seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน

"ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร"

แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน () หรือ แม่พระกับแจกัน (Madonna with vase) หรือ แม่พระกับพระกุมาร (Madonna with child) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรคนสำคัญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิคในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889 หลังจากอยู่ในมือผู้สะสมส่วนบุคคล

ดา วินชี เขียน “แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1480 ซึ่งเป็นสมัยเรอเนซองส์ตอนต้น ใจกลางภาพเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและพระกุมารเยซูบนพระเพลา แม่พระทรงแต่งองค์ด้วยเครื่องทรงที่หรูหราและทรงสวมอัญมณี ในพระหัตถ์ซ้ายทรงถือดอกคาร์เนชั่นซึ่งตีความหมายว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหายจากความเจ็บป่วย พระพักตร์ของพระองค์ฉายด้วยแสงที่สว่างกว่าส่วนอื่นๆ ของภาพเช่นดอกคาร์เนชั่นที่บังอยู่ในเงา พระกุมารทรงแหงนมองมาทางพระพักตร์พระมารดาขณะที่พระมารดาทรงมองสวนลงมาแต่มิได้ทรงสบพระเนตรกัน ตัวแบบนั่งอยู่ในห้องที่มีหน้าต่างสองบานสองข้าง

เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอแต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะตกลงกันว่าเป็นงานของดา วินชี

แม่พระและพระกุมารเป็นหัวเรื่องของศิลปะศาสนาคริสต์ที่นิยมเขียนกันในสมัยกลาง ภาพเขียนนี้เป็นภาพเดียวของเลโอนาร์โด ดา วินชีที่ตั้งแสดงอย่างถาวรในประเทศเยอรมนี
อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนาแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1738–1789)

อาร์ชดัชเชสมาเรีย แอนนา (6 ตุลาคม พ.ศ. 2281 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ทรงเป็นองค์รัชทายาทหญิงในปี พ.ศ. 2283 ต่อจากพระเชษฐภัคินีอที่ทรงสิ้นพระชนม์ระทันหันถึงปี พ.ศ. 2284 หลังจากการประสูติของพระอนุชาซึ่งภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332 พระชันษา 51 ปี ไม่ทรงอภิเษกสมรส
ภาษาบิต

ภาษาบิต (Bit) มีผู้พูดทั้งหมด 2,030 คน พบในลาว 1,530 คน (พ.ศ. 2528) ตามแนวชายแดนด้านเหนือติดกับจีน แขวงหลวงน้ำทา พงสาลี พบในจีน 500 คน อยู่ทางใต้ของยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ ใกล้เคียงกับภาษาเขาในเวียดนาม
ภาษาอาเร็ม

ภาษาอาเร็ม (Arem) มีผู้พูดทั้งหมดราว 40 คน พบในเวียดนาม 20 คน (พ.ศ. 2539) พูดภาษาเวียดนามได้ด้วย มีผู้พูดในลาวราว 20 คน (พ.ศ. 2538) ตามแนวชายแดนลาว-เวียดนาม เป็นภาษาที่ใกล้ตาย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาเหวียด-เมื่อง สาขาชุต
ฟาทาอิ โอนิเคเค

ฟาทาอิ โอนิเคเค (Fatai Onikeke) หรือ ฟาทาอิ โอนิเคเค อีเซียกา นักมวยสากลชาวไนจีเรีย เกิดเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2526 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 19) แพ้ 3
สไปก์ จอนซ์

สไปค์ จอนซ์ () ชื่อเกิด อดัม สปีลเจล () เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์และโทรทัศน์ มีผลงานโดดเด่นอย่างเช่นภาพยนตร์ในปี 1999 เรื่อง "Being John Malkovich" และภาพยนตร์ในปี 2002 เรื่อง "Adaptation" ทั้งสองเรื่องเขียนโดย ชาร์ลี คอฟแมน นอกจากนี้เขายังมีเครดิตเป็นผู้คิดร่วมในรายการของเอ็มทีวี ซีรีส์เรื่อง แจ็กแอส
มิเชลล์ ไฟฟ์เฟอร์

มิเชลล์ แมรี ไฟฟ์เฟอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้าจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Fabulous Baker Boys" (1989) และ "Dangerous Liaisons" (1988) ตามลำดับ และยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 3 ครั้ง เธอยังติดอันดับผู้หญิงที่สวยที่สุดในภาพยนตร์ และปรากฏตัวบกปกนิตยสารพีเพิล ในฉบับ 50 ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก ในปี 1990 และยังสร้างสถิตินี้อีก 6 ครั้ง ตลอดทศวรรษ และขึ้นปกอีกครั้งในปี 1999 เธอแต่งงานกับผู้สร้างและผู้เขียนบทโทรทัศน์ที่ชื่อ เดวิด อี. เคลลีย์
พิเพอรีน

พิเพอรีน () เป็นแอลคาลอยด์ในกลุ่ม Piperidine พบมากในเมล็ดพริกไทยและดีปลี ซึ่งอยู่ในวงศ์ Piperaceae สารพิเพอรีน เป็นสารที่ให้รสร้อน ออกฤทธิ์กระตุ้นต่อมรับรส ทำให้กรดในในกระเพาะถูกหลั่งขึ้นมา มีฤทธิ์ในการขับเหงื่อ ปัสสาวะ และไล่แมลงด้วย
เจมส์ มาร์สเดน

เจมส์ พอล มาร์สเดน () เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซตเทิร์น และเป็นอดีตนายแบบของเวอร์ซาเช่ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Hairspray", "Enchanted", "27 Dresses", และทั้งสามภาคของภาพยนตร์ซีรีส์ "X-Men"

Savannah Film Festival

รางวัลแกรมมี

อันดับสิ้นปี บิลบอร์ด

อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด
รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์
สมเด็จพระราชินีฟิลิปปา แห่งเฮโนต์

! พระราชสมภพ
! (ค.ศ. 1314) 
! สิ้นพระชนม์
! พระบรมราชสวามี
! พระราชบุตรและพระราชธิดา
อิสซาเบลลาแห่งโคซึ
เลดี้โจนแห่งอังกฤษ
ไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ ดยุคแห่งแคลเรนซ์
จอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1
แมรีดัชเชสแห่งบริตานี
มาร์การเร็ต แพลนทาเจเน็ท เคานเทสแห่งเพมโบรค
ทอมัสแห่งวูดสตอค ดยุคแห่งกลอสเตอร์
! ราชวงศ์ 
! พระราชบิดา
อีธาน ฮอว์ก

อีธาน กรีน ฮอว์ก () เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ที่ออสติน รัฐเทกซัส เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน

เมื่ออายุได้ 4 ปี เขามีผลงานครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง "Explorers" (1985) ของโจ แดนเต ในปี 1988 ฮอว์กรับบทในผลงานกำกับของปีเตอร์ เวียร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "Dead Poets Society" ถือเป็นผลงานแจ้งเกิดเรื่องแรกของเขา เขามีผลงานต่อ ๆ มาในภาพยนตร์อย่าง "White Fang", "A Midnight Clear", "Alive", "Reality Bites", "Before Sunrise", "Gattaca", "The Newton Boys", "Great Expectations" และอีกมากมาย ในปี 2001 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ด ในสาขานักแสดงชายสมทบยอดเยี่ยมและในรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงชายสมทบชายยอดเยี่ยมจากบทในภาพยนตร์เรื่อง "Training Day"

ทางด้านชีวิตส่วนตัว ฮอว์กแต่งงานกับนักแสดงสาว อูมา เธอร์แมน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือลูกสาวชื่อ มายา เรย์ เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิด 8 กรกฎาคม 1998) และลูกชายชื่อ เลวอน กรีน เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิด 15 มกราคม 2002) ทั้งคู่แยกทางในปี 2003 และหย่ากันในที่สุดในปี 2005 ฮอล์กแต่งงานใหม่กับอดีตพี่เลี้ยงของลูกเขาที่ชื่อ Ryan Shawhughes ทั้งคู่มีลูกด้วยกันชื่อ Clementine Jane Hawke (เกิด 18 กรกฎาคม 2008)

อีธาน ฮอว์ก ไม่ใช่พี่น้องของ เควิน เบคอน แต่อย่างใด
อูมา เธอร์แมน

อูมา คารูนา เธอร์แมน () เกิดวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ในหลากหลายแนว ไม่ว่าจะเป็นหนังโรแมนติกคอเมดี และดราม่า ไปถึงนวนิยายวิทยาศาสตร์ถึงแอ็กชั่น ผลงานที่เป็นที่รู้จักดีเช่นภาพยนตร์ที่ทำงานร่วมภายใต้การกำกับของเควนติน แทแรนทิโน และผลงานที่เป็นที่รู้จักของเธอเช่น "Dangerous Liaisons" (1988), "Pulp Fiction" (1994), "Gattaca" (1997) และ "Kill Bill" (2003–04)
ไรโซสเฟียร์

ไรโซสเฟียร์ (Rhizosphere) หมายถึงดินที่เกาะอยู่ตามบริเวณรอบรากพืชหลังจากเขย่าดินที่เกาะอยู่หลวมๆออกไปแล้ว ขนาดของไรโซสเฟียร์ขึ้นกับขนาดของราก พืชที่มีระบบรากฝอยจะมีพื้นที่ผิวมากกว่าระบบรากแก้วบริเวณไรโซสเฟียร์เป็นที่อยู่อาศัยของจุลินทรีย์ และมีการพึ่งพาอาศัยระหว่างรากพืชกับจุลินทรีย์ บริเวณพื้นผิวของรากพืชเรียกว่าไรโซแพลน (Rhizoplane)

ความสัมพันธ์ระหว่างรากพืชกับจุลินทรีย์อีกแบบหนึ่งเรียกว่าไรโซชีท (Rhizosheath)เป็นชั้นหนาของดินที่เกาะกับรากพืชเป็นท่อ ยึดเกกาะกันด้วยสารคล้ายเมือกที่รากพืชหลั่งออกมา ส่วนใหญ่พบในหญ้าทะเลทราย เป็นการปรับตัวของรากพืชเพื่อเพิ่มความชื้น เพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างรากกับจุลินทรีย์และเพิ่มการตรึงไนโตรเจน
พีเพิล (นิตยสาร)

พีเพิล () เป็นนิตยสารอเมริกันรายสัปดาห์ ในรูปแบบเนื้อหาเกี่ยวกับคนดัง บุคคลที่มีเรื่องราวน่าสนใจ พิมพ์โดย Time Inc. ในปี 2006 มียอดขาย 3.75 ล้าน และมียอดขายประมาณ $1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังได้ชื่อเป็น "นิตยสารประจำปี" จาก Advertising Age เมื่อเดือนตุลาคม 2005 สำหรับบทบรรณาธิการยอดเยี่ยม การจำหน่ายและการโฆษณา "พีเพิล" ติดอันดับ 6 ของการจัดอันดับหัวข้อ "A-list" จัดโดย Advertising Age และ อันดับ 3 ในหัวข้อ "Brand Blazers" จัดโดย Adweek ในเดือนตุลาคม 2006

เนื้อหาของนิตยสารเป็นรูปแบบกอสซิปดารา นิตยสาร "พีเพิล" ยังเป็นที่รู้จักในการจัดอันดับประจำปีในหัวข้อ/ฉบับ "บุคคลหล่อ-สวยที่สุด", "ชุดแต่งงานเยี่ยม/แย่ ที่สุด" และ "ผู้ชายเซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่"
เควิน โนลัน

เควิน โนลัน เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษของเวสต์แฮมยูไนเต็ด

เควิน โนลัน มีชื่อเต็มว่า เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่ลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ โนลันแต่งงานแล้วกับฮาร์ลีย์ มีลูกสาว 1 คนเกิดมาในปี 2006 คือ จัสมิน อลิสซาเบส

โนลัน เริ่มเล่นฟุตบอลจริงจังกับ สโมสรฟุตบอลเด็ก ของทีมลิเวอร์พูล ตอนอายุ 14 ปี ต่อมาโนลันถูกเพื่อนชวนให้ไปลองเล่นกับ เยาวชนโบลตัน ตอนอายุ 16 ปี และโอกาสเซ็นสัญญากับ สโมสรแบบปีต่อปี เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพเมื่ออายุ 17 ปี และได้ลงเล่นทีมชุดใหญ่ในปีนั้น

ปีแรกกับโบลตันที่ได้ขึ้นพรีเมียร์ลีก ในปี 2001 เขายิงได้ทั้งหมด 8 ประตู และ 2 ลูกมาจากนัดเปิดสนามกับเลสเตอร์ ฤดูกาลต่อมาเขายิงประตูชัยเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมโปรดของเขา ในเกมที่โบลตันสามารถบุกไปเอาชนะแมนฯยูไนเต็ดได้ 1-0 จน เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ต้องส่งแมวมองมาจับตาดูฟอร์มของโนลัน

โนลันลงเล่นกับโบลตันเกือบ 10 ปี รวม 10 ฤดูกาล ลงเล่น 323 นัด ยิง 49 ประตู และลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ไป 2 นัด แต่โนลันยังไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่

จนกระทั่งในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 โนลันตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 4 ล้านปอนด์ และได้รับเบอร์ 4 ซึ่งเป็นเบอร์เดิมที่เขาใส่ตอนอยู่กับหลังจากที่นิวคาสเซิลตกชั้นลงไปเล่นแชมเปี้ยนชิพโนลันได้ยิงประตูแรกได้สำเร็จในนัดที่ชนะคริสตัล พาเลซก่อนที่จะยิงแฮตทริคได้ในเกมส์ที่พบกับอิปสวิส ทาวน์โบลตัน

307||40||20||4||15||4||12||2||354||50
307||40||20||4||15||4||12||2||354||50
Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา

Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา เป็นภาพยนตร์ไทยแนวรัก โรแมนติก ที่ออกฉายวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 กำกับโดย ทรงศักดิ์ มงคลทอง, พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ และ เสรี พงศ์นิธิ นำแสดงโดย ธนฉัตร ตุลยฉัตร, ธนกฤต พานิชวิทย์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, จตุรงค์ มกจ๊ก, วราพรรณ หงุ่ยตระกูล, เกล้าแก้ว สินเทพดล, เปรม บุษราคัมวงศ์

ภาพยนตร์ทำรายได้ 28.25 ล้านบาท
“โจ๊ก” เด็กวัยรุ่นหน้าตาธรรมดาๆ และไม่มีความมั่นใจในตัวเอง แต่กลับมีความรักเกิดขึ้นกับ“จิ๊บ”เพื่อนสนิทที่เป็นถึงดาวโรงเรียน เมื่อต้องสารภาพรักกับเพื่อนสนิทใครคิดว่าง่าย ก่อนวาเลนไทน์จะมาถึง โจ๊กจะเป็นคนที่อยู่ในใจของจิ๊บ หรือ จะเป็นได้แค่เพื่อนสนิทต่อไป

“สุธี” กับ “ชิดชนก” รักๆเลิกๆ กันมาตั้งแต่เรียนมหาลัยด้วยกัน ชิดชนกตัดสินใจที่จะแยกทางจากสุธีเพื่อไปมีคนรักใหม่สร้างครอบครัวกันอย่าง มีความสุข ในขณะที่สุธีกลับมีความตั้งใจที่จะขอเธอแต่งงาน …ความรักของเค้าและเธอ จะยังมีบทดำเนินต่อไปหรือจะจบลงแค่วันนี้...ก่อนวันวาเลนไทน์

“เฮีย” กับ “เจ๊” แต่งงานกันมาสิบปี เปิดร้านขายดอกไม้ด้วยกัน แต่ไม่เคยพูดจาภาษาดอกไม้ใส่กันเลย ต่างละเลยที่จะแสดงความรักต่อกันจนใครๆ ต่างก็คิดว่า สงสัยคนคู่นี้จะถูกจ้างให้มาอยู่ด้วยกัน เฮียที่เบื่อเจ๊มาก จึงตัดสินใจสานสัมพันธ์ที่ดีกับสาวสวยที่ทำงานอยู่ร้านเน็ตคาเฟ่ฝั่งตรงข้าม ร้านดอกไม้ของเฮีย...แล้วความรักของคนทั้งสองที่มีมายาวนานจะสิ้นสุดลงหรือ ไม่ อะไรจะเป็นคำตอบของคนคู่นี้

“แจ๊ค” กับ “แหม่ม” เป็นแฟนกันมานาน ทั้งคู่รักกันดีแสดงความรักที่มีต่อกันอย่างสม่ำเสมอ และพร้อมที่จะสร้างครอบครัวด้วยกัน ก่อนถึงวันวาเลนไทน์มีเหตุการณ์ที่ทำให้แหม่มเข้าใจผิดว่าแจ๊คแอบนอกใจ แหม่มจึงประชดแจ๊คด้วยการคิดจะไปคบค้าสมาคมกับชายอื่น...เมื่ออุปสรรคของ ความรัก คือความเข้าใจผิด ที่เกิดขึ้นในก่อนวันแห่งความรักจะมาถึง ความรักของทั้งคู่จะลงเอยอย่างไร
ปราโมทย์ แสงศร

ปราโมทย์ แสงศร นักร้อง นักแสดง นายแบบชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการจาการชักชวนของพจน์ อานนท์ และเป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องกลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ และยังเคยออกอัลบั้มเดี่ยวภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น

ปราโมทย์ แสงศร (ชื่อเล่น โมทย์) เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาจากคณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เอกโฆษณา มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเข้าสู่วงการพร้อมนักแสดงรุ่นเดียวกัน เช่น ศรราม เทพพิทักษ์, สมชาย เข็มกลัด, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, โชคชัย เจริญสุข และ คัทลียา แมคอินทอช คือเรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" รับบทเป็นรุ่นน้องที่โดนรุ่นพี่ตีหัว แล้วเข้าโรงพยาบาล ส่วนผลงานที่เป็นที่รู้จักเรื่องอื่นอย่าง "สะแด่วแห้ว" (2535) , "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว" (2542), "ผีสามบาท" (2544)

เมื่อ ปี พ.ศ. 2539 ปราโมทย์ แสงศร เคยออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวคือ "Mote" กับเพลงที่สร้างชื่อของเขา อย่างเพลง "คอย",
"สั่นสะเทือน" ซึ่งออกกับค่ายอาร์.เอส.

ในช่วงระหว่างปี 2545-2549 เขาเริ่มหันหลังให้กับชีวิตนักแสดง เริ่มหันมาทำหนังอินดี้ ในปี 2549 เขามีภาพยนตร์สั้นเรื่องที่ 3 Tsu หนึ่งใน โปรเจกต์ภาพยนตร์สั้นสึนามิ และเป็นภาพยนตร์สั้นในชุดนี้ที่เดินทางไปต่างประเทศมากที่สุดของเขา นอกจากนี้ เขายังทำมิวสิกวิดีโอวงอินดี้บ้าง ทำโฆษณาบ้าง
ภูธเนศ หงษ์มานพ

ภูธเนศ หงษ์มานพ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เป็นพี่ชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คน จบการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลทัศนียวรรณ ระดับประถมและมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ไทย-เยอรมัน ระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ กระโปรงบานขาสั้น ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วกับ เอ้ก บุษกร ตันติภนา หลังคบหากันมานานกว่า 5 ปี หลังจากนั้นในปี 2560 ก็มีทายาทคือเด็กชาย ภักดีบดินทร์ หงษ์มานพ ชื่อเล่น ดิน
ปลาสร้อยน้ำผึ้ง

ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ในวงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (Gyrinocheilidae) มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาเล็ก ปากอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก มีสีพื้นลำตัวสีน้ำตาลเขียวมีลายแถบสีคล้ำพาดยาวตามลำตัวและมีจุดสีดำกระจายอยู่ทั่ว ตัวผู้เมื่อเจริญวัยขึ้นจะมีปุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นตามหน้าและริมฝีปากบน มีลักษณะสำคัญ คือมีช่องเล็ก ๆ อยู่ด้านบนสุดของช่องเหงือก ริมฝีปาก มีลักษณะเป็นแผ่นดูดรูปกลมใช้ดูดกินตะไคร่น้ำตามพื้นหิน และ ทราย แล้วหายใจโดยใช้น้ำผ่านเข้าช่องเปิดด้านบนฝาปิดเหงือก แล้วออกมาทางด้านข้าง แทนที่จะใช้ปากสูบน้ำเข้าอย่างปลาทั่ว ๆ ไป

หากินอยู่ตามท้องน้ำ พบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ทั้งแหล่งน้ำหลากและที่ราบลุ่ม ขนาดความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร กินอาหารจำพวกตะไคร่น้ำ, ซากพืช, ซากสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็กทั่วไป พบตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศจีน ในประเทศไทยพบได้ทุกภาคและพบไปจนถึงมาเลเซีย

ปลาสร้อยน้ำผึ้ง ในอดีตขึ้นชื่อมากในแง่ของการนำไปทำเป็นน้ำปลาที่มีรสชาติดี เป็นของขึ้นชื่อของจังหวัดราชบุรีในชื่อ "น้ำปลาปลาสร้อยน้ำผึ้ง" และใช้เนื้อบริโภคอีกด้วย นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้ เพื่อใช้ทำความสะอาดตู้ด้วยการกินเศษอาหารหรือตะไคร่น้ำ ปัจจุบัน นิยมเพาะพันธุ์เป็นปลาเผือกหรือปลาที่มีร่างกายสั้นกว่าปกติอีกด้วย รวมถึงยังนำไปในกิจการฟิชสปาหรือสปาปลาแทนที่ปลาเลียหินได้อีกด้วย

ชื่ออื่น ๆ เรียกว่า "ปลาน้ำผึ้ง" หรือ "ปลาผึ้ง" หรือ "ปลาลูกผึ้ง" หรือ "ปลามูด", "ปลาอีดูด", "ปลายาลู่" หรือ "ปลาปากใต้"
โลกีย์

โลกีย์ - โลกิยะ แปลว่า "ยังเกี่ยวข้องกับโลก, เรื่องทางโลก, ธรรมดาโลก," ใช้ว่า โลกีย์ หรือ โลกิยะ ก็มี

โลกิยะ หมายถึงภาวะความเป็นไปที่ยังวนเวียนอยู่ในภพสาม คือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ คือยังเกี่ยวข้องอยู่กับเรื่องกาม ตัณหา ทิฏฐิ อวิชชา

โลกิยะ เป็นคำใช้คู่กับ โลกุตระ ซึ่งแปลว่า พ้นโลก, เหนือโลก

โลกิยะ ที่ใช้ในรูปของโลกีย์ ในทางโลกมักใช้หมายถึงเรื่องเกี่ยวกับกามารมณ์ คือ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส เช่นใช้ว่า กามโลกีย์ คาวโลกีย์
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี

"ดูบทความหลักที่ เลโอนาร์โด ดา วินชี"

รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี เป็นรายการภาพเขียนสีน้ำมันและจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี มีภาพเขียนทั้งหมดด้วยกันสิบห้าชิ้นที่ระบุว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชีซึ่งรวมทั้ง จิตรกรรมแผง, จิตรกรรมฝาผนัง, ภาพร่าง, และงานที่ยังอยู่ในระหว่างการตระเตรียม ภาพเขียนหกภาพยังไม่เป็นที่ตกลงกันแน่นอนว่าเขียนโดยเลโอนาร์โดหรือไม่ สี่ภาพเพิ่งได้รับการยืนยันว่าเลโอนาร์โดเป็นผู้เขียนและอีกสองภาพหายไป

ในบรรดาภาพเขียนทั้งหมดไม่มีภาพใดที่เลโอนาร์โด ดา วินชีลงชื่อ ฉะนั้นการที่จะบ่งว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โดหรือไม่จึงขึ้นอยู่กับการศึกษาและการวิจัยของผู้เชี่ยวชาญ การที่เลโอนาร์โด มีผลงานเพียงไม่กี่ชิ้นก็อาจจะเป็นเพราะเป็นผู้มีความสนใจในสิ่งรอบตัวต่าง ๆ และความชอบทดสอบสิ่งใหม่ ๆ นอกจากนั้นยังชอบผัดวันประกันพรุ่ง แต่กระนั้นงานของเลโอนาร์โดก็เป็นงานที่มีความสำคัญเป็นอันมากในทางศิลปะและมีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ
รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน

"ดูบทความหลักที่ ทิเชียน"

รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน เป็นรายการภาพเขียนที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความสำคัญในการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน ทิเชียนเป็นจิตรกรผู้นำของศิลปะเรอเนซองส์อิตาลีแบบเวนิส รายการข้างล่างนี้เป็นรายการที่ไม่สมบูรณ์ (และอาจจะรวมทั้งงานเขียนที่ไม่ได้ระบุเป็นการแน่นอนว่าเป็นของทิเชียน)
ปีเอตะ (ทิเชียน)

"ดูบทความหลักที่ ปีเอตะ"

ปีเอตะ (ภาษาอังกฤษ: Pietà) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันภาพสุดท้ายที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอแสดงภาพอัคคาเดเมียที่เวนิสในประเทศอิตาลี

“ปีเอตะ” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1575-1576 เป็นภาพพระแม่มารีประคองร่างพระเยซูโดยมีนิโคเดอมัส (Nicodemus) คุกเข่าช่วยอยู่ข้างๆ ฉากหลังเป็นมุขโค้งใหญ่แบบแมนเนอริสม์ นิโคเดอมัสอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองของทิเทียนที่เป็นสัญลักษณ์ในการมองเห็นความตายที่จะมาถึงบนใบหน้าของพระเยซู ทางด้านซ้ายเป็นนักบุญแมรี แม็กดาเลนที่ทำให้โครงสร้างของภาพเป็นสามเหลี่ยมอย่างอุดมคติ

ภาพเหมือนอีกภาพหนึ่งในรูปคือภาพของโอราซิโอลูกชายของทิเชียนที่อยู่ที่ฐานคอลัมน์ด้านหนึ่งของมุข เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของทิเชียน คำจารึกตรงมุมล่างบ่งว่าเขียนเสร็จโดยปาลมา จิโอวาเน (Palma Giovane)

การใช้สีมืดและทึมและลักษณะที่ดูเหมือนจะเป็นภาพที่ยังเขียนไม่เสร็จช่วยเพิ่มบรรยากาศทางอารมณ์ที่โศรกเศร้าของเนื้อหาของภาพยิ่งขึ้น
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ประจำปี 2551

ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ประจำปี พ.ศ. 2551 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ สนามศุภชลาศัย กรุงเทพมหานคร โดยเป็นการชิงชนะเลิศกันระหว่าง ทีมสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2551 กับทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี รองแชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2551
บาคคัส

บาคคัส สามารถหมายถึง

บาคคัส สามารถหมายถึงงานจิตรกรรม
ปาฏิปุคคลิกทาน

ปาฏิปุคคลิกทาน () เป็นศัพท์ในพระสูตร เป็นชื่อเรียกการถวายทานแก่พระภิกษุอย่างหนึ่ง โดยเฉพาะเจาะจงตัวผู้รับถวายสิ่งของ เช่น ถวายเฉพาะเจาะจงตัวพระภิกษุที่ตนเคารพนับถือ หรือที่ตนตั้งใจไว้ก่อนแล้วโดยเจตนาจำเพาะเจาะจง เช่น จะถวายแก่พระภิกษุรูปหนึ่งรูปใดผู้ทรงพรรษากาลที่ตนพบก่อน (โดยละเว้นพระภิกษุผู้นวกะ) เป็นต้น

ปาฏิปุคคลิกทาน เป็นทานถวายแก่พระภิกษุที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่ามีอานิสงส์ไม่มาก ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทักขิณาวิภังคสูตร ว่า "ดูก่อนอานนท์!... ก็แต่ว่าเราไม่กล่าวโดยปริยายใดๆ เลยถึงการให้เฉพาะจงตัวบุคคล (ปาฏิปุคคลิกทาน) ว่ามีผลมากกว่าทักษิณาที่เป็นไปในสงฆ์ (สังฆทาน)"
KY

KY, Ky, ky ฯลฯ อาจหมายถึง
หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)

หอศิลป์แห่งชาติ () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1824 เป็นที่แสดงและเก็บรักษาจิตรกรรมกว่า 2,300 ภาพจากตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถึงปี ค.ศ. 1900

หอศิลป์แห่งชาติเริ่มก่อตั้งเมื่อรัฐบาลซี้อภาพเขียน 36 ภาพจากนายธนาคาร จอห์น จูเลียส แองเกอร์สไตน์ (John Julius Angerstein) ในปี ค.ศ. 1824 หลังจากนั้นลักษณะการสะสมก็ขึ้นอยู่กับผู้อำนวยการของหอศิลป์ โดยเฉพาะชาลส์ ล็อก อีสต์เลค (Charles Lock Eastlake) และโดยการอุทิศเงินส่วนบุคคลซึ่งเป็นจำนวนประมาณสองในสามของภาพในหอศิลป์ ฉะนั้นจำนวนภาพจึงไม่มากนักเมื่อเทียบกับพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศอื่นๆ ในทวีปยุโรปแต่สมบูรณ์แบบในด้านเนื้อหา และเคยได้ชื่อว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ในจำนวนไม่กี่พิพิธภัณฑ์ที่เป็นแสดงภาพเขียนอย่างถาวร แต่ในปัจจุบันข้ออ้างนี้ไม่เป็นความจริงแล้ว
ไซโบทรอน

ไซโบทรอน () เป็นวงแนวอีเล็คโทรใน ต้นทศวรรษที่1980s ประกอบด้วยสมาชิก Juan Atkins และ Richard Davis
เดอะโพรดิจี

เดอะโพรดิจี () เป็นวงดนตรีแนวอีเลคโทรนิก้าสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งโดย เลียม ฮาวเลตต์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2533
หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)

หอศิลป์แห่งชาติ (ภาษาอังกฤษ: National Gallery of Art) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติที่ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1938 โดยรัฐสภาคองเกรส พร้อมกับกองทุนสำหรับสิ่งก่อสร้างและงานศิลปะจำนวนพอสมควรที่อุทิศโดย แอนดรู ดับเบิลยู เมลลอน (Andrew W. Mellon) และงานศิลปะที่อุทิศโดย เลสซิง เจ โรเซ็นวอลด์ (Lessing J. Rosenwald), ศิลปะอิตาลีจากแซมูเอล เฮนรี เครสส์ (Samuel Henry Kress), ประติมากรรมและจิตรกรรมอีกมากกว่า 2,000 ชิ้น, และงานพอร์ซิเลนจากโจเซฟ อี ไวด์เนอร์ (Joseph E. Widener) การอุทิศงานศิลปะเช่นนี้ทำให้หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.) เป็นหอศิลป์ที่เป็นเจ้าของงานศิลปะที่ดีที่สุดที่หนึ่งในโลก
พิพิธภัณฑ์ปราโด

พิพิธภัณฑ์ปราโด () เป็นพิพิธภัณฑ์และหอศิลปะที่ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน พิพิธภัณฑ์ปราโดสะสมงานศิลปะยุโรปจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มาจากพื้นฐานของงานสะสมของพระราชวงศ์สเปน เดิมก่อตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับจิตรกรรมและประติมากรรม แต่ก็มีงานสะสมประเภทอื่นเช่นภาพวาดเส้น 5,000 ภาพ, ภาพพิมพ์ 2,000 ภาพ, เหรียญ 1,000 เหรียญ, และงานตกแต่งอีกเกือบ 2,000 ชิ้น ประติมากรรมมีด้วยกันกว่า 700 ชิ้นรวมทั้งชิ้นส่วน
ดอลลาร์แคนาดา

ดอลลาร์แคนาดา (สัญลักษณ์ $ โค้ด CAD) เป็นสกุลเงินหลักของประเทศแคนาดา โดยปกติจะใช้ย่อในสัญลักษณ์ดอลลาร์ ($) หรือใช้ C$ เพื่อแบ่งแยกกับสกุลเงินดอลลาร์อื่น 1 ดอลลาร์แคนาดาแบ่งย่อยออกเป็น 100 เซนต์ ดอลลาร์แคนาดาเป็นหน่วยเงินที่มีการแลกเปลี่ยนเป็นอันดับ 7 ของโลก (ณ 2550)
เนี่ย อู้เซ็ง

เนี่ย อู้เซ็ง (, เหลียง อวี่เชิง) (5 เมษายน ค.ศ. 1924 - 22 มกราคม ค.ศ. 2009) เป็นนามปากกาของ ตั้ง บุนทง (, เฉิน เหวินถ่ง) นักเขียนนิยายกำลังภายในชาวจีน ผู้เขียนเรื่อง นางพญาผมขาว เจ็ดนักกระบี่

ตั้ง บุนทง เกิดที่มณฑลกวางสี ทางภาคใต้ของจีน ศึกษาด้านวรรณคดีจีนคลาสสิก ประวัติศาสตร์จีน และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยหลิงหนาน ในเมืองกวางโจว และเริ่มทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ตั้งแต่เรียนจบ โดยเริ่มเขียนนวนิยายกำลังภายใน ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2497 ชื่อเรื่อง "มังกรถล่มพยัคฆ์กลางกรุง" (Long Hu Dou Jing Hua) ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง

ตั้ง บุนทง เขียนนวนิยายกำลังภายในทั้งสิ้น 36 เรื่อง ผลงานของเขาจะมีเนื้อเรื่องอิงประวัติศาสตร์ โดยมักเปิดเรื่องด้วยบทกวีที่ไพเราะ ตัวละครเอกในเรื่องมักมีความรู้ด้านวรรณคดีโบราณ

ตั้ง บุนทง เป็นนักเล่นหมากล้อม (โกะ) เคยเข้าแข่งขันหมากล้อมระดับประเทศ และเขียนบทความประจำเกี่ยวกับหมากล้อมตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์

ตั้ง บุนทง ป่วยเป็นโรคมะเร็งที่กระเพาะปัสสาวะ ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 และล้มป่วยด้วยอาการเส้นเลือดในสมองอุดตันระหว่างเดินทางไปฮ่องกง เมื่อ พ.ศ. 2550 ก่อนจะเสียชีวิตที่บ้านพักที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2552 อายุ 82 ปี
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (มาซัชโช)

"ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร"

พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา ( หรือ Sant'Anna Metterza) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยมาซัชชีโอจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี

มาซาชิโอ เขียนภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” ระหว่างปี ค.ศ. 1424 ถึงปี ค.ศ. 1425 และอาจจะเขียนร่วมกับมาโซลีโน ดา ปานีกาเล (Masolino da Panicale)

แม่พระและพระกุมารเป็นงานชิ้นแรกชิ้นหนึ่งของมาซัชชีโอ ทูตสวรรค์ที่บอบบางและใช้สีอ่อนเป็นลักษณะการเขียนของสมัยกอธิคของมาโซลีโน ทูตสวรรค์ทางด้านบนขวาเป็นของมาซัชชีโอ ส่วนนักบุญอันนาที่จางลงไปทำให้สันนิษฐานได้ยาก แต่มือที่ดูเหมือนจะสำรวจความลึกของช่องว่างในภาพอาจจะเป็นความคิดของมาซัชชีโอ ภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” เป็นงานเขียนสำหรับโบสถ์ซันอัมโบรจิโอในฟลอเร็นซ์ ตามที่จอร์โจ วาซาริกล่าวว่เป็นภาพที่ตั้งภายในประตูชาเปลที่นำไปสู่ห้องของชี

รูปพระกุมารเป็นภาพเด็กที่ดูเหมือนจริงซึ่งต่างจากรูปเด็กสมัยกอธิคที่แข็งกว่า ภาพเขียนนี้เป็นภาพเขียนแรกๆ ที่แสดงให้เห็นถึงผลของแสงธรรมชาติที่ส่องลงมากระทบตัวแบบซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มาซาชิโอแตกต่างจากจิตรกรอื่นและเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อการเขียนภาพแบบยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมา
หอศิลป์อุฟฟีซี

หอศิลป์อุฟฟิซิ (ภาษาอิตาลี: Galleria degli Uffizi) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี “หอศิลป์อุฟฟิซิ” เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาพิพิธภัณฑ์ศิลปะในโลก ตัวพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของ “พาลัซโซ เดกลิ อุฟฟิซิ” ซึ่งเป็นพาลัซโซ (Palazzo) ในเมืองฟลอเรนซ์

ตัวสิ่งก่อสร้างของวังเริ่มโดยจอร์โจ วาซารีในปี ค.ศ. 1560 สำหรับโคสิโมที่ 1 เดอเมดิชิ (Cosimo I de' Medici) เพื่อเป็นสำนักงานของผู้พิพากษาฟลอเรนซ์ — จึงได้ชื่อว่า “uffizi” หรือ “ออฟฟิส” การก่อสร้างทำตามแบบที่วางโดยวาซารีโดย อัลฟองโซ ปาริจิ (Alfonso Parigi) และ เบอร์นาร์โด บวนตาเล็นติ (Bernardo Buontalenti) และเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1581 “cortile” ยาวและแคบและเปิดไปทางแม่น้ำอาร์โนทางด้านหนึ่งเป็นแบบดอริคที่แสดงช่องว่างโดยไม่บังทิวทัศน์ที่นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ใช้เป็นตัวอย่างในการวางแบบถนนทัศน์ในยุโรป วาซารีผู้เป็นทั้งจิตรกรและสถาปนิกเน้นทัศนมิติของความยาวโดยการใช้บัวที่ต่อเนื่องตลอดแนวบนหลังคาของฟาซาด เช่นเดียวกับบัวต่อเนื่องที่ใช้ระหว่างชั้น และใช้บันไดสามชั้นที่ต่อเนื่องกันด้านหน้า

พาลัซโซ เดกลิ อุฟฟิซิใช้เป็นสำนักงานการบริหารทางการยุติธรรมและเป็นที่เก็บเอกสารสำคัญของรัฐ (Archivio di Stato) แผนที่โคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิวางไว้ในการจัดงานแสดงศิลปะที่เป็นของตระกูลเมดิชิมาถูกเปลี่ยนโดย ฟรานเชสโคที่ 1 เดอ เมดิชิ ที่รวมงานชิ้นเด่นๆ ในหอศิลป์ที่กลายมาเป็นจุดดึงดูดของ “”

งานเขียนก็เพิ่มมากขึ้นตลอดมาจากการสะสมของตระกูลเมดิชิบ้าง หรืองานที่จ้างทำบ้าง หลังจากตระกูลเมดิชิสิ้นอำนาจ งานสะสมก็ยังเป็นของฟลอเรนซ์ภายใต้ข้อตกลง “Patto di famiglia” ที่ต่อรองกับแอนนา มาเรีย โลโดวิคาทายาทคนสุดท้ายของตระกูล ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ หอศิลป์เปิดให้เข้าชมโดยการยื่นคำร้องตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และในปี ค.ศ. 1765 ก็เริ่มเปิดให้สาธารณชนเข้าชม

หอศิลป์มีงานสะสมมากมายจนต้องนำไปแสดงในพิพิธภัณฑ์อื่นๆ ในฟลอเรนซ์ ภายในปี ค.ศ. 2006 ทางหอศิลป์มีโครงการที่จะขยายบริเวณแสดงงานเขียนเพิ่มขึ้นจาก 6,000 ตารางเมตร (64,000 ตารางฟุต) เป็นเกือบจะ 13,000 ตารางเมตร (139,000 ตารางฟุต) ซึ่งทำให้สาธารณชนได้ชมงานเขียนที่แต่เดิมเก็บไว้ในที่เก็บของ

ในปัจจุบันหอศิลป์อุฟฟิซิเป็นสถานที่ที่นิยมที่สุดที่หนึ่งในฟลอเรนซ์ของนักท่องเที่ยว ระหว่างหน้าร้อนโดยเฉพาะในเดือนกรกฎาคมนักท่องเที่ยวอาจจะต้องคอยกว่าห้าชั่วโมงเพื่อที่จะเข้าชมหอศิลป์