seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน

ชิราโตะ เตมูร์ ชิน (; ) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่อง"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวมองโกเลียประจำสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่น (ALL JAPAN MUAY THAI FEDERATION - AJM) โดยมีเทรนเนอร์ชาวไทยคอยให้คำแนะนำ และเริ่มมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 31-32 เป็นต้นมา ชื่อของเขาเป็นชื่อที่มาจากการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากชื่อของ เตมูจิน ซึ่งเป็นนามเดิมของ เจงกีส ข่าน ผู้เป็นจักรพรรดิของมองโกเลียสมัยก่อน ทั้งนี้ คำว่า เตมูร์ ในภาษาญี่ปุ่นนั้นหมายถึง "เหล็ก" ส่วนคำว่า ชิน ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "ใจ" เมื่อรวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า ใจเหล็ก

"ชิราโตะ เตมูร์ ชิน" เป็นนักมวยไทยชาวมองโกลที่ได้แข่งขันศึก "K-O-SGENESIS" โดยเขาได้ทำการสู้กับ "มินามิ ฮิโรคิ" ซึ่งเป็นนักคาราเต้ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แต่ในที่สุด ชิราโตะก็ถูกศอกฟาดจนได้รับบาดเจ็บ เขาจึงจำใจที่จะยอมแพ้เพราะต้องการเก็บแรงไว้รอแข่งในรายการชิงแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทของสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่นในอีก 2 เดือนข้างหน้า เพื่อที่จะได้กลับมาแข่งขันใหม่ในฐานะแชมป์ที่มาจากองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศต่อไป

ชิราโตะ เตมูร์ ชิน ถือเป็นตัวละครจากที่มีอยู่ทั้งหมดของเรื่องเดียวกันนี้ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับคะแนนโหวตล่าสุดอยู่ในอันดับที่สอง
อีวอล์ฟเรสต์ลิง

Evolve Wrestling เป็นค่ายมวยปล้ำน้องใหม่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยอดีตนักมวยปล้ำ Gabe Sapolsky ซึ่งสำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่
ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย โดยนักมวยปล้ำส่วนใหญ่เป็น นักมวยปล้ำอาชีพ ที่หมดสัญญากับค่ายมวยปล้ำต่างๆ
ไมโครไฟแนนซ์

ไมโครไฟแนนซ์ ตามความหมายของ ธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย Asian Development Bank (ADB) คือ ระบบการเงินในระดับจุลภาค ซึ่งให้บริการทางด้านการเงินขั้นพื้นฐานทั่วไปสำหรับคนจน เช่น การฝากเงิน การกู้เงิน การจ่ายเงิน การโอนเงิน และการให้หลักประกันแก่ผู้ยากจน และครัวเรือนที่มีรายได้ต่ำตลอดจนการให้บริการทางการเงินแก่สถานประกอบการขนาดเล็ก
อายุ มายุ

อายุ มายุ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย ชิโอตารุ และวาดรูปโดย ซุสุโนะ เทะทสึจิ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย อะกิตะ โชเท็ง และตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็น แชมป์เปี้ยน รายเดือน รวมเล่มมีทั้งหมด 5 เล่ม โดยเล่มแรกออกเมื่อเดือน ธันวาคม 2549 และเล่มสุดท้ายออกเมื่อเดือน เมษายน 2552 เป็นเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ โยสุเกะ นั้นได้มาตามหาน้องสาวที่พลัดพรากจากไปอยู่กับครอบครัวบุญธรรมนับสิบปี

โยสุเกะ ชายหนุ่มผู้กำพร้าพ่อและแม่ อยู่ภายในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง และในที่สุด เขาก็พบว่าน้องสาวของเขา อยู่กับตระกูลอันโจ แต่ตระกูลอันโจ ดันมีลูกบุญธรรมสองคน เป็นผู้หญิงทั้งคู่ และ มีพี่ชายเหมือนกันทั้งคู่ และนั่นทำให้เขาต้องค้นหาหลักฐานที่ยืนยันว่า ระหว่างสองคนนี้ ใครเป็นน้องสาวของเขากันแน่ และนั่นทำให้เขาต้องอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอันโจ เป็นการชั่วคราว จนกว่าจะพบกับน้องสาวที่แท้จริง ซึ่งลักษณะโครงเรี่องนั้น จะดูคล้ายกับเรื่อง Please Twin! () และ Kiss x Sis
Nepenthes bicalcarata

Nepenthes bicalcarata (มาจากคำในภาษาละติน: "bi" "สอง", "calcaratus" "เดือย, เขี้ยว")หรือ Fanged Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว

Nepenthes bicalcarata ถูกจำแนกครั้งแรกโดย โจเซฟ เดลตัน ฮุกเคอร์ () ในปี ค.ศ. 1873 พบพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บมาโดย ฮักฮ์ โลว () และ โอโดอาร์โด เบคคารี () ใกล้กับแม่น้ำลาวัส (Lawas) ในเกาะบอร์เนียว ต้นแบบ "Low s.n." ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว 7 ปีต่อมา สเพนเซอร์ เลอ เมอร์ชานต์ มัวร์ (Spencer Le Marchant Moore) ได้จำแนกเป็น "Nepenthes dyak" บนพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บโดย โจฮันเนส์ อีเลียส ทีจ์สแมนน์ () ที่ชื่อ "Teijsmann 10962" จากแม่น้ำกาปูวัส (Kapuas) ในทางตะวันตกของบอร์เนียว ตัวอย่างนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิวเช่นกัน และสำเนาถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในไลเดน มีการกล่าวถึงชื่อ "N. dyak" ซึ่งถูกตั้งในภายหลังในหนังสือหลายเล่ม ปัจจุบันมันถูกพิจารณาให้เป็นชนิดเดียวกันกับ "N. bicalcarta"

"Nepenthes bicalcarata" ถูกนำมาสู่ยุโรปในปี ค.ศ. 1879 โดยนักสำรวจชาวอังกฤษที่ชื่อ เฟรดเดอร์ริก วิลเลียม เบอร์บิดก์ (Frederick William Burbidge) ซึ่งเก็บมาให้สถานเพาะเลี้ยงวีตช์ (Veitch Nurseries) ที่มีชื่อเสียง มีการปลูกเลี้ยงกันขนานใหญ่และแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 1881

ในระหว่างที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นที่นิยมอย่างมาก มีบันทึกใน "The Gardeners' Chronicle" ของปี ค.ศ. 1881 ถึง "N. bicalcarata" ของสถานเพาะเลี้ยงวีตช์ดังนี้:

สองสามปีหลังจะถูกนำเข้ามา "N. bicalcarata" ยังคงเป็นต้นไม้ที่หายาก ในบัญชีวีตช์ในปี ค.ศ. 1889 "N. bicalcarata" มีราคา £3.3s ต่อต้น ขณะที่ต้นไม้ยอดนิยมอย่าง "N. northiana" และ "N. rajah" มีราคาเพียงr £2.2s

"N. bicalcarata" เป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล เลื้อยไต่ได้สูงถึง 20 ม. ลำต้นทรงกระบอกหนากว่าชนิดอื่น มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3.5 ซม. ปล้องอาจยาวถึง 40 ซม.

ใบของ "N. bicalcarata" มีก้านใบ คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปไข่กลับ-รูปใบหอก มีขนาดใหญ่ ยาว 80 ซม.กว้าง 12 ซม. เป็นครีบแคบๆที่ลำต้น แผ่นใบมีเส้นใบตามยาวไม่ชัดเจนและเส้นใบแบบขนนกจำนวนมาก สายดิ่งยาว 60 ซม.กว้าง 8 มม. มีแอ่งและรอยปูดใกล้กับหม้อ

ถึงแม้หลายๆส่วนของพืชจะมีขนาดใหญ่ แต่หม้อก็ไม่ได้ใหญ่ตามอย่างเช่นในชนิด "N. rajah" แต่กระนั้น หม้อก็อาจมีปริมาตรมากกว่า 1 ลิตร หม้อสูง 25 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ยื่นออกมา (กว้าง ≤15 มม.) ตลอดด้านหน้าของหม้อล่าง และจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน เพอริสโตม (กว้าง ≤20 มม.) มีลักษณะแบบโค้งเข้าหาภายใน มีฟันขนาดเล็กแยกกัน มีหนามแหลมหนึ่งคู่ใต้ฝา ยาว 3 ซม. กลายมาจากสันของเพอริสโตม 10–12 สัน ฝารูปไตถึงรูปหัวใจ ไม่มีรยางค์ เดือยเดี่ยว (ยาว ≤15 มม.) แทรกอยู่ที่ฐานฝา

"N. bicalcarata" มีช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. แกนกลางยาว 100 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 40 มม.อาจมีดอกถึง 15 ดอก กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับหรือรูปใบหอกยาว 4 มม.

พืชที่โตเต็มที่ไม่มีสิ่งปกคลุม ขนร่วงง่ายจะพบในพืชที่ยังเล็กและช่อดอก

"N. bicalcarata" มีการกระจายตัวไม่กว้างนัก ไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดจำแนกไว้
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โคกูรยอ

รายพระนามกษัตริย์แห่งราชวงศ์โคกูรยอ
แจงเกิลป็อป

แจงเกิลป็อป () เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อก ที่เน้นเสียงกีตาร์ที่แหลมเหมือนระฆัง (มักจะเป็นกีต้าร์ไฟฟ้า 12 สาย) และทำนองเพลงป็อปในทศวรรษ 1960 แม้ว่าวง Everly Brothers และ Searchers จะได้วางรากฐานให้กับแจงเกิลป็อป วงเดอะบีเทิลส์ (The Beatles) และเดอะเบิดส์ (The Byrds) มักให้ถูกให้เครดิตในฐานะผู้ริเริ่มที่ทำให้เสียง "jangly" เป็นที่แพร่หลาย โดยเฉพาะเพลง "Mr. Tambourine Man" ที่ชื่อแจงเกิลป็อปได้มาจากเนื้อร้อง "jingle-jangle morning" ที่มาพร้อบเสียงกีตาร์เหมือนระฆัง แม้จะมีวงอื่นในภายหลังที่ได้อิทธิพลจากเดอะเบิดส์ พวกเขาไม่ได้ทำเพลงโฟล์กร็อกเหมือนที่เดอะเบิดส์ทำ

ในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1980 แจงเกิลป็อป ได้ปรากฏตัวเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวของโพลต์พังก์อเมริกันที่กลับมาใช้เสียง "jangly" จากทศวรรษที่ 1960 ระหว่างปี 1983 ถึง 1987 แจงเกิลป็อป ในอเมริกาใช้ในการอธิบายถึงวงดนตรีเช่น อาร์.อี.เอ็ม. (R.E.M.) และ เลตส์แอคทีฟ (Let's Active) รวมถึง เพสลีย์อันเดอร์กราวนด์ (Paisley Underground) ที่เป็นแนวย่อยซึ่งรวมกับไซเคเดลิก
สนามกีฬาโออิตะ

สนามกีฬาโออิตะ () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ในเมืองโออิตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น มักเรียกชื่อกันว่า สนามกีฬาน้ำมันคีวชู (; () ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบริษัทน้ำมันคีวชู ส่วนมากใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามกีฬาของสโมสรเจลีก ที่ชื่อโออิตะทรินิตา สนามกีฬาออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียง คิโช คูโรคาวา และสร้างโดยเคทีกรุ๊ป, ทาเคนากา คอร์โปเรชัน
บิลลี่ เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอ

บิลลี่ เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอ (อังกฤษ Billy XOXO) เป็นอัลบั้มชุดที่ 10 ของ บิลลี่ โอแกน ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 สังกัด ติดดินอินดี้
อนุทิน ชาญวีรกูล

นายอนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย กรรมการในคณะกรรมการพัฒนาพรรคการเมืองเพื่อการปฏิรูปประเทศตามรัฐธรรมนูญ ตามคำสั่งคณะกรรมการการเลือกตั้งที่ 14/2560 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข เป็นนักการเมืองที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ซึ่งถูกยุบในปี พ.ศ. 2549

นายอนุทิน ชาญวีรกูล เกิดเมื่อวันที่ มีชื่อเล่นว่า "หนู" เป็นบุตรของนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และระดับอุดมศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัย Hoftra ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532

ชีวิตส่วนตัว นายอนุทินมีชื่อที่เรียกเล่น ๆ จากสื่อมวลชนว่า "เสี่ยหนู" สมรสครั้งแรกกับนางสนองนุช ชาญวีรกูล มีบุตร 2 คน
สมรสครั้งที่ 2 กับนางศศิธร ชาญวีรกูล รองกรรมการผู้จัดการ แรนโช ชาญวีร์ รีสอร์ท แอนด์ คันทรีคลับ ปากช่อง มีความชื่นชอบส่วนตัวคือ สะสมพระเครื่อง

นายอนุทิน ชาญวีรกุล เคยทำงานในตำแหน่งวิศวกรในบริษัทเอกชนหลายแห่ง รวมทั้งตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่งแอนด์คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) ของนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล ผู้เป็นบิดา ซึ่งเป็นนายทุนให้กับพรรคการเมืองหลายพรรค เช่น พรรคชาติพัฒนา พรรคไทยรักไทย พรรคภูมิใจไทย กระทั่งในปี พ.ศ. 2539 จึงเข้าสู่วงการการเมืองโดยการรับตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ประจวบ ไชยสาส์น) และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2548) และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (พ.ศ. 2547) ต่อมาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย

นายอนุทิน ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2555 หลังจากพ้นกำหนดการตัดสิทธิทางการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 1
ไมเคิล เดลล์

ไมเคิล เดลล์ () เป็นผู้ก่อตั้งเดลล์คอมพิวเตอร์ โดยลาออกจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสกลางครัน เพื่อทำธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้เขายังมีงานหนังสืออย่าง "ส่งตรงจากเดลล์" ("Direct from DELL") ซึ่งมีการจัดแปลเป็นภาษาไทยโดย "สำนักพิมพ์ซีเอ็ดบุ๊คส์" ด้วยเช่นกัน จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ ณ วันที่ 5 เมษายน 2561 ไมเคิลมีสินทรัพย์สุทธิ 23.5 พันล้านดออลาร์สหรัฐและเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกอันดับที่ 38
มูน บลัดกูด

มูน บลัดกูด นางแบบ และนักแสดงหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี มีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงเป็นนักบินเครื่องบินขับไล่ ในภาพยนตร์เรื่อง "เทอร์มิเนเตอร์ ซาลเวชัน" ก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นนักแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ ภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่อง "Eight Below" เรื่อง "Street Fighter: The Legend of Chun-Li" และ "Pathfinder: The Legend of the Ghost Warrior" คู่กับคาร์ล เออร์บัน

มูน บลัดกูด เกิดที่เมืองแอนาไฮม์ แคลิฟอร์เนีย มารดาเป็นชาวเกาหลี บิดาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์และไอริช เธอเคยเป็นสาวเชียร์ลีดเดอร์ของทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ และถ่ายแบบชุดบิกินีให้กับนิตยสารแมกซิมหลายครั้ง
ฟาโรห์ฮอร์-อฮา

ฟาโรห์ฮอร์-อฮา ทรงเป็นฟาโรห์องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ที่ 1 ทรงปกครองอียิปต์ตั้งแต่ปี 3050-3042 ปีก่อน
ผักชีลาว

ผักชีลาว เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Apiaceae (Umbelliferae) ตัวอย่างพืชที่อยู่ในวงศ์นี้ ได้แก่ แคร์รอต, ขึ้นฉ่าย, ผักชี ฯลฯลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :ผักชีลาวเป็นพืชล้มลุกตระกูลเดียวกับผักชี ลำต้นมีสีเขียวเข้มขนาดเล็ก ลักษณะใบเป็นใบประกอบแบบขนนกมีสีเขียวสดออกเรียงสลับกัน ดอกมีขนาดเล็กสีเหลืองออกเป็นช่อ ก้านช่อดอกมีลักษณะคล้ายกับซี่ร่ม ผลแก่เป็นรูปไข่แบนมีสีน้ำตาลอมเหลือง ถ้านำไปใช้เป็นเครื่องเทศจะเก้บได้ก้ต่อเมื่อดอกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล แต่ส่วนใหญ่จะพบในรูปของการทานสดเป็นผักมากกว่า ซึ่งควรเก็บก่อนที่จะออกดอก ผักชีลาวมีสองชนิด คือ ชนิดที่มาจากยุโรป (Dill) และชนิดที่มีกำเนิดในเอเชียเขตร้อน (Indian Dill) ในประเทศไทยมีการปลูกเพื่อใช้ทานเป็นผักมากกว่าปลูกเพื่อใช้ผลมาทำเครื่องเทศเพราะมีคุณภาพน้อยกว่าประเทศอินเดีย
การเตรียมดินในการปลูก :มีการฟื้นดิน ตากแดดให้แห้งเพื่อทำลายเชื้อโรคและวัชพืชที่อยู่ในดิน ทิ้งไว้ประมาณ 10 วัน หลังจากนั้นก็ทำการ พรวนดิน เก็บเศษวัชพืชต่างๆ และนำปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วมาใส่คลุกเคล้าให้เข้ากับดิน ทั้งนี้เพื่อความอุดมสมบูรณ์ของดิน ถ้าพบว่าดินเป็นกรด ควรนำปูนขาวมาคลุกกับดินเพื่อปรับสภาพของดินให้เหมาะในการเพาะปลูก

วิธีปลูกมี 2 วิธี ได้แก่
สารสำคัญที่พบ :ผลผักชีลาวมีน้ำมันหอมระเหย ซึ่งปริมาณน้ำมันที่ได้ขึ้นอยู่กับแหล่งเพาะปลูกและฤดูกาลที่เก็บเกี่ยว นอกจากนี้แล้วยังประกอบด้วย 
สารดิลลาโนไซด์ สารประเภทกรดฟีโนลิค โปรตีน ไขมัน เป็นต้น

น้ำมันผักชีลาว (Dill seed oil) ได้จากการนำผลแก่แห้งไปกลั่นด้วยไอน้ำ สารสำคัญที่พบคือ คารืโวน ดี-ไลโมนีน และอัลฟ่า-เฟลเลนดรีน สารอื่นที่มีปริมาณรองลงมาคือ ไดไฮโดรคาร์โวน
ยูจีนอล ไพนีน และอะนีโทล เป็นต้น

สรรพคุณทางยา :นำผลแก่แห้งของผักชีลาวบดให้เป็นผง ชงกับน้ำดื่มวันละ 4-5 แก้ว แก้อาการปวดท้อง แน่นท้อง ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยขับลมหรือใช้ต้นสดของผักชีลาวผสมกับนมให้เด็กอ่อนดื่มแก้ท้องอืดท้องเฟ้อได้เช่นกัน ส่วนน้ำมันมักใช้ผสมในยาย่อยอาหาร ยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ

ประโยชน์ทางอาหาร :ใบสดและใบแห้งใช้โรยบนอาหารประเภทปลาเพื่อดับกลิ่นคาว ใบใส่แกงอ่อมแกงหน่อไม้ห่อหมกแกล้มแกงเนื้อน้ำพริกปลาร้าผักใส่ไข่ยอดใบรับประทานกับลาบเมล็ด และใบช่วยชูรสเมล็ดมีน้ำมันหอมระเหยใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เมล็ดแห้งที่แก่เต็มที่ใช้เป็นยาบำรุงกำลังชั่วคราวและขับลมในท้อง เมล็ดก่อนนำมาประกอบอาหารควรบดก่อน โดยนิยมโรยบนสลัดผักและมันฝรั่งบดเพื่อเพิ่มรสชาติ นอกจากนี้น้ำมันผักชีลาวยังใช้แต่งกลิ่นผักดอง น้ำซอส สตู ขนมหวาน เครื่องดื่มและเหล้า

ผักชีลาวเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
ศิลปะเชิงแนวคิด

ศิลปะเชิงแนวคิด () คือศิลปะที่กรอบความคิด (concept) หรือ ความคิดที่เกี่ยวกับงานมีความสำคัญกว่าความงามและวัสดุที่ใช้ ฉะนั้นงานหลายชิ้นที่สร้างขึ้นที่บางครั้งก็เรียกว่า “ศิลปะจัดวาง” ของศิลปิน ซอล เลวิทท์จึงเป็นงานที่สามารถประกอบขึ้นได้โดยผู้ใดก็ได้โดยการทำตามคำสั่งที่ซอลระบุไว้ให้ วิธีการสร้างงานศิลปะนี้เป็นพื้นฐานของงานของคำนิยามของ “ศิลปะเชิงแนวคิด” ของซอลที่ว่า:

ศิลปะแนวนี้กลุ่มแรกๆ ที่ทำงานด้านศิลปะเชิงแนวคิด คือกลุ่มลัทธิอนุตรนิยม (Suprematism) หรือสุปรีมาติสม์ คาซิมีร์ มาเลวิช (Kashmir Malevich) ค.ศ. 1878-1935 โดยวางทฤษฎีภาพเขียนชื่อว่า จัตุรัสสีดำ (1915) ไว้ว่า กำหนดวิธีเขียน และกรรมวิธีอื่นๆให้อยู่ในรูปทรงเรขาคณิตแบบง่าย เช่นรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม วงกลม หรือกากบาท ศิลปินยึดหลักที่ว่าปรากฏการณ์ต่างๆในโลก ไม่มีความหมายในตัวเองเลย จุดสำคัญส่วนใหญ่คือ ความรู้สึกของผู้ดูเมื่อพบสิ่งต่างๆในโลกรอบๆตัวต่างหาก ความรู้สึกนี้จะปรากฏเด่น สร้างความคิดสร้างสรรค์ สะเทือนใจมนุษย์มากกว่ารูปร่างของวัตถุนั้นๆ 
ต่อมาเป็นกลุ่มลัทธิดาดา (Dada) คือ มาร์เชล ดูชองป์ (Marcel Duchamp) ค.ศ 1917-1964 ที่ทำให้วัสดุสำเร็จรูป เข้าสู่ศิลปะที่เป็น รูป และความงาม ของ ความคิด ทำให้ศิลปะหลุดออกไปจากความสวยงามและงานฝีมือแบบเดิมๆและกลุ่มแอ็คชัน (Action) อีฟ แคลง (Yves Klein) ใช้ผู้หญิงเปลือยตัวที่ละเลงสีน้ำเงินบนร่างกายแล้วไปเกลือกกลิ่งบนผืนผ้าที่ขึงกางอยู่บนพื้นห้อง
ส่วนศิลปินที่ทำงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะเชิงแนวคิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่ง คือ คริสโต (Jarachef Cristo) ใช้คอนเซ็ป เรื่องการห่อ (package) โดยใช้วัสดุต่างๆ ที่สามารถห่อได้มาใช้ห่อ โดยมีหลักคิดในการสร้างว่า สิ่งที่ถูกปิดบังอำพรางไว้จะก่อให้เกิดความสงสัยใคร่รู้ และคนต่อมา ออง คาวารา (On Kawara) ทำงานชุด “ฉันตื่นแล้ว” คาวาราจะส่งไปรษณียบัตรถึงเพื่อนและคนรู้จักเป็นจำนวนสองฉบับทุกๆ วัน ด้านหลังไปรษณียบัตรประทับตราว่า “ฉันตื่นแล้ว” ไว้พร้อมลงวันที่ ผลงานชิ้นนี้คาราวาต้องการสื่อสารถึงช่วงเวลาแห่งสติ
หนังสือ:

นิทรรศการ:
ลัทธิสัจนิยมใหม่

ลัทธิสัจนิยมใหม่ () คือขบวนการศิลปะที่ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1960 โดยนักวิพากษ์ศิลป์ปิแยร์ เรสตานีย์ และจิตรกรอีฟว์ ไคลน์ระหว่างนิทรรศการที่ห้องแสดงภาพอพอลลิแนร์ในมิลาน ปิแยร์ เรสตานีย์เป็นผู้เขียน “แถลงการณ์” (manifesto) ฉบับแรกสำหรับกลุ่มชื่อ “"ประกาศบัญญัติของลัทธิสัจนิยมใหม่"” (Constitutive Declaration of New Realism) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1960 ที่ประกาศว่า “ลัทธิสัจนิยมใหม่ - วิธีมองความเป็นจริงตามแนวใหม่” แถลงการณ์ร่วมได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1960 ในห้องศิลป์ของอีฟว์ ไคลน์โดยบุคคลเก้าคนที่รวมทั้ง: Yves Klein, Arman, Martial Raysse, Pierre Restany, Daniel Spoerri, Jean Tinguely และ Ultra-Lettrist, Francois Dufrêne, Raymond Hains, Jacques de la Villeglé ส่วนCésar, Mimmo Rotella และต่อมา Niki de Saint Phalle และ Gérard Deschamps เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1961 และคริสโตในปี ค.ศ. 1963
ลัทธิรูปลักษณ์นิยม

ส้ด

ลัทธิรูปลักษณ์นิยม หรือ ลัทธิสตัคคิสม์ () คือขบวนการศิลปะนานาชาติที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1999 โดย บิลลี ไชล์ดิช และ ชาร์ลส์ ทอมสันเพื่อเผยแพร่ศิลปะรูปลักษณ์ (Figurative art) ที่ในการโต้ตอบศิลปะเชิงแนวคิด ศิลปินสิบสามคนกลุ่มแรกขยายตัวเพิ่มขึ้นเป็น 202 กลุ่ม ใน 48 ประเทศในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009

กลุ่มรูปลักษณ์นิยมจัดงานแสดงศิลปะ และดึงดูดความสนใจจากมีเดียด้วยความคิดเห็นอันชัดแจ้งและการจัดการประท้วงโดยเฉพาะนอกเททบริเตนในการต่อต้านรางวัลเทิร์นเนอร์ นอกจากนั้นก็ยังประกาศการปฏิปักษ์ต่อการสนับสนุนของชาร์ลส์ ซาชิต่อกลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช (Young British Artists) หลังจากที่ทำการแสดงงานส่วนใหญ่ในห้องแสดงภาพเล็กๆ ในชอร์ดิทชในลอนดอนแล้วกลุ่มรูปลักษณ์นิยมก็มีโอกาสได้แสดงงานในพิพิธภัณฑ์หลักเป็นครั้งแรกในปีค.ศ. 2004 ที่หอศิลป์วอล์คเคอร์

คำว่า “Stuckism” คิดขึ้นโดยชาร์ลส์ ทอมสันในปี ค.ศ. 1999 เป็นการตอบโต้โคลงที่บิลลี ไชล์ดิชมักจะท่องอยู่หลายครั้ง ผู้บันทึกในโคลงว่าแฟนเก่าเทรซี อีมินเคยกล่าวว่าตัวเขา “stuck! stuck! stuck!” กับศิลปะ, กวีนิพนธ์ และดนตรีของตนเอง
แม่พระแห่งลูกประคำ (การาวัจโจ)

แม่พระแห่งลูกประคำ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนขึ้นโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลป์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย

ภาพ “แม่พระแห่งลูกประคำ” ที่เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1607 เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยบุคคลเป็นจำนวนมากในภาพ ผู้ว่าจ้างเขียนภาพอาจเป็นเซซาเร เดสเต ดยุกแห่งโมเดนา ในปี ค.ศ. 1605 และเขียนที่เนเปิลส์ ภาพถูกมอบให้แก่วินเชนโซที่ 1 กอนซากา ดยุกแห่งมันโตวา ในปี ค.ศ. 1607 และต่อมาซื้อโดลกลุ่มศิลปินเฟลมมิชที่รวมทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ เพื่อมอบให้แก่โบสถ์คณะดอมินิกันในแอนต์เวิร์ป

ในภาพพระนางมารีย์พรหมจารีประทับบนบัลลังก์ ยื่นหัตถ์ประทานไปทางนักบุญดอมินิกที่ยืนถือโรซารีอยู่ทางขวาของพระนาง และทางขวาของภาพมีนักบุญปีเอโตรแห่งโมเดนา ข้างนักบุญปีเอโตรเป็นภาพนักบุญทอมัส อไควนัส นักเทววิทยาคนสำคัญของคณะดอมินิกัน

แม่พระและพระกุมาร และนักบุญยืนรวมกันเป็นโครงรูปสามเหลี่ยมจากผู้ที่แต่งตัวแบบคลาสสิกที่คุกเข่ายื่นมือออกไปยังนักบุญดอมินิกอยู่ด้านหน้าของภาพ ขณะที่ผู้อุทิศทางด้านซ้ายของภาพสวมเสื่อคอจีบหันมาทางผู้ชมภาพ เสาทางด้านซ้ายและม่านเพิ่มความขึงขังเป็นทางการให้แก่ภาพ ความสำเร็จของภาพนี้อยู่ที่การประสานรูปทรงอันซับซ้อนเข้าด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักการเขียนภาพแบบบาโรก
บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต

บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มีชื่อเสียงที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา จิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่ชิคาโกในสหรัฐอเมริกา

ภาพ “บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต” ที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ระหว่างปี ค.ศ. 1884 ถึงปี ค.ศ. 1886 เป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดของเซอราที่เป็นตัวอย่างของการเขียนโดยใช้เทคนิคการผสานจุดสี

เซอราใช้เวลาสองปีในการเขียนภาพ “บ่ายวันอาทิตย์” ที่เน้นรายละเอียดของภูมิทัศน์ของปาร์ค เซอราทั้งเขียนใหม่บนภาพเดิม และเขียนภาพร่างลายเส้น และ ภาพร่างสีน้ำมันหลายภาพ และจะไปนั่งในปาร์คไปเขียนภาพร่างของบุคคลต่างๆ เพื่อให้ได้รูปทรงที่ต้องการ เซอราเน้นการใช้สี แสง และรูปทรงที่เห็นด้วยตา

แรงบันดาลใจจากการศึกษาการเห็นและทฤษฎีสีเซอราใช้จุดสีที่มีสีตัดกันซึ่งเมื่อสายตารวมเข้าด้วยกันแล้วจะกลายเป็นสีใหม่ขึ้นที่เป็นสีเดียว เซอราเชื่อว่าการเขียนภาพด้วยวิธีนี้ที่ปัจจุบันเรียกว่า “การผสานจุดสี” จะทำให้สีที่ออกมาสดใสและมีพลังมากกว่าการใช้ฝีแปรงในการเขียนภาพ และเพื่อที่จะเน้นภาพเขียนให้มีสีสดใสขึ้นไปอีกเซอราถึงกับเขียนกรอบในภาพด้วยจุดสีด้วย ส่วนกรอบนอกของภาพเป็นกรอบขาวบริสุทธิ์ที่ทำด้วยไม้ ซึ่งก็ยังคงอยู่

การเขียนงานชิ้นนี้เซอราใช้สีใหม่เป็นสีสังกะสีเหลือง (ซิงค์โครเมท) ที่เห็นชัดบนสีเหลืองที่ใช้เน้นบนลานในภาพ แต่ก็ผสมกับสีส้มและสีน้ำเงิน แต่เมื่อเวลาผ่านไปสีสังกะสีเหลืองก็เข้มขึ้นจนกลายเป็นสีน้ำตาล—ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อเซอรายังมีชีวิตอยู่

เกาะลากร็องด์ฌัตเป็นเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีส ที่ในปี ค.ศ. 1884 ใช้เป็นที่พักผ่อนของชาวปารีสที่ไกลจากสิ่งแวดล้อมอันยุ่งเหยิงของเมืองใหญ่
เทศกาลแกลสตันบูรี

เทศกาลแกลสตันบูรี () หรือชื่อเต็มว่า เทศกาลศิลปะการแสดงร่วมสมัยแกลสตันบูรี () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แกลสตันบูรี หรือ แกลสโต เป็นเทศกาลดนตรีและการแสดงบนผืนหญ้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นที่รู้จักด้านดนตรีร่วมสมัย และยังมีศิลปะ การเต้นรำ ตลก ละคร ละครสัตว์ คาบาเร่ต์ และศิลปะอื่น ๆ ในปี 2005 เทศกาลครอบคลุมพื้นที่ 900 เอเคอร์ (3.6 ตร.กม.) มีการแสดงกว่า 385 โชว์ มีผู้เข้าร่วมชมราว 150,000 คน ในปี 2007 มีการแสดงกว่า 700 การแสดง กับเวทีมากกว่า 80 เวที
เคานต์เลอปิกและลูกสาว (เดอกา)

เคานต์เลอปิกและลูกสาว () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแอดการ์ เดอกาจิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์

เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ภาพเขียนถูกขโมยไปจาก Foundation E.G. Bührle ในเมืองซูริกในสวิตเซอร์แลนด์
คูลิโอ

อาร์ทิส ลีออน ไอวีย์ จูเนียร์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ คูลิโอ () เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เป็นแร็ปเปอร์และนักแสดงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากซิงเกิลเปิดตัวในปี 1994 ที่ชื่อ "Fantastic Voyage" และต่อมาในปี 1995 กับซิงเกิลฮิตอันดับ 1 "Gangsta's Paradise" ที่บรรจุอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Dangerous Minds"
วัดตองปุ (ลพบุรี)

วัดตองปุ เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเขตตำบลทะเลชุบศร อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

วัดตองปุ วัดนี้เป็นวัดมอญ ตองปุ เป็นภาษามอญ แปลว่า ที่ชุมนุมพลก่อนออกรบ อยู่หลังโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย ตำบลทะเลชุบศร เป็นวัดเก่าแก่ที่มีความสำคัญวัดหนึ่ง สร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ศิลปกรรมที่พบส่วนหนึ่งมีรูปแบบเป็นของกลุ่มชาวมอญได้แก่ หลักไม้จำหลักเก็บพระคัมภีร์ในพระอุโบสถ และลายรดน้ำบานประตูพระวิหาร เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์ฯ ทรงสร้างเมืองลพบุรี ก็ได้สร้างวัดตองปุขึ้น และนิมนต์พระภิกษุมอญจากวัดตองปุ ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้ทรงสร้างไว้ที่กรุงศรีอยุธยามาจำพรรษาที่วัดนี้ด้วย วัดตองปุเป็นวัดโบราณที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศาสนสถานสมัยอยุธยา ที่คงสภาพค่อนข้างสมบูรณ์และมีพระภิกษุใช้ประโยชน์อยู่

หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เดิมมีกำแพงแก้วเตี้ย เจาะซุ้มเล็กๆสำหรับวางตะเกียงไว้รอบ ฐานอาคารเป็นฐานปัทม์ หย่อนท้องช้าง ด้านหน้าอาคาร มีประตูทางเข้า 2 ช่อง กับช่องหน้าต่าง 1 ช่อง ช่องหน้าต่างทางด้านหน้าและด้านข้าง เจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยม ซุ้มหน้าต่างมีลักษณะเหมือนกับซุ้มบัญชรของพระที่นั่งหลายองค์ในพระราชวังพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายนาคปรกปางสมาธิ ศิลปะสมัยลพบุรี อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ด้านหลังโบสถ์มีกลุ่มเจดีย์สร้างสมัยกรุงศรีอยุธยา รูปแบบมีทั้งเจดีย์ทรงปรางค์ เจดีย์เพิ่มมุมแบบระฆังกลม และเจดีย์เพิ่มมุมแบบระฆังเหลี่ยม นอกกำแพงแก้วมีเจดีย์ทรงสูงชลูด มีเรือนธาตุซ้อนกัน 2 ชั้น แต่ละด้านของเรือนธาตุมีซุ้มทิศ

สร้างขนานกับโบสถ์ อาคารไม่มีช่องหน้าต่าง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเช่นเดียวกับหลังคาพระอุโบสถ ประตูทางเข้าเจาะเป็นช่องโค้งมนที่ผนังด้านหน้าและด้านหลัง ด้านละ 1 ช่อง บันไดทางขึ้นโบสถ์เป็นรูปวงโค้ง เชื่อมกับยกพื้นที่มีแท่นอาสนะสำหรับพระภิกษุนั่งสวดในงานบุญบางโอกาส ซุ้มประตูหน้า-หลัง สร้างเพิ่มเมื่อคราวบูรณะเมื่อพ.ศ. 2491 ภายในวิหารมีพระพุทธรูปหินทรายปางสมาธินาคปรก ศิลปะลพบุรี อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 หลายองค์

หอไตร หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ตั้งอยู่บนลานประทักษิณ มีบันไดทางขึ้นสู่ลานประทักษิณขนาดเล็ก อาคารมีทางเข้าด้านหน้า 1 ประตู เหนือกรอบประตูมีซุ้มปูนปั้น ด้านข้างเจาะช่องหน้าต่างสี่เหลี่ยมข้างละ 2 ช่อง หน้าบันมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ปั้นด้วยปูนทั้งหมด ที่น่าสนใจคือ หางหงส์ทำเป็นเศียรนาค 5 เศียร ที่เรียกว่า นาคเบือน ภายในหอไตร มีพระพุทธรูปนาคปรก

หอระฆังตั้งอยู่ถัดจากหอไตร ส่วนบนเป็นทรงปราสาทห้ายอด

เป็นอาคารสร้างติดพื้น หลังคามุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ภายในศาลามีภาพจิตรกรรม เล่าเรื่องพุทธประวัติ ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ราวรัชกาลที่ 4-5 เดิมเป็นที่ประดิษฐานพระศรีอาริยเมตไตรย์ ปัจจุบันประดิษฐานพระปางนาคปรกปูนปั้น

หันหน้าไปทางทิศตะวันตก สถาปัตยกรรมเป็นแบบสมัยสมเด็จพระนารายณ์ฯ นั่นคือ ฐานแอ่นโค้ง เจาะช่องหน้าต่างโค้งแหลม เดิมหลังคามุงด้วยกระเบื้อง บัวหัวเสาเป็นบัวกลีบยาว ประตูและหน้าต่างทางด้านหน้า ศาลาการเปรียญหลังเก่า ปัจจุบันใช้เป็นคลังเก็บของ

นอกจากยังมีโบราณวัตถุที่สำคัญเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวในเมืองไทย คือ ที่สรงน้ำพระโบราณ หรือที่เรียกกันว่า น้ำพุสรงน้ำพระ เก็บรักษาไว้ที่วัดแห่งนี้
ยุทธการฟอร์โบเซชูร์

ยุทธการฟอร์โบเซชูร์ () เป็นการยุทธ์ในทวีปเมริกาเหนืออันเปิดฉากด้วยการโจมตีของฝ่ายอังกฤษในสงครามฝรั่งเศสกับอินเดียนแดงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเจ็ดปี เมื่อพันโทโรเบิร์ต มองก์ทัน () ผู้บัญชาการกองพลอังกฤษ เคลื่อนพลจากที่ตั้งมั่นบริเวณตำบลฟอร์ลอว์รองซ์ () เข้าโอบล้อมกองพลฝรั่งเศสที่ตำบลฟอร์โบเซชูร์ () เพื่อชิงพื้นที่คอคอดชิกเนกโท () และหลังจากถูกอังกฤษล้อมโจมตีเป็นเวลาสองสัปดาห์ โลอี ดู ปงต์ ดูช็องบง เดอ แวร์กอร์ () ผู้บัญชาการกองพลฝรั่งเศส ก็ยกธงขาว
โฮปฟอร์เฮตินาว: อะโกลบอลเบเนฟิตฟอร์เอิร์ธเควกรีลีฟ

โฮปฟอร์เฮตินาว: อะโกลบอลเบเนฟิตฟอร์เอิร์ธเควกรีลีฟ () เป็นรายการโทรทัศน์เพื่อหาทุนบริจาคการกุศลเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ ที่กำหนดออกอากาศวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2010 โดยจัดคอนเสิร์ตการกุศลใน 3 ที่คือเวทีลอนดอน เวทีลอสแอนเจลิส เวทีนครนิวยอร์ก และยังมีการรายงานสดจากเฮติ โดยมีศิลปินและผู้มีชื่อเสียงมาร่วมงานอย่าง มาดอนน่า, บียอนเซ่ โนวส์, คริสติน่า อากีเลร่า, สติง, โบโน, ดิเอดจ์, จัสติน ทิมเบอร์เลก, อลิเชีย คียส์, บรูซ สปริงส์ทีน, เดฟ แมททิวส์, คีธ เออร์เบิน, เชอรีล โครว์, โคลด์เพลย์, เทย์เลอร์ สวิฟต์, เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน, แมรี เจ. ไบลจ์, เจย์-ซี, ริฮันน่า, ชาคีร่า, สตีวี วันเดอร์, แอชลีย์ ทิสเดล, เอลเลน เดอจีเนเรส, โทบีย์ แม็กไกวร์, โซ ซัลดานา, เจสัน เบตแมน, เบน แอฟเฟล็ก และลีโอนาโด ดิคาปริโอ

ไวเคลฟ ฌอง รับหน้าที่เป็นพิธีกรคอนเสิร์ตในนิวยอร์ก จอร์จ คลูนีย์เป็นพิธีกรในลอสแอนเจลิส และแอนเดอร์สัน คูเปอร์เป็นพิธีกรในเฮติ โดยรายการนี้ประกาศผ่านทางเครือข่ายเอ็มทีวีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2010 สามวันหลังเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2010 ถือเป็นรายการหาเงินบริจาคที่มีการแพร่ภาพกว้างขวางที่สุดในประวัติศาสตร์ กำหนดออกฉายวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2010 เวลา 2 ทุ่ม (ET/PT) ทางกลุ่มช่องของเอ็มทีวี (เอ็มทีวี วีเอชวัน บีอีที และซีเอ็มที) และออกอากาศทางช่องเอบีซี, ซีบีเอส, ฟ็อกซ์, เอ็นบีซี, พีบีเอส, เดอะซีดับเบิลยู, ซีเอ็นเอ็น, ซีเอ็นเอ็นอินเตอร์เนชันนอล, ทีเอ็นที, บราโว (สหรัฐอเมริกา), ออกซิเจน, อี!, สไตล์เนตเวิร์ก, จีโฟร์, ฟิวส์ทีวี, รีลซ์แชนเนล, เอ็มแอลบีเนตเวิร์ก, เคอร์เรนต์ทีวี, ดิสคัฟเวอรีเฮลท์, เอชบีโอ (เฉพาะช่องหลัก) และเนชันนอลจีโอแกรฟิกแชนนอล