seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปลาการ์ตูนอานม้า

ปลาการ์ตูนอานม้า (; ) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

ได้ชื่อมาจากการที่มีลายสีขาวพาดตั้งแต่บริเวณปลายครีบหลังมายังบริเวณกลางลำตัว เหมือนอานม้า พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในมหาสมุทรอินเดีย เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง ("A. sebae") มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 12 เซนติเมตร จะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด พรมทะเล ("Stichodactyla haddoni") ซึ่งจะฝังตัวอยู่ในทรายพื้นทะเล ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

ปลาการ์ตูนอานม้า นับว่าเป็นปลาการ์ตูนที่มีความหลากหลายทางสีสันและลวดลายมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยบางตัวอาจมีลายสองแถบ หรือสามแถบ สีสันมีตั้งแต่สีดำตลอดทั้งลำตัว หรือบางตัว มีเฉพาะส่วนปากเท่านั้นที่มีสีส้ม ลำตัวสีดำ ส่วนปากและท้องเป็นสีส้ม ไปจนถึงบางตัวที่มีสีส้มตั้งแต่ปาก, ท้อง และลำตัว มากกว่าพื้นที่สีดำบนลำตัว และขณะที่บางตัวอาจมีลายอานม้าเพียงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของลำตัว แต่บางตัวมีลายอานม้าพาดยาวไปจนสุดด้านล่างของลำตัว เป็นต้น ส่วนปลาที่พบในเขตน่านน้ำไทยมักมีลายแถบสามแถบครึ่งลำตัว และมีลำตัวสีดำตลอดทั้งลำตัว

เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ

ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ (; ) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ ("A. frenatus") มาก แต่มีความแตกต่างกันที่ปลามะเขือเทศแดงดำมีครีบก้น และครีบท้องเป็นสีดำ และลายสีดำบนลำตัวจะมีลักษณะแตกต่างออกไป ขณะที่ปลาที่พบในบางที่ เช่น ฟิจิหรือวานูอาตู ครีบเหล่านี้จะไม่มีสีดำ แต่ทว่าปลาที่มีลักษณะเช่นนี้มีพบไม่บ่อยนัก

มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร พบในมหาสมุทรแปซิฟิกทางแถบฟิจิ, วานูอาตู, มัลดีฟส์, อินโดนีเซีย ไปจนถึงเกรทแบร์ริเออร์รีฟ โดยไม่พบในน่านน้ำไทย

นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง แต่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามนัก เนื่องจากมีสีสันที่ไม่สวยงามเท่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น
เซะ

เซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า せ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 世 และคะตะกะนะเขียนว่า セ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 世 ออกเสียงว่า เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า

せ เป็นอักษรลำดับที่ 14 อยู่ระหว่าง す (ซุ) กับ そ (โซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ せ เป็นอักษรลำดับที่ 46 อยู่ระหว่าง も (โมะ) กับ す (ซุ)

ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง セ゚ สำหรับใช้แทนเสียง ซึ่งสามารถเขียนด้วย チェ แทนก็ได้

ฮิระงะนะ せ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้

คะตะกะนะ セ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าเซะ และขึ้นต้นด้วยเซะ มีดังนี้
ปลาฉลามหิน

ปลาฉลามหิน หรือ ปลาฉลามกบ (, ) เป็นปลาทะเลกระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม

อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามกบ ("C. punctatum") ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน

มีขนาดยาวเต็มที่ไม่เกิน 1 เมตร พบได้ทั่วไปในพื้นทะเลทุกสภาพ ไม่ว่าจะเป็นพื้นทราย, พื้นโคลน หรือทรายปนโคลน กระจายพันธุ์อย่างกว้างไกลตั้งแต่ทะเลอาหรับ, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก, ทะเลฟิลิปปิน, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย

เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน จะมีสีสันและลวดลายสวยงาม โดยจะมีสีขาวเป็นสีพื้น และมีสีดำสลับเป็นปล้อง ๆ จึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามปล้องอ้อย" แต่เมื่อโตขึ้นแล้วลวดลายเหล่านี้จะหายไป เหลือเพียงแค่ลำตัวสีเขียวหรือเทาตลอดทั้งลำตัว และมีจุดกระสีดำเป็นจุด ๆ ทั้งลำตัวไปจรดปลายหาง

เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยลักษณะไข่เป็นกระเปาะคล้ายแคปซูลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเปลือกเหนียวและมีเส้นใยไว้ยึดติดกับวัสดุใต้น้ำ ลูกปลาจะใช้เวลาในการพัฒนาตัวในกระเปาะไข่ประมาณ 12 สัปดาห์ โดยกินอาหารจากถุงไข่แดง และเมื่อฟักออกมาแล้วจะสามารถหาอาหารกินได้เองเลย ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่หน้าดินพื้นทะเล

จัดเป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก และมีสีสันสวยงามโดยเฉพาะเมื่อยังเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง ซึ่งการขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเมื่อแม่ปลาออกไข่มาแล้ว จะเก็บขึ้นมาอนุบาลในบ่อที่มีกระแสน้ำไหลเวียนและมีคุณภาพดี จนกว่าลูกปลาจะฟักออกมาเป็นตัว
กระจก

กระจก หมายถึงวัสดุที่ทำมาจากแก้ว ซึ่งมีองค์ประกอบหลักทางเคมีคือซิลิคอน ซึ่งสามารถหลอมและนำไปขึ้นรูปได้ เมื่อเย็นตัวแล้วมีลักษณะ โปร่งใส และเป็นของแข็งโดยไม่จับผลึก (มีค่าความหยัดตัวสูง) กระจกจึงสามารถแตกได้เหมือนแก้ว และมีความคมมากกว่าแก้วเมื่อแตกเพราะมีความบางในการผลิต

ความแตกต่างในการใช้คำเมื่อเทียบกับคำว่าแก้วคือ กระจกจะใช้เรียกแก้วที่นำมาทำให้เป็นแผ่น โดยมีลักษณะแบนราบและมีความหนาประมาณหนึ่งเป็นส่วนใหญ่

กระจกเป็นลักษณะการผลิตวัสดุประเภทแก้วที่ทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการใช้งานต่างๆ เช่น เพื่อเป็นวัสดุกั้นขวางที่ไม่ทึบแสง ใช้เพื่อเป็นฉนวนกั้น ใช้เพื่อประดับตบแต่งอาคาร ฯลฯ ในบางความต้องการใช้ กระจกถูกนำไปปรับคุณสมบัติต่อเพื่อให้มีคุณลักษณะบางอย่าง เช่น ฉาบปรอทที่ด้านๆหนึ่งเพื่อให้มีคุณสมบัติสะท้อนแสงเรียกว่า กระจกเงา หรือผสมสารชนิดอื่นลงไปในเนื้อสารให้มีสีสันหรือความทึบแสงบางส่วนหรือทั้งหมดเรียกว่า กระจกสี กระจกทึบ หรือกระจกควัน หรือนำไปพ่นทรายลงบนพื้นผิวเพื่อให้เกิดความไม่สม่ำเสมอของความเรียบบนผิวทำให้แสงผ่านได้แต่มีลักษณะมัวๆเรียกว่า กระจกฝ้า

เนื่องจากกระจกคือวัสดุประเภทแก้วซึ่งมีความโปร่งใสมากและยังมีค่าดรรชนีหักเหของแสงที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ จึงมีการนำไปสร้างเป็นวัสดุที่มีความหนาไม่สม่ำเสมอแต่มีลักษณะเฉพาะ เรียกทับศัพท์ภาษาอังกฤษว่า เลนส์ (lens) เช่น มีสัณฐานกลมเหมือนเหรียญที่เว้าเข้าตรงกลางทั้งสองด้านเรียกว่า เลนส์เว้า หรือเว้าเข้าด้านเดียวอีกด้านหนึ่งแบนราบและฉาบปรอทมักเรียกว่า กระจกเว้า มีสัณฐานกลมเหมือนเหรียญที่ป่องออกตรงกลางทั้งสองด้านเรียกว่า เลนส์นูน หรือนูนออกด้านเดียวอีกด้านหนึ่งแบนราบและฉาบปรอทมักเรียกว่า กระจกนูน ซึ่งเลนส์คือประเภทการผลิตวัสดุประเภทแก้วในรูปแบบของกระจกเพื่อการใช้งานในลักษณะของการหักเหแสงนั่นเอง

กระจกบางประเภทถูกนำไปประกอบสร้างแบบพิเศษ เช่น เคลือบเนื้อสารบางประเภทเช่นพลาสติกด้านเดียวหรือทั้งสองด้าน (เนื้อสารที่นำมาเคลือบเรียกว่าฟิล์ม) เพื่อให้ทึบแสงหรือเพื่อให้ไม่แตกร่วนหรือเพื่อให้เมื่อแตกแล้วไม่มีความคมคล้ายเมล็ดข้าวโพด เช่น กระจกรถยนต์ ฟิล์มบางประเภทที่นำมาเคลือบเช่น เคฟลาร์ มีลักษณะทางโครงสร้างเคมีที่สามารถกระจายแรงที่มากระทบด้านหน้าออกไปทางด้านข้างได้ จึงทำให้สามารถผลิตเป็นกระจกนิรภัย ที่สามารถทนทานต่อแรงกระแทกได้ และในบางกรณีการผลิตแบบเคลือบด้านนอก อาจปรับเป็นการผลิตแบบสอดไส้ข้างใน หรือ ผสมลงไปเป็นเนื้อเดียวกัน

ในบางกรณีกระจกอาจสร้างจากวัสดุที่มีความใสไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันกับแก้วแต่เป็นวัสดุประเภทอื่นไปเลย แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามกระจกจะมีความหมายในลักษณะ ใส บาง เป็นแผ่น มีผิวราบเรียบอย่างมาก อาจหมายรวมไปถึง สะท้อนแสงได้ รวมหรือเบี่ยงเบนแสงได้ หรือ เป็นเงา เสมอๆ วัสดุประเภทกระจกนั้น หากมีค่าความยอมให้ผ่านของแสงมากจะเรียกว่า โปร่งใส หากมีค่าน้อยจะเรียกว่า โปร่งแสง และหากไม่มีค่าเลยจะเรียกว่า ทึบแสง

ความหมายโดยปริยายของกระจก มักจะหมายถึงกระจกเงา ถ้าพูดโดยไม่ระบุว่าเป็นกระจกใส เช่นในประโยคว่า "ส่องกระจกชะโงกดูเงา" (เพี้ยนมาจาก "ส่องกะโหลกชะโงกดูเงา" โดยกะโหลกคำนี้แปลว่ากะลา) หรือ "น้ำใสราวกับกระจก" (ส่องลงไปเห็นใบหน้าได้)
อัซรีนัซ มัซฮาร์

อัซรีนัซ บินติ ฮากิม มัซฮาร์ (หรือ อดีตเจ้าหญิงอัซรีนัซ มัซฮาร์ พระชายาฯ, เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1979) ผู้ประกาศข่าวชาวมาเลเซีย และอดีตพระชายาคนที่สามของสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์แห่งบรูไน ภายหลังจากการหย่า เธอได้ถูกถอดพระอิสริยยศทั้งหมด

อัซรีนัซ มัซฮาร์ หรือ นัซ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1979 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เป็นบุตรคนที่สองของนายฮากิม มัซฮาร์ กับนางเฟาซียะห์ อับดุลละห์ เธอสำเร็จการศึกษาจากสถาบันมีเดียอินเตอร์กราฟมาเลเซีย สาขาวิทยุกระจายเสียง

เธอมีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าวในสถานีโทรทัศน์ TV3 ของประเทศมาเลเซีย จนเธอได้รับรางวัลนักข่าวที่มีศักยภาพมากที่สุดของ TV3 ในปี 2000 และได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นจากสถาบันมีเดียอินเตอร์กราฟในปี 2002 และเธอได้ลาออกจากการทำงานเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 โดยได้ทิ้งท้ายไว้ว่า ""ดิฉันต้องการก้าวเดินออกไปเผชิญสิ่งใหม่ ๆ ""

อัซรีนัซ ได้พบกับสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์แห่งบรูไน ครั้งแรกเมื่อเธอเดินทางไปยังประเทศบรูไนเมื่อสองปีก่อนการสมรส ซึ่งสหายของเธอได้อ้างว่า ""เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นอัซรินัซเพียงแค่แวบเดียวก็ตกหลุมรักเธอทันที นับจากนั้นพระองค์ก็ดูเธออ่านข่าวทางโทรทัศน์ที่ทีวีช่อง 3 อยู่เสมอ""

งานอภิเษกสมรสของทั้งสองถูกจัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ที่กัวลาลัมเปอร์ ภายในงานได้รับการคุ้มกันอย่างหนาแน่น ผู้เข้าไปในงานถูกห้ามมิให้พกกล้องเข้าไป และจะต้องถูกค้นร่างกายอย่างละเอียด หลังการอภิเษกสมรสครั้งนั้นทำให้ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงอัซรินัซ มัซฮาร์

เธอได้ให้ประสูติกาลพระโอรส-ธิดา แก่พระสวามี 2 พระองค์ คือ เจ้าชายอับดุล วากีล (ประสูติ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) และเจ้าหญิงอามีระห์ วาร์ดาตุล (ประสูติ 28 มกราคม ค.ศ. 2008)

ชีวิตคู่ของสุลต่านและเธอได้ยุติลงเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ซึ่งมีการประกาศออกทางโทรทัศน์ในช่องเรดิโอเทเลวิชันบรูไน ซึ่งในประกาศดังกล่าวได้กล่าวถึงการถอนพระอิสริยยศ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งหมดของเธอ ส่วนเหตุผลนั้น เป็น ""เหตุผลพิเศษ"" ที่ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดแต่อย่างใด ซึ่งก่อนหน้านี้สุลต่านฮัสซานัลทรงหย่ากับพระชายาองค์ที่ 2 คือ นางมาเรียม อับดุล อาซิซ อดีตพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เมื่อปี ค.ศ. 2003 มาแล้ว
สโมสรฟุตบอลจังหวัดตราด

สโมสรฟุตบอลจังหวัดตราด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากจังหวัดตราด โดยฤดูกาล 2561 เป็นรองแชมป์ของไทยลีก 2 ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในไทยลีก ตั้งแต่ฤดูกาล 2562

สโมสรฟุตบอลจังหวัดตราด ก่อตั้งขึ้นในปี 2555 จากการริเริ่มของชมรมกีฬาฟุตบอลของจังหวัด เพื่อส่งเข้าร่วมการแข่งขัน เอไอเอสลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ปี พ.ศ. 2555 โดย วิเชียร ทรัพย์เจริญ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด เป็นที่ปรึกษาของสโมสร โดยมีฉายาของสโมสรในช่วงแรกว่า ""สิงห์ร้ายตะวันออก""

ซึ่งในปีแรกของการแข่งขัน สโมสรทำผลงานได้ดีโดยจบอันดับสามของการแข่งขันฯ ในโซนภาคกลางและภาคตะวันออก และผ่านเข้ารอบไปทำการแข่งขันในรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก และจบด้วยตำแหน่งชนะเลิศ ของสาย บี ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขัน ดิวิชั่น 1 ปี 2556 และได้รองชนะเลิศการแข่งขันในปีนั้นอีกด้วย

หลังจากที่สโมสร เลื่อนชั้นมาทำการแข่งขันในระดับดิวิชั่น 1 ผลงานของสโมสรทำได้ดี โดยจบอันดับที่ 7 ของตารางสองปีติดต่อกัน (2556, 2557)

ทว่า ในฤดูกาลถัดมา (ฤดูกาล 2558) ผลงานของสโมสรไม่ดีนัก โดยจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 20 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย มี 27 คะแนน จาก 38 นัด ตกชั้นกลับไปแข่งขัน ลีกภูมิภาคในปีถัดมา

ใน ดิวิชั่น 2 ปี 2559 สโมสรทำผลงานได้อย่างน่าพอใจโดย ได้ตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขัน ของโซนภาคตะวันออก และผ่านเข้ารอบปทำการแข่งขันในรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก ต่อมาสืบเนื่องจาก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีมติให้ยุติการแข่งขันฟุตบอลทุกรายการภายในประเทศเพื่อถวายความไว้อาลัย จึงได้มีการจับสลากเพื่อหา 3 สโมสรที่ได้เลื่อนชั้นสู่ ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2560 โดยผลการจับสลากเป็นสโมสรได้อันดับหนึ่ง ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปแข่งขันได้สำเร็จ

สโมสร ใช้ สนามกีฬากลางจังหวัดตราด เป็นสนามเหย้า โดยรายละเอียดของสนามนั้นเป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่ ถนนเนินตาเแมว ต.วังกระแจะ อ.เมืองตราด จ.ตราด โดยเป็นที่ตั้งของ ศูนย์การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดตราด และ โรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด ดำเนินการโดย องค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด
วงศ์ปลาแพะ

วงศ์ปลาแพะ () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Callichthyidae

เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ขนาดโดยทั่วไปแล้วมีขนาดประมาณ 3-5 นิ้ว โดยพัฒนาผิวหนังลำตัวให้แข็งเหมือนเกราะเพื่อป้องกันตัวจากศัตรู มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวป้อมกลม ส่วนหัวค่อนข้างโตกว่าส่วนอื่น ๆ มีหนวดยื่นออกมาริมปากซึ่งงุ้มลงด้านล่างเพื่อเป็นประสาทสัมผัสในการหาอาหาร ซึ่งหนวดที่ว่านี้มีลักษณะคล้ายกับหนวดเคราของแพะ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก

เป็นปลาที่หากินตามพื้นท้องน้ำ มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยกินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก และเศษซากพืช ซากสัตว์ พบกระจายพันธุ์ในหลายแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้

จัดเป็นวงศ์ปลาที่มีสมาชิกจำนวนมาก สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย 9 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 177 ชนิด โดยมีความสำคัญในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจในทวีปอเมริกาใต้ ในบางชนิด และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกัน ด้วยว่าเป็นปลาที่มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว จึงทำให้เป็นที่นิยมมาก โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลากดเกราะ ("Hoplosternum littorale") ที่มีขนาดยาวเต็มที่ 24 เซนติเมตร
ปลาแฟลกเทลแคทฟิช

ปลาแฟลกเทลแคทฟิช (, ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae)

มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก ครีบหางมีลายสีขาวดำพาดผ่านเป็นแนวนอน

เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 10 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ ในสภาพที่มีน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงมากนัก มีเศษซากใบไม้หรือพืชน้ำทับถมรวมกันและขึ้นอยู่บ้าง หากินโดยใช้ปากควานหาอาหารกับพื้นน้ำ

เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเพื่อเก็บกินเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือไว้ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้หลากหลายทั้งอาหารสดและอาหารเม็ด มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แลวในสถานที่เลี้ยง
สกุลดีอานีม่า

สกุลดีอานีม่า () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) ซึ่งเป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) โดยใช้ชื่อสกุลว่า "Dianema"

มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก

ปลาตัวผู้มีหนามแข็งเล็ก ๆ ที่ก้านครีบอก ปลาตัวเมียมีลักษณะอ้วนป้อมกว่าหากมองจากด้านบน ตัวเมียเมื่อไข่สุกท้องจะขยายใหญ่ วางไข่ได้ถึงครั้งละ 500 ฟอง โดยปลาตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลไข่ที่วางในหลุมพื้นน้ำที่ขุดขึ้น

เป็นปลาขนาดเล็ก มีขนาดประมาณ 10-12 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงเชี่ยว มีใบไม้หรือพืชน้ำทับถมกัน น้ำมีความเป็นกรดเล็กน้อย (pH ต่ำกว่า 7 ลงมาเล็กน้อย) ซึ่งมักเป็นแหล่งน้ำตื้น ๆ ไหลคดเคี้ยวในป่าดิบชื้น หากินเศษอาหารตามพื้นน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว

โดยคำว่า "Dianema" ซึ่งใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากคำว่า di ในภาษากรีก หมายถึง "สอง" และคำว่า nema แปลว่า "เส้นด้าย หรือ เส้นใย" ซึ่งหมายถึงหนวดสองเส้นที่กระดูกขากรรไกรบน
เบียร์มันนี จำกัด (มวยปล้ำอาชีพ)

เบียร์มันนี จำกัด มีสมาชิก 2 คนคือ เจมส์ สตรอม และ โรเบิร์ต รู๊ด เป็นทีมนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ฝ่ายธรรมะ ทั้ง 2 คน ในสมาคม ทีเอ็นเอ โดยมี แจ็กการีน เป็นผู้จัดการส่วนตัว ปัจจุบันได้แตกทีมไปแล้ว
โรแบร์โต ดี มัตเตโอ

โรแบร์โต ดี มัตเตโอ (; เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม  ค.ศ. 1970 ที่เมืองชาฟฟ์เฮาเซิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์) มัตเตโอเกี่ยวข้องกับวงการฟุตบอลหลายประเทศทั้ง อังกฤษ, เนเธอแลนด์, ฝรั่งเศส, อิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ บ้านเกิดของตัวเองด้วย มันเตโอเคยเป็นนักฟุตบอลให้กลับสโมสรต่าง ๆในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จนกระทั่งปีค.ศ. 1996 ได้มาเล่นให้กับเชลซี ในตำแหน่งกองกลาง และเคยทำสถิติมาแล้วครั้งหนึ่งตอนเล่นให้กับเชลซีในปี ค.ศ. 1997 โดยเป็นผู้ทำประตูให้กับเชลซีในนัดชิงเอฟเอคัพกับ มิดเดิลสโบรโดยยิงประตูได้ตอนเวลา 42 วินาที ในครึ่งแรกซึ่งเป็นสถิติแรกของประวัติศาสตร์ในการแข่งเอฟเอคัพ จึงทำให้เชลซีชนะมิดเดิลสโบรไปได้ 2-0 แล้วคว้าแชมป์มาครองได้ มัตเตโอเล่นให้กับเชลซี จนถึงปี ค.ศ. 2002 และกลับมาทำงานต่อในฐานะผู้จัดการทีมในปี ค.ศ. 2009-ค.ศ. 2011 ให้กับเวสต์บรอมวิช อัลเบียน แล้วนำทีมเวสต์บรอมมิชอัลเบียนขึ้นมาสู่ พรีเมียร์ลีก ได้ในปี ค.ศ. 2009 แล้วในปี ค.ศ. 2011 เมื่อเชลซีได้แต่งตั้ง อังเดร วิลลัช-โบอัช คุมทีมแล้วทางสโมสรได้เรียกตัว ดี มัตเตโอเข้ามาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับ อังเดร วิลลัช-โบอัช

แล้วในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2012 ผลงานของสโมสรเชลซีได้ย่ำแย่ลงมากขึ้น โรมัน อับราโมวิช เจ้าของสโมสรฟุตบอลเชลซีจึงสั่งปลด อังเดร วิลลัช-โบอัช ออกจากการเป็นผู้จัดการทีมเชลซี เนื่องจากทำผลงานได้ไม่ได้ดีและย่ำแย่ลงขึ้นทุกวัน และได้แต่งตั้ง ดี มัตเตโอ ซึ่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมมาเป็นผู้จัดการทีมให้กับเชลซีไปจนจบฤดูกาล 2011-12 (ซึ่งในฤดูกาลนั้น ดี มัตเตโอได้นำพาเชลซีเข้ารอบชิงชนะเลิศยูฟ่า แชมป์เปี้ยนลีก และได้รับชัยชนะเลิศด้วย) แล้วหลังจากได้รับตำแหน่งการเป็นผู้จัดการทีมของเชลซีแล้ว ดี มัตเตโอ ได้เรียก เอดดี นิวตัน อดีตเพื่อนร่วมทีมของดิมัตเตโอ มาเป็นผู้ช่วยจัดการทีมให้กับ เชลซี เป็นการชั่วคราว

ผลงานในการคุมทีมของดี มัตเตโอ เริ่มประสบความสำเร็จมากขึ้นโดยในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดี มัตเตโอได้นำทีมเชลซีเข้ารอบชิง เอฟเอคัพ กับ ทีมลิเวอร์พูล โดยเชลซีชนะลิเวอร์พูลไปได้ 2-1 ทำให้ ดี มัตเตโอ ประสบความสำเร็จในการคว้าบอลถ้วยกับเชลซีครั้งแรก

จนในที่สุด คณะผู้บริหารทีมจึงมีมติให้ ดี มัตเตโอ เป็นผู้จัดการทีมอย่างแท้จริง ด้วยสัญญาระยะเวลา 2 ปี

แต่ในฤดูกาลใหม่ ผลงานของเชลซีกลับไม่ดีพอ ทั้งในพรีเมียร์ลีกและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก จนกระทั่งในปลายปีเดียวกัน ผู้บริหารทีมจึงมีมติให้ปลดออกจากตำแหน่ง และแต่งตั้ง ราฟาเอล เบนีเตซ อดีตผู้จัดการทีมลิเวอร์พูล ขึ้นเป็นผู้จัดการแทน

ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ดี มัตเตโอ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมชาลเก 04 ในบุนเดิสลีกา เยอรมนี

และต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ดี มัตเตโอ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมแอสตันวิลลา ที่ตกชั้นจากพรีเมียร์ลีกมาเล่นในเดอะแชมเปียนชิป ก่อนที่จะถูกปลดหลังจบเกมที่บุกไปแพ้เพรสตัน 0-2 ซึ่งดี มัตเตโอพาทีมเก็บชัยชนะได้เพียงนัดเดียวจาก 12 นัด
แมกซีน

การ์ลี เปเรซ () เกิดวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1986 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ในชื่อว่า แมกซีน () เซ็นสัญญากับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เคยเข้าร่วมแข่งขันรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 3 ปัจจุบันได้ลาออกแล้ว ปัจจุบันอยู่กับสมาคม Lucha Underground ในชื่อว่า แคทรีนา ()
ฮัน ซ็อน-ฮวา

ฮัน ซ็อน-ฮวา (; ; 6 ตุลาคม พ.ศ. 2533) หรือชื่อในการแสดงว่า ซ็อนฮวา (Sunhwa) เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวง ซีเครต

ซ็อนฮวาเริ่มงานทางโทรทัศน์เมื่อปี 2547 โดยเข้าแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศของรายการ "ซูเปอร์สตาร์เซอร์ไววัล (Superstar Survival)" ทางสถานีเอสบีเอส ต่อมาในปี 2552 เธอจึงได้เป็นนักแสดงประจำรายการ "อินวินซิเบิลยูธ (Invincible Youth)" กระทั่งได้เข้าเป็นสมาชิกวงซีเครตพร้อมกับช็อน ฮโย-ซ็อง ช็อง ฮา-นา และซง จี-อึน เมื่อเดือนตุลาคม 2552 จนถึงปัจจุบัน

ซ็อนฮวานับเป็นศิลปินที่มีบทบาทหลากหลาย ซีเอ็นเอ็นอินเตอร์เนชันนัลจัดอันดับว่าเธอเป็นหนึ่งในดาราเกาหลีใต้เก้าคนที่กำลังรุ่งโรจน์

ฮัน ซ็อน-ฮวา เกิดในปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2533 เธอได้ถือกำเนิดเมื่อแม่เธออายุยังน้อย (20 ปี) ในฐานะลูกคนโตเธอได้ดูแลน้อง ๆ ของเธอโดยมีหน้าที่ทำกับข้าวและสอนหนังสือให้เมื่อพ่อและแม่ของเธอไปทำงาน ในตอนที่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจในปี 1998 ครอบครัวของเธอได้ดิ้นรนอย่างหนัก "มันมีในช่วงปี 1998 พ่อของฉันว่างงานฉันบังเอิญได้อ่านไดอารี่ของพ่อฉันจำได้ว่ามันเขียนว่า ขอโทษจริง ๆ ที่ไม่สามารถหาเงินมาให้ภรรยาและลูกของฉันได้ วันนั้นฉันนอนข้าง ๆ พ่อและร้องให้ไม่หยุดเลย" นับตั้งแต่เธอยังเด็ก เธอมีความสนใจในศิลปะ และมีความฝันของการเป็นศิลปินอยู่เสมอ ในช่วงประถมศึกษา เธอสามารถชนะรางวัลในการแข่งขันศิลปะรายการต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากที่ได้เห็นการแสดงของโบอาทางโทรทัศน์มาครั้งหนึ่ง เธอก็ได้ตระหนักว่าความฝันของเธอได้อยู่บนเส้นทางอื่น

เมื่อเดือนกันยายน 2552 ทีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่า ในเดือนตุลาคม 2552 จะเปิดตัววงดนตรีหญิงล้วนสี่คนซึ่งประกอบด้วยซ็อนฮวา ช็อน ฮโย-ซ็อง ช็อง ฮา-นา และซง จี-อึน ตามลำดับ ชื่อวงว่า "ซีเครต" โดยก่อนเปิดตัว ได้มีการเผยแพร่สารคดีชื่อ "ซีเครตสตอรี" (Secret Story) ว่าด้วยความเป็นมาของวงด้วย ในโอกาสเดียวกัน วงซีเครตยังได้เปิดตัวซิงเกิลชื่อ "ไอวอนต์ยูแบ็ก"
ปาเนียเวจีส

ปาเนียเวจีส () เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเคานัสไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 88 กม. จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 113,653 คน มีพื้นที่ 52 ตร.กม.
วีเจ (เมือง)

วีเจ () เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน ในประเทศแองโกลา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากกรุงลูอันดาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 220 กม. เมืองนี้เจริญเติบโตจากศูนย์กลางตลาดเล็ก ๆ ในปี ค.ศ. 1945 จนกลายเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1956
เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์

เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์ () เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 22 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 141 เมตร หรือ 462 ฟุต และมีทั้งหมด 36 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
เกร์รีเยโร เอโรยโก

เกร์รีเยโร เอโรยโก (, ท. "นักสู้กองโจรผู้เป็นวีรบุรุษ") เป็นภาพถ่ายสัญรูปของนักปฏิวัติลัทธิมากซ์ เช เกบารา ขณะกำลังสวมหมวกเบเรต์สีดำ ถ่ายโดย อัลเบร์โต กอร์ดา ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2503 ในกรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ในพิธีสดุดีเหยื่อของการระเบิดลาโกว์เบร (La Coubre) และจนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้เปลี่ยนผู้นำเปี่ยมบารมีและเป็นที่พิพาทเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม กอร์ดากล่าวว่า ในขณะที่เขาถ่ายภาพนี้ เขาถูกดึงดูดจากการแสดงสีหน้าของเกบารา ซึ่งแสดง "การแทนที่ไม่ได้อย่างสมบูรณ์" เช่นเดียวกับความโกรธและความเจ็บปวด หลายปีให้หลัง กอร์ดาจะกล่าวว่า ภาพนี้แสดงถึงลักษณะหนักแน่นและไม่ยินดียินร้ายของเช เกบาราอายุได้ 31 ปีขณะถ่าย

สถาบันวิทยาลัยศิลปะแมริแลนด์เรียกภาพนี้ว่าสัญลักษณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
อี-ทาวเวอร์

อี-ทาวเวอร์ () เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 13 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 148 เมตร หรือ 488 ฟุต และมีทั้งหมด 37 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
อะกิโซะระ

อะกิโซะระ (, "ท้องฟ้าหน้าใบไม้ร่วง") เป็นชื่อมังงะชุดหนึ่งซึ่ง มะซะฮิโระ อิโตะซุงิ (Masahiro Itosugi) เขียนเรื่องและภาพ และสำนักพิมพ์อะกิตะ (Akita Shoten) พิมพ์เผยแพร่ ต่อมา บริษัทฮูดส์เอนเตอร์เทนเมนต์ (Hoods Entertainment) จึงดัดแปลงเป็นวีดิทัศน์ภาพเคลื่อนไหวฉบับต้น (original video animation) หรือโอวีเอ จำนวนสองภาค

มังงะนี้มีเนื้อใหญ่ใจความเป็นการร่วมประเวณีกับญาติสนิท (incest) มีฉากสังวาสตลอดเรื่อง และมีทั้งหมดหกเล่มจบ ดำเนินเรื่องโดยมีครอบครัวหนึ่งเป็นศูนย์กลาง ตัวละครหลักประกอบด้วยพี่สาวและน้องชายซึ่งมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน ชื่อมังงะ "อะกิโซะระ" ก็มาจากชื่อตัวละครทั้งสองนี้ อนึ่ง น้องชายยังมีความสัมพันธ์ทำนองเดียวกันน้องสาวฝาแฝดของตนอีก ทั้งสามคนต้องต่อสู้เพื่อให้ได้ครองคู่กันท่ามกลางสังคมที่มองว่าความรักเช่นนี้ผิดคลองธรรม

โซะระ อะโอะอิ และ อะกิ อะโอะอิ พี่สาว มักบอกรักกันมาตั้งแต่ทั้งคู่ยังเล็ก บัดนี้ โซะระเติบโตขึ้นและพบว่า คำว่า "รัก" ที่เคยบอกกันฉันน้องชายพี่สาวนั้นได้แปรเปลี่ยนไปทางอื่นแทนเมื่ออะกิได้พรรณนาความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาว่ามากกว่าพี่น้องซึ่งเป็นความรู้สึกเดียวกับที่เขามีต่อเธอ ครั้นพบว่าต่างฝ่ายต่างรักกันจนมิอาจหักห้ามใจได้ ทั้งคู่ก็ถ่ายทอดความรักกันฉันชู้สาวโดยลักลอบมีความสัมพันธ์ทางเพศกันเรื่อยมา คนทั้งสองจำต้องปกปิดความรักที่มีให้กันท่ามกลางสังคมที่ไม่มีวันเข้าใจเรื่องเช่นนี้ได้ ยิ่งวันเวลาผ่านไป โซะระยิ่งค้นพบความรักในหลาย ๆ รูปแบบที่สังคมจักต้องวินิจฉัยว่าฝ่าฝืนความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน เป็นต้นว่า ความรักฉันชู้สาวที่เขามีให้แก่นะมิ น้องสาวของเขา และความรักระหว่างนะมิและคะนะ เพื่อนหญิงร่วมโรงเรียน อันเป็นความสัมพันธ์ระหว่างหญิงกับหญิง ที่สุด โซะระยังพบว่า บิดาและมารดาของตนนั้นเป็นพี่ชายน้องสาวร่วมสายโลหิตกันแท้ ๆ ทำให้เขาต้องชั่งใจว่าจะดำเนินความรักกับอะกิต่อไปอันจะเป็นการซ้ำรอยบิดามารดา หรือจะยุติเสีย

มังงะนั้นลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ใน "แชมเปียนเรดอิชิโงะ (Champion Red Ichigo) " นิตยสารแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์อะกิตะ ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน 2551 ถึงวันที่ 5 เมษายน 2554 โดยนิตยสารฉบับที่ 21 ได้แถมซีดีละคร (drama CD) หนึ่งแผ่นด้วย จากนั้น จึงพิมพ์รวมเล่มเป็นหกเล่ม

หลังจากพิมพ์สามเล่มแรกแล้ว ในเดือนธันวาคม 2553 สภามหานครโตเกียว (Tokyo Metropolitan Assembly) ได้เริ่มพิจารณาร่างข้อบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม "ข้อบัญญัติมหานครโตเกียวว่าด้วยการพัฒนาสุขภาพเยาวชน" (; Tokyo Metropolitan Ordinance Regarding the Healthy Development of Youths) เพื่อจำกัด "สิ่งพิมพ์ให้โทษ" (harmful publication) ให้มากขึ้น ต่อมาในเดือนเมษายน 2554 อิโตะซุงิ ผู้เขียน จึงประกาศว่าจะไม่พิมพ์เล่มหนึ่งถึงสามซ้ำอีก แม้ว่าสภายังมิได้เห็นชอบด้วยข้อบัญญัติดังกล่าวก็ตาม

โอวีเอซึ่งดัดแปลงจากมังงะนั้นมีสองภาค บริษัทฮูดส์เอนเตอร์เทนเมนต์ผลิตทั้งสองภาค ภาคแรกชื่อเดียวกับมังงะ คือ "อะกิโซะระ" จำหน่ายพร้อมกับมังงะเล่ม 3 ตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม 2552 ส่วนภาคสองเรียก "อะกิโซะระ~ยุเมะโนะนะกะ~" (; "อะกิโซะระ~ในฝัน~") มีสองตอน ตอนแรกขายตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม 2553 และอีกตอนตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553

อนึ่ง โอวีเอภาคสองใช้นักพากย์คนละชุดกับภาคแรก และเพลงจบคือ "ซันกุซุ!" (; Thx!) ไม โคะโตเงะ (Mai Kotōge) ขับร้อง
หีบชัก

หีบชัก อาจหมายถึง
วงศ์ปลาแพะ (ปลาทะเล)

วงศ์ปลาแพะ หรือ วงศ์ปลาหนวดฤๅษี (Mullidae) เป็นวงศ์ของปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mullidae

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีเกล็ดขนาดใหญ่มีลักษณะเป็นแบบสากเล็กน้อย ส่วนหัวมีเกล็ด ครีบหลังมีสองตอน ตอนแรกมีก้านครีบแข็ง 6-8 ก้าน ครีบ มีครีบหางแบบเว้าลึก ใต้คางมีหนวด 1 คู่ ที่ไวต่อความรู้สึก ใช้สำหรับคุ้ยเขี่ยหาอาหารตามหน้าดิน เช่น พื้นทราย ซึ่งดูแล้วเหมือนหนวดเคราของแพะ อันเป็นที่มาของชื่อ

พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งและแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่น ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, แอตแลนติก, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมหาสมุทรอินเดีย โดยอยู่รวมกันเป็นฝูง

แบ่งออกได้เป็น 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 55 ชนิด ในน่านน้ำไทยพบได้หลายชนิด อาทิ ปลาแพะเหลืองทอง ("Parupeneus heptacanthus"), ปลาแพะลาย ("Upeneus tragula"), ปลาแพะเหลือง ("U. sulphureus"), ปลาแพะขนุน ("Mulloidichthys flavolineatus") เป็นต้น