seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พลังพล คงเสรี

รองศาสตราจารย์ พลังพล คงเสรี (4 พฤษภาคม 2513 - ) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเคมีอินทรีย์ ประจำปี พ.ศ. 2546 เป็นผู้เชี่ยวชาญการใช้เทคนิค X-ray Crystallography ในการศึกษาโครงสร้างทางเคมีของสารที่มีความสัมพันธ์กับผลทางชีววิทยา สมรสกับ ดร. ประชุมพร (ทุนกุล) คงเสรี มีบุตรชาย 2 คน

รศ.ดร.พลังพล คงเสรี จบการศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2528 โดยมีผลการเรียนดีเยี่ยมตลอดการศึกษา จากนั้นสอบได้รับทุนจากโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) จึงย้ายไปเรียนต่อระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัยซึ่งเป็น 1 ใน 6 ศูนย์โครงการ พสวท. ในสมัยนั้น} ระหว่างการศึกษาระดับมัธยม ได้เป็นตัวแทนโรงเรียนร่วมแข่งขันทางวิชาการและได้รับรางวัลชนะเลิศมากมาย
ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย

รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย (31 ตุลาคม 2516 - ปัจจุบัน) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยมีผลงานวิจัยทางด้านเคมีเชิงฟิสิกส์ ซึ่งเกี่ยวกับการนำหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมมาศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลโดยใช้คอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง

รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย หรือ รองศาสตราจารย์ ดร. ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวิบูลย์เสรีวิทยา มัธยมศึกษา จากโรงเรียนทวีธาภิเศก ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาฟิสิกส์) เมื่อ ปี พ.ศ. 2533 ที่เมืองโกรนิงเกน ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ทั้งที่สอบได้คะแนนสูงสุดของมหาวิทยาลัย และสามารถเข้าเรียนแพทย์ได้

จบปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2538 หลังจากนั้นได้บรรจุเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และรับทุนพัฒนาอาจารย์จากทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาเคมีทฤษฎี ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร จนจบปริญญาเอก เมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "การศึกษาสารประกอบเชิงซ้อนที่ยึดจับกันอย่างอ่อน" (Theoretical studies of weakly bound complexes) โดยมี Professor A.D. Buckingham, F.R.S เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และได้รับทุนสนับสนุนจาก German Academic Exchange Services (DAAD) เพื่อเข้าอบรมโครงการ 37th International Seminar on Research and Teaching in Physical Chemistry and Chemical Engineering ณ มหาวิทยาลัย Karlsruhe ประเทศสหพันธรัฐเยอรมันงานวิจัยของ รศ.ดร. ยุทธนา เกี่ยวข้องกับการประยุกต์การคำนวณเทคนิคทางเคมีควอนตัม เพื่อใช้ศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลและศึกษาอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ซึ่งความเข้าใจเกี่ยวกับสมบัติไฟฟ้าและแม่เหล็กของโมเลกุล มีความสำคัญมากต่อการพัฒนาองค์ความรู้ของระบบโครงสร้างระดับนาโนเมตร ในขณะที่ความเข้าใจเกี่ยวข้องกับอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ช่วยให้การพัฒนาออกแบบตัวยาและตัวเร่งปฏิกิริยาทางอุตสาหกรรมเป็นไปอย่างมีเหตุผลมากขึ้น โดยได้มีการศึกษาถึงผลของสนามไฟฟ้าต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสารโมเลกุลเล็ก เพื่อใช้อธิบายการจัดตัวของโครงสร้างเมื่อเข้าทำปฏิกิริยา ความสัมพันธ์ของโครงสร้างต่อการนำไฟฟ้าในโมเลกุล ผลของสนามแม่เหล็กจากโมเลกุลลักษณะเป็นวงแหวนต่อสมบัติแม่เหล็กของโมเลกุลที่วิ่งลอดผ่าน

งานวิจัยพื้นฐานทางเคมีเกี่ยวข้องกับระเบียบวิธี Density Functional Theory ที่ รศ.ดร. ยุทธนา ศึกษา ได้รับการอ้างถึงในหนังสือวิชาการนานาชาติ 2 เล่ม (Essentials of Computation Chemistry โดย C.J. Cramer และ A Chemist's Guide to Density Functional Chemistry โดย W. Koch & M.C. Holthausen)

รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2548
ฮั่วตู

ฮัวตูเป็นตัวร้ายอีกตัวทีมีบทบาทอยู่พอสมควรในเรื่อง ลักษณะของฮั่วตูนั้น มักจะแต่งกายเช่นกงจื้อผู้สูงศักดิ์ ถือพัดไว้เป็นอาวุธ หน้าตาหมดจดแฝงแววเย่อหยิ่งเยือกเย็น มักชอบพูดจาวางตัวโอ้อวด ระดับฝีมือจัดว่าอยู่ในระดับแนวหน้า เพราะเป็นศิษย์ของราชครูจักรทอง

มีนิสัยเจ้าเล่ห์ คดโกง เย่อหยิ่งถือดี เป็นที่น่าสังเกตอีกอย่างว่า ตัวละครตัวนี้ของกิมย้งนั้น มักจะเปิดตัวออกมาอย่างยิ่งใหญ่ถือดี แต่มักจะจบลงด้วยความล้มเหลวเป็นที่สะใจต่อผู้อ่านอยู่บ่อยๆ นับเป็นอีกตัวละครที่สร้างสีสันให้กับเรื่องอยู่ไม่น้อย

ครั้งแรกที่ฮั่วตูปรากฏตัวนั้นคือเมื่อตอนบุกขึ้นไปถล่มสำนักช้วนจินก่า ในขณะที่พบก๊วยเจ๋ง ยังไม่ทราบถึงพลังฝีมือได้กล่าวด้วยความหยิงยโสว่า "ขอเพียงท่านรับมือเราได้สามสิบกระบวนท่า เราจะอภัยจมูกโคพรตเฒ่าเหล่านี้เป็นอย่างไร" หารู้ไม่ ก๊วยเจ๊งใช้เพียงแค่กระบวนท่าเดียว ก็สยบได้ เมื่อทราบถึงความแตกต่างของวิชาผีมือจึงได้ล่าถอยกลับไป

เมื่อครั้งงานชุมนุมชาวยุทธ ฮั่วตูก็มาพร้อมกับศิษย์พี่และอาจารย์ ทำการประลองด้วยความเย่อหยิ่งถือดี แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับหนุ่มน้อยเอี้ยก้วย เป็นที่น่าอับอาย ล้มเหลวกลับไปอีกครั้ง

ต่อมาได้มีโอกาสติดตามอาจารย์ และเหล่ายอดฝีมือของทัพมองโกล บุกขึ้นสำนักชวนจินก่า ครานั้นราชครูกิมลุ้นได้ประทะกับเอี้ยก้วยและประสบความพ่ายแพ้ ด้วยนิสัยเนรคุณของฮั่วตู จึงหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว นับเป็นการตัดขาดจากอาจารย์ และศิษย์พี่ โดยสิ้น

ครั้งสุดท้ายที่งานคัดเลือกประมุขพรรคกระยาจก ฮั่วตูได้วางแผนแฝงตัวอยู่ในพรรคกระยาจกนานปี เมื่อสบโอกาสได้วางกลอุบายหาวิธีขึ้นเป็นประมุข แต่ก็ถูกเอี้ยก้วยล่วงรู้เสียก่อน แผนถูกทำลาย โฉมหน้าแท้จริงถูกเปิดเผย เป็นอีกครั้งที่ล้มเหลว
ชาคริต สิริสิงห

รองศาสตราจารย์ ชาคริต สิริสิงห (18 กันยายน 2512 - ) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาพอลิเมอร์ ประจำปี พ.ศ. 2544 เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่สองของ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร. สถิตย์ สิริสิงห และแพทย์หญิงวลัยลักษณ์ สิริสิงห

รองศาสตราจารย์ ดร. ชาคริต สิริสิงห จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อใน คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี เมื่อปี 2534 หลังจากนั้นได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์พอลิเมอร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี 2536 และได้รับทุนจากกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ให้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ในสาขา Rubber Engineering ที่ Loughborough University of Technology ประเทศสหราชอาณาจักร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี 2540งานวิจัยด้านวิทยากระแสของพอลิเมอร์ งานวิจัยด้านการผสมและขึ้นรูป ทั้งของยางธรรมชาติและยางสังเคราะห์ ตลอดจนงานวิจัยด้านยางผสม โดยเน้นไปที่การใช้ยางธรรมชาติเพื่อลดต้นทุนในการผลิต ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากคลอริเนเตทพอลิเอธิลีน (Chlorinated Polyethylene, CPE) ซึ่งเป็นพอลิเมอร์ที่มีราคาสูง และต้องนำเข้าจากต่างประเทศ นอกจากการศึกษาในระบบยางผสมแล้ว ยังทำการศึกษาระบบพอลิเมอร์ผสม ระหว่างยางธรรมชาติที่มีต่อสมบัติของพอลิเมอร์ผสม การศึกษาผลของการผสมสารตัวเติมชนิดต่าง ๆ ลงในยางธรรมชาติที่เตรียมขึ้นโดยวิธีที่ต่างกัน โดยจะเน้นไปที่การควบคุมสมบัติด้านต่าง ๆ ของยางคอมพาวด์

รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาพอลิเมอร์ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2544
ทางพิเศษศรีรัช

ทางพิเศษศรีรัช หรือ ระบบทางด่วนขั้นที่ 2 (ส่วนในเมือง) เป็นทางพิเศษในกรุงเทพมหานคร ก่อสร้างและเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2536 ดำเนินการโดยการทางพิเศษแห่งประเทศไทย มีระยะทางรวม 38.4 กิโลเมตร เป็นทางพิเศษที่แบ่งเบาการจราจรบนทางพิเศษเฉลิมมหานคร และเพิ่มประสิทธิภาพของทางพิเศษในกรุงเทพมหานครให้เป็นโครงข่ายที่สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น

ทางพิเศษศรีรัชแบ่งออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่
ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล

ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสโมสรฟุตบอลประจวบ เอฟซี ในไทยลีก โดยเคยเป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยที่เป็นที่รู้จักจากการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1998 โดยการทำประตูจากการยิงฟรีคิกนอกเขตโทษ ทำให้ทีมชาติไทยสามารถเอาชนะเกาหลีใต้ได้ไป 2-1 ในรอบก่อนรองชนะเลิศ

ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล มีชื่อเล่นว่า "วัง" เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2517 ที่อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ เริ่มเข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนชุนชนบ้านศาลาด่าน และชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล จังหวัดกระบี่ โดยเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กๆ ติดทีมจังหวัดชุดเยาวชนโค้กคัพ พาทีมคว้าแชมป์ภาคใต้และเข้ามาแข่งรอบสุดท้ายที่กรุงเทพ ก่อนจะคว้าอันดับสี่พร้อมรางวัลโค้กสตาร์

จากนั้นธวัชชัยได้ศึกษาต่อในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โดยเข้าร่วมทีมโรงเรียนแข่งขันฟุตบอลระดับนักเรียนรายการต่างๆ รวมทั้งคว้าแชมป์ฟุตบอลจตุรมิตรได้อีกด้วย ด้วยความสามารถที่ฉายแววมาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นทำให้ ธวัชชัย ติดทีมชาติชุดเยาวชนตั้งแต่ยังเรียนมัธยมปลาย โดยติดทีมชาติชุดคัดเลือก เอเชียนคัพ ตอนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ทำให้มีโอกาสเล่นร่วมกับนักฟุตบอลทีมชาติชื่อดังตั้งแต่อายุน้อยๆ

ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล เริ่มเล่นในระดับสโมสรกับทีมโอสถสภา เอ็ม 150 และติดทีมชาติชุดซีเกมส์หลายครั้งและพาชาติทีมคว้าแชมป์ซีเกมส์ได้หลายสมัย

ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล เป็นนักฟุตบอลที่มากความสามารถแต่ก็มักจะมีปัญหาเรื่องวินัยอยู่เสมอ ๆ โดยมักจะมาซ้อมสายหรือถึงกับขาดซ้อมหลายครั้ง โดยเมื่อเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2542 ธวัชชัย กับ ดุสิต เฉลิมแสน ที่อยู่ในอาการมึนเมาได้เข้ารุมทำร้ายร่างกายนายชาตรี ผิวผ่อง พนักงานของธนบุรีคาเฟ่ ที่ถนนรัชดาภิเษก ในฝั่งธนบุรี เพราะไม่พอใจที่ถูกต่อว่า ในที่สุดศาลได้พิพากษาว่าทั้งคู่มีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่น โดยให้รอลงอาญา และให้บำเพ็ญประโยชน์ 20 ชั่วโมง ซึ่งทำให้ทั้งคู่ในขณะนั้นได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า ""คู่หูคาเฟ่"" หรือ ""คู่หูธนบุรีคาเฟ่""
POT

POT หรือ pot อาจหมายถึง

ความหมายในภาษาอังกฤษ pot หมายถึง
โรงเรียนสาธิตริคไค

โรงเรียนสาธิตริคไค () หรือรู้จักในชื่อ ริคไคได เป็นโรงเรียนที่ปรากฏในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส
เลาดาแอร์ เที่ยวบินที่ 004

เลาดาแอร์ เที่ยวบินที่ 004 เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศที่ประสบอุบัติเหตุตกเนื่องจากมาจากปัญหาของเครื่องยนต์หมายเลข 1 ระหว่างทำการบิน เหตุการณ์นี้มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 223 ศพ เป็นอุบัติภัยทางการณ์บินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับที่ 28 ของโลก

วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 เวลาประมาณ 23:10 น. ตามเวลาท้องถิ่น เที่ยวบิน NG004 ซึ่งบินมาจากท่าอากาศยานไคตั๊กที่ฮ่องกง ด้วยเครื่องบิน Boeing B-767-3Z9ER ทะเบียน OE-LAV ชื่อเครื่องบิน "โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท" ได้ออกจากท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง มุ่งสู่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา มีผู้โดยสาร 213 คน และลูกเรือ 10 คน ภายใต้การควบคุมของกัปตันชาวอเมริกัน Thomas J. Welch และผู้ช่วยชาวออสเตรีย Josef Thurner

เวลา 23:22 Welch และ Thurner ได้รับสัญญาณภาพเตือนว่ามีความผิดพลาดทางระบบที่อาจทำให้ระบบผันกลับแรงขับ (Thrust Reverser) ที่เครื่องยนต์หมายเลข 1 ทำงานขณะบิน หลังจากได้ศึกษาคู่มือแล้ว ทั้งสองลงความเห็นว่าสัญญาณเตือนนั้นเป็นเพียงเหตุการณ์ปกติและไม่ได้จัดการใด ๆ กับสัญญาณเตือน

เวลา 23:31 ระบบผลักดันแรงขับที่เครื่องยนต์หมายเลข 1 ทำงานระหว่างที่เครื่องบินอยู่เหนือพื้นที่ป่าและภูเขาบริเวณรอยต่อระหว่างจังหวัดอุทัยธานีและจังหวัดสุพรรณบุรี คำพูดสุดท้ายของ Thurner ที่บันทึกไว้ได้คือ "Oh! Reverser's deployed!"

เครื่อง 767 สูญเสียแรงยกและฉีกออกเป็นส่วน ๆ กลางอากาศที่ระดับความสูง 1,200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เมื่อเวลา 23.20 น. ซากเครื่องบินถูกพบที่ระดับความสูง 600 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ในบริเวณซึ่งปัจจุบันเป็นอุทยานแห่งชาติพุเตย จังหวัดสุพรรณบุรี ไม่มีผู้โดยสารและลูกเรือคนใดรอดชีวิต ในจำนวนนี้เป็นคนไทย 39 คน ชาวต่างชาติ 184 คน อุบัติเหตุครั้งนี้เป็นหายนะทางการเดินทางทางอากาศที่รุนแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในประเทศไทยจวบจนถึงปัจจุบัน ทีมกู้ภัยพบร่างของ Welch กัปตัน ยังคงติดอยู่กับที่นั่งของนักบิน หลังอุบัติเหตุ ได้มีผู้มาขโมยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และอัญมณี ความสามารถในการขนส่งของสายการบินหายไปถึง 1 ใน 4 จากผลของการตก

หลังเหตุการณ์ นิกิ เลาดา เจ้าของสายการบิน ได้เดินทางมาอำนวยการค้นหาร่างของผู้เสียชีวิตด้วยตัวเอง
ระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมาก

ระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมาก ทรราชย์เสียงข้างมาก หรือ ทรราชย์โดยเสียงส่วนใหญ่ () เป็นคำใช้อภิปรายระบอบประชาธิปไตยและการถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์ โดยบรรยายถึงกรณีที่การตัดสินใจของเสียงข้างมากยึดผลประโยชน์ของตนเหนือผลประโยชน์ของปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มเสียงข้างน้อยมากจนกลายเป็นการบีบบังคับ (opression) เปรียบได้กับทรราชย์หรือระบบใช้อำนาจเด็ดขาด

มีการนำหลักเกินกึ่งหนึ่ง (supermajority) การจำกัดอำนาจของสภานิติบัญญัติโดยรัฐธรรมนูญ และการริเริ่มบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองมาใช้ตอบโต้ปัญหาที่รับรู้ดังกล่าว การแยกใช้อำนาจถูกนำมาใช้เพื่อป้องกันปัญหาที่เกิดขึ้นภายในรัฐบาลด้วย
สารานุกรม 30 ขบวนการนักสู้

สารานุกรม 30 ขบวนการนักสู้ () เปิดด้วยเนื่องจากครบรอบวาระ 30 ซีรีส์ของขบวนการนักสู้ โดยจะเปิดช่วงท้ายรายการของโบเคนเจอร์ในตอนต่างๆ

ใน Task ที่ 3 เหล่าโบเคนเจอร์ได้กล่าวเปิดช่วงของสารานุกรม 30 ขบวนการและเล่าเรื่องราวของขบวนการนักสู้ทั้งหมด
สำหรับเพลงที่เปิดขึ้นใน Task ที่ 3 คือเพลง "Moero ! Super sentai tamashii !!" () ร้องโดย อิจิโร่ มิซึกิ และ มิสึโกะ โฮริเอะ

ใน Task ที่ 33 ได้ใช้เพลงนี้อีกครั้งในการกล่าวเปิดช่วงสเปเชี่ยลไฟล์

สเปเชี่ยลไฟล์ เป็นการนำเสนอข้อมูลและเรื่องราวเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นต่างๆในขบวนการนักสู้ โดยแยกเป็นข้อมูลต่างๆที่น่าสนใจและเป็นเอกลักษณ์เด่นๆของแต่ละเรื่องมานำเสนอ

แต่เนื่องด้วยระยะเวลาที่จำกัดและการรวบรวมข้อมูลที่ผิดพลาดที่คลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง ทำให้สเปเชี่ยลไฟล์ถูกวิพากวิจารณ์อย่างหนักถึงการนำเสนข้อมูลที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง จึงได้มีการเสนอข้อเท็จจริงขึ้นมา เพื่อชี้แจงและนำเสนอข้อมูลที่แท้จริงให้ทราบทั่วถึงกัน
ทรงสิบสองหน้าปลายตัด

ทรงสิบสองหน้าปลายตัด (, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสิบเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า รวม 32 หน้า มี 60 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการตัดปลายทั้ง 20 มุมบนทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) โดยทำให้หน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า กลายเป็นรูปสิบเหลี่ยมด้านเท่า

พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสิบสองหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ด้วยสูตร

พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
เมื่อ τ มีค่าเท่ากับ (1+√5)/2 หรืออัตราส่วนทอง
เดอะเวเนเชียน (ลาสเวกัส)

เดอะเวเนเชียน () เป็นโรงแรมและกาสิโนจัดแต่งในแบบอย่างเวนิส ตั้งอยู่บนลาสเวกัสสตริป ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา มีลาสเวกัสแซนด์เป็นเจ้าของและผู้ดูแล

เวเนเชียนมีห้องสวีต 4,049 ห้อง และพื้นที่คาสิโน 11,000 ตร.ม. (120,000 ตร.ฟุต) ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของสตริป อยู่ระหว่าง วินน์ และ ฮาร์ราฮ์

ในปัจจุบัน พาลาซโซ ซึ่งอยู่ในระหว่างก่อสร้าง จะสร้างห้องพักเพิ่มอีก 3,025 ห้อง ซึ่งจะทำให้เวเนเชียนเป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก
อาสนวิหารอัสสัมชัญ

อาสนวิหารอัสสัมชัญ หรือโบสถ์อัสสัมชัญ () เป็นอาสนวิหารประจำมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ และที่ตั้งของโรงเรียน 3 แห่งได้แก่ โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ และโรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา อาสนวิหารตั้งอยู่ที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นครั้งแรกในรูปแบบทรงไทยโดยบาทหลวงปาสกัล ซึ่งเป็นชาวไทย-โปรตุเกส โบสถ์หลังปัจจุบันนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2452 โดยคุณพ่อเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ อธิการโบสถ์ชาวฝรั่งเศสในขณะนั้น เพื่อรองรับการขยายตัวของคริสต์ศาสนิกชนที่มีเพิ่มมากขึ้น โดยมีสถาปนิกชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง โดยมีวัสดุก่อสร้างเช่นหินอ่อนและกระจกสี ซึ่งสั่งมาจากประเทศฝรั่งเศส สิงคโปร์และอิตาลี

วิหารได้รับการออกแบบในรูปของงานสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี มีความสูงของหอระฆังตั้งแต่ยอดหอคอยจดพื้น 32 เมตรด้วยกัน ส่วนด้านในผนังและเพดานก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมแบบเฟรสโกและประติมากรรมปูนปั้นที่แสดงถึงเรื่องราวความเชื่อทางศาสนาคริสต์ ปัจจุบันวิหารมีอายุเก่าแก่อายุกว่า ปี เป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยและยังได้การยกย่องให้เป็นหนึ่งในอาสหวิหารที่สวยที่สุดในไทยอีกด้วย

โบสถ์อัสสัมชัญสร้างขึ้นครั้งแรกราวปี พ.ศ. 2352 โดยบาทหลวงปาสกัล เพื่อเป็นการถวายแด่การที่พระแม่มารีย์ถูกรับขึ้นสวรรค์ อาคารแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2365 และได้รับสถาปนาเป็นอาสนวิหารอัสสัมชัญ ในปีถัดมา ตั้งแต่นั้นมา อัสสัมชัญได้เป็นที่พำนักของบรรดามุขนายกผู้เป็นประมุขมิสซังสยามในสมัยนั้น ทั่วบริเวณดังกล่าวเป็นชานเมืองกรุงเทพฯ และครอบครัวคริสต์ศาสนิกชนซึ่งค่อยๆโยกย้ายมาตั้ง บ้านเรือนอยู่ข้าง ๆ โบสถ์ จนถึงปี พ.ศ. 2407 เมื่อเมืองได้ขยายไปจนถึงบริเวณดังกล่าวและจำนวนคริสตังได้เพิ่มขึ้น จึงจำเป็นต้องตั้งบริเวณนั้นให้เป็นคริสต์ศาสนิกชน ดังนั้นในปี พ.ศ. 2407 พระคุณเจ้าดูว์ปงจึงตั้งอัสสัมชัญเป็นกลุ่ม คริสตชนอย่างเป็นทางการ คุณพ่อฟรังซัว ยอเซฟ ชมิตต์ เป็นอธิการโบสถ์องค์แรก

ต่อมาในปี พ.ศ. 2485 ได้เกิดสงคราม เครื่องบินทิ้งระเบิดในบริเวณโบสถ์อัสสัมชัญ ทั้งระเบิดทำลายและระเบิดเชื้อเพลิง อาคารต่างๆ รอบโบสถ์ได้รับความเสียหายอย่างมาก หมู่บ้านคริสตังก็ถูกเผาทำลายหมด อาสนวิหารด้านซ้ายได้ถูกระเบิดทำให้ได้รับความเสียหายมาก ทั้งกำแพง ประตูหน้าต่าง ประจก คุณพ่อแปรูดงต้องซ่อมแซมหมดทุกอย่าง

ในปี พ.ศ. 2527 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้เสด็จเยือนประเทศไทย พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ได้ถือเป็นเกียรติเชิญสมเด็จพระสันตะปาปาเสด็จมาเยี่ยมเยือนอาสนวิหารอัสสัมชัญ และอวยพระพรแก่บรรดาบาทหลวง นักบวชชายหญิงทุกคณะ พร้อมด้วยบรรดาคริสตังที่มาเฝ้ารับเสด็จอย่างเนืองแน่น ระหว่างปี พ.ศ. 2526-2532 คูณพ่อชุมภา คูรัตน์ เห็นว่าภายในอาสนวิหารอัสสัมชัญจำเป็นต้องได้รับการตกแต่งเสียใหม่ จึงได้ทำการตกแต่งและซ่อมแซมอาสนวิหารในเวลาเดียวกัน พร้อมทั้งได้จัดทำพระแท่นบูชาและพื้นที่บริเวณพระแท่นเสียใหม่ และได้รับการยกย่องให้เป็นอาสนวิหารที่มีความงดงามที่สุดในประเทศไทย
การนมัสการ

การนมัสการ (โปรเตสแตนต์) หรือ คารวกิจ (โรมันคาทอลิก) เป็นการบูชาพระเป็นเจ้าของคริสต์ศาสนิกชน ภาษาอังกฤษใช้คำว่า “worship” มาจากภาษา Anglo-Saxon ว่า “worthscipe” หรือ “worthship” หมายถึง การตอบสนองภายในจิตใจด้วยการแสดงออกมา อันเนื่องมาจากการที่เห็นความสำคัญและคุณค่าของสิ่งนั้น หรือคนนั้น

หนังสือสดุดี บทที่ 96 ข้อ 8 กล่าวว่า “จงถวายพระสิริ ซึ่งควรแก่พระนามของพระองค์แด่พระเจ้า จงนำเครื่องบูชาและมายังบริเวณพระนิเวศของพระองค์” นั่นคือภาพในสมัยก่อนการเสด็จมากำเนิดของพระเยซูคริสต์ คนที่เห็นคุณค่าพระเจ้าจะนำเครื่องบูชามาถวายแด่พระเจ้าเป็นการนมัสการ

ถูกใช้ด้วยคำ 2 คำคือ

มีคำหลักสองคำด้วยกันคือ

มีความหมาย 2 นัยคือ

คริสต์ศาสนิกชนแสดงออกถึงการตอบสนองต่อพระเยซูด้วยการนมัสการ ซึ่งเป็นการแสดงความรักต่อพระองค์อย่างที่สุด
เปลือกโลกภาคพื้นทวีป

เปลือกโลกภาคพื้นทวีป คือส่วนที่มีแผ่นดินเป็นส่วนใหญ่ในปัจจุบันมีแผ่นทวีปอเมริกา แผ่นแอฟริกา [(แผ่นยูเรเซีย)]และแผ่นออสเตรเลียและจะเคลื่อนตัวอยู่เรื่อยๆ อาจจะมีแผ่นทวีปเชื่อมต่อกันหรือแตกจากแผ่นเดิมในอนาคต ซึ่งแผ่นทวีปที่กล่าวมาก่อนหน้านี้แยกออกมาอย่างเด็ดขาดจากมหาทวีปแพนเจียตามทฤษฎีกฎการเลื่อนไหลของทวีป โดยอัลเฟรด เวเจเนอร์ โดยอ้างจากรอยต่อที่เข้ากันได้อย่างเหมาะเจาะ
จอร์โจ วาซารี

จอร์โจ วาซารี () (30 กรกฎาคม ค.ศ. 1511 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1574) เป็นสถาปนิกและจิตรกรชาวอิตาลี ผลงานที่ทำให้เขามีชื่อเสียงมากที่สุดคืองานบันทึก ประวัติชีวิตและงานของศิลปินอิตาลีก่อนหน้าและร่วมสมัยในชื่อ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น” (หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า “ชีวิตศิลปิน” (The Vite)) ซึ่งเป็นงานที่ยังมีการอ้างอิงกันในการเขียนประวัติชีวิตศิลปินหรือการวิจัยจิตรกรรมและประติมากรรมกันอยู่จนทุกวันนี้

วาซารีเกิดที่เมืองอาเรซโซในแคว้นตอสคานา ในวัยเด็กได้เล่าเรียนกับจิตรกรเลื่องชื่อผู้มีความสามารถในการเขียนภาพลงบนกระจก (stained glass) นามว่า กูลเยลโม ดา มาร์ซีลยา (Guglielmo da Marsiglia) เมื่ออายุได้สิบหกปี พระคาร์ดินัลซิลวีโอ ปาสเซอรินีได้ส่งจอร์โจไปเล่าเรียนที่ฟลอเรนซ์ โดยได้มีโอกาสเล่าเรียนกับอันเดรอา เดล ซาร์โต รอสโซ ฟีออเรนตีโน (Rosso Fiorentino) และจาโคโป ปอนตอร์โม ในอีกด้านเขาก็ได้ พบกับมีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี (Michelangelo) ผู้ซึ่งกลายมาเป็นผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากต่องานของวาซารี

ในปี ค.ศ. 1529 เขาได้มีโอกาสไปเที่ยวโรม ได้มีโอกาสเรียนรู้เกี่ยวกับงานของราฟาเอล และงานประเภทเรอเนซองซ์ยุคทองแบบโรมัน (Roman High Renaissance) วาซารีได้รับงานจากสมาชิกตระกูลเมดิชิ อย่างต่อเนื่อง ทั้งกลุ่มที่พำนักอยู่ในกรุงโรมและฟลอเรนซ์ นอกจากนี้เขายังได้มีโอกาสทำงานในเมืองเนเปิลส์ (Naples) อาเรซโซ (Arezzo) และอีกหลาย ๆ แห่ง ภาพเขียนหลายภาพของเขายังคงอยู่ โดยงานชิ้นที่สำคัญที่สุด คือ อยู่ที่พระราชวังเวกกีโอ ("Palazzo Vecchio") ในเมืองฟลอเรนซ์ ซึ่งเป็นที่ที่เขาและลูกศิษย์ได้ใช้เวลาทำงานอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1555 เขายังได้มีโอกาสช่วยตกแต่งภายในให้กับห้องพักของฟรานเชสโกที่ 1 (Studiolo of Francesco I) พระราชวังแห่งนี้ ซึ่งปัจจุบันได้ถูกฟื้นฟูให้กลับไปอยุ่ในสภาพเก่าแล้ว นอกจากวาซารีจะเป็นศิลปินและสถาปนิกที่มีความสามารถแล้ว ยังได้รับการยกย่องในฐานะผู้จัดการงานศิลปะขนาดใหญ่ที่มีประสิทธิภาพ (director of artistic productions)

ในฐานะสถาปนิก วาซารีประสบความสำเร็จมากกว่าในฐานะจิตรกรทางเดิน (loggia) ระหว่างวังอุฟฟีซี (Palazzo degli Uffizi) มีการนำสายตาของผู้เดินไปสู่ปราสาทอีกด้าน เป็นงานออกแบบเมือง (urban design) ที่สำคัญมากของยุคนั้น ในฟลอเรนซ์ วาซารีได้ออกแบบทางเดินเชื่อมปราสาทอุฟฟีซีกับวังปิตตี (Pitti Palace) ปัจจุบันส่วนนี้เรียกกว่า "โถงวาซารี" (Vasari Corridor) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นอกจากนี้เขายังได้ทำงานอนุรักษ์ฟื้นฟู (renovation) โบสถ์จากยุคกลางห้าแห่ง

วาซารีได้ทำงานมากมายและกลายเป็นผู้ที่มีทรัพย์สินเป็นจำนวนมาก ในปี ค.ศ. 1547 เขาได้สร้างบ้านในเมือง อาเรซโซ (ปัจจุบันกลายเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับวาซารี) ในช่วงบั้นปลายของชีวิตเขาได้เข้าไปสู่การเมือง ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาบริหารเมือง (municipal council) และได้รับตำแหน่งปกครองระดับสูงในเวลาต่อมา (supreme office)

ในปี ค.ศ. 1563 วาซารีได้ร่วมก่อตั้งสถาบันการออกแบบ ("Accademia del Disegno") ในเมืองฟลอเรนซ์ [ปัจจุบันคือ สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฟลอเรนซ์ ("Accademia di Belle Arti Firenze")] โดยมีผู้ร่วมก่อตั้งคือ มกุฎราชกุมารและมีเกลันเจโล มีสมาชิกที่เป็นศิลปิน 36

วาซารีเสียชีวิตในเมืองฟลอเรนซ์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ปี ค.ศ. 1574
กลุ่มภาษาบะห์นาริก

กลุ่มภาษาบะห์นาริก () เป็นภาษาในกลุ่มมอญ-เขมร ตระกูลออสโตรเอเชียติก แบ่งเป็น 5 กลุ่มย่อย คือ
กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียกลาง

กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียกลาง () เป็นสาขาของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูดในหมู่เกาะซุนดาน้อยและหมู่เกาะโมลุกกะในทะเลบันดา ใกล้เคียงกับจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก จังหวัดมาลูกู ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศติมอร์-เลสเต (ยกเว้นกลุ่มภาษาปาปัวของติมอร์และเกาะใกล้เคียง) โดยมีกลุ่มภาษาบีมาที่แพร่กระจายในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกและภาคตะวันออกของเกาะซุมบาวา และกลุ่มภาษาซูลาทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดมาลูกูตอนเหนือ เกาะหลัก ๆ ของบริเวณนี้ได้แก่ เกาะซุมบาวา เกาะซุมบา เกาะโฟลเร็ซ เกาะติมอร์ เกาะบูรู และเกาะเซรัม ภาษาที่สำคัญได้แก่ ภาษามัวฆาไรของเกาะโฟลเร็ซตะวันตกและภาษาเตตุมที่เป็นภาษาประจำชาติของติมอร์-เลสเต

การจัดแบ่งกลุ่มภาษานี้มีหลักฐานอ่อน โดยเฉพาะข้อด้อยที่ไม่มีลักษณะร่วมของภาษาในเขตภูมิศาสตร์เดียวกัน นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียกลาง-ตะวันออกที่ต่างจาก กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียตะวันออก (Grimes, 1991) ภาษาจำนวนมากทางทางตะวันออกของเกาะโฟลเร็ซและเกาะใกล้เคียงโดยเฉพาะเกาะซาวู มีศัพท์พื้นฐานที่ไม่อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียนมาก และอาจจะต้องพิสูจน์ต่อไปว่าเป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียนแน่นอนหรือไม่ (Würm, 1975)

ภาษาที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้ได้แก่
ศาสนาประจำชาติ

ศาสนาประจำรัฐ หรือ ศาสนาประจำชาติ () บางทีเรียก ศาสนาซึ่งเป็นที่ยอมรับ (established religion) หรือ ศาสนาทางการ (official religion) เป็นคณะหรือลัทธิทางศาสนาที่รัฐอธิปไตยรัฐหนึ่ง ๆ อนุมัติอย่างเป็นทางการ รัฐที่มีศาสนาอย่างเป็นทางการนั้น แม้ไม่ใช่รัฐฆราวาส ก็ไม่จำต้องเป็นรัฐแบบเทวาธิปไตยเสมอไป เช่น รัฐที่ผู้ปกครองควบตำแหน่งทั้งทางโลกและทางสงฆ์ ส่วนศาสนาประจำรัฐนั้น แม้ได้รับอนุมัติจากรัฐ ก็ไม่จำเป็นที่รัฐจะอยู่ในความควบคุมของศาสนา หรือศาสนาจะอยู่ในความควบคุมของรัฐเสมอไป

ศาสนาประจำรัฐนั้นปรากฏโฉมอยู่ทั่วทุกวัฒนธรรมในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษย์ ความสัมพันธ์ระหว่างลัทธิศาสนาและรัฐนั้นเป็นที่ถกเถียงกันมาแต่โบราณ เช่น ในงานของแวร์โร (Varro) ที่เรียกศาสนาประจำรัฐว่า ศาสนาของพลเมือง (theologia civilis) สำหรับศาสนาคริสต์นั้น คริสตจักรที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐเป็นแห่งแรก คือ คริสตจักรอัครทูตอาร์เมเนีย (Armenian Apostolic Church) ซึ่งตั้งขึ้นใน ค.ศ. 301 และยังมีศัพท์ คริสตจักรประจำรัฐ (state church) ที่ใช้เรียกองค์การศาสนาคริสต์ที่รัฐอนุมัติ

ในตะวันออกกลาง รัฐที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นอิสลามยกเอาศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำรัฐ แต่ข้อจำกัดทางศาสนานั้นมากน้อยต่างกันไป เช่น ผู้ปกครองซาอุดีอาระเบียมีอำนาจทั้งทางฆราวาสและทางศาสนา ส่วนประธานาธิบดีแห่งอิหร่านซึ่งต้องเป็นฆราวาสนั้นต้องปฏิบัติตามคำตัดสินขององค์การศาสนานับแต่เกิดปฏิวัติอิหร่านเมื่อ ค.ศ. 1979 เป็นต้นมา

ระดับการกำหนดให้พลเมืองต้องถือศาสนาตามรัฐในสังคมปัจจุบันนั้นก็ต่างกันไปในแต่ละท้องที่ เช่น มีระดับสูงในซาอุดีอาระเบีย และมีระดับน้อยถึงไม่มีเลยในกรีก เดนมาร์ก อังกฤษ และไอซ์แลนด์
พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์

พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ เป็นพระตำหนักที่โดดเด่นที่สุดในหมู่พระตำหนักและพระที่นั่งในพระราชวังสนามจันทร์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของสนามใหญ่ สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2451 โดยมีหม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบ เป็นพระตำหนัก 2 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ชั้นบนมีเพียง 2 ห้อง ชั้นล่างมี 2 ห้อง มีระเบียงล้อมรอบ 3 ด้านของตัวพระตำหนักทั้ง 2 ชั้น จุดเด่นของพระตำหนักองค์นี้คือสถาปัตยกรรมที่มีลักษณะคล้ายกับปราสาทซึ่งเป็นการผสมระหว่างศิลปะเรอแนซ็องส์ของประเทศฝรั่งเศส กับอาคารแบบฮาล์ฟ ทิมเบอร์ของประเทศอังกฤษ แต่ดัดแปลงให้เหมาะสมกับสภาพอากาศในประเทศไทย ผังอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบสมมาตร เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องบันได อีกด้านหนึ่งเป็นห้องเสวยและห้องส่งเครื่อง ชั้นบนประกอบด้วยทางเดินกลางแบ่งอาคารเป็น 2 ข้าง แต่ละข้างมีห้องใหญ่เป็นห้องบรรทม และห้องเล็กเป็นห้องทรงพระอักษร ล้อมด้วยระเบียงสามด้านยกเว้นด้านหลัง ทางด้านตะวันออกและตะวันตกมีเฉลียงเป็นรูปครึ่งวงกลมประกอบด้วยเสาขนาดใหญ่ หลังคามุงด้วยกระเบื้องสีแดง จุดเด่นของพระตำหนักอยู่ที่ป้อมหรือหอคอยที่มุมอาคาร ยอดหลังคาเป็นกรวยแหลม นอกจากนี้ทางเข้ากลางด้านหน้ายังทำเป็นมุขแบบชนบท ลายซุ้มหน้าบันเหนือระเบียงมีลายแบบยุคกลางของยุโรป ด้านใต้มีประตูเปิดไปสู่ฉนวนซึ่งทอดยาวไปพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์

ในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามพระตำหนักว่า "พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์" และโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีขึ้นพระตำหนัก เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460

แต่เดิมพระตำหนักหลังนี้ชื่อว่า "พระตำหนักเหล" ซึ่งตั้งตามนามของย่าเหล สุนัขทรงเลี้ยงในรัชกาล