seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า

พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในเรื่อง อนาคตวงศ์ มีกล่าวถึงว่า หลังจากมัณฑกัป ที่มี พระรามะสัมพุทธเจ้า และ พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ จนแผ่นดินล่วงไป กว่า 3 อสงไขย เกิดแผ่นดินเรียกว่า สารกัป มีพระพุทธเจ้าบังเกิดมา 1 พระองค์มีชื่อว่า พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระองค์ทรงบำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์โดยมีตัวอย่างการบำเพ็ญ ปรมัตถบารมีอย่างยิ่งยวดพระชาติหนึ่ง ย้อนไปในสมัย พระกัสสปะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์บังเกิดเป็น มหาเสนาบดี ชื่อว่า โพธิอำมาตย์ ในพระเจ้ากิงกิสสราช มีอยู่วันหนึ่งพระกัสสปะพุทธเจ้าได้ออกจากฌาณสมาบัติ กษัตริย์พระเจ้ากิงกิสสราชทราบความได้ดำริอยากถวายทานแด่พระพุทธองค์ ซึ่งจะทำให้ได้ผลบุญหาที่สุดมิได้ จึงให้ทหารตีกลองร้องปล่าว ห้ามมิให้ชาวเมืองถวายทานแด่พุทธองค์ก่อนตน พร้อมทั้งคาดโทษและจัดให้มีทหารกั้นอณาเขตโดยรอบ

ครั้งนั้นโพธิอำมาตย์ได้ทราบก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าจะถวายทานแด่พระพุทธเจ้าด้วยเช่นกัน ด้วยความปรารถนานี้ท่านจึงไม่เกรงกลัวต่ออาญาที่จะได้รับเลย จึงได้ไปบอกบุตรและภรรยาให้เตรียมเครื่องไทยทานและผ้าหนึ่งผืน ครั้นรุ่งเช้า โพธิอำมาตย์ได้เดินทางไปยังสถานที่ที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ ทหารที่ทำหน้าที่เฝ้าอยู่จึงสอบถามถึงกิจธุระ โพธิอำมาตย์จึงตอบด้วยความสัจจริงว่าต้องการถวายทานแด่พุทธองค์ ด้วยเหตุนี้จึงถูกทหารจับตัวมัดมือไปเข้าเฝ้าพระเจ้ากิงกิสสราช และได้รับโทษประหาร

พระกัสสปะพุทธเจ้าทรงทราบด้วยญาณว่า โพธิอำมาตย์นี้เป็นพระบรมโพธิสัตว์ พระองค์หนึ่ง จึงเนรมิตรกายอีกพระองค์หนึ่งเสด็จไปที่ป่าช้าลานประหาร โดยให้โพธิอำมาตย์ เห็นเพียงผู้เดียว และทรงเทศนาสั่งสอน ให้ละและอย่าอาลัยในชีวิตเลย เมื่อโพธิอำมาตย์ได้ฟังก็เกิดปลื้มใจจนหาที่เปรียบมิได้ จึงยกเครื่องไทยธรรมพร้อมผ้าของตนและของภรรยาที่ฝากมา ถวายด้วยกิริยาเบญจางคประดิษฐ์ และอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต

พระกัสสปะพุทธเจ้าได้รับของและตรัสพุทธพยากรณ์ว่า จะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตข้างหน้าอย่างแน่นอน และเสด็จกลับเสวยเครื่องไทยธรรม ขณะนั้นโพธิอำมาตย์ได้ถูกเพชฌฆาตตัดศีรษะขาด มหัศจรรย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นเหตุให้เศวตฉัตรของพระเจ้ากิงกิสสราชหัก

ในที่ประหารนั้นบังเกิดวิมานทองพร้อมด้วยนางสวรรค์ 1000 ขุมทอง 16 ขุม และต้นกัลปพฤกษ์ 1 ต้น ภรรยาโพธิอำมาตย์ได้ใช้สมบัติที่เกิดขึ้นนี้เลี้ยงชีพจนหมดอายุขัย ฝ่ายโพธิอำมาตย์ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตมีทิพยสมบัติอันมากด้วยผลแห่งมหาทานนี้

เมื่อครั้นโพธิอำมาตย์สำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์มีพระวรกายสูง 80 ศอก มีพระชนมายุ 1 แสนปี ด้วยผลบุญที่พระองค์สละชีวิต มีไม้รังเป็นมหาโพธิ พุทธรัศมีสว่างไสวดุจดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ มีเศวตฉัตรกว้างและสูงประมาณ 3 โยชน์ (1 โยชน์ = 16 กิโลเมตร)ด้วยอานิสงส์ที่ถวายผ้า ในยุคพระองค์บังเกิดขุมทองใหญ่ขุมหนึ่งและข้าวสาลี สามารถเลี้ยงคนในยุคศาสนาของพระองค์ ด้วยผลทานที่ถวายข้าวของพระองค์
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ

ชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ () (6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) มีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าเทะรุ และภายหลังเสกสมรสกับ เจ้าชายโมะริฮิโระแห่งฮิงะชิกุนิ ทรงพระนามว่า เจ้าหญิงชิเงะโกะ พระชายาโมะริฮิโระแห่งฮิงะชิกุนิ () พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตใน สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง อีกทั้งยังเป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะแห่งญี่ปุ่น ภายหลังพระสวามีของพระองค์และครอบครัวถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ พระองค์จึงเป็นสามัญชนใช้พระนามเป็นนางชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ

เจ้าหญิงชิเงะโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยที่พระราชบิดายังทรงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารอยู่ พระนามในวัยเด็กคือ เจ้าหญิงเทะรุ () พระองค์ไม่ได้ถูกเลี้ยงโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาจนกระทั่งพระชนมายุได้ 3 ชันษา โดยระหว่างนั้นทรงถูกดูแลโดยนางกำนัล

ในปี ค.ศ. 1941 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าชายฮิงะชิกุนิ โมะริฮิโระ พระโอรสในเจ้าชายฮิงะชิกุนิ นะรุฮิโกะ โดยพิธีเสกสมรสได้มีในปี ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งผลให้พระราชพิธีถูกจัดอย่างเรียบง่ายและประหยัดที่สุด โดยพระองค์ทรงฉลองพระองค์เป็นกิโมโนของพระราชมารดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน ภายหลังการเสกสมรสพระองค์จึงมีพระนามเป็น เจ้าหญิงชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ ()

ในสิงหาคม ปี ค.ศ. 1947 เจ้าหญิงและครอบครัวได้ถูกถอดออกจากฐานันดรที่เคยมี เนื่องจากการล้มล้างสกุลขุนนางของ ดักลาส แมคอาเธอร์ "(ดูเพิ่มเติมที่ ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง)" หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร พระนางได้ประชวรในปี ค.ศ. 1960 ด้วยอาการเจ็บบริเวณพระอุทร โดยประชวรเป็นโรคมะเร็ง ทรงพักรักษาพระองค์ที่โรงพยาบาลหลวงในโตเกียว และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1961พระศพถูกบรรจุที่สุสานหลวงโทชิมากาโอกะ ในบันเคียว กรุงโตเกียว

เจ้าชาย และเจ้าหญิงฮิงะชิกุนิ มีพระโอรส-ธิดารวมกัน 2 พระองค์ กับอีก 3 องค์ โดย 3 องค์หลังนี้ได้ประสูติหลังจากการล้มล้างระบบขุนนางแล้ว"(ดูเพิ่มเติมที่ ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง)"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทินกร กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายทินกร เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 35 และพระองค์ที่ 4 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กับเจ้าจอมมารดาศิลา (ราชินิกุล ณ บางช้าง) ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 7 ขึ้น 12 ค่ำ ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 24 พฤษภาคม ปีระกา ตรีศก จ.ศ.1213 พ.ศ. 2344 ในขณะที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ยังดำรงพระยศเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร มีพระเชษฐภคินี พระเชษฐา และพระขนิษฐาร่วมพระมารดา รวม 5 องค์ คือในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระองค์เจ้าชายทินกรขึ้นเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ เมื่อปีกุน ตรีศก จ.ส. 1213 โดยมีเจ้ากรมเป็นหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ ปลัดกรมเป็นขุนพินิจบริบาล สมุหบาญชีเป็น หมื่นชำนาญลิขิต บังคับบัญชากรมพระนครบาล

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ ทรงมีผลงานในการเขียนบทละครไว้หลายเรื่อง เช่น เรื่องแก้วหน้าม้า สุวรรณหงษ์ และอื่น ๆ อีกมากมาย นอกจากนั้นยังทรงเป็นนักเพลงยาว และสักวาชั้นเยี่ยม ซึ่งในสมัยนั้นนิยมเล่นสักวากันมากในหมู่กวี ถือว่าเป็นศิลปชั้นสูงซึ่งเจ้านายสูงศักดิ์และผู้ดีมักนัดชุมนุมลอยเรือ เล่นสักวากันในงานนักขัตฤกษ์หรือในโอกาสพิเศษ สำหรับโคลงสี่สุภาพ ก็ทรงนิพนธ์ไว้ไพเราะมาก เช่น เรื่อง นิราศฉะเชิงเทรา ฯลฯ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมกลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ ทรงพระประชวรด้วยพระโรคทุลาวะสะ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันศุกร์ เดือนอ้าย ขึ้น 1 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จ.ส. 1218 ตรงกับวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 ศิริพระชันษา รวม 56 ปี ครั้น ณ เดือน 4 ขึ้น 11 ค่ำ (วันพฤหัสบดีที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2400) เจ้าพนักงานได้อัญเชิญพระศพกรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ และกรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ 2 พระศพ มาลงเรือเอกไชยที่หน้าวัดพระเชตุพน เวลา 2 ยามเศษ แห่ห้ามไปเข้าเมรุผ้าขาวที่หลังวัดอรุณราชวราราม ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการมหรสพ 2 วัน 2 คืน ครั้น ณ เดือน 4 ขึ้น 13 ค่ำ (วันเสาร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2400) เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพร้อมกันทั้ง 2 พระองค์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ มีพระโอรสและพระธิดา 23 พระองค์ คือพระโอรสและพระธิดาทั้ง 23 พระองค์นี้ มีสืบราชสกุลเพียง 5 พระองค์เท่านั้นคือ
พระนารทสัมพุทธเจ้า

พระนารทสัมพุทธเจ้า มีปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์ ว่า หลังจากหมดยุคศาสนาของพระธรรมสามีสัมพุทธเจ้าแล้ว เกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระพุทธเจ้าเลยอยู่นานถึง 8 กัปป์ หลังจากนั้นเกิดแผ่นดินใหม่ ชื่อว่า มัณฑกัปป์ จะมีพระพุทธเจ้า 2 พระองค์บังเกิดขึ้น

องค์แรก คือ พระนารทพุทธเจ้า

องค์ถัดไปคือ พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า

โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์มาอย่างยิ่งยวดโดยปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยพระกัสสปะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นกษัตริย์มีพระนามว่า พระยาสิริคุตตมหาราช ครองเมือง มัลลนคร มีพระราชอัครมเหสี นามว่า ลัมภุราชเทวี มีพระราชโอรสและพระราชธิดา นามว่า นิโครธกุมารและโคตมีกุมารีตามลำดับ

วันหนึ่งมี พราหมณ์ 8 ท่าน มาทูลขอราชสมบัติและพระนคร พระองค์ก็พระราชทานด้วยจิตใจที่ปลาบปลื้มยินดี และพาครอบครัวออกบวช ไปอาศัยอยู่ที่อาศรมในป่า

ในครั้งนั้นมียักษ์ชื่อว่า ยันตะ ร่างกายสูงถึง 120 ศอก มาขอพระราชโอรสและธิดาทั้งสอง พระองค์ เพื่อเป็นอาหาร และ ยันตะยักษ์ ยังกล่าวอีกว่า ถ้าได้ถวายพระราชโอรสและพระราชธิดาแล้ว อนาคตจะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแน่นอน เมื่อพระยาสิริคุตตมหาราชได้ฟังเช่นนั้นเกิดความปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก จึงตอบว่า ไม่ใช่ไม่รักลูกทั้งสองแต่ท่านเป็นผู้ที่รักในพระโพธิญาณยิ่งกว่าสิ่งใด จึงตัดใจสละพระกุมารีทั้ง 2 ให้ยักษ์และหลั่งน้ำเหนือมือของยักษ์ พร้อมทั้งประกาศแก่เทวดาและพระแม่ธรณีให้เป็นสักขีพยาน แห่งมหาทานนี้ เมื่อยักษ์ได้รับมอบพระกุมารีทั้งสองไปแล้ว ก็เคี้ยวกินต่อหน้าต่อตาพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์เห็นเลือดที่ไหลจากปากของยักษ์ ก็มิได้หวาดกลัวเลยด้วยจิตใจอันเปี่ยมด้วยยินดี

ด้วยมหาทานบารมีที่พระองค์มิได้หวาดหวั่นใจเลยนี้ทำให้พระองค์มีพุทธรัศมีเหมือนสายฟ้าในกลีบเมฆรูปร่างเหมือนดอกบัวตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน พระวรกายสูง 20 ศอก มีพระชนมายุ 1 หมื่นปี มีไม้จันทร์เป็นมหาโพธิ ในศาสนาของพระองค์ คนในยุคนั้นจะมีรูปร่างอันสวยงามน่ายินดี ด้วยบุญที่ท่านให้ลูกเป็นทาน และยังมีภักษาหาร 7 ประการบังเกิดขึ้น มนุษย์ก็ได้อาศัยภักษาหารนี้เลี้ยงชีพ
เจ้าหญิงโทชิ

เจ้าหญิงโทชิ (; 648/653 — 3 พฤษภาคม 678) เจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่นระหว่าง ยุคอะซุกะ ในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นและเป็นจักรพรรดินีของ จักรพรรดิโคบุง
เจ้าหญิงฮานาโกะ พระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ

เจ้าหญิงฮานาโกะ พระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ (; 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2483) พระนามเดิม ฮานาโกะ สึงารุ () เป็นพระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าชายฮิตาจิ พระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ

เจ้าหญิงฮานาโกะประสูติเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 เป็นธิดาคนที่สี่ของเคานต์โยชิตากะ สึงารุ กับฮิซาโกะ (สกุลเดิม โมริ) ซึ่งทั้งสองต่างมีพื้นเพมาจากตระกูลขุนนางเก่าแก่ของญี่ปุ่น

โดยโยชิตากะพระชนก เป็นผู้สืบตระกูลสึงารุคนสุดท้ายและเป็นบุตรบุญธรรมของไดเมียวแคว้นสึการุ (ปัจจุบันคือเมืองฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ) ซึ่งแท้จริงแล้วพระชนกสืบเชื้อสายมาจากตระกูลโอะวะริอันเป็นสาขาย่อยของตระกูลโทกูกาวะ และเป็นขุนนางชั้นสูงในยุคฟื้นฟูเมจิ ส่วนฮิซะโกะพระชนนี มาจากตระกูลโมริ ซึ่งตระกูลดังกล่าวเคยมีตำแหน่งเป็นไดเมียวปกครองแคว้นโชชูหรืออดีตจังหวัดนะงะโตะ (ปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ)

ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงมีพระประยูรญาติจำนวนมากทั้งฝ่ายพระชนกและพระชนนี อาทิ เจ้าหญิงคิกุโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะบุฮิโตะเป็นพระญาติชั้นที่สองเมื่อนับจากพระชนก และเป็นญาติชั้นที่สองของทากามาซะ อิเกดะอดีตผู้สืบตระกูลอิเกดะ พระภัสดาของอัตสึโกะ อิเกดะ พระเชษฐภคินี (พี่สะใภ้)

เจ้าหญิงฮานาโกะทรงเข้ารับการศึกษาตั้งแต่ระดับปฐมศึกษาจนถึงระดับมัธยมศึกษา ณ โรงเรียนกากูชูอิงอันเป็นโรงเรียนสำหรับลูกหลานชนชั้นเจ้านายและขุนนาง แล้วทรงศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษา ณ วิทยาลัยหญิงกากูชูอิงเมื่อปี พ.ศ. 2504

เจ้าหญิงฮานาโกะทรงมีปฏิสันถารกับเจ้าชายมาซาฮิโตะมาแต่เมื่อครั้งยังทรงศึกษาอยู่ในโรงเรียนกะกุชูอิง สำนักพระราชวังได้ประกาศกำหนดการพระราชพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 โดยมีพระราชพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2507 และพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 30 กันยายนปีเดียวกัน การนี้เจ้าชายมะซะฮิโตะได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายฮิตาจิ" เป็นมหาสาขาใหม่ของพระราชวงศ์ แต่ทั้งสองพระองค์มิได้มีพระประสูติการพระราชบุตรเลยแม้แต่พระองค์เดียว

ปัจจุบันเจ้าชายฮิตาจิและพระชายาประทับ ณ วังโคมาซาวาโดริ แขวงชิบุยะ โตเกียว
ดอยช์ เวเลย์

ดอยเช่อ เวลเล่อ () เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์เยอรมนี จะนำเสนอข้อมูลข่าวสารและความรู้ผ่านโทรทัศน์ในระบบ VHF อินเทอร์เน็ต และวิทยุผ่านดาวเทียม ทีมีภาษาที่ใช้ในการออกอากาศทางวิทยุทั้งหมด 29 ภาษา ภายใต้ชื่อ สถานีวิทยุดอยช์ เวเลย์ (DW Radio) และการให้บริการโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ช่อง DWTV ภาษาที่ใช้ในการออกอากาศทั้งหมด 4 ภาษา และมีเว็บไซต์ข้อมูลข่าวจากทางสถานีฯ รวมอยู่ด้วย ดอยช์ เวเลย์ จึงได้มีช่องทางในการรับการรับชมภาคภาษาอังกฤษ เรียกว่า "German Wave" มีความคล้ายคลึงกับสถานีวิทยุโทรทัศน์นานาชาติ อย่าง BBC World Service ,Radio Canada, Radio Free Europe, และ Radio France Internationale

โดยปกติ ดอยเช่อ เวลเล่อได้ก่อตั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จนกระทั่งปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นรากฐานของเมืองโคโลญ หลังจากนั้นก็ได้มีการย้ายที่ทำการใหม่อยู่ที่เมืองบอร์น ก่อนหน้านั้นพื้นที่นี้เคยเป็นรัฐสภามาก่อน สาถานีวิทยุโทรทัศน์ และ ผู้ผลิดรายการในกรุงเบอร์ลิน ดอยเช่อ เวลเล่อ จึงได้มีการผลิดเว็บไซต์นี้ขึ้น ทั้งกรุงเบอร์ลิน และ เมืองบอนน์

ดอยช์ เวเลย์ได้ ได้เปิดอย่างเป็นทางการ เมื่อ วันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 ผู้กล่าวปราศัยโดยนาย Theodor Heuss ประธานาธิบดีแห่งประเทศเยอรมัน เป็นการออกอากาศทางโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเป็นครั้งแรก วันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ในชื่อ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธาราณะแห่งประเทศเยอรมัน ชื่อย่อ ARD และดอยเช่อ เวลเล่อได้เห็นผ้องร่วมกัน ผู้ควมคุมการผลิตอย่างแรกโดย เครือข่ายของ Nordwestdeutscher Rundfunk (WDR) รายการต่างๆของ ดอยช์ เวเลย์จึงให้ WDR ให้รับผิดชอบ ในปี ค.ศ. 1960 ดอยเช่อ เวลเล่อ เป็น สื่อมวนชนอิสระ วันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1972 จึงได้ร่วมกับ ARD ซึ่งเป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติ

บางครั้งภาษาที่ใช้ในการออกอากาศนั้นจึงต้องยกเลิกไปทั้ง ทั้ง 2 อย่าง เช่น ในด้านเศรษฐกิจ และ ข้อตกลงทุกข้อกล่าวหา ในปี 1998 ภาษาเดนมาร์ก ภาษานอร์เวย์ ภาษาเนเธอร์แลนด์ และ ภาษาอิตาลี ทางวิทยุสาธารณะ ต้องยุดิอการออกอากาศไป ปลายปี ค.ศ. 1999 ก็ได้เพิ่มภาษาที่ใช้ในการออกอากาศวิทยุสาธารณะเช่น ภาษาญี่ปุ่น ภาษาสโลวัก ภาษาสโลเวเนีย ภาษาสเปน ภาษาเชค และภาษาฮังการี
รัฐสภาชุมนุม

รัฐสภาชุมนุม () เป็นรัฐสภาในประวัติศาสตร์อังกฤษซึ่งชุมนุมกันโดยไม่มีการเรียกประชุมอย่างเป็นทางการจากพระมหากษัตริย์ เพราะพระองค์ยังไม่มีพระราชอำนาจบริบูรณ์
กระจกหกด้าน

กระจกหกด้าน เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทสารคดีสั้น ออกอากาศทุกเย็นวันจันทร์-วันอังคาร เวลา 16.00-16.15 น. ย้ายเวลาออกอากาศไปเป็นพฤหัสบดี - ศุกร์ เวลา 11.15 - 11.30 น. เป็นต้นไป เริ่ม พฤหัสบดี ที่ 2 ตุลาคม 2557 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบัน ย้ายเวลาออกอากาศไปเป็นพุธ - พฤหัสบดี เวลา 15.45 - 16.00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2526 , , นับเป็นรายการสารคดีที่มีระดับความนิยมสูงสุด ชื่อรายการ "กระจกหกด้าน" มาจากคำสอนของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ที่ว่า "คนเราทุกวันนี้ ดีแต่ส่องกระจกด้านหน้าแต่เพียงด้านเดียว ให้เอากระจกหกด้านมาส่องเสียบ้าง แล้วจะเห็นเอง"

สารคดีสั้นทุกชุดของรายการ นางสุชาดี มณีวงศ์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผู้ผลิตรายการ รับหน้าที่บรรยายและคัดสรรข้อมูลที่นำมาผลิต นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ยังมีการเปิดเว็บไซต์ที่รวบรวมสารคดีที่ออกอากาศไปแล้ว โดยแบ่งเป็น 6 หมวดหมู่ ได้แก่ ศิลปวัฒนธรรม ชีวิตและสิ่งแวดล้อม อาหารและโภชนาการ สุขภาพและวิทยาศาสตร์ บุคคลและสังคม รวมถึงปกิณกะสาระคติ

นับตั้งแต่การออกอากาศเป็นครั้งแรกมาจนถึงปัจจุบันนี้ เพลงประกอบไทเทิลของรายการใช้เพลง Dancing Flames ของวง Mannheim Steamroller โดยภายหลังยังคงใช้เพลง Dancing Flames มาใส่ทำนองในแนวอินเดียแต่ยังคงทำนองเดิมไว้ แต่จะมีการเปลี่ยนแปลงภาพกราฟิก ขึ้นอยู่กับการปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการ

ต่อมาในวันที่ 28 สิงหาคม 2558 รายการ กระจกหกด้าน ได้เพิ่มรายการใหม่ ในรูปแบบสมัยใหม่ (รวมถึงภาพ เสียง และกราฟิกแบบสมัยใหม่) เพื่อได้สาระอีกส่วนหนึ่ง ในชื่อ กระจกหกด้านบานใหม่
รัฐสภาคาวาเลียร์

รัฐสภาคาวาเลียร์ () เป็นคำที่ใช้เรียกรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1661 24 มกราคม, ค.ศ. 1679 และ ค.ศ. 1689 “รัฐสภาคาวาเลียร์” เป็นรัฐสภาสมัยต่อจาก “รัฐสภาคอนเว็นท์ชั่น” รัฐสภามีอายุนานถึง 17 ปีในระยะค่อนศตวรรษที่ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2ทรงปกครองอังกฤษ สมาชิกรัฐสภาเช่นเดียวกับสภาก่อนส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคาวาเลียร์หรือผู้นิยมกษัตริย์

รัฐสภาคาวาเลียร์มีความรับผิดชอบในการออกประมวลกฎหมายแคลเร็นดอน (Clarendon Code) ซึ่งประกอบด้วย:
เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์

เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ (; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1631 - (24 ธันวาคม ค.ศ. 1660) เจ้าหญิงแมรีประสูติเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1631ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในกรุงลอนดอน และสิ้นพระชนม์ที่พระราชวังไวท์ฮอลล์ในกรุงลอนดอนเช่นกัน เจ้าหญิงแมรีเป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและ พระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย เป็นพระมเหสีของเจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์และเคานท์แห่งนาส์ซอ และเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ เจ้าหญิงแมรีทรงเป็นเจ้าหญิงรอยัลองค์แรกของอังกฤษ
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ

เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ (; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2466) พระนามเดิม ยูริโกะ ทากางิ () เป็นพระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะ พระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิไทโช กับจักรพรรดินีเทเม พระองค์เป็นพระปิตุลานีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและเป็นพระกุลเชษฐ์แห่งราชวงศ์เพียงพระองค์เดียวที่ประสูติในรัชกาลจักรพรรดิไทโชที่ยังทรงพระชนม์

เจ้าหญิงยูริโกะประสูติในโตเกียว เป็นธิดาของไวเคานต์มาซานาริ ทากางิ (พ.ศ. 2437–2491) กับคูนิโกะ อิริเอะ (พ.ศ. 2444–2531) พระชนกสืบสันดานมาจากตระกูลทากางิ อดีตตระกูลขุนนางที่ดูแลพื้นที่แถบทันอัง (Tan'an) และทรงเป็นลื่อของฮตตะ มาซาโยริ โรจูคนสำคัญในยุคบากุมัตสึ เมื่อนับจากพระบิดา ส่วนพระชนนีสืบสันดานมาแต่ตระกูลยะนะงิวะระ และเป็นพระญาติชั้นที่สองของจักรพรรดิโชวะ

เจ้าหญิงยูริโกะทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะกุชูอิงเมื่อปี พ.ศ. 2484

มีการประกาศว่าเจ้าชายทะกะฮิโตะ เจ้าชายมิกะซะ จะทรงหมั้นกับยูริโกะ ทากางิ พระญาติชั้นที่สองเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2484 โดยพระราชพิธีหมั้นจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2484 และมีพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 22 ตุลาคมปีเดียวกัน ทั้งสองมีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ ได้แก่

หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกะซะผู้เป็นโอรสเป็นต้นมา เจ้าหญิงยูริโกะจึงเสด็จเยี่ยมพระสวามีที่ทรงรักษาพระองค์ในโรงพยาบาลบ่อยครั้งในช่วงบั้นปลายพระชนม์ของเจ้าชายทะกะฮิโตะ กระทั่งวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เจ้าหญิงยูริโกะและพระสวามีได้ฉลองครบรอบ 75 ปีแห่งการเสกสมรส ณ ห้องพักภายในโรงพยาบาล ถือเป็นการฉลองร่วมกันครั้งสุดท้ายของทั้งสองพระองค์ ไม่กี่วันหลังจากนั้น เจ้าชายทากาฮิโตะก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยมีเจ้าหญิงยูริโกะคอยประทับอยู่เคียงข้างในวาระสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพ หลังจากนั้นเจ้าหญิงยูริโกะจึงทรงรับเป็นเจ้าภาพในพระราชพิธีปลงพระศพพระภัสดาในฐานะพระชายา

เจ้าหญิงยูริโกะเป็นประธานกิตติมศักดิ์ขององค์กรการกุศลต่าง ๆ โดยเฉพาะองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของญี่ปุ่น และทรงมีบทบาทยิ่งในสภากาชาดญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2491 เจ้าหญิงยูริโกะเป็นประธานมูลนิธิอิมพีเรียลกิฟต์โบะชิไอกุไก (Imperial Gift Foundation Boshi-Aiiku-kai) และทรงลาออกจากตำแหน่งเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 นอกจากนี้ยังทรงเข้าร่วมกับองค์กรการกุศลต่าง ๆ โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของแม่และเด็ก
เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ

เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ (; 8 มีนาคม พ.ศ. 2529) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ

เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะประสูติเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นพระธิดาองค์โตในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ มีพระขนิษฐาอีกสองพระองค์ คือ โนริโกะ เซ็งเงะ และอายาโกะ โมริยะ

เจ้าหญิงสึงูโกะทรงการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิง ทรงศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาสาขาวัฒนธรรมนานาชาติศึกษา (Intercultural Studies) วิทยาลัยหญิงกากูชูอิง แต่ทรงหยุดเรียน (drop) เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 และทรงศึกษาต่อที่ด้านจิตวิทยาอาชญากร (criminal psychology) และสังคมวิทยา (sociology) ณ มหาวิทยาลัยเอดินบะระในสกอตแลนด์ ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2547 จนถึงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และทรงหยุดเรียน

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 พระองค์สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีจากโรงเรียนศิลปศาสตร์นานาชาติ (School of International Liberal Studies) มหาวิทยาลัยวะเซะดะ

พ.ศ. 2549 เจ้าหญิงสึงูโกะทรงร่วมงานในพระราชพิธีครบรอบการอภิเษกสมรสของแกรนด์ดยุกอ็องรีกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก ในฐานะตัวแทนของสมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่น

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 พระองค์ตามเสด็จเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชนนี ในงานนิทรรศการศิลปะผู้พิการโตเกียว ครั้งที่ 28 ซึ่งถูกจัดขึ้น ณ ห้างสรรพสินค้าเซบุ อิเกบูกูโระ โตเกียว ซึ่งผู้ชนะในการแข่งขันนี้ได้จะรับเกียรติถ่ายภาพร่วมกับเจ้าหญิงฮิซาโกะและเจ้าหญิงสึงูโกะ

เดือนเมษายน พ.ศ. 2556 พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในกรรมการประจำประเทศญี่ปุ่นของยูนิเซฟ และร่วมประกอบพระกรณียกิจร่วมกับพระชนนีอยู่เสมอ ๆ ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกันนั้น พระองค์ได้เสด็จเยือนประเทศศรีลังกา ตามคำกราบทูลเชิญของมหินทา ราชปักษะ (Mahinda Rajapaksa) ประธานาธิบดีศรีลังกา เพื่อร่วมฉลองในวันครบรอบ 60 ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสองประเทศ โดยพระองค์ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากศีรันถิ ราชปักษะ (Shiranthi Rajapaksa)

เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 เจ้าหญิงสึงูโกะได้ตามเสด็จเจ้าหญิงฮิซาโกะเยือนเมืองวาตาริ จังหวัดมิยางิ ซึ่งได้รับความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 ทอดพระเนตรความเรียบร้อยของกองบังคับการหน่วยยามฝั่งแห่งที่ 2 และทรงเยี่ยมหน่วยกู้ภัยทางน้ำมิยางิ ซึ่งเป็นหน่วยงานในสังกัดของสมาคมกู้ภัยทางน้ำญี่ปุ่นที่เจ้าหญิงฮิซาโกะพระชนนีเป็นประธานกิตติมศักดิ์ หลังจากนั้นทรงวางพวงมาลาไว้อาลัยแด่ผู้เสียชีวิต และมีพระดำรัสให้กำลังใจแก่สมาชิก
ออคเซนเฮาเซินแอบบีย์

อารามออคเซนเฮาเซิน () เดิมเป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่ออคเซนเฮาเซิน ไม่ไกลจากเมืองบิเบอร์ราค รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก ทางไต้ของประเทศเยอรมนี

ตามตำนานที่มาของวัดกล่าวกันว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 9 อ็ออคเซนเฮาเซินเป็นที่ตั้งของสำนักชีชื่อ “โฮเฮ็นฮูเซ็น” (Hohenhusen) ที่ถูกทิ้งร้างเมื่อมีการรุกรานจากฮังการีเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาขณะที่ชาวนากำลังไถนาอยู่คันไถก็ไปเกยหีบสมบัติที่แม่ชีฝังไว้ก่อนที่จะหลบหนีไป ผู้คนจึงได้ก่อสร้างอารามรงจุดที่พบสมบัติ อารามจึงได้สมญานามว่า “Ochsen” ซึ่งแปลว่าวัว

อารามได้รับการสถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 1093 เดิมขึ้นอยู่กับอารามนักบุญเบลส แบล็กฟอเรสต์ แต่ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะเป็นอิมพีเรียลแอบบีย์เมื่อปี ค.ศ. 1391 และในปี ค.ศ. 1495 ก็ได้เป็น “ดินแดนอิสระ” (Reichsfrei)

ในปี ค.ศ. 1803 อารามถูกปิดและเวนคืนไปเป็นของเจ้าชายฟรานซ จอร์จ เม็ตเตอร์นิค พระโอรสเจ้าชายฟรานซขายอารามให้กับอาณาจักรเวือร์ทเทมแบร์กในปี ค.ศ. 1825 แม้ว่าอารามจะถูกปิดไปชั่วระยะเวลาหนึ่งแต่ตัวโบสถ์และสิ่งก่อสร้างต่างๆ ยังอยู่พร้อมไม่ได้รับความเสียหายเท่าใดนัก มาในระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึงปี ค.ศ. 1984 รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์กก็บูรณปฏิสังขรณ์ตัวโบสถ์และสิ่งก่อสร้างที่เป็นของอาราม ตัวอารามเป็นสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมแบบบาโรกซึ่งบางครั้งได้รับสมญานามว่า “สวรรค์ของบาโรก” (Himmelreich des Barocks) ในปัจจุบันส่วนหนึ่งของอารามเป็นที่ตั้งของสถาบันดนตรีสำหรับเยาวชนแห่งบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก และอารามในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเมืองที่เรียกว่า เซนต์จอร์จ
Normal mapping

normal mapping เป็นการใช้ texture ให้ค่า normal บนแต่ละจุดบนโพลีกอนชิ้นหนึ่งๆ โดยจะทำให้การสะท้อนแสงตรงจุดนั้นเปลี่ยนไป ซึ่งจากหลักการนี้ทำให้เราสามารถสร้างภาพลวงตา เพื่อช่วยให้โมเดลสามมิติที่มีความละเอียดต่ำดูเหมือนมีรายละเอียดมากขึ้นทั้งที่มีจำนวนโพลีกอนเท่าเดิม

การคำนวณแสงสะท้อนแบบ Lambertian (หรือ diffuse) ซึ่งไม่ขึ้นกับทิศทางผู้มองนั้นหาค่าความสว่างได้จากผลคูณจุดของเวกเตอร์หนึ่งหน่วยจากจุดที่จะให้สีไปยังจุดกำเนิดแสง กับเวกเตอร์หนึ่งหน่วยนอร์มอลตรงจุดที่จะให้สีนั้น ผลที่ได้คือค่าความเข้มหรือความสว่างของแสงที่จุดนั้น

formula_1

formula_2 ค่าความเข้มแสงที่สะท้อนแบบ diffuse, formula_3 ค่าเวกเตอร์หนึ่งหน่วยจากจุดตกกระทบไปยังจุดกำเนิดแสง, formula_4 ค่านอร์มอลเวกเตอร์หนึ่งหน่วย, formula_5 สี และ formula_6 คือความเข้มแสงขาเข้า
ประติมากรรมดิจิทัล

ประติมากรรมดิจิทัล เป็นเทคนิคในการสร้างแบบจำลองสามมิติ โดยใช้เครื่องมือเพื่อใช้กด ดึง ทำให้เรียบ บีบหรือบิดด้วยแรงกดดึงชนิดต่างๆเพื่อสร้างแบบจำลองสามมิติในลักษณะเดียวกับการปั้นดินน้ำมัน นิยมใช้ร่วมกับอุปกรณ์ที่สามารถกำหนดค่าแรงกดได้เช่น tablet ชนิดต่างๆที่รองรับแรงกดหลายระดับ ซอฟต์แวร์ในกลุ่มนี้บางตัวสามารถทำงานได้หลายระดับความละเอียด (multi-resolution) ทำให้สามารถแยกรายละเอียดในระดับชั้นต่างๆแยกจากกัน ช่วยให้ผู้ใช้สามารถเกลี่ยพื้นผิวในระดับความละเอียดต่ำให้เรียบหรือปรับแต่งรูปร่างโดยไม่มีผลกับลวดลายที่ทำไว้ก่อนหน้าในระดับความละเอียดที่สูงกว่า พวกที่รองรับ multi-resolution ได้แก่ 3D-Coat, Blender, Hexagon, Modo, Mudbox, Silo 2 และ ZBrush เป็นต้น

ประติมากรรมดิจิทัลสามารถทำได้กับโพลีกอนแบบร่างแห หรืออาจปั้นแต่งเพื่อเปลี่ยนค่าความหนาแน่นซึ่งเรียงตัวกันเป็นข้อมูลแบบ voxel เช่นในซอฟต์แวร์ 3D-Coat วิธีหลังนี้ช่วยให้ผู้ใช้ไม่ต้องกังวลกับทอพอโลยีของแบบจำลองสามมิติ ซึ่งอาจมีปัญหากระจายตัวไม่สม่ำเสมอบนพื้นผิวแบบจำลอง ทำให้บางจุดมีโพลีกอนน้อยหรือแน่นเกินไปโดยไม่จำเป็น
โลเรนโซ โมนาโก

ลอเร็นโซ โมนาโค (ภาษาอังกฤษ: Lorenzo Monaco; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Piero di Giovanni) (ราว ค.ศ. 1370 - ค.ศ. ค.ศ. 1425) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพจิตรกรรมแบบกอธิคนานาชาติ ลอเร็นโซเข้านิกายคามัลโดเลเซ (Camaldolese) ที่วัดซานตามาเรีย เดกลิ อันเจลิที่ฟลอเรนซ์ในปีค.ศ. 1391แต่ก็ลาออกเสียก่อนที่จะรับศีลบวช แม้กระนั้นก็ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ “Lawrence the Monk” งานของ ลอเร็นโซมีอิทธิพลจากการเขียนแบบกอธิคนานาชาติของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และแบบตระกูลการเขียนแบบเซียนนา (Sienese school)

งานชิ้นสำคัญก็ได้แก่:

จอร์โจ วาซารี รวมประวัติของลอเร็นโซ โมนาโคในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น” หรือ “ชีวิตศิลปิน”
แมวเหมียวพเนจร

อริสโตแคตส์ () ออกฉายวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2513 กำกับโดย Wolfgang Reitherman.
อาคารโอเชียนวัน

ตึกโอเชี่ยนวัน () เป็นคอนโดมิเนียม ตั้งอยู่ที่หาดจอมเทียน พัทยา จังหวัดชลบุรี มีความสูง 91 ชั้น หรือสูง 320 เมตร สูงกว่าตึกใบหยก 2 40 เมตร และ คิววันของออสเตรเลีย 50 เมตร

ตึกโอเชี่ยนวัน มีมูลค่า 1.2 หมื่นล้านบาท เป็นของบริษัท สยามเบสต์เอ็นเตอร์ไพร์ส จำกัด โดยนายบรูโน่ พินเกล ชาวเยอรมัน
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย

Material safety data sheet หรือย่อว่า MSDS คือ รายละเอียดของสารเคมีอันตราย ตามกฎหมายความปลอดภัยในการทำงาน

MSDS จะมีลักษณะคล้าย 'ฉลาก' ที่ติดไว้ที่หีบห่อภาชนะบรรจุหรือวัสดุห่อหุ้มสารเคมีอันตราย ซึ่งจะบอกให้รู้ถึงอันตรายของสิ่งที่อยู่ในภาชนะบรรจุ ด้วยป้ายสัญลักษณ์ที่แสดงอันตราย โดยมีการแสดงรายละเอียด ดังนี้เพื่อให้ผู้ปฏิบัติงานทำงานกับสารเคมีอันตรายนั้นๆ ได้อย่างถูกวิธีและปลอดภัย อีกทั้งสามารถรับมือกับเหตุฉุกเฉินใดๆ อันอาจเกิดจากสารเคมีอันตรายนั้นๆ
ซัลเฟอร์เฮกซะฟลูออไรด์

ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ (Sulfur hexafluoride) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ มีสูตรเคมี SF เป็นก๊าซโพพิแลนต์ไม่มีกลิ่น ไม่มีพิษ ไม่ไวต่อปฏิกิริยา มีความหนาแน่น 6.13 g/L ที่ระดับน้ำทะเล มากกว่าอากาศ 6 เท่า ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกโดย Henri Moissan และ Paul Lebeau ในปี ค.ศ. 1901

ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ไม่ละลายในน้ำ แต่ละลายในตัวทำละลาย นิยมใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ โดยเฉพาะในการผลิตเซอร์กิตเบรกเกอร์ และสวิตช์เกียร์ที่ใช้กับระบบไฟฟ้าแรงสูง

คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ระบุว่าซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์เป็นแก๊สเรือนกระจก ที่มีสามารถสร้างผลกระทบรุนแรงกว่าคาร์บอนไดออกไซด์ 22,000 เท่า แต่เนื่องจากก๊าซนี้มีความหนาแน่นสูง จึงลอยตัวลงต่ำ และไม่มีผลทำให้อุณหภูมิผิวโลกสูงขึ้น