seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน

รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (เล็ก) (อังกฤษ: (small) rhombicuboctahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 18 หน้า รวม 26 หน้า โดยหน้ารูปสามเหลี่ยมทุกหน้าจะมีรูปสี่เหลี่ยมล้อมอยู่โดยรอบ ทรงนี้มี 24 จุดยอด 48 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

รูปทรงนี้สามารถเรียกในชื่ออื่นอีกคือ "ออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square orthobicupola)"

พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้

พิกัดคาร์ทีเซียนของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี

ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี ( ; ) หรือบีอาร์เอ็นก่อตั้งเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2503 โดยอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน กลุ่มนี้วางแผนก่อเหตุจับตัวผู้ว่าราชการจังหวัดในวันฮารีรายอ 18 มีนาคม พ.ศ. 2504 แต่เจ้าหน้าที่สืบทราบล่วงหน้าจึงถูกจับกุม โดยหะยีอามีน โต๊ะมีนา บุตรชายของหะยีสุหลง อับดุลกาเดร์ ถูกจับกุมด้วย และถูกจำคุกจนถึง พ.ศ. 2508 เมื่อพ้นโทษ หะยีอามีนจึงลี้ภัยไปอยู่มาเลเซียจนเสียชีวิต

บีอาร์เอ็นมีความเข้มแข็งมากใน พ.ศ. 2511 ได้จัดตั้งหน่วยทหารใช้ชื่อว่า กองกำลังติดอาวุธปลดแอกอิสลามปัตตานี เคลื่อนไหวอยู่ในแถบ อ.ศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส

พ.ศ. 2520 เกิดความแตกแยกในหมู่แกนนำบีอาร์เอ็น จน พ.ศ. 2522 อามีนแยกตัวไปตั้ง บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต พ.ศ. 2526 มีการประชุมสมัชชา เลือกผู้นำใหม่คือ เปาะนูซา ยาลิล และตั้งช่อขบวนการใหม่ว่าบีอาร์เอ็น คองเกรส ส่วนอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน ผู้นำเดิมหมดอำนาจลงโดยสิ้นเชิง จึงรวบรวมกำลังไปตั้งองค์กรใหม่เรียก บีอาร์เอ็น อูลามา

เป็นกองกำลังติดอาวุธ มีเป้าหมายเพื่อก่อกวนและสร้างปัญหาทางสังคมจิตวิทยา เพื่อดำรงสภาพของตนไว้ เน้นการรบแบบจรยุทธ์ ไม่สร้างที่พักถาวร แต่ใช้การหลบหนีข้ามพรมแดน ฐานทางเศรษฐกิจมาจากการเรียกเก็บค่าคุ้มครอง และขู่กรรโชกส่วนแบ่งจากการซื้อขายที่ดิน การสนับสนุนจากต่างประเทศมีน้อย มีความสัมพันธ์กับขบวนการอื่นในต่างประเทศ เช่น กลุ่มโมโร ขบวนการอาเจะห์เสรี และกลุ่มที่เคลื่อนไหวในหมู่เกาะโมลุกกะ

ศักยภาพการเคลื่อนไหวขององค์กรลดลงหลังไทยปรับเปลี่ยนนโยบายเมื่อ พ.ศ. 2523 สถานะปัจจุบัน ประธานคือ รอสะ บูราซอ กำลังทหารเหลืออยู่ไม่มากนัก ส่วนใหญ่กระจายเป็นกลุ่มเล็กๆ

ความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ไม่ชัดเจน การข่าวของไทยเชื่อว่า เป็นกลุ่มที่อิงผู้นำทางศาสนาและนักการเมือง โดยใช้การเคลื่อนไหวทางศาสนาเป็นเกราะกำบังเพื่อขยายเครือข่ายสู่กลุ่มเยาวชน เป็นกลุ่มที่เข้มแข็งที่สุด จากคำอ้างของกลุ่ม มีสมาชิกเป็นแสนคน และเป็นผู้บงการขบวนการก่อความไม่สงบสุขอาร์เคเค

ไม่มีรายงานความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ในปัจจุบัน
วินเชนโซ สกามอซซี

วินเชนโซ สกามอซซี () (2 กันยายน ค.ศ. 1548 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1616) เป็นสถาปนิกและนักเขียนเกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรมชาวอิตาลี ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองวีเชนซา (Vicenza) และเวนิส (Venice) ในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 16 วินเชนโซ สกามอซซี น่าจะเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในยุคนี้โดยเป็นช่วงต่อระหว่างอานเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) กับบัลดัสซาร์เร ลองเกนา (Baldassarre Longhena) ซึ่งลองเกนาเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของวินเชนโซ

วินเชนโซเกิดที่เมืองวีเชนซา (Vicenza) บิดาเป็นนักสำรวจ (surveyor) และผู้รับเหมาก่อสร้าง (building contractor) นาม จาน โดเมนีโก สกามอซซี (Gian Domenico Scamozzi) วินเชนโซได้มีโอกาสไปเยือนโรมในปี 1579-1580 แล้วย้ายไปเวนิสในปี 1581

อิทธิพลของสกามอซซีต่อโลกของสถาปัตยกรรมนั้นมีอย่างสูงส่ง โดยเฉพาะจากงานเขียนชื่อแนวคิดสถาปัตยกรรมสากล ("L'Idea della Architettura Universale" หรือ The Universal Idea of Architecture) เป็นงานเขียนชิ้นสุดท้ายของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเกี่ยวกับทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม ถูกพิมพ์เผยแพร่ด้วยภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut illustrations) ในเวนิส เมื่อปี 1615 วินเชนโซยังได้เขียนเกี่ยวกับชีวิตการประกอบวิชาชีพของเขา ซึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้กลายเป็นเหมือนกับเครื่องมือทางการประชาสัมพันธ์ของเขาไป วินเชนโซได้บันทึกงานออกแบบ แปลน รูปด้าน ทั้งงานที่ได้สร้างจริงและงานที่ไม่ได้สร้าง รวมทั้งงานที่เป็นลักษณะของจินตนาการที่เหนือเทคโนโลยีในยุคนั้นอีกด้วย วินเชนโซเป็นสถาปนิกผู้หนึ่งที่เข้าใจคุณค่าของการประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านทางงานเขียนที่ประสบความสำเร็จ
เอดเวิร์ด เจนเนอร์

เอดเวิร์ด เจนเนอร์ (; 17 พฤษภาคม 2292 — 26 มกราคม 2366) เป็นแพทย์ชนบทชาวอังกฤษผู้ซึ่งศึกษาธรรมชาติและสภาพแวดล้อมในวัยเด็ก และได้รับการฝึกหัดทางการแพทย์ที่เมืองเบอร์คเลย์ มณฑลกลอสเตอร์เชอร์ สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงในฐานะแพทย์คนแรกที่ศึกษาและค้นพบวัคซีน เพื่อใช้ป้องกันโรคไข้ทรพิษ

เจนเนอร์เข้าฝึกหัดงานด้านการแพทย์กับ Dr.Ludlow ที่เมือง Chipping Sodbury ในมณฑล Gloucestershire เป็นเวลา 8 ปีนับตั้งแต่อายุได้ 13 ปี หลังจากนั้นได้เดินทางสู่กรุงลอนดอนในปี พ.ศ. 2313 เพื่อศึกษาต่อกับศัลยแพทย์จอห์น ฮันเตอร์ และแพทย์คนอื่นๆที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอร์จแห่งลอนดอน

นอกจากเป็นแพทย์แล้ว เอดเวิร์ด เจนเนอร์ ยังถือว่าเป็นนักปักษีวิทยาอีกด้วย ด้วยผลงานทางวิทยาศาสตร์ชิ้นแรกก่อนการค้นพบวัคซีน คือ การศึกษาพฤติกรรมการขยายพันธุ์ของนกในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) หรือนกกาเหว่าอีกด้วย ซึ่งเป็นนกที่มีพฤติกรรมวางไข่ไว้ในรังของนกชนิดอื่น และปล่อยให้พ่อแม่นกชนิดอื่นนั้นเลี้ยงดูลูกของตัวเอง ซึ่งในเวลานั้น (ศตวรรษที่ 18) ผู้คนยังไม่รู้ว่านกคัคคูทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร เจนเนอร์ได้ตีพิมพ์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 1778 เจนเนอร์ได้บันทึกไว้ว่าไม่เพียงแค่แม่นกคัคคูเท่านั้นที่วางไข่ไว้ในรังของนกชนิดอื่น แต่ลูกนกคัคคูที่ฟักออกมา จะทำการผลักดันลูกนกตัวเดิมในรังด้วยข้อศอกและหลังให้ตกลงไปจากรังอีกด้วย เพื่อครอบครองรังแต่ผู้เดียว แม้รายงานฉบับนี้นักวิทยาศาสตร์หลายคนในขณะนั้นยังไม่เชื่อ แต่ก็ทำให้เจนเนอร์ได้เข้าเป็นสมาชิกของราชสมาคมแห่งลอนดอน
วัณโรคปอด

วัณโรคปอดพบได้บ่อยในผู้ที่มีภูมิต้านทานในร่างกายต่ำ (โดยเฉพาะคนไข้ติดเชื้อเอดส์) คนไข้เบาหวาน ตับแข็ง โรคไต ผู้ที่ติดยาเสพติด ดื่มเหล้าจัดหรือพบได้มากในบริเวณที่มีคนอยู่กันอย่างแออัด

วัณโรคปอด (Tuberculosis,tubercle bacillus เรียกสั้นๆ ว่า "ทีบี") เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย(ประเภท acid-fast bacillus)ชื่อ ไมโครแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลซีส ("Mycobacterium Tuberculosis") เชื้อตัวนี้สามารถก่อให้เกิดโรคได้กับอวัยวะทุกส่วนของร่างกาย มิใช่เฉพาะที่ปอดอย่างเดียว

การติดต่อของโรคมักจะรับเชื้อเข้าไปในปอดโดยตรงจากการหายใจ การไอ การจาม หรือการพูดคุยกับผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้ ดังนั้นผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกวิธี นอกจากจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพแล้ว ยังสามารถเพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่นได้ ทำสำคัญการแพร่กระจายเชื้อมักจะเป็นไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากติดต่อได้ง่ายโดยระบบทางเดินหายใจ

ใครที่มีอาการน่าสงสัยดังต่อไปนี้ ควรรีปไปพบแพทย์เพื่อตรวจสอบและวินิจฉัยโดยเร็ว อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร น้ำหนักลด มีไข้ต่ำๆ ตอนบ่ายหรือเย็น เหงื่อออกตอนกลางวัน มีอาการเจ็บหน้าอก อาการไอเรื้อรังเกิน 3 สัปดาห์ หรือไอมีเสมหะปนเลือด

แพทย์จะทำการวินิจฉัยโรคจากการซักประวัติ ตรวจร่างกาย ส่งเอกซเรย์ปอด เก็บเสมหะตรวจและเพาะเชื้อ เผื่อดูผลตรวจยืนยันว่าเป็นโรคนี้หรือไม่

การรักษาในปัจจุบันมี่ความก้าวหน้าไปมาก วัณโรคปอดสามารถรักษาให้หายขาดได้ ด้วยยาที่มีประสิทธิภาพสูงโดยใช้เวลาเพียว 6 เดือนเท่านั้น ส่วนใหญ่หลังรักษาไปแล้ว 2 สัปดาห์ โอกาสแพร่เชื้อจะต่ำลงมากคนไข้สามารถทำงานได้ตามปกติ

หากมุ่งหวังผลการรักษาที่สมบูรณ์ คนไข้จะต้องรับประทานยาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ตามชนิดและขาดที่แพทย์สั่งจนครบ ปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัด มาเอกซเรย์และตรวจเสมหะตามกำหนดนัดของแพทย์

นอกจากการรับประทานยาแล้ว คนไข้ควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ ไข่ นม ผลไม้ งดสิ่งเสพติดทุกชนิดและมาพบแพทย์ตามนัดหมายทุกครั้ง หรือเมื่อมีอาการผิดปกติ เช่น มีอาการผื่นคัน ตัวเหลือง ตาเหลือง (ซึ่งอาจเกิดเนื่องจากยาที่รับประทานอยู่)

คนไข้ควรระมัดระวังการแพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่น เช่น การใช้ช้อนกลางในการรับประทานอาหาร ไอหรือจามใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก

รักษาสุขภาพให้แข็งแรง ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ อาจจะตรวจร่างกายโดยการเอกซเรย์ปอดอย่างน้อยปีละครั้ง ถ้าพบว่าเป็นจะได้รักษาก่อนที่โรคจะลุกลาม

หนังสือพิมพ์สยามรัฐ
เรือลาดตระเวนเบาลาม็อต-ปีเก

เรือลาดตระเวนเบาลาม็อต-ปีเก () เป็นเรือลาดตระเวนเบาชั้นดูว์กวาย-ทรูแอ็ง (Duguay-Trouin class) ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ที่ได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่พลเรือเอกเคานต์ตูแซ็ง-กีโยม ปีเก เดอ ลา ม็อต (Toussaint-Guillaume Picquet de la Motte) นายทหารเรือฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และได้ทำพิธีปล่อยเรือลงน้ำในปี พ.ศ. 2467

เรือลาม็อต-ปีเกได้จัดเป็นเรือธงในสังกัดหมวดเรือเบาที่ 3 (3rd Light Division) ประจำการอยู่ที่ฐานทัพเรือเมืองแบรสต์ ประเทศฝรั่งเศส จนถึง พ.ศ. 2476 ต่อมาจึงได้ถูกส่งมาประจำการที่อินโดจีนฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2478 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในซีกยุโรปขึ้นใน พ.ศ. 2482 เรือลำนี้ก็ได้ใช้ออกลาดตระเวนตามชายฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศส และหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East Indies)

ภายหลังฝรั่งเศสยอมแพ้แก่เยอรมนีแล้ว ความขัดแย้งตามแนวชายแดนสยาม-ฝรั่งเศสได้ทวีความรุนแรงจนปะทุเป็นกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศสขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2483 เมื่อถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 เรือลาม็อต-ปีเกจึงได้ถูกจัดให้เป็นเรือธงของกองเรือเฉพาะกิจที่ 7 ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2483 ที่อ่าวคามแรงห์ ใกล้เมืองไซ่ง่อน ภายใต้การบังคับบัญชาของนาวาเอกเรอฌี เบร็องเฌ กองเรือดังกล่าวนี้ยังประกอบด้วยเรือสลุปอีก 4 ลำ คือ เรืออามีราลชาร์เน เรือดูว์มงดูร์วีล เรือมาร์น และเรือตาอูร์ และได้ทำการรบในยุทธนาวีเกาะช้าง จนทำลายกองเรือของไทยได้ 3 ลำ แต่เรือลาม็อต-ปีเกก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักเช่นกัน เรือลาม็อต-ปีเกเดินทางไปซ่อมบำรุงที่ไซ่ง่อน

8 เดือนให้หลังยุทธนาวีที่เกาะช้าง กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดอินโดจีนจากฝรั่งเศส ญี่ปุ่นนำเรือลาม็อต-ปีเกเดินทางไปยังโอซะกะเพื่อซ่อมบำรุงเรือ เรือลาม็อต-ปีเกก็ถูกจำกัดบทบาทลงและถูกปลดอาวุธเป็นเรือฝึกของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (อยู่กับที่) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 ต่อมาจึงถูกจมโดยคิระยามาโตะ ของญี่ปุ่น ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.1945
นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น

นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล (; ) หรือ นครจัดตั้ง (; ) คือเมืองที่มีสถานะเป็น นคร (都市) ในประเทศญี่ปุ่น มีประชากรมากกว่า 5 แสนคน มีส่วนสำคัญในด้านเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม และพิจารณาได้ว่าเป็นนครที่มีขนาดใหญ่ของประเทศ

ปัจจุบัน มีนครที่จัดตั้งขึ้นแล้ว 20 แห่ง เรียงตามปีที่ได้รับประกาศดังนี้
สัญชาติ

สัญชาติ () หมายถึง ประเทศที่ที่บุคคลคนนั้นเกิด โดยไม่นับเชื้อชาติ การเปลี่ยนสัญชาตินั้นทำได้ แต่ต้องว่าตามกฎหมายของแต่ละประเทศ สัญชาตินั้นสำคัญมากเพราะจะทำให้คนอื่นรู้ว่าคุณเกิดที่ไหน ดังนั้นในแบบกรอกหลายอย่าง จึงมีช่องสัญชาติให้เติม สำหรับหนังสือเดินทาง จะต้องมีสัญชาติติดตัวอยู่ เพื่อที่จะได้รู้ว่าเดินทางมาจากประเทศอะไร

สัญชาติ คือ ระบบเขตแดนตามหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ที่สามารถพิสูจน์,ตรวจสอบ,สืบค้นหลักฐานอ้างอิงด้วยหลักนิติเวชวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ ที่สามารถบ่งบอกถึงพื้นที่เขตแดนที่เป็นรูปธรรมของคนในชาติ และ/หรือ ครอบคลุมถึงเรื่องสิทธิและเสรีภาพภายในอาณาบริเวณพื้นที่เขตแดนของคนในชาติเช่นกัน.

White, Philip L. (2006). "Globalization and the Mythology of the Nation State," In A.G.Hopkins, ed. "Global History: Interactions Between the Universal and the Local" Palgrave Macmillan, pp. 257-284.
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 2 (อังกฤษ: Honorius II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1124 ถึง ค.ศ. 1130
สมเด็จพระสันตะปาปากัลลิสตุสที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 (อังกฤษ: Callixtus II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1119 ถึง ค.ศ. 1124
สมเด็จพระสันตะปาปาเจลาซีอุสที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาเกลาซิอุสที่ 2 (อังกฤษ: Gelasius II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1118 ถึง ค.ศ. 1119
สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาปาสชาลที่ 2 (อังกฤษ: Paschal II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1099 ถึง ค.ศ. 1118
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 () มีพระนามเดิมว่าโอโด ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1088 ถึง 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1099 พระองค์เป็นที่รู้จักจากการประกาศสงครามครูเสดครั้งที่ 1 และก่อตั้งสภาปกครองโรมันขึ้นมีในฝ่ายคริสตจักรให้มีลักษณะอย่างราชสำนัก

ราวปี ค.ศ. 1080 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 แต่งตั้งท่านเป็นพระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตรีย ท่านมีบทบาทมากในช่วงการปฏิรูปเกรกอเรียน ได้เป็นผู้แทนพระองค์พระสันตะปาปาไปประจำประเทศเยอรมนี และได้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1088
สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1086 ถึง ค.ศ. 1087
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7

สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง ค.ศ. 1085
เกิดในเมืองทัสคานี่ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา วันที่ 22 เมษายน ค.ศ.1073 มรณะวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1085 
พระองค์ทรงเรียกประชุมสังคายนาออกโองการว่า “พระสันตะปาปาเท่านั้น
ที่เป็นสากล ไม่มีผู้ใดอาจตัดสินพระองค์ได้”
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1061 ถึง ค.ศ. 1073
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 2 (อังกฤษ: Nicholas II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1058 ถึง ค.ศ. 1061
สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 2 (อังกฤษ: Victor II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1055 ถึง ค.ศ. 1057
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9

สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 (อังกฤษ: Leo IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1049 ถึง ค.ศ. 1054
เรือรบในกองทัพเรือไทย

การจัดกำลังทางเรือของกองทัพเรือไทย เรือเกือบทั้งหมดจะสังกัดกองเรือต่างๆ จำนวน 8 กองเรือ และขึ้นตรงกับกองเรือยุทธการ (กร.) ที่ทำหน้าที่เป็นหน่วยเตรียมกำลัง (ดูแลรักษาซ่อมบำรุงเรือและทำการฝึกกำลังพลประจำเรือให้อยู่ในสภาพพร้อมรบ) โดยเป็นการจัดในลักษณะของการจัดตามประเภทของเรือ (type organization) แต่ในการปฏิบัติภารกิจจริง เรือจากกองเรือต่างๆ จะได้รับการจัดรวมกันตามประเภทของภารกิจ (task organization) ขึ้นตรงกับทัพเรือภาคที่ 1 ถึง 3 (ทรภ.1 ถึง 3) ที่ทำหน้าที่เป็นหน่วยใช้กำลัง ในลักษณะหน่วยเฉพาะกิจ เช่น หมวดเรือลาดตระเวนชายแดน (มชด.) สังกัด ทรภ.1 ที่ประกอบด้วยเรือเร็วโจมตี เรือตรวจการณ์ปืน เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง หรือเรือจากกองเรือต่างๆ อาจขึ้นตรงกับหน่วยเฉพาะกิจต่างๆ ของกองทัพเรือโดยตรง เช่น หน่วยเรือรักษาความสงบเรียบร้อยตามลำน้ำโขง (นรข.) หรือหมู่เรือรักษาการณ์วังไกลกังวล (มรก.) นอกจากนี้ใน กร. เองยังมีเรือที่ไม่ได้ขึ้นกับกองเรือทั้ง 8 กองเรือ แต่อยู่ในสังกัดของหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ (นสร.) จำนวนหนึ่ง คือ เรือตรวจการณ์ชายฝั่งและเรือปฏิบัติการพิเศษ สำหรับสนับสนุนการปฏิบัติงานของกำลังพลนักทำลายใต้น้ำจู่โจม (SEAL) สำหรับเรืออื่นๆ คือ เรือสำรวจและเรือใช้งานเครื่องหมายทางเรือจะอยู่ในสังกัดของกรมอุทกศาสตร์ เรือที่กล่าวถึงนี้จะไม่รวมถึงเรือขนาดเล็กที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติการทางเรือโดยตรงอีกจำนวนหนึ่งที่อยู่ในสังกัดของกองสนับสนุน กองเรือยุทธการ (กสน.กร.) ที่เรียกว่า เรือ กร. และที่อยู่ในสังกัดของกองเรือเล็ก กรมการขนส่งทหารเรือ (กรล.ขส.ทร.) ที่เรียกว่า เรือ ขส. เช่น เรือรับรอง เรือบริการ เรือลำเลียง เรือลากจูง และเรือราชพิธี
Beyond The Aim CVT 441
โรงเรียนเกาะสิเหร่

โรงเรียนเกาะสิเหร่ เป็นโรงเรียนในจังหวัดภูเก็ต ตั้งอยู่ที่ ตำบลรัษฎา อำเภอเมืองภูเก็ต

โรงเรียนเกาะสิเหร่ เริ่มก่อตั้งและเปิดเรียนครั้งแรกเมื่อ วันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 มีนักเรียนในขณะนั้น 14 คน เป็นชาย 9 คน เป็นหญิง 5 คน เดิมโรงเรียนนี้ตั้งอยู่ติดชายฝั่งทะเลบริเวณแหลมกลางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ เป็นที่อยู่ของชาวไทยใหม่หรือชาวเล เป็นชุมชนที่หนาแน่นพอสมควร มีพื้นเพภาษาและขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมเป็นของตนเอง เป็นพวกเร่ร่อน ที่ใดมีการบังคับจิตใจหรือมีโรคระบาดเกิดขึ้น ก็จะอพยพไปหาทำเลที่อุดมสมบูรณ์กว่า แต่ชาวไทยใหม่หรือชาวเลที่แหลมกลางนี้ ผิดจากพวกอื่นๆ คือ รู้จักสร้างบ้านที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง มีการปรับตัวเข้ากับคนไทยที่อยู่ใกล้เคียงได้ พยายามศึกษาขนบธรรมเนียมประเพณีเพื่อนำมาเป็นแบบอย่างสำหรับปรับปรุงตนเองอยู่เสมอคำขวัญของโรงเรียน

วิสัยทัศน์ ปีการศึกษา 2549 - 2552 
วิสัยทัศน์ ปีงบประมาณ 2553
โลกวันนี้

โลกวันนี้ เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ในเครือวัฏฏะ เสนอข่าวทั่วไป เน้นการเมือง ธุรกิจ

เมื่อราวเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน ลดขนาดหน้ากว้างของหนังสือพิมพ์ จากขนาดบรอดชีต 28x21.5 นิ้ว เป็น 24×22.75 นิ้ว

ปัจจุบันโลกวันนี้รายวัน ได้ยุติการผลิตและจำหน่ายหนังสือพิมพ์รูปแบบกระดาษ โดยฉบับสุดท้ายคือฉบับวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นวันครบรอบการก่อตั้ง 15 ปีพอดี แต่ยังคงมีการเผยแพร่ข่าวผ่านทางเว็บไซต์และมีหนังสือพิมพ์รูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ PDF เผยแพร่ในเว็บไซต์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป

"หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน" เริ่มออกวางจำหน่ายเมื่อวันจันทร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 โดยมีพัฒนาการมาจากหนังสือพิมพ์วัฏจักรรายวัน ที่เริ่มต้นออกวางจำหน่ายเมื่อราวปี พ.ศ. 2523 และมีคำขวัญในยุคเริ่มต้นว่า "เปิดโลกความคิด ให้ชีวิตทันโลก" ต่อมา (ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549) ได้เปลี่ยนคำขวัญเป็น "ไม่หลงกระแส เสนอแต่ความจริง" ปัจจุบัน(ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551) ได้เปลี่ยนคำขวัญอีกครั้งเป็น "เปิดโลกความคิด ใช้ชีวิตทันโลก"

อนึ่ง "หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน" มีนโยบายที่ชัดเจน ในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชนอย่างเต็มความสามารถ ด้วยการนำเสนอข้อมูลข่าวสารที่เป็นจริง ด้วยจรรยาบรรณอย่างมีความรับผิดชอบ เพื่อสร้างสมดุลให้กับสังคมข่าวสารที่ไม่สมบูรณ์ เนื่องจากสื่อมวลชนกระแสหลัก โดยเฉพาะสถานีโทรทัศน์ และสถานีวิทยุ ล้วนแล้วแต่นำเสนอข่าวสารเพียงด้านเดียว ซึ่งมิใช่ภาวะปกติของการเป็นสื่อมวลชน ที่ต้องทำงานอย่างเป็นกลาง ในวันศุกร์มีการออกหนังสือพิมพ์รายวันและนิตยสารรายสัปดาห์ผสมผสานกับหนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน ซึ่งจะออกวันที่สุขสันต์วันวาเลนไทน์ คำว่า "โลกวันนี้วันสุข" ที่มีการออกเสียงแบบเดียวกับ "วันสุข" ใช้กับ Fineday
อิชิโร มิซุกิ

อิจิโร่ มิซึกิ () เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2491 ที่จังหวัดคานางาวะ เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ส่วนใหญ่จะร้องเพลงภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ และการ์ตูนแอนิเมชั่น โดยเพลงที่ได้รับความนิยม และทำให้เขามีชื่อเสียงคือ มาชินก้า Z, เกรทมาชินก้า, คอมแบตเลอร์วี, โวลเทสไฟว์, กัปตันฮาร์ล็อก, โกไลอ้อน รวมทั้งเพลงประกอบของคาเมนไรเดอร์ และเมทัลฮีโรเรื่องต่างๆ เป็นต้น ส่วนชื่อเล่นจริงๆ นั้นไม่มี แต่แฟนเพลงตั้งชื่อให้ว่า "อานิกิ" () ซึ่งแปลว่า "ลูกพี่" ปัจจุบันยังเป็นนักร้องอยู่สังกัดเยลโล่เบิร์ด

อิจิโร่ มิซึกิได้ออกซิงเกิลแรกที่ชื่อว่า “Kimi ni sasageru Boku no Uta” ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968)
บีม (หุ่นยนต์)

บีม () คือหุ่นยนต์อัตโนมัติรูปแบบหนึ่งที่ไม่ได้อาศัยไมโครคอนโทรลเลอร์ในการควบคุมและประมวลผลสัญญาณเหมือนหุ่นยนต์ทั่วไป แต่อาศัยคุณสมบัติของวงจรแอนะล็อกอย่างง่าย (อย่างเช่น อุปกรณ์เปรียบเทียบ (Comparator) และ ออสซิลเลเตอร์ (Oscillator) )ในการสร้างสัญญาณสั่งให้ตัวขับ (actuator) ทำงานได้ กล่าวคือ เป็นการใช้วงจรอิเล็กโทรนิกแบบแอนะล็อกเลียนแบบการทำงานของระบบประสาทในสิ่งมีชีวิตในการสร้างสัญญาณไฟฟ้าเพื่อที่จะควบคุมอวัยวะต่างๆของตัวหุ่นยนต์ (ในที่นี้คือ มอเตอร์ และตัวขับไฮดรอลิก) โดยคำว่า B.E.A.M ย่อมาจาก B = Biology (ชีววิทยา), E = Electronics (อิเล็กโทรนิก), A = Aesthetics (สุนทรียศาสตร์) และ M =Mechanics (กลศาสตร์)

ผู้ริเริมแนวคิดหุ่นยนต์แบบบีมคนแรกคือ มาร์ค ทิลเดน (Mark Tilden) นักวิทยาศาสตร์ ประจำห้องทดลอง แห่งชาติ ลอส อลามอส (Los Alamos National Laboratory) โดยเริ่มเผยแพร่ในผลงานชื่อ เครื่องจักรที่มีชีวิต (Living Machines) ร่วมกับ Brosl Hasslacher

วงจรที่ใช้บ่อยๆในหุ่นยนต์บีม ได้แก่ สิทธิบัตร

หนังสือและผลงานตีพิมพ์
นุง

ชาวนุง หรือ ชาวไทนุง เป็นกลุ่มชนซึ่งมีความคล้ายคลึงกับในหลายด้าน ทั้งด้านภาษา วัฒนธรรม และเครื่องแต่งกายแบบเดียวกัน และชนกลุ่มนี้มักอยู่ด้วยกันในหมู่บ้านกัน ที่พวกเขาซึ่งมักถูกเรียกว่าชาวไตนุง ชนกลุ่มนี้อาศัยอยู่ทางจังหวัดเกาบัง และจังหวัดลางเซิน และอาจถือได้ว่าชาวไทนุงเป็นพวกเดียวกับกลุ่มชาติพันธุ์ไท-กะไดในท้องถิ่นต่างต่างๆของประเทศเวียดนาม
สตาร์ วอร์ส: สงครามมนุษย์โคลน (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2546)

สตาร์ วอร์ส : สงครามมนุษย์โคลน (Star Wars: Clone Wars) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างโดย Cartoon Network Studios โดยมีเนื้อเรื่องถูกจัดในกาแลกซี"สตาร์ วอร์ส" ระหว่างภาพยนตร์ และ ออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทาง การ์ตูนเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2548 ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 52 และ ช่อง 7
พิมพ์ใจ ใจเย็น

ศาสตราจารย์ พิมพ์ใจ ใจเย็น (25 ธันวาคม 2513 - ) เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาชีวเคมี ประจำปี พ.ศ. 2548 และรางวัล ประจำปี พ.ศ. 2546 จากผลงานการวิจัยศึกษากลไกการทำงานของเอ็นไซม์ เพื่อกำจัดสารพิษตกค้างในสิ่งแวดล้อม

ศาสตราจารย์ พิมพ์ใจ ใจเย็น หรือที่รู้จักในนาม ศาสตราจารย์ ดร.พิมพ์ใจ ใจเย็น เกิดเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดภูเก็ต เป็นบุตรสาวคนโตของนายอดุลย์ และนางซุ่ยลู้ ใจเย็น มีน้องสาว 1 คน คือ พญ.นัยเนตร ใจเย็น ศาสตราจารย์ ดร. พิมพ์ใจ ใจเย็น สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้นและมัธยมปลาย จากโรงเรียนสตรีภูเก็ต และโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย โดยได้รับทุนโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) ตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจนถึงปริญญาเอก จบปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2535 และปริญญาเอก สาขาชีวเคมี จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน แอนน์อาร์เบอร์ (University of Michigan, Ann Arbor) ตลอดเวลาที่เรียน ได้รับรางวัลผลการเรียนดีเด่นต่างๆ อยู่เสมอ อาทิ รางวัลพระราชทานนักเรียนเรียนดีในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น รางวัลจากมูลนิธิ ดร. แถบ นีละนิธิ ในระดับปริญญาตรี รางวัล Chrisman Award สำหรับนักศึกษาปริญญาเอกที่มีผลการเรียนผลงานวิจัยดี และรางวัล Murphy Award สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาที่มีผลงานตีพิมพ์ดีเยี่ยม จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน

ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์ประจำภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล นักวิจัยประจำหน่วยวิจัยเพื่อความเป็นเลิศโครงสร้างและการทำงานของโปรตีน คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และกรรมการบริหารชมรมวิจัยโปรตีนแห่งประเทศไทย

ศ.ดร. พิมพ์ใจ สนใจศึกษาความรู้พื้นฐานในด้านกลไกการเกิดปฏิกิริยาของเอนไซม์ โดยเฉพาะเอนไซม์ในกลุ่มที่มีสารประกอบประเภทวิตามินบีสอง (Flavin) เป็นตัวช่วยในการเร่งปฏิกิริยา 
นอกจากใช้วิธีการทดลองทางด้านชีวเคมีทั่วไปในการศึกษาแล้ว มีการใช้ข้อมูลทางจลนศาสตร์และอุณหพลศาสตร์ ซึ่งได้มาจากการทำการทดลองกับเครื่องมือ stopped-flow spectrometer ควบคู่ไปกับการวัดสมบัติทางด้านสเปคโตรสโกปีชนิดต่างๆ เพื่อเป็นตัวบ่งชี้ถึงกลไกการเกิดปฏิกิริยาด้วย รวมทั้งการศึกษาโครงสร้างทางสามมิติของเอนไซม์ต่างๆ เอนไซม์หลักที่ศึกษา มี 4 กลุ่ม ได้แก่

1. เอนไซม์ที่ทำหน้าที่ย่อยสารประกอบอะโรมาติก ซึ่งทำให้จุลินทรีย์สามารถบำบัดของเสียในสิ่งแวดล้อมด้วยกระบวนการทางชีวภาพได้

2. เอนไซม์ลูซิเฟอเรส (luciferase) ที่สามารถเร่งปฏิกิริยาการเรืองแสงจากสิ่งมีชีวิต โดยได้ทำการแยกเอนไซม์ชนิดนี้จากแบคทีเรียเรืองแสงในทะเล

3. เอนไซม์ไพราโนสออกซิเดส (pyranose oxidase) ในการสังเคราะห์สารให้ความหวาน โดยศึกษาถึงข้อมูลเชิงลึกในการเกิดปฏิกิริยา เพื่อนำความรู้ที่ได้ไปประยุกต์ใช้งานเอนไซม์ตัวนี้ในภาคอุตสาหกรรมได้ดีขึ้น

4. เอนไซม์เซอรีนไฮดรอกซีเมททิลทรานสเฟอเรส (serine hydroxymethyl transferase, SHMT) เพื่อการนำไปสู่การพัฒนายาต้านมาลาเรียตัวใหม่ต่อไป

ผลงานวิจัยของ ศ.ดร. พิมพ์ใจ เป็นที่ยอมรับในวงการวิทยาศาสตร์ระดับโลก และสามารถตีพิมพ์ลงในวารสารวิชาการชั้นนำได้ เช่น วารสาร Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America (PNAS) , Journal of Biological Chemistry เป็นต้น
ไชน์นิงเทียร์ส ครอส วินด์

ไชน์นิงเทียร์ส ครอส วินด์ หรือ ไชน์นิงเทียร์ × วินด์ () เป็นแอนิเมชันที่สร้างมาจากเกมเพลย์สเตชัน 2 จำนวน 2 เกม คือ ไชน์นิงเทียร์ส (Shining Tears) และไชน์นิงวินด์ (Shining Wind) ของค่ายเซก้า โดยการกำกับของวาตานาเบะ ฮิโรชิ และได้มีการฉายครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2550
โรงเรียนปากเกร็ด

โรงเรียนปากเกร็ด () (อักษรย่อ: ป.ก., PK) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3 (นนทบุรี-พระนครศรีอยุธยา) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

ปัจจุบันโรงเรียนปากเกร็ดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารเรียน 4 หลัง ศูนย์ฝึกงาน 1 หลัง ศูนย์กีฬา 1 หลัง มีอาคารเฉลิมพระเกียรติ 7 ชั้น อาคารกีฬาเอนกประสงค์ 1 อาคารศิลปะ 1 อาคารเรียนกึ่งถาวร 1 และ สระว่ายน้ำ

ทางโรงเรียนได้จัดงานกีฬาสี ประจำปีทุกๆ ปี ทางโรงเรียนได้จัดสีเป็น 5 สี ได้แก่ 1.สีม่วง(อินทนิล)2.สีเขียว(หยกมณี)3.สีชมพู(ชมพูพันธุ์ทิพย์)4.สีเหลือง(สุพรรณิการ์)และ 5.สีฟ้า(เพชรไพลิน)
เป็นงานที่จัดขึ้นทุก 2 ปี โดยปีที่จัดขึ้นจะเป็นปีครบรอบอายุที่เป็นเลขคู่ โดยจัดวันที่ 9 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันก่อตั้งสถาบัน
สัปดาห์วิชาการจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ประมาณเดือน มกราคม จัดขึ้นเพื่อให้นักเรียนจัดแสดงผลงานและนอกจากนี้ยังมีกิจกรรมต่างๆให้นักเรียนเข้าร่วม เช่น การบรรยายโดยวิทยากรรับเชิญ การตอบปัญหา ฯลฯ
หนังกำพร้า

หนังกำพร้า () เป็นบริเวณชั้นนอกสุดของผิวหนัง ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้น้ำซึมเข้าหรือออกจากร่างกาย และห่อหุ้มร่างกาย ประกอบด้วยเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวประเภทสแตรทิฟายด์ สแควมัส (stratified squamous epithelium) รองรับด้วยเบซัล ลามินา (basal lamina)

หนังกำพร้าไม่มีหลอดเลือด แต่ได้รับสารอาหารและถ่ายเทของเสียโดยการแพร่ผ่านหนังแท้ เซลล์องค์ประกอบส่วนใหญ่ของหนังกำพร้าคือ คีราติโนไซต์ (keratinocytes) , เมลาโนไซต์ (melanocytes) , เซลล์แลงเกอร์ฮานส์ (Langerhans cells) และเซลล์เมอร์เคลส์ (Merkels cells)

หนังกำพร้าแบ่งออกเป็นหลายๆ ชั้น โดยเซลล์ถูกแบ่งตัวแบบไมโทซิสจากเซลล์ชั้นในสุด เซลล์ที่สร้างใหม่จะเคลื่อนที่ขึ้นมาเป็นชั้นภายนอก และมีการเปลี่ยนรูปร่างและองค์ประกอบ โดยจะมีการสะสมคีราตินมากขึ้น เมื่อชั้นเซลล์ขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด เรียกว่าชั้น สตราตัม คอร์เนียม (stratum corneum) ชั้นของเซลล์จะหลุดลอกออกเป็นขี้ไคลหรือเรียกว่า desquamate กระบวนการนี้เรียกว่า "คีราติไนเซชัน (keratinization) " ซึ่งจะเกิดขึ้นภายในระยะเวลา 1 สัปดาห์ ชั้นนอกสุดของหนังกำพร้าประกอบด้วยชั้นเซลล์ที่ตายแล้วถึง 25 - 30 ชั้น

หนังกำพร้าสามารถแบ่งออกได้เป็นชั้นย่อย 5 ชั้น หรือเรียกว่า สตราตา เรียงจากชั้นนอกสุดไปยังชั่นในสุด