seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รูเบอัส แฮกริด

รูเบอัส แฮกริด ผู้รักษากุญแจและแผ่นดินฮอกวอตส์ เป็นลูกครึ่งยักษ์-พ่อมด ลักษณะและบุคลิกทางก่ยภาพของเขามีขนาดความสูงมากกว่าผู้ชายธรรมดาถึง 2 เท่า เคยเรียนที่ฮอกวอตส์ แต่ถูกไล่ออกตอน ปี 3
เขาเป็นคนนำตัวแฮรรี่ออกจากบ้านที่ ก็อดดริก ฮอลโล่ หลังจากโวลเดอมอร์สูญเสียพลัง และเป็นคนพาแฮร์รี่ ไปฮอกวอตส์ และพูดถึงประวัติของแฮร์รี่บางส่วนรูเบอัส แฮกริด ศาสตราจารย์สอนวิชาดูแลสัตวิเศษ หลัง ซิลวาล์นัส เค็ตเทิลเบลิน

แฮกริดมีบทบาทสำคัญตั้งแต่ภาคแรกจนถึงภาคสุดท้าย

ในภาคแรก เขาปรากฏตัวในการทำภารกิจพาแฮร์รี่ออกมาจากซากบ้านพวกพอตเตอร์ที่ได้รับมอบหมายจากดัมเบิลดอร์ แฮกริดเป็นอีกคนหนึ่งที่ดัมเบิลดอร์ไว้วางใจที่จะปฏิบัติงานที่ต้องปกปิดความลับ ภายหลังจากที่แฮกริดพาแฮร์รี่ออกมาจากซากบ้านของพวกพอตเตอร์ในก็อดดริก ฮอลโล่ว์แล้วเขานำตัวแฮร์รี่มาฝากไว้กับพวกเดอสลีย์ 10ปีต่อมาพวกเดอสลีย์ได้รับจดหมายจากฮอกวอตส์เรื่องพาแฮร์รี่ไปเรียนที่ฮอกวอตส์ แต่พวกเดอสลีย์ไม่ยอมให้แฮร์รี่อ่านจดหมายนอกจากนั้นยังทำลายจดหมายทั้งหมดอีกด้วย จนวันหนึ่งแฮกริดได้รับมอบหมายจากดัมเบิลดอร์ให้มาพาตัวแฮร์รี่ไป ภายหลังแฮกริดจึงพังประตูบ้านพวกเดอสลีย์และพาตัวแฮร์รี่ไปซื้อของที่ตรอกไดแอกอน ที่ฮอกวอตส์ในวันที่แข่งควิดดิชแฮกริดเผลอหลุดปากออกไปเรื่องนิโคลรัส แฟรมเมล ทำให้พวกแฮร์รี่สืบหาข้อมูลและพบภายหลังว่าแฮกริดนำศิลาอาถรรพ์ออกจากตู้นิรภัยเนื่องจากมีคนพยายามจะขโมยมัน และในที่สุดพวกแฮร์รี่สามารถป้องกันศิลาไว้ได้

ในภาคสอง แฮกริดมีบทบาทในการพาตัวแฮร์รี่ออกจากตรอกนอกซ์เทริน ที่โรงเรียนห้องแห่งความลับถูกเปิดออกแฮร์รี่พบสมุดบันทึกลึกลับของทอม ริ้ดเดิ้ลและพบว่าแฮกริดคือคนที่เปิดห้องแห่งความลับเมื่อ50ปีก่อน แฮกริดจึงโดนไล่ออกจากฮอกวอตส์เมื่ออยู่ปี3 ภายหลังแฮร์รี่เข้าไปในห้องแห่งความลับและพบว่าริ้ดเดิ้ลใส่ความแฮกริดในที่สุดแฮร์รี่จัดการกับริ้ดเดิ้ลได้และแฮกริดพ้นผิดในที่สุด

ในภาคสาม แฮกริดได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์สอนวิชาดูแลสัตว์วิเศษและนำ "บัคบีค" ฮิปโปกริฟมาสอนในชั้นเรียนแต่บัคบีคเกิดไปทำร้ายมัลฟอยจนบาดเจ็บทำให้บัคบีคถูกตัดสินประหาร แต่แฮร์รี่สามารถช่วยบัคบีคและพามันหนีไปได้

ในภาคสี่ ฮอกวอตส์เป็นเจ้าภาพการประลองเวทไตรภาคี แฮกริดได้เริ่มทำความรู้จักมาดามมักซิมจากโรงเรียนฝ่ายตรงข้ามและช่วยแฮร์รี่ให้รู้ถึงภารกิจนั่นคือภารกิจต่อสู้กับมังกรจนแฮร์รี่สามารถผ่านภารกิจมาได้ และในงานเลี้ยงเต้นรำแฮกริดได้พูดกับมาดามมักซิมว่าเธอเป็นลูกครึ่งยักษ์เหมือนกับเขา ทำให้มาดามมักซิมโกรธและเลิกคบกับแฮกริด แต่ภายหลังริต้า สกีตเตอร์นักข่าวจอมยุ่งจากเดลี่พรอเฟ็ตมาขอข้อมูลเรื่องเชื้อสายของแฮกริด แฮกริดจึงบอกไป และสกีตเตอร์จึงนำเรื่องทั้งมาใส่ความแฮกริดและประจานไว้ในหนังสือพิมพ์ ทำให้แฮกริดไม่กล้าจะพบหน้าใคร แต่เมื่อได้รับคำแนะนำจากแฮร์รี่แฮกริดจึงดีขึ้นและคืนดีกับมาดามมักซิม

ในภาคห้า ดัมเบิลดอร์ส่งแฮกริดไปเจรจากับพวกยักษ์เรื่องการร่วมเป็นพรรคพวกกับโวลเดอมอร์ ภายหลังแฮกริดกลับมาสอนที่ฮอกวอตส์แต่อัมบริดจ์ครอบงำฮอกวอตส์และแฮกริดเป็นอีกคนหนึ่งที่มีสิทธิโดนไล่ออก แต่ภายหลังเมื่อหมดจากสงครามในกระทรวงฮอกวอตส์จึงสงบสุขอีกครั้ง

ในภาคหก บทบาทของแฮกริดไม่ค่อยมีมากเท่าไหร่นักมีกล่าวถึงในตอนที่แฮร์รี่ไปช่วยแฮกริดฝังศพอาราก็อกและในงานศพของดัมเบิลดอร์ ในภาคสุดท้ายแฮร์กริดมีบทบาทในตอนที่พาแฮร์รี่หนีผู้เสพความตายกลางอากาศและยังใช้มอเตอไซร์ของซีเรียสเล่นงานผู้เสพความตายไปหลายคน ในปีนี้ฮอกวอตส์ถูกครอบงำแต่แฮกริดจัดงานเลี้ยงร่วมเชียร์แฮร์รี่ พอตเตอร์อย่างลับๆแต่ถูกพวกผู้เสพความตายจับได้ แต่แฮกริดสามารถหนีไปได้ในวันที่มีสงครามฮอกวอตส์แฮกริดกลับมาและช่วยสู้ในสงครามจนฮอกวอตส์สงบสุข
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

มหาวิทยาลัยนเรศวรได้เสนอขออนุมัติหลักสูตร "สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต" เพิ่มเติมไว้ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ฉบับที่ 7 (2535 - 2539) ดังปรากฏตามบันทึกข้อความ ที่ ทม .1901/ กท .390 ลงวันที่ 7 ธันวาคม 2538 สำนักนโยบายและแผนอุดมศึกษาได้พิจารณาเห็นสมควรให้ความเห็นชอบ โดยระยะเริ่มต้นการสอนสาขาวิชานี้ จะอยู่ในความดูแลของ ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ และหลักสูตรดังกล่าวทางสภามหาวิทยาลัยได้รับทราบ และให้ความเห็นชอบหลักสูตรนี้แล้ว เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ . ศ .2539

สาขาวิชาสถาปัตยกรรมได้รับการยกฐานะเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2544 ประกอบด้วยหน่วยงานหลัก 3 หน่วยงาน คือ สำนักงานเลขานุการคณะ ภาควิชาสถาปัตยกรรม ศูนย์บริการวิชาชีพสถาปัตยกรรม และเนื่องจากมหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีมติอนุมัติให้โอนย้ายสาขาวิชาการออกแบบบรรจุภัณฑ์ จากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(ในสมัยนั้น) มาสังกัดอยู่กับคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ในวันที่ 1 ตุลาคม 2546 ทางคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จึงได้ปรับเปลี่ยนหน่วยงานภายในคณะฯ โดยเพิ่มหน่วยงานขึ้นอีก 1 หน่วยงาน คือภาควิชาศิลปะและการออกแบบ

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรแบ่งภาควิชาออกเป็น 2 ภาควิชา ดังต่อไปนี้ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอน 2 หลักสูตร ใน 3 สาขาวิชา ได้แก่
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยศูนย์ต่างๆ ได้แก่
คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 โดยเดิมใช้ชื่อว่า "คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร"

คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร เริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย ในคราวประชุมครั้งที่ 107(3/2546) เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ให้มีการจัดตั้งคณะวิชาที่ทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางด้านธุรกิจ เศรษฐศาสตร์ บัญชี และนิเทศศาสตร์ โดยใช้ชื่อว่า "คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์" ต่อมาในการประชุมสภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 173(7/2555) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้อนุมัติให้เปลี่ยนชื่อคณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เป็น "คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร (Faculty of Business, Economic and Communications)" อักษรย่อ B.E.C

ปัจจุบัน คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 5 ภาควิชา ดังต่อไปนี้

ปัจจุบัน คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนหลักสูตรในสาขาวิชา ได้แก่
ปูร์เกอตูแมมอองกอร์

ปูร์เกอตูแมมอองกอร์ (, "เพื่อให้คุณกลับมารักฉันอีกครั้ง") เป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบัม "เดอ" () ซึ่งออกจำหน่ายเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2538

เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของชอง-ชาก โกลด์แมน () และเป็นเพลงหนึ่งอันเป็นที่รู้จักมากที่สุดของเซลีน ดิออน

มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ อำนวยการสร้างโดยมีแชล แมแยร์ () ใน พ.ศ. 2538 โดยมิวสิกวิดีโอดังกล่าวได้รับการบรรจุในบันทึกการแสดงสดของเซลีน ดิออนชุด "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" แบบวิดีโอ และในดีวีดีรวมผลงานเพลงภาษาฝรั่งเศสชุด "องเนอชองช์ปา" () ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2550

เพลงนี้ยังมีฉบับภาษาอังกฤษอีกด้วย โดยชื่อว่า "อีฟแดตส์วอตอิตเทกส์" () ขับร้องโดยเซลีน ดิออนเช่นกัน และบรรจุลงในอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" ()

เพลง "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" ได้รับรางวัลเฟลิกซ์ (โรมัน. Felix) สาขาเพลงยอดนิยมแห่งปี รางวัลวีกตัวร์เดอลามือซีก (, "ความสำเร็จแห่งการดนตรี") สำหรับเพลงที่ดีที่สุดแห่งปี กับทั้งรางวัลโตรเฟราดีโอฟรองซ์แอ็งแตร์นาซียงนาล () โดยสภาการดนตรีภาษาฝรั่งเศส ( , "กงแซยฟร็องโกโฟนเดอลาช็องซง")

บันทึกการแสดงสดของเพลงนี้ยังได้รับการบรรจุในอัลบัม "ไลฟ์อาปารี" () และ "อูเกอร์ดูสตาด" () กับทั้งในอัลบัม "เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1" () และอัลบัมรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2548 "องเนอชองช์ปา"

ฉบับที่เซลีน ดิออนร้องกับคณะประสานเสียงห้าร้อยคนได้รับบรรจุในอัลบัม "แซ็งซองต์กอรีสต์อาแว็ก..." () ในปี พ.ศ. 2549

นอกจากนี้ เซลีนยังได้แสดงเพลงนี้ในมหรสพ "อะนิวเดย์..." ทุกคืนที่ลาสเวกัสอีกด้วย

เพลง "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์"ได้รับความนิยมมากในประเทศฝรั่งเศส โดยอยู่อันดับที่หนึ่งในรายการเพลงกว่าสิบสองสัปดาห์โดยมียอดขายมากกว่า 955,000 แผ่น และอยู่อันดับที่หนึ่งกว่าสิบห้าสัปดาห์ในรายการเพลงเบลเยียมวอลโลนี () กับทั้งอีกสี่สัปดาห์ในรายการเพลงของรัฐควิเบก อนึ่ง เพลงนี้ยังติดหนึ่งในสิบเพลงยอดนิยมตลอดกาลที่จัดอันโดยรายการเพลงในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์อีกด้วยในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 วงป๊อปโอเปราอิล ดิโว่นำมาร้องใหม่ในอัลบัม "อังโกร่า"
เกาะลังกาวี

ลังกาวี () หรือ ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี (; "ลังกาวีเปอร์มาตาเกอดะฮ์") ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ขึ้นกับรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย

ลังกาวีห่างจากเกาะตะรุเตา จังหวัดสตูลของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกอดะฮ์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเมืองร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป

ชื่อของเกาะลังกาวี โดย "ลัง" ย่อมาจากคำว่า "ฮลัง" (helang) ที่แปลว่า "นกอินทรีสีน้ำตาลแดง" ส่วนนาม "ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี" (Langkawi Permata Kedah) ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอับดุล ฮาลิม อันเป็นส่วนหนึ่งในพระราชพิธีกาญจนาภิเษกส่วนพระองค์ โดยตั้งนามเพื่อสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวว่าลังกาวีเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทรบุรี

มีตำนานมุขปาฐะว่าในอดีตเกาะลังกาวีเคยมีสุลต่านปกครอง ว่ามีสตรีนามมะห์สุหรีมาเป็นคู่ครองเป็นชายารองของสุลต่าน (บ้างว่าของอนุชา) และได้ให้กำเนิดโอรสนาม "วันฮาเกม" ด้วยเหตุนี้มะห์สุหรีจึงมีสิทธิเป็นประไหมสุหรีได้เพราะมีบุตรเป็นชาย เป็นที่ริษยาของประไหมสุหรีภรรยาหลวง ครั้นเมื่อมีการใส่ร้ายว่ามะห์สุหรีคบชู้ องค์สุลต่านทรงสดับเช่นนั้นก็ทรงพระโกรธรับสั่งให้ประหารมะห์สุหรีเสีย ด้วยเหตุนี้นางจึงอธิษฐานว่าหากนางไม่มีความผิดขอให้โลหิตเป็นสีขาว และให้ลังกาวีไม่เจริญไปเจ็ดชั่วอายุคน ครั้นเมื่อเพชฌฆาตแทงกริช สายโลหิตของมะห์สุหรีก็พวยพุ่งเป็นสีขาวดังคำสัตย์และสิ้นใจ ญาติของมะห์สุหรีจึงนำวันฮาเกมไปตั้งรกรากยังภูเก็ต

เมื่อครั้งที่ไทรบุรีเป็นส่วนหนึ่งราชอาณาจักรสยาม เกาะลังกาวีเป็นตำบลหนึ่งของมณฑลไทรบุรี ชื่อตำบลเกาะลังกอวี ภายหลังลังกาวีได้พ้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของสยามโดยได้ตกเป็นส่วนหนึ่งอาณานิคมของอังกฤษเช่นเดียวกับไทรบุรี ครั้นเมื่อรับเอกราชแล้วลังกาวีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทรบุรีอยู่

ในปี พ.ศ. 2529 มหาเธร์ โมฮัมหมัด ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเกาะลังกาวีที่เชื่อว่ามีคำสาปของมะห์สุหรี โดยพัฒนาให้ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและรีสอร์ต โดยเขาเองได้มีส่วนช่วยในการออกแบบและวางแผนอาคารบนเกาะ และได้นำศิรินทรา ยายี สตรีชาวไทยที่สืบเชื้อสายทายาทรุ่นที่เจ็ดของมะห์สุหรีมาถอดคำสาป
จตุพร รัตนวราหะ

นายจตุพร รัตนวราหะ (ต้อย) เกิดวันพุธที่ เป็นศิลปินกรมศิลปากร ผู้ได้รับพระราชทานครอบและรับมอบกระบวนท่ารำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ,ได้กราบทูลสอนโขนถวายสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ และ
มีผลงานการแสดงเป็นตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ บทยักษ์ใหญ่ทศกัณฐ์เป็นบทที่อยู่ในความทรงจำของคนรักโขนกรมศิลปากรมานานกว่า ๔๐ ปี เป็นผู้ร่วมงานเคียงข้าง ศ.มรว.คึกฤทธิ์ ปราโมชในการก่อตั้งและสร้างสรรค์โขนธรรมศาสตร์ เป็นผู้อำนวยการสถานศึกษาที่มีการเรียนการสอนด้านศิลปะการแสดงของรัฐ
นอกจากนี้มีผลงานโดดเด่นอื่นๆทางด้านโขนและละครทั้งด้านการเป็นศิลปินผู้แสดง เป็นผู้สอน ผู้เผยแพร่ทั้งทางด้านปฏิบัติและทฤษฎี ปัจจุบันแม้จะเกษียณอายุราชการแล้ว ก็ยังทำงานด้านการเผยแพร่ศิลปการแสดงอยู่อย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์-โขน) พุทธศักราช ๒๕๕๒

นาย จตุพร รัตนวราหะ เป็นบุตรของนายเจิมและนางประวงษ์ รัตนวราหะ สมรสกับนางชุมศรี รัตนันท์ รัตนวราหะ มีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ นาย เรืองฤทธิ์ รัตนวราหะ , น.ส. อติวรรณ รัตนวราหะ , นาย พีรพล รัตนวราหะ , นาย ณวพร รัตนวราหะ บุตรสาวคนเดียวได้สืบทอดศิลปการแสดงทางนาฏศิลป์เหมือนบิดา และปัจจุบันรับราชการอยู่ที่ วิทยาลัยนาฏศิลป กรุงเทพฯ

นาย จตุพร รัตนวราหะ จบจากโรงเรียนนาฏศิลป วิทยาลัยนาฏศิลปกรุงเทพฯ ปัจจุบันและครุศาสตร์บัณฑิต และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่ วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพมหานคร พุทธศักราช 2507

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้กรมศิลปากร ทำการคัดเลือกศิลปินที่มีความสามารถฝ่ายพระ 5 คนคือ นาย ธีรยุทธ ยวงศรี นายธงไชย โพธยารมย์ นายทองสุข ทองหลิม นายอุดม อังศุธร และนาย สมบัติ แก้วสุจริต และศิลปินโขนฝ่ายยักษ์ 7 คนคือนายราฆพ โพธิเวส นายไชยยศ คุ้มมณี นายจตุพร รัตนวราหะ นาย จุมพล โชติทัตต์ นายสุดจิตต์ พันธ์สังข์ นาย สมศักดิ์ ทัดติ และ นาย ศิริพันธ์ อัฏฏะวัชระ  รวมทั้งสิ้น 12 คน เข้ารับพระราชทานครอบประธานพิธีใหว้ครูโขนละคร และการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ.ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2527สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ได้ดำเนินการสรรหาศิลปินผู้สร้างสรรค์งานศิลปะให้เป็นมรดกอันล้ำค่าของแผ่นดิน มายกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๒๘ เป็นต้นมา และในปีพุทธศักราช ๒๕๕๒ นี้ คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติได้พิจารณาแล้วมีมติเห็นชอบให้ประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ นาย จตุพร รัตนวราหะ ศิลปินผู้มีความสามารถและอุทิศตนสร้างสรรค์ ผลงานศิลปะจนโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ชัดต่อสาธารณชน เป็นศิลปินแห่งชาติ ปี พุทธศักราช ๒๕๕๒ สาขาศิลปะการแสดง ( นาฏศิลป์-โขน )เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่ได้รับคือ ปถมาภรณ์มงกุฏไทยและปถมาภรณ์ช้างเผือก

นาย สมรัตน์ ทองแท้ นาฏศิลปินโขนพระ นักวิชาการละครและดนตรี 7 สำนักการสังคีต กรมศิลปากร ได้สรุปผลงานของ อาจารย์ จตุพร รัตนวราหะ ไว้ในบทรำอวยพรการแสดงชุด “ 72 ปี จตุพร นามขจรทศกัณฐ์ ” ในวันอาทิตย์ที่ 9 ธันวาคม 2550 ณ อุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์ ตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค จ.กาญจนบุรี เมื่อสมัยที่ นาย จตุพร รัตนวราหะ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัย ได้สร้างสรรค์การแสดงชุดใหม่ที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตและขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวสุโขทัยให้กับชาววิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัยได้นำออกแสดงและเป็นที่ชื่นชอบของผู้ที่ได้รับชมมาจนกระทั่งทุกวันนี้คือ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เริ่มจัดตั้งขึ้นโดยกำหนดเป็นโครงการในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระยะที่ 7 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2537

สภามหาวิทยาลัยนเรศวรได้อนุมัติจัดตั้งเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ พร้อมกับการจัดตั้งสำนักงานเลขานุการคณะ ฯ ภาควิชาต่างๆ และหน่วยงานต่างๆ โดยเปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต ในสาขาวิชาต่างๆ ได้เปิดสอนหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิตตามมา ต่อมาได้แยกไปตั้งเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

โดยคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นหน่วยงานที่เน้นการศึกษาและวิจัยด้านวิศวกรรมเปิดสอนในหลักสูตรทั้งปริญญาตรี โท และเอก

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 4 ภาควิชา ได้แก่ปัจจุบัน คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรและสาขาวิชา ดังต่อไปนี้

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยศูนย์ต่างๆ ดังนี้
มหาวิทยาลัยลีดส์

มหาวิทยาลัยลีดส์ () เป็นมหาวิทยาลัยสำคัญของเมืองลีดส์ในแคว้นยอร์คไชร์ตะวันตก นับเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร มีนักศึกษาทั้งสิ้นมากกว่า 32,000 คน และได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในสิบของมหาวิทยาลัยในประเทศอังกฤษที่ได้รับเงินทุนอุดหนุนการวิจัยมากที่สุด มหาวิทยาลัยลีดส์ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1904 โดยเป็นหนึ่งในหกมหาวิทยาลัยประจำเมืองอุตสาหกรรม ในปี ค.ศ. 2006 มหาวิทยาลัยลีดส์ได้รับใบสมัครเข้าเรียนมากที่สุดเป็นอันดับสองของมหาวิทยาลัยทั้งประเทศ
รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียน

รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียน (Heronian triangle) หมายถึงรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านและพื้นที่เป็นจำนวนตรรกยะทั้งหมด ตั้งชื่อตามฮีโรแห่งอเล็กซานเดรีย (Hero of Alexandria) นักคณิตศาสตร์ชาวอียิปต์โบราณ

รูปสามเหลี่ยมใดๆ ที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัส (Pythagorean triple) ก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนด้วย เนื่องจากในสามสิ่งอันดับ ความยาวของด้านเป็นจำนวนเต็ม และพื้นที่ก็เป็นครึ่งหนึ่งของรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากที่กว้างยาวเท่ากับด้านประกอบมุมฉากในรูปสามเหลี่ยม
ตัวอย่างหนึ่งของรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนที่ไม่เป็นมุมฉากเช่น รูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวด้านเท่ากับ 5, 5, 6 หน่วย ซึ่งมีพื้นที่ 12 ตารางหน่วย รูปสามเหลี่ยมนี้เกิดจากการนำรูปสามเหลี่ยมมุมฉากขนาด 3, 4, 5 หน่วยมาต่อกัน บนด้านที่ยาว 4 หน่วย สำหรับกรณีทั่วไป การนำรูปสามเหลี่ยมมุมฉากที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัสสองรูปมาต่อกัน บนด้านประกอบมุมฉากด้านหนึ่งซึ่งยาวเท่ากัน รูปสามเหลี่ยมที่เกิดขึ้นใหม่จะเป็นรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนด้วย (แต่อาจไม่เป็นรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก) ดังตัวอย่างในรูปทางขวามือ เมื่อสามเหลี่ยม ("a", "b" ,"c") รวมกับสามเหลี่ยม ("a", "d", "e") บนด้าน "a" จะได้รูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวด้านเป็น "c", "e" และ "b" + "d" หน่วย และมีพื้นที่เป็นจำนวนตรรกยะเท่ากับ formula_1 ตารางหน่วย

แต่ในทางกลับกัน รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนบางรูปอาจไม่สามารถประกอบขึ้นมาจากรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัสได้อย่างลงตัว ถ้าความยาวด้านหรือส่วนสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากไม่เป็นจำนวนเต็ม เช่น รูปสามเหลี่ยมขนาด 0.5, 0.5, 0.6 หน่วย (0.012 ตารางหน่วย) หรือ 5, 29, 30 หน่วย (72 ตารางหน่วย) เมื่อแบ่งพื้นที่ออกเป็นรูปสามเหลี่ยมมุมฉากโดยใช้ด้านใดๆ เป็นฐาน ความยาวด้านหรือส่วนสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากจะไม่เข้ากับหลักเกณฑ์ของสามสิ่งอันดับพีทาโกรัส ซึ่งต้องเป็นจำนวนเต็ม
อาสนวิหารอีลี

อาสนวิหารอีลี (ภาษาอังกฤษ: Ely Cathedral) มีชื่อเป็นทางการว่า The Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity of Elyเป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันของสังฆมลฑลของบาทหลวงแห่งอีลี ตั้งอยู่ที่เมืองอีลี, เคมบริดจ์เชอร์, ในสหราชอาณาจักร สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอธิค อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า “เรือแห่งเฟ็น” เพราะอาสนวิหารตั้งเด่นอยู่บนบริเวณที่ราบที่เห็นได้แต่ใกล

คริสต์ศาสนสถานเดิมที่สุดก่อตั้งโดยเอเธลเดรดา (Etheldreda) พระธิดาของพระเจ้าแผ่นดินแองโกล-แซ็กซอน เอเธลเดรดาได้ที่ดินมาจากทอนดเบิร์คท์ (Tondberct) สามีคนแรกผู้เป็นหัวหน้ากีเวียนส์ใต้ (South Gyrvians) และหลังจากการแต่งงานครั้งที่สองกับเอกรฟริด (Eegrfrid) เจ้าชายจากนอร์ทธัมเบรียสิ้นสุดลงก็ได้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ที่นั่นเมื่อปี ค.ศ. 673 เมื่อเอเธลเดรดาสิ้นชีวิต ก็มีการสร้างอนุสรณ์ให้ในวัดแซ็กซอนที่เดียวกัน สำนักสงฆ์และเมืองอีลีถูกทำลายโดยการรุกรานของชาวเดนส์ระหว่างปี ค.ศ 869 ถึง ปี ค.ศ 870 สำนักสงฆ์เบ็นเนดิคตินถูกสร้างขึ้นแทนที่ วัดเดิมได้รับเลื่อนขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อปี ค.ศ 1109 เมื่ออีลีได้รับเลื่อนเป็นสังฆมลฑลอิสระจากสังฆมลฑลลิงคอล์น
ตูร์เฟิสต์

ตูร์เฟิสต์ () เดิมเรียกว่า ตูร์อาอิกซ์อา () เป็นตึกระฟ้าตั้งอยู่บนบริเวณลาเดฟ็องส์ ซึ่งเป็นย่านเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศฝรั่งเศส ทางทิศตะวันตกของกรุงปารีส

ตึกดังกล่าวสร้างในปี พ.ศ. 2517 มีชื่อว่า "ตูร์อูว์อาเป" ("Tour UAP") ก่อสร้างโดยบริษัทประกันชีวิตอูว์อาเป ("UAP") โดยมีความสูง 159 เมตร (522 ฟุต) โดยมีลักษณะเป็นรูปดาวสามแฉก โดยแต่ละข้างจะมีมุม 120 องศา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบริษัทประกันชีวิตแรกเริ่ม 3 บริษัทที่เป็นจุดเริ่มต้นของอูว์อาเป ตูร์อูว์อาเปได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ตูร์อาอิกซ์อา" ("Tour AXA") เมื่อบริษัทประกันชีวิตอาอิกซ์อาซื้อบริษัทอูว์อาเปในปี พ.ศ. 2539

การปรับปรุงซ่อมแซมตึกครั้งใหญ่เริ่มต้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยลักษณะรูปร่างภายนอกจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และจะมีการเพิ่มความสูงของตึกอีกด้วย โดยมีความสูงจากหลังคา 225 เมตร (738 ฟุต) และ 240 เมตร (787 ฟุต) จากยอดเสาอากาศ มีพื้นที่ใช้สอย 86,707 เมตร² (933,306 ฟุต²) และเมื่อการปรับปรุงของตึกเสร็จแล้ว จะทำให้ตูร์เฟิสต์เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศสอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม การครองตำแหน่งตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศสของตูร์เฟิสต์คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะเมื่อตูร์เฌอเนอราลี ("Tour Generali") ที่มีความสูง 318 เมตร และตูร์ฟาร์ ("Tour Phare") สูง 300 เมตร ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ตำแหน่งดังกล่าวจะไปตกอยู่กับทั้งสองตึกไปตาม ๆ กัน

ในนครนิวยอร์กมีตึกเอเอกซ์เอ ("AXA Tower") ซึ่งสูง 229 เมตร (751 ฟุต) อีกด้วย
สุดจิตต์ พันธ์สังข์

สุดจิตต์ พันธ์สังข์ (Mr. Soodjit Phunsang) เป็นศิลปินกรมศิลปากร และเป็นผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์ไทยของกรมศิลปากร มีผลงานที่สำคัญเป็นผู้ที่ได้รับพระราชทานครอบและการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527

เกิด วันเสาร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 บิดาชื่อนายสวัสดิ์ พันธ์สังข์ มารดา ชื่อนางเจรียง พันธ์สังข์

สมรสกับนางมาลีนี พันธ์สังข์ มีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวนนทรส พันธ์สังข์ และ นางสาวธิตาภา พันธ์สังข์

การศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพนาฎศิลปชั้นสูง และปริญญาครุศาสตร์บัณฑิต

ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลดุลยเดชมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้กรมศิลปากร ทำการคัดเลือกศิลปินที่มีความสามารถฝ่ายพระ 5 คนคือ นาย ธีรยุทธ ยวงศรี นายธงไชย โพธยารมย์ นายทองสุข ทองหลิม นายอุดม อังศุธร และนาย สมบัติ แก้วสุจริต

และศิลปินโขนฝ่ายยักษ์ 7 คนคือนายราฆพ โพธิเวส นายไชยยศ คุ้มมณี นายจตุพร รัตนวราหะ นาย จุมพล โชติทัตต์ นาย สุดจิตต์ พันธ์สังข์ นาย สมศักดิ์ ทัดติ และ นาย ศิริพันธ์ อัฏฏะวัชระ  รวมทั้งสิ้น 12 คน เข้ารับพระราชทานครอบประธานพิธีใหว้ครูโขนละคร และการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ.ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนัก จิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2527

เริ่มเข้ารับราชการเมื่อ 11 มกราคม พุทธศักราช 2511 ตำแหน่งศิลปินจัตวา กองการสังคีต กรม ศิลปากร ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลปไทยสาขาโขนยักษ์ สำนักการสังคีต
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สูงสุดที่ได้รับคือทวิติยาภรณ์ช้างเผือก เหรียญจักพรรดิ์มาลา

เริ่มฝึกหัดโขนเป็นตัวยักษ์ กับครูอร่าม อินทรนัฏ ครูหยัด ช้างทอง ครูราฆพ โพธิเวสครูจตุพร รัตนวราหะ ครูชิน สีปู่ ต่อมาได้รับการฝึกหัดละครเพิ่มเติมจากท่านผู้หญิง แผ้ว สนิทวงศ์เสนี ครู สุวรรณี ชลานุเคราะห์ ครูอบเชย ทิพย์โกมุท
ผลงานด้านการแสดง
เป็นผู้แสดงโขน – ละคร ให้ประชาชนชม ณ. โรงละครแห่งชาติ ทำเนียบรัฐบาล และ ตามหน่วย ราชการต่าง ๆ ทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค
ด้านการแสดงโขน
เป็นตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ เช่น พระพิราพ ทศกัณฐ์ สหัสะเดชะ กุมภกรรณ มังกรกัณฐ์ เป็นต้น
ด้านการแสดงละคร 
แสดงเป็นชาละวันตัวมนุษย์ ในละครนอกเรื่องไกรทอง  
แสดงเป็นพระยาเดโช ในเรื่องพระร่วง 
แสดงเป็นพระเจ้าอชาติศัตรู ในละครเรื่องสามัคคีเภท 
แสดงเป็นพระเจ้ากูโลตน ในละครเรื่องศรีธรรมาโศกราช 
แสดงเป็นเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ในละครเรื่องศึกเก้าทัพ ฯลฯ
 นอกจากการปฏิบัติหน้าที่ราชการในประเทศทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ยังได้รับมอบหมายให้เดินทางไปเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม ณ ต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น จีน ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย ลาว พม่า เกาหลี สวีเดน เดนมาร์ค อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี เนเธอแลนด์ เบลเยี่ยม เยอรมัน ออสเตรีย ฮังการี ยูโกสลาเวีย รัสเซีย สหรัฐอเมริกา
ศิรชัช เจียรถาวร

ศิรชัช เจียรถาวร (ไมเคิล) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักแสดงชาวไทย ประมาณเดือนตุลาคม-พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เริ่มเข้าสู่วงการโดยมีแมวมองสังกัด Jim’s Modeling ได้ติดต่อผ่านทางขวัญฤทัย เจียรถาวร แม่ ของไมเคิล เพื่อแสดงในงานโฆษณาผงซักฟอกเปาแฮนด์ฟอซ จนเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่ออายุ 4 ขวบ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง เด็กหอ ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากเวที "คม ชัด ลึก อวอร์ด" ครั้งที่ 4 นอกจากนี้ยังเป็นวีเจทางช่องแชนนอลวีไทยแลนด์

จบชั้นอนุบาล 1 - ประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนกอบวิทยา (ห้วยขวาง) หลังจากนั้นไปศึกษชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จนจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนประภามนตรี 2 จ.สมุทรปราการ ปัจจุบันจบการศึกษาจาก วิทยาลัยนานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คุณพ่อ- อำนวยศักดิ์ เจียรถาวร ประกอบธุรกิจส่วนตัว ส่วนคุณแม่ - ขวัญฤทัย เจียรถาวร เป็นแม่บ้านและผู้จัดการส่วนตัวของไมเคิล ไมเคิลมีพี่น้อง 4 คน มีพี่ชาย 1 คน น้องชาย 2 คน พี่ชาย - ศักรัช เจียรถาวร (แม็ก) จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนราชวินิต บางแก้ว (หลังจากเข้าร่วมโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ Oxford High School ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 1 ปี ในพ.ศ. 2548-2549) ปัจจุบันเป็นนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาชาวิศวกรรมเคมี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง น้องชาย - ศิวรัช เจียรถาวร (มาร์ค) กำลังศึกษาอยู่แผนกภาษาอังกฤษ (English Program) โรงเรียนประภามนตรี 2 และศิรัช เจียรถาวร (มิ๊กซ์)
พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 () (21 สิงหาคม ค.ศ. 1765 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1837) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและราชอาณาจักรฮันโนเวอร์ สมัยราชวงศ์แฮโนเวอร์ แห่งระหว่างปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1837

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1765 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 และพระราชินีชาร์ลอตแห่งสหราชอาณาจักร เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 18 กันยายน ทรงเสกสมรสกับดัชเชสแอเดเลดแห่งเมคเลนบูร์ก-ชเตรลิทซ์ และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1837 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์ พระบรมศพประดิษฐานในโบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เป็นพระอนุชาของพระเจ้าจอร์จที่ 4 และเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์แฮโนเวอร์ในสหราชอาณาจักร เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงทำราชการในราชนาวี จึงทรงได้รับพระนามเล่นว่า “พระราชากะลาสี” รัชสมัยของพระองค์มีการปฏิรูปหลายอย่างเช่นการปรับปรุง “กฎหมายประชาสงเคราะห์” (Poor Law) รัฐบาลท้องถิ่นเปลื่ยนแปลงเป็นระบอบประชาธิปไตย การจำกัดการใช้แรงงานเด็กและการเลิกทาสทั่วจักรวรรดิอังกฤษ การปฏิรูปที่สำคัญที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ กฎหมายผู้แทนราษฎร ค.ศ. 1832 (Representation of the People Act 1832) หรือ “กฎหมายปฏิรูป ค.ศ. 1832” ซึ่งเป็นกฎหมายที่เปลื่ยนแปลงระบบการเลือกตั้งของอังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 มิได้ทรงเข้าไปเกี่ยวข้องทางการเมืองมากเท่าพระเจ้าจอร์จที่ 3 หรือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แต่ก็ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีที่ไม่ตรงกับความต้องการของรัฐสภาในปี ค.ศ. 1834 พระราชทานรัฐธรรมนูญต่อราชอาณาจักรฮันโนเวอร์ที่เป็นอีกราชอาณาจักรหนึ่งที่ทรงเป็นประมุข

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรสธิดา ราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของเจ้าหญิงวิกตอเรีย ผู้เป็นพระราชภาติยะและราชอาณาจักรฮันโนเวอร์ไปเป็นของพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเวอร์

ทรงประสบ ปัญหาเช่นเดียวกันคือ มีบุตรมากถึง 10 คน ซึ่งล้วนแต่เป็นลูกนอกสมรส ที่เกิดจากโดโรธี จอร์แดน นักแสดงผู้หนึ่ง ตั้งแต่เมื่อครั้งที่ พระองค์ยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ บัลลังก์จึงตกทอดมายังเจ้าหญิงวิกตอเรีย ซึ่งเป็นพระราชภาติยะ

http://web.archive.org/20031227233352/www.geocities.com/wilaip/royal_scandals2.html
ปีพิธีกรรม

วันสำคัญในศาสนาคริสต์ () ส่วนใหญ่กำหนดตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน มีบ้างที่กำหนดโดยอิงปฏิทินจันทรคติ สำหรับวันสำคัญที่มีมาแต่ศาสนายูดาห์ นิกายโรมันคาทอลิก มีวันฉลองอีกหลายวัน ซึ่งถูกบรรจุไว้ในปฏิทินโรมันคาทอลิก

นิกายออร์ทอดอกซ์มีวันสำคัญ อีกหลายวันตามปฏิทินจูเลียน ดังนี้