seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มิสแกรนด์เวียดนาม

มิสแกรนด์เวียดนาม () เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของเวียดนาม ผู้ที่ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนชาวเวียดนามในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งจะถูกจัดประกวดขึ้นทุกปีในช่วงปลายปี โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนามทุกคนที่ผ่านมาแล้วได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ปัจจุบัน สิทธิ์การส่งตัวแทนจากเวียดนามเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลนั้นอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของอีไลท์ โมเดล อินเตอร์เนชันแนล (Elite Model International) ซึ่งดูแลและบริหารงานโดย "เจิ่น ง็อค ลาน กวย () " อดีตมิสแกรนด์เวียดนาม 2016

ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนามคนแรก คือ คานห์ บิช เหงียน (Khanh Bich Nguyen) จากโฮจิมินห์ ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง "มิสแกรนด์เวียดนาม 2013" และเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ที่ประเทศไทย ซึ่งถือเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก แต่ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนามคนปัจจุบัน คือ เหงียน เจิน เฮวียน มี (Nguyễn Trần Huyền My) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเช่นกัน

ประเทศเวียดนามเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นการจัดประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก โดยผู้ที่ได้รับสิทธิ์ในการจัดส่งตัวแทนจากเวียดนามเข้าประกวดคือองค์กรมิสเวิลด์เวียดนาม ซึ่งดำเนินการโดยหนังสือพิมพ์เตียนฟง (Tiên Phong) และ เซนวางโปรดักชั่นส์ (Sen Vàng Productions) อย่างไรก็ตาม ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนามในแต่ละปีนั้นจะมาจากการแต่งตั้งทั้งหมด ซึ่งอาจเป็นผู้เข้ารอบสุดท้ายในการประกวดมิสเวิลด์เวียดนามปีใดๆ หรือจากเวทีการประกวดอื่น

ในปี ค.ศ. 2016 ได้มีการแต่งตั้ง "เจิ่น ง็อค ลาน กวย () " – มิสเวิลด์เวียดนาม 2015 ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2016 โดยมีการมอบมงกุฎและสายสะพายประจำตำแหน่งให้โดยแคลร์ พาร์กเกอร์ – มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 และณวัฒน์ อิสรไกรศีล – ผู้อำนวยการและผู้ก่อตั้งการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล อย่างไรก็ตาม "ลาน กวย" ได้สละตำแหน่งดังกล่าวในเวลาต่อมา โดยให้เหตุผลว่าเธอวางแผนทำกิจกรรมด้านการบันเทิงไว้หลายอย่างในช่วงปี ค.ศ. 2016 ซึ่งรวมไปถึงการได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่ผู้เข้าประกวดเดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 1 ด้วย ทั้งนี้ เธอได้ก่อตั้งบริษัท อีไลท์ โมเดล อินเตอร์เนชันแนล (Elite Model International) เพื่อดำเนินกิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการประกวดมิสเวิลด์เวียดนามร่วมกันกับหนังสือพิมพ์เตียนฟง (Tiên Phong) และ เซนวางโปรดักชั่นส์ (Sen Vàng Productions) พร้อมทั้งผันตัวมาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการการประกวดมิสแกรนด์เวียดนามด้วย จากนั้นเธอได้แต่งตั้ง "เหยิน นี ถิ เฮยิน (Yến Nhi Thị Huỳnh) " ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2016 แทน แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือนก็ได้มีการแต่งตั้ง "เหงียน ถิ ลอน () " – มิสเวิลด์เวียดนาม 2014 ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2016 แทน "เหยิน เฮยิน" เนื่องจากเธอไม่ผ่านกระบวนการคัดกรองในการขอวีซ่าเข้าประเทศสหรัฐอเมริกา โดยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 นั้น "เหงียน ถิ ลอน" สามารถทำผลงานได้ถึงรอบ 20 คนสุดท้าย (ต่อมาเธอได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สเวียดนาม 2017 และได้เข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล 2017 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย)
ราเวินส์บวร์ค

ราเวินส์บวร์ค () เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ราเวินส์บวร์คเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์และประเทศออสเตรีย โดยตั้งอยู่ทางเหนือของทะเลสาบโบเดินราว 20 กิโลเมตร ในสมัยกลาง ราเวินส์บวร์คก่อตั้งขึ้นโดนตระกูลเวล์ฟ ซึ่งเป็นตระกูลชาวแฟรงก์ที่ปกครองในภูมิภาคชวาเบิน ซึ่งต่อมา ตระกูลนี้ก็มีตำแหน่งเป็นดยุกแห่งบาวาเรียและซัคเซิน และได้สร้างปราสาทของตัวเองขึ้นที่เมืองนี้ โดยในสมัยกลาง เมืองแห่งนี้มีฐานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ถือเป็นศูนย์กลางการค้าขายที่สำคัญ
ไทรอัมพ์มอเตอร์ไซเคิลส์

ไทรอัมพ์มอเตอร์ไซเคิลส์ () เป็นบริษัทผู้ผลิตรถจักรยานยนต์รายใหญ่ที่สุดของอังกฤษ ปัจจุบันมีฐานการผลิตอยู่ในประเทศอังกฤษและประเทศไทย ในปีงบประมาณ 2017 ไทรอัมพ์ได้จำหน่ายจักรยานยนต์กว่า 63,400 คัน

ค.ศ. 1884 หนุ่มชาวเยอรมันวัย 20 ปีจากเมืองเนือร์นแบร์ก นามว่าซีคฟรีด เบ็ทท์มันน์ () ได้ตั้งกิจการชื่อว่า S. Bettmann & Co. Import Export Agency ในกรุงลอนดอน บริษัทของเขานำเข้าสินค้าจำพวกเครื่องกลมาจากจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นจักรยานที่ขายดี ต่อมาในปีค.ศ. 1886 เขาอยากจะตั้งชื่อใหม่ให้เจาะจงกว่านี้ เขาเลยเปลี่ยนชื่อกิจการเป็น Triumph Cycle Company ในปีต่อมา กิจการนี้ได้จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดชื่อว่า New Triumph Co. Ltd จากการสนับสนุนเงินทุนโดยบริษัทยางดันลอป

ค.ศ. 1887 นายมอริทซ์ ชุลเทอ () เพื่อนในเมืองเนือร์นแบร์ก ได้โน้มน้าวเบ็ทท์มันน์ตั้งโรงงานผลิตจักรยานเสียเองเลยแทนที่จะนำเข้ามา ในปี 1888 เบ็ทท์มันน์จึงไปซื้อที่ดินในคอเวนทรีเพื่อตั้งโรงงาน โดยใช้ทุนของตัวเองและกู้ยืมจากครอบครัวของชุลเทอ โรงงานไทรอัมพ์ได้ผลิตจักรยานคันแรกของตนเองออกมาในปี 1889 และในปี 1896 ยังไปตั้งโรงงานเพิ่มในเนือร์นแบร์กด้วย และในปี 1898 บริษัทได้ตัดสินใจอนุมัติแผนการผลิตรถจักรยานยนต์โดยใช้แบบจากบริษัทอื่น ในปี 1902 ไทรอัมพ์ก็เปิดตัวรถจักรยานยนต์คันแรกของตัวเอง ซึ่งเป็นจักรยานที่ติดเครื่องยนต์มิเนอร์ว่าจากเบลเยียม ในปี 1904 ไทรอัมพ์ตัดสินใจที่จะออกแบบรถจักรยานยนต์ด้วยตนเอง รถจักรยานยนต์ที่ออกแบบและผลิตเองของไทรอัมพ์ได้ออกสู่สายตาสาธารณชนในปี 1905

ในปี 1983 บริษัทไทรอัมพ์เอ็นจิเนียริงได้ประสบกับภาวะล้มละลาย ทรัพย์สินของบริษัทได้ถูกพิทักษ์ทรัพย์โดยนายจอห์น บลอร์ นักธุรกิจชาวอังกฤษ ซึ่งเขาได้ใช้ทรัพย์สินที่มีอยู่เดิมก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ Triumph Motorcycles ในปี 1983
Idiogramma elbakyanae

Idiogramma elbakyanae เป็นสายพันธุ์ของต่อตัวเบียน (parasitoid) ถูกพบที่รัฐตลัซกาลาของประเทศเม็กซิโก สายพันธุ์ถูกตั้งชื่อและอธิบายโดยนักกีฏวิทยาชาวรัซเซียชื่อว่า Andrey I. Khalaim คำบรรยายถูกเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2560 ในบทความบนวารสารแบบเสรี โดยเขียนร่วมกบนักกีฏวิทยา Enrique Ruíz-Cancino

Andrey I. Khalaim ผู้เป็นนักกีฏวิทยา ณ  สำนักวิทยาศาสตร์ประเทศรัสเซีย (Russian Academy of Sciences) เลือกชื่อ "elbakyanae" เพื่อเป็นเกียรติแก่ อเล็กซานดรา เอลบัคยาน ผู้ก่อตั้ง ไซ-ฮับ "เพื่อตระหนักถึงการที่เธอทำให้นักวิจัยทุกคนสามารถเข้าถึงความรู้ทางวิทยาศาสตร์" เอลบัคยานกลับรู้สึกขุ่นเคืองที่ "แมลงปรสิต" ได้ถูกตั้งชื่อตามเธอ และได้ปิดการเข้าถึงเว็บไซต์ไซ-ฮับในประเทศรัสเซียแบบชั่วคราว เมื่อผู้ใช้จากประเทศรัสเซียพยายามเข้าไซ-ฮับ ข้อความปรากฏกล่าวว่า การตั้งชื่อตัวต่อตามเธอเป็นความ "อยุติธรรมอย่างยิ่ง" Khalaim ตกใจกับปฏิกิริยาของเธอและย้ำว่าเขาตั้งใจทำเพื่อเป็นเกียรติ เขากล่าวว่าเขายอมรับไซ-ฮับ และเข้าไปใช้เองเป็นประจำ เขายังชี้ว่าสุดท้ายตัวเบียน (parasitoid) ฆ่าโฮสต์ของตัว และควรมองว่าเป็นเหมือนตัวต่อนักล่ามากกว่าปรสิต

ชุดต้นแบบประกอบด้วยตัวอย่างต้นแบบแรกเพศเมียหนึ่งและตัวอย่างเพิ่มเติมเพศจำนวน 4 ตัว ทั้งหมดถูกรวบรวมเมื่อฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2559 โดย Y. Marquez และ A. Contreras ด้วยการใช้กับดักมุ้ง (malaise trap) ตัวอย่างต้นแบบแรกและหนึ่งในตัวอย่างเพิ่มเติมถูกเก็บไว้ ณ National Autonomous University of Mexico ส่วนตัวอย่างเพิ่มเติมอีกสามตัวที่เหลืออยู่ที่ Autonomous University of Tamaulipas, Zoological Museum of the Zoological Institute of the Russian Academy of Sciences, และ Natural History Museum, London

ตัวต่อสายพันธุ์นี้ถูกพบในรัฐตลัซกาลาของประเทศเม็กซิโก ชุดต้นแบบทั้งหมดถูกพบที่ Nanacamilpa de Mariano Arista ตัวอย่างถูกจับในป่าต้นสนและต้นโอ๊ก สูงจากระดับน้ำทะเล  2,830–2,900 เมตร

"I. elbakyanae" แตกต่างจากสายพันธุ์ "I. comstockii ที่มี"สกุล "Idiogramma" และพบได้ในประเทศเม็กซิโกเช่นกัน ตรงที่มีหน้าสีดำหรือน้ำตาลออกเหลือง และขากรรไกรที่มีฐานกว้างกว่ายอด และแผ่นอวัยวะวางไข่ (ovipositor sheath) ที่มีขนาด 4.2 เท่าของความยาวขาหลัง เพศเมียมีลำตัวยาว 3.8 มิลลิเมตร และปีกหน้าความยาว 3.9 มิลลิเมตร
เคาฟ์บ็อยเริน

เคาฟ์บ็อยเริน () เป็นเมืองอิสระในส่วนภูมิภาคชวาเบิน รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ในอดีต เมืองแห่งนี้เคยมีสถานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เฟือร์สเทินเฟ็ลท์บรุค

เฟือร์สเทินเฟ็ลท์บรุค () เป็นเมืองชนบทในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของนครมิวนิกราว 32 กิโลเมตร กึ่งกลางของเส้นทางระหว่างมิวนิกกับเอาคส์บวร์ค มีแม่น้ำอัมเพอร์ไหลผ่านกลงเมือง
วัลด์ซุท-เทียงเงิน

วัลด์ซุท-เทียงเงิน () เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คในประเทศเยอรมนี บริเวณพรมแดนติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เกิดขึ้นจากการควบรวมสองเมืองคือวัลด์ซุททางตะวันตก กับเมืองเทียงเงินทางตะวันออก เข้าเป็นเมืองเดียวกันในปี 1975 เมืองนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไรน์ซึ่งเป็นพรมแดนทางธรรมชาติของเยอรมนี-สวิตเซอร์แลนด์ เมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้สุดกับวัลด์ซุท-เทียงเงิน คือนครซือริชในสวิตเซอร์แลนด์
คุกฮวา-ปัง

คุกฮวา-ปัง () เป็นขนมเกาหลีชนิดหนึ่ง เป็นเค้กลักษณะเหมือนดอกไม้สอดไส้ถั่วแดงกวน มีรสหวาน โดยชื่อมีความหมายว่า "ขนมปังดอกเบญจมาศ" เป็นขนมที่วางขายอยู่ทั่วไปในประเทศเกาหลี มีวิธีการทำใกล้เคียงกับการทำพุงออ-ปัง ต่างตรงที่แม่พิมพ์จะเป็นรูปดอกเบญจมาศ ส่วนพุงออ-ปังจะเป็นรูปปลาทองแทน
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561

ไทยลีก 2 2561 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไทยลีก 2 เอ็ม-150 แชมเปียนชิป ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) การแข่งขันฤดูกาลที่ 21 นับตั้งแต่ก่อตั้งลีกเมื่อ พ.ศ. 2540

ตกชั้นจาก ไทยลีก ฤดูกาล 2560

เลื่อนชั้นจาก ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2560

เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก ฤดูกาล 2561

ตกชั้นสู่ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2561 – ตอนบน

ตกชั้นสู่ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2561 – ตอนล่าง
มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 16 สโมสรประกอบไปด้วย 10 สโมสรจาก ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2560 และ 3 สโมสรที่ขึ้นมาจาก ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2560

โดยมีสโมสรที่ตกชั้นลงมาจาก ไทยลีก 2560 ได้แก่ จัมปาศรี ยูไนเต็ด ,ศรีสะเกษ และ ไทยฮอนด้า ลาดกระบัง
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งซิเรเน

ซิเรเน หรือ ซิเรไนกา เป็นอาณานิคมของกรีกบนชายฝั่งแอฟริกาเหนือในตอนเหนือของลิเบียซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยผู้ตั้งถิ่นฐานชาวโดเรียนจากเมืองธีรา (ปัจจุบันคือ เมืองซานโตรินี) เมื่อศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล กษัตริย์แห่งซิเรเนได้รับการเทิดทูนและบูชาเช่นเดียวกับของกษัตริย์โดเรียนของสปาร์ตา

ใน 440 ปีก่อนคริสตกาล, ซิเรเนกลายเป็นสาธารณรัฐภายใต้อำนาจของอาณาจักรเปอร์เซีย (ในสมัยของพระเจ้าอาร์เซซิลาอุสที่ 3) หลังจากนั้นซิเรเนก็ถูกพิชิตโดยอเล็กซานเดอร์มหาราชใน 331 ปีก่อนคริสตศักราช และก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมาซิโดเนียใน 276 ปีก่อนคริสตกาล

ใน 249 ปีก่อนคริสตกาล ซิเรเนครั้งกลายเป็นสาธารณรัฐอีกครั้ง แต่ได้รับการฟื้นฟูและอยู่ในควบคุมของราชวงศ์ปโตเลมีใน 246 ปีก่อนคริสตกาล ใน 163 ปีก่อนคริตกาล, ซิเรเนได้มีผู้ปกครองจากราชวงศ์ปโตเลมีแทน

ใน 75 ปีก่อนคริสตกาล เมืองซิเรเนกลายเป็นจังหวัดส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโรมัน แต่ก็กอบกู้คืนมาได้ โดยมาร์ค แอนโทนีใน 37 ปีก่อนคริสตกาล ในปี 34 ปีก่อนคริสตกาล พระนางคลีโอพัตราที่ 7 และธิดาของแอนโทนี พระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ได้รับตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งซิเรเน แต่ก็ถูกโรมันยืดครองใน 30 ปีก่อนคริสตกาล โดยออกัสตุส
บัตทุสที่ 1

บัตทุสที่ 1 แห่งซิเรเน (; ) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม บัตทุส อริสโตเติล (Βάττος Ἀριστοτέλης; Battus Aristottle) หรือ อาริสตาเออุส (Aristaeus; Ἀρισταίος) เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มอาณานิคมกรีกโบราณของซิเนไทกาและเมืองหลวงของซิเรเน พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์แรกซิเรเน ซึ่งเป็นกษัตริย์กรีกแห่งแรกในแอฟริกาเหนือและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์บัตเทียด นอกจากนี้พระนามของพระองค์ได้นำมาตั้งเป็นชื่อทางวิทยาศาสตร์ชนิดหนึ่งคือ บัตทุส ฟิเลนอร์
อาร์เซซิลาอุสที่ 1

อาร์เซซิลาอุสที่ 1 แห่งซิเรเน (;; เจริญรุ่งเรืองเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตศักราช) เป็นกษัตริย์กรีกพระองค์ที่สองแห่งซิเรเนและกษัตริย์องค์ที่สองของราชวงศ์บัตเทียด
ซิเรเน

คิวเรเน หรือ ซิเรเน () เป็นเมืองกรีกโบราณที่มีอายุมากที่สุด และมีความสำคัญมากที่สุดในบรรดาเมืองของกรีกทั้ง 5 เมืองในลิเบียตะวันออก ภูมิภาคนี้ถูกตั้งชื่อตามชื่อเมืองว่า ไซรีนิกา (Cyrenaica) และยังคงใช้ชื่อนี้อยู่จนปัจจุบัน เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ในที่ราบสูง Jebel Akhdar
จอร์จ เวอาห์

จอร์จ ทาวลอน มันเนห์ ออปปง อุสมาน เวอาห์ (; เกิดวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966) เป็นประธานาธิบดีไลบีเรียคนที่ 25 และอดีตนักฟุตบอลอาชีพ เคยเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า

เวอาห์เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.1966 ที่เมืองมอนโรเวีย ประเทศไลบีเรีย เขาเกิดมาในย่านสลัมของเมืองหลวงของประเทศกาฬทวีปแห่งนี้ ทำให้มีความยากจนข้นแค้นอย่างมาก แต่เขาเล่นฟุตบอลจนเตะตาสโมสรในไลบีเรียได้นำตัวเขามาร่วมทีมไมจ์ตี บาร์โรลล์ โดยกดไป 7 ประตูจาก 10 นัด จนได้เข้ามาร่วมทีมอินวินซิเบิล อิเลฟเว่น โดยกดไป 24 จากการลงเล่น 23 นัด จนได้เข้าร่วมทีมแอฟริกา สปอตส์ ถึงแม้จะลงเล่นแค่ 2 นัด แต่ก็ยิงได้ 1 ประตู ซึ่งถือว่าไม่น่าเกลียดนัก จึงได้เข้ามาร่วมทีมทอนเนอร์เร่ ยาอูนเดโดยยิงไป 14 ประตูจาก 18 นัดจนไปเตะตาอาร์แซน แวงแกร์ จนได้เข้าร่วมทีม โมนาโก และโชว์ฟอร์มได้ดีอย่างมาก ทำให้เขาได้มาเล่นที่ปารีส แซ็ง-แชร์แม็ง และก็รักษามาตรฐานเดิมไว้ได้ จนได้ย้ายไปสโมสรฟุตบอลเอซีมิลาน และนั่นทำให้เขาโชว์ฟอร์มที่เรียกได้ว่าสุดยอดมากขึ้นมา จนได้บัลลงดอร์เลยทีเดียว ก่อนบั้นปลายชีวิตจะย้ายไปร่วมทีมสโมสรฟุตบอลเชลซี,สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี้,โอลิมปิกมาร์กเซย และ สโมสรฟุตบอลอัลจาซีรา ตามลำดับจนกระทั่งเลิกเล่นในปี 2003 หลังจากนั้นเขาก็เล่นการเมืองและลงเลือกตั้งในปี 2005 แต่แพ้ จนกระทั่ง 2017 เขาชนะการเลือกตั้งจนได้เป็นประธานาธิบดีของไลบีเรียได้สำเร็จ
เดียวิทเดนย์โอดโนโกโกดา

เดียวิทเดนย์โอดโนโกโกดา () เป็นภาพยนตร์ขาวดำแนวชีวิตของสหภาพโซเวียต กำกับโดย มีฮาอิล โรมม์ โดยเล่าเกี่ยวกับนักฟิสิกส์นิวเคลียร์และนักวิทยาศาสตร์ชาวโซเวียตและความสัมพันธ์ของพวกเขา โดยภาพยนตร์ได้สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริง และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตน้ำดีในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลลูกแก้วทองคำ ในปี 1962
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2561

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) ในประเทศไทย
แผ่นดินไหวในโพฮัง พ.ศ. 2560

แผ่นดินไหวในโพฮัง พ.ศ. 2560 เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด 5.4 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ เกิดความเสียหายบริเวณฮึงเง, โพฮัง, จังหวัดคย็องซังเหนือ, ประเทศเกาหลีใต้ ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีความเกี่ยวข้องกับแผ่นดินไหวในคย็องจู พ.ศ. 2559 เนื่องจากเป็นแผ่นดินไหวที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคสมัยใหม่ของประเทศ

แผ่นดินไหวและแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นในหลายครั้งส่งผลทำให้โครงสร้างอาคารบ้านเรือนได้รับความเสียหาย ในโพฮังได้รับผลกระทบมากที่สุดเนื่องจากมีผู้บาดเจ็บ 82 คนจนต้องนำไปที่โรงพยาบาล ส่วนอีกประมาณ 1,124 คนได้อพยพจากบ้านตนเองสู่ที่พักชั่วคราว

จากการประเมินเบื้องต้นของกระทรวงมหาดไทยและความปลอดภัยเกาหลีใต้ แผ่นดินไหวในครั้งนี้ได้ส่งผลกระทบต่อคน 2,165 คน บ้านเรือนได้รับความเสียหาย 1,988 หลัง ในที่นี้มีบ้าน 52 หลังได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง

โรงเรียนทั่วภูมิภาคเสียหาย 227 แห่ง แยกมาได้ดังนี้ โพฮัง 107 แห่ง, อุลซัน 44 แห่ง และแทกู 26 แห่ง นอกจากนี้หน่วยงานของรัฐบาลเสียหาย 79 แห่ง, ท่าเรือ 23 แห่ง, ถนน 7 แห่ง, ร้านค้า 77 แห่ง, โรงงาน 77 แห่ง และสะพาน 11 แห่ง
จิมมี ดูลิตเติล

เจมส์ แฮโรลด์ ดูลิตเติล (14 ธันวาคม 1896 – 27 กันยายน 1993) เป็นผู้บุกเบิกการบินชาวอเมริกัน เป็นนายทหารกำลังสำรองในเหล่าอากาศกองทัพบกสหรัฐ ดูลิตเติลถูกเรียกตัวกลับเข้าประจำการระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับเหรียญกล้าหาญสำหรับความเป็นวีรชนและความเป็นผู้นำส่วนบุคคลในฐานะผู้บังคับบัญชาการตีโฉบฉวยดูลิตเติล ซึ่งเป็นการตีโฉบฉวยทางอากาศแก้เผ็ดระยะไกลที่กล้าหาญต่อเกาะหลักของประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 18 เมษายน 1942 สี่เดือนให้หลังการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ สุดท้ายเขาได้รับเลื่อนยศเป็นพลโทและบังคับบัญชากองทัพอากาศที่ 12 ในทวีปแอฟริกา กองทัพอากาศที่ 15 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและกองทัพอากาศที่ 8 เหนือทวีปยุโรป
บัตทุสที่ 2

บัตทุสที่ 2 แห่งซิเรเน ( บางครั้งเรียกว่า "ยูไดมอน (พรหรืออวยพร)" () หรือละตินที่เทียบเท่าเฟลิกซ์ (; ปกครองตั้งแต่ 583 ถึง 560 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์ที่สามแห่งซิเรเนและเป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์จากราชวงศ์บัตเทียด
อาร์เซซิลาอุสที่ 2

อาร์เซซิลาอุสที่ 2 แห่งซิเรเน (, ; ปกครองภายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์ที่สี่แห่งซิเรเนและเป็นหนึ่งของผู้ปกครองจากราชวงศ์บัตเทียด ในสมัยของพระองค์ได้เริ่มเกิดการเสื่อมอำนาจของราชวงศ์บัตเทียดลง
ลีอาร์คัส

ลีอาร์คัส (; ) เป็นที่ปรึกษาในรัฐบาลแห่งอาณาจักรซิเรเนในช่วงระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าอาร์เซซิลาอุสที่ 2 ลีอาร์คัสเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการวางแผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอาร์เซซิลาอุส เพื่อแย่งพระราชบังลังก์ แต่ครองราชย์ได้เพียงไม่กี่เดือน
ปราสาทไฮเดิลแบร์ค

ปราสาทไฮเดิลแบร์ค () เป็นปราสาทเก่าในเมืองไฮเดิลแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างจากยุคเรอแนซ็องส์ที่สำคัญที่สุดในตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ ไม่ปรากฎหลักฐานว่าปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อใด แต่ปราสาทหลังนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในปีค.ศ. 1214 เมื่อจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้พระราชทานปราสาทหลังนี้ให้แก่ลุดวิจที่ 1 ดยุกแห่งบาวาเรีย ตั้งแต่นั้นมา ปราสาทหลังนี้ก็อยู่ในการครอบครองโดยตระกูลวิทเทลส์บัค จากการที่ปราสาทขนาดนี้มีขนาดใหญ่และตั้งอยู่บนเชิงเขา หน้าปราสาทมีแม่น้ำเนคคาร์ไหลผ่าน ปราสาทหลังนี้จึงเป็นป้อมปราการอย่างดีในการป้องกันข้าศึก

ในศตวรรษที่ 17 ได้เกิดสงครามครั้งใหญ่ขึ้นสองครั้งในทวีปยุโรป คือสงครามสามสิบปีและสงครามเก้าปี ปราสาทแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นพาลาทิเนตที่ต้องเผชิญกับการโจมตีสู้รบหลายครั้งจนปราสาทได้รับความเสียหายอย่างมาก แม้ผู้ปกครองแต่ละคนจะมีการซ่อมแซมแต่ก็ไม่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเนื่องจากภาวะสงคราม จนกระทั่งเมื่อสงครามสิ้นสุดลงในปี 1697 คาร์ลที่ 3 ฟรีดริช ผู้ปกครองพาลาทิเนตมีความคิดที่จะซ่อมแซมปราสาทหลังนี้ให้เสร็จ แต่ก็ต้องเป็นอันระงับไปเนื่องจากขาดแคลนเงิน

ในปี 1720 เกิดความขัดแย้งทางนิกายในเมืองไฮเดิลแบร์คขึ้น ทำให้เจ้าชายคาร์ลที่ 3 ฟรีดริช ผู้นับถือคาทอลิกทรงย้ายราชสำนักไปยังเมืองมันน์ไฮม์และสูญเสียสิทธิทั้งหมดในปราสาท เจ้าชายคาร์ลทรงสร้างวังแห่งใหม่ขึ้นที่มันน์ไฮม์ ตั้งแต่นั้นมา ปราสาทแห่งนี้ก็ไม่ค่อยได้รับความสนใจใยดีมากนักและค่อยๆพังทลาย ชาวเมืองมักขึ้นไปเอาอิฐ ไม้ เหล็ก จากปราสาทแห่งนี้ไปสร้างบ้านเรือนของตน รัฐบาลของรัฐบาเดินต้องใช้เวลาร่วมครึ่งศตวรรษเพื่อพิจารณาว่าจะทุบปราสาทหลังนี้ทิ้งดีหรือไม่ จนกระทั่งได้ข้อสรุปในปี 1868 ว่ารัฐบาลจะทำการรักษาและบูรณะปราสาทหลังนี้ การบูรณะปราสาทหลังนี้ได้แล็วเสร็จในปี 1900 โดยใช้เงินบูรณะไปทั้งสิ้น 520,000 มาร์ค การบูรณะทำเฉพาะบางส่วนเท่านั้น ส่วนใหญ่ของปราสาทยังคงเป็นซากปรักหักพัง
บัตทุสที่ 3

บัตทุสที่ 3 แห่งซิเรเน ใช้นามแฝงคือ ง่อย (, ปกครองระหว่างคริสตศตวรรษที่ 6 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกและเป็นผู้ปกครองแห่งซิเรเนพระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์บัตเทียด

พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของกษัตริย์อาร์เซซิลาอุสที่ 2 กับพระนางเอริโซ โดยพระอัยกาคือกษัตริย์บัตทุสที่ 2 กับพระอัยยิกาไม่ทราบพระนาม พระราชมารดาของพระอัยยิกาของพระองค์คือพระนางคริโตลา ในขณะที่พระอัยกาฝ่ายมารดาเป็นขุนนางไม่ทราบชื่อและถูกฆาตกรรมโดยลีอาร์คัสในปี 550 ปีก่อนคริสตกาล กษัตริย์บัตทุสที่ 2 กับพระนางคริโตลา ซึ่งทั้งสองพระองค์เป็นพระราชโอรสและธิดาของกษัตริย์อาร์เซซิลาอุสที่ 1 ซึ่งพระอัยกาของทั้งสองพระองค์คือกษัตริย์บัตทุสที่ 1 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์บัตเทียดและอาณาจักรซิเรเน
กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซีย

กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซีย (; ) เป็นกลุ่มสี่องค์การซึ่งเป็นแกนกลางในความพยายามสร้างประชาธิปไตยพหุนิยมในประเทศตูนิเซียหลังการปฏิวัติดอกมะลิในปี 2554

กลุ่มฯ ก่อตั้งขึ้นในฤดูร้อนปี 2556 วันที่ 9 ตุลาคม 2558 กลุ่มฯ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2558

กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซียประกอบด้วยประชาสังคมตูนิเซียสี่องค์การ ดังนี้
วัดสามัคคีอุปถัมภ์

วัดสามัคคีอุปถัมภ์ หรือ วัดภูกระแต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดย พระญาณสิทธาจารย์ (วิ.) เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของประชาชนที่อาศัยอยู่ ณ บริเวณนั้น และจะทำให้ประชาชนได้หันกลับมาเข้าวัดกันอีกครั้ง หลังจากตกเป็นเครื่องมือของพวกคอมมิวนิสต์ เมื่อหลวงปู่ทองพูล สิริกาโม มาถึงบริเวณภูกระแต ในคืนแรกท่านจำวัดใต้ต้นบก และ 3 - 4 วันต่อมา ชาวบ้านได้ทำเพิงพักนั่งร้าน และกุฎิชั่วคราวแบบง่ายๆ ทำด้วยไม้ไผ่ป่า จากนั้นหลวงปู่ทองพูล สิริกาโมจึงได้พัฒนาวัดเรือยมาจวบจนถึงวันมรณภาพ โดยได้รับแรงศรัทธาสามัคคีร่วมใจจากคณะลูกศิษย์ลูกหาทั้งที่เป็นพระภิกษุ สามเณร และอุบาสก อุบาสิกา ทั้งในจังหวัด ต่างจังหวัดและต่างประเทศ

วัดสามัคคีอุปถัมภ์ ก่อตั้งขึ้นโดย หลวงปู่ทองพูล สิริกาโม ซึ่งหลวงปู่ทองพูล สิริกาโมได้เดินทางมาในปี พ.ศ. 2502 ครั้งแรกยังเป็นแค่ภูเขาและป่ารกทึบ อยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ โดยชาวบ้านเรียกภูเขาแห่งนี้ว่า ภูกระแต เนื่องจากมีสัตว์ป่าหายากจำพวกกระรอก กระแต แมวเสือ รวมถึงสัตว์ป่าอื่นๆ อีกมากมาย ที่อาศัยอยู่ชุกชุมตามสภาพที่เป็นป่าดงทึบ รกครึ้มแห่งนี้ชาวบ้านในแถบนั้นเคยตกเป็นเครื่องมือของพวกคอมมิวนิสต์ ทั้งนี้บริเวณที่ตั้งวัดนั้น เคยเป็นสถานที่ตั้งของพวกคอมมิวนิสต์ ที่ได้เข้ายึดบริเวณนั้นไว้ก่อนที่จะมีการสร้างวัดขึ้น ทั้งยังเป็นสถานที่ตั้งมันและศูนย์บัญชาการ ก่อนที่จะมีการอพยพฐานที่มั่นไปรวมกันที่บ้านนาบัว ตำบลเรณูนคร"(ในขณะนั้น)" อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนมเมื่อปี พ.ศ. 2500

และในปี พ.ศ. 2502 ชาวบ้านในบริเวณนั้นได้ทราบข่าวว่าจะมีพระธุดงค์มายังสถานที่แห่งนี้จึงเตรียมการต้อนรับ คณะพระธุดงค์ที่จะเดินทางมายังสถานที่แห่งนี้ คือ คณะธุดงค์ของหลวงปู่ทองพูล สิริกาโม พร้อมกับพระธุดงค์อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งเป็นพระวัดป่าสายพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตะเถระ ชาวบ้านในละแวกนั้นจึงได้มีการเตรียมกุฎิเพิงพักชั่วคราวไว้ต้อนรับพระธุดงค์ที่จะเดินทางมาถึง เมื่อหลวงปู่ทองพูล สิริกาโม ได้เดินทางมาถึงภูกระแต ท่านได้ทำการสำรวจบริเวณภูกระแต เพื่อดูความเหมาะสมในการที่จะจัดตั้งวัดป่าขึ้น โดยบริเวณป่าภูกระแตนั้น มีอากาศที่เย็นสบายทั้งปีเพราะเนื่องจากบริเวณภูกระแตนั้นเป็นภูเขา และมีต้นไม้หนาทึบ ทั้งยังมีสัตว์ป่าตัวเล็กตัวน้อยได้อาศัยอยู่ ณ บริเวณนั้นมากมาย และยังเป็นสถานที่ที่เงียบสงบร่มรื่นอีกด้วย

หลวงปู่ทองพูล สิริกาโมจึงเลือกสถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งวัด ทั้งยังเหมาะกับพระสายพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตะเถระ ที่ต้องการอยู่อย่างสงบ ปราศจากสิ่งรบกวนจากภายนอก และเหมาะกับการทำกิจวัตรประจำวันของพระสายวัดป่ามากที่สุด
แอสโมเดียส

แอสโมเดียส () หรือ แอสโมไดออส () หรือ แอชมีดาย () คือราชาแห่งเหล่ามาร รายละเอียดส่วนใหญ่ปรากฎอยู่ในคัมภีร์อธิกธรรมฉบับหนังสือโทบิตและยังถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล คริสเตียนบางกลุ่มในยุคเรอแนซ็องส์เชื่อว่าเขาเป็นราชาแห่งนรกทั้งเก้า บ้างก็เชื่อว่าเขาเป็นหนึ่งในเจ้านรกทั้งเจ็ดอันเป็นตัวแทนของบาป 7 ประการ ซึ่งโดยความเชื่อนี้ แอสโมเดียสถือเป็นมารแห่งราคะผู้ทำให้มนุษย์มีความต้องการทางเพศ ในหนังสือโทบิตยังระบุอีกว่า แอสโมเดียสได้ขึ้นมาอยู่บนผืนดินโลกหลังจากที่อยู่ในนรกมาเป็นเวลาหลายล้านปี ศาสนาอิสลามและศาสนายูดาห์ถือว่าเขาเป็นราชาแห่งโลกียจิต
มิสแกรนด์มาเก๊า

มิสแกรนด์มาเก๊า () เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของมาเก๊า ผู้ที่ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนชาวมาเก๊าในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งจะถูกจัดประกวดขึ้นทุกปีในช่วงปลายปี โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเก๊าทุกคนที่ผ่านมาล้วนได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง โดยในบางทีอาจมีการจัดการคัดเลือกเฉพาะกิจขึ้น ทั้งนี้ สิทธิ์การส่งตัวแทนจากมาเก๊าเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 เป็นต้นมานั้นอยู่ภายใต้การกำกับดูแลขององค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่มีชื่อว่า "มาเก๊าเพเจ้นท์อัลลิอานซ์" (Macau Pageant Alliance/澳門選美連盟 ) ซึ่งดำเนินงานเกี่ยวกับการจัดส่งนางงามมาเก๊าเข้าร่วมการประกวดในเวทีนานาชาติ รวมไปถึงงานในวงการบันเทิงอีกมากมาย ปัจจุบันองค์กรดังกล่าวอยู่ภายใต้ดูแลและบริหารงานโดย "ลอร่า ลี่"‎ (Laura Li) ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 5 ครั้งที่ผ่านมา ผู้เข้าประกวดจากมาเก๊าสามารถผ่านเข้าสุดท้ายได้เพียงคนเดียว คือ "ฮิว แมน ชาน" (Hio Man Chan) – มิสแกรนด์มาเก๊า 2016 นอกจากนี้เธอถูกโกลบอลบิวตี้จัดอันดับให้เข้ารอบ 10 คนสุดท้ายมิสแกรนด์สแลมแห่งปี 2016 อีกด้วย

ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเก๊าคนแรก คือ "ทิฟฟานี หว่อง" (Tiffany Wong I Teng) ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์มาเก๊า 2013 และเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ที่ประเทศไทย ซึ่งถือเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรกแต่ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเก๊าคนปัจจุบัน คือ "เคยี เล่ย" (Kayii Lei) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเช่นกัน
ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

ทางรถไฟสายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ เป็นหนึ่งในโครงการของการรถไฟแห่งประเทศไทย และเป็นหนึ่ง(ในสอง) ส่วนต่อขยายของทางรถไฟสายเหนือ มีวัตถุประสงค์รองรับการเดินทางและขนส่งสินค้าภาคเหนือ รวมถึงรองรับศูนย์เปลี่ยนถ่ายสินค้าเชียงของที่กำลังก่อสร้างจะเชื่อมการค้าระเบียงเศรษฐกิจแนวเหนือ-ใต้จากไทยไป สปป.ลาว จีน เวียดนาม และเขตเศรษฐกิจตามนโยบายของรัฐบาล เดิมมีกำหนดการสร้างในปี พ.ศ. 2560 แต่เลื่อนออกไปในปี พ.ศ. 2564 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ครม. มีมติอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ รวมระยะทาง 323 กม. วงเงินรวม 85,345 ล้านบาท ระยะเวลาดำเนินการ 7 ปี โดยเร่งให้การรถไฟแห่งประเทศไทย เปิดการประมูลภายในปี 2561 และเปิดบริการให้ได้ภายในปี 2565-2566 จากแผนเดิมที่ต้องแล้วเสร็จภายในปี 2568

โครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ ระยะทาง 326 กิโลเมตร  ในอดีตรัฐบาลไทยได้ทำการศึกษาเส้นทางนี้มาตั้งแต่ปี 2503 และสำรวจพื้นที่ปี 2512 โดยกำหนดให้ใช้เส้นทางเด่นชัย - แพร่ - สอง - เชียงม่วน - ดอกคำใต้ - พะเยา - ป่าแดด - เชียงราย ระยะทางรวม 273 กิโลเมตร

ต่อมาปี 2537-2538 การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ได้ว่าจ้างที่ปรึกษาทำการทบทวนผลการศึกษาได้ข้อสรุปว่าเส้นทางเด่นชัย - แพร่ - สอง - งาว (ลำปาง) - พะเยา -เชียงราย ย่นระยะทางเหลือประมาณ 246 กิโลเมตร ทำให้ในปี 2539-2541 ใช้งบประมาณราว 2.2 ล้านบาท ทาง รฟท.จึงได้ว่าจ้างเอกชนให้สำรวจออกแบบและศึกษาผลกระทบ จนมีพระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดินในปี 2544 กระทั่งปี 2547 รัฐบาลในขณะนั้นได้ให้ศึกษาความเหมาะสมอีกโดยให้เหตุผลว่าเพื่อให้เชื่อมกับจีนตอนใต้ กระทั่งปี 2551 ยังให้ศึกษาเพื่อให้เชื่อมชายแดน จ.เชียงราย และระบบรางของจีนได้

จนถึงปี 2553-2554 จึงเริ่มศึกษารถไฟแบบทางคู่ เพื่อให้มีขนาดกว้างขึ้นเป็น 1.453 เมตร และกรณีเส้นทางใน จ.เชียงราย ให้แยกเส้นทางไปยังท่าเรือแม่น้ำโขงเชียงแสนแห่งที่ 2 ต.บ้านแซว อ.เชียงแสน และสะพานข้ามแม่น้ำโขงไทย - สปป.ลาว ที่ อ.เชียงของ อีกด้วย

ทั้งนี้ แนวเส้นทางล่าสุดที่ศึกษาจึงมีระยะทางรวมประมาณ 323.1 กิโลเมตร กำหนดให้มีทั้งหมด 26 สถานีผ่าน จ.แพร่ ลำปาง พะเยา และเชียงราย และมีการเจาะภูเขาเป็นอุโมงค์เพื่อเชื่อมเส้นทาง อ.เชียงของ

พ.ศ. 2561  ครม. มีมติอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ ประกอบด้วย สถานี 26 สถานี และอุโมงค์รถไฟ 4 แห่ง เริ่มต้นจาก จ.แพร่, จ.ลำปาง, จ.พะเยา, จ.เชียงราย จนถึงเชียงของ แบ่งการก่อสร้างออกเป็น 3 สัญญา คือ สัญญาที่ 1 ช่วงเด่นชัย-งาว ระยะทาง 104 กม. สัญญาที่ 2 ช่วงงาว-เชียงราย ระยะทาง 135 กม. และสัญญาที่ 3 ช่วงเชียงราย-เชียงของ ระยะทาง 84 กม.
ฐานข้อมูลการขนส่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย