seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ทีมผสม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกช่วงแรก ได้ยอมให้ทีมอิสระเข้าแข่งขันโดยเป็นทีมที่รวมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้รวมนักกีฬาเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นทีมผสม (รหัส IOC ZZX) ใน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันเทนนิสทีมคู่มีสองในสามคู่ที่เป็นทีมผสม
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
พระเทพคุณาธาร (อภัย อภโย)

พระเทพคุณาธาร​ (อภัย​อภโย) (นามเดิม: อภัย วงศ์บุปผา) (15 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) อดีตเจ้าคณะจังหวัดระยอง และอดีตเจ้าอาวาสวัดป่าประดู่ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ณ บ้านเลขที่ 53 หมู่ 1 ต.ตะพง อ.เมือง จ.ระยอง บิดามารดาชื่อ นายพล นางเจิ้น วงศ์บุปผา มีพี่น้อง 9 คน เป็นชาย 4 คน และหญิง 5 คน ส่วนตัวท่านเป็นพี่คนโต เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดตะพงใน จบชั้น ป.4 แล้วไปเรียนวิชาเกษตรต่ออีก 1 ปี จึงกลับมาบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ณ วัดตะพงใน อ.เมือง จ.ระยอง มีพระครูไพบูลอรรถกิจ วัดนาตาขวัญ เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม กรุงเทพมหานคร โดยมี สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (ปลด กิตฺติโสภโณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเทพคุณาธารเป็นพระผู้ใหญ่ที่มีความรู้ความสามารถทั้งทางโลกและทางธรรม ตลอดจนมีวัตรปฏิบัติ นุ่มนวล อ่อนโยน ยังความสบายใจแก่ผู้พบเห็นตลอดชีวิตของท่าน

​​​พระเทพคุณาธาร มรณภาพด้วยอาการกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด เมื่อเวลา 22.25 น. ของคืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2549 รวมอายุได้ 84 ปี ที่โรงพยาบาลเปาโล กรุงเทพฯ
มีพิธีบำเพ็ญกุศลและสวดพระอภิธรรมศพ ณ ศาลาราชอริยคณาธาร วัดป่าประดู่ โดยมี สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสวัดชนะสงคราม เป็นประธานทำพิธีสรงน้ำอาบศพพระราชทาน รายชื่อบรรพบุรุษของพระเทพคุณาธาร (อภัย อภโย)
ไฮโปทาลามัส

ไฮโปทาลามัส () มาจากภาษากรีซ "ὑποθαλαμος" แปลว่า ใต้ทาลามัส เป็นโครงสร้างของสมองที่อยู่ใต้ทาลามัส (thalamus) แต่เหนือก้านสมอง (brain stem) ทำหน้าที่เชื่อมโยงการทำงานของระบบประสาทและระบบต่อมไร้ท่อ โครงสร้างนี้เป็นโครงสร้างหลักที่อยู่ด้านล่างของไดเอนเซฟาลอน (diencephalon) พบในสมองของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทุกชนิด ในมนุษย์มีขนาดประมาณเมล็ดอัลมอนด์

ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมกระบวนการเมแทบอลิซึมบางอย่าง และหน้าที่อื่นๆ ของระบบประสาทอัตโนวัติ (Autonomic Nervous System) ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่สังเคราะห์และหลั่งฮอร์โมนประสาท (neurohormones) ซึ่งมักเรียกว่า hypothalamic-releasing hormones ซึ่งทำหน้าที่ในการกระตุ้นหรือยับยั้งการหลั่งฮอร์โมนจากต่อมใต้สมอง (pituitary gland)

ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมอุณหภูมิร่างกาย, ความหิว, ความกระหายน้ำ, ความเหนื่อยล้า, ความโกรธ และจังหวะรอบวัน (Circadian rhythm)

ไฮโปทาลามัสเป็นศูนย์ควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย การเต้นของหัวใจ ความดันเลือด ความหิว การนอนหลับ การหลั่งฮอร์โมนของต่อมไร้ท่อ การหลั่งน้ำย่อยจากกระเพาะอาหาร ความสมดุลของน้ำในร่างกายและการแสดงออกทางอารมณ์ความรู้สึก
รูปเคารพ

รูปเคารพ (ภาษาอังกฤษ: icon; ภาษากรีก: εἰκών, "eikon") คือรูป, รูปเหมือน หรือสิ่งที่สร้างแทน ที่ทำขึ้นเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในสมัยปัจจุบัน “รูปเคารพ” โดยเฉพาะในวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยทั่วไปจะหมายถึงสัญลักษณ์เช่นชื่อ, หน้า, รูป หรือคนที่เป็นที่รู้จักที่มีชื่อเสียงที่มีคุณสมบัติอย่างใดอย่างหนึ่ง การใช้สิ่งของหรือรูปเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งที่มีความสำคัญเหนือกว่าไม่ว่าจะเป็นตามตัวอักษรหรือตามการตีความหมายมักจะใช้ในศาสนา, วัฒนธรรม, การเมือง, หรือทางเศรษฐกิจ

ในประวัติศาสตร์ลัทธินิยมทางศาสนาหรือวัฒนธรรมทางศาสนารูปเคารพจะมีอิทธิพลมาจากรูปที่เป็นตัวเป็นตนไม่ว่าจะเป็นรูปสองหรือสามมิติ ความประสงค์ของรูปเคารพไม่ว่าจะเป็นเพื่อการสั่งสอนหรือเป็นแรงบันดาลใจ หรือวิธีใช้เช่นเพื่อการบูชาหรือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือความสำคัญของการใช้รูปเคารพก็ขึ้นอยู่กับสถาบันที่ใช้และสมัยของการใช้

คริสต์ศาสนามีต้นรากมาจากขบวนการภายในศาสนายูดายในสมัยที่มีความกังวลกันเป็นอันมากเรื่องรูปปั้นต้องห้าม ในพันธสัญญาใหม่หรือในเอกสารอื่น ไม่มีหลักฐานการสร้างและการใช้รูปเคารพทาสีหรือรูปบูชาทางศาสนาโดยคริสต์ศาสนิกชน แต่ด็อกเตอร์สตีเฟน บิงแฮม (Dr. Steven Bingham) กล่าวว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือการไม่มีการเอ่ยถึงรูปเคารพคริสเตียน หรือ รูปที่ไม่เป็นรูปต้องห้ามใดๆ ในพันธสัญญาใหม่เลย แต่การที่มิได้มีการกล่าวถึงก็มิได้หมายความว่าเอกสารบรรยายกิจการของอัครสาวกหรือของผู้นับถือคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 1 เป็นเอกสารที่บรรยายกิจการทุกอย่างอย่างครบถ้วน นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสเองกล่าวว่า “พระเยซูทรงทำเครื่องหมายต่อหน้าสาวก, ซึ่งมิได้เขียนลงในหนังสือ...” (จอห์น 20.30) จากเหตุผลนี้เราก็สามารถจะกล่าวได้ว่าสิ่งที่อัครสาวกพูดและหรือทำ มิได้บันทึกไว้ในพันธสัญญาใหม่ไปเสียทุกอย่าง ดังนั้นถ้าจะพยายามหาหลักฐานว่าในสมัยคริสเตียนยุคแรกว่ามีการสร้างและใช้รูปเคารพหรือไม่, พันธสัญญาใหม่ก็ไม่มีประโยชน์ใดใดทั้งสิ้น การที่ไม่มีการกล่าวถึงก็มีเหตุผลต่างๆ กันไปแล้วแต่การสรุปของผู้ตีความหมาย สิ่งที่น่าสังเกตคือรูปเคารพทางคริสต์ศาสนามีการวิวัฒนาการอย่างแพร่หลายกันแล้วก่อนที่คริสต์ศาสนกฎบัตร (New Testament Canon) จะได้รับการอนุมัติเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 4

คำว่า “eikon” ปรากฏในพันธสัญญาใหม่แต่มิได้หมายถึงรูปเคารพแบบทาสีแต่หมายถึงภาพเหมือน (มัทธิว 22:20) ภาพเขียนทางคริสต์ศาสนาเองก็มีมาตั้งแต่สมัยคริสเตียนยุคแรกที่พบบนผนังในที่เก็บศพแบบรังผึ้งในกรุงโรม เช่นที่วัดโดมิทิลลา (Domitilla) และวัดคัลลิสโต (Callisto)

ในนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ทางตะวันออกและการเขียนรูปเคารพตามประเพณีคริสต์ศาสนามักจะเขียนบนแผ่นไม้แบนเป็นรูปสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นพระเยซู, พระแม่มารี, นักบุญ, เทวดา หรือ กางเขน นอกจากนั้นรูปเคารพยังอาจจะเป็นโลหะหล่อ, หินแกะ, ผ้าปัก, งานโมเสก, ภาพพิมพ์บนกระดาษหรือโลหะ การสร้างงานรูปเคารพแบบลอยยังไม่เป็นที่แพร่หลายเป็นเวลาหลายร้อยปีเพราะความเชื่อที่ว่ารูปลอยอาจจะทำให้เป็นที่สิงสถิตย์ของสิ่งชั่วร้ายตามความเชื่อของรูปปั้นของชนนอกศาสนา (pagan)
ชีวประวัตินักบุญ

ชีวประวัตินักบุญ () คือวรรณกรรมเกี่ยวกับประวัติชีวิตนักบุญหรือผู้นำคริสตจักร ส่วนคำว่า “hagiology” หมายถึง วิชาว่าด้วยชีวประวัตินักบุญ

ชีวประวัตินักบุญในศาสนาคริสต์เน้นประวัติชีวิตและการอัศจรรย์ของผู้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ ในศาสนาอื่น ๆ อาจมีวรรณกรรมในลักษณะเดียวกัน โดยรวบรวมชีวประวัติของผู้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนานั้น ๆ เช่น คัมภีร์อปทานในสุตตันตปิฎก

ชีวประวัตินักบุญเป็นวรรณกรรมลักษณะสำคัญในสมัยพันปีแรกของคริสต์ศาสนาซึ่งนอกจากจะเป็นชีวประวัติแล้วยังให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์และเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ ถ้าเป็นประวัติของนักบุญองค์เดียวก็เรียก “ชีวิต” หรือ “vita”

การเขียนประวัติชีวิตของนักบุญเริ่มในสมัยจักรวรรดิโรมันเป็นตำนานเกี่ยวกับนักบุญมรณสักขีในศาสนาคริสต์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชีวประวัตินักบุญแบ่งเป็นสามประเภท:

ในยุโรปตะวันตก ชีวประวัตินักบุญเป็นศาสตร์สำคัญในการศึกษาประวัติศาสตร์ในสมัยกลาง ตำนานทองของจาโคบัส เด โวราจิเน (Jacobus de Voragine หรือ Jacopo da Varagine) รวบรวมชีวประวัตินักบุญสมัยกลางไว้มากโดยเน้นตำนานที่มีปาฏิหาริย์
ไอคอน (แก้ความกำกวม)

ไอคอน (ภาษาอังกฤษ: icon) อาจหมายถึง
โรงเรียนเทพอักษร

โรงเรียนเทพอักษร เป็นโรงเรียนเอกชนระดับประถมศึกษาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 11/5 หมู่ 11 ถนนรามคำแหง แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร 10510 ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2499 โดย "พระยาพิทักษ์ เทพอักษร" (พิทักษ์ สิงห์วัฒน) เป็นผู้อุปการะโรงเรียน ปัจจุบันมี "นายสำรวย มีสุข" เป็นผู้รับใบอนุญาต และ"นางเอมอร มีสุข" เป็นผู้จัดการและอาจารย์ใหญ่ ปัจจุบันโรงเรียนเทพอักษรมีนักเรียนกว่า 2,400 คน และครูกว่า 80 คน
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง (อำเภอแกลง)

​องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง ตั้ง​อยู่​เลขที่​ 69 ​หมู่​ที่ 6 ​ตำ​บลห้วยยาง​ อำเภอแกลง​ ​จังหวัดระยอง ​เป็น​หน่วยงานบริหารราชการ​ส่วน​ท้องถิ่น​ ​ที่มีอำ​นาจอิสระ​ใน​ใน​การตัดสินใจ​ใน​แนวทางบริหารของตน​ ​อยู่​ภาย​ใต้​การกำ​กับ​ดู​แลของนายอำ​เภอ​และ​ผู้​ว่าราชการจังหวัด​ ​มีนายกองค์การบริหาร​ส่วน​ตำ​บล​เป็น​ผู้​ควบคุม​และ​รับผิดชอบ​ใน​การบริหารราชการ​บริหาร​ส่วน​​ตำ​บลตามกฎหมาย​

​องค์การบริหาร​ส่วน​ตำ​บลห้วยยาง​มีบุคลากร​ทั้ง​หมด​ 16 ​คน​ ​และ​ได้​รับจัดสรรงบประมาณ​ ​ปี​ พ.ศ. 2548 ​จำ​นวน​ 11,870,750.03 บาท ​มี​โครงการแบ่ง​ส่วน​ราชการ​ ​ดังนี้
ตามระ​เบียบคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน​ ​ว่า​ด้วย​การกำ​หนดมาตรฐานการควบคุมภาย​ใน​ ​พ.ศ. 2544 ​กำ​หนด​ให้​หน่วยงานจัดวางระบบการควบคุมภาย​ใน​ ​โดย​ใช้​มาตรฐานการควบคุมภาย​ใน​ของคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน​และ​ให้​ผู้​กำ​กับ​ดู​แล​ ​และ​หรือ​ฝ่ายบริหารของหน่วยงาน​เป็น​ผู้​รับผิดชอบ​ ​ใน​การนำ​มาตรฐานการควบคุมภาย​ใน​ของคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน​ ​ไป​ใช้​เป็น​แนวทางสำ​หรับการจัดวางระบบการควบคุมภาย​ใน​ให้​เป็น​ไปอย่างมีประสิทธิภาพ​ ​และ​บรรลุวัตถุประสงค์ของการควบคุมภาย​ใน

องค์การบริหาร​ส่วน​ตำ​บลห้วยยางจัดตั้ง​เป็น​องค์การบริหารงาน​ส่วน​ตำ​บลตามประกาศลงวันที่​ 2 มีนาคม​ พ.ศ. 2549

จำ​นวนประชากร​ใน​เขตองค์การบริหาร​ส่วน​ตำ​บล​ 3,731 ​คน ชาย​ 1,794 ​คน ​หญิง​ 1,937 ​คน

มีพื้นที่องค์การบริหาร​ส่วน​ตำ​บล​ 43.2 ​ตารางกิ​โลเมตร จำ​นวนหมู่บ้าน​ใน​เขตองค์การบริหาร​ส่วน​ตำ​บล​ ​มีจำ​นวน​ 9 ​หมู่
น้ำเงิน (แก้ความกำกวม)

น้ำเงิน สามารถหมายถึง
โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ

โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ เป็นโรงเรียนในจังหวัดระยอง

ในปี พ.ศ. 2535 ท่านพระครูพิทักษ์รัตตเขต เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ได้เสนอความจำนงจะให้ใช้ที่ดินบริเวณหลังวัดปากน้ำ จำนวน 17 ไร่ เพื่อก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาต่อนายมังกร กุลวานิช ผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม ในโอกาสที่อธิบดีกรมสามัญศึกษา นายบรรจง พงษ์ศาสตร์ ได้เดินทางมาประชุมสัมมนาข้าราชการกรมสามัญศึกษา ที่จังหวัดระยอง และได้ไปดูสถานที่ มีความเห็นชอบจึงมอบ ให้นายมังกร กุลวานิช ผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม ดำเนินการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษา ผ่านสำนักงาน สามัญศึกษาจังหวัดระยอง โดย นายอำนวย ทั่วทิพย์ ผู้อำนวยการ สามัญศึกษาจังหวัด ระยองโดย พณฯ รัฐมนตรีนายสัมพันธ์ ทองสมัคร ได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องตั้ง โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2537

ในวันที่ 14 มีนาคม 2537 กรมสามัญศึกษาได้จัดสรรงบประมาณในโครงการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาใหม่ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียนแบบเบ็ดเสร็จแบบ ก ข และ ค ต่อมาโรงเรียนได้ขอเปลี่ยนแปลงอาคารเรียนเป็นแบบ 318 ล/30 ( พิเศษ ) มีลักษณะเป็น อาคารเรียน 4 ชั้นใต้ถุนโล่ง มีห้องน้ำภายในอาคาร และได้รับอนุมัติจากกระทรวง ศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้มีคำสั่งแต่งตั้ง นายมานพ งามสุวรรณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม เป็นผู้บริหารโรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ คนแรกเมื่อ 
วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ ทำพิธีวางศิลาฤกษ์ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียน หลังแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เวลา 09.39 น. โดยมีท่านพระครูพิทักษ์ รัตตเขต เป็นประธานปัจจุบันโรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ อยู่ภายใต้การบริหารงานของ 
นายสันติ มุกดาสนิท
ปีจักรพรรดิ

ปีจักรพรรดิ สามารถหมายถึง
หงสา (แก้ความกำกวม)

หงสา สามารถหมายถึง
สัมภเวสี

สัมภเวสี คือ สัตว์ผู้ยังแสวงหาที่เกิด ซึ่งได้แก่ปุถุชนและ พระเสระผู้ยังแสวงหาภพที่เกิดอีก หรือสัตว์ในครรภ์และในไข่ที่ยังอยู่ระหว่างจะเกิด 
สัมภเวสี หมายถึงกลุ่มปุถุชนและสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่ต้องแสวงหาพ่อแม่หรือแสวงหาที่เกิดซึ่งยังไม่ถึงนิพพาน และต้องเวียนว่ายตายเกิด เดิมนั้นสัมภเวสีถูกเข้าใจว่าเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ยังหาที่เกิดใหม่ไม่ได้ ซึ่งความเชื่อนั้นผิด 
พระอภิธรรมบัญญัติว่า เมื่อสัตว์ที่อยู่ใน 31 ภพภูมินั้นกำลังตายนั้น "จุติจิต" คือจิตขณะที่กำลังตายจะเกิดขึ้น และเกิดขึ้นขณะเดียวเท่านั้น "ปฏิสนธิจิต" ก็จะเกิดต่อทันทีไม่มีจิตดวงใดมาคั่น และเมื่อเกิด "ปฏิสนธิจิต" แล้วก็คือเกิดในภพใหม่แล้ว คือจุติจิต เกิดปฏิสนธิจิต ต้องเกิดต่อทันที ยกเว้นพระอรหันต์ที่ไม่มีปฏิสนธิจิต เกิดต่อเพราะท่านไม่ต้องมาเกิดอีกแล้ว
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับ ประมวลศัพท์ ของ พระธรรมปิฎก ("ป.อ. ปยุตฺโต") อยู่ในคำว่า "ภูตะ" หน้า 207
มัจจุราชมืดโหดมฤตยู

มัจจุราชมืดโหดมฤตยู ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน ในชื่อภาษาอังกฤษว่า The Ghost and the Darkness ที่สร้างมาจากนิยายผจญภัยในป่าแอฟริกา เรื่อง "The Man-Eaters of Tsavo" ที่เขียนโดย ผู้พันจอห์น เฮนรี่ แพ็ตเตอร์สัน ที่นำเค้าโครงมาจากประสบการณ์จริงของตนเองเกี่ยวกับสิงโตกินคนที่ซาโว

นำแสดงโดย วัล คิลเมอร์, ไมเคิล ดักลาส, ทอม วิลคินสัน กำกับโดย สตีเฟ่น ฮ็อปกินส์ ความยาว 135 นาที ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 1996 ด้วยในปี ค.ศ. 1898 จักรวรรดิอังกฤษกำลังแผ่อำนาจไปทั่วดินแดนแอฟริกา ผู้พันจอห์น เฮนรี่ แพ็ตเตอร์สัน (วัล คิลเมอร์) นายทหารหนุ่มชาวไอริช-อังกฤษผู้จบวิศวกรรมศาสตร์ ถูกส่งตัวไปประจำที่ซาโว เคนยา เพื่อคุมการสร้างทางรถไฟ โดยกรรมกรหลากหลายเชื้อชาติและความเชื่อ และทาสชาวพื้นเมือง เมื่อแรกไปถึง จอห์นตื่นตาตื่นใจกับธรรมชาติของสัตว์ป่าที่แอฟริกา โดยมี ซามูแอล (จอห์น คานิ) ล่ามชาวพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยประสานงาน

ต่อมาไม่นาน เกิดมีเหตุสัตว์ป่าบุกจู่โจมจีค่ายที่พักคนงานและลากคนงานไปกิน จอห์นอาสาจะจับตายให้ได้ แต่ก็ไม่สำเร็จ เหตุการณ์บานปลายไปเรื่อย ๆ ชาวพื้นเมืองแตกตื่นโดยเชื่อว่า มันคือ "มาร" (Ghost) และ "ทมิฬ" (Darkness) ที่ถูกส่งมา ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งมันได้ แต่จอห์นเชื่อว่า มันคือ สิงโตธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง

เมื่อจอห์นไม่สามารถหยุดยั้งได้ ชาร์ล เรมิงตัน (ไมเคิล ดักลาส) พรานประสบการณ์สูงถูกส่งมา แรกเริ่มเรมิงตันเชื่อว่า ตนจะสามารถจัดการกับปัญหาทั้งหมดได้ แต่เมื่อได้พบปะกับสิงโตทั้ง 2 ตัวแล้ว แม้แต่พรานประสบการณ์สูงและมั่นใจในตัวเองอย่าง เรมิงตัน ต้องผวา
เลอต็องกีกง

"เลอต็องกีกงต์" (, "เวลาอันสำคัญ") เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบัม "แดล"ของเซลีน ดิออน ที่เผยแพร่เพื่อสนับสนุนอัลบัมในประเทศโปแลนด์ โดยมีการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

"เลอต็องกีกง" เป็นผลงานการประพันธ์ของมารี ลาแบช และเรียบเรียงทำนองโดยชาก เวอเนอรูโซ ทั้งนี้ เซลีนทำงานร่วมกับชากส์ในเพลง "ซูเลอวอง", "ตูลอร์เดซอม ", "กงตร์นาตูร์ ", "เชอเนอวูอูบลีปา", "ตูเลเซอเกร" และ "อิมมองซีเต"

เพลงเลอต็องกีกงขึ้นสู่อันดับที่ 9 ในชาร์ต Polish RMF FM เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ต Polish National Airplay ในอันดับที่ #31 ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 23 ในอีกสัปดาห์ต่อมา

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง (ประเทศโปแลนด์)
วัดป่าเลไลย์ (แก้ความกำกวม)

วัดป่าเลไลย์, วัดป่าลิไลย์, วัดไลย์ หลวงพ่อป่าเลไลย์ สามารถหมายถึง
อิมมองซีเต

"อิมมองซีเต " (, "ไพศาล") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "แดล" ได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสและควิเบก ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในแบบดิจิตอลดาวโหลดเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามไม่มีการจำหน่ายในรูปแบบซีดี

"อิมมองซีเต" ประพันธ์คำร้องโดยนีนา บูราวี และเรียบเรียงทำนองโดยชาก เวอเนอรูโซผู้อำนวยการสร้างเพลงนี้ เซลีน เคยร่วมงานกับชาก แล้วในเพลง "ซูเลอวอง", "ตูลอร์เดซอม ", "กงตร์นาตูร์ ", เชอเนอวูอูบลีปา" และ "ตูเลเซอเกร"
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่ทะเลสาบ เลกมี๊ด ในวันที่ 5 - 6 เมษายน พ.ศ. 2550 และแพร่ภาพในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

เซลีนแสดงเพลงนี้ใน 2 รายการโทรทัศน์พิเศษเพื่อโปรโมตให้เซลีน ดิออนในอัลบั้ม "แดล" นอกจากนี้เธอยังแสดงใน Sainte-Justine ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550

"อิมมองซีเต" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 7 ในชาร์ตควิเบกแอร์เพล ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550

เซลีน ดิออน สนับสนุนเพลง "อิมมองซีเต" ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้รวมอยู่ในซิงเกิลซีดี "เทกกิงแชนเซส" ฉบับประเทศฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายในเวลาไล่เลี่ยกัน

ซิงเกิลวิทยุ (ประเทศแคนาดา และประเทศฝรั่งเศส)
แว็งซ็อง โอรียอล

ฌูล-แว็งซ็อง โอรียอล (, 27 สิงหาคม พ.ศ. 2427 - 1 มกราคม พ.ศ. 2509) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส นายกรัฐมนตรี และประธานสภาผู้แทนราษฎร
อุทกภัยที่อำเภอหาดใหญ่ พ.ศ. 2543

อุทกภัยที่อำเภอหาดใหญ่ พ.ศ. 2543 เป็นภัยพิบัติที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 21-23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 น้ำฝนที่ตกในเขตเทือกเขาสันกาลาคีรี บริเวณพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับมาเลเซีย ซึ่งปกติจะระบายผ่านคลองอู่ตะเภา ผ่านเขตอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ไหลออกสู่อ่าวไทยบริเวณทะเลสาบสงขลา แต่ในปี พ.ศ. 2543 การระบายน้ำทำได้ไม่ดีเนื่องจากคูคลองตื้นเขิน และมีแนวคันกีดขวางทางเดินของน้ำ คือ ถนนลพบุรีราเมศวร์ ที่สร้างเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2533 ถนนสายสนามบิน-ควนลัง และทางรถไฟ ประกอบกับพื้นที่ของตัวอำเภอหาดใหญ่มีลักษณะเป็นที่ลุ่มรูปแอ่งกะทะ ทำให้เกิดน้ำท่วมสูงในบริเวณตัวเมืองชั้นใน มีความเสียหายเป็นมูลค่ามากกว่า 10,000 ล้านบาท จำนวนผู้เสียชีวิตตามประกาศจากทางราชการ 35 คน โดยจำนวนผู้เสียชีวิตจริง ข้อมูลอย่างไม่เป็นทางการ สูงถึง 233 คน ไม่รวมชาวต่างประเทศ

ภายหลังเหตุการณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมชลประทานจัดทำโครงการบรรเทาอุทกภัย อำเภอหาดใหญ่อันเนื่องมาจากพระราชดำริ อีกทั้งภาครัฐยังได้จัดทำงบประมาณเพื่อป้องกันเหตุอุทกภัยที่อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคต แต่ต่อมาได้มีการปล่อยปละละเลย ไม่ได้ติดตามความคืบหน้า จึงได้เกิดอุทกภัยซ้ำอีกครั้งใน 16 อำเภอของจังหวัดสงขลา และเขตรอบนอกของตัวเมืองหาดใหญ่ ระหว่างวันที่ 13-20 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งผลไม่รุนแรงเท่าในปี พ.ศ. 2543 แต่มีผู้ประสบความเดือดร้อนเป็นจำนวนมากกว่า
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2550 จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง ประกาศผลเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 ณ โรงแรมมิราเคิลแกรนด์ กรุงเทพมหานคร
"ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา"
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์

เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของพื้นที่ริมฝั่งอ่าวไทย ในภาคตะวันออกของประเทศไทย และยังเป็นเมืองเศรษฐกิจอีกเมืองหนึ่งของจังหวัดชลบุรีอีกด้วย

เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์เดิมมีฐานะเป็น สุขาภิบาลอ่าวอุดม จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2510 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลอ่าวอุดม ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แต่เนื่องจากในความเป็นจริงนั้น พื้นที่อ่าวอุดมได้ถูกโอนไปอยู่ในเขตเทศบาลตำบลแหลมฉบัง (ปัจจุบันคือเทศบาลนครแหลมฉบัง) ที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแหลมฉบัง พ.ศ. 2534 โดยมีพื้นที่แยกออกไปจากสุขาภิบาลอ่าวอุดมเป็นจำนวน 72.56 ตารางกิโลเมตร รวม 4 ตำบล 19 หมู่บ้าน ซึ่งอาจทำให้เกิดความสับสน ในปี พ.ศ. 2545 จึงมีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อเทศบาลโดยใช้ชื่อว่า เทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์ เพื่อเป็นการระลึกถึงเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ผู้บุกเบิกและสร้างความเจริญให้กับอำเภอศรีราชา

ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์ โดยตัดท้องที่หมู่ที่ 6 บ้านโค้งดารา, หมู่ที่ 7 บ้านเนินแสนสุข, หมู่ที่ 8 บ้านหินกอง และหมู่ที่ 11 บ้านหนองเลง (บางส่วน) ของตำบลหนองขาม ให้ไปเป็นพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองขามที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ เพื่อแก้ไขปัญหาพื้นที่ทับซ้อนที่มีมาตั้งแต่ครั้งที่ยังเป็นสุขาภิบาลอ่าวอุดม และเพื่อประโยชน์ในการจัดบริการสาธารณะ ส่งผลให้เขตเทศบาลมีพื้นที่ลดลงจากเดิม 306.44 ตารางกิโลเมตร เหลือ 276.98 ตารางกิโลเมตร จากนั้นในวันที่ 9 เมษายน กระทรวงมหาดไทยก็ได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์เป็น เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน

เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 111 กิโลเมตร และห่างจากเทศบาลเมืองชลบุรีเป็นระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 276.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่รวม 5 ตำบล
ประชากรในเทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2560 มีจำนวน 132,172 คน (ไม่รวมจำนวนประชากรในท้องที่ที่ได้โอนให้กับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขามแล้ว)และมีถนนภายในเขตเทศบาลที่ได้จัดสร้างขึ้นโดยงบประมาณของเทศบาล จำนวน 865 สาย
กระดูกสแคฟฟอยด์

กระดูกสแคฟฟอยด์ () อยู่บริเวณข้อมือ พบอยู่ทางด้านนิ้วหัวแม่มือภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ (anatomical snuff-box) ลักษณะคล้ายกับเรือ ในอดีตจึงเรียกกระดูกนี้ว่า "navicular" (ซึ่งปัจจุบัน "navicular" หมายถึงกระดูกรูปเรือที่อยู่ในกระดูกข้อเท้า) ขนาดและรูปร่างของกระดูกนี้คล้ายกับเม็ดมะม่วงหิมพานต์

กระดูกสแคฟฟอยด์เป็นกระดูกที่ใหญ่ที่สุดในกระดูกข้อมือแถวต้น (proximal row) อยู่ที่ด้านเรเดียส (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) แกนยาวของกระดูกวิ่งจากบนลงล่าง ไปทางด้านข้างและด้านหน้า

คำว่า "สแคฟฟอยด์" (scaphoid) มาจากภาษากรีกว่า "skaphe" แปลว่า "เรือ" และ "eidos" แปลว่า "รูปร่าง"

พื้นผิวด้านบน (superior surface) เป็นรูปสามเหลี่ยมมีรูปร่างนูน เรียบ เป็นผิวข้อต่อกับปลายล่างของกระดูกเรเดียส

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) ชี้ลงด้านล่าง ไปทางด้านข้างและด้านหลัง มีลักษณะเรียบ นูน และเป็นรูปสามเหลี่ยมเช่นกัน มีสันตื้นๆ แบ่งพื้นผิวออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ พื้นผิวด้านข้างเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียม (trapezium) พื้นผิวด้านใกล้กลางเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีซอยด์ (trapezoid)

บนพื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะแคบ เป็นร่องขรุขระ ซึ่งร่องนี้วิ่งในแนวตลอดความยาวของกระดูก เป็นจุดเกาะของเอ็น

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) ด้านบนเว้า ส่วนด้านล่างและด้านข้างยกขึ้นเป็นส่วนยื่นรูปทรงกลมเกิดเป็นปุ่มกระดูก (tubercle) ชี้ไปทางด้านหน้า ซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นทรานสเวิร์สคาร์ปัล และบางครั้งอาจเป็นจุดเกาะต้นของใยกล้ามเนื้อบางส่วนของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (Abductor pollicis brevis)

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ขรุขระและแคบ เป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อมือ

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) ให้เป็นหน้าประกบข้อต่อ 2 หน้า ได้แก่ ด้านบนมีขนาดเล็กกว่า เป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์มีลักษณะแบนและเกิดข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate bone) ส่วนด้านล่างมีขนาดใหญ่กว่ามีลักษณะเว้า เรียงตัวกับกระดูกลูเนทเกิดเป็นรอยเว้ารับกับหัวของกระดูกแคปปิเตต (capitate)

พื้นผิวนูนด้านปลาย (distal convex surface) เกิดข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียมและทราพีซอยด์

เมื่อเกิดกระดูกชิ้นนี้หักมักจะหายได้ยากเพราะว่ามีการไหลเวียนไปเลี้ยงกระดูกชิ้นนี้น้อย แม้ว่ากระดูกชิ้นนี้ก็มีโอกาสหักยากก็ตาม แต่กระดูกชิ้นนี้ก็มักจะหักได้บ่อยเมื่อเกิดการหักของกระดูกข้อมือ เนื่องจากกายวิภาคและตำแหน่งในข้อมือของกระดูกนี้มีลักษณะเฉพาะ ประมาณ 60% ของกระดูกข้อมือหักมักเกิดจากกระดูกสแคฟฟอยด์หัก เมื่อเกิดกระดูกสแคฟฟอยด์จะต้องได้รับการวินิจฉัยและรักษาอย่างรวดเร็ว เพื่อผลการรักษาที่ดี การวินิจฉัยและรักษาที่ล่าช้าอาจทำให้การรักษาซับซ้อนมากขึ้น
นักบุญอันนา

นักบุญอันนา ( "อันนา"; "ฮันนาห์") สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าดาวิด และเป็นมารดาของมารีย์ (มารดาพระเยซู) ชื่ออันนาเป็นภาษาละตินมาจากภาษาฮีบรู “Hannah” พระวรสารนักบุญยากอบระบุว่านักบุญอันนาและนักบุญโยอาคิมผู้เป็นสามีไม่มีลูกจนเมื่ออายุมาก วันหนึ่งก็มีทูตสวรรค์มาปรากฏตัวแล้วบอกว่าอันนาและโยอาคิมจะมีลูก นักบุญอันนาก็สัญญาว่าจะยกลูกให้ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า กล่าวกันว่านักบุญอันนาและโยอาคิมยกมารีย์ให้พระเจ้าที่พระวิหารในกรุงเยรูซาเลมที่สองเมื่อมารีย์อายุได้สามขวบ นักบุญอันนาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สตรีใกล้คลอด และคนทำเหมือง

เรื่องนี้คล้ายคลึงกับการเกิดของซามูเอลซึ่งฮันนาห์แม่ของซามูเอลก็เป็นหมันมาก่อน แต่ลัทธิบูชานักบุญอันนามิได้เป็นที่นิยมเท่าใดในคริสตจักรโรมันคาทอลิกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 12
แต่การกล่าวถึงนักบุญอันนาในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มึมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ตามความเชื่อของออร์ทอดอกซ์นักบุญอันนาเป็นบรรพชนของพระเจ้า (“Forbear of God”) เพราะเป็นมารดาพระแม่มารีย์ผู้ให้กำเนิดพระเยซูต่อมา และเป็นผู้อุทิศมารีย์ให้กับพระเจ้า

ทางตะวันตกรูปเคารพของนักบุญอันนาจะเป็นผู้แต่งกายด้วยเสื้อคลุมแดงและหมวกเสื้อคลุมสีเขียว หรือเป็นรูปร่วมกับแม่พระและพระกุมารเช่นรูป “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ราวปี ค.ศ. 1508 หรือที่ยิ่งซับซ้อนกว่านั้นเป็นรูปปั้นของนักบุญอันนาที่ให้เห็นมารีย์ในครรภ์และพระเยซูในครรภ์มารีย์ การแสดงเช่นนี้คล้ายกับการแสดงตรีเอกภาพ บางครั้งจึงสร้างคู่กัน

นักเทววิทยาคริสเตียนหลายคนเชื่อกันว่านักบุญอันนาอาจจะแต่งงานหนเดียวกับโยอาคิมหรือแต่งงานสามครั้ง ความเชื่อโบราณจากคำเทศนาของนักบุญยอห์นแห่งดามัสกัสกล่าวว่านักบุญอันนาแต่งงานหนเดียว แต่สมัยปลายยุคกลางเชื่อกันว่าสามหน หนแรกกับโยอาคิม หนที่สองกับโคลปาส และหนที่สามกับ โซโลมาส และแต่ละครั้งก็มีลูกสาวคนหนึ่ง: มารีย์มารดาของพระเยซู มารีย์แห่งโคลปาส, และ มารีย์สะโลเม แต่ความคิดเห็นนี้ถูกคัดค้านเมื่อปี ค.ศ. 1677 โดยศาสนจักรโรมันคาทอลิกโดยกล่าวว่าเมื่อมารีย์เกิดอันนาก็อายุมากแล้วและมารีย์เป็นลูกคนเดียวกับโยอาคิมสามีคนเดียว

การสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 4 และอีกครั้งหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ว่ามารีย์เกิดจากนักบุญอันนาโดยมิได้มีการสมสู่ แต่ความคิดเห็นนี้ถูกคัดค้านเช่นเดียวกันเมื่อปี ค.ศ. 1677 ทางศาสนจักรคาทอลิกสอนว่าการเกิดของมารีย์เป็นการเกิดแบบปกติแต่ว่ามารีย์ก็ถูกเตรียมไม่ให้มีบาปเพื่อจะได้เป็นผู้ที่เหมาะสมในการให้กำเนิดพระเยซู