seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คูโรอิชิ

คูโรอิชิ () เป็นเมืองในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 216.96 ตารางกิโลเมตร ในปี 2009 มีจำนวนประชากร 36,675 คน
คูโรอิชิตั้งอยู่กึ่งกลางค่อนไปกลางตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ มีอากาศหนาวเย็น และมีหิมะตกรุนแรงในฤดูหนาว
โตเกียวเมโทรสายกินซะ

โตเกียวเมโทรสายกินซะ () หรือ สาย 3 กินซะ () เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายหนึ่งของบริษัทโตเกียวเมโทร ในเมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความยาวทั้งสิ้น 14.3 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่เขตชิบุยะ มินะโตะ ชิโยะดะ และไทโต

สัญลักษณ์ของโตเกียวเมโทรสายกินซะที่ปรากฏบนแผนที่หรือป้ายบอกทางจะใช้สีส้ม และตัวอักษรภาษาอังกฤษ "G"

สายกินซะเริ่มต้นเมื่อนักธุรกิจนามว่าโนะริสึงุ ฮะยะกะวะ ได้เดินทางไปกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1914 ได้เห็นกิจการรถไฟใต้ดินลอนดอน จึงเกิดความคิดว่าโตเกียวจะต้องมีรถไฟใต้ดินเป็นของตัวเอง เขาจึงก่อตั้งบริษัทรถไฟใต้ดินโตเกียว () ขึ้นในปี ค.ศ. 1920 และเริ่มก่อสร้างในอีก 5 ปีต่อมา

เส้นทางระหว่างอุเอะโนะและอะซะกุซะได้ก่อสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1927 ซึ่งถือเป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายแรกในซีกโลกตะวันออก ทันทีที่เปิดให้บริการได้รับความนิยมจากผู้โดยสารมาก เพราะสามารถลดระยะเวลาในการรอรถไฟจาก 2 ชั่วโมง เหลือเพียงแค่ 5 นาที

ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1930 ได้ขยายเส้นทางออกไปอีก 1.7 กิโลเมตร จนถึงสถานีมันเซบะชิ ซึ่งต่อมาสถานีนี้ถูกยกเลิกในอีก 1 ปีต่อมา เมื่อขยายเส้นทางออกไปอีก 500 เมตร จนถึงสถานีคันดะ การก่อสร้างชะงักลงช่วงหนึ่งในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำ แต่สุดท้ายสามารถขยายเส้นทางได้จนถึงสถานีชิมบะชิตามแผนการที่วางไว้

ในปี 1938 บริษัทรถเร็วโตเกียวซึ่งต่อมาคือบริษัทโตคิว ได้ก่อสร้างเส้นทางรถไฟใต้ดินจากสถานีชิบุยะถึงสถานีโทะระโนะมอน และขยายจนไปเชื่อมต่อกับสถานีชินบะชิในปี ค.ศ. 1939 ทำให้เส้นทางทั้งสองสายเชื่อมต่อกันสำเร็จ และสุดท้ายจึงมีการควบรวมบริษัททั้งสองเป็นองค์การรถไฟเทโต (TRTA) ในปี ค.ศ. 1941

ในปี ค.ศ. 1953 เส้นทางสายนี้จึงเปลี่ยนชื่อนี้เป็นสายกินซะ เพื่อแยกออกจากสายมะรุโนะอุชิซึ่งสร้างขึ้นภายหลังจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจภายหลังสงคราม ทำให้สายกินซะมีจำนวนผู้ใช้บริการมากขึ้น ในทศวรรษที่ 1980 จึงมีการก่อสร้างเส้นทางสายฮันโซมอนเพื่อแบ่งเบาผู้โดยสารจากสายกินซะ

ในปี ค.ศ. 2009 จากการสำรวจของเทศบาลนครโตเกียว พบว่าเส้นทางสายกินซะมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 7 ของเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียว

สายกินซะใช้ขบวนรถ 01 ซีรีส์ 6 ตู้โดยสาร จำนวน 38 ขบวน มีความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตู้โดยสารมีความยาว 16 เมตร กว้าง 2.6 เมตร ประตูด้านละ 3 บาน ทั้งสายกินซะและสายมะรุโนะอุชิสายรางสแตนดาร์ดเกจ (1,435 มม.) จ่ายไฟขนาด 600 โวลต์ กระแสตรงโดยรางที่สาม ในขณะทีเส้นทางสายอื่นใช้รางขนาดแคบ (1,067 มม.) ใช้ไฟขนาด 1,500 โวลต์ จ่ายไฟด้านบนตัวรถ

ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2012 มีแผนจะเปลี่ยนไปใช้รถไฟ 1000 ซีรีส์ เป็นครั้งแรก
เตียวเมา

เตียวเมา (;) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นเจ้าเมืองตันลิว ครั้งระดมพลกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เตียวเมาก็ได้ส่งกองกำลังไปร่วมรบด้วย แต่เดิมเตียวเมานั้นเป็นเพื่อนสนิทกับโจโฉ แต่เมื่อครั้งโจโฉยกทัพบุกตีแคว้นชีจิ๋วของโตเกี๋ยม ตันก๋งก็แอบติดต่อชักชวนเตียวเมาให้ร่วมมือกับลิโป้ช่วยกันบุกตียึดแคว้นกุนจิ๋วของโจโฉเสีย โจโฉทราบข่าวก็ยกทัพกลับมายึดแคว้นกุนจิ๋วคืน ทั้งยังตีเมืองตันลิวของเตียวเมาแตกด้วย ทัพเตียวเมาแตกพ่ายจะหนีไปพึ่งอ้วนสุด แต่สุดท้ายก็โดนลูกน้องสังหารตายระหว่างทาง
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ

เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ ( ประสูติ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511) พระธิดาในเจ้าฟ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับมารีนา กาเรลลา ด้วยเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร ดังนั้นพระองค์จึงถูกตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์กรีซซึ่งรวมไปถึงผู้สืบเชื้อสายด้วยและพระอิสริยยศเป็นเพียง เจ้าหญิงแห่งกรีซ ไม่ถูกยกเป็น "Royal Highness" ไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ

เจ้าหญิงอเล็กซันดรา ได้เสกสมรสกับนายนิโคลัส มีร์ซายันตซ์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่
วงศ์งูโบอา

วงศ์งูโบอา หรือ วงศ์งูเหลือมโบอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boidae; ) เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับงูในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae) จึงมักสร้างความสับสนให้อยู่เสมอ ๆ

มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล กระดูกซูปราออคซิพิทัลมีสันใหญ่ ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกระยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม และมีกระดูกเชิงกรานขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ ปอดข้างซ้ายค่อนข้างเจริญ มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างเจริญเท่ากัน

งูในวงศ์นี้ มีทั้งหมด 8 สกุล แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย มีทั้งสิ้น 43 ชนิด

กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่รอบโลก ทั้ง ทวีปเอเชีย, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ กลางทะเล เช่น ศรีลังกา, เกาะมาดากัสการ์, หมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ เช่น ฟิจิ, หมู่เกาะโซโลมอน, เมลานีเซีย และตองกา เป็นต้น

โดยตัวอย่างงูในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูอนาคอนดา คือ งูที่อยู่ในสกุล "Eunectes" ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ซึ่งโตเต็มที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด "Eunectes murinus" หรือ งูอนาคอนดาเขียว ที่เป็นงูที่มีน้ำหนักตัวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยอาจมีน้ำหนักได้ถึง 250 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในป่าดิบชื้นของลุ่มแม่น้ำอเมซอน ทวีปอเมริกาใต้
วงศ์ย่อยงูโบอา

วงศ์ย่อยงูโบอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boinae; ) เป็นวงศ์ย่อยของงูไม่มีพิษในวงศ์ Boidae

มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีฟรอนทัลชิ้นซ้ายและขวามีขอบด้านในอยู่ชิดกันหรือแตะกัน มีแอ่งรับคลื่นความร้อนอินฟราเรดกระจายอยู่รอบขอบปากบนและล่าง

เป็นงูที่มีขนาดใหญ่ ขนาดเล็กที่สุด คือ ชนิด "Candoia aspera" ที่มีขนาดความยาว 60-90 เซนติเมตร และใหญ่ที่สุด คือ "Eunectes murinus" หรืองูอนาคอนดาเขียว ที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร น้ำหนักกว่า 250 กิโลกรัม

แต่ว่าในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีงูในวงศ์ย่อยนี้อยู่ชนิดหนึ่ง คือ ไททันโอโบอา แซร์อาโฮนเอนซิส ("Titanoboa cerrejonensis") ซึ่งได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว มีความยาวได้ถึง 13 หรือ 15 เมตร และอาจมีน้ำหนักได้มากถึง 2 ตัน ซึ่งนับว่าใหญ่และหนักกว่างูอนาคอนดาที่พบได้ในยุคปัจจุบันนี้มาก ค้นพบครั้งแรกเป็นซากดึกดำบรรพ์ในประเทศโคลอมเบีย เมื่อปี ค.ศ. 2007

มีทั้งหมด 28 ชนิด 5 สกุล โดยแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัวทั้งสิ้น จำนวนลูกที่คลอดแต่ละครั้งจะแตกต่างออกไปตามแต่ละสกุลและชนิด โดยสกุล "Cadoia" ซึ่งเป็นสกุลที่มีขนาดเล็กจะตกลูกครั้งละ 5-6 ตัว แต่ในขณะที่สกุล "Eunectes" หรือที่รู้จักดีในชื่อ งูอนาคอนดา ซึ่งมีขนาดใหญ่จะตกลูกได้ถึงครั้งละ 40 ตัวหรือมากกว่านั้น หรือสกุล "Boa" ที่ตกลูกได้ถึงครั้งละ 60-70 ตัว

เป็นงูที่ล่าเหยื่อได้แก่ นกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วยการใช้การรับรู้จากอินฟราเรดจากตัวเหยื่อด้วยการเข้ารัดเหมือนงูในวงศ์ Pythonidae

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาใต้, เกาะมาดากัสการ์ และหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้
งูอนาคอนดา

งูอนาคอนดา หรือ งูโบอาน้ำ () เป็นชื่อสามัญและสกุลของงูขนาดใหญ่ 4 ชนิดที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ในวงศ์ใหญ่ Boidae ใช้ชื่อสกุลว่า "Eunectes"

อาศัยอยู่ในหนอง บึง และแม่น้ำในป่าดิบชื้นในทวีปอเมริกาใต้และเกาะตรินิแดด

โดยที่คำว่า "Eunectes" มาจากภาษากรีกคำว่า "Eυνήκτης" หมายถึง "ว่ายน้ำได้ดี"
โดยรวมแล้วงูอนาคอนดาที่มีหัวขนาดใหญ่และลำคอหนา ตาและรูจมูกอยู่ที่ส่วนบนของหัว ทำให้สามารถหายใจและมองเห็นเหยื่อในขณะที่อยู่ใต้น้ำได้ ฆ่าเหยื่อโดยใช้ลำตัวบีบรัด เป็นงูที่ไม่มีพิษ แต่ยังมีฟันและขากรรไกรที่แข็งแรงที่ใช้กัดเหยื่อ โดยจะคาบเหยื่อแล้วลากลงไปในน้ำเพื่อให้เหยื่อจมน้ำตาย

ด้วยความที่มีน้ำหนักมากทำให้เมื่ออยู่บนบกงูอนาคอนดาจะเคลื่อนไหวได้ช้าและงุ่มง่ามมาก แต่จะเคลื่อนไหวได้ดีและรวดเร็วผิดกับรูปร่างเมื่ออยู่ในน้ำ ในบางครั้งอาจลอยตัวนิ่ง ๆ อยู่บนผิวน้ำปล่อยให้กระแสน้ำพัดไป

โดยปกติแล้ว จะกินสัตว์จำพวกหนูขนาดใหญ่ เช่น คาปรีบารา รวมถึงสัตว์ขนาดใหญ่อย่างอื่น เช่น สมเสร็จ, กวาง, หมูป่า, ปลา, เต่า, นก, แกะ, สุนัข และสัตว์เลื้อยคลานในน้ำอย่าง จระเข้ไคแมน ส่วนตัวที่ยังไม่โตเต็มที่จะกินหนูขนาดเล็ก, ลูกไก่, กบ และปลา โดยการใช้อวัยวะรับรู้คลื่นความร้อนหรืออินฟราเรดที่เป็นแอ่งบริเวณหน้าผากตรวจจับ โดยสัญชาตญาณแล้ว เมื่องูอนาคอนดาพบมนุษย์จะหนีไป การตายของมนุษย์ที่เกิดจากงูอนาคอนดาจึงเกิดขึ้นได้ยาก แม้จะเป็นงูขนาดใหญ่และอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร แต่กระนั้นงูอนาคอนดาขนาดเล็กหรือตัวที่อ่อนแอหรือบาดเจ็บก็จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้ออย่างอื่นได้ง่าย เช่น เสือจากัวร์, จระเข้ไคแมน, งูอนาคอนดาด้วยกัน หรือ ปลาปิรันยา

งูอนาคอนดาทุกชนิดขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว ครั้งละประมาณ 20-40 ตัว หรือมากกว่านั้น เป็นงูที่นิยมเลี้ยงกันในสวนสัตว์เพื่อการศึกษา และเลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินส่วนตัว

ด้วยความที่งูอนาคอนดาเป็นงูขนาดใหญ่ ทำให้แลดูน่าสะพรึงกลัว ชาวพื้นเมืองอเมริกาใต้จึงให้ความนับถือดุจเทพเจ้า เช่น ชาวแอซเท็ค ให้ความนับถือเทพที่ชื่อว่า "เกวตซัลโกอัตล์" ที่มีรูปลักษณ์เป็นงูขนาดใหญ่ เป็นเทพเจ้าที่สร้างโลกและมนุษย์ให้เกิดขึ้นมาจากเถ้ากระดูก

นอกจากนี้แล้วยังมีเรื่องเล่าลือถึงงูอนาคอนดาขนาดยักษ์ ที่มีขนาดใหญ่กว่างูอนาคอนดาตามปกติ ซึ่งมีชื่อเรียกในภาษาสเปนว่า "cobra grande" แปลว่า "งูยักษ์" โดยในปี ค.ศ. 1906 พันเอกเพอร์ซี ฟาลเคตต์ ซึ่งเป็นนักสำรวจผู้เขียนแผนที่ป่าอเมซอนได้เขียนลงในบันทึกของเขาว่าเขามีหนังงูที่มีความยาว 62 ฟุต และกล่าวว่า เขาได้สังหารงูตัวนี้ด้วยปืนไรเฟิลด้วยกระสุนขนาด .44 ในกระดูกสันหลังของมัน ซึ่งมันโจมตีใส่เรือของคณะเขา เส้นผ่าศูนย์กลางของลำตัวมันเกินกว่า 12 นิ้ว และอาจจะใหญ่ได้มากกว่านี้ถ้าได้กินอาหารเข้าไป

นอกจากนี้แล้วยังมีความเชื่อของชนพื้นเมืองในป่าดิบชื้นของอเมซอนที่เรียกงูอนาคอนดาขนาดยักษ์ว่า "matatoro" แปลว่า "ตัวกินวัว" โดยมีความยาวกว่า 80 ฟุต

ซึ่งจากความเชื่อและเรื่องเล่าลือนี้ทำให้ในวัฒนธรรมร่วมสมัยเช่น ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดได้สร้างเรื่องเกี่ยวกับงูอนาคอนดายักษ์มาในปี ค.ศ. 1997 คือ "Anaconda" ซึ่งนำแสดงโดย เจนนิเฟอร์ โลเปซ และจอน วอยต์ และได้มีภาคต่อมาอีกถึง 2 ภาค ในปีหลังจากนี้
งูเห่าหม้อ

งูเห่าหม้อ หรือ งูเห่าไทย หรือ งูเห่าดง หรือ งูเห่าปลวก (; ) เป็นงูพิษร้ายแรงชนิดหนึ่ง จำพวกงูเห่า อยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)

หัวมีลักษณะกลมเรียว หางเรียวยาว มีสีสันลำตัวต่าง ๆ ทั้ง สีดำ, เขียว หรือน้ำตาลเหลืองหรือน้ำตาลเข้ม รวมทั้งเป็นสีขาวนวลปลอดตลอดทั้งตัวด้วย โดยที่มิใช่เป็นงูเผือกเรียกว่า "งูเห่านวล" ("N. k." var. "suphanensis" Nutaphand, 1986) มีทั้งที่มีลายตามตัว และไม่มีลาย ไม่มีดอกจัน พบที่แถบจังหวัดสุพรรณบุรี

ตัวผู้หัวจะทู่ใหญ่ พังพานจะแผ่กว้างเป็นวงกลม ส่วนตัวเมียหัวจะหลิมปลายจมูกเรียว พังพานแคบกว่าตัวผู้ โดยงูเห่าชนิดนี้สามารถแผ่พังพานได้กว้างกว่างูเห่าชนิดอื่น ๆ และใกล้เคียงกับงูเห่าอินเดีย ("N. naja") ที่พบได้ในประเทศอินเดีย และเมื่อยกตัวชูคอแผ่พังพานได้สูงที่สุดประมาณ 1 ใน 3 ของความยาวลำตัว เกล็ดบนหัวมีขนาดใหญ่

จัดเป็นงูเห่าที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่ง โดยความยาวเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 100–180 เซนติเมตร โดยขนาดยาวที่สุดที่วัดได้ของสถานเสาวภา โดยสภากาชาดไทย คือ 225 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์อย่างชุกชุมในประเทศไทย โดยพบได้ทุกภาค พบชุกชุมโดยเฉพาะภาคกลาง นอกจากนี้แล้วยังพบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่อินเดีย, เนปาล, พม่า, จีน, เวียดนาม, กัมพูชา, ลาว ไปจนถึงแหลมมลายู ในประเทศไทยถือเป็นงูเห่าชนิดที่พบได้ชุกชุมมากที่สุด โดยมักในบริเวณที่ลุ่มค่อนข้างชื้น มักอาศัยอยู่ในจอมปลวก, ทุ่งนา หรือพบบนภูเขาที่ระดับความสูง 900 เมตรจากระดับน้ำทะเล ออกหากินในเวลาพลบค่ำโดยหากินตามพื้นดิน

ผสมพันธุ์ช่วงเดือนสิงหาคมถึงมกราคม วางไข่ครั้งละ 15–37 ฟอง ในช่วงเดือนตุลาคมถึงมีนาคม ระยะฟักไข่นาน 51–69 วัน (เฉลี่ย 60 วัน) เมื่อแรกเกิดมีน้ำหนัก 13.2–18.8 กรัม และความยาว 31.5–35.5 เซนติเมตร

กินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเช่น หนู และ นก, กบ, เขียด และบางครั้งก็กินงูชนิดอื่นเป็นอาหาร
เทศบาลตำบลท่างิ้ว

เทศบาลตำบลท่างิ้ว ตำบลท่างิ้ว ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของตัวมืองเมืองนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ทำการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 13 กิโลเมตร

เนื่องจากมีคลองขุนน้ำท่างิ้วไหลผ่านมาตั้งแต่สมัยก่อน การที่เรียกว่าขุนน้ำท่างิ้วก็เพราะว่ามีต้นน้ำเกิดขึ้นจากภูเขาบ้านท่างิ้วแถบบริเวณที่ผู้คนไปตั้งบ้านเรือนมีต้นงิ้ว

ลักษณะภูมิประเทศของตำบลท่างิ้ว มีพื้นที่ภูเขาทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกของตำบลโดยสามารถแบ่งพื้นที่ได้ดังนี้

ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช

จำนวนชุมชนในเขตเทศบาลนตำบลท่างิ้ว มีทั้งหมด 8 ชุมชน คือ 
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลท่างิ้วมีทั้งหมด 7 วัดและสำนังสงฆ์ 1 แห่ง คือ
บีชันฟรีส

บีชันฟรีส (, ) หรือ บีชงฟรีเซ () เป็นสุนัขที่นิยมเลี้ยงกันมากในประเทศฝรั่งเศส แต่มีต้นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน สืบเชื้อสายมาจากสุนัขพันธุ์วอเตอร์สแปเนียลในสมัยก่อน สุนัขพันธุ์นี้มีถึง 4 ชนิด คือ มอลทีส, บอละเนส, ฮาวานีส และเตเนรีเฟ มีนิสัยร่าเริงตลอดเวลา เป็นสุนัขที่ฉลาด สามารถฝึกได้ง่าย มีความเป็นมิตร และอดทนต่อสภาพแวดล้อม

บีชันฟรีสเป็นสุนัขขนาดเล็ก มีขนยาวปานกลาง ประมาณ 7-10 เซนติเมตร มีสีขาว ส่วนสูงประมาณ 25-30 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-6 กิโลกรัม (7-13 ปอนด์) มีอายุระหว่าง 13-15 ปี

บีชันฟรีสเป็นสุนัขที่มีความร่าเริง คล่องแคล่ว ว่องไว ต้องการความเอาใจใส่จากเจ้าของ ชอบที่จะอยู่กับคน เหมาะสำหรับเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น เพราะสามารถนำไปด้วยได้ทุกที่ และเป็นสุนัขที่เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ เพราะเป็นสุนัขที่ชอบเล่นและมีพลังอย่างเหลือเฟือ การเลี้ยงควรมีเวลาว่างพาไปวิ่งเล่นในสวนที่มีขนาดกว้าง ๆ
ยุทธการที่ไลพ์ซิช

ยุทธการที่ไลพ์ซิช () ระหว่างวันที่ 16 ถึง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813 เป็นหนึ่งในยุทธการที่สำคัญในสงครามนโปเลียนซึ่งได้รับขนานนามว่า ยุทธการนานาชาติ () เนื่องจากมีชาติเข้าร่วมรบจำนวนมาก สงครามครั้งนี้เป็นการสู้รบกันระหว่าง กองกำลังผสมของรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน กับ ฝ่ายกองทัพผสมระหว่างฝรั่งเศส โปแลนด์ อิตาลี และสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (Confederation of the Rhine) ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในสงครามครั้งนี้มีทหารเข้าร่วมมากกว่า 600,000 นาย ซึ่งนับเป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดก่อนยุคสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยช่วงต้นของสงครามฝ่าย พันธมิตรนโปเลียนเป็นฝ่ายได้เปรียบแต่ถูกกองทัพปรัสเซียโจมตีจากด้านหลังทำให้พ่ายแพ้ ผลของสงครามทำให้นโปเลียนถูกบีบบังคับให้กลับสู่ฝรั่งเศสและในปีถัดมาฝ่ายพันธมิตรรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน ได้รุกคืบสู่ฝรั่งเศส ทำให้นโปเลียนต้องยอมสละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปสู่เกาะเอลบาในฤดูใบไม้ผลิของปีเดียวกัน
เทศบาลตำบลอ่าวขนอม

เทศบาลตำบลอ่าวขนอม เป็นเขตเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตอำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลตะวันออก (อ่าวไทย) มีเนื้อที่ ประมาณ 140.63 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 86,451 ไร่ เป็นพื้นที่ทำการเกษตร จำนวน 61.75 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 37,773 ไร่ การประกอบอาชีพของราษฎรส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม เช่น การทำสวนมะพร้าว สวนยางพารา ปาล์มน้ำมัน ทำนา และประมงชายฝั่ง ค้าขาย และรับจ้างทั่วไป และ ธุรกิจการท่องเที่ยว

ตำบลขนอมเดิมชื่อ "เมืองตระนอม" สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1908 โดยเจ้าอินทราซึ่ง มีพระชายา ชื่อ เจ้าหญิงสนตรา (ธิดาของพระพนมวัง และพระนางเสดียงทอง) ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทำการสำรวจเข้าอยู่ในทำเนียบการปกครองของกระทรวงมหาดไทย เป็นคำผวนซึ่งเรียกชื่อเพี้ยนว่า"ตำบลขนอม" ขึ้นกับอำเภอสิชล ต่อมาในปี 2450 ตำบลขนอม ได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอขนอม เมืองขนอมจึงกลายเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอขนอม ชื่อ "ตำบลขนอม"

องค์การบริหารส่วนตำบลขนอมได้รับการยกฐานะจากสภาตำบล (นิติบุคคล) ขึ้นเป็นราชการส่วนท้องถิ่น ประเภทองค์การบริหารส่วนตำบล ตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ซึ่งได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 สำนักงานเทศบาลตั้งอยู่ที่ 102/25 หมู่ที่ 4 ถนนอัครวิถี ตำบลขนอม

เขตเทศบาลตำบลอ่าวขนอมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช

ตำบลอ่าวขนอมมีสภาพเป็นพื้นที่ภูเขาสูงและป่าอันสมบูรณ์เป็นส่วนหนึ่งของเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าคลองธง และยังเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด เช่น กวาง เสือ หมี ลิง ค่าง หมูป่า กระจง และสัตว์เลื้อยคลานที่ยังมีอยู่ชุกชุม เป็นพื้นที่อนุรักษ์สัตว์ป่าของสถานีพัฒนาและส่งเสริมการอนุรักษ์สัตว์ป่านครศรีธรรมราชส่วนหนึ่ง ประกอบด้วยพื้นที่ เขาดาดฟ้า เขาเพลา เขาพลายดำ เขาเปร็ตและเขาพระ เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารและมีน้ำตกที่สวยงาม

เขตเทศบาลตำบลอ่าวขนอมประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 13 หมู่บ้าน คือ 
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลอ่าวขนอมมีทั้งหมด 4 วัด คือ
งูอนาคอนดาเขียว

งูอนาคอนดาเขียว หรือ งูอนาคอนดาธรรมดา () เป็นงูขนาดใหญ่มากที่สุดในโลกที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Eunectes murinus" อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ในวงศ์ใหญ่ Boidae สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

งูอนาคาคอนดาเขียวนับเป็นงูอนาคอนดา ชนิดที่ใหญ่ที่สุดและรู้จักดีที่สุด เมื่อโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 30 ฟุต และหนักได้ถึง 550 ปอนด์ มีผิวลำตัวสีเขียว มีลายเป็นวงกลมสีดำ ใต้ท้องเป็นสีขาว ตาเป็นสีดำ ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มาก อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น ป่าอเมซอน, บราซิล, โบลิเวีย, กายอานา ในหนองน้ำ หรือบึง โดยมักจะอาศัยอยู่ในน้ำหรือหมกตัวในโคลนมากกว่าจะเลื้อยมาอยู่บนบก เนื่องจากน้ำหนักตัวที่มากทำให้งุ่มง่ามเชื่องช้ามากเมื่ออยู่บนบก แต่จะว่องไวกว่าเมื่ออยู่ในน้ำ ว่ายน้ำได้เก่ง บางครั้งอาจใช้วิธีการลอยน้ำอยู่บริเวณผิวน้ำแล้วปล่อยให้กระแสน้ำไหลพัดไป แต่มักจะขึ้นมาอาบแดดเป็นบางครั้งด้วยการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ริมน้ำ

ล่าเหยื่อด้วยการใช้แอ่งรับความร้อนอินฟราเรดที่อยู่บริเวณหน้าผาก ในเวลากลางคืน โดยกินอาหารได้หลากหลายมาก ทั้ง สัตว์เล็กและสัตว์ใหญ่ ทั้ง คาปรีบารา, จระเข้ไคแมน, ปลา, กบ หรือแม้กระทั่งวัวหรือควาย หรือปศุสัตว์ต่าง ๆ ของชาวบ้าน โดยใช้วิธีการรัดเหยื่อด้วยลำตัวอย่างแน่น และกดลงไปในน้ำให้จมน้ำตายก่อนจะเขมือบกลืนเข้าไปทั้งตัว โดยเริ่มจากส่วนหัวก่อน ซึ่งอาจใช้เวลานานหลายชั่วโมง แต่กระนั้นก็จะทำให้ไม่ต้องกินอะไรอีกไปนานนับเดือน

ในยามที่อาหารขาดแคลนเช่นในช่วงฤดูร้อน อาจอดอาหารได้นานถึง 7 เดือน หลังจากนั้นแล้วจะเร่งรีบกินเพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไปและผสมพันธุ์ โดยถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3-4 ปี ฤดูผสมพันธุ์จะตกอยู่ในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม ตัวเมียจะปล่อยกลิ่นเพื่อดึงดูดตัวผู้ให้มาผสมพันธุ์ โดยอาจผสมพันธุ์กับตัวผู้ได้มากถึง 2-12 ตัว ใช้เวลาตั้งท้องนาน 6 เดือน ตกลูกเป็นตัว ซึ่งอาจออกได้ครั้งละ 40 ตัวหรือมากกว่านั้น ลูกงูที่ออกมาใหม่จะมีความยาวราว 2 ฟุต และจะไม่ถูกดูแลโดยแม่ ซึ่งอาจจะตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่ใหญ่กว่าหรือแม้กระทั่งงูอนาคอนดาด้วยกันเองกินก่อนที่จะโตต่อไปในอนาคต

งูอนาคอนดาเขียวเป็นงูที่มนุษย์ให้ความสนใจมาก ด้วยขนาดที่ใหญ่โตและพละกำลังที่มากมายมหาศาล ดังนั้น เมื่อมีการจับงูชนิดนี้ได้ในแต่ละครั้งมักปรากฏเป็นข่าวโด่งดัง และถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิ "Anaconda" เมื่อปี ค.ศ. 1997 ของฮอลลีวู้ด เป็นต้น
บลัดฮาวด์

บลัดฮาวด์ () เป็นสุนัขสายพันธุ์ขนาดใหญ่ มีสายพันธุ์มาจากสุนัขล่ากวาง มีจมูกที่สามารถดมกลิ่นได้ดีมาก นิยมใช้ในหน่วยตำรวจทั่วโลก ใช้ในการดมกลิ่นพิสูจน์หลักฐาน ตามสืบผู้ร้าย ตามหายาเสพติด และ วัตถุระเบิด
สุนัขบลัดฮาวด์ มีส่วนสูงระหว่าง 58-69 เซนติเมตร ( 23-27 นิ้ว ) น้ำหนัก 80-110 ปอนด์ ( 33-50 กิโลกรัม ) มีใบหูขนาดใหญ่ห้อยลงมาปรกด้านข้างส่วนหัว
มีรอยย่นตามใบหน้า ส่วนขนตามลำตัว ลักษณะสั้นเรียบ มีสีแดงออกแทน ดำแทน มีอายุเฉลี่ยประมาณ 9 ปี
บลัดฮาวด์ เป็นสุนัขที่มีความสุภาพ อ่อนโยน เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นสุนัขประจำบ้าน การเลี้ยงควรพาเดินออกกำลังกายเป็นประจำ และควรใช้สายรัดจูงตลอดเวลา เพราะสุนัขพันธ์นี้ชอบดมกลิ่นและมักเดินออกนอกเส้นทาง หากสุนัขพันธ์นี้อยู่กับเด็กเล็กควรมีผู้ใหญ่คอยดูแลอยู่ใกล้ๆ
งูไทปัน

งูไทปัน () เป็นสกุลของงูในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Oxyuranus" เป็นงูที่ได้รับการจัดอันดับให้เป็นงูกลุ่มที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก มีลำตัวยาวโดยประมาณ 2-3.6 เมตร ลักษณะลำตัวมีสีน้ำตาลปนดำ มักอาศัยอยู่ตามซอกหินในทะเลทรายของประเทศออสเตรเลีย

ต้นกำเนิดของงูสกุลนี้เดิมที มีต้นกำเนิดในหมู่เกาะไทปัน แถบเอเชีย-โอเชียเนีย มีการแพร่พันธุ์อย่างกว้างขวางในประเทศออสเตรเลียด้วยสภาพภูมิอากาศ และ แหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ เช่น จิงโจ้กระเป๋า, พอสสัม, วอลลาบี นกชนิดต่าง ๆ เป็นต้น สำหรับการขยายพันธุ์จะอยู่ในช่วงฤดูร้อน งูเพศเมียจะวางไข่ราว 10-15 ฟอง และใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 6 สัปดาห์

พิษของงูสกุลนี้เป็นที่เลื่องลือในประเทศออสเตรเลียเป็นอย่างมาก ด้วยความเร็วในการออกฤทธิ์ ของพิษที่ไปทำลายระบบประสาท ภายในเวลา 45 นาที และการกัดแต่ละครั้งสามารถฆ่ามนุษย์ได้มากถึง 100 คน นับว่ามีพิษมากกว่างูเห่าถึง 50 เท่า เชื่อว่าการที่งูไทปันต้องมีพิษร้ายแรงแบบนี้ เป็นผลมาจากการวิวัฒนาการเพื่อฆ่าได้โดยไม่ต้องเปลืองแรงมาก ซึ่งเหมาะสมเป็นอย่้างมากสำหรับการใช้ชีวิตอยู่ในทะเลทราย ซึ่งเป็นสถา่นที่ ๆ แห้งแล้ง

ในน้ำพิษจะประกอบไปด้วย สารนิวโรท็อกซิน (neurotoxins) ซึ่งจะไปทำลายระบบประสาทและกล้ามเนื้อ โปรตีนโปรโคอะกูเลนท์ (procoagulants) ทำลายระบบเลือดโดยทำให้เลือดไม่แข็ง แผลที่กัดจะมีเลือดไหลตลอดเวลา สารไมโทซิน (myotoxins) ทำลายระบบกล้ามเนื้อ
มีทั้งสิ้น 3 ชนิด ได้แก่
พุทธทำนาย

พุทธทำนาย หมายถึง การทำนายของพระโคตมพุทธเจ้า ถึงสถานการณ์ในอนาคต 16 ประการ รายละเอียดของคำทำนายปรากฏในอรรถกถามหาสุบินชาดก ในคัมภีร์ชาตกัฏฐกถา

ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ขุททกนิกาย มหาสุบินชาดก ได้กล่าวถึงบุคคลหนึ่งเล่าความฝันของตนว่า
ชาตกัฏฐกถา อธิบายว่าเป็นคำกราบทูลของพระเจ้าปเสนทิโกศลต่อพระพุทธเจ้า ถึงพระสุบิน 16 เรื่อง แต่ละเรื่องพระพุทธได้ประทานคำทำนายว่าหมายถึงยุคเสื่อมซึ่งจะเกิดในอนาคต ดังนี้
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าจะเกิดทุภิกขภัย ภายหน้าฝนจะไม่ตกต้องตามฤดูกาล แม้มีเมฆใหญ่ตั้งเค้ามา ที่สุดกลับลอยหายไป ไม่มีฝนตก

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าเด็กหญิงเล็ก ๆ จะมีระดู ตั้งครรภ์ได้

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าเด็กจะไม่เคารพเลี้ยงดูผู้ใหญ่ คนชราหาเลี้ยงตนเองไม่ได้ จึงต้องอ้อนวอนขอจากเด็กเลี้ยงชีพตน

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะไม่พระราชทานยศตำแหน่งแก่ข้าราชการผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์ กลับตั้งยศตำแหน่งแก่คนหนุ่มเยาว์ คนเหล่านี้ไม่มีประสบการณ์ จึงไม่สามารถทำกิจต่าง ๆ ให้สำเร็จได้

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะโง่เขลา ตั้งคนโลเล ไม่มีศีลธรรมเป็นผู้พิพากษา คนพวกนี้จะรับสินบนทั้งสองฝ่าย

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะไม่พระราชทานยศตำแหน่งแก่ผู้มีชาติตระกูล กลับตั้งยศตำแหน่งแก่คนสกุลต่ำ บรรดาคนมีชาติตระกูลจึงยกบุตรสาวของตนให้แต่งงานคนไม่มีสกุล เพื่อรักษาผลประโยชน์

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าภรรยาจะขี้เมา มักแต่งตัวออกเที่ยวเตร่ ผลาญทรัพย์สมบัติของสามีไปกับชายชู้

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาทั้งหลายจะตกยาก จึงเกณฑ์ประชาชนให้ละทิ้งงาน เพื่อปลูกพืชส่งเป็นส่วยเข้าคลังอย่างเดียว

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะเบียดเบียนประชาชนให้เดือดร้อน ทำให้ประชาชนต่างย้ายไปอยู่ชนบทชายแดน

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าฝนจะไม่ตกต้องตามฤดูกาล และตกไม่ทั่วถึง

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าอลัชชีจะมีมาก ไม่สอนตรงตามพระธรรมของพระพุทธเจ้า เพราะเห็นแก่ลาภสักการะ ประชาชนก็ไม่ใส่ใจพระธรรมแท้ ชื่นชมวาทศิลป์ แล้วมอบสักการะต่าง ๆ ให้พวกอลัชชี

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าถ้อยคำของคนไม่มีสกุลและพระทุศีลจะเป็นที่เชื่อถือยอมรับในสังคม

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าถ้อยคำของปัญญาชนและพระมีศีลจะไม่เป็นที่ยอมรับในสังคม

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าภรรยาเด็ก ๆ จะครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดของสามี เมื่อสามีถามถึงทรัพย์เหล่านั้น นางจะโกรธแล้วด่าว่าสามีต่าง ๆ นา ๆ

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะไม่เฉลียวฉลาด ทรงอุปถัมภ์คนไม่มีสกุล คนมีสกุลจึงพากันไปรับใช้คนไม่มีสกุลเหล่านั้นเพื่อเลี้ยงชีพของตน

พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า คนไม่มีสกุลและพระทุศีลขึ้นมามีอำนาจ ต่างกดขี่คุกคามเอาทรัพย์สินจากคนมีสกุลและพระมีศีล
สเตซี่ คิบเลอร์

สเตซี่ คิบเลอร์ เป็นนักแสดง และนางแบบชาวอเมริกัน และเป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ปัจจุบันได้ออกจากวงการแล้ว
อาร์น แอนเดอร์สัน

มาร์ติน แอนโทนี ลันด์ () เกิดวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1958 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ของ WWF และ NWA/WCW ในวงการมวยปล้ำมีชื่อว่า อาร์น แอนเดอร์สัน () ปัจจุบันเขาทำหน้าที่เป็นผู้ผลิตระดับสูงสำหรับค่ายของรอว์
เซลีน (การแสดงกับที่)

เซลีน () คือคอนเสิร์ตปัจจุบันของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดาซึ่งเธอได้กลับมาแสดง ยังThe Colosseum at Caesars Palace Las Vegas, Nevada เป็นเวลา 3 ปี เธอได้นำเพลงเก่าๆ เพลงของHollywood และ เพลงดังของเธอ มาแสดงร่วมนักดนตรีวงออเครสต้า ถึง 31 คน ร่วมกับจอ LED และ Hologram การแสดงใช้เวลาแสดง 3ปี ใช้เครื่องแต่งกาย จาก อามานิ เวซ่าเช่ บอล์แมงค์ อิลิแซบ ได้ เคน อิริค โปรดิวเซอร์ที่ทำงารางวัลนแกรมมี่และศิลปินมาแล้วมากมาย เป็น ผู้อำนวยการ