seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อำเภอลาดหลุมแก้ว

ลาดหลุมแก้ว เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี

ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้

อำเภอลาดหลุมแก้วเดิมชื่อ อำเภอเชียงราก ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน

พื้นที่อำเภอลาดหลุมแก้วแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 7 ตำบล (tambon) แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 67 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอลาดหลุมแก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่

เส้นทางสายหลักของอำเภอลาดหลุมแก้ว ได้แก่
เส้นทางสายรองของอำเภอลาดหลุมแก้ว ได้แก่
ถนนเลียบคลองพระอุดม

เป็นวัดที่อยู่ในเขตอำเภอลาดหลุมแก้ว ในบริเวณวัดมีพระพุทธรูปปางพระผอม เป็นพระพุทธรูป ปางบำเพ็ญทุกรกิริยา ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 พร้อมกับพระพุทธรูปตามระเบียงวัดเบญจมบพิตร นอกจากนี้ยังมีพลับพลาที่ประทับแรกนาขวัญ ในสมัยรัชกาลที่ 6 ที่เรียกว่า "ศาลาแดง" เดิมตั้งอยู่ที่วังพญาไท ในกรุงเทพฯ สร้างเป็นพลับพลาไม้สักทั้งหลังแม้แต่หลังคา นับเป็นพลับพลาที่สวยงามและทรงคุณค่าทางสถาปัตยกรรมชิ้นหนึ่ง 
ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว ใช้ทางหลวงหมายเลข 346 (ปทุมธานี-บางเลน) ถึงหลักกม.ที่ 21-22 แล้วแยกเข้าวัดไปอีก 10 กม. วัดนี้เป็นแหล่งเก่าแก่ของหอยนางรมยักษ์ มีอายุกว่า 1,000 ปี มีเจดีย์ที่ก่อสร้างขึ้นจากการนำเอาหอยนางรมมาสร้างเป็นรูปเจดีย์ จึงเรียกว่า "เจดีย์หอย" มีอยู่ด้วยกัน 2 องค์ องค์แรกอยู่ปากทางเข้าวัด องค์ที่สองอยู่ในบริเวณวัด ในบริเวณวัดมีบึงน้ำขนาดใหญ่มีปลาสวายที่ทางวัดเลี้ยงอยู่เป็นจำนวนมาก และบ่อเต่าอยู่ข้างๆบึง นักท่องเที่ยวสามารถซื้ออาหารเลี้ยงปลาและเต่าได้
ตั้งอยู่ที่ บ้านลำมหาเมฆ หมู่ที่ 5 ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว ห่างจากจังหวัดตามเส้นทางถนนปทุมธานี-บางเลน ประมาณ 14 กม. อยู่ระหว่างทางไปวัดเจดีย์หอย จะพบทางแยกเลี้ยวซ้ายเข้าวัด ระยะทางจากทางแยกนี้ประมาณ 1 กม. สิ่งที่น่าสนใจคือ บริเวณบึงน้ำไหลของวัดมีนก หลากหลายชนิดอาศัยสร้างรัง ฟักไข่ตามธรรมชาติจำนวนมาก ได้แก่ นกกระยางขาว นกกระสา นกกาน้ำ และนกชนิดอื่นๆ
โนอาห์ เว็บสเตอร์

โนอาห์ เว็บสเตอร์ ( – 16 ต.ค. 2301-28 พ.ค. 2386) นักพจนานุกรม (lexicographer) เกิดที่เมืองฮาร์ตฟอร์ด ในรัฐคอนเนตทิคัต ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเยล จบแล้วทำงานด้านกฎหมายแต่กลับชอบสอนหนังสือ เว็บสเตอร์เริ่มมีชื่อเสียงจากผลงานส่วนแรกที่ต่อมาเป็นที่รู้จักกันคือ “"หนังสือหลักการสะกดคำของเว็บสเตอร์"” ของ “"สถาบันไวยากรณ์อังกฤษ"” (พ.ศ. 2326) ก่อนปี พ.ศ. 2341 เว็บสเตอร์ยังคงยุ่งอยู่กับการเขียนบทความทางการเมือง การออกเอกสารแผ่นพับ การบรรยายตลอดจนการทำหนังสือพิมพ์จนเกษียณ

หลังเกษียณจึงได้หันมาเน้นด้านอักษรศาสตร์ที่ทำให้เว็บสเตอร์เป็นที่รู้จักในวงการพจนานุกรมอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะ “"พจนานุกรมภาษาอังกฤษของอเมริกา"” (ชุด 2 เล่ม) โดยทำการจดทะเบียนลิขสิทธิ์เป็นครั้งแรกของสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2371 ซึ่งกลายเป็นอิทธิพลหลักที่มีต่อการเขียนพจนานุกรมในสมัยต่อๆ มา นอกจากนี้ หนังสือชื่อ “"หนังสือสะกดคำปกน้ำเงิน"” ได้ถูกนำมาใช้สอนในโรงเรียนของสหรัฐฯ เป็นเวลานานถึง 5 ชั่วคน เว็บสเตอร์จึงเกือบกลายเป็นคำเสมือนที่ใช้เรียกแทนพจนานุกรม และตัวเขาเองก็ได้รับการขนานามว่าเป็น “"บิดาแห่งวิชาการและการศึกษา"” ของอเมริกา ปัจจุบันพจนานุกรมของเขายังคงอยู่ในชื่อของ “"พจนานุกรมเมอร์เรียม-เว็บสเตอร์"”

โนอาห์ เว็บสเตอร์ มีชีวิตอยู่ตรงกับระหว่างรัชสมัยพระเจ้าเอกทัศน์ปลายสมัยอยุธยาและรัชสมัยของพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 3 สมัยรัตนโกสินทร์
เว็บสเตอร์

เว็บสเตอร์ สามารถหมายถึง
นอกจากนี้ เว็บสเตอร์ ยังเป็นชื่อเมืองต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา
ยาคูลท์

ยาคูลท์ (; โรมัน: Yakult) เป็นเครื่องดื่มอย่างนมโปรไบโอติกส์ เกิดจากกระบวนการหมักของนมพร่องมันเนยกับน้ำตาลและแบคทีเรียแลคโตบาซิลลัส 
("Lactobacillus casei" Shirota) ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่พบในระบบดูดซึมอาหารของมนุษย์ ซึ่งส่งผลช่วยให้ระบบในร่างกายของมนุษย์ทำงานได้ดีขึ้น ชื่อของยาคูลท์มาจากภาษาเอสเปรันโต คำว่า jahurto รูปเก่าของ jogurto ซึ่งหมายถึงโยเกิร์ต

ยาคูลท์นั้น ศาสตราจารย์ชิโระตะ มิโนะรุ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยเกียวโต คิดค้นขึ้นใน พ.ศ. 2473 และต่อมาใน พ.ศ. 2478 เขาได้ก่อตั้งบริษัทยาคูลท์ (Yakult Honsha Co., Ltd.) ในเมืองมินะโตะ จังหวัดโตเกียว ปัจจุบันได้มีการผลิตและจำหน่ายยาคูลท์ไปทั่วโลก

ทีมเบสบอลโตเกียวยาคูลท์สวอลโลวส์ (Tokyo Yakult Swallows) ได้รับการตั้งชื่อตามบริษัทยาคูลท์ภายหลังที่บริษัทยาคูลท์ได้ซื้อทีมในปี พ.ศ. 2513

พ.ศ. 2514 ยาคูลท์ เริ่มวางจำหน่ายในประเทศไทย

ยาคูลท์มาตรฐาน (ไม่รวมรูปแบบที่มีการเปลี่ยนแปลง เช่นในยาคูลท์ไลท์) ประกอบด้วย: ยาคูลท์มาตรฐานประกอบด้วยน้ำตาล 18 กรัม ในทุก ๆ 100 กรัม, ซึ่งอยู่ในรูปแบบขวดขนาด 80 มิลลิลิตร นี่คือความเข้มข้นที่สูงกว่าระดับที่กำหนดไว้ที่ระดับ "HIGH" โดยสำนักงานมาตรฐานอาหารแห่งสหราชอาณาจักร (ตามที่ได้กำหนดความเข้มข้นของน้ำตาลไว้ที่ระดับสูงกว่า 15 กรัม ต่อ 100 กรัม)
หอเหมมณเฑียรเทวราช

หอเหมมณเฑียรเทวราช หรือที่บางคนเรียกกันว่า "ศาลพระเจ้าปราสาททอง" เป็นปรางค์ศิลา จำลองแบบจากปรางค์ขอม ภายในประดิษฐานเทวรูปสมมุติแทนพระองค์พระเจ้าปราสาททอง ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นนอก ริมสระใต้ต้นโพธิ์ ภายในพระราชวังบางปะอิน

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างหอเหมมณเฑียรเทวราชขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2415 - 2419 ต่อมา มีการสร้างในครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2423 เนื่องจากเหตุการณ์เรือพระประเทียบของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ล่ม เป็นเหตุให้พระองค์สวรรคตพร้อมพระราชธิดาและพระราชโอรส(ธิดา)ในพระครรภ์ ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระราชวิตกว่า สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ จะทรงได้รับอันตรายจึงทรงบ่นว่าถ้าสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศปลอดภัยจากการเดินทางในครั้งนี้จะทรงสร้างศาลถวายใหม่

เมื่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศทรงปลอดภัยจากการเดินทาง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อสร้างศาลขึ้นมาใหม่ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2432
เอฟ.เอ็ม. 92.25 เมกกะเฮิร์ซ

เอฟ.เอ็ม. 92.25 เมกกะเฮิร์ซ คือคลื่นวิทยุที่ ออกอากาศกระจายเสียงวิทยุชุมชนคลื่นความถี่ เอฟเอ็ม 92.25 เมกกะเฮิร์ซ คลื่นประชาธิปไตย โดยมีวัตถุประสงค์ส่งเสริมการเรียนรู้ประชาธิปไตย เผยแพร่ข้อเท็จจริงเรื่องการทุจริตคอร์รัปชั่นและความเป็นเผด็จการทางการเมือง และออกอากาศทางเว็บไซต์ fm9225radio.net ด้วย ออกอากาศวันแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2548

เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เว็บไซต์ fm9225.net ถูกแฮกเกอร์ แฮกให้เว็บไซต์ชี้ไปที่ http://www.thaksin.net ของผู้สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จนทางเว็บไซต์ต้องเปลี่ยนโดเมน ไปใช้ http://www.fm9225radio.net แทน

เอฟ.เอ็ม. 92.25 เมกกะเฮิร์ช ยุติการออกอากาศไปในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2560

วันที่ 9-10 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เจ้าหน้าที่รัฐภายใต้การนำของเจ้าหน้าที่สำนักงานคณะกรรมการกิจการวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติ (กทช.) และเจ้าหน้าที่ตำรวจกว่า 30 คน บุกตรวจสถานีวิทยุ 92.25 เอฟเอ็ม และสั่งห้ามกระจายเสียงออกอากาศอย่างไม่มีกำหนด โดยนางภัทรียา สุขมโน รองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ให้เหตุผลว่า มีการพูดเสียดสีหรือวิจารณ์รัฐบาลในทางเสียหาย ภายหลังการตรวจค้นของเจ้าหน้าที่ ไม่มีการดำเนินการทางกฎหมายและยึดเครื่องมือในการออกอากาศกลับไป แต่กลับมีการใช้วาจาข่มขู่ว่า ""ห้ามออกอากาศอีก ถ้ายังออกอากาศอีกจะต้องถูกจับ""

ต่อมาในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2554 ในช่วงรายการมุมองของเจิมศักดิ์ ซึ่งออกอากาศพร้อมกันทางวิทยุและทางโทรทัศน์ผ่านทางสถานีสุวรรณภูมิ โดย ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง และจิตรกร บุษบา เป็นผู้ดำเนินรายการไปได้เพียงครึ่งชั่วโมง ก็ต้องยุติการออกอากาศอย่างกะทันหัน เนื่องจากถูกผู้บริหารสถานีโทรศัพท์เข้ามาขอให้ผู้จัดไม่วิจารณ์ถึงประเด็นที่อัยการสูงสุด สั่งไม่ฎีกาคดีนายบรรณพจน์ และคุณหญิงพจมาน ดามาพงศ์ โกงภาษี แต่ทางผู้จัดไม่ยินยอมทำตาม ซึ่งในวันต่อมาในเวลาเดียวกันที่ทางรายการจะออกอากาศตามปกติ ก็ไม่มี
อำเภอลำลูกกา

ลำลูกกา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปทุมธานี

อำเภอลำลูกกาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

อำเภอลำลูกกาสมัยก่อนเป็นที่ราบลุ่มเต็มไปด้วยป่าพงป่าอ้อ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าทั่วไป สภาพของพื้นที่เป็นที่รกร้างกว้างใหญ่ มีชื่อเรียกว่า "ทุ่งหลวง" ต่อมาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ประมาณปี พ.ศ. 2433 พระองค์ทรงเห็นว่าทุ่งหลวงกว้างใหญ่ไพศาลมาก ควรให้ประชาชนเข้ามาอยู่เป็นที่พักอาศัยทำมาหากิน ประกอบกับมีพระราชดำริว่า "กรุงสยาม คลองเป็นสำคัญ สมควรต้องขุดทุกปี" จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้บริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ดำเนินการขุดคลองหกวา เริ่มจากคลองซอยที่ 2 ไปจนถึงอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นระยะทาง 900 เส้นเศษ และขุดคลองซอยที่เป็นระยะห่างกัน 60 เส้น จำนวน 16 คลอง ผลจากการขุดคลองนี้ทำให้ประชาชนที่อยู่ในถิ่นกันดารต่างอพยพหลั่งไหลเข้ามาอาศัยอยู่และทำการปลูกมากยิ่งขึ้น
สำหรับชื่ออำเภอลำลูกกานี้ตามประวัติบอกว่า แต่เดิมนั้นในท้องที่อำเภอนี้มีลำธารไหลผ่านมาบรรจบเป็นรูปตีนกา และปรากฏว่ามีนกมาอาศัยทำรังอยู่เป็นจำนวนมาก เพราะที่รวมของลำธารนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยกุ้ง ปลา อาหารของสัตว์นานาชนิด ประชาชนจึงเรียนบึงนี้ว่า "บึงลำลูกกา" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เมื่อทางราชการได้ตั้งอำเภอขึ้นใกล้กับบึงนี้เมื่อประมาณ พ.ศ. 2447 จึงขนานนามว่า อำเภอลำลูกกา สันนิษฐานว่าเป็นเพราะนิยมใช้คำสั้น ๆ

ส่วนนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ถึง ปัจจุบันพื้นที่อำเภอลำลูกกาแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 8 ตำบล (tambon)

อำเภอลำลูกกาประกอบด้วยองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่

เส้นทางสายหลักของอำเภอลำลูกกา ได้แก่ 
เส้นทางสายรองของอำเภอลำลูกกา ได้แก่
อำเภอสามโคก

สามโคก เป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุดของจังหวัดปทุมธานี มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่ากลางอำเภอ

มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

อำเภอสามโคกเดิมเป็น "เมืองสามโคก" เพราะมีโคกโบราณอยู่ในเมือง 3 แห่ง เมืองสามโคกเป็นเมืองเก่าแก่มาช้านาน ปรากฏหลักฐานเมื่อหลังแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ที่ตั้งดั้งเดิมของเมืองสามโคกอยู่ที่บริเวณวัดพญาเมือง (ปัจจุบันเป็นวัดร้างอยู่ใกล้ ๆ กับวัดป่างิ้ว) เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าครั้งที่ 1 ในปีพ.ศ. 2112 เมืองนี้ได้ร้างไป
จนถึงพ.ศ. 2203 ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สมิงเปอกับพรรคพวกมอญด้วยกัน 11 คน ได้พาครอบครัวมอญประมาณหมื่นคนอพยพหนีการกดขี่ของพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้ไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ "บ้านสามโคก" ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก (บริเวณระหว่างวัดตำหนักกับวัดสะแก) ชุมชนมอญได้ขยายตัวเจริญรุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ จึงได้ตั้งเป็นเมืองขึ้นในบริเวณใกล้กับวัดสิงห์และใช้ชื่อว่า เมืองสามโคก
การอพยพของชาวมอญที่ได้เข้ามาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารหลังจากรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว ได้มีการอพยพครั้งสำคัญอีกสองครั้ง คือ ในปี พ.ศ. 2317 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยมีพญาเจ่ง- ตะละเส่งกับพระยากลางเมืองเป็นหัวหน้า และในปีพ.ศ. 2358 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์) โดยมีสมิงรามัญเมืองเมาะตะมะเป็นหัวหน้า ได้โปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญที่อพยพมากทั้งสองครั้งนี้ส่วนหนึ่งไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองสามโคก และอีกส่วนหนึ่งให้ไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ปากเกร็ด เมืองนนทบุรี และเมืองนครเขื่อนขันธ์ (อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ในปัจจุบัน)
ปรากฏหลักฐานว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พร้อมด้วยกรมพระราชวังบวรมหาเสนารักษ์ ได้เสด็จพระราชดำเนินมาประทับแรม ณ ที่พลับพลาริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกเยื้องเมืองสามโคก (บริเวณวัดปทุมทองปัจจุบัน) ทรงรับดอกบัวหลวงจากชาวมอญที่นำมาทูลเกล้าฯ ถวายอย่างมากมาย และประกอบกับในครั้งนั้น เดือน 11 เป็นฤดูน้ำหลาก ดอกบัวบานสะพรั่งอยู่ทั่วไป ด้วยเหตุนี้พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเมืองสามโคกใหม่เพื่อให้เป็นสิริมงคลว่า เมืองประทุมธานี และยกฐานะขึ้นเป็นหัวเมืองชั้นตรี (ภายหลังเปลี่ยนการสะกดเป็น "ปทุมธานี")

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้ทรงตั้งเป็น อำเภอสามโคก ตามพระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ ร.ศ.116 (พ.ศ. 2440) จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งในที่แห่งใหม่ที่ปากคลองบางเตยข้างเหนือริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก
เมื่อปี พ.ศ. 2524 นายสุนทร ศรีมาเสริม นายอำเภอสามโคกได้พิจารณาเห็นว่า อาคารที่ว่าการอำเภอสามโคกหลังเก่าเป็นเรือนไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูงสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2464 มีสภาพชำรุดทรุดโทรมและตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา สถานที่คับแคบเนื่องจากถูกน้ำเซาะ ตลิ่งพังเหลือที่ดินน้อยมาก ยากแก่การป้องกัน จึงให้ดำเนินการย้ายไปสร้างอาคารที่ว่าการอำเภอในที่แห่งใหม่ซึ่งอยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3111 (สามโคก-เสนา) เยื้องไปทางทิศใต้ในเขตตำบลบางเตย บนเนื้อที่ 7 ไร่เศษ ซึ่งนายสำรวย พึ่งประสิทธิ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ได้เป็นประธานประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตรงกับวันแรม 1 ค่ำ เดือน 9 
ร.ศ. 201 เวลา 11.56 น.

พื้นที่อำเภอสามโคกแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 11 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 58 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอสามโคกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่

ถนนที่ผ่านอำเภอสามโคก
ถนนสายหลัก
ถนนสายรอง
อำเภอเมืองปทุมธานี

อำเภอเมืองปทุมธานี เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี มีประชากรจำนวนกว่า 1.9 แสนคน ประกอบด้วยตำบล 14 ตำบล และเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของจังหวัดปทุมธานีอีกด้วย อำเภอเมืองปทุมธานีเป็นอำเภอมีความหนาแน่นเฉลี่ยของประชากรสูงถึง 1,421 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีความเจริญกระจายตัวอย่างทั่วถึงทั้งอำเภอ ตรงกลางอำเภอมีแม่น้ำเจ้าพระยาผ่ากลางอำเภอ

มีอาณาเขตติดต่อดังนี้พื้นที่อำเภอเมืองปทุมธานีแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 14 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 81 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอเมืองปทุมธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่

ถนนสายหลัก
ถนนสายรอง
รายนามประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลปัจจุบัน

ตารางต่อไปนี้เป็นรายนามของประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลทั่วโลกในปัจจุบัน แสดงประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลซึ่งมีลักษณะต่างกันออกไปตามรูปแบบการปกครอง โดยส่วนใหญ่เป็นระบบรัฐสภา ในขณะที่บางรัฐนั้นประมุขจะอยู่ในระบบประธานาธิบดีหรือเผด็จการ และบางรัฐใช้การปกครองในระบบกึ่งประธานาธิบดี

หมายเหตุ สีเหลืองในตารางหมายถึงผู้มีอำนาจบริหารรัฐ

สีฟ้าหมายถึงผู้ที่เป็นประมุขแห่งรัฐร่วมหรือประมุขแห่งรัฐโดยพฤตินัยหรือทางนิตินัย

เป็นรายชื่อประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของหน่วยการปกครองทางภูมิศาสตร์การเมืองที่ประกาศเอกราช แต่ขาดการรับรองในระดับนานาชาติหรือได้รับการรับรองจากรัฐเอกราชเพียงไม่กี่ประเทศเท่านั้น

รัฐบาลอื่นนี้มิได้เป็นรัฐบาลอย่างสมบูรณ์
รายชื่ออาหารไทย

อ
 ต้มจืด
ประเทศมาลี

ประเทศมาลี () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐมาลี () เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในแอฟริกาตะวันตก ประเทศมาลีมีพรมแดนทางเหนือจดประเทศแอลจีเรีย ทางตะวันออกจดประเทศไนเจอร์ ทางใต้จดประเทศบูร์กินาฟาโซและประเทศโกตดิวัวร์ ทางตะวันตกเฉียงใต้จดประเทศกินี และทางตะวันตกจดประเทศเซเนกัลและประเทศมอริเตเนีย มีพื้นที่ 1,240,000 กม.² และประชากร 18.5 ล้านคน เมืองหลวง คือ กรุงบามาโก มาลีแบ่งการปกครองเป็นแปดเขต และมีพรมแดนที่เป็นเส้นตรงทางเหนืออยู่ลึกเข้าไปใจกลางทะเลทรายซาฮารา ส่วนทางใต้ของประเทศเป็นที่ซึ่งมีประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ มีแม่น้ำไนเจอร์และแม่น้ำเซเนกัลไหลผ่าน โครงสร้างเศรษฐกิจของประเทศมีศูนยฺกลางอยู่ที่เกษตรกรรมและการประมง ทรัพยากรธรรมชาติบางส่วนของมาลีมีทองคำ ยูเรเนียม ปศุสัตว์และเกลือ ราวครึ่งหนึ่งของประชากรมีชีวิตอยู่ใต้เส้นยากจนนานาชาติที่ 1.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน

ประเทศมาลีปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิแอฟริกาตะวันตกสามแห่งซึ่งควบคุมการค้าข้ามซาฮารา คือ จักรวรรดิกานา จักรวรรดิมาลี (อันเป็นที่มาของชื่อมาลี) และจักรวรรดิซองไฮ ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ฝรั่งเศสเข้าควบคุมมาลีและทำให้เป็นส่วนหนึ่งของเฟรนช์ซูดาน (French Sudan) เฟรนช์ซูดาน (ซึ่งขณะนั้นรู้จักกันในชื่อ สาธารณรัฐชาวซูดาน) เข้าร่วมกับเซเนกัลใน พ.ศ. 2502 และได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2503 ในฐานะสหพันธรัฐมาลี ไม่นานหลังจากนั้น หลังเซเนกัลถอนตัวจากสหพันธรัฐ สาธารณรัฐชาวซูดานได้ประกาศตนเป็นสาธารณรัฐมาลีอันมีเอกราช หลังการปกครองแบบพรรคเดียวอันยาวนาน รัฐประหาร พ.ศ. 2534 ได้นำไปสู่การเขียนรัฐธรรมนูญฉบับใหม่และการสถาปนามาลีเป็นรัฐประชาธิปไตยระบบหลายพรรค วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2555 กลุ่มนายทหารอ่อนอาวุโสยึดการควบคุมทำเนียบประธานาธิบดีของประเทศและประกาศยุบรัฐบาลและระงับรัฐธรรมนูญ วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2555 กบฏขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติอาซาวัด (MNLA) ประกาศการแยกรัฐอาซาวัดใหม่ออกจากมาลี

ประเทศมาลีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 ดินแดน () และ 1 เขต () ได้แก่
นครธม

นครธม () เป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้ายและเมืองที่เข้มแข็งที่สุดของอาณาจักรขะแมร์ สถาปนาขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 9 ตารางกิโลเมตร อยู่ทางทิศเหนือของ นครวัด ภายในเมืองมีสิ่งก่อสร้างมากมายนับแต่สมัยแรกๆ และที่สร้างโดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 และรัชทายาท ใจกลางพระนครเป็นปราสาทหลักของพระเจ้าชัยวรมัน เรียกว่า ปราสาทบายน และมีพื้นที่สำคัญอื่น ๆ รายล้อมพื้นที่ชัยภูมิถัดไปทางเหนือ

จุดเด่นที่สุดคือทางเข้าด้านใต้ ที่มีลักษณะเป็นหน้า 4 หน้า ก่อนจะเข้าสู่บริเวณนี้ จะเป็นแถวของยักษ์ (อสูร) ทางด้านขวา และเทวดาทางด้านซ้าย เรียงรายแบกพญานาคอยู่สองข้างสะพาน เมื่อเข้าสู่ใจกลางนครธมจะพบสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ บริเวณประตูด้านใต้นี้ได้รับการอนุรักษ์ฟื้นฟูไว้ได้ดีกว่าบริเวณอื่น ๆ อีก 3 ด้าน
ซามูเอล จอห์นสัน

ซามูเอล จอห์นสัน รู้จักกันในชื่อ ดร. จอห์นสัน () (18 กันยายน พ.ศ. 2252 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2327 เป็นนักพจนานุกรม นักวิจารณ์และกวี เกิดที่เมืองลิชฟิลด์ สแตฟอร์ดไชร์ ตอนกลางของประเทศอังกฤษ เป็นบุตรชายของเจ้าของร้านขายหนังสือ เข้ารับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยลิชฟิลด์และออกซฟอร์ดแต่ลาออกก่อนได้รับปริญญาเพื่อมาเป็นครู ในปี พ.ศ. 2280 จอห์นสันย้ายไปอยู่ที่กรุงลอนดอนทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ หลังจากปี พ.ศ. 2290 ไปอีก 8 ปี จอห์นสันได้เขียนงานพจนานุกรม "“พจนานุกรมภาษาอังกฤษ”" (Dictionary of English Language) ซึ่งมีนิยามคำศัพท์มากถึง 40,000 คำโดยมีตัวอย่างประกอบการใช้คำด้วยพร้อมข้อความอ้างอิงต่างๆ มากกว่า 100,000 รายการ พจนานุกรมของจอห์นสันกลายเป็นพจนานุกรมภาษาอังกฤษมาตรฐานที่ใช้กันยาวนานจนกระทั่งมีการตีพิมพ์พจนานุกรมใหม่ คือ Oxford English Dictionary ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2427

ในปี พ.ศ. 2302 จอห์นสันได้ออกวารสารเชิงจริยธรรมที่โด่งดังชื่อ "“เดอะแรมเบลอร์”" (The Rambler) และในปี พ.ศ. 2311 เขียนงานร้อยแก้วเกี่ยวกับอบิสซิเนียเรื่อง "“ราสเซลลาส์”" (Rassellas)

ต่อมาในปี พ.ศ. 2314 จอห์นสันได้รับเบี้ยยังชีพจากราชสำนักทำให้เขาสามารถเข้าสู่แวดวงของสมาคมบรรณโลกและกลายเป็นบุคคลสำคัญในสังคม โดยเฉพาะสมาคมนักอักษรศาสตร์ที่เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2307 ในปีถัดมา จอห์นสันเริ่มตีพิมพ์งานชุดเช็คสเปียร์ ปี พ.ศ. 2315 ได้เริ่มงานออกหนังสือเล่มเล็กเกี่ยวกับการเมือง พ.ศ. 2315 ได้ออกเดินทางกับ"เจมส์ บอสเวลล์"ไปทัศนาจรสก็อตแลนด์และกลับมาเริ่มเขียนหนังสือเรื่อง "“ชีวิตของกวี”" (Lives of the Poets) ระหว่าง พ.ศ. 2322-24)
ชื่อเสียงของจอนห์สันในด้านความเป็นนักสนทนาในยุคนั้นได้บดบังชื่อเสียงในความสามารถด้านอักษรศาสตร์ของเขาเองเกือบหมดสิ้น หากไม่มี เจมส์ บอสเวลล์ นักเขียนชาวสก็อตผู้เป็นเพื่อนสนิทเป็นผู้เปิดเผยผลงานในสมาคมนักอักษรศาสตร์ของเขาในหนังสือชีวประวัติ ""Life of Samuel Johnson"" ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2324 ก็คงไม่มีใครทราบถึงความสามารถที่แท้จริงของเขา

ซามูเอล จอนห์สัน มีชีวิตอยู่ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระสมัยกรุงศรีอยุธยาและรัชสมัยของพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น
ไอวีลีก

ไอวีลีก (Ivy League) เป็นชื่อของกลุ่มการแข่งขันกีฬาของมหาวิทยาลัยเอกชนเก่าแก่ 8 แห่งที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐฯ ซึ่งได้เริ่มรวมตัวกันเป็นกลุ่ม"ไอวี"มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 ไอวีคือเถาไม้เลื้อยที่นิยมปลูกเกาะคลุมผนังด้านนอกของตึกเรียนเก่าแก่ของมหาวิทยาลัย มีสีแดงในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อกลุ่ม

มหาวิทยาลัยที่รวมตัวกันเป็นไอวีลีกนี้ยังมีลักษณะร่วมที่คล้ายคลึงกันคือ มีความเป็นมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง มีผู้เลือกเข้าเรียนมากที่สุดในสหรัฐฯ และในโลก เป็นมหาวิทยาลัยที่อยู่ในลำดับต้นๆ ของการจัดอันดับทั้งในสหรัฐฯ และระดับโลก มีเงินกองทุนขนาดใหญ่มาก มีจำนวนนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่จำกัด เกือบทั้งหมดก่อตั้งก่อนการประกาศอิสรภาพของประเทศ (วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319) มหาวิทยาลัยในกลุ่มไอวีลีกมี 8 มหาวิทยาลัยเรียงตามลำดับอายุได้ดังนี้
รางวัลศรีบูรพา

รางวัลศรีบูรพา เป็นรางวัลที่มอบสำหรับศิลปิน นักคิดนักเขียน และนักหนังสือพิมพ์ ผู้มีผลงานอันทรงคุณค่ามีชีวิตที่เป็นแบบอย่าง เป็นกิจกรรมหนึ่งของ "กองทุนศรีบูรพา" ที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อรำลึกและเผยแพร่เกียรติประวัติของ กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ ศรีบูรพา (31 มีนาคม พ.ศ. 2448 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2517) นักประชาธิปไตย นักเขียน นักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทยและของโลก มีงานเขียนหลากหลายทั้งในรูปแบบนวนิยาย เรื่องสั้น สารคดี บทความ กวี นิพนธ์และเรื่องแปล ที่องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) ยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก

พิธีมอบรางวัลศรีบูรพา จะมีขึ้นในวันที่ 5 พฤษภาคมของทุกปี ในงานวันนักเขียนซึ่งจัดโดยสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย

พ.ศ. 2561 รางวัลศรีบูรพา มีมติมอบรางวัลแก่ ดร.ประมวล เพ็งจันทร์ ผู้เขียน เดินสู่อิสรภาพ ครูผู้นำพาผู้คนกลับมาตระหนักถึงคุณค่าของจิตวิญญาณด้านใน และสื่อสารสังคมให้เห็นแก่นแท้แห่งชีวิต
ภาคการศึกษา

ภาคการศึกษา, ภาคเรียน หรือ เทอม ( เป็นช่วงหนึ่งของปีการศึกษาซึ่งสถานศึกษาจัดให้มีการเรียนการสอน ระบบปฏิทินการศึกษามีแตกต่างกันไปดังนี้

ใน ประเทศไทย มักแบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ภาคเรียน โดยในระดับโรงเรียนตั้งแต่อนุบาลถึงมัธยมศึกษามักจะแบ่งเป็น
ในระดับอุดมศึกษามักจะแบ่งเป็น
ใน สหรัฐอเมริกา ตัวอย่างเช่น ในระบบ 2 ภาคเรียน จะแบ่งเป็น
ทั้งนี้อาจมีการเปิดเรียนในช่วงฤดูร้อน เป็นภาคเรียนฤดูร้อนเพิ่มเติมอีกด้วย
ฟลัวร์

ฟลัวร์ (Flure) เป็นวงดนตรีแนวร็อก สังกัดค่ายเบเกอรี่มิวสิก ในเครือโซนี่มิวสิก ประเทศไทย

ธีรดล ธีโอดอร์ แกสตัน (เท็ดดี้), วรรัตน์ พัวไพโรจน์ (วิ) และอัศม์เดช ลิมตระการ (เอิร์ธ) เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันที่โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ต่อมาเมื่อเติบโตขึ้นก็ได้ร่วมก่อตั้งวงดนตรีด้วยกัน โดยส่วนมากจะเล่นเพลงที่แต่งขึ้นเองมากกว่าที่จะเล่นเพลงที่ดังอยู่แล้ว ในยุคเริ่มต้น เท็ดดี้ ยังไม่ได้เล่นกีตาร์เช่นทุกวันนี้ ณ ขณะนั้นเขารับหน้าที่มือเบสในวง โดยมี วิ เล่นกีตาร์ และ เอิร์ธ ตีกลอง ส่วนนักร้องนำเป็นคนฝรั่งเศสซึ่งเป็นเพื่อนของเท็ดดี้ พวกเขาได้ทำเพลงเป็นภาษาอังกฤษ และได้นำเดโมเพลงที่ทำเองนั้นไปเสนอสุกี้ (กมล สุโกศล แคลปป์)ผู้บริหารค่ายเบเกอรี่มิวสิกในขณะนั้น แต่ในครั้งแรกพวกเขาได้รับการปฏิเสธ ทำให้พวกเขากลับมาทำเพลงกันใหม่อีกครั้ง โดยตั้งใจจะทำเพลงที่มีเนื้อร้องเป็นภาษาไทย จึงได้ชักชวนรัฐพล ตรีรัตน์ (อ้น) ซึ่งเป็นเพื่อนพี่ชายของเอิร์ธเข้ามาเล่นเบส โดยเท็ดดี้ได้เปลี่ยนไปเล่นกีตาร์และทำหน้าที่ร้องนำ แต่ในภายหลังทางสุกี้ได้แนะนำให้ทางวงหานักร้องใหม่ ซึ่งทางวงก็ได้ทำการค้นหาและออดิชั่นนักร้องจำนวนหนึ่ง และในที่สุดทางวงก็ได้สุวีระ บุญรอด (คิว) ซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนเอิร์ธ มารับหน้าที่ร้องนำ

ฟลัวร์ (Flure) นั้นแผลงมาจากคำว่า Froid ในภาษาฝรั่งเศสซึ่งหมายความว่า"ความหนาวเย็น" โดยทางวงได้นำมาสะกดใหม่ให้ง่ายขึ้นเป็น Flure ชื่อนี้ วิ มือกีตาร์คนหนึ่งของวง

เป็นคนคิดขึ้นโดยการเปิดหาในพจนานุกรมภาษาฝรั่งเศสของน้องสาว อนึ่ง ภายหลัง เท็ดดี้ มือกีตาร์อีกคนของวง ได้พบว่าคำว่า Flure ที่สะกดเช่นนี้ ไปตรงกับคำในภาษาเยอรมันซึ่งแปลว่า "ทางเดิน" ซึ่ง เท็ดดี้ ชอบความหมายในแง่นี้มากกว่าฟลัวร์เปิดตัวกับอัลบัมในปี พ.ศ. 2545 กับสังกัดเบเกอรี่มิวสิกมีเพลงเด่น ๆ อย่าง “เปลี่ยน”, “ปล่อยไปตามหัวใจ” และ “เรื่องเดียว”
ตามด้วยอัลบัมพิเศษ “Pop Life” ในปี พ.ศ. 2546 ที่ผลิตและจำหน่ายในวงจำกัด โดยมีเพลงเด่นอย่าง “อะไร”

“Vanilla” (พ.ศ. 2548) อัลบัมที่ 2 ผลงานสร้างชื่อที่มีเพลงฮิตอย่าง “ฤดูที่ฉันเหงา”, “คนที่รออยู่” และ “Honeymoon” ซึ่งถือเป็นผลงานคุณภาพตั้งแต่ปกไปจนถึงบทเพลงในอัลบัม จนคว้ารางวัลจากสื่อมวลชนชั้นนำทางดนตรีมาครองมากมายไม่ว่าจะเป็น

แฟตอวอร์ด คม ชัด ลึก อวอร์ด, มิวสิกเอ็กซ์เพรส อวอร์ด และ รางวัลอื่นในระดับประเทศอีกมากมาย

อัลบัมที่สามของวง “Tales” ฟลัวยังคงแต่ง, เรียบเรียง, บันทึกเสียง และดูแลผลงานทุกขั้นตอนเอง ก่อนที่จะส่งผลงานไปมิกซ์และทำมาสเตอร์ที่สหรัฐอเมริกา

หลังจากอัลบั้มชุดที่สาม หลังจากเสร็จสิ้นการทัวร์คอนเสิร์ตอย่างยาวนาน สมาชิกของวงก็แยกย้ายกันไปทำสิ่งต่างๆ, เท็ดดี้ ทำงานร่วมกับ วง yellow fang ในฐานะ Producer, วิ และ อ้น ทำงานด้านออกแบบ, เอิร์ธ เป็นอาจารย์,

คิว แสดงละครเวที ให้เสียงภาษาไทยเป็นคาแรคเตอร์หนึ่งในภาพยนตร์ดิสนี่ย์ที่ฉายในประเทศไทย เรื่อง frozen, ล่าสุดกลับไปร่วมตัวกับเพื่อนสมาชิก วง บีไฟว์ เพื่อจัดคอนเสิร์ตใหญ่

แต่สมาชิกทั้ง 5 ของฟลัวร์ ยังคงพบปะ นัดซ้อมดนตรีด้วยกันอยู่เสมอ ที่สตูดิโอที่บ้านของเอิร์ธ

ในปี พ.ศ. 2560 พวกเขากลับมาอีกครั้ง ด้วยการทัวร์คอนเสิร์ตตามสถานบันเทิง สถานศึกษา ทั้งในต่างจังหวัดและในกรุงเทพมหานคร ตามมาด้วย ซิงเกิ้ลเพลง "บ่ม" และ "ลอง" สองเพลงใหม่เอี่ยมในรอบเกือบ 10 ปี!

และ พ.ศ. 2561 ซิงเกิ้ลที่สาม เพลง "ฝัน" งานคัฟเวอร์ วง "TKO" โดย เพลงเพลงนี้ ประพันธ์ โดย พี่พราย (ปฐมพร ปฐมพร) ศิลปินและนักแต่งเพลงรุ่นใหญ่ในวงการ โดย คิว ได้ฟังเพลงต้นฉบับเพลงนี้แล้วชอบมาก

ทางวง จึงมีการติดต่อไปที่พี่พราย เพื่อขอนำเพลงนี้มาคัฟเวอร์ โดยเรียบเรียงดนตรีใหม่ในแบบฉบับของฟลัวร์
ไซโคลน (แก้ความกำกวม)

ไซโคลน สามารถหมายถึง
มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย

มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย (University of Southern California) หรือในชื่อว่า ยูเอสซี (USC) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่เก่าแก่สุดในรัฐแคลิฟอร์เนีย ตั้งอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส ในรัฐแคลิฟอร์เนีย มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) โดยเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีนักศึกษาต่างชาติมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยในปี พ.ศ. 2559 มีจำนวนนักศึกษาต่างชาติมากกว่า 10,000 คน จากจำนวนนักศึกษาประมาณ 40,000 คน

มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียมีชื่อเสียงในหลายด้าน ได้แก่ ทันตแพทยศาสตร์ แพทยศาสตร์ บริหารธุรกิจ วิศวกรรมศาสตร์ วารสารศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ และในด้านภาพยนตร์-โทรทัศน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้าน ภาพยนตร์ และ การออกแบบเกมส์ โดยได้รับการจัดอันดับ เป็นที่ 1 ใน สหรัฐอเมริกา มาอย่างยาวนาน

ในปี 2560 มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียได้เปิดตัว University Village ซึ่งเป็นโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัย ห้างสรรพสินค้า และร้านอาหารขนาดใหญ่ที่สุดในเขตลอสแอนเจลิสใต้ ใช้เงินลงทุนมากกว่า $700 ล้านเหรียญสหรัฐ

ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ นีล อาร์มสตรอง นักบินอวกาศคนแรกของโลกที่เหยียบลงบนพื้นผิวดวงจันทร์, ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีของประเทศญี่ปุ่น, และ จอร์จ ลูคัส ผู้กำกับภาพยนตร์ Star wars ที่มีชื่อเสียง รวมถึงนักการเมืองและนักแสดงชาวไทยได้แก่ ดร.กันตธีร์ ศุภมงคล  อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร, ชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสิงห์บุรี, ดร.ปานปรีย์ พหิทธานุกร อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย และ เด็บบี้ บาซู
มหาวิทยาลัยแคนซัสสเตต

มหาวิทยาลัยแคนซัสสเตต () เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองแมนแฮตตัน ในรัฐแคนซัส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2406 (ค.ศ. 1863) ในปัจจุบัน มีนักศึกษาประมาณ 23,000 คน

มหาวิทยาลัยแคนซัสสเตตได้รับการจัดอันดับในด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ในระดับปริญญาตรีในอันดับที่ 5 ของสหรัฐอเมริกา จากนิตยสารดีไซน์อินเทลลิเจนซ์
ดีไซน์อินเทลลิเจนซ์

ดีไซน์อินเทลลิเจนซ์ () เป็นนิตยสารในสหรัฐอเมริกาในด้านสถาปัตยกรรมและการออกแบบ สำนักงานอยู่ที่เมืองนอร์ครอสส์ ในรัฐจอร์เจีย ดีไซน์อินเทลลิเจนซ์เป็นที่รู้จักใน การจัดอันดับมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาในด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ รวมถึงในสาขาย่อยด้าน มัณฑณศิลป์ และ ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์