seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเจ้าตราพระยาแห่งตองอู

พระเจ้าตราพระยาแห่งตองอู (, ) อุปราชแห่งเมือง ตองอู ระหว่าง ค.ศ. 1440 ถึง 1446 เป็นพระอนุชาของพระนาง ซอมินลา พระอัครมเหสีใน พระเจ้าฝรั่งมังศรี กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่ง อาณาจักรอังวะ และเป็นบรรพบุรุษของ พระเจ้าบุเรงนอง กษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ตองอู

พระเจ้าตราพระยาสวรรคตเมื่อเที่ยงคืนของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1446 ระหว่างสรงน้ำ (อาบน้ำ) ตามคำทำนายที่พระโหราธิบดีประจำราชสำนักตองอูได้เคยทำนายเอาไว้เมื่อ ค.ศ. 1442 ว่าพระองค์จะสวรรคตในเวลาเที่ยงคืนวันที่ 1 ถึงวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1446 แต่พระเจ้าตราพระยาไม่เชื่อและได้จับพระโหราธิบดีไปขัง เมื่อพระโอรสของพระองค์ พระเจ้ามังฆ้องที่ 1 แห่งตองอู ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาก็ได้ปล่อยพระโหราธิบดีออกจากที่คุมขัง
พระเจ้ากะเลเจตองโญ

พระเจ้ากะเลเจตองนโย ( ; 1385 – 1426) กษัตริย์ลำดับที่ 7 แห่ง อาณาจักรอังวะ ครองสิริราชสมบัติเพียง 6 เดือนจากเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1425 ถึง พฤษภาคม 1426 พระองค์ก้าวขึ้นสู่พระราชอำนาจด้วยการโค่นราชบัลลังก์ของ พระเจ้ามินละแหง่ กษัตริย์ลำดับที่ 6 ผู้เป็นพระราชนัดดาโดยความช่วยเหลือของชู้รัก พระนางชินโบเม แต่พระองค์เองก็ถูกโค่นราชบัลลังก์ในอีก 6 เดือนต่อมาโดย พระเจ้าโม่ญี่นตะโด
ตาร์ลัก (เมือง)

นครตาร์ลัก, (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning Tarlac; ปังกาซีนัน: Siyudad na Tarlac; อีโลกาโน: Siudad ti Tarlac, ตากาล็อก: Lungsod ng Tarlac) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 342,493 คน ตาร์ลักเคยถูกเสนอให้เป็น"นครที่มีประชากรอาศัยจำนวนสูง" โดยประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย แต่ถูกคัดค้านโดยรัฐบาลประจำจังหวัด

ตาร์ลักตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของจังหวัด ติดกับเทศบาลกีโรนาและซันตาอิกนาเซียทางทิศเหนือ, ซันโฮเซทางทิศตะวันตก, คาปัสทางและคอนเซปซันทางทิศใต้ และเทศบาลวิกตอเรียและลาปาซทางทิศตะวันออก ตาร์ลักตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาร์ลัก และอยู่ห่างจากมะนิลา ตาร์ลักอยู่ที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล แต่ในบางพื้นที่ทางตะวันตก อาจมีความสูงถึง

ตาร์ลักเป็นจุดจอดรถโดยสารที่จะไปยังจังหวัดในเขตอีโลโคสและเขตบริหารคอร์ดิลเยรา บริษัทรถโดยสารที่สำคัญได้แก่ ฟิลิปปินแรบบิท, วิกตอเรียไลเนอร์, ไฟว์สตาร์, ปาร์ตัส, บาลิวักแทรนสิต, ฟารินัสแทรนสิต, กีนีซิส, ซันทรานส์, เดอลีออนเอ็กซ์เพรส, จีวีฟลอริดา และอื่น ๆ สถานีขนส่งจะอยู่บนทางหลวงแม็คอาร์เทอร์

ทางหลวงแม็คอาร์เทอร์ผ่านตัวเมืองในแนวทิศใต้-เหนือ และมีถนนหลายสายที่มุ่งหน้าไปยังจังหวัดซัมบาเลส, ปังกาซีนัน (ใช้ทางหลวงโรมูโลซึ่งผ่านเมืองคามิลิง) และบาเกียว

ทางพิเศษซูบิค-คลาร์ก-ตาร์ลัก เชื่อมต่อระหว่างทางพิเศษตาร์ลัก-ปังกาซีนัน-ลาอูนีโยน (TPLEx) กับเมืองหลักของจังหวัด โดยทางพิเศษทั้ง 2 สามารถใช้เดินทางไปยังจังหวัดในเขตฮีลากังมินดาเนา อาทิ ปังกาซีนัน, ลาอูนีโยน และบาเกียว
อีบา (จังหวัดซัมบาเลส)

เทศบาลอีบา เป็นเทศบาลศูนย์กลางประจำจังหวัดซัมบาเลส ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 50,506 คน อีบาเป็นเมืองหลักประจำจังหวัดที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่สองในเขตกิตนางลูโซน รองจากตาร์ลักซิตี

อีบาเป็นเมืองเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ รามอน แมกไซไซ อีบาเป็นเทศบาลที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจ และมีการแข่งขันสูง

เทศบาลอีบา อยู่ติดกับเทศบาลโบโตลันทางทิศใต้, เทศบาลปาลาอูอิกทางทิศเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทางทิศตะวันออก และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก เทศบาลอีบาเหมือนกับเทศบาลอื่น ๆ ในจังหวัด ตรงที่ติดทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และมีแนวเทือกเขาซัมบาเลสทางทิศตะวันออก

อีบาแบ่งการปกครองออกเป็น 14 บารังไกย์

อีบามีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน โดยฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน ฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤษภาคม ปริมาณน้ำฝนแต่ละปีคือ อุณหภูมิในฤดูฝนอยู่ที่ อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้อยู่ที่ ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่

อีบาอยู่ห่างจากมะนิลา สามารถเดินทางได้โดยใช้ทางพิเศษนอร์ทลูซอน ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างซันเฟร์นันโด และโอลองกาโป ซึ่งอีบาอยู่ห่างจากโอลองกาโป

อีบามีท่าอากาศยานอีบา มีทางวิ่ง บริเวณชายฝั่งทะเล
สางเขียว

สางเขียว เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว สยองขวัญ สร้างจากบทประพันธ์โดย นิธ พิงไพร ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้วอีก 1 ครั้งโดยครั้งแรก ถูกนำมาสร้างเป็นละคร ในปี พ.ศ. 2523 ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยค่าย ดาราฟิล์ม เขียนบทโทรทัศน์โดย กำกับการแสดงโดย นำแสดงโดย ยมนา ชาตรี , ปริศนา วงศ์ศิริ , ปิ่นนเรศ ศรีนาคาร , รุจิเรข พักตร์เกษตริน , อิทธิฤทธิ์ สิงหรัตน์ , ปทุม มิตรภักดี โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันพุธที่ 8 ตุลาคม
พ.ศ. 2523 - 26 มีนาคม พ.ศ. 2524 และครังที่ 2 ในปี พ.ศ. 25XX ทาง ช่องวัน โดยค่าย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เขียนบทโทรทัศน์โดย กำกับการแสดงโดย นำแสดงโดย

1.https://pantip.com/topic/32559622

2.https://th.wikipedia.org/wiki/รายชื่อละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง_7

3.https://th.wikipedia.org/wiki/รายชื่อละครโทรทัศน์ของเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ
The Eyes มองตาก็รู้ใคร

The Eyes มองตาก็รู้ใคร เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (โทรทัศน์ระบบดิจิตอลหมายเลข 33) ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 17:30 - 18:00 น. โดยมี จอนนี่ แอนโฟเน่ ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการ เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2561

ในการแข่งขันแต่ละครั้งจะมีผู้เข้าแข่งขัน 1 คน (ภายหลังในเทปที่31 ได้เพิ่มผู้เข้าแข่งขันเป็น 2 คน ผู้เข้าแข่งขันคนที่ 2 บางครั้งแอบซ่อนไว้อยู่ในตู้และให้ผู้เข้าแข่งขันทายเล่นๆ โดยที่คนหนึ่งจะเป็นผู้เข้าแข่งขันจากทางบ้านที่สมัครเข้าร่วมเล่นเกมผ่านทางเฟซบุ๊คแฟนเพจของรายการและอีกคนหนึ่งจะเป็นดารานักแสดง) ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำการดูรูปภาพดวงตาของบุคคลปริศนา ซึ่งเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงจากทุกวงการทั่วโลก ระหว่างนั้นทางรายการจะมีเวลา 120 วินาที สำหรับการคิดวิเคราะห์ค้นหาคำตอบจากรูปภาพดวงตาปริศนาในแต่ละข้อ แล้วตอบให้ได้ว่าดวงตาปริศนาคู่นั้นเป็นของใคร ถ้าตอบถูกจะได้สะสมเงินรางวัลตามลำดับขั้นดังต่อไปนี้

ในดวงตาปริศนาคู่ที่ 2 - 9 หากตอบผิดในข้อใดก็ตาม เกมจะหยุดลงและต้องนำเงินรางวัลที่สะสมมาทั้งหมดไปเล่นในรอบ “ตาเดียวได้ ตาร้ายเสีย” นั่นคือ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทายรูปภาพดวงตาปริศนา 1 คู่ เมื่อเริ่มเกมเงินรางวัลที่สะสมอยู่จะค่อย ๆ ลดลงทีละ 100 บาท แต่ภาพจะค่อย ๆ ปรากฏใบหน้าที่ชัดเจนขึ้น หากตอบไม่ทันจนกะทั่งเงินลดลงจนเหลือ 0 บาท เกมจะจบลงและกลับบ้านมือเปล่า หากผู้เข้าแข่งขันมั่นใจในคำตอบ สามารถบอก “หยุด” และใช้สิทธิ์ในการตอบได้ทันที โดยมีโอกาสบอก “หยุด” ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ถ้าตอบถูกจะได้เงินรางวัลสะสมที่เหลืออยู่ทั้งหมดกลับไป แต่ถ้าตอบผิดจะต้องกลับบ้านมือเปล่าทันที ยกเว้นในดวงตาปริศนาคู่ที่ 10 แม้ว่าตอบผิด ผู้เข้าแข่งขันจะยังคงได้เงินรางวัลมูลค่า 30,000 บาท กลับไปโดยไม่ต้องเล่นรอบ “ตาเดียวได้ ตาร้ายเสีย” แต่ถ้าตอบผิดในข้อแรก เกมจะจบลงโดยทันทีและกลับบ้านมือเปล่าโดยไม่ได้ไปเล่นรอบ "ตาเดียวได้ ตาร้ายเสีย"

ทั้งนี้ ในดวงตาปริศนาคู่ที่ 10 ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทายดวงตาปริศนา ซึ่งจะมาเป็นบุคคลที่มีหน้าที่เป็นปรัศนีย์รับเชิญโดยถูกแอบซ่อนไว้อยู่ในตู้ โดยด้านหน้าของตู้จะเปิดเผยให้เห็นในส่วนของดวงตาทั้งสองข้างของปรัศนีย์คนดังกล่าวเท่านั้น ถ้าตอบถูกจะได้เงินรางวัลแจ็คพอตมูลค่า 100,000 บาท กลับไปทันที

อนึ่ง ในระหว่างการตอบคำถาม หากผู้เข้าแข่งขันไม่แน่ใจในคำตอบ สามารถขอใช้ตัวช่วยได้ ซึ่งมีอยู่ 3 ตัวช่วย ได้แก่
แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันจำชื่อที่คิดว่าเป็นเจ้าของดวงตาคู่นั้นไม่ได้ สามารถถามหุ่นยนต์ผู้ช่วยได้ทุกเมื่อ
กู่

กู่ () หรือ จินฉาน (; "หนอนไหมทอง") เป็นพิษซึ่งได้มาจากสัตว์พิษตามความเชื่อทางภาคใต้ของประเทศจีนโดยเฉพาะแถบหนานเยฺว่ ทำขึ้นโดยนำสัตว์พิษชนิดต่าง ๆ (เช่น ตะขาบ งู แมลงป่อง) ใส่ลงในภาชนะ แล้วปิดผนึก ปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นบริโภคกันเอง ตัวสุดท้ายที่รอดมาเพียงหนึ่งเดียวเชื่อว่า มีพิษร้ายแรงที่สุด มักนำมาใช้ในกิจกรรมทางไสยศาสตร์ เช่น ฆ่าคน ทำร้ายคน หรือก่อโรคภัยไข้เจ็บ คติชนจีนยังเชื่อว่า วิญญาณของกู่สามารถกลายร่างเป็นสัตว์หลายชนิด เช่น หนอน บุ้ง ตะขาบ งู กบ สุนัข หรือสุกร

อักษรจีนนั้นเป็นแผนภูมิรูปภาพ (pictogram) กล่าวคือ อักษรแต่ละตัวเกิดจากการวาดรูปแทนสิ่งหนึ่ง ๆ สำหรับคำว่า "กู่" นั้น เกี่ยวข้องกับคำว่า "ฉง" (蟲) ที่แปลว่า สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เช่น แมลง หนอน บุ้ง ฯลฯ และอักษร "ฉง" ในภาษาจีนนั้นเป็นรูปงูหรือหนอน ส่วนอักษร "กู่" (蠱) เป็นการรวมอักษร "ฉง" เข้ากับอักษร "หมิ่น" (皿) ที่แปลว่า โหล ตุ่ม ไห ฯลฯ ฉะนั้น ความหมายดั้งเดิมของ "กู่" ก็คือ ฉงที่อยู่ในไห

เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่พบคำว่า "กู่" คือ จารึกคำพยากรณ์ในสมัยราชวงศ์ชาง อายุราว 140 ปีก่อน ค.ศ.

คำว่า "จินฉาน" เป็นไวพจน์ของคำว่า "กู่" พบครั้งแรกในเอกสารสมัยราชวงศ์ถัง เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นพระนิพนธ์ซึ่งหลี่ เสียน (李賢) โอรสของจักรพรรดิถังเกาจง (唐高宗) เขียนอธิบายหนังสือ "โฮ่วฮั่นชู" (後漢書; "หนังสือฮั่นสมัยหลัง") โดยใช้คำ "จินฉาน" เป็นชื่อเครื่องประดับงานศพที่ทำขึ้นจากทองคำ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ซู เอ้อ (蘇鶚) เขียนหนังสือพรรณนาว่า "จินฉาน" เป็นตัวหนอนสีทองที่ผู้คนร่ำลือกัน ได้มาจากแคว้นกัศมีร์ของอินเดีย

โวลแฟรม อีเบอร์ฮาร์ด (Wolfram Eberhard) กล่าวว่า การทำกู่เป็นประเพณีของชาวเหมียว (苗族) โดยในวัน 15 ค่ำ เดือน 5 พวกเขาจะจับสัตว์มีพิษชนิดต่าง ๆ ใส่ลงในหม้อ และขังปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นกัดกินกันเอง ตัวใดรอดมาก็เอาไว้ใช้ฆ่าคน พวกเขาเรียกสัตว์นี้ว่า "กู่" แต่ในยุคของอีเบอร์ฮาร์ด นิยมเรียกว่า "จินฉาน" แล้ว ยิ่งกู่เป็นที่นิยมนำไปใช้ฆ่าคนมากเท่าไร เจ้าของกู่ก็ยิ่งร่ำรวยมากเท่านั้น จนกู่ได้ชื่อว่า สัตว์ที่สร้างทอง จึงเกิดการทำกู่โดยทั่วไป แต่ผู้เลี้ยงกู่ต้องหาคนมาสังเวยเลี้ยงกู่ มิฉะนั้น ตัวเขาเองจะถูกกู่ทำร้าย

ส่วนหลุยซา เชน (Louisa Schein) ระบุว่า คนทั่วไปกลัวชาวเหมียว โดยเฉพาะสตรีชาวเหมียว มานานหลายร้อยปี เพราะพวกเขาเลี้ยงกู่ไว้ใช้ฆ่าคน ใครถูกพิษกู่ จะทำค่อย ๆ ตายอย่างทุกข์ทรมาน

เจ.เจ.เอ็ม. ดี กรูต (J.J.M. de Groot) อ้างถึงหนังสือฉบับหนึ่งในสมัยราชวงศ์ซ่งที่พรรณนาว่า จินฉานเป็นตัวหนอนสีทอง เลี้ยงด้วยไหมที่ได้จากดินแดนฉู่ มูลของหนอนจินฉานนี้ถ้าใส่ลงในอาหาร ใครกินเข้าไปก็จะตายอย่างประหลาด หนอนเช่นนี้ทำให้ผู้เลี้ยงร่ำรวยมาก แต่กำจัดยาก ไม่ว่าน้ำ ไฟ ดาบ หรืออาวุธอื่น ก็ไม่อาจทำอันตรายหนอนนี้ได้

กรูตยังอ้างถึงหนังสือเรื่อง "เถี่ยเหวย์ชานฉงถาน" (鐵圍山叢談) ที่ไช่ เทา (蔡絛) แต่งขึ้นในคริสต์วรรษที่ 12 ว่า จินฉานเกิดขึ้นครั้งแรกในรัฐฉู่ (蜀國) ซึ่งปัจจุบันคือมณฑลเสฉวน แล้วภายหลังแพร่ไปในหูเป่ย์ หูหนาน ฝูเจี้ยน กว่างตง และกว่างซี

นอกจากนี้ กรูตอ้างถึงหนังสือที่เฉิน ฉางชี่ (陳藏器) เภสัชกรสมัยราชวงศ์ถัง ประพันธ์ขึ้น ว่า กู่แมลงหรือสัตว์เลื้อยคลานที่บริโภคไหมเป็นอาหารนั้น เอาไหมเช่นนั้นเผาไฟใช้เป็นยาแก้พิษกู่ดังกล่าวได้ ทั้งพรรณนาว่า ยามกลางวัน กู่ดูคล้ายตัวหนอนสีทอง มักขดตัวเหมือนแหวนสวมนิ้ว และมักบริโภคผ้าไหมลายดอกไม้หรือผ้าไหมแดงเหมือนหนอนกินใบไม้
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกล ที่จัดขึ้นในเมือง พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8–19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ สนามกีฬาสเกตน้ำแข็งคังนึง

ซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ชาย 3 รายการ และหญิง 1 รายการ โดยทั้ง 4 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 100 คน จาก 21 ประเทศ

ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ

มีนักกีฬาทั้งหมด 100 คนจาก 21 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสม ที่จัดขึ้นในเมือง พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14–22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ ศูนย์สกีนอร์ดิกผสมอัลเพนเซีย และศูนย์กีฬาครอสคันทรีแอลเพนเซีย

ซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสมครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ ซึ่งเป็นการแข่งขันเฉพาะประเภทชายเท่านั้น โดยทั้ง 3 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 55 คน จาก 16 ประเทศ

ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ

มีนักกีฬาทั้งหมด 55 คนจาก 16 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
อูมาร์ นีอัซ

อูมาร์ นีอัซ (เกิดวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซเนกัล ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน และทีมชาติเซเนกัล

เขาได้เล่นฟุตบอลในลีกสูงสุดของประเทศเซเนกัล, นอร์เวย์, ตุรกี, รัสเซีย และอังกฤษ นีอัซคว้าแชมป์เซเนกัลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011 กับสโมสร Ouakam และยิงประตูให้กับโลโคโมติฟมอสโกในนัดชิงชนะเลิศ รัสเซียนคัพ 2015 เขาย้ายเข้าร่วมทีมเอฟเวอร์ตัน ด้วยค่าตัว 13.5 ล้านปอนด์ในปี ค.ศ. 2016 นีอัซลงเล่นทีมชาติเซเนกัลครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013

นีอัซติดทีมชาติเซเนกัลครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นนัดแรกในนัดกระชับมิตรที่แพ้ชิลี 2–1 ที่ลาเซเรนา ต่อมาวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขายิงประตูแรกในนัดที่ชนะคอซอวอ 3–1 ที่สนาม Stade de Genève
ภูมิประเทศแบดแลนด์

แบดแลนด์ เป็นภูมิประเทศที่เกิดจากหินตะกอนหรือชั้นดินเหนียวอ่อนนุ่มที่โดนน้ำและลมกัดเซาะมีลักษณะคล้ายภูมิประเทศแบบแมลไพซ์ (Malpaís) หรือภูมิประเทศแบบหินภูเขาไฟซึ่งประกอบด้วย เนินยอดป้าน เหว เป็นหลุม รอง หลืบ เสาหิน รูโพรง หรือลักษณะทางธรณีทั่ว ๆ ไป ไม่มีพืชปกคลุมและมักพบทางน้ำไหลผ่านบริเวณส่วนล่างของสัณฐานภูมิประเทศแบบนี้สามารถพบได้บริเวณภูเขาริมน้ำหรือที่ลาดเชิงเขาที่เกิดจากตะกอนเศษหินเชิงเขาที่ถูกกัดเซาะเป็นบริเวณกว้างจากลมและน้ำในลักษณะแนวราบและแนวลึก
อีดรีซา แกย์

อีดรีซา กานา แกย์ (เกิดวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซเนกัล ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับเอฟเวอร์ตันและทีมชาติเซเนกัล

แกย์ลงเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัลตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 และได้ลงเล่นในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกอยู่หลายนัด เขายังได้เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012, แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2015 และแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017

ล็อสก์ลีล
แพน (ภาพยนตร์)

แพน () เป็นภาพยนตร์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ เจมส์ แมตทิว แบร์รี เรื่อง ปีเตอร์แพน เวอร์ชันใหม่ล่าสุด

เรื่องราวของปีเตอร์ เด็กชายจอมซน วัย 12 ปีที่ดื้อจนยากจะควบคุมได้ แต่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแสนอ้างว้างที่ลอนดอนเขาต้องใช้ชีวิตแบบบินไม่ได้มาโดยตลอด จนกระทั่งคืนมหัศจรรย์คืนหนึ่ง ปีเตอร์รีบหนีออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และใช้ชีวิตอยู่ในโลกของโจรสลัด นักรบ และเทพธิดาสุดอัศจรรย์ที่เรียกกันว่า "เนเวอร์แลนด์" ซึ่งที่นั่นเขาได้พบกับการผจญภัยสุดทึ่งและการต่อสู้เสี่ยงตาย

ขณะเดียวกันก็ต้องค้นหาความลับเกี่ยวกับแม่ที่ทิ้งเขาไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเมื่อนานมาแล้ว และดินแดนแห่งความมหัศจรรย์ที่เป็นของเขา เขาได้ร่วมทีมไปกับนักรบไทเกอร์ ลิลลี่ และเพื่อนใหม่ที่ชื่อเจมส์ ฮุค ปีเตอร์ต้องเอาชนะโจรสลัดแบล็คเบียร์ดผู้โหดเหี้ยม เพื่อปกป้องเนเวอร์แลนด์และเผชิญกับลิขิตชีวิตที่แท้จริงของเขา ซึ่งเขาจะต้องกลายเป็นฮีโร่ที่ถูกจดจำในนามของปีเตอร์แพนไปตลอดกาล
ผู้สำเร็จราชการ

ในปัจจุบัน ผู้สำเร็จราชการ หรือ ข้าหลวงใหญ่ () บางแห่งเรียกว่าข้าหลวงต่างพระองค์ (ในอดีตภาษาไทยใช้ว่า เกาวนาเยเนราล) หมายถึง ผู้แทนพระองค์พระประมุขแห่งรัฐเอกราชรัฐหนึ่งที่ได้รับแต่งตั้งให้ปกครองรัฐเอกราชอีกรัฐหนึ่ง ในอดีตตำแหน่งนี้ใช้กับผู้สำเร็จราชการแทนพระมหากษัตริย์หรือประธานาธิบดีก็ได้ เช่น ผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส
สันเขา

สันเขาคือลักษณะทางธรณีวิทยาที่มีลักษณะเป็นภูเขาที่มีจุดสูงสุดยาวเป็นแนวต่อกันเป็นระยะทางหนึ่งโดยสันเขาจะเรียกว่าเนินเขาหรือเทือกเขาก็ขึ้นอยู่กับขนาดของสันเขานั้น ๆ

สันเขาใหญ่ๆส่วนมากสามารถทำเป็นเส้นแบ่งเขตแดนทางธรรมชาติและสามารถสร้างหรือกำหนดสภาพอากาศในบริเวณนั้น ๆ ได้อีกด้วย
โรงเรียนบัวงามวิทยา

โรงเรียนบัวงามวิทยา () เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาในอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 29 ก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2528 ตามประกาศการจัดตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่ง ณ ขณะนั้นอยู่ภายใต้สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 5 ต่อมาได้ถูกถ่ายโอนเข้าสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย เมื่อปี พ.ศ. 2554

ปัจจุบันโรงเรียนบัวงามวิทยามีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 835 คน แบ่งเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจำนวน 400 คน และมัธยมศึกษาตอนปลาย 435 คน

โรงเรียนบัวงามวิทยาก่อตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2528 เนื่องมาจากในขณะนั้นในพื้นที่ตำบลบัวงามและตำบลโดยรอบยังไม่มีโรงเรียนที่เปิดทำการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษา โดยโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่เปิดสอนอยู่ใกล้ที่สุด ณ ขณะนั้นมีเพียง 2 แห่ง คือ โรงเรียนเดชอุดม (ก่อตั้ง พ.ศ. 2509) และโรงเรียนบุณฑริกวิทยาคาร (ก่อตั้ง พ.ศ. 2514) ซึ่งอยู่ห่างออกไปมากกว่า 20 กิโลเมตร แต่ด้วยการเดินทางที่ยากลำบากในสมัยนั้น ทำให้วัยรุ่นในพื้นที่ไม่มีโอกาสได้เข้ารับการศึกษาต่อหลังจากจบการศึกษาระดับประถมศึกษา คณะกรรมการสภาตำบลบัวงามจึงนำปัญหาดังกล่าวเข้าปรึกษากับนายเสรีศรี สำอางค์ ซึ่งดำรงตำแหน่งศึกษาธิการอำเภอเดชอุดมในขณะนั้น จนนำไปสู่การจัดตั้งโรงเรียนบัวงามวิทยาขึ้นมาในที่สุด โดยพื้นที่ที่ใช้ในการก่อสร้างโรงเรียนนั้นได้รับการบริจาคจากชาวบ้านชุมชนบ้านหนองสนมจำนวนทั้งสิ้น 36 ไร่ โดยชุมชนดังกล่าวนั้นตั้งอยู่ทางตอนเหนือของตำบลบัวงาม

ในระยะแรกนั้นโรงเรียนบัวงามวิทยาอยู่ภายใต้สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 5 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ถูกถ่ายโอนเข้าสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย

โรงเรียนบัวงามวิทยาเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–6
แบ่งประเภทการเรียนการสอนออกเป็น 4 แผน คือ
ถนนบริพัตร

ถนนบริพัตร () ถนนสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่ตัดตรงในลักษณะขวางตัดกับถนนสายอื่น ๆ เริ่มต้นตั้งแต่ที่ถนนดำรงรักษ์ บริเวณด้านข้างพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ พื้นที่แขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ทอดผ่านสะพานมหาดไทยอุทิศ ข้ามคลองมหานาค ผ่านวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ผ่านแยกเมรุปูนจุดตัดกับถนนบำรุงเมือง ในพื้นที่แขวงบ้านบาตร จากนั้นตัดผ่านถนนหลวง ที่เชิงสะพานระพีพัฒนภาค ข้ามคลองรอบกรุง จากนั้นผ่านเชิงสะพานดำรงสถิต ข้ามคลองโอ่งอ่าง บริเวณคลองถม และไปสิ้นสุดที่ถนนเยาวราช บริเวณเชิงสะพานภาณุพันธ์ ที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์

ชื่อ "บริพัตร" นั้นตั้งขึ้นเพื่อเป็นพระเกียรติแก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตร พระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี องค์ผู้ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงเป็นต้นราชสกุลบริพัตร
พระเจ้าโมญีนตะโด

พระเจ้าโม่ญี่นตะโด (, ; 1379 – 1439) กษัตริย์ลำดับที่ 8 แห่ง อาณาจักรอังวะ จาก ค.ศ. 1426 ถึง 1439 พระองค์เป็นเชื้อสาย เจ้าฟ้า จากเมือง โม่ญี่น ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ใน รัฐชาน ประเทศเมียนมา พระองค์ขึ้นสู่พระราชอำนาจภายหลังจากโค่นล้มราชบัลลังก์ของ พระเจ้ากะเลเจตองนโย กษัตริย์ลำดับที่ 7 และพระมเหสี พระนางชินโบเม เมื่อ ค.ศ. 1426 รัชสมัยของพระองค์เป็นจุดเริ่มต้นแห่งการเสื่อมอำนาจของอังวะภายหลังจากสิ้นสุด สงครามสี่สิบปี กับ อาณาจักรหงสาวดี ที่อยู่ทางใต้และสงครามที่ดำเนินมาเป็นเวลายาวนานกับรัฐชานที่อยู่ทางเหนือ ทำให้อาณาจักรอังวะไม่อาจขยายอาณาเขตออกไปได้ ตลอด 12 ปีในรัชสมัยพระเจ้าโม่ญี่นตะโดจึงปกครองบริเวณอังวะให้เป็นปึกแผ่นเท่านั้น และพระองค์ไม่เคยได้ปกครองตองอูอย่างเต็มที่ พระองค์มักยอมให้ผู้ปกครองเมืองเหล่านั้นซึ่งอาวุโสกว่าปกครองเมืองอย่างอิสระ ทำให้อาณาจักรหงสาวดีได้สนับสนุนตองอูก่อกบฏขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1426 และยึดครองดินแดนแถบนี้ในปี ค.ศ. 1436 แต่ตองอูและอังวะยังไม่ทำสงครามกันแบบเต็มรูปแบบ

พระเจ้าโม่ญี่นตะโดสวรรคตเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1439 ที่ อังวะ ขณะพระชนมายุได้ 59 พรรษาโดย พระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์อลองพญา ได้อ้างว่าพระองค์สืบเชื้อสายจากพระเจ้าโม่ญี่นตะโด
ฟุตบอลทีมชาติตาฮีตี

ฟุตบอลทีมชาติตาฮีตี เป็นทีมฟุตบอลสัญชาติฝรั่งเศส และเป็นทีมตัวแทนของเฟรนช์พอลินีเชีย อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลตาฮีเตียน ทีมประกอบด้วยผู้เล่นจากเฟรนช์พอลินีเชีย และได้เข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (OFC) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990

ตาฮีตีเป็นหนึ่งในทีมชาติที่แข็งแกร่งในแถบหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิก มีสถิติที่ดีเป็นอันดับที่สองในเซาท์แปซิฟิกเกมส์ ด้วยชัยชนะ 5 นัด พวกเขายังได้อันดับรองชนะเลิศในการแข่งขันโอเอฟซีเนชันส์คัพถึง 3 ครั้ง (1973, 1980 และ 1996) หลังจากนั้นก็ว่างเว้นจากความสำเร็จไปพักใหญ่ จนกระทั่งผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2009 ที่ประเทศอียิปต์ ต่อมาก็คว้าแชมป์โอเอฟซีเนชันส์คัพ 2012 กลายเป็นทีมแรกนอกเหนือจากออสเตรเลียกับนิวซีแลนด์ที่คว้าแชมป์ระดับภูมิภาคนี้
เบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ

เบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ (, ) หรือ เบชิกทัช เป็นสโมสรกีฬาตุรกี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1903 ตั้งอยู่ที่เขตเบชิกทัชในอิสตันบูล ประเทศตุรกี สโมสรฟุตบอลเบชิกทัชเป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศ และไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุด

สนามเหย้าของเบชิกทัช คือ โวดาโฟน พาร์ค มีความจุ 41,903 ที่นั่ง ที่ตั้งของสนามอยู่ข้างพระราชวังโดลมาบาเช

นอกจากฟุตบอล ยังมีสโมสรกีฬาประเภทอื่น ๆ ได้แก่ บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, แฮนด์บอล, กรีฑา, มวยสากล, มวยปล้ำ, หมากรุก, บริดจ์, ยิมนาสติก, พายเรือ, เทเบิลเทนนิส, พาราลิมปิก, อีสปอร์ต และฟุตบอลชายหาด

เบชิกทัชใช้ โวดาโฟน พาร์ค เป็นสนามเหย้า สนามแห่งนี้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2016 โดยสร้างขึ้นเพื่อใช้แทนสนามเหย้าเดิม นั่นคือ สนามกีฬา BJK İnönü
ฮิโระชิมะ บิ๊กอาร์ค

ฮิโระชิมะ บิ๊กอาร์ค (; ) ภายใต้ผู้สนับสนุนปัจจุบันคือ สนามกีฬาเอเดียนฮิโระชิมะ () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่ ฮิโระชิมะ, ประเทศญี่ปุ่น

ในปี ค.ศ. 1994 สนามกีฬาแห่งนี้เคยจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1994
พัน จินเหลียน

พัน จินเหลียน (; "ดอกบัวทอง") ตามสำเนียงกลาง หรือ พัวกิมเหลียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เอกสารไทยบางทีเรียก นางบัวคำ หรือ นางบัวทอง เป็นตัวละครหลักในนวนิยายจีนเรื่อง "บุปผาในกุณฑีทอง" (金瓶梅) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ช่วงราชวงศ์หมิง และเป็นตัวละครรองในนวนิยายจีนเรื่อง "ซ้องกั๋ง" (宋江) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน เป็นหนึ่งในตัวร้ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในวัฒนธรรมจีน จนกลายเป็นตัวอย่างของแม่ยั่วเมือง (femme fatale) ทั้งกลายเป็นเทพีประจำโสเภณีและโรงโสเภณี

เชื่อกันว่า นามของพัน จินเหลียน นั้นได้รับแรงบันดาลใจจากพัน ยฺวี่หนู (潘玉奴) นางสนมของเซียว เป่าเจฺวี้ยน (蕭寶卷) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (南齊) ผู้คลั่งใคล้ฝ่าเท้าของนางซึ่งบีบรัดจนเล็กผิดรูปเหมือนดอกบัว

พัน จินเหลียน เป็นภริยาของอู่ ต้าหลาง (武大郎; "พี่ใหญ่อู่") หรือ บู๊ตัวหนึง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน ผู้เป็นพี่ชายของอู่ ซง (武松) หรือ บู๊สง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน

พัน จินเหลียน เป็นหญิงสาวรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่ง แต่อู่ ต้าหลาง เป็นชายร่างเตี้ยอัปลักษณ์ ทำให้ผู้คนโจษจันว่า เป็นคู่ที่ผิดฝาผิดตัว

พัน จินเหลียน ไม่พอใจในชีวิตสมรส และลักลอบมีความสัมพันธ์กับซีเหมิน ชิ่ง (西門慶) หรือ ไซบุนเข่ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน

วันหนึ่ง อู่ ต้าหลาง จับได้ว่า พัน จินเหลียน คบชู้สู่ชาย นางกับชายชู้จึงช่วยกันฆ่าอู่ ต้าหลาง ด้วยยาพิษ และติดสินบนให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรอำพรางสาเหตุการตาย

อู่ ซง เกิดสงสัยในการตายของพี่ จึงออกสืบสวนด้วยตนเองจนรู้ความจริง

เรื่อง "ซ้องกั๋ง" ระบุว่า อู่ ซง สังหารพัน จินเหลียน และซีเหมิน ชิ่ง อย่างโหดเหี้ยม โดยมีการพรรณนาการฆ่าจนได้ชื่อว่า เป็นฉากโดดเด่นฉากหนึ่งในวรรณกรรมจีน

ส่วนเรื่อง "บุปผาในกุณฑีทอง" ว่า พัน จินเหลียน หนีไปสมรสกับซีเหมิน ชิ่ง แต่เมื่อซีเหมิน ชิ่ง เสียชีวิตเพราะการร่วมเพศอย่างหักโหม อู่ ซง จึงตามไปฆ่าพัน จินเหลียน

โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน (歐陽予倩) นำเรื่องของนางไปแต่งเป็นบทละครสมัยใหม่เรื่อง "พัน จินเหลียน" เมื่อ ค.ศ. 1928 โดยให้นางเป็นหญิงที่เป็นตัวของตัวเองสูง แต่ตกเป็นเหยื่อของระบบสังคมแบบอนุรักษนิยมที่ชายเป็นใหญ่ โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน ยังรับบทพัน จินเหลียน ด้วยตนเอง

เรื่องราวของพัน จินเหลียน ยังเป็นที่นิยมในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ทั้งในจีนและญี่ปุ่น นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา มีภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอย่างน้อย 20 เรื่องที่มีนางเป็นตัวละครหลัก
รายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา

เนื้อหาในหน้านี้เป็นบัญชีรายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลาประเภทต่างๆ ตามที่ปรากฏหลักฐานในราชกิจจานุเบกษา ตั้งแต่รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมาจนถึงแต่รัชกาลปัจจุบัน โดยแบ่งเป็น 2 ระยะ คือระยะที่พระราชทานตามพระราชบัญญัติเครื่องราชอิสสริยาภรณ์สำหรับความดีความชอบเหรียญดุษฎีมาลา ปีมะเมีย จัตวาศก ศักราช 1244 และระยะที่พระราชทานตามพระราชบัญญัติเหรียญดุษฎีมาลา พุทธศักราช 2484ตามพระราชบัญญัติเหรียญดุษฎีมาลา พุทธศักราช 2484 ได้กำหนดให้ปรับเปลี่ยนลักษณะเหรียญบางส่วน และพระราชทานเฉพาะเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา เท่านั้น
เวชศาสตร์ป้องกัน

เวชศาสตร์ป้องกัน () หรือมาตรการป้องกันโรค () ประกอบด้วยมาตรการที่ใช้สำหรับป้องกันโรค ซึ่งตรงข้ามกับการรักษาโรค สุขภาพมีสถานะทางกายภาพและจิตใจเช่นเดียวกับโรคและความพิการซึ่งได้รับผลกระทบจากปัจจัยสิ่งแวดล้อม ความโน้มเอียงรับโรคทางกรรมพันธุ์ เชื้อก่อโรคและทางเลือกวิถีชีวิต สุขภาพ โรคและความพิการเป็นกระบวนการพลวัตซึ่งเริ่มตั้งแต่ก่อนปัจเจกบุคคลรู้สึกตัว การป้องกันโรคอาศัยการกระทำล่วงหน้าที่สามารถจำแนกได้เป็นการป้องกันปฐมภูมิ ทุยติภูมิและตติยภูมิ

มีประชากรหลายล้านคนเสียชีวิตจากสาเหตุที่ป้องกันได้ทุกปี การศึกษาในปี 2547 พบว่า การเสียชีวิตประมาณครึ่งหนึ่งของทั้งหมดในสหรัฐในปี 2543 เกิดจากพฤติกรรมและการสัมผัสที่ป้องกันได้ สาเหตุการเสียชีวิตอันดับต้น ๆ ได้แก่ โรคหัวใจแลแหลอดเลือด โรคทางเดินหายใจเรื้อรัง การบาดเจ็บที่ไม่เจตนา เบาหวานและโรคติดเชื้อบางอย่าง การศึกษาเดียวกันประมาณการว่ามีประชากร 400,000 คนเสียชีวิตในสหรัฐทุกปีเนื่องจากอาหารเลวและวิถีชีวิตแบบนั่งนอนมาก ตามประมาณการขององค์การอนามัยโลก มีผู้เสียชีวิตประมาณ 55 ล้านคนทั่วโลกในปี 2554 ซึ่งสองในสามของกลุ่มนี้เสียชีวิตจากโรคไม่ติดต่อ รวมทั้งมะเร็ง เบาหวาน โรคหัวใจและหลอดเลือดเรื้อรัง และโรคปอดเรื้อรัง จำนวนนี้เพิ่มขึ้นจากปี 2543 ซึ่งผู้เสียชีวิตร้อยละ 60 มีสาเหตุจากโรคเหล่านี้ เวชศาสตร์ป้องกันมีความสำคัญเป็นพิเศษเนื่องจากทั่วโลกมีความชุกของโรคเรื้อรังและการเสียชีวิตจากโรคเหล่านี้มากขึ้น

มีวิธีป้องกันโรคหลายวิธี แนะนำให้ผู้ใหญ่และเด็กไปพบแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพเป็นประจำ แม้รู้สึกว่าตนสุขภาพดี เพื่อตรวจคัดโรค ระบุปัจจัยเสี่ยงสำหรับโรค อภิปรายข้อแนะนำสำหรับวิถีชีวิตที่สุขภาพดีและสมดุล การฉีดวัคซีนล่าสุด และรักษาสัมพันธภาพที่ดีกับผู้ให้บริการสุขภาพ การตรวจคัดโรคที่พบบ่อยบางโรคเช่น การตรวจหาความดันโลหิตสูง ภาวะน้ำตาลสูงในเลือด (ปัจจัยเสี่ยงต่อเบาหวาน) ภาวะคอเลสเตอรอลสูงในเลือด โรคซึมเศร้า เอชไอวีและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ชนิดที่พบบ่อย เช่น โรคหนองในเทียม ซิฟิลิสและโรคหนองใน การถ่ายภาพรังสีเต้านม (เพื่อตรวจคัดโรคมะเร็งเต้านม) การตรวจคัดโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และไส้ตรง การทดสอบแพปเพื่อทดสอบมะเร็งปากมดลูก และการตรวจคัดโรคกระดูกพรุน สามารถทำการทดสอบทางพันธุกรรมเพื่อตรวจคัดการกลายพันธุ์ที่ก่อให้เกิดโรคทางกรรมพันธุ์หรือความโน้มเอียงรับโรคบางโรค เช่น มะเร็งเต้านมและมะเร็งรังไข่ ทว่า ปัจเจกบุคคลทุกคนไม่สามารถจ่ายค่ามาตรการเหล่านี้ได้ และประสิทธิผลราคาของเวชศาสตร์ป้องกันยังเป็นหัวข้อถกเถียงกันอยู่