seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเจ้าอูแห่งโครยอ

พระเจ้าอูแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 32 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1374 - 1388)

พระเจ้าอู พระนามว่า วัง อู (왕우, 王禑) เป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王) และนางทาสพันยา (반야, 般若) อย่างไรก็ตามนางทาสพันยานั้นเดิมเป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) พระภิกษุซึ่งได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าคงมินในช่วงค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1371 ทำให้เป็นที่ครหาว่าองค์ชายวังอูนั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมินหรือเป็นบุตรชายของพระภิกษุชินตนกันแน่

ในค.ศ. 1374 ฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ได้ทำการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าคงมินและตั้งองค์ชายวังอูขึ้นเป็นพระราชาแทน พระเจ้าคงมินนั้นทรงมีนโยบายต่อต้านมองโกลและหันหาราชวงศ์หมิง เมื่อสวรรคตแล้วขุนนางที่สนับสนุนพวกมองโกลก็ขึ้นมามีอำนาจ นำโดยลีอินอิม (이인임, 李仁任) ทำให้อาณาจักรโครยอกลับมามีนโยบายเข้าข้างมองโกลอีกครั้ง โดนส่งพูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับมองโกลที่เมืองเหลียวหยาง (ชาวมองโกลได้ถูกชาวจีนขับออกจากจักรวรรดิไปแล้ว) พระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงทรงยอมรับพระเจ้าอูเป็นกษัตริย์แห่งโครยอแต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไ?ม่ยอมรับ เพราะทรงสงสัยในการสวรรคตอย่างปริศนาของพระเจ้าคงมินและไม่ไว้วางพระทัยขุนนางเกาหลีที่เข้าข้างพวกมองโกล

ในรัชสมัยของพระเจ้าอูเกาหลีประสบปัญหาการรุกรานของโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) อย่างมาก ซึ่งฝ่ายเกาหลีก็ได้ส่งนายพลลีซองกเย (이성계, 李成桂) เข้าปราบ ในค.ศ. 1388 พระจักรพรรดิฮงหวู่มีพระราชโองการจะทรงส่งทัพจีนมาตั้งที่มณฑลซังซอง ทำให้ราชสำนักโครยอเกิดความวุ่นวายเกรงว่าจะเสียดินแดน ในปีเดียวกันนั้นขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) จึงร่วมมือกับลีซองกเยในการโ??؄่นอำนาจลีอินอิม แล้วชเวยองก็ขึ้นเป็นผู้นำทหารปกครองประเทศ

พระเจ้าอูทรงรบเร้าให้ขุนพลทั้งสองยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิงเพื่อที่จะปลดแอกโครยอจากอิทธิพลของจีน นายพลชเวยองส่งลีซองกเยให้ยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิง ซึ่งลีซองกเยไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะจีนในขณะนั้นเข้มแข็งมาก แต่ก็ยอมทำตามผู้บังคับบัญชายกทัพไปถึงแม่น้ำยาลู แล้วเกิดเปลี่ยนใจยกทัพกลับมาพระราชวังกระทำการยึดอำนาจสังหารชเวยองเสีย ลีซองกเยยกพระโอรสของพระเจ้าอู คือ องค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) ขึ้นเป็นพระราชาองต่อมา แต่ด้วยข้อครหาที่ว่า พระเจ้าอูและพระเจ้าชางนั้นไม่ได้เป็นพระราชวงศ์แต่เป็นลูกหลานของพระภิกษุชินตน ในค.ศ. 1389 ลีซองกเยจึงปลดพระเจ้าชางจากราชสมบัติและสำเร็จโทษทั้งสองพระองค์ โดยที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่พระสุสานหรือพระนามใดๆหลังสวรรคตไปแล้ว
พระเจ้าชังแห่งโครยอ

พระเจ้าชังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1380 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 33 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1388 - 1389) พระเจ้าชางเดิมพระนามว่าองค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอูแห่งโครยอ (우왕, 禑王) ในค.ศ. 1388 นายพลอี ซ็อง-กเย (이성계, 李成桂) ทำการยึดอำนาจพระเจ้าอูและตั้งองค์ชายชางขึ้นเป็นพระราชาแทน แต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไม่ยอมรับพระราชาพระองค์ใหม่ และพระเจ้าชางยังทรงถูกครหาว่าไม่ใช่พระราชวงศ์ เพราะพระอัยกาคือนางทาสพันยา (반야, 般若) นั้น เป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) ก่อนที่จะมาเป็นพระสนมของพระเจ้าคงมิน ทำให้เกิดความสงสัยว่าพระเจ้าชางนั้นเป็นหลานของใครกันแน่ พระเจ้าชางอยู่ในราชสมบัติไม่ถึงปี ก็ถูกลีซองกเยถอดออกจากราชสมบัติและสำเร็จโทษพร้อมกับพระเจ้าอูพระราชบิดา โดยทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่สุสานหรือพระนามพระราชาใดๆ
พระเจ้าคงยัง

พระเจ้าคงยังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1345 - ค.ศ. 1394) เป็นพระราชาองค์ที่ 34 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1389 - 1392)

พระเจ้าคงยางพระนามเดิมว่าองค์ชายช็องชัง () เป็นพระโอรสขององค์ชายช็องว็อน () ซึ่งสืบสายพระโลหิตมาจากพระเจ้าชินจง ในค.ศ. 1389 นายพลอี ซ็อง-กเย () ปลดพระเจ้าชัง (창왕, 昌王) จากราชบัลลังก์และสำเร็จโทษทั้งพระเจ้าชางและพระราชบิดาพระเจ้าอู ด้วยข้อหาที่ทั้งสองพระองค์ไม่ใช่พระราชวงศ์ แล้วตั้งองค์ชายช็องชังที่เป็นเชื้อพระวงศ์ที่แท้จริงขึ้นเป็นพระราชาแทน

แต่แล้วในค.ศ. 1392 อี ซ็อง-กเยก็ตัดสินใจบังคับพระเจ้าคงยางให้สละราชบัลลังก์ ปลดลงเป็นองค์ชายคงยัง () แล้วปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งเกาหลี ตั้งราชวงศ์ใหม่คือราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระเจ้าแทโจ () องค์ชายคงยังถูกสำเร็จโทษพร้อมกับสมาชิกพระราชวงศ์ที่เหลือในค.ศ. 1394 ในรัชกาลของพระเจ้าแทจง จึงทรงได้รับการสถาปนากลับขึ้นมาเป็น พระเจ้าคงยัง (공양왕, 恭讓王)
เอ็ดดี้ เมอร์ฟี

เอ็ดเวิร์ด เรแกน "เอ็ดดี้" เมอร์ฟี () เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ดารานักพากย์ ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ ดาราตลกและนักร้อง เขาถือเป็นดาราที่มีผลงานแสดงภาพยนตร์รายได้สูงสุดเป็นอันดับ 2 เขาเป็นนักแสดงประจำของรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ตั้งแต่ปี 1980-1984 และเขาได้แสดงสแตนอัปคอเมดี เขาติดอันดับ 10 ของการจัดอันดับทางช่องคอเมดีเซ็นทรัล ในหัวข้อ 100 อันดับผู้แสดงสแตนอัปคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงประเภทตลกหรือเพลงยอดเยี่ยมสำหรับการแสดงใน "Beverly Hills Cop", "Beverly Hills Cop II", "Beverly Hills Cop III", "Trading Places", และ "The Nutty Professor" ในปี 2007 เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากบทนักร้องเพลงโซล เจมส์ "ธันเดอร์" เออร์ลี ในภาพยนตร์เรื่อง "Dreamgirls", และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากรางวัลออสการ์จากบทเดียวกันนี้

เมอร์ฟียังทำงานพากย์เสียงใน "The PJs" ภาพยนตร์ซีรีส์ "Shrek" และบทมังกรมูชูใน "Mulan" ของดิสนีย์ และในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขาแสดงในหลายบทบาทในภาพยนตร์เดียวกัน ทังยังสรรเสริญการแสดงนักแสดงขวัญใจของเขาคือ ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ที่เล่นในหลายบทบาทใน "Dr. Strangelove" เมอร์ฟีแสดงหลายบทบาทในเรื่อง "Coming to America", "Vampire In Brooklyn", "Nutty Professor" , "Bowfinger" และภาพยนตร์ในปี 2007 เรื่อง "Norbit"
แฮหัวอิ๋น

แฮหัวอิ๋น () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ซึ่งกล่าวกันว่าแฮหัวอิ๋นเกิดปี ค.ศ. 167 เป็นหลานของแฮหัวตุ้น ครั้งหนึ่งได้ช่วยชีวิตโจโฉจากเสือ จึงได้เป็นขุนพลข้างกายโจโฉ

ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อครั้งที่เล่าปี่พาราษฎรหลบหนีการไล่ล่าของโจโฉ และได้พลัดหลงกับกำฮูหยินและบิฮูหยินกับอาเต๊า (พระเจ้าเล่าเสี้ยน) จูล่ง ทหารเอกของเล่าปี่ได้ฝ่าทัพโจโฉเข้าไปตามหา และต่อสู้กับแฮหัวอิ๋น จูล่งใช้ทวนแทงแฮหัวอิ๋นตายในที่สุด
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)

พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรคนที่ 15 ระหว่าง พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2479

ผู้อำนวยการโรงเรียนเทพศิรินทร์ คนที่ 11 ระหว่าง 4 มกราคม พ.ศ. 2479 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481
สงครามอิตาลี

สงครามอิตาลี หรือ มหาสงครามอิตาลี () เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึงปี ค.ศ. 1559 ผู้เข้าร่วมสงครามในช่วงต่าง ๆ ก็ได้แก่นครรัฐอิตาลี (Italian city-states) ต่าง ๆ ส่วนใหญ่, อาณาจักรพระสันตะปาปา รัฐสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกที่รวมทั้งฝรั่งเศส, สเปน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังรวมจักรวรรดิออตโตมัน

สาเหตุเบื้องต้นของสงครามเกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูลต่าง ๆ ในการปกครองอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ แต่ความขัดแย้งก็บานปลายอย่างรวดเร็วจนกลายไปเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปในอำนาจการปกครองดินแดนต่างของผู้เกี่ยวข้อง และทวีความรุนแรงและความยุ่งเหยิงมากขึ้นฝ่ายต่าง ๆ ที่เข้าร่วมทำสัญญาสร้างพันธมิตรระหว่างกัน, ละเมิดข้อตกลงการเป็นพันธมิตร, สร้างพันธมิตรซ้อน และ เปลี่ยนข้าง ที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ

หลังจากสงครามลอมบาร์ดีระหว่างอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและสาธารณรัฐเวนิสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1454 ตอนเหนือของอิตาลีก็ตกอยู่ในภาวะที่สงบสุขในระหว่างสมัยการปกครองของโคสิโม เดอ เมดิชิ และ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ ใน ฟลอเรนซ์ ยกเว้นก็แต่ระหว่างสงครามเฟอร์ราราระหว่างปี ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งฝรั่งเศสเริ่มทำการขยายดินแดนเข้ามาทางตอนเหนือของอิตาลี ในช่วงนั้นสเปนก็ทำความตกลงกับฝรั่งเศสในสนธิสัญญาบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 1493 ว่าจะดำรงความเป็นกลางขณะที่ฝรั่งเศสดำเนินรุกรานอิตาลี เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับรูซียง และ แซร์ดาญ (Cerdagne) ที่ฝรั่งเศสมอบให้สเปน

สงครามแบ่งออกเป็นช่วงๆ ช่วงที่สำคัญก็ได้แก่:
พระเจ้าโกอี

พระเจ้าโกอี (Goi) (ค.ศ.?-ค.ศ. 286)กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 234-286

หลังจากพระเจ้ากูซูสิ้นพระชนม์โอรสของพระเจ้ากูซูได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา หลังจากพระเจ้าซาบานสิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระโอรส พระเจ้าโกอีจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา

ในบันทึกซัมกุกซากิและซัมกุกยูซากล่าว่าพระเจ้าโกอี เป็นพระอนุชาของพระเจ้าโชโก และสืบเชื้อสายกษัตริย์จากพระเจ้าอนจอผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ แต่ในหนังสือราชวงศ์สุยล่าวว่าพระเจ้าโกอีเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ได้รวบรวมชนเผ่าต่างเข้ามาเป็นอาณาจักรเดียวกัน และวางรากฐานต่างๆให้กับอาณาจักรแพกเจ และได้สร้างค่ายทหารหลายแห่งขึ้นมา ในค.ศ.ได้จัดระบบขุนนางขึ้นมามีตำแหน่งขุนนางใหญ่ 6 ตำแหน่ง และขุนนางท้องถิ่น 16 ตำแหน่ง และได้พัฒนาวัฒนธรรมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรแพกเจขึ้นมาจนเป็นที่ยอมรับในอาณาจักรโกคูรยอ อาณาจักรชิลลา จีนและญี่ปุ่น
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504)

สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504) หรือ สงครามอิตาลีครั้งที่ 2 หรือ สงครามอิตาลีของหลุยส์ที่ 12 หรือ สงครามชิงเนเปิลส์ () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1499 จนถึง ค.ศ. 1504 สงครามอิตาลีครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นการต่อสู้ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนโดยมีผู้สนับสนุนในจากมหาอำนาจในอิตาลี หลังจากสงครามอิตาลีครั้งที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงดำเนินความพยายามในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและราชอาณาจักรเนเปิลส์ต่อไป

ในปี ค.ศ. 1499 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสและสวิส และทรงนำทัพมารุกรานอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน เมื่อลุโดวิโค สฟอร์ซา ดยุคแห่งมิลาน (Ludovico Sforza) กลับมาจาการไปจ้างทหารรับจ้างสวิสก็พบว่ามิลานถูกยึดครองโดยจาน จิอาโคโม ทริวูลซิโอ (Gian Giacomo Trivulzio) ผู้เป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ไม่นานกองทัพของลุโดวิโคก็แตกระส่ำระสาย และลุโดวิโคเองถูกจับตัวไปขังไว้ในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1501 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงลงพระนามในสนธิสัญญาเทรนเทกับจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาออสเตรียรับรองการยึดดินแดนของฝรั่งเศสทางตอนเหนือของอิตาลีทั้งหมด

จากนั้นพระเจ้าหลุยส์ก็ทรงมีความมั่นพระทัยจากการที่ทรงได้รับความสำเร็จ จนไปทรงทำพันธสัญญาพันธมิตรกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนเพื่อต่อต้านเนเปิลส์ โดยทรงเสนอแบ่งเนเปิลส์ พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงยินดีตกลงตามข้อเสนอในสนธิสัญญากรานาดาที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1500 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาสเปนสนับสนุนฝรั่งเศสในการอ้างสิทธิในราชอาณาจักรเนเปิลส์ เป็นการแลกเปลี่ยนกับดินแดนที่จะทรงได้รับจากการแบ่ง

ในปี ค.ศ. 1501 กองทัพฝรั่งเศสและสเปนก็ยึดเนเปิลส์ แต่หลังจากนั้นกษัตริย์ทั้งสองพระองค์ก็ทรงทะเลาะกันเรื่องการแบ่งดินแดนที่ได้มา พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงยืนยันให้ยอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของทั้งเนเปิลส์ และ ซิซิลี ที่เป็นผลให้นำไปสู่สงครามระหว่างฝรั่งเศสและสเปน หลังจากที่ทรงได้รับความพ่ายแพ้ในยุทธการแซรินโยลา (Battle of Cerignola) และ ยุทธการการิกลิอาโน (Battle of Garigliano) ต่อสเปนภายใต้การนำของ กอนซาโล แฟร์นานเดซ เดอ คอร์โดบา พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงจำต้องเลิกยึดเนเปิลส์และถอยทัพกลับไปยังลอมบาร์ดี

สนธิสัญญาลิยงส์ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1504 ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสทรงยกเนเปิลส์แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปน ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาฝรั่งเศสยกเนเปิลส์แก่สเปน นอกจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ยังระบุดินแดนในการปกครองของแต่ละฝ่ายในอิตาลี ฝรั่งเศสได้ดินแดนทางตอนเหนือของอิตาลีตั้งแต่มิลาน ส่วนสเปนได้ซิซิลีและอิตาลีตอนใต้

สนธิสัญญาบลัวส์ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1504 เป็นสนธิสัญญาที่เสนอการเสกสมรสระหว่างคาร์ลแห่งลักเซมเบิร์กผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ โคลดแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 และ แอนน์แห่งบริตานี

ในกรณีที่พระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตโดยไม่รัชทายาทที่เป็นชาย คาร์ลแห่งลักเซมเบิร์กก็จะได้รับสินสอดทองหมั้นเป็นอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน, อาณาจักรดยุคแห่งเจนัวและรัฐบริวาร, อาณาจักรดยุคแห่งบริตานี, อาณาจักรเคานท์แห่งอาสตี และ อาณาจักรเคานท์แห่งบลัวส์, อาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดี, เมืองอุปราชแห่งโอซอน, โอแซร์รัวส์, มาซงเนส์ และ บาร์-เซอร์-แซน
ปฏิบัติการเร่ขายฝัน

ปฏิบัติการเร่ขายฝัน คือ อัลบั้มรวมเพลง ของ 12 นักล่าฝัน จากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของ บริษัท ทรูแฟนเทเชีย จำกัด ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมประจำรุ่นอัลบั้มเดียวของค่าย ที่ไม่ได้มีการแต่งเพลงขึ้นมาใหม่ โดยได้นำเอาบทเพลงที่มีชื่อเสียงในอดีตมาคัฟเวอร์ ออกวางจำหน่ายทั่วประเทศเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 และ ได้มีคอนเสิร์ตอย่างเป็นทางการของอัลบั้ม มีชื่อว่า "UBC Fantasia : ปฏิบัติการเร่ขายฝัน In Concert" จัดขึ้น ณ อิมแพคอารีน่า เมืองทองธานี เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
พระเจ้าแช็กกเย

พระเจ้าแช็กกเย (Chaekgye) (ค.ศ. ?-ค.ศ. 298) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 286-298

พระเจ้าแช็กกเยเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโกอี พระองค์ทรงอภิเสกกับพระมเหสีโบกวาซึ่งเป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่าไดฟาง ในบันทึกกล่าวว่าการอภิเสกของพระองค์เป็นไปเพื่อเป็นพันธมิตรกับเผ่าไดฟาง เพื่อให้เผ่าไดฟางช่วยต้านท้านการโจมตีจากอาณาจักรโกคูรยอ ในค.ศ.286 อาณาจักรโกคูรยอได้โจมตีเผ่าไดฟาง พระเจ้าแช็กกเยได้ส่งกำลังทหารเข้าช่วยเหลือเผ่าไดฟาง

ทรงให้สร้างกำแพงรอบเมืองวิเรซองและป้อมปราการเพื่อป้องกัน และยังสร้างป้อมปราการที่ภูเขาอาชา ซาซ็อง และริมฝั่งแม่น้ำฮัน และหวังว่าสร้างมารถป้องกันอาณาจักรแพ็กเจได้และทรงต่อต้านทัพโคกูรยอออกไปได้ ในปี ค.ศ. 298 อาณาจักรแพ็กเจถูกบุกที่เมก-อิน พระเจ้าแช็กกเยนำทัพไปต้านทำให้พระองค์สิ้นพระชนม์ในสนามรบ
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)

สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526) หรือ สงครามสี่ปี () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1521 จนถึง ค.ศ. 1526 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นสงครามระหว่างพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและสาธารณรัฐเวนิสฝ่ายหนึ่ง กับ สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และ รัฐในอาณาจักรพระสันตะปาปาอีกฝ่ายหนึ่ง ความขัดแย้างเริ่มขึ้นจากความเป็นปรปักษ์ที่เกิดจากการเลือกตั้งคาร์ลเป็นจักรพรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1519 ถึงปี ค.ศ. 1520 และจากการที่สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10ทรงต้องการที่จะเป็นพันธมิตรกับคาร์ลเพื่อต่อต้านมาร์ติน ลูเทอร์

สงครามปะทุขึ้นทางตะวันตกของยุโรปในปี ค.ศ. 1521 เมื่อฝรั่งเศสรุกรานราชอาณาจักรนาวาร์และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ แต่ถูกหยุดยั้งโดยกองทัพของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และการโจมตีของคาร์ลทางตอนเหนือของฝรั่งเศส จากนั้นพระสันตะปาปา, จักรพรรดิคาร์ล และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ทรงลงพระนามเป็นพันธมิตรอย่างเป็นทางการในการต่อต้านฝรั่งเศส ที่เป็นผลทำให้สถานะการณ์เพิ่มความตึงเครียดขึ้นในคาบสมุทธอิตาลี ในยุทธการบิโคชา (Battle of Bicocca) กองทัพของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และของพระสันตะปาปาก็ได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสและสามารถขับฝรั่งเศสจากลอมบาร์ดีได้ หลังจากยุทธการครั้งนั้น การต่อสู้ก็ลามเข้าไปในฝรั่งเศส อังกฤษเข้ารุกรานฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1523 ขณะที่ ชาร์ลส์ที่ 3 ดยุคแห่งบูร์บงผู้เคืองฝรั่งเศสเมื่อพยายามยึดมรดก หันไปเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิคาร์ล ฝรั่งเศสพยายามตีลอมบาร์ดีคืนในปี ค.ศ. 1524 แต่ไม่สำเร็จ ซึ่งเป็นการเปิดโอกาวในบูร์บงเข้ารุกรานพรอว็องส์ก่อนหน้ากองทัพสเปน

พระเจ้าฟรองซัวส์ ทรงนำทัพเข้าตีมิลานเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1525 ในระยะแรกพระองค์ก็ทรงเป็นฝ่ายได้เปรียบและสามารถขับกองทัพสเปนและของจักรวรรดิออกไปได้ แต่มาทรงพ่ายแพ้อย่างยับเยินในยุทธการพาเวีย พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงถูกจับและแม่ทัพชั้นนำหลายคนของพระองค์ถูกสังหาร ความพ่ายแพ้ครั้งนี้เป็นการยุติสงคราม ขณะที่ทรงถูกจำขังอยู่ในสเปนพระเจ้าฟรองซัวส์ก็ทรงลงนามในสนธิสัญญามาดริด ระบุการสละสิทธิต่างๆ ในอิตาลี ฟลานเดอร์ส และเบอร์กันดี แต่เพียงสองสามอาทิตย์ก่อนที่จะทรงถูกปล่อย พระเจ้าฟรองซัวส์ก็ไม่ทรงยอมรับข้อตกลงในสนธิสัญญา และเริ่มสงครามสหพันธ์คอนญัค (War of the League of Cognac) แม้ว่าสงครามอิตาลีจะดำเนินต่อมาอีกสามสิบปี แต่ก็ถือว่าสิ้นสุดลงเมื่อฝรั่งเศสไม่สามารถยึดดินแดนในอิตาลีคืนอย่างเป็นกอบเป็นกำได้
อาคารเอ็นทีทีโดโคโมโยะโยะงิ

อาคารเอ็นทีทีโดโคโมโยะโยะงิ () เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ในเขตชิบุยะ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น สูง 240 เมตร เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับสามเป็นโตเกียว และเมื่อติดตั้งนาฬิกาบนยอดอาคารเมื่อ พ.ศ. 2545 ก็ทำให้เป็นหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลก

อาคารเอ็นทีทีโดโคโมโยะโยะงิเป็นของบริษัทเอ็นทีที โดโคโม แม้จะตั้งชื่ออาคารตามชื่อบริษัท แต่ก็ไม่ได้เป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัท โดยสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคาร Sannō Park Tower อาคารนี้มีสำนักงานต่างๆตั้งอยู่ แต่ส่วนใหญ่จะใช้เป็นสถานที่ติดตั้งอุปกรณ์ทางเทคนิคสำหรับการให้บริการโทรศัพท์มือถือของบริษัท (อย่างเช่นอุปกรณ์สลับสาย)

เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ได้มีการติดตั้งนาฬิกาขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 15 เมตรบนยอดอาคารเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 10 ของ NTT Docomo ทำให้อาคารนี้เป็นหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลก ส่วนบนของอาคารยังติดไฟสีต่างๆเพื่อบ่งบอกการพยากรณ์อากาศในวันนั้น

ไฟฟ้าที่ใช้ในอาคารส่วนหนึ่งได้มาจากพลังงานรังสีอาทิตย์ ระบบคัดแยกขยะในสำนักงานช่วยลดขยะและเพิ่มอัตราการหมุนเวียนมาใช้ใหม่ น้ำเสียจะถูกบำบัดแล้วหมุนเวียนนำมาใช้ใหม่ และน้ำฝนจะถูกนำมาใช้ในห้องน้ำของอาคาร

ภายในอาคารไม่มีร้านอาหารหรือสถานที่ท่องเที่ยวใดๆ และไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปภายในอาคาร
โฟมัลฮอต

โฟมัลฮอต () หรือ อัลฟาปลาใต้ (α PsA / α Piscis Austrini) เป็นดาวฤกษ์สว่างที่สุดในกลุ่มดาวปลาใต้ และเป็นหนึ่งในบรรดาดาวฤกษ์สว่างที่สุดบนท้องฟ้า หากอยู่ในซีกโลกเหนือ จะสามารถมองเห็นดาวโฟมัลฮอตได้ทางเกือบขอบฟ้าด้านทิศใต้ในช่วงเย็นต้นฤดูหนาว ใกล้กับเส้นละติจูด 50˚เหนือ ดาวจะตกลับขอบฟ้าเมื่อดาวซิริอุสปรากฏขึ้น และจะไม่ปรากฏขึ้นอีกจนกว่าดาวปาริชาต (Antares) จะตกลับไป ชื่อ "โฟมัลฮอต" มีความหมายว่า "ปากวาฬ" มาจากคำภาษาอารบิกว่า "" ดาวฤกษ์นี้จัดเป็นดาวฤกษ์ระดับ A ในแถบลำดับหลัก อยู่ห่างจากโลกประมาณ 25 ปีแสง ถือเป็นดาวฤกษ์แบบคล้ายเวกา ซึ่งแผ่รังสีอินฟราเรดออกมาจำนวนมาก บ่งชี้ว่าดาวนี้มีแผ่นจานฝุ่นล้อมรอบ

ดาวโฟมัลฮอตเป็นดาวฤกษ์สำคัญดวงหนึ่งในการศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบ เนื่องจากเป็นระบบดาวฤกษ์แห่งแรกที่มีดาวเคราะห์นอกระบบ โฟมัลฮอตบี ซึ่งถูกถ่ายภาพไว้ได้ในช่วงคลื่นที่ตามองเห็น ภาพนี้ตีพิมพ์ในวารสาร "Science" เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008
สงครามสันนิบาตกอญัก

สงครามสันนิบาตกอญัก () เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1526 จนถึง ค.ศ. 1530 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สเปนและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) กับสันนิบาตกอญัก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วยฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 สาธารณรัฐเวนิส อังกฤษ อาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และฟลอเรนซ์

หลังจากการพ่ายแพ้อันคาดไม่ถึงของฝรั่งเศสในสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521) สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 และสาธารณรัฐเวนิส ก็จัดการก่อตั้งสหพันธ์เพื่อการขับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ออกจากอิตาลี หลังจากที่ทรงลงพระนามในสนธิสัญญามาดริดแล้วพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงได้รับการปล่อยตัวกลับไปฝรั่งเศส ทันทีเดียวกันพระองค์ก็ทรงประกาศพระราชประสงค์ในการช่วยพระสันตะปาปาคลีเมนต์ ฉะนั้นในปี ค.ศ. 1526 สันนิบาตกอญักก็ได้รับการลงพระนามโดยภาคีที่ประกอบด้วยพระเจ้าฟรองซัวส์ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ เวนิส ฟลอเรนซ์ และตระกูลสฟอร์ซาแห่งมิลาน แต่สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษผู้เลี่ยงการจัดการลงนามในอังกฤษ ไม่ทรงยอมลงพระนาม
รายชื่อดาวฤกษ์เรียงตามโชติมาตรปรากฏ

ดาวฤกษ์สว่างที่สุด จัดว่าเป็นดาวฤกษ์สว่างเนื่องจากมีความส่องสว่างมาก และ/หรือ มันอยู่ใกล้โลกมาก รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อดาวฤกษ์เดี่ยว 91 ดวงที่สว่างที่สุดเมื่อมองจากโลก ภายใต้การสังเกตคลื่นที่ตามองเห็น (กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ดาวฤกษ์ที่มีค่าความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่าหรือเท่ากับ +2.50) หากนับความสว่างที่ต่ำลงกว่านี้จะได้รายชื่อดาวฤกษ์เพิ่มอีกเป็นจำนวนมาก แผนภาพท้องฟ้าโดยมากจัดทำโดยนับรวมดาวฤกษ์ที่มีค่าความส่องสว่างปรากฏถึง +11 ในคลื่นที่ตามองเห็น การสำรวจอย่างต่อเนื่องทำให้เราบันทึกรายชื่อดาวฤกษ์ที่มีความสว่างน้อยลงได้มากขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อเป็นข้อมูลเปรียบเทียบ วัตถุท้องฟ้าที่มิใช่ดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของเราที่มีความสว่างสูงสุด คือน้อยกว่าหรือเท่ากับ +2.50 ได้แก่ ดวงจันทร์ (ความสว่าง -12.9) ดาวศุกร์ (ความสว่าง -4.6) ดาวพฤหัสบดี (ความสว่าง -2.9) ดาวอังคาร (ความสว่าง -2.9) ดาวพุธ (ความสว่าง -1.9) และดาวเสาร์ (ความสว่าง -0.2)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498)

สงครามอิตาลีครั้งที่ 1 หรือ สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498) หรือ สงครามอิตาลีของชาร์ลส์ที่ 8 () เป็นสงครามที่เริ่มต้นมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึง ค.ศ. 1498 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นความขัดแย้งระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, สเปน และพันธมิตรอิตาลีที่นำโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 อีกฝ่ายหนึ่ง

เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1489 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 ทรงออกพระบัญญัติประกาศคว่ำบาตรพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเนเปิลส์เพราะพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ไม่ทรงยอมจ่ายค่าบรรณาการต่อพระองค์ จากนั้นพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ก็หันไปยกราชอาณาจักรเนเปิลส์ให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสผู้ทรงมีสิทธิห่างๆ ในราชบัลลังก์เนเปิลส์ทางสายราชวงศ์อองชู แต่ก็ทรงกลับมาปรองดองกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต่อมา และทรงเพิกถอนการคว่ำบาตรก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1492 แต่การที่พระองค์ทรงไปยกราชอาณาจักรให้กับฝรั่งเศสกลายมาเป็นปัญหาทางการเมืองต่ออิตาลีอีกเป็นเวลานาน สองปีต่อมาพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 ก็เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1494 เนเปิลส์ปกครองต่อมาโดยพระราชโอรสพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1494 ลุโดวิโค สฟอร์ซาผู้มีอำนาจควบคุมดัชชีแห่งมิลานอยู่เป็นเวลานานในที่สุดก็ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุค แต่ได้รับการคัดค้านโดยทันทีโดยพระเจ้าอัลฟอนโซผู้อ้างสิทธิในการครองมิลานเช่นกัน ลุโดวิโคตัดสินใจกำจัดการขู่เข็ญโดยการยุให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสอ้างสิทธิในการครองเนเปิลส์ตามที่ได้รับการมอบให้โดยพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 จึงทรงยกกองทัพพร้อมกับกองทหารจำนวน 25,000 คน (รวมทั้งทหารรับจ้างสวิสอีก 8,000 คน) มารุกรานอิตาลี พระเจ้าชาร์ลส์ทรงได้รับชัยชนะต่อฟลอเรนซ์อย่างง่ายดาย และเดินทัพไปถึงเนเปิลส์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1495 และยึดได้โดยไม่ต้องทำการล้อมหรือการต่อสู้แต่อย่างใด

ความคืบหน้าอย่างรวดเร็วของการเดินทัพของฝรั่งเศส และความรุนแรงในการโจมตีเมืองต่างๆ ทำให้รัฐต่างๆ ในอิตาลีต่างก็เกิดความประหวั่น ลุโดวิโค สฟอร์ซาผู้คาดการณ์ว่าพระเจ้าชาร์ลส์จะกลับมาทรงอ้างสิทธิในมิลานหลังจากที่ทรงได้เนเปิลส์แล้วจึงหันไปหาสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ผู้ทรงอยู่ในระหว่างการแข่งอำนาจกับฝรั่งเศสและรัฐต่างๆ ในอิตาลีเพื่อแสวงหาฆราวัสจักรให้พระราชโอรสทั้งหลายได้ครอง พระสันตะปาปาจึงทรงก่อตั้งสหพันธ์ทที่ประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นปรปักษ์กับฝรั่งเศส ที่รวมทั้งพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอนผู้ที่เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีด้วย, สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ลุโดวิโคแห่งมิลาน และสาธารณรัฐเวนิส สหพันธ์ที่ก่อตั้งขึ้นเรียกว่า "สหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1495" (Holy League) หรือ "สหพันธ์เวนิส" อังกฤษเข้าร่วมในปี ค.ศ. 1496 สหพันธ์ดังกล่าวเป็นสหพันธ์แรกของการรวมกลุ่มเช่นที่ว่า ที่เป็นการรวมตัวกันของรัฐต่างๆ ในการต่อต้านศัตรูร่วมกัน เมื่อก่อตั้งขึ้นแล้วสหพันธ์ก็รวบรวมกองกำลังขึ้นภายใต้การนำของทหารรับจ้าง ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากา พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสผู้ไม่ทรงต้องการที่จะติดอยู่ในเนเปิลส์จึงเดินทัพขึ้นเหนือไปยังลอมบาร์ดี พระองค์ทรงปะทะกับกองทัพของสหพันธ์ในยุทธการฟอร์โนโวเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1495 พระเจ้าชาร์ลส์ทรงสามารถถอยทัพหลบหนีไปได้แต่ก็ทรงต้องทิ้งทรัพย์สมบัติที่ทรงยึดมาได้ระหว่างสงครามไปแทบทั้งหมดก่อนที่จะเสด็จกลับถึงฝรั่งเศส พระองค์เสด็จสวรรคตเสียก่อนที่จะสามารถรวบรวมกำลังกลับไปยังอิตาลีได้อีก
มอนิก โบโด

จักรพรรดินีทายเฟือง () หรือพระนามเดิม มอนิก โบโด () หรือภายหลังเปลี่ยนเป็น มอนิก หวิญ ถวิ () พระสนมในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งเวียดนาม

มอนิก โบโด (Monique Baudot) หรือชื่อเต็มคือ มอนิก มารี เออแฌน โบโด (Monique Marie Eugene Baudot) ชาวฝรั่งเศส โบโดได้ทำงานสำนักพิมพ์ในสถานทูตฝรั่งเศสในประเทศซาอีร์ ในปี ค.ศ. 1969 โดยโบโดได้พบกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งถูกฝรั่งเศสส่งมาในปี ค.ศ. 1945 และกลับไปใน ค.ศ. 1949 และถูกสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1955

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 อดีตสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย และโบโดได้ทำการสมรสกันในกรุงปารีส และได้รับพระยศขั้น "Her Majesty" พระนามว่าเจ้าหญิงหวิญ ถวิ และทั้งสองพระองค์ก็ไม่ได้มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน

หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ใน ค.ศ. 1997 เธอได้อ้างสิทธิ์เป็น จักรพรรดินีทายเฟือง
คอร์บิน บลู

คอร์บิน บลู () เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 เป็นนักแสดงอเมริกัน, นายแบบ, นักเต้น และ นักร้อง เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับบทบาทของเขาใน ชุด High School Musical , Flight 29 Down
ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากา มาควิสแห่งมานตัว

ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากา มาควิสแห่งมานตัว หรือ ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากา หรือ 'ที่ 4' () (10 สิงหาคม ค.ศ. 1466 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1519) ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากาเป็นประมุขผู้ปกครองมานตัว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1466

ฟรานเชสโคเป็นบุตรของเฟเดริโคที่ 1 กอนซากา มีอาชีพเป็นทหารรับจ้างที่ทำงานเป็นแม่ทัพของเวนิส ระหว่าง ค.ศ. 1489 จนถึง ค.ศ. 1498 และเป็นผู้นำกองทัพของสหพันธ์เวนิสในยุทธการฟอร์โนโว ซึ่งเป็นยุทธการที่นำชัยชนะมาสู่สหพันธ์เวนิสและทำให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสต้องยุติการรุกรานอิตาลี และถอยทัพกลับไปฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1498
เจ้าหญิงเฟือง มาย

เจ้าหญิงเฟือง มาย ดัชเชสม่ายแห่งแอดดิสอาบาบา () ประสูติเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1937 ที่เมืองด่าหลัต ประเทศเวียดนาม เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม กับสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม พระมเหสีองค์แรก

ในปี ค.ศ. 1947 สมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง ได้เสด็จออกจากเวียดนามพร้อมพระโอรส-ธิดา มาที่ Château Thorens นอกเมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส โดยได้ทรงศึกษาต่อในประเทศฝรั่งเศส และไม่เคยเสด็จกลับประเทศเวียดนามอีกเลย

ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1971 เจ้าหญิงเฟือง มาย ได้อภิเษกสมรสกับปีเอโตร บาโดลโย ดยุกที่ 2 แห่งแอดดิสอาบาบา และมาร์ควิสแห่งซาโบตีโน (Pietro Badoglio, 2nd Duke of Addis Abeba and Marquess of Sabotino) มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 2 คนคือ