seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์

เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (Mecklenburg-Strelitz) เป็นดัชชีและแกรนด์ดัชชีต่อมาในทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี ซึ่งประกอบไปด้วยเขตเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ในปัจจุบัน (เมืองชตาร์การ์เดอร์ลันด์ในประวัติศาสตร์) อันมีพรมแดนติดต่อกับบริเวณเมืองเฟือร์ชเตนแบร์กในแคว้นบรันเดนบูร์กปัจจุบันและพื้นที่รอบเมืองรัทเซบูร์กในแคว้นชเลสวิก-โฮลชไตน์ในปัจจุบัน
ราชาแห่งราชัน

ราชาแห่งราชัน () หรือ ชื่อย่อว่า ราชาฯ เป็นวรรณกรรมจีน แนวแฟนตาซี ผจญภัย เขียนโดย จางอวิ๋น เรื่องราวในโลกอนาคตซึ่งการเล่นเกมออนไลน์เป็นการเล่นในโลกเสมือนจริง เฉิงเฟิง ชายหนุ่มผู้ตกงานเพราะสภาพทางสังคมบีบบังคับได้ฆ่าเวลาด้วยการเข้าไปเล่นเกมออนไลน์ที่กำลังฮิต ชื่อว่า "ราชาแห่งราชัน" จัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์

ในอนาคตข้างหน้า เกมออนไลน์จะสามารถกลายเป็นแหล่งทำเงินให้แก่ผู้เล่นได้ รวมไปถึงมีเทคโนโลยีทันสมัยมารองรับ และมีระบบการร่วมมือกับธนาคารอย่างเป็นรูปธรรม เฉินเฟิง ชายตกงานที่มองหาเกมเพื่อที่จะฆ่าเวลากลับพบว่าตัวเองหลงเสน่ห์ของเกมราชาแห่งราชันเข้าเสียแล้ว ในเกมนั้น จากเดิมที่เคยมองว่าเป็นแค่สิ่งของฆ่าเวลา เขากลับซึมซับความรู้สึกในเกมราชาแห่งราชัน ในเกมนี้เอง ที่เขาได้พบกับมิตรภาพและสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่อาจพบเจอในโลกแห่งความเป็นจริง
ผักหวานป่า

ผักหวานป่า () เป็นพืชในวงศ์ Opiliaceae ป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ต้นที่โตเต็มที่อาจสูงถึง 13 เมดร ที่พบโดยทั่วไปมักมีลักษณะเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก หรือเป็นไม้พุ่ม เนื่องจากมีการหักกิ่งเด็ดยอดเพื่อกระตุ้นให้เกิดกิ่งและยอดอ่อนซึ่งเป็นส่วนที่ใช้บริโภค ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกัน ใบอ่อนรูปร่างแคบรี ปลายใบแหลม สีเขียวอมเหลือง ใบแก่เต็มที่รูปร่างรีกว้าง ถึงรูปไข่หรือรูปไข่กลับ ใบสีเขียวเข้ม เนื้อใบกรอบ ขอบใบเรียบ ปลายใบมน ขนาดของใบประมาณ 2.5-5 ซม. x 6- 12 ซม. ก้านใบสั้น ช่อดอกแตกกิ่งก้านคล้ายช่อดอกมะม่วงหรือลำไย และเกิดตามกิ่งแก่ หรือตามลำต้นที่ใบร่วงแล้ว ดอกมีขนาดเล็กเป็นตุ่มสีเขียวอัดกันแน่นเป็นกระจุก ขณะที่ยังอ่อนอยู่ ผลเป็นผลเดี่ยวติดกันเป็นพวง เหมือนช่อผลของมะไฟหรือลางสาด แต่ละผลมีขนาดประมาณ 1.5 x 2.5 ซม. ผลอ่อนสีเขียวมีนวลเคลือบ และเปลี่ยนเป็นสีเหลืองถึงเหลืองอมส้ม เมื่อผลสุกแต่ละผลมีเมล็ดเดียว

สามารถนำยอดและใบอ่อนมาปรุงอาหารได้หลากหลายทั้งต้ม ผัด แกง เช่น แกงเลียงผักหวานป่า ต้มจืดผักหวานป่า ยอดอ่อนใส่แกง ชาวกะเหรี่ยงไม่นิยมปลูกในบ้านเพราะเชื่อว่าทำให้คนในบ้านป่วย
สถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส

สถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส () คือรูปแบบของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างตะวันออกและตะวันตก ในแหลมมลายูในยุคสมัยแห่งจักรวรรดินิยมของตะวันตก ราวปี พ.ศ. 2054 สามารถพบเห็นได้ในเมืองมะละกา เมืองปีนัง ประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ หรือมาเก๊า รวมไปถึงประเทศไทย

ชาวโปรตุเกสได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานและทำการค้าบริเวณเมืองท่ามะละกา และได้นำเอาศิลปวัฒนธรรม ตลอดจนวิทยาการตะวันตกเข้ามาเผยแพร่ และได้สร้างบ้าน และสถาปัตยกรรมตามรูปแบบของตน ซึ่งช่างชาวจีนได้นำผังการก่อสร้างไปดำเนินการ แต่ลักษณะของสถาปัตยกรรมได้เพี้ยนไปจากเดิมโดยช่างชาวจีนได้ตกแต่งลวดลายสัญลักษณ์รวมถึงลักษณะรูปแบบบางส่วนของตัวอาคารตามคติความเชื่อของจีน เกิดการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมโปรตุเกสและจีน เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นท่ามกลางสังคมของกลุ่มชน 3 เชื้อชาติ อันได้แก่โปรตุเกส จีน และมลายู ในดินแดนแหลมมลายู
ต่อมาเมื่อชาวดัตช์และอังกฤษเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้ ก็ได้ปรับปรุงรูปแบบของอาคารโดยดัดแปลงและเพิ่มเติมลวดลายต่าง ๆ และมีชื่อเรียกลักษณะการก่อสร้างอาคารเหล่านี้ว่า สถาปัตยกรรม “จีน-โปรตุเกส” คำว่า “Sino” หมายถึงคนจีน และคำว่า “Portuguese” หมายถึง โปรตุเกส แม้ว่าอังกฤษและดัตช์จะเข้ามามีอิทธิพลในการผสมผสานศิลปะของตนเข้าไปในยุคหลังด้วยก็ตามก็ยังเรียกรวมกันว่า จีน-โปรตุเกส

ในประเทศไทยพบสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกสได้ในจังหวัดภูเก็ตรวมถึง จังหวัดระนอง กระบี่ ตะกั่วป่า พังงา หรือตรัง และ สตูล ซึ่งอาคารส่วนใหญ่สร้างในสมัยของพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เป็นสมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลภูเก็ต ในช่วงปี พ.ศ. 2444 - 2456 ในสมัยรัชกาลที่ 5 ภูเก็ตในสมัยนั้นมีความสัมพันธ์ทางด้านการค้ากับปีนัง อาคารแบบจีน-โปรตุเกสได้ถูกสร้างขึ้นโดยนักธุรกิจชาวจีนที่มีความร่ำรวยจากการทำธุรกิจเหมืองแร่ดีบุก

เมื่อปี พ.ศ. 2537 ทางเทศบาลนครภูเก็ต รวมทั้งหน่วยงานจากภาครัฐและองค์กรเอกชน องค์กรท้องถิ่นในเมืองภูเก็ต ได้ร่วมกันพัฒนาและอนุรักษ์ย่านเมืองเก่าขึ้นมา มีการกำหนดให้พื้นที่ประมาณ 210 ไร่ ซึ่งครอบคลุมถนนรัษฎา ถนนพังงา ถนนเยาวราช ถนนกระบี่ ถนนดีบุก ถนนถลาง ถนนเทพกระษัตรี ให้เป็นพื้นที่อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม โดยออกเป็นประกาศกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้มีการควบคุมให้พื้นที่อนุรักษ์นี้ ให้มีความสูงอาคารได้ไม่เกิน 12 เมตร และยังได้ส่งเสริมให้มีการพัฒนาอาคารในรูปแบบดั้งเดิมไว้ อย่างเช่นมีการให้เว้นช่องทางเดินด้านหน้า และคงรูปแบบอาคารลักษณะจีน-โปรตุเกสไว้ เพื่อให้เป็นเอกลักษณ์ของเมืองภูเก็ต

ลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบจีน-โปรตุเกสคือการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมยุโรปกับศิลปะจีน กล่าวคือ "สถาปัตยกรรมแบบอาณานิคม" (colonial style) ถ้าเป็นอาคารสองชั้นกึ่งร้านค้ากึ่งที่อยู่อาศัย (shop-house หรือ semi-residential) จะมีด้านหน้าอาคารที่ชั้นล่างมีช่องโค้ง (arch) ต่อเนื่องกันเป็นระยะ ๆ เพื่อให้เกิดการเดินเท้า ที่ภาษาไทยเรียกทับศัพท์ว่า "อาเขต" (arcade) หรือที่ภาษาจีนฮกเกี้ยนเรียกว่า "หง่อคาขี่" ซึ่งมีความหมายว่า ทางเดินกว้างห้าฟุต ในภาษามลายูแปลว่าทางเดินเท้า กากี่แปลว่าเท้า นอกจากอาเขตแล้ว อาคารแบบอาณานิคมมีการนำลวดลายศิลปะตะวันตกแบบกรีก-โรมัน หรือเรียกว่า "ศิลปะคลาสสิก" เช่น หน้าต่างวงโค้งเกือกม้า หรือหัวเสาแบบไอโอนิก (แบบม้วนก้นหอย) และคอรินเทียน (มีใบไม้ขนาดใหญ่ประดับ) เป็นต้น ซึ่งนักวิชาการบางท่านอาจเรียกสถาปัตยกรรมแบบนี้ว่า "คลาสสิกใหม่"

สิ่งที่ผสมผสานศิลปะจีนคือ ลวดลายการตกแต่ง ไม่ว่าจะเป็นภาพประติมากรรมนูนต่ำหรือนูนสูงทำด้วยปูนปั้นระบายสีของช่างฝีมือจีนประดับอยู่บนโครงสร้างอาคารแบบโปรตุเกส บานประตูหน้าต่าง ตลอดจนการตกแต่งภายในที่มีลักษณะเป็นศิลปะแบบจีน
ดอยอ่างขาง

ดอยอ่างขาง () ตั้งอยู่บนทิวเขาแดนลาว ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,400 เมตร และมียอดดอยสูงถึง 1,928 เมตร เป็นที่ตั้งของสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง  ซึ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 ตามแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ว่า “ให้เขาช่วยตัวเอง” เปลี่ยนพื้นที่จากไร่ฝิ่นมาเป็นแปลงเกษตรเมืองหนาวที่สร้างรายได้ดีกว่าเก่าก่อน

สภาพอากาศเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 16.9 องศาเซลเซียส มีชาวไทยภูเขาเผ่าจีนยูนาน ไทยใหญ่ มูเซอดำ และปะหล่อง อาศัยอยู่ประมาณ 600 ครัวเรือนใน 6 หมู่บ้าน

ดอยอ่างขางมีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจมากมายเช่น สถานนีเกษตรหลวงอ่างขาง, สวนบอนไซ, จุดชมวิวกิ่วลม, s,หมู่บ้านขอบดัง และ หมู่บ้านนอแล
ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง

ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยเป็นอะนิเมะที่เคน อาคามัตสึเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ต่อมามีการเขียนเป็นมังงะแต่งเรื่องโดย เคน อาคามัตสึ และวาดโดย รัน อายะนากะ ผู้ช่วยของเขา เรื่องนี้ถูกสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชันในเวลาต่อมา

มาโอะ มิโซระ และซิลเวีย เป็นนักเรียนชั้นปี 2 ห้อง 3 (ป.2) ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในโตเกียว ทั้ง 3 คนเป็นหน่วยป้องกันของรัฐบาลที่คอยป้องกันเอเลี่ยนน่ารักที่มาจากต่างดาว เพราะเอเลี่ยนที่บุกมายังโลกนั้นมีลักษณะน่ารักเกินไปทำให้ไม่สามารถใช้อาวุธรุนแรงโจมตีได้ จึงต้องใช้กองกำลังหน่วยป้องกันที่น่ารักได้แก่ สิบโทโอนิกาวาระ มาโอะ หน่วยป้องกันทางบก เรืออากาศโทสิกิชิมะ มิโซระ หน่วยป้องกันทางอากาศ และสิบเอกมารุยามะ ซิลเวีย หน่วยป้องกันทางทะเล โดยเอเลี่ยนที่มาจากนอกโลกนั้นได้รับคำสั่งให้ขโมย ทำลายหรือยึดที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในญี่ปุ่น เพื่อพิทักษ์ประเทศญี่ปุ่นจากเอเลี่ยน
การข่มขืนพรอสเซอร์พินา

การข่มขืนพรอสเซอร์พินา () เป็นรูปสลักหินอ่อนขนาดใหญ่ ผลงานของจานลอเรนโซ เบร์นินี แสดงเหตุการณ์ขณะที่เทพพลูโตเจ้าแห่งยมโลก กำลังลักพาโพรเซอร์พีน่า (Proserpina) ธิดาของเทพี Ceres ต่อมาหลังจากที่เทพจูปิเตอร์เข้าไกล่เกลี่ย มารดาของนางจึงได้รับอนุญาตให้พาธิดากลับคืนสู่พื้นโลกเป็นเวลาครึ่งปี และอีกครึ่งปีต้องใช้ชีวิตอยู่ในยมโลก ดังนั้นทุกฤดูใบไม้ผลิ พื้นโลกจึงเต็มไปด้วยมวลไม้ดอกเพื่อต้อนรับนาง

รูปสลักนี้ดำเนินการสร้างระหว่าง พ.ศ. 2164-2165 ต่อมาพระคาร์ดินัล Scipione ได้มอบให้แก่พระคาร์ดินัล Ludovisi เมื่อ พ.ศ. 2165 และตั้งอยู่ทีบ้านพักของ Ludovisi จนกระทั่ง พ.ศ. 2451 ทางการอิตาลีได้ซื้อไปและนำกลับไปตั้งแสดงที่ Galleria Borghese โดยเป็นส่วนหนึ่งของ Borghese Collection โดยเบร์นินีได้สร้างรูปสลักนี้ด้วยรูปแบบ twisted contrapposto or figura serpentinata pose ซึ่งระลึกถึงแนวคิดจริตนิยม ผสานกับความประทับใจในพลังชีวิตอันแรงกล้า (จากอาการที่โพรเซอร์พีน่าใช้มือผลักใบหน้าของพลูโตจนผิวใบหน้ายับย่น และนิ้วมือของพลูโตกดลึกลงไปบนผิวเนื้อของโพรเซอร์พีน่า)

เมื่อมองจากด้านซ้าย รูปสลักแสดงท่าทางของพลูโตขณะกำลังกอดรัดโพรเซอร์พีน่าพร้อมกับก้าวเดินอย่างรวดเร็วและทรงพลัง ด้านหน้าของรูปสลักแสดงพลูโตโอบอุ้มเหยื่อด้วยความภาคภูมิในชัยชนะ ทางด้านขวาเห็นหยดน้ำตาของโพรเซอร์พีน่าขณะนางกำลังสวดอ้อนวอนต่อสวรรค์ สายลมพัดเรือนผมของนางปลิวไสว มีสุนัข 3 หัวซึ่งเป็นผู้เฝ้ายามแห่งนรกกำลังเห่า อาการต่าง ๆ เหล่านี้จากเหตุการณ์นำมาแสดงรวมอยู่ในรูปสลักเพียงรูปเดียว
แม่น้ำปาย

แม่น้ำปาย () คือแม่น้ำที่ไหลผ่านอำเภอปาย อำเภอปางมะผ้า และอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ก่อนที่จะไหลลงไปสู่แม่น้ำสาละวิน ในรัฐกะยา ประเทศพม่า มีต้นสายอยู่ในเทือกเขาถนนธงชัย และเทือกเขาแดนลาว อยู่ในท้องที่ของอำเภอปาย แม่น้ำสายนี้มีความยาวประมาณ 180 กิโลเมตร
เคเลบอร์น

เคเลบอร์น () เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นผู้ปกครองอาณาจักรเอลฟ์แห่งลอธลอริเอน ร่วมกับชายาคือเลดี้กาลาเดรียล เป็นบิดาของเคเลเบรียนผู้เป็นภรรยาของเอลรอนด์ เขาจึงเป็นตาของอาร์เวน

ตามร่างปกรณัมของโทลคีน มีการระบุถึงความเป็นมาของเคเลบอร์นอย่างคร่าว ๆ ซึ่งแบ่งได้เป็น 2 แนวทางใหญ่ ๆ ได้แก่

เหตุการณ์หลังจากเคเลบอร์นแต่งงานกับกาลาเดรียล และร่วมในการสงครามกับเซารอนในช่วงยุคที่สอง ก็ยังมีแนวทางของเรื่องที่โทลคีนประพันธ์ไว้เป็นอีกหลายแนว ซึ่งยังไม่ได้สรุปว่าโครงเรื่องที่แท้จริงจะเป็นอย่างไร คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมต้นฉบับต่างๆ เหล่านั้นมาแสดงไว้ในหนังสือเรื่อง Unfinished Tales
สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ

สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ () เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทาง รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสีลม ยกระดับเหนือ ถนนพระรามที่ 1 กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้า สนามกีฬาแห่งชาติ

ถนนพระรามที่ 1 ด้านหน้า อาคารกีฬานิมิบุตร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ สนามกีฬาแห่งชาติ ที่อยู่ระหว่าง สี่แยกปทุมวัน (จุดบรรจบกับ ถนนพญาไท) และ สี่แยกเจริญผล (จุดบรรจบกับ ถนนบรรทัดทอง) ในพื้นที่แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร

สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ เป็นสถานีปลายทางด้านตะวันตกของ รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม และเป็นสถานีรถไฟฟ้าที่อยู่ใกล้พื้นที่เมืองเก่าของ กรุงเทพมหานคร รองจาก สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินหัวลำโพง ผู้โดยสารจึงสามารถเดินทางด้วยรถแท็กซี่หรือรถประจำทางต่อไปยังย่าน คลองถม, วรจักร, ตลาดโบ๊เบ๊, ภูเขาทอง และ ถนนราชดำเนิน ได้ในเวลาอันสั้น ยกเว้นช่วงเวลาเร่งด่วนโดยเฉพาะช่วงบ่ายถึงเย็นที่มีสภาพการจราจรติดขัด นอกจากนี้ยังสามารถเดินไปยัง สะพานเฉลิมหล้า 56 (สะพานหัวช้าง) เพื่อใช้บริการ เรือโดยสารคลองแสนแสบ ไปยังสะพานผ่านฟ้าหรือประตูน้ำได้อีกด้วย

ปัจจุบัน สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ ยังคงเป็นสถานีปลายทางในเส้นทางบีทีเอสสายสีลม จนกว่าจะมีการก่อสร้างสถานียศเสขึ้น โดยการก่อสร้างสถานีดังกล่าวตามแผนแม่บทฯ พ.ศ. 2552 คือคงไว้เป็นสถานีสำหรับเชื่อมต่อรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้มที่สถานียศเสเท่านั้น

เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง ผู้โดยสารจากสถานีสยามเมื่อมาถึงแล้วจะต้องลงจากขบวนทั้งหมดที่ชานชาลา 4 จากนั้นขบวนรถจะกลับทิศบริเวณสุดรางหน้าสนามศุภชลาศัย เพื่อมุ่งหน้ามารับผู้โดยสารที่ชานชาลา 3 ฝั่งตรงข้าม

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (Side Platform Station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา

ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ, สะพานเชื่อมต่ออาคาร และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า (Sky Walk) ได้แก่

จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 หน้าศึกษาภัณฑ์พาณิชย์
ปลากระสง

ปลากระสง () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa lucius" อยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีรูปร่างคล้ายปลาช่อน ("C. striata") แต่มีส่วนหัวที่แบนกว่า จะงอยปากงอนขึ้นเล็กน้อย และมีรูปร่างที่ป้อมสั้นกว่า สีสันบริเวณลำตัวเป็นสีเขียวมะกอกมีลวดลายคล้ายลายไม้ ลูกปลาขนาดเล็กมีพฤติกรรมอยู่เป็นฝูง มีลายแถบดำพาดตามแนวนอนตลอดตัว มีสีแดง

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 40 เซนติเมตร พบได้ในแหล่งน้ำนิ่งและแหล่งน้ำขนาดใหญ่รวมถึงในบริเวณพื้นที่ป่าพรุด้วยทั่วประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน

นิยมเอามาบริโภคสดและตากแห้งเหมือนปลาในวงศ์ปลาช่อนทั่วไป อีกทั้งสามารถเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ ซึ่งพฤติกรรมในที่เลี้ยงดุร้ายก้าวร้าว และชอบกระโดด

ปลากระสง ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลากระจน" ในภาษาอีสาน หรือ "ปลาช่อนไช" ในภาษาใต้
เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก

เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (; วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) ต่อมาทรงดำรงพระอิสสริยยศเป็น เจ้าหญิงแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (Princess Andrew of Greece and Denmark) เป็นพระมารดาในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร)

เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 ณ ห้องผืนพรมถัก ปราสาทวินด์เซอร์ เมืองวินด์เซอร์ มณฑลเบิร์คไชร์ เฉพาะพระพักตร์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระปัยยิกา จากการเชิญของพระองค์ พระองค์เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2397 - 11 กันยายน พ.ศ. 2464) และเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ (5 เมษายน พ.ศ. 2406 - 24 กันยายน พ.ศ. 2493) ซึงเป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาองค์รองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
ธงชาติเยอรมนี

ธงชาติเยอรมนี มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน แบ่งเป็นแถบสี 3 แถบ ตามแนวนอน คือ สีดำ สีแดง และสีทอง มีชื่อเรียกในภาษาเยอรมันว่า "Schwarz-Rot-Gold" แปลว่า ธงดำ-แดง-ทอง ตามสีของธง

มาตรา 22 ของรัฐธรรมนูญสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี แห่งกฎหมายเบื้องต้นแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี, ได้บัญญัติไว้ดังนี้: 
ข้อความดังกล่าวถูกบัญญัติโดยรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐ (เยอรมันตะวันตก) ในปี ค.ศ. 1950, เป็นธงแถบตามยาวขนาดเท่ากันสามแถบ สัดส่วนธง กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน; ในสมัยของสาธารณรัฐไวมาร์ ใช้สัดส่วนธง กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน.

ค่าสีในธงชาติเยอรมนีไม่ได้กำหนดค่าสีอย่างเป็นทางการ และ ในบางโอกาสค่าสีในธงได้มีการเปลี่ยนแปลงนับตั้งแต่นั้น. คณะรัฐมตรีแห่งสหพันธสาธารณรัฐ ได้ประกาศcorporate design สำหรับรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1999, มาตรฐานของสีธงชาติ กำหนดตามตารางที่แสดงต่อไปนี้:

*

ข้อบังคับแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005), ต้องชักประจำอาคารสำนักงานของทางราชการในทำการปกติหรือวันสำคัญของชาติที่ให้มีการประดับธง. ไม่นับรวมกับวันหยุดของทางราชการ.
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา

กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550 นั้นประกอบด้วยกิจกรรมหลักๆที่จัดโดยภาครัฐ และเอกชน หลากหลายกิจกรรม เช่น
ในส่วนรัฐบาลไทย ได้เตรียมการจัดกิจกรรมเฉลิมฉลอง และการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาส มหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 โดยมีรายละเอียด ดังต่อไปนี้
คำพิพากษา (นวนิยาย)

คำพิพากษา นวนิยาย ของ ชาติ กอบจิตติ ที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน หรือ รางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2525 จัดพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2525 โดย สำนักพิมพ์ต้นหมาก มีความหนา 320 หน้า

นอกจากนี้นวนิยายเรื่อง คำพิพากษาที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน หรือ รางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2525แล้ว ยังได้รับรางวัลเมขลาจากดารานำฝ่ายหญิงและดาราประกอบชายดีเด่นในปี พ.ศ. 2528 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 1 (ครั้งแรก) ในบทละครโทรทัศน์ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ซึ่งประพันธ์โดย ชาติ กอบจิตติ

คำพิพากษา เป็นนวนิยายประพันธ์โดย ชาติ กอบจิตติ เป็นเรื่องราวชีวิตของภารโรงนามว่า ฟัก ณ โรงเรียนเล็กๆแห่งหนึ่งในตำบล ฟักเป็นคนดี มีเมตตา แต่เขานี้เองได้ตกเป็นเหยื่อของ "คำพิพากษา" จากสังคม ที่ได้ทำร้ายเขาเสียจนเสมือนว่าเขานั้นได้ตายทั้งเป็น ความดีที่สะสมมานั้นได้กลายเป็นสิ่งไร้ค่า และทำให้เขานั้นถูกเหยียบย่ำโดยคำกล่าวหาว่าร้ายต่าง ๆ นานาของชาวบ้าน แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของค่านิยมสังคม ที่มีผลกระทบอันรุนแรงต่อปัจเจกบุคลที่ไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคม เนื้อเรื่องได้นำเสนอเนื้อหาที่มีความรุนแรง แต่กระนั้นก็แฝงไปด้วยความรู้และข้อคิดที่น่าสนใจว่า จริงหรือ ที่ศีลธรรมนำพาซึ่งความสงบสุขมาสู่เรา เนื่องจากชีวิตของภารโรงผู้นี้ได้ถูกทำร้ายโดยสาเหตุจากการกระทำความดีของเขา นวนิยายเรื่องคำพิพากษา จึงเป็นการเสนอเรื่องราวแนวคิดของคนมีฐานะเป็นปัจเจกชน ที่มักตกเป็นเหยื่อของความเชื่อ และคำตัดสิน ของสังคมไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นความจริงหรือไม่ก็ตาม ส่งผลให้บุคคลนั้นต้องอ้างว้างโดดเดี่ยวทุกข์ทรมาน ทั้งร่างกายและจิตใจ ผู้เขียนได้สร้างเรื่องราวโดยใช้สังคมชนบทไทยเป็นฉากมีตัวละครชื่อ ฟัก เป็นตัวเอกของ การดำเนินชีวิต ปัญหารุมเร้าฟักมากมายจนดิ้นไม่หลุด เขาพยายามต่อสู้เมื่อไม่มีทางออกจึงหนีจากโลกของความ เป็นจริง สร้างโลกใหม่ที่เขาหลงคิดว่าเป็นหนทางออกไปสู่อิสรภาพ ท้ายที่สุดเขาได้รับอิสรภาพที่แท้จริงนั่นคือ "ความตาย"

คำพิพากษา ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้ว 2 ครั้ง ได้แก่
คำพิพากษา ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2528 กำกับการแสดงโดย ครูสดใส พันธุมโกมล เขียนบทโทรทัศน์โดย ชาติ กอบจิตติ สร้างโดย ศูนย์ศิลปะการแสดงของช่อง 3 นำแสดงโดย กษมา นิสสัยพันธ์, กุณกนิช คุ้มครอง, ส. อาสนจินดา, มีศักดิ์ นาครัตน์, สมควร กระจ่างศาสตร์ ซึ่งละครเรื่องนี้ได้รับรางวัลเมขลา ครั้งที่ 5 ประจำปี พ.ศ. 2528 ทั้งหมด 4 สาขา ได้แก่ ละครเพลง คำพิพากษา ครั้งแรกแห่งปรากฏการณ์บนเวทีละครเพลง ที่มุมมองและการนำเสนอแตกต่างจากทุกครั้งที่ผู้ชมเคยสัมผัส โดยรักษาแก่นแท้แห่งโศกนาฏกรรมของสามัญชนไว้อย่างไม่บิดเบือน เพื่อสร้างโลกเสมือนที่เราล้วน “พิพากษา” และ “ถูกพิพากษา” อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว ละครเพลงเรื่องนี้เป็นผลงานการสร้างสรรค์ดนตรีของคีตกวีร่วมสมัยระดับแนวหน้าของไทย บุญรัตน์ ศิริรัตนพันธ, จิระเดช เสตะพันธุและประดิษฐ์ แสงไกร เขียนบทและกำกับการแสดงโดย พรรณศักดิ์ สุขี นำแสดงโดย ยศภูมิ ดำรงค์เดชากูล เป็น ฟัก, ศศิธร โพธา เป็น สมทรง ร่วมด้วยนักแสดงคุณภาพของ BU Theatre Company

ละครเพลง คำพิพากษา นำไปจัดแสดงเป็นผลงานนวัตกรรมด้านศิลปะการแสดงสมัยใหม่ตัวแทนของประเทศไทย ในงาน World Symposium on Global Encounters in Southeast Asian Performing Arts ที่จัดขึ้นในประเทศไทย วันที่ 1-3 กุมภาพันธ์ 2556 ที่ Black Box Theatre มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต
ปัญญาสชาดก

ปัญญาสชาดก เป็นวรรณกรรมทางพระพุทธศาสนาเรื่องเอกที่พระเถระนักปราชญ์ชาวเชียงใหม่ได้รวบรวมเรื่องราวปรัมปราที่เป็นนิทานพื้นถิ่นแพร่หลายในยุคนั้น แล้วนำมารจนาเป็นชาดกขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2000 - 22 โดยเขียนไว้ด้วยภาษาบาลี มีทั้งคำประพันธ์ที่เป็นร้อยแก้วและบทคาถาหรือบทร้อยกรองทั้งสิ้น 50 ชาดก

โครงสร้างของปัญญาสชาดกมีลักษณะเลียนแบบนิบาตชาดกหรืออรรถกถาชาดกที่พระสงฆ์ชาวลังกาประพันธ์ไว้ อันประกอบด้วย ปัจจุบันวัตถุ อดีตนิทาน บทคาถาภาษิต และสโมธานหรือประชุมชาดก

เนื้อหาสาระของปัญญาสชาดกเป็นการพรรณนาถึงเรื่องราวเกี่ยวกับจริยวัตรของตัวละครเอกในเรื่อง คือ พระพุทธเจ้าเมื่อครั้งเสวยพระชาติเป็นพระโพธิสัตว์ซึ่งได้มีปณิธานมุ่งมั่นในการบำเพ็ญบารมีในชาติต่างๆอย่างมั่นคง ไม่ย่อท้อต่อความยากเข็ญและอุปสรรคนานาชนิด โดยปรารถนาสูงสุดเพียงได้บรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณเท่านั้น ซึ่งท้ายที่สุดของแต่ละชาติ พระโพธิสัตว์จะสามารถลุถึงสัมมาสัมโพธิญาณด้วยบารมีที่ถึงพร้อมตามแต่ละชาติ

มี 50 ชาดก

มี 11 ชาดก

มี 3 ชาดก
บางม่วง

บางม่วง อาจหมายถึง
พระทอง

พระทอง สามารถหมายถึง
ล้าน

ล้าน สามารถหมายถึง
หม่อมเจ้าทิตยาทรงกลด จักรพันธุ์

หม่อมเจ้าทิตยาทรงกลด จักรพันธุ์ (21 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 - 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าทิตยาทรงกลด รพีพัฒน์ เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 11 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่ หม่อมอ่อน รพีพัฒน์

หม่อมเจ้าทิตยาทรงกลด รพีพัฒน์ มีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินี ร่วมพระมารดา 10 พระองค์ คือ

และพระขนิษฐาต่างพระมารดา คือ
หม่อมเจ้าทิตยาทรงกลด รับการศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนเซนต์แมรี่ ทรงเสกสมรสกับ หม่อมเจ้าคัสตาวัส จักรพันธุ์ พระโอรสในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์ เมื่อมีพระชันษาได้ 17 ปี มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ประทับอยู่ในยุโรป ทรงเป็นอาสาสมัครพยาบาลอาสาชาด เพื่อช่วยเหลือทหารที่ได้รับบาดเจ็บ และทรงติดตามหม่อมเจ้าคัสตาวัสไปปฏิบัติหน้าที่ในฐานะภริยาทูต ในประเทศเดนมาร์ก สวีเดน และฟินแลนด์
หม่อมเจ้าหญิงทิตยาทรงกลด จักรพันธุ์ ทรงสิ้นชีพิตักษัยด้วยโรคเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สิริพระชันษา 94 ปี ในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงสรงพระศพ ในวันที่ 7 กรกฎาคม 2553 เวลา 17.30 น. ณ ศาลาเจ้าจอม วัดธาตุทอง และพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมพระศพ ทรงรับพระศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ เป็นเวลา 7 วัน

วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมรุวัดธาตุทอง ในการพระราชทานเพลิงศพหม่อมเจ้าทิตยาทรงกลด จักรพันธุ์ ด้วย
ตะกั่วป่า

ตะกั่วป่า อาจหมายถึง
คึกคัก

คึกคัก สามารถหมายถึง
ทรีเบียร์ด

ทรีเบียร์ด () เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน 
ทรีเบียร์ด เป็นตัวละครเผ่าเอนท์หรือพวกต้นไม้ใหญ่ที่รูปร่างเหมือนคน เอนท์เป็นผู้คุ้มครองป่าแห่งความมืดนามว่า ป่าฟังกอร์น ซึ่งอยู่ระหว่างเมืองไอเซนการ์ดและลอธลอริเอน ครั้งหนึ่งเคยครอบคลุมพื้นที่หลายพันไมล์ทั่วมิดเดิลเอิร์ธ แผ่ขยายไปถึงไชร์ต่อมาต้นไม้ถูกโค่นและเผาไปจำนวนมาก จนเหลือพื้นที่เพียงเล็กน้อยบริเวณทางใต้ของ เทือกเขามิสตี้เท่านั้นอยู่ตลอดมา

เมื่อครั้งเมอร์รี่และปิ๊ปปิ้นหนีการจับกุมของพวกอุรุกไฮ ไปยังป่าฟังกอร์นที่อยู่ใกล้ๆ พวกเขาหลงทางในป่าและไปสะดุดกับต้นไม้สูงที่น่ากลัวต้นหนึ่งหน้าตาคล้ายกับชายแก่ ซึ่งก็คือทรีเบียร์ดและเขาก็ดูแล ฮอบบิท ทั้งสองเป็นอย่างดี เมอร์รี่และปิ๊บปิ้นพยายามชักจูงให้ทรีเบียร์ดเข้าร่วมสงครามแย่งชิงแหวน แต่เหล่าเอนท์ก็มิได้สนใจแต่อย่างใด จนกระทั่งทรีเบียร์ดรู้ว่าซารูมานหักหลังพวกเขา โดยจะตัดต้นไม้ทั้งหมดในป่าทิ้ง ทำให้เหล่าเอนท์ที่เหลืออยู่ทั้งหมดสร้างกองทัพและลุกฮือขึ้นด้วยความโกรธแค้น พวกเขาช่วยกันรวมพลเอนท์ครั้งสุดท้าย เหล่าเอนท์ซึ่งนำโดยทรีเบียร์ด เข้ายึดหอคอยออร์ธังค์ของพ่อมดขาวซารูมานในไอเซนการ์ด

ทรีเบียร์ดเป็นเอนท์ที่มีอายุเก่าแก่มากที่สุดในโลกตนหนึ่ง โดยเขาเคยร้องเพลงให้เมอร์รี่กับปิ๊บปิ้นฟัง ถึงเรื่องราวในอดีตเมื่อครั้งที่ตัวยังเยาว์ ว่าเคยเดินเล่นอยู่ในป่า "นันทาซาริออน" หรือก็คือแผ่นดินออสซิริอันด์ ดินแดนทางตะวันออกของเบเลริอันด์ ที่ล่มจมลงสู่ใต้มหาสมุทรเมื่อครั้งสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง
ฮัลเดียร์

"บทความนี้เกี่ยวกับฮัลเดียร์แห่งลอธลอริเอน"

ฮัลเดียร์ (Haldir) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นเผ่าเอลฟ์ ผู้นำกลุ่มผู้พิทักษ์ลอธลอริเอน ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นเอลฟ์ชาวซิลวัน

เมื่อครั้งที่คณะพันธมิตรแห่งแหวนเดินทางมาถึงชายแดนอาณาจักรลอธลอริเอน พวกเขาได้พบกับฮัลเดียร์ เขาเป็นผู้นำทางพาคณะแหวนเข้าสู่ลอธลอริเอน เพื่อเข้าพบกาลาเดรียลและ เคเลบอร์น

ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับภาพยนตร์ ฮัลเดียร์เป็นผู้นำเหล่านักรบจากลอธลอริเอนไปช่วยรักษาป้อมปราการ ในการต่อสู้ที่เฮล์มสดีพ ในดินแดนโรฮัน เพื่อต่อต้านกองกำลังของซารูมานจากไอเซนการ์ดเอาไว้ ทว่าเขากลับถูกสังหารที่เฮล์มสดีพ หลังจากกำแพงด้านลึกถูกทำลายโดยเพลิงไฟของพวกออร์คได้ไม่นาน
มาริโอ (แก้ความกำกวม)

มาริโอ (Mario) เป็นชื่อสำหรับชายชาวฝรั่งเศส อิตาลี โปรตุเกส และสเปน รวมทั้งประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของทั้งสี่ประเทศข้างต้น ชื่อดังกล่าวมาจากชื่อมาเรียส ในวัฒนธรรมโรมัน

นอกจากนี้ ชื่อดังกล่าวอาจมีความหมายต่างๆ ดังนี้
วัดพระธาตุจอมแจ้ง

พระธาตุจอมแจ้ง หรือ วัดพระธาตุจอมแจ้ง สามารถหมายถึง
อำเภอวังสามหมอ

วังสามหมอ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี โรงเรียนประจำอำเภอคือโรงเรียนวังสามหมอวิทยาคาร

อำเภอวังสามหมอตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอวังสามหมอแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 72 หมู่บ้าน
ในตำบลวังสามหมอ มีหมู่บ้าน

ตำบลบะยาว

ตำบลผาสุก

ตำบลหนองหญ้าไซท้องที่อำเภอวังสามหมอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่สุดารัตน์ บุตรพรหม ตุ๊กกี้ชิงร้อยชิงล้าน
อำเภอบ้านดุง

อำเภอบ้านดุง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานีและเป็นอำเภอที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับสอง ของจังหวัดอุดรธานี

นอกจากนี้ ยังมีวัตถุโบราณปรากฏอยู่จนถึงทุกวันนี้ อาทิ

อำเภอบ้านดุงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอบ้านดุงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 140 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอบ้านดุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่การธนาคาร
ห้างสรรพสินค้า
ปั้มน้ำมัน
ตลาด

โรงเรียนระดับประถมศึกษา
โรงเรียนระดับมัธยมศึกษา
โรงเรียนเอกชน

ระดับอาชีวศึกษา