seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เคโรเจน

เคโรเจน เป็นส่วนผสมของสารอินทรีย์ ซึ่งพบในหินตะกอน ตามปกติเคโรเจนจะไม่ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ เพราะมีมวลโมเลกุลสูงมาก (>1,000 Daltons) ส่วนที่ละลายได้เป็นที่รู้จักกันยางมะตอย เมื่อเคโรเจนได้รับความร้อนที่เหมาะสมจากเปลือกโลก เคโรเจนจะให้น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ ซึ่งรู้จักกันในนาม สารไฮโดรคาร์บอน (เชื้อเพลิงฟอสซิล) (น้ำมันที่อุณหภูมิ 60-160 °C ก๊าซธรรมชาติที่อุณหภูมิ 150-200 °C) ซึ่งไฮโดรคาร์บอนเหล่านั้น จะไปสะสมตัวในชั้นหินกักเก็บ (Reservoir Rock) ในกรณีนี้ชั้นหินตะกอนที่มีเคโรเจน จะเป็นชั้นหินต้นกำเนิด (Resource Rock) ในการกำเนิดปิโตรเลียม

ชื่อ "เคโรเจน" (Kerogen)ถูกเสนอโดย Alexander Crum Brown นักเคมีอินทรีย์ชาวสก็อต ในปี ค.ศ. 1912
นิติ ชัยชิตาทร

นิติ ชัยชิตาทร ชื่อเล่น ป๋อมแป๋ม เป็นนักแสดงตลก พิธีกร ฝ่ายสร้างสรรค์รายการ (ครีเอทีฟ) จากรายการยอดฮิต เทยเที่ยวไทย และ ทอล์ก-กะ-เทย Tonight และเป็นนักเขียน มีผลงานการเขียนเล่มแรกชื่อ มะงุมมะงาหรา

นิติ ชัยชิตาทร เป็นบุตรชายคนโตของครอบครัว โดยมีน้องสาวอีกหนึ่งคน ชื่อ นิดา ชัยชิตาทร
กิตติพัทธ์ ชลารักษ์

สิบโท กิตติพัทธ์ ชลารักษ์ ชื่อเล่น กอล์ฟ เป็นนักแสดง พิธีกร ฝ่ายสร้างสรรค์รายการ (ครีเอทีฟ) จากรายการยอดฮิต เทยเที่ยวไทย

กิติพัทธ์ ชลารักษ์ เป็นบุตรชายคนกลางของครอบครัว
https://women.kapook.com/view157055.html
ทัชชกร บุญลัภยานันท์

ทัชชกร บุญลัภยานันท์ เดิมชื่อ กรัณย์ บุญลัภยานันท์ ชื่อเล่น ก๊อต โดยคุณพ่อเป็นผู้ตั้งชื่อนี้ ซึ่งได้มาจากภาพยนตร์เรื่อง The Godfather ภายหลังเข้ามาทำงานใน GMM Grammy ป๋อมแป๋ม ก็ได้เรียกก็อต ว่า "ก็อตจิ" แต่นั้นมา เป็นนักแสดง พิธีกร จากรายการท่องเที่ยวยอดฮิต เทยเที่ยวไทย

ทัชชกร บุญลัภยานันท์ เป็นบุตรคนเดียวของครอบครัว
หอคอยเจิ้งหยวน

หอคอยเจิ้งหยวน () ตั้งอยู่ในเมืองเจิ้งโจว เมืองหลวงของมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน หอคอยนี้ครอบคลุมพื้นที่ 141 เฮกตาร์ และพื้นที่การก่อสร้าง 58,000 ตารางเมตร ด้วยการลงทุนรวมประมาณ 836 ล้านหยวน ความสูงของหอคอย คือ 388 เมตร ซึ่งเป็นหอคอยเหล็กที่สูงเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากโตเกียวสกายทรี และเป็นหอคอยที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 10 ของโลก

หอคอยแห่งนี้ถูกพิจารณาให้เป็นสถานที่สำคัญของมณฑลเหอหนานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว โดยมีหน้าที่เป็นหอส่งสัญญาณโทรทัศน์ รวมถึงศูนย์วัฒนธรรมและการศึกษาของเมือง
มิกิ

มิกิ () เป็นเมืองในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2011 มีประชากรประมาณ 82,162 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 176.58 ตารางกิโลเมตร
นกหัวขวานสามนิ้วหลังทอง

นกหัวขวานสามนิ้วหลังทอง (; ) เป็นนกหัวขวานชนิดหนึ่ง

มีลำตัวยาว 30 เซนติเมตร ขนด้านหลังและขนปีกสีเหลืองอมส้ม สะโพกสีแดงสด หางดำ อกและท้องมีจุดกลมสีขาวบนพื้นสีดำ ตัวผู้มีหัวและหงอนสีแดง ตัวเมียมีหัวและหงอนสีดำจุดขาว มีนิ้วยาว 3 นิ้ว ยื่นมาทางด้านหน้า 2 นิ้ว ด้านหลัง 1 นิ้ว ขนหางสั้นมีแกนขนที่แข็งแรง ใช้สำหรับการเกาะและไต่ต้นไม้ จะงอยปากแหลมยาวเรียว

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงเขตชีวภาพซุนดา มีทั้งหมด 6 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค

มีพฤติกรรมชอบอาศัยในป่าโปร่ง, ป่าชายเลน ตลอดจนถึงสวนผลไม้ ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 1,500 เมตร มักพบอยู่ตามลำพัง หรือเป็นคู่ตามโพรงไม้ ไต่ไม้เจาะเปลือกไม้หาแมลงกินด้วยการไต่จากโคนต้นในแนวดิ่ง มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงระหว่างเดือนมีนาคม-เมษายน วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
ห่านเทาปากดำ

ห่านเทาปากดำ หรือ ห่านคอขาว () เป็นห่านขนาดใหญ่ มีน้ำหนักประมาณ 4-5 กิโลกรัม ลำตัวสีเทา ปากสีดำ เล็บสีดำ ลำคอยาว

มีการกระจายพันธุ์ในประเทศมองโกเลีย, เหนือสุดของประเทศจีน, และทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซียซึ่งเป็นแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ และอพยพหนีหนาวไปภาคกลางและภาคตะวันออกของจีน เป็นพวกนกผลัดหลงในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี พบเห็นได้ยากในประเทศคาซัคสถาน, ลาว, ชายฝั่งไซบีเรีย, ไต้หวัน, ไทย และ อุซเบกิสถาน มีลักษณะคล้ายห่านบ้าน ซึ่งเป็นชนิดย่อยของห่านชนิดนี้ และถือเป็นต้นสายพันธุ์ของห่านบ้านในปัจจุบัน

ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2546
นกคอพัน

นกคอพัน (; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae)

มีรูปร่างเพรียว คอสั้น ปากสั้นและแบนข้างมาก สั้นปากบนโค้งลงมาเล็กน้อย ปลายปากแหลมคล้ายรูปกรวย รูจมูกค่อนข้างใหญ่อยู่เกลือบชิดสันปากบน ไม่มีขนใด ๆ แต่มีเยื่อปกคลุม ปีกมีลักษณะมนกลม

ด้านบนลำตัวเป็นลายจุดสีดำและน้ำตาล ด้านล่างลำตัวมีลายพาดระหว่าง สีขาวและน้ำตาล ดูระยะไกลจะเห็นเป็นสีน้ำตาลแกมเทากลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม แต่นกคอพันไม่สามารถไต่ต้นไม้ในลักษณะแนวตั้งเหมือนนกหัวขวานทั่วไปได้ เพราะขนหางอ่อนนุ่มไม่สามารถค้ำยันตัวได้ โดยจะเกาะกิ่งไม้เหมือนนกเกาะคอน อีกทั้งยังไม่สามารถใช้จะงอยปากเจาะลำต้นของต้นไม้เพื่อหาแมลงกินได้อีกด้วย แต่นกคอพันก็มีลิ้นที่ยาวและมีน้ำลายที่เหนียวตวัดกินมดหรือหนอนตามต้นไม้เป็นอาหาร เหมือนนกหัวขวาน มีลำตัวยาวประมาณ 16-18 เซนติเมตร

เป็นนกที่อาศัยอยู่เพียงลำพัง หรือเป็นคู่ หากมีนกตัวอื่นหรือฝูงนกอื่นเข้ามาใกล้ จะบินหนี มักจะลงมาหากินตามพื้นดินมากกว่าบนต้นไม้ เนื่องจากกินมด ซึ่งเป็นแมลงอยู่ตามพื้นดินเป็นหลัก ด้วยการกระโดดไปมาบนพื้นแล้วหยุดมองหาตามร่องของพื้นดิน มีเสียงร้อง "ควี่ ๆ ๆ ๆ" ติดต่อกันราว 8-15 คำ ได้ยินกังวาลไปไกล

นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่บิดคอไปข้าง ๆ ได้เกือบ 180 องศาเหมือนงู จึงได้รับการตั้งชื่อสกุลว่า "Jynx" ซึ่งหมายถึง เวทมนตร์หรือการทำนายพยากรณ์ล่วงหน้า

เหตุที่สามารถเลียนแบบส่วนคอได้เหมือนการเคลื่อนไหวของงู รวมถึงสามารถแลบลิ้นที่สำหรับใช้ตวัดกินแมลงได้เหมือนงูอีกด้วย ก็เพื่อป้องกันตัวเองและลูกวัยอ่อนที่อยู่ในโพรง จากนกตัวอื่นหรือสัตว์นักล่าชนิดอื่น

พบกระจายพันธุ์ตามป่าโปร่ง, ชายทุ่ง, พื้นที่เกษตรกรรม ตลอดจนใกล้กับบ้านเรือนของมนุษย์ พบได้ตั้งแต่พื้นที่ราบจนถึงเหนือระดับน้ำทะเล 2,000 เมตร บนภูเขาสูง พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปยุโรปจนถึงเอเชียกลางและเอเชียตะวันออก (มีชนิดย่อย 6 ชนิด ดูในตาราง) มีการอพยพหนีหนาวในช่วงฤดูหนาวไปในทวีปแอฟริกาตอนกลาง และประเทศไทย ซึ่งพบได้ทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ โดยไม่พบการวางไข่ขยายพันธุ์ในประเทศไทย และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมาย
วงศ์ย่อยนกคอพัน

นกคอพัน () เป็นวงศ์ย่อยของนกจำพวกหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae) ใช้ชื่อวงศ์ย่อยว่า Jynginae มีอยู่เพียงสกุลเดียว คือ "Jynx"

นกคอพัน เป็นนกหัวขวานที่ไม่สามารถที่จะเกาะต้นไม้ในแบบแนวตั้งได้เหมือนนกหัวขวานจำพวกอื่น เนื่องจากไม่มีขนหางที่แข็งใช้ในการทรงตัวได้เหมือนนกหัวขวานอื่น ๆ อีกทั้งยังมีจะงอยปากที่สั้นไม่สามารถที่จะใช้เจาะต้นไม้ได้ด้วย แต่ก็มีลิ้นที่ยาวและมีน้ำลายที่เหนียวใช้ตวัดกินแมลงต่าง ๆ ได้เหมือนนกหัวขวานทั่วไป แต่นกคอพันมีพฤติกรรมชอบหากินตามพื้นดินมากกว่า โดยแมลงชนิดที่ชอบกิน คือ มด ซึ่งเป็นแมลงที่อยู่ตามพื้นดิน จึงมักลงมาหากินตามพื้นดินด้วยการกระโดดไปเป็นจังหวะ ๆ และหยุดดูมดตามร่องของพื้นดิน

เหตุที่ได้ชื่อสกุลว่า "Jynx" เนื่องจากสามารถที่จะบิดลำคอไปข้าง ๆ ได้เหมือนงู ได้เกือบ 180 องศา เหมือนกับมีเวทมนตร์หรือเป็นผู้วิเศษ

นกคอพัน จัดเป็นนกขนาดเล็ก กระจายพันธุ์อยู่ในแถบยูเรเชีย, ทวีปยุโรป และเอเชียตะวันออก เป็นนกที่อพยพหนีหนาวมาบ้างในประเทศไทย ในช่วงฤดูหนาว

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
เส้นเมริเดียน

เส้นเมริเดียน () เป็นเส้นสมมติที่ลากจากขั้วโลกเหนือไปยังขั้วโลกใต้ สร้างขึ้นจากการสมมติเส้นเมริเดียนปฐม มีค่ามุม 100 องศา ลากผ่านไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ด้านละ 180 องศา โดยเส้นเมริเดียนที่ 180 องศาตะวันออกและ 180 องศาตะวันตก จะทับกันเป็นเส้นเดียวนี้ให้เป็นเส้นวันที่หรือเส้นแบ่งเขตวันระหว่างชาติ หรือเส้นแบ่งเขตวันสากล
เส้นเมริเดียนแรก หรือ เส้นเมริเดียนปฐม (Prime Meridian) คือเส้นเมริเดียนที่ลากผ่านหอดูดาวแห่งหนึ่ง ตำบล กรีนิช ใกล้กรุงลอนดอนในประเทศอังกฤษทั้งนี้เพื่อใช้เป็นหลักอ้างอิงในการนับเส้นเม ริเดียนอื่น ๆ ต่อไป
เส้นเมริเดียนรอบโลก มี 360 เส้น แบ่งเป็นเส้นองศา ตะวันออก 180 เส้น และเส้นองศาตะวันตก 180 เส้น
ความสำคัญของเส้นเมริเดียน คือ บอกพิกัดของตำแหน่งที่ตั้งต่าง ๆ บนพื้นผิวโลกโดยใช้ร่วมกันเส้นขนาน (เส้นละติจูด) และใช้เป็นแนวแบ่งเขตเวลาของโลก
โรบิน วิลเลียมส์ (นักวิชาการ)

โรบิน วิลลเลียมส์ (เกิด ค.ศ. 1952) ศาสตราจารย์สาขา Science Technology and Innovation Studies (STIS) มหาวิทยาลัยเอดินเบอระ สก๊อตแลนด์ สหราชอาณาจักร โรบินเป็นนักวิจัยที่ดำเนินงานวิจัยเชิงบูรณาการ สหสาขาวิชาด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม เน้นการศึกษาผลกระทบของสังคมต่อรูปแบบการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี (the social shaping of technology).

หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแอสตัน ในปี ค.ศ. 1980 โรบินยังคงทำงานต่อในฐานะนักวิจัยในหน่วยวิจัยนโยบายเทคโนโลยีเป็นเวลา 6 ปี จากนั้นในปี ค.ศ. 1986 โรบินได้เริ่มงานในศูนย์วิจัย Research Centre for Social Sciences (RCSS) มหาวิทยาลัยเอดินเบอระ และประสานงานกับ Edinburgh PICT Centre หนึ่งในหกศูนย์วิจัยด้าน ICT (ค.ศ. 1986 - 1995) ของมหาวิทยาลัยซึ่งจัดตั้งภายใต้โปรแกรม Economic and Social Research Council (ESRC) สภาวิจัย สหราชอาณาจักร. โรบินได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัย RCSS ในปี ค.ศ. 1997

ในปี ค.ศ. 2000 จัดตั้งสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมขึ้น โดยใช้ชื่อว่า Institute for the Study of Science, Technology and Innovation (ISSTI) โดยสถาบันวิจัยดังกล่าวเป็นศูนย์รวมนักวิชาการและนักวิจัยในด้านต่างๆที่มีความสนใจในการทำงานวิจัย การสอน และการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จากมหาวิทยาลัยเอดินเบอระ เข้ามาทำงานร่วมกัน โดยเน้นการดำเนินงานวิจัยและศึกษาในด้านสังคมศาสตร์และนโยบาย ของวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม นอกจากนี้โรบินยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเครือข่ายวิจัย SUPRA (Scottish Universities Policy Research and Advice Network) และ ผู้อำนวยการร่วม ESRC Innogen Centre

จากการดำเนินงานวิจัยและการติดต่อประสานงานอย่างต่อเนื่องกับหน่วยงานต่างๆ ทำให้เขาสามารถสร้างเครือข่ายงานวิจัยด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมที่เข้มแข็งทั้งกับหน่วยงานภายในสหราชอาณาจักร และขยายไปถึงยุโรป และบางส่วนในเอเชีย โรบินมีส่วนร่วมในการเป็นประธานของหน่วยงาน UK Association for Studies in Innovation Science and Technology และเป็นตัวแทนของสหราชอาณาจักรในการประชุมความร่วมมือ COST A4 European Research Collaboration initiative on the Social Shaping of Technology รวมทั้งเป็นผู้ประสานงานของโครงการวิจัย China-EU Information Technology Standards Research Project (ค.ศ. 2008-2010).
พระเจ้าแสรกแมง

พระเจ้าสารวดี (Tharrawaddy Min; , ) หรือ พระเจ้าแสรกแมง เป็นพระโอรสของตะโดเมงสอ (Thado Minsaw; ) ซึ่งเป็นพระโอรสของพระเจ้าปดุง พระองค์เป็นพระอนุชาของพระเจ้าจักกายแมง หรือพระเจ้าบาจีดอว์ และเป็นกษัตริย์องค์ที่ 7 ในราชวงศ์อลองพญา ประสูติเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2330 พระองค์มีบทบาทในการคัดค้านพระเจ้าจักกายแมงให้รีบยอมแพ้ต่ออังกฤษ หลังจากมหาบันทุละแม่ทัพใหญ่เสียชีวิตในสนามรบ แต่พระเจ้าจักกายแมงไม่เชื่อคำทักท้วง จนฝ่ายพม่าต้องประสบความเสียหายมากขึ้น

พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังจากที่พระเจ้าจักกายแมงมีพระสติวิปลาส พระนางเมนูกับมินตาจีต้องการกำจัดพระองค์ และจะยกพระโอรสของพระเจ้าบาจีดอว์ คือเจ้าชายนยาวยานขึ้นเป็นกษัตริย์ พระเจ้าสารวดีจึงเสด็จหนีไปรวบรวมผู้คน กลับมายึดอำนาจและปลดพระเจ้าจักกายแมงลงจากราชบัลลังก์เมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2380 และขึ้นครองราชสมบัติแทน

หลังจากขึ้นครองราชย์แล้ว พระเจ้าสารวดีทรงประหารชีวิตพระนางเมนู มินตาจี และเจ้าชายนยาวยาน และกักบริเวณพระเจ้าจักกายแมงไว้ ต่อมามีขุนนางพม่าจะพยายามนำพระเจ้าจักกายแมงกลับมาครองราชย์ พระเจ้าสารวดีจึงสั่งให้คุมขังพระเจ้าจักกายแมงไว้อย่างแข็งแรงกว่าเดิม จนพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2389 ส่วนพระเจ้าสารวดีก็มีพระสติวิปลาสและถูกพระโอรสคือเจ้าชายพุกาม มิน หรือในพงศาวดารไทยเรียกพระเจ้าพุกามแมงควบคุมตัวไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2385 และสวรรคตเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2389 หลังพระเจ้าจักกายแมง พระเชษฐาไม่นานนัก

ในรัชกาลของพระองค์มีการทำสนธิสัญญายันดาโบ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่ 1 พระองค์ไม่เห็นด้วยกับสนธิสัญญานี้แต่ก็ไม่กล้าผิดสัญญา ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับเฮนรี เบอร์นีย์ผู้แทนชาวอังกฤษแย่ลง จนเบอร์นีย์ออกจากพม่าไปใน พ.ศ. 2380 ต่อมาใน พ.ศ. 2385 พระองค์ได้นำกำลังทหาร 150,000 คนลงไปยังเมืองย่างกุ้งเพื่อบูชาพระเกศาธาตุและเรียกร้องให้อังกฤษคืนยะไข่และตะนาวศรี เมื่อการเรียกร้องเอกราชไม่เป็นผลจึงเสด็จกลับอมรปุระ และมีพระสติวิปลาสในปีนั้นเอง ในรัชกาลของพระองค์อังกฤษติดทำสงครามกับอัฟกานิสถาน จึงไม่ทำสงครามกับพม่า
โรงเรียนพิมานพิทยาสรรค์

โรงเรียนพิมานพิทยาสรรค์ (อังกฤษ: Phimanphitthayasan School) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ ตั้งอยู่ 2 ถนนสตูลธานี ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นโรงเรียนสหศึกษา เปิดรับนักเรียนประจำทั้งระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ถือว่าเป็นโรงเรียนผู้นำการเปลี่ยนแปลง โรงเรียนต้นแบบโรงเรียนในฝัน โรงเรียนดีใกล้บ้าน โรงเรียนมาตรฐานสากล โรงเรียนแกนนำ 46 ICT และอีกทั้งโรงเรียนพิมานพิทยาสรรค์ ได้ลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ (MOC) กับโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งชาติ ตนกู ปุตรา ปาดัง มัตซิรัต, ลังกาวี, รัฐเคดาห์ ประเทศมาเลเซีย เพื่อเป็นการรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน
โรงเรียนพิมานพิทยาสรรค์ได้ประกาศจัดตั้งเมื่อ วันที่11 มีนาคม 2510 โดยโครงการปรับปรุงโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดสตูล ตามประกาศใช้แผนการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับใหม่) พุทธศักราช 2520 จัดเป็นโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษาแห่งที่ 2 ของจังหวัดสตูลเปิดเป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา

ในปีแรก เปิดชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.ศ.1) จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียน 80 คน ครู 4 คน โดยใช้สถานที่และอาคารของโรงเรียนตลาดพิมาน (วันครู 2503) เป็นการชั่วคราว โดยมีนายมนู แสงเจริญ อาจารย์ 1 โรงเรียนสตูลวิทยา ทำหน้าที่ประสานงานกรมสามัญศึกษาประจำสำนักงานการศึกษาธิการจังหวัดสตูล มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่

3 กุมภาพันธ์ 2521 ได้ย้ายสถานที่เรียนจากโรงเรียนตลาดพิมาน (วันครู 2503) มาอยู่เลขที่ 2 ถนนสตูลธานี ตำบลพิมาน จังหวัดสตูล มีเนื้อที่ทั้งหมด 25 ไร่ 83 ตารางวา โดยใช้อาคารเรียนของโรงเรียนสตูลวิทยา ซึ่งย้ายไปอยู่แห่งใหม่ที่ตำบลคลองขุด

ปี พ.ศ. 2523 นายเทียนสุข ตั้งจิตต์ศีล ได้มอบที่ดินจำนวน 2 ไร่ 15 ตารางวา ซึ่งตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 4 ตำบลคลองขุด อำเภอเมือง จังหวัดสตูล เพื่อใช้เป็นที่ปลูกสร้างบ้านพักครู

ปี พ.ศ. 2525 ได้รับอนุมัติให้เปิดเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 3 ห้องเรียน มีนักเรียน 1,537 คน ครู 80 คน

สภาพปัจจุบัน มีอาคารเรียนและอาคารประกอบดังนี้

ปี พ.ศ. 2521 อาคารเรียนแบบ 318 จำนวน 21 ห้องเรียน

ปี พ.ศ. 2526 อาคารเรียนแบบ 424 จำนวน 24 ห้องเรียน

ปี พ.ศ. 2527 และปี พ.ศ. 2535 อาคารโรงฝึกงานแบบ 102/27 จำนวน 3 หลัง อาคารโรงพละศึกษา จำนวน 1 หลัง

ปี พ.ศ. 2538 อาคารเรียนแบบ 318 ล/30 (อาคารเรียน 3) จำนวน 18 ห้องเรียน นอกจากนี้ยังมีบ้านพักผู้บริหาร 1 หลัง บ้านพักครู 3 หลัง และบ้านพักนักการ 1 หลัง

โรงเรียนยึดหลักปรัชญาการสอน 3 องค์ประกอบ คือ

ช่างคิด ช่างทำ มีน้ำใจ
หมายถึง การสอนให้นักเรียนคิดเป็น ทำเป็นและมีคุณธรรม น้ำใจที่ดีงาม

โรงเรียนยึดแนวทางในการอยู่ร่วมกัน 3 องค์ประกอบ คือการยึดถือ

สะอาด สามัคคี มีน้ำใจ

เทา – แดง
หมายถึง ความรักในปัญญา หรือความรักในความใฝ่รู้

"ต้นคำแสด"

ความหมาย

1. คบเพลิง หนังสือ หมายถึง แสงสว่าง เปรียบได้ดั่งปัญญา

2. วงเวียน ไม้ฉาก หมายถึง สัญลักษณ์ของความมีอาชีพ

3. ห่วง หมายถึง ความรัก ความสามัคคี ความผูกพัน

แบ่งเป็น 9 ห้อง ได้แก่

ห้อง 1-6 : ห้องเรียนธรรมดา

ห้อง 7 และ 8 : ห้องเรียนโครงการพิเศษ SMAP (Science Math Ability Program | ผู้มีความสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์)

ห้อง 9 : ห้องเรียนโครงการพิเศษ English Program (EP)
แบ่งเป็น 7 ห้อง ได้แก่

ห้อง 1 - 4 : สายวิทย์ - คณิต

ห้อง 5 : สายศิลป์ - คำนวณ

ห้อง 6 : ห้องเรียนโครงการพิเศษ สายศิลป์ - จีน Chinese English Program (CEP)

ห้อง 7 : ห้องเรียนโครงการพิเศษ SMAP (Science Math Ability Program | ผู้มีความสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์)
รีเยกา

รีเยกา (, ) หรือ ฟียูเม () เป็นเมืองท่าทางทะเลที่สำคัญ และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศโครเอเชีย (รองจากกรุงซาเกร็บและเมืองสปลิต) เมืองมีประชากร 128,735 คน (ค.ศ. 2011) มีอุตสาหกรรมการต่อเรือ

เมืองนี้ก่อตั้งจากการตั้งถิ่นฐานของชาวโรมัน ต่อมาอยู่ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ ตกเป็นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และรวมเข้ากับโครเอเชียในคริสต์ศตวรรษที่ 18 อิตาลีเข้ายึดครอง 2 ครั้ง คือ ใน ค.ศ. 1919 และ ค.ศ. 1922 ต่อมายูโกสลาเวียยกให้อิตาลีใน ค.ศ. 1924 ในสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1943-1945 และได้โอนให้แก่ยูโกสลาเวียโดยสนธิสัญญาสงบศึกอิตาลีใน ค.ศ. 1947 จนตกเป็นของโครเอเชียใน ค.ศ. 1991
ยอดมนุษย์เงินเดือน

ยอดมนุษย์เงินเดือน เป็น ภาพยนตร์ไทย สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล, เวิร์คพอยท์ พิคเจอร์ส และ โต๊ะกลม ออกฉายวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2555 กำกับโดย วิรัตน์ เฮงคงดี นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์ ผลดี, ณัฐชลัยย์ สุขะมงคล, จิรภา วงศ์โฆษวรรณ, ศกุนตลา เทียนไพโรจน์, เศรษฐพงศ์ เพียงพอ, ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์
ภาพยนตร์ทำรายได้ 32,165,756 บาท

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานกำกับเรื่องแรกของ วิรัตน์ เฮงคงดี ได้รับแรงบันดาลใจจากการไปพบเพื่อนฝูงที่ทำงานมาแล้วสักพักหนึ่ง และตระหนักว่าชีวิตที่เรียนมหาวิทยาลัย เรียนมัธยมมามันก็เป็นช่วงชีวิตหนึ่งที่ทุกคนมีความสุข แต่ช่วงชีวิตการทำงานนั้นยาวนาน และยังไม่ค่อยมีภาพยนตร์มาทำมากนัก
วัดศรีพุยางวนาราม

วัดศรีพุยางวนาราม ตั้งอยู่ที่ บ้านเก่าพุยาง หมู่ 6 ตำบลยางหัก อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี เดิมเมื่อเป็นสำนักสงฆ์ใช้ชื่อว่า จรูญศรีสว่างใจ วัดตั้งอยู่ท่ามกลางขุนเขาและธรรมชาติที่มีความสวยงาม มีทิวทัศน์ที่น่าชื่นชม เพราะมีเขาล้อมรอบคล้ายกับกลีบแห่งดอกบัว มีอุโบสถที่ตั้งอยู่บนเขาที่มีความสวยงาม ในปัจจุบันวัดนี้เป็นที่นิยมของพุทธศาสนิกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ เช่น ชาวเวียดนาม ที่นิยมเดินทางมายังวัดแห่งนี้เพื่อเจริญจิตตภาวนาและปฏิบัติธรรม การเดินทางไปยังวัดนั้นสะดวกจากถนนสายเพชรเกษมตรงสี่แยกปากท่อ (แยกจะอยู่ตรงข้ามกับเส้นทางที่จะเข้าไปยังที่ว่าการอำเภอปากท่อ) ตามเส้นทางนี้จะขึ้นไปโป่งกระทิง ส่วนแยกเข้าวัดจะอยู่ช่วงหลักกิโลเมตรที่ 25 และจะตามถนนเส้นทางแยกนี้เข้าไปอีก 4 กิโลเมตร
นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง

นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง (; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae)

มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนหัวสีดำ คอและอกสีเหลือง ใต้ท้องสีนวลและมีลายซิกแซกสีเขียวไพล ขนตะโพกสีแดงมักจะฟูฟ่องยามตกใจ หากรู้สึกคุกคามอาจกางปีกที่มีลายขาวสลับดำให้ดูน่าเกรงขามเพื่อขู่ศัตรู บางตัวมีแถบคิ้วสีขาว แต่เฉพาะตัวผู้เท่านั้นที่จะมีสีแดงที่กลางกระหม่อม ขณะที่ตัวเมียมีกระหม่อมสีดำ

นกหัวขวานเขียวตะโพกแดงมีอุปนิสัยต่างจากนกหัวขวานทั่วไป คือ เป็นชนิดเดียวที่มักอยู่รวมกันเป็นฝูงตลอดทั้งปี สาเหตุก็มาจากการที่พ่อแม่นกมีนกตัวอื่น ๆ มาทำหน้าที่ช่วยเลี้ยงลูกอ่อน และยังไม่ได้รวมฝูงเฉพาะนกชนิดเดียวกัน หากแต่ยังรวมฝูงหากินร่วมกับ นกกะราง, นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่ ("Dicrurus paradiseus") หรือนกหัวขวานชนิดอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย

มีอุปนิสัยชอบเลียกินมดและปลวกบนพื้นดิน แต่บางครั้งก็มากินเศษอาหารที่มนุษย์เหลือทิ้งไว้เช่นเดียวกับนกกะรางด้วย และชอบส่งเสียงร้องเอะอะเสียงดัง มักได้ยินเสียงก่อนเห็นตัว โดยส่งเสียงรัวติดต่อกันว่า "แอะแอะ แอะแอ้ว" คล้ายลูกสุนัข

มีถิ่นกระจายพันธุ์ในป่าเต็งรังไม่ระดับความสูงไม่เกิน 900 เมตร จากระดับน้ำทะเล พบกระจายพันธุ์ในเวียดนาม, กัมพูชา, ไทย, ลาว, พม่า สำหรับในประเทศไทยพบในป่าผลัดใบและป่าสนทางภาคตะวันตก, ภาคเหนือและภาคอีสาน พบบ่อยเฉพาะในบางพื้นที่ เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
นกหัวขวานด่างแคระ

นกหัวขวานด่างแคระ (; ) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae)

มีความยาวประมาณ 15 เซนติเมตร ด้านบนลำตัวสีดำมีแถบเป็นจุดสีขาว ด้านล่างลำตัวสีขาวลายดำ ด้านบนหัวสีเทา มีแถบสีดำคาดเหนือตา ตัวผู้มีแถบสีแดงเล็ก ๆ เหนือคิ้ว ซึ่งบางครั้งมองเห็นได้ยากมาก ไม่มีหงอน มีพฤติกรรมเวลาบินจะใช้กระพือบินสลับกับการร่อนกันไป ขณะบินจะส่งเสียงร้องดัง เวลาหากินจะใช้ปากเจาะเข้าไปในต้นไม้ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และตายแล้ว พร้อมกับใช้ลิ้นที่ยาวซึ่งมีน้ำลายเหนียวและหนามแหลมยื่นยาวออกไปแมลงและหนอน กินเป็นอาหาร วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง มีพฤติกรรมหากินร่วมกับนกขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ เช่น นกไต่ไม้, นกเฉี่ยวดง เรียกว่า "เบิร์ดเวฟ"

นกหัวขวานด่างแคระเป็นนกที่พบได้ในป่าทุกประเภท ตั้งแต่ที่ราบไปจนถึงระดับความสูงจากน้ำทะเล 1,830 เมตร โดยเฉพาะป่าโปร่ง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูฐาน, บังกลาเทศ, อินเดีย, เนปาล, บรูไน, กัมพูชา, อินโดนีเซีย, จีน, เกาหลี, รัสเซีย, เกาะไต้หวัน และเวียดนาม สำหรับในประเทศไทยจัดเป็นนกประจำถิ่น พบทั่วทุกภาค ยกเว้นภาคกลาง จึงสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้มากถึง 15 ชนิด (ดูในตาราง)
สำหรับในประเทศไทย นกที่พบทางภาคใต้จัดเป็นชนิดย่อย "D. c. auritus" ซึ่งมีสีเข้มกว่าชนิดย่อยหลัก "D. c. canicapillus" ที่พบได้ทั่วไปเล็กน้อย และขนหางคู่กลางมีลายจุดจางกว่ามาก ส่วนทางภาคตะวันออกจะสามารถพบชนิดย่อย "D. c. delacouri" ซึ่งมีสีจางและลายขีดที่อกไม่ชัดเจนเท่าอีก 2 ชนิดย่อยนั้น และตามกฎหมายจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
สุภาพ ขาวงาม

ร้อยตรี สุภาพ ขาวงาม, ม.พัน.29 รอ. (28 กรกฎาคม — ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย ผู้ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2011 ทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ตลอดจนเป็นแชมป์ขี่ม้ารายการชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย คิงส์คัพ ประจำปี 2555 ในประเภทอีเวนติง รวมถึงได้รางวัลชนะเลิศอันดับ 2 ในประเภททีม

สุภาพ ขาวงาม เข้าแข่งขันขี่ม้ารายการชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย คิงส์คัพ ประจำปี 2553 ที่ซึ่งการแข่งครั้งนี้ ทางสมาคมขี่ม้าฯ ได้ใช้เป็นสนามคัดตัวนักกีฬาเข้าแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 โดยในวันที่ 25 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันที่สองของการแข่งขัน เขาได้อยู่ในอันดับ 2 ของการแข่งขันอีเวนติง จากคะแนนเสียรวมที่ 64.80 คะแนน ครั้นเมื่อถึงการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 มีเพียงสุภาพเพียงคนเดียวในทีมเท่านั้น ที่ไม่ได้ใช้ม้าตัวใหม่เข้าแข่ง โดยเขาเลือกใช้ "มิสเตอร์มอส" ซึ่งเป็นม้าตัวเก่าของพรหมธร กิ่งวรรณ เข้าแข่งขันในฐานะตัวสำรองของทีม

วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 สุภาพ ขาวงาม เข้าแข่งขันกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล โดยใช้ม้า "อาร์ดโบฮิล แลด" เข้าแข่งขัน โดยในประเภททีม เขาได้ร่วมทีมกับนำโชค จันต๊ะคาด, วีรภัฎ ปฏิกานนท์ และธนภรณ์ ชวตานนท์ ซึ่งในการแข่งวันนี้เอง ที่ธนภรณ์ได้ออกจากการแข่งขันในประเภทครอสคันทรี เนื่องด้วยม้าเกิดหยุดอยู่ที่เครื่องน้ำ แต่ถึงกระนั้น ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ทีมชาติไทยก็สามารถทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม โดยสุภาพได้ลงแข่งเป็นคนสุดท้ายของทีม และสามารถทำผลงานได้เป็นอย่างดี ซึ่งทีมไทยได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันดังกล่าว ส่วนในประเภทบุคคล เขาได้ชิงชัยกับพรหมธร กิ่งวรรณ ผู้เป็นนักขี่ม้าร่วมชาติเดียวกัน โดยพรหมธรเป็นผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองจากคะแนนเสียรวม 59.4 คะแนน ส่วนสุภาพเป็นผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินที่คะแนนเสียรวม 65 คะแนน

วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จ่าสิบเอกสุภาพ ขาวงาม เข้าแข่งขันขี่ม้ารายการชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย คิงส์คัพ ประจำปี 2555 ที่ซึ่งเขาพร้อมด้วยร้อยเอกเกียรตินรงค์ คล่องกาญจน์ และจ่าสิบเอกสมใจ แสนหอม ได้มีโอกาสเข้าร่วมทีมกับพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ โดยทีมดังกล่าวได้ตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 2

วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ในการแข่งขันขี่ม้าชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย คิงส์คัพ ประจำปี 2556 ที่ซึ่งสุภาพได้อันดับ 2 ในประเภทอีเวนติง
สะพานมิลเลนเนียม (ลอนดอน)

สะพานมิลเลนเนียม () หรือเป็นรู้จักในสะพานทางเท้ามิลเลนเนียมลอนดอน คือ สะพานแขวนโครงสร้างเหล็กสำหรับคนเดินที่สร้างข้ามแม่น้ำเทมส์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เชื่อมต่อเขต กับเขตตัวเมืองลอนดอน มันตั้งอยู่ระหว่างสะพาน และสะพานรถไฟ สะพานมิลเลนเนียมถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1998 และเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ชาวลอนดอนเรียกสะพานแห่งนี้ว่า Wobbly Bridge หลังจากมีส่วนร่วมในการเดินการกุศล ซึ่งเป็นตัวแทนขององค์กรสิทธิเด็ก

ตอนใต้ของสะพานอยู่ใกล้กับโรงละคร หอศิลป์ Bankside หอศิลป์ ตอนเหนือของสะพานเชื่อมต่อกับ และอยู่ด้านล่างของมหาวิหารเซนต์พอล แนวเชื่อมของสะพานนี้สามารถเห็นทิวทัศน์ของด้านหน้ามหาวิหารเซนต์พอลได้อย่างชัดเจน
วงศ์นกตะขาบ

นกตะขาบ หรือ นกขาบ () เป็นนกในวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับนกตะขาบ (Coraciiformes) ซึ่งร่วมด้วยนกกะรางหัวขวาน (Upupidae), นกกระเต็น (Alcedinidae), นกจาบคา (Meropidae), นกเงือก (Bucerotidae) สำหรับนกตะขาบจัดอยู่ในวงศ์ Coraciidae

นกตะขาบเป็นที่บินได้เก่งมาก ลำตัวอวบอ้วน หัวโต ปากหนาใหญ่ ลำตัวขนาดพอ ๆ กับอีกา ส่วนใหญ่ลำตัวมีสีม่วงหรือน้ำเงินคล้ำ ชอบเกาะนิ่งตามที่โล่ง ๆ เช่น ทุ่งหญ้า, ทุ่งนา เพื่อมองหาเหยื่อซึ่งได้แก่ แมลงขนาดใหญ่, กิ้งก่า และสัตว์เล็ก ๆ เมื่อพบจะบินออกไปจับอย่างรวดเร็ว ทั้งพุ่งลงไปที่พื้นดินและบินไล่จับกลางอากาศ ชอบบินร่อนฉวัดเฉวียนเสมอ ทำรังในโพรงไม้หรือชอกหิน

วางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัว 17-20 วัน ลูกนกใช้เวลาประมาณ 30 วันอาศัยอยู่ในรัง โดยในบางชนิด เมื่อโตแล้วแยกออกไปสร้างรังต่างหาก ยังมีพฤติกรรมกลับมาช่วยพ่อแม่ที่ให้กำเนิด เลี้ยงดูลูกนกที่เกิดใหม่ด้วย ดังนั้น ในรังบางครอกจะมีลูกนกที่เป็นเครือญาติกันเกิดพร้อม ๆ กัน

แพร่กระจายพันธุ์ในซีกโลกเก่า ได้แก่ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา และยุโรป พบทั้งหมด 12 ชนิด ใน 2 สกุล สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด
นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง

นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง (; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกตะขาบ (Coraciidae)

นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง มีลำตัวยาวประมาณ 38 เซนติเมตร มีหน้าผากและคิ้วสีขาว กระหม่อมสีเขียวอ่อน มีแถบสีดำพาดผ่านดวงตา แก้มสีส้มแดง คางสีขาว คอและอกสีม่วงแดงแซมด้วยสีขาว ใต้ท้องสีน้ำเงินม่วง ด้านหลังสีน้ำตาล ขนหางสีม่วงน้ำเงิน ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม จะงอยปากสีดำ ขาและตีนสีชมพูเหลือง 
อาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้าและดงไม้ อาหารหลักได้แก่ แมลง, กิ้งก่า และงู รวมถึงตะขาบ, แมงป่อง, หอยทาก, นกขนาดเล็ก และสัตว์ฟันแทะขนาดเล็กด้วย พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปแอฟริกา จนถึงคาบสมุทรอาหรับ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) จัดเป็นนกที่มีสีสันสดใสและสวยงามมากชนิดหนึ่ง