้ายขา

พบกระจายพันธุ์กว้างขวางในทะเลและน้ำกร่อยเขตร้อนและเขตอบอุ่น ตั้งแต่ แอฟริกาใต้, มาดากัสการ์, ทะเลแดง, อินโด-แปซิฟิก, ทะเลญี่ปุ่น, ไมโครนีเซีย และน่านน้ำไทย
ณัฐนิช รัตนเสรีเกียรติ

ณัฐนิช รัตนเสรีเกียรติ หรือ พินต้า (2 เมษายน 2542 — ) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการชนะการประกวดร้องเพลงในรายการเดอะเทรนเนอร์ ปั้นฝันสนั่นเวที ปี 2 กับการแสดงเป็นแม่พลอยในวัยเด็กในละครเวทีเรื่อง สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล

ณัฐนิชรักเสียงเพลงตั้งแต่เด็ก เธอมีความฝันว่าอยากเป็นครูสอนร้องเพลง เริ่มเร้องเพลงได้ตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และเริ่มเรียนร้องเพลงเมื่ออายุ 5 ขวบ หลังจากนั้นณัฐนิชเริ่มประกวดตามเวทีต่าง ๆ ตั้งแต่อายุ 6 ถึง 11 ขวบ โดยใช้เพลงสากลมากที่สุด หลังจากประกวดมาหลายเวที ณัฐนิชได้เข้าประกวดเวที เดอะเทรนเนอร์ ปั้นฝันสนั่นเวที ปี 2 และเริ่มเป็นที่รู้จัก ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ อันดับ 1 จากโหวตของผู้ชม และรางวัล Best Vocal Performance กับ รางวัล Best Performance จากกรรมการ นอกจากนี้ณัฐนิชยังได้รับเชิญเป็นนักร้องนำถวายอาลัยแด่สมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในเพลง แสงหนึ่ง (คือรุ้งงาม) ณ โรงละครโจหลุยส์ (รอบสื่อมวลชนละครหุ่น ตอน "กำเนิดพระพิฆเนศ ")

ณัฐนิชกลายเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างจากละครเวที สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล ซึ่งก่อนที่จะได้แสดง ณัฐนิชไปร้องเพลงที่บ้านของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช แล้วไปสะดุดตาเพื่อนของถกลเกียรติ วีรวรรณ จึงได้แนะนำณัฐนิชให้กับถกลเกียรติ ภายหลังจึงเรียกมาออดิชั่น ซึ่งทำให้ถกลเกียรติทึ่งความสามารถของณัฐนิชเป็นอย่างมาก จนทำให้เธอได้รับบทแม่พลอย วัยเด็ก ในสี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล และจากผลงานในสี่แผ่นดินนี้เองทำให้ณัฐนิชกลายเป็นที่สนใจขึ้นมาทันที เธอได้ร้องเพลง ด้วยหัวใจ ประกอบงานประกาศรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 5 และเพลง ในหลวงของแผ่นดิน ฉบับ เฉลิมพระชนน์พรรษา 84 พรรษา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ร่วมกับศิลปินของค่ายเอ็กแซ็กท์ พินต้าได้มีอัลบั้มแรกเป็นของตัวเองชื่อ พินต้า โดยขณะนี้มีซิงเกิ้ลเพลง มีจริงหรือเปล่า ประกอบละครดอกโศก และมีผลงานละครเวทีเรื่อง รัก/จับ/ใจ The Romantic Musical ร่วมกับ บี้ สุกฤษฏ์ และ หนูนา หนึ่งธิดา ปัจจุบันจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนอำนวยศิลป์ และกำลังศึกษาชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โรงพยาบาลราชวิถี