seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คำบุพบท

คำบุพบท บางตำราก็ว่า คำบุรพบท คือคำที่ใช้นำหน้าคำนาม คำสรรพนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์ เพื่อบอกสถานภาพของคำเหล่านั้น หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำหรือประโยค

คำบุพบท (preposition) มีชื่อเรียกหลายชนิดในภาษาอื่นตามตำแหน่งของการวาง เช่น "คำปัจฉิมบท" (postposition) เนื่องจากวางไว้หลังคำที่ต้องการบอกสถานภาพ, "คำอันตรบท" (interposition) เนื่องจากถูกแทรกไว้ระหว่างกลางกลุ่มคำ (Melis 2003), ambiposition เป็นคำที่สามารถวางไว้หน้าหรือหลังคำที่ต้องการก็ได้ (Reindl 2001, Libert 2006), circumposition เป็นคำที่มีสองส่วน วางล้อมรอบหน้าและหลังคำที่ต้องการ เป็นต้น โดยนัยทั่วไป ทั้งหมดสามารถเรียกรวมกันว่า adposition
โอเดนเซ

โอเดนเซ () เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเดนมาร์ก มีประชากร 168,798 คน (1 มกราคม ค.ศ. 2012) เมืองตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของเกาะฟึน เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเดนมาร์ก ฉลองครบรอบ 1 พันปี เมื่อ ค.ศ. 1988
กาแลคซี เน็กซัส

กาแลคซี เน็กซัส (; รหัสเครื่อง GT-I9250; ชื่อรหัส Maguro) เป็นสมาร์ตโฟนจอสัมผัสในระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ผลิตร่วมกันระหว่างกูเกิลกับซัมซุง เป็นรุ่นที่ 3 ในตระกูลกูเกิล เน็กซัส กาแลคซี เน็กซัสใช้จอแสดงผล Super AMOLED และปรับปรุงกล้องถ่ายภาพให้ดีขึ้น มาพร้อมแอนดรอยด์รุ่น 4.0 ไอศกรีม แซนด์วิช ในบราซิล กาแลคซี เน็กซัสจะรู้จักในชื่อ กาแลคซี เอ็กซ์

กาแลคซี เน็กซัสถูกเปิดตัวในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ในฮ่องกง และวางจำหน่ายในยุโรปเมื่อ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 กาแลคซี เน็กซัสเป็นหนึ่งในสมาร์ตโฟนที่แนะนำโดย Android Open Source Project (AOSP) สำหรับการพัฒนาแอปพลิเคชันจากแอนดรอยด์โดยตรง

ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2012 กูเกิล เพลย์ ก็ได้ยุติการจำหน่ายกาแลคซี เน็กซัส หลังมีการเปิดตัวเน็กซัส 4
ราชวงศ์เหลียว

ราชวงศ์เหลียว (; ชี่ตัน: Mos Jælud; มองโกล: Ляо Улс/Lyao Uls; ) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ จักรวรรดิชี่ตัน (; ชี่ตัน: Mos diau-d kitai huldʒi gur; มองโกล: Хятан (Khyatan) Гүрэн, Кидан (Kidan) Гүрэн; ) เป็นชื่อจักรวรรดิหนึ่งในเอเชียตะวันออก มีอำนาจในมองโกเลีย ภาคตะวันออกไกลบางส่วนของรัสเซีย เกาหลีเหนือ และภาคเหนือของจีนส่วนในตั้งแต่ปี 907 ถึง 1125 พระเจ้าไท่จู่ (Taizu) ข่านแห่งชาวชี่ตัน สถาปนาจักรวรรดินี้ขึ้นหลังจากราชวงศ์ถังของประเทศจีนล่มสลาย และไม่ช้าไม่นานหลังก่อตั้งขึ้น ราชวงศ์เหลียวก็เริ่มขยายดินแดน โดยพระเจ้าไท่จู่ทรงเอาชัยเหนือพวกพัลแฮ (Balhae) เป็นผลสำเร็จ พระเจ้าแผ่นดินองค์ถัด ๆ มายังทรงได้สิบหกมณฑลของจีนไว้โดยใช้วิธียุแยงให้รัฐที่สามส่งการก่อกวนเข้ามา แล้วราชวงศ์เหลียวจึงคอยตีกิน ทำให้ราชวงศ์ถังอวสานลง และราชวงศ์โครยอ (Goryeo) แห่งเกาหลี กับราชวงศ์ซ่ง (Song) แห่งจีน ตกเป็นเมืองออกของราชวงศ์เหลียวในที่สุด คำว่า "เหลียว" นี้ในภาษาจีนหมายความว่า ห่าง หรือไกล

จุดเด่นของราชวงศ์เหลียว คือ ความตึงเครียดระหว่างจารีตประเพณีทางสังคมและการเมืองแบบชี่ตันกับแบบจีนซึ่งนำไปสู่วิกฤติการณ์ทางการสืบสันตติวงศ์ เพราะพระเจ้าแผ่นดินเหลียวฝักใฝ่คติบุตรหัวปีเป็นใหญ่ตามแบบจีน แต่ผู้ลากมากดีชาวชี่ตันส่วนใหญ่นิยมประเพณีที่ให้ผู้แข็งแกร่งที่สุดสืบเชื้อสาย ความแตกต่างกันระหว่างจารีตประเพณีชี่ตันและจีนนี้ยังเป็นเหตุให้พระเจ้าไท่จู่แห่งราชวงศ์เหลียวทรงตั้งการปกครองสองแบบขนานกัน ภาคเหนือซึ่งเป็นอาณาเขตชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีชี่ตัน ภาคใต้ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่ชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีจีน ความแตกต่างทางสังคมแบบชี่ตันกับแบบจีนยังได้แก่ บทบาทของบุคคลแต่ละเพศและยุทธวิธี ชาวชี่ตันเห็นว่า บุคคลเสมอภาคกันไม่ว่าเพศใด ขณะที่ประเพณีทางวัฒนธรรมจีนถือว่า สตรีต้องอยู่ในโอวาทบุรุษ ฉะนั้น หญิงชี่ตันจึงเล่าเรียนการรบ ทั้งยังจัดการทรัพย์สินครัวเรือน และดำรงตำแหน่งทางทหาร ทั้งยังไม่มีการคลุมถุงชน ตลอดจนสตรีไม่จำต้องครองความบริสุทธิ์ทางเพศไว้จนถึงการสมรสครั้งแรก กับมีสิทธิที่จะหย่าและสมรสใหม่ด้วย

ในปี 1125 ชาวนฺหวี่เจิน (Jurchen) จากราชวงศ์จิน (Jin) ของพวกแมนจู จับกุมพระเจ้าเทียนจั้ว (Tianzuo) แห่งเหลียวไว้ได้ และทำลายราชวงศ์เหลียวลงสิ้น แต่ชาวชี่ตันที่ยังเหลืออยู่มีเยลฺวี่ ต้าฉือ (Yelü Dashi) เป็นผู้นำ พากันก่อตั้งราชวงศ์ใหม่เรียกว่า "เหลียวตะวันตก" (Western Liao) ปกครองกันอยู่ในเอเชียกลางบางส่วนเป็นเวลายาวนานเกือบหนึ่งศตวรรษ ก่อนจะถูกทัพพระเจ้าไท่จู่ (Taizu) แห่งราชวงศ์หยวนของพวกมองโกล เข้ายึดครอง แม้ความสำเร็จทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับราชวงศ์เหลียวจะสลักสำคัญ กับทั้งเครื่องปั้นและศิลปวัตถุอื่น ๆ ก็มีอยู่ในพิพิธภัณฑ์และสถานสะสมต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก แต่สภาพที่แท้จริงและขอบข่ายของอิทธิพลที่วัฒนธรรมเหลียวมีต่อพัฒนาการในระยะหลัง ๆ เช่น ด้านศิลปะการแสดงและการสังคีตนั้น ยังเป็นที่ถกเถียงกันอย่างยิ่ง
ฟึน

ฟึน (; ) เป็นเกาะที่มีพื้นที่ 2,984 กม² (1,152 ตร.กม.) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเดนมาร์ก รองจากเกาะกรีนแลนด์ เกาะเชลลันด์ และเกาะเวนด์ซึสเซล-ทือ เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 163 ของโลก ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 454,358 คน (ค.ศ. 2010) มีเมืองใหญ่คือเมืองโอเดนเซ
การทหาร

การทหาร เป็นองค์การที่สังคมอนุญาตให้ใช้อำนาจสำหรับสังหาร (lethal force) ซึ่งโดยปกติรวมการใช้อาวุธ ในการป้องกันประเทศ โดยต่อสู้กับภัยคุกคามที่แท้จริงหรือที่รับรู้เช่นนั้น การทหารอาจมีการทำหน้าที่อื่นต่อสังคม เช่น การเดินหน้าวาระทางการเมือง (ในกรณีคณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครอง) สนับสนุนหรือส่งเสริมการขยายทางเศรษฐกิจผ่านจักรวรรดินิยม และเป็นการควบคุมทางสังคมภายในรูปแบบหนึ่ง คำว่า "การทหาร" หรือ "ทางทหาร" ที่เป็นคำคุณศัพท์ ยังใช้หมายถึง ทรัพย์สินหรือมุมมองของทหาร การทหารทำหน้าที่เป็นสังคมภายในสังคม โดยมีชุมชนทหารเป็นของตนเอง
อามอร์กอส

อามอร์กอส (; ) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะซิคละดีส ของประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลอีเจียน เป็นเกาะที่อยู่ใกล้กับโดเดคะนีสที่สุด เกาะมีพื้นที่ 126.346 กม² มีประชากร 1,973 คน (ค.ศ. 2011)
อวงกาโย

อวงกาโย () เป็นเมืองหลักของแคว้นฆูนิน ทางที่ราบสูงตอนกลางของประเทศเปรู บนฝั่งแม่น้ำมันตาโร เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 3,271 ม. มีประชากรระหว่าง 340,000 ถึง 380,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรมของประเทศเปรูบริเวณเทือกเขาแอนดีส
หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส

หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส (; ) เป็นกลุ่มของหอแขวนระฆังอนุรักษ์จำนวน 56 แห่งที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อันเป็นการระลึกถึงการแสดงออกทางสถาปัตยกรรมเพื่อแสดงออกถึงการประกาศอิสรภาพของเมืองต่าง ๆ ในเคาน์ตีฟลานเดอส์ (County of Flanders) ในอดีต รวมทั้งอาณาเขตใกล้เคียงที่มีต่อระบบศักดินาและอิทธิพลของศาสนา อันเป็นแหล่งก่อกำเนิดถึงแนวคิดแบบประชาธิปไตยในท้องถิ่นอย่างกว้างขวางต่อประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

ยูเนสโกได้ประกาศขึ้นทะเบียนหอแขวนระฆังจำนวน 32 แห่งในเขตฟลานเดอส์และวัลโลเนียในประเทศเบลเยียมในปี ค.ศ. 1999 และต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้เพิ่มหอแขวนระฆังแห่งก็องบลู ในเขตวัลโลเนีย พร้อมกับหอแขวนระฆังอีก 23 แห่งจากแคว้นนอร์-ปาดกาแลและปีการ์ดีในประเทศฝรั่งเศส โดยให้ยกเว้นหอแขวนระฆังแห่งเทศบาลนครบรัสเซลส์ เนื่องจากได้ถูกขึ้นทะเบียนมรดกโลกรวมกับจัตุรัสกร็องปลัสไปก่อนแล้ว

นอกจากหอแขวนระฆังประจำเมืองต่าง ๆ แล้ว ยังรวมถึงตัวหอคอยที่ใช้ทำหน้าที่คล้ายคลึงกัน อาทิเช่น หอสังเกตการณ์หรือหอเตือนภัย ที่สร้างผนวกกับสิ่งก่อสร้างหลัก อาทิ หอคอยแห่งอาสนวิหารแม่พระแห่งแอนต์เวิร์ป หอคอยเซนต์รัมโบลส์แห่งเมเคอเลิน และโบสถ์เซนต์เล็นเนิดส์แห่งเซาต์เลว (จังหวัดเฟลมิชบราบันต์) นอกจากนั้นยังมีบางแห่งที่เป็นหอคอยที่ตั้งอยู่โดยปราศจากอาคารหลักอีกด้วย
รัฐซานตากรุซ

ซานตากรุซ () เป็นรัฐในประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ในภูมิภาคปาตาโกเนียทางตอนใต้ของประเทศ มีชายแดนติดกับรัฐชูบุตทางทิศเหนือ ติดกับประเทศชิลีทางทิศตะวันตกและใต้ และติดกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก รัฐซานตากรุซเป็นรัฐที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากรัฐบัวโนสไอเรส และเป็นรัฐที่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยที่สุดบนผืนแผ่นดินใหญ่ของอาร์เจนตินา เมืองหลวงของรัฐคือเมืองริโอกาเยโกส
รังกากัว

รังกากัว () เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศชิลี เป็นเมืองหลวงของแคว้นโอฮิกกินส์ ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงซานตีอาโกไปทางทิศใต้ราว 87 กม. (54 ไมล์) ชื่อแรกของเมืองใช้ชื่อว่า "ซานตากรุซเดเตรียนา" จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2002 มีประชากร 214,344 คน เมืองมีธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การทำเหมือง การท่องเที่ยว การเกษตร ป่าไม้ ผลิตภัณฑ์อาหาร และการบริการ
ป้อมปราการแห่งโวบ็อง

หมู่ป้อมปราการแห่งโวบ็อง () ประกอบด้วยหมู่อาคารและป้อมปราการ 12 แห่ง ตามแนวชายแดนฝั่งตะวันตก เหนือ และตะวันออกของฝรั่งเศส ภายใต้การออกแบบของเซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปีค.ศ. 2008 โดยยูเนสโก
วังโต

วังโต หรือ วังแห่งโต () ตั้งอยู่ที่เมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เคยเป็นวังของอัครมุขนายกแห่งแร็งส์ และเคยใช้เป็นที่เปลี่ยนฉลองพระองค์พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสก่อนที่จะเข้าพิธีราชาภิเษก ณ มหาวิหารแร็งส์ หลังจากเสร็จพิธี จะมีงานจัดงานพระราชทานเลี้ยงภายหลังพิธีอีกด้วย โดยตามบันทึกมีงานพระราชทานเลี้ยงครั้งแรกในปีค.ศ. 990 และสุดท้ายปีค.ศ. 1825

ตัวพระราชวังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ศิลป์ (Musée de l'Œuvre) ตั้งแต่ปีค.ศ. 1972 จัดแสดงเครื่องพรมโบราณ รูปปั้น หีบสักการะ และเครื่องทรงประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์ฝรั่งเศสในอดีต

วังแห่งโตพร้อมกับอาสนวิหารแร็งส์และมหาวิหารแซ็ง-เรมีได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1991 โดยมีนักท่องเที่ยวปีละประมาณ 100,000 คน
ปลัสสตานิสลัส

ปลัสสตานิสลัส () หรือเรียกอย่างลำลองว่า "ปลัสสตาน" เป็นจัตุรัสตั้งอยู่ในเมืองน็องซี ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1983 โดยองค์การยูเนสโก ซึ่งรวมไปถึงปลัสเดอลากาเรียร์ () ปลัสดาลีย็องส์ () อาคาร และสิ่งก่อสร้างรายรอบ

จัตุรัสมีความยาว 125 เมตร กว้าง 106 เมตร ปูด้วยหินสีอ่อน และมีหินสีเข้มปูสลับ 2 เส้น ทแยงมุม โดยรายรอบมีอาคารที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมในแบบที่สวยงามและกลมกลืนกัน ประกอบด้วยภายหลังจาก
สงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ ในปี ค.ศ. 1737 เมืองน็องซีเป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนเหนือ ได้ถูกถวายให้สตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี อดีตกษัตริย์แห่งโปแลนด์ และพ่อตาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งที่ผ่านมาตัวเมืองได้ถูกทำนุบำรุงอย่างดีโดยดยุคแห่งลอแรนคนก่อน แต่ถูกสงครามทำลายลงหลายครั้ง ทำให้สตานิสวัฟว่าจ้างสถาปนิกชั้นเยี่ยมหลายคน เพื่อมีหน้าที่ออกแบบเมืองใหม่อย่างสวยงาม โดยจตุรัสถูกออกแบบให้เป็นตัวเชื่อมระหว่างเมืองเก่าที่สร้างตั้งแต่สมัยยุคกลาง กับเมืองใหม่ที่สร้างในศตวรรษที่ 13 ในสมัยชาร์ลที่ 3 ดยุคแห่งลอแรน โดยจัตุรัสยังเป็นจัตุรัสเพื่อเป็นเกียรติแห่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส โดยสร้างเชื่อมต่ออาคารสองหลัง คือ ศาลาว่าการ (ออแตลเดอวีล) ซึ่งในปัจจุบันอยู่ตรงกลางจัตุรัส กับศาลารัฐบาล (ออแตลดูว์กูแวร์นม็อง) โดยสองอาคารหันหน้าเข้าหากัน ด้วยแบบที่สง่างาม สมมาตร และสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรปสมัยนั้น

จัตุรัสและอาคารรายรอบ ออกแบบโดยสถาปนิกหลวง แอมานุแอล เอเร เดอ กอร์นี (1705-1763) โดยเริ่มการก่อสร้างราวเดือนมีนาคม ค.ศ. 1752 เสร็จสิ้นราวพฤศจิกายน ค.ศ. 1755 โดยมีพระราชานุเสาวร๊ย์สพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทำด้วยสำริด ตั้งอยู่กลางจัตุรัส จนกระทั่งถูกย้ายออกช่วงยุคปฏิวัติฝรั่งเศส โดยเปลี่ยนนามเป็น "ปลัสดูว์เปิปล์" (จัตุรัสแห่งประชาชน) และต่อมา "ปลัสนาปอเลอง" (จัตุรัสนโปเลียน)

ในปี ค.ศ. 1831 ได้มีการหล่ออนุสาวรีย์ของสตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี ทำจากสำริด ตั้งกลางจัตุรัส โดยได้เปลี่ยนชื่อจัตุรัสมาเป็น "ปลัสสตานิสลัส" ณ ปัจจุบัน
รายชื่อตอนในแฟกทอรีที่รัก

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "แฟกทอรีที่รัก"

การงดออกอากาศ
ฟ้ากระจ่างดาว

ฟ้ากระจ่างดาว ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2548

และในปี พ.ศ. 2555 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง แต่ได้นำมาสร้างเป็น ซีรีส์สามทหารเสือสาว ผ่านนิยายรัก "ฟ้ากระจ่างดาว" ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ รับบทเป็น สารวัตรหิรัณย์ ภีรนีย์ คงไทย รับบทเป็น มีคณา
Number needed to treat

Number needed to treat (NNT) ("จำนวนที่ต้องรักษา") เป็นค่าทางวิทยาการระบาดใช้สำหรับประเมินประสิทธิผลของการให้การรักษาทางการแพทย์ เช่น การใช้ยารักษาโรค โดยเป็นค่าเฉลี่ยของจำนวนของผู้ป่วยที่จำเป็นจะต้องได้รับการรักษาด้วยวิธีนั้นๆ ที่มากพอจะทำให้เห็นผลลัพธ์ รักษาสำเร็จเพิ่มขึ้น 1 ครั้ง มีนิยามคือเป็นส่วนกลับของค่าลดความเสี่ยงสัมบูรณ์ (absolute risk reduction) นิยามไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ค่า NNT ในอุดมคติคือ 1 หมายความว่าทุกคนที่ได้รับการรักษาด้วยวิธีนี้ จะได้ผลลัพท์ดีกว่าวิธีควบคุมทุกคน หากค่า NNT ยิ่งสูง แสดงว่าการรักษาวิธีนั้นๆ มีประสิทธิภาพต่ำ กล่าวคือ ต้องรักษาไปหลายๆ คน จึงจะเห็นผล
ค่า NNT มีความสำคัญทางเภสัชเศรษฐศาสตร์ หากผลลัพธ์ที่ป้องกันได้มีความรุนแรงมาก (เช่น เสียชีวิต หรือหัวใจวาย) แม้ยาที่มีค่า NNT สูง ก็อาจถูกบ่งชี้ให้ใช้ได้ แต่ถ้าผลลัพธ์ที่ป้องกันได้ไม่ได้มีความรุนแรงมาก ผู้ออกประกันอาจปฏิเสธที่จะสนับสนุนการใช้ยาที่มีค่า NNT สูง
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (6 สิงหาคม 1697 - 20 มกราคม 1745) เป็นเจ้าชายผู้มีสิทธิเลือกตั้งในตำแหน่งจักรพรรดิจากบาวาเรีย และ จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ 24 มกราคม 1742 จนกระทั่งสวรรคตใน 1745 พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก และกลายเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ในกว่าสามศตวรรษของจักรวรรดิเยอรมัน นับตั้งแต่ปี 1440 และสิ้นสุดของจักรวรรดิในปี 1806
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล

โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล () เป็นแหล่งโบราณสถานโรมันโบราณที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปีค.ศ. 1981 โดยองค์การยูเนสโก ตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส

อาร์ลเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ดีของการปรับตัวของในสมัยเมืองโบราณกับความเจริญในยุคกลาง ประกอบด้วยอนุสาวรีย์แบบโรมัน โดยมีอัฒจันทร์ โรงละคร และทางเดินใต้ดิน (กริปโตปอร์ตีกุส) ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 100 ปีก่อนคริสตกาล และในต่อมาราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 อาร์ลก็ได้เข้ามาสู่ยุคทองในสมัยที่สอง โดยมีโรงอาบน้ำแบบคอนสแตนตินและสุสานโบราณอาลิสก็อง ต่อมาในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ก็ได้กลายมาเป็นเมืองที่น่าสนใจเมืองหนึ่งในเขตเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีการก่อสร้างโบสถ์แซ็ง-ทรอฟีม พร้อมกับหอระฆัง ภายในเขตกำแพงเมือง ซึ่งถือเป็นสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์ที่สำคัญของพรอว็องส์

เขตอนุรักษ์มีพื้นที่ประมาณ 65 เอเคอร์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ดังนี้
โรงละครโรมันแห่งออร็องฌ์

โรงละครแห่งออร็องฌ์ (, ) เป็นโรงละครโรมันที่ตั้งอยู่ที่เมืองออร็องฌ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส สร้างราวช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ซึ่งในปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของเทศบาลเมืองออร็องฌ์ และใช้เป็นที่จัดงานอุปรากรช่วงฤดูร้อนประจำปี (Chorégies d'Orange)อีกด้วย

ตัวโรงละครจัดเป็นโรงละครโรมันที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ที่รอดพ้นจากยุคจักรวรรดิโรมันล่มสลาย ยุคกลาง และยุคสงครามศาสนา และในปีค.ศ. 1981 องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้โรงละครเป็นมรดกโลกร่วมกับประตูชัยแห่งออร็องฌ์
เวชพันธุศาสตร์

เวชพันธุศาสตร์ () เป็นการแพทย์เฉพาะทางอย่างหนึ่ง มุ่งวินิจฉัยและให้การดูแลโรคพันธุกรรม ต่างจาก มนุษยพันธุศาสตร์ (human genetics) ตรงที่ human genetics จะศึกษาพันธุศาสตร์เกี่ยวกับมนุษย์ทั้งหมดโดยอาจเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับโรคก็ได้
วูฟบอย

วูฟบอย (; ) เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้แนวโรแมนติกแฟนตาซี ซึ่งสาวสวย (พัก โบยอง) ได้รับการส่งตัวไปที่บ้านชนบทเนื่องด้วยสุขภาพของเธอ ซึ่งเธอได้ตีสนิทและพยายามสอนความเป็นคนเมืองให้แก่เด็กที่ดุร้ายคนหนึ่ง (ซง จุง-กี) ที่เธอได้พบตรงพื้นดิน แต่อสูรร้ายในตัวเขายังคงอยู่ ซึ่งรอคอยการปลดปล่อยออกมา

ผู้กำกับโจ ซุงฮี ได้เขียนสคริปต์ขึ้นเป็นครั้งแรกที่วิทยาลัยศิลปะภาพยนตร์เกาหลี และสคริปต์ดังกล่าวได้เขียนใหม่หลายรอบก่อนที่จะเป็นเรื่องราวดังปัจจุบัน นี้เป็นผลงานเปิดตัวในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกของโจ เขาเคยกำกับภาพยนตร์ศิลป์ก่อนหน้านี้เรื่อง "เอ็นออฟแอนิมอล" และภาพยนตร์สั้นเรื่อง "ดอนท์สเตปเอาท์ออฟเดอะเฮาส์"

"วูฟบอย" ได้รับการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ใน "คอนเทมโพรารีเวิลด์ซินีมา" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต 2012 หลังจากนั้นได้จัดฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานก่อนที่จะได้รับการเปิดตัวตามโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการไต่อันดับบ็อกซ์ออฟฟิศขึ้นอย่างรวดเร็วส่งผลให้กลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวประโลมโลกที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาลภายหลังจากการเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศเกาหลีด้วยจำนวนผู้เข้าชมที่กว่า 100,000 คน "วูฟบอย" ได้ทำลายสถิติยอดผู้ชมกว่า 1 ล้านรายหลังจากนั้นเพียงห้าวัน 2 ล้านรายหลังจากนั้นเก้าวัน และ 3.6 ล้านรายในช่วงระยะเวลาสิบสองวัน ไม่เพียงเท่านี้ ยอดผู้ชมยังคงสูงอย่างน่าทึ่งในเดือนพฤศจิกายน ที่ซึ่งถือว่าเป็นช่วงชะลอตัวสำหรับฤดูกาลชมภาพยนตร์ในประเทศเกาหลี แต่ภาพยนตร์ชุดนี้กลับประสบความสำเร็จซึ่งเป็นความสำเร็จที่หาได้ยากสำหรับภาพยนตร์แนวประโลมโลก

ภาพยนตร์ดังกล่าวยังประสบความสำเร็จอย่างยาวนานเมื่อได้รับการเปิดตัวที่จีนไทเปในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ทำรายได้เบ็ดเสร็จที่ 4 ล้านดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (138,000 ดอลลาร์สหรัฐ) และติดอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ไทเปภายหลังจาก 17 วันของการเปิดตัว

ฉบับนิยายได้รับการตีพิมพ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งตรงกับวันเปิดตัวของภาพยนตร์

โคฟราฟิล์มอะวอร์ด 2013 (สมาคมผู้สื่อข่าวภาพยนตร์เกาหลี)

รางวัลภาพยนตร์เอเชีย 2013
โซฮี

อัน โซ-ฮี (; 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 – ) หรือชื่อในการแสดงว่า โซฮี (Sohee) เป็นไอดอล นักร้อง นักแสดง นักเต้น นางแบบ และพิธีกรชาวเกาหลีใต้ มีชื่อจากการเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงล้วนวันเดอร์เกิลส์ของค่ายเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์

โซฮีเกิดวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหญิงล้วนชังมุน (Changmun's All Girls High School) ในระหว่างเรียนได้ทำงานเป็นนางแบบนิตยสารหลายฉบับ และนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางหลายยี่ห้อ รวมถึงลังโคม (Lancome)

ขณะที่อายุได้ 12 ปี โซฮีประกวดความสามารถ และได้รับเลือกเป็นนักแสดงฝึกหัดของค่ายเจวายพี ใช้เวลาฝึกสองปีจึงได้รับการเปิดตัวเป็นสมาชิกวงวันเดอร์เกิลส์เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยมีตำแหน่งเป็นผู้เต้นหลักและเป็นผู้ร้องหลัก   โซฮีนับเป็นสมาชิกที่อ่อนวัยที่สุดของวง กระทั่งมีการเพิ่มฮเยริมซึ่งอายุน้อยกว่ากันไม่กี่เดือนเข้ามา

ต่อมาในต้น พ.ศ. 2551 โซฮีได้งานการแสดงเป็นครั้งแรก โดยได้แสดงภาพยนตร์ชื่อ "เฮลแคตส์ (Hellcats)" แต่ระหว่างแสดงได้ประสบอุบัติเหตุจนเอ็นเข่าฉีก จึงพักทั้งงานแสดงและงานดนตรีไปหนึ่งเดือน ภายหลังโซฮีได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงซิตคอมเรื่อง "เฮียร์ฮีคัมส์ (Here He Comes)" และภาพยนตร์เรื่อง "เดอะวันเดอร์เกิลส์มูวี (The Wonder Girls Movie)" ซึ่งฉายในสหรัฐอเมริกา

ในการทำงานกับวงวันเดอร์เกิลส์นั้น โซฮีมีบทบาทต่อการประพันธ์ดนตรีของวง โดยเยอึนเพื่อนร่วมวงระบุว่า ได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงบางเพลง เช่น "จีเอ็นโอ" (GNO) มาจากโซฮี นอกเหนือจากงานดนตรีกับวงวันเดอร์เกิลส์แล้ว โซฮีได้งานกับกลุ่มดนตรีกลุ่มอื่นด้วย เช่น ใน พ.ศ. 2554 ร้องเพลง "แฮนส์อัป" (Hands Up) กับทูพีเอ็ม และมีการเปิดเผยว่า โซฮีช่วยเรียบเรียงทำนองเพลงนี้ด้วย

ในปีปลายปี พ.ศ. 2556 โซฮีตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเธอกล่าวว่าเธออยากมุ่งเน้นทางด้านงานแสดงมากกว่า
มะละกา (เมือง)

มะละกา (; ) เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ

เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 มะละกาและจอร์จทาวน์ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกอย่างเป็นทางการ เนื่องจากมีภูมิสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่ไม่ซ้ำใครทั้งในตะวันออกกลางและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เทศบาลเมืองล้อมแรด

เทศบาลเมืองล้อมแรด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ 43 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลล้อมแรดทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 14,772 คน

แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นในนาม "สุขาภิบาลตำบลล้อมแรด" ในปี พ.ศ. 2498 และเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองล้อมแรด ในปี พ.ศ. 2558 ตามลำดับ

เมืองล้อมแรดตั้งอยู่ริมแม่น้ำวังในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลล้อมแรด อยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 90 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนพหลโยธินเป็นระยะทางประมาณ 514 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้

เทศบาลเมืองล้อมแรดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา

ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา ก่อตั้งขึ้นในปี 2527 อยู่ในอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ในเขตทิวเขาดอยมอนกุจู ปัจจุบันให้ที่อยู่แก่ผู้ลี้ภัย 50,000 คน ซึ่งมีเพิ่มทุกสัปดาห์จากประเทศพม่า ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเป็นค่ายผู้ลี้ภัยสำหรับชาวพม่าแห่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ผู้ลี้ภัยกว่า 90% มีเชื้อสายกะเหรี่ยง

เดิมค่ายตั้งขึ้นหลังฐานทัพสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) แตก ที่หมู่บ้านแม่ลาของไทยตรงพรมแดนในปี 2527 โดยมีประชากร 1,100 คน ไม่นานหลังจากนั้น ค่ายถูกย้ายไปยังจุดอันเป็นที่ตั้งของโซนซีในปัจจุบัน เนื่องจากความกังวลด้านความมั่นคง หลังมาเนอปลอว์แตกในเดือนมกราคม 2538 ค่ายจำนวนหนึ่งถูกโจมตีในการตีโฉบฉวยข้ามพรมแดน และทางการไทยเริ่มรวบรวมค่ายเพื่อเพิ่มความมั่นคง ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาถูกกำหนดเป็นค่ายหลักในพื้นที่

ในเดือนเมษายน 2538 ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเพิ่มขนาดจากที่รองรับได้ 6,969 คน เป็น 13,195 คน ในปีต่อมา ค่ายเพิ่มขนาดเป็นสองเท่าอีก เป็น 26,629 คน เนื่องจากผู้ลี้ภัยที่สูญหายไปในการย้ายค่ายกลับมายังค่าย

ค่ายแม่ลาถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาสำหรับผู้ลี้ภัย ฉะนั้น ประชากรปัจจุบันจึงมีนักเรียนหลายพันคนที่มาศึกษาในค่ายด้วย บ้างมาจากค่ายผู้ลี้ภัยอื่น แต่ส่วนใหญ่มาจากพม่า นักเรียนเหล่านี้ได้รับการลงทะเบียนเป็นผู้อยู่อาศัยชั่วคราว

ค่ายถูกโจมตีในปี 2540 โดยกำลังกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ (DKBA) ที่ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยกองทัพพม่า ไม่มีการรุกล้ำอีกหลังจากนั้น แต่กระสุนปืนครกตกในส่วน เอ5 ในเดือนมีนาคม 2541 ทุกฤดูแล้ง พื้นที่นี้ค่อนข้างตึงเครียดกับความมั่นคงของค่าย มีการขู่จะโจมตีด้วยอาวุธ และ/หรือ ความพยายามเผาค่าย
พื้นที่รัฐกะเหรี่ยงที่ตั้งอยู่ตรงข้ามค่ายแม่ลานั้นอยู่ห่างไกล โดยไม่มีนิคมขนาดใหญ่หรือโครงสร้างพื้นฐาน กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNLA) ยังมีกองบัญชาการกองพลน้อยที่ 7 อยู่ใกล้เคียง และมีกองรักษาด่านจำนวนมากของกองทัพพม่าและกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธอยู่ในพื้นที่
เฟอร์บี

เฟอร์บี เป็นของเล่นหุ่นยนต์อิเล็กทรอนิกส์ รูปร่างหน้าตาเหมือนแฮมสเตอร์หรือสิ่งมีชีวิตคล้ายนกฮูก ซึ่งผ่านช่วงการเป็นของเล่น "ที่ต้องมี" หลังการเปิดตัวในฤดูวันหยุดปี 2541 โดยมีการขายต่อเนื่องถึงปี 2543 เฟอร์บีขายได้กว่า 40 ล้านตัวระหว่างการผลิตครั้งแรกสามปี โดยขายได้ 1.8 ล้านตัวในปี 2541 และ 14 ล้านตัวในปี 2542 ความสามารถในการพูดของมันถูกแปลเป็น 24 ภาษา

เฟอร์บีเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในการผลิตและขายหุ่นยนต์ที่มีเป้าหมายในบ้าน เฟอร์บีที่เพิ่งซื้อจะเริ่มพูดภาษาเฟอร์บี (Furbish) ทั้งหมด ซึ่งเป็นภาษาเฉพาะที่เฟอร์บีทุกตัวใช้ แต่ถูกตั้งโปรแกรมให้เริ่มใช้คำและวลีภาษาอังกฤษแทนภาษาเฟอร์บีเมื่อเวลาผ่านไป กระบวนการนี้ตั้งใจให้เหมือนกระบวนการเรียนภาษาอังกฤษ ในปี 2548 มีการเปิดตัวเฟอร์บีใหม่ โดยมีการจดจำเสียงและการเคลื่อนไหวใบหน้าที่ซับซ้อนขึ้น ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาหลายอย่าง อิโมโต-โทรนิกเฟอร์บี (Emoto-Tronic Furbies) ยังขายต่อมาถึงปลายปี 2550 เมื่อของเล่นเหล่านี้หายากอย่างยิ่ง เฟอร์บีรุ่นที่ปรับแล้วมีขายในเดือนกันยายน 2555 สำหรับฤดูวันหยุด
บัตเตอร์เวิร์ท

บัตเตอร์เวิร์ท () หรือภาษามลายูเรียกว่า บากัน ( "ท่าเรือ") และชื่อภาษาจีนว่า เป่ย์ไห่ ( "ทะเลทางเหนือ") เป็นเมืองท่าเมืองหนึ่งของรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งส่วนแผ่นดินเซอเบอรังเปอไร (เดิมเรียก "พรอวินซ์เวลเลสลีย์") ตรงข้ามกับเมืองจอร์จทาวน์ มีประชากร 107,591 คน

เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นช่วยศตวรรษที่ 19 ถูกเรียกเป็นภาษามลายูว่า "บากัน" แปลว่า "ท่าเรือ" ส่วนชื่อ "บัตเตอร์เวิร์ท" ถูกตั้งตามชื่อของวิลเลียม จอห์น บัตเตอร์เวิร์ท อดีตผู้ปกครองอาณานิคมช่องแคบ

จากที่นี่สามารถเดินทางต่อไปยังจอร์จทาวน์บนเกาะปีนังได้โดยการเดินทางด้วยเรือปีนังเฟอร์รีเซอร์วิซ หรือทางบกด้วยการนั่งรถยนต์ข้ามสะพานปีนัง และจากสถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ทก็สามารถเดินทางต่อไปยังกัวลาลัมเปอร์ หรือกรุงเทพมหานครได้
ไอดอลเกาหลีใต้

ไอดอลเกาหลีใต้ (South Korean idol) หรือ เคป๊อปไอดอล (K-pop idol) เป็นบุคคลซึ่งผ่านการแสดงความสามารถบนเวทีที่จัดขึ้นโดยบริษัทบันเทิงหาผู้มีความสามารถ เช่น เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ แล้วเข้ารับการฝึกด้วยระบบ "เสมือนอยู่ในโรงงาน" เพื่อให้เป็นผู้มีชื่อเสียงในแวดวงบันเทิง เช่น นักร้อง, นักแสดง

หนังสือพิมพ์ "เดอะแวนคูเวอร์ออบเซิร์ฟเวอร์ (The Vancouver Observer)" ระบุว่า ไอดอลเกาหลีใต้ตามแบบฉบับต้องมีลักษณะสามประการ คือ เยาว์วัยจนเหลือเชื่อ (incredibly young), ดูดี (good looking) และสามารถส่งเสียงให้เกินจริงได้ (able to carry a melodramatic note)

ผู้เชี่ยวชาญเรื่องวัฒนธรรมร่วมสมัยของเกาหลี วิเคราะห์ว่า การที่วงการเคป๊อปได้สร้างนักร้องให้เป็นไอดอล ทำให้ต้องเน้นที่ภาพลักษณ์มากกว่าผลงานเพลง และจากเหตุนี้ทำให้หลายวงมีความขัดแย้งและชิงดีชิงเด่นกันเองระหว่างสมาชิก หากมีคนใดคนหนึ่งโดดเด่นกว่าคนอื่น ทำให้ต้นสังกัดบางบริษัทต้องเฉลี่ยรายได้ให้เท่าเทียมกัน
ไอดอลญี่ปุ่น

ไอดอลญี่ปุ่น () หรือมักเรียกเพียง ไอดอล () เป็นบุคคลในวงการบันเทิงตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยมักมีอายุตั้งแต่สิบปีจนถึงยี่สิบปีต้น ๆ และมีรูปโฉมน่ารักดังที่เรียก "คะวะอี" (kawaii) บุคคลเหล่านี้มักปรากฏในสื่อมวลชนแขนงต่าง ๆ เช่น การดนตรี การแสดง การเป็นแบบให้แก่นิตยสารหรือสินค้า และการโทรทัศน์ (เรียกบทบาทอย่างหลังนี้ว่า "ทาเลนต์") โดยการปรากฏตัวดังกล่าวมักกินระยะเวลาตั้งแต่เพียงไม่กี่เดือนไปจนถึงสองสามปี แล้วจะถูกแทนที่ด้วยไอดอลหน้าใหม่ แต่ก็มีไอดอลจำนวนหนึ่งที่สามารถคงความนิยมไว้ได้ยาวนานกว่านั้น

คำว่า "ไอดอล" ถูกใช้ในเชิงพาณิชย์โดยค่ายเพลงต่าง ๆ ที่เปิดออดิชันสำหรับบุคคลที่ไม่มี หรือมีประสบการณ์ในวงการบันเทิงน้อย เพื่อที่จะใช้ภาพลักษณ์ในความเป็นเยาวชนเป็นจุดขาย มากกว่าทักษะในการร้อง

เนื่องจากไอดอลมาพร้อมกับภาพลักษณ์อันใสซื่อบริสุทธิ์ตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น เพื่อรักษาความนิยม ไอดอลจึงไม่สามารถประพฤติตนไปในทางที่ขัดต่อภาพลักษณ์ดังกล่าวได้ เช่น มีความรักเชิงชู้สาวไม่ได้ หรือต้องแสดงออกว่าไม่จัดเจนในทางรักใคร่หรือเมถุนธรรม อย่างไรก็ดี สื่อมวลชนญี่ปุ่นเองมักตีแผ่ข่าวคราวเกี่ยวกับไอดอลกับคู่รักฉันชู้สาว บางคราวก็มีภาพแอบถ่ายไอดอลแสดงความรักใคร่กับคู่รัก เช่น จุมพิตกัน หรือเดินจูงมือกัน แนบมาด้วย ถ้าองค์กรตัวแทนของไอดอลที่ตกเป็นข่าวไม่สามารถชี้แจงแถลงไขข้อกล่าวหาให้กระจ่างได้ ไอดอลผู้นั้นจะประสบความหายนะในหน้าที่การงานอย่างรวดเร็ว

นักดนตรีร็อกส่วนใหญ่ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นมักแสดงกิริยาก้าวร้าวหรือหัวขบถ เพื่อต่อต้านการตีตราไอดอลไว้กับภาพลักษณ์ดังกล่าว
มะละกา (แก้ความกำกวม)

มะละกา อาจหมายถึง