seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ธัชวิทยา

ธัชวิทยา ([ทัดชะวิดทะยา]; ) คือวิชาที่ว่าด้วยการศึกษาเกี่ยวกับธง ชื่อวิชา Vexillology เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2500 โดย "วิทนีย์ สมิท"

ผู้แต่งหนังสือเรื่อง ธง และบทความเป็นจำนวนมากเกี่ยวกับธง ในช่วงแรกยังนับเป็นสาขาย่อยของ"วิชาการผูกตราสัญลักษณ์" () ซึ่งบางครั้งก็ยังถือว่าเป็นดังนั้นอยู่ นอกจากนี้ก็ยังอาจถือว่าเป็นสาขาของวิชา สัญญาณศาสตร์ () วิชานี้ได้มีการนิยามไว้ในข้อบังคับของ สหพันธ์ธัชวิทยานานาชาติ - FIAV () ว่าเป็น ""การสร้างสรรค์และพัฒนาการว่าด้วยองค์ความรู้เกี่ยวกับธงทุกประเภท ทุกรูปแบบ ทุกหน้าที่ใช้สอย และทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และหลักการที่เป็นพื้นฐานแห่งความรู้นี้"" บุคคลผู้ศึกษาเกี่ยวกับธงเรียกว่า "นักธัชวิทยา" (vexillologist) และเรียกผู้ทำงานเกี่ยวกับการออกแบบธงหรือนักออกแบบธง เป็นภาษาอังกฤษว่า vexillographer

ในคำภาษาอังกฤษ Vexillology ได้มาจากการสังเคราะห์คำภาษาละติน "vexillum" และ หน่วยคำเติมหลัง "–ology" ที่แปลว่า "การศึกษาว่าด้วย..." สำหรับ vexillum หมายถึงธงประจำกองทหารโรมันในยุคคลาสสิก ธงสมัยนั้นต่างกันธงปัจจุบันตรงที่ธงปัจจุบันใช้ผูกกับเสาทางดิ่ง ส่วนธง vexillum เป็นผืนสี่เหลี่ยมจตุรัสแขวนอยู่กับแขนกางเขนทางนอนที่ยึดกับปลายหอก

นักธัชวิทยารวมตัวกันในระดับนานาชาติจัดประชุมด้านธัชวิทยา (ICV - International Concress of Vexillology) ทุกๆ สองปี เมื่อ พ.ศ. 2550 จัดประชุมกันที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สำหรับปี พ.ศ. 2552 มีกำหนดให้จัดที่เมืองโยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่น สำหรับกิจกรรมในอินเทอร์เน็ต FIAV มีเว็บไซต์เกี่ยวกับ "ธงในโลกนี้" คือ FOTW Official Flag สำหรับให้ผู้มีความสนใจเข้าศึกษา

การออกแบบธง สะท้อนให้เห็นระเบียบวิธีการหลายอย่างที่สืบเนื่องมาจากข้อห่วงใยเชิงปฏิบัติ สภาวะทางประวัติศาสตร์และกฎเกณฑ์ทางสังคมที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาธงมาแต่อดีต และจะยังคงมีผลต่อวิวัฒนาการของธงต่อไปในอนาคตด้วย

ประการแรก ประเด็นปัญหาสำคัญที่นักออกแบบธงประสบคือการออกแบบที่จะต้องนำไปผลิต ซึ่งมักผลิตเป็นจำนวนมากและมักใช้ผ้าเป็นวัตถุดิบและต้องนำไปใช้แขวนภายนอกอาคารเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานหรือองค์การ ของส่วนบุคคลหรืออื่นๆ ในแง่นี้ จะเห็นว่าการออกแบบธงเสมือนการแตกสาขาออกมากจากการออกแบบตราสัญลักษณ์หรือ "โลโก" ซึ่งโลโกส่วนใหญ่เป็นเพียงตราที่อยู่นิ่งในหนังสือ จอ หรือป้ายโฆษณา ส่วนธงต้องนำไปแขวนประดับและโบกพริ้วไปมาที่มองจากระยะและทิศทางต่างๆ ที่หลากหลายกว่ามาก การใช้สีและรูปร่างที่ง่ายและเด่นชัดจึงเป็นหัวใจสำคัญในเชิงการใช้งานจริง

การออกแบบธงเป็นกระบวนการทางประวัติศาสตร์ด้วยเช่นกันเนื่องจากธงมักมีความหมายโยงไปถึงเรื่องราวหรือเหตุการณ์ในอดีต รูปแบบเดิม ความหมายและการใช้งานดั้งเดิม ความละเอียดอ่อนซับซ้อน กลุ่มประเภทของธงปัจจุบันอาจสืบเนื่องมาจากบรรพบุรุษร่วมเพียงไม่กี่สาย เช่นในกรณีของ "สีพันธมิตรอัฟริกัน" () "สีพันธมิตรอาหรับ" () "สีพันธมิตรสลาวิก" ()และ "ธงชาติที่ได้แรงบันดาลในจากธงชาติตุรกี" () เป็นต้น

ในบางวัฒนธรรมจะมีการกำหนดการออกแบบธงไว้ตายตัว โดยการอยู่ในกรอบของตราสัญลักษณ์ประจำตระกูล () หรือเป็นไปตามกฎระเบียบที่มีวางไว้ตายตัว ในกรณีเฉพาะบางกรณี การออกแบบอาจกำหนดมาจากหลักการทางศาสนา ตัวอย่างเช่น ธงอิสลาม () และในฐานะเป็นสาขาวิชาหนึ่ง ธัชวิทยาได้เริ่มส่งเสริมให้มีการกำหนดหลักการการออกแบบที่ได้จากงานวิจัยทางประวัติศาสตร์และการออกแบบธง ตัวอย่างสำคัญได้แก่ "หลักการออกแบบธงดีและธงเลวของ"เท็ด เคย์"" () ซึ่งตีพิมพ์และได้รับการรับรองจากสมาคมธัชวิทยาภาคอเมริกาเหนือ () ดังนี้

นักธัชวิทยาที่สำคัญหรือมีชื่อเสียงมีดังนี้
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 47

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 47 ของไทย (2 มีนาคม พ.ศ. 2534 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2535)

นายอานันท์ ปันยารชุน เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ ประธานคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการคณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 46

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 46 ของไทย (9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534)

พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ ร้อยตำรวจตรีวรรณ ชันซื่อ ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังรายนามต่อไปวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งให้ พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ได้เข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 โดยอ้างสาเหตุเข้ายึดอำนาจ คณะรัฐบาล ตามแถลงการณ์คณะรักษาความเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ 1 เรื่อง คำชี้แจงเหตุผลการเข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ ประกาศ ณ
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ลงชื่อ พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 39

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 39 ของไทย (8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2520)

นายธานินทร์ กรัยวิเชียร เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

ในคณะรัฐมนตรีชุดนี้ ประเทศไทยมีรัฐมนตรีหญิงเป็นครั้งแรก จำนวน 2 คนคือ ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และ นางวิมลศิริ ชำนาญเวช รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ

นอกจากนี้ พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ ที่เป็น หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน พ.ศ. 2519 เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาล ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช และได้ทำรัฐประหารสำเร็จ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ได้เข้าดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อีกครั้งหนึ่งในรัฐบาลนี้ และต่อมาได้ทำรัฐประหารซ้ำอีกครั้ง เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520

ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ได้ทำการยึดอำนาจ
การปกครองแผ่นดิน เป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 และได้ประกาศใช้ ธรรมนูญการปกครองชั่วคราว พ.ศ. 2520
และจัดตั้ง สภานโยบายแห่งชาติ โดยให้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช พ.ศ. 2519 สิ้นสุดลง พร้อมกับสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินและคณะรัฐมนตรี
ฮย็อน บิน

ฮย็อน บิน () เกิดวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2525 เป็นนักแสดงจากประเทศเกาหลีใต้ ฮย็อน บิน เป็นที่รู้จักในเมืองไทยจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "ฉันนี่แหละ...คิมซัมซุน" ซึ่งได้รับบทเป็น ฮย็อน จิน-ฮ็อน ลูกชายคนเดียวของเจ้าของโรงแรมชื่อดังที่มีนิสัยเหมือนเด็ก ๆ ไม่ทำตัวให้เหมือนผู้ใหญ่

ฮย็อน บิน เกิดและเติบโตในโซล เขามีพี่ชายหนึ่งคน ซึ่งฮย็อนบินสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจุงอัง ใน ค.ศ. 2004 วิชาเอกการละครศึกษา และตั้งแต่ ค.ศ. 2009 เขาได้ลงทะเบียนเรียนระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเดียวกันนี้
พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย

พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย (; ตัวย่อ: พนท.) เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2549

เป็นพรรคที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ในช่วงที่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร โดยเปลี่ยนสถานะจากเครือข่ายหนี้สินชาวนาแห่งประเทศไทย ที่เข้าร่วมชุมนุมในครั้งนี้ด้วย โดยมีเจตนารมณ์จะเป็นพรรคการเมืองภาคประชาชน มุ่งเน้นนโยบายไปที่เกษตรกรและชั้นชนใช้แรงงานในสังคม

พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย มีแนวนโยบายหลัก 7 ด้าน คือ

ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 พรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย ได้สร้างความฮือฮาเมื่อนำกลุ่มผู้สนับสนุนจำนวนมากไปในเช้าวันรับสมัคร ส.ส. แบบสัดส่วนที่สนามกีฬาไทยญี่ปุ่น-ดินแดง เพราะเป็นพรรคที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก จึงไม่ได้รับเลือกตั้งมาเลยแม้แต่ที่นั่งเดียว

ต่อมาในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2554 ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ จำนวน 30 คน โดยมีหมายเลขประจำพรรคคือหมายเลข 19
ภาษาอี๋

ภาษาอี๋ หรือ ภาษานอซู เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวอี๋ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาโลโล มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรอี๋
ภาษาทูลุง

ภาษาทูลุง เป็นภาษากลุ่มกิรันตี ใช้พูดในเนปาลและสิกขิม มีผู้พูดราว 33,133 คน ชื่ออื่นๆคือ ภาษาทูลุนเก ไร ภาษาทูลู ลูวา ภาษาทูลูลัง ภาษาทูลุงลา ภาษาโทโลง โล ภาษาทูลุง เจมู และภาษาเตากู โลวา
มหีศาสกะ

นิกายมหิสาสกวาท หรือ นิกายมหีศาสกะ เป็นนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายอาจริยวาท ที่หลักฐานฝ่ายบาลีกล่าวว่าแยกมาจากเถรวาท ส่วนหลักฐานฝ่ายสันสกฤตกล่าวว่าแยกมาจากนิกายสรวาสติวาท อาจารย์ผู้เป็นต้นกำเนิดของนิกายนี้เป็นพราหมณ์ เมื่อมาบวชได้นำหลักธรรมในพระเวทมาผสมกับพระพุทธพจน์ แพร่หลายทางภาคตะวันตกและภาคใต้ของอินเดีย โดยเฉพาะแคว้นอวันตี วนวาสี มหาสมณฑล เกรละ และมีอิทธิพลในลังกาด้วย พระพุทธชีวะได้แปลวินัยของนิกายนี้เป็นภาษาจีน

หลักธรรมของนิกายนี้มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากนิกายอื่นๆ หลายประการ เช่น ไม่มีอันตรภพ ผู้สำเร็จอรหันต์แล้วไม่เสื่อมแต่พระโสดาบันเสื่อมได้ การบูชาสถูปเจดีย์ได้บุญน้อย การถวายทานให้คณะสงฆ์ที่มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานมีผลมากกว่าถวายทานต่อพระพุทธเจ้าองค์เดียว เป็นต้น
ภาษาปูมา

ภาษาปูมา เป็นภาษากลุ่มกิรันตี มีผ้พูดราว 4,310 คน (2544) ในหมู่บ้านทิปลุง เมาวาโภขา เทวิสถาน ปัววเสระและจิสปานี ตำบลโบตัง และบางส่วนของตำบลอุทยปุระ ประเทศเนปาล
อำเภอราษีไศล

ราษีไศล [รา-สี-สะ-ไหฺล] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

อำเภอราษีไศลตั้งอยู่ตอนบนของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

พุทธศักราช 2421 พระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษ ตั้งกองนอกฝ่ายเหนือขึ้น ตั้งท้าวจันศรีบุตรหลวงอภัย เป็นพระพลราชวงศา นาย
กอง ให้รวบรวมตัวเลขและปรับปรุงบ้านเมืองเพื่อขอยกฐานะเป็นเมืองต่อไป พระพลราชวงศา ได้ไปตั้งรวมตัวเลขอยู่ ณ บ้านโนนหินกอง
ในปีนี้ พระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เจ้าเมือง ไปไร่ซึ่งอยู่ข้างบ้านโนนจาน ได้ลงอาบน้ำที่แม่น้ำมูลจมน้ำตาย บ่าวไพร่ช่วยเหลือไม่ทัน ครั้นรุ่งขึ้นจึงพบศพ ครองเมืองย่าง 54 ปี

พุทธศักราช 2423 พระพรหมภักดี (โท) ยกกระบัตรเมือง บุตรพระยาวิเศษภักดีกับท้าวคำปานผู้ช่วยราชการเมือง ลงไปเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท เพื่อแย่งกันขอเป็นเจ้าเมือง แต่พอไปถึงกรุงเทพมหานคร ท้าวคำปานก็ถึงแก่กรรมเสีย

พุทธศักราช 2424 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมตั้งพระพรหมภักดี (โท) ยกกระบัตรเมืองเป็นพระยาวิเศษภักดี เจ้าเมือง ถือศักดินา 3,000 ให้ท้าวเหง้าบุตรพระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เป็น พระภักดีโยธา ปลัดเมือง ถือศักดินา 600 ให้ราชวงศ์ปัญญาบุตรหลวงไชย (สุก) เป็น พระพรหมภักดี ยกกระบัตรเมือง ถือศักดินา 500 และท้าววิเศษบุตรพระยาวิเศษภักดี (โท) ได้เป็นผู้ช่วยราชการเมือง

ในปีนี้เจ้าเมืองและกรมการเมืองศรีสะเกษ ได้ขอตั้งบ้านโนนหินกอง เป็นเมืองราษีไศล ขึ้นแก่เมืองศรีสะเกษ ให้พระพลราชวงศา เป็น พระประจนปัจจนึก ผู้ว่าราชการเมืองราษีไศล ถือศักดินา 800 โปรดฯ ตั้งหลวงแสง (จัน) น้องชายพระประจนปัจจนึก เป็น หลวงหาญศึกพินาศ ปลัดเมือง ให้ท้าวคำเม็ก บุตรพระประจนปัจจนึก เป็น หลวงพิฆาตไพรี ยกกระบัตรเมือง

พุทธศักราช 2431 อุปฮาดเมืองสุวรรณภูมิ ในฐานะผู้รักษาเมืองและกรมการเมืองมีใบบอกกล่าวโทษเมืองมหาสารคาม เมืองสุรินทร์ เมืองศรีสะเกษ ว่าแย่งชิงเขตแขวงเมืองสุวรรณภูมิ ไปขอตั้งเป็นเมืองขึ้น คือ เมืองมหาสารคาม ขอตั้งบ้านนาเลา เป็น เมืองวาปีปทุม เมืองสุรินทร์ ขอตั้งบ้านทัพค่ายเป็น เมืองชุมพลบุรี เมืองศรีสะเกษขอตั้งบ้านโนนหินกองเป็น เมืองราษีไศล ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ข้าหลวงเมืองนครจำปาศักดิ์และข้าหลวงเมืองอุบลราชธานี ไต่สวนว่ากล่าวเรื่องนี้ แม้ว่าจะไต่สวนได้ความจริง แต่ก็รื้อถอนไม่ไหว เพราะเมืองทั้ง 3 นี้ ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ตั้งเป็นเมืองขึ้นแก่เมืองทั้งสามมาหลายปีแล้ว จึงเป็นอันโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้คงเป็นเมืองขึ้นของทั้ง 3 เมืองตามเดิม

พุทธศักราช 2438 ได้ย้ายเมืองราษีไศล มาตั้งอยู่ที่บ้านท่าโพธิ์ ตำบลเมืองคง (ปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเมืองคง)

พุทธศักราช 2443 เมื่อจัดการปกครองบริเวณถูกยุบลงเป็นอำเภอ เรียกชื่อว่า อำเภอราษีไศล ขึ้นกับเมืองศรีสะเกษ เมืองราษีไศลจึงหมดสภาพเป็นเมืองนับตั้งแต่นั้นมา

พุทธศักราช 2456 เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอคง โดยเอานามตำบลที่ตั้งเป็นชื่ออำเภอ

พุทธศักราช 2482 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอราษีไศล ตามเดิม เพราะต้องการอนุรักษ์ชื่อเมืองเดิมไว้

อำเภอราษีไศลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 190 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอราษีไศลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่อำเภอราษีไศลมีแหล่งน้ำสำคัญ คือ เขื่อนราษีไศล เป็นเขื่อนคอนกรีต มีบานประตูระบายน้ำ 7 บาน กั้นแม่น้ำมูลที่บ้านห้วย-บ้านดอนงูเหลือม เขื่อนเริ่มเก็บกักน้ำในปี พ.ศ. 2536
เขื่อนราษีไศล เริ่มเก็บกักน้ำในเดือนตุลาคม 2537 ซึ่งเขื่อนแห่งนี้มีประชาชนจำนวนมากในรับผลกระทบ และมีความขัดแย้งตั้งแต่เริ่มเปิดงาน จนถึงปัจจุบัน
เทศบาลตำบลเวียง

เทศบาลตำบลเวียง อาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบลเวียง

องค์การบริหารส่วนตำบลเวียง สามารถหมายถึงสำหรับเวียงอื่น ๆ ดูเพิ่มที่ เวียง ตำบลเวียง และเทศบาลตำบลเวียง
ทัลก์

ทัลก์ () (MgSiO(OH)) หรือแร่หินสบู่ เป็นแร่ไฮเดรต แมกนิเซียมซิลิเกต มีสีขาว เทา หรือฟ้า ป่นเป็นผงเพื่อใช้ทำสี เครื่องปั้นดินเผา ยาฆ่าแมลง วัสดุมุงหลังคา วัสดุทนไฟ ใช้บุผนังแบบหล่อ ใช้ในอุตสาหกรรมกระดาษ ยาง พลาสติกและสิ่งทอ ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง เช่นใช้ทำแป้งฝุ่นทาหน้า ฝุ่นโรยตัว ฯลฯ
อำเภอโนนคูณ

โนนคูณ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ แยกออกจากอำเภอกันทรารมย์ เมื่อปี พ.ศ. 2520 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ ในปี พ.ศ. 2531

อำเภอโนนคูณแยกออกจากอำเภอกันทรารมย์ เป็น กิ่งอำเภอโนนคูณ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2520 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531

อำเภอโนนคูณมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอโนนคูณแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอโนนคูณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่

ประกอบด้วยสถานพยาบาลของรัฐ 8 แห่ง ได้แก่

อำเภอโนนคูณมีสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง แห้งแล้ง ดินเป็นดินร่วนปนทราย ไม่สามารถเก็บกักน้ำได้ ทรัพยากรป่าไม้เหลือน้อย มีลำห้วยขะยุงไหลผ่านทางด้านทิศตะวันตกของพื้นที่
แอชลีย์ ทิสเดล

แอชลีย์ มิทเชล ทิสเดล เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ปี 1985 เธอเป็นนักร้อง นักแสดง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน การเข้าสู่วงการบันเทิงของเธอเริ่มจากการปรากฏตัวในโฆษณากว่า 100 ชิ้น และเป็นนักแสดงเด็กในรายการโทรทัศน์และภาพยนตร์ต่างๆ หลังจากนั้นเธอได้รับบทเป็นนักแสดงหลักในซีรีส์ทางช่องดิสนีย์ แชนแนล เรื่อง "The Suite Life of Zack & Cody รับบทเป็น แมดดี้ ฟิตส์แพทริค หลังจากนั้นเธอก็ได้รับบทเป็น ชาร์เพย์ อีแวนส์ จากเรื่อง มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก ทั้ง 3 ภาค จากการประสบความสำเร็จของภาพยนตร์นี้เองทำให้เธอได้ออกสตูดิโออัลบั้มครั้งแรกในชีวิตกับวอร์เนอร์บราเธอส์เรคคอร์ด ผลงานการเปิดตัวอัลบั้มแรก Headstrong นั้นประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจนได้รับแผ่นเสียงทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา" 
"The Suite Life of Zack & Cody รับบทเป็น"

แมดดี้ ฟิตส์แพทริค ลักษณะตัวละคร แมดดี้ทำงานที่แคนดี้เคาน์เตอร์ในลอบบี้ของโรงแรมทิปตั้น เธอทำงานพิเศษหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับ แซคและโคดี้ หรือแม้แต่ทำงานเป็นที่ปรึกษาแคมป์ เธอไม่ชอบลอนดอน (1 ในตัวละคร) แมดดี้ไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองเหมือนลอนดอน เพราะฉะนั้นเธอจึงคอยอยู่ข้างๆลอนดอนเพื่อคอยเตือนสติเธอเสมอ และคอยช่วยแนะนำลอนดอนให้มีความเคารพผู้อื่นมากขึ้นอีกนิด นอกจากนั้นเธอยังช่วยแซคและโคดี้ทุกครั้งที่พวกเขาสร้างปัญหา เธอไม่ใช่แค่ลูกจ้างที่สมบูรณ์แบบเท่านั้นแต่ยังเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์อีกด้วย (เธอแอบรู้หน่อยๆและว่าแซคนั้นแอบชอบเธอมากๆ)
อำเภอศรีรัตนะ

ศรีรัตนะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

อำเภอศรีรัตนะมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอศรีรัตนะแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอศรีรัตนะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอน้ำเกลี้ยง

น้ำเกลี้ยง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

อำเภอน้ำเกลี้ยง ได้แยกออกมาจากอำเภอกันทรารมย์ โดยตั้งเป็นกิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง เมื่อวันที่  7 มกราคม 2529 ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 มีเขตการปกครอง 4 ตำบล คือ ตำบลน้ำเกลี้ยง ตำบลละเอาะ ตำบลตองปิด และตำบลเขิน และยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2537

ปัจจุบันมีพื้นที่เขตความรับผิดชอบ 6 ตำบล คือ ตำบลละเอาะ, ตำบลน้ำเกลี้ยง, ตำบลตองปิด, ตำบลคูบ, ตำบลเขิน และตำบลรุ่งระวี

เหตุที่ได้ตั้งชื่อว่า “น้ำเกลี้ยง” เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีต้นน้ำเกลี้ยงมากเป็นไม้ยืนต้น ถ้าโดนน้ำยางหรือจับลำต้น จะเกิดผดผื่นคันตามผิวหนังได้ จึงได้ตั้งชื่ออำเภอตามชื่อต้นน้ำเกลี้ยง

อำเภอน้ำเกลี้ยงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอน้ำเกลี้ยงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอน้ำเกลี้ยงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

ตั้งอยู่ที่ตำบลรุ่งระวี เป็นป่าสนสองใบผืนสุดท้ายของจังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่รับผิดชอบ 800 ไร่ ป่าสน  เรียกโดยทั่วไป ไม้สนเขา มีถิ่นกำเนิดตามเทือกเขาและที่ราบในแถบอบอุ่น และแถบหนาวของดลก เป็นต้นไม้ขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ ในประเทศไทยมีอยู่เพียงสองชนิด ที่เรียกว่าสนสองใบ และสนสามใบ ไม้สนทั้งสองชนิดดังกล่าวไม้ขนาดใหญ่สูง 20 - 40 เมตร วัดรอบต้นได้ 200-300 เซนติเมตร เปลือกแตกเป็นสะเก็ดหยาบ ๆ สีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำ ไม้สนสามใบพบขึ้นในบริเวณป่าดิบเขา และพื้นที่ราบ ที่มีความสูง 300-1,800 เมตร จากระดับน้ำทะเล ส่วนไม้สนสองใบขึ้นอยู่ ณ ที่ความสูงตั้งแต่ 100 เมตร จากระดับน้ำทะเลขึ้นไป บางท้องที่ขึ้นปะปนกับไม้ก่อ ไม้เหียว บางแห่งก็เป็นป่าสนล้วน ๆ ประโยชน์ของต้นสนคือ ใช้เลื่อยทำไม้กระดานได้ นอกจากจะมีความแข็งแกร่งแล้ว ยังมีลายไม้ที่สวยงาม แต่ประโยชน์ที่ได้จากต้นสนส่วนใหญ่คือ การเจาะเอาน้ำมันสนดิบ นำมาต้มกลั่นแล้วแยกเป็นวัตถุสองชนิดคือ น้ำมันสน และชันสน นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมใช้ไม้สนที่สับฟันเป็นชิ้นเล็ก ๆ ใช้ก่อไฟใช้จุดแทนไต้ และใช้เป็นเชื้อเพลิง

อยู่ที่บ้านขี้เหล็ก ตำบลละเอาะ เป็นชุมชนโบราณที่มีคูน้ำคันดินล้อมรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้าง 270 เมตร ยาว 480 เมตร คูน้ำที่ล้อมรอบเรียกว่า "หนองคู" จากการสำรวจไม่พบโบราณวัตถุภายในเขตชุมชน แต่พบอยู่ด้านนอกทางด้านทิศใต้ของแหล่งฯ จำนวนไม่มากนัก ได้แก่ เศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง เคลือบสีเขียว สำน้ำตาล ซึ่งเป็นเครื่องถ้วยเขมร มีอายุอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 15-18 มีเครื่องถ้วยจีนเคลือบขาว สมัยราชวงศ์ฮั่น มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 15-17 จากโบราณวัตถุที่พบ และแผนผังของชุมชน กล่าวได้ว่า ชุมชนแหล่งนี้เป็นชุมชนโบราณในวัฒนธรรมเขมร ช่วงเวลาการอยู่อาศัยระหว่างพุทธศตวรรษที่ 15-18
อำเภอวังหิน

วังหิน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของจังหวัด ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เป็นอำเภอที่มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษผ่าน

อำเภอวังหิน จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2530 ประกอบด้วยตำบลบุสูง ตำบลดวนใหญ่ ตำบลบ่อแก้ว ตำบลศรีสำราญ และตำบลธาตุ และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2536

อำเภอวังหินตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอวังหินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 126 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอวังหินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ตำบลเวียง (อำเภอไชยา)

ตำบลเวียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไชยา มีเนื้อที่ประมาณ 33.6 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,379 คน
ตำบลเวียงเป็นเขตเศรษฐกิจที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของอำเภอไชยา มีตลาดใหม่ บริเวณถนนเพชรเกษม และบริเวณตลอดแนวถนนรักษ์นรกิจเป็นศูนย์กลางของตำบล มีร้านจำหน่ายรถจักรยานยนต์หลายร้านตั้งอยู่ในเขตตำบลเวียง ประชากรส่วนมากมีอาชีพทำนา ทำสวนยางพารา และค้าขาย

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มการเกษตร มีเนื้อที่ประมาณ 33.6 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอไชยาประมาณ 3 กิโลเมตร ปัจจุบันจึงมีสภาพเป็นชานเมืองของตัวอำเภอไชยา

ตำบลเวียงมีถนนหลัก 3 สายตัดผ่าน ได้แก่ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงหมายเลข 41) ถนนรักษ์นรกิจ และถนนวิชิตภักดี
อำเภอภูสิงห์

ภูสิงห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัมพูชา และมีจุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ ซึ่งเป็นเส้นทางที่เดินทางไปยังนครวัด-นครธม โดยใช้ถนนสาย 67 (ช่องสะงำ-อัลลองเวง-เสียมราฐ) ระยะทางเพียง 135 กิโลเมตร

อำเภอภูสิงห์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอภูสิงห์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอภูสิงห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่

อำเภอภูสิงห์ มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัมพูชา และมีจุดผ่านแดนถาวรที่ใช้ในการค้าขายระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ คือ จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์

อำเภอภูสิงห์เป็นหนึ่งในสามอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษที่มีพื้นที่ติดกับประเทศกัมพูชา ทำให้พื้นที่บริเวณนี้ได้รับการพัฒนาให้เป็นแหล่งการค้า การลงทุน และการท่องเที่ยวในอนาคต โดยการสร้าง เมืองใหม่ช่องสะงำ เพื่อเป็นสถานที่สำหรับรองรับการค้าขาย แลกเปลี่ยนระหว่าง 2 ประเทศ และเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ อาทิ สถานีขนส่งผู้โดยสาร ด่านศุลกากรช่องสะงำ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง (ตม.) อีกทั้งยังได้มีการประกาศจัดตั้งสถานีขนส่งผู้โดยสารเมืองใหม่ช่องสะงำแล้ว ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2553

เมืองใหม่ช่องสะงำตั้งอยู่ที่ตำบลไพรพัฒนา ห่างจากชายแดนประเทศกัมพูชาเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร จนปัจจุบัน (พ.ศ. 2553) ยังไม่มีการเปิดใช้อย่างเป็นทางการ
อำเภอเบญจลักษ์

เบญจลักษ์ [เบ็น-จะ-ลัก] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยแยกออกจากอำเภอกันทรลักษ์ ต่อมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอเบญจลักษ์

อำเภอเบญจลักษ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอเบญจลักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเบญจลักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอพยุห์

พยุห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองศรีสะเกษ และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอพยุห์

อำเภอพยุห์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอพยุห์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพยุห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองศรีสะเกษ

เมืองศรีสะเกษ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด

อำเภอเมืองศรีสะเกษมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอเมืองศรีสะเกษแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 165 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองศรีสะเกษประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่

วัดบ้านหนองตะเคียน
ออร์แลนโด

ออร์แลนโด (Orlando) เป็นเมืองในเคาน์ตี้ออร์เรนจ์ รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ตอนกลางของรัฐฟลอริดา มีเขตเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สามของรัฐ รองจากไมแอมีและแทมปา ตัวเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 6 ของรัฐฟลอริดา และเป็นอันดับที่ 85 ของสหรัฐอเมริกา

ออร์แลนโดรู้จักกันดีว่าเป็นเมืองที่มีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจจำนวนมาก เช่น วอล์ตดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต, ซีเวิลด์, และยูนิเวอร์แซลออร์แลนโดรีสอร์ต อีกทั้งออร์แลนโดยังมีจำนวนห้องพักโรงแรมมากเป็นอันดับที่สองของสหรัฐอเมริกาของจากลาสเวกัส
ลียอแนล ฌ็อสแป็ง

ลียอแนล ฌ็อสแป็ง (, 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 — ) อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการกีฬา
ธงเซนต์เฮเลนา

ธงชาติเซนต์เฮเลนา ใช้ตราแผ่นดินประกอบเข้ากับธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (Blue Ensign) ที่ด้านปลายธง (เนื่องจากว่าดินแดนแห่งนี้เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร) ซึ่งตราแผ่นดินดังกล่าวนั้น ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามการกำหนดให้ใช้ตราแผ่นดินในแต่ละครั้ง ธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ประกาศใช้เมื่อ พ.ศ. 2527 สำหรับธงเรือพลเรือนนั้นใช้ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร (Red Ensign) ซึ่งมีพื้นสีแดง ส่วนเครื่องหมายในธงเป็นรูปตราแผ่นดินอย่างเดียวกับธงชาติ สำหรับธงประจำตำแหน่งผู่ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนา ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินที่กลางธง
ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา

ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2527 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม แบ่งภายในโล่ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหัวโล่นั้น เป็นรูปนกกางเขนยืนผินหน้าไปทางซ้ายบนพื้นสีเหลือง เบื้องล่างอันเป็นส่วนท้องโล่ เป็นภาพเรือรบสามเสา ซึ่งชักธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จไว้ที่ท้ายเรือ ลอยลำอยู่ในท้องทะเล เบื้องหน้าของเรือลำนั้น มีรูปภูเขาโผล่พ้นน้ำอยู่ 2 ลูก คือ เกาะเซนต์เฮเลนา

เดิมเซนต์เฮเลนา ใช้ตราแผ่นดินแบบเก่าเมื่อ พ.ศ. 2482 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม แต่กรอบของโล่เป็นลวดลายแบบคลาสสิก ภายในเป็นภาพเรือรบสามเสา ลอยลำอยู่ในท้องทะเล ซึ่งรายละเอียดของตราแผ่นดิน ได้กล่าวไว้ข้างต้น
ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบันเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491 ลักษณะเป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แต่แบบธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้จะมีลักษณะต่างจากแบบที่เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2491 เล็กน้อย กล่าวคือ แบบที่ใช้ในยุคดังกล่าว รูปตราแผ่นดินนั้นจะซ้อนทับบนวงกลมสีขาวอีกทีหนึ่ง ส่วนธงแบบปัจจุบันไม่มีรูปวงกลมสีขาวแล้ว สำหรับเรือเอกชนใช้ธงแสดงสัญชาติสีแดง โดยเริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2542

ดินแดนแห่งนี้เดิมมีธงประจำดินแดนของตนใช้อีกแบบหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี และ ไม่ได้ใช้ในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์แล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อสหราชอาณาจักรได้ก่อตั้งดินแดนบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรีใน พ.ศ. 2504 จอร์เจียใต้และหมู่เกาะแซนด์วิชใต้ยังคงมีสถานะเป็นดินแดนในความปกครองของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ จึงยังใช้ธงชาติของที่นี่เป็นธงประจำดินแดนของตนจนถึง พ.ศ. 2528 เนื่องจากจอร์เจียใต้และหมู่เกาะแซนด์วิชใต้ได้ยกฐานะขึ้นเป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษ ขึ้นตรงต่อเมืองแม่ คือ สหราชอาณาจักร หมู่เกาะนี้จึงได้มีธงชาติใช้เป็นของตัวเองโดยเฉพาะ

ในช่วงสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ขณะที่อาร์เจนตินาเข้ายึดครองหมู่เกาะแห่งนี้ ได้มีการสั่งห้ามใช้ธงชาติตามแบบของสหราชอาณาจักร และชักธงชาติอาร์เจนตินาขึ้นใช้แทนที่ ปัจจุบันแม้ดินแดนแห่งนี้จะยังเป็นของสหราชอาณาจักร แต่อาร์เจนตินาก็ยังถือว่าหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเตียร์ราเดลฟวยโก และถือว่าธงประจำจังหวัดนี้เป็นธงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แม้จะไม่เคยมีการใช้ธงดังกล่าวในที่นี่เลยก็ตาม
คือเวียง

คือเวียง อาจหมายถึง
หริภุญชัย

หริภุญชัย อาจหมายถึง: