seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สำราญ เกิดผล

สำราญ เกิดผล (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560) เป็นนักดนตรีชาวไทย ได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2548

สำราญ เกิดผล เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ปีเถาะ ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 7 ณ บ้านเลขที่ 57 หมู่ 4 ตำบลบ้านใหม่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายหงษ์ เกิดผล กับนางสังวาลย์ เกิดผล แม่เพลงพื้นบ้านผู้มีความสามารถทั้งเพลงเรือ เพลงแอ่ว และเพลงเกี่ยวข้าว มีพี่น้องร่วมท้องเดียวกันทั้งหมด 7 คน คือ นางศิริ บุญจำเริญ, นายสวง เกิดผล, นางสมถวิลย์ กลิ่นสุคนธ์ , นางแสวง ตัณฑะตะนัย, สำราญ เกิดผล, นางลออ มีวีรสม และนายจำลอง เกิดผล

เรียนดนตรีครั้งแรกกับครูจำรัส เกิดผล และครูสังเวียน เกิดผล ในเวลาต่อมาซึ่งครูทั้งสองมีศักดิ์เป็นอาของครูสำราญเอง ภายหลังได้มีโอกาสได้เรียนกับครูหลายท่าน เช่น ครูเพชร จรรนาฏย์ ครูเทียบ คงลายทอง ครูฉัตร สุนทรวาทิน ครูช่อ สุนทรวาทิน และครูอาจ สุนทร เป็นต้น ผลงานด้านการแต่งเพลงของครูสำราญ เกิดผล ที่สำคัญ เช่น เพลงกลางพนาเถา เพลงลอยประทีปเถา และเพลงไอยราชูงวงเถา ที่แต่งขึ้นเพื่อถวายแด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นต้น

ครูสำราญ เกิดผล ได้ถ่ายทอดความรู้ทางดนตรีให้กับลูกศิษย์ผู้มีความสนใจทั้งที่บ้าน “พาทยรัตน์” สถาบันการศึกษา เช่น วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา

ครูสำราญ เกิดผล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่อาทิตย์ที่ 1 ตุลาคม 2560 สิริอายุได้  90 ปี 2 เดือน 12 วัน
หน้าบัน

หน้าบัน () คือบริเวณครึ่งวงกลมหรือเกือบสามเหลี่ยมเหนือประตูทางเข้าที่อยู่ระหว่างทับหลังและโค้ง (arch) ซึ่งจะมีรูปสลักตกแต่งหรือเครื่องตกแต่งอื่นๆ

สถาปัตยกรรมเกือบทุกแบบจะมีองค์ประกอบนี้
ผู้คิดค้นการสร้างหน้าบันเป็นคือชาวอียิปต์โบราณประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาก็ปรากฏในสถาปัตยกรรมกรีก สถาปัตยกรรมของคริสต์ศาสนา และ สถาปัตยกรรมของศาสนาอิสลาม

หน้าบัน คือ “องค์ประกอบอาคารที่ใช้อิฐหรือไม้ ก่อหรือปิดทับบริเวณส่วนที่เป็นโพรงของโครงจั่วหลังคา เพื่อป้องกันไม่ให้แดดหรือฝนสาดเข้าไปภายในอาคาร นิยมแกะสลักหรือปั้นปูนประดับตกแต่ง”

หน้าบันของกรีกหรือคริสต์ศาสนสถานจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนา

หัวเรื่องบางหัวเรื่องที่นิยมตกแต่งด้านหน้าโบสถ์คริสต์ก็มี
กระบวนการระงับข้อพิพาทนอกศาล

กระบวนการระงับข้อพิพาทนอกศาล หรือ การระงับข้อพิพาททางเลือก (Alternative dispute resolution - ADR) หมายถึง การระงับข้อพิพาทโดยไม่ใช้วิธีฟ้องศาล ซึ่งโดยหลักๆจะแบ่งได้ 4 วิธีได้แก่ การเจรจา (negotiation) การไกล่เกลี่ย (mediation) การประนีประนอมข้อพิพาท (conciliation) และ การใช้กระบวนการอนุญาโตตุลาการ (arbitration)

กระบวนการระงับข้อพิพาททางเลือกเจริญขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1970 - ค.ศ. 1980 ในสหรัฐอเมริกาอันเนื่องมาจากความต้องการประหยัดค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีที่ต้องเสียค่าทนายแพงเพราะการพิจารณาแบบกล่าวหาและการคิดว่าความตามสัดส่วนของทุนทรัพย์
ทางเลือกทั้ง 4 แบบข้างต้นมีดังนี้
ข้อดีอีกประการหนึ่งของแนวทางนี้ก็คือ สามารถรักษาความลับระหว่างคู่เจรจาไว้ได้เนื่องจากไม่มีบุคคลที่สามมาเกี่ยวข้อง
มาเนกิเนโกะ

แมวกวัก () เป็นรูปปั้นแมวตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่นว่าจะนำโชคลาภให้แก่เจ้าของ สำหรับร้านค้าก็จะดึงดูดลูกค้าให้เข้าร้านเช่นเดียวกับนางกวักของไทย หน้าตาของแมวกวักคล้ายคลึงกับแมวพันธุ์พื้นเมืองของญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่ไม่มีหางที่เรียกว่า เจแปนิสบ๊อบเทล (Japanese Bobtail)

ตำนานของแมวกวักมีหลายเรื่อง เรื่องที่ขึ้นชื่อ คือ เรื่องที่เล่ากันว่าเกิดขึ้นในยุคเอะโดะ มีหญิงชราคนหนึ่ง ยากจนมาก แต่นางมีแมวเลี้ยงอยู่ตัวหนึ่งและรักแมวมาก มีกินก็กินร่วมกับแมว อดก็อดพร้อมกับแมว จนในที่สุดก็ไม่สามารถเลี้ยงไหว จึงนำไปปล่อย ในคืนนั้นเอง นางก็นอนเสียใจร้องไห้ทั้งคืน กระทั่งฝันว่าแมวมาบอกกับนางว่า ให้ปั้นรูปแมวจากดินเหนียวแล้วนางจะโชคดี เช้าวันรุ่งขึ้น หญิงชราจึงตื่นขึ้นมาปั้นแมวจากดินเหนียว ไม่ทันไรก็มีคนแปลกหน้าเดินผ่านหน้าบ้านขอซื้อตุ๊กตาแมวตัวนั้นจากนางไป จากนั้นนางก็เพียรปั้นแมวขึ้นมาอีกตัวแล้วตัวเล่า ตุ๊กตาแมวจากการปั้นของนางก็มีผู้มาขอซื้อไปตลอดเวลา นางจึงเริ่มมีเงินทองจากการขายตุ๊กตาแมว และสามารถนำแมวเลี้ยงสุดที่รักของนางกลับมาเลี้ยงได้อีกครั้งหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมา จึงเป็นที่ร่ำลือว่า แมวเป็นสัตว์นำโชค และมีการปั้นและวางแมวกวักไว้ตามที่ต่าง ๆ

ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นหรือแม้แต่ในประเทศไทยเองก็ตาม สามารถพบเห็นแมวกวักอยู่ทั่วไป มีหลากหลายขนาดและสีสัน บางส่วนก็ทำกลไกให้มือซ้ายสามารถขยับในลักษณะกวักเข้าหาตัวได้ด้วย ในขณะที่มืออีกข้างนึงก็ถือเหรียญไว้ เพราะมีความเชื่อว่า ถ้าแมวที่เลี้ยงไว้ยกขาหน้าขึ้นเสมอหูข้างซ้ายแล้ว จะมีคนมาหา ถ้าเป็นร้านค้าก็จะมีลูกค้าเข้าร้าน
ปุ่มหิน

ปุ่มหิน หรือ ปุ่มไม้ () ทางสถาปัตยกรรมหมายถึงปุ่มที่ยื่นออกมาซึ่งอาจจะทำด้วยหินหรือไม้ก็ได้ ปุ่มหินมิใช่ หินหลัก (Keystone) เพราะปุ่มหินใช้เป็นเครื่องตกแต่งเท่านั้นแต่หินหลักเป็นหินที่ใช้ยึดโครงสร้างเข้าด้วยกัน

ตัวอย่างของปุ่มหินหรือปุ่มไม้ที่พบบ่อยคือบนเพดานสิ่งก่อสร้างโดยเฉพาะตรงที่สันเพดานโค้งตัดกัน ในสถาปัตยกรรมกอธิคปุ่มหินจะแกะสลักอย่างสวยงามเป็นใบไม้ ดอกไม้ ตราประจำตระกูล, พระเยซู, พระเจ้าแผ่นดิน , นักบุญ, นางฟ้าเทวดา หรือรูปตกแต่งอื่นๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นสัตว์ นก หรือหน้าคนบางครั้งอาจจะเป็นรูปอัปลักษณ์ที่เรียกว่า Green Man ที่จะพบเห็นบ่อยๆ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าการใช้ปุ่มหินหรือปุ่มไม้ระหว่างจุดที่สันเพดานมาตัดกันก็เพื่อซ่อนรอยตำหนิระหว่างรอยต่อ เท็จจริงเท่าใดไม่มีการยืนยัน แต่ปุ่มกลายมาเป็นสิ่งประดับตกแต่งไปโดยปริยาย

ปุ่มหินเป็นสิ่งสำคัญในการก่อสร้างในสมัยสถาปัตยกรรมคลาสสิก เมื่อตัดหินเป็นก้อนหยาบๆ ที่เหมืองหินช่างหินจะทิ้งปุ่มไว้อย่างน้อยด้านหนึ่งเพื่อจะได้สะดวกต่อการขนย้ายหินไปที่ที่ต้องการ เมื่อไปถึงปุ่มนี้ก็ยังช่วยให้การยกหินให้เข้าที่เข้าทางได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างที่เห็นชัดคือที่วัดเซเกสตาที่ซิซิลี ที่ยังสร้างไม่เสร็จ ปุ่มเหล่านี้ยังเห็นได้ชัดโดยเฉพาะที่ฐานทำให้เราได้ศึกษาวิธีก่อสร้างของกรีก
ปะเทดลาว

ปะเทดลาว (; ) เป็นชื่อของขบวนการปฏิวัติลาวที่เป็นพันธมิตรกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามในสมาคมอินโดจีนช่วงแรก กลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่ พ.ศ. 2487 กำเนิดของกลุ่มนี้เริ่มจากการที่เจ้าสุพานุวงได้ต่อต้านการฟื้นฟูลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศส จนต้องเข้ามาลี้ภัยในไทยและออกไปเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2492 เมื่อมีการประนีประนอมระหว่างกลุ่มชาตินิยมลาวกับฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2493 เจ้าสุพานุวงจึงจัดตั้งสมัชชาต่อต้านขึ้นที่แนวชายแดนเวียดนาม และตั้งกลุ่มต่อต้านรัฐบาลแห่งชาติที่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อปะเทดลาว

กลุ่มปะเทดลาวถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าร่วมการประชุมเพื่อทำข้อตกลงเจนีวาว่าด้วยอินโดจีน ใน พ.ศ. 2497 หลังจากนั้นกลุ่มนี้ได้ก่อตั้งแนวลาวฮักซาดเป็นแนวร่วมของพรรคปฏิวัติประชาชนลาวหรือพรรคคอมมิวนิสต์ และยังเป็นชื่อเรียกของขบวนการปฏิวัติที่ยึดอำนาจได้เด็ดขาดเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2518
จูน อาร์ลอส

จูน อาร์ลอส หรือ เนสเตอร์ ซี อารูลอส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สถิติการชก 57 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 20 
อาร์ลอสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เสมอกับวิเซนเต อันดราเลส ซึ่งอาร์ลอสขึ้นชกแก้มือและเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในการชกครั้งต่อมา หลังจากนั้น อาร์ลอสชกชนะรวด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรแลนโด ทูยูกอน เมื่อ พ.ศ. 2537 ซึ่งอาร์ลอสสามารถชกแก้มือ เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในอีก 2 ปีต่อมา และเคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน ชอย โยซัม และคิม จินโฮ อาร์ลอสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่างที่จ.ยะลา ซึ่งอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรัตนพล ส.วรพินไป หลังจากนั้น อาร์ลอสเดินทางไปชกที่เกาหลีใต้กับซุห์ มยุงวู สองครั้งใน พ.ศ. 2539 – 2540 ซึ่งครั้งแรกอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ส่วนในการชกครั้งที่สอง อาร์ลอสเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 6

จากนั้น อาร์ลอสได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ร็อกกี้ พัลมา ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2541 แพ้คะแนนชอย โยซัมไป อาร์ลอสขึ้นชกอย่างต่อเนื่องมาจน พ.ศ. 2541 แล้วหยุดชกไปสี่ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 โดย อาร์ลอสได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน นำชัย รัตนชัยยิม ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น อาร์ลอสได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน อีสิโดร โลโรนา ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เอลเมอร์ เกยอน จากนั้น ได้มาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เสมอกับวันดี สิงห์วังชาและมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ไก่ชน ส.วรพิน

ต่อมา อาร์ลอสได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย จากนั้น ไปชกนอกรอบ ชนะน็อค คิม แจวอน ยก 7 ที่เกาหลีใต้ จากนั้นมาชกแพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ต่อมาเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2549 อาร์ลอสมาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข หลังจากนั้น อาร์ลอสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดอนดอน จีเมนา จากนั้นก็แขวนนวมไป
อีเห็นน้ำมลายู

อีเห็นน้ำมลายู หรือ อีเห็นน้ำซุนดา (; ) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีกระดูกสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ในอันดับสัตว์กินเนื้อ

มีรูปร่างอ้วน ขาสั้น ขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลเข้ม หรือดำสนิท ลักษณะเด่นคือ หัวค่อนข้างแบน จมูกและปากยื่นออกมามีสีขาว จมูกมีขนาดใหญ่ รูจมูกด้านบนเปิดขึ้นและสามารถปิดได้เมื่ออยู่ใต้น้ำ ใบหูมีขนาดเล็กและมีลิ้นปิดหูไม่ให้น้ำเข้าขณะว่ายน้ำ ห่างค่อนข้างสั้นเมื่อเทียบกับความยาวลำตัว มีพังผืดยืดระหว่างนิ้วคล้ายกับนิ้วเท้าของนากเล็กเล็บสั้น ("Amblonyx cinerea")

มีความยาวลำตัวและหัว 70-80 เซนติเมตร ความยาวหาง 12-20 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำของภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว

มีพฤติกรรมอาศัยและหากินตามลำพัง โดยล่าพวกสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เช่น กุ้ง, หอย, ปู, ปลา และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น หนู สามารถปรับตัวให้อาศัยแบะหากินอยู่ในน้ำได้ดีเช่นเดียวกับนาก มักอาศัยอยู่ในป่าพรุหรือพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ปีนต้นไม้ได้เก่ง บางครั้งพบว่าอาจปีนต้นไม้เพื่อกินผลไม้สุกได้
ทรัพยากร

ทรัพยากร หมายถึง สิ่งที่มีอยู่ตามสภาพแวดล้อม เช่น ดิน น้ำ อากาศ แสง พืชและสัตว์ ซึ่งแต่ละพื้นที่จะมีทรัพยากรที่แตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมและภูมิอากาศ
โดยที่ประเภทของทรัพยากร แบ่งออกได้เป็นสองประเภทใหญ่ๆ ดังนี้
ทรัพยากรชนิดนี้ใช้แล้วจะไม่หมดไปโดยง่าย และไม่เสื่อมคุณภาพไปโดยง่าย เช่น น้ำทะเล ฝน แสงอาทิตย์สวย

ทรัพยากรสิ้นเปลือง เป็นทรัพยากรที่มีจำนวนจำกัด หมดหรือเสื่อมคุณภาพไปโดยง่าย เช่น ถ่านหิน น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ

โดยที่ในปัจจุบันนี้ มีปัญหาหลายอย่างก็คือ การที่น้ำมั่นรั่วไหลออกจากเรือ ทำให้ปีกของเป็ดหรือนกเพนกวินติดคราบน้ำมัน และอย่างที่สองคือ ควันจากท่อไอเสียและรถยนต์ ซึ่งถ้าสูดก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ไปอาจเสียชีวิตได้ ซึ่งตอนนี้ ปัญหานี้ก็กำลังเป็นเรื่องที่ใหญ่โต และกำลังหาทางที่จะแก้ไขปัญหานี้กันอยู่ด้วยความตั้งใจและมุ่งมั่นที่จะพัฒนาประเทศของเราให้ยั่งยืนต่อไป
แนวลาวฮักซาด

แนวลาวฮักซาด (ภาษาลาว อักษรลาว: ແນວລາວຮັກຊາດ, อักษรโรมัน: Neo Lao Hak Sat; ภาษาอังกฤษ: Lao Patriotic Front) ก่อตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2499 โดยอยู่ในสถานะของพรรคประชาชนลาว เพื่อเป็นแนวร่วมของขบวนการปะเทดลาว มีเจ้าสุพานุวงเป็นผู้นำ มีสถานะเป็นพรรคการเมืองในช่วงเวลาดังกล่าว ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งแห่งชาติ ซึ่งส่งผลให้มีความแตกแยกระหว่างลาวฝ่ายซ้ายและลาวฝ่ายขวามากขึ้น แนวลาวฮักซาดเป็นองค์กรที่ถูกควบคุมโดยพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ดำรงอยู่จนถึง พ.ศ. 2522 จึงถูกแทนที่ด้วยแนวลาวส้างซาด
เลดิออน เชนิชา

เลดิออน เชนิซา () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 10 
เชนิชาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เนลสัน เนลมิดา จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 12 ครั้ง ซึ่งรวมทั้งชกชนะเซลโซ่ แดงก๊อด และ นีล กาก้า ด้วย จากนั้น เชนิชาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 จากนั้น ก็มาชกในประเทศไทย แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ เทพสตาร์ เฉลิมศรี จากนั้นได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ และมาชกนอกรอบในเดือนต่อมา ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์

หลังจากกลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์ 2 ครั้ง เชนิชามาชกที่ไทยอีก คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนดัทซ์บอย ดัทซ์บอยยิม น้องชายของแซมซั่น ดัทซ์บอยยิม หลังจากนั้น เชนิชาไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนซูซูกิ คาบาโตะ จากนั้น เชนิชามาชกแพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม และเมื่อขึ้น พ.ศ. 2539 เชนิชามาชกนอกรอบ ชนะทีเคโอ โชคชัย โชควิวัฒน์ในยกที่ 4 โดยโชคชัยไหล่หลุดจนต้องยุติการชกไป จากนั้น เชนิชามาชกแพ้น็อควีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 และกลับไปชกที่ฟิลิปปินส์อีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค ราฟฟี มอลทันบัล เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทไม่สำเร็จ จากนั้น เชนิชาก็แขวนนวมไป
ขบวนการกระทิงแดง

ขบวนการกระทิงแดง () เป็นขบวนการฝ่ายขวาที่มีบทบาททางการเมืองในประเทศไทยหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ก่อตั้งโดยกองบัญชาการรักษาความมั่นคงภายใน เพื่อปราบคอมมิวนิสต์ ผู้นำกลุ่มเป็นทหารรับจ้างที่ทำงานกับหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐที่มีชื่อว่า พันเอกพิเศษ สุตสาย หัสดิน (ยศในขณะนั้น) ที่ปรึกษาได้แก่ นาย เผด็จ ดวงดี สมาชิกส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาในกรุงเทพฯ ที่เคยเข้าร่วมในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 มาแล้วเช่นกัน

กองกำลังนี้เน้นการดำเนินการในรูปแบบกองกำลังบนถนน สร้างความหวาดกลัวให้กับคู่แข่งทางการเมือง มีบทบาทสำคัญในการสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519

ขบวนการกระทิงแดงเป็นกองเยาวชนของขบวนการนวพล สีแดงเป็นสีของธงชาติไทยเดิม และถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติในธงชาติปัจจุบัน กลุ่มประกาศว่าคำขวัญคือ "แนวร่วมต่อต้านจักรวรรดินิยมคอมมิวนิสต์" คล้ายกับชตวร์มอัพไทลุง (SA) และชุทซ์ชตัฟเฟิล (SS) ของพรรคนาซีในประเทศเยอรมนีช่วงทศวรรษ 1930 สมาชิกขบวนการกระทิงแดงปลุกปั่นการต่อสู้ระหว่างนักเคลื่อนไหวฝ่ายซ้ายกับสหภาพแรงงาน ในวันที่ 21 มีนาคม 2519 ขบวนการกระทิงแดงโยนระเบิดใส่การประท้วงฝ่ายซ้าย เป็นเหตุให้มีนักศึกษาเสียชีวิต 4 คน ได้แก่ นายกมล แซ่นิ้ม นายนิพนธ์ เชษฐากุล นายแก้ว เหลืองอุดมเลิศ และนายธเนศร์ เขมะอุดม พระมหากษัตริย์ทรงเคยทดสอบยิงอาวุธของขบวนการกระทิงแดงครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีเผยแพร่กว้างขวาง

สมาชิกคนสำคัญ อาทิ เฉลิมชัย มัจฉากล่ำ สุชาติ ประไพหอม สมศักดิ์ ขวัญมงคล สมศักดิ์ มาลาดี
รอลลี่ แมนด้าฮีน็อก

รอลลี่ แมนดาฮีน็อก (Rolly Mandahinog) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่เมืองบูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 20 
แมนดาฮีน็อกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน อัลลัน ดูกาง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ แมนดาฮีน็อกมาชกในไทยครั้งแรกใน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม จากนั้นมาชกแพ้น็อคเม็ดเงิน ยก 4 และแพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา แมนดาฮีน็อกมีโอกาสได้ชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 โดยขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวทที่ว่าง ที่ สงขลา ซึ่งแมนดาฮีน็อกเป็นฝ่ายชนะน็อก เด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ไปอย่างพลิกความคาดหมาย ได้แชมป์ไปครอง แมนดาฮีน็อกมาป้องกันแชมป์ครั้งแรกไทยกับเด่นบูรพาเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าศีรษะชนกันแตกจนแมนดาฮีน็อกชกต่อไม่ได้ และรวมคะแนน 8 ยก แมนดาฮีน็อกเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ไป

หลังจากนั้น แมนดาฮีนอก ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง มาชกในไทย แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิมเมื่อ พ.ศ. 2547 มาชิงแชมป์ WBO เอเชียเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 12 และชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน แพ้น็อค เดวิด ลูกมหานาค ยก 6 ต่อมา แมนดาฮีน็อกได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของมินดาเนาเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ขนะคะแนน ลีโอ เอสโคปิโด แต่หลังจากนั้น แมนดาฮีน็อกก็ชกแพ้รวด หลังจากที่ชกแพ้น็อค แอนโทนี เอสเมดินา ยก 7 เมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แล้ว แมนดาฮีน็อกไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
ออสการ์ ลาริออส

ออสการ์ ลาริออส (Oscar Larios) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ เมืองซาโปเปก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 66 ครั้ง ชนะ 59 เสมอ 1 แพ้ 6 
ออสการ์ ลาริออส ลาริออสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค ดาวิด การ์เซีย ยก 1 ที่เม็กซิโก จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ครองแชมป์มวยสากลรัฐซีนาลัวรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2539 ลาริออสพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยกแรก แต่หลังจากนั้นก็ชกชนะรวดมาตลอดอีก จนได้ครองแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2541 ชนะน็อค เกรโกริโอ เมดินา ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อค อะกาปีโต ซานเชซ ยก 5 จากนั้นลาริออสคว้าแชมป์เม็กซิโกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทมาครองเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ชนะน็อค คาเวียร์ กัลป์เดรอน ยก 2 และป้องกันแชมป์เม็กซิโกได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC ซึ่งลาริออสเป็นฝ่ายชนะคะแนน ซีซาร์ โซโต ได้สิทธิขึ้ชิงแชมป์รุ่นนี้กับวิลลี เจอร์ริน เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2544 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ไม่ได้แชมป์

ลาริออสขึ้นชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2544 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน อันเจล ชากอน ได้แชมป์มาครอง ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน อีวาน อัลวาเรซ จากนั้น ได้ชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค อิสราเอล วาสเควซ ยก 12 ป้องกันแชมป์เฉพาะกาลได้ 1 ครั้ง เมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค มานาบุ ฟูกูชิมะ ยก 8 แล้วจึงขึ้นชิงแชมป์จริงเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค วิลลี เจอร์ริน ยก 1 ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 7 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้อิสราเอล วาสเควซไป

หลังจากเสียแชมป์ ลาริออสเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท และขึ้นชิงแชมป์เงาในรุ่นนี้ของ WBC ที่ ฟิลิปปินส์ เมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน แมนนี่ ปาเกียว ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ลาริออสชกชนะอีก 3 ครั้งก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC ที่ว่างเมื่อ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ฮอร์เก้ ลินาเรส ยก 10 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ลาริออสขึ้นชิงแชมป์ WBC Latino รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ชนะคะแนน อาร์ตูโร โกเมซ ที่ เม็กซิโก ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ลาริออสขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค เฟยเดอร์ วิโลเรีย ยก 5 ป้องกันแชมป์เฉพาะกาลได้ 1 ครั้ง แล้วขึ้นชิงแชมป์จริงของรุ่นนี้กับ ทากาฮิโร อาโอ เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งลาริออสเป็นฝ่ายชนะคะแนน แต่เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้งเมื่อ 12 มีนาคมพ.ศ. 2552 ลาริออสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ และลาริออสก็แขวนนวมไป
อีเห็นน้ำอินโดจีน

อีเห็นน้ำอินโดจีน หรือ อีเห็นน้ำตังเกี๋ย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cynogale lowei"

เป็นสัตว์ที่มีข้อมูลน้อยมาก เนื่องจากพบเห็นได้ยากและมีรายงานการพบเห็นตัวเพียงไม่กี่ครั้ง ข้อมูลเท่าที่มีบ่งให้รู้ว่ารูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอีเห็นน้ำมลายู ("C. bennettii") แต่ต่างกันตรงสีขน กล่าวคือ อีเห็นน้ำอินโดจีนมีขนสั้นหนา และมีสีขนที่อ่อนกว่าอีเห็นน้ำมลายู โดยจมูกใต้คอและหน้าอกมีสีขาว ส่วนข้อมูลอื่น ๆ เช่น ขนาดและน้ำหนักนั้นไม่มี

มีผู้เก็บซากอีเห็นน้ำอินโดจีนได้ทางภาคเหนือของเวียดนาม และเคยมีรายงานพบเห็นที่ภาคใต้ของจีน และคาดว่าอาจมีอยู่ในอุทยานแห่งชาติภูกระดึง จังหวัดเลย ของไทยด้วย

มีรายงานการพบเห็นใกล้กับแหล่งน้ำ เช่น ทะเลสาบหรือแม่น้ำ ปัจจุบันสันนิษฐานว่า อีเห็นน้ำอินโดจีนได้สูญพันธุ์จากโลกไปนานแล้ว เพราะปัญหาการพัฒนาและขยายพื้นที่เกษตรกรรมอย่างรวดเร็ว ทำให้อีเห็นน้ำอินโดจีนสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย

ปัจจุบัน เชื่อว่าอาจจะเป็นชนิดเดียวกันหรือชนิดย่อยของอีเห็นน้ำมลายูก็ได้
อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน

อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน หรือ อีเห็นลายเมฆอินโดจีน () สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chrotagale owstoni" มีรูปร่างหน้าตาคล้ายอีเห็นลายเสือโคร่ง ("Hemigalus derbyanus") แต่ลำตัวมีขนาดใหญ่และมีขนที่ยาวกว่า สีขนตามลำตัวจะมีสีออกเทาอมเหลือง ซึ่งแตกต่างไปจากอีเห็นลายเสือโคร่งที่มีสีน้ำตาลอมเหลือง มีลักษณะเด่น คือ ขนหางค่อนข้างยาวและมีจุดสีดำขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไปตามลำตัวและขาทั้งสี่ข้าง จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Chrotogale"

มีความยาวลำตัวและหัว 50-64 เซนติเมตร ความยาวหาง 38-48 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-3 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของจีนบริเวณที่ติดต่อกับลาวและเวียดนาม ภาคเหนือของเวียดนามและลาว

มีพฤติกรรมหาอาหารโดยการใช้จมูกขุดคุ้ยหาแมลงและสัตว์ขนาดเล็กอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ใต้ดินเป็นอาหาร มักใช้เล็บขีดข่วนให้ปรากฏเห็นเป็นร่องรอยอยู่ตามพื้นดินเสมอ ออกลูกครั้งละ 2-4 ตัว ปัจจุบันเป็นสัตว์ที่หายากและกำลังใกล้สูญพันธุ์
มิตต์ รอมนีย์

วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ () เกิดวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2490 เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวอเมริกันจากรัฐมิชิแกน และเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนที่ 70 ระหว่างปี 2546-2550 มิตต์ รอมนีย์เป็น ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในนามพรรคริพับลิกัน เมื่อคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008และคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2012 เรียกสั้นๆ ว่า ศึกชิงทำเนียบขาว

ในด้านการศึกษา วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ หรือ ดร.วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ ภายหลังจากจบการศึกษาที่โรงเรียนแครนบรูกที่เมืองบลูมฟีลด์ฮิลลส์ในรัฐมิชิแกน เขาได้ศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด แต่ในขณะที่ยังไม่จบการศึกษาเขาได้ลาออกมา หยุดพักการเรียน เพื่อมาเป็นมิชชันนารีเผยแผ่ศาสนาในฝรั่งเศสเป็นเวลา 30เดือน เขานับถือศาสนาคริสต์นิกายมอร์มอนหลังจากกลับอเมริกาแล้ว เขาได้กลับไปศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรีศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย บริงแฮมยัง และได้ศึกษาต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดภาควิชาบริหารธุรกิจ ควบคู่ไปกับ การได้ปริญญาบัตรทางนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดเช่นเดียวกัน ต่อมาเขาเรียนจบ ปริญญาเอก นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

ผลงานในส่วนของนักธุรกิจนั้น มิตต์ รอมนีย์เป็นอดีตซีอีโอของบริษัท เบนแอนด์คอมพานี (Bain & Company) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเบนแคปิตอล (Bain Capital)
จูเซปเป ปีอัซซี

จูเซปเป ปีอัซซี (, 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2289 - 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2369) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลี

ปีอัซซีเป็นผู้ค้นพบซีรีส ดาวเคราะห์น้อยดวงแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2343
ปาดังเบซาร์

ปาดังเบซาร์ อาจหมายถึง
อะโลน (เพลงวงฮาร์ต)

"อะโลน" () ของซิงเกิลที่บันทึกเสียงโดยวงดนตรีร็อก ชาวอเมริกัน วงฮาร์ต

เพลงถูกเรียบเรียงเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดย ทอม เคลลี และบิลลี เบินเสตด ผู้ประพันธ์เพลงยอดนิยมอีก 2 เพลงของอเมริกา คือ เพลงของมาดอนน่า ในเพลง "ไลค์อะเวอร์จิน" (พ.ศ. 2526) และเพลงของซินดี ลอเปอร์ เพลง "ทรูคัลเลอร์ส" (พ.ศ. 2528)

เพลงนี้ขับร้องโดยวงฮาร์ต และออกเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มที่ 9 "แบดแอนนิมอลส์" อะโลนเป็นเพลงยอดนิยมในอเมริกา โดยอยู่ในชาร์ตอันดับ 1 นานถึง 3 สัปดาห์ ในชาร์ตบิลบอร์ดยอดนิยม 100 และเป็นซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จในสหราชอาณาจักร ซึ่งอยู่อันดดับสูงสุดคืออันดับที่ 3 ในชาร์ตซิงเกิลสหราชอาณาจักร

"อะโลน" คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" ของเซลีน ดิออนซึ่งจะมีกำหนดจำหน่ายในยุโรปต้นปี พ.ศ. 2551 ยกเว้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งมีซิงเกิล "อายส์ออนมี" ออกจำหน่ายไปแล้ว และมีการออกในรูปแบบดิจิตอลดาวโหลด ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

เพลงนี้ปรากฏขึ้นทางวิทยุของสวีเดน เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดคืออันดับ 14 ในชาร์ตแอร์เพล เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 และขึ้นสู่ชาร์ตซิงเกิลสวีเดนอันดับที่ 60 (จากการดาวโหลด) และขึ้นสู่อันดับ 52 นอกจากนี้ยังปรากฏในวิทยุของโปแลนด์ ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และอิตาลีกับเยอรมนี ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550

เพลงนี้ในรูปแบบของเซลีน ดิออน อำนวยการสร้างโดยเบ็น มูดดี้อดีตสมาชิกวง อีวานเวสเซน
อูนู

นุ (; 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า อู้นุ () และ ตะคีนนุ () เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศพม่า และดำรงตำแหน่งทั้งหมด 3 สมัย
อีเห็นลายเสือโคร่ง

อีเห็นลายเสือโคร่ง หรือ อีเห็นลายพาด () สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hemigalus derbyanus" มีรูปร่างหน้าตาเหมือนสัตว์จำพวกอีเห็นหรือชะมดทั่วไป แต่มีหน้ายาวและมีรูปร่างเพรียวบางกว่า ขนตามลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีลักษณะเด่น คือ มีแถบสีดำ 7-8 แถบพาดขวางลำตัว โดยแถบดังกล่าวมีรูปทรงเป็นสามเหลี่ยมยาว ๆ และมีแถบสีดำพาดยาวผ่านใบหน้าและหน้าผาก 2 เส้น ด้านล่างของลำตัวและขามีสีอ่อนกว่าบริเวณหลัง มีหูยาวและมีประสิทธิภาพในการฟังเสียงที่สูง ตามีขนาดใหญ่ ส่วนโคนหางจะมีแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ มีต้อมกลิ่นขนาดเล็ก สามารถหดเล็บเก็บได้เหมือนพวกแมว

มีความยาวลำตัวและหัว 45-50 เซนติเมตร ความยาวหาง 25-32.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของพม่า ภาคตะวันตกและภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว

มักอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นใกล้แหล่งน้ำ มักอาศัยและออกหากินตามลำพัง นอกจากในฤดูผสมพันธุ์ หรือ มีลูกอ่อนที่อาจพบว่ามีอยู่ด้วยกัน 2 หรือ 3 ตัว ออกหากินในเวลากลางคืน มีลิ้นที่สากเหมือนพวกแมว กินสัตว์ขนาดเล็กจำพวกแมลง, ไส้เดือน, มด, แมงมุม, สัตว์น้ำขนาดเล็ก หอยทาก รวมทั้งพืช อย่าง ผลไม้เป็นต้น ปัจจุบัน การศึกษานิเวศวิทยาของอีเห็นลายเสือโคร่งนั้นยังมีอยู่น้อยมาก เนื่องจากเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
Bentley

Bentley สามารถหมายถึง
สาวหูแมว

สาวหูแมว () หมายถึง ผู้หญิงที่ใส่ชุดที่เรียกกันว่า ชุดหูแมว ซึ่งประกอบด้วย หูแมว หางแมว และส่วนประกอบอื่น ๆ ของแมวที่นำมาใส่ไว้ในชุด เนะโกะมิมิมักจะพบมากในการ์ตูนญี่ปุ่น ทั้งแบบที่เป็นคอสเพลย์และที่เป็นร่างกายจริง การผสมผสานระหว่างคนกับแมว มีความหมายแฝงคือ แมวเป็นสัตว์ที่ขี้อ้อน ชอบเอาใจเจ้านาย เนะโกะมิมิก็จะมีลักษณะคล้ายกัน ตัวละครที่นอกจากจะพัฒนาเพื่อสนองความต้องการของเหล่าโลลิคอนแล้ว การเพิ่มเนะโกะมิมิเข้าไป ยิ่งเป็นการเพิ่มเอกลักษณ์ และเสน่ห์เข้าไปในตัว ทำให้ตัวละครนั้นเป็นที่จดจำได้ ดิจิการัตเป็นตัวละครตัวหนึ่ง ที่เหล่าโอะตะกุและโลลิคอนชื่นชอบมาก

เนะโกะมิมิที่มีชื่อเสียงตัวหนึ่งคือ มาสค็อตของบร็อกโคลิ ("Broccoli") บริษัทแอนิเมชันครบวงจร ที่เริ่มต้นจากการเป็นผู้ผลิตซอร์ฟแวร์เกม การ์ดเกม จนกระทั่งพัฒนาเป็นร้านที่ชื่อว่าเกมส์เมอร์ขึ้นมา เริ่มจากย่านการค้าอากิฮาบาระ และเติบโตจนขยายสาขาไปทั่วญี่ปุ่น ทั้งยังไปเปิดสาขาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาอีกด้วย ตัวละครที่ชื่อ เดจิโกะ เป็นตัวละครจากอะนิเมะเรื่อง ดิจิการัต ("Di Gi Charat") ซึ่งออกแบบโดยโคเกะดอนโบะ ดิจิการัตเป็นการผสมผสานระหว่าง โลลิคอน เมด และหูแมวเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นเนะโกะมิมิในที่สุด
ชุดสัตว์

ชุดสัตว์ () เป็นแนวคิดที่วาดตัวละครหญิงสาวในอนิเมะและมังงะให้แต่งองค์ทรงเครื่องเยี่ยงสัตว์ เช่น มีหูแมว มีหางแมว

คำ "เคะโมะโนะมิมิ" นั้น มีความหมายตรงตัวว่า หูสัตว์ (animal ears) แต่ในทางพฤตินัย หมายรวมเอาอวัยวะอื่น ๆ เช่น หาง, อุ้งมือ, อุ้งเท้า ฯลฯ ด้วย