seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จิบะ มาโมรุ

จิบะ มาโมรุ (Chiba Mamoru) เป็นตัวละคร การ์ตูน จากเรื่อง "เซเลอร์มูน"

นักพากย์ญี่ปุ่น : Nojima Kenji

นักพากย์ไทย : นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ (โมเดิร์นไนน์ทีวี, ไรท์บียอนด์)

ปรากฏตัวครั้งแรก : ตอนที่ 1

วันเกิด : 3 สิงหาคม

กรุ๊ปเลือด : A

ของกินที่ชอบ : ช็อกโกแล็ต

สีที่ชอบ : สีดำ

ครอบครัว : พ่อแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์

การศึกษา : มหาวิทยาลัย J

ความสามารถพิเศษ : ปีนเขา

ความฝันในอนาคต : แพทย์
ดวงกมล ลิ่มเจริญ

ดวงกมล ลิ่มเจริญ (24 สิงหาคม พ.ศ. 2507 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เป็นผู้บุกเบิกการสร้างภาพยนตร์ไทยที่ประสบความสำเร็จในตลาดต่างประเทศ

ดวงกมล ลิ่มเจริญ เป็นพี่สาวของพรพิมล ลิ่มเจริญ นักวิจารณ์ภาพยนตร์และนักเขียนประจำหนังสือพิมพ์มติชน ดวงกมลจบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาศิลปการละคร เมื่อ พ.ศ. 2528 จากนั้นทำงานในวงการโทรทัศน์ และร่วมก่อตั้งบริษัท เอ็กแซ็กท์ ในเครือแกรมมี่ และผลิตละครโทรทัศน์เมื่อ พ.ศ. 2535 เธอศึกษาต่อด้านการบริหารธุรกิจภาพยนตร์ จากยูซีแอลเอ เมื่อ พ.ศ. 2540

หลังศึกษาต่อ ดวงกมลดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปบริษัท แกรมมี่ฟิล์ม ผลิตภาพยนตร์ 2 เรื่องคือ รัก-ออกแบบไม่ได้ และกำแพง เป็นผู้ประสานงานการสร้างภาพยนตร์ "A Fighter's Blues" ของ หลิวเต๋อหัว และ "In the Mood for Love" ของ หว่อง คาไวที่เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย และลาออกมาตั้ง บริษัท ซีเนมาเซีย (Cinemasia) ร่วมกับ นนทรีย์ นิมิบุตร เมื่อ พ.ศ. 2543 และบริษัท ภาพยนตร์หรรษา เมื่อ พ.ศ. 2546

ดวงกมล ลิ่มเจริญ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด ด้วยวัยเพียง 39 ปี เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ก่อนเสียชีวิตไม่นาน เธอได้รับรางวัล Producer of the Year 2003 เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ในงานพบปะทางธุรกิจภาพยนตร์ CineAsia II
อุซางิน้อย

อุซางิน้อย หรือ เซเลอร์มูนน้อย มีชื่อเต็มคือ สึคิโนะ อุซางิ แต่เนื่องจากไปตรงกับชื่อของอุซางิ ทุกคนจึงเรียกเธอว่า "อุซางิน้อย" เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่มาจากโลกอนาคตและเป็นลูกสาวของเนโอควีนเซเรนิตี้กับคิงเอ็นดิเมี่ยนหรือเซเลอร์มูนกับหน้ากากทักซิโด้ในอนาคต (ศตวรรษที่ 30)

นักพากย์ญี่ปุ่น : Fukuen Misato

นักพากย์ไทย : อรุณี นันทิวาส (ช่อง 9 อ.ส.ม.ท., ทีไอจีเอ)

วันเกิด : 30 มิถุนายน

ราศี : กรกฎ

กรุ๊ปเลือด : O

สีที่ชอบ : สีแดง, สีชมพู

ปรากฏตัวครั้งแรก Sailor Moon R เป็นเด็กผู้หญิงชื่อ "อุซางิน้อย" ในตอนที่ 60 และแปลงร่างเป็น "เซเลอร์มูนน้อย" เมื่อตอนที่ 103

บทบาทของเธอเรียกได้ว่าโดดเด่นตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรก ในภาค R เธอคือคนที่พวกแบล็กมูนตามล่าและชักนำพวกนี้มายังโลกอดีตที่พวกเซเลอร์มูนอยู่

เธอป็นเพื่อนกับ โทโมเอะ โฮตารุ ซึ่งคือตัวละครสำคัญในภาค S (โทโมเอะ โฮตารุ เป็นร่างแฝงของเซเลอร์แซทเทิร์นและยังมีมิสเทรส 9 ซึ่งเป็นตัวละครระดับหัวหน้าฝ่ายตัวร้ายในภาคนี้แฝงร่างอยู่อีกคนหนึ่ง)

บทบาทด้านการต่อสู้ของเธอเริ่มโดดเด่นขึ้นในภาค SuperS เนื่องจากเป็นผู้กุมความลับเรื่องที่ซ่อนของเปกาซัสซึ่งเป็นตัวละครที่คณะละครสัตว์เดดมูน (ตัวร้ายในภาคนี้) ตามหาอยู่ ในภาคนี้เธอได้รับอาวุธใหม่เป็น "ระฆังดวงใจ" ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่จะใช้เรียก เปกาซัสมาช่วยได้ในยามคับขัน

เซเลอร์มูนน้อยเป็น 1 ในตัวละครที่ช่วยสร้างสีสันให้กับเรื่อง เซเลอร์มูน ถ้าขาดเธอไป เรื่องนี้อาจจะไม่สนุกอย่างที่เป็นอยู่ก็เป็นได้
แชมป์คลับ แชมป์ครับ

แชมป์คลับ แชมป์ครับ () (1 ธันวาคม 2550 - ปัจจุบัน) เป็นรายการวิทยุประเภทเล่าข่าวสารและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้ฟังรายการ มีทั้งข่าวสารเกี่ยวกับสังคมเมืองไทยปัจจุบัน และยังเป็นการผสมผสานระหว่าง กีฬา และ บันเทิง ออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ เวลา 20.30-22.30 น. ทางส.ทร. 106 FM MHz วิทยุครอบครัวข่าว

และที่ผ่านมาในรายการ ช่วง "Champ Close Up" (ช่วงที่แชมป์ พีรพล เลือก แขกรับเชิญ VIP & Celebrity แต่คำถามมาจากแฟนๆชาวไทยทุกๆคน) โดยมีทั้งวงการบันเทิง กีฬามากมายหลายท่านที่เคยมาในรายการ แชมป์คลับ แชมป์ครับ
อัสตานา

อัสตานา () เดิมชื่อ อัคโมลา () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศคาซัคสถาน มีประชากร 577,300 คน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ จัดเป็นเมืองเขตการปกครองพิเศษ มีพื้นที่อยู่ในจังหวัดอัคโมลา ตั้งอยู่ริมแม่น้ำอีชิม มีสูงเหนือน้ำทะเล 347 เมตร (1,138 ฟุต) มีสถานที่ที่เป็นจุดสังเกต (แลนด์มาร์ก) คือ หอคอยไบเตเรค (Bayterek)

อัสตานาเป็นเมืองหลวงที่หนาวที่สุดในโลกเป็นอันดับสองรองจากอูลานบาตาร์ เมืองหลวงของประเทศมองโกเลีย

อัสตานา มีความหนาแน่นประชากร 958 คน/ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 705,897 คน มีชาวคาซัค รัสเซีย ยูเครน ตาตาร์ และเยอรมนี 65.2%, 23.8%, 2.9%, 1.7%, 1.5% ตามลำดับ มีชนกลุ่มน้อยประมาณ 4.9% (ข้อมูล ค.ศ. 2010)

ค.ศ. 1999 อัสตานามีประชากร 281,000 คน เป็นชาวคาซัค 30% ชนชาติอื่น 70%

ค.ศ. 2007 อัสตานามีประชากรเพิ่มขึ้นเกินมากกว่า 600,000 คน และในอนาคต จะมีประชากรครบ 1 ล้านคนใน ค.ศ. 2030

การเมืองและรัฐบาลเป็นหลักเศรษฐกิจที่สำคัญของเมือง ซึ่งใช้รูปแบบเศรษฐกิจแบบพิเศษ ตั้งแต่การย้ายเมืองหลวง อัสตานาก็กลายเป็นหนึ่งในเมืองที่มีโครงการก่อสร้างดีที่สุด

เขตนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 โดยพระราชกฤษฎีกาของประธานาธิบดีคาซัคสถาน เขตอัลมาตีมีพื้นที่ 21,054 เฮกตาร์ (52 025 เอเคอร์ หรือ 81.290 ตารางไมล์) ประชากร 321,400 คน ทั้งหมด 5 หมู่บ้าน

จัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2008 โดยพระราชกฤษฎีกาของประธานาธิบดีคาซัคสถาน พื้นที่ 31,179 เฮกตาร์ (77 045 เอเคอร์ หรือ 120.382 ตารางไมล์) ประชากร 180,000 คน

จัดตั้งขึ้นเมื่อ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 โดยพระราชกฤษฎีกาของประธานาธิบดีคาซัคสถาน พื้นที่ 19,202 เฮกตาร์ (47 449 เอเคอร์ หรือ 74.139 ตารางไมล์) ประชากร 296,364 คน

สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากโซเวียตนั้น ถูกแทนที่ด้วยสิ่งก่อสร้างสมัยใหม่ไปทั่วเมือง ซึ่งประธานาธิบดี Nazarbayev ก็ให้ความสนใจกับสิ่งนี้มากเป็นพิเศษ

ถนนสีเขียว ("the shining Path") เป็นถนนคนเดินทีสำคัญที่สุดในคาซัคสถาน

อัสตานา เป็นเมืองเจ้าภาพของกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2011

อากาศยาน
ท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติอัสตานา และสายการบินหลักคือ แอร์ อัสตานา

ขนส่งมวลชน
รถไฟฟ้าใต้ดินอัสตานา อยู่ระหว่างการก่อสร้าง

รถไฟทางไกล
สถานีรถไฟหลักคือ สถานีรถไฟอัสตานา เชื่อมระหว่างเมืองสำคัญ เช่น อัสตานา - อัลมาตี นอกจากนี้ยังเชื่อมต่อกับต่างประเทศ เช่น รัสเซีย ยูเครน คีร์กีซสถาน อุซเบกิสถาน และ จีน (อุรุมชี)
อัลมาตี

อัลมาตี (คาซัค: Алматы) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศคาซัคสถาน มีประชากร 1,226,000 คน ซึ่งคิดเป็น 8% ของประชากรในประเทศคาซัตสถาน และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของประเทศ เมืองอัลมาตีเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศคาซัคสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2472 ถึง พ.ศ. 2541
ยัวมาลา

ยัวมาลา (ลัตเวีย: "Jūrmala") เป็นเมืองในประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ใกล้กับกรุงรีกา เมืองหลวงของประเทศ คำว่า "ยัวมาลา" ในภาษาลัตเวียมีความหมายว่า "ชายหาด"

เมืองยัวมาลามีพื้นที่ 100 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 55,400 คน ความหนาแน่นของประชากร 554 คนต่อตารางกิโลเมตร
ไฮไฟฟ์ (แก้ความกำกวม)

ไฮไฟฟ์ อาจหมายถึง
บรี

บรี (Bree) เป็นชื่อเมืองหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเชื่อว่าโทลคีนได้แรงบันดาลใจมาจากแคว้นบัคคิงแฮมเชอร์ ที่เขามักเดินทางไปเที่ยวบ่อยๆ ระหว่างศึกษาอยู่ที่ออกซฟอร์ด

ในนิยาย บรี เป็นเมืองเอกของแคว้น บรีแลนด์ ซึ่งอยู่ถัดจากเขาสุสานและป่าดึกดำบรรพ์ออกมาทางตะวันออก เมืองนี้ตั้งอยู่บนชุมทางของถนนสายตะวันออก และถนนเหนือใต้ (หรือ กรีนเวย์) กึ่งกลางแผ่นดินเอเรียดอร์ มีชุมชนมนุษย์ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่มานานแล้ว และการที่เมืองนี้ตั้งอยู่บนชุมทาง จึงเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ มนุษย์ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เป็นพวกที่ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินเบเลริอันด์นับแต่ยุคบรรพกาล จึงเป็นคนละตระกูลกันกับชาวเอไดน์ นอกจากพวกมนุษย์ บรีแลนด์ยังเป็นแว่นแคว้นที่มีชาวฮอบบิทมาอาศัยอยู่ด้วยมากมาย เมืองบรีเป็นเมืองที่มนุษย์และฮอบบิทใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพียงแห่งเดียวบนมิดเดิลเอิร์ธ

การที่เมืองบรี เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าและการเดินทาง จึงมีเหตุการณ์สำคัญหลายอย่างเกิดขึ้นที่นี่ เช่น เป็นที่ซึ่งแกนดัล์ฟได้พบกับธอริน โอเคนชิลด์ กษัตริย์ชาวคนแคระ เป็นจุดเริ่มต้นของยุทธการเอเรบอร์ ซึ่งก็คือการผจญภัยในเรื่องเดอะฮอบบิท บรีมีโรงเตี๊ยมที่พักมากมาย หนึ่งในนั้นคือ "โรงเตี๊ยมม้าเต้น" (Prancing Pony Inn) ซึ่งเป็นจุดหมายเดินทางแรกของโฟรโดกับคณะเพื่อมาพบกับแกนดัล์ฟ แต่กลับได้พบกับอารากอร์นแทน
เอ็กซ์ทีน

เอ็กซ์ทีน (Exteen) เป็นเว็บไซต์ไทยที่ให้บริการบล็อกฟรี ก่อตั้งโดยจดทะเบียนเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2544 แต่ได้เปิดใช้ให้บริการบล็อกในช่วงกลางปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันเอ็กซ์ทีนมีสมาชิกกว่า 200,000 ราย ก่อตั้งโดย ทีปกร วุฒิพิทยามงคล และปฏิญญา เสงี่ยมจิตร์ ในขณะที่ทั้งคู่เป็นนิสิตภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปัจจุบันบริหารงานภายใต้ชื่อบริษัท เอทเซทโต จำกัด

เอ็กซ์ทีนเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 157 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา

โครงการบางส่วนของเอ็กซ์ทีนได้มีการปรากฏตามหน้าหนังสือพิมพ์เช่น โครงการไทยช่วยสันติสุข ที่ร่วมกันบริจาคเงินกว่า 800,000 บาท รวมถึงการซื้อเสื้อเกราะกันกระสุน ช่วยเหลือทหารไทยที่ลาดตระเวนในชายแดนภาคใต้

เอ็กซ์ทีนเป็นเว็บให้บริการบล็อกฟรีโดยผู้ใช้สามารถปรับแต่งหน้าตาของบล็อกได้ผ่านทาง CSS ซึ่งนอกจากบริการบล็อกแล้วยังมีให้บริการในส่วนเว็บบอร์ดด้วย

มีระบบการคัดกรองและแนะนำบล็อกที่มีประโยชน์ให้เป็นที่รู้จัก เดิมผู้ทำหน้าที่คัดกรอกคือเว็บมาสเตอร์และให้ทางสมาชิกโหวตผ่านปุ่ม hot พร้อมทั้งใส่เหตุผลที่สมาชิกคิด
ว่าเอนทรี่นั้นควรได้รับการแนะนำ
ต่อมาได้มีการพัฒนาเพิ่มช่องทางการโหวต โดยการให้สมาชิกกดปุ่มดาวแดง hot post ball ผ่านการคอมเม้นท์อีกทางหนึ่ง ซึ่งผู้ที่ได้รับดาวแดงจะได้มีกำลังใจในการเขียน

เอ็กซ์ทีนมีเซิร์ฟเวอร์จำนวนสองเครื่อง แบ่งการทำงานเป็นเครื่องสำหรับระบบฐานข้อมูล และเครื่องสำหรับเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ระบบปฏิบัติการ FreeBSD, ระบบฐานข้อมูล MySQL และเว็บเซิร์ฟเวอร์ Apache ปัจจุบันเครื่องทั้งสองตั้งอยู่ที่อาคารโทรคมนาคมบางรัก (ตึกกสท.)
ระบบจัดการเนื้อหาของเอ็กซ์ทีนปัจจุบันคือรุ่นที่ 4 (ปรับปรุงเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2550) พัฒนาขึ้นเองโดยใช้ภาษา PHP เป็นหลัก และมีการใช้เครื่องมืออื่นๆ ร่วมด้วย เช่น Mootools, TinyMCE เป็นต้น
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิก เข้าสู่กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ในครั้งนั้นยังเป็นกีฬาสาธิตอยู่ แต่ก็ขาดหายไป จนปี 1988 โอลิมปิกที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ แบดมินตันก็ได้กลับเข้ามาอีกครั้งในฐานะกีฬาสาธิต และถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกอย่างเต็มตัวในฐานะกีฬาชิงเหรียญทองตั้งแต่ปี 1992 ในโอลิมปิกที่บาร์เซโลนา

ในทวีปเอเชียนั้น จีนและอินโดนีเซียนั้นเป็นชาติที่ฝีมือมากที่สุด มีนักแบดมินตันที่มีฝีมือระดับโลกมากมาย ส่วนทวีปยุโรปนั้นก็ต้องเป็นเดนมาร์ก อย่างไรก็ตาม ประเทศจากเอเชียก็สร้างผลงานไว้อย่างน่าชื่นชมในโอลิมปิกปี 1996 ที่แอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา ซึ่งเอเชียคว้ามาได้ 14 เหรียญทอง จาก 15 เหรียญทอง
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเบสบอลในโอลิมปิก () เปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และเป็นกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เบสบอลมีประวัติเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกมาอย่างยาวนานก่อนหน้าที่จะมีการบรรจุให้มีการชิงเหรียญอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) เบสบอลในโอลิมปิกมีหน่วยงานดูแล คือ สหพันธ์เบสบอลนานาชาติ (ไอบีเอเอฟ) ชนิดกีฬาเบสบอลมีการแข่งขันครั้งสุดท้ายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดในกรุงปักกิ่ง โดยเกาหลีใต้ได้เหรียญทองไป

ในการประชุมไอโอซีเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เบสบอลและซอฟต์บอลถูกลงคะแนนเสียงออกจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นับเป็นกีฬาชนิดแรกที่ถูกลงคะแนนออกจากโอลิมปิกนับตั้งแต่โปโลที่ถูกลงคะแนนเสียงออกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 การตัดออกดังกล่าวได้ตัดนักกีฬากว่า 300 คน จาก 16 ทีมออกจากโอลิมปิก 2012 ชนิดกีฬาที่ว่างลงสองชนิดถูกแทนที่ด้วยกอล์ฟและรักบี้ 7 คน ใน พ.ศ. 2559 การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการยืนยันอีกครั้งในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ระหว่างการแข่งขันรอบชิงเหรียญทองแดงระหว่างสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2548 ประธานไอโอซี ฌักส์ ร็อกก์ (Jacques Rogge) ให้สัมภาษณ์กับมาร์ค นิวแมนจาก MLB.com และอ้างเกณฑ์สารพัดที่เบสบอลต้องผ่านจึงจะกลับมาบรรจุในโอลิมปิกอีกครั้งว่า "ในการที่จะอยู่ในโครงการโอลิมปิกนั้นเป็นประเด็นที่คุณต้องการความเป็นสากลให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ คุณต้องมีกีฬาที่มีสิ่งเหล่านี้ คุณต้องมีผู้เล่นที่ดีที่สุด และคุณต้องยินยอมตาม WADA (องค์การควบคุมการใช้สารกระตุ้นโลก) อย่างเข้มงวด และเหล่านี้เป็นคุณสมบัติที่ต้องมี เมื่อคุณมีทั้งหมดนั้น คุณต้องเอาชนะใจ (heart) คุณสามารถเอาชนะจิต (mind) แต่คุณยังต้องชนะใจด้วย" มีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ในการประชุมคณะกรรมการไอโอซีที่กรุงเบอร์ลิน ว่า เบสบอลจะไม่ถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ด้วย

วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2554 ไอบีเอเอฟและสหพันธ์ซอฟต์บอลนานาชาติ ประกาศว่า พวกเขากำลังเตรียมข้อเสนอร่วมที่จะฟื้นคืนการเล่นกีฬาทั้งสองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิก () ในโอลิมปิก ค.ศ. 1904 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา บาสเกตบอลชายได้เป็นกีฬาสาธิต ปี ค.ศ. 1908 มีการเปลี่ยนแปลงกฎจากที่ให้ผู้เล่นที่ทำฟาล์ว 5 ครั้ง ถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้เล่นในเกมนั้น เป็นการให้อีกฝ่ายได้ชู้ตลูกโทษ 1 หรือ 2 ลูก บวกเพิ่มพิเศษอีก 1 ลูก ในปี 1936 กีฬาบาสเกตบอลชายได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาชิงเหรียญในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี คราวนั้นยังแข่งขันกลางแจ้งบนคอร์ทดินของสนามเทนนิส ทีมชาติสหรัฐฯ ซึ่งตอนนั้นมีชื่อเรียกว่า แมคเฟอร์สันโกล๊บออยเลอร์ส (McPherson Globeoilers) ได้เหรียญทองโอลิมปิกจากการเอาชนะทีมแคนาดาไปด้วยคะแนน 19 : 8 ที่ได้แต้มกันน้อยนั้นก็เป็นผลมาจากฝนตกสนามเฉอะแฉะ ทำให้ยากต่อการเล่น โดยเฉพาะการเลี้ยงบอล ส่วนบาสเกตบอลหญิงโอลิมปิกเกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา

ทีมบาสเกตบอลสหรัฐฯ เป็นทีมที่น่าเกรงขามที่สุด และครองความเป็นจ้าวมานานกว่า 50 ปี ได้เหรียญทองบาสเกตบอลโอลิมปิก 7 เหรียญแรก เสียให้กับสหภาพโซเวียต 3 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1972 ค.ศ. 1980 และ ค.ศ. 1988 แต่ในปี 1980 นั้น ทีมสหรัฐฯไม่ได้ร่วมแข่ง เนื่องจากบอยคอตต์สหภาพโซเวียต แล้วปี 1992 ดรีมทีมของสหรัฐฯก็ได้เหรียญทอง โดยทำคะแนนทิ้งห่างคู่แข่งเฉลี่ยเกมละ 40 คะแนน

หลังจากนั้นทีมสหรัฐฯ ก็อยู่อันดับต้นๆ มาตลอด ส่วนทีมรองๆ ลงไปนั้น มีทีมต่างๆในยุโรป เช่น โครเอเชีย ยูโกสลาเวีย และลิธัวเนีย ที่พัฒนาฝีมือขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

London 2012 basketball กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เริ่มแข่งขันตั้งแต่ วันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม 2555มีการชิงชัย 2 ประเภทเหรียญทอง คือ
ทีมชาย
ทีมหญิง
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน คือสนาม Basketball Arena และสำหรับนัดชิงชนะเลิศที่สนาม Greenwich Arena
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิก () เกิดขึ้นตั้งแต่ 5,000 ปีมาแล้วในดินแดนเมโสโปเตเมีย ต่อมาเมื่อเกือบ 700 ปี ก่อนคริสตกาล การชกมวยเป็นที่นิยมแพร่หลายมาก จนถูกจัดอยู่ในกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณด้วย

กีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ปี ค.ศ. 1896 การชกมวยยังถือว่าเป็นกีฬาที่อันตรายเกินไปและไร้ความเป็นผู้ดี จึงไม่มีการบรรจุเข้าในการแข่งขัน แต่เนื่องจากชาวอเมริกันชื่นชอบกีฬาชกมวยมาก ดังนั้นในปี ค.ศ. 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา กีฬาชกมวยก็เป็นกีฬาสาธิต และได้รับการบรรจุเป็นกีฬาชิงเหรียญทองในโอลิมปิกปี ค.ศ. 1908 ที่ประเทศอังกฤษ และว่างเว้นไปในปี ค.ศ. 1912 ที่สวีเดน ซึ่งเป็นประเทศรักสงบและถือว่าการชกมวยขัดต่อกฎหมาย และต้องถูกยกเลิกอีกในปี ค.ศ. 1916 เพราะสงครามโลกครั้งที่ 1 จนในปี ค.ศ. 1920 โอลิมปิกทีเบลเยียมจึงได้มีการแข่งขันอีกครั้งและมีการแข่งขันเรื่อยมา
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเรือแคนูและ/หรือคายักในโอลิมปิก () ถูกบันทึกไว้ว่า เมื่อปี 1972 ประเทศเยอรมันตะวันตก ได้ทุ่มทุนนับร้อยล้านบาท เพื่อสร้างลำน้ำจำลองขึ้นใช้สำหรับแข่งกีฬาโอลิมปิก ในขณะที่ทางฝ่ายเยอรมันตะวันออกก็สร้างลำน้ำจำลองขึ้นมาเช่นกัน และสามารถคว้าชัยชนะได้ทั้ง 4 รายการที่มีการแข่งขัน แต่กว่าจะมีการลงทุนแบบนั้นอีกก็ต้องใช้เวลาถึง 20 ปี เมื่อแคนู/คะยัค กลับมาในโอลิมปิกปี 1992 ที่บาร์เซโลนา

ต่อมาในกีฬาโอลิมปิกที่แอตแลนต้าได้เปลี่ยนโฉมหน้าการแข่งขัน จากที่ใช้สถานที่จำลองมาเป็นการแข่งขันในภูมิประเทศจริงโดยใช้แม่น้ำโอโคอี (Ocoee) ที่ภูเขาอัปปาลาเชี่ยน ในรัฐเทนเนสซี ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองกว่า 200 กิโลเมตร ซึ่งครั้งนี้ฝีพายจากยุโรปได้ครองความเป็นจ้าวแห่งแคนู/คะยัค

หลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่แอตแลนต้าผ่านพ้นไป การแข่งขันประเภทสลาลมก็ถูกถอนออกจากโอลิมปิก แต่ก็ไม่ทันถึงโอลิมปิกครั้งต่อไป จากการตกลงระหว่างสมาคมต่างๆที่เกี่ยวข้องในการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ซิดนีย์ ประเภทสลาลม ได้ถูกบรรจุกลับเข้าไปในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีก

การแข่งขันเรือแคนู/คะยัคอีกประเภทคือ สปริ๊นท์ (Sprint) รายการนี้เข้าสู่กีฬาโอลิมปิกในฐานะกีฬาสาธิต ในปี 1924 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และถูกบรรจุเป็นรายการชิงเหรียญทองในโอลิมปิกปี 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ซึ่งในครั้งนั้นมีการผลิตเรือแคนูชนิดพับได้ (Folding Canoe) และก็ไม่ได้ใช้ในการแข่งขันอีกเลย ตั้งแต่โอลิมปิกครั้งนั้นเป็นต้นมากีฬาเรือแคนู/คะยัคก็ได้รับกาบรรจุในกีฬาโอลิมปิกตลอดมา

ส่วนประเภทของกีฬาเรือแคนู ได้แก่
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาจักรยานในโอลิมปิก () การแข่งขันจักรยานประเภทลู่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกที่เอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 ตอนนั้นการแข่งขันจักรยานถูกบรรจุอยู่ในการแข่งขันอย่างมากมาย จนต้องตัดบางรายการที่ไม่น่าสนใจออกบ้าง ถึงกระนั้นก็ยังคงมีรายการเก่าแก่ที่ทำการแข่งขันอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน เช่น รายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ส่วนรายการประเภททีมเพอร์สูท 4,000 เมตร ก็เป็นอีกรายการที่ถูกบรรจุเข้าไว้ในปี ค.ศ. 1908 จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาหญิงไม่ได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันจักรยานประเภทลู่เลย จนกระทั่ง ปี ค.ศ. 1988 มีการแข่งขันรายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ประเภทหญิงขึ้นเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก คราวนั้นนักปั่นสาวจากเยอรมันได้รับเหรียญทอง
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิก () ถือได้ว่าเป็นกีฬาชนิดเดียวเท่านั้นที่คนกับสัตว์อยู่ในทีมเดียวกัน และชัยชนะจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับสัมพันธภาพที่มาจากความเชื่อใจและการยอมรับซึ่งกันและกันระหว่างคนกับม้า นอกจากนั้นยังเป็นกีฬาชนิดหนึ่งในไม่กี่ชนิดที่ชายและหญิงมีความเท่าเทียมกันในทุกด้าน สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในรายการใดๆ ด้วยกันโดยมีสิทธิต่างๆที่เหมือนกัน เมื่อได้รับชัยชนะก็ขึ้นรับเหรียญรางวัลที่แท่นเดียวกัน ไม่มีการแบ่งเพศแบบกีฬาชนิดอื่นๆ อีกทั้งยังนับว่าเป็นกีฬาที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากชนิดหนึ่งด้วย

เมื่อประเทศออสเตรเลียได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพเป็นครั้งแรกในการจัดการแข่งขันโอลิมปิกปี 1956 ที่กรุงเมลเบิร์น แต่การแข่งขันขี่ม้า กลับเกิดขึ้นที่กรุงสต็อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน

ในครั้งนั้น ออสเตรเลียเข้มงวดมากเกี่ยวกับกฎหมายกักกันพืชและสัตว์ ก่อนที่จะอนุญาตให้นำม้าเข้าประเทศจะมีกระบวนการที่ยุ่งยากมาก เพื่อตัดปัญหาความยุ่งยากดังกล่าว จึงตัดสินใจให้มีการแข่งขันขี่ม้านอกประเทศ ซึ่งออสเตรเลียเลือกกรุงสต็อกโฮล์ม เมืองหลวงของประเทศสวีเดนเป็นสถานที่แข่งขัน ในขณะที่กีฬาชนิดอื่นๆทั้งหมดทำการแข่งขันที่เมลเบิร์น
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก () ถือเป็น 1 ใน 4 ชนิดกีฬาที่มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ตั้งแต่ครั้งแรกมาตลอดจนถึงปัจจุบันโดยไม่ได้ว่างเว้นเลย ก็ต้องถือว่าเป็นกีฬาที่มีความสำคัญและเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก เป็นการต่อสู้ระหว่างคนสองคนโดยมีดาบเป็นอาวุธ ต่างฝ่ายต่างต้องแทงคู่ต่อสู้เพื่อสะสมคะแนน ในประเภทบุคคลใครทำได้ 15 คะแนนก่อนก็เป็นผู้ชนะ ส่วนประเภททีมจะชนะกันก็ต้องทำให้ถึง 45 คะแนน

เริ่มแข่งขันวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 5 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ExCel Exhibition Centre นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 236 คน

กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก 2012 แบ่งประเภทดังนี้

ชาย
หญิง
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิก () การแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกเริ่มขึ้นครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 โดยกำหนดให้นักกีฬามาจากนักฟุตบอลสมัครเล่น เริ่มแรกอังกฤษได้เหรียญทองในปี 1900 1908 และ 1912 หลังจากนั้นก็ไม่ได้เหรียญทองอีกเลย ฮังการีเคยครองเหรียญทองปี 1964 และ 1968 โดยทำสถิติชนะรวด 18 นัด อุรุกวัยก็เป็นอีกทีมที่ชนะสองครั้งติดต่อกันในปี 1924 และ 1928 ในปี 1996 ไนจีเรียสามารถครองเหรียญทองได้ ส่วนฟุตบอลหญิงในกีฬาโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นในปี 1996 ที่สหรัฐอเมริกา และเจ้าภาพก็ได้ครองเหรียญทองเป็นประเทศแรก

ในปี 1984 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลอนุญาตให้นักกีฬาอาชีพลงแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกได้ ดังนั้นกีฬาฟุตบอลจึงเปลี่ยนกฎให้นักกีฬาอาชีพลงเล่นได้ โดยมีข้อบังคับว่า ทีมชายจะต้องมีอายุต่ำกว่า 23 ปี และอนุญาตให้แต่ละทีมมีผู้เล่นที่อายุเกินได้ 3 คนเท่านั้นจากจำนวนรายชื่อผู้เล่น 18 คน ที่ส่งมา ส่วนฟุตบอลหญิงมีกฎบังคับว่า ผู้เล่นต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 16 ปี ซึ่งต่างจากรายการระดับเมเจอร์

กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 มีการแข่งขันช่วงระหว่างวันที่ 3 สิงหาคม ถึง 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยมี 2 เหรียญทองสำหรับกีฬาชนิดนี้ ซึ่งมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศในการแข่งขัน 2 ประเภท คือ
ฟุตบอลชาย (อายุไม่เกิน 23 ปี)และ ฟุตบอลหญิง (ไม่จำกัดอายุ)โควต้าในแต่ละโซนมีดังนี้

โควต้าในแต่ละโซนมีดังนี้

As Yugoslavia.
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิก () เข้าสู่กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สมัยนั้นยังเป็นการเล่นที่มีฝ่ายละ 11 คนและแข่งขันกันในสนามฟุตบอล หลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 แฮนด์บอลถูกถอดออกจากโอลิมปิก แล้วแฮนด์บอลชายก็กลับมาอีกในโอลิมปิกปี 1972 ที่กรุงมิวนิค ส่วนประเภทหญิงนั้นกลับมาในโอลิมปิกปี 1980 ที่มอนทริออลจนถึงปัจจุบัน
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิก () กีฬาฮอกกี้ประเภทชายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1908 ซึ่งผู้ที่ครองความเป็นจ้าวในกีฬาชนิดนี้คืออินเดียและปากีสถาน อย่างไรก็ตามทีมฮอกกี้จากนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย อังกฤษ และเยอรมนี ก็ถือได้ว่าเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากเช่นกัน

ส่วนประเภทหญิงนั้น เพิ่งมีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1980 ที่กรุงมอสโคว์ ประเทศรัสเซีย ทีมฮอกกี้หญิงจากประเทศซิมบับเวก็เป็นทีมแรกที่ได้แชมป์ในการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก จากนั้นมาก็มีทีมจากเนเธอร์แลนด์ ออสเตรเลียและสเปน ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อๆมา

ในระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา ทีมฮอกกี้จากออสเตรเลียสามารถครองความยิ่งใหญ่ในกีฬาชนิดนี้ โดยการคว้าเหรียญทองในโอลิมปิกที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ในปี 1988 และที่แอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา ในปี 1996

กีฬาฮอกกี้โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 
มีชิงชัย 2 เหรียญทอง แบ่งเป็นทีมชายและทีมหญิง
เริ่มแข่งขันวันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : Riverbank Arena นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน 24 ทีม จาก 15 ประเทศ

Includes 3 gold medals as British India
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬายูโดในโอลิมปิก () ในปี 1964 เมื่อญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 18 และมีสิทธิ์บรรจุกีฬาเพิ่มได้ 1 ชนิด ยูโดประเภทชายจึงได้รับการบรรจุเข้าแข่งขันอย่างเป็นทางการ ในคราวนั้นแบ่งเป็น 4 รุ่นน้ำหนัก ซึ่งญี่ปุ่นคว้าไป 3 เหรียญทอง

อีก 4 ปีต่อมาที่เม็กซิโกซิตีไม่มีการแข่งขันยูโด กลับมาอีกครั้งในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 20 ที่มิวนิค ประเทศเยอรมนี ในปี 1972 ส่วนยูโดประเภทหญิงเริ่มขึ้นในปี 1988 ในฐานะกีฬาสาธิตเมื่อเกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพ และในที่สุดก็เป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเต็มตัว ในปี 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน
การเรียงสับเปลี่ยน

ในหลายสาขาของคณิตศาสตร์ การเรียงสับเปลี่ยน () อาจมีความหมายที่แตกต่างกันดังที่จะได้กล่าวต่อไป ซึ่งทั้งหมดนั้นเกี่ยวกับการจับคู่สมาชิกต่างๆ ของเซต ไปยังสมาชิกตัวอื่นในเซตเดียวกัน ตัวอย่างเช่น การเปลี่ยนลำดับสมาชิกของเซต

การเรียงสับเปลี่ยน เป็นการทำให้เข้าใจว่าหมายถึง "ลำดับ" ที่ประกอบด้วยสมาชิกจากเซตจำกัด และแต่ละตัวมีเพียงตัวเดียว แนวคิดของลำดับนั้นแตกต่างจากแนวคิดของเซต นั่นคือสมาชิกของลำดับจะปรากฏโดยลำดับอย่างหนึ่ง ซึ่งมีสมาชิกตัวที่หนึ่ง ตัวที่สอง ฯลฯ ต่างกับสมาชิกของเซตซึ่งไม่มีการเรียงลำดับ เช่น {1, 2, 3} กับ {3, 2, 1} ก็ถือว่าเป็นเซตเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม ความหมายดั้งเดิมของการเรียงสับเปลี่ยนที่ใช้ในคณิตศาสตร์เชิงการจัดก็ยังคงมีอยู่ นั่นคือการเรียงสับเปลี่ยนหมายถึงลำดับเช่นนั้น (ดังที่ได้กล่าวแล้ว) โดยที่สมาชิกแต่ละตัวปรากฏอย่างมากแค่หนึ่งครั้ง แต่ไม่ใช่สมาชิกทุกตัวในเซตที่นำมาใช้

สำหรับอีกแนวความคิดหนึ่งที่เกี่ยวข้องในการเรียงลำดับของสมาชิกที่ถูกเลือก ซึ่งการเรียงลำดับไม่มีความสำคัญ ดูเพิ่มที่ การจัดหมู่ (combination)

สมาชิกของการเรียงสับเปลี่ยนไม่จำเป็นต้องจัดเรียงอยู่ในอันดับเชิงเส้น หรือแม้กระทั่งไม่จำเป็นต้องเรียงลำดับก็ได้ ภายใต้การนิยามที่ปรับแต่งแล้วนี้ การเรียงสลับเปลี่ยนจึงเป็นฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง (bijection) จากเซตจำกัดหนึ่งไปยังเซตตัวเอง กรณีเช่นนี้สามารถใช้ได้กับการนิยามกรุปของการเรียงสับเปลี่ยน ดูเพิ่มที่ กรุปเรียงสับเปลี่ยน (permutation group)

ในส่วนนี้จะกล่าวถึงเฉพาะตามแนวคิดดั้งเดิมในคณิตศาสตร์เชิงการจัดเท่านั้น นั่นคือการเรียงสับเปลี่ยนคือลำดับที่มีการจัดอันดับ ของสมาชิกที่ถูกเลือกจากเซตจำกัดโดยไม่มีการเลือกซ้ำ และไม่สำคัญว่าจะต้องใช้สมาชิกทุกตัว ตัวอย่างเช่น สมมติกำหนดให้เซตของตัวอักษร {C, E, G, I, N, R} การเรียงสับเปลี่ยนบางส่วนของเซตนี้เช่น ICE, RING, RICE, NICER, REIGN และ CRINGE เป็นต้น หรือแม้แต่ RNCGI ซึ่งเป็นลำดับที่ไม่จำเป็นต้องมีคำที่มีความหมาย ส่วนคำว่า ENGINE ไม่เป็นการเรียงสับเปลี่ยนเพราะว่ามีสมาชิก E กับ N ซ้ำสองครั้ง

ถ้าให้ "n" แทนขนาดของเซต นั่นคือจำนวนสมาชิกที่มีในเซต การเรียงสับเปลี่ยนที่เป็นไปได้ที่ "ใช้สมาชิกทั้งหมดทุกตัว" ในครั้งแรกจะมีตัวเลือกทั้งหมด "n" ตัวสำหรับสมาชิกของลำดับตัวที่หนึ่ง และเมื่อสมาชิกตัวที่หนึ่งถูกเลือกไปแล้ว จะเหลือสมาชิก "n" − 1 ตัวสำหรับลำดับตัวที่สอง เมื่อสมาชิกถูกเลือกไปแล้วสองตัว การเรียงสับเปลี่ยนจึงสามารถเป็นไปได้

สมาชิกตัวถัดไปของลำดับก็เลือกได้ "n" − 2 วิธี, "n" − 3 วิธี ฯลฯ อย่างนี้เรื่อยไปจนเหลือสมาชิกตัวสุดท้ายในเซตเพียงตัวเดียว การเรียงสับเปลี่ยนที่ใช้สมาชิกทั้งหมดจึงเป็นไปได้

"!" คือแฟกทอเรียล ในกรณีที่การเรียงสับเปลี่ยนไม่ได้ใช้สมาชิกทุกตัวในเซต กำหนดให้ "r" เป็นจำนวนสมาชิกที่ถูกเลือกจากเซต (0 ≤ "r" ≤ "n") จำนวนตัวเลือกในการเรียงสับเปลี่ยนที่เป็นไปได้ จึงหยุดลงเมื่อได้สมาชิกครบ "r" ตัว ดังนี้

จำนวนที่หายไปคือ ("n" − "r") × ("n" − "r" − 1) × … × 2 × 1 = ("n" − "r")! นั่นคือเราต้องเอาจำนวนนี้ไปหารออกจาก "n"! จึงจะได้จำนวนวิธีที่เหลือ สรุปได้เป็น
เขียนแทนได้ด้วยสัญลักษณ์หลายแบบเช่น formula_2

ในกรณีที่ "n" = "r" สูตรดังกล่าวจะกลายเป็น
ด้วยเหตุผลว่า 0! = 1 เนื่องจาก 0! คือผลคูณว่างซึ่งจะเท่ากับ 1 เสมอ

ดังที่ได้อธิบายไว้แล้วในส่วนต้น การเรียงสับเปลี่ยนของเซตในทฤษฎีกรุป เป็นการจับคู่ (หรือฟังก์ชัน) แบบหนึ่งต่อหนึ่งทั่วถึง (bijection) จากเซตจำกัดไปบนเซตตัวเอง ดังนั้นการสร้างการเรียงสับเปลี่ยนของจำนวน 1 ถึง 10 จะแปลความหมายได้ว่าเป็นการจับคู่ของเซต {1, …, 10} ไปยังเซตเดิม เป็นต้น