seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เกลือ

เกลือ เป็นแร่ธาตุส่วนใหญ่ประกอบด้วยโซเดียมคลอไรด์ (NaCl) สารประกอบในระดับสูงกว่าเกลือชนิดต่าง ๆ เกลือในธรรมชาติก่อตัวเป็นแร่ผลึกรู้จักกันว่า เกลือหิน หรือแฮไลต์ เกลือพบได้ในปริมาณมหาศาลในทะเลซึ่งเป็นองค์ประกอบของแร่ที่สำคัญ ในมหาสมุทรมีแร่ธาตุ 35 กรัมต่อลิตร ความเค็ม 3.5% เกลือเป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิตสัตว์ ความเค็มเป็นรสชาติพื้นฐานของมนุษย์ เนื้อเยื่อสัตว์บรรจุเกลือปริมาณมากกว่าเนื้อเยื่อพืช ดังนั้นอาหารของชนเผ่าเร่ร่อนที่ดำรงชีวิตในฝูงต้องการเกลือเพียงเล็กน้อย หรือไม่ต้องการเกลือเลย ขณะอาหารประเภทซีเรียลจำเป็นต้องเพิ่มเกลือ เกลือเป็นหนึ่งในเครื่องปรุงรสที่เก่าแก่ที่สุดและหาได้ง่ายที่สุด และการดองเค็มก็เป็นวิธีการถนอมอาหารที่สำคัญวิธีหนึ่ง

หลักฐานการทำเกลือยุคแรกที่สุดย้อนไปถึง 6,000 ปีที่แล้ว เมื่อคนที่อาศัยในประเทศโรมาเนียต้มน้ำเพื่อสกัดเกลือ การทำนาเกลือในจีนก็เกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน เกลือถูกชาวฮีบรู กรีก โรมัน ไบแซนไทน์ ฮิไทต์ และอียิปต์ ตีราคาสูง เกลือกลายเป็นวัตถุสำคัญและขนส่งทางเรือผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ผ่านทางทางเกลือที่สร้างขึ้นเฉพาะ และผ่านทะเลทรายซาฮาราในคาราวานอูฐ ความขาดแคลนและความต้องการเกลือทั่วโลกนำไปสู่สงครามชิงเกลือ และใช้เกลือเพื่อเพิ่มภาษีเงินได้ เกลือยังถูกใช้ในพิธีทางศาสนา และวัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย

เกลือผลิตจากเหมืองเกลือ หรือจากการระเหยน้ำทะเล หรือน้ำซับที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุในบ่อตื้น ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลักของเกลือคือโซดาไฟ และคลอรีน และใช้ในกระบวนการทางอุตสาหกรรมและในการผลิตโพลีไวนิลคลอไรด์ พลาสติก เยื่อกระดาษ และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากการผลิตเกลือปริมาณสองล้านตันต่อปี มีเพียง 6% ที่ให้มนุษย์บริโภค ส่วนอื่น ๆ ใช้ในการปรับสภาวะของน้ำ กำจัดน้ำแข็งบนถนน และใช้ในการเกษตร เกลือที่กินได้มีขายในหลายรูปแบบ เช่น เกลือสมุทรและเกลือโต๊ะปกติจะบรรจุสารป้องกันการรวมตัวเป็นก้อน และอาจเสริมไอโอดีนเพื่อป้องกันภาวะพร่องไอโอดีน นอกจากจะใช้ปรุงอาหารและวางบนโต๊ะแล้ว เกลือยังพบได้ในอาหารแปรรูปจำนวนมาก อาหารที่มีโซเดียมมากเกินไปทำให้ความดันโลหิตสูง และอาจเพิ่มความเสี่ยงของกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด และโรคหลอดเลือดสมอง องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าผู้ใหญ่ควรบริโภคโซเดียมน้อยกว่า 2,000 มิลลิกรัม หรือเทียบเท่ากับเกลือ 5 กรัมต่อวัน
คาเมนไรเดอร์ ไคลแม็กซ์ฮีโร่ส์

คาเมนไรเดอร์ ไคลแม็กซ์ฮีโร่ส์ () เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตโดย บันไดนัมโคเกมส์ โดยนำตัวละครจากภาพยนตร์โทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ ในรูปแบบเกมต่อสู้
เทรซี แชปแมน

เทรซี แชปแมน () เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานซิงเกิล "Fast Car", "Talkin' 'bout a Revolution", "Baby Can I Hold You", "Give Me One Reason", "The Promise" และ "Telling Stories" ผลงานของเธอได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวมาแล้วหลายชุดและยังได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง

เทรซี แชปแมน เกิดที่เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีแม่เป็นผู้ดูแลเลี้ยงดู และถึงแม้จะไม่ได้มีฐานะอะไรนัก แต่แม่ก็ยังซื้ออูคูเลเล่ให้เมื่อตอนสามขวบ เพราะเห็นว่าเธอชอบเกี่ยวกับเรื่องดนตรี

เธอเริ่มเล่นกีต้าร์และเขียนเพลงตอนอายุแค่เพียงแปดขวบ เธอกล่าวว่า แรงบันดาลใจที่ทำให้เธอจับกีต้าร์นั้นมาจากรายการทีวีชื่อ "Hee Haw"
โฟนิกซ์อินโฟนิวส์

โฟนิกซ์อินโฟนิวส์ (;) เป็นหนึ่งในห้าช่องของ Phoenix Television เป็นช่องแรกที่รายงานข่าวจากประเทศจีน ซึ่งมี จีนแผ่นดินใหญ่, ไต้หวัน และ ฮ่องกง. ช่องนี้ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ปี ค.ศ. 2001 เป็นช่องข่าวและเศรษฐกิจตลอด 24 ชั่วโมง
ซิสเตมออฟอะดาวน์

ซิสเตมออฟอะดาวน์ ( หรือมักย่อสั้น ๆ ว่า SOAD หรือ System) เป็นวงร็อกอาร์มาเนีย-อเมริกันจากเกลนเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1994

วงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุดมียอดขายมากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก ยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้ง ซึ่งพวกเขาได้รับรางวัลสาขาแสดงเพลงฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2006 วงได้แยกย้ายชั่วคราวก่อนจะกลับมารวมกันใหม่ในปี ค.ศ. 2010

สมาชิกปัจจุบัน

อดีตสมาชิก
เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก

เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก () เกิดวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1936 มักเป็นที่รู้จักด้วยชื่อย่อว่า เอฟ. เว. เดอ แกลร์ก () เป็นประธานาธิบดีของประเทศแอฟริกาใต้คนสุดท้ายในยุคของการแบ่งแยกสีผิว อยู่ในตำแหน่งตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1989 ถึง พฤษภาคม ค.ศ. 1994 เดอ แกลร์ก ยังเป็นหัวหน้าพรรคชาตินิยมของแอฟริกาใต้ (National Party) [ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พรรคชาตินิยมใหม่ (New National Party)] ระหว่างช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 - กันยายน ค.ศ. 1997

เดอ แกลร์ก ได้ชื่อว่าเป็นผู้ดำเนินการคนสำคัญต่อการยุติยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ และสนับสนุนให้เปลี่ยนแปลงการปกครองในแอฟริกาใต้ให้เป็นประชาธิปไตยแบบไม่แบ่งแยกสีผิว รวมถึงการให้สิทธิต่าง ๆ แก่พลเมืองผิวดำซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ของประเทศ เขาได้รับรางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสในปี ค.ศ. 1992 และได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1993 ร่วมกับเนลสัน แมนเดลา สำหรับบทบาทสำคัญของทั้งสองคนในการยุติยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ลง

เดอ แกลร์ก เกษียณตัวเองจากงานการเมืองแล้วตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1997
รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา

รายการต่อไปนี้คือ รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา เนลสัน แมนเดลา ได้รับรางวัลรวมทั้งสิ้นมากกว่า 250 รางวัลตลอดช่วงเวลา 4 ทศวรรษ รางวัลที่สำคัญที่สุดคือ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ซึ่งได้รับเมื่อปี ค.ศ. 1993

ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 แมนเดลาได้รับยกย่องจากสหพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยสองแห่งในประเทศอังกฤษ

ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 แมนเดลาได้รับรางวัล 3 รางวัล ทั้งจากมหาวิทยาลัย และสหพันธ์นักศึกษาของมหาวิทยาลัย จากประเทศอังกฤษ 2 แห่ง และจากประเทศเลโซโท 1 แห่ง
ปี ค.ศ. 1980 แมนเดลาได้รับรางวัลจากรัฐบาลอินเดียในกรุงนิวเดลี สำหรับ "การประสานความเข้าใจระดับนานาชาติ"
ปี ค.ศ. 1981 แมนเดลาได้รับ 3 รางวัลเกียรติยศจากองค์กรในประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ และออสเตรีย

เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 แมนเดลาได้รับรางวัล Arthur Ashe ESPY Award สำหรับความกล้าหาญ มอบให้โดย วีนัสและเซเรนา วิลเลียมส์ ผู้เป็นตัวแทนรับมอบคือลูกสาวและหลานชายของเขาซึ่งพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกา
เอสคลับเซเวน

เอสคลับ () หรือ เอสคลับเซเวน () เป็นกลุ่มศิลปินป็อปสหราชอาณาจักร ก่อตั้งวงโดยอดีตผู้จัดการวงสไปซ์เกิลส์ ไซมอน ฟูลเลอร์ ประกอบด้วยสมาชิก ทีนา บาร์เรตต์, พอล แคตเตอร์โมล, จอน ลี, แบรดลีย์ แม็กอินทอช, โจ โอ'มีรา, ฮันนาห์ สเปียร์ริตต์ และราเชล สตีเวนส์ วงมีชื่อเสียงจากการแสดงในรายการซีรีส์ของตัวเองทางช่องซีบีบีซี ในรายการ "Miami 7" ในปี 1999 หลังจาก 4 ปีที่ทำงานด้วยกัน เอสคลับเซเวนมีซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 4 ซิงเกิล อัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลอันดับ 1 ทั่วยุโรป มีซิงเกิลติดท็อป 10 ในสหรัฐอเมริกา เอเชีย ละตินอเมริกา และแอฟริกา พวกเขามีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด มี 11 ซิงเกิล มียอดขายมากกว่า 17 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มแรก "S Club" มีดนตรีแบบเพลงป็อปในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 คล้ายกับศิลปินอื่นในช่วงนั้น หลังจากนั้นแนวเพลงพวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไปเริ่มผสมผสามเป็นเพลงแดนซ์มากขึ้นรวมถึงเพลงอาร์แอนด์บี ซึ่งมีมากในอัลบั้มชุดสุดท้ายของพวกเขาชุด "Seeing Double"

แนวคิดและรูปแบบของวงสร้างสรรค์ขึ้นโดยไซมอน ฟูลเลอร์ ที่เป็นผู้จัดการของบริษัทไนน์ทีนเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายโพลีดอร์เรเคิดส์ รายการซีรีส์ทางโทรทัศน์ของพวกเขามีอยู่ 4 ซีรีส์ ที่วงได้ท่องเที่ยวไปในสหรัฐอเมริกาและจบลงในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน รายการมีออกฉายกว่า 100 ประเทศ ที่มีคนดูร่วม 90 ล้านคน รายการเป็นรายการซิตคอมสำหรับเด็ก ที่เสนอเหตุการณ์จริงของพวกเขาที่เกิดขึ้นกับวง รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮันนาห์ สเปียร์ริตต์กับพอล แคตเตอร์โมล เช่นเดียวกับในตอนท้ายที่วงต้องแยกกันไป

นอกจากความโด่งดังจากรายการโทรทัศน์ เอสคลับเซเวนได้รับ 7 รางวัลบริตอวอร์ดส ได้แก่ ในปี 2000 ชนะในสาขาศิลปินสหราชอาณาจักรที่โดดเด่น ในปี 2002 ในสาขาซิงเกิลสหราชอาณาจักรยอดเยี่ยม ในปี 2001 ได้รับรางวัลสาขาบันทึกเสียงแห่งปี หลังจากนั้นพอล แคตเตอร์โมลประกาศว่าจะออกจากวง ในปี 2002 ซิงเกิลหลังของพวกเขาติดอันดับ 5 ในชาร์ตของยูเค และผลงานอัลบั้มสุดท้ายของพวกเขาก็พลาดในการติดท็อป 10

หลังจากที่แคตเตอร์โมลออกจากวงไป เอสคลับเซเวนก็ต้องต่อสู้กับข่าวลือว่าพวกเขาจะแยกวงกัน อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2003 ในระหว่างการแสดงสด เอสคลับประกาศแตกวง หลังจากที่พวกเขาแตกวงไป 5 ปี ในเดือนตุลาคม 2008 มีการประกาศออกมาว่า แคตเตอร์โมลและแม็กอินทอช จะร่วมออกทัวร์ในคอนเสิร์ตรวมกันอีกครั้งหนึ่ง ที่แสดงในมหาวิทยาลัยและตามไนต์คลับต่าง ๆ มีเพลงที่แสดงในอัลบั้ม "Greatest Hits" ของพวกเขา
อินดี้

อินดี้ () เป็นรูปย่อของคำว่า "Independence" ในภาษาอังกฤษ ซึ่งหมายถึง "อิสรภาพ"

คำว่า "อินดี้" สามารถหมายถึง
ดาวน์ (เพลงเจย์ ฌอน)

"ดาวน์" () เป็นเพลงจากศิลปินอาร์แอนด์บีชาวอังกฤษ เจย์ ฌอน ในอเมริกาเหนือเพลงนี้ถือเป็นซิงเกิลแรกของเขาจากผลงานอัลบั้มแรกชุด "All or Nothing" แต่ในประเทศอื่นรวมถึงในประเทศบ้านเกิดอย่างสหราชอาณาจักร เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ซิงเกิลนี้มีการร่วมร้องโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและเพื่อนร่วมสังกัดอย่าง ลิล เวย์น โปรดิวซ์โดย เจ-เรมี และบ็อบบี เบส ซิงเกิล "ดาวน์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAA

เพลงนี้ออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการในสถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และออกทางไอทูนเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009 "ดาวน์" ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2009 โค่นเพลงแบล็กอายด์พีส์ลงจากอันดับ 1 ที่มีซิงเกิลติดอันดับยาวนานบนชาร์ตนาน 26 สัปดาห์ และยังทำให้เจย์ ฌอน เป็นศิลปินอังกฤษคนแรกที่มีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นับตั้งแต่วงโคลด์เพลย์เพลง "Viva La Vida ในปี 2008 และยังเป็นศิลปินอังกฤษคนที่ 4 ที่ทำได้ในทศวรรษนี้
ทูล (วงดนตรี)

ทูล () เป็นวงอเมริกันร็อกจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1990 ตั้งแต่เริ่มตั้งวงสมาชิกในวงประกอบด้วย แดนนี แครีย์ (มือกลอง) อดัม โจนส์ (กีตาร์) และเจมส์ คีแนน (ร้อง) ส่วนมือเบสล่าสุดคือจัสติน แชนเวลเลอร์ ที่มาร่วมวงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ทูลเป็นที่รู้จักในเรื่องการออกทัวร์สนับสนุนอัลบั้มพวกเขา ผลงานของพวกเขายังทำอันดับได้ดีบนอันดับเพลง มียอดขายอัลบั้มราว 9.25 ล้านชุด เฉพาะในสหรัฐอเมริกา

ทูลเป็นที่รู้จักในเพลงแนวเฮฟวีเมทัลสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ชื่อ "Undertow" ในเวลานั้นที่แนวเพลงแทรชเมทัลกำลังโดดเด่นอย่างมาก และต่อมาแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟเมทัลก็โดดเด่นตามมา ในช่วงที่พวกเขาออกอัลบั้มชุด "Ænima" ในปี 1996 ความพยายามของพวกเขาในการทำเพลงแนวทดลอง ทัศนศิลป์และความพัฒนาเรื่องแก่นสารก็ดำเนินไปในอัลบั้มชุดที่ 3 ที่ชื่อ "Lateralus" ในปี 2001 และอัลบั้มต่อมาชุด "10,000 Days" ออกขายในปี 2006 ประสบความสำเร็จในแง่เสียงวิจารณ์และประสบความสำเร็จไปทั่วโลก

และเนื่องจากวงมีการใช้รูปแบบทัศนศิลป์และทำให้การออกผลงานอันซับซ้อนค่อนข้างนาน วงถูกอธิบายว่าเป็น ว่าเป็นสไตล์การแสดงที่ยอดเยี่ยมและมีส่วนของดนตรีแนวโพรเกรสซีฟร็อกและอาร์ตร็อก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างวงกับธุรกิจดนตรีเป็นในแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ในเวลาที่มีการเซ็นเซอร์และสมาชิกในวงต้องการความเป็นส่วนตัว
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เป็นโรงเรียนสาธิตในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตั้งอยู่เลขที่ 174 ซอยสุขุมวิท 23 แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ได้พัฒนาจากโรงเรียนประสานมิตร ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญศึกษาในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงเป็นระบบโรงเรียนสาธิต เพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติงานในการฝึกสอนระดับมัธยมศึกษาของนิสิตหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และต่อมาได้ตั้งโรงเรียนประถมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา เพิ่มเป็นสถานที่ปฏิบัติงานในการฝึกสอนระดับประถมศึกษา และได้มีการพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีการแบ่งหน่วยงานออกเป็น 2 หน่วยงาน คือ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม)

ทั้งสองสีนี้เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

= ประวัติโรงเรียน =
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ได้รับการจัดตั้งจากกระทรวงศึกษาธิการในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูง ถนนประสานมิตร อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนประสานมิตร เป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญศึกษา สังกัดกองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา โดยมีอาจารย์พนัส หันนาคินทร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก

เมื่อโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงได้รวมกับวิทยาลัยวิชาการศึกษาในปี พ.ศ. 2498 โรงเรียนประสานมิตรได้โอนมาสังกัดวิทยาลัยวิชาการศึกษา และได้เปลี่ยนแปลงระบบเป็นโรงเรียนสาธิต และใช้ชื่อว่า โรงเรียนมัธยมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา ประสานมิตร ต่อมาในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้จัดตั้ง โรงเรียนประถมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา รับนักเรียนตั้งแต่ชั้นเด็กเล็กถึงชั้นประถมปีที่ 4 โดยมีมีรองศาสตราจารย์ไพเราะ ตัณฑิกุล เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก

ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการปรับฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ทำให้โรงเรียนสาธิตทั้ง 2 แห่ง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และ โรงเรียนประถมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ตามลำดับ โดยสังกัดในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร

ในปี พ.ศ. 2534 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้รวมการบริหารของโรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และ โรงเรียนประถมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เข้าเป็นโรงเรียนเดียวกันใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีรองศาสตราจารย์ประกิจ รัตนสุวรรณ เป็นผู้อำนวยการ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 มหาวิทยาลัยได้มีมติแยกการบริหารเป็น 2 โรงเรียนอีกครั้ง โดยกำหนดให้มีผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายมัธยมและผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายประถม และให้ใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม)
พระนางยีโซยา

พระมเหสีเอกยีโซยา (,?-19 ปีก่อนคริสตกาล) หนึ่งในสองพระมเหสีเอกของ พระเจ้าดงเมียงซองแห่งโคกูรยอ คู่กับ พระมเหสีซอซอนโน และมีพระราชโอรสคือ พระเจ้ายูริแห่งโกคูรยอ

พระมเหสีเอกยีโซยา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชนม์ทรงเสกสมรสกับ องค์ชายจูมง แห่ง พูยอ หลังจากนั้นองค์ชายจูมงได้พาชาวโชซอนโบราณและคนสนิทอพยพลงใต้และประกาศเอกราชจากพูยอพร้อมกับสถาปนาอาณาจักรใหม่นามว่า โคกูรยอ ที่มณฑลโชบุนพร้อมพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาและพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระมเหสีซอซอนโนทางด้านพูยอหลังจากองค์ชายจูมงประกาศเอกราชพระชายายีโซยาก็ทรงพระครรภ์และประสูติพระโอรสพระนามว่าองค์ชายยูริ

ต่อมาพระนางยูฮวาพระราชมารดาของ พระเจ้าจูมง ได้พาพระสุนิสาและพระนัดดาหนีออกจากพูยอแต่พระนางยูฮวาก็สิ้นพระชนม์ระหว่างหนีเพราะถูกทหารพูยอสังหารส่วนพระชายายีกับองค์ชายยูริหนีรอดไปได้และได้เดินทางไปยังโคกูรยอและได้พบกับพระเจ้าจูมงซึ่งพระเจ้าจูมงก็ได้สถาปนาพระชายายีขึ้นเป็นพระมเหสีพร้อมกับสถาปนาองค์ชายยูริพระราชโอรสขึ้นเป็น องค์รัชทายาท ทำให้พระมเหสีโซซอโนต้องพาพระราชโอรสทั้ง 2 พระองค์คือ องค์ชายพีรู และ องค์ชายอนจอ มุ่งลงใต้ไปสร้าง อาณาจักรแพคเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าจูมงสวรรคตลงเมื่อ 18 ปีก่อนคริสตกาล องค์รัชทายาทยูริจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ายูริแห่งโกคูรยอ พร้อมกับสถาปนาพระมเหสียีโซยาขึ้นเป็นพระพันปี

พระมเหสียีโซยาสิ้นพระชนม์เมื่อ 19 ปีก่อนคริสตกาล
นะริตะเอ็กซเพรส

นะริตะเอ็กซเพรส () หรือที่เรียกโดยย่อว่า NEX เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษ ที่ให้บริการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 โดย บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) เชื่อมต่อระหว่างจุดหมายภายในเขตเมืองโตเกียว ไปยังท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ มีคู่แข่งสำคัญคือขบวนสกายไลเนอร์ของรถไฟฟ้าเคเซ

รถไฟนะริตะเอ็กซเพรส ให้บริการจากหลายสถานีในโตเกียวและปริมณฑล ตัวรถไฟเป็นรถไฟฟ้าขบวน 6 ตู้รุ่น อี 259 ทุกขบวนจะวิ่งผ่านสถานีโตเกียว ซึ่งเป็นสถานีที่ขบวนรถจะเชื่อมต่อกันหรือแยกจากกัน ปกติแล้วขบวนที่มาจากโอฟุนะหรือโยะโกะฮะมะจะเชื่อมต่อกับขบวนที่มาจากชินจุกุ อิเคะบุคุโระ หรือโอมิยะ กลายเป็นขบวนเดียวกันวิ่งต่อไปจนถึงท่าอากาศยานนะริตะ (ผ่านทาง Sōbu Main Line และ สายนะริตะ) ปกติแล้ว นะริตะเอ็กซเพรส จะไม่จอดระหว่างสถานีโตเกียวจนถึง สถานีท่าอากาศอาคาร 2 แต่ในชั่วโมงเร่งด่วนตอนเช้าและตอนค่ำ นะริตะเอ็กซเพรส จะให้บริการเป็นขบวนรถด่วนชานเมืองโดยจอดที่ จิบะ โยสึไกโดะ และนะริตะ เวลาที่ใช้เดินทางระหว่างโตเกียวถึงท่าอากาศยานนะริตะเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ 55 นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง

ก่อน พ.ศ. 2534 รถไฟที่วิ่งสู่ท่าอากาศยานนะริตะมีเพียงรถไฟของบริษัทเคเซ "สกายไลเนอร์" เท่านั้น ซึ่งในขณะนั้นใช้สถานีที่แยกออกจากส่วนอาคารท่าอากาศยาน แรกเริ่มนั้น JR ได้วางแผนให้บริการรถไฟความเร็วสูง นะริตะ ชิงกันเซ็ง วิ่งไปยังสถานีใต้อาคารหลักของท่าอากาศยาน แต่แผนนี้ถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 และพื้นที่ที่วางแผนว่าจะใช้เป็นสถานีใต้ดินและรางรถไฟชิงกันเซ็งก็ได้ใช้เป็นจุดเชื่อมต่อของ เจอาร์สายนะริตะ และ สายหลักเคเซ เข้าสู่อาคาร จนกระทั่งวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2534 นะริตะเอ็กซเพรส ได้เริ่มเปิดให้บริการวิ่งสู่สถานีใหม่ และ "สกายไลเนอร์" ก็ได้เปลี่ยนไปจอดที่สถานีใหม่นี้ในเวลาเดียวกัน

จาก ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ / ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ อาคาร 2 ถึง/จาก:

ค่าโดยสารที่ต้องจ่ายในชั้นปกติ ประกอบด้วยค่าโดยสาร บวกด้วยส่วนที่จ่ายเพิ่ม โดยที่ค่าโดยสารคืออัตราค่าโดยสารไปยังจุดหมายปลายทางหากเดินทางโดยรถไฟธรรมดา ในขณะที่ส่วนที่จ่ายเพิ่มเป็นค่าโดยสารเพิ่มเติมเพื่อได้สิทธิ์โดยสารบนรถไฟนะริตะเอ็กซเพรส
ผู้โดยสารที่ถือหนังสือเดินทางที่ไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่นสามารถซื้อชุดตั๋วรวม นะริตะเอ็กซเพรสและบัตร ซูอิกะ ในราคา 3,500 เยน สำหรับชั้นปกติ หรือ 5,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่ง โดยในชุดมี 1,500 เยน เป็นค่าโดยสารสำหรับนะริตะเอ็กซเพรส ไปยังโตเกียวและปริมณฑลโดยหักส่วนลดเป็นจำนวนเงิน 3,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่งแล้ว อีก 1,500 เยน จะอยู่ในบัตร ซูอิกะ และอีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำบัตรที่สามารถรับคืนได้เมื่อคืนบัตร ซูอิกะ สำหรับบัตร ซูอิกะ เป็นบัตรเติมเงินใช้เป็นค่าโดยสารรถไฟและรถประจำทางทุกสายในโตเกียว รวมทั้งใช้ชำระค่าใช้จ่ายในสถานประกอบการที่รับบัตรนี้

ส่วนลดจะใช้ได้เฉพาะการเดินทางออกจากท่าอากาศยานนะริตะเท่านั้น ในการเดินทางเข้าท่าอากาศยานด้วยนะริตะเอ็กซเพรส จะต้องเสียค่าโดยสารในอัตราปกติ
ชลบุรีลีก

ชลบุรีลีก เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพในจังหวัดชลบุรี ชลบุรีลีกมีทีมสโมสรทั้งหมด 11 ทีม การเลื่อนชั้น ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคกลางและภาคตะวันออกในฤดูกาลถัดไป

จังหวัดชลบุรี เดินหน้าพัฒนาระบบและบุคลากรสำหรับฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัว ตามโครงการ วิชั่น เอเชีย และ วิชั่น ไทยแลนด์ ของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย หรือ เอเอฟซี ซึ่งโครงการนี้ ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯได้คัดเลือกจังหวัดชลบุรี เป็นจังหวัดแรกที่เข้าร่วมโครงการกับ เอเอฟซี โดยจังหวัดชลบุรี ได้ทำการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรีขึ้นมา พร้อมกับการเปิดอบรมผู้ฝึกสอน และผู้ตัดสินตามหลักสูตรของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย

วันที่ 22 พฤษภาคม 2552 เอเอฟซี ได้ส่ง 2 ผู้เชี่ยวชาญจากโครงการวิชั่น เอเชีย มร.ไคตะ ชาวญี่ปุ่น และ มร.คาสเทล ชาวเนปาล มาสัมมนาและอบรมร่วมกับสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี ที่โรงแรม เดอะไทด์ รีสอร์ท ริมหาดบางแสน จ.ชลบุรี โดยมีคุณวิทยา คุณปลื้ม นายกสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี คุณธนศักดิ์ สุระประเสริฐ เลขาธิการสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี และตัวแทนจากอำเภอต่างๆ ในจังหวัดชลบุรีเข้าร่วมสัมมนา เอเอฟซีโดยกำหนดให้สมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี จัดการแข่งขันฟุตบอลลีกของตัวเองขึ้นมา ตามโครงการวิชั่น เอเชีย หลังจากที่ได้เปิดอบรมผู้ฝึกสอนและผู้ตัดสิน กับทีมต่างๆ ที่จะลงแข่งขันใน ชลบุรีลีกไปแล้ว เพื่อที่ทุกทีมจะบริหารจัดการพร้อมหารายได้ดูแลตัวเองได้นอกจากนี้ยังมีเงินบำรุงทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน และ รางวัลทีมมารยาทดีเยี่ยม
โอเชียนคัลเลอร์ซีน

โอเชียนคัลเลอร์ซีน () เป็นวงดนตรีบริตป็อปจาก เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ

ได้ออกอัลบั้มชุดแรกในปี 1992 ชื่ออัลบั้ม Ocean Colour Scene ต่อมาก็ได้ประสบความสำเร็จกับอัลบั้มชุดที่สองและสาม ชื่ออัลบั้ม Moseley Shoals ในปี 1996 ติดยูเคอัลบั้มชาร์ตในอันดับสูงสุดที่ 2 และ Marchin' Already ติดยูเคอัลบั้มชาร์ตในอันดับสูงสุดที่ 1 ในปี 1997
ไมเคิลเลินส์ทูร็อก (อัลบั้ม)

ไมเคิลเลินส์ทูร็อก (Michael Learns to Rock) เป็นอัลบั้มชุดที่หกของ ไมเคิลเลินส์ทูร็อก ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004 อัลบั้นที่วางตลาดในเอเชียได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทกมีทูยัวร์ฮาร์ต (Take Me to Your Heart)
ปราสาทช่างปี่

ปราสาทช่างปี่ เป็นอโรคยศาล หรืออโรคยศาลา หรือโรงพยาบาล หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่บ้านช่างปี่ ตำบลช่างปี่ อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 18 มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยนผืนผ้า ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย

ตั้งแต่ปี 2553 กรมศิลปากร ได้ทำการบูรณะปราสาทช่างปี่ พบโปราณวัตถุจำนวนมา ส่วนหนึ่งนำไปเก็บรักษาไว้ (แต่ยังไม่ได้จัดแสดง: พฤษภาคม 2555) ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุรินทร์ อีกส่วนหนึ่งเก็บรักษาไว้ที่วัดบ้านช่างปี่
เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ

เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1587 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฟัน เดอแฟ็ลเดอมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวัน
ปราสาทสระกำแพงน้อย

ปราสาทหินสระกำแพงน้อย ตั้งอยู่ภายในวัดสระกำแพงน้อย ติดกับถนนสายอุทุมพรพิสัย-ศรีสะเกษ (หมายเลข 226) ในเขตตำบลขยุง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 18

ปราสาทสระกำแพงน้อย เป็นปรางค์เดี่ยวสร้างด้วยศิลาแลงรูปสี่เหลี่ยมย่อมุม สูงประมาณ 11 เมตร ศิลปะการก่อสร้างแบบขอม ใช้เป็นเทวสถานสำหรับบูชาเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ

โบราณสถานแห่งนี้ เป็นอโรคยาศาล หรืออโรคยศาลา (โรงพยาบาล) หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักรในราวพุทธศตวรรษที่ 18 (พ.ศ. 1724 - พ.ศ. 1761) ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย ตัวปรางค์ประธาน ยังค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ขาดการบูรณะ ส่วนโคปุระหรือกำแพงแก้วพังทลาย แต่ยังมีองค์ประกอบครบถ้วน ทั้งทับหลัง และโครงสร้างอื่นๆ แต่ยังไม่ได้รับบูรณะและปรับแต่ง

ในปัจจุบันน้ำในสระอโนดาตนี้ถูกใช้ในทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษ

ปราสาทสระกำแพงน้อย ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับปราสาทอีกหลายแห่งในจังหวัดขุขันธ์ (ชื่อในขณะนั้น)
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน

ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน (; 5 มีนาคม ค.ศ. 1637 - 12 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นจิตรกร ช่างดราฟต์ ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์

ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินเป็นผู้ปรับปรุงสายดับเพลิงในปี ค.ศ. 1672 กับพี่ชายผู้เป็นวิศวกรพลังน้ำ (hydraulic engineer) นอกจากนั้นก็ยังปรับปรุงตำราสำหรับรถดับเพลิง จัดระบบนักดับเพลิง และเขียนหนังสือและภาพประกอบตำราการดับเพลิงเล่มแรก () ฟัน เดอร์ไฮเดิน ออกแบบระบบไฟถนนในอัมสเตอร์ดัมที่ใช้ระหว่าง ค.ศ. 1669 จนถึง ค.ศ. 1840 และเป็นระบบที่นำไปใช้ในหลายเมืองในต่างประเทศ
สเตอริโอแล็บ

สเตอริโอแล็บ (Stereolab) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในลอนดอน ในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1990 ประกอบด้วยสมาชิกด้วยทิม กาเน่ (กีตาร์/คีย์บอร์ด) แลติเซีย ซาดีเอ้ (ร้องนำ/คีย์บอร์ด) แอนดี้ แรมซีย์ (กลอง) และแมรี แฮนเซ่น (ร้องประสาน/กีตาร์/คีย์บอร์ด) ได้เสียชีวิตในปี 2002
ยัน ฟัน โคเยิน

ยัน โยเซฟส์โซน ฟัน โคเยิน (; 13 มกราคม ค.ศ. 1596 - 27 เมษายน ค.ศ. 1656) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน ฟัน โคเยินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ โดยมีผลงานเป็นจำนวนมาก เท่าที่ทราบเป็นจำนวนถึงราวพันสองร้อยภาพ

ฟัน โคเยินผู้เป็นลูกชายของช่างทำรองเท้าในไลเดิน ได้รับการศึกษาทางศิลปะกับเอเซยัส ฟัน เดอร์แฟ็ลเดอ เมื่ออายุได้ 35 ปี ฟัน โคเยินก็มีห้องเขียนภาพของตนเองที่เดอะเฮก พี. เครนชอว์กล่าวว่างานของฟัน โคเยินไม่เคยขายได้ในราคาสูง แต่เขาก็ทดแทนโดยการเขียนภาพจำนวนมาก การเขียนใช้สีที่บางและเขียนอย่างรวดเร็วโดยใช้สีที่มีราคาถูก แม้ว่าจะปรับปรุงงานเขียนด้วยวิธีต่าง ๆ แล้วฟัน โคเยินก็ยังต้องหารายได้เพิ่มโดยเป็นตัวแทนการซื้อขายและนักประมูลภาพเขียน รวมทั้งเก็งราคาทิวลิปและราคาบ้าน แม้ว่าธุรกิจหลังมักจะเป็นธุรกิจที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการลงทุน แต่ในกรณีของฟัน โคเยินกลับเป็นสิ่งที่ทำให้มีหนี้สินมหาศาล เปาลึส โปตเตอร์เช่าบ้านจากฟัน โคเยิน และนีโกลาส ฟัน แบร์เคม ได้มาเป็นลูกศิษย์ของเขา

ในปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ฟัน โคเยินจำต้องขายงานเขียนและงานกราฟิกที่สะสมไว้ และต้องย้ายไปอยู่บ้านที่มีขนาดเล็กกว่าเดิม เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1656 ขณะที่มีหนี้สินจำนวนถึง 18,000 กิลเดอร์ดัตช์ ทำให้ภรรยาหม้ายต้องขายภาพเขียนและเครื่องเรือนที่ยังคงเหลือ การเป็นหนี้สินของฟัน โคเยินอาจจะมีผลต่อโอกาสความก้าวหน้าทางอาชีพของยัน สเตน ลูกศิษย์และลูกเขยซึ่งย้ายออกจากเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1654

ตามปกติแล้วจิตรกรรมดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือจิตรกรรมของยุคทองของเนเธอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าประเภทตามทฤษฎีการจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ ซึ่งได้แก่ จิตรกรรมประวัติศาสตร์, ภาพเหมือน, ภาพชีวิตประจำวัน, จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมภาพนิ่ง ฟัน โคเยินจัดอยู่ในกลุ่มจิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีความถนัดในการแฝงหัวข้อเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ฟัน โคเยินเขียนภาพคลองในบริเวณเดอะเฮก และหมู่บ้านในชนบทของเดลฟต์, โรตเตอร์ดัม, ไลเดิน และเคาดา