seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รู้ทัน 18 มงกุฎ

รู้ทัน 18 มงกุฎ เป็นรายการสารคดีจากบีบีซี ที่ดำเนินรายการโดยอดีตมิจฉาชีพ 3 คนที่กลับตัวกลับใจมาให้ความรู้ คำเตือน และแฉเล่ห์กลโกงต่าง ๆ ของเหล่ามิจฉาชีพ
ทูเอนีวัน

ทูเอนีวัน ( หรืออาจออกเสียงว่า ทเวนตีวัน (twenty-one); ) เป็นกลุ่มศิลปินหญิงจากประเทศเกาหลีใต้ จากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2009 ปรากฏตัวครั้งแรกกับเพลง "โลลีป็อป" ในงานโฆษณาโทรศัพท์ไซออนร่วมกับ บิกแบง ให้กับแอลจีอิเล็กทรอนิกส์ มีผลงานซิงเกิลแรกของตัวเองคือ "ไฟร์" ออกจำหน่ายวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และออกอีพีชุดแรกชื่อ "ทูเอนีวัน" ที่ประสบความสำเร็จ ด้วยการติดอันดับ 1 บนแกออนชาร์ต และซิงเกิลที่สองจากอีพี "ไอโดนต์แคร์" ยังทำให้กลุ่มคว้ารางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์สาขาศิลปินหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและเพลงแห่งปี

ในปี ค.ศ. 2010 ทูเอนีวันออกอัลบั้มแรก "ทูเอนีวัน" (To Anyone) มีซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 ถึงสองเพลงคือ "ไทร์ทูฟอลโลมี" และ "โกอะเวย์" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 กลุ่มได้ออกอีพีชุดที่สองที่มีชื่อเดียวกับอีพีแรก มีเพลง "ไอแอมเดอะเบสต์" ซึ่งทำให้วงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ด้วยยอดขายกว่า 4 ล้านดาวน์โหลด และกลายเป็นเพลงแรกของกลุ่มที่ขึ้นอันดับ 1 บน "บิลบอร์ด" เวิลด์ดิจิทัลซองส์

ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2016 มินจีประกาศแยกตัวออกจากวง ในขณะที่สมาชิกสามคนที่เหลืออยู่ก็ออกจากวงในวันที่ 25 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ถึงแม้ซีแอลและดาราจะเซ็นสัญญากับวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ต่อไป แต่บ็อมไม่ได้เซ็นสัญญากับค่ายต่อ ซิงเกิลสุดท้ายของกลุ่มชื่อ "กูดบาย" ปล่อยออกมาในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017
ซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย

พระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 ( , 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2172 - 29 มกราคม พ.ศ. 2219) พระเจ้าซาร์องค์ที่ 2 แห่งรัสเซียทรงประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2172 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าไมเคิลที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โรมานอฟเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2188 ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษา สวรรคตเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2219 ขณะพระชนม์เพียง 47 พรรษา
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 6

ร็อคแมนเอ็กเซ่ 6 () หรือ เมกาแมน แบทเทิลเน็ตเวิร์ค 6 เป็นวิดีโอเกมชุดร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 6 และเป็นชุดสุดท้ายของซีรีส์หลักร็อคแมนเอ็กเซ่ พัฒนาและผลิตโดยแคปคอม วางจำหน่ายรูปแบบเกมบอยอัดวานซ์ ถูกแบ่งเป็น 2 เวอร์ชั่นคือ เดนโนจู เกรย์ก้า (Cybeast Grega) และ เดนโนจู ฟอลเซอร์ (Cybeast Falzar) วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005

โลกสงบสุขลงหลังจากการต่อสู้กับเนบิวล่าเป็นเวลา 1 เดือน ฮิคาริ เน็ตโตะ ได้ย้ายเมืองพร้อมกับครอบครัวเนื่องจาก ยูอิจิโร่ พ่อของเน็ตโตะได้ย้ายที่ทำงานจากเมืองอากิฮะระไปยังเมืองไซบะซิตี้ ทำให้เพื่อนๆ ของเน็ตโตะต้องอำลากันโดยไม่ได้กล่าวล่วงหน้า และการเดินทางในเมืองไซบะกำลังจะเริ่มต้นขึ้น...ครอสซิสเตม คือระบบใหม่จากภาคที่ 6 เป็นการรวมข้อมูลเน็ตนาวิแบบเดียวกับโซลยูนิสันแต่จะแตกต่างกับโซลยูนิสันคือจะไม่ใช่แบทเทิลชิปธาตุเป็นตัวเริ่ม และการครอสนั้นจะต้องลิงก์นาวิกับเน็ตนาวิตัวอื่น ก่อนเพื่อที่จะครอสได้ ในแต่ละร่างจะมีการแพ้ทางต่างๆกันไป เมื่อครอสแพ้ทางร่างนั้นจะหายไปทันที
กาทรีน เดอเนิฟว์

กาทรีน เดอเนิฟว์ () นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสผู้เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 2 สมัย และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และรางวัลบาฟตา มีชื่อเสียงจากบทบาทในภาพยนตร์ของรอเฌ วาดีม, ลุยส์ บูญวยล์, โรมัน โปลันสกี, ฌัก เดอมี และฟร็องซัว ทรูว์โฟ

กาทรีน เดอเนิฟว์ มีชื่อจริงว่า กาทรีน ฟาเบียน ดอร์เลอัก () เป็นบุตรคนที่สามของสามีภรรยานักแสดง มอริส ดอร์เลอัก และเรอเน เดอเนิฟว์ มีพี่สาวที่เป็นนักแสดงเช่นกัน ชื่อ ฟร็องซวซ ดอร์เลอัก ส่วนเธอใช้นามสกุลของมารดาในการแสดง

กาทรีน เดอเนิฟว์ เริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยรับบทนักแสดงประกอบเล็ก ๆ เริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่องของรอเฌ วาดีม และโด่งดังจากภาพยนตร์เพลงของฌัก เดอมีในปี 1964 เรื่อง "Les Parapluies de Cherbourg" (Umbrellas of Cherbourg) ต่อมาในปี 1967 เธอได้แสดงภาพยนตร์เพลงอีกเรื่องหนึ่งของเดอมี ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม คือ "Les Demoiselles de Rochefort" (The Young Girls of Rochefort) โดยแสดงนำคู่กับฟร็องซวซ ดอร์เลอัก พี่สาว ก่อนพี่สาวของเธอจะเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

ผลงานอื่นของกาทรีน เดอเนิฟว์ ที่ได้รับคำชื่นชมได้แก่ "Repulsion" (1965) ของโรมัน โปลันสกี, "Belle de Jour" (1967) และ "Tristana" (1970) ของลุยส์ บูญวยล์, "Le Dernier métro" (1980) ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ซึ่งได้รับรางวัลซีซาร์ และ "The Hunger" (1983) ของโทนีย์ สก็อตต์ ที่มีบทเลสเบียนที่อื้อฉาวกับซูซาน ซาแรนดอน

ผลงานในระยะหลัง ที่สำคัญได้แก่ บทนำใน "อินโดจีน" (1992) ได้รับรางวัลซีซาร์ และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำ ส่วนตัวภาพยนตร์ได้รับรางวัลในสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ทั้งรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 2000 เธอรับบทสมทบใน "Dancer in the Dark" กำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยปีเยิร์ก ซึ่งได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

กาทรีน เดอเนิฟว์ ยังมีผลงานในฐานะนางแบบ เธอเคยเป็นนางแบบให้กับสินค้าน้ำหอมชาแนล เสื้อผ้าอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, กระเป๋าหลุยส์ วิตตอง, ลอรีอัล ใบหน้าของเธอถูกใช้เป็นต้นแบบของมารียาน () สัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศส ระหว่างปี 1985 ถึง 1989 ต่อจากบรีฌิต บาร์โด
มาฮิแคน

มาฮิแคน (Mahican) หรือ โมฮิแคน (Mohican) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน (ปัจจุบันคือ ออลบานี รัฐนิวยอร์ก) ชนพื้นเมืองเผ่านี้ บางส่วนย้ายไปอยู่ที่สต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อราว ค.ศ. 1780 และส่วนที่เหลือย้ายไปอยู่รัฐวิสคอนซิน ในช่วงทศวรรษ 1820-1830

ชาวมาฮิแคน จะเรียกตัวเองว่า Muhhekunneuw ("People of the River")

คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่ามาฮิแคน กับ โมฮีแกน (Mohegan) ที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาทางตะวันออกของรัฐคอนเนตทิคัต
ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง

ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง () เป็นการแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีสองช่วงครึ่งถือเป็นโรคเรื้อรัง โรคนี้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิต้านทานร่างกาย เพราะแสงแดดเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้เมื่อระบบต้านทานของร่างกายแปรปรวน

เริ่มแรกคันบริเวณที่โดนแสงแดด เมื่อเป็นหนักขึ้นจะขึ้นเป็นผื่นนูนคันตั้งแต่ศีรษะจนไปถึงข้อเท้า มีลักษณะคล้ายผิวคางคกและบางทีมีน้ำเหลืองด้วย ซึ่งร่างกายจะแสดงอาการเมื่อมีการสะสมพลังงานพอสมควร

ต้องตรวจวิเคราะห์ยืนยันจากหน่วยรังสีวิทยาว่าเกิดจากการแพ้แสงแดดหรือไม่ และแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีแล้วจึงรักษาให้ตรงจุด

หลีกเลี่ยงแสงแดด หรือสวมเสื้อผ้าปกปิดอย่างมิดชิด ถุงเท้า หมวก ทาครีม และที่สำคัญหากอยู่ในบ้านหรืออาคารควรอยู่บริเวณที่มีแสงน้อย เพราะรังสียูวีเอสามารถทะลุผ่านกระจกได้

เนื่องจากโรคนี้ไม่แสดงอาการขณะที่สัมผัสกับแดดผู้ป่วยควรสังเกตตัวเอง หากรักษาควรรักษาอย่างต่อเนื่องเพราะเป็นโรคเรื้อรัง
ซาดะฮารุ

ซาดะฮารุ () เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
ซาดะฮารุเป็นอินุงามิ มีลักษณะสุนัขขนาดใหญ่และมีขนสีขาว เดิมมีมิโกะสองพี่น้องคือโมเนะและอาเนะเป็นเจ้าของ แต่เนื่องจากความที่ตัวมันมีขนาดใหญ่ทำให้สิ้นเปลืองค่าอาหารและค่าเลี้ยงดู อาเนะและโมเนะจึงได้ตัดสินใจนำซาดะฮารุไปทิ้งไว้ใต้บันไดทางขึ้นร้านกินจังรับจ้างสารพัด เพื่อให้คนของร้านรับจ้างสารพัดนำไปเลี้ยงดู คางุระซึ่งกำลังจะเข้าร้านได้พบซาดะฮารุที่ใต้บันไดจึงเกิดถูกใจจึงรับเลี้ยงดูในร้านรับจ้างสารพัด ตอนแรกกินโทกิไม่พอใจที่คางุระนำซาดะฮารุมาเลี้ยง แต่ภายหลังก็ยอมรับซาดะฮารุให้อาศัยในร้านรับจ้างสารพัดได้

พลังของอินุงามิในตัวซาดะฮารุจะตื่นขึ้น เมื่อซาดะฮารุกินนมสดกับสตรอเบอรี่และได้ยินบทสวดปลุกพลังอินุงามิ ครั้งหนึ่งซาดะฮารุได้กินนมรสสตรอเบอร์รี่ที่คางุระนำมาให้กิน ทำให้ซาดะฮารุโตขึ้นจนทะลุหลังคาร้านรับจ้างสารพัด ชาวบ้านเชื่อว่าซาดะฮารุเป็นปีศาจจึงนำสิ่งของมาเขวี้ยงปาใส่มัน คางุระพยายามปกป้องจนได้รับบาดเจ็บ ซาดะฮารุโกรธจนพลังแห่งอินุงามิได้ตื่นขึ้น และบ้าคลั่งอาละวาดทั้งเอโดะ โมเนะและอาเนะมิโกะสองพี่น้องเจ้าของเดิมของซาดะฮารุได้มาหากินโทกิและเสนอวิธีปราบพยศให้ซาดะฮารุ จนสามารถทำให้ซาดะฮารุกลับคืนสู่ร่างปกติได้

ซาดะฮารุเป็นสุนัขที่ฉลาดแสนรู้ แต่มีนิสัยเสียคือชอบกัดศีรษะคนเล่นจนเลือดออก โดยเฉพาะกินโทกิ ยังไรก็ตามซาดะฮารุก็ได้ร่วมมือกับสมาชิกร้านรับจ้างสารพัดในการกอบกู้ภัยอันตรายของเอโดะหลายครั้ง

ซาดะฮารุเคยออกโทรทัศน์ในรายการประกวดสัตว์เลี้ยงทางโอเอโดะทีวี โดยเหล่านักรับจ้างสารพัดได้พามันไปประกวดเพื่อหวังเงินรางวัลไปจ่ายค่าเช่าบ้าน โดยซาดะฮารุจะต้องแข่งขันความสามารถกับอลิซาเบท สิ่งมีชีวิตต่างดาวซึ่งเป็นสัตว์เลียงของคาซึระ แต่ผลการแข่งขันกลับไม่ปรากฏในเนื่อเรื่อง เนื่องจากรายการประกวดสัตว์เลี้ยงได้งดออกอากาศกะทันหัน เนื่องจากการปรากฏตัวของมนุษย์ที่กำลังสวมชุดเป็นอลิซาเบท 
ชื่อของซาดะฮารุนั้น เป็นชื่อที่คางุระตั้งให้ เดิมเป็นชื่อที่คางุระใช้เป็นชื่อของกระต่ายที่เธอเลี้ยงก่อนหน้านี้ โดยใช้ชื่อว่า "ซาดะฮารุหมายเลข 1" คืนหนึ่ง คางุระนำกระต่ายไปในห้องนอนของเธอ คางุระเกิดฝันร้ายแล้วเผลอกอดกระต่ายจนตาย เพราะพลังมหาศาลของคางุระที่เป็นชาวยาโตะ นอกจากนี้ ชื่อของซาดะฮารุยังนำไปใช้ตั้งเป็นชื่อด้วงขี้ควายที่เธอนำไปร่วมแข่งซูโม่ แต่มันก็ตายตอนนำไปใช้แข่งชนด้วงกับด้วงของโอคิตะ โซโกะ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ามาก

ซาดะฮารุปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 4 โดยในปากคาบถุงสินค้าและมีโอทาเอะนั่งอยู่บนหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
โมฮีแกน

โมฮีแกน (Mohegan) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบฝั่งตะวันออกของหุบเขาแม่น้ำเทมส์ ในรัฐคอนเนตทิคัต ชนเผ่านี้ได้รับการรับรองสถานภาพจากรัฐบาลกลางสหรัฐในปี 1994 ปัจจุบันมีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองอันคาสวิลล์ รัฐคอนเนตทิคัต

คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่าโมฮีแกน กับ มาฮิแคน (Mahican) ที่เคยตั้งถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปัจจุบันอาศัยอยู่แถบเมืองสต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐวิสคอนซิน
เจ้าพระยาโกษาธิบดี

เจ้าพระยาโกษาธิบดี อาจหมายถึง
แมเดลีน สโตว์

แมเดลีน มอรา สโตว์ () นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับชาวอเมริกันอินเดียนเรื่อง "The Last of the Mohicans" ในปี 1992 และเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ "Twelve Monkeys"

แมเดลีน สโตว์ เกิดที่อีเกิลร็อก ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-คอสตาริกา เข้าศึกษาวิชาภาพยนตร์และวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และเริ่มเป็นนักแสดงโทรทัศน์ และตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง

แมเดลีน สโตว์ รับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์อยู่เป็นเวลาหลายปี จึงเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำเป็นครั้งแรกในปี 1992 จากบท "คอรา มุนโร" ในภาพยนตร์ "The Last of the Mohicans" ดัดแปลงจากนวนิยายของเจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์ นำแสดงโดยแดเนียล เดย์ ลูอิสและรัสเซล มีนส์

ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ ได้แก่เรื่อง "Short Cuts" (1993) กำกับโดยโรเบิร์ต อัลต์แมน, รับบทนักดนตรีตาบอดใน "Blink" (1994) และรับบทในภาพยนตร์ไซไฟ "Twelve Monkeys" (1995) คู่กับบรูซ วิลลิส แบรด พิตต์ และคริสโตเฟอร์ พลัมเบอร์
เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา

เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา () เป็นเทวสถาน (Roman temple) โรมันโบราณที่ตั้งอยู่ในกรุงโรมภายในบริเวณที่เรียกว่าฟอรุมโรมัน (Roman Forum) บนถนนซาครา (Via Sacra) ตรงกันข้ามกับเรเจีย (Regia) เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินาสร้างในปี ค.ศ. 141 ต่อมาวัดซานลอเรนโซอินมิรานดาก็มาสร้างบนซากที่เหลือของเทวสถาน

จักรพรรดิอันโตนินัส ไพอัสทรงเริ่มสร้างเทวสถานนี้ในปี ค.ศ. 141 ก่อนคริสต์ศักราช โดยทรงตั้งพระทัยที่จะอุทิศให้แก่พระอัครมเหสีฟาอัสตินาผู้อาวุโสผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้วผู้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทพ เมื่ออันโตนินัส ไพอัสเองได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทพหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้วในปี ค.ศ. 161 มาร์คัส ออเรลิอัสจักรพรรดิองค์ต่อมาก็อุทิศเทวสถานใหม่ให้แก่ทั้งอันโตนินัส ไพอัสและฟาอัสตินา

ตัวเทวสถานตั้งอยู่บนฐานสูงบนหินบล็อกใหญ่เพเพอริโน ด้านหน้ามีคำจารึกว่า “Divo Antonino et Divae Faustinae Ex S.C.” ที่แปลว่า “อุทิศให้แก่เทพอันโตนิโนและเทพฟาอัสติแนโดยการประกาศของวุฒิสภา”

ด้านหน้าซุ้มทางเข้าของเทวสถานเป็นคอลัมน์โครินเธียนสิบคอลัมน์แต่ละคอลัมน์สูง 17 เมตร บนบัวตกแต่งด้วยลายสลักนูนเป็นมาลัยกริฟฟอนและเชิงเทียน ที่มักจะก็อปปีมาใช้ในงานตกแต่งสถาปัตยกรรมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 มาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19

เทวสถานมาเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนสถานชื่อวัดซานลอเรนโซอินมิรานดาอาจจะตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 แต่ก็มีหลักฐานกล่าวถึงจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 เท่านั้นที่กล่าวถึงในหนังสือ “สถานที่อันสวยงามของกรุงโรม” (Mirabilia Urbis Romae) “มิรานดา” ในชื่อวัดอาจจะมาจากชื่อของผู้บริจาคทุนทรัพย์ในการสร้างวัด กล่าวกันว่าที่ตั้งของวัดเป็นสถานที่ที่นักบุญลอว์เรนซ์ถูกประหารชีวิต

รอยบากลึกบนคอลัมน์กล่าวกันว่ามีมาตั้งแต่ยุคกลางเมื่อมีการพยายามที่จะรื้อซุ้มทางเข้าอาจจะเพื่อนำไปสร้างสิ่งก่อสร้างอื่นหรืออาจจะเป็นการจงใจที่จะทำลายเพราะถือว่าเป็นเทวสถานของผู้นอกศาสนา นอกจากนั้นก็มีการสร้างบันไดทางด้านข้างในยุคกลางแต่ในปัจจุบันไม่สามารถใช้ได้เพราะกลายเป็นช่องกว้างราวหกเมตรระหว่างตอนบนของบันไดกับประตูเพราะขณะที่สร้างบริเวณฟอรุมยังไม่ได้ขุด ฉะนั้นบริเวณที่สร้างบันไดจึงสูงกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เมื่อขุดดินออกจึงเหลือแต่บันไดลอย การขุดค้นทางโบราณคดีทางด้านหน้าของเทวสถานทำกันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1546, ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1810 และอีกเป็นระยะๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1876
ในปี ค.ศ. 1429/1430, สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 ทรงยกวัดให้กับคณะนักเคมีและเครื่องยา (College of Chemists and Herbalists) ของมหาวิทยาลัยอโรมาโตเรียม (Universitas Aromatorium) มหาวิทยาลัยยังคงใช้ห้องที่ติดกันเป็นพิพิธภัณฑ์เล็กๆ ที่ยังมีใบซื้อยาที่ลงชื่อราฟาเอล หลังจากนั้นก็มีการสร้างชาเปลข้างเพื่อที่จะบูรณปฏิสังขรณ์ตัวสิ่งก่อสร้างเดิมในการเตรียมการต้อนรับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตัววัดปัจจุบันจึงอยู่ภายในโครงของเทวสถานเดิม และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และขยับขยายอีกครั้งในปี ค.ศ. 1602 โดยโอราซิโอ ทอร์ริอานิ (Orazio Torriani) โดยเป็นช่องทางเดินกลางช่องเดียวและมีชาเปลข้างใหม่สามชาเปล แท่นบูชาเอกมีงานเขียน “การพลีชีพของนักบุญลอว์เรนซ์” โดยเปียโตร ดา คอร์โทนา (Pietro da Cortona) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1646 ชาเปลแรกทางขวาเป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1626 โดยโดเม็นนิโค แซมเปียริ

การเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนสถานยังคงรักษาครรภมณฑล (Cella) และและซุ้มทางเข้าด้านหน้า (portico) และแถบหินอ่อนของโถงภายในเทวสถานถูกรื้อทิ้ง และอันที่จริงแล้วก็ขาดมุขตะวันออกซึ่งไม่มีการเพิ่มเติมเมื่อมาเปลี่ยนแปลงเป็นคริสต์ศาสนสถานเพื่อเป็นการรักษารูปทรงที่ได้สัดส่วนของเทวสถานเดิม
จัตุรัสโรมัน

จัตุรัสโรมัน () หรือ ฟอรูงโรมานูง () ตั้งอยู่ระหว่างเนินพาเลติเน (Palatine hill) กับเนินแคปิโตลิเน (Capitoline hill) ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี บริเวณนี้เป็นบริเวณศูนย์กลางของการวิวัฒนาการของวัฒนธรรมโรมันมาแต่โบราณ ประชาชนมักจะเรียกบริเวณนี้ว่า "ฟอรูงมังนูง" หรือเพียงสั้น ๆ ว่า "ฟอรูง"

โครงสร้างที่เก่าและสำคัญที่สุดต่าง ๆ ของเมืองเก่าต่างก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้ที่รวมทั้งที่ประทับเดิมที่เรียกว่า "เรกิอา" () และกลุ่มสิ่งก่อสร้างรอบ ๆ สำหรับ "เทพีพรหมจารีย์" (Vestal virgins) สาธารณรัฐโรมันมีตึกรัฐสภา () ที่เป็นที่ประชุมของวุฒิสมาชิกในบริเวณนี้ด้วย จัตุรัสเป็นเหมือนจัตุรัสศูนย์กลางของเมืองที่ประชาชนใช้เป็นที่ชุมนุมในกิจการต่าง ๆ ของรัฐ และยังเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและถือกันว่าเป็นศูนย์กลางของสาธารณรัฐและจักรวรรดิต่อมา

สิ่งก่อสร้างในบริเวณจัตุรัสก็มีด้วยกันหลายอย่างที่รวมทั้งเทวสถาน เช่น เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา, ประตูชัยเช่นประตูชัยเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และอื่นๆ
วิหารแพนธีอัน

ตึกแพนธีอัน (; หรือ ,) “แพนธีอัน” มาจาก ที่แปลว่า “พระเจ้าทั้งหมด” เป็นสิ่งก่อสร้างที่ตั้งอยู่ในกรุงโรม เดิมสร้างโดยมาร์คัส วิพซานิอัส อกริพพา (Marcus Vipsanius Agrippa) สำหรับเป็นเทวสถาน (Roman temple) สำหรับเทพต่างๆ ของโรมันโบราณ โรมันโบราณ ต่อมาก็ได้รับการสร้างใหม่ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2

แต่ตัวสิ่งก่อสร้างจะอุทิศให้แก่เทพเท่าใดนั้นก็ยังคงเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันอยู่ คำว่า “แพนธีอัน” โดยทั่วไปในปัจจุบันหมายถึงอนุสาวรีย์ที่เป็นที่เก็บศพของคนสำคัญ แพนธีอันเป็นสิ่งก่อสร้างจากสมัยโรมันที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุดสิ่งหนึ่ง และได้รับการใช้สอยตลอดมาในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ก็ใช้เป็นคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิก ที่อุทิศให้ “พระแม่มารีและผู้พลีชีพเพื่อศาสนา” ตัวตึกเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโดมขนาดใหญ่ที่เก่าที่สุดในกรุงโรม ความสูงของช่องตา (oculus) บนเพดานและเส้นผ่าศูนย์กลางของช่องวัดจากด้านในเท่ากับ 43.3 เมตรเท่ากัน
แพนธีอัน

แพนธีอัน อาจจะหมายถึง
สาธารณรัฐเวนิส

สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเวนิส หรือ สาธารณรัฐเวนิส (, ) เป็นรัฐที่เริ่มขึ้นในเมืองเวนิสที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สาธารณรัฐเวนิสรุ่งเรืองอยู่กว่าหนึ่งพันปีตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1797 และมักจะได้การขนานนามว่า “La Serenissima” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อของรัฐว่า “สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุด” (Most Serene Republic)

เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นำคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตำแหน่ง “Hypatos” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ “กงสุล” และ “Dux” ที่ต่อมาแผลงมาเป็น “โดเจ” ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice) คนแรก แต่ในหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 กล่าวว่าชาวเวนิสประกาศให้เพาโล ลูชิโอ อนาเฟสโต (Paolo Lucio Anafesto) เป็นดยุกในปี ค.ศ. 697 แต่หลักฐานนี้ก็เป็นเพียงบันทึกของจอห์นผู้เป็นดีคอนของเวนิส แต่จะอย่างไรก็ตามดยุกแห่งเวนิสก็มีอำนาจอยู่ที่เอราเคลีย
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (10 มีนาคม ค.ศ. 1503 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1558 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564 นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1526 และทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1521 จนเสด็จสวรรคต

หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีผู้ทรงพระอนุชาเขยของพระองค์เสด็จสวรรคต แฟร์ดีนันด์ก็ทรงปกครองเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและฮังการี และเมื่อจักรพรรดิคาร์ลสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1556 แฟร์ดีนันด์ก็กลายเป็นผู้สืบตำแหน่งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อในปี ค.ศ. 1558 ขณะที่จักรวรรดิสเปน ราชอาณาจักรเนเปิลส์ ราชอาณาจักรซิซิลี ดัชชีมิลาน, เนเธอร์แลนด์ของฮับส์บูรก์ และแคว้นฟรองช์-กงเตตกไปเป็นของ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ล
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิมักซีมีเลียน(หรือมักซิมิเลียน) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - ตาย12 มกราคม ค.ศ. 1519) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1519 มักซีมีเลียนทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาระหว่างช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชสมัยตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1483 พระองค์ทรงขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กทั้งในด้านการเสกสมรสและการสงคราม แต่ก็ทรงเสียดินแดนออสเตรียในบริเวณที่เป็นสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันในยุทธการที่ดอร์นาค (battle of Dornach) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1499 เมื่อฝ่ายสวิสได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด มักซิมิเลียนไม่ทรงมีทางเลือกนอกจากจะทรงต้องยอมลงพระนามในสนธิสัญญาบาเซิล (Treaty of Basel) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1499 ที่มอบอิสรภาพให้แก่สวิตเซอร์แลนด์จากอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระองค์ทรงมักจะได้รับการขนานพระนามว่า “อัศวินคนสุดท้าย”

นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้วจักรพรรดิมักซีมีเลียนก็ยังทรงเป็นดยุกแห่งเบอร์กันดีระหว่างวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1477 จนถึงวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1482 ด้วย

พระองค์ทรงอภิเษกกับแมรีแห่งเบอร์กันดีผู้ซึ่งเป็นรัชทายาทแห่งบัลลังก์เบอร์กันดีขณะที่มีพระชนมายุได้ 18 พรรษาทำให้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กมีสิทธิที่จะปกครองเบอร์กัดีเป็นหนึ่งในกุศโลบายอันแยบยลของพระองค์ที่จะขยายอำนาจและอาณาเขตการปกครองของราชวงศ์ หลังจากอภิเษกทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดาเพียง 2 พระองค์ได้แก่ พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งคาสตีลและอาร์ชดัชเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย ก่อนที่พระนางแมรี่จะสิ้นพระชนม์ขณะที่มีพระชนมายุเพียง 25 พรรษา พระองค์ทรงให้พระโอรสเฟลิเปอภิเษกกับเจ้าหญิงโจแอนนาแห่งคาสทิลพระราชธิดาในพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและสมเด็จพระราชินีอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล หรือสมเด็จพระราชินีนาถโจแอนนาแห่งคาสตีลในอนาคตทำให้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กได้อาณาเขตในสเปนเพิ่มโดยหลังจากนั้นหนึ่งในพระโอรสของเฟลิเปกับโจแอนนาได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กษัตริย์และจักรพรรดิที่ทรงอำนาจที่สุดในยุโรปในเวลาต่อมา
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์

เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ () (7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567) เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ที่ลีดสในมณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นบุตรของแม็ทธิว สจวต ดยุคแห่งเล็นน็อกซที่ 4และมาร์กาเร็ต ดักกลาส ลอร์ดดาร์นลีย์เป็นพระสวามีองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1565 ถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ลอร์ดดาร์นลีย์สิ้นพระชนม์เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 ที่เอดินบะระห์ในสกอตแลนด์
เทวสถานเวสตา

เทวสถานแห่งเวสตา (; ) เป็นเทวสถานโรมัน (Roman temple) ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานแห่งเวสตาตั้งอยู่ระหว่างเทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์, เทวสถานแห่งซีซาร์, เรเจีย และ ที่พำนักเทพีพรหมจารีย์ (House of the Vestals) สิ่งที่เด่นที่สุดในเทวสถานคือ รอยเท้ากลมที่อาจจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสถานที่สักการะของละตินหรืออีทรัสคัน สิ่งก่อสร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ โดยมีการใช้คอลัมน์โครินเธียน, หินอ่อน และครรภมณฑล (cella) โครงสร้างที่ยังมองเห็นอยู่บ้างทำให้ทราบว่าเป็นคอลัมน์โครินเธียนยี่สิบคอลัมน์ที่สร้างบนฐานที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบห้าเมตร หลังคาของสิ่งก่อสร้างอาจจะมีปล่องด้านบนเพื่อให้มีการถ่ายเทควันอากาศจากภายในตัวอาคาร
กวินตรา โพธิจักร

กวินตรา โพธิจักร เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เป็นชาวจังหวัดหนองคาย ซึ่งเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศในการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ ซอยรางน้ำ โดยสุรางค์ เปรมปรีด์

กวินตราได้เป็นตัวแทนของผู้หญิงไทยเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล 2008 ณ เมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม ได้รางวัลพิเศษ 2 รางวัล ซึ่งได้แก่รางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม และรางวัลขวัญใจมหาชนผ่านการโหวตจากคนทั่วโลกโดยเว็บไซด์ missosology.org

ก่อนเข้าวงการบันเทิง กวินตราเคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลประจำจังหวัด และเธอเคยประกวดนางงามธิดาพญานาค 2551 โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ

ปัจจุบัน กวินตราเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และใน พ.ศ. 2557 เธอได้เป็นนักวอลเลย์บอลของทีมไอเดีย-ขอนแก่นด้านชีวิตส่วนตัว กวินตรา คบหาดูใจกับ รชต ธนภรณ์มงคล ชื่อเล่น หนุ่ม แฟนหนุ่มอดีตนักฟุตบอลทีมอุบลราชธานี และปัจจุบันได้สมรสกันแล้ว หลังจากที่คบหาดูใจกันมายาวนานถึง 14 ปี พิธีแต่งงานจัดงานสมรสกันที่ โรงแรมอมันตา จังหวัดหนองคาย เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเกิดของเจ้าบ่าว และทั้งคู่ก็จะจัดพิธีฉลองมงคลสมรสอีกครั้ง ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ที่จะถึงนี้ ซึ่งตรงกับวันเกิดฝ่ายเจ้าสาวด้วย โดยจะจัดขึ้นที่ วาละเวลา สตูดิโอ ย่านโยธินพัฒนา นิตยสารออนไลน์ ข่าวบันเทิง http://www.gibgae.com
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย

ฟิโอดอร์ที่ 3 อะเลคเซเยวิช ( ,9 มิถุนายน พ.ศ. 2204 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2225) เป็นพระราชโอรสในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ที่ประสูติจากพระมเหสีองค์แรกเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2219 ขณะพระชนม์เพียง 14 พรรษาแต่เนื่องจากพระพลานามัยไม่แข็งแรงและทรงพิการมาแต่ทรงพระเยาว์จึงทำให้ทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่สะดวกและในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระมเหสีองค์แรกมีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกและองค์เดียวแต่หลังจากนั้น 3 วัน พระมเหสีก็สิ้นพระชนม์และในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2224 พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ตามกันไปอีกพระองค์สวรรคตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2225 ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ราชสมบัติจึงตกแก่พระราชอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายอีวาน และ เจ้าชายปีเตอร์
เซฺว ไข่ฉี

เซฺว ไข่ฉี (; , 11 สิงหาคม ค.ศ. 1981-) เป็นนักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกงเธอเรียนจบด้านบริหาร เป็นนักร้องในสังกัด วอร์เนอร์ มิวสิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
เหมียว เข่อซิ่ว

เหมียว เข่อซิ่ว (; ; 8 ก.พ. 1952 (อายุ 65)

ชื่อจริง 陳詠嫻 เฉินหย่งเสียน , พินอิน ：Chényǒngxián ； ดารานักแสดงหญิงของฮ่องกง,พรีเซ็นเตอร์ โด่งดังในยุค 70-80 เหมียเข่อซิ่ว เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1952 ที่ ฮ่องกง พื้นเพเดิมของบรรพชนเป็นชาวหนานไห่ 南海 มณฑลกวางตุ้ง 廣東 ประเทศจีน เหมียวเข่อซิ่ว จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเซนต์โรสออฟลิม่า St. Rose of Lima's College

ชื่อจีน 聖羅撒書院 เซิงหลัวซาซูย่วน , พินอิน ：Shèngluó sā shūyuàn

เหมียวเข่อซิ่ว มีชื่อเสียงโด่งดังจากภาพยนตร์ของบริษัท โกลเด้นท์ฮาร์เวสต์ Golden Harvest ในยุค 1970 เธอมักจะได้แสดงภาพยนตร์ร่วมกับพระเอกชื่อ เคอจุ้นสง 柯俊雄 ,

พินอิน： Kējùnxióng ； ในภาพยนตร์แนวรักโรแมนติค อีกทั้งยังเคยแสดงร่วมกับบรูซลี และ เฉินหลงอีกด้วย ภาพยนตร์ชุดทางจอแก้วที่เรารู้จักก็คือผลงานการแสดงเรื่อง กระบี่ไร้เทียมทาน รับบทเป็น ต๊กโกวหงส์ และซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ได้เล่นในค่ายนี้รับบทเป็นจอห์น แรมโบ้ ในภาพยนตร์เรื่อง แรมโบ้ 2
หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน

หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006นำแสดงโดย แฮริสัน ฟอร์ด โดยเนื้อเรื่องเล่าถึง แจ๊ค สไตน์ฟิลด์ (ฟอร์ด)ผู้ออกแบบระบบป้องกันภัยให้กับธนาคารแห่งหนึ่งแต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อได้มีกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งบุกมายังบ้านของเขาจับภรรยาและลูกทั้ง 2 ของเขาเป็นตัวประกัน พร้อมกับบังคับให้เขาเจาะระบบป้องกันที่เขาสร้างขึ้นมากับมือและสั่งไม่ให้แจ้งตำรวจแล้วเขาจะหยุดยั้งกลุ่มโจรและช่วยครอบครัวของเขา
ได้หรือไม่