ประเทศตรินิแดดและโตเบโก

ตรินิแดดและโตเบโก () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก () เป็นชาติที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ตอนใต้ ตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งเวเนซุเอลา 11 กม. เป็นรัฐที่เป็นหมู่เกาะ ประกอบด้วย 2 เกาะเป็นหลักคือ เกาะตรินิแดด เกาะโตเบโก และเกาะเล็กอื่น ๆ อีก 21 เกาะ โดยตรินิแดดเป็นเกาะที่ใหญ่กว่าและมีประชากรมากกว่า ในขณะที่โตเบโกมีขนาดเล็กกว่า (303 ตารางกิโลเมตร ประมาณร้อยละ 6 ของพื้นที่ประเทศทั้งหมด) และมีประชากรน้อยกว่า (50,000 คน ร้อยละ 4 ของจำนวนประชากรทั้งหมด) ในภาษาอังกฤษ พลเมืองมีชื่อเรียกเป็นทางการว่า "Trinidadians (ชาวตรินิแดด)" หรือ "Tobagonians (ชาวโตเบโก)" หรือ "Citizens of Trinidad and Tobago (ชาวตรินิแดดและโตเบโก)" แต่ก็มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "Trinis" หรือ "Trinbagonians"

ตรินิแดดและโตเบโกมีลักษณะต่างจากประเทศแคริบเบียนที่ใช้ภาษาอังกฤษประเทศอื่น ๆ คือมีการประกอบอุตสาหกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพื้นฐานเศรษฐกิจอยู่บนปิโตรเลียมและปิโตรเคมี

ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวอินเดียและชาวแอฟริกามีจำนวนรวมกันถึงเกือบร้อยละ 80 ของจำนวนประชากร ส่วนที่เหลือเป็นเชื้อชาติผสม ชาวยุโรป จีน และชาวซีเรีย-เลบานอน ตรินิแดดและโตเบโกมีชื่อเสียงในเรื่องงานคาร์นิวัลที่จัดก่อนฤดูถือบวชของคริสต์ (Lenten) และเป็นถิ่นกำเนิดของดนตรีสตีลแพน (steelpan) และการเต้นลิมโบ เมืองหลวง (กรุงพอร์ต-ออฟ-สเปน) เป็นผู้เสนอตัวเป็นที่ตั้งสำนักงานเลขาธิการถาวรเขตการค้าเสรีอเมริกา (Free Trade Area of the Americas: FTAA-ALCA)

ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เป็นประเทศทางชายฝั่งทะเล ทำให้มีลักษณะเป็นทะเลส่วนใหญ่

ประธานาธิบดี เป็นประมุขของรัฐ นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะรัฐบาล ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในแบบคณะผู้เลือกตั้ง (Electroral College) ประกอบด้วยสมาชิกจากวุฒิสภา (Senate) และ สภาผู้แทนราษฎร วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งเป็นวาระที่ 2 ได้ ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี (โดยทั่วไปจะเป็นผู้นำพรรคการเมืองเสียงข้างมาก หรือ ผู้นำรัฐบาลผสม) และเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีจากสมาชิกรัฐสภา

ระบบ 2 สภา (bicameral parliament) ประกอบด้วย (1) วุฒิสภา (Senate) สมาชิก 31 ที่นั่ง 16 ที่นั่งมาจากการแต่งตั้งโดยพรรคการเมืองเสียงข้างมากในสภา 9 ที่นั่งจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี (2) สภาผู้แทนราษฎร (house of Representatives) จำนวน 41 เสียง สมาชิกมาจากการแต่งตั้งในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี

ระบอบกฎหมาย : ระบบกฎหมายจารีตประเพณีของอังกฤษ (English Common Law) มีการตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายในศาลฎีกาสูงสุด
รูปแบบ
ศาลสูงสุด (Supreme Court of Judicature) ประกอบด้วยศาลสูง (High Court of Justice และศาลอุทธรณ์ (Court of Appeals) ศาลสูงสุดของศาลอุทธรณ์ได้แก่ สภาองคมนตรี (Privy Council) ในกรุงลอนดอน นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกของ Caribbean Court of Justice (CCJ)

9 ภูมิภาค 3 เขตการปกครอง (boroughs) 2 เมือง 1 เขต (Ward - เขตการเลือกตั้ง)

9 ภูมิภาค ได้แก่ Couva/Tabaquite/Talparo, Diego Martin, Mayaro/Rio Claro, Penal/Debe, Princes Town, Sangre Grande, San Juan/Laventille, Siparia, Tunapuna/Piarco

3 เขตการปกครอง (boroughs) ได้แก่ Arima, Chaguanas, Point Fortin

2 เมือง ได้แก่ Port of Spain, San Fernando

1 เขต (Ward - เขตการเลือกตั้ง) ได้แก่ Tobago
สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโกมีชื่อเสียงว่าเป็นแหล่งการลงทุนที่ดีสำหรับธุรกิจระหว่างประเทศ ประสบความสำเร็จในการปฏิรูปทางเศรษฐกิจตั้งแต่ปี 2538 ธุรกิจการท่องเที่ยวขยายตัวอย่างรวดเร็วแม้ยังเป็นสัดส่วนที่ไม่มากนักเมื่อเทียบกับธุรกิจท่องเที่ยวในประเทศหมู่เกาะแคริบเบียนอื่นๆ นอกจากนี้ เนื่องจากราคาน้ำมัน ปิโตรเคมี และก๊าซธรรมชาติเหลวซึ่งเป็นสินค้าอุตสาหกรรมของประเทศนี้ขยับตัวสูงขึ้น ทำให้เม็ดเงินลงทุนจากต่างชาติหลั่งไหลเข้ามาและทำให้เศรษฐกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP) 20.59 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP รายบุคคล 21,200 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเจริญเติบโต GDP 0% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต ภาคการเกษตร 0.4% ภาคอุตสาหกรรม 58.8% ภาคการบริการ 40.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices) 10.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ผลผลิตทางการเกษตร โกโก้ ข้าว มะนาว กาแฟ ผัก และสัตว์ปีก

อุตสาหกรรม ปิโตรเลียม เคมีภัณฑ์ การท่องเที่ยว อาหาร ปูนซีเมนต์ เครื่องดื่ม ฝ้ายและสิ่งทอ

มูลค่าการส่งออก 12.72 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b. (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้าส่งออก ปิโตรเลียมและผลิตภัณฑ์จากปิโตรเลียม เคมีภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์จากเหล็กกล้า ปุ๋ย น้ำตาล

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ สหรัฐอเมริกา 44.2% สเปน 6.1% จาไมก้า 5.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า 8.187 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้า แร่เชื้อเพลิง น้ำมันหล่อลื่น เครื่องจักร อุปกรณ์ขนส่ง กระบวนการผลิตสินค้า อาหาร เคมีภัณฑ์ และสัตว์ที่ยังมีชีวิต

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า) ที่สำคัญ สหรัฐอเมริกา 27.8% รัสเซีย 11.5% บราซิล 7.8% โคลัมเบีย6.9% กาบอง 4.3% จีน 4.2% แคนาดา 4.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สกุลเงิน ตรินิแดดและโตเบโกดอลลาร์ (Trinidad and Tobago dollars) --TTD

ในปี ค.ศ. 2005 มีประชากรร้อยละ 96 หรือประมาณ 1.3 ล้านคน อาศัยอยู่บนเกาะตรินิแดด ส่วนอีกร้อยละ 4 อาศัยอยู่บนเกาะโตเบโก ซึ่งแต่ละเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศ แสดงให้เห็นถึงประวัติความเป็นมาและการอพยพย้ายถิ่นฐานของกลุ่มชนหลายเชื้อชาติ มีสองกลุ่มชาติพันธุ์หลักในประเทศคือ แอฟโร-ตรินิแดด และอินโด-ตรินิแดด ทั้งยังมีคนจากชาติอื่น เช่น พวกลูกผสม, ยุโรป, จีน, ซีเรีย-เลบานอน และกลุ่มอเมอริเดียน เป็นต้น

ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ถือเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางศาสนา แต่โดยหลักแล้วประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ร้อยละ 65.7 อันมีนิกายโรมันคาทอลิก, แองกลิคัน, เซเวนเดย์แอดเวนติสต์, เพรสไบทีเรียน, เมโธดิส, พยานพระยะโฮวาห์ และอีแวนเจริคัล ขณะที่ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีศาสนิกร้อยละ 25.6 และศาสนาอิสลาม มีศาสนิกร้อยละ 6.6

นอกจากนี้ยังศาสนาของชนแอฟริกัน คือ สปิริตชวลแบปติสต์ และโอริซา ซึ่งถือเป็นศาสนาที่โตเร็วที่สุด ทำนองเดียวกัน ลัทธิอิแวนเจริคัล (พระวรสาร) และลัทธิอื่นๆ ที่ถือว่านอกรีตของศาสนาคริสต์นั้นก็เติบโตขึ้นในประเทศ ทั้งที่ลัทธิดังกล่าวถูกกำหนดว่าไม่ถูกต้องก็ตาม

มีชุมชนศาสนิกในศาสนาบาไฮ ซึ่งเผยแผ่ศาสนาในประเทศ และมีกลุ่มศาสนิกยูดาห์กลุ่มเล็ก ๆ ประมาณ 55-100 คน นอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่นับถือศาสนาพุทธ และลัทธิเต๋าในกลุ่มเชื้อสายจีน