seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จูฮี

จูฮี (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นแม่ทัพแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เป็น 1 ใน 3 แม่ทัพใหญ่ซึ่งมีหน้าที่ในการปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง อันได้แก่ โลติด ฮองฮูสง จูฮี หลังเสร็จศึกปราบโจรโพกผ้าเหลืองก็ได้รับการปูนบำเหน็จให้เป็นเจ้าเมืองโห้หลำ ต่อมาเหล่าสิบขันทีก็เรียกให้จ่ายสินบนแต่จูฮีกลับปฏิเสธ ทำให้เหล่าสิบขันทีได้ปลดจูฮีออกจากตำแหน่ง
โลติด

โลติด (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก แม่ทัพแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็น 1 ใน 3 แม่ทัพใหญ่ซึ่งมีหน้าที่ในการปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง อันได้แก่ โลติด ฮองฮูสง จูฮี

แต่เดิมโลติดเป็นอาจารย์สอนวิชาการต่อสู้ เคยสอนวิชาให้กับเล่าปี่และกองซุนจ้านในวัยหนุ่ม ต่อมาได้รับราชการในราชสำนักฮั่น มีตำแหน่งเป็นนตำแหน่งจงหลังเจียง ได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ให้ไปปราบโจรโพกผ้าเหลืองที่เมืองกงจ๋ง ต่อมา ขันทีจูฮงได้มาขอสินบนจากโลติด แต่โลติดไม่ให้ จูฮงขุ่นเคืองจึงไปเป่าหูพระเจ้าเลนเต้ว่าโลติดไม่เอาใจใส่ในการปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง โลติดจึงถูกคุมขัง แล้วให้ตั๋งโต๊ะทำหน้าที่แม่ทัพแทนโลติด ต่อมา โลติดได้รับพระราชทานอภัยโทษ จึงได้กลับมารับราชการตามเดิม

หลังจากพระเจ้าเลนเต้สวรรคต เกิดการแย่งชิงบัลลังก์ภายใน โฮจิ๋นแม่ทัพใหญ่ได้ส่งเทียบเชิญตั๋งโต๊ะให้มาปราบปรามสิบขันที แต่โลติดและขุนนางคนอื่นคัดค้านเพราะเกรงว่าตั๋งโต๊ะจะเข้ามายึดอำนาจเสียเอง แต่โฮจิ๋นไม่รับฟัง โลติดและขุนนางคนอื่นๆจึงลาออกจากราชการ ต่อมา โฮจิ๋นถูกสิบขันทีสังหาร โจโฉและอ้วนเสี้ยวจึงยกพลเข้ากำจัดสิบขันที เตียวเหยียงและต๋วนกุยจับตัวพระนางโฮเฮา พระเจ้าเซ่าตี้ และตันลิวอ๋อง (หองจูเหียบ)ไว้เป็นตัวประกัน โลติดได้มาช่วยพระนางโฮเฮาจากขันที ด้วยความชอบครั้งนี้ ต่อมา จึงได้กลับมารับราชการตามเดิม

ต่อมา ตั๋งโต๊ะซึ่งยกทัพมาได้มีอำนาจในเมืองหลวง ได้เสนอขุนนางให้ปลดพระเจ้าเซ่าตี้ออก แล้วตั้งตันลิวอ๋องขึ้นเป็นกษัตริย์ โลติดเป็นคนหนึ่งที่คัดค้านการกระทำดังกล่าว ตั๋งโต๊ะโกรธจะฆ่าโลติดเสีย แต่ขุนนางทั้งปวงห้ามไว้ โลติดจึงรอดตาย แต่หลังจากนั้นสามก๊กก็ไม่มีการกล่าวถึงโลติดอีกเลย
กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว

กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว หรือ กระจุกดาวเฮียเดส (; ; หรือบ้างก็เรียก เมล็อต 25, คอลลินเดอร์ 50 หรือ แคดเวลล์ 41) เป็นกระจุกดาวเปิดที่อยู่ใกล้ระบบสุริยะมากที่สุด และเป็นหนึ่งในบรรดากระจุกดาวที่เป็นตัวอย่างการศึกษาได้ดีที่สุด กระจุกดาวนี้อยู่ห่างออกไป 151 ปีแสง ประกอบด้วยกลุ่มดาวฤกษ์ประมาณ 300 - 400 ดวงเกาะกันเป็นทรงกลมอย่างหยาบๆ ดาวฤกษ์เหล่านี้มีอายุใกล้เคียงกัน จุดกำเนิดเดียวกัน องค์ประกอบทางเคมีเหมือนกัน และมีการเคลื่อนที่ผ่านอวกาศเหมือนๆ กัน. จากมุมมองของผู้สังเกตบนโลก กระจุกดาวเฮียเดสจะปรากฏอยู่ในบริเวณกลุ่มดาววัว โดยที่ดาวสว่างที่สุดในกระจุกเรียงตัวกันเป็นรูปตัว "V" ต่อเนื่องกับดาวฤกษ์สว่างซึ่งเป็นดาวยักษ์แดง อัลดิบาแรน อย่างไรก็ดี อัลดิบาแรนไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับกระจุกดาวเฮียเดส มันอยู่ใกล้โลกมากกว่า (ทำให้มีความสว่างปรากฏมากกว่าด้วย) เพียงแต่สามารถมองเห็นอยู่ในแนวเดียวกันเท่านั้น

ดาวที่สว่างที่สุด 4 ดวงในกระจุกดาวเฮียเดสล้วนเป็นดาวยักษ์แดง ซึ่งเริ่มชีวิตเป็นดาวฤกษ์มวลมากประเภท A และได้เคลื่อนออกไปพ้นจากแถบลำดับหลักแล้ว ทั้งหมดอยู่ห่างจากกันเพียงชั่วระยะไม่กี่ปีแสง รหัสเบเยอร์ของพวกมันได้แก่ แกมมา เดลตา เอปซิลอน และ เธตา เทารี ดาวทั้งสี่เรียงตัวกันเป็นดาวเรียงเด่นซึ่งถูกจินตนาการเป็นส่วนศีรษะของวัวเทารุส ดาวเอปซิลอน เทารี เป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งคือ "เออิน" ("ตาวัว") เชื่อว่ามีดาวแก๊สยักษ์อย่างน้อยหนึ่งดวงเป็นดาวเคราะห์บริวาร
ม้าอ้วนยี่

ม้าอ้วนยี่ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นสมาชิกของกลุ่มโจรโพกผ้าเหลือง ลูกน้องของเตียวก๊กหัวหน้าโจรโพกผ้าเหลือง

ในปี พ.ศ. 727 เตียวก๊กคิดวางแผนโค่นล้มราชวงศ์ฮั่น จึงได้ก่อตั้งกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองขึ้น แล้วให้ม้าอ้วนยี่ไปติดสินบนขันทีฮองสีให้เป็นไส้ศึกอยู่ภายใน แต่ต่อมาแผนการการโค่นล้มราชวงศ์ฮั่นถูกเปิดโปง ม้าอ้วนยี่และพรรคพวกจึงถูกประหาร ส่วนขันทีฮองสีถูกคุมขัง และเป็นเหตุให้กลุ่มโจรโพกผ้าเหลืองได้เริ่มการเคลื่อนไหว ออกสร้างความวุ่นวายให้แก่บ้านเมืองในวลาต่อมา
บู๋อันก๊ก

บู๋อันกํก () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นขุนพลของขงเล่ง (ขงหยง) เจ้าเมืองปักไฮ ใช้ขวานเป็นอาวุธ

เมื่อกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองซึ่งนำโดยอ้วนเสี้ยว ได้ยกมาใกล้เมืองหลวงเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้แบ่งกองกำลัง 8 หัวเมืองไปตีด่านเฮาโลก๋วน ซึ่งเมืองปักไฮเป็นหนึ่งในนั้น ลิโป้บุตรบุญธรรมของตั๋งโต๊ะได้มาคุมด่านเฮาโลก๋วน และสังหารขุนพลของฝ่ายพันธมิตรไปหลายคน บู๋อันก๊กได้อาสาประลองกับลิโป้ ลิโป้ใช้ทวนตัดแขนบู๋อันก๊กขาด ทำให้บู๋อันก๊กต้องถอยม้ากลับไป
ลาวัวดูบองดีเยอ

ลาวัวดูบองดีเยอ (, "เสียงของพระเจ้า") เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสอัลบั้มแรกของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในควิเบก แคนาดา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524

อัลบั้มนี้บรรจุซิงเกิล 3 ซิงเกิลแรกของเซลีน อันประกอบด้วย "เซอเนเตเกิงแรฟว์" ซึ่งในบทเพลงนี้เธอได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์ด้วย, เพลง "ลาวัวดูบองดีเยอ" และ "ลามูร์เวียงดรา" ซึ่งเป็นเพลงของดาริโอ เบ็มโบ นำมาร้องในภาษาฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังมีเพลงนำมาร้องใหม่ 2 เพลง คือ เพลงของ Renée Lebas' "T'ire l'aiguille" และ Berthe Sylva "Les roses blanches"

เซลีน ดิออนได้มีส่วนร่วมในการผลิตอัลบั้มนี้ ร่วมกับ Eddy Marnay ผู้ประพันธ์เพลงให้แก่ บาร์บรา สตรัยแซนด์, Édith Piaf, Nana Mouskouri และ Claude François

เรอเน อองเชลลีล ผู้จัดการส่วนตัวของเธอในขณะนั้น (สามีในเวลาต่อมา) จำนองบ้านของเขาเพื่อตั้งค่ายเพลงเพื่ออกจำหน่ายอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรก ซึ่งออกจำหน่าย 2 อัลบั้มในเวลาเดียวกันคือ "ลาวัวดูบองดีเยอ" และ "เซลีนดิยงชองต์โนแอล" (เพลงเทศกาลคริสต์มาส) อัลบั้มนี้มียอดขาย 30,000 ชุดในปี พ.ศ. 2524 และยอดขายรวมกว่า 125,000 ชุดในปีต่อมา อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับชาร์ตควิเบกซิงเกิล 20 อันดับแรก ได้แก่เพลง "เซอเนเตเกิงแรฟว์" และ "ลาวัวดูบองดีเยอ" ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 11 และ 14 ตามลำดับ

"เซอเนเตเกิงแรฟว์" ออกจำหน่ายในฝรั่งเศสในปีต่อมา เป็นซิงเกิลแรก แต่แผนการออกจำหน่านอัลบั้มได้ยกเลิกไป

ในปี พ.ศ. 2548 เซลีนรวมเพลง "เซอเนเตเกิงแรฟว์" และ "ลาวัวดูบองดีเยอ" ในอัลบั้มรวมเพลงภาษาฝรั่งเศส "องเนอชองช์ปา"
ตำบลสลกบาตร

สลกบาตร เป็นตำบลอยู่ในอำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร

สลกบาตร เดิมเป็นตำบลที่มีแต่ป่ามาก มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งมาตัดป่าสร้างบ้าน วันหนึ่งชาวบ้านกลุ่มนั้นได้พบพระสงฆ์เที่ยวจาริกมาจากที่อื่น จึงนิมนต์ฉันภัตตาหาร แต่ตอนพระลาจากไปก็ได้ลืม "ถลกบาตร" ไว้ ชาวบ้านจึงนำไปคืน พระจึงถามว่าหมู่บ้านนี้มีชื่อหรือยัง ชาวบ้านบอกยังไม่มี ท่านจึงตั้งชื่อว่า "ถลกบาตร" ต่อมาเพี้ยนเป็น "สลกบาตร
สโลนเกรตวอล

สโลนเกรตวอลล์ () คือโครงข่ายขนาดยักษ์ของกาแลกซีจำนวนมาก และเป็นโครงสร้างที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเอกภพเท่าที่นักดาราศาสตร์ทราบในปัจจุบัน การค้นพบมันถูกเผยแพร่เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดย เจ. ริชาร์ด กอทท์ จากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน และทีมงาน โดยใช้ข้อมูลจากโครงการสโลนดิจิตอลสกายเซอร์เวย์ ()

โครงสร้างนี้มีความยาว 1.37 พันล้านปีแสง และห่างจากโลก 1,000,000,000 ปีแสง สโลนเกรตวอลล์มีความยาวเกือบ 3 เท่าของกำแพงใหญ่ () ซึ่งเป็นกำแพงกาแลกซีขนาดใหญ่เท่าที่เคยพบก่อนหน้านี้ ซึ่งค้นพบโดย มากาเรท เกลเลอร์ และ จอห์น ฮูชรา จาก มหาวิทยาลัยฮาวาร์ด เมื่อปี 2532
ชัยสิทธิ์ ชินวัตร

พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก ชัยสิทธิ์ ชินวัตร (25 มิถุนายน พ.ศ. 2488 — ) เป็นอดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, อดีตผู้บัญชาการทหารบก และอดีตนายกสมาคมฟันดาบแห่งประเทศไทย ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการบมจ.สยามแก๊ส แอนด์ ปิโตรเคมีคัลส์, รองประธานกรรมการ บมจ.ธนาคารทหารไทย, กรรมการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค, ที่ปรึกษาคณะกรรมการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย

พล.อ.ชัยสิทธิ์ ชินวัตร มีชื่อเล่นว่า ""ตุ้ย"" เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของ พ.อ. (พิเศษ) ศักดิ์ ชินวัตร และนางทวี ชินวัตร สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2503 หลังจากนั้นได้สอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร เป็นนักเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 5 และได้เลือกเข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนนายร้อย (จปร.รุ่นที่ 16 ) ณ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โดยเลือกเหล่าทหารช่าง จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2511 และได้รับพระราชทานยศเป็น ว่าที่ ร.ต.ในตำแหน่งผู้บังคับหมวดทหารช่าง สังกัดกองพันทหารช่างที่ 4 พล.อ.ชัยสิทธิ์ ชินวัตร เป็นพี่ชายเรืออากาศเอกประวิตร ชินวัตร อดีตรองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ สายปฏิบัติการ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)

ต่อมา ชัยสิทธิ์ได้สมรสกับคุณวีณา ชินวัตร (สุขสภา) มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวลัฆวี ชินวัตร และนายวีรสิทธิ์ ชินวัตร นอกจากนี้ พล.อ.ชัยสิทธิ์ยังเป็นญาติผู้พี่ของดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี และนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี คนที่ 28พล.อ.ชัยสิทธิ์ ชินวัตร เคยมีกระแสข่าวว่าจะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) ในปี พ.ศ. 2554 ในปี พ.ศ. 2561 พล.อ.ชัยสิทธิ์ ชินวัตร ดำรงตำแหน่งเป็นประธานที่ปรึกษาพรรคพลังปวงชนไทย ส่วนนายนิคม บุญวิเศษเป็นหัวหน้าพรรคพลังปวงชนไทย ซึ่งถูกมองว่าเป็นนอมินีของพรรคเพื่อไทย
เดอะเน็กซ์

เดอะเน็กซ์ () เป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ ซึ่งเกิดจากการรวมกันของกลุ่มศิลปินค่ายอาร์เอสที่ประสบความสำเร็จในการออกอัลบั้มเดี่ยว อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จทั้งด้านการค้า และความนิยมในชาร์ตทั่วไป

อัลบั้มนี้เกิดจากความร่วมมือของบริษัทเป็ปซี่โคล่าประเทศไทย และบริษัทอาร์เอส โปรโมชัน มีเป้าหมายผู้ฟังเป็นกลุ่มวัยรุ่น อัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 1 ล้านชุด
กระจุกดาวอัลฟาเพอร์เซย์

กระจุกดาวอัลฟาเพอร์เซย์ () หรือที่รู้จักในชื่อ เมล็อต 20 หรือ คอลลินเดอร์ 39 เป็นกระจุกดาวเปิดในกลุ่มดาวเพอร์ซีอัส ประกอบด้วยดาวฤกษ์หลายตัวที่มีค่าสเปกตรัมประเภท O และ B ในบริเวณใกล้เคียงดาวอัลฟาเพอร์เซย์ สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สมาชิกที่สว่างที่สุดในกระจุกดาวมีชื่อเรียกว่า อัลฟา เดลตา เอปซีลอน ไซ 29 30 34 และ 48 เพอร์เซย์
มิ โก

มิ โก () มีอีกชื่อว่าราจากยุกกอธ (Fungi from Yuggoth) เป็นมนุษย์ต่างดาวซึ่งมีบทบาทในเรื่องชุดตำนานคธูลู มิ โกปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "The Whisperer in Darkness" ซึ่งประพันธ์โดยเอช. พี. เลิฟคราฟท์ และเผนแพร่ในปีพ.ศ. 2474

มิ โกมีลักษณะผสมกันระหว่างเห็ดรากับสัตว์จำพวกกุ้ง-กั้ง-ปู มีส่วนหัวเป็นทรงรีที่ประกอบจากปุ่มแหลมจำนวนมากและหนวดรับสัมผัส ใน The Whisperer in Darkness ระบุว่าร่างกายของมิ โกเป็นสสารที่ไม่มีบนโลก มิ โกสามารถทำให้ตัวเองอยู่ในสภาพแข็งเหมือนตายแล้วได้จนกระทั่งได้รับความร้อนซึ่งทำให้ตัวยืดหยุ่นขึ้น ลำตัวของมิ โกมีความยาวประมาณหนึ่งเมตรครึ่งและมีขาจำนวนมาก ทั้งยังมีปีกแบบค้างคาวจำนวนหนึ่งซึ่งสามารถบินในอวกาศด้วยเอเธอร์(ธาตุในแนวคิดก่อนหน้าทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์) ปีกนี้ไม่สามารถบินบนโลกได้ดีนัก

วิทยาการสำคัญของมิ โกก็คือการผ่าตัดย้ายสมองเป็นๆของมนุษย์มาเก็บไว้ในภาชนะพิเศษซึ่งทำให้สมองนั้นสามารถรับรู้และสื่อสารกับภายนอกได้ ส่วนใหญ่แล้วมิ โกจะใช้วิธีนี้ในการพามนุษย์เดินทางระหว่างดวงดาว โดยนิคมสำคัญของมิโกนั้นอยู่ที่ดาวยุกกอธ ซึ่งเลิฟคราฟท์เองเคยระบุว่าเป็นดาวพลูโต แต่นักประพันธ์อื่นๆมักระบุว่ายุกกอธเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลออกไปอีก นอกจากเมืองแล้วมิ โกยังทำเหมืองแร่โลหะที่เรียกว่า "tok'l" บนดาวยุกกอธด้วย ซึ่งโลหะชนิดนี้เป็นวัสดุสำคัญในการทำภาชนะบรรจุสมองและใช้ในพิธีกรรมต่างๆ

แม้จะเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาการในระดับสูง แต่มิ โกก็ยังมีความเชื่อในรูปแบบศาสนาโดยบูชาเทพเจ้าต่างๆทั้งเกรทโอลด์วันและเอาเตอร์ก็อด แนวคิดด้านศีลธรรมของมิ โกนั้นแตกต่างจากมนุษย์มากจึงทำให้ดูเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้าย
อมนุษย์

อมนุษย์ เป็นศัพท์ในบาลี-สันสกฤษ
1. อมนุษย์ คือ สิ่งที่มีรูปร่าง เค้าโครงคล้ายๆ มนุษย์ แต่ไม่ใช่มนุษย์ เช่น สัตว์ในป่าหิมพานต์ที่ปรากฏในวรรณคดีของไทย มีทั้ง เงือก คนธรรน์ และ นารีผล ซึ่งมีรูปร่างในบางส่วนใกล้เคียงกับมนุษย์

2. อมนุษย์ ใช้เป็นคำเปรียบเทียบในแง่ลบ ถึงมนุษย์ด้วยกันเองที่มีนิสัย มีความประพฤติไม่เหมือนทั่วไป อาจเป็นคนที่เลวหรือทำชั่วมากกว่าคนอื่น สามารถพูดได้ว่า คนนี้เป็นอมนุษย์ มีจิตใจโหดร้ายไม่ใช่คน
เนบิวลานายพราน

เนบิวลานายพราน (; หรือที่รู้จักในชื่อ วัตถุเมสสิเยร์ M42 หรือ NGC 1976) เป็นเนบิวลาแห่งหนึ่งอยู่ทางใต้ของเข็มขัดโอไรออนในกลุ่มดาวนายพราน ถือเป็นหนึ่งในเนบิวลาสว่างที่สุดและสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เนบิวลานายพรานอยู่ห่างออกไปประมาณ 1,270±76 ปีแสง ถือเป็นย่านกำเนิดดาวฤกษ์มวลมากที่อยู่ใกล้กับโลกมากที่สุด เนบิวลานายพรานมีขนาดกว้างประมาณ 24 ปีแสง บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่อ้างถึงเนบิวลาแห่งนี้เรียกมันว่า เนบิวลาใหญ่ ในกลุ่มดาวนายพราน หรือ เนบิวลานายพรานใหญ่ อย่างไรก็ดียังมีบันทึกทางดาราศาสตร์ที่เก่าแก่กว่าเรียกมันว่า เอนสิส (; หมายถึง "ดาบ") อันเป็นชื่อเดียวกันกับดาวเอตาโอไรออนิส ซึ่งเมื่อมองจากโลกจะเห็นอยู่ใกล้กันกับเนบิวลา
ซากะนา

ซากะนา (; ) มีชื่อจริงว่า หม่อง ตูระ (; 27 มกราคม พ.ศ. 2504 - ) เป็นนักแสดงตลกที่มีชื่อเสียงชาวพม่า นอกจากนั้นยังเป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเคลื่อนไหวทางการเมือง โดยจะแสดงมุกตลกเสียดสีรัฐบาลทหารของพม่า

ในปี พ.ศ. 2549 ซากะนาถูกรัฐบาลกลางสั่งห้ามไม่ให้ออกแสดงในที่สาธารณะหรือยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจบันเทิง อันเนื่องมาจากการให้ความเห็นทางการเมืองกับสำนักข่าวต่างประเทศ

เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ซากะนาถูกจับกุมตัวด้วยข้อหาฝ่าฝืนคำสั่งของรัฐบาลทหาร ภายหลังเหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551 ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตและสูญหายหลายหมื่นคน ทางการพม่าต้องการให้ความช่วยเหลือทุกอย่างผ่านไปจากทางรัฐบาล แต่ซากะนาได้เปิดเผยกับสำนักข่าวต่างประเทศว่า การช่วยเหลือของรัฐบาลไม่มีประสิทธิภาพ และมีผู้เดือดร้อนมากมายที่ยังไม่ได้รับความช่วยเหลือ และได้ลงมือเป็นผู้ประสานงานรวมกลุ่มบุคคลในธุรกิจบันเทิงกว่า 400 คน เพื่อจัดส่งความช่วยเหลือตรงไปยังผู้ประสบภัยด้วยตัวเอง

ซากะนาถูกศาลตัดสินเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ว่ามีความผิดใน 3 ข้อกล่าวหา ถูกตัดสินจำคุก 45 ปี จากการทำงานเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย โดยผู้ต้องหาอีก 2 คนในคดีเดียวกัน ถูกพิพากษาจำคุก 29 ปี และ 15 ปี ตามลำดับ ในขณะที่ยังมีอีก 4 ข้อกล่าวหา ที่อยู่ระหว่างการพิจารณา การตัดสินคดีนี้เกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกับการตัดสินคดีเนื่องจากการประท้วงต่อต้านรัฐบาลในพม่า พ.ศ. 2550 ที่พระสงฆ์ที่เป็นแกนนำถูกตัดสินจำคุกสูงสุด 68 ปี และนักศึกษาพม่าจำนวน 23 คน ถูกตัดสินจำคุกคนละ 65 ปี
ดาวโอบี

ดาวโอบี () คือดาวฤกษ์ที่มีมวลมากและร้อนจัด อยู่ในสเปกตรัมทั้งประเภท O และ B เป็นกลุ่มที่มีคุณสมบัติอย่างหลวมๆ จึงเรียกว่าเป็นประเภท OB ดาวประเภทนี้มีอายุสั้น และไม่ได้เคลื่อนตำแหน่งไปจากตำแหน่งที่มันก่อตัวขึ้นไปไกลนัก ตลอดช่วงอายุของมัน จะมีการแผ่รังสีอัลตราไวโอเลตออกมาเป็นจำนวนมาก รังสีเหล่านี้ทำให้แก๊สระหว่างดาวที่อยู่รอบๆ ในบริเวณเมฆโมเลกุลเกิดการแตกประจุ ทำให้เกิดเป็นบริเวณเอช 2 หรือ Strömgren sphere

ในรายการสเปกตรัม "ประเภทสเปกตรัม OB" จะระบุว่า ""ไม่ทราบประเภท แต่เป็นแบบเดียวกันกับดาวโอบีซึ่งเป็นแบบเริ่มต้น""
ลมดาวฤกษ์

ลมดาวฤกษ์ () คือการไหลของแก๊สทั้งแบบธรรมดาและแบบมีประจุออกจากชั้นบรรยากาศรอบนอกของดาวฤกษ์ ซึ่งถูกขับออกมาโดยคุณลักษณะของขั้วแม่เหล็กที่ไหลออกจากดาวฤกษ์อายุน้อยซึ่งยังไม่ค่อยถูกชน อย่างไรก็ดี การไหลออกของลมดาวฤกษ์ไม่ได้เป็นไปในลักษณะสมมาตรของทรงกลม และดาวฤกษ์ต่างประเภทกันก็จะให้ลมดาวฤกษ์ออกมาที่มีคุณสมบัติแตกต่างกัน

ดาวฤกษ์ที่อยู่ในช่วงท้ายของแถบลำดับหลักซึ่งใกล้จะสิ้นอายุขัยมักปล่อยลมดาวฤกษ์ที่มีมวลมากแต่ค่อนข้างช้า (formula_1 มวลดวงอาทิตย์ต่อปี และ v = 10 กม./วินาที) ดาวเหล่านี้หมายรวมถึงดาวยักษ์แดง ดาวยักษ์มหึมา และดาวในกลุ่ม ดาวสาขาเชิงเส้นกำกับยักษ์ ลมดาวฤกษ์ที่เกิดขึ้นมีลักษณะเหมือนการขับเคลื่อนโดยแรงดันการแผ่รังสีที่กระทำต่อฝุ่นซึ่งมีอยู่หนาแน่นในชั้นบรรยากาศรอบนอกของดาว

ดาวฤกษ์ประเภท G เช่นดวงอาทิตย์ของโลกเรามีลมดาวฤกษ์ที่ขับเคลื่อนด้วยโคโรนาแม่เหล็กที่ร้อนมาก มีชื่อเรียกว่า ลมสุริยะ ลมนี้มีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นอิเล็กตรอนและโปรตอนพลังงานสูง (ประมาณ 1 keV) ซึ่งมีความสามารถพอจะหนีพ้นจากแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์ได้เพราะอุณหภูมิของโคโรนาที่สูงมาก

ดาวฤกษ์มวลมากในประเภท O และ B จะมีลมดาวฤกษ์ที่มีปริมาณมวลน้อยกว่า แต่มีความเร็วสูงกว่า ลมกลุ่มนี้ขับเคลื่อนด้วยแรงดันการแผ่รังสีที่เกิดจากแถบการดูดกลืนแบบกำธรของอนุภาคมวลหนัก เช่น คาร์บอน และไนโตรเจน ลมดาวฤกษ์พลังงานสูงเหล่านี้จะพัดพาฟองลมดาวฤกษ์ () ไปด้วย

แม้ลมดาวฤกษ์จากดาวในแถบลำดับหลักจะไม่ได้ส่งผลต่อวิวัฒนาการของดวงดาว แต่ในช่วงท้ายเมื่อดาวฤกษ์อยู่ใกล้จะหลุดออกจากแถบลำดับหลัก ปริมาณมวลที่ดาวฤกษ์สูญเสียออกไปผ่านลมดาวฤกษ์จะมีส่วนในการตัดสินชะตาของดาวฤกษ์นั้น ดาวฤกษ์ที่มีมวลปานกลางจำนวนมากกลายไปเป็นดาวแคระขาวในท้ายที่สุดแทนที่จะระเบิดออกกลายเป็นซูเปอร์โนวา เพราะมันสูญเสียมวลออกมากเกินไปจากลมดาวฤกษ์ของมัน
เจ้าจอมมารดามรกฎ ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดามรกฎ (พ.ศ. 2398 - พ.ศ. 2458) เป็นบุตรีของเจ้าพระยามหินทรศักดิ์ธำรง (เพ็ง เพ็ญกุล) กับ ท่านผู้หญิงมหินทรศักดิ์ธำรง (หุ่น) (ธิดาพระยานครอินทร์รามัญ )

เจ้าจอมมารดามรกฎ มีพระโอรสธิดา 2 พระองค์ คือ
เมฆแมเจลแลนใหญ่

เมฆแมเจลแลนใหญ่ () คือดาราจักรบริวารของทางช้างเผือก อยู่ห่างจากเราออกไปเพียงไม่ถึง 50 กิโลพาร์เซก (ประมาณ 160,000 ปีแสง) ถือเป็นดาราจักรที่อยู่ใกล้กับทางช้างเผือกเป็นอันดับที่สาม โดยมีดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนู (ประมาณ 16 กิโลพาร์เซก) กับดาราจักรแคระสุนัขใหญ่ (ประมาณ 12.9 กิโลพาร์เซก) อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของดาราจักรทางช้างเผือก เมฆแมเจลแลนใหญ่มีมวลสมมูลประมาณ 1 หมื่นล้านเท่าของมวลดวงอาทิตย์ (10 มวลดวงอาทิตย์) นั่นคือมีมวลเป็นประมาณ 1/10 เท่าของมวลของทางช้างเผือก เมฆแมเจลแลนใหญ่เป็นดาราจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ในกลุ่มท้องถิ่น โดยมีดาราจักรแอนดรอเมดา ทางช้างเผือก และดาราจักรไทรแองกูลัม เป็นดาราจักรขนาดใหญ่เป็นอันดับหนึ่ง สอง และสามตามลำดับ

โดยมากเมฆแมเจลแลนใหญ่มักถูกพิจารณาว่าเป็นดาราจักรไร้รูปแบบ (ในฐานข้อมูลวัตถุพ้นดาราจักรขององค์การนาซา ระบุรหัสตามลำดับฮับเบิลให้แก่มันเป็น Irr/SB(s)m) อย่างไรก็ดีเมฆแมเจลแลนใหญ่ก็มีโครงสร้างคล้ายคานที่บริเวณศูนย์กลาง ทำให้เชื่อได้ว่ามันอาจจะเคยเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคานมาก่อน ลักษณะอันไร้รูปแบบของเมฆแมเจลแลนใหญ่อาจเป็นผลมาจากปฏิกิริยาน้ำขึ้นน้ำลงระหว่างตัวมันเองกับทางช้างเผือกและเมฆแมเจลแลนเล็ก

เมฆแมเจลแลนใหญ่ปรากฏบนท้องฟ้ายามกลางคืนเป็น "เมฆ" จาง ๆ อยู่ในทางซีกโลกใต้ บริเวณชายขอบระหว่างกลุ่มดาวปลากระโทงแทงกับกลุ่มดาวภูเขา

เมฆแมเจลแลนใหญ่เป็นดาราจักรคู่กับเมฆแมเจลแลนเล็ก ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกประมาณ 20 องศา
เมฆแมเจลแลนเล็ก

เมฆแมเจลแลนเล็ก () เป็นดาราจักรแคระ แห่งหนึ่งในกลุ่มท้องถิ่น ถือเป็นหนึ่งในดาราจักรที่อยู่ใกล้ทางช้างเผือกมากที่สุดและสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า โดยอยู่ห่างจากดาราจักรของเราประมาณ 200,000 ปีแสง มีดาวฤกษ์อยู่เป็นสมาชิกจำนวนหลายร้อยล้านดวง

บ้างเชื่อว่าเมฆแมเจลแลนเล็กเคยเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคานมาก่อน แต่ถูกรบกวนโดยทางช้างเผือกทำให้มันเสียรูปร่างไป แต่ก็ยังสามารถมองเห็นโครงสร้างรูปคานบริเวณตรงกลางได้บ้าง

เมฆแมเจลแลนเล็กมีค่าเดคลิเนชันเฉลี่ยถึง -73 องศา มันจึงสามารถมองเห็นได้จากด้านซีกโลกใต้หรือซีกโลกเหนือตอนล่างมาก ๆ เท่านั้น ตำแหน่งปรากฏบนฟ้าอยู่ใกล้กลุ่มดาวนกทูแคน เป็นแถบแสงหม่น ๆ กว้างประมาณ 3 องศาบนท้องฟ้า ดูราวกับเป็นชิ้นส่วนที่หลุดออกไปจากทางช้างเผือก

เมฆแมเจลแลนเล็กเป็นดาราจักรคู่กันกับเมฆแมเจลแลนใหญ่ ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออกประมาณ 20 องศา
ราชอาณาจักรกรีซ

ราชอาณาจักรกรีซ ( ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรเฮลเลนิก () สถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1832 ในการประชุมกรุงลอนดอน โดยกลุ่มประเทศมหาอำนาจซึ่งได้แก่ สหราชอาณาจักร สาธารณรัฐฝรั่งเศส และจักรวรรดิรัสเซีย จนได้รับการรับรองจากนานาประเทศในโลกอันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาคอนสแตนติโนเปิล ทำให้ราชอาณาจักรกรีซมีเอกราชเป็นของตนเองอย่างสมบูรณ์และมั่นคง ซึ่งไม่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมันอีกต่อไป โดยเอกราชของกรีซนี้เป็นผลสำเร็จมาจากการเรียกร้องเอกราชโดยรัฐบาลพลัดถิ่นแห่งกรีซ และมาจากสงครามเรียกร้องเอกราชของกรีซ (โดยมีสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และจักรวรรดิรัสเซียคอยให้การช่วยเหลือและสนับสนุน) ซึ่งในการปกครองของราชอาณาจักรนั่นมีสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นพระประมุขของประเทศมาตั้งแต่สถาปนาเอกราช จนในปี ค.ศ. 1924 พระราชวงศ์และสถาบันพระมหากษัตริย์ก็ถูกล้มล้าง จนได้สถาปนา สาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 2 ขึ้นมา แต่ในภายหลังก็ได้มีการฟื้นฟูพระราชวงศ์ขึ้นมาและได้สถาปนาสถาบันพระมหากษัตริย์กลับมาเป็นพระประมุขของประเทศดังเดิมอีกครั้ง จนในท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1974 พระราชวงศ์ก็ถูกล้มล้างอีกครั้งอันเป็นผลมาจากการปกครองแบบเผด็จการทหาร ภายใต้การนำโดยพรรคการเมืองทหารของกรีซ และได้ก่อตั้งสาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 3 มาจนถึงปัจจุบัน

หลังกรีกได้รับการปลดปล่อยจากการถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมนี ความขัดแย้งระหว่างอุดมการณ์คอมมิวนิสต์กับเสรีนิยมในนามสงครามเย็นค่อย ๆ ก่อตัวกลายเป็นความขัดแย้งภายในของกรีกจนนำไปสู่สงครามกลางเมืองกรีซซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1949 สงครามดังกล่าวเป็นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายคอมมิวนิสต์กับฝ่ายอนุรักษ์ ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและยูโกสลาเวีย ในขณะที่ฝ่ายอนุรักษ์ได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา โดยอเมริกาที่ยึดหลักการทรูแมน มองว่า กรีซเป็นรัฐที่มีความเสี่ยงในการตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียต ในที่สุดในปี ค.ศ. 1952 กรีซได้รับการยอมรับเข้าร่วมสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (นาโต้) ซึ่งในขณะนั้นกรีซเป็นเพียงไม่กี่ประเทศบนคาบสมุทรบอลข่านที่ยังไม่เป็นคอมมิวนิสต์
หลังสงครามกลางเมืองในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลขวาจัดได้ครองอำนาจอย่างยาวนานในกรีซ โดยมีสมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 ที่ได้รับการหนุนหลังจากสหรัฐอเมริกา ในช่วงปี 1949-1964 มีการแต่งตั้งประธานาธิบดีหลายคน หนึ่งในนั้นคือ Konstatinos Karamanlis ซึ่งภายหลังความขัดแย้งกับสมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 เขาได้ลาออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1963 และทำให้กรีซต้องจัดการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งพรรคอนุรักษ์ของ Karamanis นาม ERE พ่ายแพ้ต่อพรรคซ้ายภายใต้การนำของ Goorgios Papandreous การกลับมาของฝ่ายซ้ายและการสวรรคตของกษัตริย์สมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 ในปี 1964 นำไปสู่การขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 และเหตุการณ์ค่อยๆ ก่อกลายเป็นชนวนของรัฐประหารในปี ค.ศ. 1967
นับจากปี ค.ศ. 1965 ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลฝ่ายซ้ายของ Papadreous กับราชสำนักไม่ค่อยดีนัก ฝ่ายราชสำนักเองทราบดีว่าพรรคฝ่ายซ้ายต้องการโค่นล้มสถาบันพระมหากษัตริย์ ในขณะที่ Papadreous ก็ไม่ได้คิดที่จะเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพระมหากษัตริย์ และพยายามทำให้กองทัพกรีซอยู่ภายใต้อำนาจของเขาโดยการเรียกร้องให้รัฐมนตรีกลาโหมที่ขณะนั้นลาออก แต่ได้รับการปฏิเสธ ในขณะที่สมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 ทรงพยายามแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่แต่ก็ได้รับการปฏิเสธจากสภาเช่นกัน ความขัดแย้งทั้งหมดได้นำไปสู่การจัดตั้งองค์กร Aspida ซึ่งมีนายทหารระดับสูงกว่า 28 นายเข้าร่วมเพื่อยึดอำนาจ การผนึกกำลังภายในของกองทัพกับสถาบันและกำลังภายนอกจากเสรีนิยมอย่างอเมริกา เพื่อป้องกันภัยจากลัทธิฝ่ายซ้ายหรือคอมมิวนิสต์ได้นำไปสู่การรัฐประหารในเย็นวันที่ 21 เมษายน ค.ศ 1967
ปราสาทเรือนหิน

ปราสาทเรือนหิน หรือที่ชาวลาวเรียกว่า "เฮือนหิน" ตัวปราสาทตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง บ้านเฮือนหิน เมืองไซพูทอง ถัดจากเมืองสุวรรณเขตลงมาประมาณ 70 กิโลเมตร ห่างจากตัวเมืองไซพูทองประมาณ ๑๐ กิโลเมตร เฮือนหินสร้างขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีโคตรบูร (ศรีโคตะปุระ) เรืองอำนาจ ตามประวัติท้องถิ่นกล่าวว่า ราว ค.ศ. ๕๐๐-๕๕๗ ขุนอังคะราชและขุนอมมะราชสองพี่น้องเป็นผู้นำพาประชาชนบรรดาเผ่าจากอาณาจักรโยนกเงินยางทางตอนเหนือของลาวมาสร้างปราสาทเฮือนหินขึ้น เพื่อเป็นศาสนสถานประจำเมืองในลัทธิพราหมณ์-ฮินดู โดยตัวปราสาทตั้งอยู่กลางดงต้นลั่นทม ภายในตัวปราสาทมีพระพุทธรูปหินตั้งอยู่ ปราสาทแห่งนี้ยังไม่ได้รับการบูรณะ ภาพสลักนูนต่ำที่เคยอยู่รอบๆ ก็ถูกนำไปไว้ที่อื่นเป็นส่วนใหญ่ ถือว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจแห่งหนึ่ง
เนบิวลาบึ้ง

เนบิวลาบึ้ง หรือ เนบิวลาทารันทูลา (; หรือรู้จักในชื่อ 30 โดราดัส หรือ NGC 2070) เป็นบริเวณเอช 2 ที่อยู่ในเมฆแมเจลแลนใหญ่ เดิมเคยคิดว่ามันเป็นดาวฤกษ์ จวบกระทั่ง พ.ศ. 2294 นิโคลาส์ หลุยส์ เดอ ลาซายล์ จึงตรวจพบว่ามันมีลักษณะโดยธรรมชาติเป็นแบบเนบิวลา

เนบิวลาบึ้งมีค่าความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ 8 เมื่อคำนึงถึงระยะห่างของมันที่อยู่ห่างออกไปถึง 180,000 ปีแสง ถือได้ว่าเป็นวัตถุที่มีความสว่างสูงมาก มันส่องสว่างมากเสียจนถ้าหากมันอยู่ใกล้โลกในระยะเดียวกับเนบิวลานายพราน ก็อาจทำให้เกิดเงาแสงขึ้นได้ทีเดียว เนบิวลาบึ้งเป็นย่านดาวระเบิดที่มีกระบวนการสูงที่สุดเท่าที่เป็นที่รู้จักในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น มันยังเป็นย่านที่ใหญ่ที่สุดและมีการกำเนิดดาวมากที่สุดในกลุ่มท้องถิ่นโดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางโดยประมาณถึง 200 พาร์เซก ที่ใจกลางของมันเป็นกระจุกดาวที่เล็กมากแต่หนาแน่นมาก (ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.5 พาร์เซก) คือกระจุกดาว R136a อันเป็นแหล่งกำเนิดพลังงานมหาศาลที่ทำให้เนบิวลานี้สว่างไสว

ซูเปอร์โนวาที่ใกล้ที่สุดเท่าที่ตรวจพบหลังจากการประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์ คือ ซูเปอร์โนวา 1987A ก็เกิดขึ้นที่บริเวณขอบของเนบิวลาบึ้งแห่งนี้
แถบลำดับหลัก

แถบลำดับหลัก () คือชื่อเรียกแถบต่อเนื่องและมีลักษณะพิเศษที่ปรากฏอยู่บนแผนภาพคู่ลำดับระหว่างสีของดาวฤกษ์กับความสว่าง แผนภาพคู่ลำดับสี-ความสว่างนี้รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ไดอะแกรมของแฮร์ทสชปรุง-รัสเซลล์ หรือ HR Diagram ซึ่งเป็นผลการศึกษาร่วมกันระหว่างเอจนาร์ แฮร์ทสชปรุง กับเฮนรี นอร์ริส รัสเซลล์ ดาวที่อยู่บนแถบนี้จะรู้จักกันว่า ดาวบนแถบลำดับหลัก หรือดาวฤกษ์แคระ

หลังจากที่ดาวฤกษ์ก่อตัวขึ้นแล้ว มันจะสร้างพลังงานออกมาจากย่านใจกลางอันหนาแน่นและร้อนจัดโดยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันของอะตอมไฮโดรเจนไปเป็นฮีเลียม ระหว่างที่กระบวนการนี้ดำเนินไปในช่วงอายุของดาว จะสามารถระบุตำแหน่งบนแถบลำดับหลักได้โดยใช้มวลของดาวเป็นข้อมูลเบื้องต้น ประกอบกับข้อมูลองค์ประกอบทางเคมีและปัจจัยอื่น ๆ อีก โดยทั่วไปยิ่งดาวฤกษ์มีมวลมากก็จะยิ่งมีช่วงอายุบนแถบลำดับหลักสั้นยิ่งขึ้น หลังจากเชื้อเพลิงไฮโดรเจนที่แกนกลางถูกใช้จนหมดไป ดาวฤกษ์ก็จะเคลื่อนออกไปจากแถบลำดับหลัก

บางคราวอาจพิจารณาแถบลำดับหลักออกเป็นแถบบนและแถบล่าง ขึ้นกับกระบวนการที่ดาวฤกษ์ใช้ในการสร้างพลังงาน ดาวฤกษ์ที่มีมวลน้อยกว่า 1.5 เท่าของมวลดวงอาทิตย์จะหลอมอะตอมไฮโดรเจนเข้าด้วยกันพร้อมกับกระบวนการสร้างฮีเลียม กระบวนการนี้เรียกว่า ปฏิกิริยาลูกโซ่โปรตอน-โปรตอน ถ้าดาวฤกษ์มีมวลมากกว่านี้ ก็จะอยู่ในแถบลำดับหลักบน นิวเคลียร์ฟิวชันจะใช้อะตอมของคาร์บอน ไนโตรเจน และออกซิเจนเป็นสื่อกลางในการผลิตฮีเลียมจากอะตอมไฮโดรเจน

เนื่องจากอุณหภูมิของดาวฤกษ์ที่แกนกลางกับที่พื้นผิวดาวนั้นมีความเหลื่อมล้ำกันอยู่ จึงมีการส่งผ่านพลังงานขึ้นมาอย่างต่อเนื่องผ่านชั้นดาวจนกระทั่งมันแผ่รังสีออกไปจากบรรยากาศของดาว กลไกสองประการที่ใช้ในการส่งผ่านพลังงานเหล่านี้คือ การแผ่รังสี และการพาความร้อน ในประเภทที่ขึ้นกับเงื่อนไขเฉพาะของดาวแต่ละดวง การพาความร้อนจะเกิดขึ้นในบริเวณที่อุณหภูมิมีความแตกต่างกันอย่างมาก หรือเป็นพื้นที่อับแสง หรือทั้งสองอย่าง เมื่อมีการพาความร้อนเกิดขึ้นในแกนกลาง มันจะกระตุ้นเศษเถ้าฮีเลียมขึ้น เป็นการรักษาระดับสัดส่วนของเชื้อเพลิงที่จะนำไปใช้ในปฏิกิริยาฟิวชัน