seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ไซโต ฮะจิเมะ

ไซโต ฮะจิเมะ () เป็นซามูไรชาวญี่ปุ่นในช่วงปลายยุคเอะโดะ (บะกุมะสึ) ซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะหัวหน้าหน่วยที่ 3 ของกลุ่มตำรวจพิเศษ "ชินเซ็งงุมิ" แห่งรัฐบาลเอะโดะบะคุฟุ เป็นหนึ่งในสมาชิกจำนวนน้อยนิดของชินเซ็งงุมิที่มีชิวิตรอดตายจากหลายสนามรบในช่วงปลายยุคเอะโดะ

ข้อมูลเกี่ยวกับช่วงปฐมวัยของไซโตมีอยู่น้อยมาก เขาเกิดที่นครเอะโดะ แคว้นมุซะชิ (ปัจจุบันคือกรุงโตเกียว) เมื่อแรกเกิดนั้นเขามีชื่อว่า "ยะมะงุจิ ฮะจิเมะ" () โดยเป็นบุตรชายของยะมะงุจิ ยูสุเกะ () อะชิงะรุสังกัดแคว้นอะกะชิ ผู้มียศเป็น "โกะเคะนิง" (ยศระดับล่างของผู้สวามิภักดิ์ที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ) ไซโตมีพี่ชายชื่อฮิโระอะกิ และพี่สาวชื่อคะสึ ตามบันทึกของครอบครัวไซโตที่ได้รับการตีพิมพ์แล้วกล่าวว่า เขาได้หนีไปจากเมืองเอะโดะในปี ค.ศ. 1862 หลังจากพลั้งมือสังหารซามูไรระดับฮะตะโมะโตะผู้หนึ่ง โดยหนีไปอยู่ที่นครเกียวโตและสอนวิชาดาบอยู่ในโดโจ (โรงฝึก) ของชายคนหนึ่งชื่อโยะชิดะ ซึ่งเคารพนับถือของพ่อไซโตมาตั้งแต่อดีต วิชาดาบของเขานั้นปรากฏชัดเจนว่าเป็นแนวทางของสำนักอิตโตรีวและสำนักมุไกรีว
คลองหก

คลองหก เป็นคลองซอยคลองที่ 6 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าไว้ด้วยกัน ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ ในปัจจุบันคลองหกเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี และไปสิ้นสุดที่คลองหกวาสายล่าง เขตอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
คลองเจ็ด

คลองเจ็ด เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างอำเภอคลองหลวง และอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เป็นคลองซอยคลองที่ 7 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างไว้ด้วยกัน ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม เนื่องในโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว การตั้งถิ่นฐาน และการพัฒนาที่ดิน ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 หลังจากขุดคลองหกวาสายบนและสายล่างเสร็จ ในปัจจุบันคลองเจ็ดเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก รอยต่ออำเภอคลองหลวงและหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี และไปสิ้นสุดที่คลองหกวาสายล่าง เขตอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ตรงข้ามกับปากคลองสามวา
สารัตถะ

ในทางปรัชญา สารัตถะ () คือคุณลักษณะหรือภาวะอันเป็นเนื้อแท้ ซึ่งทำให้สิ่งหนึ่ง ๆ เป็นตัวของตัวเอง แตกต่างจากสิ่งอื่น ๆ คตินิยมที่ยอมรับว่าสารัตถะมีอยู่จริง เรียกว่าสารัตถนิยม (essentialism)

แต่ละคตินิยมมีทัศนะเกี่ยวกับสารัตถะของมนุษย์ต่างกันไป นักเหตุผลนิยมถือว่าความมีเหตุผลเป็นสารัตถะของมนุษย์ อัตถิภาวนิยมว่าเป็นเสรีภาพ บางศาสนาถือว่าเป็นวิญญาณ เป็นต้น
คลองสิบ

คลองสิบ เป็นคลองซอยคลองที่ 10 ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ในสมัยรัชกาลที่ 5 ตามโครงการทุ่งรังสิต เพื่อการพัฒนาพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ ปัจจุบันคลองสิบเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี แล้วไปสิ้นสุดที่คลองสนาม ในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบสาม

คลองสิบสาม ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ เป็นคลองซอยคลองที่ 13 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน คลองสิบสามเริ่มต้นจากหกวาสายบน หรือคลองระพีพัฒน์ เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี กับอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ผ่านเข้าสู่อำเภอหนองเสือ อำเภอธัญบุรี ปทุมธานี และไปสิ้นสุดที่คลองแสนแสบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบเจ็ด

คลองสิบเจ็ด เป็นคลองที่ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 เชื่อมต่อคลองต่างๆ ในโครงการทุ่งรังสิตเข้าด้วยกัน ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 นับเป็นคลองสุดท้ายที่อยู่ด้านตะวันออกสุดของโครงการ คลองสิบเจ็ดเริ่มต้นจากคลองหกวาสายล่าง ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัด ฉะเชิงเทรา ไปออกที่คลองแสนแสบในอำเภอเดียวกัน ตรงข้ามปากคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ซึ่งสามารถใช้เส้นทางต่อไปออกคลองนครเนื่องเขต คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองสำโรงได้
เจ้าชายฌ็อง-เบแดล บอกาซา มกุฎราชกุมารแห่งแอฟริกากลาง

เจ้าชายฌ็อง-เบแดล บอกาซา มกุฎราชกุมารแห่งแอฟริกากลาง () หรือ ฌ็อง-เบแดล บอกาซา จูเนียร์ () หรือ ฌ็อง-เบแดล บอกาซาที่ 2 () (ประสูติ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1 แห่งแอฟริกากลางกับสมเด็จพระจักรพรรดินีแคทเธอรีนแห่งแอฟริกากลาง พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อพระบิดาของพระองค์ครองราชย์ ต่อมาพระบิดาของพระองค์ถูกปฏิวัติ และต้องกลายเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ เมื่อพระบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคต พระองค์จึงเป็นประมุขราชวงศ์โบคัสซาและเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จักรวรรดิแอฟริกากลางพระองค์ต่อมา
หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ

หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

หม่อมเจ้านิตยากร เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และหม่อมผัน วรวรรณ ประสูติเมื่อวันพุธที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2436 ตรงกับปีมะเส็ง ทรงเข้ารับการศึกษาที่วังวรวรรณ โรงเรียนราชวิทยาลัย (โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์) และโรงเรียนนายร้อยทหารบก ตามลำดับ

วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ทรงผนวชเป็นพระภิกษุ ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วไปจำพรรษา ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร

ต่อมาได้ทรงถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7 ) ในขณะที่ยังดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิ์เดช ในขณะที่ทรงมียศเป็น นายร้อยเอก (ร.อ.) ได้เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งขึ้น ได้ทรงอาสาไปราชการสงครามในตำแหน่งผู้บังคับกอง ในราชการครั้งนั้นทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีชั้นอัศวิน และได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ของประเทศฝรั่งเศส อีกด้วย

ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองค์รักษ์ ต่อมาได้กราบถวายบังคมลาออกจากราชการมาประกอบอาชีพส่วนตัวบริหารกิจการรถไฟสายท่าเรือ–พระพุทธบาท และยังทรงได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดพระนครศรีอยุธยาอีกด้วยถึง 2 สมัย ในสังกัดพรรคสหชีพ โดยทรงได้รับเลือกครั้งแรกในการเลือกตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 แทนที่ นายปรีดี พนมยงค์ ที่ลาออกไปก่อนหน้านั้นจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล (รัชกาลที่ 8) โดยบทบาทในทางการเมืองของ ม.จ.นิตยากร เป็นที่โดดเด่นมาก ถือเป็น ส.ส. ที่ฝีปากจัดจ้าน กล้าพูดกล้าวิจารณ์ จนได้รับฉายาว่า "เห่าหม้อ" จากการที่เมื่อทรงปราศรัยหรือพูดจบ มักจะลงท้ายด้วยคำว่า "เห่าหม้อ" ทุกครั้ง
ชีวิตส่วนพระองค์ ทรงสมรสกับหม่อมแก้ว เอี่ยมจำนงค์ มีโอรสและธิดารวมทั้งหมด 8 ท่าน คือหม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ มีธิดากับหม่อมเล็ก คือพระองค์ได้ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันอังคารที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2514 สิริชันษาได้ 77 ปีเศษ
การค้นหา

การค้นหา หรือ ค้นหา อาจหมายถึง
เหตุการณ์โจมตีเรือประมงไต้หวันโดยยามชายฝั่งฟิลิปปินส์

เหตุการณ์โจมตีเรือประมงไต้หวันโดยยามชายฝั่งฟิลิปปินส์, หรือเป็นที่รู้จักคือเหตุการณ์การโจมตีเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ณ ช่องแคบบาลินตัง ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจทับซ้อนระหว่างสองประเทศ โดยเรือยามชายฝั่งฟิลิปปินส์ (รหัสเรือ MCS-3001)
ได้ยิงโจมตีเรือประมงสัญชาติไต้หวัน (เรือกวังต้าหมิงหมายเลขที่ 28) จนทำให้ชาวประมงชื่อหง สวือเฉิงเสียชีวิต

เนื่องจากช่องแคบปาซวื่อเป็นน่านน้ำร่วมระหว่างไต้หวันกับฟิลิปปินส์และเป็นแหล่งจับปลาทูน่าขนาดใหญ่ โดยแต่เดิมการประมงส่วนใหญ่นั้นเป็นของไต้หวัน จนกระทั่งปีล่าสุดชาวฟิลิปปินส์ก็ได้มีการทำประมงด้วยรัฐบาลของฟิลิปปินส์จึงได้เริ่มทำการจับกุมเรือไต้หวันที่เข้ามาละเมิดอาณาเขต

ทั้งที่น่านน้ำนี้เป็นน่านน้ำร่วมระหว่างสองประเทศและอีกทั้งกรณีพิพาททางทะเลระหว่างสองประเทศก็มีอยู่ตลอด แต่รัฐบาลฟิลิปปินส์ก็มีนโยบายมีจีนประเทศเดียวนั่นคือจีนแผ่นดินใหญ่ ไม่ใช่ไตัหวัน จึงทำให้การเจรจาตกลงระหว่างประเทศไม่เป็นรูปเป็นร่าง

เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เวลาห้านาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นเรือประมงกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 ได้เข้ามาจับปลาอยู่ในช่องแคบปาซวื่อ (19.83 เหนือ, 123.4 ตะวันออก) และเวลาเก้านาฬิกาสี่สิบห้านาที (19.96 เหนือ, 122.96 ตะวันออก) ได้ถูกโจมตีโดยปืนกลจากเรือลาดตระเวนของฟิลิปปินส์จนกระทั่งนายหง สวือเฉิงถูกยิงเสียชวิต และเวลาบ่ายโมงสี่นาทีเรือลาดตระเวนไต้หวันได้รับรายงานว่าเรือประมงดังกล่าวอยู่ที่ตำแหน่ง (20.12 เหนือ, 123.02 ตะวันออก) โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ได้ประกาศจากบาลินตังว่าบริเวณนี้อยู่ในอาณัติของฟิลิปปินส์ ณ ขณะนั้นเรือลาดตระเวนไต้หวันพบเรือสองลำซึ่งเรือลาดตระเวนของฟิลิปปินส์กำลังพุ่งเข้าไปชนกับเรือประมงดังกล่าวพร้อมกับกำลังยิงสวนมาที่เรือลาดตระเวนของไต้หวัน ซึ่งไม่ทราบสาเหตุการยิงและกล่าวว่าในระยะ 164 ไมล์ทะเลจากอีลูนบีทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นน่านน้ำของไต้หวัน โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์เองก็ไม่ทราบสาเหตุถึงการยิงโจมตี และยอมรับว่าเจ้าหน้าที่ทำผิดกฎหมายและเป็นการคุกคามเรือจากไต้หวัน ทางเรือลาดตระเวนไต้หวันได้ประกาศว่าหากมีการพบเรือประมงไต้หวันต้องมีการแจ้งก่อนนอกจากนี้ ยังพบเรือจับปลาไต้หวันใกล้ ๆ อีกลำคือ "หมิงเจวิ้งฝูหมายเลขที่ 12" แต่ไม่ได้ถูกโจมตีเหมือนกับเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 ถูกไล่ล่ากว่าสามชั่วโมง
ผู้ที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์คือนายซวือเฉิง แซ่หง อายุ 65 ปี เป็นชาวเกาะหลิวฉิว จังหวัดผิงตง และเสียชีวิตบนเรือดังกล่าว
ในช่วงเช้าของวันที่ 11 พฤษภาคม ศพของนายหงจังอยู่กับเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 และเรือดังกล่าวได้แล่นกลับไปยังเกาะหลิวฉิว โดยสำนักงานอัยการได้ออกคำสังให้มีการตรวจสอบร่องรอยกระสุนซึ่งพบจำนวนกระสุนทั้งสิ้น 52 รูบนเรือดังกล่าว และสถาบันนิติเวชก็ได้สืบสาเหตุการตายของเหยื่อ แต่ด้วยอุปกรณ์ในท้องถิ่นที่มีอยู่จำกัด ทำให้ศพต้องถูกย้ายไปตรวจสอบที่เกาซวง โดยผลจากชันสูตรศพพบว่าถูกยิงบริเวณคอด้านซ้ายแค่นัดเดียวและโดนหลอดเลือดแดง หลอดลม และหลอดอาหาร
การหมุนเปลี่ยนท่าทารกจากภายนอก

การหมุนเปลี่ยนท่าทารกจากภายนอก () เป็นหัตถการทางสูติศาสตร์ ทำเพื่อหมุนเปลี่ยนท่าของทารกที่อยู่ในท่าที่มีส่วนนำเป็นส่วนอื่น เปลี่ยนเป็นมีส่วนนำเป็นศีรษะ เพื่อให้สามารถคลอดทางช่องคลอดได้
ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้บ่อย เช่น สายสะดือพันกันหรือพันคอ รกลอกตัว คลอดก่อนกำหนด ถุงน้ำคร่ำแตกก่อนกำหนด และทำให้แม่เจ็บได้มาก
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน

เดวิด อัลเบิร์ต ชาร์ลส์ อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน () พระโอรสในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับอันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 1 แห่งสโนว์ดอน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เขาเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ทั้งยังเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เขาอยู่ในลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายหน้าเป็นคนที่ 10 เขาคือผู้สืบทอดตำแหน่งเอิร์ลแห่งสโนว์ดอน<
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, ไวเคานต์ลินลีย์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน และ อันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ เดวิด เป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่ 20 ในการสืบราชสันตติวงศ์แห่งราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร

เดวิดเข้ารับการศึกษาในพระราชวังบักกิงแฮม ตอนอายุได้ 5 ขวบ ซึ่งเขาได้เข้าศึกษาพร้อมกับ เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก ลูกพี่ลูกน้องของเดวิด จากนั้นได้ศึกษาต่อ ณ พระราชวังเค็นซิงตัน จากนั้นเดวิดได้ทูลต่อพระมารดาว่า "เสด็จแม่ ผมชอบเรียนช่างผีมือและอยากเป็นช่างไม้" ซึ่งเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตก็ได้มีพระอนุญาตแต่ก็เสด็จไปดูเป็นระยะๆด้วยทรงห่วงพระโอรส ณ ดอร์เซ็ต ในขณะที่เขามีอายุได้ราว 20 ปี สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ผู้เป็นพระมาตุจฉา ได้ตรัสกับเขาว่า "โตขึ้นมากแล้ว ต่อไปหลานอยากเป็นอะไรรึ" เดวิดได้ทูลไปว่า "หลานอยากเรียนช่างไม้อย่างที่หลานเคยทูลเสด็จแม่ไว้พะย่ะคะทูลหม่อมป้า"
หลังจากที่บิดาของเขาได้ถถึงแก่กรรมลง เดวิดได้สืบทอดเป็น เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน และตำแหน่ง ไวเคานต์ลินลีย์จึงตกไปเป็นของบุตรชายคนโตของเขา
เซเรนา อาร์มสตรอง-โจนส์, เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน

เลดี้ เซเรนา อัลเลย์เน อาร์มสตรอง-โจนส์, เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน () (เกิด 1 มีนาคม 1970) เป็นสมาชิกราชวงศ์วินด์เซอร์ โดยการสมรสกับเดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, ไวเคานต์ลินลีย์ พระโอรสในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับอันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 1 แห่งสโนว์ดอน เธอมีลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายใน ลำดับที่ 13
เลดีซาราห์ แชตโท

เลดี้ ซาราห์ ฟรานเซส เอลิซาเบธ แชตโท () พระธิดาในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับอันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 1 แห่งสโนว์ดอน เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 เธอเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรและอยู่ในลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายในเป็นคนที่ 14 ทั้งนี้เธออยู่ในอันดับที่ 23 ในการสืบราชบัลลังก์
เพื่อเธอ

เพื่อเธอ เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย บริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด สร้างจากเค้าโครงเรื่องโดย กษิดินทร์ แสงวงศ์, ถกลเกียรติ วีรวรรณ ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2537 (ช่อง 5) และ พ.ศ. 2559 (ช่องวัน)

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2537 บทโทรทัศน์โดย กษิดินทร์ แสงวงษ์ กำกับการแสดงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ นำแสดงโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, คัทลียา แมคอินทอช, กรรชัย กำเนิดพลอย, รุจน์ รณภพ, นรากร โลหะชาละ, อัญชลี หัสดีวิจิตร, สะแกวัลย์ ยงใจยุทธ, เหมือนฝัน บัณฑิตสกุล, ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา

ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2559 บทโทรทัศน์โดย ทีมไรท์เตอร์แลป กำกับการแสดงโดย กรัณย์ คุ้มอนุวงศ์ นำแสดงโดย พุฒิชัย เกษตรสิน, เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา, ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา, สันติสุข พรหมศิริ, คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์, วราไพรินทร์ ลภัสนิธิโรจน์, หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช, พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์, อรอนงค์ ปัญญาวงศ์, พงษ์พันธ์ เพชรบัณฑูร, ศตวรรษ ดุลยวิจิตร, สุรวุฑ ไหมกัน, ทัตพงษ์ พงษทัต, ภัทรพล กันตพจน์, อรุชา โตสวัสดิ์

ชานนท์ เป็นเพียงพนักงานระดับล่างคนหนึ่ง ได้รับความไว้วางใจจาก ประภาส นักธุรกิจใหญ่แห่งเทวินทร์กาเม้นต์ที่เขาทำงานอยู่เลื่อนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้า ท่ามกลางความไม่พอใจของ อธิเบศร์ หลานชายของประภาสที่คิดว่าตัวเองจะได้ตำแหน่งนี้ อธิเบศร์จึงทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดชานนท์ให้พ้นออกจากบริษัท ชานนท์เป็นคนดี ทำงานด้วยความซื่อสัตย์ และเป็นที่รักต่อเพื่อนร่วมงาน ประภาสได้แนะนำให้ชานนท์รู้จักกับ อันธิกา ลูกสาวเพียงคนเดียวของประภาส ชานนท์กับอันธิกาสนิทสนมจนกลายเป็นความรักและตกลงปลงใจที่จะแต่งงานกัน ในวันหมั้นชานนท์ถูกจับตัวข้อหาขโมยสินค้าในโกดัง เขาจำนนและยอมรับผิดทุกอย่างเพื่อรักษาชื่อเสียงของบริษัทและคนที่ตนรัก ชานนท์ติดคุกอยู่หลายปี เขากลายเป็นคนที่มีคดีติดตัว ไม่มีใครต้องการ แต่ด้วยความดีที่ชานนท์สั่งสมมาทำให้เขารอดพ้นจากภยันตรายทั้งปวงและกลับมาใช้ชีวิตรักร่วมกับอันธิกาอีกครั้ง
คลีโอพัตราที่ 1

คลีโอพัตราที่ 1 ไซรา () () เป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิเซลูซิดโดยการอภิเษกสมรส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางทรงอภิเษกสมรสกับทอเลมีที่ 5 กษัตริย์แห่งอียิปต์ เมื่อพระราชสวามีสวรรคตพระนางก็ทรงปกครองอียิปต์ผ่านทางทอเลมีที่ 6 พระโอรส ซึ่งเป็นกษัตริย์องค์ต่อมา พระนางทรงปกครองอียิปต์จวบจนกระทั่งพระนางสวรรคต
คลีโอพัตราที่ 2

คลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี (และผู้ปกครองแต่เพียงพระองค์เดียว ในระยะเวลาสั้น ๆ ) แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี
Moribund

Moribund อาจหมายถึง
พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร

พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร อดีตนักการเมืองชาวสุรินทร์ที่มีชื่อเสียง, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และอดีตนักมวยไทยชื่อดัง

นายพูนสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2482 เป็นบุตรคนที่ 5 ในจำนวนบุตรทั้งหมด 9 คน ของขุนมูลศาสตร์สาทร (พงษ์ มูลศาสตรสาทร) กับนางผกา มูลศาสตรสาทร และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของนายพิศาล มูลศาสตรสาทร อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตรัฐมนตรีว่าการในหลายกระทรวง

จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร นายพูนสวัสดิ์ได้ลงเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในเขตจังหวัดสุรินทร์หลายครั้งและได้รับการเลือกตั้งทั้งหมด 7 ครั้ง คือ ในปี พ.ศ. 2526, พ.ศ. 2529, พ.ศ. 2531, พ.ศ. 2535/1, พ.ศ. 2535/2 และพ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคการเมือง 3 พรรค คือ พรรคประชาธรรม, พรรคกิจสังคม และพรรคความหวังใหม่

มีตำแหน่งทางการเมืองเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2526, เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2529, ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2531, ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2535 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม สมัย พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2539

แต่หลังจากปี พ.ศ. 2544 แล้ว เมื่อการเมืองได้เปลี่ยนสภาพไป นายพูนสวัสดิ์ก็มิได้รับการเลือกตั้งอีก โดยลงสมัครเป็นนายกเทศมนตรีเมืองสุรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จึงค่อย ๆ ลดบทบาททางการเมืองลงตามลำดับ โดยหันไปศึกษาด้านพุทธศาสนาระดับปริญญาโทแทน

ด้านชีวิตครอบครัว นายพูนสวัสดิ์สมรสกับนางฉันทนา มูลศาสตรสาทร (นามสกุลเดิม: แก้วทับทิม) ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมดเพียงคนเดียว คือ นางสาวลดาวัลย์ มูลศาสตรสาทร อดีตนักแบดมินตันทีมชาติไทย ชีวิตส่วนตัว นายพูนสวัสดิ์เป็นบุคคลที่ชื่นชอบการกีฬาทุกชนิดมาตั้งแต่เด็ก ในวัยหนุ่มเคยเป็นนักมวยไทยชื่อดัง ในชื่อ ปราบธรณี เมืองสุรินทร์ ในสังกัดค่ายเมืองสุรินทร์ ของนายสนอง รักวานิช เป็นนักมวยหมัดหมัด จนได้รับฉายาว่า "หมัดผีพราย" แม้ว่าไม่เคยได้ตำแหน่งแชมป์ใด ๆ ก็ตาม จนกระทั่งมีตำแหน่งทางการเมืองก็เป็นที่ปรึกษาองค์การหรือสมาคมทางกีฬาต่าง ๆ
โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล

โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ตั้งอยู่ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี

โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ก่อตั้งประมาณปี พ.ศ 2515 ตั้งในพื้นที่วัดธรรมราษฎร์เจริญผล เป็นโรงเรียนแห่งแรกในตำบลที่เปิดสอนมานานตั้งแต่สมัยปู่ ย่า ตา ยาย พื้นที่ตั้งประมาณ 10 ไร่ มีนักเรียนศึกษาอยู่ประมาณ 120 คน1.อาคารเรียน 2 หลัง ประกอบด้วย

1.1 อาคารเรียน ป.1ข ปีที่สร้าง 2518

1.2 อาคารเรียน สปช.104/26 ปีที่สร้าง 2527

2.อาคารอเนกประสงค์ สปช.203/26 ปีที่สร้าง 2537

3.โรงอาหาร

4.สนามฟุตซอล (งบการสร้างจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี)

5.สนามฟุตบอล

6.สนามเด็กเล่นอื่น อื่น ปีที่สร้าง 2558

7.ห้องสุขา สปช.603/29 ปีที่สร้าง 2555

8.บ้านพักครู กรมสามัญ ปีที่สร้าง 2520

ผู้อำนวยก่อนหน้าไม่ทราบนามงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับเขตพื้นที่การศึกษา ครั้งที่ 67 ประจำปีการศึกษา 2560 สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2 ณ สพป.ปทุมธานี เขต 2

รถประจำทางสาย 1008 รังสิต-หนองเสือ รถสีเขียวไม่ปรับอากาศ แล้วต่อด้วยวินมอไซต์แอนหนึ่ง
โรงเรียนวัดโปรยฝน

โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่คลองสิบเอ็ด ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี

โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่หมูที่ 11 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477 ใช้ชื่อว่า “ โรงเรียนประชาบาลหนองสามวัง 1 (วัดโปรยฝน) “ โดยการดำเนินงานของนายเฉลียว ทะยานศิลป์ ศึกษาธิการอำเภอหนองเสือ มีครู 3 คนคือ นายห่วง เพาะบุญ (ครูใหญ่) นายไล้ แซ่โง้ว และนายพูน เพาะบุญ ซึ่งอยู่ในความอุปการะของพระอธิการเพชร เจ้าอาวาสวัดโปรยฝน ได้อนุญาตให้ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เรียน

ต่อมาในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2513 คุณสนาน อมาตยกุล ได้มอบที่ดินพร้อมโฉนด จำนวน 6 ไร่ ให้ก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1ข จำนวน 4 ห้องเรียน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ปัจจุบันโรงเรียนวัดโปรยฝน มีครู 9 คน นักการภารโรง 1 คน เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 166 คน มีข้าราชการและลูกจ้าง จำนวน 10 คน อัตราจ้าง จำนวน 3 คน

ผู้อำนวยก่อนหน้าไม่ทราบนาม

1) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 4 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง

2) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง

3) อาคารเรียนแบบสปช.105/2526 ขนาด 3 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
1) อาคารเอนกประสงค์ แบบ 312 จำนวน 1 หลัง

2) อาคารโรงอาหาร(โรงเรียนจัดสร้างเอง) จำนวน 1 หลัง

3) ส้วมแบบกรมสามัญ 401 ขนาด 5 ที่นั่ง จำนวน 2 หลัง

4) ส้วมแบบสปช.601/26 ขนาด 4 ที่นั่ง จำนวน 1 หลัง
1) บ้านพักครูแบบกรมสามัญ จำนวน 2 หลัง

2) บ้านพักครูโรงเรียนจัดสร้างเอง จำนวน 1 หลัง
1) ลานกีฬาเอนกประสงค์แบบกรมพลศึกษา จำนวน 1 สนาม
คลีโอพัตราที่ 3

คลีโอพัตราที่ 3 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 142–101 ปีก่อนคริสตกาลพระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 8 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 4

คลีโอพัตราที่ 4 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 116-115 ปีก่อนคริสตกาล พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 9 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 5

คลีโอพัตราที่ 5 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี เป็นพระราชธิดาในปโตเลมีที่ 9กับคลีโอพัตราที่ 4 พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 12 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 6

คลีโอพัตราที่ 6 ทรีฟาเอนา () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางเป็นพระธิดาในทอเลมีที่ 12กับคลีโอพัตราที่ 5 พระนางเป็นพระขนิษฐาของคลีโอพัตราที่ 7 ราชินีแห่งอียิปต์พระองค์ต่อมา
การล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย

การล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย () เป็นการปฏิวัติที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1893 เป็นการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยของราชอาณาจักรฮาวาย คณะปฏิวัติคือ ทหารจากสหรัฐอเมริกาและพ่อค้าชาวยุโรปและอเมริกา เพื่อล้มราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย กษัตริย์ของชาวพื้นเมือง และจัดตั้งสาธารณรัฐฮาวายขึ้น แต่เป้าหมายสูงสุดของการปฏิวัติคือการผนวกฮาวายรวมเข้ากับประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งก็ประสบความสำเร็จในปี 1898
อารามกลูว์นี

อารามกลูว์นี () เป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่เมืองกลูว์นี จังหวัดโซเนลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส ใช้สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ มีโบสถ์ 3 หลัง ซึ่งสร้างขึ้นตามลำดับกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12

กีโยมที่ 1 ดยุกแห่งอากีแตนโปรดให้สร้างอารามแห่งนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 910 และแต่งตั้งแบร์นงเป็นอธิการองค์แรกของอาราม ขึ้นตรงต่อสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 3 พระองค์เดียว อารามแห่งนี้มีชื่อเสียงจากการที่เหล่านักพรตในอารามถือปฏิบัติตามวินัยของนักบุญเบเนดิกต์อย่างเคร่งครัด จึงถือได้ว่าคณะเบเนดิกตินถือกำเนิดขึ้นเป็นครั้งแรกที่อารามแห่งนี้ จนกลายเป็นผู้นำด้านการใช้ชีวิตอารามวาสีแบบตะวันตก ในช่วงการปฏิรูปฝรั่งเศสอารามถูกปล้มสดมภ์และถูกทำลายจนเสียหายเกือบหมด
กุชรันวาลา

กุชรันวาลา (ปัญจาบ, گُوجرانٚوالا) เป็นเมืองอุตสาหกรรมทางทิศเหนือ-ตะวันออกในจังหวัดปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 6 ของประเทศ (ค.ศ. 2012) มีประชากรราว 2,569,090 คน (ค.ศ. 2011) เป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตรวดเร็วที่สุดของโลก ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง 226 ม. (744 ฟุต) เมืองมีชื่อเสียง ในการผลิตอ้อย แตงโม และธัญพืช ในการส่งออก
กรีนส์โบโร

กรีนส์โบโร () เป็นเมืองในรัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของรัฐแคโรไลนาและเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในเทศมณฑลกิลฟอร์ด จากข้อมูลการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 273,425 คน
แม่น้ำกวานซา

แม่น้ำกวานซา (Cuanza, Coanza, Kwanzaa, Quanza, Kwanza, หรือ Kuanza) เป็นแม่น้ำในประเทศแองโกลา ต้นน้ำอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ ไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติก ใกล้กรุงลูอันดา แม่น้ำมีความยาว 965 กม.
แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก

แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก () เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟสัตว์ประหลาดอเมริกันปี ค.ศ. 2013 กำกับโดยกีเยร์โม เดล โตโร และเขียนบทโดยกีเยร์โม เดล โตโร และทราวิส บีแชม ผลิตโดยเลเจนดารี พิกเจอร์ส และจัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์บราเธอร์สพิกเจอร์ส ออกฉายในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในระบบ 3 มิติ และไอแมกซ์ 3 มิติ

เมื่อกองทัพสัตว์ประหลาดที่โหดร้ายในนามของ ไคจู อุบัติขึ้นมาจากทะเล จึงเกิดสงครามที่คร่าชีวิตผู้คนหลายพัน ในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดตัวยักษ์ ไคจู ทำให้มีการประดิษฐ์คิดค้น จึงต้องสร้างอาวุธที่หลายประเทศผสมเทคโนโลยี่วิศวกรรมชั้นสูง หุ่นยนต์ยักษ์ที่เรียกว่า เยเกอร์ส เพื่อต่อกรกับไคจูสัตว์ประหลาดจากใต้มหาสมุทร ซึ่งต้องควบคุมพร้อมกันโดยผู้ควบคุม 2 คน จิตของพวกเขาจะถูกเชื่อมต่อกับสะพานกระแสจิต เยเกอร์สสามารถปกป้องมนุษย์ได้ในช่วงระยะหนึ่ง จนกระทั่งไคจูมีวิวัฒนาการจนเหนือความสามารถของหุ่นยนต์ยักษ์ ทำให้โครงการเยเกอร์สถูกปลดระวาง แต่ สแตกเกอร์ (อิดริส เอลบา) ผู้ดูแลโครงการนี้ไม่ยอมท้อถอย ดึงตัวอดีตผู้ควบคุมเยเกอร์ส ราลีห์ (ชาร์ลี ฮันแนม) มารวมตัวกับ มาโกะ (ริงโกะ คิคุจิ) และผู้ควบคุมเยเกอร์สคนอื่นๆ เพื่อต่อสู้กับหายนะล้างโลกที่กำลังทวีคูณ

ในปี 2013 เมือง มนุษย์ มาอยู่ภายใต้ การโจมตี โดยKaijus : extradimensional สัตว์ ขนาดมหึมา ที่ลุก จากพอร์ทัล interdimensionalบนพื้นของมหาสมุทรแปซิฟิก เพื่อต่อสู้กับ พวก ประเทศใน แถบมหาสมุทรแปซิฟิก สร้าง Jaegers: เครื่องจักร ขนาดมหึมา อย่างเท่าเทียมกัน มนุษย์
โคนอทอป

โคนอทอป (; ) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศยูเครน ในจังหวัดซูมืย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองซูมืย 129 กม. เป็นสถานที่ตั้งของกองทัพอากาศโคนอทอป ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองนี้ในช่วง ค.ศ. 1941-1943
บลีดา

บลีดา () หรือ อัลบลีดะฮ์ () เป็นเมืองในประเทศแอลจีเรีย เป็นเมืองหลวงของจังหวัดบลีดา ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของกรุงแอลเจียร์ 45 กม. ชื่อของเมือง บลีดา มาจากคำในภาษาอาหรับ "บัลดะฮ์" () แปลว่าเมือง เมืองตั้งอยู่ตรงบริเวณชายขอบของที่ราบติดกับเทือกเขาแมริไทม์แอตลาส เป็นตลาดค้าส้ม
ก้านสมอง

ก้านสมอง (Brainstem) เป็นส่วนที่อยู่ด้านหลังและล่างของสมอง เชื่อมระหว่าง สมองใหญ่ กับ ไขสันหลัง ประกอบด้วย เมดดูล่าออปลองกาต้า  พอนส์ และมิดเบรน ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซลล์นิวเคลียสของเส้นประสาทสมอง
แบทแมน &amp; โรบิน (ภาพยนตร์)

แบทแมน & โรบิน () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่จากการ์ตูนชุดมนุษย์ค้างคาว กำกับภาพยนตร์โดย โจเอล ชูมาเกอร์ เขียนบทโดย อไควา โกลด์สแมน นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์,จอร์จ คลูนีย์, คริส โอ'ดอนเนลล์, อูมา เธอร์แมน และอลิเซีย ซิลเวอร์สโตน เป็นภาพยนตร์ภาคที่สี่ในไตรภาคมนุษย์ค้างคาวที่กำกับโดยโจเอล ชูมาเกอร์ ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง Batman Forever ในปี ค.ศ. 1995

ก๊อตแธมซิตี้ต้องตกอยู่ในห้วงแห่งฝันร้ายภายใต้บรรยากาศเย็นยะเยือกสุดขั้ว ทั่วทั้งเมืองกำลังจะแปรสภาพเป็นน้ำแข็ง จากการกระทำของจอมวายร้าย มิสเตอร์ฟรีส (อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์) ที่ผนึกพลังความชั่วร้ายกับ พอยซั่น (อูม่า เธอร์แมน) เจ้าของจุมพิษมรณะ ภารกิจอันหนักหน่วงของแบทแมนเริ่มขึ้นอีกครั้ง นอกเหนือจากการกอบกู้วิกฤตการณ์ในครั้งนี้ เขายังต้องคอยช่วยเหลือสองผู้ช่วยหนุ่ม-สาว โรบิน (คริส โอคอนเนลล์) และแบทเกิร์ล (อลิเซีย ซิลเวอร์สโตน) ไม่ให้ตกหลุมพลางของวายร้ายทั้งสองอีก