seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปลากระเบนบอนเนต

ปลากระเบนบอนเนต () เป็นสกุลของปลากระเบนในสกุล "Aetobatus" (/เอ-โต-บา-ตัส/) ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก, อินเดีย และแอตแลนติก มีส่วนหัวและปากแหลม กินอาหารจำพวก ปูหรือหอยสองฝาเป็นอาหาร มีลักษณะเด่น คือ เป็นปลากระเบนที่มีครีบข้างยาว แยกออกจากส่วนหัว ส่วนหางยาว จึงทำให้ว่ายน้ำได้อย่างอิสระเหมือนนกบิน เมื่อตกใจสามารถกระโดดขึ้นเหนือน้ำหรือกระโดดเพื่อเล่นคลื่นได้ แต่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ

ปัจจุบันจำแนกออกเป็น 5 ชนิด:

และมี 5 ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว:
ปลากระเบนจมูกวัว

ปลากระเบนจมูกวัว () เป็นปลากระเบนในวงศ์ Rhinopteridae และสกุล "Rhinoptera" เป็นปลากระเบนที่มีครีบอยู่ข้างลำตัวแยกออกจากส่วนหัวชัดเจนเหมือนปลากระเบนนกหรือปลากระเบนปีศาจ โดยในบางข้อมูลจัดให้เป็นเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Myliobatidae หรือวงศ์ปลากระเบนนก โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Rhinopterinae ซึ่งปัจจุบันเป็นชื่อพ้องรอง

ในน่านน้ำไทย ในปี ค.ศ. 2002 สำรวจพบ 2 ชนิด แต่การสำรวจในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2013 ถึงมีนาคม ปี ค.ศ. 2014 พบเพียงชนิดเดียว
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ

จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ (, 1831 - 1879 , ครองราชย์ 1841 - 1844) จักรพรรดิองค์ที่ 93 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์

จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1841 - พ.ศ. 1844

จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงมีพระนามเดิมก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะเนะฮิโตะ ()

ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และทรงเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 95 โดยทรงมาจากราชสกุลจิเมียวอิน

ทรงมีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟุชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพระผนวชและทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ

ปี พ.ศ. 1879 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิสวรรคตลงเมื่อพระชนมายุเพียง 47 พรรษา

ศักราชในรัชกาลนี้ประกอบไปด้วย
ปลาโรซี่บิทเทอร์ลิ่ง

ปลาโรซี่บิทเทอร์ลิ่ง (; ; โรมะจิ: "Baratanago"; ; พินอิน: "Gāo tǐ fáng pī"; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

เป็นปลาขนาดเล็ก โตเต็มที่มีขนาดประมาณ 10–11 เซนติเมตร อายุขัยโดยเฉลี่ย 4–5 ปี อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำประเภทไหลช้า เช่น บึง, ทะเลสาบน้ำจืด และแม่น้ำลำคลอง ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก ทั้งจีน, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี จนถึงเวียดนามตอนเหนือ ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ "R. o. kurumeus" หรือเรียกว่า "R. o. smithi" และ "R. o. ocellatus" พบในจีน, ไต้หวัน และญี่ปุ่น โดยแต่เดิมนั้นเชื่อว่าเป็นปลาพื้นเมืองที่พบเฉพาะไต้หวันเท่านั้น แต่หลังจากศตรรษที่ 18 แล้ว ได้แพร่กระจายพันธุ์ออกสู่ที่ต่าง ๆ ทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออก

มีพฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่ที่แปลก คือ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาหอยกาบน้ำจืดที่มีสุขภาพดี และปลาตัวเมียจะขยายอวัยวะวางไข่ด้วยการสอดท่อวางไข่ลงไปในโพรงกาบหอยและฝากไข่ไว้ในนั้น จากนั้นปลาตัวผู้จะตามเข้าไปฉีดสเปิร์ม หอยกาบจะสูบฉีดน้ำดึงเอาสเปิร์มจากปลาตัวผู้เข้าไปในตัวเองจนเกิดการปฏิสนธิ เมื่อหอยดึงเอาน้ำและออกซิเจนฟักไข่จนลูกปลาฟักออกเป็นตัวแล้วจึงว่ายออกมา โดยเฉลี่ยแล้วไข่ปลาจะยังฟักและได้รับการปกป้องภายในหอยกาบราวหนึ่งเดือน ลูกปลาจึงจะว่ายออกมา โดยที่หอยเองก็ได้ประโยชน์จากการนี้เพราะว่าได้ฝากไข่ติดไปกับตัวลูกปลาเพื่อกระจายและขยายพันธุ์ต่อด้วย

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามตู้ปลาที่ปูพื้นด้วยกรวดขนาดเล็กและทราย โดยผู้เลี้ยงอาจจะใส่หอยกาบน้ำจืดลงไปด้วยเพื่อให้ปลาวางไข่ เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้ง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, ปรสิต, ตัวอ่อนแมลงน้ำ, ลูกน้ำ, ไรแดง รวมถึงพืชชนิดต่าง ๆ ในแถบยุโรปนิยมเลี้ยงกันในบ่อปลาคาร์ป เพื่อให้ช่วยกำจัดปรสิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนอนสมอ และยังใช้กำจัดลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุง เป็นการควบคุมโรคระบาดที่เกิดจากยุงได้เป็นอย่างดี

นอกจากนี้แล้ว ปลาโรซี่บิทเทอร์ลิ่งยังใช้ในการทดสอบการตั้งครรภ์ของสตรีได้อีกด้วย โดยนำเอาปัสสาวะของผู้ทดสอบหยดลงในน้ำใกล้กับปลาตัวเมีย หากเป็นปัสสาวะของสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ ฮอร์โมนในยูเรียในน้ำปัสสาวะจะทำให้ท่อวางไข่ของปลาตัวเมียยื่นออกมา
ปลาบิทเทอร์ลิ่ง

ปลาบิทเทอร์ลิ่ง () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในสกุล "Rhodeus" (/โร-ดี-อัส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อย Acheilognathinae

เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก โดยคำว่า "Rhodeus" ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์เป็นภาษากรีก หมายถึง "ดอกกุหลาบ" เนื่องจากส่วนใหญ่มีลำตัวสีแดงหรือชมพูเหมือนสีกลีบกุหลาบ โดยเฉพาะช่วงโคนหางและช่วงท้องในปลาตัวผู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูการวางไข่เพื่อดึงดูดใจปลาตัวเมีย

พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดในแหล่งน้ำที่มีสภาพเย็นตั้งแต่แม่น้ำเนวาในรัสเซีย, แม่น้ำโรนในฝรั่งเศส และหลายแม่น้ำในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยพบกระจายพันธุ์ในภาคพื้นยุโรปเพียงแค่ 2 ชนิด

แบ่งออกได้เป็น 22 ชนิด
แฮนส์ออลโอเวอร์ (อัลบั้ม)

แฮนส์ออลโอเวอร์ () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงดนตรีร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ อัลบั้มออกจำหน่ายผ่านสังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ผลิตโดยโรเบิร์ต จอห์น "มัตต์" แลง ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 วงออกอัลบั้มอีกครั้งโดยรวมเพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ด้วย ซิงเกิลแรก "มิเซอรี" ออกจำหน่ายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 ซิงเกิลที่สอง "กิฟอะลิตเทิลมอร์" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 "เนเวอร์กอนนาลีฟดิสเบด" เป็นซิงเกิลที่สาม ออกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 และซิงเกิลที่สี่ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011

อัลบั้มได้รับคำวิจารณ์แบบผสมกัน แต่นักวิจารณ์กลายคนชื่นชมเรื่องกระบวนการผลิตเพลง นักวิจารณ์บางคนสังเกตว่าอัลบั้มมีแนวเพลงแบบโซลมากกว่าอัลบั้มก่อนหน้า มารูนไฟฟ์ทัวร์คอนเสิร์ตสนับสนุนอัลบั้มในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2011
ดวงใจพิสุทธิ์

ดวงใจพิสุทธิ์ เป็นนวนิยาย แนวโรแมนติก-ดราม่า จากบทประพันธ์โดยกิ่งฉัตร ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 ผลิตโดยบริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย พัชร์ กำกับการแสดงโดย สุชาติ ทับแป้น นำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี, สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์, ด.ช.จีโน่ ชูทส์, ด.ญ.เอเชีย ปทุมแก้ว, ปวีณา ชารีฟสกุล, มณีนุช เสมรสุต, ปรางค์วลัย เทพสาธร

ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดยบริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด บทโทรทัศน์โดย พรดี สาตราวาหะ กำกับการแสดงโดย วรวุฒิ นิยมทรัพย์ นำแสดงโดย ยุกต์ ส่งไพศาล, มทิรา ตันติประสุต, ด.ช.ภคพล ตัณฑ์พาณิชย์, ด.ญ.ทิพย์รดา ไมเออร์, รินลณี ศรีเพ็ญ, นราวิชญ์ จิตรบรรจง, อิษยา ฮอสุวรรณ
นักภูมิศาสตร์

นักภูมิศาสตร์ เป็นผู้ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ ซึ่งเป็นศาสตร์เกี่ยวกับการศึกษาปรากฏการณ์ของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์ที่เกิดขึ้นบนโลก

แม้ว่านักภูมิศาสตร์จะเป็นที่รู้จักในฐานะของผู้สร้างแผนที่มาตั้งแต่อดีต แต่ความจริงแล้วแผนที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสาขาการทำแผนที่ และการทำแผนที่ก็เป็นส่วนหนึ่งของสาขาภูมิศาสตร์เช่นกัน นักภูมิศาสตร์ไม่ได้ศึกษาเพียงแต่รายละเอียดของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์เท่านั้น แต่รวมถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองสิ่งว่ามีผลกระทบต่อกันและกันอย่างไรบ้าง

หากแบ่งแยกตามสาขาวิชาของภูมิศาสตร์ นักภูมิศาสตร์กายภาพจะศึกษาถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติขณะที่นักภูมิศาสตร์มนุษย์จะศึกษาถึงสังคมมนุษย์ ปัจจุบันนักภูมิศาสตร์สมัยใหม่ได้มีการใช้เทคโนโลยีต่างๆ เช่น ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ การรับรู้จากระยะไกล เป็นต้น มาใช้ในการทำงานทั้งในหน่วยงานภาครัฐและเอกชน

นักภูมิศาสตร์สามารถแบ่งขอบเขตการศึกษาได้ออกเป็นสามสาขาย่อยของภูมิศาสตร์ ดังนี้

สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิกได้กำหนดห้าหลักสำคัญของนักภูมิศาสตร์ ประกอบด้วย
บลันเชอ โคมเมอเรล

บลันเชอ โคมเมอเรล (เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวเยอรมัน โดยบลันเชอแสดงภาพยนตร์กว่า 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962
คาร์ล เก็พเพิร์ท

คาร์ล เก็พเพิร์ท () เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากถึง 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1932
โอลีเฟอร์ ซตริทเซิล

โอลีเฟอร์ ซตริทเซิล (เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักแสดงและนักพากย์เสียงชาวเยอรมันจากเมืองเบอร์ลิน
ขนมโตเกียว

ขนมโตเกียว เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง คล้ายกับขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น คือ เป็นแป้งแพนเค้กชิ้นบาง ๆ ทำให้ร้อนบนเตาขนาดเล็กที่มีหน้าเตาแบน แล้วม้วนห่อไส้ซึ่งมีด้วยกันหลากหลายไส้ เช่น ไส้กรอก, ไข่นกกระทา, ไส้ครีมรสหวานต่าง ๆ รวมถึงอาจจะมีไส้พิเศษในบางร้าน เช่น ชีส, บิ๊กไบค์, ไก่ยอ หรือแซลมอน

ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยะสึฮะชิ บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับกรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" () หมายถึง "ใหญ่" และ "มะรุ" (マル) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่"

ปัจจุบัน สามารถพบเห็นขนมโตเกียวขายอยู่ทั่วไป โดยเฉพาะเป็นรถเข็นหรือแผงลอยตามริมถนน
จักรพรรดิโกะ-นิโจ

จักรพรรดิโกะ-นิโจ (, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) จักรพรรดิองค์ที่ 94 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

จักรพรรดิโกะ-นิโจครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1301–08

โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดินิโจ ซึ่งครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 12 โดยได้ใส่คำว่า โก ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดินิโจที่สอง หรือ จักรพรรดินิโจยุคหลัง

จักรพรรดิโกะ-นิโจมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายคุนิฮะรุ ()

เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 ผู้เป็นต้นราชสกุล ไดกะกุจิ ราชสกุลที่อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์พร้อมกับราชสกุล จิเมียวอิน

เจ้าชายคุนิฮะรุได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1286 ต่อจากเจ้าชายทะเนะฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินหรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิอดีตจักรพรรดิโกะ-อุดะพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-นิโจได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้เหนือจักรพรรดิโกะ-นิโจ

วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจพระประชวรและสวรรคตขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษาเจ้าชายโทะมิฮิโตะที่รัชทายาทจากสายราชสกุลจิเมียวอิงขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
วิลเลียม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์

วิลเลียม วิลด์แฮม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์ () เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษจากพรรควิก ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่าง ค.ศ. 1806 - 1807 เขาเป็นบุตรชายของนายกรัฐมนตรีคนที่ 7 จอร์จ เกรนวิลล์ นอกจากนี้ นายกรัฐมนตรีคนที่ 9 วิลเลียม พิตต์ เอิร์ลแห่งซัทแฮม ยังมีศักดิ์เป็นลุงเขยของเขา ทำให้เขาจึงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับนายกรัฐมนตรีคนที่ 14 วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์

เขาเข้าเป็นสภาชิกสภาสามัญชนใน ค.ศ. 1782 และกลายเป็นคนสนิทนายกรัฐมนตรีวิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง และได้รับแต่งตั้งเป็นเหรัญญิกกองทัพในปี 1784 ก่อนที่ในปี 1789 เขาได้เป็นประธานสภาสามัญชนเป็นเวลาสั้นๆ และเข้าร่วมกับคณะรัฐบาลในตำแหน่งรัฐมนตรีปิตุภูมิ ในปีต่อมาเขาได้รับบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษเป็น บารอนเกรนวิลล์ ทำให้เขากลายเป็นสมาชิกของสภาขุนนาง และในปี 1791 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการกำหนดนโยบายด้านการทหารต่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส หลังจากนั้นเขาก็พ้นจากคณะรัฐบาลไปพร้อมกับนายกรัฐมนตรีวิลเลียม เพ็ตติในค.ศ. 1801 เนื่องจากการเลิกกีดกันชาวคาทอลิก นอกจากนี้ เขาเคยรับราชการทหารเป็นเวลาสั้นๆในยศพันตรีในบักกิงแฮมเชอร์ใน ค.ศ. 1794 และในยศพันโทในเซาท์บักกิงแฮมเชอร์

แม้ว่าวิลเลียม เพ็ตติจะหวนคืนสู่ตำแหน่งนายกในค.ศ. 1804 แต่ลอร์ดเกรนวิลล์ก็ไม่ได้เข้าร่วมคณะรัฐบาล จนกระทั่งเมื่อเพ็ตติถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1806 ลอร์ดเกรนวิลล์ เขาก็ได้รับแรงสนับสนุนและขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีต่อ
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1997

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1997 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2001

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2001 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2005

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2005 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2010

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2010 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2015

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2015 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1969

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1969 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1971

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1971 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1977

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1977 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1990

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1990 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2013

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2013 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1974

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1974 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1953

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1953 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1947

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1947 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1933

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1933 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1934

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1934 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1932

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1932 ในสหราชอาณาจักร
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า

สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า () เป็นสงครามในปีค.ศ. 1809 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรจักรวรรดิออสเตรียร่วมกับสหราชอาณาจักร เพื่อต่อต้านการแผ่อำนาจของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและรัฐบริวารซึ่งนำโดยจักรพรรดินโปเลียน ซึ่งการปะทะส่วนใหญ่ในสงครามนี้เป็นการปะทะระหว่างกองกำลังออสเตรียกับฝรั่งเศส ซึ่งการปะทะเกิดขึ้นทั้งทวีปยุโรปตอนกลางตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่ทั้งสองฝ่าย ซึ่งในขณะเดียวกัน อังกฤษก็เข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วยในการรบทางทะเลที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทร สงครามครั้งนี้จบลงโดยพฤตินัยด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการวาแกรมในต้นเดือนกรกฎาคม

หลังการต่อสู้จบลง มีการทำสนธิสัญญาเชินบรุนน์ ณ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรียจำยอมต้องเสียดินแดนจำนวนมากแก่รัฐบริวารของฝรั่งเศส และเสียเขตเทร์โนพิลแก่จักรวรรดิรัสเซีย ในดินแดนที่ต้องเสียไปนั้นมีประชากรอาศัยอยู่กว่าสามล้านคน ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมดของจักรวรรดิออสเตรียก่อนเสียดินแดน ซึ่งระหว่างที่นโปเลียนพำนักอยู่ในเวียนนานั้นเอง มีความพยายามจะลอบสังหารนโปเลียนแต่ไม่สำเร็จ การลงนามในสนธิสัญญานี้ทำให้สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้ายุติลงอย่างเป็นทางการ ในขณะที่สงครามคาบสมุทรยังดำเนินต่อไป
นางสีเวย

นางสีเวย นางสีเหว่ย หรือ อินายสีเวย เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังวิหารของวัดต้าม่อน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อันเป็นผลงานของฝีมือช่างชุดเดียวกันกับจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ "อินายสีเวยทัดอดกสลิด (ดอกแก้ว)" เป็นภาพวาดชิ้นเอกของจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อนที่กล่าวขาญกันว่า นี่คือภาพที่ถ่ายทอดความงามแบบล้านนาของสาวงามชาวเมืองต้าได้เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด ดังที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลกว่าเป็น "โมนาลิซ่าไทยแลนด์"

นางสีเวย เป็นหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อน ถูกวาดขึ้นในปีพ.ศ. 2427 ระหว่างการสร้างวัดต้าม่อน และวิหารไม้สักทองโดยพ่อเจ้าฮ้อยหลวง (ต้นตระกูลรัตนภาค) เชื้อสายเจ้าฟ้าเชียงตุง เจ้าฮ้อยหลวงได้หาช่างฝีมือดีมาจากเมืองเชียงตุง เพื่อสร้างวัดต้าม่อน ภายในวิหารด้านข้าง ทั้ง 2 ด้าน ได้ให้ช่างวาดภาพพุทธประวัติ และนิทานธรรมะเรื่อง เจ้าก่ำกาดำ ไว้อย่างสวยสดงดงาม การก่อสร้างดำเนินไปเกือบจะแล้วเสร็จ แต่ต้องหยุดชะงักการก่อสร้างลง ด้วยเหตุผลน่าเศร้าสลดกล่าวคือ วันนั้นสล่าเก๊า (หัวหน้าช่าง) ได้ปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเพื่อตกแต่งประดับหลังคาให้สวยงาม ซึ่งจะสำเร็จเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านที่คาดไว้อย่างแน่นหนาเชือกได้ขาดลง ทำให้หัวหน้าช่างร่วงลงสู่พื้นจากความสูงกว่า 10 เมตร ร่างลอยละลิ่วลงกระแทกพื้นอย่างแรงเสียชีวิตทันที เจ้าอ้อยหลวงสั่งหยุดการก่อสร้างทันที ด้วยความเสียใจในอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้สูญเสียช่างฝีมือเอกไป 1 คน จากการสอบสวนจึงรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจาก เพราะมีการกระทำผิดครูเก๊า(บรมครู) เนื่องจากมีเด็กของวัดต้าม่อนได้แอบไปขโมยกินมะพร้าวอ่อน ที่เป็นเครื่องเซ่นบูชาครูไว้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว

จิตรกรรมผนังวัดต้าม่อน เป็นฝีมือช่างชุดเดียวกันกับวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ในปีพ.ศ. 2532 วิหารไม้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไม่มีงบประมาณซ่อมแซม ชาวบ้านจึงได้ถวายให้กับไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันสิ่งที่หลงเหลือจากอดีตคงเหลือแค่แต่เพียงเสาวิหารไม้ และลายคำเพดานซึ่งยังคงมีสภาพสมบูรณ์เช่นในอดีต

ปัจจุบันจิตรกรรมเวียงต้าของดั้งเดิมอยู่ที่หอคำน้อย ไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ส่วนภาพจำลองฉบับสมบูรณ์อีกชุด ถูกทำจัดทำขึ้นมาใหม่และได้จัดแสดงให้ชมที่พิพิธภัณฑ์โกมลผ้าโบราณ อำเภอลอง จังหวัดแพร่
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์

รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ () เป็นแผนรัฐประหารของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เริ่มขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 ซึ่งตรงกับวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ปีที่ 8 ในปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือเป็นรัฐประหารซ้อนรัฐประหาร (ในขณะที่สภากำลังทำรัฐประหารยึดอำนาจคณะดีแร็กตัวร์ ก็ถูกนโปเลียนทำรัฐประหารซ้อน) รัฐประหารครั้งนี้ทำให้นโปเลียนกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในฝรั่งเศสในตำแหน่งกงสุลเอกและถือเป็นจุดสิ้นสุดสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส รัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการหลั่งเลือด หลังรัฐประหารมีการสถาปนาคณะรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะกงสุลฝรั่งเศสขึ้นมาแทนคณะดีแร็กตัวร์

ในเช้าวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ในขณะที่ปารีสยังอยู่ในความไม่สงบจากการปฏิวัติฝรั่งเศส ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานสภาห้าร้อย ได้บอกให้ผู้แทนและคณะดีแร็กตัวร์ทั้งหมดลี้ภัยเหตุจลาจลในปารีสไปยังพระราชวังแซ็ง-กลูบริเวณชานเมืองทางตะวันตกของปารีสและเปิดการประชุมขึ้นที่นั่น ผู้แทนในสภาฝ่ายนโปเลียนได้ชักจูงให้สมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ทั้ง 5 คนลาออกและล้มเลิกระบอบดีแร็กตัวร์ แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส, รอเฌ ดูว์โก ยอมลาออก อย่างไรก็ตาม ดีแร็กตัวร์อีก 3 คนคือ ปอล บารัส, หลุยส์-เฌโรม กอเยร์ และ ฌ็อง-ฟร็องซัว-ออกุสเต มูว์แล็ง ไม่ยอมลาออก

ในวันที่ 19 เดือนบรูว์แมร์ ที่พระราชวังแซ็ง-กลู การประชุมยังดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด นายพลนโปเลียนซึ่งอดทนรออยู่นอกห้องประชุมนั้นทนไม่ไหว จึงนำทหารแกรนาเดียร์กองเล็ก ๆ เข้าไปยังห้องประชุมสภาในเวลากับที่บารัสกำลังทำเรื่องลาออก เมื่อนโปเลียนเข้าไปก็ผู้แทนตรงดิ่งเข้ามาใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานที่ประชุมจึงบอกให้ทหารคอยยืนคุ้มกันนโปเลียน หลังจากนั้น ผู้แทนบางส่วนได้มีการเสนอญัตติให้ประกาศว่านโปเลียนเป็นพวกนอกกฎหมายซึ่งจะทำให้นโปเลียนพ้นจากตำแหน่งทั้งหมด ในเวลาคับขันนั้นเอง ลูว์เซียงได้แอบหลบไปบอกทหารประจำสภาว่าสภากำลังถูกคุกคามจากผู้แทนบางส่วนที่มุ่งร้าย นั้นจากนั้นก็มีผู้แทนคนหนึ่งยึดดาบไปและพยายามแทงนโปเลียน ลูว์เซียงสั่งให้จับกุมผู้แทนคนนั้นออกไปจากห้องประชุม

ในวันที่ 20 เดือนบรูว์แมร์ หลังข่าวการปองร้ายนโปเลียนแพร่สะพัดออกไปยังปารีส นโปเลียนก็ได้รับความเห็นอกเห็นใจจากประชาชนจำนวนมาก นายพลฌออากีม มูว์รา ยกทัพเข้าล้อมพระราชวังแซ็ง-กลู นโปเลียนใช้ข้ออ้างการถูกปองร้ายโดยสมาชิกสภานี้รัฐประหาร นายพลนโปเลียนประกาศสถาปนารัฐบาลชั่วคราวที่เรียกว่าคณะกงสุลซึ่งอำนาจทั้งหมดอยู่ที่กงสุลสามคน และได้ประกาศว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสได้สิ้นสุดลงแล้ว คณะกงสุลจะบริหารประเทศเป็นการชั่วคราวในขณะที่รัฐสภาดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1907

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1907 ในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1908

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1908 ในสหราชอาณาจักร
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ

จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ () จักรพรรดิองค์ที่ 95 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

จักรพรรดิฮะนะโซะโนะทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1851 - พ.ศ. 1861

จักรพรรดิฮะนะโซะโนะทรงมีพระนามก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายโทะมิฮิโตะ (Imperial Prince Tomihito)

ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ใน จักรพรรดิฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 93 โดยทรงมาจากราชสกุลจิเมียวอิน

เจ้าชายโทะมิฮิโตะในฐานะรัชทายาทขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบต่อจาก จักรพรรดิโกะ-นิโจ พระญาติที่ประชวรและสวรรคตอย่างกระทันหัน
โดยตลอด 10 ปีในรัชกาลทั้งอดีต จักรพรรดิฟุชิมิ พระราชบิดาและอดีต จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ พระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้ผลัดกันเป็น ไดโจโฮโอ 
( , มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือจักรพรรดิฮะนะโซะโนะ

ในปี พ.ศ. 1861 จักรพรรดิฮะนะโซะโนะประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะกะฮะรุที่รัชทายาทจากสายราชสกุลไดกะกุจิทำให้เป็น ไดโจเท็นโน ( , มหาจักรพรรดิ)

ปี พ.ศ. 1878 อดีตจักรพรรดิฮะนะโซะโนะออกผนวชเป็นพระภิกษุใน นิกายเซน และได้ยกพระตำหนักที่ประทับให้เป็นวัด

วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 1891 อดีตจักรพรรดิฮะนะโซะโนะประชวรและสวรรคตขณะพระชนมายุเพียง 51 พรรษา
กง ฮโย-จิน

กง ฮโย-จิน ( เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทบาทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ยุทธการมัดหัวใจนายแฟนเผลอ" (2008) และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "บันทึกหัวใจ…นายซางดู" (2003), "ขอขอบคุณจากดวงใจ" (2007), "อร่อยรัก รสพาสต้า" (2010), "ยัยนี่โดนใจซุปตาร์" (2011), "รักป่วนวิญญาณหลอน" (2013), "ถ้ารักกัน...มันก็โอเค" (2014), "โปรดิวเซอร์หน้าใส หัวใจกุ๊กกิ๊ก" (2015) และ "เจลลัสซีอินคาเน็ต" (2016) เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชินีแห่งละครโรแมนติก-คอมเมดี" เนื่องจากเธอประสบความสำเร็จอย่างมากในการแสดงละครแนวรอมคอม
จักรพรรดิโกไดโงะ

จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ () จักรพรรดิองค์ที่ 96 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

จักรพรรดิโกะ-ไดโงะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1861 - พ.ศ. 1882

โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิไดโงะ ที่ครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 9 โดยเมื่อใส่คำว่า โก ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดิไดโงะที่สอง หรือ จักรพรรดิไดโงะยุคหลัง

จักรพรรดิโกะ-ไดโงะมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะกะฮะรุ ()

เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94
ทำให้อดีต จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชบิดาได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสอีกครั้งดังเช่นรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นิโจ จนกระทั่งปี พ.ศ. 1864 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะจิงสามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เองในปี พ.ศ. 1867 อันเป็นช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะพยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนแต่ที่ปริกษาในพระองค์คนหนึ่งได้ทำการทรยศด้วยการนำแผนการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะไปแจ้งแก่ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ทำให้การก่อการครั้งนี้ไม่สำเร็จ

ในปี พ.ศ. 1874 องค์จักรพรรดิได้พยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากที่ปรึกษาในพระองค์คนหนึ่งได้นำแผนการไปแจ้งแก่รัฐบาลที่ คะมะกุระ ทำให้รัฐบาลโชกุนได้ทำการเนรเทศองค์จักรพรรดิไปยัง จังหวัดโอะกิ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่อดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ เคยถูกเนรเทศไปภายหลัง สงครามปีโจคิว เมื่อปี พ.ศ. 1764 หรือ 110 ปีก่อนหน้านั้นและสถาปนาเจ้าชายคะซูฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินขึ้นเป็น จักรพรรดิโคงง

ปี พ.ศ. 1876 องค์จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังโดยความช่วยเหลือของ นะวะ นะงะโตะชิ ขุนศึกผู้จงรักภักดีในระหว่างนั้น อะชิกะงะ ทะกะอุจิ อดีตขุนศึกของฝ่ายรัฐบาลโชกุนที่แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายจักรพรรดิได้ทำการยึดคืน นครหลวงเฮอัง มาจากฝ่ายรัฐบาลได้สำเร็จพร้อมกันนั้นอีกหนึ่งขุนศึกแปรพักตร์คือ นิตตะ โยะชิซะดะ ได้ทำการยึด คะมะกุระ ได้สำเร็จทำให้รัฐบาลโชกุนล่มสลายและคนในตระกูลโฮโจกระทำเซ็ปปุกุ (ฆ่าตัวตาย) ทั้งหมด

ปี พ.ศ. 1877 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะเสด็จนิวัติกลับไปยัง นครหลวงเฮอัง และปลดจักรพรรดิโคงงลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับรวมพระราชอำนาจทั้งหมดไว้ที่พระองค์อันเป็นจุดกำเนิด ยุคฟื้นฟูสมัยเก็งมู ทำให้อะชิกะงะ ทะกะอุจิซึ่งสามารถปราบปรามศัตรูทางการเมืองรวมถึงนิตตะ โยะชิซะดะและสถาปนาตนเองเป็นปฐมโชกุนแห่งอะชิกะงะไม่พอใจยกกองทัพบุกเข้านครหลวงเฮอังเมื่อปี พ.ศ. 1879 พร้อมกับสถาปนาพระอนุชาของอดีตจักรพรรดิโคงงขึ้นเป็น จักรพรรดิโคเมียว ทางฝั่งจักรพรรดิโกะ-ไดโงะและพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยลงไปยังเมือง โยะชิโนะ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเฮอัง พร้อมกับตั้งราชสำนักขึ้นที่นี่เมื่อ เดือนมกราคม พ.ศ. 1880 ทำให้เกิด ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ขึ้นมา
สโมสรฟุตซอลราชนาวี

สโมสรฟุตซอลราชนาวี เป็นสโมสรฟุตซอลในประเทศไทยสนับสนุนโดยกองทัพเรือไทย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยแลนด์ฟุตซอลลีก
อาเซียนฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ

อาเซียนฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ เป็นการแข่งขันฟุตซอล ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน
ปลาโรนันยักษ์

ปลาโรนันยักษ์ () ปลากระดูกอ่อนขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ในกลุ่มปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์ Rhynchobatidae และสกุล "Rhynchobatus" โดยแยกออกจากปลาโรนันซึ่งอยู่ในวงศ์ Rhinobatidae อีกที (โดยในบางแหล่งข้อมูลยังคงจัดให้อยู่รวมกัน)

พบกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของอินโด-แปซิฟิก โดยมีเป็นบางชนิดที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติกแถบตะวันออก โดยเป็นปลาที่ถูกประเมินไว้จากสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) แล้วว่าทุกชนิดตกอยู่ในสภานะของการเสี่ยงหรือล่อแหลมต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์

เป็นปลาขนาดใหญ่ ความยาวที่สุดที่พบคือ 3 เมตร (9.8 ฟุต) จัดว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มปลากระเบนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แต่ขนาดเล็กที่สุดมีความยาวเพียงครึ่งเดียว ทุกชนิดมีความคล้ายคลึงกันโดยมองอย่างผิวเผิน โดยสามารถจำแนกออกจากกันด้วยการพิจารณาลักษณะโดยรวมของส่วนปลายจมูก, การนับกระดูกสันหลัง ตลอดจนสีตามลำตัว (การกระจายตัวของจุดสีขาว และการมีหรือไม่มีฐานสีดำที่ใต้ครีบอก

ปัจจุบันได้มีการจำแนกไว้ 7 ชนิด โดยที่ผ่านมาจะมีการสับสนในชนิดของปลาโรนันจุดขาว ("R. djiddensis") ซึ่งปัจจุบันนับได้ว่าพบได้ในแถบมหาสมุทรอินเดียด้านตะวันตก

นอกจากนี้แล้วยังมีอีกชนิดหนึ่ง คือ "Rhynchobatus sp. nov." A หรือ 1 ซึ่งยังไม่ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์

ชนิดที่มีชื่อสามัญในภาษาไทยกำกับ หมายถึง มีรายงานว่าพบได้ในน่านน้ำไทย
เออแฌน เดอ โบอาร์แน

เออแฌน โรแซ เดอ โบอาร์แน () เป็นบุตรชายคนเดียวของนายพลอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน กับ นางโฌเซฟีน ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี ภรรยาคนแรกของนโปเลียน โบนาปาร์ต

เขาเกิดในปารีสและเป็นบุญบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี