seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นกแซงแซวหางปลา

นกแซงแซวหางปลา (, ชื่อวิทยาศาสตร์ : " Dicrurus macrocercus") เป็นนกจับคอนขนาดเล็กในวงศ์นกแซงแซว พบทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน ไปทางตะวันออกถึงอินเดียและศรีลังกา ทางใต้ไปถึงจีน และอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้บ่อยมากทั่วประเทศ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

นกแซงแซวหางปลาจัดอยู่ในวงศ์นกแซงแซว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า " Dicrurus macrocercus" ชื่อสกุล Dicrurus มาจากภาษากรีก คือ dikroos, dikros หมายถึงแยกเป็นแฉก และ oura แปลว่า หาง ซึ่งรวมความแล้วหมายถึง สกุลของนกที่มีหางเป็นแฉก ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของนกแซงแซว

ชื่อบ่งชนิด macrocercus มาจากภาษากรีก คำว่า marokerkos แปลว่า หางยาว ดังนั้น ชื่อวิทยาศาสตร์ของนกแซงแซวหางปลาจึงหมายถึง นกที่มีหางยาวเป็นแฉก

นกแซงแซวหางปลาตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน ขนาดความยาวลำตัวประมาณ 28 เซนติเมตร ขนทั่วลำตัวมีสีดำเหลือบน้ำเงิน ปลายหางเป็นแฉกคล้ายหางปลาตะเพียน ปากบนขบปากล่าง ปากสีดำ ขาสีดำ เท้าสีดำ ตาแดงที่ม่านตา แต่ตาดำเป็นสีดำ

พบในอิหร่าน อินเดีย จีน ไต้หวัน ชวา อินโดจีน และในประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่น พบทั่วไปเกือบทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ตั้งแต่ชุมพรลงไป ซึ่งจะพบว่าเป็นนกอพยพมาในช่วงฤดูหนาว

นกแซงแซวหางปลาเป็นนกแซงแซวชนิดเดียวที่ชอบเกาะอยู่ ตามกิ่งไม้ที่โล่งแจ้ง ตามท้องทุ่งริมทางตามแหล่งน้ำ ไม่ชอบลงมาตามพื้นดิน มักหากินเพียงตัวเดียว หรืออยู่เป็นคู่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เป็นนกที่ไม่กลัวนกอื่น หากมีนกอื่นมาใกล้จะไล่จิกตี สามารถร้องเลียนเสียงนกชนิดอื่น กินอาหารโดยบินออกจากที่เกาะโฉบจิกแมลงที่กำลังบิน บางครั้งออกหากินฝูงเล็กๆ 3-6 ตัว

นกชนิดนี้ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนเมษายน-สิงหาคม ทำรังอยู่บนต้นไม้สูงด้วยกิ่งไม้เล็ก ๆ ขัดสานเป็นรูปถ้วย มีแอ่งตรงกลางไว้วางไข่รองด้วยขนสัตว์และหญ้าอ่อน วางไข่ครั้งละ 3-4 ฟอง
เอื้องหมายนา

เอื้องหมายนา (, หรือ "Cheilocostus speciosus"; ) หรือ เอื้องเพชรม้า เป็นพืชล้มลุกอายุหลายฤดู จัดอยู่ในวงศ์เอื้องหมายนา ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ มีเหง้าใต้ดิน ใช้เป็นไม้ประดับได้ เจริญได้ดีทั้งในที่ได้รับร่มเงาบ้าง หรือกลางแสงแดดจัดที่มีความชื้นสูง เอื้องหมายนาเป็นพืชมีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนและเป็นพืชประจำถิ่นในประเทศอินเดีย ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงเกาะนิวกินี

ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 9.1–15.1 มิลลิเมตร สูง 1.5–2 เมตร อวบน้ำ ต้นเกลี้ยงหรือมีขนปกคลุม เหง้าใต้ดินสะสมอาหาร กาบใบปิด โอบรอบลำต้น มีสีแดงหรือสีน้ำตาลแดง ใบของเอื้องหมายนาเป็นใบเดี่ยว ออกเวียนสลับ รูปร่างกึ่งรูปขอบขนานกึ่งรูปหอก (oblong - lanceolate) ปลายใบเรียวแหลม ใบกว้าง 6–8 เซนติเมตร ยาว 20.5–29.6 เซนติเมตร ใต้ใบมีขนละเอียดสีขาวคล้ายกำมะหยี่ โคนใบแผ่เป็นกาบสีเขียวหรือสีน้ำตาลแดงหุ้มลำต้น ดอกของเอื้องหมายนาออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกตั้งตรง ดอกตูมจะมีกาบสีแดงคล้ำหุ้มอยู่ ดอกติดกันแน่น ดอกย่อยเป็นรูปกรวยสีขาวมี 3 กลีบ กลีบหนึ่งมีขนาดโตและกว้างเป็นจะงอย ดอยเอื้องหมายนาจะทยอยบานครั้งละ 1–2 ดอก ในช่วงเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน ส่วนฝักและผลเมื่อสุกจะเป็นรูปไข่มีสีแดงสด เมล็ดมีสีดำ เยื่อหุ้มเมล็ดสีขาว ผลแห้งแตกได้ ขยายพันธุ์โดยการแบ่งกอ หรือเพาะเมล็ด พบกระจายทั่วไปตั้งแต่อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีพบในอเมริกาใต้

เหง้าเป็นหัวมีแป้ง 60% ใช้เป็นอาหารได้ มีเส้นใยมาก ในประเทศมาเลเซีย อินเดีย และฟิลิปปินส์ใช้หน่ออ่อนใส่แกง เป็นผัก เหง้าและเมล็ดมีสารไดออสจีนิน ซึ่งมีฤทธิ์คล้ายฮอร์โมนเพศหญิง และเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์ยาสเตอรอยด์ เมล็ดมีกรดไขมันที่มีกลิ่นหอม เหง้าสดจะมีพิษ เมื่อบริโภคในปริมาณมากจะทำให้อาเจียน ท้องร่วงรุนแรง และทำให้แท้งเนื่องจากการที่มีฤทธิ์ต้านการฝังตัวของตัวอ่อนที่ผนังมดลูก วิธีลดพิษคือต้องทำให้สุกก่อน ในมาเลเซียใช้ต้นเอื้องหมายนาในพิธีกรรมต่างๆ

ชื่อ "เอื้องหมายนา" มีที่มาจากประเพณีการสู่ขวัญควาย เนื่องจากชาวนาได้ดุด่า ทุบตีควายระหว่างการไถพรวนในฤดูการทำงาน เมื่อต้นกล้าโตเต็มที่สามารถถอนกล้าไปดำนาแล้วนั้นเป็นอันสิ้นสุดสำหรับการใช้แรงงานของควาย จากนั้นชาวนาก็จะขอขมาลาโทษจากควาย หรือที่เรียกว่า "สู่ขวัญควาย" ซึ่งในพิธีจะมีการนำต้นเอื้องหมายนา ไปปักไว้ 4 ทิศของบริเวณพื้นที่นาของตนเองที่เป็นเจ้าของ เอื้องหมายนาที่ปักไว้นี้มีประโยชน์คือ ป้องกันวัชพืชของต้นข้าว เช่น เพลี้ย บั่ว ที่จะมาทำลายต้นข้าว เมื่อป้องกันวัชพืชเหล่านี้ได้ต้นข้าวจะออกรวงดี จึงเป็นที่มาของชื่อ "เอื้องหมายนา"
ในแต่ละท้องถิ่นก็จะมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไป ดังนี้เอื้อง หมายนา ถามคุณตาทวดอายุ104ปี แกบอกว่า สมัยโบราณ เขาจับจองที่ทำ ตามข้างๆลำห้วย มักจะใช้กอเอื้องนี้ไปปลูกตามแดน หรือบอกแดน คนกับคนอื่นว่า ของเขาอยู่จากต้นเอื้องนี้ไปหาต้นนี้ 
คือหมายเขตแดน นานั่นอง บางคนขุดไปปลูกตามมุมเขต จึงเรียกกันว่าเอื้องหมายที่นา คนต่อๆมาเรียกสั้นๆว่าเอื้องหมายนา
แฮร์มันน์ ลุดวิก ฮุสไลน์

แฮร์มันน์ ลุดวิก ฮุสไลน์ (; 12 กันยายน พ.ศ. 2528 – ปัจจุบัน) เป็นนักกีฬาเรือแคนูสลาลอมทีมชาติไทย เขาสามารถสร้างผลงานที่โดดเด่น ด้วยการสร้างประวัติศาสตร์ให้แก่สมาคมเรือพายแห่งประเทศไทย โดยเป็นนักกีฬาแคนูคายัคคนแรกของประเทศไทย ที่ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ซึ่งแฮร์มันน์ได้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรายการคายัคสลาลอม ชายเดี่ยว โดยเข้าสู่เส้นชัยเป็นอันดับที่ 19

แฮร์มันน์ ลุดวิก ฮุสไลน์ เป็นนักกีฬาลูกครึ่งไทย-เยอรมนี ใน พ.ศ. 2555 เขาเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรก โดยเข้าแข่งขันในรายการคายัคสลาลอม ชายเดี่ยว ที่ประเทศอังกฤษ ซึ่งคอร์สการแข่งขันเรือแคนูที่ประเทศดังกล่าว ได้การยอมรับกันว่ามีความยากเป็นอันดับ 1 ของโลก ที่ซึ่งแฮร์มันน์ ได้ทำการฝึกซ้อม ณ สถานที่ดังกล่าวตั้งแต่เดือนมีนาคมเป็นประจำทุกเดือน โดยมี ยานุส เปเตอร์รุน ซึ่งเป็นโค้ชชาวสโลวีเนีย เป็นผู้ดูแลอย่างใกล้ชิด ในวันที่ 29 กรกฎาคม แฮร์มันน์เข้าแข่งขันรอบควอลิฟายเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ 15 คน ซึ่งรอบแรกเขาทำเวลาไว้ที่ 100.67 วินาที และรอบที่สองทำได้ดีกว่าเดิมด้วยเวลา 95.11 วินาที เขาเข้าเส้นชัยเป็นอันดับที่ 19 จากผู้เข้าแข่งขันที่มีอยู่ทั้งหมด 22 คน
ต้นไม้แบบทวิภาค

ต้นไม้ทวิภาค () ในศาสตร์คอมพิวเตอร์ เป็นโครงสร้างข้อมูลแบบต้นไม้ซึ่งแต่ละปมมีปมลูกได้ไม่เกิน 2 ปม โดยแยกออกเป็นปมด้านซ้าย และปมด้านขวา ปมที่มีปมลูก เรียกว่า ปมพ่อแม่ และปมลูกอาจมีรีเฟอร์เรนซ์ไปยังปมพ่อแม่ของมัน ในโครงสร้างแบบต้นไม้จะมีปม ๆ หนึ่งเป็นปมบรรพบุรุษของทุกปม เราเรียกปมนี้ว่าปมราก การเข้าถึงปมทุกปมในโครงสร้างแบบต้นไม้ทำได้โดยเริ่มต้นจากปมราก และใช้รีเฟอร์เรนซ์ของปมนั้นท่องไปตามปมลูกด้านซ้ายและด้านขวาของมัน ต้นไม้ที่มีเฉพาะปมราก เรียกว่าต้นไม้ว่าง (null tree) ในต้นไม้ทวิภาค กิ่งหรือดีกรีของทุก ๆ ปมมีค่ามากที่สุดได้ไม่เกิน 2 ต้นไม้ที่มีปมจำนวน 'n' ปมจะมีกิ่งได้ไม่เกิน 'n-1' กิ่ง 
ต้นไม้ทวิภาคมักใช้สำหรับต้นไม้ค้นหาทวิภาค (binary search trees) และฮีพทวิภาค (binary heaps)
เต่าใบไม้

เต่าใบไม้ หรือ เต่าแดง (; ) สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่า ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)

มีลักษณะเด่น คือ กระดองส่วนล่างมีลักษณะคล้ายบานพับคล้ายกับเต่าหับ แต่ปิดได้เฉพาะตอนล่าง หัวมีสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือเขียวมะกอกด้านบนสุดของหัวอาจมีจุดสีดำ และด้านข้างของหน้าอาจจะมีแถบสีเหลืองหรือชมพู กระดองส่วนล่างสีจาง มีเส้นเป็นแนวรัศมี บางครั้งพบว่ากระดองส่วนล่างอาจเป็นสีดำ หรือน้ำตาลเข้มทั้งหมดลักษณะรอยต่อระหว่างแผ่นเกล็ดต้นขาและแผ่นเกล็ดทวารโค้งและกระดองส่วนล่างที่มีลักษณะเป็นบานพับเป็นลักษณะที่ทำให้แยกออกจากเต่าหวาย ที่มีลักษณะกระดองคล้ายคลึงกัน

มีกระดองส่วนบนยาวเต็มที่ 22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำหรือลำธารในป่า หรือเนินเขา ในทุกประเทศของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์

เป็นเต่าที่กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ ในน้ำ, ผัก และผลไม้ เป็นต้น

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
แคว้นสุพรรณภูมิ

"สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดินแดนสุวรรณภูมิ"

อาณาจักรสุพรรณภูมิ หรือ แคว้นสุพรรณภูมิ เป็นแคว้นของชนชาติไทยในอดีต มีมาก่อนสถาปณากรุงศรีอยุธยา โดยมีเมืองอู่ทองเป็นเมืองหลวง

สืบเนื่องจาก พระเจ้าไชยสิริกษัตริย์แคว้นโยนกเชียงแสน ครองเมืองชัยปราการ (เมืองฝาง) อพยพผู้คนหนีการโจมตีจากพวกมอญลงมาทางใต้ บรรดาเชื้อพระวงศ์และผู้คนต่างที่อพยพลงมาด้วยได้พากันแยกย้ายไปตั้งบ้านเมืองของตนอยู่ตามแคว้นต่าง ๆ โดยมีเมืองใหญ่ ๆ 2 เมืองคือ เมืองอโยธยาแคว้นละโว้ และเมืองอู่ทองแคว้นสุพรรณภูมิ ต่อมา
พระเจ้าไชยสิริทรงขยายอาณาเขตไปทางใต้และได้ปกครองแคว้นศิริธรรมราช และได้ตั้งเมืองนครศิริธรรมราช (นครศรีธรรมราช) เป็นเมืองหลวง

ราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 ในช่วง พ.ศ. 1843-พ.ศ. 1893 เมื่องอู่ทองอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรสุโขทัย แต่มีหลายความคิดเกี่ยวกับเมืองสุพรรณภูมิ เช่นต้นกำเนิดของพระเจ้าอู่ทอง โปรดอ่านจาก ราชวงศ์สุพรรณภูมิ ยังคงมีความไม่ชัดเจนเรื่อง การปกครองแคว้นสุพรรณภูมิควบคู่ไปกับการปกครองอาณาจักรสุโขทัยในช่วงหลังการสถาปณากรุงศรีอยุธยา ภายหลังแคว้นสุพรรณภูมิได้ถูกลดความสำคัญลงเป็นหัวชั้นเมืองเอก (เมืองหน้าด่าน) เท่านั้น การปกครองจะมีการแต่งตั้งผู้ปกครองที่มีเชื่อสายราชวงศ์ทั้งทางสุโขทัยและอยุธยามาปกครองโดยมีตำแหน่ง "เจ้าเมืองอู่ทอง" ซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครองแคว้นสุพรรณภูมิสำหรับพระราชโอรสมักเรียกตามตำแหน่งสกุลยศว่า "ขุนหลวง" ในลักษณะคล้ายกับเมืองพิษณุโลกสองแคว และ ปกครองเมืองสรรค์ (แพรกศรีราชา) นอกจากนี้พระมหากษัติผู้คลองกรุงศรีอยุธยา ต้องทรงแต่งตั้งพระชายาผู้สืบเชื้อสายจากผู้คลองอาณาจักรสุพรรณภูมิในตำแหน่ง ท้าวอินทรสุเรนทรด้วย
วัน ๆ ของพวกผมก็งี้แหละ

วัน ๆ ของพวกผมก็งี้แหละ (; "ชีวิตประจำวันของนักเรียนชาย ม.ปลาย") เป็นผลงานชุดการ์ตูนมังงะของยะมะอุจิ ยะสุโนะบุ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารออนไลน์ "GANGAN ONLINE" เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะชุดทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 2011 ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียวระหว่างวันที่ 9 มกราคม – 26 มีนาคม ค.ศ. 2012
อันดับทัวทารา

อันดับทัวทารา () เป็นอันดับของสัตว์เลื้อยคลานอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhynchocephalia

สัตว์เลื้อยคลานในอันดับนี้ เดิมเคยมีอยู่หลากหลายชนิด และหลายวงศ์ มีการแพร่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง แต่จนถึงปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปเกือบหมดแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันนี้อยู่เพียงวงศ์เดียว และมีถิ่นกำเนิดและกระจายพันธุ์เฉพาะในหมู่เกาะของนิวซีแลนด์เท่านั้น

สันนิษฐานว่าสัตว์เลื้อยคลานในอันดับทัวทาราเป็นบรรพบุรุษของ Squamata หรือ งูและกิ้งก่า เนื่องจากมีลักษณะร่วมกันหลายประการ เช่น ช่องเปิดทวารร่วมเป็นรอยผ่าตามขวางลำตัว, ลิ้นมีรอยหยักทางด้านหน้า, กระบวนการลอกของผิวหนัง, การเกาะติดของฟันติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง, ตำแหน่งที่ปล่อยหางหลุดจากลำตัว, มีถุงขนาดเล็กที่อยู่ด้านท้ายของห้องทวารร่วมซึ่งเปรียบเทียบได้กับถุงพีนิสของงูและกิ้งก่า รวมทั้งโครงสร้างทางกายวิภาคหลายประการ แต่ก็ยังมีลักษณะที่แตกต่างไปออกจาก Squamata เช่น กระดูกควาเดรทเป็นชิ้นเล็ก, มีกระดูกแกสทราเลียในกล้ามเนื้อผนังช่องท้อง, ฟันบนกระดูกพาลาทีนมีขนาดใหญ่, ก้านกระดูกโคโรนอยด์ของขากรรไกรล่างเป็นชิ้นใหญ่ เป็นต้น
วงศ์ทัวทารา

วงศ์ทัวทารา () เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับทัวทารา (Rhynchocephalia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphenodontidae

ลักษณะทั่วไปของสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์นี้ คือ มีลำตัวป้อม หัวและหางมีขนาดใหญ่ ฟันมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีรูปร่างแตกต่างกัน โดยมีฟันเขี้ยวอยู่ที่ส่วนนห้าสุดของกระดูกแมคซิลลาและกระดูกเดนทารี นอกจากนั้นยังมีฟันที่กระดูกพาลาทีนอีกด้วย ซึ่งลักษณะเช่นนี้จะไม่พบในกิ้งก่า ตัวฟันเกาะติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง กะโหลกมีช่องเปิดบริเวณขมับ 2 ช่องแต่ยังคงมีกระดูกเทมเพอรัล ไม่มีกระดูกในชั้นหนัง ไม่มีแผ่นแก้วหู ทางด้านท้ายของช่องทวารร่วมมีถุงขนาดเล็กหนึ่งคู่ซึ่งเป็นโครงสร้างที่จะวิวัฒนาการไปเป็นถุงพีนิสคู่ในสัตว์เลื้อยคลานอันดับ Squamata สามารถปล่อยหางหลุดจากลำตัวได้

เป็นสัตว์ที่ประชากรส่วนใหญ่ในวงศ์สูญพันธุ์หมดไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเหลือเพียง 2 ชนิด ใน 1 สกุลเท่านั้น ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่ ซึ่งจะพบได้เฉพาะในนิวซีแลนด์เท่านั้น
ลมหนาว

ลมหนาว อาจหมายถึง
มอนอินทร์ รินคำ

นายมอนอินทร์ รินคำ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคพลังธรรม

นายมอนอินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2479 ที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายหน้อย กับนางปิ่นแก้ว รินคำ สำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ (รุ่น 21) ระดับปริญญาตรีและปริญญาโททางด้านการเกษตร จากมหาวิทยาลัยอะราเนด้า ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อปี พ.ศ. 2511 และ พ.ศ. 2513 ตามลำดับ

นายมอนอินทร์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม และในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคพลังธรรม ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง โดยได้รับหมายเลข 23 แต่ได้คะแนน 18,363 คะแนน เป็นลำดับที่ 12 ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. สังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเพียง 208 คะแนนเท่านั้น ภายหลังจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน
อินทร สิงหเนตร

อินทร สิงหเนตร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจากการแต่งตั้ง ในปี พ.ศ. 2489

อินทร เป็นบุตรของนายดวงชื่น กับนางบัวจันทร์ สิงหเนตร เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2440 ที่อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีพี่น้องรวม 7 คน ได้แก่ นายอินทร นางสาวศรีวิไล นายแพทย์จินดา (เจ้าของโรงพยาบาลจินดา สิงหเนตร) ร้อยโท ราศรี สิงหเนตร นายอดุลย์ นายดวงเลื่อน และนายเทอดศักดิ์

อินทรเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ต่อมาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย ต่อมาได้ศึกษาจนจบปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทย และประกอบอาชีพเป็นทนายความ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2480 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งที่สองในประเทศไทย และได้รับเลือกอีก 2 สมัยต่อมา

อินทรเป็นนักการเมืองที่มีบทบาทในการคัดค้านการเสนอให้วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติตามข้อเสนอของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ร่วมกับเลียง ไชยกาล ด้วยเหตุผลว่านั่นเป็นวันปฏิวัติ และไม่เป็นการเคารพต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้อินทรและเลียงถูกจับโยนลงในสระน้ำพระที่นั่งอนันตสมาคม และถูกสภาผู้แทนราษฎรขับออกจากสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2481 โดยนายสี่หมื่น วณีสอน ได้รับเลือกตั้งแทน

ในระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจในปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2490 ในสมัยรัฐบาล พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ที่มีการอภิปรายนานถึง 7 วัน 7 คืน ที่เรียกกันว่า "มหกรรม 7 วัน" ในระหว่างนี้ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ หลายคนถูกลอบยิงหรือลอบทำร้าย เช่น นายสุวิชช พันธเศรษฐ ถูกลอบยิงแต่รอดมาได้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย หลังเลิกอภิปรายในช่วงเวลาค่ำคืน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรคได้ใช้รถยนต์มินิยี่ห้อมอร์ริสที่ยืมมาจากพลตำรวจตรี พระพินิจชนคดี พี่เขย พา ส.ส. ของพรรคนั่งรวมกันแล้วไปส่งถึงบ้านพักของแต่ละคนจนครบ คืนหนึ่งที่บริเวณหน้าวัดมกุฏกษัตริยารามซึ่งเป็นที่มืดและเปลี่ยว มีรถยนต์สีดำยี่ห้อเรย์โนลต์วิ่งตามมาด้วยท่าทีไม่ประสงค์ดี อินทรซึ่งนั่งข้างหม่อมราชวงศ์เสนีย์ อาสาจะต่อสู้ด้วยปืนพกกระบอกเล็กที่มีความยาวไม่ถึง 4 นิ้วฟุตที่พกมาในกระเป๋า แต่ปรากฏว่าพอรถวิ่งถึงหน้าสนามม้านางเลิ้งเป็นที่สว่างมีผู้คนสัญจรไปมา รถเรย์โนลต์สีดำคันนั้นก็วิ่งแซงหน้าหายไป

ต่อมาอินทรถูกลอบสังหารในขณะเดินออกกำลังกายในตอนเช้าที่หน้าวัดศรีดอนไชย
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4 (6 มกราคม พ.ศ. 2489 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 178 คน โดยมาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขต ครั้งแรกทั้งหมด 96 คน และ ครั้งที่สอง 82 คน จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป สิงหาคม พ.ศ. 2489

การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน และ ครั้งที่สอง ถือเกณฑ์ราษฎร 150,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 178 คน

สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเอกผิน ชุณหะวัณ เข้ายึดอำนาจการปกครอง เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490

มีรายนามดังนี้

ประธานสภาผู้แทนราษฎร พระยามานวราชเสวี (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2490) นายเกษม บุญศรี ดำรงตำแหน่งแทน (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2490) นายพึ่ง ศรีจันทร์ ดำรงตำแหน่งแทน

รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง นายเดือน บุนนาค (ลาออก พ.ศ. 2489) นายมงคล รัตนวิจิตร ดำรงตำแหน่งแทน (ลาออก พ.ศ. 2489) พันเอกพระยาสุรพันธเสนี ดำรงตำแหน่งแทน
ร้านสตาร์ซอคเก้อร์

ร้านสตาร์ซอคเก้อร์ () เป็นร้านค้าปลีกซึ่งจำหน่ายสินค้าเกี่ยวกับกีฬา ลักษณะพิเศษที่สำคัญคือ มีของที่ระลึกจากสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงในทวีปยุโรป และกิจการให้เช่าสื่อวีดิทัศน์บันทึกการแข่งขัน หรือช่วงจังหวะสำคัญในการแข่งขัน (Highlight) กีฬาโดยเฉพาะฟุตบอล ร่วมด้วยสิ่งพิมพ์ในเครือสยามสปอร์ตทุกชนิด ดำเนินงานโดย"บริษัท วรรคสร โปรโมชัน จำกัด" ซึ่งจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 และมีสมลักษณ์ โหลทอง ภรรยาของระวิ ผู้ก่อตั้งบริษัท สยามสปอร์ต ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) เป็นกรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันมีสาขาทั้งหมด 15 แห่งทั่วประเทศ

บริษัทฯ เริ่มเปิดดำเนินงานร้านสตาร์ซอคเก้อร์ เป็นสาขาแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ที่ศูนย์การค้าพันธุ์ทิพย์พลาซา สำหรับสาขาที่มีรายได้สูงสุดนับแต่เปิดทำการ ได้แก่สาขาที่ตั้งอยู่บริเวณชั้นจี ของศูนย์การค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว โดยในระยะแรกของการเปิดให้บริการนั้น สินค้ากีฬาที่ระลึกซึ่งวางจำหน่าย ทางร้านเป็นผู้ผลิตขึ้นเอง ด้วยการเลียนแบบจากของจริง ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2537 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท เริ่มดำเนินการเป็นผู้รับลิขสิทธิ์ เพื่อผลิตและนำเข้าสินค้าดังกล่าว จากประเทศอังกฤษเป็นแห่งแรก จากนั้นจึงส่งมอบให้บริษัทฯ เป็นผู้จัดจำหน่ายอีกทอดหนึ่ง ต่อมา บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท ก็ทยอยเจรจาลิขสิทธิ์กับประเทศอื่นๆ ซึ่งปัจจุบัน บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท โอนสิทธิดังกล่าวให้แก่บริษัทฯ เป็นผู้ดำเนินการเอง

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท เข้าซื้อหุ้นสามัญทั้งหมดของบริษัทฯ จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท จำหน่ายเงินลงทุนทั้งหมดออกไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท เปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางธุรกิจ โดยให้รับโอนลิขสิทธิ์วีดิทัศน์กีฬาจากต่างประเทศ จากบริษัท สปอร์ตสแอนด์เลเซอร์โปรโมชัน จำกัด ซึ่งเดิมนำมาบันทึกลงม้วนวิดีโอเทปเพื่อให้เช่าในร้านฯ เปลี่ยนรูปแบบเป็นกิจการจำหน่ายขาด โดยใช้สื่อวีดิทัศน์ประเภทอื่นคือวีซีดีและดีวีดี
แตน อรอุมา

แตน อรอุมา อดีตนักร้องเพลงลูกทุ่งหญิงชาวไทย ในแบบสำเนียงใต้ มีชื่อและนามสกุลจริงว่า อรอุมา ผลประมูล มีชื่อเล่นว่า แตน เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นที่รู้จักในหมู่นักฟังเพลงลูกทุ่ง จากเพลง "ลูกสาวเดียว" "ใบสั่งฟ้า" และ "อย่าลืมกรุงชิง" เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ขณะเดินทางไปแสดงสด เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 ที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย

บริษัท สยาม อินเตอร์ มัลติมีเดีย จำกัด (มหาชน) ()

"บริษัท สยาม คอมิกส์ จำกัด" ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2533 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้นที่ 1 ล้านบาท มีวัตถุประสงค์เมื่อแรกเริ่มเพื่อดำเนินการผลิตและจำหน่ายหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ผ่านการเจรจาธุรกิจอย่างถูกต้องตามกฎหมายลิขสิทธิ์ระหว่างประเทศ โดยเมื่อปี พ.ศ. 2536 เปลี่ยนชื่อครั้งแรกเป็น "บริษัท สยาม อินเตอร์ คอมิกส์ จำกัด" พร้อมทั้งเพิ่มทุนจดทะเบียนขึ้นเป็น 20 ล้านบาท และในปี พ.ศ. 2539 บริษัทฯ เพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 150 ล้านบาท ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2546 เปลี่ยนชื่อเป็น "บริษัท สยาม อินเตอร์ มัลติมีเดีย จำกัด" พร้อมทั้งแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน และเพิ่มทุนขึ้นอีกเป็น 170 ล้านบาท โดยในปีถัดมา เพิ่มทุนอีกครั้งเป็น 240 ล้านบาท ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2554 บริษัทฯ มีทุนจดทะเบียนทั้งหมด 372 ล้านบาท (จากการเพิ่มทุนครั้งหลังสุด เมื่อปี พ.ศ. 2551) โดยแบ่งออกเป็นหุ้นสามัญจำนวน 372 ล้านหุ้น มีมูลค่าที่ตราไว้ หุ้นละ 1 บาท เป็นหุ้นที่ออกจำหน่าย และเรียกชำระแล้ว จำนวน 240 ล้านบาท ในจำนวนดังกล่าว แบ่งออกเป็นหุ้นสามัญ 240 ล้านหุ้น มีมูลค่าที่ตราไว้ หุ้นละ 1 บาท
เต่านาอีสาน

เต่านาอีสาน (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)

เป็นเต่านาชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งแยกออกมาในปี ค.ศ. 2004 มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับเต่านาหัวใหญ่ ("M. macrocephala") ซึ่งเป็นเต่านาอีกชนิด แต่มีลักษณะที่แตกต่างออกไป คือ มีขีดตามแนวตั้งใต้จมูก 4-5 ขีด ซึ่งมีมากกว่าเต่านาหัวใหญ่ และเส้นขีดที่นัยน์ตาจะเล็กกว่า รวมทั้งมีรูปร่างที่เล็กกว่าด้วย

เต่านาอีสาน มีถิ่นกระจายพันธุ์ที่ภาคอีสานของประเทศไทย และพบไปจนถึงลาว, กัมพูชา และเวียดนาม เป็นเต่าที่กินหอยฝาเดียวและหอยสองฝาเป็นอาหารหลัก โดยใช้ปากขบกัดเปลือกหอยให้แตก แล้วใช้เล็บฉีกเอาเนื้อของหอยออกมา พบได้ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ รวมทั้งพื้นที่ทำการเกษตร เช่น นาข้าว, ท้องร่องสวน ด้วย
เต่านาหัวใหญ่

เต่านาหัวใหญ่ หรือ เต่านามลายู (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกเต่า ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)

มีลักษณะกระดองสีน้ำตาลอ่อน หัวมีสีดำมีลายสีขาวเป็นเส้นใหญ่จากจมูกผ่านนัยน์ตาตอนบนและจากปากผ่านนัยน์ตาตอนล่าง 2 ขีด มีลายขาวที่แก้มด้วย ลายเส้นขาวใหญ่นี้เป็นจุดเด่น ผิวหนังทั่วไปและขามีสีเทาดำ ความยาวกระดองเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1/2 กิโลกรัม

เต่านาหัวใหญ่ เป็นเต่าที่พบได้บ่อยที่สุดในประเทศไทย สามารถพบได้ทั่วไปตั้งแต่นาข้าว, ท้องร่องสวน หรือแม่น้ำลำคลองต่าง ๆ ทั่วทุกภาคของประเทศ และพบได้ในประเทศใกล้เคียง เช่น กัมพูชา และมาเลเซีย

เป็นเต่าที่กินหอยฝาเดียวและหอยสองฝาเป็นอาหารหลัก โดยใช้ปากขบกัดเปลือกหอยให้แตก จากนั้นจึงใช้เล็บฉีกเอาเนื้อหอยออกมากิน เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชนิดเดียวกับเต่านาอีสาน ("M. subtrijuga") แต่ต่อมาได้มีการศึกษาใหม่ พบว่าแท้จริงแล้วแยกออกเป็น 2 ชนิด ในปี ค.ศ. 2004
เต่านา

"สำหรับบุคคลดูที่ หม่อมหลวงมิ่งมงคล โสณกุล"

เต่านา หรือ เต่าสามสัน () เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลาน 2 ชนิดจำพวกเต่าที่อยู่ในสกุล "Malayemys" ในวงศ์ Bataguridae

เป็นเต่าน้ำจืดขนาดเล็ก มีลักษณะเด่น คือ กระดองส่วนบนมีสันนูน 3 เส้น เห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ และมีขอบเรียบ ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และมีลายเส้นสีเหลืองหรือสีขาว กระดองส่วนบนมีสีน้ำตาลและขอบสีครีมหรือสีเหลือง กระดองส่วนล่างมีสีเหลือง และแต้มสีดำบนแผ่นเกล็ด ขณะที่สีผิวทั่วไปเป็นสีน้ำตาลเทาหรือดำ บริเวณส่วนหน้าและจมูกมีลายเส้นขีดสีขาว

เป็นเต่าที่พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำของภูมิภาคอินโดจีนและแหลมมลายู พบเห็นได้ทั่วไปทั้งนาข้าว, สวนสาธารณะ หรือท้องร่องสวนผลไม้ พื้นที่การเกษตรทั่วไป เป็นเต่าที่กินหอยเป็นอาหารหลักทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยใช้ริมฝีปากขบกัดเปลือกหอยให้แตก แล้วใช้เล็บจิกเนื้อหอยออกมากิน และยังกินสัตว์น้ำอย่างอื่นได้ด้วย

เดิมทีเต่านาถูกจำแนกไว้เพียงชนิดเดียว แต่ต่อมาได้มีการศึกษาเพิ่มขึ้นโดยนักวิชาการชาวตะวันตก เมื่อปี ค.ศ. 2004 พบว่าแท้จริงแล้วมี 2 ชนิด โดยมีลักษณะแตกต่างกันทางกายวิภาคบางประการ และถิ่นที่แพร่กระจายพันธุ์ คือต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ได้มีการจำแนกออกไปอีก เป็น "Malayemys khoratensis" ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดเดียวกับ "Malayemys isan" ซึ่งไม่ได้ปรากฏอยู่ในรหัสสากลการระบุพันธุ์สัตววิทยา (ICZN Code)
โอ จินฮยอก

โอ จินฮยอก (; ; 15 สิงหาคม ค.ศ. 1981 — ) เป็นนักยิงธนูชาวเกาหลีใต้ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬายิงธนูประเภทชายเดี่ยว และการแข่งขันในรายการทีมชาย กับเพื่อนร่วมทีมอย่าง อิม ดงฮย็อน และ คิม บอบมิน ที่ซึ่งทีมของเขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดง ทั้งนี้ โอ จินฮยอก เป็นนักยิงธนูชายเดี่ยวคนแรกของประเทศเกาหลีใต้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก
ไม่ประสงค์ลงคะแนน

ไม่ประสงค์ลงคะแนน (, "ไม่เลือกข้างต้นทั้งหมด") เป็นตัวเลือกในระบบเลือกตั้งของบางเขตอำนาจหรือบางองค์กร ซึ่งกำหนดขึ้นเพื่อเปิดให้ผู้เลือกแสดงความไม่เห็นชอบต่อตัวเลือกอื่น ๆ ทั้งหมด โดยอ้างอิงหลักการที่ว่า การให้ความเห็นชอบนั้น ย่อมรวมถึง การงดเว้นไม่ให้ความเห็นชอบด้วย

ในสหรัฐอเมริกา ตัวเลือก "ไม่ประสงค์ลงคะแนน" นี้มีกำเนิดมาจากสภาที่ปรึกษาเทศบาลประจำหน่วยเลือกตั้งอีลาวิสตา รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งลงมติเมื่อปี 1976 ให้เพิ่มตัวเลือกนี้ลงในบัตรเลือกตั้งของเทศมณฑลแซนตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย ต่อมา วอลเตอร์ วิลสัน (Walter Wilson) และแมทธิว แลนดี สตีน (Matthew Landy Steen) สมาชิกสภาดังกล่าว จึงเสนอร่างกฎหมายแก้ไขเพิ่มเติมบัตรเลือกตั้งให้มีตัวเลือก "ไม่ประสงค์ลงคะแนน" นับแต่นั้นเป็นต้นมา ครั้นปี 1978 รัฐเนวาดาเพิ่มตัวเลือกอย่างเดียวกันลงในบัตรเลือกตั้งท้องที่ตน และปลายปี 1999 ราษฎรรัฐแคลิฟอร์เนียพากันเข้าชื่อเสนอร่างกฎหมายที่ 23 ต่อรัฐบาลกลาง เรียก "รัฐบัญญัติไม่ประสงค์ลงคะแนน" (None of the Above Act) แต่ผู้ออกเสียงประชามติเห็นชอบกับข้อเสนอดังกล่าวเพียงร้อยละ 36 และไม่เห็นชอบร้อยละ 64 ร่างกฎหมายจึงล้มไป ในการนี้ ถ้าร่างกฎหมายได้รับความเห็นชอบ จะส่งผลให้บัตรเลือกตั้งทั่วประเทศได้รับการปรับปรุงใหม่ ยกเว้นในการเลือกตั้งตุลาการ

เมื่อบัตรเลือกตั้งมีตัวเลือก "ไม่ประสงค์คะแนน" ก็เป็นไปได้ว่า จะมีผู้เลือกตัวเลือกนี้มากมายจนเป็นเสียงข้างมาก หรือมีคะแนนเสียงเหนือกว่าตัวเลือกอื่น และทำให้ไม่มีผู้ชนะการเลือกตั้ง ในกรณีเช่นนั้น จะใช้วิธีอื่น ๆ เพื่อนำไปสู่ทางออกต่อไป เช่น อาจปล่อยให้ตำแหน่งว่าง หรือเปลี่ยนไปใช้วิธีแต่งตั้งแทนเลือกตั้ง หรือจัดการเลือกตั้งหรือเปิดให้เสนอชื่อใหม่
ปลากะพงผี

ปลากะพงผี (; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)

มีลักษณะทั่วไปเหมือนปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันทั่วไป แต่ส่วนหัวโตกว่า ปากกว้าง ลำตัวกว้าง ครีบหางเว้าตื้น ลำตัวสีคล้ำ มีลวดลายสีเหลืองหรือสีจาง ๆ ที่หน้าและลำตัว ปลาขนาดใหญ่มักมีสีคล้ำ ปลาขนาดเล็ก มีลายสีขาว-ดำตัดกันชัดเจน

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูง มักพบในแนวปะการังในที่ลึก โดยปลาขนาดเล็กมักว่ายอยู่ตามหน้าหิน กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กไปเป็นอาหาร

เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ในแถบทะเลอันดามันเท่านั้น โดยเป็นปลาที่พบได้น้อย
ปลากะพงหน้าลาย

ปลากะพงหน้าลาย (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)

มีส่วนหัวค่อนข้างโต ด้านหน้าโค้งลาด ลำตัวกว้าง ครีบอกเรียวโค้ง ครีบหางเว้าตื้น หัวและตัวสีน้ำตาลแดงหรือสีคล้ำ บริเวณส่วนหน้ามีลายเส้นวนสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีจุดประเล็ก ๆ สีเดียวกันทั่วทั้งตัว ในบางตัวมีขอบครีบสีเหลือง

มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 90 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังตัวเดียว โดยหากินตามกองหินใต้น้ำเหรือแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกจนถึงตาฮิติ, ทะเลญี่ปุ่น จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลีย สำหรับในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย แต่ในฝั่งอ่าวไทยจะพบได้เฉพาะเป็นบางจุดเท่านั้น จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ