seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ร่างพระราชบัญญัติการยกเว้นผู้สืบราชบัลลังก์

ร่างพระราชบัญญัติการยกเว้นผู้สืบราชบัลลังก์ หรือ ร่างพระราชบัญญัติการยกเว้น () เสนอระหว่าง ค.ศ. 1678 ถึงปี ค.ศ. 1681 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 จุดประสงค์ของร่างพระราชบัญญัติยกเว้นก็เพื่อห้ามไม่ให้พระอนุชาของพระเจ้าชาร์ลส์ดยุคแห่งยอร์คผู้เป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยจากการขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเพราะทรงเปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิก พรรคทอรีต่อต้านร่างพระราชบัญญัติแต่พรรควิกสนับสนุน

ในปี ค.ศ. 1673 เมื่อดยุคแห่งยอร์คไม่ทรงยอมปฏิญาณต่อต้านโรมันคาทอลิกตามที่ระบุในพระราชบัญญัติทดสอบ (Test Act) ที่เพิ่งออกใหม่ก็ทำให้เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าทรงหันไปนับถือโรมันคาทอลิก เอ็ดเวิร์ด โคลแมน (Edward Colman) เลขานุการของพระองค์ถูกกล่าวชื่อโดยไททัส โอตส์ (Titus Oates) ระหว่างการคบคิดพ็อพพิช (ค.ศ. 1678) ว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

ทางฝ่ายชนชั้นปกครองที่เป็นโปรเตสแตนต์ก็เริ่มรวมตัวกันต่อต้าน เพื่อเลี่ยงไม่ให้ระบบการปกครองในอังกฤษกลายเป็นสภาวะการปกครองแบบระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสถ้าดยุคแห่งยอร์คมีโอกาสขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาผู้ไม่มีรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมาย

เซอร์เฮนรี คาเพล (Henry Capel) สรุปความรู้สึกทั่วไปของฝ่ายต่อต้านสิทธิของดยุคแห่งยอร์คเมื่อกล่าวปาฐกถาในรัฐสภาเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1679:

การปาฐกถาของคาเพลครั้งนี้ทำให้รัฐบาลต้องเผชิญหน้ากับสถานะการณ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อมีข่าวลือที่ว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสทรงพยายามเข้ามามีส่วนพยายามทำให้รัฐบาลของพระเจ้าชาร์ลส์เป็นกลางโดยใช้การติดสินบนโดยตรง ทอมัส ออสบอร์น ดยุคแห่งลีดส์ที่ 1 ก็ถูกปลดในฐานะแพะรับบาป

พระเจ้าชาร์ลส์จึงทรงยุบรัฐสภา แต่รัฐสภาใหม่ก็กลับมาประชุมอีกในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1679 ซึ่งเป็นรัฐสภาที่ยิ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์มากกว่ารัฐสภาเดิม และสั่งจับแดนบีไปจำขังในหอคอยแห่งลอนดอน
เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1679, แอนโทนี แอชลีย์ คูเปอร์ เอิร์ลแห่งชาฟท์สบรีที่ 1 (Anthony Ashley Cooper, 1st Earl of Shaftesbury) ก็เสนอร่างพระราชบัญญัติยกเว้นในสภาสามัญชน เพื่อยกเว้นดยุคแห่งยอร์คจากการขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษ บางกลุ่มถึงกับหันไปสนับสนุนดยุคแห่งมอนม็อธผู้เป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าชาร์ลส์ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ทรงเห็นว่าร่างพระราชบัญญัติจะได้รับการอนุมัติพระองค์ก็ทรงใช้พระราชอภิสิทธิ์ (Royal prerogative) ในการยุบรัฐสภา รัฐสภาต่อๆ มาพยายามอนุมัติร่างพระราชบัญญัติพระองค์ก็ยุบสภาอีก

“ผู้ยื่นคำร้อง” ที่พยายามเรียกร้องให้พระเจ้าชาร์ลส์เปิดสมัยประชุมรัฐสภาเพื่อผ่านร่างพระราชบัญญัติก็กลายเป็น “พรรควิก” ส่วนฝ่ายค้านที่เรียกกันว่า “Abhorrers” ที่เห็นว่าร่างพระราชบัญญัติเป็นสิ่งที่ “น่าเกลียด” (abhorrent) ก็วิวัฒนาการเป็นพรรคทอรี

ฝ่ายที่สนับสนุนเอิร์ลแห่งชาฟท์สบรี (เริ่มเป็นที่รู้จักกันว่า “พรรควิก”) พยายามสร้างความหวาดกลัวแก่ประชาชนไปทั่วประเทศถ้ามีประมุขเป็นโรมันคาทอลิก โดยการกระพือข่าวลือเรื่องแผนการคบคิดพ็อพพิช และทุกเดือนพฤศจิกายนในโอกาสครบรอบการขึ้นครองราชสมบัติของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ก็มีการจัดขบวนแห่หุ่นพระสันตะปาปาและสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของโรมันคาทอลิกในกรุงลอนดอนก่อนที่จะนำในไปเผาในกองเพลิงใหญ่ ส่วนผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์ก็โต้ตอบด้วยกันทำให้ประชาชนรำลึกถึงความทารุณในสมัยปกครองของเครือจักรภพแห่งอังกฤษ

แม้ว่าจะสามารถจะเรียกรัฐสภาได้อีกสองครั้งเพื่อจะผ่านร่างพระราชบัญญัติแต่ฝ่ายพระเจ้าชาร์ลส์ก็สามารถทำให้ประชาชนเห็นว่าพรรควิกเป็นฝ่ายผู้พยายามก่อความไม่สงบ ภายในปี ค.ศ. 1681 ขบวนการก็สลายตัวลงและเมื่อร่างพระราชบัญญัติผ่านไปยังสภาขุนนางก็ไม่ได้รับการอนุมัติ
พระราชอำนาจ

พระราชอภิสิทธิ์ () คือประมวลอำนาจ, สิทธิพิเศษ และข้อยกเว้นที่ยอมรับโดยกฎหมายจารีตประเพณี และบางครั้งในกฎหมายแพ่งที่เป็นของสถาบันพระมหากษัตริย์เท่านั้น ซึ่งเป็นวิธีในการใช้อำนาจการปกครองของพระมหากษัตริย์ในการปกครองราชอาณาจักร พระราชอภิสิทธิ์บางข้ออาจจะได้รับการยุบเลิกโดยรัฐสภาแต่ในสหราชอาณาจักรการจะยุบเลิกต้องเป็นไปตามกระบวนการที่ระบุไว้เท่านั้น
ยุทธการที่แอดวอลตันมัวร์

ยุทธการที่แอดวอลตันมัวร์ () เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1643 ที่หมู่บ้านแอดวอลตันในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์ของอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยวิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งนิวคาสเซิล-อัพพอน-ไทน์ที่ 1 กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยเฟอร์ดิแนนโด แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 2 แห่งแคเมอรอน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะ
ไททัส โอตส์

ไททัส โอตส์ (ภาษาอังกฤษ: Titus Oates) (15 กันยายน ค.ศ. 1649 - 12/13 กรกฎาคม ค.ศ. 1649) ไททัส โอตส์ เป็นนักบวชชาวอังกฤษผู้สร้างข่าวลือเท็จเรื่องการคบคิดพ็อพพิชที่อ้างว่าเป็นการคบคิดของฝ่ายโรมันคาทอลิกที่จะปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ข่าวลือนี้ทำให้มีผู้ถูกจับและถูกประหารชีวิตไปอย่างน้อย 15 คน และเป็นผลทำให้ประชาชนเกิดมีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์ต่อโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงไปทั่วราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1678 ถึงปี ค.ศ. 1681 และในที่สุดก็เป็นสาเหตุที่นำไปสู่การออกร่างพระราชบัญญัติยกเว้น

ไททัส โอตส์เกิดที่โอ้คแคมในอังกฤษเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1649 ซามูเอลบิดาเป็นนักบวชที่มาร์แชมในมลฑลนอร์โฟล์ค ก่อนที่จะมาเป็นแอนาแบ็พทิสต์ (Anabaptist) ระหว่างการปฏิวัติเพียวริตัน และกลับเข้ารับนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ในสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์ ไททัสได้รับการศึกษาที่โรงเรียนเมอร์ชั้นท์เทย์เลอร์และต่อมาที่วิทยาลัยไคอัส, เคมบริดจ์ วิทยาลัยเซนต์จอห์น, เคมบริดจ์ แต่ก็ถูกไล่ออกจากทั้งสองวิทยาลัย สองสามเดือนต่อมาโอตส์ก็เข้าเป็นนักบวชอังกลิคันและวิคคาร์ (Vicar) หรือนักบวชประจำวัดที่บ็อบบิงในมลฑลเค้นท์ ระหว่างนี้โอตส์ก็ถูกกล่าวหาว่าแจ้งความเท็จเกี่ยวหาว่าครูที่เมืองเฮสติงสเล่นเพื่อนเพศเดียวกัน (sodomy) โอตส์ถูกจำคุกแต่ก็หลบนีไปลอนดอนได้

ในปี ค.ศ. 1677 โอตส์ก็ได้รับตำแหน่งอนุศาสนาจารย์ประจำเรือ “แอ็ดเวนเชอร์” ในราชนาวีอังกฤษ แต่ต่อมาก็ถูกกล่าวหาในข้อหา “การเล่นสวาท” (ซึ่งเป็นข้อหาที่มีโทษถึงประหารชีวิตในอังกฤษในสมัยนั้น) แต่ก็ได้รับการผ่อนผันเพราะความที่เป็นเป็นอนุศาสนาจารย์

หลังจากออกจากราชนาวีแล้วโอตส์ก็เข้าทำงานกับสำนักโรมันคาทอลิกของดยุคแห่งนอร์โฟล์คในฐานะอนุศาสนาจารย์อังกลิคัน ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1677 โอตส์ก็เข้าเป็นโรมันคาทอลิก ในขณะเดียวกันก็ตกลงที่จะร่วมเขียนจุลสารต่อต้านโรมันคาทอลิกต่างๆ กับอิสเรียล ทังก์ (Israel Tonge) ผู้ที่โอตส์พบผ่านทางบิดา
บูเช็คเทียน จอมนางเหนือแผ่นดิน

บูเช็คเทียน จอมนางเหนือแผ่นดิน(ชื่อจีน 日月凌空 ชื่ออังกฤษ The shadow of empress wu) เป็นภาพยนตร์จีนชุด ในประเทศไทยออกฉายในปี พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2552 ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวีออกฉายในวันจันทร์-พุธ เวลา 13.00-14.00 แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นเวลา 15.30-16.00 โดยบริษัทเอสทีแกรนด์มัลติมีเดียก็ได้รับลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายภาพยนตร์จีนชุดนี้แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย เนื้อหาเล่าถึงเรื่องราวของพระนางบูเช็กเทียน ตั้งแต่เข้าวังในสมัยจักรพรรดิถังไท่จง จนได้เป็นฮองเฮาในสมัยจักรพรรดิถังเกาจง เป็นฮองไทเฮาในสมัยจักรพรรดิถังจงจง-จักรพรรดิถังรุ่ยจง และเป็นจักรพรรดินีของจีนช่วงบั้นปลายของพระชนม์ชีพ
เคนต์

เคนต์ () เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร และเป็นหนึ่งใน “มณฑลรอบนครลอนดอน” (Home Counties) เคนต์มีเขตแดนติดกับอีสต์ซัสเซ็กซ์, เซอร์รีย์ และนครลอนดอนและปริมณฑล และมีปากแม่น้ำเทมส์ขวางกับเอสเซ็กซ์ มณฑลภูมิศาสตร์เคนต์ประกอบด้วยเทศบาลมณฑลเคนต์ และรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวของเมดเวย์ เคนต์ตั้งอยู่ไม่ไกลจากฝรั่งเศสที่แยกโดยช่องแคบอังกฤษและครึ่งทางระหว่างอุโมงค์ช่องแคบอังกฤษl 
เคนต์แบ่งการปกครองเป็นสิบสามแขวง: เซเวนโอกส์, ดาร์ทฟอร์ด, เกรฟแชม, ทันบริดจ์และมอลลิง, เมดเวย์, เมดสตัน, ทันบริดจ์เวลล์ส, สเวล, แอชฟอร์ด, แคนเตอร์บรี, เชปเวย์, เธนเน็ต และ โดเวอร์โดยมีเมืองหลวงของมณฑลอยู่ที่ เมดสตัน เดิมโรเชสเตอร์ และแคนเตอร์บรี เป็นเมืองที่มีฐานะเป็นนครแต่ปัจจุบันเมืองหลังเท่านั้นที่ยังเป็นนคร

ที่ตั้งของเคนต์ระหว่างลอนดอนและแผ่นดินใหญ่ยุโรปทำให้เป็นมณฑลหน้าด่านและเป็นยุทธภูมิในความขัดแย้งหลายครั้งเช่นในระหว่างยุทธการแห่งบริเตนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เคนต์ตะวันออกได้ชื่อว่าเป็น “Hell Fire Corner” ระหว่างความขัดแย้ง ระหว่าง 800 ปีที่ผ่านมาอังกฤษพึ่งเคนต์ในด้านกองเรือ ท่าเรือซิงก์ (Cinque Ports) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 14 และอู่เรือแช็ทแธมในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 20 มีความสำคัญต่อความปลอดภัยและความมั่นคงของอังกฤษ ฝั่งทะเลฝรั่งเศสสามารถมองเห็นได้จากไวท์คลิฟฟ์สที่โดเวอร์ ในวันที่อากาศแจ่มใส

เคนต์เป็นอาณาบริเวณที่มีการเกษตรกรรมในด้านสวนผลไม้และการปลูกฮอปที่ใช้ในการทำเบียร์ เคนต์ได้ชื่อว่าเป็น “สวนแห่งอังกฤษ” อุตสาหกรรมหลักของเคนต์ก็ได้แก่การทำซีเมนต์ สินค้ากระดาษ และการสร้างเรือบินแต่ความสำคัญของอุตสาหกรรมเหล่านี้ลดถอยลง ทางด้านใต้และตะวันออกขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการเกษตรกรรม
หยาง เย่

หยาง เย่ (จีน: 楊業; Pinyin: Yáng Yè) หรือ หยาง จีเย่ (จีน: 楊繼業; Pinyin: Yáng Jìyè) (?-ค.ศ.986) เป็นแม่ทัพคนสำคัญของราชวงศ์โฮ่วฮั่นและภายหลังถูกใส่ร้าย จึงพาครอบครัวมาพึ่งบุญของ ราชวงศ์ซ่ง จนได้เป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายขวา หยาง เย่เป็นบุคคลสำคัญของแผ่นดินเป็นสามีของเซอไซ่ฮัวเป็นพ่อของหยางซื่อหลาง หยางลิ่วหลาง ภายหลังตายลงพร้อมกับหยางต้า เอ่อร์ ซันหลาง ในศึกที่จินซาทาน
ปัญจาบพริซันแมตช์

ปัญจาบพริซันแมตช์ () เป็นหนึ่งในการปล้ำในกรงของ WWE

กรงชนิดนี้แตกต่างจากกรงขนิดอื่นที่ไม่ใช่กรงเหล็กและเป็นคุกที่เคยใช้ขังนักโทษ แต่เดอะ เกรท คาห์ลี ได้นำมาใช้เป็นแมตช์การแข่งขัน เป็นคุกที่ถูกถักด้วยไม้ไผ่จากประเทศอินเดีย(แต่ WWE ใช้เหล็กทำกรงไม้ใผ่แทน) โดยในกรงเหล็กนั้นมีคุกอยู่ 2 ชั้นด้วยกันคือ

เป็นคุกที่มีความยาวเท่ากับเส้นรอบรูปของขอบเวที ความสูง 1.2เมตร ไม่มีหลังคากรงไม่ไผ่ โดยมีประตูออกจากด้านใน 4 ด้าน โดยประตูนี้จะถูกปิดไว้ จนกว่าจะมีนักมวยปล้ำมาขอให้กรรมการชักรอกเปิดออก ประตูจะเปิดออกภายใน 1 นาทีหากหมดเวลานี้ไปแล้ว ประตูจะถูกปิดตายทันที จึงต้องเปิดประตูที่เหลือเพื่อออกจากกรงด้านใน หากประตูปิดตายหมดก็จะทำให้ผู้ที่อยู่ด้านใน ออกมาได้ลำบากยิ่งขึ้น โดยด้านบนนั้น จะไม่มีหลังคาปิด นักมวยปล้ำสามารถปีนข้ามมาได้

คุกด้านนอกมีความยาวรอบคุกเท่ากับบริเวณรั้วกั้นคนดู ความสุงประมาณ 4.8 เมตร (คุกด้านใน+ความสูงของเวที) คุกด้านนอกนี้มีเพียงความสูงและเสี้ยนไม้ที่เป็นอุปสรรคในการปีนออก นักมวยปล้ำต้องปีนออกจากคุกโดยวิธีเดียว (ไม่มีการจับกด,ยอมแพ้,ดิสควอลิไฟล์เคชั่น,เคานท์เอ้าท์) หากใครลงถึงพื้นก่อนจะเป็นผู้ชนะ
นอตทิงแฮม

นอตทิงแฮม ( "นอตทิงเงิม") เป็นนครและเมืองหลวงของมณฑลนอตทิงแฮมเชอร์ในภาคการปกครองมิดแลนด์สตะวันออกของอังกฤษ และเป็นหนึ่งในกลุ่มเมืองใหญ่หลักของอังกฤษ

นอตทิงแฮมมีเนื้อที่ 74.61 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมดประมาณ 288,700 คนและ 667,000 คนถ้ารวมทั้งในบริเวณปริมณฑลที่อยู่ในมณฑลดาร์บีเชอร์ บริเวณปริมณฑลของนอตทิงแฮมใหญ่เป็นที่เจ็ดในสหราชอาณาจักรใกล้เคียงกับลิเวอร์พูลและเชฟฟีลด์ บริเวณปริมณฑลครอบคลุมอาณาบริเวณที่กว้างที่รวมทั้งเมืองใกล้เคียงเช่นอิลเคสตันและอีสต์วูด

ใจกลางของตัวเมืองเป็นจัตุรัสตลาดเก่าซึ่งมีเนื้อที่ 22,000 ตารางเมตรซึ่งเป็นจัตุรัสที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ และได้รับการปรับปรุงในปี ค.ศ. 2007 เพื่อรวมบริเวณน้ำพุที่ประกอบด้วยอ่างน้ำพุหลายอ่าง จัตุรัสทั้งจัตุรัสปูด้วยหินแกรนิต ตึกเทศบาลเมืองนอตทิงแฮมที่อยู่ที่จัตุรัสมองเห็นได้แต่ไกลเพราะสูง 61 เมตรเหนือตัวเมืองและส่องไปตอนกลางคืน ภายในเป็นซุ้มโค้งและร้านค้าขายสำหรับลูกค้าระดับสูง กระจายออกไปจากจัตุรัสก็เป็นบริเวณอื่น ๆ ของเมือง ฮอกลีย์ควอเตอร์เป็นบริเวณร้านค้าย่อยและโรงภาพยนตร์ที่อยู่ทางตะวันออกของเมือง ฮอกลีย์อยู่ติดกับเลซมาร์เก็ตซึ่งมีตึกสมัยวิกตอเรียใหญ่ ๆ และเคยเป็นบริเวณอุตสาหกรรมการทำลูกไม้ในสมัยวิกตอเรีย ทางด้านใต้ของจัตุรัสนำไปสู่บริเวณที่สร้างใหม่ศูนย์การค้าบรอดมาร์ช เลยไปจากนั้นก็เป็นคลองที่เต็มไปด้วยคาเฟและภัตตาคาร ทางด้านตะวันตกเป็นที่ตั้งของปราสาทนอตทิงแฮมและเมดมาเรียนเวย์ซึ่งเป็นบริเวณที่มีสิ่งก่อสร้างสูง ๆ จากทางด้านเหนือจากจัตุรัสเป็นศูนย์การค้าวิคตอเรียซึ่งมีทั้งร้านค้า โรงภาพยนตร์ และภัตตาคาร สถานที่ทางวัฒนธรรมก็ได้แก่โรงละครหลวง
ราชวงศ์ซ่ง (แก้ความกำกวม)

ราชวงศ์ซ่งเป็นราชวงศ์โบราณที่เคยปกครองจีนมีอยู่ 2 ราชวงศ์ได้แก่
ปลาน้ำกร่อย

ปลาน้ำกร่อย หรือ ปลาสองน้ำ () คือ ปลาที่สามารถปรับสภาพให้อาศัยอยู่ได้ทั้งน้ำเค็มหรือในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืดตามแม่น้ำลำคลอง

ปลาน้ำกร่อย อาจแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ

แต่อย่างไรก็ตาม ปลาทั้ง 2 กลุ่มใหญ่นั้นอาจซ้ำซ้อนกันได้ มีการประเมินว่ามีปลาที่จัดได้ว่าเป็นปลาน้ำกร่อย หรือปลาสองน้ำไว้ประมาณ 22,000 ชนิด
ศึกด่านเฮาโลก๋วน

ศึกด่านเฮาโลก๋วน หรือ ศึกประตูหูเหลา (Battle of Hulao Gate) เป็นสงครามในสมัยสามก๊กที่เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 190 (พ.ศ. 733) 6 ปีให้หลังจากสงครามปราบกบฏโพกผ้าเหลือง เป้าหมายของศึกครั้งนี้คือการโค่นอำนาจของจอมทรราชตั๋งโต๊ะ

เนื้อหาหลักดูที่ ศึกปราบตั๋งโต๊ะ

ในปี ค.ศ. 190 (พ.ศ. 733) ตั๋งโต๊ะเดินทางมาที่เมืองลกเอี๋ยงเมืองหลวงของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เพื่อเข้าควบคุมราชสำนัก ทำให้โจโฉไม่พอใจ จึงได้ติดต่อผู้นำทางการทหารคนอื่นให้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง โดยให้อ้วนเสี้ยว เพื่อนสนิทในวัยเด็กของโจโฉเป็นหัวหน้ากองทัพผสม

กองทัพผสมรบครั้งแรกที่ด่านเฮาโลก๋วนซึ่งห่างจากเมืองลกเอี๋ยง 50 ลี้ มีผู้รักษาด่านนี้คือฮัวหยง ในชั้นแรกกองทัพผสมไม่สามารถหักเอาด่านเฮาโลก๋วนได้ ฮัวหยงทำการต้านทานกองทัพผสมอย่างเข้มแข็งและสามารถตัดศีรษะแม่ทัพฝ่าตรงข้ามได้หลายคน กวนอูซึ่งขณะนั้นทำหน้าที่ติดตามเล่าปี่ในสังกัดของแม่ทัพกองซุนจ้านจึงได้ขันอาสาแม่ทัพใหญ่อ้วนเสี้ยวออกรบกับฮัวหยง และสามารถตัดศีรษะฮัวหยงได้อย่างรวดเร็วขนาดเหล้ายังไม่ทันหายอุ่น นับเป็นชัยชนะครั้งแรกที่สำคัญยิ่งต่อกองทัพผสมต่อต้านตั๋งโต๊ะ และกวนอูได้รับการชื่นชมและต้อนรับจากบรรดาแม่ทัพ

หลังจากการตายของฮัวหยง ตั๋งโต๊ะจึงนำทหาร 150,000 คนออกรบโดยมีลิโป้ ลิยู ฯลฯ เป็นรองแม่ทัพและเคลื่อนทัพมาที่ประตูหูเหลาที่ตั้งอยู่ทางตะวันออก พร้อมกับส่งทหาร 50,000 คนที่คุมไปโดยลิฉุยและกุยกีเข้าไปที่ด่านเพื่อเสริมความแข็งแกร่ง

ภายหลังทางกองทัพผสมได้ส่งแม่ทัพออกไปรบทั้งหมด 8 คนเช่นอองของ,เปาสิ้น,โตเกี๋ยมและกองซุนจ้านเป็นต้นแต่ปรากฏว่าพ่ายแพ้
6 คนตายในที่รบเหลือกลับมาแค่โตเกี๋ยมและกองซุนจ้านและพี่น้องร่วมสาบานในสวนท้อทั้ง 3 คนคือเล่าปี่,กวนอูและเตียวหุยได้อาสาออกรบสู้
กับลิโป้จนในที่สุดลิโป้สู้ทั้ง3ไม่ไหวได้ขี่ม้าเซ็กเธาว์ล่าถอยกลับเข้าด่านเฮาโลก๋วนไปหลังจากนั้นตั๋งโต๊ะได้ปรึกษากับลิยูซึ่งเป็นกุนซือและลูกเขยของตั๋งโต๊ะ
ลิยูจึงเสนอแผนให้กับพ่อตาของตัวเองว่าควรย้ายเมืองหลวงกลับไปที่ฉางอันซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของราชวงศ์ฮั่นหลังจากนั้นกองทัพผสมได้สลายตัวไป
อย่างถาวร
สิงโตอินเดีย

สิงโตอินเดีย หรือ สิงโตเอเชีย หรือ สิงโตเปอร์เซีย (; ; ) เป็นชนิดย่อยของสิงโตที่ยังหลงเหลือในปัจจุบัน

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายสิงโตที่พบในทวีปแอฟริกา แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยตัวผู้เมื่อโตเต็มมีน้ำหนักประมาณ 160–190 กิโลกรัม ตัวเมียหนักประมาณ 110–120 กิโลกรัม ความยาวหัวถึงหางของตัวผู้ 2.92 เมตร ลักษณะเด่นอีกประการหนึ่งของสิงโตอินเดีย คือ มีแผงคอทั้งตัวผู้และตัวเมีย และแผงคอของตัวผู้ไม่หนาและใหญ่เหมือนสิงโตในทวีปแอฟริกา มองเห็นใบหูเห็นชัดเจน ดังนั้นตัวผู้และตัวเมียจึงมีรูปลักษณ์ที่คล้ายกันมาก นอกจากนี้แล้วยังมีหนังทอดยาวตลอดใต้ลำตัวซึ่งไม่พบในสิงโตในทวีปแอฟริกา ทั้งนี้เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่ต่างกันเนื่องจากสิงโตอินเดียอาศัยอยู่ในป่าทึบไม่เหมือนกับสิงโตในแอฟริกาที่อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าโล่งกว้าง และทำให้สิงโตอินเดียเป็นสัตว์ที่แฝงตัวได้อย่างกลมกลืนกับธรรมชาติรอบตัวในศรีลังกามีสิงโตอีกสายพันธ์คือ สิงโตศรีลังกา แต่สูญพันธ์เมื่อ32,000ปีก่อนไปพร้อมกับ เสือศรีลังกา มีซากฟอสซิลบางส่วนในพิพิธภัณฑ์ในศรีลังกา

ในอดีต มีการกระจายพันธุ์ในภูมิภาคตะวันออกกลาง, เปอร์เซีย, อิรัก, ซีเรีย, อัฟกานิสถาน, ปากีสถานไปจนถึงมาซิโดเนียในกรีซ และ ศรีลังกา ด้วยแต่ปัจจุบันพบเหลือเพียงแห่งเดียวในธรรมชาติ คือ อุทยานแห่งชาติป่ากีร์ ในรัฐคุชราตทางตอนเหนือของอินเดียเท่านั้น และอยู่ในสถานะวิกฤตต่อการสูญพันธุ์ แต่ได้เพิ่มจำนวนขึ้นจากเมื่อประมาณ 30 ปี ก่อนที่เหลือเพียงไม่กี่สิบตัวเท่านั้น เป็น 530 ตัวในปัจจุบัน และอยู่ในอัตราที่เพิ่มขึ้น

พฤติกรรมการรวมฝูงของสิงโตอินเดีย แตกต่างไปจากสิงโตในทวีปแอฟริกา กล่าวคือ มีขนาดฝูงที่เล็กกว่า โดยมีจำนวนอย่างมากที่สุดเพียง 5 ตัวเท่านั้น และอาจมีตัวเมียเพียง 2 ตัว และอาจมีตัวผู้เป็นจ่าฝูง 2 ตัวก็เป็นได้ โดยเป็นลักษณะร่วมปกครอง ขณะที่ตัวผู้จะเข้าร่วมฝูงก็ต่อเนื่องจะล่าเหยื่อหรือในการผสมพันธุ์เท่านั้น

ในวัฒนธรรมของอินเดีย มีสิงโตอยู่มากมาย เช่น หัวเสาหินสลักในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชที่เป็นรูปสิงโตอินเดีย รวมถึงปรัมปราในศาสนาฮินดูที่เป็นศาสนาพื้นเมืองของอินเดีย ก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับสิงโตอยู่มาก

หรือแม้กระทั่งในประวัติศาสตร์ยุโรปเอง ก็มีภาพโมเสกของอเล็กซานเดอร์มหาราชทรงร่วมล่าสิงโตกับพระสหาย ซึ่งเชื่อว่าเป็นแม่ทัพชื่อ เฮฟฟาฮิสเตียน เชื่อว่าสิงโตชนิดนั้นก็คือ สิงโตอินเดีย นั่นเอง

ทางวัฒนธรรมจีน มีการละเล่นเชิดสิงโต ซึ่งในประเทศจีนเองไม่มีสิงโตเป็นสัตว์พื้นเมือง เชื่อว่าเป็นการรับมาจากเปอร์เซีย ด้วยการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันผ่านเส้นทางสายไหม

สิงโตอินเดียตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 4 ปี ซึ่งมากกว่าสิงโตในทวีปแอฟริกา และจะออกลูกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนเมษายน และมีอายุขัยโดยเฉลี่ย 16–18 ปี ในตัวผู้ และตัวเมีย 17–18 ปี พบมากที่สุดคือ 21 ปี ถือว่ามากกว่าสิงโตทวีปแอฟริกา
เฟรนด์ลีไฟรส์

เฟรนด์ลีไฟรส์ () เป็นวงอังกฤษจากเซนต์อัลบานส์ เฮิร์ตฟอร์ดเชียร์ พวกเขาเซ็นสัญญากับ XL Recordings มีผลงานเป็นชื่อวงในอัลบั้มแรก ออกวางขายเมื่อ 1 กันยายน ค.ศ. 2008

เฟรนด์ลีไฟรส์ รวมตัวกันที่โรงเรียนเซนต์อัลบานส์ ตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยทำเพลงในแนวโพสต์-ฮาร์ดคอร์ ที่ชื่อ First Day Back ที่รวมตัวกันจนเข้ามหาวิทยาลัย หลังจากนั้นนักร้องนำที่ชื่อ เอ็ด แม็กฟาร์เลน ออกผลงานเพลงของตัวเอง ในชื่อของตัวเอง กับค่ายเพลงแนวอีเลกโทรนิก้า ที่ชื่อ Skam และ Precinct Recordings หลังจากที่พวกเขาออกจากมหาวิทยาลัยก็ได้ตั้งวงใหม่ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงแด๊นส์ "กับเมลโลดี้แบบชูเกซ"" และ "การเขียนเพลงแบบเพลงป็อปคลาสสิก"

ในปลายปี 2007 พวกเขาถือเป็นวงที่ยังไม่เซ็นสัญญาแล้วได้รับเชิญให้ออกในรายการ "Transmission programme" ทาง Channel 4 ซิงเกิลของพวกเขาได้รับตำแหน่งเป็น ซิงเกิลประจำสัปดาห์ ในหนังสือ Guardian และ NME พวกเขายังได้ทัวร์ตลอดในสหราชอาณาจักร ยุโรป ญี่ปุ่น แคนาดา และสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤษภาคม 2008 เพลง "On Board" ได้ใช้ประกอบในโฆษณาทางโทรทัศน์ในอเมริกาเหนือ สำหรับเครื่องเล่น Wii Fit ของนินเทนโด และเพลง "On Board" ยังใช้ในเทรลเลอร์ของเกม "Gran Turismo 5" ในเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลง "White Diamonds" ยังใช้ประกอบในตอน ตอนหนึ่งของซีรีส์อเมริกัน Gossip Girl ในฤดูกาลที่ 2
ซัสเซกซ์

ซัสเซกซ์ () ภาษาอังกฤษเก่าเรียกว่า ที่แปลว่าแซกซันใต้ เป็นอดีตเทศมณฑลในภูมิภาคเซาท์อีสต์อิงแลนด์ของอังกฤษ มีอาณาบริเวณใกล้เคียงกับราชอาณาจักรซัสเซกซ์ในอดีต

เขตแดนทางด้านเหนือติดกับเทศมณฑลเซอร์รีย์, ด้านตะวันออกติดกับเคนต์, ด้านใต้ติดช่องแคบอังกฤษ และด้านตะวันตกแฮมป์เชอร์ และแบ่งการปกครองท้องถิ่นออกเป็นเวสต์ซัสเซกซ์ และอีสต์ซัสเซกซ์ และนครไบรตันและโฮฟ นครไบรตันและโฮฟใช้ระบบรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวในปี ค.ศ. 1997 และได้รับฐานะเป็นนครในปี ค.ศ. 2000 จนกระทั่งบัดนั้นชิชิสเตอร์เป็นเมืองเดียวในมณฑลที่มีฐานะเป็นนคร

จากเดิมมีฐานะเป็นเทศมณฑลทางพิธีการ ในปัจจุบันซัสเซกซ์ถูกแบ่งออกเป็นเทศมณฑลเวสต์ซัสเซกซ์และเทศมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์ การแบ่งออกเป็นสองเทศมณฑลเริ่มทำเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1189 โดยมีระบบการบริหารแยกกัน (ระบบศาลปกครองสี่สมัย) มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายใต้พระราชบัญญัติรัฐบาลส่วนท้องถิ่น ค.ศ. 1888 เขตการปกครองสองเขตนี้ก็กลายเป็นเทศมณฑลบริหาร (ที่รวมทั้งสภาเทศมณฑล : ไบรตัน, เฮสติง และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 อีสต์บอร์น)
สมบัติการเปลี่ยนหมู่

ในคณิตศาสตร์ สมบัติการเปลี่ยนหมู่ () เป็นสมบัติหนึ่งที่สามารถมีได้ของการดำเนินการทวิภาค ซึ่งนิพจน์ที่มีตัวดำเนินการเดียวกันตั้งแต่สองตัวขึ้นไป การดำเนินการสามารถกระทำได้โดยไม่สำคัญว่าลำดับของตัวถูกดำเนินการจะเป็นอย่างไร นั่นหมายความว่า การใส่วงเล็บเพื่อบังคับลำดับการคำนวณในนิพจน์ จะไม่ส่งผลต่อผลลัพธ์สุดท้าย ตัวอย่างเช่น
นิพจน์ข้างซ้ายจะบวก 5 กับ 2 ก่อนแล้วค่อยบวก 1 ส่วนนิพจน์ข้างขวาจะบวก 2 กับ 1 ก่อนแล้วค่อยบวก 5 ไม่ว่าลำดับของวงเล็บจะเป็นอย่างไร ผลบวกของนิพจน์ก็เท่ากับ 8 ไม่เปลี่ยนแปลง และเนื่องจากสมบัตินี้เป็นจริงในการบวกของจำนวนจริงใดๆ เรากล่าวว่า การบวกของจำนวนจริงเป็นการดำเนินการที่ "เปลี่ยนหมู่ได้" (associative)

ไม่ควรสับสนระหว่างสมบัติการเปลี่ยนหมู่กับสมบัติการสลับที่ สมบัติการสลับที่เป็นการเปลี่ยนลำดับของตัวถูกดำเนินการในนิพจน์ ในขณะที่สมบัติการเปลี่ยนหมู่ไม่ได้สลับตัวถูกดำเนินการเหล่านั้น เพียงแค่เปลี่ยนลำดับการคำนวณ เช่นตัวอย่างต่อไปนี้
ไม่ใช่ตัวอย่างของสมบัติการเปลี่ยนหมู่ เพราะว่า 2 กับ 5 สลับที่กัน

การดำเนินการเปลี่ยนหมู่ได้มีมากมายในคณิตศาสตร์ และด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าโครงสร้างเชิงพีชคณิตส่วนใหญ่จำเป็นต้องมีการดำเนินการทวิภาคที่เปลี่ยนหมู่ได้เป็นส่วนประกอบ อย่างไรก็ตามการดำเนินการหลายอย่างที่สำคัญก็ "เปลี่ยนหมู่ไม่ได้" หรือ "ไม่เปลี่ยนหมู่" (non-associative) เช่นผลคูณไขว้ของเวกเตอร์

กำหนดการดำเนินการทวิภาค บนเซต "S" เราจะกล่าวว่าการดำเนินการนั้น "เปลี่ยนหมู่ได้" ถ้าหาก
และเนื่องจากลำดับของการดำเนินการไม่มีความสำคัญ เราจึงอาจไม่จำเป็นต้องใส่วงเล็บ ดังนี้
อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่จะต้องจดจำคือ การเปลี่ยนลำดับของการดำเนินการจะต้องไม่ทำให้ตัวถูกดำเนินการเปลี่ยนตำแหน่งไปภายในนิพจน์

กำหนดฟังก์ชันทวิภาค f : "A"×"A" → "B" เราจะกล่าวว่าฟังก์ชันนั้น "เปลี่ยนหมู่ได้" ถ้าหาก

ตัวอย่างบางส่วนของการดำเนินการเปลี่ยนหมู่มีดังนี้
ดังนั้น การจับคู่จึงเป็นการดำเนินการเปลี่ยนหมู่ได้เสมอ

กำหนดการดำเนินการทวิภาค บนเซต "S" เราจะกล่าวว่าการดำเนินการนั้น "เปลี่ยนหมู่ไม่ได้" ถ้าหาก
การดำเนินการเช่นนั้น ลำดับของการคำนวณจึงมีความสำคัญ เช่นการลบ การหาร และการยกกำลัง

เครื่องหมายวงเล็บจึงถูกใช้เพื่อแสดงลำดับของการดำเนินการ เมื่อมีการดำเนินการเหล่านี้มากกว่าหนึ่งครั้งในนิพจน์ อย่างไรก็ตาม นักคณิตศาสตร์ได้ยอมรับลำดับความสำคัญของการดำเนินการที่ไม่เปลี่ยนหมู่หลายชนิด เป็นหลักการในการเขียนเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้วงเล็บ แบ่งออกได้เป็นสองประเภท ได้แก่การดำเนินการที่จัดกลุ่มทางซ้าย
และการดำเนินการที่จัดกลุ่มทางขวา
เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง

เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง (Emil Adolf von Behring; 15 มีนาคม ค.ศ. 1854 – 31 มีนาคม ค.ศ. 1917) เป็นนักสรีรวิทยาชาวเยอรมันซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1901

เบริงถือกำเนิดที่ฮันส์ดอร์ฟ ไครส์ โรเซนแบร์ก จังหวัดปรัสเซีย โดยมีชื่อ อดอล์ฟ เอมิล เบริง (Adolf Emil Behring)

ระหว่าง ค.ศ. 1874 และ ค.ศ. 1878 เบริงศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ที่ Akademie für das militärärztliche Bildungswesen เมืองเบอร์ลิน เขาทำงานหลักเป็นแพทย์ทหาร และต่อมาเป็นศาสตราจารย์ด้านสุขศาสตร์ในคณะแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมาร์บูร์ก (University of Marburg) ภายใต้แรงต่อต้านในช่วงแรกจากสภาคณะ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขารับไว้ตลอดช่วงชีวิต

เบริงเป็นผู้ค้นพบสารต้านชีวพิษ (antitoxin) ต่อคอตีบ และมีชื่อเสียงอย่างมากจากการค้นพบดังกล่าว รวมทั้งจากการอุทิศตนเพื่อศึกษาด้านภูมิคุ้มกัน เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1901 จากการพัฒนาการรักษาด้วยซีรัมเพื่อต้านคอตีบ (ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับเอมิล รูซ์ (Emile Roux)) และบาดทะยัก เนื่องจากโรคคอตีบนั้นได้คร่าชีวิตประชาชนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็ก และบาดทะยักเป็นสาเหตุการเสียชีวิตหลักในสงคราม ในสภาวัณโรคนานาชาติ (International Tuberculosis Congress) เมื่อ ค.ศ. 1905 เบริงได้ประกาศว่าเขาค้นพบ "สารซึ่งนำมาจากไวรัสเชื้อวัณโรค" สารดังกล่าวที่เบริงตั้งชื่อว่า "T C" มีบทบาทสำคัญในการสร้าง "โบวิวัคซีน" ของศาสตราจารย์เบริง ซึ่งช่วยป้องกันวัณโรควัว

เบริงเสียชีวิตที่มาร์บูร์ก เฮสส์-นัสเซา เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1917 ชื่อของท่านได้นำไปเพื่อรำลึกถึงตามสถาบันหรือบริษัทต่างๆ เช่น Dade Behring บริษัททำงานเกี่ยวกับการสินิจฉัยทางคลินิกขนาดใหญ่ของโลก, CSL Behring ผู้ผลิตสารชีวรักษาจากพลาสมา, Behringwerke AG ในมาร์บูร์ก, Novartis Behring และในรางวัลเอมิล ฟอน เบริง (Emil von Behring Prize) แห่งมหาวิทยาลัยมาร์บูร์กซึ่งเป็นรางวัลสูงสุดด้านการแพทย์ในประเทศเยอรมนี

เหรียญรางวัลโนเบลของเบริงปัจจุบันถูกรักษาที่พิพิธภัณฑ์สภากาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศในกรุงเจนีวา
เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ

มณฑลการปกครองของอังกฤษในประวัติศาสตร์ เป็นเขตการปกครองโบราณของอังกฤษ ที่ก่อตั้งโดยการบริหารของชนนอร์มันและในกรณีส่วนใหญ่จำลองมาจากเขตการปกครองราชอาณาจักรและไชร์ของแองโกล-แซ็กซอนก่อนหน้านั้น เขตการปกครองเหล่านั้มีประโยชน์ในการใช้สอยหลายอย่างมาเป็นเวลาหลายร้อยปี และยังใช้เป็นพื้นฐานในการพิจารณาการจัดเขตการปกครองของรัฐบาลส่วนท้องถิ่นในสมัยปัจจุบัน มณฑลเหล่านี้บางครั้งก็รู้จักกันว่า “มณฑลโบราณ” (ancient counties)

รายชื่อมณฑลในประวัติศาสตร์:
หม่อมหลวงจรัญ สนิทวงศ์

หม่อมหลวงจรัญ สนิทวงศ์ อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม เป็นที่มาของชื่อถนนจรัญสนิทวงศ์ ในฝั่งธนบุรี เป็นปลัดกระทรวงคมนาคมเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2489

หม่อมหลวงจรัญ สนิทวงศ์ เป็นบุตรของเจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) กับท่านผู้หญิงวงศานุประพัทธ์ (ตาด สิงหเสนี) เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับทุนของกรมรถไฟหลวง ไปศึกษาต่อในด้านวิศวกรรมโยธา ที่ประเทศอังกฤษจนจบการศึกษา แล้วเข้ารับราชการในกรมรถไฟหลวง เมื่อ พ.ศ. 2465 ในตำแหน่ง นายช่างผู้ช่วยประจำกองก่อสร้างสายตะวันออกเฉียงเหนือ จนตำแหน่งสุดท้ายในกรมรถไฟคือ ผู้อำนวยการราชการฝ่ายการช่างโยธา กรมรถไฟ กระทรวงคมนาคม (วิศวกรใหญ่ฝ่ายการช่างโยธา การรถไฟแห่งประเทศไทยในปัจจุบัน) จากนั้นจึงโอนไปรับราชการในกระทรวงอุตสาหกรรม ตำแหน่ง อธิบดีกรมโลหะกิจ จนตำแหน่งสุดท้ายเป็นปลัดกระทรวงคมนาคม ในรัชกาลที่ 6 ท่านได้รับพระราชทานราชทินนามเป็น หลวงจรัญสนิทวงศ์

นามของท่านถูกนำมาตั้งเป็นชื่อของถนนที่ตัดใหม่โดยกรมทางหลวงในฝั่งธนบุรี เชื่อมถนนเพชรเกษม ตั้งแต่แยกท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ ผ่านเขตบางกอกน้อย ขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นระยะทางประมาณ 11.4 กิโลเมตร ไปสิ้นสุดที่เชิงสะพานพระราม 6 ในเขตอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เดิมถนนสายนี้กรุงเทพมหานครติดป้ายชื่อผิดเป็น "จรัลสนิทวงศ์" ต่อมาได้แก้ไขเป็น "จรัญสนิทวงศ์"
นอร์มัน (แก้ความกำกวม)

นอร์มัน อาจจะหมายถึงใช้เป็นชื่อคนหรือสถานที่
หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์ (พ.ศ. 2452 - พ.ศ. 2538) สูตินรีแพทย์ชาวไทย, อดีตคณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเลขาธิการสภากาชาดไทย เป็นบุตรของเจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) กับท่านผู้หญิงตาด วงศานุประพัทธ์ (ตาด สิงหเสนี) เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2461 จบแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเดอแรม แล้วรับราชการที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จนเป็นหัวหน้าภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา ระหว่าง พ.ศ. 2496-2512 คณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภากาชาดไทย
หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์

รองอำมาตย์เอก หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์ ( พ.ศ. 2443 - พ.ศ. 2524 ) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ กระทรวงคมนาคม และกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2

หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์ เป็นบุตรของเจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) กับท่านผู้หญิงวงศานุประพัทธ์ (ตาด สิงหเสนี) เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2452 
หม่อมหลวงอุดม สมรสกับนางบุญยิ่ง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (สกุุุลเดิม วิมลสููตร์) มีบุตร 3 คน

หม่อมหลวงอุดม ยังเป็นสมาชิกวงลายคราม ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว