seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สาธารณรัฐโดมินิกัน

สาธารณรัฐโดมินิกัน (; ) เป็นประเทศหนึ่งในทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งอยู่บนพื้นที่ 2 ใน 3 ทางทิศตะวันออกของเกาะฮิสปันโยลาซึ่งขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ในหมู่เกาะเกรตเตอร์แอนทิลลีส เกาะนี้ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน ทางทิศตะวันตกของเปอร์โตริโก และอยู่ทางทิศตะวันออกของคิวบาและจาเมกา โดยสาธารณรัฐโดมินิกันมีอาณาเขตจรดเฮติทางทิศตะวันตก

สาธารณรัฐโดมินิกันเป็นคนละประเทศกับดอมินีกา ซึ่งเป็นประเทศในทะเลแคริบเบียนอีกประเทศหนึ่ง

สาธารณรัฐโดมินิกันตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะฮิสปันโยลา ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสองในทะเลแคริบเบียนรองจากเกาะคิวบา โดยเกาะได้ถูกแบ่งเป็นประเทศเฮติทางทิศตะวันตก สาธารณะรัฐโดมินิกันมีพื้นที่ประมาณ 48,442 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นประเทศที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองในหมู่เกาะทะเลแคริบเบียนรองจากคิวบาอีกด้วย เมืองหลวงคือซานโตโดมิงโกตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเกาะ พื้นที่ทั้งหมดของประเทศตั้งอยู่ในเขตร้อนจึงทำให้มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้น และยังได้รับอิทธิพลจากพายุเฮอร์ริเคนในช่วงเดือนสิงหาคมถึงเดือนพฤศจิกายน

รูปแบบการปกครอง ระบอบประชาธิปไตย โดยใช้ระบบรัฐสภาและประธานาธิบดีแบบเดียวกันกับสหรัฐอเมริกา

ประมุขของประเทศ ประธานาธิบดี ซึ่งดำรงตำแหน่งทั้งประมุขของรัฐและประมุขของรัฐบาล มีวาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี โดยประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ได้แก่ นาย Leonel Fernández Reyna ซึ่งได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นสมัยที่ 3 เมื่อปี 2551 (สมัยแรก ปี 2539 และสมัยที่สอง ปี 2547) และการเลือกตั้งครั้งต่อไปจะมีขึ้นในปี 2555

ฝ่ายบริหาร ประธานาธิบดีเป็นผู้นำฝ่ายบริหาร โดยมีอำนาจแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี รัฐบาลชุดปัจจุบันนำโดยพรรค PLD ซึ่งครองเสียงข้างมากในรัฐสภาด้วย

ฝ่ายนิติบัญญัติ เป็นระบบสภาคู่ ซึ่งได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน โดยมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 4 ปี ประกอบด้วยวุฒิสภา ซึ่งมีสมาชิก 32 คน โดยมีที่มาจากการเลือกตั้งใน 31 จังหวัดๆ ละ 1 คน และเขตประเทศ 1 คน ส่วนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีจำนวน 183 คน
ประเทศเฮติ

เฮติ (; ; ครีโอลเฮติ: ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐเฮติ (; ; ครีโอลเฮติ: ) เป็นประเทศหนึ่งในกลุ่มประเทศแคริบเบียน ซึ่งอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งอยู่บนเกาะฮิสปันโยลาในทะเลแคริบเบียน โดยมีเกาะเล็ก ๆ ใกล้เคียงด้วย คือ ลากอนาฟว์, ลาตอร์ตูว์, เลแกมิต, อีลาวัช, ลากร็องด์แก และนาวัส (ซึ่งมีข้อพิพาทกับสหรัฐอเมริกา) โดยประเทศเฮติมีพรมแดนทางทิศตะวันออกติดกับสาธารณรัฐโดมินิกัน มีพื้นที่ 27,750 ตารางกิโลเมตร (10,714 ตารางไมล์) มีเมืองหลวงคือปอร์โตแปรงซ์

อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศสแห่งนี้ประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2347 ใช้ชื่อประเทศว่าเฮติ ซึ่งมาจากชื่อเกาะในคำอาราวักเก่าว่า "อายีตี" (Ayiti) โดยถือว่าเป็นประเทศเอกราชแห่งที่ 2 ในทวีปอเมริกา (รองจากสหรัฐอเมริกา) และเป็นสาธารณรัฐเอกราชของคนผิวดำแห่งแรกของโลกอีกด้วย แต่ทั้ง ๆ ที่เก่าแก่และมีอายุยาวนาน เฮติกลับเป็นชาติที่ยากจนที่สุดในซีกโลกตะวันตก

วันอังคารที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลาท้องถิ่น 16:53:09 (หรือตรงกับเช้าวันพุธที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลา 04.53 นาฬิกา ตามเวลาประเทศไทย) ก็ได้เกิดแผ่นดินไหวในเฮติที่มีขนาด 7.0 โดยศูนย์กลางแผ่นดินไหวห่างจากกรุงปอร์โตแปรงซ์ เมืองหลวงของประเทศไปราว 25 กิโลเมตร (หรือ 16 ไมล์) ซึ่งนับเป็นเหตุแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 200 ปี ซึ่งมีผู้คนล้มตายมากกว่า 316,000 คน และไร้ที่อยู่ไม่น้อยกว่า 1,300,000 คน ทำให้ประเทศเฮติตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ที่สุดในรอบ 200 ปี

รูปแบบการปกครอง ประชาธิปไตย สาธารณรัฐ

ประมุขของประเทศ ประธานาธิบดี มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี
ปัจจุบัน นาย Rene Preval เข้ารับตำแหน่งวันที่ 14 พ.ค. 2549

รัฐธรรมนูญปัจจุบัน มีนาคม พ.ศ. 2544 แต่มีการปฏิวัติและยกเลิกการใช้รัฐธรรมนูญหลายครั้ง จนกระทั่งกลับมาใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้อีกครั้งเมื่อพฤษภาคม พ.ศ. 2549
สภานิติบัญญัติ มีระบบสองสภา ประกอบด้วยวุฒิสมาชิก 27 คน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 83 คน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี

ฝ่ายบริหาร นายกรัฐมนตรีเป็นประมุขของรัฐบาล (ปัจจุบัน Jacques-Edovard Alexis เข้ารับตำแหน่งวันที่ 30 พ.ค. 2549) คณะรัฐมนตรีเลือกโดยนายกรัฐมนตรีจากการหารือกับประธานาธิบดี

ฝ่ายตุลาการ ตั้งอยู่บนระบบกฎหมายโรมัน มีคณะลูกขุน

ประเทศเฮติแบ่งออกเป็น 10 จังหวัด (departments) ได้แก่

ภาพรวม ระบบเศรษฐกิจพึ่งพิงอยู่กับเกษตรกรรม โดยสองในสามของประชากรยังชีพโดยการเกษตร

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ 8.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

อัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ร้อยละ 2.3
GDP (พ.ศ. 2546) 2.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
GDP per capita (พ.ศ. 2546) 400 ดอลลาร์สหรัฐ

โครงสร้างผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ 
เกษตร ร้อยละ 28 
อุตสาหกรรม ร้อยละ 20
บริการ ร้อยละ 52

อัตราเงินเฟ้อ ร้อยละ 13

อัตราการว่างงาน 2 ใน 3

สินค้าส่งออกที่สำคัญ อุตสาหกรรมขนาดเล็ก มะม่วง น้ำมัน โกโก้
สินค้านำเข้าที่สำคัญ เครื่องจักร อาหารเครื่องดื่ม ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เคมีภัณฑ์

ประเทศคู่ค้า เนเธอร์แลนด์ โดมินิกัน แคนาดา

10.85 ล้าน (พ.ศ. 2559)

ภาษาประจำชาติคือ ภาษาฝรั่งเศส

วันที่ 1 มกราคม ของทุกๆปีเป็นการที่ประชาชนเฮติระลึกถึงการเป็นเอกราชจากฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2347
ภาษาสมอลล์ทอล์ก

ภาษาสมอลล์ทอล์ก (Smalltalk) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุที่ได้ออกแบบในปี ค.ศ. 1970 ที่ Xerox PARC โดย อลันด์ เคย์ (ผู้ริเริ่มใช้คำเรียกว่า Object-oriented) Dan Ingalls Ted Kaehler Adele Goldberg และคนอื่นๆ ภาษาสมอลทอล์คยังคงมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และมีชุมชนผู้ใช้ที่เหนียวแน่น ภาษาสมอลล์ทอล์กเป็นภาษาที่มีกระบวนการจำแนกชนิดแบบยืดหยุ่น (dynamic)

รูปแบบประโยคของภาษา Smalltalk เป็นดังนี้

เปรียบเทียบกับ รูปแบบเดียวกันถ้าอยู่ในภาษา C

ในภาษา Smalltalk ไม่ต้องประกาศชนิดของ ตัวแปร หรือ ออปเจ็ก
การปรับเปลี่ยนชนิดของตัวแปรใน Smalltalk ทำได้โดยไม่ต้องผ่านฟังก์ชันใดๆ

การวางประโยคทำได้สองวิธี คั่นประโยคโดยใช้จุด
และรวมประโยคเป็น ออปเจ็กเดียวโดยใช้บล็อก
การเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์

การเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์ () เป็นการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุชนิดหนึ่งซึ่งไม่ใช้แนวความคิดเรื่องคลาส การใช้ซ้ำพฤฒิกรรมของวัตถุทำได้โดยการโคลนวัตถุแม่แบบที่มีอยู่แล้ว

ตัวอย่างดั้งเดิมและเป็นที่ยอมรับที่สุดของการเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์คือภาษาSelf ซึ่งพัฒนาโดย David Ungar และ Randall Smith อย่างไรก็ตามการเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์ ได้รับความนิยมอย่างมากเมื่อไม่นานมานี้และถูกนำไปใช้ใน ภาษาจาวาสคริปต์ Squeak เมื่อใช้วิวเวอร์เฟรมเวิร์คจัดการกับส่วนโปรแกรมแบบ Morphic Cecil NewtonScript Io MOO REBOL Kevo และภาษาอื่นๆ อีกมากมาย
ซานฟรานซิสโก

ซานฟรานซิสโก หรือ แซนแฟรนซิสโก () คือเมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา มีประชากร ประมาณ 808,976 คน ซึ่งเป็นเมืองที่มีความหนาแน่นประชากรเป็นอันดับสองของประเทศ เมืองซานฟรานซิสโกตั้งอยู่บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก

ชาวยุโรปกลุ่มแรกที่มาตั้งรกรากในซานฟรานซิสโกคือชาวสเปน โดยในปี ค.ศ. 1776 เมืองมีชื่อว่า เซนต์ฟรานซิส (St. Francis) ในภายหลังจากช่วงยุคตื่นทองในปี ค.ศ. 1848 ทำให้ประชากรในซานฟรานซิสโกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และเมืองเติบโตอย่างมาก ถึงแม้ว่าซานฟรานซิสโกจะประสบปัญหา แผ่นดินไหวและไฟไหม้ขนาดใหญ่ในช่วงปี ค.ศ. 1906 ซานฟรานซิสโกกลับฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว และได้ชื่อว่าเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งในแถบชายฝั่งตะวันตกของประเทศ

ซานฟรานซิสโกมีลักษณะภูมิประเทศที่เป็นเขา และมีชายฝั่งติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก สัญลักษณ์ที่ขึ้นชื่อของเมืองซานฟรานซิสโกได้แก่ สะพานโกลเดนเกต และแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงได้แก่ เกาะอัลคาทราซ รถรางซานฟรานซิสโก Pier 39 และ ถนนลอมบาร์ด ทีมกีฬา อเมริกันฟุตบอล ที่สำคัญได้แก่ ซานฟรานซิสโก 49ers เป็นเมืองเศรษฐกิจที่มีขนาดใหญ่ และชาวเอเชียอาศัยที่อ่าวซานฟรานซิโกเป็นจำนวนมาก
อำเภอเมืองอุทัยธานี

อำเภอเมืองอุทัยธานี เดิมคือหมู่บ้านสะแกกรัง สมัยสุโขทัยเรียก "อู่ไทย" หมายถึงที่อยู่ของคนไทย เป็นเมืองหน้าด่านสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสมรภูมิสำคัญในการขับไล่พม่า สมัยกรุงธนบุรี เมืองอู่ไทยย้ายมาตั้งอยู่ที่บ้านสะแกกรัง จนกลายเป็นชุมชนเติบโตถึงปัจจุบัน อนึ่ง บ้านสะแกกรังยังเป็นที่ประสูติของพระราชบิดาของรัชกาลที่ 1 มีพระบรมรูปของพระองค์ประดิษฐานในพลับพลาจัตุรมุขบนยอดเขาสะแกกรัง ในปัจจุบันมีวัดสังกัสรัตนคีรีตั้งอยู่ทีเชิงเขาสะแกกรัง ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์เป็นระยะเวลานาน 214 ปี

อำเภอเมืองอุทัยธานีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอเมืองอุทัยธานีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 86 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองอุทัยธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
กาฐมาณฑุ

กาฐมาณฑุ [กาด-มาน-ดุ] (, ) เป็นเมืองหลวงของประเทศเนปาล และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดด้วย เป็นพื้นที่เมืองและชานเมืองที่มีประชากรประมาณ 3.2 ล้านคนในพื้นที่ 3 เมืองในหุบเขากาฐมาณฑุในเนปาลกลาง บนแม่น้ำพาคมตี (Bagmati) อีก 2 เมืองคือปาฏัน (Patan) และภักตปุระ (Bhaktapur) กาฐมาณฑุตั้งที่ 27°43' เหนือ 85°22' ตะวันออก (27.71667, 85.36667) 
เมืองนี้ยังได้รับการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้เป็นครั้งแรกอีกด้วย และเมืองนี้เป็นเมืองหลวงเมืองเดียวในโลกที่มีตำรวจจราจรเป็นตำรวจหญิง
ศาสนาอียิปต์โบราณ

เทพปกรณัมแห่งไอยคุปต์ หรือ ศาสนาของชาวไอยคุปต์ (อียิปต์โบราณ) คือศาสนาหรือความเชื่อในรูปแบบพหุเทวนิยม ของชาวอียิปต์โบราณ เมื่อกว่า 3,000 ปีที่แล้ว โดยจะนับถือเทพเจ้าหลายองค์ด้วยกัน ที่สำคัญๆ ได้แก่ เทพรา เทพโอสิริส เทพโฮรุส เทพอานูบิส เทวีไอสิส เทวีเสลเคต อิมโฮเตป อาเมนโฮเตป เป็นต้น
รา (เทพ)

รา () หรือ เร () หรือ อาเมน-รา () หรือ อามอน-รา () คือ เทพแห่งดวงอาทิตย์ในตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์ของอียิปต์
โบราณสัญลักษณ์ของเทพราคือวงกลมหนุนอยู่บนเรือ แต่ส่วนมากมักเป็นมนุษย์ พระเศียรเป็นนกเหยี่ยว เชื่อว่าถือกำเนิดมาจากแม่น้ำแห่งเทพนุน กายล้อมรอบด้วยกลีบดอกบัว ทุกวันเมื่อเข้าสู่ราตรีกาล เทพราจะกลับมาบรรทมในดอกบัวนี้ สัญลักษณ์ของพระองค์เป็นนกศักดิ์สิทธิ์ เรียกว่า นกเบนนู (Bennu bird) เกาะที่ยอดพีระมิด ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งแสงอาทิตย์
เทพราเป็นดั่งบิดาแห่งมวลมนุษย์และสรรพสิ่งทั้งหลาย ทรงสร้างเทพชู เทพแห่งลม เทพีเตฟนุต เทวีแห่งสายฝน เทพเกบ เทพแห่งปฐพี เทพีนัต เทวีแห่งท้องฟ้าและ เทพฮาปี เทพแห่งแม่น้ำนิลนาม เทพรามีหลายพระนามด้วยกันคือ ในตอนเช้ามักถูกเรียกว่า เฆปรี (Khepri) หรือ เฆเปรา (Khepera) เรียกว่าราในตอนกลางวัน และตุม (Tum) หรืออาตุม (Atum) ในตอนเย็น
เทพรา จะเสด็จออกจากเมืองเฮลีโอโปลิสพร้อมกับเหล่าเทพเจ้า โดยใช้เรือสุริยันเป็นยานพาหนะ เพื่อตรวจเยื่ยมราษฎรในแคว้นทั้ง 12 แคว้น ทำให้เกิดแสงอาทิตย์ตลอด 12 ชั่วโมงใน 1 วัน และในเวลากลางคืนพระองค์จะท่องไปในแดนมตภพดูอัตจากฝั่งตะวันตกไปฝั่งตะวันออก และมีตำนานเกี่ยวกับเทพราอีกมากมาย แต่ก่อนเทพราจะมีเฉพาะฟาโรห์เท่านั้นที่สักการะได้
โอไซริส

โอไซริส (; ) เป็นเทพอียิปต์ซึ่งมักได้รับการระบุว่า เป็นเทพแห่งชีวิตหลังความตาย เทพแห่งนรก และเทพแห่งวิญญาณ เดิมทีเชื่อกันว่า เป็นบุรุษเพศ มีกายสีเขียว มีมัสสุดังฟาโรห์ กายเบื้องล่างพันผ้าห่อศพไว้ ฉลองมงกุฏประดับขนนกกระจอกเทศสองข้าง หัตถ์ทั้งสองถือตะขอกับไม้หวดข้าว

ถือกันมาระยะหนึ่งว่า โอไซริสเป็นโอรสของเก็บ (Geb) เทพผืนดิน กับนัต (Nut) เทพีท้องฟ้า ทั้งเป็นเชษฐภาดาและภัสดาของไอซิส (Isis) มีโอรสด้วยกันหนึ่งองค์เมื่อสิ้นชนม์ไปแล้ว คือ ฮอรัส (Horus) โอไซริสยังเกี่ยวเนื่องกับสมญาที่ว่า "เค็นที-อาเมนทีอู" (Khenti-Amentiu) แปลว่า ที่สุดแห่งชาวตะวันตก ซึ่งหมายถึง การได้ปกครองนรกภูมิ โอไซริสในฐานะมัจจุราชนั้นบางทีได้รับการเรียกขานว่า "เจ้าชีวิต" (king of the living) เพราะชาวอียิปต์โบราณถือว่า วิญญาณที่ได้รับเซ่นสรวงบูชานั้นเป็น "สิ่งมีชีวิต" (living one)

โอไซริสปรากฏเป็นครั้งแรกในช่วงกลางราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ แต่น่าเชื่อว่า ได้รับการเคารพบูชามาก่อนหน้านั้นแล้ว นอกจากนี้ สมญา "เค็นที-อาเมนทีอู" ยังปรากฏย้อนหลังไปถึงราชวงศ์ที่หนึ่งโดยเป็นสมัญญาสำหรับพระมหากษัตริย์ด้วย เรื่องราวเกี่ยวกับโอไซริสนั้นส่วนใหญ่ได้มาจากการกล่าวถึงในตำราพีระมิด (Pyramid Texts) ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อปลายราชวงศ์ที่ห้า ตลอดจนเอกสารในชั้นหลัง ๆ เช่น ศิลาชาบากา (Shabaka Stone) และคัมภีร์เรื่อง "การชิงชัยระหว่างฮอรัสกับเซท (Contending of Horus and Seth)" รวมถึงการพรรณนาในงานเขียนของปรัชญาเมธีกรีกหลายคน เช่น พลูตาร์ก (Plutarch) และดีโอโอรัส ซีกูลัส (Diodorus Siculus)

ในนรกภูมิ ถือว่า โอไซริสเป็นตุลาการผู้เปี่ยมเมตตา ทั้งยังทำหน้าที่แทนนรกในการบันดาลให้เกิดสรรพชีวิต รวมถึง การแตกหน่อก่อผลของพืชผัก และการสร้างน้ำท่วมเพื่อความอุดมสมบูรณ์ริมฝั่งไนล์ นอกจากนี้ โอไซริสยังได้ชื่อว่าเป็น "กามเทพ" "พระผู้ปราศศัตรูและทรงเยาว์วัยตลอดกาล" และ "เจ้าแห่งความสงัด" พระเจ้าแผ่นดินอียิปต์จะทรงเป็นส่วนหนึ่งของโอไซริสเมื่อสิ้นพระชนม์แล้ว เชื่อกันว่า เมื่อสิ้นพระชนม์ โอไซริสจะสถิตอยู่ในพระวิญญาณ และพระวิญญาณที่มีโอไซริสเป็นส่วนหนึ่งนี้จะดำรงอยู่ชั่วกัลปาวสานหลังผ่านพิธีกรรมทางไสยเวทบางประการ ครั้นถึงช่วงอาณาจักรใหม่ ความเชื่อเปลี่ยนไปว่า ใช่แต่พระเจ้าแผ่นดินเท่านั้นที่จะเข้ารวมกับโอไซริสในโลกหลังความตาย บุคคลธรรมดาสามัญทั้งหลายก็ด้วย แต่ต้องผ่านพิธีกรรมทำนองเดียวกัน

ไอโซริสได้รับการนับถือเป็นมัจจุราชมาจนศาสนาอียิปต์โบราณระงับไปในช่วงคริสตกาล
ฮอรัส

เทพฮอรัส () คือหนึ่งในเทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์ ผู้เป็นพระโอรสของเทพโอซีริส และเทวีไอซิสและเป็นพระสวามีของแฮธอร์ ทรงเป็นเทพที่เกิดจากการรวมกันของเทพนกเหยี่ยวและเทพแห่งแสงสว่าง มีพระเนตรขวาเป็นดวงอาทิตย์ พระเนตรซ้ายเป็นดวงจันทร์ และ คนอียิปต์โบราณมีความเชื่อว่าการเกิดกลางวันกลางคืนนั้นเกิดจากการบินรอบโลกของเทพฮอรัส
สัญลักษณ์ของเทพฮอรัสคือเป็นมนุษย์ที่มีศีรษะเป็นนกเหยี่ยว ทรงสวมมงกุฎสองชั้นหรือแกะสลักเป็นรูปวงสุริยะมีปีกอยู่ที่รั้ววิหารประจำพระองค์ หรือคือนกเหยี่ยวกำลังบินอยู่เหนือการสู้รบของฟาโรห์ ที่อุ้งเล็บมีแส้แห่งความจงรักภักดีและแหวนแห่งความเป็นนิรันดร์อยู่
เทพฮอรัสมีพระนามมากมายตามท้องที่ที่สักการะและความเชื่อ เช่น เทพฮาโรเอริส (Haroeris) ฮอรัส เบฮ์เดตี (Horus Behdety) ฮาราเคต ฮาร์มาฆิส (Harmakhis) และ ฮาร์สีเอสิส (Harsiesis)
อะนูบิส

อะนูบิส หรือ อะนิวบิส () คือหนึ่งในเทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์

อะนูบิสเป็นโอรสของเทวีเนฟทิส และเทพโอซิริส มีสัญลักษณ์เป็นสุนัขไนสีดำเพราะออกเวลากลางคืน ทะเลทรายใกล้สุสาน ทรงได้รับความเคารพมากในไอยคุปต์ทะเลทรายแห่งตะวันตกที่เรียกว่าบ้านแห่งความตาย
ทรงเคยเป็นเทพแห่งความตายมาก่อนเทพโอซิริสและเป็นเทพแห่งความตายสำหรับฟาโรห์องค์แรก เทวีไอซิสทรงเลี้ยงพระองค์มาดั่งลูกในไส้ เมื่อโตขึ้นเทพอะนูบิสจึงเป็นผู้ปกป้องพระนาง
พระองค์เป็นผู้เสาะหาน้ำมันหอมหรือยาที่หายากในการทำมัมมี่ศพเทพโอซิริสร่วมกับเทวีไอวิสและเทวีเนฟทิสพระมารดา จากนั้นพระองค์จะทำพิธีศพให้เทพโอซิริส พิธีที่พระองค์ทรงคิดขึ้นนั้นเป็นรูปแบบพิธีการฝังศพในเวลาต่อมา
มีความเชื่อว่าเทพอะนูบิสมีบทบาทอย่างมากมายหลายประการ ยกตัวอย่าง เช่น

ที่สำคัญที่สุดคือ ทรงเป็นผู้ช่วยในการชั่งวิญญาณ โดยเป็นผู้ดูตาชั่งอย่างละเอียดโดยมีขนนกเป็นเครื่องวัดถ้าขนนกเอนขึ้นแปลว่ามีความผิดมาก ถ้าคนนกเอนลงถือว่ามีความดีมาก ส่วนเทพทอทจะเป็นผู้บันทึกการตัดสิน เมื่อถือว่าวิญญาณนั้นบริสุทธิ์แล้ววิญญาณจะไปเข้าเฝ้าเทพโอซิริส เพื่อพิพากษาให้ไปสู่ในโลกแห่งวิญญาณใหม่ หากไม่บริสุทธิ์จะถูกลงโทษอย่างโหดร้าย
เทพอะนูบิสมีสัญลักษณ์เป็นชาย มีศีรษะเป็นสุนัขในหรือเป็นสุนัขคอยติดตามเทวีไอซิส หรือเป็นสุนัขจิ้งจอก หรือสุนัขชูคอหมอบอยู่ที่ฐานหรือบนหลุมศพ
เซอร์เค็ต

เซอร์เค็ต () เป็นหนึ่งในเทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์ เทวีแมงป่อง มีชื่อเสียงขึ้นมาโดยราชาแมงป่อง กษัตริยก่อนราชวงศ์ พระนางเกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ เพราะพระนางเป็นหนึ่งในเทวีผู้พิทักษ์ต้นน้ำทั้งสี่แห่งแม่น้ำนิล หน้าที่ของเทวีเซอร์เค็ตคือ เป็นคนเฝ้างูอาโปฟิส ศัตรูของเทพราที่ถูกมัดและขังไว้ใต้พิภพ พระนางเป็นชายาของเทพเนเฆบคาอู (Nekhebkau) เทพแห่งงูใหญ่ มีแขนเป็นมนุษย์ ซึ่งบางครั้งก็ถือว่าเป็นหนึ่งในเหล่าปีศาจซึ่งอาศัยอยู่ใต้โลก กล่าวกันว่าเทวีเซอร์เค็ตถูกมัดด้วยโซ่จนสวรรคต แต่พระสวามีของเธอบางครั้งก็เป็นเทพที่ดี คอยให้อาหารแก่วิญญาณของผู้ตาย ถ้าในกรณีนี้ เทวีเซอร์เค็ตก็เป็นเทวีที่ดีด้วย
โดยปกติแล้วเทวีเซอร์เค็ตจะช่วยเทวีไอสิสทำพิธีศพเทพโอสิริสและเป็นผู้ช่วยคอยดูแลเทพโฮรุส พระนางจะประทับยืนอยู่กับเทวีอีสิสตรงปลายโลงศพ และเป็นเทพ 1 ใน 4 ที่ประจำที่ไหเก็บเครื่องในมัมมี่ที่เก็บลำไส้
เทวีเซอร์เค็ตมีสัญลักษณ์เป็นมนุษย์ ศีรษะเป็นแมงป่อง หรือกายเป็นแมงป่อง ศีรษะเป็นมนุษย์ บางครั้งก็เป็นเช่นเดียวกับเทวีไอสิส หรือปกป้องผู้ตายด้วยปีกที่แขนของนาง
อิมโฮเทป

อิมโฮเทป (Imhotep) เป็นหนึ่งในมนุษย์เทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์

อิมโฮเทป เป็นอัครเสนาบดีของฟาโรห์โจเซอร์ (Djoser) ฟาโรห์องค์แรกหรือคนที่ 2 ของราชวงศ์ที่ 3 มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองเมมฟิส เป็นคนแรกที่บันทึกประวัติศาสตร์ของชาวไอยคุปต์ไว้ มีชื่อเสียงโด่งดังในความสามารถหลายอย่าง ทั้งเป็นนักเขียน เป็นหมอ เป็นนักบวชที่เรียนรู้หลักคำสอนของเฮลีออโปลีเทนและเป็นผู้ที่ค้นพบหลักวิชาดาราศาสตร์และสถาปัตยกรรม
ความฉลาดปราดเปรื่องของอิมโฮเทปทำให้ประชาชนเชื่อถือว่าเขาเกี่ยวข้องกับเทพองค์สำคัญ อย่างเช่น เทพปตาห์และเทพธอธ
ชาวไอยคุปต์ทุกสมัยรู้จักผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมของอิมโฮเทปในนามของปิรามิดขั้นบันไดหรือมาสตาบาแห่งโจเซอร์ที่ซักการา ใกล้ ๆ กับเมืองเมมฟิส พีระมิดชนิดนี้สร้างจากก้อนหินปูนที่นำมาจากเมืองตูรา (Tura) บนริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ เป็นพีระมิดแห่งแรกที่ก่อสร้างด้วยหินล้วน ๆ มีลักษณะเป็นขั้นบันไดขนาดใหญ่สำหรับกษัตริย์ขึ้นไปบนท้องฟ้า แวดล้อมด้วยวิหารที่ใช้สำหรับประกอบพิธีกรรมและสถานที่เฉลิมฉลองของกษัตริย์มากมาย
สัญลักษณ์ของอิมโฮเทปเป็นนักบวชโกนศีรษะ นั่งหรือคุกเข่าบนม้วนกระดาษพาไพรัส บางครั้งก็สวมกระโปรงยาวอย่างนักบวช ม้วนกระดาษพาไพรัสแสดงถึงแหล่งของความรู้ ส่วนการแต่งกายอย่างนักบวชนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ทางศาสนา

อิมโฮเทปทรงมีพีระมิดใต้ดินแห่งเมืองอบิดอสและมีกับดักมากมาย หน้าพีระมิดได้เขียนว่า "ตัวข้าขออยู่อย่างผาสุก หากใครรุกรานผู้นั้นบรรลัย" เป็นภาษาอียิปต์โบราณหรือไฮเออโรกลีฟอียิปต์ และมีสมบัติมากมายใกล้กับโรงศพและมีอาหารของทาส เป็นอาหารชั้นต่ำเช่น ขนมปังใส่กรวด ยาสีฟันหิน เหล้าหมัก และอยู่ในนั้นนานกว่า 3,000 ปี
เทอร์โบเกียร์

เทอร์โบเกียร์ () เป็นเฟรมเวิร์กขนาดใหญ่ สำหรับพัฒนาโปรแกรมประยุกต์บนเว็บที่ใช้ภาษาไพทอน สร้างขึ้นโดยการนำเอาส่วนโปรแกรมที่พัฒนาเรียบร้อยแล้ว เช่น MochiKit SQLObject CherryPy และ Kid ประกอบกับโปรแกรมที่เขียนขึ้นมาสำหรับเทอร์โบเกียร์โดยเฉพาะมารวมกัน ทำให้ส่วนโปรแกรมต่าง ๆ ทำงานร่วมกันได้โดยง่าย

เทอร์โบเกียร์ออกแบบตามสถาปัตยกรรม Model-view-controller คล้ายกับ Struts และ Ruby on Rails เทอร์โบเกียร์ออกแบบมาเพื่อการสร้างโปรแกรมประยุกต์บนเว็บอย่างรวดเร็วในภาษาไพทอน
โรงเรียนกันทรลักษ์วิทยา

โรงเรียนกันทรลักษ์วิทยา (อังกฤษ: Kanthalakwittaya School) เป็นโรงเรียนมัธยมสหศึกษา ขนาดใหญ่พิเศษ 1 ใน 362 โรงเรียนยอดนิยมของประเทศ
ตั้งอยู่เลขที่ 443 ถนนดำรงสถิต ตำบลน้ำอ้อม อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ บนพื้นที่ประมาณ 30 ไร่ ก่อตั้งเมื่อ 
17 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 โดยมีนายวิรัตน์ ศิริบูรณ์ เป็นผู้บริหารคนแรก ในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ-ยโสธร เขต 28

กันทรลักษ์วิทยาถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในโรงเรียน 14 แห่งที่ได้รับงบประมาณสนับสนุนให้ไปพัฒนาให้มีมาตรฐานสากล และจัดการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษที่มีมาตรฐานระดับนานาชาติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาประเทศเป็นศูนย์กลางการศึกษาในภูมิภาคอาเซียน หรือ Education Hub บริหารจัดการหลักสูตรทั้งหมด 3 รูปแบบ คือ นานาชาติ พหุภาษา และหลักสูตรวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์สองภาษา

ปัจจุบันกันทรลักษ์วิทยา เป็นแบบพหุภาษานำร่องเฉพาะ ม.ต้น ซึ่งมีอยู่สายชั้นละ 1 ห้อง มีเด็กห้องละประมาณ 30 คน เรียนเป็นภาษาอังกฤษหมด ยกเว้นวิชาประวัติศาสตร์ พระพุทธศาสนา และภาษาไทย เน้นภาษาอาเซียน มีครูจาก พม่า เวียดนาม เขมร และลาว เข้ามาสอน เพื่อให้เด็กสามารถแลกเปลี่ยนความรู้ความเข้าใจในการติดต่อสื่อสารระหว่างประเทศเพื่อนบ้านได้ดี อีกทั้งได้รับคัดเลือกให้เป็นโรงเรียนมาตรฐาน World Class

เป็นผู้อำนวยการในขณะนั้น 
ให้นางอารุวรรณ ธิบูรณ์บุญ อาจารย์ 2 ระดับ 7 รักษาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายแผนและพัฒนา
กับโครงสร้างกาบริหารของโรงเรียน เพื่อให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพ มีขั้นตอบชัดเจอ รวดเร็ว ลดการซ้ำซ้อนทำให้งานมีประสิทธิภาพ 
ทั้งนี้ทุกฝ่าย / งานต้องมีเลขานุการ พัสดุ และแผนงาน ส่วนหมวดวิชาให้มีวัดผลหมวดวิชาเพิ่มขึ้นมาจากเลขานุการ พัสดุ และแผนงาน
ในแต่ละปีการศึกษาทั้งนี้เพื่อประสิทธิภาพของงาน
ของอำเภอกันทรลักษ์แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ
"ฝ่าย" เป็น "งาน" และให้ขึ้นตรงต่อผู้อนวยการต่อมาได้มอบให้ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายธุรการดูแลรับผิดชอบ ส่วนงานด้านวิชาการและ
อาคารสถานที่ได้พัฒนาไม่หยุดยั้ง
"วิชาการเด่น เน้นคุณธรรม นำสิ่งแวดล้อง" โดยมุ่งเน้นเพื่อให้นโยบายมีความเป็นรูปธรรมท่านได้ขยายห้องสมุด ขยายโรงอาหารและ
ปรับปรุงหอพระ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อกันทรลักษ์พุทธมงคล ตลอดทั้งได้จัดทำเสาธงใหม่
เปิดโอกาสให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาพัฒนาผู้เรียนให้เป็นคนดี คนเก่ง และมีความสุขภายใต้บรรยากาศที่ร่มรื่นสวยงามเอื้อ
ต่อการเรียนรู้ มุ่งสู่ความเป็นสากลบนพื้นฐานของความเป็นไทย" ทั้งนี้ในเบื้องต้นพัฒนาภูมิทัศน์ ดังนี้

นอกจากนี้ยังได้ปรับเปลี่ยนชื่อโครงสร้างการบริหาร ดังนี้

"80 พรรษาปวงประชาเป็นสุขศานต์" ระดับ ม.ต้น

กีฬาคณะสีจะจัดขึ้นในภาคเรียนที่ 2 ทุกปีการศึกษา คณะสีของโรงเรียนเป็นชื่อยุคสมัยในประวัติศาสตร์ไทยและปัจจุบัน(รัตนโกสินทร์)ใช้วิธีแบ่งนักเรียน มัธยมต้นที่เข้าใหม่ 
ด้วยการแบ่งเป็นห้องซึ่งนักเรียนทั้งหมดใน 1 ห้องจะสังกัดคณะสีเดียวกัน โดยเปลี่ยนคณะสีใหม่อีกครั้งเมื่อขึ้น มัธยมปลาย มีทั้งหมด 6 คณะสี อันประกอบด้วย

กิจกรรมการทำความสะอาดครั้งใหญ่หรือ Big Cleaning Day จะทำในช่วงเปิดภาคเรียนใหม่ เนื่องจากห้องเรียนทุกห้องของทุกอาคารไม่มีการทำความสะอาดหรือเวรประจำวันเป็นเวลาเกือบ 2เดือน ทำให้ห้องเรียนสกปรกและมีฝุ่นเกาะในบริเวณห้องจำนวนมาก โรงเรียนจึงได้จัดกิจกรรมนี้ขึ้น โดยให้นักเรียนนำผ้าขี้ริ้วมาจากบ้านของตนเอง ซึ่งถือว่าเป็นกิจกรรมที่ดีมากกิจกรรมหนึ่ง เป็นการสร้างความสามัคคีในหมู่เพื่อนร่วมห้อง
โทโยโอะ อิโต

โทโยโอะ อิโต (; 1 มิถุนายน พ.ศ. 2484 – ) หรือในชื่อ โตโย อิโต (Toyo Ito) เป็นชาวญี่ปุ่นซึ่งได้ชื่อว่าเป็น "หนึ่งในสุดยอดสถาปนิกที่มีพลังสร้างสรรค์และอิทธิพลในวงการสถาปัตยกรรมมากที่สุดคนหนึ่ง"

อิโตโด่งดังจากการสร้างอาคารที่มีแนวคิดแหวกแนวสุดโต่ง โดยที่เขาพยายามจะหลอมโลกทางกายภาพกับจินตภาพเข้าด้วยกัน เขาเป็นผู้นำในการสร้างสถาปัตยกรรมที่มีความเป็น"เมืองแห่งจินตนาการ"ร่วมสมัย

อิโตเป็นชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ พ.ศ. 2484 ที่โซล ประเทศเกาหลี ศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว โดยอยู่ในสตูดิโอ ของ เค็นโซ ทังเกะ จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2508 หลังจากที่เข้าทำงานในบริษัทคิโยโนริ คิคูทาเกะ อาร์คิเต็ก แอนด์ แอสโซซิเอท ได้ระยะหนึ่ง เขาก็ได้ออกมาตั้งบริษัทเอง มีชื่อว่า 'Urban Robot' (urbot) เมื่อ พ.ศ. 2514 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ใน พ.ศ. 2522 สำนักงานออกแบบของเขาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานสถาปนิก Toyo Ito & Associates

งานที่มีชื่อเสียงชิ้นแรกของเขา "White U" ใน พ.ศ. 2519 ที่เป็นบ้านของพี่สาวของเขา และ "Silver Hut" ใน พ.ศ. 2527 ซึ่งเป็นบ้านของเขาเอง ส่วนในโครงการ 'ที่พักอาศัยสำหรับหญิงผู้ไร้ที่อยู่อาศัยในกรุงโตเกียว' เมื่อ พ.ศ. 2528 นั้น เขาได้พัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับชุมชนเมืองขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ได้ โครงการต่อมาได้แก่ "Tower of winds" ในเมืองโยะโกะฮะมะ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และ "Egg of winds" ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ได้กลายเป็นจุดดึงดูดหลักของเมืองที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนในพื้นที่สาธารณะ

อิโตยังเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์ที่ มหาวิทยาลัยนอร์ทลอนดอน และเป็นวิทยากรรับเชิญที่ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มากมาย

เขาได้จัดแสดงผลงานตามที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผลงานที่มีชื่อว่า "Vision of Japan" ที่พิพิธภัณฑ์ Victoria and Albert Museum ในกรุงลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2534 และ "Vision and reality" ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยในรัฐหลุยเซียนา เมื่อ พ.ศ. 2543 รวมถึงการตระเวนแสดงผลงานชื่อ "Blurring architecture" (โตเกียว-แอนท์เวิร์บ-อ็อกแลนด์ ระหว่าง พ.ศ. 2542-2543) และ ผลงานนิทรรศการล่าสุด คือ 'The New Real in Architecture' เมื่อปลาย พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา ที่ Tokyo Opera City โทโยโอะ อิโต ได้รับรางวัลมากมาย เช่น:
พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ นักร้อง, นักดนตรี และกวีในแนวเพื่อชีวิต เจ้าของฉายา กวีศรีชาวไร่ เป็นสมาชิกคนหนึ่งของวงดนตรีเพื่อชีวิตคาราวาน ยุคเริ่มต้น รวมทั้งได้หนีเข้าป่าไปพร้อมกับคาราวาน และนักศึกษาในยุค 6 ตุลา พ.ศ. 2519

พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ เกิดเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2496 ที่ บ้านหัวเลิง (ศีรษะละเลิง) ต.บ้านใหม่ อ.เมืองนครราชสีมา จ.นครราชสีมา เริ่มต้นเป็นศิลปินเพลงเมื่อกลับออกมาจากป่าแล้ว พงษ์เทพได้เข้าร่วมกับวงคาราบาวโดยเดินทางร่วมแสดงคอนเสิร์ตไปด้วยกัน แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกวง จนกระทั่งคาราบาวโด่งดังจากอัลบั้ม เมดอินไทยแลนด์ แล้ว แอ๊ด คาราบาว (ยืนยง โอภากุล) จึงช่วยเล่นดนตรีให้กับการออกอัลบั้มชุดแรกของพงษ์เทพ คือ ชุด "ห้วยแถลง" กับเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม โดยมีจังหวะเร็กเก้สนุก ๆ กับเนื้อหาที่เสียดสีชีวิตมนุษย์ จากนั้นพงษ์เทพก็ได้เป็นศิลปินเดี่ยว และมีชื่อเสียงในเวลาต่อมา เพลงที่เป็นที่นิยมและรู้จักกันดีของพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ก็ได้แก่ "คนกับหมา, ตังเก, น้ำตาหอยทาก, ต้นขับขี่, โคราชา, ตรงเส้นขอบฟ้า,คิดถึงบ้าน เจ้าสาวผีเสื้อ" เป็นต้น โดยเนื้อเพลงส่วนมาก พงษ์เทพจะเป็นผู้แต่งเอง โดยใช้ถ้อยคำสำนวนที่เหมือนบทกวี สมกับฉายาของตัวเอง โดยฉายา "กวีศรีชาวไร่" นี้ "นายผี" อัสนี พลจันทร์ ปัญญาชนนักปฏิวัติเป็นผู้ให้

พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ มีชื่อเล่นว่า "หมู จนเรียกกันติดปากว่า "น้าหมู" มีบุคลิกเป็นคนสนุกสนานเฮฮา พูดเก่ง เมื่อแสดงคอนเสิร์ตครั้งใด มักจะสร้างความสนุกให้กับผู้ชมด้วยการพูด ด้วยลีลาของตัวเอง จนกลายเป็นเหมือนการทอล์กโชว์กลาย ๆ ปัจจุบัน มีบ้านและไร่ชื่อ "ดอกเหงื่อ" อยู่บริเวณเชิงเขาใหญ่ จ.นครราชสีมา บ้านเกิด โดยใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายชอบอยู่สันโดษไม่ชอบคบกับใครง่ายๆแต่ชอบอยู่กับชาวบ้าน ไม่เข้ากรุงหรือเข้าสังคม นอกจากจะมีงานแสดงดนตรี น้าหมูที่เราเรียกติดปากกันนั้น ยังหันไปทำมูลนิธิ โดยตั้งชื่อว่า "มูลนิธิเขาใหญ่" ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน มีความประสงค์และความตั้งใจที่จะอนุรักษ์ทรัพยากรบ้านเกิดของตัวเองโดยมีผู้ร่วมอุดมการณ์หลายคน ไม่ว่าจะเป็ยยุวชน เยาวชน ก็สามารถเข้าร่วมกันได้ในวันอาทิตย์ อาสาสมัครมูลนิธิเขาใหญ่จะขึ้นเขาใหญ่ไปเก็บขยะกันเสมอ

สังกัด อโซน่า
สังกัด แกรมมี่
สังกัด โพลีดอร์
สังกัด แกรมมี่
สังกัด แกรมมี่
สังกัด แกรมมี่
สังกัด แกรมมี่
สังกัด แกรมมี่
สังกัด ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
สังกัด รถไฟดนตรี
สังกัด รถไฟดนตรี

สังกัด รถไฟดนตรี

สังกัด รถไฟดนตรี

สังกัด รถไฟดนตรี

สังกัด รถไฟดนตรี

สังกัด วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์

สังกัด รถไฟดนตรี

จากบันทึกการแสดงสด ชีวิตสัมพันธ์ สายธารสู่อีสานเขียว (หรือ เวลคัม ทู อิสานเขียว) (พ.ศ. 2531)
เสาวนีย์ อัศวโรจน์

ศาสตราจารย์ เสาวนีย์ อัศวโรจน์ สกุลเดิม สุจริตกุล (เกิด 15 มิถุนายน พ.ศ. 2495) หนึ่งในตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ได้รับการแต่งตั้งเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขานิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ ศาสตราจารย์ เสาวนีย์ อัศวโรจน์ เป็นสตรีคนแรกที่ได้รับแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญที่อายุน้อยที่สุดในประเทศไทย

ศาสตราจารย์ เสาวนีย์ อัศวโรจน์ หรือที่รู้กันในนาม ศาสตราจารย์ ดร.เสาวนีย์ อัศวโรจน์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน คตส. ตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ 30 เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการปฏิรูปกฎหมาย จนครบวาระ 4 ปี ในปี พ.ศ. 2558