seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โอดิน

โอดิน เทพเจ้าสูงสุดในเทพปกรณัมของชาวนอร์ส เป็นเทพเจ้าที่ใฝ่หาความรู้ ยึดมั่นในสัจจะ ช่วยเหลือผู้อื่น และออกผจญภัยเพื่อใช้ชีวิตให้คุ้มค่า รบอย่างกล้าหาญเพื่อให้ได้ตายอย่างมีเกียรติในสนามรบ ให้ลูกหลานนำเรื่องราวของตนไปเล่าขานในฐานะวีรบุรุษ และเพื่อให้ดวงวิญญาณได้รับเลือกให้เข้าร่วมกับกองทัพเทพ ร่วมต่อสู้กับยักษ์ในวันสิ้นโลก (ไวกิ้งเป็นตัวอย่างหนึ่งของชนที่นับถือศาสนานี้)

แม้เทพโอดินทรงสร้างโลกแต่พระองค์ก็ไม่สามารถล่วงรู้อนาคตของโลกได้ โดยเฉพาะความลับสูงสุดของจักรวาล การถือกำเนิด ชีวิตหลังความตาย และอนาคตของโลก เพื่อให้ทรงทราบความลับเหล่านี้ จึงทรงทรมาณองค์เองโดยผูกเท้าข้างหนึ่งกับพฤกษาที่เป็นแกนกลางของโลก (อิกก์ดราซิล) แทงหอกที่สีข้าง ทรมาณอยู่ถึง 9 วัน 9 คืน จนถึงกับสิ้นพระชนม์ แต่แล้วก็ทรงฟื้นคืนขึ้นมาใหม่โดยไม่เจ็บปวด แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยปรีชาญาณ ทรงบันทึกสิ่งที่พระองค์ค้นพบในรูปแบบอักษรศักดิ์สิทธิ์ 24 ตัว เรียกว่า รูนส์ ซึ่งต่อมาทรงพระราชทานรูนส์แก่ชาวโลกเพื่อให้ใช้ในฐานะเทพพยากรณ์

ในที่สุด ทรงล่วงรู้อนาคต รู้วันสิ้นโลก รู้ว่าในวันข้างหน้า โลกจะถึงกาลแตกดับ แต่ก่อนจะถึงวันนั้น พระองค์ จะทะนุถนอมโลกที่ทรงสร้างอย่างดี เพื่อเมื่อถึงวันโลกาวินาศ จะได้มีเทพและมนุษย์ที่หลงเหลืออยู่ไปสร้างโลกใหม่ที่มีความสุข แต่ยังทรงต้องการความรู้เพิ่มเติม จึงทรงไปที่รากของต้นไม้อี๊กก์ดราซิลเพื่อดื่มน้ำพุวิเศษที่ทำให้กลายเป็นผู้รอบรู้ ที่บ่อน้ำพุนี้มียักษ์ตนหนึ่งเฝ้าอยู่ ชื่อมีเมียร์ หากจะทรงถืออำนาจดื่มน้ำพุเลย ในฐานะจอมเทพ ย่อมทรงกระทำได้ แต่พระองค์ไม่ทำเพราะเห็นว่าเป็นการกระทำของคนโฉด จึงทรงแลกเปลี่ยนดวงตาข้างหนึ่ง เพื่อการได้ดื่มน้ำ ยักษ์ยินยอม แล้วพระองค์ก็ทรงดื่มน้ำนั้นจนหมดบ่อ

แม้จะทรงมีหอกวิเศษกุงเนียร์ อันเป็นหอกที่ไม่เคยพลาดเป้าเป็นอาวุธ แต่กลับไม่ค่อยได้ใช้อาวุธของพระองค์เท่าใดนัก ว่ากันว่าพระองค์จะได้ใช้หอกนี้อย่างแท้จริงก็คือในวันทำสงครามแร็คนาร็อก แต่อย่างใดก็ดี ก็ไม่ช่วยให้พระองค์รอดพ้นจากคมเขี้ยวของพญาสุนัขป่าเฟนริล์ได้

ทรงมีสัตว์เลี้ยงคืออีกาคู่ และถือเป็นสัญลักษณ์ของพระองค์ ชื่อ ฮูกีน (ความคิด) และมูนีน (ความจำ) อีกาทั้งสองจะบินไปรอบโลก เพื่อนำข่าวคราวของสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกมาแจ้งแก่พระองค์ และทรงเลี้ยงสุนัขป่าขนสีเงินอีกสองตัวคือ เกรี และ เฟรคี สุนัขทั้งสองมักนั่งอยู่แทบพระบาท คอยกินอาหารที่ถูกนำมาถวาย ด้วยพระองค์ไม่โปรดอะไรนอกจากเหล้าน้ำผึ้ง ทรงมีพาหนะคือม้าสเลปไนร์ ซึ่งมีขาถึง 8 ขา จึงทำให้มันวิ่งเร็วกว่าม้าใดๆ

ทรงมีมเหสีเอกคือเทวีฟริกก์ และต่อมาทรงรับเทวีเฟรยาเป็นมเหสีอีกองค์ เทวีฟริกกาทรงเปี่ยมไปด้วยเมตตา ปราศจากความอิจฉาริษยา เทวีเฟรายาจึงเคารพพระนางเป็นอย่างยิ่ง ไม่เคยทำอะไรให้มเหสีเอกต้องขุ่นเคืองพระทัย

สำหรับผู้ที่เป็นนักพยากรณ์โดยไพ่ทาโรต์ จะคุ้นเคยกับใพ่ใบหนึ่งที่เป็นภาพของคนห้อยหัว ผูกขาข้างหนึ่งไว้กับต้นไม้ ไพ่ใบนี้ชื่อ Hang Man เชื่อกันว่ามีที่มาจากตำนานของเทพโอดินนั่นเอง ดังนั้นไพ่ใบนี้ จึงมีความหมายของการพยากรณ์ การหยุดนิ่งก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลง การอดทนเพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้ การรอคอยโอกาสที่ยังมาไม่ถึง
อำเภอเมืองพังงา

อำเภอเมืองพังงา ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา

อำเภอเมืองพังงามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอเมืองพังงาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองพังงาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ระหว่างเกิดการชุมนุมประท้วงคำสั่งย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ที่ศาลากลางจังหวัดพังงา โดยขณะนั้นได้มีคำสั่งย้าย นายธวัช มกรพงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูนกลุ่มผู้ชุมนุมได้ก่อเหตุประท้วงขึ้น และในวันดังกล่าวได้มีคนร้ายปาระเบิดเข้าไปในกลุ่มผู้ชุมนุมมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้น 15 ราย และบาดเจ็บ 17 คน
กา

กา อาจหมายถึง
อควอเรียม

อควอเรียม () สามารถหมายถึง
จักรวรรดิวัตร 12

จักรวรรดิวัตร 12 คือ ธรรมอันเป็นพระราชจริยานุวัตร สำหรับพระมหาจักรพรรดิ และพระราชาเอกในโลก ทั้งนี้ โดยพระมหากษัตริย์ ผู้ปกครองประชาชน ทรงถือ และอาศัยธรรมข้อนี้เป็นธงชัย ร่วมกันกับ ทศพิธราชธรรม และราชสังคหะ 4 สำหรับ การดำเนินกุศโลบายและวิเทโศบาย จักรวรรดิวัตร มี 12 ประการคือ

"(ในหนังสือเป็นจักรวรรดิวัตร ๕ แต่ในพจนานุกรม จักรวรรดิวัตร ๑๒ )"
โพกะโยเก

โพะกะโยะเกะ () เป็นระบบหรืออุปกรณ์ที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อป้องกันการผิดพลาดของการทำงานในสายการผลิต ของโรงงานเป็นต้น ในเรื่องของอุปกรณ์ รากศัพท์ของคำว่า "โพะกะโยะเกะ" มาจากหมากล้อม,หมากรุกญี่ปุ่น ที่นำมาใช้เป็นคำศัพท์นี้ โดยปกติมีความหมายว่าเดินหมากพลาดโดยที่คิดไม่ถึง Poka เราจึง Yokeru มึความหมายแปลว่าหลีกเลี่ยง

ในโรงงานจะใช้คนทำงานเสียส่วนใหญ่ ซึ่งความผิดพลาดของแต่ละคนในการทำงานก็มีมากเช่นเดียวกัน ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นก็คือของเสียเป็นต้นจะเกี่ยวเนื่องกับปัญหาเรื่องคุณภาพตามมาเสียส่วนใหญ่ หรือเมื่อความผิดพลาดที่เกิดขึ้นกลายเป็นผลิตภัณฑ์แล้วการค้นหาและการเลือกของเสียออกจากของดี ก็จะใช้เวลามากรวมถึงค่าใช้จ่ายก็จะตามมา หรือการค้นหาของไม่ดีที่เกิดขึ้นก็ยากและอาจจะหลุดลอดไปสู่ตลาดหรือลูกค้าได้ง่าย ซึ่ง ณ จุดตรงนี้ เพื่อป้องกันหรือหลีกเลี่ยงการผิดพลาดของการผลิตในขบวนการสายการผลิตไม่ให้หลุดลอดออกจากขบวนการ ในขบวนการผลิตจึงได้นำหรือติดตั้ง โพะกะโยะเกะ ในสายงานของตนเอง

ได้ถูกนับเป็นหนึ่งในระบบการผลิตแบบโตโยต้าซึ่งระบบการผลิตแบบโตโยต้านั้นมีความคิดที่เป็นพื้นฐานก็คือ ""ขบวนการถัดไปก็คือลูกค้า"" ของตนเอง ซึ่งจะหมายความว่าขบวนการของตนเองเมื่อทำเสร็จแล้วกล่าวคือ ไม่ส่งของที่ไม่ดีให้กับขบวนการถัดไป ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงของที่ไม่ดีเกิดขึ้นแล้ว ต้องรับประกันคุณภาพของในขบวนการตนเองด้วย

แนวคิดพื้นฐานของโพะกะโยะเกะถูกนำเสนอและนำมาใช้ในระบบการผลิตแบบโตโยต้าโดยวิศวกรชาวญี่ปุ่นชื่อ Shigeo Shingo (新郷重雄 しんごう しげお ค.ศ.1909-1990)แต่เดิมแนวคิดนี้ถูกเรียกว่า บะกะโยเกะ () ซึ่งแปลตรงตัวว่า หลีกเลี่ยงความโง่ ต่อมาจึงมีการเปลี่ยนเป็น โพะกะโยะเกะ เพื่อให้ความหมายดูซอฟท์ขึ้น

เมื่อเวลาที่วงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่นได้ก้าวสู่หรือขยายไปในต่างประเทศนั้น ในต่างประเทศก็ได้มีการค้นคว้าวงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเช่นกัน และคำนี้ก็ได้ขยายวงกว้างไปสู่ต่างประเทศผลที่ได้ก็คือโพะกะโยะเกะเป็นคำที่สามารถสือสารกันได้ทั่วไปในวงการผลิต
คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป

คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป (; 2 มิถุนายน ค.ศ. 1857 - 13 ตุลาคม ค.ศ. 1919) เป็นกวีและนักเขียนนวนิยายชาวเดนมาร์ก ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ปี ค.ศ. 1917 ร่วมกับเฮนริก พอนทอปพีดัน (Henrik Pontoppidan) นับเป็นพวกความคิดสมัยใหม่ เขาใช้นามปากกาว่า Epigonos

ผลงานของเขาที่คนไทยรู้จักกันดี ก็คือเรื่อง "Der Pilger Kamanita" หรือ The Pilgrim Kamanita ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเสฐียรโกเศศและนาคะประทีปในชื่อ "กามนิต" นั่นเอง นอกจากผลงานเรื่องนี้ เขายังได้ประพันธ์งานอีกหลายชิ้นที่ส่อว่าเขาได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนา ศาสนาพราหมณ์ และปรัชญาและวัฒนธรรมอินเดีย
โมโม (แก้ความกำกวม)

โมโม อาจหมายถึง
DDR

DDR เป็นอักษรย่อ มีหลายความหมาย ซึ่งรวมถึง:
หมานคร

หมานคร () เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องที่ 2 ซึ่งวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง กำกับ เป็นภาพยนตร์แนวตลก โรแมนติก เมจิคัลเรียลลิสม์ ดัดแปลงจากนิยายขนาดสั้นของ "คอยนุช" (ศิริพรรณ เตชจินดาวงศ์) ผู้กำกับของหนังเรื่องนี้ให้คำจำกัดความภาพยนตร์ของตนเองว่า "หนังรักรื่นรมย์ อารมณ์ดี ประหลาดโลก"

หมานคร เล่าเรื่องของ ป๊อด หนุ่มบ้านนอกที่เข้ากรุงมาพร้อมกับคำทักของยายว่า "เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ ระวังจะมีหางงอกออกมาจากก้น" เขาได้ทำงานเป็นพนักงานในโรงงานปลากระป๋อง แต่ก็ต้องลาออกเพราะไม่อยากตัดนิ้วตัวเองใส่กระป๋องอีกหน จากนั้น เขาสมัครเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย เขาหลงรัก "จิน" พนักงานทำความสะอาดซึ่งหมกมุ่นกับการทำความสะอาดและจัดระเบียบสิ่งของ เธอเข้ามาทำงานในกรุงเทพเพราะเชื่อว่าจะทำให้ตนเองอ่านหนังสือปกขาวเล่มหนึ่งที่ตกลงมาจากฟ้าออก นอกจากนั้น ป๊อดยังได้ไปเกี่ยวข้องกับตัวละครอื่น ๆ เช่น มอเตอร์ไซค์ผีที่ตายเพราะฝนหมวกกันน็อค ตุ๊กตาหมีพูดได้กับเด็กหญิงผู้แก่แดด และอีกหลายต่อหลายคน รวมทั้ง "ปีเตอร์" ฝรั่งนักประท้วงผู้ที่จินหลงใหล

หนังมีเนื้อหาซึ่งเสียดสีวิถึชีวิตของผู้คนในกรุงเทพฯ และมีสาระสำคัญเกี่ยวกับความรักว่าเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตของคนทุกคน เป็นเนื้อหาซึ่งคนดูเข้าถึงได้ง่ายกว่าหนังเรื่องที่แล้วของวิศิษฏ์ซึ่งเป็นผลงานชิ้นแรกที่เขากำกับด้วย-นั่นคือ"ฟ้าทะลายโจร"

หนังถ่ายภาพโดยใช้เลนส์ไวด์และมีการปรับแต่งสีสันให้ฉูดฉาดจัดจ้านเกินจริง ซึ่งเป็นลักษณะอย่างเดียวกับ ฟ้าทะลายโจรและนำเสนอเนื้อหาออกมาเป็นภาพในลักษณะเหนือจริง เช่น ฝนที่ตกลงมาเป็นหมวกกันน็อกทั่วทั้งฟ้า ภูเขาพลาสติกซึ่งสูงเทียมตึกระฟ้า ผู้คนที่เบียดกันบนรถมาจนได้เสียกันจริงๆ เป็นต้น

สำหรับการแสดงซึ่งดูแข็งนั้น วิศิษฏ์อ้างอิงจากภาพยนตร์ซึ่งกำกับโดยอากิ เคาริสมากิ ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังชาวฟินแลนด์ เช่น Drifiting Cloud, The Man Without the Past เป็นต้น เอกลักษณ์เฉพาะของหนังคือ นักแสดงจะแสดงกันโดยมีสีหน้าแข็งกระด้าง ท่าทางนิ่งๆ นอกจากนั้น หนังยังมักเล่าเรื่องเกี่ยวกับคนตัวเล็กๆในสังคม ซึ่งส่งอิทธิพลต่อหมานครเช่นกัน

หนังใช้เพลง ...ก่อน ของ ปฐมพร ปฐมพร ในเวอร์ชันของ Moderndog เป็นเพลงประกอบหลักของภาพยนตร์ หนังใช้เพลงในฉากเปิดตัวของหนัง ซึ่งทุกคนในเมืองกรุงเทพฯ ร้องเพลงออกมาพร้อมๆ กันยกเว้นป๊อด รวมไปถึงเครดิตปิดท้ายซึ่งเป็นภาพวงคนตาบอดร้องเพลง

เช่นเดียวกับ "ฟ้าทะลายโจร" "หมานคร"ขาดทุนด้านรายรับภายในประเทศเพราะไม่ได้รับการต้อนรับจากผู้ชมมากนัก อย่างไรก็ตาม หนังประสบความสำเร็จพอสมควรในระดับนานาชาติ มีหลายประเทศซึ่งซื้อหนังไปจัดจำหน่าย เช่น สิงคโปร์ ฝรั่งเศส เป็นต้น นอกจากนั้นยังได้รับเชิญให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์หลายเทศกาล และทำให้วิศิษฏ์เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติมากขึ้น
โมเท็ต

ในเพลงคลาสสิก โมเท็ต () เป็นถ้อยคำที่ปรับเข้ากับท่วงทำนองสำหรับร้องประสานเสียง
ฮารุโนะ ริน

โนฮาระ ริน ตัวละครจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เป็นศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 4 เป็นนินจาแพทย์คอยรักษาคาคาชิและโอบิโตะเวลาบาดเจ็บ เคยถูกพวกศัตรูจับตัวไป แต่พวกคาคาชิสามารถมาช่วยไว้ได้ แต่รินต้องผ่าตัดตาของโอบิโตะ เพื่อนำเนตรวงแหวนให้แก่คาคาชิ เหตุการณ์หลังจากนั้นคือโนฮาระ รินถูกคาคาชิใช้ตัดสายฟ้าแทงทะลุหัวใจ ด้วยสาเหตุบางอย่าง ซึ่งก็คือ ก่อนหน้านั้นรินได้ถูกคิริงาคุเระพาตัวไปเพื่อเป็นพลังสถิตร่างของสามหาง แล้วคาคาชิได้ตามไปช่วยรินออกมาตามแผนของคิริงาคุเระ เพื่อให้รินกลับไปที่โคโนฮะแล้วปลดปล่อยสามหางจากตัวรินออกเพื่อหวังจะทำลายโคโนฮะงาคุเระ รินได้รับรู้เรื่องนั้น และตัดสินใจเข้าไปขวางตัดสายฟ้าของคาคาชิที่พุ่งเป้าไปที่ศัตรูเพื่อปกป้องโคโนฮะ แล้วหวังจะตายด้วยมือของคนที่รักทำให้โนฮาระ รินตายในที่สุด
รายชื่อภาษาของอินเดียเรียงตามจำนวนคนพูด

รายชื่อของภาษาของประเทศอินเดียที่มีผู้พูดมากกว่า 10 ล้านคน มีอยู่ด้านล่าง ภาษาอังกฤษมีชาวอินเดียพูดเป็นภาษาที่สองระหว่าง 50 และ 250 ล้านคน ข้อมูลนี้มาจากฐานข้อมูลของ Ethnologue โดยคิดเฉพาะผู้พูดเป็นภาษาแม่ ภาษาที่พูดในอินเดียส่วนใหญ่จะอยู่ในตระกูลอินโด-อารยัน (ประมาณ 74%), ดราวิเดียน (ประมาณ 24%), ออสโตรเอเชียติก (มุนดา) (ประมาณ 1.2%) หรือทิเบโต-เบอร์แมน (ประมาณ 0.6%) โดยที่มีบางภาษาของเทือกเขาหิมาลัยที่ยังไม่ได้จัดประเภท ภาษาอังกฤษ ซึ่งได้นำมาใช้ภายใต้จักรพรรดิอังกฤษ มีบทบาทสำคัญเป็น ภาษากลางที่ไม่ยึดติดกับชนพื้นเมืองใด ๆ ของอินเดียโดยเฉพาะ ก่อนหน้ายุคอาณานิคม ภาษาเปอร์เซีย มีบทบาทสำคัญเป็นภาษาของรัฐบาล การศึกษาและการค้า เนื่องจากข้อบัญญัติของผู้นำมุสลิม และยังคงเป็นภาษาคลาสสิกที่ศึกษาในโรงเรียนอินเดียหลายแห่ง จำนวนอย่างเป็นทางการของ 'ภาษาแม่' ที่พูดในอินเดีย คือ 1,683 ซึ่งจำนวนนี้มีประมาณ 850 ภาษาที่ใช้ประจำวัน ส่วน SIL Ethnologue นับภาษาที่มีชีวิตได้ 387 ภาษาในอินเดีย

เรียงตามจำนวนผู้พูดเป็นภาษาแม่
ทากูยะ คิมูระ

ทากูยะ คิมูระ () (เกิด 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ที่จังหวัดโตเกียว) นักร้อง นักแสดง ชาวญี่ปุ่น และเป็นสมาชิกในวงดนตรี SMAP

ไอดอลผู้มากความสามารถ ทักษะและพรสวรรค์ที่หลากหลายทั้งการร้องเพลง การเต้น การแสดงละคร และความสามารถด้านกีฬา บวกกับความหล่อส่วนตัวทำให้เค้าเป็นที่ชื่อชอบของบรรดาแฟนเพลงเป็นอย่างมาก ไม่ใช่แค่ในหมู่ผู้หญิง แต่ทากูยะเป็นที่ชื่อชอบของแฟนเพลงผู้ชายด้วย ทากูยะยังเป็นแบบอย่างสำหรับรุ่นน้องในค่าย จอห์นนี่ จูเนียร์ ด้วยความหล่อและความสามารถมากมาย ทำให้ทากูยะถูกโหวตในหลายๆ ตำแหน่ง ไม่ว่าจะเป็น (ชายหนุ่มที่ใส่กางเกงยีนส์ได้เท่ที่สุด) (ชายหนุ่มที่อยากจูบด้วยมากที่สุด) (ชายหนุ่มที่อยากได้มาเป็นแฟนมากที่สุด) (หน่มที่ดูดีของนิตยสาร ANAN เป็นเวลา 14 ปี) จากหลากหลายนิตยสารในประเทศญี่ปุ่น จนทางนิตยสารต้องขอถอดชื่อทากูยะออกจากหลายๆ การโหวต เพราะไม่มีใครสามารถแย่งตำแหน่งจากทากูยะได้ 
และล่าสุดกับตำแหน่งคุณพ่อที่น่ารักที่สุด จึงไม่มีใครเถียงได้อีกแล้วว่าทากูยะไม่เหมาะกับตำแหน่ง 
"Mr.Perfect Man" ที่หลายคนเรียกกัน
อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา

อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่รำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ในวันที่ 14 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ตั้งอยู่เลขที่ 14/16 ถนนราชดำเนินนอก แขวงเสาชิงช้า บริเวณสี่แยกคอกวัว สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2544

สถานที่จัดสร้างอนุสรณ์สถาน เช่ามาจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ภายในอนุสรณ์สถานมีพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด สำนักงาน ห้องประชุม ลานกิจกรรม สวนสาธารณะ และประติมากรรมต่าง ๆ

หนึ่งในประติมากรรมที่เด่นเป็นเอกลักษณ์ คือ สถูปวีรชน 14 ตุลา เป็นรูปกรวยคว่ำ สูง 14 เมตร จารึกรายชื่อผู้เสียชีวิตทั้งหมด 72 คนและบทกวีของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ รูปกรวยคว่าเป็นสัญลักษณ์ของจิตวิญญาณการมนุษย์ ส่วนปลายยอดกรวยที่ดูเหมือนยังสร้างไม่เสร็จแทนการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย สิทธิ และเสรีภาพที่ยังต้องดำเนินต่อไป
การก่อสร้างอนุสรณ์สถาน 14 ตุลา มีประวัติอันยาวนาน เริ่มตั้งแต่มีการเสนอให้มีการสร้างอนุสาวรีย์สำหรับผู้ที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ 14-16 ตุลาคม 2516 ผ่านคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์เมื่อ พ.ศ. 2517 แต่กว่าที่อนุสรณ์สถาน 14 ตุลาจะปรากฏเป็นรูปธรรมดังที่เห็น หนทางก็เต็มไปด้วยอุปสรรคนานัปการ จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2544 อนุสรณ์สถานแห่งนี้จึงจะสามารถสร้างได้แล้วเสร็จ ทั้งนี้ก็ด้วยแรงผลักดันอย่างต่อเนื่องจากขบวนการนิสิตนักศึกษา อดีตนักศึกษาในสมัย 14 ตุลา นักวิชาการ สื่อมวลชน องค์กรพัฒนาเอกชน และประชาชนผู้รักประชาธิปไตย 
งบประมาณที่ใช้ในการก่อสร้างอนุสรณ์สถานแห่งนี้มาจากเงินบริจาคของประชาชนในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และในโอกาสครบรอบ 28 ปี 14 ตุลา รวมกับเงินบริจาคของสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล กรุงเทพมหานคร และทบวงมหาวิทยาลัย โดยมีมูลนิธิ 14 ตุลา เป็นผู้รับผิดชอบ ดำเนินการจัดสร้าง และร่วมดำเนินกิจการของอนุสรณ์สถานฯ ภายใต้วิสัยทัศน์ที่ว่า
สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย

สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย () เป็นหน่วยงานหนึ่งของสภากาชาดไทย เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี และหลักสูตรประกาศนียบัตรการพยาบาลเฉพาะทางอีกหลายสาขา

วิวัฒนาการ มาจาก "โรงเรียนนางพยาบาลสภากาชาดสยาม" ต่อมาเปลี่ยนเป็น "โรงเรียนการพยาบาลสภากาชาดไทยและโรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์ และอนามัยสภากาชาดไทย" เปิดโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2457 รับผดุงครรภ์ ที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสูติกรรมโรงพยาบาลศิริราช ช่วยดูแลผู้ป่วยหญิง มีนายสิบพยาบาล พลพยาบาล พลเปล และนางพยาบาล พลเรือนดูแลผู้ป่วยชาย สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ องค์สภานายิกาสภากาชาดสยาม พระราชทานกำเนิดโรงเรียนนางพยาบาลเพื่อเปิดสอนวิชาการพยาบาลขึ้นเป็นครั้งแรกในกรุงสยาม เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2457

ปีแรกที่เปิดสอน เปิดรับสมัครทั้งปีไม่มีกำหนดปิดรับ มีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 26 คน หลักสูตร 1 ปี สอบไล่ปีละ 2 ครั้งต่อมาขยายเป็นหลักสูตร 2 ปี ในปี พ.ศ. 2459 มี หม่อมเจ้าหญิงมัณฑารพ กมลาศน์ เป็นผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองโรงเรียนพยาบาลเป็นพระองค์แรก ต่อมามีการแลกเปลี่ยนนักเรียนกับโรงเรียนสูติกรรม โรงพยาบาลศิริราชอยู่หลายรุ่น
อำเภอคุระบุรี

คุระบุรี ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา เดิมชื่อกิ่งอำเภอเกาะคอเขา แล้วได้เปลี่ยนเป็น อำเภอปากน้ำ

อำเภอคุระบุรีตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอคุระบุรีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอคุระบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อินเดียน

อินเดียน (Indian) สามารถหมายถึง
การสังเคราะห์เสียงพูด

ซอฟต์แวร์สังเคราะห์เสียง เป็นเทคโนโลยีที่สามารถสร้างเสียงคำพูดใดๆ ได้ตามความต้องการ ซึ่งในการใช้งานส่วนใหญ่จะต้องใช้งานร่วมกับเทคโนโลยีด้านการประมวลผลภาษา (Language Processing Technology) ทำให้ได้เทคโนโลยีสังเคราะห์เสียงจากข้อความ (Text-to-Speech Synthesis: TTS) ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับข้อความภาษาไทย เพื่อหาวิธีอ่านข้อความแล้วแปลงข้อความจากตัวหนังสือภาษาไทยให้เป็นเสียงพูดภาษาไทย
ซอฟต์แวร์สังเคราะห์เสียงพูดภาษาไทยคุณภาพสูงสามารถสังเคราะห์เสียงพูดภาษาไทยได้ทุกคำ เนื่องจากมีส่วนวิเคราะห์คำอ่านที่สามารถวิเคราะห์ได้แม้แต่คำที่ไม่เคยปรากฏในพจนานุกรม นอกจากนี้ผู้ใช้สามารถเพิ่มคำเฉพาะเช่นชื่อบุคคล พร้อมทั้งกำหนดคำอ่านได้อย่างอิสระ เพื่อให้ซอฟต์แวร์สามารถแปลงข้อความมาเป็นเสียงพูดได้ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ นอกจากนี้ยังสามารถสร้างเป็นซอฟต์แวร์ไลบรารี่ที่สะดวกสำหรับผู้นำไปพัฒนาต่อ

ประโยชน์ของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสังเคราะห์เสียงพูด ได้แก่

ปัจจุบันซอฟต์แวร์สังเคราะห์เสียงพูดภาษาไทยคุณภาพสูงได้รับการถ่ายทอดสู่เชิงพาณิชย์แล้ว และยังได้รับการพัฒนาเป็นต้นแบบโปรแกรมประยุกต์เพื่อช่วยในการตรวจสอบอีเมล โดยซอฟต์แวร์จะแปลงข้อมูลในอีเมลเป็นเสียงอ่านส่งผ่านมาทางเครื่องโทรศัพท์เพื่อความสะดวกของผู้ใช้งาน อีกทั้งยังได้พัฒนาเป็นโปรแกรมต้นแบบสำหรับท่องเว็บ (web browser) ที่มีความพิเศษที่สามารถอ่านข้อความที่อยู่บนเว็บนั้นได้และรายงานสถานะการทำงานด้วยเสียง ซึ่งจะเป็นประโยชน์มากกับผู้ที่มีความบกพร่องทางด้านสายตา

ในประเทศไทย ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติได้พัฒนาซอฟต์แวร์สังเคราะห์เสียงพูด ชื่อว่า วาจา (Vaja)
โอตากุ

โอตากุ () บางทีย่อว่า โอตะ เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น ใช้เรียกบุคคลที่มีความสนใจอย่างคลั่งไคล้เกี่ยวกับแฟนดอมอนิเมะมังงะ ความหมายร่วมสมัยของคำนี้เกิดจากบทความของอากิโอะ นากาโมริ ในวารสาร "มังงะบูริกโกะ" เมื่อ ค.ศ. 1938 คำนี้อาจใช้ในเชิงเหยียด ความหมายในแง่ลบนี้แตกแขนงออกจากมามุมมองที่เหมารวมเกี่ยวกับโอตากุ รวมถึงการรายงานของสื่อใน ค.ศ. 1989 เกี่ยวกับกรณีของสึโตมุ มิยาซากิ ผู้ได้ฉายาว่า "ฆาตกรโอตากุ" แต่การศึกษาที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2013 พบว่า คำนี้มีความหมายเชิงลบน้อยลง และมีผู้ระบุตัวเป็นโอตากุมากขึ้น ทั้งในและนอกญี่ปุ่น

วัฒนธรรมย่อยของโอตากุนี้เป็นหัวใจของงานบันเทิง สารคดี และวิจัยหลายชิ้นที่เกี่ยวกับอนิเมะและมังงะ วัฒนธรรมย่อยดังกล่าวเริ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ขณะที่ภาวะทางจิตใจของสังคมที่เปลี่ยนแปลงและการดูแลผู้ที่มีนิสัยโอตากุในโรงเรียนญี่ปุ่นผสมผสานกับผู้ที่ลาออกมาสู่สังคมที่ไม่ยอมรับพฤติกรรมนี้ การเกิดวัฒนธรรมย่อยนี้บังเอิญเกิดร่วมกับยุครุ่งเรืองของอนิเมะ หลังอนิเมะเรื่อง"โมบิลสูท กันดั้ม"ออกฉายก่อนแตกสาขาเป็นตลาดหนังสือการ์ตูน คอมิเก็ต ต่อมาคำนิยามของโอตากุมีความซับซ้อนมากขึ้น และมีการจัดระดับโอตากุอีกหลายระดับ ใน ค.ศ. 2005 สถาบันวิจัยโนมูระแบ่งโอตากุเป็น 12 ประเภท และประมาณจำนวนและผลกระทบทางการตลาดของแต่ละประเภท สถาบันอื่น ๆ แบ่งย่อยออกไปอีกหรือให้ความสำคัฐกับความสนใจของโอตากุเฉพาะอย่าง งานวิจัยเหล่านี้แบ่งกลุ่มตามแต่ละประเภท โดยแบ่งเป็นโอตากุอนิเมะ มังงะ รถยนต์ ไอดอล และอิเล็กทรอนิกส์ มีการประมานผลกระทบทางเศรษฐกิจของโอตากุว่าสูงถึง 2 พันล้านเยน (18 พันล้านดอลลาร์)
ภาษาดอกไม้

ภาษาดอกไม้ (Language of flowers หรือ floriography) เป็นการสื่อสารในสมัยวิกตอเรียโดยใช้ดอกไม้หรือการจัดดอกไม้เพื่อให้เกิดความหมายโดยนัย แสดงถึงความรู้สึกส่วนตัวที่ไม่อาจบอกออกมาเป็นคำพูดได้ พระเจ้าชาลส์ที่ 2 นำภาษาดอกไม้เข้าสู่สวีเดนจากทางเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 17

ในปัจจุบันความหมายที่ใช้ในภาษาดอกไม้นั้นส่วนมากได้เลือนหายไปตามการเวลา แต่ดอกกุหลาบสีแดงนั้นยังคงถูกใช้แสดงความรักอันเร่าร้อนและโรแมนติก กุหลาบสีชมพูแสดงถึงความรักที่เร่าร้อนน้อยลงมา กุหลาบสีขาวยังคงเป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์และความดี และกุหลาบสีเหลืองถูกใช้เป็นตัวแทนของมิตรภาพและการเสียสละ อย่างไรก็ดี ความหมายเหล่านี้อาจจะไม่เหมือนกับความหมายในสมัยวิกตอเรียทุกประการ

ดอกไม้อื่นที่มีความหมายเป็นที่รู้จักกันกว้างขวาง ได้แก่
คอมิเก็ต

คอมิเก็ต หรือ คอมิก มาร์เก็ต () เป็นงานขายตรงโดจินชิที่ใหญ่ที่สุดในโลก จัดขึ้นที่โตเกียวบิกไซต์ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ปีละสองครั้ง งานคอมิเก็ตครั้งแรกจัดขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2518 โดยมีศิลปินเข้าร่วมเพียง 30 กลุ่ม และมีผู้เข้าร่วมงานประมาณ 700 คน แต่หลังจากนั้นจำนวนผู้เข้าร่วมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กว่า 350,000 คนดังในปัจจุบัน

งานคอมิเก็ตจัดขึ้นเพื่อให้นักเขียนโดจินชิได้จำหน่ายและแลกเปลี่ยนผลงานของตน โดยไม่ได้มีจุดมุ่งหมายหลักเพื่อทำกำไร ดังนั้นจึงไม่มีการ์ตูนจากสำนักพิมพ์ใหญ่ๆ จำหน่าย อย่างไรก็ดีนักเขียนการ์ตูนสมัครเล่นหลายรายสามารถสร้างรายได้ให้กับตัวเองอย่างเป็นกอบเป็นกำจากการจำหน่ายผลงานในคอมิเก็ต นอกจากนี้ ผลงานที่จำหน่ายในคอมิเก็ตยังถือเป็นของหายาก และมักจะถูกนำไปจำหน่ายในราคากว่า 10 เท่าของราคาขายในวันงาน

คณะกรรมการเตรียมงานคอมิเก็ต () เป็นผู้จัดและดูแลงานคอมิเก็ตให้ดำเนินไปได้ด้วยความเรียบร้อย

ในปัจจุบัน มีศิลปินกว่า 35,000 กลุ่ม เรียกว่า "เซอร์เคิล" จำหน่ายผลงานในงานคอมิเก็ต และมีผู้เข้าร่วมงานกว่า 350,000 คน ในเวลา 3 วัน เมื่อรวมพนักงานรักษาความปลอดภัย ตำรวจ ผู้จัดงาน สื่อมวลชน และอาสาสมัคร อาจกล่าวได้ว่ามีผู้เข้าร่วมงานกว่าครึ่งล้านคน ด้วยเหตุนี้ บริษัทโทรศัพท์มือถือจึงต้องตั้งเสากระจายสัญญาณพิเศษในบริเวณงาน นอกจากนี้ โรงแรม บริษัทรถไฟและรถบัสในบริเวณใกล้เคียง ต่างจัดบริการพิเศษเพื่อรับรองผู้เข้าร่วมงาน

งานคอมิเก็ตจัดขึ้นปีละสองครั้ง ครั้งละสามวัน ครั้งหนึ่งตอนกลางเดือนสิงหาคม และอีกครั้งหนึ่งตอนปลายเดือนธันวาคม งานทั้งสองครั้งนี้ถูกเรียกว่า "คอมิเก็ตหน้าร้อน" และ "คอมิเก็ตหน้าหนาว" ตามลำดับ สถานที่จัดงานในปัจจุบันคือศูนย์ประชุม โตเกียวบิ๊กไซต์ บนเกาะโอไดบะ ในกรุงโตเกียว ผู้เข้าร่วมงานสามารถเข้าสู่บริเวณงานได้ตั้งแต่เวลา 10 นาฬิกา

ผู้เข้าร่วมงานไม่ต้องจ่ายค่าบัตรเข้างาน อย่างไรก็ดี ผู้เข้าร่วมงานควรจะซื้อหนังสือ "คาตาล็อกงานคอมิเก็ต" เพื่อช่วยให้สามารถเลือกซื้อสินค้าที่ต้องการได้อย่างรวดเร็ว

คาตาล็อกงานคอมิเก็ตมีข้อมูลเกี่ยวกับเซอร์เคิลที่มาออกงานและกิจกรรมต่างๆ มีจำหน่ายทั้งในรูปแบบหนังสือและซีดีรอม หนังสือคาตาล็อกนั้นมีความหนาประมาณสมุดโทรศัพท์ฺขนาดเล็ก ในคาตาล็อกทั้งสองแบบจะมีรายชื่อของเซอร์เคิล แผนที่บริเวณงาน วิธีเดินทางไปและกลับจากงาน กฎของงาน และรูปภาพตัวอย่างของแต่ละเซอร์เคิล เซอร์เคิลละหนึ่งภาพ ซึ่งภาพตัวอย่างนี้เป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับผู้เข้าร่วมงานจากต่างชาติ

นอกจากนี้ คาตาล็อกในรูปแบบซีดีรอมยังมีโปรแกรมที่มีความสามารถดังต่อไปนี้

ผู้เข้าร่วมงานไม่จำเป็นต้องซื้อคาตาล็อก แต่หากไม่มีคาตาล็อกแล้วจะไม่สามารถซื้อสินค้าที่ต้องการได้โดยเร็ว เนื่องจากงานมีขนาดใหญ่มาก

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของคอมิเก็ตมีรายชื่อของร้านค้า (เรียงตามจังหวัด) ที่จำหน่ายคาตาล็อก อย่างไรก็ดี บางร้านก็จำหน่ายแต่หนังสือ และบางร้านก็จำหน่ายแต่ซีดีรอม ร้านค้าบางร้านมีบริการให้ลูกค้าจากต่างชาติสั่งคาตาล็อกได้

คาตาล็อกงานคอมิเก็ตมักจะถูกวางจำหน่ายสองสัปดาห์ก่อนวันงาน ร้านขายการ์ตูนขนาดใหญ่เช่น โทระ โนะ อานะ, มันดาราเกะ, และอะนิเมะท มักจะยังมีคาตาล็อกเหลือจำหน่ายจนถึงวันแรกของงาน นอกจากนี้ ผู้เข้าร่วมงานยังสามารถซื้อคาตาล็อกได้ที่หน้างานอีกด้วย
ส.ว.

ส.ว. เป็นตัวย่อ อาจหมายถึง
เหรียญ

เหรียญ เป็น วัตถุชนิดแข็ง ส่วนใหญ่ทำด้วยโลหะ หรือ พลาสติก และมีลักษณะเป็น แผ่นกลม มีการนำเหรียญ มาใช้ประโยชน์หลายด้าน เช่น ใช้เป็นเงินตรามีมูลค่าสำหรับแลกเปลี่ยน เรียกว่า เหรียญกษาปณ์ ผลิตแจกจ่ายโดยรัฐบาล เหรียญถูกใช้ในรูปของเงินสดในระบบการเงินสมัยใหม่เช่นเดียวกับธนบัตร แต่ใช้ในหน่วยที่มีมูลค่าต่ำกว่า ขณะที่ธนบัตรจะถูกใช้ในหน่วยที่มีมูลค่าสูงกว่า โดยปกติ ค่าสูงสุดของเหรียญจะต่ำกว่าค่าต่ำสุดของธนบัตร มูลค่าอัตราแลกเปลี่ยนของเหรียญมาจากมูลค่าทางด้านประวัติของมัน และ/หรือ มูลค่าที่แท้จริงของโลหะที่เป็นส่วนประกอบ (ตัวอย่างเช่น เหรียญทอง, เหรียญเงิน หรือเหรียญแพลทินัม)

เหรียญ นำมาใช้ในรูปของ ของรางวัล หรือ ของที่ระลึกได้ ก็จะเรียก เหรียญรางวัล และ เหรียญที่ระลึก
ตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี

ตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานตราสัญลักษณ์ สำหรับงานเฉลิมฉลองอันเป็นมหามงคลยิ่งนี้ จากการทูลเกล้าทูลกระหม่อม ถวายแบบ โดยรัฐบาล เพื่อทรงเลือกแบบที่เหมาะสมดังกล่าว ตราสัญลักษณ์นี้ ออกแบบโดย นายสมชาย ศุภลักษณ์อำไพพร

อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร สีเหลืองนวลทอง อันเป็นสีประจำพระชนมวาร ขลิบรอบตัวอักษรด้วยสีทอง บนพื้นสีน้ำเงินเจือทอง อันเป็นสีประจำพระราชวงศ์

ล้อมด้วยเพชร อันเป็นเอกแห่งรัตนะ หมายความว่า เหล่านักปราชญ์ ราชกวีสำคัญ อีกบรรดาช่างอันมีชื่อ พระยาช้างสำคัญ นางงาม เหล่าทแกล้วทหาร ข้าราชบริพาร อันยอดฝีมือ ในการปฏิบัติราชการอย่างสุจริตยิ่ง

เหล่านี้ เปรียบด้วยเพชร อันมีชื่อว่ารัตนะ แวดล้อมประดับพระเกียรติยศ แห่งพระมหากษัตริยาธิราชพระองค์นั้น อันเหนือยิ่งกว่าเพชร อันได้ชื่อว่ารัตนะทั้งปวง คือพระมหากษัตริย์ ผู้ทรงสถิตเป็นเพชรอันยอดค่ายิ่งในดวงใจราษฎร์ ทรงบำบัดทุกข์ผดุงสุข เป็นที่พึ่งอันเกษมสุขร่มเย็นแก่ปวงพสกนิกร ซึ่งต่างเชื้อชาติศาสนา ในพระราชอาณาจักรของพระองค์

อนึ่ง อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร นี้ ประดิษฐานบนพระที่นั่งภัทรบิฐ ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎประกอบพระอุณาโลม - แวดล้อมด้วยพระแสงขรรค์ชัยศรี และพระแส้หางช้างเผือก ทอดสอดอยู่ในกงพระที่นั่งภัทรบิฐเบื้องซ้ายแห่งพระมหาพิชัยมงกุฎ - มีธารพระกร และพัชนีฝักมะขาม ทอดสอดอยู่เบื้องขวาแห่งกงพระที่นั่งภัทรบิฐ อันประดิษฐานบนฐานเขียง ซึ่งทอดฉลองพระบาทประดิษฐานอยู่

เหล่านี้รวมเรียกว่า เครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ ประกอบด้วยสิ่งอันแสดงความเป็นกษัตริย์ทั้ง 5 คือ พระมหาพิชัยมงกุฎ พระแสงขรรค์ชัยศรี ธารพระกร พัดวาลวิชนี และ พระแส้ และ ฉลองพระบาท อันมีความหมายถึง ปีแห่งการเฉลิมฉลองสิริราชสมบัติ

ล่างลงมา เป็นแพรแถบสีชมพูขลิบทอง เขียนอักษรสีทอง ความว่า “ฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี พุทธศักราช ๒๕๔๙” ปลายแห่งแพรแถบ ผูกเป็นภาพกระบี่ธุช เป็นวานรภายขาว มือถือก้านลายซุ้ม อันเป็นกรอบลายของตราสัญลักษณ์ฯ อยู่ด้านขวา ส่วนด้านซ้ายปลายแพรแถบ ผูกเป็นภาพพระครุฑพ่าห์ เป็นครุฑหน้าขาว กายสีเสนปนทอง มือถือก้านลายกรอบแห่งตราสัญลักษณ์ฯ

พื้นภาพตราสัญลักษณ์ฯ ทั้งหมดสีเขียวปนทอง อันหมายถึง สีอันเป็นเดชแห่งวันพระบรมราชสมภพ และยังหมายถึง สีของความมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ แห่งผืนภูมิประเทศ ที่ทรงปกครองทำนุบำรุงอย่างหนักยิ่ง มาตลอดระยะเวลาที่ทรงครองสิริราชสมบัติมา

ณ บัดนี้ ถึงมหามงคลสมัย ที่จะเฉลิมฉลองพระเกียรติ ในการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี อันยาวนานที่สุดในประเทศไทยและยิ่งกว่าพระมหากษัตริย์องค์ใดในประเทศไทย

เนื่องในมหามงคลสมัย การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว วันที่ 9 มิถุนายน พุทธศักราช 2549 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานภาพตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549 และรัฐบาลโดยคณะกรรมการอำนวยการจัดงาน งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549 ได้กำหนดการขอใช้ตราสัญลักษณ์และการประดับธงกับตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549 ดังนี้
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี

กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาส การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549 จัดขึ้นโดย รัฐบาล และ ภาคเอกชน โดยตลอดปีมหามงคล พ.ศ. 2549