seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เขตราษฎร์บูรณะ

เขตราษฎร์บูรณะ เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตตากสิน ซึ่งถือเป็นแหล่งจ้างงานใหม่ ที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก และศูนย์ราชการทางทิศตะวันตกของกรุงเทพมหานคร

ตั้งอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งธนบุรี) และจัดอยู่ในกลุ่มเขตตากสิน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้

ความหมายของชื่อเขตที่เป็นอยู่ในขณะนี้ มาจากคำว่า "ราษฎร์" + "บูรณะ" มาเป็น "ราษฎร์บูรณะ" ตามพจนานุกรม "ราษฎร์" แปลว่า "พลเมืองของประเทศ" หรือ "แว่นแคว้นบ้านเมือง" "บูรณะ" แปลว่า "ทำให้เต็ม ปฏิสังขรณ์ซ่อมแซม" เมื่อนำมาสมาสรวมกันเป็น "ราษฎร์บูรณะ" จึงมีความหมายได้เป็นสองนัย คือ พลเมืองของประเทศช่วยกันสร้างขึ้นหรือรวบรวมกันตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้าน อำเภอหนึ่ง และอีกนัยหนึ่งมีความหมายว่า เป็นเมืองที่ราษฎรช่วยกันค้ำจุนส่งเสริม และบำรุงรักษาทุกวิถีทางที่จะให้เป็นเมืองที่มีความเจริญยิ่งๆ ขึ้นสมกับเป็นเขตหนึ่งของกรุงเทพมหานคร และให้มีความเจริญเท่าเทียมกับเขตอื่น

ท้องที่เขตราษฎร์บูรณะเดิมเป็นเขตแดนหนึ่งของกรุงธนบุรี เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสถาปนาเมืองนี้เป็นราชธานี ต่อมาในช่วงปฏิรูปการปกครอง บริเวณนี้ได้รับการจัดตั้งเป็น อำเภอราษฎร์บูรณะ ขึ้นอยู่กับจังหวัดธนบุรี

อำเภอราษฎร์บูรณะได้ถูกโอนไปเป็นเขตปกครองของจังหวัดนครเขื่อนขันธ์ (พระประแดง) อยู่ช่วงหนึ่ง จนกระทั่งจังหวัดนี้ถูกยุบลงเป็นอำเภอในจังหวัดสมุทรปราการ อำเภอราษฎร์บูรณะจึงกลับมาอยู่ในการปกครองของจังหวัดธนบุรีอีกครั้ง

และภายหลังได้มีการยุบรวมจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีและกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกตำบลและอำเภอใหม่ด้วย อำเภอราษฎร์บูรณะจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตราษฎร์บูรณะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2540 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแบ่งพื้นที่ทางทิศใต้ของเขตราษฎร์บูรณะออกไปจัดตั้งเป็นเขตทุ่งครุ

เขตราษฎร์บูรณะแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง (khwaeng) ได้แก่
22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 - เปิดใช้สะพานพระราม 9 เป็นสะพานขึงโดยใช้สายเคเบิลขนาดใหญ่ เริ่มดำเนินการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โดยมีกิจกรรมวิ่งมาราธอนลอยฟ้าในเวลา 06.00 น. ในวันที่ทำพิธีการเปิด โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเป็นองค์ประธาน มีผู้เข้าร่วมกิจกรรมกว่า 85,000 คน และในเวลาค่ำ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี เป็นผู้นำประชาชนจุดเทียนชัยถวายพระพรพร้อมกับร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี และมีการแสดงพลุดอกไม้ไฟอย่างตระการตา

ถนนสายหลักในพื้นที่เขตราษฎร์บูรณะได้แก่

ถนนสายรอง มีทั้งหมด 3 สายได้แก่ ถนนราษฎร์พัฒนา ซอยสุขสวัสดิ์ 13 และถนนจอมทองบูรณะ

เขตราษฎร์บูรณะมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แห่งเดียว คือสะพานพระราม 9 ซึ่งเชื่อมระหว่างแขวงราษฎร์บูรณะกับแขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา
มิลาน

มิลาน () หรือ มีลาโน () เป็นเมืองหลักของแคว้นลอมบาร์เดียและเป็นเมืองสำคัญในภาคเหนือของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่บริเวณที่ราบลอมบาร์ดี (Lombardy) เมืองมิลานมีประชากรประมาณ 1,308,500 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547) โดยถ้ารวมบริเวณรอบนอกและเขตปริมณฑลจะมีประมาณ 4 ล้านคน ซึ่งเรียกเขตทั้งหมดว่า ลากรันเดมีลาโน () มิลานมีพื้นที่ประมาณ 1,982 ตร.กม. ชื่อเมืองมิลานมาจากภาษาเคลต์ คำว่า "Mid-lan" ซึ่งหมายถึง อยู่กลางที่ราบ

เมืองมิลานมีชื่อเสียงในด้านแฟชั่นและศิลปะ ซึ่งมิลานถูกจัดให้เป็นเมืองแฟชั่นในลักษณะเดียวกับนิวยอร์ก ปารีส ลอนดอน และโรม นอกจากนี้มิลานยังเป็นที่รู้จักจากประเพณีคริสต์มาสที่เรียกว่า ปาเนตโตเน (Panettone) อุตสาหกรรม ผ้าไหม และแหล่งผลิตรถยนต์ อัลฟา โรมีโอ รวมไปถึงสโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลานและสโมสรฟุตบอลเอซีมิลาน
ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - ) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา
ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์" เป็นชื่อที่มีความหมายถึงเปลวเทียนยามแสงโชนสว่างได้ที่ จะเห็นเปลวเทียนเรียวขึ้นจากปลายแท่งแล้วค่อยแผ่กว้างออกก่อนจะสอบปลายแหลมให้เรียวสะบัดความสว่างขึ้นอีกครั้ง โดยนามปากกานี้ใช้ครั้งแรกในการเขียนเรื่อง จุฬาตรีคูณ
อักษรย่อ

อักษรย่อ หรือ คำย่อ หรือ รัสพจน์ เป็นการนำอักษรบางตัวในคำหนึ่งๆ ใช้เรียกแทนคำเต็ม โดยมากจะเป็นพยัญชนะ อาจใส่จุดหรือไม่ใส่หลังอักษรนั้นๆ นิยมนำอักษรต้นพยางค์ แต่บางครั้งก็มีการใช้อักษรท้ายพยางค์ก็มี และบางครั้งอักษรย่อก็สามารถอ่านได้เป็นพยางค์ใหม่

ในภาษาไทย เมื่ออักษรย่อมีตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไป จะใส่จุดที่ตัวสุดท้ายเพียงจุดเดียว (ไม่ใส่ทีละอักษร) ยกเว้นบางตัวที่เคยมีใช้กันมาก่อนจนเป็นที่ยอมรับแล้ว เช่น น.ส. ร.ร. พ.ศ. เป็นต้น ส่วนภาษาต่างประเทศ โดยเฉพาะภาษาที่ใช้อักษรละติน ส่วนใหญ่จะไม่มีจุด
อำเภอสามพราน

อำเภอสามพราน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครปฐม มีแม่น้ำนครชัยศรีไหลผ่าน

อำเภอสามพรานตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้

มีตำนานเล่าต่อกันมาว่าเดิมท้องที่เหล่านี้เป็นป่ารกชัฏ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด รวมทั้งเป็นที่ชุมนุมของช้างโขลงใหญ่ด้วย ช้างโขลงนี้ชอบลงมาหากินและเหยียบย่ำจนเส้นทางกลายเป็นทางน้ำและลำคลอง จนในที่สุดชาวบ้านในสมัยนั้นได้เรียกกันว่า "คลองบางช้าง" และในบริเวณนั้นก็ได้กลายเป็นชื่อเรียกตำบลมาจนถึงปัจจุบันนี้ คือ "ตำบลบางช้าง" สำหรับโขลงช้างที่หากินในบริเวณเขตบางช้างนั้น หัวหน้าโขลงช้างเกิดตกมัน ดุร้ายมาก และได้สร้างความเสียหายโดยออกอาละวาดทำลายพืชผลของชาวบ้านจนชาวบ้านทนไม่ไหว ได้ร่วมมือกันปราบเจ้าช้างตกมันเชือกนั้น แต่ทว่าช้างตกมันเชือกนี้มีกำลังเหลือหลาย ชาวบ้านไม่สามารถปราบได้ถึงแม้จะพยายามสักเพียงใด

ในขณะนั้นได้มีนายพรานสามคนเดินทางมายังคลองปากลัด (ปัจจุบันเรียกว่า "วัดท่าข้าม") ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเขตตำบลบางช้างมากนัก นายพรานสามคนได้เดินทางลัดคลองท่านาไปยังบริเวณที่โขลงช้างนั้นอาศัยอยู่ นายพรานทั้งสามเปรียบเสมือนอัศวินม้าขาวของชาวบ้านคลองบางช้าง ได้ทำการปราบช้างตกมันเชือกนั้นโดยใช้ความเชี่ยวชาญและความสามัคคี จนในที่สุดก็สามารถปราบช้างตกมันได้สำเร็จ ชาวบ้านจึงได้เรียกบริเวณที่นายพรานทั้งสามปราบช้างได้สำเร็จว่า "สามพราน" ซึ่งในปัจจุบันเรียกว่า "ตำบลสามพราน"่

ในอดีตอำเภอสามพรานนั้นมีชื่อเรียกว่า อำเภอตลาดใหม่ ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2439 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสร้างขึ้นในที่ดินของพระยาสุนทรบุรีศรีพิชัยสงครามรามภักดีสุริยะพาหะ (อี้ กรรณสูต) ซึ่งพื้นที่บริเวณนั้นเรียกว่าตลาดใหม่

ในปี พ.ศ. 2458 ได้ย้ายที่ทำการไปสร้างใหม่ในตำบลสามพราน เนื่องจากที่ทำการเดิมคับแคบ ให้บริการประชาชนได้ไม่สะดวก พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอสามพราน ตามชื่อสถานที่ตั้งที่ว่าการอำเภอซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลนครชัยศรี ต่อมาปี พ.ศ. 2474 ทางราชการยุบมณฑลนครชัยศรีลง อำเภอสามพรานจึงขึ้นอยู่กับเมืองราชบุรีอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งปี พ.ศ. 2476 ได้ยุบมณฑลทั้งหมดทั่วราชอาณาจักร อำเภอสามพรานจึงได้ขึ้นอยู่กับจังหวัดนครปฐม ตามพระราชบัญญัติระเบียบการบริหารราชการของราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2476

ส่วนนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2469 ถึงปัจจุบัน (เรียงตามปี)

อำเภอสามพรานแบ่งการปกครองเป็น 16 ตำบล 137 หมู่บ้าน ดังนี้
ท้องที่อำเภอสามพรานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่วัดในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ประกอบด้วยโรงเรียนในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ประกอบด้วย
1.โรงพยาบาลสามพราน

2.โรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
ลูกคิด

ลูกคิด () เป็นเครื่องมือสำหรับใช้คำนวณ นับเป็นเครื่องคิดเลขยุคแรกๆ ของโลก ประกอบด้วยโครงสี่เหลี่ยม และมีแกนร้อยตัวลูกคิดกลมๆ สำหรับใช้นับเลข สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ ลูกคิดแบบเชิงกลเช่นนี้มีด้วยกันหลายแบบ และหลายภูมิภาค เช่น บาบิโลน โรมัน จีน ญี่ปุ่น แต่ที่รู้จักกันดีคือลูกคิดแบบจีน ยังมีลูกคิดแบบที่ใช้ในจินตคณิต ซึ่งจะมีแถวบนเพียงลูกเดียวด้วย หรือเรียกว่าลูกคิดญี่ปุ่น วิธีการใช้ลูกคิด จะใช้การนับเม็ดลูกคิดผ่านหลักการนับที่เป็นสูตร ในการเพิ่มลดจำนวนช่วย.
พระวิสุทธิญาณเถร (สมชาย ฐิตวิริโย)

พระวิสุทธิญาณเถร (หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย) พระกรรมฐาน สายท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ อดีตประธานสงฆ์วัดเขาสุกิม เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2468 ณ หมู่บ้านเหล่างิ้ว ตำบลจังหาร อำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด

หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย ท่านเป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ด เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2468 ตรงกับวันอังคารขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 ปีฉลู เวลาเที่ยงวัน ณ หมู่บ้านเหล่างิ้ว ตำบลจังหาร อำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด ในตระกูลที่เป็น ชาวฮินดู หลวงปู่สมชาย เป็นบุตรคนที่ 2 ของโยมบิดาชื่อ "สอน มติยาภักดิ์" โยมมารดา "บุญ มติยาภักดิ์" โยมมารดาของท่านเป็นบุตรตรีคนเล็กของ คุณหลวง เสนา ศาสนาพราหมณ์ในท้องถิ่นนั้น หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันเพียง 2 คน คือ 1. นายหนู มติยาภักดิ์ 2. หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย

หลวงปู่สมชายได้ถือกำเนิดในสกุลของศาสนาพราหมณ์ วันที่หลวงปู่สมชาย กำเนิดนั้น เป็นวันตรงกับเวลาประกอบพิธีทางศาสนา พอเริ่มขบวนแห่ มารดาของท่านให้กำเนิดท่าน ซึ่งทำให้พิธีการทางศาสนาที่กำลังกระทำอยู่ ต้องหยุดชะงักลงด้วยนิมิตหมายอันนี้ คุณตาหรือคุณหลวงเสนาจึงได้ทำนาย ไว้ว่า "หลวงปู่สมชาย จะเป็นผู้เปลี่ยนแปลงศาสนาเดิมของตระกูล" และก็เป็นไปตามนั้น เพราะท่านมีความสนใจในธรรมะทางพระพุทธศาสนาท่าน ชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนามาก โดยท่านมีอุปนิสัยในทางธรรมตั้งแต่อายุ 16 ปี ท่านได้ใช้ชีวิตอยู่ในทางฆราวาส จนถึงอายุ 19 ปี ด้วยความ เบื่อหน่ายต่อความเป็นอยู่ของโลก ที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย และ เต็มไปด้วยความทุกข์ไม่เที่ยง ท่านจึงคิดที่จะสละเพศฆราวาสออกบวชใน บวรพุทธศาสนาเพื่อแสวงหาความพ้นทุกข์

ท่านได้บรรพชาเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2487 ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก อายุ 19 ปี ณ อุโบสถวัดเหนือ อ.เมือง จ. ร้อยเอ็ด ดยมีท่านเจ้าคุณ พระโพธิญาณมุนีเจ้าคณะจังหวัดร้อยเอ็ด ธรรมยุตเป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านได้ ถวายตัวเป็นลูกศิษย์ หลวงปู่มั่น ภูริทัตตเถร เมื่อปลายปี พ.ศ. 2487 ที่ วัดป่าบ้านหนองผือ ตำบลนาใน อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร

ท่านได้ทำการอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดศรีโพนเมือง จ.สกลนคร เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2489 โดยมี ท่านเจ้าคุณพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงปู่ฝั้น อาจาโร เป็นกรรมวาจาจารย์ หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ครูบาอาจารย์ที่กล่าวมาทั้งหมดล้วนแต่เป็นลูกศิษย์ของ หลวงปู่มั่นทั้งสิ้น โดยเฉพาะท่านเจ้าคุณพระธรรมเจดีย์นั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ ของหลวงปู่ฝั้น อาจาโรอีกด้วย ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย เป็นทั้งลูกศิษย์ หลานศิษย์และเหลนศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภายหลังจากได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุแล้ว หลังจากประพฤติปฏิบัติธรรม จนเกิดซาบซึ้งในพระศาสนาพอสมควรแล้ว ท่านได้นำเอาธรรมะไปอบรมสั่ง สอนประชาชนในท้องถิ่นเดิมของท่าน ปัจจุบันหันมานับถือพุทธศาสนาจนหมดสิ้นพระวิสุทธิญาณเถร (สมชาย ฐิตวิริโย) เข้ารับการรักษาโรคไตวายเรื้อรังอย่างต่อเนื่อง ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ จนกระทั่งวันที่ 18 มิถุนายน 2548 เวลา 10.40 น. ได้มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคลิ่มเลือดอุดตันในเส้นเลือดในปอดสิริอายุ 80 ปี 72 วัน 60 พรรษา
เด็งโนเซ็นไต วูกี้ส์ แองเจิ้ล

เด็งโนเซ็นไต วูกี้ส์ แองเจิ้ล ( ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งโดย อาโออิ ทาเคอุจิ เริ่มแรกถูกสร้างเป็นเรดิโอดราม่า (ละครวิทยุ) ออกอากาศในช่วงปี พ.ศ. 2539 โดยมี ชินอิจิ มิยามาเอะ เป็นผู้ออกแบบตัวละคร และหลังจากนั้นก็ได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบของสื่อที่หลากหลาย ทั้งดราม่าซีดี มังงะ และ อะนิเมะ (OVA) ซึ่งภาคอะนิเมะออกแบบตัวละครโดย มาซามิ โอบาริ นอกจากนี้ยังมีภาคพิเศษเป็นดราม่าซีดี ในชื่อว่า "ซุซุเมะ ซุปเปอร์แองเจิ้ลส์ (進め！スーパー★エンジェルス！) " โดยตัวละครจะถูกย่อส่วนเป็นตัว SD น่ารักๆ และเนื้อหาของดราม่าก็ออกแนวตลกเบาสมอง ไม่ซีเรียสเหมือนในภาคปกติ

เด็งโนเซ็นไต วูกี้ส์ แองเจิ้ล ประสบความสำเร็จพอควรในประเทศญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะแนวของเรื่องเป็นแนวขบวนการนักสู้สาว คล้ายกับเซเลอร์มูน ซึ่งเป็นแนวได้รับความนิยมสูงมากในสมัยนั้น และอีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้นักพากย์ยอดนิยมหลายคนมาเป็นผู้ให้เสียงตัวละคร เช่น โคโตโนะ มิตสึอิชิ กับ อายะ ฮิซาคาวะ 2 นักพากย์ชื่อดังจาก เซเลอร์มูน และ คิคุโกะ อิโนอุเอะ เจ้าของเสียงเบลดันดี้ จาก โอ้! เทพธิดา เป็นต้น ซึ่งตัวผู้แต่งอย่าง อาโออิ ทาเคอุจิ เองก็รู้สึกพอใจมาก แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีแฟนๆบางส่วนไม่ค่อยพอใจนักกับ แฟนเซอร์วิส ที่มากเกินพอดีในภาคอะนิเมะ
ม้า

ม้า () เป็นชนิดย่อยหนึ่งในสองชนิดของ "Equus ferus" หรือม้าป่าที่ยังเหลืออยู่ในปัจจุบัน เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมกีบคี่ในวงศ์ Equidae ม้ามีวิวัฒนาการมากว่า 45 ถึง 55 ล้านปีจากสิ่งมีชีวิตหลายกีบเท้าขนาดเล็กสู่สัตว์กีบคี่ขนาดใหญ่ในปัจจุบัน มนุษย์เริ่มนำม้ามาเลี้ยงเมื่อราว 4,000 ปีก่อนคริสตกาล และเชื่อว่าการเลี้ยงแพร่หลายเมื่อ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ม้าชนิดย่อย "caballus" เป็นม้าบ้านแม้ว่าจะมีประชากรม้าบ้านบางส่วนจะอาศัยอยู่ในป่า เช่น ม้าเถื่อน (feral horses) ม้าเถื่อนไม่ใช่ม้าป่าที่แท้จริง ดังเช่นม้าป่ามองโกเลียซึ่งถูกแบ่งแยกออกมาเป็นชนิดย่อยและเป็นชนิดเดียวที่เหลืออยู่ของม้าป่าที่แท้จริง คำว่าม้าเถื่อนใช้เพื่อแสดงว่าม้านี้ไม่ใช่ม้าบ้าน มีคำศัพท์เฉพาะมากมายที่ใช้อธิบายแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับม้า ครอบคลุมจากกายวิภาคถึงช่วงชีวิต ขนาด สี สัญลักษณ์ การเพาะพันธุ์ การเคลื่อนไหว และพฤติกรรม

กายวิภาคของม้าช่วยให้ม้าใช้ความเร็วในการหนีนักล่า และม้ายังพัฒนาความสมดุลได้อย่างยอดเยี่ยมและสัญชาตญาณสู้หรือถอยที่แข็งแกร่ง ม้ายังมีลักษณะพิเศษเพื่อใช้สำหรับหลบหลีกนักล่า คือ ม้าสามารถยืนหลับหรือล้มตัวลงนอนหลับก็ได้ ม้าตัวเมียจะอุ้มท้องประมาณ 11 เดือน ลูกม้าจะยืนและวิ่งได้ในเวลาไม่นานหลังกำเนิด ม้าบ้านจำนวนมากจะเริ่มฝึกภายใต้อานม้าหรือบังเหียนระหว่างอายุสองถึงสี่ปี ม้าจะโตเต็มที่เมื่ออายุห้าปี และมีช่วงอายุประมาณ 25 ถึง 30 ปี

สายพันธุ์ม้าแบ่งคร่าว ๆ ออกเป็น 3 ประเภทตามลักษณะนิสัย พวก "เลือดร้อน (hot blood) " ที่เร็ว ทนทาน "เลือดเย็น (cold blood) " เช่น ม้าแคระ และม้าพันธุ์เล็กบางพันธุ์ ที่ช้าแต่มั่นคง ทำงานหนัก และ "เลือดอุ่น (warmblood) " ที่พัฒนามาจากการผสมข้ามพันธุ์ระหว่างเลือดร้อนและเลือดเย็น เป็นการเพาะพันธุ์เพื่อวัตถุประสงค์ในการใช้งานพิเศษบางประการ โดยเฉพาะในยุโรป ม้าบ้านมีมากกว่า 300 พันธุ์ในปัจจุบัน เป็นการพัฒนาเพื่อการใช้งานที่ต่างกันไป

ม้าและมนุษย์มีปฏิสัมพันธ์กันอย่างหลากหลายทั้งในการแข่งขันกีฬาและงานที่ไม่ใช่กิจกรรมสันทนาการ เช่น งานตำรวจ การเกษตร การบันเทิง และการบำบัดรักษา ในอดีต มีการนำม้ามาใช้งานในสงคราม ด้วยเหตุนี้จึงเกิดการพัฒนาเทคนิคการขับขี่ที่หลากหลาย โดยใช้ลักษณะที่แตกต่างของอุปกรณ์และวิธีการของการควบคุม มีผลิตภัณฑ์หลายอย่างได้จากม้า ประกอบด้วย เนื้อ นม หนัง ขน กระดูก และยาที่สกัดมาจากน้ำปัสสาวะของม้าตัวเมียที่ตั้งครรภ์

เทพนิยายเกี่ยวกับม้า เพกาซัสเกิดมาจากนางกอร์กอน เมดูซ่า ถูกวีรบุรุษเพอร์ซีอุสฟันคอขาดตาย ในขณะที่นางสิ้นใจตายนั้น เพกาซัสก็กระโจนออกมาจากลำคอของนาง ไม่มีใครสามารถปราบเพกาซัสได้เลยซักคน ตอนที่มันเกิดมาใหม่ ๆ และออกวิ่งอย่างคึกคะนองนั้น น้ำที่กระเซ็นจากรอยเท้าที่มันวิ่งก่อให้เกิดน้ำพุสวยงาม คือน้ำพุพีเรเนียน (Pyrenean spring)
รัฐจอร์เจีย

รัฐจอร์เจีย (Georgia, ) เป็นรัฐตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา มีรหัสไปรษณีย์ว่า GA. จอร์เจียได้เป็น 1 ใน 13 รัฐที่ต่อต้านการปกครองของบริติช ในช่วงสมัย การปฏิวัติอเมริกา ในปัจจุบัน (สถิติ ปี พ.ศ. 2543) จอร์เจียมีประชากร 8,186,453 คน และได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในรัฐที่มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยในปี พ.ศ. 2547 คาดการณ์ว่าจะมีประชากร ประมาณ 8,829,383 คน

เมืองสำคัญในจอร์เจีย ได้แก่ แอตแลนตาเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในจอร์เจีย และ สวันนาเป็นเมืองสำคัญอีกเมืองหนึ่ง ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ แอตแลนตา ฮอกส์ และ แอตแลนตา ฟัลคอนส์ สถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีจอร์เจีย

จอร์เจียเป็นที่ตั้งของบริษัทชั้นนำของโลกได้แก่ โค้ก เดลต้าแอร์ไลน์ โฮมดีโปต์ ยูพีเอส และซีเอ็นเอ็น
ศันสนีย์ วัฒนานุกูล

ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (สกุลเดิม: สมานวรวงศ์) เกิดวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 เป็นนักพากย์การ์ตูนชาวไทย อดีตนางเอกละคร เคยได้รับฉายา "นางเอกเขี้ยวเสน่ห์" โดยเริ่มงานพากย์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 เป็นต้นมา มักจะได้รับบทเป็นพระเอกตอนเด็กหรือนางเอก ผลงานที่มีชื่อเสียงคือพากย์เสียงของ โนบิ โนบิตะ ในการ์ตูน โดราเอมอน ตลอด 32 ปี ปัจจุบัน พากย์เสียงให้แก่บริษัทการ์ตูนหลายแห่ง เช่น ช่อง 9 อ.ส.ม.ท., เด็กซ์ และ อามีโก้

ศันสนีย์เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 รายการลุยไม่รู้โรย สัมภาษณ์นักพากย์ "อาไกนักพากย์ลืมวัย" ในช่องทีวีไทย ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เป็นชาวบุรีรัมย์ มีพี่น้องรวมกัน 10 คน ศันสนีย์เป็นลูกคนที่ 9 ลูกรองสุดท้อง พ่อเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำ แล้วเสียชีวิตตอนศันสนีย์อายุเพียง 5 ขวบ แต่เธอยังมีแม่และพี่คอยเสียสละ และทำหน้าที่เลี้ยงน้องต่อๆกันมา ซึ่งจะทำงานหารายได้เอาเงินมาให้แม่เพื่อส่งเสียน้องๆให้เรียนต่อในระดับที่สูงขึ้น ศันสนีย์เป็นเด็กเรียบร้อยและเป็นลูกที่คุณแม่ห่วงและหวงมากคนหนึ่งซึ่งเธอก็รู้ในความรักของแม่ที่มีต่อเธอ หลังกลับจากโรงเรียนจึงไม่ไปเที่ยวเตร่ที่ไหน แต่จะกลับมาช่วยคุณแม่ที่บ้าน

ศันสนีย์เรียนจบชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 6 จากโรงเรียนสตรีประเทืองวิทย์ และจบชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 8 จากโรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง จากนั้นเข้าเรียนต่อคณะมนุษยศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน ตั้งแต่ยังเป็นภาควิชาอยู่กับคณะมนุษยศาสตร์ แล้วเข้าทำงานที่แผนกส่งเสริมรายการของบริษัทไทยโทรทัศน์จำกัด (ช่อง 4 บางขุนพรหม) ราวในปี พ.ศ. 2512 ขณะนั้นมี สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นหัวหน้า ศันสนีย์เคยเป็นนักแปลนิตยสารไทยโทรทัศน์ เป็นผู้ประกาศของสถานีต่อมากลางปี พ.ศ. 2515 สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ ซึ่งทำงานด้านโทรทัศน์ตัดสินใจกำกับการแสดงภาพยนตร์ให้กับมัณฑนา โมรากุล เรื่อง "มารรัก" ศันสนีย์ถูกสะอาดชักชวนให้มาแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในบทน้องสาวของนางเอก ต่อมาศันสนีย์ได้แสดงภาพยนตร์อีก 2 เรื่อง "ตลาดอารมณ์" และ "คู่หู" จากนั้นศันสนีย์ก็หันไปทุ่มเทให้กับงานทางด้านโทรทัศน์

ศันสนีย์เคยร่วมแสดงละครยาวของคณะวิชชุประภาส์ เรื่อง "ชลธีพิศวาส" เริ่มเป็นตัวประกอบละครหลายเรื่องแล้วเริ่มแสดงละครเรื่องแรกเรื่อง "เจ้าสาวคืนเดียว" คู่กับ สายัณห์ จันทรวิบูลย์ เคยแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง บ้านทรายทอง ทางไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เมื่อปี พ.ศ. 2520 รับบทเป็นพจมาน สว่างวงศ์ และเคยแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง คู่กรรม รับบทเป็น อังศุมาลิน ต่อมาเริ่มเป็นพิธีกรรายการ เช่น นางฟ้า, คนเด่นคนดัง, เสาร์สนุก, แม่บ้านสมองไว, เพื่อนเด็ก ทั้งโฆษณา จัดรายการ อ่านข่าว และงานพากย์เสียง เริ่มในปี พ.ศ. 2523 โดยแรกมีนักพากย์เพียง 4 คน ได้แก่ นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์, ฉันทนา ธาราจันทร์, เรวัติ ศิริสรรพ (เสียชีวิต) และคันสนีย์ จากปี พ.ศ. 2525 ที่เริ่มทำงานด้วยการใช้เสียง สำหรับเรื่องแรกเป็นการ์ตูนชื่อ "ไดมอส...ยอดขุนพล" รับพากย์เป็นตัวนางเอก ศันสนีย์รับงานพากย์ภาพยนตร์ทั่วไปและพากย์การ์ตูนให้หลายแห่ง

ศันสนีย์ได้กลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2549 ในภาพยนตร์เรื่อง "แก๊งชะนีกับอีแอบ" และปี พ.ศ. 2552 รับบทเป็น ป้าสมพิศ จากภาพยนตร์เรื่อง "ความจำสั้นแต่รักฉันยาว" ได้รับรางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 3 รางวัลจาก 3 สถาบัน จากนั้นศันสนีย์จึงมีงานการแสดงเรื่อยๆต่อมา

ทางด้านชีวิตส่วนตัวสมรสกับ ชูชาติ วัฒนานุกูล มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 2 คน ชาย 1 คนและหญิง 1 คน
ไอซากะ ซาโยะ

ไอซากะ ซาโยะ (; ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง คุณครูจอมเวทย์ เนกิมะ!

ซาโยะเป็นวิญญาณนักเรียนที่ตายไปนานกว่าสี่สิบปีที่แล้ว เธอสิงอยู่ที่โต๊ะหมายเลขหนึ่งที่ไม่มีใครกล้านั่ง เพราะทุกคนที่เคยมานั้งโต๊ะตัวนี้ จะเกิดอาการเสียวสันหลังจนย้ายไปนั่งที่อื่นหมด แต่เธอก็เป็นคนสุภาพสงบเสงี่ยม และยังมีนิสัยตกใจกลัวง่าย คนปกติไม่สามารถมองเห็นเธอได้ ดังนั้นจึงไม่มีใครสนใจเธอจนกระทั่งเนกิหลงนับเธอตอนที่ให้นักเรียนในชั้นลงคะแนนเลือกงานห้อง เธอจึงพยายามจะแสดงตนออกมาให้คนอื่นๆ รับรู้ แต่เรื่องราวกลับเป็นไปในทางตรงกันข้าม ส่งผลให้มานะกับเซ็ตซึนะตามล่าเธอ แต่เนกิก็ได้แก้ไขความเข้าใจผิดและช่วยเธอไว้ หลังจากนั้นเธอกลายเป็นเพื่อนสนิทและสายลับหาข่าวชั้นดีของคาซึมิเป็นวิญญาณที่ได้รับความนิยมพอสมควร มีลักษณะนิสัยเหมือนเอา ชิโนบุ บวกกับ มุทสึมิ แล้วหารด้วยสอง เป็นตัวละครที่ ลอยไปลอยมา โดยเธอไม่สามารถออกไปนอกโรงเรียนได้ไกลมากนักแต่ต่อมาอาซากุระได้ขอวิธีการที่ให้เธอออกนอกโรงเรียนได้ซึ่งเอวาเจนลีนได้ให้ตุ๊กตาตัวเล็กซึ่งซาโยะสามารถเข้าสิงได้จึงออกนอกโรงเรียนได้

ในภาพยนตร์การ์ตูน ซาโยะรู้จักกับท่านผู้อำนวยการตั่งแต่สมัยมีชีวิต เธอตายด้วยโรคปอดบวม เนื่องจากเธอใช้ตัวเองปกป้องดอกไม้ของน้องสาวจากพายุฝนกระหน่ำ แต่ด้วยเนื่องจากว่าในหนังสือยังไม่ได้มีระบุเอาไว้ว่าเธอตายด้วยโรคปอดบวม เพราะปกป้องดอกไม้ของน้องสาวจากพายุฝนกระหน่ำ เพราะในภาคอะนิเมะในมังงะนั้นได้บอกไว้แล้วว่า เป็นเด็กผู้หญิงที่โคโนเอม่อน อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมาโฮระเคยบอกว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่แอบชอบในสมัยยังเรียนอยู่ จึงสรุปได้ว่าการตายของไอซากะ ซาโยะ ยังเป็นปริศนาอยู่
โอโคอุจิ อากิระ

โอโคอุจิ อากิระ (; ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!

นักว่ายน้ำจอมขี้อายแห่งสมาชิกชมรมว่ายน้ำ เธอเป็นเพื่อนกับ ซาซากิ มากิเอะ, อาโกะ อิซึมิ, และอาคาชิ ยูนะ ซึ่งต่างเป็นสมาชิกของชมรมกีฬาเช่นกัน เธอดูคล้ายตัวละครโมโตโกะ อาโอยามะจากบ้านพักอลเวง 
ปกติเป็นสาวเงียบ แต่จริงๆแล้ว เธอเป็นนักกีฬาว่ายน้ำระดับอัจฉริยะ ถ้าเอาจริงใครก็มีหนาว

ในภาพยนตร์การ์ตูน อากิระทำพันธสัญญากับเนกิ ได้อาติแฟกต์ที่ทำให้เธอสามารถใช้พลังเวทมนตร์สายน้ำได้แต่ในการ์ตูนเธอไม่ค่อยจะมีบทนัก
แต่เธอได้บทเด่นในเล่ม 18 ตอนที่ 166 ซึ่งมีฉากโป๊อยู่มากและเป็นหนังเงียบ ซึ่งเป็นตอนที่เนกิทำแหวนหายไป อากิระ ก็ช่วยเหลือจนได้แหวนคืนมา
คาซึกะ มิโซระ

คาซึกะ มิโซระ (; ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!

เธอ (แอบ) เป็น ทอมบอยและสมาชิกของชมรมกรีฑา ในหนังสือการ์ตูนเธอมักแต่งชุดเแม่ชีและสวมสร้อยคอไม้กางเขนอยู่ตลอดเวลา จรืงๆ แล้วมิโซระเป็นจอมเวทฝึกหัดและเป็นผู้ถือพันธสัญญา กับ โคโคเนะ (เธอเป็นนักเรียนจอมเวทนั้นเอง)

ในระหว่างการประลองยุทธโรงเรียนมาโฮระ ฝ่ายบริหารโรงเรียนส่งมิโซระไปสืบสวนเรื่องที่มีคนปล่อยข่าวเรื่องการมีอยู่ของเวทมนตร์ทางอินเทอร์เน็ต ด้วยความซุ่มซ่ามของเธอ มิโซระถูกอาซึนะทักในขณะลักลอบเข้าสนามประลองยุทธ เธอจึงพยายามปิดเรื่องที่เธอเป็นแม่มดโดยปฏิเสธข้างๆ คูๆ ว่าเธอไม่ใช่มิโซระแต่ชื่อว่า ซิสเตอร์ลึกลับ (แต่ก็ดูเหมือนจะไร้ผล) แต่อาจนับได้ว่าเป็นเคราะห์ดีที่เธอได้อาสึนะ เมย์ และทาคาเนะ มาช่วยสืบสวนโดยสุดท้ายแล้วก็ต้องยอมรับไปโดยดี

อาร์ติแฟกต์ของมิโซระเป็น รองเท้าอากาศ ทำให้สามารถวิ่งและกระโดดไดสูงกว่า (ที่เรียกกันว่า เหยียบอากาศ)
รัฐมินนิโซตา

รัฐมินนิโซตา (, ) เป็นรัฐที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา มินนิโซตาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในมิดเวสต์ โดยมีเมืองสำคัญได้แก่เมืองแฝด เซนต์พอลและมินนิแอโปลิส และเมืองสำคัญต่างๆเช่น ดูลูธ ในรัฐมินนิโซตาเป็นรัฐที่มีอุตสาหกรรมอาหารสูงรัฐหนึ่งในสหรัฐอเมริกาและทรัพยากรธรรมชาติมากมาย นอกจากนี้ยังมีธุรกิจขนาดใหญ่ที่สำคัญหลายแห่งในรัฐมินนิโซตาได้แก่ เดรีควีน 3เอ็ม ทาร์เกต เบสต์บาย มาโยคลินิก

ชื่อเล่นของมินนิโซตา คือ ดินแดนหมื่นทะเลสาบ (The Land of 10,000 Lakes) ในปี 2550 มินนิโซตามีประชากร 5,197,621 คน

ทีมกีฬาที่สำคัญได้แก่ มินนิโซตา ไวกิงส์ สถานศึกษาที่สำคัญได้แก่ มหาวิทยาลัยมินนิโซตา
เจ้า หลินเฉิง

เจ้า หลินเฉิง (ญี่ปุ่น: チャオリンシェン, "Chao Rinshen", ; , ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!

เรียนเก่งเป็นอันดับหนึ่งในชั้นปี เธอเป็นนักเรียนย้ายเข้ามา(โดยแจ้งว่า)มาจากประเทศจีน มีฐานะร่ำรวย และเป็นเจ้าของกิจการบริษัทขายซาลาเปาไส้เนื้อ "เจ้าเปาฉี" (Chao Bao Zi) ร่วมกับเพื่อนสนิทซัตสึกิและซาโตมิ ฮาคาเซะ ซาโตมิผู้สร้าง ชาช่ามารุ
ภูมิหลังของเธอเป็นปริศนาเนื่องจากเธอเองกล่าวว่า มาจากดาวอังคาร เธอเป็นญาติของเนกิ ซึ่งไม่แน่อาจเป็นลูกหลานของเนกิด้วย 
ตัวเธอสามารถใช้เวทมนตร์ได้โดยดึงพลังจากอักขระทั่วร่างเธอของเธอ ซึ่งยังไม่ทราบที่มาของอักขระเหล่านี้ รู้แต่เพียงว่า เป็นอักขระที่เนกิบอกว่าบั่นทอนอายุขัยของผู้ใช้ จากข้อมูลในเล่ม9เจ้าได้ใช้เครื่องมือ+พลังทางวิทยาศาสตร์ดักฟังการประชุมระหว่างเหล่าคุณครูจอมเวทย์ เจ้ามีความขัดแย้งกับผู้บริหารโรงเรียนเนื่องจากเธอพยายามเปิดเผยโลกเวทมนตร์ให้คนธรรมดาได้รับรู้ (จากข้อมูลในเล่ม 18)และหลังจากที่เจ้าแพ้เนกิในการต่อสู้ในวันที่ 3 ของงานโรงเรียนมาโฮระ เจ้าได้นำหนังสือ"เชื้อสายตระกูลเจ้า"เป็นหนังสือที่กล่าวถึงคนที่อยู่ในตระกูลของเจ้า ซึ่งรวมถึงเนกิและภรรยาของเนกิ(ยังเป็นความลับที่ยังไม่เปิดเผย)ทำให้นร.ที่อยู่ในกลุ่ม Negi Party พากันแย่งหนังสือนี้ โดยส่วนหนึ่งอยากเปิดดู แต่ส่วนหนึ่งต้องการจะทำลาย ทำให้เกิดการแย่งชิงหนังสือและทำให้ Negi Party ล่มสลาย(ชั่วคราว)ในบัดดล(รวมเวลาทั้งสิ้น 57 วินาที)นับจากที่เจ้ากลับโลกอนาคตไป
[เจ้า เป็นลูกหลานของเนกิ และมาจากอนาคต]
รัฐมิสซูรี

รัฐมิสซูรี () เป็นรัฐที่อยู่ทางตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา ล้อมรอบด้วยรัฐไอโอวา อิลลินอยส์ เคนทักกี เทนเนสซี อาร์คันซอ โอคลาโฮมา แคนซัส และเนแบรสกา มิสซูรีเป็นรัฐที่มีจำนวนประชากรเป็นอันดับที่ 18 ของประเทศ ประกอบด้วย 114 เคาน์ทีและ 1 เมืองอิสระ เมืองหลวงของรัฐคือ เจฟเฟอร์สัน ซิตี้ เมืองขนาดใหญ่ของรัฐเรียงตามลำดับ คือ เซนต์หลุยส์ แคนซัสซิตี สปริงฟิลด์ และโคลัมเบีย ดั้งเดิมนั้น มิสซูรีเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสจากการซื้อหลุยส์เซียนาและต่อมากลายเป็นดินแดนมิสซูรี ส่วนของดินแดนมิสซูรีได้เข้าร่วมเป็นสหพันธ์ลำดับรัฐที่ 24 ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2364

ชื่อรัฐมิสซูรีมีที่มาจากชื่อแม่น้ำมิสซูรีซึ่งในทางกลับกันนั้นตั้งชื่อตามชาวอินเดียนเผ่าสิอวนซึ่งมีชื่อภาษาอิลลินอยส์ว่า "อัวเมสซูริตา" หมายความว่า "กลุ่มคนผู้ขุดพบเรือแคนนู" รากศัพท์ของชื่อรัฐมิสซูรีนี้ปรากฏในเพลงของบ๊อบ ไดเยอร์ "แม่น้ำแห่งเรือแคนนูใหญ่"
ออแดซิตี

Audacity (ออแดซิตี) เป็นซอฟต์แวร์เสรี ใช้สำหรับตัดต่อเสียง สนับสนุนแพลตฟอร์ม แม็ค วินโดวส์ และลินุกซ์ สามารถอัดเสียง อิมพอร์ต/เอกซ์พอร์ต แปลงไฟล์ไป-มา ได้หลายฟอร์แม็ต แก้ไข ตัตแต่ง วิเคราะห์ สนับสนุนไฟล์ในหลายรูปแบบรวมถึง WAV MP3 Ogg Vorbis และไฟล์รูปแบบอื่นๆ

เริ่มพัฒนาเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543
กัวเดอลุป

กัวเดอลุป () เป็นเกาะที่มีฐานะเป็นแคว้นของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ด ทางทิศตะวันออกของทะเลแคริบเบียน มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 16°15′เหนือ และ 61°35′ตะวันตก มีพื้นที่ 1,628 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรประมาณ 400,000 คน ซึ่งมากที่สุดในบรรดาดินแดนที่อยู่ในความปกครองของประเทศในยุโรป ที่มีที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ

กัวเดอลุปเป็นจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส เช่นเดียวกับจังหวัดโพ้นทะเลอื่น ๆ นอกจากนี้ยังเป็น 1 ใน 18 แคว้นของฝรั่งเศส (ในฐานะแคว้นโพ้นทะเล) ด้วย และถือเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับสาธารณรัฐ

เกาะแห่งนี้เดิมทีถูกเรียกโดยชาวอาราวักผู้มาตั้งถิ่นฐานเมื่อปี ค.ศ.300 ว่า "คารุเคร่า" หมายถึงเกาะแห่งกระแสน้ำอันสวยงาม ต่อมาในช่วงศตวรรษที่ 8 ชาวแคริบเบียน ได้เริ่มเข้ามาอาศัย

กัวเดอลุปประกอบด้วยเกาะ 5 แห่ง ได้แก่ เกาะบัส-แตร์ เกาะกร็องด์-แตร์ (แยกจากเกาะบัส-แตร์โดยช่องทะเลแคบ ๆ ที่เรียกว่าแม่น้ำซอลต์) เกาะลาเดซีราด หมู่เกาะเลแซ็งต์ และเกาะมารี-กาล็องต์

กัวเดอลุปเป็นดินแดนซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทะเลแคริบเบียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีประชากรอาศัยอยู่เพียง 400,000 กว่าคน ซึ่งเป็นการผสมผสานของชนชาติระหว่างชาวครีโอลแอฟริกากับชาวยุโรป ผู้คนในกัวเดอลุปใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาราชการและมีการใช้ภาษาของชนเผ่าประปราย ถึงแม้เมืองหลวงของกวาเดอลูปจะตั้งอยู่ในเกาะบัส-แตร์ หากแต่เขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดได้แก่ ปวงตาปิทร์ ในเกาะกร็องด์-แตร์