seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์

พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ (Palestinian National Initiative;ภาษาอาหรับ: المبادرة الوطنية الفلسطنية al-Mubadara al-Wataniyya al-Filistiniyya) เป็นพรรคการเมืองในปาเลสไตน์ นำโดย ดร. มุสตาฟา บัรเฆาตี ก่อตั้งเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ในรอมัลลอหฺในเขตเวสต์แบงก์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองปาเลสไตน์ โดยประกาศตัวเป็นทางเลือกที่สามเพื่อประชาธิปไตย อยู่ระหว่างกลุ่มฟาตะห์ (ซึ่งถูกมองว่าคอรัปชั่นและไม่เป็นประชาธิปไตย) กับกลุ่มฮามาส (ที่ถูกมองว่าหัวรุนแรงและอิงศาสนา)

พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์มีเป้าหมายของตนเองในการทำให้ปาเลสไตน์มีเอกภาพและเป็นประชาธิปไตย โดยเน้นที่ตัวแทนชาติปาเลสไตน์ ซึ่งต้องปรับปรุงรูปแบบให้มีประชาธิปไตยมากขึ้น และมีรัฐบาลที่มีตัวแทนจากทุกส่วนเข้าร่วม (รวมทั้งกลุ่มฮามาสที่นิยมอิสลาม) เพื่อยุติความวุ่นวายและความไร้ประสิทธิภาพของกฎหมายในการเมืองปาเลสไตน์

พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ต้องการให้มีทิศทางทางการเมืองเพียงทิศทางเดียวที่ถูกกำหนดอย่างเป็นประชาธิปไตย และนโยบายเดียวเพื่อให้ถึงเป้าหมาย พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์เชื่อว่าวิธีที่ใช้ควรรวมทั้งการสร้างกำลังทางทหารและดำเนินการเจรจาสันติภาพกันต่อไป หน่วยนี้ไม่มีกองกำลังฝ่ายทหารของตนเอง และไม่ใช้ความรุนแรง แม้จะสนับสนุนสิทธิในการต่อสู้เพื่อต่อต้านการรุกราน

ผู้สนับสนุนพรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ส่วนมากเคยเป็นสมาชิกฝ่ายซ้ายของพรรคประชาชนปาเลสไตน์รวมทั้งองค์กรเอกชนและเอ็นจีโอที่ก่อตัวในเขตปกครองปาเลสไตน์ และเชื่อมต่อกับการสนับสนุนจากต่างชาติที่ส่งเสริมกลุ่มนี้ พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ได้รับการสนับสนุนจากชาวปาเลสไตน์พลัดถิ่นโดยเฉพาะในจอร์แดน เลบานอนและซีเรีย

มุสตาฟา บัรเฆาตีลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2548 โดยไม่มีคู่แข่งจากกลุ่มฮามาส ในขณะที่คู่แข่งจากองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์คือมะห์มุด อับบาส ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าบัรเฆาตีได้คะแนนเสียง 19.48% ส่วนอับบาสได้คะแนนเสียง 62.52%

พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ยังคงดำเนินการต่อไปภายใต้กลุ่มปาเลสไตน์เอกราช ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติของปาเลสไตน์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 กลุ่มปาเลสไตน์เอกราชได้คะแนนเสียง 2.7% ได้ 2 ที่นั่ง หนึ่งในนั้นเป็นของบัรเฆาตี

ในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นช่วงแรกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ได้รับชัยชนะ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 ได้เสียงส่วนใหญ่อยางน้อย 6 เขต โดยคะแนนเสียง 10% เป็นของคู่แข่งอย่างกลุ่มฟาตะห์หรือฮามาส ในช่วงที่สามของการเลือกตั้งในเวสต์แบงก์เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2548 พรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ชนะการเลือกตั้งใน 18 จาก 104 เขต และได้ควบคุมการบริหาร 16 จาก 18 เขต
พรรคประชาชนปาเลสไตน์

พรรคประชาชนปาเลสไตน์ (Palestinian People's Party; ภาษาอาหรับ: حزب الشعب الفلسطيني Hizb al-Sha'b al-Filastini) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2525 ในฐานะพรรคคอมมิวนิสต์ปาเลสไตน์ เป็นพรรคสังคมนิยมในเขตปกครองปาเลสไตน์และบริเวณอื่นๆของชาวปาเลสไตน์

พรรคคอมมิวนิสต์ปาเลสไตน์เริ่มก่อตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2462 หลังจากการก่อตั้งรัฐอิสราเอลและจอร์แดนผนวกดินแดนเวสต์แบงก์เป็นของตน กลุ่มคอมมิวนิสต์ในเวสต์แบงก์รวมเข้ากับพรรคคอมมิวนิสต์จอร์แดนซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวปาเลสไตน์ด้วย พรรคได้รับการสนับสนุนจากขบวนการต่างๆของปาเลสไตน์และประชาชนในเวสต์แบงก์จนถึง พ.ศ. 2513 จากนั้นเริ่มลดลง ส่วนในฉนวนกาซา มีการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของชาวปาเลสไตน์อีกพรรคหนึ่ง

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 พรรคคอมมิวนิสต์ดั้งเดิมได้จัดการประชุมและตกลงจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ปาเลสไตน์ขึ้นใหม่ พรรคใหม่นี้มีความสัมพันธ์กับองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์และเข้าร่วมกับองค์กรใน พ.ศ. 2530สมาชิกของพรรคได้เข้าร่วมในผู้บริหารระดับสูงขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ในเดือนเมษายนของปีนั้น 
พรรคประชาชนปาเลสไตน์มีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นให้คนระดับล่างสนับสนุนการลุกขึ้นต่อสู้ และภายใต้การนำของบาชีร บัรเฆาตี ได้มีบทบาทสำคัญในการประเมินทฤษฎีของมาร์กและเลนินใหม่ว่าเป็นปรัชญาทางการเมืองมากกว่าองค์กรคอมมิวนิสต์อื่นๆในบริเวณนั้น ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534 หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต มาเป็นพรรคประชาชนปาเลสไตน์ซึ่งสนับสนุนการต่อสู้ในปาเลสไตน์จนกว่าจะได้รับการปลดปล่อย

กลุ่มนี้สนับสนุนข้อตกลงออสโล ใน พ.ศ. 2545 เลขาธิการทั่วไปของพรรค มุสตาฟา บัรเฆาตีแยกออกไปตั้งพรรคการเริ่มต้นชาติปาเลสไตน์ ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 พรรคส่งผู้สมัครคือบัสซัม อัล-ซัลฮี ได้คะแนนเสียง 2.67% ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติของปาเลสไตน์ พ.ศ. 2549 พรรคเข้าร่วมในกลุ่มอัล-บาดีลซ่งเป็นกลุ่มของพรรคฝ่ายซ้ายกับแนวร่วมประชาธิปไตยเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ สหภาพประชาธิปไตยปาเลสไตน์และผู้สมัครอิสระ ได้คะแนนเสียง 2.8% และได้ 2 ที่นั่งจากทั้งหมด 132 ที่นั่ง
ไบตฺ อัล-มัล

ไบตฺ อัล-มัล (Bayt al-Mal) เป็นองค์กรที่ถูกควบคุมโดยฮิซบุลลอหฺ เน้นการให้บริการทางการเงิน ชื่อของขบวนการนี้ในภาษาอาหรับหมายถึงบ้านของเงิน

กลุ่มนี้จัดตั้งขึ้นภายใต้การสนับสนุนของเลขาธิการทั่วไปของฮิซบุลลอหฺ ฮาซัน นารอลลอหฺ ทำหน้าที่เป็นธนาคาร ผู้ให้เครดิต และหน่วยสำหรับการลงทุนสำหรับฮิซบุลลอหฺ หัวหน้ากลุ่มคือฮุสไซน์ อัลชามี ขบวนการนี้มีสาขาในฮารัต ฮูไรก์เบรุตและที่อื่นๆในเลบานอน จัดตั้งบริษัทเพื่อการเงินและการลงทุนของยัสเซอร์เพื่อรักษาความลับในการถ่ายโอนเงินและการทำธุรกิจของฮิซบุลลอหฺ

สหรัฐอเมริกาได้ประกาศให้ไบตฺ อัล-มัลเป็นสถาบันการเงินที่ผิดกฎหมาย ทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการก่อการร้าย สำนักงานใหญ่ของไบตฺ อัล-มัลอยู่ในทางใต้ของเบรุตซึ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของฮิซบุลลอหฺ
การบันทึกเสียง

การบันทึกเสียง

เบื้องต้นจะต้องมีอุปกรณ์ดังต่อไปนี้ เช่นการบันทึกเสียงจะต้องใช้ห้องบันทึกเสียงที่มีการออกแบบเฉพาะการบันทึกเสียง โดยมีการออกแบบให้เก็บเสียงไม่ให้เสียงสะท้อน และไม่ให้เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาได้ เรียกว่าระบบ Acoustic คือให้มีความเป็นธรรมชาติของเสียงมากที่สุด โดยอาจจะบุผนังด้วยวัสดุซับเสียงที่มีความอ่อนนุ่ม เช่น ผนังกระดานชานอ้อย ฟองน้ำที่ออกแบบเฉพาะใช้ในการบุผนังห้องบันทึกเสียง หรือ รังใส่ใข่

ห้องบันทึกเสียงโดยทั่วไปจะแบ่งเป็น 2 ส่วน คือส่วนควบคุมคือห้องที่รวบรวมอุปกรณ์ในการบันทึกเสียง และห้องผู้ประกาศ คือห้องที่จะมีเพียงไมโครโฟนหรือเครื่องดนตรีที่ต้องการจะบันทึกเท่านั้น โดยจะมีสายสัญญาณต่อพ่วงไปยังห้องควบคุมที่จะมีผนังกั้นแต่จะมีกระจกตรงกลางเพื่อให้มองเห็นการบันทึกเสียงของผู้ประกาศ
ภาษาสมราย

ภาษาสมราย (Somray ISO 639-3: ) มีผู้พูด 2,000 คนในประเทศกัมพูชาทางตะวันตก ใกล้เคียงกับภาษาชอง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยเปียริก
ภาษากะเหรี่ยงปะโอ

ภาษากะเหรี่ยงปะโอ (Pa'o Karen) มีผู้พูดทั้งหมด 560,743 คน พบในพม่า 560,000 คน (พ.ศ. 2526) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐฉาน มักเรียกว่าภาษาปะโอใต้หรือภาษากะเหรี่ยงดำ พบในไทย 743 คน (พ.ศ. 2543) ในแม่ฮ่องสอน มักเรียกว่าภาษาปะโอเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธควบคู่กับความเชื่อดั้งเดิม
โรมิโอ โพลินาร์

ตาตา โพลินาร์ (Tata Polinar) หรือ โรเมโอ บาลาบา โพลินาร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ที่ดาเวา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 2) เสมอ 2 แพ้ 18
อัลลัน ฟูเอนเตส

อัลลัน ฟูเอนเตส (Allan Fuentes) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ จังหวัดมัสตาเบ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 1) เสมอ 5 แพ้ 12 
ฟูเอนเตสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน เรเนียล คอร์ปัส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ต่อมาใน พ.ศ. 2547 เข้าแข่งขันในรายการ Philippine Professional Boxing League รุนจูเนียรแบนตัมเวท ปรากฏว่าแพ้คะแนน โรเซลิโต คัมปาน่า ตกรอบไป จากนั้น ได้ชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม ไม่ได้แชมป์ ฟูเอนเตสยังคงชกมวยอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 3 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 3 เมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ใน พ.ศ. 2549 มาชกนอกรอบ แพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ หลังจากนั้น ฟูเอนเตสขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้คะแนน โมนิโก ลอเรนเต้ เมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ฟูเอเตสก็แขวนนวมไป
คิม ยองจิน

คิม ยองจิน () นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 4
แจ๊ค วีราโน

แจ๊ค วีราโน (Jake Verano) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 16 
วีราโนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค โรมาโน เอนาริโอ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมปืโลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC ที่ว่างเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ทอมมี บราวน์ ที่ออสเตรเลีย จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เรย์นัลด์ ตรีโบ ที่ ฟิลิปปินส์ วีราโนได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน จงเจริญ แครี่บอย และใน พ.ศ. 2548 มาชกแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้นได้มาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทย 2 ครั้ง คือชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดง และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย ยก 5 วีราโนยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ ไม่ได้แชมป์ วีราโน่ขึ้นชกแก้มือกับเอสคาสเนอร์อีกครั้งเมื่อ 18 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคราวนี้วีราโน่เป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์ฟิลิปปินส์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน จูน ทาลาเป้ เสียแชมป์ไปเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น วีราโน่เริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เสมอกับ วาจิบ ซุสวานโต ที่อินโดนีเซีย ไม่ได้แชมป์ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์อีกสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ หลังจากที่ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อค อะโดเนส อากูเอโล ยก 4 วีราโน่ก็แขวนนวมไป
ชุบ นิกกูรัธ

ชุบ นิกกูรัธ (Shub-Niggurath) เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ โดยกล่าวถึงครั้งแรกในเรื่อง The Last Test (พ.ศ. 2471) ชุบ นิกกูรัธมีฉายาว่า "แพะดำแห่งป่าผู้มีบุตรหนึ่งพัน" (The Black Goat of the Woods with a Thousand Young) และเป็นเอาเตอร์ก็อดที่มักกล่าวถึงในฐานะเพศหญิง เลิฟคราฟท์เองไม่ได้ระบุลักษณะของชุบ นิกกูรัธ เพียงแต่ให้ตัวละครเอ่ยถึงในลักษณะของคำอุทาน พัฒนาการของชุบ นิกกูรัธส่วนใหญ่จึงมาจากนักเขียนรุ่นหลังเช่น ออกัสต์ เดอเลธ โรเบิร์ต บลอค หรือ แรมซีย์ แคมเบล

ในช่วงแรกนั้นเลิฟคราฟท์เพีงแต่ระบุถึงชื่อของชุบ นิกกูรัธในลักษณะของคำอุทาน เช่น ใน The Dunwich Horror (พ.ศ. 2471) ซึ่งข้อความจากคัมภีร์นีโครโนมิคอนซึ่งระบุถึงเหล่าโอลด์วันถูกแทรกด้วยวลี ""Iä! Shub-Niggurath!"" โดยไม่ได้ขยายความวลีนี้อีกเลย

ใน The Whisperer in Darkness (พ.ศ. 2473) ซึ่งกล่าวถึงพิธีบูชาของมนุษย์และอมนุษย์ ได้กล่าวถึงชุบ นิกกูรัธไว้ว่า:

บทอุทานที่ไม่มีคำอธิบายนี้ยังปรากฏในเรื่อง The Dreams in the Witch House (พ.ศ. 2475) และ The Thing on the Doorstep (พ.ศ. 2476).

ในเรื่อง The Mound ซึ่งเลิฟคราฟท์แต่งในนามของซีเลีย บิชอปนั้น นักล่าอาณานิคมชาวสเปนได้พบอาณาจักรใต้ดิน "คุน ยัน" และวิหารของทซาธอกกวาซึ่งกลายเป็นวิหารของชุบ นิกกูรัธ "มารดาทั้งมวล และ คู่ครองของผู้มิอาจเอ่ยนาม" และระบุว่ามีลักษณะคล้ายกับเทพีแอสทาร์ท การเชื่อมโยงชุบ นิกกูรัธเข้ากับแอสทาร์ทนี้ทำให้ชุบ นิกกูรัธมีลักษณะของเทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ และในเรื่องสั้น The Rats in the Walls มี แมกนา เมเตอร์ "มารดาผู้ยิ่งใหญ่"ของลัทธิ Exham ซึ่งก็คือชุบ นิกกูรัธ

"ผู้มิอาจเอ่ยนาม" ซึ่งเป็นคู่ของชุบ นิกกูรัธนี้ไม่สามารถระบุตัวตนได้แน่ชัด ชื่อนี้ถูกกล่าวถึงอยู่ในรายชื่อจากเรื่อง The Whisperer in Darkness และเรื่อง The Shambler from the Stars ซึ่งเลิฟคราฟท์เขียนไม่เสร็จและส่งให้โรเบิร์ต บลอค ออกัสต์ เดอเลธระบุว่าผู้มิอาจเอ่ยนามก็คือฮัสเทอร์ (แม้ว่าฮัสเทอร์จะปรากฏในรายชื่อจาก Whisperer in Darkness เช่นกัน) ขณะที่โรเบิร์ต แมคแนร์ ไพรซ์ ระบุว่าเป็นยอก โซธอท แต่ก็ออกความเห็นว่าคู่ของชุบ นิกกูรัธน่าจะเป็นยิก อสรพิษเทพ

ในเรื่อง Out of the Aeons ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับทวีปมูนั้น ตัวละคร T'yog เป็น "หัวหน้านักบวชของชุบ นิกกูรัธ และผู้พิทักษ์วิหารทองแดงของเทพผู้มีบุตรหนึ่งพัน" ในเรื่องนี้ T'yog กล่าวถึงชุบ นิกกูรัธ นุกและเยบ รวมถึงยิก อสรพิษเทพ ในฐานะของเทพผู้เป็นมิตรกับมนุษย์เพื่อต่อสู้กับกาทาโนธอ ในเรื่องนี้ ชุบ นิกกูรัธถูกเรียกว่า "เทพมารดร"

จดหมายที่เลิฟคราฟท์เขียนถึงวิลลิส คอโนเวอร์ระบุถึงชุบ นิกกูรัธว่าเป็นสิ่งที่ดูคล้ายเมฆอันชั่วร้าย

โรเบิร์ต บลอค ได้เพิ่มถึง "ดาร์คยัง" ซึ่งเป็นลูกๆของชุบ นิกกูรัธ ว่าเป็นสัตว์ประหลาดสีดำ รูปทรงคล้ายกับต้นไม้ ส่วนที่เป็นหัวประกอบด้วยหนวดระยางมากมายและมีปากซึ่งหยดเมือกสีเขียวออกมา ดาร์คยังมีกลิ่นเหมือนหลุมศพที่ถูกเปิดและมักอยู่ในป่าซึ่งมีลัทธิบูชาชุบ นิกกูรัธ ดาร์คยังจะปรากฏตัวเมื่อเหล่าสาวกทำพิธีเรียกมาเพื่อเป็นตัวแทนของชุบ นิกกูรัธ ตำรา Book of Eibon ระบุว่าพิธีเรียกดาร์คยังนี้ต้องกระทำในคืนเดือนมืดและสังเวยเหยื่อบนแท่นบูชาในป่าลึก ซึ่งดาร์คยังจะกัดกินผู้ที่มิใช่สาวกเพื่อรับการบูชา

ในเรื่อง The Moon Lens ของ แรมซีย์ แคมเบล ชุบ นิกกูรัธจะทำพิธีโดยการกลืนสาวกซึ่งมีศรัทธาอย่างแรงกล้าเพื่อให้คืนชีพขึ้นมาเป็นซาไทร์และเป็นอมตะ
เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2411 เป็นธิดารุ่นเล็กของพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) กับบาง อัพภันตริกามาตย์ มีพี่น้องร่วมบิดาที่รับราชการฝ่ายใน ดังนี้

เมื่อท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายในแล้วนั้น ก็ได้มีประสูติกาลพระราชโอรสพระราชธิดา 3 พระองค์ คือ

เจ้าจอมมารดาแสเป็นเจ้าจอมสำคัญคนหนึ่งในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรือนของท่านในพระบรมมหาราชวัง นั้นมีความกว้างขวางใหญ่โตเกือบเท่าตำหนักของพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี

เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2468
สะพานเชียงราก

สะพานเชียงราก เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมพื้นที่ระหว่างอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี กับอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตก สะพานนี้อยู่ทางท้ายน้ำของสะพานเกาะเกิด และทางเหนือน้ำของ สะพานปทุมธานี
เวอร์ชวลบอย

เวอร์ชวลบอยเป็นเครื่องเล่นเกม 3 มิติที่นินเทนโดผลิตออกมาวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ผู้เล่นต้องมองผ่านดีสเพลย์ที่มีรูปร่างเหมือนแว่นซึ่งตั้งบนขาวาง โดยภาพของเกมจะเป็นภาพ 3 มิติ โดยการหลอกสายตาให้มองเห็นภาพ 2 มิติดูมีมิติแบบภาพ 3 มิติ ออกวางขายครั้งแรกในญี่ปุ่นในปี ค.ศ.1995 เครื่องเวอร์ชวลบอยถูกวิจารณ์ว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของนินเทนโดในวงการอุตสาหกรรมเกม

ช่วงหลังยุคเครื่องเกมซูเปอร์แฟมิคอม นินเทนโดต้องการสานต่อความสำเร็จของเครื่องเกมพกพาของตนที่ชื่อ "เกมบอย" ที่ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม นินเทนโดมองว่าภาพของเครื่องเกมบอยที่เป็นภาพขาวดำความละเอียดต่ำนั้นล้าสมัยไปแล้ว จึงมีความต้องการจะพัฒนาเครื่องเกมพกพารุ่นใหม่มาแทนที่

นินเทนโดได้มอบหมายให้ กุนเป โยโคอิ นักพัฒนาเกมผู้มีชื่อเสียงผู้ให้กำเนิดเครื่องเกมพกพาที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงอย่าง"เกม แอนด์ วอช" และ "เกมบอย" และผู้ให้กำเนิดเกมซีรีส์"เมทรอยด์"เป็นผู้พัฒนาเครื่องเกมพกพารุ่นใหม่นี้ โยโคอิได้พัฒนาเครื่องเกมที่อาศัยหลักการมองภาพ 3 มิติของดวงตา โดยผู้เล่นจะต้องมองเข้าไปในกล้องเหมือนสวมแว่นประดาน้ำ และในเครื่องจะมีหน้าจอ 2 ชุดสำหรับดวงตาซ้ายและขวา ภาพจากจอทั้ง 2 จะถูกมองแยกต่างหากจากดวงตาแต่ละข้าง ผลที่ได้คือเกิดภาพลวงตาที่ทำให้ดูเหมือนภาพมีมิติแบบภาพ 3 มิติ

อย่างไรก็ดี เนื่องด้วยการพัฒนากินเวลามากเกินไป และนินเทนโดต้องการรีบหันไปให้ความสนใจกับการพัฒนาเครื่องนินเทนโด64มากกว่า เครื่องเวอร์ชวลบอยจึงออกวางจำหน่ายทั้งๆที่โยโคอิยังพัฒนามันไม่เสร็จสมบูรณ์ ผลที่ได้คือเครื่องที่มีขนาดเทอะทะ มีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะเป็นเครื่องเกมพกพา หนำซ้ำเวลาเล่นต้องหาพื้นที่วางเครื่องที่มั่นคง เพราะไม่มีอะไรตรึงตัวเครื่องติดไว้กับหัว ทำให้ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นจำนวนมาก

เครื่องเวอร์ชวลบอยนั้นเป็นที่ผิดหวังของแฟนๆนักเล่นเกมที่รอคอยเครื่องเกมนี้ตั้งแต่ครั้งที่นินเทนโดประกาศจะผลิตเครื่องเกม 3 มิติเป็นครั้งแรก และนินเทนโดยังโฆษณาประสิทธิภาพของเครื่องเอาไว้เกินความเป็นจริงเป็นอย่างมาก เมื่อตัวเครื่องจริงออกมาไม่เป็นไปตามที่โฆษณาไว้ จึงสร้างความผิดหวังและมีคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นจำนวนมาก

ทางนินเทนโดกล่าวหาว่านายโยโคอิผู้ให้กำเนิดเครื่องเป็นต้นเหตุของความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ กล่าวกันว่าทางบริษัทเริ่มจะเหินห่างจากนายโยโคอิ ภายหลังนายโยโคอิจึงลาออกจากบริษัทไปผลิตเกมให้บริษัทบันได เครื่องเวอร์ชวลบอยได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นอย่างมาก ในปี 2007 นิตยสาร "PC World" จัดอันดับให้เครื่องเวอร์ชวลบอยอยู่ที่อันดับ 5 ในอันดับ"สินค้าเทคโนโลยีที่น่าเกลียดที่สุดในประวัติศาสตร์"

ถึงแม้จะถูกจัดอันดับว่าเป็นเครื่องเกมที่มีคุณภาพแย่และถือเป็นความล้มเหลว ทำให้ผลิตออกมาเพียง 80,000 เครื่อง แต่ด้วยจำนวนที่น้อยและหายากนี้ ทำให้เครื่องเวอร์ชวลบอยกลายเป็นของสะสมหายากของบรรดาแฟนๆนินเทนโด และสามารถขายได้ผ่านทางการประมูลในราคาแพง ในเมืองดูไบ มีการค้นพบเครื่องเวอร์ชวลบอย 100 เครื่องถูกเก็บลืมไว้ในลังไม้ที่เก็บไว้ในโกดัง เป็นเครื่องเวอร์ชวลบอยที่ขายไม่ออกและถูกเก็บลืมไว้ โดยที่เจ้าของคนปัจจุบันไม่รู้เลยว่ายังมีเครื่องพวกนี้อยู่ในโกดังจนกระทั่งถูกค้นพบในภายหลัง

เครื่องเวอร์ชวลบอยถือเป็นหนึ่งในเครื่องเกมที่มีเกมน้อยที่สุด มีเกมออกมาเพียง 22 เกมเท่านั้น
ภาษิต อภิญญาวาท

ภาษิต อภิญญาวาท ผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเล่าเช้านี้ และ เรื่องเล่าเสาร์–อาทิตย์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท และอดีตผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

ภาษิตเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดนครสวรรค์ จบการศึกษาชั้นอนุบาล และประถมศึกษา จากโรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์, มัธยมศึกษาปีที่ 1-5 จากโรงเรียนนครสวรรค์ จากนั้นสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยได้ โดยไม่ต้องเรียนชั้นมัธยมปีที่ 6, ได้รับพระราชทานปริญญาบัตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมา ได้รับประกาศนียบัตรผ่านหลักสูตรนักเรียนแลกเปลี่ยน จากมหาวิทยาลัยไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ภาษิตมีน้องสาว 1 คนคือ กวาง-ภัทรา อภิญญาวาท ผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุไทยทีวีสีช่อง 3

ภาษิต เริ่มการทำงานโดยเป็นล่ามภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่น ให้กับนักเรียนระดับไฮสกูล ในค่ายภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อน ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, เป็นผู้จัดการฝึกหัด ที่คิงส์ มิลล์ รีสอร์ต รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา, เป็นลูกเรือประจำการบินไทย และสายการบินภูเก็ต ก่อนจะเข้าทำงานในสายงานโทรทัศน์ เริ่มด้วยการเป็นผู้ประกาศข่าว ช่อง 7 สี ต่อมาเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยทำหน้าที่ผู้รายงานข่าวครั้งแรก ในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ คู่กับ สรยุทธ สุทัศนะจินดา (แทน สู่ขวัญ บูลกุล ที่ลาออกไป) จนถึงปัจจุบัน

ปัจจุบัน ไก่ ภาษิต ประกาศปิดฉากการเป็นผู้ประกาศข่าวคู่กับ สรยุทธ สุทัศนจินดา ในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ แล้ว โดยให้เหตุผลว่า เตรียมตัวไปทำรายการใหม่ทางทีวีดิจิตอล และพัฒนารายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ให้น่าติดตามขึ้น โดยได้ปรึกษาและขออนุญาตกับสรยุทธแล้ว
ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล

พันตรีหญิง ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล (สังกัดกรมพลาธิการทหารบก) หรือที่รู้จักและนิยมเรียกกันในชื่อ น้องเก๋ (ชื่อเดิม: จันทร์พิมพ์ กันทะเตียน, ชื่อเล่น: เก๋) นักกีฬายกน้ำหนักทีมชาติไทย ได้รับเหรียญทองเป็นเหรียญแรกให้กับประเทศไทย ในการแข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่ปักกิ่ง
โดยเข้าแข่งขันใน รุ่น 53 กิโลกรัม เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ทำสถิติท่าสแนตช์ 95 กิโลกรัม ท่าคลีนแอนด์เจิร์ก 126 กิโลกรัม รวมน้ำหนักทำได้ 221 กิโลกรัมทำลายสถิติโอลิมปิกสำหรับท่าคลีนแอนด์เจิร์ก

ประภาวดี เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรสาวของ นายจันทร์แก้ว กับ นางภาวลีย์ เจริญรัตนธารากูล โดยเป็นคนโต ในจำนวนพี่น้อง 4 คน ครอบครัวมีฐานะยากจน บิดาประกอบอาชีพกรรมกรก่อสร้าง ประภาวดี ได้เข้าศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-4ที่โรงเรียนสตรีนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่5-6ที่โรงเรียนนวมินทราชูทิศ พายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ประภาวดี เริ่มเข้าสู่การแข่งขันยกน้ำหนักตั้งแต่อายุ 11 ปี ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศจีน นอกจากนั้นยังคว้าแชมป์มาอีกหลายรายการ ตั้งแต่ แชมป์เอเชีย ปี ค.ศ. 2006, แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ฟิลิปปินส์, คว้าเหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 22 ที่เวียดนาม รวมถึง 3 เหรียญเงิน ชิงแชมป์เอเชีย ที่คาซัคสถาน และได้เหรียญเงินในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์ และยังคว้าเหรียญทองโอลิมปิก ในการแข่งยกน้ำหนักหญิงรุ่น 53 กก. และทำลายสถิติโอลิมปิกท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ด้วยน้ำหนัก 126 กก.

เก๋จบบริหารธุรกิจบัณฑิต มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ปี 2551และย้ายไปจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อศึกษาต่อ

แต่ในการแข่งขันโอลิมปิก 2012 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน เพราะไม่ผ่านเกณฑ์การคัดตัวที่ทางสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทยได้กำหนดไว้ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าไม่ได้ติดใจอะไร
เกียรติ วัธนเวคิน

เกียรติ วัธนเวคิน (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556) หรือ คู เส้เกี้ยน (丘細見) เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีบทบาทในวงการธุรกิจของประเทศไทย เป็นประธานกิตติศักดิ์ของสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารเกียรตินาคิน จำกัด (มหาชน) และบุกเบิกธุรกิจอุตสาหกรรมหลายสาขา อาทิ ธุรกิจการเงินและธนาคาร ธุรกิจผลิตและจำหน่ายน้ำตาลทราย ธุรกิจผลิตและจำหน่ายสุราในภาคตะวันออก ธุรกิจก่อสร้างทางหลวง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เป็นต้น

เกียรติ วัธนเวคิน เกิดที่ประเทศจีน เป็นบุตรของนายเซ็น และนางฮวย อพยพเข้ามาอาศัยที่จังหวัดฉะเชิงเทรา พร้อมกับมารดา เขาสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนฮั่วมิ้นกงลิบหักเหา (โรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์มัธยม)

เกียรติ วัธนเวคิน มีบุตรธิดา รวม 18 คน อาทิ

เกียรติ วัธนเวคิน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ด้วยโรคชรา โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ โปรดเกล้าฯพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ และพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม 7 คืน คือ วันที่ 15-21 มิถุนายน 2556 พร้อมโกศ 8 เหลี่ยม ณ ศาลากวีนิรมิต (ศาลากลางน้ำ) วัดเทพศิรินทราวาส
ซิสก้า

ซิสก้า () เป็นศิลปินคู่ดูโอสังกัดค่ายกามิกาเซ่ ในเครือของบริษัทอาร์เอส มีสมาชิก 2 คนได้แก่ พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ (มิน) และ ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ (แจม)

คำว่า ซิสก้า มาจากการรวมกันระหว่างคำว่า "ซิสเตอร์" (น้องสาว หรือ พี่สาว) กับ "ค่ะ" (หางเสียงของผู้หญิง) จึงได้แปลได้ว่า "เป็นน้องสาวค่ะ"

ปัจจุบัน ซิสก้าได้หยุดทำงานเพลงชั่วคราว เนื่องจากแจม ขอพักงานเพลงชั่วคราวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ยังคงเป็นศิลปินของกามิกาเซ่อยู่ ส่วนมิน ก็ไปมีผลงานเพลงกับกลุ่ม สวีต ดี (SWEE:D) ในอนาคตทั้งสองอาจกลับมาร่วมงานกันอีก และต่อมาทั้งคู่ได้ถอนตัวจาก กามิกาเซ่ เนื่องจากได้ไปเรียนต่อ
ซินดาร์

ซินดาร์ (Sindar) คือชื่อเรียกเอลฟ์กลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า ซินดาร์ เป็นภาษาเควนยา ที่ชาวโนลดอร์พลัดถิ่นเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ มีความหมายว่า "ประชาชนสีเทา" เอกพจน์เรียกว่า "ซินดา" (Sinda) เอลฟ์กลุ่มนี้เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งของเอลฟ์ในตระกูลเทเลริ ซึ่งเป็นตระกูลที่สามของพวกเอลฟ์ที่อพยพออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนน บางครั้งก็เรียกชาวซินดาร์ว่า "เกรย์เอลฟ์" หรือ "เอลฟ์เทา"

เมื่อแรกเริ่ม ชาวซินดาร์ออกเดินทางจากทะเลสาบคุยวิเอเนนพร้อมกับเอลฟ์เทเลริกลุ่มอื่นๆ แต่เมื่อเดินทางมาเกือบจะถึงริมฝั่งมหาสมุทรใหญ่ ผู้นำของพวกเขาคือ เอลเว ซิงโกลโล หรือกษัตริย์ธิงโกล หลงทางหายไป พวกเขามัวแต่เฝ้าค้นหาติดตามผู้นำของตนอยู่ จนไม่ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรไปพร้อมกับเอลฟ์กลุ่มอื่นๆ ในภายหลังจึงตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนริมมหาสมุทรใหญ่นั้นเอง แผ่นดินนั้นเรียกว่า เบเลริอันด์ และอาณาจักรของพวกเขามีชื่อว่า โดริอัธ ธิงโกลได้เป็นกษัตริย์ของพวกเขา โดยมีเทพีเมลิอัน ผู้เป็นเทพไมอาที่ตกหลุมรักธิงโกล อยู่เป็นราชินีของพวกเขา

เนื่องจากเอลฟ์กลุ่มนี้ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินอามัน จึงไม่มีโอกาสเห็นแสงแห่งทวิพฤกษา พวกเขาจึงไม่ใช่คาลาเควนดิ อย่างไรก็ดี พวกเขาก็ยังไม่ใช่พวกอวาริ เขาได้รับแสงสว่างจากแผ่นดินอมตะผ่านทางดวงพักตร์ของเทพีเมลิอัน จึงมีความเฉลียวฉลาดและมีวิทยาการสูงกว่าเอลฟ์พวกอื่นๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงถูกเรียกว่า เอลฟ์เทา หรือเอลฟ์แห่งสนธยา แต่ส่วนพวกเขาเองเรียกชื่อตัวเองว่า "เอกลัธ" (Eglath) ซึ่งหมายถึง ผู้ถูกทอดทิ้ง
สัญประกาศ

สัญประกาศ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง เป็นการขีดเส้นใต้ข้อความสำคัญหรือข้อความที่ควรสังเกตพิเศษ อาจจะมีหนึ่งเส้นหรือสองเส้น ตัวอย่างการใช้เช่น

สัญประกาศแต่เดิมใช้กับเอกสารที่เขียนด้วยลายมือหรือเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับการเน้นข้อความ ในการตรวจเรียงพิมพ์เอกสารลายมือ สัญประกาศถูกใช้เพื่อแสดงว่าข้อความที่ขีดเส้นใต้ควรใช้ไทป์เฟซพิเศษสำหรับเน้นข้อความ เช่นตัวเอนเป็นต้น แต่ในปัจจุบัน เราสามารถเลือกใช้ไทป์เฟซแบบตัวหนาหรือตัวเอนแทนได้ในคอมพิวเตอร์โดยตรง สัญประกาศจึงลดบทบาทความสำคัญลง

บางครั้งสัญประกาศถูกใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษร เพื่อแสดงว่าอักษรตัวนั้นออกเสียงแตกต่างออกไปจากปกติ

ในเว็บเบราว์เซอร์ทั่วไป การเชื่อมโยงหลายมิติจะถูกแสดงให้มีขีดเส้นใต้โดยปกติ แต่ทั้งผู้เยี่ยมชมและผู้สร้างเว็บไซต์ สามารถเปลี่ยนแปลงการแสดงผลการเชื่อมโยงหลายมิติบางส่วนหรือทั้งหมดให้แตกต่างไปจากเดิมได้

แท็กของ HTML คือ codice_1 ซึ่งใช้สำหรับระบุว่าเป็นข้อความที่แทรกเพิ่มเข้ามา มักจะถูกแสดงผลให้เป็นข้อความขีดเส้นใต้ และแท็ก codice_2 ซึ่งใช้สำหรับนำเสนอว่าข้อความจะต้องขีดเส้นใต้ ก็เป็นแท็กที่ล้าสมัยเนื่องจากสามารถใช้สไตล์ชีตแทนได้ นั่นคือ codice_3 แต่แท็กเหล่านี้ก็ยังคงมีอยู่ในภาษามาร์กอัพอื่นๆ รวมทั้งในมีเดียวิกิ

ในแฟ้มข้อความธรรมดา รวมทั้งข้อความอีเมลแบบแอสกี การขีดเส้นใต้ไม่สามารถกระทำได้ในข้อความ จึงเปลี่ยนไปใช้อักขระอันเดอร์สกอร์ (_) คลุมที่ข้อความแทนการขีดเส้นใต้ เช่น "You must use an _emulsion_ paint on the ceiling."

ในยูนิโคดมีอักขระชื่อว่า "เส้นล่างแบบผสาน" (combining low line) ที่ U+0332 () และ "เส้นล่างคู่แบบผสาน" (combining double low line) ที่ U+0333 () ซึ่งจะทำให้เกิดผลลัพธ์คล้ายการขีดเส้นใต้เมื่อใส่อักขระนี้ต่อท้ายตัวอักษรสลับกันไป เช่น (ความตรงของเส้นขึ้นอยู่กับไทป์เฟซ) อักขระตัวนี้ไม่ควรสับสนกับ "มาครอนใต้แบบผสาน" (combining macron below) ซึ่งเป็นเส้นที่สั้นกว่า

เดิมภาษาจีนไม่มีการใช้สัญประกาศ เนื่องจากงานเขียนโบราณของจีนล้วนใช้พู่กัน แต่เมื่อมีการพัฒนาเทคนิคการพิมพ์ขึ้น จึงเริ่มมีการใช้สัญประกาศ แต่ไม่ได้ใช้สำหรับการเน้นข้อความ

สัญประกาศในภาษาจีนมีสองแบบคือ "เครื่องหมายชื่อเฉพาะ" ( "จวานหมิงเฮ่า") เป็นเส้นตรงเหมือนขีดเส้นใต้ธรรมดา () ใช้สำหรับกำกับที่ข้อความที่เป็นวิสามานยนาม อาทิชื่อบุคคลหรือสถานที่ อีกแบบหนึ่งคือ "เครื่องหมายชื่อหนังสือ" ( "ซูหมิงเฮ่า") เส้นจะมีลักษณะเป็นคลื่น () ใช้กำกับชื่อหนังสือเท่านั้น (ปัจจุบันนิยมใช้วงเล็บแหลม คร่อมชื่อหนังสือแทน)

ในกรณีที่มีชื่อเฉพาะอยู่ติดกันสองตัวขึ้นไป ชื่อเฉพาะแต่ละชื่อจะเขียนสัญประกาศแยกกัน ดังนั้นในการพิมพ์จึงมีการใส่ช่องว่างแคบๆ คั่นระหว่างชื่อเฉพาะเหล่านั้น และถ้าหากหนังสือเขียนในแนวตั้ง สัญประกาศก็จะเขียนในแนวตั้งกำกับไว้ที่ด้านข้างของอักษรแทน ()