seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ขั้นตอนวิธีของครูสกาล

ขั้นตอนวิธีของครูสกาล (อังกฤษ: Kruskal's algorithm) เป็นขั้นตอนวิธีแบบละโมบในทฤษฎีกราฟ ที่ใช้หา ต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยสุด (Minimum spanning tree) สำหรับกราฟเชื่อมโยงแบบมีน้ำหนัก นั้นหมายความว่าเราจะได้เซตย่อยของเส้นเชื่อมในต้นไม้ที่เชื่อมทุกๆปม โดยที่ผลรวมของน้ำหนักบนเส้นเชื่อมจะมีค่าน้อยที่สุด หากกราฟไม่เป็นกราฟเชื่อมโยง เราจะได้ "ป่าแบบทอดข้ามน้อยสุด" (คือต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยสุดแต่ละต้นในกราฟ)

ขั้นตอนวิธีนี้ปรากฏครั้งแรกบนนิตยสารทางวิทยาศาสตร์ชื่อ "Proceedings of the American Mathematical Society" หน้า. 48-50 ในปี 1956, และเขียนโดย โจเซฟ ครูสกาล

และยังมีขั้นตอนวิธีสำหรับแก้ปัญหาแบบเดียวกัน เช่น ขั้นตอนวิธีของพริม ขั้นตอนวิธีการลบย้อนกลับ และ ขั้นตอนวิธีของโบรุฟกาเมื่อขั้นตอนวิธีสิ้นสุดลง ป่าจะอยู่ในรูปป่าแบบทอดข้ามน้อยสุดของกราฟ ถ้ากราฟเป็นกราฟเชื่อมโยง ป่าดังกล่าวจะประกอบกันในรูปของต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยสุด

จากรหัสสามารถทำให้เกิดผลด้วยโครงสร้างข้อมูลแบบเซตไม่ต่อเนื่อง (disjoint-set data structure)

codice_1

ถ้า "E" คือจำนวนเส้นเชื่อมในกราฟ และ "V" คือจำนวนของจุดยอด ขั้นตอนวิธีนี้สามารถทำงานได้ในเวลา "O"("E" log "E") หรือเท่ากับ "O"("E" log "V") โดยในทุกโครงสร้าข้อมูล เวลาการทำงานจะเท่าเทียมกันเพราะ:เราสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้ดังนี้ เริ่มจากเรียงลำดับเส้นเชื่อมตามน้ำหนักใช้เวลา "O"("E" log "E") ขั้นตอนนี้อนุญาตให้ "ลบเส้นเชื่อมที่มีน้ำหนักน้อยที่สุดจาก "S" เพื่อที่จะดำเนินการในเวลาคงที่ ขั้นตอนต่อไปเราใช้ ข้อมูลแบบเซตไม่ต่อเนื่อง เพื่อเก็บลู่ของจุดยอดต้องการการปฏิบัติการใน O("E") การดำเนินการ ทุกๆ โครงสร้างข้อมูลแบบเซตไม่ต่อเนื่อง สามารถทำได้ปฏิบัติการได้ใน O("E") การดำเนินการ ในเวลา "O"("E" log "V") ดังนั้นจะได้เวลารวม "O"("E" log "E") = "O"("E" log "V")

ถ้าได้เรียงลำดับเส้นเชื่อมก่อนแล้วหรือสามารถเรียงดำลับในเวลาเชิงเส้น (เช่น การเรียงลำดับแบบนับจำนวน (counting sort)) หรือ การเรียงลำดับแบบสมุฎฐาน (radix sort)) ขั้นตอนวิธีนี้ลดความซับซ้อนของโครงสร้างข้อมูลแบบเซตไม่ต่อเนื่อง เพื่อลดเวลาการทำงานใน "O"("E" α("V")) เมื่อ α เป็นค่าที่มีอัตราการเติบโตน้อยมากๆ

ดาวน์โหลดข้อมูลตัวอย่าง

การพิสูจน์ประกอบไปด้วยสองส่วน คือ ส่วนแรกเป็นการพิสูจน์ว่าขั้นตอนวิธีนี้สร้างต้นไม้แบบทอดข้ามได้ ส่วนที่สองคือพิสูจน์ว่าต้นไม้ทอดข้ามดังกล่าวมีน้ำหนักรวมน้อยที่สุด

ให้ P เป็นกราฟเชื่อมโยงที่มีน้ำหนัก และให้ Y เป็นกราฟย่อยของ P ที่สร้างโดยขั้นตอนวิธีนี้ Y ไม่มีวัฏจักร มีหนึ่งต้นไม้ย่อย และไม่มีต้นไม้สองต้นที่แตกต่างกัน Y ไม่สามารถไม่เชื่อมโยงได้ เพราะ เส้นเชื่อมแรกที่พบจะเชื่อมสองจุดยอดใน Y แล้วจะถูกเพิ่มตามขั้นตอนวิธี ดังนั้น Y จึงเป็นต้นไม้แบบทอดข้ามของ P

เราจะแสดงว่าประพจน์ "P" เป็นจริงโดยใช้ อุปนัยเชิงคณิตศาสตร์ ถ้า "F" เป็นเซตของเส้นเชื่อมที่ถูกเลือกที่แต่ละระดับของขั้นตอนวิธี แล้วจะได้ต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยที่สุดที่มี "F" อยู่ด้วยKruskal's algorithm
ยาแก้

ยาแก้ อยู่ในวงศ์ Asteracae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ลำต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยว ขอบใบจักเป็นหนามห่างๆ แผ่นใบมีขนประปรายทั้งสองด้าน กิ่งฝนผสมน้ำอุ่น แก้อาการเมาหัว ปวดท้อง
เรืออู

เรืออู๋ (; , "อู๋โบท", คำเต็ม: Unterseeboot, "อุนเทอร์เซโบท" หมายถึง "เรือใต้ทะเล") คำนี้ในภาษาเยอรมันหมายถึงเรือดำน้ำใด ๆ แต่ในภาษาอังกฤษ (ร่วมกับอีกหลายภาษา) หมายความเฉพาะถึงเรือดำน้ำเยอรมัน เรียกว่า bakubaka โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง เรืออูนั้นมีเป็นอาวุธกองเรือที่มีประสิทธิภาพต่อเรือรบข้าศึก ทว่าถูกใช้มีประสิทธิภาพสูงสุดในบทบาทการสงครามเศรษฐกิจ (การตีโฉบฉวยเรือพาณิชย์) การปิดล้อมทางทะเลต่อการขนส่งสินค้าทางเรือข้าศึก เป้าหมายหลักของการทัพเรืออูในสงครามโลกทั้งสองครั้งคือกองเรือพาณิชย์ที่นำเสบียงจากประเทศแคนาดา จักรวรรดิอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ไปส่งยังหมู่เกาะสหราชอาณาจักร และรวมถึงสหภาพโซเวียตและประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในสงครามโลกครั้งที่สอง เรือดำน้ำจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่แปด (และก่อนหน้านั้น) ก็เรียกว่า เอิทชอบเดีย
หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล

หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล (ชื่อเล่น: หมูตั้ง) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์พันธุ์ดิศ ดิศกุล กับกุณฑิกา ไกรฤกษ์ มีพี่สาวหนึ่งคนคือ
หม่อมหลวงศิศิรา ดิศกุล (ชื่อเล่น: หวานเย็น)

หม่อมหลวงอรรถดิศมีผลงานทางการแสดงเป็นที่รู้จักจากการเป็นนักแสดงละครชุด เรื่อง "เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ" ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
นากทะเล

"สำหรับนากทะเลที่อยู่ในสกุล Lontra ดูที่: นากทะเลอเมริกาใต้"

นากทะเล (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล ประเภทหนึ่งโดยอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในวัยเจริญพันธุ์จะมีน้ำหนักประมาณ 14–45 กิโลกรัม (31–99 ปอนด์) นากทะเลเป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่มีขนาดเล็กที่สุดอีกด้วย นากทะเลนั้นไม่เหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเลทั่วไปเพราะมีฉนวนกันความร้อนด้วยขนที่หนาแน่น จึงทำให้นากทะเลสามารถหาอาหารในทะเลเป็นเวลานาน ๆ ได้

นากทะเลจะอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่ง โดยจะดำดิ่งสู่พื้นทะเลเพื่อหาอาหาร อาหารที่ชอบคือ สาหร่ายทะเล (ถ้าเป็นสาหร่ายเคลท์จะชอบมาก) เม่นทะเล หอยต่าง ๆ กุ้งบางชนิด และปลาบางชนิด นอกจากนี้นากทะเลยังเป็นสัตว์ที่สามารถวัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ได้อีกด้วย ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าพฤติกรรมการกินอาหารของนากทะเลที่ใช้หินทุบเปลือกหอยบนหน้าอกตัวเองนั้นเป็นพฤติกรรมที่มีมานานเป็นระยะเวลานับหลายล้านปี ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นพฤติกรรมการกินอาหารที่พัฒนาขึ้นมาจากการกินหรือหาอาหารทั่วไปของสัตว์โลก และเป็นสัตว์ทะเลชนิดแรกที่มีพัฒนาการเช่นนี้ โดยการสังเกตพฤติกรรมแม้แต่ลูกนากทะเลกำพร้าในสถานที่เลี้ยงก็ยังพบว่ามีพฤติกรรมเช่นนี้

ในอดีตจำนวนากทะเลอยูที่ประมาณ 1,000–2,000 ตัวเท่านั้นเพราะถูกล่าอย่างหนักในปี ค.ศ. 1741–1911 ต่อมามีสนธิสัญญาระหว่างประเทศในการห้ามล่า และให้อนุรักษ์นากทะเล จึงส่งผลให้จำนวนนากทะเลเพิ่มขึ้นเป็น 150,000–300,000 ตัว นับเป็นความสำเร็จในการอนุรักษ์นากทะเล แต่ปัจจุบันจำนวนนากทะเลได้ลดลงอีกครั้ง นากทะเลจึงเป็นเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่ใกล้สูญพันธุ์
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร

หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร (20 กันยายน  พ.ศ. 2438 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2510) สถาปนิกในแผนกศิลปากรสถาน
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร ประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2438 ณ วังพระอาทิตย์ บางลำพู จังหวัดพระนคร ซึ่งตรงกับวันเฉลิมพระชนพรรษาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ฉะนั้น สมเด็จพระศรีพัชรินทรา บรมราชินีนาถ จึงพระราชทานนามนี้ หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม ทรงเป็นพระโอรสองค์ที่ 9 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ และหม่อมแช่ม กฤดากร ณ อยุธยา และมีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระบิดาหลายพระองค์เช่น
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม ได้เสกสมรสกับหมอ่มเจ้ารัสสาทิส กฤดากร เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2478 มีบุตร1คนคือ
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร สิ้นชีพิตักษัยมื่อวันอังคารที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2510 เวลา 00.15 น.รวมพระชนมายุได้ 71 พรรษา 9 เดือนเนื่องจากทรงเป็นพระโรคประสาทร้ายแรงและมีโรคแทรกซ้อนเนื่องจากเหตุการณ์หม่อมราชวงศ์สาทิส กฤดากร ถึงแก่กรรมเมื่ออายุเพียง 23 ปี โดยอุบัติเหตุ ทำให้หม่อมเจ้าสมัยเฉลิมเศร้าโศกเสียใจมาก
โดยเป็นนักเรียนทุนในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากสำเร็จวิชาสถาปัตยกรรมจาก สถาบัน École Nationale Supérieure des Beaux-Arts กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสแล้ว ก็ทรงกลับมารับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2471 ในแผนกศิลปากรสถาน

และท่านได้ออกจากราชการเมื่อปี2501
นอกจากการรับราชการตำแหน่งสถาปนิกดังที่กล่าวมาแล้วนั้น ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดี คณะประติมากรรม มหาวิทยาศิลปากร ระหว่างปี พ.ศ. 2487 - 2493 และได้ไปสอนวิชาสถาปัตยกรรมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในตำแหน่งอาจารย์พิเศษ และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมสถาปนิกสยาม ในปี พ.ศ. 2476 โดยดำรงตำแหน่งกรรมการสมาคมฯ ร่วมกับผู้ริเริ่มอีก 6 ท่าน ใน พ.ศ. 2477 ได้แก่พระสาโรชรัตนนิมมานก์ นายกสมาคม หลวงบุรกรรมโกวิท เลขาธิการ นายนารถ โพธิสาท เหรัญญิก หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร กรรมการ หม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ กรรมการ และนายศิววงษ์ กุญชร ณ อยุธยา
เมื่อออกจากราชการแล้วได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณบดี คณะมัณฑนศิลป์มหาวิทยาลัยศิลปากร ระหว่างวันที่ 1 กันยายน 2501-31 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ต่อจากนั้นได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักพระราชวังมาตลอดพระชนม์ชีพ
ครามเถา

ครามเถา อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae ไม้เถาเนื้อแข็ง ยางขาว ดอกช่อ สีขาวอมเหลืองอ่อน แก่แล้วเป็นสีน้ำเงินเข้ม เปลือกและใบใช้ทำสีย้อมเส้นใยและผ้า ให้สีคราม ใช้ย้อมผมให้สีดำ ใบมีฤทธิ์เป็นยาแก้อาการผิดปกติในลำไส้ กระตุ้นการงอกของผม ในบังกลาเทศใช้สารสกัดจากครามเถาทำให้แท้งลูก เปลือกลำต้นมีเส้นใย
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล () คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อาศัยอยู่ในทะเลหรืออาศัยอยู่ใกล้ทะเล โดยสัตว์ในกลุ่มนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 129 ชนิด (Species) ตัวอย่างของสัตว์ในกลุ่มนี้ ได้แก่ แมวน้ำ วาฬ โลมา วอลรัส หมีขั้วโลก ฯลฯ โดยสัตว์เหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยอยู่ใกล้ทะเลหรืออาศัยอยู่ในทะเล เพราะจำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งแวดล้อมทางทะเลในการดำรงชีวิต เช่น การหาอาหาร การขยายพันธุ์ ถิ่นที่อยู่ เป็นต้น

นักวิทยาศาสตร์แบ่งสัตว์เหล่านี้ออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ Cetaceans (วาฬ โลมา และพอร์พอยส์) Pinnipeds (แมวน้ำ สิงโตทะเล และ วอลรัส) Sirenians (แมนนาที และ พะยูน) และ Fissipeds ซึ่งเป็นกลุ่มของสัตว์กินเนื้อด้วยที่แยกต่างหาก (หมีขั้วโลก และนากทั้ง 2 พันธุ์) Cetaceans and Sirenians นั้นเหมาะที่จะอาศัยอยู่ในมหาสมุทรเพราะเหมาะสมในทางสรีรศาสตร์ ส่วน Pinnipeds และ Semiaquatic ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำแต่จำเป็นต้องขึ้นบกเพื่อขยายพันธุ์และลอกคราบ ส่วนหมีขั้วโลกในกลุ่ม Fissipeds เหมาะที่จะอาศัยอยู่บนบกมากว่า

ในขณะนี้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลร้อยละ 23 มีจำนวนประชากรลดลง เนื่องจากการคุกคามโดยมนุษย์ เช่น การล่าวาฬมาทำเป็นอาหาร การล่าวอลรัสเพื่อเอาหนังมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่มโดยคนในพื้นที่ เป็นต้น และสภาวะโลกร้อนก็มีผลเช่นกัน เช่น แผ่นน้ำแข็งละลาย ทำให้หมีขั้วโลกไร้ที่อยู่อาศัยและจมน้ำตายทุกปี เป็นต้น
รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน

รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน () เป็นรายการชุดในปี 2001 ที่นครนิวยอร์ก โดย ไมเคิล แจ็กสัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2001 และ10 กันยายน ค.ศ. 2001 ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 โทรทัศน์เครือข่าย CBS ได้ออกอากาศการแสดงคอนเสิร์ตเป็นพิเศษสองชั่วโมงเพื่อเป็นเกียรติแก่ 30 ปีในฐานะนักร้องเดี่ยวของ ไมเคิล แจ็กสัน รายการที่ได้รับการแก้ไขจากภาพของสองคอนเสิร์ตของไมเคิลที่แยกจากกันได้เตรียมอยู่ในเมดิสันสแควร์การ์เดน ,นครนิวยอร์ก ในวันที่ 7 กันยายน และ 10 กันยายน ค.ศ. 2001 คอนเสิร์ตนี้ทำรายได้ไปกว่า 10,072,105 ดอลล่าร์สหรัฐ
ไทรอัมพ์ทัวร์

ไทรอัมพ์ทัวร์ () เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 ถึง 26 กันยายน ค.ศ. 1981 รายได้ทั้งหมดจากการทัวร์ 5.5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
พรรณเพ็ญแข กฤดากร

ท่านหญิงพรรณเพ็ญแข กฤดากร (พระนามเดิม:หม่อมเจ้าพรรณเพ็ญแข เพ็ญพัฒน์) ประสูติเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2448 พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพ็ญพัฒนพงศ์ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อันประสูติแต่เจ้าจอมมารดามรกฎ กับหม่อมเจ้าวรรณวิลัย เพ็ญพัฒน์ พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ และหม่อมแช่ม
ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านหญิงพรรณเพ็ญแขได้เป็นพนักงานเชิญเครื่องเฉลิมพระราชมณเฑียร โดยท่านมีหน้าที่ในการพานฟัก

หม่อมเจ้าหญิงพรรณเพ็ญแข เพ็ญพัฒน์ ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์บรรลือศักดิ์ กฤดากร เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2475 เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในพระองค์แรกในราชวงศ์จักรี ที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ มีบุตรธิดา 3 คน ดังนี้

ท่านหญิงพรรณเพ็ญแข สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517
การศึกษาตามอัธยาศัย

การศึกษาตามอัธยาศัย () เป็นการศึกษาที่ไม่มีรูปแบบตายตัว ไม่มีหลักสูตรและระยะเวลาในการเรียนที่แน่นอน โดยการจัดการศึกษาในรูปแบบนี้เป็นการศึกษาองค์ความรู้ต่าง ๆ ผ่านประสบการณ์ตรงที่ได้ประสบในชีวิตประจำวัน โดยการศึกษาตามอัธยาศัยจะกลายเป็นรากฐานสำคัญของการศึกษาตลอดชีวิต
เรียกผมว่าไอ้สัตว์

เรียกผมว่าไอ้สัตว์ () เป็นนวนิยายซึ่งอินทรา สิงห์ (Indra Sinha) ประพันธ์ขึ้น เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 2007 และได้รางวัลนักเขียนแห่งเครือจักรภพ (Commonwealth Writers' Prize) ในปี 2008 นอกเหนือไปจากรางวัลอื่น ๆ

นวนิยายกล่าวถึงเด็กกำพร้าวัยสิบเก้าปีคนหนึ่งซึ่งลืมตาขึ้นดูโลกก่อนเกิดพิบัติภัยโภปาล (Bhopal disaster) ไม่กี่วัน เป็นเหตุให้กระดูกสันหลังพิกลจนต้องเคลื่อนไหวร่างกายด้วยการคลานไปเหมือนเดรัจฉานมานับแต่จำความได้ ทุกคนเรียกเขาว่า "ไอ้สัตว์" (Animal) ทั้งเขาเองก็แสดงกริยาเยี่ยงสัตว์ ไม่มีน้ำใจต่อผู้ใด ไม่นับถือศีลธรรมหรือมรรยาท และหมกมุ่นแต่เรื่องราคะ ทว่า ภายหลังเขาตกหลุมรักนิศา (Nisha) บุตรสาวของนักดนตรีในเมือง เขาจึงประสงค์จะเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้าง ครั้นนายแพทย์ชาวอเมริกันคนหนึ่งเข้ามาประจำการที่เมือง เขาจึงขอความช่วยเหลือให้เขาได้ยืนด้วยขาทั้งสองราวกับคนอื่น แต่เมื่อพยายามไปเขาก็เห็นว่า สี่ขาเหมาะแก่เขาที่สุดแล้ว ที่สุด เขาจึงเลือกเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้ที่ได้ชื่อว่า "ไอ้สัตว์" แทนที่จะเลือกเป็นเหมือนมนุษย์อีกนับล้านที่ยืนตัวตรง

นวนิยายนี้แต่งเป็นทำนองว่า ไอ้สัตว์ประพันธ์ขึ้นเป็นภาษาฮินดีก่อนได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งยังมีถ้อยคำที่ไอ้สัตว์ใช้โดยผูกขึ้นจากภาษาฮินดี ฝรั่งเศส และอังกฤษ เช่น "กัมปานี" (kampani จาก company) "ชาร์นาลิส" (jarnalis จาก journalist) และ "ชามิสปนดิง" (jamisponding จาก James Bond)
พงศธร ศรีปินตา

พงศธร ศรีปินตา เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดงชาวไทย

เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง โดยการแคสติ้งหนังเรื่อง พี่ชาย My Bromance

เป็นนักแสดงรุ่นที่ 1 ในสังกัดบริษัท วายุฟิล์มโปรดักชั่น จำกัด (ค่ายผู้สร้างภาพยนตร์พี่ชาย My Bromance)

แต่เรื่องแรกที่ได้เข้าฉายก่อน คือ เรื่องเกรียนฟิคชั่น และเรื่องตีสาม คืนสาม 3D

ในปี 2557 ฟลุ๊คมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ตีสาม คืนสาม 3D"

ซึ่งรับบทเป็น "ขะมอด" ร่วมกับสินจัย เปล่งพานิช และจิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร

และมีผลงานสร้างชื่อในบท "แบงค์" จากภาพยนตร์ไทย เรื่อง "พี่ชาย My Bromance"

แสดงคู่กับธีรภัทร โลหนันทน์ ซึ่งจากบทบาท "แบงค์" ในภาพยนตร์เรื่องนี้

ทำให้ฟลุ๊คเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงวัยรุ่นชายขึ้นมาทันที

นอกจากนี้ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือได้ว่าประสบความสำเร็จจากการฉายจำกัดโรง

ฟลุ๊ค พงศธร ศรีปินตา เกิดวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ที่จังหวัดลำพูน

เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนส่วนบุญโญปถัมภ์ ลำพูน

ย้ายเข้ามาศึกษาต่อที่ โรงเรียนสารวิทยา 
ปัจจุบันกำลังศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

จากภาพยนตร์ "พี่ชาย My Bromance" ที่ประสบความสำเร็จ

พงศธร ศรีปินตา ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์

ต่อจาก วายุฟิล์มโปรดักชั่น ซึ่งปัจจุบันหมดอายุสัญญาแล้ว และเป็นนักแสดงอิสระ

พงศธรมีผลงานภาพยนตร์ทั้งหมด 3 เรื่อง ,หนังสั้น 1 เรื่อง และโฆษณาอีก 1 ตัว จากการผลักดันของ วายุฟิล์มโปรดักชั่น

คือภาพยนตร์เรื่อง "เกรียนฟิคชั่น" รับบทเป็นสาวประเภทสอง, "ตีสาม คืนสาม 3D" เป็น "ขะมอด" , "พี่ชาย My Bromance" เป็น "แบงค์"

,หนังสั้นออนไลน์ รักจริงปิ๊งเก้อ ตอน "Change รักไม่เปลี่ยน" และโฆษณาเมล็ดทานตะวันชาช่า

พงศธรเริ่มเข้าสู่วงการด้วยการแคสติ้งหนังเรื่องพี่ชาย และมีผลงานภาพยนตร์ เริ่มจากภาพยนตร์เรื่อง "เกรียนฟิคชั่น" และ "ตีสาม คืนสาม 3D"
ปลาสังกะวาด

ปลาสังกะวาด หรือ ปลายอน เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) ที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุด โดยพบแล้วประมาณ 26 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า "Pangasius"

มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวลื่นไม่มีเกล็ด หัวโต ตามีขนาดเล็ก ปากกว้าง รูจมูกคู่หลังอยู่ใกล้รูจมูกคู่หน้ามากกว่านัยน์ตา และอยู่เหนือระดับขอบบนของลูกนัยน์ตา มีหนวด 2 คู่สั้นหรือยาวแล้วแต่ชนิด (ริมปากบน 1 คู่ และคาง 1 คู่) มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลางและชิ้นข้าง แต่ในบางชนิดอาจหดหายไปเมื่อปลามีอายุมากขึ้น รูปร่างอ้วนป้อม ครีบทั้งหมดโดยเฉพาะครีบหลังและครีบอกตั้งชี้ตรง และมีก้านแข็ง นัยน์ตาอยู่เหนือระดับมุมปากเล็กน้อย ท้องไม่เป็นสันคม ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 6 ก้าน มีขนาดรูปร่างที่แตกต่างออกไปตั้งแต่ 1 ฟุต ไปจนถึงเกือบ 3 เมตร แต่โดยทั่วไปจะมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1-1.5 เมตร

เป็นปลาที่กินได้ทั้งเนื้อและพืชเป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ที่เน่าเปื่อยด้วย มีพฤติกรรมชอบอยู่เป็นฝูง ในแม่น้ำและลำคลองสายใหญ่ พบตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ

เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ ใช้บริโภค ซึ่งมีการวิจัยพบว่าเนื้อปลาในสกุลนี้ มีสารโอเมกา 3 สูงกว่าปลาทะเลเสียอีก นอกจากนี้ยังใช้ตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในบางชนิด

ในภาษาไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้โดยรวมว่า "สวาย" ในปลาที่มีขนาดใหญ่ และในปลาที่มีขนาดเล็กมักจะเรียกรวม ๆ กันว่า "สังกะวาด" หรือ "สังกะวัง" ซึ่งซ้ำซ้อนกับปลาในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae) สำหรับในภาษาอีสานจะเรียกว่า "ยอน" หรือ "ซวย"

ในปัจจุบัน มีการผสมพันธุ์ข้ามชนิดและข้ามสกุลกัน จนได้เป็นลูกปลาพันธุ์ผสมชนิดใหม่ที่ให้ผลผลิตดี โดยใช้ชื่อในทางการค้าว่า "ปลามรกต" หรือ "เขียวมรกต" นิยมเลี้ยงกันมากโดยเฉพาะในภาคอีสานของไทย และในปัจจุบันนิยมทำเป็นผลิตภัณฑ์เนื้อปลาสำเร็จรูป ในชื่อ "แพนกาเชียส ดอรี่"
ปลายอนหอย

ปลายอนหอย หรือ ปลาสวายหนู เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในอันดับปลาหนังในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) จำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Helicophagus" (/เฮ-ลิ-โช-ฟา-กัส/)

มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนปลาในสกุล "Pangasius" แต่ว่ามีรูปร่างที่เล็กและเพรียวบางกว่าอย่างเห็นได้ชัด ปากมีความกว้างน้อยกว่า หัวเล็ก ตามีขนาดเล็ก หนวดทั้ง 2 คู่ยาวถึงช่องเปิดเหงือก มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 1 ฟุต

มีพฤติกรรมจะกินอหารแต่เฉพาะสัตว์จำพวกหอย ทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยจะกินเข้าไปทั้งตัว และถ่ายออกมาเป็นเศษซากของเปลือกหอย

พบเพียง 3 ชนิดเท่านั้น โดยพบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในเขตซุนดา มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน ได้แก่
ผักบุ้ง

ผักบุ้ง เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) พบทั่วไปในเขตร้อน และเป็นผักที่คนท้องถิ่น เช่น ไทย เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย และกานา นิยมรับประทานเป็นอาหาร ผักบุ้งที่คนไทยนิยมนำมาประกอบอาหารมี 3 สายพันธุ์ คือ ผักบุ้งไทย ผักบุ้งนาและผักบุ้งจีน โดยผักบุ้งไทยมักปลูกในน้ำเพราะเจริญเติบโตได้ดีกว่าบนบก ส่วนผักบุ้งจีนจะปลูกในดินเพราะต้องการธาตุอาหารจากในดินมากกว่า
มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์)

มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์) () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย Geoff Johns และDale Eaglesham ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง "Justice Society of America" (vol. 3) ฉบับที่ 4 (พฤษภาคม 2007) เป็นสมาชิกของทีม Justice Society of America
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 10 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลหญิงตัวแทนของทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นที่ โรงยิมเนเซียม ศูนย์กีฬาเทศบาลเมืองนครปฐม ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 17-25 เมษายน พ.ศ. 2557

การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013

* สโมสรจากเติร์กเมนิสถาน ขอถอนตัวออกจากการแข่งขันครั้งนี้ เนื่องจากสถานการณ์ด้านการเมือง
เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน

เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน () เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงฮิต ของไมเคิล แจ็กสัน และจัดจำหน่ายในปี ค.ศ. 1975 โดย โมทาวน์ ยอดขาย 2.4 ล้านชุดทั่วโลก และติดอันดับที่ 44 ของ U.S. R&B albums chart
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013 () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 8 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลตัวแทนทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดที่บวนมาถ็วต, ประเทศเวียดนาม ระหว่างวันที่ 25 เมษายน - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012
วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์

วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์ () เป็นอั้ลบั้มบ็อกเซตเพลงฮิตโดย ไมเคิล แจ็กสัน จัดจำหน่ายในยุโรประหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ถึง 26 มิถุนายน ค.ศ. 2006 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือระหว่างวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 Epic Records และ Legacy Recordings

จัดจำหน่ายในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2006 Visionary Remixes – EP จำหน่ายผ่าน iTunes เท่านั้น
เทศมณฑลอู๋

เทศมณฑลอู๋ (; ; 221 ปีก่อนคริสตกาล-ธันวาคม 2000) เป็นเขตปกครองทางตะวันออกสุดของประเทศจีน อยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำแยงซีเกียง เดิมเป็นเทศมณฑลในนครซูโจว (Suzhou City) มณฑลเจียงซู ก่อนจัดตั้งขึ้นเป็นนครต่างหาก และภายหลังก็ยุบเลิกแล้วแยกออกเป็นอำเภอ 2 แห่ง

เมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฉินที่ 1 หรือจักรพรรดิฉินสื่อหวง ก่อตั้งเทศมณฑลอู๋ขึ้นเป็นเมืองเอกของเมืองไขว้จี (會稽郡; Kuaiji Commandery) ครั้นปี 1928 รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนซึ่งประธานาธิบดีซุนยัดเซ็นก่อตั้งขึ้น ได้แบ่งพื้นที่ของเทศมณฑลอู๋ออก และก่อตั้งเป็นนครซูโจว แต่ยกเลิกคำสั่งนั้นใน 2 ปีต่อมา

ในปี 1949 หลังสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนแล้ว ก็มีการแยกนครซูโจวจากเขตเทศมณฑลอู๋อีกครั้ง

ในเดือนมีนาคม 1983 เทศมณฑลอู๋กลายเป็นส่วนหนึ่งของซูโจวซึ่งเป็นนครระดับจังหวัด (prefecture-level city) และในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 1995 เทศมณฑลอู๋ก็เปลี่ยนชื่อเป็นนครอู๋เซี่ยน (Wuxian City) มีฐานะเป็นนครระดับเทศมณฑล (county-level city)

ในเดือนธันวาคม 2000 มีการยุบเลิกนครอู๋เซี่ยน เพื่อแบ่งออกเป็นอำเภอ 2 แห่ง คือ อำเภอเซียงเฉิง (相城区; Xiangcheng District) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือ และอำเภออู๋จง (吴中区; Wuzhong District) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนใต้
ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี

ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี (; 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 — 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักการเมืองออสเตรีย
อำเภออู๋จง

อำเภออู๋จง (อังกฤษ: Wuzhong District; ) เป็นเขตปกครองระดับอำเภอ ในเมืองซูโจว (Suzhou) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน และตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองซูโจว ติดกับเมืองเก่าซูโจว สวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park หรือ SIP) และเขตอุตสาหกรรมไฮเทค (Hi-Tech Industrial Development Zone หรือ SND) ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับทะเลสาบไท่ (Taihu)

มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 770 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 590,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) พิกัดทางภูมิศาสตร์ของอำเภออู๋จง คือ 30°56´-31°21´N, 119°55´-120°54´E

อู๋จงมีเขตปกครองย่อย 10 เขต คือ

1) เขตฉางเฉียว (Changqiao Sub-district, 长桥街道)

2) เขตเฉิงหนาน (Chengnan Sub-district, 城南街道)

3) เขตหลงซี (Longxi Sub-district, 龙西街道)

4) เขตซูย่วน (Suyuan Sub-district, 苏苑街道)

5) เขตเซียงซาน (Xiangshan Sub-district, 香山街道)

6) เขตเหิงจิง (Hengjing Sub-district, 横泾街道)

7) เขตเกาเซี่ยง (Guoxiang Sub-district, 郭巷街道)

8) เขตเยว่ซี (Yuexi Sub-district, 越溪街道)

9) เมืองซูโขว่ (Xukou Town, 胥口镇)

10) เมืองมู่ตู๋ (Mudu Town, 木渎镇)

สถานที่สำคัญในอู๋จง อาทิ เขตท่องเที่ยวและพักผ่อนแห่งชาติทะเลสาบไท่ (Suzhou Taihu National Tourism and Vacation Zone) เขตสาธิตเกษตรกรรมสมัยใหม่แห่งชาติซีซาน (XishanNational Modern Agriculture Demonstration Zone) เขตพัฒนาเศรษฐกิจอู๋จง (Wuzhong Economic Development Zone) และเขตทัศนียภาพภูเขาเฉวียงหลง (Qionglong Mountain Scenic Zone) เป็นต้น
อำเภอเซียงเฉิง

อำเภอเซียงเฉิง (อังกฤษ: Xiangcheng; ) เป็นเขตปกครองระดับอำเภอ ในเมืองซูโจว (Suzhou) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน และทางตอนเหนือของเมืองเก่าซูโจว ทิศตะวันออกอยู่ติดกับสวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park, SIP ชื่อเดิม สวนอุตสาหกรรมสิงคโปร์ หรือ Sino-Singapore Suzhou Industrial Park) และทิศตะวันตกอยู่ติดกับเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคซูโจว (Suzhou Hi-tech Industry Development Zone, SND) มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร (residential population) ประมาณ 380,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) ในขณะที่มีผู้อยู่อาศัยมากถึง 740,000 คน เซียงเฉิงเป็นเขตใหม่ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2001

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ที่ก่อตั้งเขตเซียงเฉิงขึ้นนั้น เศรษฐกิจของเซียงเฉิงก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 2007 ผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ได้เพิ่มขึ้นถึง 23.22 พันล้านหยวน (RMB) โดยคิดเป็นอัตราการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น 22.8% เมืองซูโจวได้ประกาศให้เขตเซียงเฉิงเป็น "พื้นที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว (typical case of rapid development)" เพื่อเป็นเกียรติของเมืองซูโจวอีกด้วย

เซียงเฉิงมีเขตปกครองย่อย 9 เขต คือ

1) เขตหยวนเหอ (Yuanhe Sub-district, 元和街道)

2) เขตเป่ยเฉียว (Beiqiao Sub-district, 北桥街道)

3) เขตหวงเฉียว (Huangqiao Sub-district, 黄桥街道)

4) เขตไท่ผิง (Taiping Sub-district, 太平街道)

5) เขตเว่ยถัง (Weitang Town, 渭塘镇)

6) เขตหวงไต้ (Huangdai Town, 黄埭镇)

7) เขตว่างถิง (Wangting Town, 望亭镇)

8) เขตพื้นที่พัฒนา (Development Area, 开发区)

9) เขตท่องเที่ยวเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมทะเลสาบหยางเฉิง (Yangchenghu Eco-friendly Holiday Resort, 阳澄湖生态休闲旅游度假区)

สถานที่สำคัญที่อยู่ในเซียงเฉิง อาทิ ทะเลสาบหยางเฉิง (อังกฤษ: Yangcheng Lake; จีน: 阳澄湖; พินอิน: Yángchéng Hú) ต้นกำเนิดตำรับอาหารชื่อดัง ปูยักษ์ทะเลสาบหยางเฉิง (Yangcheng Lake large crab)
ทะเลสาบหยางเฉิง

ทะเลสาบหยางเฉิง (; ) เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดเล็ก ตั้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือห่างจากเมืองซูโจว ในมณฑลเจียงซู ประเทศจีน ประมาณ เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงที่เป็นต้นกำเนิดของปูขน (ก้ามขน)

ทะเลสาบหยางเฉิงตั้งอยู่ระหว่งทะเลสาบไท่หรือไท่หู (อังกฤษ: Lake Tai; จีนตัวย่อ: 太湖) และแม่น้ำแยงซี โดยรอบทะเลสาบมีอาณาเขตติดกับเมืองซูโจว เมืองฉางสู (Changshu) (จีนตัวย่อ: 常熟) และเมืองคุณซาน (Kunshan) (จีนตัวย่อ: 昆山) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ . 
ปูขนจะมีการย้ายถิ่นฐานจากทะเลสาบหยางเฉิงไปยังปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze delta) เพื่อหาคู่และผสมพันธุ์ในเดือนช่วงกันยายนและเดือนตุลาคม ซึ่งชาวประมงท้องถิ่นจะจับปูขนในช่วงการย้ายถิ่นนี้

ในปี ค.ศ. 2002 ปริมาณผลผลิตปูขนหรือปูก้ามขน ในบริเวณทะเลสาบหยางเฉิงนี้ รวมประมาณ 1,500 ตัน (1,700 ตันในสเกลสั้น)