seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สแลมดังก์

สแลมดังก์ () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ ตีพิมพ์และได้ลิขสิทธิ์โดย บริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด ปัจจุบัน ในประเทศไทยได้จบภาค 1 ไปแล้ว ซึ่งหวังว่าผู้เขียนจะเขียนภาค 2 ต่อ (ขณะนี้ อ.อิโนอุเอะ กำลังเขียนเรื่อง วากาบอนด์ กับเรื่อง REAL อยู่) โดยในส่วนของภาค 1 นั้น ได้มีการทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชันและวิดีโอเกมแล้ว

ซากุรางิ ฮานามิจิ นักเรียนนักเลงที่ถูกผู้หญิงที่ตัวเองจีบ อกหักมาแล้ว 50 คน และเมื่อได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม โชโฮคุ ก็ได้พบเจอสาวงามนาม อาคางิ ฮารุโกะ และได้ตกหลุมรักทันทีที่เห็น เพื่อต้องการชนะใจเธอ ซากุรางิ จึงต้องสมัครเข้าชมรมบาสเกตบอลจากการชักชวนของเธอเพราะฮารุโกะชื่นชอบบาสเกตบอลเป็นพิเศษ โดยในทีมบาสเกตบอลนี้ มีพี่ชายของฮารุโกะเป็นกัปตันทีมชื่อว่า อาคางิ ทาเคโนริ และยังมีโค้ชระดับตำนานในวงการ์บาสเกตบอลญี่ปุ่นชื่อ อาจารย์ อันไซ เป็นผู้ฝึกสอนอยู่ในทีม และเมื่อซากุรางิฝึกพื้นฐานทางบาสเกตบอลอยู่ทุกวันๆ ก็เริ่มเบื่อ อาคางิ จึงได้ฝึกการรีบาวด์ (Rebound) ลูกและการชูตแบบเลย์อัพ (Layup)

และการฝึกนั้นเองทำให้ซากุรางิเป็นอัจฉริยะทางการรีบาวด์ไป แต่ความรักของซากุรางิก็มีอุปสรรคเมื่อในทีมบาสเกตบอลโรงเรียนโชโอคุมีนักบาสเกตบอลหน้าใหม่เรียนปีเดียวกับซากุรางิชื่อ รุคาว่า คาเอเดะ และรุคาว่าเองก็มีความสามารถทางบาสเกตบอลขั้นอัจฉริยะในทุกด้าน ซึ่งฮารุโกะก็ตกหลุมรักรุคาว่าทันที่เมื่อซากุรางิเห็นดังนั้นจึงคิดเอาชนะรุคาว่าเรื่อยมาแต่ไม่เคยชนะได้แม้แต่ครั้งเดียว และเมื่อการแข่งขั้นใกล้จะเริ่มขึ้นก็มีสมาชิกเก่าที่เจ็บและลาออกไปกลับเข้าทีม ซึ่งมีตัวจริงของทีมอยู่ 2 คนคือ มิยางิ เรียวตะ และ มิสึอิ ฮิซาชิได้เข้าร่วมทีมอีกครั้ง ทั้ง5คนและทีมโรงเรียนโชโฮคุได้แข่งขันบาสเกตบอลระดับจังหวัดก็ชนะมาตลอดจนถึงวันที่ต้องแข่งกับโรงเรียนสาธิตไคนันซึ่งเป็นแชมป์ระดับจังหวัดมาหลายสมัยและเข้าแข่งขันระดับประเทศมาหลายครั้งแล้ว สุดท้ายทีมของซากุรางิก็พ่ายแพ้ไป จึงทำให้นัดสุดท้ายที่เจอกับทีมอริเก่าอย่างโรงเรียนเรียวนันที่เอาชนะทีมของซากุรางิในตอนแข่งขันซ้อม

ทีมของซากุรางิต้องชนะเท่านั้นโดยมีการแข่งขันระดับประเทศเป็นเดิมพัน และการแข่งขันครั้งนี้ทีมของซากุรางิก็เป็นฝ่ายชนะได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับประเทศในที่สุด และในการแข่งขันระดับประเทศนี้ทีมโรงเรียนโชโฮคุก็เจอคุ่แข่งเก่งกาจมากก็สามารถผ่านไปได้โดยในที่สุดก็ผ่านเข้าไปเจอยอดทีมแห่งวงการบาสเกตบอลมัธยมปลาย โรงเรียนเทคโนฯ ซังโน โดยตลอดเกมการแข่งขันนั้นสู่สีมากและชัยชนะก็เป็นของโรงเรียนโชโฮคุโดยชัยชนะครั้งนี้เกิดขึ้นในวินาทีสุดท้ายในการแข่งขัน จากการร่วมมือกันระหว่างซากุรางิและรุคาว่าที่ไม่เคยส่งบอลให้กันเลยแม้แต่ตอนซ้อมก็ไม่ร่วมมือกัน แต่จากการร่วมมือกันครั้งเดียวทำให้ทีมโชโฮคุชนะราชาบาสเกตบอลมัธยมปลายไปได้ แต่แล้วทีมของซากุรางิก็ไปไม่ถึงฝันเพราะจากการใช้แรงทั้งหมดและการบาดเจ็บของผู้เล่นในทีมที่เกิดจากการแข่งอย่างเต็มที่กับโรงเรียนเทคโนฯ ซังโน จึงทำให้นัดต่อมากลับพ่ายแพ้ไปอย่างไม่มีทางสู้ โดยจากการพ่ายแพ้ทำให้ อาคางิ ทาเคโนริ กัปตันทีมคนเก่าลาออกจากทีมเพราะถึงเวลาต้องเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย โดยกัปตันทีมคนใหม่คือ มิยางิ เรียวตะ และการเตรียมตัวเพื่อการเข้าแข่งขันประจำฤดูหนาวก็เริ่มขึ้น โดยยังมีซากุรางิ ฮานามิจิ และรุคาว่า คาเอเดะเป็นกำลังสำคัญต่อไป
สีที่ใช้ในเว็บ

สีที่ใช้ในเว็บ หรือ สีเว็บ มีหลักการอ้างอิงถึงในลักษณะสองแบบ คือ อ้างอิงตามเลขฐานสิบหก ในรูปแบบ RGB รหัสผสมสีของสีแดง สีเขียว และสีน้ำเงิน หรืออ้างอิงตามชื่อสีภาษาอังกฤษ

รูปแบบสีที่ใช้ในHTML CSS และโปรแกรมคอมพิวเตอร์ตัวอื่นๆ ใช้ในลักษณะของเลขฐานสิบหก ในแต่ละหลักแสดงถึงส่วนประกอบของแม่สีแสงได้แก่ สีแดง สีเขียว และสีน้ำเงิน ซึ่งทุกสีสามารถประกอบขึ้นได้จากปริมาณที่แตกต่างกันของแม่สีแสงทั้งสาม มีการนำเสนอสองรูปแบบคือ
ยกตัวอย่างเช่น กำหนดให้ สีแดง=36 สีเขียว=104 และสีน้ำเงิน=160 จะใช้เลขฐานสิบหก 6 หลัก มีค่าเท่ากับ 24, 68, A0 ตามลำดับ (อักษรตัวเล็กตัวใหญ่ไม่มีผล) โดยนำมาจัดเรียงติดกันโดยไม่เว้นวรรค แล้วนำหน้าด้วยเครื่องหมายนัมเบอร์ # รวมเป็น #2468A0 ซึ่งจะแสดงสีน้ำเงินอ่อนออกมา ██ ส่วนแบบ 3 หลักที่ใกล้เคียงสีนี้มากที่สุดคือ #269 ██

สีมาตรฐาน 16 สีที่ ตามมาตรฐาน HTML 4.01 โดยแสดงชื่อสีมาตรฐานในภาษาอังกฤษ (อักษรตัวเล็กตัวใหญ่ไม่มีผล เช่นกัน) และรหัสสีในเลขฐานสิบหก ได้แก่

ระบบสีอื่นที่พัฒนาออกมาต่างหาก ที่ไม่ได้กำหนดเป็นมาตรฐาน ซึ่งเบราว์เซอร์ บางตัวไม่สามารถเรียกใช้สีเหล่านี้ได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตามสีเหล่านี้เป็นสีมาตรฐานของ SVG ชื่อสีในภาษาอังกฤษ และ รหัสสีในเลขฐานสิบหก แสดงตามตัวอย่างข้างล่าง
ซิ่น

ซิ่น ( ; ) เป็นผ้านุ่งของผู้หญิง มีลักษณะที่แตกต่างกันไปตามท้องถิ่น ทั้งขนาด การนุ่ง และลวดลายบนผืนผ้า โดยมีการสวมใส่ในประเทศลาวและประเทศไทย โดยเฉพาะทางภาคเหนือและภาคอีสานของไทย

ผ้าซิ่นนับเป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งของหญิงไทย ในสมัยโบราณ การทอผ้าเป็นงานในบ้าน ลูกผู้หญิงมีหน้าที่ทอผ้า แม่จะสั่งสอนให้ลูกสาวฝึกทอผ้าจนชำนาญ แล้วทอผ้าผืนงามสำหรับใช้ในโอกาสพิเศษ เช่น งานแต่งงาน งานบวช หรืองานบุญประเพณีต่าง ๆ การนุ่งผ้าซิ่นของผู้หญิงจึงเป็นเหมือนการแสดงฝีมือของตนให้ปรากฏ ผ้าซิ่นที่ทอได้สวยงาม มีฝีมือดี จะเป็นที่กล่าวขวัญและชื่นชมอย่างกว้างขวาง และยังเป็นการบ่งบอกฐานะทางสังคม เช่น ผ้าทอที่มีลวดลายสวยงาม มีสีสันและพิศดารนั้นมักใช้เฉพาะเจ้านายในราชสำนัก หรือ คนที่มีความร่ำรวย ส่วนผ้าซิ่นลายธรรมดาเรียบงายสีสันน้อยมักใช้ในกลุ่มชาวบ้านโดยทั่วไป

ผ้าซิ่นของไทยมักจะแบ่งได้เป็นสองลักษณะ อย่างแรกคือ ผ้าซิ่นสำหรับใช้ทั่วไป มักจะไม่มีลวดลาย ทอด้วยผ้าฝ้ายหรือด้ายโรงงาน (ในสมัยหลัง) อาจใส่ลวดลายบ้างเล็กน้อยในเนื้อผ้า อีกอย่างหนึ่ง ผ้าซิ่นสำหรับใช้ในโอกาสพิเศษมักจะทอด้วยความประณีตเป็นพิเศษ มีการใส่ลวดลาย สีสันงดงาม และใช้เวลาทอนานนับแรมเดือน

ขนาดและลักษณะของผ้าซิ่นนั้นขึ้นกับฝีมือ รสนิยม ขนบการทอในแต่ละท้องถิ่น และยังขึ้นกับขนาดของกี่ทอด้วย การทอผ้าด้วยกี่หน้าแคบ จะได้ผ้าที่แคบ ผ้าซิ่นสำหรับใช้จริงจึงต้องนำมาต่อเป็นผืนให้กว้างขึ้น อย่างไรก็ตาม ผ้าซิ่นในปัจจุบันจะทอด้วยกี่หน้ากว้าง ไม่ต้องต่อผืนอย่างในสมัยโบราณอีกต่อไป

ผ้าซิ่นส่วนมาก มีโครงสร้างคล้ายกัน คือ ประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก ได้แก่

เนื่องจากวัฒนธรรมการทอผ้าในแต่ละท้องถิ่นมีความแตกต่างกัน ผ้าซิ่นที่พบในประเทศไทย จึงมีความหลากหลาย ดังต่อไปนี้

ในเขตภาคเหนือของประเทศไทย ชาวล้านนาก็เรียกผ้านุ่งสำหรับผู้หญิงว่า "ซิ่น/สิ้น" (, สิ้น) เช่นกัน ผ้าซิ่นคือผ้าที่เย็บเป็นถุงสำหรับผู้หญิงนุ่ง จะมีขนาดสั้นยาวและกว้างแคบต่างๆกันไป ขึ้นอยู่กับรูปร่างของผู้นุ่ง และวิธีการนุ่ง นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับโอกาส เวลา และสถานที่ ตลอดจนอาจจะเปลี่ยนแปลงตามความนิยมในแต่ละยุคสมัยด้วย โครงสร้างของผ้าซิ่นโดยทั่วไป จะประกอบด้วย 3 ส่วน คือ ส่วนเอวหรือหัวซิ่น ส่วนตัวซิ่น และส่วนตีนซิ่น สำหรับผ้าซิ่นที่ใช้นุ่งในโอกาสพิเศษ เช่น ในพิธีกรรม ในงานทำบุญที่วัด จะต่อตีนซิ่นด้วยผ้าทอพิเศษด้วยเทคนิคการ “จก” มีการตกแต่งลวดลายงดงามกว่าปกติ เรียกว่า "ผ้าซิ่นตีนจก" (, ผ้าสิ้นตี๋นจ๋ก) ลวดลายของซิ่นตีนจกนั้นมีความหลากหลายสูงมากตามท้องถิ่น แต่โดยรวมแล้วลวดลายทั้งหมดล้วนได้แนวคิดมาจาก "ธรรมชาติรอบตัว" "คติความเชื่อ" และ "พุทธศาสนา" ผ้าซิ่นตีนจกในเขตภาคเหนือของประเทศไทยที่มีชื่อเสียงโด่งดังตัวอย่างเช่น ผ้าซิ่นตีนจกจากอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ และผ้าซิ่นตีนจกจากอำเภอลอง จังหวัดแพร่

ผ้าซิ่นในประเทศลาว อันเรียกว่า สิ้น () ถือเป็นชุดอันมีความสำคัญเป็นพิเศษ เป็นชุดประจำชาติของชาวลาวลุ่ม สามารถสวมใส่โดยผู้หญิงทุกรุ่นทุกวัย ไม่ว่าจะเป็นในบ้าน โรงเรียน งานแต่งงาน วัดวาอาราม หรือสถานที่ราชการต่างๆ เป็นต้น ในงานสำคัญ สตรีลาวมักนุ่งซิ่นพร้อมกับสไบหรือบางครั้งบางคราวจะเรียกว่า ผ้าเบี่ยง ซึ่งมักมีสีหรือลวดลายคล้ายคลึงกับซิ่นเพื่อให้ใส่แล้วดูเข้ากันกับซิ่น
สลอบอดัน มีลอเชวิช

สลอบอดัน มีลอเชวิช (, ) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1941 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2006) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งเซอร์เบีย และ สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย และยังเป็นผู้นำพรรคสังคมนิยมเซอร์เบีย มีลอเชวิชเสียชีวิตด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด ในเรือนจำของศาลอาญาโลก ณ กรุงเฮก เนเธอร์แลนด์ ระหว่างที่เขาถูกดำเนินคดีในข้อหาก่ออาชญากรรมในคอซอวอ สังหารล้างเผ่าพันธุ์ในบอสเนีย และก่ออาชญากรรมสงครามในโครเอเชีย

มีลอเชวิชเป็นชาวมอนเตเนโกรโดยกำเนิด เกิดที่เมืองพอชาเรวัตส์ในราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย (ปัจจุบันเมืองนี้อยู่ในประเทศเซอร์เบีย) บิดาของเขาฆ่าตัวตายในขณะที่เขาเรียนชั้นมัธยมศึกษา ส่วนมารดาก็ผูกคอตายในอีกสิบปีต่อมา

เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ในปี ค.ศ. 1959 โดยได้เริ่มประกอบอาชีพเป็นพนักงานธนาคาร ประจำธนาคารเบโอกราดสกาบังกา (ธนาคารแห่งเบลเกรด) ซึ่งในช่วงเวลานั้นเองที่เขามีโอกาสได้พำนักอยู่ในนครนิวยอร์กในฐานะผู้แทนธนาคารประจำสาขา ณ ต่างประเทศ
แลน

แลน ( หรือ LAN) หรือ ข่ายงานบริเวณระยะไกล เป็นการเชื่อมโยงเครือข่ายคอมพิวเตอร์ถึงกันทั้งหมดโดยอาศัยสื่อกลาง มีการแบ่งแยกเครือข่ายออกเป็น 3 รูปแบบการเชื่อมโยงคือ การเชื่อมโยงภายในพื้นที่ระยะใกลหรือ แลน (LAN) การเชื่อมโยงเครือข่ายระดับเมืองหรือแมน (MAN) และการเชื่อมโยงระยะไกลหรือแวน (WAN) โดยการเชื่อมโยงเครือข่ายแบบแลน มี 3 รูปแบบ คือ

ข้อดีของระบบแลน

ข้อเสียของระบบแลน

ในการบริหารจัดการเครือข่ายภายในองค์กร ปัญหาที่พบอยู่เสมอคือความผิดปกติภายในระบบที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกขณะ กว่าที่ผู้ดูแลระบบจะรับทราบถึงปัญหา เวลาก็อาจผ่านไปเนิ่นนานจนเกิดความเสียหาย อีกทั้งการระบุต้นเหตุของปัญหาก็อาจไม่ใช่เรื่องง่ายนัก การนำระบบตรวจสอบการทำงานเครือข่ายอัตโนมัติมาใช้ จึงสามารถช่วยอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ดูแลระบบ ทำให้สามารถรับรู้ในทันทีที่เกิดปัญหา และสามารถทำการแก้ไขได้อย่างทันท่วงที ส่งผลให้การทำงานของระบบเครือข่ายภายในองค์กรเป็นไปอย่างมีเสถียรภาพ
แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง

แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง เป็นแหล่งโบราณคดีสำคัญแห่งหนึ่ง อยู่ที่อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ที่ทำให้รับรู้ถึงการดำรงชีวิตในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปกว่า 5,000 ปี

ร่องรอยของมนุษย์ในสมัยดังกล่าว แสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมที่มีพัฒนาการแล้วในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะด้านความรู้ความสามารถหรือภูมิปัญญา อันเป็นเครื่องมือสำหรับช่วยให้ผู้คนเหล่านั้นสามารถดำรงชีวิตและสร้างสังคม-วัฒนธรรมของมนุษย์ได้สืบเนื่องต่อกันมาเป็นระยะเวลายาวนาน วัฒนธรรมบ้านเชียงได้ครอบคลุมถึงแหล่งโบราณคดีในภาคตะวันออกเฉียงเหนืออีกกว่าร้อยแห่ง ซึ่งเป็นบริเวณพื้นที่ที่มีมนุษย์อยู่อาศัยหนาแน่นมาตั้งแต่หลายพันปีแล้ว ด้วยเหตุนี้องค์การยูเนสโกจึงได้ยอมรับขึ้นบัญชีแหล่งวัฒนธรรมบ้านเชียงไว้เป็นแห่งหนึ่งในบรรดามรดกโลก

ศิลปะเครื่องปั้นดินเผา ของบ้านเชียงนั้น สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ยุค ได้แก่

ชาวบ้านเชียงโบราณนิยมทำเครื่องมือเครื่องใช้และเครื่องประดับจากสำริดในระยะแรก ก่อนที่จะได้รู้จักใช้การใช้เหล็ก ชาวพอลินีเซียมีหลักฐานว่านิยมใช้สำริดเช่นกัน เช่นใช้ทำเป็นกลองมโหระทึก

แหล่งโบราณคดีบ้านเชียงได้จดทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535 ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 16 ที่เมืองแซนตาเฟ รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยผ่านข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้

การเดินทางไปยังพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเชียง สามารถขับรถตามเส้นทางหมายเลข 22 เส้นอุดรธานี-สกลนคร ตรงกิโลเมตรที่ 50 ถึงปากทางเข้าบ้านปูลูจะเห็นป้ายบอกทางไปพิพิธภัณฑ์ทางด้านซ้ายมือ
เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 2225 อีกประมาณ 6 กิโลเมตร จะถึงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเชียง
กุสตาฟ ไอเฟล

กุสตาฟ ไอเฟล (Gustave Eiffel) หรือชื่อเต็ม อาเลกซ็องดร์ กูสตาฟว์ แอแฟล (Alexandre Gustave Eiffel 15 ธันวาคม ค.ศ. 1832 – 27 ธันวาคม ค.ศ. 1923) เป็นวิศวกรและสถาปนิกชาวฝรั่งเศส เป็นปรมาจารย์ในด้านการก่อสร้างด้วยเหล็ก สิ่งก่อสร้างที่เขาสร้างและคนจดจำได้มากที่สุดคือ หอไอเฟล (Eiffel Tower) รวมทั้ง Three-Hinged Arch และยังมีความสามารถในการสร้างสะพาน เป็นต้นว่า สะพานข้ามแม่น้ำดูโร (Douro) ในตอนเหนือของประเทศโปรตุเกส ซึ่งจัดได้ว่าเป็นสะพานที่มีช่วงกว้างที่สุดในเวลานั้น จากประสบการณ์การสร้างฐานสะพานที่มีความสูงเหล่านี้ ทำให้เขาสามารถสร้างหอไอเฟลได้ในปี ค.ศ. 1889
เมดูซา

ในเทพปกรณัมกรีก เมดูซาเป็นสัตว์ประหลาด กอร์กอน ทั่วไปอธิบายว่ามีใบหน้าหญิงมนุษย์น่ากลัวและมีงูพิษเป็น ๆ แทนผม การจ้องเธอโดยตรงจะเปลี่ยนผู้ดูให้เป็นหิน แหล่งข้อมูลส่วนมากอธิบายว่าเธอเป็นธิดาของฟอร์ซีสและซีโต

เมดูซาถูกวีรบุรุษเพอร์ซิอุสตัดหัว จากนั้นเขาใช้ศีรษะเธอเป็นอาวุธ กระทั่งเขาถวายแด่เทพีอะธีนาซึ่งนำไปติดบนโล่ของพระนาง ในสมัยโบราณคลาสสิก ภาพศีรษะเมดูซาปรากฏในอุปกรณ์ขับไล่ความชั่วร้าย เรียก กอร์กะเนียน

เมดูซ่า เป็นธิดาของฟอร์ซีสและซีโต เป็นน้องคนสุดท้องของสามพี่น้อง คือ สเธโน่ ยูริอาลี เมดูซ่า พวกนางเป็นเทพสตรีที่ถือครองพรหมจรรย์ และบูชา เทพีอธีน่า เทพีแห่งภูมิปัญญาและกลยุทธุ์ในการทำศึก ซึ่งนางได้อิจฉาเมดูซ่าในเรื่องความงามโดยเฉพาะเส้นผมของเมดูซ่า ซึ่งความงามของนางก็ได้ถูกตาถูกใจ มหาเทพ โพไซดอน เทพแห่งม้าและท้องทะเล ผู้สร้างพายุและบันดาลแผ่นดินไหว ในวันหนึ่งขณะที่สามพี่น้องกำลังบูชาเทพีอธีน่าอยู่ในวิหารพาเทนอลตามปกติ โพไซดอนได้ลักลอบเข้าไปในวิหารเพื่อจะกระทำชำเราเมดูซ่า เมื่อเทวีอธีน่าซึ่งมีความเคืองส่วนตัวอยู่แล้วจึงได้ปรากฏแล้วกล่าวหานางว่าได้กระทำหารลบหลู่นางโดยการสมสู่กับบุรุษ แถมยังเป็นในวิหารของเทวีอธีน่า ซึ่งเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับเหล่าบุรุษ แต่เนื่องจากโพไซดอนเป็นเทพ ผู้คงความอมตะ เขาจึงรอดตัว แต่กรรมมาตกอยู่ที่เมดูซ่าและพี่น้อง โดยเทวีอธีน่าได้สาปส่งเมดูซ่าให้เส้นผมกลายเป็นงู และหากนางจ้องตาใครเขาผู้นั้นจะกลายเป็นหิน และได้สร้างวิหารให้เมดูซ่าในทะเลทรายเพื่อให้นางอยู่กับความลำบากยากเข็ญ และก็ได้ห้ามมิให้มีสตรีนางใดเข้าไปในวิหารของนางได้เพื่อป้องกันมิให้ทำร้ายสตรีด้วยกันเอง โดยที่ สเธโน่ และยูริอาลี พี่น้องของเมดูซ่า ซึ่งยืนอยู่ข้างๆนางขณะโดนสาปได้รับผลไปด้วยโดยนางทั้งสามมีความสารถแตกต่างกัน

๑.สเธโน่ นางถูกเรียกว่า สเธโน่ผู้ทรงพลัง เนื่องจากความดุร้าย และพละกำลังของนาง โดยนางนั้นสังหารคนไปมากกว่าน้องสาวทั้งสองคนรวมกันเสียอีก

๒.ยูริอาลี นางถูกเรียกว่า ยูริอาลีผู้โลดโผน เนื่องจากความปราดเปลียวและว่องไวของนาง ซึ่งนางไวกว่าเทพเสียอีก

๓.เมดูซ่า นางถูกเรียกว่า นักสร้างรูปปั้น เนื่องจากนางมีความสามารถในการทำให้คนกลายเป็นหินโดยการจ้องตา

พวกนางเป็นหนึ่งในคอลเลคชั่นปีศาจที่สร้างขึ้นโดยบรรดาเทพโอลิมปัส เมดูซ่าถูกสังการโดยเพอร์ซีอุส บุตรของซุส โดยมีอเธน่า เฮอร์เมส และเทพอื่นๆคอยช่วยเหลือ และเป็นการตอบแทนเขาจึงนำหัวของเมดูซ่าไปมอบให้เทวีอธีน่า ซึ่งนางได้นำหัวของเมดูซ่ามาติดบนเอจีส โล่ห์อันโปรดของอเธน่าอีกด้วย
รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

บุคคลที่มีชื่อเสียงที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รายชื่อบุคคลที่มีชื่อเสียงที่เกี่ยวข้องกับธรรมศาสตร์ในที่นี้ได้รวบรวมและแยกแยะออกมาตามคณะหรือสถาบันที่คนผู้นั้นเกี่ยวข้อง ซึ่งมีดังต่อไปนี้บางส่วนจากรายชื่อศิษย์เก่าดีเด่น
รศ.ดร.มรรยาท รุจิวิชชญ์ (คณบดี) สตรีไทยดีเด่นปี 2556

รศ.ดร.พิมพันธุ์ เวสสะโกศล คณบดีวิทยาลัยนานาชาติปรีดี พนมยงค์
ระบบจัดการฐานข้อมูล

ระบบจัดการฐานข้อมูล (Database Management System) หรือที่เรียกว่า ดีบีเอ็มเอส (DBMS) เป็นกลุ่ม

โปรแกรมที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในระบบติดต่อระหว่างผู้ใช้กับฐานข้อมูล เพื่อจัดการและควบคุมความถูกต้อง ความซ้ำซ้อน และความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลต่างๆ ภายในฐานข้อมูล ซึ่งต่างจากระบบแฟ้มข้อมูลที่หน้าที่เหล่านี้จะเป็นหน้าที่ของโปรแกรมเมอร์ ในการติดต่อกับข้อมูลในฐานข้อมูลไม่ว่าจะด้วยการใช้คำสั่งในกลุ่มดีเอ็มแอล (DML) หรือ ดีดีแอล (DDL) หรือจะด้วยโปรแกรมต่างๆ ทุกคำสั่งที่ใช้กระทำกับข้อมูลจะถูกดีบีเอ็มเอสนำมาแปล (คอมไพล์) เป็นการปฏิบัติการ (Operation) ต่างๆ ภายใต้คำสั่งนั้นๆ เพื่อนำไปกระทำกับตัวข้อมูลภายในฐานข้อมูลต่อไป สำหรับส่วนการทำงานตางๆ ภายในดีบีเอ็มเอสที่ทำหน้าที่แปลคำสั่งไปเป็นการปฏิบัติการต่างๆ กับข้อมูลนั้น ประกอบด้วยส่วนการปฏิบัติการดังนี้
ระบบจัดการฐานข้อมูลที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน
ซัลบาโด ดาลี

ซัลบาโด ฟาลิป ฌาซิน ดาลี อี ดูแมนัก มาร์ควิสแห่งปูบุล () หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ซัลบาโด ดาลี (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 – 23 มกราคม พ.ศ. 2532) เป็นจิตรกรชาวสเปน มีชื่อเสียงจากผลงานภาพวาดแนวเหนือจริง

ดาลีเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เนื่องจากก่อนที่เขาจะเกิดไม่นาน พี่ชายของเขาได้เสียชีวิตลง ทำให้พ่อและแม่รักและหวงแหนเขามาก เขามีงานแสดงศิลปะตอนอายุ 14 ปีที่บ้านของเขาเอง โดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อแม่

เขาศึกษาศิลปะที่โรงเรียนสอนศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงมาดริด แต่ว่าไม่เคยเข้าสอบเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะเขาคิดว่าไม่มีใครสามารถตัดสิน "ศิลปะ" ได้ และเขาก็ไม่ใส่ใจด้วยถึงแม้ว่าจะโดนไล่ออกถึงสองครั้งก็ตาม (ช่วงนี้ได้พบกับเฟเดริโก การ์ซิอา ลอร์กา ซึ่งต่อมากลายเป็นกวีเอกคนนึงของสเปน) เขาทำทุกอย่างเพื่อการสร้างสรรค์งานศิลปะในแบบของต้วเอง เมื่อดาลีอายุได้ 20 ปี เขาถูกจับข้อหาทางการเมือง อีก 5 ปีต่อมา ได้เข้าร่วมกับศิลปินลัทธิเหนือจริง มุ่งหมายเน้นความเพ้อฝันเหนือจริง และช่วงนี้เองที่เขาได้พบกับปาโบล ปีกัสโซ จิตรกรเอกอีกคนหนึ่ง

ช่วงนี้เองที่ดาลีได้อยู่กินกับกาลา (Gala) ที่เป็นทั้งเพื่อนคู่คิด นางแบบ และมีงานทำนิตยสารด้วยกัน ช่วงอายุที่ได้ 34 ปีการเขียนรูปของดาลีเริ่มพัฒนาจนกลายมาเป็นแนวที่เห็นกันในปัจจุบัน เช่น รูป Sublime Moment และรูป The Transparent Simulacrum Of The Forged Lmage ที่ถูกเขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2481 ดาลีออกไปอยู่ที่อเมริกานานถึง 8 ปี

ปี พ.ศ. 2498 เริ่มเขียนงานแนวศาสนา เช่นภาพ Crucifixion ( พ.ศ. 2495) ซึ่งก็เป็นเหตุให้เขาถูกขับออกจากกลุ่ม Surrealism (แต่ดาลีบอกว่าเขานี่แหละคือ Surrealism)

กาลา ภรรยาของเขาได้เสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2525 ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ดาลีก็เสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจล้มเหลว รวมอายุได้ 84 ปี 
ซัลบาโด ดาลีได้เป็นแบบอย่างให้กับศิลปินรุ่นหลังหลายต่อหลายคน ด้วยความที่งานของเขามีอัตตาดิบอยู่สูงและความที่เปี่ยมไปด้วยเอกลักษณ์ในการเขียนรูป
คำแสด

คำแสด หรือ คำเงาะ หรือ คำใต้ () เป็น ไม้ต้นขนาดเล็กสูงราว 3-5 เมตร เปลือกสีน้ำตาลอ่อนหรือน้ำตาลเข้ม เปลือกด้านในสีส้ม กิ่งอ่อนมีเกล็ดสีสนิมหนาแน่น ใบเดี่ยว เรียงเวียนรอบลำต้น ใบรูปไข่ ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่น ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอดของกิ่ง กลีบดอกสีชมพู สีขาวหรือสีเหลืองอมม่วง กลีบเลี้ยงสีเขียวขนาดเล็ก เกสรเพศผู้มีจำนวนมาก อับเรณูสีม่วง ผลรูปไข่มีขนสีแดงคล้ายผลเงาะ แก่แล้วเป็นสีแดง เมื่อผลแก่ จะแตกออก ภายในมีเมล็ดจำนวนมากและเปลือกหุ้มสีแดง

คำแสดเป็นไม้พื้นเมืองในทวีปอเมริกา สารสีจากผลใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร ใช้ปรุงแต่งสีเนยเทียม ไอศกรีม เนย ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง ในปาปัวนิวกินีใช้เป็นสีทาตามร่างกาย ใช้ย้อมเส้นใยต่างๆ ได้สีแดงส้ม ถ้านำไปผ่านกรดทาร์ทาริกอ่อนจะได้สีเหลือง แต่สีมักตกเมื่อถูกแดด เปลือกของต้นใช้ทำเชือก สารสีหลักในเมล็ดคือบิซิน
พ.ศ. 2445

พุทธศักราช 2445 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1902 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2446

พุทธศักราช 2446 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1903 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2447

พุทธศักราช 2447 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1904 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
โพลีโฟนีดิจิตัล

โพลีโฟนีดิจิตัล (Polyphony Digital) เป็นบริษัทพัฒนาและผลิตวิดีโอเกมชุดเกมแข่งรถ แกรนทัวริสโม (Gran Turismo) ให้กับเครื่องเล่นต่างๆของทางบริษัทโซนี ได้แก่ เพลย์สเตชัน เพลย์สเตชัน 2 พีเอสพี เพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชัน 4
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ

แหล่งโบราณเมืองศรีมโหสถ เคยเป็นที่ตั้งของเมืองในสมัยโบราณ เมื่อราวพุทธศักราช 300 โดยที่กรมศิลปากรได้ทำการขุดค้นและศึกษาหลักฐานต่างๆ ปรับปรุงโบราณสถานมาตั้งแต่เมื่อปี พ.ศ.2529
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถอยู่ในเขตตำบลโคกปีบ อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี โดยมีที่ตั้งอยู่ในบริเวณ 3 หมู่บ้านด้วยกัน ได้แก่ บ้านสระมะเขือ บ้านโคกวัด และบ้านหนองสะแก เมืองนี้มีชื่อเรียกอื่นๆ อีกว่า เมืองอวัธยะปุระ

เมืองโบราณศรีมโหสถแห่งนี้ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมืองปราจีนบุรี ห่างออกไปประมาณ 20 กิโลเมตรท่านั้น ใกล้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 319 และอยู่ห่างจากตัวอำเมือศรีมโหสถไปทางทิศตะวันออกเล็กน้อย

พื้นที่เมืองโบราณนี้ มีความกว้าง 700 เมตร ยาว 1,550 เมตร เนื้อที่ทั้งหมด 742 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา ลักษณะของพื้นที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่มุมทั้งสี่มน ทำให้พื้นที่คล้ายกับวงรี มีคันดิน คูน้ำล้อมรอบ ส่วนภายในมีเนินดินและสระน้ำกระจายหลายแห่ง โดยมีสระใหญ่สองแห่งเรียกว่า สระมรกต และสระบัวล้า
ซากโบราณสถานที่พบ มีเทวาลัยของพระนารายณ์ในลัทธิพราหมณ์ฮินดู และมีเทวรูปสลักจากหินทราย เป็นรูปเทพเจ้าต่างๆ ได้แก่ พระนารายณ์ พระวิษณุ พระพิฆเณศ นอกจากนี้ยังมีศิงลึงค์ศิลาด้วย ขณะเดียวกันก็มีการขุดค้นพบพระพุทธรูปสมัยทวาราวดี ทั้งสลักจากศิลา และหล่อด้วยสำริด และยังมีโบราณวัตถุอื่นๆ เป็นจำนวนมาก ส่วนด้านนอกของเมืองศรีมโหสถนั้น ยังมีหลักฐานบ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีต และร่องรอยของชุมชนขนาดใหญ่ด้วย
ปัจจุบันโบราณวัตถุที่พบในแหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ ได้นำไปจัดเก็บไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี
อู๋ อี๋

มาดามอู๋ อี๋ (ภาษาจีน : 吴仪 ,พินอิน : Wú Yí) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2481 ในมณฑลหวู่ฮั่น ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นหนึ่งในสี่รองนายกรัฐมนตรีของจีน นอกจากนี้ นิตยสารฟอบส์ (Forbes) จัดให้เป็นสตรีที่ทรงอำนาจอันดับสองของโลก ทั้งในปี พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2548 (รองจากกอนโดลีซซา ไรซ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ สหรัฐอเมริกา)

เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2505 อู๋ อี๋ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน และเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ก็จบการศึกษาสาขาการกลั่นปิโตรเลียม จากสถาบันปิโตรเลียมปักกิ่ง โดยได้รับปริญญาวิศวกรรมปิโตรเลียม หลังจบการศึกษาได้ทำงานส่วนใหญ่ด้านปิโตรเลียม ในที่สุดได้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการและเลขานุการ ที่บริษัทปิโตรเคมีในปักกิ่ง

อู๋ อี๋ได้รับเลือกเป็นรองนายกเทศมนตรีกรุงปักกิ่ง เมื่อ พ.ศ. 2531 และทำงานในตำแหน่งดังกล่าวกระทั่ง พ.ศ. 2534 หลังจากมีเหตุการณ์รุนแรงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เมื่อ พ.ศ. 2532 อู๋ อี๋ได้ชักชวนคนงานเหมืองถ่านหินให้ผละงาน หลังจากเพื่อนร่วมงานจำนวนหนึ่งของพวกเขาถูกฆ่าตาย หลังจากปี พ.ศ. 2534 จนถึง พ.ศ. 2541 เธอได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการค้าและความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพาณิชย์ระหว่างประเทศ และเป็นกรรมการในคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ คณะที่ 14 และ 15

ในสมัยของนายกรัฐมนตรีจู หรงจี อู๋ อี๋ได้รับการสนับสนุนจากจู หรงจี ให้ดำรงตำแหน่งสภาชิกสภาแห่งรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2541 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาแห่งรัฐ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 เธอได้ช่วยต่อรองให้สาธารณรัฐประชาชนจีนได้เข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก และจัดระเบียบการให้บริการด้านภาษีศุลกากร หลังจากสหรัฐตำหนิเรื่องปัญหาด้านการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาที่เกิดขึ้นอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้อู๋ อี๋ยังได้ลงนามข้อตกลงกับประเทศในเอเชียหลายประเทศ นอกจากนี้ยังได้เดินทางไปสังเกตการณ์ในภูมิภาคตอนใต้หลายแห่งของประเทศด้วย

ในช่วงวิกฤตโรคซารส์ (SARS) อู๋อี๋ได้เข้ามาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงสาธารณสุข แทนนายจาง เหวินคัง (ซึ่งถูกปลดออก) โดยได้เข้าเป็นประธานกรรมการแก้วิกฤตดังกล่าว ด้วยการทำงานอย่างโปร่งใส ตรงไปตรงมา ทำให้นิตยสารไทม์ตั้งสมญานามว่า “เทพีแห่งความโปร่งใส” ในฐานะที่ทำหน้าที่ผู้นำในภาวะวิกฤตโรคซารส์ และจัดเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในปี พ.ศ. 2547 ในช่วงที่พบโรคซารส์นี้ อู๋ได้เป็นปฏิเสธอย่างรุนแรง ในการมีส่วนร่วมขององค์การอนามัยโลกในจีน ระหว่างการประชุมสามัญขององค์การอนามัยโลก ทั้งยังมีการออกอากาศภาพข่าวอย่างกว้างขวางในไต้หวัน ที่อู๋ อี๋และคณะอย่างเป็นทางการของเธอได้ปฏิเสธคำถามของตัวแทนจากไต้หวัน ในช่วงที่สื่อมวลผลไต้หวันเข้าสัมภาษณ์

สื่อมวลชนจีนบางรายเรียกอู๋ อี๋ ว่า สตรีเหล็กแห่งจีน ถือว่าเป็นผู้ที่หนักแน่น เด็ดขาด ตรงไปตรงมา แม้ผมจะเริ่มหงอกขาว แต่ก็ไม่ยอมย้อมผมเหมือนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ทั้งยังครองสถานภาพโสดจนปัจจุบัน
จีที

จีที () สามารถหมายถึง
เวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม

เวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม หรือ ดับเบิลยูทรีซี () คือองค์กรระหว่างประเทศทำหน้าที่จัดระบบมาตรฐานที่ใช้งานบนเวิลด์ไวด์เว็บ (WWW หรือ W3) โดยมีจุดมุ่งหมาย ที่จะเป็นแกนนำทางด้านพัฒนาโพรโทคอล และวิธีการใช้งานสำหรับเวิลด์ไวด์เว็บทั้งหมด นอกจากนี้ทาง W3C มีการบริการทางการศึกษา การพัฒนาซอฟต์แวร์ และเปิดให้ใช้ฟอรัมในการปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องเว็บ

เวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม นำโดย ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี
mobile networks
พีระมิด (แก้ความกำกวม)

พีระมิด (pyramid) อาจหมายถึง
ระบบส่งข้อความทันที

ระบบส่งข้อความทันที หรือ ไอเอ็ม () คือระบบการส่งข้อความ ระหว่างสองคน หรือกลุ่มคนใน เน็ตเวิร์ก เดียวกัน เช่น การส่งข้อความผ่านทางอินเทอร์เน็ต โดยโปรแกรมที่ทำงานอาจเรียกว่า เมสเซนเจอร์ ()

การทำงานของระบบส่งข้อความทันทีจำเป็นต้องใช้ซอฟต์แวร์ลูกข่าย โดยซอฟต์แวร์ทำการเชื่อมต่อระบบที่บริการเมสเซนเจอร์ การส่งข้อความผ่านระบบส่งข้อความทันทีในยุคแรก ตัวอักษรแต่ละตัวที่ทำการพิมพ์จะปรากฏทางหน้าจอของผู้ที่ส่งข้อความด้วยทันที ในขณะเดียวกัน การลบตัวอักษรแต่ละตัว จะลบข้อความทันที ซึ่งแตกต่างกับระบบส่งข้อความทันทีในปัจจุบัน โดยข้อมูลที่ปรากฏจะเกิดขึ้นหลังจากที่มีตกลงยอมรับส่งข้อความแล้ว ในปัจจุบันเมสเซนเจอร์ที่ได้รับความนิยมได้แก่ LINE WeChat MSN Messenger AOL Instant Messenger Yahoo! Messenger Google Talk .NET Messenger Service Jabber และ ICQ

ในยุคแรกของระบบส่งข้อความทันทีมีการใช้งานในระบบ PLATO ในยุค 1970s ในช่วง 1980s-1990s ได้มีการใช้ในวงการศึกษาและวิศวกร ในชื่อ UNIX/LINUX talk ใช้กันในอินเทอร์เน็ต ใน พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ได้มีการพัฒนา ICQ มาใช้เป็นเมสเซนเจอร์ในเครื่องที่ไม่ใช่ UNIX/LINUX ครั้งแรก หลังจากนั้นได้มีการพัฒนาระบบส่งข้อความทันที เป็นจำนวนมากโดยใช้โพรโทคอลของตัวเอง ทำให้มีผู้ใช้งานเมสเซนเจอร์หลายตัวภายในเครื่องเดียวกัน หรือผู้ใช้งานสามารถเลือกได้ที่จะใช้โปรแกรมที่รองรับการทำงานหลายโพรโทคอล ได้แก่ Gaim หรือ Trillian ในปัจจุบัน นอกจากความสามารถในการส่งข้อความ เมสเซนเจอร์ต่างๆ ได้มีการรับรองการใช้งาน การส่งไฟล์ การประชุมออนไลน์ และ VoIP