seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปลากะตักใหญ่

ปลากะตักใหญ่ หรือ ปลากะตักควาย () เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Stolephorus indicus" ในวงศ์ปลากะตัก (Engraulidae)

มีลำตัวยาวเรียวด้านข้างแบน ท้องเป็นสันคม เกล็ดบริเวณหน้าครีบท้องแข็งเป็นหนาม หัวโต จะงอยปากสั้น ปากกว้างและเฉียงขึ้นข้างบน ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบหางลึกเป็นแฉก ครีบหูและครีบท้องมีขนาดเล็ก มีแถบสีขาวคาดที่ข้างลำตัวและมีจะงอยปากใหญ่กว่าปลากะตักชนิดอื่น ๆ ไม่มีเส้นดำบนด้านหลังระหว่างหัวถึงครีบหลัง ลำตัวเป็นสีเทาโปร่งแสง

มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ หากินตามผิวน้ำ โดยมีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 10 เซนติเมตร กินอาหารขนาดเล็ก จำพวก แพลงก์ตอน, เคยหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลที่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 0.5-1.5 ไมล์ทะเล สามารถเข้าไปหากินถึงในแหล่งน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำได้ ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน นอกจากนั้นแล้วยังพบได้ไกลถึงชายฝั่งของแอฟริกาใต้, ทะเลแดง, อ่าวเปอร์เซีย, ซามัว, ตาฮิติ, มาดากัสการ์, ทะเลจีนตะวันออก และออสเตรเลีย

มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ในแง่ของการทำเป็นน้ำปลา, ปลาแห้ง, ปลาป่น และแกงกะหรี่ ในอินเดีย

ปลากะตักใหญ่ ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลามะลิ", "ปลากล้วย" หรือ "ปลาไส้ตัน"
ควอซีคริสตัล

ผลึกแบบกึ่งเป็นรอบ () หรือเรียกสั้นว่า ควอซีคริสตัล หรือ เควไซคริสตัล () รูปแบบของแข็งกึ่งผลึกสามารถเติมช่องว่างทั้งหมดที่มีอย่างต่อเนื่องได้ แต่ขาดสมมาตรเคลื่อนที่ ขณะที่ผลึก ตามทฤษฎีข้อจำกัดทางผลึกวิทยา () คลาสสิก สามารถมีแกนหมุนได้เฉพาะสอง สาม สี่และหกรอบเท่านั้น รูปแบบการเลี้ยวเบนแบรก () ของควอซีคริสตัลแสดงยอดแหลมด้วยระเบียบสมมาตรอื่น ๆ เช่น แกนหมุนห้าเท่า

เทสเซลเลชันไม่สม่ำเสมอ (aperiodic tiling) ถูกค้นพบโดยนักคณิตศาสตร์ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 และ อีกราวยี่สิบปีให้หลัง ถูกพบว่าประยุกต์ใช้กับการศึกษาควอซีคริสตัล การค้นพบรูปแบบไม่สม่ำเสมอเหล่านี้ในธรรมชาติได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์ในสาขาวิทยาผลิกศาสตร์ ควอซีคริสตัลเคยถูกศึกษาและสังเกตก่อนหน้านี้ แต่ยังไม่ได้รับความสนใจเพื่อประโยชน์ในมุมมองทั่วไปเกี่ยวกับโครงสร้างอะตอมของสสารกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1980

อธิบายโดยสังเขป การจัดเรียงตัวจะไม่เป็นรอบหากขาดสมมาตรเคลื่อนที่ หมายความว่าสำเนาเคลื่อนที่จะไม่มีทางเหมือนกับของเดิมทั้งหมด นิยามทางคณิตศาสตร์อย่างละเอียดว่า จะไม่มีสมมาตรเคลื่อนที่ในทิศทางอิสระเชิงเส้นมากกว่า "n" -1 โดยที่ "n" เป็นมิติของช่องว่างที่เติม นั่นคือ เทสเซลเลชันสามมิติที่แสดงเป็นควอซีคริสตัลอาจมีสมมาตรเคลื่อนที่ในสองมิติ ความสามารถในการเลี้ยวเบนมาจากการมีอยู่ของส่วนย่อยจำนวนมากอย่างไม่จำกัด โดยมีระยะห่างเท่ากัน ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่อธิบายคร่าว ๆ ได้ว่า ระเบียบพิสัยยาว () ในทางการทดลอง ความไม่สม่ำเสมอนี้เปิดเผยในสมมาตรไม่ปกติของรูปแบบการเลี้ยวเบน นั่นคือ สมมาตรของการจัดเป็นระเบียบมากกว่าสอง สาม สี่หรือหก รายงานการพบสิ่งที่ภายหลังรู้จักกันว่าควอซีคริสตัลอย่างเป็นทางการครั้งแรกทำโดยแดน เชชท์มัน และเพื่อนร่วมงานใน ค.ศ. 1984 เชชท์มันน์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีประจำ ค.ศ. 2011 จากการค้นพบของเขา

นับตั้งแต่การค้นพบของเชชท์มันครั้งแรกใน ค.ศ. 1984 มีรายงานควอซีคริสตัลหลายร้อยชนิดและยืนยันแล้ว โดยไม่ต้องสงสัย ควอซีคริสตัลไม่เป็นของแข็งแบบเฉพาะ (unique form) ของของแข็งอีกต่อไป พวกมันมีอยู่ทั่วไปในอัลลอยโลหะหลายชนิดและพอลิเมอร์บางชนิด ควอซีคริสตัลพบส่วนใหญ่ในอัลลอยอะลูมิเนียม (Al-Li-Cu, Al-Mn-Si, Al-Ni-Co, Al-Pd-Mn, Al-Cu-Fe, Al-Cu-V เป็นต้น) แต่ที่มีองค์ประกอบอื่นก็เป็นที่รู้เช่นกัน (Cd-Yb, Ti-Zr-Ni, Zn-Mg-Ho, Zn-Mg-Sc, In-Ag-Yb, Pd-U-Si เป็นต้น)
พอล อัลเลน

พอล การ์ดเนอร์ อัลเลน (; 21 มกราคม ค.ศ. 1953 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 2018) เป็นทั้งนักธุรกิจ, นักลงทุน, นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และนักการกุศลชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งไมโครซอฟท์ร่วมกับ บิล เกตส์ เขายังเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดลำดับที่ 57 ตามการจัดอันดับความมั่งคั่งที่มูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2011 เขาเป็นทั้งผู้ก่อตั้ง และเป็นประธานของ วัลแคน อิงค์ เขายังมีพอร์ตการลงทุนหลายพันล้านดอลลาร์ ที่รวมถึงบริษัทเอฟรี และกิสต์, การถือครองอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงหุ้นเทคโนโลยี, บันเทิง และบริษัทสื่ออื่นๆ อัลเลนยังเป็นเจ้าของสองทีมกีฬาอาชีพ ซึ่งได้แก่ ซีแอตเทิล ซีฮอว์ค ของเอ็นเอฟแอล (NFL) และพอร์ตแลนด์ เทรลเบลเซอร์ส ของเอ็นบีเอ (NBA) รวมถึงเป็นเจ้าของส่วนหนึ่งของทีม สโมสรฟุตบอลซีแอตเทิล ซาวเดอร์ ที่เข้าร่วมแข่งขันรายการเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ใน ค.ศ. 2009
รายชื่อชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี

ระบบสถิติทางการทะเบียนของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ระบุว่า ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 มีชาวไทยที่มีอายุตั้งแต่ 100 ปีขึ้นไป ที่ยังมีชีวิตอยู่ 10,224 คน โดยรายชื่อต่อไปนี้เป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น

ในส่วนนี้จะเป็นรายชื่อชาวไทยอายุ 100 ปีขึ้นไป ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน (เรียงลำดับตามอายุ)

ในส่วนนี้จะเป็นรายชื่อชาวไทยอายุ 100 ปีขึ้นไป (เรียงลำดับตามอายุ)
ดานอนเนชันส์คัพ

ดาน่อนเนชันส์คัพ () เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศ ในระดับเยาวชนอายุระหว่าง 10 - 12 ปี จาก 40 ประเทศทั่วโลก ริเริ่มโดยกลุ่มบริษัทดาน่อน และได้รับการสนับสนุนโดยซีเนดีน ซีดานในการเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์

การแข่งขันจะมีการคัดเลือกตัวแทนของจากแต่ละประเทศทั่วโลกทุกทวีป จากนั้นจะนำผู้ชนะเลิศของแต่ละประเทศมาแข่งขันในรอบสุดท้ายจำนวน 40 ประเทศ โดยในรอบแรกจะเป็นการแข่งแบบแบ่งกลุ่มจำนวน 8 กลุ่มกลุ่มละ 5 ทีม แข่งขันแบบพบกันหมดนำเอาอันดับหนึ่งและสองของกลุ่มเข้าแข่งขันในรอบต่อไปซึ่งเป็นแบบแพ้คัดออก เพื่อหาทีมชนะเลิศเพียงทีมเดียว

ในแต่ละปีมีเยาวชนเข้าร่วมการแข่งขันรวมทุกประเทศไม่ต่ำกว่า 2.5 ล้านคน
แมกซิมิเลียน คอลบี

นักบุญแมกซิมิเลียน มาเรีย คอลบี (, 8 มกราคม ค.ศ. 1894 - 14 สิงหาคม ค.ศ. 1941) นักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เป็นไฟรอาร์คณะฟรันซิสกันคอนเวนชวล (Conventual Franciscan) ชาวโปแลนด์ ผู้อาสาตายแทนคนแปลกหน้าที่ชื่อว่า ฟรานซิส กาโยนิเชค ซึ่งเป็นเชลยในค่ายกักกันเอาชวิทซ์ ซึ่งตั้งอยู่ในโปแลนด์ใต้อาณัติเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

เขาได้รับการประกาศเป็นนักบุญและมรณสักขีแห่งเมตตาธรรมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1982 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ติดยาเสพติด นักโทษการเมือง ครอบครัว สื่อสารมวลชน นักโทษ และขบวนการสนับสนุนชีวิต สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ยังทรงประกาศว่าเขาเป็น "นักบุญองค์อุปถัมภ์ศตวรรษอันยุ่งยากของเรา"

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาจัดหาที่พักให้แก่ผู้ลี้ภัยจากเกรเทอร์โปแลนด์ ซึ่งรวมถึงชาวยิว 2,000 คนที่เขาซ่อนไว้จากการเบียดเบียน (persecution) ของพวกนาซีในอารามของเขาใน Niepokalanów

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 เขาถูกเกสตาโปของเยอรมนีจับกุมและขังที่เรือนจำ Pawiak เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม เขาถูกโอนไปยังเอาชวิทซ์ เป็นนักโทษหมายเลข 16670
ปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1941 มีนักโทษสามคนหายไปจากค่าย ทำให้เฮาพท์สทุร์มฟือแรร์ของเอสเอส (ยศเทียบเท่าร้อยเอก) คาร์ล ฟรีทซช์ รองผู้บัญชาการค่าย เลือกชาย 10 คนมาอดอาหารจนตายในบังเกอร์ใต้ดินเพื่อขัดขวางมิให้มีความพยายามหลบหนีอีก เมื่อหนึ่งในชายที่ถูกเลือก Franciszek Gajowniczek ร้องมาว่า "ภรรยาผม! ลูกผม!" คอลบีได้อาสาถูกเลือกแทนเขา
ในห้องขังอดอาหารนั้น เขาทำพิธีมิสซาทุกวันนานเท่าที่เขาสามารถทำได้และทำพิธีศีลมหาสนิทแก่นักโทษอย่างลับ ๆ ระหว่างวัน ขนมปังที่ให้แก่นักโทษนั้นไม่ได้ใส่เชื้อฟูและสามารถใช้ในพิธีศีลมหาสนิทได้ ทหารยามที่มีใจสงสารมอบสิ่งของจำเป็นแก่เขา ซึ่งรวมถึงไวน์ ซึ่งเขาสามารถใช้ได้

เขานำนักโทษทั้งหลายร้องเพลงและอธิษฐาน ตลอดจนให้กำลังใจโดยบอกพวกเขาว่าจะอีกไม่นานจะได้ไปอยู่กับพระนางมารีย์พรหมจารีบนสวรรค์ แต่ละครั้งที่ทหารยามมาตรวจดูเขา จะพบว่าเขากำลังยืนหรือคุกเข่าอยู่กลางห้องขังและมองอย่างสงบไปยังทุกคนที่เข้ามา หลังจากการอดน้ำและอดอาหารมาสองสัปดาห์ มีเพียงคอลบีเท่านั้นที่ยังรอดชีวิต ทหารยามต้องการให้บังเกอร์ว่างเปล่า ดังนั้นจึงจัดการฉีดกรดคาร์บอลิกให้คอลบีเสียชีวิต บางคนที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นกล่าวว่า เขายกแขนซ้ายขึ้นและรอคอยการฉีดอย่างสงบ ร่างของเขาถูกเผาในวันที่ 15 สิงหาคม ตรงกับวันฉลองแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์
ประชากรศาสตร์ไทย

บทความว่าด้วย ลักษณะประชากรไทย กล่าวถึง ชนชาติ เชื้อชาติ ศาสนา ฯลฯ ที่เกี่ยวข้องด้วยประชาชนที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย

สถิติจำนวนประชากรไทยนั้นแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับแหล่งอ้างอิงและวิธีการเก็บข้อมูล แต่โดยเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ราว 66-67 ล้านคน คิดเป็นอันดับที่ 4 ในกลุ่มประเทศอาเซียนรองจาก อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และเวียดนาม ข้อมูลทังหลาย อาทิ

และจากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ซึ่งจะมีการจัดทำสำมะโนประชากรและเคหะ ทุก 10 ปี ตามข้อเสนอแนะขององค์การสหประชาชาติ ประเทศไทยมีประชากร 65,479,453 คน แบ่งเป็น ประชากรหญิง 33.4 ล้านคน (ร้อยละ 51.0) และชาย 32.1 ล้านคน (ร้อยละ 49.0) หรือคิดเป็นอัตราส่วนเพศ ชาย 96.2 คนต่อหญิง 100 คน เป็นผู้ที่มีสัญชาติไทย 62.3 ล้านคน (ร้อยละ 95.1) และผู้ที่ไม่มีสัญชาติไทยอีก 3.2 ล้านคน (ร้อยละ 4.9)

ทั้งนี้ทั้งนั้น จากข้อมูลโดยสหประชาชาติ ประเทศไทยเป็นประเทศลำดับที่สามในทวีปเอเชียที่โครงสร้างประชากรสูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว (รองจากประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีใต้) โดยคาดหมายว่าสัดส่วนประชากรวัยทำงาน (อายุ 15 - 64 ปี) ของประเทศไทยจะถึงจุดสูงสุดในปี ค.ศ. 2017 คืออยู่ที่ร้อยละ 72 ของประชากรทั้งหมด และจะลดต่ำลงต่ำกว่าร้อยละ 60 ของประชากรก่อนปี ค.ศ. 2050 ในขณะเดียวจำนวนประชากรผู้สูงอายุ (มากกว่า 65 ปีขึ้นไป) จากอยู่ที่อัตราร้อยละ 8.9 ของประชากรทั้งหมดในปี ค.ศ. 2010 จะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 19.5 ของประชากรทั้งหมดในปี ค.ศ. 2030 ซึ่งจะส่งผลต่อจำนวนประชากรไทยในอนาคตที่คาดว่าจะลดลงและส่งผลกระทบทางลบต่อความต้องการแรงงานในที่สุด

ข้อมูลจำนวนประชากร ตามสำมะโนประชากร พ.ศ. 2453 – 2553 ตามข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ

สถิติจำนวนประชากร ตามข้อมูลของ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย  สถิติสาธารณสุข (จำนวนเกิดมีชีพ และจำนวนตาย) โดย กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข และ  สถิติจำนวนและอัตราเกิดมีชีพ และตาย ทั่วราชอาณาจักร โดย สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข

ประชากรแต่ละภาค ตามเกณฑ์แบ่งของราชบัณฑิตยสถาน ข้อมูล ณ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
ประชากรอายุตั้งแต่ 13 ปีขึ้นไป จานวน 55.2 ล้านคน มีผู้สมรสทั้งสิ้น 31.0 ล้านคน (ร้อยละ 56.2) โดยมีสัดส่วนชายและหญิงที่สมรสแล้วใกล้เคียงกันคือ ร้อยละ 56.6 และ 55.9 ชายมีสัดส่วนที่เป็นโสดสูงกว่าหญิงคือ ร้อยละ 33.6 และ 26.9 และพบว่าหญิงมีสัดส่วนที่เป็นหม้าย หย่า แยกกันอยู่ สูงกว่าชายถึง 2.2 เท่า

หากพิจารณาภาวะเจริญพันธุ์ของหญิงเคยสมรสอายุ 15 - 49 ปี พบว่า หญิง 1 คน มีบุตรเกิดรอดเฉลี่ย 1.51 คน ลดลงจากปี 2543 (1.88 คน) และเมื่อพิจารณาในระดับภาคพบว่า ภาคใต้มีจำนวนบุตรฯ เฉลี่ยสูงสุดและใกล้เคียงกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (1.77 และ 1.75 คน) ส่วนกรุงเทพมหานครมีจำนวนบุตรฯ เฉลี่ยต่ำสุด (1.20 คน) 
ข้อมูลประมาณการจำนวนคนเกิดและตาย โดยองค์การสหประชาชาติ
วงศ์ปลาดุกทะเล

วงศ์ปลาดุกทะเล () เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Plotosidae (/โพล-โต-ซิ-ดี/)

มีลักษณะสำคัญคือ มีหนวด 4 คู่ คือ หนวดที่บริเวณมุมปากทั้งปากบนและปากล่าง และที่คาง ครีบหลังมีเงี่ยงเป็นฟันเลื่อย ไม่มีครีบไขมัน ครีบหลัง ครีบหางและครีบก้นยาวติดต่อกัน โดยที่ส่วนคอดหางเป็นต้นไปเรียวเล็กลงทำให้แลดูคล้ายปลาไหล อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ

เป็นปลาทะเล ที่มักอาศัยอยู่ใกล้ชายฝั่ง ตามแนวปะการังหรือกอสาหร่าย โดยมีพบเข้าไปอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดด้วย เช่น ปากแม่น้ำ หรือป่าชายเลน ในวัยเล็กมักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินในเวลากลางคืน

พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทะเลแถบมหาสมุทรแปซิฟิกและอินเดีย ตั้งแต่ทะเลญี่ปุ่น จนถึงฟิจิ, ปาปัวนิวกินีและโอเชียเนีย มีทั้งหมด 35 ชนิด ใน 10 สกุล (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยพบเป็นชนิดที่สำคัญ 2 ชนิด คือ ปลาดุกทะเลลาย ("Plotosus lineatus") และปลาดุกทะเลยักษ์ ("P. canius") ซึ่งนิยมตกเป็นเกมกีฬา, เลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และบริโภคกันเป็นอาหาร ซึ่งในปลาดุกทะเลยักษ์นั้น ถือเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยยาวได้ถึง 1.5 เมตร มีน้ำหนักหนักได้ถึงเกือบ 10 กิโลกรัม และในชนิดปลาดุกทะเลลายมีรายงานว่าที่เงี่ยงแข็งนั้นมีพิษร้ายแรงถึงขนาดแทงมนุษย์เสียชีวิตได้

ปลาในวงศ์นี้ นอกจากใช้ชื่อว่า "ปลาดุกทะเล" หรือ "ปลาปิ่นแก้ว" แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "สามแก้ว" หรือ "เป็ดแก้ว" เป็นต้น
ปลาดุกทะเล

ปลาดุกทะเล หรือ ปลาปิ่นแก้ว เป็นปลาหนังที่อยู่ในสกุล "Plotosus" (/พโล-โต-ซัส/) ในวงศ์ปลาดุกทะเล (Plotosidae)

ลำตัวปกคลุมด้วยเมือกลื่น รูปร่างเรียวยาวด้านข้างแบน ส่วนหัวแบนลงมีหนวด 4 คู่ อยู่ที่บริเวณรูจมูก 1 คู่, ริมฝีปาก 1 คู่ และใต้คาง 2 คู่ ครีบหลังอันที่สอง ครีบก้นและครีบหางติดต่อกันครีบหลังและครีบอกมีก้านครีบแข็งซึ่งมีลักษณะเป็นหยักคล้ายฟันเลื่อย ขนาดใหญ่แข็งแรง ส่วนหัวใหญ่ ส่วนท้ายลำตัวเรียวเล็กลง

เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามชายทะเล เช่น แนวปะการัง รวมถึงปากแม่น้ำ หรือป่าชายเลน หรือพื้นที่ ๆ มีสภาพเป็นโคลน โดยจะฝังตัวอยู่ เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะรวมตัวกันเป็นฝูง ในบางชนิดจะมีพฤติกรรมรวมตัวกันเป็นลูกกลมคล้ายลูกบอลประมาณ 100 ตัว อาศัยและหากินอยู่ตามแนวปะการังซึ่งเป็นน้ำใส โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาวได้ถึง 150 เซนติเมตร (59 นิ้ว)

เป็นปลาที่มีพิษร้ายแรง โดยพิษจะอยู่บริเวณก้านครีบแข็งบริเวณครีบหลังและครีบอก ที่สามารถแทงทะลุเนื้อเข้าไปได้หากสัมผัสโดนสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้ถูกแทงเป็นอันมาก บางครั้งอาจถึงขั้นเสียชีวิตได้ ซึ่งผู้ที่จะจับโดยเฉพาะนำมาบริโภคเป็นอาหารต้องใช้ความชำนาญเฉพาะตัว

พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย, แปซิฟิกตะวันตก จนถึงนิวกินี
ปลาดุกทะเลลาย

ปลาดุกทะเลลาย หรือ ปลาดุกทะเลแถบ หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ปลาดุกทะเล () เป็นปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Plotosus lineatus" (มาจากภาษากรีก "Plotos" หมายถึง "ว่ายน้ำ" และ "lineatus" หมายถึง "ลายแถบ") อยู่ในวงศ์ปลาดุกทะเล (Plotosidae)

มีรูปร่างเรียวยาวด้านข้างแบน ส่วนหัวแบนลงมีหนวด คู่ครีบหลังและครีบหูมีก้านครีบแข็งเป็นเงี่ยง มีลักษณะเป็นฟันเลื่อย ไม่มีครีบไขมัน ส่วนหัวแบนยาวเรียวแหลมครีบหลังอันที่สอง ครีบก้นและครีบหางติดต่อกัน นอกจากนี้ยังมีอวัยวะพิเศษช่วยในการหายใจอยู่ที่รูก้น ด้านหลังลำตัวมีสำดำปนน้ำตาล ด้านท้องมีสีขาว ปลาขนาดเล็กจะมีลายแถบสีขาวปนเหลือง 3 แถบพาดไปตามยาวลำตัว เมื่อโตขึ้นแถบเหล่านี้จะเลือนหายไปกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนแทน

โดยที่ปลาดุกทะเลชนิดนี้ ตามเงี่ยงแข็งในแต่ละครีบนั้นมีพิษร้ายแรงมาก ถึงขนาดมีรายงานแทงมนุษย์จนถึงขั้นเสียชีวิตมาแล้ว

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร แต่ขนาดที่พบทั่วไปคือ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปตั้งแต่ทะเลแดง, ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ซามัว, ทะเลญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, ออสเตรเลีย และพบในทะเลสาบน้ำจืดของทวีปแอฟริกา เช่น ทะเลสาบมาลาวี และมาดากัสการ์ด้วย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน รวมถึงในปากแม่น้ำเจ้าพระยา ปลาวัยอ่อนจะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงในทะเลใกล้ชายฝั่ง ในแนวปะการังหรือตามกอสาหร่าย เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน

โดยมักจะขุดรูอยู่ในดินหรือเลนใกล้ชายฝั่ง

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และนิยมนำมาบริโภคกันโดยปรุงสุด แต่เนื้อมีกลิ่นคาวจึงมักจะนำไปปรุงประเภทรสจัดเช่น ผัดฉ่า
แก้วหูทะลุ

แก้วหูทะลุ () คือภาวะที่แก้วหูมีรูทะลุเกิดขึ้น อาจเกิดภายหลังการติดเชื้อหูชั้นกลางอักเสบ อุบัติเหตุ (เช่นจากการแคะหู) แรงระเบิด การกระแทก (เช่นจากการถูกตบเข้าหู) เสียงดัง หรือการผ่าตัด หรือจากการเปลี่ยนแปลงความกดอากาศ เช่นการขึ้นลงเครื่องบินขณะที่ท่อยูสเตเชียนทำงานผิดปกติ (เช่น ขณะเป็นหวัด)

แก้วหูทะลุทำให้เกิดการได้ยินลดลงชนิดที่เป็นจากการนำเสียง (conductive hearing loss) ซึ่งมักเป็นอยู่ชั่วคราว อาการอื่นเช่นการได้ยินเสียงในหู ปวดหู หรือมีสารคัดหลั่งไหลจากหูได้
รูทะลุมักหายได้เองภายใน 2-3 สัปดาห์ หรือ 2-3 เดือน บางกรณีเท่านั้นที่จำเป็นต้องได้รับการรักษา ซึ่งอาจทำโดยการแปะแผ่นเยื่อเพื่อกระตุ้นให้เกิดการซ่อมแซมรูทะลุ หรือการผ่าตัดเยื่อแก้วหูเทียม บางกรณีรูทะลุอาจคงอยู่ได้หลายปีและไม่สามารถหายเองได้ กรณีเช่นนี้มักเกิดจากอุบัติเหตุระหว่างการผ่าตัดหู

การได้ยินมักกลับเป็นปกติได้ในที่สุด แต่หากมีการติดเชื้อเรื้อรังอาจทำให้การได้ยินเสียไปอย่างถาวร ผู้ป่วยที่มีรูทะลุใหญ่อาจต้องใส่ที่อุดหูเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำเข้า

ขณะมีรูทะลุที่แก้วหู ผู้ป่วยสามารถขึ้นเครื่องบินได้ตามปกติ และอาจจะปวดหูน้อยกว่าคนที่มีแก้วหูปกติด้วย
หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต

พระอุปฌาย์คง ธมฺมโชโต หรือ หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต (3 เมษายน พ.ศ. 2407 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางกะพ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นพระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงรูปหนึ่งในอดีต ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองรองจาก หลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย เหรียญที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ เหรียญทองแดงเป็นเหรียญยอดนิยมอันดับที่ 4 ของชุดเบญจภาคีเหรียญ ที่มีราคาสูงและหายากยิ่ง รองลงมาคือเหรียญรุ่นปาดตาลปี พ.ศ. 2486 เนื่อเงินลงยา ที่มีประสบการณ์สูงส่ง ขนาดมีดปาดตาลที่คมกริบยังไม่ระคายผิว 
หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต ท่านเกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2407 ณ ตำบลบางสำโรง อำเภอบางคณฑี จังหวัดสุมทรสงคราม โยมบิดาชื่อ เกตุ โยมมารดาชื่อ นางทองอยู่ นามสกุลเดิมคือ จันทร์ประเสิรฐ เล่ากันว่าท่านเกิดในเรือนแพ ซึ่งเรือนหลังนี้มีอาถรรพ์ คือถ้าใครถือกำเนิดในห้องเล็กที่ใต้เรือน จะต้องเป็นผู้ชาย และครองเพศเป็นพระตลอดชีวิต ซึ่งหลวงพ่อทิม วัดเหมืองใหม่ก็เกิดในเรือนนี้เช่นเดียวกัน ก่อนหน้าหลวงพ่อทิมก็มีคนเกิดในเรือนหลังนี้ซึ่งดำรงอยู่ในสมณเพศตลอดชีวิตเช่นเดียวกัน ต่อมาโยมบิดามารดาของหลวงพ่อคงได้ซื้อเรือนนี้มาอีกทอดหนึ่ง พออายุได้ 12 ปี ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณร เพื่อเล่าเรียนอักษรไทยและขอม ต่อมาเมื่อมีอายุได้ 19 ปี ท่านได้ลาสิกขาบทเพื่อไปช่วยบิดาและมารดาของท่านประกอบอาชีพ ครั้นเมื่อมีอายุครบ 20 ปี โดยบริบูรณ์ ท่านได้อุปสมบท ณ วัดเหมืองใหม่ เมื่อวันศุกร์ ขึ้น 6 ค่ำ เดือน สิงหาคม พ.ศ. 2427 โดยมีพระอาจารย์ด้วง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการจุ้ย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอธิการทิม วัดเหมืองใหม่ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ พร้อมพระในที่ประชุมสงฆ์ 25 รูป เมื่ออุปสมบทแล้ว ได้รับฉายาทางธรรมว่า ธมฺมโชโต แปลว่า ผู้รุ่งเรืองในธรรม
เมื่ออุปสมบทแล้วท่านได้ศึกษาคำภีร์มูลกัจจายซึ่งเป็นตำราเรียนบาลีไวยากรณ์ในสมัยโบราณ มีความลึกซึ้งมากเต็มไปด้วยสูตรสนธิต่าง ๆ หลวงพ่อคงท่านศึกษาพระคำภีร์นี้กับพระอาจารย์นกซึ่งเป็นอุบาสกในละแวกนั้นเป็นเวลา 13 ปี จนมีความคล่องแคล่วสามารถแปลธรรมบทตลอดจนคำภีร์ต่าง ๆได้ นอกจากนี้หลวงพ่อคงท่านยังสนใจการศึกษาพระเวทย์วิทยาคม โดยท่านได้ศึกษากับปรมจารย์ชื่อดัง เริ่มแรกท่านได้ศึกษาคำภีร์นี้กับพระอาจารย์ด้วง ซึ่งท่านเชี่ยวชาญการลบผงวิเศษ เป็นที่นับถือในสมัยนั้น ท่านได้เล่าเรียนกับหลวงพ่อตาด วัดบางวันทอง ในยุคนั้นไม่มีใครรู้จักหลวงพ่อตาด เพราะท่านเป็นพระเถระผู้ที่มีวิทยาคมอันแก่กล้าโดยเฉพาะวิชานะปัดตลอดของท่านนับว่าเป็นยอด ขนาดที่ว่าสามารถเป่าศีรษะทะลุถึงกระดานนั่งได้ วิชานี้ หลวงพ่อทองสุข ก็ได้ไปรำเรียนมา หลวงพ่อคง ยังได้ไปศึกษากับหลวงพ่อหรุ่น วัดช้างเผือกผู้เชี่ยวชาญในพระกัมฐาน ท่านนั่งสมาธิยามมรณภาพ พระสมัยก่อนเวลาใครจะออกรุกขมูลต้องไปขอให้หลวงพ่อคุมให้

หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต ท่านได้อาพาธด้วยโรคชรา เนื่องจากว่า ท่านมีงานอยู่หลายอย่างต้องทำเพราะเป็นกิจของสงฆ์ ทั้งผลงานการสร้างพระพุทธรูป การสร้างวัตถุมงคล จึงทำให้ท่านไม่ได้มีเวลาพักผ่อนเลย จนภายหลังเป็นเจ้าอาวาสบริหารวัดรับภาระมากแล้ว ในเดือน 4 ของทุก ๆ ปี ท่านจะไปปักกลดในป่าช้าข้างวัดเป็นเวลาราว 1 เดือน เรียกกันว่า “รุกขมูลข้างวัด” โดยถือว่าเป็นการชำระจิตใจให้สะอาดหลังจากมายุ่งกับเรื่องทางโลกเกือบทั้งปี วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 ขณะท่านนั่งร้านเพื่อตกแต่งพระขนงพระประธานองค์ใหม่ เมื่อท่านสวมพระเกตุพระประธานเสร็จ ท่านก็เกิดเป็นลม แต่ก็มีสติดี เอามือประสานในท่านั่งสมาธิจนหมดลมถึงแก่มรณภาพในอาการอันสงบสมกับเป็นผู้ฝึกจิตมาดีแล้ว ศิษย์เห็นท่านนั่งอยู่นานจึงประคองร่างลงมาจากร่างร้าน จึงรู้ว่าท่านมรณภาพแล้ว รวมอายุได้ 78 ปี 58 พรรษา
ปลาดุกทะเลยักษ์

ปลาดุกทะเลยักษ์ หรือ ปลาดุกทะเลดำ หรือ ปลาดุกทะเลเทา () เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Plotosus canius" อยู่ในวงศ์ปลาดุกทะเล (Plotosidae)

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาดุกทะเลลาย ("P. lineatus") แต่ว่าปลาดุกทะเลยักษ์จะมีลำตัวสีดำหรือสีเทาไปตลอดทั้งชีวิต โดยที่เงี่ยงที่ครีบอกและครีบหลังมีพิษร้ายแรงเช่นเดียวกัน แต่สามารถทำให้หายไปได้เมื่อถูกความร้อน 55 องศาเซลเซียส และหนวดที่รูจมูกจะมีความยาวเลยตาและไม่ขยายไปตามขนาดที่ใหญ่ขึ้น ครีบหลังมีก้านครีบอ่อน 103-120 แถว ครีบก้นมีครีบอ่อน 105-120 แถว

พบได้ทั่วไปตามชายฝั่งหรือป่าชายเลนริมทะเล โดยขุดรูอยู่ ซึ่งอาจพบอยู่รวมกันได้ถึง 10-20 ตัว เป็นปลาที่วางไข่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ไข่มีขนาดใหญ่ และมีปริมาณที่น้อย พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่บังกลาเทศ, อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ไทย เรื่อยไปจนถึงฟิลิปปิน, ปาปัวนิวกินี และออสเตรเลีย

มีขนาดทั่วไปใหญ่ได้มากกว่าปลาดุกทะเลลาย คือ ยาวได้ถึง 90-150 เซนติเมตร และมีน้ำหนักมากได้ถึงเกือบ 10 กิโลกรัม จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและบริโภคกันโดยปรุงเป็นอาหารรสจัดชนิดต่าง ๆ เช่น ผัดฉ่า หรือ แกงส้ม

ปัจจุบัน ปลาดุกทะเลยักษ์ได้รับการวิจัยศึกษาให้เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในบ่อดินอีกด้วย
ดีซ่าน

ดีซ่าน () เป็นภาวะซึ่งผิวหนัง เยื่อบุตาขาว และเยื่อบุต่างๆ มีสีเหลืองผิดปกติ จากภาวะมีบิลิรูบินเกินในเลือด ซึ่งทำให้มีเกิดภาวะมีบิลิรูบินในสารน้ำนอกเซลล์เกินด้วยเช่นกัน ส่วนใหญ่แล้วต้องมีระดับของบิลิรูบินในน้ำเลือดเกินว่า 1.5 mg/dL (26 µmol/L) หรือมากกว่าสามเท่าของค่าปกติคือ 0.5 mg/dL จึงจะสามารถเห็นความเหลืองของสีผิวได้ด้วยตาเปล่า

ดีซ่านมักพบได้ในโรคตับต่างๆ เช่นตับอักเสบ ตับแข็ง มะเร็งตับ นอกจากนั้นยังอาจบ่งชี้ว่ามีการอุดกั้นทางเดินน้ำดี เช่น จากนิ่วทางเดินน้ำดี หรือมะเร็งตับอ่อน หรืออาจเป็นความผิดปกติแต่กำเนิด ซึ่งพบได้ไม่บ่อย
น้ำหนักลด

น้ำหนักลด ในบริบททางการแพทย์ สุขภาพหรือสมรรถภาพทางกาย คือการลดลงของมวลกายรวม อันเนื่องมาจากการลดลงของของไหล ไขมันร่างกายหรือเนื้อเยื่อไขมัน และ/หรือ มวลกล้ามเนื้อไขมัน (lean mass) โดยเฉลี่ย ซึ่งกล้ามเนื้อไขมันนั้นคือ แหล่งแร่ธาตุกระดูก กล้ามเนื้อ เอ็นกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อเกี่ยวพันอื่น น้ำหนักลดสามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่เจตนาเนื่องจากโรคเบื้องหลังหรือสามารถเกิดขึ้นจากความพยายามอย่างตั้งใจเพื่อปรังปรุงน้ำหนักเกินแท้จริงหรือน้ำหนักเกินรับมา หรือโรคอ้วน

น้ำหนักลดโดยไม่ตั้งใจเกิดขึ้นในหลายโรคและสภาพ รวมทั้งโรคร้ายแรงบางโรค เช่น มะเร็ง เอดส์ และโรคอื่นอีกมาก

เบาหวานประเภท 1 หรือที่รู้จักกันว่า เบาหวานชนิดพึ่งอินซูลิน (insulin dependent diabetes mellitus - IDDM) นำไปสู่ปริมาณกลูโคสส่วนเกินและปริมาณอินซูลินในกระแสเลือดไม่เพียงพอ ภาวะนี้นำไปสู่การหลั่งไตรกลีเซอไรด์จากกล้ามเนื้อไขมันและแคแทบอลิซึมของกรดอะมิโนในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ซึ่งนำไปสู่ทั้งการสูญเสียทั้งมวลไขมันและมวลเนื้อ ทำให้น้ำหนักตัวลดลงอย่างสำคัญ โรคเบาหวานประเภท 1 ที่ไม่ได้รับการรักษาสามารถทำให้น้ำหนักลดได้

นอกเหนือไปจากน้ำหนักลดอันเนื่องมาจากการลดลงของมวลไขมันและมวลเนื้อแล้ว การสูญเสียของไหลยังสามารถเกิดขึ้นจากโรคอย่างเบาหวาน การรักษาด้วยยาบางชนิด การขาดการรับประทานของไหลหรือปัจจัยอื่น การสูญเสียของไหลนอกเหนือไปจากการสูญเสียมวลไขมันและเนื้อทำให้ความเสี่ยงต่อภาวะผอมหนังหุ้มกระดูก (cachexia) เพิ่มขึ้น

การติดเชื้ออย่างเอชไอวีอาจเปลี่ยนแปลงกระบวนการเมแทบอลิซึม ซึ่งนำไปสู่น้ำหนักลด

การรบกวนฮอร์โมน อย่างเช่น ไทรอยด์ถูกกระตุ้นมากเกินไป (hyperthyroidism) อาจทำให้น้ำหนักลดเช่นกัน
ไมบาระ

เมืองไมบาระ () เป็นเมืองในจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 223.1 ตารางกิโลเมตร ในปี 2006 มีจำนวนประชากร 42,154 คน

ไมบาระสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2005 จากการควบรวมกันระหว่างหมู่บ้านไมฮาระ ซันโต และอิบูกิจากอำเภอซากาตะเข้าด้วยกัน และต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคมปีเดียวกัน ตำบลโอมิก็ยุบรวมเข้ากับเมืองไมบาระด้วย โดยชื่อเมืองใหม่ตั้งตามชื่อของสถานีรถไฟไมบาระ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟชิงกันเซ็งสายโทไกโด
ปลาแขยงทอง

ปลาแขยงทอง หรือ ปลาอิแกลาเอ๊ะ (ภาษาอินโดนีเซีย: Ikan nuayang) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pseudeutropius moolenburghae" อยู่ในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae)

มีรูปร่างเพรียวยาว นัยน์ตาโต มีหนวดทั้งหมด 4 คู่ ที่ระหว่างจมูกคู่หน้ากับคู่หลัง 1 คู่ ริมฝีปากบน 1 คู่ ริมฝีปากล่าง 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ มีครีบไขมันขนาดเล็กอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 42-49 ก้าน ครีบหางเว้าเป็นแฉกลึก ลำตัวมีสีเหลืองเหลือบทองจาง ๆ มีจุดสีดำที่บริเวณหน้าครีบหลัง

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารจำพวก แมลง, แมลงน้ำ และกุ้งขนาดเล็ก ในประเทศไทยพบได้ที่แม่น้ำสาละวินในแถบจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในต่างประเทศพบได้ที่ เกาะสุมาตราและบอร์เนียว โดยปลาชนิดนี้เป็นดัชนีชี้วัดคุณภาพของน้ำได้เป็นอย่างดี เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองที่จะนิยมนำมาบริโภคกันโดยจับได้ในปริมาณทีละมาก ๆ ใช้หมักเค็มกับเกลือ

เป็นปลาที่ความสวยงามมากชนิดหนึ่ง นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางนัก
ปลาอิแกลาเอ๊ะ

ปลาอิแกลาเอ๊ะ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Pseudeutropius" (/ซู-ดิว-โทร-เพียส/)

เป็นปลาหนังขนาดเล็ก พบอาศัยครั้งแรกบนเกาะบอร์เนียวและสุมาตรา ลำตัวเรียวยาวและแบนข้าง แต่หัวเป็นรูปกระสวย มีหนวด 4 คู่ ระหว่างจมูกคู่หน้ากับคู่หลัง 1 คู่ ริมฝีปากบน 1 คู่ ริมฝีปากล่าง 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ นัยน์ตาโตมีบางส่วนอยู่ใต้มุมปาก ครีบหลังสั้นมีเงี่ยงปลายแหลมขอบจักเป็นฟันเลื่อย 1 อัน และมีก้านครีบแขนง 5-6 ก้าน ครีบไขมันเล็ก ครีบก้นมีฐานยาว ครีบอกมีเงี่ยงแข็งและขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบหางเว้าเป็นแฉกลึก

มีการจำแนกไว้ทั้งหมด 6 ชนิด กระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ได้แก่
นิวยอร์ก นิกส์

นิวยอร์ก นิกส์ เป็นทีมบาสเกตบอลในลีกเอ็นบีเอ ในเมืองนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก เล่นอยู่ในดิวิชั่นแอตแลนติกในคอนเฟอเรนส์ตะวันออก เดิมทีเล่นอยู่ในลีกบีเอเอ กระทั่งมีการรวมลีกจึงย้ายมาเล่นในเอ็นบีเอ นิวยอร์ก นิกส์ เป็นเพียงสองทีมในปัจจุบันที่ยังคงเล่นอยู่ในเมืองเดิมตั้งแต่ก่อตั้งทีม (อีกทีมคือ บอสตัน เซลติกส์)