seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระพุทธชินราช (จำลอง)

พระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นั่งสมาธิราบ จำลองแบบจากพระพุทธชินราช วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ปัจจุบันประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

พระพุทธชินราช มีขนาดหน้าตัก 5 ศอก คืบ 5 นิ้ว มีเศษน้ำหนักทองที่ใช้หล่อ 3,940 ชั่ง ตามตำนานเล่าว่า เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสถาปนาวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม พุทธศักราช 2442 โปรดให้ออกแบบพระอุโบสถตกแต่งไว้ด้วยหินอ่อนงดงามวิจิตร จำเป็นต้องแสวงหาพระประธานที่มีความทัดเทียมกัน และทรงระลึกได้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2409 ทรงบรรพชาเป็นสามเณรได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไปนมัสการพระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปที่งดงามไม่มีที่เปรียบ แต่การจะอัญเชิญลงมา ย่อมไม่สมควร ด้วยเป็นสิริของชาวพิษณุโลก จึงมีดำริให้หล่อขึ้นใหม่

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้พระประสิทธิปฏิมา (เหมาะ ดวงจักร) จางวางช่างหล่อขวา ซึ่งเป็นช่างหล่อฝีมือดีที่สุด ขึ้นไปปั้นหุ่นถ่ายแบบจากพระพุทธชินราชองค์เดิม ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดพิษณุโลก

แล้วเสด็จพระราชดำเนินทรงเททองหล่อเป็นส่วนๆ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2444 อัญเชิญล่องเรือมาคุมองค์และแต่งที่กรมทหารเรือ โดยพระยาชลยุทธโยธิน (Andre du Plessis de Richelieu) ชาวเดนมาร์ก เข้ามารับราชการเป็นทหารเรือ มียศเป็นพลเรือโท ตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหารเรือ เป็นผู้ควบคุมการแต่งองค์พระ เสร็จแล้วเชิญลงเรือมณฑปแห่ไปประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ปีเดียวกัน

เมื่ออัญเชิญพระพุทธชินราชขึ้นประดิษฐานแล้ว ต่อมาถึงปลายปี พ.ศ. 2452 จึงโปรดเกล้าฯให้จ้าง นายซึรุฮารา (Mr.Tsuruhara) ครูช่างในโรงเรียนวิชาช่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เข้ามาทำการปิดทองจนแล้วเสร็จ และโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานสมโภช ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2453

พระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย มีเรือนแก้ว ประทับนั่งเหนือรัตนบัลลังก์หินอ่อน เรือนแก้วนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ทำถวาย เมื่อ พ.ศ. 2455 แต่ช่างทำไม่งาม พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขใหม่สวยงามตามที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน
ริน'

ริน' () นักดนตรี 3 สาวจากประเทศญี่ปุ่น มานะ โทโมกะ และ ชิเอะ กับสไตล์ดนตรีที่ผสมผสานความเป็นตะวันออกและตะวันตกได้อย่างลงตัวในแบบป็อบแจ๊ส รินเป็นนักดนตรีญี่ปุ่นเพียงไม่กี่คนที่ได้ออกอัลบั้มและทำโปรดักชั่นทั้งหมดในประเทศสหรัฐอเมริกา ดนตรีของรินใช้เครื่องดนตรีญี่ปุ่น อย่างโคโตะ ขลุ่ย และเครื่องสายอย่างบิวะ เป็นซาวด์หลักผสมกับอิเลคโทรนิคซาวด์อย่างคีย์บอร์ด กีตาร์และเพอร์คัชชัน

เป็นครั้งแรกของรินที่ได้ร่วมงานกับลิซ่า โลบ เจ้าของเพลงดัง Stay ที่ได้ร้องเพลง Anti Hero ซึ่งเป็นซิงเกิลเปิดตัวของพวกเธอ

เสียงร้องในซิงเกิลสอง Never Know What Love Meant ก็เป็นการร่วมงานครั้งแรกกับลี แนช นักร้องสาวเสียงเพราะจาก Six Pence None The Richer เจ้าของเพลงฮิตข้ามปีอย่าง Kiss Me ในอัลบั้มอินแลนด์ ซี ลี แนชยังได้ฝากเสียงร้องไว้อีกถึง 2 เพลงด้วยกัน New Day Rising และ Sea Of Tranquilty

พวกเธอได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์คนดัง จิมมี แฮร์รี่ เขาเคยเขียนเพลงให้กับ บริทนีย์ สเปียร์ส, เคลลี่ คลาร์กสัน, ไคลี มิโนค‎และนักร้องดังๆ อีกหลายคน

รินได้รับเกียรติให้แสดงในเทศกาลเชอรี่ บลอสซัมที่วอชิงตัน ดีซี และคอนเสิร์ตในแอลเอ และนิวยอร์ก พวกเธอกำลังจะเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตในสหรัฐอเมริกาปลายปี 2006
เลนส์หลายชั้นไร้รอยต่อ

เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อ มีชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า " Progressive Addition Lenses " หมายถึงเลนส์ที่มีส่วนเพิ่มในการแก้ไขสายตายาวในระยะใกล้ของผู้สูงอายุและผู้ที่มีความผิดปกติของระบบปรับโฟกัสภายในลูกตา

เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อ มีการเปลี่ยนแปลงกำลังเลนส์แบบไล่ระดับ เพื่อชดเชยกำลังสายตาที่ขาดหายไปจากระบบปรับโฟกัสที่บกพร่องในลูกตา ซึ่งจะต่างกับเลนส์ 2 ชั้น หรือ 3 ชั้น ที่มีกำลังสายตาเป็นระดับที่คงที่ในแต่ละชั้น

เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อคู่แรกของโลก จดสิทธิบัตรไว้โดย Owen Aves ชาวอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2450 แต่ไม่ได้วางจำหน่ายจนถึงปี พ.ศ. 2465 เลนส์ที่มีลักษณะเหมือนปัจจุบันถูกแนะนำโดย Varilux และ Carl Zeiss ในปี พ.ศ. 2502 ปัจจุบันเลนส์ถูกขัดด้วย วิธีควบคุมด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ทีละคู่ จากเดิมที่ใช้วิธีหล่อจากแบบ ที่ขัดไว้แล้ว ทำให้เลนส์มีราคาแตกต่างกัน เนื่องจากวิธีการผลิต
โอเพนเอกซ์พีเอส

โอเพนเอกซ์พีเอส ( "ข้อกำหนดกระดาษเอกซ์เอ็มแอลแบบเปิด") เดิมชื่อ เอกซ์พีเอส () เป็นรูปแบบไฟล์เอกสารเอกซ์เอ็มแอล สำหรับบันทึกและอ่านเอกสาร ซึ่งภาษามาร์กอัปของเอกซ์พีเอสนั้นเป็นส่วนย่อยของแซเมิลสำหรับ Windows Presentation Foundation

เอกซ์พีเอสนั้นมองว่าเป็นคู่แข่งพีดีเอฟ เนื่องจากว่ามีไฟล์รูปแบบเอกซ์พีเอสนั้นเป็นรูปแบบคงที่ ไม่ใช่สำหรับการแก้ไขเหมือนพีดีเอฟ

เอกซ์พีเอสมาพร้อมกับวินโดวส์วิสตา และดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก 3.0 สำหรับผู้ที่ไม่มีส่วนประกอบดังกล่าว ยังสามารถดาวน์โหลด XPS Viewer สำหรับเปิดไฟล์เอกซ์พีเอสได้
ที่หยุดรถไฟบ้านเกาะปริง

ที่หยุดรถไฟบ้านเกาะปริง ตั้งอยู่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นที่หยุดรถของทางรถไฟสายใต้
สถานีรถไฟคลองจัง

สถานีรถไฟคลองจัง ตั้งอยู่บ้านคลองจัง หมู่ 4 ตำบลนาบอน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 ของทางรถไฟสายใต้
ปลากระดูกอ่อน

ปลากระดูกอ่อน (ชั้น: Chondrichthyes; ) เป็นชั้นของปลาจำพวกหนึ่ง ซึ่งมีโครงสร้างกระดูกประกอบไปด้วยเซลล์กระดูกอ่อนอย่างเดียว โดยมีหินปูนมาประกอบเป็นบางส่วน ส่วนมากมีเหงือกแยกออกเป็นช่อง 5 ช่อง มีเกล็ดแบบพลาคอยด์ ที่จะไม่โตไปตามตัว มีลักษณะสากเมื่อสัมผัส ตัวผู้มีรยางค์เพศที่ครีบท้องเป็นติ่งยื่นเรียก แคลสเปอร์ หรือที่ในภาษาไทยเรียก เดือย โดยมากจะออกลูกเป็นตัว ขากรรไกรแยกออกจากกะโหลก ปลาจำพวกนี้พบทั่วโลกประมาณ 800 ชนิด เป็นปลากินเนื้อ ส่วนมากเป็นปลาทะเล ในน้ำจืดมีเพียงไม่กี่สิบชนิด มีหลายอันดับ หลายวงศ์ หลายสกุล โดยปลาในกลุ่มปลากระดูกอ่อนนี้ที่รู้จักกันดี ก็ได้แก่ ปลาฉลาม, ปลากระเบน, ปลาฉนาก, ปลาโรนัน เป็นต้น

ปลากระดูกอ่อนส่วนใหญ่มีรูปร่างเรียวยาว ยกเว้น ปลากระเบน ที่มีรูปร่างแบน ส่วนใหญ่อยู่ในทะเล พบในน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด เช่น ปลากระเบนน้ำจืด มีขนาดแตกต่างกันตามแต่ละสกุล แต่ละชนิด ตั้งแต่มีความยาวเพียงไม่ถึงหนึ่งฟุต จนถึง 20 เมตร หนักถึง 34 ตัน คือ ปลาฉลามวาฬ ("Rhincodon typus") ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก

ปลากระดูกอ่อนแบ่งเป็น 2 ชั้นย่อย ดังนี้

ปัจจุบัน มีความเชื่อว่า ปลากระดูกอ่อนนี้มิอาจป่วยเป็นโรคมะเร็งได้ เนื่องจากในเซลล์กระดูกอ่อนซึ่งเป็นองค์ประกอบใหญ่ของกระดูกในร่างกายนั้น มีสารโปรตีนที่ช่วยยับยั้งในการเกิดเซลล์มะเร็ง จึงมีการสกัดเซลล์กระดูกอ่อนจากปลากระดูกอ่อนโดยเฉพาะ ปลาฉลาม ผลิตเป็นยาจำหน่ายโดยทั่วไป

แท้ที่จริงแล้ว ความเชื่อดังกล่าวยังมิได้พิสูจน์ทราบทางวิทยาศาสตร์และการแพทย์ และเรื่องที่ว่าปลากระดูกอ่อนมิอาจป่วยเป็นโรคมะเร็งนั้นก็มิได้เป็นความจริงแต่อย่างใด
วงศ์ปลากระเบนธง

วงศ์ปลากระเบนธง () เป็นวงศ์ของปลากระเบนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dasyatidae (/แด-ซี-แอท-อิ-ดี้/) พบได้ทั้งน้ำจืดสนิท, น้ำกร่อย และทะเล มีรูปร่างแบนราบ ไม่มีครีบหลัง ส่วนครีบอกแผ่กว้างรอบตัว ปากอยู่ด้านล่าง ตาอยู่ด้านบน มีช่องน้ำเข้า 1 คู่อยู่ด้านหลัง มีขากรรไกรและฟันที่แข็งแรงจำนวนมากเรียงติดต่อกันเป็นแถว ใช้ขบกัดสัตว์เปลือกแข็งซึ่งเป็นอาหารหลักได้ดี ผิวหนังเรียบนิ่มไม่มีเกล็ด ยกเว้นบริเวณกลางหลัง

มีส่วนหางที่ยาวเหมือนแส้ ซึ่งคนโบราณนิยมตัดหางมาทำเป็นแส้ เรียกว่า "แส้หางกระเบน" ที่โคนหางมีเงี่ยงแหลมอยู่ 1-2 ชิ้น (พบมากสุดถึง 4 ชิ้น) ที่อาจยาวได้ถึง 31 เซนติเมตร เป็นอาวุธใช้สำหรับป้องกันตัว มีพิษแรง มีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ประมาณ 6 และเมื่อหักไปแล้วงอกใหม่ได้ มักมีผู้ถูกแทงบ่อย ๆ เพราะไปแตะถูกเข้าโดยไม่ระวัง เช่น เท้าไปถูกเข้าระหว่างที่ปลาฝังตัวอยู่ใต้ทราย ขณะที่เดินบริเวณหาด เพราะมีพฤติกรรมมักฝังตัวอยู่ใต้พื้นทราย โดยโผล่มาแค่ส่วนตาและเงี่ยงหางเท่านั้น

จากการที่มีตาอยู่ด้านบนแต่ปากอยู่ด้านล่างทำให้ไม่สามารถมองเห็นอาหารได้เวลาจะกิน จึงมีอวัยวะรับกลิ่นและอวัยวะรับคลื่นไฟฟ้าในการบอกตำแหน่งของอาหาร แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว โดยมีการสืบพันธุ์ในฤดูหนาว ตัวผู้จะว่ายน้ำตามประกบตัวเมียอย่างใกล้ชิดและมักกัดบริเวณขอบลำตัวของตัวเมีย เมื่อจะผสมพันธุ์ตัวผู้จะว่ายไปอยู่ด้านบนแล้วปล่อยน้ำเชื้อเข้าสู่ตัวเมีย โดยส่วนมากจะออกลูกคราวละ 5-10 ตัว

ในเลือดของปลาวงศ์นี้มีสารประกอบของยูเรีย จึงมีกลิ่นคล้ายปัสสาวะ

ปัจจุบันพบทั้งหมด 8 สกุล ได้แก่ (บางข้อมูลจัดให้แค่ 7)

ปลาในวงศ์ปลากระเบนธงพบทั้งหมดประมาณ 70 ชนิด ที่พบในประเทศไทยมีทั้งหมด 21 ชนิด อาทิ

เงี่ยงหางของปลากระเบนนั้น มีลักษณะเป็นแท่งแบนยาว มีส่วนปลายแหลม ขอบทั้งสองข้างมีรอยหยักเป็นฟันเลื่อย ด้านบนมีร่องจากโคนถึงปลายกลุ่มเซลล์สร้างพิษหรือต่อมพิษ อยู่ใต้ผิวชั้นนอก

พิษจากเงี่ยงหางของปลาในวงศ์นี้ไม่อาจทำให้แก่ชีวิตได้ โดยพิษมีคุณสมบัติเป็นสารโปรตีนจะซึมผ่านทางบาดแผล โดยมีน้ำพิษสีเทาหรือใส และดูดซึมเข้าระบบทางเดินอาหาร จะเกิดการอักเสบ เจ็บปวด เช่นเดียวกับพิษของงูหางกระดิ่ง นอกจากนี้แล้วยังมีเอนไซม์ในการทำลายเนื้อเยื่อได้อีกด้วย ในบุคคลที่มีอาการแพ้มากจะทำให้มีไข้ได้ และบาดแผลอาจลุกลามได้ แต่ไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ในกรณีที่ สตีฟ เออร์วิน พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวออสเตรเลียที่เสียชีวิตเพราะถูกเงี่ยงของปลากระเบนชายธงแทงแล้วเสียชีวิตนั้น มิได้เกิดจากพิษโดยตรง แต่เป็นเพราะถูกแทงเข้าที่อวัยวะสำคัญคือ หัวใจ ประกอบอยู่ใต้น้ำด้วย ทำให้น้ำท่วมปอดจนเสียชีวิต

ปัจจุบันนี้ยังไม่มีเซรุ่มแก้พิษปลากระเบน ซึ่งวิธีการปฐมพยาบาลขั้นต้น ให้กดบริเวณปากแผลด้วยผ้าสะอาดหนา ๆ เพื่อห้ามเลือด จากนั้นให้แช่บาดแผลในน้ำอุ่นจัดที่มีอุณหภูมิประมาณ 43–45 องศาเซลเซียส หรือใช้ผ้าชุบน้ำร้อนพันรอบบริเวณที่ปวดประมาณ 30–60 นาที หรือเอาอวัยวะส่วนที่โดนแทงไปอังไฟ เพราะความร้อนจะทำลายโปรตีนของพิษ อาการปวดจะค่อยทุเลาลง พิษจะคลายไปเองภายใน 24 ชั่วโมง หากมีอาการแพ้มากให้รีบนำส่งโรงพยาบาล
สถานีรถไฟนาบอน

สถานีรถไฟนาบอน ตั้งอยู่บนถนนเทศบาล 7 ตำบลนาบอน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 ของทางรถไฟสายใต้
เอ็ม x ซีโร่

เอ็ม x ซีโร่ () เป็นชื่อการ์ตูนญี่ปุ่น แนวขำขันและเวทมนตร์ เขียนโดย ยาสึฮิโร่ คาโน่ ผู้เขียน เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่ม คุซึมิ ไทงะ ที่ต้องการไปสอบเข้าโรงเรียนเอกชนเซย์นางิ แต่ก็ต้องสอบตกในการสอบสัมภาษณ์ด้วยคำถามที่ว่า "ถ้ามีเวทมนตร์ แล้วจะทำอะไร" เขากลับตอบไปว่า "ครองโลก" แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถเข้าเรียนได้ เพราะไปร่วงรู้ว่าโรงเรียนนี้จริงๆแล้ว เป็นโรงเรียนเวทมนตร์

เอ็ม x ซีโร่ ถูกตีพิมพ์ลงในโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2549 จนถึง 19 พฤษภาคม 2551 รวมทั้งหมด 10 เล่มจบ ในไทยลิขสิทธิ์โดย เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ตีพิมพ์ลงในบูมรายสัปดาห์ ออกมาครบทั้ง 10 เล่มแล้วเช่นกัน
คุซึมิ ไทงะ ได้มายังโรงเรียนเอกชนเซย์นางิเพราะอยากพบกับ ไอกะ เด็กสาวที่ตนเองหลงรัก แต่ทว่า ที่ปรากฏแก่สายตาของเขานั้น...กลับเป็นโรงเรียนเวทมนตร์ที่ซึ่งทั้งอาจารย์และนักเรียนสามารถใช้เวทมนตร์ได้ไปซะนี่! คุซึมิได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเซย์นางิด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง (จากการไปหาเรื่องกับ อาจารย์ฮิอิรางิ เค็นจิโร่ พ่อของไอกะ) ทว่าเขากลับถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนักเวทย์ระดับมืออาชีพทั้งๆที่ไม่มีพลังเวทย์แม้แต่น้อยและต้องเผชิญกับความยุ่งยากแทบทุกวัน ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกเพื่อนร่วมชั้นจับตามองในการฝึกเวทมนตร์ภาคปฏิบัติเข้าซะอีก หากถูกจับได้ว่าไม่มีพลังเวทย์ก็จะถูกไล่ออก และถูกลบกระทั่งความทรงจำไปด้วย... เพื่อไม่ให้เรื่องกลายเป็นแบบนั้น คุซึมิจึงต้องแก้ปัญหาเรื่องการใช้ชีวิตในโรงเรียนโดยไม่ใช้เวทมนตร์ให้ได้ บั้นปลายชีวิตในรั้วโรงเรียนของ คุซึมิจะเป็นอย่างไรต่อไป!?
เลือดสุพรรณ

เลือดสุพรรณ เป็นบทละครอิงประวัติศาสตร์ ถูกประพันธ์โดย พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ ถูกแสดงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2479 ละครแบบผสม คือมีทั้งบทพูดแบบละครพูด มีทั้งการรำแบบละครรำ มีเพลงร้องทั้งเพลงไทยเดิม และเพลงไทยสากล 
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการศึกระหว่างไทยและพม่า โดยมีเนื้อหาปลุกใจให้รักชาติตามนโยบายของนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น คือ พลโทหลวงพิบูลสงคราม โดยเนื้อหาเป็นการประพันธ์ขึ้นมาใหม่จากจินตนาการ โดยมิได้อิงมาจากประวัติศาสตร์หรือพงศาวดารฉบับใดแต่อย่างใด นอกจากนี้ เลือดสุพรรณ ยังเป็นชื่อของเพลงประกอบละคร ที่หลวงวิจิตรวาทการ ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนอง สำหรับละครเรื่องนี้ด้วย

เลือดสุพรรณ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494 และถูกสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 กำกับโดยเชิด ทรงศรี นำแสดงโดย ลลนา สุลาวัลย์ และไพโรจน์ สังวริบุตร ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ลลนา สุลาวัลย์ ถูกเสนอชื่อ 1 ใน 5 เข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี ปี 2524
วันที่ 4 ตุลาคม 2561 หอภาพยนตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) กระทรวงวัฒนธรรม ประกาศให้ภาพยนตร์เรื่อง เลือดสุพรรณ เป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2561

(ซ้ำ)
พ่อปลาไหล

พ่อปลาไหล เป็นนิยายตลก บทประพันธ์ของ กนกเรขา หรือ ทมยันตี ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารสกุลไทย เป็นเรื่องราวของอุลิต ชายจอมเจ้าชู้ทีขึ้นชื่อว่า "พ่อปลาไหล" และ จันทนี ลูกสาวของขุนรอน ผู้หาญอาสากล้าแต่งงานเพื่อปราบพ่อปลาไหลอย่างอุลิต ในขณะที่หลวงณรงค์สงครามชัย พ่อของอุลิต ก็คิดจะเคลม น้าเพ็ญ น้องเมียของตนเอง หลังจากที่อุลิตแต่งงานแล้ว กลับหาช่องทางวางแผนที่จะหนีเที่ยวอยู่เรื่อยๆ โดยมีขุนรอนผู้เป็นพ่อตาของอุลิตและเป็นพ่อของจันทนี มาเป็นคู่หูร่วมด้วย

พ่อปลาไหล ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้ง ภาพยนตร์ฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุด กำกับโดยเชิด ทรงศรี ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นภาพยนตร์ 16 มม. ที่ทำรายได้สูงสุดในประเทศไทย นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี เพชรา เชาวราษฎร์ ต่อมา เชิด ทรงศรี นำเรื่อง พ่อปลาไหล มาสร้างอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2524 นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี เนาวรัตน์ ยุกตะนันทน์ ลลนา สุลาวัลย์ นันทนา เงากระจ่าง ธิติมา สังขพิทักษ์ และทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์

พ่อปลาไหล ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 2 ครั้ง ได้แก่ 
พ่อปลาไหล ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 4 ครั้ง ได้แก่
ลูกสาวกำนัน 2

ลูกสาวกำนัน ภาค 2 (พ.ศ. 2526) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของ ลูกสาวกำนัน (พ.ศ. 2524) ทั้งสองเรื่องกำกับการแสดงโดยสมบัติ เมทะนี

ลูกสาวกำนัน ภาค 2 นำแสดงโดย จารุณี สุขสวัสดิ์ ทูน หิรัญทรัพย์ อำภา ภูษิต ลลนา สุลาวัลย์ สมบัติ เมทะนี และ นิภาพร นงนุช
XPS

XPS อาจหมายถึง
ภาษากาตา โกโลก

ภาษากาตา โกโลก เป็นชื่อของภาษาสัญลักษณ์ในเกาะบาหลีตอนเหนือ ใช้ในการสื่อสารระหว่างคนหูหนวกกับคนปกติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาษาบาหลี ที่ใช้เป็นภาษาพูด และต่างจากภาษาสัญญลักษณ์อื่นๆ คนหูหนวกที่ใช้ภาษานี้ จะสร้างวัฒนธรรมของตนเอง เช่นศิลปะป้องกันตัว และระบำคนหูหนวก
ภาษากาลาซาอลา

ภาษากาลาซาอลา หรือภาษากาลาซา หรือ ภาษาไวกาลี เป็นภาษาของชาวกาลาซา ในนูริสถานซึ่งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดกุนาร์ ในอัฟกานิสถาน จัดอยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรป สาขาอินโด-อิหร่าน มีผู้พูดประมาณ 1,500 คน รากศัพท์ของภาษานี้ ใกล้เคียงกับภาษาเตรกามีถึง 76-80%
ภาษากุมซารี

ภาษากุมซารี ใช้พูดในเผ่าซิฮุห์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เขตกุมซาร์ ในคาบสมุทรมูซันดัม ประเทศโอมาน เป็นภาษากลุ่มอิหร่านภาษาเดียว ที่ใช้พูดในคาบสมุทรอาระเบีย ผู้พูดภาษานี้ เป็นลูกหลานของชาวประมง ที่เคยอยู่ในอ่าวเปอร์เซียและอ่าวโอมาน พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ ใกล้เคียงกับภาษามินาบีสำเนียงหนึ่ง ในบาโลชิสถานใต้ คำศัพท์และไวยากรณ์เป็นแบบภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน แม้จะมีคำจากภาษาอาหรับปนอยู่มากในชีวิตประจำวัน ผู้ใช้เป็นภาษาแม่มีราว 10,000 คน ในขณะที่สมาชิกของเผ่ามี 21,000 คน (พ.ศ. 2543) สมาชิกของเผ่ารุ่นใหม่ หันไปใช้ภาษาอาหรับแทน
คมพยัคฆ์ จ.เจริญ

คมพยัคฆ์ จ.เจริญ สถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) แพ้ 6
ภูเก็ตคิงส์คัพรีกัตต้า

ภูเก็ตคิงส์คัพรีกัตต้า () คือ การแข่งขันเรือใบชิงถ้วยพระราชทาน ภูเก็ต คิงส์คัพ รีกัตต้า จัดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530 เป็นการแข่งขันในระดับนานาชาติ โดยในแต่ละปี จะมีเรือใบที่เข้าร่วมการแข่งขันกว่า 100 ลำ พร้อมด้วยนักกีฬา 2,000 คนจากทั่วโลก และมักจัดในช่วงเดือนพฤศจิกายน ถึง ธันวาคม ณ บริเวณหาดกะตะ จังหวัดภูเก็ต ของทุกปี

แบ่งออกเป็น 10 ประเภท คือ:
อดิศัย โพธารามิก

อดิศัย โพธารามิก เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2483 มีพี่ชายคนเดียว ชื่อ นายแพทย์ยุทธ โพธารามิก สมรสกับ รองศาสตราจารย์ ดร.พิชนี โพธารามิก กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีบุตร 1 คน ชื่อ พิชญ์ โพธารามิก เป็นเจ้าของบริษัทเครือ โมโน กรุ๊ป

อดิศัย โพธารามิก หรือ ดร.อดิศัย โพธารามิก จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จาก โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย พ.ศ. 2500 
ก่อตั้ง บริษัท จัสมิน อินเตอร์เนชั่นแนล และได้งานโครงการโทรศัพท์ต่างจังหวัด 1.5 ล้านเลขหมาย โครงการสื่อสารภายในประเทศด้วยดาวเทียม (TDMA) ระบบสื่อสารเพื่อบริการธุรกิจผ่านดาวเทียม (ISBN) และเคเบิลใยแก้วใต้น้ำ โดยมีตำแหน่งเป็นซีอีโอของ ทีทีแอนด์ทีและจัสมิน
ประเสริฐ ทองเจริญ

ศ.นพ.ประเสริฐ ทองเจริญ (เกิด 2 มกราคม พ.ศ. 2476) เป็นผู้ชำนาญไข้หวัดนกและโรคซารส์ (SARS) ผู้เผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับโรคทั้งสองนี้เป็นรายแรก ๆ ในเมืองไทย ต่อมาได้เข้ารับรางวัล Public Health Recognition Award จากสมาพันธ์การศึกษาด้านสาธารณสุขแห่งภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ในที่ประชุมวิชาการนานาชาติด้านสาธารณสุขภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ( 38th APACPH Conference) ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 - 6 ธ.ค. 49 ที่โรงแรมรามาการ์เดนส์ กรุงเทพฯ
ธฤติ โนนศรีชัย

ธฤติ โนนศรีชัย เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย รุ่น 148 และเข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรีที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะรัฐศาสตร์ และเป็นผู้เล่นชุดกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
ณัฐพงษ์ สมณะ

ณัฐพงษ์ สมณะ นักฟุตบอลทีมชาติไทย สังกัดสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี ในตำแหน่งกองหลัง

ณัฐพงษ์ สมณะ เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน เป็นบุตรคนสุดท้อง สมัยเด็กศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ปัจจุบันศึกษาที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม
จริยธรรมแพทย์

จริยธรรมแพทย์ () เป็นส่วนหนึ่งของจริยศาสตร์ประยุกต์ (applied ethics) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิชาจริยศาสตร์ (Ethics) ในวิชาปรัชญา (Philosophy) วิชานี้นำเสนอวิธีปฏิบัติบนพื้นฐานหลักจริยธรรมว่าแพทย์และพยาบาลควรปฏิบัติต่อคนใข้อย่างไรจึงจะถูกต้องและเหมาะสม แต่ละประเทศก็จะมีองค์ความรู้ในสาขานี้แตกต่างกันบ้าง เหมือนกันบ้าง องค์ความรู้ที่ตกผลึกในสังคมตะวันตกนั้น ได้แนะนำให้ผู้อยู่ในสาขาแพทย์และพยาบาลปฏิบัติต่อผู้ป่วยดังต่อไปนี้นอกจากหลักปฏิบัติเหล่านี้แล้ว ผู้บรรยายวิชานี้ จะนำองค์ความรู้จากศาสนาและวัฒนธรรมท้องถิ่นให้เห็นว่าคล้ายคลึงหรือแตกต่างจากองค์ความรู้ในประเทศตะวันตกอย่างไร เพื่อให้ผู้ป่วยได้ประโยชน์สูงสุดจากการดูแลรักษาของแพทย์และพยาบาล
ปลาสะนากยักษ์

ปลาสะนากยักษ์ () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Aaptosyax grypus" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Danioninae 
รูปร่างเรียวยาวทรงกระบอก ปากกว้าง ขากรรไกรโค้งคล้ายกรรไกรตัดหมาก ตามีเยื่อไขมันคลุม เกล็ดเล็กมาก ลำตัวสีเงินวาวเหลือบเหลืองทอง ครีบสีส้มเรือ ๆ มีขนาดประมาณ 60 - 100 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 1.5 เมตร จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Aaptosyax"

มีพฤติกรรมมักล่าเหยื่อ คือ ปลาที่อยู่ตามผิวน้ำ ผสมพันธุ์ในฤดูร้อน ลูกปลาวัยอ่อนเลี้ยงตัวในลำธารและแม่น้ำสาขา 
พบเฉพาะแม่น้ำโขงที่เดียวในโลกเท่านั้น

เป็นปลาที่หายากมาก ปัจจุบัน มีสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต

มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาสะนาก", "ปลาสะนากปากเบี้ยว", "ปลาสะนากปากบิด" เป็นต้น
ปลาน้ำหมึกโคราช

ปลาน้ำหมึกโคราช หรือ ปลานางอ้าวโคราช เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Opsarius koratensis" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเพรียวยาว ปากกว้างปลายแหลม เกล็ดใหญ่ค่อนข้างบาง มีลายขีดข้างลำตัวเล็กสีน้ำเงินตามแนวตั้ง ครีบสีเหลือง มีแต้มสีน้ำเงินหรือสีคล้ำอยู่ตรงกลางระหว่างขากรรไกรล่าง ในฤดูผสมพันธุ์ปลาตัวผู้จะมีสีสันสดใส มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร

เป็นปลากินเนื้อ อาหารได้แก่ แมลง แมลงน้ำ แพลงก์ตอน ลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงในฤดูผสมพันธุ์ ปลาตัวอ่อนเลี้ยงตัวชายฝั่งของแม่น้ำและลำธารที่อยู่ พบในลำธารในป่าและบริเวณเชิงเขาในภาคเหนือและภาคอีสานของประเทศไทย รวมทั้งพบในแม่น้ำโขงด้วย

เป็นปลาที่พบชุกชุม และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

มีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาน้ำหมึก" หรือ "ปลาแปบ" เป็นต้น
ตัวละครแบนเพรสโตออริจินัล

ตัวละครแบนเพรสโตออริจินัล คือ ตัวละครที่บริษัทแบนเพรสโตสร้างขึ้นเฉพาะสำหรับเกมซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น

มาซากิเป็นตัวละครแบนเพรสโตออริจินัลตัวแรก และไซบัสเตอร์ หุ่นยนต์ของเขาก็เป็นหุ่นยนต์แบนเพรสโตออริจินัลตัวแรกเช่นกัน มาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 2 และหลังจากนั้นก็มีบทบาทในซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็นหลายภาค ได้แก่ ภาค 3, มาโซคิชิน, 4, อัลฟา, อัลฟาไกเด็น, ออริจินัลเจเนเรชัน, และออริจินัลเจเนเรชัน 2 มาซากิเป็นตัวละครเอกในภาคมาโซคิชินและมีบทเป็นตัวประกอบในภาคอื่นๆ

มาซากิเป็นชาวญี่ปุ่น อายุ 17 ปี มีนิสัยหุนหันพลันแล่น ชอบทำก่อนคิด นอกจากนี้ยังเป็นคนหลงทางง่าย ซึ่งทำให้เขาหลงเข้าไปพัวพันกับสงครามต่างๆ โดยไม่ตั้งใจ นอกจากนี้ยังวางตัวต่อหน้าผู้หญิงไม่เป็น แต่มีตัวละครหญิงหลายคนชอบเขา

ในมาโซคิชิน ลอรด์ออฟดิเอเลเมนทัล มาซากิถูกจักรพรรดิแห่งอาณาจักรลานกรานอัญเชิญไปยังโลกใต้พิภพลากิอาส เพื่อเป็นคนขับหุ่นมาโซคิชิน โดยในตอนแรกเขาขับมาโซคิชินจาโอม แต่ภายหลังถูกไซบัสเตอร์ มาโซคิชินที่แข็งแกร่งที่สุด เลือกให้เป็นคนขับ เนื่อเรื่องของมาโซคิชินแบ่งออกเป็นสองส่วน ในส่วนแรก วีรบุรุษและขุนพลของลานกรานชื่อเซโอรูทรับมาซากิเป็นบุตรบุญธรรม แต่ไม่นานเซโอรูทก็ถูก ชู ชิราคาวะ ฆ่า เป็นเหตุให้มาซากิโกรธแค้นชูมาก และออกจากลากิอาสมายังโลกมนุษย์เพื่อตามล่าชู

บทบาทของมาซากิในซุปเปอร์โรบอทไทเซ็น 2 และ 3 เล่าเรื่องราวขณะที่มาซากิตามล่าชูในโลกมนุษย์ มาซากิเข้าร่วมกองทัพลอนโดเบลล์ ต่อสู้กับดีไวน์ครูเซเดอร์ และสามารถสังหารชูได้ในซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 3

เนื้อเรื่องตอนที่สองของมาโซคิชินเริ่มขึ้นหลังจากมาซากิเดินทางกลับลากิอาสอีกครั้ง เขาพบว่าลานกรานอยู่ใต้การปกครองของ ฟีลลอร์ด กราน บิลเซอา โอรสของจักรพรรติคนเก่า และกำลังทำสงครามกับประเทศเพื่อนบ้านชื่อชูเทโดเนียส ตอนแรกมาซากิช่วยฟีลลอร์ดทำสงคราม แต่เป็นศัตรูกันภายหลังจากที่รู้ว่าฟีลลอร์ดตั้งใจจะยึดครองลากิอาส มาซากิยังพบว่าชูถูกผู้บูชาจอมมาร ชิวา วอลครัสส์ ชุบชีวิต แต่ท้ายที่สุดเขาและชูกลับช่วยกันปราบจอมมารวอลครัสส์ได้สำเร็จ

ในซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 4 และเอฟ มาซากิเดินทางกลับมายังโลกมนุษย์อีกครั้งเพื่อช่วยลอนโดเบลล์ทำสงครามกับกองทัพมนุษย์ต่างดาวเกสท์

ในซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟา มาซากิช่วยลอนโดเบลล์ทำสงครามกับจักรวรรดิบัลมาร์ในระหว่างที่เขาตามล่าชู มาซากิและตัวละครจากมาโซคิชินหลายตัวมีบทบาทค่อนข้างมากในภาคอัลฟาไกเด็น โดยพวกเขาร่วมมือกับกองทัพพรีเวนเตอร์ (ลอนโดเบลล์เก่า) ต่อสู้กับกองทัพไตตันส์ มาซากิต่อสู้กัยชูและสามารถทำให้ เนโอแกรนซัน หุ่นยนต์ของชูเสียหายเป็นอย่างมาก ทำให้เกิดรอยแตกในมิติเวลาซึ่งส่งพรีเวนเตอร์ไปในอนาคต หลังจากพรีเวนเตอร์กลับมายังเวลาในปัจจุบันได้ มาซากิสู้กับชูอีกครั้งและสามารถสังหารชูได้สำเร็จ หลังจากนั้นจึงเดินทางกลับลากิอาส

ในภาคออริจินัลเจเนเรชันทั้งสองภาค มาซากิเดินทางมาโลกมนุษย์เพื่อตามล่าชูเหมือนกับในภาคอัลฟา มาซากิเข้าร่วมเป็นสมาชิกของยานฮากาเนะ ช่วยยานฮากาเนะต่อสู้กับดีไวน์ครูเซเดอร์ พวกแอโรเกเตอร์ อินสเปคเตอร์ และไอนสท์ ตามลำดับ มาซากิพบชูระหว่างทางหลายครั้ง แต่มักถูกสถานการณ์บังคับให้ร่วมมือกับชู หรือถ้าสู้กันก็แพ้ชูอยู่ทุกครั้งไป
จินดามณี (ตำรา)

จินดามณี เป็นแบบเรียนภาษาไทย มีเนื้อหาครอบคลุมเรื่อง การใช้สระ พยัญชนะ วรรณยุกต์ การแจกลูก การผันอักษร อักษรศัพท์ อักษรเลข การสะกดการันต์ การแต่งคำประพันธ์ ชนิดต่าง ๆ และกลบท ปรากฏกลบท อยู่ 60 ชนิด มีทั้งจินดามณี แต่งขึ้นในสมัยอยุธยาตอนกลาง โดยพระโหราธิบดี ในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (แต่บางข้อมูลเชื่อว่าอาจจะแต่งก่อนหน้านั้นนับร้อยปี คือ แต่งในรัชสมัยของสมเด็จพระเอกาทศรถ) และยังเป็นแบบเรียนเล่มแรกของไทยด้วย และจากการที่จินดามณีของพระโหราธิบดี เป็นแบบเรียนไทยมาก่อนจนเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของแบบเรียนไทย ทำให้หนังสือแบบเรียนไทยในยุคต่อมาหลายเล่มใช้ชื่อตามว่า "จินดามณี" เช่นเดียวกัน เช่น จินดามณีฉบับความแปลก จินดามณีครั้งแผ่นดินพระเจ้าบรมโกศ จินดามณีฉบับกรมหลวงวงษาธิราชสนิท จินดามณีฉบับพิมพ์ของหมอสมิท และจินดามณีฉบับพิมพ์ของหมอบรัดเล
พระไภรวะ

พระไภรวะ (; การถอดรูปเป็นอักษรไทยบางครั้งอาจเขียนเป็น "ไภรพ") หรือ พระอิศวรปางดุร้าย เป็นปางหนึ่งของพระศิวะ ซึ่งชาวไทยเรียกว่า "พระพิราพ" ซึ่งเป็นครูในนาฏกรรม มีในนิกายตันตระ สาเหตุที่ทำให้มีลักษณะที่น่ากลัว เนื่องจากจะทำให้ศาสนิกเกรงกลัวพลอำนาจของเทพเจ้า พระอิศวรไภรพนั้นมีอยู่มี 2 แบบ คือ

บางคนเข้าใจกันว่ากาฬไภรพ และเศวตไภรพ เป็นองค์เดียวกับพระแม่กาลี เพราะเห็นความดุร้าย แยกเขี้ยวยิงฟัน และมีการนำเลือดมาสังเวย แต่ความจริง ไภรพ ก็คือพระนามของพระอิศวรปางดุร้าย

กาศีลิงคพิราปปา เป็นไภรวะปางที่มีผู้นับถือมากในพาราณสี ใเป็นปางดุของพระอิศวรที่ตัดเศียรที่ห้าของพระพรหม หลังจากนั้นไภรวะต้องใช้บาปด้วยเป็นขอทาน มีศีรษะพระพรหมเป็นบาตรติดมือไป จนมาถึงเมืองพาราณสี ศีรษะพระพรหมหลุดจากมือ ไภรวะจึงเป็นเทพประจำเมืองพาราณสี มีหน้าที่กินบาปของผู้นำเนื้อดิบกับเหล้ามาเซ่น ชาวพาราณสีสร้างรูปเคารพของท่านเป็นเสาแบบหลักประหาร มีหัวยักษ์อยู่บนยอด ในบันทึกระบุว่าเมื่ออังกฤษเข้ายึดพาราณสีนั้น ชาวบ้านยังเซ่นเสานี้โดยการเชือดคนและควายบูชา ในเนปาลมีการบูชาเทพลักษณะนี้เช่นกัน แต่ใช้การเชือดแพะบูชา และยังทำต่อมาถึงปัจจุบัน คำว่าพิราปปานี้ ในรามเกียรติ์เรียกว่าพระพิราพหรือพระพิราพป่า และเป็นเทพที่นักดนตรีเคารพบูชากันมาก
ซีพี/เอ็ม

ซีพี/เอ็ม (CP/M ย่อมาจาก Control Program/Monitor) เป็นระบบปฏิบัติการ ซึ่งเดิมเขียนเพื่อทำงานบนเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ที่ใช้ชิพตระกูล 8080/85 ของอินเทล ซีพี/เอ็มเริ่มเขียนโดย แกรี คิลดัล (Gary Kildall) แห่งบริษัท ดิจิทัล รีเสิร์ช (Digital Research, Inc.) เดิมเป็นระบบซิงเกิลทัสก์ และทำงานกับเฉพาะโพรเซสเซอร์ขนาด 8 บิต และหน่วยความจำไม่เกิน 64 กิโลไบต์ แต่รุ่นหลังรองรับการทำงานหลายผู้ใช้และขยายไปทำงานบนโปรเซสเซอร์ซึ่งปัจจุบันนี้ล้าสมัยแล้วหลังจากเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ได้ขยายมาเป็นเครื่องขนาด 16 บิต
สถานีรถโดยสารประจำทาง

สถานีรถโดยสารประจำทาง เป็นจุดรับส่งและจุดจอดรถโดยสารประจำทาง ซึ่งเป็นรถโดยสารเดินทางในเมืองหรือระหว่างเมือง ในประเทศไทยท่ารถจะมีอยู่ในทุกจังหวัด ทุกอำเภอ และอาจจะมีบางตำบลที่เป็นตำบลสำคัญๆ ในต่างประเทศท่ารถจะมีอยู่ตามเมืองสำคัญและเมืองใหญ่ โดยที่เมืองใหญ่บางแห่งอาจมีท่ารถมากกว่าหนึ่งท่า ท่ารถแบ่งออกได้เป็นหลายแบบ ทั้งท่ารถขนาดใหญ่สำหรับรถโดยสารประจำทางขนาดใหญ่หรือรถทัวร์ ท่ารถขนาดกลางสำหรับรถโดยสารขนาดกลาง และท่ารถขนาดเล็กสำหรับรถโดยสารขนาดเล็ก หรือรถสองแถว ซึ่งขนาดของท่ารถจะขึ้นอยู่กับสำคัญของจังหวัด อำเภอ หรือตำบลนั้นๆ

ในประเทศไทยนั้นนอกจากท่ารถจะเป็นของรัฐแล้ว ยังมีท่ารถของเอกชน ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นจุดจอดรับ-ส่งผู้โดยสารสำหรับบริษัทเอกชนนั้นๆ ด้วย เช่นท่ารถของบริษัทเชิดชัยทัวร์ ท่ารถของบริษัทนครชัยแอร์เป็นต้น สำหรับที่ท่ารถนอกจากจะเป็นอาคารสำหรับจอดรถแล้ว ยังมีพนักงาน นายท่ารถ ทำการอยู่ด้วย