seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ริญญารัตน์ วัชรโรจน์สิริ

ริญญารัตน์ วัชรโรจน์สิริ (ชื่อเล่น: คะน้า) เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดช่อง 7

ริญญารัตน์ วัชรโรจน์สิริ เป็นชาวกรุงเทพมหานคร คะน้าเริ่มเข้าสู่วงการจากการประกวด Jaymart Fashionista 2013 ของบริษัท เจมาร์ท จำกัด (มหาชน) โดยได้รับการชักชวนจาก เอกพีวันโมเดลเอเจนซี (เอก P1 Model Agency) ในปีนั้น คะน้าได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 3 และด้วยความมุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จ ในปีต่อมา คะน้าได้เข้าร่วมการประกวด Jaymart Miss Mobile 2014 ของบริษัท เจมาร์ท จำกัด (มหาชน) อีกครั้ง คะน้า ประสบความสำเร็จ โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ และได้รับรางวัลพิเศษ Miss Dtac หลังจากนั้น คะน้าเข้าสู่วงการบันเทิง โดยการชักชวนจาก พงษ์พัฒน์ พัชรวีระพงษ์ (เป๊ปซี่) ซึ่งเป็นรุ่นน้องที่เข้าวงการก่อนและออกจากวงการเมื่อต้นปี 2558 แต่ยังแต่งเพลงละครให้กับทางช่อง 7 อยู่จนถึงปัจจุบัน โดยในช่วงนั้นเปิดรับสมัครนักแสดงทางช่อง 7 โดยคะน้าได้สมัครทางอินสตาแกรม ได้รับอนุมัติทางช่อง 7 อีก 2 วัน ก่อนสมัคร โดยได้แสดงละครเรื่องแรกคือ คู่วุ้นลุ้นแผนรัก เมื่อต้นปี 2559 ถือว่าได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างดี
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา

อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา (; 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1802 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1870) หรือ อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา ผู้พ่อ () เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ "สามทหารเสือ" (ค.ศ. 1844) และ "เดอะเคานต์ออฟมอนตีคริสโต" (ค.ศ. 1844-1845)

อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มาเกิดในปี ค.ศ. 1802 ที่เมืองวีแลร์-กอเตอแร มีชื่อเกิดว่า ดูว์มา ดาวี เดอ ลา ปาแย็ตรี (Dumas Davy de la Pailleterie) เป็นบุตรของตอมา-อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา และมารี-หลุยส์ เอลีซาแบ็ต ลาบูเรต์ ตอมา-อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา บิดาของเขา เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและเป็นบุคคลเชื้อสายแอฟริกาที่มียศสูงสุดในกองทัพยุโรปสมัยนั้น ดูว์มามีพี่สาว 2 คนคือ มารี อาแล็กซ็องดรีน (เกิด ค.ศ. 1794) และหลุยส์-อาแล็กซ็องดรีน (ค.ศ. 1796–1797) ในวัยเด็ก ครอบครัวของดูว์มามีฐานะยากจนและตัวเขาเองไม่ได้รับการศึกษามากนัก ในปี ค.ศ. 1822 เมื่ออายุได้ 20 ปี ดูว์มาย้ายไปอยู่ที่กรุงปารีสเพื่อทำงานที่พระราชวังหลวงของหลุยส์-ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง และเริ่มต้นเขียนบทความลงนิตยสาร บทละครสองเรื่องแรกของเขา "Henry III and His Courts" และ "Christine" ได้รับการตอบรับที่ดี ทำให้ดูว์มาหันมาทำงานเป็นนักเขียนเต็มเวลา ในปี ค.ศ. 1830 เขาเข้าร่วมการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมเพื่อขับไล่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส โดยหลุยส์-ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง นายจ้างของเขาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

หลังประสบความสำเร็จกับการเขียนบทละคร ดูว์มาหันมาเขียนนวนิยาย ในปี ค.ศ. 1844 เขาตีพิมพ์นิยายเรื่อง "สามทหารเสือ" และ "เดอะเคานต์ออฟมอนตีคริสโต" ซึ่งได้รับความนิยมและแปลในหลายภาษา แม้จะมีชื่อเสียงเงินทองมากมาย แต่ดูว์มามักใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยและติดพันกับสตรีหลายคน ในปี ค.ศ. 1851 หลังพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 ถูกขับออกจากราชสมบัติและหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ดูว์มาย้ายไปอยู่ที่เบลเยียมและย้ายต่อไปยังรัสเซีย ที่นั่น เขาออกผลงานเป็นภาษาฝรั่งเศสและได้รับการตอบรับที่ดี ต่อมาในปี ค.ศ. 1861 เมื่อพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2ขึ้นปกครองราชอาณาจักรอิตาลี ดูว์มาเดินทางไปที่นั่นเพื่อเข้าร่วมขบวนการรวมชาติอิตาลี ก่อนจะกลับมาที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1864

ด้านชีวิตส่วนตัว ดูว์มาแต่งงานกับอีดา แฟรีเยในปี ค.ศ. 1840 เขายังมีบุตรอย่างน้อย 4 คนกับสตรีคนอื่น ๆ ได้แก่

อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1870 ร่างของเขาได้รับการฝังที่บ้านเกิดที่เมืองวีแลร์-กอเตอแร
ภาษาเชจู

ภาษาเชจู () หรือ สำเนียงเชจู () เป็นภาษาที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาเกาหลีที่ใช้พูดกันในจังหวัดเชจู ประเทศเกาหลีใต้ ถือเป็นสำเนียงถิ่นที่มีความแตกต่างกับภาษาเกาหลีในแผ่นดินใหญ่

ภาษาเชจูเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มคนรุ่นเก่าบนเกาะเชจู จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2557 สถาบันภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเชจูได้มีความพยายามที่จะอนุรักษ์ภาษาดังกล่าวเนื่องจากมีผู้ใช้ลดน้อยลง ปัจจุบันเหลือผู้ใช้ภาษาเชจูเพียงน้อยนิด ซึ่งใช้สื่อสารกันเฉพาะกลุ่มน้อย ๆ และคาดว่ามีผู้ใช้ภาษานี้อย่างเป็นกิจจะลักษณะไม่ถึงหนึ่งหมื่นคน

ชาวเกาหลีใต้จำนวนมากหรือแม้แต่ผู้ใช้ภาษาเชจูเองมักจะเข้าใจว่าภาษาเชจูเป็นสำเนียงถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลี แต่จริง ๆ แล้วภาษาเชจูกับภาษาเกาหลีถูกแยกเป็นคนละภาษาอย่างสิ้นเชิง เพราะทั้งสองภาษาไม่สามารถสื่อสารเข้าใจกันได้ โดยภาษาเชจูได้รับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นกับมองโกเลียมากกว่าสำเนียงมาตรฐาน คำส่วนใหญ่ของภาษาเชจูส่วนใหญ่จะเป็นคำไม่เป็นทางการหรือเป็นคำสแลงของสำเนียงมาตรฐานแทน ยูเนสโกได้ให้การยอมรับว่าภาษาเชจูและเกาหลีเป็นคนละภาษา ส่วนกลอตโตล็อก (Glottolog) จัดให้ทั้งสองภาษาอยู่ต่างตระกูลภาษากัน ซึ่งรัฐบาลได้ให้การสนับสนุนภาษาเชจูผ่านรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ และให้การสนับสนุนองค์กรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เป็นต้นว่า สมาคมอนุรักษ์เชจู (Jeju Preservation Society)

ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษาเชจูเป็นภาษาแม่ราว 5,000–10,000 คน นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษาเชจูบนหมู่เกาะชูจา (Chuja islands) ในอดีตเทศมณฑลเชจูเหนือ () และมีภาษาถิ่นเรียกว่าสำเนียงชูจาอันเป็นสำเนียงหนึ่งของสำเนียงช็อลลา ที่ยังอยู่รอดอย่างโดดเดี่ยวกลางวงล้อมของประเทศญี่ปุ่น

มีความพยายามในการฟื้นฟูภาษาเชจูของรัฐบาลเกาหลีใต้ อาทิ การตีพิมพ์พจนานุกรมเชจู-เกาหลี หรือแม้แต่การก่อตั้งสถาบันสันติภาพเชจู (Jeju Peace Institute) แต่การฟื้นฟูกระทำได้อย่างยากลำบากเนื่องจากช่องว่างทางวัฒนธรรมและยุคสมัยที่ห่างออกไป

เดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ยูเนสโกได้ประกาศว่าภาษาเชจูเป็นภาษาใกล้สูญวิกฤต
เซียมซู

เซียมซู หรือ กิมเซียมซู (สำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ จินฉาน (สำเนียงจีนกลาง; ; พินอิน: "jīn chán", "chánchú", " zhāocái chánchú"; แปลว่า: "คางคกทอง", "คางคก", "คางคกกวาดความมั่งคั่ง") เป็นกบหรือคางคกในเทพปกรณัมจีน ปัจจุบันนิยมสร้างเป็นวัตถุมงคลรูปคางคกสีทองคาบเหรียญในปาก บูชาเพื่อดลบันดาลความมั่งคั่ง ร่ำรวย ด้วยคติความเชื่อในหลักฮวงจุ้ย แบบเดียวกับปี่เซียะ หรือผีซิว

ตามปกรณัมเล่าว่า ซีหวังหมู่ หรือเอี่ยวตี๊กิมบ๊อ ผู้เป็นพระมารดาของเง็กเซียนฮ่องเต้ เทพผู้สูงสุดผู้ปกครองสวรรค์ พระนางได้เลี้ยงสัตว์ประหลาดไว้ในสระบัวหน้าพระราชวัง สัตว์ตัวนี้เสมือนกับเป็นหนึ่งเซียนหรือเทพเจ้า มีลักษณะคล้ายกบกึ่งคางคกแต่มี 3 ขา มีหางเป็นปลาช่อนอยู่ด้านในมีสีทองอร่ามไปทั้งตัว มีหลังขึ้นสัญลักษณ์รูปดาว 7 ดวง หรือดาวลูกไก่ เซียมซู ไม่ทำอะไรจะใช้ความสามารถพิเศษเรียกเงินเรียกทองมาเล่นสนุกในสระบัว อยู่วันหนึ่งเซียมซูได้แอบหนีมาโลกมนุษย์ พระนางโกรธมากจึงบัญชาให้เซียนมังกรมรกตไปตามตัวเซียมซูได้หนีมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตอนใต้แห่งหนึ่งที่เป็นหมู่บ้านที่ยากจนแห้งแล้งกันดาร ประชาชนอดอยากมาก มีชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นคนดีมีความกตัญญูต่อบิดามารดา เซียมซูได้มาอยู่กับชายผู้นี้ได้เรียกเงินเรียกทองมากให้จำนวนมากเพื่อนำมาแจกชาวบ้านแลัวยังบันดาลให้ฝนตกมีความอุดมสมบูรณ์ทั้งหมู่บ้าน จนทั้งชายผู้นี้และทุกคนในหมู่บ้านร่ำรวยไม่มีใครจนเลย เซียนมังกรมรกตจึงไปรายงานต่อพระนาง พระนางได้ประทานพรให้แก่เซียมซู ขอให้ไปอยู่แห่งหนใดก็มีแต่ความสุข ความร่ำรวย

อีกปกรณัมหนึ่งเล่าว่า ศิษย์เอกคนหนึ่งของเล่อตงปิน หนึ่งในแปดเซียน ชื่อ เหล่าไหเซียม เป็นผู้ที่มีวิชาอาคมแก่กล้า ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และสามารถปราบอสูรและสยบมารได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งเหล่าไหเซียมได้ปราบมารตนหนึ่ง ที่แปลงกายมาจากเซียมซู หลังจากที่เซียมซูถูกสยบแล้ว ก็ได้กลับตัวกลับใจ และขอติดตามรับใช้เหล่าไหเซียม เนื่องจากเหล่าไหเซี้ยม ชอบช่วยเหลือคนยากคนจน ด้วยการแจกเงินแจกทอง ประจวบกับที่เซียมซู มีความสามารถในการคายเงินทองออกจากปากได้ ตั้งแต่บัดนั้นเซียมซูได้ติดตามเหล่าไหเซียม ไปแจกเงินแจกทองและช่วยเหลือผู้คน

การบูชาเซียมซู นิยมนำมาตั้งไว้ตามจุดต่าง ๆ ภายในบ้านที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินเงินทอง เช่น โต๊ะทำงาน หรือตู้นิรภัย บูชาด้วยขนมจันอับ และผลไม้ที่มีความหมายมงคล เช่น ส้ม, กล้วย, สับปะรด, ทับทิม หรือลูกท้อ
ดินสอสี

ดินสอสี หรือ สีไม้ เป็นสื่อศิลปะอย่างหนึ่ง ผลิตเป็นไส้สีต่าง ๆ หุ้มด้วยแท่งไม้เล็ก ๆ ทรงกระบอก ดินสอสีต่างกับดินสอแกรไฟต์และดินสอชาร์โคลตรงที่ไส้ดินสอสีมีขี้ผึ้งหรือน้ำมันเป็นพื้นฐาน และผสมสารสี สารเติมแต่ง และสารยึด (binder) ในอัตราส่วนที่แตกต่างกันไป

สีของดินสอสี ส่วนใหญ่มักมีจำนวนสีเริ่มที่ 12 สี
และเพิ่มความหลากหลายเป็น 24 สี, 36 สี จนถึง 72 สี
ภาษาเกาหลีไซนิจิ

ภาษาเกาหลีไซนิจิ เป็นภาษาเกาหลีที่ใช้โดยชาวเกาหลีไซนิจิ คือชาวเกาหลีที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากชาวเกาหลีที่เข้ามาอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นรุ่นแรก ๆ มาจากทางตอนใต้ของคาบสมุทร อาทิ จังหวัดคย็องกี จังหวัดช็อลลาเหนือ-ใต้ และจังหวัดเชจูจึงมีพื้นฐานของภาษาเกาหลีภาคใต้ และจากการที่แยกออกมาจากแผ่นดินแม่ ภาษาเกาหลีไซนิจิจึงรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นเข้ามาค่อนข้างมากจนกลายเป็นเอกลักษณ์ทางภาษาที่ต่างออกไปจากภาษาเกาหลีที่ใช้ในประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้

ภาษาเกาหลีไซนิจิไม่มีระบบการเขียน และรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นอย่างสูงโดยเฉพาะไวยากรณ์
ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน

ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน () หรือชื่อทางการว่า ท่าอากาศยานโคโลญ/บ็อน "ค็อนราท อาเดอเนาเออร์" () เป็นสนามบินนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตเมืองโคโลญโดยรองรับเมืองบ็อนซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีตะวันตกด้วย มีผู้โดยสารประมาณ 10.3 ล้านคนที่เดินทางมาถึงที่นี้ใน ค.ศ. 2015
ท่าอากาศยานชตุทท์การ์ท

ท่าอากาศยานชตุทท์การ์ท (เยอรมัน: "Flughafen Stuttgart", หรือเรียกอีกอย่างว่า "Flughafen Stuttgart-Echterdingen" ) รหัสสนามบินเป็นสนามบินนานาชาติของเมืองสตุทท์การ์ทซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของเยอรมัน เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับ6ของประเทศเยอรมนีและมีผู้โดยสารกว่า 10.5 ล้านคนที่เดินทางป่านเข้ามาในปีพ. ศ. 2558
การพัฒนาซอฟต์แวร์

การพัฒนาซอฟต์แวร์ หรือ Software Development Life Cycle (SDLC) เป็นโครงร่างหรือแนวทางวิธีการ เพื่อใช้ทำความเข้าใจและเพื่อใช้เป็นขั้นตอนการพัฒนา ระบบสารสนเทศ หรือซอฟต์แวร์ให้สำเร็จ โดยการให้มาซึ่งซอฟต์แวร์อาจจะเป็นโดยการซื้อหรือการจ้างทำหรือการพัฒนาเองก็ได้

ระเบียบวิธีการพัฒนาซอฟต์แวร์มีอยู่หลายวิธีการ แต่ละวิธีการมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกัน ตัวอย่างระเบียบวิธีการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่ได้รับความนิยม  เช่น โครงสร้างแบบน้ำตก (Waterfall Model), โครงสร้างแบบก้นหอย (Spiral Model), วิธีการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบคล่องแคล่วว่องไว (Agile Software Development)
ลาเซเรนา

ลาเซเรนา () เป็นเมืองหลักของแคว้นโกกิมโบในประเทศชิลี
ฟาโรห์คาบาว

ฟาโรห์เซคเมเรคูตาวี คาบาว เป็นอียิปต์ฟาโรห์ของราชวงศ์ที่ 13 ต้นในช่วงยุคกลางที่สอง ตามที่ศคิมริโฮลต์เขาเป็นสิบหกกษัตริย์ของราชวงศ์ที่ครองราชย์เป็นเวลา 3 ปีจาก 1775 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 1,772 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เร

ฟาโรห์ดเจตเคเปอร์เร (หรือเรียกว่า ดเจตเคเปอร์รู) เป็นฟาโรห์อียิปต์ของราชวงศ์ที่ 13 เป็นประมาณระยะเวลาสองปีจากค 1772 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 1,770 ปีก่อนคริสตาล [1] [2] ตามที่ไอยคุปต์วิทยา คิม ริโฮลต์และดาร์เรลล์ เบเคอร์, ฟาโรห์ดเจตเคเปอร์เรเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 17 ของราชวงศ์นี้. ดเจตเคเปอร์เร เป็นชื่อฮอรัสของฟาโรห์
ฟาโรห์เซบคาย

ฟาโรห์เซบคาย (หรือ เซเบคาย) เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณในช่วงยุคกลางที่สอง เป็นเวลานานตำแหน่งของเขาสร้างปัญหาและเขาก็มักจะอยู่ในราชวงศ์ที่ 13 อย่างไรก็ตามการค้นพบหลุมฝังศพของฟาโรห์ที่มีชื่อที่เซเบคาย ทำให้มันมีโอกาสมากที่เซบคาย เหมือนกันกับหลังและการเขียนชื่อเซบคายเป็นเพียงการสะกดคำผิดของชื่อ
ฟาโรห์เจบเซคาฟาเร

ฟาโรห์เจบเซคาฟาเร เป็นอียิปต์ฟาโรห์ของราชวงศ์ที่ 13 ที่รู้จักจากรายการชื่อแห่งตูรินและวัตถุอื่น ๆ หลายแห่งรวมถึงหกกระบอกน้ำ และแมลงปีกแข็ง ชื่อของเขาปรากฏเป็นกราฟฟิตีในหลุมฝังศพของสมเด็จพระราชินีคุตอีที่ 1 และนักไอยคุปต์วิทยากำหนดเขาโดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติมรัชสมัยของ 6-7 ปีที่ผ่านมา
ฟาโรห์เคนด์เจอร์

ฟาโรห์ยูเซอร์คาเร เคนด์เจอร์ เป็นฟาโรห์ที่ยี่สิบเอ็ดของราชวงศ์ที่สิบสามของอียิปต์ในช่วงยุคกลางที่สอง ฟาโรห์เคนด์เจอร์ขึ้นครองราชย์จากเมมฟิสในช่วง 4 ปี 3 เดือนและ 5 วันจาก 1764 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 1759 ปีก่อนคริสตกาล หรือจาก 1718 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 1712 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เคนด์เจอร์มีปิรามิดเล็ก ๆ ที่สร้างขึ้นสำหรับตัวเองในซัคคารา
ฟาโรห์อิมย์เรเมสชาว

ฟาโรห์สเมงห์คาเร อิมยิเร์เมชาว์ เป็นอียิปต์ฟาโรห์ของราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงกลางยุคกลางที่สอง อิมยิเร์เมชาว์ครองราชย์จากเมมฟิสเริ่มต้นในปี 1759 ก่อนคริสตกาล หรือ 1,711 ปีก่อนครืสตกาล ความยาวของการครองราชย์ของไม่เป็นที่รู้จัก เขาอาจจะขึ้นครองเป็นเวลา 5 ปีและแน่นอนน้อยกว่า 10 ปี
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เข้ม ธมฺมสโร)

สมเด็จพระพุฒาจารย์ นามเดิม เข้ม ฉายา ธมฺมสโร เป็นสมเด็จพระราชาคณะเจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสรูปที่ 9 ของวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เจ้าคณะมณฑลชุมพรและพิศณุโลก

สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีนามเดิมว่า เข้ม สกุล ธนสังข์ เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2396 ตรงกับแรม 7 ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู จ.ศ. 1215 ภูมิลำเนาอยู่บ้านตำบลโรงช้าง จังหวัดพิจิตร เมื่ออายุได้ 10 ขวบได้ศึกษากับพระอาจารย์พุ่ม วัดนครชุม ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองพิจิตร จนอายุ 15 ปี จึงมาบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ในสำนักพระญาณสมโพธิ (อ่ำ) ขณะยังเป็นพระอันดับ แล้วศึกษาต่อในสำนักหลวงธรรมาภิมณฑ์ (ปั้น) พระเมธาธิบดี (จั่น) และพระปริยัติธรรมธาดา (ชัง)

ปีกุน พ.ศ. 2418 ได้อุปสมบทที่วัดรังษีสุทธาวาส (ต่อมายุบรวมกับวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร) โดยมีพระปัญญาพิศาลเถร (บัว) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระโพธิวงศาจารย์ (วิญญู) และพระปลัดศรี เป็นคู่กรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า ธมฺมสโร บวชแล้วย้ายกลับมาอยู่วัดมหาธาตุฯ ถึงปีชวด พ.ศ. 2419 ท่านเข้าสอบพระปริยัติธรรมครั้งแรกที่พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท ได้เปรียญธรรม 4 ประโยค สอบครั้งที่สองในปีมะเมีย พ.ศ. 2425 ที่สนามสอบเดิม สอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค และสอบครั้งสุดท้ายในปีจอ พ.ศ. 2429 ได้เปรียญธรรม 6 ประโยค วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2430 จึงได้รับพระราชทานผ้าไตรแพร ย่ามโหมดเทศ และพัดพื้นแพรเหลืองปักเลื่อม ในการตั้งเปรียญ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท

วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2445 ได้รับโปรดเกล้าฯ ตั้งเป็นเจ้าคณะมณฑลชุมพร ในวันนั้นท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรที่พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 โปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์ท่านและให้ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนฯ โดยในช่วงบ่ายวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 โปรดให้จัดขบวนรถยนต์หลวงไปรับท่านและคณะรวม 11 รูปมาวัดพระเชตุพนฯ เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ มาพระราชทานเครื่องขึ้นกุฏิ บริขาร และปัจจุยมูลค่า 400 บาท เวลาทุ่มเศษจึงเสด็จฯ กลับพระราชวังดุสิต

วันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2453 โปรดให้สถาปนาเป็นเจ้าคณะมณฑลพิศณุโลก ได้รับพระราชทานสัญญาบัตร ณ พระที่นั่งอภิเศกดุสิต จนถึงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2464 จึงโปรดให้เลื่อนเป็นเจ้าคณะรองอรัญวาสี

วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ในงานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมาน ท่านได้รับพระราชทานพัดรัตนาภรณ์ ชั้นที่ 2 ถึงวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ในงานพระราชพิธีฉัตรมงคล ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท จึงพระราชทานพัดรัตนาภรณ์ ชั้นที่ 1

พระมหาเข้ม ธมฺมสโร ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ตามลำดับดังนี้

สมเด็จพระพุฒาจารย์ มรณภาพอย่างสงบเมื่อวันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 สิริอายุได้ พรรษา 67
ฟาโรห์อินโยเทฟที่ 4

ฟาโรห์เซฮเตปคาเร อินเตฟ() (ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ อินเตฟที่ 4 หรือ อินเตฟที่ 5) เป็นฟาโรห์ลำดับที่ยี่สิบสามแห่งราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงระยะเวลากลางที่สอง ฟาโรห์เซฮเตปคาเร อินเตฟ ขึ้นครองราชย์แทนจากเมมฟิสเป็นระยะเวลาสั้นแน่นอนน้อยกว่า 10 ปีระหว่าง 1759 ปีก่อนคริสตกาลและ 1749 ปีก่อนคริสตกาลหรือ 1,710 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เมริบเร

ฟาโรห์เซท เมริบเร ()เป็นฟาโรห์ที่ยี่สิบสี่ของราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงยุคกลางที่สอง ฟาโรห์เซท เมริบเร ขึ้นครองราชย์แทนจากเมมฟิสสิ้นสุดใน 1749 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1700 ปีก่อนคริสตกาล ความยาวของการครองราชย์ของไม่เป็นที่รู้จัก คิม ริโฮลต์แนะว่าพระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลาสั้น ๆ อย่างแน่นอนน้อยกว่า 10 ปี
ดันเคิร์ก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2560)

ดันเคิร์ก () เป็นภาพยนตร์แนวสงคราม เขียนบท ผลิตและกำกับการแสดงโดยคริสโตเฟอร์ โนแลน โดยเนื้อหาภาพยนตร์อยู่ในเหตุการณ์ยุทธการที่ดันเคิร์กซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลกครั้งที่สอง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความร่วมมือการผลิตจากเนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา

โนแลนเขียนเนื้อเรื่องผ่านมุมมอง 3 มุมมอง ประกอบด้วยภาคอากาศ ภาคพื้นดิน และทางน้ำ โนแลนพิถีพิถันและพยายามเก็บรายละเอียด และได้ถ่ายทำหนังเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ที่เมืองดันเคิร์ก ประเทศฝรั่งเศส การถ่ายทำถ่ายด้วยกล้อง IMAX 65 มม. ผสมกับการถ่ายภาพด้วยกล้อง 65 มม. โดยมีโฮยเตอ ฟัน โฮยเตอมามากำกับภาพ

ภาพยนตร์ "ดันเคิร์ก" เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ในระบบไอแมกซ์

ทหารฝ่ายสัมพันธมิตรจากสหราชอาณาจักร เบลเยียม แคนาดา และฝรั่งเศส ถูกทหารเยอรมันล้อมที่ชายหาดคันเดิร์ก และต้องอพยพออกมาระหว่างวันที่ 26 พฤษภาคม ถึงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ซึ่งอยู่ในช่วงแรกของสงครามโลกครั้งที่สองคริสโตเฟอร์ โนแลน ผู้กำกับภาพยนตร์ "ดันเคิร์ก" เขียนบทภาพยนตร์ความยาว 112 หน้า โดยเล่าเรื่องผ่านมุมมอง 3 มุมมอง คือ ภาคอากาศ ภาคพื้นดินและภาคทะเล โฮยเตอ ฟัน โฮยเตอมา ซึ่งเคยทำงานกับโนแลนในภาพยนตร์เรื่อง "อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก" ซึ่งในภาพยนตร์นี้โฮยเตอได้มากำกับภาพ โนแลนทำข้อตกลงกับวอร์เนอร์บราเธอร์ ซึ่งระบุว่าเขาจะได้รับเงิน 20 ล้านดอลลาร์ บวกกับร้อยละ 20 ของรายได้จากบัตร โดยเป็นข้อตกลงที่ทำกำไรมากที่สุดนับตั้งแต่ปีเตอร์ แจ็กสัน ได้รับเงินจำนวนเดียวกันนี้ในการกำกับ "คิงคอง"

ทอม ฮาร์ดี, เค็นนิท แบรนา และมาร์ก ไรแลนซ์ อยู่ระหว่างการเจรจาเพื่อเข้าร่วมเป็นนักแสดงสมทบในช่วงปลาย พ.ศ. 2558 เฟียนน์ ไวต์เฮด ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักแสดงนำในช่วงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ส่วนแจ็ก โลว์เด็น, อะไนริน บาร์นาร์ด และแฮร์รี สไตลส์ ได้รับการทาบทามเข้ามาหลังจากนั้นไม่นาน คิลเลียน เมอร์ฟี เข้ามาแสดงในเดือนถัดมา ส่วนเจมส์ ดาร์ซีย์, แบร์รี คีโอน และทอม กลินน์-คาร์นีย์ เข้ามาเพิ่มเติมในเดือนพฤษภาคม หลังจากได้อ่านบันทึกชั้นต้นของการอพยพดันเคิร์ก โนแลนจึงได้ทราบว่าทหารในเหตุการณ์ดังกล่าวยังมีอายุน้อยและไม่มีประสบการณ์มากนัก เขาจึงตัดสินใจคัดเลือกนักแสดงเยาว์วัยและนักแสดงที่ยังไม่เป็นที่รู้จักเพื่อถ่ายฉากชายหาดดันเคิร์ก

การกำกับภาพยนตร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2016 ที่ดันเคิร์ก ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนเดียวกันนี้ ได้รับการร่วมการดำเนินการผลิตระหว่าง เมืองอัวร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์, เมืองสวาเนจ, เวย์เมาท์และดอร์เซ็ต ประเทศอังกฤษ รวมถึงประภาคาร Point Vicente Interpretive Center และประภาคารในรานโชว์ ปาโลว เวอเดช ในสหรัฐ การถ่ายทำดันเคิร์กใช้สถานที่เดียวกันกับในประวัติศาสตร์ โดยมีการใช้นักแสดงสมทบประมาณ 6,000 คน ระหว่างถ่ายทำ โนแลนวิเคราะห์ว่าควรเป็นภาพยนตร์เงียบซึ่งสามารถโน้มน้าวผู้ชมด้วยการใช้รายละเอียดหนังเล่าเรื่องราว ประกอบกับบทสนทนาในภาพยนตร์นั้นมีเล็กน้อย ในภาพยนตร์ ทอม ฮารดี้เล่นเป็นนักบิน บทของเขาส่วนใหญ่ถ่ายทำในห้องนักบิน และถูกจำกัดการพบปะกับนักแสดงและเหล่าทีมงานอื่น ๆ

ในเดือนมกราคม 2016 นักแต่งเพลง ฮันส์ ซิมเมอร์ เป็นคนทำเพลงประกอบภายในภาพยนตร์
การต่อต้านความเป็นไทย

การต่อต้านความเป็นไทย () หรือ การต่อต้านสยาม หมายถึงแนวคิดต่อต้านวัฒนธรรมไทย, สังคมไทย หรือแม้แต่การต่อต้านประเทศไทยเอง โดยส่วนมากมักเป็นเรื่องของประวัติศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง

ไทยและกัมพูชามีความขัดแย้งกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยไทยได้เคยปกครองกัมพูชามาตั้งแต่สมัย อาณาจักรอยุธยา และได้รุกรานกัมพูชาหลายครั้ง ทำให้ชาวกัมพูชามองไทยอย่างไม่เป็นมิตรนัก เมื่อสยามได้ส่งมอบกัมพูชาให้กับฝรั่งเศส ทำให้ฝรั่งเศสได้ใช้นโยบายในการแยกกัมพูชาออกจากสยาม ทำให้แนวคิดต่อต้านสยามชัดเจนยิ่งขึ้น และปรากฏอยู่ในทุกยุคทุกสมัย

ในปี พ.ศ. 2546 ได้ปรากฏความขัดแย้งและการจราจลโดยชาวกัมพูชาขึ้นเนื่องจากหนังสือพิมพ์ของทางกัมพูชาอ้างว่า สุวนันท์ คงยิ่ง กล่าวว่านครวัดเป็นของไทย ทำให้ชาวกัมพูชาต่างพากันแสดงความโกรธแค้นและก่อจราจลเป็นจำนวนมาก และเมื่อมีกรณีพิพาทพรมแดนระหว่างไทยกับกัมพูชาขึ้น ก็ทำให้ความขัดแย้งนั้นรุนแรงขึ้น

ปัจจุบัน สถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับกัมพูชาอยู่ในสภาวะที่ดีขึ้น แม้ว่าชาวกัมพูชาบางส่วนจะยังมีอคติต่อไทยด้วยเหตุทางประวัติศาสตร์ก็ตาม

นโยบายรัฐนิยมของ จอมพล ป.พิบูลสงคราม ทำให้ชาวจีนที่กลับประเทศนั้นได้ประกาศต่อต้านคว่ำบาตรสินค้าที่มาจากไทยและต่อต้านแนวคิดของประเทศไทย และได้เผยแพร่แนวคิดต่อต้านไทยในประเทศจีนอยู่ช่วงหนึ่ง

ปัจจุบัน สถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับจีนอยู่ในสภาวะที่ดีพอสมควร เพราะทัศนคติของชาวจีนส่วนใหญ่มองไทยเป็นมิตร

ประวัติศาสตร์ที่เป็นจุดด่างพร้อยระหว่างไทยและลาวคือเหตุการณ์ กบฏเจ้าอนุวงศ์ ซึ่งไทยมองว่าเจ้าอนุวงศ์คือกบฏ แต่ลาวมองว่าเจ้าอนุวงศ์คือวีรบุรุษผู้กู้อิสรภาพ แม้ในช่วงยุคอาณานิคม ลาวจะไม่ได้ต่อต้านไทยเท่ากับฝรั่งเศส และความสัมพันธ์หลังได้รับเอกราชจะไปด้วยดี แต่หลังจากที่ลาวกลายเป็นคอมมิวนิสต์ในปี พ.ศ. 2518 ด้วยเหตุผลทางระบอบการปกครองและความมั่นคง จึงทำให้รัฐบาลลาวในยุคปัจจุบัน ต้องเชิดชูเจ้าอนุวงศ์ในฐานะวีรบุรุษมากกว่ากษัตริย์องค์อื่นๆ เพื่อเป็นการลดอิทธิพลของไทยในประเทศลาว และโดยมุมมองของชาวลาวส่วนหนึ่งที่เป็นชาตินิยมคอมมิวนิสต์ มองว่าไทยได้นำเอา แผ่นดินฝั่งขวา และ พระแก้วมรกต ไปจากลาว และยังเคยให้อเมริกาทิ้งระเบิดลงประเทศลาวเป็นจำนวนมาก

อย่างไรก็ตาม โดยความเป็นจริงแล้ว ชาวลาวส่วนใหญ่ยังพึ่งอิทธิพลของไทยทางสื่อต่างๆ แต่รัฐบาลลาวจำเป็นต้องปิดกั้นบางส่วนที่กระทบต่อความมั่นคงและวัฒนธรรมอันดีงามของลาว

ด้วยความเป็นชาติคู่สงครามกันในอดีต และด้วยเคยที่ทำให้พม่าเริ่มเสียเอกราช ทำให้ชาวพม่าบางส่วนโดยเฉพาะนักประวัติศาสตร์ มีทัศนคติต่อไทยที่ไม่ค่อยดีนัก แต่อย่างไรก็ตามแล้ว โดยส่วนใหญ่ถือว่ามีแนวคิดไทยต่อต้านพม่ามากกว่าแนวคิดพม่าต่อต้านไทย และพม่าถือว่าไทยเป็นชาติพันธมิตร

คตินิยมเชื้อชาติในประเทศไทย
พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์

พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์ (; ; อักษรย่อ: SKP) เป็นพรรคการเมืองและพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศฟินแลนด์ พรรคเป็นสมาชิกของโคมินเทิร์น พรรคถูกห้ามในปี ค.ศ. 1944 พรรตได้สร้างสันนิบาตประชาธิปไตยประชาชนฟินแลนด์แทน จนพรรคถูกยุบในปี ค.ศ. 1992
มวน

มวน ถือเป็นชื่อของแมงชนิดหนึ่งซึ่งประกอบ 50,000 ถึง 80,000 ชนิดเช่นกลุ่มของจักจั่น โดยมักมีขนาดตั้งแต่ 1 มิลลิเมตร (0.04 นิ้ว) ถึง 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) และมีปากที่สามารถดูดของเหลวได้และชื่อของมวลยังเอาไวเรียกกลุ่มของหน่วยย่อย Heteroptera ด้วย

โดยปกติคนเราจะเรียกว่าพวกแมลง, แมง, ด้วง, มวน รวมกันเป็นแมลงอย่างเดี่ยวเช่นการเรียกเต่าทองที่อยู่กลุ่มเดียวกับด้วงว่าเป็นแมลง

โดยปกติพวกมันจะกินอาหารโดยใช้ปากดูดของเหลวจากต้นไม้หรือสัตว์และสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก มวลนั้นไม่ได้อาศัยอยู่บนบกอย่างเดียวแต่พวกมันก็อาศัยอยู่ในน้ำด้วย

มนุษย์มีปฏิสัมพันธุ์กับพวกมันมานานเพราะพวกมันหลายชนิดเป็นศัตรูพืชที่สำคัญโดยพวกมันจะทำลายพืชผลทางการเกษตรโดยการดูดน้ำเลี้ยงของต้นไม้และพวกมันยังเป็นพาหะของโรคร้ายแรงและไวรัสอีกด้วย

มวนเป็นชื่อของแมงหลายชนิดในหลายวงศ์ เมื่อโตเต็มที่มีปีก 2 คู่ ปีกคู่หน้าค่อนข้างยาว แคบ เนื้อปีกบริเวณโคนแข็ง ปลายเป็นแผ่นบางอ่อน ปีกคู่หลังอ่อนเป็นแผ่นบางตลอด เมื่อพับปีกจะแบนราบไปตามสันหลัง แต่บางชนิดก็ไม่มีปีก ปากเป็นท่อยาวคล้ายเข็ม โผล่ทางด้านล่างบริเวณปลายหัว หลายชนิดปล่อยกลิ่นเหม็นได้และเป็นศัตรูพืช

พวกมันมีการเคลื่อนที่หลายรูปแบบเช่นเดิน,บิน,เดินบนน้ำ,ว่ายน้ำ เป็นต้น

หลายสายพันธุ์ของมวนมีการปรับตัวให้มีการใช้ชีวิตอยู่ใต้น้ำเช่น แมงป่องน้ำ, จิงโจ้น้ำ, แมลงดา มวนที่อยู่ใต้น้ำส่วนใหญ่เป็นสัตว์กินเนื้อ พวกมันมีขาที่คล้ายใบพายทำให้พวกมันว่ายน้ำได้ดี ส่วนจิงโจ่น้ำที่สามารถเดินบนน้ำได้ก็เพราะพวกมันอาศัยแรงตึงผิวของน้ำและพวกมันเป็นมวนชนิดเดียวที่เคลื่อนที่ด้วยการเดินบนน้ำ

มวนส่วนใหญ่สามารถบินได้แต่เป็นแค่ระยะทางสั้นๆและบินได้ไม่นาน แต่ถ้าพวกมันบินในขณะที่มีลมพัดพวกมันก็สามารถร่อนได้นานและไกลกว่าเดิมได้

พวกมันเป็นลำดับที่ใหญ่ที่สุดของแมงและแมลงที่ยังไม่โตเต็มวัยที่มีชนิดมากกว่า 75,000 ชนิด เช่น ผีเสื้อมี 160,000 ชนิด, แมลงมี 100,000 ชนิด และแตนมี 100,000 ชนิด ซึ่งกลุ่มนี้มีความหลากหลายมากส่วนใหญ่มักจะอยู่บนและเป็นศัตรูพืชที่ร้ายกาจหลายชนิด แต่บางชนิดพบในแหล่งน้ำจืด เช่น จิงโจ้น้ำ, แมลงดา, แมลงดาสวน เป็นต้น
อาณาจักรหงสาวดี

อาณาจักรหงสาวดี (; , ; บางครั้งเรียก กรุงหงสาวดี หรืออย่างสั้น พะโค) เป็นอาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนล่างตั้งแต่ พ.ศ. 1830 จนถึง พ.ศ. 2082 และระหว่าง พ.ศ. 2093 - 2095 เป็นอาณาจักรของผู้ที่พูดภาษามอญ ก่อตั้งในฐานะรามัญประเทศ (, ) โดยพระเจ้าฟ้ารั่วหรือมะกะโท หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรพุกามใน พ.ศ. 1830 ในฐานะประเทศราชของอาณาจักรสุโขทัยและราชวงศ์หยวนของมองโกลที่ปกครองจีน อาณาจักรนี้เป็นอิสระจากสุโขทัยใน พ.ศ. 1873 แต่ยังมีความสัมพันธ์แบบหลวมๆกับศูนย์กลางอำนาจหลักในขณะนั้นคือ ที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดี พะโค และเมาะตะมะ เมาะตะมะเกิดกบฏขึ้นใน พ.ศ. 1906 - 1931

การปกครองของพระเจ้าราชาธิราชใน พ.ศ. 1927 -1964 ได้รวมอาณาจักรของชาวมอญเข้าเป็นหนึ่งเดียวและประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานจากอาณาจักรอังวะ อาณาจักรของผู้ที่พูดภาษาพม่าจากทางเหนือ ในสงครามสี่สิบปี (พ.ศ. 1928 - 1967) และสามารถขยายตัวไปทางตะวันตกได้อาณาจักรยะไข่ ไว้ในอำนาจระหว่าง พ.ศ. 1956 - 1964 เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ถือเป็นชัยชนะของอาณาจักรหงสาวดีในฐานะที่สามารถขัดขวางการสถาปนาจักรวรรดิพุกามอีกครั้งของอาณาจักรอังวะ หลังสงครามหงสาวดีได้ช่วยเหลือรัฐบรรณาการทางตอนใต้ของอังวะคือ อาณาจักรแปร และอาณาจักรตองอูในการก่อกบฏต่ออังวะ

หลังสงครามหงสาวดีเข้าสู่ยุคทองในขณะที่อาณาจักรอังวะตกต่ำลง ในราว พ.ศ. 1963 - 2073 หงสาวดีเป็นอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในยุคหลังจักรวรรดิอังวะ ภายใต้การปกครองของกษัตริย์หลายพระองค์ เช่น พญารามที่ 1 พระนางเชงสอบู พระเจ้าธรรมเจดีย์ และพญารามที่ 2 อาณาจักรมีบทบาทสำคัญทางการค้าในบริเวณมหาสมุทรอินเดีย และเป็นศูนย์กลางของศาสนาพุทธนิกายเถรวาท และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับศรีลังกา

อาณาจักรค่อยๆอ่อนแอลงตั้งแต่ พ.ศ. 2077 ในการรุกรานของอาณาจักรตองอูจากพม่าตอนบน พระเจ้าสการะวุตพีไม่สามารถต่อต้านอาณาจักรตองอูที่นำโดยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และพระเจ้าบุเรงนอง ตองอูเข้ายึดครองหงสาวดีและที่ราบลุ่มแม่น้ำอิระวดีใน พ.ศ. 2081 - 2082 และเมาะตะมะใน พ.ศ. 2084 อาณาจักรนี้ฟื้นตัวขึ้นมาได้อีกครั้งใน พ.ศ. 2093 หลังจากพระเจ้าตะเบงชะเวตี้สิ้นพระชนม์ แต่มีอำนาจปกครองเพียงแค่เมืองหงสาวดี ก่อนถูกพระเจ้าบุเรงนองปราบได้อย่างรวดเร็วในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2094

แม้ว่ากษัตริย์ในราชวงศ์ตองอูจะปกครองพม่าตอนล่างจนถึงพุทธศตวรรษที่ 23 แต่ยุคทองของอาณาจักรหงสาวดียังเป็นที่จดจำของชาวมอญในพม่าตอนล่าง ปี พ.ศ. 2283 ได้มีการก่อกบฎต่อต้านราชวงศ์ตองอูที่อ่อนแอและก่อตั้งอาณาจักรหงสาวดีใหม่