seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นกเขาใหญ่

นกเขาใหญ่ หรือ นกเขาหลวง เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) มีถิ่นอาศัยในเอเชียทางใต้จากประเทศปากีสถาน อินเดีย และ ศรีลังกา ทางตะวันออกถึงตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เป็นนกชนิดที่พบบ่อยและแพร่หลายในป่าเปิด พื้นที่การเกษตร และในเมือง ถูกนำเข้าสู่รัฐฮาวายและตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย นอกจากประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว ยังมีการนำนกเข้าสู่ประเทศสิงคโปร์, ประเทศฟิลิปปินส์, ทางเหนือของประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศออสเตรเลีย และ ประเทศนิวซีแลนด์ ในประเทศออสเตรเลียนกถูกนำเข้ามาที่เมลเบิร์นในคริสต์ทศวรรษที่ 1860 และมีการกระจายพันธุ์แทนที่นกเขาพื้นเมือง

นกเขาใหญ่มีหางยาว ลำตัวเพรียว ยาว 28-32 เซนติเมตร มีสีน้ำตาลอมแดง ขนปีกออกดำมีขอบสีเทาด้านใน หน้าและท้องส่วนล่างมีสีเทา มีแถบสีดำจุดขาวคาดบริเวณคอด้านหลังซึ่งไม่พบในนกวัยอ่อน ขาสีแดง

ร้องเสียงต่ำดัง "วุ่ก-วุก-ครู่" หรือ "วุ่ก-วุก ครู่, คุก"

นกเขาใหญ่กินเมล็ดธัญพืชเป็นอาหาร ชอบอาศัยอยู่ตามทุ่งนา ป่าโปร่ง แหล่งที่มีการเพาะปลูกพืชไร่ มักอยู่เป็นคู่และขันคูในตอนเช้าเย็น มักลงมาหากินตามพื้นดิน เวลาขันจะมีเสียงไพเราะ จึงนิยมนำนกเขาชนิดนี้มาเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยใช้กิ่งไม้ขัดสานกันทำให้เป็นแอ่งเพื่อวางไข่ ปกติจะวางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง
น้ำหนักสมมูล

น้ำหนักสมมูล () หมายถึง น้ำหนักสมมูลของธาตุ โมเลกุล หรือสารต่างๆ ซึ่งน้ำหนักสมมูลของธาตุ โมเลกุลของสารต่างๆนั้นคิดได้จาก

น้ำหนักสมมูล = น้ำหนักอะตอม/จำนวนประจุไฟฟ้า

น้ำหนักสมมูล = น้ำหนักโมเลกุล/จำนวนประจุไฟฟ้า
สารวัตรใหญ่

สารวัตรใหญ่ เป็นนวนิยายจากการประพันธ์ของ พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร โดยเป็นนวนิยายลงเป็นตอนในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 และพิมพ์รวมเล่มโดย  สำนักพิมพ์มติชน ถูกสร้างเป็นละครทาง ช่อง 7 มาแล้ว 2 ครั้ง

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2537 ผลิตโดยบริษัท กันตนา จำกัด บทโทรทัศน์โดย วิลาสิณี กำกับการแสดงโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก นำแสดงโดย ลิขิต เอกมงคล, มนฤดี ยมาภัย, ยุทธพิชัย ชาญเลขา, สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์, ณหทัย พิจิตรา, สิรคุปต์ เมทะนี, ดามพ์ ดัสกร, มานพ อัศวเทพ, รณ ฤทธิชัย, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์, อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา, เวนย์ ฟอลโคเนอร์ โดยเวอร์ชันนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 11 พฤษภาคม - 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2537

ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2562 ผลิตโดยบริษัท ป๊าสั่ง ย่าสอน จำกัด บทโทรทัศน์โดย ภูเขา กำกับการแสดงโดย พลชย เมธา นำแสดงโดย กันตพงศ์ บำรุงรักษ์, ทัศนียา การสมนุช, วาทิต โสภา, อิงฟ้า เกตุคำ, ดราภดา โสตถิพิทักษ์, อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์, ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์, สุรศักดิ์ โชติทินวัฒน์, นันทศัย พิศลยบุตร, สุเมธ องอาจ, ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง, ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.45 น. เสาร์ อาทิตย์ เวลา 20.30 น. เร็วๆ นี้ เริ่มวันอาทิตย์ที่ 13 มกราคม 2562 เวลา 20.30 น. ต่อจากละคร จ้าวสมิง

พ.ต.ต.ใหญ่ เวโรจน์ เป็นอดีตตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) ที่ถูกย้ายไปปฏิบัติหน้าที่สารวัตรใหญ่ ที่ สภอ.พระลาน จังหวัดพระกำแพง ในเริ่มแรก ใหญ่ไม่แน่ใจว่าตนจะปฏิบัติหน้าที่นี้ได้หรือไม่ เพราะเคยแต่ทำงานด้านปราบปรามผู้ก่อการร้ายมาตลอด ในวันแรกที่ย้ายไป เขาก็ได้พบกับการทำหน้าที่ของตำรวจที่นั่นแล้ว และพบว่ามันเป็นพื้นที่ ๆ สกปรก เต็มไปด้วยอาชญากรรม การคอรัปชั่น ตำรวจก็ไม่เอาใจใส่ต่อการปฏิบัติหน้าที่ โดยมี ว่าที่ ร.ต.ต.พิทยาธร นายตำรวจหนุ่มจบใหม่เฝ้าดูอยู่และหวังให้ใหญ่เป็นแบบอย่าง

จึงเป็นหน้าที่ของใหญ่ เวโรจน์ นายตำรวจน้ำดีที่มีอุดมคติ ผู้ที่จะมาทำหน้าที่สารวัตรใหญ่ที่นี่จะต้องเอาชนะและเปลี่ยนแปลงพื้นที่นี้ให้เป็นพื้นที่ที่ดีให้ได้
โรเมโอและจูเลียต (โปรโคเฟียฟ)

โรเมโอและจูเลียต โอปุส 64 (; , Op. 64) เป็นบัลเลต์ประกอบดนตรีโดยเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ คีตกวีชาวรัสเซีย ดัดแปลงจากบทละครโศกนาฏกรรมเรื่องโรเมโอและจูเลียตของวิลเลียม เชกสเปียร์ เป็นบัลเลต์เรื่องหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ ต่อมาโปรโกเฟียฟให้ตัดทอนดนตรีที่ประพันธ์ ออกมาเป็นสวีตสามชุดสำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา และเปียโน

โปรโกเฟียฟเริ่มประพันธ์บัลเลต์ชิ้นนี้จากคำแนะนำของ เอเดรียน ปิโอทรอฟสกี และเซอร์เก แรดลอฟ สำหรับจัดแสดงโดยคณะคิรอฟบัลเลต์ แล้วเสร็จเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1935 บัลเลต์ฉบับดั้งเดิมมีตอนจบแบบสุขนาฏกรรม สร้างความไม่พอใจให้กับนักแสดง และยืนยันให้เปลี่ยนตอนจบเป็นโศกนาฏกรรมเหมือนในบทประพันธ์ต้นฉบับ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โรงละคร Mahen Theatre เชโกสโลวาเกีย เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1938

บัลเลต์ชุดนี้มีท่อนดนตรีที่ได้รับความนิยม มาจากองก์ที่ 1 ฉากที่ 2 มีชื่อเรียกว่า "มอนตะคิวและคาปุเล็ต" () บางครั้งรู้จักในชื่อว่า "Dance of the Knights" มีทำนองที่ให้บรรยากาศมืดหม่น มีผู้นิยมนำไปใช้ประกอบภาพยนตร์โดยสื่อความหมายถึงสหภาพโซเวียต เคยถูกนำในประกอบภาพยนตร์เรื่อง "คาลิกูลา" (1979) ของตินโต บราส และใช้เป็นเพลงธีมในสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
บัมเบิลบี (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)

บัมเบิล () / บัมเบิลบี (BUMBLEBEE) คือ ชื่อตัวละครจากภาพยนตร์เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ชื่อนี้มาจากสีของตัวละคร ที่เป็นสีเหลืองสลับดำ คล้ายกับสีของผึ้งบัมเบิลบี

บัมเบิล คือ สมาชิกฝ่ายข้อมูลของกลุ่มไซเบอร์ทรอน เป็นเพื่อนสนิทของสไปค์ คอนวอยมักเชื่อใจและนับถือความสามารถในการหาข่าวของเขาเป็นอย่างมากพอๆกับการที่บัมเบิลนับถือคอนวอยดั่งหัวหน้าทีม
บัมเบิลบี ( , ) เจ้าหน้าที่ฝ่ายต่อสู้ของอ็อฟติมัสทีม เป็นคนสนุกสนานตามประสาวัยรุ่น มักคอยก่อกวนและแหย่เพื่อนในทีมที่อายุมากกว่าเป็นประจำจนบ่อยครั้งที่มักถูกตักเตือนเรื่องพฤติกรรมของเขาเอง

บัมเบิลบีในภาค ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม นี้ มีประวัติว่าเคยถูก เมกะทรอน ทำร้ายร่างกายอย่างหนักจนกล่องเสียงเสียหายและยังหาทางซ่อมแซมไม่ได้มาจนถึงปัจจุบัน บัมเบิลบีมีบทบาทในการทำหน้าที่คุ้มกัน ราฟาเอล เอสกิวัล ซึ่งเป็นเด็กอัจฉริยะ อายุเพียง 12 ปี แต่สามารถแฮคระบบต่างๆได้อย่างชำนาญ เมื่อบัมเบิลบีกับราฟาเอลได้อยู่ด้วยกันเป็นเวลานานก็เกิดเป็นความรักและผูกพันต่อกัน ในด้านการรบนั้น บัมเบิลบีได้ออกรบเป็นกองหน้าร่วมกับอาร์ซีอยู่บ่อยครั้ง และมักจะกล้าเสี่ยงกับภัยอันตรายที่ไม่คาดคิดอยู่เสมอ ภายหลังบัมเบิลบีสามารถกลับมาพูดได้อีกครั้งด้วย "โอเมก้าล็อก" ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญที่ฟื้นฟูดาวไซเบอร์ตรอนบ้านเกิดได้ และชุบชีวิตหุ่นยนต์ได้เช่นกัน
บัมเบิลบี นายตำรวจยศผู้หมวดบนดาวไซเบอร์ทรอน ที่ได้รับตำแหน่งหัวหน้าทีมเฉพาะกิจในภารกิจบนโลกมนุษย์แทนออพติมัส ไพรม์ ที่กำลังหลงอยู่ในโลกแห่งไพรม์ แต่บัมเบิลบีสามารถติดต่อกับออพติมัส ไพรม์ ได้โดยผ่านทางกระจก

บัมเบิลบี มีความรับผิดชอบในภารกิจค่อนข้างสูงเนื่องจากเขามีประสบการณ์ในการเดินทางมายังโลกมนุษย์ แต่ในบทบาทด้านการบัญชาการรบนั้น เขายังอ่อนประสบการณ์ ทำให้บางครั้งการออกคำสั่งของเขาไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่

เสียงพากย์บัมเบิลบีในภาคโรบอท อิน ดิสไกส์ 2015 ให้เสียงภาษาไทยโดย คมสรร รัตนากรบดี (ฉบับการ์ตูนเน็ตเวิร์ค) และ อิทธิพล มามีเกตุ (ฉบับช่อง 3 Family) ส่วนเสียงพากย์ภาษาอังกฤษ ให้เสียงโดย วีล เฟรดลี่ (Will Friedle)

บัมเบิลบี ในฉบับภาพยนตร์คนแสดง ให้เสียงภาษาไทยโดย ภัคภูมิ ลิ้มมานะสถาพร (ภาค 1) และ ชานนท์ จำเนียรแพทย์ (ภาค 4) ส่วนภาคภาษาอังกฤษให้เสียงโดย มาร์ค ไรอัน (Mark Ryan) เป็นหนึ่งในกลุ่มออโต้บอทส์ที่อยู่ในยานชื่อว่า ดิ อาร์ก (The Ark) ซึ่งตกลงมายังดาวโลก ส่วนการพูดคุยสนทนาของบัมเบิลบีนั้นจะพูดผ่านระบบวิทยุ เนิ่องจากกล่องเสียงเสียหายในระหว่างการรบเมื่อนานมาแล้ว บัมเบิลบีมีบทบาทเป็นรถคันแรกของ แซม วิทวิคกี้ โดยแปลงร่างเป็นรถคาเมโร รุ่นคลาสสิก หน้าที่ของบัมเบิลบีคือการจารกรรม ภารกิจลาดตระเวน และได้เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องในการสู้รบหลายครั้ง พร้อม ๆ กับคอยคุ้มกันมนุษย์คนอื่น ๆ ที่ได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับเหล่าออโต้บอทส์ ถือได้ว่าบัมเบิลบีคือน้องเล็กในกลุ่มออโต้บอทส์ที่ทำหน้าที่เป็นสายลับอันทรงคุณค่าและเป็นนักรบออกลุยอย่างหาญกล้ากับภารกิจที่มีอันตราย
บทบาทที่สำคัญของบัมเบิลบีในทรานส์ฟอร์มเมอร์สแต่ละภาค ส่วนใหญ่จะเป็นการคอยดูแลและคอยคุ้มกันมนุษย์แต่ละคนที่ได้ไปรู้เห็นเรื่องสงครามหุ่นยนต์ทั้งที่ตั้งใจ และไม่ตั้งใจ ด้วยความที่มีอุปนิสัยส่วนตัวที่รักเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นอย่างมากนี้เอง ทำให้บัมเบิลบีสามารถเข้ากับมนุษย์ได้เป็นอย่างดี
คะเซะโนะลาลาลา

คะเซะโนะลาลาลา () เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 17 ของไม คุรากิ นำไปใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน มีรหัสซีดีคือ GZCA-7022

ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 17 ของ ไม คุรากิ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ซึ่งขายได้ 60,052 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 9 สัปดาห์ ยอดขายรวม 96,198 ชุด และมีการนำซิงเกิ้ลดังกล่าวมาใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 12 ของเรื่องนี้ ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 306-332 จำนวน 27 ตอน ตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม -18 สิงหาคม พ.ศ. 2546

เพลงนี้ประพันธ์โดยไม คุรากิ และฮารุฮาตะ มิชิยะ โดยมี ไดสุเกะ อิเคดะ เป็นโปรดิวเซอร์รหัสเพลงคือ GZCA-7022 ราคาขาย 1,000 เยน

คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดย ฮารุฮาตะ มิชิยะ เรียบเรียงโดย Cybersound
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งและเรียบเรียงโดย YOKO Black. Stone
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดย ฮารุฮาตะ มิชิยะ เรียบเรียงโดย ซาโตรุ โคบายาชิ

เวอร์ชันนี้ถูกนำไปใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ยุทธวิธีทางทหาร

ยุทธวิธีทางทหาร เป็นศาสตร์และศิลป์ของการจัดกำลังทหาร เป็นเทคนิคสำหรับการจัดยุทโธปรกรณ์ในกับหน่วยรบและการใช้ยุทโธปกรณ์และหน่วยรบในการเผชิญหน้ากับศัตรูและเอาชนะศัตรูในการทำศึก การเปลี่ยนแปลงปรัชญาและเทคโนโลยีตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันถูกสะท้อนออกมาด้วยการเปลี่ยนแปลงยุทธวิธีทางทหาร ศาสตร์การทหารในปัจจุบัน ยุทธวิธีเป็นระดับที่ต่ำที่สุดในการวางแผนสามระดับ อันได้แก่ (1)แผนยุทธศาสตร์, (2)แผนปฏิบัติการ และ (3)แผนยุทธวิธี การวางแผนระดับสูงที่สุด คือ ยุทธศาสตร์ ซึ่งว่าด้วยกำลังทางทหารจะแปลเป็นวัตถุประสงค์ทางการเมืองอย่างไร โดยเชื่อมโยงว่าด้านการเมืองต้องการอะไรจึงต้องใช้กำลัง และเมื่อบรรลุสิ่งที่ต้องการอะไรบ้างจึงจะยุติสงคราม ระดับกลาง คือ แผนปฏิบัติการ เป็นการแปรแผนยุทธศาสตร์ลงไปเป็นแผนยุทธวิธี ซึ่งโดยหลักแล้วเกี่ยวข้องกับการจัดกำลังพลและกำหนดภาระหน้าที่ที่ต้องกระทำรวมทั้งกำหนดเป้าหมายที่ต้องบรรลุ ส่วนแผนยุทธวิธี เป็นการเตรียมแนวทางปฏิบัติเพื่อใช้สำหรับการตัดสินใจดำเนินการหรือตอบสนองต่ออุปสรรคเฉพาะหน้าในรูปแบบต่างๆขณะทำศึก โดยพื้นฐานความเข้าใจทั่วๆไป การตัดสินใจทางยุทธวิธี เป็นไปเพื่อให้บรรลุผลดีที่สุดและส่งประโยชน์เฉพาะหน้าโดยทันทีซึ่งเป็นขอบเขตในภาพเล็ก ในขณะที่การตัดสินใจทางยุทธศาสตร์ กระทำเพื่อบรรลุประโยชน์สูงสุดโดยภาพรวมอันเป็นขอบเขตภาพใหญ่สุด ซึ่งไม่คำนึงถึงผลลัพท์ในเชิงยุทธวิธี

ยุทธวิธีทางทหารเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ยุทธวิธีทางทหารตอบคำถามว่าควรจัดวางกำลังพลและใช้กำลังพลอย่างไรจึงจะดีที่สุด การปฏิบัติหลายๆอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆเลยตั้งแต่การสงครามถือกำเนิดขึ้นในโลก เช่น การซุ่มโจมตี, การค้นหาและเข้าตีจากด้านข้าง, การตรวจตราและลาดข่าวอย่างสม่ำเสมอ, การสร้างและการใช้สิ่งกีดขวางเป็นเครื่องป้องกัน เป็นต้น วิธีที่ว่าด้วยการใช้ภูมิประเทศเพื่อความได้เปรียบมากที่สุดก็ไม่ได้เปลี่ยนมาก พื้นที่สูง, แม่น้ำ, หล่มโคลน, ทางสัญจร, คอคอด และปราการธรรมชาติ ล้วนสามารถใช้ได้หลากหลายรูปแบบ ก่อนคริตศตวรรษที่สิบเก้า ยุทธวิธีทางทหารมากมายล้วนถูกตีกรอบให้คำนึงถึงแต่พื้นที่การรบ ซึ่งเกี่ยวกับการเคลื่อนกำลังพลอย่างไรระหว่างการต่อสู้ในพื้นที่เปิดเป็นหลัก แต่ในปัจจุบัน มียุทธวิธีพิเศษเฉพาะทางต่างๆเกิดขึ้นเพื่อตอบสนองสถานการณ์ในหลากหลายรูปแบบ ยกตัวอย่างเช่น ยุทธวิธีรักษาความปลอดภัยให้กับห้องภายในอาคาร

ปัจจัยที่ทำให้เกิดความแตกต่างและการเปลี่ยนแปลงทางยุทธวิธีที่สำคัญที่สุดคือ มุมมองด้านเทคโนโลยีพร้อมทั้งสังคมวิทยาของเหล่าทหาร เทคโนโลยีและความแตกต่างเชิงสังคมถูกสะท้อนออกมาเป็นความหลากหลายที่แตกต่างกันของทหารและนักรบ เช่น นักรบกรีกโบราณ (กรีกฮ็อปปริเต), ทหารโรมัน, อัศวินยุคกลาง, พลธนูบนหลังม้าแบบเติร์ก-มองโกล, พลหน้าไม้จีน, ทหารราบเสื้อแดงอังกฤษ หรือ Air Cavalry trooper แต่ละประเภทมีลักษณะเฉพาะและข้อจำกัดในแบบของตนเอง เช่น ยุโธปกรณ์ที่ใช้, การส่งกำลังบำรุง และเงื่อนไขทางสังคม สิ่งเหล่านี้ทำให้การปฏิบัติตัวในสนามรบแตกต่างกัน แต่ก็ล้วนต้องการผลลัพท์เดียวกันจากการใช้ยุทธวิธี

เป็นที่ยอมรับโดยทั่วกันว่า สงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของการใช้ยุทธวิธี เนื่องจากเทคโนโลยีที่ทันสมัย ทำให้หลายยุทธวิธีเก่าๆในอดีตกลายเป็นยุทธวิธีที่ล้าสมัยและไร้ประโยชน์ในปัจจุบัน
อนุพุทธะ

อนุพุทธะ หมายถึง สาวกผู้รับคำสอนจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาปฏิบัติตามจนได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ จึงเรียกอีกอย่างว่าสาวกพุทธะ โดยคำว่า "อนุพุทธะ" มาจากศัพท์ว่า อนุ (ตาม) + พุทธะ (ผู้รู้) แปลว่า ผู้ตรัสรู้ตาม

อนุพุทธะ จัดเป็นพุทธะประเภทหนึ่งในพุทธะ 3 ประเภท คือ

ในคัมภีร์มโนรถปูรณี เรียกอนุพุทธว่าจตุสัจจพุทธะ เพราะเป็นผู้รู้อริยสัจ 4 และเรียกผู้ศึกษาพุทธพจน์มามากจนเป็นพหูสูตว่า สุตพุทธะ จึงรวมเป็นพุทธะ 4 ประเภท

ในหลักสูตรนักธรรมและธรรมศึกษาโท มีวิชาอนุพุทธประวัติ (สาวกประวัติ) หมายถึง ประวัติของพระสงฆ์สาวกสำคัญในสมัยพุทธกาล
วังวาล็องแซ

วังวาล็องแซ () เป็นคฤหาสน์ที่พำนักของตระกูลเดต็องป์แห่งวาล็องแซและตาแลร็อง-เปรีกอร์ที่ตั้งอยู่ที่วาล็องแซในจังหวัดแอ็งดร์ทางตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส แม้ว่าที่ตั้งของวังจะอยู่ในจังหวัดแบรีแต่ลักษณะทางสถาปัตยกรรมดูคล้ายคลึงกับสิ่งก่อสร้างแบบเรอเนซองซ์แบบเดียวกับปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับพระราชวังช็องบอร์ คฤหาสน์วาล็องแซได้รับการสรรเสริญโดยนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศสฌอร์ฌ ซ็องด์ว่าเป็น "สิ่งก่อสร้างที่งดงามที่สุดในโลก" และกล่าวต่อไปว่า "ไม่มีกษัตริย์พระองค์ใดที่เป็นเจ้าของอุทยานอันงดงามมากไปกว่าอุทยานของวาล็องแซ"

คฤหาสน์วาล็องแซที่ตั้งอยู่ตอนปลายที่ราบสูงเหนือแม่น้ำสายเล็ก ๆ ชื่อนาองสร้างอย่างใหญ่โตเช่นวังหลวงโดยนักลงทุนของตระกูลเดต็องป์แห่งวาล็องแซเป็นเวลาราว 200 ปี การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1540 โดยฌัก เดต็องป์ แทนที่สิ่งก่อสร้างเดิมที่เป็นปราสาทที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และมาสร้างเสร็จเมื่อต่อเติมหอทางด้านใต้ในคริสตร์ศตวรรษที่ 18

คฤหาสน์วาล็องแซเปลี่ยนมือต่อเนื่องกันในหลายครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 รวมทั้งจอห์น ลอว์ นายธนาคารผู้มีชื่อเสียงชาวสกอต ผู้ซื้อคฤหาสน์ในปี ค.ศ. 1719 และ 50 ปีต่อมาในปี ค.ศ. 1803 จักรพรรดินโปเลียนมีพระบรมราชโองการให้ชาร์ล มอริส เด ตาแลร็อง-เปรีกอร์ รัฐมนตรีต่างประเทศ แสวงหาสถานที่ที่เหมาะแก่การรับรองพระราชอาคันตุกะชาวต่างประเทศ โดยเฉพาะสำหรับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 7 แห่งสเปน ผู้เสด็จมาประทับที่วาล็องแซเป็นเวลา 6 ปีในฐานะนักโทษของนโปเลียน ก่อนที่จะทรงได้รับอิสรภาพในปี ค.ศ. 1813

ช่วงที่เป็นที่พำนักของตาแลร็องเป็นยุคทองของวาล็องแซ เมื่อตาแลร็องมีอำนาจในการปกครองเมืองต่าง ๆ ถึง 23 เมือง วาล็องแซเป็นของตระกูลตาแลร็องต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1952 เมื่อผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายมาสิ้นสุดลง ตาแลร็องคนสุดท้ายยกวาล็องแซให้แก่บุตรบุญธรรม ผู้ขายวังให้แก่สมาคมวังประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1979

วังวาล็องแซเป็นส่วนหนึ่งของปราสาทและวังที่ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่ได้รับการประกาศโดยองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000
บัมเบิลบี

บัมเบิลบี () สามารถหมายถึง
ระบำมรณะ (แซ็ง-ซ็องส์)

ระบำมรณะ (, Op. 40) ผลงานประพันธ์ของชาร์ล กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ คีตกวีชาวฝรั่งเศส สำหรับขับร้องประกอบเปียโน โดยใช้คำร้องจากโคลงของอองรี กาซาลี เกี่ยวกับระบำมรณะ กล่าวถึงการฟื้นคืนจากความตายของโครงกระดูกในคืนวันฮัลโลวีน และเต้นรำตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงเช้าวันใหม่

ผลงานชิ้นนี้จัดแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1872 สองปีต่อมา แซ็ง-ซ็องส์ได้นำกลับมาเรียบเรียงใหม่สำหรับบรรเลงด้วยออร์เคสตรา โดยเปลี่ยนเสียงร้องเป็นการโซโลด้วยไวโอลิน ในช่วงแรกผลงานชิ้นนี้ไม่ได้รับความนิยมนัก ต่อมาฟรานซ์ ลิซท์ ซึ่งเป็นเพื่อนกับแซ็ง-ซ็องส์ ได้นำมาเรียบเรียงใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน (เป็นผลงานหมายเลข S.555 ของลิซท์ ในปี ค.ศ. 1876)
โรเมโอและจูเลียต (ไชคอฟสกี)

โรเมโอและจูเลียต เป็นผลงานสำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ดัดแปลงจากบทละครโศกนาฏกรรมโรเมโอและจูเลียตของวิลเลียม เชกสเปียร์ ผลงานชิ้นนี้ไม่มีหมายเลขโอปุส ไชคอฟสกีได้ระบุว่าผลงานนี้ชิ้นนี้เป็น "Overture-Fantasia"
ไชคอฟสกีเริ่มประพันธ์งานชิ้นนี้ตามคำแนะนำของมิลลี บาลากิเรฟ (1837 – 1910) คีตกวีและผู้อำนวยเพลงชาวรัสเซีย ซึ่งเคยวิพากษ์วิจารณ์ผลงานของไชคอฟสกี "Fatum, Op. 77" ในปี ค.ศ. 1869 บาลากิเรฟแนะนำให้ไชคอฟสกีดัดแปลงจากผลงานของเชกเปียร์ โดยยกตัวอย่างเรื่อง คิงเลียร์ ที่เขาเคยแต่งในช่วงปี 1858-1861

ไชคอฟสกีประพันธ์เสร็จและบรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1870 แต่ไม่ได้รับคำชื่นชม จึงได้นำกลับมาแก้ไขและเรียบเรียงใหม่ และออกแสดงครั้งแรกที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1872 จากนั้นไชคอฟสกีได้นำผลงานชิ้นนี้กลับมาแก้ไขตอนจบอีกครั้งในแปดปีต่อมา ระบุวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1880 พร้อมกับระบุว่าเป็น "Overture-Fantasia" ผลงานแก้ไขครั้งที่สามนี้ได้ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1886 ที่เมืองทบิลิซี ประเทศจอร์เจีย
ไอเอิร์นไฮด์

ไอเอิร์นไฮด์ (Ironhide) เป็นชื่อตัวละครจากเรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส (Transformers) เป็นหุ่นยนต์ฝ่ายไซเบอร์ทรอน

ไอเอิร์นไฮด์ () คือ หุ่นจอมบึก มีความเชี่ยวชาญในเรื่องของอาวุธหนัก เป็นพวกขาลุยและเคยท่องไปทั่วจักรวาลมาแล้วสองรอบ เขาคือหนึ่งในเพื่อนเก่าแก่ที่สุดของอ็อพติมัส ไพรม์ และอาจจะเป็นผู้มีรอยแผลจากการรบมากที่สุดในบรรดาพี่น้อง จะทำหน้าที่คอยดูแลความปลอดภัยให้กับทุกคนหรือทุกสิ่งที่มีความสำคัญ และทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวให้กับอ็อพติมัส ไพรม์ ประโยคติดปากของเขาก็คือ “วงจรไฟฟ้าไฮเทคไม่มีวันแทนที่มันสมองได้”

แม้จะดูหยาบกระด้าง แต่ก็ใจดี ไอร์ออนไฮด์สามารถยิงของเหลวแบบต่างๆ ได้ ตั้งแต่ไนโตรเจนความเย็นสูงจนถึงตะกั่วที่ร้อนจัด มีเครื่องตรวจจับโซนาร์ เรดาร์ และคลื่นวิทยุ ถึงแม้ไอร์ออนไฮด์จะเป็นออโต้บ็อทส์ที่เคลื่อนไหวช้าที่สุด แต่ผิวของไอร์ออนไฮด์ทำจากไทธิลเลี่ยม สตีล อัลลอยที่ถูกฉีดผสมกับคาร์บอนไฟเบอร์ ทำให้มีความทนทานต่อการโจมตีเกือบทุกรูปแบบ และทำให้เขาเป็นออโต้บ็อทส์ที่มีความเปราะบางน้อยที่สุด

ในภาพยนตร์เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส 3 ไอร์ออนไฮด์ถูกเซนติเนล ไพรม์ ฆ่าตาย เพราะเซนติเนล ไพรม์ ทำข้อตกลงกับเมกะทรอน เพื่อผลประโยชน์ของดวงดาวไซเบอร์ทรอน
การเรียงลำดับแบบแทรก

ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเรียงลำดับแบบแทรก () เป็นขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับอย่างง่าย ทำงานโดยจะแบ่งข้อมูลในรายการเป็นสองส่วนคือส่วนที่เรียงแล้วและส่วนที่ยังไม่เรียง แน่นอนว่าในตอนเร่มแรกส่วนที่เรียงแล้วก็จะมีอย่างน้อยหนึ่งตัว และจะเริ่มหยิบข้อมูลตัวหนึ่งของส่วนที่ยังไม่เรียงมาเปรียบเทียบเพื่อหาตำแหน่งที่เหมาะสมในการแทรกลงในข้อมูลส่วนที่เรียงแล้ว ลักษณะเดียวกับการเรียงไพ่ในมือ และด้วยประสิทธิภาพ "O(n) " ดังนั้นการเรียงลำดับแบบแทรกจึงไม่เหมาะในการทำงานในรายการที่มีจำนวนสมาชิกมากๆ ซึ่งขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับซึ่งซับซ้อนกว่าเช่น การเรียงลำดับแบบเร็ว, การเรียงลำดับแบบผสาน, การเรียงลำดับแบบฮีป มีความเหมาะสมมากกว่า

การเรียงลำดับข้อมูลในรายการดังนี้ 3 9 8 6 7 ด้วยขั้นตอนวิธีแบบแทรก เริ่มต้นด้วยข้อมูลทุกตัวยกเว้นตัวแรกยังไม่ได้เรียง ข้อมูลที่อยู่ในเครื่องหมาย (..) ถือว่าเป็นข้อมูลที่เรียงจากน้อยไปมากแล้ว
ครั้งที่ 1
[ (3) 9 8 7 6 ] formula_1 [ (3 9) 8 7 6 ]
ครั้งที่ 2
[ (3 9) 8 7 6 ] formula_1 [ (3 9 8) 7 6 ]
[ (3 9 8) 7 6 ] formula_1 [ (3 8 9) 7 6 ]
ครั้งที่ 3
[ (3 8 9) 7 6 ] formula_1 [ (3 8 9 7) 6 ]
[ (3 8 9 7) 6 ] formula_1 [ (3 8 7 9) 6 ]
[ (3 8 7 9) 6 ] formula_1 [ (3 7 8 9) 6 ]
ครั้งที่ 4
[ (3 7 8 9) 6 ] formula_1 [ (3 7 8 9 6) ]
[ (3 7 8 9 6) ] formula_1 [ (3 7 8 6 9) ]
[ (3 7 8 6 9) ] formula_1 [ (3 7 6 8 9) ]
[ (3 7 6 8 9) ] formula_1 [ (3 6 7 8 9) ]
เรียงเสร็จเรียบร้อย
End correction

ในการทดลองทางฟิสิกส์ การสั่นพ้องของเสียงในหลอดรีโซแนนซ์ ปฏิบัพแรกที่เกิดขึ้นจะไม่ได้เกิดตรงกับปากกระบอกพอดี แต่ว่าอยู่ด้านหน้ากระบอกเล็กน้อยระยะจากปากกระบอกจนถึงปฏิบัพแรก ก็คือค่า End Correction
โดยสามารถคำนวณได้ดังนี้ L+E=λ/2
เมื่อ L คือ ความยาวของหลอดที่ทำให้เกิดการสั่นพ้องครั้งแรก; E คือ ค่า End Correction; λ คือ ความยาวคลื่นเสียง
สตีเวน พีนาร์

สตีเวน เจอโรม พีนาร์ () (เกิดวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวแอฟริกาใต้ ปัจจุบันสังกัดสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน เขาสามารถเล่นได้ทั้งปีกซ้าย และปีกขวา และ เขายังเป็นเล่นให้กับทีมชาติแอฟริกาใต้ ในฟุตบอลอาชีพของเขา ยังเคยเล่นให้กับ อาแจ็กซ์เคปทาวน์, อาแจ็กซ์, โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ และ เอฟเวอร์ตัน
จุน ฮุน

จุน ฮุน (; ; ) เป็นตัวละครจากเกม "เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส" (ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม"เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '99" ) ซึ่งเป็นนักเทควันโด้ชาวเกาหลี เขาเป็นทั้งสหายและเป็นคู่แข่งคนสำคัญของคิม คัพฟาน ผู้ให้เสียงพากย์จุน ฮุน คือคุณคาซูยะ อิชิโจ

จุน ฮุน รู้จักกับคิม คัพฟานตั้งแต่สมัยยังเด็กเมื่อครั้งที่ฝึกวิชาร่วมสำนักเดียวกัน ต่อมาพวกเขาได้แยกออกมาเป็นอาจารย์คนละสำนัก โดยจุนเป็นฝ่ายใช้รูปแบบเทควันโด้บางส่วนที่ต่างไปจากคนอื่น เมื่อจุนได้พบกับคิมอีกครั้ง เขาได้เสนอโครงการฟื้นฟูบางสิ่งขึ้นมาใหม่ ภายหลังจากที่ได้เห็นคิมอบรมด้านจริยธรรมและการฝึกฝนให้แก่สมาชิกในกลุ่มซึ่งประกอบด้วยชางและชอย จุนได้ตัดสินใจแสดงให้คิมได้เห็นถึงการจัดการอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น วิธีการของจุนมีความแปลกแหวกแนวและมากกว่าการออกกำลังแบบยุคใหม่ทั่วไป ซึ่งประกอบด้วยการใช้เครื่องมือชนิดพิเศษในการฝึกฝน ตลอดจนให้เข้าร่วมชมคอนเสิร์ต จุนได้ท้าทายคิมโดยบังคับให้ใช้วิธีการแบบนี้ และเสนอให้ใช้ทักษะด้านต่างๆแบบเดียวกับเขาในการเป็นนักสู้ โดยหวังให้พวกเขายอมเห็นด้วยกับวิธีการต่างๆเพื่อร่วมงานกันในช่วงเวลานี้
ไฟร์เบิร์ด

ไฟร์เบิร์ด สามารถหมายถึง
แจ็ส (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)

ไมนสเตอร์ () หรือ แจส () เป็นตัวละครจากเรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส

ไมนสเตอร์ () คือ รองหัวหน้ากลุ่มไซเบอร์ทรอน คอยทำหน้าที่สนับสนุนการรบให้คอนวอย เมื่อมายังโลกมนุษย์ เขาได้ศึกษาเกี่ยวกับประเพณีและวัฒนธรรมต่างๆบนโลก สิ่งที่เขาชื่นชอบที่สุดคือการฟังดนตรีจำพวกร็อกแอนด์โรล
แจ็สยังคงเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีผู้คนนิยมชมชอบมากที่สุดจากการ์ตูนซีรีส์ต้นฉบับ มันใช้ชีวิตตามหลัก “ร็อคแอนด์โรล” ที่ว่า “ถ้าคุณไม่สามารถกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดอย่างมีสไตล์ มันก็ไม่คุ้มค่าที่จะทำ”มันดูเท่ มีสไตล์ และมีความสามารถ มันกล้าและฉลาด มันมีความทรงจำในการบันทึกข้อมูลเข้าขั้นเกือบสมบูรณ์แบบ ซึ่งทำให้มันมีค่ามากล้นในฐานะผู้บันทึกสงคราม ในตัวมันติดตั้งด้วยเครื่องยนต์ฟิวชั่นที่ทำให้มันเคลื่อนที่ในหมวดยานยนต์ได้ด้วยความเร็วรองจากแสง

แจ็สคือหนึ่งในออโต้บ็อทส์ที่ติดตามอ็อพติมัส ไพรม์ มาปฏิบัติภารกิจเพื่อค้นหาโลกใหม่บนยานอาร์ก พวกมันโดนยานของเม็กกาทรอน ศัตรูคู่ปรับโจมตี และร่อนลงจอดบนโลก ที่ซึ่งสมาชิกทั้งหมดบนยานได้รับการปกป้องด้วยระบบฉุกเฉิน ในปี 1984 เหตุภูเขาไฟระเบิดเป็นตัวกระตุ้นเทเลทราน 1 ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์ของอาร์ก และมันได้ซ่อมแซมทุกคนบนยาน รวมถึงยังฟอร์แม็ทแจ็สขึ้นใหม่ในรูปของรถยนต์

แจ็ส ซึ่งเป็นพวกรู้จักควบคุมตน เยือกเย็น และไม่ฟุ้งซ่าน คือหัวหน้าของหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่มันร่วมทีมกับเหล่าเจ้าหน้าที่ผู้อุทิศตน บ่อยครั้งที่แจ็สมอบหมายภารกิจที่มีอันตรายที่สุดให้กับตัวมันเอง ไม่ใช่เพราะมันคิดว่าตัวเองเก่งกว่าใครเพื่อน มันแค่มีสมองที่ชาญฉลาดที่สุดสำหรับภารกิจที่ยากเย็นแสนเข็ญที่สุด ลักษณะท่าทางสบายๆ ของออโต้บ็อทส์ แจ็สยังได้ขยายไปสู่สภาพแวดล้อมในทุกที่ที่มันอยู่ ไม่ว่ามันจะประหลาดหรือเลอเลิศสักแค่ไหน มันสามารถปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างไม่ต้องใช้ความพยายาม มันสามารถคิดและตัดสินใจบัญชาการได้อย่างสร้างสรรค์ ทำให้มันกลายเป็นออโต้บ็อทที่เป็นมือขวาของอ็อพติมัส ไพรม์

แจ็สได้สละชีวิต เพราะต่อสู้กับเมกาทรอน ในภาพยนตร์คนแสดง เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล

ไมนสเตอร์ หรือ แจส ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยฝ่ายการรบของคอนวอย
เลือดเข้าตา

เลือดเข้าตา เป็นนวนิยายประเภทอาชญากรรม ประพันธ์ โดย พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร พิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารฟ้าเมืองไทย และพิมพ์จำหน่ายรวมเล่มครั้งแรก โดยสำนักพิมพ์มติชน ปี พ.ศ. 2534

ร.ต.ต.พันแสง อัศวโกวิทวัฒน์ นายตำรวจหนุ่มผู้เพิ่งสำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พันแสงเป็นนายตำรวจที่มีอุดมการณ์ แม้พ่อจะไม่เห็นด้วยกับการเป็นตำรวจเนื่องจากทางบ้านมีฐานะ พันแสงเป็นตำรวจที่มีอัธยาศัยดีเป็นกันเองกับนายตำรวจชั้นประทวน จึงไม่เป็นที่ชอบใจของนายตำรวจสัญญาบัตรด้วยกัน อีกทั้งพันแสงยังกล้ากระทำสิ่งที่ถูกต้องในสิ่งที่ตำรวจอื่นไม่ทำ จึงถูกสั่งให้ย้ายจากนครบาลไปประจำสถานีตำรวจดอนสัก ซึ่งเป็นอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งติดกับชายแดนพม่า เมื่อมาถึงพันแสงได้ช่วยชีวิตสารวัตรก้อนเส้าไว้ได้จากการถูกลอบยิง พันแสงคิดว่าสารวัตรก้อนเส้า ผู้เป็นสารวัตรใหญ่ประจำอำเภอ เป็นนายตำรวจและผู้บังคับบัญชาที่ดี แต่แท้ที่จริงแล้ว สารวัตรก้อนเส้าเป็นนายตำรวจที่ทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งอำนาจและลาภยศเงินทอง ซึ่งขัดต่ออุดมการณ์ของพันแสง พันแสงพยายามขัดขวาง ในที่สุด เมื่อ "เลือดเข้าตา" พันแสงจึงต้องลุกขึ้นมาจับปืนสู้กับสารวัตรก้อนเส้า ถึงแม้จะเป็นนายตำรวจยศต่ำกว่าและเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาก็ตาม

เลือดเข้าตา ได้ถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ในต้นปี พ.ศ. 2538 ออกอากาศทางช่อง 5 ตั้งแต่เวลา 20.30 น. ทุกคืนวันจันทร์-อังคาร หลังจบข่าวภาคค่ำ โดยบริษัท กันตนา บทโทรทัศน์โดย "1245" กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร และมีนักแสดงต่าง ๆ ร่วมแสดง
ท่าเรือแหลมฉบัง

ท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบัง เป็นท่าเรือน้ำลึกหลักในการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง อำเภอศรีราชา และ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี อยู่ภายใต้การดูแลของการท่าเรือแห่งประเทศไทยในเรื่องการบริหารท่าเรือโดยรวม และมีเอกชนรับผิดชอบในเรื่องปฏิบัติการ เปิดดำเนินการท่าเทียบเรือ B1 เป็นท่าแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2534 โดยท่าเรือแหลมฉบังได้รับการสนับสนุนส่งเสริมจากรัฐบาลในการเป็นท่าเรือหลักของประเทศแทนท่าเรือกรุงเทพฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ในปี พ.ศ. 2551 มีปริมาณขนถ่ายสินค้าทั้งสิ้น 4,629,244.70 เมตริกตัน มีปริมาณเรือเทียบท่ากว่า 8,118 ลำ

บริเวณโดยรอบท่าเรือแหลมฉบังได้รับการพัฒนาให้เป็นเขตเศรษฐกิจแหลมฉบัง ซึ่งมีการพัฒนาที่พักอาศัย สาธารณูปโภค การคมนาคมขนส่ง นิคมอุตสาหกรรม ตลอดจนศูนย์ราชการ เพื่อการพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจที่สำคัญในอนาคต

ท่าเรือแหลมฉบังยังเป็นท่าเรือที่นำนักท่องเที่ยวไทยเดินทางโดยเรือสำราญไปต่างประเทศ เส้นทางเดินเรือสำราญ อาทิ ท่าเรือแหลมฉบังไปประเทศกัมพูชาแวะเกาะฟู้โกว๊ก เข้าเกาะสมุย สิ้นสุดที่ท่าเรือแหลมฉบัง ท่าเรือแหลมฉบังแวะเกาะสมุยสิ้นสุดที่ประเทศสิงคโปร์

ส่วนนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศรับจากประเทศสิงคโปร์เพียงประเทศเดียว โดยมีเส้นทางเรือสำราญ ประเทศสิงคโปร์แวะเกาะเรดังแวะเกาะสมุยสิ้นสุดที่ท่าเรือแหลมฉบัง

ปัจจุบันท่าเรือแหลมฉบังเป็นท่าเรือเดียวที่บริการนักท่องเที่ยวจากประเทศไทยไปประเทศสิงคโปร์และมีเส้นทางเดินเรือจากสิงคโปร์มาประเทศไทย 
สถานีรถไฟท่าเรือแหลมฉบัง เป็นสถานีรถไฟชั้นพิเศษ ของการรถไฟแห่งประเทศไทย เส้นทางแยกออกมาจากสถานีรถไฟชุมทางศรีราชา มีระยะทางห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพ 140.85 กิโลเมตร
เยื่อบุช่องท้อง

เยื่อบุช่องท้อง () เป็นเนื้อเยื่อ 2 ชั้นที่คลุมอยู่โดยรอบช่องท้อง และห่อหุ้มอวัยวะภายใน

เยื่อบุช่องท้องแบ่งเป็น 4 ส่วน คือ