seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล

รถไฟโดยสารที่ให้บริการในประเทศเนปาล ได้แก่ รถไฟรางแคบ ระยะทาง 59 กิโลเมตร ระหว่างเมืองจานักปุระ ในประเทศเนปาล กับเมืองไจนาการ์ ในประเทศอินเดีย ขนาดความกว้างราง 2 ฟุต 6 นิ้ว เส้นทางนี้มีต่อไปยังเมือง พิจาละปุระ แต่สะพานเสียหายจึงถูกปิดทาง ส่วนเมืองหลวงอย่างกาฐมาณฑุนั้น ไม่มีรถไฟผ่านเลย การรถไฟอินเดียให้บริการรถไฟข้ามชายแดนเข้ามาในเนปาลในระยะสั้น เป็นขบวนรถสินค้า วิ่งระหว่างเมือง รักเสาละ กับ ซีร์ซียา

จนถึงปี ค.ศ. 2014 เส้นทางของรถไฟเนปาลแท้ ๆ มีวิ่งระหว่างเมืองจานักปุระ-ไจนาการ์ เท่านั้น มีหัวรถจักรดีเซลที่ใช้งานได้เพียง 1 คัน ยี่ห้อแซดดีเอ็ม 524 ซึ่งอินเดียให้มาเพื่อใช้แทนรถจักรไอน้ำ

เส้นทางนี้ปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014 โดยมีแผนที่จะสร้างทางรถไฟขนาดกว้าง 1,676 มิลลิเมตร แทน โดยจะเปิดได้ในปี ค.ศ. 2017 นอกจากนี้ยังมีแผนจะสร้างทางรถไฟเชื่อมอินเดีย-เนปาล-จีน อีกด้วย

การรถไฟเนปาล ให้บริการรถไฟรางแคบระหว่างเมืองจานักปุระ-พิจาละปุระ (แต่เนื่องจากสะพานขาด จึงไม่สามารถเดินรถได้) โดยได้รับงบประมาณจากรัฐบาลเนปาล ส่วนรถไฟสินค้าวิ่งจากรักเสาละ ให้บริการโดยการรถไฟเนปาล และการรถไฟอินเดีย เพื่อนำสินค้าเข้ามาส่งที่หมู่บ้านซีร์ซียา นอกจากนี้ยังมีรถไฟรางแคบสายสั้นอีกเส้นหนึ่ง วิ่งไปยังเมืองจานักปุระอีกด้วย

เนปาลได้รับความช่วยเหลือจากอินเดีย ในการปรับขนาดทางรถไฟให้มีความกว้าง 1,676 มิลลิเมตร และสร้างส่วนต่อขยายไปยังเมืองบาร์ดิบาส และในปี ค.ศ. 2008 มีโครงการสรางทางรถไฟจากเมืองลาซาในทิเบต เข้าไปยังประเทศเนปาล
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในสหรัฐ

มีปัญหาสิ่งแวดล้อมจำนวนมากในสหรัฐอเมริกา เช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ

ทั้งแนวคิดอนุรักษ์ธรรมชาตินิยม และสิ่งแวดล้อมนิยม ปรากฏในการอภิปรายทางการเมืองในช่วงยุคก้าวหน้าในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โดยมีสามตำแหน่งหลัก ได้แก่ ระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม ซึ่งถือว่าเป็นเจ้าของทรัพย์สินส่วนตัว—อันประกอบไปด้วย บริษัทไม้แปรรูปและเหมืองแร่ ที่ควรจะได้รับอนุญาตในการกระทำใด ๆ ต่อทรัพย์สินที่พวกเขาต้องการ

แนวคิดอนุรักษ์ธรรมชาตินิยม นำโดยประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์ และกิฟฟอร์ด พินโชท์ ผู้เป็นพันธมิตรใกล้ชิด กล่าวว่าวิธีการระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมนั้นมีความสิ้นเปลืองมากเกินไปและไม่มีประสิทธิภาพ ในหลาย ๆ กรณี พวกเขาได้ตั้งข้อสังเกตว่าทรัพยากรทางธรรมชาติโดยส่วนใหญ่ในรัฐทางตะวันตกต่างมีเจ้าของแล้วโดยรัฐบาลกลาง พวกเขาได้ถกเถียงกันถึงแนวทางที่ดีที่สุดของการดำเนินการ ซึ่งเป็นแผนระยะยาวที่คิดโดยผู้เชี่ยวชาญของประเทศ เพื่อเพิ่มผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจในระยะยาวจากทรัพยากรทางธรรมชาติ

แนวคิดสิ่งแวดล้อมนิยม เป็นตำแหน่งที่สาม นำโดยจอห์น มูเยอร์ (ค.ศ. 1838–1914) ความรักของมูเยอร์ที่มีต่อธรรมชาติ ทำให้เขาเป็นชาวอเมริกันผู้มีอิทธิพลที่สุดในด้านสิ่งแวดล้อมนิยม มูเยอร์ได้เทศน์แจงว่าธรรมชาติเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และมนุษย์เป็นผู้บุกรุก ซึ่งควรที่จะตระหนักแต่กลับไม่พัฒนา เขาได้ก่อตั้งเซียร์ราคลับ ที่ยังคงเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของการเคลื่อนไหวทางสิ่งแวดล้อม มูเยอร์เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการกำหนดตำแหน่งทางสิ่งแวดล้อม ในการอภิปรายระหว่างแนวคิดอนุรักษ์ธรรมชาติกับสิ่งแวดล้อมนิยม

แนวคิดสิ่งแวดล้อมนิยมได้สอนว่าธรรมชาติแทบจะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และมนุษย์เป็นผู้บุกรุก แนวคิดนี้ได้อนุญาตสำหรับการท่องเที่ยวแบบจำกัด (เช่นการเดินป่า) แต่ไม่เห็นด้วยกับการมีรถยนต์ในอุทยานแห่งชาติ และแนวคิดนี้ไม่เห็นด้วยกับการตัดไม้บนที่ดินสาธารณะเป็นอย่างมาก และประณามอย่างรุนแรงต่อเขื่อนที่โรสเวลต์ได้รับการสนับสนุนสำหรับแหล่งน้ำ, ไฟฟ้า และการควบคุมน้ำท่วม โดยเฉพาะอย่างยิ่งความขัดแย้งที่มีต่อเขื่อนเฮชเฮชชีในอุทยานแห่งชาติโยเซมิตี ซึ่งโรสเวลต์ได้ทำการอนุมัติ และเป็นเครื่องมือผลิตน้ำประปาของซานฟรานซิสโก

สหรัฐอเมริกา เป็นประเทศที่มีการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล มากเป็นอันดับสองรองจากประเทศจีน นโยบายพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกาได้อภิปรายอย่างกว้างขวาง ถึงการเรียกร้องให้หลายประเทศได้มีบทบาทเป็นผู้นำในการต่อสู้กับภาวะโลกร้อน โดยที่สหรัฐอเมริกา เป็นหนึ่งในสองประเทศที่ไม่ได้ลงนามในพิธีสารเกียวโต
ตั้งแต่ประมาณ 86% ของพลังงานทุกประเภทที่ใช้ในประเทศสหรัฐอเมริกา มาจากเชื้อเพลิงฟอสซิล ที่ส่งผลต่อการปล่อยแก๊สเรือนกระจก นโยบายพลังงานของประเทศสหรัฐอเมริกาได้รับการกำหนดโดยรัฐบาลกลาง, รัฐ และหน่วยงานภาครัฐท้องถิ่น ซึ่งเน้นถึงปัญหาด้านการผลิตพลังงาน, การแบ่งปัน และการบริโภค เช่น ร่างประมวลข้อบังคับอาคาร และความก้าวหน้าไมล์สะสมแก๊ส
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล

การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล (ตัวย่อ: NGR) เป็นเส้นทางรถไฟสายแรกของประเทศเนปาล ดำเนินการระหว่างปี ค.ศ. 1927 จนถึง ค.ศ. 1965 เชื่อมต่อระหว่างเมืองรักเสาละกับอัมเลขคัญชะ เป็นทางรถไฟรางแคบ ขนาดความกว้าง ระยะทาง 47 กิโลเมตร

ในปี ค.ศ. 1923 เจ. วี. คอลเลียร์ ได้ทำการควบคุมการก่อสร้างรถไฟเพื่อขนส่งขอนไม้จากเนปาลเข้าไปยังอินเดีย โดยได้รับอนุญาตจากนายกรัฐมนตรีเนปาล ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1924 บริษัทมาร์ตินในโกลกาตา ได้มาทำการสำรวจเส้นทางเพื่อสร้างทางรถไฟไปยังเมืองอัมเลกงาน์จ

การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1926 และเปิดใช้งานวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 ขนาดความกว้างรางรถไฟ มีรถจักรไอน้ำ 7 คัน ตู้โดยสาร 12 คัน และตู้บรรทุกสินค้า 82 คัน โดยมีรถจักรไอน้ำการ์แรต ซึ่งผลิตโดยบริษัท เบเยอร์ พีคอก แอนด์คอมปะนี ในสหราชอาณาจักร

การให้บริการสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1965 เมื่อมีการก่อสร้างถนนหนทางใหม่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

ก่อนที่ทางหลวงจะถูกสร้างขึ้น ทางรถไฟสายนี้เป็นเพียงสายเดียวที่เชื่อมระหว่างเมืองหลวงกาฐมาณฑุ กับประเทศอินเดีย โดยผู้โดยสารที่มาจากกาฐมาณฑุต้องเดินเขาก่อนที่จะมาขึ้นรถไฟที่สถานี ต่อมาได้สร้างทางหลวงตริภูวันขึ้นในปี ค.ศ. 1956 ทำให้การเดินทางสะดวกสบายมากขึ้น

ปรากฏในภาพยนตร์เนปาลเรื่อง "อามา" ("แม่") ฉายในปี ค.ศ. 1964
ครวญ สุทธานินทร์

พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ (18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - ?) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 อดีตแม่ทัพภาคที่ 3 และอดีตรองประธานวุฒิสภาคนที่ 2

พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 ที่ตำบลขันเงิน อำเภอเมืองหลังสวน จังหวัดหลังสวน (ปัจจุบันคืออำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร) เป็นบุตรของนายแคล้ว สุทธานินทร์ กับนางกิ้ม (สกุลเดิม สร้างแก้ว) มีน้องชาย 1 คน คือนายนวล สุทธานินทร์ สมรสกับคุณหญิงสังวาลย์ สุทธานินทร์ มีบุตรธิดา 2 คน รับบุตรบุญธรรม 1 คน รวมมีบุตร 3 คน คือพลเอก ครวญ สุทธานินทร์ จบการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก และจบหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พลเอก ครวญ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆ เช่น เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก แม่ทัพภาคที่ 2 แม่ทัพภาคที่ 3 นอกจากนี้ยังได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายทหารพิเศษ ประจำกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ฯ

ในพ.ศ. 2517 พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ และพ้นจากตำแหน่งไปหลังมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 นอกนากนี้พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 4 และเป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ 2 ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3
การรถไฟเนปาล

การรถไฟเนปาล (NRC) (ตัวย่อ NR / ने. रे) ดำเนินการโดยรัฐบาลเนปาล ให้บริการเส้นทางรถไฟสองสายในประเทศเนปาล ได้แก่ สาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura ระยะทาง 53 กิโลเมตร

รถไฟสาย Raxual-Sirsiya (ซึ่งเคยดำเนินการโดยการรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล) และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura (NJJR) (ระยะทาง 39 กิโลเมตร สร้างโดยอังกฤษ) ซึ่งเป็นรถไฟรางแคบขนาด ได้เปิดให้บริการครั้งแรกในสมัย Rana

ทางรถไฟสาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร ได้เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2005 เพื่อใช้ขนส่งสินค้าจาก Sirsiya ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศอินเดีย เป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจของเนปาล

มีแผนเปิดเส้นทางรถไฟไปยังเมือง Amlekhganj อีกครั้ง เนื่องจากเป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจ และมีแผนสร้างทางรถไฟต่อขยายไปยัง Bardibas

นอกจากนี้ยังมีแผนสร้างทางรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก ผ่านกรุงกาฐมาณฑุ และสายเหนือ-ใต้ เชื่อมต่อกับจีนและอินเดีย แต่โครงการไม่คืบหน้า เนื่องจากติดปัญหาด้านการเมือง

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เกิดอุบัติเหตุรถจักรตกราง แต่ไม่มีผู้โดยสารคนใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ดีไอวาย

ทำมันเอง () หรือ ดีไอวาย เป็นวิธีการสร้าง ดัดแปรหรือซ่อมบางสิ่งโดยปราศจากความช่วยเหลือของผู้เชี่ยวชาญหรือมืออาชีพ การวิจัยทางวิชาการอธิบายดีไอวายว่าเป็นพฤติกรรมที่ "ปัจเจกบุคคลใช้วัตถุดิบหรือวัตถุกึ่งดิบ (raw and semi-raw material) และชิ้นส่วนประกอบเพื่อผลิต เปลี่ยนรูปหรือสร้างใหม่ซึ่งทรัพย์สินที่มีรูปร่าง (material possession) ซึ่งรวมทรัพย์สินที่มาจากสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ (เช่น ภูมิทัศน์) พฤติกรรมดีไอวายกระตุ้นได้โดยแรงจูงใจต่าง ๆ ซึ่งเดิมจำแนกเป็นแรงจูงใจตลาด (ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ การไม่มีผลิตภัณฑ์ การขาดคุณภาพผลิตภัณฑ์ ความต้องการการปรับแต่ง) และการเสริมสร้างอัตลักษณ์ (ทักษะงานช่าง การหาชุมชน เอกลักษณ์)
สตี (พิธีกรรม)

พิธีสตี หมายถึงประเพณีการทำศพของชาวฮินดู พบในประเทศอินเดีย พิธีนี้เป็นการบูชายัญตนเองของหญิงหม้ายในพิธีศพของสามี บางครั้งเต็มใจ แต่บางครั้งก็ถูกคนอื่นบังคับ หญิงหม้ายที่ทำพิธีนี้จะถูกยกย่องให้เป็นมหาเทวีสตีมาตา และเรียกพื้นที่ที่ประกอบพิธีว่า สตีสถล (สตีสะถะละ) แล้วสร้างโบสถ์หรือวัดเพื่อให้ประชาชนกราบไหว้บูชาต่อไป

คำว่า “สตี” เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่า “ภรรยาผู้ซื่อสัตย์” การเป็นสตรีผู้ทรงคุณความดีนั้นต้องซื่อสัตย์ต่อสามีอย่างสูง และต้องเมตตากรุณาต่อญาติพี่น้อง

พิธีการกระโดดเข้ากองไฟของหญิงหม้าย มีอยู่ 2 ลักษณะ ดังนี้

"กลุ่มหญิงหม้ายที่มีฐานะต่ำต้อย" หากสามีของหญิงหม้ายเสียชีวิต จะมีการจัดงานศพแบบกลางแจ้งนอกเมือง ซึ่งมีกองไฟกองใหญ่กองไว้ เมื่อศพของสามีกำลังถูกเผาอยู่นั้น ภรรยาก็จะกระโจนเข้าไปในกองไฟและถูกเผาตายตามไปด้วยเช่นกัน

"กลุ่มหญิงที่มีฐานะร่ำรวย" หากสามีของหญิงหม้ายที่มีฐานะ และมีทรัพย์สินมากเสียชีวิต ภรรยาของเขาจะจัดงานศพให้สามีเป็นอย่างดี มีการขุดหลุมลึกเท่าความสูงของสามี นำศพไปวาง ใส่เครื่องหอมลงไปและจุดไฟเผาภายในหลุมนั้น 
ส่วนหญิงหม้ายก็จะจัดงานรื่นเริง ร่วมงานกันอย่างสนุกสนาน โดยผู้ที่มาร่วมงานก็จะปลอบโยนเธอ หญิงหม้ายจะแจกทรัพย์สินเงินทองให้กับญาติพี่น้องและคนที่มาร่วมงาน จากนั้นก็จะนำหญิงหม้ายขึ้นนั่งบนหลังม้า(ต้องเป็นสีเทาหรือขาวเท่านั้น) และเดินไปยังหลุมที่เผาสามี ระหว่างทางก็จะปลอบโยนเธอตลอดทางจนถึงหลุมเผาศพ
เจนต์

เจนต์ () เป็นการเรียกเสียงกีตาร์ของดนตรีแนวเฮฟวีเมทัลซึ่งแตกแขนงมาจากโพรเกรสซิฟเมทัล เป็นศัพท์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เรียกเสียงแตกโทนต่ำของกีตาร์ตั้งแต่สายที่ 6, 7, 8 ถึง 9 โดยมีวงมัชชุกกาห์ (Meshuggah) ของสวีเดนเป็นผู้นำในการเล่น และเรื่มมีวงอื่น ๆ นำเทคนิคนี้ไปใช้ อาทิ Animals As Leaders, Architects, Bulb, Periphery เป็นต้น

ลักษณะเฉพาะของเจนต์คือ มีลูกเล่นกีตาร์ที่เร็วและเปี่ยมด้วยพลัง โดยลักษณะของการตั้งสายกีตาร์ที่ต่ำกว่า Bb เป็นต้นไป ซึ่งจะเห็นได้ว่างานดนตรีของวงต่างประเทศหลาย ๆ วงมักจะนิยมใช้กีตาร์ 7-8 สายเป็นต้นไปเพื่อให้ได้เสียงที่ต่ำมาก ๆ ซึ่งในทางเทคนิคแล้วมีความสำคัญมากในการดีดให้เกิดเสียงแบบนี้ เนื่องจากมือขวาต้องอุดสายให้พอดี ไม่มากเกินไปจนความยาวต่อเนื่องของเสียงหายไป และไม่น้อยเกินไปจนเสียงขาดความกระชับ และที่สำคัญคือต้องดีดแรง เนื่องจากการเล่นกีตาร์ที่เสียงต่ำ ๆ หรือพวกแบริโทนกีตาร์ผ่านเสียงแตกที่มากเกินไปจะทำให้เสียงฟังไม่ชัดเจน ดังนั้นนักดนตรีแนวนี้จึงใช้เสียงแตกไม่มาก แต่จะใช้น้ำหนักการดีดเป็นอาวุธสำคัญที่จะทำให้การเล่นริฟฟ์หนัก ๆ มีความคมชัด หนักแน่น และกระชับ
สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท

สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองบอร์นมัท มณฑลดอร์เซต ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับพรีเมียร์ลีก และใช้สนามดีน คอร์ท (วิตาลิตี สเตเดียม) เป็นสนามเหย้าของสโมสร

บอร์นมัทเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2015–16 ซึ่งนับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสโมสรในปี ค.ศ. 1890
เทศกาลคฒิมาอี

เทศกาลคฒิมาอี (; ) เป็นพิธีบูชายัญที่จัดขึ้นทุก 5 ปีที่วัดคฒิมาอี แห่งเมืองพริยารปุระ อำเภอพารา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางใต้ประมาณ ของเมืองหลวงกาฐมาณฑุ ทางภาคใต้ของประเทศเนปาล ใกล้ชายแดนอินโด-เนปาล และแดนติดกับรัฐพิหาร (ประเทศอินเดีย) มีการเฉลิมฉลองเป็นหลักโดยชาวมะเทสี และชาวรัฐพิหาร โดยเป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าสัตว์บูชายัญครั้งใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย ควาย, หมู, แพะ, ไก่, หนู และนกพิราบ – โดยมีเป้าหมายเพื่อการเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี ซึ่งเป็นเทพีแห่งอำนาจ

ประมาณ 5 ล้านคนมีส่วนร่วมในการจัดงานเทศกาล ซึ่งเป็นชาวมะเทสีและ 70% ของผู้ที่ชื่นชอบจากรัฐของประเทศอินเดีย ทั้งรัฐอุตตรประเทศ และรัฐพิหาร ที่เขาร่วมเทศกาลในประเทศเนปาลเพื่อเลี่ยงการประกาศห้ามการฆ่าสัตว์บูชายัญในรัฐของตัวเอง โดยผู้เข้าร่วมเชื่อว่าการฆ่าสัตว์บูชายัญเพื่อเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี จะช่วยให้ยุติสิ่งเลวร้ายและนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง

มีการแจ้งประท้วงต่อเทศกาลนี้เป็นจำนวนมากโดยกลุ่มพิทักษ์สิทธิสัตว์ และชาวเนปาลที่นับถือฮินดูจากภูมิภาคฮิลล์

ณ วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เทศกาลนี้ได้รับการประกาศห้ามจากรัฐบาลเนปาลแล้ว

กระทรวงมหาดไทยของประเทศอินเดีย ได้กำกับรัฐพิหาร และรัฐอุตตรประเทศ ในการตรวจสอบเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีการส่งเหล่าสัตว์ไปยังประเทศเนปาลสำหรับเทศกาลนี้
พลอยชมพู

ญานนีน ภารวี ไวเกล (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่น พลอยชมพู เป็นนักร้องและนักแสดงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน มีชื่อเสียงจากการแสดงในมิวสิกวีดิโอเพลง "ไกลแค่ไหนคือใกล้" ของ วงเก็ตสึโนวาเมื่อปี 2555 และต่อมาได้คัฟเวอร์เพลงออกเผยแพร่ในปีถัดมาบนช่องยูทูบของเธอที่ชื่อ "Jannine Weigel" ทำให้เธอมีชื่อเสียงทางดนตรี เป็นศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในกลางเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 เธอออกซิงเกิ้ลแรกแนวป็อปร็อกชื่อ "ชักดิ้นชักงอ"

ญานนีนเกิดที่เมืองสไตน์เฟิร์ต ในประเทศเยอรมนีและเติบโตอยู่ที่นั่นจนอายุ 10 ปี ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ครอบครัวของเธอได้ย้ายมาอยู่เมืองไทยจนปัจจุบัน เธอมีพี่ชายทั้งหมด 3 คนเป็นคนสุดท้องจบการศึกษาระดับอนุบาลจากเซนท์มาติน เมืองสไตน์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี จบการศึกษาระดับประถม ที่โรงเรียนเรเก่นโบเก่นชูเล เมืองสไตน์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาตรีล่วงหน้า สัมฤทธิบัตร มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ และจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกับสถาบันทางไกล

พลอยชมพูได้เข้าสู่วงการบันเทิงไทยโดยผ่านโมเดลลิ่ง ในปี พ.ศ. 2553 อีกทั้งมีโอกาสแสดงภาพยนตร์โฆษณาบางส่วน และประกวดหนูน้อยนพมาศและหนูน้อยสงกรานต์ เมื่ออายุได้ 11 ปี พลอยชมพูสนใจที่จะเป็นนักร้อง จึงฝึกฝนร้องเพลงด้วยตนเองอยู่ 3 เดือนอีกทั้งยังสมัครเข้าประกวดร้องเพลงในรายการ "ซิงกิ้งคิดส์" โดยพลอยชมพูได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 จากนั้นก็ได้รับการติดต่อจากค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และได้มาร่วมแสดงมิวสิควิดิโอเพลง "ไกลแค่ไหนคือใกล้" ของวง เก็ตสึโนวา และได้เข้าเป็นศิลปินฝึกหัดในแกรมมี่เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555

ในปี พ.ศ. 2558 พลอยชมพูมีผลงานเพลงเป็นของตนเอง "ชักดิ้นชักงอ" ทำให้เธอเป็นที่รู้จักในวงการอย่างเป็นทางการ จากนั้นก็มีผลงานละครเรื่องแรกเช่นกัน ในละครเรื่อง "บัลลังก์เมฆ" รับบทเป็น วีรินทร์ ร่วมกับจุฑาวุฒิ ภัทรกำพล ในปีเดียวกัน เธอมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "รุ่นพี่" อีกด้วย

ปี 2561 นั้นหลังหมดสัญญาได้ย้ายสังกัดมาอยู่ค่ายยูนิเวอร์ซัล มิวสิค (ประเทศไทย) ภายใต้ยูนิเวอร์ซัล มิวสิค กรุ๊ป มีซิงเกิล "ปากร้าย ใจรัก" และได้ไปเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันในรายการ The Mask Line Thai ในฉายา "หน้ากากปลากัด"
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล

บทความนี้แสดงรายชื่อ สถานีรถไฟในประเทศเนปาล

ประเทศเนปาลมีทางรถไฟ 1 สาย ซึ่งเป็นสายย่อยแยกมาจากทางหลักในประเทศอินเดีย วิ่งระหว่างเมืองชัยนคร-ชนักปุระ มีส่วนต่อขยายไปยังเมือง Bardibas
รายชื่อตัวละครในอีวานเกเลียน

รายชื่อตัวละครและเทวทูตในอะนิเมะซีรีส์เรื่อง "อีวานเกเลียน"

อิคาริ เก็นโด (碇 ゲンドウ) หรือนามสกุลเดิมคือ โรกุบุนงิ เป็นผู้บัญชาการของเนิร์ฟ เป็นบิดาของอิคาริ ชินจิ รับผิดชอบงานด้านการพัฒนาอีวานเกเลียน และดำเนินแผนพัฒนามนุษยชาติให้เป็นไปตามที่เซเล่ต้องการ อย่างไรก็ตาม เก็นโดก็มีแผนการณ์ของตัวเองที่อยู่เหนือความคาดหมายของเซเล่
ศาสตราจารย์ ฟุยูสึกิ โคโซ (冬月 コウゾウ) เป็นรองผู้บัญชาการของเนิร์ฟ อดีตเขาเป็นอาจารย์ประจำวิชาอภิปรัชญาที่มหาวิทยาลัยเคียวโตะ ตัวเขาได้สนใจในงานวิจัยและทฤษฎีของอิคาริ ยูอิ (ภรรยาของเก็นโด) และกลายเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของยูอิ ต่อมายูอิจึงแนะนำเขาให้รู้จักกับเก็นโด ภายหลัง 2nd impact เขากับเก็นโดได้เดินทางไปยังซากของทวีปแอนตาร์กติกา เขาไม่เห็นด้วยที่เก็นโดจะไปทำงานให้กับองค์กรประหลาดที่ชื่อว่าเซเล่หลังเขาทราบว่า เซเล่เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง 2nd impact เก็นโดได้พาเขาไปชมจีโอฟร้อนท์และฐานบัญชาการเนิร์ฟที่กำลังก่อสร้าง และเอ่ยปากชวนเขามาทำงานด้วยในตำแหน่งรองผู้บัญชาการ
คะสึรางิ มิซาโตะ (葛城 ミサト) เป็นหัวหน้าฝ่ายยุทธการของเนิร์ฟ รับผิดชอบการออกปฏิบัติการของอีวานเกเลียน, การป้องกันเมืองนีโอโตเกียว-03 และการกำจัดเทวทูต เธอเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของคณะสำรวจและวิจัยประจำฐานปฏิบัติการที่สอง สหประชาชาติ ที่ทดลองกับร่างของอดัมจนเกิด 2nd impact ซึ่งเธอได้สูญเสียบิดาในคราวนั้น นอกจากนี้เธอยังรับหน้าที่เป็นผู้ปกครองของ อิคาริ ชินจิ และ โซรีว อะสึกะ และเธอยังมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับคาจิ เรียวจิ
ดร. อาคางิ รึสึโกะ (赤木 リツコ) เป็นหัวหน้าฝ่ายเทคนิคและวิจัยของเนิร์ฟ รับผิดชอบในการพัฒนาอีวานเกเลียน, อุปกรณ์สนับสนุนอีวานเกเลียน และดูแลซุปเปอร์คอมพิวเตอร์เมไจทั้งสามเครื่องของศูนย์บัญชาการ ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์ที่จำลองพฤติกรรมและวิธีคิดมาจากมารดาของเธอ ริสึโกะเป็นเพื่อนสนิทกับทั้งมิซาโตะและคาจิตั้งแต่สมัยเรียน

คาจิ เรียวจิ (加持 リョウジ) เป็นสายลับของรัฐบาลญี่ปุ่นที่ถูกส่งมายังเนิร์ฟสาขาญี่ปุ่น โดยได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายตรวจสอบ อย่างไรด็ตาม คาจิไม่ได้มีวัตถุประสงค์ส่วนตัวใดๆ เขาเพียงแค่ต้องการจะรู้ว่าความจริงคืออะไร ใครต้องการและมีแผนการณ์จะทำอะไร ทั้งเก็นโด, เซเล่, แผนพัฒนามนุษยชาติ เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ความลับจำนวนมาก

ร้อยโท ฮีวงะ มาโกโตะ (日向 マコト) เป็นเจ้าหน้าที่ประจำแผนกสั่งการ ศูนย์บัญชาการเนิร์ฟ เขาเป็นพวกบ้าหนังสือ และมักจะเอาการ์ตูนมาอ่านเวลาว่าง
ร้อยโทหญิง อิบุกิ มายะ (伊吹 マヤ) เจ้าหน้าที่ประจำแผนกสั่งการ ศูนย์บัญชาการเนิร์ฟ เธอมีความชื่นชมในตัว ดร. อาคางิ ริสึโกะมาก และมักจะเรียกริสึโกะว่า "รุ่นพี่" เสมอ
ร้อยโท อาโอบะ ชิเงรุ (青葉 シゲル) เจ้าหน้าที่ประจำแผนกสั่งการ ศูนย์บัญชาการเนิร์ฟ เขามักจะนำกีตาร์ขึ้นมาเล่นในเวลาว่าง
พรรคแรงงานอินโดนีเซีย

พรรคแรงงานอินโดนีเซีย (; , PBI) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย พรรคนี้ก่อตั้งในฐานะสหภาพการค้าระดับชาติในชื่อแนวร่วมแห่งชาติอินโดนีเซียเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2488 และหลังจากมีการประชุมใหญ่เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ได้ตัดสินใจเปลี่ยนเป็นพรรคการเมืองใช้ชื่อพรรคแรงงานอินโดนีเซีย ในช่วงแรก พรรคนี้ทำงานอย่างโดดเดี่ยว ในขณะที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองใน พ.ศ. 2489 เซเตียจิดซึ่งลี้ภัยไปเนเธอร์แลนด์ได้กลับมายังอินโดนีเซีย และเป็นหัวหน้าพรรค เซเตียจิดเข้ามากุมอำนาจในพรรคและมีความสัมพันธ์อันดีกับรัฐบาลซูการ์โน และมีความใกล้ชิดกับพรรคสังคมนิยม

พรรคนี้เข้าร่วมกับกลุ่มสนับสนุนรัฐบาลที่เรียก "กนเซนสตราซี นาซียนนัล" ที่ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2489 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2489 รัฐบาลได้ขยายแนวร่วมออกไปเพื่อรวมผู้นำจากหลายพรรคกการเมือง แนวร่วมใหม่ที่เรียกซายับกีรีได้สนับสนุนข้อตกลงลิงกายาตีกับรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ ซายับกีรีนี้ประกอบด้วยพรรคแรงงานอินโดนีเซีย พรรคสังคมนิยม เปซินโด และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย ต่อมาซายับกีรีเปลี่ยนชื่อเป็นแนวร่วมประชาธิปไตยประชาชน

ในปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 ได้รวมพรรคแรงงานอินโดนีเซียเข้ากับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492 กลุ่มหนึ่งของพรรคได้ออกมาปฏิเสธการรวมตัวกับพรรคคอมมิวนิสต์และก่อตั้งพรรคใหม่คือพรรคแรงงาน นำโดยอดีตหัวหน้าพรรคสังคมนิยม อิสกันดาร์ เทยาซุกมานา
คะรา

คะรา () หรือชื่อทางการตลาดคือ สตูดิโอคะรา (Studio Khara) เป็นบริษัทผลิตอนิเมะของญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักจากผลงานเรื่อง "" ก่อตั้งโดย ฮิเดะอะกิ อันโนะ เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 โดยผู้กำกับอันโนะได้แยกตัวออกมาจากไกแน็กซ์ ตัวเขาดำรงตำแหน่งประธานบริหารและหัวหน้าผู้กำกับภาพ ชื่อคะรา มาจากคำในภาษากรีก χαρα ที่มีความหมายว่า "สนุก"
พระวรปิตา

พระวรปิตา เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช เดิมเป็นสามัญชน นามเดิมไม่ปรากฏ เมื่อพระหน่อแก้วกุมารสวรรคต ทางราชสำนักล้านช้างได้เลือกเจ้าวรวงศาขึ้นเป็นกษัตริย์เมื่อ พ.ศ. 2139 แต่เนื่องจากขณะนั้น เจ้าวรวงศาพระชนม์เพียง13 พรรษา จึงให้พระวรปิตาขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ จนกระทั่งพระเจ้าวรวงศาพระชนม์ครบ 15 พรรษา พระวรปิตาไม่ยอมคืนอำนาจแต่ต้องการกำจัดพระเจ้าวรวงศาเพื่อเป็นกษัตริย์เสียเอง จึงเกิดรบพุ่งกับพระยาแสนหลวงที่เป็นญาติฝ่ายมารดาของพระเจ้าวรวงศา ในที่สุดได้ไกล่เกลี่ยกัน พระเจ้าวรวงศาได้ขึ้นครองราชย์ดังเดิม

ต่อมา ใน พ.ศ. 2140 พระวรวงศากับพระยาแสนหลวงยกทัพไปกวาดต้อนครัวลาวที่เชียงใหม่ที่ถูกกวาดต้อนไปแต่ครั้งพม่าตีล้านช้างกลับมา พระวรปิตาถือโอกาสนี้ก่อกบฏ โดยเมื่อทัพของพระเจ้าวรวงศาและพระยาแสนหลวงกลับมาถึงใน พ.ศ. 2142 พระวรปิตาสั่งปิดประตูเมือง ไม่ให้เข้าเมือง เกิดรบพุ่งกัน 4 เดือน พระเถระอาวุโสจึงไกล่เกลี่ยให้คืนดีกัน พระวรปิตาได้เป็นเจ้าเมืองมรุกขนครหรือนครพนม ต่อมาใน พ.ศ. 2145 พระเจ้าวรวงศายกทัพขึ้นไปหลวงพระบางเพื่อตั้งรับทัพพม่าที่เข้ามาตีไทใหญ่ พระวรปิตาก่อกบฏ ยกทัพมายึดเวียงจันทน์ พระเจ้าวรวงศาจึงให้พระยาแสนหลวงยกทัพมายึดเวียงจันทน์คืน พระวรปิตาเป็นฝ่ายแพ้หลบหนีไป ก่อนจะถูกจับตัวได้ที่เมืองปากซัน หลังจากนั้น พระวรปิตาได้ขออภัยโทษและออกบวชตลอดชีวิต
ดอกไม้ใต้เมฆ

เกิดกบฏขึ้นในวังใต้เมฆ แห่งแคว้นเวียงพะเนิน เจ้าชายธาวิณดรณสกลสิทธิ์ เจ้าชายรัชทายาทของเจ้าสัตยาสกลสิทธิ์ ต้องหนีการตามล่าของสามนายพลโหด ภูผา อินทรี และขุนพล โดยมีองครักษ์ กามิน และลูกชาย แทน พาหนีข้ามแดน ธาวินต้องปกปิดฐานะที่แท้จริง มาซ่อนตัวอยู่ในประเทศไทย
ฟลายมีทูเดอะมูน

"ฟลายมีทูเดอะมูน" (Fly Me to the Moon) หรืออีกชื่อคือ "อินอะเธอร์เวิร์ด" (In Other Words) เป็นเพลงสากลอมตะ ออกซิงเกิลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 โดย เคย์ บัลลาร์ด หลังจากนั้นก็ถูกนำมาบันทึกเสียงโดยใส่ทำนองแนวแจ็สอยู่หลายต่อหลายครั้ง จนในที่สุดก็กลายเป็นเพลงในวัฒนธรรมสมัยนิยม โดยฉบับที่นิยมที่สุดคือฉบับที่ร้องโดย แฟรงก์ ซินาตรา ในปี 1964

ในปี 1999 หอเกียรติยศนักแต่งเพลงสหรัฐอเมริหา ได้ยกให้เพลงฟลายมีทูเดอะมูน เป็น "เพลงค้างฟ้า" (Towering song) นอกจากนี้ เพลงฟลายมีทูเดอะมูน ยังถูกเปิดระหว่างปฏิบัติการอะพอลโล 10 ขององค์การนาซาในขณะที่กำลังโคจรรอบดวงจันทร์ ต่อมาในปฏิบัติการอะพอลโล 11 บัสซ์ อัลดริน นักบินอวกาศได้เปิดเพลงฟลายมีทูเดอะมูน ฉบับแฟรงก์ ซินาตรา จากเครื่องเล่นเพลงพกพาระหว่างที่เขาลงไปเหยียบผิวดวงจันทร์ นับเป็นบทเพลงแรกของมนุษยชาติที่ถูกได้ยินบนดวงจันทร์
บอร์นทูดาย (อัลบั้ม)

บอร์นทูดาย () คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สองของลานา เดล เรย์ นักร้อง นักแต่งเพลงหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2555 โดยค่ายอินเตอร์สโคป โพลีดอร์ และสเทรนเจอร์ ในอัลบั้มนี้เพื่อให้ได้ดนตรีตามที่เธอต้องการ เดลเรย์ได้ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หลายคน ประกอบด้วย แพทริก เบอร์เกอร์, เจฟฟ์ บาห์สเกอร์, คริส ไบรด์, อีมิล เฮย์นี, จัสติน ปาร์กเกอร์, ริก โนเวลส์, รอบอป็อป และอัล ชัซ การบันทึกเสียงส่วนใหญ่พวกเขาพยายามให้ออกมาในแนวบาโรกป็อป ที่มีอิทธิพลเพิ่มเติมมาจากเพลงแนวออลเทอร์นาทิฟ ฮิปฮอป และทริปฮอป ความคิดเห็นจากนักวิจารณ์ดนตรีร่วมสมัยที่ต่ออัลบั้ม"บอร์นทูดาย" นั้นถูกแบ่งออก โดยบางส่วนนั้นยกย่องในด้านการผลิตที่โดดเด่น ในขณะเดียวกันความซ้ำซากของมันและเนื้อหาที่เร้าอารมณ์เป็นแนวโน้มที่ทำให้โดนร้องเรียนอยู่เป็นประจำ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 2 ในชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 มียอดขาย 77,000 ชุด ในสัปดาห์แรก อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสำหรับยอดขายกว่า 1 ล้านชุดโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้"บอร์นทูดาย"ได้ทำอันดับได้สูงสุดที่อันดับ 11 ในอินเตอร์เนชั่นแนลเรเคิดส์ชาร์ต และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 อัลบั้มนี้มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 4 ล้านชุด เมื่อนับรวมกับอีพี"พาราไดซ์" และอัลบั้มรีแพ็กเกจด้วยแล้ว จะมียอดขายรวมทั้งหมดมากกว่า 7 ล้านชุด

หลังจากบรรลุผลสำเร็จในการเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ผ่านเครือข่ายออนไลน์ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2555 "วิดิโอเกมส์" ได้ถูกเลือกเป็นซิงเกิลนำที่ถูกปล่อยจากอัลบั้ม"บอร์นทูดาย"ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยทำอันดับได้สูงสุดที่อับดับ 91 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 ตามด้วยซิงเกิล "บอร์นทูดาย", "ออฟทูเดอะเรซิส", "บลูยีนส์", "ซัมเมอร์ไทม์แซดเนสส์", "เนชั่นแนลแอนเธม", และ"ดาร์กพาราไดซ์" ซิงเกิล "ซัมเมอร์ไทมม์แซดเนสส์" ได้ถูกปล่อยอีกครั้งหนึ่งในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เป็นฉบับรีมิกซ์จากเซดริค เจอร์เวียส และเป็นซิงเกิลที่ทำอันดับสูงสุดของเดลเรย์ในสหรัฐอเมริกา โดยอยู่ที่อันดับ 6 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 นอกจากนี้เดลเรย์ยังได้โปรโมตอัลบั้มนี้โดยการแสดงถ่ายทอดสดผ่านรายการโทรทัศน์หลายแห่ง รวมถึงการแสดงสดในรายการ"แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์"ที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง "บอร์นทูดาย"ได้ออกวางจำหน่ายอีกครั้งหนึ่งในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 มีชื่อฉบับว่า "เดอะพาราไดซ์อิดิชั่น" ซึ่งเป็นชุดที่มาพร้อมกับอีพีที่สามของเธอ"พาราไดซ์"
ทางหลวงตริภูวัน

ทางหลวงตริภูวัน (, ) เชื่อมต่อระหว่างชานกรุงกาฐมาณฑุ กับเมือง Birganj และ Raxaul บนพรมแดนเนปาล-อินเดีย โดยจะเชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 28 และ 28A ที่เมืองลัคเนา ประเทศอินเดีย

ชื่ออย่างไม่เป็นทางการคือ บายโรด () ทางหลวงตริภูวันเป็นทางหลวงสายแรกของประเทศเนปาล เชื่อมต่อระหว่างเมือง Naubise (ห่างจากาฐมาณฑุ 25 กิโลเมตร) กับพรมแดนเนปาล-อินเดีย ทั้งทางหลวงตริภูวันและท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน ต่างก็ตั้งชื่อเพื่อเป็นการสรรเสริญสมเด็จพระเจ้าตริภูวันแห่งเนปาล

การก่อสร้างเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1956 เป็นถนนสายแรกที่เชื่อมกับอินเดีย ในปี ค.ศ. 1959 เปิดให้บริการรถโดยสารประจำทางบนทางหลวง ดำเนินการโดยการบริการการขนส่งเนปาล เส้นทางรถโดยสารสิ้นสุดที่เมือง Amlekhganj ซึ่งสามารถต่อรถไฟไปยังเมือง Birgunj และ Raxaul ได้

ก่อนสร้างทางหลวงสายนี้ขึ้น นักเดินทางจำเป็นต้องการใช้เส้นทางผ่านไปยังเมือง Kulekhani, Chitlang, Chandragiri Pass และ Thankot

เส้นทางจะผ่านเข้าไปในภูมิภาค Terai หลังจากนั้นจะลัดเลาะไปตามภูเขา Sivalik Hills ทางเหนือของเมือง Hetauda ระยะทางรวมทั้งสิ้น ที่เมือง Naubise ทางหลวงตริภูวัน จะไปสิ้นสุดที่แยกทางหลวง Prithvi

ที่หมู่บ้าน Daman จะมีจุดชมวิวเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งจะเห็นได้ตั้งแต่ยอดเขา Dhaulagiri ทางตะวันตก ไปจนถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ทางตะวันออก

เมือง Hetauda เป็นจุดรวมของทางหลวง Mahendra และทางหลวงตริภูวัน
พระครูนิทัศนพลธรรม (ต่อ พลธมฺโม)

พระครูนิทัศนพลธรรม (ต่อ พลธมฺโม) (12 มีนาคม พ.ศ. 2462 - ) เป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่อีกท่านหนึ่งในจังหวัดนครสวรรค์ เป็นเจ้าอาวาสวัดเขาแก้ว และผู้รับใบอนุญาตโรงเรียนพยุหะวิทยา (วัดเขาแก้ว)

พระครูนิทัศนพลธรรม (ต่อ พลธมฺโม) นามเดิม ต่อ มากบุญ เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2462 ตรงกับวันพุธขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ปีมะเมีย ณ บ้านเลขที่ 265 หมู่ 5 ตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โยมบิดาชื่อนายยา โยมมารดา นางน้อย มากบุญ

พระครูนิทัศนพลธรรม (ต่อ พลธมฺโม) ได้อุปสมบท เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 ณ พัทธสีมาวัดเขาแก้ว โดยมีพระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส) เป็นพระอุปัชฌาย์
รายนามรองประธานวุฒิสภาไทย

รายนามรองประธานวุฒิสภาของไทย