seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค

อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค (, ) เป็นภาพยนตร์อะนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 เขียนและกำกับโดย ฮิเดะอะกิ อันโนะ เนื้อเรื่องเป็นส่วนที่ต่อจากอะนิเมะฉบับโทรทัศน์ "อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา" โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ตอนต่อจากภาคโทรทัศน์คือ ตอนที่ 25 และ ตอนที่ 26 ซึ่งผู้จัดทำยังคงเป็นทีมงาน Gainax

ส่วนต่อของเรื่อง อีวานเกเลียน จากการสู้รบระหว่างเทวทูตและมนุษย์ ระบบอีวา เริ่มไม่เสถียรภาพ เริ่มอาละวาดและ กลุ่มผู้ก่อตั้ง เซเล่ ได้สูญเสียหอกพระเจ้า ลองกินุส แผนการพัฒนามนุษยชาติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น หลังจากสูญเสียหอกลองกินุสไป ทางคณะกรรมการเซเล่ไม่สามารถจะใช้ลิลิธในแผนการได้อีกแล้ว ดังนั้นสิ่งที่มีสภาพเดียวกับลิลิธที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวก็คือ " อีวานเกเลี่ยน 01 " ตัวเดียวที่สร้างมาจากลิลิธเท่านั้น เพื่อให้ได้สิ่งนี้มา เซเล่จึงต้องบุกยึดศูนย์บัญชาการใหญ่ของเนิร์ฟที่ญี่ปุ่น โดยขอความร่วมมือจากเนิร์ฟสาขาอื่นทั่วโลก

อีวา 02 ได้ถูกพบแล้วว่าอยู่ใต้ทะเลสาบจึงถูกโจมตีอย่างหนัก อาสึกะได้สติและเริ่มกลัวว่าตัวเองจะต้องตายแล้ว อีวา 02 ทำงานอีกครั้งและสามารถจัดการกองทัพผู้บุกรุกได้อย่างราบคาบ เซเล่จึงส่ง " อีวาซีรีส์ " 9 ตัวเพื่อจัดการอีวา 02 และเริ่มแผนพัฒนามนุษยชาติที่นี่เลย อาสึกะต้องต่อสู้กับอีวาซีรีส์ตามลำพัง ถูกหอกลองกินุส เสียบ และ อีวาซีรีส์ เข้ารุมกัดกินอีวา 02 จนหมด หอกลองกินุสกลับมาสู่มือของผู้ใช้หอกที่แท้จริงแล้วนั่นคืออีวา 01 และให้อีวาซีรีส์นำตัวอีวา 01 ขึ้นไปตั้งที่แผนผังศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทำให้จีโอ ฟร้อนท์คืนสู่สภาพเดิมก็คือ " ไข่ของลิลิธ แหล่งกำเนิดชีวิต "

ชินจิกำลังจะทำลายล้างโลกและสร้างโลกในอุดมคติของตัวเองตามที่หวังต่อไปหรือไม่...

อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค ได้วางขายในญี่ปุ่น ไปกับหนังสือ "Dragon Magazine" เล่ม 4 ระหว่าง สิงหาคม ปี พ.ศ. 2540- มกราคม พ.ศ. 2541 A

โดยในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการวางจำหน่ายอีกครั้ง โดยเพิ่ม ระบบเสียง 6.1 DTS และ 5.1 Dolby พร้อมเพิ่มบทแปลภาษาอื่นๆอีกด้วย
ปี พ.ศ. 2545 ได้มีการวางจำหน่าย กำเนิดใหม่อีวานเกเลียน 1.0
ถนนศรีนครินทร์

ถนนศรีนครินทร์ () เป็นถนนที่ตั้งชื่อขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี มีจุดเริ่มต้นจากถนนลาดพร้าวที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ไปบรรจบกับถนนสุขุมวิทที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ลักษณะถนนแบบ 6-8 ช่องจราจร ระยะทางทั้งหมด 20.181 กิโลเมตร โดยมีระยะทางอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 12.5 กิโลเมตร ในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ 7.681 กิโลเมตร ตลอดแนวถนนไปจนถึงทางแยกศรีเทพาเป็นเส้นทางส่วนใหญ่ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ช่วงลาดพร้าว-สำโรง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเกาะกลางถนน

ถนนศรีนครินทร์ช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 (ทางแยกบางกะปิ) จนถึงกิโลเมตรที่ 10 มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ สำนักการจราจรและขนส่ง และสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร และช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 10 (ทางแยกศรีอุดม) ไปจนถึงกิโลเมตรที่ 20+181 (ทางแยกการไฟฟ้า) มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ หมวดทางหลวงศรีนครินทร์ แขวงทางหลวงสมุทรปราการ กรมทางหลวง ช่วงที่สองนี้มีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3344 สายอุดมสุข–สมุทรปราการ
ไข่ข้าว

ไข่ข้าว คือไข่ที่มีเชื้อผสมเรียบร้อยแล้วแต่ฟักไม่ออก มีทั้งแบบที่ไม่เป็นตัว และแบบที่มีตัวอ่อนฟักอยู่ภายใน

ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ไข่ค้างฮัง,ไข่ลูก
มิราเคิล

"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)"

"หนังสือในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (หนังสือ)"

มิราเคิล () เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 12 และอัลบั้มที่ 32 ในทั้งหมด (นับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส) ของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทย

"มิราเคิล" เป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมซีดี และดีวีดีของเซลีน ดิออน และภาพสายสัมพันธ์แม่ และลูกของแอน เกดเดส เพลงอำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ ซึ่งกลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง หลังไม่ได้ร่วมงานกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542

ท่ามกลางบทเพลงในอัลบั้มนี้ มีเพลงที่นำมาขับร้องใหม่มากมาย อาทิ เพลง "บิวตี้ฟูลบอย" ของจอห์น เลนนอน, "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ของลูอิส อาร์มสตรอง, "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ ของโรเบอร์ตา เฟลค, "บราห์มเลอลาบาย" ของโยฮัน บราห์ม คีตกวีชาวเยอรมัน เป็นต้น

มีบทเพลงอีกหลายเพลงที่เป็นเพลงต้นตำรับ เพลง "มิราเคิล" เป็นเพลงที่เฉลิมฉลองการกำเนิดลูกชายของเซลีน ในตอนแรกนั้นจะนำเพลงนี้บรรจุลงในอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ซึ่งได้กำหนดมาลงอัลบั้มนี้ในภายหลัง

บางเพลงเป็นเพลงที่เคยบรรจุลงในอัลบั้มของเซลีนมาแล้ว อาทิ "บราห์มเลอลาบาย" ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์", "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" ในอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" เพลงในแบบร้องสดของ "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ในอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส", "อะมาเทอร์เพรเยอร์" เป็นเพลงแบบร้องเดี่ยว โดยใช้เพลงที่เคยร้องกับอานเดรอา โบเชลลี ในปี พ.ศ. 2541 "เดอะเพรเยอร์"

มิราเคิลวางจำหน่ายในรูปแบบต่างๆกัน อาทิ ซีดี, ซีดีและดีวีดี พร้อมหนังสือภาพ 60 หน้า และหนังสือมิราเคิล "เชอลุยดีเร" สามารถพบได้ในอัลบั้ม "อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" และบรรจุในอัลบั้มนี้ในซีดีที่จำหน่ายในฝรั่งเศส

"บิวตี้ฟูลบอย" เผยแพร่ในฐานะซิงเกิลแรกในอเมริกาเหนือ และบางที่ในยุโรป ตามด้วย "อินซัมสมอลเวย์" ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา, "เชอลุยดีเร" ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ทุกซิงเกิลเปนรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น

ควรรับรองสถานะ พลาตตินัม (100,000 แผ่น)
แดล

แดล () คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน ที่ออกจำหน่ายในช่วงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในบางประเทศในยุโรปที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส แคนาดา และญี่ปุ่น รูปแบบการจำหน่ายประกอบไปด้วยรูปแบบซีดีธรรมดา, รูปแบบดิจิแพ็ก และรูปแบบกล่องนักสะสม นับเป็นอัลบั้มชุดที่ 34 ของเซลีน และเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 23

"แดล" สร้างสรรค์ขึ้นบนแนวคิดเชิดชูความเป็นอิตสรี โดยมีนักแต่งเพลงภาษาฝรั่งเศสทั้งชาวแคนาดาเชื้อสาวฝรั่งเศสและชาวฝรั่งเศสเองร่วมกันประพันธ์เพลงในอัลบั้มกว่า 10 คน เริ่มบันทึกเสียงตั้งแต่ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เสร็จสิ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ณ พิกโคโลสตูดิโอส์ (Piccolo Studios) ในมอนทรีออลและมหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยใช้เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลในการประชาสัมพันธ์ยอดขายอัลบั้มเป็นซิงเกิลแรก เริ่มจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2550 และมีการเผยแพร่เพลงอื่นๆ ในแต่ละสถานที่แตกต่างกันไป

เซลีนประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวด้วยการบันทึกเทปรายการพิเศษ 2 รายการในฝรั่งเศสและแคนาดา โดยมีการนำเทปบันทึกรายการพิเศษดังกล่าวออกอากาศทางช่อง TF1 และ TVA ในฝรั่งเศสและแคนาดาตามลำดับ และออกอากาศในเมืองมอนทรีออลเมื่อวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

อัลบั้ม "แดล" สร้างสรรค์ขึ้นโดยแนวคิดที่เชิดชูความเป็นอิตสรี เนื้อร้องของเพลงทั้งสิบสามเพลงในอัลบั้มจึงมีนักประพันธ์สตรีเลื่องชื่อซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศสแต่งขึ้นทั้งสิ้น อาทิ ฟรองซัว โดแร็ง (), คริสตีน ออบัง (), นีนา บูราอุย (), มารี บาแบช (), ลีส เปแย็ต (), เดอนีส บงบาดีเย (), นาตาลี แนชเชน (), โชแวต อาลีส แบนีเย (), ชาแนต แบตรอง () และบารอนชอช ซอง ()

เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลแรกและเป็นซิงเกิลเดียวในอัลบั้มนีที่ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลของประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ เพลงหลายเพลงจากอัลบั้มนี้ อาทิ "อิมมองซีเต", "เลอตองกีกง", "องเซแอมเมอาโกส" และ "อาโกส" ยังได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศสและโปแลนด์ กับทั้งเซลีน ดิออนได้ร้องเพลง "อาโกส" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสเมื่อกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 อีกด้วย

แดล วางแผงใน 3 รูปแบบคือ

เซลีน ดิออนบันทึกรายการโทรทัศน์พิเศษ 2 รายการเพื่อเป็นการโปรโมทอัลบั้ม "แดล" รายการแรกสำหรับเครือข่ายโทรทัศน์ฝรั่งเศส TF 1 และอีกรายการหรึ่งสำหรับ Quebecer TVA ซึ่งบันทึกภาพที่มอนทรีออล ระหว่างวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

แดล ขึ้นสู่อันดับสูงสุดของชาร์ทอัลบั้มชาวแคนาดา ด้วยยอดขายกว่า 72,200 แผ่น (รวมไปถึง 69,285 ในควิเบก) และอันดับ 1 ในฝรั่งเศส กับยอดขายหว่า 55,244 แผ่น และขึ้นสู่อันดับ 1 ในเบลเยี่ยม 25,000 แผ่น (โกลด์) ในสวิตเซอร์แลนด์อยู่ในอันดับที่ 3
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น)

โซระ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานการประพันธ์ของ นาโอกิ ฮิซายะ (ผู้แต่งเรื่อง คาน่อน) ออกแบบตัวละครโดย นารุ นานาโอะ มังงะเรื่องนี้ ลงในนิตยสารเด็งเงคิไดโอรายเดือน เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2549 จากสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส ส่วนภาคอะนิเมะได้เริ่มฉายในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์ต่างๆ ในญี่ปุ่น เช่น จิบะทีวี ไอจิทีวี คานากาว่าทีวี โอซาก้าทีวี ไซตามะทีวี ใน DVD แผ่นที่ 4 และ 5 จะมีตอนพิเศษแถมท้ายแผ่นละ 1 ตอน รวมเป็น 2 ตอน

โซล่าเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เด็กหนุ่มชื่อ โมริมิยะ โยริโตะ ผู้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว เนื่องจากพี่สาวซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียว ป่วยและจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลตั้งแต่ 3 เดือนก่อน โยริโตะคลั่งไคล้ในการถ่ายภาพท้องฟ้าเป็นอย่างมาก เขาเที่ยวถ่ายรูปท้องฟ้าจากหลากหลายสถานที่ จากช่วงเวลาต่างๆ แม้กระทั่งที่โรงเรียน ก็จะหาโอกาสขึ้นไปถ่ายรูปท้องฟ้าอยู่บนดาดฟ้าเสมอๆ

สถานที่โปรดที่เขารู้สึกว่าท้องฟ้าสวยงามที่สุด คือที่ริมอ่าว เช้าตรู่ เมื่อดวงอาทิตย์กำลังขึ้น และที่นี่เอง ในเวลารุ่งเช้าวันหนึ่ง โยริโตะก็ได้พบกับหญิงสาวน่ารักสาวหมวกทรงกลม เธอดูค่อนข้างแปลกแตกต่างจากคนทั่วไป เธอกำลังพยายามใช้กำลัง จัดการกับเครื่องขายเครื่องดื่มกระป๋องอัตโนมัติ ซึ่งไม่ยอมจ่ายซุปมะเขือเทศกระป๋อง(ของโปรด) แม้ว่าเธอจะจ่ายเงินเข้าเครื่องไปแล้ว โยริโตะก็ได้พูดคุยกับเธออย่างสนุกสนาน แต่พอรุ่งเช้าเธอก็หายไป

ชิโฮ มัทสึริ คือชื่อของเธอ โยริโตะหาโอกาสไปพบเธออีกหลายครั้ง จนได้ทราบความพิเศษต่างๆเกี่ยวกับตัวเธอ เธอไม่อาจถูกแสงอาทิตย์ เธอถูกคนตามล่า และเธอไม่เคยเห็นความงดงามของท้องฟ้าในเวลากลางวัน โยริโตะชวนเธอมาอยู่ด้วยที่บ้าน โดยพยายามปกปิดไม่ให้คนอื่นทราบเรื่อง และสัญญาว่าวันนึงจะทำให้เธอได้เห็นความงดงามของท้องฟ้าจริงๆ

เมื่อเวลาผ่านไป โยริโตะก็ได้ทราบเรื่องเกี่ยวกับมัทสึริมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้รู้ความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับตนเอง ทราบถึงความผูกพันอันเป็นปริศนา ของตนเองและพี่สาว กับมัทสึริ และบุรุษผู้ตามล่าเธอ
กระบองเพชร

กระบองเพชร (Mila sp.) เป็นพืชชนิดหนึ่งที่อยู่ในทะเลทราย ต้นกระบองเพชรสามารถยืนต้นอยู่ได้ แม้อยู่ในทะเลทรายที่แห้งแล้งกันดาร โดยไม่ตาย เพราะนานๆ ครั้งหนึ่งจะมีฝนตกจำนวนมาก โดยต้นกระบองเพชรจะเก็บน้ำไว้ในลำต้นเป็นจำนวนมาก มันจะใช้น้ำตลอดระยะเวลาแห้งแล้งที่ยาวนาน และมันจะเปลี่ยนใบเป็นหนามเพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่ ดังนั้นมันจึงสามารถอยู่ในทะเลทรายได้

สรรพคุณทางสมุนไพรของกระบองเพชร สามารถใช้บรรเทาโรคบิดได้ สารสกัดกระบองเพชรช่วยลดอาการเมาค้าง

กระบองเพชรมีชื่ออื่นดังนี้ : โบตั๋น ท้าวพันตา

มีหลายชนิดที่อยู่ในทะเลทราย แต่บางชนิดอยู่ตามป่าธรรมดาหรือสภาพแวดล้อมทั่วไป กระบองเพชรส่วนใหญ่จะมีตามทะเลทรายมากกว่า
ต้นกระบองเพชรที่
ขายทั่วไปที่จะเป็นแบบบอนไซหรือชนิดที่มีขนาดปกติ แบบทั่วไปที่มีขนาดปานกลางเท่ากับต้นจริง
กระบองเพชรจะเปลี่ยนใบเป็นหนาม เพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่
เป็นไม้ประดับ

ลักษณะทั่วไป กระบองเพชรเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ลำต้นมีความสูงประมาณ 1 - 12 ฟุต ลำต้นมีสีเขียวหรือเขียวคล้ำ
มีขนหรือหนามรอบต้นหรือไม่มีก็ได้แล้วแต่ชนิดพันธุ์ ลักษณะต้นเป็นเหลี่ยมรูปทรงกระบอกรูปทรงกลม หรือแล้วแต่ชนิดพันธุ์ หนามคือส่วนของลำต้นที่ทำหน้าที่แทนใบ หรือบางชนิดก็มีใบแบนกลมหนาใหญ่ อาจมีดอกสีแดง สีเหลือง หรือสีขาว ลักษณะดอกและขนาดดอกขึ้นกับชนิดพันธุ์

การปลูกแบ่งเป็น 2 วิธีการเป็นมงคล คนไทยโบราณเชื่อว่าบ้านใดปลูกต้นกระบองเพชรไว้ประจำบ้านจะทำให้เกิดโชคลาภ เพราะถ้าผู้ใดปลูกต้นกระบองเพชรให้
เกิดดอกได้มากและสวยงามแสดงว่าผู้นั้นจะมีโชคลาภ ดังนั้นคนไทยโบราณถือว่าเป็นไม้เสี่ยงทายชนิดหนึ่ง นอกจากนี้ยังเชื่ออีกว่ายังสามารถป้องกันศัตรูจากภายนอกได้อีกด้วย เพราะต้นกระบองเพชรมีหนามและความคงทนแข็งแรง ดังนั้นคนไทยโบราณจึงนิยมปลูกตามแนวรั้วบ้าน เพื่อให้เป็นที่กลัวเกรงของศัตรูภายนอกตำแหน่งที่ปลูกและผู้ปลูก เพื่อเป็นสิริมงคลแก่บ้านและผู้อาศัย ควรปลูกต้นกระบองเพชรไว้ทางทิศตะวันตก ผู้ปลูกควรปลูกในวันเสาร์ เพราะโบราณเชื่อว่าการปลูกไม้เพื่อเอาคุณทั่วไปให้ปลูกในวันเสาร์

ต้นกระบองเพชรแต่ละชนิดจะแตกต่างกันตามพันธุ์ของมัน และกระบองเพชรบางชนิดจะมีดอกด้วย
เลปลุสแบลชองซงดามูร์

เลปลุสแบลชองซงดามูร์ (, "เพลงรักที่ไพเราะที่สุด") เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออนในยุคแรกๆของเธอในภาษาฝรั่งเศส วางแผงเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ในญี่ปุ่น ยอดขาย 100,000 แผ่นทั่วโลก
รุ้งกินน้ำ

รุ้งกินน้ำ เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นหลังจากฝนตก โดยเกิดขึ้นจากแสงแดดส่องผ่านละอองน้ำในอากาศ ทำให้แสงสีต่าง ๆ เกิดการหักเหขึ้น จึงเห็นเป็นแถบสีต่าง ๆ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า รุ้งปฐมภูมิจะประกอบด้วยสีม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด และแดง โดยมีสีม่วงอยู่ชั้นในสุดและสีแดงอยู่ชั้นนอกสุด ส่วนรุ้งทุติยภูมิจะมีสีเช่นเดียวกันแต่เรียงลำดับในทิศทางตรงกันข้าม

[[ไฟล์:Rainbow formation.png|thumb|200px|ลักษณะการเกิดรุ้งกินน้ำ]
เราสามารถมองเห็นรุ้งกินน้ำได้เมื่อมีละอองน้ำในอากาศและมีแสงอาทิตย์ส่องมาจากด้านหลังของผู้สังเกตการณ์ในมุมที่สูงจากพื้นไม่มากนัก โดยส่วนใหญ่รุ้งกินน้ำจะปรากฏให้เห็นชัดเจนเมื่อท้องฟ้าส่วนมากค่อนข้างมืดครึ้มด้วยเมฆฝน ส่วนผู้สังเกตการณ์อยู่ในที่พื้นที่สว่างซึ่งมีดวงอาทิตย์ จะทำให้มองเห็นรุ้งกินน้ำพาดผ่านฉากหลังสีเข้ม

ปรากฏการณ์รุ้งกินน้ำยังอาจพบเห็นได้ในบริเวณใกล้กับน้ำตกและน้ำพุ หรืออาจสร้างขึ้นเองได้โดยการพ่นละอองน้ำไปในอากาศกลางแสงแดด รุ้งกินน้ำยังอาจเกิดจากแสงอื่นนอกจากแสงอาทิตย์ ในคืนที่แสงจันทร์มีความสว่างมากๆ อาจทำให้เกิดรุ้งกินน้ำก็ได้ เรียกว่า "moonbow" แต่ภาพรุ้งที่เกิดขึ้นจะค่อนข้างจางมองเห็นได้ไม่ชัด และมักมองเห็นเป็นสีขาวมากกว่าจะเห็นเป็นเจ็ดสี

การถ่ายภาพวงโค้งสมบูรณ์ของรุ้งกินน้ำทำได้ยาก เพราะจำเป็นต้องกระทำในมุมมองประมาณ 84° ถ้าใช้กล้องถ่ายภาพแบบปกติ (35 mm) จะต้องใช้เลนส์ขนาดความยาว 19 mm หรือเลนส์ไวด์แองเกิลจึงจะใช้ได้ ถ้าผู้สังเกตการณ์อยู่บนเครื่องบิน อาจมีโอกาสมองเห็นรุ้งกินน้ำแบบเต็มวงได้ โดยมีเงาของเครื่องบินอยู่ที่ศูนย์กลางวง โดยรุ้งกินน้ำนั้น สีที่เราเห็นมักจะมองเห็นไม่ครบ 7 สี เพราะ สีบางสีจะกลืนซึ่งกันและกัน
แสงที่เกิดเป็นรุ้งนั้นคือแสงขาว และเกิดการหักเหจนเกิดเป็นแถบสี 7 แถบ โดยสีม่วงจะมีการหักเหมากที่สุด สีแดงมีการหักเหน้อยที่สุด
[[หมวดหมู่:รุ้งกินน้ำ| ]]
[[หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ทางแสงในบรรยากาศ]]
อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป

อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป (, "หนึ่งสาวสี่ชาย") เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 21 และเป็นอัลบั้มที่ 30 เมื่อนับรวมทั้งหมด ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2546

ในอัลบั้มนี้ เซลีน ดิออน ได้ร่วมงานกับนักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์ชื่อดัง อาทิ ชาก เวอเนอรูโซ, เอริก บองซี, ชีลดา อาร์เซล และชอง-ชาก โกลด์แมน

อัลบั้มนี้นำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่ 3 เพลงอันได้แก่ "Tu nages" ฉบับดั้งเดิมของ Anggun (พ.ศ. 2543), "Retiens-moi" ของ Nanette Workman (พ.ศ. 2539), และ "Rien n'est vraiment fini" ของ Leyla Doriane (พ.ศ. 2543)

"อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" ออกจำหน่ายใน 3 รูปแบบ ได้แก่ ซีดี และแบบจำกัดอีก 2 แบบอันประกอบด้วย ซีดี และหนังสือภาพ 50 หน้า และซีดี กับดีวีดีเบื้องหลังการถ่ายทำ "ตูลอร์เดซอม" แต่อย่างไรก็ตามฉบับจำกัดออกจำหน่ายในฝรั่งเศสที่เดียว

ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการโทรทัศน์พิเศษอวีนฟีย์เอกาตร์ตีป ที่โรงแรมซีซ่าร์ พาเลซ ในลาสเวกัส ในที่ที่เธอจัดการแสดงชุด "อะนิวเดย์" เพื่อสนับสนุนยอดขายอัลบั้ม

ภายหลังการออกจำหน่ายซิงเกิล 3 ซิงเกิลอันประกอบด้วย "ตูลอร์เดซอม", "เอเชอแตมอองกอร์" และ "กงตร์นาตูร์" แต่มีซิงเกิลที่ 4 ได้ออกมาคือ "เชอลุยดีเร" แต่ออกมาในช่วงการโปรโมตอัลบั้ม "มิราเคิล" ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงพิเศษในอัลบั้มมิราเคิล เฉพาะที่จำหน่ายในประเทศฝรั่งเศส

"เอเชอแตมอองกอร์" เป็นเพลงในภาษาฝรั่งเศสของเพลง "เชอแตมอองกอร์" ซึ่งบันจุในอัลบั้มก่อนหน้านี้ "วันฮาร์ต" และการร้องสดได้ออกมาในรูปแบบซีดีเพลง "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" (แสดงในช่วงพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และ พฤศจิกายน พ.ศ. 2547)

ทุกซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ได้ปรากฏอีกครั้งในอัลบั้มรวมเพลงฮิต "องเนอชองช์ปา" (พ.ศ. 2548)

เบื้องหลังผลงาน "อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" และการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ "กงตร์นาตูร์" ได้รวมรวมไว้ในดีวีดี "องเนอชองช์ปา"

"อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป " ไม่ได้ถูกรับรองใน 1 ประเทศ:
วัดโรงธรรมสามัคคี

วัดโรงธรรมสามัคคี ตั้งอยู่ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

เดิมเป็นเพียงอารามเล็กๆ ที่อยู่ในบริเวณสวนมันแกว บ้านตลาดสันกำแพง ต่อมามีคณะผู้ศรัทธาได้ทำการซื้อที่ดินดังกล่าว แล้วยกให้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ฟังเทศน์ โดยได้ก่อสร้างศาลาบำเพ็ญบุญหลังหนึ่ง ชาวจึงเรียกตามสำเนียงคำเมืองว่า "โฮงธรรม" (โรงธรรม)โดยจะอาราธานานิมนต์พระภิกษุจากวัดต่างๆ มาเพื่อรับภัตตาหารและเทศนาธรรมทุกวันพระ ในช่วงเข้าพรรษา
ต่อมา ได้อาราธนาพระอาจารย์กู่ ธมมทินโน พระกรรมฐานสาย
พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต มาจำพรรษา และมีการอาราธนาพระอาจารย์อีกหลายรูป จึงมีการสร้างเสนาสนะ และถวาวรวัตถุขึ้นไปตามลำดับได้แก่ สติปัฏฐาน ๔, สัมมัปปธาน ๔, อิทธิบาท ๔, อินทรีย์ ๕, พละ ๕, โพชณงค์ ๗, มรรคมีองค์ ๘ รวมเป็น โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ ฐานเจดีย์เป็นทรงกลม ภายในประกอบห้องสมุด, ห้องแสดงศิลปวัตถุ, ประดิษฐานพระพุทธรูปประจำวันเกิดและพระพุทธรูปต่าง ๆ และชั้นสูงสุดได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ
เบอร์เซิร์กเกอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)

เบอร์เซิร์กเกอร์ เป็นตัวละครสมมติจากตัวละครจากเกมซาวนด์โนเวลของไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ โดย ไทป์-มูน

สำหรับ เสียงพากย์ ของเบอร์เซิร์กเกอร์นั้นคือเสียงของ ไซเซน ทาดาฮิสะ ในภาษาญี่ปุ่น ส่วนภาษาอังกฤษนั้นเป็นของ ไมเคิล แม็คคอนนาเฮย์

เบอร์เซิร์กเกอร์เป็นข้ารับใช้ของอิลยา ผู้ซึ่งอยู่ในคลาสที่ได้รับการยกย่องว่ามีพละกำลังมากที่สุด เขามีรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสันเหมือนยักษ์พร้อมผิวสีน้ำตาลที่แข็งแกร่งประดุจเหล็กกล้า อาวุธของเขาคือท่อนไม้ติดของแหลมซึ่งดูคล้ายขวานผสมกับไม้กระบอง เขาสามารถที่จะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า สมกับชื่อคลาสของเขา การต่อสู้ทุกครั้งของเขาจะเต็มไปด้วยความดุร้ายและป่าเถื่อน ซึ่งเป็นการยากทีจะควบคุมสำหรับจอมเวทย์ทั่วไป แต่สำหรับอิลยา สามารถควบคุมเขาได้อย่างง่ายดาย

เสริมความบ้าคลั่งระดับ B เพิ่มประสิทธิภาพให้กับทักษะในทุก ๆ ด้าน แต่จะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปครู่หนึ่ง
อิลยาได้แนะนำตัวเขาว่าเขาคือ เฮราเคลส ลูกครึ่งเทพ ในตำนานกรีก หรือที่รู้จักกันใน ตำนานโรมัน ในชื่อ เฮอร์คิวลิส เขาเป็นบุตรของ เทพเจ้าเซอุส และ แอลค์มีน แต่ชื่อของเขากลับมีความหมายว่า "เกียรติของเฮรา" เทพีผู้ที่หึงหวงสามีของเธอมาก และไม่พอใจในการเกิดของเฮราเคลส ในวัยเด็ก เฮราเคลสมีพละกำลังมหาศาลผิดจากมนุษย์ผู้อื่น แต่เขาก็สามารถควบคุมพลังนั้นได้ด้วยการอยู่ร่วมกับเพื่อนมนุษย์อย่างสงบสุข เมื่อเขาโตขึ้น เขาก็โดนเทพีเฮราสาปให้เขาบ้าคลั่ง ทำให้เขาพลั้งมือสังหารเมการ่า ภรรยาของเขา และลูกของเธอกับเขา หลังจากที่เขาได้สติ เขาก็ตกอยู่ในความเศร้าโศกอย่างมาก เขาจึงได้เนรเทศตัวเองออกมาจากเมืองธีเบส และเดินทางมาจนได้พบกับ "โอราเคิล" เทพผู้ทำนาย ซึ่งได้เสนอให้เขาปฏิบัติภารกิจทั้ง 12 ประการของกษัตริย์ยูริสเทียส ซึ่งเป็นที่มาของโนเบิลแฟตาซึ่มของเขานั่นเอง และภารกิจเหล่านั้นยังทำให้เฮราเคลสเป็นที่รู้จักในเรื่องของพละกำลัง ร่างกายที่แข็งแกร่ง และสติปัญญาอันดีเลิศอีกด้วย

เบอร์เซิร์กเกอร์ได้ถูกอัญเชิยมาโดยตระกูลไอนซ์แบร์น ในเยอรมัน หลายเดือนก่อนช่วงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 จะเริ่มต้นขึ้น โดยใช้เศษหินของวิหารเฮราเคลสเป็นสื่ออัญเชิญ ซึ่งตั้งแต่สมัยไหนแล้ว ที่ตระกูลไอนซ์แบร์นไม่เคยได้รับชัยชนะในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์เลยซักครั้ง จึงทำให้ตระกูลนี้ถูกเหยียดหยามมาตลอดตั้งแต่สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 3 ดังนั้นเพื่อเป็นการกอบกู้เกียรติยศของตระกูลไอนซ์แบร์น พวกเขาจึงได้อัญเชิญวีรบุรุษผู้ที่แกร่งกล้าที่สุดในตำนานกรีกขึ้นมา และให้อิลยาควบคุมเขาเข้าสู่สงครามเพื่อที่จะฟื้นฟูปาฎิหาริย์ที่สูญเสียไปของพวกเขา

แม้ว่าอิลยาจะมีพลังเวทย์ที่ซุกซ่อนอยู่เป็นปริมาณมหาศาลเกินคาดคิด แต่การที่จะควบคุมวิญญานของเบอร์เซิร์กเกอร์ที่แข็งแกร่งมากก็สร้างปัญหาให้กับเธออยู่ไม่น้อยเช่นกัน เธอจึงควบคุมให้เขาบ้าคลั่งและปราศจากความคิดอยู่เสมอ แต่อย่างไรก็ตาม ตัวเขาก็ได้แสดงถึงความเสียสละของตนเองให้กับอิลยาเพื่อเป็นการตอบแทน โดยการปกป้องเธอให้พ้นจากอันตรายอยู่ตลอดเวลา

ในเนื้อเรื่องทั้งสามบทนั้น ตัวเขาได้ถูกสังหารไปเสียทุกบท เช่นในบทเฟท เขาได้ถูกสังหารไป 6 ครั้งโดย อาเชอร์ ก่อนที่จะถูก เซเบอร์ และ ชิโร่ สังหารจนหมดทั้ง 12 ชีวิตในเวลาต่อมา ในช่วงแรกของบท "อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส" เขาได้ถูก กิลกาเมช ตรึงเขาไว้ด้วยเอนคิดู และเขาก็ได้เสียชีวิตจากการเอาตัวเองเข้าเป็นโล่กำบังให้กับอิลยา จากการโจมตีของกิลกาเมช ในบท "เฮฟเว่นส์ ฟีล" เขาได้ถูก “เงา” ของโซเคนกลืนกินจนทำให้เขากลายเป็น เบอร์เซิร์กเกอร์ด้านมืด ทำให้เขาบ้าคลั่งและดุร้ายมากยิ่งขึ้น แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ได้อิลยาเตือนสติเขาไว้ ก่อนที่จะถูกสังหารโดยชิโร่ในที่สุด
ควอตซ์

ควอตซ์ () (SiO) หรือมีชื่อว่า "แร่เขี้ยวหนุมาน" เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในโลกเป็นอันดับที่สองรองจาก เฟลด์สปาร์ซึ่งทำให้เกิดมีประจุไฟฟ้าขึ้นในควอตซ์ (เช่นเดียวกับทัวร์มาลีน) ด้วยคุณสมบัตินี้จึงนำมาใช้ควบคุมความถี่คลื่นวิทยุ ควบคุมความเที่ยงตรงของนาฬิกากันน้ำ ที่เราเรียกกันว่า นาฬิกาควอตซ์ และด้วยความโปร่งใสต่อแสงอัลตราไวโอเลต ทำให้ควอตซ์เหมาะที่จะนำมาทำเป็นเลนส์ของกล้องจุลทรรศน์อีกด้วย

ด้วยลักษณะของผลึก ทำให้ควอตซ์ถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท
เนื่องจากฝุ่นละอองที่มีอยู่ในอากาศก็มีแร่ควอตซ์ปะปนอยู่เช่นกัน ดังนี้หากใช้ผ้าทำความสะอาดเช็ดถูอัญมณีที่มีความแข็งน้อยกว่า 7 เช่น ไข่มุก งาช้าง อำพัน ซอยไซต์ ไดออปไซด์ หรือเพอริโดต์ เป็นต้น จะทำให้อัญมณีที่มีค่าความแข็งน้อยกว่าควอตซ์จะเป็นรอยขีดข่วนได้ ดังนี้จึงเป็นที่นิยมเชื่อถือกันว่า แร่ที่มีค่าความแข็งมากกว่า 7 จึงเหมาะสมกับการนำมาทำเป็นอัญมณี ยกเว้นที่แข็งน้อยกว่าแต่มีคุณสมบัติที่จะนำมาเป็นอัญมณีได้ ก็คือ มีความสวยงามที่โดดเด่น และเป็นที่นิยมตามแฟชั่น
ภาษามันดาอิก

ภาษามันดาอิก เป็นภาษาที่ใช้ในศาสนามันเดียน ใกล้เคียงกับภาษาอราเมอิก และได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านอื่นๆทั้งในด้านไวยากรณ์และรากศัพท์ ภาษามันดาอิกคลาสสิก จัดอยู่ในภาษากลุ่มเซมิติกตะวันออก สาขาตะวันออกเฉียงเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาอราเมอิกที่ใช้พูดในบาบิโลเนียและภาษาในเมโสโปเตเมียอื่นๆ มีความใกล้เคียงกับภาษาซีเรียค ที่เป็นภาษาของชาวคริสต์ในตะวันออกกลาง

ภาษามันดาอิกใหม่พัฒนามาจากภาษามันดาอิก ที่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับภาษาอราเมอิก ภาษาอราเมอิกเคยใช้เป็นภาษากลางในยุคอัสซีเรียและอคาแมนิด และการเป็นภาษาสำหรับการติดต่อระหว่างชาติ หลังจากนั้น ภาษาอราเมอิกพัฒนาออกไปเป็นสองกลุ่มใหญ่คือ กลุ่มตะวันตกได้แก่ภาษาทัลมูดิกในปาเลสไตน์ ภาษาปาเลสไตน์ของชาวคริสต์ และภาษาซามาริทัน กับกลุ่มตะวันออก ได้แก่ ภาษาบาบิโลเนียยุคสุดท้าย ภาษาซีเรียคและภาษามันดาอิก

ภาษาที่ยังเหลืออยู่ของภาษาอราเมอิกกลุ่มตะวันออกได้แก่ ภาษาอราเมอิกใหม่กลาง (ภาษาตูโรโยและภาษามลาโซ) ภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันออกเฉียงเหนือ (เป็นกลุ่มใหญ่สุด ซึ่งรวมทั้งภาษาอราเมอิกใหม่ในหมู่ชาวยิวและภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย) และภาษามันดาอิกใหม่ ส่วนภาษาที่เหลือรอดของกลุ่มตะวันตกมีภาษาเดียวคือภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันตกที่ใช้พูดในบางหมู่บ้านในดามัสกัส ในบรรดาภาษาที่เหลือรอดเหล่านี้ ภาษามันดาอิกใหม่จัดว่าเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาอราเมอิกโดยตรง ในทางไวยากรณ์ ภาษามันดาอิกใหม่มีลักษณะอนุรักษนิยมเมื่อเทียบกับภาษาอราเมอิใหม่กลุ่มตะวันออกอื่นๆ โดยยังคงใช้การเชื่อมต่อปัจจัยแบบภาษาเซมิติกยุคเก่า

ภาษามันดาอิกใหม่เหลืออยู่สามสำเนียง ใช้พูดในเมืองซุซตาร์ ชาห์ วาลติ และเดซฟูล ในคุเซสถานตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศอิหร่าน ชุมชนชาวมันเดียในเมืองเหล่านี้อพยพออกในช่วงพ.ศ. 2523 และเข้าไปตั้งถิ่นฐานในเมืองอะห์วาซและโคร์รัมชาห์ ซึ่งเป็นผลมาจากสงครามอิรัก-อิหร่าน
การอธิษฐานในศาสนาพุทธ

อธิษฐาน (อ่าน อะ-ทิด-ถาน, อะ-ทิด-สะ-ถาน) มีสองความหมาย ความหมายแรกคือ การตั้งมั่นหรือการตัดสินใจ และความหมายที่สองคือ การตั้งใจหรือการผูกใจ

อธิษฐาน แปลว่า การตั้งมั่น การตัดสินใจ การตั้งความปรารถนา ทั่วไปหมายถึงการตั้งใจมุ่งผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, การตั้งจิตร้องขอสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์, การนึกปรารถนาสิ่งที่ต้องการจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น ตั้งจิตอธิษฐานขอพรจากพระ นึกอธิษฐานในใจขอให้เดินทางแคล้วคลาด เป็นต้น

คำว่า อธิษฐาน ในคำวัดหมายถึงความตั้งใจมั่นคงตัดสินใจรักษาสัจจะ ตั้งใจประกอบความเพียร ตั้งใจเสียสละ ตั้งใจทำบุญ ตั้งใจหาความสงบ เป็นต้น

อธิษฐาน แปลว่า การตั้งใจไว้ การผูกใจไว้ ใช้คู่กับคำว่า ปัจจุธรณ์ ที่แปลว่า ถอนคืน, การถอนคืน เป็นภาษาพระวินัย คือมีธรรมเนียมว่าเมื่อพระสงฆ์ได้ผ้ามาใหม่ ตั้งใจจะใช้เป็นผ้าชนิดใด เช่นเป็นสบงสำหรับนุ่ง เป็นจีวรสำหรับห่ม ก็อธิษฐานคือตั้งใจกำหนดผูกใจไว้ว่าจะใช้สอยเป็นผ้าชนิดนั้น เมื่ออธิษฐานเสร็จแล้วเป็นอันถูกต้องและใช้สอยได้ตามพระวินัย เรียกผ้านั้นว่า ผ้าอธิษฐาน ผ้าครอง หรือ สบงอธิษฐาน จีวรอธิษฐาน

แม้บาตรก็ต้องอธิษฐานก่อนใช้เช่นกัน เมื่ออธิษฐานแล้วเรียกว่า บาตรอธิษฐาน

มีคำสำหรับอธิษฐานตามพระวินัยโดยเฉพาะเมื่อต้องการจะเลิกใช้หรือเปลี่ยนใหม่ก็ทำได้โดยการปัจจุธรณ์เสียก่อน
ภาษามาซันดารานี

ภาษามาซันดารานี หรือภาษาตาบารี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านสาขาตะวันตกเฉียงเหนือ มีผู้พูดในจังหวัดมาซันดารานี ประเทศอิหร่าน ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาเปอร์เซีย ภาษามาซันดารานีใกล้เคียงกับภาษาคิเลกิ โดยมีคำศัพท์ใกล้คียงกัน ภาษามาซันดารานีได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นเช่นภาษาอาหรับและภาษาตุรกีด้วย มีผู้พูดน้อยกว่า 3 ล้านคนใน พ.ศ. 2536 มีหลายสำเนียงเช่น โคร์คานี คาดิโกลาฮี และ ปาลานี นอกจากนั้น ในภาษาเติร์กเมนมีการยืมคำจากภาษามาซันดารานีไปเช่นเดียวกัน
คำว่ามาซันดารานีมาจากชื่อของบริเวณนี้ในอดีตคือมาซันดารานซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรตาปูเรียในอดีต แต่เดิม ชาวบ้านเรียกภาษาของตนว่าภาษาคิเลกิ เช่นเดียวกับชาวภาษาคิเลกิ อย่างไรก็ตาม ทั้งกิลินและมาซันดาราน ล้วนเคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรตาปูเรีย ที่มีภาษาประจำชาติในชื่อภาษาคิเลกิ
ในบรรดาภาษากลุ่มอิหร่านที่ยังเหลืออยู่ ภาษามาซันดารานีมีประวัติการเขียนที่ยาวนานเริ่มตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 15 -20 ซึ่งเป็นผลมาจากการที่มาซันดารานเป็นรัฐอิสระอีกหลายศตวรรษหลังการรุกรานของชาวอาหรับ มีวรรณคดีที่สำคัญมาก เช่น Marzban Nameh (แปลเป็นภาษาเปอร์เซียแล้ว) การใช้ภาษามาซันดารานีในปัจจุบันเริ่มน้อยลง เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียแ ละผู้พูดภาษานี้พยายามกลมกลืนเข้ากับผู้พูดภาษาเปอร์เซีย บทบาททางด้านวรรณคดีและการปกครองถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซีย ซึ่งเป็นเพราะถูกผนวกเข้ากับอิหร่านตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 22
ภาษามาซันดารานีมีการผันคำ และไม่มีเพศทางไวยากรณ์ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม 
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างที่ได้มาจาก Online Mazandarani-Persian dictionary.