seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อีเห็นหน้าขาว

อีเห็นหน้าขาว หรือ อีเห็นหูด่าง () เป็นสัตว์จำพวกชะมดและอีเห็น มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Arctogalidia trivirgata" มีรูปร่างหน้าตาคล้ายอีเห็นเครือ ("Paguma larvata") แต่มีขนาดเล็กกว่า มีสีขนที่แตกต่างหลากหลายออกไป ในบางตัวอาจมีสีน้ำตาลแดง บางตัวเป็นสีน้ำตาลดำ มีลักษณะเด่นคือ ขอบใบหูจะมีสีขาว บริเวณหลังมีแถบสีดำ 3 เส้นพาดเป็นทางยาวจนถึงโคนหาง บางตัวอาจมีลายเส้นสีขาวพาดยาวมาจรดปลายจมูก หางมีความยาวมากใช้สำหรับทรงตัวบนต้นไม้ ตัวเมียจะมีเต้านม 2 คู่ และมีต่อมกลิ่นด้วย

มีความยาวลำตัวและหัว 43-53 เซนติเมตร ความยาวหาง 51-56 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-2.5 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐอัสสัม, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว มีชนิดย่อยทั้งหมด 14 ชนิด (ดูในตาราง)

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในป่าที่อุดมสมบูรณ์ เช่น ป่าดิบชื้น, ป่าเบญจพรรณ ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ตามลำพังและหากินบนต้นไม้เป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นในช่วงผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อนที่จะอยู่ด้วยกันเป็นคู่ ออกหากินในเวลากลางคืน มีความปราดเปรียวว่องไวกว่าอีเห็นธรรมดา ("Paradoxurus hermaphroditus") มาก โดยมักล่าสัตว์ที่อยู่บนต้นไม้เป็นอาหาร เช่น หนู, กระรอก, นก และช่วยควบคุมปริมาณกระรอกที่ทำลายสวนมะพร้าวไม่ให้มีมากไป สามารถผสมพันธุ์ได้ทั้งปี ใช้เวลาตั้งท้องนาน 45 วัน ออกลูกครั้งละ 2-3 ตัว

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
อีเห็นเครือ

อีเห็นเครือ () สัตว์จำพวกชะมดและอีเห็นชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Paguma larvata" จัดเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ในสัตว์จำพวกนี้ ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ไม่มีจุดหรือลวดลายใด ๆ บริเวณท้องมีสีอ่อนกว่าส่วนหลัง หลังหูและหลังคอมีสีเข้ม ม่านตามีสีน้ำตาลแดง มีหนวดเป็นเส้นยาวบริเวณจมูกและแก้ม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย ตัวเมียมีเต้านม 2 คู่

ขนาดลำตัวและหัวยาว 50.8-76.2 เซนติเมตร ความยาวหาง 50.8-63.6 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวาง พบตั้งแต่ภาคเหนือของอินเดีย, ปากีสถาน, ตะวันออกของอัฟกานิสถาน, ไต้หวัน, ตะวันออกของจีน, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, ตะวันตกของพม่า, สิกขิม, ภูฐาน, เนปาล มีชนิดย่อยทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)

สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบแล้ง ไปจนถึงชายป่าที่ติดกับพื้นที่ทำการเกษตรกรรม สามารถปีนต้นไม้ได้คล่องแคล่ว และจะใช้เวลาส่วนใหญ่บนต้นไม้ โดยจะกินทั้งพืชและสัตว์ แต่ในบางครั้งอาจมาหากินบนพื้นดินด้วย จากการศึกษาในเนปาลพบว่า มีการผสมพันธุ์กันในฤดูร้อน โดยในช่วงปลายฤดูฝนอีเห็นเครือตัวเมียจะสร้างรังในโพรงไม้ เพื่อใช้เลี้ยงดูลูกอ่อน ใช้เวลาตั้งท้องนาน 2 เดือน ออกลูกครั้งละ 2-4 ตัว

อีเห็นเครือถูกสันนิษฐานว่าเป็นสัตว์ที่เป็นต้นตอแพร่เชื้อของโรคซาร์สที่ระบาดในฮ่องกงและจีนแผ่นดินใหญ่ ในช่วงปี พ.ศ. 2546 เพราะชาวจีนนิยมกินเนื้ออีเห็นเครือและสัตว์ในตระกูลนี้มาก

ถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ขอมสบาดโขลญลำพง

ขอมสบาดโขลญลำพง ตามเรื่องราวในศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 กล่าวว่าเป็นนายทหารขอมที่ได้นำกำลังเข้ายึดเมืองสุโขทัย ภายหลังพ่อขุนศรีนาวนำถุมสิ้นพระชนม์ โดยระยะเวลาการได้อำนาจการปกครองเมืองสุโขทัยของขอมสบาดโขลญลำพงยังไม่เป็นที่ชัดเจนในปัจจุบัน อาจเป็นไปได้ว่าขอมสบาดโขลญลำพงมีความสัมพันธ์เป็นเครือญาติของตระกูลพ่อขุนศรีนาวนำถม แต่ยอมรับอำนาจอิทธิพลขอม-ละโว้ จนกระทั่งถูกพ่อขุนบางกลางหาว เจ้าเมืองบางยางและพ่อขุนผาเมือง เจ้าเมืองราด ซึ่งเป็นสหายสนิทกันและมีสายสัมพันธ์ทางเครือญาติได้ร่วมกันยึดอำนาจการปกครองดินแดนสุโขทัยได้ในที่สุด ต่อมาพ่อขุนผาเมืองได้นำกองทัพออกจากสุโขทัย เพื่อให้พ่อขุนบางกลางหาวได้ขึ้นครองราชเป็นกษัตริย์สุโขทัยและเฉลิมพระนามเป็น "ศรีอินทรบดินทราทิตย์" ให้เป็นเกียรติแก่พ่อขุนบางกลางหาว พร้อมทั้งพระแสงขรรค์ชัยศรี แต่สุดท้ายพ่อขุนบางกลางหาวทรงใช้พระนามว่า "พ่อขุนศรีอินทราทิตย์" ซึ่งเป็นต้นราชวงศ์พระร่วงแห่งกรุงสุโขทัย

ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ ได้ให้ความหมายของคำว่า "ขอมสบาด" แปลว่าเขมรดง ส่วน "โขลญลำพง" คือคำสำหรับเรียกคนทำงานประจำเทวสถานหรือวัดวาอาราม

นอกจากนี้เรื่องราวเกี่ยวกับขอมสบาดโขลญลำพงยังคงเป็นที่คลุมเครือเนื่องจากมีการกล่าวถึงชื่อนี้เฉพาะในศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 เป็นหลักฐานอ้างอิงเพียงชิ้นเดียว (รวมทั้งชื่อของพ่อขุนศรีนาวนำถมและพ่อขุนผาเมืองด้วย)
พระเจ้าโจวโยว

พระเจ้าโจวโยว () (ครองราชย์ 781-771 ปีก่อนคริสตกาล) (จีน: 周幽王; พินอิน: zhōu yōu wáng) กษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โจว และองค์สุดท้ายของราชวงศ์โจวตะวันตก

ในปีแรกที่ขึ้นครองราชย์คือ 780 ปีก่อนคริสตกาล ได้เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงที่กวนจง

ทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอไร้ความสามารถ เสวยแต่น้ำจัณฑ์ หลงผู้หญิงถึงขั้นทรงปลดพระมเหสีและองค์รัชทายาทองค์เก่าลงจากตำแหน่ง พร้อมกับแต่งตั้งนางเปาซือ และพระโอรสอีกองค์ขึ้นเป็นพระมเหสีและองค์รัชทายาทองค์ใหม่

พระนางเปาซือทรงยิ้มไม่เป็น พระเจ้าโจวโยวจึงโปรดให้จุดพลุเตือนภัยขึ้นฟ้า ทำให้พระนางเปาซือยิ้มได้ แต่ท่านอ๋องเข้าใจผิดว่ามีข้าศึกมารุกราน ก็เดินทางมายังพระราชวัง เมื่อไม่เห็นข้าศึกก็โกรธและเดินทางกลับไป ต่อมาเมื่อมีข้าศึกมารุกรานจริง ๆ พระเจ้าโจวโยวโปรดให้จุดพลุเตือนภัยขึ้นฟ้า แต่เหล่าท่านอ๋องก็ไม่สนใจ เหล่าข้าศึกบุกเข้าพระราชวัง พระเจ้าโจวโยวเห็นจวนตัวก็ทรงปลงพระชนม์เอง ส่วนพระนางเปาซือและองค์รัชทายาทก็ถูกจับไป ส่วนอดีตมเหสีและองค์รัชทายาทก็อพยพไปยังลั่วหยาง พร้อมกับเชื้อพระวงศ์ขุนนางข้าราชการ และประชาชน และทรงถูกอัญเชิญขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก ส่วนราชวงศ์โจวตะวันตกก็ล่มสลายจากเหตุการณ์คราวนี้
พระเจ้าโจวผิง

พระเจ้าโจวผิง () (? - 720 ปีก่อนคริสตกาล) (จีน: 周平王พินอิน: zhōu píngwáng) กษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์โจว และทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก ครองราชย์ระหว่าง 771 - 720 ปีก่อนคริสตกาล

เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโจวอิว กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โจวตะวันตก ที่ประสูติแต่พระมเหสีองค์แรกที่ถูกปลด

เมื่อพระราชบิดาสวรรคตและราชวงศ์โจวตะวันตกล่มสลายลง เหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางข้าราชการ ได้พร้อมใจกันเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อ ทรงพระนามว่า พระเจ้าโจวผิงและโปรดให้ย้ายราชธานีมาอยู่ที่ลั่วหยาง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเมืองหลวงเดิม ทรงครองราชย์ยาวนานถึง 51 ปีจึงสวรรคต เมื่อ 720 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นพระราชนัดดาของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา เป็น พระเจ้าโจวฮวน
ยุครณรัฐ

รณรัฐ (; ) เป็นชื่อยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนโบราณ ถัดจากยุควสันตสารท และสิ้นสุดลงเมื่อฉินฉื่อหฺวังตี้รวมแผ่นดินในปีที่ 221 ก่อนคริสตกาล เป็นผลให้รัฐต่าง ๆ ที่รบรากันได้รวมเป็นหนึ่ง คือ จักรวรรดิฉิน

ยุครณรัฐเริ่มขึ้นเมื่อใดนั้น นักวิชาการว่าไว้ต่างกัน ซึ่งมักตกในระหว่างปีที่ 481 ถึงปีที่ 403 ก่อนคริสตกาล แต่ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์ในราชวงศ์ฮั่น ว่า เริ่มเมื่อปีที่ 475 ก่อนคริสตกาล และข้อเขียนของซือหม่า เชียนนี้เป็นที่อ้างอิงกันมาก ส่วนชื่อ "รณรัฐ" นั้นเรียกตามชื่อหนังสือ "พิชัยสงครามรณรัฐ" (; Strategies of the Warring States)
ชัง นก-ซู

พระสนมชัง นก-ซู (; ? - ค.ศ. 1506) เป็นพระสนมในองค์ชายยอนซันกุนเกิดจากที่ใต้เท้าพงชอนเจ้ากรมมหรสพในขณะนั้นได้กราบทูลว่าจะสรรหาหญิงสาวเข้ามาเป็นพระสนมแต่องค์ชายยอนซันกุนได้ตรัสว่าอยากจะให้คนรับใช้ของใต้เท้าผู้หนึ่งที่ชื่อ ชัง นก-ซู เข้ามาเป็นพระสนมใต้เท้า
พงช็อนจึงจัดการนำตัวชางนกซูเข้ามาเป็นพระสนมจึงทำให้องค์ชายย็อนซันกุนมิใส่ใจราชกิจเสวยแต่น้ำจัณฑ์ชมระบำและนางได้ร่วมมือกับคิม จา-ว็อน มหาดเล็กถ่อยยุยงให้องค์ชายยอนซันจัดการกวาดล้างคนดีๆ ไปจำนวนมากและเมื่อองค์ชายถูกโค่นราชบัลลังก์ในปี พ.ศ. 2048 นางก็ถูกประหารโดยเหล่าขุนนางที่คิดจะปฏิรูปการปกครองในขณะที่นางทรงตั้งครรภ์ ด้วยเหตุผลที่ว่า นางเป็นคนต้อยต่ำ และเป็นผู้ยุยงให้เกิดการนองเลือดในพระราชวังโชซอน
ไอ้ก้านยาว

ไอ้ก้านยาว อาจหมายถึง
แจ็ก แบล็ก

โธมัส จอห์น แบล็ก () เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ดาราตลก และนักดนตรี เขามีวงดนตรีกึ่งตลกกึ่งเฮฟวี่เมทัล คู่ดูโอกับไคล์ แกส ที่ชื่อ เทเนเชียส ดี. มีผลงานอัลบั้ม 2 อัลบั้ม และยังมีผลงานภาพยนตร์ด้วย เขายังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำด้วย
บริตนีย์ (อัลบั้ม)

บริตนีย์ () คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 3 ของบริตนีย์ สเปียรส์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
อีพี

เอกซ์เทนเดดเพลย์ () ย่อว่า อีพี (EP) เป็นแผ่นเสียงรูปแบบไวนีลหรือซีดี หรือสื่อดิจิทัลสำหรับดาวน์โหลด ที่มีเพลงมากกว่าซิงเกิล แต่น้อยกว่าลองเพลย์ (แอลพี) หรือสตูดิโออัลบั้ม อีพีมักจะมีความยาวรวมของเพลงอยู่ราว 10-28 นาที ขณะที่ซิงเกิลมีความยาว 10 นาที และอัลบั้มทั่วไปมีความยาวเพลงรวม 30-80 นาที และมินิแอลพี อยู่ราว 20-30 นาที ในสหราชอาณาจักร Official Chart Company ได้แบ่งแยกระหว่างอีพีกับอัลบั้ม ที่ความยาว 25 นาที หรือ 4 แทร็ก (รวมถึงเวอร์ชันต่าง ๆ ของเพลง)

อีพีได้ออกมา หลายขนาดในหลายทศวรรษ ในทศวรรษ 1950 และ 1960 อีพีเป็นที่รู้จักในรูปแบบของเพลงรวมหรืออัลบั้มตัวอย่าง และเล่นที่ 45 และต่อมาที่ 33⅓ rpm บันทึกเสียงบนแผ่น 7 นิ้ว (18 ซม.) มี 2 เพลงในแต่ละด้าน

อย่างไรก็ตาม อัลบั้มเพลงคลาสสิกหลายอัลบั้มได้เริ่มออกมาในยุคแห่งแอลพี ก็ออกมาในรูปแบบของอัลบั้มอีพี เช่นผลงานของ Arturo Toscanini ที่บันทึกเสียงทางวิทยุระหว่างปี 1944 และ 1954 ผลงานโอเปร่าชุดนี้ออกอากาศทางวิทยุเอ็นบีซี และมีออกวางขายในรูปแบบทั้ง 45 RPM และ 33⅓ RPM ต่อมาในยุค 1990 ออกมาในรูปแบบแผ่นดิสก์

ในระหว่างทศวรรษ 1950 ค่ายอาร์ซีเอวิกเตอร์ ออกอัลบั้มอีพีหลายอัลบั้ม สำหรับภาพยนตร์ของวอลต์ดิสนีย์ ที่มีทั้งเรื่องราวในภาพยนตร์และเพลง ในแต่อัลบั้มมี 2 แผ่น และมีสมุดภาพ บรรจุชื่อเพลงต่าง ๆ มีเพลงอย่าง Snow White and the Seven Dwarfs, Pinocchio และในเวอร์ชันปี 1954 ออกมาในชื่อ "20,000 Leagues Under the Sea"

ในปี 1967 เดอะบีทเทิลส์ ออกอัลบั้มอีพีคู่ ซึ่งมีเพลงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "Magical Mystery Tour" สตีวี วันเดอร์ ออกอีพี ที่มีเพลง 4 เพลงพิเศษ ในปี 1976 ในอีพีคู่ที่ชื่อ "Songs in the Key of Life" ในยุคทศวรรษ 1980 และ 1980 อีพีออกมาในรูปแบบขนาด 7 นิ้ว (18 ซม.) ,10 นิ้ว หรือ 12 นิ้ว (30 ซม.) ความเร็วทั้ง 33⅓ หรือ 45 rpm

ในปี 1994 อลิซอินเชนส์ ถือเป็นวงแรกที่มี อีพี ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้ม บิลบอร์ด มีอีพีที่ชื่อ "Jar of Flies" วางขายเมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 1994 และต่อมา ลิงคินพาร์ก และ เจย์-ซี มีอีพีผลงานร่วมกัน ในชื่อชุด "คอลลิชันคอร์ส" ก็ขึ้นอันดับ 1 ถัดมาจากอลิซอินเชนส์ โดยในปี 2011 วงบอยแบนด์อังกฤษเทกแดท มีอีพีในชื่อ "Progressed" สามารถขึ้นไปถึงอันดับ 1 ในชาร์ตของอังกฤษ
เซี่ยตะวันตก

เซี่ยตะวันตก (; ) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งซึ่งดำรงอยู่ตั้งแต่ปี 1038 ถึงปี 1227 ณ บริเวณที่ปัจจุบันเป็นเขตกานซู ชิงไห่ ซินเจียง มองโกเลียนอก มองโกเลียใน ส่านซี และหนิงเซี่ย ของสาธารณรัฐประชาชนจีน กินพื้นที่ราวแปดแสนตารางกิโลเมตร

อาณาจักรเซี่ยตะวันตกถูกพวกมองโกลจากอาณาจักรมองโกลทำลายโดยสิ้นเชิง เป็นเหตุให้บันทึกและสถาปัตยกรรมล้วนดับสูญ ฉะนั้น ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรนี้จึงเป็นที่โต้เถียงเรื่อยมา จนกระทั่งมีการสำรวจขนานใหญ่จากฝรั่งและคนจีนเอง จึงพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงในด้านนาฏกรรม วรรณกรรม ศิลปกรรม และสถาปัตยกรรม ชนิดที่นักประวัติศาสตร์ถือกันว่า เป็นผลงานที่ "รุ่งโรจน์เรืองรอง" (shining and sparkling) อนึ่ง ยังพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกสามารถจัดระเบียบกองทัพอย่างเป็นระบบ กองทัพเซี่ยมีทั้งพลธนู พลปืน (ติดตั้งปืนใหญ่ไว้บนหลังอูฐ) พลม้า พลรถ พลโล่ และทแกล้ว(ทหารที่เก่งทั้งน้ำและบก) อาณาจักรเซี่ยตะวันตกจึงรุกรานอาณาจักรรอบข้าง เช่น จิน ซ่ง และเหลียวได้อย่างมีประสิทธิภาพ
พระเจ้ามู

พระเจ้ามู (Mu) (600 - 641, ? - 641) กษัตริย์องค์ที่ 30 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าวีด็อกและพระมเหสียอนกาโม

ในสมัยของพระองค์นั้นในคาบสมุทรเกาหลีเป็นยุคสามอาณาจักร ตลอดรัชสมัยของพระองค์ได้ทำสงครามกับอาณาจักรโกคูรยอและอาณาจักรซิลลาโดยตลอด และในประเทศจีนก็มีการเปลี่ยนแปลราชวงศ์ด้วย

เนื่องจากพระราชประวัติของพระเจ้ามู ทั้งแหล่งโบราณคดีและบันทึกต่างๆ ไม่ค่อยชัดเจน ข้อมูลของพระเจ้ามูจึงมีการบันทึกไว้ไม่มากนัก

ในสมัยพระเจ้ามูอาณาจักรแพกเจถูกโจมตีโดยอาณาจักรซิลลาหลายครั้งแต่ก็สามารถต้านไว้ได้ทุกครั้ง และอาณาจักรแพกเจก็ได้รับการช่วยเหลือจากราชวงศ์สุยของประเทศจีนโดยในสมัยนี้ได้เกิดสงคราม สุย-โกคูรยอ แต่ภายหลังราชวงศ์สุยถูกโค่นอำนาจโดยหลี่หยวนที่ตั้งตนเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่ ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังในปี ค.ศ. 618

ในปี ค.ศ. 627 พระองค์ทรงนำทัพแพกเจบุกซิลลาเพื่อกอบกู้แผ่นดินแพกเจคืนจากซิลลา แต่ภายหลังถูกแทรกแซงโดยเมืองถังพระองค์จึงยุติการนำทัพบุกซิลลา ในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้ส่งพระสงฆ์ชื่อว่า ควอลลอก ไปยังญี่ปุ่นเพื่อเผยแพร่ศาสนาพุทธ ดาราศาสตร์ ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของแพกเจ

พระองค์ทรงสร้างวัด มิรอกซา ในปี ค.ศ. 602 และพระองค์ทรงสร้างและต่อเติมพระราชวังหลวงในกรุงซาบีของแพกเจให้ยิ่งใหญ่ขึ้นใน ค.ศ. 630 และได้สร้างพระราชวังขึ้นในทะเลสาบซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักอย่างมาก การปกครองในสมัยพระองค์เน้นไปในการก่อสร้าง ส่วนการทหารนั้นเริ่มเสื่อมอำนาจลงซึ่งเป็นส่วนทำให้อาณาจักรแพกเจเริ่มเสื่อมอำนาจและล่มสลายหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ 20 ปีให้หลัง

พระองค์ทรงให้ย้ายเมืองหลวงจากกรุงซาบีที่อยู่ในมณฑลพูยอ ไปยังเมืองอิกซาน และพระองค์ได้ทรงอภิเสกกับองค์หญิงซอนฮวาพระราชธิดาของพระเจ้าจินพยองกับพระมเหสีมายาแห่งอาณาจักรซิลลา และแต่งตั้งองค์หญิงซอนฮวาเป็นพระมเหสีแห่งอาณาจักรแพกเจ ใน ค.ศ. 632 พระมเหสีซอนฮวาประสูติพระราชโอรสซึ่งก็คือองค์ชายอึยจา และใน ค.ศ. 640 พระนางก็ได้ประชวรหนักและทรงสิ้นพระชนม์ ซึ่งทำให้พระเจ้ามูทรงเสียพระทัยเป็นอย่างมาก และในปีทัดมาพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ และองค์ชายอึยจาได้ทรงขึ้นครองราชเป็นพระเจ้าอึยจาแห่งอาณาจักรแพกเจ

ในบันทึกซัมกุ ยูซา ได้กล่าวถึงการแต่งงานของพระเจ้ามูกับเจ้าหญิงแห่งซิลลา ในบันทึกกล่าวว่า ซอดอง (พระนามก่อนขึ้นครองราชของพระเจ้ามู) ทรงหลงรักองค์หญิงซอนฮวา ได้ทรงแต่งเพลงนั้นก็คือเพลง ซอดองโย ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการที่พระองค์ทรงหลงรักองค์หญิงแห่งซิลลา และภายหลังพระเจ้าจินพยองพระราชบิดาขององค์หญิงซอนฮวากษัตริย์แห่งซิลลา ก็ได้ทรงอนุญาตให้องค์หญิงซอนฮวาอภิเสกกับพระเจ้ามู

ตำนานเรื่องนี้ได้มีการนำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้ ที่บอกเล่าเกี่ยวกับองค์ชายแห่งแพกเจที่ต้องออกจากวังตั้งแต่ทรงพระเยาว์กับพระมารดาซึ่งเป็นนางรำของราชสำนัก และได้พบกับองค์หญิงซอนฮวาจนเกิดเป็นความรักระหว่างกัน แม้ต่างคนอยู่ในเมืองที่เป็นศัตรูกัน นั้นก็คือสายใยรักสองแผ่นดิน

พระเจ้าวีด็อก (威德王 위덕왕)
พระมเหสีกาโม จากตระกูล ยอน
พระมเหสีซอนฮวา (善花公主 선화공주) องค์หญิงแห่งซิลลาพระราชธิดาของพระเจ้าจินพยองกับพระมเหสีมายา 
องค์ชายอึยจา (義慈王 의자왕) ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอึยจาแห่งอาณาจักรแพกเจ
เนื้อหมู

เนื้อหมู () เป็นเนื้อที่มาจากหมู สามารถนำมาทำอาหาร อย่างเช่น รมควัน นำมาทำอย่าง แฮม เบคอน Prosciutto เนื้อหมูถือเป็นเนื้อที่นิยมบริโภคมากที่สุด นอกจากนี้ยังนำมาทำอาหารอย่างเช่น ไส้กรอก เนื้อหมูเป็นสิ่งต้องห้ามในศาสนาอิสลาม และยิว
ดรีมมินออฟยู

"ดรีมมินออฟยู" () คือซิงเกิลสุดท้ายของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" โดยเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เฉพาะในประเทศเม็กซิโก

เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ Aldo Nova และ Peter Barberau และอำนวยการผลิตโดย Nova

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

ซิงเกิลซีดี 1 เพลง (เม็กซิโก)
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเติร์กเมนิสถาน

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเติร์กเมนิสถานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศทาจิกิสถาน

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศทาจิกิสถานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
เมกยูแฮปปี

"เมกยูแฮปปี" () คือซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ในประเทศบราซิลเท่านั้น

เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของแอนดี มาร์เวล และอำนวยการสร้างโดยริก เวก โดยไม่มีมิวสิกวิดีโอสนับสนุนเพลงนี้

ซิงเกิลแม็กซี 4 เพลง (บราซิล)
ทีน พลัส โชว์

ทีน พลัส โชว์ () เป็นรายการวาไรตี้สำหรับวัยรุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 23.40-00.20 น. (ตั้งแต่ 7 มกราคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป) เคยออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 22.25 - 23.05 น. ตั้งแต่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก โดยรูปแบบรายการโดยรวมจะเป็นแบบวาไรตี้โชว์ และมีเอกลักษณ์คือ มีแถบวัดระดับเสียงที่ใช้สำหรับวัดเสียงกรี๊ดของผู้ชมในห้องส่ง รายการได้ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ในแต่ละสัปดาห์ของทีน พลัส โชว์ จะมีช่วงในแต่ละสัปดาห์จะมีช่วงต่างๆดังนี้
เป็นการโชว์ Live ของแขกรับเชิญที่มาร่วมรายการ

เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 2 ของแขกรับเชิญเกมให้กลุ่มศิลปินร้องเพลงโดยจะมี 12 แผ่นป้ายโดยผู้สนับสนุนในเกมคือ เครื่องดื่มยี่ห้อ บีอิ้ง ซึ่งมีทั้งหมด 4 รส (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 3 ป้าย (ผู้สนับสนุกช่วงมิวสิกไฟติ้งในอดีตคือเครื่องดื่มยี่ห้อกรีนสปอต) ซึ่งมี 2 รสด้วยกัน (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 6 แผ่นป้ายซึ่งในแต่ละป้ายจะมีเพลงคาราโอเกะจากค่าย RS ซึ่งมีทั้งเพลงเก่า, เพลงใหม่, เพลงลูกทุ่งด้วยกันโดยโอกาสในการเลือกเพลงจะมีอยู่ 3 ครั้งด้วยกันซึ่งจะให้สมาชิกในทีมให้ร้องเพลงตามที่เลือกแผ่นป้าย

เป็นช่วงการเล่นเกมรูปแบบต่างๆซึ่งการเล่นเกมทั่วไปในแต่ละสัปดาห์รูปแบบเกมจะปรับเปลี่ยนหลายครั้งด้วยกัน

เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 3 หรือ 4 โดยแขกรับเชิญที่เหล่าศิลปินที่ร่วมรายการ จะมาแสดงโชว์ที่แตกต่างจากความเป็นตัวของตัวเองมากที่สุดโดยการแสดงของแขกรับเชิญนั้นจะเป็นการล้อเลียนแขกรับเชิญฝ่ายตรงข้ามหรือจะเป็นโชว์เพลงรูปแบบใหม่จากรูปแบบเดิม หรือในบางสัปดาห์จะมีโชว์จากทางบ้านมาแทน

แขกรับเชิญในรายการ ทีน พลัส โชว์ ส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มศิลปินของค่าย RS ซึ่งในรายการจะให้แบ่งเป็น 2 ทีมด้วยกันเนื่องจากเกิดมหาอุทกภัยในกรุงเทพมหานคร ทำให้รายการไม่สามารถบันทึกเทปรายการได้ ทางรายการจึงเลยนำเทปมารวมประมวลภาพความสนุกสนานในรายการ ตลอด 2 ปี และได้ออกอากาศเทปสุดท้ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม โดยในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้มีรายการ ปาปาย๊าคซี่ พลัส แทนที่รายการทีน พลัส โชว์
ซัมเมอร์เซต

ซัมเมอร์เซต (ภาษาอังกฤษ: Somerset) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร มณฑลภูมิศาสตร์ซัมเมอร์เซตมีเขตแดนติดกับบริสตอล และมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ทางเหนือ, มณฑลวิลท์เชอร์ ทางตะวันออก, มณฑลดอร์เซตทางตะวันออกเฉียงใต้, และมณฑลเดวอนทางตะวันตกเฉียงใต้ ด้านเหนือและตะวันตกบางส่วนติดกับฝั่งทะเลของช่องแคบบริสตอลและปากน้ำ (estuary) ของแม่น้ำเซเวิร์น ตามธรรมเนียมทางเหนือของมณฑลเป็นแม่น้ำเอวอนแต่เขตการปกครองเลื่อนไปทางใต้เมื่อนครบริสตอลและอดีตมณฑลเอวอนและต่อมารัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวขยายเขตการปกครองทางเหนือของมณฑล

ซัมเมอร์เซตเป็นมณฑลชนบทที่มีภูมิประเทศเป็นเนินสูงๆ ต่ำๆ เช่นเม็นดิพฮิลล์ส, ควานต็อคฮิลล์ส และอุทยานแห่งชาติเอ็กซ์มัวร์ และดินแดนที่กว้างไกลที่รวมทั้งซัมเมอร์เซตเลเวลส์ ซัมเมอร์เซตมีหลักฐานว่ามีผู้มาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ยุคหินใหม่และต่อมาในสมัยโรมัน และแซ็กซอน ต่อมาซัมเมอร์เซตก็มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ที่รวมทั้งการรวบรวมอำนาจของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช , สงครามกลางเมืองอังกฤษ และการปฏิวัติมอนม็อธ (Monmouth Rebellion)

การเกษตรกรรมเป็นธุรกิจหลักของมณฑลที่รวมทั้งการเลี้ยงแกะและวัว ที่ใช้ในการทำขนแกะและเนยแข็ง นอกจากนั้นก็มีการตัดวิลโลว์สำหรับสานตะกร้า การทำสวนแอปเปิลครั้งหนึ่งเคยทำกันเป็นอุตสาหกรรมแต่ในปัจจุบันซัมเมอร์เซตก็ยังมีชื่อเสียงในการทำไซเดอร์ (cider) สถิติผู้ว่างงานโดยถัวเฉลี่ยน้อยกว่าระดับชาติ การรับจ้างที่สูงที่สุดอยู่ในการค้าขาย, การผลิต, การท่องเที่ยว, และการสุขภาพและการสังคมสงเคราะห์ การขยายตัวของจำนวนประชากรโดยถัวเฉลี่ยสูงกว่าระดับชาติ

ซัมเมอร์เซตแบ่งการปกครองเป็นเจ็ดแขวง: เซาท์ซัมเมอร์เซต, ทอนทันดีน, เวสต์ซัมเมอร์เซต, เซจมัวร์, เม็นดิพ, บาธและนอร์ธอีสต์ซัมเมอร์เซต, นอร์ธซัมเมอร์เซต โดยมีทอนทันเป็นเมืองหลวงของมณฑล ซัมเมอร์เซตมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 905,700 คน ในเนื้อที่ 4,171 ตารางกิโลเมตร
วิลสันฟิลลิปส์

วิลสันฟิลลิปส์ () เป็นวงดนตรีอเมริกัน ประกอบด้วยสมาชิก คาร์นีย์ และ เวนดี้ วิลสัน และไชน์นา ฟิลิปส์ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1990 ในชื่อของวง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 สาขา ได้เข้าชิงรางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ด 2 สาขา และรางวัลบิลบอร์ดอวอร์ด 1 สาขา สมาชิกของวงเป็นลูกของนักร้อง นักดนตรี คือ วิลสันส์ทั้ง 2 คน เป็นลูกสาวของ ไบรอัน วิลสัน แห่งวงเดอะบีชบอยส์ ส่วนฟิลลิปส์ มี่พ่อแม่คือ จอห์น ฟิลิปส์ และมิเชลล์ ฟิลิปส์ แห่งวง เดอะมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์
ชาวไทยในโมซัมบิก

ชาวโมซัมบิกเชื้อสายไทย ส่วนมากอาศัยอยู่ในกรุงมาปูโต เมืองหลวงของประเทศโมซัมบิก ซึ่งตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา ส่วนมากเป็นช่างวิศวกรที่เข้ามาทำงานในบริษัทเจ็นเร็คเอ็นจิเนียริ่งของประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งบริษัทจะได้คนไทยมาทำงานต้องไปซื้อตัวคนงานไทย โดยเสียเงินถึงหัวละ 2,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือ 7.6 หมื่นบาท บริษัทเจ็นเร็คไม่ยอมใช้ช่างชาติอื่น เพราะมองว่าช่างชาติอื่นฝีมือสู้ช่างไทยไม่ได้ เพียงระยะเวลา 17 เดือนช่างไทย 97 คน สามารถสร้างเบ้าหลอมอะลูมิเนียมขนาดน้ำหนัก 35 ตัน ได้ถึง 291 เบ้า ซึ่งเบ้าหลอมที่จะใช้ผลิตแร่อะลูมิเนียมนี้จะมีความผิดพลาด ได้ไม่เกิน 5 มิลลิเมตรต่อเบ้า บริษัทเจ็นเร็คกล่าวว่า งานละเอียดอ่อนขนาดนี้ไม่มีชาติไหนทำได้ยกเว้นชาติไทย นอกจากนี้ยังมีชาวไทยที่เข้าไปทำธุรกิจป่าไม้ และเหมืองแร่ด้วย
เซเลนา

เซเลนา ควินตานิลลา เปเรซ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เซเลนา (Selena) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ที่มีฉายาว่าเป็น "ราชินีแห่งดนตรี Tejano" เป็นลูกคนเล็กของคู่ชาวเม็กซิกัน เซเลนามีผลงานอัลบั้มแรกตั้งแต่อายุได้ 12 ปี เธอได้รับรางวัลนักร้องหญิงแห่งปีในงาน 1987 Tejano Music Awards และเธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอีเอ็มไอ ในอีกหลายปีต่อมา ชื่อเสียงเธอมีมากขึ้นในต้นทศวรรษ 1990 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาสเปน

เซเลนา เป็นที่รู้จักทั้งอเมริกาเหนือ เมื่อเธอถูกฆาตกรรม เมื่ออายุได้เพียง 23 ปี โดย Yolanda Saldívar ประธานกลุ่มแฟนคลับของเธอเอง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1995 หลังจากการเสียชีวิตของเธอ 2 สัปดาห์ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ผู้ว่าการรัฐเทกซัส ขณะนั้น ออกแถลงว่าวันเกิดของเธอ จะใช้ชื่อว่า "วันเซเลนา" ในรัฐเทกซัส วอร์เนอร์ บราเทอร์ส สร้างภาพยนตร์ที่อิงจากชีวประวัติของเธอ เรื่อง "เซเลนา" นำแสดงโดย เจนนิเฟอร์ โลเปซ และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 ได้มีการทำอนุสรณ์เพื่อรำลึกของเธอให้กับพิพิธภัณฑ์ โดยทำเป็นรูปปั้นขนาดเท่าตัวจริงทำจากบรอนซ์
เขตการปกครองของประเทศอังกฤษ

เขตการปกครองของประเทศอังกฤษ มีสี่ระดับและแต่ละในระดับก็ยังแบ่งย่อยเป็นลักษณะต่าง ๆ จุดประสงค์ของการแบ่งระดับก็เพื่อใช้ในการบริหารของรัฐบาลท้องถิ่นในอังกฤษ

หน่วยการปกครองบางหน่วยก็รวมการปกครองสองระดับเข้าด้วยกันเช่นเขตเกรเทอร์ลอนดอนที่เป็นทั้งการปกครองระดับภาคและระดับเทศมณฑล

ระดับภาคเป็นระดับการปกครองท้องถิ่นระดับสูงที่สุดที่แบ่งออกเป็นเก้าภาคแต่ละภาคก็รวมหลายเทศมณฑลเข้าด้วยกัน การปกครองระดับภาคก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1994 และตั้งแต่การเลือกตั้งของรัฐสภาแห่งยุโรป (European Parliament) ในปี ค.ศ. 1999 ภาคก็ใช้เป็นเขตการเลือกตั้งผู้แทนของอังกฤษเพื่อนั่งในรัฐสภาแห่งยุโรปด้วย ภาคทุกภาคมีฐานะเท่าเทียมกันแต่เกรเทอร์ลอนดอน ในฐานะ “ภาค” เป็นหน่วยบริหารเดียวที่มีอำนาจมากกว่าในรูปของการมีนายกเทศมนตรีที่ได้มาจากการเลือกตั้งและหน่วยงานเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) นอกจากนั้นแต่ละภาคยังมีขนาดแตกต่างกันทั้งทางเนื้อที่และจำนวนประชากร

ภาคการปกครองของอังกฤษก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และในปัจจุบันแบ่งเป็น 9 ภาค

ในด้านการบริหารระดับเทศมณฑลแบ่งเป็นการปกครองสองระดับ (two-tier) และการปกครองระดับเดียว (single-tier) ระดับที่สูงกว่าของการปกครองสองระดับคือ “มณฑล”

มณฑลบริหารแบ่งเป็นสามประเภท:

ในด้านนอกเหนือไปจากการบริหารแล้วอังกฤษแบ่งมณฑลออกเป็นที่รู้จักกันว่า “มณฑลผู้แทนพระองค์” ซึ่งไม่ใช่ชื่อที่เป็นทางการ มณฑลผู้แทนพระองค์แต่ละมณฑลตาม พระราชบัญญัติมณฑลผู้แทนพระองค์ ค.ศ. 1997 (Lieutenancies Act 1997) มีผู้บริหารมณฑลแทนพระองค์ (Lord Lieutenant) ผู้ที่ในประวัติศาสตร์เป็นผู้แทนพระมหากษัตริย์ในมณฑลนั้น มณฑลผู้แทนพระองค์มักจะแตกต่างจากมณฑลบริหารตรงที่เป็นมณฑลที่รวมเขตการปกครองรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวที่ครอบคลุมอังกฤษทั้งหมด มณฑลผู้แทนพระองค์มักจะใช้ผู้ต้องการบรรยายว่าอยู่ที่ใดในอังกฤษ และอาจจะใช้ในการพิจารณาแบ่งเขตการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาด้วย

เขตการปกครองที่ส่วนใหญ่เป็นบริเวณชุมชนใหญ่และหนาแน่นของอังฤษไม่อยู่ในข่ายระบบการปกครองสองระดับ - ระดับบริหารเทศมณฑล/เขต เขตการปกครองเหล่านี้จึงใช้กรปกครองเทศมณฑลระดับเดียวที่มักจะเรียกกันว่า “Unitary authority”

รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1995 ส่วนใหญ่จากเขต (district) ที่แยกออกมาจากมณฑล ในบางกรณีเขตเหล่านี้ก็จะรวมกันเมื่อมีการจัดระบบการบริหารใหม่ ในกรณีของไอล์ออฟไวท์ส่วนการปกครองก่อตั้งขึ้นจากเทศบาลมณฑลที่ส่วนอำเภอถูกยุบเลิก

เขตทั้งหมดของบาร์คเชอร์เป็นระบบระดับเดียวแต่กระนั้นบาร์คเชอร์ก็ยังมีฐานะเป็นมณฑลแม้ว่าจะไม่มีเทศบาลมณฑล

ไอลส์ออฟซิลลิใช้ระบบ “sui generis” หรือเทศบาลไอลส์ออฟซิลลิซึ่งมีลักษณะคล้ายกับรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวที่พบในบริเวณอื่นในอังกฤษ

ส่วนการปกครองของลอนดอนเป็นรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวแม้ว่าตามกฎหมายแล้วจะอยู่ภายใต้โครงสร้างของการปกครองสองระดับก็ตาม

ระดับท้องที่เป็นระดับที่ต่ำที่สุดในระดับการปกครองท้องถิ่นของอังกฤษ ยกเว้นในลอนดอนที่ไม่มีระดับท้องที่ การมีท้องที่มิได้มีทั่วไปในอังกฤษแต่ก็เริ่มจะมีจำนวนเพิ่มขึ้น