seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส

เรเวอเรนด์ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส"' (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1766 - 23 ธันวาคม ค.ศ. 1834) ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัสเป็นนักวิชาการคนสำคัญชาวอังกฤษที่มีอิทธิพลต่อเศรษฐศาสตร์การเมืองและประชากรศาสตร์ มาลธัสเป็นผู้เผยแพร่ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ “"เศรษฐศาสตร์การเช่า"”

มาลธัสมีชื่อเสียงเป็นอันมากจากทฤษฎีที่เกี่ยวกับการลดหรือการเพิ่มจำนวนประชากรที่มาจากสาเหตุต่างๆ “"An Essay on the Principle of Population"” () ที่พิมพ์เป็นครั้งที่ 6 ระหว่างปี ค.ศ. 1798 ถึงปี ค.ศ. 1826 ตั้งข้อสังเกตว่าจำนวนประชากรจะได้รับการควบคุมเป็นช่วงๆ ด้วยความอดอยาก, โรคระบาด และการเสียชีวิตโดยประชากรเป็นจำนวนมาก มาลธัสค้านกับคตินิยมในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่มีมองเห็นว่าสังคมนั้นกำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุงให้ดีขึ้น และเป็นสิ่งที่ทำให้สมบูรณ์แบบได้ เช่นวิลเลียม กอดวิน และ มาร์ควิสเดอคองดอร์เซต์ผู้มีความเชื่อมั่นในโอกาสของการปรับปรุงตัวของสังคมอันไม่มีขอบเขต หรือในความคิดที่ซับซ้อนขึ้นไปอีกของฌอง-ฌาค รุสโซที่มีความเชื่อในคุณธรรมของมนุษย์และเสรีภาพของประชาชนที่จำกัดอยู่ก็แต่โดยข้อตกลงสัญญาประชาคมในรูปแบบของกษัตริย์ของปวงชน
ความทรงจำพื้นบ้าน

ความทรงจำพื้นบ้าน () เป็นคำที่ใช้บรรยายเรื่องราว, ตำนานพื้นบ้าน หรือ ประมวลเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เล่าขานกันต่อ ๆ มาจนชั่วลูกชั่วหลาน เหตุการณ์ที่บรรยายอาจจะเป็นความทรงจำของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นหลายสิบ, หลายร้อย หรือ หลายพันปีมาแล้ว ที่มักจะเป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญต่อท้องถิ่น เรื่องราวที่เล่าอาจจะเป็นการอธิบายถึงรูปลักษณ์ของสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น, เป็นการให้เหตุผลเกี่ยวกับประเพณีนิยมทางวัฒนธรรม หรือ เป็นการอธิบายที่มาของที่มาของชื่อสถานที่ในท้องถิ่น

ความทรงจำพื้นบ้านอันเก่าแก่ก็ได้แก่:ตำนานน้ำท่วมโลก
ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ

ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ () คือการบันทึก, อนุรักษ์ และ ตีความหมายของข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มาจากประสบการณ์ส่วนตัวและความเห็นของผู้เล่าเหตุการณ์

การบอกเล่าประวัติศาสตร์มักจะเป็นหลักฐานจากผู้เห็นเหตุการณ์ของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต แต่อาจจะรวมตำนานพื้นบ้าน, เรื่องปรัมปรา, เพลง และเรื่องราวที่เล่าขานกันมา แม้ว่าประวัติศาสตร์มุขปาฐะจะเป็นวิธีอันมีค่าในการอนุรักษ์ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับผู้สูงอายุ แต่ก็ควรที่จะรวมการสัมภาษณ์ชนรุ่นหลังด้วย เมื่อไม่นานมานี้การใช้การบันทึกด้วยวิดีโอก็เป็นการช่วยขยายขอบเขตของประวัติศาสตร์มุขปาฐะออกไปครอบคลุมสิ่งที่ไม่จำกัดแต่เพียงการบอกเล่าด้วยปากเท่านั้น แต่รวมไปถึงการใช้ท่าทางด้วย ประวัติศาสตร์มุขปาฐะอาจจะไม่เที่ยงตรงต่อความเป็นจริง และ ต้องใช้ด้วยความระมัดระวังเพื่อที่จะใช้ยืนยันความเที่ยงตรงของข้อมูลที่ได้รับการบันทึกไว้
การเลิกกีดกันชาวคาทอลิก

การเลิกกีดกันคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิก หรือการเลิกกีดกันชาวคาทอลิก () เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เป็นการลดหรือการยกเลิกการจำกัดสิทธิของคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์ ที่เป็นผลมาจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติและกฎหมายของบริเตนในไอร์แลนด์ที่รวมทั้งพระราชบัญญัติสมานฉันท์, the พระราชบัญญัติทดสอบ และ ประมวลกฎหมายอาญาของไอร์แลนด์ ประมวลกฎหมายอาญาเป็นบทบัญญัติหลายฉบับที่บังคับใช้ในไอร์แลนด์ภายใต้การปกครองของบริเตน ที่มีวัตถุประสงค์ในการพยายามยุบเลิกอำนาจของฝ่ายเสียงข้างมากในไอร์แลนด์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก การบังคับยกเลิกอำนาจทั้งทางโลกและทางธรรมของพระสันตะปาปาส่งผลกระทบกระเทือนต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์เป็นอันมาก

หลังจากการเสียชีวิตของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1766เป็นเวลา 70 ปีสถาบันพระสันตะปาปาก็ยอมรับราชวงศ์ฮาโนเวอร์ว่าเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์โดยถูกต้อง หลังจากนั้นกฎหมายอาญาก็เริ่มได้รับการยุบเลิก พระราชบัญญัติฉบับสำคัญที่สุดของการปลดแอกคาทอลิกคือ พระราชบัญญัติเพื่อการผ่อนปรนสิทธิของโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1829 ที่ยกเลิกข้อจำกัดต่างที่มีผลบังคับใช้ต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในสหราชอาณาจักร
เดอะนิวสคูล

เดอะนิวสคูล () เป็นมหาวิทยาลัยในนครนิวยอร์ก อาคารเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ในย่านชุมชน Greenwich Village
ตั้งแต่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1919 โดย US Fabian Socialist และเกือบทั้งหมดของประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัย มันเป็นที่รู้จักในชื่อ New School for Social Research
ระหว่าง ค.ศ. 1997-2005 มันเป็นที่รู้จักในชื่อ New School University
มหาวิทยาลัยและวิทยาลัยต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบัน เมื่อ ค.ศ. 2005

นิวสคูลมีชื่อเสียงในการเรียนการสอนแบบอาวองการ์ด
เป็นบ้านของ The World Policy Institute หน่วยงานวิเคราะห์นโยบายที่มีชื่อเสียง
และเป็นเจ้าภาพรางวัลหนังสือ National Book Awards อันทรงเกียรติ
Parsons The New School for Design เป็นวิทยาลัยศิลปะที่มีอัตราแข่งขันสูงของมหาวิทยาลัย
นักศึกษาประมาณ 9,300 คนเข้าศึกษาในหลักสูตรอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษา ซึ่งแบ่งเป็นแปดวิทยาลัย
แต่ละวิทยาลัยเปิดสอนหลากหลายสาขาวิชา ซึ่งรวมถึง สังคมศาสตร์, ศิลปศาสตร์, มนุษยศาสตร์, สถาปัตยกรรมศาสตร์, วิจิตรศิลป์, การออกแบบ, ดนตรี, การละคร, การเงิน, จิตวิทยา, และนโยบายสาธารณะ

บัณฑิตวิทยาลัยของเดอะนิวสคูลเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1933 ในชื่อ University in Exile (มหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ)
โดยเป็นโครงการช่วยเหลือเร่งด่วนแก่นักวิชาการที่ถูกข่มขู่ในยุโรป
ใน ค.ศ. 1934 มันได้รับการรับรองโดยสภามหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์กและเปลี่ยนชื่อเป็น Graduate Faculty of Political and Social Science
และใช้ชื่อนี้จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อมาเป็น New School for Social Research ใน ค.ศ. 2005

New School for Social Research ก่อตั้งโดยกลุ่มอาจารย์มหาวิทยาลัยและปัญญาชนใน ค.ศ. 1919 ในฐานะวิทยาลัยเสรีอนาธิปัตย์ (free school) ที่นิยมคุณค่าสมัยใหม่นิยมและก้าวหน้านิยม
ที่ซึ่งนักศึกษาผู้ใหญ่สามารถ "ค้นหาความเข้าใจที่ไม่มีอคติต่อระเบียบที่มีอยู่ ความเป็นมาของมัน การเติบโต และการทำงานของมันในปัจจุบัน" ในบรรดาผู้ก่อตั้งนั้นรวมถึง Charles Beard นักประวัติศาสตร์, Thorstein Veblen และ James Harvey Robinson นักเศรษฐศาสตร์, และ John Dewey นักปรัชญา, จำนวนหนึ่งเคยเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

วิทยาลัยถูกริเริ่มและก่อตั้งขึ้นระหว่างช่วงชาตินิยมพุ่งสูง ความระแวงสงสัยชาวต่างขาติ และการกดทับและปิดกั้นอย่างหนักด้วย Sedition Act of 1918 ระหว่างและหลังการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1 ของสหรัฐอเมริกา

มหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ ถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1933 ในฐานะภาคบัณฑิตศึกษาของ New School for Social Research
เพื่อเป็นที่หลบภัยของนักวิชาการนีโอมาร์กซิสม์จาก Frankfurt School ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งอาจารย์ผู้สอนโดยฟาสซิสต์อิตาลี หรือต้องหลบหนีจากนาซีเยอรมนี

เดอะนิวสคูลยังรักษาประเพณีของคณาจารย์บัณฑิตศึกษาในการสังเคราะห์แนวความคิดของปัญญาชนฝ่ายซ้ายอเมริกันเข้ากับปรัชญาเชิงวิพากษ์จากยุโรป
ด้วยที่มาของมหาวิทยาลัยและรากฐานอันมั่นคงภายในมหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ เดอะนิวสคูล โดยเฉพาะภาควิชาปรัชญา เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยไม่กี่แห่งในสหรัฐอเมริกา
ที่ให้โอกาสนักศึกษาได้ศึกษาในประเพณีการศึกษาปรัชญาแบบยุโรปภาคพื้นสมัยใหม่ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ปรัชญาภาคพื้นทวีป" (continental philosophy)
ดังนั้นมันจึงเน้นการศึกษาความคิดของ Parmenides, อริสโตเติล, Leibniz, สปิโนซา, ฮูม, คานท์, Hegel, Kierkegaard, มาร์กซ์, นีทเชอ, Husserl, Heidegger, Arendt, ฟรอยด์, Benjamin, Wittgenstein, ฟูโกต์, Derrida, Deleuze, และคณะ
ความคิดทฤษฎีวิพากษ์ของ Frankfurt School: Max Horkheimer, Walter Benjamin, Theodor Adorno, Herbert Marcuse, Jürgen Habermas, และคณะ ยังคงมีอิทธิพลอย่างสูงในทุกภาควิชาของมหาวิทยาลัย

วิทยาลัยทั้งแปดแห่งของเดอะนิวสคูล:
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย 2 ฝ่ายมัธยมศึกษาตอนปลาย

โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ (ฝ่ายมัธยมศึกษาตอนปลาย) เป็นโรงเรียนในเครือหาดใหญ่วิทยาลัยแห่งที่ 2 สืบเนื่องจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ ได้รับความนิยม และมีนักเรียนเข้าสมัครเรียนเป็นจำนวนมากขึ้นทุกปี คณะกรรมการโรงเรียนในขณะนั้น พร้อมผู้อำนวยการโรงเรียน จึงมีแนวคิดสร้างโรงเรียนในนามหาดใหญ่วิทยาลัย ๒ แห่งที่ 2 โดยปัจจุบันเห็นว่าโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ๒ มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมของผู้ปกครองมากขึ้น เห็นได้จากการที่ผู้ปกครองพากันส่งบุตรหลานมาเข้าเรียนเพิ่มขึ้น จนเกินกว่าที่โรงเรียนจะรับไว้ได้หมดทุกปี ประกอบกับโรงเรียนมีพื้นที่กว้างขวางถึง 74 ไร่ 45 ตารางวา สมควรใช้ที่ดินของโรงเรียนให้คุ้มค่าที่สุด จึงประกาศจัดตั้งเป็น "โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ มัธยมศึกษาปลาย" ตั้งอยู่บนพื้นที่เดิมทางทิศเหนือของโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ โดยให้รับเฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ส่วนโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ๒ นั้นจะรับเฉพาะนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในระยะแรกให้ใช้อาคารเรียนรวมกันไปก่อน จนกว่าโรงเรียนจะสร้างอาคารเพิ่มขึ้น โครงการดังกล่าวเป็นการสนองนโยบายในการส่งเสริมการศึกษา อย่างเป็นระบบมากขึ้น
ปัจจุบัน โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ ฝ่ายมัธยมปลาย จัดการเรียนการสอนระดับช่วงชั้นที่ 4 (ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย) โดยมีรองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารวิชาการ เป็นผู้ดูแล โดยเปิดทำการและมีพัฒนาการเรื่อยมา

โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ ฝ่ายมัธยมศึกษาตอนปลายเป็นโครงการจัดตั้งในการส่งเสริมการศึกษา ในระดับการศึกษาต่อเข้าระดับศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ หมู่ 3 และหมู่ 5 ต.บ้านพรุ อ.หาดใหญ่ สงขลา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายปลาย เพื่อเพิ่มโอกาสทางการศึกษาในแก่นักเรียนที่จบ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ได้เข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายได้มากยิ่งขึ้น เป็นการยกระดับการศึกษาของประชาชนให้สูงขึ้นเพื่อให้โรงเรียนต้นแบบที่เปิดสอนเฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่มีคุณภาพสามารถ รับนักเรียนที่จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนของรัฐและเอกชน เข้าเรียนต่อได้กว้างขวางและเพียงพอกับความต้องการของประชาชนที่เพิ่มขึ้น และแบ่งเบาภาระโรงเรียนมัธยมศึกษาที่จัดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีอยู่ซึ่งต้องรับนักเรียนจำนวนมาก และมีข้อจำกัดทางด้านอาคารสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ มีเนื้อที่ 74 ไร่ 3 งาน 12 ตารางวา ซึ่งตั้งอยู่ในอาณาเขตเดียวกับโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒ มัธยมศึกษาตอนต้น
ความเป็นมาของโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยนั้น เดิมชื่อ โรงเรียนหาดใหญ่เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งที่3 ของจ.สงขลา กรมสามัญศึกษาประกาศตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอหาดใหญ่พร้อมเปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ ๖ กันยายน ๒๔๘๘ พ.ศ. ๒๔๙๔ นักเรียนชั้น ม.๖ รุ่นแรกสอบได้ที่ ๑ ของ จ.สงขลา และด้วยความเป็นเลิศทางวิชาการของโรงเรียนหาดใหญ่ จึงได้เปลี่ยนจากรับนักเรียนชายล้วนมาเป็นนักเรียนชาย-หญิงโดยยุบรวมกับโรงเรียนสตรีหาดใหญ่ สมบูรณ์กุลกันยา พ.ศ. ๒๕๑๐ โรงเรียนมีชื่อเสียงมากขึ้น มีจำนวนนักเรียนชาย-หญิงมากถึง๑,๒๐๐ คน และ พ.ศ. ๒๕๑๓ เริ่มเปิดสอนมัธยมศึกษาตอนปลาย จึงได้เพิ่มคำว่า วิทยาลัย ต่อจากชื่อเดิมเป็น โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จนถึงปัจจุบันนี้ มีโรงเรียนที่เป็นสาขา ในอดีตคือ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมบูรณ์กุลกันยา และ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย๒
อัลสเตอร์

อัลสเตอร์ (, , ออกเสียง) เป็นหนึ่งในสี่จังหวัดของไอร์แลนด์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของตัวเกาะ

“อัลสเตอร์” มาจากภาษาไอร์แลนด์ว่า “Cúige Uladh” ที่แปลว่า “หนึ่งในห้าของอูเลด” ในสมัยโบราณเกาะไอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าภูมิภาค โดยมีชนอูเลดตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือสุดของบริเวณ ส่วนหลังของชื่ออาจจะมาจากภาษาไอร์แลนด์ “tír” หรือภาษานอร์สโบราณ “staðr” ทั้งสองคำมีความหมายเหมือนกันว่า “ดินแดน”
ชาลส์ เทรเวเลียน บารอเนตที่ 1

ชาลส์ เทรเวเลียน บารอเนตที่ 1 (; 2 เมษายน ค.ศ. 1807 - 19 มิถุนายน ค.ศ. 1886) ชาลส์ เทรเวเลียนข้าราชการชาวอังกฤษและข้าหลวงแห่งมัทราส

เทรเวเลียนผู้ที่ถือกำเนิดที่ทอนทันในมณฑลซัมเมอร์เซ็ทเป็นบุตรของจอร์จ เทรเวเลียนอาร์คดีคอนแห่งทอนทัน และ ภรรยาแฮร์เรียต ในคริสต์ทศวรรษ 1830 เทรเวเลียนทำงานที่โกลกาตาในบริติชราชและมีบทบาทในด้านการศึกษา

ระหว่างปี ค.ศ. 1840 ถึงปี ค.ศ. 1859 เทรเวเลียนมีตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการคลัง ระหว่างทั้งวิกฤติการณ์ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ และ ความอดอยากมันฝรั่งในสกอตแลนด์ ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึงปี ค.ศ. 1857 ในไอร์แลนด์เทรเวเลียนมีความรับผิดชอบในการบริหารโครงการบรรเทาภาวะการขาดแคลนอาหาร ส่วนในสกอตแลนด์เทรเวเลียนมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับงานของคณะกรรมการกลางเพื่อการบรรเทาทุกข์ในสกอตแลนด์ ความขาดประสิทธิภาพและทัศนคติส่วนตัวของเทรเวเลียนที่มีต่อชาวไอร์แลนด์เชื่อกันว่าเป็นสาเหตุที่ส่งผลให้ปัญหาที่เกิดขึ้นร้ายแรงกว่าที่ควรจะเป็น ในฐานะผู้ช่วยรัฐมนตรีเทรเวเลียนมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการบริหารโครงการบรรเทาทุกข์ของรัฐบาลเพื่อผู้ประสบความยากเข็ญระหว่างภาวะความอดอยากของคริสต์ทศวรรษ 1840 ระหว่างวิกฤติการณ์เทรเวเลียนตีพิมพ์บทความที่แสดงถึงทัศนคติของตนต่อเหตุการณ์ที่มีต่อเกิดขึ้น เทรเวเลียนมีความเห็นว่าความอดอยากเป็น “เครื่องมือในการลดจำนวนประชากรที่เกินไปจากปกติ” และบรรยายภาวะดังกล่าวว่าเป็น “การตัดสินของพระเจ้าในการส่งความภัยพิบัติลงมาเพื่อสั่งสอนชาวไอริชให้ได้รับบทเรียน …ตัวปัญหาที่แท้จริงที่เราจะต้องแก้มิใช่ความเลวร้ายของความอดอยาก แต่เป็นความเลวร้ายทางจริยธรรมของลักษณะของประชาชนที่เห็นแก่ตัว, นอกลู่นอกทาง และขาดความสงบ” ในจดหมายอีกฉบับหนึ่งลงวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1846 เทรเวเลียนกล่าวว่า “การแก้ปัญหาของรัฐบาลต้องดำเนินต่อไปโดยให้มีผลกระทบกระเทือนต่อกิจการธุรกิจอันเป็นปกติของเอกชนให้น้อยที่สุด ที่ควรจะเป็นวิธีหารายได้หลักในการดำรงชีวิตของประชาชน แต่จะอย่างไรก็ตามประชาชนจะไม่ต้องถูกทอดทิ้งให้อดตาย เมื่อจะอดตายก็ควรจะสร้างความยุ่งยากให้แก่การค้าขายของเอกชนให้น้อยที่สุด”
อะรัชออฟบลัดทูเดอะเฮด

อะรัชออฟบลัดทูเดอะเฮด () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของกลุ่มศิลปินร็อกอังกฤษ โคลด์เพลย์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2002 กับค่ายพาร์โลโฟนในสหราชอาณาจักร อัลบั้มโปรดิวซ์โดยวงและโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษที่ชื่อ เคน เนลสัน ทัศนคติในการเขียนเพลงของอัลบั้มนี้ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ซึ่งเกิดขึ้นก่อน 1 อาทิตย์ที่พวกเขาจะบันทึกเสียง เพลงหลายเพลงในอัลบั้มมีการใช้เปียโนและกีตาร์มากยิ่งขึ้นกว่าในอัลบั้มเปิดตัวที่ชื่อชุด "Parachutes" ในปี ค.ศ. 2003 อัลบั้มนี้ติดอยู่อันดับที่ 473 ของการจัดอันดับในนิตยสารโรลลิงสโตน ในหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

อัลบั้มประสบความสำเร็จด้านยอดขาย ติดอันดับ 1 ในสัปดาห์แรกในสหราชอาณาจักรและต่อมายังติดอันดับ 7 ของอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดในศตวรรษที่ 21 ในสหราชอาณาจักร โดยองค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงอังกฤษยืนยันระดับยอดขาย 8 แผ่นเสียงทองคำขาว มียอดขายมากกว่า 2.6 ล้านชุดในสหราชอาณาจักรและมียอดขายมากกว่า 11 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มมีซิงเกิ้ลฮิตอย่าง "In My Place", "The Scientist", "Clocks", และ "God Put a Smile upon Your Face" อัลบั้มยังได้รับเสียงชมเชยจากนักวิจารณ์ ในปี 2003 ยังได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟยอดเยี่ยมแห่งปี 2 ปีติดต่อกัน และยังประสบความสำเร็จโดยได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาแผ่นเสียงแห่งปีจากเพลง "Clocks"
องค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงบริติช

องค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงบริติช () เป็นองค์กรการค้าด้านสิ่งบันทึกเสียงของบริติช มีสมาชิกเป็นบริษัททางด้านดนตรีนับร้อย รวมถึงค่ายเพลงใหญ่ (วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป, อีเอ็มไอ, โซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ และยูนิเวอร์แซลกรุ๊ป) ร่วมด้วยสมาชิกที่เกี่ยวข้องในด้านการผลิตและการจัดจำหน่าย และมีบริษัทค่ายเพลงอิสระอีกนับร้อย องค์กรเป็นตัวแทนดูแลผลประโยชน์ของบริษัทค่ายเพลงบริติชตั้งแต่เริ่มดำเนิการในปี ค.ศ. 1973 มีวัตถุประสงค์สำคัญในการต่อสู้การละเมิดลิขสิทธิ์

องค์กรยังเป็นผู้ก่อนตั้งงานแจกรางวัลประจำปี บริตอวอร์ดส เช่นเดียวกับเมอร์คิวรีไพรซ์ในสาขาอัลบั้มแห่งปี ในเดือนกันยายน 2008 บีพีไอเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้ง ยูเคมิวสิก องค์กรที่ดูแลผลประโยชน์ในทุกด้านของอุตสาหกรรมดนตรี
โรงทำงาน

เคหสงเคราะห์และโรงทำงาน หรือ โรงทำงาน () ภายใต้ระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษและเวลส์, สกอตแลนด์ and ไอร์แลนด์ “เคหสงเคราะห์และโรงทำงาน” คือสถานที่พำนักอาศัยและประกอบอาชีพสำหรับประชาชนผู้ที่ไม่สามารถหาเลี้ยงตนเองได้

คำอ้างอิงถึงเคหสงเคราะห์และโรงทำงานเป็นครั้งแรกที่สุดใน “"พจนานุกรมภาษาอังกฤษฉบับออกซฟอร์ด"” มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1652 ที่เอ็กซิเตอร์ แต่บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรบางแห่งกล่าวว่ามีมาตั้งแต่ก่อหน้านั้นแล้ว บันทึกหนึ่งกล่าวถึงเคหสงเคราะห์ของปี ค.ศ. 1631 ที่ตั้งอยู่ที่แอบบิงดัน, ออกซฟอร์ดเชอร์ บริเวณที่พำนักอาศัยและทำงานเรียกกันเป็นภาษาพื้นบ้านว่า “spike” ที่มาจากเครื่องมือ spike ที่ใช้ในการทำเชือกด้ายดิบที่เป็นงานหนึ่งที่ทำกันในเคหสงเคราะห์
กฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษ

กฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษ () กฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษเป็นระบบการบรรเทาทุกข์คนยากจนที่มีผลใช้บังคับในอังกฤษและเวลส์ ที่วิวัฒนาการมาจากกฎหมายของยุคกลางตอนปลายและของสมัยทิวดอร์ก่อนที่จะนำมาประมวลเป็นกฎหมายในระหว่างปี ค.ศ. 1587 ถึงปี ค.ศ. 1598 ระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์ใช้กันมาจนกระทั่งเมื่อเกิดระบบรัฐสวัสดิการขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

กฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษเริ่มใช้กันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1536 เมื่อพระราชบัญญัติเพื่อแก้ปัญหา “คนยากจนผู้ทุพพลภาพ” (impotent poor) ผู้ช่วยเหลือตนเองไม่ได้หรือไม่อาจจะทำงานตามปกติได้เช่นผู้สูงอายุหรือเด็กหรือผู้เจ็บป่วย แต่อันที่จริงแล้วอังกฤษมีกฎหมายที่เก่ากว่านั้นที่เป็นพระราชบัญญัติที่ใช้กันมาตั้งแต่สมัยทิวดอร์เพื่อแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นโดยคนจรจัดและขอทาน ประวัติของกฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษและเวลส์มักจะเป็นสองฉบับ “กฎหมายประชาสงเคราะห์ฉบับเดิม” ที่ได้รับการอนุมัติในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 “กฎหมายประชาสงเคราะห์ฉบับใหม่” ที่ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1834 ที่เป็นฉบับที่ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงระบบการบรรเทาทุกข์คนยากจนที่ใช้กันอยู่เป็นอันมาก กฎหมายฉบับหลังเปลี่ยนระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์จากระบบที่บริหารกันอย่างไม่มีแบบมีแผนโดยเจ้าหน้าที่ระดับท้องถิ่นมาเป็นระบบที่บริหารจากศูนย์กลาง ที่ก่อให้เกิดการก่อตั้งเคหสงเคราะห์และโรงทำงานกันขึ้นอย่างขนานใหญ่โดยสหภาพกฎหมายประชาสงเคราะห์

ระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์ของอังกฤษมิได้รับการยกเลิกอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1967 เมื่อเนื้อหาบางอย่างยังคงระบุอยู่ในพระราชบัญญัติเพื่อการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้มีความจำเป็น ค.ศ. 1948( ระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์เริ่มขาดประสิทธิภาพเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จากสาเหตุหลายประการเช่นการเริ่มใช้ พระราชบัญญัติเพื่อการปฏิรูประบบประชาสงเคราะห์ของอังกฤษ () และความช่วยเหลือที่เพิ่มขึ้นจากหน่วยงานอื่นๆ ของเอกชนและกลุ่มสหภาพแรงงานต่างๆ ที่ก่อตั้งขึ้น และรวมทั้งการปฏิรูปที่เกิดขึ้นบางครั้งที่ละเลยบทบัญญัติของระบบกฎหมายประชาสงเคราะห์ที่ยังคงมีอยู่
จอร์จ กอร์ดอน มาร์ควิสแห่งฮันท์ลีย์ที่ 1

จอร์จ กอร์ดอน มาร์ควิสแห่งฮันท์ลีย์ที่ 1 (; ค.ศ. 1562 - 13 มิถุนายน ค.ศ. 1636) จอร์จ กอร์ดอนขุนนางชาวสกอตแลนด์ผู้มีบทบาทในการเป็นผู้นำในช่วงระยะเวลของการรวมตัวระหว่างสกอตแลนด์กับอังกฤษ
องอาจ สาตรพันธุ์

องอาจ สาตรพันธุ์ (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487) เป็นสถาปนิกชาวไทย และศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2552 สาขาทัศนศิลป์ ด้านสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เป็นสถาปนิกที่ถือได้ว่าเป็นต้นแบบของสถาปัตยกรรมแบบร่วมสมัยในประเทศไทย ที่มีความสามารถในการสืบทอดและประยุกต์ใช้ศิลปะแบบดั้งเดิมผสมผสานกับศิลปะสมัยใหม่ได้อย่างกลมกลืน และแสดงให้เห็นถึงรากเหง้าของวัฒนธรรมได้เป็นอย่างดี เขาได้รับรางวัลมากมายจากหลาย ๆ สถาบันทางด้านสถาปัตยกรรมร่วมสมัย

งานออกแบบขององอาจส่วนใหญ่ มักใช้วัสดุก่อสร้างเป็นคอนกรีต งานช่วงแรกของเขามีรูปแบบเป็นโมเดิร์นเต็มตัว ที่ล้วนได้รับอิทธิพลมาจาก เลอกอร์บูซีเย เช่น อาคารโรงเรียนปานะพันธ์วิทยา ซึ่งเขาได้อิงลักษณะสถาปัตยกรรม 5 ประการของเลอกอร์บูซีเยมาใช้อย่างชัดเจน ปัจจุบันได้ถูกทุบทิ้งไปแล้ว เขายังออกแบบงานในรูปแบบ สถาปัตยกรรมคอนกรีตเปลือย หรือที่เรียกว่า Brutalism เช่น อาคารเรียนฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้านงานอออกแบบอาคารสูง เขาเป็นผู้ออกแบบ ตึกช้าง ซึ่งเคยได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในตึกระฟ้าที่มีเอกลักษณ์ที่สุดในโลก 20 อันดับ

งานในช่วงหลัง องอาจได้เปลี่ยนแนวทางการออกแบบไปสู่งานสถาปัตยกรรมท้องถิ่นของไทย ไม่ว่าจะเป็น โรงแรมราชมรรคา โรงแรมแทมมารินวิลเลจ จังหวัดเชียงใหม่ ที่นำรูปแบบล้านนามาใช้ในงานออกแบบอย่างเต็มตัว เขายังเป็นกรรมการตัดสินผลงานดีเด่นทางสถาปัตยกรรมของสมาคมสถาปนิกสยาม อีกด้วย

นายองอาจ สาตรพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนสุดท้อง ในจำนวนพี่น้อง 4 คน บิดาชื่อนายอัญ สาตรพันธุ์ มารดาชื่อนางลำเจียก สาตรพันธุ์ สมรสกับนางรุจิรัตน์ วิจิตรานนท์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปานะพันธุ์วิทยา จากนั้นได้ไปศึกษาสถาปัตยกรรมระดับปริญญาตรี ณ มหาวิทยาลัยคอร์เนล และระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยเยล ภายหลังจบการศึกษาองอาจได้ทำงานกับบริษัท Glen Paulsen & Associates Architects, Bloomfield Hills, รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา จนต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้ก่อตั้งสำนักงาน ”องอาจสถาปนิก” ขึ้นที่ถนนศรีอยุธยา กรุงเทพมหานคร
8 ดาบทรมาน 6 ดาบสังหาร

8 ดาบทรมาน 6 ดาบสังหาร (; อักษรจีนตัวเต็ม: 錦衣衛; อักษรจีนตัวย่อ: 锦衣卫; พินอิน: Jǐn Yī Wèi) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายใน นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, เจ้า เวย, อู๋จุน, สฺวี จื่อชาน, ชี อวี้อู่ และ หง จินเป่า กำกับการแสดงโดย แดเนียล ลี

ในยุคราชวงศ์หมิง ราชสำนักจะชุบเลี้ยงมือสังหารที่เก็บรวบรวมมาจากเด็กกำพร้าทั่วประเทศ มาสู่การเป็น "จินยี่เหว่ย" (องครักษ์เสื้อแพร) ซึ่งเหล่าจินยี่เหว่ยแต่ละคนนั้นจะได้รับมีดดาบทั้งหมด 14 เล่ม แบ่งเป็น 8 เล่มใช้สำหรับทรมานศัตรู อีก 5 เล่มใช้สำหรับสังหาร และเล่มสุดท้ายนั้นใช้สำหรับปลิดชีวิตตนเองหากทำภารกิจไม่สำเร็จ

อ๋องฉิน (หง จินเป่า) ต้องการก่อกบฏต่อฮ่องเต้ จึงร่วมกับขันทีเฒ่า เจีย หัวหน้าขันทีในราชสำนักก่อการกบฏ เมื่อ ชิงหลง (เจิ้น จื่อตัน) และ เสียนอู่ (ชี อวี้อู่) สองสุดยอดฝีมือจินยี่เหว่ยถูกมอบหมายให้ไปขโมยรายชื่อของผู้ที่ยังจงรักษ์ภักดีต่อฮ่องเต้ ด้วยเลห์กลของขันทีเจีย เสียนอู่จึงหักหลังชิงหลงและสังหารเหล่าจินยี่เหว่ยตายทั้งหมดได้ตามไล่ล่าชิงหลง ชิงหลงต้องหลบหนีไปยังทะเลทราย และได้พบกับ เฉียวฮวา (เจ้า เวย) บุตรสาวของหัวหน้าสำนักคุ้มภัยคุณธรรมที่กำลังจะเลิกกิจการเข้าช่วยเหลือ ทั้งหมดไม่ทราบว่าชิงหลงเป็นใคร แต่ก็ให้ความช่วยเหลือ

ขณะเดียวกัน อ๋องฉิน ก็ได้ส่งบุตรสาวบุญธรรมชื่อ ทัวทัว (สฺวี จื่อชาน) ซึ่งเป็นสุดยอดฝีมือเข้าตามล่าชิงหลงด้วยเช่นกัน

จนในที่สุด ชิงหลงและเฉียวฮวาก็ได้เดินทางมาสู่ยังเมืองชายแดนทะเลทรายเพื่อสกัดกั้นแผนการก่อกบฏของอ๋องฉิง โดยมี พ่านกวาน (อู๋จุน) จอมโจรทะเลทรายเจ้าของสมญา เหยี่ยวทะเลทราย เข้าร่วมด้วย

14 Blades เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากภาพยนตร์เก่าเมื่อ 25 ปีที่แล้วของบริษัทชอว์บราเดอร์ที่ชื่อ "Secret Service of the Imperial Court" หรือ "Police Pool of Blood" (ยอดองค์รักษ์เสื้อแพร) โดยมี เจิ้น จื่อตัน นักแสดงกังฟูระดับซูเปอร์สตาร์ของฮ่องกงมารับบท ชิงหลง ตัวเอกของเรื่อง ร่วมด้วยนักแสดงชื่อดังอีกหลายคน รวมทั้ง หง จินเป่า ที่ร่วมแสดงด้วยในฐานะนักแสดงรับเชิญ โดยมี แดเนียล ลี ผู้กำกับชาวฮ่องกงที่มีผลงานเรื่องก่อนหน้านี้คือ "Three Kingdoms: Resurrection of the Dragon" ในปี ค.ศ. 2008 ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ไม่ดีนักเป็นผู้กำกับและร่วมเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้

เสียงวิจารณ์ในเว็บไซต์สยามโซนกล่าวว่าหากเปรียบเทียบภาพยนตร์เรื่องนี้กับผลงานที่เข้าฉายในเวลาไล่เลี่ยกันของเจิ้น จื่อตัน แล้ว อย่าง "Ip Man 2" พบว่า "Ip Man 2" สนุกและน่าดูกว่า

และในเว็บไซต์IMDbได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไป 6.3 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว
จอห์น เดาว์แลนด์

จอห์น เดาว์แลนด์ (; ค.ศ. 1563 - ฝังเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1626) เดาว์แลนด์เป็นคีตกวี, นักร้อง และนักเล่นลูตชาวอังกฤษ ในปัจจุบันเดาว์แลนด์เป็นที่รู้จักกันดีในดนตรีที่มีเนื้อร้องแบบเศร้าโศกหดหู่ เช่นในเพลง “"Come, heavy sleep"” (ที่มาของเพลง “"Nocturnal"” โดยเบนจามิน บริตเตน), “"Come Again"”, “"I Saw My Lady Weepe"” และ “"In darkness let me dwell"” แต่ดนตรีที่ใช้เครื่องดนตรีล้วนได้รับการฟื้นฟูอย่างขนานใหญ่ และเป็นที่มาของดนตรีกีตาร์คลาสสิกระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20
นกกระเรียนออสเตรเลีย

นกกระเรียนออสเตรเลีย หรือ บรอลกา () เป็นนกในวงศ์นกกระเรียน ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยอยู่ในทางตะวันออกของประเทศออสเตรเลีย และเป็นสัญลักษณ์ของรัฐควีนส์แลนด์

นกได้รับการจำแนกครั้งแรกโดยนักธรรมชาติวิทยา จอร์จ เพอร์รี (George Perry) ในปี ค.ศ. 1810 นกกระเรียนออสเตรเลียถูกจำแนกผิดพลาดไปอยู่ในสกุล "Ardea" ที่รวมถึงนกกระสาและนกกระยาง ทั้งที่จริงแล้วมันเป็นสมาชิกของอันดับ Gruiformes ซึ่งมีสมาชิกเป็นนกกวักและนกกระเรียนและเป็นสมาชิกของสกุล สหภาพวิหควิทยาหลวงแห่งออสเตรเลีย (Royal Australasian Ornithologists Union) ทำให้ชื่อ "Brolga" จากภาษา Gamilaraay - "burralga" ซึ่งกลายเป็นชื่อทางการของนกชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1926

นกกระเรียนออสเตรเลีย นกกระเรียนไทย และ นกกระเรียนคอขาวถูกมองว่าเป็นกลุ่มธรรมชาติที่สร้างขึ้นมาบนพื้นฐานของความคล้ายคลึงกันในเสียงร้องในปี ค.ศ. 1976 ซึ่งได้รับการยืนยันเพิ่มเติมโดยการศึกษาระดับโมเลกุลของดีเอ็นเอ แต่มันยังไม่ชัดเจนนักที่นกสองในสามชนิดเป็นญาติใกล้ชิดกัน

นกกระเรียนออสเตรเลียที่โตเต้มที่มีสีเทาถึงเงิน-เทา สูง 0.7–1.3 ม. ช่วงปีกกว้าง 1.7–2.4 ม. มีแถบแดงจากปากไปถึงด้านหลังของหัว ปากสีขาวเหมือนกระดูก นกวัยอ่อนไม่มีแถบสีแดง นกเพศผู้โดยเฉลี่ยหนักน้อยกว่า 7 กก. เพศเมียโดยเฉลี่ยหนักน้อยกว่า 6 กก. (13 lb) น้ำหนักจะอยู่ระหว่าง 3.7 ถึง 8.7 กก.

เป็นการง่ายที่นกกระเรียนออสเตรเลียจะสับสนกับนกกระเรียนไทย แต่นกชนิดหลังแถบแดงที่หัวจะแผ่ไปลงถึงคอ ขณะที่นกกระเรียนออสเตรเลียจะอยู่ที่หัวเท่านั้น และการกระจายพันธุ์ของนกกระเรียนไทยจำกัดอยู่เพียงสองสามแห่งในทางเหนือของออสเตรเลีย นกกระเรียนออสเตรเลียนั้นจะมีการกระจายพันธุ์กว้างกว่า

บรอลกามีการกระจายพันธุ์กว้างมากโดยเฉพาะในทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลียโดยเฉพาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ และทางใต้ไปได้ไกลถึงรัฐวิกตอเรีย นกสามารถพบได้ในเกาะนิวกินีเช่นกัน และบางครั้งพบว่าอพยพไปถึงประเทศนิวซีแลนด์และทางตอนเหนือของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย มีประชากรประมาณ 20,000 ถึง 100,000 ตัว มูลนิธิอนุรักษ์นกกระเรียนสากล (International Crane Foundation) ได้เริ่มเพาะพันธุ์นกในกรงเลี้ยงจากนก 3 คู่ที่จับได้ในปี ค.ศ. 1972 บรอลกาไม่มีการอพยพย้ายถิ่น แต่จะมีการเคลื่อนย้ายซึ่งตอบสนองตามฤดูกาลฝน
แอร์อินเดียเอกซ์เพรส เที่ยวบินที่ 812

แอร์อินเดียเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 812 เป็นเครื่องบินโบอิง 737-8HG ระหว่างเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารจากดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ไปยังมังกาลอร์ ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ตามเวลาท้องถิ่น ตัวเครื่องได้ประสบอุบัติเหตุไถลออกนอกรันเวย์ระหว่างพยายามลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติมังกาลอร์ และส่งผลให้เกิดเพลิงไหม้ โดยที่ผู้โดยสารส่วนใหญ่กำลังรัดเข็มขัดติดอยู่กับที่นั่งของตน ผู้โดยสาร 152 คน และลูกเรือ 6 คนเสียชีวิต มีผู้รอดชีวิตจำนวน 8 คน
มาร์กาเร็ต มีด

มาร์กาเร็ต มีด () (16 ธันวาคม 1901 – 15 พฤศจิกายน 1978) เป็นนักมานุษยวิทยาวัฒนธรรมชาวอเมริกัน เธอเขียนสารคดีและเป็นผู้พูดในสื่อมวลชนอยู่เสมอในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970

เธอเป็นทั้งผู้ทำให้สายตาแบบมานุษยวิทยาเป็นที่รู้จักทั่วไปในวัฒนธรรมอเมริกันและวัฒนธรรมตะวันตกสมัยใหม่ และเป็นนักวิชาการมานุษยวิทยาที่ได้การนับถือ แม้จะมีการโต้แย้งก็ตาม.
การรายงานของเธอเกี่ยวกับทัศนคติเกี่ยวกับเรื่องเพศในแปซิฟิกใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นแหล่งข้อมูลสำหรับการปฏิวัติทางเพศในทศวรรษ 1960

มีดศึกษากับ ฟรานซ์ โบแอส และ รูธ เบเนดิกต์ ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ก่อนได้รับปริญญาโทเมื่อปี 1924
มีดถูกส่งไปทำงานภาคสนามที่โพลินีเซียในปี 1925
ปี 1926 เธอเข้าทำงานกับพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกัน ที่นครนิวยอร์ก ในตำแหน่งผู้ช่วยภัณฑรารักษ์
เธอได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในปี 1929