seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก

ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก กระทรวงสาธารณสุข และเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งแรกกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร โดยก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2537 และมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2538 ที่เห็นชอบให้กระทรวงสาธารณสุข ดำเนินโครงการร่วมผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท โดยกำหนดให้โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ทำหน้าที่เป็นสถาบันการศึกษาแพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกร่วมกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และมีการทำข้อตกลงเรื่องความร่วมมือในการร่วมผลิตแพทย์และบุคลากรสาธารณสุขระหว่างกระทรวงสาธารณสุขและทบวงมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก จึงได้เริ่มรับนิสิตแพทย์รุ่นแรกจำนวน 33 คน จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรตั้งแต่เดือน เมษายน พ.ศ. 2541 โดยทางโรงพยาบาลได้รับจัดสรรงบประมาณในส่วนของกระทรวงสาธารณสุข เป็นเงิน 555.68 ล้านบาท ประกอบด้วยอาคารเรียนรวม 1 หลัง และอาคารหอพักนิสิตแพทย์ 1 หลัง

ทั้งนี้ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เข้ามาร่วมพัฒนาในด้านการจัดทำหลักสูตรรายวิชาและการพัฒนาอาจารย์แพทย์และบุคลากรร่วมกัน รวมทั้งการชี้แจงนโยบายด้านการประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัยนเรศวร ต่อมาได้มีคำสั่งแต่งตั้งผู้อำนวยการศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก เป็นรองคณบดีฝ่ายคลินิก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มาจนถึงปัจจุบัน

ลักษณะพิเศษของ โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทก็คือ การคัดเลือกนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากภูมิภาคและให้กลับไปทำงานที่ภูมิลำเนาเดิม เพื่อเป็นการกระจายโอกาสให้นักเรียนได้ศึกษาวิชาแพทยศาสตร์มากขึ้น เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วจะต้องปฏิบัติงานในภูมิลำเนาเดิมไม่น้อยกว่า 3 ปี หากไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาได้ จะต้องชดใช้ทุนให้แก่กระทรวงสาธารณสุขตามที่กำหนด

ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก เป็นหน่วยงานหนึ่งของโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก ในกำกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก ตามความตกลงเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท กระทรวงสาธารณสุข โดยมีตำแหน่งคณะผู้บริหาร ดังนี้ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ใน 1 หลักสูตร คือ

ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้

โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (CPIRD) ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร รับนักเรียนที่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตพื้นที่บริการการศึกษาของมหาวิทยาลัยนเรศวร ได้แก่ จังหวัดพิษณุโลก ตาก เพชรบูรณ์ สุโขทัย อุตรดิตถ์ พิจิตร กำแพงเพชร นครสวรรค์ อุทัยธานี และพะเยา โดยนิสิตแพทย์กลุ่มนี้จะทำการเรียนชั้นคลินิกที่ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก หรือศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ เมื่อจบการศึกษาแล้วจะต้องทำงานใช้ทุนในจังหวัดภูมิลำเนาของตนเองเป็นเวลา 3 ปี โครงการนี้จะดำเนินการเปิดรับสมัครในช่วงประมาณเดือนกันยายนของทุกปี ตามประกาศรับตรงประจำปีของมหาวิทยาลัยนเรศวร
สังข์ทอง สีใส

สังข์ทอง สีใส เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง เจ้าของฉายา "เทพบุตรหน้าผี"

สังข์ทอง สีใส เป็นชาวตำบลจรเข้สามพัน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี มีชื่อจริงว่า เปี๊ยก ศรีเหรา ตั้งแต่เด็กมีร่างกายไม่แข็งแรง ไม่สามารถทำงานหนักได้ จึงทำงานเป็นโฆษก เล่นปาหี่ และร้องเพลงขายของตามงานวัด โดยมีความชื่นชอบเพลงของชาย เมืองสิงห์ สามารถร้องเพลงของชายได้ทุกเพลง

ต่อมาได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกวงดนตรีจุฬารัตน์ของครูมงคล อมาตยกุล และมีโอกาสได้ร่วมงาน และร้องเพลงของชาย เมืองสิงห์จริงๆ ครูมงคล เป็นผู้ตั้งชื่อให้ว่า สังข์ทอง สีใส เพราะมีหน้าตาอัปลักษณ์เหมือนตัวละคร สังข์ทอง ได้บันทึกเสียงเพลงแรก คือเพลง "อกอุ่น" เริ่มมีชื่อเสียง และมีเพลงดังต่อมา เช่น "นิ้งหน่อง" (แต่งโดย สุชาติ เทียนทอง) "หนาวลมห่มรัก" (แต่งโดย ชาย เมืองสิงห์)

ในปี พ.ศ. 2513 สังข์ทอง สีใส ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "โทน" ของเปี๊ยก โปสเตอร์ นำแสดงโดย ไชยา สุริยัน อรัญญา นามวงศ์ สายัณห์ จันทรวิบูลย์ จารุวรรณ ปัญโญภาส โดยได้ร้องเพลง "โทน" (แต่งโดย สุชาติ เทียนทอง) และมีเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ขับร้องโดย ดิ อิมพอสซิเบิ้ล ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ ทำให้สังข์ทองเป็นดาราชื่อดัง และได้แสดงภาพยนตร์ต่อมาอีกหลายเรื่อง

ต่อมา สังข์ทองต้องคดีอาญาข้อหาพยายามฆ่า เนื่องจากความพยายามควบคุมความเรียบร้อยให้ผู้ชมที่มาชมการแสดงของเขา โดยเรื่องเกิดจากการสังข์ทองและคณะมาถึงที่แสดงช้ากว่ากำหนด โดยสังข์ทองเองกล่าวกับผู้ที่มาชมการแสดงของเขาว่า เกิดจากรถของคณะสังข์ทองเองเกิดขัดข้อง และการแสดงก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง จนถึงเวลาประมาณ 23:00 น. สังข์ทองขึ้นแสดงบนเวที แต่แสดงไปได้ไม่นาน ผู้ชมกลุ่มหนึ่งเริ่มขว้างปาแก้วน้ำ ขวดน้ำ เข้าไปในเวที และมีเสียงปืนดังขึ้นมาหลายครั้ง หลังเหตุการณ์สงบ ตำรวจได้จับกุมสังข์ทองในข้อหาพยายามฆ่า ต้องติดคุกอยู่นานหลายปี ซึ่งลำดับเหตุการณ์ดังกล่าวได้มีการนำมากล่าวถึงในเพลง "สังข์ทองแถลงการณ์" ระหว่างต้องขังก็ยังรับหน้าที่ร้องเพลงภายในเรือนจำ และได้แต่งเพลงชื่อ ”รักข้ามกำแพง” จากชีวิตจริง เป็นเพลงดังหลังจากพ้นโทษแล้ว ในระหว่างติดคุกสังข์ทองได้รู้จักกับเพื่อน่ร่วมคุกอย่าง วีระกานต์ มุสิกพงศ์ ที่ย้ายมาจากคุกโรงเรียนพลตำรวจบางเขนในคดีกบฏ 26 มีนาคม 2520 วีระก็ได้เขียนหนังสือชื่อ “ เรื่องของคนขี้คุก “ ซึ่งมีอยู่ 2 เล่มโดยมีเนื้อหาพูดถึงสังข์ทอง สังข์ทองติดคุกอยู่เป็นเวลา 4 ปี 7 เดือน พ้นโทษเมื่อปี พ.ศ. 2524 และออกมารับงานร้องเพลงและแสดงภาพยนตร์อีกครั้ง
สังข์ทอง สมรสกับ ฉันทนา สีใส มีบุตรชายชื่อ "ป๊อบ" สุรัตน์ (ศรีเหรา) สีใส (เกิด พ.ศ. 2512) มีอาชีพนักดนตรี ส่วนตัวสังข์ทอง สีใส เสียชีวิตเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2527 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ระหว่างเดินทางไปทำการแสดง

หลังจากการเสียชีวิตของ "สังข์ทอง สีใส" ในปี พ.ศ. 2527 เพลง "หนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว" ของสังข์ทองในปี พ.ศ. 2525 มักถูกคณะลิเกนำไปเล่น รวมทั้งคณะ "ยาว อยุธยา" มักจะนำไปเล่นเป็นเพลงเปิดวง ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 "แจ๊ส ชวนชื่น" ร่วมกับวงสามบาทห้าสิบ ก็ได้นำเพลงนี้ไปดัดแปลงเป็นเพลงในฉบับ­ของตัวเอง ชื่อเพลง "แว้นฟ้อหล่อเฟี้ยว"
กองซุนจ้าน

กองซุนจ้าน มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่ากงซุนจ้าน (; ) มีชื่อรองว่า โป๋กุย () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เจ้าเมืองปักเป๋ง กองทัพส่วนใหญ่ของกองซุนจ้านส่วนใหญ่ขี่ม้าสีขาว เนื่องจากกองซุนจ้านปราบพวกชนเผ่าพื้นเมืองเกียง เข้าผนวกทัพของตน กองซุนจ้านเป็นเพื่อนกับเล่าปี่มาตั้งแต่ครั้งยังเรียนหนังสือด้วยกัน ในสงครามปราบตั๋งโต๊ะ ในที่ประชุมพล อ้วนเสี้ยวถามว่าคนที่ยืนอยู่ข้างหลังกองซุนจ้านเป็นใคร กองซุนจ้านจึงแนะนำว่า ผู้นี้เป็นสหายข้าพเจ้า ชื่อเล่าปี่ เป็นเชื้อสายราชวงศ์ฮั่น บรรดาขุนพลจึงได้รู้จักเล่าปี่เป็นครั้งแรก และเป็นที่มาของวีรกรรมกวนอู เมื่ออาสาตัดหัวฮัวหยงได้โดยที่สุราที่โจโฉรินอวยพรให้ ยังอุ่น ๆ อยู่

เมื่อครั้งเล่าปี่ตกอับ กองซุนจ้านได้เขียนฎีกาทูลฮ่องเต้ ให้อภัยโทษแก่เล่าปี่ ต่อมาอ้วนเสี้ยวอยากได้กิจิ๋ว ซึ่งเจ้าเมืองกิจิ๋วคือฮันฮก เป็นคนอ่อนแอ อ้วนเสี้ยวคิดแผนการไม่ออก ฮองกี๋จึงแนะแผนการใช้กองซุนจ้านนำทัพมา แล้วให้อ้วนเสี้ยวนำทัพไปกิจิ๋ว อ้างว่ามาช่วย สุดท้ายอ้วนเสี้ยวยึดเมืองกิจิ๋วไว้เอง กองซุนจ้านส่งกองซุนอวดน้องชายตนไปเจรจา แต่กลับถูกทหารอ้วนเสี้ยวปลอมเป็นทหารตั๋งโต๊ะดักยิงตาย กองซุนจ้านโกรธเป็นอย่างมาก จึงได้รบกับอ้วนเสี้ยวอยู่หลายครั้ง

เมื่อครั้งกองซุนจ้านนำทัพมาเผชิญหน้ากับกองทัพของอ้วนเสี้ยวที่สะพานจีเกี้ยว บุนทิวนายทหารเอกของอ้วนเสี้ยว ได้บุกมาจับกองซุนจ้าน จนกองซุนจ้านจนตรอก แต่ดีที่จูล่ง มาช่วยไว้ทันและได้เป็นทหารของกองซุนจ้านในกาลต่อมา ภายหลังกองซุนจ้านสติวิปลาส ไม่ดูแลลูกน้องของตนเองให้ดี เมื่ออ้วนเสี้ยวยกทัพมา ก็ไม่ส่งทหารไปช่วยเหล่าเมืองขึ้น จนสุดท้ายอ้วนเสี้ยวบุกมาถึงเมืองอี้จิง กองซุนจ้านสั่งทหารสร้างกำแพงแน่นหนา แต่ก็ไม่วาย อ้วนเสี้ยวส่งทหารขุดอุโมงค์ไปจับกองซุนจ้าน กองซุนจ้านเมื่อจนตรอก จึงฆ่าบุตรและภรรยา และก็ฆ่าตัวตาย ในปี พ.ศ. 742 อันเป็นปีเดียวกับที่อ้วนสุด น้องชายอ้วนเสี้ยวตาย
เล็กซ์ ลูเธอร์

อเล็กซานเดอร์ โจเซฟ "เล็กซ์" ลูเธอร์ () เป็นตัวละครผู้ร้ายในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ โดยเป็นนักวิทยาศาสตร์บ้าคลั่ง เจ้าของอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน ที่อาฆาตแค้นและเป็นศัตรูของซูเปอร์แมนมาตลอด

ตัวละครเล็กซ์ ลูเธอร์ สร้างขึ้นโดยเจอร์รี ซีเกล และโจ ชูสเตอร์ ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 เป็นศัตรูตัวฉกาจที่คอยจะฆ่าซูเปอร์แมน เพื่อครอบครองโลก ในระยะแรกเจอร์รี ซีเกลกำหนดให้เป็นตัวละครที่มีผมสีแดง ต่อมาในภายหลังได้เกิดความผิดพลาดจากนักวาด ทำให้กลายเป็นตัวละครที่มีศีรษะล้าน และในช่วงทศวรรษ 1960 เจอร์รี ซีเกล ได้ขยายเนื้อเรื่องโดยกำหนดให้เล็กซ์ ลูเธอร์ เป็นเพื่อนรักในวัยเด็กของคลาร์ก เคนต์ ที่ประสบอุบัติเหตุถูกสารเคมีในห้องทดลองที่โรงเรียนไฮสคูลจนทำให้ผมหายไปทั้งศีรษะ และด้วยความเข้าใจผิดจึงทำให้กลายเป็นศัตรูกับคลาร์ก เคนต์มาตั้งแต่นั้น เล็กซ์ ลูเธอร์ได้แต่งงานกับลานา แลงก์ ที่เป็นอดีตแฟนสาวของเคนต์

เล็กซ์ ลูเธอร์ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารไอจีเอ็น ให้ติดอันดับ 4 ของ "ผู้ร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ส่วนจากการจัดอันดับของนิตยสารวิซเซิร์ด ในปี 2006 เล็กซ์ ลูเธอร์ ติดอันดับ 8

เจสซี ไอเซนเบิร์ก สวมบทเป็นเล็กซ์ ลูเธอร์ปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม, จัสติซ ลีก
ซูเลอวอง

"ซูเลอวอง" ( - "ในสายลม") คือการร้องคู่กันระหว่างเซลีน ดิออน และการู ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของการู จากอัลบั้ม Seul (พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) "ซูเลอวอง" ได้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออน ในปี พ.ศ. 2548 "องเนอชองเช่ปา"

"ซูเลอวอง" เป็นผลงานการประพันธ์ของ ชาก เวอเนอรุสโซผู้ประพันธ์เพลง "ตูลอร์เดซอม" และ "เชอเนอวูอูบลีปา"

มิวสิกวิดีโอ เพลง "ซูเลอวอง" อำนวยการสร้างโดย Istan Rozumny และแพร่ภาพเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งได้บรรจุลงในดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอของเซลีน ใน พ.ศ. 2548 "องเนอชองเช่ปา" ซึ่งเคยมีอีกรูปแบบหนึ่งของมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ เป็นภาพการร้องเพลงของทั้งคู่ในสตูดิโอ บันทึกภาพเมื่อปี พ.ศ. 2543

เซลีน เคยร้องเพลงนี้คู่กับการู ได้แก่ พ.ศ. 2544 รางวัล ADISQ gala และร้องคู่กับ มาร์ก ดูเปร ในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งต่อมาได้ร้องเพลง "ตูแปรดูบอเนอร์" ร่วมกันใน พ.ศ. 2548

เพลงนี้เป็นที่นิยมในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส อันดับ 1 ในฝรั่งเศส 3 สัปดาห์, เบลเยี่ยม 1 สัปดาห์ และที่ 2 ในสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งได้รับรองสถานะเพชรที่ฝรั่งเศส (ยอดขาย 750,000 แผ่น) และทองคำขาว (พลาตตินัม) ในเบลเยี่ยม (50,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (40,000 แผ่น) "ซูเลอวอง" ลงจากอันดับที่ 1 อย่างช้าๆ โดยอยู่ในชาร์ตนานถึง 16 สัปดาห์ของชาร์ตเบลเยี่ยม ก่อนจะออกจากชาร์ต

"ซูเลอวอง" ชนะเลิศรางวัล เอ็นอาร์เจมิวสิก ในปี พ.ศ. 2545 ในสาขาเพลงร้องคู่ภาษาฝรั่งเศสแห่งปี และ Victoire de la Musique ในปีเดียวกันนี้ในสาขาเพลงต้นตำรับแห่งปี

เพลงนี้ควบคู่บีไซด์กับเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม" ในซิงเกิลของสหราชอาณาจักร และ "ตูลอร์เดซอม" ในซิงเกิลยุโรป รวมถึงในแบบใหม่ที่ร้องกับคณะประสานเสียง 500 คนซึ่งได้บรรจุในซิงเกิล เชอเนอวูอูบลีปา ใน พ.ศ. 2548

ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)
ชีววิทยามนุษย์

ชีววิทยามนุษย์ () เป็นสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับหลายสาขาวิชารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นชีววิทยา, มานุษยชีววิทยา และแพทยศาสตร์ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่มนุษย์ มีความเกี่ยวข้องกับชีววิทยาของไพรเมตและสาขาอื่น ๆ อีกมาก

การวิจัยทางชีววิทยามนุษย์เกี่ยวข้องกับ

เนื่องจากขอบเขตของวิชานี้ยังไม่แน่ชัด ชีววิทยามนุษย์แตกต่างจากการวิจัยทางการแพทย์ทั่วไปในแง่ที่เน้นไปยังมุมมองต่อสุขภาพในระดับประชากร และเป็นสากล และเน้นที่วิวัฒนาการของมนุษย์ การปรับตัว และพันธุศาสตร์ประชากรมากกว่าการวินิจฉัยเป็นรายบุคคล
ภัทราวดี มีชูธน

ภัทราวดี มีชูธน เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 เป็นนักแสดง ละครโทรทัศน์ ละครเวที เป็นครูสอนศิลปะการแสดง เจ้าของโรงละครภัทราวดีเธียเตอร์

ภัทราวดี เป็นบุตรสาวของ สอาด มีชูธน อดีตอธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม กับคุณหญิงสุภัทรา สิงหลกะ ผู้ก่อตั้งเรือด่วนเจ้าพระยา มีพี่สาวชื่อ สุภาพรรณ พิชัยรณรงค์สงคราม (สมรสกับ เปาว์ พิชัยรณรงค์สงคราม) เป็นหลานตาของพระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับคุณหญิงบุญปั๋น ราชมนตรี

เติบโตแถวซอยวัดระฆัง ศึกษาที่โรงเรียนราชินี ชอบรำละคร พออายุได้ 12 ปี ได้ไปเรียนที่ประเทศอังกฤษ แล้วเดินทางไปอเมริกาเพื่อไปศึกษาทางด้านการแสดง

ปี พ.ศ. 2516 เข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยร่วมแสดงนำในเรื่อง "ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง จากภาพยนตร์เรื่องนี้ หลังจากนั้นจึงได้แสดงภาพยนตร์ และละครมาตลอด โดยใช้ชื่อในการแสดงว่า 'ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์' ซึ่งก็ประสพความสำเร็จและใช้ชื่อนี้มาตลอด กระทั่งแต่งงาน

ปี พ.ศ. 2520 - 2523 เป็นผู้สร้างละครโทรทัศน์ ผู้ประพันธ์ กำกับการแสดง และร่วมแสดงละครโทรทัศน์เป็นตอนสั้นๆ ให้กับช่อง 3 เช่น "จิตไม่ว่าง ,ตุ๊กตาเสียกบาล,ปะการังสีดำ ฯลฯ" ปี พ.ศ. 2526 สร้างละครโทรทัศน์ให้ช่อง 9 ปี พ.ศ. 2527 สร้างละครเวทีให้บริษัทไนท์สปอต และเป็นที่ปรึกษาจัดตั้ง มณเฑียรทองเธียเตอร์ จนได้ก่อตั้งคณะภัทราวดี Theatre and Dance company ในปี พ.ศ. 2530

ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการและครูสอนการแสดงของโรงละครภัทราวดีเธียเตอร์ และยังเจียดเวลาไปสอนพิเศษและบรรยายวิชาศิลปะการแสดงที่ โรงเรียนภัทราวดีมัธยมศึกษา หัวหิน ภัทราวดี มีชูธนได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2557
มหาวิทยาลัยดุ๊ก

มหาวิทยาลัยดุ๊ก () เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองเดอแรม ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1838 ที่เมืองไทรนิทีภายใต้ชื่อ Brown's Schoolhouse และได้ย้ายมายังเมืองเดอแรมในปี ค.ศ. 1892 และเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยดุ๊ก เพราะได้รับการบริจาคเงินของราชายาสูบ เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก ปัจจุบันมีนักศึกษาระดับปริญญาตรี 6,578 คน (ค.ศ.2010) และมีพื้นที่ภายในมหาวิทยาลัยจำนวน 8,709 เอเคอร์ ใช้ระบบเทอมการศึกษาตามรูปแบบปฏิทินการศึกษา มหาวิทยาลัยดุ๊กจัดอยู่ในอันดับที่ 9 ของการจัดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดประจำปีค.ศ.2011 มหาวิทยาลัยดุ๊กมีชื่อเสียงในด้านวิชาการหลายด้าน ซึ่งในปี 2551 ทางนิตยสารยูเอสนิวส์จัดอันดับมหาวิทยาลัยในส่วนระดับปริญญาตรีเป็นอันดับ 8 ของประเทศ ซึ่งนอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงมากในด้านกีฬา โดยได้แข่งขันในลีกแอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์ ซึ่งได้ชนะเลิศบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ 4 ครั้ง

ในปีค.ศ. 1838 มหาวิทยาลัยดุ๊กได้เริ่มต้นขึ้นภายใต้ชื่อ Brown's Schoolhouse และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยไทรนิที ในปีค.ศ. 1859

ใน ปี.ค.ศ. 1881เจมส์ บอนแสค (James Bonsack) สามารถประดิษฐ์เครื่องมวนใบยาด้วยกระดาษอัตโนมัติ บอนแสคได้ผลิตใบยาที่ห่อด้วยกระดาษออกมาอย่างรวดเร็วและมากมาย โดยเรียกผลิตภัณฑ์นี้ว่าซิกาแรต (บุหรี่) แต่ปัญหาเริ่มขึ้นเมื่อบอนแสคไม่ทราบว่าจะเอาบุหรี่ที่ผลิตออกมานี้ไปขายให้ใครจึงตัดสินใจนำเครื่องจักรไปขายต่อให้ เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก (James Buchanan Duke) ที่เมืองเดอแรม (Durham) รัฐนอร์ทแคโรไลนา ด้วยประสิทธิภาพของเครื่องมวนใบยาอัตโนมัติ ดุ๊ก ได้ตั้งบริษัทผลิตใบยาใหญ่โตขึ้นที่รัฐนิวยอร์ก ใช้วิธีการโฆษณาเจาะตลาดอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะตลาดต่างประเทศ ในเวลาไม่นานบุหรี่ก็เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายส่งผลให้บริษัทของเขากลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อดุ๊กร่ำรวยอย่างมหาศาลเขาจึงตัดสินใจสร้างมูลนิธิ The Duke Endowment ขึ้นเพื่อช่วยเหลือสังคม และเงินบริจาคก้อนหนึ่งได้ถูกจัดเก็บไว้เพื่อช่วยเหลือวิทยาลัยไทรนิทีในเมื่องบ้านเกิดของเขา เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ตระกูลดุ๊ก วิลเลียม ฟิวส์ เพรสตัน อาจาร์ใหญ่ของวิทยาลัยไทรนิทีในเวลานั้นได้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยไทรนิทีเป็นมหาวิทยาลัยดุ๊ก

มหาวิทยาลัยดุ๊กประกอบด้วยคณะและวิทยาลัยจำนวน 10 แห่ง ให้บริการแก่นักศึกษาทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโท หลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Fuqua School of Business, Pratt School of Engineering, School of Law, School of Medicine, Sanford School of Public Policy และ School of Nursing นอกจากนี้มหาวิทยาลัยดุ๊กยังมีหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับอย่างสูง คือ Divinity School และ Nicholas School of the Environment

มหาวิทยาลัยยังมีชื่อเสียงมากในด้านกีฬา โดยได้แข่งขันในลีกแอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์ ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยดุ๊กชื่อ Duke Blue Devils ยังคงประเพณีการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยระหว่างมหาวิทยาลัยดุ๊ก และ มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ ซึ่งเป็นที่ทราบดีว่ามีนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่มีชื่อเสียงเข้าร่วมการแข่งขัน เสมอ มหาวิทยาลัยดุ๊กเป็น 1 ใน 5 ของมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในการแข่งขันบาสเก็ตบอลภายในประเทศ
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์หมิง

ราชวงศ์หมิงปกครองประเทศจีนตั้งแต่ พ.ศ. 1911 จนถึง พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1368 - 1644) ปกครองเป็นระยะเวลา 276 ปี สืบทอดจากจักรพรรดิราชวงศ์หยวนซึ่งเป็นชาวมองโกล
แม่น้ำแซน

แม่น้ำแซน (, ) เป็นแม่น้ำสายหลักทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีสอีกด้วย
ตูแปรดูบอเนอร์

"ตูแปรดูบอเนอร์" (, "ความสุขเพียงเอื้อมมือ") คือเพลงจากการร้องคู่กันระหว่าง เซลีน ดิออน และ มาร์ก ดูเปร วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2549 ในรัฐควิเบก, ประเทศแคนาดา เป็นซิงเกิลที่ 4 ของ มาร์ก จากอัลบั้ม Refaire le monde.

"ตูแปรดูบอเนอร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของ เซลีน ดิออน, มาร์ก ดูเปร และในงานแต่งงานของ Anne-Marie Angelil เซลีนร้องเพลงนี้หลังพิธีแต่งงาน

ระหว่างการบันทึกเสียงอิลบั้มแรกของเขาในปี พ.ศ. 2548 Marc ขอเซลีนที่จะนำเพลงมาร้องแบบใหม่ เซลีนร่วมร้องเป็นเสียงประกอบในเพลง และ Tino Izzo อำนวยการสร้างเพลงนี้ ซึ่งเซลีนเคยร่วมงานกับเขามาแล้วในปี พ.ศ. 2536 ในเพลง "Plus haut que moi" (ร้องกับ Mario Pelchat)

มาร์กร่วมงานกับเซลีนในอดีต อาทิ เปิดคอนเสิร์ตที่แลงปียา, ปารีส ใน พ.ศ. 2537 และร่วมร้องคู่กันในเดือนเมษายน พ.ศ. 2545 ในเพลง ซูเลอวอง ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากรายการโทรทัศน์คาราโอเกะในควิเบก

มีการบันทึกเสียงเพลง "ตูแปรดูบอเนอร์" 2 แบบ แบบแรกสามารถพบได้ในอัลบั้มของ มาร์ก ดูเปร วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2548 และแบบที่ 2 เป็นสไตล์ร็อก จำหน่ายในดิจิตอลดาวโลหด และออกในรูปแบบซิงเกิลสถานีวิทยุ ในควิเบก แคนาดา ใน พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการร้องสดของทั้งสอง ที่ Gala Artists ในควิเบก เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2549

มิวสิกวิดีโอ เคยมีแผนการถ่ายทำที่ทะเลทรายรัฐเนวาดา แต่เนื่องด้วยสภาพร่างกายของเซลีนในขณะนั้น ทำให้เปลี่ยนแผนการถ่ายทำที่โรงละครเดอะคอลอลสเซียม โรงแรมซีซ่าร์พาเลส ลาส เวกัส เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 อำนวยการสร้างโดย Ivan Grbovic

"ตูแปรดูบอเนอร์" อขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตวิทยุควิเบก ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 นานกว่า 3 สัปดาห์ ซึ่งขณะนั้นเซลีนกำลังเฉลิมฉลองชีวิตการเป็นนักร้องของเธอกว่า 25 ปี

ในวันที่ 23 ตุลาคม  พ.ศ. 2549 เซลีน และ มาร์ก ได้รับรางวัล SOCAN ในฐานะผู้ประพันธ์เพลง "ตูแปรดูบอเนอร์"

ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เซลีน และ มาร์ก แสดงเพลงของพวกเขาระว่างคอนเสิร์ต ที่โรงละคร Lionel-Groulx ใน Sainte-Thérèse ควิเบก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทัวร์คอนเสิร์ตของมาร์ก ดูเปร ที่ควิเบก ระหว่างวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 -  14 เมษายน พ.ศ. 2550

Marc ยังประพันธ์เพลง "องเซแอมเมอาโกส" ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม "แดล" เมื่อปี พ.ศ. 2550 ของเซลีน ดิออน อำนวยการสร้างโดย Tino Izzo.

ซิงเกิลวิทยุสองเพลง - (ประเทศแคนาดา)
มานูแวล-ฟรองซ์

"มานูแวล-ฟรองซ์" (,"ฝรั่งเศสใหม่ของฉัน") คือเพลงประกอบภาพยนตร์แคนาดา-ฝรั่งเศส โดยเซลีน ดิออน เผยแพร่ในวิทยุเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ในแคนาดา

"มานูแวล-ฟรองซ์" คือผลงานการประพันธ์ของลุก ปลามงดง ผู้ร่วมงานกับเซลีนตลอดมา และอำนวยการสร้างโดย Christopher Neil ("ธิงค์ทไวซ์," "แวดัสมายฮาร์ตบีทนาว"") และ Patrick Doyle เป็นผู้เรียบเรียงบทเพลง

ภาพยนตร์เชิงประวัติศาสตร์ "นูแวล-ฟรองซ์" เป็นเหตุการณ์เกิดขึ้นกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตอนฝรั่งเศสออกจาแคนาดา ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานการกำกับของ Jean Beaudin และ Gérard Depardieu

จากการติดต่อโดยผู้อำนวยการสร้างเพลง Richard Goudreau 5 เดือนก่อนหน้านี้ สามีของเซลีน ดิออน เรเน่ แองเชลลิล ก็เปิดไฟเขียวให้เซลีนร้องเพลงนี้เพราะเขาประทับใจในภาพยนตร์เรื่องนี้มาก โดยใช้ชื่อเพลงว่า "มานูแวล-ฟรองซ์"

เซลีนบันทึกเสียงเพลงนี้ในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ที่ลาส เวกัส ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "นูแวล-ฟรองซ์" และได้บรรจุลงในอัลบั้ม "องเนอชองช์ปา" ในภายหลัง (3 ตุลาคม พ.ศ. 2548)

มิวสิกวิดีโออำนวยการสร้างโดย Jean Beaudin ซึ่งเป็นภาพที่เซลีนบันทึกเสียงในห้องบันทึกเสียง และภาพจากภาพยนตร์

"มานูแวล-ฟรองซ์" อันดับสูงสุดที่ 17 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล

ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (ประเทศแคนาดา)
ตำบลเขาไม้แก้ว

ตำบลเขาไม้แก้ว สามารถหมายถึง
ซุยเป๋ง

ซุยเป๋ง ( ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ปราชญ์เต๋าอีกคนที่ปรากฏตัวในเรื่องสามก๊ก ซุยเป๋งเป็นศิษย์คนหนึ่งของสุมาเต็กโช คบหาสนิทสนมกับ ขงเบ้ง, ชีซี, โจ๊ะก๋งหงวน และ เบงคงอุย เป็น 1 ใน 2 คนที่เชื่อว่าที่ขงเบ้งกล่าวเทียบตัวเองเหมือนขวันต๋งและงักเย ปราชญ์ในยุคชุนชิวเป็นคำกล่าวที่ไม่เกินจริง (อีกหนึ่งคนที่เชื่ออย่างนั้น คือ ชีซี)

เมื่อเล่าปี่ไปหาขงเบ้งครั้งแรก เมื่อไม่เจอตัว ระหว่างกลับไปเจอกับ ซุยเป๋งที่กำลังเดินผ่านมา เห็นท่าทางเหมือนผู้มีความรู้ ไม่เหมือนคนทั่วไป จึงลงจากม้าไปคารวะ เมื่อรู้ว่าคือ ซุยเป๋ง เพื่อนของขงเบ้งที่สุมาเต็กโชเคยกล่าวถึง จึงชวนเสวนาด้วย เมื่อได้เสวนากันแล้ว เล่าปี่เล่าถึงปณิธานของตนที่จะกอบกู้บ้านเมือง ซุยเป๋งเมื่อได้ทราบแล้ว กล่าวชื่นชมปณิธานของเล่าปี่ แต่ก็กล่าวว่า สิ่งที่เล่าปี่พยายามจะทำนั้นคือการฝืนชะตาฟ้า ราชวงศ์แม้จะฟื้นฟูขึ้นมาแต่ก็ไม่วายต้องล่มสลายอีก การฝืนชะตาฟ้าแม้จะพยายามแค่ไหนก็ไม่สำเร็จ เล่าปี่ได้ฟังคำของซุยเป๋งก็เข้าใจอยู่ แต่ก็ยังยืนกรานความตั้งใจของตน และถามซุยเป๋งว่าจะไปที่ไหน ซุยเป๋งตอบว่ากำลังจะไปหาขงเบ้ง เล่าปี่ก็ตอบว่า ตนไปหาขงเบ้งแล้วแต่ไม่อยู่ จึงขอชวนท่านไปอยู่กับข้าพเจ้าที่เมืองซินเอี๋ยก่อน แล้วค่อยมาหาขงเบ้งด้วยกัน แต่ซุยเป๋งกล่าวว่า ตนเป็นเพียงคนป่าคนดอย ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องบ้านเมืองดีกว่า ว่าแล้วก็ขอตัวจากไป

ต่อมา เมื่อเล่าปี่ไปหาขงเบ้งครั้งที่ 2 ขณะที่หิมะกำลังตกหนัก เล่าปี่ทราบจากจูกัดจิ๋น น้องชายของขงเบ้งว่า พี่ชายตนไม่อยู่ เพราะออกไปเที่ยวกับซุยเป๋ง ซึ่งบางครั้งก็ไปเล่นหมากรุกกันในถ้ำ ล่องเรือตกปลาด้วยกัน หรือไปเยี่ยมเยือนนักปราชญ์ตามภูเขาต่าง ๆ

จากคำกล่าวเสมือนรู้อนาคตของซุยเป๋งนี้ ทำให้มีนักอ่านสามก๊กชาวไทยหลายคน วิเคราะห์กันว่า แท้จริงแล้ว บุคคลที่ฉลาดที่สุดในนิยายเรื่องนี้ คือ ซุยเป๋ง ไม่ใช่ขงเบ้ง เพราะเป็นผู้อ่านสถานการณ์ได้อย่างแตกฉาน ซึ่งต่อมาทุกอย่างก็เป็นจริงดังที่ซุยเป๋งกล่าวทุกประการ คือ ขงเบ้งแม้จะใช้สติปัญญาของตนช่วยเหลือเล่าปี่และเล่าเสี้ยนอย่างเต็มที่ แต่หลังจากตัวตายไปแล้ว ราชวงศ์ฮั่นก็ถึงกาลล่มสลายอยู่ดี เพราะความอ่อนแอ ไม่เอาไหนของเล่าเสี้ยน ตัวขงเบ้งเองก็ต้องรากเลือดตายในสนามรบด้วยวัยเพียง 52 ปี และมีผู้ตายในสงครามโดยแผนของขงเบ้งมากถึง 2 ล้านคน แต่ก็ยืดอายุราชวงศ์ฮั่นออกไปได้แค่ 40 ปี เท่านั้น
ราชอาณาจักรบาวาเรีย

ราชอาณาจักรบาวาเรีย (; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนีระหว่างปี ค.ศ. 1805 ถึงปี ค.ศ. 1918 พระเจ้าแม็กซิมิเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรียแห่งราชวงศ์วิตเตลสบาคเป็นกษัตริย์องค์แรกเมื่อปี ค.ศ. 1805 ราชวงศ์วิตเตลสบาคครองราชบัลลังก์บาวาเรียจนกระทั่งอาณาจักรถูกยุบตัวเมื่อปี ค.ศ. 1918 เมื่อแคว้นและราชรัฐต่างๆ รวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนใหญ่ของอาณาบริเวณบาวาเรียในปัจจุบันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1814 ซึ่งบาวาเรียคืนไทโรลและโวราร์เบิร์ให้แก่ออสเตรียเป็นการตอบแทนกับอาสชาฟเฟนเบิร์ก และบางส่วนของแคว้นเฮสส์ ในจักรวรรดิเยอรมันบาวาเรียใหญ่เป็นที่สองรองจากราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากการรวมตัวของประเทศเยอรมนีในปี ค.ศ. 1871 ในปัจจุบันราชอาณาจักรบาวาเรียคือแคว้นบาวาเรียของประเทศเยอรมนี
ฟันเทียม

ฟันเทียม คือ สิ่งประดิษฐ์ที่ทำขึ้นเพื่อใช้ทดแทนฟันธรรมชาติที่สูญเสียไป ฟันเทียมอาจทำจากพลาสติก เซรามิก หรือโลหะก็ได้ 
ฟันเทียมแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
โรงเรียนช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุง

โรงเรียนช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุง () เป็นโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ที่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำปาง ตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ก่อตั้งโดยกลุ่มชาวไทยเขื้อสายจีนและพ่อค้าชาวจีนที่มาค้าขายในเมืองเชียงใหม่เมื่อประมาณร้อยปีก่อน มุ่งเน้นการสอนภาษาจีนเป็นภาษาที่สอง ปัจจุบันบริหารโดยมูลนิธิช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุงวิทยา

เริ่มก่อตั้งโรงเรียนในปี พ.ศ. 2444 โดยกลุ่มผู้นำชาวจีนโพ้นทะเลและพ่อค้าชาวจีน นำโดยนายตี้ย่ง แซ่แต้ (ยี่กอฮง) หรือพระอนุวัตน์ราชนิยม ซึ่งเดินทางมาค้าขายที่เชียงใหม่ แล้วชักชวนหลวงจีนนิกร (บุญมา นิกรพันธ์) หลวงอนุสารสุนทร (ซุ่นฮี้ แซ่ฉั่ว) แปะอุย แซ่เลี่ยว (เลี่ยวย่งง้วน) เอียวฮก แซ่เอง (บ้วนฮกเส็ง) เป็นอาทิ

นายง่วนชุน แซ่ตั้ง นายอิวสือ แซ่โต๋ว นายอ่างยู้ แซ่ตั้ง นายเป็กสิ่ว แซ่ลิ้ม (นายพู่เทียม ลินพิศาล) นายเหลี่ยงกือ แซ่เหลี่ยว นายฮึงฮุย แซ่ฉั่ว นายเอี๊ยะชำ แซ่พัว (เจ้าของห้างพัวไถ่กี่) นายเชียวท้าง แซ่โอ้ว (นายชู โอสถาพันธุ์) นายก๊กอุ่ย แซ่ตั้ง ได้ปรึกษาหารือกันจนได้จัดตั้งโรงเรียนจีนขึ้นใหม่ เมื่อปลายปี พ.ศ. 2488 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง

การดำเนินการบริหารโรงเรียนซินเซิงแห่งนี้ หลังจากการจัดตั้งเป็นโรงเรียนให้ถูกต้องแล้ว ประธาน รองประธาน และคณะกรรมการบริหารชุดแรก ได้แก่ นายเอี้ยวโม้ว แซ่ฉั่ว (นายอมร ชวชาติ) และนายเป็กสิ่ว แซ่ลิ้ม (นายพู่เทียม ลินพิศาล) บิดาของนายดิษฐ์ ลินพิศาล

ในปี พ.ศ. 2492 หลังจากที่โรงเรียนชิงหัวถูกปิดให้หลัง 1 ปี นายเป็กสิ่ว แซ่ลิ้ม (นายพู่เทียม ลินพิศาล) เป็นผู้ยื่นขออนุญาตตั้งโรงเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการ จนได้รับใบอนุญาตจัดตั้ง "โรงเรียนช่องฟ้า" จากทางการ เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2492

ในปี พ.ศ. 2502 ที่โรงเรียนซินเซิง ได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะผู้บริหารใหม่ เพื่อดำเนินการบริหารสืบช่วงต่อจากกลุ่มผู้ริเริ่ม โดยมี นายเชียงฮวด แซ่เล็ก (นายชาญ ปัทมอดิสัย) เป็นผู้รับใบอนุญาต มีคณะกรรมการบริหาร ประกอบด้วย นายฮั่งเต็ก แซ่ลิ้ม (นายดิษฐ์ ลินพิศาล) นายเขี่ยงกี่ แซ่ตั้ง (นายประวิทย์ ตันตรานนท์) นายก่วงอุ้ย แซ่ตั้ง (นายถนอมศักดิ์ เชิดสถิรกุล) นายเม่งฮ้อ แซ่อึ้ง (นายนิรันดร์ วรรธนัจฉริยา) นายกิมก้วง แซ่โจว (นายประพันธ์ สุจริตพานิช) นายเหี้ยงย้ง แซ่กิม นายเสี่ยงเอี้ยว แซ่เตีย นายคิมเอี๋ยว แซ่โอ้ว (นายหิรัญ โอฬารรัตนชัย) นายหล่วงจือ แซ่เหลี่ยว (นายธีระศักดิ์ เลิศชูสกุล) เป็นต้น ผู้บริหารชุดนี้ได้รับภารกิจดำเนินการบริหาร จนกระทั่งโรงเรียนซินเซิงได้รวมการบริหารร่วมกับมูลนิธิฯ ที่ได้ก่อตั้งในเวลาต่อมา

โรงเรียนช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุงจัดทำตามหลักสูตรการศึกษา 12 ปี 4 ช่วงชั้น 
สำหรับการศึกษาในระดับอนุบาลนั้น มีโรงเรียนในเครือ คือ โรงเรียนอนุบาลฟ้าใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่–ลำปาง