เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก

จอร์จแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายพระราชสวามี () (2 เมษายน ค.ศ. 1653 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1708) เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1653 ที่โคเปนเฮเกนในประเทศเดนมาร์ก เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าเฟรดเดอริคที่ 3 แห่งเดนมาร์กและพระราชินีโซฟี อมาลี (Sophie Amalie of Brunswick-Lüneburg) เป็นพระสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ระหว่างวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1702 ถึงวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1708 เจ้าชายจอร์จสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1708 ที่พระราชวังเค็นซิงตัน ประเทศอังกฤษ พระศพตั้งอยู่ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์

เมื่อยังทรงพระเยาว์เจ้าชายจอร์จทรงได้รับการศึกษาจากอ็อตโต โกรทระหว่างปี ค.ศ. 1661 ถึงปี ค.ศ. 1665

ในปี ค.ศ. 1674 ทรงเป็นผู้หนึ่งผู้มีสิทธิได้รับเลือกตั้งให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์คนหนึ่งโดยทรงได้รับการสนับสนุนจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส แต่ทรงได้รับการเลี้ยงดูมาเป็นลูเธอรันอย่างเคร่งครัดซึ่งถ้าทรงได้รับเลือกก็ต้องทรงเปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิก. แต่เจ้าชายจอร์จทรงมีความเหมาะสมในการเป็นพระสวามีของเจ้าหญิงแอนน์เพราะเดนมาร์กและอังกฤษเป็นประเทศโปรเตสแตนต์ด้วยกัน แม้ว่าในขณะนั้นโอกาสที่เจ้าหญิงแอนน์จะได้ขึ้นครองราชย์จะมีน้อยก็ตาม พระปิตุลาของเจ้าหญิงแอนน์ตกลงว่าแอนน์ควรจะแต่งงานกับเจ้าชายจอร์จซึ่งก็เป็นที่ตกลงโดยพระราชบิดาพระเจ้าเจมส์ที่ 2 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงพอพระทัยแต่เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์พระสวามีของพระขนิษฐาเจ้าหญิงแมรีไม่ทรงพอพระทัย

เจ้าชายจอร์จและเจ้าหญิงแอนน์ทรงเสกสมรสกันเมื่อวันที่28 กรกฎาคม ค.ศ. 1683 ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ใน กรุงลอนดอน หลังจากนั้นก็ทรงได้รับสัญชาติอังกฤษและทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์การ์เตอร์ และพระอิศริยยศเป็นดยุกแห่งคัมบาลันด์, เอิร์ลแห่งเค็นดัล และ บารอนแห่งโวคคิงแฮม. เจ้าชายจอร์จทรงได้รับเงินประจำปีจากรัฐสภาปีละ ƒ10,000 ในขณะที่เจ้าหญิงแอนน์ทรงได้รับ ƒ20,000

แม้ว่าจะทรงเป็นโปรเตสแตนต์ ตลอดพระชนม์ชีพแต่มิได้ทรงเปลี่ยนไปนับถือนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ที่พระชายาทรงเป็นประมุขสูงสุด ทรงยังเป็นลูเธอรันแม้ว่าจะหลังจากที่เจ้าหญิงแอนน์ขึ้นครองราชย์และทรงมีชาเปลเป็นการส่วนพระองค์

ชีวิตการสมรสของพระองค์กับพระราชินีนาถแอนน์เป็นการสมรสที่มีความสุข พระราชินีนาถแอนน์ทรงพระครรภ์ถึง 18 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1684 ถึงปี ค.ศ. 1700 แต่วิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็พระองค์เดียวที่รอดมาได้แต่ก็มาสิ้นพระชนม์ด้วยฝีดาษในปี ค.ศ. 1700 เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเหตุที่ทรงแท้งมาโดยตลอดก็อาจจะเป็นเพราะเจ้าชายจอร์จประชวรด้วยโรคซิฟิลิส อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าแอนน์อาจจะทรงถ่ายทอดเชื้อ haemolytic ให้กับพระทารกที่เพิ่งประสูติ (Rhesus disease).

กลุ่มทางสังคมและทางการเมืองของทั้งสองพระองค์เรียกกันว่า “Cockpit Circle” ตามสถานที่ประทับในกรุงลอนดอนที่ปัจจุบันเป็นถนนดาวน์นิงในเวสต์มินสเตอร์) หลังจากที่พระขนิษฐาเจ้าหญิงแมรีทรงเสกสมรสกับเจ้าชายวิลเลียมแห่งออเร้นจ์แล้วก็ทรงย้ายไปเนเธอแลนด์ตามพระสวามี ฝ่ายโปรเตสแตนต์ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ก็หันความสนใจไปยังเจ้าหญิงแอนน์และจอร์จแทนที่จะเป็นเจ้าหญิงแมรีผู้เป็นรัชทายาทโดยพฤตินัย ในปีค.ศ. 1688 การตัดสินพระทัยในการละทิ้งพระเจ้าเจมส์ของเจ้าชายวิลเลียม, เจ้าหญิงแมรี, เจ้าชายจอร์จ และเจ้าหญิงแอนน์เป็นสิ่งสำคัญที่เป็นความมีสิทธิในการเป็นพระมหากษัตริย์ของพระเจ้าเจมส์เริ่มลดถอยลงและในที่สุดก็นำมาซึ่งการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ ในปีค.ศ. 1689 ที่นำโดยเจ้าชายวิลเลียมและสนับสนุนโดยเจ้าชายจอร์จ จอร์จทรงได้รับตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือสูงสุดแต่ก็ถูกยกเลิกในปีต่อมา

เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงทำพิธีราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1685 เจ้าชายวิลเลียมไม่ทรงยอมเข้าร่วมพิธีเพราะเจ้าชายจอร์จผู้เป็นสมาชิกในกลุ่มเจ้านายยุโรปทรงมีฐานะที่เหนือกว่า แต่ความเคลือบแคลงใจนี้ก็มาหายไประหว่างการปฏิวัติแต่ก็ยังไม่หายสนิทและยังมีผลกระทบกระเทือนต่อความสัมพันธ์ระหว่างสองพระองค์เรื่อยมาจนเมื่อพระราชินีนาถแมรีที่ 2 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1694 แต่เจ้าชายจอร์จก็มิได้มีตำแหน่งหน้าที่สำคัญอย่างใดจนมาถึงรัชสมัยของพระชายาที่เริ่มในปี ค.ศ. 1702

เจ้าชายจอร์จมีพระปรีชาสามารคในการเป็นผู้บริหารการทหารและทรงดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดระหว่างปี ค.ศ. 1702 ถึงปี ค.ศ. 1708 เมื่อเจ้าชายจอร์จสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1708 พระราชินีนาถแอนน์ก็ทรงโศรกเศร้าจนไม่ยอมแต่งตั้งผู้ใดแทนตำแหน่งที่เจ้าชายจอร์จเคยทำ แต่ในที่สุดก็ทรงต้องยอมเพราะไม่ทรงทนกับการที่จะต้องลงพระนามในเอกสารที่เจ้าชายจอร์จเคยเป็นผู้ลงพระนาม