seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เทอมที่ไม่สนใจ

เทอมที่ไม่สนใจ () คือค่าของตรรกะที่จะเป็น formula_1 หรือ formula_2 ก็ได้ มักใช้ในอินพุตหรือเอาต์พุตที่ไม่สนใจค่า สำหรับอินพุตที่ไม่สนใจค่านั้น เนื่องจากอินพุตนั้นจะไม่มีโอกาสที่จะเกิดขึ้น หรือการเปลี่ยนแปลงของอินพุต จะไม่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของเอาต์พุต ส่วนเอาต์พุตที่ไม่สนใจค่านั้น เนื่องจากไม่ได้ใช้เอาต์พุตเหล่านั้น

ดูตัวอย่าง ตารางความจริง ข้างล่าง มีอยู่ 2 เทอมที่ Output ของวงจรอาจจะเป็น "0" หรือเป็น "1" ก็ได้ เราแทนค่าด้วย "X"

ในการใช้ K-map เพื่อลดทอนสมการ ผู้ออกแบบอาจจะแทนค่าลอจิกที่เป็น "Don't care" 
ลงใน K-map เป็น "0" หรือ "1" ก็ได้ จากตัวอย่างรูป (ข) เป็นการลง K-map ตาม Output 
ในตำแหน่งที่ลง "X" จะแทนค่าด้วย "0" หรือ "1" ซึ่งในการแทนค่า "1" ลงไปต้องทำให้กลุ่มใน K-map ใหญ่ขึ้นเพื่อที่จะทำให้การลดทอนนั้นน้อยลงและยังขึ้นอยู่กับผู้ออกแบบด้วยว่าจำเป็นต้องนำไปเข้ากลุ่มหรือไม่ 
ถ้าจำเป็นก็แทนค่าด้วย "1" ถ้าไม่จำเป็นก็แทนด้วย "0" 
ดังรูป (ค)
การตรวจหาและแก้ความผิดพลาด

การตรวจจับและแก้ไขความผิดพลาด มีส่วนสำคัญในการเก็บรักษาข้อมูลสารสนเทศที่ผ่านช่องสัญญาณที่ถูกรบกวน หรือสื่อเก็บข้อมูลที่ความน่าเชื่อถือต่ำ ในวงการ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ การสื่อสารระยะไกลผ่านสัญญาณวิทยุ และทฤษฎีสารสนเทศ

การตรวจหาความผิดพลาด (Error detection) และ การแก้ความผิดพลาด (Error correction)
General definitions of terms
ระบบแก้ไขความผิดพลาดมีแนวทางในการออกแบบเป็น 2 วิธี

Error Correction Code เป็นระบบที่ช่วยให้ทราบถึงความผิดพลาดของข้อมูล และช่วยแก้ไขข้อมูลในส่วนที่ผิด ซึ่งในการคำนวณ parity bit มี 2 วิธี คือ Odd parity และ Even parity ถ้าเป็นแบบ Odd parity เป็นเลขคี่ เพื่อให้จำนวนของเลข 1 เป็นเลขคี่อยู่ตามเดิม ก็จะให้ parity bit เป็น 0 แต่ถ้าเป็นแบบ Even parity เป็นเลขคู่ เพื่อให้จำนวนของเลข 1 เป็นเลขคู่ ก็จะให้ parity bit เป็น 1 เข้าไปทำให้เป็นเลขคู่
ทะเลสาบไบคาล

ทะเลสาบไบคาล (อักษรโรมัน: Lake Baikal, อักษรซีริลลิก: о́зеро Байка́л) ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของไซบีเรีย ประเทศรัสเซียเป็นทะเลสาบน้ำจืด ที่ลึกที่สุดในโลก จุดที่ลึกที่สุดมีความลึกกว่า 1,640 เมตร ทะเลสาบไบคาลเกิดจากการที่น้ำเอ่อล้นเข้ามาจนเต็มรอยเปลือกโลกที่แตกเมื่อ 25 ล้านปีที่แล้ว ทะเลสาบมีความยาวประมาณ 650 กิโลเมตร กว้างโดยเฉลี่ย 50 กิโลเมตร มีพื้นที่ 31,722 ตารางกิโลเมตร หรือ 19,826,250 ไร่ และมีปริมาตร 23,615 ลูกบาศก์กิโลเมตร

ทะเลสาบไบคาลได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
น้ำตกเอนเจล

น้ำตกเอนเจล (; ) เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่กลางป่าดงดิบในประเทศเวเนซุเอลา เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในโลก โดยสูงกว่าน้ำตกไนแอการา ถึง 18 เท่า มีความสูงกว่า 979 เมตร ซึ่งผู้ที่จะเข้าชมน้ำตกสามารถเข้าไปโดยทางเรือและเครื่องบินเท่านั้น ซึ่งชื่อน้ำตกมาจากนักบินชาวอเมริกัน จิมมี เอนเจล ผู้ค้บพบน้ำตกเป็นคนแรก เมื่อ ค.ศ. 1935

น้ำตกแห่งนี้มีชื่อเรียกในภาษาเปมอน ภาษาของคนพื้นเมืองเวเนซุเอลาว่า "ปาราคุปา-เวนา" (Parakupa-vena แปลว่า น้ำที่ตกจากจุดที่สูงที่สุด) หรือ "เคเรปาคุปาอิ เมรู" (Kerepakupai merú แปลว่า น้ำตกแห่งสถานที่ที่ลึกที่สุด) หรือ "ชูรุน เมรู" (Churun-meru แปลว่า น้ำตกสายฟ้า) เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ประธานาธิบดีฮูโก ชาเวซแห่งเวเนซุเอลาได้ประกาศเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการของน้ำตกนี้เป็นชื่อพื้นเมืองดั้งเดิม คือ เคเรปาคุปาอิ เมรู โดยให้เหตุผลว่า "น้ำตกนี้เป็นของชาวเวเนซุเอลามานมนานก่อนที่ชาวอเมริกัน จิมมี แองเจิล จะมาพบ" น้ำตกนี้มีลักษณะประหลาดคือ น้ำไม่สามารถตกถึงพื้นได้ เนื่องจากความสูงของน้ำตกสูงมากทำให้กว่าน้ำตกถึงพื้นมันจะกลายเป็นหมอกไปซะก่อน ทำให้พื้นที่บริเวณนี้มีหมอกหนาปกคลุมตลอดเวลา
น้ำตกวิกตอเรีย

น้ำตกวิกตอเรีย () หรือในชื่อท้องถิ่นว่า โมซิ-โอวา-ทุนยา (Mosi-oa-Tunya; ควันที่ส่งเสียงร้องคำราม) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของประเทศแซมเบีย และ ประเทศซิมบับเว เป็นน้ำตกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ถูกค้นพบครั้งแรกโดย ดร.เดวิด ลิฟวิงสโตน ในปี ค.ศ. 1855 ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อน้ำตกนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

น้ำตกวิกตอเรียเกิดจากแม่น้ำซัมเบซีซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนของสองประเทศ ตกลงมาสู่แอ่งลึก น้ำตกมีขนาดกว้างกว่า 1690 เมตร สูงประมาณ 60-100 เมตร น้ำตกวิกตอเรียสามารถแบ่งเป็น 4 ส่วนย่อย ได้แก่ น้ำตกปีศาจ น้ำตกหลัก น้ำตกสายรุ้ง และน้ำตกตะวันออก ไอน้ำจากน้ำตกวิกตอเรียสามารถมองเห็นได้จากระยะทาง 20 กิโลเมตร

น้ำตกวิกตอเรียได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1989 ปัจจุบันน้ำตกวิกตอเรียเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งสร้างรายได้ที่สำคัญของประเทศแซมเบียและประเทศซิมบับเว จึงมีการสร้างโรงแรมและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวในทั้งสองประเทศ แต่การพัฒนาเหล่านี้ขาดการควบคุมจัดการที่ดีองค์การยูเนสโกจึงเคยพิจารณาจะถอนน้ำตกวิกตอเรียออกจากการเป็นมรดกโลก
เลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสอง

เลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสอง หรือ บีซีดี (Binary-coded decimal : BCD) เป็นระบบเลขที่ใช้เลขฐานสองจำนวนอย่างน้อย 4 บิตแทนเลขฐานสิบ 0 ถึง 9 ในแต่ละหลัก เพื่อความสะดวกในการแสดงผลจากการคำนวณด้วยคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ตัวอย่าง เลขฐานสิบ 127 จะสามารถแปลงเป็นบีซีดีได้เป็น codice_1 เป็นต้น

โดยพื้นฐานแล้วบีซีดีจะต้องมีบิตอย่างน้อย 4 บิตจึงจะแสดงผลออกมาได้ครบทั้ง 0-9 แต่ในทางปฏิบัติแล้วเมื่อนำบีซีดีไปคำนวณ เช่นการบวกหรือการลบ อาจจะต้องมีบิตอื่นเพิ่ม เพื่อใช้ในการทดเลขหรือการกำหนดเครื่องหมาย และเนื่องจากบีซีดีเป็นระบบเลขที่สร้างขึ้นเพื่อใช้งานในคอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก เลขในแต่ละบิตจึงสามารถเก็บอยู่ในหน่วยความจำได้

คอมพิวเตอร์ในปัจจุบันได้กำหนดหน่วยของความจุไว้ว่า 1 ไบต์เท่ากับ 8 บิต นั่นหมายความว่าเราสามารถเก็บบีซีดีได้ 1-2 หลักต่อ 1 ไบต์ ถ้าเก็บ 2 หลักจะเรียกว่า "packed BCD" และถ้าเก็บหลักเดียวเรียกว่า "unpacked BCD" ซึ่งสามารถดึงค่าออกมาคำนวณง่ายกว่า แต่กินเนื้อที่มากกว่าแบบแรกเป็นเท่าตัว ตัวอย่างเช่น เลขฐานสิบ 2653 เมื่อแปลงเป็นรูปแบบ packed จะได้เป็น codice_2 (ใช้หลักละ 4 บิต) ในขณะที่รูปแบบ unpacked จะเป็น codice_3 (เติม 0 ในบิตที่เหลือจนครบ 8 บิต)

การบวกและการลบบีซีดี สามารถกระทำได้เหมือนการบวกและการลบเลขฐานสอง แต่จะแตกต่างกันเล็กน้อยตรงที่เมื่อผลลัพธ์นั้นมีการทดไปหลักอื่น หรือบีซีดีมีค่ามากกว่า 9 ในหลักใดๆ จะต้องมีการปรับบีซีดีใหม่ให้ทุกหลักมีค่าเป็น 0-9 ดังเดิม

ตัวอย่าง หากต้องการหาผลลัพธ์ของ 237 + 282 ในรูปแบบบีซีดี สามารถกระทำได้ดังนี้
จะเห็นว่าหลักสิบเป็น codice_4 ซึ่งเท่ากับ 11 มีค่ามากกว่า 9 วิธีการปรับบีซีดีคือนำ 2's complement ของฐาน 10 ไปบวกเข้ากับหลักนั้น (เปรียบเหมือนการลบด้วย 10) ซึ่งนั่นก็คือ codice_5 (Invert ของ 9)แล้วนำบิตที่เกินไปบวกเพิ่มในหลักถัดไป
เราจะได้ว่า 237 + 282 = 519

สำหรับการลบเลขบีซีดีนั้นให้ทำเหมือนการบวก แต่ต้องเปลี่ยนตัวลบให้อยู่ในรูปแบบ 2's complement ทุกหลักเสียก่อน แล้วจึงบวกไปตามปกติ
เบเนลักซ์

สาธารณรัฐเบเนลักซ์ หรือ สหภาพเศรษฐกิจเบเนลักซ์ (Bénélux) เป็นกลุ่มเศรษฐกิจในภูมิภาคยุโรปตะวันตก ของสามประเทศเพื่อนบ้าน ได้แก่ ประเทศเบลเยียม เนเธอร์แลนด์ และลักเซมเบิร์ก โดยการนำเอาพยางค์หน้าชื่อของแต่ละประเทศดังกล่าวมาตั้งเป็นชื่อ "สหภาพปลอดภาษีเบเนลักซ์" (Benelux Customs Union) ปัจจุบันสหภาพเบเนลักซ์มีขนาด 74,102 ตร.กม. และมีจำนวนประชากร 27.1 ล้านคน

มีสนธิสัญญาการจัดตั้งสหภาพเบเนลักซ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2487 โดยคณะรัฐบาลของกลุ่มผู้พลัดถิ่นจากทั้งสามประเทศ ในกรุงลอนดอน และเข้ามามีอำนาจในปี พ.ศ. 2490 แต่ก็ยุติไปในปี พ.ศ. 2503 ซึ่งแทนที่โดย "สหภาพทางเศรษฐกิจเบเนลักซ์" (Benelux Economic Union) นำโดย "สหภาพทางเศรษฐกิจเบลเยียม-ลักเซมเบิร์ก" ซึ่งก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2464

กลุ่มเบเนลักซ์เป็นผู้ริเริ่มในการก่อตั้งสหภาพยุโรป แม้ว่าการก่อตั้งสหภาพยุโรปจะเกิดขึ้นในภายหลัง (ประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้าแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2494, ประชาคมเศรษฐกิจแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2500) ทั้งสามประเทศได้เป็นสมาชิกขององค์กรเหล่านี้ด้วย เช่นเดียวกันกับเยอรมันตะวันตก ฝรั่งเศส และอิตาลี. ในหัวข้อที่ 306 ของสนธิสัญญาประชาคมแห่งยุโรป ได้กำหนดข้อเรียกร้องว่า "ข้อกำหนดในสนธิสัญญาจะไม่ทำให้สถานะความสัมพันธ์ของเบลเยียมกับลักเซมเบิร์ก และ เบลเยียม ลักเซมเบิร์กและเนเธอร์แลนด์นั้นหมดสภาพลงไป" นี่เป็นหัวใจความหลักที่ไม่เปลี่ยนแปลงของหัวข้อ IV-441 ในรัฐธรรมนูญของยุโรป

รัฐสภาเบเนลักซ์ (ต้นแบบที่ให้คำปรึกษาแก่สภา) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498 โดยการประชุมของรัฐสภาจะประกอบไปด้วยสมาชิกมาจากรัฐสภาเนเธอร์แลนด์จำนวน 21 คน จากเบลเยียมจำนวน 21 คน และจากลักเซมเบิร์กจำนวน 7 คน
ชาวเยอรมัน

ชาวเยอรมัน () ชื่อ กลุ่มคนเผ่าพันธุ์ โปรโต-เจอรมานิก ซึ่งมีถิ่นกำเนิดบริเวณจัตแลนด์และบริเวณอเลมันเนียซึ่งก็คือประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน ซึ่งสมัยก่อนชนชาติพวกนี้ถูกเรียกว่าชาวติวตันและชาวก๊อธปัจจุบันมีประชากรโดยรวม160ล้านคน ชาวเยอรมันจัดว่าเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันกับพวกชาวสแกนดิเนเวีย ชาวอังกฤษและชาวดัตช์ซึ่งจัดว่าเป็นพวกตระกูลเจอร์มานิก
จังหวัดหล่มศักดิ์

จังหวัดหล่มศักดิ์ เดิมเป็นเมืองหนึ่งขึ้นสร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวหลังสงครามเจ้าอนุวงศ์ เพราะเมืองหล่ม (เก่า) ถูกทำลายไปมาก จึงย้ายมาตั้งเมืองใหม่ริมน้ำสัก จึงเรียกเมืองหล่มแห่งใหม่นี้ว่า "หล่มสัก" (แต่ทางราชการสยามสะกดว่า "หล่มศัก" หรือ "หล่มศักดิ์") ครั้นเวลาต่อมาเมืองหล่มศักดิ์ได้พัฒนาขึ้นเป็นชุมชนใหญ่ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาลขึ้น เมืองหล่มศักดิ์จึงขึ้นกับมณฑลเพชรบูรณ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2442 ก่อนเปลี่ยนเมืองเป็นจังหวัดในปี พ.ศ. 2459

จังหวัดหล่มศักดิ์ได้มีสร้างระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ อาทิ ตั้งโรงเรียนประจำจังหวัด คือ โรงเรียนสัตรีจังหวัดหล่มศักดิ์ (ปัจจุบันคือโรงเรียนหล่มสักวิทยาคม) และมีการสร้างสนามบินประจำจังหวัดหล่มศักดิ์ (ปัจจุบันคือ ท่าอากาศยานเพชรบูรณ์) เพราะขณะนั้นเมืองหล่มศักดิ์เป็นเมืองห่างไกลและยังไม่มีเส้นทางคมนาคม การนี้ชาวจังหวัดหล่มศักดิ์ได้ร่วมกันบริจาคเงินเพื่อสร้างเครื่องบินชื่อ "จังหวัดหล่มศักดิ์ 1" ที่ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวหล่มศักดิ์ที่ได้ร่วมบริจาคสืบต่อไป

แต่ภายหลังจังหวัดหล่มศักดิ์ถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 เพื่อประหยัดงบประมาณราชการ โดยมีสถานะเป็นอำเภอวัดป่า ก่อนเปลี่ยนเป็นอำเภอหล่มศักดิ์ หลังจากนั้นการสะกดคำว่า "หล่มศักดิ์" เป็น "หล่มสัก" เกิดขึ้นและถูกเปลี่ยนกลับหลายครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 จนในปี พ.ศ. 2489 จึงสะกดว่า "หล่มสัก" สืบมา

จังหวัดหล่มศักดิ์ ประกอบไปด้วย 2 อำเภอ ได้แก่
จังหวัดสวรรคโลก

จังหวัดสวรรคโลก เป็นจังหวัดหนึ่งของไทยในอดีต ปัจจุบันคือ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย

เมื่อปี พ.ศ. 2329 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดให้ย้ายเมืองสวรรคโลกจากบริเวณตำบลท่าชัย (เดิมย้ายมาจาก อุทยานประวัติศาสตร์เมืองเก่าศรีสัชนาลัย ) ปัจจุบันอยู่บ้านวังไม้ขอน คือที่ตั้งเมืองสวรรคโลกในปัจจุบัน ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเปลี่ยนแปลงการปกครองใหม่ ทางราชการได้แยกตำบลวังไม้ขอนอีกตำบลหนึ่งทางฝั่งตะวันออกของลำน้ำยม เรียกว่า ตำบลในเมือง อำเภอวังไม้ขอน จังหวัดสวรรคโลก มณฑลพิษณุโลก ในพ.ศ. 2476 เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเมืองสวรรคโลก และในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2481 ยุบเลิกจังหวัดสวรรคโลกมาอยู่ภายใต้การปกครองจังหวัดสุโขทัย ภายหลังได้เคยมีการเสนอให้มีการจัดตั้งจังหวัดสวรรคโลกขึ้นมาอีกแต่ก็ยังขาดคุณสมบัติบางข้อเช่น จำนวนประชากร และ พื้นที่ แต่อาจมีการเสนอจัดตั้งจังหวัดสวรรคโลกในเงื่อนไขต่างหากด้วยเหตุผลเพื่อฟื้นฟูอดีตจังหวัดที่ถูกยุบโดยขัดต่อพระบรมราชโองการในสมัยรัชกาลที่ 7 ซึ่งทำให้เป็นผลเสียตามมาแก่เศรษฐกิจ และความเป็นอยู่ของผู้คนประชาชนในเมืองสวรรคโลกเป็นอย่างมาก เพราะมีการย้ายข้าราชการ และศูนย์ราชการ และศูนย์การศึกษาต่างๆ ไปอยู่ที่สุโขทัย ปัจจุบันทำให้เมืองสวรรคโลกขาดแคลนสถานศึกษาชั้นสูง ทั้งวิทยาลัยอาชีวศึกษาพาณิชยการ และวิทยาลัยเทคนิค รวมทั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏ และมหาวิทยาลัยอื่นๆ

เขตการปกครองของจังหวัดสวรรคโลกในอดีตมี 2 อำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
แม่น้ำโอริโนโก

โอริโนโก () มีต้นกำเนินมากจากที่ราบสูงกายอานา ในทิวเขาปาริมา อยู่บริเวณรอยต่อระหว่างประเทศเวเนซุเอลากับประเทศบราซิล แม่น้ำมีความยาวกว่า 2,150 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่กว่า 900,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 75 ของประเทศเวเนซุเอลา บางช่วงของแม่น้ำโอริโนโกอยู่ในประเทศโคลอมเบีย แม่น้ำไหลลงที่มหาสมุทรแอตแลนติกในประเทศเวเนซุเอลาซึ่งปากแม่น้ำอยู่ใกล้กับประเทศตรินิแดดและโตเบโก
Л

El (Л, л) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก แลมบ์ดา ใช้แทนเสียงพยัญชนะ // เหมือน l ในภาษาอังกฤษ หรือ ล ในภาษาไทย หรือเปลี่ยนเป็น // เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง อักษรตัวนี้มีชื่อเดิมคือ "ljudije" และมีค่าเท่ากับ 30 ในเลขซีริลลิก

อักษร Л ในรูปแบบตัวพิมพ์ มีรูปร่างคล้าย "หมวก" ที่มีเส้นโค้งด้านซ้ายและเส้นตรงด้านขวา และไม่ควรจำสับสนกับอักษร Pe (П, п) ซึ่งเป็นเส้นตรงทั้งสองด้าน
มาโต้ ชินจิ

มาโต้ ชินจิ () ตัวละครจากเกมซาวนด์โนเวลของ ไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์

พี่ชายของซากุระ และเพื่อนเก่าของชิโร่ เขาเป็นรองประธานชมรมยิงธนูของโรงเรียนที่ออกจะหลงตัวเองและเป็นที่นิยมในหมู่สาวๆ เขาไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นในเชิงเวทย์เช่นเดียวกับชิโร่ แม้ว่าตระกูลมาโต้จะเป็นตระกูลผู้ใช้เวทมนตร์ แต่เขากลับไม่มีความสามารถในเชิงเวทย์เลย จึงทำให้เขาไม่พอใจ และพยายามที่จะพิสูจน์ให้คนอื่นเห็นว่าตนเองก็มีดีด้วยการเข้าร่วมสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 นี้ บวกกับความทะเยอทะยานอยากของเขา จึงไม่เป็นที่น่าสงสัยเลยว่าเขาจะหักหลังเพื่อนของเขาได้อย่างหน้าตาเฉยเพื่อตัวเขาเอง เขาไม่พอใจที่ซากุระน้องสาวของเขาไปหาชิโร่ที่บ้านทุกวันๆ เขาจึงเสนอข้อตกลงกับรินในการร่วมมือกันในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่รินก็ได้ปฏิเสธไปเพราะรู้ถึงเนื้อแท้ของเขานั่นเอง

สำหรับ เสียงพากย์ ของชินจินั้นเป็นเสียงของ คามิยะ ฮิโรชิ ในภาษาญี่ปุ่น, เด้าจ์ เออโฮลทซ์ ในภาษาอังกฤษ และ มนูญ เรืองเชื้อเหมือน ในภาษาไทย

เขาเป็นเพียงแค่มาสเตอร์ชั่วคราวของไรเดอร์ ด้วยบทบาทของเขาทำให้เขาดูเป็นปิศาจร้ายอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นคนที่ขี้ขลาด เห็นแก่ตัว และชอบลอบกัด ซึ่งเขาก็เหมือนกับชิโร่ในตอนแรกคือไม่มีทักษะทางเวทมนตร์ แต่ตอนหลังชิโร่มีทักษะทางเวทมนตร์ แต่เขาก็ไม่มี เพราะว่าเขาไม่ได้มีพลังเวทมนตร์อยู่ในตัวเองเลยแม้แต่น้อยนิด

เพราะเขาไม่ใช่มาสเตอร์ที่แท้จริงของไรเดอร์ เขาจึงจำเป็นที่จะต้องใช้สิ่งที่มีลายมนตราจาก มาสเตอร์ที่แท้จริง ของไรเดอร์สลักอยู่ ซึ่งสิ่งนั้นคือ "หนังสือของผู้ดูแลตัวปลอม" ซึ่งสามารถทำหน้าที่ได้เสมือนลายมนตราของจริง แต่ไม่ทั้งหมด แต่ก็ทำให้สามารถใช้คำสั่งมนตราได้ ซึ่งเขาได้ใช้มันในการควบคุมไรเดอร์ และด้วยที่เขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นมาสเตอร์ ทำให้คำสั่งเดิมของมาสเตอร์คนเก่ายังคงอยู่กับไรเดอร์ และเมื่อเธอเสียชีวิต หนังสือเล่มนี้ก็จะถูกเผาทำลายลงด้วยมนตราที่สลักไว้นั่นเอง

ซึ่งในอะนิเมะจะบ่งบอกได้ว่าเขาได้ใช้คำสั่งมนตราบังคับเพื่อข่มขืนไรเดอร์ และยังข่มขืนซากุระ น้องสาวของตนเองอีกด้วย

เขาได้ถูกฆ่าตายในบท "เฟท" โดย เบอร์เซิร์กเกอร์ และในบท "เฮฟเว่นส์ ฟีล โดย ซากุระด้านมืด ในขณะที่เขาพยายามจะข่มขืนเธออีกครั้ง แต่ในบท "อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส" เขาได้แพ้สงครามและสูญเสียไรเดอร์ไป เขาจึงได้ไปขอความช่วยเหลือจาก คิเรย์ และได้ยืม กิลกาเมช มาจากเขาเพื่อใช้เป็นข้ารับใช้ แต่กิลกาเมชก็ได้ทำร้ายเขาเอง และส่งเขาเข้าโรงพยาบาล ในท้ายสุด เขาก็รอดชีวิตและกลับตัวเป็นคนดี

ไรเดอร์ ใน "เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย" ได้พูดถึง เพอร์ซีอุส ผู้ที่สังหารเมดูซ่า ว่าเหมือนเขา ในเรื่องที่ถูกคนอื่นจัดการ
Љ

Lje (Љ, љ) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง แรกเริ่มนั้นเป็นอักษรรวมระหว่าง Л กับ Ь เพื่อใช้แทนเสียง // ที่รวมกัน อักษรนี้มีใช้ในภาษามาซิโดเนียและภาษาเซอร์เบีย ประดิษฐ์ขึ้นโดย วุก สเตฟาโนวิจ คารัดซิจ (Vuk Stefanović Karadžić) และยังสามารถถ่ายอักษรละตินออกมาเป็นทวิอักษร ǈ สำหรับภาษาเซอร์เบียได้
เทือกเขาฮินดูกูช

เทือกเขาฮินดูกูช (; ; ) เป็นเทือกเขาที่ขยายตัวต่อจากเทือกเขาการาโกรัมไปทางตะวันตก มีความยาวประมาณ 800 กิโลเมตร อยู่บริเวณรอยต่อของประเทศปากีสถานกับประเทศอัฟกานิสถาน มียอดเขาสูงที่มากกว่าระดับ 7,000 เมตร ถึง 20 ยอด ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาติร์อิชเมียร์ในประเทศปากีสถาน เชิงเขาฝั่งตะวันตกของเทือกเขาฮินดูกูช มีทะเลสาบกลุ่มหนึ่ง แอ่งน้ำใสต่อเนื่องกันเป็นสายตามแนวแม่น้ำแบนด์-เออามีร์ ณ ระดับความสูงเกือบ 3,000 เมตร
ยอดเขาตีริชมีร์

ยอดเขาตีริชมีร์ (, ) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาฮินดูกูช อยู่ในภาคเหนือของประเทศปากีสถาน มีความสูงกว่า 7,690 เมตร
รักชาติ ศิริชัย

รักชาติ ศิริชัย เป็นนักร้องลูกทุ่งที่เคยโด่งดังอย่างมากในครั้งอดีต เพลง " ฉันทนาที่รัก " และ " รักข้ามคลอง " ของเขา เคยเป็นที่รู้จักกันทั่วทุกหัวระแหงในประเทศ และทำให้ชื่อ " ฉันทนา " ถูกนำมาใช้เรียกบรรดาสาวโรงงานจวบจนถึงทุกวันนี้

รักชาติ ศิริชัย มีชื่อจริงว่า จรูญ สุขรักษ์ มีชื่อเล่นว่า "จ่า" เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ในครอบครัวที่มีพี่สาว 2 คนเป็นนางเอกหมอลำ ทำให้รักชาติซึมซับเรื่องจังหวะดนตรีมาตั้งแต่เล็ก เมื่อได้ช่วยตีกลอง ฉับ ฉิ่ง ในระหว่างที่พี่สาวซ้อมหมอลำ แต่รักชาติกลับสนใจเพลงลูกทุ่งมากกว่าหมอลำ โดยในช่วงนั้นเขาชื่นชอบรุ่งเพชร แหลมสิงห์มากเป็นพิเศษ

รักชาติเริ่มจับไมค์ร้องเพลงครั้งแรกในงานแต่งงานงานหนึ่ง จากนั้นเขาก็ตระเวณประกวดร้องเพลงในพื้นที่ใกล้เคียง และก็ชนะเสียเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงหลังๆจึงมักได้รับการปฏิเสธไม่ให้เข้าร่วมประกวดจากกองประกวด

ต่อมา รักชาติได้ไปสมัครเป็นนักร้องกับวงดนตรีชื่อ " จุฬาภรณ์ " ที่จังหวัดมหาสารคาม แต่วงก็อยู่มาได้แค่ 2 เดือนก็หยุด ต่อมาด้วยความช่วยเหลือของคนในวงการ รักชาติได้มีโอกาสบันทึกเสียงเพลงแรกในชีวิต เป็นเพลงของครูชลธี ธารทอง ชื่อ " จดหมายฉบับสุดท้าย " แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เขาจึงเดินทางกลับบ้านและมาบวชอยู่ 1 พรรษา ระหว่างนั้น มีเพื่อนมาพูดคุยเรื่องการเป็นนักร้องที่กรุงเทพฯ เมื่อสึกออกมา รักชาติ จึงตัดสินใจลงมาที่กรุงเทพ โดยหวังจะมาสมัครเป็นนักร้องกับวง " รุ่งเพชร แหลมสิงห์ " ที่เขาชื่นชอบ แต่ปรากฏว่าเมื่อเดินทางถึงซอย " บุปผาสวรรค์ " เห็นมีการประกาศขายรถบัสเดินสายของวง "รุ่งเพชร " ทำเอาใจคอของรักชาติห่อเหี่ยวไปไม่ใช่น้อย

ในที่สุด รักชาติก็ไปอยู่กับวงดนตรี " ศรีไพร ลูกราชบุรี " ซึ่งก็มีโอกาสได้ร้องเพลงหน้าเวทีบ้าง ไม่ได้ร้องบ้าง ต่อมาเมื่อวงมาเดินสายอยู่แถวภาคเหนือ รักชาติ ได้ไปพบ สุชาติ เทียนทอง นักร้องนักแต่งเพลงชื่อดังคนหนึ่ง เพื่อฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ซึ่งครูสุชาติ ก็รับเขาและแต่งเพลงให้ร้องหลายเพลง และหากว่ายามใดที่มีทุนทรัพย์ ก็พาลูกศิษย์เข้าห้องอัดเสียงด้วย ถ้าไม่มีก็หยุดไปก่อน

รักชาติ ร้องเพลงของสุชาติอยู่หลายเพลง เริ่มตั้งแต่ "แขกจ๋า " และ " ตุ๋ยโฮเตล " แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จนมาถึงเพลงที่ 8 เพลงสุดท้ายที่ตกลงกันว่า ถ้าไม่ประสบความสำเร็จอีกก็คงต้องล้มเลิกการผลักดัน และเพลงสุดท้ายนั้นก็ทำให้รักชาติ ศิริชัย โด่งดังเป็นพลุแตก เพราะมันคือเพลง " ฉันทนาที่รัก " ซึ่งเป็นเพลงยุคแรกๆที่กล่าวถึงชีวิตของสาวโรงงาน กับข้อความอันเป็นปริศนาในเพลง ที่บอกว่า " ปิดไฟใส่กลอน จะเข้ามุ้งนอนคิดถึงใบหน้า นั่งเขียนจดหมาย แล้วรีบทิ้งไปโรงงานทอผ้า " 
ซึ่งจนถึงปัจจุบันก็ยังไม่ชัดเจนว่า ปิดไฟแล้วจะเขียนจดหมายได้อย่างไร

จากความสำเร็จของเพลง " ฉันทนาที่รัก " รักชาติ ยิ่งทวีความดังมากขึ้นไปอีกจากผลงานเพลง
สุดฮิต อย่าง " รักข้ามคลอง " และ " ฉันทนาใจดำ " ความดังของเขา ทำให้มีการฉวยโอกาส
ตั้งวงดนตรีชื่อ"ฉันทนาที่รัก" ออกเดินสายทั่วประเทศ มีคณะลิเกชื่อรักชาติ ศิริชัย ที่เล่นเรื่อง " 
ฉันทนาที่รัก " และคำว่าฉันทนา ถูกใช้แทนความหมายของเหล่าบรรดาสาวโรงงาน จวบจนถึงปัจจุบัน

แต่จากนั้น ความนิยมของรักชาติก็ค่อยๆลดลง ปี 2536 รักชาติหันไปผลิตผลงานเพลงหมอลำออก
มาชุดหนึ่ง ชื่อว่า " อดีตรักฉันทนา " แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก

ปี 2550 รักชาติ ได้ปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์ครั้งใหญ่ ด้วยการสลัดเครื่องแต่งกายแบบลูกทุ่ง หันไปออกผลงานเพลงแนวเพื่อชีวิต ชื่อชุด " รักชาติเพื่อชีวิต 1 " ในขณะที่เนื้อหาของเพลงก็เป็นสำเนียงปักษ์ใต้เสียเป็นหลัก
เทือกเขาการาโกรัม

เทือกเขาการาโกรัม (, , ) เทือกเขาตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาหิมาลัยกับเทือกเขาฮินดูกูช บริเวณเทือกเขาคาราโครัมเป็นเขตติดต่อกันสามประเทศได้แก่ ปากีสถาน จีน และอินเดีย จุดสุงสุดของเทือกเขาคือ ยอดเขาเคทู ตั้งอยู่บริเวณประเทศจีนและปากีสถาน
เขาคากาโบราซี

คากาโบราซี (; ; ) มีความสูง 5,881 เมตร (19,295 ฟุต) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของประเทศพม่า ในเมืองปูตาโอ รัฐกะฉิ่น เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยทางด้านตะวันออก ติดกับพรมแดนประเทศจีน สถานะยอดเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคกำลังได้รับการท้าทายจากการสำรวจยอดเขากามลางราซี (Gamlang Razi) ในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งมีความสูง 5,870 เมตร อาจมีขนาดสูงกว่าเขาคากาโบราซี

เขาคากาโบราซี เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติคากาโบราซี อุทยานมีลักษณะสภาพเป็นภูเขาและป่าฝนเขตร้อนเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี และมีความหนาแน่นที่ระดับความสูง 8,000 ถึง 9,000 ฟุต (2,400-2,700 ม.) มีอาณาเขตเป็นบริเวณกว้าง ถัดมาจึงเป็นป่าไม้กึ่งประเภทผลัดใบ สูงสุดของเขตป่าคือบนพื้นที่สูงกว่า 11,000 ฟุต (3,400 เมตร) เป็นบริเวณที่มีหิมะตก จึงทำให้เชิงเทือกเขาภายในอุทยานมีชนิดของป่าและชีวภาพที่หลากหลาย สูงขึ้นไปประมาณ 15,000 ฟุต (4,600 เมตร) เป็นภูมิประเทศหนาวเย็นแห้งแล้งมีลมแรง มีหิมะและธารน้ำแข็งแบบถาวร ที่ความสูงประมาณ 17,500 ฟุต (5,300 เมตร) มีช่องธารน้ำแข็งขนาดใหญ่หลายแห่ง

เขาคากาโบราซี มีสภาพเป็นหิมะและน้ำแข็งหนาวเย็นตลอดทั้งปี ทำให้มีทัศนียภาพสวยงาม แปลกตาไปจากยอดเขาหรือเทือกเขาอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่กลับแลดูคล้ายยอดเขาในทวีปยุโรป เมื่อถึงฤดูร้อนน้ำแข็งและหิมะจะละลายทำให้เกิดเป็นทะเลสาบบนภูเขาและธารน้ำแข็งจำนวนมาก อีกทั้งยังมีความหลากหลายทางชีวภาพแตกต่างไปจากยอดเขาหรือเทือกเขาอื่น ๆ ในภูมิภาคเดียวกัน จึงทำให้เป็นที่นิยมของนักวิทยาศาสตร์ที่เข้ามาศึกษาเกี่ยวกับพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ที่นี่ และยังเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการปีนเขา โดยเขาคากาโบราซีได้ถูกปีนพิชิตเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1996 โดยนักปีนเขาชาวญี่ปุ่นและชาวพม่า โดยใช้เวลาประมาณ 30 วัน
อุทยานแห่งชาติแมมมอทเคฟ

อุทยานแห่งชาติแมมมอทเคฟ () ตั้งอยู่ในรัฐเคนทักกี ประเทศสหรัฐอเมริกา ห่างจากเมืองลุยส์วิลล์ประมาณ 144 กิโลเมตร ภายในอุทยานแห่งชาติ เป็นกลุ่มถ้ำที่ยาวที่สุดในโลก ซึ่งภายในมีความยาวประมาณ 530 กิโลเมตร ถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2340 (ค.ศ. 1797) ซึ่งภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่สวยงามรวมทั้งยังมีแม่น้ำเอโคซึ่งอยู่ลึกลงไป 110 เมตร เป็นที่อยู่ของปลาและกุ้งอีกหลายชนิด ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นสัตว์ตาบอดและไม่มีสีเนื่องจากอยู่ภายในถ้ำมืดมาอย่างยาวนาน
อนุสาวรีย์สถานแห่งชาติหอเดวิลส์

อนุสาวรีย์สถานแห่งชาติหอเดวิลส์ (Devils Tower National Monument) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐไวโอมิง ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นอนุสาวรีย์สถานแห่งแรกของอเมริกาซึ่งตั้งขึ้นเมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ.2449 โดยประธานาธบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์

หอเดวิลส์มีลักษณะเป็นภูเขาที่มีความสูง 263 เมตร ฐานมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 305 เมตร ผิวนอกเป็นรอยริ้วใหญ่ๆ มียอกป้านกว้างประมาณ 85 เมตร โดยรวมแล้วมีลักษณะเหมือนตอยักษ์ หอเดวิลส์เกิดจากภูเขาไฟที่ดันตัวขึ้นมา แล้วถูกกัดกร่อน
อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐเรดวุด

อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐเรดวุด () เป็นอุทยานแห่งชาติ ตั้งอยู่ทางด้านตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1968 ครอบคลุมพื้นที่กว่า 228 ตารางกิโลเมตร หรือ 142,500 ไร่ เพื่ออนุรักษ์พันธุ์ไม้ที่มีลำต้นสูงที่สุดในโลก คือ ต้นเรดวุดชายฝั่ง (coastal redwood) ต้นไม้นี้มีลำต้นสูงกว่า 100 เมตร และวัดรอบโอบได้ประมาณ 8 เมตร เปลือกมีความหนาประมาณ 30 เซนติเมตร ซึ่งต้นเรดวุดที่สูงที่สุดในโลกมีความสูงกว่า 112 เมตร
เทือกเขาบลูริดจ์

เทือกบลูริดจ์ () เทือกเขาบลูริดจ์เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอปพาเลเชียนอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอเมริกา ที่ทอดตัวยาวกว่า 1050 กิโลเมตร โดยเริ่มต้นจากตอนใต้ของรัฐเพนซิลเวเนียผ่านแมริแลนด์ เวอร์จิเนีย และนอร์ทแคโรไลนา ไปสุดที่รัฐจอร์เจีย ซึ่งบริเวณแนวเขาเป็นป่าและมีอุทยานแห่งชาติหลายแห่งตั้งอยู่
เทือกเขาอาฮักการ์

เทือกเขาอาฮักการ์ () เทือกเขาอาฮักการ์ตั้งอยู่บริเวณภาคใต้ของประเทศแอลจีเรีย ใจกลางทะเลทรายซาฮารา ซึ่งห่างจากเมืองเอลจีเรียเมืองหลวงไปทางใต้กว่า 1500 กิโลเมตร เทือกเขาอาฮักการ์ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทัสซิลีซึ่งมีความสูงเฉลี่ย 2000 เมตร เทือกเขามีลักษณะประกอบไปด้วยหินแปรอายุกว่า 2000 ล้านปี และเป็นส่วนหนึ่งของหินพื้นที่เก่าแก่ของทวีปแอฟริกา ซึ่งมีเขาบางยอดเป็นแก่นภูเขาไฟซึ่งเป็นส่วนที่เหลือจากการกัดกร่อน มียอดเขาตาฮัตเป็นจุดสูงสุดสูงกว่า 2,918 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในแอลจีเรีย
ภูเขารัชมอร์

อนุสรณ์สถานแห่งชาติเขารัชมอร์ () เป็นประติมากรรมแกะสลักบนหน้าผาของภูเขาหินแกรนิต ชื่อเขารัชมอร์ (ชื่อในภาษาลาโกต้า ซู แปลว่า : ปู่หกคน ) ใกล้เมื่องคีย์สโตน, รัฐเซาท์ดาโกต้า, ประเทศสหรัฐอเมริกา แกะสลักโดยชาวเดนมาร์ก-อเมริกันชื่อ Gutzon Borglum และลูกชายของเขาชื่อ ลินคอล์น Borglum ประติมากรรมเป็นใบหน้าของอดีตประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาสูง 60 ฟุต (18 เมตร) 4 ท่าน ได้แก่ จอร์จ วอชิงตัน (1732-1799), โทมัส เจฟเฟอร์สัน (1743-1826) ทีโอดอร์ รูสเวล (1858-1919) และ อับราฮัม ลินคอล์น (1809-1865) . อนุสรณ์สถาน ทั้งหมดครอบคลุมพื้นที่ 1,278.45 เอเคอร์ (5.17 ตารางกิโลเมตร) และอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 5,725 ฟุต (1,745 เมตร)

นักประวัติศาสตร์ของรัฐเซาท์ดาโกต้าชื่อ Doane โรบินสัน ได้รับเครดิตในการบ่มเพาะความคิดของการแกะสลักรูปเหมือนของคนที่มีชื่อเสียงในพื้นที่เนินเขาสีดำของ South Dakota เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในภูมิภาคนี้ ความคิดเริ่มต้นของโรบินสันก็คือการปั้น"เข็ม"(เขายอดแหลมที่มีชื่อเสียงในบริเวณนั้น); แต่ Gutzon Borglum ปฏิเสธเพราะคุณภาพของหินแกรนิตและการคัดค้านที่แข็งแกร่งจากกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกัน พวกเขาลงเอยที่สถานที่ตั้งของ ภูเขารัชมอร์ซึ่งยังได้ประโยชน์จากการหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เพื่อการเปิดรับแสงจากดวงอาทิตย์สูงสุด โรบินสันอยากให้มันมีลักษณะเหมือนวีรบุรุษตะวันตกเช่น ลูอิสและ คลาร์ก, เมฆแดง และ บัฟฟาโล บิล โค แต่ Borglum ตัดสินใจ ว่าประติมากรรมควรมีความสำคัญระดับชาติมากกว่าและเลือกหน้าของสี่อดีตประธานาธิบดี จะได้รับการแกะสลักไว้บนภูเขา . หลังจากได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากการระดมทุนของรัฐบาลกลาง ผ่านการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นของ "ผู้มีพระคุณทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ของ ภูเขารัชมอร์" วุฒิสมาชิกสหรัฐ ปีเตอร์ Norbeck การก่อสร้างอนุสรณ์เริ่มต้นขึ้นในปี 1927 และใบหน้าประธานาธิบดี' เสร็จสมบูรณ์ ระหว่าง 1934 และ 1939 กับการตายของ Gutzon Borglum ในเดือนมีนาคม ปี 1941 ลูกชายของเขา ลินคอล์น Borglum เข้ามาทำการก่อสร้างต่อ แม้ว่าแนวคิดเริ่มต้นที่ต้องการให้ประธานาธิบดีแต่ละคนจะปรากฏออกมาให้เห็นจากหัวถึงเอว การขาดเงินทุนในการก่อสร้างถูกบังคับให้สิ้นสุดลงในปลายเดือนตุลาคม 1941

ภูเขารัชมอร์ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความยิ่งใหญ่ของประธานาธิบดี และมีปรากฏอยู่ในผลงานของนวนิยาย และได้รับการกล่าวถึงหรือภาพในการทำงานที่เป็นที่นิยมอื่นๆ มันดึงดูด ผู้เยี่ยมชมเกือบสามล้านคนต่อปี