seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์

อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ (Alex Escaner) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่ Sultan Kudarat สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 16

เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค โรแลนด์ มีลา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เสาหิน ศรีไทยคอนโด จากนั้น มาชกนอกรอบแพ้คะแนน ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง แล้วมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้น เอสคาสเนอร์ขึ้นชกกับมานูเอล ซายาสที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเอสคาสเนอร์ชนะน็อคซายาสที่ไม่ได้ขึ้นชกมาสองปีไปในยกที่ 9 หลังการชก ซายาสเกิดอาการบาดเจ็บจนต้องส่งโรงพยาบาลและเสียชีวิตในอีก 5 วันต่อมา

ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 เอสคาสเนอร์มาชกเสมอกับศรพิชัย พิษณุราชันย์ และแพ้คะแนน เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ต่อมา เอสคาสเนอร์ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน เรย์นาลด์ ตรีโบ จากนั้นมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 4 เอสคาสเนอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ 4 ครั้ง มาเสียแชมป์เมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน แจ๊ค วีราโน จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน โกศล ส.วรพิน เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2552 แพ้น็อค จูนเรียล ราโมนัล ยก 8 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เทศบาลตำบลท่าแลง

เทศบาลตำบลท่าแลง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2551

ตำบลท่าแลง แต่ก่อนเป็นชื่อหมู่บ้านในตำบลยางหย่อง ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอำเภอยางหย่อง (อำเภอท่ายาง ในปัจจุบัน) มาก่อน ก่อนที่จะย้ายไปตั้งอยู่ที่ปัจจุบันนี้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้มีการแบ่งแยกออกมาเป็นตำบลท่าแลง ซึ่งมีทั้งหมด 10 หมู่บ้าน มีพื้นที่ 26,961 ไร่ ชื่อของบ้านท่าแลงไม่ปรากฏแน่ชัดว่าเหตุใดจึงตั้งชื่อว่า ท่าแลง แต่จากคำบอกเล่าของคนเก่าแก่ในพื้นที่ ทราบว่าบริเวณบ้านท่าแลง มีดินชนิดพิเศษที่เมื่อขุดขึ้นมาจากในดินแล้ว จะมีความแข็งแรงมาก หรือที่เรียกว่า ศิลาแลง นั่นเอง ชาวตำบลท่าแลงส่วนใหญ่มีชีวิตความเป็นอยู่แบบเกษตรกรชนบท เนื่องจากมีพื้นที่ขนานไปกับแม่น้ำเพชรบุรี ระยะเกินกว่า ครึ่งหนึ่งของระยะทางยาวทั้งตำบล และมีคลองส่งน้ำชลประทาน ตัดผ่านเป็นระยะทางยาวทุกหมู่บ้าน (ยกเว้นบ้านห้วยตะแกละ) ต่อมาตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2515 ตำบลท่าแลง ตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2539 และเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2545 กระทรวงมหาไทย ได้ประกาศ จัดตั้งหมู่บ้าน หมู่ที่ 10 บ้านชลประทานราษฎร์ขึ้นใหม่ โดย แยกจากหมู่ 1 บ้านคอละออม

พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อ วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยมีผลตั้งแต่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา
ประเสริฐ มะหะหมัด

ประเสริฐ มะหะหมัด เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 สำเร็จการศึกษาทางศาสนาจากเมืองเมกกะห์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย เป็นอาจารย์สอนศาสนาอิสลามโรงเรียนมิฟตาฮู้ลอูลูมิดดีนียะห์ และเป็นกรรมการอิสลามประจำกรุงเทพฯ เมื่ออาจารย์ต่วน สุวรรณศาสน์ถึงแก่อนิจกรรม ได้มีการประชุมประธานกรรมการอิสลามทุกจังหวัดเพื่อเลือกจุฬาราชมนตรีคนใหม่ นายประเสริฐได้รับการเสนอชื่อและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2524

ในยุคของท่านมีการปรับปรุงการบริหารองค์กรอิสลามหลายอย่าง และผลักดันให้มีการออกพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 สำเร็จและได้สร้างศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยสำนักงานจุฬาราชมนตรี สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินกิจการศาสนาอิสลามอย่างเป็นการถาวรในสมัยที่ท่านเป็นจุฬาราชมนตรี ท่านถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร

ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร () หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า ท่าอากาศยานนานาชาติเด็นปาซาร์ (Denpasar International Airport) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะบาหลี ห่างจากเด็นปาซาร์ไปทางใต้ 13 กิโลเมตร ตั้งชื่อตาม I Gusti Ngurah Rai วีรบุรุษประจำชาติอินโดนีเซียที่เสียชีวิตในยุทธการที่มาร์การะหว่างการปฏิวัติอินโดนีเซีย

ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไรเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับ 3 ของอินโดนีเซีย รองจากท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตาที่กรุงจาการ์ตา และท่าอากาศยานนานาชาติจวนดาที่ซูราบายา ห่างออกไปทางเหนือ 2.5 กิโลเมตรคือเมืองกูตา ซึ่งเป็นสถานที่พักตากอากาศที่พัฒนาขึ้นเพื่อการท่องเที่ยว เมื่อ พ.ศ. 2548 Transportation Security Administration แห่งสหรัฐอเมริกาได้ประกาศเตือนว่าท่าอากาศยานแห่งนี้มีมาตรฐานด้านการรักษาความปลอดภัยต่ำกว่าที่ International Civil Aviation Administration กำหนดไว้ แต่ต่อมาคำเตือนนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว
วากิ ยามาโตะ

วากิ ยามาโตะ (; เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 1948) เป็นนามปากกาของนักวาดการ์ตูนหญิงชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับอนุปริญญาจากมหาวิทยาลัยโฮะกุเซ กะกุเอ็ง (Hokusei Gakuen University)ปัจจุบันเป็นนักเขียนการ์ตูนแนวโชโจะ ชั้นแนวหน้าคนหนึงของญี่ปุ่น ผลงานเปิดตัวครั้งแรกของเธอคือ "นางฟ้าจอมโจร " (Dorobou Tenshi ) จากนั้นก็สร้างสรรผลงานการ์ตูนแนวโชโจะหลากหลายเนื้อหาและอารมณ์ ต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอจนกระทั่งปัจจุบัน สามีเป็นบรรณาธิการคนหนึ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ

วากิ ยามาโตะ เป็นนามปากกา คำว่า ยามาโตะ （大和,やまと,Yamato） มาจากนามสกุลก่อนแต่งงานของมารดา และคำว่า วากิ （和紀,わき, Waki）เป็นชื่อจริงของเธอ ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างว่า คาซูโนริ （かずのり,Kazunori）ทำให้ในตอนเด็ก ๆ ชื่อของเธอทำให้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้ชายอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงเลือกเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนตลอดมา

ใน ค.ศ. 1966 วากิ ยามาโตะ ย้ายเข้ามาอยู่ที่โตเกียว เธอเริ่มเขียนผลงานชิ้นเปิดตัวชื่อว่า "นางฟ้าจอมโจร" (Dorobou Tenshi)ในนิตยสารการ์ตูน ชื่อ โชโจะ เฟรนด์ (Shoujo Friend) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ และผลงานเรื่องยาวเรื่องถัดจากนั้นคือ "มอง แชรี โคโค" (Mon Cherie Coco)ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว 14 ตอน เริ่มฉายในปี ค.ศ. 1972 ผลงานยอดนิยมเรื่องแรกของเธอคือ ไฮคะระซัง งะ โทรุ (Haikarasan ga Tooru 1975-77) ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมาก

"ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก" หรือ อะซะกิยูเมะมิชิ เป็นผลงานชิ้นยิ่งใหญ่ในชีวิตของวากิ ยามาโตะ เธอใช้เวลาในการสร้างผลงานทั้งชุด 13 เล่มเป็นเวลา 13 ปี (1980-93) ดัดแปลงเรื่องราวจาก ตำนานเก็นจิ ผลงานของมุระซะกิ ชิคิบุโดยศึกษารายละเอียดต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ยุคเฮอัน  และดัดแปลงตัวละครกับเนื้อเรื่องเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน ผลงานชิ้นยังนับว่าเป็นผลงานการ์ตูนที่สะท้อนภาพเกี่ยวกับยุคเฮอันที่ดีเยี่ยมที่สุดเรื่อง และยังได้รับการตีพิมพ์ซ้ำจนถึงปัจจุบัน

"ไฮคะระซัง งะ โทรุ" ได้รับรางวัล Kodansha Manga Award ครั้งที่ 1 สาขาการ์ตูนแนวโชโจะในปี ค.ศ. 1977.
ท่าอากาศยานยะโอะ

ท่าอากาศยานยะโอะ () เป็นท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองยะโอะ จังหวัดโอซะกะ ใช้เป็นฐานบินของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ไม่มีเที่ยวบินประจำ มีเพียงแต่สายการบินเช่าเหมาลำเท่านั้น
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล

ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล ( หรือในชื่อย่อว่า AusNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศออสเตรเลีย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจากรายการ อเมริกาส์เน็กต์ท็อปโมเดล ออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่อง ฟ็อกซ์8 ทั่วทั้งประเทศออสเตรเลีย

ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ จากเมืองต่างๆ ทั่วประเทศออสเตรเลีย โดยผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายจะได้มาอยู่ร่วมกันในบ้านนางแบบ และจะต้องพบกับบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา การเดินแบบ ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถ ก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของออสเตรเลีย ซึ่งในทุกๆสัปดาห์ ผู้เข้าแข่งขัน 1 คนที่ทำผลงานได้แย่ที่สุด หรือมีคะแนนรวมต่ำที่สุด จะถูกคัดออกจากการแข่งขันไป และจะเป็นเช่นนี้ไปจนกระทั่งเหลือผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว ที่จะได้เป็น "ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล" และจะได้รับรางวัลเป็นการเซ็นสัญญากับเอเจนซี่นางแบบชื่อดัง รวมถึงรางวัลอื่นๆ เช่น เงินสด รถยนต์ หรือการได้ถ่ายแบบลงในนิตยสารแฟชั่น เป็นต้น

ในฤดูกาลแรกของ "ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล" ได้ เอริกา เฮย์นาตซ์ มาเป็นผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักจนถึงฤดูกาลที่ 2 จากนั้นในฤดูกาลที่ 3 ได้มีการเปลี่ยนผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักเป็น โจดี เมเรส จนถึงฤดูกาลที่ 4 ในฤดูกาลที 5 ก็ได้เปลี่ยนอีกครั้งเป็น ซาราห์ เมอร์ด็อช ซึ่งเธอทำหน้าที่ถึงฤดูกาลที่ 7 จนกระทั่งมีคนใหม่มาแทนในฤดูกาลที่ 8 คือ นางงามจักรวาล 2004 เจนนิเฟอร์ ฮอว์กินส์ จนถึงฤดูกาลปัจจุบัน

นอกจากผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักแล้ว ยังมีผู้ตัดสินคนอื่นๆ และเมนเทอร์ที่จะคอยให้คำปรึกษากับผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังในวงการแฟชั่นของออสเตรเลีย อาทิเช่น ดีไซเนอร์ชื่อดัง อเล็กซ์ เพอร์รี่, บรรณาธิการนิตยสาร Harper's BAZAAR ออสเตรเลีย มาร์การิต คราเมอร์, ผู้มีชื่อเสียงทางรายการทีวี ชาร์ลอตต์ ดอว์สัน, ช่างภาพแนวหน้า เจซ สมิธ, สไตลิสต์ เคน ทอมป์สัน, แฟชั่นโปรดิวเซอร์ วิคตอเรีย ฟิชเชอร์, ช่างภาพแฟชั่น จอร์จส์ แอนโทนี เป็นต้น
เอตตา เจมส์

เอตตา เจมส์ () ชื่อเกิด เจมส์เซตตา ฮอว์กินส์ () เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1938 เป็นนักร้องและนักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ในแนวบลูส์, ดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี, ร็อกแอนด์โรล, กอสเปล และแจ๊ซ เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้งและรางวัลบลูส์มิวสิกอวอร์ดส 17 ครั้ง เธอมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1993 ,และมีชื่อในบลูส์ฮอลออฟเฟมในปี 2001 และ แกรมมี่ฮอลออฟเฟม ในปี 1999 และ 2008

ในยุคทศวรรษ 1950 และ 1960 เธอประสบความสำเร็จในฐานะนักร้องแนวบลูส์และอาร์แอนด์บี มีชื่อเสียงในการร้องเพลง "At Last" ที่มักใช้ในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ โฆษณา เว็บไซต์ หลายแห่ง เธอมีเสียงแบบ contralto
ยัน สเตน

ยัน ฮาฟิกส์โซน สเตน (; ราว ค.ศ. 1626 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน ที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและอารมณ์ขัน สเตนมีชื่อเรื่องการใช้สี

สเตนเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1626 ที่เมืองไลเดินในประเทศเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน เป็นบุตรของครอบครัวโรมันคาทอลิกผู้มีอันจะกินและเป็นเจ้าของร้านอาหารและเหล้า "The Red Halbert" อยู่หลายชั่วคน สเตนก็เช่นแร็มบรันต์เข้าเรียนโรงเรียนละตินในไลเดิน และได้รับการศึกษาการเขียนภาพจากจิตรกรชาวเยอรมันนีโกลาส กนึปเฟอร์ (Nicolaes Knupfer) ในการเขียนภาพประวัติศาสตร์ในเมืองยูเทรกต์ อิทธิพลของกนึปเฟอร์จะเห็นได้จากการวางรูปและการใช้สี ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจอีกคนหนึ่งคืออาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ฮาร์เลมและชอบเขียนภาพชนบท แต่สเตนจะเคยเรียนกับโอสตาเดอหรือไม่ก็ไม่มีหลักฐาน

ในปี ค.ศ. 1648 สเตนก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาที่ไลเดิน แต่ไม่นานต่อมาก็ได้เป็นผู้ช่วยของยัน ฟัน โคเยิน จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีชื่อเสียง และย้ายไปพำนักที่บ้านของโคเยินที่เดอะเฮกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1649 สเตนก็แต่งงานกับมาร์ครีต ลูกสาวของโคเยิน และมีลูกด้วยกันแปดคน สเตนทำงานกับโคเยินจนกระทั่งปี ค.ศ. 1654 เมื่อย้ายไปเดลฟท์ ไปเป็นผู้จัดการโรงกลั่น "De Roscam" อยู่พักหนึ่งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นสเตนก็ไปอยู่ที่วาร์มอนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1656 ถึงปี ค.ศ. 1660 และ ฮาร์เลมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1670 ซึ่งเป็นช่วงที่มีผลงานมาก ในปี ค.ศ. 1670 หลังจากการเสียชีวิตของภรรยาและพ่อ สเตนก็ย้ายกลับไปไลเดินและพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1673 สเตนก็แต่งงานอีกครั้งกับมารียา ฟัน แอ็คโมนต์ และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1674 สเตนก็ได้เป็นประธานของสมาคมช่างนักบุญลูกา สเตนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679

ภาพชีวิตประจำวันเป็นหัวเรื่องการเขียนที่สเตนเชี่ยวชาญ งานเขียนของสเตนเป็นงานเขียนที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจนบางครั้งออกไปทางยุ่งเหยิง จนกลายมาเป็นคำกล่าวว่า "อย่างกับบ้านของยัน สเตน" () ซึ่งหมายความว่าเป็นสภาพที่รกรุงรังหรือสถานะการณ์ที่ยุ่งเหยิง ซึ่งสเตนอาจจะสื่อแก่ผู้ดูเป็นนัยเตือนว่าอย่าเอาอย่าง สเตนมักจะใช้บุคคลในครอบครัวเป็นแบบ และเขียนภาพเหมือนของตัวเองหลายภาพที่แสดงถึงความไม่คำนึงว่าใครจะคิดอย่างไรกับลักษณะของตนเอง

แต่สเตนก็มิได้จำกัดการเขียนอยู่แต่เพียงภาพชีวิตประจำวัน หัวเรื่องอื่นที่เขียนก็ได้แก่ภาพประวัติศาสตร์ ตำนานเทพ ศาสนา ภาพเหมือน ภาพนิ่ง และภาพธรรมชาติ และมีชื่อเสียงในการวาดภาพเด็ก นอกจากนั้นก็ยังมีความสามารถในการใช้แสงและการเขียนรายละเอียด สเตนเขียนภาพทั้งหมดประมาณ 800 ภาพแต่ยังคงเหลือเพียง 350 ภาพ

สเตนมีชื่อเสียงพอตัวในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่และได้รับค่าจ้างพอสมควร สเตนไม่มีลูกศิษย์แต่กระนั้นงานของสเตนก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ หลายคน
เชอร์รี (แก้ความกำกวม)

เชอร์รี อาจหมายถึง
อรรถพงศ์ หนูพรหม

อรรถพงศ์ หนูพรหม “โตโต้” นักฟุตบอลตำแหน่งกองกลาง ฉายา “ซ้ายธรรมชาติ” ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสร ราชบุรี มิตรผล เอฟซี เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพ กับสโมสร แทมปิเนส โรเวอร์ส ในเอส ลีก สิงคโปร์ เมื่อฤดูกาล 2008 เริ่มติดทีมชาติมาตั้งแต่ยุวชนไทย 12 ปี จนถึง เยาวชนไทย อายุ 19 ปี ล่าสุด ติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26

อรรถพงศ์ หนูพรหม หรือ “โตโต้” เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 ปัจจุบันอายุ 26 ปี เป็นคนจังหวัดชลบุรี เริ่มศึกษาในระดับชั้นประถมที่โรงเรียนกุลศิริศาสน์ จังหวัดชลบุรี ถึงชั้นประถมที่ 4 ด้วยความที่รักฟุตบอลมาตั้งแต่แรกจึงมาสอบเข้าที่โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร เพื่อจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับฟุตบอลโดยตรงและหาประสบการณ์ในการเล่นฟุตบอล พร้อมกับเรียนในชั้นประถมปีที่ 5 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยเป็นกำลังสำคัญหลักของทีมในการแข่งขันฟุตบอลนักเรียนมาโดยตลอดทั้งสองโรงเรียน และได้พาทีมอัญสัมชัญธนบุรีคว้าแชมป์ฟุตบอลนักเรียนทั้งรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ประเภท ก และ รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก พร้อมรับตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยม MVP ทั้ง 2 รุ่นมาครอง

"โตโต้" เคยได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นกีฬาฟุตบอล โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร ประจำปี 2546 จากสำนักสวัสดิการสังคม และรางวัลนักฟุตบอลยุวชนไทยยอดเยี่ยม ประจำปี 2547 จากคณะกรรมการสวัสดิการนักฟุตบอลทีมชาติไทย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และยังเข้ารอบ 6 คน สุดท้ายทีม “ช้างไทย” ไปเอฟเวอร์ตัน รุ่นเดียวกับศักรินทร์ จันทร์โยธา, รณชัย รังสิโย และนฤพล อารมณ์สวะ โดยขณะนั้นมีอายุเพียงแค่ 15 ปี

"โตโต้" เล่นในระดับสโมสรครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี โดยเดินทางไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสร แทมปิเนส โรเวอร์ส ใน เอสลีก สิงคโปร์ และได้เซ็นต์สัญญาเป็นนักเตะอาชีพ ได้ลงเล่นเป็นกำลังหลักในทีมสำรองของสโมสร ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่ของสโมสร จนจบฤดูกาล 2008

“โตโต้” ติดทีมชาติครั้งแรกในระดับยุวชนไทย อายุ 12 ปี โดยไปแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่นและติดทีมชาติไทยมาโดยตลอดจนถึงชุดเยาวชนไทย 19 ปี ชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย และเคยเป็นตัวแทนประเทศไทยเดินทางไปแข่งขัน “อดิดาส พลัส ชาลเลนจ์” ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เมื่อปี 2549 ล่าสุด ติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
มิโซโนะ

มิโซโนะ () หรือในชื่อจริงว่า มิโซโนะ โคดะ () เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1984 ที่นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักร้องญี่ปุ่น อดีตนักร้องนำวง day after tomorrow โดยแยกวงไปเมื่องเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 และเริ่มต้นการเป็นนักร้องเดี่ยวหลังจากนั้นเป็นต้นมา

มิโซโนะเดบิวการเป็นนักร้องเดี่ยวกับค่ายเอเว็กซ์ แทร็กซ์ในปี ค.ศ. 2006 เริ่มต้นการเป็นนักร้องเดี่ยวกับซิงเกิลแรก "VS" ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2006 เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of the Tempest" ของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ตามมาด้วยซิงเกิลที่สอง "โคจินจูเกียว" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 และซิงเกิลที่สาม "SPEEDRIVE" ที่วางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 โดยเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่อง "Love★Com" ซิงเกิลที่สี่ "เลิฟลี่♡อายส์แคท" โดยมีเพลงหน้าบีอย่าง "TOMORROW" เป็นเพลงประกอบโฆษณากูลิโกะ สามารถเปิดตัวในอันดับที่ 9 ออริกอนชาร์ต

หลังจากซิงเกิลที่ห้า "ฮ็อตไทม์ / A. ~answer~" มิโซโนะออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "Never+land" แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก เนื่องจากยอดขายเปิดตัวสัปดาห์แรกน้อยและขาดการโปรโมตจากต้นสังกัดอย่างเอเว็กซ์ แทร็กซ์ และนอกจากนี้ยังส่งผลกระทบทำให้มินิอัลบั้มของเธอต้องหยุดชะงักลงในที่สุด

วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ได้วางจำหน่ายซิงเกิล "โปจิ" โดยมีเพลงหน้าบีอย่าง "11eleven" รวมอยู่ด้วยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 36 ของออริกอนชาร์ต หลังจากนั้นในซิงเกิลต่อมา "นินินซังเคียวคุ" เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of Symphonia: Dawn of the New World" บนเครื่องเกม Wii

มิโซโนะเป็นน้องสาวของคูมิ โคดะ

หลังจากที่มิโซโนะแยกวง day after tomorrow มาเป็นเวลาหกเดือน เธอได้เกิดโรคอ้วนขึ้น อาจส่งผลต่อชื่อเสียงและการงานของเธอเอง จนทำให้เธอสมัครใจเข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์ของ MTV Japan ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 โดยชื่อรายการว่า "MTV Girls meet Beauty supported by Takano Yuri" โดยออกอากาศผ่านทางเอ็มทีวีเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2006
ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ

ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ (ภาษาอังกฤษ: Dante Gabriel Rossetti) (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1828 - 9 เมษายน ค.ศ. 1882) เป็นจิตรกรรมสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 รอสเซ็ตติเป็นผู้มีความสามารถในการเป็นกวี, จิตรกร, จิตรกรภาพประกอบ และนักแปล

ดานเต เกเบรียลเกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1828 ที่เมืองลอนดอน, อังกฤษ เป็นบุตรของนักวิชาการอิตาลีเกเบรียล รอสเซ็ตติ (Gabriele Rossetti) เดิมชื่อ “เกเบรียล ชาร์ลส์ ดานเต รอสเซ็ตติ” ครอบครัวและเพื่อนเรียก “เกเบรียล” แต่ในงานพิมพ์ดานเต เกเบรียลเติม “ดานเต” ข้างหน้าเพื่อเป็นอนุสรณ์ต่อดานเต อลิเกียริ) ดานเต เกเบรียลเป็นพี่ชายของกวีคริสตีนา รอสเซ็ตติ (Christina Rossetti) และพี่ชายของนักเขียนและนักวิจารณ์วิลเลียม ไมเคิล รอสเซ็ตติ (William Michael Rossetti) และนักเขียนมาเรีย ฟรานเซสคา รอสเซ็ตติ (Maria Francesca Rossetti) และเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ก่อตั้งกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ร่วมกับจอห์น เอเวอเรทท์ มิเลย์ และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์
รางวัลแมนบุคเคอร์

รางวัลแมนบุคเคอร์สำหรับนวนิยาย หรือเรียกสั้นๆ ว่า รางวัลแมนบุคเคอร์ หรือ รางวัลบุคเคอร์ (ภาษาอังกฤษ: Man Booker Prize for Fiction หรือ Booker Prize) เป็นรางวัลสาขาวรรณกรรมที่มอบให้แก่ผู้ที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นนวนิยายดีเด่นประจำปีที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษสำหรับนักเขียนที่มีเป็นประชาชนของเครือจักรภพแห่งชาติ หรือสาธารณรัฐไอร์แลนด์

รางวัลนี้มักจะนำชื่อเสียงมาสู่ผู้เขียนและมีความสำคัญต่อกิจการการค้าขายหนังสือ นอกจากนั้นก็ยังมีการแบ่งแยกระหว่างนักประพันธ์ผู้เข้ารอบ (Booker longlist) และผู้เข้ารอบสุดท้าย (Booker short list) ในปี ค.ศ. 1993 ก็ได้มีการให้รางวัล “หนังสือบุคเคอร์ของรางวัลบุคเคอร์” ซึ่งเป็นหนังสือที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นหนังสือดีเด่นในบรรดาหนังสือที่ได้รับรางวัลแล้วในช่วงเวลายี่สิบห้าปีที่ผ่านมาแก่ซัลมัน รัชดี สำหรับหนังสือเรื่อง “Midnight's Children” ที่เคยได้รับรางวัลแล้วในปี ค.ศ. 1981

รางวัลแมนบุคเคอร์เดิมชื่อว่า “รางวัลบุคเคอร์-แม็คคอนเนลล์” ตามชื่อบริษัทบุคเคอร์-แม็คคอนเนลล์ (Booker-McConnell) ผู้เป็นผู้เริ่มอุปถัมภ์รางวัลในปี ค.ศ. 1968 และเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ “รางวัลบุคเคอร์” หรือ “บุคเคอร์” เมื่อการบริหารรางวัลโอนไปเป็นของมูลนิธิรางวัลบุคเคอร์ในปี ค.ศ. 2002 นามของผู้อุปถัมภ์กลายเป็นบริษัทการลงทุนบริษัทแมนกรุ้พ (Man Group plc) ที่เลือกทิ้งคำว่า “บุคเคอร์” เป็นส่วนหนึ่งของชื่อรางวัล เดิมจำนวเงินรางวัลเป็นจำนวนเงิน £21,000 แต่ เพิ่มขึ้นเป็น £50,000 ในปี ค.ศ. 2002

การตัดสินผู้ได้รับรางวัลเริ่มด้วยการตั้งคณะกรรมการที่รวมทั้งนักประพันธ์คนหนึ่ง, ผู้แทนสำนักพิมพ์สองคน, ผู้แทนนักประพันธ์คนหนึ่ง, ผู้ขายหนังสือคนหนึ่ง, บรรณารักษ์คนหนึ่ง และประธานที่แต่งตั้งโดยมูลนิธิรางวัลบุคเคอร์ คณะกรรมการมีหน้าที่เลือกกรรมการผู้ตัดสินซึ่งเปลี่ยนสมาชิกทุกปีและมักจะไม่ได้รับเลือกซ้ำ ผู้ตัดสินเลือกจากนักวิจารณ์หนังสือมีชื่อ, นักเขียน, นักวิชาการ และบุคคลสำคัญ การประกาศผู้ได้รับรางวัลมักจะทำกันที่กิลด์ฮอลล์ในกรุงลอนดอน
โกลบอล คอมมิวนิเคชัน

Global Communication เป็นวงดนตรีอีเลกโทรนิกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1992 โดย Tom Middleton และ Mark Pritchard เป็นวงดนตรี แอมเบียนต์ และ ออกอัลบั้มชุด อัลบั้มที่ดีที่สุด
As Global Communication:
As Reload (at first, a Mark Pritchard solo project, later including Tom Middleton):
As Reload & E621:
As Link (Mark Pritchard Solo):
As Link & E621:
As The Chameleon:
As Secret Ingredients:
As Jedi Knights:
Evolution Records Compilation:

Remixes as Global Communication:

Remixes as Reload:

Remixes as Jedi Knights:

Remixes as The Chameleon:
กรูฟอาร์มาดา

กรูฟอาร์มาดา () เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ เป็นกลุ่มดนตรีแนวบิ๊ก บีทและเฮาส์ ประกอบด้วยสมาชิก Andy Cato และ Tom Findlay
จิตรกรรมตู้

จิตรกรรมตู้ () คือจิตรกรรมขนาดเล็กที่มักจะไม่กว้างและยาวเกินกว่าสองฟุตแต่มักจะเล็กกว่านั้น มักจะหมายถึงภาพเขียนเต็มตัวแบบแต่ย่อส่วนให้เล็กลงแทนที่จะเป็นภาพวาดครึ่งตัว และจะเขียนด้วยความละเอียดเต็มที่ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 นักสะสมผู้มีฐานะมักจะเก็บภาพเขียนตู้ภายในตู้ในห้องส่วนตัวที่เรียกว่า “ห้องตู้” (Cabinet room) ซึ่งเป็นห้องที่นอกจากคนที่รู้จักกันดีจึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมได้
แม่น้ำดีทรอยต์

แม่น้ำดีทรอยต์ (อังกฤษ : Detroit River) เป็นแม่น้ำหนึ่งในภูมิภาคเกรตเลกส์ มีความยาวทั้งสิ้น 51 กิโลเมตร มีความกว้างประมาณ 1 - 4 กิโลเมตร ชื่อของแม่น้ำมาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า "Rivière du Détroit" ซึ่งแปลว่า "แม่น้ำแห่งช่องแคบ" แม่น้ำนี้ไหลเชื่อมต่อกันระหว่างทะเลสาบเซนต์แคลร์กับทะเลสาบอิรี ถือได้ว่าเป็นมีส่วนเกี่ยวข้องสำคัญกับประวัติศาตร์ของเมืองดีทรอยต์ และยังเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ทั้งยังเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างสหรัฐอเมริกากับแคนาดาด้วย เมืองที่สำคัญในบริเวณนี้ได้แก่ เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และเมืองวินด์เซอร์ รัฐออนแทริโอ ของแคนาดา
จิตรกรรมประวัติศาสตร์

จิตรกรรมประวัติศาสตร์ () เริ่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ ค.ศ. 1667 โดยอันเดร เฟลิเบียน (André Félibien) จิตกรประวัติศาสตร์, สถาปนิก, นักทฤษฎีคลาสสิกซิสม์ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นลักษณะที่ระบบ “การจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ” (Hierarchy of genres) ถือว่าเป็นประเภทการเขียนภาพที่มีคุณค่าสูงที่สุดในบรรดาการเขียนภาพประเภทต่างๆ

“จิตรกรรมประวัติศาสตร์” เป็นจิตรกรรมที่แสดงฉากบรรยายเนื้อหาจากประวัติศาสตร์กรีกโรมัน, ประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนา และตำนานเทพ/ปรัมปราวิทยา และรวมทั้งเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานก่อนที่จะเขียน ภาพเขียนชนิดนี้รวมทั้งภาพเขียนที่ในหัวเรื่องที่เกี่ยวกับ ศาสนา, ประวัติศาสตร์, วรรณคดี หรืออุปมานิทัศน์--ที่ตีความหมายของชีวิตหรือสื่อความหมายทางจริยธรรม เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่เลือกเขียนจะเป็นสัญลักษณ์ที่ไม่แต่เพียงจะแสดงเหตุการณ์แต่เป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญต่อสังคมของผู้เขียนภาพ เช่นการเขียนภาพการประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา หรือบางครั้งอาจจะไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงแต่จิตรกรต้องการเขียนภาพที่สื่อความหมายที่ต้องการ

เทพหรือเทพีจากปรัมปราวิทยาก็ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิทยาต่างๆ ของมนุษย์ และบุคคลจากศาสนาต่างก็เป็นตัวแทนของความคิดต่างๆ และเป็นระยะเวลานานโดยเฉพาะระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสที่การเขียนภาพประวัติศาสตร์มักจะเน้นการเขียนภาพวีรบุรุษชายเปลือย แต่ลดถอยลงไปในคริสต์ศตวรรที่ 19
เครื่องแต่งตัวในภาพบางครั้งก็จะเป็นการแต่งอย่างกรีกโรมันไม่ว่าเหตุการณ์จะเกิดขึ้นเมื่อใด ในปี ค.ศ. 1770 เบนจามิน เวสต์ เสนอว่าการวาดภาพ “ความตายของนายพลวูลฟ” ควรจะใช้เครื่องแต่งกายร่วมสมัยแต่ก็มีผู้คัดค้านหลายคนว่าควรจะแต่งตัวอย่างคลาสสิก ในที่สุดเวสต์ก็เขียนโดยใช้เครื่องแต่งกายร่วมสมัย แต่พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งอังกฤษไม่ทรงยอมซื้อภาพ แต่อย่างไรก็ตามเวสต์ก็ได้รับชัยชนะต่อผู้ต่อต้านและริเริ่มการเขียนภาพประวัติศาสตร์ที่ตรงตามความเป็นจริงแทนที่จะเป็นภาพอุดมคติ

ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการริเริ่มลักษณะการเขียนที่เรียกว่าประวัติศาสตร์นิยม ซึ่งเป็นการเขียนแบบการเลียนแบบการเขียนภาพประวัติศาสตร์หรือจิตรกรประวัติศาสตร์

การวิวัฒนาการอีกอย่างหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คือการผสานการเขียนภาพประวัติศาสตร์กับการภาพชีวิตประจำวัน (Genrepainting) ที่แสดงให้เห็นฉากชีวิตประจำวัน เป็นการเขียนเหตุการณ์สำคัญที่มีรายละเอียดที่เป็นเหตุการณ์ที่เป็นส่วนตัวหรือเหตุการณ์ประจำวันของเหตุการณ์หรือบุคคลในภาพ จิตรกรที่เขียนภาพบางทีก็จะพยายามสื่อความหมายทางจริยธรรมในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“จิตรกรประวัติศาสตร์” มิใช่เป็นแต่เพียงจิตรกรที่วาดภาพที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์แต่วาดอย่างใหญ่โตและเป็นนาฏกรรม โดยเฉพาะจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์หรือตำนานกรีกโรมัน, ฉากจากวรรณคดีสำคัญ, หรือเหตุการณ์สำคัญของบุคคลสำคัญๆ ในสมัยบาโรก หัวเรื่องก็มักจะเป็นจุดสูงสุดของเหตุการณ์โดยมีผู้ร่วมเหตุการณ์แต่งตัวแบบคลาสสิก

“จิตรกรรมประวัติศาสตร์” เป็นการเขียนที่ไม่แต่มีความสำคัญเป็นลำดับหนึ่งของศิลปะสถาบัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ในสมัยหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสด้วย ฉะนั้นจิตรกรรมประวัติศาสตร์จึงเป็นกระบวนการเขียนที่เป้าในการถูกโจมตีเมื่อขบวนการเขียนแบบใหม่ๆ เริ่มขึ้น เช่นเมื่อขบวนการอิมเพรสชันนิสม์หันหลังให้การเขียนของจิตรกรรมประวัติศาสตร์ หรือกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ในอังกฤษที่เน้นเฉพาะหัวเรื่องเขียนที่มาจากวรรณคดีหรือเรื่องลึกลับแทนที่จะเขียนภาพแบบคลาสสิก ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 วิธีการเขียนภาพประวัติศาสตร์ก็เปลี่ยนแปลงไปจากเขียนแบบนาฏกรรมไปเป็นการเขียนนอกสถานที่และหัวข้อที่เล็กลง
วัดปากน้ำ

วัดปากน้ำ สามารถหมายถึง
พระเจ้าโพจังแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าโพจัง (?-ค.ศ. 682) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 28 และกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรโกคูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงขึ้นครองราชย์จากการสนับสนุนของยอน แกโซมุน ผู้นำทางทหารที่ปลงพระชนม์กษัตริย์องค์ก่อนในรัชกาลของพระองค์โกคูรยอได้ทำสงครามกับราชวงศ์ถังและมีชัยชนะมาโดยตลอดแต่หลังจากยอน แกโซมุนเสียชีวิตลงในที่สุดอาณาจักรโกคูรยอก็พ่ายแพ้และยอมแพ้ต่อกองทัพพันธมิตรชิลลาและถังในปี ค.ศ. 668 (พ.ศ. 1211) ทำให้อาณาจักรโกคูรยอที่ยิ่งใหญ่และเข้มแข็งที่ปกครองเกาหลีมานานถึง 605 ปีสิ้นสุดลงพระเจ้าโพจังสวรรคตในปี ค.ศ. 682 (พ.ศ. 1225) ภายหลังเหล่าเชื้อพระวงศ์ได้รวบรวมประชาชนชาวโคกูรยอไปตั้งอาณาจักรแห่งใหม่คือ อาณาจักรบัลแฮ

พระราชโอรสจากพระมเหสีองค์แรก

พระราชโอรสจากพระมเหสีองค์สอง

พระราชนัดดา