seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อำเภอเวียงชัย

อำเภอเวียงชัย () เป็นอำเภอหนึ่งในตอนกลางของจังหวัดเชียงราย เป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญโดยมีน้ำแม่ลาวไหลผ่านทางทิศตะวันตก และน้ำแม่กกไหลผ่านทางทิศเหนือ แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบล

อำเภอเวียงชัยตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้พงศาวดารหลายฉบับกล่าวว่า เมื่อราวปี พ.ศ. 1460 พระเจ้าไชยนารายณ์ ได้ทรงสร้างเมืองขึ้นอีกแห่งหนึ่งที่ตำบลเมืองชุม เรียกชื่อว่า "เวียงชัยนารายณ์" ต่อมาเมืองได้ร้างไปเนื่องจากภัยสงครามจนกระทั่งถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งปรากฏเรื่องราวในประวัติศาสตร์อีกว่าเมืองร้างแห่งนั้นเรียกว่า ปงเวียงชัย อยู่ห่างจากเมืองเชียงรายไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร ได้มีผู้คนเริ่มทยอยเข้าไปทำมาหากินตั้งบ้านเรือนอยู่จนกลายเป็นหมู่บ้านเรียกว่า บ้านเวียงชัย ต่อมาได้มีผู้อพยพเข้าอยู่ในพื้นที่นั้นมากขึ้นจนกระทั่งทางการได้ตั้งเป็นตำบลเรียกว่า ตำบลเวียงชัย

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2508 อำเภอเมืองเชียงรายได้ดำเนินการขอแยกตำบลเวียงชัย ตำบลทุ่งก่อ และตำบลผางาม ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศลงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ให้แบ่งท้องที่ 3 ตำบลดังกล่าวออกจากอำเภอเมืองเชียงรายตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเรียกว่า กิ่งอำเภอเวียงชัย ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2517 และได้ยกฐานะเป็น อำเภอเวียงชัย มื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 จากนั้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศแยกตำบลทุ่งก่อ ตำบลดงมหาวัน ตำบลป่าซางออกจากอำเภอเวียงชัยจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเชียงรุ้ง ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเวียงเชียงรุ้งในเวลาต่อมา ปัจจุบันอำเภอเวียงชัยแบ่งเขตการปกครองเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน

อำเภอเวียงชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอเวียงชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เส้นทางหลักที่เชื่อมต่อระหว่างตัวเมืองเชียงรายกับอำเภอเวียงชัย คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1233 จากถนนพหลโยธินแยกศรีทรายมูลถึงแยกบ้านด้ายระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตร แล้วต่อด้วยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1173 อีกประมาณ 6 กิโลเมตร รวมระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร อีกเส้นทางหนึ่งคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1232 จากถนนพหลโยธินที่ห้าแยกพ่อขุนฯ ผ่านสนามกีฬากลางจังหวัดเชียงรายและตำบลเวียงเหนือ เข้าสู่อำเภอเวียงชัยระยะทางประมาณ 13 กิโลเมตร

ทั้งนี้ มีทางหลวงแผ่นดินที่สำคัญที่เชื่อมต่อเข้ากับอำเภออื่น ๆ อีก ได้แก่
การวิเคราะห์สวอต

การวิเคราะห์สวอต () หรือในชื่อไทยชื่ออื่นเช่น การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและศักยภาพ หรือ การวิเคราะห์สภาวะแวดล้อม เป็นเครื่องมือในการประเมินสถานการณ์ สำหรับองค์กร หรือโครงการ ซึ่งช่วยผู้บริหารกำหนดจุดแข็งและจุดอ่อนจากสภาพแวดล้อมภายใน โอกาสและอุปสรรคจากสภาพแวดล้อมภายนอก ตลอดจนผลกระทบที่มีศักยภาพจากปัจจัยเหล่านี้ต่อการทำงานขององค์กร

เทคนิคนี้ อัลเบิร์ต ฮัมฟรี (Albert Humphrey) ได้ชื่อว่าเป็นผู้เริ่มแนวคิดนี้โดยนำเทคนิคนี้มาแสดงในงานสัมมนาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด

คำว่า "สวอต" หรือ "SWOT" นั้นมาจากตัวย่อภาษาอังกฤษ 4 ตัว ได้แก่
คูรูฟ

คูรูฟ () เป็นหมู่บ้านทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ระหว่างปูวาวีกับลูบลิน ติดกับแม่น้ำกูรูฟกา และเป็นเมืองหลักของเทศบาลคูรูฟภายในจังหวัดลูบลิน มีประชากรประมาณ 2,811 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2548)
ฮิเดะโตะ มะสึโมะโตะ

ฮิเดะ () หรือ ฮิเดะโตะ มะสึโมะโตะ () (13 ธ.ค. 2507 - 2 พ.ค. 2541) นักร้องเพลงร็อกชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นจากเป็นมือกีตาร์ ในวง X Japan และได้ร่วมกับวงดนตรีอเมริกันชื่อวง Zilch นอกจากนี้ฮิเดะยังได้มีอัลบั้มของตัวเองที่ ทั้งร้องและเล่นกีต้าร์ รวมถึงแต่งเพลงเองในวงที่มีชื่อว่า Saver Tiger นอกจากนี้ฮิเดะยังได้เป็นผู้จัดการวง hide with Spread Beaver

ฮิเดะเกิดที่เมืองโยะโกะซึกะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2507 และเสียชีวิตลงวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยการแขวนคอตัวเอง ด้วยผ้าเช็ดตัวกับลูกบิดประตู โดยทางตำรวจได้สรุปว่าเป็นการฆ่าตัวตาย ถึงแม้ว่าแฟนเพลงหลายคนไม่ยอมรับ และมีการสันนิษฐานอื่นๆ เช่นว่าน่าจะเป็นอุบัติเหตุจากการละเมอของเขาเอง เนื่องจากเขาไม่มีมูลเหตุในการฆ่าตัวตายเลย

หลังจากการเสียชีวิต ได้มีการสร้าง พิพิธภัณฑ์ฮิเดะ ในเมืองโยะโกะซึกะ โดยเปิดใช้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 สองปีให้หลังจากวันเสียชีวิต ในพิพิธภัณฑ์ประกอบไปด้วย เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ กีต้าร์ และของใช้ส่วนตัวของฮิเดะ แต่สุดท้ายพิพิธภัณฑ์ต้องปิดตัวลงด้วยสาเหตุบางประการในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2548
ปลาฉลาม

ปลาฉลาม (ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Selachimorpha) เป็นปลาในชั้นปลากระดูกอ่อนจำพวกหนึ่ง มีรูปร่างโดยรวมเพรียวยาว ส่วนใหญ่มีซี่กรองเหงือก 5 ซี่ ครีบทุกครีบแหลมคม ครีบหางเป็นแฉกเว้าลึก มีจุดเด่นคือ ส่วนหัวและจะงอยปากแหลมยาว ปากเว้าคล้ายพระจันทร์เสี้ยวภายในมีฟันแหลมคม

ปลาฉลามแบ่งออกได้เป็นหลายอันดับ หลายวงศ์ และหลายชนิด โดยปัจจุบันพบแล้วกว่า 440 ชนิด มีขนาดลำตัวแตกต่างออกไปตั้งแต่ 17 เซนติเมตร เท่านั้น ในปลาฉลามแคระ ("Etmopterus perryi") ซึ่งเป็นปลาฉลามน้ำลึกที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกบริเวณทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึง ปลาฉลามวาฬ ("Rhincodon typus") ที่มีความยาวกว่า 12 เมตร ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย

ปลาฉลามทุกชนิดเป็นปลากินเนื้อ มักล่าสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร แต่ก็มีฉลามบางจำพวกที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร เช่น ปลาฉลามในอันดับ Orectolobiformes ได้แก่ ปลาฉลามวาฬ, ปลาฉลามในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามเมกาเมาท์ ("Megachasma pelagios") และปลาฉลามอาบแดด ("Cetorhinus maximus")

แต่ปลาฉลามบางสกุลในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามมาโก ("Isurus" spp.) และปลาฉลามในอันดับ Carcharhiniformes มีรูปร่างเพรียวยาว ว่ายน้ำได้ปราดเปรียว โดยอาจทำความเร็วได้ถึง 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง เช่น ซึ่งฉลามในอันดับนี้ หลายชนิดเป็นปลาที่ดุร้าย อาจทำร้ายมนุษย์หรือกินสิ่งต่าง ๆ ถึงแม้จะไม่ใช่อาหารได้ด้วย ฉลามในอันดับนี้ได้แก่ ปลาฉลามขาว ("Carcharodon carcharias"), ปลาฉลามเสือ ("Galeocerdo cuvier"), ปลาฉลามหัวบาตร ("Carcharhinus leucas") เป็นต้น

นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาฉลามที่มีรูปร่างประหลาดและพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากปลาฉลามส่วนใหญ่ อาทิ ปลาฉลามเสือดาว ("Stegostoma fasciatum"), ปลาฉลามกบ ("Chiloscyllium" spp.) ที่อยู่ในอันดับ Orectolobiformes ซึ่งเป็นปลาฉลามที่ไม่ดุร้าย มักหากินและอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล มีครีบหางโดยเฉพาะครีบหางตอนบนแหลมยาวและมีขนาดใหญ่ และมักมีสีพื้นลำตัวเป็นลวดลายหรือจุดต่าง ๆ เพื่อพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม หรือ ปลาฉลามโบราณ ("Chlamydoselachus anguineus") ที่อยู่ในอันดับ Hexanchiformes ที่มีรูปร่างยาวคล้ายปลาไหล เป็นปลาน้ำลึกที่หาได้ยากมาก ๆ และเดิมเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว

ปลาฉลามโดยมากเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้จะมีอวัยวะเพศเป็นติ่งยื่นยาวออกมาหนึ่งคู่เห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "เดือย" หรือ "Clasper" ในภาษาอังกฤษ แต่ก็มีเพียงบางชนิดเท่านั้นที่ออกลูกเป็นไข่ โดยมากแล้วเป็นปลาทะเล อาศัยอยู่ในทะเลทั้งเขตอบอุ่นและขั้วโลก มีเพียงบางสกุลและบางชนิดเท่านั้น ที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ อาทิ ปลาฉลามแม่น้ำ ("Glyphis" spp.) ที่เป็นปลาฉลามน้ำจืดแท้ โดยมีวงจรชีวิตอยู่ในน้ำจืดตลอดทั้งชีวิต และปลาฉลามหัวบาตร หรือ ปลาฉลามครีบดำ ("Carcharhinus melanopterus") ที่มักหากินตามชายฝั่งและปากแม่น้ำ ซึ่งอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดสนิทได้

ปลาฉลามมีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการบริโภคเป็นอาหาร โดยเฉพาะในอาหารจีนที่เรียกว่า "หูฉลาม" ซึ่งทำมาจากครีบของปลาฉลาม จัดเป็นอาหารที่มีราคาแพง ทำให้มีการล่าฉลามในการนี้จนเกือบจะสูญพันธุ์ในหลายชนิด และยังนิยมในการตกปลาเป็นเกมกีฬาอีกด้วย

สำหรับในน่านน้ำไทย ในทะเลอันดามันมีการสำรวจพบปลาฉลามแล้วประมาณ 41 ชนิด
จง ขุย

จง ขุย () เป็นเทพกึ่งปีศาจในตำนานเทพของจีน เชื่อกันว่าจงเขว่ยเป็นผู้กำราบปิศาจร้าย และมักจะวาดภาพจงเขว่ยไว้ที่หน้าประตู เพื่อเป็นผู้ปกปักษ์คุ้มครองบ้าน

ตามตำนานของจีน เล่าว่าจง ขุยเป็นชายหนุ่ม มีความรู้ดี แต่หน้าตาอัปลักษณ์ เขาเดินทางไปกับตู้ผิง (杜平) เพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน เพื่อเข้าสอบรับราชการเป็นบัณฑิต ที่เรียกว่า จอหงวน ในเมืองหลวง แม้ว่าจงจะสอบได้คะแนนสูงสุด แต่ฮ่องเต้ก็มิได้ประทานตำแหน่งจอหงวน ให้เพราะจง ขุยมีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกลียดนั่นเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ จงเขว่ยจึงโกรธและน้อยใจอย่างยิ่ง และฆ่าตัวตายที่บันไดพระราชวังนั่นเอง ส่วนตู้ผิงก็ช่วยทำศพเพื่อน ครั้นเมื่อตายไปแล้ว จง ขุยได้เป็นราชาแห่งปิศาจในนรก และจะกลับบ้านเกิดในช่วงปีใหม่ (นั่นคือ ตรุษจีน) นอกจากนี้ ยังได้ตอบแทนความมีน้ำใจของตู้ผิง โดยการมอบน้องสาวให้แต่งงาน

เรื่องราวของจง ขุยนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในนิทานพื้นบ้านของจีน ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง (唐玄宗) ในราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 712 ถึง ค.ศ. 756) จากเอกสารในสมัยราชวงศ์ซ่ง ระบุว่า เมื่อจักรพรรดิเสวียนจงทรงพระประชวรหนัก ทรงพระสุบินเห็นปิศาจสองตน ตนเล็กขโมยถุงเงินไปจากพระสนม นามว่าหยางกุ้ยเฟย และขลุ่ยขององค์จักรพรรดิ ส่วนปิศาจคนใหญ่นั้น สวมหมวกขุนนาง มาจับปิศาจตนเล็ก และดึงลูกตาออกมากินเสีย จากนั้นปิศาจตนใหญ่ก็แนะนำตนว่าชื่อจงเขว่ย และบอกว่าตนได้สาบานที่จะกำจัดอาณาจักรแห่งความชั่วร้าย เมื่อจักรพรรดิตื่นบรรทม ก็ทรงหายจากอาการประชวร จากนั้นได้มีบัญชาให้นายช่างหลวง ชื่อ อู่ เต้าจื่อ (吴道子) วาดภาพจง ขุยให้เหล่าขุนนางดู และภาพดังกล่าวมีอิทธิพลอย่างมากต่อภาพวาดจง ขุยในสมัยต่อ ๆ มา
“อู๋เต้าจื่อ” วาดภาพของจงขุยตามที่เห็นในพระสุบิน และทรงแจกจ่ายรูปของจงขุยให้แก่ประชาราษฏร์ติดที่หน้าประตูบ้าน เพื่อป้องกันสิ่งอัปมงคลและสิ่งชั่วร้ายนานาประการ
ในตำนานยังกล่าวด้วยว่า จงขุยได้รับมอบหมายจากสวรรค์ให้มีทหารในสังกัดถึง 3 พันนาย เพื่อช่วยในการปราบปีศาจ ดังนั้น สำหรับชาวจีนแล้ว จงขุยคือเทพผู้สำคัญที่สุดในยามที่ชาวบ้านเกรงกลัวภูตผี และกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าผู้พิทักษ์มนุษย์ให้พ้นจากภัยรังควานของภูตผีปีศาจสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน
เชื่อกันว่า ใครที่กลัวจะถูกทำของใส่ หรือถูกคุณไสยเล่นเอา ต้องมีจงขุยคุ้มครองอยู่ในบ้าน หรือกรณีที่ต้องเข้าโรงพยาบาล หรือคนป่วยไปพักฟื้นที่ไหน สถานที่เหล่านั้นถือว่า มันสกปรก คือมีคนตายมาก ต้องมีผีอยู่ ให้เอาเทพปราบมารองค์นี้ไปด้วย
แล้วจะปลอดภัยหายเป็นปกติกลับบ้านได้
ปลา (แก้ความกำกวม)

ปลา อาจหมายถึง
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ

อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอแม่ระมาด และอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350-905 เมตร เป็นต้นน้ำของห้วยแม่ละเมา ห้วยแม่จะเรา ห้วยพะวอ ห้วยแม่กาษา ห้วยแม่กิ๊ดหลวง ห้วยพะเสาะ ห้วยสะมึนหลวง ห้วยแสม และห้วยแม่ระมาด อันเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญไหลลงสู่พื้นที่เกษตรกรรมของอำเภอแม่สอด และอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก

สภาพอากาศโดยทั่วไปเย็นสบายตลอดปี มีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 20 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีฝนตกชุกคล้ายกับภูมิอากาศทางภาคใต้ของประเทศไทย มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,676 มิลลิเมตรต่อปี ในฤดูหนาวมีหมอกมาก ลมแรง และอากาศหนาวเย็น

อยู่บนเส้นทางสายแม่ระมาด-บ้านตาก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175) มีตำแหน่งที่ตั้งค่อนไปทางตะวันตก ใกล้อำเภอแม่ระมาด

เนื่องจากพื้นที่ป่ามีความอุดมสมบูรณ์และมีสภาพป่าหลายชนิดปะปนกันซึ่งมีทั้งป่าผลัดใบและป่าไม่ผลัดใบจำแนกได้ดังนี้

- ป่าดิบเขา (Hill Evergreen Forest)
ป่าดิบเขาเป็นป่าที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป ส่วนใหญ่อยู่บนเทือกเขาสูงทางภาคเหนือ ป่าดิบเขาในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขา พันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ได้แก่ ก่อ สน ตุ้มแต๋น มะขามป้อม จำปีป่า สารภี นมนาง มะส้าน ทะโล้ ยมหิน เนียง หรือ ลูกเนียง เงาะป่า ละมุดป่า ขนุนป่า ไผ่หก เป็นต้น

- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)
ป่าดิบแล้งในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณหุบเขาและริมลำห้วย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง ตะเคียน มะม่วงป่า ลำไยป่า มะไฟ มะเดื่อ ไทร ตะแบก เป็นต้น

- ป่าสน (Coniferous Forest)
ป่าสนในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขาและสันเขาที่มีระดับสูงจากน้ำทะเลตั้งแต่ 200 เมตรขึ้นไป บางครั้งพบขึ้นปนอยู่กับป่าแดงและป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ สนสองใบ สนสามใบ ก่อ รัก รัง เหียง เป็นต้น

- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Deciduous Forest)
ป่าชนิดนี้พบมากในภาคเหนือของประเทศ ป่าเบญจพรรณในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มักพบทางตอนกลางและทิศตะวันออกของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่งประกอบด้วยต้นไม้ขนาดกลางเป็นส่วนมาก พื้นที่ป่าไม่รกทึบมีไม้ไผ่ชนิดต่าง ๆ และไม้สักขึ้นปะปนกัน นอกจากนี้ยังพบ ไม้แดง ประดู่ เติม รกฟ้า สมอพิเภก กระพี้เขาควาย กว้าว ซ้อ เป็นต้น ในฤดูแล้งต้นไม้ทั้งหมดจะพากันผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ

สัตว์ที่พบเห็นได้มาก ได้แก่ หมี เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กบ เม่น นิ่ม ตุ่น กระรอก อีเห็น บ่าง กระต่ายป่า ค้างคาว พังพอน งูเห่า งูจงอาง และนกชนิดต่าง ๆ รวมทั้งผีเสื้อและแมลงต่าง ๆ อีกด้วย ส่วนสัตว์ป่าที่พบเจอได้น้อย ได้แก่ เลียงผา เสือไฟ ชะนี นกกก เป็นต้น

ภายในอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มีแห่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สนใจหลายอย่างด้วยกัน ได้แก่

การเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติขุนพระวอ ใช้เส้นทางต่างๆ ได้ดังนี้
อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ

อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอพบพระ จังหวัดตาก เป็นอุทยานแห่งชาติที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง จุดท่องเที่ยวแต่ละแห่งอยู่ห่างกันพอสมควร โดยอยู่ถนนเส้นทางหลัก สาย 1090 อุ้มผาง-พบพระ และสาย 1206 แม่สอด-พบพระสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก ที่ทำการอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ หมู่ 6 ต.ช่องแคบ อ.พบพระ จ.ตาก 63160 โทรศัพท์ 0 5550 0906
ตึกโดม

ตึกโดม หรือ แม่โดม (ชื่อที่นิยมเรียกอย่างเคารพของบุคคลภายในมหาวิทยาลัย) แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือชื่ออย่างเป็นทางการเดิม อาคารโดม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นอาคารทรงโดมยอดแหลม วางซ้อนตัวกัน 2 ชั้น ได้รับการออกแบบโดย นายจิตรเสน (หมิว) อภัยวงศ์ ด้วยการเชื่อมต่ออาคารทั้ง 4 หลัง ที่เป็นของกองพันทหารราบที่ 4 เดิม เข้าเป็นตึกเดียวกัน โดยจุดเชื่อมตรงกลางระหว่างอาคารที่ 2 และ 3 ได้ออกแบบให้มีลักษณะโดนเด่น ซึ่งศาสตราจารย์ ดร. ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การ มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองได้ให้แนวคิด เพื่อให้เป็นสถาปัตยกรรม ที่มีลักษณะที่โดดเด่น ไม่ได้เลียนแบบชาติอื่นแต่อย่างใด

ตึกโดมในปัจจุบัน คงเหลือเพียงอาคาร 2 และ 3 เดิม เท่านั้น เนื่องได้มีการทุบตึกฝั่งเหนือและใต้ออกเพื่อสร้างตึกคณะเศรษฐศาสตร์ สำนักหอสมุด (หอสมุดปรีดี พนมยงค์) และอาคารเอนกประสงค์

ตัวหลังคาตึกโดมเป็นรูปทรงกรวยยอดแหลม 2 ชั้น มีความหมายดังนี้

แต่อีกนัยหนึ่ง โดม หมายถึง ดินสอเขียนฟ้า นั่นคือ โดมเปรียบประดุจดินสอ ที่ใช้จดบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ มากมายลงบนท้องฟ้า 
บริเวณชั้น 3 เป็นหอเกียรติยศ และพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันธรรมศาสตร์

สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เสนอชื่ออาคารโดมธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ตึกโดม แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) ได้รับพระราชทานรางวัล อาคารอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทสถาบันและอาคารสาธารณะ ในงานสถาปนิก 48 จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
เอตูว์ด

เอตูว์ด ในภาษาฝรั่งเศส หรือ เอทูด ในภาษาอังกฤษ () หมายถึง แบบฝึกหัด เป็นเพลงที่นักประพันธ์เพลงแต่งเพื่อมีวัตถุประสงค์ให้ลูกศิษย์ได้ฝึกหัดเพลงที่มีทักษะในการเล่นที่สูงขึ้น ส่วนใหญ่ทักษะที่ใช้เล่นในเอตูว์ดมักเป็นทักษะเฉพาะทาง หรือเทคนิคเฉพาะทั้งสำหรับเครื่องดนตรีนั้น ๆ และสำหรับเทคนิคนั้น ๆ เพลงเอทูดนั้นเป็นเพลงที่นับว่านักเปียโนที่มีความสามารถในระดับสูงควรฝึกหัดด้วยกันทั้งสิ้น

ผู้แต่งบทเพลงเอตูว์ดที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ชอแป็งเขาได้แต่งในผลงานลำดับที่ 10 จำนวน 12 บท และลำดับที่ 25 จำนวน 12 บท รวมทั้งที่ไม่ได้จัดพิมพ์อีก 3 บท ครบทั้งบันไดเสียงเมเจอร์และไมเนอร์ ในทุกคีย์ รวมแล้วเขาได้แต่งไว้ทั้งหมด 27 บท ในแต่ละบทนั้นจะมีเทคนิคการเล่นที่แตกต่างกัน เช่น เทคนิค ขั้นคู่ 3 ที่เป็นเพลงที่ให้เล่นขั้นคู่ 3 ในมือขวา ไล่ขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งต้องอาศัยความชำนาญในเทคนิคอื่น ๆ

เพลงเอตูว์ดในปัจจุบันถือเป็นรายการเพลงแข่งบังคับของการแข่ง "Piano Chopin compettion"

ตัวอย่างเพลง Étude
น็อกเทิร์น

น็อกเทิร์น () บทเพลงสำหรับเดี่ยวเปียโนในลักษณะโรแมนติก ให้บรรยากาศยามค่ำคืน ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าน็อกเทิร์นจะเป็นเพลงที่มีแต่ความหวานซึ้ง น็อกเทิร์นบางบทก็มีอารมณ์ที่รุนแรง อาทิ Nocturne op.48 no.1 in c minor, Nocturne op.9 no.3 ดังนั้นน็อกเทิร์นจึงมีความแตกต่างจากลัลลาบาย (lullaby) ซึ่งมีความหมายว่าเพลงกล่อมเด็ก

อย่างไรก็ตามผู้ที่ใช้คำว่า "น็อกเทิร์น" เป็นคนแรกหาใช่ชอแป็งแต่อย่างใด คนที่ใช้คนแรก คือ จอห์น ฟีลด์ (John Field) หากแต่น็อกเทิร์นของชอแป็งนั้นมีความไพเราะและเป็นที่รู้จักแพร่หลายมากกว่า คำที่ใช้แทนน็อกเทิร์นนั้นได้แก่ "นอตตูร์โน" (notturno)

เพลง Liebestraum no.3 ของฟรานซ์ ลิซท์ ก็เป็นเพลงประเภทนี้ที่อาจกล่าวได้ว่ารู้จักแพร่หลายมากที่สุด อีกเพลงคือ Nocturne op.9 no.2 ของชอแป็ง
วินโดวส์ 1.0

วินโดวส์ 1.0 () เป็นระบบปฏิบัติการ 16-บิต รุ่นแรกของไมโครซอฟท์ที่ใช้กราฟิกและรองรับการทำงานหลายโปรแกรมพร้อมกัน โดยได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)

วินโดวส์ 1.0 รันจากดอส โดยวินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกใช้งานโปรแกรมและฟังก์ชันต่างๆบนดอสได้ รวมถึงโปรแกรมสำหรับวินโดวส์นั้นยังรันด้วยไฟล์ .exe เหมือนโปรแกรมดอสอื่นๆ แต่ว่าวินโดวส์ไฟล์ .exeนั้นเป็นรูปแบบใหม่ต่างจากเดิม ซึ่งสามารถเรียกได้ผ่านวินโดวส์เท่านั้น

วินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกได้ว่าเป็นเพียงการแสดงผลส่วนหน้าของดอส ไม่ว่าจะเป็นการบริหารจัดการไฟล์นั้น วินโดวส์เรียกใช้ฟังก์ชันต่างๆในดอสอีกที ซึ่งทำให้วินโดวส์นั้นไม่สามารถทำงานได้ด้วยตัวเอง หากไม่มีดอส ซึ่งวินโดวส์รุ่นต่อๆไปนั้นจะแทนที่ดอส จนสุดท้ายแล้วไม่จำเป็นที่ต้องพึ่งพาดอสต่อไป

เนื่องจากไมโครซอฟท์ได้มีการรองรับความเข้ากันได้กับรุ่นก่อนๆอย่างมาก จึงทำให้โปรแกรมที่พัฒนาสำหรับวินโดวส์ 1.0 นั้นยังสามารถทำงานได้ในวินโดวส์รุ่นปัจจุบัน และยังสามารถเปลี่ยนโปรแกรมให้เป็นรูปแบบทันสมัยเหมือนโปรแกรมปัจจุบันได้โดยการแก้ไขเพียงเล็กน้อย

วินโดวส์ 1.0 นั้นไม่เคยออกวางจำหน่าย รุ่นแรกที่แท้จริงนั้นเป็นรุ่น 1.01 โดยรุ่น 1.0 นั้นเป็นรุ่นที่ได้แสดงเป็นตัวอย่างที่งาน Comdex เมื่อปีพ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นเวลา 14 เดือนก่อนที่วินโดวส์ 1.01 จะวางจำหน่าย

วินโดวส์ 1.02 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2529 สำหรับนานาชาติซึ่งได้มีรุ่นสำหรับหลากหลายภาษาด้วยกัน

วินโดวส์ 1.03 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 ซึ่งสำหรับสหรัฐอเมริกา โดยได้เพิ่มความสามารถให้เหมือนกับรุ่นนานาชาติ และ drivers สำหรับเครื่องพิมพ์และหน้าจอเพิ่มเติม

วินโดวส์ 1.04 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2530 ซึ่งได้เพิ่มการรองรับสำหรับกราฟิกการ์ด VGA สำหรับเครื่องไอบีเอ็ม PS/2 เครื่องใหม่
วินโดวส์ 2.0

วินโดวส์ 2.0 () ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 1.0 โดยได้เพิ่มระดับศักยภาพและความสามารถหลายส่วน และบางส่วนนั้นคล้ายคลึงกับแมคอินทอชรุ่นแรก

วินโดวส์ 2.0 อนุญาตให้วินโดว์ต่างๆ ซ้อนกันได้ โดยความสามารถนี้ไม่สามารถทำได้ในวินโดวส์ 1.0 เนื่องจากคดีฟ้องร้องระหว่างไมโครซอฟท์และแอปเปิล คอมพิวเตอร์ รวมถึงยังได้เปลี่ยนไปใช้ปุ่ม "Minimize" และ "Maximize" รวมถึงการรองรับการใช้ปุ่มลัด (shortcut keys) ขั้นสูง แต่การบริหารจัดการไฟล์ในวินโดวส์นั้นยังใช้ดอสเป็นฉากหลังอยู่เหมือนรุ่นก่อนหน้านี้

วินโดวส์ 2.0 เป็นรุ่นแรกที่ไมโครซอฟท์ เวิร์ด และเอกซ์เซลรันบนวินโดวส์ และยังได้รับการสนับสนุนจากผู้พัฒนาอื่นๆเพิ่มขึ้นอย่างมากกว่ารุ่นก่อน
วินโดวส์ 3.x

วินโดวส์ 3.x () เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ระบบปฏิบัติการตั้งแต่ปีค.ศ. 1990 ถึงปีค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นช่วงที่ได้ประสบความสำเร็จอย่างกว้างขวาง และกลายเป็นคู่แข่งหลักกับแมคอินทอช

วินโดวส์ 3.0 เป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 2.0 ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ขึ้นมาใหม่ รวมถึงพัฒนาความสามารถทางเทคนิคอย่างการบริหารจัดการหน่วยความจำ เพื่อใช้ประโยชน์จากหน่วยประมวลผลอินเทล 80286 และ 80386

โปรแกรมออกแบบสำหรับดอสสามารถรันได้ในวินโดวส์ อย่างไรก็ตามเกมส่วนใหญ่ยังต้องการเข้าถึงดอสโดยตรง โปรแกรมบริหารไฟล์เดิมบนดอสนั้น ได้ถูกแทนที่ด้วยโปรแกรม "Program Manager" และ "File Manager" ซึ่งออกแบบมาสำหรับวินโดวส์ตั้งแต่รุ่น 3.0 โดยเฉพาะ ทำให้การเรียกใช้โปรแกรมต่าง ๆ ง่ายขึ้น โปรแกรมย่อยหลายโปรแกรมได้รวมมาในวินโดวส์รุ่นนี้อย่างเช่น Notepad Calculator และ Solitaire เป็นต้น

วินโดวส์ 3.1 (ชื่อรหัส: Janus) ได้ออกวางจำหน่ายวันที่18 มีนาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งได้รวมฟอนต์ TrueType และฟอนต์คุณภาพสูงอื่น ๆ ทำให้เป็นรุ่นแรกที่ถือเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการพิมพ์อย่างจริงจัง รุ่นนี้ยังได้รวมโปรแกรมอย่าง Minesweeper แทนที่ Reversi

วินโดวส์ 3.11 นั้นเป็นอัปเดตสำหรับวินโดวส์ 3.1 ซึ่งไม่ใช่ตัวเต็ม โดยคล้ายคลึงกับ Service Pack ในรูปแบบปัจจุบัน สำหรับผู้ที่ไม่มีวินโดวส์ 3.1 นั้นก็ได้มีแผ่นสำหรับตัวเต็มสำหรับวินโดวส์ 3.11 เช่นกัน ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2536

วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีความสามารถเสริมมากกว่าวินโดวส์ 3.1 โดยรองรับระบบเน็ตเวิร์กในตัว รวมถึงโพรโทคอลต่าง ๆ อย่างการแชร์ข้อมูลด้วย SMB ผ่านโพรโทคอล NetBEUI หรือ IPX นอกจากนั้นยังรวมโปรแกรมเกม Hearts

วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ซึ่งรองรับการเข้าถึงไฟล์ 32-บิต และการเปลี่ยนทิศทางเน็ตเวิร์ก 32-บิต ส่วนประกอบ Winsockนั้นจำเป็นสำหรับความสามารถเน็ตเวิร์ก TCP/IP บนวินโดวส์

วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2 นั้นเป็นรุ่นที่ออกสำหรับตลาดประเทศจีน โดยใช้อักษรจีนตัวย่อในการแสดงผลจาก Ragnarok จากชาว แอสการ์ส
การอภิปรายไม่ไว้วางใจ

การอภิปรายไม่ไว้วางใจ หรือ ญัตติไม่ไว้วางใจ () คือ การที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (โดยมากเป็นสมาชิกฝ่ายค้าน) เข้าชื่อการเสนอญัตติเพื่อสอบสวนรัฐบาล กระทำเมื่อเห็นว่าการทำงานของรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่เป็นที่พอใจ ในกรณีนี้สมาชิกมีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติไม่ไว้วางใจ ถือเป็นวิธีการหนึ่งในการควบคุมและตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล วิธีอื่นนอกจากนี้ ได้แก่ การตั้งกระทู้ถาม การแสดงบัญชีรายการทรัพย์สินและหนี้สิน การถอดถอนจากตำแหน่ง การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นวิธีที่เห็นผลชัดเจนที่สุด มีผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐบาลมากที่สุด และยังเป็นการคานอำนาจของฝ่ายบริหาร (รัฐบาล) โดยฝ่ายนิติบัญญัติ (รัฐสภา) ที่ชัดเจนและได้ผลดีที่สุดด้วย

การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นไปตามหลักการที่ว่า "ฝ่ายบริหารจะอยู่ได้ก็โดยความไว้วางใจของฝ่ายนิติบัญญัติ" ดังนั้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจจะมีขึ้นก็ต่อเมื่อรัฐสภาเห็นว่ารัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่ควรแก่การไว้วางใจให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ซึ่งอาจเกิดจากการตัดสินใจผิดพลาด การใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ เป็นต้น

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้บัญญัติวิธีการตรวจสอบด้วยวิธีนี้เช่นเดียวกับรัฐธรรมนูญฉบับก่อน ๆ แต่ได้เพิ่มหลักการสำคัญซึ่งแตกต่างไปจากฉบับอื่น เรียกว่า "การเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไป เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล" ซึ่งถูกนำมาใช้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ด้วย

ตามมาตรา 151 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 การอภิปรายไม่ไว้วางใจจำแนกได้เป็น:

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 กำหนดให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่า 1 ใน 5 ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ มีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลหรือทั้งคณะเมื่อได้มีการเสนอญัตติแล้วจะมีการยุบสภาผู้แทนราษฎรมิได้ ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้รัฐมนตรีหลีกหนีการถูกอภิปราย

การออกเสียงลงมติไม่ไว้วางใจ ห้ามมิให้กระทำในวันเดียวกันกับที่การอภิปรายสิ้นสุด ทั้งนี้เพื่อให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้มีเวลาไตร่ตรอง มติไม่ไว้วางใจต้องมีคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจํานวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร (โดยทั่วไปคือเท่ากับหรือเกินกว่า 251 เสียง) หากสภาลงมติไม่ไว้วางใจ รัฐมนตรีผู้นั้นจะต้องพ้นจากตำแหน่งในทันทีตามมาตรา 170 ของรัฐธรรมนูญ

นายกรัฐมนตรีมีสถานภาพเป็นรัฐมนตรีคนหนึ่งที่อาจถูกอภิปรายไม่ไว้วางใจ หากนายกรัฐมนตรีถูกลงมติไม่ไว้วางใจแล้ว ย่อมทำให้ทั้งคณะรัฐมนตรีสิ้นสุดลงด้วย

การอภิปรายไม่ไว้วางใจครั้งที่นับได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 ถึง 26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน โดย พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะฝ่ายค้าน เปิดการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ทั้งคณะ อันเนื่องมาจากภาวะเศรษฐกิจที่ฝืดเคืองอย่างรุนแรง ข้าวปลาอาหารราคาแพง การทุจริตประพฤติมิชอบของรัฐบาล รวมไปถึงกรณีสวรรคตของรัชกาลที่ 8 ที่ก่อให้เกิดความแตกแยกของคนในชาติอย่างกว้างขวาง เพราะรัฐบาลไม่สามารถให้ความกระจ่างได้แม้จะผ่านมาแล้วถึงหนึ่งปี

การอภิปรายครั้งนี้ดำเนินอย่างยาวนานต่อเนื่องถึง 8 วัน 7 คืน ด้วยกัน จนถูกเรียกว่า "มหกรรม 7 วัน" ผู้นำการอภิปรายคือ นายควง อภัยวงศ์ และ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าและรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นการอภิปรายครั้งแรกที่ถ่ายทอดเสียงทางวิทยุกระจายเสียง แม้ผลการอภิปราย รัฐบาลจะได้รับเสียงไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎร ด้วยมติ 86 ต่อ 55 จากสมาชิกทั้งหมด 178 คน แต่หลังจากนั้นเพียงสองวัน คือ ในวันที่ 28 พฤษภาคม ปีเดียวกัน รัฐบาลก็ต้องลาออกเพื่อลดแรงกดดันและปรับเปลี่ยนคณะรัฐมนตรี
วินโดวส์ 98

วินโดวส์ 98 (, ชื่อรหัส: Memphis) เป็นระบบปฏิบัติการ GUI ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 95 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และรุ่นอัปเดตวินโดวส์ 98 Second Edition ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) รุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 คือวินโดวส์ Me

วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI 
ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0

วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0