seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในระดับไทยลีก 3

สโมสรฟุตบอลอาชีพจังหวัดแพร่ ก่อตั้งสโมสรขึ้นเมื่อปี 2009 ภายใต้การจดทะเบียนในรูปแบบ บริษัท ฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด จำกัด หลังเมื่อซีซั่นที่ผ่านมาไม่สามารถทำผลงานได้ตามเป้าที่วางเอาไว้ได้เพียงรองบ๊วยของตารางในโซนภาคเหนือหลังจากจบฤดูกาล 2009 ที่ผ่านมาท่ามกลางปัญหาและมรสุมที่รุมเร้าแต่มาในปีนี้พวกเขากลับมาใหม่อีกครั้งพร้อมกับความหวังที่จะลบผลงานเก่าและสร้างผลงานใหม่ให้ดีกว่าเดิม โดยมีการเตรียมทีมเพื่อเตรียมทำศึกในฤดูกาลที่จะมาถึงอย่างไม่รีรอเริ่มการการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารทีม โดยประธานสโมสร คือ พงษ์สวัสดิ์ ศุภศิริ และ ส.จ. วิตติ แสงสุพรรณ เป็นผู้ช่วยประธานสโมสร และ คุณประสงค์ ชุ่มเชย อดีตส.จ เป็นผู้จัดการทีม โดยงบประมาณทำทีมของแพร่ ยูไนเต็ด ครั้งนี้มีประมาณ 6 ล้านบาท เพื่อที่จะใช้จ่ายในเรื่องของเงินเดือนนักเตะ ค่าเดินทาง และเบี้ยเลี้ยงในการฝึกซ้อมต่าง และค่าใช้จ่ายอื่นๆ จิปาถะ โดยได้รับการสนับสนุนจาก อบจ.แพร่, สมาคมกีฬาจังหวัดแพร่ และการกีฬาแห่งประเทศไทย และในตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างการติดต่อสปอนเซอร์หลักเพื่อที่จะเข้ามาช่วยสนับสนุนทีมอย่าง บ.แคท ซึ่งน่าจะได้ข้อสรุปและเปิดตัวทีมอย่างเป็นทางการในไม่ช้า

ตราสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นรูปม้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ปรากฏอยู่บนตราประจำจังหวัดแพร่ ขอบเป็นสีแดงเลือดหมู และด้านในเป็นสีเขียว ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด

แพร่ ยูไนเต็ด ใช้สนาม อบจ.แพร่ เป็นสนามเหย้า โดยสนามแห่งนี้ได้งบประมาณปรับปรุงอย่างดีจาก อบจ.แพร่ มีอัฒจันทร์สองฝั่งมีหลังคาและไม่มีหลังคา น่าจะรองรับแฟนบอลชาวแพร่ที่จะเข้ามาชมและเชียร์ทีมได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้นยังมีโครงการที่จะเปิดร้านจำหน่ายของที่ระลึกบริเวณห้องใต้อัฒจันทร์ ไม่ว่าจะเป็น เสื้อยืด เสื้อแข่งของทีมทั้งนัดเหย้าและเยือน ผ้าพันคอ พวงกุญแจ อุปกรณ์การเชียร์ต่างๆ ซึ่งขณะนี้มีแฟนบอลให้ความสนใจเข้ามาสั่งจองสินค้าอย่างคับคั่ง ส่วนช็อปจำหน่ายสินค้าจะเปิดในช่วงเย็นเพราะจะมีประชาชนเข้ามาออกกำลังกาย และเข้ามาดูทีมแพร่ซ้อม และในวันแข่งขันจะเปิดจำหน่ายตั้งแต่เช้าถึงเลิกการแข่งขัน และยังออกบูทจำหน่ายสินค้าตามงานเทศกาลต่างๆ ซึ่งจะเป็นการหางบประมาณช่วยทีมอีกวิธีหนึ่งด้วย และปี พ.ศ. 2556
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์

ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ () เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่

ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361

ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์

ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
เบลารุส 24

เบลารุส 24 () เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุส แพร่ภาพครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมพาพันธ์ ค.ศ. 2005 แพร่ภาพด้วยภาษารัสเซีย และภาษาเบลารุส จะเป็นช่องรายการที่เต็มไปด้วยข่าวสารและความบันเทิง ตลอด 24 ชมในประเทศไทยสามารถรับชมช่องเบลารุส 24 ได้ที่ Galaxy-Sat
สถานีบ้านแหลม

สถานีรถไฟบ้านแหลม ตั้งอยู่ ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายแม่กลอง

ตารางเดินรถไฟสายแม่กลอง
ที่หยุดรถไฟท่าฉลอม

ที่หยุดรถไฟท่าฉลอม ตั้งอยู่ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ตรงข้ามกับวัดสุทธิวาตวราราม (วัดช่องลม) เป็นที่หยุดรถ ของทางรถไฟสายแม่กลอง

ในปี พ.ศ. 2558 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้สั่งปิดเส้นทางในช่วงระหว่างสถานีรถไฟบ้านแหลม - สถานีรถไฟแม่กลอง (ทางรถไฟสายตลาดร่มหุบ) ระหว่างวันที่ 13 พฤษภาคม - 8 พฤศจิกายน รวมระยะเวลา 180 วัน เพื่อปรับปรุงเส้นทางตามโครงการปรับปรุงทางรถไฟ ในระหว่างนี้จะใช้รถยนต์รับส่งผู้โดยสารแทนไปก่อน
เดอะดอส์

เดอะดอส์ () เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ , เรย์ แมนซาเรก - คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ - กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ "The Door Of Perception" ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว

การก่อตั้งเดอะดอส์เกิดขึ้นจาก จิม มอร์ริสัน และ เรย์ แมนซาเรน ขณะที่พวกเขาศึกษาในมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ UCLA School of Theater, Film and Television, ในแถบหาดเวนิส เดือนกรกฎาคม 1965 มอริสันกล่าวกับแมนซาเรนว่าเขาสามารถประพันธ์เนื้อเพลงได้ และจิมยังเป็นคนประพันธ์เนื้อเพลง "Moonlight Drive" ร่วมกับแมนซาแรด โดยสมาชิกมีพื้นทางดนตรีที่ต่างกันออกไป แจ็ส , ร็อค , บลูส์ , โฟลค์

มือคียบอร์ดแมนซาเรน ได้เป็นสมาชิกในวง "Rick & the Ravens และพี่น้องของเขา ริค และ จิม แมนซาเรน พร้อมทั้งมือกลอง John Densmore ในนามวง The Psychedelic Rangers และพี่น้องตระกูลแมนซาเรนก็ขอแยกตัวออกมาจากวง เดือนสิงหาคม , Densmore ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม , และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะดอส์ , โดยสมาชิกมี 5 คน พร้อมทั้ง Patty Sulivan มือเบส , ได้อัดเพลงเดโมจำนวน 6 เพลงในเดือนกันยายน 1965
เคต แบลนเชตต์

แคเทอริน เอลีส "เคต" แบลนเชตต์ () เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย ผู้กำกับละครเวที เธอได้รับรางวัลด้านการแสดงหลายรางวัล คือสามรางวัลแซกอวอร์ด, สามรางวัลลูกโลกทองคำ, สามรางวัลแบฟตา และ สองรางวัลออสการ์ และรางวัล Volpi Cup จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 64

แบลนเชตต์มีผลงานที่รู้จักในระดับนานาชาติจากผลงานภาพยนตร์ในปี 1998 เรื่อง "Elizabeth" กำกับโดย Shekhar Kapur โดยเธอรับบทบาทเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน" " รวมถึงบทแคทาริน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ของมาร์ติน สกอร์เซซี เรื่อง "The Aviator" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"
สามอาณาจักรหลัง

สมัยสามอาณาจักรหลัง () เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 892 เมื่ออาณาจักรชิลลาที่ปกครองทั้งคาบสมุทรเกาหลีเริ่มอ่อนแอในสมัยของราชินีจินซอง ทำให้ผู้นำทหารตั้งตนเป็นกษัตริย์ในอาณาจักรของตน ได้แก่

แทบง, ฮูโกกูรยอ หรือ อาณาจักรโคกูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยกุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ

ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (เกาหลี: 후백제, ฮันจา: 後百濟 ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ

อาณาจักรรวมชิลลา (เกาหลี: 통일 신라, อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดยพระเจ้ามุนมูแห่งอาณาจักรชิลลา ภายหลังจากการรวม อาณาจักรโคกูรยอ และ อาณาจักรแพ็กเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับชิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่คย็องจู ซึ่งอาณาจักรรวมชิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อวัง กอน ของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน

ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน () เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และเวทีชาวอเมริกัน และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์

ฮอฟฟ์แมนเริ่มมีงานการแสดงอาชีพครั้งทางโทรทัศน์ในปี 1991 จากนั้นจึงมีผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงเป็นตัวประกอบในบทหลากหลายในภาพยนตร์หลายเรื่องกว่าสิบปี จนเป็นที่รู้จัก จากนั้นประสบความสำเร็จกับการแสดงละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สำหรับการแสดงในเรื่อง "True West" (2000) และ "Long Day's Journey into Night" (2003)

เขามีผลงานแสดงในบททรูแมน คาโพตี ในภาพยนตร์เรื่อง "Capote" ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแซกอวอร์ด จากนั้นก็มีผลงานในเรื่อง "The Savages" (2007) และ "Charlie Wilson's War" (2007) ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และยังได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Doubt" (2008)

ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 มีผู้พบร่างของฮอฟฟ์แมนเสียชีวิตอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในแมนฮัตตัน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด จากผลการสืบสวนเพิ่มเติมพบว่ามีเฮโรอีนจำนวนมากในห้องของฮอฟฟ์แมนด้วย
โอเท็ป

โอเท็ป () คือวงดนตรีนูเมทัลจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งวงในปี 2000 ประกอบด้วยสมาชิกคือ Shamaya (ร้องนำ), Karma Cheema (กีตาร์), "Evil" J. (เบส), Brian Wolff (กลอง) ชื่อวงยังเป็นชื่อของนักร้องนำด้วย อัลบัมแรกที่ออกในปี 2002 ชื่อ Sevas Tra มันทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาดังที่สำคัญโชว์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา เรียกว่าขึ้นชื่อเรื่องความบ้าระห่ำเหมือนกัน

พวกเขาเคยขึ้นเวที Stage 3 ในเทศกาล Ozzfest 2001 มาแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด Capital

ปี 2009 พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่าย VICTORY Records
คีธ มูน

คีธ มูน () เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เคยเป็นมือกลองของวงจากเกาะอังกฤษ เดอะ ฮู มีเอกลักษณ์เด่นในเรื่องของการแสดงสดที่มีการทำลายชุดกลองและระเบิด เบสดรัม ร่วมผลงานกับ เดอะ ฮู ทั้งหมด 8 ชุด จนกระทั่งเสียชีวิตก่อนวัยเพราะ ใช้ยาเสพติดเกินขนาด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1978 อายุ 32 ปี

หน้าปกอัลบัมของ เดอะ ฮู ชุดสุดท้าย (ชุด Who Are You) ที่ออกจำหน่ายเพียงสองสัปดาห์ก่อนมูนจะเสียชีวิตนั้น คีธ มูน ได้นั่งถ่ายปกอัลบัมโดยนั่งบนเก้าอี้เอาหน้าอกพิงกับพนักพิงเพื่อปกปิดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในระยะหลัง 3 ปีก่อนที่เสียชีวิต และตรงพนักพิงได้เขียนคำว่า "NOT TO BE TAKEN AWAY." (ไม่สามารถนำไปได้)
จุดหมายปลายทางของสายการบินสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์

This is a list of airports to which Swiss International Air Lines flies (as of March 2009) :
หัวเกรียน

กลุ่มหัวเกรียน หรือ ฝ่ายรัฐสภา (ภาษาอังกฤษ: Parliamentarians หรือ Roundhead) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ “ฝ่ายกษัตริย์นิยม” ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)

ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:

แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน

นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”

เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””

“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้
ลัทธิคาลวิน

ลัทธิคาลวิน () ขนบปฏิรูป (Reformed tradition) หรือ เทววิทยาปฏิรูป เป็นเทววิทยาศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ที่ถือแนวคำสอนและการปฏิบัติตามการตีความของฌ็อง กาลแว็ง และนักเทววิทยาอื่น ๆ ช่วงการปฏิรูปศาสนา ลัทธิคาลวินแตกหักกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก จึงนับเป็นฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่ก็ต่างจากโปรเตสแตนต์สายอื่น ๆ เช่น ลูเทอแรน ในประเด็นต่าง ๆ เช่น พระเยซูในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หลักบังคับในการนมัสการ การบังคับใช้กฎของพระเจ้ากับคริสตชน การเรียกเทววิทยาสายนี้ว่า "ลัทธิคาลวิน" ค่อนข้างคลาดเคลื่อน เพราะในความเป็นจริง เป็นเทววิทยาที่มีแนวคิดหลากหลาย ไม่ได้จำกัดเฉพาะกับฌ็อง กาลแว็งผู้ก่อตั้งเพียงคนเดียว นักเทววิทยากลุ่มนี้ถูกฝ่ายลูเทอแรนเรียกว่า "ลัทธิคาลวิน" แต่ในภายในสายมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป มากกว่า นับแต่มีการโต้แย้งอาร์มิเนียน ฝ่ายปฏิรูปก็แบ่งออกเป็นสองสาย คือ สายคาลวิน และ สายอาร์มิเนียน แต่ปัจจุบันมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป ในเชิงไวพจน์กับลัทธิคาลวินมากกว่า

นักเทววิทยาสายปฏิรูปที่มีบทบาทสำคัญในยุคต้น ๆ ได้แก่ ฌ็อง กาลแว็ง มาร์ทิน บูเคอร์ ไฮน์ริช บุลลิงเงอร์ และปีเอโตร มาร์ตีเร แวร์มิกลี จุดเด่นของลัทธิคาลวินมีอยู่ 5 ประเด็น ที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือความเชื่อเรื่องเทวลิขิตและมนุษย์เสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง

ประเด็น 5 ข้อของลัทธิคาลวิน (5 Points of Calvinism; TULIP) ได้แก่
อาณาจักรหลวงพระบาง

อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อยู่ทางประเทศลาวตอนเหนือ ภายหลังเมื่อรวมลาวเป็นหนึ่งแล้ว ก็ยังเป็นเมืองหลวงของลาว จนกระทั่งเปลี่ยนแปลงการปกครอง

หลังเจ้ากิสราช กับเจ้าองค์นก (องค์ดำ) มาชิงเอาเมืองหลวงพระบางได้ ก็ประกาศขึ้นครองราชสมบัติของนครหลวงพระบางในระหว่างพ.ศ. 2250 ถึง พ.ศ. 2269 เจ้ากิ่งกิสราชขึ้นครองราชย์ ต่อมาเจ้าอินทะโสมอนุชาเป็นกบฏหนีไปอยู่สิบสองปันนา พระเจ้ากิ่งกิสราชอยู่ในราชสมบัติจนถึง พ.ศ. 2269 เป็นรัชสมัยเดียวกับพระเจ้าชัยเชษฐาธิราชที่ 2 หรือ พรเจ้าองค์ไชยเว้ครองนครเวียงจันทน์ พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรครองนครจำปาศักดิ์ พระเจ้ากิ่งกิสราชมีโอรสนามว่าเจ้าแท่นขาว เจ้าแท่นคำ ครั้นในรัชสมัยเจ้าโชติกะ กองทัพญวนได้ยกทัพมาจากทางทิศตะวันออก บุกเข้ายึดเมืองพวนและเข้าประชิดแดนหลวงพระบาง ในเวลาที่เจ้าอินทะโสมสวรรคต เสนาอำมาตย์จึงเนามบรรดาโอรสของเจ้าอินทะโสมเสี่ยงทายให้เป็นแม่ทัพไปตีพวกญวนแตกพ่ายกลับไป จึงอัญเชิญขึ้นเสวยราชย์แทนได้ 8 เดือน บรรดาพระประยูรญาติไม่พอพระทัย จึงยอมสละราชสมบัติให้แก้เจ้าโชติกะปีนั้นเอง ต่อมาทัพพม่ายกทัพใหญ่มารุกรานหลวงพระบางเจ้าโชติกะเสด็จหนีออกไปจากนคร ปล่อยให้เจ้าสุริยะวงศ์รักษาเมืองแทน พม่าตีหลวงพระบางได้จับตัวเจ้าอินทะวงศ์และกวาดต้อนผู้คนไปยังพม่า

ต่อมา เจ้าอินทะวงศ์ หนีกลับพม่ามา ซ่องสุมผู้คนอยู่ในเขตเมืองแถงแล้วยกทัพมายึดหลวงพระบางไว้ เจ้าโชติกะหนีไปตั้งค่ายอยู่นอกเมือง เตรียมจะยกทัพมาสู้รบ เจ้าหญิงศรีคำกองซึ่งเป็นขนิษฐาของเจ้าโชติกะเกลี้ยกล่อมมิให้ทั้ง 2 ฝ่ายรบราฆ่าฟันกันเอง จึงมอบราชสบัติให้แก่เจ้าสุริยวงศาในปี พ.ศ. 2314 หลวงพระบางมีเรื่องขัดแย้งกับนครเวียงจันทน์ในสมัยเจ้าสุริยวงศา จนล่วงมาถึงรัชสมัยเจ้าอุ่นคำ หลวงพระบางและเวียงจันทน์ไม่ปกติสุข ด้วยชาวฮ่อหนีมาจากยูนนาน เหตุการณ์สงบลงเนื่องจากทางฝ่ายญวนได้ตีขนาบมาอีกด้านหนึ่ง จนมาถึงสมัยพระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ เพราะอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่ไทยต้องทำสงครามกับฝรั่งเศสนั้นเอง จึงส่งผลทำให้ไทยต้องยอมยกดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงซึ่งมีเมืองหลวงพระบางอยู่ด้วยนั้นให้ตกไปเป็นของฝรั่งเศสแทน เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2436
ปักษ์

ปักษ์ คือหน่วยของเวลาชนิดหนึ่ง มีระยะเท่ากับครึ่งเดือน ปักษ์ตามประเพณีไทยนับตามปฏิทินจันทรคติ ได้แก่ ข้างขึ้นเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า "ศุกลปักษ์" และข้างแรมเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า "กาฬปักษ์" ซึ่งยาวนานเท่ากับ 14 หรือ 15 วัน (ขึ้นอยู่กับเดือนนั้นว่ามี 29 หรือ 30 วัน) ปักษ์ในทางดาราศาสตร์สามารถคำนวณได้เท่ากับ 14.77 วัน ปักษ์สมัยใหม่ใช้เรียกงวดการตีพิมพ์นิตยสาร ได้แก่ "ปักษ์แรก" หมายถึงครึ่งเดือนแรก และ "ปักษ์หลัง" หมายถึงครึ่งเดือนหลังของปฏิทินสุริยคติ
อีนิกมา (วงดนตรี)

อีนิกมา เป็นกลุ่มดนตรีแนวอีเลกโทรนิกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยไมเคิล เครทู เดวิด แฟร์สไตน์ และแฟรงค์ ปีเตอร์สัน ในปี พ.ศ. 2533 โดยเครทูเป็นนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย และมีสตูดิโอเป็นของตนเองอยู่ที่เมืองอิบิซา ประเทศสเปน เป็นสมาชิกหลักของวงตั้งแต่เริ่มแรก จนถึงปัจจุบัน

อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า "MCMXC a.D." นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)" "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence" อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ
ชูเอา เบร์นาร์ดู วีเอรา

ชูเอา เบร์นาร์ดู "นีนู" วีเอรา (, 27 เมษายน ค.ศ. 1939 - 2 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศกินี-บิสเซา ในระหว่างปี ค.ศ. 1980 - 1999 และระหว่างปี ค.ศ. 2005 - 2009 หลังการยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดีวีเอราได้ปกครองประเทศนานถึง 19 ปี และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีระบบหลายพรรคการเมืองในปี ค.ศ. 1994 ต่อมาได้ถูกขับไล่จากตำแหน่งแหน่งประธานาธิบดีในช่วงท้ายของสงครามกลามเมืองกินี-บิสเซาระหว่างปี ค.ศ. 1998-1999 และต้องลี้ภัยทางการเมือง ในปี ค.ศ. 2005 เขาก็ได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งหลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนั้น ประธานาธิบดีวีเอราถูกสังหารโดยทหารจำนวนหนึ่งในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009 หลังเกิดเหตุการณ์ระเบิดลอบสังหารพลเอกบาติสตา ตักเม นา วาอี (Batista Tagme Na Waie) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศกินี-บิสเซาได้ไม่นาน ทางกองทัพกินี-บิสเซาได้ออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการสังหารประธานาธิบดีเวเอราอย่างเป็นทางการ หลังมีนายทหารหลายนายได้กล่าวอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์ดังกล่าว

นายวีเอรามักกล่าวถึงตนเองว่าเป็น "ของขวัญจากพระเจ้า" ซึ่งประทานแด่ประเทศกินี-บิสเซา เนื่องจากการการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเหนียวแน่นและยาวนานของตนเอง
บาคคัสไม่สบาย

บัคคัสไม่สบาย (ภาษาอังกฤษ: Young Sick Bacchus หรือ Self-portrait as Bacchus หรือ Bacchino Malato) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี

ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพเหมือนตนเอง ตามคำอธิบายของผู้เขียนชีวประวัติของคาราวัจโจจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าเป็นภาพที่วาดโดยใช้กระจกส่องให้เห็นตัวเอง

ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เป็นภาพที่เขียนในปีแรกที่คาราวัจโจมาถึงกรุงโรมจากมิลานในราวกลางปี ค.ศ. 1592 และเชื่อกันว่าในช่วงนี้คาราวัจโจล้มเจ็บหนักเป็นเวลาราวหกเดือนในโรงพยาบาลซานตามาเรียเดลลาคอนโซลาซิโอเน และยังมีเรื่องเล่าว่าคาราวัจโจเขียนภาพหลายภาพให้แก่โรงพยาบาลเพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ได้ช่วยชีวิตแต่ไม่มีภาพที่ว่าหลงเหลืออยู่ให้เห็น แต่ภาพนี้เขียนราวในช่วงระยะเวลานั้น และตกไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซารินายจ้างคนแรก แต่ต่อมาถูกยึดจากเซซาริโดยนักสะสมศิลปะคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”

นอกจากจะเป็นภาพเหมือนตนเองแล้วภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นการเผยแพร่งานเขียนของตนเอง เพื่อแสดงให้เห็นความสามารถในการเขียนภาพประเภทต่างๆ เช่นจิตรกรรมภาพนิ่ง หรือภาพเหมือน และเป็นนัยยะว่าสามารถเขียนภาพของบุคคลจากสมัยคลาสสิกได้ การวางหน้าสามส่วนในภาพเหมือนเป็นที่นิยมกันในปลายสมัยเรอเนสซองซ์ แต่ที่น่าสนใจคือใบหน้าที่หมองและเอียงคอเล็กน้อยที่ทำให้ดูเหมือนไม่สบายจริงๆ

ภาพนิ่งในภาพนี้อาจจะเปรียบได้กับภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ที่เขียนต่อมาที่ผลไม้อยู่ในสภาพที่ดีกว่ามากที่สะท้อนให้เห็นว่าคุณภาพของงานดีขึ้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ และภาพหลังที่เขียนหลังจากนั้นในภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” ภาพเขียนนี้ยังแสดงให้เห็นอิทธิพลของครูซิโมเน เพเทอร์ซาโนตรงการเน้นการเขียนกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นและการเขียนแบบที่ออกไปทางแข็งของตระกูลการเขียนแบบลอมบาร์ดและเน้นรายละเอียดของความเป็นจริง แต่สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคาราวัจโจเองคือการใช้แสงเย็นที่ส่องลงมาบนตัวแบบที่ทำให้ตัวแบบแยกเด่นออกมาจากฉากหลังอย่างโดดเดี่ยว ซึ่งเป็นการสร้างบรรยากาศที่เป็นของคาราวัจโจเองโดยเฉพาะ
โอเท็ป ชามายา

โอเท็ป ชามายา () เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอแสดงตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 กับวงดนตรี โอเท็ป และออกอัลบั้มเต็ม "Sevas Tra", "House of Secrets", และ "The Ascension" ในเดือนมิถุนายน ปี 2002,เดือนกรกฎาคม ปี 2004 และเดือนตุลาคม ปี 2007 เธอเติบโตขึ้นที่เขตสลัมในเมืองลอสแอนเจลิส จากการสัมภาษณ์ เธอบอกว่าชีวิตของเธอนั้นแบ่งออกเป็น 5 ช่วงชีวิต เธอเปิดเผยว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน และเป็นมังสวิรัติ
สนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมนี–โปแลนด์

สนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมัน-โปแลนด์ (; ) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศระหว่างนาซีเยอรมนีและสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง ลงนามเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1934 จากข้อความในสนธิสัญญาดังกล่าว ทั้งสองฝ่ายต่างเห็นพ้องกันในการแก้ปัญหาด้วยการเจรจาสองฝ่าย และประกันจะไม่มีการเผชิญหน้ากันทางทหารเป็นเวลาสิบปี ซึ่งเป็นการปรับความสัมพันธ์ระหว่างนาซีเยอรมนีและโปแลนด์ที่เกิดความตึงเครียดตามแนวชายแดนของทั้งสองประเทศจากผลของสนธิสัญญาแวร์ซาย โดยเยอรมนีรับประกันแนวชายแดนของโปแลนด์ และยุติการกดดันทางเศรษฐกิจระหว่างสองประเทศในช่วงเวลาก่อนหน้านั้น

จากข้อความในสนธิสัญญาดังกล่าว โปแลนด์ยืนยันว่าสนธิสัญญาดังกล่าวไม่ได้เป็นการลบล้างผลจากสนธิสัญญาระหว่างประเทศอื่น ๆ ซึ่งได้กระทำไว้ก่อนหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พันธมิตรทางการทหารระหว่างฝรั่งเศส-โปแลนด์ และจากการที่ความตึงเครียดกับเยอรมนีลดน้อยลงจากการเจรจาสองฝ่าย ฐานะของฝรั่งเศสเมื่อเทียบกับเยอรมนีจึงด้อยลงไปเสีย

เพื่อระงับความกังวลว่าความสัมพันธ์ระหว่างโปแลนด์กับพันธมิตรตะวันตกจะขาดสะบั้นลง ดังนั้น เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 โปแลนด์ได้ร่างสนธิสัญญาไม่รุกรานโปแลนด์-โซเวียตใหม่อีกครั้ง ซึ่งได้ลงนามในครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1932

สนธิสัญญาดังกล่าวทำให้โปแลนด์ยังคงรักษาความสัมพันธ์อันดีกับเยอรมนีได้อีกเป็นเวลาห้าปี ขณะที่ยังคงรักษาความสัมพันธ์กับฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร แม้ว่าจะไม่สนใจนโยบายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับสันนิบาติชาติ และไม่สนใจในโครงการป้องกันร่วมกันซึ่งเสนอโดยฝรั่งเศส ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930

หลังจากได้มีการลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมัน-โปแลนด์แล้ว ก็ตามด้วยข้อตกลงทางการค้ากับเยอรมนี ว่ากันว่าข้อตกลงดังกล่าวได้ทำให้ชาวเยอรมันตั้งรกรากอยู่ตามแนวชายแดนทางด้านตะวันออก และเป็นการให้เวลาแก่ฮิตเลอร์ในการเสริมสร้างกำลังทหารขึ้นมาใหม่ และอีกห้าปีหลังจากนั้น กองทัพเยอรมันก็รุกรานโปแลนด์ได้สำเร็จ ที่เป็นดังนี้เพราะ นโยบายของเยอรมนีเปลี่ยนไปในปี ค.ศ. 1938 หลังจากการผนวกซูเตเดนแลนด์ และโปแลนด์ได้กลายเป็นเป้าหมายต่อไปของฮิตเลอร์ ในเดือนตุลาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ โจอาคิม ฟอน ริบเบนทรอปได้เสนอว่าควรจะมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาของสนธิสัญญาไม่รุกรานกันใหม่ และอนุญาตให้นครเสรีดานซิกผนวกเข้ากับดินแดนเยอรมนีได้ และขออนุญาตในการสร้างทางด่วนเชื่อมระหว่างเยอรมนีกับมณฑลปรัสเซียตะวันออก ผ่านทางฉนวนโปแลนด์ ซึ่งโปแลนด์ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ยกเลิกผลของสนธิสัญญาดังกล่าวเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1938
ฮอกกี้น้ำแข็ง

ฮอกกี้น้ำแข็ง หรือ ไอซ์ฮอกกี้ () เป็นกีฬาประเภททีมที่เล่นบนพื้นน้ำแข็ง ที่ใช้ความเร็วและกำลังในการเล่น ฮอกกี้น้ำแข็งเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากในแทบที่มีความหนาวเย็นตามธรรมชาติ ที่มีน้ำแข็งเกาะอย่างเช่น ประเทศแคนาดา อเมริกาเหนือ แถบสแกนดิเนเวียและรัสเซีย ต่อมาสามารถเล่นภายในอาคารจากลานเล่นสเก็ตน้ำแข็งเทียมได้ และยังเป็นกีฬาของนักกีฬาสมัครเล่นในเมืองใหญ่อย่าง เมืองที่เป็นเจ้าภาพจัด National Hockey League (NHL) หรือเป็นกีฬาอาชีพของลีกอาชีพ มีลีกใหญ่ สำคัญ 4 ลีกคือ North American professional sports, และ NHL ที่เป็นระดับสูงสุด และ Canadian Women's Hockey League (CWHL) และ Western Women's Hockey League (WWHL) ซึ่งถือว่าเป็นระดับสูงสุดของฮอกกี้น้ำแข็งสตรี นอกจานี้ยังเป็นกีฬาฤดูหนาวอย่างเป็นทางการของแคนาดา

มีสมาชิก 66 ประเทศที่เป็นสมาชิกกับ International Ice Hockey Federation (IIHF) แต่ประเทศอย่าง แคนาดา ,เช็กเกีย, ฟินแลนด์, รัสเซีย, สโลวาเกีย, สวีเดน และสหรัฐอเมริกา ที่ได้ที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ในการแข่ง IIHF World Championships มากที่สุด และจากแข่งขันโอลิมปิก 63 เหรียญประเภทผู้ชาย ตั้งแต่ปี 1920 มีเพียง 6 ครั้งเท่านั้นที่ประเทศที่ได้รับเหรียญไม่ใช่ประเทศดังกล่าว และหากไม่นับอดีตประเทศอย่าง เชโกสโลวาเกียหรือสหภาพโซเวียตแล้ว มีเพียง 1 เหรียญจาก 6 ครั้งที่ได้เหนือเหรียญทองแดง