seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คนไร้ความสามารถ

คนไร้ความสามารถ () คือ คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป

คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป

คนไร้ความสามารถนั้นกฎหมายจำกัดสิทธิไว้มิให้ทำนิติกรรมได้โดยลำพังเลย นิติกรรมทั้งปวงที่คนไร้ความสามารถทำตกเป็นโมฆียะ ซึ่งรวมถึงพินัยกรรมด้วย หากคนไร้ความสามารถต้องการทำนิติกรรมแล้ว บุคคลที่เรียกว่า "ผู้อนุบาล" จะทำแทนเขาเอง

นอกจากนี้ ตามกฎหมายไทยแล้ว คนไร้ความสามารถที่กระทำความผิดอาญาก็ให้พ้นจากความรับผิดในการกระทำนั้น แต่ความรับผิดทางแพ่งมิได้สิ้นสุดลงไปด้วย โดยในทางแพ่ง บิดา มารดา หรือผู้อนุบาลของคนไร้ความสามารถต้องร่วมรับผิดในการกระทำอันเป็นละเมิดของคนไร้ความสามารถไปด้วย เว้นแต่สามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว

บุคคลจะพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถเมื่อศาลสั่งตามร้องขอของคู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป, พนักงานอัยการ หรือตัวคนไร้ความสามารถเอง การพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป

คำสั่งให้บุคคลใดเป็นคนไร้ความสามารถหรือพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษาด้วย

ผู้อนุบาล () เป็นบุคคลที่ศาลแต่งตั้งให้ปกครองดูแลคนไร้ความสามารถ ซึ่งตามกฎหมายไทยแล้วกำหนดกรณีดังต่อไปนี้

1.บุคคลใดจะบรรลุนิติภาวะหรือไม่ก็ตาม ถ้ายังมิได้สมรสและศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ ให้ผู้ใช้อำนาจปกครอง คือ บิดามารดาทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในกรณีที่อีกฝ่ายไม่มีอำนาจปกครองแล้ว หรือผู้ปกครอง เป็นผู้อนุบาลคนไร้ความสามารถผู้นั้น เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่น

2. ในกรณีที่ศาลสั่งให้บุคคลที่มีคู่สมรสเป็นคนไร้ความสามารถ ก็ให้คู่สมรสอีกฝ่ายเป็นผู้อนุบาล เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่นตามที่ผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ หรือในกรณีมีเหตุอันควร

ผู้อนุบาลนั้นมีอำนาจหน้าที่ในการดูแลรักษาผลประโยชน์ของคนไร้ความสามารถ ทำนิติกรรมแทนคนไร้ความสามารถ บอกล้างโฆยีกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่าอาจเป็นการเสียเปรียบของคนไร้ความสามารถที่ตนอนุบาลอยู่ และให้สัตยาบันในโมฆียกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่ามีแต่ได้กับได้

นอกจากนี้ ผู้อนุบาลต้องร่วมรับผิดทางแพ่งในการกระทำอันเป็นละเมิดที่คนไร้ความสามารถในความอนุบาลของตนได้กระทำลงไป เว้นแต่เขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
คนเสมือนไร้ความสามารถ

คนเสมือนไร้ความสามารถ () คือ บุคคลที่ไม่สามารถจัดการงานของตนเองได้ เพราะกายพิการ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา และศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ
แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน

แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน () เคยเป็นแกรนด์ดัชชีหรือของจักรวรรดิเยอรมัน ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1806 หลังจากที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลายจากการบุกโจมตีของนโปเลียน นโปเลียนยกฐานะจากรัฐลันด์กราฟแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ (Landgraviate of Hesse-Darmstadt) ซึ่งเป็นรัฐหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นแกรนด์ดัชชีอย่างเต็มตัว จากเหตุผลนี้ในบางครั้งผู้คนจึงเรียกอาณาจักรดยุกนี้ว่า แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน - ดาร์มชตัดท์ (Hesse-Darmstadt)

แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินเคยเป็นรัฐสมาชิกรัฐหนึ่งในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียน ซึ่งถูกบังคับให้ยินยอมยกดินแดนส่วนต่างๆให้แก่สหพันธ์ฯ ตามข้อตกลงของการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ 1815 และอาณาเขตของอาณาจักรดยุกพาเลียตะวันตกที่ได้รับมาจากการประณีประนอมเขตแดนของเยอรมันมา ก็ต้องยินยอมยกดินแดนให้กับราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ถึงอย่างไรก็ตามแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินก็ยังได้รับดินแดนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ รวมถึงป้อมปราการของสหพันธ์แห่งลุ่มแม่น้ำไรนน์ที่เมืองไมนซ์

แกรนด์ดัชชีได้ทำการสถาปนานามใหม่โดยใช้นามว่า แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (; ) ในปี ค.ศ. 1816 และในปี ค.ศ. 1867 แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินส่วนที่เป็นฝั่งทางด้านทิศเหนือ (ถูกแบ่งออกเป็นฝากเหนือและฝากใต้โดยมีรัฐอื่นเป็นรัฐแบ่งกั้น) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์เยอรมันเหนือ (North German Confederation) ในขณะที่แกรนด์ดัชชีทางฝั่งใต้ซึ่งเป็นฝั่งที่ตั้งของเมืองหลวงและศูนย์กลางการปกครองของอาณาจักรยังคงมิได้เข้าร่วมกับสหพันธ์ฯ จนกระทั่งมาในปีค.ศ. 1871 ได้กลายเป็นรัฐสามชิกรัฐหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน โดยดยุกองค์สุดท้าย ดยุกเอ็รนท์ ลุดวิก (พระนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ พระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งจักรวรรดิรัสเซีย) ทรงถูกบีบบังคับให้ยกมอบราชบัลลังก์ของพระองค์ในช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับสถาปนานามใหม่ว่า รัฐประชาชนแห่งเฮ็สเซิน (, ) โดยประชากรส่วนใหญ่ของรัฐได้อพยพไปยังที่เมืองแฟรงค์เฟิร์ตรวมถึงประชากรในภูมิภาคลุ่มแม่น้ำไรน์ และประชากรชาวปรัสเซียบริเวณภูมิภาคเฮ็สเซินแนสซาวน์ไปยังรัฐเฮ็สเซินแห่งใหม่หลังจากผ่านพ้นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยกเว้นเขตมอนทาบัวส์จากรัฐเฮ็สเซินแนสซาวน์และบางส่วนของรัฐเฮสเซ็น - ดาร์มชตัดท์ ทางฝากซ้ายของแม่น้ำไรนน์ (เขตไรนิช เฮ็สเซิน) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไรน์แลนด์ พาลาทิเนท (Rhineland-Palatinate) และพื้นที่ของเฮสเซ็น - ดาร์มชตัดท์ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาเดิน - เวือร์ทเทมแบร์ก
หอคำ

หอคำ สามารถหมายถึง
Nepenthes copelandii

Nepenthes copelandii ( ได้ชื่อตาม อี.บี. คอปแลนด์ () , ผู้ดูแลหอพรรณไม้กรุงมะนิลา ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงท้องถิ่นของเกาะมินดาเนาในประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นพืชถิ่นเดียวของภูเขาอาโป (Apo) ใกล้เมืองดาเวา (Davao) และภูเขาพาเซียน (Pasian) ใกล้บิสลิก (Bislig) กายวิภาคของประชากรหม้อข้าวหม้อแกงลิงในถิ่นอาศัยทั้งสองที่ ต่างกันน้อยมาก "N. copelandii" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. alata".

"N. copelandii" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายที่ถูกจำแนกไว้
Nepenthes singalana

Nepenthes singalana ( ได้ชื่อตามภูเขา Singgalang, เกาะสุมาตราตะวันตก) ในประเทศอินโดนีเซีย เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของสุมาตรา มีญาติใกล้ชิดคือ "N. diatas" และ "N. spathulata".

ในปี ค.ศ. 2001, Charles Clarke ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ ( Clade 3)", ซึ่งประกอบด้วย "N. singalana" และชนิดอื่นที่เป็นเครือญาติอีกสามชนิด
ลิฟแอนด์เล็ตดาย (เพลง)

Live and Let Die เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์มฤตยู 007 ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องที่ 8 ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้มอบหมายให้ จอร์จ มาร์ติน ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของวงเดอะบีทเทิลส์ เป็นผู้ทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้

จอร์จ มาร์ติน ได้ขอร้องให้พอล แม็คคาร์ตนีย์ ช่วยแต่งเพลงธีมหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ และได้มอบหมายให้ วิงส์ ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนตัวของ พอล และลินดา แม็คคาร์ตนีย์ ภรรยา เป็นผู้บันทึกเสียงสำหรับใช้ในไตเติลเปิดเรื่อง และอัลบั้มดนตรีประกอบภาพยนตร์

เพลง Live and Let Die นี้ สามารถขึ้นถึงอันดับ 2 ในชาร์ตสหรัฐอเมริกา และอันดับ 7 ในอังกฤษ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่พ่ายแพ้ให้กับเพลง The Way We Were ที่ขับร้องโดย บาร์บรา สไตรแซนด์ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เจมส์บอนด์เพลงแรก ที่ได้ชิงรางวัลออสการ์

เพลง Live and Let Die นี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของวิงส์ กลายเป็นเพลงเอกที่ใช้ในการแสดงคอนเสิร์ตทุกครั้งของวง

ในปี ค.ศ. 1991 กันส์แอนด์โรสเซส ได้นำเพลงนี้มาขับร้องใหม่ในอัลบั้ม Use Your Illusion I เป็นเพลงหนึ่งของวงที่ประสบความสำเร็จ นอกเหนือจากเพลง November Rain
โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลปริภูมิ

โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลปริภูมิ () เป็นคำที่นำมาใช้เรียกแนวทางการพัฒนา ระบบภูมิสารสนเทศ โดยมาจากคำในภาษาอังกฤษ มีระดับของแนวทางการพัฒนาที่หลากหลาย ตั้งแต่ระดับ Global ระดับ Regional และลงไปในระดับที่ใช้เป็นแนวทางการจัดการในระดับโครงการหรือ Project เลยก็ว่าได้ ในบางครั้งการนำเอาคำ คำนี้มาใช้ในภาษาไทยอาจเรียกว่า โครงสร้างพื้นฐานภูมิสารสนเทศแห่งชาติ ก็ได้ ทั้งนี้เพราะคำว่า Spatial Data นั้นมีการใช้คำในภาษาไทยซึ่งเป็นที่เข้าใจตรงกันหลายๆ คำ อาทิ ข้อมูลปริภูมิ หรือ ข้อมูลเชิงปริภูมิ ข้อมูลภูมิสารสนเทศ ข้อมูลเชิงพื้นที่ เป็นต้น โดยคำทั้งหมดที่กล่าวมานั้น เป็นที่เข้าใจตรงกันว่า หมายถึงข้อมูลที่มีการอ้างอิงทางตำแหน่งบนผิวโลก เช่นเดียวกับความว่าข้อมูลในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์

แนวทางการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานปริภูมิ ประกอบด้วยแนวทาง 4 ด้านที่สำคัญได้แก่
พระพุทธรูปทรงเครื่อง

พระพุทธรูปทรงเครื่องสมัย เป็นพระพุทธรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา พระพุทธรูปทรงเครื่องที่วัดหน้าพระเมรุ เป็นพระพุทธรูปปางหนึ่งที่ปรากฏในพุทธประวัติ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ปางทรมานพญามหาชมพู เช่นเดียวกับพระพุทธรูปทรงเครื่องสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นที่วัดนางนอง
หลักการสิบสี่ข้อ

หลักการสิบสี่ข้อของประธานาธิบดีวิลสัน เป็นการรวบรวมเอาเนื้อหาของสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีวิลสัน เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1918 เกี่ยวกับสันติภาพของโลกหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมา หลักการสิบสี่ข้อนี้ได้กลายเป็นหลักการของสนธิสัญญาแวร์ซาย เมื่อเยอรมนียอมแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

นับตั้งแต่สหรัฐอเมริกาเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อเดือนเมษายนปี 1917 ชาวอเมริกันจำนวนมากมีความรู้สึกร้อนรนที่จะปลดตัวเองออกจากปัญหาที่เกิดขึ้นในทวีปยุโรปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ สหรัฐอเมริกานั้นได้รับมุมมองผูกไมตรีมากขึ้นจากผลที่เกิดขึ้นของค่าปฏิกรรมสงครามเยอรมนี นอกจากนั้นชาวอเมริกันยังต้องการที่จะทำให้แน่ใจว่าโอกาสทางการค้าและรอการชำระหนี้สินคืนจากประเทศในยุโรป

ก่อนสงครามจะสิ้นสุด ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน พร้อมกับข้าราชการระดับสูงคนอื่นๆ ซึ่งรวมไปถึง เอ็ดเวริ์ด แมนเดล เฮ้าส์ ได้ผลักดันให้ข้อเสนอสิบสี่ประการซึ่งมีความรุนแรงน้อยกว่าข้อเสนอของอังกฤษและฝรั่งเศสซึ่งมหาชนชาวเยอรมันคิดว่าสนธิสัญญาดังกล่าวควรจะออกมาประมาณนี้ ซึ่งทำให้พวกเขามีความหวัง แต่ทว่ามันผิด วิลสันนั้นไม่ต้องการการทูตที่เป็นความลับมากกว่านี้ ยกตัวอย่างเช่น พันธมิตรลับ สนธิสัญญาอื่นๆ เป็นต้น เขายังต้องการให้เยอรมนีควรจะลดขนาดของอาวุธยุทธภัณฑ์ ซึ่งทำให้ขนาดของกองทัพลดขนาดเล็กลงไปและทำให้ปราศจากข้อสงสัยว่าในอนาคตจะไม่เกิดสงครามขึ้นอีก นอกจากนั้น เขายังต้องการให้ประเทศอื่นๆ ได้กระทำแบบเดียวกัน ซึ่งจะเป็นการจำกัดความเสี่ยงที่จะก่อให้เกิดสงคราม ซึ่งเขากล่าวไว้ชัดเจนในข้อเสนอข้อที่ 4
นอวัก จอคอวิช

นอวัก จอคอวิช ( ; ) เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวเซอร์เบีย มือวางอันดับ 1 ของโลกคนปัจจุบัน เขาคว้าตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกเมื่อสิ้นปีทั้งในปี ค.ศ. 2011 และ ค.ศ. 2012 นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักเทนนิสที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

จอคอวิช ครองสถิติโลกของวงการเทนนิสในยุคโอเพนหลายอย่าง เช่น เป็นนักเทนนิสชาวเซอร์เบียคนแรกที่สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศรายการเทนนิสระดับแกรนด์สแลม เป็นนักเทนนิสที่อายุน้อยที่สุดในที่สามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศของรายการเทนนิสระดับแกรนด์สแลมได้ครบทั้ง 4 รายการ (ทั้งแบบต่อเนื่องกัน 4 รายการ และแบบไม่ต่อเนื่องกัน) เป็นนักเทนนิสคนแรกและคนเดียวในยุคโอเพนที่สามารถชนะเลิศรายการเทนนิสออสเตรเลียนโอเพนได้ถึง 3 สมัยติดต่อกัน (ค.ศ. 2011 - ค.ศ. 2013) ทำการแข่งขันกับราฟาเอล นาดาล ในแมตซ์ ซึ่งกลายเป็นแมตซ์รอบชิงชนะเลิศประเภทชายเดี่ยวของรายการเทนนิสระดับแกรนด์สแลมที่ใช้เวลาแข่งขันยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ (5 ชั่วโมง 53 นาที) ทำสถิติชนะ 31 แมตซ์ติดต่อกันในรายการเทนนิสระดับ นอกจากนี้ยังเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในรายการเทนนิสระดับเอทีพีเวิลด์ทัวร์มาสเตอร์ 1000 ได้ครบทั้ง 9 รายการ (เทียบเท่ากับโรเจอร์ เฟเดอเรอร์) และชนะเลิศได้ถึง 7 รายการด้วยกัน (เทียบเท่ากับ และโรเจอร์ เฟเดอเรอร์)

จอคอวิช ชนะเลิศรายการเทนนิสชายเดี่ยวระดับทั้งหมด 6 สมัยด้วยกัน ประกอบด้วย ออสเตรเลียนโอเพน ในปี, , และ วิมเบิลดัน ในปี และยูเอสโอเพน ในปี จากการที่จอคอวิชชนะเลิศรายการเทนนิสแกรนด์สแลมได้ถึง 3 รายการ ในปี ค.ศ. 2011 ทำให้เขากลายเป็นนักเทนนิสชายคนที่ 6 ในยุคโอเพนที่สามารถ
ชนะเลิศรายการเทนนิสแกรนด์สแลมได้ 3 รายการภายในปีเดียวกัน
นอกจากนี้ เขายังคว้าเหรียญทองแดงในค.ศ. 2008 และชนะเลิศรายการเทนนิส ในปี ค.ศ. 2008 เช่นกัน

โนโควิชเติบโตในครอบครัวนักกีฬา โดยได้รับการสนับสนุนมาตั้งแต่เด็ก และน้องชาย มาร์โก ยอโควิช ของเขาก็เล่นเทนนิสมาตั้งแต่เด็กเช่นกัน เขาก้าวสู่เส้นทางนักเทนนิสมืออาชีพตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยได้เดินทางไปฝึกที่ นิกิ พิลิก อคาดิมี ในเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี เป็นเวลา 2 ปี

จอคอวิชได้รับการยอมรับว่าเล่นได้ดีทุกคอร์ต แต่จะถนัดฮาร์ดคอร์ตมากที่สุด โดยมีอาวุธทีเด็ดคือแบ็กแฮนด์ที่หนักหน่วงและแม่นยำ"ตารางนี้จะช่วยอธิบายความหมายของแต่ละข้อความรวมทั้งอักษรย่อ"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 28

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 28 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1955

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 29

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 29 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1956

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 31

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 31 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1958

Best Picture : "Gigi"

Best Director : Vincente Minnelli, "Gigi"

Best Actor : David Niven, "Separate Tables"

Best Supporting Actor : Burl Ives, "The Big Country"

Best Actress : Susan Hayward, "I Want To Live!"

Best Supporting Actress : Wendy Hiller, "Separate Tables"

Best Original Story and Screenplay : Nedrick Young and Harold Jacob Smith, "The Defiant Ones"

Best Screenplay Based on Material From Another Medium : Alan Jay Lerner, "Gigi"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 32

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 32 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1959
An Honorary Oscar, a bittersweet recognition, was awarded to the under-appreciated Buster Keaton, one of the silent screen's greatest comedic characters, who was known as 'The Great Stone Face.' His award was for "his unique talents which brought immortal comedies to the screen", such as "Sherlock, Jr." (1924), "The Navigator" (1924), "The General" (1927), "Steamboat Bill, Jr." (1928), and "The Cameraman" (1928).
หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย

หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย เป็นภาพยนตร์ภาค 2 ต่อจากภาคแรก ออกฉายเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2551 กำกับโดย บำเรอ ผ่องอินทรกุล แต่เกิดปัญหาเรื่องสัญญากับบมจ.เวิร์คพอยท์จึงไม่สามารถดึง เท่ง เถิดเทิง นักแสดงนำผู้รับบทหลวงพี่เท่งในภาคที่แล้วมาแสดง จึงเปลี่ยนนักแสดงนำมาเป็น อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต หรือ โจอี้ บอย นักร้องเพลงแร็พชื่อดัง มาเป็นหลวงพี่โจอี้ อดีตนักร้องเพลงแร็ปที่หันหน้าเข้าสู่ทางธรรม ในเรื่องนี้โจอี้ บอย ได้ใช้ความสามารถของตนในการแต่งและเทศน์บทเทศน์แบบแร็พมาประกอบในภาพยนตร์ ภาพยนตร์ลงทุนสร้างกว่า 42 ล้านบาท ทำรายได้รวม 85 ล้านบาท

เรื่องราวเริ่มจากการกล่าวถึงหลวงพี่เท่ง(เท่ง เถิดเทิง)เดินทางไปทิเบตเพื่อไปแสวงหาปัญญา หลวงพี่โจอี้(โจอี้ บอย)อดีตนักร้องเพลงแร็พที่มาจำพรรษาที่วัดเดียวกันก็ถูกตามตอแยโดยมารผจญอย่างเหล่าแร็ปเปอร์ให้ลาสิกขาบทกลับไปร้องเพลงตามเดิม

หลวงพี่โจอี้จึงเดินทางเพื่อเสาะหารสพระธรรมและละทางโลกและทางแร็ป หลวงพี่โจอี้เดินทางมาถึงหมู่บ้านโคกสะอาด และได้จำพรรษาที่วัดโคกสะอาด ที่ซึ่งมีหลวงตา(เทพ โพธิ์งาม)ผู้ถนัดการแหล่เป็นสมภาร และมีพระลูกวัดอย่างหลวงพี่ศรี(ชูศรี เชิญยิ้ม) หลวงพี่พวง(พวง เชิญยิ้ม) หลวงพี่โยกเยก(โยกเยก เชิญยิ้ม)ร่างยักษ์

นอกจากจะมีวัดพุทธแล้วในหมู่บ้านแห่งนี้ประกอบไปด้วยชุมชนศาสนาคริสต์และชุมชนมุสลิมที่อยู่ร่วมกันอย่างสงบ แต่ปัญหาสำคัญคือธุรกิจโรงโม่หินของเถ้าแก่ปี้(แอนนา ชวนชื่น)ที่ทำให้เกิดมลพิษ อีกทั้งในการระเบิดหินแต่ละครั้งทำให้เกิดก้อนหินกระเด็นออกมาทำลายชีวิตและทรัพย์สินของชาวบ้าน นี้คือปัญหาใหญ่ที่หลวงพี่โจอี้ต้องเข้าไปช่วยอย่างเลี่ยงไม่ได้
พาวเวอร์เรนเจอร์ RPM

พาวเวอร์เรนเจอร์ RPM เป็นซีรีส์ที่ 17 ของ พาวเวอร์เรนเจอร์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจาก โกออนเจอร์ ออกฉายทาง Toon Disney , ABC Kids and Jetix เริ่มฉายตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009

ในสามปีก่อน ไวรัส คอมพิวเตอร์ ที่เรียกว่า Venjix การสื่อสารนั้นไม่มีความหมาย และทั้งหมดก็ได้สร้างหุ่นดรอยด์ขึ้น และสุดท้ายแล้วที่มนุษยชาติเป็นเมืองที่มียอดกลมของ Corinth ที่ถูกรอบล้อมไปด้วยกองกำลัง Venjix และสนามกำลัง เมื่อสนามกำลังจะลดลงเพื่อให้คนที่รอดตายในวิหาร ดร. เค ของกองกำลัง RPM ได้ต่อสู้กับ Venjix เพื่อป้องกัน Corinth จากการถูกทำลาย

เป็นนักวิจัยการสร้างเทคโนโลยี เธอมีความเกี่ยวข้องกับชุด เรนเจอร์ เธอเป็นคนอัจฉริยะ และมีแนวโน้มที่ไพเราะโดยใช้ ไวโอลิน และ คีย์บอร์ด
เป็นเสนาธิการของ Colonel Truman พอจบฤดูกาลแล้วพบว่า เขาได้เป็นลูกผสมของเชื้อ เทคโนโลยี Venjix
เมทา

เมทา () เป็นหน่วยคำเติมหน้าที่มาจากภาษากรีก แปลว่า "เกี่ยวกับ" ในภาษาไทยที่ใช้กันคือ อภิ มีความหมายคือ "ยิ่ง" "ใหญ่" "ทับ" เพื่อบ่งบอกหรือขยายความหมายของคำที่ตามมา เช่นคำที่เราคุ้นเคยในภาษาบาลี สันสกฤต อภิธมฺม หรือ อภิธรรม คือ "ธรรมวิเศษ" ซึ่งบ่งบอกถึงธรรมคำสอนที่มีความยิ่งใหญ่กว่าธรรมหรือคำสอนโดยทั่วไป
คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ

คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ () คือคอนเสิร์ตทัวร์ของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา การจัดเริ่มต้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ในคอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นเพื่อสนับสนุนอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" นอกจากนี้ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ยังได้นำเพลงจากอัลบั้ม "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" มาขับร้องด้วย

เริ่มแรก เซลีน ดิออนจัดคอนเสิร์ต 4 ครั้งสำหรับวันปีใหม่จีนในเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ในเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และฮาวาย สหรัฐอเมริกา หลังจากนี้ได้แสดงคอนเสิร์ตอีก 3 ครั้งในโรงแรมซีซ่าร์พาเลซ, เมืองแอตแลนติก, นิวเจอร์ซีย์

คอนเสิร์ตทัวร์เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2541 ใน สหรัฐอเมริกา, แคนาดา, ฮ่องกง, ญี่ปุ่น, เนเธอร์แลนด์, เบลเยี่ยม, ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์, เยอรมนี และสหราชอาณาจักร รวมแล้วกว่า 95 รอบ การทัวร์เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ในบอสตัน สหรัฐอเมริกา และยังจัดคอนเสิร์ตในเมืองสำคัญๆอีกหลายเมืองทั่วโลก การทัวร์สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ในคอนเสิร์ตที่ใช้ชื่อว่ามิลเลนเนียม ในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา

ในคอนเสิร์ตนี้เซลีนร้องเพลงคู่กับวิดีโอของศิลปินท่านอื่นๆ 3 เพลง อันประกอบไปด้วย "เทลฮิม" กับบาร์บรา สตรัยแซนด์, "อิมมอร์ทอลิตี" กับบีจีส์ และ "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" กับไดอาน่า คิง แขกรับเชิญที่ร่วมขับร้องได้แก่ ชอง-ชาก โกลด์แมน ในเพลง "J'irai où tu iras" และทาโร ฮากาซะ นักดนตรีไวโอลินที่บรรเลงในเพลง "ทูเลิฟยูมอร์" นอกจากนี้เซลีนยังร้องเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" กับ Barnev Valsaint (นักร้องคอรัส), ไดอาน่า คิงร่วมแสดงสดกับเซลีนในเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" เมื่อัวนที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ในออร์แลนด์โด รัฐฟลอริดา และบีจีส์ในเพลง "อิมมอร์ทอลิตี" เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ใน Fort Lauderdale รัฐฟลอริดา

มีการแสดงหลายรอบยกเลิกไปเพราะเรอเน่ แองเจลลิล สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีนป่วย บางรอบได้เลื่อนการจัดไป บางรอบได้ยกเลิกการแสดงไปอันประกอบด้วย ดับลิน, เบอร์มิงแฮม, แฟรงเฟิร์ต, Gothumberg,เวียนนา, บาร์เซโลนา, Marseille, Lyon, โคโลญ และลิสบอน

เซลีนจัดคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายในทัวร์นี้โดยใช้ชื่อว่า "มิลเลนเนียมคอนเสิร์ต" () ในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา ในวันที่31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นเซลีนก็จัดคอนเสิร์ตส่วนตัวในลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา ในวันที่1 มกราคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเปิดให้สำหรับบุคคลในครอบครัว และบุคลากรอุตสาหกรมบางคนเข้าร่วม (ประมาณ 230 คน)

† ร้องช่วงต้นปี พ.ศ. 2541
†† ร้องช่วงปลายปี พ.ศ. 2541
††† ร้องวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541ในออร์แลนโด สหรัฐอเมริกา 
†††† ร้องวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ใน Ft. Lauderdale สหรัฐอเมริกา
หลวงพี่เท่ง

หลวงพี่เท่ง (อังกฤษ: The Holy Man) เป็นภาพยนตร์ไทย เข้าฉายวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2548 จำหน่ายโดย พระนครฟิล์ม กำกับภาพยนตร์โดย โน้ต เชิญยิ้ม ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้จากการฉายถึง 141 ล้านบาท นับเป็นภาพยนตร์ตลกของไทยเรื่องแรกที่ทำรายได้เกิน 100 ล้านบาท

หลวงพี่เท่ง (เท่ง เถิดเทิง) อดีตนักเลงเก่าที่ตอนนี้เปลี่ยนตัวเปลี่ยนใจมาบวชเป็นพระ ย้ายมาอยู่ที่วัดแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งชาวบ้านกำลังเสื่อมศรัทธาในพุทธศาสนา ด้วยการหันไปพึ่งไสยศาสตร์ของแก๊งค์ลวงโลกที่มี พ่อเพิ่ม (สมชาย ศักดิกุล) และพะเนียง (สาวิกา ไชยเดช) ลูกสาวที่หลอกเป็นเจ้าพ่อ หลวงพี่เท่งตั้งใจจะพัฒนาจิตใจชาวบ้านให้ดีขึ้นให้ได้ โดยมี มัคนายกส่ง (โน้ต เชิญยิ้ม) และเพี้ยน หรือ คุณมานะ (สราวุฒิ พุ่มทอง) 2 ลูกศิษย์วัดคอยช่วย แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อพะเนียงเกิดเปลี่ยนใจจะเลิกหลอกลวงชาวบ้าน พ่อเพิ่มจึงร่วมมือกับ นายพัฒนา (เฉื่อย เถิดเทิง) นักการเมืองท้องถิ่นที่จะลงสมัคร อบต. ใส่ความหลวงพี่เท่งให้ออกไปพ้นจากวัดหลวงพี่เท่ง นับเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 2 จากการกำกับเองของบำเรอ ผ่องอินทรีย์ หรือ โน้ต เชิญยิ้ม นักแสดงตลกชื่อดัง หลังจากไม่ประสบความสำเร็จมาแล้วจาก "คนปีมะ" ภาพยนตร์เรื่องแรกซึ่งเป็นผลงานก่อนหน้านั้น สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถทำรายได้จากการฉายถึง 141 ล้านบาท นับว่าเป็น 1 ในภาพยนตร์ไทยที่ประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างมาก ลบคำสบประมาทที่ว่านักแสดงตลกมากำกับเองแล้วจะไม่ประสบความสำเร็จ จนต้องมีการสร้างภาคต่อมา คือ "หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย"

หลวงพี่เท่ง เป็นภาพยนตร์แนวตลก เสนอวิถีชีวิตของชาวไทยในชนบทที่ละเลยศาสนาพุทธแต่ละกลับหันไปงมงายกับไสยศาสตร์ที่เกิดจากการหลอกลวง หลวงพี่เท่งพระหนุ่มที่พึ่งมาจำพรรษาที่วัดในชุมชนนี้จึงต้องต่อสู้กับความไม่รู้และความงมงายของชาวบ้าน สุดท้ายแล้วฝ่ายใดจะเป็นฝ่ายมีชัย
การเล่าเรื่องของเรื่องหลวงพี่เท่งดำเนินเรื่องอย่างเรียบง่าย มีการสอดแทรกมุขตลกตามรสนิยมคนไทย ได้รับคำวิจารณ์ว่า เท่ง เถิดเทิง แสดงได้ดีมาก มุขตลกในเรื่องไม่ถึงกับตลกจนน้ำตาเล็ด แต่ก็สามารถดูได้อย่างคลายเครียดได้ และมีข้อคิดอีกด้วย

แต่ก็มีบางส่วนเห็นว่า ไม่สนุกเลยและไม่ตลกด้วย รวมถึงการตัดต่อก็กระโดดไปกระโดดมา

ต่อมาได้มีการฉายทางโทรทัศน์ทางช่อง 3 ในรายการ หนังดังวันหยุด ในวันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

หลวงพี่เท่ง เป็น 1 ใน 100 หนังไทยแห่งทศวรรษจากการสำรวจของนิตยสารไบโอสโคป
Nepenthes densiflora

Nepenthes densiflora ( มาจากภาษาละติน: "densus" = หนาแน่น, "florus" = ดอกไม้) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา พบขึ้นในระดับความสูง 1700 ถึง 3200 เมตร จากระดับน้ำทะเล

ไม่มีรูปแบบหรือความหลากหลายของ "N. densiflora" ที่ถูกจำแนกไว้

ในปี ค.ศ. 2001, ชาร์ลส์ คลาร์ก (Charles Clarke) ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ 3 (Clade)" ซึ่งประกอบไปด้วย "N. densiflora" และชนิดอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดอีกสามชนิด
วัดสนามใน

วัดสนามใน เป็นวัดไทย ตั้งอยู่เลขที่ 27 หมู่ 4 ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีหลวงพ่อทอง อาภากโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดสนามใน เป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ปฏิบัติธรรมตามแนวทางของหลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ 
แนวทางดังกล่าวให้ความสำคัญกับการเจริญสติด้วยการรู้การเคลื่อนไหว หรือเรียกว่าการเจริญสติแบบเคลื่อนไหว มุ่งเน้นให้ผู้ปฏิบัติธรรมได้ฝึกเจริญสติโดยการสังเกต หรือเฝ้าดูธรรมชาติรอบตัว
สภาพแวดล้อมภายในวัด เต็มไปด้วยต้นไม้ หนองน้ำที่มีอยู่เองตามธรรมชาติ ไม่เน้นการสร้างสิ่งก่อสร้างแบบวัดโดยทั่วไป

ลักษณะพื้นที่วัด มีเนื้อที่กว้าง 80 เมตร ลึก 160 เมตร ติดทางรถไฟ แบ่งออกเป็น 3 เขต ดังนี้วัดนี้ไม่ปรากฏที่มาว่าใครเป็นผู้สร้าง และสร้างเมื่อใด เป็นวัดรกร้าง ไม่มีพระสงฆ์ หรือเณรจำพรรษามาเป็นเวลานาน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2519 นายวิโรจน์ ศิริอัฐิ และมหาสุขสันต์ ได้เข้ามาแนะนำวัดนี้แก่หลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ ซึ่งในขณะนั้นได้จำพรรษาอยู่ที่วัดชลประทานรังสฤษฎ์และกำลังหาสถานที่เหมาะสมสำหรับการปฏิบัติกรรมฐานแก่ญาติโยม โดยไม่เน้นการก่อสร้างวัตถุดังเช่นวัดอื่นๆ เมื่อหลวงพ่อเทียนมาดูที่วัดนี้ พบว่ามีเพียงร่องรอยของโบสถ์เก่า เจดีย์เก่า ซากอิฐกระจัดกระจายอยู่พอให้เห็นว่าเคยเป็นวัดมาก่อน มีที่ดินเหลืออยู่เฉพาะบริเวณโบสถ์และเจดีย์ นอกนั้นได้ถูกชาวบ้านยึดไปทำกิน
หลวงพ่อเทียนพอใจในสถานที่นี้ จึงตัดสินใจที่จะบูรณะให้เป็นวัดโดยสมบูรณ์อีกครั้งหนึ่ง
Nepenthes mantalingajanensis

Nepenthes mantalingajanensis ( มาจากภาษาPalawano: "mantalingahan" = ภูเขา Mantalingahan, และภาษาละติน: "-ensis" = จาก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของ ปาลาวันใต้ ในประเทศฟิลิปปินส์

หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกเก็บได้ครั้งแรกจากภูเขา Mantalingahan ในปี ค.ศ. 1992,ระหว่างการสำรวจทางพฤกษศาสตร์บนภูเขาโดยนักพฤกษศาสตร์ที่ชื่อ Argent และ Romero

ในปี ค.ศ. 1998 หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้จึงมีการปลูกเลี้ยง และมีการรับรองการจำแนกรูปแบบในปี ค.ศ. 2007 ก่อนหน้านี้ ต้นไม้ในการเพาะเลี้ยงถูกอ้างอิงในชื่อ ""หม้อข้าวหม้อแกงลิง" ชนิด Palawan 1"
คอนเสิร์ตทัวร์ 2007 (อิล ดิโว่)

คอนเสิร์ตทัวร์ 2007 คือคอนเสิร์ตทัวร์ของอิล ดิโว่ วงป๊อป-โอเปร่า เริ่มการแสดงในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 และสิ้นสุดการแสดงวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม "เซียมเปร"
เชื้อผีแค้นฝังหุ่น

เชื่อผีแค้นฝังหุ่น (อังกฤษ:Seed of The Chucky) ออกฉายเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 กำกับภาพยนตร์โดย ดอน แมนซินิ