seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จันทน์กะพ้อ

จันทน์กะพ้อ เป็นพันธุ์ไม้ในวงศ์ Dipterocarpaceae พวกเดียวกับยางนาและพะยอม บางพื้นที่ทางภาคใต้เรียก จันทน์พ้อ หรือ จันพอและที่จังหวัดพังงาเรียก เขี้ยวงูเขา

จันทน์กะพ้อเป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง (สูงประมาณ 5 - 15 เมตร) ต้นค่อนข้างตรง เปลือกเกลี้ยง เรือนยอดเป็นพุ่มรีหรือกว้างใบเป็นใบเดี่ยว รูปรียาว ขนาดยาว 7 - 9 เซนติเมตร กว้าง 2 - 3 เซนติเมตร สีเขียวเข้ม เรียงตัวแบบเวียนไปตามกิ่งห่างๆ กัน ดอกออกตามกิ่งเป็นช่อเล็กๆ ทยอยบานครั้งละ 1 - 2 ดอก แต่มักจะมีช่อหลายช่อเป็นกระจุกและเรียงเป็นระยะๆ ตามกิ่งดอกขนาด 1.2-1.5 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงมีขนสีน้ำตาลกลีบดอกเรียงเวียนซ้อนเกยกันเล็กน้อย ด้านในสีขาวนวลหรืออมชมพู ด้านนอกมีแถบแคบๆ มีขนละเอียดสีน้ำตาลอมแดง กลิ่นหอมแรง ออกดอกในช่วงเดือนมกราคม-เมษายน

จันทน์กะพ้อชอบขึ้นอยู่ตามริมน้ำ บริเวณที่มีน้ำท่วมหรือน้ำหลาก ชอบอยู่กลางแจ้งที่มีความชื้นในอากาศค่อนข้างสูง โตช้า ปลูกเลี้ยงค่อนข้างยาก ถ้าแดดจัดหรือลมแรงใบจะไหม้ ปัจจุบันจึงพบเห็นจันทน์กะพ้อน้อยลง
สำหรับการขยายพันธุ์จันทน์กะพ้อนั้นทำโดยเพาะเมล็ด ใช้เวลาเพียง 1 เดือนรากก็เริ่มงอกแทงออกมา เมื่อต้นกล้าอายุ 1 ปี จะมีความสูงประมาณ 30 เซนติเมตร และมีใบ 4-7 ในปีที่ 2 ต้นกล้าจะเจริญอย่างรวดเร็วและสูงประมาณ 1 เมตร ในช่วงนี้ถ้าปลูกในกระถาง ควรเปลี่ยนกระถางให้มีขนาดไม่ต่ำกว่า 10 นิ้ว หรือถ้าปลูกลงดินจะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีทรงพุ่มแผ่กว้าง เมื่ออายุ 5-7 ปี จะมีความสูง 2.5-5 เมตร และเริ่มออกดอก

ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับ ดอกมีกลิ่นหอมค่อนข้างแรงมากและสามารถนำดอกมาปรุงเป็นยาหอม แก้ลม และบำรุงหัวใจดอกจันทน์กะพ้อร่วงพรู

เจ้ามิใช่ร่วงสู่แผ่นดินแห่งไหนโดยง่าย

ลมพาเอากลีบกระจาย

ร่อนปลิวพร่างพลิ้วพราย

ไม่มีที่หมายใด

ดูดังฝูงฝึ้งแตกรัง

เมื่อไร้กำลัง...หล่นก็ลงฝังทั่วไป

ไร้ผู้จะเหลียวใส่ใจ

ไม่มีใครที่ไหน

เก็บเอาไปเพื่อไว้บูชา

บางกลีบเขาเหยียบลง

แหลกเป็นผงอย่างไร้เมตตา

กลีบจมแผ่นดินสิ้นสูญราคา

กลิ่นนั้นหนายังหอมเป็นค่าผูกพัน

จันทน์กะพ้อคือเหล่าสตรี

มีราคีเพราะชายขยี้พรหมจรรย์

ความสาวแหลกเหลวสิ้นกัน

ไร้ค่าผูกพันเหมือนจันทน์กะพ้อร่วงพรู
โบอัวเลม เบลกีฟ

โบอัวเลม เบลกีฟ (Boualem Belkif) นักมวยสากลชาวแอลจีเรีย เกิดเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2506 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 13
เอ็ดการ์ กราเซีย

เอ็ดการ์ การ์เซีย (Edgar Garcia) หรือ เอ็ดการ์ การ์เซีย-ปาลาซิออส นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 14
เซริกซาน เอซมากัมเบตอฟ

เซริกซาน เอซมากัมเบตอฟ (Serikzhan Yeshmagambetov) นักมวยสากลชาวคาซัคสถาน เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 11
อิงกริด เบิร์กแมน

อิงกริด เกิดที่สต็อกโฮล์ม สวีเดน จากยุสตัส ซามูเอล เบิร์กแมน บิดาชาวสวีเดน และฟรีเดล แอดเลอร์ เบิร์กแมน มารดาชาวเยอรมัน อิงกริดถูกตั้งชื่อตามพระนามของเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน เธอกำพร้ามารดาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และกำพร้าบิดาเมื่ออายุ 13 ปี และต้องย้ายไปอยู่กับป้า ซึ่งเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เธอจึงต้องไปอาศัยกับลุงและป้าอีกคนหนึ่ง

อิงกริด เบิร์กแมน เริ่มเข้าสู่วงการเมื่ออายุ 17 ปี โดยเริ่มจากการแสดงละครเวที และรับบทตัวประกอบในภาพยนตร์ ต่อมาเธอได้เซ็นสัญญากับ David O. Selznick ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ซึ่งชักนำให้เธอมาแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูด ในปี ค.ศ. 1938

อิงกริด เบิร์กแมน แสดงภาพยนตร์อยู่ 3 เรื่อง ประสบความสำเร็จพอสมควร ก่อนจะได้มาร่วมงานกับฮัมฟรีย์ โบการ์ต ในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เรื่อง "คาซาบลังกา" ในปี ค.ศ. 1942 ปีถัดมาเธอแสดงภาพยนตร์เรื่อง "For Whom the Bell Tolls" (1943) ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก และเธอก็คว้ารางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจาก "Gaslight" (1944) ได้ในปีต่อมา

อิงกริด เบิร์กแมน ได้แสดงภาพยนตร์ของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก จำนวน 3 เรื่องคือ "Spellbound" (1945), "Notorious" (1946), และ "Under Capricorn" (1949) และได้ร่วมงานกับแครี แกรนท์ ผู้ซึ่งกลายเป็นเพื่อนสนิทกันมาอีกหลายปี รวมถึงเป็นผู้ขึ้นไปรับรางวัลออสการ์ รางวัลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1956 จากเรื่อง "อนาสตาเซีย" แทนเธอ ซึ่งไม่ได้ไปร่วมงานในปีนั้น

ในปี ค.ศ. 1949 อิงกริด ได้ร่วมงานกับ โรแบร์โต รอสเซลลินี ผู้กำกับชาวอิตาลี ในภาพยนตร์เรื่อง "Stromboli" จนเกิดความรักและตั้งท้องบุตรชายนอกสมรส จนกลายเป็นข่าวอื้อฉาวในสหรัฐอเมริกา เธอแต่งงานกับรอสเซลลินีในปี ค.ศ. 1950 ย้ายไปอยู่ที่อิตาลี และแสดงภาพยนตร์ภาษาอิตาลีหลายเรื่อง ได้ให้กำเนิดบุตรสาวฝาแฝดชื่อ อิซาเบลลา รอสเซลลินี นักแสดงชื่อดัง และ อิซอตตา อิงกริด รอสเซลลินี ศาสตราจารย์สาขาวรรณคดีอิตาลี อิงกริด เบิร์กแมน แยกทางกับโรแบร์โต รอสเซลลินี ในปี ค.ศ. 1957 และไปใช้ชีวิตอยู่ ณ ประเทศฝรั่งเศส

การสมรสของเธอกับผู้กำกับชาวอิตาลี สร้างความไม่พอใจต่อแฟนภาพยนตร์ชาวอเมริกันเป็นอย่างมาก จนถูกต่อต้านอย่างหนัก แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิท ในที่สุดเธอก็ได้รับการยอมรับอีกครั้ง ในระยะหลังเธอหันมาแสดงละครเวที และแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งคราว

อิงกริด เบิร์กแมน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1982 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ด้วยโรคมะเร็งเต้านม ตรงกับวันเกิดครบรอบอายุ 67 ปีของเธอ ร่างของเธอถูกเผาและโปรยอังคารลงในทะเล โดยมีบางส่วนเก็บรักษาไว้ที่ สุสานของครอบครัว ที่สตอกโฮล์ม
เจ้าชายรัชทายาทซาโด

มกุฎราชกุมารชังฮ็อน () หรือ มกุฎราชกุมารซาโด ( ค.ศ. 1735 - ค.ศ. 1762) เป็นพระโอรสองค์ที่สองของพระเจ้ายองโจ กับสนมยองบิน ตระกูลอี แห่งจอนอึย ในสมัยพระเจ้าโคจงมีการแต่งตั้งองค์ชายซาโดให้มีฐานะเป็นกษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าจางโจ (장조, 莊祖) และต่อมาได้รับสถาปนาเป็น พระจักรพรรดิอึย (의황제, 懿皇帝)

เนื่องจากมกุฎราชกุมารองค์ก่อน คือ มกุฎราชกุมารฮโยจาง สิ้นพระชนม์ไปในพ.ศ. 2271 ราชวงศ์โชซอนอยู่ในภาวะไร้ผู้สืบทอด บรรดาสนมของพระเจ้ายองโจก็ยังไม่มีพระโอรสเลย ดังนั้น เมื่อองค์ชายชังฮ็อนประสูติในพ.ศ. 2278 ที่พระราชวังชางเกียงกุง จึงได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจา (มกุฎราชกุมาร) ทันที องค์ชายชังฮ็อนทรงเรียนรู้ได้เร็ว ทรงย้ายไปที่ทงกุง (ตำหนักตะวันออก) อันเป็นที่อยู่เดิมของมเหสีซอนอีของพระเจ้าคยองจง เนื่องจากองค์ชายชังฮ็อนเป็นพระโอรสองค์เดียวในขณะนั้นของพระเจ้ายองโจ พระเจ้ายองโจจึงทรงเข้มงวดกับการศึกษาขององค์ชายชังฮ็อนอย่างมาก ในพ.ศ. 2287 องค์ชายชังฮ็อนอภิเษกกับพระชายาจากตระกูลฮง (พระชายาฮเยคยอง) ธิดาของฮงพงฮัน

ปกติพระเจ้ายองโจและสนมอียองบินจะไปหาองค์ชายชังฮ็อนบ่อยๆ แต่นางในที่รับใช้องค์ชายอยู่ที่ทงกุงนั้นเป็นคนรับใช้เก่าของมเหสีซอนอีและพระเจ้าคย็องจง จึงตั้งแง่รังเกียจพระเจ้ายองโจเพราะทรงยึดบัลลังก์มาจากพระเจ้าคย็องจง พระเจ้ายองโจจึงเลิกเสด็จไปหาองค์ชายชังฮ็อน ความสัมพันธ์พ่อลูกจึงเหินห่าง องค์ชายชังฮ็อนจึงกลายเป็นองค์ชายที่ขาดการใส่ใจ มีเพียงองค์หญิงฮวาพยองที่เป็นพระเชษฐภคินีเท่านั้น ที่ยังพูดคุยกับองค์ชายชังฮ็อนอยู่

จนในพ.ศ. 2291 องค์หญิงฮวาพยองพระเชษฐภคินีของพระองค์สิ้นพระชนม์ องค์ชายชังฮ็อนเสียพระทัยมาก ทรงเริ่มแสดงอาการผิดปกติทางจิต ประกอบกับองค์ชายชังฮ็อนประชวรบ่อย ในพ.ศ. 2295 ประชวรเป็นโรคหัด องค์ชายชังฮ็อนมีพระโอรสพระองค์แรกในพ.ศ. 2293 คือ มกุฎราชกุมารอึยโซ แต่มีพระชนม์ชีพอยู่สองปีก็สิ้นพระชนม์ ในพ.ศ. 2295 พระโอรสประสูติอีกองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซซุน (พระนัดดามกุฎราชกุมาร) ทันที (ภายหลังครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจ) ในพ.ศ. 2300 พระมเหสีอินวอนพระอัยยิกาเลี้ยงและมเหสีจองซองพระมารดาเลี้ยงสิ้นพระชนม์ องค์ชายชังฮ็อนมีอาการทางพระสติหนักขึ้น ทรงสังหารขันทีซังกุงต่างๆคนรับใช้ตลอดจนหมอหลวง ทำให้ทรงเป็นที่หวาดกลัวไปทั่ววัง และยังทรงคบค้ากับนางทรงที่ชานเมืองฮันยาง พระเจ้ายองโจก็ทรงทราบเรื่องพระอาการของพระโอรสดีแต่ทรงไม่กล้าทำอะไรเพราะเป็นพระโอรส ในพ.ศ. 2304 ทรงทุบตีพระชายาน้อยพระองค์หนึ่งจนเสียชีวิต และทรงตามรังควานพระขนิษฐาคือองค์หญิงฮวาวาน

ในพ.ศ. 2305 ขุนนางฝ่ายโนนนถายฎีกาให้พระเจ้ายองโจลงพระอาญาพระโอรส องค์ชายชังฮ็อนจขึงจับเอาญาติของขุนนางเหล่านั้นมาทรมานจนเสียชีวิต และขู่จะสังหารบุตรชายของอัครเสนาบดีชินมัน คือ องค์ชายยองซอง ทรงถึงขนาดจะปีนกำแพงวังไปสังหารองค์ชายยองซอง พระมารดาสนมอียองบินทนไม่ไหว ขอให้พระเจ้ายองโจทรงพระอาญาองค์ชายชังฮ็อน พระเจ้ายองโจจึงมีพระราชโองการปลดองค์ชายชังฮ็อนและพระชายาฮเยคยอง และบังคับให้องค์ชายชังฮ็อนเข้าไปอยู๋ในกล่องข้าว หลังจากอยู่ในกล่องเจ็ดวัน องค์ชายชังฮ็อนก็สิ้นพระชนม์

ภายหลังพระเจ้ายองโจทรงรู้สึกเสียพระทัยที่ทรงลงพระอาญากับพระโอรส จึงแต่งตั้งองค์ชายชังฮ็อนขึ้นใหม่เป็นมกุฎราชกุมารซาโด พระโอรสขององค์ชายซาโด คือ พระเจ้าจองโจ ทรงพยายามอย่างมากที่จะล้างมลทินให้พระราชบิดา ทำให้เกิดคำถามขึ้นว่า มกุฎราชกุมารซาโดประชวรจริงหรือเป็นการใส่ร้ายของขุนนางฝ่ายโนนน แต่บันทึกของพระนางฮเยคยองกล่าวว่ามกุฎราชกุมารซาโดทรงมีอาการทางพระสติจริงๆ

ในช่วงสมัยพระเจ้าจองโจ พระองค์ได้ย้ายพระศพของพระบิดาไปยังป้อมฮวาซอง
จู่ ๆ หนูก็เป็นสายลับ

เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงมาจากต้นฉบับหนังสือการ์ตูนชื่อเดียวกัน ออกแพร่ภาพในประเทศญี่ปุ่นในปี 2002 และถูกนำเข้ามาฉายในประเทศไทยในเดือนมีนาคม 2005 ทางสถานีโทรท้ศน์ไอทีวี

คุรุมิ ตำรวจจราจรหญิง ที่กำลังเตรียมตัวจะลาออกจากงาน เพื่อไปแต่งงานกับชินโกะแฟนหนุ่ม ต้องเจอเรื่องผันผวนในชีวิต เมื่อจับพลัดจับผลูต้องเข้ามารับหน้าที่เป็นผู้ช่วยของโคซาบุโร่ หัวหน้าหน่วยคดีที่ไขคำตอบไม่ได้ โคซาบุโร่เป็นนายตำรวจหนุ่มนักสืบที่มีความสามารถในการคิดคำนวณและคาดการณ์เกี่ยวกับคดีต่าง ๆ ได้อย่างแม่นยำ และสามารถทำการไขคดียาก ๆ มาได้มากมาย แต่ด้วยสาเหตุบางประการทำให้เขาต้องขังตัวเองอยู่ในห้องใต้ดินที่บ้านของตนเอง ไม่สามารถออกมายังโลกภายนอกได้

เมื่อเป็นแบบนี้ คุรุมิจึงมีหน้าที่เป็นตัวแทนในการปฏิบัติการไขคดีต่าง ๆ โดยมีเพียงคำแนะนำ และคำสั่งจากโคซาบุโร่ผ่านทางโทรศัพท์มือถือประจำตัวเธอเท่านั้น คดีต่าง ๆ ที่ไม่สามารถปิดได้โดยตำรวจหน่วยอื่น ๆ กำลังรอให้พวกเขาเข้าไปไขปริศนาอยู่ คุรุมิซึ่งไม่เคยคิดสนใจการทำงานด้านการสืบสวนมาก่อน จะต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับรูปแบบการทำงานของโคซาบุโร่ให้ได้ เช่นเดียวกับที่คุรุมิได้เข้ามาเปิดประตูห้องใต้ดินอึบทึบที่โคซาบุโร่ขังตนเองไว้ เพื่อให้เขาสามารถกลับออกไปสู่โลกกว้างได้อีกครั้งPopcornfor2 - Remote
อาร์ทิมิส

อาร์ทิมิส (, ; ) เป็นหนึ่งในพระเจ้ากรีกโบราณที่มีการบูชากว้างขวางที่สุด ภาคโรมัน คือ ไดแอนา นักวิชาการเชื่อว่าทั้งพระนาม รวมทั้งองค์เทพเจ้าเอง เดิมมีมาแต่ก่อนสมัยกรีก ชาวอาร์คาเดียเชื่อว่าพระนางทรงเป็นพระธิดาของดิมีเทอร์

ในเทพปกรณัมกรีกสมัยคลาสสิก มักอธิบายว่าอาร์ทิมิสทรงเป็นพระธิดาของซูสและลีโต และทรงเป็นพี่สาวฝาแฝดของอะพอลโล พระองค์เป็นพระเจ้าแห่งการล่า สัตว์ป่า ป่าเถื่อน (wilderness) การคลอด พรหมจรรย์และผู้พิทักษ์หญิงสาว ผู้นำพามาซึ่งและผู้บรรเทาโรคในหญิง มักพรรณนาพระนางเป็นพรานหญิงถือธนูและลูกศร กวางและต้นไซปรัสเป็นสัตว์และพืชศักดิ์สิทธิ์ของพระนาง

วัยเด็กของอาร์ทิมิสไม่สัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์ในเรื่องปรัมปราใด ๆ ที่เหลือรอด อีเลียดลดบุคลิกของเทพเจ้าผู้น่ากลัวลงเป็นบุคลิกของเด็กหญิงซึ่งร้องไห้และปีนพระเพลา (ตัก) ของซูส หลังถูกฮีราโบย โคลงของแคลิมะคัส (Callimachus) ว่าด้วยเทพเจ้า "ผู้ทำให้พระองค์เองสนุกบนภูเขาด้วยการยิงธนู" จินตนาการบรรณพิลาส (vignette) ที่มีเสน่ห์บางอย่าง ตามแคลิมะคัส อาร์ทิมิสขณะมีพระชนมายุได้สามพรรษา ทูลขอให้ซูสประทานพรพระนางหกข้อ ได้แก่ ให้พระนางครองพรหมจรรย์ตลอดกาล, ให้พระนางมีหลายนามเพื่อแยกกับพระอนุชา อะพอลโล, ให้ทรงเป็นผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง, ขอธนูและลูกธนู กับฉลองพระองค์คลุมรัดเอวเสมอพระชานุ (เข่า) เพื่อที่พระนางจะได้ล่าสัตว์, ขอ "ธิดาแห่งโอเซียเนิส" หกสิบตน ซึ่งทุกตนอายุได้ 9 ปี เพื่อเป็นนักร้องประสานเสียงของพระนาง, และขอนิมฟ์แอมนิซิเดส (Amnisides) ยี่สิบตนเป็นสาวใช้คอยเฝ้าหมาและธนูของพระนางระหว่างที่ทรงพักผ่อน พระนางไม่ประสงค์ให้มีนครใดอุทิศแด่พระนาง แต่ประสงค์ปกครองภูเขา และความสามารถช่วยหญิงในความเจ็บปวดแห่งการคลอด

อาร์ทิมิสทรงเชื่อว่าพระนางถูกมอยเร (โชคชะตา) เลือกให้เป็นนางผดุงครรภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพระนางช่วยพระชนนีคลอดพระอนุชาฝาแฝด อะพอลโล พระสหายของพระนางล้วนครองพรหมจรรย์ และอาร์ทิมิสทรงระวังพรหมจรรย์ของพระนางเองอย่างใกล้ชิด สัญลักษณ์ของพระนางมีธนูและลูกศรสีทอง หมาล่าเนื้อ กวาง และดวงจันทร์ แคลิมะคัสเล่าว่าอาร์ทิมิสทรงใช้วัยเยาว์แสวงสิ่งที่พระนางจำเป็นต้องมีเพื่อเป็นพรานหญิงอย่างไร พระนางได้ธนูและลูกศรมาจากเกาะลิพารา (Lipara) ที่ซึ่งฮิฟีสตัสและไซคลอปส์ทำงานได้อย่างไร

ธิดาของโอเซียเนิสเปี่ยมไปด้วยความกลัว แต่อาร์ทิมิสในวัยเยาว์เข้าหาอย่างกล้าหาญและขอธนูและลูกธนู แคลิมะคัสเล่าต่อว่าอาร์ทิมิสพบแพน พระเจ้าแห่งป่าซึ่งให้หมาตัวเมียเจ็ดตัวและหมาตัวผู้หกตัว ได้อย่างไร จากนั้น พระนางจับกวางเขาทองเพื่อลากรถเทียมของพระนาง อาร์ทิมิสฝึกธนูโดยยิงต้นไม้ก่อนแล้วจึงยิงสัตว์ป่า

อาร์ทิมิสเป็นที่สนใจของพระเจ้าและชายทั้งหลาย แต่มีเพียงพระสหายล่าสัตว์ โอไรออน ที่พิชิตพระพฤทัยของพระนางได้ บางฉบับเล่าว่า เขาถูกอาร์ทิมิสฆ่า บ้างก็เล่าว่าเขาถูกแมงป่องที่ไกอาส่งมาฆ่า ในบางฉบับ โอไรออนพยายามล่อลวงโอพิส (Opis) ผู้ติดตามตนหนึ่งของพระนาง พระนางจึงฆ่าเขา บางฉบับของอะเรทัส (Aratus) โอไรออนฉวยฉลองพระองค์คลุมของอาร์ทิมิส และพระนางฆ่าเขาเป็นการป้องกันพระองค์

อีกฉบับหนึ่ง อะพอลโลเป็นผู้ส่งแมงป่องมา ตามฮิไจนัส (Hyginus) อาร์ทิมิสเคยรักโอไรออน (ฉบับนี้ดูเหมือนเป็นส่วนที่เหลือหายากของพระนางที่เป็นเทพเจ้าก่อนโอลิมปัส ซึ่งมีคู่ครอง ดังเช่น อีออส ซึ่งขัดกับแหล่งข้อมูลภายหลัง) แต่ถูกอะพอลโลลวงให้ฆ่าเขา ซึ่ง "ปกป้อง" พรหมจรรย์ของพระเชษฐภคินี

อาร์ทิมิสมีรูปลักษณ์เป็นหญิงสาวผมสั้น หน้าตางดงาม อยู่ในชุดล่าสัตว์ทะมัดทแมงกระโปรงสั้น ชุดมักมีสีน้ำเงิน ในมือถือคันธนู
เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 5 เป็นธิดาของพระมงคลรัตนราชมนตรี (ช่วง ไกรฤกษ์) กับ ไข่ มงคลรัตน์ราชมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2412

เจ้าจอมมารดาชุ่ม มีพี่น้องร่วมบิดาเดียวกันกับท่าน 10 คน ได้แก่

ต่อมาท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายใน และให้ประสูติกาลพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 2 พระองค์ คือ

เจ้าจอมมารดาชุ่มถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 สิริอายุ 42 ปี

เจ้าจอมมารดาชุ่ม เป็นเจ้าจอมที่ทรงโปรดมากคนหนึ่ง เพราะท่านสามารถพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง จึงได้รับพระกรุณาธิคุณให้ตามเสด็จประพาสชวาถึงสองครั้ง

ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2439 เจ้าจอมมารดาชุ่มได้ตามเสด็จพระราชดำเนินโดยรับหน้าที่เป็นนางสนองพระโอษฐ์ให้กับสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระอัครราชเทวี

ครั้งที่ 2 ในปีพ.ศ. 2444 เจ้าจอมมารดาชุ่มได้ตามเสด็จพระราชดำเนินอีกครั้ง โดยในครั้งนี้พระเจ้าลูกเธอของท่านโสกันต์แล้ว จึงได้ตามเสด็จพระราชดำเนินด้วยทั้งสองพระองค์ ส่วนสาเหตุที่เจ้าจอมมารดาชุ่มได้ตามเสด็จด้วยนั้นเป็นเพราะว่า ""ท่านใส่ชุดฝรั่งขึ้น""

ในการตามเสด็จประพาสชวาครั้งที่ 2 ของเจ้าจอมมารดาชุ่มนั้น ยังมีเจ้านายฝ่ายในอีกหลายท่านตามเสด็จด้วย ได้แก่ สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ , พระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี , พระอัครชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ ,เจ้าจอมเอี่ยม และ เจ้าจอมเอิบ ส่วนพระราชธิดาที่ตามเสด็จด้วยนอกจากพระเจ้าลูกเธอทั้งสองของเจ้าจอมมารดาชุ่มแล้ว ยังมี สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงสุทธาทิพยรัตน์ , สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมาลินีนพดารา และ สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงนิภานภดล
ฟาสต์โรป

การโรยตัวด้วยเชือกเร่งด่วน () เป็นเทคนิคในการโรยตัวด้วยเชือกลงจากที่สูง ถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดย ทหารอังกฤษ ในสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

ในครั้งแรกเชือกผลิตจากไนลอน โดยบริษัท Marlow Ropes แต่ปัจจุบันเชือกจะทำมาจากขนสัตว์ ที่ถักคล้ายเปียผม แต่มีขนาดใหญ่และหนามาก โดยมากเชือกจะมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 40 มม. เพราะ เชือกจะได้ ไม่แกว่งไกวตามแรงลมจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์ ผู้ใช้เชือกต้องสวมถุงมือ เพราะการไถลตัวลงมาตามเชือก จะทำให้เชือกร้อนจากแรงเสียดสี
สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ

พลเอก สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ ( "เทีย บาญ่") เป็นนักการเมืองกัมพูชาเชื้อสายไทยเกาะกง ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา และเป็นสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา

พลเอก สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่จังหวัดเกาะกง (ซึ่งขณะนั้นเป็นของกัมพูชาแล้ว) เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายเต็ก (เตีย ตึก-Tea Toek) ชาวไทยเชื้อสายจีน กับนางหนู เพ่งจินดา (นู เปงจันดา-Nou Pengchenda) ชาวไทยเกาะกง ปัจจุบันทั้งคู่เสียชีวิตแล้ว

เตีย บัญ มีชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้คือ "สังวาลย์" หรือ เตีย สังวาลย์ (Tea Sangvan) โดยครอบครัวของเขาจะมี ว.แหวนอยู่เหมือนกันตั้งแต่ สวัสดิ์ สังเวียน สังวาลย์ วน และวิน ช่วงที่สงครามกับฝรั่งเศสใกล้จบ สังวาลย์ได้เข้าไปเรียนในอำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด เมื่อมาอยู่ไทยต้องมีนามสกุล มีลุงคนหนึ่งเห็นสังวาลย์กลิ้งไปกลิ้งมา เลยให้ใช้นามสกุลหินกลิ้ง เป็นสังวาลย์ หินกลิ้ง แต่พอกลับมากัมพูชา ซึ่งไม่ใช้นามสกุล เลยนำชื่อก๋ง (ปู่) มาใช้คือ เตีย เลยเป็นเตีย สังวาลย์ นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อคือเยื่อ เนื่องจากหัวเราะดังเหมือนคนชื่อเยื่อ แต่ไม่มีใครใช้เรียกอีก ต่อมาสังวาลย์ได้ถูกจับไปยิงทิ้งสมัยเจ้านโรดม สีหนุปกครองประเทศ แต่ว่าไม่ตาย ซึ่งคำว่า บัญ คือ ยิง วันนั้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เตีย บัญ ถูกจับไปยิงพร้อมกัน 3 คน ขณะทหารลั่นไก เตีย บัญ หลับตา คิดว่าอย่างไรก็ตายแน่นอน ปรากฏว่าเลือดเพื่อนๆ ไหลมาเปื้อนตัว และล้มลงไปด้วยกัน เมื่อได้ยินเสียงทหารพูดกัน จึงลองขยับตัวดูแล้วรู้ว่ายังไม่ตาย เมื่อทหารคนหนึ่งหันมาเห็นหน้าเข้า แล้วรีบไปหยิบปืนมายิงซ้ำ แต่ปืนกลับด้าน สร้างความตกใจให้ทหารเป็นอันมาก ระหว่างนั้นเตีย บัญ จึงวิ่งหนีเข้าป่า ตั้งแต่นั้นชื่อ เตีย บัญ จึงเรียกขานมาตั้งแต่นั้นเอง

ด้านชีวิตส่วนตัว เตีย บัญ ได้สมรสในปี พ.ศ. 2518 กับเตือนใจ ธรรมเกษร (เตา เตือน-Tao Toeun) บุตรสาวของแช่ม ธรรมเกษร ซึ่งเป็น 1 ใน 7 อดีตผู้นำพรรคไทยเกาะกง ที่ถูกเขมรแดงลวงไปสังหารใน พ.ศ. 2517 โดยครอบครัวของเตียบัญกับเตือนใจ มีบุตรด้วยกัน 3 คน โดยเป็นบุตรชาย 2 คน และบุตรสาว 1 คน ได้แก่ เตีย สยาม (เตีย เซียม-Tea Siam) , เตีย สิงหา (เตีย เซ็ยฮา-Tea Tyhas) และเตีย กัญญา (เตีย กาญา-Tea Kanha)

เตีย บัญ มีความสามารถทางการทหาร มีความสัมพันธ์อันแนบแน่นกับใส่ ภูทอง และนายทหารระดับสูงของไทยจำนวนมาก ทำให้เขาสามารถดำรงอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ได้ แม้ว่าสื่อมวลชนต่างประเทศจะมองว่าใส่ ภูทองถูกลดความสำคัญลง ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2538 ที่ใส่ ภูทองถูกย้ายเป็นคณะกรรมการตรวจสอบของพรรคประชาชนกัมพูชา อีกทั้งสุขภาพก็ทรุดโทรม และใช้เวลาส่วนใหญ่ในไทย ขณะที่เส้นสายของฮุน เซน และเจีย ซีมมีมากขึ้น ซึ่งน่าจะส่งผลกระทบต่อเตีย บัญ แต่ในเวลาเกือบ 2 ทศวรรษ เตีย บัญยังคงรักษาสถานะของตัวเองได้เป็นอย่างดี

สำหรับตำแหน่งหลังสุด เตีย บัญ ได้เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเสียมราฐ สังกัดพรรคประชาชนกัมพูชาในการเลือกตั้งทุกครั้งที่ผ่านมา

พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ทรงมีพระราชกฤษฎีกาพระราชทานบรรดาศักดิ์แก่พลเอกเตีย บัญ เป็นขุนนางชั้นสมเด็จ ที่ "สมเด็จพิชัยเสนา เตีย บัญ" เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ฮัมฟรีย์ โบการ์ต

ฮัมฟรีย์ ดีฟอเรสต์ โบการ์ต (25 ธันวาคม ค.ศ. 1899 - 14 มกราคม ค.ศ. 1957) นักแสดงอเมริกัน ที่ได้รับการจัดอันดับจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน (AFI) ให้เป็นนักแสดงอันดับ 1 ในรอบ 100 ปี

ฮัมฟรีย์ โบการ์ต เกิดที่นิวยอร์ก บิดาเป็นศัลยแพทย์เชื้อสายดัตช์ อังกฤษและสเปน มารดาเป็นชาวอังกฤษเชื้อสายเวลช์ เขาเริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่อายุ 22 ปี โดยแสดงละครบรอดเวย์อยู่เป็นเวลาสิบปี และเริ่มแสดงภาพยนตร์ในช่วงทศวรรษ 1930 มักได้รับบทมาเฟีย ในภาพยนตร์เกรดบี ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้ คือเรื่อง "The Maltese Falcon" ในปี ค.ศ. 1941

จุดพลิกผันในชีวิตการแสดง เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1942 เมื่อได้รับเลือกให้แสดงบทโรแมนติก ในภาพยนตร์เรื่อง คาซาบลังกา คู่กับอิงกริด เบิร์กแมน เป็นการพลิกบทบาทและสร้างความนิยมอย่างสูงให้กับเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้ส่งให้เขาเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชาย ในปี ค.ศ. 1943

ในช่วงบั้นปลายชีวิต ฮัมฟรีย์ โบการ์ต ป่วยเป็นโรคมะเร็งหลอดอาหาร เนื่องจากการสูบบุหรี่อย่างหนัก ทำให้ร่างกายทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1957 ด้วยวัย 57 ปี
ดัตช์

ดัตช์ () อาจหมายถึง
โรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล

โรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล (Royal Park Hotel) เป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว ตั้งอยู่ ณ 2-1-1 นิฮอนบาชิ-คากิการะ-โช เขตชูโอ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นโรงแรมขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใกล้กับ สนามบินนานาชาตินาริตะ โดยจะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมากมายมาพำนัก ภายในประกอบด้วยห้องจัดเลี้ยงและห้องประชุมกว่า 20 ห้อง และภัตตาคารอาหารนานาชาติมากมาย

โรงแรมรอยัลปาร์คในอดีตคือ พระราชวังฟุจิวะระแห่งโตเกียว ซึ่งในปัจจุบันถูกบริหารงานโดยคุณฟุจิวะระ ยาซูโอะ ซึ่งพระราชวังฟุจิวะระคือที่พำนักของขุนนางตระกูลฟุจิวะระ ตั้งแต่สมัยเอโดะ จนถึงสมัยใหม่ในภายหลังได้มีการยกเลิกตำแหน่งเซ็สโซและคัมปะกุ ทำให้ตระกูลฟุจิวะระหมดความสำคัญลง และการอยู่ในปราสาทก็ไม่เป็นที่นิยมอีกต่อไป ในปัจจุบันปราสาทคุโจ ได้ถูกเปลี่ยนเป็นคฤหาสถ์คุโจ เช่นเดียวกับปราสาทของตระกูลอื่นๆได้ถูกเปลี่ยนเป็นบ้านสมัยใหม่ ซึ่งปราสาทฟุจิวะระเองก็ถูกเปลี่ยนเป็นโรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล ซึ่งก็มีพระราชวังในญี่ปุ่นมากมายที่ถูกขายทำเป็นโรงแรมซึ่งการกระทำดังกล่าวส่งผลต่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมญี่ปุ่นอย่างมาก
คอมลิงค์

คอมลิงก์ เป็นเทคโนโลยีการสื่อสารอย่างหนึ่งในภาพยนตร์ นวนิยาย การ์ตูน หนังสือการ์ตูน และเกมชุดสตาร์ วอร์ส คอมลิงก์ได้ปรากฏให้เห็นมากมายในโลกของสตาร์ วอร์ส มันเป็นเครื่องมือสื่อสารหลักที่ใช้กันไปทั่วกาแลกซี่ ด้วยความที่มีขนาดเล็กกะทัดรัดและมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้มันยังสามารถประยุกต์ไปใช้ในด้านต่างๆ ได้อีกด้วย ในภาพยนตร์ คอมลิงก์ได้ปรากฏตัวครั้งแรกใน

คอมลิงค์ (: comlink) เป็นเครื่องมือแบบพกพาที่สามารถส่งต่อสัญญาณเสียงจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งใด

คอมลิงก์นั้นมีหลากหลายรูปแบบ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วจะมีระบบที่เหมือนๆ กัน โดยจะมีตัวรับสัญญาณ เครื่องส่ง และแหล่งพลังงาน คอมลิงก์โดยทั่วไปนั้นจะมีขนาดเล็ก มีขนาดเท่ามือจับซึ่งง่ายต่อการพกพาและปกปิด น้ำหนักโดยทั่วไปของคอมลิงก์จะอยู่ที่ประมาณ 0.1 กิโลกรัม ในรุ่นที่พัฒนาแล้วจะมีระบบเปลี่ยนข้อความให้เป็นรหัส ตัวหาคลื่น เครื่องขยายเสียง และตัวเก็บข้อมูลภายในตัว คอมลิงก์บางรุ่น อย่างที่ใช้โดยเจได จะติดตั้งอุปกรณ์ความปลอดภัยที่ซับซ้อนซึ่งจะป้องกันการใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต คอมลิงก์มักถูกติดเข้ากับหมวก อย่างหมวกของโคลนทรูปเปอร์และสตอร์มทรูปเปอร์สวม

โดยปราศจากดาวเทียมขยายเสียง คอมลิงก์แบบปกติจะมีพิสัยประมาณ 50 กิโลเมตร พิสัยจะลดลงอย่างมากหากใช้ในเขตชุมชนเมือง เนื่องมาจากระดับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่แทรกแซงนั้นมีปริมาณสูง ถึงแม้ว่าจะหลีกเลี่ยงได้ด้วยการใช้สายส่งสัญญาณเอาตามเครือข่าย พิสัยนั้นขึ้นอยู่กับแหล่งพลังงานและการคุยตอบโต้ คอมลิงก์ที่ต้องการพลังงานระดับสูง (อย่างที่ใช้กันในยานพาหนะ) จะมีพิสัยไกลมากกว่าคอมลิงก์มือถือที่ใช้โดยพลเมือง ระหว่างปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวินจนถึงปีที่ 8 หลังยุทธการยาวิน คอมลิงก์ที่มีระบบรักษาความปลอดภัยจะมีราคาอยู่ที่ 200 เครดิต

คอมลิงก์นั้นยังสามารถใช้บนยานอวกาศได้อีกด้วย โดยหลักแล้วมันจะใช้เพื่อการสื่อสารพิสัยใกล้อย่างเช่นการกำกับการลงจอดของยานและการจัดแถว สำหรับการสือ่สารพิสัยไกล ยานอวกาศหลายลำจะใช้วิทยุอวกาศ ซึ่งต้องการพลังงานในระดับสูง

คอมลิงก์ในปัจจุบันยังมีความสามารถในการแกะรอยคอมลิงก์เครื่องอื่นได้อีกด้วย
อิซาเบลลา รอสเซลลินี

อิซาเบลลา รอสเซลลินี (18 มิถุนายน ค.ศ. 1952 - ) เป็นนักแสดง นางแบบ นักเขียนชาวอิตาลี มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากการเป็นนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางลังโคม เป็นเวลาถึง 14 ปีติดต่อกัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 ถึง ค.ศ. 1996 และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "Blue Velvet" และ "Death Becomes Her"

อิซาเบลลา รอสเซลลินี เกิดที่กรุงโรม เป็นบุตรสาวของอิงกริด เบิร์กแมน นักแสดงหญิงชาวสวีเดน กับโรแบร์โต รอสเซลลินี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เธอมีฝาแฝด ชื่อ อิซอตตา อิงกริด รอสเซลลินี ซึ่งไม่ได้เป็นนักแสดง แต่เป็นศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีอิตาลี

ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับมาร์ติน สกอร์เซซี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1979 - 1982 และสมรสใหม่กับ โจนาธาน วีเดอแมนน์ ชาวอเมริกัน ระหว่างปี 1983 - 1986 โดยให้กำเนิดบุตรสาว 1 คน ชื่อ เอเลททรา รอสเซลลินี วีเดอแมนน์ เมื่อปี 1983 และได้ใช้ชีวิตคู่กับเดวิด ลีนช์ ผู้กำกับชาวอเมริกัน (1986-1991) กับแกรี โอลด์แมน นักแสดงชาวอังกฤษ (1994-1996)
รักเร่

รักเร่ เป็นพันธุ์ไม้ดอกในสกุล "Dahlia" ที่มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก โคลัมเบีย และทั่วไปในทวีปอเมริกากลาง ดอกมีรูปทรงและสีสันสวยงามสะดุดตา ก้านดอกแข็งแรง นิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก เช่นเดียวกับกุหลาบ แต่ในประเทศไทยไม่นิยมปลูก เนื่องมาจากมีชื่อที่ไม่เป็นมงคล

รักเร่เป็นไม้พุ่ม รากมีลักษณะคล้ายหัว ลำต้นแตกกิ่งก้านสาขามากมาย ดอกเป็นแบบเดียวกับเบญจมาศ ก้านดอกยาวแข็งแรง กลีบดอก แบ่งออกเป็น 2 ตอน กลีบดอกชั้นนอกนี้แผ่กว้างออก หรืออาจจะห่อเป็นหลอดก็ได้แล้วแต่ชนิดของดอก มีเกสรตัวผู้และตัวเมียอยู่ในดอกเดียวกัน กลีบรองดอก ด้านในเป็นแผ่นบาง ๆ เรียงกันเป็นระเบียบติดอยู่กับฐานของดอก ส่วนกลีบรองดอกด้านนอบเล็กกว่าด้านใน เมล็ดมีลักษณะเป็นรูปไข่ ดอกมีหลายสี เช่น ชมพู น้ำเงิน ขาว แดง แสด ส้ม ม่วง และเหลือง เป็นต้น

รักเร่ชอบขึ้นในที่กลางแจ้งแดดจัด แต่มีความชื้นพอเพียง ควรปลูกในดินที่ร่วนซุยและระบายน้ำได้ดี บางครั้งจำเป็นต้องหาวัสดุคลุมดินให้รักเร่ เช่น ฟาง ใบไม้แห้ง หรือเปลือกถั่ว เป็นต้น
สำหรับการขยายพันธุ์รักเร่นั้น สามารถเพาะเมล็ด ปักชำกิ่ง ต่อกิ่ง หรือใช้ราก เมื่อต้นให้ดอกแล้วต้นจะแก่และโทรมไปในที่สุด โดยจะทิ้งรากที่เป็นหัวไว้ในดิน ให้ตัดต้นเหนือระดับดินประมาณ 3 นิ้ว เพราะส่วนของตาที่จะเจริญเป็นต้นใหม่จะอยู่บริเวณโคนต้น แล้วจึงขุดหัวขึ้นมาจากดิน

หัวใต้ดิน นำมาต้มกับหมูรับประทานแก้โรคหัวใจ แก้ไข้ต้น น้ำคั้นจากต้นมีฤทธิ์เป็นยาปฏิชีวนะอ่อน ๆ ฆ่าเชื้อ Staphylococcus แต่สำหรับใบรักเร่ บางพันธุ์มีพิษ ไม่นิยมรับประทาน

ในอเมริกามีคดีฆาตกรรมดัง ที่ยังเป็นปริศนามาถึงทุกวันนี้อยู่คดีหนึ่งชื่อว่า Black Dahlia (ดอกรักเร่สีดำ)
รีโอแกรนด์

รีโอแกรนด์ () หรือ รีโอบราโบ () จากชื่อเต็ม รีโอบราโบเดลนอร์เต () ตามที่เรียกกันในประเทศเม็กซิโก เป็นแม่น้ำที่กั้นพรมแดนระหว่างรัฐเทกซัสของสหรัฐอเมริกา กับรัฐชีวาวา รัฐโกอาวีลา รัฐนวยโวเลออง และรัฐตาเมาลีปัสของเม็กซิโก มีความยาวทั้งสิ้น 3,034 กิโลเมตร หรือ 1,885 ไมล์ นับว่าเป็นเม่น้ำที่มีความยาวเป็นอันดับ 4 ในสหรัฐอเมริกา

รีโอแกรนด์มีต้นน้ำในอุทยานแห่งชาติรีโอแกรนด์ในรัฐโคโลราโด โดยเป็นการรวมตัวของสายน้ำเล็กหลายสายที่ตีนเขาแคนบี (Canby Mountain) จากนั้นแม่น้ำจะไหลผ่านหุบเขาแซนลูอิส (San Luis Valley) และมุ่งหน้าลงใต้เข้าสู่รัฐนิวเม็กซิโก ผ่านเมืองแอลบูเคอร์คีและลัสกรูเซส จากนั้นจะไหลเข้ารัฐเทกซัสผ่านเมืองเอลแพโซ ซึ่งจากจุดนี้เป็นรต้นไป แม่น้ำจะกลายเป็นพรมแดนระหว่างสหรัฐอเมริกากับเม็กซิโก โดยรีโอแกรนด์จะมีแม่น้ำสาขาหลัก คือ แม่น้ำกอนโชส (Rio Conchos) ซึ่งไหลมาบรรจบกันที่เมืองโอคีนากา ในรัฐชีวาวา สำหรับแม่น้ำสาขาอื่น ได้แก่ แม่น้ำเพคอส (Pecos) และแม่น้ำเดวิลส์ (Devils) ซึ่งจะไหลมาบรรจบกับรีโอแกรนด์บริเวณเขื่อนอะมิสแทด (Amistad) แม้ว่ารีโอแกรนด์จะมีความยาวมาก แต่ก็ไม่สามารถใช้สำหรับการเดินเรือมหาสมุทรหรือเรือเล็กอื่น ๆ ได้ เนื่องจากแม่น้ำมีปริมาณน้ำที่น้อยมาก กล่าวคือ มีปริมาณเพียง 1 ใน 20 ของแม่น้ำโคโลราโด และ 1 ใน 100 ของแม่น้ำมิสซิสซิปปีเท่านั้น
ผู้จัดการโครงการ

ผู้จัดการโครงการ คือบุคคลที่ทำหน้าที่ในส่วนของการบริหารโครงการ รับผิดชอบในส่วนของการวางแผน การดำเนินการ และการจัดการโครงการ โดยส่วนใหญ่หน้าที่ของผู้จัดการโครงการจะมีกล่าวถึงใน อุตสาหกรรมการก่อสร้าง สถาปัตยกรรม การพัฒนาซอฟต์แวร์

ผู้จัดการโครงการทำหน้าเป็นตัวแทนของบริษัทในการตอบสนองความต้องการของลูกค้า ในการจัดการ เวลา ราคา และคุณภาพของงานให้เป็นไปตามเป้าหมายที่วางไว้ โดยนอกจากนี้ยังบริหารความเสี่ยง และพนักงานอีกด้วย