seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เบอร์รี

เบอร์รี () ในทางพฤกษศาสตร์หมายถึงผลไม้ที่เนื้อและเมล็ดเกิดขึ้นจากรังไข่เดียว แต่โดยทั่วไป คำว่าเบอร์รีมักจะถูกใช้เรียกผลไม้ลูกเล็ก ๆ กลม ๆ หรือเหลี่ยม ๆ สีสันสดใส มีรสเปรี้ยวหรือหวาน เช่น สตรอเบอร์รี บลูเบอร์รี แรสเบอร์รี ฯลฯ เสียมากกว่า

เบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์หรือ "เบอร์รีแท้" (true berry) คือผลไม้มีเนื้อที่พบได้ทั่วไปมากที่สุด เมล็ดของผลไม้ชนิดนี้จะติดอยู่กับเนื้อของรังไข่ ผลไม้ที่จัดเป็นเบอร์รีแท้ได้แก่ มะเขือเทศ องุ่น ลิ้นจี่ อาโวคาโด ฝรั่ง พริกหยวก กล้วย เป็นต้น สำหรับสตรอเบอร์รีไม่จัดว่าเป็นเบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์
นวัตกรรม

นวัตกรรม หมายถึงการทำสิ่งต่างๆด้วยวิธีใหม่ๆ และยังอาจหมายถึงการเปลี่ยนแปลงทางความคิด การผลิต กระบวนการ หรือองค์กร ไม่ว่าการเปลี่ยนนั้นจะเกิดขึ้นจากการปฏิวัติ การเปลี่ยนอย่างถอนรากถอนโคน หรือการพัฒนาต่อยอด ทั้งนี้ มักมีการแยกแยะความแตกต่างอย่างชัดเจน ระหว่างการประดิษฐ์คิดค้น ความคิดริเริ่ม และนวัตกรรม อันหมายถึงความคิดริเริ่มที่นำมาประยุกต์ใช้อย่างสัมฤทธิ์ผล (Mckeown, 2008) และในหลายสาขา เชื่อกันว่าการที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเป็นนวัตกรรมได้นั้น จะต้องมีความแปลกใหม่อย่างเห็นได้ชัด และไม่เป็นแค่เพียงการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เป็นต้นว่า ในด้านศิลปะ เศรษฐศาสตร์ เศรษฐกิจ และนโยบายของรัฐ ในเชิงเศรษฐศาสตร์นั้น การเปลี่ยนแปลงนั้นจะต้องเพิ่มมูลค่า มูลค่าของลูกค้า หรือมูลค่าของผู้ผลิต เป้าหมายของนวัตกรรมคือการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวก เพื่อทำให้สิ่งต่างๆเกิดเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น นวัตกรรมก่อให้ได้ผลิตผลเพิ่มขึ้น และเป็นที่มาสำคัญของความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ

นวัตกรรมเป็นหัวข้อหลักในการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ ธุรกิจ เทคโนโลยี สังคมศาสตร์ และวิศวกรรม และหากพูดกันแบบภาษาชาวบ้านแล้ว คำว่า 'นวัตกรรม' มักจะหมายถึงผลลัพธ์ของกระบวนการ และในฐานะที่นวัตกรรมมักจะได้รับการยกย่องว่าเป็นกลไกสำคัญในการผลักดันเศรษฐกิจ ปัจจัยที่นำไปสู่นวัตกรรม มักได้รับความสำคัญจากผู้ออกนโยบายว่าเป็นเรื่องวิกฤติ

ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงในการนำนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในสาขาใดสาขาหนึ่ง มักจะเรียกว่าเป็นผู้บุกเบิกในสาขานั้น ไม่ว่าจะเป็นในนามบุคคล หรือองค์กร

ในบริบทขององค์กร เราอาจเชื่อมโยงนวัตกรรมเข้ากับสมรรถนะ และ การเติบโต ด้วยการพัฒนาประสิทธิภาพ ความสามารถในการผลิต คุณภาพ จุดยืนด้วยความสามารถในการแข่งขัน ส่วนแบ่งการตลาด ฯลฯ องค์กรทุกองค์กรสามารถสร้างนวัตกรรมได้ อาทิเช่น โรงพยาบาล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รังสิต และรัฐบาลท้องถิ่น

มีผู้ให้ความหมายไว้มากมาย ในยุคแรกๆ จะพูดถึงอะไรที่เป็นสิ่งใหม่ๆ เท่านั้น ต่อมา โรเจอร์ ได้เริ่มกล่าวถึง การแพร่กระจายของนวัตกรรมด้วย Diffusion of Innovation อย่างไรก็ดี คำจำกัดความที่ดูเหมือนจะครอบคลุมที่สุด คือ Invention + Commercialization หรือ ต้องมีการนำสิ่งประดิษฐ์ที่คิดว่าใหม่ ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้จริง ทั้งทางธุรกิจ หรือ ทางสังคม ทั้งนี้รูปแบบของนวัตกรรม ก็สามารถแบ่งออกเป็นได้ตามรูปแบบ (Product, Service, Process) หรือ อาจแบ่งตามระดับความใหม่ก็ได้ ซึ่งจะแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มด้วยกัน ได้แก่ Incremental, Modular, Architectural และ Radical Innovation Teerapon.T (2008) กล่าวถึง Innovation หรือ นวัตกรรมว่า อาจหมายถึง สิ่งประดิษฐ์ หรือ สิ่งใหม่ ที่ต้องสร้างให้เกิด Value Creation คือ นำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้นั่นเอง
2008 TC3

2008 TC (ชื่อรหัสชั่วคราวตามโครงการสำรวจท้องฟ้าคาทาลินา ว่า 8TA9D69) เป็นอุกกาบาตที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 2 - 5 เมตร (6.6 - 16 ฟุต) ที่เข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เวลา 2:46 น. ตามเวลามาตรฐาน (หรือเวลา 5:46 น. ตามเวลาท้องถิ่นประเทศซูดาน) และเผาไหม้กลายเป็นจุณก่อนจะตกลงกระทบพื้น

ผู้ค้นพบอุกกาบาตนี้คือเจ้าหน้าที่สังเกตการณ์ประจำศูนย์สำรวจท้องฟ้าคาทาลินา (Catalina Sky Survey : CSS) ด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 1.564 เมตร ที่ภูเขาเลมมอน ทางตอนเหนือของทัคสัน รัฐอริโซนา สหรัฐอเมริกา ประมาณ 1 วันก่อนการเข้าชน อุกกาบาตมีขนาดเล็กมากและมีสีดำมืด ทำให้สังเกตเห็นได้ยาก

อุกกาบาตนี้มีความสำคัญเนื่องจากเป็นวัตถุท้องฟ้าชนิดแรกที่มีการพบเห็นก่อนจะเข้ามาถึงโลก ระบบตรวจจับในการป้องกันทางอวกาศทั้งหมดรายงานการสังเกตการณ์พบ คำนวณวงโคจร และคาดการณ์การชนของอุกกาบาต มีการแจ้งเตือนผู้เกี่ยวข้องทั้งผู้เชี่ยวชาญและอาสาสมัครสังเกตการณ์ในการเฝ้าติดตามการเคลื่อนที่ มีรายงานทางดาราศาสตร์กว่า 570 ชิ้นและภาพถ่ายอีกเป็นจำนวนมากที่ส่งเข้ามายังศูนย์ดาวเคราะห์ขนาดเล็ก (Minor Planet Center) ภายในเวลาไม่ถึง 19 ชั่วโมง CLOMON 2 semi-automatic monitoring system แห่งมหาวิทยาลัยปิซา เป็นผู้ทำนายการชนกับโลก พร้อมกันกับ Sentry system ของ Jet Propulsion Laboratory การสังเกตการณ์สเปคตรัมดำเนินการโดยเหล่านักดาราศาสตร์ที่ La Palma หมู่เกาะคานารี โดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล
อักษรปัลลวะ

อักษรปัลลวะ เป็นอักษรสระประกอบที่มีต้นกำเนิดมาจากอินเดียใต้ มีอายุอยู่ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 6 - 14 ซึ่งได้พัฒนาจนกลายเป็นอักษรทมิฬและอักษรมาลายาลัมในปัจจุบัน อักษรดังกล่าวเคยใช้เขียนภาษาทมิฬและภาษามาลายาลัม โดยเข้าไปแทนที่อักษรแบบเดิมซึ่งมีต้นกำเนิดจากอักษรพราหมีและยังใช้เขียนภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่น ๆ ด้วย

อักษรปัลลวะเป็นอักษรชนิดแรกที่แพร่เข้ามาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเป็นอักษรต้นแบบของอักษรมอญโบราณ อักษรขอมโบราณ และอักษรกวิ ซึ่งอักษรทั้งสามประเภทก็เป็นอักษรต้นแบบให้กับอักษรเกือบทั้งหมดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากลาง กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ ประสูติเมื่อวันเสาร์ เดือน 3 แรม 12 ค่ำ ปีฉลู สัปตศก จ.ศ. 1167 ตรงกับวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 (นับศักราชแบบเก่า) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 44 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหลวงเทเวศร์วัชรินทร์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ เลื่อนขึ้นเป็น กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ และได้ทรงกำกับกรมช่างทองมาแต่ในรัชกาลที่ 3 ต่อมาในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้กำกับศาลฎีกา และสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันอังคาร เดือน 4 ขึ้น 8 ค่ำ ปีชวด อัฐศก จ.ศ. 1238 ตรงกับวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 พระชันษา 73 ปี ทรงเป็นต้นราชสกุล วัชรีวงศ์
พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (; ) (6 ตุลาคม พ.ศ. 2316 - 26 สิงหาคม พ.ศ. 2393) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส (King of the French) ตั้งแต่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2373 ถึง 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2391 รวม 18 ปี ต่อจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าชาร์ลที่ 10 พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักของประชาชนในนาม "พระมหากษัตริย์แห่งเดือนกรกฎาคม" โดยพระองค์ก็ถูกบังคับให้สละราชสมบัติในปีค.ศ. 1830 และเสด็จไปลี้ภัยที่ประเทศอังกฤษจนสิ้นพระชนม์ชีพ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งฝรั่งเศส (ถ้าไม่นับรวมจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งอยู่ในฐานะจักรพรรดิ)

พระองค์พระสูติ ณ พระราชวังหลวง กรุงปารีส เป็นพระโอรสในหลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง กับ หลุยส์ มารี อเดเลดเดอบูร์บอง ซึ่งพระนางเองก็ทรงเป็นราชนิกุลสายราชวงศ์บูร์บง พระองค์มีพระอิสรยศเป็นเจ้าชายสืบสายพระโลหิต (Prince du sang) และเป็นหนึ่งในพระโอรสพระธิดาทั้ง 3 พระองค์แห่งราชวงศ์ออร์เลอองส์
ต้นไม้กินคน

ต้นไม้กินคน มีความหมายถึงพืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่จนสามารถกินมนุษย์หรือสัตว์ขนาดใหญ่อื่นๆได้ ในปัจจุบันยังไม่พบพืชลักษณะนี้อยู่จริง แต่ก็มีบันทึกที่ไม่สามารถยืนยันได้ที่ระบุถึงอยู่พืชเหล่านี้อยู่
ในปัจจุบัน พืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดก็คือ "Nepenthes rajah" ซึ่งสามารถจับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินได้

เรื่องของต้นไม้กินคนที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายนั้นมีที่มาจากเรื่ิองที่แต่งให้หนังสือพิมพ์ นิวยอร์คเวิลด์ ของ เอ็ดมัน สเปนเซอร์ ในบทความมีจดหมายที่ตีพิมพ์ จากผู้ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นนักสำรวจชาวเยอรมัน ชื่อ คาร์ล ลิช "Karl Liche" (หรือ Carl Liche ) ได้รายงานการพบเห็นการบูชายันต์ของชนเผ่า Mkodo แห่งมาดากัสการ์โดยบังเอิญ และเหตุการณ์นี้ได้ถูกหนังสือพิมพ์ต่างๆ หยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็น รวมถึงหนังสือพิมพ์เซาท์ออสเตรเลียรีจิสเตอร์ ฉบับวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2417 ซึ่งทำให้เรื่องราวนี้ได้แพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง
""The slender delicate palpi, with the fury of starved serpents, quivered a moment over her head, then as if instinct with demoniac intelligence fastened upon her in sudden coils round and round her neck and arms; then while her awful screams and yet more awful laughter rose wildly to be instantly strangled down again into a gurgling moan, the tendrils one after another, like great green serpents, with brutal energy and infernal rapidity, rose, retracted themselves, and wrapped her about in fold after fold, ever tightening with cruel swiftness and savage tenacity of anacondas fastening upon their prey.""
เรื่องราวของต้นไม้กินคนแห่งมาดากัสการ์นี้ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งในพ.ศ. 2467 โดยอดีตผู้ว่าการรัฐมิชิแกน "Chase Osborn" ได้ประพันธ์หนังสือเรื่อง "Madagascar, Land of the Man-eating Tree". ซึ่งอ้างถึงเรื่องของ Liche และระบุว่าชนพื้นเมืองและมิชชันนารีล้วนรู้จักต้นไม้ชนิดนี้

ในหนังสือ "Salamanders and other Wonders", พ.ศ. 2498 นักประพันธ์วิทยาศาสตร์ "Willy Ley" ได้ระบุว่าทั้งเผ่า Mkodo และต้นไม้กินคนนี้ไม่มีอยู่จริง
กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ

กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ (Old South Arabian) เป็นกลุ่มของภาษาที่มีความใกล้เคียงกัน 4 ภาษา ที่ใช้พูดทางตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย ซึ่งภาษาเหล่านี้ต่างจากภาษาอาหรับคลาสสิก กลุ่มผู้พูดภาษาเซมิติกที่ไม่ได้อพยพขึ้นเหนือได้เกิดการพัฒนาของกลุ่มภาษาใหม่ที่เรียกว่าเซมิติกตะวันตกเฉียงใต้ ภาษาในกลุ่มนี้ ได้แก่ ภาษาซาบาเอียน ภาษามินาเอีย ภาษากวาตาบาเนีย และภาษาฮาดรามัวติก กลุ่มนี้จัดเป็นสาขาตะวันตกของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้

ภาษาในกลุ่มนี้มีระบบการเขียนเป็นของตนเองคืออักษรอาระเบียใต้ ต่อมาได้พัฒนาไปเป็นอักษรเอธิโอปิก มีจุดกำเนิดเช่นเดียวกับอักษรของกลุ่มภาษาเซมิติกอื่นๆ การเข้ามาของศาสนาอิสลามทำให้ภาษาอาหรับคลาสสิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทนที่ภาษาเหล่านี้ ปัจจุบันเหลือเพียงข้อความโบราณและจารึกบางส่วนและยังมีอิทธิพลต่อภาษาอาหรับท้องถิ่นในบริเวณนั้นเช่นเดียวกับการที่ภาษาคอปติกมีอิทธิพลต่อภาษาอาหรับอียิปต์
กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก

กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก (West Semitic languages) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติกที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและได้รับการสนับสนุนจาก Robert Hetzron และ John Huehnergard ผู้เชี่ยวชาญด้านกลุ่มภาษาเซมิติก ซึ่งแบ่งกลุ่มภาษาเซมิติกออกเป็นสองกลุ่มคือกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออกและตะวันตก กลุ่มตะวันออกประกอบด้วยภาษาเอ็บลาไอต์ และภาษาอัคคาเดีย ส่วนกลุ่มตะวันตกเป็นกลุ่มใหญ่ของกลุ่มภาษาเซมิติก ประกอบด้วยกลุ่มย่อยได้แก่ กลุ่มเอธิโฮปิก กลุ่มอาระเบียใต้ ภาษาอาหรับ และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (ภาษายูการิติก ภาษาฮีบรู ภาษาอราเมอิก) กลุ่มภาษาเอธิโอปิกและอาระเบียใต้ มีลักษณะใกล้เคียงกันมาก บางครั้งรวมกันเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ การจัดตำแหน่งของภาษาอาหรับภายในกลุ่มเซมิติกยังสับสน บางครั้งจัดให้อยู่ในกลุ่มเซมิติกใต้ บางครั้งรวมกับกลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลาง
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้

กลุ่มภาษาเซมิติกใต้ (South Semitic) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติก นอกเหนือจากกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก (เช่นภาษาอัคคาเดีย) และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก (เช่น ภาษาอาหรับ ภาษาอราเมอิก ภาษาฮีบรู)

กลุ่มภาษาเซมิติกใต้แบ่งได้อีกเป็นสองสาขาหลัก คือกลุ่มภาษาอาระเบียใต้ที่ใช้พูดทางชายฝั่งตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย และกลุ่มภาษาเอธิโอปิกที่พบตามฝั่งทะเลแดงด้านจะงอยของทวีปแอฟริกา โดยเฉพาะในเอธิโอเปียและเอริเทรียในปัจจุบัน ภาษาหลักในเอริเทรียเช่น ภาษาทีกรินยา ภาษาติเกร เป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกเหนือ ในขณะที่ภาษาอัมฮาราที่เป็นภาษาหลักในเอธิโอเปียเป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกใต้

บ้านเกิดของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ส่วนใหญ่เชื่อว่าอยู่ทางตอนเหนือของของเอธิโอเปียและเอริเทรีย หรือทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ สาขาเอธิโอปิกในแอฟริกา เชื่อว่าเกิดจากการอพยพของผู้พูดภาษาอาระเบียใต้จากเยเมนเมื่อไม่กี่พันปีที่ผ่านมา บางกลุ่มเชื่อว่า การอพยพนี้เป็นการอพยพกลับของกลุ่มผู้พูดตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติกที่มีต้นกำเนิดในแอฟริกา และอพยพเข้าสู่ตะวันออกกลางและคาบสมุทอาระเบีย โดยกลุ่มของผู้พูดภาษาเซมิติกดั้งเดิม แต่นักภาษาศาสตร์บางคน เช่น A. Murtonen (1967) เชื่อว่ากลุ่มภาษานี้มีต้นกำเนิดในเอธิโอเปีย
กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ

กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Semitic languages) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก มีผู้พูดประมาณ 8 ล้านคนในปัจจุบัน แบ่งได้เป็น 3 สาขา คือ ภาษายูการิติก (ตายแล้ว) ภาษาคานาอันไนต์ (รวมภาษาฮีบรู) และภาษาอราเมอิก บางครั้งรวมกลุ่มภาษานี้เข้ากับภาษาอาหรับแล้วจัดเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลาง

ภาษายูการิติกที่ตายแล้วเป็นหลักฐานรุ่นแรกสุดของกลุ่มภาษานี้ ภาษายูการิติกไม่มีเสียง /dˤ/ (ḍ) แต่แทนที่ด้วยเสียง /sˤ/ (ṣ) (ลักษณะเดียวกับที่ปรากฏในภาษาอัคคาเดีย) เสียงนี้กลายเป็นเสียง /ʕ/ ในภาษาอราเมอิก (ในภาษาอราเมอิกโบราณ เสียงนี้เขียนด้วยอักษรกอฟ) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าภาษายูการิติกไม่ได้เป็นภาษาต้นแบบของกลุ่มนี้ ตัวอย่างการเปลี่ยนเสียงนี้พบได้ในคำว่า “โลก” : ภาษายูการิติก /ʔarsˤ/ (’arṣ), ภาษาฮีบรู /ʔɛrɛsˤ/ (’ereṣ) และภาษาอราเมอิก /ʔarʕaː/ (’ar‘ā’) ภาษายูการิติกต่างจากภาษาในกลุ่มเดียวกันตรงที่ว่ายังคงมีคำที่ขึ้นต้นด้วย /w/ ในขณะที่ภาษาที่เหลือแทนที่ด้วย /y/

แหล่งที่เป็นต้นกำเนิดของภาษานี้ได้แก่บริเวณที่ในปัจจุบันเป็นประเทศอิสราเอล ซีเรีย จอร์แดน เลบานอนและคาบสมุทรไซนาย การเลื่อนเสียงสระจาก /aː/ เป็น /oː/ เป็นการแยกภาษาคานาอันไนต์ออกจากภาษายูการิติก ตัวอย่างการเปลี่ยนเสียง ได้แก่
ต่อมไทมัส

ต่อมไทมัส (thymus gland) เป็นต่อมไร้ท่อชนิดหนึ่ง อยู่ในระบบน้ำเหลือง อยู่บริเวณหลังกระดูกหน้าอก (sternum) โดยจัดเป็นอวัยวะน้ำเหลืองที่พบได้เพียงช่วงวัยหนึ่งเท่านั้น (primary lymphoid organ) ภายหลังจะถูกแทนที่ด้วยเนื้อเยื่อไขมัน (fat tissue) ต่างๆจนไม่สามารถมองเห็นต่อมไทมัสได้อีก
ระบบประสาทอิสระ

ระบบประสาทอิสระหรือระบบประสาทอัตโนวัติ () เป็นการทำงานของระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับการตอบสนองและควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อเรียบ ทำหน้าที่อยู่นอกอำนาจจิตใจแบ่งได้เป็น 2 ระบบคือ
ระบบลิมบิก

ระบบลิมบิก เป็นกลุ่มของส่วนของสมองที่อยู่ตามแนวโค้งระหว่างทาลามัสกับซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ ทำงานร่วมกันในการรับรู้เกี่ยวกับอารมณ์และพฤติกรรม ประกอบด้วย
สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์

"ระวังสับสนกับ: สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์ก ในสกอตติชเติร์ชลีก"

สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์ () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอังกฤษ จากเมืองไวต์ซิตี แฮมเมอร์สมิทและฟูแลม เวสต์ลอนดอน กรุงลอนดอน สโมสรเป็นผู้ชนะในฟุตบอลลีกแชมเปียนชิปฤดูกาล 2010-11 ทำให้เลื่อนชั้นมายังพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปี สโมสรเป็นผู้ชนะเลิศในฟุตบอลลีกคัพ ปี ค.ศ. 1967 ยังเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันดิวิชันหนึ่งแบบเก่าในฤดูกาล 1975–76 ยังเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในเอฟเอคัพ ปี ค.ศ. 1982
ไวรัสตับอักเสบซี

ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันดีว่า มะเร็งตับนั้นส่วนใหญ่จะพบในผู้ที่มีปัจจัยเสี่ยงและปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญที่สุดก็คือการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบและหนึ่งในนั้นก็คือ ไวรัสตับอักเสบซี 
ใครบ้างที่มีปัจจัยเสี่ยงในการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซี

1. ผู้ที่ฉีดยาเสพติดเข้าเส้นเลือด และการใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน
2. การรับเลือดและส่วนประกอบของเลือดก่อนปี 2532

3. การสักตามผิวหนังแบบไม่สะอาด การเจาะหูแบบไม่สะอาด

4. การฟอกเลือดในผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง

5. การผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะ

6. การมีเพศสัมพันธ์กับผู้มีเชื้อไวรัสซี (พบได้น้อย)

7. บุตรได้รับจากมารดาโดยตรงจากการตั้งครรภ์(พบได้น้อย)

อย่างไรก็ตามมีผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีอีก 40% ซึ่งไม่สามารถทราบได้ว่าได้รับเชื้อมาจากสาเหตุใด (SPORADIC CASE) ปัจจุบันพบว่าทั่วโลกมีการติดเชื้อไวรัสซีมากกว่า 100 ล้านคนทั่วโลก และในประเทศไทยพบว่ามีการติดเชื้อไวรัสซี 1-2% ของประชากรไทย
ความสำคัญของไวรัสตับอักเสบซี 
เมื่อมีการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีแล้วพบว่า 50-90% ของผู้ป่วยจะกลายเป็นไวรัสตับอักเสบซี เรื้อรัง ซึ่งต่างกับไวรัสตับอักเสบบี ซึ่งจะมีโอกาสกลายเป็นตับอักเสบเรื้อรัง 5% เมื่อได้รับเชื้อในวัยผู้ใหญ่ และพบว่าผู้ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีที่มีตับแข็งร่วมด้วย มีโอกาสมีชีวิตอยู่รอดใน 10 ปีเพียง 35% เท่านั้น และไวรัสตับอักเสบซียังเป็นสาเหตุสำคัญของการเป็นมะเร็งตับเมื่อไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง
บ้านสุขาวดี

บ้านสุขาวดี เป็นคฤหาสน์สีขาวที่สวยงามและหรูหรามากฝีมือคนไทย สถานที่นี้ได้รับการออกแบบโดย ดร.ปัญญา โชติเทวัญ ซึ่งเป็นผู้บริหารบริษัทสหฟาร์ม อยู่ใกล้ๆกับโรงแรมชลจันทร์ เริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2543 รวมเนื้อที่มากกว่า 80 ไร่ ภายในมีอาคารโดมพระ ความลับสวรรค์ อาคารเจ้าแม่กวนอิม อุทยานสัจธรรม วังพญานาค อาคารพุทธบารมี ห้องประชุม อาคารไอริสโซเฟีย (ร้านขายของที่ระลึก) ห้องดาดฟ้า ฯลฯ เป็นสถานที่พักผ่อนและผู้เข้าชมสามารถถ่ายรูปภายในได้ เปิดให้เข้าชมทุกวัน 8.30 – 18.00 น. วันหยุดนักขัตฤกษ์ 8.00 – 18.00 น.
บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์

บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์ () เป็นหนังสือที่สร้างขึ้นจากสมุดบันทึกประจำวันของอันเนอ ฟรังค์ ขณะที่เธอและครอบครัวต้องหลบซ่อนตัวอยู่เป็นเวลาเกือบสองปี เพื่อหลบหนีการล่าชาวยิวในเนเธอร์แลนด์ขณะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวของอันเนอ ฟรังค์ ถูกจับตัวได้ในปี ค.ศ. 1944 และส่งไปยังค่ายกักกันชาวยิว อันเนอผู้เขียนเสียชีวิตด้วยโรคไข้รากสาดใหญ่ในค่ายกักกันแบร์เกิน-เบลเซิน ต่อมาเมื่อสิ้นสุดสงคราม ออทโท ฟรังค์ พ่อของเธอ ซึ่งเป็นคนเดียวในครอบครัวที่รอดชีวิต ได้นำบันทึกนี้ออกเผยแพร่ต่อสาธารณะ

หนังสือได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ Contact Publishing ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ในปี ค.ศ. 1947 ใช้ชื่อเรื่องในภาษาดัตช์ว่า "Het Achterhuis: Dagboekbrieven van 12 Juni 1942 – 1 Augustus 1944" ("ห้องลับ : บันทึกประจำวันตั้งแต่ 12 มิถุนายน 1942 - 1 สิงหาคม 1944") หนังสือเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์โดยกว้างขวางและเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วหลังจากฉบับแปลภาษาอังกฤษออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1952 ใช้ชื่อเรื่องว่า "Anne Frank: The Diary of a Young Girl" พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Doubleday & Company ในสหรัฐอเมริกา และโดยสำนักพิมพ์ Vallentine Mitchell ในอังกฤษ ปัจจุบันหนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นหนึ่งในหนังสือยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20
อลัน วู

อลัน วู หรือ หวู เจิ้นเทียน () หรือชื่อเดิม หวู เจิ้นยู่ () เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2515 เป็นชาวสิงคโปร์ โดยมีเชื้อสายจีน-อเมริกัน เป็นนักแสดง, พิธีกร, อดีตวีเจเอ็มทีวี เอเชีย และที่สร้างชื่อเสียงที่สุดของอาชีพการงานของเขาก็คือการเป็นพิธีกรเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังอย่าง ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย

อลันจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กเลย์ และได้เข้าสู่วงการบันเทิง ด้วยบุคลิกและภาพลักษณ์ที่ดี จึงเข้ามาเป็นนายแบบสังกัดฟอร์ด เอเจนซี่ ในขณะนั้นเองเขาได้ร่วมแข่งขันรายการเฟียร์ แฟ็คเตอร์โดยได้ลำดับ 2 ทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปและมุ่งหน้าสู่ฮ่องกงเพื่อเริ่มต้นอาชีพนักแสดง

เขาต้องฟันฝ่าอุปสรรคกับภาษาจีนกลางและภาษาจีนกวางตุ้ง เอ็มทีวีไต้หวันได้ให้โอกาสเขาได้เป็นวีเจ โดยเป็นพิธีกรร่วมในคอนเสิร์ตวันคริสต์มาส และงานแสดงละครเรื่อง "Wu Yan De Ai" และภาพยนตร์ตลกโรแมนติกอย่าง "I Do, I Do" ของประเทศสิงคโปร์

ความโด่งดังของเขายิ่งทวีคูณเพิ่มขึ้นเมื่อเขาได้เป็นพิธีกรในรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ตั้งแต่ฤดูกาลแรกจนถึงปัจจุบัน ทางช่องเอเอ็กซ์เอ็น ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชียเนื่องจากรายการนี้เป็นรายการที่ดังมากและออกอากาศทั่วทั้งเอเชีย รวมถึงยังมีอีกหลายประเทศที่ซื้อรายการไปฉายต่อในประเทศตนเองภายหลังอีกด้วย

เขาแต่งงานกับนักแสดงสาวชาวสิงคโปร์ชื่อว่า "หว่อง ลี่หลิน" มีลูกสาวชื่อเซ็จ และลูกชายโจนัส โดยงานแต่งงานของทั้งสองจัดขึ้นโดยบริษัทฟลาย เอ็นเตอร์เทนเมนต์
โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3

โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3 ตั้งอยู่ที่อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี มีสถานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอด่านช้าง เปิดทำการเรียนการสอนแบบสหศึกษา มีเนื้อที่ 180 ไร่ 1 งาน เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญ ในปีการศึกษา 2517 และได้เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 และต่อมาได้เปิดทำการเรียนการสอนนักเรียนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ถึง มัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3 ก่อตั้งขึ้นโดยดำริของ ศ.ดร.ก่อ สวัสดิพาณิชย์ อธิบดีกรมสามัญศึกษา (กรมวิสามัญเดิม) เมื่อครั้งเดินทางมาตรวจเยี่ยม โรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2513 นาย เมี้ยน เครือสินธุ์ ศึกษาธิการจังหวัดสุพรรณบุรี ในขณะนั้นได้พาคณะมาตรวจสภาพพื้นที่บริเวณที่จะตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาที่ กิ่งอำเภอด่านช้าง ซึ่งมีสภาพเป็นป่าไผ่ ใกล้บริเวณโครงการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำกระเสียว (เขื่อนกระเสียว) และอยู่ติดกับโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด ท่านอธิบดีกรมสามัญศึกษาเห็นว่าเหมาะสมที่จะก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาเพื่อให้เป็นโรงเรียนประจำอำเภอได้ จึงให้หน่วยงานช่างกรมวิสามัญศึกษา ทำการสำรวจออกแบบและวางผังบริเวณโรงเรียน แต่ในขณะนั้นกระทรวงศึกษาธิการยังขาดแคลนงบประมาณ ในการก่อสร้างอาคารเรียนจึงทำการก่อสร้างไม่ได้ ท่านอธิบดีกรมสามัญศึกษา จึงได้ติดต่อ คุณ บรรหาร ศิลปอาชา ผู้ซึ่งเคยบริจาคเงินก่อสร้างอาคารโรงเรียนมัธยมศึกษา และโรงเรียนประถมศึกษามาแล้ว 2 แห่ง ขอให้ช่วยบริจาคเงิน ก่อสร้างอาคารโรงเรียนมัธยมศึกษาที่กิ่งอำเภอด่านช้างอีก 1 แห่ง คุณ บรรหาร ศิลปอาชา ก็มีความยินดีบริจาคเงินเป็นค่าก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารประกอบให้ตามความประสงค์ของกระทรวงศึกษาธิการ ดังนี้
รวมบริจาคค่าก่อสร้างทั้งสิ้น เป็นเงิน 1,000,000 บาท โดยทางกระทรวงศึกษาธิการได้ให้ชื่อว่า โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3 เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคทรัพย์ก่อสร้างโรงเรียนคือ คุณบรรหาร ศิลปอาชา และ คุณแจ่มใส ศิลปอาชา ภริยาจึงเป็นที่มาของชื่อ "บรรหาร-แจ่มใส" ต่อด้วย "วิทยา 3" อันหมายถึง โรงเรียนที่คุณ บรรหาร คุณ แจ่มใส ศิลปอาชา บริจาคทรัพย์สร้างขึ้นเป็นแห่งที่สาม โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3 ได้ทำการประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ในการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2516 โดยการเรียนเชิญ ฯพณฯ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นาย อภัย จันทวิมล เป็นประธานพิธีวางศิลาฤกษ์โดยมี นาย สวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ในขณะนั้นเป็นผู้เสนอรายงาน เวลาต่อมาวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา กิติวัฒนาดุลโสภาคย์ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงประกอบพิธีเปิดป้ายอาคารเรียน โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3 และมีพระราชดำรัสกับนักเรียนที่เฝ้ารับเสด็จ ความว่าเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 เมื่อครั้งทรงเสด็จประกอบพิธีกรรมเปิดป้ายอาคารเรียน "โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3" พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ ทรงมีพระราชดำรัสกับนักเรียนที่เฝ้ารับเสด็จ ความว่า โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3 มีการจัดการแข่งขัน กีฬาภายใน หรือ กีฬาสี เป็นประจำทุกปี ภายใต้ชื่อ "พิกุลเกมส์" (ปีการศึกษา 2561 ครั้งที่ 39) จัดแบ่งจำนวนนักเรียนโดยการจับฉลากเป็นรายห้องเรียน เฉลี่ยคณะสีละ 12-13 ห้องเรียน จัดแบ่งออกทั้งหมดเป็น 4 คณะสี ได้แก่

[[หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย]
ปาณิสรา อารยะสกุล

ปาณิสรา อารยะสกุล เป็นนักแสดง พิธีกร นักร้อง และดีเจหญิงชาวไทย

นางปาณิสรา อารยะสกุล หรือชื่อเดิมก่อนสมรส ศิริพร พิมพ์ปรุ และ ปาณิสรา พิมพ์ปรุ ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2524 พื้นเพเป็นชาวไทยสยามในหลักสี่ กรุงเทพมหานคร โดยกำเนิด ด้านการศึกษา ปาณิสราเรียนจบระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนราชินีบน และตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา(ต.อ.รุ่น 60) แผนอังกฤษ-ฝรั่งเศส ระดับอุดมศึกษาจาก คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอับดับสอง ต่อมาได้เป็น นักแสดง ในสังกัด จีดีเอช ห้าห้าเก้า ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

เธอเคยรับหน้าที่โปรดิวเซอร์พร้อมกับเพื่อนจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในการสร้างซิตคอมเรื่อง "เนื้อคู่ประตูถัดไป" ให้ GTH และแสดงเป็นตัวละครในซิตคอมเรื่องนี้ด้วย นอกจากนี้ยังเคยเป็นนักจัดรายการวิทยุ (ดีเจ) รายการ "มีเรื่อง...ก่อนนอน" ให้กับ เอไทม์ มีเดียของ สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา

ปาณิสราได้คบหาดูใจกับนพ.สมิทธิ์ อารยะสกุล โดยได้จัดพิธีหมั้นและจดทะเบียนสมรสเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2557 ที่บ้านของฝ่ายว่าที่เจ้าสาวและมีพิธีฉลองมงคลสมรสขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2557 ณ โรงแรมพลาซ่าแอททินี ปัจจุบันมี บุตร-ธิดา 2 คน เป็นฝาแฝดชาย หญิง ชื่อ อลินและอรัญ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2558 ()

Devils :มัม ลาโคนิค / โอปอล์ ปาณิสรา พิมพ์ปรุ /ฮาย อาภาพร นครสวรรค์ 
Divas :ตู่ นันทิดา แก้วบัวสาย / แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร/ตุ๊ก วิยะดา โกมารกุล ณ นคร

2005 :: รางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม สตาร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ดส์ ครั้งที่ 4 ประจำปี 2548 จากภาพยนตร์เรื่อง "เพื่อนสนิท"

2011 :: 10 Most influential of the year เป็นผู้หญิง1ใน10 ของเมืองไทยที่ได้รับรางวัล ซึ่งได้รับในสาขาผู้หญิงที่มีอิทธิพลในด้านแฟชั่นของเมืองไทย

2012 ::ได้รับรางวัล Young&Smart Vote ประเภท fashion icon stylish girl จากนิตยสารสุดสัปดาห์

2012 :: รับรางวัล "สวยพลิกโฉม" ในงานประกาศรางวัล Women Health Awards 2012

2013 :: รางวัลประกาศเกียรติคุณแก่สตรี สามัญชนและสถานีองค์การดีเด่น เนื่องในวันสตรีสากลซึ่งได้รับการเทิดทูนให้เป็นสามัญชนแม่พิมพ์ของสตรีในปัจจุบัน
เบรกแดนซ์

เบรกแดนซ์ () เป็นการเต้นลักษณะสตรีทแดนซ์ พัฒนาโดยเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมฮิปฮอป ท่ามกลางชาวแอฟริกัน-อเมริกัน และวัยรุ่นชาวเปอร์โตริโก ในแมนฮัตตันและเซาธ์บร็อกซ์ ในนิวยอร์กซิตี ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1970 และยังใช้เต้นในเพลงป็อป ฟังก์ หรือฮิปฮอป โดยมักใช้ดนตรีรีมิกซ์แนวเบรกที่ทำให้ยืดขึ้น และเป็นที่รู้จักเด่นชัดในแนวการเต้นสไตล์ฮิปฮอป คนที่เต้นประเภทนี้จะเรียกว่า เบรกแดนเซอร์, เบรกเกอร์, บี-บอย หรือ บี-เกิร์ล
แอร์ไชนา

แอร์ไชนา (อังกฤษ: Air China, จีนตัวย่อ: 中国国际航空公司, พินอิน: Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī ) เป็นสายการบินแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นรัฐวิสาหกิจในรัฐบาล และเป็นสายการบินใหญ่อันดับสองของจีนรองจากสายการบินไชนาเซาต์เทิร์นแอร์ไลน์ มีขนาดฝูงบินเป็นอันดับที่ 18 ของโลก มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง, ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูซวงหลิว, และท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง เป็นหนึ่งในพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แอร์ไชนา มีเครื่องบินทั้งสิ้น ดังนี้