seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สมาคมเขมรอิสระ

สมาคมเขมรอิสระ (; ) เป็นขบวนการต่อต้านการปกครองแบบอาณานิคมของฝรั่งเศสในกัมพูชาระหว่าง พ.ศ. 2493 – 2497 และเป็นฝ่ายซ้ายของขบวนการเขมรอิสระ เป็นกลุ่มที่ต่อต้านสหภาพฝรั่งเศส ในช่วงที่มีการประชุมที่เจนีวา พ.ศ. 2497 กองกำลังของสมาคมเขมรอิสระควบคุมประเทศได้ครึ่งหนึ่ง

การประชุมเพื่อจัดตั้งสมาคมเขมรอิสระมีขึ้นที่กำปงโสม จังหวัดกำปอต เมื่อ 17 – 19 เมษายน พ.ศ. 2493 มีผู้เข้าร่วมประชุมประมาณ 200 คน และมีนายพลอุง เซาจากเวียดมิญมาร่วมสังเกตการณ์ โดยในการประชุมมีการประดับธงของเวียดนาม ลาว และกัมพูชา ที่ประชุมได้เลือกเซิง งอกมิญเป็นผู้นำสูงสุด คณะกรรมการคนอื่นมี จัน สมัย เซียว เฮง จัน ดารา เมียส วอง เมียส วันนัก เจา ยิน เนียม ซุน สก สไพ งิน ฮอร์ แก้ว โมนี เนย สราญ มีตัวแทนจากพนมเปญ (เชื่อว่าเป็น แกว เมียส) และอีก 2 คนเป็นตัวแทนของชาวขแมร์กรอม มีสมาชิกของคณะกรรมการ 5 คนอยู่ในพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน

การประชุมเพื่อก่อตั้งสมาคมเขมรอิสระ นำไปสู่การก่อตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เรียกคณะกรรมการศูนย์เพื่อเสรีภาพประชาชน ผู้ที่เป็นประธานคือเซิง งอกมิญ และผู้ที่เป็นรองประธานมี จัน สมัย เซียว เฮง ตู สามุต เซิง ฟอกรัตนาเป็นเลขาธิการทั่วไป นอน ซวนเป็นสมาชิกคนที่หกของคณะกรรมการ ต่อมา 19 มิถุนายน พ.ศ. 2493 เซิง งอกมิญประกาศเอกราชของกัมพูชา โดยสามารถควบคุมพื้นที่ได้หนึ่งในสามของประเทศ ใน พ.ศ. 2495 สมาคมได้รวมกับคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมรที่นำโดย เลียบ แก้ว โมนี ซึ่งมีฐานที่มั่นทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ โดยฝ่ายที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์ของคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมรได้แยกตัวออกไปต่างหาก สมาคมจึงประกาศจัดตั้งรัฐบาลฝ่ายต่อต้านเขมร ซึ่งประกอบไปด้วย เซิง งอกมิญเป็นประธานาธิบดี จัน สมัยเป็นรองประธานาธิบดี ตู สามุตเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แก้ว โมนีเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เจา ยิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เซียว เฮงเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เลียบ แก้ว โมนีเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงจริยธรรมและสอส มันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศาสนา

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2493 สมาคมได้จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดทหารโดยมีกำลังทหารประมาณ 100 คน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2493 ฝรั่งเศสเริ่มดำเนินการปราบปรามสมาคม โดยทางสมาคมได้รับการสนับสนุนทางทหารจากเวียดมิญราว 3,000 คน ใน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 สมาคมและเวียดมิญได้เข้าโจมตีและฆ่าผู้ว่าราชการจังหวัดเปรยแวงตาย ซึ่งได้นำมาใช้ในการโฆษณาความสำเร็จของสมาคม

ในการประชุมเจนีวา สมาคมส่งตัวแทนไปร่วมสองคนคือแก้ว โมนี และเมย โพ ในการประชุมเพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้งในอินโดจีนนี้ เวียดมิญได้เสนอให้รัฐบาลฝ่ายต่อต้านของเขมรมีสิทธิในการเจรจากับรัฐบาลนี้เทียบเท่ากับรัฐบาลของราชอาณาจักรกัมพูชา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและจีน ในขณะที่ฝ่ายตะวันตกต้องการให้ถอนการรับรองสมาคมเขมรอิสระ ผลสำเร็จจากการประชุมครั้งนี้คือ ข้อตกลงสงบศึกซึ่งรวมทั้งฝ่ายสมาคมเขมรอิสระด้วย กัมพูชาได้รับเอกราชภายใต้การปกครองของพระนโรดม สีหนุ และการถอนกำลังของเวียดมิญออกจากกัมพูชา

เนื่องจากผู้นำของสมาคม 2 คนคือ เซิง งอกมิญและตู สามุตเคยเป็นพระภิกษุมาก่อน สมาคมจึงได้รับอิทธิพลความเชื่อจากพุทธศาสนาด้วย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 สมาคมได้จัดตั้งการประชุมทางด้านพุทธศาสนาในกัมพูชา ใน พ.ศ. 2495 เซิง งอกมิญและพรม สมิธ (พระภิกษุที่เข้าร่วมในสมาคมและเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อิสระ ""Issarak"") จัน ดาราและพระภิกษุอีก 5 รูป ได้เดินทางไปยังขแมร์กรอม โดยได้กล่าวถึงบทบาทของพระพุทธศาสนาในการต่อสู้เพื่อเอกราช
พระปัญญาพิศาลเถร (ทูล ขิปฺปปญฺโญ)

พระปัญญาพิศาลเถร (ทูล ขิปฺปปญฺโญ) อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านค้อ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ณ บ้านหนองค้อ ตำบลดอนหว่าน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เมื่ออายุได้ 7 ขวบ พ่อแม่ได้อพยพมาอยู่ที่บ้านหนองแวง (แก้มหอม) ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี และได้จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านหนองแวงนี้เอง การเข้าเรียนแต่ละชั้น เพื่อน ๆ ในชั้นเรียนเดียวกันได้ตั้งให้เป็นหัวหน้าในชั้นเรียนทุกชั้นไป เมื่อขึ้นชั้นประถมปีที่ 4 เด็กชายทูลได้รับความไว้วางใจจากครูว่ามีการศึกษาดี จึงได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วยสอนนักเรียนในชั้นประถม ก. กา และประถมปีที่ 1 และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้านักเรียนทั้งหมดในโรงเรียนนั้น

ท่านได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ณ วัดโพธิสมภรณ์ อำเภอเมืองอุดรธานี มีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ จากนั้น ท่านได้ศึกษาจนมีความมั่นคงในพระพุทธศาสนา และมาอยู่เป็นลูกศิษย์หลวงปู่ขาว อนาลโย และในกาลต่อมา เมื่อท่านมรณภาพลง หลวงพ่อทูล ท่านได้มาสร้างวัดป่าบ้านค้อ และขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปแรก (1 มกราคม พ.ศ. 2528 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551)

ในตลอดระยะเวลา 23 ปี ที่ท่านเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ทุ่มเทกาย ทุ่มเทใจในการช่วยพัฒนาพระพุทธศาสนา และทำคุณประโยชน์อันมากมาย และสร้างบูรณะสิ่งต่าง ๆในวัดป่าบ้านค้อแห่งนี้ และเป็นพระนักพัฒนา ทำประโยชน์ให้กับสังคมอีกมากมาย หลวงพ่อท่านได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 จึงถือว่า ท่านพ้นจากตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านค้อ ลูกศิษย์ของท่านที่สืบทอดพระพุทธศาสนาก็คือ พระอาจารย์ไชยา อภิชโย
มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ 2554

การแข่งขันฟุตบอล มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2554 เริ่มการแข่งขันรอบแรก ตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 แต่หลังจากจบการแข่งขัน รอบที่ห้าในเดือนตุลาคม เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ขึ้น ส่งผลให้ต้องเลื่อนการแข่งขัน ตั้งแต่รอบก่อนรองชนะเลิศออกไป โดยการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ จัดขึ้นในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2555 ที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยตั้งแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไป ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ เข้าแข่งขันรายการ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกโดยอัตโนมัติ
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 28 มิถุนายน ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอล
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 5 สิงหาคม ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 2 ธันวาคม ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอล
ซินเป่ย์

นครซินเป่ย์ หรือ ไทเปใหม่ (; ) เป็นนครของสาธารณรัฐจีน เป็นเมืองใหญ่สุดของเกาะไต้หวัน เดิมคือเทศมณฑลไทเป (臺北縣) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะไต้หวันและล้อมรอบนครไทเป มีเนื้อที่ 2,052.57 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 3,750,504 คน (ข้อมูลเมื่อ กรกฎาคม 2006)
เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล

เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล หรือ ปิ๊ง เป็นนักร้องภายใต้สังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส เจ้าของเพลงฮิต "มีอาการ" และ "สิ่งที่ดีที่สุด"

เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล (มักจะเขียน: เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล) หรือ ปิ๊ง เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2533 พี่น้อง 2 คน ปิ๊งเป็นคนที่ 1 มีพี่สาวซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล (นิ้ง) ปิ๊งเป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัดอาร์เอส เป็นที่รู้จักจากเพลง "มีอาการ" และเพลง "สิ่งที่ดีที่สุด"
ด้วงกว่างแอตลัส

ด้วงกว่างแอตลัส หรือ ด้วงกว่างสามเขาเขาใหญ่ () เป็นด้วงกว่างที่อยู่ในสกุลด้วงกว่างสามเขาชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chalcosoma atlas"

มีลักษณะคล้ายกับด้วงกว่างสามเขาชนิดอื่น ๆ แต่ตัวเมียซึ่งไม่มีเขา มีปีกนอกที่เป็นปีกแข็งค่อนข้างหยาบและไม่มีขนเป็นสีน้ำตาลเหมือนกำมะหยี่เหมือนด้วงกว่างสามเขาคอเคซัส ("C. caucasus") ส่วนเขาที่สันคอหลังอกก็สั้นด้วยเช่นกัน ขณะที่ตัวผู้เขาหน้าจะโค้งเรียวตั้งขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่แตกเป็นฟันในขอบในเหมือนด้วงกว่างสามเขาจันทร์ ในขณะที่ตัวผู้ที่มีเขาขนาดเล็กจะแตกแขนงตรงปลายออกเป็นสามแฉก และขนาดตัวก็เล็กกว่าด้วย โดยจะมีขนาดประมาณ 20-130 มิลลิเมตร

ขณะที่เป็นระยะตัวหนอนตามลำตัวจะมีขนอ่อนปกคลุม ไข่มีลักษณะกลมรีสีขาว ในประเทศไทยพบกระจายพันธุ์ทับซ้อนกับด้วงกว่างสามเขาจันทร์ และจะพบได้มากกว่าด้วย ขณะในต่างประเทศจะพบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของจีน, อนุทวีปอินเดีย ไปจนถึงหมู่เกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเหมือนด้วงกว่างชนิดอื่น ๆ และสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว

มีชื่อเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 และมีชื่อติดอยู่ในบัญชีรายชื่อหมายเลข 2 (Appendix II) ตามประกาศของไซเตส
ปาน พึ่งสุจริต

นายปาน พึ่งสุจริต อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน และอดีตรองเลขาธิการพรรคมาตุภูมิ

ปาน พึ่งสุจริต เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 ที่ตำบลวังกะพี้ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นบุตรของนายชั้น กับนางทองใบ พึ่งสุจริต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก และปริญญานิติศาสตรบัณฑิต (น.บ.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (มสธ.) และระดับปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อปี พ.ศ. 2517

ด้านครอบครัวสมรสกับ นางสาวิตรี พึ่งสุจริต มีบุตร 3 คน ได้แก่ ร้อยตำรวจเอก ภูมินทร์ พึ่งสุจริต, ร้อยตำรวจโท ภูธร พึ่งสุจริต, นายวันเฉลิมฯ พึ่งสุจริต

ปาน พึ่งสุจริต ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

ปาน พึ่งสุจริต เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาประวัติศาสตร์ สังกัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก ต่อมาจึงย้ายมาประจำที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร)

ปาน พึ่งสุจริต ผันตัวเองจากงานการศึกษา มาดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2540 และในปี พ.ศ. 2543 ต่อมาได้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคราษฎร แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อจากนั้นจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อแผ่นดิน และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคมาตุภูมิ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคมาตุภูมิ
ตานขโมย

ตานขโมย เป็นกล้วยไม้ในสกุลตานขโมย ดอกสีเหลือง ดอกช่อแบบแยกแขนงที่ปลายยอด ก้านช่อดอกสีเขียว ตัดกับสีของกลีบดอกชัดเจน ออกดอกช่วงเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม ในประเทศไทย พบที่ นครราชสีมา ชัยภูมิและพิษณุโลก
เดียโบล 3

เดียโบล III () เป็นแอ็คชันอาร์พีจีแนวดาร์คแฟนตาซี/ฮอร์เรอร์ที่เตรียมการเปิดตัว ภายใต้การพัฒนาโดยค่ายบลิซซาร์ด อันเป็นลำดับที่สามของชุดเดียโบล เกมดังกล่าวประกอบด้วยรูปแบบแฮคแอนด์สแลชกับตะลุยดันเจี้ยน โดยได้มีการประกาศครั้งแรกเมื่อ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ที่งานบลิซซาร์ดเวิลด์ไวด์อินวิเทชันแนล ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เกมดังกล่าวได้รับการบันทึกว่าทำลายสถิติเกมพีซีที่สามารถทำยอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 3 ล้าน 5 แสนชุด

เกมกำหนดฉากไว้ที่แซงทัวรี่(Santury) อันเป็นโลกแฟนตาซีด้านมืดของซีรีส์เดียโบล ที่ได้รับการปกป้องในช่วงยี่สิบปีก่อนโดยกลุ่มวีรบุรุษไร้นามจาก "เดียโบล II" ซึ่งเป็นนักรบที่รอดชีวิตจากการโจมตีจากกองทัพแห่งเบิร์นนิงเฮลล์ ที่ได้หายสาบสูญไปในภายหลัง จึงขึ้นอยู่กับเหล่าฮีโร่ยุคใหม่ที่จะเผชิญกับกองกำลังแห่งความชั่วร้ายที่กำลังคุกคามโลกแห่งแซงทัวรี่

ผู้เล่นจะมีโอกาสในการสำรวจการตั้งค่าที่คุ้นเคย เช่น ทริสแรม

ได้มีการยืนยันถึงตัวละครที่ไม่สามารถควบคุมอย่าง เด็คการ์ด เคน ที่ได้ปรากฏในทั้งสองภาคก่อนหน้านี้กับบุตรสาว ซึ่งเป็นตัวละครใหม่ที่มาพร้อมกับการตามหาฮีโร่ในทุกช่วงเวลา การสื่อถึงเคนบนเว็บทางการได้นำผู้เล่นสู่เหตุการณ์ของสองเกมแรกอย่างรวดเร็ว แผนที่โลกของเดียโบลประกอบด้วยทวีปหลักสองทวีปที่มีหมู่เกาะขนาดเล็กหลายแห่งในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

"เดียโบล III" มีรูปแบบที่คล้ายกับ เดียโบล II ในภาคก่อน การเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในเอนจินจะรวมเข้ากับรูปแบบของบลิซซาร์ดกับลักษณะอินเฮาส์ โดยเปลี่ยนจากเอนจินการใช้งานเดิมของ ฮาร์วอค และการทำลายสภาพแวดล้อมด้วยเอฟเฟ็กต์การสร้างความเสียหายภายในเกม ซึ่งผู้พัฒนามีเป้าหมายเพื่อให้เกมสามารถทำงานได้หลากหลายตามระบบที่มี และมีการกล่าวว่าจะไม่จำเป็นต้องใช้ ไดเรกต์เอกซ์ 10 "เดียโบล III" จะใช้รูปแบบเกม 3 มิติ เพื่อนำเสนอมุมมองแบบข้ามศีรษะสำหรับผู้เล่น ในลักษณะที่มีมุมมองในไอโซเมตริกเดียวกันที่ใช้ในเกมชุดก่อนหน้า โดยเหล่าศัตรูจะใช้ประโยชน์จากสภาพ 3 มิตินี้เช่นกัน เช่นดังรูปแบบการมีรูปแบบของกำแพงด้านข้างที่แสดงความลึกของพื้นที่สนามรบ

ใน "เดียโบล II" ผู้เล่นหลายคนจะใช้บริการจากแบทเทิล.เน็ต กับคุณสมบัติใหม่ที่พัฒนาขึ้นสำหรับ ก็ได้มีอยู่ใน "เดียโบล III" นี้ด้วย โดยผู้เล่นจะสามารถเข้าและออกจากการเล่นเกมในช่วงที่กำลังร่วมมือกับคนอื่นได้

รัสเซล โบรเวอร์ ได้แต่งเพลงสำหรับ"เดียโบล III" เมื่อเขียนเพลงสำหรับวงออเคสตรา เขาได้พยายามแสดงความเคารพในรูปแบบของวากเนอร์จากการขยายสู่ ซึ่งเป็นเกมภาคเสริมลำดับที่สองของซีรีส์ โดยในช่วงโหมโรงซึ่งถือเป็นธีมหลักของเกมจะได้รับการบรรเลงโดยเอมิเนนซ์ซิมโฟนีออเคสตรา องค์ประกอบที่คล้ายกันนี้ได้ถูกนำมาใช้ในส่วนทีเซอร์เทรลเลอร์ของเกม ธีมของทริสแรมจากเกมเดียโบลภาคแรกยังได้นำมาใช้ในภาคที่สอง รวมถึงใน "เดียโบล III" ที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

"เดียโบล III" ได้รับการตอบรับเชิงบวกจากนักวิจารณ์ โดยได้คำตอบรับสูงสุดที่ 87.60% และคะแนนรวมที่ 88/100 จากเว็บไซต์ เกมแรงกิงส์ และ เมตาคริทิก

เว็บไซต์เกมส์เรดาร์ ให้การตอบรับฉากเปิดเกมดังกล่าวในเชิงบวก รวมถึงให้การยอมรับเกม "เดียโบล" ในอดีต โดยกล่าวว่า "เราชอบในสิ่งที่เราเห็น"
ช้างสารภี

ช้างสารภีหรือเอื้องเจ็ดปอย เป็นกล้วยไม้ในสกุลช้างสารภี ดอกสีเหลืองอมน้ำตาล มีลายสีน้ำตาล กลีบเลี้ยงและกลีบดอกเท่ากัน ออกดอกช่วงเดือนตุลาคมถึงมกราคม ในประเทศไทยพบตั้งแต่ภาคเหนือ ภาคอีสานจนถึงภาคใต้ โดยพบที่จังหวัดเชียงใหม่ ลำปาง สกลนคร กาญจนบุรี และสตูล
ฟูจิซาวะ (คานางาวะ)

ฟูจิซาวะ () เป็นเมืองในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 69.51 ตารางกิโลเมตร ในปี 2010 มีจำนวนประชากร 407,731 คน
กุหลาบกระเป๋าเปิด

กุหลาบกระเป๋าเปิดหรือเอื้องกุหลาบกระเป๋าเปิดหรือเอื้องกุหลาบพวง เป็นกล้วยไม้ในสกุลเอื้องกุหลาบ ดอกสีครีม มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยงบนเป็นรูปรี ส่วนคู่ข้างเป็นรูปครึ่งวงกลม ออกดอกช่วงเมษายนถึงพฤษภาคม ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือ เช่น จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงใหม่ ภาคอีสาน เช่น จังหวัดนครพนม จังหวัดสกลนคร ภาคกลาง เช่น จังหวัดสระบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ภาคตะวันออก เช่น จังหวัดชลบุรี จังหวัดจันทบุรี และภาคใต้ เช่น จังหวัดกระบี่
สไปซ์ (เพลงของเพอร์ฟูม)

"สไปซ์" () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 19 ของวง เพอร์ฟูม โดยเพลง "Spice" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง เซงโยชูฟุ เท็นเทอิ (Sengyoshufu Tantei) และเพลง "GLITTER" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ "คิริน"
เอื้องเข็มม่วง

เอื้องเข็มม่วงหรือเอื้องขี้ครั่ง เป็นกล้วยไม้ในสกุลเข็ม ดอกสีม่วงเข้ม ดอกช่อออกข้างลำต้น ช่อดอกตั้งตรง สั้นกว่าใบ ออกดอกช่วงกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม ในประเทศไทยพบที่แม่ฮ่องสอน ตากและกาญจนบุรี
แมงคีมละมั่งเหลือง

แมงคีมละมั่งเหลือง หรือ ด้วงคีมละมั่งเหลือง () เป็นแมงคีมชนิดหนึ่ง มีรูปร่างทั่วไปเหมือนแมงคีมละมั่งดำเขาใหญ่ ("H. nigritus") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีปีกนอกที่เป็นปีกแข็งเป็นสีเหลืองประมาณ 2 ใน 3 จากส่วนปลายปีก ยกเว้นขอบเส้นปีกตรงกลางเป็นสีดำ ตัวเมียมีสีดำและมีบริเวณส่วนไหล่ค่อนข้างกลม ปลายหนวดมีปล้อง 4-5 ปล้อง โดยถือเป็นชนิดต้นแบบของสกุลนี้ด้วย

พบกระจายพันธุ์ในอินเดีย, พม่า, มาเลเซีย และประเทศไทย ที่อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ตัวผู้มีขนาดความยาวประมาณ 43-80 มิลลิเมตร ขณะที่ตัวเมียประมาณ 98-39 มิลลิเมตร ขยายพันธุ์โวยการวางไข่ในขอนไม้ ตัวหนอนจะกินไม้ผุซึ่งเจริญเติบโตได้ดี มีทั้งหมด 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

สามารถเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว โดยอาจเพาะเลี้ยงในขวดสุราแบบแบนก็ได้ โดยใส่ขี้เลื่อยและเศษไม้ผุลงไป
เอื้องเข็มแดง

เอื้องเข็มแดงหรือเอื้องม้าก่ำ เป็นกล้วยไม้ในสกุลเข็ม ดอกสีม่วงแดง ออกเป็นช่อ ออกที่ข้างลำต้น มีหลายช่อต่อต้น ช่อดอกสั้นกว่าใบ ออกดอกช่วงกุมภาพันธ์ถึงเมษายน ในประเทศไทย พบที่ภาคเหนือฝั่งตะวันตก ภาคตะวันออก ภาคตะวันตก และภาคใต้
นครจีหลง

นครจีหลง เป็นเมืองท่าสำคัญ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะไต้หวัน มีขอบเขตประชิดมหานครซินเป่ย ซึ่งได้ทำให้เกิดเป็นเขตอภิมหานครไทเป-จีหลง ลากยาวจากจีหลง-ซินเป่ย-ไทเป-ซินเป่ย (ซินเป่ยล้อมรอบไทเปไว้ทุกด้าน)

จีหลงมีชื่อเล่นว่า "ท่าเรือสายฝน" (雨港) เพราะมีฝนตกชุกและมีชื่อเสียงในเรื่องเกี่ยวกับทะเล นครแห่งนี้เป็นท่าเรือใหญ่อันดับสองของไต้หวันรองจากนครเกาสง
ระวี หิรัญโชติ

นายระวี หิรัญโชติ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด อดีตเลขาธิการพรรคกิจสังคม และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย

ระวี หิรัญโชติ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของร้อยตรีอำพัน หิรัญโชติ " (อดีต ส.ส.ร้อยเอ็ด) " กับนางผ่องผิว หิรัญโชติ สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ จากวิทยาลัยจักรพงษ์ภูวนาถ " (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก) " และระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

ระวี หิรัญโชติ เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด 5 สมัย โดยได้รับเลือกตั้งสมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคกิจสังคม ในช่วงที่มีนายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรค และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึงปี พ.ศ. 2542

ต่อมาได้ลาออกจากพรรคกิจสังคมมาร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 กระทั่งศาลรัฐธรรมนูญ ได้มีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคไทยรักไทย และตัดสิทธิทางการเมืองคณะกรรมการบริหารพรรค เป็นเวลา 5 ปี ซึ่งนายระวี ได้ถูกตัดสิทธิ์ในครั้งนี้ด้วย
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ

อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ () เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น มีอาณาเขตครอบคลุมบริเวณจังหวัดยามานาชิ ชิซูโอกะ คานางาวะ และบริเวณตะวันตกของมหานครโตเกียว ประกอบไปด้วยสถานที่น่าสนใจ เช่น ภูเขาไฟฟูจิ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ฮาโกเนะ คาบสมุทรอิซุ และเกาะอิซุ

อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ในชื่อเดิมอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนะ ถือเป็นหนึ่งในสี่อุทยานแห่งชาติที่ตั้งขึ้นครั้งแรกของญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้รวมเกาะอิซุเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอุทยาน และเปลี่ยนชื่ออุทยานเป็นแบบในปัจจุบัน
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า และน้ำตกชิราอิโตะภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ"เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา

ด้วยระยะทางที่ไม่ใกลจากเมืองหลวง ทำให้ที่นี่เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดของญี่ปุ่น ชุมชนที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงได้แก่โอดาวาระ ฟูจิ มินามิอาชิงาระ และนูมาซุ
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ แบ่งออกเป็น 4 บริเวณสำคัญ ดังนี้:
1. บริเวณภูเขาไฟฟูจิ

2. บริเวณฮาโกเนะ

3. บริเวณคาบสมุทรอิซุ

4. บริเวณเกาะอิซุ
นครเจียอี้

นครเจียอี้เป็นนครที่ตั้งอยู่บนที่ราบทางตะวันตกเฉียงใต้ของไต้หวัน เดิมถูกเรียกว่า "คากิ" ตั้งแต่สมัยช่วงปลายราชวงศ์ชิงตลอดจนสุดการปกครองของญี่ปุ่น ชื่อทางประวัติศาสตร์คือ "ติโรเซน" (Tirosen)
ซินจู๋

เทศมณฑลซินจู๋ เป็นเทศมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเมืองหลวงชื่อ จู๋เป่ย มีเนื้อที่ 1,427.59 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 461,600 คน ความหนาแน่น 323 คนต่อตารางกิโลเมตร
เทศมณฑลฮวาเหลียน

เทศมณฑลฮวาเหลียน (; ) เป็นเทศมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่สุดในไต้หวัน ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกซึ่งมากไปด้วยภูเขาบนเกาะไต้หวัน เป็นสถานีปลายทางของการรถไฟไต้หวัน โดยเป็นปลายทางภาคเหนือของสายฮวาตง และปลายทางภาคใต้ของสายเชื่อมเหนือ เชื่อมต่อเทศมณฑลอื่น ๆ ด้วยทางหลวงซูฮวา ทางหลวงฮวาตง ทางหลวงจังหวัดสาย 11 และทางหลวงจังหวัดสาย 8 มีชื่อด้านเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติไท่หลู่เก๋อ แม่น้ำมู่กวา อุทยานแห่งชาติยวี่ชาน และแนวชายฝั่งที่เหมาะแก่การปั่นจักรยาน

เมืองเอกของเทศมณฑลนี้ คือ นครฮวาเหลียน ซึ่งมีประชากรมากสุด
เหมียวลี่

เทศมณฑลเหมียวลี่ (苗栗縣) เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางด้านตะวันตกของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเนื้อที่ 1,820.31 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 560,597 คน ความหนาแน่น 308 คนต่อตารางกิโลเมตร เทศมณฑลเหมียวลี่มีเมืองหลวงชื่อเมืองเหมียวลี่ ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็น "เมืองภูเขา"
หลวงปู่รอด พรหมสาโร

หลวงปู่รอด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2414 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ณ บ้านสระขวัญ ต.ลำคอหงส์ อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา เป็นบุตรของนายไข่ และนางพูน ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2436 ขณะอายุ 22 ปี ณ อุโบสถวัดบ้านสะพาน ต.ขามเฒ่า อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา โดยมี พระอาจารย์อยู่ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา "พรหมสาโร" หลวงปู่รอด ท่านได้รับตำแหน่งมากมาย ในกิจของสงฆ์ เช่น ตำแหน่งเจ้าคณะตำบล และ ท่านเป็นคนที่มีความเลื่อมใสต่อพระพุทธศาสนาอย่างมาก และท่านได้อธิษฐานว่า ตลอดชีวิตของการเป็นสมณะ ท่านปรารถนาที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือ การสร้างวัดทั้งหมด 5 วัด หลวงปู่รอด ได้เคยกลับมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดขามเฒ่า จนถึงปี พ.ศ. 2490 ก็กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วีดดอนผวายอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดดอนผวายจนกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์แห่งประเทศไทย รวมอายุได้ 85 ปี 63 พรรษา
หลวงปู่รอด ท่านเป็นคนที่เชี่ยวชาญ ทางด้านไสยเวท วิทยาคมอยู่สม่ำเสมอ และชอบวิปัสสนากรรมฐานเป็นอย่างมาก มีการล่ำลือว่า ท่านเป็นคนที่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าในอนาคต และมีหูทิพย์ ตาทิพย์ มีอภินิหารต่อลูกศิษย์มากมาย วัตถุมงคลของท่านที่เข้มขลังมากที่สุด คือ เหรียญพระปิดตาเนื้อทองเหลือง ผ้ายันต์รอยมือรอยเท้า สีผึ้ง และนางกวัก เป็นต้น และเวลาพกพระเครื่องของท่านไปนั้น คนเชื่อกันว่า ใครพกไปนั้นไม่ตายโหง หลวงปู่รอด ท่านไปด้ชื่อว่า เป็นพระเกจิอาจารย์แห่งโคราช และ ถ้าพูดถึงในศิษยานุศิษย์ ได้ตั้งสมัญญานามให้ท่านว่า เทพเจ้าแห่งโคราช และ พระเครื่องของท่าน ก็เป็นเหรียญยอดนิยม และ มีความขลังมาก
ผิงตง

เทศมณฑลผิงตง เป็นเทศมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเมืองหลวงชื่อ ผิงตงซิตี้ มีเนื้อที่ 2,775.6003 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 895,774 คน ความหนาแน่นของประชากร 325/ก.ม. คนต่อตารางกิโลเมตร

เทศมณฑลผิงตง มีชื่อเสียง อุทยานแห่งชาติเขิ่นติง ที่สวยงามและเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของสาธารณรัฐจีน ก่อตั้งปี ค.ศ. 1984
ไถตง

เทศมณฑลไถตง เป็นเทศมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเมืองหลวงชื่อไถตงซิตี้ มีเนื้อที่ 3,515.2526 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 241,700 คน (2004) ความหนาแน่นของประชากร 69 คนต่อคารางกิโลเมตร
จังฮว่า

จังฮว่า ชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครจังฮว่า (; ) เป็นนครในความควบคุมของเทศมณฑล (county-controlled city) และเป็นที่ตั้งสำนักงานเทศมณฑลจังฮว่า ในประเทศไต้หวัน นครแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวเมาอู้ชู่ (Babuza) มานานนับร้อย ๆ ปี ทั้งเป็นฐานทัพของชาวฮั่นที่รุกรานไต้หวันในอดีต ผู้รุกรานเหล่านี้ตั้งป้อมปราการไม้ไผ่เรียงราย เป็นเหตุให้ท้องที่นี้ได้ชื่อว่า "เมืองไผ่" (Bamboo Town) ปัจจุบัน จังฮว่าเป็นนครในความควบคุมของเทศมณฑลที่มีประชากรมากสุด
ด้วงแรดมะพร้าว

"ระวังสับสนกับด้วงงวงมะพร้าวหรือด้วงสาคู ดู ด้วงงวงมะพร้าว"

ด้วงแรดมะพร้าว หรือ ด้วงมะพร้าว () เป็นด้วงกว่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Oryctes rhinoceros"

มีลำตัวสีน้ำตาลแดงเกือบดำ มีขนสีน้ำตาลอ่อนที่ด้านข้างของส่วนหัว อก ขา และด้านล่างของลำตัว ตัวผู้มีเขาคล้ายนอแรดที่ส่วนหัวค่อนข้างยาว ตัวเมียมีลักษณะคล้ายตัวผู้แต่มีเขาสั้นกว่า และที่ส่วนปลายของท้องด้านล่างมีขนเยอะกว่าตัวผู้ และมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ไม่มาก

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 37-45 มิลลิเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์ โดยด้วงกว่างชนิดนี้ถือเป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญมากของพืชจำพวกปาล์มและมะพร้าวในทวีปเอเชีย โดยตัวเต็มวัยจะเจาะกินยอดอ่อนในเวลากลางคืนทำให้ยอดอ่อนแตกออกมาเห็นใบหักเสียหาย ส่วนทางมะพร้าวหรือปาล์มที่ตัดทิ้งไว้บนดินภายในสวน ก็เป็นแหล่งเพาะอาศัยของตัวอ่อน โดยหลังจากวางไข่แล้วฟักเป็นตัวหนอนก็จะเจริญเติบโตกัดกินอยู่ด้านล่างหรืออยู่ในดิน ไข่มีทรงกลมมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3-4 มิลลิเมตร ฟักเป็นตัวในระยะเวลา 7-8 วัน หนอนมีสีขาวนวลมีอายุ 3-4 วัน มีส่วนหัวเป็นสีเหลืองปนน้ำตาล เป็นดักแด้ประมาณ 1 เดือน ตัวเต็มวัยมีอายุประมาณ 2-3 เดือน นับว่าเป็นด้วงกว่างที่มีระยะเวลาเจริญเติบโตเร็วมาก
ด้วงงวงมะพร้าว

ด้วงงวงมะพร้าว หรือ ด้วงสาคู หรือ ด้วงลาน หรือ แมงหวัง ในภาษาใต้ () เป็นด้วงงวงชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rhynchophorus ferrugineus"

จัดว่าเป็นด้วงงวงขนาดกลาง ตัวเต็มวัย ปีกมีสีน้ำตาลดำ อกมีสีน้ำตาลและมีจุดสีดำ มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 25-28 มิลลิเมตร ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีขนาดและลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกัน ต่างกันที่ตัวผู้มีขนที่ด้านบนของงวงใกล้ส่วนปลาย ตัวหนอนมีสีเหลืองปนน้ำตาล ดักแด้เป็นปลอกทำด้วยเศษชิ้นส่วนจากพืชที่กินเป็นอาหาร

โดยด้วงงวงชนิดนี้นับเป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะพืชจำพวกปาล์ม เช่น มะพร้าวหรือสาคู หรือลาน ในประเทศไทยพบมากที่ภาคใต้ ตัวหนอนจะอาศัยและกัดกินบริเวณยอดอ่อน ตัวเต็มวัยจะเกาะกินเนื้อเยื่อด้านในของลำต้นลึกจนเป็นโพรง ซึ่งอาจทำให้ต้นตายได้ โดยจะบินออกหากินในเวลากลางวัน สามารถบินได้ไกลถึง 900 เมตร และอาจซ้ำกินซ้ำเติมจากที่ด้วงแรดมะพร้าว ("Oryctes rhinoceros") ซึ่งเป็นด้วงกว่างกินแล้วด้วย ตัวเมียใช้เวลาวางไข่นาน 5-8 สัปดาห์ ในปริมาณเฉลี่ย 400 ฟอง

กระจายพันธุ์อยู่ตั้งแต่อินเดียจนถึงซามัว แต่ปัจจุบันได้แพร่กระจายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปในทวีปต่าง ๆ ของโลก

แต่ในปัจจุบัน ตัวหนอนของด้วงงวงชนิดนี้กำลังเป็นที่นิยมของการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยนิยมบริโภคกัน มีราคาซื้อขายที่สูงถึงกิโลกรัมละ 200-300 บาท โดยระยะจากไข่-หนอน-ดักแด้ใช้เวลา 60 วัน ตัวเต็มวัยมีอายุ 2-3 เดือน บางเจ้าจะนำ หนอนด้วงแรดมาแทน เพราะราคาถูกกว่า แต่อร่อยไม่เท่า
นครซินจู๋

นครซินจู๋ เป็นนครตั้งอยู่ทางภาคเหนือของไต้หวัน เป็นที่รู้จักดีในชื่อเล่นว่า "นครแห่งลม" (風城) เนื่องจากมีลมพัดแรงเสมอ ถูกล้อมรอบด้วยเทศมณฑลซินจู๋ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก เทศมณฑลเหมียวลี่ทางทิศใต้ และช่องแคบไต้หวันทางตะวันตก โดยแบ่งออกเป็นสามเขต ได้แก่ เขตเหนือ (北區) เขตตะวันออก (東區) และเขตเซียงซาน (香山區 แปลว่า เขาภูเขาหอม)
ปาซาร์จีก

ปาซาร์จีก (; ) เป็นเมืองในประเทศบัลแกเรีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำมารีตซา เป็นเมืองหลวงของจังหวัดปาซาร์จีก จากข้อมูลเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 70,882 คน
อูเบร์ลังเดีย

อูเบร์ลังเดีย () เป็นเมืองทางตะวันตกของรัฐมีนัสชีไรส์ ประเทศบราซิล มีประชากร 600,349 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐ ชื่อเมืองมีความหมายว่า ดินแดนอุดมสมบูรณ์
เวิตส์ยาร์ฟ

ทะเลสาบเวิตส์ยาร์ฟ () เป็นทะเลสาบในประเทศเอสโตเนีย มีเนื้อที่ 270 กม² (104 ไมล์²) เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ มีความลึก 33.7 ม. เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มีแม่น้ำเอมาไหลออกจากทะเลสาบนี้ไปทางตะวันออกลงสู่ทะเลสาบไปปัส