seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เฮนรี หลิว

หลิว เซี่ยนหัว (; เกิด 11 ตุลาคม 2532) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เฮนรี เลา () เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์ และนักแสดงชาวฮ่องกง-ไต้หวัน-แคนาดา ที่มีผลงานในดนตรีป็อปของเกาหลี เป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม กลุ่มย่อยของซูเปอร์จูเนียร์ เฮนรีใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เขาสามารถพูดภาษาจีนกลาง, เกาหลี และกวางตุ้งได้ ทั้งนี้เขาใช้ภาษาญี่ปุ่น และไทยได้เล็กน้อย และเรียนภาษาฝรั่งเศสที่แคนาดา
อาเทอร์ มิลเลอร์

อาเทอร์ แอชเชอร์ มิลเลอร์ (: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1915 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005) เป็นนักเขียนบทละครและบทเรียงความชาวยิว-อเมริกัน เขามีผลงานโดดเด่นในละครเวที เขียนบทละครเช่นเรื่อง "All My Sons" (1947), "Death of a Salesman" (1949), "The Crucible" (1953) และ "A View from the Bridge" (1 องก์, 1955; แก้ไข 2 องก์, 1956)
นิจนีนอฟโกรอด

นิจนีนอฟโกรอด (; ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย มีประชากร 1,250,615 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นเมืองหลวงของนิจนีนอฟโกรอดโอบลาสต์ ตั้งอยู่บนฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำวอลกา ตรงจุดบรรจบกับแม่น้ำโอคา

เมืองนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1221 โดยเจ้าชายยูรี วเซโซโลโดวิช ผนวกเข้ากับมอสโกเมื่อ ค.ศ. 1392 มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในสมัยที่รัสเซียชนะบริเวณลุ่มแม่น้ำวอลกาตลอดช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นสถานที่เกิดของนักเขียนชื่อ มักซิม กอร์กี เมืองนี้ได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น กอร์กี ตามนักเขียนผู้นี้ระหว่าง ค.ศ. 1932-1990
จักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย พระพันปีหลวง

สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเหอรุ่ย พระพันปีหลวง (; ) เป็นพระจักรพรรดินีพระองค์ที่สองในจักรพรรดิเจียชิ่งและสมเด็จพระพันปีหลวงในจักรพรรดิเต้ากวง
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเหอรุ่ย ประสูติในราชสกุลแมนจู สกุล หนิวฮูลู่ พระบิดาของพระนางทรงดำรงพระยศเป็น กงหวัน (恭阿拉) ซึ่งทำหน้าที่อยู่หมวดกพระราชพิธีในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง

พระนางหนิวฮูลู่ เข้าถวายตัวเป็นราชบริจาริกาและได้รับการสถาปนาเป็นพระวรชายาองค์ที่สองของมกุฎราชกุมารหย่งเยี๋ยน (顒琰) พระโอรสองค์ที่สิบห้าของจักรพรรดิเฉียนหลง ใน ปีค.ศ.1793 พระนางมีพระประสูติกาลพระราชธิดาองค์ที่เจ็ดขององค์ชายหย่งเยี๋ยน และพระโอรสสองพระองค์ คือองค์ชายหมินกีและหมินเสียน ในปีค.ศ. 1796 จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงสละราชสมบัติและโดยทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็น พระบิดาหลวง หรือ จักพรรดิสูงสุด (-ไท่ซั่งหวง) อย่างไรก็ตามแม้จะสละราชบัลลังค์แล้วแต่อำนาจที่แท้จริงยังคงอยู่กับพระองค์ .มกุฎราชกุมารหย่งเยี๋ยน ได้รับการเสวยราชย์สมบัติต่อมาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง พระนางหนิวหนิวฮูลู่ในฐานะพระวรชายาองค์ที่สองของ มงกุฏราชกุมารได้รับการสถาปนาเป็น พระมเหสี (-กุ้ยเฟย) ต่อมาเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ยทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์หลังจากที่ทรงพระยศสมเด็จพระจักรพรรดินีได้เพียงหนึ่งปี พระนางหนิวฮูลู ในฐานะที่มีพระยศอาวุโสสูงสุดในบรรดาพระมเหสี ได้รับการเลื่อนยศของ พระอัครมเหสี (-หวงกุ้ยเฟย) จักรพรรดิเจียชิ่งทรงอยากจะสถาปนาพระนางขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีองค์ต่อมา แต่ในขณะนั้นจะต้องรอจนกว่าระยะเวลาการไว้ทุกข์สำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย สิ้นสุดลงก่อน จนในปี ค.ศ. 1799 จักรพรรดิเฉียนหลง เสด็จสวรรคตอีก ดังนั้นการสถาปนาพระยศของพระนางจึงถูกเลื่อนออกไปจนค.ศ. 1801

พระนางหนิวฮูลู ทรงถวายการอภิบาลดูแลรักษา องค์ชายหมินเหนียงพระโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย พระนางทรงถวายการอภิบาลดูแลรักษาองค์ชายหมินเหนียงเป็นอย่างดียิ่ง และทรงในรับความเคารพนับถือ จาก องค์ชายหมินเหนียงเป็นอย่างดี ในฐานะพระราชมารดาเลี้ยงต่อมาเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่งสวรรคตในปี ค.ศ. 1820 ก่อนที่สิ้นพระชนม์ทรงทำพระราชพินัยกรรมการแต่งตั้งมกุฎราชกุมาร และได้เก็บไว้กับพระนางหนิวฮูลู่ ซึ่งขณะนั้นทรงพระยศเป็น หวงไท่เฟย แล้ว และพระนางหนิวฮุลู่ทรง มีพระราชเสาวนีย์ว่าองค์ชายหมินเหนียง จะเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อมา ก่อนที่จะประกาศอย่างเป็นทางการของราชสำนักออก พระนางมีพระราชเสาวนีย์ให้นางพระกำนัลคนสนิทของพระนางนำพระบรมราชโองการไปให้องค์ชายหมินเหนียงซึ่งขณะนัน้ทรงประทับอยู่ ณ พระราชวังพักร้อน เมืองเฉิงเต๋อในเวลานั้น องค์ชายหมินเหนียง รีบกลับไปยังเมืองหลวงปักกิ่งและเสวยราชย์ราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเต้ากวง .และจักรพรรดิเต้ากวงทรงสถาปนา พระนางหนิวฮูลู่หวงไท่เฟย สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือ (恭慈皇太后)

ในปี ค.ศ.1836 สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือทรงจัดฉลองวันคล้านวันประสูติครบรอบ 60 ปีของพระนาง จักรพรรดิเต้ากวง ทรงสร้างเครื่องทรงราชกกุธภัณฑ์มมากมายมหาศาลถวายแด่พระนางเป็นอย่างดี และเมื่อ 10 เมษายน ค.ศ.1838 สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือและจักรพรรดิเต้ากวง เสด็จไปคำนับบรรพกษัตริย์ที่สุสานราชวงศ์ชิงฝ่ายตะวันออกเป็น 13 วัน สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือทรงทิวงคต ในปี 29 ของจักรพรรดิเต้ากวง ซึ่งทเยบได้กับประมาณ เดือน มกราคม 1850 ในปฏิทินคริตศักราช. ทรงได้รับการเฉลิมพระนามหลังเสด็จสวรรคตแล้วว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย พระพันปีหลวง และพระศพถูกฝังที่แยกต่างหากอยู่ใกล้กับสุสานจิงหลิง ในสุสานราชวงศ์ชิงฝ่ายตะวันออก.

พระอิริยายศหลังสิ้นพระชนม์เต็มคือ:

Empress Xiaohegongcikangyu'anchengqinshunrenzhengyingtianxishengrui (孝和恭慈康豫安成钦顺仁正应天熙圣睿皇后)
ซัมซุงทาวเวอร์พาเลซ

ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ เป็นที่อยู่อาศัยที่ประกอบไปด้วย7ตึก เรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษA-G ตั้งอยู่ในเขตกังนัม โซล,ประเทศเกาหลีใต้ มีความสูงเฉลี่ย42-72ชั้น สร้างระหว่างปี2545-2547 ทาวเวอร์พาเลส”G”มีจำนวน73ชั้น สูง264เมตร(866ฟุต) ถือเป็นตึกที่สูงที่สุดในโซล สิ่งก่อสร้างประกอบไปด้วยการรักษาความปลอดภัยอันทันสมัย ลิฟท์ทุกชั้นและทุกประตูทางเข้ามีการติดตั้งคีย์การ์ด และสามารถผ่านเข้าไปได้ด้วยการใช้คีย์การ์ดหรือการสแกนลายนิ้วมือ 
ทุกอย่างภายในบ้านนั้นสามารถควบคุมผ่านระบบมือถืออันทันสมัย ไม่ว่าจะเป็น แสงสว่าง ผ้าม่าน ระบบอินเทอร์เน็ต หรือแม้แต่เครื่องล้างจานอัตโนมัติ

ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ A ความสูง 209 เมตร มีจำนวน 59 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ B ความสูง 234 เมตร มีจำนวน 66 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ C ความสูง 209 เมตร มีจำนวน 59 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ D ความสูง มีจำนวน 42 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ E ความสูง 191 เมตร มีจำนวน 55 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ F ความสูง 191 เมตร มีจำนวน 55 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ G ความสูง 264 เมตร มีจำนวน 73 ชั้น
http://www.emporis.com/complex/samsung-tower-palace-seoul-south-korea
หวัง สีเจี่ย

จักรพรรดินีเซี่ยวตฺวันเสี่ยน (; ค.ศ. 1565 – เมษายน ค.ศ. 1620) ชื่อตัวว่า หวัง สีเจี่ย (王喜姐) เป็นมเหสีของจักรพรรดิว่านลี่ (萬曆) แห่งราชวงศ์หมิง ดำรงตำแหน่งจักรพรรดินี 49 ปี นับว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติจีน
จักรพรรดินีเซี่ยวจิง พระพันปีหลวง

จักรพรรดินีเสี่ยวจิง พระพันปีหลวง (,ค.ศ. 1565 - ค.ศ. 1612) เดิมเป็นพระมเหสีใน จักรพรรดิว่านลี่โดยทรงถวายตัวเป็นราชบาทบริจาริกา ในปีค.ศ.1578 และทรงได้รับการสถาปนาพระยศเป็น จิงเฟย และมีพระประสูติกาล พระโอรสซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิไท่ชาง
ภาษาตงเซียง

ภาษาซานตา (Santa language) หรือภาษาตงเซียง (Dongxiang;ภาษาจีน: 东乡语) เป็นภาษากลุ่มมองโกลที่ใช้พูดโดยชาวตงเซียงในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ภาษาตงเซียงไม่มีการเปลี่ยนเสียงสระและไม่มีความต่างของความยาวเสียงสระ
เช่นเดียวกับภาษากลุ่มมองโกลอื่นๆ ภาษาตงเซียงเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ในหลินเซี่ยซึ่งได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางที่พูดโดยชาวหุย จะมีการเรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรมด้วย
เนื่องจากความรู้เกี่ยวกับภาษาอาหรับเคยแพร่กระจายในบริเวณนี้ ภาษานี้จึงเคยเขียนด้วยอักษรอาหรับ คล้ายกับอักษรเสี่ยวเอ้อจิ้งของชาวหุย ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา มีการพัฒนาการเขียนด้วยอักษรละตินสำหรับภาษาตงเซียงโดยใช้พื้นฐานจากอักษรของภาษามองเกอร์ แต่ยังอยู่ในระยะทดลอง

มีประชากรราว 20,000 คนทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตตงเซียง ซึ่งจำแนกตนเองว่าเป็นชาวตงเซียงหรืชาวหุยแต่ไม่พูดภาษาตงเซียง แต่พูดภาษาจีนกลางที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาตงเซียง นักภาษาศาสตร์ Mei W. Lee-Smith เรียกภาษาลูกผสมนี้ว่าภาษาถั่งวั่ง (ภาษาจีน: 唐汪话) โดยมีที่มาจากชื่อของสองหมู่บ้านคือหมู่บ้านถั่งเจียและหมู่บ้านวั่งเจีย ซึ่งเป็นที่ที่พบภาษานี้ซึ่งจะใช้หน่วยเสียงและคำจากภาษาจีนกลางแต่ใช้ไวยากรณ์ของภาษาตงเซียง และยังมีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียด้วย

ภาษาถั่งวั่งเป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ มีอนุภาคทางไวยากรณ์ที่นำมาจากภาษาจีนกลาง แต่ใช้ตามแบบหน่วยเสียงของภาษาตงเซียงซึ่งไม่มีเสียงวรรณยุกต์ เช่นปัจจัยแสดงพหูพจน์ของภาษาจีนกลาง -men (们) ในภาษาทังวังจะใช้ในรูป-m และใช้แบบเดียวกับปัจจัยพหูพจน์ –la ในภาษาตงเซียง
สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย

สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ (ชื่อย่อ: สวท.) เป็นหน่วยงานสถานีวิทยุกระจายเสียงของรัฐบาล มีสถานะเป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งชาติของประเทศไทย สังกัดกรมประชาสัมพันธ์ สำนักนายกรัฐมนตรี โดยมีรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นผู้กำกับดูแลสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย บริหารงานตามรูปแบบหน่วยราชการ จัดแบ่งโครงสร้างการบริหารงาน ดังต่อไปนี้
เครือข่ายสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ในส่วนกลาง ครอบคลุมกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ประกอบด้วย
สากลวิวัตน์และเทศวิวัตน์

ในสาขาคอมพิวเตอร์ สากลวิวัตน์ () และ เทศวิวัตน์ () คือการปรับซอฟต์แวร์ให้เข้ากับภาษา ท้องที่ และความต้องการด้านเทคนิคที่แตกต่างกันของตลาดเป้าหมาย สากลวิวัตน์เป็นกระบวนการในการออกแบบซอฟต์แวร์เพื่อให้ซอฟต์แวร์นั้นสามารถใช้งานได้หลากหลายภาษา หลายหลายท้องที่ โดยไม่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง ส่วนเทศวิวัตน์เป็นกระบวนการปรับซอฟต์แวร์ที่ออกแบบโดยสากลวิวัตน์ ให้เข้ากับกลุ่มภาษาโดยการแปลข้อความหรือส่วนประกอบบางอย่าง

สากลวิวัตน์มักจะย่อเป็นเลขย่อ i18n ซึ่ง i และ n มาจากอักษรตัวแรกและตัวสุดท้ายของ internationalization ส่วน 18 คือจำนววนอักขระทั้งหมดระหว่าง i กับ n ดังกล่าว โดยมีการใช้เริ่มคำดังกล่าวโดย Digital Equipment Corporation ในช่วง พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2532 ส่วนเทศวิวัตน์มักจะย่อเป็น L10n ด้วยแนวทางเดียวกัน แต่เปลี่ยนอักษรตัวแรกเป็น L ตัวใหญ่เพื่อมิให้สับสนกับ i
บีดีอาย

บีดีอาย () เป็นวงดนตรีร็อกจากแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร ร้องนำโดยเลียม แกลลาเกอร์ กีตาร์โดยเก็ม อาร์เชอร์ กับแอนดี เบลล์ และ มือกลองโดยคริส ชาร์ร็อก ทั้งหมดเป็นอดีตสมาชิกของวงโอเอซิส หลังจากที่โนล แกลลาเกอร์ มือกีตาร์และนักแต่งเพลงได้ลาออกไปเมื่อปี 2552 สมาชิกที่เหลือตัดสินใจที่จะทำเพลงต่อ พวกเขาเลยตั้งวง "บีดีอาย" ขึ้นมา
บอสตันพรอปเพอร์ตีส์

บอสตันพรอพเพอร์ตี (; ) เป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์แบบบริหารตนเองที่ตั้งอยู่ ณ บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยมีเป้าหมายหลักของกองทุนคือการได้มาซึ่งพื้นที่สำนักงาน "คลาสเอ", การพัฒนา และการจัดการในตลาดหลักของบอสตัน, นครนิวยอร์ก, วอชิงตัน ดี.ซี. และซานฟรานซิสโก บริษัทมีความเชี่ยวชาญในพื้นที่ทำงานที่มีประสิทธิภาพสูงและมีสินทรัพย์ที่มีมูลค่าสูงหลายรายการในตลาดนี้ ซึ่งรวมถึงอาคารเจเนอรัลมอเตอร์ในนครนิวยอร์กมูลค่า 2.8 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งเป็นเงินจ่ายสูงสุดสำหรับอาคารสำนักงานของอเมริกา นอกจากนี้บริษัทยังเป็นเจ้าของโรงแรมอีกสองแห่ง

บริษัทนี้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1970 โดยมอร์ติเมอร์ ซัคเกอร์แมน และเอ็ดเวิร์ด เอช.ลินเด และกลายเป็นบริษัทจดทะเบียนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997

ใน ค.ศ. 2005 ทางบริษัทได้สร้างอาคาร 901 นิวยอร์กอเวนิวเอ็นดับบลิวในวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งเป็นการช่วยให้ย่านเมาท์เวอร์นอนสแควร์ซึ่งอยู่ห่างจากทำเนียบขาวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเพียงเจ็ดช่วงตึกได้มีความสดชื่นขึ้น

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 บอสตันพรอพเพอร์ตีได้ซื้อจอห์นแฮนค็อคทาวเวอร์และการาจจากหุ้นส่วน ระหว่างนอร์มองดีเรียลเอสเตทพาร์ทเนอร์ กับไฟฟ์ไมล์พาร์ทเนอร์เป็นจำนวนเงิน 930 ล้านดอลลาร์
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก () ก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1ในปีค.ศ. 1724 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศรัสเซีย มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด ในยุคสหภาพโซเวียต มีคณาจารย์และศิษย์เก่ารางวัลโนเบลรวมจำนวน 8 คน ชื่อเสียงโด่งดังจากนิติศาสตรบัณฑิตซึ่งเป็นประธานาธิบดีของรัสเซีย 2 คน ได้แก่ วลาดีมีร์ ปูติน และ ดมีตรี เมดเวเดฟ

มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประกอบด้วย คณะวิชา จำนวน 22 คณะ สถาบันวิจัย จำนวน 13 แห่ง โรงเรียนด้านการทหาร โรงเรียนวิชาการร่วมสมัย และกรมกายภาพการกีฬา ครั้งสมัยยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเคยใช้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด (Ленинградский государственный университет) และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 1990

มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสายตาชาวรัสเซียจัดว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความโดดเด่นด้านวิชาการเทียบเท่ามหาวิทยาลัยมอสโก โดยในช่วงสงครามเย็น มหาวิทยาลัยได้ส่งนักวิชาการจำนวนมากไปปักหลักทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยมอสโกตามการบริหารประเทศของสตาลินที่ต้องการสร้างอำนาจในวงการวิชาการโลก

ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กอยู่ในอันดับที่ 240 จากอันดับมหาวิทยาลัยโลกของ QS World University Rankings ปี ค.ศ. 2013-2014 คณะด้านวิทยาศาสตร์มีความโดดเด่นเป็นอย่างมากจนจัดตั้งแยกออกเป็นคณะ ได้แก่ คณะเคมี คณะคณิตศาสตร์และกลศาสตร์ คณะฟิสิกส์ คณะสายสังคมศาสตร์ที่มีชื่อเสียง ได่แก่ คณะนิติศาสตร์ คณะวารสารศาสตร์ โรงเรียนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ คณะภาษาศาสตร์ คณะปรัชญา และคณะเศรษฐศาสตร์ เป็นต้น
สถาบันมะเร็งดยุค

สถาบันมะเร็งดยุค (; อักษรย่อ: DCI) เป็นทั้งสถาบันมะเร็งแห่งชาติแบบศูนย์มะเร็งครอบคลุม, สถานที่วิจัย, และโรงพยาบาล ศูนย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยดุ๊ก และระบบสุขภาพมหาวิทยาลัยดุ๊ก ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมืองเดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา

ศูนย์นี้มีความเชี่ยวชาญในการรักษาและป้องกันโรคมะเร็ง และอยู่ในอันดับที่ 11 ใน "ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต" ของรายชื่อโรงพยาบาลโรคมะเร็งชั้นนำใน ค.ศ. 2011 โดยมีผู้ป่วยโรคมะเร็งเข้ารับการตรวจ ณ ที่แห่งนี้เป็นจำนวนกว่า 50,000 รายในแต่ละปี

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 นายแพทย์วิคเตอร์ ดีซาว ซึ่งเป็นอธิการบดีแห่งกิจการสุขภาพของมหาวิทยาลัยดุ๊ก ได้เปิดสถาบันมะเร็งดยุคขึ้นอย่างเป็นทางการในระหว่างทำพิธีตอกเสาเข็มสำหรับอาคารใหม่

สถาบันมะเร็งดยุคเป็นองค์กรเดียวประเภทแรกของมหาวิทยาลัยดุ๊กที่บูรณาการและสอดคล้องต่อการดูแลผู้ป่วยรวมถึงพื้นฐานและการวิจัยทางคลินิกที่มีเป้าหมายในด้านการปรับปรุงรักษาผู้ป่วย, การลดภาวะการเกิดโรคมะเร็ง และเร่งความก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์

นายแพทย์ ดร. ไมเคิล บี.คาสแทน ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงด้านโรคมะเร็งและผู้อำนวยการศูนย์มะเร็งแบบครอบคลุมที่โรงพยาบาลวิจัยเด็กเซนต์จูด ได้รับการเสนอชื่อเป็นกรรมการบริหารคนแรกของสถาบันมะเร็งดยุคในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011

วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 สถาบันมะเร็งดยุคได้เปิดศูนย์มะเร็งดยุค ซึ่งเป็นอาคาร 7 ชั้นแห่งใหม่ที่อุทิศขึ้นเพื่อการรักษาโรคมะเร็ง
มูซาชิ

มูซาชิ เป็นนวนิยายญี่ปุ่น ที่ประพันธ์โดยเอจิ โยะชิกะวะ

หนังสือเรื่องมูซาชิ เล่าว่า มูซาชิเป็นบุตรของนักรบที่เกิดในเขต ฮาริมา มีชื่อเดิมว่า ทาเกโซ เกิดในตระกูล ชินเม็ง เหตุการณ์การต่อสู้ในท้องทุ่งพิฆาต เซกิงาฮารา กลับกลายและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา ชื่อที่เป็นที่รู้จักของเขาคือ มิยาโมโต้ มูซาชิ เขาเป็นนักดาบที่มีชื่อเสียง ถึงกระทั่งบั้นปลายของชีวิตก็บรรลุผลสูงสุด ด้วยการเป็นครูทางจิตใจ มูซาชิ เป็นนักต่อสู้ธรรมดา ที่ต่อสู้เพื่อชนะ แต่ชีวิตของเขาเป็นทั้งเรื่องจริง ทั้งเป็นนิยายอย่างยิ่ง ที่ระดับวรรณกรรม และระดับโลก มูซาชิผ่านการต่อสู้ด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพันมากกว่า 60 ครั้ง เขามีความสามารถที่จะรบชนะ และมีความสูงสุดในวิชาการต่อสู้มากกว่าความเชี่ยวชาญในวิชาคัมภีร์ดาบแบบเก่า นิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องมูซาชิ ในภาษาไทย ประชาชนให้ความรู้จักและเรียกชื่อว่า หนังสือ มูซาชิ ฉบับท่าพระจันทร์ ซึ่งเป็นหนังสือที่แปลโดยนักเขียนที่ชำนาญวิชาการต่อสู้และภาษาญี่ปุ่น จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คบไฟ ตามประวัติในหนังสือ เชื่อว่ามูซาชิมีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ.1584-1645 และบันทึกคัมภีร์ห้าห่วงก็เช่นกัน ได้ถูกเขียนขึ้น ในปีเดียวกันกับปีที่เขาเสียชีวิต เรื่องราวของมูซาชิในหนังสืออมตะนิยายเป็นเป็นสิ่งที่สร้างความประทับใจ เร้าใจ และเป็นที่นิยมกันอย่างล้นหลาม หนังสือมูซาชิฉบับอมตะนิยาย ของ โยชิคาว่า เอญิ ได้รับการแปลอย่างมาก ในเรื่องการต่อสู้ของสำนักโยชิโอกะ และการต่อสู้แบบซามูไรกับ ซาซากิ โคยิโร่ เพราะความนิยมจิตใจแบบซามูไร กระทั้งคำประพันธ์ ในหนังสือก็ได้รับการยกย่องและได้รับการยอมรับว่างดงามดุจดอกซากุระที่มีจิตวิญญาณทางอุดมคติที่แข็งแกร่ง และวิถีบูชิโดของนักรบเอง ก็ได้รับความนับถือมาจาก เรื่องมูซาชิ ซึ่งมีทั้งเรื่องจริง และที่ออกมาเป็นนิยายแบบวรรณกรรม
ฮีป

ฮีป อาจหมายถึง
อาหารมหชีวนะ

อาหารมหชีวนะ (; คำว่า "macro" มีความหมายว่ายาว "bios, biot-" มีความหมายว่าชีวิต) คือการคุมอาหาร กินอาหารที่เกี่ยวข้องกับการอาหารประเภทข้าวเป็นส่วนใหญ่ โดยผนวกกับอาหารประเภทอื่น เช่น ผักท้องถิ่น การหลีกเลี่ยงการกินอาหารจากเนื้อสัตว์ ยังหมายถึงวิธีการกินอาหารที่ไม่มากเกินไปและเคี้ยวอาหารอย่างละเอียดก่อนกลืน นักเขียนได้ระบุความหมายของอาหารมหชีวนะว่าเป็นอาหารต่อต้านมะเร็ง

แนวทางทั่วไปของอาหารมหชีวนะแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วย

ปลาและอาหารทะเล เมล็ดพืชและถั่ว เนยถั่ว อาหารตามฤดูกาล สารให้ความหวาน ผลไม้ และเครื่องดื่ม สามารถรับประทานได้ในบางโอกาส อาจจะ 2–3 ครั้งต่อสัปดาห์ อาหารจากสัตว์อย่างอื่นอาจมีได้ ได้ช่วงการเปลี่ยนเข้าสู่การควบคุมอาหาร หรือในยามจำเป็นของแต่ละคน
ค่าทำนายผลบวกและค่าทำนายผลลบ

ในสถิติศาสตร์และการตรวจวินิจฉัย ค่าทำนายผลบวกหรือค่าพยากรณ์ผลบวก () คือสัดส่วนของจำนวนผลการตรวจที่เป็นผลบวกแท้ ("การวินิจฉัยถูกต้อง") ต่อจำนวนผลการตรวจที่เป็นผลบวกทั้งหมด (นับรวมผลบวกลวงด้วย) เป็นค่าที่มีความสำคัญมากในการประเมินประสิทธิภาพของวิธีหรือเครื่องมือในการวินิจฉัยโรค เนื่องจากเป็นค่าที่บ่งบอกว่าผลบวกที่ได้จากการตรวจนั้นแสดงว่าเป็นโรคจริงๆ ได้ดีเพียงใด อย่างไรก็ดีค่านี้สัมพันธ์กับความชุกของภาวะ/โรค ซึ่งบางครั้งอาจหาไม่ได้หรือหาได้ยากในกลุ่มประชากรบางกลุ่ม ค่านี้หาได้จากการใช้ทฤษฎีบทของเบย์
นิยามของค่าทำนายผลบวก (PPV) คือ

โดย "true positive" (ผลบวกจริง) คือกรณีที่ผลการตรวจบ่งบอกว่าเป็นบวก ("เป็นโรค") และผู้รับการตรวจมีโรคจริงตามผลที่ได้จากการตรวจด้วยวิธีมาตรฐานสูงสุด (gold standard) และ "false positive" (ผลบวกลวง) คือกรณีที่ผมการตรวจบ่งบอกว่าเป็นบวก แต่ผู้รับการตรวจตรวจไม่พบว่ามีโรคจากการตรวจด้วยวิธีมาตรฐานสูงสุด

ตารางต่อไปนี้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างค่าทำนายผลบวก ค่าทำนายผลลบ ความไว และความจำเพาะ
สังเกตว่าการคำนวณค่าทำนายผลบวกและผลลบนั้นจะทำได้ก็ต่อเมื่อมีข้อมูลของความชุกเท่านั้น ซึ่งอาจได้จากการศึกษาแบบตัดขวาง (cross-sectional study) หรือการศึกษาแบบอิงประชากร (population-based) บางประเภท ในขณะที่ความไวและความจำเพาะนั้นสามารถคำนวณได้โดยไม่จำเป็นต้องมีข้อมูลความชุก จึงสามารถคำนวณได้จากการศึกษาแบบกลุ่มผู้ป่วยเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (case-control)

หากทราบความชุก ความไว และความจำเพาะ จะสามารถคำนวณค่าทำนายผลบวกได้จากสมการต่อไปนี้
การเข้ารหัสแชนนอน–ฟาโน

รหัสแชนนอน-ฟาโน (Shannon-Fano code) เป็นการเข้ารหัส ประเภท เอนโทรปี เพื่อใช้ในการบีบอัดข้อมูลจากแหล่งกำเนิดข้อมูล

ขั้นตอนวิธีนี้ตั้งชื่อตาม คลาวด์ แชนนอน และ โรเบิร์ต ฟาโน โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

สังเกตว่า แผนภูมิต้นไม้นี้เริ่มต้นจากราก และ แตกกิ่งลงไปจนถึงบัพปลาย จึงเรียกเป็นการสร้างจาก บนลงล่าง(top down) ซึ่งจะสวนทางกับ รหัสฮัฟแมน ซึ่งสร้างจาก ล่างขึ้นบน(bottom up)

สมมติเรามีข้อความซึ่งประกอบด้วยสัญลักษณ์(ตัวอักษร) เพียง 5 ตัวคือ A,B,C,D,E และปรากฏอยู่ในข้อความด้วยความถี่แสดงดังตาราง
ตัวอักษรในรูป a. เรียงตามความถี่มากไปน้อย ถัดมาในรูป b. เราแบ่งตัวอักษรออกเป็นสองกลุ่มให้มีความถี่รวมแต่ละกลุ่มใกล้เคียงกันมากที่สุด พิจารณากรณี 
จะเห็นว่ากรณี 2 นั้นแบ่งกึ่งกลางกว่า เช่นเดียวกัน {C,D,E} แบ่งเป็น {C} และ {D,E} ในรูป c. และสุดท้ายได้ต้นไม้แทนรหัสในรูป d.

ความยาวเฉลี่ยของรหัส:

เราจะเห็นว่ารหัสของ A,B,C นั้นยาว 2 บิต และ D,E นั้นยาว 3 บิต ความยาวรหัสเฉลี่ยคือ

formula_1 บิต ต่อ สัญลักษณ์(อักษร)
ชัยนนท์ จันทร์เต็ม

ชัยนนท์ หาญคีรีรัตน์ (ชื่อเล่น: อ๊อฟ) นักแสดง นักร้อง เกิดวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 เข้าวงการบันเทิงจากประกวด LG Star Talent และ ชนะเลิศ LG Star Talent พี่น้อง 2 คน ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าว ช่องวัน
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องวัน
กันตวรรณ ตันเถียร กุลจรรยาวิวัฒน์

นางกันตวรรณ กุลจรรยาวิวัฒน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพังงา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนสูงที่สุดในประเทศไทย จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับคะแนน 108,559 คะแนน

นางกันตวรรณ กุลจรรยาวิวัฒน์ (นามสกุลเดิม: ตันเถียร) เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 มีชื่อเล่นว่า "มด" เป็นบุตรของนายบรม ตันเถียร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพังงา กับนางประภาวรรณ ตันเถียร สมรสกับพันเอกนพปฎล กุลจรรยาวิวัฒน์ นายทหารประจำกรมการข่าวทหารบก มีบุตร 4 คน

นายบรม ตันเถียร บิดาของนางกันตวรรณ และด.ช.ภีม กุลจรรยาวิวัฒน์ บุตรชายคนที่สองของนางกันตวรรณ เสียชีวิตจากเหตุการณ์สึนามิเมื่อปลายปี พ.ศ. 2547

สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิต (มัธยมศึกษา) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (การตลาด) จากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

กันตวรรณ เป็นบุตรสาวของนายบรม ตันเถียร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพังงา 4 สมัย สังกัดพรรคกิจสังคม เข้าสู่งานการเมืองตามรอยบิดา โดยได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดพังงา และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่อง ในปี พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2550 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 จังหวัดพังงาแบ่งเขตเลือกตั้งออกเป็นเขตเดียว และนางกันตวรรณ ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนน 108,559 คะแนน สูงที่สุดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย ในครั้งนั้น

กันตวรรณ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 4 สมัย คือ
จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล

จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล เป็นนักแสดง พิธีกรทางช่อง GTH On Air หรือชื่อเดิม Play Channel ในรายการ Play Gang เล่นสนุก สุขยกก๊วน GANG MENT Boys Meet Girls และ GANG MENT แนะหน้าห้อง ทางช่อง GTH On Air ซึ่งเป็นรายการในอดีต , ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการ ปลวกขึ้นบ้าน ทางช่อง GMM 25

เข้าวงการจากด้วยการเป็นผู้ชนะจากโครงการ "Friend For Film เพื่อนฉันดันให้สุด" ของค่ายหนัง GTH นอกจากนี้ยังเป็น 1 ใน 50 หนุ่มโสดในฝันแห่งปี 2554 (หมายเลข 11

จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2536 จบชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียล จบชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (วิทย์-คณิต) ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ภาควิชาการเงิน คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยคบหาดูใจกับดาราสาว สุทัตตา อุดมศิลป์ ปัจจุบันได้เลิกรากันแล้ว กลายเป็นเพื่อนหรือพี่น้องร่วมงานกัน

ด้านงานอดิเรก มาร์ชชื่นชอบฟุตบอลและว่ายน้ำ
ชุมชนนิมนต์ยิ้ม

ชุมชนนิมนต์ยิ้ม เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน 3 มิติ ที่ถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับธรรมะเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งผลิตโดยบริษัท โฮมรัน เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ครั้งแรกในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2553

ชุมชนนิมนต์ยิ้มผลิตโดยบริษัท โฮมรัน เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด เพื่อนำหลักธรรมะมาสอดแทรกในการ์ตูนเพื่อให้เด็ก และบุคคลทั่วไปเข้าใจง่ายและนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ โดยตัวละครเอก 3 ตัวละคร คือ หลวงพี่พอเพียง เณรธีร์ และเณรปัน ได้แรกบัลดาลใจจากพระสงฆ์ 3 รูป ได้แก่

โดยได้รับการเปิดเผยจาก คุณโสภิตา ธรรมสังคีติ กรรมการผู้จัดการ บริษัท โฮมรัน เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัดว่า ""เป็นที่ทราบกันดีว่า ทั้งพระพยอม ท่าน ว. วชิรเมธี และพระมหาสมปอง ท่านมีวิธีการเผยแพร่ธรรมะ ในสไตล์ที่โดดเด่นไม่เหมือนกัน แต่ล้วนแล้วแต่มีวิธีเปรียบเปรย ให้ผู้ฟังเข้าใจง่าย ตรงนี้เอง ที่เป็นแรงบันดาลใจให้โฮมรันฯ อยากทำการ์ตูนที่พัฒนาคาแรคเตอร์มาจากพระทั้ง 3 รูป จึงได้ทำเรื่องเสนอโครงการไป ซึ่งเป็นที่น่ายินดี ว่าพระท่านเห็นดีด้วย และให้กำลังใจ ว่าด้วยรูปแบบการ์ตูนที่มีความน่ารัก และสนุกสนานนี้ จะทำให้คนไทยทุกเพศทุกวัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กและเยาวชนได้เข้าใจธรรมะมากขึ้น นอกจากนี้ โครงการยังได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ที่ส่งนักจิตวิทยามาช่วยให้ความเห็นด้านบทภาพยนตร์ ให้มีลักษณะ เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี ทีมงานเราได้ทุ่มเททำงานมากว่า 2 ปี ต้องขอบพระคุณทางช่อง 3 ด้วย ที่ให้โอกาสเราค่ะ""

หลวงพี่พอเพียงกับมะอึกได้หลุดมิติจากสมัยอยุธยามายังยุคปัจจุบันที่ชุมชนคลองพุทธ ต่อมาได้พบกับเณรธีร์ และเณรปัน เณรจากวัดคลองพุทธ หลังจากนั้นหลวงพี่พอเพียงกับมะอึกได้อาศัยอยู่ในวัดคลองพุทธ และยังได้รู้จักคนในหมู่บ้านกลุ่มหนึ่ง ได้แก่ ป้าจี๊ด, เจ๊ไฝ, พี่เบิร์ด, แจ๊ค, โอ, โกเฮง, หมวยใหญ่, หมวยเล็ก, ชายหมิง และหญิงมุก โดยแต่ละคนจะมีปัญหาแตกต่างกัน แต่ทุกคนก็ผ่านปัญหาไปได้ด้วยธรรมะจากการเทศน์ของหลวงพี่พอเพียง
โชคสมาน สีลาวงษ์

นายโชคสมาน สีลาวงษ์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 1 สมัย และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุดรธานี

โชคสมาน สีลาวงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายจาก กศน.

โชคสมาน สีลาวงษ์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดอุดรธานี เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคกิจสังคม และนับเป็นสมัยเดียวที่ได้รับการเลือกตั้ง แต่แม้ว่าจะได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก แต่นายโชคสมาน กลับได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย (ชวน.1) ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเสรีธรรม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ระบบสัดส่วน กลุ่ม 3 เป็นผู้สมัครรับลำดับแรกสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง ในนามพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่จังหวัดอุดรธานี เขต 8 โดยการชักชวนของนายไชยยศ จิรเมธากร แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ใน พ.ศ. 2561 นายโชคสมานได้ย้ายมาสังกัด พรรคพลังพลเมืองไทย ซึ่งมีนาย สัมพันธ์ เลิศนุวัฒน์ เป็นว่าที่หัวหน้าพรรค