seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สตรีกับเหยือกน้ำ (เฟอร์เมร์)

สตรีกับเหยือกน้ำ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรคนสำคัญชาวเนเธอร์แลนด์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์กในประเทศเนเธอร์แลนด์

ภาพ “สตรีกับเหยือกน้ำ” ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1662 เป็นภาพเป็นภาพที่อยู่ในกลุ่มที่เขียนในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษ 1660 ที่จิตรกรหันเหจากการเน้นการวาดตามหลักทัศนมิติ และ เรขาคณิต เวร์เมร์เองก็ดูเหมือนจะหันไปวางองค์ประกอบที่ง่ายขึ้นที่จะมีตัวแบบเพียงตัวเดียวในภาพ และเน้นการใช้แสง
รายชื่อตัวละครในมาสค์ไรเดอร์ดับเบิล

"ดูบทความที่ โดพันท์"
เจฟฟ์ ลินน์

เจฟฟ์ ลินน์ () นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ หัวหน้าวงอีเล็กทริกไลท์ออเคสตรา (อีแอลโอ) ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงเช่นเพลง "Evil Woman", "Telephone Line", "Livin' Thing", "Mr. Blue Sky", "Don't Bring Me Down" และ "Sweet Talkin' Woman" งานเพลงของเขาได้รับอิทธิพลจากผลงานของเดอะบีตเทิลส์ ในช่วงปี ค.ศ. 1968-69 
โดยเข้าไปใช้ชีวิตคลุกคลีกับสมาชิกวงเดอะ บีตเทิลส์ โดยสนิทสนมกับจอร์จ แฮร์ริสันเป็นพิเศษ จอห์น เลนนอนชื่นชอบเพลง "Showdown" ของอีแอลโอมาก ถึงกับเคยกล่าวว่า "อีแอลโอเป็นทายาทของเดอะบีตเทิลส์"

ภายหลังการเสียชีวิตของจอห์น เลนนอน เจฟฟ์ ลินน์ได้ร่วมงานกับสมาชิกสามคนที่เหลือของเดอะ บีตเทิลส์ และโยโกะ โอโนะ สร้างผลงานใหม่จากเสียงร้องเดโมของเลนนอนที่บันทึกเสียงไว้ ได้ออกมาเป็นเพลง "Free as a Bird" และ "Real Love" ที่ได้รับรางวัลแกรมมี

เจฟฟ์ ลินน์ได้ร่วมกับจอร์จ แฮร์ริสัน บ็อบ ดิลลัน ทอม เพตตี และรอย ออร์บิสัน ตั้งวงดนตรีซูเปอร์กรุ๊ป ชื่อ "แทรเวลลิง วิลเบอร์รีส์" (Traveling Wilburys) ระหว่างปี 1988 ถึง 1990 โดยสมมุติว่าเป็นวงดนตรีของพี่น้องตระกูล Wilbury โดยเจฟฟ์ ลินน์ใช้ชื่อสมมุติว่า Otis Wilbury และ Clayton Wilbury แทรเวลลิง วิลเบอร์รีส์มีผลงานออกมาสองชุด
อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา

อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา () หรือ อีแอลโอ (ELO) เป็นกลุ่มดนตรีซิมโฟนิกร็อกสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งโดยรอย วูดและเจฟฟ์ ลินน์ เพื่อสร้างผลงานเพลงร็อกผสมผสานกับเครื่องดนตรีคลาสสิกคือเชลโล ไวโอลิน และเครื่องเป่า ก่อนที่รอย วูดจะขัดแย้งกับเจฟฟ์ ลินน์จากความคิดเห็นแนวดนตรีไม่ตรงกัน ทำให้รอย วูดออกไปตั้งคณะวิซซาร์ด (Wizzard) เล่นแนวคลาสสิกร็อกและทำให้เจฟฟ์ ลินน์ยึด "อีแอลโอ" โดยเบ็ดเสร็จตั้งแต่ชุด ELO 2 ในปี 1973 โดยเจฟฟ์ ลินน์ทั้งแต่งเพลง เล่นกีตาร์ เปียโน เรียบเรียงและร้องเอง รวมถึงการเป็นโปรดิวเซอร์

ELO ได้รับอิทธิพลมาจากผลงานของเดอะบีตเทิลส์ โดยเจฟฟ์ ลินน์ ตั้งใจจะให้อีแอลโอทำดนตรี "สานต่อจากแนวทางของเดอะบีตเทิลส์" จนได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษด้วยเพลงเก่าของ Chuck Berry (Roll over Bethoven) (1972) ก่อนจะเริ่มได้รับความนิยมตามมาในสหรัฐอเมริกาจากเพลง "Show down" (On the Third Day) อีแอลโอประสบความสำเร็จสูงสุดช่วงกลางทศวรรษ 1970 จนถึงปี 1980 มีผลงานติดอันดับท็อป 40 ในสหรัฐอเมริกาและอังกฤษทั้งสิ้น 27 ซิงเกิล ทั้งยังถือสถิติเป็นศิลปินที่มีซิงเกิลติดอันดับฮอต 100 และ ทอป 40 มากที่สุด โดยไม่มีซิงเกิลใดเคยขึ้นถึงอันดับหนึ่งเลย

ในยุคหลังปี 1980 ก่อนการสลายวง เจฟฟ์ ลินน์พยายามตัดเครื่องดนตรีซิมโฟนิก ซึ่งเป็นเครื่องสายออกจากงานของอีแอลโอและนำเครื่องดนตรีซินทีไซเซอร์มาแทนที่เพื่อทดลองงานรูปแบบป็อปร็อกและดิสโก จนเหลือสมาชิกในวงเพียง 4 คน โดยผลงานชุดสุดท้ายก่อนสลายวงในปี 1986 ได้แก่อัลบั้ม "Balance of Power" หลังจากนั้น 15 ปีต่อมา เจฟฟ์ ลินน์ กลับมาทำอัลบั้ม "Zoom" (2001) ซึ่งมีแนวเพลงกลับไปเหมือนยุคแรกของวง โดยมีสมาชิกดั้งเดิมคือ Richard Tandy มือคีย์บอร์ดและมีศิลปินรับเชิญเป็นอดีตสมาชิกเดอะบีตเทิลส์ ได้แก่ จอร์จ แฮร์ริสันและริงโก สตาร์ ในปี 2015 เจฟฟ์ ลินน์ได้ออกอัลบัม "Alone in the Universe" โดยใช้ชื่อวงว่า Jeff Lynne's ELO

ชื่อ "อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา" เป็นการเล่นคำระหว่าง "Electric Light" หรือหลอดนีออนเรืองแสง ที่ปรากฏบนภาพปกอัลบัมและโลโก้ของวงในยุคแรก เลียนแบบหลอดไฟตกแต่งตู้เพลงยี่ห้อวูร์ลิทเซอร์ (Wurlitzer jukebox) รุ่นปี 1946 ผสมกับคำว่า "Light Orcherstra" หมายถึงวงออร์เคสตราขนาดเล็กที่ใช้ไวโอลินและเชลโลเป็นเครื่องดนตรี
เทะซึกะ โอะซะมุ

เทะซึกะ โอะซะมุ () เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 - 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่องเจ้าหนูปรมาณู และ สิงห์น้อยเจ้าป่า

เทะซึกะ โอะซะมุ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ที่โทโยนากะ โอซาก้า โดยจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแพทย์ในเมืองโอซาก้าเมื่อปี 1946 หลังจากจบการศึกษา โอะซะมุ ก็ตัดสินใจที่จะทำงานด้านแอนิเมชันและเขียนการ์ตูนซึ่งเป็นงานที่เขารักตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นผู้ริเริ่มให้การ์ตูนญี่ปุ่นก้าวไปสู่ยุคใหม่ มีมุมมองที่หลากหลายทิศทาง ซึ่งแต่เดิมจะมีแค่มุมมองจากด้านหน้า (พูดง่ายๆก็คือ นิยายภาพ) โดยมีการใส่ช่องคำพูด ช่องอธิบายความคิด แทนการบรรยายภาพ โดยงานตีพิมพ์ชิ้นแรกของเขาคือ Shin Takarajima ในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งนำไปสู่ศักราชใหม่ของการ์ตูน และมีผลงานมากมายถึง 500 เรื่อง

ผลงานของเขาโด่งดังถึง อเมริกา ยุโรป และ เอเชีย อีกทั้งยังขยายแนวแอนิเมชันที่เจาะกลุ่มคนดูผู้ใหญ่ ด้วยเนื้อหาที่หนักแน่น สมจริงสมจัง จินตนาการอันล้ำเลิศ จนกวาดรางวัลจากสถาบันต่างๆมากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งโอะซะมุได้ก่อตั้งสตูดิโอของเขาเองในปี ค.ศ. 1961 โดยใช้ชื่อว่า มุชิ โปรดักชั่น และต่อมาก็เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทะซึกะ โปรดักชั่นในปี ค.ศ. 1968

วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 โอะซะมุ ก็ได้จากโลกนี้ไป ด้วยวัย 60 ปี โดยผลงานและชื่อเสียงของเขา ยังคงฝากไว้ให้กับบุคคล รุ่นหลังๆ ต่อไป และมีการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ที่เก็บผลงานของเขาโดยเฉพาะ เพื่อเป็นเกียรติแก่ปรมาจารย์การ์ตูนญี่ปุ่นผู้นี้
ทะเลสาบฮุฟสกุล

ทะเลสาบฮุฟสกุล () ตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติทะเลสาบฮุฟสกุล เขตปกครองจังหวัดฮุฟสกุล ทางเหนือสุดของประเทศมองโกเลีย ติดกับพรมแดนสาธารณรัฐบูเรียตียา (Buryatia) ประเทศรัสเซีย มีประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปีพ.ศ. 2535 โดยกระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมเป็นผู้ดูแล ทะเลสาบฮุฟสกุลอยู่ห่างจากที่ราบใจกลางมองโกเลียประมาณ 900 กิโลเมตร มีสภาพอากาศแบบหนาวเย็น ด้วยภูมิประเทศที่หลากหลาย ทั้งหนองน้ำ ทุ่งหญ้าสเตปป์ ทุนดรา ป่าสนไทก้า และเขตอัลไพน์ ทำให้มีนกและสัตว์ป่าหายากหลายชนิด ในปีพ.ศ. 2540 รัฐบาลมองโกเลียจึงประกาศให้พื้นที่ตะวันตกของอุทยานเป็นพื้นที่คุ้มครองสัตว์สงวน

ทะเลสาบฮุฟสกุลมีความลึกประมาณ 238 เมตรตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 1,645 เมตร ยาวจากเหนือถึงใต้ 125 กม. เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่และลึกที่สุดในมองโกเลีย และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภูมิภาค รองจากทะเลสาบไบคาลของรัสเซีย น้ำในทะเลสาบเกิดจากการไหลมารวมกันของแม่น้ำสายเล็กๆ หลาย 10 สาย แต่มีทางระบายออกอยู่เพียงทางเดียว คือแม่น้ำเอกินซึ่งอยู่ที่ใต้สุดของทะเลสาบ ทะเลสาบนี้มีปลาอาศัยอยู่ 9 สายพันธุ์ หนึ่งในนั้นไม่พบในที่อื่นๆ ของโลก
เลแดร์นีเยเซอรงเลเปรอมีเย

"เลแดร์นีเยเซอรงเลเปรอมีเย" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "ไลฟ์อาปารี" ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ในยุโรปและแคนาดา ซึ่งเป็นผลงานการร้องสดของเธอร่วมกับชอง-ชาก โกลด์แมน

"เลแดร์นีเยเซอรงเลเปรอมีเย" เป็นผลงานการประพันธ์ของชอง-ชาก โกลด์แมน เดิมเป็นเพลงหนึ่งในอัลบั้ม "เดอ" ซึ่งชอง-ชากขับร้องเป็นเสียงพื้นหลังเท่านั้น

มิวสิกวิดีโอได้นำมาจากการแสดงสดเพลงดังกล่าว ณ โรงละคร Zenith ปารีส ซึ่งสามารถดูได้จาก "ไลฟ์อาปารี" ดีวีดี

"เลแดร์นีเยเซอรงเลเปรอมีเย" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 3 ในควิเบกแอร์เพลย์ชาร์ต เข้าสู่ชาร์ตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 และอยู่บนชาร์ตนานกว่า 35 สัปดาห์ นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ตอันดับที่ 47 ของเบลเยี่ยมวอลโลเนียแอร์เพลย์ชาร์ตอีกด้วย

ซีดีซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในแคนาดาและยุโรป
รางวัลม้าทองคำ

รางวัลม้าทองคำ (; ) เป็นรางวัลที่มอบให้กับภาพยนตร์ภาษาจีนซึ่งมาจากทั้ง ฮ่องกง, ไต้หวัน และจีนแผ่นดินใหญ่ โดยมอบในเทศกาลภาพยนตร์ดังกล่าวทุกปี

สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

ที่มา: The People Are Missing
ทิฟฟานี (นักร้อง)

ทิฟฟานี รีนี ดาร์วิช () เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1971 หรือรู้จักในชื่อ ทิฟฟานี () เธอมีเพลงดังในแนวทีนป็อป ที่ประสบความสำเร็จในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 รวมถึงเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 อย่างเพลง "I Think We're Alone Now" และ "Could've Been" หลังจากนั้นเธอก็มีเพลงที่มีความหลากหลายตั้งแต่เพลงคันทรีไปจนถึงแดนซ์ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 เธอมีเพลงติดชาร์ตบิลบอร์ดในส่วนอันดับเพลงฮอตแดนซ์คลับเพลย์ อยู่หลายครั้ง
แพต เบเนทาร์

แพต เบเนทาร์ () เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง มีเสียงในแบบเมซโซ-โซปราโน เธอยังเป็นหนึ่งในนักร้องหญิงแนวสไตล์ร็อกระดับแถวหน้า มีผลงานเพลงดังอย่าง "Love Is a Battlefield", "Hit Me with Your Best Shot", "We Belong" และ "Heartbreaker" ส่วนเพลงที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักหรือแจ้งเกิดคือเพลง"Wuthering Heights"

เบเนทาร์เป็น 1 ในศิลปินที่มีเพลงยอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาวมากที่สุดของยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 จากข้อมูลของ RIAA มีผลงานระดับหลายแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด และ 5 ชุดที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว และ 3 อัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ โดยมีเพลงติดท็อป 40 อยู่ 19 เพลง

นอกจากนั้นเบเนทาร์ ยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่มีมิวสิกวิดีโอออกทางช่องเอ็มทีวี กับเพลง "You Better Run" ถือเป็นเพลงที่ 2 ที่เปิดบนเอ็มทีวี ตามหลังเพลงแรกที่เปิดคือเพลง "Video Killed the Radio Star" ของวงเดอะบักเกิลส์
ชีส์ไลก์เดอะวินด์

"ชีส์ไลก์เดอะวินด์" () เป็นเพลงฮิตในปี ค.ศ. 1987 ขับร้องโดยนักแสดง แพทริก สเวซี ร่วมร้องโดยเวนดี เฟรเซอร์ ซิงเกิ้ลนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100

สเวซีและสเตซี ไวด์ลิดซ์ ร่วมกันเขียนเพลงนี้ในปี ค.ศ. 1984 เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Grandview, U.S.A." แต่อย่างไรก็ตามก็ไม่ได้ใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่องนั้น และในระหว่างถ่ายทำภาพยนตร์ "Dirty Dancing" ในปี ค.ศ. 1986 สเวซีได้เล่นเทปเดโมให้กับโปรดิวเซอร์และผู้กำกับฟัง พวกเขาชอบเพลงนี้จึงได้ให้จิมมี เอียนเนอร์ ผู้อำนวยการสร้างเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ และได้ทำการบันทึกเสียงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1986 โดยได้ไมเคิล ลอยด์มาเป็นโปรดิวเซอร์ เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 3 บนบิลบอร์็ดฮอต 100 และอันดับ 1 ในชาร์ตอเดาต์คอนเทมโพแรรี ยังเป็นเพลงฮิตโด่งดังไปทั่วโลก
เดอะสเปเชียลส์

เดอะสเปเชียลส์ () เป็นวงอังกฤษในแนวทูโทนและสกา ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1977 ในโคเวนทรี ประเทศอังกฤษ แนวเพลงของพวกเขาเป็นแนวเพลงสกาที่เต้นรำได้และจังหวะแบบร็อกสเตดี บวกกับพลังแบบพังก์รวมถึงทัศนคติ และมุ่งไปที่การให้ข้อมูลและทัศนคติด้านการเมืองและสังคม มากกว่ากลุ่มสกากลุ่มอื่น วงก่อตั้งโดยเจอร์รี แดมเมอร์ (นักเขียนเพลง/คีย์บอร์ด) ร่วมกับเทอร์รี ฮอลล์ (ร้อง) ,ลีนวอล โกลดิง (กีตาร์ ร้อง) วงแต่งกายแบบพวกม็อด (ปีกกลมแบน ชุดสูทผ้าทอ รองเท้าส้นเตี้ยไม่มีเชือกผูก) ในปี 1979 เพลง "Too Much Too Young" ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร และในปี 1981 เพลงเกี่ยวกับคนตกงานที่ชื่อ "Ghost Town" ก็ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร หลังจากที่พวกเขามีเพลงติดท็อป 10 ถึง 7 ซิงเกิ้ลติดต่อกันในช่วงระหว่างปี 1979-1981 วงก็ได้แตกไป และในปี 2008 พวกเขาประกาศว่าจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งและร่วมออกทัวร์ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของวงในปี 2009
วัดสารพัฒนึก

วัดสารพัฒนึก เดิมชื่อ วัดสารพัดนึก ตั้งอยู่เลขที่ 228 ถนนเทพโยธี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2440

วัดสารพัฒนึกวัดสารพัฒนึกมีเนื้อที่ทั้งสิ้น 17 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา บริเวณวัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านเท่า ตั้งอยู่ติดกับสถานที่ราชการต่าง ๆ คือ โรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดสรรพสิทธิประสงค์, วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์, สถานีตำรวจภูธรจังหวัดอุบลราชธานี, สำนักงานขนส่งจังหวัดอุบลราชธานี และสนามบินนานาชาติอุบลราชธานี
เจ้าฟ้าสุทัศน์

เจ้าฟ้าสุทัศน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเอกาทศรถที่ประสูติแต่สมเด็จพระอัครมเหสี พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระมารดา 1 พระองค์ คือ เจ้าฟ้าศรีเสาวภาคย์ สมเด็จพระเอกาทศรถทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระมหาอุปราช

หลังจากนั้น เจ้าฟ้าสุทัศน์กราบบังคมทูลสมเด็จพระเอกาทศรถว่า ขอพิจารณาคนออก สมเด็จพระเอกาทศรสจึงตรัสว่า "จะเป็นขบถหรือ" เป็นเหตุให้เจ้าฟ้าสุทัศน์เกิดความเกรงพระราชอาญาจากสมเด็จพระราชบิดา เมื่อพระองค์ออกจากที่เฝ้าและเสด็จมายังพระราชวังบวรสถานมงคลแล้ว พระองค์ได้เสวยยาพิษและเสด็จสวรรคตลง ความทราบถึงสมเด็จพระเอกาทศรถทำให้พระองค์ทรงพระโทมนัสเป็นอันมากและทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานพระราชทานเพลิงพระศพตามพระอิสริยยศพระมหาอุปราช ซึ่งพระองค์ทรงตั้งพระทัยบำเพ็ญทานกุศลเป็นอเนกประการ
แวร์วีอาร์

แวร์วีอาร์ () คืออัลบั้มลำดับที่ 10 ของเวสท์ไลฟ์ วงบอยแบนด์ชาวไอริช มีกำหนดการออกจำหน่ายในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักรและแอฟริกาใต้ และในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในยุโรป

อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" ได้ใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เพลงเดิมของวง Daughtry เป็นซิงเกิลแรก ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดและในรูปแบบซีดีในวันถัดมา มิวสิกวิดีโอ เพลง "วอตอะเบาต์นาว" ปฐมทัศน์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผ่านเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเวสท์ไลฟ์และสถานีโทรทัศน์ดนตรีในสหราชอาณาจักร

เวสท์ไลฟ์ประชาสัมพันธ์อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" ผ่านรายการ "เอ็กซ์แฟกเตอร์" เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับอัลบั้มในรายการ "เดอะวันโชว์" ในวันที่ 30 ตุลาคม 
การบันทึกเสียง อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 ภายหลังการพักผ่อนจากการจัดคอนเสิร์ตทัวร์แบ็กโฮม จนเสร็จสิ้นในราวเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยเพลงที่จะบันทึกลงแผ่นเสียงมีทั้งสิ้น 13 เพลง ไรอัน เท็ดเดอร์และเอเจ แม็กลีนเพลง ประพันธ์เพลง "แชโดวส์" เพื่อบรรจุในอัลบั้ม "ดิสอิสอัส" ของวงแบ็กสตรีทบอยส์ แต่เพลงดังกล่าวมิได้นำมาบรรจุในอัลบั้ม เพลงนี้จึงได้รับการขายต่อให้แก่ไซมอน โคเวลล์ โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษเพื่อให้เลโอนา ลิวอิส นำมาขับร้องในอัลบั้ม "อีโค" ต่อมาไซมอนตัดสินใจเลือกเพลงนี้ให้แก่เวสท์ไลฟ์ในการบันทึกเสียงแทนลีโอนา

มาร์ก ฟีฮิลี กล่าวกับหนังสือพิมพ์ "เดอะเดลีมิเรอร์" ว่า "พวกเราต้องการให้ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มใหม่นี้เป็นบางแห่งระหว่างเสียงของเวสท์ไลฟ์ที่แฟนเพลงรู้จักและรักกับทิศทางดนตรีใหม่ที่พวกเรากำลังทำ พวกเราได้ทดลองกับความรู้สึกสดใสในการบันทึกเสียงครั้งนี้ กว่า 11 ปี พวกเราคิดว่านี่เป็นเหมือนตอนที่ 2 ในเรื่องราวของเวสท์ไลฟ์"

เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวสท์ไลฟ์ได้ขับร้องเพลง "วอตอะเบาต์นาว" ในรายการ "เอ็กซ์แฟกเตอร์" วันเดียวกับการออกจำหน่ายซิงเกิลผ่านระบบออนไลน์ และในวันถัดมาพวกเขาได้แสดงผ่านสถานีโทรทัศน์จีเอ็มทีวี สถานีโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร และให้สัมภาษณ์ผ่านระบบเว็บแชต และให้สัมภาษณ์เพิ่มเติมในรายการ "เดอะวันโชว์" เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 นอกจากนี้พวกเขายังร่วมแสดงในคอนเสิร์ตชิลเดรนอินนีดของสถานีโทรทัศน์บีบีซี ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และจะให้สัมภาษณ์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน และ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรายการ "Alan Carr's Chatty Man" และ "เดอะฟรายเดย์โชว์" ตามลำดับ พวกเขายังประชาสัมพันธ์ผ่านสถานีวิทยุในเมืองใหญ่ๆของสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม - พฤศจิกายน ซึ่งรวมถึงสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวัน

อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" มีกำหนดการออกจำหน่ายในช่วงเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักร แอฟริกาใต้ และยุโรปในบางประเทศ โดยใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เป็นซิงเกิลแรกในการประชาสัพมันธ์ เริ่มประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ขึ้นชาร์ตไอริชและสหราชอาณาจักรในอันดับสูงสุดที่ 2 และขึ้นชาร์ตซิงเกิลของยุโรปในอันดับที่ 7 และใช้เพลง "ทอล์กมีดาวน์" เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบัมโดยยังไม่มีกำหนดการจำหน่ายที่แน่นอน
พัททริค ซึสคินท์

พัททริค ซึสคินท์ () เป็นนักเขียนและนักเขียนบทชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2492 ที่เมืองอัมบัค (Ambach) บนริมฝั่งทะเลสาบชตาร์นแบร์ก ใกล้กับเมืองมิวนิกในเยอรมนี เขาศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์สมัยยุคกลางและสมัยใหม่ที่มหาวิทยาลัยมิวนิกและที่แอ็กซ็องพรอว็องส์ในฝรั่งเศสระหว่างปีพ.ศ. 2511 - 2517 ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานเป็นนักเขียนบท ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ น้ำหอม ซึ่งเป็นนวนิยายติดอันดับขายดีทั่วโลก และยังได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ซึ่งใช้ชื่อในภาษาไทยว่า น้ำหอมมนุษย์ อีกด้วย
สุกียากี้ (เพลง)

สุกียากี้ () หรือ อูเอะ โอะ มูอิเตะ อารูโก (; "แหงนมองขึ้นฟ้าเดินหน้าไป") เป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นที่ร้องโดยคีว ซากาโมโตะ และเขียนโดยโรกูซูเกะ เอ กับฮาจิได นากามูระ ชื่อเพลง "สุกียากี้" เป็นชื่อที่ใช้ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เพลงขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1963 และถือเป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นเพลงเดียวที่สามารถขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ได้ มียอดขายกว่า 13 ล้านชุดทั่วโลก เพลงนี้ในฉบับคีว ซากาโมโตะยังติดชาร์ตอาร์แอนด์บีที่อันดับ 18 อีกด้วย
พระอภัยมณี (แก้ความกำกวม)

พระอภัยมณี สามารถหมายถึง

พระอภัยมณีเป็นสังฆังตรงข้างไข่
จันทรเกษม

จันทรเกษม อาจหมายถึง
โลกธรรม 8

โลกธรรม 8 หมายถึง ธรรมดาของโลก เรื่องของโลก ธรรมชาติของโลกที่ครอบงำสัตว์โลกและสัตว์โลกต้องเป็นไปตามธรรมดานี้ 8 ประการอันประกอบด้วย

โลกธรรมฝ่ายอิฏฐารมณ์ คือ พอใจของมนุษย์ เป็นที่รักเป็นที่ปรารถนาโลกธรรมฝ่ายอนิฏฐารมณ์ คือ ความไม่พอใจของมนุษย์ ไม่เป็นที่ปรารถนา
เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซันดรา โฌเซฟิน เทเรซา ชาล็อต มารี วิลเฮลมินแห่งลักเซมเบิร์ก ("ประสูติ" 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534) พระบุตรองค์ที่ 4 และพระธิดาพระองค์เดียวในแกรนด์ดยุกอ็องรีที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก และแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก พระบิดามารดาอุปถัมภ์คือ มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญและเจ้าหญิงมาเรีย-แอนนา กาลิตท์ซิน อาร์คดัสเชสแห่งออสเตรีย พระองค์มีพระยศชั้นเจ้าฟ้าหญิง พระอิสริยยศ เจ้าฟ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าฟ้าหญิงแห่งนัสเซา

เจ้าหญิงอเล็กซันดรามีพระเชษฐา 3 พระองค์คือ แกรนด์ดยุกกีโยม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าฟ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าฟ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระอนุชา 1 พระองค์คือ เจ้าฟ้าชายเซบาสเตียนแห่งลักเซมเบิร์ก

เนื่องจากพระนางทรงเป็นสตรีจึงไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์กจนกว่าจะหมดรัชทายาทบุรุษ ถึงแม้ว่าพระปัยยิกาของเจ้าหญิงอเล็กซันดราจะทรงได้ครองราชย์เป็น แกรนด์ดัสเชสแห่งลักเซมเบิร์ก ซึ่งถูกต้องตามกฎบัตรซาลลิก

โดยทางพระบิดาของพระนาง เจ้าหญิงอเล็กซานดรามีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์ซึ่งครองราชย์ปัจจุบันในยุโรป เจ้าหญิงอเล็กซันดราเป็นพระมารดาอุปถัมภ์ในเจ้าฟ้าชายกาเบรียลแห่งนัสเซา พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าฟ้าหญิงเทสซีแห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าหญิงอเล็กซานดราทรงได้รับ the Order of the Gold Lion แห่งราชวงศ์นัสเซา ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552
เจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าฟ้าชายเซบัสเตียง อ็องรี มารี กีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ 16 เมษายน พ.ศ. 2535 ลักเซมเบิร์ก) พระบุตรองค์ที่ 5 และองค์เล็กในแกรนด์ดยุกอ็องรีที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก กับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือ แกรนด์ดยุกกีโยม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก กับอาร์คดัชเชสแอสตริดแห่งออสเตรีย-เอสต์ เจ้าฟ้าหญิงแห่งเบลเยียม

พระองค์มีพระเชษฐา 3 พระองค์คือ แกรนด์ดยุกกีโยม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าฟ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าฟ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งลักเซมเบิร์ก

พระองค์ทรงอยู่ในลำดับ 3 ของการสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก หลังจากเจ้าฟ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐาทรงออกจากการสืบราชสันตติวงศ์

พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนนานาชาติเซนต์จอร์จ ลักเซมเบิร์ก และได้เข้าวิทยาลัยแอมเพิลฟอร์ธ ปัจจุบันศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์ก
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1 () เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเธสะโลนิกา ฉบับที่หนึ่ง เป็นเอกสารฉบับที่ 13 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่

ทั้งข้อความในพระธรรมเองและหลักฐานภายนอกสนับสนุนว่า ผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล จากการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐ นักบุญเปาโล กับสิลาสได้เดินทางข้ามเมืองอัมฟีบุรีและเมืองอปอลโลเนีย แล้วจึงมาถึงเมืองเธสะโลนิกา นักบุญเปาโล พบว่าในเมืองนี้มีธรรมศาลาของชาวยิวอยู่จึงเข้าไปสั่งสอนเรื่องของพระเยซู แต่ทำได้เพียงสามสัปดาห์ก็ต้องออกจากเมืองนี้ไป เพราะถูกชาวยิวต่อต้านอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม การสั่งสอนที่มีระยะเวลาเพียงแค่สามสัปดาห์ของ นักบุญเปาโล นั้น ทำให้กลุ่มคนจำนวนไม่น้อยกลับใจเชื่อ แต่เมื่อ นักบุญเปาโล ออกจากเมืองไปอย่างกะทันหัน ทำให้ผู้ที่เชื่อใหม่ขาดแรงสนับสนุนจากภายนอก และต้องตกอยู่ท่ามกลางการข่มเหงของชาวยิว นักบุญเปาโล เป็นห่วงชาวเธสะโลนิกามาก จึงส่งทิโมธีไป หลังจากทิโมธีกลับมารายงานความเป็นไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น ส่งถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา เพื่อหนุนน้ำใจคริสเตียนที่นั่น และจดหมายฉบับนั้นคือ พระธรรม 1 เธสะโลนิกา ซึ่งคาดว่าน่าจะถูกเขียนขึ้นราวปี ค.ศ. 51

แม้ว่าในจดหมายฉบับนี้จะมีเรื่องที่ นักบุญเปาโล เขียนถึงชาวเธสะโลนิกาหลายเรื่อง แต่ดูเหมือนว่าเรื่องการพิพากษาจะเป็นหัวข้อหลัก สังเกตได้จากในทุกบทของพระธรรม 1 เธสะโลนิกา จะจบลงด้วยการอ้างถึงการที่พระเยซูจะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ โดยเฉพาะในท้ายบทที่ 4 และตอนต้นบทที่ 5 ที่มีการบรรยายอย่างละเอียด

วัตถุประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้ของ นักบุญเปาโล มีอยู่ 3 ประการคือ ประการแรก ต้องการหนุนน้ำใจของคริสเตียนที่เมืองเธสะโลนิกา โดยแสดงความชื่นชมยินดี เนื่องจากทิโมธีกลับมารายงานเรื่องความเชื่ออันมั่นคงของคริสเตียนที่นั่น ดังที่ นักบุญเปาโล เขียนไว้ว่า "เพราะว่าเมื่อท่านมั่นคงอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ชีวิตของเราก็สดชื่น"

ประการที่สองคือ ต้องการให้พร้อมเสมอเมื่อ พระเยซู เสด็จมา โดยการกล่าวถึงแนวทางการดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม ในส่วนนี้ นักบุญเปาโล เขียนไว้อย่างชัดเจน เข้าใจได้ไม่ยาก เช่น "ระวังให้ดี อย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่ว แต่จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย" "จงชื่นบานอยู่เสมอ" "จงเว้นเสียจากสิ่งที่ชั่วทุกอย่าง" เป็นต้น

ประการสุดท้าย ซึ่งสำคัญมาก มีสองประเด็นย่อย ประเด็นแรกคือ ต้องการให้เข้าใจเรื่องเวลาที่ พระเยซู จะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ นักบุญเปาโล อธิบายไว้ในจดหมายว่า ไม่มีผู้ใดจะทราบหรือกำหนดได้ว่า จะเป็นเมื่อใด เวลาใด แต่อาจจะเป็นเมื่อใด เวลาใดก็ได้ ดังนั้น คริสเตียนทุกคนจึงต้องพร้อมอยู่เสมอที่จะรับเวลานั้น

ประเด็นที่สองคือ ต้องการให้เข้าใจว่า เมื่อ พระเยซู เสด็จมาพิพากษานั้น จะพิพากษาทั้งคนที่มีชีวิตอยู่และตายไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงกล่าวไว้ในจดหมายว่า ในวันพิพากษานั้น พระเจ้าจะทรงนำบรรดาผู้ที่ตายไปแล้วนั้น มากับพระองค์
ที่หยุดรถไฟคอกควาย

ที่หยุดรถไฟคอกควาย เป็นที่หยุดรถไฟแห่งหนึ่งของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลคอกกระบือ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 22.99 กิโลเมตร มีรางในย่าน 2 ราง
จูกัดเจี๋ยม

จูกัดเจี๋ยม เป็นบุตรชายของขงเบ้งหรือ จูกัดเหลียง เกิดจากนางอุ๋ยซี มีความรู้ความสามารถดี เป็นผู้คงแก่เรียน ชอบวาดรูป พระเจ้าเล่าเสี้ยนเอ็นดูมากถึงกับยกพระราชธิดาเป็นภรรยาด้วย และตั้งให้เป็นสมุหนายก

ต่อมาพระเจ้าเล่าเสี้ยนหลงเชื่อคำของขันทีฮุยโฮ จนราชการแผ่นดินแปรปรวน จูกัดเจี๋ยมน้อยใจจึงแกล้งลาป่วย ไม่เข้าเฝ้าเป็นเวลานาน

เมื่อเตงงาย แม่ทัพวุยก๊กยกทัพมาโจมตี พระเจ้าเล่าเสี้ยนจึงให้จูกัดเจี๋ยมออกไปรบที่ด่านเกียมก๊กแล้วทำรูปหุ่นขงเบ้ง หลอกทัพวุยก๊กจนเสียขวัญ เตงงายจึงส่งจดหมายไปเกลี้ยกล่อมจูกัดเจี๋ยมให้สวามิภักดิ์ จูกัดเจี๋ยมไม่ยอม ออกสู้รบกับเตงงายถึงขั้นตะลุมบอน แต่ม้าของจูกัดเจี๋ยมถุกเกาทัณฑ์ล้มลง พอทหารของเตงงายกรูเข้ามาจับตัว จูกัดเจี๋ยมเห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงเอากระบี่เชือดคอตายอยู่ ณ ที่นั้น
รายชื่อตัวละครในอภัยมณี ซาก้า

ตัวละครในอภัยมณี ซาก้า ทั้งภาคแรกและภาค ซึ่งมาจากเค้าโครงเดิมของพระอภัยมณีของสุนทรภู่ โดยได้นำเสนอตัวละครสำคัญและตัวละครรองในผลงานชุดนี้ รวมถึงได้มีการเสริมเพิ่มตัวละครใหม่ขึ้นจากเดิม
เตงต๋ง

เตงต๋ง เป็นบุตรชายของเตงงาย ยอดขุนพลของวุยก๊ก หน้านวลเหมือนทาแป้ง ริมฝีปากเหมือนทาชาด

เตงต๋งมีความชำนาญในการใช้ทวน ได้เคยประฝีมือกับเกียงอุย แม่ทัพของจ๊กก๊กมาแล้ว เกียงอุยสู้ไม่ได้ นึกในใจว่า"เจ้าหนุ่มคนนี้มีฝีมือเข้มแข็งอยู่"

เตงต๋งออกรบกับจกก๊กภายใต้บังคับบัญชาของบิดาของตนเสมอ ครั้งสำคัญที่สุดคือการเข้าตีเสฉวนของจกก๊กผ่านทางด่านอิมเป๋ง ข้ามภูเขามอเทียนเนีย เตงต๋งได้รับคำสั่งให้คุมทหารห้าพันคน นำทางให้ทหารผ่านไปทางลัด ทหารทำทางต้องประสบกับความยากลำบากแสนสาหัส แต่เตงต๋งก็ทำงานได้สำเร็จ และกองทัพของเตงงายก็สามารถเข้ายึดราชธานีเฉิงตูได้อย่างง่ายดาย

หลังจากยึดแคว้นจกก๊กได้แล้ว เตงต๋งถูกสุมาเจียวสั่งจับพร้อมกับบิดาด้วยสงสัยว่าจะแข็งเมือง และถูกฆ่าตายระหว่างทางพร้อมกับบิดา
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา

พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เป็นพงศาวดารสยาม ต้นฉบับเป็นสมุดไทยจำนวน 22 เล่ม เนื้อหาเริ่มตั้งแต่การสถาปนากรุงศรีอยุธยาจนถึง จ.ศ. 1152 (พ.ศ. 2333) ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงแต่งเนื้อหาเพิ่มเติมจนจบรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและทรงนิพนธ์คำอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งได้จัดพิมพ์เป็น 2 เล่ม

พระราชพงศาวดารฉบับนี้ไม่มีบานแพนกระบุที่มาการชำระ หอพระสมุดวชิรญาณรับซื้อมาราวปี พ.ศ. 2449-2450 มีจำนวน 22 เล่มสมุดไทย เนื้อความตรงกับพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ต่างตรงที่ฉบับนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สถาปนากรุงศรีอยุธยา (แต่ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์เริ่มเรื่องที่พระเจ้าเชียงรายกับชาวเมืองอพยพมาสร้างเมืองไตรตฤงษ์) และมีลายมือเขียนแก้ไขเพิ่มเติมคำและสำนวนไว้ สอดคล้องกับพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีถึงเซอร์จอห์น เบาว์ริง ลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2398 ระบุว่าพระองค์กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท กำลังร่วมกันแต่งตำนานกรุงสยามเริ่มความตั้งแต่การสร้างกรุงศรีอยุธยามาจนถึงราชวงศ์จักรี จึงเรียกพงศาวดารฉบับนี้ว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา สันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงชำระต่อเนื่องมาจนสิ้นรัชกาล

ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงษ์วรเดช รับสั่งให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ชำระและจัดพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในงานพระศพพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี ปี พ.ศ. 2455 ต่อมาสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเพิ่มเติมเนื้อหาจนจบรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและเพิ่มคำอธิบายรัชกาลต่าง ๆ จนถึงรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2457 เป็น 2 เล่ม นับเป็นการพิมพ์ครั้งที่ 2
อ่าวกินี

อ่าวกินี () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกา แม่น้ำที่ไหลลงสู่อ่าว ได้แก่ แม่น้ำไนเจอร์และแม่น้ำโวลตา

ในพื้นที่อ่าว ยังเป็นบริเวณที่เส้นศูนย์สูตรและเส้นเมริเดียนแรกตัดกันอีกด้วย
ทะเลลัปเตฟ

ทะเลลัปเตฟ (; ) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย โดยทิศตะวันตกติดกับทะเลคารา ทิศตะวันออกติดทะเลไซบีเรียตะวันออก มีพื้นที่ 672,000 ตารางกิโลเมตร และสามารถใช้เดินเรือได้ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน แม่น้ำสำคัญที่ไหลลงสู่ทะเลลัปเตฟ คือ แม่น้ำเลียนา ทะเลแห่งนี้เป็นทะเลลึก มีความลึกโดยเฉลี่ย 540 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 3,385 เมตร

ทะเลนี้ถูกตั้งชื่อตามดมีตรี ลัปเตฟ และคารีตอน ลัปเตฟ นักสำรวจชาวรัสเซีย ซึ่งก่อนหน้านั้นชาวรัสเซียเคยเรียกว่า ทะเลนอร์เดนชอลด์ () ตามชื่อของอะดอล์ฟ เอริก นูร์เดนเชิลด์ นักสำรวจคนก่อนซึ่งเป็นชาวสวีเดน