seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระที่นั่งมังคลาภิเษกและพระที่นั่งเอกอลงกฎ

พระที่นั่งมังคลาภิเษก และ พระที่นั่งเอกอลงกฎ เป็นพระที่นั่งที่ภายในพระบวรราชวัง ที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติยศของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับพระที่นั่งคชกรรมประเวศและพระที่นั่งสนามจันทร์

ภายหลังจากการสถาปนาพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวให้มีพระเกียรติยศเสมอด้วยพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ที่ 2 นั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้ปรับปรุงและก่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ภายในพระบวรราชวังเพื่อให้สมพระเกียรติของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระองค์โปรดฯ ให้สร้างพระที่นั่งโถงคู่กันบนกำแพงแก้วหน้าท้องพระโรงบริเวณด้านเหนือ นามว่า "พระที่นั่งเอกอลงกฎ" และด้านใต้นามว่า "พระที่นั่งมังคลาภิเษก" ซึ่งเป็นนามพระมหาปราสาทครั้งกรุงศรีอยุธยา พระที่นั่งทั้ง 2 องค์นี้มีเกยสำหรับทรงพระราชยานบริเวณด้านหน้า ก่อสร้างขึ้นตามแบบพระที่นั่งดุสิดาภิรมย์ภายในพระบรมมหาราชวัง พระที่นั่งที่มีลักษณะโถงนี้ อาจจะเรียกว่า พระที่นั่งเย็น ซึ่งมีความหมายถึง พระที่นั่งโถงที่ใช้เป็นเป็นที่ประทับตากอากาศ

ปัจจุบัน พระที่นั่งมังคลาภิเษกได้รื้อลงแล้วเนื่องจากชำรุดเสียหายมาก คงเหลือเพียงพระที่นั่งเอกอลงกฎเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ระบุว่า ปัจจุบัน คงเหลือแต่พระที่นั่งมังคลาภิเษก ส่วนพระที่นั่งเอกอลงกฎนั้นได้รื้อลงแล้ว
โรงเรียนสมถวิล

โรงเรียนสมถวิล (พระโขนง) เป็นโรงเรียนเอกชนในกรุงเทพมหานคร เปิดสอนตั้งแต่ชั้นเตรียมอนุบาล ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ก่อตั้งโดย สมถวิล สังขะทรัพย์ อดีตข้าราชการครู และมีน้องสาวคือยิ่งถนอม เทียมเมธ เป็นอาจารย์ใหญ่ท่านแรก เริ่มต้นตั้งเป็นโรงเรียนอนุบาล ภายในซอยสุขุมวิท 42 (กล้วยน้ำไท) เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2489 ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 ย้ายที่ตั้งมาอยู่ริมถนนสุขุมวิท ระหว่างซอยสุขุมวิท 67 กับซอยสุขุมวิท 69 (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งสำนักงานบริษัท ไทซินอุตสาหกรรม จำกัด ผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ภาชนะบรรจุน้ำดื่มหลายชนิด) เปิดสอนระดับอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ต่อมาขยายถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 และมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อนจะย้ายที่ตั้งอีกครั้งมาอยู่ภายในซอยสุขุมวิท 62/1 เมื่อปี พ.ศ. 2533 และในปี พ.ศ. 2554 ขยายการสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
เรือใบ (แก้ความกำกวม)

เรือใบ อาจหมายถึง
มาดากัสการ์ (ภาพยนตร์)

มาดากัสการ์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชันของ Dreamwork ซึ่งออกฉายเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 และได้ทำการถ่ายทอดในสวนสัตว์เซนทรัลปาร์คในนิวยอร์กอีกด้วย

อเล็กซ์ (พากย์โดย เบน สติลเลอร์) สิงโตเจ้าป่า และเป็นดาราประจำสวนสัตว์ในนครนิวยอร์กแห่งนี้ มีเพื่อนซี้คือมาร์ตี้ (พากย์โดย คริส ร็อค) ม้าลายเป็นทั้งช่างฝันและผจญภัยนอกโลก เมลเมน (พากย์โดย เดวิด ชวิมเมอร์) ยีราฟที่ถูกส่งตัวมาอยู่ที่เซ็ลทรัลพาร์คในนิวยอร์กตั้งแต่ยังเด็กๆและคิดว่าตัวเองเป็นพวกรอบรู้ไปหมดทุกอย่าง และ กลอเรีย (พากย์โดย เจดา พิงเก็ท สมิธ) ฮิปโปโปเตมัสสาว ที่เกิดในสวนสัตว์นี้ โดยมีแก็งค์แพนกวินคอยตรวจสอบและช่วยเหลือ ตกกลางคืน มาร์ตกก็หนีออกจากสวนสัตว์ ทุกคนตกใจเห็นมาร์ตี้ม้าลายนหายตัวไปจากสวนสัตว์ แต่ทว่าจะหาเจอ จนทุกคนหามาร์ตี้ มาร์ตี้ได้ไปสถานที่สำคัญในนครนิวยอร์ก และมาร์ตี้ได้ไปสถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล พวกเขาได้ไปช่วยเหลือมาร์ตี้ จนพวกตำรวจได้ยิงใส่ปาลูกดอก และได้มีแก็งค์เพนกวินได้ขับเรือส่งสินค้า พอขับเรือเมื่อไหร่ เรือจะเอียนไปเอียนมา จนที่ขังสัตว์ตกไปในทะเลและล่องลอยไป อเล็กซ์พบเกาะแห่งอีกแห่งหนึ่งเป็นตัวแรก โชคดีอเล็กซ์ได้พบกับ เมลแมน กอลเรีย และ มาร์ตี้อีกครั้ง พอทั้งหมดเห็นว่าเกาะนี้เกาะอะไร จนพวกเค้าเข้าไปดูซึ่งพวกเค้าได้เห็นลิงลีเมอร์ทั้งฝูง และต้องการความช่วยเหลือจาก พระราชาลีเมอร์ที่จะปราบ วูเซล ให้ได้ อเล็กซ์หาทางที่จะกลับไปบ้านเกิดของเขา แต่มันไม่ได้ผลอะไรเลยที่เมลแมนคาบคบไฟมาเผาไว้ตอนที่เมลแมนกลัวไฟ อเล็กซ์ใช้ความดุร้ายมาขู่พวกวีเซลมาร์ตี้เล่าให้เขาฟังจนเขามีสติกลับคืนมาได้ จนอเล็กซ์ได้ไปจัดการกับพวก วูเซล และได้ทำภารกิจเสร็จในที่สุด ที่เกาะมาดากัสการ์พระราชาและพวกลีเมอร์นี้กล่าวคำอำลาพวกทั้ง 4 ที่มาเยือนเกาะแห่งนี้ รวมถึงแก๊งค์เพนกวินโบกมือกับพวกเค้าด้วย
พระที่นั่งสนามจันทร์ (พระราชวังบวรสถานมงคล)

พระที่นั่งสนามจันทร์ เป็นพระที่นั่งภายในพระบวรราชวัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ได้รื้อลงแล้ว

เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสถาปนาสมเด็จพระอนุชาธิราชขึ้นเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระราชดำริให้ปรับปรุงพระบวรราชวังหลายประการเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติยศสมเด็จพระอนุชาธิราชซึ่งมีพระเกียรติยศเสมอด้วยพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ที่ 2 พระองค์มีพระดำริให้สร้าง "พระที่นั่งสนามจันทร์" ขึ้นเช่นเดียวกันกับ พระที่นั่งสนามจันทร์ ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงสร้างขึ้นภายในพระบรมมหาราชวัง สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าพระที่นั่งองค์นี้อาจจะมีนามว่า "พระที่นั่งสำราญราชจรรยา" ซึ่งเป็นนามที่สอดคล้องกับพระที่นั่งองค์อื่น ๆ ได้แก่ พระที่นั่งศิวโมกข์พิมาน พระที่นั่งสำราญราชจรรยา และพระที่นั่งมังคลาภิเษก

พระที่นั่งสนามจันทร์ภายในพระบวรราชวังนั้น ถ่ายแบบมาจากพระที่นั่งสนามจันทร์ภายในพระบรมมหาราชวังเกือบทั้งหมด โดยมีความแตกต่างกันที่ลวดลายเขียนทอง และพื้นพระที่นั่งไม่ได้ใช้ไม้กระดานใหญ่แผ่นเดียว

พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวจะเสด็จออกพระที่นั่งสนามจันทร์เมื่อใดนั้น ไม่มีใครทราบ แต่ในระยะเวลาที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาประทับ ณ พระบวรราชวังนั้น สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์จะเสด็จมาประทับ ณ พระที่นั่งแห่งนี้เวลาขึ้นไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่พระบวรราชวัง
พระที่นั่งบวรบริวัติ

พระที่นั่งบวรบริวัติ เป็นพระที่นั่งภายในพระบวรราชวังซึ่งพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้สร้างขึ้น แต่พระองค์เสด็จสวรรคตเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดฯ ให้สร้างพระที่นั่งต่อจนเสร็จ ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ได้รื้อลงแล้ว

พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างพระที่นั่งขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่เสด็จออกประพาสฝ่ายใน แต่พระองค์เสด็จสวรรคตก่อนที่พระที่นั่งจะสร้างเสร็จ ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดฯ ให้สร้างต่อจนแล้วเสร็จ ศาลาและสวนของพระที่นั่งองค์นี้สร้างเป็นแบบจีนทั้งหมด มีบริเวณติดต่อกับพระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ซึ่งสร้างเป็นแบบตึกฝรั่ง มีประตูและกำแพงกั้นระหว่างพระที่นั่งทั้ง 2 โดยเป็นพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวที่จะทรงแบ่งบริเวณพระที่นั่งเป็นแบบจีนและแบบฝรั่งออกจากกัน

พระที่นั่งบวรบริวัติเป็นเก๋งจีนมี 2 ชั้น ยาว 5 ห้อง โดยชั้นบนนั้นมีห้องพระบรรทม 1 ห้อง และห้องที่ประทับ 1 ห้อง ส่วนชั้นล่างเป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอที่ตามเสด็จ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาประทับ ณ พระที่นั่งแห่งนี้ พระองค์ไม่โปรดฯ เนื่องจากพระที่นั่งหันหน้ารับแดดจึงร้อนมาก ดังนั้น พระองค์จึงโปรดฯ ให้สร้างพระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสขึ้น

ในสมัยกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ พระองค์เสด็จมาประทับที่ชั้นล่างของพระที่นั่งบวรบริวัติ จนกระทั่ง การก่อสร้างพระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสแล้วเสร็จ พระองค์จึงเสด็จไปประทับ ณ พระที่นั่งแห่งนั้น แต่พระที่นั่งบวรบริวัติบริเวณชั้นล่างก็ยังใช้เป็นห้องสมุดและเป็นที่เสด็จออกฝ่ายในเรื่อยมา

ภายหลังการเสด็จทิวงคตของกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้พระที่นั่งบวรบริวัติเป็นที่ประทับของพระองค์เจ้าหญิงวงจันทร์พระธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว

ต่อมา พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ใช้พระที่นั่งองค์นี้เป็นส่วนหนึ่งของกกองการสังคีต กรมศิลปากร และเมื่อปี พ.ศ. 2505 พระที่นั่งองค์นี้ก็ถูกรื้อลง เนื่องจากอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก
พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส

พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส เป็นพระที่นั่งภายในพระราชวังบวรสถานมงคลที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรดให้สร้างขึ้น แต่เสด็จสวรรคตก่อน กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญสร้างต่อจนสำเร็จ ปัจจุบัน ได้รื้อลงแล้ว

หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่๔ เสด็จประทับที่พระที่นั่งบวรบริวัติ แล้วพระองค์ไม่โปรดเนื่องจากพระที่นั่งหันหน้ารับแดดทำให้ร้อนมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งองค์ใหม่ต่อไปข้างเหนือชิดกับบริเวณกำแพงพระราชวัง โดยให้พระที่นั่งหันหน้ามาทางใต้ พระราชทานนามว่า "พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส" แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตเสียก่อนที่พระที่นั่งจะสร้างเสร็จ กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญจึงทรงสร้างต่อจนแล้วเสร็จ และเสด็จมาประทับที่พระที่นั่งองค์นี้

พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสเป็นพระที่นั่ง 2 ชั้น ยาว 5 ห้อง มีลักษณะพระที่นั่งแบบฝรั่ง ชั้นบนมีห้องพระบรรทม 1 ห้อง และห้องที่ประทับ 1 ห้อง กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญได้สร้างศาลาโถงเครื่องไม้ต่อออกมาบริเวณด้านหน้าพระที่นั่ง เพื่อใช้เป็นที่ประทับสำราญพระอิริยาบถ พระที่นั่งแห่งนี้แบ่งแยกออกจากพระที่นั่งบวรบริวัติออกโดยมีกำแพงกั้น และจัดเป็นที่รโหฐาน
ผักแพว

ผักแพว หรือ ผักไผ่ () เป็นผักพื้นบ้านจำพวกพืชล้มลุกที่มีลักษณะใบเรียวยาวและมีกลิ่นแรงชนิดหนึ่ง ผักแพวเป็นผักที่อยู่ในวงศ์ Polygonaceae มีลักษณะลำต้นคล้ายต้นไผ่ มีข้อตามต้นเหมือนเป็นปล่องไผ่ มีใบยาวรี ปลายแหลมเหมือนใบไผ่ เกิดเองตามธรรมชาติตามที่ชื้นพื้นราบ ตามแอ่งน้ำต่าง ๆ นอกจากนั้นยังพบขึ้นตามป่า ตามโคนกอไผ่อีกด้วย มีอายุเพียงปีเดียว กินยอด กินใบได้ตลอดลำต้น เพราะใบอ่อน เส้นใยไม่หยาบกระด้าง ขยายพันธุ์ด้วยการชำกิ่งเท่านั้น

ผักแพวนิยมกินเป็นผักแกล้มอาหารรสจัดทุกชนิด ถือเป็นผักชนิดสำคัญของอาหารอีสาน อาหารเหนือและอาหารเวียดนาม ผักแพวมีรสชาติเฉพาะตัว มีกลิ่นหอม มีรสร้อนแรง กินมาก ๆ จะรู้สึกว่ามีรสปร่าในปาก นิยมนำไปคลุกเป็นเครื่องปรุงสด อาหารประเภทลาบ โดยเฉพาะก้อยกุ้งสด (กุ้งฝอย กุ้งน้ำจืด) นอกจากนี้ยังใส่แกงประเภทปลารสจัดเพื่อตัดกลิ่นคาวปลา นำมาใส่ปรุงรสอาหารประเภทหอยขม ทางภาคเหนือนิยมนำมาใส่ต้มยำ โดยเฉพาะลาบ นอกจากนั้น ผักแพวเป็นผักพื้นบ้านที่มีคุณสมบัติทางยาสมุนไพร มีรสเผ็ดร้อน จึงมีสรรพคุณในการขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ มีฟอสฟอรัสสูง มีวิตามินเอสูงมาก นอกจากนี้ยังมีแคลเซียมและวิตามินซีอีกด้วย
แบดเทสต์ (วงดนตรี)

แบดเทสต์ () วงดนตรีร็อกที่ถือกำเนิดขึ้นมาในช่วงงานแฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 2 โดยออกภายใต้สังกัด มิสซิงลิงก์ ดังจากเพลง"หมู" /ปี2013พวกเขากลับมารวมตัวกันอีกครั้ง กับมินิอัลบั้ม"เยี่ยมเข้" /และหลังคริสมาส 2015 ทางวงเกิดไอเดียพัฒนาแนวเพลงของวง และยังคงสร้างสรรค์งานดนตรีออกมา

Theerapong "Thee" Poonpermclay/
Songkran "Kook" Moungtuek/ 
Surachai "Ae" Moungtuek/
/past member Narathip Thungkaseranee:Bass

https://www.facebook.com/Badtaste-Band-325363444268800/?fref=photohttps://www.facebook.com/Badtaste-Band-325363444268800/?fref=photo
คิวตี้

คิวตี้ () กลุ่มศิลปินหญิง แนวเพลงฮิปฮอปผสมอาร์แอนด์บี ชาวไทย

คิวตี้ () กลุ่มศิลปินหญิง แนวฮิปฮอปผสมกลิ่นอายอาร์แอนด์บี สัญชาติไทย เปิดตัวด้วยอัลบั้มแรกชื่อว่า Q'ty (พ.ศ. 2549) ประกอบด้วย เอมิ - กันยารัตน์ เหรียญเจริญสุข สาวหมวย หุ่นดี มีความรับผิดชอบสูง และเป็นสมองของวง
มิกกี้ - Micky Nowacki สาวลูกครึ่งหน้าฝรั่ง แต่งตัวเซ็กซี่ สั้นๆ แบบสีสันไม่ฉูดฉาด และเพิร์ส-สิริส ช่วยผสานเสียง ภายใต้สังกัดก้านคอคลับ ที่ดูแลการผลิตโดย โจอี้ บอย ต่อมาใน พ.ศ. 2550 เพิร์ส - สิริส คงจรูญ ได้ออกจากวง คิวตี้จึงได้ จิล - อรวรรยา วงไศล สาวผิวสีแทนหุ่นดี มาร่วมวงและออกอัลบั้ม ก้านคอคลับ 2 ภายใต้สังกัดก้านคอคลับ เช่นเดิม

คิวตี้ มีสมาชิก ทั้งหมด 3 คน โดยใน พ.ศ. 2550 จิล อรวรรยา ได้เข้ามาผสานเสียงแทน เพิร์ส สิริส
วีนัส บัตเตอร์ฟลาย

วีนัส บัตเตอร์ฟลาย (Venus Butterfly) กลุ่มศิลปินหญิงล้วนซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 5 คน คือ โหน่ง, เหน่ง, เคธี่, ตาล และอ๋อม Venus Butterfly คือชื่อวงดนตรีหญิงล้วนที่เล่นเพลงร็อก มีจุดกำเนิดเมื่อแปดปีก่อน เมื่อ 'โหน่ง – พิมพ์ลักษณ์ กมลเพชร' ได้รับเชิญให้ขึ้นไปร้องเพลงในงานการกุศลที่มหาวิทยาลัยซึ่งเธอศึกษาอยู่จัดขึ้น ด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากขึ้นไปครวญเพลงคลอดนตรีตามลำพัง เธอจึงเอ่ยปากชวน 'เคที่ – คทรีนา กลอส' เพื่อนสนิทให้ขึ้นไปแจมด้วยกัน และความรู้สึกสนุกก็ลากไกลไปถึงระดับที่ต้องการจะฟอร์มวงดนตรีหญิงล้วนขึ้นไปแสดงบนเวทีเลยทีเดียว
ฮันบก

ฮันบกเป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติเกาหลีมาเป็นเวลานานมาแล้ว ความงามและความอ่อนช้อยของวัฒนธรรมเกาหลีจะถูกถ่ายทอดออกมาผ่านทางภาพถ่ายของสุภาพสตรีในเครื่องแต่งกายฮันบกนี้

ก่อนที่วัฒนธรรมการแต่งกายแบบตะวันตกจะได้เข้ามาในเกาหลีเมื่อร้อยปีมาแล้วนั้น หญิงชาวเกาหลีจะสวมชุดฮันบกเป็นปกติทุกวัน ส่วนสุภาพบุรุษจะสวมชอโกรี (เสื้อนอกแบบเกาหลี) และพาจิ (กางเกงขายาว) ในขณะที่สุภาพสตรีสวมชอกอรีและชีมา (กระโปรง) ในปัจจุบันชุดประจำชาติฮันบก จะใช้สวมเฉพาะในโอกาสพิเศษต่าง ๆ เช่น งานมงคลสมรส วันซอลลัล (วันขึ้นปีใหม่ตามจันทรคติ) หรือวันชูซก (วันขอบคุณพระเจ้า)
ฮันบก ของผู้หญิงประกอบด้วย กระโปรงพันรอบตัว เรียกว่า “ชิมา” และเสื้อ “ชอกอรี” ซึ่งคล้ายเสื้อแจ็คเก็ตฮันบกของผู้ชายประกอบด้วยชอกอริเช่นกัน แต่สั้นกว่าของผู้หญิง และมีกางเกงเรียกว่า “บาจิ” ทั้งชุดของผู้หญิงและผู้ชายสวมคลุมทับด้วยเสื้อคลุมยาวเรียกว่า “ตุรุมากิ”

ชุดฮันบก ของสตรีในเกาหลีเหนือนั้น ชุดจะเป็นสีเดียวกันทั้งชุด ทั้งท่อนบน และท่อนล่าง ปกเสื้อจะมีขนาดเล็กกว่า คอลึกกว่า ชุดฮันบกในเกาหลีใต้ ส่วนชุดฮันบกของบุรุษนั้นในงานพิธีการต่าง ๆ จะใส่ชุดสูทสากลแทน
ออตตาวา

เมืองออตตาวา () เป็นเมืองหลวงของแคนาดาซึ่งเจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความปลอดภัยและด้วยความสวยงามของออตตาวา ทำให้นักท่องเที่ยวประทับใจกับสถานที่ทางประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑ์ สวนสาธารณะ ซึ่งมีอยู่มากมายทั่วทั้งเมือง อีกทั้งยังตื่นตาตื่นใจไปกับความบันเทิงหลากหลายรูปแบบในเวลากลางคืน

จากการล่องเรือในแม่น้ำออตตาวาช่วงหน้าร้อนไปถึงการเล่นสเกตน้ำแข็งที่คลองรีโด ในช่วงฤดูหนาว ทำให้ออตตาวาเป็นเมืองที่มีกิจกรรมให้ทำตลอดทุกฤดู อีกทั้งยังเป็นเมืองที่มีชีวิตชีวา ปลอดภัย และมีประเพณีต่างๆ สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ อนุสาวรีย์ และสวนสาธารณะให้เที่ยวชมเป็นจำนวนมาก
บายาโดลิด

บายาโดลิด () เป็นเมืองอุตสาหกรรมในที่ราบภาคกลางค่อนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปีซวยร์กา ซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำดวยโร ในเขตทำไวน์ที่ชื่อว่ารีเบราเดลดวยโร (Ribera del Duero) โดยมีฐานะเป็นเมืองหลักของทั้งจังหวัดบายาโดลิดและแคว้นกัสติยา-เลออน

ต้นกำเนิดของชื่อเมืองที่เป็นไปได้ประการหนึ่งคือคำในภาษาละตินว่า วาลลิส (VALLIS) หมายถึง "หุบเขา" กับคำในภาษาเคลติกว่า โตลีตุม (TOLITUM) หมายถึง "ที่บรรจบของสายน้ำ" หรือ "เมืองในเมฆ" นอกจากนี้ ชื่อเมืองนี้ยังเชื่อมโยงกับชื่อภาษาอาหรับของเมือง بلد الوليد (ออกเสียงว่า บะละดัลวะลีด) หมายถึง "เมืองของวะลีด" โดยอัลวะลีดที่ 1 (Al-Walid I, 668 - 715) เป็นชื่อกาหลิบแห่งราชวงศ์อุไมยัดซึ่งเป็นผู้ปกครองอัลอันดะลุส (สเปนสมัยมุสลิมมีอำนาจ) ระหว่างปี ค.ศ. 705 - 715

อีกประการหนึ่ง เมืองนี้มีชื่อเล่นที่นิยมเรียกว่า "ปูเซลา (Pucela)" รากศัพท์ของชื่อนี้ยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่อาจจะมาจากคำที่ใช้เรียกอัศวินกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่ติดตาม "คัวนา เด อาร์โก"

ปลาเป็นอาหารที่นิยมรับประทานกันทั่วไป แม้ว่าจะเมืองนี้จะอยู่ลึกเข้ามาในแผ่นดินก็ตาม ปลาหลายชนิด เช่น ปลาเรดบรีม ปลาเฮก ปลาค็อด ซึ่งจับมาจากทะเลกันตาเบรียเป็นส่วนประกอบหนึ่งในอาหารของชาวบายาโดลิด มีการรับประทานขากบอีกด้วย ทั้งในตัวเมืองและบริเวณอื่น ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน นอกจากนี้ บายาโดลิดยังมีเห็ดป่าหลากชนิด รวมทั้งหน่อไม้ฝรั่ง ใบเอนไดฟ์ และถั่วต่าง ๆ (เช่น ถั่วขาว ถั่วเลนทิล) ส่วนลูกสนก็นิยมนำปรุงอาหารประเภทสตูว์ ขนมอบต่าง ๆ จากเมืองบายาโดลิดก็เป็นที่รู้จักกันดีเช่นกัน โดยเฉพาะขนมเพสทรีของ St. Mary's รวมทั้งสปันจ์เค้ก ไพน์นัตบอล และครีมทอดของ St. Claire's
วิทยาการลำดับเวลา

วิทยาการลำดับเวลา () เป็นวิทยาศาสตร์ว่าด้วยการบ่งบอกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามเวลา เป็นการจัดลำดับเหตุการณ์จากเก่าแก่ที่สุดไปยังเวลาปัจจุบัน หรือในทางกลับกัน โดยเฉพาะที่เกี่ยวการแสดงลำดับเวลาเชิงเรขนิเทศ เช่น "เส้นทางเวลา" (timeline) ซึ่งภาษาไทยนิยมใช้ว่า "ลำดับเวลา"

คำคล้ายในภาษาอังกฤษที่ว่า "chronometry" ซึ่งเกี่ยวกับการรักษาเวลานั้นเกี่ยวข้องกับสาขาวิชาฟิสิกส์ ส่วนลับดับเวลาวิทยาจะเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์

วิทยาการลำดับเวลาอาจเป็นได้ทั้งในเชิงสัมพัทธ์ เช่นบ่งบอกเวลาของเหตุการณ์ในลักษณะเชิงสัมพันธ์กันก็ได้ หรืออาจบ่งบอกลักษณะเป็นเชิงสัมบูรณ์ก็ได้ เช่นบ่งบอกวันเวลาในลำดับของยุคในประวัติศาสตร์ที่ตายตัวลงไป ในกรณีนี้ วันที่ที่บ่งชี้ก็จะเป็นเหตุการณ์ได้ในตัวของมันเอง ความแตกต่างที่ทับซ้อนและไม่ชัดในส่วนนี้มีอยู่ว่า ลำดับเวลาสัมบูรณ์เป็นการรวมเหตุการณ์ที่เป็นสื่งที่เรียกว่า "วันที่" ซึ่งเป็นเหตุการณ์ทั่วไปที่ตกอยู่ในช่วงของลำดับเวลาสัมบูรณ์เวลาหนึ่ง เช่น "วันนี้ในอดีต" นอกจากนี้ความคลุมเครือยังอาจเกิดจากการเลือกใช้ปฏิทินที่แตกต่างกัน เช่นความสับสนจากการใช้ปฏิทินจูเลียนและปฏิทินเกรกอเรียน ในปฏิทินไทยก็มีสับสนในช่วงการประกาศวันขึ้นปีใหม่ เช่นก่อนปี พ.ศ. 2482 วันเปลี่ยนจุลศักราช รัตนโกสินทรศก หรือพุทธศักราชใช้วันที่ 1 เมษายน แต่ในปี พ.ศ. 2482 เปลี่ยนมาใช้วันที่ 1 มกราคม ช่วงระหว่างวันที่ 1 มกราคม - วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 จึงอาจเกิดการใช้ที่คลาดเคลื่อนได้

ลำดับพระมหากษัตริย์ไทย เป็นตัวอย่างของลำดับเวลาวิทยาเชิงสัมพัทธ์และ "วันนี้ในอดีต" ในวิกิพีเดีย เป็นตัวอย่างของลำดับเวลาวิทยาเชิงสัมบูรณ์
ปฐมเทศนา

ปฐมเทศนา (อ่านได้หลายอย่าง คือ "ปะ-ถม-มะ-เท-สะ-นา", "ปะ-ถม-มะ-เทด-สะ-หนา", "ปะ-ถม-เทด-สะ-หนา") แปลว่า การแสดงธรรมครั้งแรก เป็นคำเรียกเทศน์กัณฑ์แรกของพระพุทธเจ้าที่ทรงแสดงแก่พระปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 คือ โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และ อัสสชิ ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี เมื่อวันเพ็ญกลางเดือน 8 (วันอาสาฬหบูชา)

ปฐมเทศนา มีชื่อว่า ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร เรียกสั้นๆ ว่า ธรรมจักร ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงเรื่อง อริยสัจ 4 ได้แก่ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้นั่นเอง
อิรวดี

อิรวดี หรือ เอราวดี อาจหมายถึง
ปัญจวัคคีย์

ปัญจวัคคีย์ คือ กลุ่มนักบวชที่ตั้งขึ้นมา เป็นนักบวชที่ปรากฏอยู่ในศาสนาพุทธในฐานะภิกษุชุดแรกที่เข้ามาบวชเป็นสาวก มีทั้งหมด 5 รูป ได้แก่ โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ

แต่เดิมปัญจวัคคีย์เป็นนักบวชที่ออกบวชติดตามปรนนิบัติพระพุทธเจ้าตั้งแต่เสด็จออกผนวชใหม่ ๆ ทั้งหมดเป็นชาวกรุงกบิลพัสดุ์ เป็นกลุ่มบุคคลที่ได้ฟังปฐมเทศนาเป็นรุ่นแรก ได้เป็นภิกษุรุ่นแรกและได้เป็นพระอรหันต์รุ่นแรกในพระพุทธศาสนา

เฉพาะโกณฑัญญะเป็นผู้เคยทำนายลักษณะพระพุทธเจ้าตั้งแต่ตอนประสูติใหม่ ส่วนอีก 4 ท่าน เป็นบุตรของพราหมณ์ที่ทำนายลักษณะของพระพุทธเจ้าร่วมกับโกณฑัญญะ เพราะมีความเชื่อว่าเจ้าชายสิทธัตถะจะต้องได้เป็นพระพุทธเจ้าจึงได้ออกบวชตาม

ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 พระพุทธองค์ได้แสดงปฐมเทศนาคือธัมมจักกัปปวัตตนสูตร โกณฑัญญะก็ได้ดวงตาเห็นธรรม บรรลุโสดาบัน โกณฑัญญะได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะในด้านรัตตัญญู เรียกว่า มีราตรีนาน คือเป็นผู้รู้ธรรมก่อนใคร และได้บวชก่อนผู้อื่นในพระพุทธศานา จากนั้นพระพุทธองค์ทรงประทาน ปกิณณกเทศนา สั่งสอนที่เหลืออีก 4 ท่าน ให้บรรลุโสดาบันแล้วประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทาให้
ในวันแรม 5 ค่ำ เดือน 8 พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมเทศนาอนัตตลักขณสูตร ซึ่งมีใจความดังนี้

ขณะสดับพระธรรมเทศนา พระภิกษุปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 ส่งจิตไปตามกระแสพระธรรมเทศนา จิตก็หลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง ไม่ยึดมั่น ถือมั่นด้วยอุปาทาน สามารถละสังโยชน์ครบ 10 ประการ ได้บรรลุพระนิพพานเป็นพระอรหันต์พร้อมกันทั้ง 5 รูป
ดาบส

ดาบส แปลว่า "ผู้บำเพ็ญตบะคือเผากิเลส, ผู้บำเพ็ญพรตเพื่อเผากิเลส" ได้แก่ ฤษี ถ้าเป็นสตรี ใช้ว่า ดาบสินี

ดาบส ทั่วไปใช้หมายถึงนักบวชหรือนักพรตนอกพระพุทธศาสนาที่ออกบวชแล้วบำเพ็ญตบะในรูปแบบต่างๆ ตามลัทธินิยมในสมัยนั้น เช่นทรมาน ลงโทษตนเอง เพื่อฝึกฝนควบคุมตนเองจนบรรลุถึงความสำเร็จคือสามารถมีอำนาจเหนือจิตใจตนเองได้ บางพวกบำเพ็ญตบะจนได้ฌานและมีฤทธิ์มากสามารถแสดงฤทธิ์ได้ต่างๆ จนเข้าใจผิดคิดว่าตนเองได้บรรลุคุณธรรมสูงสุดแล้วจึงไม่พยายามทำความเพียรเพื่อบรรลุธรรมให้สูงขึ้นไปอีก

แม้พระพุทธเจ้าก่อนที่จได้ตรัสรู้ก็เคยอยู่กับดาบสสองท่าน คือ "อาฬารดาบส" กับ "อุทกดาบส" จนได้บรรลุฌาน 8 ซึ่งเป็นฌานขั้นสูงสุดและหมดภูมิของอาจารย์ทั้งสอง
ตบะ

ตบะ แปลว่า "ความเพียรอันเป็นเครื่องเผาผลาญกิเลส"

ตบะ ในที่ทั่วไปหมายถึงการบำเพ็ญเพียรเพื่อให้กิเลสเบาบางหดเหี้ยนหมดไป ด้วยการทำพิธีกรรม หรือด้วยการทรมานกายแบบต่างๆ เช่นบูชาไฟ ยืนขาเดียว ทาตัวด้วยฝุ่น เป็นต้น เรียกว่าบำเพ็ญตบะ เรียกผู้บำเพ็ญตบะว่า ดาบส ซึ่งแปลว่า "ผู้บำเพ็ญตบะคือเผาผลาญกิเลส"

ตบะ ในพระพุทธศาสนาใช้หมายถึงธรรมต่างๆ ที่มุ่งกำจัดเผาผลาญอกุศลวิตก (ความตรึกที่เป็นบาปอกุศล)เป็นหลัก เช่น ปธาน (ความเพียร) ขันติ (ความอดทน) ศีล (การรักษากายวาจา) อุโบสถกรรม (การรักษาอุโบสถศีล) การเล่าเรียนปริยัติ การถือธุดงค์ การบำเพ็ญสมณธรรม และเรียกการประพฤติปฏิบัติธรรมเหล่านี้ว่า บำเพ็ญตบะ เช่นกัน
อุโบสถกรรม

อุโบสถกรรม (อ่านว่า อุโบสดถะกำ) "แปลว่าการทำอุโบสถ"

อุโบสถกรรม หมายถึงการสวดพระปาติโมกข์ทุกกึ่งเดิอนของพระสงฆ์ คือพระวินัยกำหนดไว้ว่าพระสงฆ์จะต้องทำสังฆกรรมสวดพระปาติโมกข์ที่โบสถ์ทุกวันขึ้นและแรม 15 ค่ำ หรือแรม 14 ค่ำในเดือนขาด เรียกการไปทำสังฆกรรมนั้นว่า ลงอุโบสถ

อุโบสถกรรม ถ้ามีภิกษุครบองค์สงฆ์คือ 4 รูปขึ้นไปทำร่วมกันโดยสวดพระปาติโมกข์ เรียกว่า สังฆอุโบสถ ถ้ามีไม่ครบ 4 คือมี 2 หรือ 3 รูปทำโดยไม่ต้องสวดพระปาติโมกข์ เป็นแต่บอกความบริสุทธิ์แก่กันและกัน เรียกว่า คณอุโบสถ หรือ ปาริสุทธิอุโบสถ ถ้ามีเพียงรูปเดียวทำโดยการกำหนดใจว่าเป็นวันอุโบสถ เรียกว่า อธิษฐานอุโบสถ หรือ ปุคคลอุโบสถ
อธิษฐานอุโบสถ

อธิษฐานอุโบสถ หมายถึงอุโบสถที่ทำด้วยการอธิษฐาน

อธิษฐานอุโบสถ ใช้เรียกการทำอุโบสถของภิกษุรูปเดียว กล่าวคือในกรณีปกติจะรวมกันทำอุโบสถร่วมกันเป็นสังฆกรรม แต่ในกรณีที่ในวัดมีภิกษุรูปเดียว และไม่มีภิกษุอื่นมาร่วมทำอุโบสถให้ครบองค์สงฆ์ด้วย เมื่อรอจนหมดเวลาแล้ว ทรงอนุญาตให้ภิกษุนั้น้ทำอุโบสถรูปเดียวได้ โดยการอธิษฐานว่า

อธิษฐานอุโบสถ ที่ทำเช่นนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ปุคคลอุโบสถ
พระอินทรรักษา (เสม)

พระอินทรรักษา (เสม) พระภัสดา (สามี) ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ กรมพระยาเทพสุดาวดี (พระพี่นางของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) มีนามเดิมว่า เสม เป็นบุตรชายคนโตของ พระยากลาโหมราชเสนา (สาย) อธิบดีกรมกลาโหมฝ่ายกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) ของเจ้าฟ้าเพชร พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าเสือ แห่งกรุงศรีอยุธยา

พระอินทรรักษา ได้รับราชการเป็นเจ้ากรมตำรวจใหญ่ซ้าย ขุนนางในกรมพระราชวังบวรมหาเสนาพิทักษ์ของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) พระราชโอรสองค์ใหญ่ของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
ปัจจุธรณ์

ปัจจุธรณ์ แปลว่า" ถอนคืน, การถอนคืน" ใช้คู่กับคำว่า อธิษฐาน ที่แปลว่า "การตั้งใจไว้, การผูกใจไว้"

ปัจจุธรณ์ เป็นภาษาพระวินัย คือมีธรรมเนียมว่า เมื่อพระภิกษุได้ผ้าใหม่มา ตั้งใจจะใช้สอยเป็นผ้าชนิดใด เช่น เป็นสบง เป็นจีวร เป็นต้น ก็อธิษฐานตั้งใจกำหนดให้เป็นผ้าชนิดนั้นแล้วใช้สอย เมื่อต้องการจะเลิกใช้หรือเปลี่ยนใหม่ก็ต้องเลิกด้วยการถอนคืนอธิษฐานผ้านั้นมิให้เป็นผ้าครองตนก่อน เรียกการถอนคืนเช่นนั้นว่า ปัจจุธรณ์

ปัจจุธรณ์ มีคำสำหรับกล่าวถอนตามพระวินัยโดยเฉพาะ เมื่อกล่าวถอนแล้วผ้านั้นก็หมดสภาพจากการเป็นผ้าอธิษฐานหรือผ้าครอง และต้องอธิษฐานผืนอื่นใช้แทนต่อไป
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์

สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ พระนามเดิม ทองอิน (28 มีนาคม พ.ศ. 2289 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2349) เป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขพระองค์สุดท้าย ดำรงพระยศในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข มีพระนามเดิมว่าทองอิน เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี และพระอินทรรักษา (เสม) ประสูติเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 5 ตรงกับวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2289 มีพระอนุชาและพระขนิษฐา คือ
นอกจากนี้ พระองค์ยัง มีพระอนุชาต่างมารดา ชื่อ พระองค์เจ้าขุนเณร พระองค์เจ้าขุนเณรผู้นี้เป็นนักรบคู่ใจของพระองค์ในการทำศึกตลอดมา พระองค์ผนวช 2 ครั้ง ครั้งแรกในสมัยกรุงศรีอยุธยา และผนวชอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2335 ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

พระองค์ทรงเริ่มรับราชการในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นที่"หลวงฤทธิ์นายเวร" จนกระทั่ง พ.ศ. 2323 ได้เลื่อนเป็น"พระยาสุริยอภัย" ผู้สำเร็จราชการเมืองนครราชสีมา เป็นกำลังสำคัญในการปราบปรามจลาจลในช่วงปลายรัชกาล เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนาราชวงศ์จักรีในปี พ.ศ. 2325 โปรดให้สถาปนาพระองค์เป็น"สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอนุรักษ์เทเวศร์" พระราชทานเครื่องสูง 3 ชั้น คันประดับมุก และเรือดั้งแห่คู่ 1 เป็นเครื่องประดับพระเกียรติยศโดยความชอบยิ่งกว่าพระราชภาคิไนยพระองค์อื่น ตั้งวังอยู่ที่สวนลิ้นจี่ ในเมืองเดิมฟากตะวันตกริมคลองบางกอกน้อย

หลังเสร็จสงครามเก้าทัพแล้ว ทรงได้รับเลื่อนขึ้นเป็น"กรมพระอนุรักษ์เทเวศร์" ดำรงพระเกียรติยศในที่"กรมพระราชวังบวรสถานภิมุข" รับพระบัญชาตามแบบกรมพระราชวังหลังแต่ก่อนมา

กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ทรงพระประชวรมาตั้งแต่เดือน 10 และเสด็จทิวงคตเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือนอ้าย เวลาบ่าย 4 โมง ตรงกับวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2349 สิริพระชนมายุ 61 พรรษา

ถึงวันเสาร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 6 ตรงกับวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2350 จึงเชิญพระศพเข้าสู่พระเมรุท้องสนามหลวง มีการมหรสพสมโภช 3 วัน แล้วจึงพระราชทานเพลิงศพในวันจันทร์ ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 6 ตรงกับวันที่ 18 พฤษภาคม ในการนี้จักรพรรดิซา ล็อง ได้จัดของเข้ามาสดับปกรณ์ด้วย พระอัฐิของพระองค์ถูกนำไปประดิษฐานที่หอพระนาก วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ส่วนพระสรีรางคารถูกอัญเชิญไปประดิษฐาน ณ ผ้าทิพย์ฐานพระประธานภายในอุโบสถ วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร

สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าครอกทองอยู่ (อาจเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) มีพระโอรสและพระธิดารวม 6 พระองค์ ได้รับการยกฐานันดรศักดิ์เป็นพระองค์เจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบัญญัติให้ใช้คำนำหน้าพระนามว่า "พระสัมพันธวงศ์เธอ " คือ

นอกจากนี้ พระองค์ยังมีพระโอรสและพระธิดาที่ประสูติแต่หม่อมห้าม เป็นหม่อมเจ้าชาย 13 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 16 พระองค์ คือ

ในบรรดาหม่อมห้ามของพระองค์ ปรากฏนามอยู่ท่านหนึ่งคือ หม่อมบุนนาค

ราชสกุลในกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขมี 2 ราชสกุลคือ ปาลกะวงศ์ และ เสนีวงศ์ หม่อมเจ้าพระองค์อื่นที่มิใช่สายพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ จะใช้ราชสกุลปาลกะวงศ์
ขนมครก

ขนมครก เป็นขนมไทยโบราณชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งน้ำตาลและกะทิ แล้วเทลงบนเตาหลุม เวลาจะรับประทานต้องแคะออกมา เป็นแผ่นวงกลม แล้วมักวางประกบกันตอนรับประทาน เป็นขนมของไทยที่มีมาตั้งแต่โบราณ นอกจากนี้ยังพบในพม่า ลาว และอินโดนีเซีย โดยชาวอินโดนีเซียเรียกว่าเซอราบี (serabi)

มีหลักฐานว่าขนมครกเป็นที่นิยมแพร่หลายมาตั้งแต่สมัยอยุธยา มีการทำเตาขนมครกขายตั้งแต่ยุคนั้น
ขนมครกแต่เดิมใช้ข้าวเจ้าแช่น้ำ โม่รวมกับหางกะทิ ข้าวสวย และมะพร้าวทึนทึกขูดฝอย ผสมเกลือเล็กน้อยใช้เป็นตัวขนม ส่วนหน้าของขนมครกเป็นหัวกะทิ ขนมครกชาววังจะมีการดัดแปลงหน้าขนมครกให้แปลกไปอีก เช่น หน้ากุ้ง (แบบเดียวกับข้าวเหนียวหน้ากุ้ง) หน้าไข่ หน้าหมู (แบบเดียวกับไส้ปั้นสิบ)
หน้าเผือก หน้าข้าวโพด หน้าต้นหอม

เป็นขนมเก่าแก่ของชาวมอญ ปัจจุบันเหลือที่ชุมชนมอญตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีเพียงแห่งเดียว ใช้ข้าวเหนียวดิบแช่น้ำจนชุ่มมาละเลงในเบ้าขนมครก ไส้เป็นมะพร้าวทึนทึกขูด น้ำตาลทรายและงาคั่ว เคล้าให้เข้ากัน
เป็นขนมครกที่เทแป้งลงในเบ้าให้ติดๆกัน และมีหน้าหยอด หลากหลาย เช่น เผือก มัน ฝอยทอง ฯลฯ เวลาสุกจะร่อนออกมา แล้วจึงตัดแบ่งออกรับประทาน