seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ช่างกฺวัน อี๋

ช่างกฺวัน อี๋ (; ค.ศ. 608 – 4 มกราคม ค.ศ. 665) ชื่อรองว่า โหยวเฉา (游韶) บรรดาศักดิ์ว่า ฉู่กง (楚公; Duke of Chu) เป็นข้าราชการจีนสมัยราชวงศ์ถัง เป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชกาลจักรพรรดิถังเกาจง ใน ค.ศ. 664 เขาเสนอให้ถังเกาจงปลดมเหสีอู่ เจ๋อเทียน (武則天) แต่ไม่สำเร็จ อู่ เจ๋อเทียน จึงกล่าวหาว่า เขาคบคิดกับหลี่ จง (李忠) โอรสของถังเกาจง เพื่อเป็นขบถ เขาจึงถูกประหารชีวิต อย่างไรก็ดี อู่ เจ๋อเทียน วางพระทัยในช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์ (上官婉兒) หลานสาวของเขา และให้เป็นราชเลขาธิการในพระองค์ ภายหลังยังให้เป็นชายาของหลี่ เสี่ยน (李顯) โอรสผู้ต่อมาเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิถังจงจงด้วย
จู โหย่วกุย

จู โหย่วกุย (朱友珪; ค.ศ. 888? – 27 มีนาคม 913) ชื่อรองว่า เหยา สี่ (遙喜) และบรรดาศักดิ์ว่า องค์ชายอิ่ง (郢王) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์เหลียงยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร

จู โหย่วกุย เป็นบุตรของจู เวิน ปฐมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง จู โหย่วกุย ฆ่าบิดาเอาบัลลังก์ในปี 912 ไม่กี่เดือนให้หลัง จู โหย่วเจิน (朱友貞) น้องชาย ก็ก่อกบฏชิงบัลลังก์ จู โหย่วกุย จึงชิงฆ่าตัวตาย จู โหย่วเจิน ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
ซากดึกดำบรรพ์ไม้กลายเป็นหิน

ไม้กลายเป็นหิน () คือซากดึกดำบรรพ์ของพืชประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นจากท่อนไม้ถูกฝังกลบอยู่ใต้ผิวดินในสภาพที่ขาดออกซิเจนทำให้เนื้อไม้ไม่เน่าเปื่อย และถูกฝังแช่อยู่ในสารละลายซิลิก้าที่มีความเข้มข้นสูงเพียงพอ ในสภาพแวดล้อมที่ท่อนไม้และสารละลายซิลิกาได้สัมผัสกับออกซิเจนเป็นบางช่วงเวลาทำให้สารละลายซิลิกาตกตะกอนในรูปของซิลิกาเจล สะสมตัวแทนที่โมเลกุลของเนื้อไม้ (replacement) จนทำให้ท่อนไม้ที่เป็นเนื้อสารอินทรีย์เปลี่ยนไปเป็นเนื้อหินซิลิกาแต่ยังคงรักษาโครงสร้างเนื้อไม้ดั้งเดิมเอาไว้

ด้วยระยะเวลานับเป็นหมื่นเป็นแสนปีหรือมากกว่านี้ ไม้กลายเป็นหินจะค่อย ๆ สูญเสียน้ำทีละน้อยและค่อย ๆ พัฒนาเป็นโอปอลที่มีสีสันสวยงามได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับมลทินซึ่งเป็นแร่ธาตุที่ปะปนอยู่ในเนื้อของซิลิกาออกไซด์ ซึ่งแร่ธาตุต่าง ๆ ให้สีสันต่าง ๆ กันไป เช่นมีรายงานการค้นพบไม้กลายเป็นหินในประเทศไทยหลายแห่ง ทั้งที่มีอายุเก่าแก่ถึงยุคไทรแอสซิกที่อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ที่ได้รับการศึกษาวิจัยโดยนักบรรพชีวินวิทยาพืชชาวญี่ปุ่นว่า เป็นไม้สนสกุล อะรอคาริออกไซลอน ("Araucarioxylon" sp.) และยังมีรายงานการค้นพบกระจัดกระจายในชั้นหินมหายุคมีโซโซอิกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บ้านโกรกเดือนห้า อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ที่เป็นที่มาของการก่อสร้างและพัฒนาเป็นพิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน และพัฒนาเป็นสถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

แหล่งไม้กลายเป็นหินขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 30 ตารางกิโลเมตรถูกค้นพบในเขตวนอุทยานไม้กลายเป็นหิน (Bantak Petrified Forest Park) อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก จากการสำรวจขุดค้นพบว่าท่อนไม้กลายเป็นหินฝังตัวอยู่ใต้ชั้นกรวดยุคควอเทอร์นารีซึ่งเป็นกรวดแม่น้ำโดยพิจารณาจากความเรียบและกลมมนของเม็ดกรวด จากการสำรวจภาคพื้นดินพบท่อนไม้โผล่ให้เห็นหลายสิบท่อน และได้มีการขุดขึ้นมาเพื่อจัดแสดงและพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้วจำนวน 8 ท่อนจากจำนวน 7 หลุมขุดค้น จากการวิจัยพบว่าเป็นไม้ทองบึ้ง ("Koompassioxylon elegans") จำนวน 6 ท่อน และไม้มะค่าโมง ("Pahudioxylon" sp.) จำนวน 2 ท่อน (วิฆเนศ ทรงธรรม 2553) ถือว่าเป็นแหล่งไม้กลายเป็นหินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
ตำบลตากูก

ตำบลตากูก เดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองสุรินทร์ มีเขตการปกครองจำนวน 13 หมู่บ้าน 22 หมู่ที่ ต่อมาปี 2535 ได้มีการแบ่งกลุ่มหมู่บ้านโซนทิศใต้ของตำบลตากูกเดิมไปเป็นตำบลปราสาททอง โดยตำบลตากูกได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2539 (เป็นกลุ่มตำบลแรกที่ได้จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล นับตั้งแต่มีกฎหมายจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล)
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้มีการประกาศจัดตั้งกิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2539 โดยรวมพื้นที่ 5 ตำบล คือ ตำบลเขวาสินรินทร์ ตำบลบบ้านแร่ ตำบลปราสาททอง ตำบลตากูก และตำบลบึง

ตำบลตากูก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจากตัวเมืองสุรินทร์ 25 กิโลเมตรโดยประมาณ และถ้าเทียบที่ตั้งกับตัวอำเภอเขวาสินรินทร์จะตั้งอยู่ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือห่างประมาณ 5 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 43.77 ตารางกิโลเมตร หรือ 27,048 ไร่

ตำบลตากูก ประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน 10 หมู่ที่ มีสภาพสังคมและภาษาที่แตกต่างกันโดยตำบลตากูกจะมีสภาพสังคม ที่พูดภาษาพื้นบ้านหลักอยู่ 2 ภาษา คือ เขมรและส่วย

หมู่บ้านที่พื้นบ้านพูดภาษาเขมร

หมู่บ้านที่พื้นบ้านพูดภาษาส่วย

จำนวนประชากรในเขต อบต. 7,519 คน และจำนวนหลังคาเรือน 1,668 หลังคาเรือน

อาชีพหลัก ทำนา 
อาชีพเสริม ทอผ้าไหม
1.โรงเรียนบ้านตากูก

2.โรงเรียนบ้านอำปึล-สนวน

3.โรงเรียนบ้านตากแดด

4.โรงเรียนบ้านโชค
1.โรงเรียนบ้านตากูก

2.โรงเรียนบ้านอำปึล-สนวน
1.วัดกระพุ่มรัตน์ บ้านตากูก

2.วัดบูรพาราม2(ธ)

3.วัดดาวรุ่ง บ้านอำปึล

4.วัดศาลาเย็น บ้านตากแดด

5.วัดป่าบ้านโชค(ธ) บ้านโชค

6.วัดป่าบ้านอำปึล-หนองกระทิง(ธ)

7.วัดบูรณสามัคคี บ้านสนวน

8.สำนักสงฆ์ทิพยปัจเจก บ้านอาไรตำบลตากูกจะมีรถโดยสารประจำทางวิ่งบริการประชาชนทุกวันในเส้นทาง สุรินทร์-ตากูก-สวาย โดยมีท่าจอดรถบริการที่สถานีขนส่งจังหวัดสุรินทร์ช่องที่จอดติดกับป้อมยามตำรวจ
มีเส้นทางเดินรถดังนี้คือ จากตัวเมือง สถานีขนส่งจังหวัดสุรินทร์ ถึง กม.14 ถนน สุรินทร์-จอมพระ (สามแยกเข้าอำเภอเขวาฯ) จะเลี้ยวขวา ไปประมาณ 4 กม. ถึงตัวอำเภอเขวาสินทร์ จะเลี้ยวซ้ายที่ข้างโรงเรียนอนุบาลเขวาฯ ผ่าน บ้านอาไร บ้านตากแดด บ้านตากูก บ้านอำปึล บ้านสนวน บ้านสังแก และสิ้นสุดที่บ้านสวาย ตำบลแตล อำเภอศีขรภูมิ(สามารถเชื่อมต่อรถจากเส้นหลัก จอมพระ-ศีขรภูมิ มาตัวเมืองสุรินทร์ทางลัดได้) ตารางเดินรถคราวๆดังนี้

และมีรถโดยสารประจำทางไปอำเภอจอมพระอีกประมาณวันละสองเที่ยวแบ่งเป็นเส้น 
ที่ตั้งตำบลตากูกสามารถเดินทางมาจากตัวเมืองสุรินทร์ได้ 2 เส้นทาง

1. เส้นทางสุรินทร์ - จอมพระ (214) 
ออกจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือเส้นสุรินทร์ - จอมพระ ถึง กม.14 เลี้ยวขวาเข้าอำเภอเขวาสินรินทร์

ถ้ามาจากจอมพระ

2. เส้นทางสุรินทร์ - ศรีขรภูมิ (226)

ออกจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกเส้นสุรินทร์ - ศรีขรภูมิถึงแยกเข้าบ้านเมืองทีเลี้ยวซ้ายเข้าบ้านเมืองทีขับตรงไปเรื่อยๆเส้น เมืองที-ปราสาททอง ประมาณ 10 กม.ถึงสี่แยกตาปุดไปตรง 3 กม.ถึง อบต.ตากูก (เส้นทางนี้ระยะไกลกว่าเส้นทางแรกประมาณ 3-5 กม.แต่รถไม่เยอะเหมือนเส้นทางแรก)

การเดินทางมาจากเส้นทางอื่นตำบลตากูกแต่เดิมอยู่ในอำเภอเมืองสุรินทร์ แต่ปัจจุบันกลายมาเป็นส่วนหนึ่งในอำเภอเขวาสินรินทร์ตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตัวเมืองจังหวัดสุรินทร์ (ห่างตัวเมือง 25 กิโลเมตรโดยประมาณ) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

ดูอาณาเขตใน Google map

ตำบลตากูกแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 บ้าน 10 หมู่ ได้แก่
ฉวีวรรณ ดำเนิน

แม่ฉวีวรรณ ดำเนิน หรือ แม่ฉวีวรรณ พันธุ ศิลปินแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2536 สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) เป็นบุคคลที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น ราชินีหมอลำ ซึ่งเป็นราชินีหมอลำคนแรกของประเทศไทย

แม่ฉวีวรรณ ดำเนิน หรือ แม่ฉวีวรรณ พันธุ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ที่บ้านหนองไหล ตำบลหัวตะพาน อำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันแยกเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ) เป็นบุตรของ คุณพ่อชาลี ดำเนิน และ คุณแม่แก้ว ดำเนิน (เสียชีวิตเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2558 สิริอายุ 103 ปี) อาชีพทำนา ฉวีวรรณเป็นบุคคลที่มีความสามารถโดดเด่น มีไหวพริบปฏิภาณด้านหมอลำที่เฉียบแหลมยิ่งคนหนึ่ง โดยได้รับการฝึกฝนเรื่องหมอลำจากบิดา ญาติ และหมอลำที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอดีตหลายท่าน ซึ่งความจัดเจนเรื่องหมดลำที่ฝึกฝนมาตั้งแต่อายุยังน้อย ทำให้เป็นหมอลำที่มีความสามารถสูงทั้งด้านการแต่ง กลอนลำ การคิดท่วงทำนองหมอลำกลอน เขียนกลอนลำ ประดิษฐ์ท่าลำและบทร้องชุดแม่อีสาน ผลงานที่โดดเด่นที่สุด คือ การแสดงชุดดึงครกดึงสาก ประกอบกับเป็นบุคคลที่มีน้ำเสียงไพเราะ มีพลังทำให้ได้รับการยกย่องว่าเป็นเพชรน้ำหนึ่งของแดนอีสานและได้รับการกล่าวขานด้วยความชื่นชมจากประชาชน ว่าเป็น ราชินีหมอลำ ซึ่งเป็นราชินีหมอลำคนแรกของประเทศไทย

ฉวีวรรณ ดำเนิน ยังเคยเป็นนางเอกหมอลำคณะรังสิมันต์ คู่กับ ทองคำ เพ็งดี คู่พระคู่นาง ที่โด่งดังมากในยุคประมาณปี 2508 - 2513 โดยเฉพาะเรื่อง สีทนมะโนราห์ โดยมีลูกศิษย์ลูกหา เช่น บานเย็น รากแก่น อังคนางค์ คุณไชย ที่ได้รับการยกย่องเป็นราชินีหมอลำเช่นเดียวกัน

ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับ โกมินทร์ พันธุ หมอแคนพื้นบ้าน มีบุตร-ธิดา 2 คน ปัจจุบันทำงานที่ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม อาจารย์พิเศษที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด และเป็นอาจารย์พิเศษที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่สำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น คุณแม่ฉวีวรรณยังได้รับเกียรติใด้ดำรงตำแหน่งกรรมการตัดสินการประกวดต่างๆสำคัญๆของทางมหาวิทยาลัยขอนแก่น อีกด้วย

ในปี 2561 คุณแม่ฉวีวรรณ ดำเนิน ได้ร่วมการแสดงภาพยนตร์นาคี ๒ รับบท ยายขันฉวีวรรณ ดำเนิน มีผลงานมากมายมากกว่า 100 บทเพลง และมีผลงานกลอนลำที่มีชื่อเสียงดังนี้
พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี

พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนยอดเขานาคเกิด ในเขตป่าสงวนแห่งชาติเขานากเกิด ตำบลกะรน อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ที่มีความสูงเป็นอันดับที่สามของประเทศไทย

พระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 25.45 เมตร สูง 45 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ผิวนอกบุด้วยหินอ่อนสีขาว พระพักตร์หันไปทางอ่าวฉลอง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 19 องศา เป็นพระประธานของวัดกิตติสังฆาราม (วัดกะตะ)

การก่อสร้างพระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี ใช้งบประมาณ 30 ล้านบาท เริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ด้วยเงินบริจาคของประชาชน โดยได้รับอนุญาตการจัดสร้างจากกรมป่าไม้ ปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนการประดับผิวองค์พระ

รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย
สำนักวิจัยซากดึกดำบรรพ์และพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา

สำนักวิจัยซากดึกดำบรรพ์และพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมทรัพยากรธรณี มีภารกิจในการศึกษาวิจัยและเผยแพร่ความรู้ด้านซากดึกดำบรรพ์ มีหน่วยงานในสังกัดดังนี้
เอก โอรี

เอก โอรี เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง "ยิ่งรักเธอ", "กขค โรงเรียนนอก" (2539), "แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา" (2536),"หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ" (2536) หลังจากที่โด่งดังก็หายจากวงการไปนานกว่า 4 ปี ไปทำธุรกิจเปิดร้านอาหาร แต่ขาดทุน และในปี 2551 กลับมาแสดงภาพยนตร์ใหม่อีกครั้ง ในเรื่อง "ปืนใหญ่จอมสลัด" ของสหมงคลฟิล์ม ของผู้กำกับ อุ๋ย นนทรีย์ นิมิตรบุตร

ทางด้านชีวิตส่วนตัว มีครอบครัวแล้ว แต่งงานครั้งแรก มีลูกสาวชื่อ เพลย์ แพรพลอย โอรี เอก โอรีแต่งงานครั้งที่ 2 มีลูกสาวอีก 1 คน และลูกชายอีก 1 คน
สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์

สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ (เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475) ชื่อเล่น เล็ก เป็นนักแสดง นักพากย์ ผู้เขียนบทโทรทัศน์ และผู้กำกับการแสดงชาวไทย จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนิฮง กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในสาขาวิชาการภาพยนตร์ และวิชาโทรทัศน์จาก N.H.K. TV เมื่อ พ.ศ. 2498 แล้วก้าวสู่วงการโทรทัศน์ทันทีขณะมีอายุ 23 ปี ด้วยการชักชวนของ จำนง รังสิกุล สะอาดเข้าเป็นพนักงานรุ่นบุกเบิกด้านการจัดรายการ ในปีแรกทำการของไทยทีวี ช่อง 4 บางขุนพรหม พร้อมกับปรากฏตัวบทพระเอกในละครทีวีเรื่องแรก "ดึกเสียแล้ว" ของอุษณา เพลิงธรรม ซึ่งมี เย็นจิตร สัมมาพันธ์ (ผู้ประกาศคนแรกในวันเปิดสถานี) เป็นนางเอก และ เทิ่ง สติเฟื่อง ร่วมแสดงครั้งแรกด้วยเช่นเดียวกัน

สะอาดเป็นนักแสดงนำในละครใหญ่หลายเรื่อง รวมทั้งพระเอกละครที่สร้างจากอุปรากรที่มีชื่อเสียงของโลก "ไอด้า" คู่กับนักแสดงรับเชิญ อ.ลาวัณย์ อุปอินทร์ (ดาวราย) แห่งคณะจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร ในช่วง พ.ศ. 2503-2504 ต่อมาสะอาดเดินทางไปญี่ปุ่นอีกครั้ง เพื่อศึกษาเพิ่มเติมด้านโทรทัศน์สีที่ K.R.T. เมืองโอซากา พ.ศ. 2510

สะอาดยังเป็นนักพากย์หลักของช่อง 4 ที่ช่วยสร้างอรรถรสสนุกสนานแก่ผู้ชมชาวไทยหน้าจอแก้วคู่กับ ดาเรศร์ ศาตะจันทร์ ในซีรีส์หลายเรื่อง เช่น "มนุษย์ค้างคาว", "ขวัญใจสายลับ", "กลอยใจจอมเปิ่น" เป็นต้น ร่วมด้วยนักพากย์ในทีม ได้แก่ สมจินต์ ธรรมทัต, อนุวัตร สุวรรณสโรช เป็นต้น นอกจากนี้สะอาดยังเป็นพระเอกละครวิทยุเรื่อง "คมพยาบาท" ของ คณะกมลพิศมัย ทาง ท.ท.ท. คู่กับ อารีย์ นักดนตรี

ปัจจุบันเป็นนักเขียนเกี่ยวกับบุคคลและเรื่องราวในแวดวงโทรทัศน์และบันเทิง ทางหนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ และได้รับประกาศให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2557

สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ เคยเป็นกรรมการริหารพรรคเสรีนิยม
มายเลิฟ

"มายเลิฟ" () สามารถหมายถึง
น้ำเกลือ

น้ำเกลือ () เป็นคำศัพท์ทั่วไปที่ใช้เรียกน้ำที่มีความหนาแน่นของสารละลาย เกลือ (NaCl) สูงเป็นพิเศษ

ระดับความหนาแน่นของเกลือที่ใช้ในการวิจัยทางธรณีวิทยาของสหรัฐฯแบ่งน้ำเกลือออกเป็นสามประเภทหลักๆด้วยกัน น้ำเกลือเบาบางมีเกลืออยู่ระหว่าง 1,000 และ 3,000 มก./ล. น้ำเกลือปานกลางมีส่วนผสมของเกลืออยู่โดยประมาณ 3,000 ถึง 10,000 มก./ล. น้ำเกลือแบบเข้มข้นสูงมีส่วนผสมของเกลือระหว่าง 10,000 และ 35,000 มก./ล. น้ำทะเลมีความเข้มข้นของเกลืออยู่ที่ประมาณ 3,000,000 หรือเทียบเท่ากับ 35 ก./ล.

เนื่องจากว่าในบางพื้นที่ของโลกขาดน้ำจืด การกลั่นน้ำจึงจำเป็นเพื่อทำให้น้ำสามารถนำมาดื่มได้ ในบางกรณีแพทย์ได้ใช้น้ำเกลือที่ผ่านการทำความสะอาดแล้วมาใช้ในการเยียวยารักษาคนไข้เช่นเดียวกัน

ตามปกติแล้ว น้ำเกลือที่มีส่วนผสมของเกลือสูงปานกลางหรือสูงตามที่กล่าวไว้เบื้องต้น ไม่มีประโยชน์กับมนุษย์สักเท่าใด มนุษย์ไม่อาจดื่มน้ำเกลือจำพวกนี้หรือนำน้ำเกลือไปรดพืชได้

7 ประโยชน์จาก น้ำเกลือ ที่สาว ๆ อยากสวยต้องทำ!
เสมหะ

เสมหะ เสลดหรือสิ่งขาก () เป็นของไหลเหนียวที่ผลิตโดยเยื่อเมือกของมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ คำจำกัดความของเสหะคือเมือกที่ผลิตโดยระบบการหายใจนอกจากเมือกที่ออกมาทางช่องจมูกโดยเฉพาะที่ออกมาจากร่างกายโดยการจาม
ส่วนผสมของเสหะอาจไม่เหมือนกันในแต่ละคนขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ สถานะของระบบภูมิต้านทาน หรือพันธุกรรมของคน ทั้งนี้ เสมหะยังเป็นเจลที่มีส่วนผสมของน้ำเป็นหลักและมีสารประกอบโปรตีน โปรตีนที่เกี่ยวกับภูมิคุ้มกันโรค ลิพิดและอื่น ๆ อีกมากมาย เสมหะอาจจะมีหลายสีแตกต่างกันไป

เสมหะอาจจะเป็นพาหะนำตัวอ่อนของพยาธิลำไส้ (ดูพยาธิปากขอ) การจามติดเลือดอาจจะเป็นอาการของโรคร้ายแรงหลายโรค (เช่นวัณโรคและมะเร็งปอด) แต่ก็อาจจะเป็นอาการทั่วไปของโรคที่ไม่ร้ายแรงมากเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดที่ใครก็ตามจามออกมาเป็นเลือดหรือมีเลือดผสมอยู่เป็นส่วนหนึ่งก็ตาม การจามออกมาเป็นเลือดหรือมีเลือดเป็นส่วนผสมถือเป็นอาการรุนแรง ผู้ใดที่มีอาการดังกล่าวควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับการรักษาทันที

ฮิวเมอริซึ่มเป็นทฤษฏีความเชื่อในสมัยโบราณที่ว่าร่างกายมนุษย์มีองค์ประกอบ 4 ชนิดคือ น้ำดีดำ, น้ำดี, เสมหะ และเลือด ผู้ที่มีโรคต่าง ๆ นั้นเกิดจากการมีจำนวนของเลือด เสมหะ และธาตุอื่น ๆ ในร่างกายมากเกินไป คนในสมัยก่อนจึงนิยมกรีดตัวเองเพื่อหวังว่าโรคจะหายไปพร้อม ๆ กับเลือดที่เสียไปด้วย ความเชื่อนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ 400 ปีก่อนคริสกาลและเรื่องนี้ได้ถูกพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้องในทศวรรษที่ 18

หลายบุคคลคิดว่าการมีเสมหะเป็นผลพวงมาจากการไม่แสดงอารมณ์หรือแสดงอารมณ์เล็กน้อยซึ่งก็ถูกพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้องเช่นกัน
โซล่า

โซล่า หรือ โซลา สามารถหมายถึง
จุดหมายปลายทางของสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิค

Cathay Pacific operates services to the following destinations (at February 2009, this does not include codeshare destinations):

Destinations marked as cargo only, are served by Cathay Pacific Cargo.

Destinations marked as ** are served by both Cathay Pacific and Cathay Pacific Cargo aircraft.

Cathay Pacific had served the following destinations with passenger services in the past.
เดอะกลาสพาเลส

เดอะกลาสพาเลส (พ. ศ. 2543) คือนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ ประพันธ์โดยนักเขียนอินเดียชื่อ อมิตาพ โฆษ ฉากของเรื่องอยู่ในพม่า แคว้นเบงกอล อินเดีย และคาบสมุทรมลายู นิยายเรื่องนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สมัยราชวงศ์คองบอง ในเมืองมันฑเลย์ จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และจนถึงสมัยปัจจุบัน นิยายส่วนใหญ่เน้นไปที่สมัยต้นยศตวรรษที่ 20 นิวนายเรื่องนี้นำเสนอปัญหามากมาย จากความเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์เศรษฐกิจในอินเดียและพม่า ไปสู่เรื่องคำถามว่าอะไรทำให้เกิดชาติ และความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในฐานะสังคมเปลี่ยนแปลงไปตามความเป็นสมัยใหม่อย่างไร

ชื่อของนวนิยายมีที่มาจากพงศาวดารฉบับหอแก้วซึ่งเป็นงานเขียนทางประวัติศาสตร์เกาแก่ของพม่าที่ประพันธ์ขึ้นจากพระราชประสงค์ของพระเจ้าบาจีดอ ในปี พ.ศ. 2435
อมิตาภ โฆษ

อมิตาภ โฆษ(เบงกาลี:অমিতাভ ঘোষ), เกิด พ.ศ. 2499) เป็นนักเขียนชาวอินเดีย-เบงกาลี มีชื่อเสียงเพราะงานประพันธ์ในภาษาอังกฤษ
เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์

เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์ (ภาษาอังกฤษ: James Abbott McNeill Whistler) (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรชาวอเมริกันที่ตั้งถิ่นฐานในอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน

เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 ที่เมืองโลเวลล์ในรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ วิสต์เลอร์เป็นผู้นำในความคิดที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (art for art's sake) ลายเซ็นที่มีชื่อเสียงของวิสต์เลอร์เป็นภาพผีเสื้อที่มีหางยาว ลายเซ็นเหมาะกับบุคลิกและลักษณะงานเขียนซึ่งเป็นลักษณะที่ละเอียดอ่อนแต่เป็นผู้ที่ชอบการเผชิญหน้า วิสต์เลอร์มองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างจิตรกรรมและดนตรีซึ่งจะเห็นจากการตั้งชื่อภาพเขียนที่ใช้ศัพท์ทางดนตรีเช่น “arrangements” “harmonies” หรือ “nocturnes” และเน้นงานเขียนในด้านความผสานของโทนสี งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของวิสต์เลอร์คือภาพ “มารดาของวิสต์เลอร์” (Whistler's Mother) ที่มีศิลปะที่ทำล้อเลียนกันมาก

วิสต์เลอร์เป็นผู้มีปฏิภาณดีและไม่อายที่จะส่งเสริมตนเอง แต่ก็ผู้มีอิทธิพลต่อศิลปะและวัฒนธรรมร่วมสมัยและมีความสัมพันธ์กับและมีอิทธิพลต่อศิลปินและนักเขียนคนอื่นๆ ในสมัยนั้นเป็นอันมาก
มารดาของวิสต์เลอร์

การจัดสีเทาและดำ: มารดาของวิสต์เลอร์ของจิตรกร หรือที่รู้จักกันสั้นๆ ว่า มารดาของวิสต์เลอร์ (ภาษาอังกฤษ: Arrangement in Grey and Black: The Artist's Mother หรือ Whistler’s Mother) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์จิตรกรชาวอเมริกัน ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์ ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส วิสต์เลอร์เขียนภาพ “มารดาของวิสต์เลอร์” ในปี ค.ศ. 1871

ภาพอยู่ในกรอบที่วิสต์เลอร์ออกแบบเอง แม้ว่าจะเป็นภาพเขียนที่เป็นสัญลักษณ์ของศิลปะอเมริกันแต่ภาพเขียนแทบจะไม่ได้กลับไปตั้งแสดงในสหรัฐอเมริกานอกจากนำไปแสดงรอบประเทศระหว่างปี ค.ศ. 1932 และ ค.ศ. 1934, ตั้งแสดงที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในปี ค.ศ. 1994 และในปี ค.ศ. 2004 ที่สถาบันศิลปะแห่งดีทรอยต์ และครั้งสุดท้ายที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งบอสตันระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2006

แอนนา แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์นั่งเป็นแบบให้วิสต์เลอร์เขียนในห้องนั่งเล่นในกรุงลอนดอน มีเรื่องหลายเรื่องที่เกี่ยวกับภาพเขียนนี้เช่นแอนนานั่งเป็นแบบแทนผู้เป็นแบบอีกคนหนึ่งที่ผิดนัด อีกเรื่องหนึ่งก็ว่าวิสต์เลอร์จะให้ตัวแบบยืนแต่แอนนาไม่แข็งแรงพอที่จะยืนเป็นแบบเป็นเวลานานๆ

งานเขียนแสดงที่งานแสดงศิลปะครั้งที่ 104 ของราชสถาบันศิลปะในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1872 แต่เกือบจะไม่ได้ตั้งแสดงเพราะไม่ผ่านการพิจารณาโดยคณะกรรมการของสถาบันซึ่งเป็นการทำให้เกิดความแตกร้าวระหว่างวิสต์เลอร์และวงการศิลปะในอังกฤษ ภาพนี้จึงเป็นภาพสุดท้ายที่วิสต์เลอร์ส่งเข้าพิจารณาโดยราชสถาบันศิลปะ

ผู้ชมในสมัยวิคตอเรียไม่ยอมรับภาพเขียนที่ตั้งแสดงในเพียงฐานะ “การจัดสี” ฉะนั้นวิสต์เลอร์จึงต้องเพิ่มคำขยายความ “มารดาของวิสต์เลอร์ของจิตรกร” เข้าไปข้างหลังชื่อเดิมภาพเป็น “การจัดสีเทาและดำ: มารดาของวิสต์เลอร์ของจิตรกร” ซึ่งทำให้ภาพได้รับชื่อที่เป็นที่รู้จักกัน หลังจากทอมัส คาร์ไลล์ (Thomas Carlyle) ได้ชมภาพแล้วก็ตกลงนั่งเป็นแบบในภาพที่คล้ายคลึงกัน ที่เรียกว่า “การจัดสีเทาและดำหมายเลข 2” ภาพแรกจึงกลายเป็น “การจัดสีเทาและดำหมายเลข 1” ทำนองโดยปริยาย

ต่อมาวิสต์เลอร์เอาภาพไปจำนำซึ่งในที่สุดในปี ค.ศ. 1891 โดยพิพิธภัณฑ์ลักเซ็มเบิร์กในปารีสก็ซื้อต่อ งานของวิสต์เลอร์ที่รวมทั้งภาพนี้มีผู้เลียนแบบกันมากทั้งการวางท่าที่คล้ายคลึงกันและการจำกัดการใช้สี ภาพลักษณะนี้จึงเป็นที่นิยมกันโดยเฉพาะในหมู่จิตรกรอเมริกันที่ตั้งถิ่นฐานในต่างประเทศ สำหรับวิสต์เลอร์การที่มีภาพตั้งแสดงในพิพิธภัณฑ์ก็เป็นการช่วยทำให้มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นและเป็นที่รู้จักในบรรดาผู้อุปถัมภ์ผู้มีฐานะดี ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1884 วิสต์เลอร์เขียน:

วิสต์เลอร์ผู้ที่สนับสนุนความคิดที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (art for art's sake) อย่างแข็งขันมีความรู้สึกสนเท่ห์และรำคาญที่ผู้ชมภาพเพียงในมุมมองของ “ภาพเหมือน” ในปี ค.ศ. 1890 วิสต์เลอร์เขียน:

จากความคิดเห็นนี้และไม่ว่าความสัมพันธ์ของวิสต์เลอร์กับมารดาจะเป็นอย่างไร ภาพนี้ก็ถูกใช้กันไปต่างๆ ในสมัยวิคตอเรียและต่อมาโดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาในการเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นแม่, ความรู้สึกต่อพ่อแม่ และคุณค่าของครอบครัวโดยทั่วไป ตัวอย่างเช่นเมื่อไปรษณีย์สหรัฐออกแสตมป์ “มารดาของวิสต์เลอร์” พร้อมกับคำขวัญ “เพื่อเป็นอนุสรณ์และเป็นเกียรติแก่แม่ทั้งหลายในสหรัฐอเมริกา”

ทั้งงาน “มารดาของวิสต์เลอร์” และ “ทอมัส คาร์ไลล์” ได้รับแกะโดยช่างแกะ ภาพพิมพ์อังกฤษริชาร์ด เจอร์ซีย์ (Richard Josey)

ต่อมาการตีความหมายทางสัญลักษณ์ของสาธารณชนยิ่งไกลออกไปกว่าเดิม และภาพถูกนำไปใช้ในการโฆษณาทางการค้า และ งานล้อต่างๆ
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์สุย

ราชวงศ์สุย ปกครองจีนอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 581 - 618
ปอล โกแก็ง

เออแฌน อ็องรี ปอล โกแก็ง (, 7 มิถุนายน ค.ศ. 1848 - 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน

โกแก็งเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1848 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1903 ที่เกาะในเฟรนช์โปลินีเซีย นอกจากการเป็นจิตรกรสมัยลัทธิประทับใจยุคหลังแล้ว โกแก็งยังทดลองการเขียนที่ใช้สีฉูดฉาดที่นำไปสู่การเขียนแบบสังเคราะห์นิยม (Synthetist) ของศิลปะสมัยใหม่ การเขียนของโกแก็งเป็นวิธีที่มีอิทธิพลมาจากลัทธิคลัวซอนนิสม์ที่นำไปสู่งานเขียนที่เป็นแบบที่เรียกว่าบรรพกาลนิยม (Primitivism) และกลับไปสู่จิตรกรรมท้องทุ่ง (pastoral) นอกจากนั้นโกแก็งก็ยังมีอิทธิพลต่อภาพพิมพ์ลายแกะ (engraving) และภาพพิมพ์แกะไม้ที่ยกระดับขึ้นเป็นงานศิลปะ
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์จิ้น

ราชวงศ์จิ้น ปกครองจีนระหว่างปี ค.ศ. 265 - 420
สังคมนิยมแบบอิสรนิยม

สังคมนิยมแบบอิสรนิยม (, บ้างเรียก อนาธิปไตยสังคมนิยม (socialist anarchism) อิสรนิยมฝ่ายซ้าย (left libertarianism) หรือ สังคมนิยมเสรี เป็นกลุ่มปรัชญาการเมืองในขบวนการสังคมนิยมซึ่งปฏิเสธมุมมองสังคมนิยมที่ว่ารัฐเป็นเจ้าของหรือควบคุมปัจจัยการผลิต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการวิจารณ์รูปแบบรัฐที่กว้างขวางกว่า ตลอดจนความสัมพันธ์แรงงานค่าจ้าง (wage labour) ในที่ทำงาน สังคมนิยมแบบอิสรนิยมเน้นการจัดการตนเองของคนงานในที่ทำงานและโครงสร้างการปกครองการเมืองแบบกระจายอำนาจแทน โดยยืนยันว่า สามารถบรรลุสังคมที่ยึดเสรีภาพและความเสมอภาคได้โดยการยกเลิกสถาบันอำนาจนิยมซึ่งควบคุมปัจจัยการผลิตบางอย่างและทำให้ฝ่ายข้างมากเป็นเบี้ยล่างของชนชั้นที่เป็นเจ้าของหรืออภิชนทางการเมืองและเศรษฐกิจ นักสังคมนิยมแบบอิสรนิยมโดยทั่วไปฝากความหวังไว้กับวิธีกระจายอำนาจของประชาธิปไตยทางตรงและสมาคมสหพันธรัฐและสมาพันธรัฐ เช่น ระบบเทศบาลอิสรนิยม สมัชชาพลเมือง สหภาพแรงงานและสภาคนงาน

เพราะฉะนั้น นักสังคมนิยมแบบอิสรนิยมเชื่อว่า “การใช้อำนาจในรูปแบบของสถาบันใดๆก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นสถาบันทาง เศรษฐกิจ การเมือง ศาสนา หรือ ที่เกี่ยวกับเพศ คือการทำร้ายทั้งผู้ใช้อำนาจและผู้ที่ถูกบังคับข่มเหงภายใต้อำนาจนั้นๆ”
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น

ราชวงศ์ฮั่น ปกครองจีนระหว่าง 206 ปีก่อนคริสตกาล ถึง ค.ศ. 220
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (บรอนซีโน)

"ดูบทความหลักที่ ชะลอร่างจากกางเขน"

ชะลอร่างจากกางเขน (ภาษาอังกฤษ: Deposition of Christ (Bronzino)) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยบรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่เขียนเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1540 ถึงปี ค.ศ. 1545

ภาพลงชื่อ “OPERA DEL BRONZINO FIORENTINO” เดิมได้รับการจ้างให้เขียนสำหรับชาเปลของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด (Eleonora of Toledo) ในวังเว็คคิโอ (Palazzo Vecchio) ในฟลอเรนซ์ แต่สามีโคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิมอบภาพเขียนเป็นของขวัญให้แก่คาร์ดินัลนิโคลัส แกรนเวลล์ (Nicolas Granvelle) ผู้เป็นองคมนตรีของจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5เพื่อเพิ่มสัมพันธไมตรี เมื่อแกรนเวลล์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1551 ภาพก็ถูกนำไปตั้งที่ชาเปลในเบอซองซงเมืองเกิดของคาร์ดินัล เดิมภาพเขียนมีสองแผงประกบด้านซ้ายเป็นนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์และนักบุญคอสมาสซึ่งปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์จอห์น พอล เก็ตตี ด้านขวาสูญหายไป

“ชะลอร่างจากกางเขน” วางพระเยซูกลางภาพประคองโดยพระแม่มารีและนักบุญจอห์นอีแวนเจลิสและนักบุญแมรี แม็กดาเลน
ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์

ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์ (; ราว ค.ศ. 664 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 710) เป็นสตรีชาวจีนสมัยราชวงศ์ถัง เมื่ออายุ 13 ปี ได้เป็นราชเลขาธิการของอู่ เจ๋อเทียน (武則天) มเหสีของจักรพรรดิถังเกาจง ครั้นอายุ 42 ปี ได้เป็นชายาของหลี่ เสี่ยน (李顯) โอรสของอู่ เจ๋อเทียน ผู้เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิถังจงจง นางมีชื่อด้านกวี งานเขียน และการเมือง แต่ที่สุดถูกจับกุมเพราะมีส่วนแก่งแย่งในวังหลวง และถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 710
ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์

ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์ (; 24 สิงหาคม ค.ศ. 1780 - 14 มกราคม ค.ศ. 1867) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูคลาสสิกชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนประวัติศาสตร์และภาพเหมือน

แอ็งกร์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1780 ในจังหวัดตาร์เนการอน ประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1867 ที่ปารีส แอ็งกร์ถือว่าตนเองเป็นจิตรภาพประวัติศาสตร์ตามแบบนีกอลา ปูแซ็ง และฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) แต่ในบั้นปลายความสามารถในการเขียนภาพเหมือนภาพเหมือนทั้งภาพเขียนและการวาดเส้นเป็นสิ่งที่ทำให้แอ็งกร์เป็นที่รู้จัก

แอ็งกร์เป็นผู้ที่นับถือชื่นชมประวัติศาสตร์และเป็นผู้ที่พยายามพิทักษ์ความรู้แบบสถาบันต่อขบวนการลัทธิจินตนิยมที่กำลังคืบคลานเข้ามาที่นำโดยเออแฌน เดอลาครัว แอ็งกร์กล่าวสรรเสริญจิตรกรรมของจิตรกรสำคัญ ๆ ที่ผ่านมาเช่นราฟาเอล และประกาศตนว่าเป็นผู้รักษากฎเกณฑ์การวาดภาพที่สูงส่งเช่นนั้นและไม่ใช่เป็นผู้ “คิดค้น” วิธีใหม่ แต่อย่างไรก็ตามในความเห็นสมัยใหม่เห็นว่าแอ็งกร์และศิลปินฟื้นฟูคลาสสิกเป็นผู้ที่โอบอุ้มปรัชญาจินตนิยมของสมัยนั้น นอกจากนั้นการแสดงความบิดเบือนของรูปทรงและช่องว่างของแอ็งกร์เป็นแนวโน้มของของศิลปะสมัยใหม่ที่จะมาถึง
หลี่ ฝู่กั๋ว

หลี่ฝู่กัว (ค.ศ. 704 - ค.ศ. 762) เป็นขันทีระหว่างรัชสมัยจักรพรรดิถังซู่จง-จักรพรรดิถังไต้จง เขาเกิดเมื่อ ค.ศ. 704 (พ.ศ. 1547) และรับใช้องค์ชายหลี่เฮง องค์รัชทายาทตั้งแต่รัชกาลจักรพรรดิถังเสวียนจง

เมื่อจักรพรรดิถังเสวียนจงสวรรคตลง เขาและขุนนาง ข้าราชการพร้อมเชื้อพระวงศ์ได้สนับสนุนองค์ชายหลี่เฮง ให้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังซู่จง เมื่อขึ้นรัชกาลใหม่ งานราชกิจทั้งหมดต้องผ่านหลี่ฝู่กัว

ในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1605) เขาได้ปลงพระชนม์จางฮองเฮา หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิถังซู่จงก็สวรรคต องค์ชายรัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังไต้จง

จักรพรรดิถังไต้จง ได้โยกย้ายหลี่ฝู่กัวออกไป และทรงส่งนักฆ่าไปสังหารหลี่ฝู่กัวในปีนั้น ขณะอายุได้ 58 ปี
ซิมเพิลแพลน

ซิมเพิลแพลน () เป็นวงป็อปพังก์เฟรนช์แคนาเดียน จากมอนเทรียล ควิเบก พวกเขาออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด คือ "No Pads", "No Helmets...Just Balls" (2002), "Still Not Getting Any..." (2004), "Simple Plan" (2008) และ "Get Your Heart On" (2011) และยังออกผลงานอัลบั้มแสดงสด "Live in Japan 2002" (2003) และ "MTV Hard Rock Live" (2005)
จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1

จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1 หรือ จักรพรรดิเทออดอซิอุสมหาราช (11 มกราคม ค.ศ. 347 - 11 มกราคม ค.ศ. 395) เป็นจักรพรรดิโรมัน ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 379 - 395 เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่ปกครองทั้งจักรวรรดิโรมันตะวันตก และโรมันตะวันออก (จักรวรรดิไบแซนไทน์)