seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
15760 อัลเบียน

15760 อัลเบียน () ชื่อเดิม เป็นวัตถุพ้นดาวเนปจูนแรกที่ถูกค้นพบหลังดาวพลูโตและแครอน โดยถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ.​ 2535 โดย ดาวิด ซี. จีวิตต (David C. Jewitt) และ เจน เอ็กซ์. ลู (Jane X. Luu) ณ หอดูดาวเมานาเคอาที่รัฐฮาวาย นับเป็นวัตถุดั้งเดิมที่อยู่ในแถบไคเปอร์ (classical Kuiper belt object) เป็นที่มาของชื่อ "cubewano (คิวบิวาโน)" สำหรับวัตถุแบบนี้ หลังส่วน "QB1" ของชื่อที่ถูกตั้ง จากการตั้งชื่อ "QB" ชี้ถึงการเป็นวัตถุอันดับที่ 27 ที่ถูกพบในครึ่งหลังของเดือนสิงหาคมในปีนั้น ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 วัตถุจำนวนกว่า 2,400 ชิ้นถูกพบพ้นดาวเนปจูน โดยหลายชิ้นเรียกได้ว่าเป็นวัตถุดั้งเดิมที่อยู่ในแถบไคเปอร์

ผู้ค้นพบเสนอชื่อ "สไมลีย์ (Smiley)" สำหรับ ทว่าชื่อถูกใช้ก่อนหน้านี้โดยดาวเคราะห์น้อย 1613 สไมลีย์ ซึ่งตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวอเมรักัน ชาร์ส์ ฮิว สไมลีย์ (Charles Hugh Smiley) โดยได้รับตัวเลข 15760 และไม่มีชื่อเรียกจนเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 (และมักถูกเรียกว่า "QB1" แม้จะเป็นชื่อที่กำกวมหากไม่ระบุปีที่ถูกค้นพบ) ต่อมาถูกให้ชื่อว่าอัลเบียนจากตำนานของวิลเลียม เบลก (William Blake's mythology)
วันดาร์วิน

วันดาร์วิน () เป็นวันที่ฉลองเพื่อระลึกถึงชาลส์ ดาร์วิน เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของเขาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ.​ 2352 วันถูกใช้เพื่อเน้นผลงานด้านวิทยาศาสตร์ของดาร์วิน และเพื่อส่งเสริมวิทยาศาสตร์โดยทั่วไป มีการเฉลิมฉลองวันดาร์วินไปทั่วโลก
โรงเรียนบ้านสำโรง

โรงเรียนบ้านสำโรง (อังกฤษ : Bansamrong School) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น  เขต  3 เป็นโรงเรียนขนาดกลาง เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาล 1 – ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

โรงเรียนบ้านสำโรง ตั้งเมื่อปี พ.ศ.2476 ที่ศาลาวัดโพธิ์ชัย บ้านสำโรง หมู่ 4 ตำบลหนองเม็ก อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดโพธิ์ชัยเป็นห้องเรียน ซึ่งมีนายบุญคง ชำนาญสิงห์ เป็นครูใหญ่ และนายทองเสา ประชากุล เป็นครูสายผู้สอน เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีนักเรียนขณะนั้น 80 คน เขตบริการตำบลสำโรง ตำบลหนองเม็กและตำบลวังหินในปัจจุบัน

ปี พ.ศ.2500 โดยการนำของ พระครูวิเศษสารนิติ เจ้าอวาสวัดโพธิ์ชัย เจ้าคณะตำบลหนองเม็ก ร่วมกับนายเสวี กองเกิด กำนันตำบลหนองเม็ก นายเหลือง เพียรชัย ครูใหญ่ นำชาวบ้านผู้ปกครองย้ายโรงเรียนจากวัดโพธิ์ชัยมาสร้างเป็นเอกเทศในที่ดินปัจจุบัน ซึ่งมีพื้นที่ 8 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา เป็นอาคารไม้ยกพื้น 1 เมตร มีมุกหน้าบันไดขึ้น 2 ข้าง ขนาด 4 ห้องเรียน โดยไม่ได้อาศัยงบประมาณจากทางราชการแต่อย่างใด

ปี พ.ศ.2514 ได้รับการอนุมัติเปิดทำการสอนตั้งแต่ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 7

ปี พ.ศ.2518 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน 1 หลัง แบบ ป.1 ฉ ยกพื้นสูง เสาคอนกรีต ชั้นบนเป็นไม้ขนาด 2 ห้องเรียน

ปี พ.ศ.2525 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเอนกประสงค์ แบบ สปช.201/26 งบประมาณ 360,000 บาท

ปี พ.ศ.2530 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน 1 หลัง แบบ สปช.105/29 ขนาด 8 ห้องเรียน 2 ชั้น งบประมาณ 1,104,000 บาท

ปี พ.ศ.2531 นายทองใส ทาเชาว์ อาจารย์ใหญ่ ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่โรงเรียนอื่น ทางราชการได้ย้าย นายถวิล กาพล มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่แทน และได้ขออนุญาตรื้อถอนอาคารเรียนหลังแรกที่ชำรุดทรุดโทรม และขอปรับพื้นที่ภายในและสนามฟุตบอลให้ราบเรียบน่าอยู่ ภายในปีเดียวกัน

ปี พ.ศ.2532 คณะบุคคลโดยการนำของ สต.อ.อุดร ลุนสำโรง และนายสำราญ สังขจันทร์ พร้อมครอบครัวได้มอบหอข่าว เครื่องเสียงพร้อมอุปกรณ์ งบประมาณ 28,000 บาท และคณะผ้าป่าจากกรุงเทะมามอบทุนสร้างเสาธงพร้อมฐาน

ในปีเดียวกันี้ คณะผ้าป่าจากกรุงเทพมหานคร โดยการนำของนายเสาร์ (ธนาวัฒน์ เพียรชัย) พร้อมคณะได้มอบพระพุทธรูปมูลค่า 7,000 บาท และทุนหอพระพุทธรูป 4,000 บาท และ นายสำราญ สังขจันทร์ ได้มอบทุนสร้างถังน้ำประปาพร้อมอุปกรณ์งบประมาณ 4,000 บาท

ปี พ.ศ.2533 โดยการนำของนายธนาวัฒน์ เพียรชัย ได้นำผ้าป่าเป็นทุนสร้างห้องสมุดโรงเรียน 1 หลัง มูลค่า 120,000 บาท และได้รับอนุมัติเปิดทำการสอนชั้นอนุบาล 1 และชั้นอนุบาล 2

ปี พ.ศ.2541 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน 1 หลัง แบบ สปช.105/29 2 ชั้น 4 ห้องเรียน พร้อมครุภัณฑ์ งบประมาณ 1,830,000 บาท

ปี พ.ศ.2545 ไดด้รับความอนุเคราะห์จากพระครูปริยัติยาลังการ (พระครูศรีปริยัติยาลังการ) ได้มอบทุนสร้างห้องพักครู 20,000 บาท รั้วคอนกรีตเสริมเหล็ก มูลค่า 10,500 บาท และมอบเครื่องขยายเสียง 4,000 บาท

วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ.2549 นายสมบูรณ์ กาพล ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน

วันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2552 นายสุจิต ลุนสำโรง ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน

สำโรง - วังหิน

องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง

20 กม.

14 กม.
โปรตีโวสโทยานี

โปรตีโวสโทยานี () เป็นภาพยนตร์โทรทัศน์แนวชีวิต, สงคราม และ ปริศนา จากสหภาพโซเวียต กำกับโดย Semyon Aranovich โดยได้โครงเรื่องจากนวนิยาย ของ Yulian Semyonov
ซามูอิล มาร์ชัค

ซามูอิล ยาคอฟเลวิช มาร์ชัค () เป็นชาวรัสเซียเชี้อสายยิว และเป็นนักเขียน, นักแปล และนักแต่งกวีนิพนธ์สำหรับเด็กชาวโซเวียต เขาเป็นผู้แปลวรรณกรรมเรื่อง The Sonnets และผลงานเรื่องอื่น ๆ ของวิลเลียม เชกสเปียร์, กวีนิพนธ์อังกฤษ (ส่วนใหญ่เป็นวรรณกรรมเด็ก) และกวีนิพนธ์อื่น ๆ ในภาษาต่างประเทศ แมกซิม กอร์กี ได้ขนานนามมาร์ชัคว่าเป็น "บิดาวรรณกรรมเด็กของรัสเซีย (สหภาพโซเวียต)"
ออกซิโตซิน

ออกซิโตซิน () เป็นเปปไทด์ฮอร์โมน (peptide hormone) และนิวโรเปปไทด์ (neuropeptide) ปกติแล้วผลิตโดยนิวเคลียสพาราเวนทริคิวลาร์ (paraventricular nucleus) ของไฮโปทาลามัส และปล่อยโดยต่อมใต้สมองส่วนหลัง (posterior pituitary) ทำงานในการเชื่อมโยงทางสังคม การสืบพันธ์ในทั้งสองเพศ รวมถึงระหว่างและหลังการให้กำเนิดบุตร ออกซิโตซินปล่อยสู่กระแสเลือดในรูปแบบของฮอร์โมนขณะตอบสนองต่อการยืดตัวของปากมดลูกและมดลูกระหว่างการคลอดบุตร และต่อการกระตุ้นที่หัวนมระหว่างให้นมบุตร สิ่งนี้ช่วยในการให้กำเนิด, ในการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างมารดาและบุตร และในการผลิตน้ำนม ออกซิโตซินถูกค้นพบโดย เฮนรี เดล (Henry Dale) ใน พ.ศ. 2449 รูปร่างของโมเลกุลถูกระบุใน พ.ศ. 2495 ออกซิโตซินยังถูกใช้เป็นยาที่ช่วยระหว่างคลอดบุตร
ยุทธการที่อาบวีล

ยุทธการที่อาบวีล () เกิดขึ้นจากวันที่ 27 พฤษภาคม – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ใกล้กับอาบวีล (Abbeville) ในช่วงระหว่างยุทธการที่ฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม กองพลพันเซอร์ที่ 2 ได้รุกจาก 56 ไมล์ (90 กม) ไปยังอาบวีลบนช่องแคบอังกฤษ เพื่อปะทะกับกองทัพน้อยทหารราบที่ 25 ของกองพลทหารราบ (นูรทัมเบลียน-Northumbrian) ที่ 50 และเข้ายึดเมืองในเวลา 8:30 นาที ทหารอังกฤษที่รอดชีวิตเพียงไม่กี่นายได้จัดการถอนกำลังไปยังฝั่งตะวันตกของซอมม์ (Somme) และเวลา 2 นาฬิกา เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม กองพันที่ 3 กรมทหารปืนไรเฟิลที่ 2 ได้เดินทางมาถึงชายฝั่ง ทางตะวันตกของ Noyelles-sur-Mer

กองพลยานเกราะที่ 1 (พลตรี โรเจอร์ อีแวนส์) ได้เดินทางมาถึงฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคมโดยปราศจากปืนใหญ่ ความเปราะบางของกรมทหารยานเกราะและทหารราบของกลุ่มสนับสนุนที่ 1 ซึ่งได้ถูกย้ายไปยังกาแล ตั้งแต่วันที่ 27 พฤษภาคม – 4 มิถุนายน กองกำลังฝรั่งเศส-อังกฤษเคลื่อนที่ไปยังทางตอนใต้ของหัวสะพานแอปบีวีล ที่ถูกยึดครองโดยกองพลพันเซอร์ที่ 2 เมื่อกองพลทหารราบได้กลับมาเข้ายึดครองประมาณครึ่งพื้นที่;กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรได้สูญเสียรถถังจำนวนมากและฝ่ายเยอรมันได้สูญเสียทหารราบจำนวนมาก บางหน่วยได้วิ่งย้อนกลับข้ามแม่น้ำซอมม์ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน กองพลของเยอรมัน กองทัพที่ 4 ได้เข้าจู่โจมด้านนอกของหัวสะพานทางตอนใต้ของแม่น้ำซอมม์และกองพลฝรั่งเศส-อังกฤษได้เข้าขัดขวาง ซึ่งได้ถูกทำลายไปจนหมดโดยพวกเขาถูกโจมตีโต้กลับ ถูกผลักดันกลับไปยัง bresle ด้วยมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก

ในปี ค.ศ. 1953 เจ้าหน้าที่นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ Lionel Ellis ได้เขียนว่าเมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรได้ขาดการประสานงานในการสู้รบ ซึ่งได้ทำให้เกิดความล้มเหลวของฝ่ายสัมพันธมิตรในการเอาชนะเยอรมันและขยายค่าของการขาดเตรียมความพร้อมและการประเมินที่ต่ำเกินไปของเยอรมันของการป้องกันของเยอรมันทางตอนใต้ของแม่น้ำซอมม์ ในปี ค.ศ. 2001 Caddick-Adams ได้เขียนเกี่ยวกับการขาดการสื่อสารในสนามรบที่เกิดขึ้นภายในและระหว่างกองพลอังกฤษและฝรั่งเศสซึ่งเกิดจากความไม่เพียงพอของวิทยุและนำไปสู่ความผิดพลาดทางยุทธศาสตร์ขั้นพื้นฐานและราคาแพง การขาดการสื่อสารได้ดำเนินต่อเนื่องภายหลังการได้รับการเสริมกำลังโดยกองพลทหารราบ (Highland) ที่ 51 (พลตรี วิกเตอร์ ฟอร์ทูน) และยานเกราะและกองพลทหารราบของฝรั่งเศส เยอรมันได้มีกองกำลังที่สำคัญเพื่อหัวสะพาน แม้ว่าจะการปฏิบัติการในทางตอนเหนือ ก็ได้ยุติลงในการอพยพดันเคิร์ก ตั้งแต่ (26 พฤษภาคม – 3 มิถุนายน) การก้าวข้ามซอมม์ที่อาบวีลและที่อื่นยังคงมีอยู่ในวันที่ 5 มิถุนายน สำหรับฟัลล์ ร็อท (กรณีแดง) การรุกรานครั้งสุดท้ายของเยอรมัน ซึ่งได้นำไปสู่ความปราชัยของฝรั่งเศส
ขวดรูปชมพู่

ขวดรูปชมพู่ () หรือ ขวดเออเลนเมเยอร์ เป็นขวดทดลองในห้องปฏิบัติการที่มีก้นแบน ตัวทรงกรวย และคอทรงกระบอก ถูกตั้งชื่อตาม เอมิล เออเลนเมเยอร์ (Emil Erlenmeyer; ค.ศ. 1825–1909) ผู้สร้างขึ้นมาเมื่อ ค.ศ. 1860

ขวดรูปชมพู่มีฐานกว้าง ด้านข้างแคบลงไปยังปลายที่สั้นและตั้งตรง อาจมีขีดบอกปริมาตร และมักมีจุดที่เป็นกระจกด้านหรือมีการเลือบให้สามารถทำเครื่องหมายได้ด้วยดินสอ แตกต่างกับบีกเกอร์ตรงที่มีทรงกรวยและปากแคบ อาจทำจากพลาสติกหรือแก้วแล้วแต่จุดประสงค์ และมีหลายขนาด

ปากของขวดรูปชมพู่อาจมีส่วนยื่นออกมาเพื่อให้สามารถปิดด้วยจุกหรือที่คลุม ตรงคออาจทำด้วยแก้วแบบด้าน สำหรับจุกปิดแบบเฉพาะ หรืออาจมีจุดต่อไว้สำหรับเชื่อมกับอุปกรณ์พิเศษ ขวดบุชเนอร์ (Büchner flask) เป็นขวดที่ดัดแปลงเพื่อการกรองใต้ภาวะสุญญากาศ

ด้านข้างที่เรียวลงและคอที่แคบทำให้สามารถทำการผสมสารโดยการเขย่าเป็นวงกลม โดยไม่ต้องกลัวกระเด็น ทำให้เหมาะกับการไทเทรต โดยวางไว้ใต้บิวเรตต์ และใส่ตัวทำละลายกับตัวบ่งชี้ลงไปในขวดรูปชมพู่ รูปลักษณ์เหล่านี้ยังทำให้เหมาะสำหรับการต้มของเหลว ไอน้ำร้อนรวมตัวกันในส่วนบนของขวดรูปชมพู่ ทำให้ลดการสูญเสียของตัวทำละลาย นอกจากนี้ความแคบของคอทำให้สามารถใช้ร่วมกับกรวยกรอง

สองคุณสมบัติทำให้ขวดรูปชมพู่เหมาะกับการเกิดผลึกใหม่ (recrystallization) เริ่มจากการให้ความร้อนตัวอย่างที่ต้องการเพิ่มความบริสุทธิ์จนเดือด จากนั้นจึงเติมตัวทำละลายจนละลายอย่างสมบูรณ์ ขวดรับถูกเติมด้วยตัวทำละลายปริมาณเล็กน้อย และให้ความร้อนจนเดือด ขณะกำลังร้อนตัวทำละลายถูกกรองผ่านกระดาษกรองที่ถูกพับไปยังขวดรับ ไอน้ำร้อนจากตัวทำละลายที่กำลังเดือดทำให้กรวยกรองยังคงอุ่น และป้องกันการตกผลึกก่อนที่จะผ่านลงไป

ขวดรูปชมพู่ไม่เหมาะกับการวัดปริมาตรแบบแม่นยำ เช่นเดียวกับบีกเกอร์ ขีดบนขวดมีความแม่นยำในระยะ 5%

ขวดรูปชมพู่ยังถูกใช้ในจุลชีววิทยาสำหรับการเพาะเลี้ยงจุลชีพ ขวดรูปชมพู่ที่ใช้เพื่อเพาะเลี้ยงเซลล์ต้องผ่านการฆ่าเชื้อ และอาจมีจุกปิดเพื่อให้แก๊สสามารถแลกเปลี่ยนได้ระหว่างการฟักตัวและการเขย่า ปกติแล้วจะใช้ของเหลวปริมาณไม่มาก และมักไม่เกินหนึ่งในห้าของความจุขวด เพื่อให้แก๊สแลกเปลี่ยนได้อย่างสะดวก และส่งเสริมการผสมอย่างทั่วถึงเมื่อขวดถูกเขย่า อัตราการแลกเปลี่ยนแก๊สในขวดรูปชมพู่ขึ้นอยู่กับความเร็วในการเขย่า, ปริมาณของเหลว และการออกแบบของขวด โดยความเร็วในการเขย่าเป็นปัจจัยที่ส่งผลสูงสุดต่ออัตราการแลกเปลี่ยนออกซิเจน

เพื่อกีดขวางการผลิตยาเสพติด รัฐเท็กซัสจำกัดการขายขวดรูปชมพู่ โดยจะขายให้กับผู้ที่มีใบอนุญาตเท่านั้น
ขันติพงษ์ ต.พิทักษ์กลการ

ขันติพงษ์ ต.พิทักษ์กลการ หรือ ขันติพงษ์ ลูกทัพอากาศ หรือ ครูวี เป็นอดีตนักมวยไทยชาวไทย เจ้าของฉายา "ศอกโลหิต" ซึ่งเป็นแชมป์รุ่น 28 กก. เวทีมวยรังสิต และแชมป์รุ่น 115 ปอนด์ เวทีมวยสยามอ้อมน้อย

ขันติพงษ์ เกิดที่อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เริ่มแข่งขันมวยไทยเมื่ออายุ 7 ขวบ โดยใช้ชื่อพรทวี เดชนิรันดร์ ต่อมา ได้ย้ายตามครอบครัวของเขาซึ่งมาทำสวนที่อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยแข่งกว่า 200 ไฟต์ และแพ้เพียง 6 ครั้ง

ครั้นสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก็ได้มาอยู่ที่ค่ายลูกทัพอากาศ ของ น.อ.ยอดวันเผด็จ สุวรรณวิจิตร กระทั่งได้แชมป์รุ่น 28 กก. ที่เวทีมวยรังสิต จากการเป็นฝ่ายชนะดาราจิ๋ว ศิษย์รุ่งทรัพย์

จากนั้น เขาก็เป็นฝ่ายชนะพรชัย ลูกพระบาท, ไผ่ตัน พลอยศักดา และอมรน้อย ศิษย์พวงทอง แล้วจึงแข่งขันที่สนามมวยเวทีลุมพินีเป็นครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกนพฤทธิ์ เกียรตินภดล (ก้องฟ้า อู๊ดดอนเมือง) ในยกแรก

ขันติพงษ์ ยังเคยเป็นฝ่ายชนะสายฝน ม.อจลบุญ (ส.สุกัญญา) และได้เป็นแชมป์รุ่น 115 ปอนด์ ของเวทีมวยสยามอ้อมน้อย จากการเป็นฝ่ายชนะวันหน้า แก่นนรสิงห์ รวมถึงเป็นรองแชมป์มวยรอบเชลล์ ริมูล่า ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้วันเฉลิม ศิษย์ซ้อน้อง

วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 ขันติพงษ์ เป็นฝ่ายแพ้เยตคิน ออสคูล (Yetkin Özkul)

นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นฝ่ายชนะนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่างแสนชัย จิระเกรียงไกร, แสนเชิงเล็ก จิระเกรียงไกร, อนุวัฒน์ แก้วสัมฤทธิ์, ธนูชัย พรบุญมี และมนต์สวรรค์ ลูกคลองจั่น กระทั่งได้มีโอกาสปะทะกับยอดซุปเปอร์ นราตรีกุล โดยได้รับค่าตัวไฟต์นี้ที่ 1.2 แสนบาท

จากนั้น เขาเป็นฝ่ายแพ้กังวาลเล็ก เพชรยินดี ก่อนที่จะเดินทางสู่ประเทศญี่ปุ่น เพื่อปะทะกับนักชกชาวญี่ปุ่น โดยขันติพงษ์เป็นฝ่ายชนะ แล้วจึงแขวนนวมในวัย 29 ปี

ขันติพงษ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกริก และระดับปริญญาโทจากคณะรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานีหลังจากการแขวนนวม ขันติพงษ์ได้รับการชักชวนจาก ผศ.นนทชัย โมรา ซึ่งเป็นคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี ให้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยและมวยสากลสมัครเล่นแก่มหาวิทยาลัย ทั้งทีมชายและทีมหญิง

ตลอดจนเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่สุรชัย นาคแถม ซึ่งเป็นนักมวยไทยสมัครเล่น เจ้าของเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬามวยในซีเกมส์ 2017 ที่ประเทศมาเลเซีย
คีแรน โอฮารา

คีแรน ไมเคิล โอฮารา (; เกิด 22 เมษายน 2539) นักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษในตำแหน่ง ผู้รักษาประตู ปัจจุบันถูกยืมตัวจากสโมสร แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เพื่อไปเล่นให้กับ แม็คเคิลส์ฟีลด์ ทาวน์ ใน อีเอฟแอลลีกทู ของประเทศอังกฤษ
พระเจ้าโปรส

โปรส หรือ โปรัส ( "Porasa") หรือ ปุรูวาส ( "Purūvāsa") เป็นกษัตริย์แห่งเปารพ (Pauravas) ซึ่งมีดินแดนอยู่ในอนุทวีปอินเดียกินอาณาบริเวณระหว่างแม่น้ำเฌลัมกับแม่น้ำจนาพ ท้องที่ซึ่งปัจจุบันคือปัญจาบ โปรสกระทำศึกกับอเล็กซานเดอร์มหาราชในยุทธการที่ไฮดาสเปส (Battle of the Hydaspes) ซึ่งเชื่อว่า ปัจจุบันคือเมือง Mong ในปากีสถาน เอกสารกรีกระบุว่า อเล็กซานเดอร์ประทับใจในโปรสมาก เมื่ออเล็กซานเดอร์ปราบโปรสได้แล้ว ก็โปรดให้โปรสครองบัลลังก์ดังเดิม แต่ในฐานะเจ้าประเทศราช เรียก เซแทร็ป (satrap) ทั้งโปรดให้โปรสมีอำนาจเหนือดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้ขยายไปจนถึงแม่น้ำบีอาส

เมื่ออเล็กซานเดอร์ถูกลอบปลงพระชนม์ใน 323 ปีก่อนคริสตกาล แล้วโปรสก็ถูก ยูดีมัส (Eudemus) นายทหารคนหนึ่งของอเล็กซานเดอร์ ลอบสังหารในระหว่าง 321 ถึง 315 ปีก่อนคริสตกาล
อาณาจักรมยีนไซง์

อาณาจักรมยีนไซง์ (; , ) อาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนกลางระหว่าง ค.ศ. 1297 ถึง 1313 สถาปนาโดยเจ้าชายสามพี่น้องแห่ง มยีนไซง์ เป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ประกาศตัวเป็นอิสระหลังการล่มสลายของ อาณาจักรพุกาม เมื่อ ค.ศ. 1287 อาณาจักรมยีนไซง์ประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานของ จักรวรรดิมองโกล ครั้งที่สองช่วง ค.ศ. 1300–01 นอกจากนี้ยังสามารถรวบรวมพม่าตอนกลางให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จโดยเริ่มจาก ตะโกง ทางตอนเหนือถึง แปร ทางตอนใต้ อาณาจักรมยีนไซง์และการปกครองร่วมกันของเจ้าชายสามพี่น้องสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1310 ถึงปี ค.ศ. 1313 จากการสวรรคตของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระเจ้าสีหตู พระเจ้าสีหตูจึงได้สถาปนาอาณาจักรใหม่คือ อาณาจักรปีนยะ ขณะเดียวกันพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าสีหตูได้แยกตัวเป็นอิสระจากพระราชบิดาและสถาปนา อาณาจักรสะกาย ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1315 ทำให้พม่าตอนกลางแบ่งเป็น 2 อาณาจักรแยกจากกัน กระทั่งมีการสถาปนา อาณาจักรอังวะ ในอีก 5 ทศวรรษต่อมา
คาบเรียน

คาบเรียน เป็นช่วงเวลาสำหรับการเรียน การสอนในชั้นเรียน โดยทั่วไปมีความยาวระหว่าง 40 ถึง 60 นาที ในวันหนึ่งเรียนประมาณ 3-8 ชั่วโมง อย่างไรก็ดีโดยเฉพาะในการศึกษาระดับสูงกว่านั้น อาจมีคาบเรียนมากกว่านั้น นักการศึกษากำหนดจำนวนและความยาวของคาบเรียน โดยอาจวางระบบว่าแต่ละคาบเรียนจะใช้ทำอะไรบ้าง ตัวอย่างเช่น ออกแบบให้อย่างน้อย 1 คาบเรียนบังคับต่อวัน เรียนพลศึกษา
อาหารกลางวัน

อาหารกลางวัน ( ย่อจาก luncheon) เป็นมื้ออาหารโดยทั่วไปกินตอนเที่ยงวัน ในช่วงศตวรรษที่ 20 ความหมายการกินอาหารกลางวันจะจำกัดแคบในความหมายของมื้ออาหารขนาดเล็กหรือกลางที่กินตอนเที่ยงวัน อาหารกลางวัน โดยทั่วไปเป็นมื้อที่ 2 ของวัน ถัดจากอาหารเช้า มื้ออาหารกลางวันมีความหลากหลายตั้งแต่ขนาดตามแต่วัฒนธรรมในแต่ละแห่งของโลก
ฟัลล์ รอท

ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฟัลล์ รอท(กรณีแดง)เป็นแผนการสำหรับขั้นตอนที่สองของการพิชิตฝรั่งเศสโดยกองทัพเยอรมันและได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1940 มันได้ถูกดำเนินอย่างเป็นไปได้ด้วยประสบความสำเร็จของฟัลล์ เกลบ์ (กรณีเหลือง) การรุกรานประเทศเบเนลักซ์และทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในยุทธการที่ฝรั่งเศสและการโอบล้อมกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทางตอนเหนือของฝั่งช่องแคบ กองกำลังที่แข็งแกร่งก็ได้เคลื่อนทัพเข้าสู่ฝรั่งเศส

ฟัลล์ รอทประกอบด้วยสองปฏิบัติการย่อย การโจมตีเบื้องต้นในทางทิศตะวันตกซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน, เหนือแม่น้ำซอมม์ในทิศทางของแม่น้ำแซน และการโจมตีหลักโดยกองทัพกลุ่มเอได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ในส่วนกลางเหนือแม่น้ำ Aisne
คณะกรรมการ 5 จังหวัดภาคเหนือเกาหลี

คณะกรรมการ 5 จังหวัดภาคเหนือเกาหลี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ. ศ. 2492 คณะกรรมการเป็นผู้รับผิดชอบอย่างเป็นทางการในการบริหารจังหวัดชายแดนทั้ง 5 แห่งของภาคเหนือเกาหลีซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของเส้นแบ่งเขตทางทหารเนื่องจากรัฐบาลเกาหลีใต้อ้างว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของเกาหลี ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลีแต่งตั้งผู้ว่าการจังหวัดในแต่ละจังหวัดทั้งห้า อย่างไรก็ตามบทบาทของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นสัญลักษณ์เนื่องจากดินแดนนี้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของประเทศเกาหลีเหนือ หน้าที่หลักของคณะกรรมการคือการสนับสนุนผู้อพยพชาวเกาหลีเหนือที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้รวมถึงการช่วยเหลือชาวเกาหลีเหนือในการตั้งถิ่นฐานใหม่และจัดกิจกรรมทางสังคมสำหรับชาวเกาหลีเหนือ

แม้จะมีชื่อคณะกรรมการไม่ได้มีส่วนร่วมในบริหารจัดการความสัมพันธ์เกาหลีเหนือเกาหลีใต้ ซึ่งได้รับการจัดการดูแลโดยกระทรวงการรวมชาติเกาหลี ในกรณีที่มีการล่มสลายของเกาหลีเหนือแผนฉุกเฉินจะเรียกร้องให้มีการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้นเพื่อบริหารงานภาคเหนือภายใต้การนำของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการรวมชาติเกาหลี (Unification Minister) ในกรณีนี้ผู้ว่าการจังหวัดทั้งห้าจะต้องพ้นจากตําแหน่งและคณะกรรมการจะถูกยุบลง
ฮาน โซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส

ฮาน โซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส () เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แนวผจญภัยแบบคาวบอยอวกาศ โดยมีฮาน โซโล จากเรื่องแต่งชุด "สตาร์ วอร์ส" เป็นตัวละครนำ กำกับโดย Phil Lord & Christopher Miller ร่วมกับรอน ฮาวเวิร์ด เขียนบทโดยลอว์เรนซ์ แคสแดน และ Jon Kasdan ผลิตโดยลูคัสฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดยวอลท์ดิสนีย์สตูดิโอโมชั่นพิคเจอร์ส เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สองในชุดภาพยนตร์ตอนเดี่ยวของ "สตาร์ วอร์ส" ต่อจาก "" ที่ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2559 แต่ไม่ได้เป็นเรื่องราวที่ดำเนินต่อกันแต่อย่างใด โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องเหตุการณ์ในช่วงก่อนเหตุการณ์ในภาพยนตร์ "สตาร์ วอร์ส" ภาคแรก เป็นเรื่องราวของฮาน โซโลวัยหนุ่ม และชิวแบคคา และการได้พบกับแลนโด้ คาลริสเซียน และยาน "มิลเลนเนียม ฟาลคอน" นำแสดงโดย Alden Ehrenreich รับบทโซโล และนักแสดงคนอื่น ๆ ได้แก่ Woody Harrelson, เอมีเลีย คลาร์ก, ดอนัลด์ โกลเวอร์, Thandie Newton, Phoebe Waller-Bridge, Joonas Suotamo, และ Paul Bettany

จอร์จ ลูคัส ได้เริ่มวางแผนการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 โดยได้ว่าจ้างลอว์เรนซ์ แคสแดน มาเขียนบท ต่อมาหลังจากแคสแดนต้องไปเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "อุบัติการณ์แห่งพลัง" ลูกของเขาคือโจนาธาน แคสแดน ก็เข้ามารับหน้าที่เขียนบทต่อจนเสร็จ การถ่ายทำหลักเริ่มขึ้นตั้งแต่มกราคม 2017 ที่ไพน์วู้ดสตูดิโอ โดยในช่วงแรกมีผู้กำกับคือฟิล ลอร์ด และคริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ ซึ่งต่อมาได้ "ถอนตัว" ออกจากโครงการไปเมื่อมิถุนายน 2017 หลังจาก "มีความคิดเห็นแตกต่างด้านงานสร้างสรรค์" กับบริษัทลูคัสฟิล์ม โดยมีรอน ฮาวเวิร์ด เข้ามารับช่วงเป็นผู้กำกับต่อ ทุนสร้างของภาพยนตร์เรื่องนี้สูงถึงกว่า 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้กลายเป็นภาพยนตร์ที่มีทุนสร้างสูงที่สุดเรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์ และผู้จัดจำหน่ายจะต้องทำรายได้ให้ได้ไม่น้อยกว่า 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงจะคืนทุน

ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกที่ลอสแอนเจลิสเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 และได้ไปฉายที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ประจำปี พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ก่อนที่จะออกฉายทั่วสหรัฐอเมริกาในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ในระบบปกติ, RealD 3D, และ IMAX 3D ทำรายได้รวมทั่วโลกไปกว่า 345 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้รับคำวิจารณ์ค่อนข้างดี โดยนักวิจารณ์ชื่นชมการแสดง (โดยเฉพาะการแสดงของเอห์เรนไรค์และโกลเวอร์) งานภาพ และฉากแอกชั่น แม้หลายคนจะวิพากษ์วิจารณ์ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่มีอะไรแปลกใหม่เกินไปกว่าภาพยนตร์เรื่องก่อน ๆ ในชุดภาพยนตร์ "สตาร์ วอร์ส" ก็ตาม
สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย

สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย () ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีใน พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย และพระราชมารดาในเจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย

สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2458 ณ ออสเตรีย-ฮังการี มีพระนามเดิมว่า "เคาน์เตสเจรัลดีน มาร์จิต เวอร์จีเนีย โอลกา มาเรีย อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี" เป็นธิดาใน เคานต์กุยลา อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี และ แกลดีส เวอร์จีเนีย สติววาร์ด โดยพระอัยกาของพระองค์นั้นทำงานเป็นเป็นนักการฑูตในอเมริกา ต่อมาได้เป็นกงสุลแห่งเบลเยียม เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 3 พรรษา ครอบครัวของพระองค์ไดย้ายไปอาศัยในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาปีพ.ศ. 2464 ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายกลับไปออสเตรีย-ฮังการีอีกครั้งเนื่องจากนายพลมิกโลช โฮร์ตี ได้เชิญครอบครัวของพระองค์กลับมาอาศัยในออสเตรีย-ฮังการี และต่อมาเมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสียชีวิตทั้งหมดจึงได้ย้ายไปประเทศฝรั่งเศส
เคาน์เตสเจรัลดีน ได้เริ่มมีความสัมพันธ์กับ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้พระราชทานพระบรมราชวโรกาส ให้เคาน์เตสเจรัลดีเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ ท้องพระโรงพระราชวังหลวง หลังจากนั้นไม่กี่วัน ทั้ง 2 ก็ได้ราชาภิเษกสมรสกัน โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้มีพระราชดำรัสชื่นชมเคาน์เตสว่า "กุหลาบขาวแห่งฮังการี" และเคาน์เตสได้รับการยกย่องว่าเป็นเจ้าหญิงแห่งแอลเบเนียภายหลังที่พระเจ้าซ็อกที่ 1 มีพระราชดำรัสต่อหน้าสาธารณชน

ต่อมาเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2481 ทั้งคู่ได้เข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกัน ณ ติรานา ซึ่งเธอได้รับการสถาปนาให้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย ทั้งคู่มีพระราชโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ

ในปี พ.ศ. 2482 รัฐบาลอิตาลีได้เข้าทำการรุกรานแอลเบเนีย และล้มล้างระบอบราชวงศ์ ทำให้ราชวงศ์แอลเบเนียต้องเสด็จพระราชดำเนินไปประทับประเทศอื่นๆ โดยพระองค์และพระราชสวามีพร้อมด้วยพระราชโอรสในเสด็จพระราชดำเนินลี้ภัยผ่านประเทศกรีซและตุรกีก่อนจะเสด็จไปประเทศที่ประทับ ณ แอฟริกาใต้ ซึ่งเมื่อพระองค์ พระราชสวามี พร้อมด้วยพระราชโอรส เสด็จพระราชดำเนินนิวัติแอลเบเนีย พระองค์ทรงยืนยันว่า เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสนั้น เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งแอลเบเนียอย่างถูกต้อง และทรงเรียกร้องให้รัฐบาลฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ แต่ถึงกระนั้นรัฐบาลก็มิได้ทำตามมากนัก โดยประชาชนให้ความเคารพนับถือเจ้าชายเลกาที่ 1 ในฐานะพระมหากษัตริย์เพียงในพระนามเท่านั้น

สมเด็จพระราชินีเจรัลดี เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สิริพระชนมพรรษา 87 พรรษา โดยพระอาการพระหทัยวายเฉียบพลัน
เหมียว คุณาธาร

เหมียว คุณาธาร เป็นชื่อในวงการเพลงลูกทุ่งของ เสาวลักษณ์ โกสุมพันธุ์ นักร้องหญิงที่มีชื่อเสียงของไทย เจ้าของฉายาสาวลูกทุ่งวินเทจ เริ่มเข้าวงการเพลงตั้งแต่อายุ 17 ปี มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรสาวคนโตในจำนวนพี่น้อง 2 คน ของครอบครัวข้าราชการ ซึ่งที่มาของชื่อ เหมียว คุณาธาร มาจากชื่อเล่นที่มีชื่อว่า เหมียว ส่วน คุณาธาร นั้นมาจากชื่อ โรงเรียนสิชลคุณาธารวิทยา ที่เหมียวสำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ส่วนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม และในระดับปริญญาตรีสำเร็จการศึกษาจาก สาขาวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

เหมียวเข้ารอบ 40 คนสุดท้าย เคพีเอ็น อวอร์ด 2005 เข้ารอบชิงชนะเลิศการประกวดขับร้องเพลงลูกทุ่งไทย ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2547 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง 11 (NBT) ต่อมาเมื่อปี 2550 ในขณะที่เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เหมียวได้เข้าประกวดดาวรุ่งลูกทุ่งไทยแลนด์ (1 ตำบล 1 นักร้อง) ปี 1 โดยเป็นตัวแทนของจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งการประกวดครั้งนี้เป็นประตูให้เหมียวได้ก้าวสู่วงการลูกทุ่ง มีอัลบั้มเป็นของตนเองในชื่ออัลบั้ม "บ่นแก้เบื่อ" โดยมี ฉัตร สินสืบผล หรือ ฉัตร เชียงใหม่ เป็นโปรดิวเซอร์เพลง

หลังจากนั้นในปี 2554 ได้เข้าไปเป็นศิลปินในสังกัดบริษัทรถไฟดนตรี (1995) จำกัด มีผลงานศิลปินกลุ่มในชื่อ สี่สาวซนแซ่บ และผลงานเพลงอีกมากมาย ซึ่งผลงานเพลงที่ได้รับความนิยม อาทิ เพลง "บ่นแก้เบื่อ", "เบิร์ธเดย์แนวแนว", "คืนแฟนให้เขา", "สัญญาวันพ่อ", "ขอบคุณเจ้านาย", "เรยาเรยา" เป็นต้น รวมทั้งผลงานเพลงประกอบสปอตโฆษณาวิทยุอีกหลายผลงาน

นอกจากนี้ อีกบทบาทหนึ่งที่เหมียวทำควบคู่การเป็นศิลปินนักร้อง คือ การเป็นนักจัดรายการวิทยุกระจายเสียง (ดีเจ) ซึ่งชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก เคยจัดรายการที่ อสมท จังหวัดนครศรีธรรมราช FM 104.50 MHz. สถานีวิทยุชาวทุ่งเรดิโอเน็ตเวิร์ค ปัจจุบันจัดรายการวิทยุที่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ และสถานีวิทยุไทรน้อยเรดิโอ 107.50 MHz. จังหวัดนนทบุรี
ช่องเขาก็อทฮาร์ท

ช่องเขาก็อทฮาร์ท () เป็นช่องเขาในเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เชื่อมต่อระหว่างภาคเหนือเข้ากับภาคใต้ของประเทศ โดยทอดตัวอยู่ระหว่างเมืองแอร์โลโล ในเขตพูดภาษาอิตาลีทางตอนใต้ ไปจนถึงเมืองอันเดอร์มัทท์ เมืองในเขตพูดภาษาเยอรมัน ถัดจากช่องเขาก็อทฮาร์ทไปคือช่องเขาเบลลินโซนา ซึ่งสามารถเชื่อมต่อไปถึงเมืองลูเซิร์น, บาเซิล และซือริช ช่องเขาก็อทฮาร์ทถือเป็นเส้นทางการสัญจรที่สำคัญในสวิตเซอร์แลนด์ เป็นที่ตั้งของสามอุโมงค์ก็อทฮาร์ท อันได้แก่ อุโมงค์รถไฟก็อทฮาร์ท (ค.ศ. 1882), อุโมงค์รถยนต์ก็อทฮาร์ท (ค.ศ. 1980) และอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท (ค.ศ. 2016)
อันเดอร์มัท

อันเดอร์มัท () เป็นหมู่บ้านในรัฐอูรี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในหุบเขาที่เรียกว่าอัวร์เซอเริน (Urseren) อันเป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำร็อยส์ อันเดอร์มัทถือเป็นหมู่บ้านที่เป็นจุดบรรจบกันของช่องเขาที่สำคัญสามช่องเขา ได้แก่ ช่องเขาโอเบอร์อัลพ์ทางทิศตะวันออก, ช่องเขาก็อทฮาร์ททางทิศใต้ และช่องเขาฟูร์กาทางทิศตะวันออก ในอดีตเมืองแห่งนี้จึงเป็นที่พักกลางทางที่สำคัญบนเส้นทางสัญจรของสวิตเซอร์แลนด์
บรันช์

บรันช์ () หมายถึงอาหารเช้าควบกลางวัน โดยมากรับประทานตั้งแต่ 11 โมงเช้า ถึง บ่าย 3 โดยทั่วไปจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วย (ส่วนมากเป็นแชมเปญและค็อกเทล) บรันช์ ในภาษาอังกฤษ เป็นคำประสมระหว่าง "breakfast" และ "lunch" บรันช์เริ่มต้นขึ้นในประเทศอังกฤษในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเริ่มได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1930
ปราสาทเนือร์นแบร์ค

ปราสาทเนือร์นแบร์ค () เป็นหมู่อาคารป้อมปราการในสมัยกลาง ตั้งบนสันเขาหินทรายในเมืองเนือร์นแบร์ค ประเทศเยอรมนี ปราสาทแห่งนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในปราการที่ยากจะเอาชนะที่สุดของทวีปในโรปในสมัยกลาง สะท้อนความสำคัญของเมืองนี้ในฐานะเมืองที่ขึ้นต่อจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง อาคารหลังแรกเริ่มก่อสร้างขึ้นราว ค.ศ. 1000 ปราสาทนี้สามารถแบ่งออกได้สามยุคคือ:
ปราสาทหลังนี้เริ่มสูญเสียสถานะความสำคัญภายหลังสงครามสามสิบปีในช่วงปี 1618 ถึง 1648 ปราสาทหลังนี้ได้รับความเสียหายมากจากการทิ้งระเบิดทางอากาศในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่ส่วนใหญ่กลายเป็นซากปรักหักพัง เหลือแต่เพียงโบสถ์น้อยและหอคอยเท่านั้นที่อยู่รอด ต้องใช้เวลากว่าสามสิบปีในการบูรณะขึ้นใหม่จนมีสภาพเฉกเช่นในปัจจุบัน