seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แฟ้มลับคดีพิศวง

แฟ้มลับคดีพิศวง () เป็นภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์แนวไซไฟที่ถือว่ายาวที่สุดเป็นอันดับสอง รองจากสตาร์เทร็ค ออกอากาศถึง 10 ฤดูกาล จำนวนตอนทั้งหมด 208 ตอน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลต่าง ๆ ถึง 141 ครั้ง และสามารถชนะถึง 61 รางวัลจากผู้มอบรางวัล 24 สถาบัน รวมถึงรางวัลเอ็มมี, รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลเอ็นไวรอนเมนทัลมีเดีย และรางวัลสกรีนแอกเตอร์สไกด์

"แฟ้มลับคดีพิศวง" เขียนบทโดยคริส คาร์เตอร์ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอสองคน คือ ฟอกซ์ มัลเดอร์ นักจิตวิทยา (รับบทโดยเดวิด ดูคอฟนี) และแดนา สกัลลี นักฟิสิกส์และแพทย์ (รับบทโดยจิลเลียน แอนเดอร์สัน) มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับแฟ้มคดี "เอ็กซ์" คดีลึกลับเกี่ยวกับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ ทั้งสองคนอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของวอลเตอร์ สกินเนอร์ (รับบทโดยมิตช์ พีเลจจี) ผู้ช่วยผู้อำนวยการเอฟบีไอ

ฟอกซ์ มัลเดอร์ มีความเชื่อเรื่องจานบินและมนุษย์ต่างดาว เนื่องจากเขาเชื่อว่าน้องสาวของเขา ชื่อ ซาแมนทา มัลเดอร์ ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไปตั้งแต่เด็ก เขาเป็นคนหมกมุ่น สะสมหนังสือโป๊ และเชื่อในทฤษฎีสมคบคิด ในระหว่างการสืบสวน มัลเดอร์มักถูกทัดทานโดยดานา สกัลลีย์ ที่มีนิสัยการทำงานชอบวิเคราะห์ความเป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์ และหาเหตุผลมาหักล้างมากกว่า

ฟอกซ์ มัลเดอร์ เป็นตัวละครหลักใน "แฟ้มลับคดีพิศวง" ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1 ถึง 7 และถูกตัดออกไปในฤดูกาลที่ 8-9 เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างดูคอฟนีกับคาร์เตอร์ โดยคริส คาร์เตอร์กำหนดให้มัลเดอร์ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไป และมีเจ้าหน้าที่พิเศษสองคนเข้ามารับผิดชอบแฟ้มคดีเอ็กซ์แทน คือ จอห์น ด็อกเกตต์ (รับบทโดยรอเบิร์ต แพทริก) และมอนิกา เรย์ส (รับบทโดยแอนนาเบท กิช) นอกจากนี้ในช่วงปลายฤดูกาลที่ 3 คริส คาร์เตอร์ยังเขียนบทให้สกัลลีย์ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไป และเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาอย่างลึกลับ ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์จริงที่จิลเลียน แอนเดอร์สัน ตั้งครรภ์ และให้กำเนิดลูกสาวชื่อ ไพเพอร์ มารู เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1994

นอกเหนือจากตัวละครหลักที่เป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอแล้ว ในเรื่องยังกล่าวถึงองค์กรลึกลับที่มีอิทธิพลในรัฐบาล ชื่อ เดอะซินดิเคต นำโดยเดอะสโมกกิงแมน (The Smoking Man) รับบทโดยวิลเลียม บี. เดวิส และผู้ช่วยชื่อ อเล็กซ์ ไครเช็ก (รับบทโดยนิโคลัส ลีอา) และเดอะโลนกันเม็น (The Lone Gunmen) กลุ่มแฮกเกอร์สามคนที่คอยช่วยเหลือมัลเดอร์กับสกัลลีอยู่เบื้องหลัง ประกอบด้วยริชาร์ด "ริงโก" แลงลี (รับบทโดยดีน แฮ็กลุนด์), เมลวิน โฟรฮิคี (รับบทโดยทอม เบรดวูด) และจอห์น ฟิตเจอรัลด์ ไบเออส์ (รับบทโดยบรูซ ฮาร์วุด) กลุ่มเดอะโลนกันเม็น นี้ได้รับความชื่นชอบจากผู้ชมจนถูกแยกไปเป็นภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องต่างหาก จำนวน 1 ฤดูกาล 13 ตอน

"แฟ้มลับคดีพิศวง" เล่าเรื่องของการทำงานและชีวิตส่วนของของเจ้าหน้าที่พิเศษฟอกซ์ มัลเดอร์แห่งเอฟบีไอ และแดนา สกัลลี มัลเดอร์เป็นนักวิเคราะห์พฤติกรรมที่มีพรสวรรค์และมีความเชื่ออย่างมากต่อเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ
ซีคอนสแควร์

ซีคอนสแควร์ () เป็นศูนย์การค้า ดำเนินโครงการโดย บริษัท ซีคอน ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่าง กลุ่มซีคอน (ตระกูลซอโสตถิกุล) และสถาบันการเงิน 5 แห่ง ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 77 ไร่ ริมถนนศรีนครินทร์ ระหว่าง แยกศรีนุช และ แยกศรีอุดม มีระยะห่างจากถนนเทพรัตน 2 กิโลเมตร และห่างจากทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (กรุงเทพ-ชลบุรี) 3 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังใกล้กับสวนหลวง ร.9 และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2537 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด

ซีคอนสแควร์ เป็นศูนย์การค้าครบวงจรที่มีคุณภาพได้มาตรฐานสากล และทันสมัยที่สุด โดยมีลักษณะเป็นอาคารเดี่ยวสูง 5 ชั้น และมีชั้นใต้ดินอีก 2 ชั้น มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 500,000 ตารางเมตร พื้นที่ร้านค้า 200,000 ตารางเมตร มีที่จอดรถกว่า 7,000 คัน มีพื้นที่สำคัญดังนี้
กลุ่มซีคอน

กลุ่มบริษัทซีคอน เป็นกลุ่มธุรกิจในประเทศไทยประกอบด้วย 3 ธุรกิจ ได้แก่

บริษัท นันยาง มาร์เก็ตติ้ง จำกัด ผู้ผลิตและจำหน่ายรองเท้านันยางตราช้างดาว ก่อตั้งเมื่อปี 2491

ในปี 2529 กลุ่มบริษัท ซีคอน เข้าบริหารกิจการ บริษัท ไทยชูรส จำกัด ผู้ผลิตผงชูรสและผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงอาหาร และต่อมาเข้าร่วมทุนกับกลุ่ม เจแปนอาซาฮี เคมีคัล ของญี่ปุ่น เพื่อขยายการผลิตผงชูรสสำหรับการส่งออก

บริษัท ซีคอน จำกัด ประกอบธุรกิจการก่อสร้าง ก่อตั้งเมื่อ 9 มีนาคม 2504 มีประสบการณ์ด้านอสังหาริมทรัพย์มากว่า 36 ปี โดยตระกูลซอโสตถิกุล กลางปี 2507 ซีคอนได้ก่อสร้าง สยามสแควร์ ชอปปิ้งเซ็นเตอร์ ขนาดใหญ่แห่งแรกของไทยและได้ก่อสร้างโรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล และจัดสร้างโครงการที่พักอาศัยแห่งแรกของประเทศไทย คือ หมู่บ้านมิตรภาพ ซึ่งประกอบด้วยบ้านพักอาศัยมากกว่า 800 หลังที่ซอยอ่อนนุช และรับสร้างบ้าน ทั่วกรุงเทพฯ บนที่ดินต่างทำเลกว่า 6,000 หลัง
กานาเลตโต

จิโอวานนี อันโตนิโอ กานาล () 28 ตุลาคม พ.ศ. 2240 (ค.ศ. 1697) - 19 เมษายน พ.ศ. 2311 (ค.ศ. 1768) หรือรู้จักกันในชื่อ คานาเล็ตโต () ศิลปินผู้หลงใหลในการวาดภาพทิวทัศน์ของเมืองเวนิส งานของเขาดูเกือบเหมือนภาพถ่ายจริง คานาเล็ตโตตระเวนไปตามคลองเวนิสเพื่อเลือกตำแหน่งเงาที่น่าสนใจ เพื่อให้ฉากของเขามีคุณภาพล้ำเลิศ

การท่องเที่ยวเป็นรายได้แหล่งสำคัญสำหรับเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักเดินทางผู้มีการศึกษาและมั่งคั่งและพ่อค้าหลายคนจากยุโรปเหนือและตะวันตก มักจะซื้อภาพของเมืองที่ละเอียดปราณีตของคานาเล็ตโตกลับไปด้วย

Canaletto ร่วมกับ Giovanni Battista Tiepolo, Giovanni Battista Pittoni, Giovanni Battista Piazzetta, จูเซปเป้มาเรีย Crespi และ Francesco Guardi รูปแบบดั้งเดิมที่ดี เก่า ปริญญาโท ระยะเวลาของจิตรกรที่.

หลายภาพของเขาถูกขายให้ชาวอังกฤษผ่านพ่อค้าชื่อโจเซฟ สมิธ (Joseph Smith) (ซึ่งต่อมาได้เป็นกงสุลอังกฤษประจำเวนิส) ตั้งแต่ พ.ศ. 2287 เขาช่วยคานาเล็ตโตขายภาพวาดให้แก่ชาวอังกฤษคนอื่นๆ และใน พ.ศ. 2289 คานาเล็ตโตย้ายไปที่ลอนดอน เพื่อให้อยู่ใกล้กลุ่มลูกค้าได้มากขึ้น เขาอาศัยอยู่ในอังกฤษจนกระทั่ง พ.ศ. 2298 ได้สร้างผลงานภาพทิวทัศน์ของลอนดอน (รวมสะพานเวสต์มินสเตอร์ใหม่)
23313 สุโภไควณิช

23313 สุโภไควณิช เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยที่มีคาบดาราคติ 1227.2011173 วัน (3.36 ปี) ถูกค้นพบในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2544 และตั้งชื่อตาม ณฐพล สุโภไควณิช นักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในขณะนั้น ที่เป็นหนึ่งในสามสมาชิกกลุ่มตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดโครงงานของนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์ งาน Intel International Science and Engineering Fair หรือ ISEF ที่สหรัฐอเมริกา เรื่องรูปแบบการหุบของใบไมยราบ ซึ่งได้อันดับ 1 ของโลก เมื่อปี พ.ศ. 2550 และได้รางวัลของ European Union Contest for Young Scientists (EUCYS) จากผลงานเดียวกัน
เอนทาลปี

ในวิชาเทอร์โมไดนามิกส์และเคมีโมเลกุลนั้น คำว่า เอนทาลปี () หรือ "ค่าความร้อนที่เพิ่มขึ้น" (เขียนแทนด้วย "H", "h") เป็นค่าอัตราส่วนหรือค่าที่ใช้อธิบายพลังงานศักย์เทอร์โมไดนามิกส์ที่สะสมอยู่ในระบบ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการนำไปคำนวณพลังงานในระบบปิดภายใต้ความดันคงทีและเอนโทรปีคงที่

คำว่า เอนทาลปี มาจากคำว่า "en-" ที่มีความหมายว่า ใส่เข้าไป รวมกับคำภาษากรีกคำว่า "thalpein" ที่มีความหมายว่า ให้ความร้อน
สมัยเฮลลาดิค

สมัยเฮลลาดิค () เป็นศัพท์ทางโบราณคดี ที่หมายถึงสมัยต่างๆของวัฒนธรรมแผ่นดินใหญ่ของกรีซโบราณในช่วงยุคสำริด เป็นคำที่พาดพิงถึง อารยธรรมซิคละดีสอันเป็นช่วงเวลาใกล้เคียงกันกับยุคสำริดของอารยธรรมอีเจียน และ อารยธรรมมิโนอัน ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของครีต สมัยเฮลลาดิคหมายถึงกรีกช่วงยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งนักวิชาการบางฝ่ายก็เรียกว่า วัฒนธรรมเฮลลาดิค () เพราะมองว่ายังมิใช่ช่วงที่เจริญมากพอที่จะเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมกรีซโบราณ ช่วงเวลานั้นยังเป็นสมัยที่กรุงทรอยยังไม่ล่มสลาย และครอบคลุมไปถึงช่วงเกิดสงครามกรุงทรอย

คำว่า "เฮลลาดิค" "ซิคละดีส" และ "มิโนอัน" หมายถึงสถานที่ของที่มา ฉะนั้น สิ่งของจากมิโนอันสมัยกลางจึงอาจจะพบได้ที่ไซคลาดีส แต่ไม่ถือว่าเป็นไซคลาดีสสมัยกลาง การจัดระบบดังกล่าวมักจะไม่เหมาะกับบริเวณรอบทะเลอีเจียน เช่น พื้นที่ตะวันออกกลาง ซึ่งอาจมีเครื่องปั้นดินเผาที่เลียนแบบสไตล์ของเครื่องปั้นดินเผาเฮลลาดิคหรือมิโนอัน หากแต่เป็นเครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตในท้องถิ่น

สมัยเฮลลาดิคโดยทั่วไปหมายถึงเครื่องปั้นดินเผาและระบบการระบุเวลาสร้าง เครื่องปั้นดินเผาไม่ว่าจะที่ใดตามปกติแล้วจัดแบ่งออกเป็นสมัยต้น กลาง และปลายจากรูปทรงและเทคนิคที่ใช้ในการสร้างงาน ระบบดังกล่าวทำให้สามารถทำการลำดับเวลาสถานที่ได้อย่างมีระบบ

การระบุเวลาที่แท้จริงเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ควรจะใช้เมื่อทำได้ แต่การระบุเวลาเชิงสัมพัทธ์เป็นวิธีที่ใช้ก่อนที่จะมีการระบุเวลาโดยวิธีการคำนวณอายุโดยคาร์บอน การขุดค้นทางโบราณคดีของสิ่งของที่เกี่ยวกับกรีซก่อนประวัติศาสตร์จึงมักจะใช้การระบุเวลาสัมพัทธ์โดยลักษณะของเครื่องปั้นดินเผา
สุขุม เลาวัณย์ศิริ

สุขุม เลาวัณย์ศิริ (22 เมษายน พ.ศ. 2482 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559) อดีตประธานสภาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย และอดีตประธานที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ)

สุขุม เลาวัณย์ศิริ เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2482 เป็นบุตรของนาย ประกาย แซ่เล้า กับ นางตู้ แซ่โค้ว สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี พาณิชยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 9 สมัย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2548) เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคนำไทย สุขุม เลาวัณย์ศิริ ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุรวม 77 ปี

สุขุมเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง อาทิ

นอกจากผลงานด้านการเมืองยังมีผลงานในการริเริ่มเกี่ยวกับทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม อาทิ เป็นผู้ริเริ่มให้สร้างฝายยาง (เขื่อนยาง) มาใช้เก็บน้ำเป็นผลสำเร็จ เป็นผู้ริเริ่มขุดคลองประปาน้ำดิบแห่งที่ 2 ให้แก่กรุงเทพมหานคร เป็นคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติ ทำเนียบรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย
ประกอบ วะสีนนท์

พล.ร.ต.นพ.ประกอบ วะสีนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 เสียชีวิตวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2549
หนึ่งใจ..เดียวกัน

หนึ่งใจ..เดียวกัน () เป็นภาพยนตร์ไทยในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี กำกับโดย สิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร นำแสดงโดย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ, ศุกลวัฒน์ คณารศ, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา, นิศารัตน์ อภิรดี, ซีแนม สุนทร, รอง เค้ามูลคดี, สมชาย ศักดิกุล และ วิทยา เจตะภัย (ถนอม สามโทน) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า สร้างสรรค์สังคม จากบทพระนิพนธ์ "เรื่องสั้นที่...ฉันคิด" ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ มีเนื้อหากล่าวถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่ค้นหาความสุขที่แท้จริงของชีวิต โดยเริ่มต้นที่ "เพียงหลวง" โรงเรียนเล็ก ๆ ที่รายล้อมด้วยธรรมชาติ

"หนึ่งใจ..เดียวกัน" ได้แถลงข่าวภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ที่โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ รายได้จากภาพยนตร์เรื่องนี้จะนำไปสมทบทุนโครงการ "มิราเคิลออฟไลฟ์" เป็นโครงการช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสทางการศึกษาและขาดโอกาสทางสังคม สืบเนื่องจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงตระหนักถึงปัญหาการด้อยโอกาสทางการศึกษาของเด็กไทย นอกจากการประชาสัมพันธ์ภายในประเทศแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ ยังได้มีการประชาสัมพันธ์ในต่างประเทศ อาทิ ที่เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และเข้าฉายที่กรุงปารีส ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 อีกด้วย

พิมพ์ดาว สาวนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เธอคิดแต่เพียงว่า ความสำเร็จที่สมบูรณ์ประกอบด้วยเงินทองและความมั่งคั่งในชื่อเสียง แต่เมื่อเธอได้สูญเสียลูกสาวไปจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปรียบเสมือนหนึ่งเธอสูญเสียทุกอย่างในชีวิต เหตุการณ์จึงเริ่มต้นขึ้นที่เพียงหลวง โรงเรียนเล็ก ๆ ที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ที่รายล้อมไปด้วยชาวบ้านและผู้คนหลากหลายความคิด ณ ที่แห่งนี้ทำให้เธอรู้จักการให้ การแบ่งปัน และใจที่เป็นสุข ความสุขของเธอไม่ได้อยู่ท่ามกลางตึกสูงใจกลางเมืองอีกแล้ว แต่กลับอยู่ที่ท้องนาสีเขียวบนดอย และน้ำใจของชาวบ้านที่หลอมรวมเป็นหนึ่ง

"หนึ่งใจ..เดียวกัน" เป็นบทพระนิพนธ์ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ จากหนังสือ "เรื่องสั้น...ที่ฉันคิด" ซึ่งทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ ได้รับแนวคิดจากการดำเนินงานในโครงการ "ทูบีนัมเบอร์วัน" และ "มูลนิธิคุณพุ่ม เจนเซ่น"

ฉากถ่ายทำ ทีมงานได้สร้างอำเภอขึ้นมาใหม่ที่ชื่อว่า "เพียงหลวง" โดยได้จัดสร้างโรงเรียน ทุ่งนาสีเขียวที่ลงมือปลูกข้าวเองจริง ๆ ทั้งดำนา ปักต้นกล้า จนข้าวออกรวง
เนื่องจากกระทรวงศึกษาธิการพิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวได้สะท้อนปัญหาสังคม รวมทั้งปณิธานที่แน่วแน่ที่จะแก้ไขปัญหาทางการศึกษาของทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีที่มีต่อเด็กด้อยโอกาส จึงได้แจ้งต่อองค์กรหลักในสังกัดกระทรวงเพื่อให้การสนับสนุนภาพยนตร์เรื่องนี้ จากนั้นทั้งคณะกรรมการอุดมศึกษาแห่งชาติและสำนักงานคณะกรรมการศึกษาเขตพื้นที่ต่างๆ ก็ได้แจ้งหนังสือไปยังผู้บริหารมหาวิทยาลัยและโรงเรียนต่าง ๆ เพื่อเชิญชวนให้นำคณะนักเรียนนักศึกษาไปชมภาพยนตร์หนึ่งใจเดียวกันแบบเหมารอบในราคาพิเศษ

เริ่มแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่ไม่ดีนัก ในสัปดาห์ที่เข้าฉายทำรายได้ไปเพียงแค่ 9.8 ล้านบาท ทั้งที่มีการประชาสัมพันธ์ไปในสื่อหลายแขนง แต่ภายหลังภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวมมากถึง 50 ล้านบาท
ดิ่งทะลุสะดือโลก

ดิ่งทะลุสะดือโลก () ออกฉายเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 กำกับโดย เอริค เบรวิก ภาพยนตร์เรื่องนี้อิงจากนวนิยายคลาสิกของฌูล แวร์น ถ่ายทอดด้วยการถ่ายทำแบบดิจิตอล 3 มิติตลอดทั้งเรื่อง

เทรเวอร์ แอนเดอร์สัน (เบรนแดน เฟรเซอร์) นักธรณีวิทยาเลือดร้อน เชื่อมาตลอดว่า แม็กซ์ แอนเดอร์สัน พี่ชายของเขาที่หายตัวไปอย่างลึกลับในระหว่างการเดินทางสำรวจในไอซ์แลนด์เมื่อ 10 ปีก่อน ได้ค้นพบเส้นทางเชื่อมต่อไปยังดินแดนใต้พิภพที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตประหลาดดึกดำบรรพ์มากมาย

เพื่อค้นหาความจริง เทรเวอร์ ตัดสินใจพา ฌอน (จอช ฮัทเชอร์สัน)ห ลานชายวัยรุ่นไปด้วยอย่างไม่เต็มใจ รวมถึง ฮานนาห์ (อนิต้า ไบรเอ็ม) ไกด์ท้องถิ่นชาวไอซ์แลนด์ ออกตามหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายที่หายสาบสูญ

ในระหว่างการสำรวจ พวกเขาบังเอิญเข้าไปติดอยู่ในถ้ำที่ไม่มีทางออก นอกจากจะเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ และนั่นคือเส้นทางที่พิสูจน์ความเชื่อของแม็กซ์ เทรเวอร์ และพาพวกเขา ไปยังดินแดนลึกลับใต้พสุธา อันเต็มไปด้วยสิ่งแปลกประหลาด ไม่ว่าจะเป็นพืชกินคน ปลาปิรันย่า นกเรืองแสง หรือแม้แต่ไดโนเสาร์ดึกดำบรรพ์

พวกเขาต้องผจญภัยเพื่อเอาชีวิตรอด และหาทางออกจากดินแดนนี้ให้ได้ ก่อนที่ภูเขาไฟที่กำลังประทุอยู่จะถึงเวลาของมัน
ปานี ยาท่อตู้

ปานี ยาท่อตู้ (ภาษาลาว: ປານີ ຢາທໍ່ຕູ້; เกิด: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951) เกิดที่บ้านสามแจ เมืองหนองแฮด แขวงเชียงขวาง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรค (กรรมการบริหารพรรค), ประธานคณะประจำสภาแห่งชาติ, ประธานสภาแห่งชาติ, กรรมการคณะประจำ, ผู้ประจำการคณะประจำสภาแห่งชาติ ปีที่เข้าร่วมการปฏิวัติ วันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 ปีที่เข้าร่วมพรรคอย่างเป็นทางการ วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1979

ปานี ยาท่อตู้ เป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์การเมืองลาว ที่ดำรงตำแหน่ง กรรมการบริหารพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
อิกกีว โซจุง

อิกกีว โซจุน (; พ.ศ. 1937 — พ.ศ. 2024) เป็นพระนิกายเซนชาวญี่ปุ่นที่มีชีวิตอยู่ในช่วงยุคมุโระมะชิ และเป็นพระต้นแบบของอิกกีวซังในการ์ตูนเณรน้อยเจ้าปัญญา

อิกกีวเกิดที่เมืองเคียวโตะ ชื่อในวัยเด็กคือเซงกิกุมารุ (千菊丸) เขาเป็นลูกนอกสมรสของจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ แม่ของอิกกีวถูกกลั่นแกล้งเพราะมาจากราชวงศ์ทางใต้จนต้องหนีออกจากราชวัง อิกกีวเริ่มบวชที่วัดอังโกะกุจิตอนอายุได้ 6 ขวบ และเปลี่ยนชื่อเป็นชูเคง (周建) เขามีความสามารถทางด้านการแต่งกลอนตั้งแต่ยังเด็ก เมื่ออายุ 13 ขวบ อิกกีวซึ่งขณะนั้นย้ายมาอยู่วัดเคนนินแต่งกลอนวิพากษ์วิจารณ์ความประพฤติที่ไม่เหมาะสมของพระที่กอบโกยทรัพย์สินยศถาบรรดาศักดิ์บนความทุกข์ยากของชาวบ้าน

เมื่ออายุได้ 17 ปี อิกกีวย้ายมาที่วัดไซกินเป็นศิษย์ของหลวงพ่อเคนโอ โซอิ และได้ฉายาว่าโซจุน ต่อมาหลวงพ่อเคนโอมรณภาพ อิกกีวจึงเดินทางไปวัดอิชิยะมะ อดอาหาร 7 วัน 7 คืน และพยายามฆ่าตัวตายที่แม่น้ำเซตะ อิกกีวจึงอธิษฐานจิตว่า "ถ้าพระโพธิสัตว์ต้องการให้ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ก็ขอให้ข้าพเจ้าฆ่าตัวตายไม่สำเร็จ แต่หากชีวิตข้าพเจ้าไร้ซึ่งคุณค่าเสียแล้ว ข้าพเจ้าขออุทิศสังขารให้เป็นอาหารของปลาและสัตว์น้ำ" ระหว่างที่ดิ่งลงในท้องน้ำ อิกกีวก็นึกถึงหน้าท่านแม่และคำสอนขึ้นมาทันใด "เป็นลูกผู้ชายต้องไม่ย่อท้อ" อิกกีวจึงตะเกียกตะกายกลับขึ้นฝั่ง

หลังจากนั้น เมื่ออายุได้ 23 ปี อิกกีวไปฝากตัวเป็นศิษย์ของหลวงพ่อคะโซ โซดน แห่งวัดไดโตคุ อิกกีวสามารถแก้ปริศนาธรรมที่หลวงพ่อคะโซตั้งไว้ได้จึงได้รับฉายาใหม่ว่า "อิกกีว โซจุน" ขณะที่อยู่ที่วัดไดโตะกุนี้ท่านต้องทำงานทั้งวัน และปฏิบัติอย่างหนักหน่วง นอกจากใช้แรงงานในวัดแล้ว อิกกีวยังต้องสานรองเท้า เย็บเสื้อผ้าตุ๊กตาผู้หญิง และออกไปขายแรงงานในหมู่บ้านละแวกนั้น ซ้ำยังโดนพระรุ่นพี่ที่ไม่ชอบหน้ากลั่นแกล้งอยู่เสมอ แต่ในที่สุดอิกกีวก็สามารถบรรลุธรรมในขณะที่นั่งสมาธิบนเรือริมฝั่งทะเลสาบ "เหตุแห่งความทุกข์และความเศร้าหมองที่เกิดขึ้นในชีวิตล้วนเกิดจากจิตที่ เต็มไปด้วยอัตตา" คือแก่นธรรมที่ท่านค้นพบ

เมื่อทราบว่าอิกกีวสามารถบรรลุแก่นธรรม หลวงพ่อคะโซมีความประสงค์ที่จะมอบใบสำเร็จเปรียญธรรมให้ แต่อิกกีวปฏิเสธด้วยเหตุผลว่า "ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งสมมติ" และเริ่มออกธุดงค์

เมื่อท่านอายุได้ 75 ปี ระหว่างที่ธุดงค์เร่ร่อนหลบภัยสงครามภายในประเทศมาอยู่ที่เมืองซึมิโยชิ ท่านได้พบกับชินจิชะ หญิงศิลปินขอทานตาบอด ซึ่งภายหลังท่านได้รับนางเป็นภรรยา เมื่ออายุได้ 85 พระจักรพรรดิแต่งตั้งให้อิกกีวเป็น เจ้าอาวาสวัดไดโตะกุซึ่งเป็นวัดหลวงที่สำคัญที่สุดในสมัยนั้น เมื่อไม่สามารถขัดพระราชประสงค์ได้ อิกกีวจึงยอมรับตำแหน่ง แต่เพียงแค่วันเดียวก็ลาออกกลับมาอยู่วัดเมียวโชจิที่ท่านสร้างจวบจนวาระสุดท้าย ท่านมรณภาพเพราะโรคมาลาเรีย ในปีพ.ศ. 2024 เมื่ออายุได้ 88 ปี

อิกกีวเป็นพระที่มีนิสัยประหลาด และปฏิเสธสังคมพระในขณะนั้นอย่างรุนแรง ทำทุกอย่างที่ถือว่าเป็น อาบัติ เช่น ดื่มสุรา เล่นการพนัน ฉันเนื้อสัตว์ ไม่โกนผมและหนวดเครา ซึ่งอิกกีวทำเพื่อต้องการต่อต้านและเสียดสีรวมทั้งสั่งสอนพระจอมปลอมในยุคนั้นให้ละอายกับการลวงโลก

อิกกีว น่าจะสร้างภาพให้เหมือนว่าท่านเป็นพระนอกรีด โดยเน้นให้คนเราได้เห็นว่า พระกับคนทั่วไปไม่แตกต่างกัน หากยังยึดติดกามอารมณ์ แต่ท่านคงไม่ได้ทำตัวมั่วกิเลสอย่างที่ได้รับการตีความ และการมีภรรยา ก็คงมิใช่การลากสังขารมามีอะไรกับใคร แต่คงเป็นการให้เกียรติและยกย่อง เพื่อให้สังคมมองเห็นถึงความไม่แน่นอนในตัวของมนุษย์ โดยเฉพาะคุณค่าของความเป็นคน ที่ไม่มีสิ่งใดสมมติได้ ยกเว้นว่าจะมองเห็น หรือทำให้มองเห็นสัจจะธรรมได้อย่างไรก็เท่านั้นเอง
กริซดายันตี

กริซดายันตี (; เกิด 24 มีนาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอินโดนีเซีย ที่ได้รับรางวัล "Asia Bagus Grand Champion" เป็นคนแรกของอินโดนีเซีย

กริซดายันตีบันทึกเสียงครั้งแรกเมื่ออายุ 9 ขวบ โดยได้รับรางวัล 15,000 รูปียะฮ์จากซาวนด์แทร็ก "เมกาโลมัน" (Megaloman) และออกอัลบั้มต่อมาคือ "บูรุง-บูรุงมาลัม" (Burung-Burung Malam) เมื่ออายุ 12 ขวบ
โรงเรียนสตรีทุ่งสง

โรงเรียนสตรีทุ่งสง เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 24 ถนนทุ่งสง-สุราษฎร์ธานี ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นโรงเรียนรัฐบาลประจำอำเภอในสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

แต่เดิมนั้นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมวิสามัญศึกษาในอำเภอทุ่งสงมีอยู่เพียงแห่งเดียวเท่านั้น คือโรงเรียนทุ่งสงจัดการเรียนการสอน แบบสหศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 กรมวิสามัญศึกษาได้อนุมัติให้เปิดโรงเรียน สตรีทุ่งสงขึ้น โดยแยกเป็นเอกเทศจากโรงเรียนทุ่งสงเดิม พร้อมกับได้รับอนุมัติเงินงบประมาณประเภท กศ.ส. จำนวน 150,000 บาท ให้สร้างอาคารเรียนแบบ 210 มีห้องเรียนเฉพาะชั้นบน จำนวน 5 ห้องเรียน ในที่ดินราชพัสดุ เลขที่ น.ศ.128 เนื้อที่ 5ไร่3 งาน 32 8/10 ตารางวา (ต่อมาได้รื้อถอนในปี 2524 เพื่อใช้สถานที่สร้างอาคาร 4 แบบ 418 ค) และได้เริ่มเปิดดำเนินการสอนในปี 2501 โดยรับโอนนักเรียนหญิงมาจากโรงเรียนทุ่งสงในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1มัธยมศึกษาปีที่ 2 และมัธยมศึกษา ปีที่ 3 (เทียบเท่าระดับประถมศึกษาตอนปลาย) พร้อมกับรับนักเรียนจากภายนอกจนเต็ม ชั้นละ 1 ห้องเรียน ห้องละ 45 คน จำนวน 3 ห้องเรียน ใช้ชื่อว่า “โรงเรียนสตรีทุ่งสง” ซึ่งดำเนินงานในครั้งแรกโดย นายสวัสดี ณ พัทลุง ครูใหญ่โรงเรียน ทุ่งสงในขณะนั้น มาปฏิบัติหน้าที่รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนสตรีทุ่งสง ต่อมากรมวิสามัญศึกษา ได้แต่งตั้งให้ นางประนอม สังขมณี ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2501

หลังจากได้รับการก่อตั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้วโรงเรียนสตรีทุ่งสงก็ได้รับการพัฒนาทางด้านห้องเรียนและจำนวนนักเรียนเรื่อยมา ดังนี้
1. อาคารบุษกรหรืออาคาร 3 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้นใช้เป็นอาคารเรียนห้องเรียนทั่วไป
2. อาคารอัคนีหรืออาคาร 4 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้น เป็นที่ตั้งของสำนักงานผู้อำนวยการโรงเรียน

3. อาคารศรอนงค์หรืออาคาร 5 มีจำนวนทั้งสิ้น 5 ชั้น เป็นอาคารเรียนวิชากลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์

4. อาคารวงรวีหรืออาคาร 6 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้น เป็นอาคารเรียนวิชาในกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีและกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ-นาฏศิลป์
5. อาคารวีรนุชหรืออาคาร 7 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้น เป็นอาคารเรียน

6. อาคารร่วมใจหรืออาคาร 8 มีจำนวนทั้งสิ้น 3 ชั้น เป็นอาคารเรียน

7. อาคารหอประชุมเล็บมือนาง มีจำนวนทั้งสิ้น 2 ชั้น
8. อาคารจตุคาม (ชื่อเต็ม"อาคารจตุคามรามเทพ วาสนามหาโชค 2550") 4 ชั้น ประกอบด้วยห้องประชุมใหญ่ในรูปแบบโรงละคร ใช้เป็นสถานที่ในการเรียนการสอนคาบวิชาหลักที่เรียนรวมทั้งสายชั้น
9. อาคารศูนย์นวัตกรรมทางการศึกษา HONDA 2 ชั้น เป็นอาคารเรียนนักเรียนโครงการพิเศษและห้องเรียนการเขียนแบบ

10. อาคารคหกรรม ตั้งอยู่บริเวณฝั่งตรงข้ามของโรงเรียน มีจำนวนทั้งสิ้น 2 ชั้น เป็นอาคารเรียนประกอบไปด้วยห้องเรียนปฏิบัติการทางคหกรรมขนาดใหญ่ 2 ห้อง

11. อาคารศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นสตรีทุ่งสงหรือศูนย์วัฒนธรรม มีจำนวนทั้งสิ้น 1 ชั้น เป็นอาคารเรียนลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงความเป็นมาของท้องถิ่นและมีศาลาไทยเป็นลานสำหรับการเรียนการสอนในภาควิชาภาษาไทยท้องถิ่น

12. อาคารช่างอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม มีจำนวนทั้งสิ้น 1 ชั้น เป็นห้องเรียนในภาควิชางานช่าง และ ประกอบไปด้วยลานทดลองกิจกรรมทางการเกษตร

13. อาคารชั่วคราว 1 ชั้น เป็นห้องเรียนในภาควิชาศิลปะศึกษาและสำนักงานกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ

สนามหลัก ประกอบด้วย
สนามย่อย ประกอบด้วย
เวลา (นวนิยาย)

"สำหรับกลศาสตร์ดั้งเดิมดูที่: เวลา"
เวลา นวนิยายแนวใหม่ของ ชาติ กอบจิตติ เขียนเสร็จเมื่อวันศุกร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2536 มีความยาวทั้งหมด 232 หน้า เป็นเรื่องราวของผู้กำกับภาพยนตร์คนหนึ่งที่สูญเสียภรรยาและลูกสาวไปให้กับการทำงานของตนเอง ที่เข้าไปดูละครเวทีของนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่กำลังลาโรง แรงจูงใจของเขาที่ทำให้ไปดูละครเวทีเรื่องนี้ก็เพราะได้อ่านคำวิจารณ์มาก่อนว่า เป็นละครเวทีที่น่าเบื่อที่สุดในรอบปีและเป็นละครเวทีที่เกี่ยวกับคนแก่ในบ้านพักคนชรา ทั้ง ๆ ที่กลุ่มผู้สร้างเป็นเพียงนักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ

เวลา ใช้วิธีการเล่าเรื่องโดยสมมติให้ผู้อ่านเป็นผู้กำกับภาพยนตร์คนนี้ที่กำลังดูละครเวทีเกี่ยวกับชีวิตคนแก่อยู่ ในบางช่วงให้ตัวผู้กำกับฯนี้สนทนากับผู้อ่านและตัดสลับกับมุมกล้อง โดยดำเนินเรื่องผ่านช่วงเวลาในแต่ละชั่วโมงตั้งแต่เช้าจนเย็น ตอนจบเป็นการหักมุม โดยเฉลยว่าในห้องกรงที่ดูเหมือนว่ากักขังคนแก่คนหนึ่งที่คอยตะโกนซ้ำ ๆ ซาก ๆ ว่า ""ไม่มีอะไร ไม่มีจริง ๆ"" ก็ไม่มีอะไรเลยจริง ๆ ในห้องนั้น

ชาติ กอบจิตติ ได้อุทิศหนังสือเล่มนี้แด่ ปู่ ย่า ตา ยาย ของตัวเอง และของทุก ๆ คน พร้อมกับย้ำเสมอ ๆ ว่า นวนิยายของเขาเรื่องนี้น่าเบื่อจริง ๆ

หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยสำนักพิมพ์หอน ที่เจ้าตัวเป็นเจ้าของเอง ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่นแห่งปีประจำปี พ.ศ. 2537 และรางวัลซีไรต์ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นรางวัลซีไรต์ครั้งที่สองของชาติ กอบจิตติ ด้วย หลังจากที่เคยได้มาแล้วจาก คำพิพากษา ในปี พ.ศ. 2525

นอกจากนั้น ""เวลา"" ยังเป็นนวนิยายที่ใช้ในการเรียนการสอนรายวิชา การอ่านภาษาไทยเชิงวิจารณ์ ให้กับนิสิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2555 - 2557
เหลียง เฉาเหว่ย

เหลิ่ง ฉิ่วไหว หรือ เหลียง เฉาเหว่ย ในสำเนียงจีนกลาง (; "เลิ่ง ชี่วไหว") นักแสดงชาวฮ่องกงชื่อดัง มีชื่อภาษาอังกฤษว่า โทนี่ เหลิ่ง (Tony Leung) หรือ โทนี่ เหลิ่ง ฉิ่วไหว (Tony Leung Chiu-Wai ทั้งนี้เพื่อมิให้สับสนกับนักแสดงฮ่องกงอีกรายที่มีชื่อว่า โทนี่ เหลียง เช่นกัน คือ เหลียง เจียฮุย)

เหลียง เฉาเหว่ย เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ที่ฮ่องกง ในครอบครัวที่ยากจน เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชักชวนของโจว ซิงฉือ ให้เข้าเรียนในโรงเรียนการแสดงของทีวีบี จากนั้นมีงานในวงการบันเทิงครั้งแรกเป็นพิธีกรในรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก ก่อนที่จะแจ้งเกิดอย่างเต็มตัว จากการรับบทตำรวจเป็น "จางเหว่ยเจี๋ย" ในซีรีส์เรื่อง นักสู้ผู้พิทักษ์ (Police Cadet '84) ในปี พ.ศ. 2527 และมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้นจากการรับบททะเล้นในเรื่อง "อุ้ยเสี่ยวป้อ" ในปีเดียวกัน จนได้รับการจัดให้เป็น 1 ใน 5 พยัคฆ์ทีวีบี ซึ่งประกอบไปด้วย หวง เย่อหัว, เหมียว เฉียวเหว่ย, ทัง เจิ้นเยี่ย, หลิว เต๋อหัว และเหลียง เฉาเหว่ย ที่อายุน้อยที่สุด

ในปี พ.ศ. 2528 ชื่อเสียงของเขาเพิ่มมากขึ้น จึงทำให้มีโอกาสได้เล่นคู่กับดาราสาวชื่อดังผู้ล่วงลับ อง เหม่ยหลิง จากบท โจวเจี้ยนหง ในละครเรื่อง "เทพบุตรทรนง" ซึ่งเรื่องนี้ถือได้ว่าเป็นการเจอกันครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต จากการฆ่าตัวตายในปีเดียวกัน ทำให้เขาไม่มีโอกาสแสดงกับเธอในเรื่องอื่นๆ อีก ถัดมาในช่วงปีพ.ศ. 2529-2532 เขายังได้รับบทเด่น ๆ มากมาย อาทิเช่น บทเตียบ่อกี้ ในดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า ของทีวีบีในปี พ.ศ. 2529 , บทฉิวหยั่นเค่อ ใน ศึกลำน้ำเลือด ,บทเซียวฮื้อยี้ ในเดชเซียวฮื้อยี้ และบทฝาแฝด ในมังกรทลายฟ้า 
ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งใน นักแสดงชายที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากคนหนึ่งของ วงการจอแก้วฮ่องกง

หลังจากหมดสัญญากับบริษัท"ทีวีบี" ในปีพ.ศ. 2533 เขาได้เริ่มเข้าสู่วงการจอเงินอย่างเต็มตัวและมีผลงานภาพยนตร์ที่เด่นๆ ได้แก่ "Bullet in the Haed" ในปี พ.ศ. 2533, ของ จอห์น วู, "Days of Being Wild" ในปี พ.ศ. 2534, "Ashes of Time" ในปี พ.ศ. 2537, "Chungking Express" ในปีเดียวกัน, "Happy Together" ในปี พ.ศ. 2540, "In the Mood for Love" ในปี พ.ศ. 2543 โดยทั้งหมดเป็นผลงานกำกับของ หว่อง คาไว

ผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่ "Tokyo Raiders" ในปี พ.ศ. 2543, "Infernal Affairs" และ "Hero" ในปี พ.ศ. 2546 "Infernal Affairs III" ในปี พ.ศ. 2550 และรับบท จิวยี่ ใน "Red Cliff" ในปี พ.ศ. 2551 เป็นต้น

นอกจากนี้แล้ว เหลียง เฉาเหว่ย ยังมีผลงานเพลงในแบบภาษากวางตุ้งอีกหลายเพลงด้วย โดยมากจะเป็นเพลงประกอบซีรีส์หรือภาพยนตร์ที่เจ้าตัวแสดง เช่น ศึกลำน้ำเลือด หรือ ดาบมังกรหยก เป็นต้น

ชีวิตส่วนตัว เหลียง เฉาเหว่ย สมรสกับนักแสดงสาว หลิว เจียหลิง ที่คบหากันมาหลายปีตั้งแต่ พ.ศ. 2532 เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศภูฏาน