การเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้า

การแจ้งเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้า () เป็นคำเตือนภัยที่ออกมาหลังจากตรวจพบการเกิดแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น คำเตือนส่วนใหญ่จะประกาศโดย สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และทางหน่วยงานก็จะมีคำแนะนำเกี่ยวกับการตอบสนองต่อการประกาศเตือนภัย

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะมีรูปแบบการแจ้งเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้าอยู่สองแบบ; หนึ่งคือสำหรับผู้ใช้ชั้นสูง และอีกส่วนคือสำหรับประชาชนทั่วไป เมื่อมีการตรวจพบคลื่นปฐมภูมิโดยเครื่องตรวจจับแผ่นดินไหวสองหรือมากกว่านั้นจาก 4,235 เครื่องที่ติดตั้งอยู่ทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่น (ข้อมูล ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553) โดย JMA จะวิเคราะห์และคาดการณ์พื้นที่โดยคร่าว ๆ ของจุดที่สำคัญ และเตือนประชาชนในจังหวัดที่ถูกคาดการณ์ว่าจะประสบภัยแผ่นดินไหวผ่านทางสถานีโทรทัศน์และวิทยุ

การแจ้งเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า (เตือนภัย)(緊急地震速報(警報)) จะประกาศให้แก่ประชาชนทั่วไปทราบ เมื่อเกิดแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่นเมื่อมีขนาดตามมาตราของญี่ปุ่น ขนาด 5-ต่ำ หรือมากกว่านั้น ส่วนการเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า (คาดการณ์)(緊急地震速報(予報)) จะประกาศให้แก่ประชาชนทั่วไปทราบ เมื่อเกิดแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่นเมื่อมีขนาดตามมาตราของญี่ปุ่น ขนาด 3 หรือ 3.5 แมกนิจูด หรือมากกว่า หรือก็คือมากกว่า 100 แกล (gal) ที่ตรวจพบในความกว้างของคลื่นปฐมภูมิ หรือทุติยภูมิ

ระยะเวลาของการเตือนภัยขึ้นอยู่กับเงื่อนไขที่จะสามารถประกาศได้ หลังจากได้รับการแจ้งเตือนแล้ว ประชาชนทั่วไปอาจมีเวลาเพียงไม่กี่วินาทีหรืออย่างในบางกรณีที่มีความสำคัญต่อการปฏิบัติตน แต่ถ้าจุดศูนย์กลางอยู่ใกล้มาก อาจจะมีการสั่นสะเทือนก่อนการเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า

การเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้าจะมีการจัดขึ้นเพื่อลดความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหว: คนบางคนอาจป้องกันตัวเองอยู่ภายในบ้าน ที่ทำงาน และอยู่ใกล้กับหน้าผา ผู้ที่ทำงานบนรถไฟอาจใช้คำเตือนนี้เพื่อชะลอความเร็วของรถไฟลง และคนงานในโรงงานอาจใช้คำเตือนนี้เพื่อนหยุดสายการผลิตก่อนเกิดแผ่นดินไหว

หลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 ระบบเตือนภัยล่วงหน้า พร้อมกับระบบเตือนภัยสึนามิของญี่ปุ่นที่มีประสิทธิภาพได้รับการวิเคราะห์โดย ดร. ชัยเลสฮ์ นายาก (Shailesh Nayak) นักวิทยาศาสตร์ชาวอินเดีย ผู้ที่ช่วยพัฒนาระบบการเตือนภัยของอินเดีย แม้ว่าผลที่ตามมาจากสึนามินั้นจะคร่าชีวิตผู้คนกว่า 10,000 คน

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 เลขานุการอนุกรรมการโทรคมนาคมชิลี (Chilean Sub Secretary of Telecommunications) จะเปิดเผยการดำเนินงานการเกิดแผ่นดินไหวล่วงหน้า ซึ่งคล้ายกับระบบที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่นผ่าน ISDB-T

JMA ประกาศในการเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า (EEW) ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 สิ้นปีงบประมาณ พ.ศ. 2554 อัตราความแม่นยำที่กำหนดไว้เป็นตามมาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น () จำนวนคำเตือนออกมาทันทีหลังจากพบคลื่นปฐมภูมิ ตรวจพบเป็นการตกหรือตีภายในบวกลบจำนวน 1 แมกนิจูก-ชินโดะ ช่วง 0 ถึง 7 ในสิบส่วนได้จากการวัดจริงเพียงจุดเดียว

ปีงบประมาณ 2550 ถึง 2552 มีการบันทึกสูงสุดที่ 75% ต่อมาในปีงบประมาณ 2553 มีการลดลงไปอยู่ที่ 28% สืบเนื่องจากแผ่นดินไหวตาม (aftershock) หลังจากที่แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องจนเกือนสิ้นปีงบประมาณ 2553, 11 มีนาคม 2554 ระดับความแม่นยำเพิ่มเป็น 72% จนถึง 10 มีนาคม 2554 ในปีงบประมาณ 2553 ต่อมาระดับความแม่นยำได้ลดลงไปอยู่ที่ 28% จาก 72% เนี่องมาจากแผ่นดินไหวใหญ่เพียงครั้งเดียว จากนั้นได้มีการปรับปรุงให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ละเว้นต่อแผ่นดินไหวที่มีขนาดเล็กเพื่อเพิ่มระดับความแม่นยำให้สูงขึ้น จนในปีงบประมาณ 2554 ระดับความแม่นยำก็ได้เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่ 56% JMA มุ่งมั่นที่จะเพิ่มระดับความแม่นยำให้ดีกว่า 85% ในปีงบประมาณ 2558

ในสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค และช่องอื่น ๆ ที่ออกอากาศอยู่ในญี่ปุ่น (ทีวีระบบอะนาล็อกและ ISDB-T รวมถึง วันเซ็ก (1seg)) การแจ้งเตือนจะประกอบด้วยกรอบข้อความที่กระพริบบทหน้าจอ จะแสดงศูนย์กลางแผ่นดินไหวและพื้นที่เสี่ยงภัยจากแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรง ในขณะเดียวกันจะมีชุดเสียงกังวาลดังสองครั้ง จากนั้นจะเป็นเสียงของผู้ประกาศในภาษาญี่ปุ่น:

การแจ้งเตือนยังแจ้งให้ผู้รับชมทราบว่าจะมีความเสี่ยงของดินถล่มหรือสึนามิซึ่งเป็นผลกระทบจากแผ่นดินไหวในพื้นที่ที่ได้รับการแจ้งเตือนภัยอีกด้วย ถ้าการเตือนภัยสึนามิได้รับการประกาศใช้ ระบบการออกอากาศภัยพิบัติฉุกเฉินจะดึงช่องสัญญาณโดยอัตโนมัติและจะให้ระบบทั้งหมดในการเตือนภัยปรับไปที่ช่อง NHK ตลอดเวลาที่มีการใช้งาน เพื่อให้ได้รับคำเตือนที่ถูกต้อง จะมีการออกอากาศคำเตือนทั้งหมด 5 ภาษาคือ 1. ภาษาอังกฤษ 2. ภาษาจีน 3. ภาษาเกาหลี และ 4. ภาษาโปรตุเกส (มีประชากรส่วนน้อยของญี่ปุ่นที่พูดภาษานี้) เช่นเดียวกับภาษาญี่ปุ่น ขณะที่เกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554

สามผู้ให้บริการรายใหญ่ด้านโทรศัพท์เคลื่อนที่ของญี่ปุ่น คือ เอ็นทีที โดโคโม, เอยูและซอฟต์แบงค์ โมบายล์ ได้มีการพัฒนาให้สอดคล้องกับระบบการออกอากาศพร้อมกับ EEW ตั้งแต่ปี 2550

มันมีผลบังคับใช้กับโทรศัพท์ระบบ 3G ที่ถูกวางจำหน่ายหลังปี 2550 เป็นต้นมาจะได้รับบริการนี้ ถึงแม้ว่าผู้ให้บริการในต่างประเทศ (โนเกีย, แอปเปิ้ล, HTC, LG, ซัมซุง, ฯลฯ) จะไม่รองรับบริการด้านนี้ ต่อมาในเดือนเมษายน 2550 ทางแอปเปิ้ลประกาศว่า ระบบปฏิบัติการ iOS5 แฟลตฟอร์มของ iPhone จะให้การสนับสนุนการเตือนภัยด้านนี้

จะมีการใช้โทนเสียงเฉพาะ และมีเสียงกังวาลจากสถานีเอฟเอ็มซึ่งจะถูกตรวจสอบและเปิดโดยอัตโนมัติ ถ้าหาการทำงานอยู่ในโหมดหลับ เสียงกังวาลและข้อความจะถูกส่งไปเพื่อให้ผู้คนระวังตัวหรือตื่น แม้จะอยู่บนที่นอนเสียงเตือนจะดังขึ้นก่อนคลื่นทุติยภูมิจะมาถึง ไม่นานหลังจากที่วิเคราะห์คลื่นทุติยภูมิเสร็จ จะมีข้อมูลละเอียดของการเกิดแผ่นดินไหว เช่น ขนาดของแผ่นดินไหว และเมืองที่เกี่ยวข้อง เมืองที่ถูกเตือนภัย

เครื่องมือเตือนภัยสถานีเคเบิลของญี่ปุ่นให้บริการ EEW ในราคาที่ไม่แพงนัก ตัวอย่างเช่น เจแปน เคเบิลเน็ต (Japan Cablenet) ให้ผู้ใช้บริการเช่าเครื่องแจ้งแผ่นดินไหวตามมาตราชินโดะโดยมีเวลาเหลือประมาณ 0-5 วินาทีในการเตรียมตัว สถานีโทรทัศน์ผ่านเคเบิลบางสถานียังออกอากาศ EEW ผ่านวิทยุชุมชนและจัดหาอุปกรณ์อำนวยความสะดวกให้กับจังหวัดและเทศบาลได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

Weathernews Inc. เริ่มให้บริกานโดยคิดค่าใช้จ่ายสำหรับการเตือน EEW สำหรับผู้ใช้ขั้นสูง เตือนภัยได้ใน 10 วินาทีสุดท้าย

ปัจจุบันการเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้าจะเป็นสัญลักษณ์ของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น โดยใช้ปลาดุกสีเหลืองที่รู้จักในนาม นะมะซุ (鯰) สำหรับกิจกรรมส่งเสริมการเตรียมความพร้อมป้องกันภัยแผ่นดินไหวหลายแห่งในญี่ปุ่นจะใช้ปลาดุกเป็นตุ๊กตาสัญลักษณ์ เนื่องจากในตำนานของญี่ปุ่นเชื่อกันว่า การเกิดแผ่นดินไหวเป็นเพราะปลาดุกยักษ์ทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือน หรือปลาดุกนั้นเป็นสัตว์ที่ทำนายแผ่นดินไหวได้

เตือนแผ่นดิไหว