seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ฝ่ายมัธยมศึกษา เป็นโรงเรียนสาธิตในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เริ่มก่อตั้งในปีพ.ศ. 2512 เป็นหน่วยงานเทียบเท่าสาขาวิชา (เดิม : ภาควิชา) ปัจจุบันมี ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน (หัวหน้าสาขาวิชา)

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งขึ้นในปี 1กรกฏาคมพ.ศ. 2512 เป็นหน่วยงานมีฐานะเทียบเท่าสาขาวิชา สังกัดคณะศึกษาศาสตร์

ในปีการศึกษา 2512 ได้เปิดรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ พุทธศักราช 2503 เพื่อให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายของคณะศึกษาศาสตร์ในขณะนั้น ที่จะผลิตครูเพื่อสอนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย จึงเตรียมการให้โรงเรียนเป็นที่ฝึกทดลองสอนของ นักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ และมุ่งให้นักเรียนศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา

ต่อมาปีการศึกษา 2518 คณะศึกษาศาสตร์จัดทำโครงการพิเศษเพื่อทดลอง รับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม เข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แนวศิลปศาสตร์ เปิดรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นเป็นปีแรก ในปี พ.ศ. 2519

ในปีการศึกษา 2526 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้ขยายโครงการเพื่อรับนักเรียนจากโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม เข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แนววิทยาศาสตร์ และแนวศิลปศาสตร์อย่างละ 1 กลุ่ม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนไทยมุสลิมได้ศึกษาในระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนปลาย และมีโอกาสเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษามากขึ้น นอกจากนั้นยังเป็นการกระตุ้นให้โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามปรับปรุง คุณภาพการศึกษาของตน ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายปรับปรุงโรงเรียนเอกชน สอนศาสนาอิสลาม และในปีเดียวกันนั้น ทางโรงเรียนได้รับอนุมัติจากคณะ รัฐมนตรีให้ขยายโครงการเพื่อรับนักเรียนไทยมุสลิมจากโรงเรียนมัธยมสามัญทั่วไป ใน 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษา ตอนปลาย แนววิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ อย่างละ 1 กลุ่มอีกด้วย

ปีการศึกษา 2537 โรงเรียนจัดทำโครงการเยาวชนช้างเผือก 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ (สงขลา สตูล ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส) เพื่อรับนักเรียนที่มีความ สามารถพิเศษและความประพฤติดี จากโรงเรียนประถมศึกษา ใน 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ รวม 10 คน เข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โครงการ นี้มีระยะเวลา 3 ปี ตั้งแต่ปีการศึกษา 2537-2539 ขณะนี้โครงการ ได้สิ้นสุดแล้ว

นโยบายหลักที่สำคัญของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ประการหนึ่ง คือการสนองนโยบายของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในด้านการผลิตครูระดับปริญญาตรี ซึ่งจะต้องใช้โรงเรียน และนักเรียนเป็น ที่ทดลองวิธีสอนแบบต่าง ๆ ทดลองการจัดการหลักสูตร การวิจัยทางการศึกษา และพฤติกรรมการเรียนการสอน

ปัจจุบันโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) ได้จัดการสอนและ ประเมินผลตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ทั้งนี้ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จัดให้มี 3 แผนการเรียน คือ 
- แผนการเรียนวิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์ 
- แผนการเรียนวิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์(มุสลิม)
- ภาษาอังกฤษ -คณิตศาสตร์
- ภาษาอังกฤษ - ภาษาจีน
- ภาษาอังกฤษ - ภาษาญี่ปุ่น
- ภาษาอังกฤษ - ภาษามลายู
พร้อม บุญฤทธิ์

พร้อม บุญฤทธิ์ หรือ พร้อมน้อย ตลุงสากล เป็นนายหนังตะลุงที่มีชื่อเสียง และเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หนังตะลุง) ปี พ.ศ. 2546

เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 ตรงกับวันพุธขึ้น 5 ค่ำ เดือน 3 ปีกุน ณ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรคนแรกของ พลัด-แปรง บุญฤทธิ์ บิดาคือ นายพลัด บุญฤทธิ์ เป็นนายหนังตะลุงที่มีชื่อเสียงของจังหวัดพัทลุง ที่รู้จักกันในนาม “หนังกรายชายแดน” นายพร้อม บุญฤทธิ์ ได้มีโอกาสติดตามบิดาไปในการแสดงหนังตะลุงตามสถานที่ต่างๆ จนเมื่ออายุ 11 ปี จึงได้รับการ “ครอบมือ” หรือ “ยื่นรูป” จาก “หนังสีหมอก” ครูหนังชั้นนำในสมัยนั้น จากนั้น จึงออกตระเวนไปแสดงหนังตะลุงตามสถานที่ต่างๆ จนมีชื่อเสียง

ในยุคแรกหนังพร้อมน้อยใช้ชื่อในการแสดงคือหนัง"พร้อมน้อย" ในยุคสมัยนั้นมีคณะหนังตะลุงที่โด่งดังในภาคใต้อีกหนึ่งคณะ คือ"หนังพร้อม อัศวิน" หรือหนังพร้อมใหญ่ อ.ควนเนียง จ.สงขลา ครั้งหนึ่งที่หนังพร้อมน้อยเดินทางไปแสดงที่วัดศิลาราย(วัดป่าขี้ดิน) ต.นาหลวงเสน อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช คณะเจ้าภาพเขียนป้ายหน้าวัดไว้ว่า คืนนี้พบกับการแสดงของ "หนังพร้อมน้อย อัศวิน ด.เด็กขี้เซา" ซึ่งล้อเลียนให้พ้องกับชื่อ"หนังพร้อม อัศวิน" หนังพร้อมน้อยชอบชื่อนี้มาก จึงใช้ชื่อในการแสดงว่า "หนังพร้อมน้อย อัศวิน ด.เด็ก"
ต่อมาหนังพร้อมน้อย ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการแสดงโดยนำเครื่องดนตรีสากลอันได้แก่ กลองชุด กีตาร์ เบส คีย์บอร์ด มาบรรเลงกับเครื่องดนตรีหนังตะลุง เป็นคณะแรก เพื่อให้ทันต่อยุคสมัย และเปลี่ยนชื่อที่ทำการแสดงมาเป็น"หนังพร้อมน้อย ตะลุงสากล" นับแต่นั้นเป็นต้นมา

พร้อมน้อย ได้ประชันขันแข่งกับหนังตะลุงและมโนราห์มาแล้วมากมาย ยกเว้นหนังตะลุงเพียง 2 คณะ ที่ไม่ได้แข่งขัน คือ หนังกั้น ทองหล่อ กับหนังประวิง หัวไทร เท่านั้น นอกนั้นประชันหมด นอกนั้นก็มีการประชันกับมโนราห์ เช่น มโนราห์พิน พัน มโนราห์ฉลวย มโนราห์ปรีชา มโนราห์แปลก มโนราห์ขำคม มโนราห์หนูพร้อม ฯลฯ

หนังพร้อมน้อย เป็นบุคคลที่มีน้ำใจ โอบอ้อมอารี ช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ จนในที่สุดได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดพัทลุง 3 สมัย

ปัจจัยที่ทำให้เขากลายเป็นยอดนายหนังตะลุงของชาวใต้ ประกอบด้วย

หนังพร้อมน้อยได้รับรางวัลแห่งความสำเร็จมากมาย และได้รับพระราชทานเข็มเชิดชูเกียรติพระราชทาน จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ในฐานะ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หนังตะลุง) ปี พ.ศ. 2546

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง 3 สมัยถึงแก่กรรมเมื่อเวลาบ่ายของวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ที่บ้านพักส่วนตัว ที่จังหวัดพัทลุง ด้วยโรคไตที่เรื้อรังมานาน สิริอายุได้ 78 ปี
แฟลชแมน (แก้ความกำกวม)

แฟลชแมน สามารถหมายถึง
การปักธงที่อิโวจิมา

การปักธงที่อิโวจิมา () เป็นชื่อของภาพถ่ายประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุทธการแห่งอิโวจิมา ถ่ายเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 โดย โจ โรเซนธัล ช่างภาพจากสำนักข่าวเอพี ภาพนี้เป็นภาพเหตุการณ์ที่ทหารนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา 5 นาย และทหารเรือเสนารักษ์ 1 นาย กำลังช่วยกันปักธงชาติสหรัฐอเมริกาเหนือยอดเขาสุริบาชิ ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดของเกาะอิโวจิมา

ภาพดังกล่าวนี้ได้รับการกล่าวขวัญอย่างมากในสหรัฐอเมริกาและมีการตีพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง ทั้งยังได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ในปีเดียวกันอีกด้วย ซึ่งต่อมาภาพนี้ก็ได้กลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่ทำให้คนนึกถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 และอาจเป็นภาพที่ถูกตีพิมพ์ซ้ำมากที่สุดตลอดกาลอีกด้วย

ทหารทั้ง 6 คนที่ช่วยกันปักธงในภาพนี้ มี 3 คน (แฟรงคลิน เซาส์เลย์, ฮาร์ลอน บล็อก, และ ไมเคิล สแตรง) ได้เสียชีวิตในการรบที่อิโวจิมาในช่วงต่อมา ส่วนอีก 3 คนที่เหลือ (จอห์น แบรดลีย์, เรเน่ แก็กนอน, และ ไอรา เฮยส์) ก็กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงขึ้นมาจากภาพดังกล่าว ซึ่งต่อมาภาพนี้ได้ถูกนำมาใช้เป็นต้นแบบของอนุสาวรีย์ทหารนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกาที่สุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
เชอวาเลีย เดอ ฟอบัง

โกลด เดอ ฟอร์แบ็ง-การ์ดาน () หรือ เชอวาเลีย เดอ ฟอบัง () เป็นนายเรือโทชาวฝรั่งเศส เข้ามากับคณะทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส เพื่อมาเจริญสัมพันธ์ไมตรีกับสมเด็จพระนารายณ์ แห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อพ.ศ. 2228 สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตรัสขอฟอบังไว้รับราชการ แล้วทรงตั้งให้เป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ ต่อมามีบรรดาศักดิ์เป็น "ออกพระศักดิ์สงคราม"
พระนครหลวง

พระนครหลวง อาจหมายถึง
ธรรมทาน

ธรรมทาน หมายถึงการให้อะไรก็ตามที่ไม่ใช่วัตถุสิ่งของ เช่น การให้ความรู้ ให้อภัย ให้สติ ให้ข้อคิด เป็นต้น การให้ธรรมะเป็นทาน ถือว่าเป็นการให้ทานที่ได้บุญสูงสุด มีคุณค่ากว่าการให้ทานทั้งปวง เพราะทำให้ผู้รับมีปัญญารู้เท่าทันกิเลส สามารถนำไปใช้ได้ไม่รู้จักจบสิ้น ทั้งชาตินี้และชาติต่อ ๆ ไป ส่วนทานชนิดอื่น ๆ ผู้รับได้รับแล้วไม่ช้าก็หมดสิ้นไป ดังพุทธพจน์ที่ว่า สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง
ชาวซามี

ชาวซามี เป็นชนพื้นเมืองในทวีปยุโรป อาศัยอยู่ในเขตแลปแลนด์หรือแซปมิ ซึ่งอยู่ในประเทศนอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์ และคาบสมุทรโกลา รัสเซีย ชาวซามีพูดภาษากลุ่มซามี ซึ่งอยู่ในภาษากลุ่มฟินโน-ยูกริก ตระกูลภาษายูราลิก ปัจจุบัน ประมาณการกันว่ามีชาวซามีทั้งหมด 75,000 คน โดยส่วนใหญ่อยู่ในนอร์เวย์

วันชาติซามีตรงกับวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ซึ่งในปีพ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1917) ได้มีการประชุมสภาชาวซามีขึ้นครั้งแรกที่ Trondheim ประเทศนอร์เวย์ ซึ่งการประชุมนี้ เป็นครั้งแรกที่ชาวซามีจากนอร์เวย์และสวีเดนได้ร่วมกันทำงานเพื่อแก้ปัญหาร่วมกัน การประชุมชาวซามีครั้งที่ 15 ที่เฮลซิงกิในปีพ.ศ. 2536 ได้ประกาศให้วันที่ 6 กุมภาพันธ์เป็นวันชาติชาวซามี
ธงชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์

นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ ในปัจจุบันนี้ไม่มีธงชาติของตนเองใช้ตามฐานะทางกฎหมาย เนื่องจากสหราชอาณาจักรได้ห้ามรัฐบาลนอร์เทิร์นไอร์แลนด์มีการประชุมกันในปี พ.ศ. 2515 และเลิกล้มรัฐบาลดังกล่าวลงในปี พ.ศ. 2516 ดังนั้น ในรัฐพิธีต่าง ๆ จึงมีแต่เพียงธงยูเนียนแฟลกเท่านั้น ที่เป็นธงชาติในทางราชการของสหราชอาณาจักรเกรตบริเตนและนอร์เทิร์นไอร์แลนด์

ก่อนหน้านั้น นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ได้ใช้ธงอูลสเตอร์ (Ulster Banner เรียกกันทั่วไปอีกอย่างหนี่งว่า "The Red Hand Flag" แปลว่า "ธงฝ่ามือแดง") เป็นธงชาติของตน ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 จนถึง พ.ศ. 2515 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว มีเครื่องหมายกางเขนแห่งเซนต์จอร์จสีแดงอยู่กลางธง ตรงกลางกางเขนนั้นมีตราฝ่ามือสีแดงแห่งอูลสเตอร์อยู่ในดาวสีขาวหกแฉก เหนือดาวหกแฉกนั้นเป็นรูปมงกุฎราชินี ปัจจุบันธงนี้ยังคงมีการใช้อยู่ในกลุ่มการเมืองสหภาพนิยม () องค์กรกีฬาต่าง ๆ จำนวนมากของไอร์แลนด์ และหน่วยงานรัฐบาลท้องถิ่นซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มการเมืองดังกล่าว

ส่วนธงกางเขนแห่งเซนต์แพทริก (นักบุญประจำนอร์เทิร์นไอร์แลนด์) ซึ่งเป็นธงที่ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งในธงชาติสหราชอาณาจักร และนอร์เทิร์นไอร์แลนด์เคยใช้ในทางราชการนั้น ปัจจุบันไม่ได้ใช้ในทางราชการแล้ว แต่ยังมีบางคนนิยมใช้ในขบวนแห่วันเซนต์แพทริกในนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ ธงนี้เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว ภายในเป็นเครื่องหมายกากบาทสีแดงตามแนวทแยงมุม
ตราแผ่นดินของไอร์แลนด์เหนือ

ตราแผ่นดินของนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ เป็นตรามือสีแดงแห่งอูลสเตอร์อยู่ในดาวสีขาวมี 6 แฉกอยู่ใต้มงกุฎราชินี โดยตราแผ่นดินนี้ได้รับพระราชทานจากพระเจ้าจอร์จที่ 5 เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2467 เพื่อเป็นตราประจำนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ หลังจากที่เกาะไอร์แลนด์ประกาศแยกตัวเป็นอิสระจากอังกฤษในปีนั้น
ตราแผ่นดินของอังกฤษ

ตราแผ่นดินของอังกฤษ เป็นรูปสิงโตอังกฤษโบราณ มีลำตัวสีเหลืองทองมีจำนวน 3 ตัวบนพื้นโล่สีแดงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติและทีมนักกีฬาของอังกฤษ ตราแผ่นดินมีลักษณะเป็นโล่มีรูปสิงโตอังกฤษโบราณ3ตัวเรียงบนโล่พื้นสีแดง แต่ตราของทีมนักกีฬาอังกฤษ ใช้ตราแผ่นดินแบบเดียวกันแต่จะดัดแปลงไปตามสมาคมกีฬา
ธงชาติสกอตแลนด์

ธงชาติสกอตแลนด์ ใช้พื้นธงสีน้ำเงิน มีกากบาทสีขาว เรียกกากบาทนี้ว่า "ธงเซนต์แอนดรูว์" โดยธงนี้มีกำเนิดในศตวรรษที่ 11 และได้ประกาศใช้ธงเซนต์แอนดรู ในศตวรรษที่12 และ ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ได้ประกาศใช้สีน้ำเงินในแบบสีแพนโทน 300
ตราแผ่นดินของสกอตแลนด์

ตราแผ่นดินของสกอตแลนด์ มีกำเนิดในศตวรรษที่15 คือ รูปสิงโตโบราณแห่งสกอต มีลำตัวสีแดง ล้อมรอบด้วยลวดลายกรอบแบบสกอตขอบสีแดง บนพื้นโล่สีเหลือง ส่วนธงประจำราชวงศ์ของสกอตแลนด์ เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นเหลือง มีตราสิงโตโบราณแห่งสกอต มีลำตัวสีแดง อยู่ตรงกลางที่ผืนธง ล้อมรอบด้วยลวดลายกรอบแบบสกอตขอบสีแดง
การหารยาว

การหารยาว คือกระบวนการอย่างหนึ่งเพื่อคำนวณการหาร โดยมีจำนวนเต็มเป็นตัวตั้งหาร (dividend) และจำนวนเต็มอีกจำนวนหนึ่งเป็นตัวหาร (divisor) เพื่อที่จะให้ได้ผลหาร (quotient) พร้อมเศษเหลือจากการหาร (remainder) การหารยาวจำเป็นต้องเตรียมเนื้อที่สำหรับเขียนจำนวนพอสมควร และเป็นวิธีการหารที่ง่ายถึงแม้ตัวตั้งหารเป็นจำนวนขนาดใหญ่ เนื่องจากกระบวนการนี้จะแบ่งตัวตั้งหารออกเป็นจำนวนย่อยๆ ที่เล็กลงสำหรับการหาร

ตัวอย่างสัญกรณ์ที่ใช้ การหาร 500 ด้วย 4 ซึ่งได้คำตอบเป็น 125 สามารถเขียนในรูปแบบดังนี้

÷== ตัวอย่าง ==
ในการหารยาวมีขั้นตอนหลายอย่างที่ต้องทำตามลำดับ ยกตัวอย่างจากโจทย์การหาร 950 ด้วย 4

1. อันดับแรก เขียนตัวตั้งและตัวหารให้อยู่ในรูปแบบนี้
กระบวนการนี้จะเป็นการหารจำนวนในแต่ละหลักของตัวตั้ง (950) ด้วยตัวหาร (4)

2. ตัวเลขในหลักแรกทางซ้ายมือ (9) จะถูกหารด้วยตัวหาร (4) เขียนผลหารที่เป็นจำนวนเต็มไว้เหนือหลักที่หาร (2) โดยไม่ต้องสนใจเศษเหลือ จากนั้นให้คูณตัวหารกับผลหารดังกล่าว (4 × 2 = 8) ใส่ไว้ใต้ตัวตั้งหารในหลักที่ตรงกัน

3. ลบตัวเลขด้านล่าง (8) ด้วยตัวเลขด้านบนที่อยู่ติดกัน (9) ใส่คำตอบ (1) ไว้ใต้ตัวเลขด้านล่าง (8) จากนั้นให้ดึงตัวตั้งหารในหลักถัดไปลงมา (5) ใส่ไว้ทางขวาของผลลบนั้น

4. ทำขั้นตอนที่ 2 และ 3 ซ้ำโดยใช้จำนวนใหม่ที่อยู่ล่างสุดเป็นตัวตั้งหาร (15) หารด้วยตัวหารตัวเดิม (4) และเขียนผลหารไว้ข้างบน เขียนผลคูณระหว่างผลหารกับตัวหารไว้ข้างล่าง

5. ทำขั้นตอนที่ 4 ซ้ำไปเรื่อยๆ จนกว่าจะครบทุกหลักของตัวตั้งหาร จำนวนที่อยู่เหนือขีดคือผลหาร (237) และจำนวนที่เกิดจากผลลบตัวสุดท้ายจะเป็นเศษเหลือ (2)

ดังนั้นคำตอบของโจทย์ข้างต้นคือ 237 เศษ 2 ในอีกทางหนึ่งเรายังสามารถหารต่อไปได้อีกเพื่อให้ได้คำตอบเป็นทศนิยม โดยการใส่จุดทศนิยมและเติมศูนย์เท่าที่ต้องการทางด้านขวาของตัวตั้งหาร แล้วนับเลขศูนย์นั้นเป็นตัวตั้งหารอีกหลักหนึ่ง ดังนั้นขั้นตอนต่อไปของโจทย์เดิมทำได้ดังนี้
โฟร์ฮอตเวฟ

"โฟร์ฮอตเวฟ" () เป็นซิงเกิลที่ 32 ของคุมิ โคดะ เป็นควอดรุพเพิล เอ ไซด์ซิงเกิล วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 เป็นซิงเกิลที่ออกวางจำหน่ายพร้อมกับอัลบั้มภาพ "MOROC" ที่ถ่ายทำกันในประเทศโมร็อกโก ซึ่งมิวสิกวีดีโอทั้งหมดก็ถ่ายที่ประเทศโมร็อกโกด้วย เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 2 ของชาร์ตออริกอน ด้วยยอดขาย 207,484 แผ่น ซึ่งเป็นตัวซิงเกิลที่มียอดขายเปิดตัวมากที่สุดของนักร้องหญิงในประเทศญี่ปุ่นของปี พ.ศ. 2549 โดยมียอดขายรวมประมาณ 4 แสนชุด และเป็นซิงเกิลที่มียอดขายมากที่สุดของคุมิ โคดะ
มิวสิกวิดีโอในซิงเกิล"โฟร์ฮอตเวฟ" เป็นเรื่องราวต่อเนื่องกันทั้งหมด โดยเริ่มจากเพลง JUICY, With your smile, I'll be there และ 人魚姫
อัตราร้อยละ

อัตราร้อยละ หรือ เปอร์เซ็นต์ (percentage/percent) คือแนวทางในการนำเสนอจำนวน

จำนวนโดยใช้เศษส่วนที่มีตัวส่วนเป็น 100 มักใช้สัญลักษณ์เป็น เครื่องหมายเปอร์เซ็นต์ "%" เช่น ร้อยละ 00 หรือ 00% มีค่าเทียบเท่ากับ 100 อัตราร้อยละมักใช้สำหรับการเปรียบเทียบว่าปริมาณหนึ่ง ๆ มีขนาดเท่าไรโดยประมาณเมื่อเทียบกับอีกปริมาณหนึ่ง ซึ่งปริมาณอย่างแรกมักเป็นส่วนย่อยหรือเป็นการเปลี่ยนแปลงของปริมาณอย่างหลัง ตัวอย่างเช่น ราคาของสินค้าชนิดหนึ่งเท่ากับ $2.50 และผู้ขายต้องการเพิ่มราคาอีก $10 ดังนั้นอัตราการเพิ่มราคาคือ 0.15 ÷ 2.50 = 0.06 เมื่อแสดงเป็นอัตราร้อยละจะได้ว่า อัตราการเพิ่มราคาสินค้าชนิดนี้เท่ากับ 6% ถึงแม้ว่าอัตราร้อยละมักใช้เป็นการเปรียบเทียบค่าที่อยู่ระหว่างศูนย์กับหนึ่ง แต่จำนวนไร้มิติใด ๆ ก็สามารถแสดงให้อยู่ในรูปของอัตราร้อยละได้ เช่น 111% มีค่าเท่ากับ 1.11 และ −0.35% มีค่าเท่ากับ −0.0035 เป็นต้น
โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ

โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ตั้งอยู่เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร เป็นที่ฝึก ศึกษาและอบรมแก่นายทหารสัญญาบัตรของกองทัพอากาศ ทั้งในทางด้านยุทธวิธี เสนาธิการกิจ และการบริหารอัน จำเป็นสำหรับผู้บังคับบัญชาและฝ่ายอำนวยการในระดับกองบิน โดยมีผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ

เมื่อปี พ.ศ. 2472 กองทัพอากาศในขณะยังมีฐานะเป็นเพียงกรมอากาศยานได้พิจารณาเห็นความจำเป็นว่าควรจะเปิดโรงเรียนสำหรับการศึกษาชั้นสูงของนายทหารนักบิน โดยมีนายทหารที่สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนการบินชั้นสูง (Air Tactical School) ของอเมริกัน 3 ท่าน กับนายทหารผู้ใหญ่อีกเป็นจำนวนหนึ่งดำเนินการ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2475 กองทัพอากาศจึงได้จัดตั้ง "โรงเรียนการบินชั้นสูง" ขึ้น มีนายทหารเข้ารับการศึกษาเรียกว่า "นายทหารฝึกหัดราชการ" จำนวน 10 คน แต่โรงเรียนการบินชั้นสูงนี้เปิดให้การศึกษาได้เพียง 1 ปีก็ต้องยุติการดำเนินการลง เนื่องจากประสบกับปัญหาทางการเมือง และเศรษฐกิจที่ไม่เอื้ออำนวย

ในปี พ.ศ. 2479 พลอากาศโท หลวงเทวฤทธิ์ พันลึก ผู้บัญชาการทหารอากาศในขณะนั้น ได้คัดเลือกนายทหารส่งไปศึกษา ณ โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศต่างประเทศ คือ นาวาอากาศโท ทวี จุลละทรัพย์ นาวาอากาศโท หะริน หงสกุล นาวาอากาศตรี สวัสดิ์ โพธิ์วิหค และ นาวาอากาศตรี ละเอิบ ปิ่นสุวรรณ์ พร้อมกันนั้นก็ได้จัดส่งนายทหารไปเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนเสนาธิการทหารบกเพื่อให้บุคลากรเหล่านี้กลับมาเป็นกำลังหลักในการก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการอากาศต่อไป

ระหว่างที่กองทัพอากาศยังไม่สามารถก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ได้นั้น ได้ให้การศึกษาแก่นายทหารของโรงเรียนการบินชั้นสูงยังคงดำเนินต่อไป ในปี พ.ศ. 2481 กองทัพอากาศได้ปรับปรุงหลักสูตรของโรงเรียนการบินชั้นสูงเดิมให้เหมาะสมกับกาลสมัย และเปิดการศึกษาขึ้นอีก เรียกว่า "โรงเรียนเพิ่มวิชานายทหารอากาศ" มีนายทหารเข้ารับการศึกษาจำนวน 15 คน แต่ก็ต้องประสบปัญหาทำให้ไม่อาจเปิดการสอนในปีที่ 2 ได้ เนื่องจากกองทัพอากาศก็ต้องปฏิบัติราชการสนามหลายครั้ง ไม่มีนายทหารพอที่จะมาดำเนินการในโรงเรียนการบินชั้นสูงอีกต่อไป

จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2490 กองทัพอากาศได้เปิดหลักสูตร "โรงเรียนนายทหารนักบิน" ขึ้นมีระยะเวลาการศึกษา 1 ปี หลังจากที่โรงเรียนนายทหารนักบินเปิดดำเนินได้ 1 ปี กองทัพอากาศได้พิจารณาแล้วเห็นว่ามีนายทหารที่สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ฯ ต่างประเทศ และนายทหารที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบกจำนวนหนึ่ง ซึ่งเพียงพอที่จะตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศได้ จึงได้เริ่มก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ขึ้น

กองทัพอากาศได้ก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศขึ้น ณ ที่ตั้งดอนเมือง เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยมีพลอากาศโท หลวงเทวฤทธิ์พันลึก ซึ่งดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารอากาศในขณะนั้นเป็นผู้ทำพิธีเปิด มีอาคารของกรมยุทธศึกษาทหารอากาศเป็นอาคารเรียน
เศษส่วนอย่างต่ำ

เศษส่วนอย่างต่ำ หรือ เศษส่วนลดทอนไม่ได้ คือเศษส่วนที่มีตัวเศษและตัวส่วนเป็นจำนวนเต็มบวกที่น้อยที่สุด เมื่อเทียบกับเศษส่วนตัวอื่นที่มีค่าเท่ากัน ซึ่งสามารถแสดงให้เห็นว่า เศษส่วน จะเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ก็ต่อเมื่อ "a" และ "b" มีตัวหารร่วมมากเท่ากับ 1

ถ้ากำหนดให้ "a", "b", "c", "d" เป็นจำนวนเต็มทั้งหมด ดังนั้นเศษส่วน จะเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ก็ต่อเมื่อ ไม่มีเศษส่วนอื่นๆ ที่เทียบเท่า ซึ่งทำให้ |"c"| < |"a"| และ |"d"| < |"b"| โดยสัญลักษณ์ |"a"| หมายถึงค่าสัมบูรณ์ของ "a" นิยามนี้มีความทั่วไปมากกว่าและขยายขอบเขตไปได้มากกว่าตัวส่วนธรรมดา และเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ทดสอบความเป็นจำนวนตรรกยะของจำนวนหนึ่งๆ

ดังตัวอย่าง , , และ − ล้วนเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ในขณะที่ ไม่เป็นเศษส่วนอย่างต่ำ เนื่องจากมีเศษส่วนที่เทียบเท่ากันคือ ซึ่งทั้งตัวเศษและตัวส่วนน้อยกว่าทั้งคู่

เราสามารถลดทอนเศษส่วนได้ในขั้นตอนเดียว โดยการหาตัวหารร่วมมากของตัวเศษและตัวส่วนออกมาก่อน ซึ่งตัวหารร่วมมากของ 120 กับ 90 เท่ากับ gcd (90, 120) = 30 จากนั้นจึงนำ 30 ไปหารออกจากเศษส่วน
สถานภาพทางสังคม

สถานภาพทางสังคม หมายถึง ตำแหน่งของบุคคลที่ดำรงอยู่ในสังคม มี 2 ประเภท คือ
ฟุรุซะโตะ

ฟุรุซะโตะ (ญี่ปุ่น : ふるさと/โรมะจิและอังกฤษ : Furusato/คำแปล : “เมืองเกิด”) คือ อัลบั้มซิงเกิลชุดที่หกของกลุ่มนักร้องหญิงญี่ปุ่น มอร์นิงมุซุเมะ วางจำหน่ายครั้งแรกวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ในรูปแบบซีดีขนาด 8 เซนติเมตร สามารถสร้างยอดจำหน่ายรวมในประเทศญี่ปุ่น 170,670 ชุด ซิงเกิลชุดนี้ถูกนำกลับมาจำหน่ายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2547 ในชุดรวมอัลบั้มซิงเกิล เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์ และในปี พ.ศ. 2548 ในรูปแบบซีดีขนาด 12 เซนติเมตร

ผู้ที่ทำหน้าที่ร้องนำในเพลงนี้ ได้แก่ นัตสึมิ อาเบะ

อันดับและยอดการจำหน่ายข้างต้น จัดทำโดยโอริคอนของญี่ปุ่น

เพลง “ฟุรุซะโตะ” เพลงหลักในซิงเกิลชุดนี้ ถือเป็นเพลงที่มีสมาชิกของมอร์นิงมุซุเมะหลาย ๆ คน นำกลับมาร้องใหม่ในรูปแบบของตัวเอง นักร้องเหล่านั้นได้แก่

คอนเสิร์ตที่นำเพลง “ฟุรุซะโตะ” มาแสดง ได้แก่
ชะอ์บาน

ชะอ์บาน หรือสะกด ชะอฺบาน ( | ) คือเดือนที่ 8 ของปฏิทินฮิจญ์เราะฮ์ หรือปฏิทินอิสลาม ถือว่าเป็นเดือนที่สำคัญเดือนหนึ่ง โดยเฉพาะในคืนวันเพ็ญของเดือนนี้ เรียกว่า นิศฟุชะอ์บาน (กลางเดือนชะอ์บาน) ตามมัซฮับชีอะหฺอิสลาม ถือเป็นวันเกิดของอิมามมะหฺดี และเป็นวันที่มุสลิมพึงกระทำอิบาดะหฺเป็นพิเศษ ด้วยการถือศีลอด และกระทำความดีอื่น ๆ
ญะอ์ฟัร อัศศอดิก

ญะอ์ฟัร อิบน์ มุฮัมมัด อัศศอดิก (; ) หรือเรียกสั้น ๆ ในภาษาไทยว่า อิมามศอดิก เป็นอิมามที่ 6 ของชีอะฮ์ เกิดในปี ฮ.ศ. 83 (ค.ศ. 702) เป็นบุตรของอิมามบากิร และนางอุมฟัรวะหฺ บุตรีกอซิม บินมุฮัมมัด บินอะบีบักรฺ เสียชีวิตในปี ฮ.ศ. 148 (ค.ศ. 765)

อิมามอัศศอดิกมีชีวิตใน 10 แผ่นดิน นั่นคือ ได้มีการเปลี่ยนแปลงเคาะลีฟะฮ์ถึงสิบคนในสองอาณาจักร คือ อาณาจักรอุมัยยะฮ์และอาณาจักรอับบาซียะฮ์

ท่านมีสานุศิษย์ 4,000 คน ในจำนวนนั้นได้แก่ ญาบิร บินฮัยยาน, อะบูฮะนีฟะหฺ และมาลิก บินอะนัส

อิมามญะอ์ฟัร อัศศอดิก (อ) สามารถเผยแผ่วิชาการอิสลามได้มากกว่ายุคใดทั้งหมด สาเหตุหนึ่งเป็นเพราะว่าอิมามอัลบากิร (อ) ได้สร้างฐานเอาไว้แล้วส่วนหนึ่ง ท่านได้เผยแผ่และเชิญชวนผู้คนมาสู่อิสลามเป็นจำนวนมากมาย ซึ่งผู้คนเหล่านั้นต่างกระหายในวิชาการอิสลามและความรู้ของอะหฺลุลบัยตฺ

อีกด้านหนึ่ง ราชวงศ์อุมัยยะฮ์กำลังจะสิ้นสุดอำนาจและราชวงศ์อับบาสก็ยังยึดอำนาจไม่ได้ทั้งหมด ซึ่งก้าวขึ้นสู่อำนาจของพวกอับบาสได้โดยอาศัยบารมีของอะหฺลุลบัยต (อ) โดยใช้การโศกนาฏกรรมของบรรดาอะหลุลบัยตฺในกัรบะลาอ์เป็นสิ่งนำและเรียกร้องความสนใจของประชาชน

ขณะที่อิมามอัศศอดิก (อ) ได้สั่งสอนและขยายความรู้ออกไปอย่างกว้างขวาง โดยมีผู้รู้นักปราชญ์และนักวิชาการจากทั่วสารทิศแห่กันมายังนครมะดีนะหฺ เพื่อมาศึกษาหาความรู้จากอิมามอัศศอดิก (อ) ในศาสตร์ต่าง ๆ จนได้รับฉายานามว่า "บิดาแห่งความรู้" ท่านเป็นคนแรกที่สอนวิทยาศาสตร์ทั้งวิทยาศาสตร์กายภาพและวิทยาศาสตร์ประยุกต์

อิมามอัศศอดิก (อ) ได้แลกเปลี่ยนความรู้กับผู้คนมากมายหลายเชื้อชาติและต่างศาสนา ต่อมาท่านได้สอนลูกศิษย์ให้มีความรอบรู้และความสันทัดด้านวิทยาศาสตร์ไว้หลายคนด้วยกัน มีตำราหลายร้อยเล่มที่ได้บันทึกฮะดีษต่าง ๆ คำอธิบายและถ่ายทอดความรู้ของอิมามศอดิกเอาไว้ ตำราเหล่านั้นเรียกว่า "อุศูล"

อิมามอัศศอดิก (อ) ได้หยิบฉวยโอกาสสั้น ๆ นั้นสั่งสอนลูกศิษย์และสร้างนักปราชญ์เอาไว้มากมายในสาขาวิชาต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้เกี่ยวกับอิสลามและวัฒนธรรมอิสลาม จำนวนลูกศิษย์ที่ได้รับความรู้โดยตรงจากอิมามอัศศอดิก (อ) มีมากเกิน 4,000 คน อิมามอัศศอดิก (อ) ได้สั่งบรรดาลูกศิษย์ของท่านให้จดบันทึกความรู้เอาไว้และรักษาความรู้เหล่านั้นไว้ให้ดี เพราะท่านทราบดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับโลกอิสลามในวันข้างหน้า ถึงเวลานั้นตำราเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เพราะมันจะเป็นทีย้อนกลับของศาสนาความรู้และมวลมุสลิมทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้เอง บรรดาลูกศิษย์ของอิมามอัศศอดิก (อ) จึงเตรียมสมุดปากกามาทุกครั้งเพื่อจดบันทึกทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ยินจากอิมามอัศศอดิก (อ)

อิมามอัศศอดิก (อ) ได้ใช้เวลาส่วนมากในการสอนสานุศิษย์มากกว่าทำอย่างอื่น ความรู้ของท่านได้ซึมลึกลงไปในหมู่ของประชาชนที่มีทั้งฉลาดและโง่เขลา อิมามอัศศอดิกเป็นเสมือนกระจกเงาแห่งวิชาการของท่านศาสดา (ศ) ที่แท้จริง หลังจากที่ความรู้ของท่านศาสดาได้ถูกคนทรยศทำลาย มันได้ถูกฟื้นฟูให้รุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่งโดยอิมามศอดิก ด้วยเหตุนี้เอง ต่อมาภายหลังจึงขนานนามท่านว่าเป็นผู้สถาปนาแนวทางของชีอะฮ์และเรียกกันจนติดปากว่า "ตะชัยยุอฺ"หรือ"ญะอฺฟะรีย์"
ควอร์เตอร์

ควอร์เตอร์ (quarter) เป็นคำภาษาอังกฤษที่มีที่มาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า "4" (quatre) หรือ" "¼" (quartier) อาจหมายถึง
ตัวเศษ

ตัวเศษ (numerator) หมายถึงตัวเลขที่อยู่ด้านบนของเศษส่วน เป็นตัวบ่งบอกว่ามีจำนวนส่วนที่เท่ากันอยู่เท่าไรในส่วนรวมทั้งหมด เช่นในเศษส่วน ตัวเลข 3 คือตัวเศษ หมายความว่ามีวัตถุ 3 ส่วนจากทั้งหมด 4 ส่วน ซึ่งแต่ละส่วนมีขนาดเท่าๆ กันคือ
ตัวส่วน

ตัวส่วน (denominator) หมายถึงตัวเลขที่อยู่ด้านล่างของเศษส่วน เป็นตัวบ่งบอกว่ามีจำนวนส่วนที่เท่ากันทั้งหมดอยู่เท่าไร ตัวอย่างเช่นเศษส่วน ตัวเลข 3 คือตัวส่วน ในภาษาอังกฤษมีการใช้จำนวนเชิงอันดับที่แทนชื่อของเศษส่วนเช่น "half, third, quarter (forth), fifth, sixth, ..." แทนตัวส่วนใน , , , , , ... เศษส่วนที่สามารถลดทอนให้เป็นเศษส่วนอย่างต่ำจะต้องมีตัวส่วนเป็นจำนวนเต็ม และตัวส่วนควรเป็นจำนวนบวกเพื่อความสะดวกในการคำนวณ ซึ่งตัวส่วนที่เป็นลบเราสามารถแยก −1 ออกไปไว้ที่ตัวเศษแทน ตัวอย่างเช่น
เศษ

เศษ อาจหมายถึง
ภาษาเหมื่อง

ภาษาเหมื่อง (Mường) เป็นภาษาของชาวเหมื่องในเวียดนาม มีผู้พูดในเวียดนาม 1,140,000 คน (พ.ศ. 2542)ส่วนใหญ่อยู่ในเขตภูเขาทางภาคกลางค่อนไปทางเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาเวียดนาม อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาเหวียด-เหมื่อง สาขาย่อยเหมื่อง เขียนด้วยอักษรละติน มีวรรณยุกต์ 5 เสียง คำศัพท์ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนมาก 
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ผู้ดูแลระบบ

ผู้ดูแลระบบ หรือ แอดมิน () เป็น บุคคลที่ถูกว่าจ้างเพื่อที่จะดูและจัดการระบบหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ หน้าที่ของผู้ดูแลระบบมีความหลากหลายขึ้นอยู่กับหน่วยงานหรือโครงการ โดยทั่วไปผู้ดูแลมักจะทำหน้าที่ติดตั้ง ตอบคำถาม ดูแลเซิร์ฟเวอร์ หรือระบบคอมพิวเตอร์อื่น รวมถึงการวางแผนงาน การดูแล ควบคุมโครงการที่เกี่ยวข้องกับระบบคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ผู้ดูแลอาจมีหน้าที่ของโปรแกรมเมอร์ร่วมไปด้วย ในด้านการเขียนโปรแกรม รวมไปถึงการเตรียมตัว และสอนการใช้งานต่อผู้ใช้ทั่วไป
ภาษามุนดารี

ภาษามุนดารี เป็นภาษากลุ่มมุนดา ในตระกูลออสโตรเอเชียติก ใช้พูดในหมู่ชาวมุนดา ใกล้เคียงกับภาษาสันตาลี มีผู้พูดในอินเดียตะวันออก บังกลาเทศและเนปาล
ภาษาคัลมึค

ภาษาคัลมึค (Kalmyk language; Хальмг келн) จัดอยู่ในกลุ่มย่อยโอยรัต-คัลมึค-ดาร์คัต ของภาษากลุ่มมองโกล มีลักษณะบางส่วนคล้ายกับภาษากลุ่มยูราลิกและภาษาอุยกูร์ จนอาจจัดให้อยู่ในตระกูลตระกูลภาษาอัลไตอิกหรือยูราล-ตระกูลภาษาอัลไตอิกได้ มีผู้พูด 500,000 คนในสาธารณรัฐคัลมืยคียา (ระหว่างวอลกาและแม่น้ำดอน) ของรัสเซีย ในภาคตะวันตกของจีน และภาคตะวันตกของมองโกเลีย

วรรณคดีพื้นบ้านของภาษาคัลมึคย้อนหลังไปได้ถึงพุทธศตวรรษที่ 16 ภาษาคัลมึคเขียนด้วยอักษรอุยกูร์เมื่อพุทธศตวรรษที่ 16 ต่อมาใน พ.ศ. 2191 พระภิกษุชาวคัลมึคชื่อ ซายา ปัณฑิต โอกตอร์กูอิน ทะไล ประดิษฐ์อักษรคัลมึคขึ้นใช้ เรียกว่า โตโด บิชิก (การเขียนชัดเจน) โดยพัฒนามาจากอักษรมองโกเลียอักษรนี้ยังใช้อยู่ในประเทศจีน ส่วนชาวคัลมึคในรัสเซียใช้อักษรนี้อักษรซิริลลิกเมื่อ พ.ศ. 2467 ต่อมาเปลี่ยนเป็นอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2473 กลับมาใช้อักษรซีริลลิกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2481 ส่วนในมองโกเลียภาษาคัลมึคไม่ได้มีสถานะเป็นภาษาราชการและไม่มีการใช้เป็นภาษาเขียน
ชาวคัลมึคถูกกดขี่อย่างมากในยุคสหภาพโซเวียต ผู้พูดภาษาคัลมึคราวครึ่งหนึ่งตายในสงครามประชาชนรัสเซีย ประกอบกับนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการลดจำนวนชาวคัลมึคลงในยุคของสตาลิน ทำให้ชาวคัลมึคจำนวนมากไม่พูดภาษาของตนเอง มีการใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐคัลมืยคียา การเรียนภาษาคัลมึคในโรงเรียนแห่งสุดท้ายถูกสั่งปิดเมื่อ พ.ศ. 2506 และกลับมาฟื้นฟูการเรียนภาษาคัลมึคอีกครั้งใน พ.ศ. 2536