seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ทีฟลิปฟล็อป

ทีฟลิปฟล็อป หรือ ท๊อกเกิลฟลิปฟล็อป () จะมีขั้วอินพุตเข้าขั้วเดียวคือขั้ว T ส่วนเอาต์พุตจะมี 2 ขั้วคือ Q และ Q สัญลักษณ์ของ ทีฟลิปฟล็อปแสดงดังภาพ

ซึ่ง ทีฟลิปฟล็อปจะทำงานเมื่อมีสัญญานนาฬิกาเข้ามาซึ่งพิจารณาที่ช่วงขอบขาขึ้นหรือขอบขาลงอย่างใดอย่างหนึ่ง จะทำให้สภาวะเอาต์พุต Q เปลี่ยนเป็นลอจิกตรงกันข้าม กล่าวคือ "ถ้าจากเดิมเป็นลอจิก "1" ก็จะเปลี่ยนเป็น "0" และถ้าจากเดิมเป็นลอจิก "0" ก็จะเปลี่ยนเป็น "1" " ซึ่ง T ฟลิปฟล็อปจะมีคุณสมบัติการทำงานดังตาราง

การสร้าง ทีฟลิปฟล็อปจาก JK ฟลิปฟล็อป

1. วงจรนับแบบไบนารี่ (Binary Counter) โครงสร้างของวงจรนับแบบไบนารี่ จะใช้ T-Flipflop เป็นตัวนับ เอาต์พุตของหลักต่ำจะถูกส่งไปเป็นอินพุทของภาคที่สูงกว่า

รูป 1 วงจรนับ 2 ใช้ T-flipflop ที่สร้างจาก JK-flipflop

รูป 2 วงจรนับ 4 ใช้ T-flipflop ที่สร้างจาก T-flipflop 2 ภาค

จากรูปที่ 2 เอาต์พุตหลัก A ส่งไปเป็นอินพุทของหลัก Bจากหลักการดังกล่าวนี้สามารถนำไปประยุกต์ เป็นวงจรนับ 8และ 16 ได้

รูป 3 วงจรนับ 8

รูป 4 วงจรนับ 16

เอาต์พุตของวงจรนับ 2, 4, 8, 16 นี้ ค่าเอาต์พุตจะเปลี่ยนแปลงตามเลขไบนารี่โดยค่า ทั้งหมดจะเปลี่ยนไปตาม A, B, C และ D
2. วงจรนับที่ไม่ใช่ BINARY

2.1 วงจรนับ 3 (MODULUS 3 COUNTER) เช่น วงจรนับที่มี 2 บิต ค่าการรับ จะเริ่มจาก 0, 1, 2 และวนกลับมา 0 ใหม่

รูป 5 วงจรนับ 3 และ ผลการนับ
2.2 วงจรนับ 5 (MODULUS 5 COUNTER เป็นวงจรนับ 3 บิต ผบการนับเป็นดังนี้คือ 0, 1, 2, 3, 4 ดังแสดงในตารางเอาต์พุต C B A

รูป 6 ฝัง วงจรนับ 5 และ ผลการนับ

รูป7 วงจรนับ 5 
2.3 วงจรนับ 6 และนับ 10 เป็น วงจรผสมระหว่างวงจรนับไบนารี่ และวงจรนับที่ไม่ใช่ ไบนารี่วงจรนับ 6 ได้ผลลัพธ์มาจากการนับ 2 แล้วส่งผลให้ วงจรนับ 3 ส่วนวงจรนับ 10 ได้ผล ลัพธ์มาจากวงจรนับ 2 แล้วส่งผลให้วงจรนับ 5

รูป 8 วงจรนับ 6

รูป 9 วงจรนับ 10

ผังเวลา (TIMING DIAGRAM) เป็นเครื่องมือช่วยอธิบายการทำงานของวงจรดิจิตอลที่เกี่ยวเนื่องกับ เวลาดังต้วอย่างของวงจรนับ 3 ในรูปที่ 5 และวงจรนับ 5 ในรูปที่ 7

วงจรนับ 3

รูป 10 แสดงผังเวลาและผลการนับของวงจรนับ 3

วงจรนับ 5

ตารางแสดงผลการนับของวงจรนับ 5 ผังเวลาของวงจรนับ 5

รูป 11 ผลการนับและผังเวลาวงจรนับ 5
ไอซีวงจรนับแบบ ASYNCHRONOUS TTL ที่ใช้ทั่วไปมีดังนี้ 
การใช้งานไอซีวงจรนับเหล่านี้ สามารถดูรายละเอียดได้จากคู่มือ TTL การใช้งานวงจรนับ 7490 วงจรนับ 7490 เป็นวงจรนับ 10 ซึ่งมีวงจรใช้งานดังนี้

10 = Gnd (สำหรับ 7490)

รูป 12 แสดงวงจรนับส่งจำนวน 2 หลักใช้ ไอซี TTL เบอร์ 7490 เอาต์พุต จาก 7490 เป็นรหัส BCD ถอดรหัสด้วย 7447 หรือ 7448 สามารถนำไปขับตัว เลข 7 ส่วนได้

เป็นวงจรนับ Binary 4 บิต สามารถตรวจสอบเอาต์พุตได้ด้วย LOGIC MONITOR 
10 = Gnd (สำหรับ 7493)
รูป13 แสดงวงจรนับไบนารี่ 8 บิตใช้ไอซี TTL เบอร์ 7493
แคว้นอันดาลูซิอา

อันดาลูซิอา () เป็นแคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน โดยเป็นแคว้นที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งและมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในจำนวนแคว้นปกครองตนเอง 17 แห่งที่ประกอบขึ้นเป็นประเทศสเปน เมืองหลักของแคว้นคือเซบิยา แคว้นอันดาลูซิอาแบ่งออกเป็น 7 จังหวัด คือ จังหวัดอูเอลบา จังหวัดเซบิยา จังหวัดกาดิซ จังหวัดกอร์โดบา จังหวัดมาลากา จังหวัดฆาเอน จังหวัดกรานาดา และจังหวัดอัลเมริอา

อันดาลูเซียมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับแคว้นเอซเตรมาดูราและแคว้นกัสติยา-ลามันชา ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นภูมิภาคมูร์เซียและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทิศตะวันตกติดต่อกับประเทศโปรตุเกสและมหาสมุทรแอตแลนติก (ตะวันตก-ใต้) และทางทิศใต้ติดต่อกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (ใต้-ตะวันออก) และมหาสมุทรแอตแลนติก (ใต้-ตะวันตก) ทั้งสองน่านน้ำเชื่อมต่อกันโดยช่องแคบยิบรอลตาร์ทางตอนใต้สุดซึ่งแยกประเทศสเปนออกจากประเทศโมร็อกโกในทวีปแอฟริกา ยิบรอลตาร์ ดินแดนของสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้มีพรมแดนร่วมกับจังหวัดกาดิซ
ความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจ

ความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจ () มีลักษณะนำคล้ายกับ ข้อตกลงเขตการค้าเสรี (Free Trade Agreement, FTA) กล่าวคือ นอกเหนือจากการเปิดเสรีและการอำนวยความสะดวกทางการค้าที่อยู่ในเอฟทีเอทั่วไปแล้ว ยังได้รวมความร่วมมือในสาขาต่างๆ ถือได้ว่าความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจนั้นกินความกว้างขวาง และลึกซึ้งกว่าเขตการค้าเสรี หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็น FTA plus นั่นหมายถึงการเปิดเสรีที่เพิ่มมากกว่าการเปิดเสรีการค้าทั่วไป
แคว้นกาลิเซีย

กาลิเซีย (กาลิเซียและ) เป็นภูมิภาคหนึ่งของประเทศสเปนที่มีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรไอบีเรีย มีพรมแดนร่วมกับประเทศโปรตุเกสทางทิศใต้ และมีพรมแดนร่วมกับแคว้นกัสติยาและเลออนและแคว้นอัสตูเรียสทางทิศตะวันออก

คำว่า กาลิเซีย ในภาษาไทยนั้น มาภาษาคำว่า Galicia ซึ่งมีรากศัพท์จากคำว่า Callaecia ในภาษาละติน ซึ่งภายหลังเปลี่ยนเป็น Gallaecia เป็นชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับชนเผ่าเชื้อชาติเคลต์โบราณ ที่เคยอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำโดรู ซึ่งมีชื่อว่า Gallaeci (กัลไลกี) ในภาษาละติน หรือ Καλλαϊκoί ("Kallaïkoí") ในภาษากรีกโบราณ ชาวกัลไลกีเป็นกลุ่มผู้คนกลุ่มแรก ซึ่งอาศัยอยู่ในเขตแม่น้ำโดรู ที่ช่วยเหลือชาวลูซิตาเนียสู้รบกับชาวโรมันที่กำลังบุกรุกบริเวณแม่น้ำโดรู ชาวโรมันจึงใช้คำว่า กัลไลกี เป็นชื่อเรียกชนเผ่าต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำโดรู ซึ่งพูดภาษากัลไลกี และมีวัฒนธรรมและประเพณีที่คล้ายคลึงกัน

ในศตวรรษที่ 7 นักวิชาการหลายคน ได้แก่ นักวิชาการอิซิโดโรแห่งเซบิยา ได้บันทึกไว้ว่า ชื่อชาวกาลิเซียนั้น มีชื่อที่มีรากศัพท์เดียวกับชาวกอล ซึ่งเป็นชื่อที่แปลว่า น้ำนม ในภาษากรีก เนื่องจากเหตุที่ว่าชาวกาลิเซียมีผิวที่ขาวเหมือนชาวกอล แต่อย่างใดก็ตาม นักวิชาการปัจจุบันเสนอว่าคำว่ากาลิเซียนั้น เป็นชื่อโบราณของชาวกัลไลกี ซึ่งอาจเพี้ยนมาจากคำว่า *kal-n-eH ซึ่งแปลว่า เนินเขา ในภาษาอินโดยุโรเปียนโบราณ หรือ *kallī- ซึ่งแปลว่า ป่าไม้ หรือ ชาวป่าไม้ ในภาษาเคลต์โบราณ

ในช่วงยุคกลาง คำว่า กาลิเซีย นั้นได้เพี้ยนมาจากคำว่า "Gallaecia" หรือบางครั้งเขียน "Galletia" หรือ "Gallicia" ในศตวรรษที่ 13 การสะกดที่ใช้บ่อยที่สุดคือ "Galiza" จนมาถึงศตวรรษที่ 15 และ 16 ซึ่งเปลี่ยนมานิยมเขียนว่า "Galicia" ซึ่งตรงกับภาษากัสเตยาโน (ภาษาสเปน) ปัจจุบัน ในศตวรรษที่ 19 ตอนปลายและศตวรรษที่ 20 ตอนต้น การสะกด "Galiza" ก็กลับมาเป็นการสะกดนิยมอีกครั้งสำหรับผู้ที่อยู่อาศัยในบริเวณแคว้นกาลิเซียปัจจุบัน แต่ปัจจุบันนี้ ราชบัณฑิตยสถานกาลิเซีย (Real Academia Galega) ซึ่งเป็นสถาบันที่กำหนดมาตรฐานในการเขียนภาษากาลิเซีย ได้กำหนดว่าชื่ออย่างเป็นทางการของแคว้นกาลิเซีย ต้องเขียนว่า "Galicia"

เตเลบิซิออนเดกาลิเซีย เป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะของแคว้นกาลิเซีย ซึ่งเริ่มเปิดบริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 เป็นสถานีโทรทัศน์เครือข่ายเดียวกับบริษัทวิทยุโทรทัศน์กาลิเซีย (CRTVG) นอกจากนี้ ช่องเตเลบิซิออนเดกาลิเซียยังมีอีกสองช่องที่ฉายนอกประเทศสเปน คือ Galicia Televisión Europa ซึ่งฉายในประเทศที่อยู่ในสหภาพยุโรป และ Galicia Televisión América ซึ่งฉายในทวีปอเมริกา
ขาวมณี

แมวขาวมณี หรือ ขาวปลอด เป็นสายพันธุ์ที่พบเห็นได้มากสุดในปัจจุบัน เป็นแมวไทยโบราณที่ไม่ได้มีบันทึกไว้ในสมุดข่อย จึงเชื่อว่าเป็นแมวที่เพิ่งกำเนิดในต้นยุครัตนโกสินทร์นี่เอง นิยมเลี้ยงไว้ในราชสำนักครั้งหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 แมวชนิดนี้เป็นที่โปรดปราณมาก ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงกันเป็นคู่เพื่อให้ผลัดกันทำความสะอาดขน เป็นแมวที่ค่อนข้างเชื่อง เหมาะสำหรับการเลี้ยงเป็นเพื่อนได้เป็นอย่างดี

ลักษณะเด่นของขาวมณีคือสีขนและผิวกายขาวสะอาด ขนสั้น นุ่ม รูปร่างลำตัวยาวขาเรียว ทรงเพียวลม ไม่อ้วนหรือผอมเกินไป หัวไม่กลมโต แต่เป็นทรงสามเหลี่ยมคล้ายหัวใจ หน้าผากแบนใหญ่ หูขนาดใหญ่และตั้งตรงจมูกสั้น ดวงตาจะรีเล็กน้อยนัยน์ตาเป็นสีฟ้าหรือเหลืองอำพันสีใดสีหนึ่งเมื่อนำแมวขาวมณีตาสีฟ้า ผสมกับแมวขางมณีตาสี อำพัน ลูกที่ออกมาจะมีตาสองสี คือ สีฟ้าข้างหนึ่งและสีเหลืองอำพันข้างหนึ่ง ซึ่งเป็นลักษณะที่ถูกควบคุมโดยยีนด้อยในแมวขาวมณีแทบทุกตัวจะมีจุดด้อย เช่น ถ้ามีตาสองสีมักมีตาข้างหนึ่งที่ไม่ดี อาจมองเห็นไม่ชัดหรือมองไม่เห็นเลย ถ้าแมวตาสีฟ้ามักจะหูพิการ หรือไม่ได้ยินเสียงมากนัก และแมวตาสีเหลืองอำพันมักมีต่อมขนที่ไม่ดี

จุดด้อยอีกข้อของแมวขาวมณีคือความไม่ขาวปลอด มีสีใดสีหนึ่งแซมเข้ามา รวมถึงตาสองข้างเป็นคนละสีกัน (Odd eyes) หรือเป็นสีอื่นสีใดที่ไม่ใช่สีฟ้าหรือเหลืองอำพัน ก็ไม่เป็นที่ยอมรับ (อย่างไรก็ตาม ในต่างประเทศนั้นกลับนิยมแมวขาวมณีที่มีตาคนละสีมากกว่าตาสีเดียว) เช่นเดียวกับขนที่ยาวมากเกินขนาด หางคด หางขอด หางงอและ หางสั้นขนมีสีอืนปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว ) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี อาจเป็นผลจากกรรมพันธุ์

มี 2 สายพันธุ์

ถ้าเอาทั้งสองสายพันธุ์มาผสมกัน จะเกิดเป็นแมวตาสองสี คือข้างหนึ่งสีเหลือง อีกข้างหนึ่งสีฟ้า
แคว้นอัสตูเรียส

ราชรัฐอัสตูเรียส (; กาลิเซีย-อัสตูเรียส: ) หรือ ราชรัฐอัสตูริเอส (อัสตูเรียส: ) เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งภายในราชอาณาจักรสเปน ตั้งอยู่ริมชายฝั่งภาคเหนือจรดทะเลกันตาเบรีย มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นกันตาเบรียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออนทางทิศใต้ และติดต่อกับแคว้นกาลิเซียทางทิศตะวันตก
สวัสดิ์ ตันติสุข

สวัสดิ์ ตันติสุขเกิดเมื่อวันที25มกราคม2470 เป็นคนขังหวัดนครพนม (24 เมษายน พ.ศ. 2468 - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ) ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ประจำปี พ.ศ. 2534 ราชบัณฑิต สำนักศิลปกรรมประเภทวิจิตรศิลป์ สาขาจิตรกรรม อาจารย์สวัสดิ์เป็นศิลปินอาวุโสคนสำคัญ ผู้บุกเบิกศิลปะสมัยใหม่ของประเทศ มีผลงานจิตกรรมดีเด่นเป็นที่ยอมรับของวงการศิลปะทั้งในอดีตและปัจจุบัน ได้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะอย่างต่อเนื่องเป็นเวลายาวนานกว่า 50 ปี การบุกเบิกงานจิตกรรมที่สำคัญ คือ ได้สร้างสรรค์ผลงานจากแบบที่เป็นรูปธรรมเข้าสู่แบบนามธรรมซึ่งมีผลต่อพัฒนาการด้านจิตกรรมของศิลปินรุ่นหลังเป็นอย่างมาก ทำให้ศิลปินไทยประสบความสำเร็จในวงการศิลปะนานาชาติ และยังได้อุทิศตนให้กับการสอนและการเผยแพร่ศิลปะโบราณและสมัยใหม่ให้แก่นักศึกษาในสถาบันการศึกษาและประชาชนทั่วไป ได้ร่วมแสดงผลงานในการแสดงศิลปกรรมแห่งชาติ ศิลปะนานาชาติ และการแสดงศิลปะอื่นๆ มากมายจนถึงปัจจุบัน ผลงานศิลปะและวิชาการทางศิลปะเป็นประโยชน์ต่อสังคมในทางสร้างสรรค์เป็นอย่างมาก

นายสวัสดิ์ สันติสุข สำเร็จการศึกษา ระดับ ป.ป.ช. จากโรงเรียนเพาะช่าง กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2485 อนุปริญญาศิลปบัณฑิต สาขาจิตรกรรมและประติมากรรม จาก มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2488 ต่อมา ได้ไปศึกษาต่อด้านจิตรกรรมในต่างประเทศที่สถาบันศิลปะแห่งกรุงโรม ประเทศอิตาลี (Academy of Fine Arts, Rome) และได้รับประกาศนียบัตรจิตรกรรม เมื่อ พ.ศ. 2503

หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปากร นายสวัสดิ์ สันติสุขได้เริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งช่างตรีในแผนกหัตถศิลป์ กองสถาปัตยกรรม ในกรมศิลปากร ต่อมา ได้เลื่อนเป็นหัวหน้าแผนกกลาง ในสังกัดมหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2497 อีก 7 ปี ต่อมา คือ ใน พ.ศ. 2504 อาจารย์สวัสดิ์ก็ได้การเลื่อนเป็นอาจารย์ใหญ๋โรงเรียนช่างศิลป์ กรมศิลปากร ได้ดำรงตำแหน่งนี้อยู่ถึง 14 ปี จึงได้รับการเลื่อนเป็นผู้อำนวยการวิทยายช่างศิลป์ในกรมศิลปากร อาจารย์สวัสดิ์ สันติสุขได้ดำรงตำแหน่งนี้ตลอดมาจนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2528 ในตำแหน่งช่างศิลป์ระดับ 9

แม้อาจารย์สวัสดิ์ ตันติสุขจะปฏิบัติงานในหน้าที่ของข้าราชการอย่างเต็มเวลา แต่ท่านก็ยังใช้เวลานอกราชการสร้างสรรค์ผลงานที่มีคุณภาพออกมาอย่างต่อเนื่อง ผลงานหลายชิ้นของท่านได้รับการยกย่องผ่านการประกวดในระดับชาติ ดังนี้

ผลงานต่างๆ รวมทั้งการทำงานเพื่อถ่ายทอดและเผยแพร่งานในสาจิตรกรรม อาจารย์สวัสดิ์ ตันติสุขได้สรรค์สร้างผลงานทางศิลปออกมาเป็นจำนวนมากอย่างต่อเนื่องที่ ทำให้อาจารย์ได้รับการยกย่องเป็นอย่างสูง ดังนี้

แม้จะอยู่ในวัยของผู้สูงอายุ อาจารย์สวัสดิ์ สันติสุข ก็ยังคงมีความสนใจและมีบทบาทในวงการศิลปะอยู่อย่างสม่ำเสมอ ยังคงเป็นสมาชิกสมาคมจิตรกรรมสีน้ำอาเซียนและสมาคมศิลปะในประเทศ ท่านยังคงเข้าร่วมประชุมราชบัณฑิตยสถานอย่างสม่ำเสมอเดือนละ 2 ครั้ง และยังคงนำเสนอบทความที่น่าสนใจหรือสิ่งที่ค้นพบจากการค้นค้าววิจัยต่อที่ประชุมสำนักศิลปกรรมอยู่อย่างสม่ำเสมอ
ดาวเทียมไทพัฒ

ดาวเทียมไทพัฒ () เป็นดาวเทียมขนาดเล็ก (microsatellite) ที่ออกแบบพัฒนา และจัดสร้างโดยศูนย์วิจัยดาวเทียมไทพัฒ ภาควิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซอร์เรย์ (University of Surrey) ประเทศอังกฤษ

ชื่อ ไทพัฒ เป็นชื่อพระราชทาน จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541

ดาวเทียมในโครงการไทพัฒ ปัจจุบันมี 2 ดวงคือ

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร กำลังศึกษาความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาดาวเทียม ไทพัฒ 3 (Thaipat-3, EOSAT) เป็นดาวเทียมสำรวจข้อมูลระยะไกล (Remote Sensing) ที่รายละเอียด 2.5 เมตร เพื่อใช้สำรวจทรัพยากร (ข้อมูล พ.ศ. 2545)
ไทยพัฒน์ (แก้ความกำกวม)

ไทยพัฒน์ อาจมายถึง
จิรโชค วีระสย

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. จิรโชค วีระสย หรือชื่อเดิมคือ บรรพต วีระสัย

ได้รับการเชิดชูเกียรติโดยเชิญเข้าเป็นสมาชิกของสมาคม ไพ ซิกมา แอลฟา (Elected to PI SIGMA ALPHA, National Political Science Honor Society) U.S.A., 1962.Experiencesเป็นผู้เรียบเรียงและแปลหนังสือหลายเล่ม อาทิ
รายนามนักร้องเพลงไทยสากลชาย

รายนามนักร้องเพลงไทยสากลชาย จัดเรียงตามลำดับตัวอักษรนำหน้าชื่อและสกุลจริงของศิลปิน และแสดงชื่อเล่นหรือชื่อในวงการไว้ในวงเล็บ

ในกรณีไม่ทราบชื่อและสกุลจริงของศิลปินรายใด จะจัดเรียงด้วยชื่อเล่นหรือชื่อในวงการเพลงไปก่อนจนกว่าจะหาข้อมูลชื่อและสกุลจริงได้
พิธีศพ

พิธีศพ หรือ งานศพ เป็นพิธีที่จัดขึ้นในโอกาสการเสียชีวิตของบุคคล ประเพณีเกี่ยวกับงานศพนั้นแตกต่างไปตามวัฒนธรรม ความเชื่อ และศาสนา ที่มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่น

ในสังคมไทย การได้รับพระราชทานเพลิงศพ ถือเป็นเกียรติยศต่อผู้เสียชีวิตและวงศ์ตระกูล มักพระราชทานให้แก่บุคคลสำคัญ หรือบุคคลที่กระทำประโยชน์และคุณงามความดีให้แก่สังคม โดยการพระราชทานเพลิงศพ จะมีรูปแบบดังนี้
โรมาโน โปรดี

โรมาโน โปรดี (Romano Prodi) (เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1939) เป็นนักการเมืองกลาง-ซ้ายชาวอิตาลี
เป็นประธานคณะที่ปรึกษารัฐมนตรีแห่งชาติ (เทียบเท่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรี) ของประเทศอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 หลังกลุ่มพันธมิตรพรรคการเมือง "l'Unione" ของเขาชนะอย่างฉิวเฉียด
เหนือกลุ่ม "Casa delle Libertà" ที่นำโดย ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี ในการเลือกตั้งทั่วไปของอิตาลี เมื่อเมษายน ค.ศ. 2006.
หลังจากรัฐบาลผสมของเขาตกอยู่ภายใต้วิกฤต เขาได้ยื่นใบลาออกเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007, โดยประธานาธิบดีอิตาลี จอร์โจ นาโปลีตาโน ได้ให้ระงับการลาออกไว้ก่อน โพรดิเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีระหว่าง ค.ศ. 1996 - 1998, และประธานของคณะกรรมาธิการยุโรประหว่าง ค.ศ. 1999 - 2004
ดัซโซลท์ มิราจ IV

ดัซโซลท์ มิราจ IV () เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดความเร็วระดับ 2 มัคแบบเดียวของกองทัพอากาศฝรั่งเศส โดยเครื่องต้นแบบมิราจ IV บินครั้งแรกในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1959 เริ่มประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1960

มิราจ IV เป็นเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดที่วางแผนจะนำไปใช้สำหรับทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ พัฒนามาจากเครื่องบินขับไล่ดัซโซลท์ มิราจ III โดยมีการขยายแบบให้ใหญ่ขึ้น และติดตั้งเจ๊ตคู่พร้อมอุปกรณ์เติมน้ำมันกลางอากาศ มีขีดความสามารถในการทิ้งระเบิดทั้งในระยะต่ำและสูงได้ดีเท่ากัน

ข้อมูลจำเพาะ
นามานุกรม

นามานุกรม () คือ รายชื่อของบุคคล องค์การสถาบัน โดยมีการจัดเรียงอย่างเป็นระบบ โดยทั่วไปจะเรียงตามลำดับตัวอักษรหรือตามลำดับหมวดหมู่ โดยให้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสถานที่อยู่ หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และอื่นๆ ในภาษาไทยใช้คำว่า นามานุกรม หรือ ทำเนียบนาม
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25

มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟอกซ์แบท) เป็นเครื่องบินสกัดกั้น ทิ้งระเบิด และลาดตระเวนความเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต ต้นบบได้ทำการบินครั้งแรกในปีพ.ศ. 2507 มันได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2513 มันมีความเร็วสูงสุดที่ 3.2 มัค เรดาร์ที่ทรงพลังและขีปนาวุธอากาศสู่อากาศสี่ลูก มิก-25 เป็ยภัยคุกคามต่อฝั่งตะวันตกและก่อให้เกิดการสร้างเอฟ-15 อีเกิลขึ้นมา

ความสามารถที่แท้จริงของมันไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อฝั่งตะวันตกจนกระทั่งปีพ.ศ. 2519 เมื่อวิกเตอร์ เบเลนโค นักบินมิก-25 ของโซเวียต ถูกตรวจจับโดยสหรัฐอเมริกาผ่านทางญี่ปุ่น การประเมินผลในเวลาต่อมาเผยว่ามีการออกแบบที่ใช้ท่อลมอิเลคทรอนิก เครื่องยนต์ไอพ่นที่ทรงพลังสองเครื่อง และใช้วัสดุพิเศษอย่างไทเทเนียม มิก-25 ได้ผลิตออกมา 1,190 ลำ มิก-25 ปัจจุบันประเทศรัสเซียปลดประจำการแล้ว เพราะปัญหาด้านเชื้อเพลิง
[3]

3.หนังสือเอาชีวิตรอดในอวกาศ เล่ม 1
ปราสาทชุริ

ปราสาทชุริ () เป็นปราสาทแบบรีวกีว ตั้งอยู่ในเขตชุริ จังหวัดโอะกินะวะ เคยเป็นพระราชวังในสมัยอาณาจักรรีวกีว เมื่อปี 1945 ระหว่างศึกโอะกินะวะ ปราสาทถูกทำลายเกือบทั้งหมด เหลือเพียงกำแพงไม่กี่ส่วนโผล่พ้นเหนือพื้นดินเพียง 20-30 เซนติเมตร จนกระทั่งปี 1992 ได้มีการก่อสร้างปราสาทขึ้นใหม่ให้มีลักษณะเดิมโดยอ้างอิงจากภาพถ่าย บันทึกทางประวัติศาสตร์ และความทรงจำของผู้อาศัยอยู่แถบนั้น

ช่วงเวลาที่เริ่มสร้างปราสาทนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด แต่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าได้ถูกใช้เป็นที่พำนักในยุค Sanzan ประมาณกันว่าน่าจะถูกสร้างในระหว่างยุคกุซุกุ เช่นเดียวกับปราสาทอื่น ๆ ในโอะกินะวะ เมื่อกษัตริย์โช ฮาชิได้รวบรวมดินแดนทั้ง 3 แห่งของโอะกินะวะและสถาปนาอาณาจักรรีวกีว ได้ทรงใช้ปราสาทชุริเป็นที่ประทับ และในช่วงเวลาเดียวกันนี้ เมืองชุริได้เจริญรุ่งเรืองมากขึ้นจนได้รับการยกฐานะเป็นเมืองหลวง

ต่อมาอีก 450 ปีหลังจากเริ่มต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองชุริกลายเป็นศูนย์กลางทางการปกครองของอาณาจักรรีวกีว และยังเป็นหัวใจหลักทางด้านการค้ากับต่างประเทศ การเมือง การศึกษา และวัฒนธรรมของรีวกีว

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ ปราสาทชุริเกิดเพลิงไหม้หลายครั้ง แต่ก็มีการก่อสร้างขึ้นใหม่ทุกครั้ง ก่อนที่จะเกิดศึกโอะกินะวะ ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติประจำชาติ แต่ในระหว่างสงคราม กองทัพญี่ปุ่นได้สร้างฐานบัญชาการขึ้นที่ใต้ดินของปราสาท และเริ่มใช้งานในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 เรือ'มิสซูรี"ซึ่งเป็นเรือรบอเมริกัน ได้ร่วมกับเรือรบลำอื่น ๆ ระดมยิงปราสาทและฐานทัพเป็นเวลา 3 วัน จนปราสาทถูกเผาทำลายในวันที่ 27 พฤษภาคม

หลังจากสงครามสงบลง มหาวิทยาลัยรีวกีวได้ย้ายสถานที่มายังบริเวณปราสาท ในปี พ.ศ. 2501 ประตูชุเรของปราสาทถูกสร้างขึ้นใหม่ และตามมาด้วยอาคารหลักในปี พ.ศ. 2535 ปัจจุบันนี้ พื้นที่รอบปราสาททั้งหมดถูกจัดให้เป็นสวนสาธารณะชื่อว่า Shuri Castle Park และในปี พ.ศ. 2543 ปราสาทนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกร่วมกับโบราณสถานอื่น ๆ ในโอะกินะวะภายใต้ชื่อ ""แหล่งกุซุกุและสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว"" อีกด้วย

เนื่องด้วยปราสาทชุริมีความบทบาทในแง่ของการเป็นศูนย์กลางทางการปกครองและศาสนา บริเวณปราสาทจึงมีสถานที่และโบราณวัตถุที่สำคัญมากมาย มีจุดเด่นคือ ประตูชุเร ซึ่งเป็นประตูหลักของปราสาท และ Tamaudun สุสานหลวงที่ตั้งอยู่ถัดจากปราสาทชุริ

ประตูหินนี้ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายของประตูชุเร สร้างขึ้นในปี 1519 โดยกษัตริย์โชชิน กษัตริย์พระองค์ที่สามแห่งราชวงศ์โชที่สอง ที่ศาลเจ้าโซะโนะฮยัน นี้ กษัตริย์จะทรงสวดภาวนาเพื่อความปลอดภัยในการออกเดินทางทุกครั้ง ประตูหินนี้สะท้อนให้เห็นถึงความชำนาญในการแกะสลักหินปูนของช่างในสมัยอาณาจักรรีวกีว จนได้รับการยกย่องให้เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมประจำชาติ และได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยแยกรายชื่อจากปราสาทชุริ

สร้างขึ้นในปี 1799 ทั้งอุทยานหลวงและตำหนักที่ตั้งอยู่บริเวณเดียวกัน ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่พักผ่อนของเหล่าเชื้อพระวงศ์เท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่ต้อนรับทูตานุทูตจากจีนอีกด้วย โครงร่างรูปวงกลมของอุทยานมีความคล้ายคลึงกับสวนแบบญี่ปุ่นสมัยใหม่ แต่ตัวตำหนักซึ่งมุงด้วยกระเบื้องสีแดงมีเอกลักษณ์ของศิลปะแบบรีวกีวแท้ ส่วนสระน้ำและสะพานข้ามไปสู่เกาะเล็ก ๆ กลางน้ำได้รับการจัดด้วยศิลปะแบบจีน อุทยานแห่งนี้เป็นแบบอย่างของการจัดสวนแบบรีวกีวที่หาได้ยากยิ่งและมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ จึงได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกพร้อมกับปราสาทชุริ
ซุคฮอย ซู-7

ซุคฮอย ซู-7 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิตเตอร์-เอ) เป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดปีกลู่เครื่องยนต์ไอพ่นที่ใช้โดยสหภาพโซเวียตและพันธมิตร

ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 สำนักงานออกแบบทดลองซุคฮอยได้เริ่มทำการเลียนแบบเครื่องบินขับไล่เอฟ-86 เซเบอร์ของสหรัฐอเมริกา ในฤดูร้อนทางสำนักงานได้เริ่มสร้างเครื่องบินขับไล่ปีกลู่ขึ้นมาเพื่อความได้เปรียบเหนือสมรภูมิ ต้นแบบแรกใช้ชื่อว่าเอส-1 ถูกออกแบบมาเพื่อใช้เครื่องยนต์เทอร์โบไอพ่นไลยูก้า เอแอล-7 และมันกลายเป็นเครื่องบินลำแรกของโซเวียตที่ใช้หางที่แพนได้ทั้งหมด กรวยที่เคลื่อนที่ได้ในช่องรับลมมีไว้เพื่อนำอากาศเข้าสู่เครื่องยนต์เพื่อทำความเร็วเหนือเสียง เครื่องบินนั้นมีปีกที่ทำมุม 60 องศาและเก้าอี้ดีดตัว

เอส-1 ทำการบินครั้งแรกในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2498 โดยมีนักบินชื่อเอ. จี. โคเชทคอฟเป็นผู้ควบคุม หลังจากทำการบินมา 11 ครั้งมันก็เปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์เอแอล-7 ที่มีสันดาปท้าย ต้นแบบของโซเวียตได้ทำสถิติความเร็วไว้ที่ 2,170 กิโลเมตรต่อชั่วโมงหรือ 2.04 มักในเดือนเมษายน พ.ศ. 2499 ต้นแบบถูกติดอาวุธเป็นปืนใหญ่อากาศนูเดลแมน เอ็น-37 ขนาด 37 ม.ม.และจรวดไม่นำวิถีขนาด 57 ม.ม. ต้นแบบลำที่สองชื่อเอส-2 ได้มีการนำระบบไฮดรอลิกมาใช้งาน การทดสอบนั้นยากมากเพราะเครื่องยนต์นั้นไว้ใจไม่ได้และเอส-1 ได้ตกลงในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ทำให้นักบินไอ. เอ็น. โซโลคอฟเสียชีวิต เครื่องบินนั้นเข้าประจำการในชื่อซู-7

ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 การบินทางยุทธวิธีของโซเวียตได้มอบหมายงานให้ซุคฮอยในการพัฒนาซู-7 สำหรับโจมตีภาคพื้นดินขึ้นมา มันทำให้เกิดซู-22 ที่ยังคงเอกลักษณ์ของเอส-2 เอาไว้ มันมีโครงสร้างที่ออกแบบมาเพื่อการบินในระดับต่ำด้วยความเร็วสูง มันทำการบินครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2502 และเริ่มเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2504 โดยใช้ชื่อว่าซู-7บี

มีซู-7 ทั้งสิ้น 1,874 ลำที่ถูกผลิตออกมา โดยมี 691 ลำถูกส่งออก

ซู-7 ได้ทำการรบในอียิปต์ในสงครามหกวันเมื่อปีพ.ศ. 2510 กองทัพอากาศอินเดียได้ใช้ซู-7 บ่อยครั้งในการต่อสู้กับปากีสถานเมื่อปีพ.ศ. 2514 ฝูงบินซู-7 หกฝูงบินของอินเดียทำการบินเกือบ 1,500 เที่ยวในสงคราม และทำหน้าที่โจมตีในตอนกลางวันบ่อยครั้ง กองทัพอากาศอินเดียนั้นใช้ซู-7 อย่างหนัก โดยให้ทำการบินในอัตรานักบิน 6 คนหนึ่งทำการบินถึง 6 ครั้งต่อวัน มีเครื่องบินทั้งหมด 14 ลำที่ถูกยิงตก ส่วนมากมาจากการยิงของปืนต่อต้านอากาศยาน ซู-7 ยังได้ยิงเครื่องเช็งยาง เจ-6 ที่ผลิตโดยจีนตกหนึ่งลำ หลังจากที่สงครามสิ้นสุดลงก็พบว่าเครื่องบินได้รับความเสียหายจากปืนต่อต้านอากาศเสียส่วนใหญ่ แต่ก็ยังคงบินกลับฐานได้อย่างปลอดภัย มีรายงานที่ยังไม่ได้รับการยืนยันอ้างว่านักบินนายหนึ่งได้ยิงเอฟ-86 เซเบอร์ลำหนึ่งตก อย่างไรก็ตามไม่มีการพูดถึงเรื่องนี้ในกองทัพอากาศอินเดียเพราะว่าไม่มีการรายงานจากนักบินเอง ในเหตุการณ์คล้ายกันมีซู-7 ลำหนึ่งถูกยิงเสียหายหนักจากขีปนาวุธไซด์ไวน์เดอร์ที่มาจากมิก-19 การกระแทกทำให้แฟล็บ แพนปีก และขีปนาวุธได้รับความเสียหาย อย่างไรก็ตามนักบินก็สามารถกลับฐานได้ ในขณะที่ปากีสถานรายงานว่านักบินถูกยิงตก

ซู-7 นั้นได้รับความเสียหายจากการบินขึ้นสูงและความเร็วในการลงจอด ความเร็วในการลงจอดคือ 450 กิโลเมตรต่อชั่วโมงซึ่งเมื่อรวมกับห้องนักบินที่มองได้ยากและการขาดระบบช่วยการลงจอดจึงทำให้มันยากมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพอากาศที่เลวร้าย ในปีพ.ศ. 2504-2505 ซุคฮอยได้ทดสอบโบลวน์แฟล็บ ("blown flap") กับเอส-25 แต่มันก็มีประโยชน์น้อยเกินไปที่จะนำมาใช้งานจริง จรวดแบบใหม่ถูกพบว่ามีประโยชน์มากกว่าและนำไปใช้กับซู-7บีเคแอล การพยายามพัฒนาการบินขึ้น-ลงทำให้เกิดซุคฮอย ซู-17 
ข้อมูลจำเพาะ
พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ

พุทธสถานในพื้นที่โฮรีว-จิ ตั้งอยู่ที่ เมืองอิโกมะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างทางพระพุทธศาสนา 2 แห่ง คือ

สถานที่แห่งนี้ได้รับลงทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 เมื่อปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1994) ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย โดยผ่านเกณฑ์การพิจารณาดังนี้
รายนามนักร้องเพลงไทยสากลหญิง

รายนามนักร้องเพลงไทยสากลหญิง จัดเรียงตามลำดับตัวอักษรนำหน้าชื่อและสกุลจริงของศิลปิน และแสดงชื่อเล่นหรือชื่อในวงการไว้ในวงเล็บ

ในกรณีไม่ทราบชื่อและสกุลจริงของศิลปินรายใด จะจัดเรียงด้วยชื่อเล่นหรือชื่อในวงการเพลงไปก่อนจนกว่าจะหาข้อมูลชื่อและสกุลจริงได้
ภูชี้ฟ้า

วนอุทยานแห่งชาติภูชี้ฟ้า ตั้งอยู่ที่ตำบลตับเต่า อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในจังหวัดเชียงราย อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าแม่อิงฝั่งขวาและป่าแม่งาว ฟ้าทอง มีพื้นที่ประมาณ 2,500 ไร่ โดยกรมป่าไม้ได้มีคำสั่งจัดตั้งเป็นวนอุทยาน เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 พื้นที่วนอุทยานเป็นยอดเขาสูงในเทือกเขาดอยผาหม่น ติดชายแดนไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

ภูชี้ฟ้า ตั้งอยู่บนเทือกเขาสูงทางตะวันออกของจังหวัดเชียงราย อยู่ระหว่างรอยตะเข็บชายแดนไทย–ลาว ลักษณะเป็นหน้าผาสูงเป็นแนวยาวไปตามแนวชายแดน บริเวณปลายสุดของหน้าผามีลักษณะแหลมคล้ายกับนิ้วมือชี้ยื่นออกไปในอากาศ จึงเป็นที่มาของชื่อ "ภูชี้ฟ้า" จุดที่สูงสุดของภูชี้ฟ้าอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,200 ถึง 1,628 เมตร เบื้องล่างของหน้าผาเป็นแอ่งหุบเขา เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเชียงตอง แขวงไชยบุรี ประเทศลาว