seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นาตาชา ดูเชฟ-ยานิช

นาตาชา ดูเชฟ-ยานิช (; ) เกิดวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่บาชคาพาลางคา สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เป็นนักกีฬาแคนูสปรินท์ชาวฮังการี ผู้ได้รับรางวัลสองเหรียญทองโอลิมปิกในรายการแคนูสปรินท์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 กับอีกเหรียญทองและเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เมื่อครั้งที่แข่งขันให้แก่ทีมชาติฮังการี เธอยังได้รับเหรียญรางวัล 22 เหรียญจากรายการ ICF แคนูสปรินท์เวิลด์แชมเปี้ยนชิป โดยเป็นเหรียญทอง 18 เหรียญ (เค-1 200 ม.: ค.ศ. 2007, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-2 200 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-2 500 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006; เค-2 1000 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006; เค-4 200 ม.: ค.ศ. 2002, ค.ศ. 2006; เค-4 500 ม.: ค.ศ. 2006, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-4 1000 ม.: ค.ศ. 2003, ค.ศ. 2006) และ 4 เหรียญเงิน (เค-1 500 ม.: ค.ศ. 2010, เค-1 4 x 200 ม.: ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-4 200 ม.: ค.ศ. 2009) และเป็นแชมป์ยุโรป 17 สมัย

นาตาชาเติบโตขึ้นในประเทศเซอร์เบียและเข้าแข่งขันให้แก่ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ก่อนที่จะย้ายไปยังประเทศฮังการี เธอเป็นลูกสาวคนสุดท้องของ มิลาน ยานิช นักพายเรือแคนูชาวเซอร์เบียที่ได้รับรางวัลเหรียญเงินสำหรับทีมชาติยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส พี่ชายทั้งสองของเธอ ซึ่งได้แก่ มีโช และ สเตียฟาน ยานิช ต่างก็เป็นนักพายเรือแคนูเช่นเดียวกัน และร่วมแข่งขันให้แก่ทีมชาติเซอร์เบียตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ที่ซึ่งพวกเขาล้วนมีส่วนร่วมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 แม้ว่ามีโชจะได้รับการเสนอเพียงในฐานะตัวสำรองก็ตาม

เธอได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาหญิงแห่งปีของฮังการีใน ค.ศ. 2004 และ 2010 และร่วมทีมฮังการีกับ คาเธอลีน โควาช ใน ค.ศ. 2005, 2006 และ 2010
รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (พ.ห.) หรือ รถโบกี้สัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (บพห.) (อังกฤษ: Brake Van อเมริกา: Caboose) เป็นยานยนต์รางชนิดหนึ่งซึ่งใช้พ่วงในขบวนรถไฟ เพื่อบรรทุกสิ่งของและใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถ ในอดีต ยานยนต์รางชนิดนี้มีความสำคัญมากในฐานะที่จะช่วยห้ามล้อได้นอกเหนือจากระบบห้ามล้อปกติของรถจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทำขบวนรถสินค้า ปัจจุบันในประเทศไทยยังมีรถชนิดนี้พ่วงไว้ตอนหน้าขบวนรถโดยสารทางไกล และตอนท้ายขบวนรถสินค้าทุกขบวน

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ ใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถและพนักงานห้ามล้อ ซึ่งพนักงานเหล่านั้นมีหน้าที่กลับประแจมือแทนพนักงานสถานีเมื่อเกิดเหตุขัดข้อง ตลอดจนเฝ้าระวังเหตุอันตรายอันอาจเกิดแก่ขบวนรถไฟ รวมไปถึงจดบันทึกความเคลื่อนไหวของขบวนรถว่าถึงสถานีใดเวลาใด นอกจากนี้ บนรถยังมีเครื่องห้ามล้อมือที่พนักงานห้ามล้อสามารถใช้งานได้ หากขบวนรถใช้ความเร็วเกินควร ที่ว่างบนรถใช้ในการบรรทุกส่งสิ่งของที่มีขนาดใหญ่ รวมถึงสิ่งของที่ผู้อื่นที่มิได้โดยสารฝากส่ง

ในกิจการรถไฟไทย มีรถสำหรับบรรทุกสัมภาระที่พ่วงในขบวนรถโดยสารอีกสองชนิดคือ
รถตู้ใหญ่

รถตู้ใหญ่ (ต.ญ.) หรือ รถโบกี้ตู้ใหญ่ (บตญ.) (อังกฤษ:covered goods wagon อเมริกา:boxcar) เป็นรถสินค้าสำหรับใช้ในกิจการรถไฟชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นตู้มีประตูเลื่อนปิด เพื่อให้สามารถบรรทุกสินค้าที่เสียหายง่ายถ้าเปียกฝนหรือหิมะ เช่น เยื่อกระดาษ ฟืน หนังสือพิมพ์ อาหาร ฯลฯ

รถตู้ใหญ่สามารถดัดแปลงให้มีฉนวนและเครื่องทำความเย็น เพื่อใช้บรรทุกสินค้าที่อาจบูดเสียได้ง่าย เนื่องจากรถตู้ใหญ่ไม่สามารถถอดตู้ออกจากตัวแคร่ได้ ทำให้ในปัจจุบันนิยมขนส่งสินค้าโดยใช้ตู้สินค้าซึ่งยกไปมาระหว่างรถบรรทุกและรถข้างโถงบรรทุกตู้สินค้าได้ อย่างไรก็ตามรถตู้ใหญ่ยังมีความสำคัญในด้านการขนส่งสินค้าชิ้นเล็ก สินค้าเกษตรและอุปกรณ์การบำรุงทางรถไฟ

ในยามสงคราม รถตู้ใหญ่นิยมใช้ขนส่งทหารและเชลยศึก
รี ซ็อล-จู

รี ซ็อล-จู (; เกิดเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2532) เป็นอดีตนักร้องประสานเสียงประชาชนเกาหลี มันซูแด สังกัดกองดนตรีประชาชนเกาหลี, กลุ่มนักร้องนำในชื่อ โมรันบอง กลุ่มแรก, นักร้องนำ วงอึนฮาซู (Unhasu Orchestra) และเป็นภริยาของ คิม จ็อง-อึน ประมุขประเทศเกาหลีเหนือ สมรสกันในปี 2553
รี ซ็อล-จู ปรากฏตัวทางสถานีโทรทัศน์กลางเกาหลี (เคซีทีวี) ครั้งแรก ในคอนเสิร์ตอึนฮาซู ออเครสตร้า ฉลองปีใหม่ ปี 2010 ในฐานะเป็นนักร้องประสานเสียง และคอนเสิร์ตอึนฮาซู ฉลองวันเกิดของอดีตประธานาธิบดีตลอดกาล คิม อิล ซุง ในช่วงเดือนเมษายน ปี 2010 และปรากฏในหลายคอนเสิร์ตเรื่อยมากในวงอึนฮาซูออเครสตร้า
รี ซ็อล-จู ได้เป็นนักร้องนำหญิง คอนเสิร์ตแรกคือ คอนเสิร์ตอึนฮาซู ออเครสตร้า ฉลองครบรอบ 65 ปี สถาปนาพรรคกรรมกรเกาหลี ในปี 2010 ซึ่งเป็นช่วงที่ ผู้นำ คิม จอง-อิล เปิดตัวว่าที่ผู้นำรุ่นต่อไปคือ คิม จอง อึน ใด้ชมคอนเสิร์ตนี้ด้วย ที่โรงละครในกรุงเปียงยาง
โดราเอมอน ตอน โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ

โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ ตอน โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ และเป็นภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 33 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) และเข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นวันหนึ่งในขณะที่โดราเอมอนกำลังนอนหลับ ได้มีชายลึกลับที่มีชื่อว่าจอมโจรดีลักซ์ได้แอบมาขโมยกระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอน โนบิตะจึงได้ใช้ "ชุดอุปกรณ์เชอร์ล็อกโฮมส์" ทำการค้นหาจนพบร่องรอยว่ากระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนน่าจะอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของวิเศษในโลกอนาคต พวกโนบิตะจึงพากันมุ่งหน้าไปที่นั่นทันที โดยได้รับความช่วยเหลือจากโดเรมี

ที่พิพิธภัณฑ์ของวิเศษในโลกอนาคตแห่งนี้เป็นสถานที่ซึ่งเก็บรวบรวมของวิเคษตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบันไว้หมดทุกอย่างและจอมโจรดีลักซ์ก็หมายตาของวิเศษของที่นี่อยู่เหมือนกัน พวกโนบิตะจึงได้ร่วมมือกับ สารวัตมัสตาร์ด เพื่อค้นหากระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนโดยมี เคิร์ต เด็กหนุ่มผู้มีความมุ่งมั่นอยากเป็นช่างฝีมือทำของวิเศษ เป็นคนนำทางสำรวจตรวจสอบดูในพิพิธภัณฑ์ พวกโนบิตะจะได้กระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนกลับคืนมาหรือไม่ และตัวจริงของจอมโจรดีลักซ์เป็นใคร แล้วเขามีจุดประสงค์อะไรถึงได้ขโมยกระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนกันแน่

ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) และเว็บไซต์สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคของญี่ปุ่น รายงานว่า ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "โดราเอมอน" กลายเป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่มีผู้ชมมากที่สุดในญี่ปุ่น โดยมีผู้ชมในโรงภาพยนตร์กว่า 100 ล้านคน นับตั้งแต่เปิดตัวภาคแรกในปี 1980

ด้าน "โตโฮ" บริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ประกาศ (25 มี.ค. 56) ว่า การ์ตูนโดราเอมอน ที่เล่าถึงหุ่นยนต์แมวสีฟ้าที่เดินทางข้ามเวลา ตอนที่ 33 ซึ่งมีชื่อตอนว่า "พิพิธภัณฑ์ของวิเศษของโนบิตะ" (Nobita′s Secret Gadget Museum) มีผู้ชมถึง 1.56 ล้านคน ภายในเวลา 2 สัปดาห์ นับตั้งแต่เปิดตัวเมื่อต้นเดือนมีนาคม ทำให้ยอดรวมผู้ชมภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้สูงกว่า 100 ล้านคน
สมเด็จพระราชินีฮะซัยมาแห่งอิรัก

สมเด็จพระราชินีฮะซัยมาแห่งอิรัก หรือ เจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร (พ.ศ. 2427 - พ.ศ. 2478) ทรงเป็นเจ้าหญิงอาหรับ และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกและสุดท้ายแห่งซีเรีย ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกแห่งอิรัก โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก และทรงเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งอิรักในรัชสมัยของพระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก

เจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร ประสูติในปีพ.ศ. 2427 ทรงเป็นธิดาในนาศิร อิบต์ อะลีกับดิลเบอระห์ ฮะนุม ทรงประสูติที่กรุงเมกกะ

ในปีพ.ศ. 2447 ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี พระโอรสในฮุซัยน์ บิน อะลี แกรนด์ชะรีฟแห่งมักกะฮ์กับอับดิยะห์ บิน อับดุลลาห์ มีพระโอรสรวมกัน 4 พระองค์

หลังจากการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อาณาเขตปกครองของจักรวรรดิออตโตมันเดิมถูกแบ่งเป็นส่วนๆโดยชาติยุโรป หรือได้ประกาศเอกราช ในปีพ.ศ. 2463 เจ้าชายฟัยศ็อลทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งซีเรีย และเจ้าหญิงฮะซัยมาจึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งซีเรีย เมื่อคำสั่งมาถึงพระสวามี พระนางจึงพาพระโอรสธิดาย้ายไปยังที่พำนักใหม่คือพระราชวังหลวงในกรุงดามัสกัส แต่น่าเสียดายที่ทรงครองราชสมบัติเพียง 4 เดือนเท่านั้น ราชอาณาจักรซีเรียถูกล้มล้างหลังจากสงครามฝรั่งเศส - ซีเรีย และทำให้พระเจ้าฟัยศ็อลและพระราชินีฮะซัยมาสูณเสียพระอิศริยยศไป

ในปีพ.ศ. 2464 รัฐบาลอังกฤษได้กราบบังคมทูลเชิญอดีตพระเจ้าฟัยศ็อลแห่งซีเรียไปครองราชบัลลังก์แห่งใหม่ที่ราชอาณาจักรอิรัก ที่ซึ่งได้รับอำนาจในการปกครองจากนานาชาติ พระองค์ทรงตอบรับและได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิรัก อดีตพระราชินีฮะซัยมาแห่งซีเรียจึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรักและพระราชวงศ์ได้ย้ายไปประทับที่กรุงแบกแดดเมืองหลวงแห่งใหม่ของราชอาณาจักร

พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักเสด็จสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2476 เจ้าชายฆอซี พระราชโอรสทรงครองราชบัลลังก์สืบต่อเป็น พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งอิรัก พระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพทันพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระโอรสกับเจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งเฮแจซ

หลังจากพระโอรสครองราชย์ได้ 2 ปี สมเด็จพระราชชนนีฮะซัยมาแห่งอิรักสิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2478 ณ แบกแดด ประเทศอิรัก สิริพระชนมายุ 51 พรรษา

พระนางกับพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักมีพระโอรสธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก

สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก หรือ สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งซีเรีย พระนามเดิม: ฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี (; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 - 8 กันยายน ค.ศ. 1933) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซีเรียหรือซีเรียอันยิ่งใหญ่ ในปีพ.ศ. 2463 และทรงเป็นปฐมพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮัชไมต์อิรัก พระองค์ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮัชไมต์

พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักทรงราชาภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร มีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล

เรืออากาศเอก สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 — ) เป็นนักกีฬาฟันดาบสากลชาวไทย เขาเข้าร่วมแข่งขันทั้งประเภทบุคคลและประเภททีม ในรายการเอเป้และเซเบอร์ ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ซึ่งเรืออากาศเอกสุทธิพงษ์เป็นผู้ที่ วีระเดช โคธนี่ ให้ความเคารพนับถือ และได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ที่รักกีฬาอย่างแท้จริง รวมทั้งเป็นผู้ทาบทามให้วีระเดชมาช่วยทีมชาติไทยอีกครา

สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล เคยเข้าแข่งขันกีฬาฟันดาบในเอเชียนเกมส์ 1974 ที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน และโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา ร่วมกับ เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์ และ ทวีวัฒน์ หุราพันธ์ นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้นำไก่แจ้สีขาวหางดำจากประเทศญี่ปุ่น มาพัฒนาสายพันธุ์ให้แก่ชาวไทย ซึ่งเขาเคยร่วมส่งไก่แจ้เข้าประกวด และได้อันดับ 1 ในหลายรายการ อาทิ การประกวดไก่แจ้ ซึ่งจัดขึ้นโดยสมาพันธ์ไก่แจ้แห่งประเทศไทย ที่สนามหลวง 2 ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 และงานวันสู่เหย้าชาวไก่แจ้ ครั้งที่ 3 ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ของปีเดียวกัน

วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2554 ร.อ.สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาอยู่ในอันดับที่ 25 ต่อมา ในวันที่ 6 กันยายน ของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันประเภทเอเป้บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาอยู่ในอันดับที่ 19 และในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 ร.อ.สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล ได้เป็นผู้ให้เกียรติร่วมพิธีเปิดการแข่งขันแข่งขันฟันดาบเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 ที่จัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
พี.ซี.แอร์

พี.ซี.แอร์ เป็นสายการบินพาณิชย์แบบเช่าเหมาลำในประเทศไทย เป็นสายการบินที่เคยเปิดรับสมัครสาวประเภทสองเป็นลูกเรือด้วยนอกเหนือจากผู้หญิงตั้งแต่กำเนิด และเริ่มทดลองเที่ยวบินแรก เส้นทางกรุงเทพฯ-สุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยได้เริ่มให้บริการระหว่างประเทศรอบปฐมฤกษ์ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นเส้นทางกรุงเทพฯ-เวียงจันทน์ ประเทศลาว และเริ่มบินจริงในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2555 เส้นทางกรุงเทพฯ-เทียนซิน เซินหยาง ประเทศจีนฝูงบินของ พี.ซี.แอร์ ประกอบด้วยเครื่องบิน Airbus A310-200 จำนวน 1 ลำ โดยจำนวนที่นั่งชั้นประหยัดทั้งหมด 210 ที่นั่ง และที่นั่งชั้นธุรกิจ 18 ที่นั่ง

การให้บริการของพี.ซี.แอร์ เป็นการให้บริการ การบินพาณิชย์แบบเช่าเหมาลำ โดยให้บริการจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ กรุงเทพมหานคร และมีจุดหมายปลายทางหลักอยู่ที่ 
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง, ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน และ จุดหมายปลายทางในเอเชีย
วีแกน

วีแกน (อังกฤษ: Veganism) คือการให้ชีวิตหลีกเลี่ยงจากอาหารที่ทำมาจากส่วนประกอบทั้งทางตรงและทางอ้อมของสัตว์ การงดอาหาร รวมไปถึงการมีส่วนร่วมในปรัชญา ที่ว่าด้วยการปฏิเสธ เครื่องอุปโภคบริโภค ที่ได้มาจากการทรมานสัตว์ ถึงแม้วีแกนจะไม่ได้เป็นศาสนาแต่ปรัชญาหลายอย่างสอดคล้องกับ ศาสนามณี จึงจัดให้อยู่ในพวกเดียวกับ ไญยนิยม เป็นพวกลัทธิเหตุผลนิยมนั่นเอง

เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2478 โดยนายโดนันด์ วัตสัน ได้ก่อตั้งสมาคมวีแกน ในอังกฤษ ในตอนเริ่มต้นหมายถึง มังสวิรัติที่ยกเว้นผลิตภัณฑ์ทางอ้อมจากสัตว์เช่น ไข่ และนม ต่อมาแก้ไขเป็น แนวคิดที่ว่ามนุษย์ต้องอยู่ได้โดยไม่เบียดเบียนสัตว์ ปัจจุบันจึงใช้คำว่า ไดเอทารี่วีแกน (อังกฤษ: Dietary Vegan หรือ Strict Vegetarian) สำหรับผู้ที่ปฏิเสธการรับประทาน ไข่ และนมแทน และจัดให้มีการเฉลิมฉลอง เวิลด์วีแกนเดย์ ทุกวันที่ 1 พฤศจิกายน ของทุกปี เป็นวันวีแกน

หนังสือการปรุงอาหารที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีในหมู่ วีแกน คือ Rupert H. Wheldon's No Animal Food: Two Essays and 100 Recipes ได้กล่าวไว้ว่า ในการผลิตนมนั้น แม่วัวสาวจะต้องถูกบังคับให้ตั้งครรภ์ และลูกวัวจะถูกนำออกหรือมักถูกฆ่าโดยทันทีเพื่อใช้ทำไส้กรอก สำหรับไก่ไข่นั้น ทำให้ลูกไก่พันธุ์ไข่ตัวผู้ถูกฆ่าเพื่อการประหยัดอาหารสัตว์
กองทัพยูเครน

กองทัพยูเครน () เป็นกำลังทหารของยูเครน
ลิงเลซูลา

ลิงเลซูลา (; ) ลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2012 จัดว่าเป็นลิงชนิดใหม่ที่ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปี ของทวีปแอฟริกา

ลิงเลซูลา มีจุดเด่น คือ มีใบหน้าที่โดดเด่น โดยมีแผงสีน้ำตาลยาวล้อมกรอบใบหน้าที่ยื่นยาวไร้ขน และมีจมูกสีขาวครีมเป็นสันดิ่งตรง

ลิงเลซูลา อาศัยอยู่ในป่าดิบในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก แถบแอฟริกากลาง โดยถูกแบ่งแยกออกจากลิงสกุลเดียวกันชนิดอื่น จากการแบ่งสายของแม่น้ำคองโก และแม่น้ำโลมามี ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ได้จำแนกออกเป็นชนิดใหม่ ด้วยการวิเคราะห์พันธุกรรม

ลิงเลซูลา ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ระหว่างการสืบค้นในท้องถิ่นของคณะนักวิทยาศาสตร์ โดยชื่อ เลซูลา เป็นชื่อสามัญที่เรียกขานโดยนายพรานท้องถิ่น และได้รับการประเมินว่าลิงชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่ 16,800 ตารางกิโลเมตร ใจกลางป่าคองโก ซึ่งการอาศัยในพื้นที่เล็ก ๆ นี้จะผลักให้ลิงเลซูลาขยับจากสถานะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ สู่วิกฤตเสี่ยงสูญพันธุ์ภายในเวลาไม่กี่ปี
ธนูและลูกธนู

ธนูและลูกธนู () จัดเป็นอาวุธระยะไกล ที่ได้รับการจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็นวิวัฒนาการที่สำคัญในเกือบทุกวัฒนธรรมโบราณ โดยการยิงธนูถือเป็นศาสตร์และศิลป์อย่างหนึ่งที่ผู้ใช้ต้องใช้เวลาฝึกฝนเป็นระยะเวลานาน ปัจจุบันธนูได้ถูกพัฒนามาเพื่อใช้ในการล่าสัตว์ และเพื่อใช้ในการกีฬาเท่านั้น

ธนูเป็นอุปกรณ์ที่ใช้คุณสมบัติการยืดหยุ่นของวัสดุ ซึ่งอาศัยหลักการพุ่งออกไปแบบโปรเจ็กไทล์และหลักอากาศพลศาสตร์ของลูกธนู เมื่อสายธนูได้ถูกง้าง และปล่อยออกมา จะทำให้เกิดการถ่ายเทพลังงานจลน์ของวัสดุที่เกร็งเกิดเป็นแรงผลักลูกธนู

ธนูไม่ได้เป็นอาวุธระยะไกลชนิดแรกที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้น มันได้ถูกพัฒนาขึ้นมาจากหนังสติ๊กและหอกพุ่งแหลน ธนูเป็นสิ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นมาเพื่อใช้ในการล่าสัตว์และป้องกันตัวตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ โดยเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญต่อการดำรงชีพและการทหารของมนุษย์ในยุคโบราณ มีหลักฐานค้นพบหัวของลูกธนูโบราณที่ยังสภาพดีอยู่ประมาณ 64,000 ปีในถ้ำซิบูดูทวีปแอฟริกาใต้ และมีการค้นพบหินเหล็กไฟ (flint) ที่ถูกพันด้ามไว้ด้วยเอ็น ปีกลูกธนู (Fletching) ถูกทำด้วยขนนกติดกาวและผูกติดกับลำธนูตั้งแต่ช่วงยุคหินกลาง หรือประมาณ 16,000 ปีก่อนคริสตกาล

ธนูที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงสภาพดีอยู่ คือ ธนูที่ทำด้วยต้นเอล์มจากเมืองโฮล์มการ์ด (elm Holmegaard bow) ประเทศเดนมาร์ก ซึ่งคาดว่ากำเนิดในช่วง 9,000 ปีก่อนคริสตกาล ธนูชนิดนี้เป็นคันธนูไม้ที่มีประสิทธิภาพสูงที่ปัจจุบันยังคงผลิตตามรูปแบบสไตล์เมืองโฮล์มการ์ดอยู่

องค์ประกอบพื้นฐานของธนูจะประกอบด้วยปีกธนูที่มีความยืดหยุ่น

ธนูประดิษฐ์ (Self Bow) เป็นธนูประดิษฐ์ในยุคแรกเริ่ม มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน และมีขนาดเล็กสะดวกในการพกพาในพื้นที่จำกัดอย่างเช่น การล่าสัตว์ในป่า

ธนูยาว (Long Bow) เป็นธนูที่พัฒนาเพื่อใช้ในทางการทหาร โดยลักษณะของธนูส่วนปีกจะมีความยาวมากกว่าธนูสั้น เพื่อเพิ่มแรงส่งของลูกธนูให้ไกลขึ้น และเพิ่มอำนาจการทำลายล้างเพิ่มขึ้น ประเภทของธนูยาวจะแบ่งตามวัฒนธรรมต่างๆ เช่น ธนูยาวอังกฤษ, ธนูยุมิ (ธนูยาวญี่ปุ่น)

ธนูคอมโพสิท (Composite Bow) เป็นธนูที่มีส่วนประกอบของคันธนูหลายชิ้นส่วนมาประกอบเข้าด้วยกัน ธนูเตอร์กิส, ธนูสมัยราชวงศ์หมิง และ ธนูมองโกล

ทั้งนี้ธนูแบบดั้งเดิมยังมีแบบพิเศษอื่น ๆ อีกเช่น ธนูกักกุง (Gak Gung) ของเกาหลีที่ทำจากเขาควาย และธนูถักสายแอ่น (Cable-backed bow) ของชนเผ่าเอสกิโม

ธนูปีกโค้งกลับ (Recurve Bow) เป็นธนูสมัยใหม่ที่รูปทรงใกล้เคียงกับธนูยาวโดยมีเคล็ดลับที่ส่วนปลายปีกของธนูจะมีรูปทรงโค้งกลับเพื่อทำให้เกิดความแม่นยำในการยิงเพิ่มขึ้น และธนูสมัยใหม่จะมีอุปกรณ์เสริมต่างๆเพื่อเพิ่มความแม่นยำในการยิง

ธนูทดกำลัง (Compound Bow) เป็นธนูที่มีการพัฒนาด้วยหลักกลศาสตร์สมัยใหม่โดยการใช้รอกทดกำลัง

ส่วนประกอบหลักของลูกธนูคือก้านธนู (Shaft) หัวลูกธนู (Arrow head) อยู่ตรงส่วนหน้าของลูกธนู ปีกธนูและน็อก อยู่ตรงส่วนท้ายของลูกธนู ปัจจุบันก้านธนูมักทำจากเส้นใยคาร์บอนแทนวัสดุไม้แบบดั้งเดิมเพราะให้ความตรง, น้ำหนัก และความทนทานดีกว่า ความยาวของลูกธนูแบบดั้งเดิมจะขึ้นอยู่กับประเภทของธนูในแต่ละวัฒนธรรม ความยาวของลูกธนูสมัยใหม่จะมีความยาวประมาณ 22 - 30นิ้ว
เอชทีซี วันเอ็กซ์

เอชทีซี วันเอ็กซ์ เป็น สมาร์ตโฟนหน้าจอสัมผัส ที่ถูกออกแบบและผลิตโดย เอชทีซี โดยใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ไอศกรีมแซนด์วิช 4.0.3 ที่มาพร้อมกับ เอชทีซีเซนส์ 4.0 โดยใช้เทคโนโลยีซีพียูประมวลผลแบบ ควอด-คอร์ ทำให้เป็นโทรศัพท์มือถือเอชทีซี ที่มีความเร็วที่สุดในขณะนี้โดย เอชทีซี วันเอ็กซ์ ได้ถูกเปิดตัวในงาน โมบายล์ เวิลด์ คองเกรส ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ซึ่งเป็นรุ่นท็อปหรือรุ่นที่สูงที่สุดของ เอชทีซีวัน

วันเอ็กซ์ใช้ ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ไอศกรีมแซนด์วิช 4.0.3 ที่มาพร้อมกับ เอชทีซีเซนส์ 4.0โดยสามารถอัปเดตเป็นแอนดรอยด์ 4.0.4 และ เซนส์ 4.1 ได้ในประเทศในโซน ยุโรป, ตะวันออกกลาง, อเมริกา และออสเตรเลีย นอกจากนั้นจะได้บริการจัดเก็บข้อมูลออนไลน์ของ ดร็อปบ็อกซ์ 25 GB ฟรี 2 ปี

วันเอ็กซ์ใช้ ซีพียู เอ็นวีเดีย เทกรา 3 (NVIDIA Tegra 3) ARM Cortex-A9 ควอด-คอร์ 1.5 GHz ส่วนแรมมี 1 GB และแบตเตอรี 1,800 mAh พร้อมทั้ง dual-band 802.11n WiFi radio ,บลูทูธ 4.0 ที่มาพร้อมกับ apt-X, จีพีเอส (GPS), เอ็นเอฟซี (NFC) และมีหน่วยความจำ 2 GB

โดยวันเอ็กซ์มีปุ่ม 3 ปุ่ม คือ ปุ่มเปิด/ปิดเครื่อง ที่ด้านบนตัวเครื่อง และ ปุ่มเพิ่ม/ลดเสียง ที่ด้านขวาของตัวเครื่อง ส่วนด้านหน้าจอ มีปุ่มสัมผัสอยู่ 3 ปุ่มคือ ปุ่มกลับ (Back) ,ปุ่มหน้าแรก (Home) และปุ่มแอปพลิเคชันล่าสุด (Recent Application)

ด้านซ้ายมี ไมโคร ยูเอสบี 2.0 และถ่ายโอนข้อมูลผ่าน HDMI 1080p ได้ ด้านบนเครื่องมีรูหูฟัง 3.5 mm และมีไมโครโฟนสเตอริโอ 2 ที่ และลำโพง 2 ที่ ด้านหน้ามี ไฟแอลอีดี สำหรับแสดงการแจ้งเตือน โดยสีเขียวกะพริบคือการแจ้งเตือน สีแดงกะพริบแสดงว่าแบตเตอรีใกล้จะหมด และ หากมีไฟสีแดงค้างคือกำลังชาร์จแบตเตอรีอยู่

วันเอ็กซ์มีหน้าจอ ความละเอียด 1,280x720 พิกเซล(RGB matrix) หน้าจอแอลซีดีไอพีเอส โดยมีค่า PPI อยู่ที่ 312 พิกเซลต่อนิ้ว โดยหน้าจอใช้จอ กอริลลากลาส 2.0 ซึ่งมีความแข็งแรงมาก

วันเอ็กซ์นี้มีแบตเตอรี 1,800 mAh (มิลลิแอมแปร์)

โดยอุปกรณ์นี้มาพร้อมกับ บีตส์ ออดิโอ By Dr.Dre

โดยหูฟังของบีตส์ในบางประเทศจะถูกขายรวมมาด้วย คือประเทศ สหราชอาณาจักร, สวีเดน, เยอรมนี, สิงคโปร์ และ ซาอุดิอาราเบีย ส่วนในแคนาดาของเครือข่าย Rogers และสหรัฐอเมริกาของ AT&T ไม่ได้มีหูฟังบีตส์แถมมาด้วย และที่ออสเตรเลีย จะมีหูฟังของเอชทีซี ที่มีสีเหมือนกับตัวเครื่องแถมมาด้วย

โดยกล้องหลักมีความละเอียด 8 ล้านพิกเซล โดยมีรูรับแสง f/2 ,ออโตโฟกัส และ แอลอีดีแฟลช ที่มีชื่อว่า เอชทีซี สมาร์ตแฟลชพร้อมกับการปรับแสงสว่าง 5 ระดับ และมีเอชทีซี อิมเมจ ชิพ มาด้วย โดยการถ่ายภาพสามารถถ่ายได้ใน 0.7 วินาที และ 0.2 วินาที ต่อภาพ โดยสามารถถ่ายได้เร็วกว่า ซัมซุง กาแลคซีเน็กซัส ส่วนกล้องวิดีโอ สามารถบันทึกภาพในความละเอียด เอชดี 1080p ที่ 30 ภาพต่อวินาที และ 10 เมกาบิตต่อวินาทีโดยวิดีโอแบบสโลว์โมชัน จะบันทึกได้ในความละเอียด 432p (768 x 432 พิกเซล) รวมถึงการถ่ายแบบ เอชดีอาร์ (High Dynamic Range) และ พาโนรามา ซึ่งวันเอ็กซ์จะไม่มีปุ่มสำหรับถ่ายภาพโดยเฉพาะ

ส่วนกล้องหน้า มีความละเอียด 1.3 ล้านพิกเซลและสามารถถ่ายวิดีโอได้ในความละเอียด 720p ที่ 30 ภาพต่อวินาที และ 5 เมกาบิตต่อวินาที

หน่วยประมวลผลภาพใช้ เอชทีซี อิมเมจชิพ ซึ่งมีใช้ใน เอชทีซีวัน ทุกๆรุ่น
ทองเนื้อแท้

ทองเนื้อแท้ บทประพันธ์ของ ชโนวรรณ วิสุทธิ์ ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ เมื่อปี พ.ศ. 2551 ผลิตโดย บริษัท โก ออน เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยผู้จัด วรายุทธ มิลินทจินดา,ปรารถนา สัชณุกร กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์
ออกอากาศ : เวลา 20.30 น. ทุกวันศุกร์ - เสาร์ – อาทิตย์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มออกอากาศตอนแรกวันเสาร์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 จนถึงวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2551

สหรัถ สังคปรีชา -- นพนัย -- 
ผู้ชายจิตใจดี นุ่มนวล มีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม ขยัน อดทน มั่นคงในความรัก เป็น คนลึกซึ้ง โรแมนติก ยอมทนได้เพื่อให้คนที่ตัวเองรักมีความสุข แม้จะเป็นความเจ็บปวดของตัวเอง

พรชิตา ณ สงขลา -- นวลทอง -- 
หญิงสาว สวย เป็นเด็กกำพร้าแม่ตายแต่เล็ก เป็นคนสู้ชีวิตยึดมั่นในความดีและ ความกตัญญูรู้คุณเป็นที่ตั้ง เกลียดความไม่ถูกต้อง รักเดียวใจเดียว แต่ต้องพบกับความทุกข์ในความรัก เพราะมักจะเห็นแก่ความสุขของคนอื่นก่อนตัวเอง ยอมทำทุกอย่างเพื่อผู้มีพระคุณ

พิษณุ นิ่มสกุล -- แทน -- 
ผู้ชายใจดี ขี้สงสาร ใจอ่อน จนบางทีดูเหมือนอ่อนแอ หลงรักนวลโดยไม่รู้ว่าเป็น ความรักแบบพี่น้อง เผลอไผลได้เสียกับน้องหนู และเพิ่งรู้ใจตัวเองว่ารัก จึงเฝ้าดูแลน้องหนูด้วยความจงรักภักดี ทนมองคนรักแต่งงานอยู่กินกับคนอื่นทั้งที่น้องหนูตั้งท้องกับตนแต่ก็ไม่เคยปริปาก สุดท้าย ต้องรับเลี้ยงลูกคนเดียวเพราะน้องหนูตาย

ชิดจันทร์ รุจิพรรณ -- น้องหนู --
หญิงสาว อ่อนแอ ขี้โรค มีน้ำใจ แต่หลงผิดเพราะความรักบังตา สุดท้ายก็ต้อง ตายเพราะความอ่อนแอ ของตัวเอง

พิมลรัตน์ พิศลยบุตร -- พรสวรรค์ --
ผู้หญิงสวยฉาบเช่นดอกไม้พลาสติก แต่งตัวจัด บ้าวัตถุ เอาแต่ใจตัว ขี้อิจฉา ไม่รู้ ผิดชอบชั่วดี เพราะถูกเลี้ยงดูมาแบบผิดๆ แต่ก็มีความดีที่กตัญญู ช่วยเหลือครอบครัวในสถานการณ์คับขัน แต่เพราะไม่เคยพบรักแท้ มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกเพราะต้องขายตัวใช้หนี้แทนพ่อ จึงไม่รู้จัก ความรักเป็นอย่างไร สุดท้ายติดเอดส์ จึงเดินหน้าทำทุกทางเพื่อเงินและความสุขสบาย แต่ก็ ต้องแพ้ภัยตัวเองและจบชีวิตในที่สุด

พิเชษฐ์ไชย ผลดี -- ปัญญา -- 
เกเร พูดจาขวานผ่าซาก นับถือวัตถุเหมือนพี่สาว แต่สุดท้ายชีวิตหักเห เพราะ ความเลือดร้อนทำให้ ฆ่าคนตาย ชีวิตต้องระหกระเหินหนีตำรวจ สุดท้ายกลับใจเป็นคนดี แต่ก็ต้องพบโศกนาฏกรรม เพราะ ช่วยชีวิตแม่ เป็นการทำดีครั้งสุดท้ายก่อนตาย

ธนากร โปษยานนท์ -- ณรงค์ -- 
นักธุรกิจเงินหนา เห็นผู้หญิงเป็นเหยื่ออารมณ์ คิดว่าเงินซื้อทุกอย่างได้ ซื้อตัว นวลทองมาเป็นเมีย สุดท้ายหลงรักนวลทองด้วยใจจริง พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเอาชนะใจนวลทองแต่ไม่เป็นผล ยอมแพ้ความดีของนวลทอง และยอมแพ้ต่อรักแท้ของนพนัย คืนอิสระให้นวลทองในที่สุด

เกรียงไกร อุณหะนันท์ -- พจนา --
สามีแสนดีของศรีบังอร เป็นผู้ชายอบอุ่น รักครอบครัว ยุติธรรม แต่ถูกมรสุม เศรษฐกิจทำให้ธุรกิจล้มละลาย แต่ก็ยังสู้ สุดท้ายยอมแพ้เพราะความเสียใจที่ลูกตาย

สุพรรณษา เนื่องภิรมย์ -- ศรีบังอร -- 
เป็นทั้งภรรยาและแม่ที่แสนดี จิตใจดีมีเมตตา รักครอบครัวและรักนวลทอง เหมือนลูกแท้ๆ แต่ก็ถูกมรสุม ทั้งเรื่องธุรกิจและสุขภาพ แต่เพราะพลังใจเข็มแข็งทำให้อยู่รอดและมีพลังมากพอจะทำดีต่อทุกคน
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อังกฤษ: Faculty of Dentistry, Chiang Mai University) จัดตั้งเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2515 นับเป็นคณะลำดับที่ 9 ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 3 ของประเทศไทย

จากจุดเริ่มต้นการให้การรักษาทางทันตกรรมแก่ชาวเชียงใหม่ ในฐานะแผนกหนึ่งของโรงพยาบาลนครเชียงใหม่สังกัดกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๙๘ จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๒ มีการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ขึ้น แผนกทันตกรรม โดยมีทันตแพทย์หญิง ดร.ถาวร อนุมานราชธน เป็นหัวหน้าแผนก จึงมีฐานะเป็นแผนกทันตกรรม คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลนครเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ต่อมามีการโอนย้ายคณะแพทยศาสตร์เข้าสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ แผนกทันตกรรมจึงเปลี่ยนเป็นแผนกหนึ่งของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. ๒๕๐๘

แผนกทันตกรรม คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เริ่มเปิดสอนสาขาทันตแพทยศาสตร์ในส่วนภูมิภาคเป็นครั้งแรกปี พ.ศ. ๒๕๐๙ โดยขณะนั้นเริ่มทดลองรับนักศึกษา ๒ คน และคณาจารย์ที่ทำการสอนก็เป็นทันตแพทย์ในแผนกทันตกรรมของคณะแพทยศาสตร์นั่นเอง ประกอบด้วยอาจารย์ประจำเพียง ๙ ท่าน

ในปี พ.ศ. ๒๕๑๑ สำนักนายกรัฐมนตรี มีประกาศยกฐานะแผนกทันตกรรม ขึ้นเป็นภาควิชาทันตแพทยศาสตร์ สังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นับแต่นั้นเป็นต้นมาขอบเขตการทำงานและการรับนักศึกษาเข้าศึกษาแต่ละรุ่นเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ จนกระทั่งในวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีให้มีการจัดตั้งเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อันเป็นคณะในลำดับที่ ๙ ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์แห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นในเขตภูมิภาค มีอาจารย์ ทันตแพทย์หญิง ดร.ถาวร อนุมานราชธน ดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรก

สถานที่ทำงานเดิมในช่วงที่เป็นแผนกทันตกรรมนั้น อยู่บนชั้นสองของอาคารซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตึกผู้ป่วยนอกของคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลนครเชียงใหม่ ห้องทำงานของแผนกทันตกรรมจะมีอยู่ ๒ ห้อง ซึ่งประกอบด้วยห้องตรวจ ห้องเอกซเรย์ และห้องอุดฟันที่ใช้ร่วมกัน ๑ ห้อง และห้องถอนฟันอีก ๑ ห้อง โดยอาจารย์ทันตแพทย์ที่ทำการสอนจะหมุนเวียนกันเป็นอาจารย์แต่ละห้อง และหลังจากที่ได้เป็นภาควิชาทันตแพทยศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๑ แล้วก็ยังคงใช้ห้อง ๒ ห้องนั้นเป็นสถานที่ทำงานอยู่ จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๕๑๒ คณะแพทยศาสตร์ย้ายสถานที่ทำงานไปยังตึก ๗ ชั้นที่สร้างใหม่ ภาควิชาทันตแพทยศาสตร์จึงดัดแปลงอาคารเดิมที่อยู่ เป็นห้องทำงานของภาควิชา และแม้จะได้รับการประกาศเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์แล้ว ก็ยังใช้สถานที่นี้ทำการสอน การวิจัย และบริการผู้ป่วยเรื่อยมาจนถึงปี พ.ศ. ๒๕๑๙ ด้วยการรับนักศึกษาที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปีและงานในสาขาต่างๆ มีบุคลากรเพิ่มขึ้น ประกอบกับสถานที่เดิมของคณะทันตแพทยศาสตร์ค่อนข้างคับแคบ คณะฯ จึงได้รับการอนุมัติให้สร้างอาคารที่ทำการถาวรขึ้นในที่ดินของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จำนวน ๑๑ ไร่ บนถนนสุเทพ ตรงข้ามวัดสวนดอก ปัจจุบันมีอาคารสำนักงาน ห้องบรรยาย ห้องปฏิบัติการ คลินิก และศูนย์วิจัยต่างๆ รวมทั้งสิ้น ๙ อาคาร