seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รุจน์ รณภพ

รุจน์ รณภพ (พ.ศ. 2474 — 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552) มีชื่อจริงว่า "สุรินทร์ เจริญปุระ" อดีตนักแสดง นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้กำกับละครโทรทัศน์ เข้าเรียนที่โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ มักกะสัน เลขประจำตัว 1286 เมื่อปี พ.ศ. 2494 รุ่นที่ 11 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงคือภาพยนตร์เรื่อง บ้านทรายทอง ฉบับที่ จารุณี สุขสวัสดิ์ และพอเจตน์ แก่นเพชร นำแสดง เมื่อ พ.ศ. 2522 นอกจากนี้ ยังเป็นบิดาของนักร้องและนักแสดง คือ ใหม่ เจริญปุระ และวิภาวี เจริญปุระ (เกิดกับวินีย์ สนธิกุล ภรรยาคนแรก) และ ทราย เจริญปุระ (เกิดกับสุภาภรณ์ เจริญปุระ ภรรยาคนที่สอง)

รุจน์ รณภพ ป่วยเป็นโรคเบาหวาน และโรคเส้นเลือดในสมองตีบ และมีอาการของโรคพาร์กินสัน รุจน์ถึงแก่กรรมเมื่อเช้าวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ที่บ้านพักในจังหวัดนนทบุรี

การนี้สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูรและ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พลอากาศตรีจีระพงษ์ วรรณสำเริง เป็นผู้แทนพระองค์นำพวงมาลาพระราชทานและประทานพวงมาลาหน้าหีบศพ ‘รุจน์ รณภพ’ ณ ศาลา 8/1 วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร บางเขน

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ประทานพวงมาลาหน้าหีบศพ โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ นางสาวนิชกา มานพ เป็นผู้แทนพระองค์นำพวงมาลาไว้หน้าหีบศพ

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เป็นผู้แทนพระองค์ เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีพระราชทานเพลิงศพ รุจน์ รณภพ เป็นกรณีพิเศษ ณ เมรุวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร บางเขน
เกชา เปลี่ยนวิถี

เกชา เปลี่ยนวิถี นักแสดงอาวุโส มีชื่อเสียงเป็นที่จดจำจากบทเจ้าพ่อ จากภาพยนตร์เรื่อง เพชรตัดเพชร และรับบทผู้ร้ายมาตลอดชีวิตการแสดง

เดิมมีอาชีพเป็นนักเลง เริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2498 โดยรับบทพระเอกในภาพยนตร์ ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง ไพรกว้าง (2499) ของละโว้ภาพยนตร์ ทำให้ได้รับเลือกเป็น สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ใน นเรศวรมหาราช ของอัศวินภาพยนตร์ โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล พ.ศ. 2500 คู่กับ รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง แต่ถูกจับด้วยข้อหาเป็นภัยต่อสังคมก่อนเริ่มถ่ายทำ ในช่วงปลายของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม เนื่องจากอาชีพคุมคิวรถเมล์ และถูกจำคุกนานหลายปี ส่วนบทนำในภาพยนตร์ เสด็จพระองค์ชายใหญ่ทรงคัดเลือก ชูชัย พระขรรค์ชัย มาแสดงแทน

หลังพ้นโทษจำคุก ไปทำงานโรงโม่หิน ที่จังหวัดราชบุรี และได้รับการชักชวนจากปริญญา ทัศนียกุล ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เพชรตัดเพชร ให้มารับบทนำ หัวหน้าฝ่ายผู้ร้าย พบดารานำชื่อดังแห่งยุค มิตร ชัยบัญชา ลือชัย นฤนาท และ เพชรา เชาวราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2509 มีชื่อเสียงโด่งดังอีกครั้ง มีงานแสดงต่อเนื่องมากมาย ก่อนพักงานแสดงยาวนาน 22 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2530

กลับมารับงานแสดงอีกครั้งเรื่อง ห้าแพร่ง พ.ศ. 2552 ของจีทีเอช ตอน "ห้องเตียงรวม" แสดงเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาล เตียงข้างเคียงกับ แดน (วรเวช ดานุวงศ์)

นับถือศาสนาอิสลาม มีตำแหน่งในคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ฝ่ายข้อมูลข่าวสารและเทคโนโลยี

บิดาของ นาตาชา เปลี่ยนวิถี นางแบบสาวชื่อดัง และมีบุตรสาวนอกสมรส ชื่อ ศรีสกุลณี มาชื่น
ออร์กนีย์

ออร์กนีย์ () หรือที่เรียกกันอย่างไม่ถูกต้องว่า "หมู่เกาะออร์กนีย์" (The Orkney Islands หรือ The Orkneys) เป็น "กลุ่มเกาะ" (archipelago) และที่ตั้งอยู่ทางเหนือของสกอตแลนด์ ตั้งอยู่ 16 กิโลเมตรเหนือฝั่งทะเลเคทเนสส์ (Caithness) ออร์กนีย์ประกอบด้วยเกาะทั้งหมด 70 เกาะและในจำนวนนั้น 20 มีผู้อยู่อาศัย เกาะที่ใหญ่ที่สุดของออร์กนีย์คือเกาะที่เรียกกันว่า "เมนแลนด์" (Mainland) ที่มีเนื้อที่ 523 ตารางกิโลเมตรซึ่งทำให้เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นที่หกของบรรดาเกาะของสกอตแลนด์ และใหญ่เป็นที่สิบของบรรดาเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะบริติช (British Isles) ที่ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดที่เป็นศูนย์กลางของการปกครองอยู่ที่เคิร์กวอลล์ (Kirkwall)

ออร์กนีย์เป็นหนึ่งใน 32 มณฑลของสกอตแลนด์ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ออร์กนีย์เรียกว่า "ออร์เคเดียน"

ออร์กนีย์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานมากว่า 5,500 ปี เดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเผ่าจากยุคหินใหม่ และต่อมาโดยชาวพิกต์ (Picts) ในที่สุดออร์กนีย์ก็ถูกรุกรานและผนวกเป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 875 โดยมีชาวนอร์สมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาออร์กนีย์ก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1472 เมื่อมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์กไม่ทรงสามารถจ่ายค่าสินสอดทองหมั้นให้พระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์

ออร์กนีย์มีสิ่งก่อสร้างจากยุคหินใหม่ที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป "หัวใจของยุคหินใหม่ออร์กนีย์" (Heart of Neolithic Orkney) ได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1999

ใน ค.ศ. 2004 ออร์กนีย์มีประชากรทั้งหมดประมาณ19,590 คน โดยมีความหนาแน่นเฉลี่ย 20 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
เบริก-อะพอน-ทวีด

เบริก-อะพอน-ทวีด (, ) เป็นเมืองและที่ตั้งอยู่ในมณฑลนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ในภาคการปกครองตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ ทางฝั่งทะเลด้านตะวันออกที่ปากแม่น้ำทวีด และอยู่ห่างจากเขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์เพียงสี่กิโลเมตร เมืองเบริกอะพอนทวีดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของบะระเบริกอะพอนทวีด และเดิมเป็นและเดิมเป็นเมืองมณฑลของเบริกเชอร์

จากการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2001 เบริกอะพอนทวีดมีประชากรทั้งหมดประมาณ 11,665 คน ตำบลและเทศมณฑลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ 2008.

เบริกอะพอนทวีดตั้งอยู่ระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์กับราชอาณาจักรอังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 และมาเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษในปี ค.ศ. 1482 แต่เบริกอะพอนทวีดมีวัฒนธรรมที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสกอตแลนด์ สิ่งที่น่าสนใจของเบริกอะพอนทวีดก็ได้แก่กำแพงเมืองโบราณและสถาปัตยกรรมทางการทหารโบราณ
Gorgeous

Gorgeous เป็นอัลบั้มของ 808 สเตจ ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2536ในค่ายทอมมี่บอย และ ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2551 ในค่ายซีทีที เรคคอร์ดส์
808:88:98

808:88:98 เป็นอัลบั้มรวมเพลง ของ 808 สเตจ ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2541 ในค่ายซีทีที เรคคอร์ดส์
ตุ๊กตาบลายธ์

ตุ๊กตาบลายธ์ () เป็นตุ๊กตาที่ผลิตในฮ่องกงและวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยบริษัท เค็นเนอร์ (Kenner) เมื่อ พ.ศ. 2515 ออกแบบโดยนักออกแบบของบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ประกอบด้วย แอลลิสัน แคตสแมน และรูเบ็น เทอร์เซียน ตุ๊กตารุ่นนี้ไม่ได้รับความนิยม จึงมีวางจำหน่ายเพียงปีเดียวในสหรัฐอเมริกา จากนั้นก็ไม่ได้มีการจำหน่ายอีก

ตุ๊กตาบลายธ์มีลักษณะเด่นคือ มีตากลมโตที่เปลี่ยนสีได้ โดยดึงเชือกที่อยู่ด้านหลังศีรษะตุ๊กตา มีสัดส่วนศีรษะโต ลำตัวและขาสั้น ดูเหมือนการ์ตูน ปัจจุบันบริษัท เค็นเนอร์ ได้เลิกกิจการแล้ว และลิขสิทธิ์ของตุ๊กตาบลายธ์ถือครองโดย บริษัท แฮสโบร

ในปี พ.ศ. 2540 โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์แห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ชื่อ จินา แกแรน (Gina Garan) ได้รับตุ๊กตาบลายธ์เป็นของขวัญจากเพื่อน และได้ใช้ตุ๊กตานี้เป็นแบบฝึกฝนการถ่ายภาพ เธอได้ตีพิมพ์หนังสือภาพถ่าย ชื่อ "This is Blyth" ซึ่งมีแต่ภาพของตุ๊กตาบลายธ์ทั้งเล่มในปี พ.ศ. 2545 และเริ่มเกิดกระแสความนิยม ตุ๊กตาบลายธ์ถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์โฆษณาของห้างสรรพสินค้าพาร์โคในประเทศญี่ปุ่น และทำให้เกิดกระแสความนิยมเป็นอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น รายการโทรทัศน์ I Love the '70s ของ VH1 ได้จัดให้มีช่วงของตุ๊กตาบลายธ์เป็นพิเศษ และทำให้เกิดความนิยมเป็นวงกว้าง

ปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาพากันสะสมตุ๊กตาบลายธ์รุ่นแรก จนทำให้ราคาจำหน่ายเพิ่มขึ้นจากตัวละ 35 ดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2515 เป็นไม่ต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ บริษัทแฮสโบรได้ผลิตตุ๊กตาบลายธ์ขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2543 เรียกว่า "นีโอ บลายธ์" ราคาจำหน่ายระหว่าง 60 ดอลลาร์สหรัฐ ถึง 300 ดอลลาร์สหรัฐ

ในสหรัฐอเมริกา โชคร้ายสำหรับเค็นเนอร์ ที่ตุ๊กตาขายไม่ดี เลยผลิตจำหน่ายแค่เพียงปีเดียวก็ยุติการผลิต แต่เป็นโชคดีของผู้มีตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตในปีนั้นไว้ในครอบครอง เพราะปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาระดับมืออาชีพ ต่างควานหาตุ๊กตารุ่นนี้กันให้ควั่ก แถมให้ราคาดี ซึ่งจะ”ดีมาก” หรือ “ดีมากๆ” ขึ้นอยู่กับสภาพของตุ๊กตา กล่าวกันว่าราคาซื้อขายทั่วไปจะอยู่ที่ตัวละ 1,000 กว่าดอลลาร์ขึ้นไป ส่วนตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตใหม่ตั้งแต่ปี 2543 เป็นต้นมา ที่เรียกว่า นีโอ บลายธ์ (Neo Blythe) เวลาจะขายทอดตลาดก็มักได้ราคาไม่ต่ำไปกว่าราคาที่ซื้อมา เรียกว่ามีไว้ไม่ขาดทุน ยิ่งถ้าเป็นรุ่นที่ผลิตออกมาในจำนวนจำกัด (limited edition) ก็ยิ่งได้ราคาดี

ตุ๊กตา บลายธ์เป็นสินค้าที่น่าสนใจมากทีเดียว บลายธ์เหมือนกับ ตุ๊กตาบาร์บี้ที่มีคุณค่า และมูลค่าอยู่ในชื่อของเธอเอง ถือเป็นแบรนด์ที่ขายชื่อได้และทำเงินดีด้วย ตุ๊กตาบลายธ์ รุ่น “วินเทจ” ซึ่งหมายถึงรุ่นที่ผลิตจำหน่ายในปี 1972 สามารถเรียกราคาประมูลบนเว็บไซต์อีเบย์ได้ตัวละกว่า 2,000 ดอลลาร์ หรือประมาณ 76,000 บาท (จากราคาจำหน่ายแค่ตัวละ 35 ดอลลาร์ หรือ 1,300 กว่าบาท) สินค้าเกี่ยวกับบลายธ ์มีนอกเหนือจากตุ๊กตาเป็นตัวๆที่เอาไว้ให้เล่น หรือเอาไว้ให้ชื่นใจ ส่วนใหญ่เป็นของใช้สำหรับผู้หญิง เช่น เข็มกลัด กระเป๋าสตางค์ กระเป๋าสะพาย ซองโทรศัพท์มือถือ แผ่นดีวีดี หรือแม้แต่หนังสือรวมภาพตุ๊กตาบลายธ์ในอิริยาบถต่างๆ ตุ๊กตายี่ห้อนี้มีแฟชั่นโชว์ และนิทรรศการจัดแสดงในหลายประเทศ

ดีไซเนอร์ที่ร่วมทีมออกแบบ ตุ๊กตาบลายธ์เมื่อปี 2515 มี 3 คนสังกัดบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ซึ่งโด่งดังมากในเรื่องการออกแบบของเด็กเล่น รูเบ็น เทอร์เซียน เป็นผู้ออกแบบลูกตา ซึ่งตอนแรกเขาตั้งใจจะใช้กับตุ๊กตาสุนัข ส่วนลำตัวของตุ๊กตา แรกๆทีมงานก็ออกแบบให้ยาวได้สัดส่วนกับหัวที่มีขนาดใหญ่ของตุ๊กตา แต่ปรากฏว่ากล่องใส่มีขนาดสั้น จึงต้องลดสัดส่วนความยาวลำตัวให้บรรจุได้พอดี ตุ๊กตาบลายธ์จึงหัวโตตัวสั้น ดูเหมือนการ์ตูน
ดีน ซอนเดอส์

ดีน ซอนเดอส์ อดีตกองหน้าทีมชาติเวลส์ ของสโมสรดาร์บีเคาน์ตี,ลิเวอร์พูลและแอสตันวิลลา หลังเลิกเล่นฟุตบอลเคยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมเร็กซ์แฮม ในบลูสแควร์ พรีเมียร์ลีก ก่อนจะย้ายมาคุมทีมดอนคาสเตอร์โรเวอส์ และในปี 2013 ได้คุมทีมวูลฟ์แฮมป์ตัน ในเดอะแชมเปียนชิปในช่วงสั้น ๆ
วัดปราสาทสิทธิ์

ชาวบ้านจึงมักเรียกว่าวัดดอนไผ่หรือวัดหลักห้ามีพื้นที่ 12ไร่เศษวัดเดิมตั้งอยู่ห่างจากริมคลองดำเนินสะดวกประมาณ 500 เมตร ซึ่งปัจจุบันคือที่ตั้งพระอุโบสถ สร้างโดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ในสมัยรัชกาลที่ 4 โดยสร้างขึ้นในปีฉลู พ.ศ. 2369
จะแก้ปัญหาอย่างไรเจ้าพระยาคลัง (ดิศ บุนนาค)จึงกราบบังคมทูลว่าควรขุดคลองแยกจากคลองสุนัขหอนผ่านทุ่งริมหมู่บ้านโพหักพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว 
จึงรับสั่งให้ขุดคลองดังกล่าว โดยชาวจีนเป็นผู้รับจ้าง ซึ่งชาวจีนเหล่านี้อาศัยอยู่ที่โคกสูงในเขตตำบลดอนไผ่ หรือปัจจุบันคือที่ตั้งพระอุโบสถของวัดปราสาทสิทธิ์ 
เมื่อขุดคลองดังกล่าวเสร็จ เจ้าพระยาคลังได้มาตรวจดูความเรียบร้อย โดยมีสมเด็จเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ติดตามมาพร้อมกับบิดาด้วยพระยาคลังได้ปรารภว่า โคกนี้สูงใหญ่และกว้าง วางเหมาะที่จะสร้างวัด แต่แล้วก็ยังมิได้สร้างวัดเมื่อสร้างวัดแล้วเสร็จเดิมให้นามวัดตามนามฉายาของสมเด็จเจ้าพระยามหาประยูรวงศ์ว่า วัดสมเด็จพระปราสาทสิทธิดาราม ตั้งอยู่ห่างจากริมคลองดำเนินสะดวก ประมาณ 500 เมตร ต่อมาภายหลังได้ย้ายวัดมาอยู่ติดริมคลองดำเนินสะดวก ที่ตั้งวัดเดิมก็เหลือไว้แต่เพียงพระอุโบสถ สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เสด็จมาตรวจทรงรับสั่งว่า วัดควรจะมีชื่อตามตำบลที่ตั้งอยู่ คือ ควรเรียกว่า วัดดอนไผ่ และให้ใช้ชื่อเป็นทางการว่า วัดปราสาทสิทธิ์

สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เมื่อท่านสร้างวัดนี้ขึ้น จึงเป็นวัดหลวงโดยปริยายและมีการพระราชทานกฐินหลวง กลางเดือน 12 เป็นประเพณีมาตลอด จนถึงสมภารองค์ที่ 3 จึงเลิกไป พระราชทานให้สกุลบุนนาคเป็นผู้ดำเนินการแทน เมื่อสกุลบุนนาคเสื่อมอำนาจลง วัดนี้ก็กลายเป็นวัดราษฎร์ จนถึงทุกวันนี้...

พระพุทธรูปที่สำคัญ คือ องค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ ซึ่งประดิษฐานอยู่บนวิหาร ริมคลองดำเนินสะดวก เพื่อให้ประชาชนได้กราบไหว้บูชา และขอพร เกิดความเป็นสิริมงคลกับชีวิตตลอดไป
การยึดรัฐสภาของไพรด์

การยึดรัฐสภาของไพรด์ () (6 ธันวาคม ค.ศ. 1648) เป็นเหตุการณ์การยึดสภาสามัญชนที่นำโดยเซอร์ทอมัส ไพรด์ () เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 เพื่อเป็นการกำจัดสมาชิกสภาผู้ไม่สนับสนุนกองทัพตัวอย่าง และอิสรภาพ ซึ่งถือกันว่าเป็นการปฏิวัติทางทหารที่เกิดขึ้นครั้งเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษ
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์

ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์ () เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เซนต์แฟกันส์ในเวลส์ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพที่เดิมเป็นฝ่ายรัฐสภาแต่ไม่รับค่าจ้างเป็นเวลานานและด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกปลด จึงได้ก่อการปฏิวัติภายใต้การนำของนายพันจอห์น พอยเยอร์, นายพลโรว์แลนด์ ลาน และนายพันไรซ์ พาวเวลล์ ต่อฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยนายพันทอมัส ฮอร์ตัน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 200 คนและถูกจับอีก 3,000 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภาไม่ทราบจำนวน
ยุทธการที่เมดสตัน

ยุทธการที่เมดสตัน () เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 ที่เมืองเมดสตันในเทศมณฑลเคนต์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับกองทัพตัวแบบใหม่ของฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยลอร์ดแฟร์แฟกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ

ในปี ค.ศ. 1648 ฝ่ายนิยมกษัตริย์ในเทศมณฑลเคนต์แข็งข้อและยึดเกรฟเซนด์และเมดสตัน ลอร์ดแฟร์แฟกซ์จึงนำทัพมายังเมดสตันและยึดเมืองคืน ฝ่ายนิยมกษัตริย์เข้าโจมตีกองทัพของฝ่ายรัฐสภาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 แต่ได้รับความพ่ายแพ้และมีผู้เสียชีวิตทางฝ่ายนิยมกษัตริย์กว่า 800 คน ชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาทำให้การแข็งข้อยุติลง
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์

การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์ () เป็นการล้อมเมืองที่เกิดขึ้นในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ในฤดูร้อนระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 28 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองโคลชิสเตอร์ในอังกฤษ

ก่อนหน้าที่จะเกิดขึ้นสงครามกลางเมืองเริ่มคุกรุ่นขึ้นอีกในหลายบริเวณในบริเตน โคลชิสเตอร์อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งเมื่อฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 พยายามเดินทัพไปยังอีสต์แองเกลียเพื่อไปหนุนพระองค์ แต่ถูกกองทัพของลอร์ดแฟร์แฟกซ์ดักโจมตี ฝ่ายนิยมกษัตริย์เพลี่ยงพล้ำจนต้องถอยเข้าไปในเมืองโคลชิสเตอร์ เมื่อไม่ได้รับชัยชนะลอร์ดแฟร์แฟกซ์ก็ล้อมเมืองไว้ ฝ่ายนิยมกษัตริย์ตั้งมั่นอยู่ได้สิบเอ็ดอาทิตย์ก่อนที่จะยอมแพ้หลังจากการพ่ายแพ้ของยุทธการที่เพรสตันของฝ่ายเดียวกัน
บลูไลนส์

Blue Lines เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟ แอทแทค ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2534ในค่ายVirgin
โซเฟียแห่งนัสเซา

โซเฟีย วิลเฮลมีน มารีอันเนอ เฮนรีเอ็ทเทอ (, 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1836 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913) ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากนัสเซาซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่ราชวงศ์สวีเดนและนอร์เวย์ ต่อมาพระนางได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์

พระองค์เป็นพระธิดาในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งนอสซอ และพระชายาองค์ที่สองเจ้าหญิงพอลลีน เฟรดเดอร์ริกา มาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

เป็นพระราชนัดดา (หลานยาย) ของเจ้าชายพอลแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระโอรสของเจ้าชายฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งเบราน์ชไวก์ เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาในคาร์ล วิลเฮล์ม แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่

เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาองค์โตในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร,เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์คและอัลบานี, เจ้าชายวิลเลียม เฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินเบิร์ก, เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งคัมบาลันด์และสแตรธเอิร์น และเจ้าหญิงคาโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ พระชายาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
โพรเทคชัน

"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ โพรเทคชัน (เพลง)"

โพรเทคชัน (Protection) เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟแอตแทก ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2537 ได้มีนักร้องรับเชิญอย่าง Tracey Thorn ได้มาร้องนี้คือ "Protection"'
อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม

อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม (; 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1649) อาร์เทอร์ เคเพลล์เป็นนายทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ

อาร์เทอร์ เคเพลล์เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 เป็นบุตรคนเดียวของเซอร์เฮนรี เคเพลล์ และทีโอโดเซีย เคเพลล์บุตรีของเซอร์เอดเวิร์ด มอนทากิวแห่งโบรห์ตันในนอร์แทมป์ตันเชอร์ เคเพลล์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของรัฐสภาสั้นและรัฐสภายาว ในปี ค.ศ. 1640 สำหรับฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เมื่อเริ่มแรกเคเพลล์สนับสนุนฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาลของพระเจ้าชาลส์ แต่ต่อมาก็หันไปเป็นฝ่ายสนับสนุนพระองค์ เคเพลล์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "บารอนเคเพลล์แห่งแฮดัม" ในมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1641

เมื่อสงครามเริ่มขึ้นเคเพลล์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงแห่งชรอปเชอร์, เชชเชอร์ และนอร์ทเวลส์ ในการเป็นผู้นำทางการทหารในบริเวณนั้น ต่อมาเคเพลล์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในองคมนตรีในเจ้าชายแห่งเวลส์ และผู้แทนพระองค์ในการเจรจาที่อักซ์บริดจ์ ในปี ค.ศ. 1645 เคเพลล์ติดตามพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย ไปฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1646 แต่ไม่เห็นด้วยกับการเดินทางของเจ้าชายแห่งเวลส์ จึงได้ตัดสินใจลาออกไปอยู่ที่เจอร์ซีย์ แต่ต่อมาก็เข้าช่วยพระเจ้าชาลส์ในการหลบหนีจากเกาะไวต์

เคเพลล์เป็นผู้นำคนสำคัญของฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม เคเพลล์และจอร์จ กอริง เอิร์ลที่ 1 แห่งนอริช ก็ยอมแพ้ต่อทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน ที่โคลชิสเตอร์ โดยได้รับสัญญาว่าจะยกโทษให้ แต่ทางรัฐบาลมีปัญหากับสัญญา เคเพลล์หลบหนีจากหอคอยแห่งลอนดอนแต่ถูกจับและถูกลงโทษโดยการประหารชีวิตโดยรัฐสภา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1649 และถูกประหารชีวิตพร้อมกับเจมส์ แฮมิลตัน ดุ๊กที่ 1 แห่งแฮมิลตัน และเฮนรี ริช เอิร์ลที่ 1 แห่งฮอลแลนด์ ในวันรุ่งขึ้น

เคเพลล์แต่งงานกับเอลิซาเบท บุตรีและทายาทของเซอร์ชาลส์ มอร์ริสันแห่งแคสซีโอบรีพาร์กในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เคเพลล์และเอลิซาเบทมีบุตรธิดาด้วยกันเก้าคนชายห้าหญิงสี่ ต่อมาอาร์เทอร์ผู้เป็นลูกชายได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งเอสเซกซ์ในสมัยฟื้นฟูราชวงศ์
พระเจ้าราชราช โจฬะที่ 1

พระเจ้าราชราช โจฬะที่ 1 () ทรงเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งราชวงศ์โจฬะ ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1528 - พ.ศ. 1557 (ค.ศ. 985 - ค.ศ. 1014) พระองค์ทรงสถาปนาจักรวรรดิโจฬะขึ้นด้วยการพิชิตอาณาจักรต่าง ๆ ทางอินเดียใต้ปัจจุบัน และทรงขยายพระราชอาณาเขตไปจนจดเกาะศรีลังกาในทางทิศใต้ และถึงอาณาจักรกฬิงคะ (โอริศา) ในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พระองค์ทรงทำสงครามกับจักรวรรดิจาลุกยะตะวันออกซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือ และอาณาจักรปัณฑยะซึ่งอยู่ทางใต้หลายต่อหลายครั้ง การยึดครองเมืองเวงคี (Vengi - เมืองหลวงของจักรวรรดิจาลุกยะตะวันออก) ของพระองค์กลายเป็นรากฐานสำคัญของราชวงศ์โจฬะยุคหลัง จากนั้นทรงยกทัพเข้าตีศรีลังกาและยึดครองเกาะแห่งนี้เป็นเวลานานนับศตวรรษ

พระองค์ทรงวางรากฐานระบบการบริหารราชการด้วยการแบ่งประเทศออกเป็นตำบล และทรงสร้างมาตรฐานการเก็บผลประโยชน์เข้าท้องพระคลังผ่านการสำรวจที่ดินอย่างเป็นระบบ ด้วยความสำเร็จของพระองค์ ทำให้องค์รัชทายาทของพระองค์ พระเจ้าราเชนทราโจฬะที่ 1 ทรงสามารถขยายจักรวรดิออกไปได้ไกลยิ่งขึ้น
เมซซาไนน์ (อัลบั้ม)

เมซานีน (Mezzanine) เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟ แอทแทค ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2541
จักรพรรดิโคโตกุ

สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุ (ภาษาญี่ปุ่น: 孝徳天皇, Kōtoku-tennō?) (ค.ศ. 596 - 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 36 แห่งญี่ปุ่น ทรงปกครองญี่ปุ่นในฐานะพระจักรพรรดิเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 645 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654

สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุทรงเป็นมหาราชของญี่ปุ่น พระองค์ท่านได้สร้างวัดหลายแห่ง และทำให้ศิลปะสมัยนั้นเจริญรุ่งเรืองมาก ทรงตรากฎหมายขึ้นมาหลายฉบับ นอกจากนี้จักรพรรดิโคโตกุยังเริ่มใช้ปีรัชศกเป็นองค์แรกซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบัน
บีแท็งฟูลฟอร์วอทยูก็อท

"Be Thankful for What You've Got" เป็นซิงเกิลฮิต เขียนและร้องโดย William DeVaughn นักร้อง และนักแต่งเพลง ชาวเป็นแอฟริกัน-อเมริกัน ในยุค 70s

"Be Thankful for What You've Got" ยังถูกนำมาทำใหม่โดย แมสซีฟ แอทแทค ในอัลบั้มชุด Blue Lines ออกจำหน่าย พ.ศ. 2534
เสียดาย 2

เสียดาย 2 () ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย มาริสา แอนนิต้า, สาริน บางยี่ขัน, สรพงษ์ ชาตรี, ญาณี ตราโมท, อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง (นักแสดงรับเชิญ) บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล

เสียดาย 2 เป็นเรื่องราวของ โรส (มาริสา แอนนิต้า) เด็กสาวลูกครึ่งไทย-ตะวันตก ในครอบครัวมีอันจะกิน โดยมี ระบิล (สรพงษ์ ชาตรี) พ่อชาวไทย และแม่ชาวต่างประเทศ ที่เป็นครูสอนดนตรีทั้งคู่ วันหนึ่งเธอเคราะห์ร้ายติดเชื้อเอชไอวี จากการรับบริจาคเลือด เธอรู้สึกสับสนหาทางออกไม่ได้จนคิดฆ่าตัวตาย เพราะทั้งเพื่อนฝูงและครอบครัวเริ่มไม่ไว้ใจและทำตัวถอยห่าง จึงหลบหนีออกจากบ้าน แต่เคราะห์ยังดีเธอได้อยู่กับเพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นผู้ป่วยโรคเอดส์เช่นเดียวกัน โดยมี ภาสิณี ศรีคำรุ้ง (อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง) สื่อมวลชนที่สืบเสาะหาข้อมูลเพื่อทำรายการโทรทัศน์เพื่อให้สังคมได้รับรู้ถึงข้อเท็จจริงและเข้าใจผู้ที่ป่วยเป็นโรคร้ายนี้

เสียดาย 2 เป็นภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเป็นภาคต่อจาก เสียดาย ในปี พ.ศ. 2537 ที่เป็นภาพยนตร์ในแนวสารคดีสะท้อนปัญหาสังคมเกี่ยวกับวัยรุ่นและยาเสพย์ติด แต่ เสียดาย 2 นี้เป็นภาพยนตร์แบบดราม่าทั่วไป และเป็นเรื่องของผู้เป็นโรคเอดส์

เป็นผลงานการแสดงครั้งแรกของ มาริสา แอนนิต้า นางแบบสาวลูกครึ่งไทย-เนเธอร์แลนด์ และเป็นการแสดงอีกครั้งของ สรพงษ์ ชาตรี นักแสดงคู่บารมีของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล ผู้กำกับและผู้เขียนบท หลังจากแสดงมาแล้วครั้งหนึ่งจาก เสียดาย ในภาคแรก

อีกทั้งยังได้ อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง สื่อมวลชนหญิงที่มีชื่อเสียง เป็นนักแสดงรับเชิญรับบทที่เหมือนกับชีวิตของตนเองจริง ๆ คือ เป็นสื่อมวลชนที่พยายามเสาะหาข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับผู้ป่วยเพื่อแพร่ภาพให้สาธารณะได้รับรู้

ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่าทำได้ดีกว่าภาคแรก ซึ่งบทยังหลวมและไม่สมเหตุสมผลอยู่หลายส่วน และได้รับรางวัลไปหลายรางวัลด้วยกัน โดยเฉพาะรางวัลตุ๊กตาทองสำคัญ ๆ เช่น รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2539 ด้วยนอกจากนี้แล้วยังได้เป็นตัวแทนของประเทศไทย เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ในการประกาศรางวัลครั้งที่ 70 ด้วย แต่มิได้ผ่านเข้าไปถึงรอบสุดท้าย
ปูทูลกระหม่อม

ปูทูลกระหม่อม หรือ ปูแป้ง (; ) เป็นปูน้ำจืดที่ค้นพบในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2536 ที่ป่าดูนลำพัน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม โดยศาสตราจารย์ไพบูลย์ นัยเนตร ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติ ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นปีที่ปีที่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษา จึงขอพระราชทานชื่อว่า "ปูทูลกระหม่อม" และได้กำหนดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ลำดับที่ 14 ของสัตว์ป่าจำพวกไม่มีกระดูกสันหลังในกฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2543)

รูปร่างคล้ายปูนามีสีสันสวยงาม มี4 สีคือ ม่วง แสด เหลือง ขาว โดยกระดองมีสีม่วงเปลือกมังคุด ผสมพันธุ์นาน 4-5 ชั่วโมง ไข่จะฟองใหญ่กว่าปูนา กว่า 3 - 4 เท่า

พบที่ บริเวณ น้ำตกบนเขาหินลุ ต.วังใหม่ อ.เมือง จ.ชุมพร เมื่อ 23/09/56 โดย นายจรูญศักดิ์ ปรีชาชน พิกัดที่พบ Latitude 10.48190 Longitude 98.89440 ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 575 เมตร
100th Window

100th Window เป็นอัลบั้มของ แมสซีฟ แอทแทค ออกจำหน่าย ใน พ.ศ. 2546
หลักห้า

ชุมชนชาวหลักห้า เป็นชื่อเรียกของชุมชน ที่อาศัยอยู่ในบริเวณหลักเขตที่ 5 ริมฝั่งคลองดำเนินสะดวก ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร บางส่วนและติดกับเขตตำบลประสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตนี้มักเรียกชื่อ วัด หรือโรงเรียน ตามชื่อเสาหลักเขตที่ปักอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก เช่น เรียกวัดปราสาทสิทธิ์ ว่าวัดหลักห้า เป็นต้น แต่เดิมตำบลประสาทสิทธิ์ รวมอยู่กับตำบลดอนไผ่ บางครั้งชาวบ้านอาจเรียกวัดประสาทสิทธิ์ว่าวัดดอนไผ่ 
ชุมชนชาวหลักห้าส่วนใหญ่มีชาวไทยเชื้อสายจีนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก อาชีพหลักได้แก่เกษตรกรรม เช่น
การทำสวนองุ่น สวนส้ม แก้วมังกร มะม่วง มะพร้าวน้ำหอม ชมพู่ทับทิมจันทร์ และสวนผักต่าง ๆ มากมาย ซึ่งเป็นแหล่งเกษตรกรรมที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งในเมืองไทย ในสมัยอดีต หน้าวัดปราสาทสิทธิ์ จะมีพ่อค้าแม่ขายน้ำพืชผลเกษตรกรรม มาจำหน่าย หรือแลกเปลี่ยนกัน จนกลายเป็นตลาดนัดทางน้ำ บางก็เรียกว่าตลาดน้ำหลักห้า หรือตลาดน้ำปากคลองบัวงาม แต่ปัจจุบันเมื่อมีถนนตัดผ่าน การเดินทางสัญจรทางรถยนต์มีมากขึ้น การเดินทางไปค้าขายทางรถมีความสะดวกเป็นอย่างมาก ตลาดน้ำหลักห้าจึงได้ซบเซาลงไปตามลำดับ กระทั่งปัจจุบัน จะมีพ่อค้าแม่ขายที่พายเรือจำหน่ายสินค้าจำนวนน้อยมาก

วัดหลักห้า หรือวัดปราสาทสิทธิ์ มีองค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่บนวิหารริมคลองดำเนินสะดวก เป็นที่เคารพบูชาเป็นอย่างมากของประชาชนทั่วไป มีการจัดงานประจำปี โดยมีพิธีแห่พระทางน้ำ ซึ่งเป็นประเพณีของชุมชนชาวหลักห้า จัดขึ้นในช่วงปลายเดือนมกราคม ถึงเดือนกุมภาพันธ์ โดยมีพิธีการแห่องค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ตามคลองดำเนินสะดวก ตั้งแต่หลักหนึ่งจนถึงหลักแปด เพื่อให้ประชาชนได้สักการบูชา เพื่อความเป็นสิริมงคล ทำมาค้าขายดี และมีชีวิตที่ร่มเย็นเป็นสุขตลอดไป

การขุดคลองดำเนินสะดวก เป็นการขุดคลองที่ใช้แรงงานคนเพียงอย่างเดียว มิได้อาศัยเครื่องจักรกลใด ๆ ทั้งสิ้น ใช้เวลาขุดคลอง 2 ปีเศษจึงแล้วเสร็จ คลองดำเนินสะดวกเป็นคลองที่ยาวมาก อาศัยภูมิปัญญาชาวบ้านในการขุดคลอง คือมีการขุดคลองเป็นช่วง ๆ สลับกับพื้นที่บางช่วงไม่ได้ขุด เมื่อฤดูฝนมาถึงน้ำหรากมาก็จะเซาะดินที่ไม่ได้ขุดให้พังทลายไปชนกับช่วงที่ขุดไว้แล้ว เป็นการทุนแรงงานนั้นเอง
คลองดำเนินสะดวกเป็นคลองที่มีความตรง ไม่คดเคี้ยว และมีการแบ่งระยะโดยการปักหลักเขต คลองดำเนินสะดวกมี 8 หลักเขต โดยใช้เสาหินสี่เหลี่ยมขนาด 8x8 นิ้ว ปักไว้บนพื้นดินริมคลองสลักเลขกำกับไว้ แต่ละหลักมีระยะห่างกันประมาณ 4 กิโลเมตร หลักที่ 1 อยู่ในเขตพื้นที่ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร และหลักสุดท้ายคือหลักที่ 8 อยู่ในเขตพื้นที่ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี และนิยมเรียกชุมชนที่ตนเองอาศัยอยู่ตามชื่อหลักเขตดังกล่าว เช่น ชุมชนชาวหลักสาม ชาวหลักสี่ หรือชาวหลักห้า เป็นต้น นอกจากนั้นโรงเรียนหรือวัดก็นิยมเรียกชื่อตามหลักเขตดังกล่าว เช่น โรงเรียนวัดหลักห้า โดยมีชื่อทางราชการ คือ โรงเรียนชุมชนวัดประสาทสิทธิ์ และโรงเรียนประสาทรัฐประชากิจ หรือ วัดหลักห้า ซึ่งเรียกชื่อทางราชการว่า วัดปราสาทสิทธิ์ เป็นต้น
จาง เจี่ยนจือ

จางเจี่ยนจือ ( , ค.ศ.625-706)เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และอู่โจวและเป็นแกนนำในการบีบให้ บูเช็กเทียน สละราชสมบัติโดยท่านรับราชการในรัชสมัยพระนางบูเช็กเทียนแห่งอู่โจวและ จักรพรรดิถังจงจง แห่งราชวงศ์ถังต่อมาท่านถูกพระญาติของถังจงจงคือ อู่ซานซือ ผู้เป็นพระนัดดาของจักรพรรดินีบูเช็กเทียนใส่ร้ายท่านจึงถูกเนรเทศและถึงแก่อสัญกรรมระหว่างถูกเนรเทศในปี ค.ศ.706 ขณะอายุได้ 81 ปี
โฮงี

โฮงี (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก แต่เดิมเป็นหนึ่งในสมาชิกของกบฏโจรโพกผ้าเหลือง ต่อมาภายหลังได้สวามิภักดิ์กับโจโฉ และได้หนีจากกองทัพโจโฉไปแต่ก็ถูกจับโดยเคาทูและถูกโจโฉสั่งประหาร
เพอร์โซนา

เพอร์โซนา () สามารถหมายถึง
ยูการิ โคกูบุง

ยูการิ โคกูบุง () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่าบุนจัง เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น