seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สถานีพหลโยธิน (รถไฟฟ้ามหานคร)

สถานีพหลโยธิน () เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร บริเวณห้าแยกลาดพร้าว

บริเวณห้าแยกลาดพร้าว (ปากทางลาดพร้าว) จุดบรรจบถนนลาดพร้าว, ถนนพหลโยธิน และถนนวิภาวดีรังสิต ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร

ที่ตั้งของสถานีพหลโยธิน เป็นพื้นที่ต่อเนื่องกันกับย่านพหลโยธินของการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางตั้งแต่บริเวณบางซื่อจนถึงจตุจักร มีการประกอบธุรกิจหลากหลายรูปแบบ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ เพราะเป็นที่ตั้งของ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) หรือหมอชิต 2 และสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ ที่อยู่ไม่ไกลจากสถานีพหลโยธิน ดังนั้นสถานีพหลโยธินจึงเป็นสถานีหนึ่งที่มีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาพื้นที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทยในอนาคต

สำหรับบริเวณห้าแยกลาดพร้าวซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีพหลโยธิน ก็เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญของกรุงเทพมหานครตอนเหนือ ในย่านถนนลาดพร้าว พหลโยธิน วิภาวดีรังสิต และรัชดาภิเษก (บริเวณแยกรัชโยธิน-รัชวิภา) โดยเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงาน อาคารที่พักอาศัยอย่างหนาแน่น และมีสถานศึกษาที่สำคัญหลายแห่ง รวมทั้งมีศูนย์การค้าอยู่รายรอบ ประกอบด้วยศูนย์การค้าใหญ่หลายแห่ง เช่นเซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว, ยูเนี่ยน มอลล์, เทสโก้ โลตัส และแหล่งค้าปลีกผู้ค้ารายย่อย เช่นตลาดนัดหลังการบินไทย ซึ่งในย่านดังกล่าวยังไม่มีระบบรถไฟฟ้าเข้าไปถึง แต่ในต้นปี 2559 รฟม. ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอสส่วนต่อขยาย (หมอชิต - สะพานใหม่ - คูคต) ซึ่งการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยเป็นผู้รับผิดชอบทั้งโครงการ จึงทำให้สถานีพหลโยธินมีผู้โดยสารใช้บริการเป็นจำนวนมาก และเป็นสถานีที่มีความสำคัญทางธุรกิจในพื้นที่โดยรอบ

ใช้สีเหลืองตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา เนื่องจากสถานีตั้งอยู่บริเวณสวนสมเด็จย่า 84 จึงใช้สีที่มีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 22 เมตร ยาว 226 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 18 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)แบ่งเป็น 3 ชั้น ประกอบด้วยภายในสถานีพหลโยธิน ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือ เมโทรมอลล์ ที่ชั้นบนสุดของสถานี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2548 เป็นสถานีที่สองในระบบรถไฟฟ้ามหานคร ถัดจากสถานีสุขุมวิทในอนาคตสถานีพหลโยธินจะเป็นสถานีเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเขียว ส่วนต่อขยายหมอชิต-สะพานใหม่ ที่สถานีห้าแยกลาดพร้าว ซึ่งเป็นสถานียกระดับบนถนนพหลโยธิน หน้าห้างเซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว มีระยะทางห่างจากสถานีพหลโยธินประมาณ 300 เมตร สามารถเชื่อมต่อกันได้ด้วยสะพานทางเดินยกระดับ
ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น

ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (ชื่อภาษาอังกฤษ: Hormones) เป็นภาพยนตร์ไทยกำกับโดย ทรงยศ สุขมากอนันต์ โดยค่ายจีทีเอช นำแสดงโดย ชาลี ไตรรัตน์, ศิรชัช เจียรถาวร, อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, โฟกัส จีระกุล, รัชชุ สุระจรัส, ชุติมา ทีปะนาถ, ฉันทวิชช์ ธนะเสวี, ธนิยา อำมฤตโชติ และอาโออิ โซระ ออกฉายเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นภาพยนตร์ที่เล่าความรักหลากรูปแบบของหนุ่มสาว โดยแบ่งออกเป็น 4 ตอน ตัวละครแต่ละตอนไม่มีความเกี่ยวเนื่องกัน โดยเนื้อเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดในช่วงปิดเทอมใหญ่ พ.ศ. 2551อัญชลี ชัยวรพร จาก thaicinema.org วิจารณ์การกำกับของทรงยศไว้ว่า "ทรงยศเหมาะสำหรับทำหนังที่เน้นการแสดงและดราม่ามากกว่า ทุกตอนของเรื่องนั้นล้วนมีส่วนดราม่าทั้งหมด และดูจะเป็นจุดแข็งที่สุดของทุกตอน นักแสดงก็ทำงานได้ดีในส่วนที่เป็นดราม่าทั้งหมด ทรงยศไม่ค่อยเหมาะที่จะทำหนังน่ารัก ๆ ใสปิ๊ง เพราะเขาจับหัวใจหลักตรงนี้ไม่ได้"

"ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" ออกฉายเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551 ด้วยโรงฉายถึง 163 โรง ทำรายได้สัปดาห์แรกที่ 34.1 ล้านบาทปิดที่สัปดาห์ที่ 4 ทำรายได้รวมที่ 80 ล้านบาท

ตัวหนา หมายถึง สาขารางวัลที่ได้รับ

เพลงประกอบในภาพยนตร์เรื่องนี้ มีเพลงดังอันดับ 1 บนคลื่นวิทยุฮอตเวฟอย่างเพลง "อย่างน้อย" ร้องโดยวงบิ๊กแอส และยังมีเพลงที่ร้องโดยนักแสดงในหนังอย่างเพลง "รอเธอหันมา" ร้องโดยโฟกัส จีระกุล

อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" วางแผงเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2551
เรื่องสั้น

เรื่องสั้น คือ บันเทิงเรียงความร้อยแก้วรูปแบบหนึ่ง มีลักษณะคล้ายนวนิยาย แต่สั้นกว่า โดยมีเหตุการณ์ในเรื่องและตัวละครน้อย มักจบแบบพลิกความคาดหมายหรือจบแบบให้คิด เป็นต้น การดำเนินเรื่องจะมุ่งเข้าสู่ประเด็นหลักอย่างรวดเร็ว ต้นกำเนิดของเรื่องสั้นมาจากประเพณีการเล่านิทาน ซึ่งมักจะปูโครงเรื่องอย่างคร่าวๆ แล้วเข้าสู่จุดสำคัญของเรื่องอย่างรวดเร็ว

ลักษณะเด่นของเรื่องสั้นคือ มักมีเหตุการณ์หลักเพียงเหตุการณ์เดียว โครงเรื่องเป็นคู่ ฉากคู่ จำนวนตัวละครมีมากหรือน้อยก็ได้ และมีระยะเวลาตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องไม่นานนัก สามารถให้อารมณ์ได้เช่นเดียวกับนวนิยาย
อันดากับฟ้าใส

อันดากับฟ้าใส เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยแกรมมี่ฟิล์ม กำกับโดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล นำแสดงโดย สินจัย หงษ์ไทย, พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง ,ชลธิชา นวมสุคนธ์ และ อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม

อันดามัน (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) เด็กหนุ่ม ผู้รักธรรมชาติ ท้องทะเล เขาชอบดำน้ำ และเก็บสิ่งของที่นักท่องเที่ยวมักง่าย ทิ้งลงมาในทะเล เขาฝันว่าจะได้พบหญิงในฝัน แล้ววันหนึ่งอันดามันได้ช่วย "ฟ้าใส" (จอย ชลธิชา) ซึ่งกำลังจะจมน้ำ เขาผายปอด ช่วยชีวิตเธอ ทำให้ทั้งคู่เกิดความรู้สึกพิเศษต่อกัน แต่ เมธินี (สินจัย หงษ์ไทย) แม่ของ ฟ้าใส ที่คิดว่าทั้งคู่มีอะไรเกินเลยกัน มากกว่าความเป็นเพื่อน ทำให้ สมบัติ (พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง) พ่อ ของ อันดามัน ต้องเข้ามาช่วยเหลือลูกชาย
ดอนิงตันพาร์ก

ดอนิงตันพาร์ก (Donington Park) ตั้งอยู่ใกล้ปราสาทดอนิงตัน เลสเตอร์ไชร์ตะวันตกเฉียงเหนือ ประเทศอังกฤษ ใช้เป็นสถานที่แข่งรถ และจัดแสดงดนตรี มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474

สนามแข่งรถดอนิงตันพาร์ก เปิดใช้เป็นสนามแข่งรถจักรยานยนต์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474 และใช้เป็นสนามแข่งรถกรังปรีซ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2478 ถึง พ.ศ. 2481 และปิดตัวลงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อใช้เป็นศูนย์ซ่อมบำรุงของกองทัพอังกฤษ

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงทศวรรษ 1970 สนามถูกซื้อไปโดย Tom Wheatcroft เพื่อฟื้นฟูเป็นสนามแข่งรถอีกครั้ง เริ่มเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ใช้เป็นสนามแข่งรถจักรยานยนต์ รถสูตรหนึ่ง และจัดแสดงดนตรีร็อก

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช เคยทรงแข่งขันที่ดอนิงตันพาร์กหลายครั้ง และเคยชนะเลิศการแข่งขันต่อเนื่อง 12 ชั่วโมง รายการ "12 Hour Sports Cars" เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 และรายการ "Nuffield Trophy" เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 และทรงได้อันดับที่ 5 และ 6 ในการแข่งขันรายการ ดอนิงตันกรังปรีซ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2478 - 2480
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉัตร กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ (พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและเจ้าจอมมารดาตานี ต้นราชสกุลฉัตรกุล) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าชายมหาหงส์ ฉัตรกุล ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2375 พระองค์ได้เสกสมรสกับหม่อมศรี และหม่อมแดง มีพระโอรส 3 คน และพระธิดา 5 คน

ในปี พ.ศ. 2396 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้สถาปนา หม่อมเจ้ามหาหงส์ ฉัตรกุล ขึ้นเป็น พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค ซึ่งต่อมาพระอิสริยยศ "พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5

พระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2428 และพระราชทานเพลิง ณ วัดบุปผารามเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2428
หม่อมไกรสร

หม่อมไกรสร มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าไกรสร ต่อมามีพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงรักษ์รณเรศ (26 ธันวาคม พ.ศ. 2334 – 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและเจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว ทรงเป็นต้นราชสกุล และ สกุล อนิรุทธเทวา

หม่อมไกรสรเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกกับเจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว ธิดาพระจักรีเมืองนครศรีธรรมราช ประสูติเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2334 ตรงกับวันจันทร์ เดือนยี่ ขึ้นสองค่ำ ปีกุน สัมฤทธิศก จ.ศ. 1210 พระประวัติเมื่อทรงพระเยาวน์นั้น ก.ศ.ร. กุหลาบบันทึกไว้ว่า "พระองค์ท่านเปนจอมปราชญ์ จินตะกระวีบัณฑิตย์ ชาติ์ราชตระกูลสุริยวงศ์อันประเสริฐ" และจากวารสารภาษาอังกฤษที่ชื่อ "Siam Repository" กล่าวถึงความโดดเด่นโดยเฉพาะด้านการศาสนาและโหราศาสตร์ ว่า "ทรงมีความรู้ทางด้านศาสนาพุทธอย่างดีเยี่ยม เหนือกว่าพระบรมวงศานุวงศ์อื่น ๆ" ด้วยเหตุนี้รัชกาลที่ 2 จึงทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นรักษรณเรศร กำกับกรมสังฆการี ต่อมาในรัชกาลที่ 3 ทรงกำกับกรมวังและอธิบดีกรมพระคชบาลต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงเทพพลภักดิ์ ซึ่งเป็นพระเชษฐา

นอกจากนี้หม่อมไกรสร เมื่อยังทรงเป็นกรมหมื่นรักษรณเรศรได้ทรงงานเคียงคู่กับกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 2 และในฐานะพระปิตุลาหรือ "อา" ทรงงานรับใช้ราชการเคียงคู่กับพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเกือบตลอดรัชกาล โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหลวงรักษ์รณเรศ และโปรดให้กำกับกรมวัง

ผลงานของหม่อมไกรสร ทรงมีอำนาจหน้าที่อย่างกว้างขวางทั้งในทางการตัดสินคดีความ กำกับกรมวัง ดูแลการจ่ายเบี้ยหวัดประจำปีของพระราชวงศ์และขุนนาง

ในปี พ.ศ. 2381 หม่อมไกรสรเป็นตุลาการชำระความคดีเจ้าจอมอิ่มกับพระสุริยภักดี ซึ่งแม้จำเลยทั้งสองคนจะไม่เคยพบกันคุยตัวต่อตัว แต่มีพ่อสื่อแม่ชักเป็นตัวกลางให้ทั้งสองคน แต่ก็ได้รับพิพากษาประหารชีวิตทั้งชายหญิง

"พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3" ของ เจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) บันทึกเกี่ยวกับหม่อมไกรสร มีประเด็นคำพิพากษา คือ หม่อมไกรสรประพฤติกำเริบ ทำตนเทียมเจ้าในงานลอยกระทง เกลี้ยกล่อมเจ้านาย ขุนนางและซ่องสุมกองทหารรามัญไว้เป็นพวกพ้อง แต่ถูกสอบสวนว่าซ่องสุมผู้คนไว้มากเพื่อคิดกบฏหรือไม่ หม่อมไกรสรตอบปฏิเสธว่า "ไม่ได้คิดกบฏ" แต่เมื่อถามว่า หากเปลี่ยนแผ่นดินเมื่อไหร่ก็จะไม่ยอมเป็นข้าใคร ตุลาการในสมัยนั้นจึงมีคำตัดสินออกมาส่วนหนึ่ง ว่า ""...กรมหลวงรักษ์ณรเรศมีความผิด ต้องลดอิสริยศักดิ์สมญาเป็นหม่อม ตลอดทั้งวงศ์วาน...""

นอกจากนี้มูลเหตุอีกอย่างหนึ่งที่พระองค์เจ้าไกรสรถูกถอดอิสริยยศคือ ทรงเลี้ยงโขนผู้ชายไว้มากมาย บรรทมอยู่แต่กับพวกโขนละคร ไม่บรรทมกับพวกหม่อมห้ามในวังเลย รัชกาลที่ 3 มีรับสั่งให้เอาพวกโขนละครมาไต่สวน ได้ความสมกันว่า ""...ทรงเป็นสวาทกับพวกละคร ไม่ถึงกับชำเรา แต่เอามือพวกละครและมือของพระองค์ท่านกำคุยหฐานของทั้งสองฝ่ายจนภาวธาตุเคลื่อน...""

หม่อมไกรสรถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคา เมื่อวันพุธ เดือนอ้าย แรม 3 ค่ำ ปีวอก สัมฤทธิศก จ.ศ. 1210 ตรงกับวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391 รวมพระชันษา 56 ปี และเป็นพระราชวงศ์องค์สุดท้ายที่ถูกสำเร็จโทษด้วยวิธีนี้

หม่อมไกรสรเป็นต้นราชสกุล พึ่งบุญ ได้รับพระราชทานเป็นลำดับที่ 3 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่แปลกกว่าราชสกุลอื่นตรงที่จะนำพระนามของต้นสกุลมาตั้งออกพระนาม ส่วนราชสกุล "พึ่งบุญ" กลับไม่ใช้พระนามของพระองค์เจ้าไกรสร หม่อมไกรสรมีหม่อมหลายท่านแต่ไม่ปรากฏนาม มีพระบุตรทั้งหมด 11 องค์ เดิมมียศเป็น "หม่อมเจ้า" ที่ต่อมาถูกลดเป็น "หม่อม" ทั้งหมด ได้แก่ต้นตระกูล , พึ่งบุญ ณ อยุธยา (กทม), ไกรสรฤทธิ์ , เกษร (มาเก๊า), เท่าที่ปรากฏ
คริสตัลพาเลซเซอร์กิต

คริสตัลพาเลซเซอร์กิต (Crystal Palace Circuit) เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ในคริสตัลพาเลซพาร์ก ลอนดอน ประเทศอังกฤษ บริเวณสถานที่ที่เคยจัดนิทรรศการสิ่งประดิษฐ์และอุตสาหกรรม พ.ศ. 2394 (The Great Exhibition)

สนามแข่งรถแห่งนี้เปิดใช้แข่งรถจักรยานยนต์เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 ในช่วงแรกเป็นสนามหินบด มีความยาว 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) แต่ได้รับการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2479 เพิ่มความยาวเป็น 2 ไมล์ (3 กิโลเมตร) ราดผิวหน้าด้วยทาร์แมค เพื่อจัดการแข่งขัน ลอนดอนกรังปรีซ์ ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 ผู้ชนะเลิศคือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ทรงขับรถอีอาร์เอ "รอมิวลุส" ติดหมายเลข 17

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สนามแห่งนี้ถูกปิดใช้งานจนถึงปี พ.ศ. 2496 และปรับลดความยาวเหลือเพียง 1.39 ไมล์ (2.2 กิโลเมตร) ใช้แข่งขันรถฟอร์มูลา แต่เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาสูง จึงได้ปิดการใช้งานไปในปี พ.ศ. 2517

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์พาณุเดช ทรงแข่งขันที่สนามนี้หลายครั้ง ชนะเลิศจำนวน 4 ครั้ง คือ
ชุมชน

ชุมชน คือกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ในละแวกเดียวกัน โดยมีการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน
แซมมวล ดูรัน

แซมมวล ดูรัน () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2511 ที่ บูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 100 ครั้ง ชนะ 71 (น็อค 35) เสมอ 2 แพ้ 27 
ดูรันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน ลิโต วัลมอรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน โลเรเรมอร์ ปอนตีโน จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC ชนะน็อค สมิง เกียรติเพชร ยก 5 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2533 ดูรันได้ไปชกนอกรอบทีญี่ปุ่น แพ้น็อค โจอิชิโร ทัตสุโยชิ ยก 7 และไปเสียแชมป์เงาที่สกอตแลนด์เมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ดอนนี ฮูด ต่อมา ดูรันได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ชนะน็อค รอนนี โรเมโร ยก 2 แล้วมาชกนอกรอบ ชนะน็อค โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ ยก 6 และป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ออร์ลันโด คานิชาเลส ไม่ได้แชมป์ ดูรันกลับมาชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเดิมไว้ได้อีก 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน เจส มาคา และยังมาชกแพ้คะแนน ฉลาม ป.พงษ์สว่างแบบค้านสายตาเมื่อ พ.ศ. 2536 ด้วย ต่อมา ดูรันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะคะแนน นิก อีเนโร ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 4 ครั้ง

ดูรันขึ้นชิงแชมป์ OPBF เมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชนะคะแนน ปาร์ก ยองวูน ป้องกันแชมป์ได้แค่ครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 แพ้น็อค โคจิ มัตสุโมโตะ ยก 8 ดูรันกลับมาครองแชมป์ OPBF รุ่นเดิมได้อีกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่างเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้คะแนน ทาเกโอะ อิมาโอกะ ดูรันชิงแชมป์คืนอีกเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 แต่ก็แพ้คะแนน อิมาโอกะไปอีก ดูรันได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ชอย ชุลซู ยก 2 ที่ จีน ใน พ.ศ. 2543 ดูรันมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน รุ่งสุรินทร์ ลูกคลองจั่น และชนะคะแนน ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ดูรันได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อค โจบาร์ ดามอสมอก ยก 8 ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เจฟฟรีย์ โอนาเต ดูรันยังคงชกต่อเนื่องมาเรื่อยๆ และได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 4 หลังจากที่ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทไม่สำเร็จเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค จิมเร็กซ์ จาคา ยก 2 แล้ว ดูรันก็แขวนนวมไป
ดิโน โอลิเวตตี้

ดิโน โอลิเวตตี้ (Dino Olivetti) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 12) แพ้ 13
อาร์เนล พอร์ราส

อาร์เนล พอร์ราส (Arnel Porras) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ที่ บูกิดนอน ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 16
เทศบาลตำบลวิชิต

เทศบาลตำบลวิชิต ครอบคลุมตำบลวิชิตซึ่งตำบลวิชิตเป็น 1 ใน 8 ตำบล ของอำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต เดิมชื่อ "ตำบลระแงง" ได้รับการยกฐานะ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ตามพระราชบัญญัติ สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 และได้จัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลวิชิต ตามประกาศ กระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2550

สำนักงานเทศบาลตำบลวิชิตตั้งอยู่บนถนนเจ้าฟ้าตะวันออก (บริเวณวัดเทพนิมิตร) เลขที่ 54/1 หมู่ที่ 1 ตำบลวิชิต อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต อยู่ห่างจาก ที่ว่าการอำเภอเมืองภูเก็ต ประมาณ 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจาก ศาลากลางจังหวัดภูเก็ต ประมาณ 5 กิโลเมตร เทศบาลตำบลวิชิตมีเนื้อที่ประมาณ 56 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 35,000 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่ เป็นที่ราบลุ่ม ตั้งอยู่ระหว่าง ทะเลกับภูเขา โดยมีพื้นที่ที่ติดกับทะเล ใช้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ พื้นที่เนินเขา ใช้ทำการเกษตร พื้นที่ราบ ใช้เป็นที่อยู่อาศัย

ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศไม่ร้อนจัด เนื่องจากอิทธิพลของทะเล มี 2 ฤดู คือ ฤดูฝน และฤดูร้อน

จำนวนหมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลเต็มทั้งหมู่บ้าน 9 หมู่บ้าน ได้แก่ ประชากรทั้งสิ้น 38,701 คน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 691.09 คน / ตารางกิโลเมตร
เพียงพอน

เพียงพอน () คือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในสกุล "Mustela" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวงศ์ Mustelidae มีถิ่นกำเนิดกว้างขว้างทั้งในทวีปเอเชีย, แอฟริกาเหนือ, ยุโรป, อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้

เพียงพอนมีรูปร่างโดยรวมเป็นสัตว์ขนาดเล็ก มีความยาวตั้งแต่ 15–55 เซนติเมตร น้ำหนักตั้งแต่ 30–40 กรัม ไปจนถึง 1.4–3.2 กิโลกรัม เป็นสัตว์กินเนื้อเป็นอาหาร มีรูปร่างเพรียวยาว ส่วนขาทั้งสี่ข้างสั้น มีนิ้วเท้า 5 นิ้ว เล็บมีความแหลมคม แต่พับเก็บเล็บไม่ได้ ปากแหลม ภายในปากมีฟันแหลมคมจำนวน 34 ซี่ ทุกชนิดจะมีต่อมกลิ่นที่ก้น ซึ่งจะผลิตสารเคมีสีเหลืองคล้ายน้ำมันที่มีกลิ่นเหม็นรุนแรง ใช้ในประกาศอาณาเขต เป็นสัตว์มีความปราดเปรียวว่องไว หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน โดยจะล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู, หนูผี, ตุ่น, แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน หรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเป็นอาหาร รวมทั้งอาจล่ากระต่ายได้ด้วย รวมทั้งล่าเป็ด, ไก่, นกกระทา ในพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ได้ด้วย ซึ่งจะใช้ลำตัวที่เพียวยาวนั้นมุดเข้าไปล่าถึงในโพรงดิน

นอกจากนี้แล้ว เพียงพอนเป็นสัตว์ที่เมื่อผสมพันธุ์กันแล้ว ตัวผู้จะผสมกับตัวเมียหลายตัว แต่จะอยู่กับตัวเมียเพียงตัวเดียว ในบางชนิด ไข่เมื่อได้รับการปฏิสนธิแล้ว จะยังไม่ฝังตัวในผนังมดลูก แต่จะลอยอยู่อย่างนั้น ซึ่งอาจกินเวลานับ 10 เดือน จะฝังตัวเฉพาะเมื่อถึงฤดูกาลที่อาหารอุดมสมบูรณ์เท่านั้น มีระยะเวลาการตั้งท้องนานประมาณ 35–45 วัน ออกลูกครั้งละ 4–10 ตัว และอาจมากได้ถึง 13 ตัว ซึ่งจะออกลูกในโพรงของสัตว์ที่ล่าได้ ลูกที่เกิดใหม่ตาจะยังไม่ลืม จะมีขนบาง ๆ ปกคลุมลำตัวเท่านั้น จะลืมตาเมื่ออายุได้ 3–4 สัปดาห์ หรืออาจจะ 5–6 สัปดาห์ มีระยะเวลาการกินนมแม่ 5–10 สัปดาห์ และจะอาศัยอยู่กับแม่จนอายุได้ 1 ปี

ในอดีต เพียงพอนมักถูกมนุษย์ล่า เพื่อนำขนและหนังไปทำเป็นเสื้อขนสัตว์ที่เรียกว่า "เสื้อขนมิงก์" ในปัจจุบัน ในบางชนิดนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง

แบ่งออกได้เป็น 18 ชนิด (ดูในตาราง)

ในประเทศไทยมักพบในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลนับพันเมตร พบประมาณ 3 ชนิด ได้แก่ เพียงพอนไซบีเรีย ("M. sibirica"), เพียงพอนเหลือง ("M. nudipes") และเพียงพอนเส้นหลังขาว ("M. strigidorsa")
โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม

โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม (ค.ม.พ.) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ประจำตำบล เปิดสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 และ 4 (มัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6) 
อยู่ใน ต.คลองเมือง อ.จักราช จ.นครราชสีมา 30230 สังกัด กองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา (เดิมสังกัดสำนักงานการศึกษานครราชสีมาเขต 2 สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ)
ข้าวหน้าปลาไหล

ข้าวหน้าปลาไหล () เป็นอาหารอย่างหนึ่งของญี่ปุ่น โดยนำปลาไหลญี่ปุ่นที่ถูกเลาะก้างออกหมดแล้ว ไปย่างและพรมน้ำซอสไปด้วยขณะย่าง ซึ่งน้ำซอสที่ใช้นั้น ทำมาจากการเอาน้ำสต๊อกปลาไหล ปรุงกับซีอิ๊ว มิริง และน้ำตาล วางบนข้าว
ขนมขบเคี้ยว

ขนมขบเคี้ยว () หรือ ของขบเคี้ยว เป็นอาหารว่างหรือเป็นขนมที่รับประทานยามว่างที่มีชิ้นเล็ก ๆ ได้แก่ มันฝรั่งทอด ลูกอม ลูกกวาด ช็อกโกแลต คุกกี้ หมากฝรั่ง และของหวานที่เคี้ยวได้ต่าง ๆ เช่น นมอัดเม็ด ขนมขบเคี้ยวพบได้ทั่วโลกเป็นรูปแบบของอาหารที่ไม่ได้เป็นมื้อหลักของวัน แต่หมายถึงอาหารที่มีไว้เพื่อระงับความหิวระหว่างมื้อ และให้พลังงานแก่ร่างกายได้เล็กน้อย คำ ๆ นี้อาจอ้างอิงถึงอาหารที่ใช้บริโภคระหว่างมื้อเพื่อเป็นความสนุกสนานในการลิ้มรสชาติ
โดโรโระ

สิบจัตวาโดโรโระ เป็นตัวละครจากเรื่อง เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก

โดโรโระอาศัยอยู่ที่บ้านไม้ที่ทำด้วยไม้ไผ่กับโคยูกิในป่าลึกบ้านหลังนี้ทำขึ้นเมื่อวันที่  25 มกราคม  พ.ศ. 2550เป็นบ้านที่โคยูกิสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่หลบภัย แต่ในที่สุดก็ต้องมาอยู่ที่บ้านไม้ไผ่กับโดโรโระในป่านี้ มีลักษณะไม่กว้างขวางนัก แต่พออยู่สบาย ใกล้ชิดธรรมชาติและบรรยากาศดี มีบ่อน้ำเล็กๆให้ความชุ่มชื้นแก่ทั้งสองคนอีกด้วย โดโรโระรักบ้านหลังนี้มาก เวลามีใครคิดจะทำลายบ้านหลังนี้เพราะเกะกะ เขาจะโกรธสุดขีดแล้วชักดาบขู่ไล่ไปที่อื่น แต่บางทีโดโรโระก็ยังไปชวนพวกฟูยูกิ นัทสึมิมาอยู่ในตอนที่ไฟดับเพราะบ้านของโคยูกิมีลมเย็นพัดผ่าน โดโรโระจึงมีความสัมพันธุ์กับครอบครัวฮินาตะมากขึ้น บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นในเมืองโอคุโตเกียวเขตใน
เป็นบ้านที่สงบเงียบอยู่กับธรรมชาติเหมาะกับอุปนิสัยของโดโรโระมากทีเดียว
ในภาคมังงะ บ้านของโคยูกิและโดโรโระอยู่ติดกับบ้านของครอบครัวฮินาตะและดูเหมือนบ้านธรรมดา แต่ภายในนั้นเป็นบ้านนินจาแบบโบราณ

โดโรโระมีความสัมพันธ์อันดีกับ อาสึมายะ โคยูกิ เพราะโคยูกิและเซโระยาฉะเคยไปช่วยโดโรโระตอนที่โดโรโระนอนสลบอยู่ที่ใต้ต้นไม้โดยไม่คิดอะไรและไม่ถาม(เพราะสงสารโดโรโระ)เป็นผู้ให้ที่พักพิงแก่โดโรโระ โดโรโระเห็นความรักอันบริสุทธิ์ของสาวน้อยชาวเพโคปอง จึงล้มเลิกความคิดที่จะทำลายโลก เพราะโลกนี้ควรมีแต่ความสุขไม่ควรยึดครองอย่างเผด็จการ ดังนั้นโดโรโระจึงช่วยทำให้โลกสงบขึ้นและโคยูกิยังช่วยโดโรโระอีกด้วยในการทำให้โลกสู่ความสวยงามในคราบของนินจาสาวที่ปฏิบัติการร่วมกัน แต่โคยูกิอยากให้โดโรโระไปอยู่กับพรรคพวกนั่นคือเคโรโระ แต่โดโรโระบอกว่าพวกเคโรโระคิดจะทำลายโลกขัดกับเจตนารมณ์ของเขา จึงไม่ขอไปอยู่ แต่สุดท้ายเคโรโระแสดงให้เห็นถึงความอ่อนโยนที่มีต่อโลก โดโรโระจึงยอมเปิดใจเข้าพวกและยืดเวลาแผนการครองโลกไปอีก ซึ่งโคยูกิดีใจที่โดโรโระมีความสุขและได้อยู่กับเพื่อน ๆอย่างที่มันควรจะเป็น

โดโรโระมีความสัมพันธ์กับเคโรโระคือเคยเป็นเพื่อนกันในสมัยเด็ก(กิโรโระด้วย)แต่เคโรโระทำตัวไม่ดีกับโดโรโระไว้มาก เช่น ในวันที่ฝนตกเคโรโระหยิบร่มของ โดโรโระกลับบ้านหน้าตาเฉยทำให้โดโรโระต้องเดินตากฝนกลับบ้าน,เคโรโระเคยทำกล่องเพลงสุดที่รักของโดโรโระพังและเคโรโระยังเคยทำตัวไม่ดีกับโดโรโระไว้อีกมากมาย เมื่อเคโรโระและเพื่อนๆพูดอะไรที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้โดโรโระก็จะซึมไปเลย แต่สุดท้ายโดโรโระก็ต้องเข้าพวก(อย่างเสียไม่ได้) 
ในบางครั้ง เมื่อเคโรโระคิดแผนการยึดครองโลกได้แล้วสั่งการไปยังหน่วยรบ เมื่อโดโรโระพิจารณาแล้วว่าส่งผลร้ายต่อโลกจะไม่ร่วมมือในแผนการและหาทางขัดขวางอย่างเงียบๆ(ไม่มีใครทัดทานเพราะโดโรโระจะหายตัวไปทุกที) 
แต่ในบางครั้ง ที่แผนของเคโรโระทำให้โลกเกิดธรรมชาติอันสวยงามเช่นหิมะ โดโรโระก็จะยอมเข้าร่วมด้วย
บรูกแลนด์ส

บรูกแลนด์ส () เป็นสนามแข่งรถในอดีต ตั้งอยู่ใกล้เมืองเวย์บริดจ์ เซอร์เรย์ ประเทศอังกฤษ เป็นสนามแข่งรถแห่งแรกของโลกที่สร้างเป็นรูปวงรี เปิดใช้งานตั้งแต่ พ.ศ. 2450 จนถึง พ.ศ. 2482 นอกจากนี้ยังถูกใช้งานเป็นสนามบิน แห่งแรกๆ ของประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2451 และเป็นโรงเรียนการบินแห่งแรกของอังกฤษในปี พ.ศ. 2453

สนามแห่งนี้เปิดใช้งานตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2450 และใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถแบบต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง เป็นครั้งแรกของโลก หลังเปิดใช้ไม่นาน เมื่อเริ่มสร้างมีความยาว 2.75 ไมล์ (4.4 กิโลเมตร) และได้ต่อเติมเป็น 3.25 ไมล์ (5.2 กิโลเมตร) สนามแห่งนี้นับเป็นสนามสำคัญในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สนามแข่งรถถูกปิดใช้งานและใช้เป็นที่ตั้งโรงงานสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิด Vickers Wellington และใช้งานต่อเนื่องมาจนถึงปี พ.ศ. 2532

ปัจจุบัน บรูกแลนด์ส ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับการบินและยานยนต์ เป็นสถานที่จัดแอร์โชว์ และแข่งขันรถโบราณ
ซาลซ์บูร์ก

ซาลซ์บูร์ก () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดลำดับที่ 4 ในประเทศออสเตรีย และเป็นเมืองหลวงของรัฐซาลซ์บูร์ก เมืองเก่าของซาลซ์บูร์กและสถาปัตยกรรมบาโรกเป็นหนึ่งในใจกลางเมืองที่ถูกดูแลรักษาอย่างดีที่สุดในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาเยอรมันด้วยกัน และได้รับการยูเนสโกขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก ในปี พ.ศ. 2540 ซาลซ์บูร์กเป็นที่จดจำกันในฐานะที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอลป์ ซาลซ์บูร์กเป็นบ้านเกิดของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท และเป็นฉากของภาพยนตร์เพลง "มนต์รักเพลงสวรรค์" (The Sound of Music)
ฟูจิสปีดเวย์

ลู่แข่งนานาชาติฟูจิ เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่เชิงภูเขาไฟฟูจิ ในเขตตำบลโอยามะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นของโตโยต้ามอเตอร์หลังจากซื้อมาจากมิตซูบิชิ ในปี พ.ศ. 2543 ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถสูตรหนึ่งเจแปนกรังปรีซ์ NASCAR และโมโตจีพี หลังจากว่างเว้นการจัดแข่งขันรายการใหญ่นานถึง 29 ปี และได้รับการปรับปรุงเส้นทาง และผลักดันจากโตโยต้า แย่งชิงสถานะการเป็นเจ้าภาพจากสนามซูซูกะเซอร์กิตของฮอนด้ามอเตอร์

สนามฟูจิสปีดเวย์ เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เพื่อใช้จัดการแข่งขันรถในรูปแบบเดียวกับ NASCAR ของสหรัฐ ในระยะแรกสนามมีความยาว 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์) เปิดใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2508 และมีการปรับปรุงใหม่หลายครั้ง และได้เป็นสถานที่จัดแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2519 ก่อนจะถูกย้ายไปจัดที่ซูซูกะเซอร์กิต เนื่องจากปัญหาเรื่องความปลอดภัย และเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงบ่อยครั้ง

สนามฟูจิสปีดเวย์ ได้รับการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2546 จากการออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ ชาวเยอรมัน
ไกลกังวล

ไกลกังวล อาจหมายถึง: