seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี ( "นโรตฺฎม บุบฺผาเทวี"; 8 มกราคม พ.ศ. 2486) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับนักนางพาต กาญล ซึ่งเป็นนางรำหลวง โดยมีพระอนุชาร่วมพระมารดาคือ สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ โดยทั้งสองพระองค์ต่างพระมารดากับพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ประสูติแต่พาต กาญล ( "ผาต่ กาญุ่ล") นางรำสามัญชนผู้มีชื่อเสียงในราชสำนัก มีพระอนุชาร่วมพระชนนีคือสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ ภายหลังพระชนกและชนนีได้เลิกรากัน พาต กาญลสมรสใหม่กับจาบ ฮวด (Chap Huot) พระองค์จึงมีพี่น้องต่างบิดาอีก 5 คน

สำเร็จการศึกษาจากลีเซพระนโรดม (Lycée Preah Norodom) ในพนมเปญขณะมีพระชันษา 15 ปี พระองค์ถูกส่งไปอยู่ในพระอุปถัมภ์ของพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์ กุสุมะนารีรัตน์เสรีวัฒนา พระอัยยิกา ที่ทรงอุปถัมภ์ระบำเทพอัปสรและคัดเลือกให้พระองค์เป็นนางละครหลวง และได้เป็นตัวชูโรงของคณะ "Prima ballerina" เมื่อพระชนมายุ 18 พรรษา ถือเป็นการแหวกพระราชประเพณีอย่างยิ่ง ที่นำพระราชนัดดานารีมาเป็นนางละคร ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว พระนางกุสุมะได้พยายามสร้างอัตลักษณ์ทางนาฏศิลป์คือระบำอัปสรา มีการดัดแปลงชุดตามอย่างภาพเทวดาและอัปสรในนครวัด เพื่อปลดเปลื้องอิทธิพลนาฏศิลป์ไทยออก

หลังจากนั้นพระองค์ก็นำคณะละครออกแสดงไปทั่วโลกจนเป็นที่จดจำ และทรงรำหน้าพระที่นั่งในพระราชพิธีสำคัญต่าง ๆ รวมทั้งแสดงภาพยนตร์เรื่อง ""อัปสรา"" ของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี เสกสมรสครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 เมื่อมีพระชนมายุ 15 พรรษา โดยพระองค์เสกสมรสทั้งหมด 5 ครั้ง มีพระโอรส-ธิดาทั้ง 5 พระองค์ ได้แก่

สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทรวงศิลปะและวัฒนธรรมของกัมพูชาในรัฐบาลสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ นอกจากนี้ยังทรงเปิดโรงเรียนฝึกโขนละครแก่เยาวชนกัมพูชาที่สนใจ
สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี

สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี [อะ-นุด-นะ-โร-ดม] (; 2 ตุลาคม พ.ศ. 2498) เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับหม่อมมะนีวัน พานีวง หม่อมชาวลาว

สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี ประสูติเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับหม่อมมะนีวัน พานีวง หม่อมชาวลาวจากเมืองเวียงจันทน์ ประเทศลาว โดยพระชนกของพระองค์คือ พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ โปรดหม่อมชาวลาวนางนี้มาก จึงได้พระราชนิพนธ์เพลง "บุปผาเวียงจันทน์" พระราชทานแด่ชนนีของพระองค์ และถือเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ที่มีชื่อเสียงมากเพลงหนึ่ง

สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี ทรงสำเร็จการศึกษาจาก Petit Lycée Descartes ในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา และโรงเรียนคาทอลิกมาร์แตเดอีในแกบ นอกจากภาษาเขมรแล้ว พระองค์สามารถรับสั่งเป็นภาษาลาว ภาษาไทย ภาษาฝรั่งเศส และภาษาอังกฤษได้

สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี เคยเป็นพระราชอาคันตุกะพิเศษของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในการจัดโครงการสัมมนาดนตรีของไทยและกัมพูชา เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ณ หอประชุมเล็ก ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย

พระองค์ได้เล่นการเมืองในพรรคฟุนซินเปก (FUNCINPEC)

สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี เสกสมรสกับนักองค์ราชวงศ์สีสุวัตถิ์ สิริรัฐ ภายหลังได้หย่ากัน และได้เสกสมรสอีกครั้งกับนายแก้ว พุทธรัศมี มีโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่

เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ได้พระราชทานพระอิสริยยศที่ "พระองค์มจะ (พระองค์เจ้า) ราชบุตรีพระอนุช" ("Preah Ang Machas Reach Botrei Preah Anoch") และได้รับกาารเฉลิมพระอิสริยยศอีกครั้งโดยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เป็น "สมเด็จราชบุตรีพระอนุช" ("Somdech Reach Botrei Preah Anoch") ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมีทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างๆ หลายประเภท โดยทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์สมเด็จพระมหากษัตริยานี สีสุวัตถิ์ กุสุมะ นารีรัตน์ สิริวัฒนา, เครื่องอิสริยยศมุนีสาราภัณฑ์ชั้นที่ 4 (Commander of the Royal Order of Monisaraphon) และอื่น ๆ
เดลฟท์

เดลฟท์ (, ) เป็นเมืองในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ (Zuid-Holland) ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ที่ตั้งอยู่ระหว่างร็อตเตอร์ดัม และ เฮก เดลฟท์มีชื่อเสียงเช่นเดียวกับเมืองดัตช์อื่นๆ ที่เป็นเมืองที่มีศูนย์กลางเป็นคลอง และเป็นเมืองของโยฮันส์ เวร์เมร์, เครื่องกระเบื้องเดลฟท์ (Delftware), มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเดลฟท์ และความเกี่ยวดองกับราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอ
ไลเดิน

ไลเดิน ( ) เป็นเมืองในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ไลเดินรวมเป็นเขตเมืองเขตเดียวกับ Oegstgeest, Leiderdorp, Voorschoten, Valkenburg, Rijnsburg และ Katwijk ที่ทำให้มีประชากรทั้งหมด 254,000 คน
แฮ็นดริก เตอร์บรึคเคิน

แฮ็นดริก ยันส์โซน เตอร์บรึคเคิน (; ค.ศ. 1588 - 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1629) เป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เตอร์บรึคเคินเป็นหนึ่งในผู้นำจิตรกรชาวดัตช์ที่ได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของการาวัจโจที่เรียกว่า "กลุ่มการาวัจโจแห่งยูเทรกต์"

ชีวิตเบื้องต้นของเตอร์บรึคเคินไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก เตอร์บรึคเคินอาจจะเกิดที่เดอะเฮก แต่ครอบครัวดูเหมือนจะย้ายไปยังเมืองยูเทรกต์ซึ่งเป็นเมืองโรมันคาทอลิกเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1590 ซึ่งเป็นที่ที่เตอร์บรึคเคินเริ่มทำงานเขียนภาพเมื่ออายุได้สิบสามปี เริ่มด้วยการศึกษากับอาบราฮัม บลุมาร์ต เตอร์บรึคเคินศึกษาพื้นฐานของศิลปะจากบลุมาร์ต แต่ราว ค.ศ. 1604 เตอร์บรึคเคินก็เดินทางไปอิตาลีเพื่อหาประสบการณ์เพิ่มเติม ซึ่งเป็นการกระทำที่ต่างจากจิตรกรดัตช์รุ่นเดียวกัน เตอร์บรึคเคินไปถึงโรมในปี ค.ศ. 1604 ซึ่งอาจจะมีโอกาสติดต่อกับการาวัจโจโดยตรง (การาวัจโจหนีออกจากโรมในปี ค.ศ. 1606 เพราะถูกกล่าวหาว่าไปฆ่าคน) แต่ที่แน่ ๆ คือได้ศึกษาผลงานของการาวัจโจและจากผู้ได้รับอิทธิพลจากเขา – "กลุ่มการาวัจโจแห่งอิตาลี" (Caravaggisti) – เช่น โอราซีโอ เจนตีเลสกี งานของการาวัจโจสร้างความตื่นเต้นในวงการศิลปะในอิตาลีในขณะนั้น ลักษณะเด่นของการเขียนภาพคือการใช้แสงเงาที่ตัดกันอย่างรุนแรงที่เรียกว่า "ค่าต่างแสง" (chiaroscuro) บนฉากหลังหรือสิ่งแวดล้อมที่มืด และความเป็นสัจนิยมของตัวแบบและหัวเรื่องที่เขียน บางครั้งก็มีความดึงดูด และบางครั้งก็สร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้ชม หรือบางครั้งก็หยาบไปเลย (vulgar) จิตรกรคนอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อเตอร์บรึคเคินระหว่างที่พำนักอยู่ในอิตาลีก็ได้แก่ อันนีบาเล การ์รัชชี, โดเมนีกีโน และกวีโด เรนี (Guido Reni) เตอร์บรึคเคินเสียชีวิตในยูเทรกต์ในปี ค.ศ. 1629
อาบราฮัม บลุมาร์ต

อาบราฮัม บลุมาร์ต (; ค.ศ. 1566 - 27 มกราคม ค.ศ. 1651) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 อาบราฮัม บลุมาร์ตเป็นจิตรกรที่เขียนภาพในลักษณะ "จริตนิยมแบบเมืองฮาร์เลม" ตั้งแต่ ค.ศ. 1585 แต่ต่อมาก็ค่อยเปลี่ยนเป็นลักษณะบาโรก

บลุมาร์ตเป็นบุตรชายของสถาปนิกที่ย้ายไปอยู่ที่ยูเทรกต์ในปี ค.ศ. 1575 ที่บลุมาร์ตได้รับการศึกษาจากแคร์ริต สปลินเตอร์ (Gerrit Splinter) และโยส เดอ เบร์ (Joos de Beer) จากนั้นบลุมาร์ตย้ายไปปารีสอยู่สามปี ไปศึกษากับศิลปินหลายคน เมื่อกลับมาก็ได้ศึกษากับฮีเยโรนีมึส ฟรังเกิน (Hieronymus Francken) ในปี ค.ศ. 1591 บลุมาร์ตก็ย้ายไปอัมสเตอร์ดัม และสี่ปีต่อมาก็ย้ายกลับมาตั้งหลักฐานที่ยูเทรกต์ที่มาได้เป็นประธานของสมาคมช่างนักบุญลูกา

บลุมาร์ตมีชื่อเสียงในการเป็นนักลงสี (colourist) มากกว่าที่จะเป็นนักเขียนแบบ (draughtsman) และผลิตงานจำนวนมากที่รวมทั้งอุปมานิทัศน์ ภาพนิ่ง จิตรกรรมภูมิทัศน์ และภาพสัตว์และดอกไม้ ในบรรดาลูกศิษย์ก็มีลูกชายสี่คน คือ แฮ็นดริก, เฟรเดอริก, กอร์เนลิส และอาดรียาน รวมทั้งลูกศิษย์คนอื่น ๆ ซึ่งได้แก่ เคราร์ด ฟัน โฮนต์ฮอสต์, แฟร์ดีนันด์ โบล และยาโกบ แคร์ริตส์ เกยป์ (Jacob Gerritsz Cuyp)
พระเยซูในบ้านมาร์ธาและแมรี

พระเยซูในบ้านมาร์ธาและแมรี () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรคนสำคัญชาวเนเธอร์แลนด์ของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งสกอตแลนด์, เอดินบะระห์ในสกอตแลนด์
นักบุญแพร็กซิดิส (เฟอร์เมร์)

นักบุญแพร็กซิดิส () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่สันนิษฐานว่าอาจจะเขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรคนสำคัญชาวเนเธอร์แลนด์ของสมัยบาโรก หรือโดยเฟลิชี ฟิเชอเรลลิ (Felice Ficherelli) ถ้าเป็นงานเขียนของโยฮันส์ เวร์เมร์ก็สันนิษฐานว่าเป็นงานเขียนในช่วงแรก แต่ก็มีผู้แย้งอย่างแข็งขัน

ภาพ “นักบุญแพร็กซิดิส” เป็นภาพของนักบุญแพร็กซิดิส (Praxedes) ผู้เป็นนักบุญโรมันที่กล่าวกันว่าเป็นลูกสาวของนักบุญพูเดินส์ (Saint Pudens) และเป็นน้องสาวของนักบุญพูเดินเชียนา (Saint Pudentiana) ภาพ “นักบุญแพร็กซิดิส” เป็นงานสะสมส่วนบุคคล
เร่ขายฝัน (แก้ความกำกวม)

เร่ขายฝัน อาจหมายถึง
รัฐโปร์ตูเกซา

โปร์ตูเกซา () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ค้นพบในปี ค.ศ. 1591 มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองกวานาเร รัฐโปร์ตูเกซามีพื้นที่ครอบคลุม 15,200 ตร.กม. และในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 873,400 คน
อัมมาร สยามวาลา

ศาสตราจารย์พิเศษ อัมมาร สยามวาลา (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 - ) นักเศรษฐศาสตร์ อดีตประธานสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องข้าว เศรษฐศาสตร์การเกษตรกรรม และการพัฒนา

บรรพบุรุษของ ศาสตราจารย์พิเศษ อัมมาร สยามวาลา หรือ ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.อัมมาร สยามวาลา เป็นชาวอินเดียที่ย้ายถิ่นฐานเข้ามาในประเทศไทย ดร. อัมมาร เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนสามคนของ นายตาเฮอร์ และนางคาดีจาฮ์ สยามวาลา เจ้าของบริษัทดี เอช เอ สยามวาลา ตัวแทนจำหน่ายและนำเข้าเครื่องเขียนจากต่างประเทศ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ศึกษาต่อที่โรงเรียน St. Paul เมืองดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย ปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ปริญญาเอกเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาวาร์ด เคยเป็นอาจารย์สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเยล และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เช่นเดียวกับ ศ.ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ และนักวิชาการอื่นๆ ดร. อัมมาร ได้ออกจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519
เจย์ ฌอน

เจย์ ฌอน () เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ เกิดในเวสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ มีชื่อจริงว่า กามัลจิต ซิงห์ ชูติ (อังกฤษ:Kamaljit Singh Jhooti,ปัญจาบ:ਕਮਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਝੁੱਟੀ) มีผลงานเพลงที่รู้จักอย่างเพลง "Stolen", "Eyes On You", "Ride It" และ "Tonight" ในสหราชอาณาจักร เขามีผลงานอัลบั้มชุด "Me Against Myself" (2004) และ "My Own Way" (2008) เขาเซ็นสัยญากับค่ายเวอร์จินและเจยด์เรเคิดส์

ในสหรัฐอเมริกาเขาเซ็นสัญญากันค่ายแคชมันนีย์เรเคิดส์ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในสหรัฐอเมริกา (ชุดที่ 3 ของเขา) "All or Nothing" และมีผลงานซิงเกิลเปิดตัวในสหรัฐอเมริกาอย่างซิงเกิล "Down" ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100 ได้
ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์

ลอเรนซ์ เคอร์ โอลิวีเอร์, บารอน โอลิวีเอร์ (; ) (22 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ชาวอังกฤษ เขาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 ร่วมไปกับนักแสดงอย่าง จอห์น กีลกัด เพกกี แอชครอฟต์ อเล็ก กินเนสส์ และราฟ ริชาร์ดสัน เขาแต่งงานกับจิลล์ เอสมอนด์ วิเวียน ลีห์ และโจแอน โพลไรต์
วิลเลียม โฮลเดน

วิลเลียม โฮลเดน () ชื่อเกิด วิลเลียม แฟรงคลิน บีเดิล จูเนียร์ () (17 เมษายน ค.ศ. 1918 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โฮลเดนได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในปี 1954 และได้รับรางวัลเอมมีในสาขานักแสดงนำยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1974

เขามีชื่ออยู่ใน 10 อันดับดาราแห่งปี ถึง 6 ครั้ง (1954-1958, 1961) และมีชื่ออยู่ในการจัดอันดับของสถาบันภาพยนตร์อเมริกันในหัวข้อ 100 ดาราในรอบ 100 ปี ในอันดับที่ 25
เด็กหญิงตาบอด (มิเล)

เด็กหญิงตาบอด () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์นครหลวงแมนเชสเตอร์, แมนเชสเตอร์ในอังกฤษ

มิเลเขียนภาพ “เด็กหญิงตาบอด” ในปี ค.ศ. 1856 เป็นภาพเด็กขอทานเร่ร่อนที่น่าจะเป็นพี่น้องกัน คนหนึ่งตาบอดเป็นนักร้องที่เห็นได้จากหีบเพลงที่อยู่บนบนตัก สองพี่น้องนั่งพักริมทางหลังจากฝนตกก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังวินเชลเซียที่เห็นอยู่ลิบๆ ในฉากหลัง

“เด็กหญิงตาบอด” เป็นภาพเขียนที่ได้รับการตีความหมายว่าเป็นอุปมานิทัศน์ที่ให้ความหมายของความแตกต่างระหว่างความมองเห็นและไม่เห็นของระหว่างพี่น้องในภาพ ความรู้สึกของผู้ที่ตาบอดคือความรู้สึกของไออุ่นจากแสงอาทิตย์บนใบหน้าและมือที่เล่นใบไม้อยู่ข้างๆ ขณะที่น้องสาวต้องหรี่ตาเพราะความจัดจ้าของแสงอาทิตย์เมื่อมองไปยังสายรุ้งซ้อนที่เพิ่งปรากฏบนท้องฟ้าหลังฝนหยุด นักวิจารณ์บางคนตีความหมายสายรุ้งในทางศาสนาว่าเป็นสัญลักษณ์ของความคุ้มครองของพระเจ้าที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาล 9:16. บนผ้าคลุมไหล่ของเด็กหญิงที่ตาบอดมีผีเสื้อเกาะอยู่ตัวหนึ่งซึ่งทำให้ทราบว่าต้องนั่งนิ่งมาก

เมื่อ “เด็กหญิงตาบอด” ตั้งแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1856 มีผู้ชี้ว่าสายรุ้งสายในเป็นควรจะเป็นสีที่กลับกับสายนอก เดิมมิเลเขียนลำดับสีของทั้งสองสายขนานกันแต่ต่อมาเปลี่ยนเพื่อให้ถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์
ชัยชนะของโมเสส (มิเล)

ชัยชนะของโมเสส () 
เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ

มิเลเขียนภาพ “ชัยชนะของโมเสส” ในปี ค.ศ. 1871 เป็นภาพโมเสส, อารอน และฮอร์ระหว่าง “การต่อสู่ที่เรฟิดิม” (Rephidim) ในการต่อต้านอมาเล็ค (Amalek) ภาพนี้และภาพภูมิทัศน์ “ตุลาคมหนาว” (Chill October) เป็นจุดสำคัญในการเปลี่ยนแปลงในอาชีพการเขียนของมิเล

ภาพเขียนมาจากย่อหน้าในพระธรรมอพยพ บทที่ 17 ที่บรรยายว่าโมเสสและเพื่อนอีกสองคนดูการรบอยู่บนเนิน ขณะที่โมเสสถือคทาของพระเจ้าในมือขวา

“"โมเสสกล่าวกับโจชัว, เลือกคนไปต่อสู้กับอมาเล็ค: พรุ่งนี้ข้าจะยืนบนเนินเขากับคทาของพระเจ้าในมือของข้า โจชัวจึงทำตามที่โมเสสกล่าวและต่อสู้กับอมาเล็ค: และโมเสส, อารอน และเฮอร์ขึ้นไปบนเนิน เวลาผ่านไปเมื่อโมเสสยกมือขึ้นฝ่ายอิสราเอลก็ได้ที เมื่อเอามือลงอมาเล็คก็ได้ที แต่มือโมเสสก็เริ่มหนักขึ้น อารอนและเฮอร์จึงเอาหินหนุนวางไว้ใต้โมเสส โมเสสจึงนั่ง และอารอนและเฮอร์ยกมือโมเสสไว้ มือก็ยกไว้จนพระอาทิตย์ตก และโจชัวได้รับชัยชนะต่ออมาเล็คและพรรคพวกด้วยดาบ"”

มิเลวาดภาพแสงอาทิตย์เริ่มจางลงเมื่อใกล้ค่ำ เมื่อโมเสส, อารอน และเฮอร์ยืนดูฉากสุดท้ายของการต่อสู้ โมเสสอยู่ตรงกลางมีอารอนและเฮอร์ยืนขนาบประคองแขนโมเสสไว้ไม่ให้ตก อารอนในเสื้อสีแดงทางขวา การรบบอกได้ด้วยลูกศรตรงมุมขวาล่างของภาพ

มิเลใช้เวลาหลายปีในการเขียนภาพนี้ ขูดออกและเขียนใหม่ นักวิจารณ์ศิลปะเฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟน (Frederic George Stephens) ให้ความเห็นว่าภาพเขียนแสดงความขัดแย้งระหว่างความไม่ยอมแพ้และความมุ่งมั่นของโมเสส และความเหนื่อยร้าของร่างกายและจิตใจของอารอนและเฮอร์ นอกจากนั้นก็ยังสรรเสริญความชัดเจนของการเขียนผิวหนังของผู้มีอายุในภาพ ลักษณะการเขียนของภาพนี้แตกต่างมากจากภาพเขียนเกี่ยวกับศาสนาในสมัยเดียวกันของวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ในภาพเช่น “เงาแห่งความตาย” (The Shadow of Death) ที่ฮันท์เขียนในช่วงเดียวกัน แต่มีการตั้งข้อเสนอว่าภาพทั้งสองอาจจะสื่อความหมายเดียวกัน ในภาพของฮันท์พระเยซูทรงอ้าพระกรออกไปในท่าตรึงกางเขนที่เป็นลักษณะที่แสดงทั้งความทรมานและการได้รับชัยชนะในขณะเดียวกัน
เมธี ชาติมนตรี

พันตำรวจโท เมธี ชาติมนตรี หรือรู้จักในชื่อ สารวัตรจ๊าบ (14 ตุลาคม พ.ศ. 2512 — 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551) เป็นอดีตตำรวจที่จังหวัดบุรีรัมย์ และอดีตแกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในจังหวัดบุรีรัมย์ เสียชีวิตระหว่างการสลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภา 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551

เมธีเกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2512 ที่บ้านโนนเจริญ ตำบลตูมใหญ่ อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 30 และปริญญารัฐประสาสนศาสตรบัณฑิต โรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพรานรุ่นที่ 46 ต่อมาจบการศึกษาด้านบัญชี จากมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล และปริญญานิติศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง

สมรสกับนางเพ็ญพิมล ใสงาม (น้องสาวนายการุณ ใสงาม อดีต ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์และสมาชิกวุฒิสภา) มีบุตรทั้งหมด 3 คน คือ นายไกรวิชญ์ ชาติมนตรี ด.ญ.ณัชริน ชาติมนตรี และ ด.ญ.จินนิจ ชาติมนตรี

พ.ต.ท.เมธี ลาออกจากราชการเมื่อปี พ.ศ. 2548 ตำแหน่งสุดท้ายเป็นสารวัตรปราบปรามสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ ทั้งนี้เพื่อจะได้ร่วมเคลื่อนไหวกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้อย่างเต็มที่ โดยรับหน้าที่เป็นแกนนำของกลุ่มพันธมิตรฯทางจังหวัดบุรีรัมย์ และทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยระหว่างการชุมนุม

พ.ต.ท.เมธี เสียชีวิตในเวลาบ่าย จากเหตุระเบิดรถจี๊ปเชอโรกี บริเวณหน้าที่ทำการพรรคชาติไทย ระหว่างการสลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภา 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551

พิธีพระราชทานเพลิงศพของ พ.ต.ท.เมธี มีขึ้นในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ที่วัดโสมนัสราชวรวิหาร โดยมีผู้แทนพระองค์นำเพลิงพระราชทาน มีนายอานันท์ ปันยารชุน อดีตนายกรัฐมนตรีเป็นประธานในพิธี

เพื่อเป็นการระลึกถึง พ.ต.ท.เมธี และ นางสาวอังคณา ระดับปัญญาวุฒิ อีกหนึ่งผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์เดียวกัน ในเวลาต่อมา ทางกลุ่มพันธมิตรฯได้เปิดสะพานไม้ไผ่ข้ามระหว่างทำเนียบรัฐบาลกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพณิชยการพระนคร โดยให้ชื่อว่า "สะพานอังคณา-เมธี"
ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร

ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร () เป็นอันดับอัลบั้มที่วัดจากยอดขายที่เป็นแผ่นและยอดขายดิจิตอลในสหราชอาณาจักร จัดอันดับโดยบริษัทดิออฟฟิเชียลยูเคชาร์ตสคอมปานี (The Official UK Charts Company, OCC) และตีพิมพ์ในนิตยสารมิวสิกวีก และเว็บไซต์ของโอซีซี ส่วนอันดับอัลบั้ม 200 อันดับเต็ม ตีพิมพ์เฉพาะในชาร์ตสพลัส

การจัดแบ่งเข้าอันดับชาร์ตอัลบั้มจะต้องดูในเรื่องความยาวของอัลบั้มและราคา ต้องมีมากกว่า 3 เพลงหรือความยาวมากกว่า 20 นาที และไม่เป็นบัดเจตอัลบั้ม ซึ่งบัดเจตอัลบั้มมีราคาระหว่าง 0.50 ถึง 4.24 ปอนด์ และนอกจากนั้นอัลบั้มรวมเพลงโดยหลายศิลปิน ที่ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1989 ที่แต่เดิมรวมในชาร์ตอัลบั้มด้วยก็แยกออกเป็นชาร์ตอัลบั้มรวมเพลง

ถึงแม้ว่ายอดขายอัลบั้มจะสร้างให้เกิดการวัดระดับความสำเร็จของศิลปิน แต่สื่อมวลชนก็ตอบรับชาร์ตนี้น้อยกว่าชาร์ตในฝั่งของซิงเกิล เนื่องด้วยยอดขายอัลบั้มจริง ๆ มีส่วนสำคัญมากกว่าอันดับสูงสุดบนชาร์ต

ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ชาร์ตอัลบั้มใหม่เปิดเผยครั้งแรกเมื่อเวลา 12.45 น. ของวันพฤหัสที่สถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวัน และได้ย้ายไปเปิดเผยเวลา 18.05 น. (ต่อมาเป็น 18.30 น.) ทุกวันพุธ ในช่วงของดีเจปีเตอร์ พาวเวลล์และบรูโน บรูกส์ และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1987 ได้ย้ายไปวันจันทร์ ช่วงกลางวัน ในช่วงของดีเจแกรี เดวีส์ และจากเดือนเมษายนถึงตุลาคม ค.ศ. 1993 ก็ได้มีรายการเฉพาะในช่วงเวลา 19.00-20.00 ในคืนวันอาทิตย์ จัดโดยลีนน์ พาร์สันส์ และตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1993 ก็ได้รวมกับรายการยูเคท็อป 40 ในช่วงเวลา 16.00-19.00 น. ในวันอาทิตย์ รายการชาร์ตอัลบั้มประจำสัปดาห์ลิขสิทธิ์ของบีบีซีเรดิโอทู ดำเนินรายการโดยไซมอน เมโย ออกอากาศถึง 2 เมษายน ค.ศ. 2007
เบน อี. คิง

เบนจามิน เอิร์ล เนลสัน (28 กันยายน พ.ศ. 2481 - 30 เมษายน พ.ศ. 2558) () รู้จักกันในนาม เบน อี.คิง () เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันแนวเพลงโซล และ ริทึมแอนด์บลูส์ มีผลงานเป็นที่รู้จักในเพลงที่เขาร่วมแต่งด้วยในเพลง "Stand by Me" ที่ติดท็อป 10 ทั้งในปี 2504 และ 2530 และยังเป็นเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1987 เขาเป็นนักร้องนำกลุ่มร้องเพลงแนวอาร์แอนด์บี ที่ชื่อ เดอะดริฟเตอส์

เบนจามิน เอิร์ล คิง เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2481 ในเมือง เฮนเดอร์สัน , รัฐนอร์ทแคโรไลนา, ก่อนจะย้ายมายังเมือง ฮาร์เลม , นครนิวยอร์ก เมื่ออายุได้ 9 ขวบ ในปี 2490.

ในปี 2501 คิง (ยังใช้ชื่อนั้นอยู่) ได้เข้าร่วมวงดนตรีแนว ดูวอป "ไฟท์คราวน์" ปีถัดมาผู้จัดการของวง เดอะดริฟเตอร์ส ไล่สมาชิกวงดั้งเดิมออกทั้งหมด และแทนที่ด้วยสมาชิกไฟท์คราวนด์ คิงนักร้องแนว ริทึมแอนด์บลูส์ กับวงดนตรีของเขาในสังกัดเพลง แอตแลนติก เรดคอร์ดส เขายังมีส่วนร่วมในการแต่งเนื้อเพลงและได้เป็นศิลปินคนแรกในค่ายแอแลนติค เรดคอร์ดสและนำเพลง "There Goes My Baby" ของเดอะดริฟเตอร์สไปร้องใหม่ ซึ่งนับว่าประสบสำเร็จโดยมีศิลปินมาร่วมช่วยเหลือ "ด็อก พูมัส"และ "มอร์จ ชูแมน" อาทิเพลง "Save The Last Dance For Me" , "This Magic Moment" และ "I Count the Tears" คิงอัดเพลงกับวงเดอะดริฟเตอร์สเพียงแค่ 13 เพลง
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีการประกาศว่าเบน อี.คิง เสียชีวิตลงที่ศูนย์การแพทย์ ของมหาวิทยาลัยแฮเกนแซก เมื่อวันที่ 30 เมษายน ขณะมีอายุ 76 ปี ตัวแทนของเบนกล่าวว่า เขามีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ก่อนที่จะเสียชีวิต
ท็อปอวอร์ด 2007

ท็อปอวอร์ด 2007 เป็นรางวัลบันเทิงที่จัดโดยนิตยสารทีวีพูลร่วมกับสวนดุสิตโพล รางวัลนี้จะมอบให้แก่คนบันเทิงที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2550 ซึ่งปีนี้เป็นปีแรกที่มีการแจกรางวัลประเภทภาพยนตร์ กำหนดการจัดงานคือวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 แต่ในท้ายที่สุด งานในปีนี้ได้ยกเลิกการจัดงานไป เนื่องจากสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551 ทางทีวีพูลเห็นว่าไม่เป็นการสมควรที่จะจัดงานรื่นเริงในช่วงเวลาดังกล่าว จึงได้ยกเลิกการจัดงานท็อปอวอร์ด 2007 ในครั้งนี้ อีกทั้งเพื่อเป็นการแสดงความอาลัยถวายแด่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์อีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้นได้มีการประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงลงในนิตยสารทีวีพูลแล้ว ในที่นี้จะเสนอรายชื่อผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิง 10 คน จากสาขาต่างๆ ดังต่อไปนี้ (ไม่มีใครได้รางวัล)
สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน

สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน () เป็นองค์กรอิสระที่ไม่แสวงหาผลประโยชน์ ก่อตั้งโดยกองทุนบริจาคเพื่อศิลปะแห่งชาติ ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1967 เมื่อประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสันเซ็นอนุมัติกับสถาบันแห่งชาติเพื่อศิลปะและมนุษยธรรม องค์กรนิยามสถาบันว่า เป็น "สถาบันแห่งชาติที่เป็นผู้นำในการศึกษาภาพยนตร์และแสดงคุณค่าของคนดังที่มีความเป็นเยี่ยมในศิลปะการแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์และสื่อดิจิตอล"

สถาบันภาพยนตร์อเมริกันเก็บภาพยนตร์และวิดีโอไว้ที่ศูนย์อนุรักษ์ภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ ส่วนสถานที่เก็บของสถาบันภาพยนตร์อเมริกันจะมุ่งในผลงานที่ดีเลิศ สถาบันยังดำเนินการสร้างการศึกษาภาพยนตร์และสื่อสำหรับการเรียนการสอนในโรงเรียนประถมและมัธยม
รายชื่อบทของฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน

รายชื่อบทในมังงะ เรื่อง "ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน"

หมายเหตุ : ชื่อตอนในแบบฉบับภาษาไทยจะอิงจากการแปลของมังงะของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยอาจจะแตกต่างจากชื่อตอนภาษาไทยของอนิเมะก็ได้ ถึงแม้จะใช้ชื่อเหมือนกันในภาษาญี่ปุ่น
พื้นที่คุ้มครอง

พื้นที่คุ้มครอง () คือภูมิภาคหรือบริเวณที่ได้รับการพิทักษ์หรืออนุรักษ์เพราะความมีคุณค่าต่อสิ่งแวดล้อม หรือเพราะความมีคุณค่าทั้งต่อสิ่งแวดล้อมและต่อวัฒนธรรม ตัวอย่างของภูมิภาคหรือบริเวณที่ได้รับการคุ้มครองก็ได้แก่อุทยาน, เขตสงวนธรรมชาติ (nature reserves) และ เขตอาศัย/อนุรักษ์สัตว์ (wildlife sanctuaries) แต่ไม่รวมภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ เช่นสิ่งก่อสร้างที่มิได้คำนึงถึงคุณค่าของสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ แต่รวม “ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม” (cultural landscapes) ที่สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษยชาติและธรรมชาติ พื้นที่คุ้มครองรวม พื้นที่คุ้มครองทางทะเล (Marine Protected Area) ที่หมายถึงภูมิภาคหรือบริเวณที่ได้รับการพิทักษ์หรืออนุรักษ์ที่มีดินแดนที่รวมเนื้อที่ในทะเล

พื้นที่คุ้มครองมีเป็นจำนวนมากและระดับของการพิทักษ์หรืออนุรักษ์ก็ต่างกันออกไปตามแต่กฎหมายของแต่ละประเทศ หรือตามกฎขององค์การระหว่างประเทศ ในปัจจุบันพื้นที่คุ้มครองทั่วโลกมีจำนวนด้วยกันทั้งหมดราว 108,000 แห่ง และมีเนื้อที่รวมกันทั้งสิ้นประมาณ 30,430,000 ตารางกิโลเมตร หรือกว่า 12% ของเนื้อที่ที่เป็นพื้นดินทั้งหมดทั่วโลก หรือกว้างใหญ่กว่าทวีปแอฟริกาทั้งทวีป ตรงกันข้ามกับพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2009 มีจำนวน 5,000 แห่ง และมีเนื้อที่เพียง 0.8 ของหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ที่เป็นมหาสมุทร

คำนิยามของพื้นที่คุ้มครองโดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ The International Union for Conservation of Nature หรือ (IUCN) คือ:

""ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่ชัดแจ้ง, เป็นที่รู้จัก ที่อุทิศ และ บริหารภายใต้กฎหมายหรือวิธีการอันมีประสิทธิภาพ เพื่อให้มีผลต่อการอนุรักษ์ธรรมชาติระยะยาว โดยมีคุณค่าต่อสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรม""
คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติและพื้นที่คุ้มครอง (World Commission on Protected Areas)หรือ WCPA แบ่งประเภทของพื้นที่คุ้มครองออกเป็น 6 ประเภท (IUCN Protected Area categories):

ความพยายามของนานาชาติในความพยายามที่จะก่อตั้งเครือข่ายการพิทักษ์สิ่งแวดล้อมมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1972 เมื่อมีการออก “ปฏิญญาแห่งสตอกโฮล์ม” (Stockholm Declaration) โดยการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ (United Nations Conference on the Human Environment) ที่สนับสนุนการพิทักษ์ภูมิภาคตัวอย่างของพื้นที่คุ้มครองของแต่ละประเภทของสิ่งแวดล้อม เพื่อใช้ในการเป็นพื้นฐานของความต้องการในโครงการอนุรักษ์ระดับชาติ ตั้งแต่นั้นมาการพิทักษ์ภูมิภาคตัวอย่างก็กลายมาเป็นพื้นฐานหลักของการอนุรักษ์ทางชีววิทยาที่สนับสนุนโดยอนุสัญญาหรือข้อตกลงสำคัญๆ ของสหประชาชาติ ที่รวมทั้งกฎบัตรแห่งโลก เพื่อธรรมชาติ (World Charter for Nature) ในปี ค.ศ. 1982, the Rio Declaration at the การประชุมสุดยอดด้านสิ่งแวดล้อม (ค.ศ. 1992) (Earth Summit) และ ปฏิญญาแห่งโจฮันเนสเบิร์ก (Johannesburg Declaration) ในปี ค.ศ. 2002
อนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเวียดนาม

อนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเวียดนาม () เป็นอนุสรณ์สงครามที่ตั้งอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ทหารอเมริกันผู้ต่อสู้ในสงครามเวียดนาม และผู้เสียชีวิต และ ผู้สูญหายระหว่างสงคราม

การก่อสร้างอนุสาวรีย์และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องเป็นเหตุการณ์ที่สร้างความขัดแย้งเป็นอันมากในสังคมอเมริกัน ที่เป็นผลให้มีเพิ่มสิ่งก่อสร้างอื่นในบริเวณอนุสาวรีย์ กลุ่มอนุสาวรีย์ในปัจจุบันประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างสามชิ้น: อนุสาวรีย์ทหารสามนาย (Three Soldiers statue), อนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเวียดนามสตรี และ กำแพงอนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเวียดนามซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างหลักของอนุสาวรีย์

อนุสาวรีย์ได้รับแรงบันดาลใจจากการก่อสร้างชาเปลภราดรภาพและสันติภาพเพื่อทหารผ่านศึกเวียดนามในนิวเม็กซิโก ในปี ค.ศ. 1971 ที่เริ่มด้วยบิดามารดาของนายทหารเดวิด เวสต์ฟอลล์ผู้ถูกรุมสังหารพร้อมกับนายทหารอื่นอีกสิบสามคนในเวียดนามในปี ค.ศ. 1968.

ส่วนสำคัญของอนุสาวรีย์สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1982 อยู่ใน สวนคอนสทิทิวชัน (Constitution Gardens) ติดกับแนชันนัลมอลล์ (National Mall) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอนุสรณ์ลิงคอล์น (Lincoln Memorial) อนุสาวรีย์อยู่ในความดูแลของสำนักงานอุทยานแห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา (National Park Service) กำแพงอนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเวียดนามนี้ เป็นแบบที่ชนะการประกวดออกแบบโดย มายา ลิน นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเยล ขณะที่เธอมีอายุเพียง 21 ปี บนอนุสาวรีย์มีรายนามของทหารจำนวนทั้งสิ้น 58,159 และเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นที่นิยมลำดับที่สิบของสหรัฐอเมริกาที่จัดอันดับโดยสถาบันสถาปนิกแห่งสหรัฐอเมริกา
หมู่เกาะแฟร์แฟกซ์

หมู่เกาะแฟร์แฟกซ์ () เป็นเกาะปะการัง (coral cay) สองเกาะที่เดิมใช้ในการฝึกทิ้งระเบิด ที่ตั้งอยู่ใกล้กับเส้นทรอปิกออฟแคปริคอร์น ทางตอนใต้ของเกรตแบร์ริเออร์รีฟ, 113 กิโลเมตรไปทางตะวันออกของแกลดสตันในรัฐควีนส์แลนด์ ในประเทศออสเตรเลีย และ 405 กิโลเมตรไปทางเหนือของบริสเบน
ความโศกเศร้าครั้งแรก

ความโศกเศร้าครั้งแรก (, ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยวิลเลียม-อดอล์ฟ บูเชอโร (William-Adolphe Bouguereau) จิตรกรสมัยชาวฝรั่งเศสที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติแห่งบัวโนสไอเรสในอาร์เจนตินา

วิลเลียม-อดอล์ฟ บูเชอโรเขียนภาพ “ความโศกเศร้าครั้งแรก” เสร็จในปี ค.ศ. 1888 เนื้อหาของภาพเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่ออาดัม และ อีฟเพิ่งพบร่างของเอเบลลูกชายที่ถูกฆ่าโดยเคนลูกชายอีกคนหนึ่ง ตามคำบรรยายในพระคัมภีร์ไบเบิล การตายของเคนเป็นความตายครั้งแรกที่เกิดขึ้นกับมนุษย์

วิลเลียม-อดอล์ฟ บูเชอโรเพิ่งสูญเสียลูกชายคนที่สองก่อนที่จะเขียนภาพนี้
ลินเดน (แก้ความกำกวม)

ลินเดน อาจหมายถึง
เทพารักษ์ (แก้ความกำกวม)

เทพารักษ์ อาจหมายถึง
โชคชัย

โชคชัย อาจหมายถึง
รายพระนามพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์ไทย

รายพระนามพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์ไทย