seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เกาะฮ่องกง

เกาะฮ่องกง (อักษรจีนตัวเต็ม: 香港島; ภาษาอังกฤษ: Hong Kong Island) เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน
เกาะฮ่องกงเป็นอาณาบริเวณส่วนแรกที่อังกฤษเข้ามาครอบครอง ก่อนที่จะขยายอาณาบริเวณขึ้นไปตามเกาะต่างๆและบนฝั่งจนกลายเป็นพื้นที่ของเขตบริหารพิเศษอย่างในปัจจุบัน

เกาะฮ่องกงเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 2 ถัดจากเกาะลันเตา โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 80.4 ตารางกิโลเมตร เกาะฮ่องกงอยู่หากจากแผ่นดินใหญ่ไม่มาก โดยมีอ่าววิคตอเรียกั้นอยู่ระหว่างเกาะฮ่องกงกับเกาลูน

เกาะฮ่องกงเป็นพื้นที่ที่มีความหนาแน่นของประชากรมากกว่าส่วนอื่นๆในเขตบริหารพิเศษ โดยมีความหนาแน่นประมาณ 15,915 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 1,268,112 คน คิดเป็น 18.5% ของประชากรทั้งหมด

เกาะฮ่องกงและเกาะเล็กน้อยข้างเคียงเป็นที่ตั้งของเขตการปกครองของเขตบริหารพิเศษ 4 เขตด้วยกัน

เกาะฮ่องกงเชื่อมต่อกับฝั่งเกาลูนด้วยอุโมงค์สำหรับรถยนต์ 2 แห่ง อุโมงค์สำหรับรถไฟฟ้าใต้ดิน(MTR) 2 แห่ง(สาย Tsuen Wan และ Tung Chung) และอุโมงค์สำหรับรถยนต์และรถไฟฟ้าใต้ดินใช้ร่วมกันอีก 1 แห่ง(สาย Tseung Kwan O) เกาะฮ่องกงไม่มีสะพานข้ามไปฝั่งเกาลูน แต่มีสะพานข้ามไปยังเกาะอาเบอร์ดีน ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮ่องกง นอกจากทางบกแล้ว ระหว่างเกาะฮ่องกงและฝั่งเกาลูนยังมีเรือเฟอร์รี่บริการอีกด้วย

เกาะฮ่องกงยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือเฟอร์รี่ฮ่องกง-มาเก๊า(Hong Kong-Macau Ferry Pier) ซึ่งให้บริการเรือโดยสารระหว่างเขตบริหารพิเศษฮ่องกงกับเขตบริหารพิเศษมาเก๊าและเมืองต่างๆในมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน

การคมนาคมขนส่งภายในเกาะนั้น จะมีรถไฟฟ้าใต้ดิน 1 สายซึ่งให้บริการอยู่ภายในเกาะโดยเฉพาะ(สาย Island) โดยรถไฟฟ้าใต้ดินสายดังกล่าวจะวิ่งเป็นแนวตะวันออก-ตะวันตกอยู่ทางชายฝั่งด้านเหนือของเกาะเท่านั้น รถรางภายในเกาะมีทั้งรถรางธรรมดาและรถรางที่ขึ้นไปยัง และก็มีรถโดยสารประจำทางให้บริการเหมือนเมืองใหญ่ทั่วไป เกาะฮ่องกงมีระบบบันไดเลื่อนและทางเดินเลื่อนให้บริการแก่คนเดินเท้า เพราะเนื่องจากสภาพภูมิประเทศที่มีเนินเขาสูงอยู่มาก
สติปัฏฐาน 4

สติปัฏฐาน 4 เป็นหลักการภาวนาตามมหาสติปัฏฐานสูตร เป็นข้อปฏิบัติเพื่อรู้แจ้ง คือเข้าใจตามเป็นจริงของสิ่งทั้งปวงโดยไม่ถูกกิเลสครอบงำ สติปัฏฐานมี 4 อย่าง การตามอนุปัสสนาในกาย เวทนา จิต และธรรม

โดยคำว่า สติ หมายถึงความระลึกรู้ ไม่ลืม สติเป็นเจตสิกที่เกิดกับจิตที่ดีงามเท่านั้น ไม่เกิดกับอกุศล คอยช่วยให้จิตที่ดีงามนึกถึงแต่เรื่องที่เป็นประโยชน์ให้ผลเป็นความสุข ระลึกถึงแน่สิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดโทษคือกิเลส,​ ส่วนปัฏฐาน ​แปล​ได้​หลายอย่าง​ ​แต่​ใน​มหาสติปัฏฐานสูตร​และ​สติปัฏฐานสูตร ​หมาย​ถึง​ ​ความตั้งมั่น, ความแน่วแน่, ความมุ่งมั่นไม่ปล่อยเวลาให้เสียประโยชน์

โดยรวมคือเข้าไปรู้เห็นในสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง คือ วงจรปฏิจจสมุปบาท เพื่อให้เห็นไตรลักษณ์หรือสามัญลักษณะ จนละคลายความยึดติดด้วยอำนาจกิเลสทั้งปวง ได้แก่
งันเหลียง

งันเหลียง (; เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก

งันเหลียง ทหารของอ้วนเสี้ยวในสมัยก่อนสามก๊ก ใช้ง้าวเป็นอาวุธ ครั้งนั้นเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย ได้แยกจากกัน เล่าปี่ไปอาศัยอยู่กับอ้วนเสี้ยวซึ่งอ้วนเสี้ยวได้ให้งันเหลียงนำทัพออกไปรบกับกองทัพของโจโฉที่ตำบลแปะแบ๊ งันเหลียงสามารถสังหารซงเหียนและงุยซก ขุนพลของโจโฉได้ และสามารถสู้กับซิหลงจนซิหลงต้องถอยกลับค่ายไป โจโฉไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปเทียหยกบอกว่าให้กวนอูออกไปรบ โจโฉจึงให้กวนอูซึ่งขณะนั้นอยู่กับตนออกไปรบกับงันเหลียงเพียงไม่กี่เพลงก็สามารถสังหารงันเหลียงแล้วตัดหัวงันเหลียงมาให้โจโฉได้สำเร็จ อ้วนเสี้ยวได้ข่าวก็โกรธหาว่าเล่าปี่ใช้กวนอูไปสังหารขุนพลของตน จึงให้นำตัวเล่าปี่ประหาร แต่เล่าปี่อ้อนชี้แจงเหตุผลว่า ตนกับกวนอูต่างแยกไปคนละทาง แล้วตนจะใช้กวนอูไปฆ่างันเหลียงได้อย่างไร อ้วนเสี้ยวเชื่อในเหตุผล ต่อมาอ้วนเสี้ยวให้บุนทิวออกไปรบก็ถูกกวนอูสังหารไปอีกคน

ซงเหียน ขุนพลของโจโฉ เคยรับใช้ลิโป้มาก่อน
งุยซก ขุนพลของโจโฉ เคยรับใช้ลิโป้มาก่อน
จักรพรรดิออสเตรีย

จักรพรรดิแห่งออสเตรีย คือพระราชอิสริยยศที่ถูกสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1804 โดยจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์นามว่า จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 ซึ่งพระองค์ขึ้นครองราชสมบัติเป็น จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 และทรงปกครองจักรวรรดิออสเตรียก่อนที่จะเปลี่ยนจักวรรดิและระบอบการปกครองใหม่ พระราชอิสริยยศนี้ใช้จนกระทั่ง ค.ศ. 1918 เมื่อมีการล้มล้างจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี

การเผชิญหน้ากับนโปเลียน โบนาปาร์ต ที่เข้ามาก้าวก่ายบรรดาพระราชวงศ์ในยุโรป ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ทรงกังวลและห่วงถึงอนาคตของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และพระราชวงศ์อิมพีเรียล จักรวรรดิอาจถูกล้มล้างและเปลี่ยนระบอบการปกครองใหม่ โดยเมื่อปี ค.ศ. 1805 ออสเตรียได้ส่งกองทัพไปทำสงครามกับฝรั่งเศสในสมรภูมิเอาสเทอร์ลิทซ์ เนื่องจากออสเตรียไม่พอใจที่นโปเลียนเข้ามาก้าวก่ายระบอบการปกครองและพระราชสำนัก ผลของสงครามคือฝรั่งเศสนำโดยนโปเลียนเป็นฝ่ายชนะ นโปเลียนเห็นว่าเป็นโอกาสเหมาะสมของตนจึงเปลี่ยนระบอบการปกครองและตำแหน่งองค์พระประมุขของบรรดาราชวงศ์ในยุโรป รวมทั้งพระราชวงศ์โรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิฟรานซิสด้วย โดยนโปเลียนได้แยกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออกจากกลุ่มสมาชิกสมาพันธรัฐแห่งไรน์ แล้วทำการยุบพระอิสริยยศจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออก เหลือเพียงจักรพรรดิแห่งออสเตรียและกษัตริย์แห่งฮังการี พระอิสริยยศนี้ได้ถูกใช้สำหรับองค์พระประมุขออสเตรีย-ฮังการีจนถึงปี ค.ศ. 1918 จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ปรากฏเป็นที่แน่ชัดว่าชื่ออย่างเป็นทางการของออสเตรียคือ จักรวรรดิแห่งออสเตรีย (, )

พระราขอิสริยยศเต็มขององค์พระประมุขแห่งออสเตรียและฮังการี ซึ่งใช้จนถึง ค.ศ. 1918 ดังนี้

ภาษาอังกฤษ:
"His Imperial and Royal Apostolic Majesty"
The Emperor of Austria,
Apostolic King of Hungary,
King of Bohemia, of Dalmatia, of Croatia, of Slovenia, of Galicia, of Lodomeria, and of Illyria,
King of Jerusalem, and so forth,
Archduke of Austria,
Grand Duke of Tuscany and of Cracow,
Duke of Lorraine*, of Salzburg, of Styria, of Carinthia, of Carniola and of the Bukovina,
Grand Prince of Transylvania,
Margrave of Moravia,
Duke of Upper and Lower Silesia, of Modena, Parma, Piacenza and Guastalla, of Auschwitz and Zator, of Teschen, Friuli, Ragusa and Zara,
Princely Count of Habsburg and Tyrol, of Kyburg, Goritz and Grandisca,
Prince of Trient and Brixen,
Margrave of Upper and Lower Lusatia and in Istria,
Count of Hohenems, Feldkirch, Bregenz, Sonnenberg, and so forth,
Lord of Trieste, of Cattaro and of the Wendish Mark,
Grand Voyvode of the Voyvodie of Serbia, and so forth,

ภาษาไทย:
จักรพรรดิแห่งออสเตรีย
กษัตริย์แห่งฮังการี ผู้ทรงเปรียบเสมือนอัครสาวกเบื้องขวาแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า
กษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ดาลมาเทีย โครเอเชีย สโลวีเนีย กาลิเซีย โลโดมีเรีย อิลลีรีย และเยรูซาเลม
อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย
แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี และคราโคว์
ดยุกแห่งลอแรน* ซาล์สบูร์ก สติเรีย คารินเธีย คาร์นิโอล่า และบูโกวิน่า
แกรนด์ปรินซ์แห่งทรานซิลเวเนีย*
มาร์เกรฟแห่งโมราเวีย
ดยุกแห่งสองซีลีเซีย โมเดน่า* ปาร์มา ปิอาเซนซ่า กูแอสตาลล่า ออสวิตส์ เซเตอร์ เทสเชน ฟริวลี่ รากูซ่า และซาร่า
เคานต์แห่งฮับส์บูร์กและทีรอล คายบูร์ก กอริตส์ และแกรนด์ดิสก้า
เจ้าชายแห่งทรีเอนท์ และบริกเซน
มาร์เกรฟแห่งอัปเปอร์และโลเวอร์ลูซาเทีย และอิสเตรีย
เคานต์แห่งโฮเฮเน็มส์ เฟลด์เคิร์ช บรีเจนซ์ และซอนเนอเบิร์ก
ลอร์ดแห่งทรีเอสต์ แคททาโร่ และเวนดิช มาร์ก
แกรนด์วอยวอร์ดแห่งเซอร์เบีย*
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย

ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย (; คำแปลในภาษาอังกฤษ: "A Patriotic Song" หรืออาจแปลเป็นชื่อภาษาไทยได้ว่า "เพลงของผู้รักชาติ") เป็นเพลงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (Russian SFSR) และสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543 คำแปลของชื่อเพลงนี้ ยังสามารถหมายถึงเพลงชาติเกาหลีเหนือและเพลงชาติเกาหลีใต้ได้ด้วยเช่นกัน

บทเพลงปาตรีโอตีเชสกายา​เปสเนีย มีจุดเริ่มต้นจากทำนองเพลงซึ่งประพันธ์โดยมีคาอิล กลินคา (Mikhail Glinka) ซึ่งใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ท่วงทำนองของเพลงชาติ" ("Motif de chant national") ทำนองเพลงดังกล่าวนี้ไม่มีเนื้อร้องประกอบ ต่อมาประธานาธิบดีบอริส เยลซิน แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ได้เลือกทำนองเพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติ เมื่อ พ.ศ. 2533 และเป็นเพลงชาติของสหพันธรัฐรัสเซีย หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 โดยไม่มีเนื้อร้อง และได้รับความนิยมแพร่หลายในศาสนจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย

ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกวดเนื้อร้องที่เหมาะสมกับทำนองเพลงปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย ซึ่งบทกวีชื่อ "Славься, Россия!" ("Slav'sya, Rossiya!"; "จงเจริญ, รัสเซีย!") ของวิกตอร์ ราดูกิน (Viktor Radugin) ได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ไม่ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่ได้รับความนิยมจากประชาชนเพียงพอ หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน เข้ารับตำแหน่งสืบต่อจากเยลซิน บทเพลงและบทกวีดังกล่าวจึงถูกแทนที่ด้วยเพลงชาติรัสเซียฉบับปัจจุบัน ซึ่งใช้ทำนองเพลงและปรับปรุงเนื้อร้องจากเพลงชาติสหภาพโซเวียตเดิม โดยปูตินได้ลงนามประกาศกฎหมายเรื่องเพลงชาติดังกล่าวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543
ภาษาประธานไร้รูป

ภาษาประธานไร้รูป (ภาษาอังกฤษ: null/empty subject language) เป็นภาษาที่ยอมรับไวยากรณ์ของการมีอนุประโยคอิสระที่ไม่ปรากฏประธานในอนุประโยค อนุประโยคที่ไม่มีประธานโดยชัดแจ้ง กล่าวได้ว่าอนุประโยคนั้นมี ประธานไร้รูป

ยกตัวอย่างเช่นในภาษาอิตาลี

ประธาน "เธอ" ของประโยคที่สองสามารถทราบได้โดยนัยในภาษาอิตาลี ในทางตรงข้าม ไวยากรณ์ภาษาอังกฤษจำเป็นต้องมีประธานในประโยค

ภาษาประธานไร้รูปบางภาษาเป็นภาษาต่างตระกูลกัน เช่น ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส ภาษาฮินดี ภาษาอาหรับ ภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่น แม้จะต่างตระกูลกันแต่ก็ล้วนเป็นภาษาประธานไร้รูป
เดอะเพรร์

"เดอะเพรร์" (, "อธิษฐาน") คือซิงเกิลร้องคู่ระหว่างเซลีน ดิออน และอานเดรอา โบเชลลี เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" และซิงเกิลแรกของอานเดรอา โบเชลลี จากอัลบั้ม "ซอกโน" ซึ่งออกมาในรูปแบบเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น เริ่มเผยแพร่ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2542

"เดอะเพรร์" ชนะเลิศรางวัลโกลเดนโกลป () สำหรับด้านเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "เควสท์ฟอร์คาเมลอต" () ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2542 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2542 และรางวัลออสการ์สาขาเพลงป๊อปประสานเสียงยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเซลีน และอานเดรอาร่วมแสดงในงานทั้งสอง

เริ่มแรก "เดอะเพรร์" บันทึกเสียงโดยแยกเป็น 2 ส่วนคือ เซลีน ดิออน ร้องภาษาอังกฤษ และอานเดรอา โบเชลลี ร้องภาษาอิตาลี ซึ่งปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Quest for Camelot" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 เพลงนี้ได้บรรจุในทั้ง 2 อัลบั้มของศิลปินทั้ง 2 และถูกบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เซลีนได้นำมาร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "อะมาเทอร์เพรร์" () ในอัลบั้ม "มิราเคิล" อานเดรอาก็ร้องเพลงนี้กับ Heather Headley ในอัลบั้ม "อันเดอร์เดสเซิร์ทสกาย" ()

เพลงนี้ได้รับความนิยมในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัยของแคนาดา และสหรัฐอเมริกา อันดับสูงสุดอันดับที่ 8 และ 22 ตามลำดับ

เพลงนี้ได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" อันเป็นซิงเกิลต่อไปของเซลีน

เซลีนแสดงเพลง "เดอะเพรร์" ร้องสดคู่กับจอช โกรแบน ในรายการโทรทัศน์พิเศษช่องซีบีเอส ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซึ่งออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดในสหรัฐอเมริกา และถัดมาอีก 2 วันก็ได้ออกจำหน่ายในแคนาดา ซิงเกิลนี้เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ด ยอดนิยม 100 อันดับแรกในอันดับที่ 70 และเพลงดิจิตอลยอดนิยมอันดับที่ 32 และเพลงดิจิตอลอันดับที่ 29 ยอดดาวโหลดกว่า 37,531 ครั้งในสัปดาห์แรก (รวม 47,533 ครั้ง)

จอชยังแสดง "เดอะเพรร์" ร่วมกับเซลีน ดิออนในคอนเสิร์ตวันเด็กโลกในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2545

ซิงเกิลซีดีเพื่อการประชาสัมพันธ์ (สหรัฐอเมริกา)
สัญญา

"สัญญา" สามารถหมายถึง
ธรรมธาตุ 7

ธรรมธาตุ 7 หมายถึง ระบบการทำงานของนามธาตุ คือ เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มโน จิต และ ภวังค์
จิตท่านจึงว่าเป็นสิ่งประภัสสร คือสะอาดบริสุทธิ เพราะจิตทำหน้าที่แค่รู้ในอารมณ์ทั้งหลายเท่านั้น ดีชั่วนั้นจึงขึ้นอยู่กับอารมณ์ที่จิตนั้นเข้าไปรู้

หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ ร.๙ นครราชสีมา ชื่อเรื่อง ธมฺมธาตุ (พระธัมมธาตุ) เลขหมู่ นม.บ.229/1 หมวดหมู่ ปกิณณกะ (ธรรมคดี) ภาษาบาลี-ไทย ประเภทวัสดุ/มีเดียเอกสารโบราณ-คัมภีร์ใบลาน
คัมภีร์ใบลาน จำนวน 1 ผูก: เส้นจาร ฉบับลานดิบ ไม่มี
บทคัดย่อ/บันทึก ได้มาจากวัดเหมสูง ต.ทองหลาง อ.จักราช จ.นครราชสีมา รายละเอียดดังนี้: กล่าวถึงธรรมธาตุ 7 คือ ภวังค์ 1 มโน 1 จิตตัง 1 วิญญาณัง 1 สังขาร 1 เวทนัง 1 สัญญา 1
ท่านได้อธิบายธรรมธาตุ 7 หัวข้อนี้ออกไปโดยพิศดาร โดยวิธีถาม – ตอบ ในช่วงต้น ๆ จะอธิบายในแนวของพระอภิธรรมปิฎก คือ จิต เจตสิก รูป นิพพาน ในตอนกลางจะอธิบายในแนวของพระสูตร และในตอนท้ายจะอธิบายในแนวของพระวินัย คือว่าด้วยเรื่องศีลค่อนข้างละเอียด.
จินตนาการไม่รู้จบ

จินตนาการไม่รู้จบ (; ) เป็นนวนิยายแฟนตาซีของ มิชาเอล เอนเด้ ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศเยอรมันเมื่อปี ค.ศ. 1979 ฉบับแปลภาษาอังกฤษโดย ราล์ฟ แมนเฮม ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1983 ต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ทั้งหมด 3 ภาค โดยภาคที่มีความใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุดคือภาคแรก ซึ่งได้นำชื่อหนังสือมาใช้เป็นชื่อภาพยนตร์ได้นำออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 1984 กำกับโดย โวล์ฟกัง ปีเตอร์เซน นอกจากนี้ยังได้มีการดัดแปลงเป็นมินิซีรีส์เมื่อปี ค.ศ. 2001

เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในดินแดนที่ชื่อว่า "แฟนตาสติกา" (Fantastica) หรือในฉบับภาพยนตร์เรียกว่า "แฟนตาเซีย" (Fantasia) ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของยุวจักรพรรดินี ที่มีลักษณะเหมือนเด็ก ซึ่งกำลังประชวรอยู่ และโลกแห่งนี้กำลังถูกทำลายลงด้วย "ความว่างเปล่า" ซึ่งเกี่ยวพันกับอาการประชวรของพระองค์ ยุวจักรพรรดินีจึงขอร้องให้อัทเทรอูไปตามหาคนมาช่วย ซึ่งเรื่องราวการผจญภัยทั้งหมดได้ถูกอ่านโดยบาสเตียนเด็กชายจากโลกอันแท้จริง ซึ่งกำลังอ่านหนังสือจินตนาการไม่รู้จบอยู่ และได้ค้นพบว่าตัวของเขาเองนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในหนังสือนี้ด้วย

การแปลเป็นภาษาไทย แปลโดย รัตนา รัตนดิลกชัย จัดพิมพ์ในไทยครั้งแรกโดย สำนักพิมพ์เรไร ปี พ.ศ. 2537 ปัจจุบันได้มีการจัดทำรูปเล่มใหม่เพื่อให้อ่านได้ง่ายขึ้นโดยใช้หมึกสองสี เพื่อแยกเรื่องราวระหว่างโลกในจินตนาการกับโลกของความเป็นจริง จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน ปี พ.ศ. 2554

ผลงานของ มิชาเอล เอนเด้ มีจุดเด่นในการอธิบายสิ่งปกติธรรมดาที่เราพบเจออยู่ทุกวัน แต่ถูกละเลยและให้ความสำคัญผิดไป โดยใช้เด็กที่ถูกโดดเดียวจากสังคมเป็นตัวเดินเรื่อง หนังสือจะให้เราตั้งคำถามกับตัวเอง
ว่าการที่เราอยู่ในโลกที่จินตนาการเหือดหาย ต้องคอยแข่งขันกับคนอื่นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ทางสังคมของเรานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วหรือ หนังสือจะให้เราฉุกคิดกับสิ่งที่เราหลงลืม ซึ่งเป็นธรรมชาติที่แท้จริงของตัวเรา บอกว่าเราจะอยู่ในโลกของความจริงด้วยความรู้สึกลวงๆ หรือจะค้นหาความปรารถนาที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ในจิตใจเรา

หนังสือจะนำพาเราสู่โลกของจิตใจที่เราเป็นผู้สร้างขึ้นมาเองตามความปรารถนา แต่ทุกความปรารถนานั้นมีราคาเป็นความทรงจำของเราในโลกอันแท้จริง หนังสือจะนำเสนอเรื่องราวสลับกันไปมาระหว่างโลกแห่งความจริงและโลกแห่งจินตนาการ เมื่ออยู่ในโลกของความจริงก็จะพูดถึงการสูญเสียตัวตนไปกับกระแสสังคม เมื่ออยู่ในโลกของจินตนาการก็จะพูดถึงการสูญเสียตัวตนไปจากความเป็นจริง หนังสือจะทำให้เราเข้าใจความจริงของโลกทั้งสองด้าน ว่าโลกทั้งสองนั้นมีความสัมพันธ์ร้อยเรียงเข้าหากันเหมือนกับงูสองตัวที่ต่างงับหางของอีกฝ่าย ซึ่งนั้นคือสัญลักษณ์ของออรีนเครื่องรางที่เป็นตัวแทนของยุวจักรพรรดินี
พ่อมดแห่งเอิร์ธซี

พ่อมดแห่งเอิร์ธซี () เป็นหนังสือเล่มแรกในนวนิยายชุด เอิร์ธซี ของ เออร์ซูลา เค. เลอกวิน เป็นนวนิยายแฟนตาซีที่เกิดเหตุการณ์ขึ้นในโลกอีกแห่งหนึ่ง ชื่อว่า หมู่เกาะเอิร์ธซี เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของพ่อมดหนุ่มคนหนึ่งชื่อ เกด ไปในดินแดนต่างๆ ของเอิร์ธซี เกิดเป็นนิยายชุดต่อเนื่องคือ "The Tombs of Atuan", "The Farthest Shore", "Tehanu" และ "The Other Wind" นวนิยายชุดนี้ได้รับรางวัลทางด้านวรรณกรรมมากมาย เช่น รางวัลเนบิวลาในปี 1990 สำหรับ "Tehanu", รางวัล Newbery Silver Medal Award สำหรับ "The Tombs of Atuan" ในปี 1972, รางวัล National Book Award for Children's Books สำหรับ "The Farthest Shore" ในปี 1972 และรางวัล Lewis Carroll Shelf Award ในปี 1979 สำหรับนิยายชุด "พ่อมดแห่งเอิร์ธซี"
ม้าต้าย

ม้าต้าย (; ม้าต้าย (馬岱) เป็นขุนพลแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ในอดีตนั้น เขาเป็นทหารเอกรับใช้ผู้เป็นลุง คือ ม้าเท้งและม้าเฉียว บุตรคนโตของม้าเท้ง เมื่อม้าเท้งเข้าเมืองหลวงตามคำเชิญของโจโฉ ม้าต้ายได้ติดตามไปด้วย เมื่อม้าเท้งถูกจับโดยกลลวงของโจโฉ เขาจึงหนีออกมาจากเมืองหลวง โดยการปลอมตัวได้สำเร็จ

ม้าต้ายมีชื่อเสียงโด่งดังจากการสังหารกบฏอุยเอี๋ยน จากการวางแผนของขงเบ้งและเกียงอุย เมื่ออุยเอี๋ยนก่อกบฏ เขาลวงอุยเอี๋ยนโดยการแสร้งทำเป็นเข้าร่วมทัพกบฏ หลังจากนั้นเมื่อได้โอกาส เขาจึงลอบเข้าไปด้านหลังของอุยเอี๋ยนและสังหารเขาเสีย รางวัลที่เขาได้รับสำหรับการที่เขาสังหารอุยเอี๋ยนก็คือบรรดาศักดิ์ที่ริบมาจากอุยเอี๋ยนนั่นเอง
หลังจากที่เล่าปี่ ฮ่องเต้แห่งเสฉวนสิ้นพระชนม์ ม้าต้ายนั้นเป็นแม่ทัพที่ซื่อสัตย์มากผู้หนึ่งของขงเบ้งและเขายังมีส่วนร่วมในชัยชนะสงครามม่านใต้ที่รบกับเบ้งเฮ็กอย่างมาก ไม่แพ้จูล่งและอุยเอี๋ยนเลยทีเดียว

วันเกิดของม้าต้ายนั้นไม่เป็นที่แน่ชัด บ้างก็เชื่อว่าเขาน่าจะเกิดราว ๆ ปี พ.ศ. 723 และยังเป็นปริศนาที่ว่าเขาเสียชีวิตเมื่อไร รวมถึงว่าเขาเสียชีวิตอย่างไร
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมผักเบี้ย

องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมผักเบี้ย เป็นองค์กรส่วนปกครองท้องถิ่นรูปแบบหนึ่งที่ตั้งอยู่ในตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยรับผิดชอบพื้นทั้งหมดในตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งมีทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 หมู่บ้านพะเนิน หมู่ที่ 2 หมู่บ้านดอนใน หมู่ที่ 3 หมู่บ้านดอนกลาง หมู่ที่ 4 หมู่บ้านดอนคดี โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องมาจากพระราชดำริ โดยศึกษาวิจัยหารูปแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียด้วยระบบบ่อบำบัดการใช้แปลงพืชกรองน้ำเสียและการกำจัดขยะ โดยใช้กล่องคอนกรีตที่เหมาะสมตามพระราชดำริ การทดลองประยุกต์ใช้ความรู้จากการศึกษาวิจัยสู่การแก้ไขปัญหาน้ำเสียและขยะในพื้นที่จริง (เฉพาะเทศบาลเมืองเพชรบุรี) ตลอดจนการปรับปรุงเทคโนโลยีดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น อันจะนำไปสู่การประยุกต์ใช้ในการแก้ไขปัญหามลพิษในเขตชุมชนและเทศบาลทั่วทุกภูมิภาคได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป ทั้งนี้มีหน่วยงานรับผิดชอบดังต่อไปนี้ชายฝั่งทะเลสมเด็จพระนเรศมหาราช เป็นชายฝั่งทะเลในพื้นที่แหลมผักเบี้ย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เรียกชื่อชายฝั่งทะเลของจังหวัดเพชรบุรี-จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งมีความยาว 200 กิโลเมตร มีความยาวคอดไปถึงอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพื่อแสดงถึงวีรกรรม พระปรีชาสามารถของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและเพื่อประกาศพระเกียรติคุณของพระมหากษัตริย์ไทย ให้ปรากฏพระนามบนแผนที่ 
ตำบลแหลมผักเบี้ยเป็น 1 ใน 10 ตำบลที่อยู่ในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี และเป็นตำบลที่อยู่ด้านทิศใต้สุดของอำเภอบ้านแหลม สำหรับแหล่งท่องเที่ยวในตำบลแหลมผักเบี้ยก็คือ แหลมหลวง ซึ่งเป็นแหลมยื่นออกจากฝั่งไปในทะเล โดยจะแยกระหว่างหาดทรายกับหาดโคลนออกจากกัน โดยทิศเหนือจะเป็นหาดโคลน ด้านทิศใต้เป็นหาดทราย สำหรับหาดทรายในตำบลแหลมผักเบี้ยนั้นเป็นหาดทรายจุดแรกของอ่าวไทยด้านซีกใต้ สืบเนื่องจากการไหลลงของน้ำจืดจากปากแม่น้ำลงสู่อ่าวไทยของแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำบางประกง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเพชรบุรี เมื่อตะกอนลงส่งทะเลจึงทำให้น้ำทะเลในช่วงนี้มีความขุนสูง จึงทำให้เป็นหาดโคลน แหลมหลวงจึงเหมาแก่การศึกษาระบบนิเวศได้ทั้ง 2 ระบบ ที่อยู่ในแหลมเดียวกัน
รายชื่อธงในประเทศรัสเซีย

ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในสหพันธรัฐรัสเซียอย่างสังเขป
เทววิทยาศาสนาคริสต์

เทววิทยาศาสนาคริสต์ () คริสต์เทววิทยา หรือศาสนศาสตร์ คือเทววิทยาที่เกี่ยวกับความเชื่อในศาสนาคริสต์ นักเทววิทยาศาสนาคริสต์ใช้เหตุผลทางการวิจัยและการถกเพื่อทำความเข้าใจ อธิบาย ทดสอบ วิจารณ์ประเด็น ป้องกันและเผยแพร่คริสต์ศาสนา เป็นการศึกษาเพื่อเพิ่มความเข้าใจต่อศาสนาคริสต์ เพื่อเปรียบเทียบคริสต์ศาสนากับประเพณีหรือความเชื่อถืออื่น ๆ และเพื่อป้องกัน กล่าวโต้ต่อนักวิจารณ์ ช่วยในการปฏิรูปศาสนา มีความเข้าใจในคริสต์ศาสนาพอที่จะสามารถนำเอาความเข้าใจนั้นมาทำความเข้าใจในสถานะการณ์ปัจจุบันตามความจำเป็น,

เทววิทยาศาสนาคริสต์เผยแพร่เข้ามาในวัฒนธรรมตะวันตกโดยเฉพาะวัฒนธรรมยุโรปก่อนสมัยใหม่ ความเกี่ยวพันกันระหว่างปรัชญาสองอย่างนี้ทำให้ผู้ต้องการทำความความเข้าใจในเทววิทยาศาสนาคริสต์จำเป็นต้องเข้าใจในวัฒนธรรมตะวันตกด้วยในขณะเดียวกัน
ธงไตรรงค์ (แก้ความกำกวม)

ธงไตรรงค์ อาจหมายถึงธงใดๆ ที่มีสีประกอบในธง 3 สี
อบารัต

อบารัต () คือหนังสือนิยายแฟนตาซีที่เขียนและวาดภาพโดย ไคลฟ์ บาร์เกอร์ มีกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายเป็นเหล่าเยาวชน ชื่อเรื่องหมายถึงดินแดน"อบารัต" ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์หลักๆ ในเรื่อง นอกจากหนังสือเล่มนี้ ยังมีหนังสือภาคต่ออีก 4 เล่ม คือ "Days of Magic, Nights of War"; "Absolute Midnight"; "The Eternal" และเล่มที่ 4 ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ รวมเป็นหนังสือในชุดทั้งสิ้น 5 เล่ม "อบารัต" ได้รับรางวัล Bram Stroker Award ในสาขา Superior Achievement for Younger Readers เมื่อปี ค.ศ. 2002 นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2003 ยังได้รับรางวัลที่สอง จากผลโหวตรางวัลโลกัส โพล เป็นรองชนะเลิศนวนิยายเยาวชนยอดเยี่ยม

ภาพวาดชื่อเรื่องบนปกหนังสือ เขียนขึ้นด้วยเทคนิคแบบแอมบิแกรม

"อบารัต" แปลเป็นภาษาไทยโดย ธารพายุ พิมพ์โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เมื่อปี พ.ศ. 2546
สมาคมพระคริสตธรรมไทย

สมาคมพระคริสตธรรมไทย () เป็นองค์การทางศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อแปลและแจกจ่ายคัมภีร์ไบเบิลในภาษาไทย สมาคมไบเบิลไทยเป็นสมาชิกของสหสมาคมพระคริสตธรรม

สมาคมแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2509 และจนถึง พ.ศ. 2548 ได้แจกจ่ายคัมภีร์ไบเบิลไปทั้งหมด 43,740 ตัวอย่าง และพันธสัญญาใหม่ 9,629 ตัวอย่าง

ผลงานในการแปล แก้ไขคำแปล และตีพิมพ์ ของสมาคมพระคริสตธรรมไทย ต่อคัมภีร์ไบเบิล มีดังนี้
กุยแก

กุยแก (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ยอดกุนซือแห่งวุยก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน เอี๋ยงตี๋ (เมืองอวี๋ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ชื่อรองฟ่งเสี้ยว เดิมอยู่กับอ้วนเสี้ยว แต่อ้วนเสี้ยวเป็นผู้นำที่ใช้คนไม่เป็น กุยแกจึงมาอยู่กับโจโฉในวัยเพียง 27 ปี ด้วยการแนะนำของซุนฮก กุยแกเป็นนักวางแผนคนสำคัญ เป็นผู้สรุปข้อดี 10 ประการของโจโฉ และสรุปข้อด้อย 10 ประการของอ้วนเสี้ยวเปรียบเทียบให้โจโฉฟัง ซึ่งเป็นแรงดลใจให้โจโฉทำสงครามแตกหักกับอ้วนเสี้ยว แม้จะมีกำลังคนน้อยกว่าอ้วนเสี้ยวถึง 10:1 แต่โจโฉเอาชนะอ้วนเสี้ยวได้

กุยแกเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อาจเทียบได้กับขงเบ้งของเล่าปี่ ทว่าทั้งคู่ไม่มีโอกาสได้ประชันฝีมือกัน เพราะกุยแกเสียชีวิตเสียก่อน ด้วยป่วยตายที่เมืองลกเอี๋ยงในวัยเพียง 38 ปี ระหว่างที่โจโฉทำสงครามติดตามอ้วนซง และอ้วนถำ บุตรชายของอ้วนเสี้ยว ที่หนีไป ภายหลังอ้วนเสี้ยวตายไปแล้ว ก่อนตาย กุยแกได้เขียนจดหมายถึงโจโฉว่า ไม่จำเป็นต้องไล่ติดตามคนทั้ง 2 ไปไกล เพราะไม่นานทั้ง 2 จะแตกกันเองและจะมีผู้จัดการให้ในที่สุด ซึ่งก็ปรากฏเป็นจริงดังคำของกุยแก เพราะเมื่ออ้วนซงและอ้วนฮีหนีไปอยู่กับกองซุนข้อง กองซุนข้องระแวงคนทั้ง 2 อยู่แล้ว จึงฆ่าและตัดหัวมามอบให้แก่โจโฉ

เมื่อกุยแกตาย โจโฉร่ำไห้อาลัยมาก รำพึงรำพันว่า กุยแกตายแต่ยังหนุ่ม เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งตน และอีกครั้งหลังพ่ายแพ้ย่อยยับจากศึกเซ็กเพ็ก โจโฉรำพันว่า ถ้ากุยแกยังอยู่จะต้องห้ามปรามตน
เอรากอน

เอรากอน () เป็นนวนิยายแฟนตาซี เขียนโดย คริสโตเฟอร์ เปาลินี ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 2003 เปาลินีเริ่มเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่ออายุได้เพียง 15 ปี และได้พิมพ์เมื่อเขาอายุ 17 ปี

เอรากอน เด็กหนุ่มกำพร้า ผู้อาศัยอยู่กับลุงในไร่แห่งหนึ่งในดินแดนอาลาเกเซีย 
เขาพบหินสีน้ำเงินรูปทรงประหลาดขณะออกล่าสัตว์ ก่อนที่เขาจะนำหินก้อนนี้
ไปแลกซื้อเสบียงสำหรับฤดูหนาวให้ครอบครัว หินนั้นกลับฟักเป็นมังกรเสียก่อน 
ทั้งๆ ที่ผู้คนต่างเชื่อว่า มังกรได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว เอรากอนแอบเลี้ยงมังกรไว้
กับตัว และตั้งชื่อให้มันว่า ซาเฟียร่า วันหนึ่งลุงของเขาถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของ
พวกราซัค ที่เข้ามาในเมืองเพื่อค้นหาหินลึกลับ เอรากอนจึงค้นพบว่า เขาเป็น
นักรบมังกรคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ และเป็นตัวแปรสำคัญในสงครามระหว่าง
กษัตริย์ผู้ปกครองดินแดนและกลุ่มต่อต้านนามว่าวาร์เดน ที่ประกอบด้วย 
มนุษย์ คนแคระ และเอลฟ์
กษัตริย์กัลบาทอริกซ์ปกครองดินแดนอาลาเกเซียอย่างโหดเหี้ยม ในอดีตอัน
ไกลโพ้น พระองค์เคยเป็นนักรบมังกร ผู้ถูกความชั่วเข้าครอบงำจนถูกขับ
ไล่ออกจากกลุ่ม ภายหลังพระองค์ได้กลับไปแก้แค้นและสังหารพวกนักรบมังกร
จนสิ้น ในตอนนี้ พระองค์ต้องการจะสร้างนักรบมังกรขึ้นมาใหม่เพื่อรับใช้พระองค์ 
ดังนั้นเอรากอนและซาเฟียราจึงจำต้องทิ้งบ้านเกิดของตน เพื่อหนีจากสมุนของ
องค์กษัตริย์ ระหว่างเดินทาง เขาได้เรียนรู้วิชาดาบ เวทมนตร์คาถาและภาษา
โบราณต่างๆ จาก บรอม นักเล่านิทานลึกลับ ผู้ที่โผล่มาช่วยเขาได้ถูกจังหวะ
อย่างเหลือเชื่อ ในท้ายที่สุดแล้ว เอรากอนจะต้องเลือกว่าจะเข้าร่วมกับฝ่ายใด 
และตัดสินใจว่า แท้จริงแล้ว ตำแหน่งหน้าที่ของตนคือสิ่งใดกันแน่...
คุณธรรมหลัก

คุณธรรมหลัก () หมายถึง คุณธรรมขึ้นพื้นฐาน 4 ประการ ซึ่งเป็นแม่บทของคุณธรรมอื่น ๆ พบในงานเขียนสมัยคลาสสิก ต่อมาศาสนาคริสต์ได้เพิ่มคุณธรรมทางเทววิทยาอีก 3 ประการ จึงรวมเป็น 7

คุณธรรมหลัก 4 ประการ ประกอบด้วย:

คุณธรรมพื้นฐานสี่ประการมาจากปรัชญาดั้งเดิมของเพลโต ต่อมามีนักบุญ เช่น แอมโบรสแห่งมิลาน ออกัสตินแห่งฮิปโป และทอมัส อไควนัส นำมาประยุกต์ใช้

ในภาษาอังกฤษ คำว่า cardinal มาจากภาษาลาตินว่า "cardo" หรือ "บานพับ" ซึ่งหมายถึงสี่งที่ยึดเหนี่ยวประตูที่เปิดไปสู่ชีวิตอันเต็มไปด้วยกิเลส ซึ่งเป็นพื้นฐานที่มีความสำคัญเช่นสำนวนที่ว่า "Cardinal rules" หรือ "กฎพื้นฐาน" ที่ไม่ควรเลี่ยง

เพลโตเปรียบคุณธรรมสี่ประการกับลำดับชั้นของพลเมืองและความสามารถของมนุษย์ไว้ในหนังสือ "อุตมรัฐ" อันได้แก่:ปรัชญาต่าง ๆ นี้อาจจะนำไปสู่ปรัชญาของชาวยิวใน "หนังสือปรีชาญาณ" 8:7 ที่กล่าวว่า ""[ปัญญา] สอนให้มีความพอประมาณ ความอดทน ความรอบคอบ และความยุติธรรม ซึ่งเป็นสิ่งไม่มีสิ่งใดที่มีประโยชน์เหนือไปกว่า’""

ขณะที่คุณธรรมหลัก 4 ประการ มีประวัติย้อนไปได้ถึงนักปรัชญากรีก และเป็นที่ยอมรับอยู่แพร่หลายในหมู่ผู้ประสงค์จะใช้ชีวิตอย่างมีศีลธรรม แต่คุณธรรมทางเทววิทยาเป็นเรื่องของคริสต์ศาสนิกชนโดยเฉพาะ ดังที่เปาโลอัครทูตเขียนไว้ในพันธสัญญาใหม่

ใน "หนังสือปฐมกาล" บทที่ 28 ข้อ 12 ยาโคบเล่าว่าเห็นนิมิตบันไดไปสู่สรวงสวรรค์ ตามมุขปาฐะ มีตัวการสำคัญสามตัวขึ้นบันได ซึ่งถูกตั้งชื่อว่าเป็น ศรัทธา ความหวัง และความรัก (ใน "คัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์" กล่าวว่าเป็น "ความกรุณา" (Charity) แต่ว่าความกรุณาก็มีรากศัพท์มาจากคำว่า "caritas" อันหมายถึง "ความรัก" เช่นเดิม) โดยทั้งสามได้ถูกกล่าวถึงใน 1 โครินธ์ บทที่ 13 และจากการพาดพิงถึงนี้ คุณสมบัติเจ็ดประการนั้นบางครั้งได้ถูกเรียกรวมกันว่าเป็นคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการ (ความรอบคอบ ความอดทน ความยุติธรรม และความพอประมาณ) และสามคุณธรรมจากสวรรค์ (ศรัทธา ความหวัง และความรัก)

ในวรรณกรรมเยาวชนชุด "อาณาจักรแห่งกาลเวลา" คุณธรรมพื้นฐานนั้นก็มีพื้นฐานมาจากคุณธรรมทั้งเจ็ดประการ (มีคุณสมบัติตามคุณธรรมต่าง ๆ ของพินัยกรรม) ซึ่งถูกใช้ต่อต้านกับบาป 7 ประการ ประกอบด้วย ความอ่อนน้อม ความโอบอ้อมอารี ความรักฉันพี่น้อง ความว่านอนสอนง่าย ความบริสุทธิ์ ความพอประมาณ และความขยันหมั่นเพียร

ความดีพื้นฐานสี่ประการมักจะถูกพรรณาให้เห็นบ่อย ๆ ว่าเป็น รูปปั้นเชิงเปรียบเทียบของสตรี และเคยเป็นหัวข้อที่เป็นที่นิยมกันในหมู่ปฏิมากรที่มีชื่อเสียง โดยที่คุณสมบัติและชื่อของรูปปั้นดังกล่าวนี้จะผันแปรไปตามความหมายของท้องถิ่นที่แตกต่างกัน

บนสุสานของ เซอร์ จอห์น ฮอปแฮม ในโบสถ์เซนต์แมรี่ เซาท์ ดัลตัน ได้ให้ความหมายของรูปปั้นทั้งสี่ว่า