seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เฉวียนจวี้เต๋อ

เฉวียนจวี้เต๋อ หรือฉวนจู้เต๋อ () เป็นภัตตาคารอาหารจีนเก่าแก่ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมากว่า 150 ปีตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง นอกจากตำรับอาหารสูตรวังหลวง ยังขึ้นชื่อลือชาเรื่อง "เป็ดปักกิ่ง" ที่ใช้กรรมวิธีปรุงแบบ "แขวนย่าง" ด้วยฟืนจากไม้ผลไม้ เช่น พุทรา ท้อ หรือสาลี่ ที่นี่ยังอวดอ้างสรรพคุณว่า เป็ดร้านนี้กินได้ทั้งตัว (all duck banquet)

เฉวียนจวี้เต๋อเป็นหนึ่งในสุดยอดยี่ห้อเก่าแก่ของจีน (老字號) ได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย ทั้งในฐานะอาหารอันเป็นเอกลักษณ์ของชาติ ยอดขายเป็ดปักกิ่งปีละกว่าสองล้านตัว มีอาหารจานเป็ดให้เลือกกว่า 400 ชนิด ให้บริการลูกค้ากว่าห้าล้านรายต่อปี ปัจจุบัน ยังขยับขยายกิจการและขายแฟรนไชส์ไปสร้างชื่อในต่างแดนด้วย

เฉวียนจวี้เต๋อเปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1864 ในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อ แห่งราชวงศ์ชิง แต่เริ่มโด่งดังเพราะนายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล ใช้ร้านนี้รับรองแขกบ้านแขกเมืองสำคัญ ผู้นำหลายคนที่มาเยือนกรุงปักกิ่งเคยรับประทานเป็ดปักกิ่งร้านนี้

ปัจจุบัน เฉวียนจวี้เต๋อ นอกจากจะเป็นชื่อร้านเป็ดปักกิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศจีนแล้ว ยังเป็นยี่ห้อของกลุ่มเฉวียนจวี้เต๋อ (China Beijing Quanjude Group) เปิดขายแฟรนไชส์ทั้งในและต่างประเทศ และออกผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับเป็ดปักกิ่งทุกรูปแบบ อาทิเช่น ตัวเป็ดปักกิ่งบรรจุถุงวางตามตลาดและซูเปอร์มาร์เก็ต ชุดเป็ดปักกิ่งสำเร็จรูป ที่บรรจุด้วยเป็ดหั่นเป็นชิ้น แผ่นแป้ง และซอส ไส้กรอก แผ่นแป้ง ซอสหวานของทางร้าน เป็นต้น และยังเปิดร้านเป็ดปักกิ่งแบบอาหารจานด่วนด้วย ปัจจุบันมีร้านค้าสาขาและแฟรนไชส์มากกว่า 60 แห่งทั่วประเทศ

ในแต่ละปี กลุ่มเฉวียนจวี้เต๋อ ขายเป็ดย่างปีละกว่า 2 ล้านตัว มีลูกค้ากว่า 5 ล้านคน มีรายรับต่อปีกว่า 500 ล้านหยวน (ราว 2,500 ล้านบาท) มีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้นกว่า 1,300 ล้านหยวน หรือราว 6,500 ล้านบาท

เฉวียนจวี้เต๋อมีสาขาหลักอยู่ทั้งหมด 8 สาขาทั่วปักกิ่ง ร้านแรกเปิดที่บนนถนนเฉียนเหมิน ถนนสายการค้าเก่าแก่ของกรุงปักกิ่ง ภัตตาคารเจ็ดชั้นบนถนนเหอปิงเหมิน เคยเป็นสถานที่ที่นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ใช้รับรองแขกบ้านแขกเมือง มีพื้นที่ทั้งหมด 15,000 ตารางกิโลเมตร มีห้องรับรองส่วนตัวมากกว่าสี่สิบห้อง และสามารถรับรองแขกเหรื่อได้ถึงสองพันราย

ที่ฮ่องกง ภัตตาคารเฉวียนจวี้เต๋อตั้งอยู่ในย่านจิมซาจุ่ย ภายใต้ชื่อร้าน QuanJude Roast Duck Restaurant (全聚德烤鴨店)

ภัตตาคารแฟรนไชส์ที่อยู่นอกประเทศจีนแห่งล่าสุดของเฉวียนจวี้เต๋อ เพิ่งเปิดในเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย อาจเป็นเพราะเมลเบิร์นมีประชากรเชื้อสายจีนอยู่จำนวนมาก หรืออาจเป็นเพราะได้รับการสนับสนุนจากนายจอห์น ซู (John So หรือ 苏震西; พินอิน Sū Zhènxī) อดีตนายกเทศมนตรีที่มีเชื้อสายจีนก็เป็นได้

ครั้งหนึ่ง ระหว่างที่นายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล รับรองแขกบ้านแขกเมืองที่ภัตตาคารแห่งนี้ มีแขกท่านหนึ่งถามว่า “เฉวียนจวี้เต๋อ แปลว่าอะไร” นายกรัฐมนตรีโจวยิ้มและตอบว่า "เฉวียน (全) หมายถึง สมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ, จวี้ (聚) หมายถึง รวมเป็นหนึ่ง ไม่มีแตกแยก และ เต๋อ (德) หมายถึง คุณธรรมสูงสุด" ฉะนั้น คำว่า เฉวียนจวี้เต๋อ เมื่อรวมกันแล้วจึงสื่อถึงความสมบูรณ์ ความเป็นเอกภาพ และคุณธรรมสูงสุด นั่นคือ ความเมตตากรุณา
เฮลล์เบนเดอร์

เฮลล์เบนเดอร์ (; ) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดใหญ่ จำพวกซาลาแมนเดอร์ยักษ์ชนิดหนึ่ง นับเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Cryptobranchus"

เฮลล์เบนเดอร์ เป็นซาลาแมนเดอร์ยักษ์เพียงชนิดเดียวที่พบได้ในสหรัฐอเมริกา และเป็นซาลาแมนเดอร์ยักษ์ 1 ใน 3 ชนิดที่สืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันนี้เป็นเวลากว่า 300 ล้านปีมาแล้ว โดยที่ชื่อ "เฮลล์เบนเดอร์" นั้น มีความหมายว่า "เลื้อยมาจากนรก" โดยไม่ทราบสาเหตุที่มาของชื่อนี้ ขณะที่ชื่อสกุลมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า "kryptos" หมายถึง "หลบซ่อน" และ "branchion" หมายถึง "เหงือก" นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อสามัญอื่น ๆ อีก เช่น "นากเมือก" (Snot otter), "หมาปีศาจ" (Devil dog) และ "ปีศาจโคลน" (Mud-devil) เป็นต้น ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเชื่อกันว่า เฮลล์เบนเดอร์เป็นสัตว์มีพิษและเป็นภัยคุกคามต่อการประมง

เฮลล์เบนเดอร์มีลักษณะคล้ายกับซาลาแมนเดอร์ยักษ์ที่พบในจีน และญี่ปุ่น คือ มีส่วนหัวแบนที่กว้างและแผ่แบน รอบ ๆ ปากมีตุ่มที่เป็นประสาทสัมผัสตรวจจับการสั่นสะเทือนของน้ำ ตามีขนาดเล็ก ปากกว้าง มุมปากยาวจากตาข้างหนึ่งจรดตาอีกข้างหนึ่ง ลำตัวแบนเรียวยาว หางมีแผ่นครีบ และไวต่อความรู้สึก ผิวหนังย่นเพื่อใช้ในการหายใจแลกเปลี่ยนออกซิเจน เพราะเป็นซาลาแมนเดอร์ที่ใช้ผิวหนังในการหายใจ แต่ทว่ามีความยาวน้อยกว่า โดยเฮลล์เบนเดอร์โตได้เต็มที่ประมาณ 2 ฟุต หรือ 75 เซนติเมตร มีอายุได้ยาวนานถึง 30 ปี

เฮลล์เบนเดอร์ อาศัยอยู่ในลำธารน้ำที่ไหลแรงและสะอาด มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง ในป่าทึบบนภูเขาที่ห่างไกลของสหรัฐอเมริกา เมื่อถูกคุกคามจะปล่อยเมือกจำนวนมากที่มีรสชาติขม เพื่อป้องกันมิให้ถูกกินจากสัตว์นักล่า เฮลล์เบนเดอร์ตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อน ตัวอ่อนจะมีพู่เหงือกภายนอกเหมือนกับซาลาแมนเดอร์หลายชนิดทั่วไป ออกหากินในเวลากลางคืน โดยกินสัตว์น้ำต่าง ๆ เช่น เครย์ฟิช เป็นอาหาร ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อนจะกินแมลงน้ำ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวอยู่ภายในโพรงหินหรือใต้ก้อนหิน เนื่องจากมีลำตัวและส่วนหัวที่แบน เพื่อป้องกันตัวเองและมิให้ถูกกระแสน้ำพัดไป เพราะเฮลล์เบนเดอร์โดยเฉพาะที่ยังเป็นตัวเล็กจะตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นได้ เช่น เต่า หรืองู รวมถึงปลาเทราต์

เฮลล์เบนเดอร์แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ ชนิดตะวันออก และชนิดตะวันตก โดยชนิดตะวันออกนั้นยังมีจำนวนประชากรมากอยู่และปลอดภัยจากการถูกคุกคาม แต่ในชนิดตะวันตก โดยเฉพาะที่อาศัยอยู่ในภูเขาโอซาร์คส์ ทางแถบตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา มีจำนวนประชากรที่ลดลงอย่างต่อเนื่องมากว่า 30 ปีแล้ว ตั้งแต่ทศวรรษที่ 70 จากการถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยง รวมถึงภัยคุกคามอย่างอื่น ได้แก่ มลภาวะในน้ำ และเชื้อราไคทริด ที่เป็นภัยคุกคามสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่แพร่ระบาดไปทั่วโลกในปัจจุบัน เฮลล์เบนเดอร์ที่ติดเชื้อรานี้จะทำให้เกิดแผลต่าง ๆ ตามร่างกาย ทำให้นิ้วตีนกุดหรือขาดไป และตายในที่สุด แม้จะสามารถงอกอวัยวะใหม่ได้เมื่อขาดไป แต่หากกระดูกภายในได้หักไปแล้ว ก็ไม่สามารถที่จะงอกใหม่ได้อีก หรือแม้แต่เฮลล์เบนเดอร์ที่มีจำนวนนิ้วงอกมากกว่าปกติก็มี ซึ่งเชื้อราไคทิรดนี้เชื่อว่าแพร่ระบาดมาจากกบที่นำเข้ามาจากแอฟริกา เพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง

นอกจากนี้แล้วยังโดนคุกคามจากปลาเทราต์ ซึ่งเป็นปลากินเนื้อขนาดใหญ่ โดยเฉพาะ ปลาเทราต์สีน้ำตาล เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เฮลล์เบนเดอร์ตะวันตกต้องพิการ ในปัจจุบัน ได้มีการให้ทุนจากกรมประมงและสัตว์ป่า สหรัฐอเมริกา (FWS) แก่ผู้ที่ทำการวิจัยและฝึกเฮลล์เบนเดอร์ในวัยอ่อนให้ระวังการจู่โจมของปลาเทราต์สีน้ำตาล ในสถานที่เลี้ยง ก่อนที่จะนำปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติต่อไป โดยให้เฮลล์เบนเดอร์รู้จักหลบเลี่ยงเมื่อได้กลิ่นของปลาเทราต์
การจำยอมสละ

การจำยอมสละ () เป็นนโยบายทางการทูตที่มุ่งหลีกเลี่ยงสงครามโดยการยอมให้แก่ประเทศก้าวร้าว นักประวัติศาสตร์ พอล เคนเนดี นิยามว่าเป็น ""นโยบายระงับการวิวาทระหว่างประเทศโดยการยอมรับและสนองความเดือดร้อนผ่านการเจรจาและการประนีประนอมอย่างมีเหตุผล ฉะนั้นจึงหลีกเลี่ยงการหันไปถึ่งการขัดกันด้วยอาวุธซึ่งจะมีราคาแพง นองเลือดและอาจอันตราย"" ประเทศประชาธิปไตยยุโรป ซึ่งปรารถนาจะหลีกเลี่ยงสงครามกับเผด็จการเยอรมนีและอิตาลี ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ใช้การจำยอมสละ ด้วยนึกถึงความน่าสะพรึงของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

คำนี้มักใช้กับนโยบายต่างประเทศของนายกรัฐมนตรีเนวิล เชมเบอร์ลิน ต่อนาซีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง 1939 นโยบายหลีกเลี่ยงสงครามกับเยอรมนีของเขาเป็นหัวข้อการถกเถียงเข้มข้นเป็นเวลากว่าเจ็ดสิบปีในหมู่นักวิชาการ นักการเมืองและนักการทูต การประเมินของนักประวัติศาสตร์มีตั้งแต่ประณามว่าปล่อยให้เยอรมนีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เติบโตเข้มแข็งเกินไป ไปจนถึงตัดสินว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นและทำเพื่อประโยชน์ที่ดีที่สุดของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น การยอมให้เหล่านี้ถูกมองในเชิงบวกอย่างกว้างขวาง และความตกลงมิวนิกที่สรุปเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1938 โดยเยอรมนี, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และอิตาลี ทำให้เชมเบอร์ลินประกาศว่าเขาได้รักษา "สันติภาพแห่งยุคของเรา"
ไตรทรรศน์แห่งญี่ปุ่น

ไตรทรรศน์แห่งญี่ปุ่น (, ) เป็นรายชื่อสถานที่สามแห่งในประเทศญี่ปุ่นซึ่งได้รับการจัดว่ามีความงดงามมากที่สุด ประกอบด้วย หมู่เกาะกิ่งสนแห่งมัตสึชิมะในจังหวัดมิยางิ สันทรายกิ่งสนแห่งอามาโนฮาชิดาเตะในจังหวัดเกียวโต และศาลเจ้าอิตสึกูชิมะในจังหวัดฮิโรชิมะ ซึ่งหนึ่งในสามนี้คืออิตสึกูชิมะยังได้รับการจัดให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อีกด้วย

ค.ศ. 1915 สำนักพิมพ์"จิตสึเงียว โนะ นิฮง ชะ" (株式会社実業之日本社) ได้มีการสำรวจในระดับชาติเพื่อคัดเลือกไตรทรรศน์แห่งใหม่ขึ้น ซึ่งไตรทรรศน์แห่งใหม่นี้ ประกอบด้วย
ดีเอโกการ์ซีอา

ดีเอโกการ์ซีอา () เป็นชื่ออะทอลล์ (เกาะปะการังวงแหวน) แห่งหนึ่งในมหาสมุทรอินเดียตอนกลาง เป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (หมู่เกาะชาโกส) เกาะตั้งอยู่ที่ประมาณ 1,970 ไมล์ทะเล (3,650 กิโลเมตร) ทางตะวันออกของชายฝั่งของแอฟริกา (ที่แทนซาเนีย), ห่างออกไป 967 ไมล์ทะเล (1,790 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย (ที่เมืองกันยากุมารี) และ 2,550 ไมล์ทะเล (4,720 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงเหนือขอออสเตรเลีย (ที่รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย)

ในอดีตกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาเข้ายึดที่นี่เพื่อใช้เป็นสถานที่ตั้งของกองทัพเรือในสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อสงครามสงบลงสหรัฐจึงได้มอบที่นี่ให้กับสหราชอาณาจักร
ปราบ ยุทธพิชัย

ปราบ ยุทธพิชัย (ชื่อเล่น : ปราบ) เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อจริงว่า ชัยยุทธ ป๋วยเฮง เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2514 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน มีผลงานละครโทรทัศน์มาแล้วหลายเรื่อง นอกจากนั้น ยังติดตามผลงานได้ในบทบาทพิธีกรรายการปลดหนี้ ทุกวันเสาร์ เวลา 15:30 น. ปัจจุบัน ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 16:30 น. และ ปลดหนี้วันหยุดพิเศษ ทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ ทางช่อง 7 ชีวิตครอบครัว สมรสกับ ธันยวรรณ ป๋วยเฮง มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ น้องพีค ปราบ ยุทธพิชัย
ซาบู และ ร็อบ แวน แดม

ซาบู และ ร็อบ แวน แดม () มีสมาชิก 2 คนคือ ซาบู และ ร็อบ แวน แดม เซ็นสัญญาสังกัดสมาคม เอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง และ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในค่าย อีซีดับเบิลยู สองคนนี้เคยอยู่ในทีม อีซีดับเบิลยู ออริจินัล
ดารณีนุช ปสุตนาวิน

ดารณีนุช ปสุตนาวิน (ชื่อเล่น: ท็อป; เกิด: 7 เมษายน พ.ศ. 2511) เป็นนักแสดง พิธีกร นางแบบหญิงชาวไทย

ดารณีนุช ปสุตนาวิน เป็นบุตรของสุภี กับกัลยา ปสุตนาวิน บิดาเป็นนักเขียนภาพประกอบนวนิยายและสารคดี ดารณีนุชสมรสกับกฤต โพธิปิติ ช่วงปี พ.ศ. 2538 มีบุตรชายสองคน ชื่อ กฤณ (ชื่อเล่น: กั๊ท) และติณห์ (ชื่อเล่น: แก๊งค์) ซึ่งเธอและสามีได้หย่าร้างกันเมื่อ พ.ศ. 2556 หลังการหย่าเธอยังคงติดต่อกับอดีตสามี แต่ตัวเธอได้เปลี่ยนกลับมาใช้สกุลก่อนสมรสแล้ว
พิกัดที่หนึ่ง

พิกัดที่หนึ่ง (; พหูพจน์: ) หมายถึงสมาชิกของคู่อันดับที่ลงจุดตามแกนแนวนอนของระบบพิกัดคาร์ทีเซียนสองมิติ ซึ่งตรงข้ามกับพิกัดที่สอง (ordinate) พิกัดที่หนึ่งคือพจน์แรกของพจน์สองพจน์ (ที่มักกำกับด้วย "x" และ "y") ซึ่งกำหนดตำแหน่งของจุดในระบบพิกัดเช่นนั้น นั่นคือ ถ้ากำหนดให้คู่อันดับ ดังนั้นพิกัดที่หนึ่งก็คือ "x"

ยกตัวอย่างจุด จะได้ว่าพิกัดที่หนึ่งคือ 2 หรืออย่างเช่นจุด จะได้ว่าพิกัดที่หนึ่งคือ 5 เป็นต้น
วัดโพธิสมภรณ์

วัดโพธิสมภรณ์ (พระอารามหลวง) ตั้งอยู่บนถนนเพาะนิยม เลขที่ 22 ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี อยู่ทางทิศตะวันตกของหนองประจักษ์ มีเนื้อที่ทั้งหมด 40 ไร่ ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้ วัดโพธิสมภรณ์ เป็น พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ

วัดโพธิสมภรณ์ เริ่มสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2449 ปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 โดย มหาอำมาตย์ตรีพระยาศรีสุริยราชวรานุวัตร (โพธิ์ เนติโพธิ์) สมุหเทศาภิบาลมณฑลอุดร ได้พิจารณาเห็นว่าในเขตเทศบาลเมืองอุดรธานี มีเพียง “วัดมัชฌิมาวาส” วัดเดียวเท่านั้น สมควรที่จะสร้างวัดขึ้นอีกสักวัดหนึ่ง จึงได้ไปสำรวจดูสถานที่ทางด้านทิศใต้ของ “หนองนาเกลือ” ซึ่งเป็นหนองน้ำกว้างใหญ่อุดมไปด้วยเกลือสินเธาว์ มีปลาและจระเข้ชุกชุม (ต่อมาภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น “หนองประจักษ์” เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ผู้ก่อตั้งเมืองอุดรธานี) เห็นว่าเป็นทำเลที่เหมาะสมควรแก่การสร้างวัดได้เพราะเป็นที่ราบป่าละเมาะเงียบสงบดี ไม่ใกล้ไม่ไกลจากหมู่บ้านมากนักและอยู่ใกล้แหล่งน้ำ
เมื่อตกลงใจเลือกสถานที่ได้แล้ว มหาอำมาตย์ตรีพระยาศรีสุริยราชวรานุวัตร (โพธิ์ เนติโพธิ์) ก็ได้ชักชวนและนำพาราษฎรในหมู่บ้านหมากแข้งมาร่วมกันถากถางป่าจนพอควรแก่การปลูกกุฏิ ศาลาโรงธรรม สำหรับใช้เป็นที่บำเพ็ญบุญ และเป็นที่ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาประจำปีของหน่วยราชการ ใช้เวลาสร้างอยู่ประมาณ 1 ปี ในระยะแรกชาวบ้านเรียกว่า “วัดใหม่” เพราะแต่เดิมมีเพียงวัดมัชฌิมาวาสซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “วัดเก่า” ด้วยพบร่องรอยเป็นวัดร้างมาก่อน มีเจดีย์ศิลาแลงเก่าแก่และพระพุทธรูปหินขาวปางนาคปรก และได้กราบอาราธนา พระครูธรรมวินยานุยุต (หนู) เจ้าคณะเมืองอุดรธานี จากวัดมัชฌิมาวาสมาเป็นเจ้าอาวาสวัด

มหาอำมาตย์ตรีพระยาศรีสุริยราชวรานุวัตร (โพธิ์ เนติโพธิ์) ได้นำความขึ้นกราบทูลขอชื่อต่อ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า (หม่อมเจ้าภุชงค์ ชุมพูนุท สิริวฑฺฒโน) สมเด็จพระสังฆราชเจ้าวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม กรุงเทพฯ ได้ทรงประทานนามว่า “วัดโพธิสมภรณ์” เพื่อให้เป็นอนุสรณ์แก่ มหาอำมาตย์ตรีพระยาศรีสุริยราชวรานุวัตร (โพธิ์ เนติโพธิ์) ผู้สร้างวัดแห่งนี้
พิกัดที่สอง

พิกัดที่สอง () หมายถึงสมาชิกของคู่อันดับที่ลงจุดตามแกนแนวยืนของระบบพิกัดคาร์ทีเซียนสองมิติ ซึ่งตรงข้ามกับพิกัดที่หนึ่ง (abscissa) พิกัดที่สองคือพจน์ท้ายของพจน์สองพจน์ (ที่มักกำกับด้วย "x" และ "y") ซึ่งกำหนดตำแหน่งของจุดในระบบพิกัดเช่นนั้น นั่นคือ ถ้ากำหนดให้คู่อันดับ ดังนั้นพิกัดที่สองก็คือ "y"

ยกตัวอย่างจุด จะได้ว่าพิกัดที่สองคือ 3 หรืออย่างเช่นจุด จะได้ว่าพิกัดที่สองคือ 15 เป็นต้น
การดำเนินการพีชคณิต

การดำเนินการพีชคณิต หมายถึงการดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดของการบวก การลบ การคูณ การหาร การยกกำลังด้วยจำนวนเต็ม และการถอดราก (การยกกำลังด้วยเศษส่วน) การดำเนินการพีชคณิตกระทำบนตัวแปรเชิงพีชคณิต พจน์เชิงพีชคณิต หรือนิพจน์เชิงพีชคณิต และทำงานได้เหมือนกับการดำเนินการเลขคณิต(ฝากช่องครับ The Skyline)

สัญลักษณ์การคูณมักจะถูกละไว้ และบอกเป็นนัยว่าเมื่อตัวแปรสองตัวแปร หรือพจน์สองพจน์ หรือเมื่อมีสัมประสิทธิ์ ไม่มีตัวดำเนินการระหว่างกลาง จะถือว่าเป็นการคูณ ตัวอย่างเช่น 3 × "x" จะเขียนเป็น 3"x" และ 2 × "x" × "y" จะเขียนเป็น 2"xy" เป็นต้น 
บางครั้งสัญลักษณ์การคูณก็ถูกเปลี่ยนเป็นจุดหรือจุดกลาง ดังนั้น "x" × "y" อาจจะเขียนเป็น "x" . "y" หรือ "x" · "y" ก็ได้ สำหรับข้อความธรรมดา ภาษาโปรแกรม และเครื่องคิดเลข ก็ใช้ดอกจันหนึ่งตัวแทนสัญลักษณ์การคูณและต้องแสดงให้เห็นชัดเจน ตัวอย่างเช่น 3"x" จะเขียนเป็น 3 * "x"

สัญลักษณ์การหารแทนที่จะใช้ออเบอลุส (obelus, ÷) ก็มักใช้วิงคิวลัม (vinculum) คือเส้นตรงแนวนอนแทน เช่น สำหรับข้อความธรรมดา ภาษาโปรแกรม และเครื่องคิดเลข ก็ใช้ทับหรือซอลิดุส (solidus, /) แทนสัญลักษณ์การหาร เช่น 3 / ("x" + 1)

เลขชี้กำลังก็มักจะเขียนด้วยรูปแบบตัวยก เช่น "x" สำหรับข้อความธรรมดาและภาษามาร์กอัปเท็ก (TeX) ใช้สัญลักษณ์แคริต (caret, ^) แทนการยกกำลังเช่น "x" ^ 2 
ส่วนภาษาโปรแกรมบางภาษาอย่างเช่น ภาษาเอดา 
ภาษาฟอร์แทรน 
ภาษาเพิร์ล 
ภาษาไพทอน 
และภาษารูบี 
ก็ใช้ดอกจันสองตัวแทนการยกกำลังเช่น "x" ** 2

เครื่องหมายบวกหรือลบ (±) เป็นสัญกรณ์อย่างย่อสำหรับเขียนนิพจน์สองนิพจน์ในครั้งเดียว โดยนิพจน์หนึ่งใช้เครื่องหมายบวกและอีกนิพจน์หนึ่งใช้เครื่องหมายลบ ตัวอย่างเช่น "y" = "x" ± 1 หมายถึงสมการสองสมการได้แก่ "y" = "x" + 1 และ "y" = "x" − 1 บางครั้งก็ใช้แสดงว่าพจน์เป็นบวกหรือลบเช่น

การหาคำของนิพจน์คณิต

การดำเนินการพีชคณิตมีรูปแบบคล้ายคลึงกับการดำเนินการเลขคณิตตามตารางด่านล่างนี้

หมายเหตุ: การใช้ formula_1 และ formula_2 เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น สามารถเปลี่ยน formula_1 และ formula_2 ไปเป็นตัวแปรอื่นเช่น formula_5 และ formula_6 ก็ได้
ต้นไม้เฟนวิก

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ต้นไม้เฟนวิก () หรืออาจเรียกว่า binary indexed tree เป็นโครงสร้างข้อมูลที่ใช้ในการคำนวณผลรวมนำหน้า (prefix sum) ของตารางข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โครงสร้างข้อมูลนี้คิดค้นโดย Peter Fenwick ใน พ.ศ. 2537

การคำนวณผลรวมนำหน้าอย่างง่ายก็คือการสร้างตารางคำนวณผลลัพธ์ล่วงหน้า ซึ่งใช้เวลา formula_1 ในการดำเนินการ และหลังจากนั้นก็สามารถหาผลลัพธ์จากตารางดังกล่าวได้ในเวลาเพียง formula_2 อย่างไรก็ตาม หากหลังจากนั้นต้องการที่จะแก้ไขข้อมูลขึ้นมา ก็ต้องคำนวณข้อมูลทั้งตารางใหม่อีกรอบ กล่าวคือหากมีการแก้ข้อมูล formula_3 รอบ ก็จะทำให้ต้องเสียเวลา formula_4 ซึ่งเสียเวลาเป็นอย่างมาก ต้นไม้เฟนวิกเข้ามาช่วยลดเวลาในส่วนนี้โดยทำให้การแก้ไขข้อมูลแต่ละครั้งใช้เวลาเพียง formula_5 ทำให้การแก้ข้อมูล formula_3 รอบ ใช้เวลาเพียง formula_7 แต่ก็แลกมากับเวลาในการหาผลลัพธ์ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก formula_2 มาเป็น formula_5
SWK

SWK อาจหมายถึง
Brookesia micra

Brookesia micra (/บรู๊ค-เค-เซีย-ไม-คร่า/) เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก จำพวกกิ้งก่าคาเมเลี่ยนชนิดหนึ่ง "Brookesia micra" เป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนในสกุล "Brookesia" ชนิดใหม่ที่ได้รับการค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2007 และได้รับการประกาศในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ว่าเป็นกิ้งก่าชนิดที่เล็กที่สุดในโลก

"Brookesia micra" มีความยาวตั้งแต่หัวจรดปลายหางแค่ 2.4 เซนติเมตรเท่านั้น เล็กจนสามารถเกาะบนหัวไม้ขีดไฟได้ มีลำตัวสีน้ำตาลเข้มเหมือนกองใบไม้ เพราะอาศัยอยู่ตามกองใบไม้ที่หล่นทับถมกันตามพื้นดิน ปลายหางสามารถม้วนได้เพียงแค่เกาะเกี่ยวไปตามพื้นดินหรือพุ่มไม้เตี้ย ๆ เท่านั้น ไม่สามารถใช้ปีนต้นไม้สูง ๆ ได้

พบกระจายพันธุ์เฉพาะป่าดิบชื้นในโนซี่ มังกาเบ ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ทางตอนเหนือของเกาะมาดากัสการ์ที่เดียวบนโลกเท่านั้น เป็นกิ้งก่าที่หายากมาก เมื่อถูกคุกคามจะงอตัวแสร้งทำเป็นใบไม้แห้งเพื่อหลอก มีความเชื่อของชาวพื้นเมืองมาดากัสการ์ว่าถ้าเหยียบถูกแม้จะไม่ได้ตั้งใจ จะนำมาซึ่งโชคร้าย
บรู๊คเคเซีย

บรู๊คเคเซีย () เป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Brookesia"

เป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนสกุลที่เล็กที่สุด มีความยาวเฉลี่ยเพียง 2.5–5.5 เซนติเมตร เท่านั้น และมีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาลเข้ม เพื่อที่จะพรางตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่อาศัย เป็นสีหม่นไม่สดใสเหมือนกิ้งก่าคาเมเลี่ยนสกุลอื่น ๆ และปลายหางสามารถที่จะม้วนงอได้เพียงแค่สำหรับป่ายปีนตามพุ่มไม้หรือตามพื้นดินเท่านั้น เนื่องจากเป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนที่หากินบนพื้นดิน ไม่สามารถที่จะปีนต้นไม้ได้ โดยปกติจะหลบซ่อนอยู่อยู่ใต้กองใบไม้ที่หลบทับถมกันอยู่พื้นดิน

ในบางชนิด คือ "B. micra" ได้รับการประกาศว่าเป็นกิ้งก่าและสัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก โดยมีความยาวเพียง 2.4 เซนติเมตรเท่านั้น จนสามารถที่จะเกาะบนหัวไม้ขีดไฟได้ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ากิ้งก่าคาเมเลี่ยนในสกุลนี้ เป็นสกุลที่เก่าแก่ที่สุดสกุลหนึ่งของกิ้งก่าคาเมเลี่ยน โดยวิวัฒนาการตัวเองขึ้นมาเฉพาะอาศัยอยู่บนเกาะมาดากัสการ์ แต่ด้วยความที่มีสีสันไม่สะดุดตา จึงทำให้เป็นที่รู้จักกันน้อย

โดยบรู๊คเคเซียได้รับการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1820 และมีความเชื่อของชาวพื้นเมืองมาดากัสการ์ว่า หากไปเหยียบถูกเข้าจะทำให้โชคร้าย

แบ่งออกได้ 30 ชนิด
กิ้งก่าคาเมเลี่ยนแจ็คสัน

กิ้งก่าคาเมเลี่ยนแจ็คสัน หรือ กิ้งก่าคาเมเลี่ยนสามเขา (; ) เป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนชนิดหนึ่ง

มีความยาวลำตัวจรดหางประมาณ 10 นิ้ว มีลักษณะเด่น คือ มีสันแข็งคล้ายเขา 3 เขาอยู่บริเวณด้านหน้าของส่วนหัว ยกเว้นในเพศเมียไม่มีเขา หรือมีแต่เฉพาะส่วนจมูกเท่านั้น ผิวหนังมีหยาบและขรุขระ และสีลำตัวมักเปลี่ยนได้ตามสภาพแวดล้อม ตามอุณหภูมิหรืออารมณ์ บางครั้งเพื่อพรางตัวจากผู้คุกคามหรือพรางตัวเพื่อเป็นผู้ล่าเสียเอง

กิ้งก่าคาเมเลี่ยนแจ็คสัน มีถิ่นกระจายพันธุ์แถบเคนยา และแทนซาเนีย ในแอฟริกาตะวันออก สามารถพบได้ในระดับที่สูงมากกว่า 3,000 เมตร นับเป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนที่พบได้ไม่ง่ายนักในธรรมชาติ และถูกนำเข้าไปในฮาวาย ในช่วงทศวรรษที่ 70 เพื่อเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งสามารถปรับตัวให้กับสภาพแวดล้อมสามารถแพร่ขยายพันธุ์เอง

ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นการเกียรติแก่ เฟดเดอริก จอห์น แจ็คสัน นักปักษีวิทยาและนักสำรวจธรรมชาติชาวอังกฤษ โดย จอร์จ อัลเบิร์ต บุนเลเยอร์ นักสัตววิทยาชาวเบลเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1896 ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์คำว่า "trioceros" มาจากภาษากรีกคำว่า τρί- ("tri-") หมายถึง "สาม" และ κέρας ("kéras") หมายถึง "เขา" อันเป็นลักษณะเด่นเฉพาะตัวนั่นเอง

กิ้งก่าคาเมเลี่ยนแจ็คสัน เป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เนื่องจากมีลักษณะคล้ายไดโนเสาร์ หรือสัตว์เลื้อยคลานในยุคก่อนประวัติศาสตร์ย่อส่วนมา โดยมีอายุขัยเฉลี่ยเพียง 2 ปีเท่านั้น แต่ก็มีผู้ที่เลี้ยงได้อย่างยาวนานถึง 5-10 ปี ในที่เลี้ยงต้องมีอากาศถ่ายเทได้สะดวก กว้างขวางพอสมควร มีกิ่งไม้หรือต้นไม้ให้เกาะและป่ายปีน เลี้ยงโดยการให้แมลง เช่น จิ้งหรีด หรือหนอนคลุกกับวิตามิน วันละ 2 ครั้ง อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 17-26 องศาเซลเซียส และมีแสงยูวีให้เพื่อสร้างความอบอุ่น สามารถที่จะแพร่ขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 10

คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 10 เป็นการแจกรางวัลให้แก่ศิลปิน นักแสดง โดยพิจารณาจากผลงานด้านวงการบันเทิงของไทยสาขาต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2555 พิธีการมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ ซอยรางน้ำ
ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
"ไม่มีการตัดสินเนื่องจากไม่มีเพลงใดผ่านเกณฑ์การตัดสินของคณะกรรมการ"
ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์

ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์ (; เมารี: Tuna; ) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จำพวกปลาตูหนา (Anguillidae)

ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์ เป็นปลาตูหนาขนาดใหญ่ มีลักษณะที่แตกต่างจากปลาตูหนาชนิดอื่น ๆ จากครีบหลังที่ยาวกว่าครีบท้อง มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 180 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 18 กิโลกรัม โดยตัวที่มีน้ำหนักมากที่สุดในโลกเป็นตัวเมียอายุกว่า 106 ปี น้ำหนักกว่า 24 กิโลกรัม

เป็นปลาที่กระจายพันธุ์เฉพาะในแหล่งน้ำจืด ตามแม่น้ำ ลำธาร และทะเลสาบต่าง ๆ ของนิวซีแลนด์ ทั้งเกาะเหนือ และเกาะใต้ จัดเป็นปลาที่มีอัตราการเจริญเติบโตช้าที่สุดด้วย โดยในช่วงปีแรกลูกปลาจะมีความยาวเพียง 1-2 เซนติเมตรเท่านั้น นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่มีการผสมพันธุ์เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในชีวิต และจะตายหลังจากนั้น ซึ่งอายุเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้แก่ 23 ปี สำหรับตัวผู้ 24 ปี สำหรับตัวเมีย โดยว่ายน้ำอพยพไปวางไข่กลางมหาสมุทรแปซิฟิค ที่อยู่ไกลไปถึง 8,047 กิโลเมตร ในระหว่างการเดินทางนี้ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์จะเปลี่ยนตัวเองให้มีสีเข้มขึ้น ส่วนหัวเล็กลง และดวงตาโตขึ้นเกือบ 2 เท่า และไม่กินอาหาร เมื่อปลาตัวผู้ฉีดน้ำเชื้อผสมกับไข่ของตัวเมียแล้ว ทั้งคู่ก็จะตาย ก่อนที่ลูกปลาที่ฟักออกมาจะอพยพกลับมายังนิวซีแลนด์ตามสัญชาตญาณและกระแสน้ำในมหาสมุทร

ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์ เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อชาวเมารี ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของนิวซีแลนด์ โดยเป็นแหล่งอาหารที่เป็นโปรตีนที่สำคัญ จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญในการประมงและการเพาะเลี้ยง

มีเรื่องกล่าวขานกันว่า ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์สามารถที่จะทะลวงเข้าไปในทวารหนักของแกะที่อยู่บนฝั่ง และกัดกินอวัยวะที่อยู่ภายในได้ แต่ในความจริงแล้ว ปลาไหลครีบยาวนิวซีแลนด์เป็นปลากินเนื้อ กินสัตว์น้ำต่าง ๆ เช่น ปลา รวมถึงสัตว์ที่มีเปลือกแข็งเป็นอาหาร และเศษเนื้อหรือเลือดของสัตว์ที่ตายแล้วด้วย เมื่องับเหยื่อได้แล้วจะบิดตัวเหมือนสว่านได้ถึง 700 รอบต่อวินาที ซึ่งนับว่าเร็วกว่าสว่านไฟฟ้าเสียอีก
กรณีพิพาทกุญแจเข้ารหัสเอเอซีเอส

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 เกิดกรณีพิพาทว่าด้วยกุญแจเข้ารหัสเอเอซีเอส เมื่อสมาคมภาพยนตร์อเมริกัน (Motion Picture Association of America; MPAA) และบริษัทแอดวานซ์แอคเซสคอนเทนต์ซิสเต็มไลเซนซิงแอดมินิสเตรเตอร์ จำกัด (Advanced Access Content System Licensing Administrator, LLC; AACS LA) ออกหนังสือบอกกล่าว เว็บไซต์ที่เผยแพร่ชุดตัวเลข 09 F9 11 02 9D 74 E3 5B D8 41 56 C5 63 56 88 C0 (เรียกย่อ ๆ ว่า 09 F9) ซึ่งเป็นชุดตัวเลขขนาด 128 บิต (16 ไบต์) ที่อยู่ในรูปเลขฐานสิบหก และเป็นกุญแจเข้ารหัสสำหรับเอชดีดีวีดีและบลูเรย์เรียกร้องให้มีการนำชุดตัวเลขดังกล่าวและสิ่งใด ๆ ที่เชื่อมโยงกับชุดตัวเลขนั้นออก โดยอ้างบทบัญญัติในรัฐบัญญัติลิขสิทธิ์แห่งสหัสวรรษดิจิทัลว่าด้วยการห้ามเผยแพร่วิธีการหลบเลี่ยงระบบควบคุมการเข้าถึงงานอันมีลิขสิทธิ์

เพื่อเป็นการตอบโต้การเผยแพร่กุญแจเข้ารหัสดังกล่าวบนอินเทอร์เน็ต บริษัทเอเอซีเอสแอลเอออกแถลงการณ์หลายฉบับชื่นชมเว็บไซต์ที่ปฏิบัติตามข้อเรียกร้องว่าได้ปฏิบัติอย่างมีความรับผิดชอบ ทั้งยังเตือนด้วยว่าจะนำมาตราการทางกฎหมายและทางเทคนิคมาบังคับใช้กับผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามข้อเรียกร้อง

กรณีพิพาทดังกล่าวก่อให้เกิดประเด็นพิพาทมากขึ้นในช่วงต้นเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกัน เมื่อดิกก์ เว็บไซต์เชื่อมโยงข่าวและสังคมออนไลน์ได้รับหนังสือแจ้งให้หยุดการเผยแพร่กุญแจเข้ารหัสดังกล่าว และได้ลบบทความหลายบทความที่เกี่ยวกับกรณีพิพาท รวมถึงระงับการใช้งานผู้ใช้ที่เผยแพร่ข้อมูลนี้ซ้ำ กรณีดังกล่าวก่อให้เกิดสิ่งที่มีผู้เรียกว่าเป็นการปฏิบัติวงการดิจิตอล หรือเรียกว่าเป็นกบฏไซเบอร์ เนื่องจากผู้ใช้ได้โพสต์ข้อมูล เผยแพร่กุญแจเข้ารหัสนี้บนดิกก์และบนอินเทอร์เน็ตเป็นจำนวนมาก ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่าปรากฏการณ์สไตรแซนด์ ต่อมาบริษัทเอเอซีเอสแอลเอได้บรรยายถึงสถานการณ์ดังกล่าวว่า "เป็นสถานการณ์บิดผันแนวใหม่ที่น่าสนใจ"

เลขฐานสิบหกเป็นระบบเลขที่อยู่ในฐานสิบหก ใช้ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์และในวงการคณิตศาสตร์ กุญแจเข้ารหัสชุดดังกล่าวเป็นที่รู้จักมากที่สุดในรูปของเลขฐานสิบหก ทั้งนี้หากเขียนเป็นเลขฐานสิบ เลขดังกล่าวจะมีค่าเท่ากับ 13,256,278,887,989,457,651,018,865,901,401,704,640.
จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน

จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน (; ค.ศ. 1660-1723) เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง และพระราชชนนีพันปีหลวงในจักรพรรดิยงเจิ้ง .

จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน ประสูติในราชสกุล ราชสกุล อูหย่า (乌雅) ในแมนจู พระนามเดิมส่วนพระองค์ไม่สามารถทราบได้ พระบิดาของพระนางทรงดำรงพระยศเป็นของเธอเป็น เว่ยอู่ (威武) ผู้บัญชาการทหารองครักษ์ (护军参领)

ในปี ค.ศ. 1678 พระนางมีพระประสูติกาล พระราชโอรสองค์ที่สี่ใน จักรพรรดิคังซี ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิยงเจิ้ง หนึ่งปีต่อมาทรงได้รับการสถาปนาพระยศเป็น พระชายาเต๋อผิน (德嫔) และใน ค.ศ. 1681 พระชายาอูหย่ามีพระประสูติกาลพระโอรสอีกและได้เลื่อนพระยศเป็นพระมเหสีเต๋อเฟย (德妃) ในปีต่อมาอีกห้าปีถัดไปพระนางอูหย่ามีพระประสูติกาลพระธิดาอีกสามพระองค์และพระโอรสองค์สุดท้ายในพระนางใน ค.ศ. 1688 และต่อมาเมื่อจักรพรรดิคังซีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1722, พระราชโอรสองค์ที่สี่ของพระนางทรงได้เสวยราชย์สมบัติต่อมาเป็นจักรพรรดิยงเจิ้ง . ทรงสถาปนาพระมเหสีอูหย่า ขึ้นเป็น จักรพรรดินีเหรินโซ่ว พระพันปีหลวง (仁寿皇太后)

จักรพรรดินีเหรินโซ่วประชวรและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1723 หนึ่งปีหลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิคังซี และเกิดข่าวลือทั่วไปในจีนว่า พระพันปีหลวงทรงอยากเสด็จติดตามพระราชสวามีเสด็จไปยังปรโลก (หมายถึงทรงอยากทำอัตินิบาตกรรมตามพระราชสวามีไป) แต่จักรพรรดิยงเจิ้งทรงไม่อนุญาตและห้ามโดยเด็ดขาด หลังจากนั้นพระนางทรงพระประชวรอยู่บ่อย ๆ และทรงปฏิเสธการรักษาทางการแพทย์ ในที่สุดก็ทรงทิวงคตเมื่อพระชันษา 64 ปี พระศพของพระนาง ถูกฝังอยู่ในสุสาน จิงหลิง (景陵) ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก และทรงได้การสถาปนาพระยศหลังสิ้รพระชนม์ว่า จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน