seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เหตุโจมตีในลีแยฌ พ.ศ. 2554

วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ได้เกิดเหตุโจมตีก่อการร้ายขึ้นในเมืองลีแยฌ ประเทศเบลเยียม

ผู้โจมตี เป็นมือปืนชายอายุ 33 ปี ชื่อ นอร์ดีน อัมรานี บุกเดี่ยวเข้าโจมตี โดยใช้ลูกระเบิดมือ และยิงด้วยอาวุธปืน FN FAL ในการโจมตีก่อนที่เขาจะฆ่าตัวตายและทำให้คนอื่นบาดเจ็บ 123 ราย ซึ่งในจำนวนนั้นมีผู้บาดเจ็บสาหัส 7 ราย มีผู้เสียชีวิตเป็นวัยรุ่น 2 ราย ได้แก่อายุ 15 ปี และ 17 ปี รายที่สามเป็นหญิงวัย 75 ปี ส่วนชายอายุ 20 ปี กับเด็กหญิงวัย 17 เดือนเสียชีวิตหลังจากถูกนำส่งโรงพยาบาล ในช่วงก่อนหน้าของวันดังกล่าว ผู้ก่อการยังได้สังหารผู้หญิงคนหนึ่งในบ้านของเขาเอง
มารี เบิร์นเนอร์

มารี เบิร์นเนอร์ (, เกิด 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 — ) มีชื่อเล่นว่า มารี เป็นนางแบบและนักแสดงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ชื่อของ "มารี" เป็นชื่อที่สามารถออกเสียงได้หลายภาษา ทั้งภาษาอังกฤษ, เยอรมัน และไทย บิดามารดาจึงตั้งชื่อนี้ให้

มารีเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 เกิดที่ประเทศเยอรมัน เป็นลูกครึ่งไทย-เยอรมัน เป็นบุตรของมันเฟรด เบิร์นเนอร์ และเฉิดฉวี แสงจันทร์ มีพี่ชาย 1 คน ชื่อ สิมน เบิร์นเนอร์ บิดาของเธอเป็นทูตวัฒนธรรมของเยอรมนี มารีจึงได้เดินทางไปพำนักอาศัยอยู่ในหลายประเทศ เมื่อบิดาเกษียณตอนเธออายุ 10 ปี จึงได้ย้ายมาอยู่ประเทศไทยโดยถาวร

มารีเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยผ่านการทาบทาม และชักชวนจากโมเดลลิ่งให้เข้าสู่วงการบันเทิง มารีผ่านงานต่าง ๆ มากมาย มารีเริ่มต้นการเข้าสู่วงการครั้งแรกโดยการถ่ายโฆษณา และได้เป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอของ ศุภรุจ เตชะตานนท์ ถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสาร เดินแฟชั่นโชว์

เมื่อ พ.ศ. 2554 มารีแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก คือ สามหนุ่มเนื้อทอง รับบท สุพรรณิการ์ ต่อมาได้เป็นนางเอกในละครเรื่อง ""แววมยุรา""

มารี คือนักแสดงในสังกัด สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เซ็นสัญญา 3 ปี
หลังหมดสัญญาช่อง 3 มารีได้เป็นนักแสดงอิสระ แสดงละครซีรีส์เรื่อง ดิ โอซี ไทยแลนด์ และ ชิงรักริษยา ทางช่องวัน ก่อนจะพลิกบทบาทเป็นนางร้ายครั้งแรกใน เมีย 2018 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และได้ตัดสินใจเซ็นสัญญาเข้าสังกัดช่องวันเต็มตัว
ท่าอากาศยานแม่สะเรียง

ท่าอากาศยานแม่สะเรียง หรือ สนามบินแม่สะเรียง (Mae Sariang Airport) สนามบินตั้งอยู่ในเขตอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ใกล้เคียงกับโรงเรีนแม่สะเรียง "บริพัตรศึกษา" เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
อันตอนีโอ ตาบุคคี

อันตอนีโอ ตาบุคคี (23 กันยายน 1943 - 25 มีนาคม 2012) นักเขียนคนสำคัญของอิตาลี ขณะเป็นนักศึกษาเรียนวิชาภาษาโปรตุเกสดีที่สุดในชั้น จึงได้รับทุนให้ไปศึกษาต่อในประเทศโปรตุเกส ต่อมาเป็นอาจารย์สอนวิชาวรรณคดีโปรตุเกสในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ และเป็นผู้แปลและเผยแพร่งานเขียนของกวีเอกชาวโปรตุเกส เฟอร์นันดู เปซัว (Fernando Pessoa) ให้ชาวอิตาลีได้รู้จัก ผลงานทางวรรณกรรมเล่มแรกของเขาคือนวนิยายเรื่อง Piazza Italia ตีพิมพ์ปี 1975 ขณะเป็นอาจารย์สอนอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งเมืองโบโลนญา

งานเขียนที่สร้างชื่อให้ตาบุคคีคือนวนิยายเรื่อง Sostiene Pereira หรือ "คำยืนยันของเปเรย์รา" ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1994 มีผู้นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในปีต่อมา "คำยืนยันของเปเรย์รา" เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์และการเมืองของยุโรปในช่วงปีที่ผู้นำเผด็จการกำลังเรืองอำนาจ ในสเปนกำลังเกิดสงครามกลางเมือง นวนิยายเปิดฉากในปี 1938 ที่กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ภายใต้การปกครองของ อันตอนีอู ดือ โอลีเวย์รา ซาลาซาร์ (António de Oliveira Salazar) เป็นเรื่องราวการต่อสู้อันเงียบงันทว่าทรงพลังของนักหนังสือพิมพ์อาวุโสคนหนึ่งเพื่อปกป้องอิสรภาพของชีวิตมนุษย์ หนังสือเล่มนี้ได้รับรางวัลเวียเร็จโจ (Premio Viareggio Rèpaci) รางวัลคัมปีเอลโลยอดเยี่ยม (Super Premio Campiello) รางวัลสกันโน (Premio Scanno) รางวัล Premio dei Lettori และรางวัล Prix Européen Jean Monnet

ตาบุคคีได้รับอิสริยาภรณ์ศิลปะและอักษรศาสตร์ Chevalier des Arts et des Lettres จากรัฐบาลประเทศฝรั่งเศส Order of Prince Henry จากรัฐบาลประเทศโปรตุเกส และได้รับรางวัล Austrian State Prize for European Literature ในปี 1998

อันตอนีโอ ตาบุคคี เสียชีวิตเช้าวันที่ 25 มีนาคม 2012 ณ กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
ร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์

ร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์ (), หรือรหัสว่า เอช.อาร์. 3261 (H.R. 3261), เป็นร่างรัฐบัญญัติที่ลามาร์ สมิธ (Lamar Smith) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา เสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2554 พร้อมเพื่อนสมาชิกสิบสองคนจากพรรคร่วมรัฐบาลทั้งสอง มีวัตถุประสงค์เพื่อขยายความสามารถของฝ่ายบังคับใช้กฎหมายและของผู้ถือลิขสิทธิ์ในอันที่จะต่อต้านการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาและสินค้าปลอมในโลกออนไลน์ รัฐบัญญัตินี้ใช้รัฐบัญญัติส่งเสริมไอพี (PRO-IP Act) ที่ตราขึ้นเมื่อปี 2551 และร่างรัฐบัญญัติคุ้มครองไอพี (Protect IP Act) ที่วุฒิสภาแห่งสรัฐอเมริกาเสนอ เป็นแม่แบบ และบัดนี้ อยู่ในระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมาธิการด้านการยุติธรรมแห่งสภาผู้แทนราษฎร (House Judiciary Committee)

ร่างรัฐบัญญัติดังกล่าวจักให้อำนาจกระทรวงยุติธรรม (Department of Justice) และผู้ถือลิขสิทธิ์ ร้องขอให้ศาลสั่งปราบปรามบรรดาเว็บไซต์ที่ถูกกล่าวหาว่าจัดให้มีหรือส่งเสริมการละเมิดลิขสิทธิ์, สั่งห้ามบรรดาเครือข่ายโฆษณาออนไลน์หรือเครือข่ายช่วยรับชำระหนี้ออนไลน์ เป็นต้นว่า เพย์แพล (PayPal) คบค้าหากินกับเว็บไซต์ละเมิดลิขสิทธิ์, สั่งห้ามโปรแกรมค้นหา (search engine) เชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์เหล่านั้น และสั่งผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตให้สะกัดกั้นการเข้าถึงเว็บไซต์เช่นว่า ร่างรัฐบัญญัตินี้ยังกำหนดให้การเข้าถึงโดยมิได้รับอนุญาตซึ่งข้อมูลละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดอาญาอุกฉกรรจ์ ทั้งยังให้ถือว่า การใด ๆ ที่บรรดาผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตกระทำไปเพื่อต่อต้านเว็บไซต์ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่เป็นความผิดและไม่อยู่ในความรับผิดทุกประการ แต่ให้ผู้ถือลิขสิทธิ์ที่เจตนาแจ้งข้อความอันเป็นเท็จว่า เว็บไซต์ใดมีส่วนละเมิดลิขสิทธิ์ ต้องรับผิดทางแพ่งต่อเว็บไซต์นั้น

ผู้สนับสนุนรัฐบัญญัตินี้ว่า รัฐบัญญัติจักเป็นเครื่องช่วยพิทักษ์รักษาตลาดทรัพย์สินทางปัญญา อันรวมถึงการงานและรัษฎากรที่งอกเงยจากตลาดดังกล่าว ทั้งยังว่า เป็นคราวจำเป็นจะต้องเพิ่มศักยภาพให้แก่ฝ่ายบังคับใช้กฎหมายลิขสิทธิ์ เพื่อต่อต้านเว็บไซต์ต่างชาติเป็นการเฉพาะ ขณะที่ผู้ไม่เห็นด้วยว่า รัฐบัญญัตินี้มีนัยเป็นการตรวจพิจารณาทางอินเทอร์เน็ต (internet censorship) อันจะส่งผลให้โลกอินเทอร์เน็ตง่อยเปลี้ย และคุกคามเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นด้วย

คณะกรรมาธิการด้านการยุติธรรมฯ จัดประชาพิจารณ์เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 และเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรว่า ประธานกรรมาธิการคณะดังกล่าวมีกำหนดจะแปรญัตติร่างพระราชบัญญัตินี้ในวันที่ 15 ธันวาคม และว่า ยังอภิปราย และ "เปิดให้มีการปรับปรุง" ร่างรัฐบัญญัติกันได้อยู่
เทศบาลตำบลปรางค์กู่

เทศบาลตำบลปรางค์กู่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่ถนนวัชรพล 3 หมู่ที่ 4 ตำบลพิมาย อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งในปัจจุบันของจังหวัดศรีสะเกษ เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลาง ด้านตะวันตกของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้โดยทางรถยนต์ประมาณ 60 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่นๆ ของอำเภอปรางค์กู่ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ

ครอบคลุมบางส่วนของตำบลพิมาย และบางส่วนของตำบลพิมายเหนือ ของอำเภอปรางค์กู่ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับท้องที่ต่างๆ ดังนี้

เทศบาลตำบลปรางค์กู่ เดิมมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบสุขาภิบาลมาก่อน ชื่อ"สุขาภิบาลปรางค์กู่" ต่อมามีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พุทธศักราช 2542 จัดตั้งเทศบาลตำบลทั่วประเทศ เป็นผลให้"สุขาภิบาลปรางค์กู่" เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น"เทศบาลตำบลปรางค์กู่" ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542เป็นต้นมา ในปัจจุบันเทศบาลตำบลปรางค์กู่มีอาคารสำนักงานเป็นของตนเองแยกออกมาจากที่ว่าการอำเภอ เพื่อให้ประชาชนในเขตเทศบาลมาติดต่อราชการและขอรับบริการด้านต่างๆ ได้สะดวก รูปปรางค์ 3 หลัง อยู่ภายในวงรี 2 ชั้น

กรอบวงรีวงนอก ครึ่งบนของกรอบวงรีนอกเขียนข้อความ "เทศบาลตำบลปรางค์กู่" ครึ่งล่างของกรอบวงรีเขียนข้อความ "จังหวัดศรีสะเกษ"

ปรางค์ 3 หลัง หมายถึง ปราสาทหินในท้องที่อำเภอปรางค์กู่ ที่สร้างขึ้นในสมัยขอม จำนวน 3 หลังติดต่อกัน ปัจจุบันยังคงเหลือให้เห็นอยู่ในสภาพเดิม ประชาชนเรียกว่า "ปรางค์กู่" ตั้งอยู่ที่ตำบลกู่ ห่างจากเขตเทศบาล และตัวอำเภอปรางค์กู่ ประมาณ 5 กิโลเมตร

เขตเทศบาลตำบลปรางค์กู่เป็นพื้นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขาพื้นดินส่วนใหญ่เหมาะแก่การทำนา ลักษณะดินเป็นดินปนทราย ไม่มีแม่น้ำไหลผ่านมีเพียงลำห้วยสาขาของแม่น้ำมูล และ หนองเท่านั้น ลำห้วยที่สำคัญคือ "ลำห้วยสำราญ" เป็นลำห้วยที่สำคัญที่สุดของอำเภอ ไหลจากท้องที่อำเภอขุขันธ์ เข้าสู่อำเภอปรางค์กู่, "ลำห้วยฆ้อง" เป็นลำห้วยที่ไหลมาจากท้องที่อำเภอขุขันธ์สู่อำเภอปรางค์กู่ที่บ้านกอกหวาน ตำบลโพธิ์ศรี ผ่านตำบลพิมาย ตำบลตูม เป็นลำห้วยที่ไหลผ่านใจกลางของอำเภอปรางค์กู่และเขตเทศบาลตำบลปรางค์กู่

ในเขตเทศบาลประกอบด้วยประชากร จำนวนทั้งสิ้น 2,848 คน จำแนกเป็นเพศชาย 1,381 คน เพศหญิง 1,467 คน มีครัวเรือนทั้งสิ้น 890 ครัวเรือน กลุ่มชาติพันธุ์หลักดั้งเดิมในเขตเทศบาลได้แก่กลุ่มชาติพันธุ์ชาวเขมร ซึ่งพูดภาษาเขมรถิ่นไทย(เขมรสูงหรือขแมร์เลอ)และกลุ่มชาติพันธุ์ชาวกูย (หรือกวยหรือส่วย)ซึ่งพูดภาษากูย กลุ่มชาติพันธุ์รองคือกลุ่มชาติพันธุ์ชาวลาวซึ่งพูดภาษาลาว ซึ่งมีอยู่ในสัดส่วนที่น้อยกว่าชาวเขมรและชาวกูย

เขตการปกครองภายในพื้นที่เขตเทศบาลตำบลปรางค์กู่ 3 ชุมชน ครอบคลุมพื้นที่ต่างๆ ได้แก่ อัตรากำลังและเครื่องมือเครื่องใช้ของเทศบาลในด้านสิ่งแวดล้อม มีรถเก็บขยะ 2 คัน

ประชากรในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน ร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 8 ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป ร้อยละ 20 ประกอบอาชีพอื่นๆ โดยมีปรชากรว่างงานคิดเป็นร้อยละ 2 ประชาชนมีรายได้เฉลี่ย 41,000 บาท/คน/ปี พืชเศรษฐกิจของเกษตรกรในเขตเทศบาล ได้แก่ ข้าว มะม่วง กล้วย และพืชสวนครัวเทศบาลตำบลปรางกู่มีพื้นที่รวมประมาณ 6,125 ไร่ แยกตามประเภทการใช้ประโยชน์และขนาดพื้นที่โดยประมาณเฉลี่ยต่อไร่ ดังนี้
คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ

บริษัท คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ (; ) เป็นบริษัทข้ามชาติจากสหรัฐอเมริกา เป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ในบ้าน, เครื่องใช้เพื่อสุขภาพ และเครื่องใช้ส่วนตัว เช่นผลิตภัณฑ์สบู่, ผงซักฟอก, สินค้าเพื่อสุขอนามัยในช่องปาก เช่นยาสีฟันและแปรงสีฟัน สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่พาร์คแอวะนู แมนฮัตตัน นิวยอร์ก เกิดจากการควบรวมกิจการของบริษัท คอลเกตแอนด์คัมปานี แห่งนิวยอร์ก โดยบริษัท ปาล์มโอลีฟ-พีท จากเมืองมิลวอกี ในปี ค.ศ. 1928 ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงได้แก่ ยาสีฟันคอลเกต และสบู่และยาสระผมปาล์มโอลีฟ

บริษัท คอลเกตแอนด์คัมปานี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1806 โดยนายวิลเลียม คอลเกต เริ่มจากการเป็นตั้งโรงงานสบู่และเทียนไข ใช้ชื่อว่า "วิลเลียม คอลเกต แอนด์คัมปานี" (William Colgate & Company) หลังจากนายคอลเกตเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1857 บุตรชายของเขาได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "Colgate & Company" บริษัทเป็นผู้ริเริ่มจำหน่ายยาสีฟันแบบบรรจุหลอดเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908

บริษัท ปาล์มโอลีฟ-พีท ก่อตั้งโดยนายบี.เจ. จอห์นสัน ซึ่งเป็นผู้คิดค้นสูตรการผลิตสบู่ที่มีส่วนผสมของน้ำมันปาล์มและน้ำมันมะกอกในปี ค.ศ. 1898 สบู่ปาล์มโอลีฟได้รับความนิยมจนเป็นสบู่ที่มียอดขายสูงสุดในขณะนั้น

ปัจจุบัน คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ เป็นบริษัทคู่แข่งของพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ผู้ผลิตสบู่และผงซักฟอกที่มียอดขายรวมเป็นอันดับหนึ่งของโลก
อัยการสูงสุดสหรัฐ

อัยการสูงสุดสหรัฐ () คือ เจ้ากระทรวงยุติธรรมแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นข้าราชการการเมือง ไม่ใช่ข้าราชการประจำ (ตาม) มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับนิติการ เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายบังคับใช้กฎหมายและเป็นผู้นำทนายแผ่นดินของรัฐบาลสหรัฐ ทั้งเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีของประธานาธิบดีด้วย โดยเป็นตำแหน่งเดียวในคณะรัฐมนตรีที่ไม่ใช้ชื่อว่า "รัฐมนตรี" (secretary)

ประธานาธิบดีจะเลือกผู้ดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุด และเสนอชื่อต่อวุฒิสภาเพื่อรับรอง เมื่อรับรองแล้ว อัยการสูงสุดก็เริ่มดำรงตำแหน่ง โดยต้องปฏิบัติหน้าที่ "ตามอัธยาศัยของประธานาธิบดี" (at the pleasure of the president) และประธานาธิบดีจะให้พ้นจากตำแหน่งเมื่อไรก็ได้ นอกจากนี้ สภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจฟ้องให้ขับอัยการสูงสุดออกจากตำแหน่งต่อวุฒิสภาในคดีอาญาฐาน "กบฏ เรียกรับสินบน ตลอดจนอาชญากรรมร้ายแรงและลหุโทษอย่างอื่น"

รัฐสภาสหรัฐสถาปนาตำแหน่งอัยการสูงสุดนี้ขึ้นด้วยรัฐบัญญัติตุลาการ ค.ศ. 1789 (Judiciary Act of 1789) หน้าที่ดั้งเดิมของอัยการสูงสุด คือ "ฟ้องและดำเนินคดีทั้งปวงซึ่งเกี่ยวข้องกับสหรัฐต่อศาลสูงสุด กับทั้งให้คำแนะนำและความเห็นเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อประธานาธิบดีร้องขอ หรือเมื่อเจ้ากระทรวงใดร้องขอ" ต่อมาใน ค.ศ. 1870 มีการตั้งกระทรวงยุติธรรมขึ้นเพื่อสนับสนุนการปฏิบัติหน้าที่ของอัยการสูงสุด นอกจากนี้ อัยการสูงสุด, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง, และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เป็นข้าราชการสี่ตำแหน่งที่ถือกันโดยทั่วไปว่า มีความสำคัญสูงสุด สืบเนื่องจากความสำคัญขององค์กร

ผู้ดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดสหรัฐคนปัจจุบัน คือ เจฟฟ์ เซสชันส์
สุรชาติ เทียนทอง

นายสุรชาติ เทียนทอง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 11 และโฆษกคณะกรรมาธิการการสื่อสารและโทรคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

สุรชาติ เทียนทอง มีชื่อเล่นว่า "อ๊อบ" เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายเสนาะ เทียนทอง และนางจิตรา โตศักดิ์สิทธิ์ มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้านการเงินและการจัดการ และปริญญาโทสาขาผู้นำองค์กร จากมหาวิทยาลัยจอห์นสัน แอนด์ เวลส์ สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีสถานะโสด

สุรชาติ เทียนทอง ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาราช แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 สุรชาติ เทียนทอง พร้อมทั้งครอบครัวได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก โดยสามารถเอาชนะนายสกลธี ภัททิยกุลจากพรรคประชาธิปัตย์ และนางสาวศุภมาศ อิศรภักดีจากพรรคภูมิใจไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้

สุรชาติ เทียนทอง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ควิโนโลน

ควิโนโลน () เป็นกลุ่มยาปฏิชีวนะ สามารถออกฤทธิ์ได้อย่างกว้างขวาง ใช้รักษาโรคติดเชื้อต่างๆ ถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2508 ซึ่งเดิมใช้รักษาโรคติดเชื้อในระบบทางเดินปัสสาวะ

ยาในกลุ่มควิโนโลนสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งการคลายตัวของสารดีเอ็นเอในแบคทีเรีย ทำให้เชื้อแบคทีเรียเหล่านั้นไม่สามารถทำการสืบพันธุ์ได้ ตัวยายังสามารถช่วยให้เม็ดเลือดขาวทำงานดีขึ้น ส่งผลให้ภูมิต้านทานของร่างกายทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์

ศาสตราจารย์ วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ เป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการในคณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา รัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา กรรมการอำนวยการ สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และเป็นกรรมการในหน่วยงานต่างๆ อีกหลายหน่วยงาน ท่านเป็นผู้พิการทางสายตา ที่มีบทบาทในการเป็นแกนนำรณรงค์เพื่อประโยชน์ของผู้พิการในหลายด้าน และได้รับรางวัลและการยกย่องจากหลายๆ หน่วยงาน

ศาสตราจารย์ วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2495 เดิมทีในช่วงวัยเด็ก ท่านไม่ได้มีความพิการแต่อย่างใด แต่ด้วยความคึกคะนองในวัยเด็ก เป็นคนที่ชอบค้นคว้าและทดลองวิทยาศาสตร์ จนเกิดอุบัติเหตุขึ้นในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ 2510 ทำให้ดวงตาของท่านทั้งสองข้างบอดสนิท ภายหลังจากที่เกิดเหตุการณ์ เขาเสียใจเป็นอย่างมากคิดว่าเมื่อเป็นผู้พิการก็คงไม่สามารถที่จะทำหรือปฏิบัติงานอะไรได้เหมือนที่เคยตาดีอยู่ แต่เขาก็ได้รับการแนะนำในทางที่ถูกต้องจากผู้คนรอบข้าง โดยเฉพาะ Miss. Jenivieve Caulfield (สตรีตาบอดชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งโรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพฯ) ซิสเตอร์โรสมัวร์ แม่อธิการโรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ จึงทำให้เกิดมีกำลังใจในการใช้ชีวิตต่อมาในฐานะผู้พิการ

สมรสกับ นางมณี นามศิริพงศ์พันธุ์ มีบุตรด้วยกัน 3 คนวิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ รับราชการตำแหน่งศาสตราจารย์ระดับ 10 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นับเป็นผู้พิการไทยคนแรกที่ได้เข้ารับราชการ เคยเป็นพระอาจารย์ของพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภาในช่วงที่พระองค์ทรงศึกษาอยู่

ผู้ก่อตั้ง มูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ

ด้านการเมือง เขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย จากจำนวน 23 คน และเมื่อพรรคไทยรักไทยชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2544 และ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีด้านคนพิการ และเป็นประธานกรรมการที่ปรึกษาด้านคนพิการ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี โดยดำรงตำแหน่งทั้งสอง ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 - 2549 จนกระทั่งเกิดรัฐประหาร พ.ศ. 2549

หลังจากการรัฐประหาร เขาได้รับการแต่งตั้งจากคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ให้เป็นที่ปรึกษาในคณะที่ปรึกษาฝ่ายการเสริมสร้างสมานฉันท์และความเป็นธรรมในสังคม ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิและนักวิชาการอีกจำนวนหลายคน
ต่อมาในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รวมถึงเป็นรองประธานกรรมมาธิการกิจการ เด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายู ผู้พิการและความมั่นคงแห่งชาติ ของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และเป็นประธานอนุกรรมาธิการด้านผู้พิการ
ทาน (แก้ความกำกวม)

ทาน อาจหมายถึง
ชุทซ์ชตัฟเฟิล

ชุทซ์ชตัฟเฟิล () หรือ เอ็สเอ็ส (, ) เป็นองค์กรกำลังกึ่งทหารสังกัดพรรคนาซีภายใต้คำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เดิมมีชื่อองค์กรว่า ซาล-ซุทซ์ () ซึ่งมีสมาชิกเป็นอาสาสมัครของพรรคนาซีเพื่อคุ้มกันและดูแลความปลอดภัยในการประชุมพรรคที่เมืองมิวนิก เมื่อไฮน์ริช ฮิมเลอร์เข้าร่วมองค์กรในปีค.ศ. 1925 ก็มีการเปลี่ยนชื่อหน่วยเป็น "ชุทซ์ชตัฟเฟิล" เอ็สเอ็สภายใต้การนำของฮิมเลอร์ได้ขยายตัวจากมีสมาชิกสองร้อยคนกลายเป็นองค์กรขนาดมหึมาที่มีสมาชิกกว่าล้านคนและกลายเป็นหนึ่งในองค์กรที่มีอิทธิพลที่สุดในเยอรมนี หน้าที่ขององค์กรนี้คือสอดส่องดูแลความมั่นคงภายในไรช์

เอ็สเอ็สมีการแบ่งงานออกเป็นสองส่วนงานหลักๆ คือ "อัลล์เกอไมเนอ เอ็สเอ็ส" (เอ็สเอ็สธุรการ) รับผิดชอบด้านการบังคับใช้นโยบายต่างๆของพรรคนาซี และ "วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส" (เอ็สเอ็สติดอาวุธ) เป็นกองกำลังติดอาวุธที่ไม่ขึ้นกับกองทัพ นอกจากนี้ยังมีส่วนงานอื่นอีก คือ "เอ็สเอ็ส-โทเทินคอฟเฟอร์แบนเดอ" (หน่วยหัวกะโหลกเอ็สเอ็ส) รับผิดชอบการดำเนินการค่ายมรณะและค่ายกักกันนาซี เอ็สเอ็สยังมีหน่วยตำรวจลับที่เรียกว่า "เกสตาโพ" กับหน่วยรักษาความปลอดภัยประจำฟือเรอร์ที่เรียกว่า "ซีแชร์ไฮท์สดีนสท์" ที่คอยส่องหาบุคคลที่เป็นหรืออาจเป็นภัยคุกคามต่อรัฐนาซี ตลอดจนรับผิดชอบงานข่าวกรองทั้งภายในและนอกแผ่นดินไรช์

เอ็สเอ็สก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1925 ภายใต้ชื่อ ""ซาล-ชุทซ์"" (อารักษ์หอประชุม) เพื่อรักษาความปลอดภัยในการประชุมของพรรคนาซีตลอดจนเป็นหน่วยคุ้มกันส่วนบุคคลของฮิตเลอร์ ต่อมาในปีค.ศ. 1933 ฮิตเลอร์ก้าวขึ้นสู่อำนาจพร้อมกับความเคลือบแคลงใจในความภักดีของกองทัพเยอรมันที่มีต่อเขา กองกำลังที่เขาไว้ใจได้อย่างเต็มร้อยและจะไม่มีวันทรยศเขาอย่างเอ็สเอ็สจึงเป็นสิ่งจำเป็นในการรักษาฐานอำนาจของฮิตเลอร์ อย่างไรก็ตาม พรรคนาซียังมีองค์กรติดอาวุธอีกองค์กรหนึ่งที่ชื่อว่า "ชตวร์มอัพไทลุง" อันเป็นแหล่งสุมหัวของอดีตทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งซึ่งนำโดยแอนสท์ เริม สหายเก่าแก่ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคนาซี

แอนสท์ เริม มีความคิดที่จะสถาปนาเอ็สเอเป็นขั้วอำนาจทางการเมืองใหม่และเข้าควบคุมไรชส์เวร์ และเริมยังสนับสนุนแนวคิด "การปฏิวัติครั้งที่สอง" ในเยอรมนี ความคิดเช่นนี้ของเริมให้ประธานาธิบดีฮินเดนบูร์กกดดันฮิตเลอร์ให้ยุบเอ็สเอ ฮิตเลอร์พยายามเจรจากับแอนสท์ เริม ให้ยุบหน่วยเอ็สเอโดยดีแต่ก็ไม่ได้รับความร่วมมือ จึงนำไปสู่การกวาดล้างเอ็สเอในคืนมีดยาวในสิ้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1934 เมื่อแอนสท์ เริม ถูกกำจัด ฮิตเลอร์ก็แต่งตั้งให้เอ็สเอ็สของฮิมเลอร์ทำหน้าที่คุ้มกันแทนเอ็สเอ

การคัดเลือกสมาชิกที่จะมาเข้าหน่วยเอ็สเอ็สจะต้องเป็นชายสายเลือดเยอรมันพันธุ์แท้แบบพวกอารยัน สูงอย่างน้อย 180 เซนติเมตร กำลังพลของเอ็สเอ็สจะได้รับการอบรม ปลูกฝังให้จงรักภักดีต่อผู้นำของเขาอย่างเหนียวแน่น และปราศจากการตั้งคำถามสงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น ได้รับการฝึกฝนอย่างหนัก และถูกปลูกฝังอุดมการณ์ของนาซี ถูกปลูกฝังแนวความคิดเรื่องความเป็นเลิศของชนชาติอารยันเพื่อการสร้างชาติไปสู่ไรช์ที่สาม รวมทั้งมีการเกณฑ์เด็กชายและหญิงชาวเยอรมันทั้งหมดให้เข้าหน่วยยุวชนฮิตเลอร์เพื่อเป็นหลักสูตรวิชาทหาร ให้เข้ารับการเป็นทหารและหน่วยเอ็สเอ็ส
วิสามานยนาม

วิสามานยนาม () เป็นคำนามที่การใช้หลักหมายถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยเจาะจง เช่น กรุงลอนดอน, ดาวพฤหัสบดี, ซาราห์ หรือ ไมโครซอฟท์ ซึ่งแตกต่างจากสามานยนาม (common noun) ซึ่งปกติหมายถึงกลุ่มของสิ่งต่าง ๆ เช่น นคร ดาวเคราะห์ บุคคล บริษัท หรือกรณีตัวอย่างไม่จำเพาะของกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เช่น นครหนึ่ง ดาวเคราะห์ดวงอื่น บุคคลเหล่านี้ หรือบริษัทของเรา วิสามานยนามบางคำอยู่ในรูปพหูพจน์ แล้วหมายถึงสิ่งที่ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ เช่น ครอบครัวเฮนเดอร์สัน หรืออะโซร์ส (กลุ่มเกาะ) วิสามานยนามบางคำสามารถพบในการใช้ชุดรองเช่นกัน ตัวอย่างเช่น การขยายนาม (ประสบการณ์โมซาร์ต; การผจญภัยอะโซร์สของเขา) หรือแทนสามานยนามบางคำ บทนิยามในรายละเอียดของคำนี้เป็นปัญหาและมีแบบแผนอยู่ในระดับหนึ่ง
ทวินเทล

ทวินเทล, ทวินเทลส์, twin tail, twin tails ฯลฯ อาจหมายถึง
งูหลามต้นไม้สีเขียว

งูหลามต้นไม้สีเขียว () เป็นงูไม่มีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Morelia viridis" อยู่ในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae)

งูเมื่อโตเต็มวัยแล้วจะมีสีของช่วงหลังเป็นสีเขียวสดใสหรือสีฟ้าเป็นแต้ม และช่วงท้องเป็นสีเหลืองอ่อนหรือสีขาวตลอดแนวกระดูกสันหลัง ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อนส่วนใหญ่จะเป็นสีเหลืองสดใสตลอดลำตัว แต่ในบางพื้นที่อาจจะมีช่วงหลังเป็นสีแดง, ส้มหรือเขียว ร่างกายมีกล้ามเนื้อแข็งแรงมีส่วนหัวและลำตัวสั้น ตามีขนาดใหญ่โดยที่มีม่านตาอยู่ในแนวตั้ง และมีแอ่งจับคลื่นความร้อนบริเวณริมฝีปากเช่นเดียวกับงูในวงศ์เดียวกันนี้ชนิดอื่น ๆ โดยใช้เป็นเครื่องมือตรวจจับคลื่นความร้อนจากสัตว์เลือดอุ่นโดยเฉพาะในเวลากลางคืนเพื่อจับเป็นอาหาร

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 150-200 เซนติเมตร เป็นงูที่สามารถพบได้ในหลายพื้นที่ของเกาะนิวกินีตลอดจนหลายเกาะของอินโดนีเซียจนถึงรัฐควีนส์แลนด์ ของออสเตรเลีย สามารถพบได้ทั้งในป่าพรุ, ป่าดิบแล้ง ตลอดจนถึงพื้นที่ทำการเกษตร โดยสามารถพบได้จนถึงพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 2,000 เมตร

โดยมากจะหาอาหารในเวลากลางคืน ได้แก่ กิ้งก่าและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก โดยจะหากินหลักบนต้นไม้ แต่บางครั้งก็จะลงพื้นดินมาหาอาหารได้ด้วย

จัดเป็นงูชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
พลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ

นายพลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ (เกิด 5 มิถุนายน พ.ศ. 2518) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 16 และกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สภาผู้แทนราษฎร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

นายพลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เจ้าของสโลแกน " คิดไม่ออก บอกพลภูมิ " เป็นบุตรของนายอริชัย และ นางยุพดี วิภัติภูมิประเทศ อดีต ส.ก.เขตจตุจักร มีน้องสาว 1 คน เขาเป็นหลานของพลเรือโทโรช วิภัติภูมิประเทศ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม และปริญญาโทคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

นายพลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ เป็นอดีต ส.ก.เขตคันนายาว 4 สมัย (พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2554) ตั้งแต่อายุ 25 ปี ซึ่งถือว่าเป็น ส.ก.ที่มีอายุน้อยที่สุดในสภากรุงเทพมหานคร นายพลภูมิ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 16 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 และเขามีส่วนให้การสนับสนุนนางชญาดา วิภัติภูมิประเทศ ภรรยา ลงเลือกตั้งซ่อม ส.ก. และได้รับเลือกตั้งเช่นเดียวกัน

ในปี พ.ศ. 2553 เขาเข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ

นายพลภูมิ สมรสกับ นางชญาดา วิภัติภูมิประเทศ มีบุตรชาย 1คน

พลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตคันนายาว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกติดต่อกันมารวม 4 สมัย ครั้งสุดท้ายได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2553 ก่อนที่ปีต่อมาจะลาออกมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นส.ส.สมัยแรก

พลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร มาแล้ว 1 สมัย คือ
ไพโรจน์ อิสระเสรีพงษ์

นายไพโรจน์ อิสระเสรีพงษ์ (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2499) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 19 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

ไพโรจน์ อิสระเสรีพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายหุย แซ่เอี้ยว และนางเง็กซุ้น แซ่ตั้ว มีพี่น้อง 5 คน อาทินายไพฑูรย์ อิสระเสรีพงษ์ ส.ก. เขตหนองจอก ครอบครัวเป็นเจ้าของโรงสีไฟกิจเจริญ สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริกและปริญญาโทคณะรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสแล้ว มีบุตรรวม 5 คน

ไพโรจน์ อิสระเสรีพงษ์ อดีตเป็นสมาชิกสภาเขตหนองจอก 4 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ต่อมาลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก

เคยเกิดกรณีต่อว่านางรสนา โตสิตระกูล ในที่ประชุมรัฐสภา ระหว่างการแถลงนโยบายของรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นอกจากนั้นเป็นนักเขียนในนิตยสารเสียงทักษิณ

ในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เขามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนในคดีที่พกพาอาวุธปืนข่มขู่เจ้าหน้าที่ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เขาเข้าร่วมปราศัยกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ที่สนามกีฬาราชมังคลากีฬาสถาน

ไพโรจน์ อิสระเสรีพงษ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์

ดร.ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ (ชื่อเล่น:อิ่ม ;เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2522) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 20 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย

ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายวิบูล อดีต สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตลาดกระบัง (พ.ศ.2518) และนางทองดี สำเร็จวาณิชย์ มีพี่น้อง 7 คน

สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปริญญาโทและปริญญาเอกจากประเทศออสเตรเลีย ปัจจุบันมีสถานะโสด

ก่อนเข้าสู่วงการการเมือง ธีรรัตน์เคยทำงานอยู่แผนกพัฒนาบุคลากร ฝ่ายยุทธศาสตร์การจัดการเรียนรู้แก่ผู้บริหารระดับสูง ธนาคารกสิกรไทย ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ในเขตเลือกตั้งที่ 20 (เขตลาดกระบัง) อันเป็นฐานเสียงของครอบครัว โดยสามารถเอาชนะนางสลวยเลิศ กิมสูนจันทร์ ภรรยานายมงคล กิมสูนจันทร์ อดีต ส.ส. และสมาชิกบ้านเลขที่ 109 จากพรรคประชาธิปัตย์ได้

ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ