seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปฏิทินไทเดิม

ปฏิทินแบบไทยดั้งเดิม เป็นปฏทินทางจันทรคติ ที่อาศัยการสังเกตลักษณะรูปร่างของดวงจันทร์ในตอนกลางคืนเพื่อการนับเวลา มีลักษณะคล้ายคลึงกับปฏิทินของชาติต่างในทวีปเอเชีย ปฏิทินไทเดิมนั้นใช้คำแบบโบราณดั้งเดิม ซึ่งบางอย่างยังคงตกทอดมาถึงปัจจุบันในทางโหราศาสตร์ และศาสนา แต่อย่างไรก็ตาม ปฏิทินแบบนี้ยังคงใช้กันในหมู่คนไทกลุ่มอื่นๆ เช่น ลาว ล้านนา ไทใหญ่ ไทลื้อ เป็นต้น

การนับวันที่ใช้การสังเกตรูปร่างของดวงจันทร์ที่เปลี่ยนแปลงไป โดยดวงจันทร์จะมีทั้งเต็มดวง(เดือนเพ็ญ)และจะค่อยๆเหลือเป็นเสี้ยวเล็กลงไปจนกระทั่งมองไม่เห็น(เดือนมืด)เรียกว่าข้างแรม และเพิ่มขึ้นอีกจนกระทั่งเต็มดวงอีกครั้งเรียกว่าข้างขึ้น ซึ่งใช้เวลาประมาณ 30 วันหรือเท่ากับ 1 เดือน การนับวันที่แบบไทเดิมในรอบ 1 เดือนมีดังนี้== การนับวันในสัปดาห์ =
อาทิตย์ ๑
จันทร์ ๒
อังคาร ๓
พุธ ๔
พฤหัส ๕
ศุกร์ ๖
เสาร์ ๗

การนับเดือน นับตามตัวเลขทั้ง 12 เดือน ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงใช้กันอยู่ ดังนี้

การนับปีของไทเดิม นับตามลำดับปีของราชวงศ์ของพระมหากษัตริย์ เจ้ามหาชีวิต หรือเจ้าฟ้ามาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่น

ปีที่ ๙ แห่งราชวงศ์เชียงราย

ปีนักษัตรของไทคล้ายคลึงกับจีน ญี่ปุ่น และชาติอื่นๆในเอเชีย คือ ใช้สัตว์ 12 ชนิดเป็นสัญลักษณ์ ใช้คำไทเดิมซึ่งชาวล้านนา ล้านช้าง ไทใหญ่ยังใช้อยู่ แต่ในปัจจุบันไทยใช้คำเขมรดังนี้
พระเจ้าเอเดรด

สมเด็จพระเจ้าเอเดรดแห่งอังกฤษ () (ราว ค.ศ. 923 - ค.ศ. 955) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ

พระเจ้าเอเดรดเสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 923 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส และพระชายาองค์ที่สามเอ็ดจิวาแห่งเค้นท์ธิดาของซิเกเฮลม (Sigehelm) ขุนนางแห่งเค้นท์ ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 946 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 955 พระเจ้าเอเดรดขึ้นครองราชสมบัติหลังจากสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 แห่งอังกฤษพระเชษฐาเสด็จสวรรคต พระเจ้าเอเดรดทรงเป็นนายทหารผู้เก่งกล้าเช่นเดียวกับพระพระเชษฐา ทรงมีความสำเร็จในการต่อต้านไวกิง ทรงเป็นผู้เคร่งศาสนาแต่ไม่มีพระสุขภาพพลานามัยที่ดีนัก พระเจ้าเอเดรดเสด็จสวรรคตที่ฟรูมในซอมเมอร์เซ็ท พระบรมศพถูกฝังไว้ที่วินเชสเตอร์ พระนัดดาขึ้นครองราชสมบัติต่อมาเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดวีแห่งอังกฤษ
สุภาว์ เทวกุล

สุภาว์ เทวกุลฯ เป็นนามปากกาของ สุภาว์ เทวกุล ณ อยุธยา (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 - 5 กันยายน พ.ศ. 2536) นักเขียนนวนิยาย และเรื่องสั้น เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย และดำรงตำแหน่งเลขาธิการสมาคมติดต่อกันมาหลายปี และได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย คนที่ 6 ต่อจากครูแก้ว อัจฉริยะกุล ระหว่างปี พ.ศ. 2521 - 2525 จำนวน 2 สมัย

สุภาว์ เทวกุล ณ อยุธยา เดิมชื่อ สุภาว์ ภูมิรัตน เกิดที่กรุงเทพ เป็นบุตรคนสุดท้องของหลวงประกาศโกศัยวิทย์ (เสริม ภูมิรัตน) กับนางพิศ ภูมิรัตน ศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนสตรีจุลนาค โรงเรียนราชินีบน และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สอบเข้าแผนกสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ แต่ไม่ได้เรียน

สุภาว์เป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนราชินีอยู่ระยะหนึ่ง แล้วสมรสกับหม่อมราชวงศ์ทัดเทพ เทวกุล มีบุตรธิดา 5 คน คือ

โดยสามีเสียชีวิตตั้งแต่บุตรสาวคนโตอายุเพียง 10 ปี และบุตรสาวคนสุดท้องอายุเพียงสิบเดือน สุภาว์ต้องเลี้ยงดูลูกๆ ทั้งห้าคนตามลำพัง โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระมหากรุณาธิคุณ พระราชทานเงินเพิ่มเป็นค่าเลี้ยงดูบุตรธิดาทุกเดือน

สุภาว์ เริ่มงานเขียนเรื่องสั้นครั้งแรก ตีพิมพ์ในนิตยสาร "โบว์แดง" รายสัปดาห์ และนิตยสาร "ศรีสัปดาห์" หลังจากสามีเสียชีวิต ได้เริ่มเขียนนวนิยายเป็นอาชีพ เริ่มตั้งแต่เรื่อง "หนี้หัวใจ" "ศึกหัวใจ" "ขัตติยา" "ไฟใต้น้ำ" "คาวใจ" "มนุษย์" "กาวาง" "ไฟ" "ผู้ดีเดินตรอก" "หัวใจที่ต้องไขลาน" และมีผลงานเรื่องสั้นกว่า 300 เรื่อง

ในระยะหลัง สุภาว์หันมาเขียนบทละครโทรทัศน์ อีกทั้งยังเป็นอาจารย์พิเศษ ผู้บรรยายเรื่องการเขียนบท ให้กับคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ผลงานที่เป็นที่รู้จัก เช่น บทละครเรื่อง "ประตูสีเทา" และ "ปริศนา"

นอกเหนือจากงานที่สมาคมนักเขียนแล้ว สุภาว์ เทวกุล ยังร่วมทำงานในคณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ

สุภาว์ เทวกุล ณ อยุธยา เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2536 อายุ 65 ปี ขณะที่นวนิยายเรื่องสุดท้าย ชื่อ "วันวารที่ผ่านไป" เพิ่งเผยแพร่ได้เพียงตอนเดียว ทางสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยได้จัดตั้งกองทุนชื่อ "กองทุนรางวัล สุภาว์ เทวกุล" เพื่อประกวดรางวัลวรรณกรรมดีเด่นประเภท นวนิยาย เรื่องสั้น และบทละคร เป็นประจำทุกปี โดยพิธีมอบรางวัลกระทำในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดของสุภาว์ เป็นประจำทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2538
ชุนจิ อิวาอิ

ชุนจิ อิวาอิ () เป็นชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 ในเมืองเซ็นได(仙台市) ประเทศญี่ปุ่น มีผลงาน ทั้งการเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ถามรักจากสายลม

ถามรักจากสายลม () เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวรักโรแมนติก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2538 ณ ประเทศญี่ปุ่น

ฮิโรโกะ ได้สูญเสียคู่หมั้นไป ด้วยความคิดถึง เธอจึงลองเขียนจดหมายไปถึงคู่หมั้นที่ตายไปเล่นๆ แต่ปรากฏว่า มีจดหมายตอบกลับมาเป็นชื่อเดียวกันกับคู่หมั้นของเธอ ทำให้เธออยากรู้ความจริงว่า จดหมายฉบับนี้มาได้อย่างไร เธอจึงออกไปตามหาคนที่เขียนจดหมายฉบับนี้ และพบกับเรื่องราวในอดีตของคนที่เธอรัก รวมถึงได้ทำให้ผู้หญิงอีกคนได้รู้ความรู้สึกที่ผ่านมาเนิ่นนาน
พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ

พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ () (ราว ค.ศ. 943 หรือ ค.ศ. 944 - ค.ศ. 975) พระมหากษัตริย์อังกฤษในราชวงศ์เวสเซ็กซ์

พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบเสด็จพระราชสมภพเมื่อราวปี ค.ศ. 943 หรือปี ค.ศ. 944 ที่เวสเซ็กซ์ ในอังกฤษ เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 แห่งอังกฤษและเอ็ดจิวาแห่งเคนต์ อภิเษกสมรสกับเอเธลฟรีด วูลฟธริธ และเอลฟริธ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 ที่วินเชสเตอร์ อังกฤษ พระนาม “ผู้รักสงบ” ไม่ได้บ่งถึงพระลักษณะตามความหมายเพราะทรงเป็นนายทหารผู้เข้มแข็งซึ่งจะเห็นได้จากการยึดราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย และราชอาณาจักรเมอร์เซียจากพระเจ้าเอ็ดวีพระเชษฐาในปี ค.ศ. 958 พระเจ้าเอ็ดการ์ทรงปกครองบริเวณเหนือแม่น้ำเทมส์กับขุนนางของพระองค์กลุ่มหนึ่ง เมื่อพระเจ้าเอ็ดวีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 พระเจ้าเอ็ดการ์ก็ทรงเรียกตัวโดยดันสตัน (ต่อมาเป็นนักบุญดันสตัน) จากที่ทรงลี้ภัยกลับมาและแต่งตั้งให้เป็นบิชอปแห่งวูสเตอร์และต่อมาเป็นบิชอปแห่งลอนดอนและในที่สุดอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ดันสตันเมื่อเริ่มแรกไม่ยอมสวมมงกุฏให้พระเจ้าเอ็ดการ์เพราะไม่ยอมรับวิธีดำเนินชีวิตของพระองค์เกี่ยวกับพระสนม วูลฟธริธ (ต่อมาเป็นนักพรตหญิงที่วิลตัน) มึพระธิดา อีดิธแห่งวิลตัน แต่ดันสตันก็เป็นที่ปรึกษาของพระเจ้าเอ็ดการ์ตลอดรัชสมัย

รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดการ์เป็นรัชสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขและอาจจะเป็นสมัยที่เรียกได้ว่าเป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน แม้ว่าการรวมตัวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของอังกฤษจะเป็นผลที่มาจากผู้ที่ครองบัลลังก์มาก่อนพระองค์ ในปลายรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดการ์ อังกฤษก็เกือบจะไม่มีศัตรูที่จะมาแบ่งราชอาณาจักรอย่างที่เคยเป็นมาก่อน

ในสมัยนี้ดันสตันก็มีบทบาทในการปฏิรูปอารามที่ออกจะเริ่มหย่อนยานให้กลับไปถือวินัยของนักบุญเบเนดิกต์อย่างที่เคยเป็นมา แต่บทบาทอันนี้ก็ยังเป็นที่ถกเถึยงกันในบรรดาผู้รู้ในวงการศึกษา

พระเจ้าเอ็ดการ์ได้ทำพิธีสวมมงกุฏที่บาธในปี ค.ศ. 973 ซึ่งมิใช่ราชาภิเศกในการฉลองการเริ่มรัชกาล พระราชพิธีครั้งนี้เตรียมการโดยดันสตันเองโดยมีโคลงเฉลิมพระเกียรติที่บันทึกในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน เป็นพระราชพิธีที่เป็นพื้นฐานในการทำพิธีบรมราชาภิเศกของอังกฤษมาจนถึงปัจจุบันนี้ พระราชพิธีเป็นพิธีสัญลักษณ์โดยมีเจ้าผู้ครองอาณาจักรในอังกฤษมาแสดงความสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ที่เชสเตอร์ กษัตริย์หกพระองค์ในบริเตนและสกอตแลนด์ปฏิญาณว่าจะเป็นผู้ป้องกันพระองค์ไม่ว่าจะเป็นทางบกหรือทางทะเล ต่อมาบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันกล่าวว่ามีแปดองค์ แต่พระราชพิธีประกาศการสวามิภักดิ์ที่เชสเตอร์ (submission at Chester) ดูเหมือนว่จะเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น

พระเจ้าเอ็ดการ์มีพระราชโอรสธิดาเจ็ดพระองค์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขีพระราชโอรสพระองค์ใหญ่สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ หลังจากที่เสด็จสวรรคตมาจนถึงการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันไม่มีราชบัลลังก์ใดที่ได้รับการสืบทอดโดยไม่มีปัญหาในการแก่งแย่ง
วิกิพีเดียภาษาเฮติ

วิกิพีเดียภาษาเฮติ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเฮติ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเฮติมีบทความมากกว่า 17,000 บทความ (เมษายน ค.ศ. 2008)
ส่ง เทภาสิต

รองอำมาตย์เอก ส่ง เทภาสิต (18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2470) นักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย ที่มีผลงานออกมาในช่วงเวลาสั้นๆ และได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานสร้างสรรค์แนวใหม่ ได้รับความชื่นชม และเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนหลายคน เช่น เลียว ศรีเสวก บุญยืน โกมลบุตร ซึ่งถึงกับยอมรับว่าได้รับอิทธิพลมาจากงานเขียนของ ส่ง เทภาสิต

ส่ง เทภาสิต เกิดเมื่อวันอาทิตย์ ปีกุน ตรงกับวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 ที่บ้านถนนบ้านหม้อ อำเภอคลองกระแชง จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนายสอนและนางถิ่น เทภาสิต จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นสอบได้ประกาศนียบัตรครูมัธยม และเริ่มรับราชการครูที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยอยู่ 2 ปี และได้รับทุนของกระทรวงธรรมการ ในปี พ.ศ. 2463 ไปศึกษาต่อวิชาครู และวิชาภาษาสันสกฤต ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ

ขณะศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ส่ง เทภาสิต เกิดป่วยเป็นวัณโรค ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 และถูกเรียกตัวกลับประเทศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2468 ก่อนที่จะจบการศึกษา เมื่อกลับมาถึงเมืองไทยได้บรรจุเป็นครูสอนกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษ ที่โรงเรียนเบญจมราชาลัย และย้ายมาเป็นผู้ช่วยแผนกอภิธานสยาม กรมตำรา เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2469 แต่รับราชการอยู่ได้เพียงปีเศษก็เสียชีวิต เมื่อวันที่ 
5 มีนาคม พ.ศ. 2470 ขณะมีอายุเพียง 28 ปี

ส่ง เทภาสิต เคยแต่งโคลงและพงศาวดาร ขณะเรียนที่ประเทศอังกฤษได้แต่งเรื่องสั้นชื่อ "น้ำใจของนรา" ส่งกลับมาตีพิมพ์ในหนังสือ "เริงรมย์" ซึ่งมีใช้ เรืองศิลป์ เป็นบรรณาธิการในปี พ.ศ. 2463 งานเขียนของส่ง ใช้ภาษาไทยอย่างเคร่งครัด ใช้สำนวนกะทัดรัด เข้าใจง่าย มีผลงานทั้งสิ้นประมาณ 10 เรื่อง คือ
ซิสเตอร์ปรินเซส (อนิเมะ)

ซิสเตอร์ปรินเซส () เป็นอนิเมะที่สร้างขึ้นจากซีรีส์ซิสเตอร์ปรินเซส ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 4 เมษายน - 26 กันยายน พ.ศ. 2544 ทางทีวีโตเกียว

มินากามิ วาตารุ สอบเข้าโรงเรียนชื่อดังในโตเกียวไม่ผ่าน และได้เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่เกาะ "Promised Island" และที่นั่น เขาได้พบกับน้องสาวทั้ง 12 คนของเขา และได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา หลังจากผ่านไปหนึ่งปี วาตารุพบว่าเขาสอบผ่านและสามารถเข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งนั้นได้ ทำให้เขาต้องตัดสินใจว่าจะกลับไปที่โตเกียวหรือจะอยู่ที่เกาะกับน้องสาวของเขาต่อไป
ราชวงศ์เวสเซกซ์

ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ หรือ ราชวงศ์เซอร์ดิค () เป็นราชวงศ์แซ็กซอนที่ปกครองราชอาณาจักรทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษที่เรียกว่าเวสเซ็กซ์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภายใต้การนำของพระเจ้าเซอร์ดิคแห่งเวสเซ็กซ์จนกระทั่งรวมเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ

จากนั้นราชวงศ์เวสเซ็กซ์ก็ปกครองอังกฤษทั้งหมดที่เรียกว่า “Bretwalda” ตั้งแต่ สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ในปี ค.ศ. 871 ไปจนถึงสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1016 การปกครองของราชวงศ์เวสเซ็กซ์มักจะมีผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากฝ่ายอื่นโดยเฉพาะจาก บริเวณเดนลอว์ (Danelaw) ที่ปกครองโดยกฎหมายของเดนมาร์ก และต่อมาโดยสเวน ฟอร์คเบียร์ดผู้ยึดราชบัลลังก์ระหว่าง ค.ศ. 1013 ถึง ค.ศ. 1014 ระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดและผู้สืบเชื้อสายของพระองค์ปกครองอังกฤษจนปี ค.ศ. 1042 หลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ก็ได้รับการฟื้นฟูอยู่ชั่วระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1042 ถึงปี ค.ศ. 1066 ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ และ สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน หรือพระเจ้าฮาโรลด์ที่ 2 ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ก็สิ้นสุดลงไม่นานหลังจากยุทธการเฮสติงส์โดยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิงผู้ครองราชย์ต่อจากพระเจ้าฮาโรลด์ถูกปลดจากราชบัลลังก์โดยดยุคแห่งนอร์มังดีผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือ “พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต” (William the Conqueror) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์นอร์มันผังลำดับเครือญาติ (family tree) ของราชวงศ์เวสเซ็กซ์
เลี้ยงแช

เลี้ยงแช (อังกฤษ Linxing) เป็นตัวละครในนวนิยายกำลังภายในเรื่อง เซียวฮื้อยี้ บทประพันธ์โดย โก้วเล้ง เลี้ยงแชเป็นน้องสาวของเอี้ยง้วย และรองประมุขแห่งวังบุปผา เลี้ยงแชเป็นผู้คิดแผนขึ้นมาเพื่อจะช่วยชีวิตเด็กทั้งสองจากเงื้อมมือของพี่สาว แต่ในท้ายที่สุดเลี้ยงแชกลับเป็นผู้ที่ตายภายใต้แผนการของตัวเอง

เลี้ยงแช หรือชื่อตามนวนิยายแปล ประมุขวังเอ็นดูดาว เป็นน้องสาวของเอี้ยง้วย และเป็นรองประมุขแห่งวังบุปผา เลี้ยงแชตกหลุมรักกังปัง เช่นเดียวกับพี่สาว แต่เนื่องจากความกลัวจึงไม่กล้าที่จะกล่าวความในใจออกไป หลังจากที่กังปัง และฮวยง้วยโน้วตายไปแล้ว เลี้ยงแชใช้ข้ออ้างที่ว่าจะให้เด็กแฝดทั้งสองเข่นฆ่ากันในอนาคตเพื่อให้พี่สาวยอมไว้ชีวิตเด็กทารกทั้งสอง เอี้ยง้วยเห็นด้วย ทั้งสองนำตัวเด็กทารกคนหนึ่งไปเลี้ยงดูและถ่ายทอดวิชาให้ โดยตั้งชื่อว่า ฮวยบ่อข่วย (แปลว่าไร้ตำหนิ) ทั้งสองเก็บตัวอยู่ในวังบุปผานานถึง 17 ปี ก่อนที่จะปลอมตัวเป็น "ตั้งซินแส" และ "บั๊กฮูหยิน" ออกตามหาเซียวฮื้อยี้และฮวยบ่อข่วย ในท้ายที่สุดระหว่างการประลองระหว่างทั้งสอง เลี้ยงแชจึงถูกพี่สาวของตนเองฆ่า เพราะเลี้ยงแซตั้งใจจะบอกความจริงให้แก่เซียวฮื้อยี้และฮวยบ่อข่วย ซึ่งในนิยายได้บอกใบ้ไว้ว่า เลี้ยงแซไม่มีความตั้งใจจะให้สองพี่น้องฆ่ากันอย่างแท้จริง หากแต่เป็นแผนเพื่อช่วยชีวิตเด็กน้อยทั้งสองไว้เท่านั้น

ในนวนิยายบรรยายถึงเลี้ยงแชว่ามีความงามยิ่งกว่าดอกไม้ที่บานในฤดูใบไม้ผลิ และเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในดินแดน แม้แต่พี่สาวก็ไม่อาจเปรียบเทียบได้ กระนั้นก็ตามเลี้ยงแซกลับเป็นคนพิการเพราะแขนลีบหนึ่งข้าง จึงต้องใส่เสื้อผ้าปิดบังกระนั้นก็ปิดบังความพิการไม่ได้ เซียวฮื้อยี้กล่าวว่า ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม เลี้ยงแซมีความอบอุ่นมากกว่าเอี้ยง้วย และอีกครั้งหนึ่งทิเพ้งโกวกล่าวต่อกังเง็กนึ้งว่าเลี้ยงแซมีจิตใจที่เมตตามากกว่าเอี้ยง้วยมากเช่นกัน สำหรับฮวยบ่อข่วย เลี้ยงแซเปรียบเสมือนมารดาที่ฮวยบ่อข่วยให้ความเคารพและรักใคร่อย่างสูงสุด ตรงกันข้ามกับเอี้ยง้วยที่ฮวยบ่อข่วยเคารพเพราะเกรงกลัว ในนิยาย ฮวยบ่อข่วยกราบเลี้ยงแซเมื่อพบหลายครั้ง แต่ไม่เคยปรากฏว่ากราบเอี้ยง้วยเลย

เลี้ยงแชสำหรับพลังหยกอำไพขั้นที่แปด เว่ยอู๋หยาหัวหน้าสิบสองนักษัตริย์กล่าวว่า พลังฝีมือของเลี้ยงแชนั้นด้อยกว่า แต่ก็ไม่แตกต่างจากเอี้ยง้วยมากนัก และจากคำพูดของเลี้ยงแชเอง เมื่อเปรียบกับอี่น้ำเทียนก่อนที่จะสำเร็จวิชาอาภรณ์วิวาห์ เลี้ยงแซมีฝีมือสูงส่งกว่าอี่น้ำเทียนอยู่เล็กน้อย แต่ความแตกต่างนี้มีเล็กน้อยมาก จนอาจไม่เห็นความแตกต่างถ้าหากทั้งสองได้ต่อสู้กัน อย่างไรก็ตาม เลี้ยงแชไม่เกรงกลัวอี่น้ำเทียน หากแต่เกรงกลัวพี่สาวมาก เว่ยอู๋หยา หัวหน้าสิบสองนักษัตริย์ได้รับการกล่าวขวัญถึงว่ามีฝีมือเทียบเท่ากับเลี้ยงแช ซึ่งได้ปรากฏในภายหลังว่า เว่ยอู๋หยามีพลังฝีมือเหนือกว่าเซียวฮื้อยี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดังนั้นย่อมไม่มีทางที่จะมีฝีมือสูสีกับเลี้ยงแช

บทประพันธ์เรื่องลูกปลาน้อยเซียวฮื้อยี้ได้มีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์, ภาพยนตร์ และการ์ตูน โดยในละครโทรทัศน์ เลี้ยงแชรับบทโดยนักแสดงดังมีรายนามต่อไปนี้ในการ์ตูน เลี้ยงแช ถูกวาดโดย เหอจื้อเหวิน
อัฟกานิสตัง

อัฟกานิสตัง () () เป็นการ์ตูนสี่ช่องซึ่งวาดโดย ちまきing ซึ่งเดิมทีเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต

เนื้อหาของอัฟกานิสตังสะท้อนประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของประเทศอัฟกานิสถานตั้งแต่ยุคของลัทธิจักรวรรดินิยม โดยใช้ตัวละครเป็นเด็กผู้หญิงแทนประเทศต่างๆ กลุ่มรัฐบาลทาลีบันและกลุ่มก่อการร้ายอัลกออีดะยังได้ปรากฏตัวในเรื่องนี้เช่นกัน

ในการ์ตูนสี่ช่องแต่ละหน้าจะมีเนื้อหาซึ่งอธิบายเรื่องราวและประวัติศาสตร์ในความเป็นจริงประกอบ เนื่องจากใช้งานศิลป์ซึ่งมีลักษณะน่ารัก อัฟกานิสตังจึงถูกวิพากษ์วิจารณ์ในระดับหนึ่ง โดยเฉพาะเหตุการโศกนาฏกรรม เช่น วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งในเรื่องอัฟกานิสตังกลายเป็นอเมริกาถูกแมวอัลเควดากัด แต่ขณะเดียวกันก็ได้รับความนิยมเนื่องจากสามารถอธิบายเรื่องราวในเอเชียกลางให้เข้าใจได้ง่าย

หลังจากที่ผู้เขียนได้แต่งอัฟกานิสตังจนจบ ได้ทำภาคต่อคือ "ปากิสตัง" แต่หยุดไปหลังจากเผยแพร่ได้เพียงสี่ตอน เนื่องจากคอมพิวเตอร์ติดไวรัส

อัฟกานิสตังได้วางจำหน่ายเป็นเล่ม ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2548
เป็นตัวแทนของประเทศอัฟกานิสถาน
ตัวเอกของเรื่อง ตัวเล็กและซุ่มซ่าม ซึ่งโชคไม่ดีที่มักถูกเพื่อนบ้านกลั่นแกล้งเสมอ

เป็นตัวแทนของประเทศปากีสถาน
มีบุคลิกโผงผาง แต่จริงๆแล้วเป็นคนที่ขี้เหงา มีน้องสาวที่แยกกันอยู่ ชอบอัฟกานิสตังแบบเพื่อนและคอยให้ความช่วยเหลือเสมอ

เป็นตัวแทนของประเทศอุซเบกิสถาน
หัวแข็ง ชอบทะเลาะกับปากิสตัง เธอคลั่งไคล้"ท่านพี่รัสเซีย"อย่างมาก

เป็นตัวแทนของประเทศทาจิกิสถาน
เป็นคนที่เถียงกับคนอื่นเก่งแต่ก็แก้ไขสถานการณ์ได้เก่งเช่นกัน มักปรากฏตัวคู่กับอุซเบกิสตัง

เป็นตัวแทนของประเทศคีร์กีซสถาน
เป็นเด็กทารกที่หัวไวและปากร้าย คีรกิสตังจะนั่งม้าไม้เสมอ

เป็นตัวแทนของประเทศเติร์กเมนิสถาน
เด็กหญิงลึกลับซึ่งมักยืนเหม่อลอยคนเดียว ไม่มีใครรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

เป็นตัวแทนของสหรัฐอเมริกา
เพื่อนบ้านซึ่งรวยที่สุดในละแวกใกล้เคียง คลั่งไคล้ซูเปอร์ฮีโร่ หลงตัวเอง ต่อสู้เก่งและเชื่อมั่นต่อความยุติธรรมในแบบของเธอเอง

เป็นตัวแทนของกลุ่มอัลกออิดะ
กลุ่มแมวจรจัดซึ่งเข้ายึดบ้านของอัฟกานิสตังขณะที่เธอไม่อยู่ มีจ่าฝูงซึ่งเมริเคนเกลียดมาก
เจ็ดอาณาจักร

เจ็ดอาณาจักร หรือ เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอน (ภาษาอังกฤษ: Heptarchy) 
Heptarchy (ภาษากรีก: ἑπτά + ἀρχή หรือ “เจ็ด” + “อาณาจักร”) เป็นชื่อที่ใช้เรียกรวมอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนต่างๆ ในบริเวณทางใต้ ตะวันออก และตอนกลางของสหราชอาณาจักรในปลายสมัยโบราณและต้นสมัยยุคกลาง ซึ่งต่อมารวมตัวกันเป็นดินแดนแองเกิล (อังกฤษ) (ในขณะนั้นดินแดนที่รู้จักกันในนาม สกอตแลนด์ และ เวลส์ ยังแยกตัวเป็นแคว้นเล็กแคว้นน้อย) หลักฐานแรกที่กล่าวถึง เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอนเป็นหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่บันทึกโดยนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ เฮนรี ฮันทิงดัน (Henry of Huntingdon) และเป็นคำที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16

เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอนครอบคลุมระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 500 ถึง ค.ศ. 850 ซึ่งเป็นระยะเวลาตั้งแต่ทหารโรมันถอนตัวจากอังกฤษไปจนกระทั่งถึงรัชสมัยของการรวมอาณาจักรต่างๆ เข้าด้วยกันโดยพระเจ้าเอ็กเบิร์ตแห่งเวสเซ็กซ์

คำว่า “เจ็ดอาณาจักร” หมายถึงราชอาณาจักรเจ็ดราชอาณาจักรซึ่งต่อมารวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วยราชอาณาจักร: นอร์ทธัมเบรีย, เมอร์เซีย, อีสต์แองเกลีย, เอสเซ็กซ์, เค้นท์, ซัสเซ็กซ์ และ เวสเซ็กซ์ ในช่วงเวลานี้แต่ละอาณาจักรก็รวบรวมแคว้นเล็กแคว้นน้อยให้เป็นอาณาจักรที่มั่นคงขึ้นแต่เหตุการณ์สำคัญที่ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงนั้นยังเป็นที่ถกเถึยงกันอยู่ นอกจากนั้นแต่ละอาณาจักรประมุขบางคนเช่นประมุขของนอร์ทธัมเบรีย เมอร์เซีย และ เวสเซ็กซ์ก็พยายามอ้างสิทธิในดินแดนอื่นของอังกฤษ แม้ว่าจะรวมตัวกันแล้วแต่ในภาษาพูดในหมู่ประชาชนก็ยังมีการกล่าวถึงอาณาจักรต่างๆ เหล่านี้อย่างอิสระต่อกันมาจนถึงรัชสมัยของ พระเจ้าเอ็ดวี และ พระเจ้าเอ็ดการ์ ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10

ตามความเป็นจริงแล้วการรวมเจ็ดอาณาจักรเป็นกระบวนการต่อเนื่อง ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ไวกิงเข้ามารุกรานปล้นสดมภ์อังกฤษและตั้งถิ่นฐานบริเวณยอร์คซึ่งกลายมาเป็นบริเวณเดนลอว์ซึ่งมีความแข็งแกร่งพอที่จะเป็นอันตรายต่ออาณาจักร์ทางใต้ที่มักจะมีความขัดแย้งกัน อาณาจักรจึงจำเป็นต้องพยายามรวมตัวกันเพื่อต่อต้านศัตรูร่วมกัน ฉะนั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชทรงต่อต้านชนเดนมาร์กเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก็ทรงทำในฐานะผู้นำของแองโกล-แซ็กซอน พระเจ้าแผ่นดินแห่งเวสเซ็กซ์องค์ต่อๆ มาโดยเฉพาะสมเด็จพระเจ้าเอเธลสตันแห่งอังกฤษทรงเน้นความสำคัญของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจนกระทั่งการแยกเป็นอาณาจักรเล็กอาณาจักรน้อยอย่างที่เป็นมาก่อนหมดความหมายลง

เมื่อไม่นานมานี้จากหลักฐานการค้นคว้าพบว่าบางอาณาจักรในเครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอนโดยเฉพาะเอสเซ็กซ์ และ ซัสเซ็กซ์ ไม่มีฐานะเท่าเทียมกับอาณาจักรอื่นๆ นอกไปจากนั้นในบรรดาสมาชิกของเครือจักรภพก็มิได้มีเพียงเจ็ดแต่ยังมีอาณาจักรย่อยอีกหลายอาณาจักรที่มีบทบาทสำคัญมากกว่าที่เคยคาดไว้ เช่นอนุอาณาจักรเบอร์นิเซีย (Bernicia) และ อนุอาณาจักรไดรา (Deira) ภายในราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย หรือ อาณาจักรลินด์ซีย์ (Lindsey) ในลิงคอล์นเชอร์ และอื่นๆ อีกมาก

ฉะนั้นคำว่า “เจ็ดอาณาจักร” จึงเป็นคำที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และนักประวัติศาสตร์บางคนก็ไม่ใช้คำนี้กันแล้วเนื่องด้วยเห็นว่าความหมายของคำไม่ตรงกับความเป็นจริง แต่ก็ยังมีการใช้เพื่อความสะดวกในการบรรยายการก่อตั้งราชอาณาจักรอังกฤษในสมัยนั้น

ราชอาณาจักร 7 อาณาจักรของแองโกล-แซ็กซอนรวม:
สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ

สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ () หรือ Hana & Alice เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวรักโรแมนติก, ตลก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ณ ประเทศญี่ปุ่น

ฮานะ เป็นเพื่อนสนิทกับ อลิส ทั้งสองคนนั้นสนิทกันมาก อยู่มาวันหนึ่ง ฮานะก็บอกกับอลิสว่า แอบไปหลงรักชายหนุ่มคนหนึ่ง และเธอก็ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้กับเขา แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีอุบัติเหตุ โดยที่ฮานะแอบมองอยู่ใกล้ๆ เธอจึงรีบไปหาเขา แต่เขายังคงมึนงงอยู่ ฮานะจึงโกหกไปว่าเป็นแฟนกับเขา และโกหกอีกว่าเขาความจำหายไป ต่อมาฮานะก็โกหกไปอีกว่า อลิสเป็นแฟนเก่ากับเขา..
อะริตะ

อะริตะ (ARITA) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวตลก,แฟนตาซี จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานโดย ชุนจิ อิวาอิ เป็นภาพยนตร์สั้นหนึ่งในโครงการ Jam Films ออกฉายในปี พ.ศ. 2545 ใน ประเทศญี่ปุ่น

นานมาแล้วตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เรามี อะริตะ อยู่ทั่วทุกหนแห่ง จวบจนเมื่อเราโตขึ้น อะริตะ กลับหายไป อะริตะ หายไปไหน อะริตะ มันคืออะไรกันแน่ หรือว่ามันคือ..
เสนีย์ บุษปะเกศ

เสนีย์ บุษปะเกศ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2466 — 8 มกราคม พ.ศ. 2520) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น และนวนิยายที่มีชื่อเสียง อีกทั้งยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ ผู้สร้างละครเวที ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และนักเขียนบท ทั้งนี้ เขาเป็นพ่อของคฑาหัสต์ บุษปะเกศ

เสนีย์ บุษปะเกศ เกิดที่ตำบลวรจักร กรุงเทพ เป็นบุตรคนโตของขุนประมวลกสิภูมิ กับนางประทิน บุษปะเกศ มีน้องชายชื่อ กมล บุษปะเกศ จบชั้นมัธยม 6 จากโรงเรียนวัดไตรมิตรวิทยาราม รับราชการกรมที่ดิน และกรมศุลกากร อย่างละหนึ่งปี แล้วจึงออกจากราชการ

เสนีย์ เข้าทำงานในวงการหนังสือพิมพ์ มีผลงานเขียนตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เช่น บางกอกรายวัน บางกอกรายสัปดาห์ สยามนิกร สยามสมัย สกุลไทย สกุลไชย รัคนโกสินทร์ เริงรมย์ แล้วหันไปเป็นนักจัดรายการวิทยุ นำข่าวจากหนังสือพิมพ์มาอ่านออกอากาศทางวิทยุ รายการตอบคำถามไขปัญหาชีวิตและความรัก ชื่อรายการ "สี่มุมบ้าน" ออกอากาศทางสถานีวิทยุทหารอากาศ ทุ่งมหาเมฆ ต่อมาย้ายไปออกอากาศทางสถานีวิทยุกองปราบเสียงสามยอด ชื่อรายการ "สี่มุมเมือง" และทำละครวิทยุร่วมกับภรรยา คือ รัชนี จันทรังษี ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง "ตะวันยอแสง"

เสนีย์ มีผลงานเขียนเรื่องสั้นประมาณ 1000 เรื่อง มีนวนิยายที่มีชื่อเสียง เช่น เรื่อง "เพลิงโลกันต์" "สวรรค์หาย" "สาปสวรรค์" "ตะวันยอแสง" "รุ่งทิพย์" "ล้างแผ่นดิน" "ทรชนคนดี" โดยเฉพาะเรื่องที่มีชื่อเสียง ถูกนำไปสร้างละครวิทยุ และภาพยนตร์ไทย คือเรื่อง "สุภาพบุรุษเสือไทย" สร้างชื่อเสียงให้กับ สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ ที่แสดงเป็นพระเอก

เสนีย์ บุษปะเกศ ยังมีผลงานช่วยเหลือสังคม เป็นหัวหน้าชมรม "ไทยช่วยไทย" เพื่อช่วยเหลือประชาชน และทหาร ตำรวจ ตามชายแดน และเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย คนที่ 4 ระหว่างปี พ.ศ. 2519 - 2520

เสนีย์ บุษปะเกศ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2520 ด้วยวัย 53 ปี
ประยอม ซองทอง

ประยอม ซองทอง (1 มกราคม พ.ศ. 2477 - ) เป็นนักเขียนชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากการเขียนกลอน มีผลงานรวมเล่มตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก และยังมีผลงานเขียนบทความรณรงค์การใช้ภาษา และบทความเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทย ในหนังสือพิมพ์และนิตยสาร ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2548

ประยอม ซองทอง เกิดที่ตำบลท่าจำปา อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ครอบครัวมีอาชีพทำนา จบการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนปิยะมหาราชาลัย จังหวัดนครพนม และได้รับทุนศึกษาต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา สำเร็จประกาศนียบัตรครูประถม เมื่อ พ.ศ. 2498 และศึกษาต่อคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษา พ.ศ. 2502 แล้วไปเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนปิยะมหาราชาลัย จังหวัดนครพนม

ในปี พ.ศ. 2511 เข้าทำงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ บริษัทเชลล์แห่งประเทศไทย ต่อเนื่องกันหลายปีจนเกษียณอายุที่บริษัทนี้ ได้ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดกับประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา ซึ่งเคยเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หลังเกษียณอายุเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นนักเขียนอิสระ และอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โรงเรียนสตรีประเทืองวิทย์ และทำงานเป็นผู้บริหารอาวุโส ด้านการประชาสัมพันธ์ ที่บริษัท เทเลคอมเอเซีย ต่อมา ได้รับการแต่งตั้ง เป็นสมาชิกวุฒิสภา เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2539

ประยอม ซองทอง เริ่มงานเขียนเรื่องสั้น และกลอนตั้งแต่สมัยเรียนที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อเรียนที่จุฬาก็ได้รับการยอมรับในฐานะนักกลอนเอกของมหาวิทยาลัย เป็นสาราณียกรให้กับวารสารของคณะอักษรศาสตร์ และของสโมสรนิสิตจุฬา (ส.จ.ม.)

ประยอม ซองทอง เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการจัดตั้ง "สโมสรสยามวรรณศิลป์" เพื่อส่งเสริมงานด้านภาษา และวัฒนธรรมไทย เป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยคนที่ 12 ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2520 ได้รับพระราชทานโล่และเข็มประกาศเกียรติคุณ ในฐานะผู้มีผลงานดีเด่นด้านอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมไทย จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2548
หม่อมเพี้ยน สุรคุปต์ (1 กันยายน พ.ศ. 2442 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2481)

ประยอม ซองทอง สมรสกับ หม่อมราชวงศ์อรฉัตร สุขสวัสดิ์ ธิดาหม่อมเจ้าประสมสวัสดิ์ ศุขสวัสดิ โอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศุขสวัสดี กรมหลวงอดิศรอุดมเดช กับ หม่อมเขียน และหม่อมเจ้าหญิงกาญจนฉัตร ฉัตรไชย ธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน กับ หม่อมเพี้ยน สุรคุปต์ มีบุตรธิดา 3 คน คือ
เอลิซาเบธแห่งยอร์ก

เอลิซาเบธแห่งยอร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Elizabeth of York) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1466 - 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1503)

เอลิซาเบธแห่งยอร์คประสูติเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1466 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน เป็นพระธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษและเอลิซาเบธ วูดวิลล์ พระราชินีเอลิซาเบธแห่งยอร์คทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฮนรีที่ 7 เมื่อปี ค.ศ. 1486 เป็นพระราชินีตั้งแต่ วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1486 จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1503 ที่พระราชวังริชมอนด์ ลอนดอน พระราชินีเอลิซาเบธเป็นพระขนิษฐาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ และพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ