seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเสื้อเมือง

พระเสื้อเมือง มีหน้าที่คุ้มครองป้องกันทั้งทางบกทางน้ำ คุมกำลังไพร่พลแสนยากร รักษาบ้านเมืองให้ร่มเย็นเป็นสุขปราศจากอริราชศัตรูมารุกราน เป็นเทพารักษ์หล่อสำริด ปิดทอง สูง 93 เซนติเมตร

คติพระเสื้อเมืองถูกพัฒนามาจากคติความเชื่อเรื่อง "ผีเสื้อ" ของชาวไต-ลาวโบราณ ผีเสื้อในที่นี้คือคำเดียวกับคำว่า "ผีเชื้อ" แปลว่า "ผีรักษาท้องถิ่น" หรือ "ผีเจ้าที่" จัดเป็นผีบรรพบุรุษอย่างหนึ่ง เพราะเป็นบรรพบุรุษที่อพยพเข้ามาตั้งแต่ยุคสร้างบ้านแปงเมือง ลูกหลานจึงสร้างศาลไว้บูชาประดุจศาลประจำตระกูล ตามชนบทจะมี "ผีเสื้อบ้าน" คือผีรักษาหมู่บ้าน และ "ผีเสื้อเมือง" หรือ "ผีหลวง" คือผีรักษาเมืองเป็นต้น ส่วนผีเสื้อที่อยู่ในเมืองหลวงจะถูกเรียกว่า "พระเสื้อเมือง" เพื่อลดกลิ่นอายของความเป็นผีลง
ไบคิวโพลา

ไบคิวโพลา หรือ คิวโพลาคู่ (, พหูพจน์: bicupolae) หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างจากการประกบฐานของคิวโพลา (cupola) สองอันเข้าด้วยกัน ไบคิวโพลามี 2 รูปแบบเนื่องจากหน้าด้านข้างของคิวโพลาเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หากหน้าชนิดเดียวกันสัมผัสกันจะเรียกว่า "ออร์โทไบคิวโพลา (orthobicupola) " และหากหน้าสามเหลี่ยมสัมผัสกับหน้าสี่เหลี่ยมจะเรียกว่า "ไจโรไบคิวโพลา (gyrobicupola) "
เฉลียว ปทุมรส

เฉลียว ปทุมรส (25 มีนาคม พ.ศ. 2445 — 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498; ) เป็นอดีตสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน อดีตราชเลขาธิการในสมัยรัชกาลที่ 8 อดีตสมาชิกพฤฒสภาสังกัดพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ตกเป็นผู้ต้องหาในเหตุการณ์รัชกาลที่ 8 สวรรคต โดยถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวพันในการวางแผนลอบปลงพระชนม์พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ในที่สุดศาลฎีกาได้พิพากษาให้ได้รับโทษประหารชีวิต จึงถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวางในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 พร้อมด้วยจำเลยอีก 2 คนในคดีนี้ คือ ชิต สิงหเสนี และบุศย์ ปัทมศริน

เฉลียว ปทุมรส สมรสกับ บุญรับ ปทุมรส มีบุตรสี่คน คือ สมวงศ์ ปทุมรส, เครือพันธ์ (ปทุมรส) บำรุงพงศ์, ฉายศรี (ปทุมรส) โสภณศิริ และ เพิ่มศักดิ์ ปทุมรส ตามลำดับ
พญาญี่บา

พญาญี่บา พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหริภุญชัย ปกครองในช่วงปี พ.ศ. 1814 – พ.ศ. 1836 รวมระยะเวลาการครองราชย์ 22 ปี

พญาญี่บา ได้ปกครองอาณาจักรหริภุญชัยต่อจากพระยาโยทะ ซึ่งพระยาโยทะได้ครองอาณาจักรนี้นานถึง 74 ปี เมื่อพระยาโยทะสิ้นพระชนม์ พญาญี่บาจึงได้ปกครองอาณาจักรแห่งนี้ต่อ ก่อนที่จะถูกทำลายโดยพญามังรายแห่งอาณาจักรล้านนา โดยพญาญี่บาเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายในอาณาจักรหริภุญชัย และเป็นการปิดฉากราชวงศ์หริภุญชัยที่ปกครองมาตั้งแต่สมัยพระนางจามเทวีเป็นพระปฐมกษัตรีย์พระองค์แรก

ในปี พ.ศ. 1805 (จ.ศ. 624) พญามังรายใด้สร้างเมืองเชียงรายขึ้น และทรงเห็นว่าล้านนาแยกกันเป็นหลายวงศ์ ควรรวมกันเป็นแผ่นดินเดียวกันเสีย ดำริแล้วจึงยกทัพไปตีเมืองมอบไร เชียงคำ เชียงร้าง ฝาง เชียงของ และเชิง ต่อมาจะตีเมืองลำพูน (หริภุญชัย) เพราะเป็นเมืองที่มั่งคั่ง แต่ขุนนางชื่อขุนฟ้า ค้านว่าเป็นการยากเพราะกำลังข้าศึกมีมากนัก ควรใช้อุบายยุยงให้แตกแยกกันเสียก่อน ครั้นแล้วพระยามังรายจึงทำอุบายเนรเทศขุนฟ้าออกจากเมืองฐานกบฏ ขุนฟ้าจึงได้ไปรับราชการอยู่กับพญาญี่บาเจ้าเมืองลำพูนนานถึง 7 ปี และได้ทำอุบายต่าง ๆ ให้พญาญี่บากดขี่ราษฎร จนชาวเมืองเกลียดชังพญาญี่บา

ด้วยอุบายของขุนฟ้าที่ประจบสอพลอพระยีบาทำให้ประชาชนเกลียดชัง พญามังรายได้ยกทัพไปตีเมืองลำพูนได้อย่างง่ายดายในปี พ.ศ. 1824 (จ.ศ. 643) พญาญี่บาเสด็จหนีออกเมืองไปถึงดอยกลางป่าก็คิดนึกได้ที่เสียรู้ขุนฟ้าเป็นไส้ศึกให้พญามังราย ก็เสียใจหลั่งน้ำตาร้องไห้ สถานที่น้ำตาตกนี้จึงมีชื่อว่า “ดอยบาไห้” มาจนทุกวันนี้ ต่อมาพญาญี่บาจึงหนีมาอยู่กับพระยาเบิกเจ้าเมืองลำปาง (เขลางค์) ผู้เป็นโอรสและทรงสร้างเมืองเพื่อทำการตั้งรับทัพของพญามังราย ณ ตำบลเวียงตาล อำเภอห้างฉัตร เวลาล่วงไป 14 ปี พระยาเบิกทรงช้างชื่อ ปานแสนพล ยกทัพไปหมายจะตีเมืองลำพูนคืนให้พระราชบิดา พญามังรายให้ขุนครามทรงช้างชื่อแก้วไชยมงคลออกรับศึก ทั้งสองได้ทำยุทธหัตถีกัน ที่บ้านขัวมุงขุนช้าง ใกล้เวียงกุมกาม พระยาเบิกถูกหอกแทงบาดเจ็บ และตีฝ่าวงล้อมออกมาได้ จึงมาตั้งรับอยู่ที่ตำบลแม่ตาล เขตเมืองลำปาง ได้สู้รบกันเป็นสามารถผล ที่สุดทัพลำปางแพ้ยับเยิน เจ้าขุนสงครามจับกุมตัวพระยาเบิกแม่ทัพได้ และปลงพระชนม์เสียที่นี่ ดวงวิญญาณอันกล้าหาญเปี่ยมไปด้วยกตัญญูเวทิคุณนี้ จึงได้รับพระราชทานนามว่า "เจ้าพ่อขุนตาน"

ศาลเจ้าพ่อขุนตานสร้างขึ้นเป็นที่สักการะแด่ดวงวิญญาณการสร้างวีรกรรม และความกตัญญูกตเวทิตาของพระยาเบิก โอรสของพญาญี่บา แต่เดิมสร้างเป็นศาลเล็ก ๆ ต่อมามีการสร้างรูปหล่อเจ้าพ่อขุนตานและศาลขึ้นควบคู่กับศาลเดิม เพื่อให้ประชากรสักการบูชา กราบไหว้
เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน

เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (Connective tissue) เป็นหนึ่งในสี่เนื้อเยื่อสัตว์พื้นฐาน (อันได้แก่ เนื้อเยื่อบุผิว, เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน, เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ, และ เนื้อเยื่อประสาท) เนื้อเยื่อนี้มีลักษณะสำคัญร่วมกันคือ

เลือด, กระดูกอ่อน, และกระดูก จัดเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน แต่เนื่องจากเนื้อเยื่อเหล่านี้มีลักษณะแตกต่างไปจากเนื้อเยื่อเกี่ยวพันอื่น ๆ ใน เราจึงเรียกเนื้อเยื่อเกี่ยวพันอื่น ๆ ที่ไม่ใช่เนื้อเยื่อสามประเภทนี้ว่า "เนื้อเยื่อเกี่ยวพันทั่วไป (connective tissue proper) " ในบางครั้งเราอาจแยกเนื้อเยื่อเกี่ยวพันตัวอ่อน (embryonic connective tissue) ออกเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันประเภทที่สาม

ในเนื้อเยื่อเกี่ยวพันพบเส้นใยต่างๆ ดังนี้
โชติ สุวัตถิ

ศาสตราจารย์โชติ สุวัตถิ นับเป็นนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญในด้านสัตว์น้ำและพรรณพืชคนหนึ่งของประเทศไทย มีผลงานศึกษา วิจัย และอนุกรมวิธานสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก เช่น ปลาปักเป้าควาย ("Tetraodon suvatti") ก็ได้รับการตั้งชื่อสายพันธุ์ (Species) เพื่อเป็นเกียรติแก่ท่าน อีกทั้งยังเป็นผู้ชำนาญการวาดภาพประกอบทางวิทยาศาสตร์อีกด้วย (Scientific drawing) มีผลงานหนังสือที่ยังใช้อ้างอิงมาจนถึงปัจจุบัน เช่น "Fishes of Thailand", "Flora of Thailand—old and new, and night and day: Flora of Thailand" และ "กล้วยไม้เมืองไทย โชติ สุวัตถิ รวบรวม" เป็นต้น

ศาสตราจารย์โชติ เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 ที่อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรชายของไซ้ และนางเซ็ง สุวัตถิ จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2464 ได้รับพระราชทุนการศึกษาจากทุนพระบรมราชชนก (ปัจจุบันคือทุนอานันทมหิดล) ศึกษาต่อด้านเกษตรศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยคอร์แนล ประเทศสหรัฐอเมริกา ในด้านวิชาการ ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระหว่างปี พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2509 คนที่สอง ต่อจากศาสตราจารย์บุญ อินทรัมพรรย์ ผู้ก่อตั้ง และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2508

ศาสตราจารย์โชติได้รับการแต่งตั้งให้ทำหน้าที่กรรมการปรับปรุงพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2493 เมื่อปี พ.ศ. 2520 ด้วย เพื่อให้ทำการชำระนิยามศัพท์ทางด้านชีววิทยาด้วย ซึ่งปัจจุบันทางคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ยกย่องเกียรติคุณของศาสตราจารย์โชติด้วยการตั้งชื่ออาคารหลังที่ 2 ของคณะว่า "อาคารโชติ สุวัตถิ"
พระธยานิพุทธะ

พระธยานิพุทธะหรือพระฌานิพุทธะ (บางแห่งเรียกพระชินพุทธะ) เป็นพระพุทธเจ้าในคติความเชื่อของมหายาน เชื่อว่าอวตารมาจากพระอาทิพุทธะ สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าด้วยอำนาจฌานของอาทิพุทธะ ไม่ได้ลงมาสร้างบารมีเหมือนพระมานุสสพุทธะ (พระพุทธเจ้าที่เป็นมนุษย์) ดำรงในสภาวะสัมโภคกาย มีแต่พระโพธิสัตว์ที่เห็นพระองค์ได้

พระธยานิพุทธะโดยทั่วไปมี 5 พระองค์ คือ พระไวโรจนพุทธะ พระอักโษภยพุทธะ พระรัตนสัมภวพุทธะ พระอมิตาภพุทธะ และพระอโมฆสิทธิพุทธะ พระธยานิพุทธะทั้ง 5 องค์นี้ได้สร้างพระธยานิโพธิสัตว์ขึ้นด้วยอำนาจฌานของตนอีก 5 องค์ คือ พระสมันตภัทรโพธิสัตว์เกิดจากพระไวโรจนพุทธะ พระวัชรปาณีโพธิสัตว์เกิดจากพระอักโษภยพุทธะ พระรัตนปาณีโพธิสัตว์เกิดจากพระรัตนสัมภวพุทธะ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์เกิดจากพระอมิตาภพุทธะ และพระวิศวปาณีโพธิสัตว์เกิดจากพระอโมฆสิทธิพุทธะ 
ชื่อในภาษาต่างๆได้แก่:
พระเจ้าลางทรมา

พระเจ้าลางทรมา () เป็นพระโอรสของพระเจ้าเสนาเลและเป็นอนุชาของพระเจ้าราลปาเชน ทรงไม่เห็นด้วยกับการปกครองของพระเจ้าราลปาเชน ที่สนับสนุนพุทธศาสนามากเกินไป เมื่อขึ้นครองราชย์ พระองค์หันไปสนับสนุนศาสนาบอน สั่งทำลายวัดในพระพุทธศาสนา บังคับให้พระภิกษุสึก ในที่สุดพระองค์ถูกพระภิกษุชื่อ เปยี ดอร์เจ ลอบสังหารด้วยธนูจนสิ้นพระชนม์

ในการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าลางทรมา เปยี ดอร์เจแต่งตัวด้วยชุดดำ ทาสีม้าให้เป็นสีดำ จึงเป็นที่มาของการร่ายรำชุดหมวกดำของพระชาวทิเบต ซึ่งเป็นการระลึกถึงการสิ้นสุดของการทำลายล้างพุทธศาสนา
ไบฟรัสตัม

ไบฟรัสตัม หรือ ฟรัสตัมคู่ () หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างจากการประกบฐานของฟรัสตัม (frustum) สองอันซึ่งมีหน้ารูปหลายเหลี่ยม (polygon) ที่เข้ากันได้หรือเหมือนกัน รูปทรงนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นพีระมิดคู่ (bipyramid) ที่ตัดขั้วบนและล่างออกให้ขนานกับฐาน
ทรงสิบหน้า

ทรงสิบหน้า (, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 10 หน้า ทรงสิบหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ ตัวอย่างทรงสิบหน้าที่มีทุกหน้าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ (regular polygon) เช่น
ทรงเจ็ดหน้า

ทรงเจ็ดหน้า (, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 7 หน้า ทรงเจ็ดหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ ตัวอย่างทรงเจ็ดหน้าที่สามารถเป็นไปได้ เช่น
ทรงห้าหน้า

ทรงห้าหน้า (, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 5 หน้า ทรงห้าหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ ตัวอย่างทรงห้าหน้าที่สามารถเป็นไปได้ เช่น
เพปซิน

เพปซิน () เป็นเอนไซม์ที่ช่วยย่อยสารอาหารประเภทโปรตีน (จากอาหารจำพวกเนื้อสัตว์) ให้เป็นเพปไทด์ (โปรตีนที่มีโมเลกุลเล็กลง) ทำหน้าย่อยเพปไทด์ให้เป็นพอลิเพปไทด์ ซึ่งทริปซินสร้างจากตับอ่อน แล้วก็จะถูกส่งไปที่ลำไส้เล็ก โดยจะมีเอนไซม์ที่จะย่อยพอลิเพปไทด์เป็นโมเลกุลที่เล็กลงคือ กรดอะมิโน
แกรนด์สแลม (เทนนิส)

เทนนิสแกรนด์สแลม หรือ แกรนด์สแลม () เป็นชื่อเรียกการแข่งขันเทนนิสรายการใหญ่ที่สุด 4 รายการของโลก บนพื้นผิวคอร์ทและภูมิอากาศที่แตกต่างกัน คำว่า "แกรนด์สแลม" ถูกใช้ในวงการเทนนิสเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1933 โดยจอห์น คีราน คอลัมนิสต์ของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ในปัจจุบันทั้งสี่รายการใช้เวลาแข่งขันสองสัปดาห์ ในการแข่งขันประเภทเดี่ยวจะมีนักเทนนิสเข้าร่วมแข่งขันในรอบเมนดรอว์ 128 คน นั่นคือผู้ชนะเลิศต้องชนะติดต่อกัน 7 ครั้งติดต่อกันจึงจะได้ครองตำแหน่ง

นอกจากจะเป็นชื่อเรียกรายการแข่งขันแล้ว แกรนด์สแลมยังถูกนำมาใช้เรียกแสดงความประสบความสำเร็จของนักเทนนิสที่ชนะเลิศครบทั้งสี่รายการ ความแตกต่างกันของพื้นผิวสนามและสภาพอากาศ (ออสเตรเลียนโอเพนอากาศร้อน วิมเบิลดันมักมีฝนตก ยูเอสโอเพนอากาศเย็น) ทำให้เป็นการยากที่นักเทนนิสคนใดจะได้แกรนด์สแลม และยากยิ่งขึ้นถ้าจะชนะทั้งสี่รายการในปีเดียวกัน ในประวัติศาสตร์มีนักเทนนิสประเภทเดี่ยวเพียงห้าคนที่ชนะเลิศแกรนด์สแลมทุกรายการในปีเดียวกัน คือ ดอน บัดจ์ และ รอด เลเวอร์ ในประเภทชายเดี่ยว มัวรีน คอนนอลลี, มาร์กาเรต สมิธ คอร์ท และ สเตฟี กราฟ ในประเภทหญิงเดี่ยว
เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว

เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว () เป็นฤดูกาลแรกของเซอร์ไวเวอร์ถ่ายทำที่เกาะห่างไกลในทะเลจีนใต้ ปาลัว ติก้า ในอาณาเขตประเทศมาเลเซีย เซอร์ไวเวอร์ภาคนี้ถือเป็นต้นตำรับของเซอร์ไวเวอร์ เพราะเป็นภาคแรกซึ่งได้ความนิยมอย่างมากและเป็นที่ฮือฮากันมากโดยมีผู้ชมถึง 51.69 ล้านคนในตอนสุดท้ายและช่วง 30 นาทีสุดท้ายก่อนที่จะได้ผู้ชนะมีผู้ชมมากถึง 125 ล้านคน จึงมีฤดูกาลถัดมาอีกหลายฤดูกาล เซอร์ไวเวอร์ฤดูกาลนี้เนื่องจากเป็นฤดูกาลแรกจึงถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการหลายครั้งมากโดยชื่อที่รู้จักกันคือ เซอร์ไวเวอร์ หรือ เซอร์ไวเวอร์ 1 หรือ เซอร์ไวเวอร์ ปาลัว ติก้า และสุดท้ายทางเว็บไซด์ของซีบีเอสได้ประกาศชื่อฤดูกาลนี้อย่างเป็นทางการหลังจากฉายจบไม่นานโดยใช้ชื่อว่า เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว โดยในฤดูกาลนี้ True Visions ไม่ได้ทำการซื้อลิขสิทธิ์มาฉายแต่ได้รับสัญญาณการฉายผ่านทางช่อง AXN โดยได้รับชมช้ากว่าทางสหรัฐอเมริกาประมาณ 3-4 เดือนในทุกๆ วันศุกร์เวลา 21:00 น.
เซอร์ไวเวอร์ แอฟริกา

เซอร์ไวเวอร์แอฟฟริกา () เป็นฤดูกาลที่ 3 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ถ่ายทำที่อุทยานแห่งชาติชาบาในประเทศเคนยา แอฟฟริกาฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ถ่ายทำกลางทุ่งหญ้าและมีสัตว์ป่าหลายชนิดซึ่งที่พักจะจัดกลางทุ่งการแข่งขันส่วนใหญ่จะเป็นวิถีการเป็นอยู่ของเผ่นในเคนย่า เช่น การล่าสัตว์ด้วยธนู ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ไปถ่ายทำในสถานที่อันกว้างมาก รวมถึงสถานที่พักของผู้เข้าแข่งขันยังถูกแวดล้อมไปด้วยสัตว์นานาชนิด เช่น สิงโต ช้าง ฯลฯ ที่สามารถเข้ามาได้ในระยะที่ใกล้มาก ทำให้ต้องมีการเฝ้าเวรยามกันตลอดเวลา รวมถึงเป็นฤดูกาลแรกที่ได้นำวัฒนธรรมของการใช้ชีวิตของคนในพื้นที่ มาประยุกต์เข้ากับเกม เช่น การดื่มเลือดสดๆ จากวัวหรือนมที่ผสมเลือดวัว เป็นต้น และสิ่งที่ทำให้ฤดูกาลนี้ลำบากเป็นอย่างมากก็คือ ฤดูกาลนี้นอกจากจะแห้งแล้งมากแล้ว ในฤดูกาลนี้ทีมงานยังไม่ทำการหาแหล่งน้ำจืดให้อีกด้วย ในฤดูกาลนี้ True Visions ไม่ได้ทำการซื้อลิขสิทธิ์มาฉายแต่ได้รับสัญญาณการฉายผ่านทางช่อง AXN โดยได้รับชมช้ากว่าทางสหรัฐอเมริกาประมาณ 3-4 เดือนในทุกๆ วันศุกร์เวลา 21:00 น.
วัวแดง

วัวแดง เป็นวัวป่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Bos javanicus" รูปร่างคล้ายวัวบ้าน ("B. taurus") ทั่วไป แต่มีลักษณะสำคัญที่ต่างไปจากวัวบ้านและกระทิง ("B. gaurus") คือ มีวงก้นขาวทั้งในตัวผู้และตัวเมีย มีเส้นขาวรอบจมูก ขาทั้ง 4 ข้างมีสีขาวตั้งแต่หัวเข่าจนถึงกีบเท้า ระหว่างโคนขาของตัวผู้ไม่มีขน แต่เป็นหนังตกกระแข็ง ๆ เรียกว่า "กระบังหน้า" ความยาวลำตัวและหัวประมาณ 190–255 เซนติเมตร หางยาว 65–70 เซนติเมตร สูงประมาณ 155–165 เซนติเมตร และมีน้ำหนักราว 600–800 กิโลกรัม

พบในพม่า, ไทย, อินโดจีน, ชวา, บอร์เนียว, เกาะบาหลี, ซาราวะก์, เซเลบีส สำหรับประเทศไทยเคยพบได้ทุกภาค 
วัวแดงกินหญ้าอ่อน ๆ ใบไผ่อ่อน หน่อไม้อ่อน ลูกไม้ป่าบางชนิด ใบไม้ ยอดอ่อนของพืช และดอกไม้ป่าบางชนิด ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย ได้ดังนี้ วัวแดงชอบหากินอยู่เป็นฝูง ไม่ใหญ่นัก ราว 10–15 ตัว ปกติจะเริ่มออกหากินตั้งแต่ตอนพลบค่ำไปจนถึงเช้าตรู่ บางครั้งอาจเข้าไปรวมฝูงกับกระทิงและกูปรี ("B. sauveli") กลางวันนอนหลบตามพุ่มไม้ทึบ ชอบอยู่ตามป่าโปร่งหรือป่าทุ่ง ชอบกินดินโป่งไม่ชอบนอนแช่ปลัก รักสงบ ปกติไม่ดุร้ายเหมือนกระทิง หากินโดยมีตัวเมียเป็นจ่าฝูง เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 2 ปีเศษ ระยะตั้งท้องนาน 8–10 เดือน ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกหย่านมเมื่อมีอายุราว 9 เดือน หลังคลอดลูกราว 6–9 เดือน แม่วัวแดงจะเป็นสัดและรับการผสมพันธุ์อีก มีอายุยืนประมาณ 30 ปี วัวแดงยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "วัวเพลาะ" ขณะที่ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีสีคล้ำคล้ายกับสีตาลโตนด คือสีน้ำตาลเข้ม บางตัวมีสีเข้มทำให้แลดูคล้ายกระทิงมาก ลักษณะเช่นนี้เรียก "วัวบา"

เป็นสัตว์ที่มีรายชื่อในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ได้มีการปล่อยวัวแดงคืนสู่ธรรมชาติเป็นครั้งแรกของโลก เป็นตัวผู้ 2 ตัว อายุ 5 ปี และ 4 ปี และเป็นตัวเมีย 2 ตัว อายุระหว่าง 3 ถึง 4 ปี ที่บริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสลักพระ จังหวัดกาญจนบุรี

ที่ติมอร์-เลสเต ชาวบ้านนิยมใช้วัวแดงในการไถนา ซึ่งกระทำได้ยากกว่าการใช้วัวบ้านมาก
โบอิง 757

โบอิง 757 เป็นอากาศยานแบบใช้เครื่องยนต์ 2 ตัว มีพิสัยบินระยะกลาง-ไกล ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง โดยเริ่มให้บริการมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2526 เพื่อทดแทนเครื่องบินรุ่น727 และเสริมในเส้นทางที่เป็นจุดอ่อนของ767 ทั้งนี้เครื่องบิน 757 ลำที่ 1,050 และเป็น 757 ลำสุดท้าย ผลิตแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และส่งมอบให้กับเซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์ และในอนาคตจะมีY1และ787จะเป็นรุ่นทดแทนต่อไป

757 มีลูกค้าสำคัญอย่าง อเมริกันแอร์ไลน์ (143), เดลต้า แอร์ไลน์ (121), ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (97) และยูพีเอส (75)
สภากรรมการองคมนตรี

สภากรรมการองคมนตรี เป็นคณะที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้งองคมนตรี จำนวน 40 คน ตั้งเป็น สภากรรมการองคมนตรี ทำหน้าที่พิจารณาร่างกฎหมาย ต่อมาได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งองคมนตรี ขึ้นใหม่ทุกปีในวันที่ 4 เมษายน เนื่องในพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ในขณะที่กฎหมายกำหนดให้องคมนตรี ดำรงตำแหน่งจนถึงสิ้นรัชกาล และมีกำหนดหลังจากนั้นอีก 6 เดือน เมื่อสิ้นรัชกาลจึงมีองคมนตรีมากถึง 233 คน

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้งคณะที่ปรึกษาขึ้นสามคณะ ประกอบด้วย อภิรัฐมนตรีสภา เสนาบดีสภา และ สภากรรมการองคมนตรี โดยอาศัยอำนาจตาม พระราชบัญญัติองคมนตรี พุทธศักราช ๒๔๗๐ ซึ่งทรงตราขึ้นมาใช้บังคับแทน พระราชบัญญัติปรีวีเคาน์ซิล พุทธศักราช ๒๔๑๗ ประกอบด้วยกรรมการองคมนตรีจำนวน 40 คน ซึ่งจะทรงตั้งจากองคมนตรี มีหน้าที่ประชุมปรึกษาหารือ ถวายความเห็นเกี่ยวกับสวัสดิภาพแห่งบ้านเมืองและประชาชน โดยกำหนดให้กรรมการองคมนตรี อยู่ในตำแหน่งได้ครั้งละ 3 ปี หลังจากนั้นอาจจะทรงแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งซ้ำอีกก็ได้

สภากรรมการองคมนตรี ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีทั้งสิ้น 2 ชุด คือ ชุดที่หนึ่ง ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 2 กันยายน 2470 - 31 มีนาคม 2474 และชุดที่สอง ตั้งแต่ 1 เมษายน 2474 - 31 มีนาคม 2476 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 คณะราษฎรได้มีประกาศยกเลิกพระราชบัญญัติองคมนตรี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475

(2 กันยายน 2470 - 31 มีนาคม 2474)  (1 เมษายน 2474 - 31 มีนาคม 2476) สิ้นสุดลงเมื่อคณะราษฎรได้มีประกาศยกเลิกพระราชบัญญัติองคมนตรี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
ปรเมศวร์ มินศิริ

ปรเมศวร์ มินศิริ (28 มกราคม พ.ศ. 2512−ปัจจุบัน) เป็นนักธุรกิจอินเทอร์เน็ตชาวไทย และเป็นผู้ก่อตั้งกิจการอินเทอร์เน็ตหลายแห่ง เช่น เว็บท่าสนุกดอตคอมและกระปุกดอตคอม เว็บไซต์สื่อการเรียนรู้ทีวีฟอร์คิดส์ และบริการจัดหานางแบบพริตตี้แก๊ง.คอม

นอกจากนี้ยังเคยเป็นนายกและอุปนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย ขณะดำรงตำแหน่งได้ร่วมกับกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารพัฒนาโปรแกรมปลาวาฬเบราว์เซอร์ เว็บไซต์สารานุกรมคลังปัญญาไทย และดำเนินโครงการอินเทอร์เน็ตสีขาวเพื่อเยาวชน ปรเมศวร์ได้ลาออกจากตำแหน่งดังกล่าวเมื่อปรากฏว่าเว็บไซต์กระปุกดอตคอมที่บริษัทของตนดูแลอยู่มีเขตย่อยซึ่งมีเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ

ปรเมศวร์ มินศิริ เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2512 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยนนทบุรี การศึกษานอกโรงเรียนซึ่งเทียบเท่าระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตามลำดับ

ต่อมาทำงานเป็นวิศวกรระบบที่โรงแรมเอเชีย กรุงเทพ เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ให้แก่บริษัทฟิเดลิโอ และเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท เวฟพอยท์ จำกัด ตามลำดับ ระหว่างนั้นยังได้เขียนหนังสือสอนการใช้งานอินเทอร์เน็ตหลายเล่มด้วย

ใน พ.ศ. 2540 ปรเมศวร์ได้ก่อตั้งเว็บไซต์สนุก.คอมขึ้น มีลักษณะเป็นเว็บท่าซึ่งคล้ายคลึงกับเว็บยาฮูของสหรัฐอเมริกา และจำหน่ายกิจการเว็บไซต์ดังกล่าวให้แก่เอ็มเว็บบริษัทโทรคมนาคมของประเทศแอฟริกาใต้ในสองปีถัดมา

วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ได้เปิดเว็บไซต์ในลักษณะเดียวกันชื่อ "กระปุก.คอม" ซึ่งปัจจุบันติดอันดับเว็บยอดนิยมเว็บหนึ่งของไทย เว็บไซต์กระปุกดอตคอมมีบริษัทบัณฑิตเซ็นเตอร์เป็นผู้บริหารงานทั่วไป และปรเมศวร์ก็ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการคนปัจจุบันของบริษัทดังกล่าว

นอกจากผลงานข้างต้นแล้ว ปรเมศวร์ยังมีเว็บไซต์อีกหลายแห่ง เช่น เว็บไซต์ทีวีฟอร์คิดส์สำหรับเผยแพร่สื่อความรู้ของรัฐสู่เยาวชน ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนการสร้างเสริมสุขภาพ และเว็บไซต์พริตตี้แก๊ง.คอมสำหรับจัดหาและให้บริการนางแบบโฆษณา นอกจากนี้ สมัยที่เป็นนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย ยังได้ร่วมมือกับกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารพัฒนาโปรแกรมค้นดูเว็บของไทย ชื่อ "ปลาวาฬเบราว์เซอร์" และเว็บไซต์สารานุกรม "คลังปัญญาไทย" ตลอดจนโครงการอินเทอร์เน็ตสีขาว ปรเมศวร์ยังได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการสรรหาคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติอีกด้วย

วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ปรเมศวร์ได้แถลงข่าวการร่วมทุนจำนวนยี่สิบล้านบาทกับบริษัทร่วมทุน เค-เอสเอ็มอี จำกัด ที่บริหารงานโดยบริษัทหลักทรัพย์จัดการเงินร่วมลงทุน (บลท.) ข้าวกล้า จำกัด

ด้านชีวิตครอบครัว ปรเมศวร์ มินศิริ สมรสแล้ว และมีบุตรหนึ่งคน

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นที่อื้อฉาวว่าเว็บไซต์กระปุกดอตคอมมีซับโดเมนชื่อ "xxx.kapook.com" มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรวบรวมเรื่องทางเพศไว้มากจนล่อแหลมเกินขอบเขต สามารถใช้คำสำคัญเกี่ยวกับเพศค้นหาได้ในโปรแกรมค้นหาเพื่อให้เป็นที่สนใจเข้าชมมาก

ต่อมา ปรเมศวร์ มินศิริ ผู้กำกับดูแลเว็บไซต์กระปุกดอตคอมแถลงว่า ซับโดเมนดังกล่าวมีอยู่จริง และถือเป็นความผิดพลาดของหน่วยงานเอง ไม่ใช่ของนักศึกษาฝึกงานตามที่ปรากฏในข่าว โดยอธิบายว่า ตั้งใจให้เป็นที่รวมข่าวคราวของหมวด "เอ็กซ์ไฟล์" ซึ่งมีเนื้อหาในแนวลึกลับ แปลก หรือขำขัน ไม่เจตนาให้มีเนื้อหาในทางเรตเอ็กซ์ แต่มีการตรวจพบว่ามีการซ่อนลิงก์เพื่อจงใจให้หน้าxxxติดอันดับผลการค้นหา ด้วยคำลามกจากหน้าแรกของเว็บด้วยวิธีการซ่อนในcssไฟล์เป็นเจตนาที่ชัดเจนแต่ยังพยายามกลบเกลื่อน จนถูกแฉในหลายเว็บบอร์ดและbloggerหลายคนช่วยกันหาหลักฐานจับผิดคำโกหก ส่งผลให้นายปรเมศวร์ชิงประกาศลาออกจากจากตำแหน่งอุปนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย
คลื่นความคิด

คลื่นความคิด เป็นสถานีวิทยุที่ดำเนินการผลิตโดย บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ออกอากาศรายการประเภทข่าวสาร หุ้น เศรษฐกิจ การตลาด ธุรกิจ การบริหาร สุขภาพ สังคม และครอบครัว ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง มีพื้นที่การให้บริการอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

คลื่นความคิด ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ผ่านทางระบบ FM ความถี่ 96.5 MHz ซึ่งนอกจากจะรับฟังผ่านทางวิทยุ แล้วยังสามารถรับฟังรายการสดทางอินเทอร์เน็ต ผ่านทาง เว็บไซต์คลื่นความคิด ในรูปแบบของ Windows Media Player นอกจากการนั้น ผู้ฟังสามารถเลือกฟังรายการต่างๆ ย้อนหลัง ในรูปแบบของคลิปเสียง ผ่านทางเว็บไซต์ได้อีกด้วย
เจลดูดน้ำ

เจลดูดน้ำ เป็นวัสดุคล้ายของแข็ง เกิดจากสารละลายคอลลอยด์ (colloidal solution) สามารถดูดน้ำ หรือ อุ้มน้ำได้ เพราะมีโครงสร้างร่างแห

เจลดูดน้ำ โดยมากเป็นพอลิเมอร์ที่มีสมบัติชอบน้ำ โครงสร้างของพอลิเมอร์ที่ชอบน้ำมักจะมีขั้ว เช่น

การที่พอลิเมอร์ที่ชอบน้ำมักจะมีขั้ว จึงทำให้พอลิเมอร์ชนิดดังกล่าวสามารถละลายน้ำได้

จึงต้องมีการเชื่อมโยงข้ามด้วย ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์ เพื่อให้เกิดเป็นโครงสร้างแบบร่างแห จึงจะไม่ละลายน้ำและสามารถอุ้มน้ำได้
ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์

ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์ (อังกฤษ:crosslinker)

เป็นตัวเชื่อมสายโซ่พอลิเมอร์ ด้วยพันธะโคเวเลนต์ที่เชื่อมระหว่าง 2 สายพอลิเมอร์ ทำให้พอลิเมอร์มีสมบัติเป็นเทอร์มอเซต พอลิเมอร์ (thermosetting polymer)

ในทางชีววิทยา มีการประยุกต์การเชื่อมโยงข้ามของพอลิอะคริลาไมด์ (polyacrylamide) ในกระบวนการ gel electrophoresis และ โปรตีน ตัวเชื่อมโยงข้ามขัดขวางการจับตัวกันอย่างหนาแน่นของสายโซ่พอลิเมอร์ และป้องกันการเกิดบริเวณที่จัดเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบ

การเชื่อมโยงข้าม (cross-link) เกิดจากการทำปฏิกิริยาระหว่างพอลิเมอร์กับตัวเชื่อมโยงข้าม เช่น ในกระบวนการวัลคะไนส์ (vulcanization) ตัวเชื่อมโยงคือซัลเฟอร์ (sulfur) ทำปฏิกิยากับพอลิไอโซพรีน (polyisoprene) ทำให้คุณสมบัติของยางแข็งขึ้น และมีความทนทาน ยางนี้ไปใช้ได้ดีกับรถยนต์และรถจักรยาน
ชัย มุกตพันธุ์

ศาสตราจารย์ ชัย มุกตพันธุ์ (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2460-25 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักวิชาการชาวไทยซึ่งได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งวิชาปฐพีกลศาสตร์แห่งประเทศไทย ในอดีตเป็นเลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน อธิบดีกรมอาชีวศึกษา คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลงานสำคัญชิ้นหนึ่งคือ ร่วมเป็นผู้แทนของประเทศไทยในการก่อตั้ง บัณฑิตวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ ส.ป.อ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ซึ่งปัจจุบันคือ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย

ศาสตราจารย์ ดร.ชัย มุกตพันธุ์ หรือ ศาสตราจารย์ ชัย มุกตพันธุ์ ยังเคยเป็นอาจารย์ผู้สอน นิสิต และนักศึกษา วิศวกรรม ทั้งปริญญาตรี โท และเอก มากกว่า 40 รุ่น ทั้งชาวไทยและชาวเอเชีย อื่น ๆ นับเป็นปูชนียบุคคลที่สำคัญของชาวไทย ซึ่งประสิทธิประสาทวิชาการ แก่วิศวกร เพื่อให้เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศชาติในปัจจุบันศ.ชัย มุกตพันธุ์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2482 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2502 และได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นรองศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2504 ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นในปี พ.ศ. 2518 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ

ผลงานตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ มีมากกว่า 70 เรื่อง ที่สำคัญ ได้แก่
ทรงหลายหน้า

ทรงหลายหน้า (, พหูพจน์: polyhedra) หมายถึง วัตถุทางเรขาคณิตที่ประกอบด้วยหน้าเรียบและขอบตรง

ทรงหลายหน้าเป็นที่น่าหลงใหลของมนุษยชาติมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งได้ศึกษาอย่างเป็นกิจลักษณะโดยชาวกรีกโบราณ ต่อเนื่องมาจนถึงนักเรียน นักคณิตศาสตร์ และศิลปินทุกวันนี้ คำว่า "polyhedron" มาจากภาษากรีก πολυεδρον โดยที่ "poly-" มาจาก πολυς แปลว่า "มากมาย" และ "-edron" มาจาก εδρον แปลว่า "ฐาน, ที่นั่ง, หน้า"

ทรงหลายหน้าถูกสร้างขึ้นมาจากความแตกต่างในองค์ประกอบหรือเอกลักษณ์ ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับจำนวนที่แตกต่างบนมิติ (dimension) ดังเช่น
ทรงหลายหน้าเป็นตัวอย่างที่เป็นสามมิติของพอลิโทป (polytope) ที่มีจำนวนมิติใดๆ

ทรงหลายหน้ามักจะถูกตั้งชื่อตามจำนวนหน้า โดยใช้ระบบเลขในภาษากรีกเป็นพื้นฐาน ตัวอย่างเช่น ทรงสี่หน้า (tetrahedron), ทรงห้าหน้า (pentahedron), ทรงหกหน้า (hexahedron), ทรงเจ็ดหน้า (heptahedron), ทรงสามสิบหน้า (triacontahedron) เป็นต้น และมักจะมีการอธิบายชนิดของหน้าบนทรงหลายหน้านั้น เช่น ทรงสิบสองหน้าสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombic dodecahedron) กับ ทรงสิบสองหน้าห้าเหลี่ยม (pentagonal dodecahedron) เป็นต้น

แต่ก็มีทรงหลายหน้าพิเศษบางชนิดซึ่งมีชื่อเรียกมานานแล้ว เช่น สัตว์ประหลาดของมิลเลอร์ (Miller's monster) หรือ ทรงหลายหน้าซิแลสซี (Szilassi polyhedron) เป็นต้น

ขอบของทรงหลายหน้ามีลักษณะเฉพาะที่สำคัญสองอย่าง ได้แก่

ลักษณะเฉพาะออยเลอร์ (Euler characteristic) แทนด้วยอักษรกรีก ไค ตัวเล็ก (χ) ซึ่งสัมพันธ์กับจำนวนจุดยอด "V" ขอบ "E" และหน้า "F" ของทรงหลายหน้า
ทรงหลายหน้าอย่างง่าย เช่น ทรงตันเพลโต (Platonic solid) จะมีลักษณะเฉพาะออยเลอร์เท่ากับ 2 เป็นต้น

ภาวะคู่กัน (duality) จะปรากฏในทรงหลายหน้าทุกรูปทรง และเรียกรูปทรงที่คู่กันว่า ทรงหลายหน้าคู่กัน (dual polyhedron) ซึ่งเป็นรูปทรงที่แทนจุดยอดด้วยหน้า และแทนหน้าด้วยจุดยอดไปเป็นอีกรูปทรงหนึ่ง ส่วนใหญ่ทรงหลายหน้าคู่กันสามารถสร้างได้จากกระบวนการการแลกเปลี่ยนเชิงทรงกลม หรือการตัดปลาย (truncation) ของทรงหลายหน้านั้น

สำหรับทุกๆ จุดยอด เราสามารถสร้างภาพจุดยอด (vertex figure) โดยการลากเส้นที่จุดยอดอื่น ซึ่งเชื่อมต่อรอบจุดยอดที่เราพิจารณา ให้เป็นรูปร่างขึ้นมา
โครงการโบอิงเยลโลว์สโตน

โครงการโบอิงเยลโลว์สโตน (Boeing Yellowstone Project) เป็นโครงการคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ ที่จะนำมาทดแทนเครื่องบินโดยสารโบอิงในทุกๆ รุ่น ได้แก่ การนำเอาวัสดุคอมโพสิตมาใช้สร้างลำตัวเครื่องบิน, พัฒนาเครื่องยนต์ให้มีประสิทธิภาพในการใช้เชื้อเพลิงมากขึ้น และนำเอาระบบอิเลคทรอนิคมาใช้มากขึ้น

โดยเยลโลสโตน โปรเจกต์ แบ่งออกเป็น 3 โครงการย่อย ก็คือ