seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ

มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ (17 กันยายน 1192 - 13 กุมภาพันธ์ 1219) เป็นโชกุนลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายของ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ จากตระกูล มินะโมะโตะ

เพราะหลังจากที่ซะเนะโตะโมะถูกลอบสังหาร ตระกูลมินะโมะโตะ ก็ขาดผู้สืบสกุลจนขุนนางในรัฐบาลต้องไปเชิญเจ้าชายจากราชสำนักมาเป็นโชกุนอีก 6 คน

ซะเนะโตะโมะ เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1192 ที่  คะมะกุระ  เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของปฐมโชกุนโยะริโตะโมะและโฮโจ มะซะโกะมีพี่ชาย 1 
คนคือโชกุนโยะริอิเอะ

หลังจากที่โชกุนโยะริอิเอะถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1202
ซะเนะโตะโมะจึงขึ้นดำรงตำแหน่งสืบต่อมาด้วยวัยเพียง 10 ปีโดยมีโฮโจ โทะคิมะซะผู้เป็นตาทำหน้าที่เป็นชิกเก็ง
และมีโยะชิโตะกิผู้เป็นน้าทำหน้าที่สืบต่อมา

หลังจากดำรงตำแหน่งได้ 17 ปีซะเนะโตะโมะก็ถูกลอบ
สังหารโดยหลานชายแท้ๆขณะไปไหว้พระเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ขณะอายุเพียง 26 ปี
หวัง เจฺว๋อี

หวัง เจฺว๋อี () เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม

หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า หวัง ซีเมิ่ง () เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า เจฺว๋อี

หลังจากปฏิบัติบำเพ็ญกับอาจารย์พอสมควรแล้ว ในปี ค.ศ. 1877 หวัง เจฺว๋อีจึงเดินทางกลับเมืองชิงโจวแล้วก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นชื่อว่าสำนักตงเจิ้น () โดยอ้างว่าได้รับอาณัติสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมแต่งตั้งให้เป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 15 และยกย่องเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ของตนเป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 14 โดยอ้างว่าสืบพงศาธรรมมาจากนิกายเซนและลัทธิเซียนเทียนเต้า

หวัง เจฺว๋อี ได้ปฏิรูปหลักธรรมและการปฏิบัติหลายอย่างของเซียนเทียนเต้า เช่น ยกเลิกการถือพรตแบบเต๋า เน้นคำสอนในคัมภีร์ต้าเสฺวของลัทธิขงจื๊อแทน ประกาศหลัก “ซันจี๋อีก้วน” (สามจักรวาลรวมเป็นหนึ่ง) และ “ม่อโฮ่วอีเจอ” (อันติมเอกภาพ) เป็นต้น เมื่อสำนักของหวังเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ทางการราชวงศ์ชิงจึงระแวงว่าสำนักนี้จะก่อกบฏ จึงดำเนินการปราบปรามสำนักนี้อย่างหนัก สมาชิกหลายคนถูกสังหารรวมทั้งบุตรชายของหวังเองด้วย นับแต่นั้นมาหวังจึงต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนจากทางการจนตลอดชีวิต และถึงแก่มรณกรรมในปี ค.ศ. 1884
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา

รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา () นักร้อง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากเพลง ""เดอะโชว์"" เธอเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงก่อนที่จะเป็นนักร้อง โดยเธอได้ปล่อยอัลบั้มแรกชื่อเดียวกันกับเธอ ในปี พ.ศ. 2551 มีเพลงโด่งดังที่ทำให้เธอเป็นรู้จักกว้างขว้าง คือ "เดอะโชว์" และ "ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์" ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า "ทู" ซึ่งมีเพลงที่ใช้ประกอบโฆษณาวินโดวส์ 8 คือ "เอเวอรีติงแอทวันซ์" และในปี พ.ศ. 2556 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่สามชื่อว่า "แชโดว์ส"
ลิงบาบูนเหลือง

ลิงบาบูนเหลือง (; ) เป็นลิงจำพวกลิงบาบูนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)

มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับลิงบาบูนทั่วไป แต่มีรูปร่างเล็กและบอบบางกว่าลิงบาบูนชัคม่า ("P. ursinus") และลิงบาบูนสีมะกอก ("P. anubis") และมีัส่วนปากที่ไม่ยื่นยาวออกมาเหมือน 2 ชนิดแรก ลิงบาบูนเหลืองมีขนตามลำตัวสั้นสีเทาอมเหลืองอันเป็นที่มาของชื่อ

มีน้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 27–40 กิโลกรัม ตัวเมียประมาณ 14–17 กิโลกรัม ความสูงจากพื้นถึงหัวไหล่ 60–80 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 60–70 เซนติเมตร และอาจยาวได้ถึง 84 เซนติเมตร ความยาวหาง 40–48 เซนติเมตร อา่ยุโดยเฉลี่ย 10–20 ปี และอาจมีชีวิตอยู่ีได้นานถึง 30 ปี

พบกระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออก เช่น เคนยา, แทนซาเนีย, ซิมบับเว และบอตสวานา มีพฤติกรรมและอุปนิสัยคล้ายกับลิงบาบูนชนิดอื่น ๆ คือ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในทุ่งหญ้าสะวันนา และป่าโปร่ง กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและเนื้อสัตว์ เช่น รากไม้, เมล็ดพืช, ใบไม้, หญ้า, ผลไม้ และสัตว์ขนาดเล็ก

แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย
เหยี่ยวแคระแอฟริกัน

เหยี่ยวแคระแอฟริกัน (; ) เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)

เป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวประมาณ 19-20 เซนติเมตร รูปร่างล่ำสันแข็งแรง มีกระหม่อมสีเทา ด้านหลังเป็นจุดกลมขนาดใหญ่สีขาวคล้ายดวงตา อกและท้องเป็นสีขาว มีจะงอยปากงุ้มและแข็งแรงใช้สำหรับหักคอเหยื่อเพื่อล่าเป็นอาหาร ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้

เหยี่ยวแคระแอฟริกันเป็นนกที่บินได้เร็วมาก และสามารถฆ่าเหยื่อได้ด้วยการพุ่งชนหรือหักคอกลางอากาศ โดยเหยื่อได้แก่ นกขนาดเล็ก, หนู, กบ และสัตว์เลื้อยคลานชนิดต่าง ๆ และบางครั้งก็กินแมลง เช่น ตั๊กแตน หรือจิ้งหรีด

ปกติจะอาศัยอยู่ในพุ่มไม้ที่แห้ง มีระดับการบินต่ำและบินขึ้นลงเป็นลูกคลื่น เมื่อยามเกาะกับกิ่งไม้อาจดูคล้ายกับนกอีเสือ แบ่งได้ออกเป็น 2 ชนิดย่อย คือ "P. s. castanonotus" พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ซูดานถึงโซมาเลีย และตอนใต้ของอูกานดาและแทนซาเนีย และ"P. s. semitorquatus" พบตั้งแต่แองโกลาจนถึงตอนเหนือของแอฟริกาใต้ มีพื้นที่กระจายพันธุ์กว้างประมาณ 2.7 ล้านตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรประมาณ 100,000-1,000,000 ตัว

มีเสียงร้อง ""คิกคิกคิกกกกกกกกก"" ในเคนยา และ ""ชิพชิพ"" และ ""คิกคิกคิกคิกคิก"" ในแอฟริกาตอนใต้
เหยี่ยวแคระ

เหยี่ยวแคระ หรือ เหยี่ยวเล็ก () เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในสกุล "Polihierax"
อยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือเป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวประมาณ 20 เซนติเมตร แต่มีจะงอยปากที่แข็งแรงและแหลมคม มีลักษณะการบินกระพือปีกถี่ ๆ ในระยะทางสั้น ๆ เปลี่ยนคอนเกาะใต้ร่มไม้ไปเรื่อย ๆ
มาร์วิน เพียซ

มาร์วิน เพียซ (, 17 มิถุนายน พ.ศ. 2436 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นประธานของ McCall Corporation
มาร์วิน เพียซ เกิดที่ชาร์ปสวิลล์ในรัฐเพนซิลเวเนีย บิดามารดาของเขาคือ สกอต เพียซและมาเบล เพียซ (มาร์วิน) บรรพบุรุษของเขา แฟรงกลิน เพียร์ซ เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 14 มาร์วินแต่งงานครั้งแรกกับพอลีน โรบินสันและมีลูกด้วยกัน 4 คนได้แก่
รถไฟฟ้าปารีส สาย 4

รถไฟฟ้าปารีส สาย 4 () เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีปอร์ตเดอกลีญ็องกูร์ ไปยังสถานีแมรีเดอมงรูฌ เป็นสายแรกที่เชื่อมต่อระหว่างฝั่งตะวันออกกับตะวันตกของแม่น้ำแซน มีระยะทางรวม โดยมีการเชื่อมต่อกับทุกเส้นทาง ยกเว้นสาย 3 (2) และสาย 7 (2) ทำให้เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากสาย 1 จำนวนผู้โดยสาร 154 ล้านคนต่อปี
วัดศรีอุทุมพร

วัดศรีอุทุมพร () ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 9 ตำบลหนองกรด อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 มีที่ดินในการตั้งวัดเนื้อที่จำนวน 16 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา สร้างขึ้นโดย พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ

วัดศรีอุทุมพร สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2485 โดยมี พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ดำเนินการและปกครองวัดมาตั้งแต่แรกเริ่มสร้างวัด ชาวบ้านมักจะเรียกว่า “ วัดวังเดื่อ ” ตามชื่อบ้านมาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 พื้นที่ที่ตั้งวัดนั้นเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมเป็นที่นาและมีหมู่บ้านล้อมรอบ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2593 ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง 
ต่อมา พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ได้ซื้อที่ดินของ น.ส.สุพรรณี – น.ส.ราตรี เกษวิริยะการ เพิ่มอีก 6 ไร่ 3 งาน 27 ตารางวา เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2539 ได้รับโฉนดที่ดินเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ได้มีการจัดสร้างอาคารเสนาเสนะต่าง ๆ ขึ้นอีกมากมายนับตั้งแต่ใช้ชื่อวัดว่าวัดศรีอุทุมพร พระอารามแห่งนี้มีเจ้าอาวาสมาแล้วทั้งสิ้น 2 รูป ได้แก่
รถไฟฟ้าปารีส สาย 5

รถไฟฟ้าปารีส สาย 5 () เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 10 ของเส้นทาง โดยล้อขับเคลื่อนของเส้นทางในปัจจุบันคือ เอ็มเอฟ 67 และเอ็มเอฟ 2000
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557 เป็นฤดูกาลที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวลากยาวตลอด พ.ศ. 2557 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม ดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า โดยเฉลี่ยแล้ว มีพายุก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้เฉลี่ย 27 ลูกต่อปี

ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการณ์คาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย
ช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 VNCHMF คาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและพัฒนา ที่อาจจะส่งผลกระทบกับประเทศเวียดนาม 1 ถึง 2 ลูก ในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ถึง เมษายน พ.ศ. 2557 ภายในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมิถุนายน แนวโน้มสภาพอากาศตามฤดูกาลของ PAGASA ทำนายว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนหนึ่งถึงสองลูกที่จะก่อตัวหรือพัฒนาขึ้น และ/หรือ เคลื่อนตัวเข้าสู่เขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ในขณะที่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน จะมีทั้งหมดสามถึงหกลูก ขณะที่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน จะมีทั้งหมดแปดถึงสิบลูก และขณะที่เดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม จะมีทั้งหมดห้าถึงเจ็ดลูก
วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 กรมอุตุนิยมวิทยา คาดการณ์ว่าในฤดูกาล 2557 นี้จะมีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนตัวเข้าสู่ประเทศไทยจำนวน 2 ลูก โดยลูกแรกมีแนวโน้มจะเคลื่อนผ่านประเทศไทยตอนบนในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน และลูกที่สองจะเคลื่อนผ่านประเทศไทยตอนล่างในช่วงเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคมน้ำท่วมและดินถล่มส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 70 คนในฟิลิปปินส์
เหยี่ยวแมลงปอ

เหยี่ยวแมลงปอ () เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในสกุล "Microhierax" ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)

เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กมีขนาดลำตัวไล่เลี่ยกับนกกระจอกเท่านั้นเอง ที่ได้ชื่อว่าเหยี่ยวแมลงปอ เพราะมีพฤติกรรมโฉบบินจับแมลงปอและแมลงอื่น ๆ กินเป็นอาหารกลางอากาศได้ แต่ก็สามารถจับสัตว์อย่างอื่น เช่น สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินเป็นอาหารได้ด้วย

แบ่งได้ออกเป็น 5 ชนิด ทุกชนิดเป็นนกที่พบประจำถิ่นได้ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ในประเทศไทยพบ 2 ชนิด ได้แก่
ทเวนตีโฟร์อาเวอส์

"ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" (, "24 ชั่วโมงก็ไม่พอ") เป็นซิงเกิลแรกของนักร้องชาวเกาหลีใต้ ซ็อนมี หลังห่างหายไปจากวงการเพลงนานร่วม 3 ปี เขียนและผลิตโดยพัก จิน-ย็อง เพลงออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ในรูปแบบซีดีและดิจิทัลดาวน์โหลด

เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2013 มีข่าวออกมาว่า ซ็อนมีจะเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวในปลายเดือนสิงหาคม ในวันที่ 11 สิงหาคม 2013 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดตัวภาพทีเซอร์ของซ็อนมีในเพลง "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" ซึ่งได้รับการยืนยันว่า เพลงจะถูกปล่อยออกมาในวันที่ 20 สิงหาคม และสองวันถัดมา เธอกลับมาคัมแบ็กในฐานะศิลปินเดียวครั้งแรกบนเวที "เอ็ม เคานต์ดาวน์" "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" เป็นเพลงเกี่ยวกับความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่งขณะที่เธอเปิดตาของเธอที่จะรักราคะผ่านคนที่เธอรัก เขียนและผลิตโดย พัก จิน-ย็อง โดยมิวสิกวิดีโอเพลงถูกปล่อยเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2013 ในช่องอย่างเป็นทางการของเจวายพี ในยูทูป

ซ็อนมีส่งเสริมเพลง "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" ในหลายรายการอาทิ "เอ็ม เคานต์ดาวน์" ทางช่องเอ็มเน็ต, "มิวสิกแบงก์" ทางช่องเคบีเอส, "มิวสิกคอร์" ทางช่องเอ็มบีซี และ "อินกีกาโย" ทางช่องเอสบีเอส

เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2013 ทีเซอร์แรกของวิดีโอได้รับการปล่อยออกมาที่แสดงถึงซ็อนมีรออยู่บนเตียง จ้องมองนาฬิกา และนึกถึงคนรักเก่าของเธอ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2013 ทีเซอร์วิดีโอตัวสองได้รับการปล่อยออกมา โดยทีเซอร์นี้แสดงให้เห็นถึงท่าเต้นสำหรับแทร็กที่มีกลิ่นอายเซ็กซี่และดูผู้ใหญ่
ตัวเต็มของมิวสิกวิดีโอเพลงปล่อยออกมาในวันที่ 20 สิงหาคม 2013
รถไฟฟ้าปารีส สาย 6

รถไฟฟ้าปารีส สาย 6 () เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของระบบรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีชาร์ล เดอ โกล - เอตวล ไปยังสถานีนาซียง โดยมีแนวเส้นทางตามกำแพงเมือง ระยะทางรวม เป็นเส้นทางเหนือพื้นดิน มีผู้โดยสารกว่า 100 ล้านคนต่อปี
เท้ายายม่อมหลวง

เท้ายายม่อมหลวง เป็นไม้ผลัดใบในวงศ์ Sterculiaceae หรือ Malvaceae ลำต้นเรียบ สีเขียวอมเทา ใบเดี่ยว มีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกช่อแบบแตกแขนง กลีบดอกสีชมพู เกสรตัวผู้สีเหลือง ผลเดี่ยว เป็นพูห้าพู อ่อนเป็นสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลแตกตามพู เมล็ดสีน้ำตาล ไม้ใช้ทำเครื่องมือ
ยัง จี-ว็อน

ยัง จีว็อน(Hangul: 양지원; Hanja: 楊知元; เกิด 5 เมษายน 2531)หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่าจีว็อน(Jiwon)เป็น นักร้อง นักแสดง พิธีกร ไอดอลหญิง ชาวเกาหลีใต้ ซึ่งรู้จักในสถานะสมาชิกวง สปีคก้า
จีวอน เกิดในโซล หลังจากเธอจบจากโรงเรียนมัธยมในโซล เธอได้เรียนที่ มหาวิทยาลัยดองกุก จีวอนเธอได้สอบเข้าเรียนคณะการบันเทิง เธอเกือบเปิดได้เป็นสมาชิกวง Five Girlsมี 5คน ประกอบด้วย จีน่า(เป็นศิลปินเดี่ยว) ฮโยซ็อง วงซีเครต ยูอี วง อาฟเตอร์สกูล ยูบิน วง วันเดอร์เกิลส์ แต่ภายหลังวงนี้เป็นที่หน้าเสียดายเพราะไม่ได้เดบิว เนื่องจากสถานการณ์ทางการเงินของค่าย Good Entertainment 
หลังจากค่ายเก่าถูกยกเลิกไปเพราะปัหญาทางการเงินเธอได้ย้ายมาอยู่กับค่าย Core Contents Media แต่ว่าเธอเกือบได้เป็นสมาชิกวง ที-อารา แต่ว่าเธอขอถอนตัวออกมาก่อนเพราะปัหญาความไม่พร้อมของตัวเธอเองด้วยหลังจากนั้นในปี 2010 เธอก็ได้ตัดสินลาออกจากค่าย Core Contents Media
ในปี 2011 เธอตัดสินใจไปออดิชั่นกับค่าย B2M Entertainment และเธอก็ได้รับการอบรมจนได้เป็นสมาชิกวง สปีคก้า ในที่สุด
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา (อังกฤษ: Faculty of Education, Bansomdejchaopraya Rajabhat University) ถือกำเนิดมาจาก โรงเรียนราชวิทยาลัย เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2439 ต่อมาได้พัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 นับเป็นคณะแรก ของมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยารวม 83 ท่าน

รวม 83 ท่าน

หมายเหตุ : ข้อมูล ณ ปีการศึกษา 2555
เทศบาลตำบลระแหง

เทศบาลตำบลระแหง
เดิมเทศบาลตำบลระแหง คือ สุขาภิบาลตำบลระแหง ซึ่งตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 8 สิงหาคม 2499 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 73 ตอนที่ 99 วันที่ 28 พฤศจิกายน 2499 และเปลี่ยนแปลงฐานะ จากสุขาภิบาลตำบลระแหงเป็นเทศบาลตำบลระแหง ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๑๖ ตอนที่ ๙ก หน้าที่ ๑ ลงวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลระแหง เลขที่ ๘๕/๑๔-๑๖ หมู่ที่ ๓ ถนนปทุมธานี–บางเลน ตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี 12140 มีเนื้อที่ 18.22 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ ๑๑,๓๘๗ ไร่ ๒ งาน

ลักษณะภูมิประเทศ
สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีลำคลองที่ไหลผ่าน ได้แก่ คลองระแหง คลองมหาโยธา คลองพระอุดม
คลองลาดหลุมแก้ว คลองลัดตามุ้ย และคลองลัดตาเขียน ซึ่งเป็นลำน้ำแหล่งสำคัญที่ประชาชนใช้ในการอุปโภคบริโภค และการเกษตร 
ทิศเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ 1 ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของลำธารสาธารณะ ตรงที่บรรจบกับฝั่งใต ของคลองมหาโยธา จากหลักเขตที่ 1 เลียบตามฝั่งใต้ของคลองมหาโยธา ไปทางทิศตะวันออก ถึงฝั่งตะวันตกของคลองลาดหลุมแก้ว ตรงที่บรรจบคลองมหาโยธาซึ่งเป็นหลักเขตที่ 2 ทิศตะวันออก จากหลักเขตที่ 2 เลียบตามฝั่งตะวันตกของคลองพระอุดม ไปทางทิศใต้ถึงฝั่งเหนือของคลองหลุมแก้ว ตรงที่บรรจบกับคลองพระอุดม ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 3

ทิศใต้ จากหลักเขตที่ 3 เลียบฝั่งเหนือคลองลาดหลุมแก้ว ไปทิศตะวันตกเป็นระยะทาง 5,400 เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 4 
ทิศตะวันตก จากหลักเขตที่ 4 เป็นเส้นทางตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงปากลำรางสาธารณะฝั่งตะวันออก ตรงที่บรรจบกับฝั่งเหนือของระแหงซึ่งเป็นหลักเขตที่ 5 จากหลักเขตที่ 5 เลียบตามฝั่งตะวันออกของลำรางสาธารณะไปทางทิศเหนือไปบรรจบหลักเขตที่ 1

เทศบาลตำบลระแหง อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามถนนพหลโยธินเป็นระยะทางประมาณ 46 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 15.7 กิโลเมตร
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7

รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 () เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีลากูร์เนิฟว์ไปยังสถานีวีลฌุอิฟและสถานีแมรีดีวรี เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1910 โดยมีอีกหนึ่งเส้นทางย่อย คือ สาย 7 (2) จำนวนผู้โดยสารทั้งหมด 120.7 ล้านคนต่อปี
รถไฟฟ้าปารีส สาย 8

รถไฟฟ้าปารีส สาย 8 () เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางรถไฟฟ้าปารีส วิ่งระหว่างสถานีบาลาร์กับสถานีปวงต์ดูว์ลัก เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1913 ระยะทางรวม 23.4 กิโลเมตร จำนวน 38 สถานี โดยเป็นอีกหนึ่งเส้นทางที่ข้ามแม่น้ำแซน
รถไฟฟ้าปารีส สาย 9

รถไฟฟ้าปารีส สาย 9 () เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งระหว่างสถานีปงเดอแซฟวร์กับสถานีแมรีเดอมงเทรย มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 4 ของระบบ โดยเชื่อมต่อกับทุกเส้นทาง ยกเว้นสาย 10, สาย 3 (2) และสาย 7 (2)
รถไฟฟ้าปารีส สาย 10

รถไฟฟ้าปารีส สาย 10 () เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส โดยมีสถานีปลายทางคือสถานีบูลอญกับสถานีโอสแตร์ลิตซ์ ระยะทางรวม 23 สถานี โดยเป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารน้อยที่สุด เพียง 40,411,341 เที่ยวคนต่อปี
รถไฟฟ้าปารีส สาย 11

รถไฟฟ้าปารีส สาย 11 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีชาเตอแลไปยังสถานีแมรีเดลีลา เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดและมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 13 ในระบบ
รถไฟฟ้าปารีส สาย 12

รถไฟฟ้าปารีส สาย 12 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงปารีส มีจำนวนผู้โดยสาร 72 ล้านคนต่อปี ซึ่งเป็นอันดับที่ 12 ในระบบ สถานีที่สำคัญได้แก่ มาดแลน (Madeleine), เขต 6 ของกรุงปารีส, ปอร์ตเดอแวร์ซาย (Porte de Versailles) โดยให้บริการขบวนแรกเวลา 05.30 นาฬิกา และขบวนสุดท้ายเวลา 12.39 นาฬิกา ใช้ล้อขับเคลื่อนเอ็มเอฟ 67 เวลาในการเดินทางตลอดสาย 36 นาที
รถไฟฟ้าปารีส สาย 13

รถไฟฟ้าปารีส สาย 13 () เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีแซ็ง-เดอนี/สถานีอาเนียร์ - เฌินวีลีเย ไปยังสถานีชาตียง - มงรูฌ ระยะทางรวม ผู้โดยสาร 610,050 คนต่อวัน และ 114,821,166 คนต่อปี
รถไฟฟ้าปารีส สาย 14

รถไฟฟ้าปารีส สาย 14 () วิ่งจากสถานีแซ็ง-ลาซาร์ไปยังสถานีออแล็งปียาด ระยะทาง 9.2 กิโลเมตร 9 สถานี เป็นเส้นทางเดียวที่ใช้ระบบรถไฟฟ้าอัตโนมัติ และเป็นเส้นทางแรกในระบบที่ติดตั้งประตูกั้นชานชาลาของแต่ละสถานี
ซายูร์โลเดะฮ์

ซายูร์โลเดะฮ์ () หรือแกงผักชวา เป็นแกงผักใส่กะทิที่เป็นที่นิยมในอินโดนีเซีย ผักที่ใช้โดยทั่วไปได้แก่ ขนุนอ่อน ฟักแม้ว มะเขือยาว ถั่วฝักยาว สะตอ หน่อไม้ กะหล่ำปลี เต้าหู้ เต็มเป เครื่องแกงมีขิง ข่า ขมิ้น พริก กุ้งแห้ง แคนเดิลนัต แต่บางท้องที่ไม่ใส่พริกและขมิ้น ทำให้ดูเหมือนต้มกะทิ

อาหารนี้เป็นอาหารชวาที่แพร่หลายไปทั่วอินโดนีเซีย เครื่องปรุงคล้ายซายูร์อาซัม ต่างกันที่น้ำแกงของซายูร์โลเดะฮ์ใส่กะทิเป็นหลัก ส่วนซายูร์อาซัมเน้นน้ำมะขามเปียก โลเดะฮ์จะกินคู่กับลนตง ซึ่งเป็นข้าวห่อด้วยใบตองเป็นทรงกระบอก หรือเกอตูปัตที่ห่อเป็นทรงตะกร้อ ต้มจนสุก เป็นอาหารที่นิยมทำในเทศกาลฮารีรายอของมุสลิม
ภคิน ปริศนานันทกุล

ภคิน ปริศนานันทกุล เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง และเป็นบุตรชายของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล

ภคิน ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : เชน) เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรี กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท สาขาการเมืองการปกครองสำหรับนักบริหาร จากมหาวิทยาลัยเดียวกัน

ภคิน ปริศนานันทกุล ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง เมื่อปี พ.ศ. 2550

ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
นางงามจักรวาล 1999

นางงามจักรวาล 1999 () เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 48 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ณ. เมืองชากัวรามาส ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ในปีนี้มีตัวแทนสาวงามเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 84 ประเทศ โดยมี เว็นดี ฟิตซ์วิลเลียม นางงามจักรวาลปี 1998 ได้มอบมงกุฏให้กับ เอ็มพูเล่ เควลาโกเบ สาวงามจากประเทศบอตสวานา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
ธนิต ไตรวุฒิ

ธนิต ไตรวุฒิ (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด 3 สมัย

ธนิต ไตรวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 สำเร็จการศึกษา มัธยมศึกษาตอนต้น จาก โรงเรียนเซนต์หลุยส์อัสสัมชัญพาณิชย์

ธนิต เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองตราด ใน พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2528 และเคยได้รับตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรี ใน พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2522 รวมถึง การเป็นสมาชิกสภาจังหวัดตราด ใน พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2531 และเขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531

ธนิต ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาชน (พ.ศ. 2531) และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 รวม 3 สมัย

ธนิต ไตรวุฒิ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน

ไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน (ชื่อสากล: 1330, ชื่อของ JTWC : 31W, ชื่อของ PAGASA โยลันดา; Yolanda) ในประเทศฟิลิปปินส์รู้จักกันในชื่อ ไต้ฝุ่นโยลันดา เป็นพายุไต้ฝุ่นที่ทำให้มียอดผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองจากบันทึกของพายุไต้ฝุ่นที่พัดเข้าโจมตีฟิลิปปินส์ มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 3,976 คน เป็นพายุลูกที่ 30 ของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2556 ที่ได้รับการตั้งชื่อ

พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน เริ่มก่อตัวจากหย่อมความกดอากาศต่ำขนาดหลายร้อยกิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะโปนเปของสหพันธรัฐไมโครนีเซียเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน และมีทิศทางการเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตก สภาพแวดล้อมทำให้หย่อมความกดอากาศต่ำพัฒนาเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันรุ่งขึ้น หลังจากนั้นก็ได้พัฒนาเป็นพายุโซนร้อนและได้รับการตั้งชื่อว่า ไห่เยี่ยน ในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 4 พฤศจิกายนตามเวลาสากล และได้พัฒนาเป็นพายุที่ที่มีความรุนแรงในเวลาอันรวดเร็ว เมื่อเวลา 18:00 น. ของวันที่ 5 พฤศจิกายนตามเวลาสากล โดยในวันที่ 6 พฤศจิกายน ศูนย์เตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ปรับระดับเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 5 เทียบเท่าซูเปอร์ไต้ฝุ่น พายุได้ผ่านเกาะกายาเงลของปาเลาไม่นานหลังจากที่ได้พัฒนาขึ้นเป็นซูเปอร์ไต้ฝุ่น หลังจากนั้นพายุยังคงพัฒนายิ่งขึ้นไปอีก เมื่อเวลา 12.00 น. ของวันที่ 7 พฤศจิกายน สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้บันทึกความเร็วลมสูงสุดตามค่าเฉลี่ย 10 นาที ที่ 235 กม./ชม. ในเวลา 18.00 น. ตามเวลาสากล JTWC ได้ประมาณระดับความเร็วลมสูงสุดตามค่าเฉลี่ย 1 นาที ที่ 315 กม./ชม. ทำให้พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดเท่าที่ได้สังเกตการณ์มา หลายชั่วโมงต่อมา ตาของพายุได้เคลื่อนเข้าสู่ฟิลิปปินส์ ที่เมืองกีวาน จังหวัดซีลางังซามาร์ โดยไม่ได้มีการลดระดับความรุนแรงใด ๆ ทำให้พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ได้พัดขึ้นฝั่ง สุงสุดที่เคยบันทึกได้คือ 305 กม./ชม.ทำไว้โดยเฮอร์ริเคนคามิลล์ ในปี พ.ศ. 2512 หลังจากนั้นพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนได้อ่อนกำลังลงทีละน้อย และได้ขึ้นฝั่งเพิ่มเติมอีก 5 ครั้งตามเกาะต่าง ๆ ในประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนที่จะเคลื่อนตัวลงสู่ทะเลจีนใต้ และมีทิศทางการเคลื่อนที่เบี่ยงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ในที่สุดก็ขึ้นฝั่งทางตอนเหนือของประเทศเวียดนามในระดับพายุโซนร้อนเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน และอ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันในวันต่อมา

พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนได้สร้างความเสียหายเป็นอย่างมากทางตอนกลางของประเทศฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนเกาะซามาร์และเลย์เต ทางการได้คาดการไว้ว่ามีผู้เสียชีวิตในเมืองตักโลบันอย่างเดียวประมาณอย่างน้อย 10,000 คน ตามที่สหประชาชาติรายงานว่าราว 11 ล้านคนได้รับผลกระทบและอีกจำนวนมากไร้ที่อยู่อาศัย
รถไฟฟ้าปารีส สาย 3 (2)

รถไฟฟ้าปารีส สาย 3 (2) () เชื่อมต่อระหว่างสถานีก็องแบตาและสถานีปอร์ตเดลีลา ระยะทางรวม 4 สถานี และเป็นสายที่สั้นและมีผู้โดยสารมาใช้บริการน้อยที่สุด เพียง 1.5 ล้านคนต่อปี ปัจจุบันใช้ล้อขับเคลื่อน เอ็มเอฟ 67
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 (2)

รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 (2) () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่สั้นที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในระบบรถไฟฟ้าปารีส กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยให้บริการในเขตที่ 19 และ 20 ทางตอนเหนือของกรุง