seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ประวัติศาสตร์ตองงา

ประวัติศาสตร์ตองงา เป็นประวัติศาสตร์ในหมู่เกาะตองงาที่เรียกว่าราชอาณาจักรตองงาในปัจจุบันนั้น ชาวลาพิตาซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวโพลินีเซียนรวมถึงชาวตองงา ได้อพยพมาตั้งรกรากจากเอเชียใต้ มากว่า 6,000 ปี ตองงามีประเพณีวัฒนธรรมและอารยธรรมเป็นของตัวเอง ได้พัฒนาจากสังคมเล็กจนเป็นสังคมชั้นสูงและโดยมีกษัตริย์ปกครอง ในช่วงระหว่างนั้นได้มีการแลกเปลี่ยนสินค้า การทำสงคราม รวมถึงการถูกยึดครองดินแดนโดยจักรวรรดิตูอิปูโลตูจากประเทศฟีจี และจักรวรรดิมานูอาจากประเทศซามัวสลับกันไป

ประมาณพุทธศตวรรษที่ 14 ตองงาได้พ้นจากการปกครองของทั้งสองประเทศ โดยพระเจ้าอะโฮอิตูได้สถาปนาตัวเป็นกษัตริย์องค์แรกของตองงา ในรัชกาลที่ 10 ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 17 จักรพรรดิโมโมและพระโอรส (ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิตูอิตาตูอิ รัชกาลที่ 11) ได้ขยายอาณาจักรตองงาโดยยึดประเทศฟีจี และบางส่วนของประเทศซามัว และยังคงขยายอาณาเขตต่อ โดยเข้ายึดโพลินีเซียนตะวันออกทั้งหมด และบางส่วนของเมลานีเซีย ไมโครนีเซีย และโปลีนีเซียนกลาง ในประมาณพุทธศตวรรษที่ 20 จักรพรรดิตากาลัวอา ได้ทรงแยกอำนาจกษัตริย์ โดยให้มีกษัตริย์ปกครองราชอาณาจักรพร้อมกัน 2 พระองค์ ราชวงศ์ที่ 2 ที่เกิดขึ้นมาคือตูอิฮาอะตากาเลาอา โดยมีกษัตริย์องค์แรกคือจักรพรรดิโมอันกาโมตูอา ซึ่งเป็นโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิตากาลัวอา และได้ปกครองสืบต่อมา

ในช่วงที่กัปตันเจมส์ คุก ได้แล่นเรือมาที่เกาะ ในปี พ.ศ. 2316, 2317 และ 2320 ได้มาพบหมู่เกาะตองงาและตั้งชื่อว่า "หมู่เกาะแห่งมิตรภาพ" (Friendly Islands) กลุ่มมิชชันนารีกลุ่มแรกจากลอนดอนได้มาอยู่ที่เกาะ ในปี พ.ศ. 2340 และกลุ่มมิชชันนารีกลุ่มต่อมาในปี พ.ศ. 2365

ในปี พ.ศ. 2388 เตาฟาอาเฮา ตูโปอู ซึ่งมีเชื้อสายราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลู ได้รวบรวมหมู่เกาะตองงาที่แตกแยกกันให้เป็นอาณาจักรเดียวกันภายใต้ชื่ออาณาจักรโพลีนีเซีย แล้วสถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 พร้อมสถาปนาราชวงศ์ตูโปอูขึ้น พระองค์พระราชทานรัฐธรรมนูญเมื่อ พ.ศ. 2418 ในระยะเวลาต่อมาพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 ทรงทำสนธิสัญญาให้ตองงาเป็นรัฐภายใต้ การคุ้มครองของสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2443 จนกระทั่งวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 ตองงาได้อำนาจการปกครองตนเองคืนทั้งหมด และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในเครือจักรภพ และเมื่อกันยายน พ.ศ. 2543 ตองงาได้เข้าร่วมเป็นประเทศในสหประชาชาติ
ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ

ประมวลศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ หรือปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ศิริชัย โพธิ์สุวรรณ เป็นนักมวยสากลชาวจังหวัดมหาสารคาม เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยมาก่อน ก่อนที่จะหันมาชกมวยสากลอาชีพ ได้เป็นแชมป์ WBO เอเชีย 2 สมัย และได้ขึ้นชิงแชมป์โลก 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ

ประมวลศักดิ์เป็นบุตรของนายบุญเหลือ นางทองอินทร์ โพธิ์สุวรรณ มารดาเสียชีวิตตั้งแต่อายุ 6 ปี เรียนจบชั้น ม.6 จากศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน ขึ้นชกมวยครั้งแรกโดยเริ่มจากมวยไทย เมื่ออายุ 10 ปี ได้เข้าไปอยู่ในสังกัดของคณะ ส.ขอนแก่นอยู่ราว 7-8 ปี จึงเข้ากรุงเทพฯไปอยู่ค่ายห้าพลัง แต่การชกมวยไทยในกรุงเทพฯไม่ประสบความสำเร็จ ประมวลศักดิ์จึงกลับไปขอนแก่น

ต่อมาประมวลศักดิ์เข้ามากรุงเทพฯอีกครั้งโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับพี่ชายคือ ปีใหม่ อ.ยุทธนากร จากนั้น ประมวนศักดิ์จึงไปสมัครชกมวยสากลสมัครเล่นจนได้ติดทีมชาติเข้าแข่งขันในกีฬาสำคัญ ๆ ทั้งซีเกมส์ เอเชียนเกมส์และโอลิมปิกเกมส์ โดยได้เหรียญทองทั้งซีเกมส์และเอเชียนเกมส์ ส่วนกีฬาโอลิมปิกนั้น ประมวนศักดิ์ติดทีมชาติไปแข่งกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง คือ พ.ศ. 2535 ที่ บาร์เซโลนาร์ ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก ชนะอาร์เอสซี เซนต์ อาเบียน ไฮน์ จากจาเมกา ยก 2 เมื่อ 26 กรกฎาคม รอบสอง แพ้ ยาน ควาสต์ จากเยอรมัน ตกรอบ เมื่อ 1 สิงหาคม จากนั้น ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2539 ที่ แอตแลนตา สหรัฐ ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก แพ้ คาเลด ฟาลาห์ จากซีเรีย เมื่อ 23 กรกฎาคม ตกรอบ

จากนั้น ประมวนศักดิ์จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ที่โรงเรียนบ้านไร่(ทองคูณคุรุราษฎร์สามัคคี) ตำบลกุดพิมาน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ในรายการเดียวกับสด ปูนอินทรียิม ชิงแชมป์ องค์กรมวยโลก เอเชียแปซิฟิก โดยชนะ มานาฮัน พันซาริบู นักมวยชาวอินโดนิเซียไปแค่ยกแรกเท่านั้น ประมวลศักดิ์ในวัยถึง 40 ปี ได้ชิงแชมป์โลก 2 ครั้ง ครั้งล่าสุดชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO กับ โฮเซ่ โลเปซ นักมวยชาวเปอร์โตริโก ประมวนศักดิ์ชกได้ดีที่สุดแล้วแต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์

ปัจจุบัน ประมวนศักดิ์ทำหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกีฬามวยที่โรงเรียนกีฬาจังหวัดอ่างทอง
ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค

ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค อดีตนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกมา 2 สมัย และเป็นอดีตนักมวยสากลอาชีพ

ภาคภูมิเกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอด่านสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ โดยเป็นลูกชายคนโตของนายยุทธภูมิ แจ้งโพธิ์นาค เจ้าของค่ายมวย "พันธุ์ยุทธภูมิ" ฝึกมวยตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เพราะได้รับแรงบันดาลใจจากทวี อัมพรมหา หรือ ขาวผ่อง สิทธิชูชัย นักมวยเหรียญเงินโอลิมปิกที่ลอสแอนเจลิส ปี พ.ศ. 2527 ขึ้นชกครั้งแรกได้เงินค่าตัว 100 บาท เมื่อเติบใหญ่ขึ้นขึ้นชกเป็นประจำที่เวทีมวยสำโรง ในชื่อ "เอ็ม 16 บ.ข.ส." เหตุที่ใช้ชื่อเช่นนี้ เนื่องจากมีหมัดชุดที่รัวเป็นชุดเหมือนปืน เอ็ม.16 จนกลายเป็นมวยมีชื่อที่เวทีนั้น และติดทีมชาติในระยะเวลาไม่นาน แต่เมื่อได้ไปแข่งขันโอลิมปิกตามความฝันถึง 2 ครั้ง ติด ๆ กันไม่ประสบความสำเร็จ โดยในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก ที่แอตแลนตา ซึ่งภาคภูมิติดทีมชาติเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ถึงแม้จะเป็นรุ่นใหญ่ที่สุด แต่กลับเป็นนักมวยที่มีประสบการณ์น้อยที่สุด และทำการขึ้นชกก่อนเป็นคนแรกและก็ตกรอบแรกไปก่อนเป็นคนแรกอีกเช่นกัน ต่อมาในโอลิมปิกที่ซิดนีย์ ภาคภูมิในรอบแรกสามารถเอาชนะมาได้ แต่ก็ตกรอบสอง จึงได้แขวนนวมยุติการชกในแบบสมัครเล่นไป หลังจากนั้นก็มีข่าวว่าจะหันไปเอาทีทางด้านเทควันโดแทน แต่ก็ไม่ได้ทำ จากนั้นจึงได้เบนเข็มมาชกสากลอาชีพอยู่ไม่กี่ครั้ง แม้จะประสบความสำเร็จได้แชมป์สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (พีเอบีเอ) แต่ก็เลิกไป

ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค ถือว่าเป็นนักมวยที่มีหน้าตาดี จึงมีแฟน ๆ กีฬาชื่นชอบอยู่เป็นจำนวนหนึ่ง จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ วิทยาลัยทองสุข และปริญญาโทด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา จากคณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ นิสัยส่วนตัวชอบการเล่นคอมพิวเตอร์ ปัจจุบันมีกิจการส่วนตัวคือ ร้านขายสัตว์เลี้ยง ย่านสวนหลวง ร.9 และยังเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีอีกด้วย และยังเป็นผู้ฝึกสอนมวยสากลสมัครเล่นให้กับนักกีฬาของมหาวิทยาลัยด้วย
พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ

พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ (ชื่อเล่น: ไก่) เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2515 ที่อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น มีสถิติการชกทั้งหมด 17 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 6) แพ้ 2

พงสิทธิ์เป็นบุตรของนายแก่นใจ และนางประไพ เวียงวิเศษ เรียนระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบ้านแดงน้อย บิดาเป็นเจ้าของค่ายมวยแก่นนรสิงห์ และเป็นผู้นำลูกชายมาหัดมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ พงษ์สิทธิ์เดินทางมาชกมวยในกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2530 หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.3) แล้ว และกลายเป็นนักมวยชื่อดังระดับเงินแสนของเวทีราชดำเนินตั้งแต่ พ.ศ. 2534 ในชื่อ "วันวิเศษ แก่นนรสิงห์"

พงษ์สิทธิ์เริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นเมื่อเป็นนักเรียนโรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยา ต่อมาจึงมาสมัครเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นในสังกัดกองทัพภาคที่ 1 พร้อมกับรับราชการทหารไปด้วย เริ่มชกมวยในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ประเทศไทย จนติดทีมชาติแข่งขันในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพเป็นรายการแรก

พงษ์สิทธิ์ เคยติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิกทั้งหมด 2 ครั้ง คือ โอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนตา และโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ในรุ่นไลท์เวท แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จเพราะไม่สามารถได้เหรียญใด ๆ กลับมาเลย

พงษ์สิทธิ์เป็นนักมวยถนัดซ้าย โดยที่ธรรมชาติเป็นคนถนัดขวา แต่ได้ถูกบิดาหัดให้ชกด้วยหมัดซ้ายตั้งแต่เด็กจนกลายเป็นมวยถนัดซ้ายไปโดยปริยาย ชีวิตส่วนตัว ถือว่าเป็นคู่เขยกับ สมรักษ์ คำสิงห์ ซึ่งเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยชุดเดียวกัน เนื่องจากภรรยาของทั้งคู่นั้นเป็นพี่น้องกัน อีกทั้งพงษ์สิทธิ์และสมรักษ์ก็สนิทสนมกันเป็นอย่างดีด้วย

ปัจจุบัน พงษ์สิทธิ์เป็นผู้ดูแลกิจการค่ายมวยของตัวเอง คือ ค่ายแก่นนรสิงห์ ที่จังหวัดขอนแก่น บ้านเกิด
เทอดศักดิ์ จันทร์แดง

เทอดศักดิ์ จันทร์แดง นักมวยสากลอาชีพชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ที่อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร เป็นนักมวยคนหนึ่งที่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกถึง 5 ครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเลยสักครั้ง
ไก่ชน ส.วรพิน

ไก่ชน ส.วรพิน หรือ ขจรศักดิ์ โพธิ์ทอง เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา
วันทรงดนตรี

วันทรงดนตรี เป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินตามคำกราบบังคมทูลเชิญของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เพื่อทรงดนตรีและทรงสังสรรค์ร่วมกับนิสิตนักศึกษาเป็นการส่วนพระองค์ โดยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ รวมทั้ง สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ ก็จะโดยเสด็จพระราชดำเนิน และทรงร่วมในการแสดงดนตรีด้วย

วันทรงดนตรี ถือกำเนิดมาจากพระมหากรุณาธิคุณพิเศษที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานแก่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สืบเนื่องมาจากวันพระราชทานปริญญาบัตร ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 ในท้ายพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงแจ้งข่าวต่อที่ประชุมว่า ""พระองค์ทรงเสียพระราชหฤทัยมากที่มิได้ประทับอยู่เพื่อเสวยพระสุธารสในวันนั้นได้ อย่างที่เคยทุก ๆ ปีมา เพราะสมเด็จพระบรมราชินีนาถกำลังจะประสูติเจ้าฟ้าฯ""

และด้วยเหตุที่สมเด็จเจ้าฟ้าพระองค์ใหม่ประสูติในช่วงเวลาที่เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานปริญญาบัตรแก่นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชประสงค์จะพระราชทานนามให้มีคำว่า “จุฬา” อยู่ในพระนามนั้นด้วย และก็ได้พระราชทานนามว่าเจ้าฟ้า “จุฬาภรณ์”

ต่อมาคณะนิสิตได้ทำหนังสือกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายของขวัญและถวายพระพรชัยมงคลแด่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้นิสิตเข้าเฝ้าฯ ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2500 ณ เวทีลีลาศ สวนอัมพร เนื่องจากวันนั้นตรง กับวันศุกร์ ซึ่งเป็นวาระที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงดนตรีกับ วงลายคราม เพื่อออกอากาศทางสถานีวิทยุ อ.ส. ในวันนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีรับสั่งให้นิสิตทำตัวตามสบายไม่เป็นทางการ ให้ถือว่า อยู่ในบ้านของพระองค์ท่าน พระองค์ทรงเดี่ยวแซกโซโฟนพระราชทานแก่นิสิต และผู้ขอฟังเพลง ซึ่งสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอทรงขอฟังเพลงจากวงดนตรีและให้นิสิตร้องเพลง มหาจุฬาลงกรณ์ อีกด้วย

ต่อมา ในปี พ.ศ. 2501 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระมหากรุณาธิคุณนำ วงลายคราม ไปแสดงดนตรีที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บรรยากาศของงานคล้ายกับการแสดงดนตรีที่สวนอัมพร จากนั้นทาง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงกราบบังคมทูลเชิญพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินทรงดนตรีที่หอประชุมจุฬาฯ เป็นประจำทุกปี เว้นปีที่มีพระราชภารกิจมาก คือ เสด็จพระราชดำเนินต่างประเทศ และหากไม่มีพระราชภารกิจ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ รวมทั้งสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอก็จะโดยเสด็จพระราชดำเนิน และทรงร่วมในการแสดงดนตรีด้วย

หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยังได้เสด็จทรงดนตรีตามคำกราบบังคมทูลเชิญของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ อีกหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนคริทรทรวิโรฒ เพื่อทรงดนตรีเป็นการส่วนพระองค์อีกหลายครั้ง

วันทรงดนตรีได้ยุติลงไป เนื่องจากมีพระราชกรณียกิจมากมายและสถานการณ์ไม่เอื้อต่อการเสด็จพระราชดำเนินมาทรงดนตรี
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปเอเชีย

มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปเอเชีย ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการ โดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยรายชื่อมรดกโลกได้แบ่งตามภูมิภาคดังนี้
นิวฮอไรซันส์

นิวฮอไรซันส์ (; ท. ขอบฟ้าใหม่) เป็นยานสำรวจอวกาศระหว่างดาวเคราะห์ซึ่งปล่อยเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2549 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการนิวฟรอนเทียส์ (New Frontiers) ของนาซา ยานสร้างโดย ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ประยุกต์และสถาบันวิจัยเซาท์เวสต์ โดยทีมซึ่งมีเอส. แอแลน สเทิร์น (S. Alan Stern) เป็นหัวหน้า ยานดังกล่าวมีภารกิจเพื่อศึกษาดาวพลูโต ดาวบริวารของมัน และแถบไคเปอร์ โดยบินผ่านระบบพลูโตและวัตถุแถบไคเปอร์ (Kuiper Belt Object) ตั้งแต่หนึ่งวัตถุขึ้นไป

วันที่ 15 มกราคม 2558 ยานอวกาศ"นิวฮอไรซันส์"เริ่มระยะเข้าใกล้ (approach phase) ดาวพลูโต เมื่อ 11:49 UTC ของวันที่ 14 กรกฎาคม 2558 ยานอวกาศ"นิวฮอไรซันส์" บินห่างจากพื้นผิวดาวพลูโต 12,500 กิโลเมตร เป็นยานอวกาศลำแรกที่สำรวจดาวพลูโต
ยุโรปตะวันตก

ยุโรปตะวันตก ตั้งอยู่ติดกับทะเลเหนือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และ มหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งทำให้ดินแดนยุโรปตะวันตกนี้ไม่ห่างจากทะเลมากนัก เป็นผลทำให้มีความชื้นในอากาศสูงและอุณหภูมิหน้าหนาวไม่เย็นจัดเหมือนยุโรปที่อยู่ในภาคพื้นทวีปยุโรปเหนือ ยุโรปตะวันตกมีพื้นที่ประมาณ 36,933,412 ตารางกิโลเมตร ภาษาในภูมิภาคนี้มีมากมายเช่น กลุ่มภาษาโรมานซ์ เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ฯลฯ กลุ่มภาษาเยอรมานิค เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ ภาษาสวีเดน ฯลฯ และ ภาษากรีก ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ทั้งนิกายโปรเตสแตนท์และโรมันคาทอลิก ความแตกต่างของประเทศในยุโรปตะวันตกกับยุโรปตะวันออกคือระบอบการปกครองและการเมืองช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2

ประเทศที่มักจะกล่าวถึงว่าเป็นประเทศในยุโรปตะวันตก
แอฟริกาใต้ (ภูมิภาค)

แอฟริกาใต้ เป็นภูมิภาคที่ประกอบไปด้วยทะเลทรายและทุ่งหญ้าสะวันนา ประกอบไปด้วยฝั่งทะเลและภูเขาสูงประเทศที่อยู่ในภูมิภาคนี้คือ
แต่ในบางทีอาจจะรวมถึง
แต่ในขณะเดียวกันภูมิภาคนี้ก็ยังมีทรัพยากรธรรมชาติที่ล้ำค่าคือ ทองคำขาว เหล็ก เพชร ทองและอีกมากมาย ประเทศที่เจริญมากที่สุดในภูมิภาคนี้คือ ประเทศแอฟริกาใต้ อีกทั้งในภูมิภาคนี้ยังมีประเทศที่ปกครองโดยระบอบกษัตริย์ถึง 2 ประเทศด้วยกันคือ ประเทศเลโซโทและประเทศสวาซิแลนด์
เกาะจาร์วิส

เกาะจาร์วิส () มีพื้นที่ทั้งหมด 4.5 ตารางกิโลเมตรเป็นเกาะเดี่ยวในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีสภาพพื้นที่เป็นเกาะปะการัง อยู่ในเขตร้อนชื้น มีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือมูลค้างคาว เกาะจาร์วิสไม่มีน้ำจืดอยู่บนเกาะ เกาะจาร์วิสมีสนามบินอยูหนึ่งแห่งซึ่งสร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2แต่ไม่มีท่าเรือ เกาะจาร์วิสก็เหมือนกับอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาที่อยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือคือไม่มีรัฐบาล ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และไม่มีคนอยู่อาศัย
เกาะเวก

เกาะเวก () เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ มีพื้นทีทั้งหมด 6.5 ตารางกิโลเมตร มีสภาพพื้นที่เป็นเกาะปะการัง ใต้น้ำมีภูเขาไฟอยู่ด้วยและมีแนวปะการังรอบเกาะ เกาะเวกมีเพียงแค่บุคคลในราชการทหารสหรัฐเท่านั้นที่อาศัยอยู่ เกาะเวกมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจทางด้านอาหาร มีระบบโทรศัพท์ดินแดนโพ้นทะเล (OTS) มีสถานีวิทยุแต่ไม่สถานีโทรทัศน์ เกาะเวกมีสนามบินอยู่หนึ่งแห่งบนเกาะเวกแต่ไม่มีท่าเรือ เกาะเวกต่างจากบรรดาดินแดนอาณานิคมของสหรัฐในแปซิฟิกเหนือบางดินแดนเนื่องจากมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ อีกทั้งยังเคยเป็นสมรภูมิในสงครามโลกครั้งที่ 2 อีกด้วย
บีเอ็มดับเบิลยู

บีเอ็มดับเบิลยู (BMW ย่อจาก ภาษาเยอรมัน: Bayerische Motoren Werke; ) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์และรถจักรยานยนต์ของเยอรมนี ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) และเป็นบริษัทแม่ของมินิ ซึ่งบีเอ็มดับเบิลยูซื้อมาจากโรเวอร์

โดยปกติแล้วรถยนต์ BMW จะมีการบอกรุ่น และ รหัสต่างๆไว้ที่ด้านท้ายของรถตรงตำแหน่งด้านขวาของฝากระโปรงท้าย ยกตัวอย่าง เช่น 318iA, 523iA, X5 4.4 เป็นต้นซึ่งตัวเลขเหล่านี้จะบอกถึง ซีรีส์ของรถ และขนาดเครื่องยนต์ไว้ซึ่งเราสามารถแยกแยะ ได้ดังนี้ในกรณีที่บอกเป็นตัวเลข 3 หลัก เช่น 318iA เป็นต้น
ต่อจากรุ่นก็เป็นรหัสตัวถัง รหัสตัวถังในรุ่นใหม่จะใช้ E นำหน้า ปกติแล้วใช้เป็นการภายในของ BMW เองแต่กลับแพร่ หลายออกมาจนคนทั่วไปก็นำมาเรียกขานกัน ในบางรุ่นจะมีรหัสพิเศษต่อท้ายอีก แต่คงไม่ได้นำมาพูดถึง เช่น รหัส E36/7 จะหมายถึง Z3 ตัวปัจจุบัน เป็นต้น
เอาดี้

เอาดี้ (; บางครั้งเรียก "ออดี้" ในภาษาอังกฤษ) เป็นชื่อบริษัทผลิตรถยนต์ ของเยอรมนี มีสำนักงานอยู่ที่เมืองอิงโกล์ชตัดช์ ใกล้เมืองมิวนิก ในแคว้นบาวาเรีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1899 จัดว่าเป็นรถที่มีคุณภาพทัดเทียมกับเมอร์ซีเดส-เบนซ์ และ บีเอ็มดับเบิลยู ปัจจุบันอยู่ในเครือโฟล์กสวาเกน บริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ในเยอรมนี ซึ่งเอาดี้ก็มีบริษัทในเครือคือลัมโบร์กีนี รถยนต์สปอร์ตจากประเทศอิตาลี

รุ่นปัจจุบันของรถเอาดี้ ได้แก่ A1, A3, A4, A5, A6, A7, A8, Q2, Q3, Q5, Q7, TT, R8

ดูได้ในตาราง
ประสิทธิภาพ

ประสิทธิภาพ () หมายถึง กระบวนการ วิธีการ หรือการกระทำใด ๆ ที่นำไปสู่ผลสำเร็จ โดยใช้ทรัพยากรต่าง ๆ อันได้แก่ ทรัพยากรทางธรรมชาติ แรงงาน เงินทุน และวิธีการดำเนินการหรือประกอบการ ที่มีคุณภาพสูงสุดในการดำเนินการได้อย่างเต็มศักยภาพ อย่างไรก็ตามการดำเนินการใด ๆ นั้นก็ขึ้นอยู่กับทรัพยากร ณ ขณะนั้นด้วยว่ามีคุณภาพและปริมาณเพียงใด หากมีคุณภาพมากการจะใช้อย่างเต็มศักยภาพได้นั้นจะต้องใช้ในปริมาณน้อยจึงจะเรียกได้ว่ามีประสิทธิภาพ ต่างกันกับทรัพยากรที่มีปริมาณมากแต่คุณภาพต่ำที่จะต้องเลือกวิธีการดึงศักยภาพของทรัพยากรออกมาให้ได้มากที่สุดจึงจะเรียกว่ามีประสิทธิภาพ
กระยาสารท

กระยาสารท (/กระยาสาด/) เป็นขนมไทย ทำจากถั่ว งา ข้าวคั่ว และน้ำตาล มักทำกันมากในช่วงสารทไทยแรม 15 ค่ำ เดือน 10 และบางท้องถิ่นนิยมรับประทานกับกล้วยไข่ มีกล่าวถึงในนิราศเดือนว่า
ขนมกระยาสารทเป็นขนมโบราณ มีความพิเศษตรงที่เป็นขนมสำหรับงานบุญประเพณีของไทย เรียกได้ว่าเป็นขนมที่มีประเพณี และวันเวลาเป็นของตัวเองชัดเจนมากเลยทีเดียว จนอาจจะทำให้หลายคนนึกสงสัยขึ้นมาได้ ว่าทำไมขนมกระยาสาทรหอมหวานที่เป็นแพเหนียว ๆ นี้ จึงมีความสำคัญมากเสียจนต้องจัดพิธีทำบุญด้วยขนมกระยาสารท
แม้ขนมกระยาสารทจะเป็นขนมไทยที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย แต่รากศัพท์ของคำว่าสารทจริง ๆ แล้วเป็นคำในภาษาอินเดีย มีความหมายว่า ฤดูใบไม้ร่วง หรือช่วงระยะปลายฝนต้นหนาว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับฤดูการผลิดอกออกผลของพืชพันธุ์ โบราณจึงถือกันวาควรจะนำผลผลิตเหล่านั้นมาถวายแด่สิ่งศักสิทธิ์เพื่อเป็นการสักการะ และขอพรให้พืชของตนออกดอกออกผลดกดี และประเพณีนี้ก็มีในแถบประเทศจีนและตอนเหนือของยุโรปด้วย แต่สำหรับไทยแล้วประเพณีนี้มาแพร่หลายในช่วงสมัยสุโขทัย พร้อม ๆ กับพราหมณ์ที่เริ่มเข้ามามีบทบาทในไทย แต่ช่วงเวลาของประเพณีตามอินเดีย เป็นช่วงเวลาที่ตรงกับระยะข้าวเริ่มออกรวงของไทย ชาวบ้านจึงเกี่ยวข้าวที่ยังมีเปลือกอ่อน ๆ และเมล็ดยังไม่แก่ เอามาคั่วแล้วตำให้เป็นเมล็ดข้าวแบน ๆ เรียกว่า ข้าวเม่าแทน

ส่วนตำราความเชื่อของขนมกระยาสารทมีอยู่ 2 ตำราด้วยกัน ตำราหนึ่งกล่าวว่า มีพี่น้องอยู่สองคนชื่อ มหากาลผู้พี่ และจุลกาลผู้น้อง ทั้งสองทำการเกษตรกรรมร่วมกันคือ ปลูกข้าวสาลีบนที่ผืนเดียวกัน จุลกาลนั้นเห็นว่าข้าวสาลีที่กำลังท้องนั้นมีรสหวานอร่อย ก็เลยอยากนำข้าวนั้นไปถวายแด่พระสงฆ์ จึงปรึกษากับมหากาลพี่ชาย แต่มหากาลไม่เห็นด้วย มหากาลจึงแบ่งที่ดินออกเป็น 2 ส่วน เพื่อให้ต่างคนต่างนำข้าวไปใช้กิจอันใดก็ได้ จุลกาลจึงนำเมล็ดข้าวที่กำลังตั้งท้องมาผ่า แล้วต้มกับน้ำนมสด ใส่เนยใส น้ำผึ้ง น้ำตาลทรายกรวด เมื่อเสร็จแล้วจึงนำไปถวายแด่พระสงฆ์ เมื่อถวายภัตตาหารเหล่านี้แด่พระสงฆ์ จุลกาลได้ทูลความปรารถนาของตนกับพระพุทธเจ้าว่า ขอให้ตนบรรลุธรรมวิเศษก่อนใคร และเมื่อกลับบ้านไป ก็พบว่านาข้าวสาลีของตนนั้นออกรวงอุดมสมบูรณ์สวยงาม จนเก็บเกี่ยวไป 9 ครั้งก็ยังอุดมสมบูรณ์อยู่อย่างนั้นตลอดไป

เป็นอาหารที่ทำให้ฤดูสารท กระยาสารทนี้เนื่องมาจาก ข้าวมธุปายาส ซึ่งเป็นอาหารอินเดียใช้ข้าว น้ำตาล น้ำนม ผสมกัน ซึ่งนางสุชาดาหุงถวายพระพุทธเจ้าส่วนผสมของกระยาสารทไทยมีข้าวตอก ข้าวเม่า ถั่วลิสง งาคั่วให้สุกเสียก่อน แล้วนำมากวนกับน้ำอ้อยกวนให้เหนียวกรอบเกาะกันเป็นปึก จะทำเป็นกรอบเป็นก้อนหรือตัดเป็นชิ้นๆ เก็บไว้ได้นานทำจากพืชผลแรกได้กระยาสารทเป็นของหวานจัด โดยมากจะกินกับกล้วยไข่สุกทำถวายพระเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว กระยาสารทกำหนดทรงบาตรที่วิเศษ ในการพระราชพิธีสารทนี้ตกทอดกันมานาน

คนผู้นับถือพระพุทธศาสนาจะพากันหยุดงาน ตระเตรียมสิ่งของทำบุญที่เรียกว่ากระยาสารทเป็นของหวาน ประจำเทศกาลสารท นิยมทำกันก่อนวันสิ้นเดือนเป็นวันโกน วันแรม 14 ค่ำ เดือน 10

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมื่อถึงวันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 ซึ่งตรงกับเดือนกันยายน ชาวบ้านจะกวนกระยาสารทมาทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว จนกลายเป็นประเพณีสารทไทย หรือเทศกาลกวนขนมกระยาสารทจนถึงทุกวันนี้นั่นเอง ปรากฎคำกลอนในนิราศเดือนว่า

กระยาสารทเป็นสัญลักษณ์ของ ผลิตผลทางการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์ รวมทั้งเป็นการทำบุญเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ข้าวในนา ซึ่งเป็นการเก็บ พืชผลครั้งแรกอีกด้วย
อักษรเบงกาลี

อักษรเบงกาลี หรือ อักษรเบงกอล ใช้เขียนภาษาเบงกาลีและภาษาอัสสัม พัฒนามาจากอักษรพราหมีและจัดว่าใกล้เคียงกับอักษรเทวนาครี ปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 11 รูปแบบที่ใช้ในการพิมพ์ เริ่มใช้ใน พ.ศ. 2321เมื่อ ชาร์ล วิลกินส์ คิดค้นระบบการพิมพ์ด้วยอักษรเบงกาลี มีการปรับปรุงเล็กน้อยใน คริสต์ศตวรรษที่ 19

০ = 0, ১ = 1, ২ = 2, ৩ = 3, ৪ = 4, ৫ = 5, ৬ = 6, ৭ = 7, ৮ = 8, ৯ = 9 
৳ = เครื่องหมายรูปีเบงกาลี 
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรเบงกาลีหรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Vrinda
นักรบเหล็กเทวะ

นักรบเหล็กเทวะ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย โนบุฮิโระ วาสึกิ หรือผู้สร้าง ซามูไรพเนจร ในประเทศญี่ปุ่นตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ในประเทศไทยตีพิมพ์ลงลงในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ ซีคิดส์ ของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาได้มีการสร้างเป็นอะนิเมะ ออกอากาศทางสถานีทีวีโตเกียว

เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง เมื่อ มุโต้ คาซึกิ () ถูกฆ่าตายโดยสัตว์ประหลาดเพื่อปกป้องเด็กสาวลึกลับคนหนึ่งไว้ แต่พอเขาตื่นขึ้นมา เขากลับพบว่านั่นเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น แต่ทว่ามันไม่เป็นอย่างนั้น ในช่วงเย็นของวันถัดมาเขาและน้องสาวก็ถูกโจมตีโดยสัตว์ประหลาดที่เขาคิดว่าเขาฝันเห็นเมื่อคืน ในระหว่างที่พวกเขากำลังถูกโจมตีอยู่นั้น ได้มีการติดต่อมาจากเด็กสาวลึกลับคนที่เขาปกป้องไว้เมื่อคืนให้ยื้อเวลาไว้ ในที่สุด คาซึกิก็ได้พบกับเธอ ในระหว่างการหลบหนี เธอแนะนำตัวว่าเธอชื่อ ซึมูระ โทคิโกะ () และเธอได้อธิบายว่าสัตว์ประหลาดที่กำลังไล่ล่าพวกเขาอยู่นั้นเรียกว่า โฮมุนครุส () ที่ใช้ชีวิตปะปนกับมนุษย์และกลืนกินมนุษย์เป็นอาหาร และเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนว่าเป็นเรื่องจริงที่ มุโต้ คาซึกิ ได้เสียชีวิตแล้ว แต่ได้รับการช่วยเหลือจากเธอด้วยการใช้ เหล็กเทวะ ใส่เข้าไปในร่างกายของเขาแทนหัวใจที่ถูกทำลายไปแล้ว

โทคิโกะยังได้อธิบายต่อไปอีกว่า เหล็กเทวะ นั้นคืออาวุธที่ได้จากการเล่นแร่แปรธาตุ ที่สามารถมอบพลังในการต่อสู้กับโฮมุนครุสได้ ดังนั้นคาซุกิจึงได้สร้างอาวุธขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับโฮมุนครุสที่กำลังไล่ล่าพวกเขาและกลืนกินน้องสาวของเขาเข้าไปด้วย โดยอาวุธที่เขาสร้างออกมานั้นแป็นหอกขนาดใหญ่ และได้ใช้มันกำจัดโฮมุนครุสที่กำลังไล่ล่าพวกเขา และช่วยน้องสาวของเขาออกมาได้อย่างปลอดภัย และหลังจากเหตุการณ์นี้ทำให้คาซึกิ ตั้งใจที่จะต่อสู้กับโฮมุนครุส ร่วมกับโทคิโกะและชีวิตใหม่ของเขา

ในเรื่องจะกล่าวถึงการเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งมีมาแต่โบราณจะมีอยู่ 2 ประเภท คือเหล็กเทวะ และ โฮมุนครุส เหล็กเทวะ คืออาวุธที่เกิดจากการเล่นแร่แปรธาตุที่ใช้ในการต่อสู้กับโฮมุนครุส ซึ่งลักษณะของเหล็กเทวะนั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล โดยปกติจะพบในลักษณะเหรียญโลหะขนาดเท่าฝ่ามือ เป็นรูปทรงหกเหลี่ยม มีตัวเลขโรมันกำกับหมายเลขของเหล็กเทวะนั้นๆ

โฮมุนครุส คืออาวุธที่เกิดจากการเล่นแร่แปรธาตุ มีลักษณะเป็นตัวอ่อนที่แฝงคุณสมบัติภายในเป็นสัตว์หลากชนิด ซึ่งรูปแบบของโฮมุนครุสนั้นจะขึ้นอยู่กับเบสของสิ่งมีชีวิตนั้นๆเมื่อฝังตัวเข้าสมองมนุษย์ได้ก็จะยืดร่างนั้น และกลายเป็นมอนสเตอร์ตามเบสของสิ่งมีชีวิตที่สร้างขึ้น ซึ่งโฮมุนครุสต้องกลืนกินมนุษย์เป็นอาหาร เพื่อเป็นบ่อเกิดพลังงาน แต่การดำรงชีวิตของโฮมุนครุสไม่จำเป็นว่าต้องกลืนกินมนุษย์เสมอไป เพียงแต่ทานอาหารเหมือนมนุษย์ธรรมดาก็ได้เช่นกัน แต่จะได้พลังงานในระดับที่ต่างกันมากซึ่งเป็นชุดคลุมลักษณะคล้ายโจรสลัด ซึ่งเขาใช้ในการยิงออกไปใส่คาซุกิเพื่อสกัดการเคลื่อนไหวเหล็กเทวะที่ดร.บัตเตอร์ฟลายถือครองอยู่นั้นคือหมายเลข LXX (70) ซึ่งเป็นเหล็กเทวะของแท้หมายเลขเดียวกับที่คาซุกิถือครองอยู่
แอนโฟ

แอนโฟ () เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ (ย่อจาก ammonium nitrate/fuel oil) อันเป็นส่วนผสมระหว่างสารแอมโนเนียมไนเตรตและน้ำมันเชื้อเพลิง (มักจะเป็นน้ำมันดีเซล แต่บางครั้งอาจใช้น้ำมันก๊าด หรือโมลาสส์) เป็นระเบิดที่นิยมใช้กันมากที่สุดในการทำเหมือง และการก่อสร้างต่างๆ โดยทั่วไปจะถือว่าแอนโฟเป็นระเบิดแรงสูง ต้องมีตัวส่งกำลัง เพราะมันมีความไวค่อนข้างต่ำ

ประสิทธิภาพของแอนโฟนั้น ประมาณ 80% ของ Dynamax B นั่นคือ ความสมมูล 0.8 ของ Dynamax B โดยมวล หากต้องการประสิทธิภาพสูงสุด จะมีการใช้เชื้อเพลิงชนิดอื่นนอกเหนือจากน้ำมัน และสามารถเพิ่มการตอบสนองต่อการจุดกระตุ้นโดยการเพิ่มอัตราส่วนของน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งจะให้ความสมมูล 1.6 Dynamax B
ไตรไนโตรโทลูอีน

ทีเอ็นที (; ย่อจาก "ไตรไนโตรโทลูอีน" (Trinitrotoluene)) มีสารเคมีซึ่งมีสูตรคือ CH(NO)CH เป็นของแข็งสีเหลืองซึ่งบ้างใช้เป็นตัวเร่งในการสังเคราะห์เคมี แต่รู้จักกันดีที่สุดว่าเป็นวัตถุระเบิดที่มีประโยชน์โดยมีคุณสมบัติจัดการได้สะดวก

สารเคมีดังกล่าวนี้ มีการสังเคราะห์ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยโจเซฟ วิลแบรนด์ (Joseph Wilbrand) เมื่อ ค.ศ. 1863 และการผลิตปริมาณมากครั้งแรก เกิดขึ้นในเยอรมนี เมื่อ ค.ศ. 1891

ด้วยการใช้งานอย่างกว้างขวาง ทำให้ทีเอ็นทีเป็นเกณฑ์มาตรฐานในการวัดความเข้มของระเบิด และวัตถุระเบิดอื่นๆ โดยเทียบประสิทธิภาพกับทีเอ็นที เรียกว่า "TNT equivalent"

trinitrotoluene มีลักษณะเป็นผลึกสีเหลือง เรียวคล้ายเข็ม ละลายในน้ำได้น้อยแต่จะละลายได้ดีในตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ether,acetone,benzene และ pyridine เนื่องจากมีจุดหลอมเหลวต่ำกว่า 80.35 °C ดังนั้นจึงสามารถหลอมละลาย TNT โดยใช้ความร้อนจากไอน้ำ TNT มีความเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์เมื่อถูกผิวหนังจะทำให้เกิดการแพ้ได้
ซะยะกะ อิชี

ซะยะกะ อิชี () (เกิดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2526) คืออดีตนักร้องของกลุ่ม "มอร์นิงมุซุเมะ" ที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น แลกลุ่มนักร้องอื่น ๆ ในสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ อย่างเช่น พุคจิโมนิ หรืออาโออิโระ 7

ปัจจุบันนี้ เธอมีครอบครัวและได้ออกจากวงการบันเทิงไปเรียบร้อยแล้ว

ซะยะกะ อิชีเข้ามาเป็นนักร้องรุ่นที่สองของมอร์นิงมุซุเมะเมื่อปีพ.ศ. 2541 จากการคัดเลือกในโครงการ "มอร์นิงมุซุเมะ สึอิกะ ออดิชัน" พร้อมกันกับมาริ ยางูจิ และเค ยาซูดะ

เธอยังได้เป็นนักร้องในกลุ่มย่อยกลุ่มอื่น ๆ อีก ได้แก่กลุ่มพุคจิโมนิ () ที่เป็นกลุ่มย่อยในมอร์นิงมุซุเมะ กลุ่มอาโออิโระ 7 ซึ่งเป็นกลุ่มพิเศษในระบบชัฟเฟิลยูนิทส์ประจำปีพ.ศ. 2543 และร่วมทำอัลบั้มเพลงแนวโฟล์คซองร่วมกับยูโกะ นากาซาวะ (สมาชิกรุ่นที่หนึ่งของมอร์นิงมุซุเมะ) อีกด้วย

ซายากะทำหน้าที่เป็นนักร้องของมอร์นิงมุซุเมะจนกระทั่งถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 เธอก็ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไป เพื่อที่จะทุ่มเทให้แก่การเรียนอย่างเต็มที่ (ผลงานสุดท้ายของเธอที่ฝากเอาไว้กับกลุ่มคือเพลง "แฮปปีซัมเมอร์เว็ดดิง")

ในปีพ.ศ. 2544 เธอก็ได้หวนคืนสู่วงการเพลงอีกครั้ง โดยเธอได้ตั้งวงดนตรีขึ้นมาชื่อว่า "คิวบิคครอสส์" ในวงนี้ เธอทำหน้าที่เป็นนักร้องนำร่วมกับสมาชิกอีก 2 คน ได้แก่ ไทเซ มือคีย์บอร์ด และนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ นอกจากนั้นเธอยังได้ประพันธ์เพลงให้แก่วงอีก 2 เพลงด้วยกัน

ในปีพ.ศ. 2547 คิวบิคครอสส์ก็เป็นอันต้องแยกวงกัน โดยหลังจากนั้น ซายากะก็ได้อำลาวงการเพลงไปอีกครั้งอย่างเป็นทางการ พร้อมกับประกาศว่าเธอตั้งครรภ์กับนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ของวง และได้แต่งงานกันในที่สุด