seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ไพบูลย์ คุ้มฉายา

พลเอก ไพบูลย์ คุ้มฉายา (เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2498) เป็นองคมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม,รองประธานคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาระบบเกษตร
พันธสัญญาที่เป็นธรรม, ประธานกรรมการศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดแห่งชาติ, หัวหน้าฝ่ายกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมของ คสช.และสมาชิกคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด, ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก, แม่ทัพภาคที่ 1, อดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์, อดีตผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ และอดีตผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์

พลเอก ไพบูลย์ คุ้มฉายา หรือที่สื่อมวลชนมักจะเรียกว่า "บิ๊กต๊อก" เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ที่ตำบลบ้านดอน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายลออกับ นางจันทร์ คุ้มฉายา มีน้องชายชื่อ นายทรงบท คุ้มฉายา ดำรงตำแหน่ง นายกเทศมนตรีตำบลบ้านดอน โดยครอบครัวสืบเชื้อสายไทยทรงดำหรือลาวโซ่งมาตั้งแต่อดีต

พลเอก ไพบูลย์ คุ้มฉายา สมรสกับ นางพจนี คุ้มฉายา โดยมีบุตรธิดารวม 6 คน คือ นางอิงฆ์พลัฏฐ์ อำไพวิทย์ (ปัจจุบันได้สมรสกับ นายพีรพล อำไพวิทย์) ธีระพงศ์ คุ้มฉายา ธีระวัฒน์ คุ้มฉายา ธีระศักดิ์ คุ้มฉายา สุดารัตน์ คุ้มฉายา และธวัลรัตน์ คุ้มฉายาข้อมูลเบื้องต้นและด้านล่าง
เป็นการสร้างขึ้นโดยการเท็จและยังก่อให้เกิดผลเสียมากมายในหลายหน่วยงานทั้งในภาครัฐและเอกชน สร้างความเข้าใจผิดแก่ประชนซึ่งบุคลดังกล่าวที่ปรากฏอยู่ในรูปเป็นต้องหาที่ทางการต้องการตัวมากที่สุด จากความผิดในหลายข้อกล่าวหาและมีการเรียกรับผลประโยชน์จากการแอบอ้างสถาบันพระมหากษัตริย์ อีกทั้งยังกล่าวอ้างถึงตำแหน่งมากมายที่ได้รับซึ่งไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด

พลเอกไพบูลย์จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนอู่ทอง ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ และจบจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 15 (ตท.15) และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 26 (จปร.26) รุ่นเดียวกับพลตำรวจเอก สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ, พลเอก ปรีชา จันทร์โอชา ปลัดกระทรวงกลาโหม

ไพบูลย์ คุ้มฉายา ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นหัวหน้าฝ่ายกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อีกหน้าที่หนึ่ง ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เขาแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดจำนวน 4 รายได้แก่ นายจิตรนรา นวรัตน์ นายแพทย์ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ นายพิศิษฐ์ วิริยสกุล นายสุนทร สุนทรธาราวงศ์ และแต่งตั้ง พลโท อภิชัย หงษ์ทอง
ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
เอ็ดเวิด กริก

เอ็ดเวิด ฮากรัป กริก (ออกเสียงนอร์เวย์: ɛdʋɑɖ ˈhɑːɡərʉp ˈɡrɪɡ, ออกเสียงอังกฤษ: Edvard Hagerup Grieg "เอ็ดวาร์ด ฮากรัป กรีก") เป็นคีตกวี และนักเปียโน ชาวนอร์เวย์ เขาเป็นบุคลากรทางดนตรีที่ทรงอิทธิพลในยุคโรแมนติก หลายบทเพลงคลาสสิกของเขาล้วนเคยผ่านหูสาธารณชนทั่วโลกมาแล้ว เขาสามารถทำให้ดนตรีโฟล์กของนอร์เวย์ ก้าวขึ้นมาอยู่ในดนตรีระดับแถวหน้าของโลก

บทเพลงที่โด่งดังที่สุดของเขาคือ "In the Hall of the Mountain King" ซึ่งล้วนเคยผ่านหูผู้คนทั่วโลกมาแล้ว

เอ็ดเวิด เกิดในนครแบร์เกน ของราชอาณาจักรนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 1843 บิดาของเขาคือ "อเล็กซานเดอร์ กริก" มีอาชีพพ่อค้าและเป็นรองกงศุลในแบร์เกน มารดาคือ "จีซีน จูดีธ์ ฮากรัป" เธอเป็นบุตรสาวของ มีอาชีพเป็นครูสอนดนตรี ครอบครัวกริกมีต้นกำเนิดมาจากสกอตแลนด์ ซึ่งได้เข้ามาตั้งรกรากและธุรกิจในแบร์เกนราวปี 1770

เอ็ดเวิด กริก เกิดมาในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเสียงดนตรี โดยมารดาของเขาเป็นผู้ฝึกสอนเปียโนให้กับเขาเมื่อเขาอายุได้ 6 ขวบ ต่อมาในปี 1858 เขาได้พบกับนักไวโอลินผู้มีชื่อเสียง คือ ซึ่งเป็นญาติห่างๆ เนื่องจากพี่ชายของบูลได้แต่งงานกับป้าของเอ็ดเวิด บูลเมื่อได้พบกับเอ็ดเวิด สามารถรับรู้ถึงพรสวรรค์ด้านดนตรีของเอ็ดเวิดในวัย 15 ปี จึงได้ชักชวนพ่อแม่ของเอ็ดเวิดให้ส่งเขาไปศึกษายัง ในสาขาเปียโน

เอ็ดเวิดได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้ โดยเน้นไปที่เปียโน ที่เลี๊ยบซิก เอ็ดเวิดชอบที่จะได้ร่วมแสดงคอนเสิร์ตตลอดจนการบรรเลงเดี่ยว อย่างไรก็ตามเขาไม่ชอบกฎข้อบังคับของเลี๊ยบซิก เอ็ดเวิดมีสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่วัยเยาว์ โดยปอดด้านซ้ายของเขาไม่สามารถใช้การได้จากอาการเยื่อหุ้มปอดอักเสบ ซึ่งส่งผลให้เขาเป็นโรคระบบหายใจ นอกจากนี้ เขายังมีความผิดปกติที่กระดูกสันหลังตอนบน กรณีเหล่านี้ล้วนทำให้เขาต้องทนทุกข์กับอาการจากการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจหลายต่อหลายครั้ง และเป็นผลให้การเจริญของปอดและหัวใจล้มเหลว ด้วยอาการป่วยที่มากมายเหล่านี้ ทำให้เอ็ดเวิดมีเพื่อนเป็นแพทย์อยู่มากมาย

ในปี 1861 เอ็ดเวิดได้เปิดการแสดงเปียโนครั้งแรกของเขาในเมืองคาร์ลส์แฮมน์ของสวีเดน ต่อมาในปี 1862 เขาได้สำเร็จการศึกษาที่เลี๊ยบซิกและจัดการแสดงของเขาขึ้นในนครบ้านเกิด ซึ่งหนึ่งในบทเพลงที่เขาบรรเลงในการแสดงครั้งนั้นคือ "Piano Sonata No. 8" ของเบโทเฟน

ในปี 1863 เขาได้เดินทางไปยังเดนมาร์ค และได้พำนักอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามปี ซึ่ง ณ ที่นั้น เขาได้รู้จักกับนักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงหลายคน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเพื่อนและผู้ให้แรงบันดาลใจ

มิถุนายน 1867 เอ็ดเวิด ได้แต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของเขา "นีนา ฮากรัป" และทั้งคู่ก็มีบุตรด้วยกันในปีถัดมา นามว่า "อเล็กซานดรา" แต่โชคร้ายที่เธอได้เสียชีวิตในอีกราว 2 ปีต่อมาจากภาวะเยื่อหุ้มสมองอักเสบ

หลังจากที่ต้องต่อสู้กับสารพัดโรคและอาการมาเป็นเวลานาน เอ็ดเวิด กริก เสียชีวิตเมื่อ 4 กันยายน 1907 เมื่อเขาอายุได้ 64 ปี ประโยคสุดท้ายของเขาคือ "Well, if it must be so." ("อืม ถ้าจะต้องเป็นอย่างนั้น") ในงานศพของเขา มีผู้มาร่วมไว้อาลัยกว่า 30,000-40,000 คนเต็มท้องถนนของนครแบร์เกน

ต่อไปนี้ เป็นรายชื่อผลงานบทเพลงชิ้นเด่นของ เอ็ดเวิด กริก
โค โอซากิ

โค โอซากิ (; ; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1971 – ) เป็นทั้งนักกีฬาวอลเลย์บอลชาย และอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดชาวญี่ปุ่น ผู้มีส่วนสูงที่ 183 เซนติเมตร

เขามีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทคนิคฮิโรซากิ จังหวัดอะโอะโมะริ และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง โดยเขาสามารถพาทีมชนะการแข่งขันอินเตอร์คอลเลจได้ถึง 3 สมัย

หลังจากนั้น เขาได้หันมาเอาดีด้านวอลเลย์บอลชายหาดอย่างจริงจัง โดยจับคู่กับโทโมฮิซะ ยามาโมโตะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ถึง 1998 และจับคู่กับไทจิ โมริกาวะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2000 โดยสามารถครองตำแหน่งแชมป์บีชวอลเลย์บอลเจแปนได้ถึง 5 สมัยติดต่อกัน
กองกำลังป้องกันติมอร์-เลสเต

SSO

กองกำลังป้องกันติมอร์-เลสเต (, หรือ ฟาลินติล F-FDTL) เป็นองค์กรทางทหารของกันติมอร์-เลสเต. กองกำลังป้องกัน หรือ ฟาลินติล ก่อตั้งขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 แบ่งเป็นกองกำลังภาคพื้นดิน 2 กองพันทหารราบ กับ กองทัพเรือ และ นาวิกโยธินพร้อมหน่วยสนับสนุน.

กองกำลังป้องกันในยุคเริ่มต้น ทำหน้าที่ป้องกันติมอร์จากการรุกรานภายนอก. และ รักษาความสงบภายในร่วมกับกองกำลังตำรวจแห่งชาติ (PNTL). โดยประสานความร่วมมือ, which have been exacerbated by poor morale and lack of discipline within the F-FDTL.
การต่อสู้อันรุนแรงทหารที่สนับสนุนรัฐบาลกับทหารฟาลินติลที่ไม่พอใจได้เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 2549 แม้ว่าจะยังไม่มีความชัดเจน แรงจูงใจเบื้องหลังการต่อสู้ คาดว่าจะเป็นการกระจายของกองทุนน้ำมัน และการจัดการไม่ดีของกองทัพและตำรวจติมอร์-เลสเต ซึ่งรวมถึงตำรวจอินโดนีเซียเดิมและกบฏติมอร์เดิม นายกรัฐมนตรีมารี อัลกาตีรี ได้เรียกความรุนแรงนี้ว่าเป็นการรัฐประหาร และได้ยอมรับความช่วยเหลือจากกองทัพจากต่างประเทศหลายชาติ ณ วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ประเทศออสเตรเลีย โปรตุเกส นิวซีแลนด์ และมาเลเซียได้ส่งทหารมายังติมอร์-เลสเตเพื่อปราบปรามความไม่สงบ
มิลลิทรีเวิลด์เกมส์ 2003

มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2003 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กาตาเนีย อิตาลี
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2011

มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2011 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่รีโอเดจาเนโร บราซิล
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ฤดูหนาว 2010

มิลิทรีเวิลด์เกมส์ฤดูหนาว 2010 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่แคว้นปกครองตนเองวัลเลดาออสตา อิตาลี
เบิร์นอิตดาวน์ (เพลงลิงคินพาร์ก)

"เบิร์นอิตดาวน์" () (ชื่อเดิม "Buried at Sea") เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก เพลงถูกปล่อยที่สถานีวิทยุ ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 "ลิฟวิงทิงส์" เพลงแต่งโดยลิงคินพาร์กและโปรดิวซ์โดยหนึ่งในสองนักร้องนำของวง ไมค์ ชิโนดะ และ ริก รูบิน ผู้ที่ร่วมผลิตสตูดิโออัลบั้มของวง ได้แก่ "มินิตส์ทูมิดไนต์" (2550) และ "อะเทาซันด์ซันส์" (2553) มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้กำกับโดย โจ ฮาห์น นักเทิร์นเทเบิลของวง ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 "เบิร์นอิตดาวน์" จำหน่ายได้มากกว่า 1 ล้านชุด ในสหรัฐอเมริกา ทำให้ยอดจำหน่ายซิงเกิลของวงเป็น 8 ล้านชุด

มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้กำกับโดย โจ ฮาห์น นักเทิร์นเทเบิลของวง เริ่มการถ่ายทำเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ ประกาศว่าวิดีโอเนื้อเพลงจะเผยแพร่เป็นครั้งแรกในวันที่ 15 เมษายน ผ่านเว็บไซต์ยูทูบ เชสเตอร์ เบนนิงตัน อธิบายว่ามิวสิกวิดีโอนี้จะมุ่งแนวคิดให้เป็น "ห้องอิเล็กทรอนิกที่เต็มไปด้วยสายไฟฟ้ามากมาย" และยังกล่าวอีกว่ามิวสิกวิดีโอจะมีภาพเอฟเฟ็กเป็นจำนวนมาก "เบิร์นอิตดาวน์" ถูกนำไปใช้เป็นทีเซอร์ของ การแข่งขันของเอ็นบีเอ ฤดูกาลเพลย์ออฟ 2012 ที่ออกอากาศในเทอร์เนอร์เน็ตเวิร์กเทเลวิชัน ที่มีการแสดงตัวอย่างของมิวสิกวิดีโอ มิวสิกวิดีโอเผยแพร่เป็นครั้งแรกในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ในเอ็มทีวีมิวสิกวิดีโอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงใน 2012 รางวัลมิวสิกวิดีโอของเอ็มทีวีในสองรายการคือ วิดิโอเพลงร็อกยอดเยี่ยม และวิดีโอเอฟเฟ็กยอดเยี่ยม

เพลงทั้งหมดแต่งโดยลิงคินพาร์ก
ภูมิแพ้กรุงเทพ

"ภูมิแพ้กรุงเทพ" เป็นซิงเกิลของ นครินทร์ กิ่งศักดิ์ โดยมีตั๊กแตน ชลดา มาร่วมร้อง ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและผู้เรียบเรียงโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556

มิวสิกวิดีโอเพลง "ภูมิแพ้กรุงเทพ" ถ่ายทำที่ อ.มวกเหล็ก จ.สระบุรี โดยมี ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต และนักแสดงจากสังกัดโพลีพลัส เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค มาร่วมแสดงด้วย เริ่มจากพระเอกถูกวินิฉัยเป็นโรคแพ้กรุงเทพ และบอกให้ไปหาที่พักอากศบริสุทธิ์ในต่างจังหวัด แล้วได้ไปเจอสาวชาวนาคนหนึ่ง และตกหลุมรัก

เพลง "ภูมิแพ้กรุงเทพ" ได้อันดับ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 17 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
อูโอะตะมะ

อูโอะตะมะ (U Ottama) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2391 ได้บวชเป็นสามเณรและบวชเป็นพระภิกษุต่อมา จนได้เป็นเจ้าอาวาสวัดในหมู่บ้านพยิลองจอว์ เมื่อมัณฑะเลย์แตก อูโอะตะมะจึงสึกออกจากพระและมาเป็นผู้นำฝ่ายต่อต้านอังกฤษ และได้ร่วมมือกับกลุ่มต่อต้านอื่นๆ กองทัพของอูโอะตะมะสามารถยึดเมืองสะคุได้ และยังเข้าตีเมืองสาลิน มยัตไลธอง และสีนบยูจุนใน พ.ศ. 2429 ซึ่งเป็นการรบที่ดุเดือดและสังหารนายทหารอังกฤษได้หลายคน หลังจากนั้น อูโอะตะมะเปลี่ยนมาใช้การรบแบบกองโจร ในที่สุด อูโอะตะมะถูกจับได้ที่เลกายง์ เพราะบุตรบุญธรรมทรยศไปแจ้งข่าวแก่อังกฤษ อูโอะตะมะถูกตัดสินให้ประหารชีวิตแต่เปิดโอกาสให้อุทธรณ์เพื่อลดโทษได้ แต่อูโอะตะมะปฏิเสธ ยินดีรับโทษประหาร เขาถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2432
กาตตวรายัน

กาตตวรายัน ( ) เป็นเทพเจ้าที่สำคัญองค์หนึ่งในอินเดีย เป็นเทพพื้นเมืองท้องถิ่นของชาวทมิฬที่เป็นที่รู้จักและนิยมในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดียโดยนับถือกันทั่วไปว่าเทพผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬ

เดิมเป็นเด็กที่พระอิศวรให้เฝ้าสวนของพระอุมา ต่อมาได้กลั่นแกล้งเทพธิดาทั้ง 7 องค์ เทพธิดาไปฟ้องพระอิศวร พระอิศวรจึงให้ไปเกิดเป็นจัณฑาล ให้ไปล่วงเกินหญิงตระกูลพราหมณ์และถูกประหารชีวิตด้วยการเสียบไม้ พระอุมาได้ขออภัยโทษให้เด็กเฝ้าสวน พระอิศวรไม่พอใจจึงให้พระอุมาไปเกิดในโลกด้วย เด็กเฝ้าสวนได้ไปเกิดเป็นบุตรของพระอุมาในโลกมนุษย์หลายชาติ ทุกชาติจะทำแต่ความชั่ว แม้ว่าแม่จะสั่งสอนให้ทำความดีก็ตาม จนชาติสุดท้ายเด็กเฝ้าสวนไปเกิดเป็นจัณฑาล ลักพานางพราหมณ์ที่เป็นธิดาบุญธรรมของกษัตริย์ไป จึงถูกพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการเสียบไม้ เด็กเฝ้าสวนได้แสดงอำนาจ สะกดทหารแล้วปีนขึ้นไปเสียบตัวเองอยู่บนไม้ ไม่ยอมลงมา สุดท้ายพระอิศวรต้องมาอ้อนวอน เด็กเฝ้าสวนจึงยอมลงมาและกลายเป็นเทวดารักษาบ้านเมืองในที่สุด

ชาวอินเดียที่นับถือเทพองค์นี้จะจัดงานฉลองปีละครั้ง โดยจะเล่นดนตรีและแสดงละครเกี่ยวกับตำนานของเทพ คนทรงจะร่ายรำจนถึงเที่ยงคืนโดยมีทั้งเครื่องพันธนาการและพวงมาลัย ในปัจจุบันใช้เพียงพวงมาลัย คนทรงจะร่ายรำแล้วขึ้นไปนั่งบนไม้เสียบจนสว่างจึงลงมา ฉีกพวงมาลัยแจกชาวบ้านโดยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์
มิวะ อาซาโอะ

มิวะ อาซาโอะ () เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 ที่เมืองซูซูกะ จังหวัดมิเอะ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดหญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งมักมีการอ้างถึงเธอผ่านสื่อในฐานะ "นางฟ้าแห่งวอลเลย์บอลชายหาด" หรือเรียกอย่างย่อว่า "นางฟ้าชายหาด" เนื่องด้วยเธอมีหน้าตาดี อาซาโอะได้ช่วยให้กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่ตัวเธอเองได้กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับประเทศ ผ่านการปรากฏตัวนับครั้งไม่ถ้วนทั้งในโทรทัศน์, นิตยสาร และหนังสือพิมพ์
สนามกีฬากลางแจ้งมะโกะมะไน

สนามกีฬากลางแจ้งมะโกะมะไน () เป็นลานสเก็ตน้ำแข็ง ตั้งอยู่ที่เมืองซัปโปะโระ ประเทศญี่ปุ่น

ในปี ค.ศ. 1972 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูหนาว 1972
เคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค

พันเอก เคลาส์ ฟิลลิพ มารีอา เช็งค์ กราฟ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค () เป็นทหารบกและสมาชิกตระกูลขุนนางชาวเยอรมันซึ่งเป็นสมาชิกผู้นำคนหนึ่งของแผนลับ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 อันล้มเหลวเพื่อลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และโค่นพรรคนาซีลงจากอำนาจ เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกแกนกลางของขบวนการต่อต้านของเยอรมนีในแวร์มัคท์ ร่วมกับเฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค และฮันส์ โอสเทอร์ สำหรับการมีส่วนเกี่ยวข้องในขบวนการดังกล่าว เขาจึงถูกประหารชีวิตด้วยชุดยิงไม่นานหลังดำเนินปฏิบัติการวาลคือเรอที่ล้มเหลว
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1936

การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งแรกที่เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี
สคิลลา

สคิลลา (; กรีก: Σκύλλα, "Skylla") เป็นอสูรกายทะเลปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เคียงคู่กับคาริบดิส อันเป็นที่มาของสุภาษิตตะวันตกที่ว่า "ระหว่างคาริบดิสและสคิลลา"

สคิลลา มีท่อนบนเป็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ท่อนล่างเป็นสุนัขดุร้ายทั้งหมด 6 หัว เชื่อว่าสคิลลาและคาริบดิสอาศัยอยู่บริเวณโขดหินแถบช่องแคบเมสสินา ใกล้กับเกาะซิซิลี ในประเทศอิตาลี ในปัจจุบัน

เดิมที สคิลลาเป็นนิมฟ์หรือพรายน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เป็นบุตรีของเพอร์ซิส เทพแห่งน้ำ กลอคัส ซึ่งเป็นเทพแห่งท้องทะเลอีกองค์หนึ่งตามปกรณัม เมื่อได้มาพบเห็นสคิลลาก็หลงรักและปรารถนาอยากได้ครอบครองนาง แต่สคิลลากลัวในรูปร่างอันประหลาดของกลอคัส จึงวิ่งหนีเมื่อกลอคัสปรากฏตัวขึ้นเหนือน้ำ กลอคัสจึงเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้แก่นางแม่มด เซอร์ซี เพื่อหวังให้นางช่วย แต่เมื่อเซอร์ซีได้ฟังเรื่องทั้งหมดแล้ว นางกลับหลงรักกลอคัสแทน และได้เทยาพิษลงในน้ำในจุดที่สคิลลาลงเล่นน้ำบ่อย ๆ เมื่อสคิลลาลงเล่นน้ำร่างกายท่อนล่างเมื่อแตะน้ำจึงกลับกลายเป็นสุนัขดุร้าย 6 หัวแทน และถูกตรึงอยู่ ณ ที่นั้น ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จึงกลายเป็นอสูรกายคอยดักเล่นงานลูกเรือตามเรือที่ผ่านไปมา โดยจับกินเป็นอาหาร

อีกปกรณัมหนึ่ง เล่าว่า สคิลลาเป็นชายาลับ ๆ อีกองค์ของโพไซดอน มหาเทพแห่งท้องทะเล จึงทำให้แอมฟิไทรต์ชายาใหญ่ของโพไซดอนเกิดความหึงหวง จึงเอายาพิษมาโปรยใว้ที่จุดที่สคิลลาลงเล่นน้ำ จึงกลายเป็นอสูรกายไป และบางปกรณัมก็ว่า สคิลลาถูกปราบโดยเฮราคลีส จึงกลายเป็นโขดหินไป

เรื่องราวของสคลิลาและคาริบดิสปรากฏในมหากาพย์โอดิสซีย์ โดย เรือของโอดิซูสต้องผ่านช่องแคบเมสสินาในระหว่างเดินทางกลับ หลังเสร็จสงครามกรุงทรอย โอดิสซูสจำต้องเลือกว่าจะเสี่ยงเอาเรือแล่นไปใกล้คาริบดิสและเรืออาจถูกน้ำวนของนาง ดูดจนอัปปางจมไปทั้งลำหรือนำเรือเข้าไปใกล้โขดหินสคิลลาและเสี่ยงต่อการถูกจู่โจม ซึ่งสุดท้าย โอดิสซูสก็เลือกนำเรือเข้าใกล้โขดหินสคิลลาและต้องเสียลูกเรือ 6 คนโดยถูกสุนัขทั้ง 6 หัวของสคิลลาฉกไปกินหัวละคน

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย สคิลลาได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า โดยปรากฏเป็นมารีนเนอร์ระดับขุนพล ชื่อ สคิลลา อิโอ เป็นผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ โดยดัดแปลงให้สคิลลามีท่อนล่างเป็นสัตว์ป่าดุร้าย 6 ชนิดแทน
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1948

การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งที่ 2 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ถนนปรินซ์ (ดะนีดิน)

ถนนปรินซ์ ดะนีดิน (มักจะสะกดคำผิดเป็น ถนนปรินเซส) เป็นถนนหลักในเมืองดะนีดิน ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในเกาะใต้ ประเทศนิวซีแลนด์ ถนนนี้วิ่งจากทางทิศใต้ไปยังตะวันตกเฉียงใต้ เป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร เริ่มจาก จตุรัสแปดเหลี่ยม Octagon ซึ่งอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของเมือง ไปยัง ศูนย์กีฬารูปวงรี Oval sports ground ซึ่งตั้งใกล้กับสุสานทางตอนใต้ของเมือง ทางตอนเหนือของจตุรัสแปดเหลี่ยมมี ถนนจอร์จ George Street ซึ่งทอดขนานกับถนนปริ้นซ์ ไปทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นระยะทาง 2.5 กิโลเมตร ถนนปริ้นซ์เป็นถนนที่ทอดตรงและเป็นเสมือนเขตเมืองที่ทอดยาวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นเขตแดนระหว่างตัวเมืองชั้นในและชานเมืองชั้นใน City Rise ส่วนหนึ่งของถนนซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของจตุรัสแปดเหลี่ยม เป็นส่วนที่มีความชันมากที่สุดของเมืองและทอดผ่านย่านเบลล์ฮิลล์

ถนนปริ้นซ์ถูกสร้างขึ้นในช่วงปี 1860 ซึ่งเป็นยุคทองของเมืองดะนีดิน อันเนื่องจากยุคตื่นทองของเขตเซ็นทรัลโอตาโก ซึ่งทำให้ถนนปริ้นซ์กลายเป็นถนนเส้นประวัติศาสตร์เส้นนึงของประเทศนิวซีแลนด์ ถนนเส้นนี้ประกอบด้วยอาคารกว่า 70 อาคารที่ถูกจดทะเบียนเป็นมรดกของประวัติศาสตร์ในประเทศนิวซีแลนด์ เดิมทีพื้นที่ของท่าเรือของเมือง City’s Wharf ซึ่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ทางตะวันออกของถนนเคยเป็นส่วนหนึ่งของ ท่าเรือโอตาโก ซึ่งเกิดจากการเคลื่อนตัวของผืนทวีป ได้แยกถนนปริ้นซ์ออกจากเบลล์ฮิลล์ทางตอนเหนือของเมืองดะนีดิน หลังจากยุคตื่นทองถนนปริ้นซ์ได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าของเมืองดะนีดิน ทั้งนี้พื้นทางการค้าที่ส่วนใหญ่ของเมืองได้ขยับไปทางตอนเหนือจนถึงถนนจอร์จ
บราวนีช็อกโกแลต

บราวนี่ช็อกโกแลต มีลักษณะแบนแบบสี่เหลี่ยมหรือบาร์ที่ถูกนำไปอบเริ่มพัฒนาขึ้นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาตอนปลายศตวรรษที่ 19 และเป็นที่ชื่นชอบทั้งในสหรัฐและแคนาดา ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 บราวนีเป็นลูกครึ่งระหว่างเค้กกับคุกกี้ บราวนีถูกผลิตมาในรูปแบบต่าง ๆ บางครั้งก็มีความหนึบหรือเป็นเนื้อเค้กขึ้นอยู่กับความเข้มข้นและอาจจะมีส่วนผสมของถั่วชนิดต่าง ๆ, เคลือบน้ำตาล, วิปครีม, ช็อกโกแลตชิป, หรือส่วนผสมอื่น ๆ อาจจะมีการเปลี่ยนรูปแบบการทำเช่น ใช้น้ำตาลแดงและไม่ใส่ช็อกโกแลต โดยจะเรียกว่าบลอนดี

บราวนีมักจะเป็นส่วนหนึ่งของกล่องอาหารกลางวัน เพราะสามารถใช้มือจับทานได้สะดวกและมักจะทานร่วมกับนมหรือกาแฟ บางครั้งก็เสิร์ฟแบบอุ่น ๆ กับไอศกรีม (อาลามอด) ราดหน้าด้วยวิปครีมหรือมาร์ซิแพนหรือโรยด้วยน้ำตาลไอซิ่ง บราวนีเป็นที่นิยมอย่างมากในร้านอาหารทั่วไป พบมากอย่างหลากหลายในรายการของหวาน

พ่อครัวคนหนึ่งในโรงแรมพาล์มเมอร์เฮาส์ที่ชิคาโกได้คิดขนมขึ้นมาชนิดหนึ่ง จากที่เบอร์ธา พาล์มเมอร์อยากจะได้ของหวานสำหรับสุภาพสตรีที่มาเข้าร่วมในงานแสดงสินค้านานาชาติที่ชิคาโกในปี ค.ศ. 1893 เธอบอกว่า ของหวานนั้นน่าจะต้องมีขนาดเล็กกว่าเค้ก แต่ก็ต้องยังคงมีลักษณะคล้ายเค้กและสามารถรับประทานได้ง่ายโดยจะบรรจุในกล่องอาหารกลางวัน บราวนีชนิดแรกที่ว่านี้มีส่วนผสมของแอพริคอตโรยหน้าและวอลนัต และปัจจุบันที่โรงแรมก็ยังทำบราวนีตามสูตรดั้งเดิมขายอยู่

สูตรบราวนีที่ทำกันในปัจจุบันที่ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ "การปรุงอาหารในบ้าน" (ปี 1904, ลาโคเนีย, นิวแฮมเชียร์), "หนังสือตำราอาหารของสโมสรบริการ" (1904, ชิคาโก, อิลินอยส์), "เดอะบอสตันโกลบ" (2 เมษายน 1905 หน้า 34), และ "ตำราอาหารของโรงเรียนสอนการทำอาหารบอสตัน" ฉบับที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1906 เขียนโดยแฟนนี่ เมอร์ริท ฟาร์มเมอร์ สูตรอาหารเหล่านี้เป็นบราวนีที่มีรสชาติค่อนข้างนุ่มนวลและมีลักษณะคล้ายเค้ก ชื่อของ "บราวนี" เกิดขึ้นครั้งแรกในตำราอาหารที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1896 แต่ถูกกล่าวถึงในรูปของเค้กที่ทำจากกากน้ำตาลในแม่พิมพ์ดีบุกไม่ใช่บราวนีจริง ๆ

สูตรอาหารที่สองถูกพบเมื่อปี ค.ศ. 1907 ใน "ตำราอาหารของลอว์นี" เขียนโดยมาเรีย วิลเลท โฮเวิร์ดตีพิมพ์โดยบริษัท วอลเตอร์ เอ็ม ลอว์นี่แห่งบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สูตรนี้มีการเพิ่มไข่และแท่งช็อกโกแลตลงในสูตรของโรงเรียนสอนการทำอาหารบอสตันทำให้บราวนีมีรสชาติเข้มข้นและหนึบมากขึ้น สูตรนี้มีชื่อว่า แบงกอร์บราวนี ซึ่งอาจมาจากเหตุผลที่ว่าสูตรนี้ สุภาพสตรีชาวแบงกอร์ รัฐเมน แบงกอร์บราวนีได้รับการจัดอันดับเป็นที่ 3 จาก 10 สุดยอดอาหารว่างใน 2-3 ปีต่อมา

มีตำนานอยู่ 3 เรื่องเกี่ยวกับที่มาของบราวนี ตำนานแรกกล่าวว่า พ่อครัวได้ใส่ช็อกโกแลตละลายลงในก้อนแป้งบิสกิตโดยไม่ได้ตั้งใจ ตำนานที่สองกล่าวว่า พ่อครัวลืมเติมแป้งเข้าไปในส่วนผสมของที่ตีรวมกันแล้ว และตำนานที่สามที่เป็นความเชื่อที่เป็นที่นิยมคือ แม่บ้านคนหนึ่งไม่มีผงฟูเลยดัดแปลงสูตรใหม่ ว่ากันว่าเธอเตรียมของหวานสำหรับแขกและตัดสินใจที่จะเสิร์ฟเค้กแบน ๆ ที่อบแล้วนี้ ตำนานทั้งสามเรื่องเป็นที่นิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
โทชิอากิ โยชิดะ

โทชิอากิ โยชิดะ (; ; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1954 — ) เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลชาวญี่ปุ่น จากเมืองยามางาตะ จังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น

โทชิอากิ โยชิดะ เริ่มเล่นวอลเลย์บอลที่ยามางาตะตั้งแต่อายุหกขวบ ในรูปแบบทีม 6 คน

เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายยามางาตะใต้ และระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยจุนเต็นโด รวมถึงสำเร็จการศึกษาหลักสูตรการฝึกสอนกีฬาจากมหาวิทยาลัยสึกูบะ

ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาหลักสูตรผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 1979 เขาได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา ภายใต้การดูแลของอารี เซริงเงอร์

หลังจากกลับบ้านในปี ค.ศ. 1982 เขาก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนทีมฮิตาชิเบลล์ฟียู โดยทีมดังกล่าวได้เป็นแชมป์ลีกของญี่ปุ่น

จากนั้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1983 เขาได้ย้ายไปทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลหญิงมหาวิทยาลัยโตเกียวงากูเง

ค.ศ. 1998 เขาได้เดินทางสู่สหรัฐอเมริกา และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาอีกครั้ง

หลังจากการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ เขาก็ได้เป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา และสามารถพาทีมเข้ารับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2002 และออกจากการทำหน้าที่ดังกล่าวหลังการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์

ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2005 เขาได้ทำหน้าที่เป็นศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยกีฬาบิวาโกเซเก

ในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมไพโอเนียร์เรดวิงส์ โดยทำหน้าที่ฝึกสอนเป็นระยะเวลาสามปี และออกจากทีมในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009

เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมอาเงโอะเมดิกส์ ในการแข่งขันวี.ชาลเลนจ์ลีก
มหาวิทยาลัยลินเดนวูด

มหาวิทยาลัยลินเดนวูด มักถูกเรียกว่า ลินเดนวูด หรือ LU เป็น มหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งรับนักศึกษาทั้งชายและหญิง ในสาขาศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ณ เมือง เซนต์ชาล์ส มลรัฐมิซซูรี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1827 โดย จอร์จ แชมปลิ้น ซิบเลย์ และ แมรี่ อีสตัน ซิบเลย์ ในชื่อ โรงเรียนหญิงล้วนลินเดนวูด เป็นสถาบันการศึกษาตอนปลายที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำมิสสิสิปปี้ และตั้งแต่ปี 1990 ได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยที่โตเร็วที่สุดในพื้นที่ตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยลินเดนวูดจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ใน 9 ศูนย์การเรียน และมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนกว่า 12,000 คน โดยที่นักศึกษาประมาณ 10,000 คนเรียนที่ศูนย์การเรียนกลาง และกว่า 4,500 คนอาศัยอยู่ในศูนย์การเรียน มหาวิทยาลัยในเครือซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเบลล์วิลล์ มลรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งรู้จักกันในนาม LU เมืองเบลล์วิลล์ซึ่งมีนักศึกษาประมาณ 2,600 คน ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 5,000 คน จาก เมืองเซนต์หลุยส์และปริมณฑล The เรียนผ่านการศึกษาทางไกล ศูนย์การเรียนกลางของมหาวิทยาลัยลินเดนวูดมีพื้นที่กว่า 500 เอเคอร์ หรือ1,250 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเซนต์หลุยส์ มลรัฐมิซซูรี่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 39 กิโลเมตรในเมืองเซนต์ชาล์ส และ สถานที่ประวัติศาสตร์แดเนียล บูน ณ เมืองดีเฟียนซ์ มลรัฐมิซซูรี่ ห่างจากศูนย์การศึกษาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 42 กิโลเมตร จากข้อมูลในการจัดอันดับมหาวิทยาลัย ณ ปีค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยลินเดนวูดไม่ได้รับการจัดอันดับโดยสื่อ ยูเอสนิวส์และเวิร์ลรีพอร์ท แต่ได้รับการจัดอันดับอยู่ลำดับที่ 527 จาก 553 แห่ง ในประเภทปริญญาโท โดยสื่อ วอชิงตันรายเดือน
นักศึกษาส่วนใหญ่ของลินเดนวูดมาจากมลรัฐมิซซูรี่ โดยกว่า 30% ของนักศึกษาปริญญาตรีเป็นนักศึกษาจากต่างรัฐและต่างชาติ มหาวิทยาลัยจัดให้มีหลักสูตรพิเศษและกิจกรรมพิเศษ อาทิเช่น ชมรมกีฬา ชมรมเกียรตินิยม และสมาคมต่างๆ รวมถึง สมาคมของนักศึกษาชาย และสมาคมนักศึกษาหญิง ศิษย์เก่าและบัณฑิตจากลินเดนวูดได้สร้างชื่อเสียงในสายงายทางภาครัฐ ภาคธุรกิจ สายวิทยาศาสตร์ สายการแพทย์ สายการศึกษา รวมทั้งก๊ฬาและบันเทิง
เกาะซารุ

เกาะซารุ () หรือเกาะลิงในภาษาญี่ปุ่น เป็นเกาะตามธรรมชาติเพียงแห่งเดียวในอ่าวโตเกียว บริเวณโยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ เคยใช้เป็นค่ายทหารในสมัยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1868 เกาะแห่งนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพเรือโยโกซูกะ ปัจจุบันไม่มีผู้คนอาศัยอยู่บนเกาะ
รักเธอ 24 ชั่วโมง

"รักเธอ 24 ชั่วโมง" เป็นซิงเกิลแรกของ ธนทัต ชัยอรรถ หรือ แกงส้ม เดอะสตาร์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยเชษฐา ยารสเอก แต่งทำนองโดยพณวรรธน์ พงศ์ภักดีบริบาล และเรียบเรียงโดยพิชิต บัณฑิตเลิศรักษ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 โดยเพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของเหล่า "The Star 8" และอัลบั้มเดี่ยว "KANGSOM 24.7"

มิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 กำกับโดย เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข ถ่ายทำกันที่สตูดิโอเวิร์คพอยท์ โดยเป็นเรื่องราวของหนุ่มแกงส้ม ที่ตะลุยตามจีบนางเอกสาว ซาร่า บอลล์ ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง ไม่ว่าซาร่าจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร แกงส้มในคาแรคเตอร์ต่าง ๆ ก็จะโผล่ไปขอความรักทุกที่ โดยการแปลงโฉมทั้ง 8 คาแรคเตอร์ ได้แก่ มีทั้งตำรวจ, ช่างซ่อมรถ, ผู้ประกาศข่าว, พนักงาน call center, เทรนเนอร์ฟิตเนส, พนักงานขายรองเท้า และ เจ้าของร้านอูด้ง และในที่สุดซาร่าก็ทนลูกตื้อไม่ไหว เห็นแกงส้มลงทุนตามจีบขนาดนี้ ก็เลยยอมยกใจให้แกงส้มไปเต็ม ๆ

เพลง "รักเธอ 24 ชั่วโมง" ได้อันดับ 1 ของชาร์ตสถานีวิทยุทั่วประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555 และได้อันดับที่ 1 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember MV Chart Top 100 ประจำวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2555 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com
แคลัม เชมเบอส์

แคลัม เชมเบอส์ (; เกิดวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับฟูลัม โดยยืมตัวมาจากอาร์เซนอล และทีมชาติอังกฤษ

เดิมทีอยู่กับเซาแทมป์ตัน โดยเข้าสู่ทีมในระบบเยาวชนของสโมสร จนได้เข้าสู่การเป็นตัวจริง โดยได้เล่นในฤดูกาล 2012–13 หลังจากนั้น 2 ฤดูกาลได้ย้ายมาเล่นในพรีเมียร์ลีก กับอาร์เซนอลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 ด้วยค่าตัว 16 ล้านปอนด์

เชมเบอส์ได้ติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดที่อังกฤษลงเตะนัดกระชับมิตรกับนอร์เวย์ ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน

เชมเบอส์ยิงให้กับอาร์เซนอลได้เป็นครั้งแรก ในพรีเมียร์ลีกนัดที่ 10 ของฤดูกาลเดียวกัน ที่อาร์เซนอล พบกับ เบิร์นลีย์ ที่เอมิเรตส์สเตเดียม ในนาทีที่ 72 จากการซ้ำลูกยิงของแดนนี เวลเบก ทำให้ทีมนำ 2-0 ก่อนที่จะจบลงด้วยผลการแข่งขัน 3–0

ในนัดแรกของฤดูกาล 2016–17 ที่อาร์เซนอลแพ้ต่อลิเวอร์พูล 3–4 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม เชมเบอส์เป็นผู้โหม่งทำประตูที่ 2 ให้กับสโมสรในนาทีที่ 75 หลังจากที่ถูกยิงไปแล้ว 4 ลูก แต่หลังจากนั้นอีกนัดเดียว ก่อนที่การซื้อขายหรือยืมตัวผู้เล่นจะปิดลง เชมเบอส์ได้ถูกย้ายตัวไปยังมิดเดิลส์เบรอในแบบยืมตัว