ไซเลนต์ฮิลล์: ออริจินส์

ไซเลนต์ฮิลล์: ออริจินส์ (, หรือแผลงการสะกดเป็น Silent Hill: Ørigins) หรือในชื่อ ไซเลนต์ฮิลล์ ซีโร สำหรับวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เป็นเกมแนวสยองขวัญลำดับที่ห้าในชุดไซเลนท์ฮิลล์ (แต่มีเนื้อหาตามลำดับเวลาเป็นอันดับแรก) จัดจำหน่ายโดย โคนามิ ดิจิตอล เอนเตอร์เทนเมนท์ และพัฒนาโดย ไคลแม็กซ์ สตูดิโอส์ สำหรับเครื่อง Play Station Portable ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และภายหลังพอร์ตลงเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551

เรื่องราวในภาคนี้ย้อนกลับไปเล่าเหตุการณ์ก่อนเกมภาคแรก จับความไปที่ทราวิส แกรดี้ คนขับรถบรรทุกซึ่งโชคชะตานำพาให้ไปเกี่ยวข้องกับจุดเริ่มต้นของลัทธิประหลาดในเมืองไซเลนท์ฮิลล์ ซึ่งจะกลายเป็นจุดกำเนิดของเกมภาคแรกในหลายปีให้หลัง

ไซเลนท์ฮิลล์ ออริจินส์ เวอร์ชัน PSP ได้เสียงตอบรับค่อนข้างดี โดยผู้เล่นส่วนมากชื่นชมระบบการเล่นและกราฟิกที่จัดว่าสวยงามสำหรับเครื่องเกมมือถือ ส่วนคำติติงจะเป็นการวิจารณ์ในเรื่องความยาวของเกม และรูปแบบการเล่นที่ค่อนข้างซ้ำกับเกมภาคก่อนๆมากเกินไป สำหรับเวอร์ชัน PS2 ได้เสียงตอบรับไม่ดีเท่า โดยคำวิจารณ์จะเน้นที่เรื่องของคุณภาพกราฟิกที่ไม่ได้ปรับปรุงอะไรมากนัก ซึ่งถือว่าค่อนข้างแย่สำหรับเครื่องเกมคอนโซล

Silent Hill: Origins ยังมีรูปแบบการเล่นหลักๆ เช่นเดียวกับเกมภาคก่อนๆ ตัวเกมจะใช้มุมมองบุคคลที่สามเป็นหลัก ผู้เล่นจะได้ผจญภัยไปพร้อมกับต่อสู้กับสัตว์ประหลาด และไขปริศนาต่างๆ โดยจุดเด่นอย่างหนึ่งของภาคนี้คือ ระบบการต่อสู้ ผู้เล่นยังสามารถใช้อาวุธได้ทั้งระยะใกล้ และอาวุธปืนเช่นเดิม แต่อาวุธระยะใกล้จะมีให้เลือกหลากหลายขึ้น เช่นท่อนไม้ โคมไฟ ประแจเหล็ก ฯลฯ ซึ่งเมื่อใช้ไปแล้วก็จะค่อยๆ เสื่อมสภาพลงจนพังไปในที่สุด และยังมีอาวุธประเภทที่ใช้ได้ครั้งเดียวด้วย แต่จะมีประสิทธิภาพมากพอที่จะสร้างความเสียหายให้ศัตรูมากกว่าปกติ ผู้เล่นจะสามารถเก็บอาวุธเหล่านี้ได้ทั่วไป ในการต่อสู้ยังมีการเพิ่มระบบ Quick Time Event เข้ามาด้วย ศัตรูบางตัวจะสามารถจับตัวผู้เล่นไว้เพื่อสร้างความเสียหายต่อเนื่องได้ ผู้เล่นจะต้องกดปุ่มที่ปรากฏขึ้นให้ตรงตามที่กำหนดเพื่อเอาตัวรอด

จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของภาคนี้คือการที่สามารถข้ามไปมาระหว่างโลกปกติ และมิติของฝันร้ายได้ตลอดเวลาผ่านทางการแตะที่กระจกในเกม ซึ่งจะมีผลต่อการดำเนินเกมและไขปริศนาอย่างมาก ตัวอย่างเช่น เส้นทางที่ถูกปิดกั้นไว้ในโลกปกติ อาจสามารถผ่านไปได้ในมิติของฝันร้าย หรือการเปิดประตูในมิติของฝันร้าย จะทำให้ประตูในโลกปกติถูกเปิดไปด้วย เป็นต้น

ตัวเกมยังใช้ไฟฉายและวิทยุพกพาเป็นไอเทมเด่นของเกมเช่นเดิม ไฟฉายจะใช้ส่องทางในความมืด และวิทยุจะส่งสัญญาณเตือนออกมาเมื่อมีศัตรูเข้ามาใกล้

จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของเกมก็คือระบบการต่อสู้ ในภาคนี้ ทราวิสสามารถใช้มือเปล่าต่อยศัตรูได้ อาวุธที่ใช้โจมตีระยะใกล้จะเกิดความเสียหายมากขึ้นและอาจพังได้เมื่อใช้ต่อสู้ไปนาน ๆ ศัตรูบางตัวสามารถเข้าจับผู้เล่นเพื่อทำร้ายได้วย โดยตัวเกมจะมีระบบควิกไทม์อีเวนท์ ที่แสดงปุ่มต่างๆขึ้นมาบนหน้าจอ หากผู้เล่นกดปุ่มได้ถูกต้องก็จะหลุดพ้นจากศัตรูนั้นๆได้ เกมภาคนี้ยังให้ความสำคัญกับค่าความเหนื่อยของทราวิสด้วย ซึ่งทราวิสจะหายใจหอบและวิ่งได้ช้าลง หากทำการวิ่งหรือต่อสู้กับศัตรูติดต่อกัน จำเป็นต้องหยุดพักสักระยะหรือใช้ไอเทมเครื่องดื่มบำรุงกำลัง เพื่อให้หายเหนื่อย และต่อสู้กับศัตรูได้ดีดังเดิม

ทราวิส แกรดี้ คนขับรถบรรทุกส่งของ ตัดสินใจเลือกใช้เส้นทางผ่านเมืองไซเลนท์ฮิลล์ สำหรับเป็นทางลัด ระหว่างทาง เขาได้หักรถหลบเด็กสาวคนหนึ่งที่เดินตัดหน้า ด้วยความเป็นห่วงเด็กสาวคนนั้น ทราวิสจึงจอดรถไว้ข้างทางและเดินตามเด็กคนนั้น ก่อนจะมาถึงบ้านหลังหนึ่งที่กำลังถูกเพลิงไหม้อย่างหนัก เมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ เขาจึงตัดสินใจฝ่าเปลวเพลิงเข้าไปช่วยเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งถูกไฟไหม้ทั้งตัวในบ้านออกมาได้ ทราวิสสลบไปพร้อมกับเสียงรถพยาบาลที่กำลังจะมาถึง

เมื่อได้สติอีกครั้ง ทราวิสพบตัวเองตื่นขึ้นบนม้านั่งในเมือง ซึ่งเต็มไปด้วยหมอกหนาทึบและไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เลย เขานึกถึงเด็กสาวที่ถูกเพลิงไหม้เมื่อคืนก่อนได้ จึงเดินทางไปยังโรงพยาบาลอัลเคมิล่า และถามถึงเด็กสาวคนนั้นจากนายแพทย์ไมเคิล คอฟแมนน์ แต่นายแพทย์กลับบอกให้ทราวิสไปจากที่นี่เสีย เพราะไม่มีใครอยู่อีกแล้ว ทราวิสไม่เชื่อและค้นหาเด็กคนนั้นต่อ จนได้พบกับเด็กสาวคนที่เดินตัดหน้ารถในเงาสะท้อนของกระจก ซึ่งภาพของสภาพแวดล้อมที่เห็นในกระจกนั้นเต็มไปด้วยสนิมเลือด ทราวิสถูกดึงเข้าสู่มิติแห่งฝันร้ายในทันทีที่เขาสัมผัสกับกระจกเงา และต้องเอาตัวรอดจากปิศาจทั้งหลายในมิตินั้น ซึ่งหลังจากเอาชนะปิศาจตัวหนึ่งได้ เขาก็พบกับเด็กสาวคนนั้นอีกครั้ง พร้อมทั้งชิ้นส่วนปิรามิดขนาดเล็กที่ทำให้เขาหมดสติไปอีก

เมื่อฟื้นขึ้นมา เขากลับมาอยู่ในมิติมนุษย์ดังเดิม และพบกับลิซ่า การ์แลนด์ เธอบอกทราวิสว่าเด็กสาวคนนั้นชื่ออัลเลสซ่า กิลเลสพี เสียชีวิตไปแล้ว ทั้งคู่ออกจากโรงพยาบาลและเดินทางต่อไปยังสถานบำบัดอาการทางจิตซีดาร์กรูฟ ที่นี่ ทราวิสได้พบกับดาเลีย กิลเลสพี แม่ของอัลเลสซ่า และจากการดูบันทึกของผู้ป่วย เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเฮเลน แกรดี้ แม่ของเขาที่เสียชีวิตไปแล้ว เคยเข้ารับการบำบัดอาการทางจิตที่นี่ โดยเฮเลนอ้างว่าตัวเธอสามารถคุยกับผู้คนแห่งโลกกระจกได้ พวกเขาบอกให้เธอฆ่าลูกชายเสียเนื่องจากจะเป็นผู้นำซาตานมาจุติที่โลกใบนี้ หลังจากเอาชนะความทรงจำของแม่ตัวเองได้แล้ว ทราวิสก็พบกับชิ้นส่วนปิรามิดอีกชิ้นหนึ่ง

ยิ่งทราวิสเดินทางสำรวจสถานที่ต่างๆในเมืองมากขึ้น เขาก็ได้เจอกับอัลเลสซ่าและชิ้นส่วนปิรามิดชิ้นอื่นๆ เขารู้สึกว่าอัลเลสซ่าพยายามจะบอกอะไรบางอย่างแก่เขา พร้อมๆกับที่ความทรงจำอันน่าสยดสยองในวัยเด็กของทราวิสเริ่มแจ่มชัดมากขึ้น รายกับเป็นการเดินทางตามรอยอดีต จนเมื่อเขาเดินทางมาถึงริเวอร์ไซด์ โมเตล เขาก็จำได้ว่า ณ ที่แห่งนี้ หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตในสถานบำบัดซีดาร์ กรูฟ พ่อและเขาเดินทางมาพักที่นี่เป็นระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งพ่อของเขาจมอยู่กับความทุกข์โศกที่ต้องสูญเสียภรรยาซึ่งเป็นที่รักไป จนสุดท้ายก็ได้ผูกคอตายในห้องหมายเลข 500 ซึ่งในวัยเด็กนั้น ทราวิสยืนมองศพพ่อของเขาอยู่นานนับชั่วโมง ก่อนที่เจ้าหน้าที่โรงแรมจะมาพบ เนื่องจากเขาไม่อยากจะยอมรับการตายของพ่อ ในที่สุด ทราวิสก็เอาชนะปิศาจความทรงจำของพ่อตนเองได้ และเจอปิรามิดชิ้นสุดท้าย

ทราวิสประกอบปิรามิดทุกชิ้นเข้าด้วยกัน ซึ่งเป็นผลให้อาคมที่สะกดพลังของอัลเลสซ่าไว้คลายลง และเปลี่ยนตัวเมืองให้กลายเป็นมิติแห่งฝันร้าย ทราวิสเดินทางตามแผนที่ที่อัลเลสซ่าให้ไว้จนไปถึงรังประกอบพิธีกรรมของลัทธิลับ และพบว่าสมาชิกของลัทธินี้ (รวมทั้งนายแพทย์คอฟแมน และดาเลียด้วย) ทำการเผาร่างของอัลเลสซ่า เพื่อใช้บูชาเทพเจ้า โดยอัลเลสซ่าใช้พลังนำทราวิสมาที่นี่เพื่อขัดขวางนั่นเอง คอฟแมนหลบหนีไปโดยเรียกปิศาจจากห้วงนรกขึ้นมาขัดขวางทราวิส เมื่อทราวิสสู้กับปิศาจจนพลังมันอ่อนลง อัลเลสซ่าก็ผนึกปิศาจนั้นไว้ใน 'ฟลูรอส' ปิรามิดขนาดเล็กที่ทราวิสประกอบขึ้นในที่สุด

(ฉากจบจริงของเนื้อเรื่อง) ฟลูรอสได้ผนึกปิศาจไว้ โดยแบ่งภาคพลังส่วนหนึ่งออกมาเป็นเด็กทารกเพศหญิงคนหนึ่ง ซึ่งภายในมีครึ่งวิญญาณของอัลเลสซ่าสถิตย์อยู่ ทราวิสกลับมายังรถบรรทุกของตัวเอง และหมุนเข็มไมล์รถกลับไปที่ศูนย์อีกครั้ง เป็นสัญลักษณ์แห่งการหลุดพ้นจากฝันร้ายในวัยเด็กที่ตามหลอกหลอน ก่อนจะขับรถออกมา ทราวิสสังเกตเห็นอัลเลสซ่าผ่านทางกระจกมองข้าง ยิ้มให้เขาในขณะที่อุ้มทารกนั้นเดินจากไป เกมจะจบลงด้วยเสียงของแฮรี่ เมสัน ตัวเอกจากภาคแรก และภรรยา พูดคุยถึงเรื่องการรับเด็กทารกมาเป็นบุตรบุญธรรม และตั้งชื่อให้ว่าเชอริล ขณะเดียวกัน นายแพทย์คอฟแมนและดาเลียก็ตกลงกันว่าจะต้องใช้พลังเวทมนตร์เรียกเอาวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของอัลเลสซ่า (ที่แบ่งไปอยู่กับเชอริล) กลับมายังไซเลนท์ฮิลล์ แม้จะต้องรอเวลาอีกหลายปีก็ตาม

ทราวิสได้สติคืนมาอีกครั้งในห้องที่ดูคล้ายห้องผ่าตัด ร่างกายถูกมัดติดกับเตียง และถูกฉีดยาบางอย่างเข้าร่างกาย เมื่อมองไปในกระจกเงา ทราวิสก็พบว่าเงาสะท้อนของเขานั้นกลายเป็นปิศาจร้ายที่รู้จักกันในนามของ "เจ้าคนแล่เนื้อ" (The Butcher) ซึ่งเหตุการณ์นี้สามารถอนุมานได้ว่า ทราวิสหลอนประสาทแต่งเรื่องอดีตอันเลวร้ายของตนขึ้นมา และกลายเป็นฆาตกรต่อเนื่องออกฆ่าผู้คนในเมืองไซเลนท์ฮิลล์

เมื่อทราวิสใช้กุญแจรูปพระจันทร์เสี้ยวไขเข้าไปในห้องหมายเลข 505 ที่ริเวอร์ไซด์ โมเตล ก็มียานอวกาศ UFO ลำหนึ่งบินลงมาหา พร้อมกับมนุษย์ต่างดาวและสุนัขที่อยู่ในฉากจบแบบ UFO ของเกมภาคอื่นๆ มนุษย์ต่างดาวบอกว่าพวกเขาเก็บรถบรรทุกของทราวิสไว้ที่ดาวเคราะห์ของพวกเขาเอง และเชื้อเชิญทราวิสให้ลองขับ UFO ดู จากนั้นทั้งหมดก็บินออกจากโลกไปด้วยกัน

หลังจากการออกฉายของภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากตัวเกม ทางโคนามิก็ได้พิจารณาแผนการนำเกมภาคแรกมาสร้างใหม่อีกครั้ง โดยจะใช้ตัวละครโรส ดา ซิลวามาแทนที่แฮรี่ เมสัน ตัวเอกในเกมต้นฉบับ ซึ่งแผนการนี้มีความน่าเชื่อถือมากขึ้นทั้งจากการให้สัมภาษณ์ของคริสโตเฟอร์ เกนส์ ผู้กำกับ และข่าวรั่วจากทางโคนามิเองเรื่องเกมภาคต่อที่จะใช้ชื่อว่า Silent Hill: Original Sin สำหรับลงบนเครื่อง PSP โดยในภายหลังโปรดิวเซอร์ของเกมภาคออริจินส์ วิลเลี่ยม โอเรเทล ได้ยินยันว่าไอเดียเรื่องการรีเมคเกมภาคแรกเคยได้รับการพิจารณาจากทางโคนามิจริง แต่ก็ถูกยกเลิกไป

ออริจินส์มีข่าวประกาศเป็นครั้งแรกในงาน E3 ประจำปี พ.ศ. 2549 โดยเปิดเผยรูปแบบการเล่นหลักๆ และเนื้อเรื่องคร่าวๆ นอกจากนี้ยังมีการประกาศเรื่องของทีมสร้างที่จะไม่ใช่ Team Silent ของโคนามิอีกต่อไป แต่เป็น Climax Studio แทน พล็อตเรื่องของเกมเขียนขึ้นโดยแซม บาร์โลว์ ซึ่งตกลงกับทาง Team Silent ให้ชื่อเรื่องเป็นที่ยอมรับ ประกอบเกมภาคนี้ยังคงประพันธ์โดยอากิระ ยามาโอกะเช่นเดิม ตัวอย่างการเล่นแรกของเกมเปิดเผยว่าจะยังคงใช้ระบบหลักๆเช่นการต่อสู้กับศัตรูแบบเดียวกับเกมภาคก่อนๆ แต่เพิ่มรูปแบบมุมกล้องเช่นเดียวกับเกม Resident Evil 4 เข้ามา ทราวิสสามารถใช้อาวุธได้ 6 แบบ ประกอบด้วยอาวุธระยะประชิด 3 แบบ และอาวุธปืนอีก 3 แบบ ระบบอื่นๆของเกมที่เคยมีการวางแผนกันไว้เช่น การติดศูนย์เล็งด้วยเลเซอร์ลงบนอาวุธปืน และการใช้ระบบสิ่งกีดขวาง โดยเอาวัตถุในฉากมาช่วยป้องกันการโจมตีของศัตรูได้ ระบบเกมทั้งหมดนี้ทำให้เกมนี้มีแผนวางจำหน่ายในปลายปี พ.ศ. 2549

เดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 ทางทีมไคลแม็กซ์อเมริกาซึ่งดำเนินการสร้างอยู่นั้น มีข่าวลือว่าถูกระงับ เนื่องจากการวางแผนงานที่แย่และเป็นไปได้ยาก ซึ่งอาจทำให้ท้ายสุดแล้วตัวเกมมีความยาวในการเล่นอยู่เพียง 3-4 ชั่วโมงเท่านั้น ต่อมาจึงได้มีการย้ายงานผลิตไปสู่ทีมงานอื่นในสหราชอาณาจักรแทน เพื่อเป็นการยืนยันว่าตัวเกมที่ออกมาจะมีความรัดกุมมากขึ้น วันเปิดตัวยังได้ถูกเลื่อนออกไป และให้บรรยากาศของความเป็นไซเลนท์ฮิลล์ในแบบที่แฟนเกมต้องการ ตัวอย่างการเล่นที่เปิดเผยต่อมาแสดงให้เห็นว่า ตัวเกมมีการเปลี่ยนแปลงจากครั้งแรกค่อนข้างมาก ย้อนกลับไปคล้ายเกมภาคก่อนหน้ามากขึ้น ตัดมุมกล้องแบบ Resident Evil 4 ออกไป ตัวอย่างการเล่นนี้ได้เสียงตอบรับจากผู้ชมค่อนข้างดี

วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ตัวเกมเวอร์ชันเดโมถูกปล่อยให้ดาวน์โหลดกันบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งทางไคลแม็กซ์สตูดิโอปฏิเสธว่าเป็นแหล่งของไฟล์ที่หลุดรอดออกมา ตัวเกมจริงออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ในภูมิภาคอเมริกาเหนือและยุโรป ส่วนประเทศญี่ปุ่นและออสเตรเลียเป็นลำดับถัดมาในเดือนธันวาคม (ซึ่งในญี่ปุ่นวางจำหน่ายในชื่อ Silent Hill Zero) ในเดือนเดียวกันนั้น เว็บไซต์ Kotaku ได้รายงานข่าวเรื่องเกมนี้จะถูกพอร์ตลงบนเครื่องเพลย์สเตชัน 2 เพื่อเป็นการกระจายตัวเกมให้ถึงผู้เล่นส่วนมากมากขึ้น โดยจะวางจำหน่ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 เมื่อถึงต้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 เว็บไซต์ แอมะซอน.คอม ก็เริ่มเปิดให้สั่งจองตัวเกมเวอร์ชันเครื่อง PS2 แม้ว่าทางโคนามิและไคลแม็กซ์จะยังไม่ได้ยืนยันอย่างเป็นทางการในเวลาก็ตาม โดยโคนามิประกาศยืนยันเวอร์ชัน PS2 ในวันที่ 22 มกราคม 2008

Silent Hill Zero Original Soundtracks ประพันธ์โดยอากิระ ยามาโอกะ และวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นวันที่ 25 มกราคม 2008 โดย Konami Music Entertainment

เสียงตอบรับโดยรวมของภาค Origins จัดอยู่ในระดับดี โดยในเวอร์ชัน PSP ได้คะแนนจาก Metacritic อยู่ที่ 78/100 และจาก Game Ranking อยู่ที่ 78.10% ในขณะที่เวอร์ชัน PS2 ได้คะแนนลดลงมาอยู่ที่ 70/100 และ 72.41% ตามลำดับ

คำติติงของเกมส่วนมากจะเน้นไปที่เรื่องของ "การดำเนินตามสูตรสำเร็จของซีรีส์" มากเกินไป ความเห็นจากการรีวิวของ GameSpot บอกว่า "เมืองหมอกนี้ควรจะมีมุขใหม่ๆบ้าง" และบอกว่าเกมนี้ "ทำให้ผู้เล่นรู้สึกว่า ได้จ่ายเงินซื้อการผจญภัยแบบเดิมๆที่ยึดติดกับแฟรนไชส์อายุ 8 ปี ในราคาที่น่าจะซื้ออะไรใหม่ๆได้" มุมกล้องบางส่วนในเกมยังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ว่ามองได้ลำบาก โดยเฉพาะในฉากที่เป็นทางเดินแคบๆ

สำหรับเวอร์ชัน PS2 บทวิจารณ์ยังแสดงความผิดหวังในเรื่องของกราฟิก ซึ่งจัดว่าด้อยกว่าเกมภาคก่อนหน้าที่ลงบนเครื่อง PS2 มาก ทาง IGN ยังวิพากษ์เรื่องของการไม่ใส่ระบบควบคุมมุมกล้องได้เองมาด้วย