seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
บิโชโจะ

บิโชโจะ () เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า "เด็กผู้หญิงสวย" มักนำมาใช้แสดงถึงประเภทของการ์ตูนและเกมที่มีจุดเด่นเป็นตัวละครหญิงที่มีหน้าตาและรูปร่างสวยงาม
เกมบิโชโจะ

เกมบิโชโจะ () แปลตรงตัวว่า เกมสาวน้อย เป็นวิดีโอเกมญี่ปุ่น ซึ่งมีจุดเด่นเป็นตัวละครหญิงมีหน้าตาและรูปร่างสวยงาม

เกมบิโชโจะบางเกมเป็นเกมจีบสาว () และบางเกมเป็นเกมเร้ากำหนัด ()
วิชวลโนเวล

วิชวลโนเวล () เป็นประเภทของวิดีโอเกมที่มีจุดเด่นที่กราฟิก ซึ่งมักจะเป็นภาพแบบการ์ตูนญี่ปุ่น เนื้อหาของเกมเป็นแบบอินเตอแรกทีฟ คือเป็นการดำเนินเรื่องโต้ตอบกับตัวละครต่าง ๆ
ปลาออสการ์

ปลาออสการ์ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เป็นปลาพันธุ์พื้นเมืองของลุ่มแม่น้ำโอริโนโก, แม่น้ำอะเมซอน และแม่น้ำลา พลาตา ในทวีปอเมริกาใต้อย่างกว้างขวาง เช่น ประเทศบราซิล, โคลอมเบีย, เปรู, เฟรนช์เกียนา, อุรุกวัย, เวเนซุเอลา และอาร์เจนตินา

เป็นปลาที่หากินในบริเวณแหล่งน้ำที่เป็นน้ำตื้นทีมีพื้นท้องน้ำเป็นโคลนปนทรายหรือกรวดทราย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 45.7 เซนติเมตร คุณภาพของน้ำในแหล่งที่พบอาศัยมีอุณหภูมิระหว่าง 22-25 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 6.0-8.0

มีรูปร่างแบนข้างและลำตัวป้อม ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาโต ปากกว้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว ที่ขอบของแผ่นกระดูกปิดเหงือกและด้านล่างของลำตัวมีสีส้มอมแดงหรือส้มจาง ๆ ที่ด้านบนของคอดหางมีจุดกลมสีดำคล้ายลูกตาดำและมีวงสีส้มอมแดงล้อมรอบ เป็นปลาที่ว่ายน้ำช้า กินสัตว์อื่นเป็นอาหารได้หลากหลาย ทั้งสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ และแมลงด้วย

ปลาออสการ์ เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในพื้นถิ่น โดยจะพบวางขายกันในตลาดสด มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Acará-acu และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะการเป็นปลาสวยงาม ซึ่งนิยมเลี้ยงกันมาอย่างยาวนาน จัดเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าวชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เลี้ยงดูลูกอ่อน ทั้งเพศผู้และเพศเมีย

ในราวต้นพุทธทศวรรษ 2500 ถือเป็นปลาหมอสีชนิดแรก ๆ ที่นำเข้ามาสู่ประเทศไทย ในฐานะปลาสวยงาม ซึ่งมีราคาซื้อขายแพงมาก โดยตกคู่ละ 500 บาท (ราคาทองคำแท่งในขณะนั้นบาทละ 400 บาท)

ปัจจุบัน มีการเพาะเลี้ยงกันจนมีสีสันที่สวยงามกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมมาก เช่น ปลาเผือก, สีเหลืองสดหรือสีทองหรือสีแดงสดทั้งตัว รวมทั้งมีแบบที่มีครีบยาวกว่าปกติด้วย

โดยชื่อ "ออสการ์" นั้นมาจากชื่อกลางของนักมีนวิทยาชาวสวีเดน สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์ ที่ศึกษาโดยเฉพาะกับปลาในวงศ์ปลาหมอสี
แคนอน

แคนอน สามารถหมายถึง
อาวุธช็อกไฟฟ้า

อาวุธช็อกไฟฟ้า เป็นอาวุธที่ใช้สำหรับทำให้บุคคลไร้ความสามารถโดยให้การช็อกไฟฟ้าโดยมุ่งรบกวนการทำงานของกล้ามเนื้อผิวและ/หรือทำให้เกิดความเจ็บปวดโดยไม่ทำอันตรายอย่างสำคัญต่อบุคคล

ตามกฎหมายประเทศไทย เครื่องช๊อตไฟฟ้าเป็นอาวุธโดยสภาพ ผิดกฎหมายความผิดลหุโทษ ในมาตรา 371 สามารถใช้เพื่องานราชการเท่านั้น
ปลาหมอ

ปลาหมอ ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Anabas testudineus" ในวงศ์ปลาหมอ (Anabantidae) มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง ตาโต ปากกว้าง ขอบฝาปิดเหงือกหยักแข็ง เกล็ดใหญ่คลุมทั้งลำตัว มีขอบเกล็ดแบบหยัก ผิวสาก เส้นข้างลำตัวขาดตอน ครีบหลังยาวเกือบเท่าความยาวลำตัว มีก้านครีบแข็งแหลมคมจำนวนมากเช่นเดียวกับครีบก้น แต่ครีบก้นสั้นกว่า ครีบอกเล็กเป็นรูปไข่ ครีบหางปลายมน ตัวมีสีเขียวมะกอกและมีลายประสีคล้ำที่ข้างลำตัว ครีบใส ลำตัวด้านท้องมีสีเหลือง ขอบฝาปิดเหงือกตอนบนมีแต้มสีคล้ำ มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นแผ่นริ้วย่น ๆ อยู่ตอนบนของของช่องเหงือก จึงสามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรงโดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายในน้ำ และสามารถอยู่บนบกหรือพื้นที่ขาดน้ำได้เป็นระยะเวลานาน ๆ ซึ่งในฤดูฝนบางครั้งจะพบปลาหมอแถกเหงือกไถลคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้ ด้วยความสามารถอันนี้ในภาษาอังกฤษจึงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "Climbing perch" หรือ "Climbing gourami"

ความยาวยาวประมาณ 10-13 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร มีพฤติกรรมการวางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันปรับที่วางไข่ โดยวางไข่ลอยเป็นแพ แต่จะปล่อยให้ลูกปลาเติบโตขึ้นมาเอง

ปลาหมอเป็นปลาที่สามารถพบได้ในทุกแหล่งน้ำ กระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย สำหรับในประเทศไทยพบทุกภาค และเป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี ด้วยใช้เป็นอาหารมาช้านาน และมีความเชื่อว่าหากปล่อยปลาหมอจะทำให้ไม่เป็นโรคหรือหายจะโรคได้ ด้วยชื่อที่มีความหมายถึงหมอหรือแพทย์ผู้รักษาโรค และนิยมเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในปัจจุบัน อีกทั้งในปลาที่มีสีกลายไปจากสีปกติ เช่น สีทองยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่มีราคาขายแพงอีกด้วย

มีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลาหมอไทย", "ปลาเข็ง" หรือ "ปลาสะเด็ด" ในภาษาอีสาน เป็นต้น ในขณะที่ภาษายาวีเรียกว่า "อีแกปูยู"
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2549

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2549 การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2549 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดนครสวรรค์ และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 25 มีนาคม 2549 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส ปี 2006 ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี นาตาลี เกลโบวา นางงามจักรวาล 2548 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชาม ไอยวริญท์ โอสถานนท์
ทูเลิฟยูมอร์

"ทูเลิฟยูมอร์" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายทางการค้าในประเทศญี่ปุ่น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2538

"ทูเลิฟยูมอร์" บันทึกเสียงในฐานะเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ชุด เรื่อง "Koibito Yo" (แปลว่า "คู่รัก") และได้บรรจุในอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ซึ่งวางจำหน่ายอีกครั้งในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538

เพลงนี้ออกจำหน่ายอีกครั้งในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2542 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ออกซิงเกิลแม็กซิ โดยโทนี มอแรน

"ทูเลิฟยูมอร์" ออกจำหน่ายอีกครั้งในฐานะของซิงเกิลวิทยุในแคนาดาจากอัลบั้ม "ไลฟ์อาปารี" ในสหรัฐอเมริกาในฐานะซิงเกิลวิทยุจากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 และ "ทูเลิฟยูมอร์" ก็เป็นซิงเกิลวิทยุในบราซิลในปีถัดมา

เพลงนี้ได้บรรจุในอัลบั้มต่างๆดังต่อไปนี้

ในปี พ.ศ. 2539 โซนี มิวสิกแพร่ภาพวิดีโอเพื่อการประชาสัมพันธ์ของการแสดงสด "ทูเลิฟยูมอร์" ในคอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู คู่กับทาโร ฮากาสะ ผู้เล่นไวโอลิน

"ทูเลิฟยูมอร์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในประเทศญี่ปุ่นในสาขา "ซิงเกิลยอดเยี่ยมแห่งปี"

ฉบับบันทึกการแสดงสดสามารถพบได้ใน "วิดีโอไลฟ์อินเมมฟิส" , "ดีวีดีอูร์เกอร์ดูสตาร์ด" และดีวีดี "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ"

นอกจากนี้เซลีนยังแสดงเพลงนี้ในการแสดงชุด"อะนิวเดย์..." ที่ลาสเวกัสอีกด้วย

"ทูเลิฟยูมอร์" เป็นเพลงยอดนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น อันดับ 1 กว่า 5 สัปดาห์ ยอดขายซิงเกิลกว่า 1,238,97 แผ่น เซลีนเป็นนักร้องสากลคนแรกที่ครองอันดับ 1 ชาร์ตเพลงโอริคอนของประะเทศญี่ปุ่นหลังจากอารีนา คารา เคยทำสถิติไว้ในปี พ.ศ. 2526 และเพลงนี้ก็ยังคงเป็นเพลงที่ได้รับความนิยม เซลีนเป็น 1 ใน 3 ศิลปินสากลที่ยอดขายซิงเกิลมากกว่า 1 ล้านแผ่น ("บิวตีฟูลเดย์ ซันเดย์/สลีปปีแฮนด์" จากแดเนียล โบน และ "ออลไอว้อนฟอร์คริสต์มาสอิสยู" จากมารายห์ แครี)

ในแคนาดา "ทูเลิฟยูมอร์" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 4 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล และที่ 5 ชาร์ตเพลงร่วมสมัยชาวแคนาดา

"ทูเลิฟยูมอร์" ยังประสพความสำเร็จในชาร์ตวิทยุของอเมริกา ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสัมยอันดับ 1 กว่า 8 สัปดาห์และชาร์ตแอร์เพลย์ยอดนิยม 100 เพลง ในอันดับที่ 11

เพลงนี้ยังบรรจุลงในซิงเกิล "เทกกิงแชนเซส" ของประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2550

ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ญี่ปุ่น, 1995)

ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ญี่ปุ่น, 1999)เพลงนี้นำมาขับร้องใหม่โดยซาราห์ กีโรนีโม นักร้องชาวฟิลิปปินส์ ขึ้นอันดับชาร์ตเพลงของฟิลิปปินส์

โกโก ลีแสดงเพลงนี้ในรูปแบบคาราโอเกะ
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 เป็นการประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สปีที่ 9 นับจากการจัดครั้งแรกในปี 2543 ที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ดำเนินการจัดขึ้น เพื่อสรรหาสาวไทยที่มีความงาม มีกริยามารยาทที่งดงามแบบไทย มีความคิดอ่านเฉลียวฉลาด ทันสมัย มั่นใจในตนเอง และเหมาะสมที่จะรับหน้าที่ในนามตัวแทนประเทศไทย ไปสู่การประชาสัมพันธ์และสร้างชื่อเสียงเกียรติคุณอันดีงามให้กับประเทศ ทั้งนี้ทางฝ่ายจัดได้เลื่อนกำหนดการเดิมจากปกติทุกๆ ปี จะมีการประกวดในช่วงเดือนมีนาคม แต่ในปีนี้เลื่อนออกไปเป็นเดือนพฤษภาคม เพื่อรอให้พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลครบ 100 วัน พระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้เสร็จสิ้นเสียก่อน และปีนี้ได้ย้ายสถานที่จัดการประกวด จากโรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ กรุงเทพ เป็นโรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ ถนนรางน้ำ กรุงเทพมหานคร ซึ่งจะจัดในวันที่ 24 พฤษภาคม 2551 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส ปี 2008 ณ ประเทศเวียดนาม โดยมี ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ กวินตรา โพธิจักร
บ้านลม

บ้านลม หรือ สไลเดอร์ยักษ์ () เป็นเครื่องเล่นเป่าลม มีตั้งแต่ขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่ หาเล่นได้ตามตลาดนัด ห้างสรรพสินค้า หรือตามงานต่าง ๆ โดยทั่วไป ลักษณะของบ้านลมมีหลายแบบ แล้วแต่จะออกแบบตามความคิดสร้างสรรของแต่ละผู้ผลิด ปัจจุบันมีทั้งการนำเข้ามาจากต่างประเทศ และผลิตเองในประเทศ

อุปกรณ์ที่ใช้ในการติดตั้งบ้านลมคือ เครื่องเป่าลมแรงดันสูง รอก ขาตั้งสำหรับห้อยรอกยกบ้านลม ผ้าปูพื้น อุปกรณ์บางชนิดเป็นอุปกรณ์เฉพาะหาซื้อตามตลาดไม่ได้ การผลิตบ้านลมมีหลายแบบ เช่น ผลิตจากโรงงาน เย็บเอง การเย็บต้องอาศัยความชำนาญและประสบการณ์เป็นพิเศษ วัสดุในการผลิตบ้านลมจะใช้ผ้าใบ ซึ่งเป็นผ้าที่กันลม และน้ำได้เป็นอย่างดี และมีความแข็งแรง ทนทาน

สไลเดอร์ ชิงช้า แป้นบาส
อาณาจักรพุกาม

อาณาจักรพุกาม (; ) เป็นอาณาจักรโบราณในช่วง พ.ศ. 1587 - 1830 พุกามเป็นอาณาจักรและราชวงศ์แห่งแรกในประวัติศาสตร์ของชาวพม่า มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองพุกามในปัจจุบัน เดิมมีชื่อว่า "ผิวคาม" (แปลว่า หมู่บ้านของชาวผิว) เป็นเมืองเล็ก ๆ ริมทิศตะวันออกของแม่น้ำอิระวดี สภาพส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายแห้งแล้ง เป็นที่อยู่ของชาวผิว ซึ่งเป็นชนพื้นเมือง ในปี พ.ศ. 1587 พุกามถูกสถาปนาโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ พระองค์ทำสงครามกับชาวมอญที่อยู่ทางใต้ชนะ แล้วจึงสถาปนาชื่ออย่างเป็นทางการของพุกามว่า "ตะริมันตระปุระ" (အရိမဒ္ဒနာပူရ; หมายความว่า เมืองที่ปราบศัตรูราบคาบ) รอบ ๆ เมืองพุกาม มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ "มินดาตุ" ซึ่งเป็นเขตเมืองโบราณ 4 แห่ง ล้อมรอบอยู่ด้วย

ในรัชสมัยพระเจ้าจั่นซิตาพระเจ้าพุกามพระองค์ที่ 4 เป็นสมัยที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด ชาวมอญที่อยู่หงสาวดีทางตอนใต้ ได้ทำสงครามชนะพุกามและครอบครองดินแดนของพุกาม พระองค์จึงรวบรวมชาวพม่าตีโต้คืน จึงสามารถยึดพุกามกลับมาไว้ได้

อาณาจักรพุกามเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดทางด้านศิลปวิทยาการในสมัยพระเจ้าอลองสิธูใน พ.ศ. 1687 พระองค์ได้โปรดให้สร้างเจดีย์ชื่อ "ตะเบียงนิว" (แปลว่า เจดีย์แห่งความรู้) ซึ่งเป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดในพุกามไว้

พระเจ้าพุกามพระองค์สุดท้ายคือพระเจ้านรสีหบดี สร้างเจดีย์องค์สุดท้ายแห่งพุกามเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 1819 และเมื่อสร้างเจดีย์องค์นี้เสร็จ ได้มีผู้ทำนายว่าอาณาจักรพุกามจะถึงกาลอวสาน ซึ่งต่อมาก็เป็นจริงดังนั้น เมื่อกองทัพราชวงศ์หยวนยกทัพเข้ามาบุกในปี พ.ศ. 1827 และอาณาจักรพุกามถึงคราวล่มสลายในปี พ.ศ. 1830 รวมระยะเวลาแล้ว 243 ปี มีกษัตริย์อยู่ทั้งหมดทั้งสิ้น 11 พระองค์

อาณาจักรพุกามหลังปี พ.ศ. 1830 ถูกมองโกลยึดครองและแบ่งดินแดนออกเป็น 2 มณฑล คือ "ดูบทความหลักที่ พุกาม"

ปัจจุบัน พุกามได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งทะเลเจดีย์หรือดินแดนแห่งเจดีย์สี่พันองค์ เพราะในสมัยรุ่งเรืองเคยมีเจดีย์มากมายถึง 4,446 องค์ ปัจจุบันเหลือเพียง 2,217 องค์ เจดีย์แห่งแรกของพุกามคือ "เจดีย์ชเวซีโกน" สร้างโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ พุกามเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของพม่า และทางรัฐบาลพม่าได้พยายามเสนอชื่อพุกามให้เป็นมรดกโลกทางศิลปวัฒนธรรมแห่งต่อไป
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี

สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี (2 กันยายน พ.ศ. 2313 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2365) หรือพระนามเดิมว่า จุ้ย พระโอรสลำดับที่ 5 ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ กับเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ประสูติในสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันเสาร์ เดือน 10 ขึ้น 12 ค่ำ ปีขาล โทศก จ.ศ. 1132 ตรงกับวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2313

เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกในปี พ.ศ. 2325 จึงได้รับสถาปนาเป็น"สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าจุ้ย" ถึง พ.ศ. 2346 ได้เลื่อนเป็น"กรมขุนพิทักษ์มนตรี" และในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2349 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2450) จึงโปรดให้เลื่อนเป็น"กรมหลวงพิทักษ์มนตรี"

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์มีพระอิสริยยศเป็น"สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ" โปรดให้กำกับกรมวังและกรมมหาดไทย

พระองค์ทรงเชี่ยวชาญด้านงานช่างและนาฏศิลป์ รวมทั้งทรงเป็นกวี พระองค์ทรงเป็นผู้ที่คิดค้น เกรินบันไดนาค ที่ใช้ในงานพระราชพิธีพระบรมศพซึ่งเป็นงานฝีพระหัตถ์ทรงประดิษฐ์ ของพระองค์ตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์

กรมหลวงพิทักษ์มนตรีประชวรเปนพระยอดในพระศอมาตั้งแต่เดือน 3 ปีมะเส็ง ตรีศก สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. 1184 เวลาเช้า 5 โมง 4 บาท ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 พระชันษา 52 ปี ทรงเป็นต้น

หม่อมเจ้าชาย 15 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 22 พระองค์ สถาปนาขึ้นเป็นพระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย 1 พระองค์
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ

กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ หรือ กระดูกเซซามอยด์ () ในทางกายวิภาคศาสตร์เป็นกระดูกชนิดหนึ่งที่ฝังอยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อ รูปร่างของกระดูกจะคล้ายเมล็ดงา มักจะพบในตำแหน่งที่เอ็นกล้ามเนื้อพาดข้ามข้อต่อ เช่นในมือ, เข่า, และเท้า

หน้าที่ของกระดูกชนิดนี้คือทำหน้าที่ปกป้องเอ็นกล้ามเนื้อและช่วยเพิ่มความได้เปรียบเชิงกล การมีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อจะช่วยให้เอ็นกล้ามเนื้ออยู่ห่างจากศูนย์กลางของข้อเล็กน้อย ซึ่งช่วยทำให้เพิ่มความยาวแขนโมเมนต์ในการหมุน นอกจากนั้นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อยังช่วยป้องกันไม่ให้เอ็นแบนเข้าไปในข้อต่อเมื่อความตึงมากขึ้น และช่วยคงให้แขนโมเมนต์คงที่ไม่ว่าจะต้องรับแรงมากเท่าใด กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแตกต่างจากเมนิสคัส (Meniscus) ซึ่งเป็นกระดูกอ่อนที่ทำหน้าที่ช่วยกระจายน้ำหนักของร่างกายที่ลงบนข้อต่อและช่วยลดแรงเสียดทานขณะที่เคลื่อนไหว

กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อสามารถพบได้ในข้อต่อต่างๆ ทั่วร่างกาย
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน

กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน () เป็นกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งที่ลักษณะแปลกเฉพาะ ไม่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มของกระดูกยาว, กระดูกสั้น, กระดูกแบน, หรือกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อได้ กระดูกชนิดนี้มีหน้าที่หลากหลายภายในร่างกาย เช่น ปกป้องเนื้อเยื่อประสาท (เช่นกระดูกสันหลังช่วยปกป้องไขสันหลัง) , เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle) (เช่นในกระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum)) , ช่วยค้ำจุนคอหอย (pharynx) และท่อลม (trachea) , และเป็นจุดเกาะของลิ้น (เช่น กระดูกไฮออยด์ (hyoid)) กระดูกรูปร่างไม่แน่นอนประกอบด้วยชั้นกระดูกเนื้อแน่น (compact bone) บางๆ ที่หุ้มล้อมรอบกระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous tissue)

ตัวอย่างของกระดูกรูปร่างไม่แน่นอน ได้แก่ กระดูกสันหลัง (vertebræ) , กระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum) , กระดูกก้นกบ (coccyx) , กระดูกขมับ (temporal) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกโหนกแก้ม (zygomatic) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) , กระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) , กระดูกเพดานปาก (palatine) , กระดูกก้นหอยของจมูกชิ้นล่าง (inferior nasal concha) , และกระดูกไฮออยด์ (hyoid)
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย

พลตำรวจจัตวา หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย (5 ตุลาคม พ.ศ. 2451 - 3 มกราคม พ.ศ. 2552 ) นักเขียน นักภาษาศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ นักการศึกษา

หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เป็นบุตรของ พันเอก หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย) มีน้องสาวคือ หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เกิดที่จังหวัดฉะเชิงเทรา จบชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวง ไปศึกษาอักษรศาสตร์จาก ทรินิตี้คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2476 กลับมารับราชการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนหอวัง โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และแต่งตำรา พร้อมกับร่างหลักสูตรการเรียนการสอน ก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ และก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดครู และแผนกฝึกหัดครูมัธยม หลายแห่ง เช่นที่ วังจันทรเกษม บ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนสตรีเพชรบุรี สวนสุนันทา โรงเรียนฝึกหัดครูประสานมิตร 
ในปี พ.ศ. 2493 หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย รับหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขององค์การยูเนสโก ประจำอยู่ที่กรุงปารีส ทำหน้าที่วางโครงการช่วยเหลือด้านการศึกษาในประเทศด้อยพัฒนา โดยเฉพาะในประเทศไทย และภูมิภาคใกล้เคียง และย้ายมาประจำที่กรุงเทพในตำแหน่งรองผู้อำนวยการประจำภูมิภาคเอเชีย เป็นผู้จัดทำโครงการในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งภูมิภาคภาคอีสานขึ้น คือ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ได้แต่งตำราวิชาการเป็นจำนวนมาก ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย คือ พจนานุกรมฉบับภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน รวมทั้งงานค้นคว้าด้านภาษาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมไทย ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น King Mongkut and British และ History of Thailand and Combodia โดยเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ และร้านหนังสือชื่อ "เฉลิมนิจ" (มาจากคำว่า เฉลิมขวัญ และ มานิจ)

หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2511 แล้วหันมาทำงานค้นคว้าประวัติศาสตร์ เป็นกรรมการสยามสมาคม เป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย นายกสมาคมผู้จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย

หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย สมรสกับ เฉลิมขวัญ ชุมสาย ณ อยุธยา ธิดา พระปทุมเทวาภิบาล (เยี่ยม เอกสิทธิ์) ข้าหลวงสมุหเทศาภิบาลประจำเมืองหนองคาย มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา, อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, สุชาดา (ชุมสาย ณ อยุธยา) สถิตพิทยายุทธ์ (ถึงแก่กรรม) และปาริชาติ ชุมสาย ณ อยุธยา
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส

กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส () เป็นกล้ามเนื้อที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณปลายแขน (forearm) ของร่างกายมนุษย์ ทำหน้าที่คว่ำปลายแขนร่วมกับกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส (pronator quadratus)

กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส มีจุดเกาะต้นอยู่ 2 อัน ได้แก่ ปลายจุดเกาะด้านกระดูกต้นแขน และปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา

โดยมีเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) ผ่านเข้าสู่ปลายแขนระหว่างปลายจุดเกาะทั้งสองของกล้ามเนื้อนี้ และแยกจากหลอดเลือดอัลนา (ulnar artery) โดยปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา

กล้ามเนื้อนี้จะทอดตัวเฉียงข้ามปลายแขน และสิ้นสุดลงเป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบนๆ ซึ่งเข้าเกาะปลายที่รอยประทับขรุขระที่ตรงกลางของพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส (body of the radius) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator)

ขอบด้านข้างของกล้ามเนื้อนี้เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลาง (medial boundary) ของแอ่งแขนพับ (cubital fossa) ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าของข้อศอก

กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve)

ในบางครั้งอาจไม่พบปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา หรืออาจมีแผ่นส่วนเกินที่มาจากผนังกั้นมีเดียล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (medial intermuscular septum) , จากกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ (biceps brachii) และจากกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (brachialis)

กลุ่มอาการโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres syndrome) เป็นสาเหตุที่พบบ่อยอย่างหนึ่งของอาการปวดข้อมือ
ทองใบ ทองเปาด์

ทองใบ ทองเปาด์ (12 เมษายน พ.ศ. 2469 - 24 มกราคม พ.ศ. 2554) ทนายความ นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 และสมาชิกวุฒิสภา

ทองใบ ทองเปาด์ เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 6 คนของ นายหนู และนางเหง่า มีอาชีพทำนา จบชั้นมัธยม 6 ที่จังหวัดมหาสารคาม และมาเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าเรียนที่คณะสหกรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แล้วลาออกมาเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระหว่างศึกษาในกรุงเทพ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน จึงอาศัยเป็นเด็กวัด อยู่วัดชนะสงครามมาตลอด

หลังจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ ว่าความให้กับนักหนังสือพิมพ์ในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมกับทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ที่หนังสือพิมพ์ "ไทยใหม่" ร่วมกับ สุภา ศิริมานนท์ ต่อมาย้ายไปหนังสือพิมพ์ "พิมพ์ไทย" ร่วมกับ ทวีป วรดิลก ย้ายไป "สยามนิกร" "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" และ "ข่าวภาพ" โดยมีหน้าที่เขียนข่าวการเมือง มีฉายาว่า "บ๊อบการเมือง" (เนื่องจากขณะนั้น ทองใบไว้ผมยาว ทรงบ๊อบ)

ในปี พ.ศ. 2501 ได้เดินทางร่วมคณะหนังสือพิมพ์ไปประเทศจีน ร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ สุวัฒน์ วรดิลก และเพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อกลับมาจึงถูกจับขังคุกหลายปีโดยไม่มีความผิด ได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2509 ออกมาทำงานเป็นทนายความ และนักข่าวหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์

ทองใบ ทองเปาด์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529 และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารนายเบนีโย อากีโน (สามีของนางคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526 
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส

กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส () เป็นกล้ามเนื้อเล็กๆ ของปลายแขน ที่เห็นเอ็นกล้ามเนื้อเล็กๆ อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (flexor carpi radialis) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ในบางครั้งอาจไม่พบกล้ามเนื้อนี้ก็ได้

กล้ามเนื้อนี้ลักษณะผอม เรียงเป็นรูปกระสวย ทอดตัวอยู่ทางด้านใกล้กลาง (medial side) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon) , จากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ที่อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)

ปลายของกล้ามเนื้อนี้มีลักาณะผอม เป็นเอ็นแบนๆ ซึ่งผ่านเหนือส่วนบนของเฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) และเข้าเกาะปลายที่ส่วนกลางของ
เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมและส่วนล่างของเอ็นแผ่ฝ่ามือ (palmar aponeurosis) บางครั้งอาจส่งแผ่นเอ็นกล้ามเนื้อเข้าไปยังกล้ามเนื้อสั้นของนิ้วหัวแม่มือ

กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้จากผิวหนังโดยการงอนิ้วโป้งและนิ้วก้อยเป็นอุ้งมือแล้วงอข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อนี้ (ถ้ามี) ชัดเจนอยูที่ข้อมือ

กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อที่มีความแปรผันสูง ในประชากรชาวคอเคเซียน 16% ไม่มีกล้ามเนื้อนี้ และในประชากรอื่นๆ จะมีความถี่การไม่มีกล้ามเนื้อนี้น้อยกว่า ลักษณะของกล้ามเนื้อนี้อาจมีลักษณะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่ด้านต้นและเป็นมัดกล้ามเนื้อในด้านปลาย หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อที่ตรงกลางขนาบด้วยเอ็นด้านบนและด้านล่าง หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อ 2 มัดที่มีเอ็นกล้ามเนื้ออยู่ตรงกลาง หรืออาจมีเฉพาะเส้นเอ็นกล้ามเนื้อตลอดทั้งเส้นก็ได้ ในบางคนอาจพบกล้ามเนื้อนี้ 2 มัด

อาจพบแผ่นเอ็นจากจุดเกาะต้นที่โคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) หรือจากกระดูกเรเดียส (radius)

สำหรับจุดเกาะปลายบางส่วนหรือทั้งหมดที่พังผืดของปลายแขน เข้าไปเกาะที่กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) , เกาะที่กระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) , และเกาะที่กล้ามเนื้อของนิ้วก้อย

เนื่องจากกล้ามเนื้อมัดนี้ไม่มีความสำคัญมาก จึงอาจใช้เพื่อผ่าตัดนำออกมาทดแทนเอ็นกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่บาดเจ็บได้
กระดูกหน้าผาก

กระดูกหน้าผาก () เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอยแครง ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ขอบกระดูกของสความา ฟรอนทาลิสมีลักษณะหนา เป็นรูปฟันเลื่อยที่แข็งแรงมาก ลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านในที่อยู่ด้านบนซึ่งเป็นที่ประกบเข้ากับกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) และลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านนอกของทั้งสองข้างซึ่งเป็นบริเวณที่รับแรงกดด้านข้างของกระดูกเหล่านี้ ขอบด้านนี้ต่อเนื่องลงมาทางด้านล่างเป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระและเป็นข้อต่อกับปีกกระดูกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)

ขอบกระดูกด้านหลังของแผ่นเบ้าตา (posterior borders of the orbital plates) มีลักษณะบางและเป็นฟันเลื่อยซึ่งเป็นข้อต่อกับปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์

สความา (squama) และไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic processes) มีลักษณะหนามาก ประกอบด้วยกระดูกเนื้อโปร่งซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นกระดูกเนื้อแน่น 2 ชั้นด้านนอกที่ประกบอยู่ ในบริเวณของกระดูกที่มีโพรงอากาศหน้าผาก (frontal air sinuse) จะไม่มีส่วนของกระดูกเนื้อโปร่ง

ส่วนเบ้าตามีลักษณะบาง แสงผ่านได้บางส่วน และประกอบด้วยกระดูกเนื้อแน่นเท่านั้น
พูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ

พลโทหญิงพูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 - ) () อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช สมรสกับ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายพสุ ลิปตพัลลภ และ น.ส.พราวพุธ ลิปตพัลลภ พล.ท.หญิงพูนภิรมย์ มีชื่อเล่นว่า "ติ้ง" มักถูกเรียกขานจากสื่อมวลชนว่า "มาดามติ้ง"

พล.ท.หญิงพูนภิรมย์ เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี จาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาชีวเคมี จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

พล.ท.หญิงพูนภิรมย์ เข้าสู่วงการเมืองครั้งแรกโดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกวุฒิสภา ปี พ.ศ. 2549 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เข้าร่วมกับพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ที่นายสุวัจน์ เป็นแกนนำ แต่ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง

ต่อมาในการจัดตั้ง รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ได้ดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในโควตา พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา
แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์

แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ (; ; ; ; ภาษาอารามิคโบราณ: ארעא קדישא " Ar'a Qaddisha") หมายถึงดินแดนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในบริเวณประเทศอิสราเอลซึ่งมีความสำคัญต่อศาสนาสำคัญศาสนาอับราฮัมสามศาสนา ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม สาเหตุของความศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากความสำคัญของกรุงเยรูซาเลมทางศาสนาและความสำคัญของการเป็นดินแดนแห่งอิสราเอล

สงครามครูเสดใช้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นสาเหตุในการยึดคืนเพราะเป็นดินแดนที่มีความหมายต่อพันธสัญญาใหม่ ในปัจจุบันดินแดนบริเวณนี้เป็นดินแดนของความขัดแย้งระหว่างอาหรับและอิสราเอล
กุมภัณฑ์

กุมภัณฑ์ (; ) คือ เทวดากลุ่มหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาพุทธ มีร่างสูงใหญ่ ท้องโต ตาโตแดงก่ำ เป็นบริวารของท้าววิรุฬหก กุมภัณฑ์มี 2 พวก คือ กุมภัณฑ์ชั้นสูงอาศัยในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาและบนโลก ทำหน้าที่รักษาสถานที่ต่าง ๆ หากมีผู้ล่วงล้ำเข้าไป ก็จะจับผู้นั้นกินเสีย กุมภัณฑ์กลุ่มนี้เรียกว่ารากษส ส่วนกุมภัณฑ์ชั้นต่ำคือยมบาล อาศัยในนรกภูมิ มีหน้าที่ลงโทษสัตว์นรกต่าง ๆ ตามกรรมที่สัตว์นั้นได้ทำไว้
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ

พิมลวรรณ หุ่นทองคำ เป็นพิธีกร นักแสดง และอดีตผู้ประกาศข่าวประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

พิมลวรรณ หุ่นทองคำ (สกุลเดิม:ศุภยางค์) เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เป็นชาวจังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจาก โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ และ โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ เข้าเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะสังคมศาสตร์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ จ.เชียงใหม่ 
ด้านการงานในสายอาชีพนักข่าว เคยเป็นอดีตผู้สื่อข่าวผู้รายงานข่าวและผู้ประกาศข่าวประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และอดีตพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงอดีตพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง อดีตพิธีกรรายการอร่อยช่อง 5 ช่วงอร่อยจานเด็ด และ คอลัมนิสต์นิตยสาร At Office Column: Pimonwan's Corner รวมถึงเป็นบรรณาธิการบริหาร นิตยสาร Mother&Baby ปัจจุบันเป็น พิธีกรรายการโชว์แตกฟอง พิธีกรรายการสด-ใหม่ ช่อง 2

ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสกับ ชัชพงษ์ หุ่นทองคำ มีบุตร 1 คน คือ พิรชัช หุ่นทองคำ (น้องภูมิ) ซึ่งปัจจุบันเรียนอยู่ต่างประเทศ