seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อุบัติรักข้ามขอบฟ้า

อุบัติรักข้ามขอบฟ้า หรือ อุบัติรักข้ามขอบฟ้า 1 เนื้อหาหลักเกี่ยวกับความรักของวัยรุ่น 2 คู่ โดยละครเรื่องนี้ได้ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เวลา 20:40 น. - 21:30 น. และมีภาต่อ โดยใช้ชื่อ อุบัติรักข้ามขอบฟ้า 2 และภายหลัง "อุบัติรักข้ามขอบฟ้า 1" ได้กลับมาออกอากาศซ้ำในวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 18.00 น. - 19.00 น. โดยไม่มีโฆษณาขั้น ทางช่องแบงแชนแนล เริ่มออกอากาศเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553

ไมค์ หนุ่มน้อยลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมายังประเทศไทยเพื่อตามหาแม่ โดยที่ตัวเองไม่ได้เตรียมตัวและมีความรู้ความเข้าใจอะไรเกี่ยวกับประเทศไทยเลยแม้แต่น้อย 
กอล์ฟ หนุ่มน้อยชาวไทย รักธรรมชาติ มีอดีตฝังใจกับการสูญเสียพ่อไปจากการเก็บกู้ซากปะการัง ด้วยความเป็นคนนิสัยแข็งกระด้าง ทำให้กอล์ฟมักจะไม่ยอมลงให้กับใครง่าย ๆ ซึ่งคู่ปรับคนสำคัญของกอล์ฟก็คือ เปิ้ล ผู้ซึ่งคลั่งไคล้วัฒนธรรมญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจ เป็นเจ้าของและผู้ดูแลอพาร์ทเมนท์ที่กอล์ฟเช่าอยู่ 
และเพราะการมาประเทศไทยโดยไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน ทำให้ไมค์ต้องเจอะเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดมากมาย รวมถึงโชคชะตาที่เล่นตลกจนทำให้ไมค์ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกับ แพท สาวที่ทำงานเป็นผู้ประสานงานบริษัทโฆษณา ผู้ซึ่งใช้ชีวิตยามว่างอยู่ในโลกไซเบอร์ สังคมอินเทอร์เน็ตและไดอารี่ออนไลน์ 
ทั้ง 4 คน ไมค์, กอล์ฟ, เปิ้ล และ แพท ได้มาเจอะเจอและรู้จักกัน ผ่านเหตุการณ์ชุลมุนและบังเอิญ เหตุการณ์ต่าง ๆ ก่อความชุลมุนจนถึงขั้นที่ทำให้ทั้ง 4 คน จำเป็นต้องมาอาศัยอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกัน นั่นก็คืออพาร์ทเม้นท์ของเปิ้ล ทำให้ทั้ง 4 ได้รู้จักเรียนรู้และเกิดความใกล้ชิดผูกพันกันมากขึ้น...มากขึ้น 
การได้โคจรมาเจอกันของสองหนุ่มและสองสาว ก่อความรู้สึกดี ๆ ที่เรียกว่า ความรัก แม้จะเกิดอาการผิดฝาผิดตัวกันอยู่เนือง ๆ กว่าจะเรียนรู้หัวใจตัวเองกันได้ว่าใครรักใคร ใครชอบใคร ก็ทำให้เกิดเหตุการณ์ชุลมุน ไปจนถึงขั้นวุ่นวาย (หัวใจ) แต่ก็ทำให้แต่ละคนได้เรียนรู้และแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่าง ไทยกับญี่ปุ่นกันโดยไม่รู้ตัว 
และภายใต้ความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อน ระหว่างกอล์ฟและไมค์นั้น ทั้งคู่ไม่ได้รู้ระแคะระคายเลยว่า แม่ที่ไมค์ตามหาอยู่จริง ๆ แล้วก็คือแม่ของกอล์ฟด้วยนั่นเอง ทั้งคู่เป็นลูกแม่เดียวกันและด้วยความไม่รู้ จึงทำให้ทั้งคู่เกิดปัญหาจนเกือบทำให้พี่น้องต้องเกือบผิดใจกัน เรื่องวุ่น ๆ ของความผูกพันระหว่าง เพื่อน พี่น้อง และคนรัก ที่อุบัติขึ้นท่ามกลางการเรียนรู้และแลกเปลี่ยนความประทับใจในวัฒนธรรมไทยและญี่ปุ่น จะดำเนินและจบลงอย่างไร ติดตามหาคำตอบได้ใน ละครรัก โรแมนติก แฝงแง่คิดให้กับวัยรุ่นไทยในยุคที่โลกหมุนเร็วกว่าวัฒนธรรม ใน "อุบัติรัก ข้ามขอบฟ้า"
จังหวัดของประเทศกรีซ

จังหวัดของประเทศกรีซ (, ) ประเทศกรีซแบ่งเขตการบริหารรัฐกิจแผ่นดินออกเป็น 13 แคว้น (Peripheries) ที่แบ่งย่อยออกเป็น 3 มหาจังหวัด (Super-prefectures) และ 54 จังหวัด หรือ “nomes”

ตามที่ระบุในรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกรีซจังหวัดคือระบบการปกครองท้องถิ่นระดับรองของรัฐบาลของระบบการปกครองระดับท้องถิ่น แต่มิได้เหนือไปกว่าประชาคมและเทศบาลในประเทศกรีซ (Communities and Municipalities) หลังจากการปฏิรูปทางนิติบัญญัติในปี ค.ศ. 1994 แล้วระบบการบริหารรัฐกิจของจังหวัดก็ถูกย้ายไปอยู่กับแคว้น แต่กระนั้นจังหวัดก็ยังคงดำรงสิทธิบางอย่างที่ได้รับมอบจากรัฐบาล เช่นการสุขาภิบาล หรือ การวางระบบการให้การบริการส่วนท้องถิ่น ฉะนั้นจังหวัดจึงยังคงมีบทบาทางกฎหมายในฐานะหน่วยบริหารของรัฐบาลกลางอยู่

จังหวัดอัตติคา (หมายเลข 1 บนแผนที่ข้างบน) ประกอบด้วยจังหวัด:
ภูมิภาคของประเทศกรีซ

ภูมิภาคในประเทศกรีซ (, ) เป็นเขตการบริหารแบบดั้งเดิมมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1987 เมื่อเกิดการปฏิรูประบบการบริหารรัฐกิจแผ่นดินขึ้น

เดิมกรีซแบ่งออกเป็น 10 ภูมิภาค (Regions) (7 ภูมิภาคอยู่บนแผ่นดินใหญ่ และอีก 3 แคว้นอยู่บนหมู่เกาะ) ภูมิภาคทั้งสิบแบ่งย่อยออกเป็น 54 จังหวัด (Prefectures) แม้ว่าจะถูกยุบเลิกไปเมื่อปี ค.ศ. 1987 แต่ภูมิภาคเหล่านี้ยังคงใช้ในการอ้างอิงกันอยู่
คซันโทส

คซันโทส (; ลิเชีย: ; ) เป็นเมืองของลิเชียโบราณที่ในปัจจุบันคือเมืองกือนึก () ในจังหวัดอันตัลยา ประเทศตุรกี

"คซันโทส" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1988

คซันโทสเป็นชื่อกรีกของเมือง "Arñna" ที่เป็นเมืองในภูมิภาคลิเชีย ฮิตไทต์และลูเวียนเรียกเมืองนี้ว่า "อารินนา" ส่วนโรมัน เรียกว่า "กซันทุส" ที่ใช้ในการออกเสียงภาษากรีกที่ลงท้ายด้วย "-os" ที่เปลี่ยนมาเป็น "-us" ในภาษาละติน คซันโทสเป็นศูนย์กลางทางการค้าและทางวัฒนธรรมของลิเชีย แต่ต่อมาของเปอร์เซีย มาซิโดเนีย และโรมันผู้เข้ามายึดครองตัวเมืองเองและดินแดนในบริเวณรอบ ๆ

คซันโทสได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้งโดยนักเขียนทั้งกรีกและโรมันโบราณ สตราโบกล่าวว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในลิเชีย ทั้งเฮโรโดทัสและแอปเพียนบรรยายการพิชิตคซันโทสโดย ฮาร์พากัสในนามของจักรวรรดิอคีเมนียะห์ราว 540 ปีก่อนคริสต์ศักราช เฮโรโดทัสบรรยายว่ากองทัพเปอร์เซียพบการต่อต้านโดยกองทัพขนาดเล็กของลิเชียบนที่ราบทางตอนเหนือของเมือง หลังจากการต่อสู้ฝ่ายลิเชียก็ร่นถอยเข้ามาในตัวเมือง และมาถูกล้อมโดยฮาร์พากัส ฝ่ายลิเชียตัดสินใจทำลายเนินเนินนครของตนเอง, ฆ่าลูกเมียและทาส และหันมาต่อสู้อย่างบ้าระห่ำกับกองทัพเปอร์เซียกันมีแสนยานุภาพที่เหนือกว่ามาก ฉะนั้นผู้คนในเมืองคซันโทสจึงล้มตายกันไปจนหมดสิ้นยกเว้นแต่ครอบครัว 80 ครัวที่มิได้อยู่ในเมืองขณะที่มีการต่อสู้

คซันโทสที่อยู่ภายใต้ยึดครองของเปอร์เซีย มีผู้นำท้องที่ได้รับการแต่งตั้งโดยเปอร์เซียเป็นผู้ปกครอง เมื่อมาถึงปี 520 ก่อนคริสต์ศักราช คซันโทสก็ตีเงินกษาปณ์ของตนเองแล้ว สี่ปีต่อมาคซันโทสก็เป็นโนมอสหรือจังหวัดแรกของจักรพรรดิดาไรอัสมหาราชในรายชื่อจังหวัดที่ต้องส่งบรรณาการ ความเจริญชองคซันโทสเกี่ยวข้องโดยตรงกับลิเชีย เมื่อลิเชียเปลี่ยนข้างระหว่างสงครามกรีซ-เปอร์เซีย หลักฐานทางโบราณคดีที่ขุดพบแสดงให้เห็นว่าคซันโทสถูกทำลายเมื่อราว 475 ถึง 470 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาจจะโดยแม่ทัพคิมอนของเอเธนส์ หรือ โดยเปอร์เซียซึ่งก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ การที่ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับการทำลายทั้งจากฝ่ายกรีกหรือฝ่ายเปอร์เซียทำให้นักวิชาการบางท่านกล่าวว่าการทำลายอาจเป็นสาเหตุมาจากธรรมชาติหรือจากอุบัติเหตุ

ในช่วงสิบปีสุดท้ายของศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช คซันโทสได้รับชัยชนะต่อเมืองเตลเมสโซส และผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของลิเชีย

ส่วนในเรื่องที่ว่าคซันโทสยอมแพ้ต่ออเล็กซานเดอร์มหาราชก็เป็นเรื่องที่ต่างกันไป อาร์ริอันรายงานว่าเป็นการยอมแพ้อย่างสงบ แต่แอปเพียนอ้างว่าคซันโทสถูกปล้นทำลาย หลังจากการเสด็จสวรรคตของอเล็กซานเดอร์มหาราช คซันโทสก็เปลี่ยนมือไปมาระหว่างทายาทผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อกัน นักประวัติศาสตร์กรีกดิโอโดรัส ซิคัลลัสกล่าวถึงการยึดคซันโทสโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์ จากอันทิโกนอส แอปเพียน, คาสเซียส ดิโอ และพลูทาร์คต่างก็บันทึกว่ามาถูกทำลายอีกครั้งระหว่างสงครามกลางเมืองโรมันราว 42 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดยบรูทัส แต่แอปเพียนกล่าวต่อไปว่าคซันโทสสร้างขึ้นมาใหม่ภายใต้มาร์ค แอนโทนี คซันโทสยังคงมีซากโรงละครโรมันที่ยังคงเหลืออยู่ มารินอสรายงานว่าสถานศึกษาแกรมมาร์ที่คซันโทสในปลายยุคโบราณ
การขุดค้นทางโบราณคดีที่คซันโทสพบลายลักษณ์อักษรหลายชิ้นทั้งในภาษาลิเชียและภาษากรีกรวมทั้งที่เป็นทั้งสองภาษาควบกัน ซึ่งมีประโยชน์ต่อการถอดภาษาลิเชีย
ลิเชีย

ลิเชีย (ภาษาลิเชีย: Trm̃mis; ; ออกเสียง) เป็นภูมิภาคในอานาโตเลียที่ในปัจจุบันตั้งอยู่ที่จังหวัดอันทาลยา และ จังหวัดมูกลาทางฝั่งทะเลตอนใต้ของตุรกี ลิเชียเป็นสหพันธ์ของเมืองโบราณในบริเวณดังกล่าว ที่ต่อมาเป็นจังหวัดของจักรวรรดิโรมัน สหพันธ์ลิเชียเป็นสหพันธ์แรกของโลกที่ก่อตั้งขึ้นบนพื้นฐานของประชาธิปไตย ที่ต่อมามามิอิทธิพลต่อเนื้อหาของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา
โนเกีย เอกซ์6

โนเกีย เอกซ์6 () เป็นศูนย์กลางของสมาร์ทโฟนระบบสัมผัส ทางด้านเสียงดนตรี และความบันเทิงพกพาโดย โนเกีย. โดยได้ประกาศอย่างเป็นทางการในช่วงต้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 ที่งาน โนเกีย เวิลด์ 2009 ที่ประเทศเยอรมนี

โดย เอกซ์6 จะมาแทนที่ โนเกีย 5800 อีกทั้งโนเกียยังชูความเป็นผู้นำผลิตภัณฑ์ทางด้านเสียงเพลง และโทรศัพท์จอสัมผัสรุ่นนี้เป็นโทรศัพท์ระดับสูง ที่ทัดเทียมกับ โนเกีย เอ็น97

โนเกีย เอกซ์6 และ โนเกีย เอกซ์3 เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ในตระกูล โนเกีย เอกซ์ ก่อนหน้าที่จะมีตระกูลเอกซ์ ทางโนเกียได้ตั้งตราของทางผลิตภัณฑ์ทางด้านเสียงเพลงในชื่อว่า XpressMusic

สำหรับโนเกีย เอกซ์6 นั้นปกติจะมาพร้อมกับสิทธิพิเศษ Comes With Music ซึ่งสิทธิพิเศษนี้จะอนุญาตให้ดาวน์โหลดเพลงจาก Nokia Music Store ได้ไม่จำกัด สำหรับ Comes With Music จะวางจำหน่ายประมาณปลายปี พ.ศ. 2552 สนนราคาอยู่ที่ประมาณ £529.99 ปอนด์ หรือ €605 ยูโร

ส่วนสำหรับรุ่นที่ไม่มี Comes With Music จะลดราคาประมาณ €200 ยูโร เหลืออยู่ที่ €405 ยูโร จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 และสำหรับรุ่นนี้จะมีความจุที่มีมาให้พร้อมกับเครื่อง 16 GB

สำหรับตัว เอกซ์6 รูปร่างจะบางกว่าตัว 5800 (13.8 มิลลิเมตร) และสามารถฟังเพลงได้นานถึง 35 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีเครือข่ายสังคมออนไลน์อย่าง Facebook, MySpace, Ovi, Yahoo IM, YouTube, VK, Windows Live และอื่นๆพร้อมเชื่อมต่อได้ทุกเมื่อ

ต้นแบบของเครื่องนี้มีให้เห็นในมิวสิกวิดีโอเพลง Blah Blah Blah ของ แคชชา
อะเคีย (แก้ความกำกวม)

อะเคีย อาจจะหมายถึง
อะเคีย (มณฑลของโรมัน)

อะเคีย หรือ อาไคอา (อังกฤษ, ) เป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่ในบริเวณคาบสมุทรเพโลพอนนีส ทางตอนใต้ของประเทศกรีซในปัจจุบัน มีเขตแดนทางตอนเหนือติดกับจังหวัดอิไพรัส และจังหวัดมาซิโดเนีย อะเคียถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโรมันในปี 146 ก่อนคริสต์ศักราช หลังจากการปล้นเมืองคอรินท์ในการรบของลูกีอุส มูมีอุส นายพลโรมัน หลังจากนั้นเขาจึงได้รับสมญานามว่า "อาคาอีกุส" (Achaicus) หรือ "ผู้พิชิตอะเคีย"
มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน

มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน () เป็นการประกวดนางงามสาวประเภทสองนานาชาติระดับโลก โดยทั่วไปการประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน นั้นจะเริ่มประกวดช่วงปลายปีตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน ซึ่งจะใช้เวลาการประกวดและทำกิจกรรมประมาณ 1สัปดาห์ เริ่มจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี 2004 - จนถึงปัจจุบัน.

การประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน จะคัดเลือกสาวงามจากการเก็บตัวทำกิจกรรมจากสถานที่สำคัญต่าง ๆ เพื่อพิจารณารวบรวมคะแนนก่อนวันประกวดจริง วันประกวดเราจะหาสาวงามผู้ที่โดดเด่นที่จะผ่านเข้ารอบ 10 ท่านสุดท้าย จากนั้นทั้ง 10 ท่าน จะต้องเดินประกวดด้วยชุดว่ายน้ำ Swimsuit round และจะประกาศสาวงามให้เหลือเพียง 3 ท่าน ที่จะมาพิชิตมุงกุฎมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน คณะกรรมการจะให้สาวงามทั้ง 3 ตอบคำถาม ก่อนที่กรรมการจะพิจารณาว่าใครเหมาะสมกับตำแหน่งต่าง ๆ และเป็นผลการตัดสินออกมาว่าใครจะได้ตำแหน่งใด
แอลพิสพีนิเน

แอลพิสพีนิเน/อัลเปสปอยนีไน (อังกฤษ, ) หรือ อัลเปสไกรไย () เป็นจังหวัดขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมัน แอลพิสพีนิเนเป็นหนึ่งในสามจังหวัดทางตะวันตกของเทือกเขาแอลป์ระหว่างกอลกับอิตาลี ประกอบด้วยบริเวณแคว้นวัลเลดาออสตาของอิตาลีและรัฐวาเลของสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน ชนเผ่ากลุ่มที่มีอำนาจที่สุดในบริเวณนี้คือซาลัสซี ดินแดนของซาลัสซีถูกผนวกโดยจักรพรรดิเอากุสตุสในปี 15 ก่อนคริสต์ศักราช เมืองสำคัญที่สุดของจังหวัดคือเอากุสตาไปรโตเรียซาลัสโซรุม (Augusta Praetoria Salassorum) หรืออาออสตาในปัจจุบัน

ชื่อ "ปอยนีนุส" (Poeninus) คล้ายคลึงกับคำว่า "ปอยนุส" (Poenus ในภาษาละตินหมายถึงชาวเมืองคาร์เทจ) ทำให้นักเขียนชาวโรมันอนุมานกันว่าขุนพลคาร์เทจฮันนิบาลเดินทัพข้ามบริเวณนี้ของเทือกเขาแอลป์ในการเดินทัพครั้งสำคัญในปี 218 ก่อนคริสต์ศักราชโดยอาจจะใช้ช่องเขาเซนต์เบอร์นาร์ดใหญ่หรือช่องเขาเซนต์เบอร์นาร์ดเล็ก แต่นักประวัติศาสตร์โรมันตีตุส ลีวีอุสให้คำอธิบายว่าอันที่จริงแล้วคำว่าปอยนีนุสเพี้ยนมาจากคำว่า "เปนนีนุส" (Penninus) ซึ่งเป็นพระนามของเทพเจ้าที่ชนพื้นเมืองสักการะ ลีวีอุสกล่าวต่อไปว่าเป็นสิ่งที่ยากที่จะเป็นไปได้ที่ฮันนิบาลจะข้ามเทือกเขาในช่วงเวลานั้นเพราะเป็นช่วงเวลาที่เข้าถึงไม่ได้
แอลพิสคอตทิเอ

แอลพิสคอตทิเอ หรือ อัลเปสกอตตีไอ (อังกฤษ, ) เป็นจังหวัดขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมัน แอลพิสคอตทิเอเป็นหนึ่งในสามจังหวัดทางตะวันตกของเทือกเขาแอลพิสระหว่างฝรั่งเศส และอิตาลีปัจจุบัน ชื่อจังหวัดยังคงใช้มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ในการเรียกเทือกเขาคอตเชียนแอลป์ ในสมัยโบราณบทบาทสำคัญของแอลพิสคอตทิเอคือการเป็นเมืองหน้าด่านในการรักษาทางผ่านช่องแคบที่เป็นเส้นทางคมนาคมของเทือกเขาแอลพิส แอลพิสคอตทิเอมีพรมแดนติดกับแกลเลียนาร์โบเนนซิสทางตะวันตก แอลพิสแมริทิเมทางตอนใต้ อิตาเลียทางตะวันออก และแอลพิสพีนิเนทางตอนเหนือ เมืองหลวงชื่อเซกูซีโอหรือซูซาในแคว้นพีดมอนต์ในปัจจุบัน

จังหวัดนี้มีที่มาจากราชอาณาจักรที่ปกครองโดยพระเจ้าดอนนุส ประมุขของชาวลิกูเรียราวกลางศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช และตั้งตามชื่อกอตตีอุส (Cottius) พระราชโอรสและผู้สืบครองคนต่อมา แอลพิสคอตทิเอถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของโรมันโดยจักรพรรดิเอากุสตุส เดิมกอตตีอุสและพระราชโอรสชื่อเดียวกันยังคงมีอำนาจปกครองแอลพิสคอตทิเอในฐานะรัฐบริวาร แต่ในรัชสมัยจักรพรรดิเนโรพระองค์ก็ทรงแต่งตั้งผู้แทนให้มาปกครอง แอลพิสคอตทิเอจึงกลายเป็นจังหวัดโรมันอย่างเป็นทางการ
แอลพิสแมริทิเม

แอลพิสแมริทิเม หรือ อัลเปสมารีตีไม (อังกฤษ, ) เป็นจังหวัดขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมัน แอลพิสแมริทิเมเป็นหนึ่งในสามจังหวัดทางตะวันตกของเทือกเขาแอลป์ระหว่างฝรั่งเศสกับอิตาลีปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นราวปี 14 ก่อนคริสตกาล
เยิร์น อุตซอน

เยิร์น โอเบิร์ก อุตซอน (; 9 เมษายน ค.ศ. 1918 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008) เป็นสถาปนิกชาวเดนมาร์ก เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบโรงอุปรากรซิดนีย์ และเมื่อโรงอุปรากรซิดนีย์ได้รับการประกาศเป็นมรดกโลกเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ทำให้เขาเป็นเพียงบุคคลคนที่ 2 ที่มีผลงานเป็นมรดกโลกขณะที่ยังมีชีวิตอยู่
แกลเลียเบลจิกา

แกลเลียเบลจิกา หรือ กัลเลียเบลกีกา (อังกฤษ, ) บางครั้งเรียกว่า แกลเลียพริมา หรือ กัลเลียปรีมา (อังกฤษ, ) เป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก ทางตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส และทางตะวันตกของเยอรมนีในปัจจุบัน ชนพื้นเมืองทางตอนใต้ของแกลเลียเบลจิกาประกอบด้วยกลุ่มชนเคลต์และเยอรมัน ซึ่งนิยมเรียกว่าเบลไก ตามคำกล่าวของจูเลียส ซีซาร์ พรมแดนระหว่างแกลเลียกับเบลจิกาคือแม่น้ำมาร์นและแม่น้ำแซน และพรมแดนระหว่างแกลเลียเบลจิกากับเจอร์เมเนียคือแม่น้ำไรน์ ภูมิภาคนี้คือหัวใจทางประวัติศาสตร์ของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ที่ปัจจุบันสอดคล้องกับที่ตั้งของรัฐในกลุ่มเบเนลักซ์ซึ่งได้แก่เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และลักเซมเบิร์ก รวมทั้งฟลานเดอส์ของฝรั่งเศสและบางส่วนของไรน์ลันด์
วิกฟิลด์

แซนนี ชาร์ลอตต์ คาร์ลสัน (Sannie Charlotte Carlson) เป็นที่รู้จักในชื่อ วิกฟิลด์ (Whigfield) หรือ นาน (Naan) เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1970 เป็นนักร้องชาวเดนมาร์ก เกิดที่เมือง Skælskør ประเทศเดนมาร์ก มีเพลงที่มีชื่อเสียงอย่างเพลง "Saturday Night" ที่เป็นซิงเกิ้ลโด่งดังในฤดูร้อนปี 1994
อิไพรัส (ภูมิภาค)

อิไพรัส, เอปีรุส (อังกฤษ, ) หรือ อีปีรอส () เป็นภูมิภาคทั้งทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันภูมิภาคอิไพรัสแบ่งระหว่างแคว้นอิไพรัส ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกรีซ กับจังหวัดจีโรกอสเตอร์, วโลเรอ, เบรัต และกอร์เชอทางตอนใต้ของประเทศแอลเบเนีย
ณัฐมน กฤษณคุปต์

ณัฐมน กฤษณคุปต์ มีชื่อเล่นว่า นัท หรือที่หลายคนรู้จักกันดีว่า "นัท The Star 5" เป็นนักร้องที่มาจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 และ เป็น รองอันดับ 2 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2554 ด้วย
เกิดวันที่ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ ปี 2 คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกดุริยางค์ศาสตร์สากลนัท ณัฐมน กฤษณคุปต์ เข้าสมัคร เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 โดยเป็น ตัวแทนภาคอิสาน ได้ใช้ความพยายามในการร้องเพลงให้กับคณะกรรมการทั้งสามเห็น จนผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้ายมาได้ ถึงแม้ว่า ในรอบ 20 คนนั้น พี่เฟิร์น(ผู้ซึ่งเป็นพี่สาว) จะไม่ได้เข้ารอบ 8 คนมาพร้อมกันก็ตาม

การแข่งขันภาคอีสานได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 8-9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ที่โรงแรมเจริญธานีปริ๊นเซส จังหวัดขอนแก่น ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันกว่า 2,000 คน โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 9 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 20 คน มีนัท แล้วก็ เฟิร์น (ผู้ซึ่งเป็นพี่สาว)
นัท ได้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย จากผู้สมัครทั่วประเทศ 19,276 คน โดยนัทจะต้องเดินทางไปแข่งขันต่อที่กรุงเทพมหานคร เพื่อค้นหา 8 คนสุดท้ายที่จะเข้าไปสู่รอบสุดท้าย

นัท ได้ติดใน1คนสุดท้ายเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5และมีหมายเลขในการประกวดคือ หมายเลข *6 และใช้เพลงในการเปิดตัวชีวิตผู้เข้ารอบคือเพลง อยากให้รู้ว่ารักเธอ โดยเป็นการเล่าถึงชีวิตวัยเด็กครอบครัวซึ่งมีรายชื่อผู้เข้ารอบ เรียงลำดับตามหมายเลข ดังต่อไปนี้

ในสัปดาห์แรกของการถ่ายทอดสดรายการเดอะสตาร์ (7 มีนาคม พ.ศ. 2552) มีรายละเอียดดังนี้ในสัปดาห์ที่ 1 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงที่บ่งบอกความเป็นตัวเอง" มีรายละเอียดดังนี้

ในสัปดาห์ที่ 2 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงร็อก" มีรายละเอียดดังนี้

ในสัปดาห์ที่ 3 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงลูกทุ่ง" มีรายละเอียดดังนี้
ในวันประกาศผล ต้น - ชยธร เศรษฐจินดา และ ดิว - อลงกรณ์ ต้นหนองดู่ จาก เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 4 มาร้องเพลง "เธอคือหัวใจของฉัน" และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ นัท - ณัฐมน กฤษณคุปต์ หมายเลข 6 อำลาด้วยเพลง แค่ได้คิดถึง

ในวันประกาศผลครั้งสุดท้าย ซึ่งมีการประกาศผล เดอะสตาร์ คนที่ 5 ของเมืองไทย ได้มีการเพิ่มเวลาการออกอากาศของรายการ เป็น 2 ชั่วโมงครึ่ง และย้ายสถานที่ถ่ายทอดสดไปที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี รวมทั้งทางสถานี โมเดิร์นไนน์ทีวี ได้ยกเลิกการออกอากาศข่าวต้นชั่วโมงในช่วงเวลาออกอากาศรายการเดอะสตาร์อีกด้วย โดยเป็นการแสดงของทั้ง 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 โดยเพลงที่นัท ณัฐมน กฤษณคุปต์ ร้องและแสดงมีดังนี้ก่อนที่นัทจะเข้าประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 นัทได้มีผลงานต่างๆ มากมาย อาทิ เช่น
ณัฐมน กฤษณคุปต์ เข้าร่วมประกวด Miss Tourism Queen of the year 2011
แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซ

แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซ (; ; กรกฎาคม ค.ศ. 1197 - 27 กันยายน ค.ศ. 1249) แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส เกิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1197 ในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซเป็นบุตรของแรมงที่ 6 แห่งตูลูซและโจนแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี ซึ่งทำให้แรมงเป็นหลานตาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และหลานอาของพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ และพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ

แรมงมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์แห่งตูลูซ, ดุ๊กแห่งนาร์บอน และมาร์ควิสแห่งพรอว็องส์ ระหว่างปี ค.ศ. 1222 จนกระทั่งเสียชีวิต
เสริม ณ นคร

พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก เสริม ณ นคร อดีตผู้บัญชาการทหารบก, ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้อำนวยการรักษาพระนคร และอดีตรองนายกรัฐมนตรี เจ้าของฉายา ""นายพลแก้มแดง""

พล.อ.เสริม ณ นคร เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2463 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพันโทชุบ และนางละมุน ณ นคร จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยและจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า เข้ารับราชการครั้งแรกเป็นผู้บังคับหมวดกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 4 จากนั้นจึงเลื่อนขั้นและยศตามลำดับ อาทิ เสนาธิการทหารบก, ผู้บัญชาการทหารบก และผู้บัญชาการทหารสูงสุด โดยได้รับพระราชทานยศ พลเอก พลเรือเอก และพลอากาศเอก นอกจากนี้ยังได้รับพระมหากรุณาธิกุลโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เป็นองครักษ์เวร และตุลาการศาลทหารสูงสุด ทั้งยังเคยปฏิบัติราชการพิเศษ อาทิ ราชการสนามกรณีพิพาทอินโดจีน, สงครามมหาเอเชียบูรพา, สงครามเกาหลี และสงครามเวียดนาม จนได้รับเหรียญเดอะลีเจียนออฟเมอริท จากรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ในฐานะปฏิบัติหน้าที่ดีเด่นระหว่างดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองกำลังทหารไทยในสาธารณรัฐเวียดนาม

พล.อ.เสริม นับได้ว่าเป็นผู้พัฒนากองทัพบกทุกด้านในพื้นฐานนโยบายแห่งชาติ โดยเสริมสร้างกำลังรบให้สามารถเผชิญกับภัยคุกคามทั้งภายในและภายนอกประเทศ รวมทั้งเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดจัดตั้งกองกำลังทหารพรานเป็นกำลังสำรองเพื่อนำไปใช้ในการต่อสู้ป้องกันการก่อการร้าย

ด้านครอบครัว สมรสกับ คุณหญิงแสงเดือน ณ นคร มีธิดา 2 คน

พล.อ.เสริม ณ นคร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาล เนื่องจากติดเชื้อในกระแสโลหิตจากโรคมะเร็ง สิริอายุได้ 89 ปี มีการสวดพระอภิธรรมศพที่วัดมกุฏกษัตริยาราม และงานพระราชทานเพลิงศพมีขึ้น ณ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553 โดยมี สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธี

ในด้านการเมืองเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ (คณะรัฐบาลชุดที่ 41) และในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์  (คณะรัฐมนตรีชุดที่ 42) อีกทั้งยังมีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุการณ์กบฏ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520, ในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการรักษาพระนครในเหตุการณ์ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2520

เหตุการณ์กบฏเมษาฮาวาย ระหว่างวันที่ 1 เมษายน-3 เมษายน พ.ศ. 2524 และเหตุการณ์กบฏ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 โดยเฉพาะในเหตุการณ์กบฏ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 ได้ถูกคณะผู้ก่อการประกาศชื่อให้เป็นหัวหน้าด้วย

พล.อ.เสริม เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
พระเจ้าการ์โลที่ 1 แห่งเนเปิลส์

สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งซิซิลี หรือ ชาร์ลส์แห่งอองชู (, ) (21 มีนาคม ค.ศ. 1226 – 7 มกราคม ค.ศ. 1285) สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งซิซิลีเป็นพระราชโอรสองค์เล็กของพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสและบล็องช์แห่งคาสตีล สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส และเป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าชาร์ลส์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลี ผู้ได้ราชบัลลังก์มาจากการพิชิตได้ในปี ค.ศ. 1226 หลังจากที่ได้รับหนังสือประกาศอภิสิทธิ์จากสมเด็จพระสันตะปาปามตั้งแต่ปี ค.ศ. 1262 ก่อนหน้านั้นแล้ว ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ก็ทรงถูกขับออกจากซิซิลีหลังสงครามเวสเปอร์ซิซิลีปี ค.ศ. 1282 หลังจากนั้นพระองค์ก็ยังทรงดำเนินการพยายามที่จะอ้างสิทธิอยู่ต่อมา แม้ว่าอำนาจของพระองค์จะถูกจำกัดอยู่แต่เพียงดินแดนของซิซิลีบนคาบสมุทรอิตาลีเท่านั้น โดยมีเนเปิลส์เป็นเมืองหลวง หลังจากปี ค.ศ. 1282 แล้วพระองค์ก็ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ เช่นเดียวกับผู้ครองที่สืบต่อจากพระองค์
เปรมสุดา สันติวัฒนา

เปรมสุดา สันติวัฒนา เป็นผู้ประกาศข่าวทางช่อง 7 เอชดี

เปรมสุดา สันติวัฒนา เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2523 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีสมุทรปราการ ระดับปริญญาตรีคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ปริญญาโทคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 7 เอชดี มีผลงานต่าง ๆ มากมายอาทิ สำนักงานประชาสัมพันธ์ บริษัท โตโยต้า มอเตอร์

ประเทศไทย จำกัด/ผู้ประกาศข่าวช่อง 7 สี/ผู้ประกาศข่าวเด็ดข่าวเด่น/ผู้ประกาศข่าวภาคค่ำ เสาร์-อาทิตย์/ผู้ประกาศข่าวฝนฟ้าอากาศ/กรรมการประจำรายการ กิ๊กดู๋ สงครามเพลง
บลูซีซลัก

บลูซีซลัก (; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อของ "sea swallow", "blue glaucus" และ "blue ocean slug" เป็นชื่อของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ใต้น้ำทะเลลึกชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นสัตว์จำพวกหอย แต่จะมีรูปร่างลักษณะที่แปลกประหลาดออกไป
เบิร์ต บาตาวัง

เบิร์ต บาตาวัง (Bert Batawang) หรือ เบอร์โทลโด บาตาวัง นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ที่ เซบู ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 62 ครั้ง ชนะ 45 (น็อค 37) เสมอ 3 แพ้ 14 
บาตาวังขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 13 ตุลาคมพ.ศ. 2533 ชนะน็อค โลลอง กีบัน ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นชกแพ้และเสมอติดต่อกันถึง 6 ครั้ง จน พ.ศ. 2534 จึงชกชนะติดต่อกันเป็นส่วนใหญ่ บาตาวังเคยชกแพ้เจอรี่ ปาฮายาไฮ 2 ครั้ง และเคยไปชกแพ้คะแนน โย ซัมชอยที่ เกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2538 บาตาวังได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เมื่อชนะน็อค แฟลช วีญากูรา ยก 7 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เวนเดล คอร์จูเลส จากนั้น บาตาวังขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทของสหพันธ์มวยฟิลิปปินส์เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค มาร์วิน เดลาครูซ ยก 7 ป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างของคณะกรรมการมวยฟิลิปปินส์ เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งบาตาวังชนะคะแนน โรเดล กุยลาตน ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งบาตาวังก็เดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชินโกะ ยามากูชิ ไม่ได้แชมป์

จากนั้น บาตาวังเดินทางไปชิงแชมป์ WBA Pan African ที่ว่างในรุ่นไลท์ฟลายเวทที่แอฟริกาใต้ เมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ซึ่งบาตาวังเป็นฝ่ายชนะน็อค ซิเซมบีเล กีบีที ยก 7 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น บาตาวังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2550 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูลิเซส โซลิส ยก 9 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น บาตาวังได้ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เอดริน ดาปูดง ยก 7 เมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 จากนั้น บาตาวังขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะน็อค แจ๊ก อามีซา ยก 5 ที่จีน จากนั้นบาตาวังไปชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ยูลิเซส โซลิส บาตาวังขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และบาตาวังเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อีซัก จูเนียร์ ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ซิโซ โมราเลส

ซิโซ โมราเลส (Ciso Morales) หรือ นาร์ซิโซ โรซาเลส โมราเลส จูเนียร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ที่ โบฮอล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) แพ้ 1
โจเอล เดอลาครูซ

โจเอล เดอลาครูซ (Joel Dela Cruz) หรือนาย โจเอล กูมานัด เด ลา ครูซ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่เมืองซัมบัวงา เดล นอร์เต ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 23
เดอลาครูซขึ้นชกมวยสากลคร้งแรกเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2548 ชนะน็อค เอ็ดการ เปนาเก ยก 3 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ชนะน็อค ดอนดอน ลาปุส ยก 2 เดอลาครูซได้ชกกับสมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ใน พ.ศ. 2551 ที่ฟิลิปปินส์ ซึ่งผลออกมาเสมอกันไป จากนั้น เดอลาครูซได้ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เทิดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ที่ฟิลิปปินส์ ไม่ได้แชมป์

เดอลาครูซมีโอกาสได้เดินทางมาชิงแชมป์ในไทยอีกสองครั้ง โดยมาชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นไลท์เวทเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2553 แพ้น็อค ไท ต.ศิลาชัย ยก 2 และมาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 แพ้น็อค ถิรชัย กระทิงแดงยิม ยก 3 ในปีเดียวกันนั้น เดอลาครูซ ได้เดินทางไปชกที่ออสเตรเลีย ซึ่งส่วนใหญ่ชกแพ้มากกว่าชนะ ได้ชิงแชมป์รัฐนิวเซาท์เวลส์รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ พ.ศ. 2557 ก็แพ้คะแนน กุร์ท บะห์รัม ไม่ได้แชมป์ ต่อมาได้แชมป์รัฐนิวเซาท์เวลส์รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2558 ชนะคะแนน โจเอล กาเลีย เขาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF เฉพาะกาลรุ่นเวลเตอร์เวทที่ญี่ปุ่นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แพ้น็อค ซูยอน ทากายามะ ยก 6