seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แอนดรูว์ แจ็กสัน

พลตรี แอนดรูว์ แจ็กสัน ( – 15 มีนาคม พ.ศ. 2310 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2388) มีชื่อเล่นว่า “โอลด์ฮิกกอรี่ (Old Hickory) รัฐบุรุษอเมริกันและประธานาธิบดีคนที่ 7 แห่งสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2372 – พ.ศ. 2380) เกิดที่เมืองแวกซ์ฮอว์ รัฐเซาท์แคโรไลนา จบการศึกษาด้านกฎหมายและได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาจากรัฐเทนเนสซี เมื่อ พ.ศ. 2339 เป็นสมาชิกวุฒิสภาเมื่อ พ.ศ. 2340 และระหว่างปี พ.ศ. 2341 – พ.ศ. 2347 ได้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลสูง นอกจากนี้กอ่นหน้านี้ แอนดรูว์ แจ็กสันยังเคยเป็นนักค้าที่ดินและนักค้าทาสอยู่ระยะหนึ่งด้วย

ในปี พ.ศ. 2364 แอนดรูว์ แจ็กสันดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐฟลอริดาฝ่ายทหาร ต่อมาในช่วงเวลาสงครามต่อสู้กับอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2355 แอนดรูว์ แจ็กสันได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพอเมริกันส่วนใต้ ชื่อเสียงอันโด่งของแอนดรูว์ แจ็กสันเริ่มจากสงครามเมื่อครั้งที่รบกับอินเดียนแดงที่ครีก และมีชื่อเสียงมากขึ้นอีกครั้งจาการได้ชัยชนะต่อกองทัพอังกฤษที่นิวออร์ลีนส์ (พ.ศ. 2358) เหตุผลสำคัญที่ทำให้แอนดรูว์ แจ็กสันได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเนื่องมาจากการได้รับการสนับสนุนอย่างท่วมท้นเกี่ยวกับนโยบายการพัฒนาแบบใหม่ที่เรียกกันภายหลังว่า “"ประชาธิปไตยแจ็กสัน"” (Jacksonian democracy) แอนดรูว์ แจ็กสันมีอิทธิพลและเป็นศูนย์กลางของวงการเมืองอเมริกันระหว่าง พ.ศ. 2363 - พ.ศ. 2372

ชื่อสมญา “โอลด์ฮิกกอรี” ที่ได้มาก็เนื่องการเป็นที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นคนบึกบึนอดทน แอนดรูว์ แจ็กสันนับเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับเขตชายแดนอเมริกัน แม้จะเกิดทางใต้คือที่เซาท์แคโลไลนา แต่เกือบตลอดชีวิต 
แจ็กสันนับเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับเขตชายแดนอเมริกัน
ผักกาดหัว

ผักกาดหัว ( subsp. "longipinnatus") หรือชื่ออื่น ๆ เช่น หัวผักกาด, หัวไช้เท้า หรือ หัวไชเท้า เป็นสปีชีส์ย่อยของ ผักกาดหัวสีแดง ("R. sativus") ในอาหารญี่ปุ่นหัวไช้เท้าดิบมาขูดฝอยลงในซีอิ๊วและซอสต่าง ๆ ใช้เป็นน้ำจิ้ม ใส่ในต้มเค็ม และนิยมต้มปลาหมึกสดกับผักกาดหัวเพื่อช่วยให้เนื้อปลาหมึกนุ่มน่ารับประทาน ชาวจีนนำมาดองแล้วตากแห้งเป็นหัวไช้โป๊ ใช้กินกับข้าวต้ม แกงจืดหรือผัดไข่ หัวผักกาดขาวสดในอาหารจีนใช้ใส่ในแกงจืด ขนมหัวผักกาด ในอาหารไทยใช้ทำแกงจืด แกงส้ม ในอาหารกัมพูชาใช้เป็นผักสด กินกับน้ำพริกปลาร้าผัด ในอาหารพม่านำไปทำส้มตำ ดองแล้วนำมายำ ในอาหารเกาหลีใช้ทำกิมจิ ในอาหารเวียดนามใช้ซอยใส่ในน้ำจิ้มต่าง ๆ ใส่ในต้มจืด ต้มเค็ม

ชาวจีนโบราณนำผักกาดหัวมาใช้รักษาโรคหัดในเด็ก
ปอเนาะ

ปอเนาะ (ภาษามลายูปัตตานี เพี้ยนจาก pondok "ปนโดะก์" ในภาษามลายูกลาง ยืมมาจากภาษาอาหรับ فندق "ฟุนดุก" แปลว่า โรงแรม) หมายถึงสำนักสอนศาสนาอิสลามที่มีหอพักนักเรียนอยู่ในบริเวณสำนัก ซึ่งโดยปกติจะเป็นกระท่อมเล็ก ๆ ทุก ๆ ตำบลในสามจังหวัดภาคใต้มีปอเนาะมากกว่าหนึ่งปอเนาะ

สำนักสอนศาสนาอิสลามที่ให้บริการที่พักนี้มีมาตั้งแต่ยุคแรกของอิสลาม เพราะนักศึกษาในอดีตจะเดินทางไกลและพักเป็นแรมปีเพื่อเล่าเรียนกับปรมาจารย์ เช่นในเมืองมะดีนะหฺ มีสำนักสอนศาสนาของอิมามอัศศอดิก ที่ใหญ่โตจนเรียกว่ามหาวิทยาลัย และของ มาลิก บินอะนัส (เจ้าของมัซฮับมาลิกีย์)ในสมัยฟาฏิมียะหฺมีการสร้างมหาวิทยาลัยในไคโร นอกจากนั้นปอเนาะอาจมีที่มาจากการศึกษาศาสนาอิสลามในตะวันออกกลางในซาอุดิอาระเบียและเยเมน แล้วจึงแพร่หลายเข้าสู่ทวีปเอเชีย เข้าสู่ประเทศไทยแห่งแรกที่ปัตตานี โดยรับผ่านทางมาเลเซีย หรืออาจจะเข้ามาที่ปัตตานีก่อนมาเลเซียในประเทศอาหรับสำนักสอนศาสนาแบบนี้เป็นที่รู้จักในนาม มัดรอสะหฺ (โรงเรียน) หรือเฮาซะหฺ ถ้าเป็นโรงเรียนของชีอะหฺ ปอเนาะที่ปาตานีมีความสำคัญต่อชาวมุสลิมในภูมิภาคนี้มาก ชาวจามในเขมรและเวียดนามจะเรียกปาตานีว่า กิบลัตที่สอง เนื่องจากเป็นสถานที่ที่พวกเขาส่งลูกหลานมาเรียนศาสนา

จากการสำรวจของศูนย์พัฒนาการศึกษา จ.ยะลา เมื่อ พ.ศ. 2521 พบว่าปอเนาะที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีหลักฐานเปิดสอนตั้งแต่ราว พ.ศ. 2442 มุฮัมหมัด เศาะฆีร ระบุว่า ปอเนาะแห่งแรกในจังหวัดชายแดนภาคใต้คือปอเนาะกัวลาบือเกาะที่ก่อตั้งโดยบุตรของชัยคอุษมานที่มาจากเยเมน ปอเนาะที่เก่าแก่อื่น ๆ มีอีกหลายแห่ง เช่น ปอเนาะสะนอญันญาร ก่อตั้งเมื่อราว พ.ศ. 2143 และปอเนาะปันนัดายอก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2360

การเรียนการสอนในปอเนาะดำเนินการโดยโต๊ะครู ซึ่งเป็นผู้มีความรู้ทางศาสนา การเปิดปอเนาะถือเป็นวิทยาทาน ไม่เก็บค่าเล่าเรียน โต๊ะครูมีรายได้จากการบริจาค (ศอดะเกาะหฺ) หรือซะกาต วิชาที่สอนในปอเนาะได้แก่ การสอนภาคศรัทธา (เตาฮีด) ภาคปฏิบัติ (ฟิกหฺ) ซึ่งรวมถึงศาสตร์มรดกและครอบครัว (ฟะรออิฏ) ภาคจริยธรรม (อัคลาก)ภาคประวัติศาตสตร์ (ตารีค) การอ่านอัลกุรอาน และการปฏิบัติตนที่ถูกต้องตามหลักศาสนา สอนเป็นภาษามลายูและภาษาอาหรับ ระยะเวลาในการเรียนของแต่ละคนไม่เท่ากัน ขึ้นกับความสมัครใจ ส่วนใหญ่อยู่ระหว่าง 2-6 ปี แต่ก็มีผู้ศึกษาจนถึง 10-15 ปี

การเรียกชื่อปอเนาะมักเรียกตามชื่อหมู่บ้าน สถานที่ตั้งอาจเป็นของโต๊ะครู หรือจากการบริจาคของชาวบ้านที่ศรัทธาโต๊ะครูผู้นั้นก็ได้

ในปัจจุบันปอเนาะได้พัฒนากลายเป็นโรงเรียนสอนศาสนาที่มีทั้งภาคสามัญและภาคศาสนา นักเรียนส่วนน้อยเท่านั้นที่พักอยู่ในหอพัก ปอเนาะแบบเดิมมีเหลืออยู่ไม่มาก และทางรัฐบาลก็ได้มีกฎหมายเข้มงวดในเรื่องใบอนุญาตเปิดปอเนาะ เนื่องจากสถานการณ์ภาคใต้ ที่มีพวกแบ่งแยกดินแดนเอาปอเนาะเป็นฐานในการปลุกระดม รัฐบาลได้ออกระเบียบต่างๆ เพื่อเปลี่ยนแปลงการศึกษาศาสนาอิสลามในปอเนาะ 2 ช่วงด้วยกัน ช่วงแรกระหว่างพ.ศ. 2502-พ.ศ. 2508 เพื่อเปลี่ยนปอเนาะเป็นโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม 
การเปลี่ยนแปลงช่วงที่ 2 เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ปล้นปืน 4 มกราคม พ.ศ. 2547 ปอเนาะถูกมองในแง่ลบ ทางรัฐพยายามจัดให้มีการจดทะเบียนปอเนาะ 28 เมษายน พ.ศ. 2547 กระทรวงศึกษาธิการได้ออกระเบียบว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ เพื่อให้ปอเนาะมาจดทะเบียนให้ถุกต้องตามกฎหมาย ปอเนาะที่จดทะเบียนแล้วนี้จะเรียกสถาบันศึกษาปอเนาะ (pondok institute) ไม่ใช่โรงเรียนปอเนาะ ซึ่งพบว่าในเดือนพฤษภาคม 2547 มีปอเนาะมาจดทะเบียน 214 โรง ในเดือนกรกฎาคม 2547 มีปอเนาะจดทะเบียนทั้งหมด 249 โรง แยกเป็นปัตตานี 150 โรง ยะลา 53 โรง และนราธิวาส 46 โรง และใน พ.ศ. 2550 ปรากฏว่ามีปอเนาะจดทะเบียนเป็น “สถาบันการศึกษาปอเนาะ” ทั้งหมด 317 โรง
มาชิมาโร่

มาชิมาโร่ (; ) เป็นตัวการ์ตูนของเกาหลี โดยลักษณะเป็นกระต่ายอ้วนสีขาว โดยมีการเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต เป็นรูปแบบแฟลชแอนิเมชั่น มาชิมาโร่ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2000 โดย คิม จองอึน (: ) และ ชัง มียอง (; ) โดยตั้งใจว่าจะออกแบบการ์ตูนทำเว็บไซต์เพื่อการศึกษาของเด็กแต่ลูกค้าปฏิเสธ จึงนำมาทำเป็นการ์ตูนสั้นบนเว็บไซต์ www.n4.co.kr และได้รับความนิยมอย่างมาก

ชื่อ"มาชิมาโร่" มาจากขนมมาชเมลโล (marshmallow) เนื่องจากลักษณะกลมๆ ขาวๆ เหมือนขนมนั้นเอง

หลังจากที่มาชิมาโร่ได้รับความนิยมแล้ว ได้ คิมและแจงขายลิขสิทธิ์ ให้ Seunghyeon International ผลิตตุ๊กตามาชิมาโร่ออกจำหน่าย 3,000 ตัว ซึ่งขายหมดในหนึ่งสัปดาห์ หลายคนเข้าใจว่ามันคือเพศหญิง แม้ตอนนี้ก็ยังไม่ปรากฏแน่ชัด
การรู้จำคำพูด

การรู้จำคำพูด ใช้หลักของการออกเสียงเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยการรู้จำของระบบคอมพิวเตอร์นั้นจะต้องใช้ศาสตร์ทางด้านปัญญาประดิษฐ์โดยวิธีการเรียนรู้ของระบบคอมพิวเตอร์จะจำเอารูปแบบเสียง ๆ นั้น มาสร้างเป็นฟังก์ชันที่จะใช้ในการคำนวณของระบบคอมพิวเตอร์เมื่อได้รับเสียงเข้ามาก็จะเอาเสียงไปเทียบกับฟังก์ชันที่ได้สร้างขึ้น
ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่

ฮีตสิบสอง คองสิบสี่ เป็นขนบธรรมเนียมประเพณีของชาติพันธ์ลาว ซึ่งร่วมถึงชาวลาวอีสานที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นวัฒนธรรมแสดงถึงความเป็นชาติเก่าแก่และเจริญรุ่งเรืองมานาน เป็นเอกลักษณ์ของชาติและท้องถิ่น
และมีส่วนช่วยให้ชาติดำรงความเป็นชาติของตนอยู่ตลอดไป

ฮีตสิบสอง มาจากคำสองคำได้แก่ "ฮีต" คือคำว่า "จารีต" ซึ่งหมายถึง ความประพฤติ ธรรมเนียม ประเพณี ความประพฤติที่ดี และ "สิบสอง" หมายถึง "สิบสองเดือน" ดังนั้นฮีตสิบสองจึงหมายถึงประเพณีที่ชาวลาวในภาคอีสาน และประเทศลาว ปฏิบัติกันมาในโอกาสต่าง ๆ ทั้งสิบสองเดือนของแต่ละปี เป็นการผสมผสานพิธีกรรมที่เกี่ยวกับเรื่องผีและพิธีกรรมทางการเกษตร เข้ากับพิธีกรรมทางพุทธศาสนา นักปราชญ์โบราณได้วางฮีตสิบสองไว้ดังนี้งานบุญประเพณีที่เกี่ยวข้องกับฮีตสิบสองที่สำคัญของชาวอีสาน

คองสิบสี่ เป็นคำและข้อปฏิบัติคู่กับฮีตสิบสอง คอง หมายถึง แนวทาง หรือ "ครรลอง" ซึ่งหมายถึง ธรรมเนียมประเพณี หรือแนวทาง และ สิบสี่ หมายถึง ข้อวัตรหรือแนวทางปฏิบัติสิบสี่ข้อ ดังนั้นคองสิบสี่จึงหมายถึง ข้อวัตรหรือแนวทางที่ประชาชนทุกระดับ นับตั้งแต่พระมหากษัตริย์ ผู้มีหน้าที่ปกครองบ้านเมือง พระสงฆ์ และคนธรรมดาสามัญพึงปฏิบัติสิบสี่ข้อ อาจสรุปได้หลายมุมมองดังนี้

แต่ละข้อมีคำว่าฮีตนำหน้าด้วย (ทำให้เกิดความสับสนกับฮีตสิบสอง) แต่ละคองจะมีสิบสี่ฮีต ยกเว้น "ฮีตปีคลองเดือน" จะมีเพียงสิบสองฮีต ซึ่งนั่นก็คือฮีตสิบสองที่กล่าวไว้แล้วข้างต้น คองประกอบด้วย
จรากุรา

จรากุรา () หรือที่รู้จักในนามราชธานีชากุยะ ถูกสถาปนาเป็นราชธานีในรัชสมัยสุดางฟ้า (โอรสมเหสีองค์รองของท้าวขำติ) เนื่องจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเริ่มเพิ่มพูนมากในรัชกาลนี้ เดิมสุดางฟ้าสร้างเมืองใหม่ขึ้นที่โธลา แต่ภายหลังได้ย้ายมาอยู่ที่ชารากูจา (ชากุยะ) และราชธานีแห่งนี้ใกล้กับแม่น้ำทิหิง
หลวงพ่อโต วัดป่าเลไลยก์

หลวงพ่อโตวัดป่าเลไลยก์ เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองสุพรรณมาแต่โบราณกาล ตามพงศาวดารเหนือกล่าวว่า พระเจ้ากาแลโปรดให้บูรณะวัดป่าเลไลยก์ เมื่อ พ.ศ. 1724 แสดงว่าแสดงว่าวัดนี้ได้สร้างมาแล้วก่อนหน้านั้น

องค์พระประดิษฐานอยู่ในวิหารที่สูงใหญ่ มองเห็นเด่นแต่ไกล เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทองปางป่าเลไลยก์ขนาดใหญ่สูง 23 เมตรเศษ สร้างตามแบบศิลปอู่ทองรุ่นที่สอง ซึ่งเป็นศิลปะฝีมือสกุลช่างอู่ทองแท้ ๆ เดิมทีองค์พระประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง พระหัตถ์ขวาหัก ช่างได้สร้างวิหารครอบ โดยให้ผนังวิหารชิดกับพระหัตถ์ขวา ส่วนทางพระหัตถ์ซ้ายให้มีที่ว่าง ด้านหลังองค์พระสร้างชิดกับผนังวิหารทำให้แข็งแรง นับเป็นความชาญฉลาดของช่างเป็นอย่างยิ่ง

มีผู้สันนิษฐานว่า เดิมเป็นพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ประทับนั่งอยู่กลางแจ้ง พระกรทั้งสองข้างหักหายไป ผู้ที่มาบูรณใหม่ได้ทำเป็นปางป่าเลไลยก์ตามที่นิยมกันในสมัยหลัง ลักษณะประทับนั่งห้อยพระบาท พระหัตถ์ซ้ายวางคว่ำบนพระชานุข้างซ้าย พระหัตถ์ขวาวางหงายบนพระชานุข้างขวาในท่าทรงรับของถวาย พระวิหารที่สร้างครอบองค์พระ สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จะเห็นว่าที่หน้าบันของพระวิหาร มีพระราชลัญจกรประจำพระองค์ คือเป็นรูปพระมหามงกุฎอยู่ระหว่างฉัตรคู่ปรากฏอยู่

วัดป่าเลไลยก์เป็นที่คุ้นของคนทั่วไป เนื่องจากปรากฏอยู่ในวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผน ขุนแผนเมื่อเยาวัยได้มาบวชเรียนที่วัดนี้ในชื่อว่าเณรแก้ว ความสำคัญของวัดป่าเลไลยก์ตามที่พรรณนาไว้ใน เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนหนึ่งมีดังนี้

งานเทศกาลนมัสการหลวงพ่อโตวัดป่าเลไลยก์ มีปีละสองครั้ง คือในวันขึ้น 5-9 ค่ำ เดือน 5 และเดือน 12
กาญจนาภา หงษ์เหิน

นางกาญจนาภา หงษ์เหิน เลขานุการส่วนตัวของคุณหญิงพจมาน ชินวัตร ที่ได้รับความไว้วางใจมาเป็นเวลาหลายปี นางกาญจนาเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจให้ดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารกฎหมายต่างๆ รวมทั้งเกี่ยวกับการโอน และซื้อขายหุ้น บริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด บริษัท เอสซี แอสเสท จำกัด สนามกอล์ฟอัลไพน์ ในส่วนของคุณหญิงพจมาน พ.ต.ท .ดร.ทักษิณ ชินวัตร นายบรรณพจน์ ดามาพงศ์ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายพานทองแท้ ชินวัตร นางสาวพิณทองทา ชินวัตร เป็นต้น

ด้านประวัติครอบครัว นางกาญจนาภา เป็น บุตรี นางเกศินี จิปิภพ

นางกาญจนาภา เป็น กรรมการบริหาร ของหลายบริษัท ในเครือชินคอร์ป เช่น เอสซี ออฟฟิซ พาร์ค ซึ่งดูแลบริหาร อาคารชินวัตรทาวเวอร์ 1,2 นางกาญจนาภา สมรสกับ นายวันชัย หงษ์เหิน ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ห้องค้าหลักทรัพย์ บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ภัทรธนกิจ ซึ่งเป็นตัวแทนดำเนินการซื้อขายหุ้น ของตระกูลชินวัตร

หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 นาง กาญจนาภา ถูกคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อรัฐ เรียกเข้าให้การ ในกรณีการหลีกเลี่ยงภาษี ในกรณีตระกูลชินวัตรและดามาพงศ์ขายหุ้นกลุ่มบริษัทชินคอร์ป พร้อมกับนายพานทองแท้ และนางสาวพิณทองทา

หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ในวันที่ 24 พฤษภาคม 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ มีคำสั่ง ฉบับที่ 13/2557 เรียกให้ นางกาญจนาภา รายงานตัว โดยเขาขอเลื่อนรายงานตัว แต่ได้มารายงานตัวในวันหลัง

ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2560 นางกาญจนาภา เข้ารับทราบข้อหาฟอกเงินและสมคบกันฟอกเงิน ตามหมายเรียก กรมสอบสวนคดีพิเศษ

12 พ.ย. 2561 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลางได้ออกหมายจับที่ จ.115/2561 ลงวันที่ 12 พ.ย. 2561 ให้จับตัวนางกาญจนาภา หงษ์เหิน และหมายจับที่ จ.116/2561
ไทมุง

ราชธานีไทมุง เป็นราชธานี อาณาจักรอาหม (ไทมุง แปลว่า เมืองไท เพราะ มุง คือคำว่า เมือง) โดยราชธานีไทมุงเป็นราชธานีแห่งที่สอง ของอาณาจักรอาหม (รังปุระ เป็นเมืองหลวงหลัก) ในช่วงสั้นๆ แค่ในสมัยรัชกาลสุรามฟ้า (พ.ศ. 2184-2187) เท่านั้น
สุดสาคร

สุดสาคร เป็นตัวละครในเรื่องพระอภัยมณี โดยสุดสาครเป็นลูกของพระอภัยมณีกับนางเงือกที่ช่วยเหลือพระอภัยมณีหนีมายังเกาะแก้วพิสดาร สุดสาครเกิดที่เกาะแก้วพิสดารและอยุ่เติบโตกับพระฤๅษี เมื่อโตขึ้นสุดสาครจึงออกตามหาพ่อ โดยมีม้านิลมังกรเป็นพาหนะ

ณ เกาะแก้วพิสดาร นางเงือกได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เกิดจากพระอภัยมณี ชื่อ สุดสาคร พระฤๅษีที่อยู่ในเกาะแก้วพิสดารได้เลี้ยงดูและสั่งสอนวิชาต่างๆ ให้สุดสาคร สุดสาครจึงออกเดินทางตามหาพระบิดา ที่ออกจากเกาะแก้วพิสดารไป โดยมีสัตว์พาหนะคู่ใจ คือ ม้านิลมังกร ทั้งสองได้หลงไปในเกาะผีสิง จึงต้องต่อสู้กับพวกผีทั้งหมดในเกาะเป็นเวลานานพอสมควร จนเกือบจะเสียท่า แต่ก็รอดมาได้ด้วยความช่วยเหลือจากพระฤๅษีเกาะแก้วพิสดาร

หลังจากนั้นสุดสาครได้เดินทางต่อจนพบกับชีเปลือย และถูกชีเปลือยล่อลวงเอาม้านิลมังกรและไม้เท้าวิเศษจนถูกผลักตกหน้าผา เดชะบุญที่สุดสาครไม่ตายจึงกลับมาชิงไม้เท้าวิเศษคืนไปได้ที่เมืองแห่งหนึ่ง เจ้าเมืองแห่งนั้นได้รับอุปการะสุดสาครไว้เป็นลูกบุญธรรม จนสุดสาครโตขึ้น จึงออกเดินทางตามหาพระบิดาต่อ โดยครั้งนี้เจ้าเมืองการเวกให้เสาวคนธ์และหัสชัยซึ่งเป็นพระโอรสและพระธิดาของพระองค์ พร้อมทั้งกองเรือรบจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปกับสุดสาครด้วย ระหว่างทางกองเรือของสุดสาครถูกฝูงผีเสื้อยักษ์โจมตีและจับตัวเอาเสาวคนธ์และหัสชัยไป สุดสาครติดตามไปสังหารผืเสื้อยักษ์และชิงตัวทั้งสองคนกลับคืนมาได้สำเร็จและเดินทางออกตามหาพระบิดาต่อไป

เรื่องราวของสุดสาครได้นำมาถ่ายทอดในสื่อต่างๆคือ
อำเภอเมืองอ่างทอง

อำเภอเมืองอ่างทอง เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง การบริหาร เศรษฐกิจ และการศึกษาของจังหวัดอ่างทอง

อำเภอเมืองอ่างทองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

อำเภอเมืองอ่างทองเดิมเรียกว่า อำเภอเมือง ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาตรงวัดไชยสงคราม (วัดกะเขา) ตำบลบ้านแห ต่อมาในปี พ.ศ. 2356 ทางราชการได้ย้ายเมืองอ่างทองไปตั้งที่บริเวณใต้ปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา อำเภอเมืองจึงย้ายตามไปด้วย ในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอบางแก้ว ตามตำบลที่ตั้ง และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอเมืองอ่างทอง เมื่อปี พ.ศ. 2481

อำเภอเมืองอ่างทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 81 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองอ่างทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอไชโย

อำเภอไชโย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอ่างทอง

อำเภอไชโยตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอเมืองอ่างทอง ห่างจากอำเภอเมืองอ่างทองทางบกประมาณ 15 กิโลเมตร และทางน้ำประมาณ 20 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดอ่างทองและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

บ้านไชโยสันนิษฐานว่าอาจตั้งขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2128 ในคราวที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถได้กรีธาทัพไปรบกับทัพของพระเจ้าเชียงใหม่ในบริเวณที่เป็นอำเภอไชโยในปัจจุบัน ซึ่งจากประวัติศาสตร์ปรากฏว่ามีเพียงชื่อ "บ้านชะไว" และ "บ้านสระเกษ" เท่านั้น พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) สันนิษฐานว่าบ้านไชโยตั้งขึ้นหลังเสร็จสิ้นสงครามดังกล่าว และเพราะเหตุที่ชนะทัพพระเจ้าเชียงใหม่จึงได้ชื่อว่า "บ้านไชโย"

อำเภอไชโยนี้เดิมชาวบ้านเรียกว่า อำเภอบ้านมะขาม เมื่อบ้านไชโยตั้งเป็นอำเภอเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2439 โดยทางราชการได้นำชื่อวัดและหมู่บ้านตำบลไชโยมาเป็นชื่ออำเภอ ส่วนชื่ออำเภอบ้านมะขามก็ยกเลิกไป และแม้ที่ว่าการอำเภอจะตั้งอยู่ที่ตำบลจรเข้ร้องก็ไม่ได้ชื่อว่าอำเภอจรเข้ร้อง กลับได้ชื่อว่า อำเภอไชโย เพราะถือว่าชื่อไชโยเป็นสิริมงคลมากกว่า

อำเภอไชโยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวม 51 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอไชโยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่

มีแหล่งน้ำตามธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านพื้นที่อำเภอเป็นระยะทางประมาณ 14 กิโลเมตร ลำน้ำแดง หนองสามง่ามใหญ่ และหนองสามง่ามเล็ก
อำเภอป่าโมก

อำเภอป่าโมก เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอ่างทอง

อำเภอป่าโมกตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัดอ่างทอง ห่างจากอำเภอเมืองอ่างทองประมาณ 12 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

ท้องถิ่นอำเภอป่าโมกมีชื่อปรากฏในพระราชพงศาวดารมานานตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชซึ่งทรงทำสงครามกับพม่าหลายครั้งเพื่อกอบกู้เอกราชของชาติไทย พระองค์เสด็จยกกองทัพเรือมาประทับประชุมพล ณ ตำบลป่าโมก และทำพิธีตัดไม้ข่มนามเอาฤกษ์ชัย

อำเภอป่าโมกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอป่าโมกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่

แหล่งน้ำที่สำคัญ ได้แก่เมื่อ พ.ศ. 2524 อยู่ในความรับผิดชอบของกองอุตสาหกรรมในครอบครัว กระทรวงอุตสาหกรรม ที่บ้านบางเสด็จนี้จะมีกี่ทอผ้าอยู่แทบทุกหลังคาเรือน ชาวบางเสด็จจะขยันขันแข็งมุ่งผลิตสินค้าผ้าทอต่าง ๆ เช่น ผ้าซิ่น ผ้าขาวม้า ผ้าปูโต๊ะ ปลอกหมอน ฯลฯ ให้มีคุณภาพดีและมีความสวยงามจนเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วไป สินค้าเหล่านี้จะรวบรวมไปจัดจำหน่ายแก่ผู้สนใจที่ศูนย์สามัคคีสมาคาร ติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 3561 1169

โครงการตุ๊กตาชาววังที่บ้านบางเสด็จเป็นโครงการที่สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถมีพระราชดำริให้จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2519 เพื่อให้เป็นอาชีพเสริมเพิ่มพูนรายได้ให้แก่ราษฎร มีการรวมกลุ่มในรูปสหกรณ์โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ด้านหน้าวัดท่าสุทธาวาส ซึ่งจะจัดให้สมาชิกมาสาธิตการปั้นพร้อมกับจัดจำหน่ายในราคาที่ย่อมเยา ตุ๊กตาชาววังเป็นประดิษฐกรรมดินเหนียวที่สวยงาม จัดแสดงชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยทุกเพศทุกวัย วัฒนธรรมประเพณีไทย เช่น การละเล่นของเด็กไทย วงมโหรีปี่พาทย์ ตลอดจนผลไม้ไทยหลายหลากชนิดล้วนมีความสวยงาม น่ารัก และเหมาะที่จะซื้อเป็นของฝากหรือของที่ระลึกเป็นอย่างยิ่งถนนสายสำคัญของอำเภอ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 (แยกทางหลวงหมายเลข 1 (วังน้อย) -สิงห์บุรี)
อำเภอแสวงหา

อำเภอแสวงหา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอ่างทอง

อำภอแสวงหาตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดอ่างทองไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3064 (แยกทางหลวงหมายเลข 309 (อ่างทอง) -บรรจบทางหลวงหมายเลข 3032 (ปากดง)) ระยะทางประมาณ 25 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดอ่างทองและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

อำเภอแสวงหา จากร่องรอยหลักฐานทางโบราณคดีที่ค้นพบและปรากฏอยู่ในบริเวณคูเมือง ตำบลห้วยไผ่ ทำให้สันนิษฐานได้ว่าบ้านคูเมืองเป็นเมืองโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยทวารวดีหรือประมาณพุทธศตวรรษที่ 12-13 นอกจากนั้นอำเภอแสวงหายังเคยเป็นสมรภูมิรบของชาวไทยผู้รักชาติที่ต่อสู้กับกองทัพพม่าอย่างกล้าหาญโดยเฉพาะทุ่งบ้านห้วยไผ่ ซึ่งปัจจุบันคือตำบลห้วยไผ่และคลองสะตือสี่ต้น

คำว่า "แสวงหา" หมายถึง การเที่ยวหา การค้นหา สันนิษฐานว่าเดิมพื้นที่ของอำเภอแสวงหาเป็นหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยป่าไผ่และไม้นานาชนิด มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ชุกชุม นายพรานที่ล่าสัตว์จำเป็นต้องเที่ยวเสาะหาสัตว์ในป่าบริเวณนั้นซึ่งมีเส้นทางทุรกันดานมาก จึงได้ชื่อว่า "บ้านแสวงหา" และมีหมู่บ้านเรียกว่า "บ้านพราน" ซึ่งเป็นชื่อตำบลหนึ่งในปัจจุบัน

อำเภอแสวงหาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 61 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอแสวงหาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เมืองมนต์ สมบัติเจริญ

เมืองมนต์ สมบัติเจริญ เป็นอดีตนักร้องลูกทุ่งชื่อดัง ที่มีผลงานเพลงติดหูผู้ฟังจำนวนมาก อย่างเช่น " กลับเถิดเรียมจ๋า" และได้รับเกียรติ สุรพล สมบัติเจริญ ราชาลูกทุ่งเมืองไทย ให้ใช้นามสกุล "สมบัติเจริญ" ในการแสดง ร่องเสียงของเมืองมนต์ ถูกนักร้องรุ่นหลังนำมาเป็นต้นแบบหลายคน อาทิเช่น ศรเพชร ศรสุพรรณ และ นพพร เมืองสุพรรณแต่บางคนบอกว่าร่องเสียงของเมืองมนต์ เหมือนกับของ คำรณ สัมบุณณานนท์

เมืองมนต์ สมบัติเจริญ มีชื่อจริงว่าจรูญ สุขรักษ์ เป็นบุตร นายมี นางเล็ก สุขรักษ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2481 ที่บ้านลาดตาล ตำบลดอนมะสังข์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี การศึกษาจบนักธรรมเอก มีความศรัทธาและนิยมชมชอบ สุรพล สมบัติเจริญ อย่างมาก จึงเข้าไปขอเป็นลูกศิษย์ โดยมีจินดา สมบัติเจริญ น้องชายของสุรพล สมบัติเจริญ พาเข้ามาฝาก และถือได้ว่าเป็นนักร้องรุ่นแรก ๆ ของวงสุรพล สมบัติเจริญ ต่อมาได้รับอนุญาตให้ใช้นามสกุลสมบัติเจริญตามหัวหน้าวงในการร้องเพลง สุรพล ได้แต่งเพลงให้เขาร้องหลายเพลง ต่อมา เมืองมนต์ สมบัติเจริญ ได้ออกมาตั้งวงดนตรีเองด้วย เพลงแรกที่บันทึกเสียงชื่อ " กลับเถิดเรียมจ๋า " ส่วนเพลงสุดท้ายคือ " หนาวเหลือเกิน" ไม่ทันฟังผลงานก็ต้องมาเสียชีวิตก่อน เมืองมนต์ มีผลงานเพลงดังมากมาย อย่างเช่นเพลง "กลับเถิดเรียมจ๋า", "อุ้มลูกตามเมีย", "คอยน้องทั้งคืน" และ " เก็บเงินแต่งงาน "

ปัจจุบัน นพพร เมืองสุพรรณ ทำหน้าที่เป็นเงาเสียง สืบทอดผลงานเพลงของเมืองมนต์ ต่อไป โดยนพพร เมืองสุพรรณ นั้นเป็นญาติของ เมืองมนต์ สมบัติเจริญปัจจุบันหยุดร้องเพลงแล้วด้วยปัญหาโรคพาร์กินสัน

== ผลงาน

ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักเมืองมนต์ สมบัติเจริญ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 22 พ.ย. 2513ที่โรงพยาบาลมั่ชชั่น โดยก่อนเสียชีวิตมีอาการอาเจียนเป็นเลือด ได้ตั้งบำเพ็ญกุศลฌาปณกิจศพที่วัดมงคลวนาราม (มะเกลือ) ย่านดาวคะนอง ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานวงดนตรีของเขาที่อยู่บริเวณหลังวัดนี้
อัศเจรีย์

อัศเจรีย์ เป็นเครื่องหมายวรรคตอน หรือชื่อในภาษาอังกฤษว่า exclamation point และ exclamation mark ใช้เขียนหลังคำ วลี หรือ ประโยคที่เป็นคำอุทาน หรือใช้เขียนไว้หลังคำที่เลียนเสียงธรรมชาติ เพื่อให้ผู้อ่านทำเสียงได้เหมาะกับเหตุการณ์ในเรื่องนั้น ๆ เช่น อุ้ย! มีเงาอะไรผ่านหน้าไป

ใช้อุทานเลียนเสียงธรรมชาติ
นขลิขิต

นขลิขิต หรือ วงเล็บ ( ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง มีลักษณะโค้งเหมือนรอยเล็บ เครื่องหมายด้านซ้ายเรียกว่า "วงเล็บเปิด" ส่วนด้านขวาเรียกว่า "วงเล็บปิด" (สำหรับภาษาที่เขียนจากขวาไปซ้ายก็จะเรียกกลับกัน) ปกติใช้สำหรับคลุมข้อความที่ขยายหรืออธิบายจากข้อความอื่นการเขียนวงเล็บ ควรเว้นวรรคก่อนวงเล็บเปิดหนึ่งเคาะ หลังวงเล็บปิดหนึ่งเคาะ ส่วนข้อความภายในให้เขียนติดกับวงเล็บ เช่น xxx (yyy) zzzวงเล็บต่อไปนี้เป็นส่วนหนึ่งของไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นและภาษาจีน มีหน้าที่ใช้งานที่แตกต่างกัน ซึ่งเมื่อเขียนในแนวตั้งก็จะคลุมข้อความตามแนวตั้ง
วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์

วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ (Windows Home Server, ชื่อรหัส: Q) เป็นระบบปฏิบัติการที่มาจากไมโครซอฟท์ ซึ่งได้ประกาศอย่างเป็นทางการในงาน Consumer Electronics Show (CES) 2007 โดยบิลล์ เกตส์ วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ออกแบบสำหรับครัวเรือนเพื่อใช้งานในบ้านที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์หลายเครื่อง โดยจะให้บริการความสามารถหลักในเรื่องการสำรองข้อมูล แชร์ไฟล์ และ Remote Access

วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ ใช้ฐานจากวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 SP2 โดยมีส่วนติดต่อกับผู้ใช้ที่ออกแบบให้ใช้งานง่ายสำหรับผู้ใช้ทั่วไป โดยไม่ต้องมีความรู้เรื่องการดูแลเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งสามารถเข้าถึงได้ทั้งผ่านเว็บ หรือผ่านโปรแกรมเชื่อมต่อของมันเอง โดยวินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์นั้นไม่ต้องการอุปกรณ์ต่อพ่วงอย่างเมาส์ หรือคีย์บอร์ดแต่อย่างใด โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์อีกเครื่องที่ติดตั้งวินโดวส์เอกซ์พี หรือวินโดวส์วิสตาในการเชื่อมต่อเข้าสู่วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์เพื่อบริหารจัดการแทน

วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ ยังสามารถทำงานร่วมกับ "Time Machine" โปรแกรมสำรองข้อมูลของ Mac OS X v10.5 Leopard"

วินโดวส์โฮมเซิร์ฟเวอร์ได้มีกำหนดการที่ออกเมื่อปลายปี พ.ศ. 2550
ดำรง วงศ์ทอง

ดำรงค์ วงศ์ทอง เป็นนักร้องลูกทุ่งร่วมสมัย ที่มีน้ำเสียงไพเราะ เขามีผลงานเพลงออกมาเป็นระยะ และได้รับความนิยมจากแฟนเพลงในระดับที่น่าพอใจเสมอมา นับตั้งแต่เข้าสู่วงการ

ดำรงค์ วงศ์ทอง เกิดเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2508 ดำรงค์ชื่นชอบการร้องเพลงอย่างมาก และเมื่อได้รับแรงเชียร์จากเพื่อน ทำให้ได้ไปร้องเพลงหน้าชั้น และในที่สุดก็ได้ร้องเพลงในงานกิจกรรมของโรงเรียน หลังจบการศึกษาชั้นมัธยมปลาย และผิดหวังจากการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐ ดำรงสมัครเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่มาศึกษาเอาเองอยู่ที่บ้านเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย ต่อมาได้สมัครเข้าเป็นนักร้องในวงดนตรีของญาติ ที่รับแสดงตามงานเลี้ยงต่างๆ ตอนแรกได้ร้องคืนละเพลง และได้ค่าร้องเพลงละ 50 บาท ต่อมาก็ได้ร้องมากขึ้นเรื่อยๆ และมีแฟนเพลงกลุ่มเล็กๆคอยติดตามผลงานการร้อง

ดำรงค์ เล่าไว้ในรายการ บุปผาฯแฟนคลับว่า"ผมอยากเป็นนักร้องมาก ก็พยายามหัดร้องเพลง ช่วงนั้นผมก็ได้เป็นนักร้องอยู่ในวงเล็กๆ รับเล่นตามงานต่างๆ ทั้งงานบวช งานแต่ง เรียกว่ามีจ้างเล่นงานอะไรก็รับหมด ร้องได้ทุกสไตล์ ก็ร้องเพลงมาเรื่อยๆ "

ต่อมางานเริ่มลดลง ดำรงค์หันมาทำงานที่สวนอาหาร และโรงงานหีบอ้อย จากนั้น พ่อได้ฝากเข้าทำงานที่ธนาคารศรีอยุธยา สาขาย่อยห้วยกระบอกในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ขับรถขนส่งเงิน ขณะเดียวกันก็รับร้องเพลงตามงานเลี้ยงไปด้วย

ดำรงค์เล่าว่า "ตอนได้ทำงานธนาคาร ผมก็อัดเสียงร้องของตัวเองไว้ แล้วก็เปิดฟังในรถ พอเพื่อนมาได้ยินก็ขอซื้อ ตอนแรกผมจะไม่ขาย แต่เพื่อนก็อยากได้ เขาชอบ ผมก็เลยขายให้ แล้วด้วยความที่บอกกันปากต่อปาก ก็มีคนมาขอซื้อเทปจากผมอีก ขายได้ประมาณ 10-20 ตลับ "
จนมาวันหนึ่ง ดำรงค์ได้นำเทปที่เขาอัดไว้มาเปิดฟังเล่นที่ธนาคาร บังเอิญญาติท่านหนึ่งของ อ.ชลธี ธารทองนักแต่งเพลงชื่อดังมาได้ยินเข้า จึงนำเทปไปให้อ. ชลธี หลังจากได้ฟังเสียงก็เกิดสนใจ จึงให้คนมาตามตัว หลังได้ฟังเสียงสดๆก็ตัดสินใจรับเขาเข้าเป็นศิษย์ และได้พาเข้ามาเป็นนักร้องในสังกัด ชัวร์ออดิโอ เป็นระยะเวลาหลายปี หลังจากหมดสัญญากับสังกัดชัวร์แล้ว ในปัจจุบันดำรงค์ วงศ์ทอง ยังมีผลงานออกมากับสังกัดค่ายชวนชม โปรโมชั่น และยังมีผลงานให้ได้ติดตามอยู่เรื่อยๆ

!ชื่ออัลบั้ม !! ปี !!รายชื่อเพลง
!ยังรักเสมอ
!ไม่รักไม่ว่า
เขต (ชีววิทยา)

เขต () ในทางชีววิทยา (คำอื่นที่มีความหมายเดียวกัน คือ superregnum หรือ superkingdom หรือ empire) เป็นการจัดกลุ่มระดับบนสุด ของการจำแนกสิ่งมีชีวิตในทางวิทยาศาสตร์ คือเหนือกว่าอาณาจักร (kingdom)