seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เว็บเชิงความหมาย

เว็บเชิงความหมาย หรือ ซีแมนติกเว็บ () คือพัฒนาการของเวิลด์ไวด์เว็บซึ่งเกี่ยวข้องกับข้อมูลและการบริการบนเว็บไซต์ โดยสร้างความเป็นไปได้ที่เว็บไซต์จะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของผู้ใช้และเครื่องมือที่ใช้บรรจุลงในสารบัญเว็บไซต์ ซึ่งมีที่มาจากเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม เซอร์ ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี มีทัศนคติเกี่ยวกับเว็บว่าเป็นแหล่งรวมการแลกเปลี่ยนข้อมูลและความรู้

เว็บเชิงความหมายโดยแก่นแท้จะบรรจุไปด้วยเซ็ตของหลักของการออกแบบ การทำงานร่วมกัน และความหลากหลายของเทคโนโลยี พื้นฐานบางส่วนของเว็บเชิงความหมายแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ที่จะรองรับกับเทคโนโลยีหรือสามารถนำมาใช้ได้จริงในภายภาคหน้า ส่วนอื่นของเว็บเชิงความหมายแสดงถึงลักษณะพิเศษ ซึ่งจะประกอบด้วย Resource Description Framework (RDF) ความหลากหลายของการสับเปลี่ยนของข้อมูล (เช่น RDF/XML, N3, Turtle, N-Triples) และเครื่องหมาย เช่น RDF Schema (RDFS) และ Web Ontology Language (OWL) ซึ่งสิ่งเหล่านี้มุ่งหมายเพื่อเตรียมการถึงส่วนประกอบของการจำกัดความ กำหนดการ และความรู้ที่ได้รับ

มนุษย์สามารถใช้เว็บไซต์เพื่อจัดเก็บงาน เช่น การค้นหาคำว่า "monkey" ในภาษาอังกฤษ การจองหนังสือในห้องสมุด และการค้นหาราคาแผ่นดีวีดีที่ราคาถูกที่สุด อย่างไรก็ตามคอมพิวเตอร์ไม่สามารถทำงานได้สำเร็จลุล่วงในงานเดียวกันได้หากปราศจากการควบคุมของมนุษย์ เพราะเว็บเพจได้ถูกออกแบบให้มนุษย์ใช้สำหรับอ่าน ไม่ใช่เครื่องจักรกล เว็บเชิงความหมายคือทัศนคติของข้อมูลที่คอมพิวเตอร์สามารถเข้าใจได้ ดังนั้นเราจึงแสดงถึงความยุ่งยากของงานซึ่งนำไปสู่การค้นหา การแบ่งปัน และการแบ่งส่วนของข้อมูลบนเว็บ

แฟ้มข้อมูลในคอมพิวเตอร์สามารถแบ่งออกเป็นเอกสารกับข้อมูล ซึ่งเอกสารจำพวกข้อความในจดหมาย รายงาน ใบปลิวที่อ่านโดยมนุษย์ ข้อมูลจำพวกปฏิทิน สมุดที่อยู่ รายชื่อเพลง แผ่นพับที่แสดงในแอปพลิเคชันซึ่งสามารถมอง ค้นหา และแยกส่วนออกได้หลายทาง

ปัจจุบันนี้เวิลด์ไวด์เว็บใช้พื้นฐานการเขียน Hypertext Markup Language (HTML) เป็นหลัก ซึ่งใช้หลักการของส่วนของโค้ดที่กระจายตัวกับมัลติมีเดีย เช่น รูปภาพและฟอร์ม ซึ่งอธิบายได้ดังนี้
การประชุมเลือกสันตะปาปา

การประชุมเลือกสันตะปาปา () คือการประชุมโดยคณะพระคาร์ดินัล (College of Cardinals) เพื่อเลือกตั้งมุขนายกแห่งคริสตจักรกรุงโรม (Bishop of the Church of Rome) ซึ่งเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่หลังจากที่ตำแหน่งว่างลง พระสันตะปาปาถือกันว่าเป็นผู้สืบตำแหน่งมาจากนักบุญเปโตร ซึ่งชาวคาทอลิกเชื่อว่าเป็นพระสันตะปาปาองค์แรก และเป็นตำแหน่งที่ถือกันว่าเป็นประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกบนโลกมนุษย์ การเลือกตั้งนี้ถือว่าเก่าแก่ที่สุดที่ดำเนินการต่อเนื่องกันมาในการเลือกตั้งประมุขของคริสตจักร

การเลือกตั้งหลายครั้งในอดีตมักมีการเมืองเข้ามาแซกแทรงจนทำให้บางครั้งตำแหน่งพระสันตะปาปาว่างลงเป็นระยะเวลาครั้งละนาน ๆ โดยเฉพาะในช่วงว่างระหว่างสมณสมัยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1268 - 1271 ที่มีผลทำให้มีต้องมีการเรียกประชุมสังคายนาลียงครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1274 ที่ผลของการประชุมออกมาว่าพระคาร์ดินัลผู้มีสิทธิเลือกตั้งพระสันตะปาปาต้องถูกกักตัว “ขังกุญแจ” ไว้ตามลำพัง “cum clave” (ภาษาละติน แปลว่า “ด้วยกุญแจ”) และจะไม่ได้รับการปล่อยให้ออกมาจนกว่าจะได้พระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ ในปัจจุบันการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปากระทำกันในโบสถ์น้อยซิสทีนภายในพระราชวังพระสันตะปาปามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1492

ในระยะสองสามร้อยปีแรกของคริสต์ศาสนามุขนายกแห่งโรมก็เช่นเดียวกับมุขนายกประจำมุขมณฑลอื่น ๆ ที่ได้รับเลือกโดยเอกฉันท์โดยนักบวชและประชาชนของมุขมณฑล ในกรณีนี้ก็คือกรุงโรม ในปี ค.ศ. 1059 จึงได้มีการระบุคุณสมบัติของคณะพระคาร์ดินัลให้เป็นกลุ่มผู้มีสิทธิเลือกตั้งแต่เพียงกลุ่มเดียว ตั้งแต่นั้นมาก็ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงรายละเอียดเกี่ยวกับกฎการเลือกตั้งกันเรื่อยมา ในปี ค.ศ. 1970 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ก็ทรงจำกัดอายุคาร์ดินัลว่าต้องเป็นผู้มีอายุน้อยกว่า 80 ปีจึงมีสิทธิเข้าร่วมการเลือกตั้งได้

พระสันตะปาปาทรงมีสิทธิในการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดและกฎต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งของผู้ที่จะมาเป็นพระสันตะปาปาสืบต่อจากพระองค์ได้โดยการออกสมณธรรมนูญ (apostolic constitution); กฎการเลือกตั้งปัจจุบันวางรากฐานไว้โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ในสมณธรรมนูญชื่อ “Universi Dominici Gregis” (“the Lord's whole flock” หรือ “ธรรมนูญผู้นำกลุ่มสาวก”) และต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงออกบทแก้ไข “Umotu proprio” (“on his own impulse” หรือ “ธรรมนูญแรงดลใจ”) เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2007. ให้พระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ต้องได้รับคะแนนเสียงสองในสามจากคณะคาร์ดินัลจึงจะได้รับเลือกให้เป็นพระสันตะปาปาได้
ซิมซิตี โซไซตีส์ เดสทิเนชันส์

ซิมซิตี โซไซตีส์ เดสทิเนชันส์นี้ เป็นภาคเสริมตัวแรกของเกม ซิมซิตี โซไซตีส์ และถูกวางจำหน่ายที่อเมริกาเหนือในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ส่วนใหญ่ตัวเกมนี้จะเน้นไปที่นักท่องเที่ยวและสถานที่พักร้อน ปัจจุบันเกมนี้มีขายในรูปแบบกล่องเกมซิมซิตี(ตัวเกมดังกล่าวไม่มีจำหน่ายในประเทศไทย)และ/หรือ วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดในร้านค้าออนไลน์ อีเอ สโตร์

ตัวเกมซิมซิตี โซไซตีส์ เดสทิเนชันส์นี้ ทางอิเลคโทรนิค อาร์ตกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 มีข้อมูลเกี่ยวกับเกมดังนี้:

ตัวเกมนั้นจะมีสิ่งปลูกสร้างมากมายสำหรับเรียกนักท่องเที่ยวให้มาที่เมืองที่เราสร้าง ไม่ว่าจะเป็นสวนสาธารณะ มีกีฬาทางน้ำ โรงแรม ฯลฯ อีกทั้งพวกเขายังสามารถหาความพักผ่อนหย่อนใจได้ 
อีกทั้งจำนวนประชากรอาจสูงขึ้นเป็นเท่าตัวก็ได้หากเชิญชวนชาวซิมส์มาที่นี่
สงขลาอะควาเรี่ยม

สงขลาอะควาเรี่ยม () หรือเดิม สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ สงขลา ตั้งอยู่ที่แหลมสนอ่อน อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เป็นแหล่งเรียนรู้ระบบนิเวศวิทยาและจัดแสดงพันธุ์สัตว์น้ำนานาชนิดแห่งแรกของภาคใต้ตอนล่าง โดยเริ่มเปิดให้เข้าชมตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2551 ก่อนหน้าพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินเปิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 ลักษณะโดยรวมคือมีความโดดเด่นในการจำลองระบบนิเวศวิทยาภาคใต้ และจำลองสภาพวิถีชีวิตของชาวใต้

ใช้งบประมาณ 240 ล้านบาทและใช้เวลาก่อสร้าง 4 ปี โดยเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 และแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2552

อาคารแสดงพันธุ์สัตว์น้ำภายในแบ่งส่วนการจัดแสดงออกเป็น 4 โซน ได้แก่

ภายในห้องโถงตรงกลางอาคารจะเป็นลานนิทรรศการกลางแจ้ง และร้านจำหน่ายของที่ระลึก
กลุ่มตะวันออก

คำว่า กลุ่มตะวันออก () เป็นชื่อเรียกที่หมายถึงอดีตรัฐซึ่งปกครองด้วยระบอบสังคมนิยมแบบคอมมิวนิสต์ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในยุโรปตะวันออก และอาจหมายรวมถึงประเทศที่เข้าร่วมสนธิสัญญาวอร์ซอด้วยเช่นกัน คำว่า "กลุ่มตะวันออก" เป็นชื่อที่ใช้เรียกในยุคสงครามเย็น (ค.ศ. 1946 - ค.ศ. 1989) รัฐต่างๆ ที่อยู่ในโลกตะวันออกส่วนใหญ่เป็นรัฐที่ถูก สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

หลังจากที่สหภาพโซเวียตล่มสลาย รัฐแต่ละรัฐที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียตก็ได้แยกตัวตั้งตนเป็นอิสระและเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสังคมนิยมเป็นระบอบประชาธิปไตยแทน รวมอีกทั้งประเทศเยอรมันทั้งตะวันออกและตะวันตกก็ได้รวมตัวกันเป็นหนึ่งภายหลังการทำลายกำแพงเบอร์ลิน ทำให้กลุ่มตะวันออกล่มสลาย
ภัทรพล กันตพจน์

ภัทรพล กันตพจน์ ชื่อเดิม อลงกรณ์ ต้นหนองดู่ หรือ ดิว เดอะสตาร์ 4 เกิดวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 เป็นคนเชียงใหม่แต่กำเนิด จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี ที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ คณะนิเทศศาสตร์ ดิวเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางโดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่น จากการเข้าประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 4 ในปี พ.ศ. 2551 และได้เป็น 1 ใน 8 คนสุดท้ายอีกด้วย ซึ่งการแข่งขันในปีนี้ดิวได้เป็นรองชนะเลิศอันดับที่ 3 แม้เขาจะไม่ได้ชนะในรายการเดอะสตาร์ในปีนี้ แต่บอย-ถกลเกียรติ วีรวรรณ ก็นำเขาไปแสดงละครในสังกัดค่าย Exact กับละครเรื่อง หีบหลอนซ่อนวิญญาณ และไม่นานนี้เขากำลังโชว์ผลงานละครเรื่องใหม่ แนวแอคชั่นดราม่า เรื่อง ฮีโร่ 1000 รัก คู่กับ ต้น-ชยธร เศรษฐจินดา ซึ่งเป็นเพื่อนที่ร่วมประกวด 8 คนสุดท้ายในรายการเดอะสตาร์ปีเดียวกันอีกด้วย มีผลงานเด่นจากละครเรื่อง เพื่อเธอ (2559) รับบทใหญ่
แหกค่ายนรกเดียนเบียนฟู

แหกค่ายนรกเดียนเบียนฟู เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520 กำกับโดยชุมพร เทพพิทักษ์ จากบทประพันธ์ของประจิม วงศ์สุวรรณ มีเนื้อหาเกี่ยวกับค่ายกักกันแห่งหนึ่งของฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่เมืองเดียนเบียนฟู จังหวัดเดียนเบียน ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม ที่มีคนไทยถูกจับตัวไปขัง ฝ่ายพระเอกจึงบุกเข้าไปชิงตัว พร้อมกับทำลายค่ายจนราบคาบ

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อเพื่อต่อต้านคอมมิวนิสต์ ไม่ได้มีเนื้อหาเกี่ยวกับสมรภูมิเดียนเบียนฟูที่มีชื่อเสียงระหว่างฝรั่งเศสกับเวียดมินห์ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954) ที่จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของฝรั่งเศส ทั้งที่มียุทโธปกรณ์เหนือกว่าแต่อย่างใด

ภาพยนตร์สร้างโดยฮอลลีวู้ดภาพยนตร์ ของชุมพร เทพพิทักษ์ ได้รับรางวัลจากพิธีประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2520 ได้แก่
ซาวด์การ์เดน

ซาวด์การ์เดน () เป็นวงร็อกอเมริกันก่อตั้งวงในเมืองซีแอตเทิล รัฐวอชิงตันในปี 1984 โดยนักร้องนำและมือกีตาร์ คริส คอร์เนลล์, กีตาร์ลีด คิม ธายิลและมือเบส ฮิโระ ยามาโมโตะ ต่อมาแมตต์ แคเมรอนกลายเป็นมือกลองถาวรในปี 1986 ขณะที่เบน เชปเพิร์ด มือเบสเป็นสมาชิกถาวรแทนที่ยามาโมโตะในปี 1990

ซาวด์การ์เดนถือเป็นวงสำคัญวงหนึ่งที่สร้างสรรค์เพลงแนวกรันจ์ แนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอย่างหนึ่งที่พัฒนาขึ้นในซีแอตเทิล วงอยู่สังกัดซับป็อป ซาวด์การ์เดนถือเป็นวงกรันจ์วงแรกที่ได้เซ็นสัญยากับค่ายใหญ่ ถึงแม้ว่าวงจะไม่ประสบความสำเร็จด้านการตลาด จนกระทั่งวงเนอร์วานาและเพิร์ลแจม สร้างกระแสแนวกรันจ์ให้เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990

ซาวด์การ์เดนประสบความสำเร็จมากที่สุดกับผลงานอัลบั้มในปี 1994 ชุด "Superunknown" ที่เปิดตัวโดยการเข้าอันดับ 1 บนชาร์ทบิลบอร์ด และยังมีซิงเกิ้ลที่ได้รับรางวัลแกรมมี่อย่าง "Black Hole Sun" และ "Spoonman" ต่อมาในปี 1997 วงได้แตกไปเนื่องจากการขัดแย้งกันได้เรื่องทิศทางการสร้างสรรค์ผลงาน ซาวด์การ์เดนมียอดขายกว่า 8 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา และมียอดขายประมาณ 20 ล้านชุดทั่วโลก
อลิซอินเชนส์

อลิซอินเชนส์ () เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งในซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ในปี 1987 โดยมือกีตาร์ เจอร์รี แคนเทรลล์ และนักร้อง เลย์น สตาเลย์ ถึงแม้ว่าจะทำเพลงโดยมากในแนวกรันจ์ แต่ดนตรีก็มีส่วนของเฮฟวีเมทัล และอคูสติกด้วย ตั้งแต่การก่อตั้งวง อลิซอินเชนส์ออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 3 ชุด, อีพี 2 ชุด, อัลบั้มแสดงสด 2 ชุด, อัลบั้มรวมเพลง 4 ชุด และดีวีดี 2 ชุด วงเป็นที่รู้จัก มีจุดเด่นเรื่องเสียงร้องที่กลมกลืนเสียงร้องของสตาเลย์และแคนเทรลล์ด้วยกัน

อลิซอินเชนส์ประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติ ในฐานะวงดนตรีที่มีส่วนในการเคลื่อนไหวของเพลงกรันจ์ช่วงต้นทศวรรษ 1990 ร่วมกับวงอื่นอย่างเนอร์วานา, เพิร์ลแจม และซาวด์การ์เดน ถือเป็นวงหนึ่งที่ประสบความสำเร็จในทศวรรษ 1990 ด้วยยอดอัลบั้มขายกว่า 15 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาเพียงแห่งเดียว วงยังมีอัลบั้ม 2 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 1 บนบิลบอร์ด 200 ("Jar of Flies" และ "Alice in Chains") มีซิงเกิ้ล 11 ซิงเกิ้ลที่ติดท็อป 10 บนชาร์ทเมนตรีมร็อกแทร็ค และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 6 ครั้ง

ถึงแม้ว่าวงจะไม่เคยประกาศแตกวงอย่างเป็นทางการ แต่วงก็มีปัญหา จากการไม่เข้าร่วมที่เกิดจากปัญหาของเลย์น สตาลีย์กับปัญหาเรื่องทรัพย์สิน นำไปสู่การเสียชีวิตของเขาในปี 2002 อลิซอินเชนส์กลับมารวมตัวกันใหม่ในปี 2005 และจากข้อมูลปี 2009 พวกเขาเสร็จสิ้นการทำงานผลงานสตูดิโออัลบั้มครั้งแรกในรอบ 14 ปี กับนักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ วิลเลียม ดูวอลล์ อัลบั้มจะวางแผนเดือนกันยายน 2009 โดยค่ายเวอร์จิน/อีเอ็มไอ
พลินีผู้อาวุโส

พลินีผู้อาวุโส () หรือ กาอิอุส ปลีนิอุส แซกุนดุส (; ค.ศ. 23 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 79) เป็นนักธรรมชาติวิทยา นักประพันธ์ และแม่ทัพชาวโรมันในสมัยจักรวรรดิโรมันตอนต้น และเป็นพระสหายของจักรพรรดิแว็สปาซิอานุส พลินีใช้เวลาส่วนใหญ่ในการศึกษา การเขียน และการสืบสวนเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติและภูมิศาสตร์ งานชิ้นสำคัญที่สุดที่เขียนคือสารานุกรมชื่อ "ธรรมชาติวิทยา" () ที่กลายมาเป็นแบบอย่างในการเขียนงานประเภทนี้ต่อมา พลินีเป็นลุงของพลินีผู้เยาว์ (Pliny the Younger)
สตราโบ

สตราโบ (, ภาษากรีก: Στράβων) (ราว 63/64 ก่อนคริสต์ศักราช – ราว ค.ศ. 24) เป็นนักประวัติศาสตร์, นักภูมิศาสตร์ และนักปรัชญาชาวกรีก

สตราโบถือกำเนิดมาในครอบครัวผู้มีฐานะดีจากอาเมเซียในปอนตัส (ปัจจุบันคืออมัสยาในตุรกี) ที่เพิ่งเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน แม่ของสตราโบเป็นชาวจอร์เจีย สตราโบได้รับการศึกษาจากนักภูมิศาสตร์และนักปรัชญาหลายคน โดยเริ่มในนิสา และต่อมาในกรุงโรม สตราโบเป็นเป็นนักปรัชญาลัทธิสโตอิกและเป็นผู้สนับสนุนลัทธิจักรวรรดินิยมของโรมัน ต่อมาก็ได้เดินทางอย่างกว้างขวางไปยังหลายดินแดนที่รวมทั้งอียิปต์ และราชอาณาจักรคูช ไม่ปรากฏหลักฐานว่า “หนังสือภูมิศาสตร์สตราโบ” เขียนขึ้นเมื่อใด แต่ความเห็นภายในเนื้อหาของหนังสือบ่งว่าเขียนเสร็จในรัชสมัยของจักรพรรดิไทบีเรียส บ้างก็กล่าวว่าร่างฉบับแรกเขียนราว ค.ศ. 7 แต่บ้างก็ว่าราว ค.ศ. 18 เวลาสุดท้ายที่กล่าวถึงเป็นการตายของจูบาที่สองในปี ค.ศ. 23 กษัตริย์แห่งมอรูเชียผู้ที่ถูกกล่าวว่า “เพิ่งสิ้นพระชนม์” ซึ่งอาจจะกล่าวได้ว่า “เพิ่ง” หมายความว่าภายในปีหนึ่ง สตราโบหยุดเขียนในปีนั้นหรือปีต่อมา (ค.ศ. 24) เมื่อเสียชีวิต

หนังสือ “ประวัติศาสตร์” สูญหายไปเกือบหมด แม้ว่าสตราโบจะกล่าวถึงหนังสือเล่มนี้และนักเขียนยุคคลาสสิกกล่าวว่าเป็นหนังสือที่มีจริง แต่เอกสารที่ยังเหลืออยู่เป็นเพียงชิ้นส่วนพาไพรัสที่มีเหลืออยู่ไม่มากนัก ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่มหาวิทยาลัยมิลาน (renumbered [Papyrus] 46).

สตราโบมีชื่อเสียงจากการเขียน “หนังสือภูมิศาสตร์สตราโบ” (Geographica) จำนวน 17 เล่มที่เป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชนกลุ่มต่างๆ และที่ตั้งในบริเวณต่างๆ ในโลกเท่าที่รู้จักกันในสมัยนั้น

หนังสือเล่มนี้มีความสำคัญเพราะเป็นแหล่งข้อมูลจากสมัยโบราณโดยเฉพาะในการใช้อ้างอิงควบกับข้อมูลจากแหล่งอื่น
จักรพรรดิติแบริอุส

ติแบริอุส ไกซาร์ ดีวี เอากุสตี ฟีลิอุส เอากุสตุส () เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันพระองค์ที่สองต่อจากจักรพรรดิเอากุสตุส ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 14 ถึง ค.ศ. 37

ติแบริอุสมีชื่อเกิดว่า ติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร () เขามาจากตระกูลเกลาดิอุส เป็นบุตรชายของติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร กับลีวิอา ดรูซิลลา ลีวิอาหย่ากับติแบริอุส แนโร แล้วมาแต่งงานกับอ็อกตาวิอานุส (ภายหลังเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส) เมื่อ 39 ปีก่อนคริสต์ศักราช ติแบริอุสจึงกลายเป็นลูกเลี้ยงของอ็อกตาวิอานุส ต่อมาติแบริอุสแต่งงานกับยูลิอา ลูกสาวของเอากุสตุส จากนั้นเอากุสตุสได้รับเขาเป็นบุตรบุญธรรมด้วย ทำให้เขากลายเป็นสมาชิกตระกูลยูลิอุสอย่างเป็นทางการและได้นามใหม่ว่า ติแบริอุส ยูลิอุส ไกซาร์ () นักประวัติศาสตร์เรียกตระกูลผสมนี้ว่าราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส จักรพรรดิโรมันต่อมาอีกสามสิบปีจะมาจากราชวงศ์นี้

ติแบริอุสเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถมากที่สุดคนหนึ่งของสมัยโรมันโบราณ พระองค์ได้ทำการรณรงค์ในพันโนเนีย, แดลเมเชีย, ไรติอา และบางส่วนของแกร์มานิอา ซึ่งเป็นการวางรากฐานของพรมแดนทางด้านเหนือของจักรวรรดิ แต่ติแบริอุสมาเป็นที่รู้จักกันในฐานะจักรพรรดิผู้มีอารมณ์หม่นหมอง ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด และไม่มีความต้องการเป็นจักรพรรดิ พลินีผู้อาวุโสขนานพระนามพระองค์ว่า "ผู้ที่เศร้าหมองที่สุดในหมู่มนุษย์" () หลังจากการเสียชีวิตของดรูซุส ยูลิอุส ไกซาร์ () บุตรชายในปี ค.ศ. 23 แล้ว ติแบริอุสก็ยิ่งเก็บพระองค์มากขึ้นไปอีก ในปี ค.ศ. 26 พระองค์เสด็จออกจากกรุงโรมและทิ้งหน้าที่การปกครองส่วนใหญ่ไว้ในมือของลูกิอุส ไอลิอุส แซย์ยานุส () และไนวิอุส ซูโตริอุส มาโกร () ผู้บังคับบัญชากององครักษ์ไปรโตริอานีผู้ทะเยอทะยาน หลังจากติแบริอุสสวรรคตแล้ว กาลิกุลา (ผู้เป็นหลานโดยตรงของพระอนุชาและเป็นหลานบุญธรรมของพระองค์) ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิต่อ
คนเล็กหมัดเทวดา

คนเล็กหมัดเทวดา (; ) เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในแนวตลก ที่กำกับและนำแสดงโดยโจว ซิงฉือ

เป็นเรื่องราวของเซี่ยงไฮ้ช่วงยุค 1930 ซึ่งเป็นช่วงที่มีแก๊งอันธพาลขวานซิ่งครองเมือง พวกเขาได้เข้าไปก่อกวนในย่านที่เรียกว่า "ตรอกเล้าหมู" แต่ไม่สำเร็จเนื่องจากมีจอมยุทธซ่อนอยู่ในตรอกนี้ หลังจากนั้น ซิง (โจว ซิงฉือ) โจรไร้ฝีมือที่ได้เข้ามาก่อกวนยังตรอกหมู แต่ไม่สำเร็จเพราะเขาคิดว่าเขามีวิทยายุทธเนื่องจากเขาได้ซื้อหนังสือกำลังภายในจากชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ที่บอกเขาว่าเขาน่าจะฝึกวิชาในหนังสือนี้ได้โดยเขาซื้อในราคา 10 ดอลลาร์ หลังจากนั้นเขาได้ฝึกฝนเรื่อยมา และได้เข้าไปช่วยเด็กหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นใบ้ (หวง เซิงอี้) จากพวกเด็กอันธพาล แต่เขากลับถูกพวกนั้นทำร้ายร่างกายจนสะบักสะบอม หลังจากนั้น เขาได้เข้าไปเป็นสมาชิกแก๊งขวานซิ่งในที่สุด แต่เกิดหักหลังกันขึ้น ซิงกลับถูกหัวหน้าแก๊งคนใหม่ซึ่งฆ่าหัวหน้าแก๊งคนเก่าตายเล่นงานจนปางตาย แต่โชคดีได้สามีภรรยาเจ้าของหอพักช่วยรักษา และในที่สุดเขาก็สามารถเอาชนะหัวหน้าแก๊งขวานซิ่งได้สำเร็จ"คนเล็กหมัดเทวดา" เป็นผลงานร่วมผลิตจากเป่ยจิงฟิล์มสตูดิโอและฮ่องกงสตาร์โอเวอร์ซี ภายหลังจากประสบความสำเร็จในภาพยนตร์ "นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่" ของ โจว ซิงฉือ เขาก็ไดรับการทาบทามในปี ค.ศ. 2002 โดยโคลัมเบียพิกเจอร์สฟิล์มโปรดักชั่นเอเชีย ซึ่งได้เสนอที่จะร่วมกับเขาในโครงการ โจว ซิงฉือ ยอมรับข้อเสนอ และโครงการนี้ก็ได้กลายเป็น "คนเล็กหมัดเทวดา" ในที่สุด โดยแรงดลบันดาลใจสำคัญของภาพยนตร์ชุดนี้ มาจากภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ที่ โจว ซิงฉือ ได้ดูตอนเป็นเด็ก รวมถึงความใฝ่ฝันเมื่อเยาว์วัยที่ต้องการจะเป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว

ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการตอบรับโดยรวมอยู่ในเกณฑ์ที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยได้รับคะแนนสูงสุดที่ 90% ที่เว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์ ซึ่งอิงจาก 185 ความคิดเห็น ผู้กำกับฮ่องกงและกาเบรียล หว่อง ซึ่งเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ยกย่องสำหรับความเป็นละครตลกเสียดสี ตลอดจนเทคนิคพิเศษและการหวนระลึกถึงการหวนกลับมาของนักแสดงกังฟูที่อำลาวงการไปในช่วงยุคทศวรรษ 1970 และโรเจอร์ เบิร์ท ซึ่งเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ได้กล่าวถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเหมือนกับ เฉินหลง กับ บัสเตอร์ คีตัน พบ เควนติน ทาแรนติโน และ บั๊กส์ บันนี่ ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ซึ่งความคิดเห็นนี้ได้รับการพิมพ์ลงบนโปสเตอร์ภาพยนตร์ "คนเล็กหมัดเทวดา" ในสหรัฐอเมริกา

"คนเล็กหมัดเทวดา" ได้เปิดตัวที่ฮ่องกง ณ วันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2004 และทำรายรับที่ 4,990,000 เหรียญฮ่องกงในวันเปิดตัว ภาพยนตร์ชุดนี้ติดอันดับต้นๆของบ็อกซ์ออฟฟิศในช่วงที่เหลืออยู่ของปี ค.ศ. 2004 และเป็นจำนวนมากในช่วงต้น ค.ศ. 2005 โดยในท้ายที่สุดทำรายได้ 61.27 ล้านเหรียญฮ่องกง บ็อกซ์ออฟฟิศในครั้งดังกล่าวจัดเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของประวัติศาสตร์ฮ่องกง กระทั่งถูกทำลายสถิติลงโดยภาพยนตร์ชุด "You Are the Apple of My Eye" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ด้วยรายรับที่ 61.3 ล้านเหรียญฮ่องกง

ใน ค.ศ. 2005 โจว ซิงฉือ กล่าวว่าจะมีภาคต่อของ "คนเล็กหมัดเทวดา" แม้ว่าจะยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกนักแสดงนำหญิงก็ตาม โดยจะมีตัวละครใหม่เป็นจำนวนมากในภาพยนตร์ รวมทั้งมีการกล่าวถึงจำเป็นต้องมีนักแสดงใหม่เป็นจำนวนมาก มันเป็นไปได้ว่าเราจะมองหาคนที่อยู่ต่างประเทศนอกเหนือจากการคัดเลือกนักแสดงในประเทศ การสร้าง "คนเล็กหมัดเทวดา 2" เกิดความล่าช้าเนื่องจาก โจว ซิงฉือ ติดภาระการถ่ายทำภาพยนตร์ผจญภัยแนวนิยายวิทยาศาสตร์ชุด "คนเล็กของเล่นใหญ่" เป็นผลให้ "คนเล็กหมัดเทวดา 2" มีกำหนดการเปิดตัวใน ค.ศ. 2012
โปเยโปโลเย

เหลียวไจจื้ออี้ (; "เรื่องประหลาดจากห้องหนังสือ") เป็นที่รู้จักในประเทศไทยว่า โปเยโปโลเย หรือสำเนียงกลางว่า ปัวเหร่อปัวหลัวหมี่ (; "ปรัชญาปารมิตา") เป็นนิยายของ ฝูซงหลิง (蒲松龄) แต่งขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงจากเรื่องเล่าของจีน ตอนที่นำมาทำเป็นภาพยนตร์ที่ทำให้โด่งดังในหลาย ๆ ประเทศได้แก่ตอนที่มีชื่อว่า "เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน" มีเนื้อเรื่องย้อนไปสมัยราชวงศ์ถังเล่าถึงความรักต้องห้ามระหว่างมนุษย์ที่มีนามว่า หนิงไฉ่เฉิน และปีศาจที่มีนามว่า เสี่ยวเชี่ยน พร้อมกับเล่าถึงสงครามระหว่างปีศาจและมนุษย์

นิยายเรื่องนี้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ได้แก่

รวมถึงซีรีส์อีกหลายต่อหลายครั้ง
จักรพรรดิเกลาดิอุส

ติแบริอุส เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (; 1 สิงหาคม 10 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 13 ตุลาคม ค.ศ. 54) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมัน ปกครองตั้งแต่วันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 41 สืบต่อจากจักรพรรดิกาลิกุลา จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 54 นักประวัติศาสตร์ในยุคโบราณต่างกล่าวว่า อากริปปีนาผู้เยาว์ พระมเหสีของพระองค์เป็นผู้ปลงพระชนม์ด้วยการให้หมอหลวงนำขนนกหรือเห็ดเคลือบยาพิษเข้าปาก แต่นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันบางคนยังไม่ปักใจเชื่อ

จักรพรรดิเกลาดิอุสครองราชย์ได้ 13 ปี สิริพระชนมายุได้ 64 พรรษา ตลอด 13 ปีในรัชกาลทรงปกครองบ้านเมืองด้วยความยุติธรรมทำให้บ้านเมืองสงบสุข
แกเร็ท แบร์รี

แกเร็ธ แบร์รี่ () เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ แกเร็ธเป็นนักฟุตบอลที่ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกของประเทศอังกฤษมากที่สุด คือ 653 ครั้ง
พรรคกรีน

พรรคกรีน () หรือ พรรคเขียว เป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งอย่างเป็นทางการ มีฐานอยู่บนหลักการการเมืองเขียว หลักการเหล่านี้รวมถึง สิ่งแวดล้อมนิยม การพึ่งพิงประชาธิปไตยรากหญ้า สันติวิธี และการสนับสนุนมูลเหตุแห่งความยุติธรรมทางสังคม ซึ่งรวมถึงเรื่องที่เกี่ยวกับสิทธิต่าง ๆ ของชนพื้นเมือง
ผู้สนับสนุนหลักการเหล่านี้หรือ "ชาวกรีน" เชื่อว่าการนำหลักการเหล่านี้มาสู่การปฏิบัติ จะนำไปสู่สุขภาพของประชาชน สังคม และระบบนิเวศ

ปัจจุบัน มีพรรคกรีนอยู่ในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ทั้งภูมิภาคอเมริกา ยุโรป แอฟริกา เอเชียและโอเชียเนีย พรรคกรีนในยุโรปมีความเคลื่อนไหวและบทบาทมากกว่าเมื่อเทียบกับพรรคกรีนในภูมิภาคอื่น ๆ เนื่องจากระบบการเลือกตั้งในภูมิภาคยุโรปที่ไม่ทำให้พรรคเล็กเสียเปรียบ
พรรคคอมมิวนิสต์

พรรคคอมมิวนิสต์ () หมายถึง พรรคที่รณรงค์การนำหลักการทางสังคมของลัทธิคอมมิวนิสต์ไปใช้ ไปจนถึงการนำรูปแบบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ไปใช้ ชื่อ "คอมมิวนิสต์" นั้น มีที่มาจาก คำประกาศพรรคคอมมิวนิสต์ เมื่อ ค.ศ. 1848 โดย คาร์ล มาร์กซ และ ฟรีดริช เองเงิลส์
พรรคคอมมิวนิสต์ในแนวคิดแบบลัทธิเลนินนั้นรวมเอาระบบการเมืองที่ใหญ่ขึ้นเอาไว้ด้วย และไม่ได้มีเพียงทิศทางทางอุดมการณ์เท่านั้น แต่ยังมีนโยบายองค์กรอีกเป็นจำนวนมาก

ปัจจุบันมีพรรคคอมมิวนิสต์เล็กใหญ่ไม่น้อยกว่าร้อย ๆ แห่งทั่วโลก โดยพรรคคอมมิวนิสต์ได้มีอำนาจปกครองรัฐในห้าประเทศ (สาธารณรัฐประชาชนจีน คิวบา เกาหลีเหนือ ลาว และ เวียดนาม) ซึ่งใช้การปกครองตามหลักการ "เผด็จการโดยชนชั้นกรรมาชีพ" โดยมีที่มาจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตในสหภาพโซเวียต และต่อมาได้มีการจัดตั้งองค์การคอมมิวนิสต์สากล ซึ่งเป็นองค์กรหลักในการเผยแพร่พรรคคอมมิวนิสต์ในประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก

องค์การคอมมิวนิสต์สากล รับเอาหลักการตั้งชื่อพรรคคอมมิวนิสต์ต่าง ๆ ให้เหมือนกันมาใช้ พรรคทุกพรรคจะต้องใช้ชื่อ "พรรคคอมมิวนิสต์แห่ง ("ชื่อประเทศ")" ทุกวันนี้ มีพรรคคอมมิวนิสต์จำนวนมากที่ยังใช้ชื่อดังกล่าวอยู่ ในขณะที่พรรคคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ได้เปลี่ยนไปใช้ชื่ออื่น สาเหตุหลักคือเพื่อหลีกเลี่ยงการจำกัดห้ามปรามของรัฐ ตัวอย่างหนึ่งคือ พรรคแรงงานแห่งสวิส ซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1944 เพื่อแทนที่ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งถูกทำให้ผิดกฎหมาย หรือเพื่อบอกว่ายอมรับอุดมการณ์ทางการเมืองที่กว้างขึ้น ตัวอย่างทั่วไปของกรณีหลังก็คือ การเปลี่ยนชื่อของพรรคคอมมิวนิสต์ต่าง ๆ ในยุโรปตะวันออก หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังการควบรวม กับพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยท้องถิ่น การควบรวมต่าง ๆ ดังกล่าว เกิดขึ้นในเยอรมนีตะวันออก (Socialist Unity Party of Germany), ฮังการี (Hungarian Working People's Party), โปแลนด์ (Polish United Workers Party) และ โรมาเนีย (Romanian Workers Party) ชื่อใหม่ ๆ ในยุคหลังสงคราม เช่น พรรคสังคมนิยม (Socialist Party), Socialist Unity Party, พรรคประชานิยม (Popular Party), พรรคกรรมกร (Workers Party) และ พรรคแรงงาน (Party of Labour)

หลักการตั้งชื่อของพรรคคอมมิวนิสต์เริ่มหลากหลายขึ้น เมื่อขบวนการคอมมิวนิสต์นานาชาติแตกออกเป็นส่วน ๆ จากการแยกกันของจีน - โซเวียต ในทศวรรษ 1960 พรรคที่อยู่ข้างจีนหรืออัลเบเนีย ที่วิพากษ์วิจารณ์การนำของโซเวียต มักจะเพิ่มคำอย่าง "ปฏิวัติ" หรือ "มาร์กซ-เลนิน" เข้าไปในชื่อ เพื่อแยกตัวเองออกจากพรรคที่สนับสนุนโซเวียต
โดนัลด์ ดั๊ก

โดนัลด์ ดั๊ก (; ออกเสียง: "ดาเนิลฺด ดัก") เป็นตัวละครการ์ตูนจากบริษัท วอลต์ ดิสนีย์ โดนัลด์ ดั๊กเป็นเป็ดที่มีท่าทางเหมือนมนุษย์ ตัวสีขาวมีปาก ขาและเท้า สีเหลือง-ส้ม มักจะสวมชุดกะลาสี หมวกแค็ป และโบว์สีแดงหรือดำ แต่ไม่ใส่กางเกง (ยกเว้นถ้าไปว่ายน้ำ) โดนัลด์ ดั๊กเป็นเป็ดจอมโวย มีนิสัยขี้โมโหฉุนเฉียว

ข้อมูลจากดิสนีย์ โดยเฉพาะจากภาพยนตร์สั้นเรื่อง Donald Gets Drafted ในปี 1942 โดนัลด์ ดั๊กมีชื่อเต็มว่า Donald Fauntleroy Duck วันเกิดอย่างเป็นทางการคือ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1934 ซึ่งคือวันที่เปิดตัวภาพยนตร์ "The Wise Little Hen" แต่อย่างไรก็ตามใน "The Three Caballeros" (1944) ได้บอกว่าสั้น ๆ ว่าวันเกิดของเขาคือ "วันศุกร์ 13" ส่วนในตอน "Donald's Happy Birthday" ได้บอกวันเกิดไว้ว่าคือวันที่ 13 มีนาคม โดนัลด์ ดั๊ก เป็นที่รู้จักและโด่งดังในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย

เสียงของโดนัลด์ เป็นหนึ่งในเสียงที่มีเอกลักษณ์ที่สุดเสียงหนึ่งในแอนิเมชัน ให้เสียงโดย แคลเรนซ์ "ดักกี้" แนช จนถึงปี 1985 โดนัลด์ ดั๊ก ปรากฏตัวในภาพยนตร์มาแล้ว 18 เรื่อง การ์ตูนสั้น 150 เรื่อง ซีรีส์ทางโทรทัศน์ 8 เรื่อง และยังเป็นตัวการ์ตูนในวิดีโอเกมอีก 21 ชุด
บริเทนส์กอตแทเลินต์

บริเทนส์กอตทาเลนต์ () เป็นรายการโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวีและเป็นส่วนหนึ่งของรายการโทรทัศน์ชุดกอตแทเลินต์ที่จะค้นหาผู้ที่มีความสามารถทางด้านการแสดง ร้องเพลง ตลก รวมทั้งความสามารถอื่นๆ โดยไม่จำกัดอายุ นำเสนอรายการโดย "แอนต์ แอนด์ เดค" ซึ่งเป็นพิธีกรที่มีชื่อเสียงในอังกฤษ

ซึ่งผู้ชนะจากการลงคะแนนโดยผู้ชมจะได้รับรางวัล 100,000 ปอนด์สเตอร์ลิง และได้รับโอกาสแสดงต่อหน้าพระพักตร์สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และพระบรมวงศานุวงศ์ ในส่วนคณะกรรมการตัดสิน ประกอบด้วย ไซมอน โคเวลล์, อแมนดา โฮลเดน, ปิแอร์ส มอร์แกน (ได้เปลี่ยนคณะกรรมการใหม่ 2 คนคือ เดวิดแฮดเซอร์ฮอฟและไมเคิล แมคอินไตย์ มาแทนปีแอร์ส ที่จะต้องไปรับงานของซีเอ็นเอ็นที่สหรัฐอเมริกาและไซมอน โคเวลล์ ที่จะมาเป็นกรรมการเฉพาะช่วงถ่ายทอดสดเท่านั้น นับตั้งแต่ซีรีส์ที่ 5 เป็นต้นไป

ซีรีส์ชุดแรกของรายการนี้เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน - 17 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ซึ่งมีผู้ชนะคือ พอล พอตส์ ส่วนผู้ชนะของซีรีส์ที่สองซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 12 เมษายน - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งมีผู้ชนะคือ จอร์จ แซมป์สัน และซีรีส์ที่สามเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 11 เมษายน - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 มีผู้ชนะคือ กลุ่มนักเต้น ไดเวอร์ซิตี

ซึ่งในซีรีส์ที่สามนี้เอง ที่ทำให้ทั่วโลกให้ความสนใจ จากหนึ่งในผู้เข้าประกวดชื่อ "ซูเซิน บอยล์" ที่ในช่วงแรกก่อนการแสดงความสามารถ ทั้งผู้ชมในโรงประกวดและคณะกรรมการตัดสิน แสดงความกังขาเชิงลบต่อเธอว่า ไม่น่าจะสามารถผ่านเข้ารอบได้ แต่เมื่อเธอเปล่งเสียงร้องในเพลง "ไอดรีมด์อะดรีม" () เพลงจากละครเวทีเรื่องเลมีเซราบล์ () เสียงร้องของเธอและเรื่องราวชีวิตของเธอทำให้เธอโด่งดังเพียงข้ามคืน แม้จะได้เพียงตำแหน่งรองชนะเลิศก็ตามและท้ายที่สุดถึงแม้จะได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ เธอก็ยังได้แสดงต่อหน้าพระพักตร์สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และพระบรมวงศานุวงศ์

ผู้เข้าแข่งขันจะต้องโชว์ความสามารถในการแสดงของตนเองได้ภายใน 5-10 นาที ในขณะเดียวกันกรรมการทั้ง 4 คนจะคอยดูการแสดงนั้น หากไม่ชอบใจหรือไม่ดีพอ กรรมการจะกดปุ่มสีแดง ที่เรียกว่า"บัซเซอร์" (Buzzer) และหลอดไฟฟ้ารูปกากบาท ตรงหน้าโต๊ะและด้านบนของเวที เมื่อกากบาทปรากฏขึ้นครบ 4 บัซเซอร์ การแสดงจะหยุดลงทันที และกรรมการจะตัดสินว่า การแสดงนั้นจะผ่านเข้ารอบต่อไปหรือไม่ โดยผู้แข่งขันต้องได้รับคะแนน อย่างน้อย 3 ใน 4 คน แล้วคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันอีกครั้ง เพื่อเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ