seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ตำบลปล้อง

"ตำบลปล้อง" () เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันมีทั้งส่วนที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปล้องและเทศบาลตำบลบ้านปล้อง มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หลายแห่ง เช่น พระธาตุจอมทอง วัดปงสนุก วัดดอนแก้ว วัดดอนแท่น เป็นต้น

ในช่วงปี พ.ศ. 2539 ยังมีการเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆ หนึ่งในนั้นมีการเสนอให้แยกตำบลปล้อง ตำบลแม่ลอย ตำบลศรีดอนชัย และตำบลเชียงเคี่ยน ออกจากอำเภอเทิง เพื่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอปล้อง ประชาชนในตำบลปล้องเป็นชาวจังหวัดแพร่ จังหวัดลำปาง และจังหวัดเชียงใหม่ ได้พากันมาตั้งบ้านเรือนและได้มีการสร้างพระธาตุจอมทองขึ้น เพื่อเป็นที่สักการบูชาและเป็นที่รวมจิตใจของชาวตำบลในปี พ.ศ. 2517

อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเทิง ประมาณ 12 กม. อยู่ห่างจาก จังหวัดเชียงราย 52 กม. มีแม่น้ำปล้อง และร่องผักหนาม ไหลผ่านเขตตำบลปล้อง

ตำบลปล้องแบ่งพื้นที่เป็น 12 หมู่บ้าน
พื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าชุมชน ต.ปล้อง และพื้นที่ป่าเฉลิมพระเกียรติของโรงเรียนปล้องตลาด
แม่น้ำสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำปล้อง ร่องผักหนาม

จังหวัดเชียงราย การเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆในช่วงปี พ.ศ. 2539-ปัจจุบัน

http://www.plongwittayakhom.ac.th/
http://wikimapia.org/10936327/th/ตำบลปล้อง
http://www.hotsia.com/tumbon/570403.shtml
จักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่

สมเด็จพระจักรพรรดินี้เสี้ยวเจี๋ยสู้ แห่งราชวงศ์หมิง (, พ.ศ. 1522-1528) เป็นฮองเฮาใน จักรพรรดิเจียจิ้ง จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
พระเจ้าโจวคัง

พระเจ้าโจวคัง () เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของจีนในราชวงศ์โจว และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวเฉิง ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 1020 – 996 ปีก่อนคริสตกาล

พระเจ้าโจวคัง ได้ทรงตามรอยนโยบายของพระราชบิดาพระเจ้าโจวเฉิง และทรงขยายอาณาเขตของโจวในภาคเหนือและตะวันตก พระองค์ยังทรงปราบปรามก่อจลาจลในภาคตะวันออก ทำให้เจริญรุ่งเรืองในราชวงศ์โจวภายใต้การปกครองของพระเจ้าโจวคัง

พระองค์มีพระราชโอรส 1 พระองค์ คือ พระเจ้าโจวเจ้า
จักรพรรดินีเซี่ยวอัน

สมเด็จพระจักรพรรดินี้เซี่ยวอัน () เป็นฮองเฮาใน จักรพรรดิหลงชิ่ง จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
พระเจ้าโจวเจ้า

พระเจ้าโจวเจา () เป็นกษัตริย์องค์ที่สี่ของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 995-977 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 977/75-957 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ

ในรัชกาลพระเจ้าโจวเจา ที่เกิดขึ้นที่จุดเมื่อราชวงศ์โจว ได้ขยายไปทั่วที่ราบลุ่มภาคกลางของจีนและหันความสนใจไปยังภาคใต้ของจีน พระเจ้าโจวเจา ถูกปลงพระชนพ์และกองทัพของพระองค์ รณรงค์ถูกเช็ดออกทางทิศใต้ของแม่น้ำฮัน และสร้างขีดจำกัดของการควบคุมโดยตรงของภาคใต้ในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก
พระเจ้าโจวมู่

พระเจ้าโจวมู่ () เป็นกษัตริย์องค์ที่ห้าของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 976-922 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 956-918 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ
หุ่นเชิด (อินเทอร์เน็ต)

ในอินเทอร์เน็ต หุ่นเชิด () หมายถึงอัตลักษณ์ออนไลน์ที่ใช้เพื่อหลอกหลวงผู้อื่น คำว่าหุ่นเชิดมีที่มาจากการเคลื่อนไหวตุ๊กตาหุ่นเชิดด้วยมือไปมา และเดิมใช้อ้างถึงอัตลักษณ์ปลอมของบุคคลหนึ่งบุคคลใดในสังคมอินเตอร์เน็ตเพื่อกล่าวถึงหรือกล่าวโต้ตอบกับตัวเอง ประหนึ่งว่าหุ่นเชิดคือคนอีกคนหนึ่ง ปัจจุบันนี้ คำว่าหุ่นเชิดหมายความรวมถึงการใช้อัตลักษณ์ที่ไม่ถูกต้องเพื่อสนับสนุน ปกป้องหรือชื่นชมบุคคลที่สามหรือองค์กรอื่นใด หรือการใช้หุ่นเชิดเพื่อหลบเลี่ยงการถูกระงับการใช้งานหรือการถูกแบน ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างการใช้นามแฝง และการใช้หุ่นเชิดคือ หุ่นเชิดจะใช้ในทำนองว่าบุคคลนั้น ๆ เป็นบุคคลที่สามที่ไม่เกี่ยวข้องกับผู้เชิดหุ่น ในสังคมออนไลน์หลายแห่งมีนโยบายว่าด้วยการบล็อกหุ่นเชิดเพื่อป้องกันความเสียหายด้วย

คำว่าหุ่นเชิดปรากฏขึ้นครั้งแรกในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ปรากฏการใช้งานมากนักในเครือข่าย USENET จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 ที่ปรากฏการใช้งานมากขึ้น ต่อมานิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิร์ดรีพอร์ต (U.S. News and World Report) ฉบับวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2543 เป็นผู้ใช้คำว่าหุ่นเชิดในความหมายของบุคคลหนึ่งบุคคลใดที่มีบุคคลอีกบุคคลหนึ่งคอยควบคุมการกระทำอยู่ ซึ่งต่อมาความหมายนี้เองและตัวอย่างการใช้ได้รับการบรรจุในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด

การเขียนวิจารณ์หนังของตนเองโดยใช้ชื่ออื่นมีมาก่อนยุคอินเตอร์เน็ต แต่ก็นับว่าเป็นหุ่นเชิดได้ โดยมีตัวอย่างจากผู้มีชื่อเสียง เช่น วอล์ท วิธแมน แอนโนที เบอร์เกส และเบนจามิน แฟรงคลิน
ธัชชัย สุมิตร

รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และประธานกรรมการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)

รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร ท่านเป็นบุตรชายของ อาจารย์สนั่น สุมิตร ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาท่านที่ 2 อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีคนแรก กับคุณหญิงประไพ สุมิตร

อีกทั้งท่านยังเป็นเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมศาสตร์,เป็นผู้มีชื่อเสียงและมีผลงานเป็นที่ประจักษ์เพรียบพร้อมด้วยคุณวุฒิและคุณธรรม นับเป็นแบบอย่างที่น่ายกย่องในวงวิชาการ เป็นบรรทัดฐานให้ผู้อื่นเจริญรอยตามในทางที่ดีอย่างยิ่ง

รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สอบเข้าเป็นนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี 2502 แต่ได้รับทุนการศึกษาจนจบปริญญาเอกทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้า เน้นด้านพลังงานนิวเคลียร์ จากมหาวิทยาลัยเจนัว ประเทศอิตาลี เมื่อสำเร็จการศึกษาได้เข้ามาทำงานที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเป็นระยะเวลา1ปี จากนั้นได้เข้ามารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี 2515 ในขณะรับราชการได้ดำรงตำแหน่งสำคัญมากมาย อาทิเช่น

รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร เป็นผู้ริเริ่มโครงการ OECF เพื่อพัฒนาการวิจัยทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากความสามารถของท่านท่านจึงได้รับตำแหน่งกรรมการต่างๆมากมายอาทิ

รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร ได้บำเพ็ญประโยชน์ ช่วยเพื่อนมนุษย์มาโดยตลอด ในฐานะประธานมูลนิธิ ศ.ดร.สนั่น สุมิตรในด้านการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ยากไร้ในชนบทห่างไกลความเจริญ,ให้ทุนการศึกษาอีกทั้งบริจาคสิ่งของเพื่อยังชีพ ท่านเป็นผู้หนึ่งที่มีความรู้ในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก รศ.ดร.ชัชชัย สุมิตร ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและใกล้ชิดธรรมชาติตามวิถีไทยซึ่งนับว่าเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตอันดีงาม
วัลเทอร์ ยุงฮันส์

วัลเทอร์ ยุงฮันส์ () เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1958 ที่ฮัมบูร์ก เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู และเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก II

ยุงฮันส์เริ่มอาชีพของเขากับบาเยิร์นมิวนิกใน ค.ศ. 1977 ซึ่งเขาเป็นตัวสำรองให้กับนักฟุตบอลระดับตำนานอย่างเซพพ์ ไมเออร์ ใน ค.ศ. 1979 ไมเออร์ต้องยุติอาชีพของเขาหลังประสพอุบัติเหตุทางรถยนต์ ส่วนยุงฮันส์ก็ได้พบกับความสำเร็จในทันที และทีมบาเยิร์นได้ชนะรายการบุนเดสลีกาใน ค.ศ. 1980 และ 1981 ร่วมกับเขาในช่วงที่รับตำแหน่ง ทีมบาเยิร์นยังชนะการแข่งขันเดเอฟเบโพคาลและตำแหน่งรองชนะเลิศรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกใน ค.ศ. 1982 แม้ว่ายุงฮันส์จะไม่ได้เล่นในรอบชิงชนะเลิศก็ตาม ยุงฮันส์ยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมเยอรมนีที่ชนะเลิศชิงแชมป์ยุโรปใน ค.ศ. 1980 แต่เนื่องด้วยในฐานะผู้รักษาประตูตัวเลือกที่สาม เขาจึงมิได้ทำการร่วมเล่นในรอบใด ๆ และเป็นความจริงที่ว่าเขาไม่เคยลงเล่นให้แก่ทีมชาติเยอรมนีชุดใหญ่ ยุงฮันส์ได้ย้ายออกจากทีมบาเยิร์นเพื่อร่วมเล่นให้แก่ทีมชาลเกหลังจากได้รับการลดขั้นมาเป็นตัวเลือกที่สอง โดยใช้เวลาสี่ฤดูกาลในเกลเซนเคียร์เชิน การแข่งขันในระดับอาชีพครั้งต่อมาของเขาหยุดอยู่ที่กรุงเบอร์ลินที่ซึ่งเขาได้เข้าร่วมทีมสโมสรกีฬาแฮร์ทาเบอร์ลิน ในท้ายที่สุด ก่อนที่จะยุติการเล่นในระดับอาชีพของเขาใน ค.ศ. 1996 สำหรับสองฤดูกาลในการแข่งขันบุนเดสลีกา 2 ร่วมกับฟอร์ทูนาโคโลญจน์

ใน ค.ศ. 2007 ยุงฮันส์ได้หวนกลับคืนสู่สโมสรฟุตบอลบาเยิร์น ที่ซึ่งเขาได้ทำหน้าที่แทนเซพพ์ ไมเออร์ อีกครั้ง โดยครั้งนี้เป็นในฐานะของผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู ก่อนที่ไมเออร์จะยุติการทำหน้าที่ดังกล่าวใน ค.ศ. 2008
เกาะอัสเซนชัน

อัสเซนชัน () เป็นเกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก และเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร อัสเซนชันเป็นส่วนหนึ่งของเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา มีพื้นที่ 88 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 880 คน

สภาพภูมิอากาศของอัสเซนชันคือเขตร้อนที่มีอุณหภูมิที่ชายฝั่งตั้งแต่ ร้อนสูงสุด 20-31 °C (68 ถึง 88 องศาฟาเรนไฮต์) ถึงประมาณ 5 ถึง 6 องศาเซลเซียส (10 องศาฟาเรนไฮต์) เย็นสูงสุด ฝนตกปรอยอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในช่วงปีใดๆ แต่มีแนวโน้มที่จะหนักในช่วงเดือนมกราคมและเดือนเมษายน

ไม่มีประชากรถาวรบนเกาะ จากการสำมะโน ตอนนี้มีประชากรประมาณ 880 คน อาศัยอยู่ที่นั่นตั้งแต่ ปี 2010 696 คน มาจากเซนต์เฮเลนา (ที่เป็นพลเมืองอังกฤษ) 106 คนเป็นพลเมืองอังกฤษจากบริเตนใหญ่ 70 คนเป็นพลเมืองสหรัฐและ 12 คนเป็นคนของชาติอื่น ๆ.
มูลนิธิบอร์นดิสเวย์

มูลนิธิบอร์นดิสเวย์ () โดยมีชื่อย่อว่า BTWF เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไร ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 โดยศิลปินอเมริกัน เลดี้ กาก้า และแม่ของเธอ ซินเธีย เจอร์มาน็อตต้า โดยมูลนิธิก่อตั้งและเปิดที่มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด และตั้งชื่อตามสตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ บอร์นดิสเวย์ (2011) วัตถุประสงค์เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้แก่เด็กยาวชนและเพื่อความเท่าเทียมทางสิทธิเสรีภาพของมนุษย์โดยเฉพาะชาวเกย์ โดยมูลนิธิร่วมทำงานกับ ศูนย์เทคโนโลยีและสังคม ของมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด, มูลนิธิ John D. and Catherine T. MacArthur และ ศูนย์บริจาคแคลิฟอร์เนีย เป้าหมายสำคัญคือ สร้างความกล้าหาญให้แก่เยาวชน สร้างเสริมความปลอดภัยแก่เยาวชน เสริมทักษะการเรียนรู้ ทักษะในการดำรงชีวิต และปรับปรุงที่อาศัยของคนเหล่านั้น โดยกาก้ากล่าวว่า "ฉันและแม่ของฉันริเริ่มสร้างมูลนิธิด้วยความรัก และสร้างความกล้าหาญให้ และปรับปรุงชุมชน รวมทั้งการข่มขู่และถูกทอดทิ้ง "

ในเดือนกันยายน ปี 2012 กาก้าได้รับรางวัล the LennonOno Grant เพื่อสันติภาพของโลกจาก โยโกะ โอโน่ เนื่องจากการก่อตั้งมูลนิธิของเธอเพื่อ "ปัญหาสิทธิความแข็งแกร่งและความสงบสุข" โดยโยโกะมอบรางวัลนี้เพื่อจิตวิญญาณความเป็นสันติภาพของสามีของเธอจอห์น เลนนอน โดยมีเพลง Imagine เป็นแรงผลักดัน ที่ช่วยให้ทุกคนบนโลกมีความสงบสุข

เลดี้ กาก้า เคยกล่าวว่า ตนเองเคยตกเป็นเหยื่อของการรังแกในโรงเรียน กล่าวต่อนักศึกษาฮาร์เวิร์ดที่นั่งกันเต็มห้องประชุมว่า แนวคิดของการก่อตั้งมูลนิธิเกิดขึ้นหลังจากเปิดตัวอัลบั้มบอร์น ดิส เวย์ได้ไม่นาน และเธอก็ได้รับอีเมล์จากกลุ่มคนที่กล่าวว่า อยากให้โรงเรียนเป็นสถานที่ที่ยอมรับความคิดหลากหลายมากกว่าที่เป็นอยู่ และ ซินเธีย เจอร์มาน็อตต้า แม่ของเธอ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธาน เป็นแรงบันดาลใจให้เธอตั้งมูลนิธินี้ขึ้น

กาก้ากล่าวว่า เธอไม่ได้มาเพื่อให้คำตอบ และไม่ได้มาเพื่อบอกว่า เธอสามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ เพราะมูลนิธิของเธอไม่ใช่มูลนิธิต่อต้านการรังแกกัน แต่มูลนิธิเพื่อส่งเสริมให้วัยรุ่นมีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศของสภาพแวดล้อมภายในสถานศึกษา
สโมสรฟุตบอลกูรีตีบา

สโมสรฟุตบอลกูรีตีบา (Coritiba Foot Ball Club หรือที่รู้จักกันในชื่อ Coritiba ) เป็น สโมสรฟุตบอลอาชีพบราซิลจากเมืองกูรีตีบา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1909
คนคมล่าคม

คนคมล่าคม (; ) เป็นภาพยนตร์แอ็คชันนำแสดงโดยหลิว เต๋อหัว, หลิน จื้อหลิง, จาง จิ้งชู และถง ต้าเหวย กำกับภาพยนตร์โดยเจย์ ซัน เดิมภาพยนตร์ชุดนี้มีกำหนดเปิดตัว ณ วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2012 แต่ในภายหลัง ได้มีการเปลี่ยนแผนการเปิดตัวไปเป็นวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2013 แทนภาพยนตร์ชุดนี้ใช้งบในการสร้างที่ 160 ล้านเหรินหมินปี้ ซึ่งถือเป็นงบสูงสุดในการถ่ายทำภาพยนตร์แอ็คชั่นของจีน โดยมีการถ่ายทำทั้งในหางโจว, ฟู่หยาง, ไทเป, โตเกียว, มิลาน และดูไบ
สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด

สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด หรือชื่อย่อ ศธจ. เป็นหน่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาในรูปแบบการสอนปฏิบัติกรรมฐาน ตามหลักมหาสติปัฏฐานสูตรของคณะสงฆ์ไทย ภายใต้การกำกับของมหาเถรสมาคม ก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 โดยใช้สำนักปฏิบัติธรรมที่มีอยู่แล้วได้รับการยกขึ้นเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด หรือจัดตั้งขึ้นใหม่โดยคณะกรรมการจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด

ปัจจุบันสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด มีจำนวนกว่า 1,510 สำนัก แบ่งเป็นมหานิกาย 1,339 สำนัก และธรรมยุต 171 สำนัก กระจายอยู่ในทุกจังหวัดในประเทศไทย โดยมีส่วนการศึกษาสงเคราะห์ กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เป็นหน่วยงานหลัก ที่รับสนองงานการดำเนินงานสนับสนุนสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ของมหาเถรสมาคมในปัจจุบัน

คณะสงฆ์ไทย โดยมหาเถรสมาคม ได้ออกระเบียบมหาเถรสมาคม ว่าด้วยการจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด พ.ศ.2543 ขึ้น เพื่อกำหนดกฎเกณฑ์ในการจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ซึ่งต้องเสนอผ่านความเห็นชอบตามลำดับเจ้าคณะปกครองคณะสงฆ์ โดย คัดเลือกสำนักปฏิบัติธรรมที่มีอยู่แล้ว เพื่อได้รับการยกขึ้นเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด หรือจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมขึ้นใหม่ โดยคณะกรรมการจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ซึ่งสำนักปฏิบัติธรรม ที่จะเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดได้ ต้องมีที่ตั้งอยู่ในวัดที่ได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเรียบร้อยแล้ว และอยู่ภายในสังกัดมหาเถรสมาคมเท่านั้น

โดยในแต่ละสำนัก ต้องมีการจัดการสอนการปฏิบัติกรรมฐานตามหลักมหาสติปัฏฐานสูตรตามที่กำหนดไว้ 5 สายปฏิบัติ ซึ่งประกอบด้วย

มหาเถรสมาคมได้มีมติให้มีการมอบรางวัลสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่น ประจำปี เพื่อเป็นการยกย่องสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ที่มีการดำเนินกิจกรรมและมีคุณภาพมาตรฐานตามเกณฑ์ที่กำหนด เช่น ด้านสถานที่ ด้านการจัดกิจกรรมอบรมปฏิบัติธรรม ด้านบุคลากร และด้านสุขอนามัย เป็นต้น เพื่อเผยแพร่และยกย่องสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดเหล่านั้น เป็นการให้กำลังใจ และให้เป็นแบบอย่างแก่ยกย่องสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดอื่น ๆ

โดยมหาเถรสมาคม ได้มีมติให้มีการคัดเลือกสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดที่มีผลงานดีเด่นประจำปี จังหวัดละ 1 สำนัก โดยสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ที่ได้รับการคัดเลือกจะได้รับพัดประกาศเกียรติคุณ พร้อมใบประกาศเกียรติคุณจากสมเด็จพระสังฆราช
โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์

โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์ เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดสุรินทร์ ประเภทสหวิทยา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ หมู่บ้านในเขตบริการคือ บ้านแสลงพันธ์ บ้านไพรปันลา บ้านกระทม บ้านตระเกียด ตำบลสำโรง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ตั้งอยู่จากอำเภอเมืองสุรินทร์ ประมาณ 15 กิโลเมตร

นับตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์ มีผู้บริหารทั้งหมด - คน ดังต่อไปนี้

! ที่ || ชื่อ || ตำแหน่ง || ปีที่ดำรงตำแหน่ง
ลิงจมูกเชิดสีทอง

ลิงจมูกเชิดสีทอง หรือ ค่างจมูกเชิดสีทอง (; ; ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทไพรเมต จำพวกค่างชนิดหนึ่ง

เป็นลิงจมูกเชิดที่เป็นต้นแบบของลิงจมูกเชิดทั้งหมด จัดเป็นค่างหรือลิงโลกเก่าขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีขนยาว สีขนมีหลากหลายสี ทั้งสีทอง และสีแดง แตกต่างกันไปตามถิ่นที่อยู่อาศัยและชนิดย่อย (มี 3 ชนิด ดูได้ที่ตางราง) มีความยาวลำตัวประมาณ 51-83 เซนติเมตร ส่วนหางยาวถึง 55-97 เซนติเมตร

ตัวผู้มีลักษณะเหมือนกับตัวเมีย แต่มีขนาดใหญ่กว่ามากถึงครึ่งหนึ่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินใบไม้และดอกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงไลเคนและเปลือกไม้ด้วยยามถึงฤดูกาลที่อาหารขาดแคลน โดยสามารถที่จะกินพืชชนิดต่าง ๆ ได้ถึง 60 ชนิด

ลูกลิงขนาดเล็ก จะมีสีขนที่อ่อนไม่เหมือนตัวเต็มวัย โดยจะอาศัยอยู่กับแม่จนกว่าจะโต เมื่ออายุได้ราว 6-7 ปี มีระยะเวลาการตั้งท้องนาน 200 วัน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในช่วงฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น ลิงตัวเมียที่มีลูกจะมีสถานะทางสังคมมากกว่าลิงที่ไม่มีลูก ขณะที่ตัวผู้ที่มีคู่ก็จะได้เลื่อนสถานะ และแสดงออกถึงความเป็นผู้นำด้วยการ เป็นผู้นำฝูงในการต่อสู้ปกป้องอาณาเขต หากมีลิงฝูงอื่นเข้ามา

มีลักษณะเด่น คือ ไม่มีกระดูกดั้งจมูก โดยรูจมูกจะอยู่เชิดขึ้นไปทำให้แลดูเหมือนว่าจมูกเชิด สันนิษฐานว่าเป็นการวิวัฒนาการเพื่อให้จมูกหดสั้นเล็กลงเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกความหนาวเย็นกัด อันเป็นสภาพอากาศของถิ่นที่อยู่อาศัย เนื่องจากสันนิษฐานว่าเป็นลิงที่หลงรอดมาจากยุคน้ำแข็งยุคสุดท้าย และทำให้มีถิ่นกระจายพันธุ์จำกัดเฉพาะป่าดิบทึบบนภูเขาสูงกว่า 3,000 เมตรและห่างไกล ในตอนกลางและตอนใต้ของประเทศจีน เช่น มณฑลยูนนาน, เสฉวน, ฉ่านซี, กานซู และหูเป่ย์ จะอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ซึ่งอาจมีจำนวนสมาชิกมากกว่า 400 ตัว ปัจจุบันมีลิงจมูกเชิดสีทองเหลืออยู่ในโลกประมาณ 20,000 ตัว ราว 4,000 ตัวอาศัยอยู่ในแถบภูเขาซึ่งทางการจีนจัดตั้งเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ เนื่องจากอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์จากการถูกล่าเพื่อเอาหนัง กระดูก และเนื้อเพื่อการบริโภค รวมถึงการรุกรานถิ่นที่อยู่อาศัยจากมนุษย์ด้วยการตัดไม้ทำลายป่าด้วย
ทอเลมีที่ 1

ทอเลมีที่ 1 โซเตอร์ (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος Σωτήρ, Ptolemaios Soter, อังกฤษ: Ptolemy I Soter) พระองค์เกิดในปี 367 ก่อนคริสตกาล เป็นชาวมาซิโดเนีย เป็นหนึ่งในนายพลและหนึ่งในเจ็ดองครักษ์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช พระองค์ยังทรงเป็นพระสหายสนิทกับอเล็กซานเดอร์มหาราชตั้งแต่ในวัยเด็ก หลังจากที่อเล็กซานเดอร์มหาราชสิ้นพระชนม์ พระองค์กลายเป็นผู้ปกครองของอียิปต์ในปี 323-282 ก่อนคริสตกาล และผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรทอเลมี และราชวงศ์ทอเลมี ในปี 305/4 ก่อนคริสตกาล พระองค์ได้เป็นฟาโรห์เพราะการยอมรับของประชาชนชาวอียิปต์ ทอเลมีสิ้นพระชนม์ในปี 282 ก่อนคริสตกาลที่เมืองอะเล็กซานเดรีย
สุมาลี จาติกวณิช

ท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวณิช (6 มิถุนายน พ.ศ. 2474) ประธานกิตติมศักดิ์มูลนิธิราชประชาสมาศัยในพระบรมราชูปถัมภ์ และรองประธานกรรมการมูลนิธิสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก , อดีตประธานสภาสตรีแห่งชาติคนที่ 10

ท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวณิช เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2474 นามสกุลเดิม ยุกตะเสวี สมรสกับศาสตราจารย์นายแพทย์กษาน จาติกวณิช อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล มีบุตรสาวคือคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการและเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และสอบคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในแผนกวิทยาศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2489 และด้วยความสนใจภาษาอังกฤษเป็นอย่างมาก ทำให้เป็นผู้ที่แตกฉานทั้งการฟัง-พูด-อ่านและเขียนภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เยาว์วัย

ท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวณิช ดำรงตำแหน่งที่สำคัญในองค์กรภาครัฐและเอกชน ทั้งภายในและต่างประเทศมากมาย อาทิเช่น ประธานคณะกรรมการบริหารมูลนิธิราชประชาสมาศัยในพระบรมราชูปถัมภ์ ประธานคณะกรรมการมูลนิธิอนุเคราะห์คนพิการ ประธานสภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์ กรรมการบริหารมูลนิธิสายใจไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ ฯลฯ เฉพาะอย่างยิ่งท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวนิช เป็นผู้ที่มีคุณูปการอย่างยิ่งต่อมหาวิทยาลัยมหิดลในการสนับสนุน ให้คำแนะนำและให้ความช่วยเหลือกิจกรรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยมาอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน รวมทั้งการปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งต่าง ๆ อาทิเช่น กรรมการบริหารศิริราชมูลนิธิ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภามหาวิทยาลัยมหิดล รองประธานกรรมการมูลนิธิสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกฯ สำหรับเกียรติประวัติของท่านในระดับนานาชาติ ท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวนิช ได้รับเลือกเป็นเอกฉันท์จากสมาชิกสมาคมสตรีภาคพื้นแปซิฟิกและเอเชียอาคเนย์รวม 19 ประเทศ ให้ปฏิบัติหน้าที่ประธานสมาคมระหว่างประเทศ ถึงสองสมัย ตั้งแต่พุทธศักราช 2530 ถึงพุทธศักราช 2537 ชื่อเสียงของท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวนิช เป็นที่ยอมรับนับถือไปทั่วภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ด้วยเหตุนี้เมื่อองค์การสหประชาชาติประกาศการประชุมระดับโลกว่าด้วยเรื่องสตรี ครั้งที่ 4 ณ กรุงปักกิ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2538
คณะกรรมการจัดเตรียมการประชุมฯ จึงได้เชิญให้เป็นผู้ประสานงานภาคเอกชนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ซึ่งสามารถปฏิบัติภารกิจได้อย่างดีเยี่ยม จนกระทั่งได้รับการยกย่องในที่ประชุมฯ ในการเป็นแบบอย่างของการประสานงานที่มีประสิทธิภาพอย่างดียิ่ง นอกจากนี้ยังได้รับมอบหมายให้เป็นผู้แทนประเทศไทยประจำองค์การ ESCAP (Economics SocialCommission for Asia Pacific) อีกด้วย

การปฏิบัติหน้าที่ของท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวณิช ด้วยความวิริยะ อุตสาหะ เปี่ยมด้วยคุณธรรม ความรู้และความสามารถ อันยังประโยชน์อย่างยิ่งต่อสังคมส่วนรวมและประเทศชาติมาโดยตลอดนั้น ทำให้ได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย อาทิเช่น ในปี พ.ศ. 2504 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จตุตถจุลจอมเกล้าฝ่ายใน จึงมีคำนำหน้านามเป็น “คุณหญิง” ตั้งแต่อายุ 30 ปี และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นลำดับมาจนถึง พ.ศ. 2533 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษฝ่ายใน จึงได้คำนำหน้านามว่า “ท่านผู้หญิง” นับแต่นั้นมา รวมทั้งรางวัลนักสังคมสงเคราะห์ดีเด่น สาขาบริหารงานสังคม จากมูลนิธิศาสตราจารย์ปกรณ์ อังศุสิงห์ และกรมประชาสงเคราะห์ รางวัลโล่ทองคำประกาศเกียรติคุณมนุษยสัมพันธ์ยอดเยี่ยมจากมนุษยสัมพันธ์สมาคมแห่งประเทศไทย ฯลฯ แม้กระนั้นก็ยังสามารถปฏิบัติภารกิจของครอบครัวได้อย่างสมบูรณ์จนได้รับประกาศเกียรติคุณ “แม่ดีเด่นกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550” จากกรุงเทพมหานคร (ฝ่ายใน)
จักรพรรดินีเหรินหฺวาย

สมเด็จพระจักรพรรดินีเหรินหฺวาย (; ) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีในสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ซ่งในประวัติศาสตร์จีน ทรงเป็น ฮองเฮา ที่น่าเห็นใจที่สุดในราชวงศ์ซ่ง แม้นกระทั่งในประวัติศาสตร์จีน น้อยครั้งที่พระนางทรงได้รับความสุขสมบูรณ์ในฐานะ ฮองเฮา เมื่อจักรวรรดิล่มสลาย พระนางก็ต้องรับเคราะห์ทรงทนทุกข์ยากติดตาม ฮ่องเต้ ในฐานะพระราชสวามี ไปในฐานะเชลยตัวประกัน ทรงติดตามพระราชสวามี เริ่มต้นใช้ชีวิตที่ถูกกดขี่เยี่ยงข้าทาสในจักรวรรดิจิน

พระชาติตระกูลของพระนาง คือ (; ) มีพระนามเดิมว่า จูเหลียน (; ) ทรงเป็นชาวเมืองไคฟง พระบิดาเป็นข้าหลวงในกองทัพ อู่คัน (บู่คัง) จูเป๋อ (จูเปะ) ในสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจงดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาท สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงทรงทอดพระเนตรเห็นความงดงามเฉลียวฉลาดของพระนาง จึ่งทรงเลือกพระนางเป็นพระวรชายาเอกขององค์รัชทายาท ต่อมาทรงเสวยราชสมบัติ ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี ในสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง

เดือนที่ 11 ปีที่ 2 ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง สมเด็จพระจักรพรรดิกองทัพของจักรวรรดิจิน บุกเข้าเมืองหลวงนครหลวงของราชวงศ์ซ่งได้สำเร็จ และได้จับตัว สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง,สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง, สมเด็จพระจักรพรรดินีเจิ้ง, และพระนาง, ต่างถูกส่งตามเสด็จ ทรงถูกขังรวมกัน ณ หน้าค่ายของราชวงศ์จิน แล้วส่งคนควบคุมไปส่ง ณ เมืองหลวงของราชวงศ์จิน เมื่อเสด็จถึงนครหลวงของราชอาณาจักรจิน ทรงถูกนำตัวไปเฝ้า จักรพรรดิจินไท่จงแต่ทว่าจักรพรรดิจินไท่จง ยังทรงอยู่ในระหว่างประพาสล่าสัตว์ จึงถูกสั่งให้ประทับอยู่ที่วัด หมินจงจี้ ระหว่างนั้นทรงถูกทหารของราชวงศ์จินดูถูกและเกี้ยวพาราสี สมเด็จพระจักรพรรดินีทนความอัปยศอดสูไม่ได้ จึงทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมทันที

ภายหลังต่อมาอีก 70 ปี ในรัชสมัยของราชวงศ์ซ่งใต้ ในรัชกาลของจักรพรรดิซ่งหนิงจง ค.ศ.1193 พระนางทรงได้รับการสถาปนาพระนามวว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเหรินหฺวาย และได้สร้างพระป้ายของพระนางและพระราชสวามี ไว้สำหรับสักการบูชาร่วมสมเด็จพระบรมราชบุพบการีในศาลพระประจำราชวงศ์
มหาวิทยาลัยภูมิพล

มหาวิทยาลัยภูมิพล อาจหมายถึง
จอร์จทาวน์ (อัสเซนชัน)

จอร์จทาวน์ () เป็นศูนย์กลางการบริหารของเกาะอัสเซนชัน ซึ่งเป็นเกาะหนึ่งในดินแดนเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ดินแดนของสหราชอาณาจักร มีประชากร 450 คน
เอดินเบิร์กออฟเดอะเซเวนซีส์

เอดินเบิร์กออฟเดอะเซเวนซีส์ () เป็นศูนย์กลางการบริหารของเกาะตริสตันดากูนยา ซึ่งเป็นเกาะหนึ่งในดินแดนเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ดินแดนของสหราชอาณาจักร มีประชากร 264 คน

เอดินเบิร์กออฟเดอะเซเวนซีส์ ถือได้ว่าเป็นนิคมถาวรที่ห่างไกลที่สุดในโลก โดยห่างออกไปถึง 1,350 ไมล์ (2,173 กิโลเมตร) จากการตั้งถิ่นฐานมนุษย์ที่ใกล้ที่สุดที่ เซนต์เฮเลนา

เอดินเบิร์กออฟเดอะเซเวนซีส์ มีอากาศร้อนและชื้น และมีลักษณะภูมิอากาศภาคพื้นมหาสมุทร ("Cfb", according to the Köppen climate classification), กับอุณหภูมิปานกลางตลอดทั้งปี
อาโลฟี

อาโลฟี () เป็นเมืองหลวงของนีอูเอ ซึ่งตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก มีประชากร 581 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากร ปี 2006) อาโลฟีมีความโดดเด่นตรงที่เป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในแง่ของประชากร อาโลฟีประกอบด้วยสองหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านอาโลฟีนอร์ท (ประชากร 147 คน) และหมู่บ้านอาโลฟีเซาท์ที่ที่ทำการรัฐบาลตั้งอยู่ (ประชากร 434 คน)
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน

สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเซี่ยน (; ค.ศ. 1722- ค.ศ1731-) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิยงเจิ้ง

สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเซี่ยน ทรงมาจากราชสกุลแมนจู อูน่าลา (乌喇) ซึ่งตระกูลกลุ่มย่อยของราชสกุลแมนจูกลุ่ม นารา ดังนั้นพระนางจึงทรงเป็นที่รู้จักกันดีในนาม พระนางอี๋ซิวฮองเฮา() พระนามเดิมส่วนพระองค์ไม่สามารถทราบได้ พระนางอูน่าลา ทรงอภิเษกสมรสกับ องค์ชายอิ้นเจิงพระโอรสองค์ที่4 ในจักรพรรดิคังซีในปี 1691 และหกปีต่อมาในปี ค.ศ. 1697, พระนางมีพระประสูติกาลพระโอรสพระนามว่าโต หงฮุ่ย (弘晖) ใน และในปี ค.ศ.1722 จักรพรรดิคังซี สวรรคตและองค์ชายอิ้นเจิงได้เสวยราชย์ราชสมบัติต่อมาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิยงเจิง, ทรงสถาปนาพระนางอูน่าลา ขึ้น สมเด็จพระจักรพรรดินี (ฮองเฮา) และทรงสถาปนาให้ดูแลปกครองวังหลัง พระนางอี๋ซิวฮองเฮาทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1731 และพระศพถูกฝังอยู่ในสุสาน ไถ่หมิง ในสุสานราชวงศ์ชิง . หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระนางแล้วจักรพรรดิ ยงเจิงฮ่องเต้ ทรงไม่ได้สถาปนาพระมเหสีพระองค์ใดขึ้นเป็น ฮองเฮา ต่อจากพระนางแต่มีพระบรมราชโองการให้ พระมเหสีเอกซีหวงกุ้ยเฟย ดูแลวังหลังต่อมา
ไพโรจน์ วายุภาพ

ศาสตราจารย์พิเศษ ไพโรจน์ วายุภาพ ( 19 กันยายน พ.ศ. 2493 - ) อดีตประธานศาลฎีกา,ศาสตราจารย์พิเศษในสาขาวิชากฎหมายแพ่ง คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนั้น ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกาตั้งแต่ พ.ศ. 2555 ถึงปัจจุบัน

ศาสตราจารย์พิเศษ ไพโรจน์ วายุภาพ เกิดเมื่อวันที่19 กันยายน พ.ศ. 2493สำเร็จการศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(เกียรตินิยมดี) ปี 2515 และเนติบัณฑิตไทยจากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ปี 2516
สำนักพิมพ์เพลินจิตต์

สำนักพิมพ์เพลินจิตต์ ถือกำเนิดเมื่อ เมษายน พ.ศ. 2475 เป็นสำนักพิมพ์เก่าแก่แห่งหนึ่งของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ โรงพิมพ์ บริษัท ศิริอักษร จำกัด เลขที่ 103 สี่แยกหลานหลวง หรือ สี่แยกแม้นศรี พระนคร โดย คุณเวช กระตุฤกษ์ ผู้ก่อตั้งและดำเนินงาน
เปี้ยนอี้ฟาง

เปี้ยนอี้ฟาง หรือเผี้ยนอี้ฝัง () เป็นร้านเก่าแก่ดั้งเดิม ก่อตั้งมาตั้งแต่หกร้อยกว่าปีก่อน สมัยราชวงศ์หมิง เป็นร้านขายเป็ดปักกิ่งที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นต้นตำรับเป็ดปักกิ่งแห่งแรกในกรุงปักกิ่ง โดดเด่นด้วยการย่างแบบ "อบในเตาปิด" อันเป็นเอกลักษณ์ของร้าน ที่ตัวเป็ดจะไม่สัมผัสกับเปลวไฟโดยตรง แต่จะใช้การถ่ายเทความร้อนผ่านผนังเตา และพ่อครัวจะไม่เปิดประตูเตาระหว่างย่างเลย จนกระทั่งตัวเป็ดสุกพร้อมเสิร์ฟ

คู่แข่งทางการค้าตลอดกาลของร้านนี้คือ เฉวียนจวี้เต๋อ อีกหนึ่งร้านดังที่เชี่ยวชาญด้านเป็ดปักกิ่ง

ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1416 ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง เดิมทีเป็นเพียงร้านขายอาหารจานเป็ดไก่อยู่ใกล้กรุงปักกิ่ง ต่อมาเริ่มขยับขยายกิจการเข้ามาในเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 1855 เปิดร้านแรก (flagship store) โดยใช้ชื่อ เปี้ยนอี้ฟาง เข่ายาเตี้ยน (便宜坊烤鴨店 พินอิน:Biànyífāng kǎoyādiàn) บริเวณสี่แยกฉงเหวินเหมิน ซึ่งเป็นย่านการค้าที่เจริญรุ่งเรืองใจกลางกรุงปักกิ่ง ที่ห่างจากจัตุรัสเทียนอันเหมินเพียงแค่ 15 นาที (เดินเท้า)

แรกเริ่มเดิมทีนั้น เปี้ยนอี้ฟางเป็นภัตตาคารที่ขึ้นชื่อด้านอาหารซันตง (鲁菜 พินอิน: lǔ cài) ก่อนจะโด่งดังด้วยเมนู เป็ดปักกิ่ง ที่ใช้สูตรดั้งเดิมตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง ด้วยวิธีการย่างแบบเตาปิดอันเป็นเอกลักษณ์ของร้าน ที่ทำให้เป็ดทั้งหอม หนังกรอบทว่าเนื้อนุ่มใน นอกจากนี้ยังมีเมนูเด็ดอย่าง ตับเป็ดรสเลิศที่ปรุงแบบตะวันตก (西法鸭肝) ที่เป็นอีกจานยอดนิยมของร้าน

เปี้ยนอี้ฟางเป็นหนึ่งในสุดยอดแบรนด์เก่าแก่ของจีน (老字號) และเป็นสถานที่รับรองแขกเหรื่อ บุคคลสำคัญมากมาย ปัจจุบันมีสาขาในกรุงปักกิ่งหลายแห่ง เช่น สาขาเซียนหยูโข่ว (鲜鱼口) บนถนนเฉียนเหมิน ถนนสายการค้าเก่าแก่ของกรุงปักกิ่ง หรือสาขานิวเวิลด์ (新世界店) บนชั้น 3 ของห้างสรรพสินค้านิวเวิลดิ์ เป็นต้น