seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โบสถ์อนุสรณ์ไกเซอร์วิลเฮล์ม

โบสถ์อนุสรณ์ไกเซอร์วิลเฮล์ม (, ) ตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตัวโบสถ์เดิมนั้นสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1890 อย่างไรก็ตาม ตัวโบสถ์ถูกทำลายอย่างรุนแรงในการโจมตีทิ้งระเบิดใน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ปัจจุบันจึงเหลือเพียงห้องโถงและหอระฆัง และมีการต่อเติมหอสวดมนต์ระหว่าง ค.ศ. 1959 ถึง 1963 ส่วนยอดของโบสถ์เก่ายังเก็บไว้และชั้นใต้ดินเปลี่ยนเป็นหออนุสรณ์

สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี อุทิศชื่อโบสถ์เพื่อเป็นเกียรติแด่พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์นามว่า "ไกเซอร์วิลเฮล์มที่ 1" รากฐานของอาคารสร้างเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1891 ซึ่งตรงกับวันพระราชสมภพของไกเซอร์วิลเฮล์มที่ 1 ผู้ได้รับคัดเลือกในการออกแบบคือ Franz Schwechten ผู้ซึ่งวางแผนในการก่อสร้างโบสถ์ขนาดใหญ่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ รวมถึงพื้นที่ 2,740 ตารางเมตรสำหรับกำแพงในงานโมเสก ยอดโบสถ์สูง 113 เมตร และมีที่นั่งสำหรับประชาชนกว่า 2,000 ที่นั่ง ตัวโบสถ์มีพิธีอุทิศให้ศาสนาในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1895 ในขณะที่ทางเข้าส่วนล่างยังไม่เสร็จสมบูรณ์ จนกระทั่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 โบสถ์แห่งนี้ยังเป็นสัญลักษณ์ถึงความสามัคคีของอาณาจักรปรัสเซีย

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 คืนวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ถูกทำลายและไฟไหม้อย่างรุนแรงในการจู่โจมทางอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตร ถึงแม้ส่วนใหญ่ของโบสถ์จะถูกทำลาย แต่ส่วนยอดและส่วนใหญ่ของห้องโถงทางเข้ายังคงอยู่ โบสถ์มีการบูรณะอีกครั้งในช่วงฤดูร้อนปี 2013

โบสถ์ใหม่ออกแบบโดย Egon Eiermann โดยสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มอาคาร 4 หลัง รอบ ๆ ซากปรักหักพังของโบสถ์เก่า การออกแบบเบื้องต้นคือ การรื้อทำลายส่วนยอดของโบสถ์ แต่ถูกกดดันจากสาธารณชน จึงเก็บส่วนยอดไว้แต่ส่วนห้องโถงของโบสถ์ถูกรื้อออก ตัวโบสถ์ใหม่จึงสร้างรวมเข้าด้วยกันกับโบสถ์เก่าในรูปแบบใหม่ โบสถ์ใหม่จึงประกอบด้วย ตัวโบสถ์ใหม่ซึ่งมีทางเข้าทางด้านตะวันตก และตั้งอยู่ด้านตะวันตกของโบสถ์เก่า ส่วนทางด้านตะวันออกของโบสถ์เก่า มีหอคอยสูง และหอเล็ก ๆ ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ตัวโบสถ์ใหม่ยังออกแบบเป็นอาคารทรงแปดเหลี่ยน ในขณะที่หอคอยออกแบบเป็นทรงหกเหลี่ยม ซึ่งสร้างโดยคอนกรีต เหล็ก และกระจก ส่วนผนังโบสถ์มีลักษณะเป็นกำแพงรังผึ้ง โดยมีการฝังกระจกจำนวน 21,292 อยู่ภายในผนัง ตัวกระจกได้รับแรงบันดาลใจจากมหาวิหารชาทร์ ในฝรั่งเศส และใช้สีฟ้าเป็นสีที่โดดเด่น รวมถึงผสมสีทับทิม มรกต และสีเหลือง ตัวโบสถ์ใหม่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 35 เมตร ความสูง 20.5 เมตร และจุคนได้กว่า 1,000 คน โบสถ์ใหม่จึงเป็นการรวมกันระหว่างความเป็นสมัยใหม่และประวัติศาสตร์
เจินเจิน บุญสูงเนิน

ณัฐวรรธน์ บุญคีรินทร์ หรือชื่อในวงการว่า เจินเจิน บุญสูงเนิน เกิดวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2500 เป็นนักร้องชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานอัลบัมชุด "ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง" ในปี พ.ศ. 2533 จากเพลง "ต้องสู้จึงจะชนะ" และเป็นพี่แท้ ๆ ของนิตยา บุญสูงเนิน

เจินเจินมีชื่อเดิมว่า ประเชิญ บุญสูงเนิน เกิดและเติบโตที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรของ ร.ต.อุดม บุญสูงเนิน (ปัจจุบันอุปสมบทเป็น พระอุตตะโม จำพรรษา ณ วัดศิริพงษาวาส อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ) และกำพร้ามารดาตั้งแต่เล็ก โดยฐานะของครอบครัวยากจนมาก ไม่มีกระทั่งรองเท้าสวมไปโรงเรียน จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย และศึกษาต่อที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระหว่างศึกษาที่จังหวัดเชียงใหม่ ได้ทำงานเป็นนักร้องตามร้านอาหาร โดยแต่งกายเป็นหญิง ใช้ชื่อว่า เจิ๋นเจิ๋น แต่ต่อมาได้ผันเสียงเป็น เจินเจิน เพราะแขกต่างประเทศสามารถออกเสียงได้ง่ายกว่า เริ่มมีชื่อเสียงจากการเข้าประกวดร้องเพลงเคพีเอ็น อวอร์ด ของสยามกลการ ประจำปี พ.ศ. 2527 (รุ่นเดียวกับธงไชย แมคอินไตย์) ได้รับรางวัลนักร้องดีเด่นร่วมกับผู้เข้าประกวดคนอื่นอีก 3 คน รวมทั้งธงไชยด้วย

จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 ขณะที่ร้องเพลงจีน "เหมยฮัว" อยู่ในห้องอาหารของโรงแรมลิโด สะพานควาย ได้พบกับวิศาล เลาแก้วหนู เจ้าของบริษัทเลปโส้สตูดิโอ ที่ต้องการนักร้องคนแรกของบริษัท เป็นที่ชื่นชอบของวิศาล จึงได้เข้าไปพูดคุยกับ พรพจน์ อันทนัย นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงถึง 3 วัน ติดต่อกัน ถึงเรื่องราวชีวิตในอดีต จึงกลายมาเป็นอัลบั้มชุดแรก "ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง" ในปี 2535 ซึ่งมีทั้งหมด 10 เพลง ซึ่งเขียนมาจากชีวิตจริงของเจินเจินทั้งหมด ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นก็ได้มีอัลบั้มชุดอื่นออกตามมาอีก ได้แก่หลังจากประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงแล้ว เจินเจินได้เดินทางไปใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ด้วยการเป็นหุ้นส่วนร้านอาหารที่นั่นจากการชักชวนของเพื่อน แต่ปรากฏว่าถูกหลอกเป็นเงินหุ้นส่วนจำนวนหลายล้านหลังจากทำไปได้เพียง 8 วันเท่านั้น แม้จะชนะคดี แต่ก็ไม่ได้เงินคืน เนื่องจากหาตัวผู้กระทำผิดไม่เจอ จึงต้องเดินสายร้องเพลงไปในหลายที่ รวมระยะเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่ที่สหรัฐอเมริกานานถึง 14 ปี (และได้รู้จักกับ ประจักษ์ นาสารี คนรักปัจจุบัน ซึ่งเป็นนักร้องเช่นกัน จากการเดินสายร้องเพลงด้วยกัน) จากนั้นได้ออกอัลบั้มร่วมกับนักร้องลาวที่ประเทศลาวจำนวน 6 ชุด และระหว่างช่วงปี 2557 - 2558 เจินเจินได้ออกซิงเกิ้ลใหม่รวม 4 เพลง คือ "ถ้าคิดถึงเธอมากกว่านี้" "ต้องทำกันสองคน" "ดีใจได้รักเธอ" "รู้สึกดีที่คิดถึง"

ปัจจุบัน เจินเจิน บุญสูงเนิน มีกิจการร้านขายซาลาเปาและเกี๊ยวกุ้งในชื่อ "เจินเจินซาลาเปาเกี๊ยวกุ้ง" ที่ซอยโชคชัยร่วมมิตร วิภาวดีรังสิต 16 แยก 25 ในวันอาทิตย์ จะหยุดกิจการหนึ่งวันเพื่อปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย
ถนนอโศก-ดินแดง

ถนนอโศก-ดินแดง () เป็นถนนที่ต่อจากถนนอโศกมนตรีตั้งแต่ทางแยกอโศก-เพชรบุรี ไปจนถึงถนนดินแดงที่ทางแยกประชาสงเคราะห์ (โบสถ์แม่พระ) อยู่ในพื้นที่เขตราชเทวีและเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร และส่วนหนึ่งของถนนเส้นนี้เป็นของวงแหวนรัชดาภิเษก

จากประวัติของโบสถ์แม่พระฟาติมา ถนนอโศก-ดินแดง สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2515
อันดับโคกกระสุน

อันดับโคกกระสุน หรือ Zygophyllales เป็นอันดับของพืชใบเลี้ยงคู่ที่ประกอบด้วยพืชสองวงศ์คือ:ตามระบบ APG II ทั้งสองวงศืนี้ไม่ได้สังกัดอันดับ แต่อยูในกลุ่มโรสิดแท้ที่ 1 ระบบ APG III ได้จัดให้อยู่ในอันดับนี้ แม้ว่าวงศ์ Krameriaceae ที่มีสกุลเดียวมีความคล้ายคลึงกับวงศ์ Zygophyllaceae น้อย ในระบบ Cronquistวงศ์ Zygophyllaceae อยู่ในอันดับ Sapindales ส่วนอีกวงศ์อยู่ในอันดับ Polygalales
เมนิงคาซัคสตานึม (2499)

เมนิงคาซัคสตานึม ( แปลว่า คาซัคสถานของข้า) เป็นเพลงปลุกใจของคาซัคสถาน เรียบเรียงทำนองโดย ชามชี กัลดายาคอฟ และ ประพันธ์บทร้องโดย จูเมเกน นาจิเมเดนอฟ เมื่อ ค.ศ. 1956 เพื่อเฉลิมฉลองโครงการดินแดนบริสุทธิ์ (Virgin Lands Campaign) ของ สหภาพโซเวียต.

เพลงชาติคาซัตสถานฉบับปัจจุบันมีที่มาจากบทร้องฉบับต่อไปนี้.
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ

จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ( 3 มกราคม ค.ศ. 1194 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1231) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 83 แห่งญี่ปุ่นครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1198–1210

จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1194 ณ พระราชวังหลวง นครหลวงเคียวโตะ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โทบะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทเมฮิโตะ

เจ้าชายโทเมฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1198 พระนามว่า จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ สืบต่อ
จากพระราชบิดาคือ จักรพรรดิโกะ-โทบะ ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษาโดยก่อนจะได้สืบราชบัลลังก์เจ้าชายโทเมฮิโตะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในวันนั้น
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 1997

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 1997 () จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 14-23 พฤศจิกายน 2540
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 1993

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 1993 () จัดขึ้นครั้งแรกที่เมืองโอะซะกะและโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 16-21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
ชู เยจิน

ชู เย-จิน (, ) เป็นนักแสดงเด็กจากประเทศเกาหลีใต้ 
2013: Green Rain ของ ชายนี่(เพลงประกอบละครเรื่อง The Queen's Classroom โดยมีนักแสดงในเรื่องร่วมด้วย)
เทศบาลตำบลนาเชือก

เทศบาลตำบลนาเชือก เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม

พ.ศ. 2512 สุขาภิบาลนาเชือกได้ยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลนาเชือก ต่อมาเมื่อวันที่เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9ก วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542

เทศบาลตำบลนาเชือกมีเขตการปกครองครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาเชือกและตำบลเขวาไร่ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่างๆดังนี้
รยู อึย-ฮย็อน

รยู อึย-ฮย็อน (, ) เป็นนักแสดง จากประเทศเกาหลีใต้
แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส วี12

แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส วี12 () เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอังกฤษ แอสตันมาร์ติน ในระหว่างปี ค.ศ. 2007 - 2012 ดีบีเอส วี12 พัฒนามาจาก แอสตันมาร์ติน ดีบี9 โดยชื่อ "ดีบีเอส" เป็นชื่อรุ่นที่เคยมีมาก่อนหน้านี้แล้ว ในปี ค.ศ. 1967 - 72 แล้วก็ได้ยุติการผลิตลงไม่มีโฉมต่อ จนต่อมาชื่อนี้ถูกได้นำมาใช้อีกครั้ง เพื่อมาแทนที่ แอสตันมาร์ติน แวนควิซ เอส ในปี ค.ศ. 2004

รถได้เปิดตัวครั้งแรกที่งาน Pebble Beach Concours d'Elegance ในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2007 มาพร้อมกับสีภายนอกใหม่ล่าสุดของ ค่ายแอสตันมาร์ติน ใช้ชื่อสีว่า "สีเทากราไฟท์" ( Graphite grey ) ผสมเข้ากับโทนสีฟ้า จึงใช้ชื่อสีนี้เป็นนามเฉพาะว่า "คาซิโน ไอซ์" ( Casino Ice ) รถทุกคันจะเริ่มจัดส่งสินค้าในไตรมาสที่ 1 ปี ค.ศ. 2008

ตัวถังของรถได้ถูกผลิตที่โรงงานในเกย์ดอน, วอร์วิคเชียร์ ( Gaydon, Warwickshire ) ส่วนตัวเครื่องยนต์ผลิตที่โรงงานในกรุงโคโลญ เยอรมนี

ดีบีเอส ได้เคยถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์เรื่องเจมส์ บอนด์ ภาค คาซิโน โรเยล ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ แดเนี่ยล เคร็ก แสดงเป็น เจมส์ บอนด์ และอีกภาค คือ 007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก ซึ่งทั้ง 2 ภาคใช้แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส เป็นพาหนะหลักของตัวเอก

เป็นโฉมเสริมแต่งของ ดีบีเอส เปิดเผยสู่สาธารณชนครั้งแรกในเฟซบุ๊ก เดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2009 และเปิดตัวรถครั้งแรกที่งาน เจนีวา มอเตอร์ โชว์ ในวันที่ 3 มีนาคม ปี ค.ศ. 2009และในรุ่นเปิดประทุน ก็ได้เปิดตัวในเดือนสิงหาคม ปี 2009 ที่งาน Concours d'Elegance มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สำหรับตัวรุ่นเปิดประทุนนี้ สามารถพับเก็บหลังคาได้โดยระบบอัตโนมัติ ซึ่งใช้เวลาเพียง 14 วินาที
อี จีโอ

อี จี-โอ (, ) เป็นนักแสดงจากประเทศเกาหลีใต้

ฮี จี-โอ เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน 2541 เกิดที่ประเทศเกาหลีใต้ ได้เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี 2548
ลูกไม้ของพ่อ (นวนิยายไทย)

ลูกไม้ของพ่อ (นวนิยายไทย) เป็นชุดนวนิยายรักประเภทโรแมนติก ประพันธ์โดย ร่มแก้ว, ชาครียา, รินท์ลภัส, อิสย่าห์ และ ชมจันท์ ซึ่งนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อประกอบไปด้วยหนังสือ 5 เล่ม คือ ใต้ร่มใบภักดิ์ ลูกหนี้ที่รัก แสงดาวกลางใจ ในม่านเมฆ หัวใจใกล้รุ่ง โดยนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อนั้นได้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2554 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ โดยแรงบรรดาลใจของนวนิยายชุดนี้คือพระอัจฉริยภาพ การนำโครงการในพระราชดำริ แนวพระราชดำริ และบทเพลงพระราชนิพนธ์ของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นเป็นโครงการที่สำนักพิมพ์พิมพ์คำสร้างขึ้นเพื่อนำเสนอเกี่ยวกับพระอัจฉริยภาพของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยแรงบันดาลใจของนักเขียนแต่ละเรื่องนั้นก็คือพระราชกรณียกิจ พระบรมราโชวาท พระราชนิพนธ์ และพระอัจฉริยภาพต่างๆมากมายของพระองค์มาเป็นเนื้อเรื่องหลักของนวนิยายชุดนี้ โดยนวนิยายชุดนี้ได้ถูกเปิดตัวครั้งแรกที่ งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 16 พ.ศ. 2554
เคาะซแวโตะ

เคาะซแวโตะ (, อักษรโรมัน: hkauk hcwai: sup หรือ khauk swè thoke, ) เป็นอาหารประเภทยำของพม่า โดยนำเส้นหมี่ที่ทำจากแป้งสาลีและไข่หรือเส้นข้าวซอยมายำรวมกับกุ้งแห้ง กะหล่ำปลี แคร์รอต น้ำปลา น้ำมะนาว แต่งหน้าด้วยน้ำมันถั่วลิสง อาจจะใส่แตงกวา ต้นหอม ผักชี เต้าหู้ทอด ผงถั่วหัวช้างคั่ว
น่านจี้โตะ

น่านจี้โตะ (, อักษรโรมัน: nan gyi thohk, nangyi thoke หรือ nangyi thohk) เป็นอาหารประเภทยำของพม่า ใช้เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากข้าวหรือขนมจีน โดยเป็นขนมจีนเส้นใหญ่แบบขนมจีนไหหลำ เป็นอาหารพื้นเมืองของมัณฑะเลย์ กินกับแกงไก่ที่ใส่ผงมะสะหล่า โดยตักแกงราดลงในชามขนมจีน ใส่เครื่องปรุงอื่นๆ ได้แก่หอมเจียว ต้นหอม ผงถั่วหัวช้าง ผักชี ไข่ต้ม บีบมะนาว
พรรคสมาคมอิสลามแห่งอินโดนีเซีย

พรรคสมาคมอิสลามแห่งอินโดนีเซีย (Islamic Association Party of Indonesia; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Sarekat Islam Indonesia) เป็นพรรคการเมืองที่นิยมอิสลามในอินโดนีเซียก่อนที่จะรวมเข้ากับพรรคสหพัฒนาการ 
สมาคมอิสลามเป็นขบวนการที่เกิดขึ้นก่อนสงครามโลกในอินโดนีเซีย ตั้งแต่ยังเป็นอาณานิคม พรรคนี้ได้จัดตั้งขึ้นในช่วงที่พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้รับความนิยมอย่างสูง และสนับสนุนพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียของซูการ์โน พรรคนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันใน พ.ศ. 2472 และหลังจากนั้นไม่กี่ปีต่อมา พรรคมีความเห็นว่าเรื่องชาตินิยมที่พรรคอื่นเน้นนั้นเป็นสิ่งที่มาจากมนุษย์มากกว่าพระเจ้า ต่อมาพรรคนี้อ่อนแอลงเพราะถูกกดดันจากดัตช์ และโยโจอามิโนโต ผู้ตั้งพรรคถึงแก่กรรม เมื่อญี่ปุ่นเข้ามาปกครองได้สั่งให้ยุติกิจกรรมของทุกพรรค แลสนับสนุนให้ตั้งพรรคมัสยูมี ใน พ.ศ. 2486 เพื่อควบคุมอิสลามในอินโดนีเซีย ซึ่งพรรคนีได้เข้าร่วมด้วย
ในพ.ศ. 2490 พรรคมัสยูมีและสมาคมอิสลามได้แตกคอกัน ทำให้สมาคมอิสลามแยกตัวออกมาเป็นองค์กรต่างหาก ซึ่งพรรคนี้ได้รับการสนับสนุนน้อยกว่าพรรคมัสยูมีที่เน้นชาตินิยมแต่ก็ยังได้รับการเลือกตั้ง จน พ.ศ. 2516 จึงตัดสินใจรวมเข้ากับพรรคสหพัฒนาการ แม้ว่าใน พ.ศ. 2514 ยังได้รับการเลือกตั้งถึง 10 ที่นั่ง
พระอนุวัฒน์ราชนิยม (ฮง เตชะวณิช)

รองหัวหมื่นพระอนุวัตน์ราชนิยม (ฮง เตชะวณิช) มีชื่อจีนว่า "ยี่กอฮง" (二哥豐) หรือ "ตี้ยัง แซ่แต้"(鄭智勇) เกิดเมื่อวันอังคาร ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 3 ปีจอ พ.ศ. 2392 แต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเกิดในประเทศไทย หรือเดินทางมาจากประเทศจีน ท่านประกอบอาชีพค้าขาย และมีตำแหน่งเป็นนายอากรที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2479 รวมอายุได้ 87 ปี

ประวัติของยี่กอฮงนั้น ส่วนที่เชื่อว่า เกิดในประเทศไทย ยี่กอฮงเป็นบุตรนายเกีย แซ่แต้ ชาวจีน กับนางเกิด ชาวไทย ซึ่งเมื่อยี่กอฮงถือกำเนิดมานั้น นายเกียผู้เป็นบิดาได้ตั้งหลักฐานอยู่ในพระนคร โดยเปิดร้านค้าขายผ้าอยู่ที่หัวมุมสี่กั๊กพระยาศรี เสาชิงช้า ด้านถนนบำรุงเมือง เมื่ออายุประมาณ 7 ขวบ บิดาและมารดาถึงแก่กรรม ญาติฝ่ายบิดาที่เป็นคนจีนจึงรับกลับไปอยู่ที่เมืองจีนจนกระทั่งอายุ 16 ปี จึงกลับมายังประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2409 และไม่ได้กลับไปประเทศจีนอีกเลย โดยได้เข้าทำงานเป็นเสมียนโรงบ่อนของพระยาภักดีภัทรากร (เล่ากี้ปิง)

ส่วนที่เชื่อว่า เกิดในประเทศจีน ยี่กอฮงเป็นชาวจีนแต้จิ๋วที่ถือกำเนิดในมณฑลกวางตุ้ง ใน พ.ศ. 2394 เมื่ออายุ 16 ปี ได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 โดยตั้งปณิธานว่าจะประกอบอาชีพค้าขายในสยามตลอดชีวิต

การมาพำนักอยู่ในประเทศไทย ยี่กอฮงได้เลือกอาศัยและประกอบอาชีพค้าขายอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ และได้สมรสเป็นลูกเขยของคหบดีย่านตลาดสันป่าข่อย จนอายุได้ประมาณ 30 ปี ยี่กอฮงได้ล่องแพนำสินค้าลงมาค้าขายอยู่แถวบริเวณหน้าจวนของท่านเจ้าคุณโชฎึกราชเศรษฐี บริเวณวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร เมื่อค้าขายได้ในระดับหนึ่ง ยี่กอฮงจึงตัดสินใจมาตั้งรกรากทำการค้าอยู่ที่พระนครโดยถาวร โดยเลือกทำเลปลูกตึกอยู่ตรงสถานีตำรวจพลับพลาชัยในปัจจุบัน

ยี่กอฮงมีส่วนในการบริจาคทรัพย์สินและได้สร้างสาธารณประโยชน์ไว้อย่างมากมาย เช่น ถนน, สะพานฮงอุทิศ สะพานนิยมนฤนาถ สะพานอนุวัฒนโรดม, โรงเรียนวัดสะพานสูง (โรงเรียนโยธินบูรณะ), โรงเรียนป้วยเองหรือโรงเรียนเผยอิง เมื่อ พ.ศ. 2463, ศาลเจ้าเก่าถนนทรงวาด, ศาลเจ้าไต้ฮงกง, ก่อสร้างท่าน้ำฮั่วเซี้ยม, ริเริ่มก่อตั้งโรงพยาบาลเทียนฟ้า เป็นต้น ท่านเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งขึ้น โดยชักชวนเหล่าพรรคพวกเพื่อนฝูงในสมัยนั้น มาร่วมกันสร้างมูลนิธิช่วยเหลือผู้ยากไร้ตกทุกข์ได้ยากและสนับสนุนทุนการศึกษาให้แก่เด็กที่เรียนดีแต่ยากไร้ อีกทั้งยังเป็นผู้มีส่วนในการรณรงค์หาเงินเข้าสภากาชาดไทยอย่างมากมาย รวมถึงได้บริจาคเงิน 10,000 บาทในการก่อสร้างโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยได้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์หมายเลข 9

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงทราบถึงคุณความดีและทรงพอพระทัยอย่างมาก จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระอนุวัตน์ราชนิยม"รองหัวหมื่น กรมมหาดเล็ก เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2461 และพระราชทานนามสกุล "เตชะวณิช" ตำแหน่งนายอากร เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2461

เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2479 รองหัวหมื่นพระอนุวัตน์ราชนิยมได้เสียชีวิตลงอย่างสงบในบ้านของท่าน สิริอายุรวม 87 ปี ศพของท่านได้นำกลับไปฝัง ที่สุสานในเมืองปังโคย ประเทศจีน ขณะเดียวกันหลวงอดุลเดชจรัส ผู้เป็นอธิบดีกรมตำรวจในสมัยนั้นมีความต้องการใช้บ้านของท่านมาเป็นโรงพักกลางแทนโรงพักสามแยกที่ถูกไฟไหม้เสียหายไป จึงทำการรื้อตัวอาคารเดิมทั้งหมดทิ้งลง แล้วสร้างอาคารใหม่ขึ้นมาแทน และสร้างศาลพ่อปู่เจ้ายี่กอฮงไว้บนโรงพักแห่งนี้ด้วย
ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย

ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์จากประเทศฟิลิปปินส์ ปัจจุบันเป็นประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี และประธานกรรมการ โรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป รวมทั้งกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์ Finland ประจำจังหวัดภูเก็ต

ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ก่อนจะเดินทางมาใช้ชีวิตวัยหนุ่มที่กรุงเทพด้วยการเรียนที่พาณิชย์สันติราษฎร์ จากนั้นก็สอบเข้าวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ สาขาบริหารจัดการ การตลาด หลังจากนั้นเขาสมัครเข้าทำงานที่ธนาคารศรีนครอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะบินไปเรียนต่อปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์ที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยเป็นคนมีความคิดไม่หยุดนิ่ง พยายามพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา

เป็นผู้ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของ โรงแรมกะตะ และ รีสอร์ท กรุ๊ป และเมื่อประมาณ 29 ปีก่อน ขณะนั้นเขายังไม่มีประสบการณ์ในการดำทำธุรกิจด้านโรงแรม คุณประมุขพิสิฐได้เดินทางมาภูเก็ตและประกอบธุกิจ “บ้านพักตากอากาศหลังเล็กๆ” 9 หลัง มาจนถึงปัจจุบันมีมากกว่า 1,000 ห้อง ในเครือ กะตะ กรุ๊ป
เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย

เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม
เมะทีลา

เมะทีลา (, ) เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศพม่า ตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ริมทะเลสาบเมะทีลา ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศใต้ 121 กิโลเมตรเมะทีลาเป็นสถานที่ตั้งของกองทัพอากาศพม่า มหาวิทยาลัยวิศวกรรมการบินและอวกาศแห่งแรกของประเทศ
พัก ซอ-จุน

พัก ซอ-จุน(; เกิด 16 ธันวาคม 2531) เป็น นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้มีผลงานเด่นในปี 2012 จากละครเรื่อง ดรีมไฮซีซั่น 2และมีผลงานพิธีกรในรายการ "Music Bank"ซึ่งเป็นพิธีกร ร่วมกับโบราจากวง ซิสตาร์
ลูกหนี้ที่รัก

ลูกหนี้ที่รัก เป็นละครในชุด "ลูกไม้ของพ่อ" สร้างจากนิยายชื่อเดียวกัน เพื่อฉลองการครบรอบสี่สิบสามปีของช่อง 3
สิริสกลรัตน์ รัตนสิริชัย

สิริสกลรัตน์ รัตนสิริชัย เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ซึ่งมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง I.C.U รักเธอเข้าขั้นโคม่า เมื่อปี พ.ศ. 2553 โดยรับบทเป็น "จินนี่" ตัวละครเสมทบฝ่ายหญิง

โฟกัส เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวของ นายนภาพล รัตนสิริชัย ซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตบางกอกน้อย เข้าศึกษาชั้นประถม ที่โรงเรียนวัดอมรินทราราม ศึกษาระดับมัธยม ที่โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยยังได้เข้าร่วมโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นเวลา 1 ปีด้วย ปัจจุบันกำลังเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ผลงานที่ผ่านมา ภาพยนตร์โฆษณาห้างค้าส่งเทสโก้โลตัส เมื่อปี พ.ศ. 2542 ขณะอายุได้ 6 ปี
และห่างหายจากวงการไปเป็นเวลา 2 ปี แล้วกลับมาในปี 2552 กับ การ ถ่าย โฆษณามากมาย

ผลงานละครทั้งหมดนี้ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3
มณทิพย์ ศรีรัตนา

ดร.มณทิพย์ ศรีรัตนา เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

มณทิพย์ ศรีรัตนา เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ กรุงเทพมหานคร ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาโท สาขาการบรริหารจัดการสิ่งแวดล้อม จากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมเมือง จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2549 เธอได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (การจัดการสิ่งแวดล้อม) จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

มณทิพย์ ศรีรัตนา เคยดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ และผู้ตรวจราชการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 นายอิสสระ สมชัย ได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อเข้าร่วมการชุมนุมทางการเมือง จึงทำให้นางมณทิพย์ ได้เลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง

นางมณทิพย์ ศรีรัตน์ ได้รับรางวัลสตรีไทยดีเด่น ประจำปี 2555 จากสภาสตรีแห่งชาติ โดยได้รับรางวัลพร้อมกัน 180 คน อาทิ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ คุณหญิงวิจันทรา บุนนาค เป็นต้น
มาเฟียตาหวาน

มาเฟียตาหวาน เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-แฟนตาซี-คอมเมดี-แอ็กชั่น นำแสดงโดย ฐปนัท สัตยานุรักษ์,ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 – 28 มกราคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.45 - 18.30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และ กันตนา บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ประมวล กุลมาตย์

นายประมวล กุลมาตย์ (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 5 สมัย

นายประมวล กุลมาตย์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายวิวัฒน์ (ฮก) และ นาง ชาว กุลมาตย์ สำเร็จการศึกษา ระดับอนุปริญญา สาขานิติศาสตร จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสกับนางศรีรัตน์ ไชยาคำ มีบุตร-ธิดา รวม 3 คน

ประมวล กุลมาตย์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527 สิริอายุรวม 69 ปี

ประมวล ประกอบอาชีพรับราชการครู ในโรงเรียนสวนศรีวิทยา และ โรงเรียนศรียาภัย ก่อนที่จะลาออกมาเปิดโรงเรียนประมวลวิทยา ซึ่งเป็นกิจการของตนเอง จากนั้น ได้กลับมารับราชการ ในตำแหน่งปลัด โดยดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอ อาทิ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา, อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ และต่อมา ได้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอ ซึ่งก็ดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอ เช่นกัน

ประมวล ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนมกราคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2522 รวม 5 สมัย

ประมวล ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับโปรดเกล้าฯ ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เมื่อ พ.ศ. 2522

ประมวล เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคสยามประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2526 และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค

ประมวล กุลมาตย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม

อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม (; "รายชื่อหนังสือต้องห้าม") หรือเรียกโดยย่อว่า อินเดกซ์ (Index) เป็นบัญชีรายชื่อสิ่งพิมพ์ซึ่งไม่ผ่านการตรวจพิจารณาของพระศาสนจักรคาทอลิก อินเดกซ์ฉบับแรกพระสันตะปาปาพอลที่ 4 ทรงตราขึ้นในปี 1559 และมีการตราอีกหลายฉบับสืบเนื่องมาจนถึงปี 1948 ซึ่งเป็นฉบับที่ยี่สิบ แล้วมิได้ตราขึ้นอีกเลย กระทั่งพระสันตะปาปาพอลที่ 6 ทรงยกเลิกอินเดกซ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1966 นับเวลาตั้งแต่ฉบับแรกถึงฉบับสุดท้ายได้ 407 ปี

วัตถุประสงค์ของอินเดกซ์ คือ เพื่อพิทักษ์ความจงรักภักดีและศีลธรรมของเหล่าผู้มีศรัทธา โดยห้ามมิให้เขาเหล่านั้นอ่านหนังสือและงานที่ผิดคลองธรรมหรือมีเนื้อหาทางเทววิทยาคลาดเคลื่อน หนังสือที่ถูกระบุว่ามีลักษณะเช่นนั้น มักเป็นงานของนักดาราศาสตร์ชั้นนำ เช่น เรื่อง "เอพิโทเมอัสโตรโนมิเอโคเพอร์นิเคียเน" ("Epitome astronomiae Copernicianae"; "ตำราดาราศาสตร์อย่างย่อ") ของโจฮันเนส เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งขึ้นชื่ออยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1621 ถึง 1835 รวมตลอดถึงคำแปลพระคริสตธรรมออกเป็นภาษาสามัญ อินเดกซ์หลาย ๆ ฉบับยังวางระเบียบควบคุมการอ่านและซื้อขายหนังสือ กับทั้งให้ฝ่ายศาสนจักรมีอำนาจตรวจพิจารณาหนังสือโดยไม่ต้องบอกกล่าวได้ด้วย

การตราอินเดกซ์นับว่า เป็นจุดเปลี่ยนเสรีภาพแห่งการตรวจสอบในโลกคาลอลิก ผลงานวิทยาศาสตร์หลาย ๆ เรื่อง เช่น เรื่องดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล (heliocentrism) นั้น แม้เคยใช้สั่งสอนกันในมหาวิทยาลัยคาทอลิกมายาวนาน ก็ถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ และนักเขียนบางคนซึ่งถูกขึ้นผลงานไว้ในอินเดกซ์ต้องพบจุดจบอันโหดร้าย เป็นต้นว่า กีออร์ดาโน บรูโน (Giordano Bruno) บาทหลวงชาวอิตาลีซึ่งเที่ยวสั่งสอนมิจฉาทิฐิในทางสรรพเทวนิยม จนถูกพนักงานสอบสวนของพระศาสนจักรจับกุมส่งเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ถูกขึ้นผลงานทุกเรื่องไว้ในอินเดกซ์ฉบับวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1600 และถูกย่างสดคาตะแลงแกงในปีนั้นเอง

แม้อินเดกซ์จะถูกยกเลิกไปสิ้นแล้ว แต่ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ซึ่งยังใช้บังคับอยู่ มีบรรพ 3 หน้าที่การสอนของพระศาสนจักร ลักษณะ 4 เครื่องมือสื่อสารมวลชนโดยเฉพาะหนังสือ มาตรา 827 บัญญัติว่า "ควร" ส่งงานเขียนเกี่ยวกับพระคริสตธรรม เทววิทยา กติกาสงฆ์ พงศาวดารสงฆ์ หรือที่จำเพาะเจาะจงว่าด้วยพระศาสนาหรือศีลธรรมอันดี ไปให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจ (Ordinary) แห่งท้องถิ่นนั้น ๆ ตรวจพิจารณาก่อน และมาตรา 830 ว่า ในการตรวจพิจารณาหนังสือ ให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจประชุมปรึกษากับบุคคลที่เห็นว่าจะให้คำวินิจฉัยได้ ถ้าบุคคลนั้นวินิจฉัยว่า "ไม่ขัดข้อง" (nihil obstat) ก็ให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจออกใบอนุญาตให้ตีพิมพ์ (imprimatur) ได้ นอกจากนี้ มาตรา 832 ยังว่า สมาชิกคณะนักพรต (religious institute) จะพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับพระศาสนาหรือศีลธรรมอันดี ต้องได้รับคำอนุญาตให้ตีพิมพ์ (imprimi potest) จากเจ้าอธิการของตนก่อนด้วย อนึ่ง ผลงานหลาย ๆ เรื่องที่เคยต้องห้ามตามอินเดกซ์มาหลายร้อยปีก็ได้รับอนุญาตได้พิมพ์เผยแพร่ได้ในสมัยหลัง ๆ นี้ เช่น ผลงานของมาเรีย วัลตอร์ตา (Maria Valtorta) ซึ่งถูกขึ้นอยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1959 ได้รับอนุญาตจากพระศาสนจักรให้ตีพิมพ์ได้เมื่อปี 2002 กับทั้งนักเขียนหลายคนซึ่งผลงานเคยต้องห้ามก็กลับได้รับการเชิดชูด้วย เช่น มารี ฟาอูสตีนา โควัลสกา (Mary Faustina Kowalska) ชีชาวรัสเซียซึ่งผลงานถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1959 ได้รับการสถาปนาเป็นธรรมิกชนเมื่อปี 2000 และอันโตนิโอ รอสมีนี-เซอร์บาตี (Antonio Rosmini-Serbati) บรรพชิตชาวอิตาลีซึ่งผลงานถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1849 ได้รับการสถาปนาเป็นบุญราศีเมื่อปี 2007 วงการดาราศาสตร์มองว่า พัฒนาการตั้งแต่ยกเลิกอินเดกซ์มานั้นบ่งบอกว่า "อินเดกซ์สิ้นความหมายไปในศตวรรษที่ 21 แล้ว"