seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน

โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน () ประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2469 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในฟิลิป ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี ระหว่างที่พระองค์ประสูตินั้น ช่วงที่สงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวของพระองค์นั้นได้ถูกกักกันในค่ายกักกันบูเคินวัลท์ในปี 2478

เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2523 พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ ทำให้พระองค์กลายเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์เฮ็สเซิน พระองค์ทรงเป็นนักสะสมผลงานศิลปะชื่อเสียงระดับโลก ทั้งนี้ยังทรงเป็นเจ้าของโรงแรมสกอต์ตอล คอร์นเบิร์ก

พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระขนิษฐาในเจ้าชายริชชาร์ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค ในปี 2507 และมีพระบุตรดังนี้

ทั้ง 2 หย่าขาดจากกันในปี 2517 ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2556 สิริพระชันษา 86 ชันษาด้วยโรคปอด
เจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค

เจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค () ประสูติเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2483 เป็นพระธิดาในเจ้าชายกุสทัฟ อัลเบร็ชท์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค กับมาร์กาเรตา ฟูเช เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายริชชาท์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระสวามีในเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโมริทซ์ แลนด์เกรฟแห่งเฮ็สเซิน พระราชนัดดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี ในปี 2507 มีพระบุตรดังนี้

ทั้ง 2 หย่าขาดจากกันในปี 2517
แม่น้ำวอลตา

แม่น้ำวอลตา () เป็นแม่น้ำสายสำคัญในประเทศกานา ไหลเข้าสู่กานาผ่านที่ราบสูงโบโบ-ดิอูลาสโซ (Bobo-Dioulasso) ในประเทศบูร์กินาฟาโซ แม่น้ำวอลตาเกิดจากการรวมตัวของแม่น้ำสามสายได้แก่ แม่น้ำแบล็กวอลตาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แม่น้ำเรดวอลตาและแม่น้ำแบล็กวอลตาทางตอนเหนือ รวมถึงแม่น้ำโอตีทางทิศตะวันออก แม่น้ำวอลตาไหลลงใต้ผ่านที่ราบสูงอากวาพิม-โตโกแลนด์ (Akwapim-Togoland) ก่อนจะไหลลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่อ่าวกินี เป็นระยะทาง 1,500 กิโลเมตร

ในปี ค.ศ. 1965 มีการสร้างเขื่อนอาโคซอมโบเพื่อผลิตไฟฟ้าจากแม่น้ำ ก่อให้เกิดทะเลสาบวอลตาซึ่งมีพื้นที่ 8,502 ตารางกิโลเมตร ทะเลสาบนี้ถือเป็นหนึ่งในทะเลสาบที่มนุษย์สร้างที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก

เนื่องจากวอลตาในภาษาโปรตุเกสแปลว่า เลี้ยวหรือคดโค้ง จึงมีการสันนิษฐานว่าอาจมาจากลักษณะของแม่น้ำที่คดเคี้ยว หรือเป็นจุดที่นักสำรวจชาวโปรตุเกสสำรวจมาไกลที่สุดก่อนจะล่องเรือกลับ
ชาวไทยในอินโดนีเซีย

ชาวไทยในอินโดนีเซีย คือกลุ่มชนผู้มีเชื้อสายไทยหรือมีสัญชาติไทย มีถิ่นพำนักอาศัยอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ทั้งอย่างถาวรหรือชั่วคราว ชาวไทยในอินโดนีเซียนี้อาศัยกระจายอยู่ตามหัวเมืองใหญ่ ๆ เช่น จาการ์ตา, บันดุง, ยกยาการ์ตา, ซูราการ์ตา และเมดัน ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาศาสนาอิสลาม บางส่วนเป็นเป็นนักธุรกิจ, ข้าราชการ และพระสงฆ์

ปรากฏหลักฐานว่ามีชาวสยามเข้าไปค้าขายกับอาณาจักรต่าง ๆ ในอินโดนีเซียมาตั้งแต่ยุคอาณาจักรสุโขทัย เคยมีการติดต่อกับรัฐสุลต่านปาไซตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ดังการค้นพบเครื่องสังคโลกในอินโดนีเซียจำนวนมาก และมีการค้าขายเรื่อยมาจนถึงอาณาจักรอยุธยา โดยมีการตั้งสถานีการค้าและชุมชนสยามในอินโดนีเซียด้วย

ในช่วงเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารีทรงลี้ภัย และเลือกประทับที่เมืองบันดุง หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตประทับ ณ พระตำหนักประเสบัน () ส่วนสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารีประทับ ณ พระตำหนักดาหาปาตี () พระตำหนักทั้งสองตั้งอยู่ที่ถนนจีปากันตี () ด้านหน้าพระตำหนักทั้งสองมีวงเวียนขนาดย่อมชื่อวงเวียนสยาม () เจ้านายทั้งสองพระองค์ประทับที่นั่นจนกระทั่งสิ้นพระชนม์

ปัจจุบันมีชาวไทยเข้ามาอาศัยในประเทศอินโดนีเซีย โดยมากเป็นนักศึกษามุสลิมจากจังหวัดชายแดนภาคใต้ราว 400-500 คน ส่วนใหญ่เข้าศึกษาด้านอิสลามศึกษาและครุศาสตร์กระจายอยู่ตามหัวเมืองใหญ่ นอกนักเป็นนักธุรกิจ คู่สมรสชาวไทย เจ้าหน้าที่องค์การนานาชาติ ข้าราชการ และพระสงฆ์ที่เข้าไปเผยแผ่ศาสนา

ในปี พ.ศ. 2555 มีชาวไทยจำนวน 800 คน ราว 400-500 คน เป็นนักศึกษามุสลิมนับถือศาสนาอิสลาม นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์ที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาพุทธตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 เป็นต้นมา โดยมีวัดที่อยู่ภายใต้การดูแลของพระธรรมทูตไทยจำนวน 29 แห่ง และมีโรงเรียนธรรมวิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับยุวชนพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซียในกำกับอีกหนึ่งแห่ง

มีสมาคมหรือชมรมของชาวไทย 4 แห่ง ดังนี้
ไฮโซสะออน

ไฮโซสะออน 
เป็นละครโทรทัศน์ แนว ดราม่า ผลิตโดย บริษัท มีเดียซีน จำกัด เป็นบทประพันธ์ของ : หัสวีร์ เป็นบทโทรทัศน์ : เฟื่องฟ้า กำกับการแสดงโดย พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร นำแสดงโดย อาภา ภาวิไล,หัสวีร์ ภัคพงษ์ไพศาล,อังคณา วรรัตนาชัย,ปริศญา คูหามุข,ณัฐชนน ภูวนนท์,สันติราษฎร์ กุลนพเกียรติ,ปิยะมาศ โมนยะกุล,ณหทัย พิจิตรา,นุศรา ประวันณา,เอก โอรี และนักแสดงอีกมากมาย ออกอากาศทาง ช่อง 7 เอชดี เริ่มพฤหัสบดี ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ทุกวันจันทร์ - วันพฤหัสบดี เวลา 18.50 น. วันศุกร์ เวลา 18.20. น.
มัคซีมีลีอาน มาร์เกรฟแห่งบาเดิน

มัคซีมีลีอาน มาร์เกรฟแห่งบาเดิน () ประสูติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2476 ณ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นพระโอรสใน เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ สาขาราชวงศ์ของพระองค์นั้นเป็นเชื้อสายของราชวงศ์ที่ปกครองสวีเดนเมื่อประมาณ 400-500 ปีที่แล้ว ก่อนจะมาเปลี่ยนเป็นราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ ในปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์ซาริงเงินหรือบาเดินตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2506 ถัดจาพระบิดา 
มัคซีมีลีอาน มาร์เกรฟแห่งบาเดิน ทรงเสกสมรสกับอาร์ชดัชเชสวาเลรีแห่งออสเตรีย พระธิดาในอาร์ชดยุกฮูเบิร์ต ซัลวาเตอร์แห่งออสเตรีย กับ เจ้าหญิงโรสแมรีแห่งซาล์ม-ซาล์ม เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2509 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มาเกรวีนแห่งบาเดิน พระชายา มีพระบุตรดังนี้

ด้วยพระชายานั้นทรงเป็นโรมันคาทอลิก ทำให้พระองค์ถูกตัดสิทธิ์จากการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งว่าด้วยพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 สมาชิกพะรราชวงศ์ที่สมรสหรือแต่งงานกับขาวโรมันคาทอลิก ต้องออกจากการสืบราชบัลลังก์อังกฤษทันที รวมถึงผู้สืบสกุลด้วย
บาลด์วินที่ 1 เคานต์แห่งฟลานเดอส์

บาลด์วินที่ 1 หรือ บาลด์วินแขนเหล็ก (, ) เป็นขุนนางฝรั่งเศสและเป็นเคานต์แห่งฟลานเดอส์คนแรกในปี ค.ศ. 863

บิดาของบาลด์วินมีชื่อว่าออดาเซอร์ แต่ไม่มีใครรู้ข้อมูลของเขา ครอบครัวของเขามีความเกี่ยวข้องกับเคานต์แห่งล็อง ก่อนจะครองฟลานเดอส์ บาลด์วินเป็นเคานต์อยู่แล้ว อาจจะที่เกนต์

บาลด์วินอยู่ในซ็องลีส์ในปี ค.ศ. 862 ที่เขาตัดสินใจรับจูดิธ พระธิดาของชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน เป็นภรรยา จูดิธเคยเป็นพระมเหสีของกษัตริย์อังกฤษสองคน เอเธลวูล์ฟกับเอเธลบาลด์ ตอนที่กลับมาฝรั่งเศสและยังคงอยู่ในช่วงวัยรุ่น พระองค์ถูกพระบิดากักบริเวณไว้ที่ปราสาทซ็องลีส์ บาลด์วินพาจูดิธหนีไปอยู่ที่ราชสำนักของโลแธร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งโลร์แรน ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของจูดิธ เมื่อทั้งคู่ปลอดภัยจากเงื้อมมือของพระบิดาของจูดิธ บาลด์วินแต่งงานกับพระองค์ในราวปี ค.ศ. 863

พระเจ้าชาร์ลส์ให้บิชอปของพระองค์ตัดขาดสองสามีภรรยาออกจากศาสนา พระองค์ยังเรียกร้องให้พระนัดดา (ลูกของพี่น้อง) คืนตัวบาลด์วินกับพระธิดา จูดิธ มาให้พระองค์ บาลด์วินกับจูดิธจึงหนีไปโรม เพื่อขอร้องพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 ให้ช่วยเกลี่ยกล่อมชาร์ลส์และทำให้การแต่งงานถูกต้องตามกฎหมาย บาลด์วินตั้งใจจะไปเข้าร่วมกับชาวไวกิงหากการแต่งงานไม่ได้รับอนุญาต ในขณะนั้นชาวไวกิงเป็นภัยคุกคามในฝรั่งเศสเหนือ พระสันตะปาปาจึงตัดสินให้การแต่งงานของทั้งคู่ถูกต้องตามกฎหมายและให้บิชอปถอนการตัดขาดทั้งคู่ออกจากศาสนา

ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านถูกบีบบังคับให้ยอมรับบาลด์วินเป็นราชบุตรเขย สองสามีภรรยาแต่งงานกันครั้งที่สองต่อหน้าสาธารณชน พระบิดาของจูดิธไม่ได้เข้าร่วมแต่ส่งคนของพระองค์ไปเป็นสักขีพยานในการแต่งงาน พระองค์ให้เกียรติบาลด์วินตามที่พระสันตะปาปาแนะนำ

บาลด์วินได้ปกครองฟลานเดอส์ในตำแหน่งมาร์เกรฟ (เคานต์ของพื้นที่ชายแดน) แห่งฟลานเดอส์ เขาปกป้องฟลานเดอส์จากชาวไวกิงตลอดสิบห้าปีต่อมา และเป็นที่รู้จักจากการปฏิบัติอย่างรุนแรงต่อใครก็ตามก็โจมตีฟลานเดอส์จนทำให้ได้รับฉายาว่า "บาลด์วินแขนเหล็ก"

ในปี ค.ศ. 867 บาลด์วินสร้างปราสาทที่เกนต์เพื่อป้องกันการรุกรานของชาวไวกิง เมืองถูกสร้างขึ้นรอบๆ ปราสาท เกนต์กลายเป็นที่อยู่ของเคานต์ บาลด์วินยังสร้างปราสาทที่บรูช เมืองท่าติดทะเลเหนือ เพื่อหยุดการปล้นชิงทรัพย์ของชาวไวกิง

เมื่อชาร์ลส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 877 บาลด์วินสนับสนุนพระโอรสของพระองค์ หลุยส์ผู้ติดอ่าง ด้วยความซื่อสัตย์ ช่วยให้พระองค์ได้เป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์

บาลด์วินตายในปี ค.ศ. 879

บาลด์วินแต่งงานกับจูดิธ พระธิดาของชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน กษัตริย์ของชาวแฟรงก์และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน คือ
ภาษาเคลต์ดั้งเดิม

ภาษาเคลต์ดั้งเดิม () หรือ ภาษาเคลต์ร่วม () คือภาษาบรรพบุรุษที่สืบสร้างขึ้นของบรรดาภาษาเคลต์ทั้งหมดที่รู้จัก ประมวลศัพท์ของภาษานี้สามารถสืบสร้างได้โดยใช้ระเบียบวิธีเปรียบเทียบในภาษาศาสตร์เชิงประวัติ เนื่องจากภาษาเคลต์เป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเคลต์ดั้งเดิมจึงเป็นลูกหลานของภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมด้วย ตามทฤษฎีหนึ่ง ภาษาเคลต์อาจใกล้ชิดที่สุดกับกลุ่มภาษาอิตาลิก จึงทำให้มีการจัดกลุ่มรวมกันเป็นกลุ่มภาษาอิตาโล-เคลติก

การสืบสร้างภาษาเคลต์ดั้งเดิมอยู่ระหว่างการดำเนินการ ในขณะที่ภาษาเคลต์ภาคพื้นทวีปได้ช่วยพิสูจน์ยืนยันได้มากในด้านสัทวิทยาและบางส่วนในด้านวิทยาหน่วยคำ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรกลับมีเไม่พียงพอที่จะช่วยให้สืบสร้างวากยสัมพันธ์ขึ้นได้อย่างไม่ผิดพลาด แม้ว่าจะพบบันทึกที่มีประโยคสมบูรณ์ในภาษากอลและภาษาเคลทิบีเรียน แต่วรรณกรรมที่เก่าแก่ที่สุดของกลุ่มภาษาเคลต์พบในภาษาไอริชเก่า และภาษาเวลส์กลาง
SSSS.GRIDMAN

SSSS.GRIDMAN (กริดแมน) เป็นแอนิเมชันญี่ปุ่นที่นำผลงานดั้งเดิมของซึบุรายะโปรดักชันส์จากเรื่อง เด็นโคโจจินกริดแมน ที่ฉายในปี 1993 - 1994 มาทำใหม่ สร้างจากทีมผู้สร้างอนิเมะ เด็นโคโจจินกริดแมน boys invent great hero จากงาน Japan Animator Expo แอนิเมชันโดยสตูดิโอ TRIGGER

ฮิบิกิ ยูตะ เสียความทรงจำและมองเห็นในสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็น เขาได้พบกับ กริดแมน จากคอมพิวเตอร์ของ ทาคาราดะ ริกกะ เพื่อนของเขา ที่เหมือนจะรู้จักเขา จนมีมอนสเตอร์เข้าโจมตีโรงเรียน คอมพิวเตอร์นั้นได้เปลี่ยนร่างยูตะ ให้กลายเป็น กริดแมน

สิ่งมีชีวิตที่มาจากพลังงานที่เรียกว่าไฮเปอร์เอเจนท์ อาศัยในคอมพิวเตอร์เก่าที่ชื่อจังค์ที่อยู่ในร้านขายของเก่าที่ชื่อว่าอายะ เมื่อยูตะแปลงร่างจะใช้อุปกรณ์แปลงร่างที่ชื่อว่า พริมัล แอคเซปเตอร์ โดยใช้คำพูดว่า แอคเซสแฟลช จะทำการรวมร่างกับกริดแมนทำให้มีร่างกายจริงขึ้นมาพร้อมร่างขนาดยักษ์
โยชิกิ ทานากะ

ดร. โยชิกิ ทานากะ () เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวรรณกรรมจากมหาวิทยาลัยกากุชูอิงในกรุงโตเกียว เขามีความสนใจอย่างมากในด้านประวัติศาสตร์จีน ผลงานของเขาหลายเรื่องมักจะมีกลิ่นอายของความเป็นจีน เขาเป็นเป็นผู้แปลนอกจากนี้ยังมีความเชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ยุโรปและเปอร์เซีย

เขามีชื่อเสียงขึ้นมาจากผลงานเรื่อง "ตำนานวีรบุรุษแห่งกาแล็กซี" ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1983 เป็นการนำสงครามและการเมืองของยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มาวางเนื้อขึ้นเรื่องใหม่ในยุคอวกาศ ได้รับรางวัลชนะเลิศสาขานิยายบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ในปีค.ศ. 1987 ตลอดจนถูกนำไปสร้างเป็นอนิเมะ ผลงานชิ้นอื่นของทานากะที่มีชื่อเสียงอาทิ "วีรตำนานแห่งอัสรัน" เป็นต้น
อากิตะ

อากิตะ อาจหมายถึง
เฮ็คเลอร์อุนท์ค็อค อูเอ็มเพ

เฮ็คเลอร์อุนท์ค็อค อูเอ็มเพ (; ย่อมาจาก แปลว่า "ปืนกลมือสากล") เป็นปืนกลมือที่ได้รับการพัฒนาและผลิตโดยบริษัทเฮ็คเลอร์อุนท์ค็อค อูเอ็มเพได้รับการยอมรับจากหน่วยงานของรัฐต่าง ๆ เช่น หน่วยศุลกากรและป้องกันชายแดนแห่งสหรัฐ เฮ็คเลอร์อุนท์ค็อคได้พัฒนาอูเอ็มเพให้กลายเป็นเอ็มเพ5 ที่เบาและราคาถูก แม้ว่าปืนทั้งสองรุ่นนั้นยังคงผลิตอยู่
ภูเขาไฟเซเมรู

ภูเขาเซเมรู () เป็นภูเขาไฟที่มีพลังชนิดกรวยภูเขาไฟสลับชั้นในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ภูเขาไฟนี้เป็นภูเขาที่สูงสุดในเกาะชวา ภูเขาไฟนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า Mahameru หมายถึง "ภูเขาไฟที่ยิ่งใหญ่" ชื่อของภูเขาไฟลูกนี้มาจากเขาพระสุเมรุตามความเชื่อในศาสนาพุทธและฮินดู ภูเขาไฟนี้ตั้งอยู่ในเขตของแผ่นออสเตรเลียที่พังเข้าไปในแผ่นยูเรเชียตามการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค

ภูเขาไฟเซเมรูเป็นภูเขาที่สูงและชันมากเหนือที่ราบชายฝั่งตะวันออกของเกาะชวา Maar ประกอบด้วยทะเลสาบปล่องภูเขาไฟเป็นเส้นตรงไปจนถึงยอดของภูเขาไฟ ภูเขาไฟลูกนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแอ่งยุบปากปล่อง Ajek-ajek และ Jambagan ซึ่งทับกันอยู่

มีการปะทุของภูเขาไฟเซเมรูอยู่จำนวนหลายครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818 ได้มีการบันทึกการปะทุอย่างน้อย 55 ครั้ง (ซึ่งทำให้เสียชีวิตทั้งหมด 10 ครั้ง) ซึ่งประกอบด้วยทั้งการไหลของลาวาและการไหลของไพโรคลาสติกการปะทุในประวัติศาสตร์ทั้งหมดมีค่าดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟเท่ากับ 2 หรือ 3

ภูเขาไฟเซเมรูอยู่ในสถานะของการปะทุใกล้คงที่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 ถึงปัจจุบัน บางครั้งก็มีการระเบิดเล็ก ๆ เกิดขึ้นทุก ๆ 20 นาทีหรือมากกว่านั้น

ภูเขาไฟเซเมรูมักถูกปีนโดยนักท่องเที่ยว ซึ่งมักจะเริ่มจากหมู่บ้าน Ranu Pane ไปทางทิศเหนือ ถึงแม้ว่าทางวิชาการจะสามารถเกิดอันตรายได้ Soe Hok Gie นักกิจกรรมทางการเมืองชาวอินโดนีเซียในทศวรรษที่ 1960 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1969 จากการสูดดมก๊าซพิษขณะปีนขึ้นภูเขาไฟเซเมรู
อะบู ตะห์ซีน อัศศอลฮี

อะบู ตะห์ซีน อัศศอลฮี (ค.ศ. 1953 – 29 กันยายน ค.ศ. 2017) () เป็นทหารผ่านศึกพลซุ่มยิงชาวอิรัก ซึ่งเป็นอาสาสมัครในกองกำลังระดมจากประชาชนของอิรัก เขาสร้างชื่อเสียงจากการสังหารสมาชิกไอเอสไอแอลกว่า 350 คนในช่วงสงครามกลางเมืองอิรัก โดยได้รับสมญานามว่า "ชีคแห่งพลซุ่มยิง" และ "นัยน์ตาเหยี่ยว"

ก่อนสงครามกลางเมืองอิรัก อัศศอลฮีได้เข้าร่วมในสงครามยมคิปปูร์, สงครามอิรัก–อิหร่าน, การบุกครองคูเวต, สงครามอ่าว รวมทั้งการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 ตามที่อัศศอลฮีปฎิบัติหน้าที่ในสงครามยมคิปปูร์ เขาเป็นส่วนหนึ่งของกองพลอิรักที่ต่อสู้ในโกแลนไฮทส์ ประมาณเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 อัศศอลฮีได้เข้าร่วมกองกำลังระดมจากประชาชนและเข้าประจำการในเทือกเขามาคูล ประเทศอิรักตอนเหนือ ด้วยอาวุธปืนไรเฟิลสไตเออร์ อัศศอลฮีเริ่มต่อสู้กับไอเอสไอแอลในญูร์ฟ อันนาเซอร์ (ชื่อก่อนหน้านี้คือญูร์ฟ อัศศะคาร์) และได้เรียนรู้ทักษะการซุ่มยิงจากกองทัพรัสเซีย

อะลี ญิยัด โอบะอิด อัศศอลฮี () เป็นที่รู้จักจากชื่อในสงครามคือ นัยน์ตาเหยี่ยว หรือชื่อตามผู้บังเกิดเกล้าคือ อะบู ตะห์ซีน () เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1953 โดยมีลูกสิบเอ็ดคน เป็นเด็กหญิงห้าคนและเด็กชายหกคน เขาเดินทางไปที่ประเทศคูเวตในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และทำงานเป็นจำนวนมาก ณ ที่นั่น สองในนั้นเป็นคนเลี้ยงวัวและอูฐ เขามีปืนไรเฟิลเพื่อป้องกันตนเอง และล่ากระต่ายรวมทั้งหมาป่า จากปืนนี้เอง ที่ทำให้เขาได้รับความรู้ในการล่าสัตว์ (การยิง)

หลายเดือนก่อนสงครามยมคิปปูร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เดินทางไปยังประเทศเบลารุสเพื่อฝึกในหลักสูตร โดยเขาได้อันดับสองในหลักสูตร สงครามแรกที่เขาเข้าร่วมคือสงครามยมคิปปูร์ในปี ค.ศ. 1973 ซึ่งเขาได้รับการส่งไปประจำการ ณ ที่ราบสูงโกลันในกองพันภูเขาที่ 5 ส่วนสงครามที่สองคือสงครามอิรัก–เคิร์ดครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ช่วงการจลาจลจนถึง ค.ศ. 2014 เขาเข้าร่วมในสงครามตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน ที่เขาเข้าร่วมกองพลซาดร์ ซึ่งเขาเข้าร่วมในการปลดปล่อยหลายจังหวัดในอิรัก แต่เขาไม่เห็นดีสำหรับเขาในกองพลนี้ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนมาเป็นเข้าร่วมกองทหารติดอาวุธ 'ลิวา อะลี อัล อักบัร และนี่คือที่ซึ่งทักษะของเขาเริ่มแสดงขึ้น เขาได้รับการยืนยันการสังหารที่ 350 คน

ตามที่โฆษกกองกำลังระดมจากประชาชนเผย อัศศอลฮีถูกฆ่าตายขณะที่เขาเดินหน้าบุกฮะวีญา ในอิรัก งานศพของเขาจัดขึ้นในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2017
รายงานพิเศษว่าด้วยภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ.

รายงานพิเศษว่าด้วยภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ. (SR15) จัดพิมพ์โดยคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2561 รายงานดังกล่าวมีแหล่งอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์กว่า 6,000 แหล่ง และมีผู้ประพันธ์ 91 คนจาก 40 ประเทศเป็นผู้จัดเตรียม และได้รับการอนุมัติในอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ในเดือนธันวาคม 2558 การประชุมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศปี 2558 เรียกร้องให้มีรายงานดังกล่าว มีการเสนอรายงานดังกล่าว ณ สมัยประชุมที่ 48 ของ IPCC มีรายงานว่าข้อค้นพบกว้าง ๆ ของรายงานฯ มีว่า การบรรลุเป้าหมาย 1.5 °ซ. เป็นไปได้ แต่ต้องการ "การลดการปล่อยอย่างมาก" "รวดเร็ว" "การเปลี่ยนแปลงอย่างกว้างขวางและไม่เคยปรากฏมาก่อนในทุกภาคส่วนของสังคม และว่า "การจำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ. เมื่อเทียบกับ 2 °ซ. แล้วจะลดผลกระทบทางลบต่อระบบนิเวศ สุขภาพและสุขภาวะของมนุษย์ได้" การเพิ่มอุณหภูมิจะยิ่งเร่งให้เกิดลมฟ้าอากาศสุดขั้ว ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นและน้ำแข็งทะเลอาร์กติกที่ลดพื้นที่ลง การฟอกสีของปะการัง การสูญเสียระบบนิเวศ เป็นต้น SR15 ยังมีแบบจำลองซึ่งแสดงว่า "การปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดจากมนุษย์สุทธิทั่วโลกจำเป็นต้องลดลงประมาณร้อยละ 45 จากระดับในปี 2553 ภายในปี 2573 และเหลือ "ศูนย์สุทธิ" ประมาณปี 2593" การลดการปล่อยภายในปี 2573 และการเปลี่ยนแปลงและความท้าทายที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งการลดคาร์บอนอย่างรวดเร็ว เป็นความสนใจสำคัญของเนื้อหารายงานส่วนใหญ่ซึ่งมีการกล่าวซ้ำทั่วโลก
ฟลัมโบยัน 108

Flamboyan 108 เป็นละครที่ออกอากาศในช่อง Indosiar ระหว่างปี 1995 ถึง 1996 มีผู้แสดงหลักคือ Desy Ratnasari, Elma Theana, Reggy Lawalata, Titi DJ, Robby Tumewu และ Yusuf Surya และมีจำนวนมากกว่า 75 ตอน

ละครเรื่องนี้ผลิตโดย Multivision Plus และกำกับการแสดงโดย Debby Sahertian
LCI

La Chaîne Info หรือ LCI (แปลจากภาษาฝรั่งเศสได้ว่า: "ช่องข่าว") เป็นช่องข่าวทางเคเบิลของประเทศฝรั่งเศส เครือข่ายนี้ให้ข่าวในระดับประเทศและนานาชาติตลอด 24 ชั่วโมง

LCI ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2537 โดย Christian Dutoit ในกลุ่มสื่อ TF1

การออกอากาศเริ่มต้นเวลา 20:30 น. โดยมีรายการทีวีถ่ายทอดสดข่าวทางโทรทัศน์กับ Françoise-Marie Morel ในฐานะผู้จัดรายการ แขกคนแรกของช่องนี้คือ CEO ของช่องนี้ Étienne Mougeotte

ในปี 2006 เว็บไซต์ของช่องปรากฏตัวขึ้นสองครั้งในภาพยนตร์ 007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลกในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอน
โซยุซ เอ็มเอส-10

โซยุซ เอ็มเอส-10 เป็นโครงการอวกาสโซยุซ เอ็มเอส ที่ภารกิจนั้นได้ล้มเหลวลงเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เนื่องจากเกิดความผิดพลาดในตัวเครื่องเชื้อเพลิงคู่ที่ตัวยานโซยุซ เอ็มเอส 10 ถือเป็นเที่ยวบินที่ 139 ของจรวดโซยุซ โดยเป็นการส่งคน 2 คนจากโครงการเอ็กแพรนชัน 57 ไปสู่สถานีอวกาศนานาชาติ แต่ขณะปล่อยตัวเครื่องเชื้อเพลิงได้เกิดข้อผิดพลาด จึงจำเป็นต้องนำจรวจกลับสู่โลกโดยฉุกเฉิน นักบินอวกาศของคอสโมโดรม อะเลคเซย์ ออฟชินิน และนักบินอวกาศของนาซา นิค ฮากัวร์ กลับมาบนยังโลกด้วยความปลอดภัยทุกประการ เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือว่าเป็นการที่ตัวเชื้อเพลิงเสียหายครั้งแรกในระดับความสูงสุด ในรอบ 43 ปี ตั้งแต่ยานโซยุซ 18เอ หลุดจากวงโคจร ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518

ไม่กี่นาทีหลักจากการปล่อยตัวจรวดขึ้นฟ้าในเวลา 8.40 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ตามที่ลูกเรือรายงานว่ารู้สึกว่าเหมืออยู่ในสภาพของอารมณ์ไร้น้ำหนัก และแผงควบคุมจรวดได้แจ้งว่า ตัวขับเชื้อเพลิงของจรวดล้มเหลว โดยที่เสอร์เจีย เคอร์ไคยอส ได้อธิบายว่าเกิดจากที่จุลอุกกาบาตได้พุ่งชนตัวจรวดชั้นที่หนึ่งและสอง ถือเป็นเรื่องสุดวิสัย เกิดขึ้นได้ตลอดในอวกาศ ในระยะเวลาสั้น นักบินอวกาศได้ตัดสินใจดีดแคปซูลจากจรวดตกลงมาตามแนวกระสุนปืนด้วยความเร็วมากถึง 6-7 เท่าของแรงโน้มถ่วงโลก แต่นักบินอวกาศได้ตกลงมาอย่างปลอดภัยทุกประการ จรวดขึ้นไปได้ถึงในระยะทาง ก่อนตกลงมาโดยใช้เวลา 19 นาที และอีก 41 วินาที
ในเวลา 8.55 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ทีมกู้ภัยและค้นหาได้พบลูกเรือและจรวจในระยะทาง จากลานปล่อยตัวยาน ในที่ ทางตะวันออกเมืองแจสคาร์สกัน, ประเทศคาซักสถาน
หลังจากที่ทีมกู้ภัยและค้นหาได้ช่วยเหลือในเวลา 25 นาที นาซาได้แจ้งว่าได้อยู่กับอเลกเสย์ กับนิค นาซา ทีวี ได้ปล่อยภาพของลูกเรือทั้งสองที่กำลังตวจร่างกายก่อนที่จะไปที่ท่าอากาศยานแจสคาร์สกัน เวลา 12.04 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด นักบินอวกาศได้เจอครอบครัว และญาติที่ไบโคนูร์คอสโมโดรม ก่อนที่จะกลับมอสโก
ภาวะหลอดเลือดแข็ง

ภาวะหลอดเลือดแข็ง () เป็นโรคที่เกิดขึ้นจากการที่ภายในของหลอดเลือดแดงแคบลงเนื่องจากมีการก่อตัวของคราบจุลินทรีย์ () ในขั้นต้นมักจะไม่มีอาการ เมื่อรุนแรงขึ้นอาจทำให้เกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ, โรคหลอดเลือดสมองตีบ หรือปัญหาเกี่ยวกับไต ขึ้นอยู่กับหลอดเลือดแดงที่ได้รับผลกระทบ อาการที่เกิดขึ้นนี้มักไม่ปรากฏจนกว่าจะถึงวัยกลางคน

ปัจจัยเสี่ยงในการเกิดโรคนี้ ได้แก่ ระดับคอเลสเตอรอลผิดปกติ, ความดันโลหิตสูง, โรคเบาหวาน, การสูบบุหรี่, โรคอ้วน, ประวัติของครอบครัว, และอาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพ คราบจุลินทรีย์ที่เกิดขึ้นประกอบด้วยไขมัน, คอเลสเตอรอล, แคลเซียม, และสารอื่น ๆ ที่พบในเลือด การหดตัวของเส้นเลือดจะ จำกัดการไหลเวียนของเลือดที่ประกอบด้วยด้วยออกซิเจน ไปสู่ส่วนต่างๆของร่างกาย

การป้องกันโดยปกติจะทำโดยกินอาหารที่ดีต่อสุขภาพ, ออกกำลังกาย, ไม่สูบบุหรี่, รักษาน้ำหนักตัวให้ปกติ การรักษาโรคอาจรวมถึงการใช้ยาสำหรับลดคอเลสเตอรอลเช่น statins ยาความดันโลหิตสูง หรือยาที่ลดการแข็งตัวเช่น แอสไพริน ในบางขั้นตอนอาจจะต้องดำเนินการเช่น การสวนสายเข้าหลอดเลือดหัวใจ, การผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ, หรือการผ่าตัดเปิดหลอดเลือดคอที่ไปเลี้ยงสมอง

ภาวะหลอดเลือดแข็งมักจะเริ่มต้นเมื่อเป็นหนุ่มสาวและกำเริบขึ้นตามอายุ เกือบทุกคนจะได้รับผลกระทบเมื่ออายุ 65 ภาวะหลอดเลือดแข็งเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตและความพิการในประเทศพัฒนาแล้ว ภาวะหลอดเลือดแข็งมีการอธิบายเป็นครั้งแรกว้ใน 1575 อย่างไรก็ตามมีหลักฐานว่าเกิดขึ้นกับคนมาแล้วมากกว่า 5,000 ปีก่อน
เกลนดา แจ็กสัน

เกลนดา เมย์ แจ็กสัน, ซีบีอี (; เกิด 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936) เป็นนักแสดงและอดีตนักการเมืองพรรคแรงงานชาวบริติช เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับทริปเปิลคราวน์ของการแสดง

ในฐานะอาชีพนักแสดงในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เธอใช้เวลาสี่ปีในฐานะสมาชิกของบริษัทรอยัลเชกสเปียร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 โดยเฉพาะผลงานกำกับของปีเตอร์ บรุก ในระหว่างที่แจ็กสันหันไปแสดงภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึง 2 ครั้ง จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "วีเมนอินเลิฟ" (1970) และ "อะทัชออฟคลาส" (1973) และได้เข้าชิงอีกสองครั้งในสาขาเดียวกันจากเรื่อง "ซันเดย์บลัดดีซันเดย์" (1971) และ "เฮดดา" (1975) เธอยังได้รับสองรางวัลจากไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ ในละครยาวทางช่องบีบีซีเรื่อง "เอลิซาเบธอาร์" (1971) รวมถึงได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเวที จากการแสดงของเธอใน "ทรีทอลวีเมน" ที่เขียนโดยเอ็ดเวิร์ด อัลบี

แจ็กสันกลายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน ค.ศ. 1992 โดยเป็นสมาชิกของฮัมสตีดและไฮเกต ในช่วงที่โทนี แบลร์เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรอยู่นั้น เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 ถึง 1999 ภายหลังมีการแบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 2010 แจ็กสันเอาชนะคริส ฟิลล์จากพรรคอนุรักษนิยม ด้วยคะแนนอย่างสูสี และขึ้นเป็นสภาสามัญชนในเขตฮัมสตีดและคิลเบิร์นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งเกษียณตัวเองในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร ค.ศ. 2015

ในด้านชีวิตส่วนตัว แจ็กสันแต่งงานกับผู้ประกาศข่าว รอย ฮอดจส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 และหย่ากันในปี ค.ศ. 1976 ทั้งคู่มีลูกชายด้วยกัน 1 คนคือ แดน ฮอดจส์ (เกิด 7 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักหนังสือพิมพ์ใน "เดอะเมลออนซันเดย์"
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล

กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล () หรือ กงส์ต็องส์แห่งพรอว็องส์ () เป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งฝรั่งเศสจากการเป็นพระมเหสีคนที่สามของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

กงส์ต็องส์แห่งอาร์ลประสูติในปี ค.ศ. 986 กงส์ต็องส์เป็นบุตรสาวของกีโยมที่ 1 เคานต์แห่งพรอว็องส์กับอาเดลาอีด-บล็องช์แห่งอ็องฌู บุตรสาวของฟูลก์ที่ 2 แห่งอ็องฌู พระองค์เป็นพี่น้องกับกีโยมที่ 2 แห่งพรอว็องส์

กงส์ต็องส์แต่งงานกับพระเจ้ารอแบร์หลังพระองค์หย่าขาดจากพระมเหสีคนที่สอง แบร์ตแห่งบูร์กอญ การแต่งงานเป็นการแต่งงานที่เต็มไปด้วยการทะเลาะเบาะแว้ง ครอบครัวของแบร์ตต่อต้านกงส์ต็องส์ และกงส์ต็องส์ถูกชิงชังจากการนำเครือญาติและธรรมเนียมปฏิบัติแบบพรอว็องส์เข้ามาในฝรั่งเศส อูกแห่งโบแว สหายของรอแบร์พยายามเกลี้ยกล่อมกษัตริย์ให้ทอดทิ้งกงส์ต็องส์ในปี ค.ศ. 1007 ต่อมาโบแวถูกฆาตกรรม อาจจะด้วยน้ำมือของกงส์ต็องส์ที่ขอให้อัศวิน 12 คนของญาติของพระองค์ ฟูลก์ แนรา ทำ

ในปี ค.ศ. 1010 รอแบร์ไปโรมโดยมีอดีตพระมเหสีแบร์ตเดินทางไปด้วย เพื่อขออนุญาตหย่าขาดกับกงส์ต็องส์และแต่งงานใหม่กับแบร์ต พระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 4 ไม่อนุมัติการแต่งงานระหว่างผู้ร่วมสายโลหิตเดียวกันที่เคยถูกประณามจากพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 และรอแบร์ทิ้งพระมเหสีมาแล้วสองคน คำขอของพระองค์จึงถูกปฏิเสธ หลังกลับมาฝรั่งเศส แหล่งข้อมูลหนึ่งกล่าวว่ารอแบร์ "รักพระมเหสีของพระองค์มากขึ้น"

กงส์ต็องส์เร่งเร้าให้พระโอรสคนโตของพระองค์ อูกเลอกร็อง ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ร่วมเคียงข้างพระบิดาในปี ค.ศ. 1017 แต่ต่อมาอูกเรียกร้องให้บิดามารดาแบ่งปันอำนาจให้พระองค์และก่อกบฏต่อพระบิดาในปี ค.ศ. 1025 กงส์ต็องส์โกรธจัดเมื่อรู้ว่าพระโอรสก่อกบฏ พระองค์ดุด่าต่อว่าอูก ต่อมาอูกคืนดีกับบิดามารดาแต่หลังจากนั้นไม่นานพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ อาจจะตอนพระชนมายุ 18 พรรษา สองสามีภรรยาเสียใจอย่างหนัก พระราชินีโศกเศร้ารุนแรงจนผู้คนเป็นห่วงสภาพจิตใจของพระองค์

รอแบร์กับกงส์ต็องส์ทะเลาะกันว่าจะให้พระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนไหนได้สืบทอดบัลลังก์ รอแบร์อยากให้เป็นพระโอรสคนที่สอง อ็องรี ขณะที่กงส์ต็องส์ต้องการให้เป็นพระโอรสคนที่สาม รอแบร์ แม้จะถูกคัดค้านจากพระมารดาและบิชอปหลายคนที่สนับสนุนพระมารดา แต่อ็องรีก็ได้รับการสวมมงกุฎในปี ค.ศ. 1027 
กงส์ต็องส์สนับสนุนพระโอรสทั้งสองให้ก่อกบฏ และทั้งคู่เริ่มโจมตีและปล้นเมืองกับปราสาทที่เป็นของพระบิดา รอแบร์ผู้ลูกโจมตีบูร์กอญ ดัชชีที่พระบิดาเคยสัญญาว่าจะยกให้พระองค์แต่พระองค์ไม่เคยได้รับ ส่วนอ็องรีปิดล้อมเดรอ สุดท้ายพระเจ้ารอแบร์ก็ยอมรับข้อเสนอของทั้งคู่และทำข้อตกลงสันติภาพที่จะคงอยู่ไปจนกษัตริย์สิ้นพระชนม์

พระเจ้ารอแบร์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1031 หลังจากนั้นไม่นานกงส์ต็องส์ก็ล้มป่วย พระองค์ยังหมางใจกับพระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งสอง กงส์ต็องส์ยึดดินแดนอันเป็นสินสอดของพระองค์และปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อทั้งคู่ อ็องรีหนีไปนอร์ม็องดีที่พระองค์ได้รับการช่วยเหลือ อาวุธ และทหารจากพระอนุชา รอแบร์ พระองค์กลับมาปิดล้อมพระมารดาที่ปัวส์ซี แต่กงสต็องหนีไปปงตวซ พระองค์ยอมจำนนเมื่ออ็องรีเริ่มยึดเลอปุยแซและสาบานว่าจะสังหารชาวเมืองทุกคน

กงส์ต็องส์สิ้นพระชนม์หลังจากไอจนหมดสติในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1032 และถูกฝังเคียงข้างพระสวามี รอแบร์ ที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี