seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
วิทยาลัยชุมชนแพร่

วิทยาลัยชุมชนแพร่ เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ตามนโยบายการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยยึดหลัก "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" และมุ่งเน้นการจัดการศึกษาหลากหลาย สนองตอบต่อความต้องการของท้องถิ่น พร้อมมั้งเน้นการมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคม

วิทยาลัยชุมชนแพร่ ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนการป่าไม้ (เดิม) เลขที่ 33/13 ถนนคุ้มเดิม ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่

วิทยาลัยชุมชนแพร่ เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น ปัจจุบันมีหลักสูตรอนุปริญญา 6 สาขาวิชา คือ
ปลาซิวซอ-บวา

ปลาซิวซอ-บวา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sawbwa resplendens"; ซอ-บวา เป็นคำภาษาพม่า แปลว่า "เจ้าฟ้า") เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และเป็นปลาชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Sawbwa" ปลาซิวซอ-บวาเป็นปลาถิ่นเดียวในทะเลสาบอินเล รัฐฉาน ในประเทศพม่า ในอุณหภูมิน้ำค่อนข้างเย็น คือ ประมาณ 26-28 องศาเซลเซียส

มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ส่วนหัวเล็ก ปากเล็กเป็นมุมแหลม หางคอดเรียว ใบหางรูปแฉกตัววี ครีบบางใส เมื่อโตเต็มที่ปลาซิวซอ-บวามีความยาวประมาณ 35 มิลลิเมตร เพศผู้มีสีเงินเหลือบฟ้า ส่วนหัวและปลายหางมีสีแดง เพศเมียและปลาที่ยังไม่โตเต็มวัยมีสีเทา มีจุดสีดำตรงช่องทวาร ไม่มีเกล็ด กินแพลงก์ตอน, ตัวอ่อนของแมลงน้ำและตะไคร่น้ำ เป็นอาหาร มีนิสัยรักสงบ ตื่นตกใจ ชอบอยู่รวมเป็นฝูง

ในแวดวงปลาสวยงามในประเทศไทยมีผู้เพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยเรียกกันว่า "ปลาซิวซับวา"
วิทยาลัยชุมชนยะลา

วิทยาลัยชุมชนยะลา เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เนื่องจากรัฐบาล และศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ได้กำหนดยุทธศาสตร์ในการพัฒนาพื้นที่พิเศษภาคใต้ ได้แก่ จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี และ 5 อำเภอของจังหวัดสงขลา จึงได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนขึ้นใน 4 พื้นที่ดังกล่าว เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่น

ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนยะลา ตั้งอยู่ ณ ถนนสุขยางค์ 1 ตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา มีนักศึกษาประมาณ 1,000 คน

วิทยาลัยชุมชนยะลา เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น ตามความต้องการของภาคประชาสังคมในพื้นที่ ปัจจุบันมีหลักสูตรอนุปริญญา 7 สาขาวิชา คือ
บัลลาด

บัลลาด ( "แบลเลิด") หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานสาขาวิชาวรรณกรรมคือ ลำนำนิทาน เป็นรูปแบบหนึ่งของคำประพันธ์ โดยมากมีความหมายถึงทางด้านดนตรี เรื่องเล่า บัลลาดมีความหมายเจาะจงของบทกวีอังกฤษและไอร์แลนด์และเพลงที่อยู่ในช่วงถัดจากยุคกลางจนถึงศตวรรษที่ 19 และใช้อย่างแพร่หลายในยุโรปและต่อมาในอเมริกาเหนือ ออสเตรเลียและแอฟริกา มักเขียนและขายในแผ่นกระดาษหน้าเดียว รูปแบบนี้มักใช้กับกวีและนักประพันธ์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาเพื่อเขียนลำนำโคลงสั้น ๆ ต่อมาในศตวรรษที่ 19 ใช้ในความหมายของเพลงป็อป ความรักช้า ๆ และความหมายนี้มักใช้ในความหมายแบบเดียวกันกับเพลงรัก
เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก

เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก ( ; "ประสูติ" 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511, กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก) เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี พระองค์มีพระอนุชาคือ เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก

พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์ได้แก่ เจ้าชายจอร์จ วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก บารอนแม็กซิมิลเลียนแห่งวัทเทอร์วิลล์-เบร็คเฮล์ม, เคานต์อีเทนเนแห่งลาบอร์ด เดอ มงเปอซา, สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ, แกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และนางบริจิตตา จูเอล เฮลลิงโซ ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก โดยพระมารดาคือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

เจ้าชายเฟรเดอริกทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนระดับประถมศึกษาที่เครปสโครวระหว่างปี พ.ศ. 2517-2524 ต่อมาในปี พ.ศ. 2517-2519 ทรงเป็นนักเรียนประจำพระราชวังอามาเลียนเบิร์กและช่วงชั้นที่ 3 ที่เครปสโครว ในระหว่างปี พ.ศ. 2525-2526 มกุฎราชกุมารทรงเป็นนักเรียนประจำที่ "École des Roches" ในนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2529 ทรงเข้าศึกษาโรงเรียนมัธยมปลายโอเรการ์ด จิมเนเซียม

พระองค์ทรงเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดตั้งแต่ พ.ศ. 2535-2536 โดยทรงใช้พระนามว่า เฟรเดอริก เฮนริกเซน ทรงศึกษาด้านรัฐศาสตร์ จากนั้นทรงปฏิบัติงานในองค์การสหประชาชาติโดยเป็นตัวแทนชาวเดนมาร์กที่นิวยอร์กในปี พ.ศ. 2537 พระองค์ทรงได้รับเกริยติบัตรด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอาร์ฮัสหลังสำเร็จการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 มกุฎราชกุมารทรงได้ตำแหน่งเลขาธิการประจำสถานเอกอัครราชทูตเดนมาร์กที่กรุงปารีสตั้งแต่ ตุลาคม พ.ศ. 2541 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2542

พระองค์ทรงสำเร็จการฝึกหลักสูตรของหน่วยมนุษย์กบแห่งเดนมาร์ก (เทียบเท่ากับหลักสูตรนักทำลายใต้น้ำจู่โจม หรือซีล) ซึ่งมีระยะเวลาการฝึกประมาณ 9 เดือน และทรงเข้าประจำการเป็นทหารเรือในหน่วยดังกล่าวเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในระหว่างการฝึก ทรงได้รับฉายามนุษย์กบว่า ""พินโก""

ในระหว่างปี พ.ศ. 2544-2545 พระองค์ได้รับการฝึกเป็นผู้นำ ณ สถาบันป้องกันประเทศแห่งเดนมาร์ก และในปีต่อมาทรงเป็นหนึ่งในคณะทหารของการบัญชาการการป้องกันราชอาณาจักรเดนมาร์ก นอกจากนี้ยังทรงเป็นองค์ปาฐกถาระดับอาวุโสขององค์การแผนยุทธศาสตร์ในสถาบันดังกล่าวอีกด้วย

ในรัฐสภาเดนมาร์ก วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2546 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกเธทรงมีพระบรมราชานุญาตการอภิเษกสมรสของมกุฎราชกุมารเฟรเดริคกับ นางสาวแมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน นักปรึกษาการตลาดชาวออสเตรเลีย ที่มกุฎราชกุมารทรงพบกับเธอครั้งแรกในงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย การอภิเษกสมรสจัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ณ มหาวิหารโคเปนเฮเกน กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก

ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2548 สำนักพระราชวังเดนมาร์กได้ประกาศว่า มกุฎราชกุมารีแมรีทรงพระครรภ์ และทั้งสองพระองค์มีพระบุตรองค์แรกในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยเป็นเป็นพระโอรส ตามธรรมเนียมของเดนมาร์กกษัตริย์ได้ประทานพระนามว่า เฟรเดริค หรือคริสเตียน พระโอรสได้รับการเป็นเจ้าฟ้าชายคริสเตียน วัลเดมาร์ อองรี จอห์น เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2549

ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 สำนักพระราชวังได้ประกาศอีกว่ามกุฎราชกุมารีทรงพระครรภ์และเป็นพระบุตรองค์ที่สอง ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 ทรงให้กำเนิดพระธิดาที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ซึ่งเป็นเจ้าหญิงพระองค์แรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2489 พระธิดาทรงได้พระนามว่า เจ้าหญิงอิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
ปูจั๊กจั่น

ปูจักจั่น (อังกฤษ: Red Frog Crab, Spanner Crab, Kona Crab; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ranina vanima") เป็นปูในวงศ์ Raninidae 
ถิ่นที่อยู่ตั้งแต่หมู่เกาะฮาวาย, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, ฟิลิปปินส์, ไทย จนไปถึงหมู่เกาะอินโดนีเซีย และ แอฟริกาตะวันออก จัดเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Ranina"

มีกระดองทรงรีรูปไข่กว้างทางด้านข้างขอบกระดอง ด้านหน้ามีหนามแหลม เป็นกลุ่มจำนวน 7 กลุ่ม กลุ่มละ 3 อัน ด้าน บนมีหนามแหลมแข็งขนาดเล็ก ปลายหนามชี้ไปทางส่วนหัว ปกคลุมทั่วไป มีก้านตายาว และตั้งขึ้นสามารถพับเก็บลงในร่องทางด้านหน้าไต้กระดองตากระเปาะทรงรีอยู่ปลายก้านตา มีหนวด 2 คู่ ขนาดเล็กสั้นหนวดข้างหนึ่งแยก 2 เส้น ส่วนอีกคู่หนึ่งมีฐานเป็นแผ่นแข็งมีขนขึ้นโดยรอบ ระยางค์ปากมีขนาดใหญ่แข็งแรง มีก้ามหนีบขนาดใหญ่ ปลายก้ามหันเข้าหากัน ฟันในส่วน ของก้ามหนีบด้านละ 6-7 อัน มีขาเดิน 4 คู่ สองคู่แรก มีปลายคล้ายใบหอก ส่วนสองคู่หลัง ปลายแบนคล้ายพาย ลักษณะลำตัวเป็นปล้อง 6 ปล้อง ขนาดเล็กต่อจากปลายกระดองม้วนด้านล่าง ปล้องสุดท้ายมีแพนหางรูปสามเหลี่ยม ตอนท้ายมีขาว่ายน้ำ 1 คู่ ลำตัวด้านล่างมีสันนูน (เพศเมียจะเห็นได้ชัดเจน) มีขาสีน้ำตาลค่อน ข้างรอบขอบกระดอง เพศผู้จะเห็นชัดเจนลำตัวกับขาเดิน มีสีส้มอมแดงหรือน้ำตาล ส่วนท้องมีสีขาวขอบกระดอง หน้าและหลังมีสีขาวเช่นเดียวกัน ตามีหลายสี เช่น ดำ, เหลือง หรือน้ำตาล

มีความยาวประมาณ 7-15 เซนติเมตร (ตัวผู้ประมาณ 7-14 เซนติเมตร ตัวเมียประมาณ 5-8 เซนติเมตร)

พบตามชายฝั่งที่เป็นโขดหิน แหล่งที่อยู่อาศัยชอบหมกตัวกับพื้นที่เป็นทรายรอบกองหินหรือแนวหินใต้น้ำระดับน้ำลึกประมาณ 60 เมตร กินอาหารที่เป็นซากสัตว์และพืชที่เน่าเปื่อย

เป็นปูที่นิยมใช้รับประทานเป็นอาหาร
ตรี ด่านไพบูลย์

นายมนตรี ด่านไพบูลย์ หรือ นายตรี ด่านไพบูลย์ สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของนายศักดิ์ - นางทองพูน ด่านไพบูลย์ ที่ตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

นายมนตรี ด่านไพบูลย์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เกษตรศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2517 ปริญญาเกษตรศาสตรมหาบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2543 ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตตมศักดิ์ (มนุษยศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ พ.ศ. 2540 และในปี พ.ศ. 2553 ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตตมศักดิ์ (วิศวกรรมศาสตร์ การจักการ) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

นายมนตรี ด่านไพบูลย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย สมัยแรกในปี พ.ศ. 2522และมีนายสุพร อัตถาวงศ์ เป็นผู้ช่วย ต่อมาจึงย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม และ พรรคความหวังใหม่ ตามลำดับ และเคยได้รับตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ(สมัยพล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา) รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539 เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2540

ภายหลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 ที่นายมนตรี ด่านไพบูลย์ ต้องแพ้การเลือกตั้งให้กับนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย หลานสาวของ รศ.ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน จึงได้หันหลังให้กับการเมืองระดับชาติ และมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) โดยการสนับสนุนของพรรคไทยรักไทย แต่ก็แพ้การเลือกตั้งให้กับนายสมาน ชมภูเทพ อดีต ส.ส. หลายสมัยจากพรรคประชาธิปัตย์

ต่อมา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 นายตรี หรือ มนตรี ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน

นายมนตรี ด่านไพบูลย์ ได้รับรางวัลผู้ทำคุณประโยชน์กับวงการเกษตร ซึ่งมอบรางวัลโดย นายอำนวย วีรวรรณ รองนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับนายประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์
พระตำหนักคัตสึระ

พระตำหนักคัตสึระ (; ) เป็นที่ประทับพร้อมสวนและสิ่งปลูกสร้างภายนอกอาคาร ในบริเวณชานเมืองของนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น (อยู่ในเขต นิชิเกียว) อีกทั้งพระตำหนักคัตสึระเป็นหนึ่งในสมบัติวัฒนธรรมขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีความสำคัญอย่างมาก

สวนในพื้นที่นี้จัดเป็นผลงานชิ้นเอกของการจัดสวนแบบญี่ปุ่น และเรือนอาคารที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ถือเป็นหนึ่งในความสำเร็จอย่างสูงของสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ตัววังนั้นประกอบด้วยโชอิง (ห้องเขียน) เรือนชงชา และสวนสำหรับการเดินเล่น ทั้งนี้ยังมีหน้าต่างอันล้ำค่าในเรือนพักของเจ้าชายในยุคเอโดะ โดยดั้งเดิมตัววังนั้นเคยเป็นของเจ้าชายแห่งตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ ปัจจุบันนั้นอยู่ภายใต้การดำเนินการของกรม Imperial Household Agency ซึ่งรับผู้เยี่ยมเยียนผ่านการนัดล่วงหน้า

เขตคัตสึระในเมืองเกียวโตมีประวัติอันเป็นที่นิยมสำหรับเรือนพักมาจนถึงปัจจุบัน และในยุคเฮอัง ฟูจิวาระ โนะ มิชินากะเคยมีเรือนพักในบริเวณเช่นกัน สมาชิกของราชสำนักเฮอังเห็นว่าเป็นสถานที่ที่งดงามและเหมาะสำหรับการชมดวงจันทร์

โดยชื่อ "คัตสึระ" (桂) มาจากชื่อของต้นไม้วิเศษคัตสึระที่เชื่อว่าขึ้นอยู่บนดวงจันทร์ ตามตำนานในนิทานพื้นบ้านเมืองจีน ดังนั้น ตำหนักคัตสึระนี้จึงสามารถมองเห็นดวงจันทร์ได้ชัดเจน และจะสวยงามยิ่งขึ้นเมื่อดวงจันทร์เคลื่อนผ่านหลังคาตำหนัก

เจ้าชายฮาจิโจ โทชิฮิโตะ (智仁; 1579–1629) ซึ่งเป็นคนแรกของสายตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ และผู้สืบสกุลจากจักรพรรดิโองิมาจิ และเป็นพระราชอนุชาของจักรพรรดิโกโยเซนั้นได้สถาปนาเรือนพักที่คัตสึระเช่นกัน เจ้าชายโทะชิฮิโตะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ หากแต่ยกเลิกการถูกรับเลี้ยงเมื่อฮิเดโยชิมีลูกชายตัวจริง และออกมาก่อตั้งราชวงศ์ฮาจิโจ¬ โนะ มิยะ

ห้องโชอิน หรือห้องเขียนแบบญี่ปุ่นภายในเรือนพักคัตสึระอิมพีเรียล นั้นแบ่งออกมาเป็นสามส่วน: โชอินโบราณ, โชอินส่วนกลาง และ ตัววังใหม่ โชอินโบราณนั้นได้สร้างขึ้นในราวๆปี 1615 A.D. การก่อสร้างของโชอิน, เรือนชงชาและสวน ดำเนินไปถึงยุคของเจ้าชายองค์ที่สอง โทชิทาดะ (智忠; 1619–1662) และเสร็จสิ้นหลังจากไม่กี่ทศวรรษ เรือนพักฮาจิโจ โนะ มิยะได้เปลี่ยนชื่อเป็นโทกิไว โนะ มิยะ (常磐井宮), ต่อด้วยเคียวโกคุ โนะ มิยะ, และจบด้วยคัตสึระ โนะ มิยะ ก่อนที่สายตระกูลนั้นสิ้นสุดลงในปี1881 กรม Imperial Household ได้เข้าควบคุมต่อในปี 1883 และต่อมาถึงปัจจุบันนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง

โชอินโบราณ, โชอินส่วนกลาง และ ตัววังใหม่แต่ละเรือนนั้นถูกออกแบบตามไสตล์โชอิน พร้อมกับหลังคาแบบอิริโมะยะ โคะเคะระบุกิ (柿葺) ส่วนโชอินโบราณนั้นบ่งบอกถึงการออกแบบไสตล์ซุกิยะที่เห็นได้ชัดในส่วนระเบียง ซึ่งมีชานที่ยื่นออกมาไว้สำหรับการชมพระจันท์ และแสดงให้เข้าใจถึงประเพณีการชมพระจันท์ที่เป็นมโนคติหลักๆของวังคัตสึระ กำแพงของโชอินส่วนกลางและตัววังใหม่นั้นมีภาพวาดหมึกจากโรงเรียนของคาโนะ ทันยุ (狩野 探幽 นักวาดภาพดังยุคเอโดะ) อีกทั้งการออกแบบและจัดวางของหิ้งในห้องบนของเรือนโชอินส่วนกลางนั้นถือว่าเป็นจุดที่น่าจดจำอย่างยิ่ง
บริเวณสวนสำหรับเดินเล่นนั้นมีบ่อกลางที่ได้น้ำมาจากลำธารคัตสึระ และถูกล้อมรอบไปด้วย โชคินเต โชคะเต โชอิเคน เก็ปปะโร เรือนชงชา, เนินเขา, ทราย, สะพาน, และโคมไฟ อีกทั้งมีสถานที่ศาสนาพุทธ , อนรินโด

ตัวเรือนพักนั้นตั้งอยู่ในฝั่งตะวันออกของเกียวโต จากสถานีเกียวโต ให้นั่งรถไฟใต้ดินสายคาราซูมะไปสถานืชิโจ และย้ายไปสายฮันกีวเกียวโตไปยังสถานีคัตสึระ และจากสถานีรถไฟใช้เวลาเพียง15นาทีกับการเดินไปถึงเรือนคัตสึระ
ทั้งนี้ จากสถานีเกียวโต มีรถบัสสาย 33 ที่ตรงไปยังคัตสึระ ให้ลงที่คัตสึระริคิว มาเอะ ซึ่งต่อด้วยการเดินเพียงแค่ห้านาที
แอดัม แลมเบิร์ต

แอดัม มิตเชล แลมเบิร์ต () เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องอเมริกัน นักแต่งเพลงและนักแสดง มีชื่อเสียงจากเสียงร้องแบบเพาเวอร์เฮาส์ และลีลาบนเวที ตั้งแต่ ค.ศ. 2009 เขาทำยอดขายอัลบั้มได้มากกว่า 2.5 ล้านอัลบั้ม และซิงเกิล 5 ล้านซิงเกิลทั่วโลก

แลมเบิร์ตมีชื่อเสียงหลังจากเป็นรองชนะเลิศการแข่งขันในรายการ"อเมริกันไอดอล" ฤดูกาลที่ 8 ในปีนั้น เขาออกอัลบั้มเปิดตัว "ฟอร์ยัวร์เอ็นเทอร์เทนเมนต์" เปิดตัวที่อันดับที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มออกซิงเกิลหลายเพลง เช่น "ว้อตอายาวอนต์ฟรอมมี" ที่ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขา "นักร้องป็อปชายยอดเยี่ยม"

ใน ค.ศ. 2012 แลมเบิร์ตออกสตูดิโออัลบั้มที่สอง "เทรสพาสซิง" ที่ร่วมงานกับฟาร์เรลล์ บรูโน มาร์ส และไนล์ รอดเจอส์ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 20 ทำให้เขาเป็นนักร้องที่เผยตนว่าเป็นเกย์คนแรกที่ทำอัลบั้มอันดับหนึ่งได้ ใน ค.ศ. 2015 แลมเบิร์ตออกอัลบั้มที่สาม "ดิออริจินัลไฮ" เปิดตัวที่อันดับที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน และเชลล์แบ็ก และมีเพลงที่ร่วมงานกับไบรอัน เมย์ และทูเว ลู

แอดัม แลมเบิร์ตเกิดที่เมืองอินเดียนาโพลิสในรัฐอินเดียนา เขาเป็นลูกชายของไลลาและเอเบอร์ แลมเบิร์ต หลังเกิดได้ไม่นานพวกเขาย้ายที่อยู่ไปยังรัฐแคลิฟอร์เนีย เขาเติบโตขึ้นในชุมชนรานโก เปญากีโตในเมืองซานดิเอโก และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนประถมเดียร์ แคนยอน ในชั้นมัธยมที่โรงเรียนเมาท์คาร์เมลไฮสคูล เขามีโอกาสได้แสดงละครเวที เป็นนักร้องประสานเสียง อีกทั้งยังได้ร่วมแสดงกับวงเอ็มซีแจ๊สซึ่งเป็นวงดนตรีแจ๊สของทางโรงเรียนด้วย ทั้งนี้เขาได้แรงบันดาลใจมาจากมาดอนน่า, ไมเคิล แจ็กสัน, เดวิด โบวี, ควีน และเลด เซพเพลิน

ปัจจุบันได้ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับวง ควีน วงร็อคระดับตำนาน โดยเป็นนักร้องนำ แทนเสียงร้องของเฟรดดี เมอร์คูรี
แค

แค เป็นต้นไม้ขนาดเล็กในสกุลโสน มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้: แคบ้าน (กลาง) แคขาว แคแดง (กทม. เชียงใหม่) แค (กลาง) แคดอกแดง แคดอกขาว

แคเป็นไม้ยืนต้นสกุลโสน มีลำต้นขนาดเล็กถึงกลางสูงประมาณ 3-10 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากไม่เป็นระเบียบ เปลือกเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีรอยขรุขระหนา ใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับ ใบย่อยมีขนาดเล็กรูปขอบขนาน ขอบใบเรียบ ปลายใบมนกว้าง ดอกคล้ายดอกถั่ว ออกดอกแบบช่อตรงซอกใบ มีสีขาว ผลมีลักษณะเป็นฝักกลมยาว 20-40 เซนติเมตร สีเขียวอ่อน ใช้รับประทานเป็นอาหารได้ เมล็ดมีลักษณะเหมือนลิ่มผสมเกสรโดยนก ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด มีอายุได้ประมาณ20ปี แต่ถ้าหักยอดบ่อยๆจะทำให้มีอายุสั้นลง

กระจายพันธุ์ด้วยเมล็ด เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดจากประเทศอินเดียหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเจริญเติบโตได้ทุกพื้นที่ทั่วโลกในเขตร้อนชื้น

ยอดอ่อนและใบอ่อนสามารถนำมาปรุงอาหารได้ เป็นสมุนไพรช่วยดับพิษร้อนถอนพิษไข้ ดอกใช้เป็นอาหาร แก้ไข้หัวลม และช่วยบำรุงอาหาร ฝักอ่อนใช้เป็นอาหารได้

แคเป็นต้นไม้พื้นบ้าน เป็นไม้เนื้ออ่อน นิยมปลูกเป็นรั้วบ้าน คันนา และริมถนน ปลูกได้ในทุกพื้ที่ทั้งดินเหนียว ดินร่วน สามารถปลูกไว้ในบริเวณบ้านเพื่อปรับพื้นที่ให้มีปุ๋ย เนื่องจากใบแคที่ผุแล้วทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ มีธาตุอาหารมากขึ้น เมื่อเมล็ดแก่จัดจะแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด มีอายุประมาณ 20 ปี และเจริญเติบโตได้ทุกพื้นที่ทั่วโลกในเขตร้อนชื้น

ส่วนที่นำมารับประทานได้ของแค คือ ยอดอ่อน ฝักอ่อนออกในช่วงฤดูฝน ใบอ่อนมีรสหวาน ดอกอ่อนออกในช่วงฤดูหนาว ดอกแคมีเส้นใยอาหาร แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก แคโรทีน วิตามินเอ วิตามินบีหนึ่ง วิตามินบีสอง และวิตามินซี ก่อนนำไปทำอาหารต้องดึงเอาเกสรออกก่อนเพื่อลดความขม ส่วนที่รับประทานได้ของแคสามารถนำไปปรุงอาหารได้หลายอย่าง อาทิ เช่น แกงส้มดอกแค แกงเหลืองปลากระพงดอกแค ดอกใบยอกฝักอ่อนของแคนำมาลวกจิ้มน้ำพริกได้ ล้วนเป็นอาหารที่มีคุณค่าให้ประโยชน์ทั้งสิ้น
โอลด์อิงลิชชีปด็อก

โอลด์อิงลิชชีปด็อก (Old English Sheepdog) สุนัขพันธุ์ใหญ่หางยาวสีเทาและลำตัวมีขนสีขาวเป็นพันธุ์ใหญ่ของสุนัขที่พัฒนามาในประเทศอังกฤษ สุนัขพันธุ์นี้มีขนยาวมาก ปกคลุมทั้งใบหน้าและดวงตา ชื่อเล่นของมันคือบอบเทล์ ซึ่งเรียกมาจากการตัดหางสุนัขแบบหางเรือที่นิยมกันแต่ก่อน พันธุ์นี้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสุนัขที่ใช้ในโฆษณาสีทาบ้านของดูลักซ์ ทำให้เป็นที่รู้จักกันมากในปัจจุบัน

สุนัขพันธุ์นี้มีขนปุกปุย หนา ยาวเหมือนเสื้อโค๊ทเป็นเอกลักษณ์ สมัยก่อนที่นิยมแต่งหางสุนัขพันธุ์นี้ให้กลมแล้ว ยิ่งทำให้มันเหมือนหมีแพนด้ามาก แต่ในบางสายพันธุ์ก็ถูกพัฒนาให้มีหางที่เป็นบ๊อบธรรมชาติ โดยไม่ต้องตกแต่ง ท่าทางของโอลด์อิงลิชชีพด็อกจะยืนตัวตกลง ตอนมันยืน หางก็จะตกต่ำลงกว่าสะโพก ทำให้บางครั้งขนที่ยาวมากส่วนหางจะตกลงด้วย

ขนาดตัวของสุนัขพันธุ์นี้จะสูงประมาณ 61 เซนติเมตร หรือประมาญ 2 ฟุต โดยที่ตัวเมียจะตัวเล็กกว่าตัวผู้ น้ำหนักโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ประมาณ 46 กิโลกรัมสำหรับตัวผู้โตเต็มวัย
สีขนของโอลด์อิงลิชชีปด็อกจะเป็นสองสีปนกันระหว่างสีขาวกับสีเทา บางครั้งก็จะมีสีเทาออกฟ้าแซมอยู่เล็กน้อย แต่จะเป็นขาวส่วนใหญ่ ขนชั้นในจะทำหน้าที่กันความชื้น โดยลูกสุนัขเกิดใหม่จะมีสีดำและขาว แล้วจากนั้นสีก็จะเป็นจางลงเมื่อโตขึ้น

เรื่องหางของเจ้าโอลด์อิงลิชชีปด็อก ได้เป็นที่ถกเถียงมากในประเทศต่างๆ ว่าควรจะตัดหรือไม่ โดยบางประเทศที่เก่าแก่ ได้มีการคัดค้านเรื่องการตัดหางสุนัข หรือบางประเทศเช่นอเมริกา มีการตั้งมาตรฐานว่าควรจะตัดหางสันัขห่างจากตัวมากเท่าใด เมื่อสุนัขพันธุ์นี้ไม่ได้เกิดมามีหางสั้นแต่กำเนิด โดยเชื่อว่าประเพณีการตัดหางนี้มีมาแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 จากกฎหมายกำหนดลักษณะของสัตว์ที่นำมาใช้แรงงาน เพื่อให้มีลักษณะคล่องตัวกับการทำงานมากที่สุด

สุนัขพันธุ์นี้ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศใด แต่ได้รับการพัฒนาขึ้นทางฝั่งตะวันตกของประเทศอังกฤษบริเวณเดวอน, ซัมเมอร์เซ็ท และ ดัชชี เป็นต้น ปรากฏให้เห็นในครั้งแรกจากภาพวาดตั้งแต่สมัย ค.ศ. 1771 และสมัย ค.ศ. 1800 ทางฝั่งเมื่อตะวันตกเก่าแก่ของประเทศอังกฤษ ปรากฏในรูปของสุนัขพันธุ์แบร์เดดคอลลี ซึ่งเชื่อว่า ต่อมาได้ถูกพัฒนาสายพันธุ์กับรัสเซียนโอฟท์ชาร์คา เพื่อให้ได้ขนแบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ต่อมาได้มีการจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกันสุนัขพันธุ์นี้ในเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ แต่เรียกกันในนามชาเพิร์ดสด็อก ค.ศ. 1873 แต่ในตอนนั้นสายพัน์ยังไม่เป็นที่ยอมรับนัก เนื่องจากคุณภาพของสุนัขยังไม่ดีพอ หลังจากนั้นจึงได้พัฒนาขนต่อโดยคงขนาดตัวไว้ จนเป็นที่รู้จักกว้างขวางในค.ศ. 1907 ก็ได้มีการส่งออกสายพันธุ์ไปยังสหรัฐอเมริกา

จากข้อมูลของสัตวแพทย์ แสดงให้เห็นว่าอายุของโอลด์อิงลิชชีปด็อก จะอยุ่ที่ประมาน 6.9 ปี แต่ในบางประเทศก็สามารถบันทึกได้ถึง 11.19 ปี ในอเมริกามีองกรที่ทำหน้าที่รักษามาตรฐานสายพันธุ์ชื่อ The Old English Sheepdog Club of America sponsors มีการสนันสนุนการขยายพันธุ์และส่งเสริมการซื้อขายสุนัขพันธุ์นี้อีกด้วย โรคประจำของสายพันธุ์นี้ที่สำคัณสุดคือ มะเร็ง และโรคอื่นๆได้แก่ ไทรอยด์ โรคผิวหนังอักเสบ โรคพยาธิในตับ HD, PRA โรคเบาหวาน โรคมะเร็ง รวมถึงโรคทั่วใบของสุนัขขนหนา เมื่อซื้อขายลูกสุนัขก็ควรตรวจสอบโรคที่มีมาแต่กำเนิดให้ละเอียด ส่วนสำหรับสุนัขชรา ขนยาวที่ปรกตาก็เป็นอันตรายจ่อการมองเห็นของสุนัขเช่นกัน ต้องหมั่นรักษาความสะอาดของขนสุนัขเพื่อหลีกเลี่ยงโรคผิวหนัง และหมั่นทำความสะอาดบริเวณตาอยู่เสมอ
เบอร์ซัม

เบอร์ซัม () เป็นชื่อโปรเจคเพลงแนวแบล็กเมทัล โดยวาร์จ วิเคอร์เนส (Varg Vikernes) โปรเจกต์ของเข้าเริ่มต้นในปี 1991 ณ เมืองแบร์เกน ประเทศนอร์เวย์ ซึ่งต่อมากลายเป็นเอกลักษณ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่อวงการเพลงแบล็คเมทัลในประเทศนอร์เวย์ (Norwegian black metal) ในปี 1992 และ 1993 เบอร์ซัมได้ออกอัลบั้มมาทั้งหมด 4 ชุด และวิเคอร์เนส ก็ได้ถูกจำกุมในข้อหาก่อเป็นผู้ขับเคลื่นอำนาจฝั่งขวา (Axis power) เผาโบสถ์ไม้คาทอลิกสี่แห่ง โดยเขายังถ่ายรูปโบสถ์ที่เหลือแต่ซากมาออกเป็นหน้าปกอีพี "อาสค์" (Aske) ในปี 1993 และฆาตรกรรมนายเอสไตน์ ยูโรนิมัส อาร์เซธ์ (Øystein 'Euronymous' Aarseth) มือกีตาร์เลื่องชื่อของวงเมย์เฮม ที่เคยเล่นกีตาร์ร่วมบันทึกเสียงให้อัลบั้มเบอร์ซัมให้ด้วย ในระหว่างติดคุก 21 ปีวิเคอร์เนสไม่หยุดทำเพลงระหว่างอยู่ในเรือนจำ มิหนำซ้ายังได้ออกอัลบั้มอีกสองชุด

คำว่า "เบอร์ซัม" ยืมมาจากภาษาของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในนิยายแฟนตาซีเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งแปลว่า "ความมืด"

แนวดนตรีของเบอร์ซัม อยู่บนพื้นฐานของแนว Norwegian black metal ซึ่งมีเอกลักษณ์คือ ริฟกีตาร์ที่เร็วและดุดัน เสียงร้องที่แผดแห้งเหมือนเสียงจากนรก และกระเดื่องกลองที่รัวดั่งฝีเท้าของม้าป่า เพลงส่วนใหญ่ของเบอร์ซัมนั้นจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับตำนานชาวไวกิงค์โบราณซึ่งมีพฤติกรรมและความเชื่อขัดต่อศาสนาคริสต์อย่างสิ้นเชิง ซึ่งวิเคอร์เนส หลงใหลมาก เนื้อเพลงทั้งหมดถูกถ่ายทอดออกมาในภาษาไวกิงค์ (Norse language) และภาษา Orc (ชนเผ่านักรบที่โหดร้าย นำร่างสุนัขป่าและหมีมาคลุมร่างกายระหว่างการเข้าโจมตี อาศัยอยู่ในป่าประเทศสก๊อตแลนด์)

การอัดเสียงเกือบทั้งหมดทำโดยวิเคอร์เนสเพียงคนเดียว ซึ่งเขาไม่มีทั้งกีตาร์ เบส หรือกลอง แต่เขาใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงแต่งทำนองประกอบเอาเอง เบอร์ซัมไม่เคยเล่นคอนเสิร์ต และตัววิเคอร์เนสเองก็ไม่เคยคิดที่จะลงเล่นคอนเสิร์ตด้วย
คายกคณะ

คายกคณะ หรือ นักร้องหมู่ () เป็นพวกขับร้อง พบมากในโบสถ์เพื่อขับเพลงทางศาสนา แต่ต่อมาก็เริ่มมีความนิยมและนำมาใช้กันทั่วไป คายกคณะแบ่งระดับเสียงของคายกที่อยู่ในวงตามเสียงสูง-ต่ำของนักร้องแต่ละคน โดยมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันไปในแต่ละระดับเสียง เพลงที่ใช้ร้องมีหลายแนวทำนองสอดประสานกันไป
ระดับเสียงของนักร้องจะแยกชาย และหญิง ฝ่ายละ 3 ประเภท ได้แก่
ดานีเอเล เด รอสซี

ดานีเอเล เด รอสซี () เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 ที่กรุงโรม เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลโรมาในลีกกัลโชเซเรียอา ประเทศอิตาลี ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ เขาเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก กับทีมชาติอิตาลี ในปี 2006 และเป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของ เซเรียอา ในปีเดียวกัน ก่อนจะได้รางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของอิตาลีในปี 2009

เด รอสซี ถือว่าเป็นนักเตะที่มีความโดดเด่นในด้านความจงรักภักดีกับสโมสรต้นสังกัด และได้รับการคาดหมายว่าจะก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันทีมโรมา สืบต่อจาก ฟรานเชสโก ต๊อตติ ในอนาคต ปัจจุบันเขาเป็นนักเตะโรมา ที่ทำสถิติติดทีมชาติอิตาลีสูงที่สุด (74 นัด) และทำประตูได้มากที่สุด (10 ประตู)

เด รอสซี เป็นหนึ่งในนักเตะที่ถูกเลื่อนชั้นขึ้นมาจากระบบทีมเยาวชนในปี 2001 เขามีโอกาสลงสนามในนามทีมชุดใหญ่นัดแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2001 ในฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่พบกับอันเดอร์เลชท์จากเบลเยียม ก่อนจะได้ลงเล่นเซเรียอา เกมแรกในฤดูกาล 2002-03 ในเกมกับ โคโม่ ในช่วงเวลาดังกล่าว เด รอสซี ยังไม่มีโอกาสได้ลงเล่นในทีมของ ฟาบิโอ คาเปลโล่ บ่อยครั้งนัก เพราะมีนักฟุตบอลชื่อดังในทีมเบียดแย่งตำแหน่งกองกลางตัวรับกันหลายคน กระทั่งมามีจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญสำหรับตัวเขา และต้นสังกัดในฤดูกาล 2004-05 เมื่อ คาเปลโล ตัดสินใจอำลาทีมเพื่อไปคุมยูเวนตุส หนึ่งในคู่แข่งสำคัญร่วมลีก ตามมาด้วยการย้ายไปสมทบของเอเมอร์สัน กองกลางทีมชาติบราซิล เปิดโอกาสให้เด รอสซี ได้ลงเล่นเป็นตัวหลักของทีมโดยทันทีในวัยเพียง 21 ปี และมีความสำคัญภายในทีมโรมา มาตลอดจนถึงปัจจุบัน เขาเคยให้สัมภาษณ์ว่าต้องการจะอยู่กับโรมาไปตลอดจนเลิกเล่นเหมือนกับ ต๊อตติ รุ่นพี่ที่เป็นตำนานของทีม

หลังจาก คริสเตียน ปานุชชี่ อำลาทีมไปหลังจบฤดูกาล 2008-09 เด รอสซี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองกัปตันทีมโรมา ถัดจากต๊อตติ กัปตันทีมคนปัจจุบัน และในระหว่างฤดูกาล 2011-12 เด รอสซี ได้ทำการต่อสัญญาฉบับใหม่กับโรมา ไปอีก 5 ปี จนถึงปี 2017 ทำให้เขากลายเป็นนักเตะที่ได้รับค่าจ้างมากที่สุดในทีมเหนือกัปตันทีมอย่าง ต๊อตติ และยังมากเป็นอันดับ 2 ของเซเรียอา รองจาก ซลาตัน อิบราฮิโมวิช อีกด้วย

เด รอสซี ลงเล่นให้ทีมชาติอิตาลีนัดแรกในเกมฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก กับทีมชาตินอร์เวย์ เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2004 และเขาก็แจ้งเกิดด้วยการทำประตูแรกของตัวเองในนัดนั้นทันที และได้ลงเล่นเป็นตัวหลักอย่างสม่ำเสมอมาโดยตลอด ในศึกฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายที่ประเทศเยอรมนี เขาก่อเรื่องอื้อฉาวในเกมรอบแรกนัดที่ 2 ที่ อิตาลี พบกับ สหรัฐฯ จากการไปชักศอกใส่ ไบรอัน แม็คไบรด์ ทำให้ถูกไล่ออก และโดนฟีฟ่าลงโทษแบนถึง 4 นัด แต่จากการที่ อิตาลี ผ่านเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศกับ ฝรั่งเศส ทำให้ เด รอสซี ได้กลับมาลงสนามอีกครั้ง และมีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์โลก จากการเป็น 1 ใน 5 คนที่ยิงลูกจุดโทษตัดสิน หลังจากเสมอกัน 1-1 ใน 120 นาที

หลังจากคว้าแชมป์โลก พร้อมกับการอำลาทีมชาติของฟรานเชสโก ต๊อตติ ทำให้เสื้อหมายเลข 10 ว่างลง เด รอสซี จึงกลายเป็นตัวแทนในการสืบทอดหมายเลขดังกล่าวต่อจากนักเตะรุ่นพี่ แม้ตำแหน่งของเขาจะไม่ใช่ตัวรุกทำเกม โดยเขาใช้หมายเลขนี้ในการลงเล่นทั้งรายการ ยูโร 2008 รอบสุดท้าย และ คอนเฟเดอเรชั่นส์คัพ 2009 อย่างไรก็ตามในอีก 2 รายการหลัง เขาไม่ได้ใช้เสื้อหมายเลข 10 แต่อย่างใด โดยเปลี่ยนไปใช้หมายเลข 6 ในฟุตบอลโลก 2010 และหมายเลข 16 ซึ่งเป็นหมายเลขเดียวกันกับที่ใช้ในโรมา ใน ยูโร 2012 แทน

เด รอสซี สมรสกับ ตามารา ปิสโนลี ในวันที่ 18 พฤษภาคม 2006 โดยมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ กาย่า ก่อนที่เขากับภรรยาจะตัดสินใจแยกทางกันในปี 2009
Nordic Mobile Telephone

Nordic Mobile Telephone หรือ NMT คือ ระบบโทรศัพท์ในยุคของ 1G (first-generation) ซึ่งได้มีการคิดค้นและใช้งานในยุโรปเหนือ หรือบริเวณของคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย โดยเริ่มใช้ความถี่ในย่าน 450 MHz