โทกูงาวะ โยชิมูเนะ

โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ () เป็น โชกุน คนที่ 8 แห่ง ตระกูลโทะกุงะวะ (ช่วงสมัย: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1716 ถึง 25 กันยายน ค.ศ. 1745) ได้ชื่อว่าเป็นโชกุนที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับสองในสมัยเอะโดะ รองลงมาจากปฐมโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะยะซุ

ในค.ศ. 1619 โทะกุงะวะ โยะริโนะบุ (徳川頼宣) บุตรชายคนที่สิบของโชกุนอิเอะยะซุ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ (紀伊) คนแรก และเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลโทะกุงะวะสาขาคิชู (Kishū-Tokugawa-ge, 紀州徳川家) อันเป็นหนึ่งใน"โงะซันเกะ" (Gosanke, 御三家) หรือสาขารองของตระกูลโทะกุงะวะจำนวนสามสาขา ที่สามารถสืบทอดตำแหน่งโชกุนได้ในกรณีที่ตระกูลโทะกุงะวะสาขาหลักได้สูญสิ้นไป

โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ เกิดเมื่อค.ศ. 1684 ที่ปราสาทวะกะยะมะ เป็นบุตรชายคนที่สี่ของโทะกุงะวะ มิสึซะดะ (徳川光貞) ผู้ซึ่งเป็นบุตรชายของโทะกุงะวะ โยะริโนะบุ ดังนั้นโยะชิมุเนะจึงเป็นหลานของโยะริโนะบุ หรือว่าเป็นเหลนของปฐมโชกุนอิเอะยะซุนั่นเอง เมื่อค.ศ. 1697 ได้รับการแต่งตั้งจากโชกุนโทะกุงะวะ สึนะโยะชิ ให้เป็น"ไดเมียว"แห่งแคว้นคะซุระโนะ (Kazurano, 葛野藩) ได้รับชื่อว่า โทะกุงะวะ โยะริมะสะ (Tokugawa Yorimasa, 徳川頼方) จนในค.ศ. 1705 ทั้งมิสึซะดะบิดาของตน และพี่ชายของตนคือ โทะกุงะวะ โยะริโมะโตะ (徳川頼職) "ไดเมียว"คนที่สี่แห่งแคว้นคิอิต่างเสียชีวิตลง โยะริมะสะจึงได้สืบทอดตำแหน่ง"ไดเมียว"แห่งแคว้นคิอิต่อจากพี่ชาย เป็น"ไดเมียว"คนที่ห้าของแคว้นนี้ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ

ในสมัยที่เป็นไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ โยะชิมุเนะได้ทำการปฏิรูประบบเศรษฐกิจในแคว้นของตน จนสามารถชำระหนี้จำนวนมหาศาลที่แคว้นคิอิมีต่อ"บะกุฟุ"ตั้งแต่สมัยของพี่ชาย

ในค.ศ. 1716 โชกุนโทะกุงะวะ อิเอะสึงุ ได้ถึงแก่อสัญกรรมแต่อายุน้อยและไม่มีทายาท ทำให้ตระกูลโทะกุงะวะสาขาหลักต้องสิ้นสุดลง ทางบะกุฟุได้ประชุมหารือและตัดสินใจเลือกให้โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ ไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ ผู้ที่มาจากตระกูล"โงะซันเกะ" สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา โยะชิมุเนะจึงได้เป็นโชกุนคนที่แปดแห่งเอะโดะบะกุฟุและย้ายมาพำนักที่ปราสาทเอะโดะ

เมื่อได้เข้าดำรงตำแหน่งโชกุนแล้ว โยะชิมุเนะได้ขับขุนนางคนสนิทของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะโนะบุและโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะสึงุ อันได้แก่ อะไร ฮะกุเซะกิ (新井白石) ออกไปจากบะกุฟุ และให้ขุนนางคนสนิทของตนจากแคว้นคิอิเดิมเข้ามามีอำนาจใน"บะกุฟุ"แทนที่ แต่โชกุนโยะชิมุเนะยังต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มอำนาจเก่าที่ได้สนับสนุนตนเองให้ขึ้นมาเป็นโชกุน ต้องรอจนกระทั่งถึงค.ศ. 1721 โชกุนโยะชิมุเนะจึงมีอำนาจปกครองที่แท้จริง
ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของโชกุนโยะชิมุเนะ คือการปฏิรูปปีเคียวโฮ (享保の改革) เป็นนโยบายต่างๆ ของโชกุนโยะชิมุเนะ ที่ออกมาในช่วงตั้งแต่ค.ศ. 1721 ถึง ค.ศ. 1744 ซึ่งเป็นการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจและสังคมของญี่ปุ่น ที่มีมาแต่สมัยเง็นโระคุในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเจ็ด ในสมัยของโชกุนสึนะโยะชิ การปฏิรูปปีเคียวโฮ มีผลให้เศรษฐกิจและสังคมของญี่ปุ่นค่อนข้างจะมีเสถียรภาพไปเป็นเวลาอีกหนึ่งร้อยปี จนกระทั่งการเปิดประเทศในช่วงปลายสมัยเอะโดะ

กล่าวถึงบุตรชายคนโตของของโชกุนโยะชิมุเนะ คือ โทะกุงะวะ อิเอะชิเงะ ซึ่งมีความพิการทางด้านการพูด ทำให้บรรดาขุนนางใน"บะกุฟุ"เสนอว่าควรจะมอบตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายคนที่สอง คือ โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ (徳川宗武) สืบทอดต่อไปแทน แต่ทว่าโชกุนโยะชิมุเนะยังคงยืนกรานที่จะให้อิเอะชิเงะเป็นทายาทของตน ตามหลักของลัทธิขงจื้อที่ต้องให้บุตรชายคนโตเป็นผู้สืบทอดเท่านั้น ถึงช่วงปลายสมัยของโชกุนโยะชิมุเนะ ขุนนางใน"บะกุฟุ"เริ่มที่จะเข้าหามุเนะตะเกะด้วยคิดว่าจะได้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อไป ในค.ศ. 1731 โชกุนโยะชิมุเนะจึงได้แต่งตั้งโทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ ให้เป็นหัวหน้าตระกูลโทะกุงะวะสาขาทะยะสุ (Tayasu-Tokugawa-ke, 田安徳川家) อันเป็นสาขารองของตระกูลโทะกุงะวะที่มีสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งโชกุนได้หากสายหลักสูญสิ้นไป เท่าเป็นเป็นการขับไล่มุเนะตะเกะไปเป็นตระกูลโทะกุงะวะสาขารองนั่นเอง และยังตั้งโทะกุงะวะ มุเนะตะดะ (Tokugawa Munetada, 徳川宗尹) บุตรชายคนที่สี่ ให้เป็นหัวหน้าตระกูลโทะกุงะวะสาขาฮิโตะสึบะชิ (一橋徳川家) เป็นตระกูลที่สองของ "โงะซังเกียว" ( 御三卿) หรือสาขารองของตระกูลโทะกุงะวะสามสาขา ที่สามารถสืบทอดตำแหน่งโชกุนได้ ซึ่งโชกุนโยะชิมุเนะได้ตั้งขึ้นมาแทนที่"โงะซันเกะ" นั่นเอง

เพื่อเป็นการยืนยันว่าอิเอะชิเงะจะได้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากโยะชิมุเนะ ในค.ศ. 1745 โชกุนโยะชิมุเนะจึงได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่อิเอะชิเงะ ลงมาเป็น"โอโงโช" (大御所) โชกุนอิเอะชิเงะจึงได้สืบทอดตำแหน่งต่อมา

"โอโงโช"โยะชิมุเนะถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1751