seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาม (จังหวัดหนองบัวลำภู)

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาม เป็นหน่วยงานการปกครอง ตำบลบ้านขาม อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ครอบคลุมทั้งตำบล

ตำบลบ้านขาม ได้แยกออกมาจากตำบลหัวนา เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2501 มาตั้งเป็นตำบลบ้านขาม เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมือง ประกอบด้วย 9 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านขาม หมู่ 2 บ้านธาตุหาญเทาว์ หมู่ 3 บ้านโนนคูณ หมู่ 4 บ้านหิน หมู่ 5 บ้านข้องโป้ หมู่ 6 บ้านค้อ หมู่ 7 บ้านดอนนาดี หมู่ 8 บ้านโคกกุง หมู่ 9 บ้านโนนหวายตำบลบ้านขามแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 หมู่บ้าน

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาม มีประชากรทั้งหมด 9,763 คน
มีจำนวน 1 แห่ง
มีจำนวน 5 แห่ง 2 สาขามีจำนวน 2 แห่ง 
มีจำนวน 1 แห่ง
ปาเวล นาฮีมอฟ

ปาเวล สเตปาโนวิช นาฮีมอฟ (, ) เป็นหนึ่งในนายพลเรือที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์การทหารเรือของรัสเซีย เขาเป็นที่รู้จักจากการบัญชาการกองกำลังทหารบกและทหารเรือในช่วง การล้อมเซวัสโตปอล ระหว่างสงครามไครเมีย โดยในระหว่างที่ทำการปกป้อง Malakhov Kurgan เขาถูกพลซุ่มยิงลอบยิง และ เสียชีวิตในอีก 2 วันต่อมา
เขตกิตนางลูโซน

กิตนางลูโซน (; ; กาปัมปางัน: ; ปังกาซีนัน: ; อีโลคาโน: ) หรือ เขตที่ 3 เป็นเขตการปกครองของประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ 7 จังหวัดทางตอนกลางของเกาะลูซอน สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบกว้างขวางและเป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญ โดยเป็นเขตที่ผลิตข้าวได้มากที่สุดของประเทศ จึงได้รับฉายา "ยุ้งข้าวแห่งฟิลิปปินส์" จังหวัดในเขตนี้ได้แก่ จังหวัดเอาโรรา‎, จังหวัดบาตาอัน, จังหวัดบูลาคัน, จังหวัดนูเวบาเอซีฮา, จังหวัดปัมปังกา, จังหวัดตาร์ลัก และจังหวัดซัมบาเลส

เขตกิตนางลูโซนตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา เมืองหลวงของประเทศ อยู่ติดกับเขตอีโลโคสและเขตลัมบักนางคากายันทางทิศเหนือ, ติดกับเขตเมืองหลวงแห่งชาติ เขตคาลาบาร์โซน และอ่าวมะนิลาทางทิศใต้, ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลฟิลิปปินส์ทางทิศตะวันออก จังหวัดปังกาซีนันเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตนี้ก่อนย้ายไปขึ้นกับเขตอีโลโคสเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1973 ตามคำสั่งของประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ส่วนจังหวัดเอาโรราย้ายมาจากเขตเซาเทิร์นตากาล็อกตามคำสั่งฝ่ายบริหารหมายเลข 103 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2002

เขตนี้มีนครหรือเมืองใหญ่ทั้งหมด 14 แห่ง ได้แก่ อังเฮเลส, บาลังกา, คาบานาตวน, กาปัน, มาบาลาคัต, มาโลโลส, เมคาวายัน, มุญโญซ, โอลองกาโป, ปาลายัน, ซันเฟร์นันโด, ซันโฮเซเดลโมนเต, ซันโฮเซ และตาร์ลัก ศูนย์กลางการบริหารของเขตนี้อยู่ที่เมืองซันเฟร์นันโดในจังหวัดปัมปังกา

เขตกิตนางลูโซนประกอบไปด้วย 7 จังหวัด, 2 นครที่มีความเป็นเมืองสูง, 12 นครองค์ประกอบ, 116 เทศบาล และ 3,102 บารังไกย์

"ในวงเล็บ" หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
เมืองมายา Live

เมืองมายา Live เป็นละครโทรทัศน์ประเภทละครชุด ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ นิพนธ์ ผิวเณร เป็นรีบูตของละครเรื่อง เมืองมายา เดอะซีรีส์ เมื่อปี พ.ศ. 2546 มีตอนย่อยซึ่งเป็นภาคต่อเนื่องของละคร เมืองมายา เมื่อ พ.ศ. 2543 และเป็นครั้งแรกกับปรากฏการณ์ใหม่ของวงการละครไทย กับการถ่ายทอดสด และผู้ชมคือผู้กำหนดชะตาชีวิตของตัวละคร โดยนำเสนอทุกแง่มุมของวงการบันเทิง ถ่ายทอดผ่านเรื่องราว 6 ตอน 6 ผู้กำกับ ออกอากาศทางช่องวัน ทุกวันพุธ เวลา 21:20 – 22:50 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2561เมืองมายา Live ได้มีการรวบรวมซิงเกิลประกอบละครทั้ง 5 ตอน ออกเป็นอัลบั้มพิเศษในโปรเจกต์ชื่อ เมืองมายา Music of LIFE Project เพลงชีวิตจากเมืองมายา ซึ่งทั้ง 5 เพลงประกอบไปด้วย
พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี

พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี (; , ) กษัตริย์แห่ง หงสาวดี ซึ่งมาจากการตั้งตนครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1287 ถึง 1296 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้กล้าที่ตั้งตนเป็นใหญ่ใน พม่าตอนล่าง ภายหลังจากการล่มสลายของ อาณาจักรพุกาม ของชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1287 เช่นเดียวกับ พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี

ในช่วงแรกพระเจ้าตราพระยาเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าฟ้ารั่วผู้กล้าแห่ง เมืองเมาะตะมะ ด้วยการส่งพระราชธิดาองค์ใหญ่ที่ประสูติก่อนครองสิริราชสมบัติคือ พระนางสุเจตะละ หรือ พระนางชินสอลา ไปเป็นพระมเหสีของพระเจ้าฟ้ารั่ว ขณะที่พระเจ้าฟ้ารั่วได้ส่งพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ แม่นางสินทยา มาเป็นพระมเหสีของพระเจ้าตราพระยาซึ่งทั้งสองมีพระโอรสด้วยกันถึง 2 พระองค์คือ ชังงี และ ชังแง ต่อมาพระเจ้าตราพระยาและพระเจ้าฟ้ารั่วเกิดความขัดแย้งกัน และนำไปสู่การทำสงครามในอีกสองปีต่อมา พระเจ้าตราพระยาพ่ายแพ้และถูกส่งไปเมาะตะมะเพื่อสำเร็จโทษเมื่อประมาณ ค.ศ. 1296
พม่าตอนบน

พม่าตอนบน (; ) บางครั้งเรียก พม่าจริง (Real Myanmar) เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ของพม่า ครอบคลุมบริเวณ มัณฑะเลย์ และรอบนอก (ปัจจุบันคือ เขตมัณฑะเลย์, เขตซะไกง์ และเขตมาเกว) และอาจรวมกว้างๆเข้ากับ รัฐคะฉิ่น และรัฐชาน

ในภาษาพม่า ประชาชนที่มาจากพม่าตอนบนมักเรียกว่า "อะ-ญา-ตา" (), ในขณะที่ประชาชนที่มาจากพม่าตอนล่างจะเรียกว่า "เอาะตา" ()

คำนี้ถูกใช้โดยบริติชเพื่ออ้างถึงพื้นที่ตอนกลางและตอนเหนือของพม่า หลังจากสิ้นสุดสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่สอง ใน พ.ศ. 2395 ดินแดนพม่าตอนล่าง
ถูกยึดโดยจักรวรรดิบริติช ขณะที่พม่าตอนบนยังคงเป็นอิสระภายใต้การปกครองของอาณาจักรโกนบอง จนกระทั่งสิ้นสุดลงหลังสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่สาม พ.ศ. 2428 พม่าตอนบนในประวัติศาสตร์มักเป็นที่รู้จักกันในฐานะอาณาจักรของชาวพม่าเพราะประชาชนส่วนใหญ่เป็นชาวพม่า (ในขณะที่พม่าตอนล่างเป็นที่มั่นและศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของชาวมอญ จนถึงพุทธศตวรรษที่ 24) ในสมัยอาณานิคมได้กำหนดพื้นที่ชายแดนรวมพื้นที่ชนกลุ่มน้อยเช่น รัฐคะฉิ่น และรัฐชาน เข้าด้วยกัน

ความแตกต่างระหว่างพม่าตอนบนและตอนล่างยังมีอยู่ในบางหน่วยงานของรัฐบาล (เช่นกระทรวงศึกษาธิการของพม่ามีหน่วยงานที่ได้รับมอบหมายให้เป็น พม่าตอนบนและตอนล่าง) และหนังสือพิมพ์บางฉบับมีความแตกต่างกันในพม่าตอนบนและตอนล่าง เช่นในหนังสือพิมพ์ "เดอะเมียนมาไทม์" แต่โดยส่วนใหญ่มักกล่าวถึงเหตุการณ์และข่าวในพม่าตอนบนเป็นหลัก ในแง่ของความแตกต่างทางด้านภาษาศาสตร์มีความแตกต่างเล็กน้อย ระหว่างภาษาพม่าที่พูดในพม่าตอนบนกับตอนล่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเลือกคำศัพท์ (เช่นศัพท์เกี่ยวกับเครือญาติที่แยกกันระหว่างครอบครัวทางแม่และทางพ่อซึ่งไม่มีการพูดในพม่าตอนล่าง) อย่างไรก็ตามภาษาพม่ามีผู้พูดทั่วไปตามเขตแม่น้ำอิระวดี รวมถึงบริเวณดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำและเขตชายฝั่งในพม่าตอนล่าง
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร

พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร (, ; สวรรคต 1526) กษัตริย์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรแปรครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1482 ถึง 1526 ภายหลังจากที่เกิดความขัดแย้งในเรื่องการสืบราชบัลลังก์ของอาณาจักรอังวะพระองค์จึงฉวยโอกาสประกาศเอกราชแปรจากอาณาจักรอังวะ

พระองค์ต้านทานอาณาจักรอังวะโดยเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรหงสาวดี อาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในพม่าขณะนั้น และ ค.ศ. 1524 ได้ทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับ รัฐฉาน พระองค์พร้อมพันธมิตรทำสงครามกับอาณาอังวะได้สำเร็จ พระเจ้าตะโดเมงสอสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1526 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 44 ปี
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K18

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K18 () เป็นวิดีโอเกมมวยปล้ำอาชีพที่ผลิตโดย Yuke's และ Visual Concepts และจัดจำหน่ายโดย 2K Sports ในรูปแบบเพลย์สเตชัน 4 ,เอกซ์บ็อกซ์วัน ,ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และนินเท็นโดสวิตช์ โดยภาคนี้เป็นภาคต่อจากดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K17 และเป็นวีดิโอเกมที่ 5 ในซีรีส์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K โดยเป็นครั้งที่ 2 ที่จำหน่ายในรูปแบบนินเท็นโด นับตั้งแต่ครั้งแรกในภาค ดับเบิลยูดับเบิลยูอี '13
มิสแกรนด์ชลบุรี

มิสแกรนด์ชลบุรี () เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดชลบุรี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันดำเนินการจัดประกวดโดยกองประกวดมิสแกรนด์ชลบุรี การประกวดมิสแกรนด์ชลบุรี มีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงาม เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ชลบุรี คนปัจจุบัน คือ กัญญาณี เดชครุฑ ซึ่งได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ณ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเฟสติวัล พัทยา บีช2018: ชุดสามมุข กล่าวถึงตำนานเขาสามมุขหาดบางแสน โศกนาฎกรรมความรักที่ศักดิ์สิทธิ์จาก “ว่าว” จุดเริ่มต้นสัญญารักของชายหนุ่มชื่อแสนและหญิงสาวชื่อมุข สู่จุดจบของเรื่องราวที่เป็นตำนานรักอันอมตะของจังหวัดชลบุรี ชุดมีสีขาวบริสุทธิ์ เน้นความเรียบหรู ประดุจคำสัจจะวาจาต่อความรักที่ซื่อสัตย์ สวมใส่เครื่องศิราภรณ์ทองคำประดับอัญมณี สื่อถึงความเลื่อมใสศรัทธาของชาวชลบุรีที่มีต่อเขาสามมุขและหาดบางแสนเรื่อยมา ออกแบบโดย นายอณุวัฒน์ จิตจินดา

2017: ชุดอัครศาสตร์ศิลป์ท้องถิ่นสุวรรณภูมิ ได้รับแรงบันดาลใจจากปราสาทสัจธรรม ซึ่งเป็นปราสาทไม้ทั้งหลัง บ่งบอกถึงเรื่องราวความเป็นมาของทุกสรรพสิ่งในโลกนี้ ล้วนเป็นที่มาของศาสนา จริยธรรม ปรัญญา อริยธรรม ถ่ายทอดผ่านลวดลายการฉลุไม้โดยก่อกำเนิดโลกทั้ง 7 และพรหมวิหาร 4 ชุด ตกแต่งด้วยลวดลายอันวิจิตรงดงามตระการตา ซึ่งหมายถึงความหลากหลายของการกำเนิดโลกและธาตุทั้ง 4 ดิน น้ำ ลมและไฟ

2016: ชุดสตรีศรีศิลป์วิจิตร ได้แรงบันดาลใจสร้างสรรค์จากการแต่งกายที่เป็นการนุ่งหุ่มด้วยผ้าที่ใส่แล้วสบาย มีเอกลักษณ์ที่เห็นและทราบทันทีว่าเป็นชุดไทย แต่ก็จะยังคงไว้ซึ่งการออกแบบที่สอดแทรกความงดงามทางศิลปะ ความปราณีต และวิจิตรบรรจงในลวดลายผ้านุ่งและเครื่องประดับต่างๆ เป็นการแสดงถึงเกียรติและการยอมรับทางฐานะสังคมของสตรีผู้ที่สวมใส่อีกด้วย
มิสแกรนด์สโลวาเกีย

มิสแกรนด์สโลวาเกีย () เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของสโลวาเกีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2016 ในปัจจุบัน ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศในการประกวด เฟลวิเดคเซปเป (Felvidék Szépe) จะได้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สโลวาเกียในปีนั้นๆ ทั้งนี้ ก่อนหน้า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 – 2015 ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ญี่ปุ่นจะมาจากการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง และปี ค.ศ. 2016 ผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 1 จะได้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สโลวาเกีย 2016 โดยผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์สโลวาเกียในปัจจุบัน คือ คูซา แอนนามาเรีย (Kósa Annamária) ซึ่งได้รับสิทธิ์การจัดส่งตัวแทนสโลวาเกียเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแลตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2017 เป็นต้นมา

ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สโลวาเกียคนแรก คือ เดนิซา ปาเซชิอาโกวา (Denisa Paseciaková) จากเมืองบราติสลาวา และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันลแนลครั้งแรก และสามารถได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ในการประกวดดังกล่าว ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สโลวาเกียคนปัจจุบัน คือ คลาอูเดีย คูรูคซ (Klaudia Kurucz) จากเมือง (Kráľovičove Kračany) ซึ่งได้รับตำแหน่งจากการประกวดมิสแกรนด์สโลวาเกีย 2017 เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2017 และได้เป็นตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ณ เกาะฟู้โกว๊ก ประเทศเวียดนามเฟลวิเดคเซปเป 2017 () เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของสโลวาเกีย ซึ่งเป็นเวทีการประกวดที่รับสมัครนางงามที่ใช้ภาษาฮังการีเป็นภาษาหลัก โดยการจัดประกวดในครั้งนี้ถือเป็นการประกวดครั้งที่ 4 ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจะได้เป็นตัวแทนจากสโลวาเกียในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 การประกวดเฟลวิเดคเซปเป 2017 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้น ณ ลานเนเมโชโดชิลาโคมา (Nemeshodosi Lakoma), เทศบาลเมืองวิดรานิ (Vydrany), อำเภอดูนาจสคาสเตรดา (Dunajská Streda), แคว้นตรานาวา (Trnava), ประเทศสโลวาเกีย เมื่อวันที่ 11 – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ คลาอูเดีย คูรูคซ (Klaudia Kurucz) จากเมือง (Kráľovičove Kračany)

ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดเฟลวิเดคเซปเป 2017 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 12 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
เฟลวิเดคเซปเป 2016 () เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของสโลวาเกีย ซึ่งเป็นเวทีการประกวดที่รับสมัครนางงามที่ใช้ภาษาฮังการีเป็นภาษาหลัก โดยการจัดประกวดในครั้งนี้ถือเป็นการประกวดครั้งที่ 3 ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจะได้เป็นตัวแทนจากฮังการีในการประกวดนางงามจักรวาล 2016 การประกวดเฟลวิเดคเซปเป 2016 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้น ณ ศูนย์วัฒนธรรมเทศบาลเมืองซามอริน (Šamorín Municipal Cultural Center), กรุงบลาสติสลาวา, ประเทศสโลวาเกีย เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ โควาชซิชส์ คาร์เมน (Kovacsics Karmen) จาก ส่วนผู้ที่ได้รับรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และได้เป็นตัวแทนจากประเทศสโลวาเกียในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 คือ นากี วิคตอเรีย (Nagy Viktória) จาก

ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดเฟลวิเดคเซปเป 2016 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 16 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
พระนางเมงเกงสอ

พระนางเมงเกงสอ (, ) หรือ พระนางมินขิ่นสอ ตามพงศาวดารพม่าพระอัครมเหสีแห่ง เมืองตองอู ระหว่าง ค.ศ. 1584 ถึง 1597 และพระพันปีหลวงแห่งเมืองตองอูที่ประกาศแยกตัวจาก หงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1597 ถึง 1609 พระองค์เป็นพระราชมารดาของ นัดจินหน่อง
มหาพันธุละ

มหาพันธุละ ( "มะห่าบั่งดุ๊ละ"; 6 พฤศจิกายน 1782 – 1 เมษายน 1825) ผู้บัญชาการกองทัพพม่า ระหว่าง ค.ศ. 1821 จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ ค.ศ. 1825 ในสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มหาพันธุละเป็นกุญแจสำคัญในการขยายดินแดนของราชวงศ์คองบองไปยังมณีปุระและอัสสัม ซึ่งกองทัพพม่าเสียหายอย่างหนักเมื่อจบสงครามและเป็นจุดเริ่มต้นการล่มสลายของราชวงศ์

กระทั่งมหาพันธุละถูกปืนใหญ่ของอังกฤษถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1825 ขณะเดินรอบป้อมเพื่อเพิ่มขวัญและกำลังใจให้กับกองทัพ ชาวพม่าได้ยกย่องให้เขาเป็นวีรบุรุษของชาติที่ต่อต้านอังกฤษ ปัจจุบันมีสถานที่สำคัญของพม่าหลายแห่งได้ตั้งขึ้นตามชื่อของเขา
เออแฌน ปอตีเย

เออแฌน ปอตีเย (; เกิด 4 ตุลาคม ค.ศ. 1816 ที่ปารีส – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887, ที่ปารีส) เป็นนักปฏิวัติ นักอนาธิปไตย กวี ฟรีเมสัน และผู้ปฏิบัติงานการขนส่งชาวฝรั่งเศส

ปอตีเยได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาเทศบาลปารีส ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1871 ปอติเยได้เขียนบทกวีแองเตอร์นาซิอองนาล เพื่อสดุดีคอมมูนปารีส ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1871 ซึ่งบทกวีดังกล่าวได้กลายเป็นเพลงประจำสมาคมกรรมกรสากล (1871–1876) และเพลงนี้ส่วนใหญ่โดยกลุ่มสังคมนิยมและฝ่ายซ้ายสากล
ปฏิบัติการอันธิงคาเบิล

ปฏิบัติการเหนือความคาดหมาย หรือ ปฏิบัติการอันธิงคาเบิล () เป็นชื่อรหัสของทั้งสองแผนของพันธมิตรตะวันตก โดยแผนดังกล่าวได้รับคำสั่งจากนายกรัฐมนตรีอังกฤษวินสตัน เชอร์ชิลล์เมื่อปีพ.ศ. 2488 และพัฒนาโดยกองทัพอังกฤษหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป

แผนแรกเป็นปฏิบัติการในการโจมตีของกองกำลังโซเวียตที่ประจำการอยู่ในประเทศเยอรมนี เพื่อกำจัดภัยคุกคามของโซเวียตในยุโรปตะวันออกรวมถึงการแก้ไขปัญหาข้อตกลงโปแลนด์ (หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการประชุมยัลตา) ต่อมาแผนแรกก็ถูกยกเลิกไป ต่อมารหัสนี้ก็ถูกนำมาใช้ในแผนที่สอง แผนที่สองเป็นปฏิบัติการป้องกันการโจมตีของกองกำลังโซเวียตหลังสหรัฐถอนทัพไปยังแนวรบแปซิฟิก

ปฏิบัติการอันธิงคเบิล นับป็นปฏิบัติการแรกในช่วงสงครามเย็นที่กล่าวถึงการทำสงครามกับสหภาพโซเวียต ทั้งสองมีแผนถูกเก็บเป็นความลับจนกระทั่งปี พ.ศ. 2541 
เป้าหมายแรกเป็น การพยามการบีบบังคับให้โซเวียตยอมรับและทำตามสัญญาของสหรัฐฯและจักรวรรดิอังกฤษ ในการข้อตกลงเกี่ยวโปแลนด์และการไม่คุมคามในยุโรปตะวันออกจากการประชุมยัลตา

ในช่วงเวลานั้นคณะเสนาธิการกังวลว่าถึงจำนวนกองทัพโซเวียตที่ในช่วงท้ายสงครามอีกทั้งผู้นำโซเวียตโจเซฟ สตาลินดูเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อถือสิ่งเหล่านี้ซึ่งอาจเป็นภัยคุกคามต่อยุโรปตะวันตกได้ ในช่วงสหภาพโซเวียตกับญี่ปุ่นยังอยู่ในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันนั้นสมมติฐานหนึ่งรายงานว่าสหภาพโซเวียตอาจจะเป็นพันธมิตรร่วมรบกับญี่ปุ่นในกรณีที่ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกประกาศสงครามกับสหภาพโซเวียต

ปฏิบัติการเริ่มต้นของการบุกสหภาพโซเวียตของสัมพันธมิตรในยุโรปมีกำหนดการวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 ซึ่งเป็นสี่วันก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักรตามแผนการทหารอังกฤษและอเมริกัน กว่า 47 กองพล จากทั้งหมด 100 กองพลของอังกฤษ อเมริกันและแคนาดาที่ประจำการในเวลานั้น จะเจาะแนวรบตรงกลางของกองทัพแดงบริเวณเมืองเดรสเดนและโดยรอบ และศึกนี้จะเป็นการร่วมกันเข้าตีของทหารเยอรมันกว่า 1 แสนนาย ซึ่งได้รับการสนับสนุนอาวุธเป็นที่เรียบร้อย โดยจะเข้าทำการโจมตีที่ตั้งหน่วยทหารโซเวียตทั่วทุกหัวเมืองใหญ่ของเยอรมันร่วมถึงโน้มน้าวให้โปแลนด์ ต่อต้านโซเวียตและเข้ามามีส่วนร่วมด้วย และประสานการโจมตีจากกองทัพโปแลนด์ด้วยเช่นกัน ในปฏิบัติการต้องทำการรุกอย่างรวดเร็วก่อนถึงฤดูหนาวเพราะเมื่อถึงฤดูหนาวจะทำให้สงครามยืดเยื้อจนเกิดความสูญเสียมหาศาล

แผนดังถูกนำเสนอให้กับคณะเสนาธิการของอังกฤษ แต่เนื่องมีกการคาดการณ์ไว้ว่าในวันที่ 1 กรกฎาคมซึ่งคาดว่าจะเกิดความขัดแย้งขึ้นกองกำลังโซเวียตในยุโรปและตะวันออกกลางจะมีอยู่ 2.5 ต่อ 1 ของกองกำลังสัมพันธมิตรเสนาธิการจึงไม่อนุมัติในการจัดกองกำลังอีกทั้งสหรัฐไม่เห็นด้วยกับการทำสงครามในยุโรปอีก จนในที่สุด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ปฏิบัติการถูกยกเลิกไปเนื่องจาก "อันตรายเกินไป"
เพื่อตอบสนองสั่งของเชอร์ชิลล์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ตามรายงานเขียนว่า "จะต้องทำให้แน่ใจว่าเกาะอังกฤษจะมีการป้องกันพอรับสถานะการณ์กรณีที่เกิดสงครามกับรัสเซียในอนาคตอันใกล้นี้" กองกำลังสหรัฐกำลังย้ายไปอยู่ที่แปซิฟิกเพื่อวางแผนการรุกรานญี่ปุ่นและเชอร์ชิลล์กังวลว่าการลดกำลังสนับสนุนนี้จะทำให้สหภาพโซเวียตใช้ช่วงเวลานี้ในการคุมคามยุโรปตะวันตก รายงานสรุปว่าถ้าสหรัฐอเมริกามุ่งเน้นอยู่กับการยุทธในแปซิฟิก สหราชอาณาจักร มองว่า""นั้นเป็นเรื่องประหลาดใจมาก""

เจ้าหน้าที่วางแผนร่วมปฏิเสธความคิดของเชอร์ริลในการยึดเมืองหัวเขตฝั่งต่างๆทวีปยุโรปเนื่องจากไม่มีประโยชน์ในการปฏิบัติงาน มีการคาดการณ์ว่าอังกฤษจะใช้กองทัพอากาศและกองทัพเรือในการป้องกันและต่อต้านในการรุกรานถึงแม้ว่าจะมีการคาดการณ์อีกว่าอาจจะมีการโจมตีด้วยจรวดจากโซเวียตก็ตาม
เจ็ดวันไปแม่น้ำไรน์
ฮอนด้า เอ็นเอชเอ็กซ์

ฮอนด้า เอ็นเอสเอ็กซ์ () หรือที่ตีตลาดภายใต้ชื่อ แอคิวรา เอ็นเอสเอ็กซ์ () ในแถบอเมริกาเหนือ เป็น รถสปอร์ตสองแบบเครื่องวางกลาง (mid-engine) ผลิตโดย ฮอนด้า/แอคิวรา

จุดเริ่มต้นของเอ็นเอสเอ็กซ์ย้อนกลับไปเมื่อ ค.ศ. 1984 เริ่มจากการออกแบบ เอชพี-เอ็กซ์ (Honda Pininfarina eXperimental) ซึ่งเป็นรถสปอร์ตเครื่อง 3.0 L V6 วางกลางขับเคลื่อนด้วยล้อหลัง ฮอนด้ามีความตั้งใจพัฒนาเพื่อก้าวข้ามหรือเทียบเท่าความสามารถเครื่องยนต์ V8 ของเฟอร์รารี่ในตอนนั้น โดยเพิ่มความน่าเชื่อถือในราคาที่ต่ำกว่า แนวคิดนี้ถูกพัฒนาจนกลายเป็น เอ็นเอส-เอ็กซ์ ที่ย่อมาจาก "New", "Sportscar" "eXperimental", แม้หลังการผลิตจะถูกใช้ชื่อว่า เอ็นเอสเอ็กซ์

ฮอนด้า เอ็นเอสเอ็กซ์ถูกออกแบบโดยทีมซึ่งนำโดยหัวหน้านักออกแบบชื่อว่า มาซาฮิโตะ นากาโนะ และ หัวหน้าช่างกล ชิเงรุ อุเอฮาระ โดยได้ประโยชน์จากการออกแบบห้องนักบินของเอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอนที่มีการใช้อากาศพลศาสตร์และการออกแบบที่ล้ำสมัย และยังได้รับคำแนะนำจากแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งอย่าง อาอีร์ตง เซนนา ในการพัฒนาขั้นสุดท้าย

เอ็นเอสเอ็กซ์กลายเป็นรถซึ่งผลิตเป็นจำนวนมากแบบแรกที่โครงรถผลิตจากอลูมิเนียมอัลลอยทั้งหมด ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ V6 3.0 L ที่ทำจากอลูมิเนียม และยังใช้ระบบVTEC (Variable Valve Timing and Lift Electronic Control) ที่ฮอนด้าพัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 มีแบบเกียร์ธรรมดาแบบ 5 สปีด กับแบบเกียร์ออโต้ 4 สปีด

เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 ฮอนด้าประกาศแผนที่จะเปิดตัวรุ่นต่อของเอ็นเอสเอ็กซ์ภายในปี ค.ศ. 2010 บนฐานการออกแบบเครื่องวางหน้า V10 ของ แอคิวรา เอเอสซีซี (Advanced Sports Car Concept) แม้รถต้นแบบจะถูกทดลองผลิต เพียงหนึ่งปีต่อมา ฮอนด้าประกาศว่าแผนการผลิตถูกยกเลิกเนื่องจากสภาพเศรษฐกิจที่ซบเซา ในเดือนมีนาคม ค. ศ. 2010 ฮอนด้าประกาศเปิดตัว Honda HSV-010 GT มาแทนที่ เพื่อร่วมแข่งกันใน Japanese SuperGT Championship โดยรถคันนี้ไม่ได้ถูกผลิตเป็นรถที่สามารถขับได้บนถนนอย่างถูกกฎหมาย

รายงานว่าฮอนด้ากลับมาพัฒนารถรุ่นต่อของเอ็นเอสเอ็กซ์กลับมาอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 ฮอนด้าได้ประกาศแนวคิดเอ็นเอสเอ็กซ์รุ่นที่สองในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน และเดือนต่อมาได้เปิดตัวในงานแสดงรถนานาชาติแห่งอเมริกาเหนือ 2012 (2012 North American International Auto Show) ภายใช้แนวคิว แอคิวรา เอ็นเอสเอ็กซ์

แบบจำลองแบบที่ใช้ผลิตจริงถูกนำแสดงสามปีต่อมา ณ งานแสดงรถนานาชาติแห่งอเมริกาเหนือ 2015 เพื่อขายใน ค.ศ. 2016 แม้ใช้ชื่อเดิม ครั้งนี้ชื่อถูกแปลความหมายว่า "New Sports eXperience" ต่างจากรุ่นแรกที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่น รุ่นที่สองถูกออกแบบและวางแผนใน เมืองแอรีส์วิลล์ รัฐโอไฮโอ ณ โรงงานผลิตฮอนด้า ออกแบบโดย Michelle Christensen และ หัวหน้าช่างกล Ted Klaus

เอ็นเอสเอ็กซ์รุ่นใหม่เป็นรถสปอร์ตระบบไฮบริด ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ V6 twin-turbo และเครื่องยนต์ไฟฟ้าสามตัว ทั้งหมดให้แรงขับเคลื่อนเกือบ 600 แรงม้า โครงทำจากอลูมิเนียม เหล็กกล้าแบบแข็งแรงพิเศษ และวัสดุอื่น ๆ ที่ให้ความมั่นคงและมีน้ำหนักเบา

รถคันแรกที่ถูกผลิตถูกประมูลโดย Barrett Jackson เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2016. Rick Hendrick เจ้าของทีม NASCAR ชนะการประมูลด้วยราคา หรือ กว่า 39 ล้านบาท เงินทั้งหมดที่ได้จากการประมูลถูกบริจาคให้การกุศล Hendrick เป็นผู้ขับเอ็นเอสเอ็กซ์รุ่นใหม่บนถนนเป็นคนแรกในรัฐโอไฮโอเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เอ็นเอสเอ็กซ์รุ่นใหม่ถูกขายเป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016
เรซินิเฟราท็อกซิน

เรซินิเฟราท็อกซิน () เป็นสารเคมีตามธรรมชาติ พบได้ใน "Euphorbia resinifera" พืชรูปร่างคล้ายกระบองเพชรที่หาได้ทั่วไปในประเทศโมร็อกโก และใน "Euphorbia poissonii" พบได้ในภาคเหนือของประเทศไนจีเรีย เป็นสารที่มีความรุนแรงหลายเท่าตัวเมื่อเปรียบเทียบกับแคปเซอิซิน สารประกอบที่พบได้ในพริก มีความเผ็ดร้อนอยู่ที่ระดับ 16 พันล้านสโกวิลล์ ซึ่งจัดว่ามีความรุนแรงกว่าแคปซิเอซินบริสุทธิ์ถึง 1000 เท่า
1,4-ไดคลอโรเบนซิน

1,4-ไดคลอโรเบนซีน (หรือ พาราไดคลอโรเบนซีน) () เป็นสารประกอบอินทรีย์ มีสูตรเคมีคือ CHCl มีลักษณะเป็นของแข็งไม่มีสี มีกลิ่นแรง ประกอบด้วยวงแหวนเบนซิน และ อะตอมคลอรีน 2 ตัว ซึ่งแทนที่อะตอมไฮโดรเจนทั้งสองฝั่งของวงแหวนเบนซิน

สารนี้มักใช้เป็นยาฆ่าเชื้อ ยาฆ่าแมลง และยาระงับกลิ่นกาย ซึ่งจะอยู่ในรูปของลูกเหม็น โดยเป็นการทดแทนสารเนฟทาลีนซึ่งนิยมใช้ในสมัยก่อนเนื่องจากสารนี้มีความไวไฟน้อยกว่า นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารตั้งต้นของการผลิตโพลิเมอร์ "Polyphenylene sulfide"
ฮ่องกงแอร์ไลน์

ฮ่องกงแอร์ไลน์ (, ) เป็นสายการบินซึ่งมีฐานอยู่ที่ฮ่องกง มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตตุงชุง (Tung Chung) และมีฐานการปฎิบัติการอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ก่อตั้งในปีค.ศ. 2006 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัท HNA Group

ฮ่องกงแอร์ไลน์ในปัจจุบันมีเครือข่ายครอบคลุมกว่า 30 เมือง รวมถึง โกลด์ โคสต์ ออคแลนด์ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กรุงเทพ บาหลี ไทเป โซล โตเกียว ซัปโปะโระ โอกินาวา และรวมถึงเส้นทางบินใหม่ที่เพิ่งเริ่มในปีค.ศ. 2017 ไปยังแวนคูเวอร์ และลอส แอนเจลลิส โดยมีฝูงบินประจำการถึง 35 ลำ ซึ่งรวมถึง แอร์บัส เอ350-900 แอร์บัส เอ330-300s แอร์บัส เอ330-200s และ แอร์บัส เอ320 โดยมีอายุเฉลี่ยของอากาศยานประมาณ 5 ปี (ข้อมูล ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2017) มีเครื่องบินขนส่งสินค้าจำนวน 4 ลำ โดยใช้อากาศยานรุ่น แอร์บัส เอ330-200F

ฮ่องกงแอร์ไลน์มีข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน (Codeshare) กับสายการบินต่างๆ ดังนี้

ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ฮ่องกงแอร์ไลน์ มีเครื่องบินรุ่นต่างๆ ประจำการดังนี้

สายการบินฮ่องกงแอร์ไลน์มีห้องรับรองพิเศษจำนวนสองแห่ง คือ Club Autus และ Club Bauhinia ซึ่งทั้งสองตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง

Club Autus เปิดให้บริการตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2017 โดยตั้งอยู่ที่ชั้น 7 ของอาคาร MFC ซึ่งเป็นอาคารหลักสำหรับสายการบินฮ่องกงแอร์ไลน์ โดยมีความกว้างถึง 1400 ตารางเมตร และมีส่วนบริการอาหารและเครื่องดื่มที่ยาวที่สุดถึง 20 เมตร เมื่อเทียบกับห้องรับรองพิเศษของสายการบินอื่นๆ ภายในท่าอากาศยาน โดยแบ่งเป็นส่วน Premier Zone สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง และ Business Zone สำหรับผู้โดยสารชั้นธุรกิจ โดยแบ่งเป็นสัดส่วนตามลักษณะการใช้งาน รวมถึงบริเวณพักผ่อนหย่อนใจ บริเวณสำหรับครอบครัว บริเวณจุดชมวิวทิวทัศน์ ซึ่งสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของท่าอากาศยานยามพระอาทิตย์ตกดินแบบพาโนรามา

Club Bauhinia เปิดให้บริการตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 ตั้งอยู่ใกล้กับทางออกที่ 23 อาคาร 1 มีพื้นที่กว่า 506 ตารางเมตร และสามารถจุผู้โดยสารกว่า 120 คน ห้องรับรองพิเศษแห่งนี้ให้บริการเฉพาะผู้โดยสารชั้นธุรกิจ สมาชิกระดับสูง (Elite) ของ Fortune Wings Club และผู้โดยสารที่มีสิทธิใช้บริการของสายการบินพันธมิตร

อากาศยานเกือบทั้งหมดของสายการบินมีการติดตั้งระบบเอนเตอร์เทนเมนต์ในห้องโดยสารรุ่น AVOD และมีนิตยสารท่องเที่ยวและไลฟ์สไตล์ชื่อ "Aspire" ไว้สำหรับให้บริการผู้โดยสารในทุกที่นั่ง
เทศบาลตำบลหนองตำลึง

เทศบาลตำบลหนองตำลึง ตั้งอยู่ในเขตตำบลหนองตำลึง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี ห่างจากตัวเมืองชลบุรีประมาณ 10 กิโลเมตร และห่างจากตัวอำเภอพานทองประมาณ 11 กิโลเมตร

พื้นที่เทศบาลตำบลหนองตำลึง ถูกประกาศจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลหนองตำลึงในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2519 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลหนองตำลึง ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 ตำบล 11 หมู่บ้าน จากนั้นในวันที่ 6 กันยายน 2547 ทางกระทรวงมหาดไทยได้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลหนองตำลึงเพื่อรวมเข้ากับกับเทศบาลตำบลหนองตำลึง ส่งผลให้เทศบาลตำบลหนองตำลึงมีพื้นที่ครอบคลุม 3 ตำบล 14 หมู่บ้าน
ปัจจุบันสำนักงานเทศบาลตำบลหนองตำลึง ตั้งอยู่เลขที่ 199 หมู่ที่ 3 ถนนศุขประยูร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315) ตำบลหนองตำลึง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี 20160

ตามคำบอกเล่าในพื้นที่ ที่มาของคำว่า "หนองตำลึง" นั้น มีความเชื่ออยู่ 2 แบบ คือ

เทศบาลตำบลหนองตำลึงมีพื้นที่ทั้งหมด 24.50 ตารางกิโลเมตร (15,312.5 ไร่) มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังนี้

ปัจจุบันเทศบาลตำบลหนองตำลึงมีพื้นที่ครอบคลุมทั้งสิ้น 3 ตำบล 14 หมู่บ้าน ดังนี้
"สำหรับหมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 5 ของตำบลหนองกะขะ อยู่ในความรับผิดชอบของ อบต.หนองกะขะ และเปลี่ยนแปลงความรับผิดชอบเป็นเป็น อบต.พานทอง และอบต.พานทองหนองกะขะ ตามลำดับ"
"สำหรับหมู่บ้านอื่นอีก 8 หมู่บ้านของตำบลมาบโป่ง อยู่ในความรับผิดชอบของ อบต.มาบโป่ง"

เทศบาลตำบลหนองตำลึง แบ่งเขตการปกครองออกเป็นชุมชนจำนวน 11 ชุมชน ดังนี้

จากข้อมูลของกรมการปกครอง ประชากรปลายปี พ.ศ. 2560 มีจำนวนทั้งสิ้น 18,744 คน แบ่งเป็นชาย 9,258 คน และเป็นหญิง 9,486 คน มีจำนวนบ้านทั้งหมด 14,013 หลัง มีความหนาแน่นของประชากรเฉลี่ย 765 คนต่อตารางกิโลเมตร สามารถแยกออกเป็นพื้นที่ได้ดังนี้

จากข้อมูลประชากรจะเห็นได้ว่า บางหมู่บ้านจะมีจำนวนบ้านมากกว่าจำนวนประชากร ทั้งนี้ เป็นเพราะมีประชากรแฝงจากต่างท้องที่มาเช่าอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก จากการย้ายถิ่นฐานเข้ามาทำงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร โดยมีบ้านในเขตเทศบาลจำนวนมากที่เป็นบ้านว่าง (ไม่มีรายชื่อผู้อาศัยในบ้าน) ซึ่งเป็นบ้านที่สร้างขึ้นเพื่อให้เช่าอาศัย ทั้งในรูปแบบของห้องแถว คอนโดมิเนียม หมู่บ้านจัดสรร และอาคารพาณิชย์ อีกทั้งยังมีบ้านที่ไม่มีเลขที่ที่ได้สร้างหรือต่อเติมอาคารจากเดิมและแบ่งให้เช่าอีกด้วย ส่งผลให้ประชากรในเขตเทศบาลตำบลหนองตำลึงนั้นมีประชากรแฝงไม่ต่ำกว่า 10,000 คน

เดิมพื้นที่ในเขตเทศบาลตำบลหนองตำลึงมีลักษณะเป็นไร่นา แต่ปัจจุบันพื้นที่มีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม พาณิชยการและที่อยู่อาศัย ส่งผลให้การประกอบอาชีพของประชากรเปลี่ยนแปลงไป โดยอาชีพหลักของประชากรในเขตเทศบาลมีดังนี้

ในเขตเทศบาลตำบลหนองตำลึง มีธนาคารจำนวน 3 แห่ง ดังนี้

มีสถานศึกษาจำนวน 9 แห่ง ดังนี้
ประชากรในพื้นที่เทศบาลตำบลหนองตำลึง มีการใช้บริการสาธารณสุขในพื้นที่ ดังนี้

ประชากรในเขตเทศบาล ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีวัดในเขตเทศบาลจำนวนทั้งสิ้น 3 วัด

ประชาชนในพื้นที่เทศบาลตำบลหนองตำลึง ใช้ไฟฟ้าจากการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอพานทอง โดยมีไฟฟ้าใช้ร้อยละ 100

ประชาชนในพื้นที่เทศบาลตำบลหนองตำลึง ใช้น้ำประปาจากการประปาส่วนภูมิภาค สาขาพนัสนิคม แต่ยังไม่ครอบคลุมทุกพื้นที่ ในบางหมู่บ้านยังใช้ระบบประปาหมู่บ้านและแหล่งน้ำธรรมชาติอยู่