seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มณฑลมหาราษฎร์

มณฑลมหาราษฎร์ เป็นมณฑลหนึ่งในการปกครองส่วนภูมิภาคระบบมณฑลเทศาภิบาลของราชอาณาจักรสยามที่แบ่งออกจากมณฑลพายัพในปี พ.ศ. 2458 ครอบคลุมพื้นที่ทางด้านตะวันออกของมณฑลพายัพเดิม

ในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้แยกนครลำปาง นครแพร่ และนครน่าน ออกเป็นมณฑลมหาราษฎร์ เนื่องจากมณฑลพายัพเป็นมณฑลที่มีเมืองใหญ่หลายเมือง และเมืองเหล่านั้นมีท้องที่กว้าง แยกอยู่ตามลุ่มน้ำถึง 3 ลุ่มน้ำ คือ ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ลุ่มน้ำของ(โขง) ลุ่มน้ำคง(สาระวิน) มีพื้นที่ครอบคลุมทางด้านตะวันออกของมณฑลพายัพเดิม ตั้งสำนักข้าหลวงใหญ่มณฑลที่เมืองนครแพร่ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้มหาอำมาตย์ตรีพระยาเพชรรัตน์สงคราม เป็นสมุหเทศาภิบาล และมหาอำมาตย์โทเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐ์ศักดิ์ เป็นอุปราชมณฑลผู้ตรวจตรากำกับราชการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2469 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ยุบมณฑลมหาราษฎร์รวมกันมณฑลพายัพตามเดิม

ตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครแพร่ถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2445
วัดจองคำ

วัดจองคำ ตั้งอยู่บริเวณข้างหนองจองคำ ต.จองคำ อ.เมือง จ. แม่ฮ่องสอน สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2340 นับเป็นวัดแรกของเมืองแม่ฮ่องสอน ตัววัดสร้างตามแบบอย่างศิลปะไทใหญ่ด วัดจองคำและวัดจองกลาง เปรียบเสมือนวัดแฝด ด้วยตั้งอยู่ในกำแพงเดียวกัน เมื่อมองจากด้านหน้า วัดจองคำ จะอยู่ด้านซ้ายมือ ส่วนวัดจองกลางจะอยู่ทางขวามือ
คำนาม

คำนาม คือคำที่ทำหน้าที่เป็นชื่อของสิ่งของใด ๆ หรือชุดของสิ่งของใด ๆ เช่น สิ่งมีชีวิต วัตถุ สถานที่ การกระทำ คุณสมบัติ สถานะ อาการ หรือแนวคิด ในทางภาษาศาสตร์ คำนามเป็นหนึ่งในชนิดของคำแบบเปิดที่สมาชิกสามารถเป็นคำหลักในประธานของอนุประโยค กรรมของกริยา หรือกรรมของบุพบท

หมวดหมู่คำศัพท์ (ชนิดของคำ) ถูกนิยามในทางที่ว่าสมาชิกจะอยู่รวมกับนิพจน์ชนิดอื่น ๆ กฎทางวากยสัมพันธ์ของคำนามจะแตกต่างกันระหว่างภาษาต่าง ๆ ในภาษาอังกฤษ คำนามคือคำที่สามารถมาพร้อมกับคำนำหน้านาม (article) และคำคุณศัพท์กำหนดลักษณะ (attributive adjective) และสามารถทำหน้าที่เป็นคำหลัก (head) ของนามวลี
ลามาร์แซแยซ

"ลามาร์แซแยซ" (, "เพลงแห่งเมืองมาร์แซย์") เป็นชื่อของเพลงชาติสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย โกลด โฌแซ็ฟ รูเฌ เดอ ลีล เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2335 ที่เมืองสทราซบูร์ในแคว้นอาลซัส เดิมเพลงนี้มีชื่อว่า "Chant de guerre de l'Armée du Rhin" (แปลว่า "เพลงมาร์ชกองทัพลุ่มน้ำไรน์") เดอลีลได้อุทิศเพลงนี้ให้แก่นายทหารชาวแคว้นบาวาเรีย (อยู่ในประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน) ซึ่งเกิดในประเทศฝรั่งเศสผู้หนึ่ง คือจอมพลนีกอลา ลุคเนอร์ (Nicolas Luckner) เมื่อกองทหารจากเมืองมาร์แซย์ได้ขับร้องเพลงนี้ขณะเดินแถวทหารเข้ามายังกรุงปารีส ทำให้เพลงนี้เป็นที่รู้จักโดยทั่วไป และกลายเป็นเพลงปลุกใจในการร่วมปฏิวัติฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นที่มาของชื่อเพลงลามาร์แซแยซดังปรากฏอยู่ในปัจจุบันด้วย

สมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสได้ออกประกาศรับรองให้เพลงลามาร์แซแยซเป็นเพลงชาติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2338 ต่อมาเพลงนี้ได้ถูกงดใช้ในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 และมีการนำเพลงอื่นมาใช้เป็นเพลงชาติฝรั่งเศสแทนในระยะเวลาดังกล่าวแทน โดยรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ใช้เพลงชาติที่ชื่อว่า เวยองอูซาลูทเดอล็องปีร์ "Veillons au salut de l'Empiret"และ โดยรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ใช้เพลงชาติที่ชื่อว่า เลอเรอทูร์เดส์แพร็งส์ฟร็องเซส์อาปารีส์ "Le Retour des Princes Frančais à Samid" หลังการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2373 เพลงนี้ก็ได้กลับมาใช้เป็นเพลงชาติในระยะสั้น ๆ แต่ก็งดใช้อีกครั้งในสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ตราบจนกระทั่งฝรั่งเศสเข้าสู่สมัยสาธารณรัฐที่ 3 เพลงนี้จึงได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างถาวรเมื่อ พ.ศ. 2422

หมายเหตุ เนื้อร้องที่แสดงในหน้านี้เป็นเนื้อร้องฉบับทางการจากเว็บไซต์ของสำนักงานประธานาธิบดีฝรั่งเศส ส่วนการขับร้องเพลงนี้ในปัจจุบันนิยมร้องเฉพาะเนื้อร้องบทที่ 1 (บางครั้งรวมถึงบทที่ 3 และบทที่ 5) เท่านั้น

หมายเหตุ เนื้อร้องที่แสดงในหน้านี้เป็นเนื้อร้องสำนวนอื่นซึ่งมิได้นับเป็นเพลงชาติ.

ในประเทศรัสเซีย เพลงลามาร์แซแยซได้ถูกใช้เป็นเพลงปฏิวัติฝ่ายสาธารณรัฐโดยชาวรัสเซียซึ่งรู้ภาษาฝรั่งเศสในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งไล่เลี่ยกับช่วงเวลาการปฏิวัติในฝรั่งเศส ถึงปี ค.ศ. 1875 ปีเตอร์ ลัฟรอฟ " () " นักปฏิวัติและนักทฤษฎีกลุ่ม ได้เขียนเพลงโดยใส่เนื้อร้องภาษารัสเซียขึ้นใหม่ตามทำนองเพลงลามาร์แซแยซ และให้ชื่อเพลงว่า "มาร์แซแยซของกรรมกร" " () " ซึ่งเพลงนี้ได้กลายเป็นเพลงปฏิวัติยอดนิยมเพลงหนึ่งในรัสเซียและได้มีการใช้ในการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1905 ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติรัสเซียในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 เพลงนี้ก็ได้มีลักษณะเป็นกึ่งเพลงชาติของสาธารณรัฐที่ตั้งขึ้นใหม่ หลังเหตุการณ์การปฏิวัติเดือนตุลาคมซึ่งเกิดขึ้นในปีเดียวกัน เพลงนี้ก็ยังคงใช้เป็นเพลงปฏิวัติควบคู่กับเพลงแองเตอร์นาซิอองนาล

สำหรับประเทศไทย เพลงลามาร์แซแยซได้เป็นแรงดลใจให้คณะราษฏรคิดเพลงชาติขึ้นใหม่ในช่วงการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 และยังมีการนำทำนองไปใช้ในเพลงมาร์ชต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียง อันได้แก่ เพลง "" ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ม.ธ.ก. เป็นอักษรย่อนามมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อครั้งยังใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง") ซึ่งประพันธ์โดยทวีป วรดิลก ในช่วงพุทธทศวรรษที่ 2490 และเพลง "มาร์ชลาดยาว" ซึ่งประพันธ์โดย จิตร ภูมิศักดิ์ ขณะที่เขาถูกคุมขังในเรือนจำลาดยาว (เรือนจำคลองเปรม) ด้วยคดีการเมือง ระหว่างปี พ.ศ. 2503 - 2505 เพื่อใช้ร้องในงานรื่นเริงภายในคุก
ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล () หรือข้อต่อไหล่ () เป็นข้อต่อที่สำคัญที่สุดของบริเวณไหล่ และเกี่ยวข้องโดยตรงกับการเคลื่อนไหวของต้นแขน ข้อต่อนี้เป็นข้อต่อซินโนเวียล (Synovial joint) ชนิดเบ้า (ball and socket) โดยมีแอ่งกลีนอยด์ (glenoid fossa) ของกระดูกสะบัก ทำหน้าที่เป็นเบ้ารองรับส่วนหัวของกระดูกต้นแขน และยังมีโครงสร้างของเอ็นรอบกระดูกและกล้ามเนื้อกลุ่มโรเตเตอร์ คัฟฟ์ (rotator cuff muscles) คอยค้ำจุน ข้อต่อนี้จึงเป็นข้อต่อที่มีอิสระในการเคลื่อนไหวมากที่สุดในร่างกายมนุษย์

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลมีโครงสร้างของแคปซูลข้อต่อคล้ายกับข้อต่อชนิดอื่นๆ กล่าวคือมีชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชั้นนอก ส่วนชั้นในจะบุด้วยเยื่อซินโนเวียล (synovial membrane) ที่สร้างซินโนเวียล ฟลูอิด (synovial fluid) ที่ช่วยในการเคลื่อนไหวของข้อต่อ นอกจากนี้โดยรอบของแอ่งกลีนอยด์ จะนูนขึ้นมาเป็นขอบของกระดูกอ่อน ซึ่งเรียกว่า "กลีนอยด์ ลาบรัม" (glenoid labrum) ขอบนี้จะช่วยลดการเสียดสีระหว่างพื้นผิวของกระดูก ทำให้การเคลื่อนไหวของข้อต่อเป็นไปอย่างราบรื่น นอกจากนี้ในแคปซูลข้อต่อยังมีเอ็นจากปลายด้านยาวของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ (long head of biceps brachii) พาดขึ้นมาเพื่อไปเกาะที่ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ (supraglenoid tubercle) บนกระดูกสะบัก รอบเอ็นดังกล่าวก็จะมีปลอกหุ้มเอ็น (tendon sheath) ซึ่งเป็นเยื่อซินโนเวียลรอบเอ็นที่ช่วยลดแรงเสียดทานจากการเคลื่อนไหวของเอ็นภายในแคปซูลข้อต่อ

เนื่องจากข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลมีลักษณะของแคปซูลข้อต่อที่ค่อนข้างหลวม ประกอบกับเป็นข้อต่อที่มีการเคลื่อนไหวมาก ดังนั้นความเสถียรของข้อต่อจึงต่ำและมีโอกาสเลื่อนหลุดได้ง่าย จึงจำเป็นต้องมีเอ็นรอบข้อต่อเพื่อรักษาความเสถียรของข้อต่อ ซึ่งได้แก่

ถุงรอบข้อต่อ (Joint bursae) เป็นถุงของเยื่อซินโนเวียลที่กั้นระหว่างกระดูกกับเอ็นหรือกล้ามเนื้อรอบข้อต่อ เพื่อลดการเสียดสีและทำให้การเคลื่อนไหวของข้อต่อสะดวกมากขึ้น ถุงข้อต่อจะพบได้มากในข้อต่อที่มีการเคลื่อนไหวมากและหลายทิศทาง เช่นข้อมือ ข้อต่อสะโพก รวมทั้งข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลด้วย สำหรับในข้อต่อนี้จะมีถุงรอบข้อต่อที่สำคัญสองจุด คือ

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลจะได้รับเลือดผ่านทางหลอดเลือดแดงรอบกระดูกต้นแขน (Circumflex humeral arteries) และแขนงที่มาจากหลอดเลือดแดงเหนือกระดูกสะบัก (Suprascapular artery) ที่อยู่ใกล้เคียง ขณะที่เส้นประสาทโดยรอบข้อต่อ ได้แก่เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก (Suprascapular nerve) เส้นประสาทรักแร้ (Axillary nerve) และเส้นประสาทอกแนวข้าง (Lateral pectoral nerve)

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลจัดว่าเป็นข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้มากที่สุดในร่างกายมนุษย์ ทั้งนี้โดยอาศัยการทำงานของกล้ามเนื้อโดยรอบทั้งจากไหล่ ต้นแขน และผนังช่องอกด้านหน้า การเคลื่อนไหวของต้นแขนรอบข้อต่อนี้ ได้แก่ การงอแขน (flexion) การเหยียดแขน (extension) การกางแขน (abduction) การหุบแขน (adduction) การหมุนแขน (rotation) รวมทั้งการหมุนควง (circumduction)

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลอาจเกิดภาวะเลื่อนหลุดจากตำแหน่งเดิม หรือที่เรียกว่าไหล่หลุด (shoulder dislocation) ได้ง่ายหากได้รับการกระทบกระเทือน จากโครงสร้างของข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล จะพบว่าบริเวณของข้อต่อที่เสี่ยงต่อการเลื่อนหลุดมากที่สุด คือบริเวณด้านใต้ของข้อต่อ เนื่องจากไม่มีเอ็นรอบข้อต่อหรือกล้ามเนื้อมารองรับมากนัก ดังนั้นเมื่อไหล่ได้รับการกระแทกจากทางด้านบนในขณะที่แขนกางออกเต็มที่ หรือแขนได้รับแรงดึงมากๆ ส่วนหัวของกระดูกต้นแขนอาจเลื่อนหลุดออกจากแอ่งกลีนอยด์ไปทางด้านใต้ต่อตำแหน่งเดิม และอาจไปกดทับเส้นประสาทใกล้เคียง เช่น เส้นประสาทรักแร้ ทำให้ไม่สามารถยกแขนได้ตามปกติ
พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์

พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์ สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองเมื่อ พ.ศ. ๒๑๗๕ โดยสร้างเป็นปราสาทตรีมุขที่มุมกำแพงชั้นในของเขตพระราชฐานติดกับวัดพระศรีสรรเพชญ์ พระราชทานนามว่า ""พระที่นั่งศิริยโสธรมหาพิมานบรรยงก์""

ต่อมา สมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงพระสุบิน (ฝัน) ว่า สมเด็จพระอมรินทราธิราชเสด็จลงมานั่งแทบพระองค์และตรัสให้ตั้งจักรพยุหแล้วจึงหายไป เมื่อพระองค์เสด็จออกขุนนางทรงตรัวเล่าพระสุบินให้โหราพฤฒาจารย์ทั้งหลายฟัง พระมหาราชครูปโรหิตโหราพฤฒาจารย์ทูลว่า พระนามพระที่นั่งศิริยโสธรมหาพิมานบรรยงก์ที่พระราชทานนั้นเห็นไม่ต้องนามสมเด็จพระอมรินทราธิราชซึ่งลงมาบอกให้ตั้งจักรพยุห ซึ่งจักรพยุหนี้เป็นที่ตั้งใหญ่ในมหาพิไชยสงคราม จึงขอให้นำนามจักรนี้ให้เป็นนามของมหาปราสาทว่า ""พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์มหาปราสาท"" สมเด็จพระเจ้าปราสาททองจึงโปรดให้เปลี่ยนนามมหาปราสาทตามคำกราบบังคมทูลของโหราพฤฒาจารย์

พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์มีลักษณะเป็นปราสาทโถง มีสามชั้น สำหรับเป็นที่ประทับเพื่อทอดพระเนตรกระบวนแห่มหรสพ และการยกทัพพยุหยาตราผ่านบริเวณสนามไชยซึ่งอยู่หน้าพระที่นั่ง
พระที่นั่งวิหารสมเด็จ

พระที่นั่งวิหารสมเด็จ แต่เดิมเป็นพระที่นังมังคลาภิเษก สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงใช้รับราชทูตเมืองละแวก(กัมพูชา) สมเด็จพระเอกาทศรถทรงใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีประเวศพระนคร ต่อมาในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง พระที่นั่งถูกฟ้าผ่าจนไหม้เสียหายเกือบทั้งหมด พระองค์โปรดเกล้าให้รื้อและสร้างพระที่นั่งองค์ใหม่ขึ้นทดแทนใน พ.ศ. 2179 พระราชทานนามว่า พระที่นั่งวิหารสมเด็จ มีมุขหน้าและหลังยาว แต่มุขข้างสั้น ด้านซ้ายของพระที่นั่งมีโรงช้างเผือก
คาวาซากิ

คาวาซากิ () อาจหมายถึง :
บุดด้า เบลส

บุดด้า เบลส () หรือ พระพุทธเจ้าอวยพร จากกลุ่มก้านคอคลับ ประกอบด้วยสมาชิก อุ๋ย–นที เอกวิจิตร, เอ็ม–กิตติพงษ์ คำสาตร์ และโต้ง–สุรนันต์ ชุ่มธาราธร มีแนวเพลงเป็นเร้กเก้แดนซ์ฮอลล์ มีสัญลักษณ์ประจำตัวที่นอกจากจะเป็นไฟเขียว ไฟแดง ไฟเหลือง ด้วยเนื้อหาที่อิงธรรมะช่วยส่งเสริมสร้างสรรค์สังคมด้วยหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา สภาองค์กรพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทยจึงมอบรางวัล “ต้นโพธิ์ทอง” ให้แก่พวกเขา โดยเพลงที่ทำให้ได้รับรางวัลคือ ‘ใจเย็น’ ‘ลำยอง’ ‘ชิงหมาเกิด’ และ ‘ยาเสพติด’

นที เอกวิจิตร (อุ๋ย หรือ กุ๊ยอุ๋ย) 
หน้าที่ในวง ขับร้อง 
วันเกิด 
สถานที่เกิด BKK 
การศึกษา สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยรามคำแหง

อดีตเซลขายรถที่หันหลังจากงานขาย แต่ต่อมาได้เลิกจากอาชีพดังกล่าวเพื่อตั้งใจหาประสบการณ์ตามเป้าหมายของชีวิต เคยมีผลงานเพลงซึ่งเป็นที่คุ้นเคยหลายชิ้น จากพระเอกมิวสิกวิดีโอ เพลง “ ไม่ใช่ผู้ชาย” ของดูบาดู และผลงานเสียงในการ Featuring ให้กับศิลปิน สิงห์เหนือเสือใต้ และส้ม อมราอีกด้วย

กิตติพงษ์ คำศาสตร์ (เอ็ม หรือ โก๋เอ็ม) 
ชื่อเล่น เอ็ม 
หน้าที่ในวง ขับร้อง 
วันเกิด 
สถานที่เกิด โรงพยาบาล ทำงานเกี่ยวกับศิลปะที่เน้นในเรื่องของการลงสีออกแบบบนกำแพงตามงานจ้างหรืออีเวนต์ที่ต้องการบรรยากาศแบบฮิปฮอปซีน เคยมีผลงานบันทึกเสียงร้องไว้ในอัลบั้มของ ส้ม อมราเช่นกัน

สุรนันต์ ชุ่มธาราธร (โต้ง หรือ เก๋าโต้ง) 
ชื่อเล่น โต้ง 
หน้าที่ในวง rap 
วันเกิด 
สถานที่เกิด โรงพยาบาล 
ฉายา เก๋าโต้ง 
การศึกษา 
Auckland University of Technology, New Zealand ประเทศนิวซีแลนด์
ทำหน้าที่โปรดิวเซอร์และพิธีกรยูบีซี มีความเชี่ยวชาญเฉพาะตัวด้านศิลปะป้องกันตัว อดีตอาจารย์สอนเทควันโด ปัจจุบันสอนคาโปเอร่า(ศิลปะป้องกันตัวแขนงหนึ่ง)ด้วย ซึ่งเคยได้เป็นแชมป์เทควันโดเกาะเหนือของนิวซีแลนด์ และเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งชมรมแม่ไม้เส้าหลิน แห่งประเทศไทย

ทั้งสามคนเริ่มพบกัน เริ่มจาก นทีกับสุรนันต์ คือสองจากห้าสมาชิก ซึ่งทำเพลงฮิปฮอปใต้ดิน แต่ภายหลังแยกตัวออกมา โดยนทีเล่าว่า "ตอนแรกผมอยู่เอวายเอ็ม มีท้อป ที่ตอนนี้ทำดับเบิ้ลซิกส์ทูเป็นตัวตั้งตัวตี เราทำเพลงกันเองที่บ้าน วันหนึ่งท้อปเขาขึ้นไปร้องฟรีไมค์ที่ผับ พี่โจ้ เห็นก็ชวนพวกเรามาร่วมงาน ในอัลบั้มชุดนี้ทั้งสามคนช่วยกันแต่งเนื้อ โดยมี เป็นโปรดิวเซอร์และทำดนตรีให้ มีเพลงดังอย่างชิงหมาเกิด และลำยองเป็นต้น

บุดด้า เบลส ยังมีผลงานร่วมกับศิลปินอื่นอย่าง ซาซ่า เสนาหอย และยังมีผลงานรวมในอัลบั้ม ก้านคอคลับ 2 มีเพลงดังอย่าง หลังจากนั้นมีผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ มีเพลงเปิดตัวคือ อัลบั้มนี้ กุ๊ยอุ๋ย รับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ และทำดนตรีรวมไปถึงเขียนเนื้อร้องเองเกือบทั้งหมด โดยสมาชิกที่เหลือคือกิตติพงษ์ สุรนันต์ยังคงรับหน้าที่ช่วยกัน[[หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีฮิปฮอปสัญชาติไทย]]
[[หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000]]
[[หมวดหมู่:บอยแบนด์]]
ภาษาสินธี

ภาษาสินธีเป็นภาษาของกลุ่มชนในเขตสินธ์ในเอเชียใต้ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปากีสถาน เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน แม้ว่าจะเป็นภาษาของชาวอารยัน แต่มีอิทธิพลจากภาษาของดราวิเดียนด้วย ผู้พูดภาษาสินธีพบได้ทั่วโลก เนื่องจากการอพยพออกของประชากรเมื่อปากีสถานแยกตัวออกจากอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2490 และสินธ์เป็นของปากีสถาน ภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 รัฐบาลอินเดียพยายามให้ชาวสินธ์ในอินเดียเขียนด้วยอักษรเทวนาครีแต่ไม่มีการยอมรับเท่าที่ควร
ภาษาสินธีใช้พูดในจังหวัดสินธ์และบาโลชิสถานในปากีสถาน เป็นภาษาหลักในโรงเรียนในจังหวัดสินธิ์ และเป็นภาษาที่สองในการาจีและบาโลชิสถาน ในอินเดียมีผู้พูดภาษานี้ในราชสถาน คุชราต มหาราษฏระ
ภาษาที่เป็นที่มาของภาษาสินธีคือภาษาอปภรามศา ปรากฤต ที่เรียกวรจทะ นักเดินทางจากเปอร์เซียและอาหรับได้เข้ามาประกาศศาสนาอิสลามในสินธ์เมื่อราว พ.ศ. 1284 ทำให้ภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียเข้ามามีบทบาท ภาษาสินธีใช้เขียนวรรณคดีเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 19 – 23 มีทั้งเรื่องของผู้นับถือนิกายซูฟีและบทกวีทางศาสนาอิสลาม ใน พ.ศ. 2411 เจ้าราชรัฐบอมเบย์ได้ออกประกาศให้ใช้อักษรขุทพที ซึ่งเป็นอักษรมาตรฐานในบอมเบย์แทนอักษรอาหรับ ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นในหมู่มุสลิม
สำเนียงสินธี สิรากีใช้พูดในสินธิ์ตอนบน สำเนียงวิโชลีใช้พูดในสินธิ์ตอนกลาง สำเนียงลารี ใช้พูดในสินธิ์ตอนล่าง สำเนียงลาซีใช้พุดในโกฮิสถาน ในบาลูชิสถาน สำเนียงทารี ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ของสินธิ์ และบางส่วนของราชสถาน ประเทศอินเดีย สำเนียงกะฉี ใช้พูดในกุตาร์ และบางส่วนในคุชราต และทางใต้ของสินธ์ สำเนียงวิโชลีถือเป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษา
ก่อนจะมีการจัดรูปแบบมาตรฐานของการเขียน มีการใช้อักษรเทวนาครีและอักษรลันทา รวมทั้งดัดแปลงอักษรอาหรับแบบเปอร์เซียมาใช้ นอกจากนั้น ยังมีอักษรคุรมุขี อักษรขุทวที และอักษรศิกรรปุรี ซึ่งปรับรูปแบบมาจากอักษรลันทา ในช่วงที่อังกฤษเข้ามาปกครอง จะใช้อักษรอาหรับเป็นอักษรมาตรฐาน แต่ก็ใช้อักษรเทวนาครีอย่างแพร่หลายเช่นกัน
มีการนำอักษรเปอร์เซียมาใช้เขียนภาษาสินธีตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 ยังใช้ในปากีสถานจนปัจจุบัน มีอักษร 52 ตัว โดยมีการเพิ่มอักษรใหม่ (ڄ ٺ ٽ ٿ ڀ ٻ ڙ ڍ ڊ ڏ ڌ ڇ ڃ ڦ ڻ ڱ ڳ ڪ) เพื่อใช้แทนเสียงในภาษาสินธี
เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาสินธีในอินเดีย รูปแบบสมัยใหม่เป็นรูปแบบที่กำหนดโดยรัฐบาลอินเดียใน พ.ศ. 2491 แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์ จึงมีการใช้ทั้งอักษรอาหรับและอักษรเทวนาครี

นอกจากคำศัพท์ที่มาจากภาษาสันสกฤตแล้ว ภาษาสินธียังยืมคำจำนวนมากมาจากภาษาอาหรับ และภาษาเปอร์เซีย ต่อมายังได้รับอิทธิพลจากภาษาอังกฤษ ภาษาฮินดีและภาษาอูรดู ปัจจุบันภาษาสินธีในปากีสถานได้รับอิทธิพลจากภาษาอูรดู มีคำยืมจากภาษาอาหรับและเปอร์เซีย ส่วนในอินเดีย ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮินดี และมีคำยืมจากภาษาสันสกฤต

ภาษาสินธีมีเสียงสระและพยัญชนะมากเมื่อเทียบกับภาษาอื่น ๆ มีเสียงพยัญชนะ 46 เสียง และสระ 16 เสียง
ภาษาเรเงา

ภาษาเรเงา (Rengao)หรือภาษาโรเงามีผู้พูดทางภาคกลาง และภาคใต้ของเวียดนาม มีผู้พูดในประเทศเวียดนาม 16,000 คน (พ.ศ. 2545)จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก โดยอยู่ในกลุ่มย่อยบะห์นาริกเหนือ เขียนด้วยอักษรละติน
ภาษาแสก

ภาษาแสก เป็นภาษาตระกูลไท-กะไดที่ใช้พูดบริเวณสองฝั่งแม่น้ำโขงในประเทศลาวและจังหวัดนครพนม ประเทศไทย ผู้พูดภาษานี้เหลือน้อยเพราะคนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาลาวและภาษาไทยถิ่นอีสานมากขึ้น

ภาษาแสก จะอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได แต่ก็ได้มีการปะปนกับภาษาเวียดนามบางคำจึงมีลักษณะแตกต่างไปจากภาษาอีสานทั่วไป เช่น
อักษรโอคัม

อักษรโอคัมหรืออักษรออกฮัม ตั้งชื่อตามเทพเจ้าของไอริช จารึกอักษรออกฮัมราว 500 ชิ้น พบในไอร์แลนด์ สกอตแลนด์ เวลส์ และอังกฤษ อายุอยู่ในช่วง พ.ศ. 900 – 1200 อักษรแต่ละตัวตั้งชื่อตามต้นไม้ อักษรเชื่อมติดกันด้วยเส้นหนาในแนวนอนทำให้ดูเหมือนการแตกกิ่งของต้นไม้ เขียนในแนวตั้ง จากล่างขึ้นบนหรือแนวนอน จากซ้ายไปขวา เครื่องหมาย Eite และ Eite thuathail ใช้เขียนขึ้นต้นและลงท้ายประโยค
ช็อต ชาร์จ ช็อค ร็อก คอนเสิร์ต

ช็อต ชาร์จ ช็อค ร็อก คอนเสิร์ต () คอนเสิร์ตการแสดงของศิลปินร็อกไทย ในสังกัด อาร์. เอส. โปรโมชั่น มีทั้งหมด 4 ครั้งด้วยกัน

ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต นับเป็นคอนเสิร์ตประวัติศาสตร์อีกครั้งหนึ่งของวงการดนตรีไทย เพราะเป็นครั้งแรกที่มีการแสดงคอนเสิร์ตด้วยศิลปินร็อกชาวไทยล้วน ๆ และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม เป็นคอนเสิร์ตชุดเหมือนกับเทศกาลคอนเสิร์ตของต่างประเทศ เช่น มอนสเตอร์ส ออฟ ร๊อก (Monsters of Rock) ประเทศอังกฤษ ซึ่งในช่วงเวลานั้นกระแสดนตรีในเมืองไทยให้ความสนใจในดนตรีร็อกเป็นอย่างมาก

ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต กลับมาจัดอีกครั้งในวันเสาร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ภายใต้ชื่อ "ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก ลีเจนด์ เหล็ก พันธุ์ เสือ" โดยมี หิน เหล็ก ไฟ, ธนพล อินทฤทธิ์, เป้ ไฮ-ร็อก, หรั่ง ร็อกเคสตร้า และพิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร เป็นการร่วมงานกันอีกครั้งของศิลปินร็อกในสังกัดอาร์.เอส. ที่ปัจจุบันบางคนได้ย้ายออกจากสังกัดนี้แล้ว และถือเป็นการฉลองครบรอบการก่อตั้งวง 20 ปี ของหิน เหล็ก ไฟ อีกด้วย
อักษรโตคาเรียน

อักษรโตคาเรียน เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาโตคาเรียน ซึ่งเนภาษาในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน หลักฐานลายลักษณ์อักษรที่หลงเหลืออยู่ส่วนมากมีความเก่าแก่ตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 8 ซึ่งจดจารไว้บนวัสดุหลายประเภท ได้แก่ ใบลาน แผ่นไม้ และกระดาษจีน โดยหลักฐานดังกล่าวนั้นถูกค้นพบในพื้นที่ที่มีความชื้นต่ำในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ อักษรโตคาเรียนพัฒนามาจากอักษรพราหมี ซึ่งเป็นอักษรสระประกอบ
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น (แก้ความกำกวม)

มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น (Saint John's University) อาจหมายถึง
ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน

ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน (ฮังกึล: 인천국제공항, ฮันจา: 仁川國際空港) ตั้งอยู่ที่เกาะยางจอง เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของโซล โดยรองรับการเป็นท่าอากาศยานหลักของเกาหลีใต้ และสายการบินแห่งชาติอย่างโคเรียนแอร์ รวมทั้งเอเชียน่าแอร์ไลน์ และคาร์โก360 แทนที่ท่าอากาศยานกิมโป (เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติกิโป) นับตั้งแต่ปีพ.ศ. 2544 เป็นต้นมา อินช็อนยังได้รับการยอมรับจากสกายแทร็ก ว่าเป็นท่าอากาศยานระดับ 5 ดาว ร่วมกันกับชางงีของสิงคโปร์ และฮ่องกงของจีน ใน พ.ศ. 2552 ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนได้รับการลงคะแนนให้เป็นท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก

ท่าอากาศยานแห่งนี้มีสายการบินให้บริการมากกว่า 69 สาย โดยสายการบินที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดคือ โคเรียนแอร์ ตามมาด้วยเอเชียนาแอร์ไลน์
แฟนแทสติกโฟร์

แฟนแทสติกโฟร์ ()เป็นบันเทิงคดีเกี่ยวกับซูเปอร์ฮีโร่ซึ่งเป็นกลุ่มคน 4 คนเป็นหนังสือการ์ตูนวางจำหน่ายโดยมาร์เวลคอมิกส์ คอมิคเล่มแรกก็คือ The Fantastic Four #1 (พฤศจิกายน 1961) แฟนแทสติกโฟร์เป็นกลุ่มซูเปอร์ฮีโร่แรกๆ
เขียนและแก้ไขโดย สแตน ลี และผู้วาดภาพ / และช่วยแต่งเนื้อเรื่อง คือ แจ็ค เคอร์บี้

1.คนพลังกายสิทธิ์ (Mr.Fantastic) หรือ รีด ริชาร์ด หัวหน้ากลุ่ม แฟนแทสติกโฟร์ และ ผู้ออกโครงการสำรวจอวกาศ ความสามารถของเขาคือการยืดร่างกายส่วนต่างๆเหมือนยางยืดซึ่งช่วยในการจับศัตรูได้เป็นอย่างดี

2.คนพลังภูผาหิน (The Thing) หรือ เบน กริมม์ เพื่อนสนิทของ รีด ริชาร์ด เขาเป็นอดีตนักบินเก่าของ นาซ่า มาก่อน ร่างกายของเขาเป็นหินอยู่ตลอดเวลาและมีกำลังมากที่สุดในกลู่ม

3.สาวน้อยพลังล่องหน (Invisible Woman) หรือ ซูซาน สตอร์ม เป็นภรรยารีด ริชาร์ดสามารถทำตัวให้ล่องหนได้ และสามารถปล่อยคลื่นพลังที่มองไม่เห็น

4.คนพลังไฟ (Human Torch) หรือ จอห์นนี สตอร์ม น้องชายของ ซูซาน สตอร์ม สามารถเรียกไฟให้ลุกท่วมตัวและบินได้โดยทำให้อากาศรอบตัวร้อนขึ้น เขามักจะจับคู่กับ เบน กริมม์ บ่อยๆ เวลาว่างๆ ชอบพูดเล่นลิ้น แกล้งคน และหยอกคนไปทั่ว
ต้มยำกุ้ง (ภาพยนตร์)

ต้มยำกุ้ง () เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ ที่นำแสดงโดย ทัชชกร ยีรัมย์ หรือ จา พนม ผลงานการกำกับโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว ออกฉายในวันที่ 11 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2548 ในประเทศไทย ภาพยนตร์ทำรายได้ในประเทศไทย 183.35 ล้านบาท

การเดินทางข้ามโลกของ ขาม (จา พนม ยีรัมย์) เด็กหนุ่มบ้านป่าที่ชีวิตต้องพลิกผันโดยเงื้อมมือของผู้มีอิทธิพลระดับประเทศที่ลักพาช้างพลายสองพ่อลูก ซึ่งเด็กหนุ่มและพ่อของเขารักดั่งชีวิต และมีความมุ่งหมายอันสูงสุดที่จะมอบเป็นคชบาทแด่ในหลวง ไปขาย ณ ประเทศออสเตรเลีย ทางเดียวที่จะช่วยเหลือและรักษาชีวิตของช้างอันเป็นที่รักของเขาได้ นั่นก็คือ การบุกตะลุยถึงถิ่นเสือ โดยการเดินทางข้ามโลก

เรื่องไม่ง่ายอย่างใจคิด แม้เขาจะได้รับความช่วยเหลือจาก จ่ามาร์ค (หม่ำ จ๊กมก) นายตำรวจไทยและปลา (บงกช คงมาลัย) สาวไทยที่ถูกหลอกมาขายตัวในซิดนีย์ก็ตาม แต่ที่นั่น เขากลับต้องไปพัวพันกับการไล่ล่าของแก๊งค์มาเฟียที่นำโดย มาดามโรส (จิน ซิง) ที่มีลูกสมุนต่างชาติที่เต็มไปด้วยฝีมือทางการต่อสู้อย่าง จอห์นนี่ (จอห์นนี่ เหงียน) และ ทีเค (นาธาน โจนส์) อย่างไม่ได้ตั้งใจ

ณ วินาทีนี้ การต่อสู้ข้ามชาติเพื่อเอาชีวิตรอดของเด็กหนุ่มและเพื่อนพ้อง ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เพื่อตามหาและช่วยเหลือ พ่อใหญ่ และ ขอน ช้างพ่อลูก ที่เปรียบได้กับญาติพี่น้องของเขา นำไปสู่บททดสอบและการต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของเขาให้โลกได้ล่วงรู้ถึง อานุภาพของ "แม่ไม้มวยไทยโบราณ" ที่หนักหน่วง รุนแรง และยังไม่เคยได้รับการเปิดเผยมาก่อน โดยเฉพาะ "ตำนานมวยคชสาร" ตารางสาขารางวัลที่ได้เข้าชิงรางวัล สีเขียวคือได้รับรางวัล สีแดงคือได้รับการเสนอชื่อแต่พลาดรางวัลไป
ชาวอารยัน

ชาวอารยัน หรืออินโดอารยัน เป็นชนเผ่าที่มีถิ่นกำเนิดในรุ่มแม่น้ำ อินดัส และก็ได้กระจายไปอยู่ในแถวประเทศอินเดียและเปอร์เซีย (ปัจจุบันนี้ประเทศ อิหร่าน) เป็นผู้วางรากฐานระบบวรรณะในประเทศอินเดีย ชาวอารยันเคารพบูชาเทพเจ้าหลายองค์ เช่น พระพรหม พระวิษณุ พระอิศวร และถือว่าพระอินทร์เป็นหัวหน้าของเทพเจ้าทั้งปวง
เฟดเอกซ์ เอกซ์เพรส

เฟดเอกซ์ เอกซ์เพรส (อังกฤษ: FedEx Express) เป็นสายการบินขนส่งสินค้าของเฟดเอกซ์ คอร์ปอเรชั่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองเมมฟิส ในรัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2514 และเริ่มให้บริการในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2515 จากท่าอากาศยานนานาชาติเมมฟิส และเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเริ่มให้บริการไปยังทวีปยุโรป และเอเชีย ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2527 เป็นต้นมาข้อมูล ณ พฤษภาคม พ.ศ. 2561

เดิมทีเฟดเอกซ์ได้สั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ 380-800F จำนวน 10 ลำ และพิจารณาสำรองไว้อีก 10 ลำ โดยจะเป็นลูกค้าส่งมอบรายแรก ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 และผลจากการเลื่อนส่งมอบออกไปถึง 2 ปี เฟดเอกซ์จึงยกเลิกคำสั่งซื้อไปในที่สุด และได้หันไปสั่งซื้อเครื่องบินโบอิง 777F จำนวน 15 ลำแทน ซึ่งจะส่งมอบในปีพ.ศ. 2552 อย่างไรก็ตามเฟดเอกซ์ได้ให้ข่าวไว้ว่าจะพิจารณา เอ 380F อีกครั้ง เมื่อแอร์บัสสามารถมีความคล่องตัวในการผลิตมากขึ้น

นอกจากนี้เฟดเอกซ์ ยังพิจารณาจะเปลี่ยนเครื่องบินโบอิง 727 ซึ่งมีอายุการใช้งานนานแล้ว เป็นเครื่องบินโบอิง 757-200 จำนวน 90 ลำ ซึ่งคาดว่าจะเริ่มส่งมอบได้ตั้แต่ปีพ.ศ. 2551 เป็นต้นไป
เฉิ่ม

เฉิ่ม เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548 ผลงานกำกับเรื่องที่สองของ คงเดช จาตุรันต์รัศมี นักเขียนบทผู้เคยมีผลงานจาก สยิว เดอะเล็ตเตอร์ จดหมายรัก และผู้เขียนบทปรับแก้ใน ต้มยำกุ้ง

เรื่องราวความรักและความผูกพันของ "สมบัติ ดีพร้อม" (เพ็ชรทาย วงศ์คำเหลา หรือ หม่ำ จ๊กมก) คนขับรถแท็กซี่กะดึก ผู้มีบุคลิกเฉิ่มๆ เหมือนกับชื่อภาพยนตร์ ชอบฟังเพลงสุนทราภรณ์ทางวิทยุเอเอ็ม ชอบเขียนจดหมายเข้าไปในรายการวิทยุ ชอบกินต้มเลือดหมูร้านเดิมๆ เหมือนกันทุกวัน คนขับแท็กซี่ที่มีอดีตที่ขมขื่น กับ "นวล" (วรนุช วงษ์สวรรค์) สาวบริการในอาบอบนวด
วัสดุทนไฟ

วัสดุทนไฟ หรือวัตถุทนไฟ (Refractory) เป็นคำมาจาก ภาษาละตินว่า Refractarius ซึ่งมีความหมายว่า ดื้อ ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นสารประกอบประเภท Inorganic ที่มีคุณสมบัติทนต่อการใช้งานที่อุณหภูมิสูง

สารประกอบประเภท Oxide ที่ไม่เปลี่ยนแปลงคุณลักษณะ เมื่ออยู่ในสภาวะที่มีอุณหภูมิสูง

วัสดุทนไฟ จะมีคุณสมบัติพื้นฐานดังนี้

วัสดุทนไฟ สามารถแบ่งประเภท ออกได้ใน 2 ลักษณะ
การใช้งานวัสดุทนไฟ โดยเบื้องต้น จะต้องเลือกให้เหมาะสมกับลักษณะในการติดตั้ง จากนั้นจึงเลือกวัสดุทนไฟ ที่มีองค์ประกอบที่เหมาะสมกับสภาพการใช้งาน

สำหรับวิธีการผลิต มีแตกต่างหลายแบบ ส่วนใหญ่จะขึ้นกับลักษณะของวัสดุทนไฟ ได้แก่ผลิตภัณฑ์ที่ผ่านกระบวนการขึ้นรูปแล้ว จะถูกทำให้รูปร่างคงตัว และมีความแข็งแรงสูงขึ้น ซึ่งอาจจะใช้ปฏิกิริยาเคมี หรือการเผาที่อุณหภูมิแตกต่างๆ กันตามชนิดของวัสดุทนไฟดังกล่าว
ภาษาปังกาซีนัน

ภาษาปังกาซีนัน (ฟิลิปีโนและ) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน สาขามาเลโย-พอลินีเชียน มีผู้พูดราว 1.5 ล้านคนในจังหวัดปังกาซีนัน ทางภาคตะวันตกของเกาะลูซอน คำว่าปังกาซีนันแปลว่าแผ่นดินเกลือหรือแหล่งบรรจุเกลือ เรียงประโยคแบบกริยา-ประธาน-กรรม
วันดี วราวิทย์

ศ.พ.ญ.วันดี วราวิทย์ อาจารย์พิเศษภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี ผู้ได้รับรางวัลมหิดล-บี บราวน์ เพื่อการแพทย์และสาธารณสุขไทย ประจำปี พ.ศ. 2550 เป็นผู้คิดค้นสูตรน้ำเกลือแร่รักษาโรคท้องร่วง โดยใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ทุกครัวเรือน สามารถช่วยชีวิตผู้ป่วยอุจจาระร่วงเฉียบพลันที่อยู่ห่างไกล อีกทั้งลดจำนวนผู้ป่วยที่นอนรักษาด้วยการให้น้ำเกลือทางหลอดเลือดเหลือเพียง 7% ซึ่งต่ำกว่าการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลทั่วไปที่มีประมาณร้อยละ 12
ภาษาโควาร์

ภาษาโควาร์ จัดอยู่ในภาษากลุ่มดาร์ดิก มีผู้พูด 400,000 คน ในชิตรัล ประเทศปากีสถานทางตะวันตกฉียงเหนือ ในหุบเขายาซินและคูปิส ในคลิกิส บางส่วนของสวัตตอนบน เป็นภาษาที่สองในคลิกิสและฮันซา เชื่อกันว่ามีผู้พูดภาษาโควาร์จำนวนเล็กน้อยในอัฟกานิสถาน จีน อินเดีย ทาจิกิสถานและในกรุงอิสตันบูล

ภาษาโควาร์มีลักษณะของภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน อย่างชัดเจน ตัวอย่างเช่นการใช้สรรพนาม

ภาษาโควาร์ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านมากกว่าภาษาอื่นในกลุ่มดาร์ดิกด้วยกัน แต่มีหน่วยคำจากภาษาสันสกฤตน้อยกว่าภาษาชินาหรือภาษาโกฮิสถาน Colonel Biddulph เป็นชาวตะวันตกรุ่นแรกๆที่ศึกษาภาษาโควาร์และกล่าวว่าภาษาโควาร์สืบทอดมาจากภาษาอเวสตะ ภาษาเปอร์เซียโบราณ และภาษาสันสกฤต เขียนด้วยอักษรอาหรับแบบภาษาอูรดู