seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แบบจำลองอะตอมของทอมสัน

แบบจำลองอะตอม หรือ แบบจำลองขนมปังลูกเกด () ของ เจ. เจ. ทอมสัน ผู้ค้นพบอิเล็กตรอนเมื่อปี ค.ศ. 1897 เป็นแบบจำลองที่เสนอขึ้นในปี ค.ศ. 1904 ก่อนการค้นพบนิวเคลียสของอะตอม แนวคิดของแบบจำลองนี้คือ อะตอมประกอบด้วยอิเล็กตรอน (ซึ่งเวลานั้นทอมสันยังเรียกว่า "คอร์พัสเคิล" ส่วน จี. เจ. สโตนีย์ เสนอให้เรียกอะตอมของไฟฟ้าว่า "อิเล็กตรอน" เมื่อปี 1894) ล้อมรอบด้วยทะเลของประจุลบเพื่อรักษาสมดุลกับประจุบวกของอิเล็กตรอน เปรียบเทียบประจุลบเหมือนเป็น "ลูกเกด" ที่ถูกล้อมรอบด้วยประจุบวก "ขนมปัง" โดยที่อิเล็กตรอนนั้นอยู่กระจายทั่วไปในอะตอม แต่ด้วยโครงสร้างต่างๆ กันมากมาย แบบหนึ่งคือมีวงแหวนของอิเล็กตรอนด้วย บางครั้งก็กล่าวกันว่าอะตอมเป็น "กลุ่มเมฆ" ของประจุบวกแทนที่จะเป็นทะเล ด้วยแบบจำลองนี้ ทอมสันได้ละทิ้งสมมุติฐานดั้งเดิมของตนเกี่ยวกับ "เนบิวลาอะตอม" ที่ว่าอะตอมประกอบด้วยวงวนซึ่งจับต้องไม่ได้

เมื่อเปรียบกับทฤษฎีอะตอมในปัจจุบัน อย่างน้อยก็มีส่วนหนึ่งของอะตอมที่ประกอบด้วยคอร์พัสเคิลหรืออนุภาคประจุลบของทอมสัน แต่ส่วนประจุบวกนั้นคำอธิบายในแบบจำลองของทอมสันยังไม่ถูกต้อง

แบบจำลองของทอมสันถูกพิสูจน์ค้านด้วยการทดลองฟอยล์ทองคำของไกเกอร์-มาร์สเดนเมื่อปี ค.ศ. 1909 ซึ่งต่อมาได้รับการตีความจาก เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1911

แบบจำลองอะตอมตามทัศนะของทอมสัน

เซอร์ โจเซฟ จอห์น ทอมสัน (J.J Thomson) นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษได้สนใจปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในหลอดรังสีแคโทด  จึงทำการทดลองเกี่ยวกับการนำไฟฟ้าของแก๊สขึ้นในปี พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1897)ทอมสันศึกษาแนวคิดที่ว่า ก๊าซสามารถนำไฟฟ้าได้ ถ้ามีสภาพเหมาะสม ซึ่งได้แก่ การจัดสภาพให้มีความต่างศักย์สูงมากๆ และความดันต่ำ โดยใช้หลอดแก้วสุญญากาศ ซึ่งประกอบด้วยวงจรไฟฟ้ากระแสตรงที่มีความต่างศักย์  10,000  โวลต์ ขั้วไฟฟ้าที่ต่อกับขั้วบวก เรียกว่า แอโนด และขั้วลบ เรียกว่า  แคโทด  เมื่อผ่านไฟฟ้าเข้าไปในหลอดพบว่า เกิดลำแสงพุ่งจากแคโทด ไปยังแอโนด เรียกลำแสงนี้ว่า  รังสีแคโทด

ในปี  1895 หลังจากทอมสันได้ค้นพบอิเลคตรอน(จากการหาค่าประจุต่อมวลของอนุภาคในรังสีแคโทด) และเชื่อว่าอะตอมแบ่งแยกได้ โดยมีอิเลคตรอน เป็นส่วนประกอบหนึ่งของอะตอม  ทอมสันจึงสร้างแบบจำลองอะตอม ซึ่งแบบจำลองอะตอมของทอมสันจะมีลักษณะดังนี้

1. อะตอมมีลักษณะเป็นทรงกลม

2. เนื้ออะตอมส่วนใหญ่จะเป็นประจุไฟฟ้าบวกและมีประจุลบกระจายอยู่อย่างสม่ำเสมอ

3. ภาวะปกติอะตอมจะเป็นกลางทางไฟฟ้า(มีประจุไฟฟ้าบวกเท่ากับประจุไฟฟ้าลบ)

4. ภาวะปกติอิเลคตรอนจะอยู่นิ่งในอะตอม

อย่างไรก็ตามแบบจำลองอะตอมของทอมสัน มีข้อบกพร่องอยู่หลาย ประการ เช่น

1.ไม่สามารถอธิบายได้ว่าประจุไฟฟ้าบวกยึดกันอยู่ได้อย่างไรทั้งๆที่มีแรงผลักทางคูลอบ์มซึ่งกันและกัน

2.ไม่สามารถอธิบายการเกิดสเปกตรัมได้

3.ธาตุนีออน(Neon)ซึ่งมีอิเลคตรอน 10 ตัว ธาตุโซเดียม(Na)มีอิเลคตรอน 11 ตัวการจัดเรียงตัวของอะตอมก็น่าจะคล้ายๆกันแต่ทำไมอิเลคตรอนตัวที่ 11 ของโซเดียมจึงหลุดจากอะตอมได้ง่ายกว่าอิเลคตรอนตัวที่ 10 ของธาตุนีออน

4.อธิบายไม่ได้ว่าทำไมโซเดียมจึงทำปฏิกิริยากับธาตุอื่นๆได้ดีกว่านีออนทั้งๆที่การจัดเรียงตัวของอะตอมคล้ายๆกัน
ฮันส์ ไกเกอร์

โจฮันเนส "ฮันส์" วิลเลม เกนการ์ ไกเกอร์ (; 30 กันยายน ค.ศ. 1882 – 24 กันยายน ค.ศ. 1945) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ร่วมคิดค้นไกเกอร์มูลเลอร์เคาน์เตอร์ และการทดลองของไกเกอร์-มาร์สเดน ซึ่งเป็นการค้นพบ นิวเคลียสอะตอม

ปี ค.ศ. 1902 ไกเกอร์เข้าเรียนสาขาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย Erlangen สำเร็จปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1906 ปี ค.ศ. 1907 เขาเริ่มทำงานกับเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ และในปี ค.ศ. 1909 ได้ร่วมงานกับเออร์เนสต์ มาร์สเดนในการทดลองที่มีชื่อเสียง คือ "การทดลองแผ่นฟอยล์ทองคำ" ทั้งสองยังร่วมกันสร้างไกเกอร์เคาน์เตอร์ด้วย ปี ค.ศ. 1911 ไกเกอร์กับ จอห์น มิทเชล นัททอล ค้นพบ กฎของไกเกอร์-นัททอล (Geiger-Nuttall Law) และทำการทดลองซึ่งนำไปสู่การสร้างแบบจำลองอะตอมของรัทเทอร์ฟอร์ด ปี ค.ศ. 1928 ไกเกอร์กับศิษย์ของเขา วอลเทอร์ มูลเลอร์ ได้ร่วมกันพัฒนาไกเกอร์เคาน์เตอร์ให้ดีขึ้นเป็นไกเกอร์มูลเลอร์เคาน์เตอร์ นอกจากนี้ไกเกอร์ยังได้ร่วมงานกับเจมส์ แชดวิคด้วย

ปี ค.ศ. 1912 ไกเกอร์ได้เป็นหัวหน้า Physical-Technical Reichsanstalt ในเบอร์ลิน ต่อมาปี 1925 เป็นศาสตราจารย์ที่ Kiel, ปี 1929 ที่ Tübingen, และตั้งแต่ปี 1936 กลับไปทำงานที่เบอร์ลิน เขาได้เป็นสมาชิกของสโมสรยูเรเนียม (Uranium Club)

ไกเกอร์ไม่เคยประกาศตนว่าเป็นนาซี แต่พบว่ามีรายงานการกระทำของเขาทั้งสองด้าน คือทั้งให้ความช่วยเหลือและปฏิเสธเพื่อนร่วมงานที่เป็นชาวยิว

ไกเกอร์เสียชีวิตที่ Potsdam เยอรมนี หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองไม่กี่เดือน
แบบจำลองรัทเทอร์ฟอร์ด

แบบจำลองรัทเทอร์ฟอร์ด หรือ แบบจำลองอะตอมแบบดาวเคราะห์ (lang-en|Rutherford model) คือแบบจำลอง[อะตอม]ที่คิดขึ้นโดย[เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด] โดยแปลความจาก[การทดลองของไกเกอร์-มาร์สเดน]ในปี ค.ศ. 1909 ซึ่งนำไปสู่การวิเคราะห์ปี 1911 ของรัทเทอร์ฟอร์ด ว่า [แบบจำลองอะตอมของทอมสัน|แบบจำลองอะตอมแบบขนมปังลูกเกด]ของ[เจ. เจ. ทอมสัน] นั้นไม่ถูกต้อง แบบจำลองใหม่ของรัทเทอร์ฟอร์ดสร้างขึ้นจากผลลัพธ์จากการทดลอง มีคุณลักษณะใหม่คือมีประจุที่เกาะกลุ่มกันอย่างหนาแน่นตรงใจกลางภายในพื้นที่ขนาดเล็กมาก ๆ เมื่อเทียบกับส่วนที่เหลือของอะตอม ซึ่งเป็นจุดที่รวมของ[มวลอะตอม]เกือบทั้งหมดเอาไว้ (นั่นคือบริเวณ[นิวเคลียสอะตอม)

แบบจำลองรัทเทอร์ฟอร์ดยังไม่ได้สร้างทิศทางใหม่ในการอธิบายโครงสร้างอิเล็กตรอนของอะตอม เขาแทบไม่ได้พูดถึงแบบจำลองอะตอมก่อนหน้านี้ที่บอกถึงอิเล็กตรอนวิ่งวนรอบนิวเคลียสในลักษณะเหมือนดาวเคราะห์โคจรรอบดวงอาทิตย์ หรือวงแหวนรอบดาวเคราะห์ (เช่นดาวเสาร์) ความสนใจหลักของรัทเทอร์ฟอร์ดมุ่งไปที่มวลส่วนใหญ่ของอะตอมซึ่งอยู่ในแกนกลางที่เล็กมาก ๆ ทำให้มองเห็นภาพแบบจำลองแบบดาวเคราะห์ได้ชัดเจนกว่าที่เคยเป็นมา เช่น แกนกลางเป็นพื้นที่บรรจุมวลส่วนใหญ่ของอะตอม ในลักษณะเดียวกับที่[ดวงอาทิตย์]เป็นมวลส่วนใหญ่ของ[ระบบสุริยะ] ในภายหลังแบบจำลองรัทเทอร์ฟอร์ดได้รับการ[แบบจำลองของบอร์|ปรับแก้ให้ถูกต้องยิ่งขึ้น]โดย[นีลส์ บอร์]
เปลือกอิเล็กตรอน

ในสาขาวิชาเคมีและฟิสิกส์ของอะตอม เปลือกอิเล็กตรอน () หรือ ระดับพลังงานหลัก () อาจเข้าใจได้ว่าเป็นวงโคจรของอิเล็กตรอนที่หมุนวนอยู่รอบนิวเคลียสของอะตอม เปลือกที่ใกล้นิวเคลียสที่สุดเรียกว่าเป็น "เปลือกชั้นที่ 1" (หรือเปลือก "K") ต่อมาจึงเป็น "เปลือกชั้นที่ 2" (หรือเปลือก "L"), "เปลือกชั้นที่ 3" (หรือเปลือก "M") ไกลออกมาเรื่อย ๆ จากนิวเคลียส เปลือกเหล่านั้นจะสอดคล้องกับเลขควอนตัมหลัก (n = 1, 2, 3, 4 ...) หรือถูกตั้งชื่อเรียงตามลำดับตัวอักษรที่ใช้ในสัญญลักษณ์ของรังสีเอ็กซ์ (K,L,M...)

เปลือกแต่ละชั้นจะสามารถมีจำนวนแน่นอนของอิเล็กตรอนเป็นค่าหนึ่งเท่านั้น เช่น ชั้นที่ 1 มีอิเล็กตรอนได้ 2 ตัว, ชั้นที่ 2 มีอิเล็กตรอนได้ 8 ตัว (2+6), ชั้นที่ 3 มีอิเล็กตรอนได้ 18 ตัว (2+6+10) และเรื่อยไป สูตรทั่วไปก็คือชั้นพลังงานที่ "n" จะมีอิเล็กตรอนได้เป็นจำนวน 2("n") ตัว เนื่องจากอิเล็กตรอนนั้นถูกดึงดูดไว้กับนิวเคลียสด้วยแรงทางไฟฟ้า ดังนั้นอิเล็กตรอนของอะตอมหนึ่งๆ จะอยู่ในวงโคจรชั้นนอกก็ต่อเมื่อวงชั้นในมีอิเล็กตรอนเต็มแล้ว อย่างไรก็ดีมิได้เป็นกฎตายตัวเสมอไป อะตอมอาจมีชั้นพลังงานด้านนอก 2 หรือ 3 ชั้น โดยที่มีอิเล็กตรอนไม่เต็มตามจำนวนสูงสุดก็ได้ ดูคำอธิบายเพิ่มเติมถึงสาเหตุที่อิเล็กตรอนดำรงอยู่ในชั้นพลังงานเหล่านี้ได้ที่ การจัดเรียงอิเล็กตรอน

จำนวนอิเล็กตรอนที่อยู่ในเปลือกพลังงานด้านนอกไม่เต็มจำนวนนี้ เป็นตัวบ่งบอกถึงคุณสมบัติเคมีของอะตอม เรียกชื่อว่า "valence shell"

เปลือกแต่ละชั้นจะมี "เปลือกย่อย" () หนึ่งชั้นหรือมากกว่านั้น แต่ละเปลือกย่อยก็อาจมีหนึ่งวงโคจรของอะตอมหรือมากกว่านั้นก็ได้
การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค

การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค ตั้งชื่อตาม ออตโต สเติร์น และ วอลเทอร์ เกอร์แลค เป็นการทดลองในปี ค.ศ. 1922 ที่มีความสำคัญยิ่งในสาขากลศาสตร์ควอนตัม โดยทดสอบดูทิศทางการหักเหของอนุภาคซึ่งใช้ในการวางหลักการพื้นฐานของกลศาสตร์ควอนตัม และเป็นตัวบ่งชี้ว่าอิเล็กตรอนและอะตอมมีคุณสมบัติควอนตัมภายใน และการตรวจวัดในกลศาสตร์ควอนตัมมีผลกระทบต่อตัวระบบที่กำลังตรวจวัดนั้นเองด้วย

การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค ดำเนินการที่เมืองแฟรงค์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี โดย ออตโต สเติร์น และ วอลเทอร์ เกอร์แลค เวลานั้นสเติร์นเป็นผู้ช่วยวิจัยของ มักซ์ บอร์น ที่สถาบันฟิสิกส์ทฤษฎี มหาวิทยาลัยแฟรงค์เฟิร์ต ส่วนเกอร์แลคเป็นผู้ช่วยวิจัยที่สถาบันฟิสิกส์การทดลองที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน

ในยุคที่ทำการทดลอง แบบจำลองดีที่สุดที่ใช้อธิบายอะตอมคือแบบจำลองของบอร์ ซึ่งบอกว่าอิเล็กตรอนเคลื่อนที่ไปรอบๆ นิวเคลียสประจุบวกภายในขอบเขตออร์บิทัลของอะตอมที่แยกเป็นชั้นๆ ตามระดับพลังงาน โดยเหตุที่อิเล็กตรอนถูกควอนไตซ์ให้มีตำแหน่งที่แน่นอนในอวกาศ การแบ่งแยกเป็นระดับชั้นพลังงานที่แยกกันนี้จึงเรียกว่าเป็นการควอนไตซ์ในอวกาศ (space quantization) การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลคต้องการทดสอบสมมุติฐานของบอร์-ซอมเมอร์เฟลด์ว่าทิศทางของโมเมนตัมเชิงมุมของอะตอมธาตุเงินนั้นควอนไตซ์จริงหรือไม่

พึงสังเกตว่า การทดลองนี้เกิดขึ้นหลายปีก่อนที่ George Eugene Uhlenbeck กับ Samuel Abraham Goudsmit จะคิดค้นสมมุติฐานเกี่ยวกับสปินของอิเล็กตรอน อย่างไรก็ดีในเวลาต่อมาก็พบว่าผลการทดลองของสเติร์น-เกอร์แลคสามารถเข้ากันได้เป็นอย่างดีกับการทำนายกลศาสตร์ควอนตัมของอนุภาคสปิน - ควรมองว่าการทดลองนี้เป็นข้อสนับสนุนต่อทฤษฎีควอนตัมดั้งเดิมของบอร์-ซอมเมอร์เฟลด์

ปี ค.ศ. 1927 ที.อี. ฟิปส์ และ เจ.บี.เทย์เลอร์ ทำการทดลองซ้ำอีกครั้งโดยอาศัยอะตอมไฮโดรเจนที่สถานะพื้น เพื่อขจัดข้อสงสัยใดๆ ที่อาจเกิดขึ้นเนื่องจากการใช้อะตอมเงินในการทดสอบ
วัดศรีคุณเมือง

วัดศรีคุณเมือง (ของจังหวัดเลย ดูที่ตัวหนาด้านล่าง)ตั้งอยูที่ถนนมีชัย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เดิมชื่อว่า วัดป่าขาว ภายในวัดมีเจดีย์อันเก่าแก่ ภายในพระอุโบสถ เป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อพระสุก (จำลอง) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะล้านช้าง กว้าง 91 เซนติเมตร สูง 114 เซนติเมตร สร้างในพุทธศตวรรษที่ 24 หลวงพ่อพระสุกองค์จริง สร้างพร้อมกับ หลวงพ่อพระใส และหลวงพ่อพระเสริม ในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช กษัตริย์แห่งล้านช้าง พ.ศ. 2093 โดยพระธิดาสุก,เสริม และใส ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 เจ้าอนุวงศ์ได้ก่อกบฏ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงส่งกองทัพไปปราบ และได้อัญเชิญพระพุทธรูปทั้ง 3 ไปยังฝั่งไทยด้วยแพ แต่เมื่อมาถึงปากน้ำงึม เกิดพายุใหญ่ แท่นพระสุกจึงจมลงไปในแม่น้ำโขงเหลือแต่องค์พระสุกเท่านั้น แต่ต่อมา เมื่อพ้นปากน้ำงึมพระสุกได้แหกแพจมลงไปในแม่น้ำโขง บริเวณนั้น เรียกว่า เวินสุก ซึ่งตรงกับอำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย เมื่อถึงฝั่งแล้ว จึงอัญเชิญพระใสไปวัดโพธิ์ชัย จ.หนองคาย ส่วนพระเสริมอัญเชิญไปวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร ในปี พ.ศ. 2420 พระอาจารย์สีทัตถ์ สุวรรณมาโจ อดีตเจ้าอาวาสวัดศรีคุณเมืองได้รวบรวมปัจจัยชาวหนองคายหล่อหลวงพ่อพระสุกจำลอง ทำพิธีอัญเชิญหลวงพ่อพระสุกมาสถิต กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุ เมื่อ พ.ศ. 2534 ในวันสงกรานต์ของทุกปี จะอัญเชิญออกมาให้ประชนสรงน้ำ (ส่วนที่วัดศรีคุณเมือง จังหวัดเลย ภายในวัดมีพระอุโบสถ เป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธรูปปางนาคปรกอายุ 300 ปี และที่หน้าพระอุโบสถมีฮูปแต้มเรื่องทศชาติอีกด้วย)
โช ซากูไร

โช ซากูไร (; เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2525) เป็นสมาชิกวงอาราชิ ครอบครัวของซากูไรประกอบด้วย พ่อ แม่ เขา น้องสาวที่อายุน้อยกว่า 5 ปี และน้องชายที่อายุน้อยกว่า 13 ปี

โชไม่ได้มีตำแหน่งหัวหน้าวง แต่ก็ทำงานส่วนนั้น ช่วยเหลือซาโตชิ โอโนะ โชเป็น MC ของวง และปัจจุบันโชเป็นผู้ประกาศข่าวอยู่ที่รายการ News zero รวมถึงได้เป็นผู้ประกาศของงาน วอลเลย์บอลหญิงระดับโลก (ที่จัดที่ญี่ปุ่น) นอกจากนั้น โชยังเป็นคนโฆษณาให้แก่วงน้องใหม่ในค่าย J-storm ชื่อวง Hey!Say! JUMP

ในอาราชิ โชเป็นคนแรกที่มีคอนเสิร์ตเดี่ยวของตัวเอง ชื่อว่า "THE SHOW"

การศึกษา มหาวิทยาลัยเคโอ สาขาเศรษฐศาสตร์ โชเป็นสมาชิกของวงที่จบการศึกษาสูงสุด และเป็นแรงบันดาลใจของเด็ก ๆ จอนนีจูเนียร์ แก่ สมาชิกของวงนิวส์ โทโมฮิซะ ยามาชิตะ, เคอิจิโร โคยามะ, ชิเงอากิ คาโตะ, และ ยูยะ เทโกชิ ที่จะศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยหลังจากที่จบระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแล้ว

ความสามารถพิเศษอันดับหนึ่งของโชคือด้านการเรียน เรื่องที่โชขึ้นชื่อมาก และได้รับคำชม ก็คือ ความรู้ โชเก่งภาษาอังกฤษมาก เพราะเหตุนี้ทำให้เขาเขียนเนื้อเพลงได้ดี ในวงอาราชิ โชเป็นผู้ร้องท่อนแรป (แฟน ๆ บางทีก็เรียกเขาว่า "sakurap") และเขาจะเขียนเนื้อเพลงด้วยตนเอง โชเล่นดนตรีบางเครื่อง อย่างเช่น กีต้าร์ และ เปียโน

ซากูไรไม่เหมือนเมมเบอร์คนอื่น ๆ ที่เดบิวต์ในละครเวที. เขามาเดบิวต์ในละครสั้นเกี่ยวกับวอลเลย์บอลเรื่อง "V no Arashi" (Ⅴの嵐)　ในปี 1999. ในปี 2001 เขาได้เขาเล่นบทเป็นเด็กนักเรียนที่มี 2 บุคลิกในซีรีส์เรื่องแรก "Tengoku ni Ichiban Chikai Otoko 2" (天国に一番近い男 - 教師編 The Man Closest to Heaven 2) กับมาซาฮิโระ มัตสึโอกะที่เล่นบทเป็นคุณครูของเขา. เขาได้รางวัลหน้าใหม่จาก 5th Nikkan Sports Drama Grand Prix Awards.

ในปี 2003 ซากูไรได้รับบทตัวเอกครั้งแรกใน "Yoiko no Mikata" (よい子の味方 Ally of Good Children) เขาเล่นบทไทโย ซูซูกิ (鈴木太陽 Suzuki Taiyō) เป็นผู้ชายที่ต่อสู้เพื่อพิสูจน์สิ่งที่ของทำได้ดีจากการเป็นคุณครูเนิร์สเซอร์รี่. หลังจากละครเรื่องนี้จนถึงปี 2005 เขาก็มีละครพิเศษหรือซีรีส์มินิมากมาย

ในปี 2007 ซากูไรกับเพื่อนร่วมวง คาซูนาริ นิโนมิยะ ร่วมแสดงในซีรีส์ที่ดัดแปลงจากมังงะแนวคอมเมดี้ "Yamada Tarō Monogatari" หรือ เทพบุตรถังแตกของไอ โมรินากะ ซีรีส์เรื่องนี้เริ่มออกอากาศตอนเดือนกรกฎาคมปี 2007 ทุกวันศุกร์ ในเวลา 4 ทุ่ม

ปี 2009 ซากูไรก็ได้แสดงกับยู โยโกยามะในซีรีส์เรื่อง "The Quiz Show 2" เขารับบทเป็นพิธีกรในรายการตอบคำถามที่สูญเสียความทรงจำ และเขาก็ได้เป็นแขกรับเชิญในตอนสุดท้ายของซีรีส์ "My Girl" กับเพื่อนร่วมวง มาซากิ ไอบะที่ได้เล่นเป็นตัวเอกครั้งแรก

ในวันที่ 9 มกราคม 2010 ซากูไรได้ร่วมแสดงกับสมาชิกอาราชิ ในภาพยนตร์เรื่อง "Saigo no Yakusoku"โชได้บทเป็น ยูกิโอะ โทมิซาวะ (富澤友紀夫 Tomizawa Yukio) หนุ่มเซลล์แมนประกันชีวิต อายุ 28 ปีที่ไฮแจ็คตึก.

ในปี 2010 ซากูไรได้ร่วมแสดงกับมากิ โฮริกิตะ ในซีรีส์ที่ดัดแปลงมาจากมังงะ เรื่อง "Tokujo Kabachi" (特上カバチ!! lit. Extraordinary Quibbling)

ในปี 2011 ซากูไรกับเคโกะ คิตากาวะได้แสดงซีรีส์ฤดูใบไม้ร่วงในช่อง Fuji TV เรื่อง "Nazotoki wa Dinner no Ato de" (謎解きはディナーのあとで lit. Mystery Solving After Dinner) ซึ่งดัดแปลงจากนิยายขายดีในปี 2010 เขียนโดยทากูยะ ฮิกาชิกาวะ และ "Nazotoki wa Dinner no Ato de" ก็ได้มีตอนพิเศษ ออกอากาศในวันที่ 27 มีนาคม ตอนพิเศษนี้ได้ถ่ายทำกันที่จังหวัดโอะกินะวะ
แบบจำลองชั้นพลังงานของนิวเคลียส

ในการศึกษาฟิสิกส์นิวเคลียร์และเคมีนิวเคลียร์ แบบจำลองชั้นพลังงานของนิวเคลียส คือแบบจำลองของนิวเคลียสอะตอมที่อาศัยหลักการกีดกันของเพาลีเพื่ออธิบายโครงสร้างของนิวเคลียสในรูปของระดับพลังงาน แบบจำลองชั้นพลังงานชุดแรกเสนอขึ้นโดย ดมิทรี อิวาเนนโก (ร่วมกับ E.Gapon) เมื่อปี ค.ศ. 1932 ต่อมามีการพัฒนาแบบจำลองนี้ในปี 1949 โดยเป็นงานวิจัยอิสระของนักฟิสิกส์หลายคน ที่สำคัญได้แก่ ยูจีน พอล วิกเนอร์, Maria Goeppert-Mayer และ J. Hans D. Jensen ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกันในปี ค.ศ. 1963

แบบจำลองชั้นพลังงานนี้บางส่วนมีความคล้ายคลึงกับแบบจำลองชั้นพลังงานของอะตอม ซึ่งอธิบายการจัดเรียงตัวของอิเล็กตรอนในอะตอม ในชั้นพลังงานที่มีอิเล็กตรอนอยู่เต็มจะมีความเสถียรมากกว่า เมื่อเพิ่มนิวคลีออน (โปรตอนหรือนิวตรอน) ให้กับนิวเคลียส จะมีจุดๆ หนึ่งซึ่งพลังงานยึดเหนี่ยวของนิวคลีออนตัวถัดไปมีค่าน้อยกว่าตัวก่อนหน้าอย่างมาก ผลการสังเกตการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นของแบบจำลองชั้นพลังงาน ทำให้ทราบถึงเลขมหัศจรรย์ (magic number) ของนิวคลีออน คือ 2, 8, 20, 28, 50, 82, 126 ซึ่งจะผูกมัดแน่นหนากับเลขตัวถัดไปที่มีค่าสูงขึ้น
สปิน (ฟิสิกส์)

ในการศึกษาด้านกลศาสตร์ควอนตัมและฟิสิกส์อนุภาค สปิน () คือคุณลักษณะพื้นฐานของอนุภาคมูลฐาน, อนุภาคประกอบ (ฮาดรอน) และนิวเคลียสอะตอม

อนุภาคมูลฐานประเภทเดียวกันทุกตัวจะมี เลขควอนตัมสปิน เลขเดียวกัน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของสถานะควอนตัมของอนุภาค เมื่อรวมเข้ากับทฤษฎีสถิติของสปิน (spin-statistics theorem) สปินของอิเล็กตรอนจะส่งผลตามหลักการกีดกันของเพาลี อันเป็นตัวการเบื้องหลังของตารางธาตุ ทิศทางสปิน (บางครั้งก็เรียกย่อๆ ว่า "สปิน") ของอนุภาคหนึ่งเป็นองศาอิสระภายในที่สำคัญของอนุภาคนั้น

โวล์ฟกัง เพาลี เป็นบุคคลแรกที่เสนอแนวคิดเรื่องของสปิน แต่เขายังไม่ได้ตั้งชื่อให้กับมัน ปี ค.ศ. 1925 Ralph Kronig, George Uhlenbeck, และ Samuel Goudsmit นำเสนอการแปลความทางฟิสิกส์ของอนุภาคที่หมุนไปรอบแกนของตัวเอง เพาลีทำการศึกษาทฤษฎีทางคณิตศาสตร์เชิงลึกในปี 1927 เมื่อพอล ดิแรกคำนวณกลศาสตร์ควอนตัมเชิงสัมพัทธ์ของเขาในปี 1928 นั้น สปินของอิเล็กตรอนมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งยวด

สปินเป็นโมเมนตัมเชิงมุมประเภทหนึ่ง โดยที่โมเมนตัมเชิงมุมมีนิยามตามแบบสมัยใหม่ว่าเป็น "ตัวกำเนิดการหมุน" แต่คำนิยามโมเมนตัมเชิงมุมแบบใหม่นี้ไม่ใช่อันเดียวกันกับคำนิยามในกลศาสตร์ดั้งเดิม L = r × p (คำนิยามแบบเดิมในประวัติศาสตร์นั้นไม่ได้หมายรวมถึงสปิน แต่มีชื่อเรียกจำเพาะเจาะจงว่า "orbital angular momentum")

ในเมื่อสปินเป็นโมเมนตัมเชิงมุมประเภทหนึ่ง ดังนั้นมันจึงมีหน่วยวัดแบบเดียวกัน คือ J·s ตามระบบเอสไอ อย่างไรก็ดีในทางปฏิบัติแล้วเราไม่ค่อยใช้ระบบเอสไอในการอธิบายถึงสปิน แต่มักจะเขียนเป็นรูปตัวคูณของค่าคงตัวของพลังค์แบบลดรูป คือ "ħ" ตามหน่วยธรรมชาติแล้ว "ħ" นั้นไม่มีหน่วย ดังนั้นจึงยึดถือหลักเดียวกันกับสปินด้วย แต่ถ้าว่าตามนิยามของ "จำนวนควอนตัมของสปิน" แล้ว จะต้องไม่มีหน่วยเสมอ

เป็นชื่อที่ถูกเสนอให้ใช้, สปินในแนวความคิดแต่ดั้งเดิมนั้นเป็นการหมุนของอนุภาครอบแกนบางแกน ในอีกแง่หนึ่ง , สปินมีคุณสมบัติที่แปลกประหลาดบางอย่างที่แตกต่างจากวงโคจรของโมเมนตัมเชิงมุม:

คำนิยามทั่วไปของเลขควอนตัมปิน "s" คือ "s" = "n"/2, โดยที่ "n" สามารถเป็นจำนวนเต็มใด ๆ ที่ไม่เป็นลบ ดังนั้นค่าที่ยอมให้ของ "s" จึงเป็น 0, 1/2, 1, 3/2, 2, ฯลฯ ค่าของ "s" สำหรับอนุภาคมูลฐานขึ้นอยู่กับชนิดของอนุภาค, และไม่สามารถเปลี่ยนแปลงในทางที่รู้จักกันใด ๆ (ในทางตรงกันข้ามกับ"ทิศทางของสปิน"ที่อธิบายไว้ด้านล่าง) โมเมนตัมเชิงมุมของสปิน "S" ของระบบทางกายภาพใด ๆ จะถูกควอนไทซ์ (quantised) ค่าที่ยอมให้ของ "S" คือ:

เมื่อ "h" คือ ค่าคงตัวของพลังค์ ในทางตรงกันข้าม, โมเมนตัมเชิงมุมของวงโคจรเท่านั้นที่สามารถใช้ค่าของ "s" เป็นจำนวนเต็ม, เมื่อค่าของ "n" เป็นจำนวนคู่

อนุภาคที่มีสปินสามารถมีโมเมนต์ขั้วคู่แม่เหล็ก (magnetic dipole moment)ได้, เช่นเดียวกับการหมุนของวัตถุมีประจุไฟฟ้าในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า

พึงสังเกตว่าคุณสมบัติภายในของอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมที่เรียกว่า "สปิน" อันเป็นหัวข้อในบทความนี้ แม้จะเกี่ยวพันกันอยู่บ้าง แต่ก็ค่อนข้างแตกต่างกับแนวคิดของสปินในชีวิตประจำวันของเราอย่างมาก (เช่นการใช้คำว่า "สปิน" (การหมุน) ของลูกบอล) "สปิน" ที่นักฟิสิกส์อนุภาคใช้ในโลกควอนตัมนั้นคือคุณสมบัติหนึ่งของอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอม ซึ่งมีคุณลักษณะที่แน่นอนและกระทำตัวตามกฎที่แน่นอน
วิโรจน์ ทองชิว

วิโรจน์ ทองชิว เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย มีผลงานเขียนบท และกำกับภาพยนตร์ในแนวขบขัน

วิโรจน์เกิดที่ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร จบการศึกษาจากโรงเรียนเพาะช่าง สาขาจิตรกรรมสากล จากนั้นได้ทำธุรกิจส่วนตัว เปิดร้านทำป้ายโฆษณา มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 เรื่อง "แอบ คนข้างบ้าน" ด้วยเงินทุนส่วนตัว (โดยการดูแล และจัดจำหน่ายโดย ไท เอ็นเตอร์เทนเม้น)จากนั้นได้มากำกับภาพยนตร์ในสังกัด พระนครฟิล์ม 2 เรื่องคือ คนหอนขี้เรื้อนในคืนเดือนเสี้ยว กับ เด็กเดน หลังจากนั้นก็ไปกำกับให้กับ สหมงคลฟิล์ม เรื่อง เทวดาท่าจะเท่ง และกำกับให้กับ ซาก้า ในเรื่อง 8E88 . วิโรจน์ ทองชิว เป็นผู้กำกับภาพยนตร์อิสระ

วิโรจน์เป็นบิดาของ บุตรศรัณย์ ทองชิว นักแสดง
ภูเข้

ภูเข้ เป็นภูเขาในทิวเขาหลวงพระบางซึ่งแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาว ในเขตอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน สูงจากระดับน้ำทะเล 2,079 เมตร โดยมีหลักเขตแดนหลักที่ 3-37 ตั้งอยู่บนยอด เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับ 6 ของประเทศไทย และสูงที่สุดในจังหวัดน่าน โดยมีสภาพภูมิอากาศที่เย็นสบายตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวจะมีสภาพอากาศที่หนาวจัด ภูเข้มีสภาพธรรมชาติที่มีความแตกต่างกันระหว่างท้องทุ่งหญ้ากับผืนป่าดิบเขาที่ยังสมบูรณ์ ผสมผสานไปกับความงดงามของทิวเขาสลับซับซ้อนทั้งในเขตพื้นที่ประเทศไทย และประเทศลาว ชนิดพันธุ์ไม้ที่พบเห็นในป่าบริเวณนี้ เช่น ก่วมแดง เฟิร์นมหาสดำ ขนุนดิน กล้วยป่า เจ้าแตรวง เป็นต้น

ภูเข้เป็นยอดเขาที่ได้รับความนิยมของนักท่องเที่ยวที่ชอบการผจญภัย เนื่องจากระยะทางการไปและกลับนั้นต้องพักค้างแรมในป่าด้วย
อัศวินพเนจร

อัศวินพเนจร เป็น อัศวินในสมัยกลาง ที่ใช้ชีวิตโดยตระเวณไปที่ต่างๆ เพื่อค้นหาการผจญภัย ที่จะพิสูจน์ความเป็นอัศวินของตน

ต้นกำเนิดของคำที่พบเก่าที่สุดมาจากคำว่า "knight-errant" ในภาษาอังกฤษของบทกวีในศตวรรษที่ 14 เรื่อง "Sir Gawain and the Green Knight", ที่เซอร์กาเวนถูกเซอร์เบอซิลัค ต้อนรับและเรียกเป็น อัศวินพเนจร ด้วยคำโบราณ "knygt erraunt"

บทกวีไบลิน่า (bylina) ของรัสเซีย กล่าวถึง บอกาไทร์ (bogatyr), ซึ่งตรงกับลักษณะของอัศวินพเนจร ที่ทำหน้าที่ผู้ปกป้องแผนดินเกิด และบางคร้งก็เป็นนักผจญภัย
บอกาไทร์ที่มีชื่อเสียงได้แก่ Ilya Muromets, Dobrynya Nikitich และ Alyosha Popovich

จอมยุทธ์พเนจร (Traditional: 遊俠 Simplified: 游侠 Pinyin: "yóuxiá" แต้จิ๋ว: อิ๋วเหียบ) เป็นผู้กล้าผจญภัยเร่ร่อน ของจีน ที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับ อัศวินพเนจร ของยุโรปสมัยกลาง
โดยจอมยุทธ์พเนจรจะเดินทางตามลำพัง เพื่อปกป้องชาวบ้านจากการถูกผู้ปกครองข่มเหงรังแก
จอมยุทธ์พเนจร จะต่างจาก อัศวินพเนจร ตรงที่จอมยุทธ์พเนจร ไม่ได้มาจากกลุ่มชนชั้นใดชนชั้นหนึ่งของสังคม แต่ จอมยุทธ์พเนจร อาจมีอาชีพใดก็ได้ตั้งแต่ กวี จนถึง ทหาร
มีวรรณกรรมหนึ่งในสมัยราชวงศ์ถังที่กล่าวถึงทาสที่มีพลังเหนือธรรมชาติที่ได้ช่วยหญิงสาวที่ถูกลักพาตัว และดำน้ำไปที่ก้นของแม่น้ำที่เชี่ยวกรากไปเอาสมบัติมาได้

ในญี่ปุ่น คำว่า Musha shugyō ใช้บรรยายถึง ซามูไร ที่ต้องการจะทดสอบความสามารถของตนในสภาพการใช้ชีวิตจริงๆที่ได้ท่องเที่ยวไปในดินแดนต่างๆ และได้ประลองยุทธ์ต่างๆระหว่างการเดินทาง
จอมยุทธ์พเนจร

จอมยุทธ์พเนจร () เป็น คำเรียก ผู้กล้านักสู้ ที่ร่อนพเร่ไปที่ต่างๆของจีน ในยุคระหว่าง ราชวงศ์ฮั่น และ ราชวงศ์ชิง.

จอมยุทธ์พเนจร มาจากคำภาษาจีน " 游侠" ที่แปลตรงตัวว่า แรงที่ร่อนเร่ แต่มีความหมายถึง ผู้กล้าที่ท่องไปสถานที่ต่างๆ อาจรวมไปถึง นักผจญภัย ทหารรับจ้าง ผู้ปกป้อง/กอบกู้ชาติ สมาชิกขบวนการใต้ดิน ได้อีกด้วย.
คำว่า "แรงที่ร่อนเร่" อ้างอิงถึง วิถีชีวิตที่จอมยุทธ์พเนจรท่องเที่ยวเดินทางไปตามลำพังโดยใช้แรง (กำลังกาย หรือ สายสัมพันธ์ กับผู้มีอำนาจ) ในการแก้ไขสิ่งผิดให้ถูกต้อง เพื่อทั้งกับชาวบ้านสามัญชน และ กับราชวงศ์.

จอมยุทธ์พเนจร ไม่ได้เป็นอาชีพ หรือ มาจากชนชั้นใดชนชั้นหนึ่งในสังคม.
เอกสารทางประวัติศาสตร์ นิยายกำลังภายใน และเรื่องเล่าพื้นบ้าน บรรายายถึง จอมยุทธ์พเนจร ทั้งที่เป็นเจ้าชาย ที่เป็นเจ้าหน้าของรัฐ ที่เป็นกวี ที่เป็นนักดนตรี ที่เป็นหมอ ที่เป็นทหาร ที่เป็นพ่อค้า และที่เป็นคนชำแหละเนื้อ.

อาจารย์ เจมส์ หลิว (Dr. James J.Y. Liu, 1926–1986), ศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมจีนและวรรณกรรมเปรียบเทียบ ของ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด กล่าว่า การเป็นจอมยุทธ์พเนจร เหมือนกับ การแสดงออกส่วนบุคคล และ เป็นความต้องการอิสรภาพ มากกว่าที่จะเป็น สถานะทางสังคม ที่ทำให้พวกเขาเลือกที่จะท่องเที่ยวไปที่ต่างๆ เพื่อช่วยเหลือผู้คน.
อาจารย์ เจมส์ หลิว เชื่อว่า ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่า จอมยุทธ์พเนจร ส่วนใหญ่มาจากทางเหนือของประเทศจีน ซึ่งมีพรมแดนติดต่อกับที่อยู่ของ ชนเผ่าเร่ร่อน ซึ่งวิถีชีวิตของชนเผ่าเหล่านั้นเน้นที่ อิสรภาพของการเดินทางและคุณธรรมทางทหาร.
จอมยุทธ์พเนจร หลายคนมาจากมณฑลเหอเป่ย์และมณฑลเหอหนาน ดังเช่น จอมยุทธ์ส่วนใหญ่ที่กล่าวถึงใน 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน.

วีรกรรมของจอมยุทธ์พเนจร ถูกเล่าต่อกันมาในรูปของร้อยแก้วตลอดประวัติศาสตร์จีน.
ตัวอย่างที่ดีอันหนึ่งคือ "The Swordsman" โดย Jia Dao:

อาจารย์ เจมส์ หลิว อธิบายว่า บทกวีนี้สามารถสรุปถึงแก่นของจอมยุทธ์พเนจรไว้ได้อย่างดีภายในร้อยแก้ว 4 บรรทัด.
ฮี-แมน

ฮี-แมน () หรือ ฮีแมน เป็นตัวละครฮีโร่ที่อยู่ในซีรีส์ ฮีแมน เจ้าจักรวาล ในอีกร่างหนึ่งของเขาคือ เจ้าชายอดัม ฮีแมนและพวกพ้องของเขาได้ทำการปกป้องอีเธอร์เนียร์ กับความลับของปราสาทเกรย์สคัลจากกองกำลังปีศาจแห่งสเกเลทอร์

ใน ค.ศ. 1976 เรย์ แวกเนอร์ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการของแมทเทล ได้ปฏิเสธการร้องขอในการผลิตของเล่นแอ็คชั่นฟิกเกอร์ที่มาจากตัวละครสตาร์ วอร์ส ซึ่งเป็นภาพยนตร์ของ จอร์จ ลูคัส ที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ของภาพยนตร์ไตรภาค (รวมถึงสินค้าที่เกี่ยวข้องทั้งหมด) ในช่วงเวลาถัดมาเพียงไม่กี่ปี โดยที่ทางแมทเทลกลับไม่ประสบความสำเร็จในของเล่นหลายรายการ เนื่องด้วยไม่ได้จับความต้องการของผู้บริโภค หรือผลกระทบต่อตลาดของเล่น

ในการแข่งขันออกแบบแอ็คชั่นฟิกเกอร์ที่ได้รับความนิยมชุดถัดไป โรเจอร์ สวีท (นักออกแบบชั้นนำที่ทำงานให้กับแผนกออกแบบเบื้องต้นของแมทเทลช่วงยุค 1970 ถึง 1980) ได้ตระหนักว่าความเรียบง่ายอาจเป็นกุญแจสู่ความสำเร็จ ตามที่หนังสือของเขาในปี ค.ศ. 2005 "มาสเตอร์ริงดิยูนิเวิร์ส" สวีตได้รู้ว่าหากเขาให้ความสำคัญกับการตลาดย่อมสามารถขายได้ เขาชนะการแข่งขัน 90 เปอร์เซ็นต์ทางการตลาด

สิทธิในการผลิตของเล่นชุด "สตาร์ วอร์ส" ในภายหลังได้เป็นของฮาสโบร
อาคิโกะ โอเซกิ

อาคิโกะ โอเซกิ (Akiko Ozeki) เป็นพิธีกรและนักแสดงชาวไทย-ญี่ปุ่นและจีน

อาคิโกะ โอเซกิ เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นชาวไทย-ญี่ปุ่น (บิดาเป็นชาวญี่ปุ่น มารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน) อาคิโกะสำเร็จการศึกษาจาก NIST - New International School of Thailand ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน ภาคอินเตอร์ ปี 3

ก้าวแรกที่ทำให้เธอเข้ามาสู่วงการบันเทิงด้วยผลงานโฆษณาโดนัทยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งทำให้เธอได้รับงานเป็นครั้งแรก เธอเล่าว่าตอนนั้นเธอกำลังเดินเล่นอยู่แถวสยาม ก็มีโมเดลลิ่งมาขอเบอร์โทรศัพท์ หลังจากนั้นไม่นาน โมเดลลิ่งจึงชักชวนให้เธอได้เข้าไปแคสต์งานโฆษณาชิ้นแรก จากนั้นก็มีผลงานโฆษณาตามมาเรื่อยๆ ทั้งงานโฆษณารถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง ที่เล่นคู่กับพระเอกมาดเข้มอย่าง ป๋อ ณัฐวุฒิ สะกิดใจ, โฆษณา Mister Donut (Saku Saku), Pizza Company, True Move แต่ผลงานที่ทำให้อาคิโกะเป็นที่รู้จักมากขึ้น จากภาพยนตร์ เรื่อง ห้าแพร่ง ตอน Backpacker ภาพยนตร์แนวสยองขวัญ ซึ่งเธอรับบทเป็นนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น ต่อมาอาคิโกะกับผลงานนางเอกมิวสิกวิดีโอครั้งแรกกับ เพลง “ทดเวลาบาดเจ็บ” ของหนุ่มแดน วรเวช และมีภาพยนตร์โฆษณาเรื่อย ๆ ต่อมา ฯลฯ ทั้งมิวสิกวิดีโอ รับเชิญซิทคอม และเป็นวีเจหน้าใหม่ของทาง VERY TV True Vision 85 ด้วย ปัจจุบันเป็นวีเจที่ You2Play TV
(ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น)สัมภาษณ์,ถ่ายแบบ ลงเว็บแจ่มใส
สัมภาษณ์ลงเว็บคม ชัด ลึก
สัมภาษณ์ลงเว็บไซต์ต่างๆ