seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ซีโควยา

ซีโควยา ( "Ssiquoya" ชื่อที่เจ้าตัวสะกด) หรือ เซโควยา ( "Sequoya" ชื่อที่มักสะกดกันในปัจจุบัน) มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า จอร์จ กิสต์ () (ประมาณ พ.ศ. 2310–2386) เป็นช่างเงินชาวเชอโรกีและเป็นผู้ประดิษฐ์อักษรเชอโรกีสำหรับเขียนภาษาเชอโรกีในปีพ.ศ. 2364 ซึ่งนับว่าเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่ครั้งที่บุคคลผู้ไม่รู้หนังสือจะสามารถสร้างระบบการเขียนที่มีประสิทธิภาพสำหรับภาษาหนึ่งได้ อักษรเชอโรกีของซีโควยาได้แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับในหมู่ชาวเชอโรกี และทำให้อัตราการรู้หนังสือของชาวเชอโรกีในสมัยนั้นสูงกว่าชาวอเมริกันที่อพยพมาจากยุโรปเสียอีก

ในฐานะช่างเงิน ซีโควยาจึงได้ติดต่อกับคนผิวขาวอยู่เป็นประจำ ทำให้ซีโควยาได้เห็น "ใบพูดได้" (talking leaves) หรือหนังสือ และเกิดแรงบันดาลใจที่จะสร้างระบบการเขียนสำหรับภาษาของตนบ้าง จึงได้เริ่มการคิดค้นตัวอักษรในช่วงประมาณปีพ.ศ. 2352 ในตอนแรกซีโควยาได้พยายามสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับคำแต่ละคำ โดยใช้เวลาเป็นปีเพื่อคิดตัวอักษรโดยแทบไม่สนใจไร่นาของตนเลย ทำให้บรรดาเพื่อนและเพื่อนบ้านคิดว่าเขาเสียสติไปแล้ว กล่าวกันว่าภรรยาของเขาได้เผางานในช่วงแรก ๆ ของเขา เพราะคิดว่าเป็นเวทมนตร์

ซีโควยาไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งเขาได้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นสำหรับคำแต่ละคำ และได้พยายามที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับพยางค์แต่ละพยางค์แทน หลังจากนั้นประมาณหนึ่งเดือน เขาได้สร้างตัวอักษรขึ้นมา 86 ตัว ซึ่งหลายตัวมีหน้าตาเหมือนอักษรละตินที่เขาได้แบบอย่างมาจากหนังสือสอนสะกดคำ Janine Scancarelli นักวิชาการทางด้านอักษรเชอโรกีกล่าวว่า "ตัวอักษรหลายตัวมีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอักษรละติน ซีริลลิก กรีก และเลขอารบิก แต่ก็ไม่มีความสัมพันธ์ทางด้านเสียงในภาษาดังกล่าวกับภาษาเชอโรกีแม้แต่น้อย"

เนื่องจากเขาไม่สามารถหาคนที่ต้องการจะเรียนรู้อักษรที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมาได้ ซีโควยาจึงสอน Ayokeh (หรือ Ayoka) ลูกสาวของเขาเอง และได้เดินทางไปยังพื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นรัฐอาร์คันซอ ซึ่งมีชาวเชอโรกีอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง เขาได้พยายามโน้มน้าวให้หัวหน้าของคนในท้องถิ่นเห็นความสำคัญของอักษร และได้สาธิตให้ดู โดยให้คนเหล่านั้นพูดคำมาคำหนึ่ง แล้วเขาก็เขียนคำลงไป จากนั้นก็ให้ลูกสาวของเขาอ่านคำที่เขาเขียนไว้ การสาธิตดังกล่าวได้ทำให้เขาได้สอนอักษรกับคนเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ซึ่งทำให้เกิดข่าวลือว่าเขาได้สอนวิชาการใช้เวทมนตร์กับพวกนักเรียน หลังจากที่สอนเสร็จแล้ว เขาได้ทดสอบการอ่านเขียนของนักเรียน ซึ่งก็ทำให้ชาวเชอโรกีในที่แห่งนั้นเข้าใจว่าซีโควยาได้สร้างระบบการเขียนที่ใช้งานได้จริง

เมื่อซีโควยากลับมาทางตะวันออก เขาได้นำจดหมายปิดผนึกที่บันทึกคำพูดของหัวหน้าชาวพื้นเมืองที่อาร์คันซอมาด้วย และได้อ่านข้อความดังกล่าวให้กับชาวเชอโรกีทางตะวันออกฟัง ทำให้มีชาวเชอโรกีทางตะวันออกสนใจเรียนอักษรเชอโรกีเพิ่มขึ้นอีก

ในปีพ.ศ. 2368 ชนชาติเชอโรกีได้รับระบบการเขียนดังกล่าวอย่างเป็นทางการ และระหว่างปีพ.ศ. 2371 - 2377 นักเขียนและบรรณาธิการได้ใช้อักษรของซีโควยาตีพิมพ์ เชอโรกี ฟีนิกซ์ หนังสือพิมพ์ฉบับแรกของชนชาติเชอโรกี ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษและภาษาเชอโรกี
ขนมผักกาด

ขนมผักกาดเป็นอาหารจำพวกติ่มซำที่พบบ่อยมากในภัตตาคารอาหารกวางตุ้ง ในขณะเดียวกันยังเป็นอาหารที่คนกวางตุ้งต้องกินในช่วงเทศกาลตรุษจีน นอกจากนี้ ขนมผักกาดยังได้รับความนิยมในไต้หวัน สิงคโปร์ และเมืองบางเมืองในประเทศมาเลเซีย คนจีนโพ้นทะเลในบริเวณนั้นอาจจะเรียกขนมผักกาดว่า 菜頭粿 （ หรือแปลเป็น：Fried Radish cake） ในประเทศไทยใช้คำว่า "ไชเท้าก้วย" ชาวฮกเกี้ยนในภูเก็ตเรียกว่า ฉ่ายเท่าโก้ย

ตามปกติวิธีการทำขนมผักกาดจะเริ่มต้นจากการสับผักกาดเป็นชิ้นๆ แล้วเติมแป้งสาลี แป้งข้าวโพด จากนั้นค่อยตามด้วยเห็ดและข้าวเหนียว ไส้กรอก หรือหมูสับจากนั้นนึ่งจนเสร็จ
อ่าวเวเนซุเอลา

อ่าวเวเนซุเอลา () เป็นอ่าวในทะเลแคริบเบียน ล้อมรอบด้วยแผ่นดินรัฐซูเลียและรัฐฟัลกอนของประเทศเวเนซุเอลา และจังหวัดกัวฮิราของประเทศโคลอมเบีย

อ่าวแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างคาบสมุทรปารากัวนาในรัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา กับคาบสมุทรกัวฮิราในประเทศโคลอมเบีย และมีการเชื่อมต่อกับทะเลสาบมาราไกโบผ่านคลองที่ขุดขึ้นเพื่อการเดินเรือ

อ่าวเวเนซุเอลาถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1499 โดยอาลอนโซ เด โอเคดา ซึ่งมีผู้ร่วมเดินทางคืออเมริโก เวสปุชชี ปัจจุบันยังมีการโต้เถียงเรื่องอาณาเขตในน่านน้ำแห่งนี้ระหว่างโคลอมเบียกับเวเนซุเอลา ซึ่งไม่สามารถยุติลงได้แม้จะมีการเจรจากันมานานหลายทศวรรษ
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง

ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1736 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส รู้จักกันดีในฐานะผู้วางกฎว่าด้วยแรงระหว่างประจุ ซึ่งต่อมาชื่อของเขาได้ใช้เป็นหน่วยเอสไอสำหรับประจุไฟฟ้า คือ คูลอมบ์ (C)

กูลงเกิดที่เมืองอ็องกูแลม (Angoulême) ประเทศฝรั่งเศส ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีบิดาชื่ออ็องรี กูลง ซึ่งเป็นผู้ตรวจการสวนหลวงในเมืองมงเปอลีเย มารดาของเขาชื่อแคทเทอรีน บาเช ซึ่งมาจากครอบครัวค้าขนสัตว์

ขณะที่กูลงยังเยาว์วัย ครอบครัวของกูลงได้ย้ายไปยังกรุงปารีส ต่อมากูลงได้เข้าเรียนในวิทยาลัยมาซาแร็ง (Mazarin College) อันมีชื่อเสียง เขาได้เรียนวิชาคณิตศาสตร์กับปีแยร์ ชาร์ล มอนีเย (Pierre Charles Monnier) จนในที่สุดกูลงก็หลงใหลวิชาคณิตศาสตร์ ครั้นอายุได้ 21 ปี กูลงจึงกลับไปพักอาศัยกับบิดาและทำงานในวิทยาลัยในเมืองมงเปอลีเย สองปีให้หลัง เขาจึงตัดสินใจกลับกรุงปารีสและสอบเข้าโรงเรียนทหารที่เมืองเมซีแยร์ (Mézières)

ครั้นปี พ.ศ. 2304 กูลงก็สำเร็จการศึกษาและได้เข้าร่วมภารกิจสร้างป้อมบูร์บง (Fort Bourbon) ที่มาร์ตีนิก คราวที่เกิดสงครามเจ็ดปี เขาใช้ชีวิตที่นั่นแปดปีเพื่อควบคุมงานจนติดไข้ป่า ระหว่างนั้น เขาได้ทดลองว่าด้วยความทนทานของปูนก่อสร้างและโครงสร้างค้ำยัน ด้วยความอุตสาหะต่อมาเขาได้ยศเป็นนายพัน จากนั้นกูลงจึงเดินทางกลับกรุงปารีส แล้วทำงานที่เมืองลารอแชล ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ณ ที่นั่นเขาได้ค้นพบกฎกำลังสอง
ผกผันของประจุ ทำนองเดียวกับกฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตัน

ต่อมา ครั้นกูลงอายุได้ 45 ปี เขาจึงกลับมายังกรุงปารีส และได้รับตำแหน่งเป็นแอ็งต็องด็องเดโซเซฟงแตน (intendant des eaux et fontaines) หรือ "ผู้ตรวจการทางน้ำและน้ำพุ" จากนั้นไม่นานเขาก็เกษียณตัวเองไปอาศัยในบ้านเล็ก ๆ ที่เมืองบลัว (Blois) ต่อมาไม่นานรัฐบาลปฏิวัติก็เรียกตัวเขาไปร่วมประชุมบัญญัติหน่วยวัด ซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นรากฐานของระบบหน่วยระหว่างชาติ ไม่นานนักหลังจากนั้นเขาก็ถึงแก่กรรม

ผลงานของเขานอกเหนือจากกฎของกูลงแล้ว ยังมีผลงานการออกแบบผนังที่ป้อมบูร์บงซึ่งยังคงมาจนถึงปัจจุบัน

กูลงได้ทำการทดลองวัดแรงระหว่างประจุในปี ค.ศ. 1785 โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า เครื่องชั่งการบิด (torsion balance) แสดงเครื่องมือที่กูลงใช้วัดแรงไฟฟ้าระหว่างประจุทั้งสองทำให้

ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง เป็นผู้คิดค้นกฎของคูลอมบ์ขึ้นมาแล้ว กฎของกูลง (Coulomb's Law) มีใจความว่า "แรงระหว่างประจุไฟฟ้ามีค่าแปรผันตามผลคูณของประจุไฟฟ้าทั้งสองและแปรผกผันกับระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้าทั้งสองยกกำลังสอง"

เมื่อ F คือ แรงระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย นิวตัน (N); ประจุไฟฟ้า Q1 และ Q2 คือ ขนาดของประจุไฟฟ้าทั้งสอง หน่วยเป็น คูลอมบ์ (C); R คือ ระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย เมตร (m)
ย่านความถี่

ย่านความถี่ () คือแถบหรือย่านความถี่ของคลื่น ย่านความถี่มักจะหมายถึงย่านความถี่ของเสียง หรือย่านความถี่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่รวมทั้งแสง และ คลื่นวิทยุ อุปกรณ์วิทยุมักจะทำงานในย่านความถี่ใดย่านความถี่หนึ่งที่เฉพาะเจาะจง
ทะเลรอสส์

ทะเลรอสส์ () เป็นอ่าวลึกของมหาสมุทรใต้ของทวีปแอนตาร์กติกาที่ตั้งอยู่ระหว่างดินแดนวิคตอเรียกับดินแดนมารีเบิร์ด ที่พบโดยเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในปี ค.ศ. 1841 ทางตะวันตกของทะเลรอสส์เป็นเกาะรอสส์กับภูเขาไฟเอเรบัส, ทางตะวันออกเป็นเกาะรูสเวลต์ ทางใต้ปกคลุมด้วยหิ้งน้ำแข็งรอสส์ โรอัลด์ อะมุนด์เซนเริ่มโครงการเดินทางสำรวจขั้วโลกใต้ที่นี่ในปี ค.ศ. 1911 จากอ่าวเวลส์ที่ตั้งอยู่ที่หิ้งน้ำแข็ง ทางตะวันตกเป็นอ่าวแม็คเมอร์โดที่มักจะปลอดน้ำแข็งระหว่างฤดูร้อน ดินแดนใต้ที่สุดของทะเลรอสส์คือฝั่งทะเลกูลด์ที่ไกลจากขั้วโลกใต้ทางภูมิศาสตร์ราว 200 ไมล์

ดินแดนที่เป็นแผ่นดินของทะเลรอสส์ถูกอ้างสิทธิ์การเป็นเจ้าของจากสหราชอาณาจักรและนิวซีแลนด์ แต่เป็นการอ้างที่ยังไม่เป็นที่รับรองโดยประชาคมสากล
โคตส์แลนด์

โคตส์แลนด์ () เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของควีนมอดแลนด์และเป็นชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลเวดเดลล์ มีพื้นที่แผ่กว้างในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างลองจิจูด 20º00´ ตะวันตกถึง 36º00´ตะวันตก ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือถูกค้นพบจากเรือสโกเชีย โดยวิลเลียม เอส. บรูซ ผู้นำของกลุ่มโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1904 บรูซตั้งชื่อพื้นที่นี้ว่าโคตส์แลนด์ตามชื่อของเจมส์ โคตส์และพันตรีแอนดรูว์ โคตส์ ผู้สนับสนุนโครงการสำรวจ
วิกตอเรียแลนด์

วิกตอเรียแลนด์ () เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ทางตะวันออกติดกับทะเลรอสส์ และทางตะวันตกติดกับวิลคิสแลนด์ วิกตอเรียแลนด์ค้นพบโดยกัปตันเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1841 และตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

วิกตอเรียแลนด์มีอาณาเขตครอบคลุมเทือกเขาทรานส์แอนตาร์กติกและหุบเขาแมกเมอร์โดดราย โดยมีจุดสูงสุดอยู่ที่ภูเขาแอบบอตต์ที่นอร์เทิร์นฟุตฮิลส์
สัตว์สังคม

สัตว์สังคม () มีความหมายอย่างกว้างๆ สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีความสัมพันธ์ติดต่อกับสมาชิกตัวอื่นๆ ในสปีชีส์เดียวกันถึงจุดที่เรียกว่ามีทราบได้ว่าเป็นระบบสังคมที่เป็นเอกลักษณ์

ลิงกอริลลาและสัตว์ประเภทลิงชั้นสูงเป็นที่ทราบว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบสังคมที่คล้ายคลึงกันและซับซ้อน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และนกมีการสังคมพอที่จะมีความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูก คำว่า “สัตว์สังคม” มักจะใช้ก็ต่อเมื่อระดับของการสังคมมีมากกว่าที่กล่าว โดยการมีกลุ่มสัตว์ใหญ่ที่อยู่ด้วยกัน และสัตว์ที่อยู่ในกลุ่มมีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างใดอย่างหนึ่ง

พฤติกรรมทางสังคมของสัตว์หรือการรวมเป็นกลุ่มเป็นสาขาที่ศึกษาในจิตวิทยาเปรียบเทียบ, พฤติกรรมสัตว์, ชีววิทยาเชิงสังคม, นิเวศวิทยาเชิงพฤติกรรม และ วิทยาการคอมพิวเตอร์ (ปัญญาประดิษฐ์)

โดยทั่วไปแล้วการศึกษาสัตว์สังคมจะคำนึงถึง:

สปีชีส์สองสามสปีชีส์โดยเฉพาะแมลงในอันดับแตน (มด, ผึ้ง และ ตัวต่อ) และ "Isoptera" (ปลวก) เป็นสัตว์สังคมที่มีระบบสังคมที่ซับซ้อนและเป็นสังคมที่มีระบบที่สมาชิกในกลุ่มต่างก็มีหน้าที่ที่ระบุไว้อย่างเฉพาะเจาะจง ลักษณะของสังคมระบบนี้เรียกว่า ระบบสังคมแบบพึ่งพาอาศัย (eusociality)

สัตว์บางชนิดที่มีระบบสังคมที่น่าสนใจ:
สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล

สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล () เป็นสถาบันเพื่อการค้นคว้าและการศึกษาเอกชนโดยไม่หวังผลกำไร ที่อุทิศให้แก่การศึกษาศาสตร์ทุกด้านของสมุทรศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ และเพื่อการค้นคว้าทางสมุทรศาสตร์ สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1930 เป็นสถาบันเอกชนสำหรับการคว้าทางสมุทรศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่มีผู้ทำงานและนักศึกษาด้วยกันประมาณ 1,000 คน

สถาบันแบ่งเป็นห้าแผนก, สี่สหวิทยสถาบัน—ชีวสมุทรศาสตร์, สมุทรศาสตร์ฝั่งทะเล, สภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, การสำรวจมหาสมุทรลึก—สถาบันเพื่อความร่วมมือกันในการค้นคว้าเรื่องสภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, และศูนย์นโยบายสมุทรศาสตร์ ที่ตั้งของสถาบันอยู่ที่วูดสโฮลในรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา ทุนการดำเนินงานส่วนใหญ่ของสถาบันมาจากทุนและสัญญาจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา และ องค์การรัฐบาลอื่นๆ รวมทั้งเงินอุทิศส่วนบุคคล
จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์

จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์ () (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 - (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1872) จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์เป็นนักสัตววิทยาและนักเขียนชาวอังกฤษ และเป็นประธานแผนกปักษาวิทยาของพิพิธภัณฑ์บริติชในกรุงลอนดอนเป็นเวลาสี่สิบเอ็ดปี จอร์จเป็นน้องของจอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ ผู้เป็นนักสัตววิทยาเช่นกัน และเป็นลูกชายของนักพฤษศาสตร์ซามูเอล เฟรเดอริค เกรย์

งานที่ได้รับการตีพิมพ์ชิ้นสำคัญของเกรย์คือ “Genera of Birds” (ค.ศ. 1844-ค.ศ. 1849) ที่มีภาพประกอบโดยเดวิด วิลเลียม มิทเชลล์ และ โจเซฟ วูล์ฟ ที่รวมข้อมูลของนกด้วยกันทั้งหมด 46,000 สปีชีส์
โยฮันน์ ไรน์โฮลด์ ฟอร์สเตอร์

โยฮันน์ ไรน์โฮล์ด ฟอร์สเตอร์ () (22 ตุลาคม ค.ศ. 1729 - (9 ธันวาคม ค.ศ. 1798) ฟอร์สเตอร์เป็นชาวเยอรมันเชื้อสายสกอตแลนด์ผู้มีอาชีพเป็นนักเทศน์ (pastor) นิกายลูเทอรัน และเป็นนักธรรมชาติวิทยา ฟอร์สเตอร์มีบทบาทสำคัญในสมัยแรกของสาขาปักษาวิทยาของยุโรป และอเมริกาเหนือ แต่สิ่งสร้างความสำคัญให้แก่ฟอร์สเตอร์คือการร่วมในการเดินทางสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิกครั้งที่สองของเจมส์ คุกในฐานะนักธรรมชาติวิทยากับลูกชายจอร์จ ฟอร์สเตอร์
แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด

แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด () (2 มกราคม ค.ศ. 1886 - (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1959) แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราดเป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ที่ทำการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์รอดมาได้จากโครงการสำรวจแทร์ราโนวา (Terra Nova Expedition) และมีชื่อเสียงจากงานบันทึกของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโครงการสำรวจ ในหนังสือ “"การเดินทางอันเลวร้ายที่สุดในโลก"” (The Worst Journey in the World)

เกิดที่เบดฟอร์ด แอ็พสลีย์เป็นบุตรของเมเจอร์เจนเนอรัลแอ็พสลีย์ เชอร์รี (ต่อมาเปลี่ยนเป็นเชอร์รี-การ์ราด) และเอเวลิน อีดิธ และได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์ และไครส์เชิร์ช, ออกซฟอร์ด นามสกุลของแอ็พสลีย์เปลี่ยนจากเชอร์รีเป็นเชอร์รี-การ์ราดตามการระบุในพินัยกรรมของป้า ที่บิดาได้รับอสังหาริมทรัพย์เป็นจำนวนมากใกล้วีทแธมสเตดในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์

แอ็พสลีย์มีความตื่นตาตื่นใจกับเรื่องราวของความสำเร็จของบิดา และมีความรู้สึกว่าต้องพยายามดำเนินชีวิตตามตัวอย่างที่บิดาสร้างไว้ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1907, เอ็ดเวิร์ด เอเดรียน วิลสันมาพบปะกับกัปตันโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ที่บ้านของเรจินาลด์ สมิธเพื่อเจรจากันเรื่องโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเรจินาลด์ที่มาเยี่ยมอยู่พอดีจึงอาสาเข้าร่วมโครงการ
เดวิด แอตเทนบะระ

เซอร์เดวิด เฟรเดอริก แอตเทนบะระ (; เกิด: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 - ปัจจุบัน) พิธีกรรายการโทรทัศน์และนักนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง แอตเทนบะระเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทางด้านธรรมชาติวิทยามาเป็นเวลานานกว่า 60 ปี งานสำคัญคือการเขียนและการเสนอโปรแกรมชุด “"“Life”"” เก้าตอนร่วมกับแผนกธรรมชาติวิทยาของบีบีซี ซึ่งเป็นรายการสารคดีทางโทรทัศน์ที่มีวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลการสำรวจสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลก

แอตเทนบะระ มีความสนใจในชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตมาตั้งแต่เด็ก รวมถึงการถ่ายทอดทางพันธุกรรม และวิวัฒนาการ จึงได้สร้างภาพยตร์สารคดีของตัวเองขึ้นมาและได้ออกเผยแพร่หนึ่งชุด ซึ่งสารคดีชุดนั้นยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ที่ในเวลาอีกหนึ่งปีต่อมากลายเป็นผู้ค้นพบรหัสทางพันธุกรรม หรือดีเอ็นเอ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในวงการวิทยาศาสตร์

แอตเทนบะระ จบการศึกษาด้านธรรมชาติวิทยาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ หลังจากจบการศึกษาแล้ว ได้เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ในกองทัพเรือ โดยประจำการที่ตอนเหนือของแคว้นเวลส์เป็นเวลานาน 2 ปี จากนั้นจึงเข้าทำงานที่สำนักพิมพ์หนังสือเด็ก จากนั้นในปี ค.ศ. 1950 ได้เข้าสมัครเข้าทำงานที่บีบีซี โดยใบสมัครของเขาได้ถูกเมินในทีแรก แต่ต่อมาได้ถูกหยิบมาพิจารณาอีกครั้ง ซึ่งในเรื่องนี้แอตเทนบะระเปิดเผยว่า หากไม่ได้ทำงานที่นี่ คงจะตัดสินใจไปเป็นครู ในเบื้องต้นเขาทำงานอยู่เบื้องหลัง เนื่องจากถูกมองว่าไม่เหมาะที่จะเป็นพิธีกรเนื่องจากฟันหน้าของเขาที่ใหญ่และไม่สมส่วน แต่ได้ทำหน้าที่พิธีกรครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 ในรายการ ""Zoo Quest"" แทนพิธีกรตัวจริงที่ป่วยกระทันหัน

เดวิด แอตเทนบะระ เป็นพิธีกรที่ดำเนินรายการด้วยตนเอง ด้วยการเดินทางไปถ่ายทำถึงในสถานที่จริงและได้เผชิญหน้ากับสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด เช่น ว่ายน้ำคู่กับโลมากลางมหาสมุทร, วิ่งไล่จับมังกรโคโมโด, เป็นฝ่ายเปิดฉากพูดคุยทำความรู้จักกับชนเผ่ามนุษย์กินคนในปาปัวนิวกินี หรือนั่งเรือพายเข้าไปในถ้ำที่มืดมิดเพื่อตามหาค้างคาวชนิดที่หายากของโลก เป็นต้น

ทั้งนี้แอตเทนบะระยังเป็นน้องชายของผู้กำกับ, ผู้สร้าง และนักแสดงภาพยนตร์ริชาร์ด แอตเทนบะระ ผู้ล่วงลับ
การเดินทางของจักรพรรดิ

การเดินทางของจักรพรรดิ (; ) เป็นภาพยนตร์สารคดีฝรั่งเศสเกี่ยวกับธรรมชาติวิทยาที่สร้างในปี ค.ศ. 2005 ที่กำกับและร่วมเขียนโดยลูค ฌาคเคต์ และสร้างร่วมกับ Bonne Pioche และสมาคมเนชันแนลจีโอกราฟิก เนื้อหาของภาพยนตร์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวัฏจักรของการผสมพันธุ์ของเพนกวินจักรพรรดิของทวีปแอนตาร์กติกา ในฤดูใบไม้ร่วงเพนกวินที่มีอายุในช่วงที่เหมาะแก่การผสมพันธุ์ (ห้าปีหรือแก่กว่า) ก็จะทิ้งทะเลเพื่อเดินทางไปทำการผสมพันธุ์ยังถิ่นฐานธรรมชาติที่ลึกเข้าไปในแผ่นดินทวีปแอนตาร์กติกาที่เป็นบริเวณที่ทำการเดินทางมาตั้งแต่ในสมัยบรรพบุรุษ เมื่อไปถึงเพนกวินก็จะหาคู่ ถ้าสำเร็จก็จะมีลูกนกเพนกวิน การที่ลูกนกจะอยู่รอดได้ในสภาวะอากาศอันทารุณ ทั้งพ่อและแม่ก็จะต้องเดินทางระหว่างมหาสมุทรและบริเวณผสมพันธุ์หลายเที่ยวเพื่อนำอาหารกลับมาเลี้ยงลูก

การเดินทางของจักรพรรดิได้รับรางวัลออสการ์ ในปี ค.ศ. 2005 ในฐานะที่เป็นภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม

ดนตรีประกอบภาพยนตร์ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส แต่งและขับร้องโดยเอมิลี ไซมอน นักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ชาวฝรั่งเศส ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนเป็นดนตรีประกอบ (ไม่มีเพลงร้อง) แต่งโดยอเล็กซ์ วูร์แมน นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ชาวอเมริกัน

ภาพยนตร์ต้นฉบับใช้เสียงนักแสดงพากย์เหมือนกับเสียงเพนวินพูดคุยกัน โดยภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในฮังการีและเยอรมนีก็พากย์ในลักษณะนี้เช่นเดียวกัน ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนวิธีพากย์เป็นการบรรยายในแบบสารคดี ใช้เสียงภาษาอังกฤษของมอร์แกน ฟรีแมน, ฉบับที่ฉายในประเทศอินเดีย ใช้เสียงภาษาฮินดีและภาษาอังกฤษของอมิตาภ พัจจัน
อ่าวชวานสกายา

อ่าวชวานสกายา () เป็นอ่าวในมหาสมุทรอาร์กติก ในเขตชวานสกายา ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไซบีเรีย

อ่าวนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะอายอน อ่าวถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งตลอดทั้งปี มีแม่น้ำอิชูเวเยม แม่น้ำปายาวาม แม่น้ำเลลยูเวเยม และแม่น้ำปูเชเวเยม ไหลเข้ามา
อ่าวโคลีมา

อ่าวโคลีมา (Kolyma Gulf) (รัสเซีย Колымская Губа; Kolymskaya Gub) อ่าวในมหาสมุทรอาร์กติกอยู่ในทะเลไซบีเรียตะวันออก

อ่าวนี้ได้ชื่อมาจาก ที่ราบต่ำโคลีมา ที่ครอบคลุมครึ่งหนึ่งของทางตะวันออกของอ่าว
กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา

กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อเก่า กัลยา) หรือ มด เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ซึ่งคนส่วนมากจะรู้จักมดในฐานะหนึ่งในสมาชิกวงทรีจี
กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อเล่น: มด) เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นหัวหน้าวง ทรีจี สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นบุตรสาวของ นายธงชัย จิรชัยศักดิ์เดชา และ นางพัชรี จิรชัยศักดิ์เดชา เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว

เริ่มมีผลงานโดยการเป็นนักร้องเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่อวง มด-นุ่น-เนย สังกัด เออร์ซ่า เมเจอร์ โดยออกอัลบั้ม "หัวหมุน" เมื่อปีพ.ศ. 2542 ร่วมกับ เนย (พิชชาภา พงษ์พยอม) และ จิ๊บ เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์(ก่อนหน้าใช้ชื่อ นุ่น กุลธิดา อักษรนันทน์) และในปี พ.ศ. 2545 ได้เป็นหนึ่งในสมาชิกวงในในนามทรีจี สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือแกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 3 คนคือ กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา, อิสรีย์ นำพาเจริญ และ จุทามาศ วชิรเขื่อนขันธ์ ส่วนเพลงที่ทำชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ห่วง"

ช่วงที่ทำงานเพลงให้แกรมมี่ นอกเหนือจากวงทรีจี มดยังได้ออกอัลบั้มพิเศษของทางค่ายมากมายเช่น CHEER 2, Cover Girls, Rocky Road และ วันฟ้าใหม่ เป็นต้น แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้กับมดอีกครั้งคือการเป็นหนึ่งในศิลปินวง "Pop Angels" มีสมาชิกทั้งหมด 3 คนคือ บัวชมพู ฟอร์ด, กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา และ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร เพลงที่ทำชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "รักอยู่หนใด" และเพลง "รักด้วยน้ำตา"

ผลงานด้านการแสดง เริ่มมีผลงานละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือเรื่อง เล่ห์รตี แสดงคู่กับ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ ต่อด้วยละคร โสดสโมสร เป็นต้น
วิดีโอโฟน

"วิดีโอโฟน" () เป็นเพลงของนักร้องอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน บียอนเซ่ โนวส์ จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" (2551) เป็นซิงเกิลที่ 8 จากอัลบั้มนี้ ก่อนที่จะออกเป็นซิงเกิลเพลงนี้ติดชาร์ตในช่วงปลาย พ.ศ. 2551 เนื่องจากมียอดดิจิทัลดาวน์โหลดสูง เพลงถูกส่งไปให้สถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2552 และออกขายเป็นซีดีเมื่อ 22 กันยายน แต่ก็เลื่อนเป็น 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 มิวสิกวิดีโอยังได้นักร้องป็อป เลดี้ กาก้า มาร้อง และมีเพลงรีมิกซ์อยู่ในดีลักซ์อัลบั้ม ที่จะออกขายวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
อาณาจักรโคกูรยอใหม่

อาณาจักรโคกูรยอใหม่ หรือ แคว้นแทบง (; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และราชอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยพระเจ้ากุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
โนพลอมแพลม

โนพลอมแพลม เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ของ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว แต่เป็นชุดแรกที่ใช้ชื่อจริงคือ ยืนยง โอภากุล ปรากฏบนปกเทป(ชุดอัลบั้มที่โด่งดัง ของ แอ๊ด คาราบาว)

เดิมแอ๊ดกำหนดวางจำหน่ายอัลบั้มในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533 แต่ติดเงื่อนไขที่มีเพลงซึ่งไม่ผ่านการเห็นชอบจาก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ หรือ กบว. อยู่ 3 เพลง คือ "ไอ้หำ" กับ "ขนม" ซึ่งถูกสั่งห้ามออกอากาศอย่างเด็ดขาด และ "โนพลอมแพลม" ซึ่งต้องใช้เวลาในการแก้ไขอยู่หลายครั้ง โดยใช้เวลาครึ่งเดือน จึงผ่านการอนุมัติให้สามารถออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ได้ เนื่องจากต้องใช้ในการโฆษณาสินค้าชนิดหนึ่ง จึงออกวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในปลายเดือนพฤศจิกายน โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกของค่ายเพลง "ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์" (ปัจจุบัน วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ถือลิขสิทธิ์ผลงานเพลงที่ทำกับดี-เดย์ เพื่อวางจำหน่ายซ้ำ)

เพลงต่าง ๆ ในอัลบั้ม แอ๊ดได้ตีแผ่ประเด็นต่าง ๆ ทั้งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม แต่ไม่มีเพลงเกี่ยวกับความรักเช่นในอัลบั้มก่อน ๆ โดยประกาศจุดยืนตรงข้ามกับรัฐบาล (สมัย พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี) มีเพลงที่พอจะเป็นที่รู้จักและมีการเผยแพร่สืบต่อกันมา อย่างเช่น "สืบทอดเจตนา" ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อรำลึกแด่ สืบ นาคะเสถียร ที่เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 โดยการฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องให้สังคมเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ นำไปสู่การประชุมเพื่อกำหนดมาตรการป้องกันการบุกรุกป่าห้วยขาแข้งในอีก 2 สัปดาห์หลังสืบฆ่าตัวตาย และทำให้องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกประกาศให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและห้วยขาแข้ง ที่สืบเคยเป็นหัวหน้าเป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2534 หรือปีถัดมานั่นเอง

อัลบั้มชุดนี้ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ สาขาอัลบั้มยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่กำหนดรางวัลนี้ขึ้นมาและยังใช้กันเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยคณะกรรมการให้เหตุผลว่า ด้านดนตรีมีความหนักแน่นขึ้น พร้อมกับเนื้อหาที่เข้มข้นยิ่งขึ้น แสดงตัวตนของแอ๊ดได้อย่างเด่นชัดที่สุด
บัญชีแดงไอยูซีเอ็น

บัญชีแดงไอยูซีเอ็น () เป็นดัชนีที่เริ่มสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 เป็นดัชนีรายชื่อที่สมบูรณ์ที่สุดของสถานภาพของสปีชีส์พืชและสัตว์ต่าง ๆ ของขบวนการอนุรักษ์ธรรมชาติ ไอยูซีเอ็น (IUCN) เป็นสถาบันหลักผู้มีอำนาจในการระบุฐานะสถานภาพต่าง ๆ ของสปีชีส์ นอกจากบัญชีแดงโดยทั่วไปแล้วก็ยังมีบัญชีแดงระดับท้องถิ่น (Regional Red List) ที่รวบรวมขึ้นโดยประเทศ หรือ องค์การต่าง ๆ ที่ประเมินระดับความเสี่ยงของสปีชีส์ภายในเขตการปกครองของแต่ละท้องถิ่นในความรับผิดชอบ

บัญชีแดงไอยูซีเอ็นกำหนดขึ้นจากข้อกำหนด (criteria) ที่วางไว้อย่างจำเพาะเจาะจงในการประเมินระดับความเสี่ยงของสปีชีส์และสปีชีส์ย่อยเป็นจำนวนมาก วัตถุประสงค์ของรวบรวมดัชนีรายชื่อก็เพื่อเป็นการเผยแพร่ข้อมูลอันเร่งด่วนเกี่ยวกับความจำเป็นในการอนุรักษ์แก่สาธารณชน และผู้มีอำนาจในการวางนโยบาย รวมทั้งเพื่อช่วยเหลือประชาคมนานาชาติในการพยายามลดจำนวนการสูญพันธุ์ของสปีชีส์ต่างตามที่ระบุในดัชนี

องค์การที่ร่วมในการประเมินระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ของสปีชีส์หลักก็รวมทั้งองค์การชีวปักษานานาชาติ (BirdLife International), สถาบันสัตวศาสตร์ (Institute of Zoology) (แผนกค้นคว้าของสมาคมสัตวศาสตร์แห่งลอนดอน (Zoological Society of London), องค์การเฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (Conservation Monitoring Centre) และกลุ่มชำนัญพิเศษต่าง ๆ ภายในคณะกรรมการความอยู่รอดของสปีชีส์ของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ การประเมินระดับความเสี่ยงจากองค์การต่าง ๆ ดังว่ารวมกันได้เป็นจำนวนเกือบครึ่งหนึ่งของสปีชีส์ในบัญชีแดง

บัญชีแดงไอยูซีเอ็นถือกันโดยทั่วไปว่าเป็นดัชนีที่มีความมีจุดมุ่งหมายและมีหลักการที่สุดในการจัดระดับสปีชีส์ตามระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์

สหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติมีวัตถุประสงค์ที่จะประเมินระดับความเสี่ยงของทุกสปีชีส์ใหม่ทุก 5 ถ้าทำได้ หรืออย่างน้อยก็ทุก 10 ปี ที่ทำโดยวิธีการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ (peer review) โดยคณะกรรมการความอยู่รอดของสปีชีส์ (Species Survival Commission (SSC)) ซึ่งเป็นกลุ่มชำนัญพิเศษของสหภาพเอง ผู้มีความรับผิดชอบดัชนีรายชือสปีชีส์, กลุ่มสปีชีส์ หรือ กลุ่มสปีชีส์ของภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่ง หรือในกรณีขององค์การชีวปักษานานาชาติก็จะตรวจสอบสปีชีส์ในอันดับนก

บัญชีแดงไอยูซีเอ็นฉบับล่าสุดออกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่เมืองบาร์เซโลนาในประเทศสเปน

สปีชีส์แบ่งออกเป็นเก้าระดับตามข้อกำหนดต่าง ๆ เช่นอัตราการลดจำนวนประชากร, ขนาดประชากร, บริเวณกระจายทางภูมิภาค และ อัตราการกระจายของประชากร และ การแตกแยกของกลุ่มประชากรในการศึกษาและใช้บัญชีแดง คำว่า “สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์” (Threatened species) เป็นกลุ่มที่รวมสามกลุ่มย่อย: สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์, สิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์ และ สิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์
กบฏรักจอมแผ่นดิน

กบฏรักจอมแผ่นดิน (; ) เป็น ภาพยนตร์เกาหลี อิงประวัติศาสตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงในสมัยพระเจ้ายอนซัน แห่ง ราชวงศ์โชซอน โดยอิงจากข้อความเล็กๆใน พงศาวดารราชวงศ์โชซอน ที่เล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ายอนซันกับนักแสดงละครเร่หนุ่ม 2 คนได้แก่ จางแซง และ กองกิล ออกฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2005 นำแสดงโดยนักแสดงหนุ่ม ลี จุนกิ
เดอะริชแมนทอย

เดอะริชแมนทอย () หรือเรียกย่อ ๆ ว่า TRMT วงดนตรีในสังกัดสมอลล์รูม มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น แดนสวรรค์คอยอยู่ ม้าป่า สะดุดรัก กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม และ อ๊อด อ๊อด
เดอะไทมส์

เดอะไทมส์ () เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1785 เดิมใช้ชื่อว่า "The Daily Universal Register" ก่อตั้งโดยจอห์น วอลเทอร์ ตีพิมพ์ฉบับแรกวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1785 และเปลี่ยนชื่อเป็น "The Times" ตั้งแต่ฉบับที่ 941 วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1788

ในปี ค.ศ. 1931 เดอะไทมส์ได้มอบหมายให้สแตนลีย์ มอร์ริสัน นักออกแบบตัวอักษรชาวอังกฤษ เป็นผู้ออกแบบไทป์เฟซชื่อ ไทมส์นิวโรมัน (Times New Roman) ร่วมกับบริษัทโมโนไทพ์ เพื่อใช้กับหนังสือพิมพ์มาจนถึงปัจจุบัน

เดอะไทมส์ตีพิมพ์ด้วยกระดาษขนาดบรอดชีต เป็นเวลา 219 ปี และเปลี่ยนเป็นขนาดคอมแพค ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เพื่อดึงดูดผู้อ่านที่มีอายุน้อย และผู้โดยสารระบบขนส่งสาธารณะ ปัจจุบันตีพิมพ์ขนาดคอมแพคเฉพาะฉบับวันจันทร์-เสาร์ และขนาดบรอดชีตเฉพาะฉบับวันอาทิตย์

เดอะไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์ในเครือเดียวกับ เดอะซันเดย์ไทมส์ จัดพิมพ์โดย Times Newspapers Limited บริษัทลูกของบริษัทนิวส์คอร์ปอเรชัน ของรูเพิร์ต เมอร์ด็อก ที่ซื้อหัวหนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับมาจากรอย ทอมสัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 มียอดตีพิมพ์ฉบับละประมาณ 600,000 - 700,000 ฉบับ เป็นหนังสือพิมพ์แนวเป็นกลาง และอนุรักษนิยม

เว็บไซต์ออนไลน์ของเดอะไทมส์ ใช้ชื่อว่า ไทมส์ออนไลน์
หมึกตะขอหนวดยาว

หมึกตะขอหนวดยาว () หมึกตะขอหนวดยาวเป็นสปีชีส์ใหญ่ของหมึกตะขอ (Hooked squid (Onychoteuthidae) ) ที่เป็นสัตว์ทะเลประเภทที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ลำตัวของหมึกตะขอหนวดยาวมีความยาวอย่างต่ำ 85 เซนติเมตร และบางครั้งอาจจะกว่า 1.15 เมตร ตัวที่ยาวที่สุดที่พบที่ในบริเวณแอนตาร์กติกาในปี ยาว ค.ศ. 2000 ยาว 2.3 เมตร หมึกตะขอหนวดยาวเป็นอาหารของปลาฉลามหลับ และ ปลาฉลามพอร์บีเกิล ที่บริโภคราว 21% และ 19% ของปริมาณเซฟาโลพอดตามลำดับ