seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แม่น้ำแอพะแลชิโคลา

แม่น้ำแอพะแลชิโคลา () เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ความยาวประมาณ 112 ไมล์ (180 กิโลเมตร) ไหลลงสู่อ่าวเม็กซิโก ลุ่มน้ำขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อลุ่มน้ำเอซีเอฟ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 19,500 ตารางไมล์ (50,505 ตารางกิโลเมตร) ระยะทางของต้นน้ำไกลที่สุดอยู่ในรัฐจอร์เจียทางตะวันออกเฉียงเหนือยาวประมาณ 500 ไมล์ (800 กิโลเมตร) ชื่อของแม่น้ำมาจากเผ่าแอพะแลชิโคลาซึ่งอาศัยอยู่ตามลุ่มน้ำแห่งนี้

แม่น้ำแอพะแลชิโคลารวมตัวจากแม่น้ำสองสายได้แก่ แม่น้ำแชตตะฮูชี และแม่น้ำฟลินต์ ไหลมาบรรจบกันที่ทะเลสาบเซมิโนลซึ่งเกิดจากการเก็บกักน้ำของเขื่อนจิม วูดรัฟฟ์ เป็นจุดเริ่มต้นแบ่งพรมแดนระหว่างรัฐฟลอริดากับรัฐจอร์เจีย ใกล้กับเมืองแชตตะฮูชีตั้งอยู่ที่ประมาณ 60 ไมล์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของพานามาซิตี แม่น้ำแอพะแลชิโคลาไหลลงทางใต้ผ่านป่าในฟลอริดาแพนแฮนเดิล ผ่านเมืองบริสทอล บริเวณตอนเหนือของเทศมณฑลกัลฟ์มีแม่น้ำชิโพลาสายสั้น ๆ เข้ามาบรรจบจากด้านตะวันตก ปลายน้ำอยู่ที่อ่าวแอพะแลชิโคลาซึ่งเป็นเวิ้งน้ำแห่งหนึ่งของอ่าวเม็กซิโก แม่น้ำสายนี้เป็นเส้นแบ่งระหว่างเขตเวลาตะวันออกกับเขตเวลากลางของสหรัฐอเมริกายกเว้นบริเวณปากแม่น้ำ

บริเวณแม่น้ำแอพะแลชิโคลาเป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงเรื่องน้ำผึ้งดอกไม้ชนิดเดียว (monofloral honey) คุณภาพสูงจากต้นทูพิโล (tupelo) ที่ขึ้นอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา น้ำผึ้งชนิดบริสุทธิ์ที่สุด (ที่ได้รับรองโดยการวิเคราะห์เกสร) และแพงที่สุดผลิตจากบริเวณลุ่มน้ำแห่งนี้ น้ำผึ้งทูพิโลในปีที่ได้ผลผลิตดีโดยกลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงผึ้งที่เชี่ยวชาญมีมูลค่าสูงถึง 900,000 ดอลลาร์สหรัฐในฤดูใบไม้ผลิแต่ละครั้ง
ไฟโบรไมอัลเจีย

ไฟโบรไมอัลเจีย () คือกลุ่มอาการปวดเรื้อรังที่มีอาการนานกว่า 3 เดือน โดยมีการกระจายของอาการปวดหลายแห่งหรือทั่วร่างกาย และมีอาการอื่นๆ ที่ไม่ใช่อาการปวดร่วมด้วยสี่กลุ่มเพื่อใช้เป็นตัวช่วยบอกความรุนแรงของโรค คือ อาการอ่อนเพลีย การนอนหลับที่ผิดปกติ สมาธิ/ความจำบกพร่อง และรวมถึงอาการอื่นๆ ซึ่งจะเป็นอาการที่ไม่จำเพาะ นับรวมกันเป็นอีกหนึ่งกลุ่ม
ซูล

ซูล () เป็นเมืองในรัฐทูริงเงิน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศเยอรมนี ในปี ค.ศ. 2003 มีประชากร 43,610 คน เมืองผลิตรถจักรยานยนต์ เครื่องจักร เครื่องมือที่ให้ความเที่ยงตรงสูง ปืนที่ใช้ในการกีฬา มีชื่อเสียงเรื่องการผลิตปืนมาหลายศตวรรษ
เส้นฟรอนโฮเฟอร์

ในทางฟิสิกส์และทัศนศาสตร์ เส้นเฟราน์โฮเฟอร์ () เป็นชุดของเส้นสเปกตรัมซึ่งตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน โยเซฟ ฟอน เฟราน์โฮเฟอร์ (1787-1826) เส้นดังกล่าวเดิมจะสังเกตเห็นเป็นแถบมืด (เส้นการดูดกลืน) ในคลื่นที่ตามองเห็นของดวงอาทิตย์

ในปี ค.ศ. 1802 นักเคมีชาวอังกฤษ วิลเลียม ไฮด์ วอลลาสตัน เป็นบุคคลแรกที่จดบันทึกรูปลักษณ์ของแถบมืดในสเปกตรัมดวงอาทิตย์ ในปี ค.ศ. 1814 เฟราน์โฮเฟอร์ค้นพบเส้นดังกล่าวแยกต่างหาก และเริ่มต้นการศึกษาอย่างเป็นระบบ และการวัดความยาวคลื่นของแถบเหล่านี้อย่างระมัดระวัง ทั้งหมดแล้ว เขาได้ทำแผนที่เส้นดังกล่าวมากกว่า 570 เส้น และให้ชื่อลักษณะสำคัญด้วยตัวอักษร A ถึง K และเส้นที่อ่อนกว่าด้วยตัวอักษรอื่น การสังเกตแสงอาทิตย์สมัยใหม่สามารถตรวจจับเส้นเหล่านี้ได้หลายพันเส้น

อีกราว 45 ปีให้หลัง กุสตาฟ คีร์ชฮอฟและโรเบิร์ต บุนเซนสังเกตว่าเส้นเฟราน์โฮเฟอร์หลายเส้นเกิดขึ้นพร้อมกับเส้นเปล่งแสงอันมีลักษณะเฉพาะที่สามารถบ่งชี้ธาตุเคมีที่ได้รับความร้อนในสเปกตรัมได้ ทั้งสองได้รับข้อสรุปที่ถูกต้องว่าเส้นมืดในสเปกตรัมดวงอาทิตย์นั้นเกิดจากการดูดกลืนโดยธาตุเคมีในชั้นบรรยากาศของดวงอาทิตย์ ลักษณะอื่นบางลักษณะที่สามารถสังเกตเห็นได้ถูกระบุว่าเป็นเส้นฐานพิภพซึ่งเกิดจากการดูดกลืนโมเลกุลออกซิเจนของชั้นบรรยากาศของโลก
ดาว้องก์

ดาว้องก์ (Da’vance) คือสถาบันกวดวิชาในประเทศไทย สอนวิชาภาษาไทยและสังคมศึกษา สำนักงานใหญ่ (สาขาเยาวราช) ตั้งอยู่เลขที่ 28 - 34 ถนนลำพูนไชย แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งโดย ปิง เจริญศิริวัฒน์

ดาว้องก์ก่อตั้งโดย ปิง เจริญศิริวัฒน์ หรือ "อาจารย์ปิง" โดยเริ่มสอนหนังสือรุ่นแรกจากโต๊ะปิงปอง รุ่นแรกที่สอนสอนทั้งภาษาไทย สังคมศึกษา ภาษาอังกฤษ และคณิตศาสตร์ ต่อมาจึงสอนแค่เพียงภาษาไทยกับสังคมศึกษา เพราะผู้ก่อตั้งเห็นว่าเป็นวิชาที่มีคนสอนและเอาใจใส่น้อย

ด้วยความนิยมจากนักเรียน ทำให้อาจารย์ต้องขยายมาเปิดเป็นห้องเล็กๆ ขนาด 25–30 คน ต่อมาขยายเป็นห้องละ 70–80 คน และเป็นห้องละ 100 คนตามลำดับ แต่ก็ยังไม่เพียงพอกับความต้องการของนักเรียนที่มาสมัครเรียน จึงเกิดห้องถ่ายทอดซึ่งส่งตรงจากห้องสด แต่ก็ยังไม่เพียงพอกับความต้องการของนักเรียน และเพื่อแก้ปัญหาที่ผู้ปกครองขอร้องกันมาเป็นจำนวนมากว่าลูกหลานของตนยังไม่มีที่เรียน ดาว้องก์จึงขยายจากฝั่งเดียวมาเป็นสองฝั่งและกระจายสาขาออกไป

ชื่อดาว้องก์ มาจากภาษาฝรั่งเศส d’avance "ก้าวหน้า" และเพื่อให้สามารถอ่านได้ง่ายจึงเปลี่ยนเป็น Da’vance

สัญลักษณ์ดาว้องก์ คืออิฐ 9 ก้อนที่มีก้อนหนึ่งเอียงอยู่ หมายถึงการก่อสร้างความรู้ให้ก้าวหน้า (ก้อนอิฐจึงมี 9 ก้อน) 8 ก้อนที่ตั้งตรงคือความรู้ที่อาจารย์ปิงสอนแก่นักเรียน ส่วนก้อนที่เอียง คือการรู้จักพลิกแพลงของนักเรียน ซึ่งถ้านักเรียนรู้จักพลิกแพลงความรู้ที่อาจารย์ให้มาทั้งหมด อิฐ 9 ก้อนจะตั้งตรง ไม่ล้มครืน นั้นคือการรู้จักคิดพลิกแพลงจะทำให้นักเรียนก้าวหน้านั่นเองปัจจุบัน (พ.ศ. 2557) ดาว้องก์มีทั้งหมด 34 สาขาได้แก่
หญ้าปล้องละมาน

หญ้าปล้องละมาน (, ) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ สูง 1-2 เมตร ปกติไม่มีลิ้นใบ ใบเป็นเส้นตรง ยาว 10 - 30 เมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ประกอบด้วยช่อดอกย่อยแบบ spike 9-12 ช่อ ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ มักพบในนาและที่รกร้าง แพร่กระจายในบริเวณภาคกลางของประเทศไทย แต่พบน้อยกว่าหญ้าข้าวนก

หญ้าปล้องละมานมีหลายพันธุ์ คาดว่ามีถิ่นกำเนิดในญี่ปุ่น ต่อมาจึงแพร่กระจายไปยังเกาหลี จีน และรัสเซีย เมล็ดรับประทานได้ โดยหุงในน้ำหรือนำไปคั่วใช้เป็นอาหารในยามขาดแคลน นำไปหมักทำเบียร์ ใช้เป็นอาหารสัตว์ ในชวานำยอดอ่อนไปรับประทานเป็นผัก โปรตีนในเมล็ดไม่มีกลูเตนจึงไม่เหมาะกับการนำไปทำขนมปัง
ไกลโคเจน

ไกลโคเจน () เป็นพอลิแซ็กคาไรด์ที่พบในเซลล์สัตว์ เป็นอาหารสะสมประเภทคาร์โบไฮเดรตในสัตว์ ซึ่งสร้างจากกลูโคส ประกอบไปด้วยกลูโคสต่อกันเป็นสายยาวด้วยพันธะไกลโคซิดิก โดยมีการแตกกิ่งสั้น ๆ จำนวนมาก เหมือนกับอะไมโลเพกทิน แต่มีจำนวนกิ่งมากกว่า

เกิดขึ้นโดยกระบวนการไกลโคจีนีซิส
เกิดขึ้นโดยกระบวนการไกลโคจีโนไลซิส
ไนโตรจีนัสเบส

ไนโตรจีนัสเบส () ที่เป็นส่วนประกอบของกรดนิวคลีอิกเป็นเบสอินทรีย์ที่เป็น Heterocyclic aromatic ring สร้างขึ้นจากอะตอมของคาร์บอนและไนโตรเจน ไนโตรจีนัสเบสมี 2 ประเภท คือ พิวรีน ได้แก่ อะดีนีน (A), กวานีน (G) และไพริมีดีน ได้แก่ ไซโตซีน (C), ไทมีน (T) ซึ่งพบเฉพาะในดีเอ็นเอ และยูราซิล (U) ซึ่งพบเฉพาะในอาร์เอ็นเอ เบสเหล่านี้ทำให้กรดนิวคลีอิกมีคุณสมบัติในการดูดกลืนแสงอัลตราไวโอเลตได้ที่ความยาวคลื่น 260-280 นาโนเมตร
ฮิสตามีน

ฮีสตามีน () เป็นสารที่มีบทบาทสำคัญในกระบวนการอักเสบ หลั่งจากมาสต์เซลล์ (Mast cell) เบโซฟิล และเกล็ดเลือด เมื่อเนื้อเยื่อถูกทำลาย ฮีสตามีนที่หลังมาจากเซลล์เหล่านี้จะจับกับตัวรับ (Receptor) ที่เส้นเลือดฝอยและเส้นเลือดดำขนาดเล็ก (Venule) ทำให้เส้นเลือดขยายตัวและเพิ่มการไหลผ่านของพลาสมาในเส้นเลือด
พญากระรอกบินหูแดง

พญากระรอกบินหูแดง () เป็นกระรอกบินขนาดใหญ่ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Petaurista petaurista"

มีรูปร่างและลักษณะคล้ายพญากระรอกบินหูดำ ("P. elegans") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แตกต่างจากตรงที่มีปลายหางสีดำ ขนสีน้ำตาลแดงไม่มีลาย หัวและหางมีลายจาง ๆ มีขนสีน้ำตาลแดงจางและมีลายจุดสีขาวหนาแน่น โดยเฉพาะบริเวณหัว ขอบหูด้านหน้าเป็นสีขาวและมีรอยแต้มสีขาวบริเวณไหล่ หางสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทา ปลายหางสีดำ มีคอหอยสีขาว

มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 52 เซนติเมตร ความยาวหาง 63 เซนติเมตร

หากินในเวลากลางคืนเช่นเดียวกับกระรอกบินชนิดอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ ตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ตอนเหนือของอินเดีย เช่น รัฐชัมมูและกัศมีร์ ไปตลอดจนแนวเทือกเขาหิมาลัยจนถึงเอเชียตะวันออก เช่น เกาะไต้หวัน ในประเทศไทยจะพบได้ในภาคใต้ตั้งแต่คอคอดกระลงไปจนถึงแหลมมลายู, สิงคโปร์ จนถึงเกาะบอร์เนียวและชวา นอกจากนี้แล้วยังพบได้ที่ศรีลังกาอีกด้วย

กินอาหารจำพวกพืชและผลไม้ตลอดจนแมลง พญากระรอกบินหูแดงสามารถร่อนได้ไกลถึง 75 เมตร (250 ฟุต)
ออสติโอคอนไดรติส ดีสซิแคนส์

ออสติโอคอนไดรติส ดีสซิแคนส์ () เป็นโรคอย่างหนึ่งของข้อต่อซึ่งมีการแตกออกระหว่างกระดูกอ่อนผิวข้อกับกระดูกใต้กระดูกอ่อน โรคนี้เกิดจากการขาดเลือดของกระดูกใต้กระดูกอ่อนผิวข้อ ทำให้กระดูกบริเวณดังกล่าวตายแบบ avascular necrosis หรือการตายของเนื้อเยื่อที่เกิดจากการขาดเลือด กระดูกที่ตายจะถูกดูดซึมไป ทำให้กระดูกอ่อนผิวข้อบริเวณนั้นเสียหายง่าย ต่อมาจึงเกิดการแตก (dissection) ของทั้งกระดูกและกระดูกอ่อนออกมา มีชิ้นกระดูกลอยในช่องว่างไขข้อ ทำให้เกิดอาการปวดและทำความเสียหายต่อผิวข้อมากขึ้น
กระจงควาย

กระจงควาย หรือ กระจงใหญ่ () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tragulus napu" อยู่ในวงศ์ Tragulidae

มีขาเล็กเรียว ซึ่งมีนิ้วเท้าข้างละ 4 นิ้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียไม่มีเขา แต่ตัวผู้จะมีเขี้ยวบนยาวเลยริมฝีปากบนลงมา เมื่อโตเต็มวัยมีน้ำหนักตัวประมาณ 5 กิโลกรัม ขนบนตัวสีน้ำตาลออกเทา มีจุดสีเข้มกว่ากระจายอยู่ทั่วไป ที่ใต้คอและบนหน้าอกมีลายพาดตามยาวสีขาว 5 ลาย ด้านใต้ท้องสีขาว หางค่อนข้างสั้นสีน้ำตาลอ่อนด้านบนและสีขาวด้านล่าง

ปกติชอบอยู่โดดเดี่ยว นอกจากในฤดูผสมพันธุ์จึงจะอยู่เป็นคู่ ออกหากินในเวลากลางคืน กินอาหารได้แก่ หญ้าอ่อน ๆ, ผลไม้, ยอดไม้ และใบไม้อ่อน ในเวลากลางวันจะหลบพักนอนตามหลืบหินและโพรงไม้ ออกลูกครั้งละ 1 ตัว แต่บางครั้งก็พบออกลูกแฝด ระยะตั้งท้องนานประมาณ 5-6 เดือน

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของประเทศพม่า, เทือกเขาตะนาวศรี ไปจนถึงแหลมมลายู, เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว นอกจากนี้แล้วยังพบได้ที่ภาคตะวันออกของไทยไปจนถึงตอนใต้ของกัมพูชาและเวียดนาม จัดเป็นกระจงอีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถพบได้ในประเทศไทยนอกจาก กระจงเล็ก ("T. kanchil") ที่มีขนาดตัวเล็กกว่า โดยมักอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ บางครั้งยังอาจพบได้ที่พื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ป่าพรุหรือป่าชายเลนได้อีกด้วย

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 2 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
โรงเรียนน้ำพองศึกษา

โรงเรียนน้ำพองศึกษา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 โดยมีชื่อเดิมคือ "โรงเรียนน้ำพอง (มัธยมวิสามัญ)" ในสังกัดแผนโรงเรียนส่วนภูมิภาค ของกองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนชั้น ม.ศ. 1 เป็นจำนวน 1 ห้องเรียน ที่ใต้ถุนวัดป่ามหาวันวิหาร โดยมีนายวิทวัส แสงชาติ ศึกษาธิการอำเภอน้ำพอง รักษาการตำแหน่งครูใหญ่ นอกจากนี้ โรงเรียนเปรมติณสูลานนท์ ยังเคยเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนน้ำพองศึกษา ก่อนที่จะแยกออกมาในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ปัจจุบันโรงเรียนน้ำพองศึกษามีนักเรียนประมาณ 3,100 คน และบุคลากร 148 คน (ไม่รวมครูอัตราจ้าง)โรงเรียนน้ำพองศึกษาได้เข้าร่วมโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล"World Class Standard School'

โรงเรียนน้ำพองศึกษา อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 เดิมชื่อ " โรงเรียนน้ำพอง (มัธยมวิสามัญ)" สังกัดแผนโรงเรียนส่วนภูมิภาค กองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญ กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนชั้น ม.ศ. 1 จำนวน 1 ห้องเรียน ที่ใต้ถุนวัดป่ามหาวันวิหาร มีนายวิทวัส แสงชาติ ศึกษาธิการอำเภอน้ำพอง รักษาการตำแหน่งครูใหญ่

ปัจจุบันมี นายสมนึก ทองคำ ผู้อำนวยการดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนน้ำพองศึกษา

- รางวัลระดับยอดเยี่ยมห้องสมุดมีชีวิต ปีการศึกษา 2550 ระดับเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่นเขต 4 
- รางวัลโรงเรียนแห่งการออมดีเด่น ระดับประเทศ ประจำปี 2550
- โรงเรียนผลการปฏิบัติงานสู่ความเป็นเลิศ (School Best Practices) ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ 
นายชรินทร์ บุตรฮาด รางวัลนักเตะยอดเยี่ยม และชนะเลิศฟุตบอลกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 11 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2550
อาคารเรียนโรงเรียนน้ำพองศึกษามีดังนี้:
อาคารหอประชุม
จะใช้ในกรณีประชุมอบรมนักเรียนในระดับชั้นต่างๆ หรือกิจกรรมพิเศษอื่นๆ รวมทั้งกิจกรรมที่ส่งเสริมการแสดงออกของนักเรียน ปัจจุบันหอประชุมโรงเรียนไม่สามารถรองรับนักเรียนได้ทั้งหมดเนื้องจากนักเรียนมีจำนวนมาก เมื่อมีกิจกรรมที่ให้นักเรียนเข้าร่วมทั้งหมดจึงต้องขอใช้หอประชุม 100 ปีอำเภอน้ำพองแทนที่มีความโอดโถงกว่า ซึ่งอยู่ติดกันกับโรงเรียน

โรงอาหาร
เป็นโรงอาหารถาวรสามารถรองรับนักเรียนได้พร้อมกันทั้งโรงเรียน มีลักษณ์เป็นโดมขนาดใหญ่มีร้านขายอาหารประมาณ15ร้าน สูงประมาณ5-6เมตร

โดยจะอยู่ในคณะสีนั้นยาวนาน 3 ปี ตลอดการเรียนในแต่ละช่วงชั้น มีทั้งหมด 6 คณะสีโรงเรียนน้ำพองศึกษา จัดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา ตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกปีที่ 1 - 6 โดยแบ่งแผนการเรียนดังนี้
เทศบาลเมืองหนองปรือ

เทศบาลเมืองหนองปรือ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในเขตอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปรือ (เฉพาะพื้นที่นอกเขตเมืองพัทยา ได้รับการยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นเป็นเทศบาลเมือง เมื่อปี พ.ศ. 25494

ตำบลหนองปรือ เป็นตำบลหนึ่งในแปดตำบลของอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่กลางพื้นที่อำเภอบางละมุง ที่ทำการ เทศบาล อยู่ห่างที่ว่าการอำเภอบางละมุง 9 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 45.54 ตารางกิโลเมตร มีแนวเขตติดต่อเขตเมืองพัทยา ระยะทาง 10 กิโลเมตร เดิมศูนย์กลางของชุมชนชาวหนองปรืออยู่แถวบริเวณหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 6 ในปัจจุบันมีสภาพเป็นที่ลุ่มมีหนองน้ำที่อุดมไปด้วยต้นปรือ จึงเรียกขานชื่อบ้านว่าหนองปรือ ชาวบ้านอาศัยตั้งรกรากอยู่กันมากว่า 200 ปี โดยมีหลักฐานที่สามารถยืนยันนับห้วงเวลาจากสภาพโบสถ์เก่าแก่ในวัดหนองปรือ ที่สร้างโดยหลวงพ่อช้าง ที่ชาวตำบลหนองปรือเคารพนับถือซึ่งยังคงสภาพเดิมอยู่ในปัจจุบัน

พื้นที่ของตำบลหนองปรือ มีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเกษตรกรรม มีลำห้วยมาบประชันเปรียบเสมือนเส้นเลือดหล่อเลี้ยงชุมชนตลอดมา นับวันนานปีเข้าก็มีราษฎรมาอยู่อาศัยในเขตตำบลหนองปรือเพิ่มมากขึ้น กระทั่งขยายความหนาแน่นออกไปด้านทิศตะวันตกจนถึงหาดพัทยา

เมื่อเกิดสงครามเวียดนาม สหรัฐอเมริกาเข้ามาตั้งฐานทัพ อยู่ที่อู่ตะเภา ทหารจีไอชาวอเมริกันผ่านพื้นที่หาดพัทยาหลงใหลในความสวยงามของหาดทราย จึงมาตั้งแคมป์พักผ่อนเมื่อว่างจากการสู้รบ ทำให้หาดพัทยามีชื่อเสียงขจรไกลไปทั่วโลกนับตั้งแต่บัดนั้น จนพัฒนามาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศ
เมืองหนองปรือ ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพรับจ้าง รองลงมามีอาชีพค้าขายและทำการเกษตรกรรมจำนวนน้อยประมาณร้อยละ 7 มีกลุ่มอาชีพ กลุ่มสตรี กลุ่มเกษตร และกลุ่มมวลชนดูแลประสานงาน ในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองหนองปรือมีโรงงานอุตสาหกรรมประเภทโรงงานแป้งมันสำปะหลัง โรงงานน้ำแข็ง โรงงานคอนกรีต และธุรกิจโครงการบ้านอยู่อาศัยประมาณ 40 โครงการ

ภายในเขตเทศบาลเมืองหนองปรือ มีวัด 7 แห่ง มัศยิด 8 แห่ง

โรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองหนองปรือ

ในเขตเทศบาลเมืองหนองปรือ มีแหล่งท่องเที่ยวหลายแห่ง ได้แก่
ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย

ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย หมายถึง พลเมืองสหรัฐอเมริกาที่มีเชื้อสายมาจากประเทศไทย

ชาวไทยคนแรกที่เข้าเมืองมาในสหรัฐอเมริกาคือแฝดสยาม อิน-จัน ซึ่งเข้ามาในสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2373 โดยอาศัยอยู่ที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา และใช้ชื่อสกุลว่า "บังเกอร์" (Bunker) ซึ่งลูกหลานของแฝดสยามนี้ก็ใช้นามสกุลว่า บังเกอร์ ตราบเท่าปัจจุบัน

นักเรียนไทยคนแรกที่ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาคือ เทียนฮี้ ซึ่งเข้ามาในสหรัฐอเมริกาพร้อมกันกับมิชชันนารีชาวอเมริกัน และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยแพทย์ที่นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2414 และเทียนฮี้ก็เป็นบิดาของอดีตนายกรัฐมนตรีของไทยคือ พจน์ สารสินในปี พ.ศ. 2536 คาดว่ามีชาวอเมริกันเชื้อสายไทยตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกาอยู่ประมาณ 120,000 คน

ชุมชนชาวอเมริกันเชื้อสายไทยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นในย่านไทยทาวน์ โดยในปี 2545 ประมาณการว่ามีชาวอเมริกันเชื้อสายไทยกว่า 80,000 คนอาศัยอยู่ในเมืองลอสแอนเจลิส

นอกจากลอสแอนเจลิสแล้ว ชาวอเมริกันเชื้อสายไทยยังอาศัยอยู่ในอีกหลายเมือง เช่น มินนิโซตา ควีน นิวยอร์ก แดลลัส-ฟอร์ตเวิร์ท อ่าวซานฟรานซิสโก เฟรสโน และแซคราเมนโต

ชาวอเมริกันเชื้อสายไทยมีชื่อเสียงเรื่องอาหารไทย จากการนำอาหารไทยเข้ามาในสหรัฐอเมริกา อาหารไทยเป็นที่นิยมในหลายเมืองในสหรัฐอเมริกา ในปัจจุบันร้านอาหารอเมริกันก็มีอาหารไทย หรืออาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยในเมนูอาหาร

ใน พ.ศ. 2546 มีคนอเมริกันเชื้อสายไทยสองคนลงรับสมัครเลือกตั้งในระดับเทศบาล คนหนึ่งในแอนาไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และอีกคนในฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ซึ่งทั้งสองไม่ได้รับเลือก แต่มาวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 กอพัฒน์ เจริญบรรพชน (Gorpat Henry Charoen) ได้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในสหรัฐอเมริกาคนแรกที่มีที่มาจากประเทศไทย โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองลาพัลมา ในปี พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีเมืองในปีถัดมา และดำรงตำแหน่งสมัยที่สอง ในปี พ.ศ. 2555

ในปี พ.ศ. 2553 พันตรี ชาลส์ โจว ได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 รัฐฮาวาย ถือเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเชื้อสายไทยคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ผ่านการเลือกตั้งเข้าไปทำงานในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา

ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 พันโทหญิง ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ ได้รับชัยชนะการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 8 รัฐอิลลินอยส์ ซึ่งทำให้เธอเป็นสตรีเชื้อสายไทยคนแรก และเป็นคนเชื้อสายไทยคนที่สองที่ได้เป็นดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นอกจากนี้ยังมีนักการเมืองเชื้อสายไทยอีกสองคนคือ จอห์น พิปพี อดีตสมาชิกวุฒิสภา เขต 37 รัฐเพนซิลเวเนีย และอเดเลด อเล็กซันดรา ซิงก์ อดีตประธานเจ้าหน้าที่ฝ่านการเงินของรัฐฟลอริดา ทั้งนี้เธอเป็นลื่อของจัน บังเกอร์ แฝดสยามผู้มีชื่อเสียงเมื่อนับจากฝ่ายมารดา
ปิยะดา จิระพจชพร

ปิยะดา จิระพจชพร นามสกุลเดิมก่อนสมรส ตุรงคกุล เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักแสดงชาวไทย มีพี่ชาย 1 คน ชื่อ โน้ต

ชีวิตครอบครัว ปิยะดาสมรสกับ กึ้ย - ศุภชัย จิระพจชพร ทายาทเจ้าของโรงแรมเดอะแกรนด์ โฟร์วิงส์ คอนเวนชั่น ศรีนครินทร์ โดยได้ขอแนนแต่งงานในวันคล้ายวันเกิดของฝ่ายหญิงและได้ประกาศแต่งงาน หลังได้ฤกษ์แต่งวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2557
ISO 3166-2:AW

ISO 3166-2:AW เป็นรหัสมาตรฐาน ISO ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ ISO 3166-2 ใช้อธิบายถึงตำแหน่งส่วนการปกครองต่างๆ หรือเขตการปกครองอิสระในประเทศอารูบา
ISO 3166-2:AX

ISO 3166-2:AX เป็นรหัสมาตรฐาน ISO ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ ISO 3166-2 ใช้อธิบายถึงตำแหน่งส่วนการปกครองต่างๆ หรือเขตการปกครองอิสระในหมู่เกาะโอลันด์
ISO 3166-2:AZ

ISO 3166-2:AZ เป็นรหัสมาตรฐาน ISO ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ ISO 3166-2 ใช้อธิบายถึงตำแหน่งส่วนการปกครองต่างๆ หรือเขตการปกครองอิสระในประเทศอาเซอร์ไบจาน
สุเมธ พรมพันห่าว

สุเมธ พรมพันห่าว อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดหนองคาย อดีตเลขาธิการพรรคเสรีธรรม และเป็นผู้เสนอขอจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬต่อสภาผู้แทนราษฎร และคณะรัฐมนตรีเป็นคนแรก เมื่อปี พ.ศ. 2537

สุเมธ พรมพันห่าว เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ที่อำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ ("ขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหนองคาย") เป็นบุตรของนายชาลี กับนางทองมี พรมพันห่าว

สุเมธ พรมพันห่าว เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ที่โรงพยาบาลศูนย์อุดรธานี รวมอายุ 70 ปี

สุเมธ พรมพันห่าว เริ่มงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคราษฎร ต่อมาได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคสามัคคีธรรม และร่วมจัดตั้งพรรคเสรีธรรม พร้อมกับนายพินิจ จารุสมบัติ จนกระทั่งได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เลขาธิการพรรคคนที่ 2 ในระหว่างปี พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2539 และได้ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรคเสรีธรรม ภายหลังการลาออกของ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ในช่วงปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัคร ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคเสรีธรรม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเสรีธรรมมีคะแนนสนับสนุนจากประชาชนไม่ถึงร้อยละ 5 ตามที่กฎหมายกำหนด ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรค

ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ภายหลังการยุบรวมของพรรคเสรีธรรม กับพรรคไทยรักไทย นายสุเมธ ได้ย้ายไปเข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคมหาชน และลงสมัคร ส.ส.ในเขตเลือกตั้งที่ 6 จังหวัดหนองคาย แต่ก็ต้องแพ้ให้กับนายนิพนธ์ คนขยัน จากพรรคไทยรักไทย และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัคร ส.ส.อีกครั้ง ในนามพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง

สุเมธ พรมพันห่าว มีผลงานที่โดดเด่นเป็นที่รู้จักของประชาชน คือ การผลักดันการจัดตั้งศาลจังหวัดบึงกาฬ สถานีวิทยุแห่งประเทศไทย อำเภอบึงกาฬ และการเสนอขอจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬ ในปี พ.ศ. 2537 แต่ในขณะนั้นยังไม่สามารถจัดตั้งได้ เนื่องจากขัดข้องในข้อกฎหมาย
กรมสรรพาวุธทหารบก

กรมสรรพาวุธทหารบก เป็นส่วนสนับสนุนการรบ (กรมฝ่ายยุทธบริการ) ของ กองทัพบก ปัจจุบันมี พลโท ศักดา ศิริรัตน์ เป็นเจ้ากรมสรรพาวุธทหารบก

ความเป็นมาของ กรมสรรพาวุธทหารบก น่าจะเริ่มมาจากความจำเป็นที่กองทัพจะต้องจัดหาอาวุธปืนมาไว้ประจำการ เป็นหลักจะเห็นได้ว่า อาวุธปืนมีบทบาทต่อการรบมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดอาวุธประเภท หอก ดาบ ก็หมดประโยชน์ในสงครามสมัยใหม่ลงในตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยอยุธยา หรือก่อนนั้น ทางการจะให้ความสำคัญในการเกณฑ์รวบรวมกำลังคนเป็นหลัก การหาอาวุธและอาหารเป็นเรื่องที่ทหารแต่ละคนไปจัดหาเอาตามถนัด กิจการสรรพาวุธถ้าจะมีก็เป็นเพียงที่เก็บเท่านั้น

หลักฐานเก่าที่สุดเกี่ยวกับหน่วยงานสรรพาวุธ ตราขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ มีตำแหน่งราชการที่น่าสนใจ เช่น หมื่นทนายเลือกปืน เป็นต้น ซึ่งยืนยันว่าเราให้ความสำคัญกับปืนมานาน และถึงกับมีกองทหารอาสาชาวโปรตุเกสมาเป็น หน่วยนักแม่นปืนประจำกองทัพ
เมื่อสมัยนั้นมีการรบพุ่งอยู่บ่อย ๆ ทางการจึงผูกขาดการซื้อปืนและดินปืน เพื่อสะสมไว้ใช้ และได้ตั้งหน่วยงานที่เกี่ยวกับการ ผลิตและรักษาปืนด้วย เช่น กรมรักษาตึกดิน และกองตำดิน เป็นต้น พระราชบัญญัติอาวุธปืนที่เก่าที่สุดเห็นจะเป็นหลังรัชกาล สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ระบุชัดเจนว่าราษฎรต้องขออนุญาตจึงจะมีปืนได้ และนายบ้านหรือผู้ใหญ่จะต้องจดขนาดรูปพรรณ หรือตอก ตราให้ชัดเจนเสียก่อนด้วย
จากข้อความข้างต้นเป็นที่แน่ใจได้ว่า การทหารสมัยใหม่นั้นรัฐบาลจะต้องเป็นผู้จัดหาอาวุธให้แก่ทหาร จะต้องมีซ่อมบำรุง ผลิตกระสุน ผลิตดินปืนให้มากพอ ขนาดของกองทัพเมื่อมีพระราชบัญญัติเกณฑ์ทหารก็ใหญ่ขึ้น จึงเป็นความจำเป็นอยู่เองที่จะต้องจัดตั้งกรมสรรพาวุธ
เดิมก่อนสมัยรัชกาลที่ 5 หน่วยดูแลอาวุธเรียกว่า กรมพระแสง ต่อมาทรงโปรดให้ตั้งกรมยุทธนาธิการขึ้น ทำหน้าที่วางแผน จัดซื้อ จัดสร้างอาวุธปืน เพื่อให้ทันต่อการพัฒนากองทัพให้ทันสมัย ในปี พ.ศ. 2445 จึงเปลี่ยนเป็นกรมสรรพาวุธ โดยมี พ.อ.พระยาสโมสรสรรพากร เป็นเจ้ากรมท่านแรก

กรมสรรพาวุธทหารบก เลขที่ 53 ถนนทหาร แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
ลัทธิอิงสามัญชน

ประชานิยม () นิยามว่าเป็นอุดมการณ์ หรือที่พบได้น้อยกว่าว่าเป็น ปรัชญการเมือง หรือเป็นวาทกรรมประเภทหนึ่ง นั่นคือ แนวคิดทางสังคมการเมืองซึ่งเปรียบ "ประชาชน" กับ "อภิชน" และกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงระบบสังคมและการเมือง นอกจากนี้ ประชานิยมยังสามารถนิยามได้ว่าเป็นรูปแบบวาทศิลป์ซึ่งสมาชิกความเคลื่อนไหวภาคการเมืองหรือสังคมหลายคนใช้ พจนานุกรมเคมบริดจ์นิยามว่าเป็น "แนวคิดและกิจกรรมทางการเมืองอันมีเจตนาเพื่อเป็นตัวแทนของความต้องการและความปรารถนาทั่วไปของประชาชน" ประชานิยมสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นวาทกรรมการเมืองซึ่งดึงดูดใจประชากรส่วนใหญ่ โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของชนชั้นและการถือพวกทางการเมือง ประชานิยมนั้นตรงกันข้ามกับรัฐนิยม ซึ่งถือว่านักการเมืองอาชีพเพียงจำนวนหนึ่งมีความรู้ดีกว่าประชาชนและการตัดสินใจของรัฐในนามของพวกนั้น อย่างไรก็ตาม มีการอธิบายว่าผู้นิยมประชานิยมนั้นค้ำจุนรัฐบาลอำนาจนิยม อันเกิดจากกระบวนการปลุกระดมทางการเมืองซึ่งผู้นำจะปราศรัยแก่มวลชนโดยปราศจากการประนีประนอมของพรรคหรือสถาบันใด ๆ
เอกภาพ พลซื่อ

เอกภาพ พลซื่อ อดีตเลขาธิการพรรคเสรีธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย (เป็นหนึ่งในสมาชิกบ้านเลขที่ 111)

เอกภาพ พลซื่อ เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2502 ที่อำเภอเมยวดี จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายอุ่น กับนางทองดา พลซื่อ จบการศึกษาปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโทศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับรัชนี พลซื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด

เอกภาพ พลซื่อ ประกอบอาชีพทนายความ กระทั่งเข้ามาสู่วงการการเมือง โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคเอกภาพ ในการเลือกตั้ง เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา เคยได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคเสรีธรรม ในระหว่างปี พ.ศ. 2539 จนกระทั่งยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 เขาได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนา
X-เม็น รุ่น 1

X-เม็น รุ่น 1 () เป็นภาพยนตร์ปฐมบทของภาพยนตร์ชุด X-เม็น กำกับโดย แมททิว วอจ์น และมีไบรอัน ซิงเกอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์เอ็กซ์เมนสองภาคแรกร่วมเขียนบทและอำนวยการสร้าง เนื้อเรื่องกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาตราจารย์ชาร์ลส เซเวียร์ กับเอริค แลนเซอร์ หรือแม็กนีโต ก่อนที่จะเป็นศัตรูกันในเอ็กซ์เมนภาคแรก โดยในภาคนี้เน้นความสัมพันธ์การยอมรับตัวตน ระหว่างเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ในช่วงทศวรรษที่ 60

ในช่วงยุค 1960 ช่วงเวลาที่สงครามเย็นกำลังดุเดือด เมื่อความขัดแย้งระหว่างอเมริกาและสหภาพโซเวียตได้คุกคามเพิ่มขึ้นทั่วโลก ไปพร้อม ๆ กับที่โลกค้นพบว่ามีมนุษย์กลายพันธุ์อยู่ ในเวลาเดียวกันนี้เอง ก่อนที่ชาร์ลส ซาเวียร์ (รับบทโดย เจมส์ แม็กอะวอย) และ อีริค แลนเชอร์ (รับบทโดย ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์) จะได้ฉายา ศาสตราจารย์ เอ็กซ์  และ แมกนีโต้ พวกเขายังเป็นแค่ชายหนุ่มเพื่อนรักที่เพิ่งค้นพบพลังในตัวเอง และร่วมมือกับมนุษย์กลายพันธุ์รุ่นเยาว์กลุ่มหนึ่ง ในการหยุดยั้งไม่ให้โลกเดินหน้าสู่สงครามโลกครั้งที่สาม
ฮา 7 ดาว

ฮา 7 ดาวเป็นรายการตลก ออกอากาศในช่วงปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541 ทุกคืนวันอังคาร เวลา 22.15 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผลิตรายการโดย บริษัท เจเอสแอล จำกัด เป็นรายการวาไรตี้คอเมดีโชว์จำลองเหตุการณ์ต่างๆ โดยมีนักแสดงตลกหมุนเวียนทุกสัปดาห์ รวมไปถึงปริศนาอะไรเอ่ยจากจากเด็กๆ รวมอยู่ด้วยในยุคแรกของรายการ ดำเนินรายการโดย ชาญณรงค์ ขันทีท้าว และ จาตุรงค์ พลบูรณ์ โดยยุคที่ 2 ได้เพิ่มช่วงใหม่อีก 2 ช่วง จากนั้นรายการต้องยุติการออกอากาศ และได้กลับมาฉายอีกครั้งในรอบ 14 ปี ออกอากาศทุกวันเวลา 9.00 น. - 9.50 น. และ ออกอากาศซ้ำ เวลา 23.00 น. - 23.50 น.ทาง เจเอสแอล แชนแนลเนื่องด้วยรายการฮา 7 ดาว ออกอากาศทุกวันอังคาร เวลา 22.15 น. เป็นเทปที่ 3 ที่กำลังออกอากาศต้องหยุดชะงักไป 1 สัปดาห์ เนื่องจาก มีละครซีรีส์ เรื่องอำพรางอำยวน จากบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด ที่ยังไม่ได้ออกอากาศ 1 ตอนซึ่งเป็นตอนสุดท้ายมาแทน(ซึ่งเป็นละครที่ออกอากาศประจำวันอังคาร เวลา 22.15 น.) จึงทำให้รายการนี้ต้องเลื่อนออกอากาศไปอีก 1 สัปดาห์