seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รูปวงกลม

รูปวงกลม (อังกฤษ: circle) เป็นรูปร่างพื้นฐานอันหนึ่งในเรขาคณิตแบบยุคลิด รูปวงกลมเป็นโลกัส (locus) ของจุดทุกจุดบนระนาบที่มีระยะห่างคงตัวกับจุดที่กำหนดอีกจุดหนึ่ง ระยะห่างนั้นเรียกว่ารัศมี และจุดที่กำหนดเรียกว่าจุดศูนย์กลาง สามจุดใดๆ ที่ไม่อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน จะสามารถวาดรูปวงกลมผ่านทั้งสามจุดได้เพียงวงเดียว

เส้นรอบวง คือเส้นรอบรูปของรูปวงกลม ส่วนโค้ง (arc) คือส่วนหนึ่งที่เชื่อมต่อกันของเส้นรอบวง คอร์ด (chord) คือส่วนของเส้นตรงที่มีจุดปลายทั้งสองบรรจบอยู่บนเส้นรอบวง เส้นผ่านศูนย์กลาง คือคอร์ดที่ลากผ่านจุดศูนย์กลาง มีความยาวเป็นสองเท่าของรัศมี และเป็นคอร์ดที่ยาวที่สุดในรูปวงกลม

รูปวงกลมเป็นเส้นโค้ง (curve) แบบปิดที่แบ่งระนาบออกเป็นพื้นที่ภายในกับพื้นที่ภายนอก พื้นที่ภายในรูปวงกลมเรียกว่า จาน (disk)

รูปวงกลมเป็นกรณีพิเศษของรูปวงรีที่มีโฟกัส (focus) อยู่ที่จุดเดียวกันนั่นคือจุดศูนย์กลาง นอกจากนี้รูปวงกลมยังเป็นภาคตัดกรวยที่เกิดจากการตัดด้วยระนาบที่ตั้งฉากกับแกนของทรงกรวย เป็นต้น

ในระนาบ "x-y" ของระบบพิกัดคาร์ทีเซียน รูปวงกลมที่มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ ("a", "b") และมีรัศมีเท่ากับ "r" หน่วย คือเซตของจุดทุกจุดบน ("x", "y") ที่ทำให้

สมการดังกล่าวคล้อยตามทฤษฎีบทพีทาโกรัสที่ใช้บนจุดทุกจุดบนรูปวงกลม ถ้าหากรูปวงกลมมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ (0, 0) ดังนั้นสูตรนี้สามารถลดรูปเหลือเพียง

เมื่อแสดงในรูปสมการอิงตัวแปรเสริม ("x", "y") สามารถเขียนได้โดยใช้ฟังก์ชันตรีโกณมิติ ไซน์และโคไซน์ ดังนี้

โดยที่ "t" เป็นตัวแปรเสริม หมายถึงค่าของมุม ที่รังสีจากจุดศูนย์กลางไปยัง ("x", "y") ทำมุมกับแกน "x" นอกจากนั้น ในพิกัดแบบสเตอริโอกราฟ รูปวงกลมสามารถวาดได้จากสมการต่อไปนี้

ในพิกัดเอกพันธุ์ (homogeneous coordinates) ภาคตัดกรวยที่เป็นรูปวงกลมในแต่ละระนาบคือ
ภาคตัดกรวยใดๆ จะสามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นรูปวงกลม ก็ต่อเมื่อจุด I(1: i: 0) และจุด J(1: −i: 0) วางอยู่บนระนาบของภาคตัดกรวยนั้น ซึ่งทั้งสองจุดนี้เรียกว่า จุดเชิงวงกลม ณ อนันต์ (circular point at infinity)

สมการของรูปวงกลมในระบบพิกัดเชิงขั้วคือ
ตัวเลขอารบิก

เลขอารบิก เป็นสัญลักษณ์ตัวเลขที่นิยมใช้กันมากที่สุดในโลก และนับว่าเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวัน มีหลักฐานพอที่จะสืบประวัติไปได้ ว่า เกิดริเริ่มเป็นกำหนดนับแพร่หลายมาถึงปัจจุบัน จากนักปราชญ์แห่งอาหรับ ชาวแบกแดด (อิรัก) ชื่อ มุฮัมมัด อิบน์ มูซา อัลคอวาริซมีย์ ซึ่งมีช่วงชีวิตในประวัติศาสตร์ราว ปี ค.ศ. 780 ถึง 840 (เฉพาะเลข 0 ว่าดั้งเดิมเกิดจาก นักปราชญ์อารยธรรมอินเดีย) เขาเป็นนักปราชญ์วิทยาการที่ชอบแปลหนังสือภาษากรีก และสนใจด้านคณิตศาสตร์ สิ่งที่เขาทำคือ การอธิบายคณิตศาสตร์และตัวเลขให้เข้าใจง่าย เพื่อประโยชน์และความจำเป็นทั่วไป สำหรับคนทั่วไปในงานช่างและการคำนวณ การแบ่งทรัพย์สิน การจัดการมรดกและมอบทรัพย์สินให้ตามพินัยกรรม การฟ้องร้อง การค้าขาย การวัดที่ดิน และตลอดถึงการทำบัญชี. เพื่อบรรลุเป้าหมายดังกล่าว อัลควาราซมีย์ เสนอสมการที่แก้ไขได้ ด้วยมาตรการและมาตรฐานทางตัวเลข เขากำหนดให้มีเลข 0 และตัวเลขอารบิก

ตัวเลขอารบิกประกอบไปด้วย 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
อำเภอหนองกุงศรี

หนองกุงศรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์

เดิมอำเภอหนองกุงศรีเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าคันโท โดยเมื่อ ๑๑ กันยายน ๒๕๑๖ มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งท้องที่อำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอหนองกุงศรี มีเขตการปกครองรวม ๒ ตำบล คือตำบลหนองกุงศรี และ ตำบลโคกเครือ ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลสหัสขันธ์ ให้อยู่ในเขตการปกครอง อำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์ 
เมื่อ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ มีพระราชกฤษฎีกา ตั้งอำเภอหนองกุงศรี พ.ศ. ๒๕๒๒ ทำให้กิ่งอำเภอหนองกุงศรียกฐานะเป็นอำเภอหนองกุงศรี

อำเภอหนองกุงศรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอหนองกุงศรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 111 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอหนองกุงศรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่

สถาบันอาชีวศึกษา
ดิสโก้เทค

ดิสโก้เทค (discothèque) จัดเป็นสถานบันเทิง ที่มีบริการให้มีดนตรี เครื่องดื่ม และมีพื้นที่ให้ออกมาเต้นรำ เป็นสถานบริการ 1 ใน 4 ประเภท ตาม พ.ร.บ. สถานบริการ ส่วนใหญ่มักเปิดตามโรงแรม และเปิดให้บริการกลางคืน

ลักษณะของดิสโก้เทคมักจะเปิดเพลงเสียงดังจังหวะเร็วประกอบกับการจัดไฟหลากสีวูบวาบที่นิยมเรียกว่าไฟเทค ในเพื่อให้ผู้ใช้บริการออกมาเต้น และ เปิดเพลงช้าเป็นบางช่วง โดยบางที่โดยมีดีเจ เป็นคนเลือกและเปิดเพลง ตามอารมณ์ของลูกค้า
สุวรรณภูมิ (แก้ความกำกวม)

สุวรรณภูมิ หรือ สุพรรณภูมิ หมายถึง แผ่นดินทอง อาจหมายถึง
กลุ่มอาการคาร์ปัล ทันเนล

กลุ่มอาการเส้นประสาทมีเดียนถูกกดทับที่ช่องกระดูกข้อมือ หรือ กลุ่มอาการคาร์ปัล ทันเนล () เป็นอาการเจ็บป่วยชนิดนึงที่ทำให้มือหมดความรู้สึกและรู้สึกปวดในข้อมือ เนื่องจากมีการกดทับเส้นประสาทมีเดียนซึ่งทอดแนวยาวตั้งแต่แขนมาจนถึงนิ้วมือ อาการปวดนี้สามารถลุกลามมาถึงคอซึ่งนับเป็นอาการที่รุนแรงมาก

เกิดขึ้นมาจากการเคลื่อนไหวซ้ำกันบ่อย ๆ เป็นระยะเวลานาน เช่นการพิมพ์ การทำงานถัก การใช้เครื่องมือที่มีการสั่นติดต่อกันหลายชั่วโมง รวมถึงการกดและลากเมาส์เป็นระยะเวลานาน ซึ่งการที่ทำอะไรซ้ำ กันนาน ๆ โดยไม่ได้พักจะทำให้เกิดอาการอักเสบที่กล้ามเนื้อช่วงข้อต่อที่เชื่อมต่อกันโดยประสาทส่วนกลาง ซึ่งประสาทบริเวณข้อมือนี้เรียกว่า “carpal tunnel” ซึ่งล้อมรอบด้วยกระดูกและเอ็นที่ไขว้กัน ซึ่งอาการอักเสบเกิดขึ้นจากการหดรัดตัวของเส้นเอ็นนั่นเอง
โรคนี้อาจจะทำให้เกิดอาการแทรกซ้อนตามมาได้โดยเฉพาะผู้ที่ต่อมไทรอยด์มีปัญหา, เบาหวาน และโรคกล้ามเนื้อและข้ออักเสบ จะมีความเสี่ยงมากเป็นพิเศษ การรักษาสำหรับนักพิมพ์อาจจะทำได้ง่าย ๆ โดยใช้ที่พักข้อมือหรือถุงมือที่ออกแบบมาตามหลักสรีรศาสตร์ แต่ถ้ารุนแรงถึงขั้นที่จะต้องผ่าตัด ก็จะต้องตัดเส้นเอ็นบางส่วนเพื่อจะลดความแน่นของเส้นเอ็น
มหากาพย์

มหากาพย์ () คือ วรรณคดีที่เล่าเรื่องราวของวีรบุรุษหรือวัฒนธรรม มักเป็นเรื่องที่เก่าแก่ มีโครงเรื่องซับซ้อนและยาว ตัวละครมากมาย และได้รับการยกย่อง มหากาพย์โดยมากในเอเชีย จะเป็นการแสดงให้เห็นถึงความเชื่อหรือศาสนาของชาตินั้นๆ
น้ำท่วม

น้ำท่วมทำให้แผ่นดินจมอยู่ใต้น้ำ คำว่า "น้ำเอ่อล้น" ยังอาจใช้กับการไหลเข้าของกระแสน้ำ น้ำท่วมอาจเป็นผลของปริมาตรน้ำภายในแหล่งน้ำ เช่น แม่น้ำหรือทะเลสาบ ซึ่งไหลล้นหรือทลายคันดิน เป็นผลให้น้ำบางส่วนออกจากขอบเขตตามปกติของมัน

ขณะที่ขนาดของทะเลสาบหรือแหล่งน้ำอื่นมีความแตกต่างกันตามการเปลี่ยนแปลงหยาดน้ำฟ้าและการละลายของหิมะตามฤดูกาล แต่น้ำนั้นมิใช่อุทกภัยที่สำคัญเว้นแต่น้ำนั้นออกมาคุกคามพื้นที่ดินที่มนุษย์ใช้ เช่น หมู่บ้าน นครหรือพื้นที่อยู่อาศัยอื่น

น้ำท่วมยังสามารถเกิดในแม่น้ำได้ เมื่อการไหลนั้นเกินความจุของฝั่งน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่หัวเลี้ยว (bend) หรือทางน้ำโค้งตวัด (meander) อุทกภัยมักทำความเสียหายแก่บ้านและธุรกิจหากตั้งอยู่ในที่ราบน้ำท่วมถึงตามธรรมชาติ ขณะที่ความเสียหายอันเกิดจากอุทกภัยนั้นแท้จริงแล้วหมดไปได้โดยการย้ายออกจากแม่น้ำหรือแหล่งน้ำอื่น หากตั้งแต่สมัยโบราณ ผู้คนได้อาศัยและทำงานอยู่ริมน้ำเพื่อการยังชีพและได้ประโยชน์จากการท่องเที่ยวและการพาณิชย์ที่ถูกและง่ายโดยอาศัยอยู่ใกล้น้ำ การที่มนุษย์ยังคงอาศัยอยู่ในพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วมนั้นเป็นหลักฐานว่า มูลค่าที่สัมผัสได้ของการอาศัยอยู่ใกล้น้ำมีมากเกินมูลค่าของน้ำท่วมที่เกิดซ้ำเป็นเวลา

ในหลายประเทศทั่วโลก แม่น้ำซึ่งมีแนวโน้มว่าน้ำจะท่วมมักมีการจัดการอย่างระวัง การป้องกัน เช่น คันดิน ทางริมแม่น้ำ (bund) อ่างเก็บน้ำและฝาย (weir) ถูกใช้เพื่อป้องกันมิให้แม่น้ำพังตลิ่งเข้ามา เมื่อการป้องกันเหล่านี้ล้มเหลว จะมีการใช้มาตรการฉุกเฉิน เช่น กระสอบทรายหรือหลอดหรือท่อที่พองเคลื่อนย้ายง่าย น้ำท่วมชายฝั่งนั้นได้รับการจัดการในยุโรปและอเมริกาด้วยการป้องกันชายฝั่ง เช่น กำแพงกันคลื่นหรือกำแพงทะเล (sea wall), การสร้างหาดทรายและเกาะสันดอน

หลายคนเสนอว่า การสูญเสียพืชพรรณหรือการตัดไม้ทำลายป่าจะนำไปสู่ความเสี่ยงน้ำท่วมที่เพิ่มขึ้น เมื่อมีป่าตามธรรมชาติปกคลุมอยู่ ระยะเวลาที่น้ำท่วมควรลดลง การลดอัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะช่วยลดความถี่การอุบัติและความรุนแรงของน้ำท่วมได้

น้ำท่วมมีผลกระทบรบกวนมากมายต่อถิ่นฐานและกิจกรรมเศรษฐกิจของมนุษย์ อย่างไรก็ดี น้ำท่วม (โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำท่วมที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง/เล็กกว่า) ยังสามารถนำมาซึ่งประโยชน์ได้ เช่น การเติมน้ำบาดาลใหม่ ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ขึ้นและให้สารอาหารแก่ดินซึ่งขาด น้ำท่วมทำให้บางพื้นที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่แห้งแล้งหรือกึ่งแห้งแล้ง มีทรัพยากรน้ำที่สำคัญยิ่ง ที่ซึ่งเหตุการณ์หยาดน้ำฟ้าสามารถมีการกระจายไม่สม่ำเสมอมากตลอดทั้งปี น้ำจืดท่วมมีบทบาทสำคัญยิ่งในการรักษาระบบนิเวศในทางน้ำไหล และเป็นปัจจัยหลักในการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพของที่ราบน้ำท่วมถึง น้ำท่วมได้เติมสารอาหารปริมาณมากแก่ทะเลสาบและแม่น้ำซึ่งทำให้การประมงดีขึ้นเป็นเวลาสองสามปี ซึ่งยังเป็นผลของความเหมาะสมของที่ราบน้ำท่วมถึงสำหรับการวางไข่ เพราะมีการล่าน้อยและสารอาหารมาก นกและปลาได้ประโยชน์จากการเพิ่มการผลิตซึ่งเป็นผลจากน้ำท่วม

น้ำท่วมเป็นเวลานั้นสำคัญต่อความเป็นอยู่ที่ดีของชุมชนโบราณตามแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรทีส, ไนล์, สินธุ, คงคาและแม่น้ำเหลือง เป็นต้น ความอยู่รอดได้สำหรับแหล่งพลังงานทดแทนได้ทางอุทกวิทยานั้นมีมากกว่าในพื้นที่น้ำมีโอกาสท่วม

ด้านล่างเป็นรายการน้ำท่วมครั้งร้ายแรงที่สุดทั่วโลก แสดงถึงเหตุการณ์ที่มียอดผู้เสียมากกว่า 200,000 คน
เวส สุนทรจามร

เวส สุนทรจามร หรือ ครูเวส นักประพันธ์เพลงที่มีผลงานแต่งทำนองให้กับวงสุนทราภรณ์ ร่วมกับครูแก้ว อัจฉริยะกุล ครูสุรัฐ พุกกะเวส เป็นจำนวนมาก เป็นครูเพลงที่มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงในวงการหลายคน เช่น วินัย จุลละบุษปะ, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และ ธนิต ผลประเสริฐ เป็นต้น

เวส สุนทรจามร เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2442 ที่อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี มารดาชื่อ นางทองคำ สุนทรจามร บิดาเป็นทหาร ย้ายตามบิดาเข้ามาอยู่ที่กรุงเทพ เรียนหนังสือที่วัดอนงคาราม พ.ศ. 2457 ขณะอายุได้ 15 ปี ก็สมัครเป็นทหารอยู่ที่ กรมทหารราบที่ 3 ซึ่งอยู่บริเวณกระทรวงกลาโหม และได้ฝึกหัดแตรวงอยู่กับครูฝึกชื่อ สิบตรีอั้น ดีวิมล และครูอั้นได้พาออกไปรับงานนอก เป่าแตรเพลงโฆษณารถแห่หนัง เป่าแตรหน้าโรงหนังก่อนหนังฉาย และเป่าเพลงเชิด เพลงโอด ประกอบภาพยนตร์

ในสมัยรัชกาลที่ 7 มีการยุบ ย้ายหน่วยทหาร จึงลาออกไปสมัครเป็นทหารในกองแตรวงทหารมหาดเล็ก จนกระทั่งถูกยุบวงเมื่อ พ.ศ. 2475 จึงไปเป็นนักดนตรีของวงดนตรีเครื่องสายฝรั่งหลวง กรมมหรสพ ภายใต้การดูแลของพระเจนดุริยางค์ และเล่นดนตรีแนวแจ๊สกับ เรนัลโด ซีเกร่า บิดาของแมนรัตน์ ศรีกรานนท์ในเวลาเดียวกันก็ตั้งคณะละครวิทยุ ชื่อ คณะสุนทรจามร ประพันธ์เพลงร่วมกับครูแก้ว อัจฉริยะกุล บันทึกเสียงวางจำหน่าย

พ.ศ. 2481 หลวงสุขุมนัยประดิษฐก่อตั้ง บริษัทไทยฟิล์มร่วมกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล จัดตั้งวงดนตรีประจำบริษัทเพื่ออัดเพลงประกอบภาพยนตร์ จึงมาชวนไปอยู่ด้วย โดยมีครูเอื้อ สุนทรสนาน เป็นหัวหน้าวง และมีโอกาสได้อัดเพลงยอดฮิตหลายเพลง เช่น เพลงบัวขาว, ลมหวน ของท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์

เมื่อบริษัท ไทยฟิล์มเลิกกิจการ หลวงสุขุมนัยประดิษฐ จึงชวนให้ไปอยู่ที่วงดนตรีลีลาศกรมโฆษณาการที่ตั้งขึ้นใหม่ เป็นผู้ช่วยหัวหน้าวง โดยหัวหน้าวงคือครูเอื้อ สุนทรสนาน ในเวลาต่อมา จึงเปลี่ยนเป็นวงสุนทราภรณ์

ครูเวส เกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2506 และลาออกจากวงสุนทราภรณ์ไปทำงานกับบริษัท ส่งเสียงตามสาย ในระหว่างนี้ได้แต่งเพลงร่วมกับ แก้ว อัจฉริยะกุล, สุรัฐ พุกกะเวส ให้กับห้างแผ่นเสียงและประกอบภาพยนตร์

ในโอกาสที่วงสุนทราภรณ์มีอายุครบ 25 ปี วงดนตรีสุนทราภรณ์ได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงมีรับสั่งถามถึงครูเวส สุนทรจามร และทรงแนะนำให้เล่นดนตรีต่อ ครูเวสจึงได้กลับมาร่วมงานกับสุนทราภรณ์อีกครั้ง และเป็นครูสอนดนตรีที่โรงเรียนสุนทราภรณ์การดนตรี จนอายุได้ 75 ปี จึงยุติบทบาทด้านการเล่นดนตรีลง แต่ยังคงแต่งเพลงเรื่อยมา

เมื่อ พ.ศ. 2526 กลุ่มลูกศิษย์ลูกหาของครูเวส ร่วมกันจัดงานฉลองวันเกิดครบ 7 รอบ 84 ปี ให้ในวันที่ 4 เมษายน ที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ แต่ครูเวสก็เสียชีวิตเสียก่อน เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2526 ก่อนหน้าวันงานเพียงไม่กี่วัน หลังจากป่วยเป็นโรคปอดอักเสบเรื้อรังมานานหลายปี

ผลงานเพลงของครูเวสที่ได้รับความนิยมมาก ได้แก่ เพลงสายลมครวญ, ริมฝั่งน้ำ, ดอกฟ้าร่วง, หงส์เหิร, สนต้องลม, ทาสน้ำเงิน, พรหมลิขิต, เงาอโศก, บุพเพสันนิวาส มาร์ชสภาราชินี, แต่งทำนองเพลง 'นางในฝัน' ให้กับ วงดนตรีสุนทราภรณ์ ฯลฯ
ธรณีสัณฐาน

ธรณีสัณฐาน หมายถึง แบบรูป หรือลักษณะของเปลือกโลก ที่มีรูปพรรณสัณฐานต่าง ๆ กัน เช่น เป็นภูเขา ที่ราบสูง ที่ราบ และอื่น ๆ การศึกษาเกี่ยวกับลักษณะภูมิประเทศเรียกว่า ธรณีสัณฐานวิทยาส่วนผู้ที่ทำหน้าที่ในการศึกษาธรณีสัณฐาน รวมถึงผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้เรียกว่า นักธรณีวิทยา
นักแสดง

นักแสดง คือ บุคคลที่ประกอบอาชีพเป็นผู้แสดง เช่น ศิลปิน, นักรำ, นักเต้น, นักดนตรี ซึ่งแสดง ท่าทาง ร้องกล่าว พากย์ แสดงตามบทเพื่อเผยแพร่ต่อผู้ชม และอื่นอื่น ซึ่งเป็นผู้มีลิขสิทธิ์ตามหลักทั่วไป กล่าวคือ เป็นผู้ที่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์งานขึ้นมา

นักแสดงนั้น ไม่จำกัดว่าจะเป็นบุคคลเพศ, อาชีพ, หรือ อายุเท่าไร แต่จำเป็นต้องมีความสามารถทางด้านการการแสดงออกทางสีหน้า อารมณ์และองค์ประกอบอื่น ๆ ร่วมด้วย โดยมาก คำว่า นักแสดง มักจะใช้เรียกว่า ดารา เสมอไป

นักแสดงมี 5 ประเภท ดังนี้
ดับลินคอร์

ดับลินคอร์ () เป็นหนึ่งในแบบแผนของข้อมูลอภิพันธุ์หรือที่เรียกว่า"เมทาดาทา"ที่ใช้ในการอธิบายเนื้อหาและบริบทของงานดิจิทัลเช่น วีดิทัศน์ เสียง ภาพ ข้อความ และสื่อผสม เช่น เว็บเพจ อิมพลีเมนเทชั่นปัจจุบันของดับลินคอร์อยู่บนพื้นฐานของ XML และ Resource Description Framework (RDF)

Dublin Core Metadata Elements ประกอบด้วยรายการที่แสดงลักษณะพื้นฐานของสารสนเทศ 15 ข้อ เพื่อให้พัฒนาข้อมูลดิจิตอล และทำดัชนีสำหรับสืบค้นได้อย่างมีประสิทธิภาพดังต่อไปนี้
ลูกอมทรีบอร์

ทรีบอร์ เป็นลูกอมสอดไส้ผลิตโดยบริษัทในเครือแคดเบอรี ชเวปส์, และนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัท แคดเบอรี อาดัมส์ (ประเทศไทย) จำกัด

ทรีบอร์ในอดีตในช่วงทศวรรษที่ 80 ถึง 90 จะมีแพคเกจแบบห่อด้วยกระดาษพลาสติกชิ้นเดียวแล้วบิดเกลียวปิดด้านหัวกับด้านท้าย
พอมาในทศวรรษที่ 2000 จะมีการปรับโฉมเป็นอีกแบบที่มีลักษณะมิดชิดมากขึ้น
พรู

พรู วงดนตรีสังกัดเบเกอรี่มิวสิก เกิดจากการรวมตัวของของน้อย สุกี้ และคณิน ซึ่งเป็นพี่น้องร่วมเล่นดนตรีกันตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเอกลักษณ์เฉพาะตัวของวงพรูคือความอิสระทางความคิด ที่สมาชิกแต่ละคนจะมีวิธีในการสื่อสารความคิดของตัวเองสู่สาธารณะอย่างอิสรเสรี เอกลักษณ์ที่สำคัญของพรูอีกประการหนึ่งคือ ลีลาการแสดงสดของวงพรูบนเวทีเป็นที่กล่าวขวัญมาก โดยเฉพาะกับนักร้องนำอย่างกฤษฎา ที่มักจะประยุกต์การเต้นประเภทต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแจ๊สหรือบัลเลต์เข้ามาใส่ไว้ในบทเพลง ทำให้การแสดงโชว์ของพรูในแต่ละครั้งมีผู้เข้าชมเป็นจำนวนมากวงพรูออกอัลบัมชุดแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า Pru โดยได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างดี เพลงเปิดตัวของทางอัลบั้มได้แก่ แค่ และ ทุกสิ่ง พุ่งทะยานขึ้นติดชาร์จวิทยุจำนวนมาก
ชื่อของวงพรูมาจากเด็กขายพวงมาลัยในบริเวณทางแยกพระรามที่ 4 ซึ่งกฤษฎามักจะพบอยู่เสมอ เขาตั้งชื่อเด็กขายพวงมาลัยที่มีแววตาเศร้าคนนั้นว่า "พรู" โดยได้แรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่อง "From here to eternity" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 1953 โดยเด็กขายพวงมาลัยที่เขาเจอนั้น มีแววตาเศร้าหมองเช่นเดียวกับแววตาของตัวเอกในภาพยนตร์
พระเป็นเจ้า

พระเป็นเจ้า () หมายถึง เทวดาผู้เป็นใหญ่ ถือเป็นเทวดาเพียงพระองค์เดียวตามความเชื่อแบบเอกเทวนิยม หรือเป็นเทวดาผู้เป็นสารัตถะเดียวของเอกภพตามความเชื่อแบบพหุเทวนิยม พระเป็นเจ้าถือว่าเป็นผู้อยู่เหนือธรรมชาติ พระผู้สร้างและปกครองเอกภพ นักเทววิทยาได้อธิบายคุณลักษณะของพระเป็นเจ้าไว้ต่าง ๆ กันตามแต่มโนทัศน์เกี่ยวกับพระเป็นเจ้าของบุคคลนั้น โดยทั่วไปถือว่าพระเป็นเจ้าทรงเป็นสัพพัญญู ทรงอำนาจไร้ขีดจำกัด ทรงสถิตอยู่ทุกหนแห่ง ทรงพระเมตตา เป็นภาวะเชิงเดียวที่ไม่แบ่งแยก ทรงสถิตอยู่ชั่วนิรันดร์ และเอกภพไม่อาจอยู่ได้โดยปราศจากพระองค์

นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่าพระเป็นเจ้าทรงมีสภาพเป็นบุคคล เป็นวิญญาณ เป็นต้นกำเนิดของพันธะทางศีลธรรมทั้งปวง เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่มนุษย์จะรับรู้ได้ นักเทววิทยาในศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลามสนับสนุนทรรศนะนี้เช่นนี้ ส่วนนักปรัชญาในสมัยกลางและสมัยใหม่ยังคงให้เหตุผลสนับสนุนและคัดค้านกันอยู่ว่าพระเป็นเจ้ามีจริงหรือไม่

พระเป็นเจ้ามีหลายพระนามแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรมที่นับถือว่าจะมองพระองค์เป็นใครและมีแง่มุมต่าง ๆ อย่างไร เช่น คัมภีร์ฮีบรูและคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมระบุว่าพระเป็นเจ้ามีพระนามว่า "พระยาห์เวห์" หรือ "เราเป็น" แต่ในศาสนายูดาห์มักหลีกเลี่ยงการออกพระนามศักดิ์สิทธิ์นี้ แล้วออกพระนามว่า "เอโลฮิม" หรือ "อะโดนาย" ซึ่งแปลเป็นภาษาไทยว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า" แทน ในศาสนาอิสลามมีพระนามพระเป็นเจ้าถึง 99 พระนาม พระนามที่ใช้มากที่สุดคือ "อัลลอฮ์"

แต่ละศาสนาฝ่ายเทวนิยมได้ระบุพระนามของพระเป็นเจ้าไว้แตกต่างกัน ดังนี้
มัดยัน

มัดยัน ชื่อเมืองในปาเลสไตน์ อันเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ เคยมีศาสดาทูตชื่อ ชุอัยบฺ อยู่ที่เมืองนี้ในอดีต
เรื่องราวของ นบี ชุอัยน์

ชาวมัดยันคือชาวอาหรับที่อาศัยอยู่ในดินแดนมะอาน ซึ่งส่วนหนึ่งของดินแดนแห่งนี้ปัจจุบันคือซีเรีย 
ชาวมัดยันเป็นคนโลภที่ไม่เชื่อว่าอัลลอฮฺทรงมีอยู่ จึงใช้ชีวิตอยู่อย่างชั่วช้าเลวทราม
คนพวกนี้โกงตาชั่ง โฆษณาสินค้าของตัวเองเกินความจริง และปกปิดข้อบกพร่องในสินค้าของตัวเอง
นอกจากนี้ยังโกหกลูกค้าของตนเองอีกด้วย

อัลลอฮฺได้ส่งนบีชุอัยบฺมาพร้อมกับปาฏิหาริย์หลายอย่าง
นบีชุอัยบฺได้สอนพวกเขา และ ขอให้พวกเขานึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮฺ
และเตือนพวกเขาให้นึกถึงผลที่จะติดตามมา จากหนทางที่เลวทรามของพวกเขา แต่พวกเขากลับหัวเราะเยาะ
ท่านนบีชุอัยบฺยังคงสงบนิ่ง และในขณะที่ท่านเตือนชนเหล่านั้น ท่านก็บอกแก่พวกเขาว่าท่านนั้นเป็นญาติพี่น้องของพวกเขา 
และสิ่งที่ทำไปนั้นมิใช่ประโยชน์ส่วนบุคคล

แต่พวกเขาได้ทำการยึดทรัพย์สินของนบีชุอัยบฺ และ ผู้ที่ปฏิบัติตามท่าน หลังจากนั้นก็ทำการขับไล่ออกจากเมือง
นบีชุอัยบฺจึงวอนขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺ และคำวิงวอนของท่านก็ได้รับการตอบสนอง
กล่าวคือ อัลลอฮฺได้ทรงทำให้อากาศร้อนระอุ ซึ่งทำให้ชาวมัดยันได้รับความเดือดร้อน
และเมื่อเห็นเมฆรวมตัวกันบนท้องฟ้า พวกเขาก็คิดว่าเมฆนั้นจะนำความเย็นและฝนที่ชุ่มฉ่ำมา
ดังนั้นพวกเขาจึงวิ่งออกไปข้างนอกด้วยความหวังว่าจะได้สนุกสนานกับน้ำฝน
แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เมฆได้ระเบิดออกพร้อมกับเกิดฟ้าผ่าและไฟลุกโชนขึ้น
พวกเขาได้ยินเสียงกึกก้องกัมปนาทจากข้างบนซึ่งทำให้แผ่นดินใต้เท้าของพวกเขาสั่นสะเทือน
และพวกคนชั่วได้ถูกคร่าชีวิตในสภาพที่กำลังหวาดกลัว

อ้างอิงข้อมูล : เรื่องราวของบรรดานบี ( Story of The Prophets ) 
อิมาม อิบนุกะซีรฺ - เขียน อ.บรรจง บินกาซัน – แปล
นิทานนกแก้ว

นิทานนกแก้ว ชื่อหนังสือโบราณ เดิมเป็นภาษาสันสกฤต มีชื่อว่า "สุกสัปตติ" (Sukasaptati) หรือ "เจ็ดสิบคตินิทานของนกแก้ว" ต่อมาได้รับการแปลเป็นภาษาอื่น ๆ เช่นภาษาเปอร์เซีย และ ฮินดี ในภาษามลายูหนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า "Hikayat Bayan Budiman"
ล้วน ควันธรรม

ล้วน ควันธรรม เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลง เป็นนักเขียนบทและเป็นผู้จัดละครวิทยุ

ครูล้วน ควันธรรม เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ที่จังหวัดธนบุรี (ฝั่งธนบุรีของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน) เป็นบุตรของนายลายและนางเฟื่อง ควันธรรม จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก และโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สมรสกับ นันทา พันธุ์พฤกษ์ เมื่อ พ.ศ. 2499 มีบุตรธิดา 6 คน

ในวัยเด็กครูล้วนฝึกฝนการร้องเพลงและเล่นดนตรี จากการซื้อแผ่นเสียงของนักร้องมีชื่อเสียงมาฝึกฝนด้วยตนเอง ต่อมาได้ศึกษาการเรียนโน้ตสากลจาก "ครูสริ ยงยุทธ" และเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่นั้น เพลงแรกที่แต่งคือเพลง "วิมานในฝัน" เมื่อ พ.ศ. 2477

พ.ศ. 2482 หลวงสุขุมนัยประดิษฐก่อตั้งวงดนตรีกรมโฆษณาการ และรับสมัครนักร้อง ท่านเข้ามาสมัครและได้เป็นนักร้องรุ่นแรกของวง ซึ่งประกอบด้วย รุจี อุทัยกร, มัณฑนา โมรากุล, และล้วน ควันธรรม จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่านจึงลาออกจากราชการ แล้วตั้งวงดนตรีแชมเบอร์มิวสิก ขนาดสี่คน เล่นที่ศาลาเฉลิมกรุง และตระเวนเล่นตามวิกต่างๆ
ในช่วงหลังของชีวิต ครูล้วน ควันธรรม จัดตั้งโรงเรียนประสาทพร ขึ้นที่จังหวัดนนทบุรีและจัดทำรายการวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์ เกี่ยวกับการร้องเพลงและการอนุรักษ์ภาษาไทย โดยใช้นามว่า "ลุงพร" ประจำที่สถานีวิทยุกรมประชาสัมพันธ์ ครูล้วนมีลูกศิษย์ลูกหาหลายท่าน ที่มีชื่อเสียงคือชาลี อินทรวิจิตร และ ชรินทร์ นันทนาคร

ครูล้วน ควันธรรม เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2522 อายุได้ 67 ปี

ครูล้วน ควันธรรม แต่งเพลงเพลงแรกคือ "วิมานในฝัน" เมื่อ พ.ศ. 2477 จากนั้นมา ท่านได้แต่งเพลงทั้งคำร้องและทำนองไว้ประมาณ 300 เพลง และแต่งคำร้องให้กับเพลงสากลประมาณ 30-40 เพลง ระหว่างที่ทำงานอยู่กรมโฆษณาการ ได้แต่งละครวิทยุประมาณ 30 เรื่อง

ผลงานเพลงมีชื่อเสียง ได้แก่เพลงแหวนประดับก้อย, คำปฏิญาณ, เสียงกระซิบสั่ง, ค่ำแล้วในฤดูหนาว, ผีเสื้อกับดอกไม้, เพลินเพลงเช้า, ระกำดวงจิต, พรานเบ็ด และ ใจเป็นห่วง ฯลฯ

นอกจากผลงานแต่งเพลงแล้ว เนื่องจากภรรยาของท่านเป็นคนใต้ ท่านจึงผู้ประยุกต์เพลงเชิดหนังตะลุงของทางใต้ให้เข้ากับจังหวะเพลงสากล เรียกว่าจังหวะ "ตะลุงเทมโป้"
บริเตนใหญ่

บริเตนใหญ่ () เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะบริติช ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของภาคพื้นทวีปยุโรป มีเกาะไอร์แลนด์ตั้งอยู่ทางตะวันตก เกาะบริเตนใหญ่เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป ล้อมรอบด้วยเกาะเล็กนับร้อยเกาะ บริเตนใหญ่เนื้อที่ส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักร เป็นที่ตั้งของอังกฤษ สกอตแลนด์ และเวลส์ บริเตนใหญ่เป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก รองจากเกาะชวาและเกาะฮนชู

คำว่าบริเตนใหญ่บางครั้งใช้ในความหมายของสหราชอาณาจักร ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ซึ่งเป็นรัฐที่เกิดจากการรวมตัวของอังกฤษและสกอตแลนด์ในช่วงพ.ศ. 2250–2344 ก่อนที่นอร์เทิร์นไอร์แลนด์จะเข้าร่วม เป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และนอร์เทิร์นไอร์แลนด์
กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์

กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ กล่าวถึงการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปีหรือพลังงานเสียในระบบอิสระ โดยอธิบายได้หลายแบบดังนี้
เฮเลน เคลเลอร์

เฮเลน แอดัมส์ เคลเลอร์ (; พ.ศ. 2423 — พ.ศ. 2511) นักเขียนและนักมนุษยธรรมชาวอเมริกันผู้พิการทั้งตาบอดและหูหนวกตั้งแต่อายุ 19 เดือนจากเจ็บป่วยหนัก เกิดที่เมืองทัสคัมเบีย รัฐแอลบามา แต่โชคดีที่ได้แอนน์ ซัลลิแวน มาเป็นผู้สอนการพูด การอ่านและเขียน และได้กลายเป็นมิตรสนิทซึ่งกันและกันไปตลอดชีวิต

เฮเลน เคลเลอร์ จบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่วิทยาลัยแรดคลิฟ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้รับปริญญาเกียรตินิยมในปี พ.ศ. 2447 เมื่ออายุ 24 ปี นับเป็นบัณฑิตที่หูหนวกและตาบอดคนแรกของมหาวิทยาลัย เฮเลนได้กลายเป็นนักปาฐกถาและนักเขียนที่มีชื่อเสียงโดดเด่นระดับโลก ได้เขียนหนังสืออัตชีวประวัติชื่อ "เรื่องราวชีวิตของข้าพเจ้า" (The Story of MyLife) พ.ศ. 2445 ซึ่งได้รับการนำไปทำเป็นบทละครเรื่อง "นักทำงานมหัศจรรย์" (The Miracle Worker) เรื่องที่แสดงให้เห็นวิธีการเรียนการสื่อความของเฮเลนทั้งที่มองไม่เห็นและไม่ได้ยิน ในปี พ.ศ. 2502 และได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ใน 3 ปีต่อมา

เฮเลน เคลเลอร์ ได้ชื่อว่าเป็นนักรณรงค์เพื่อคนพิการที่มีบทบาทสำคัญ รวมทั้งการณรงค์สนับสนุนให้สตรีมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง ต่อต้านความรุนแรงและการสนับสนุนการคุมกำเนิด ในปี พ.ศ. 2458 ได้ก่อตั้งองค์การไม่แสวงกำไร "เฮเลนเคลเลอร์สากล" เพื่อป้องกันการตาบอด เฮเลนกับเพื่อนและครูคือ แอนน์ ซัลลิแวน ได้ร่วมเดินทางไปเยือนประเทศต่างๆ 39 ประเทศทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย และได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นหลายครั้งและเป็นที่ชื่นชอบของชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างยิ่ง เฮเลน เคลเลอร์ ได้พบกับประธานาธิบดีทุกคนตั้งแต่โกรเวอร์ คลีฟแลนด์ รวมถึงประธานาธิบดีลีนดอน จอนห์สัน เป็นเพื่อนกับผู้มีชื่อเสียงอีกหลายคน อาทิ เช่น อเล็กซานเดอร์ แกรแฮม เบลล์ ชาร์ลี แชปปลิน และมาร์ค ทเวน

เฮเลน เคลเลอร์เป็นสมาชิกพรรคสังคมนิยม รณรงค์ช่วยเหลือชนชั้นกรรมกรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2452- 2464 ได้เข้าไปเยี่ยมเยือนคลุกคลีกันคนยากจน ซึ่งเธอได้กล่าวไว้ว่า ""ฉันได้ไปเยี่ยมโรงงาน สลัมคนยากจน ถึงฉันจะมองไม่เห็นแต่ก็ได้กลิ่น"" กิจกรรมทางการเมืองของเฮเลนได้ลดลงพร้อมกับการเสื่อมถอยของพรรคสังคมนิยมหลังจากการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้หันมาทำงานให้กับ "มูลนิธิอเมริกันเพื่อคนตาบอด" จนถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 87 ปี

เรื่องราวของเฮเลนผู้ซึ่งมีความพิการโดยสิ้นเชิงทั้งตาบอดและหูหนวก ได้เป็นที่สนใจสร้างแรงบันดาลใจเป็นอันมากให้กับบุคคลทั่วโลก และยังคงเป็นตัวอย่างที่ดีในด้านความวิริยสาหะแก่คนพิการและคนทั่วไปรุ่นปัจจุบัน
มหาวิทยาลัยเมจิ

มหาวิทยาลัยเมจิ () เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ที่จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2424 (ค.ศ. 1881) โดยนักฎหมาย 3 คน คือ ทัตซึโอะ คิชิโมะโตะ, โคโซ มิยะงิ และ มิซะโอะ ยะชิโระ และตั้งเป็นมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) มหาวิทยาลัยเมจิเป็นหนึ่งในกลุ่มมหาวิทยาลัย โตเกียว 6 นักร้องที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ เช่น ยามาชิตะ โทโมฮิสะ (วง News), เคอิจิโร่ โคยาม่า (วง News) เป็นต้น

วิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ โอะจะโนะมิซุ มีชื่อว่าวิทยาเขต ทสึรุกะได มีนักศึกษาประมาณ 33,000 คน ในทุกปี มหาวิทยาลัยเมจิจะมีการจัดการแข่งขัน รักบี้และเบสบอลกับ มหาวิทยาลัยวะเซะดะ
โทโมฮิซะ ยามาชิตะ

โทโมฮิซะ ยามาชิตะ () (เกิด 9 เมษายน ค.ศ. 1985) นักร้องญี่ปุ่น ผ่านการออดิชันเข้า Johnny's Jr. เมื่อวันที่ 27 กันยายน 1996 ตั้งแต่อายุ 11 ปี โดยมีมารดาเป็นคนส่งประวัติเข้ามาทางบริษัท เหตุผลที่อยากเข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดจูเนียร์ เพราะว่าอยากเป็นเหมือนฮิเดอากิ ทากิซาวะ และในปี 2003 ก็ได้เดบิวต์ในนามของ NEWS

ยามาชิตะยังมีความสามารถในด้านการแต่งเพลงเป็นอย่างมาก จึงทำให้เพลงที่ยามาชิตะแต่งเองนั้นได้ลงไปอยู่ในอัลบั้มและซิงเกิล และหลายเพลงที่ยามาชิตะร้องในรายการหรือคอนเสิร์ต เช่น
นกกา

นกอีกา จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก เป็นนกชนิดหนึ่งอยู่ในสกุล "Corvus" ในวงศ์นกกา (Corvidae) พบกระจายพันธุ์ทั่วโลก ยกเว้นในทวีปอเมริกาใต้ มีลักษณะเฉพาะตัวคือมีสีขนสีดำสนิทเป็นเงามันเลื่อม อยู่รวมกันเป็นกลุ่มและออกหากินเวลากลางวันโดยเฉพาะอย่างยิ่งวันที่แดดแรง กาจะหาอาหารโดยการซ่อนตัวในเงาของต้นไม้ สำหรับการจู่โจมเหยื่อ

นกกามีลักษณะเหมือนนกอีกประเภทหนึ่งชื่อ นกเรเวน ซึ่งเป็นนกที่มีสีดำเหมือนกัน

นอกจากนี้แล้ว นกกายังถือว่าเป็นนกที่มีอายุขัยเฉลี่ยสูงถึง 90 ปี ซึ่งนับว่าสูงกว่าสัตว์ใหญ่อย่างช้างเสียอีก

ชนิดของนกกามีดังนี้
เคอิจิโร โคะยะมะ

เคอิจิโร โคะยะมะ (「小山慶一郎」"Koyama Keiichiro")　เข้าจูเนียร์เพราะเห็น ARASHI ทางโทรทัศน์แล้วอยากเป็นแบบนั้นบ้าง พี่สาวจึงส่งประวัติเข้ามาออดิชั่น และก็อยู่มาจนในปี 2003 ได้เดบิ้วในนามของ NEWSCM โฆษณา

Radio รายการวิทยุ
ฮิโรชิ ทากาฮาชิ

ฮิโรชิ ทากาฮาชิ () นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดที่ตำบลไอซูบังเงะ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีผลงานเป็นที่รู้จักจากเรื่อง เรียกเขาว่า อีกา และมีภาคต่อในชื่อ เวอร์ส (Worst) นอกจากนี้ยังมีส่วนรวมในการทำภาพยนตร์วันพีซ และภาพยนตร์โทรทัศน์ พีชเกิร์ล