seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 42

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 42 (3 มีนาคม 2523 - 19 มีนาคม 2526)

พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ มี พลอากาศเอก หะริน หงสกุล ประธานรัฐสภา เป็นผู้ลงนามรับสนอง พระบรมราชโองการ คณะรัฐมนตรีที่ได้รับ การแต่งตั้งในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2523มีการปรับปรุงและแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2524 ดังนี้คณะรัฐมนตรีชุดนี้ ได้บริหารประเทศจนถึงวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ จึงได้ปรับปรุงคณะรัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่ง ดังนี้
และมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีใหม่ ในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 ดังนี้

ต่อมาในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2524 มีการปรับปรุงคณะรัฐมนตรีอีกครั้งหนึ่งคือ

การปรับปรุงคณะรัฐมนตรีในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2524
การปรับปรุงคณะรัฐมนตรีในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2524การปรับปรุงคณะรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2525

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 42 สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระบรมราชโองการ ประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 324 คน ในวันที่
18 เมษายน พ.ศ. 2526 และมีการแต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภา จำนวนเพิ่มเติมครบจำนวน 243 คน ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2526 ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารงานอยู่พ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 11

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 11 (1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488)

พันตรี ควง อภัยวงศ์ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487

นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เป็นผู้ลงนามในประกาศ

นายปลอด วิเชียร ณ สงขลา ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2487 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2487 และได้รับความไว้วางใจ ในวันเดียวกัน คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2487 เล่ม 61 หน้า 1519

คณะรัฐมนตรีชุดนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลง คือ

ในหนังสือ 36 รัฐบาลในระบอบประชาธิปไตย กล่าวว่า ภายหลังจากการลาออกของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม การซาวเสียงเลือกนายกรัฐมนตรีมีขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ซึ่งสมาชิกสภาเลือกพระยาพหลพลพยุหเสนาด้วยคะแนน 81 ต่อ 19 ซึ่งเป็นคะแนนเสียงของจอมพล ป. พิบูลสงคราม แต่ พระยาพหลพลพยุหเสนาขอถอนตัว เนื่องจากป่วยเป็นอัมพาต จึงมีการซาวเสียงใหม่ เสนอ ควง อภัยวงศ์ สินธุ์ กมลนาวิน และ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ผลปรากฏว่า ควง อภัยวงศ์ ได้คะแนนไป 69 คะแนน จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ 22 คะแนน และ สินธุ์ กมลนาวิน ได้ 8 คะแนน

คณะรัฐมนตรี ชุดที่ 11 สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่นายกรัฐมนตรีและคณะ ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง โดยอ้างเหตุผลว่าได้มีการ ประกาศสันติภาพ ตามพระบรมราชโองการแล้ว เพื่อให้เป็นไปตามประเพณีนิยมแห่งวิถีการเมือง และเพื่อเปิดโอกาสให้ ผู้ที่มีความเหมาะสม ในอันที่จะยังมิตรภาพและดำเนินการเจรจา ทำความเข้าใจอันดีกับ ฝ่ายพันธมิตร เข้าบริหารราชการแผ่นดิน เพื่อความวัฒนาถาวรของชาติสืบไป เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ประกาศเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 14

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 14 (31 มกราคม พ.ศ. 2489 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2489)

พันตรี ควง อภัยวงศ์ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2489

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 เป็นผู้ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ

พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้

คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร ระหว่างวันที่ 7 ถึง 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 และได้รับความไว้วางใจ ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2489 เล่ม 63 ตอน 9 หน้า 161

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 14 ของไทยสิ้นสุดลง เพราะเหตุที่ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร ได้พิจารณา ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองค่าใช้จ่ายของประชาชนในภาวะคับขัน พ.ศ. 2489 (พ.ร.บ.ปักปัยข้าวเหนียว) ซึ่ง นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ (ส.ส.จังหวัดอุบลราชธานี) เป็นผู้เสนอ คณะรัฐมนตรีได้แถลงให้สภาทราบแล้วว่า คณะรัฐมนตรีไม่สามารถปฏิบัติตาม ร่างพระราชบัญญัตินั้นได้ และเกรงจะเป็นการเดือดร้อน แก่ประชาชนทั่วไป แต่สภาฯได้ลงมติรับหลักการ ด้วยคะแนนเสียง 65 ต่อ 63 รัฐมนตรีทั้งคณะ จึงได้กราบถวายบังคม ลาออกจากตำแหน่ง ตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2489 ประกาศเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2489
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 19

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 19 ของไทย (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491)

นายควง อภัยวงศ์ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490

กรมขุนชัยนาทนเรนทร ประธานอภิรัฐมนตรี เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้

คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายและวุฒิสภาได้อภิปรายนโยบายของคณะรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 27 จนถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 จึงได้ให้ความไว้วางใจคำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2490 เล่ม 64 ตอน 60 หน้า 3213

คณะรัฐมนตรีได้มีการเปลี่ยนแปลง คือคณะรัฐมนตรี คณะที่ 19 สิ้นสุดลง เพราะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง โดยที่ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใหม่ ตามรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวแล้ว และได้ดำรงตำแหน่งมาครบ 90 วัน ลาออกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 20

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 20 ของไทย (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 เมษายน พ.ศ. 2491)

นายควง อภัยวงศ์ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย กรมขุนชัยนาทนเรนทร พระองค์เจ้าอลงกฎ พระองค์เจ้าธานีนิวัต พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) และ นายพลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นผู้ลงนามในประกาศ

กรมขุนชัยนาทนเรนทร ประธานคณะอภิรัฐมนตรี เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายและรัฐสภาได้อภิปรายนโยบายของคณะรัฐมนตรี แยกเป็นรายกระทรวง เมื่อวันที่ 1 ถึง วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2491 รวม 5 วัน จึงได้ให้ความไว้วางใจ
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2491 เล่ม 65 ตอน 14 หน้า 870

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 20 สิ้นสุดลง เพราะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2491 โดยอ้างในใบลานั้นว่า เนื่องจากคณะรัฐประหาร เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 บังคับให้ลาออกภายใน 24 ชั่วโมง นับแต่วันที่ไปแจ้ง (วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2491)
แคโทด

แคโทด () คือ บริเวณด้านที่เกิดการรับอิเล็กตรอนจากปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมี โดยปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นที่ด้านนี้จะเรียกเป็นปฏิกิริยารีดักชัน (reduction)
แอโนด

แอโนด () คือ บริเวณด้านที่เกิดการให้อิเล็กตรอนจากปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมี โดยปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นที่ด้านนี้จะเรียกเป็นปฏิกิริยาออกซิเดชัน (Oxidation)
ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี

พลเอก พลเรือเอก จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กระทรวงสาธารณสุข รองนายกรัฐมนตรี

จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี มีนามเดิมว่า ฟื้น ฤทธาคนี เป็นบุตรของนายฟุ้ง ฤทธาคนีและนางพุดตาน ฤทธาคนี ศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2452 สมัครเข้าโรงเรียนนายร้อย ประจำกรมทหารพราน และเป็นศิษย์การบินโรงเรียนการบินเบื้องต้น เมื่อ พ.ศ. 2456 เข้าประจำการกรมอากาศยาน กองทัพบก เมื่อ พ.ศ. 2457 ย้ายเหล่าทัพไปประจำกองทัพอากาศไทย ยศนายเรืออากาศเอก เมื่อ พ.ศ. 2470 และไปศึกษาวิชาการบิน ณ ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2477

ช่วงระหว่างสงครามอินโดจีน เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 ขณะนั้นท่านมียศเป็น นาวาอากาศโท ขุนรณนภากาศ ดำรงตำแหน่งรองเสนาธิการทหารอากาศ เป็นผู้บังคับฝูงบินพิบูลสงคราม นำเครื่องบินไปทิ้งระเบิดทำลายฐานทัพฝรั่งเศส ที่เมืองสตึงเตรง พระตะบองและเสียมราฐ

ช่วงปี พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2500 ท่านดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ เป็นผู้สถาปนาโรงเรียนนายเรืออากาศ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมระหว่าง พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2498 รองนายกรัฐมนตรี ระหว่าง พ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2500 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ช่วงสั้นๆ ในปี พ.ศ. 2500 ในรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม

จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี เกษียณอายุราชการที่กองบัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2504 และ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 สิริอายุ 87 ปี
กิลกาเมช (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)

Gilgamesh ตัวละครจากเกมซาวนด์โนเวลของ ไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์

เขาอยู่ในคลาสอาเชอร์ มีนิสัยหยิ่ง เห็นแก่ตัว เขาปรากฏตัวที่เมืองฟุยุซึกิและในอดีตความสัมพันธ์กับเซเบอร์ แต่งกายด้วยชุดเกราะสีทอง เขาครอบครองโนเบิ้ล แฟนตาซึ่มอยู่เป็นจำนวนมาก และยังไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา

ตามประวัติศาสตร์ บุคคลเกิดมาพร้อมทรัพย์อันมากมายและสมบัติที่เป็นตัวชี้วัดถึงกฎทอง ด้วยเหตุนี้กิลกาเมซจึงอยู่ที่จุดสุดยอดความมั่งคั่ง สำหรับเขามีทรัพย์สมบัติพอซื้ออะไรก็ตามที่เขาอาจต้องการในยุคใด ๆที่ถูกเรียกตัวมา

เพื่อที่จะเติมเต็มความมั่งคั่งของราชากิลกาเมซไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดทั้งยังมีพรสวรรค์ในการดลใจกับกองทัพเพื่อทำให้เกิดความฮึกเหิม
และความรู้สึกหลงใหลอย่างแรงกล้าต่อตัวเขาและจุดประสงค์ของเขาเป็นผลในการสู้รบสูงขึ้น

พลังอันมากมายของกิลกาเมซเป็นผลมาจากสายเลือดของเทพที่อยู่ในตัวเขา ในตำนานเทพมากมายที่อยู่ในประวัติศาสตร์ กิลกาเมซมีสายเลือดของเทพอยู่ในตัวสูงที่สุดซึ่งมีอยู่ถึงสองในสามส่วน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาทำล้วนเป็นการดูหมิ่นพระเจ้าและเทพมากมายบนสวรรค์ และได้ถูกลงทัณฑ์จากเหล่าเทพโดยลดพลังในตัวของเขาในคลังเหมือนจรวดมิซไซล์ อาวุธใดๆที่ออกมาจากประตูแล้วเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่งจะกลับเข้ามาอยู่ในคลังเอง และเพราะว่าเขาขาด
ความชำนาญกับอาวุธเหล่านี้ในบรรดาอาวุธมากมายนี้กิลกาเมซสามารถทำได้เพียงนำออกมากวัดแกว่งหรือขว้าง
ตามคลาสของเขาคืออาเชอร์ "โนเบิ้ล แฟนตาซึ่ม" มากมายที่เข้ามีอยู่ก็ล้วนมีความสำคัญในเรื่อง เฟต/สเตย์ไนท์พอสมควรซึ่งถูกสร้างตามแบบของดาบแกรมถึงแม้ว่าไม่ใช่มีชื่อเสียงเท่าดาบที่สร้างเลียนแบบแต่พลังของเมโลดาชเป็นโนเบิล แฟนตาซึ่มที่เหนือกว่าแกรมหรือคาลิเบิร์นชื่อของดาบเล่มนี้มีชื่อเสียงจากเทพพระเจ้าสูงสุดแห่งอาณาจักรสุเมเรียนโบราณและ
เป็นเทพผู้คุ้มครองอาณาจักรบาบิโลน,เมโลดาชดาบที่มีประกายแสงในตัวเองเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์ที่มีปาฎิหาริย์อยู่สามประการ ตัวดาบจะไม่มีทางหมองลงตราบใดที่ผู้ถือยังคงใช้มานาอยู๋ ในตำนานโบราณกล่าวว่าดาบเล่มนี้ไม่มีวันหัก และมีการอ้างอิงถึง "แฮ็คเตอร์แห่งทรอย" พลหอกฝีมือดีคนหนึ่งในมหากาพย์ "อิเลียด" ว่าเคยเป็นหนึ่งในผู้ใช้ดาบเล่มนี้ ภายหลังดาบเล่มนี้กลายเป็นดาบที่มีชื่อเสียงจากการที่ถูกมอบให้กับพาราดินชั้นสูงชื่อ "โรแลนด์" โดยกษัตริย์แห่งโรม "Charlemagne" ผู้ที่ได้รับดาบเล่มนี้เป็นคนแรกจาก "เซราฟ"หนึ่งในบรรดาอาวุทโบราณไม่กี่ชิ้นที่กิลกาเมซเคยใช้ในช่วงเวลาที่ยังมีชีวิตอยู่ มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจองจำเทพโดยเฉพาะ อย่างไรก็ตามมันไม่มีผลกับผู้ที่ไม่มีสายเลือดของเทพ แต่มันก็ไม่ใช่ โนเบิ้ล แฟนทาซึ่ม ที่แท้จริง เอ็นคิดูเป็นอาวุทที่กิลกาเมซเชื่อมั่นมากที่สุด มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่น่าภาคภูมิใจของ เอ็นคิดู เพื่อนเก่าของกิลกาเมซ และถูกใช้ล่ามวัวสวรรค์ในตำนานของบาบิโลน
ดาวหางโฮมส์

ดาวหางโฮมส์ () เป็นดาวหางที่มีวงโคจรสั้น โคจรรอบดวงอาทิตย์ในระยะเวลาประมาณ 7 ปี ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ด วิน โฮมส์ ในปี ค.ศ. 1892 ดาวหางโฮมส์มีวงโคจรอยู่ระหว่างดาวอังคารและดาวพฤหัสบดี ปัจจุบันดาวหางโฮมส์ปรากฏอยู่ในท้องฟ้าในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุส (Perseus) ห่างจากดาวอัลฟาเปอร์ซิไอ (Alpha-Persei) ไปทางตะวันออกประมาณ 4 องศา และจะปรากฏอยู่ในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุสไปจนถึงประมาณต้นปี พ.ศ. 2551

โดยปกติมักจะไม่เป็นที่สนใจเนื่องจากไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เกิดปรากฏการณ์การปลดปล่อยฝุ่นละอองและก๊าซออกมาจากตัวดาวหางอย่างรุนแรง (outburst) ทำให้ดาวหางมีความสว่างขึ้นทันทีทันใดถึงประมาณ 1 ล้านเท่า จนสังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในระหว่างวันที่ 25-28 ตุลาคมพ.ศ. 2550 ดางหางโฮมส์มีความสว่างปรากฏถึงค่าประมาณ 2.0-2.5 โชติมาตร มี โคมา (coma) ที่มองเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า 
ประเทศไทยสามารถมองเห็นดาวหางโฮมส์ได้โดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตั้งแต่เวลาประมาณสองทุ่มหรือสามทุ่มเป็นต้นไป จะเริ่มเห็นได้ดีในช่วงที่ดาวหางขึ้นสูงห่างจากขอบฟ้ามากกว่านั้น คือช่วงเวลาตั้งแต่ 4-5 ทุ่มไปจนถึงก่อนฟ้าสางซึ่งดาวหางจะเคลื่อนไปทางซ้ายมือและมีตำแหน่งไม่เปลี่ยนแปลงมากนักเมื่อเทียบกับดาวฤกษ์ ดาวหางดวงนี้จะดูเหมือนดาวฤกษ์ ไม่มีหางปรากฏให้เห็น กล้องโทรทรรศน์กำลังขยายสูงจะช่วยให้เห็นว่าดาวหางมีหมอกฝ้าปกคลุมอยู่โดยรอบ
หลวงยุทธศาสตร์โกศล (ประยูร ยุทธศาสตร์โกศล)

พลเอก จอมพลเรือ พลอากาศเอก หลวงยุทธศาสตร์โกศล หรือ จอมพลเรือ ประยูร ยุทธศาสตร์โกศล อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ กระทรวงสหกรณ์ กระทรวงวัฒนธรรม และรองนายกรัฐมนตรี

จอมพลเรือ หลวงยุทธศาสตร์โกศล มีนามเดิมว่า ประยูร ศาสตระรุจิ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ ระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2494 ถึง 19 กันยายน พ.ศ. 2500 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ เมื่อ พ.ศ. 2494-2495 กระทรวงสหกรณ์ ระหว่าง พ.ศ. 2495-2498 กระทรวงวัฒนธรรม ระหว่าง พ.ศ. 2498-2500 และรองนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2500 ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม

จอมพลเรือ หลวงยุทธศาสตร์โกศล ได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศทหาร ให้เป็น "พลเอก จอมพลเรือ และ พลอากาศเอก" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499
จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน

สมเด็จพระจักรพรรดิเจี้ยนเหวิน หรือ เจี้ยนเหวินฮ่องเต้ (, "เจี้ยนเหวิน") พระนามเดิม จู หยุ่นเหวิน (朱 允炆) คือจักรพรรดิพระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์หมิงของจีน รวมระยะเวลาที่อยู่ในราชสมบัติ 4 ปีกว่า

จักรพรรดิเจี้ยนเหวินเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงหลังจากจักรพรรดิหงหวู่ พระราชอัยกาเสด็จสวรรคต พระองค์ได้ทรงใช้พระนามว่าฮุ่ยตี้ (恵帝) และใช้ศักราชประจำพระองค์ว่าเจี้ยนเหวิน (建文) ทรงดำเนินนโยบายลดทอนอำนาจของบรรดาหวางต่างๆ อย่างเข้มงวด อ๋อง 5 องค์ถูกย้ายออกจากเมืองที่ประทับ บางองค์ถูกปลด บางองค์ต้องฆ่าตัวตาย เยี่ยนอ๋องจูตี้เองก็ถูกแพ่งเล็งเนื่องจากเป็นผู้ที่มีบทบาทมากในการศึกในคราวก่อนๆ

อนึ่งก่อนที่จักรพรรดิหงหวู่จะเสด็จสวรรคตนั้น จักรพรรดิเจียนเหวินทรงมีราชโองการห้ามให้อ๋องต่างๆ เข้ามาถวายบังคมพระศพ ด้วยเหตุที่ว่าเกรงจะมีการก่อรัฐประหาร แต่มีอ๋องพระองค์หนึ่งคือเยี่ยนอ๋องไม่ยอมทำตามราชโองการนั้น พร้อมกับนำทหารราชองครักษ์เดินทางมายังเมืองหลวงนานกิง แต่ด้วยมีราชโองการของจักรพรรดิส่งมาห้าม พระองค์จึงจำเป็นต้องกลับไปที่เมืองเป่ย์ผิง หลังจากสะสมอาวุธและฝึกซ้อมทหารใช้ชำนาญแล้ว เยี่ยนอ๋องจึงตัดสินพระทัยชิงลงมือยกทัพจากเป่ยผิงลงใต้เผชิญหน้ากับหลานชาย โดยอ้างว่าเพื่อกำจัดเหล่าขุนนางกังฉินสอพลอที่อยู่รอบข้างองค์จักรพรรดิ มีบันทึกว่าก่อนที่พระองค์จะนำกองทัพยกออกจากเมืองนั้น ได้เกิดพายุพัดแรงจนกระทั่งหลังคาวังจนหักพังเสียหายซึ่งพระองค์กล่าวว่าเป็นเพราะได้เวลาที่พระองค์จะได้เสด็จเข้าไปประทับที่พระราชวังหลังคาเหลืองแล้ว

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 1942 (ค.ศ. 1399) นานถึง 3 ปี ในระยะแรกฝ่ายเยี่ยนอ๋องเป็นฝ่ายเสียเปรียบเนื่องจากฝ่ายจักรพรรดิมีกองทหารปืนไฟ ซึ่งมีอานุภาพสงทำให้ต้องทรงถอยทัพกลับไปทางเหนือแต่ทหารทางใต้ไม่คุ้นเคยกับอากาศหนาวทางภาคเหนือจึงล้มป่วยเสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก จนกระทั่ง พ.ศ. 1945 (ค.ศ. 1402) กองทัพของพระองค์ก็ได้ยกมาถึงชานกรุงนานกิง ซึ่งกองทัพฝ่ายวังหลวงไม่สามารถต้านทานได้อีกเนื่องจากไม่มีแม่ทัพที่ชำนาญศึกเพราะถูกประหารไปตั้งแต่ปลายรัชกาลของจักรพรรดิหงหวู่ เหล่าขุนนางต่างพากันมาสวามิภักดิ์มากขึ้น และเมื่อถึงวันที่สาม เยี่ยนอ๋องก็สามารถบุกเข้าสู่ภายในเมืองได้ ปรากฏว่าเกิดเพลิงไหม้ภายในวังหลวง และมีผู้พบพระศพของ ฮองเฮา (มเหสี) กับพระราชโอรสของหมิงฮุ่ยตี้ถูกเพลิงครอกภายในวังชั้นในแต่ไม่มีใครพบพระศพของหมิงฮุ่ยตี้ (มีผู้สันนิษฐานว่าพระองค์ลอบหนีออกไปได้และผนวชก่อนที่จะเสียเมือง) ต่อมาอีก 39 ปี ในรัชศกจ้งถ่ง มีผู้พบพระภิกษุชรารูปหนึ่งที่มีคนจำได้ว่าคือจักรพรรดิฮุ่ยตี้ หมิงอิงจงจึงมีราชโองการให้เชิญพระองค์มาประทับที่กรุงปักกิ่ง ที่ประทับของพระองค์ถูกปิดเงียบและสวรรคตอย่างสงบในกรุงปักกิ่งนั่นเอง
ทูเก็ตเตอร์เว็น...

ทูเก็ตเตอร์เว็น... () เป็นดิจิทัลซิงเกิลแรกของอายูมิ ฮามาซากิ โดยเปิดให้ดาวน์โหลดในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 หลังจากวางจำหน่ายซิงเกิล talkin' 2 myself เพียง 3 เดือน โดยเพลง "ทูเก็ตเตอร์เว็น..." เป็นเพลงแนวบัลลาด หลังจากซิงเกิล "เฮฟเวน" เมื่อ 2 ปีที่แล้ว

เพลง "ทูเก็ตเตอร์เว็น..." เป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงที่จะอยู่ในอัลบั้มใหม่ที่ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 อีกด้วย
ฮูบาสแตงก์

ฮูบาสแตงก์ (Hoobastank) เป็นวงร็อกจากอเมริกา ประกอบด้วยนักร้องนำ ดัก ร็อบบ์ ,มือกีต้าร์ แดน เอสตริน ,มือเบส จอช โมรู และมือกลอง คริส เฮสซี

ฮูบาสแตงก์ เป็นวงร็อกประเภทโพสต์กรันจ์โดยอัลบั้มชุดแรกของพวกเขาได้รางวัลแพลตินัมไปครอง มีซิงเกิลฮิตอย่าง Crawling in the Dark และ Running Away อัลบั้มที่สองในปี 2546 ที่มีเพลงมาขายนั้น สามารถทำยอดได้ถึง 5 ล้านแผ่นทั่วโลก และมีเพลงฮิตอย่าง "The Reason" และล่าสุดอัลบั้ม For(n)ever

พวกเขาเคยมาแสดงดนตรีกับงานงาน เอ็มทีวี เอเชีย เอด ปี 2548 และต่อเนื่องในปี 2549 ได้มาร่วมงานเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส อีกครั้ง
โบแรต กระจอกข่าวเปิ่น..ป่วนเมืองมะกัน

โบแร็ต กระจอกข่าวเปิ่น..ป่วนเมืองมะกัน () เป็นภาพยนตร์ประเภท ‘ล้อสารคดี’ หรือ mockumentary กำกับโดย แลร์รี ชาร์ลส์ ผู้กำกับชาวอเมริกันซึ่งเคยอำนวยการสร้างและเขียนบทซีรีส์ (อาทิ Seinfeld และ Entourage) และรับบทนำรวมถึงร่วมเขียนบทโดย ซาชา บารอน โคเฮน นักแสดงตลกชื่อดังของฝั่งอังกฤษ

หนังยังคว้ารางวัลสำคัญจากสถาบันใหญ่น้อยอย่างคับคั่ง (หนึ่งในนั้นคือ รางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทเพลง/ตลก) ส่วนในแง่รายได้ หนังทำสถิติเปิดตัวสูงสุดสำหรับหนังที่เข้าฉายต่ำกว่าพันโรง ทำลายสถิติเก่าที่ Fahrenheit 9/11 ของ ไมเคิล มัวร์

พิธีกรหนุ่มจากประเทศคาซักสถานนามว่า โบแรต (ซาช่า บารอน โคเฮน) ถูกส่งตัวมายังประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับประเทศที่ดีที่สุดในโลก โบแรตต้องตระเวนไปทั่ว เพื่อถ่ายทำวัฒนธรรมที่หลากหลายของชาวอเมริกัน ทั้งเด็กฮิป วัยรุ่นขี้เมา คนคลั่งศาสนา และ ชาวเกย์ แต่เรื่องที่โบแรตก็ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับ พาเมลา แอนเดอร์สัน

นอกจากโบแรต, อซามัต, ลูเนลล์ และพาเมล่า แอนเดอร์สัน แล้ว ไม่มีตัวละครไหนในเรื่องเป็นนักแสดงเลย ฉากต่าง ๆ ในภาพยนตร์โดยส่วนใหญ่ไม่มีบทภาพยนตร์
อำเภอครบุรี

ครบุรี เป็นอำเภอหนึ่งทางตอนใต้ของจังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาประมาณ 58 กิโลเมตร พื้นที่ทางตอนใต้ของครบุรีอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน ที่ได้รับการประกาศให้เป็น"มรดกโลกทางธรรมชาติ" จากองค์การยูเนสโก ภายใต้ชื่อกลุ่ม ดงพญาเย็น-เขาใหญ่ และยังเป็นพื้นที่ต้นน้ำสายสำคัญของ แม่น้ำมูล ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

อำเภอครบุรี เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกระโทก หรืออำเภอโชคชัยในปัจจุบัน โดยได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ ในปีพุทธศักราช 2450 ซึ่งขณะนั้นมีเขตการปกครอง รวม 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลแซะ ตำบลจระเข้หิน และตำบลสระตะเคียน เรียกว่า "กิ่งอำเภอแชะ" เนื่องจากที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ อยู่ในเขตหมู่บ้านแชะ ตำบลแชะ 
ต่อมาในปี พุทธศักราช 2482 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ และได้ชื่อว่า "อำเภอครบุรี" โดยรวมพื้นที่กิ่งอำเภอแชะเดิม กับตำบลครบุรีที่แยกมาจากกิ่งอำเภอสะแกราช เนื่องจากกิ่งอำเภอสะแกราชถูกยุบให้ไปรวมกับอำเภอปักธงชัย
สำหรับคำว่า"แชะ"เป็นภาษาพื้นเมือง ส่วนภาษาไทยคือคำว่า "แฉะ" ซึ่งแปลว่า เปียก หรือชุ่มน้ำอยู่เสมอ 
จากการบอกเล่าของผู้สูงอายุในหมู่บ้านต่างๆ ได้รับการบอกเล่าว่าการที่ได้ชื่อว่า "บ้านแชะ" นั้นมาจากสภาพของหมู่บ้านซึ่งเป็นที่ต่ำและมีโคลนตมอยู่ทั่วไป ชาวบ้านจึงเรียกว่า "บ้านแชะ" 
คำว่า "ครบุรี" กร่อนมาจากคำว่า สาครบุรี ซึ่งแปลว่า เมืองต้นน้ำ หรือเมืองสายน้ำ เพราะมีแควน้ำน้อยใหญ่หลายสาย จึงเรียกว่า "เมืองสาครบุรี" ต่อมาคำว่า "สา" กล่อนหายไปเหลือเพียงคำว่า "ครบุรี"มาตราบจนทุกวันนี้

อำเภอครบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอครบุรีมีพื้นที่ทั้งหมด 1,816.9 ตารางกิโลเมตร (1,163,687 ไร่) พื้นที่บริเวณตอนล่างของครบุรีเป็นทิวเขาสูงอยู่ในแนวเทือกเขาสันกำแพงพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน และ "ป่าสงวนแห่งชาติป่าครบุรี" ส่วนบริเวณตอนบนของครบุรีเป็นที่ราบสูงลาดเอียงคล้ายแนวลูกคลื่น โดยมีบางส่วนเป็นพื้นที่ราบลุ่มขนาดเล็ก มีลำน้ำแชะและลำน้ำมูล ซึ่งเป็นลำน้ำสายหลัก ที่ไหลหล่อเลี้ยงในอาณาบริเวณที่ราบลุ่ม

ลักษณะภูมิอากาศของอำเภอครบุรี แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ

เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอครบุรีเป็นพื้นที่ราบสูง มีป่าและทิวเขาสูงกั้นเป็นแนวยาว อากาศจึงค่อนข้างร้อนอบอ้าวในฤดูร้อน และในฤดูหนาวก็ค่อนข้างหนาวเย็น

อำเภอครบุรีมีทรัพยากรที่สำคัญทางธรรมชาติ ดังนี้

อำเภอครบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 152 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอครบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
ปราสาทครบุรี เป็นศาสนสถานขอมโบราณ มีอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่ประกอบด้วย กำแพงแก้ว,
โคปุระ,บรรณาลัย,ปรางค์ประธาน และมีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากรุด้วยศิลาแลง จากองค์ประกอบผังเชื่อว่าคือ “อโรคยาศาล” ตามที่มีจารึกปราสาทตาพรหมระบุว่าพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอม โปรดให้สร้างอโรคยศาล ขึ้นจำนวน 102 แห่ง ซึ่งมีอายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 18
อำเภอปักธงชัย

ปักธงชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา อยู่ทางตอนใต้ของจังหวัด

สมัยโบราณ เดิมปักธงชัยเป็นเมืองโบราณตั้งแต่ขอมเรืองอำนาจ ทั้งนี้สันนิษฐานได้จากเขตอำเภอปักธงชัยมีซากปรักหักพังของปรางค์ หรือ เทวาลัยหลายแห่งที่เป็นศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมที่ขอมนิยมสร้างตามเมืองต่างๆ ที่ตนปกครองอยู่ใหญ่บ้าง เล็กบ้างตามความสำคัญของแต่ละเมือง เช่น ปรางค์นาแค ปราสาทสระหิน ปรางค์บ้านปรางค์ ปรางค์กู่เกษม

ในสมัยกรุงศรีอยุธยา จากหลักฐานที่ปรากฏตามแผนที่ยุทธศาสตร์สมัยกรุงศรีอยุธยาได้ปรากฏชื่อ เมืองปักว่าตั้งอยู่ใกล้เมืองนครราชสีมา ความสำคัญก็คือ เป็นเมืองหน้าด่านทางทิศใต้ของเมืองนครราชสีมา เพื่อเป็นกองระวังหน้าคอยสอดแนมข้าศึกและคอยปะทะขัดขวางหน่วงเหนี่ยวไม่ให้ข้าศึกยกทัพประชิดเมืองนครราชสีมาเร็วเกินไป เมืองปักในสมัยนี้จึงถูกตั้งและเรียกว่า “ด่านจะโปะ” เช่นเดียวกับ ด่านเกวียน ด่านจอหอ ด่านขุนทด เป็นต้น

ในสมัยกรุงธนบุรี พ.ศ. 2321 ในรัชสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดฯให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (รัชกาลที่ 1) ยกกองทัพไปปราบเมืองเวียงจันทน์และได้รับชัยชนะขากลับ จึงได้กวาดต้อนเชลยชายหญิงพร้อมกับเพี้ยอุปราช และ ให้ไปพักอาศัยอยู่ที่ด่านจะโปะครั้นชาวเมืองเวียงจันทน์ตั้งบ้านเรือนเป็นหลักฐานมั่นคงแล้ว เจ้าพระยานครราชสีมา (ปิ่น) จึงกราบบังคมทูลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตตั้งด่านจะโปะเป็นเมือง เรียกว่า “เมืองปัก” (ยังไม่มีคำว่าธงชัย) และได้กราบบังคมทูลขอให้เพี้ยอุปราชเป็นเจ้าเมืองปักคนแรก พระราชทานนามว่า “พระยาวงศาอรรคราช” (ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นต้นตระกูลวรธงไชย ขณะนี้) เมืองปักในสมัยนี้เป็นเมืองชั้นตรีขึ้นตรงต่อเมืองนครราชสีมา เมื่อ พ.ศ. 2323

ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์แห่งเมืองเวียงจันทน์ยกทัพมายึดเมืองนครราชสีมาและได้กวาดต้อนชาวเมืองไป แต่ถูกคุณหญิงโมและชาวเมืองนครราชสีมาต่อสู้กับทหารเวียงจันทน์จนได้รับชัยชนะและได้พระราชทานนามว่า “ ท้าวสุรนารี ” การกวาดต้อนเชลยคราวนั้น ทหารเจ้าอนุวงศ์แห่งเมืองเวียงจันทน์ ได้มากวาดต้อนชาวเมืองปักทั้งชาวไทยโคราช และ ชาวเวียงจันทน์ ซึ่งชาวเวียงจันทร์ได้อพยพมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี ต่างก็มีที่ทำมาหากินสุขสบายมาเป็นเวลา 47 ปี จึงพร้อมใจกันจับอาวุธต่อสู้ขับไล่ทหารของเจ้าอนุวงศ์พ่ายแพ้กลับไป (ปัจจุบันชาวเวียงจันทน์เป็นบรรพบุรุษ ของชาวตำบลตะคุทั้งตำบล ตำบลเมืองปักบางหมู่บ้าน ตำบลธงชัยเหนือบางหมู่บ้าน ตำบลบลสะแกราชบางหมู่บ้าน ตำบลตะขบบางหมู่บ้าน)
อำเภอปักธงชัยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอปักธงชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 215 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอปักธงชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 18 แห่ง ได้แก่
อำเภอพิมาย

พิมาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

เมืองพิมายมีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรโคตรบูรณ์ของขอม สมัยอยุธยาและสมัยรัตนโกสินทร์ 
เดิมผู้ปกครองมีกรมการเมือง ปลัดเมือง ซึ่งมีบรรดาศักดิ์ชั้นพระ หลวง ขุน มาเป็นผู้ปกครองอำเภอพิมาย
เดิมชื่อ "อำเภอเมืองพิมาย" มีฐานะเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2443 โดยมีขุนขจิตสารกรรม ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก เมื่อปี พ.ศ. 2454 
สมเด็จพระศรีพัชรินทร์พระบรมราชินีนาถในรัชการที่ 5 (สมเด็จพระพันปีหลวง) ได้เสด็จประพาสเมืองพิมายและได้เสด็จทรงพักผ่อนที่ไทรงามด้วย 
คณะกรมการเมืองได้จัดรับเสด็จ โดยจัดสถานที่ประทับข้างลำน้ำตลาด (บริเวณติดลำน้ำด้านทิศใต้ของโรงเรียนพิมายวิทยาในปัจจุบัน)
ซึ่งเรียกชื่อสถานที่ในขณะนั้นว่า "วังเก่า" ในปี พ.ศ. 2457 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของปราสาทหินพิมาย
(บริเวณที่จอดรถหน้าอุทยานประวัติศาสตร์พิมายในปัจจุบัน) ผู้ปกครองมีคณะกรรมการเมือง นายอำเภอ ซึ่งมีบรรดาศักดิ์ชั้น หลวง ขุน 
หม่อมเจ้า ดำรงตำแหน่ง และกำนันประจำตำบลจะมีบรรดาศักดิ์ชั้น ขุน หมื่น มาดำรงตำแหน่ง

อำเภอพิมายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอพิมายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 212 หมู่บ้าน 
ท้องที่อำเภอพิมายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่

การท่องเที่ยว(ข้อมูลปี 2550)
นักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ 9,260 คน / ปี
นักท่องเที่ยวชาวไทย 166,500 คน /ปี
รายได้เฉลี่ย / นักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ 370,400 บาท /ปี
รายได้เฉลี่ย / นักท่องเที่ยวชาวไทย 1,665,000 บาท /ปี
เมืองพิมายมีลักษณะเป็นเมืองโบราณ สถานี่ท่องเที่ยวจึงเป็นลักษณะของเมืองประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยว และการส่งเสริมวัฒนธรรมประเพณี ที่มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมอย่างสม่ำเสมอ

thumbnail
ธนิตพล ไชยนันทน์

นายธนิตพล ไชยนันทน์ (ชื่อเล่น : เดี๊ยบ) กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2516 เป็นบุตรของ นายเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นหลานของนายเทียม ไชยนันทน์ อดีต ส.ส.จังหวัดตาก หนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ ชีวิตครอบครัว คู่สมรส นาง วรกันยา ณ ระนอง ไชยนันทน์

นายธนิตพล ไชยนันทน์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ จากนั้นได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี École Supérieure d'Art de Nancy ประเทศฝรั่งเศส และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

นายธนิตพล ไชยนันทน์ เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เป็นกรรมาธิการแรงงานสภาผู้แทนราษฎร และเป็นเลขานุการคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) ในปี พ.ศ. 2551 (รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการติดตามการบริหารงบประมาณ สภาผู้แทนราษฎร

ในปี พ.ศ. 2554 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์
บ้า

บ้า อาจหมายถึง (คนที่บ้าอย่างณิชากรบ้าไปตีเพื่อนหรือพรีมเล่นคนเดียว)