seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
วิชิต ปลั่งศรีสกุล

นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร คณะทำงานของพรรคไทยรักไทย และเป็นอดีตกรรมการบริหารพรรคที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง และทีมกฎหมายของพรรคไทยรักไทย และทนายความของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ปัจจุบันเป็นเลขาธิการมูลนิธิ 111 ไทยรักไทย และที่ปรึกษากฎหมายพรรคเพื่อไทย

นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล (Wichit Plangsriskul) เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2494 บ้านเกิดจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาเอกหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม

นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรค ในปี พ.ศ. 2548 เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองอาทิ
- กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ,เลขานุการคณะทำงานด้านกฎหมาย พรรคไทยรักไทย,กรรมาธิการการแรงงาน,ประธานอนุกรรมการวิปรัฐบาล ด้านกฎหมายอาญา,กรรมาธิการการคุ้มครองผู้บริโภค,ประธานอนุกรรมาธิการการแรงงาน ด้านกฎหมายแรงงาน,ประธานอนุกรรมาธิการการคุ้มครองผู้บริโภค ด้านกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค,ผู้อำนวยการโครงการอาสาสมัครที่ปรึกษากฎหมายประจำเลือกตั้ง พรรคไทยรักไทย,เลขานุการคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล(วิปรัฐบาล),ที่ปรึกษา รมช.กระทรวงพานิชย์ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เลขานุการคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) และประธานคณะกรรมาธิการการสื่อสาร สภาผู้แทนราษฎร

นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล ได้ทำกิจกรรมในด้านการสาธารณะกุศล และการอบรมให้ความรู้ประชาธิปไตยแก่บุคคลทั่วไปทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัดโดยร่วมงานกับคณะผู้นำการพัฒนาประชาธิปไตยของมูลนิธิ111ไทยรักไทย 
เคยเข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ร่วมกับ วีระกานต์ มุสิกพงศ์ พลเอกชัยสิทธิ์ ชินวัตร เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช ที่เวทีสะพานผ่านฟ้าลีลาศ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 นายวิชิต ปลั่งศรีสกุลได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 79
ฮิจเราะห์

หิจญเราะหฺ () เป็นการอพยพหรือการเดินทางของนบีมุฮัมมัดและผู้ติดตามจากเมกกะไปยังเมดินะ ตรงกับสากลศักราช 622

ในเดือนกันยายน 622 มุฮัมมัดได้รับคำเตือนว่ามีแผนจะลอบสังหารท่าน จึงได้เดินทางออกจากเมืองเมกกะอย่างลับ ๆ พร้อมด้วยอะบูบักรฺ อย่างไรก็ตามมีอยู่สองฮาดิส (hadith) ที่สรุปว่าอะบูบักรฺเป็นหนึ่งในบุคคลแรก ๆ ที่อพยพไปยังเมดินะ ก่อนการอพยพของมุฮัมมัด มุฮัมมัดและผู้ติดตามอพยพไปยังเมืองยาธริบ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเมกกะไปทางเหนือ 320 กิโลเมตร ยาธริบถูกเปลี่ยนชื่อเป็นมะดีนะตุนนบี ซึ่งมีความหมายว่า "นครแห่งศาสดา" แต่คำว่า ตุนนบี ถูกกร่อนลงอย่างรวดเร็ว ดังนั้นชื่อในภาษาอังกฤษจึงเหลือแต่เพียงเมดินะ ซึ่งหมายถึง "นคร" ปีที่มีการหิจญเราะหฺนั้นถูกกำหนดเป็นปีแรกในปฏิทินฮิจญ์เราะหฺโดยอุมัร ในสากลศักราช 638 หรือ ฮ.ศ. 17 ต่อมา ตัวนครจะถูกเรียกชื่อว่า เมดินะ และบริเวณที่อยู่โดยรอบนครนั้นเรียกว่า ยาธริบ

วันที่มุสลิมในปฏิทินฮิจญ์เราะหฺนั้นขยายย้อนไปในประวัติศาสตร์ วันที่ตะวันตกสมัยนั้นอยู่ในปฏิทินจูเลียน หิจญ์เราะหฺมีการเฉลิมฉลองทุกปีในวันที่ 1 มุฮัรรอม ซึ่งเป็นวันแรกในปีของอิสลาม ทำให้นักเขียนหลายคนสับสนระหว่างวันแรกของปีฮิจญ์เราะหฺกับหิจญ์เราะหฺ โดยเขียนคาดเคลื่อนไปว่าหิจญ์เราะหฺเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มุฮัรรอม ฮ.ศ. 1 หรือตรงกับวันที่ 16 กรกฎาคม 622 แม้ว่าแท้จริงแล้วหิจญ์เราะหฺจะมีขึ้นในอีก 66 วันให้หลัง หรือตรงกับวันที่ 8 รอบีอุลเอาวัล

วันที่ที่ระบุไว้ข้างต้นนี้อาจคาดเคลื่อนช้าไป 89 วัน หรือสามเดือนจันทรคติ วันที่ตามปฏิทินฮิจญ์เราะหฺนี้อาจมีบันทึกในปฏิทินอาหรับดั้งเดิมและชื่อเดือนตามปฏิทินอาหรับนี้อาจไม่เปลี่ยนเนื่องจากการแทรกอธิกมาสระหว่างเก้าปีถัดไปจนกระทั่งห้ามแทรกอธิกมาสระหว่างปีที่นบีมุฮัมมัดประกอบพิธีฮัญจ์ครั้งสุดท้าย (ฮ.ศ. 10)
ตำบลนาวง

ตำบลนาวง เป็นตำบลหนึ่งในจังหวัดตรัง เดิมเคยเป็นทุ่งนาที่ใช้เป็นสถานที่ฌาปนสถานเรียกว่า "เปรวโคกแซะ" ต่อมามีคณะกลุ่มบริษัทวัดมาจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ขึ้นมาเรียกว่า" วัดนาวง" ต่อมารัชกาลที่ 5 ได้ทรงยกฐานะระดับหมู่บ้านเป็นระดับตำบลมีชื่อว่า "ตำบลนาปยา" หลังจากนั้นทางราชการก็จัดรวมพื้นที่ของตำบลนาวงรวมกับตำบลบางกุ้งเพื่อให้จัดระบบการปกครองได้ง่ายขึ้น แต่เมื่อมีประชากรเพิ่มมากขึ้นการปกครองก็ไม่สะดวกจึงได้จัดแยกสองตำบลนี้ออกจากกันอีกครั้ง มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์อ้างอิงว่าพื้นที่นี้เคยเป็นชุมชนที่เก่าแก่ของจังหวัดตรัง โดยมีการพบโบราณสถานและโบราณวัตถุที่เขาปินะ ในปัจจุบันตำบลนาวงมีความเจริญรุ่งเรืองมากอันเนื่องมาจากสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ การจารจรสี่ช่องทางจารจรที่สะดวกโดยมีถนนเพชรเกษมตัดผ่าน

ตำบลนาวงในสมัยยังปกครองด้วยสุขาภิบาลนาวงนั้น เคยได้รับการเสนอให้เป็นอำเภอนาวง เพราะในสมัยนั้นการปกครองยังเข้าไม่ทั่วถึง แต่ในปัจจุบันได้มีการจัดตั้งอำเภอขึ้นมาแทนโดยชื่อว่าอำเภอห้วยยอด

ตำบลนาวงเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอห้วยยอด มีอาณาเขตติดต่อดังต่อไปนี้

ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม มีแหล่งน้ำที่สำคัญคือ คลองบางกุ้ง และ แม่น้ำตรัง

พื้นที่ของตำบลนาวงได้รับอิทธิพลลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ โดยฝนจะเริ่มตกประมาณเดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนธันวาคม ซึ่งจะเป็นการเข้าสู่ฤดูฝน และ ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ เดือนมิถุนายน เป็นการเข้าสู่ฤดูร้อน

ตำบลนาวงประกอบด้วย 11 หมู่บ้าน ดังต่อไปนี้
"หมายเหตุ" หมู่ที่ 1, 2, 5, 6, 8, 10 และ 11 อยู่ในการบริหารของเทศบาลตำบลนาวง หมู่ที่ 3, 4, 7 และ 9 อยู่ในการบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลนาวง

ประชากรในตำบลนาวงมี 1,246 ครัวเรือน และ มีจำนวนประชากร 4,937 คน

ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกี่ยวกับการทำเกษตร เช่น สวนยางพารา สวนปาล์ม ทำนา ปลูกผักผลไม้ ฯลฯ และยังมีประชากรบางส่วนประกอบอาชีพค้าขายหรือรับจ้างทั่วไป เช่น ขายอาหาร ขายสินค้าวัสดุก่อสร้าง ขายสินค้าของชำ ขายสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (ผ้าทอไสบ่อ) และทำธุรกิจส่วนตัว

ภายในเป็นถ้ำที่มีวัดตั้งอยู่ สามารถเข้าไปทาง สามแยกเขาปินะ ซึ่งมีป้ายบอกทางอยู่ และยังเป็นสถานที่ค้นพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ
มีลักษณะเป็นสระน้ำล้อมรอบภูเขาเป็นสถานที่ที่ใช้ออกกำลังกาย หรือ เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ
เป็นแอ่งน้ำธรรมชาติ กว้างใหญ่คล้ายทะเลสาบ มีเนินเขาล้อมรอบ ตอนกลางมีเนินเขายื่นออกมา อยู่ไม่ไกลจากตำบลนาวงมากนัก โดยสามารถไปเยื่อมชมความงามได้ มีทางเข้าอยู่ตรงบริเวณสี่แยกต้นโพธิ์

ตลาดนัดนาวงเป็นตลาดที่ขายทั้งอาหารสด/อาหารคาว โดยจะเปิดในช่วงวัน อาทิตย์ - อังคาร - ศุกร์ โดยเฉพาะในวันศุกร์ตลาดจะเต็มไปด้วยผู้คนที่คับคั่ง และ ยังเปิดตลาดในตอนเช้ามืด
ตลาดนัดต้นโพธิ์เป็นตลาดนัดอีกแห่หนึ่งในตำบลนาวง ขายทั้งอาหารสด/อาหารคาว โดยจะเปิดในช่วงวัน จันทร์ - พุธ - พฤหัสบดี - เสาร์ เป็นตลาดที่มีผู้คนไปจับจ่ายซื้อของจำนวนมากที่สุดของตำบลอันเนื่องมาจากตลาดได้มีการปรับพื้นทำให้ตลาดมีเนื้อที่มากขึ้น

เป็นวัดที่มีผู้คนในชุมชนมาปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนาเป็นประจำ เป็นวัดอยู่ใกล้ชุมชนมากที่สุด ด้านหลังของวัดติดกับ โรงเรียนวัดนาวง
เป็นวัดที่อยู่ริมเขา เป็นแหล่งปฏิบัติธรรมที่มีผู้คนไปจำนวนมาก เนื่องจากรอบๆวัดมีอากาศเย็น ร่มรื่น และกำลังได้รับความสนใจอยู่ไม่น้อย
เป็นวัดที่อยู่บริเวณเดียวกับถ้ำเขาปินะ เป็นวัดหนึ่งที่มีการค้นพบโบราณสถานที่สำคัญ
อยู่ไม่ไกลจากตัวชุมชนมากนัก ในปัจจุบันวัดสวนได้มีการพัฒนาจนเป็นวัดที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งในชุมชน
ตั้งอยู่ในชุมชนต้นโพธิ์ สามารถเข้าไปสักการะพระพุทธรูปที่อยู่ในวัดได้ และ ยังมีโรงเรียนวัดไตรสามัคคีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง
ลู เฮนรี ฮูเวอร์

ลู เฮนรี ฮูเวอร์ (29 มีนาคม 1874 -- 7 มกราคม 1944) เป็นภรรยาของประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ และเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ.1929-1933
มณฑลตงซา

มณฑลตงซา () เป็นมณฑลหนึ่งของภูฏาน ตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของประเทศภูฏาน และจุดศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของภูฏานอยู่ที่ตองสาซอง เมืองหลวงคือเมืองตงซา
ไดออปเตอร์

ไดออปเตอร์ () เป็นหน่วยวัดของกำลังรวมแสง ของเลนส์หรือกระจกโค้ง ซึ่งมีค่าเท่ากับค่าผกผันของทางยาวโฟกัสในหน่วยของเมตร ยกตัวอย่างเช่น ค่ากำลังรวมแสง 2 ไดออปเตอร์ จะให้ทางยาวโฟกัสที่ เมตร การใช้งานค่าไดออปเตอร์นี้ถูกนำเสนอโดย นักจักษุวิทยา ชาวฝรั่งเศส เฟอร์ดินาน มาโนเยอร์ ในปี ค.ศ. 1872

สูตรคำนวณหาค่าไดออปเตอร์คือ

D =

ผลดีที่ได้จากการกำหนดค่ากำลังรวมแสงเป็นหน่วยไดออปเตอร์คือ เมื่อนำเลนส์บางมาวางใกล้กัน สามารถนำค่าไดออปเตอร์ของเลนส์แต่ละตัวมารวมนับเป็น ค่าไดออปเตอร์รวม ยกตัวอย่างเช่น เลนส์บางที่มีกำลังรวมแสง 2 ไดออปเตอร์ วางใกล้กับ เลนส์บางที่มีกำลังรวมแสง 0.5ไดออปเตอร์ ทางยาวโฟกัสของเลนส์ทั้งสอง จะมีค่าใกล้เคียงกับ ทางยาวโฟกัสของเลนส์ที่มีกำลังรวมแสง 2.5 ไดออปเตอร์

ค่าไดออปเตอร์ไม่ได้ถูกบรรจุเป็นค่ามาตรฐานตามระบบ เอสไอเมทริกซ์ซิสเต็ม จึงไม่จัดเป็นชื่ออย่างเป็นทางการตามมาตรฐานระหว่างประเทศ โดยมาตรฐาน อินเตอร์เนชั่นแนลซิสเต็มออฟยูนิต กำหนดค่ากำลังรวมแสงเป็น ค่าผกผันของหน่วยเมตร (m) อย่างไรก็ตามมาตรฐานนานาชาติบางระบบเช่น ดีไอเอ็น กำหนดค่า ไดออปทรี่ หรือ ไดออปเทรีย และให้ตัวย่อเป็น ดีพีที
ฮราเดตส์กราลอเว

ฮราเดตส์กราลอเว () หรือ เคอนิชเกรทซ์ () เป็นเมืองในเขตฮราเดตส์กราลอเวของประเทศเช็กเกีย บนฝั่งแม่น้ำลาเบอ (เอลเบอ) มีเศรษฐกิจขึ้นกับเทคโนโลยีการผลิตอาหาร เครื่องจักรเกี่ยวกับโฟโตเคมีและอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงอุตสาหกรรมการผลิตเครื่องดนตรี อย่างเปียโนแปตรอฟ (Petrof)
โรคพิษแห่งครรภ์ระยะชัก

โรคพิษแห่งครรภ์ระยะชัก () เป็นภาวะแทรกซ้อนของการตั้งครรภ์ซึ่งเกิดขึ้นเฉียบพลันและเป็นอันตรายถึงชีวิต ทำให้มีอาการชักแบบเกร็งกระตุก ส่วนใหญ่พบในมารดาที่มีโรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชักอยู่ก่อนแล้ว ทั้งสองภาวะเรียกรวมๆ ว่าโรคพิษแห่งครรภ์ หรือครรภ์เป็นพิษ
เกาะนิวฟันด์แลนด์

เกาะนิวฟันด์แลนด์ () เป็นเกาะขนาดใหญ่ของประเทศแคนาดา อยู่นอกชายฝั่งทางทิศตะวันออกของอเมริกาเหนือ ในมหาสมุทรแอตแลนติก รวมกับแลบราดอร์บนผืนแผ่นดินใหญ่เป็นรัฐหนึ่งของแคนาดา เดิมใช้ชื่อรัฐว่ารัฐนิวฟันด์แลนด์ จนกระทั่ง ค.ศ. 2001 เปลี่ยนชื่อมาเป็นรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์

เกาะนิวฟันด์แลนด์ (เดิมเรียกว่า เทอร์ราโนวา มาจากภาษาละติน มีความหมายว่า ดินแดนใหม่) มีนักเดินทางชาวไอซ์แลนด์ เลฟ เอริกสัน เดินทางมาถึงเกาะเมื่อศตวรรษที่ 11 เรียกเกาะนี้ว่า "วินแลนด์" ต่อมาจอห์น แคบอต (โจวานนี กาโบโต) ได้เดินทางมาภายใต้การสัญญาการทำงานของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ โดยได้เดินทางออกจากเมืองบริสทอลในปี ค.ศ. 1497 อังกฤษได้ประกาศกรรมสิทธิ์เหนือดินแดนนี้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1583 โดยเซอร์ฮัมฟรีย์ กิลเบิร์ต

เกาะมีพื้นที่ 108,860 ตร.กม. (42,031 ตร.ไมล์) เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก เมืองหลวงของรัฐ เซนต์จอนส์ ตั้งอยู่ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ

ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง จุดสูงสุดอยู่ในภูเขาลองเรนจ์ สูง 814 ม. เกาะนี้มีรูปร่างคล้ายสามเหลี่ยม มีแหลมบอลด์อยู่ทางเหนือ แหลมเรซทางตะวันออกเฉียงใต้ และแหลมเรย์ทางตะวันตกเฉียงใต้ ชายฝั่งเว้าแหว่งมากโดยเฉพาะทางด้านตะวันออกและใต้ มีช่องแคบเบลล์ไอล์อยู่ระหว่างเกาะนี้กับผืนแผ่นดินใหญ่ มีเกาะจำนวนมากเรียงรายตามแนวชายฝั่ง เช่น เกาะเบลล์ไอล์ เกาะเกร เกาะเบลล์ และเกาะโฟโกทางตอนเหนือ หมู่เกาะแซง-ปีแยร์และมีเกอลงทางตอนใต้ (เป็นของฝรั่งเศส) แม่น้ำสายใหญ่สุดได้แก่ แม่น้ำเอกซ์ปลอยส์ แม่น้ำฮัมเบอร์ และแม่น้ำแกนเดอร์ ทะเลสาบที่สำคัญได้แก่ ทะเลสาบแกรนด์ ทะเลสาบเรดอินเดียนและทะเลสาบแกนเดอร์
ภาษาเซี่ยงไฮ้

ภาษาเซี่ยงไฮ้ (上海閒話 ในภาษาเซี่ยงไฮ้; ) หรือบางครั้งเรียกสำเนียงเซี่ยงไฮ้เป็นสำเนียงของภาษาอู๋ที่ใช้พูดในเมืองเซี่ยงไฮ้และบริเวณโดยรอบ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษาเซี่ยงไฮ้เป็นเช่นเดียวกับสำเนียงอื่น ๆ ของภาษาอู๋คือสามารถเข้าใจกันได้กับภาษาจีนสำเนียงอื่น ๆ น้อยมากโดยเฉพาะภาษาจีนกลาง หรือแม้แต่กับสำเนียงย่อยอื่นๆของภาษาอู๋

ภาษาเซี่ยงไฮ้เป็นตัวแทนของภาษาอู๋เหนือ (บริเวณทางใต้ของเจียงซูและทางเหนือของเจ้อเจียง) มีผู้พูดเกือบ 14 ล้านคน จัดเป็นสำเนียงที่มีผู้พูดมากที่สุดในบรรดาสำเนียงของภาษาอู๋ทั้งหมด ในเอกสารทางตะวันตก คำว่าภาษาเซี่ยงไฮ้หมายถึงภาษาอู๋ทั้งหมดโดยไม่ได้เน้นเฉพาะสำเนียงของภาษาอู๋ที่ใช้พูดในเซี่ยงไฮ้
ภาษาเซี่ยงไฮ้มีเสียงพยัญชนะและสระเดี่ยวมาก มีเสียงพยัญชนะโฆษะ ในขณะที่ทั้งภาษาจีนกลางและภาษาจีนกวางตุ้งไม่มีเสียงโฆษะ

ต่อไปนี้เป็นตัวสะกดที่เป็นไปได้ในภาษาเซี่ยงไฮ้

ต่อไปนี้เป็นเสียงวรรณยุกต์ในภาษาเซี่ยงไฮ้

ภาษาเซี่ยงไฮ้ไม่มีการสอนในโรงเรียน ไม่ได้ใช้ในการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์และมีการควบคุมการใช้ในสื่อออกอากาศ ทำให้ผู้ดำเนินรายการไม่เสี่ยงที่จะใช้ภาษาเซี่ยงไฮ้ รายการทางโทรทัศน์ที่ใช้ภาษาเซี่ยงไฮ้เริ่มมีหลัง พ.ศ. 2533 แต่เป็นจำนวนน้อย ชาวเซี่ยงไฮ้ในชนบทที่อายุมากยังฟังวิทยุภาษาเซี่ยงไฮ้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลได้รณรงค์ให้ใช้ภาษาจีนกลางมากขึ้น เช่น คำขวัญที่ว่า "เป็นคนเซี่ยงไฮ้สมัยใหม่ พูดภาษาจีนกลาง"

ใน พ.ศ. 2548 รัฐบาลได้พยายามสนับสนุนให้ชาวเซี่ยงไฮ้ใช้ภาษาจีนกลางมากยิ่งขึ้น คนงานในอุตสาหกรรมบริการในเซี่ยงไฮ้ต้องใช้ภาษาจีนกลางเท่านั้น และตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ต้องผ่านการทดสอบภาษาจีนกลางก่อน ถ้าไม่ผ่านหรือออกเสียงไม่ถูกต้องต้องกลับไปเรียนภาษาจีนกลางใหม่

ผู้พูดภาษาเซี่ยงไฮ้ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาจีนกลางสำเนียงใดเลย โดยมีความเข้าใจกันได้กับภาษาจีนกลางมาตรฐานเพียง 50% ซึ่งใกล้เคียงกับความเข้าใจกันได้ระหว่างภาษาฝรั่งเศสกับภาษาเยอรมัน ผู้พูดภาษาเซี่ยงไฮ้ยุคใหม่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลาง ทำให้ภาษาเซี่ยงไฮ้ของวัยรุ่นในเมืองต่างจากภาษาเซี่ยงไฮ้ของคนรุ่นก่อน และมีการสอดแทรกประโยคจากภาษาจีนกลางเข้าไปในการสนทนาในชีวิตประจำวัน

ภาษาเซี่ยงไฮ้จัดอยู่ในกลุ่มของภาษาอู๋ซึ่งสำเนียงต่างๆของภาษาในกลุ่มนี้สามารถที่จะเข้าใจกันได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนไปพูดภาษาจีนกลาง แม้จะมีความแตกต่างทางด้านวรรณยุกต์และความแปรผันในแต่ละพื้นที่บ้าง

"หมายเหตุ: อักษรจีนที่ใช้ไม่ได้เป็นมาตรฐานและใช้เฉพาะการอ้างอิงเท่านั้น IPA ถอดเสียงจากภาษาเซี่ยงไฮ้ยุคกลาง() ซึ่งใช้โดยผู้ที่มีอายุ 20 - 60 ปี"
ปลาหมูค้อ

ปลาหมูค้อ หรือ ปลาหมูคอก หรือ ปลาหมูหลังถนน () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Yasuhikotakia morleti" อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนข้าง หลังโค้ง ครีบหลังอยู่ตรงข้ามครีบท้อง และอยู่กึ่งกลางระหว่างปลายจมูกกับฐานครีบหาง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 7-9 ก้าน สีลำตัวมีสีเขียวแกมเหลือง ท้องมีสีขาวซีด มีแถบสีดำพาดตามแนวหลังจากปลายจะงอยปากจรดโคนหาง ฐานครีบหางมีแถบดำขนาดใหญ่ ครีบหางมีสีเหลืองจาง ๆ มีจุดสีดำประปราย

มีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 10 เซนติเมตร เท่านั้น มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินบริเวณพื้นน้ำ พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำโขง, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำเจ้าพระยา

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นับว่าเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่มีนิสัยดุร้าย ชอบไปตอดปลาตัวอื่นในตู้เลี้ยงอยู่เสมอ ๆ
ปลาหมูขาว

ปลาหมูขาว () เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Yasuhikotakia modesta" อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)

เป็นปลาที่นับว่ามีขนาดใหญ่ มีลำตัวป้อมสั้น หัวเล็ก จะงอยปากเรียวแหลม และมีหนวดเป็นกระจุก ตามีขนาดเล็ก มีเงี่ยงแหลมปลายแยกเป็นสองแฉกอยู่หน้าตา เมื่อกางออกจะตั้งฉากกับแก้ม ครีบหลังอยู่กึ่งกลางลำตัว มีก้านครีบแขนงประมาณ 7-9 ก้าน ครีบก้นอยู่ใกล้กับส่วนหาง ครีบหางมีขนาดใหญ่ปลายแยกเป็นสองแฉก ครีบอกและครีบก้นอยู่บริเวณแนวสันท้อง สีพื้นลำตัวเป็นสีเทาอมเหลือง หลังมีสีเทาปนเขียว ครีบหางเป็นสีแดง ครีบอื่น ๆ มีสีเหลืองจาง ๆ โคนครีบหางมีสีดำจาง ๆ แต่ถ้าเป็นปลาวัยอ่อน บนลำตัวเหนือครีบอกและครีบท้องมีลายสีเขียวอยู่หลายสาย

พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำโขง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร

เป็นปลาที่นิยมใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เพื่อใช้เก็บกินเศษอาหารที่หลงเหลือในตู้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "หมูมัน"
ปลาหมูลายเสือสาละวิน

ปลาหมูลายเสือสาละวิน () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Syncrossus berdmorei" อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)

มีขนาดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวยาวแบนข้าง มีจะงอยปากเรียวยาว นัยน์ตาเล็ก ครีบหลังมีฐานยาวและมีก้านครีบแขนง 10-11 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบหางเว้าลึก สีพื้นลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อนปนเหลือง มีแถบสีดำขวางลำตัวเป็นจุดเด่นและเป็นที่มาชื่อเรียก 9-10 แถบ หัวมีลายเป็นขีดสีดำ 3 เส้น แก้มและนัยน์ตามีแถบสีดำ บนลำตัวหลังช่องเหงือกและท้องมีจุดสีดำกระจายไปทั่ว ครีบหลังมีลายสีดำ ครีบหางมีจุดสีดำเรียงเป็นแถว ๆ ในแนวตั้ง โคนครีบอกมีจุดสีดำ ครีบท้องและครีบก้นเป็นสีเหลืองใส

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร โดยเป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในลุ่มแม่น้ำสาละวินเท่านั้น โดยพบได้อีกที่ประเทศพม่า ไปจนถึงอินเดีย นิยมใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อนึ่ง ยังมีปลาหมูอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน คือ ปลาหมูลายเสือ ("S. beaufori") ซึ่งจะพบได้กว้างขวางกว่า
ปลาหมูอินเดีย

ปลาหมูอินเดีย หรือ ปลาหมูเบงกอล หรือ ปลาหมูปล้องทอง () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Botia dario" อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)

มีลำตัวป้อม ท่อนหางยาว หลังโค้งเล็กน้อย หัวโต จะงอยปากแหลม นัยน์ตาโต เยื่อจมูกโผล่ยื่นออกมาให้เห็นชัดเจน ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 12-13 ก้าน ครีบอกมีก้านครีบแขนง 14 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน และครีบก้นมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน ปลายครีบหางเป็นแฉกลึก ลำตัวมีสีเหลืองมีแถบสีดำ 8 หรือ 9 แถบ พาดเฉียงจากหลังถึงท้อง และมีแถบสีดำ 2-3 แถบ พาดขวางบริเวณครีบหาง

เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวโดยเฉลี่ย 8 เซนติเมตร ขนาดใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดียและบังกลาเทศ

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
หาดเปลือยกาย

หาดเปลือยกาย () เป็นหาดที่ผู้ใช้สามารถที่จะเปลือยกายได้อย่างเสรีอย่างถูกกฎหมาย โดยทั่วไปแล้วมีจุดประสงค์เพื่อการเปลือยกายอาบแดด ผู้ใช้หาดสามารถใช้โดยไม่ต้องเสียค่าเข้าหรือเสียค่าสมาชิกใด และไม่จำเป็นต้องจองล่วงหน้า อย่างไรก็ตามหาดเปลือยกายอาจถูกกฎหมาย หรือไม่เป็นทางการ (เกิดขึ้นจากผู้อยู่อาศัยและมีการควบคุมทางกฎหมาย) หรืออาจไม่ถูกต้องตามกฎหมาย หาดเปลือยกายจะอยู่ค่อนข้างไกลจากเมืองและสามารถเข้าถึงได้ยากกว่าหาดทั่วไปและมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ค่อนข้างพื้นฐานมาก

หาดเปลือยกายได้รับความนิยมครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 แถบชายหาดของประเทศฝรั่งเศส จากนั้นก็ได้รับความนิยมในส่วนอื่นของโลก ถึงแม้ว่าจะยังมีไม่มากนัก ในสหรัฐอเมริกา หาดเปลือยกายแห่งแรกเกิดขึ้นที่หาดแซนเกรโกริโอ แคลิฟอร์เนียเหนือ ในปี ค.ศ. 1967
รีเบกกา พาน

รีเบกกา พาน (潘迪華, 潘迪华; หรือ Rebecca Pan, Poon Tik-wah, Pan Wan Ching) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวจีน

รีเบกกา พาน เกิดที่เซี่ยงไฮ้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ.1931 เธอย้ายไปยังฮ่องกงในปี 1949 และเริ่มร้องเพลงในปี 1957 เพลงหนึ่งที่เธอบันทึกเสียงเมื่ออายุได้ 18 ปีได้ถูกนำมาเล่นประกอบภาพยนตร์เรื่อง In the Mood for Love คือเพลงภาคภาษาอังกฤษของเพลงโฟล์คอินโดนีเซียชื่อเพลง Bengawan Solo
มาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ

มาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ () เป็นชื่อของภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวโทคุซัทสึ ในซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ ประจำปี 2011 เป็นลำดับที่ 22 ผลิตโดย โตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยออกอากาศต่อจากตอนสุดท้ายของ มาสค์ไรเดอร์โอซ์ ในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2011 จนถึง วันที่  26 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ทางทีวีอาซาฮี ในช่วง ซูเปอร์ฮีโร่ ไทม์ มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน และ ตอนพิเศษอีก 9 ตอน โดยตอนพิเศษในโรงภาพยนตร์มีทั้งหมด 5 ตอน ได้แก่ มาสค์ไรเดอร์โอซ์ WONDERFUL โชกุน และ คอร์เมดัลทั้ง 21 (劇場版 仮面ライダーオーズ　WONDERFUL　将軍と２１のコアメダル), มาสค์ไรเดอร์ X มาสค์ไรเดอร์ โฟร์เซ & โอซ์ MOVIE ไทเซน MEGA MAX, คาเมนไรเดอร์ x ซูเปอร์เซนไท ซูเปอร์ฮีโร่ไทเซน, มาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ มุ่งสู่ห้วงอวกาศของทุกคน! (仮面ライダーフォーゼ THE MOVIE みんなで宇宙キターッ!) และ มาสค์ไรเดอร์ X มาสค์ไรเดอร์ วิเซิร์ด & โฟร์เซ MOVIE ไทเซน อัลทิเมทัม ตอนพิเศษทางโทรทัศน์โดยร่วมมือกับเครยอนชินจัง อีก 4 ตอน ในเดือน เมษายน ค.ศ. 2012

ในประเทศไทย ได้มีการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ทีวี ส่วนลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี และดีวีดีนั้น เป็นของบริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) จำกัด

มาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ ได้ถูกสร้างขึ้นมาโดยเป็นการฉลองการครบรอบ 40 ปี การออกอากาศของซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ทางโทรทัศน์ และ ครบรอบ 50 ปี การเดินทางสู่อวกาศเป็นครั้งแรกของยูริ กาการิน ซึ่งนำมาเป็นคอนเซ็ปต์หลักของมาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ

นอกจากนี้ ยังเป็นการนำเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับชีวิตในวัยเรียนของวัยรุ่น (ในช่วงอายุ 16 - 18 ปี) มาเป็นเนื้อเรื่องในการดำเนินหลัก ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ต่างจากมาสค์ไรเดอร์เรื่องที่ผ่านมาที่เน้นไปทางตัวละครในช่วงอายุ 20 - 35ปี

ในชื่อตอนของมาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ มีเอกลักษณ์เด่นคือ มีตัวอักษรคันจิจำนวน 4 ตัวและเว้นวรรคไว้ละช่องเมื่อรวมคำจากอักษรคันจิจะมีความหมายของชื่อตอนที่ปรากฏในเรื่อง
รายชื่อตัวละครในมาสค์ไรเดอร์โอส

"ดูบทความหลักที่ มาสค์ไรเดอร์โอส"

7 อังค์ 3 ของตน 1 อูวาที่มี 9 เหรียญอยู่แล้วรับคอร์ลพลังของคอร์ลไปอีก 25 จนกลายเป็นแท่นวิหารที่เปลี่ยนทุกสิ่งเป็นเซลเมดัลในรัศมี ส่วนตนก็สู้กับโอสกับอังค์จนตนบาดเจ็บ แต่แท่นนั่นรักษามากิ เอย์จิก็คิดจะเปลี่ยนร่างเป็นกรีดอย่างสมบูรณ์ แต่อังค์ห้ามกับยกคอร์ล 3 เหรียญสุดท้ายให้เอย์จิเป็นโอสทาจาดอร์สู้กับมากิ จนมากิสู้ไม่ไหวกับถูกไล่ต้อนจนตนบาดเจ็บกับแกนกลางของแท่นระเบิดกลายเป็นหหลุมดำ มากิที่ใกล้ตายถูกดูดไปในหลุมดำจนเสียชีวิต
ซาลอมง กาลู

ซาลอมง อาร์ม็อง มากลอร กาลู () เกิดวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกและกองหน้าให้กับสโมสรแฮร์ทา เบเอ็สเซ ในบุนเดสลีกา

กาลูเคยเล่นตำแหน่งเป็นปีกให้กับเชลซี และถนัดในการเล่นเป็นปีกซ้ายที่ทำให้เขาตัดเข้ามาและทำประตูได้ด้วยเท้าขวาที่เขาถนัดในฤดูกาล 2009/10 กาลูทำหน้าที่เป็นตัวคอยสนับสนุนได้ดี ช่วยทำประตูและแอสซิสต์ได้บ่อยครั้ง รวมถึงลูกจุดโทษที่ช่วยให้เราคว้าแชมป์คอมมิวนิตีชีลด์ที่เวมบลีย์

การที่เขาทำผลงานได้ดีไม่ต่างกันแม้ว่าจะลงสนามเป็นตัวจริงหรือตัวสำรอง กาลูเริ่มต้นฤดูกาลนั้นในฐานะตัวสำรองก่อนที่จะได้โอกาสลงเป็นตัวจริงบ้าง เขาพาทีมลงสนามพบกับควีนส์พาร์กเรนเจอส์ในคาร์ลิงคัพและทำประตูแรกได้ด้วย ก่อนที่จะทำได้อีก 2 ประตูในเกมแชมเปียนส์ลีกกับอัตเลติโกมาดริด กาลูทำ 2 แอสซิสต์ในเกมกับวูลฟ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน หลังจากนั้นเขาพลาดการลงสนาม 4 เกมเนื่องจากมีอาการบาดเจ็บ ไม่บ่อยนักที่เราเห็นเขาเจ็บเช่นเดียวกับแฟรงก์ แลมพาร์ด หลังจากไปช่วยชาติในแอฟริกันเนชันส์เมื่อเดือนมกราคม กาลูกลับมาอยู่ในม้านั่งสำรองต่อไป แม้ว่าเขาจะทำประตูกับคาร์ดิฟได้และทำให้ได้ลงเล่นในเกมกับอินเตอร์ในนัดแรก
ในเกมนั้นกาลูเป็นผู้เล่นเชลซีที่เล่นได้ดีที่สุดในสนาม เขาประตูทีมเยือนได้ซึ่งนับว่าเป็นประตูที่สำคัญมาก กาลูมองว่านั่นเป็นเกมที่ดีที่สุดของเขาในฤดูกาลนั้น กาลูทำประตูอีกครั้งในเกมที่ชนะวิลลา 7-1 ตามด้วยการผ่านบอลให้ดร็อกบาทำประตูชัยที่โอลด์แทรฟฟอร์ด ก่อนที่จะทำแฮตทริกแรกของเขาให้เชลซีพร้อมเรียกจุดโทษให้ทีมในเกมกับสโต้คเมื่อเดือนเมษายน และทำประตูในเกมพรีเมียร์ลีกนัดสุดท้ายกับวีแกน

ฟุตบอลโลกที่แอฟริกาใต้เป็นฟุตบอลโลกครั้งแรกของกาลู แม้ว่าเขาจะลงเล่นทั้ง 3 เกมให้โกตดิวัวร์และทำประตูเกากลีเหนือได้ แต่ก็ไม่เพียงพอและตกรอบแบ่งกลุ่มไป ฤดูกาล 2008/09 เป็นปีที่ 3 ของกาลูที่เชลซี เขาได้ลงสนามน้อยกว่าฤดูกาลก่อนหน้านั้นเนื่องจากต้องลงเล่นให้ทีมชาติในโอลิมปิกที่โกตดิวัวร์เข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ เมื่อกลับมาช่วยทีม กาลูมีหน้าที่เป็นตัวสำรองของมาลูดาที่เล่นริมเส้นด้านซ้าย เขาช่วยโหม่งทำประตูตีเสมอแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ได้ ก่อนที่จะทำอีกประตูในเกมกับพอร์ตสมัทในคาร์ลิงคัพ ชัยชนะนัดสุดท้ายของสโคลารีกับเชลซีคือเกมกับมิดเดิลส์โบรที่กาลูทำประตูได้ด้วย และเขาได้ลงสนามเป็นตัวจริงในช่วงแรกที่คืส ฮิดดิงก์ เข้ามาคุมทีม กาลูต้องรอถึงปลายเดือนเมษายนกว่าจะทำประตูได้อีกครั้งกับเวสต์แฮมซึ่งเป็นประตูเดียวที่เกิดขึ้นในเกมนั้น

หลังจากศึกแอฟริกันเนชันส์ใน ค.ศ. 2009 กาลูเล่นได้ดีในตำแหน่งปีกซ้ายและทำประตูได้เมื่อยืนเป็นกองหน้า ช่วยแบ่งเบาภาระของดร็อกบาและเชฟเชนโค เขาทำแอสซิสต์ได้ถึง 11 ครั้งด้วย

กาลูย้ายมาร่วมทีมเมื่อกลาง ค.ศ. 2006 จากเฟเยนูดและลงเล่นนัดแรกในคอมมิวนิตีชีลด์กับลิเวอร์พูล ประตูแรกของกาลูเกิดขึ้นในเกมคาร์ลิงคัพกับแบล็กเบิร์นเมื่อเดือนตุลาคมปีนั้น
ไทยเชื้อสายญวน

ชาวไทยเชื้อสายญวน บ้างอาจปรากฏว่า แกว หรือ เวียดนาม หนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งในประเทศไทย ในปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายญวนแบ่งเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ ญวนเก่า และญวนใหม่ ซึ่งปัจจุบันกลุ่มญวนเก่าได้อพยพจากแหล่งที่อยู่อาศัยเดิม และผสมกลมกลืนไปกับคนไทยหมดแล้ว ส่วนญวนใหม่คือคนที่อพยพเข้ามาในไทยในปี พ.ศ. 2488 (เริ่มการประกาศราชบัญญัติตรวจคนเข้าเมือง) และในปี พ.ศ. 2489 (ปีที่คอมมิวนิสต์ครอง) และชาวญวนใหม่เหล่านี้ได้ทยอยเข้ามาในไทยจนถึงปี พ.ศ. 2499

สาเหตุสำคัญที่ชาวญวนอพยพเข้าสู่ดินแดนสยามในปัจจุบันคือ เพื่อลี้ภัยทางการเมือง และลี้ภัยทางศาสนา เนื่องจากสยามเป็นเพื่อนบ้านที่มีเสถียรภาพ อุดมสมบูรณ์ และพวกเขาสามารถอาศัยได้อย่างสงบสุขได้

ปัจจุบันชาวญวนเก่าในประเทศไทยถูกกลืนจนสิ้นแล้ว ยังคงเหลือแต่ชาวญวนเก่าที่นับถือศาสนาคริสต์ในกรุงเทพฯ (สามเสน) และจันทบุรีเท่านั้นที่ยังรักษาภาษาและขนบธรรมเนียมประเพณีเดิมไว้ได้ ซึ่งต่างจากญวนเก่าที่เป็นพุทธที่เข้ากับคนไทยได้ดีเนื่องจากมีศาสนาเดียวกัน

แม้ชาวญวนเก่าที่นับถือศาสนาคริสต์ในไทยจะไม่ติดต่อกับชาวญวนในเวียดนามเลยนานนับศตวรรษ แต่พวกเขาเหล่านั้นก็อยู่กันตามเชื้อชาติโดยแยกต่างหากจากคนไทย ทำให้พวกเขายังสามารถรักษาภาษาและขนบธรรมเนียมประเพณีไว้ได้ ทั้งนี้พวกเขามีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของเขา จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกเขาไม่กระตือรือร้นที่จะเป็นคนไทยหรือปรับตัวเข้ากับสังคมไทยอย่างรวดเร็ว รวมไปถึงการตั้งถิ่นฐานแออัดกันรอบ ๆ โบสถ์ และการแต่งงานกับคนที่นับถือศาสนาและเชื้อชาติเดียวกัน

ในปี พ.ศ. 2500 ชาวเวียดนามสูงอายุที่อาศัยอยู่ในสามเสน และจันทบุรียังคงการใช้ภาษาเวียดนามอยู่แต่เป็นสำเนียงเวียดนามใต้ ซึ่งเป็นภาษาเวียดนามเก่าซึ่งในประเทศเวียดนามไม่ได้ใช้แล้วจึงทำให้ไม่สามารถติดต่อกับชาวเวียดนามได้ง่าย รวมไปถึงคำศัพท์และสำนวนหลายคำนั้นได้รับอิทธิพลมาจากภาษาไทย พวกเขามีคำสวดที่ใช้ทุกวัน และหนังสือสอนศาสนาเป็นภาษาเวียดนามอักษรโกว๊กหงือ (Quốc Ngữ) ภาษาเวียดนามในไทยปัจจุบันนั้นมีคำไทยปะปนอยู่มาก ทั้งสำเนียงก็ยังเป็นแบบไทย การสนทนาระหว่างคนญวนจากประเทศเวียดนามกับคนญวนในไทยจึงต้องอาศัยล่ามช่วยอธิบาย ดังนั้นราวหนึ่งหรือสองช่วงคน หรืออีก 50 ปีเป็นอย่างมาก คนญวนในไทยจะถูกผสมกลมกลืนทางภาษาได้สำเร็จ

กลุ่มที่สามารถใช้ภาษาเวียดนามได้นั้น ในปัจจุบันล้วนเป็นผู้สูงอายุทั้งสิ้น ขณะที่เด็กรุ่นใหม่บางคนฟังได้พอเข้าใจแต่ไม่สามารถพูดได้ ขณะที่ผลการวิจัยของ Bui Quang Tung ได้กล่าวถึง คนที่ยังพูดภาษาเวียดนามได้เป็นผู้มีอายุไม่ต่ำกว่า 30 ปีทั้งสิ้น ที่อายุน้อยกว่านี้พอเข้าใจแต่พูดไม่ได้ที่พูดได้บ้างก็ไม่ดีนัก ทั้งนี้เนื่องจากนโยบายกลืนชาติของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ที่นำนโยบายชาตินิยมมาใช้ และมีผลกระทบต่อชาวญวนในไทย
อิจิโนมิยะ

อิจิโนมิยะ () หรือเรียกว่า โอวาริ-อิจิโนมิยะ เป็นเมืองในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีความหมายคือ "ศาลเจ้าแห่งแรก" เพราะเป็นเมืองที่ตั้งของศาลเจ้ามาซูมิดะ ศาลเจ้าแห่งแรกของจังหวัดโอวาริในอดีต

อิจิโนมิยะมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 3,322 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร 378,409 คน ในปี พ.ศ. 2548