seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเร

อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเร (, ) เป็นอารามประจำดินแดนของคณะเบเนดิกตินที่ตั้งอยู่ราวสิบกิโลเมตรทางใต้ของเมืองอาชีอาโนในประเทศอิตาลี

กลุ่มสิ่งก่อสร้างของ ส่วนใหญ่สร้างด้วยอิฐสีแดงที่โดดเด่นจากภูมิทัศน์รอบข้างที่เป็นสีนวลเทาของดินทรายของบริเวณที่เรียกว่าแคว้นเกรเตเซเนซีซึ่งบริเวณตอนใต้ของเมืองซีเอนา

อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเรเป็นอารามแม่ของคณะโอลิเวตัน ซึ่งเป็นที่มาของชื่ออารามว่าเป็น “Monte Oliveto Maggiore” (อารามโอลีเวโตใหญ่) เพื่อให้ต่างจากอารามย่อยในฟลอเรนซ์, ซานจิมิยาโน, เนเปิลส์ และ อื่นๆ

อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1313 โดย แบร์นาร์โด โตโลเมอีจากตระกูลผู้มีฐานะดีในซีเอนา ในปี ค.ศ. 1319 หรือ ค.ศ. 1320 คณะนักบวชคาทอลิกคณะใหม่ได้รับการอนุมัติโดยบิชอปกวีโด ตาร์ลาตีในชื่อว่า “Monte Oliveto” เพื่อเป็นนัยยะถึง “Mount of Olives” ของพระทรมานของพระเยซู อารามนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1320 กลุ่มนักบวชคณะใหม่ได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 6 ในปี ค.ศ. 1344

เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1765 อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเรก็มีฐานะเป็นอารามประจำดินแดน

อารามเข้าออกได้โดยสะพานชักที่นำไปสู่ประตูของปราสาทยุคกลางที่สร้างด้วยอิฐสีแดงประดับด้วยหอใหญ่โต การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1393 เพื่อเป็นประตูป้องกันข้าศึกสำหรับกลุ่มสิ่งก่อสร้างภายในของสำนักสงฆ์ กลุ่มสิ่งก่อสร้างสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1526 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เหนือประตูทางเข้าเป็นประติมากรรมกระเบื้องเคลือบโดยตระกูลเดลลา รอบเบียเป็นภาพพระแม่มารีย์และพระกุมารกับทูตสวรรค์ององค์และนักบุญเบ็นเนดิคในท่าประทานพรด้านใน

หลังจากที่เข้าไปแล้วก็จะเป็นทางเดินรายด้วยต้นไซเปรส ผ่านสวนสวนพฤกษชาติที่เป็นสวนพืชพันธุ์ที่ใช้ทำยาเดิม (ถูกทำลาย ค.ศ. 1896), สระเก็บน้ำที่สร้างมาตั้งแต่ ค.ศ. 1533 ตรงสุดซอยก็จะเป็นคริสต์ศาสนสถานแบบโรมานเนสก์- กอทิก และมุขของโบสถ์ที่ด้านหน้าเป็นแบบกอทิก

“Chiostro Grande” หรือ “ระเบียงฉันนบถเอก” เป็นทรงสี่เหลี่ยมที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1426 และปี ค.ศ. 1443 ตรงด้านที่เก่าที่สุดเป็นระเบียงสองชั้นและห้องลึกลงไปที่สร้างมาตั้งแต่ ค.ศ. 1439 ภายในระเบียงฉันนบถเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพชีวประวัตินักบุญเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซียที่เขียนโดยลูกา ซิญโญเรลลีระหว่างปี ค.ศ. 1497 ถึงปี ค.ศ. 1498 และ อิลโซโดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1505 งานภาพชุดนี้ถือกันว่าเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี

ทางเข้าโบสถ์จาก “ระเบียงฉันนบถเอก” เริ่มด้วยจิตรกรรมฝาผนัง “พระเยซูแบกกางเขน”, “พระเยซูที่คอลัมน์” และ “นักบุญเบเนดิกต์มอบวินัยให้แก่ผู้ก่อตั้งมอนเตโอลิเวโต” ที่เขียนโดยอิลโซโดมา

ทางเดินกลางของโบสถ์บนผังทรงกางเขน ภายในตกแต่งอย่างแพรวพราวแบบบาโรก แอบบีได้รับการปรับปรุงใหม่เป็นแบบบาโรกในปี ค.ศ. 1772 โดยจิโอวานนี อันติโอรี สิ่งที่เด่นที่สุดคืองานไม้ฝังไม้ (wooden inlaid) เป็นลวดลายในบริเวณร้องเพลงสวดที่สร้างโดยจิโอวานนี ดา เวโรนาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีภาพเขียนโดยจาโกโป ลีกอซซี (“แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์” ค.ศ. 1598), หลังแท่นบูชาเอกมีกางเขนพหุรงค์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และในห้องเก็บเครื่องพิธีมีเพดานที่เป็นงานไม้ฝังไม้ที่สร้างในปี ค.ศ. 1417.

บนผนังและเพดานในบริเวณบันไดขึ้นไปยังชั้นบนตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยอิลโซโดมา ห้องสมุดมีหนังสือด้วยกันราว 40,000 เล่ม ส่วนโรงเภสัชกรรมมีโถและแจกันสำหรับใส่เครื่องยาที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17
จิตรกรรมฝาผนัง
คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (FACULTY OF FINE ARTS AND INDUSTRIAL DESIGN) เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน จัดการศึกษาด้านศิลปะและการออกแบบ การอนุรักษํแลพัฒนาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม ได้เปิดสอนทั้งด้านสังคมศาสตร์ (กลุ่มสายวิชาศิลปกรรม) และด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (กลุ่มสายวิชาออกแบบอุตสาหกรรม) ในระดับปริญญาตรี หลักสูตร 4 ปี ภาคปกติ โดยมีความเป็นมาและรายละเอียดดังนี้
เลโอคารีส

เลโอคารีส (, )เป็นประติมากรชาวกรีกจากเอเธนส์ผู้มีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่่ 4

เลโอคารีสทำงานก่อสร้างมอโซเลียมแห่วมอสโซลลอสที่ฮาลิคาร์นาสซัสซึ่งเป็นหนึ่งใน "เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก", ประติมากรรม “ไดแอนาแห่งแวร์ซายส์” ของพิพิธภัณฑ์ลูฟร์เป็นงานก็อปปีโดยโรมันของงานชิ้นเดิมที่สร้างราว 325 ก่อนคริสต์ศักราช และเชื่อกันว่าเป็นผู้สร้างประติมากรรม “อพอลโลเบลเวเดียร์” ที่ปัจจุบันอยู่ที่กรุงวาติกันด้วย

ส่วนงานประติมากรรมภาพเหมือนชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีคือประติมากรรมของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอน, อเล็กซานเดอร์มหาราช, อมินทาสที่ 3 แห่งมาซิดอน, โอลิมเปียส และ ยูริดิซีที่ 2 แห่งมาซิดอน ที่ทำด้วยงาช้างและทอง และ ตั้งอยู่ที่ตึกฟิลิปเปียนซี่งเป็นตึกทรงกลมที่สร้างที่อัลตีสที่โอลิมเปีย, กรีซโดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอนเพื่อเป็นการฉลองชัยชนะในยุทธการแคโรเนีย (338 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
ไดแอนาแห่งแวร์ซาย

ไดแอนาแห่งแวร์ซาย (; ) เป็นประติมากรรมหินอ่อนที่มีขนาดใหญ่กว่าคนจริงเล็กน้อย ของเทพีกรีกอาร์ทิมิส หรือเทพีโรมันเทพีไดแอนา พร้อมด้วยกวาง งานชิ้นนี้เป็นงานที่ก๊อบปี้จากงานเดิมเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 2 จากงานประติมากรรมกรีกเดิมที่เชื่อกันว่าสร้างโดยเลโอคารีสราว 325 ก่อนคริสต์ศักราชที่สูญหายไป

ชื่ออื่นของงานชิ้นนี้ที่เป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่ "Diana à la Biche", "Diane Chasseresse" (ไดแอนานักล่าสัตว์), "Artemis of the Chase" และ "Artemis with the Hind"

ประติมากรรมไดแอนาแห่งแวร์ซายพบในอิตาลี เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์สันนิษฐานว่าพบที่เนมี ซึ่งเป็นเทวสถานเก่าแก่ แต่แหล่งข้อมูลอื่นสันนิษฐานว่าพบที่คฤหาสน์เฮเดรียนที่ทิโวลี สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 4 พระราชทานแก่พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส เป็นนัยยะอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ถึงดียานแห่งปัวตีเยซึ่งเป็นพระสนม ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1550 พระเจ้าอ็องรีทรงนำไปตั้งเป็นประติมากรรมชิ้นเด่นของ "Jardin de la Reine" ทางตะวันตกของ "Galerie des Cerfs" ที่พระราชวังฟงแตนโบล ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นประติมากรรมโรมันหนึ่งในชิ้นแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งอย่างเด่นในฝรั่งเศส

"ตั้งอยู่โดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางประติมากรรมที่นำมาจากอิตาลีของก่อนครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 "Diane Chasseresse" มีชื่อเสียงนอกอิตาลีพอ ๆ กับ "ลานกอร์ตีเลเดลเบลเวเดเร" หรือ "คฤหาสน์บอร์เกเซ"" แต่ผู้ชมโดยทั่วไปก็มักจะสับสนกับอาร์ทิมิสแห่งเอฟิซัส ในปี ค.ศ. 1602 พระเจ้าอ็องรีที่ 4 ทรงย้ายไปไว้ที่พระราชวังลูฟวร์ บนห้องแสดงที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ "Salle des Antiques" (ห้องวัตถุโบราณ ที่ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น "Salle des Caryatides") ที่ตั้งที่พระราชวังฟงแตนโบลก็มีรูปจำลองตั้งแทนที่บนฐานหินอ่อนด้วยสุนัขที่ทำด้วยสำริด ภายในลานสวนที่ล้อมรอบด้วยเรือนส้ม รูปหล่อขนาดเท่าของเดิมด้วยสัมริดสร้างโดยอูว์แบร์ เลอ ซุเออร์ (Hubert Le Sueur) ในปี ค.ศ. 1634 เพื่อส่งไปถวายพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ผู้เป็นพี่เขยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13

ต่อมาประติมากรรมไดแอนาก็ถูกนำไปตั้งไว้ในห้องภาพใหญ่ () ของพระราชวังแวร์ซาย โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และอีกก๊อบปี้หนึ่งทำขึ้นสำหรับคฤหาสน์มาร์ลี

ไดแอนาในประติมากรรมชิ้นนี้เป็นสตรีนักล่าสัตว์ที่มีร่างกายออกไปทางบุรุษ โดยมีกวางตัวผู้เป็นเพื่อนเดินทาง ไดแอนามองไปทางขวาอาจจะมองไปยังกวาง มือขวายกขึ้นในท่าที่เตรียมจะดึงศรออกจากกระบอก แขนขวาดูเหมือนจะถือคันธนูที่หายไป เครื่องแต่งกายเป็นแบบกรีกโบราณ สวมรองเท้าแตะ
เพอร์ซีย์ แจ็กสัน กับสายฟ้าที่หายไป (ภาพยนตร์)

เพอร์ซีย์​ ​แจ็กสัน​กับสายฟ้าที่หายไป () เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากสหรัฐอเมริกา กำกับโดย Chris Columbus เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ความยาว 120 นาที จัดจำหน่ายโดย บริษัท ทเวนตี้ เซนทูรี ฟอกซ์ นำแสดงโดย โลแกน เลอร์แมน มารับบท แฮรี่​ พอตเตอร์ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากนวนิยายชุด"เพอร์ซีย์​ แจ็กสัน"เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน ริก ไรออร์แดน

ซุส (ฌอน บีน) กล่าวหาว่า เพอร์ซีย์(โลแกน เลอร์แมน) บุตรชายวัยรุ่นของเทพโพไซดอน (เควิน แมตคิตต์) เป็นผู้ต้องสงสัยขโมยสายฟ้า ซึ่งเป็นอาวุธที่ทรงอำนาจมากที่สุดในจักรวาล ไปจากเขา

เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นผู้บริสุทธิ์จากข้อกล่าวหาร้ายแรง และหลีกเลี่ยงสงครามระหว่างทวยเทพที่อาจปะทุขึ้น เพอร์ซีจำต้องออกผจญข้ามโลกไปจับขโมยตัวจริงมาลงโทษให้ได้ ตลอดการเดินทางครั้งสำคัญนี้เองที่เขาต้องประมือกับเหล่าอริศัตรูจอมโหดตนแล้วตนเล่าที่หมายมุ่งมาสกัดไม่ให้ภารกิจนี้สำเร็จลุล่วง แล้วยังจะต้องคอยปกป้องมารดาจากเฮดีส (สตีฟ คูแกน) เทพเจ้ากรีกที่มุ่งปองร้ายด้วย
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 เป็นกีฬาประเภทหนึ่งที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ระหว่างวันที่ 13 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ที่สนามวิสท์เลอร์ครีคไซด์ ในเมืองวิสท์เลอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ซึ่งมีประเภทการแข่งขันทั้งหมด 10 ประเภท 10 เหรียญทอง

ประเทศที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันกีฬาสกีลงเขา
สุษิรา แน่นหนา

สุษิรา แองจิลีน่า แน่นหนาหรือ สุษิรา แน่นหนา ชื่อเล่น ซูซี่ เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 มีเชื้อสาย ไทย จีน อังกฤษ เป็นบุตรสาว ของ นายสหวัฒน์ แน่นหนา อดีตอธิบดีกรมศิลปากร เธอเกิดที่เชียงใหม่ เข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี เริ่มจากการเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้า ศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

สุษิรามีผลงานละครเรื่องแรกคือเรื่อง "สื่อรักชักใยอลวน" จนได้รับบทนางเอกในละคร "เพลิงสีรุ้ง" เธอยังแสดงภาพยนตร์ อย่างเรื่อง "6.66 ตายไม่ได้ตาย" และในปี 2561 แสดงในละครเรื่อง "บุพเพสันนิวาส" รับบทบาทเป็น แม่มะลิ หรือ ท้าวทองกีบม้า
9 วัด

9 วัด เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ กำกับโดยศรัญยู จิราลักษม์ ออกฉายวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2553 เป็นภาพยนตร์ที่นำเอาความเชื่อเรื่องการไปทำบุญ 9 วัด และความเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรมในทางพระพุทธศาสนา โดยมีแนวคิดว่าการทำบุญ 9 วัดนั้น สามารถทำให้ชีวิตดีขึ้นจริงหรือไม่

ณัฐ กราฟิกดีไซน์หนุ่ม วางแผนจะไปพักผ่อนที่จังหวัดเชียงใหม่ แต่ปุ้น แฟนสาวของเขารบเร้าบางสิ่งบางอย่าง จนเขาตัดสินใจไปแวะบ้านของแม่ที่จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งไม่ได้พบหน้ามาเกือบสองปีแล้ว แม่ของณัฐ หวังอยากให้ลูกไปทำบุญสะเดาะเคราะห์ ด้วยการไปทำบุญ 9 วัด แต่ณัฐมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ

ขณะเดียวกัน ณัฐก็ได้เจอเพื่อนเก่าของเขา ซึ่งบวชเป็นพระอยู่ นั่นคือ พระสุจิตโต ซึ่งกำลังจะออกเดินทางไปธุดงค์ทางภาคเหนือ ทำให้ณัฐและปุ้นพาไปทำบุญเล่น ๆ ตามวัด แต่หารู้ไม่ว่า จะมีสิ่งน่าสะพรึ่งกลัวรอพวกเขาอยู่ข้างหน้า แม้แต่พระก็มิอาจช่วยได้
โลแกน เลอร์แมน

โลแกน เวด เลอร์แมน () หรือโลแกน เลอร์แมน (เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน จากแคลิฟอร์เนีย เขาเริ่มมีผลงานครั้งแรกจากโฆษณาทางโทรทัศน์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และได้เริ่มมีผลงานทางภาพยนตร์และโทรทัศน์ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 2000 ในซีรีส์เรื่อง "Jack & Bobby" (2004-2005) และในภาพยนตร์เรื่อง "The Butterfly Effect" (2004) และ "Hoot" (2006) เลอร์แมนเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากภาพยนตร์ที่เขาแสดงในปี 2007 เรื่อง "3:10 to Yuma" รวมถึงผลงานของเขาในปี 2009 เรื่อง "Gamer" และ "My One and Only" ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของเขา "Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief" ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010

เลอร์แมนเกิดในเบเวอร์ลีย์ ฮิลล์, รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรของ ลิซ่า เลอร์แมน(นามสกุลเดิม: โกลด์แมน) ซึ่งทำงานเป็นผู้จัดการของเขาและ แลร์รี่ เลอร์แมน ซึ่งเป็นนักธุรกิจ เขามีพี่น้อง 2 คน ชื่อ ลินด์ซี และลูคัส ครอบครัวเลอร์แมนได้ก่อตั้งบริษัทเกี่ยวกับกายอุปกรณ์ ชื่อ "Lerman & Son"; บรรพบุรุษชาวยิวของเขาได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นที่เบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1915. ปู่ของโลแกนเป็นครอบครัวชาวยิวโปแลนด์ที่ต้องออกจากประเทศเยอรมนีในช่วงทศวรรษที่ 1930 เพราะพวกนาซี บรรพบุรุษคนอื่น ๆ ของโลแกนเป็นชาวยิวอพยพมาจากโปแลนด์, รัสเซียและลิทัวเนีย. เลอร์แมนได้เลือกที่จะศึกษาเกี่ยวกับครีเอทีฟไรต์ติงที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กและเขาได้แสดงออกถึงการมีความสนใจในด้านการเขียน การผลิตและการกำกับอย่างชัดเจน
ชาลส์ วิลสัน

ชาลส์ เนสบิตต์ วิลสัน (1 มิถุนายน ค.ศ. 1933 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010) อดีตทหารเรือ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 12 สมัยจากรัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา

ชาลส์ วิลสันมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในฐานะเป็น ส.ส. พรรคเดโมแครต ซึ่งเป็นกำลังสำคัญในการผลักดันให้สหรัฐอเมริกาดำเนินปฏิบัติการไซโคลน เป็นภารกิจปกปิดของซีไอเอในการส่งยุทโธปกรณ์ โดยเฉพาะจรวด FIM-72 สติงเกอร์ ให้แก่อัฟกันมูจาฮีดีนในช่วงสงครามโซเวียต-อัฟกานิสถาน ทั้งที่ในขณะนั้นสหรัฐอเมริกาบริหารงานโดยประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน จากพรรครีพับลิกัน

เรื่องราวเบื้องหลังของปฏิบัติการไซโคลนนี้ ได้ถูกถ่ายทอดเป็นหนังสือขายดีของจอร์จ ไครล์ ผู้สื่อข่าวซีบีเอส ชื่อ "Charlie Wilson's War: The Extraordinary Story of the Largest Covert Operation in History" วางจำหน่ายในปี 2003 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "Charlie Wilson's War" กำกับโดยไมค์ นิโคลส์ นำแสดงโดย ทอม แฮงค์, จูเลีย โรเบิร์ตส, ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน, เอมี แอดัมส์ และเอมิลี บลันท์ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ (ฟิลิปส์ ซีมัวร์ ฮอฟแมน)
ตะลิงปลิง

ตะลิงปลิง หรือ Bilimbi, Bilimbing, Cucumber Tree เป็นไม้ผลในวงศ์ Oxalidaceae เป็นพืชเขตร้อน มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบชายฝั่งทะเลของบราซิล ในประเทศไทยเชื่อว่านำเข้ามาจากอินโดนีเซีย เป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ออกผลตามกิ่งก้านและลำต้นเป็นพวงแน่นและสวยงาม จึงเป็นที่นิยมปลูกทั่วไป นอกจากนี้ผลยังสามารถใช้บริโภค ตะลิงปลิงเป็นพืชร่วมวงศ์กับมะเฟือง มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนคือ ผลมะเฟืองมีขนาดใหญ่กว่าผลตะลิงปลิง

ตะลิงปลิงเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก มีกิ่งก้านสาขามาก เปราะหักง่าย เปลือกต้นมีสีชมพู ผิวเรียบมีขนนุ่มปกคลุมตามกิ่ง ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ก้านใบหนึ่งประกอบด้วยใบย่อย 11-37 ใบ กว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาว 2-5 เซนติเมตร มีสีเขียวอ่อนมีขนนุ่มๆ ปกคลุมอยู่ ปลายคี่เรียงสลับกัน ใบย่อยรูปขอบขนาน ปลายเรียวแหลม ช่อดอกเป็นกระจุกอยู่ตามลำต้น มีกลีบดิกสีแดงอมม่วง ขนาดประมาณ 1.5 เซนติเมตร ดอกมี 5 กลีบ และมีกลิ่นอ่อน ๆ ทยอยบานได้นาน 1-2 สัปดาห์ขึ้นอยู่กับความดก เกสรกลางดอกมีสีเขียว ผลรูปรี ป้อม ยาว 4-10 เซนติเมตร กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ฉ่ำน้ำ ปลายแหลม และเว้าเป็นพูตื้น ๆ 4 พู สีเขียวอมเหลือง เมื่อสุกเป็นสีเหลือง เนื้อเหลว ออกเป็นช่อห้อย รสเปรี้ยว เมล็ดแบน

ผลมีรสเปรี้ยว เป็นที่นิยมเก็บผลอ่อนมากินกับกะปิ น้ำปลาหวาน เกลือ หรือนำมาทำส้มตำตะลิงปลิง หรือกินกับอาหารรสจัด หรือใช้เป็นเครื่องปรุงใส่ในอาหารที่ต้องการความเปรี้ยว เช่น แกงส้ม ต้มยำ เป็นต้น หรือจะนำมาแช่อิ่มก็ได้ หรือจะนำมาทำน้ำผลไม้ ซึ่งจะให้แคลอรีต่ำ มีวิตามินเอสูง แต่ไม่ควรกินติดต่อกันเป็นจำนวนมาก ๆ หรือเป็นระยะเวลานาน ๆ เพราะจะทำให้เลือดตกตะกอนได้

สามารถเด็ด ดึง สอย แล้วแต่สะดวกตะลิงปลิงปลูกเลี้ยงง่าย ชอบดินร่วนปนทราย ระบายน้ำดี แต่ไม่ทนน้ำท่วมขังเป็นเวลานาน นิยมขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง ซึ่งต้นที่ได้จากการเพาะเมล็ดจะมีทรงพุ่มสูงใหญ่ และแข็งแรงกว่าต้นที่ได้ตอนกิ่ง แต่จะใช้เวลา 2-3 ปี จึงจะมีดอกมีผล ขณะที่ต้นจากการตอนกิ่งจะให้ผลหลังจากการปลูกลงดิน 5-8เดือน หลังจากปลูกได้นาน 3-4 เดือนควรหมั่นตัดแต่งกิ่งให้เป็นพุ่ม ถ้าไม่ต้องการให้ต้นสูงมากก็ตัดส่วนยอดออกเพื่อให้แตกกิ่งข้าง ๆ จะช่วยให้เก็บผลได้ง่าย ควรใส่ปุ๋ยคอกสลับกับปุ๋ยเคมีบ้างทุก 3 เดือน
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศเบลเยียม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศชิลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศเช็กโกสโลวาเกีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศไอซ์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศเกาหลีใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ราชรัฐลิกเตนสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศสเปน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศสวีเดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

ยูโกสลาเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองเซนท์มอริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
สมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ

สมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ เป็นประธานและกรรมการผู้อำนวยการ นสพ.ฐานเศรษฐกิจ เป็นชาวคลองแงะ อ.สะเดา จ.สงขลา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย (รุ่นมัธยมชาย) ก่อนจะเข้าต่อสู้ทำงานใน กทม. หลังจากที่คลุกคลีและสะสมประสบการณ์ในธุรกิจการโฆษณา หนังสือพิมพ์ ในปี พ.ศ.2524 หรือ 12 ปี ก่อนได้ร่วมกับพี่ชาย นายสมเกียรติ ศรีวุฒิชาญ บุกเบิกก่อตั้งหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ

นายสมศักดิ์ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลาประมาณ 03.00 น. วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2546 ระหว่างที่เดินทางไปพักผ่อนที่ รร.เวล อ.เมือง จ.นครปฐม โดยตัวนายสมศักดิ์ ซึ่งอายุ 57 ปี และมีโรคหัวใจประจำตัว ได้ล้มลงระหว่างลุกเข้าห้องน้ำ แต่เสียชีวิตลงระหว่างนำส่งโรงพยาบาลสนามจันทร์ จ.นครปฐม โดยคณะแพทย์โรงพยาบาลลงความเห็นว่า กล้ามเนื้อหัวใจไม่ทำงาน เป็นเหตุให้หัวใจล้มเหลว
หมึกสายเลียนแบบ

หมึกสายเลียนแบบ หรือ หมึกสายพรางตัว (; ) เป็นหมึกประเภทหมึกสายชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Thaumoctopus"

หมึกสายเลียนแบบ มีลักษณะคล้ายกับหมึกสายมหัศจรรย์ ("Wunderpus photogenicus") มาก ทั้งนี้เป็นไปเพราะการพรางตัวและเลียนแบบเพื่อป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า เพราะหมึกสายมหัศจรรย์นั้นมีน้ำลายที่มีพิษ และเปลี่ยนสีตัวเองได้อย่างรวดเร็วมาก โดยหมึกสายเลียนแบบสามารถที่จะเลียนแบบสัตว์ทะเลต่าง ๆ ได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น งูสมิงทะเลปากเหลือง, ปลาลิ้นหมา, ไครนอยด์, กั้ง และสัตว์อื่น ๆ ได้อีกถึง 15 ชนิด ซึ่งจะไม่แค่เลียนแบบลักษณะรูปร่างภายนอกเท่านั้น แต่ยังที่จะปรับเปลี่ยนท่าทางการเคลื่อนไหวไปตามสัตว์ที่เลียนแบบด้วย เช่น เมื่อเลียนแบบไครนอยด์ ก็จะปล่อยตัวเองล่องลอยไปกับกระแสน้ำ หรือเลียนแบบปลาลิ้นหมา ก็จะห่อตัวลู่ไปกับพื้นทราย ในลักษณะการว่ายน้ำแบบเดียวกับปลาลิ้นหมา และยังอาจจะทำระยางค์แข็งยื่นออกมาคล้ายกับก้านครีบแข็งของปลาลิ้นหมาบางชนิด เช่น ปลาลิ้นหมานกกระตั้ว ซึ่งที่ก้านครีบอกมีพิษ ได้อีกด้วย

หมึกสายเลียนแบบมีลักษณะคล้ายกับหมึกสายมหัศจรรย์มาก เมื่อโตเต็มที่มีความยาวได้มากกว่า 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) แต่จะแตกต่างจากหมึกสายมหัศจจรรย์ตรงที่มีสีที่เข้มกว่ามาก และมีลวดลายน้อยกว่า พบกระจายพันธุ์ตามพื้นทะเลที่บริเวณช่องแคบเลมเบห์ ทางตอนเหนือของเกาะสุลาเวสี ในอินโดนีเซีย ปกติจะเคลื่อนที่ด้วยการคืบคลานไปกับพื้นทรายใต้ทะเล เมื่อจะหากินหรือหลบซ่อนตัวจะฝังตัวเองลงใต้พื้นทราย โดยโผล่มาแค่ส่วนตาที่ยื่นออกมาจากส่วนหัว โดยมีประสาทรับรสและประสาทรับความรู้สึกที่ไวมากในหนวดแต่ละเส้น

หมึกสายเลียนแบบ ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1998 โดย มาร์ก นอร์แมน ช่างภาพใต้น้ำขณะที่กำลังดำน้ำอยู่ และถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์ในปี 2005
เฟย์ อัศเวศน์

เฟย์ อัศเวศน์ นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน มีผลงานแสดงเพียงเรื่องเดียว คือเรื่อง ฝัน บ้า คาราโอเกะ (2540) เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเป็นเอก รัตนเรือง ซึ่งเป็นเพื่อนชายของเธอในขณะนั้น จากการแสดงเรื่องนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 7, รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิงครั้งที่ 6 และเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 29 ประจำปี 2540

เฟย์ อัศเวศน์ เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนสามคนของนายสุทัศน์ อัศเวศน์ กับนางเอวา อัศเวศน์ เจ้าหน้าที่สถาบันเกอเธ่ประจำประเทศไทย ปัจจุบันเฟย์สมรสแล้ว มีบุตรสามคน และพำนักอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่
วังฮ็อลชไตน์

วังฮ็อลชไตน์ () เป็นจวนที่พักของอาร์ชบิชอปแห่งมึนเชินและไฟรซิงมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818

ฟร็องซัว เดอ กูว์วิลสร้างคฤหาสน์ระหว่างปี ค.ศ. 1733 ถึง ค.ศ. 1737 สำหรับโซฟี คาโรลีเนอแห่งอิงเงนไฮม์ เคาน์เตสแห่งฮ็อลชไตน์ผู้เป็นพระสนมของจักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การตกแต่งภายในทำโดยโยฮันน์ แบพทิสท์ ซิมเมอร์มันน์ วังฮ็อลชไตน์เป็นงานตกแต่งแบบศิลปะโรโกโกที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งของมิวนิค

ระหว่างปี ค.ศ. 1977 ถึง ค.ศ. 1982 วังฮ็อลชไตน์ยังเป็นวังที่ประทับของพระคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ ซึ่งต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
ฮัสเซิลต์

ฮัสเซิลต์ (, ) เป็นเมืองหลวงของมณฑลลิมเบิร์ก ในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 75,000 คน ฮัสเซิลต์มีแม่น้ำเดเมอร์และคลองอัลเบิร์ตพาดผ่าน มีถนนสายหลักคือทางหลวงยุโรป E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) และมีทางรถไฟที่เชื่อมต่อฮัสเซิลต์กับเคงก์, ลีแยฌ, แอนต์เวิร์ป และบรัสเซลส์