seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อิลาริโอ ซาปาตา

อิลาริโอ ซาปาตา () นักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ที่ปานามาซิตี ประเทศปานามา เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวตสองสมัย และอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวตชาวปานามา สถิติการชก 54 ครั้ง ชนะ 43 (น็อก 14) เสมอ 1 แพ้ 10
ซาปาตาเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2520 ชนะน็อค วิกเตอร์ โลเปซ ยก 2 และสร้างชื่อเสียงได้ในการชกมวยครั้งที่ 5 เมื่อชกชนะคะแนนอดีตแชมป์โลก ฮวน กูซแมน จากนั้น ออกไปชกต่างประเทศครั้งแรกที่เกาหลีใต้ ชนะคะแนน คิม ยองฮวาง จากนั้น ซาปาตาขึ้นชิงแชมป์ลาตินอเมริการุ่นจูเนียร์ฟลายเวตที่ว่าง แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อัลฟอนโซ โลเปซ พบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก
ซาปาตากลับมาชกชนะได้อีกหลายครั้งใน พ.ศ. 2522 จน 24 มีนาคม พ.ศ. 2523 ได้เดินทางมาชิงแชมป์โลกที่ญี่ปุ่น และเป็นฝ่ายชนะ ชิเงโกะ นากาจิมา ได้ครองแชมป์โลก จากนั้นชกป้องกันตำแหน่ง ชนะคิม ชีบอก ชกแก้มือชนะนากาจิมาได้อีก จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่ง ชนะเรย์นัลโด เบเซอรา โจอี้ โอลิโว รูดี คราวฟอร์ด เกอร์มัน ทอร์เรส จากนั้นจึงมาป้องกันแชมป์ในประเทศไทย ชนะน็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 10

จากนั้น ซาปาตามาเสียแชมป์โลกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 โดยแพ้ อมาโด ปันเตริตา เออร์ซัว แต่เออร์ซัวเสียแชมป์ต่อให้ทาดาชิ โทโมริในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรก ซาปาตาจึงขึ้นชิงแชมป์คืนจากโทโมริ และเป็นฝ่ายชนะ ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งชนะ ชาง จุงกู และชกแก้มือชนะโทโมริอีก จนกระทั่ง 26 มีนาคม พ.ศ. 2526 ซาปาตาชกป้องกันตำแหน่งกับชาง จุงกูอีกครั้ง คราวนี้ ซาปาตาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 เสียแชมป์โลกไป

จากนั้น การชกมวยของซาปาตาตกต่ำลง เขาชกแพ้ ฮาโรลด์ แพตตีในปลายปีนั้น จากนั้น เขาขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวต จนปลายปี พ.ศ. 2527 จึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายของสมาคมมวยโลก แพ้คะแนน ซานโตส ลาเซียร์ จน พ.ศ. 2529 จึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวตของสมาคมมวยโลกที่ว่าง คราวนี้เป็นฝ่ายชนะ อลอนโซ กอนซาเลซ ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย จากนั้นชกป้องกันตำแหน่ง ชนะฮาเวียร์ ลูกัส ซูอิชิ โฮซูมิ โดดี้ พีญาโลซา อัลเบอร์โต คาสโตร และเคลาเดมีร์ คัลวาโฮ ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับฟิเดล บัสซา ใน พ.ศ. 2536 ซาปาตาพยายามขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้ง เพื่อสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลกสามรุ่น แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค มูน ซังกิลแค่ยกแรก จากนั้น จึงแขวนนวมไป
เซนเซอร์พิกเซลตอบสนอง

เซนเซอร์พิกเซลตอบสนอง () เป็นเซนเซอร์รูปภาพที่ประกอบด้วยวงจรประยุกต์ซึ่งบรรจุเซนเซอร์พิกเซลอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ละพิกเซลบรรจุตัวตรวจจับรูปภาพและตัวเพิ่มพลังงานไฟฟ้าแบบตอบสนอง มีเซนเซอร์พิกเซลตอบสนองที่ใช้กันอยู่ทั่วไปหลากหลายชนิดเช่น CMOS APS พบได้ในกล้องของโทรศัพท์มือถือหรือกล้องเว็บ หรือDSLR การเซนเซอร์รูปภาพประเภทนี้ใช้ประมวลการ CMOS (และมักพูดกันในชื่อ เซนเซอร์ CMOS) ซึ่งมาใช้แทนที่อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ได้
บาดทะยัก

บาดทะยักเป็นโรคติดเชื้ออย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีอาการเด่นคืออาการกล้ามเนื้อเกร็ง ส่วนใหญ่การเกร็งจะเริ่มต้นที่กล้ามเนื้อกราม จากนั้นจึงลุกลามไปยังกล้ามเนื้อส่วนอื่นๆ การเกร็งแต่ละครั้งมักเป็นอยู่ไม่กี่นาที และเกิดขึ้นซ้ำๆ เป็นเวลา 3-4 สัปดาห์ การเกร็งอาจมีความรุนแรงมากจนทำให้กระดูกหักได้ อาการอื่นที่อาจพบร่วมได้แก่ ไข้ เหงื่อออก ปวดศีรษะ กลืนลำบาก ความดันเลือดสูง และหัวใจเต้นเร็ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่เริ่มมีอาการหลังจากติดเชื้อเป็นเวลา 3-21 วัน การรักษาอาจใช้เวลาหลายเดือน ผู้ป่วยประมาณ 10% จะเสียชีวิต
บาดทะยักเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย "Clostridium tetani" ซึ่งพบได้ในดิน น้ำลาย ฝุ่น และปุ๋ยมูลสัตว์ เชื้อมักเข้าสู่ร่างกายทางบาดแผลเช่นแผลบาดหรือแผลตำที่เกิดจากวัตถุที่ปนเปื้อนเชื้อ เชื้อเหล่านี้ผลิตสารพิษที่รบกวนกระบวนการหดตัวของกล้ามเนื้อ ทำให้มีอาการดังกล่าวข้างต้น การวินิจฉัยทำได้โดยการดูจากอาการและอาการแสดง โรคนี้ไม่ติดต่อจากคนสู่คน
การป้องกันการติดเชื้อทำได้โดยการเสริมภูมิคุ้มกันด้วยการให้วัคซีนบาดทะยัก ผู้ที่มีบาดแผลที่เข้าข่ายจะติดเชื้อและได้รับวัคซีนมาไม่ถึง 3 ครั้ง ควรได้รับทั้งวัคซีนบาดทะยักและภูมิคุ้มกันบาดทะยักในรูปแบบของอิมมูโนกลอบูลิน ควรได้รับการล้างแผลและนำเอาเนื้อตายออก ผู้ป่วยที่มีอาการควรได้รับการรักษาด้วยภูมิคุ้มกันบาดทะยักแบบอิมมูโนกลอบูลิน หรืออาจรักษาด้วยอิมมูโนกลอบูลินแบบรวมได้ ยาคลายกล้ามเนื้ออาจช่วยควบคุมอาการเกร็งของกล้ามเนื้อ และหากผู้ป่วยมีปัญหาของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการหายใจร่วมด้วยอาจต้องใช้การช่วยหายใจผ่านเครื่องช่วยหายใจ
บาดทะยักเป็นโรคที่พบได้ทั่วโลกแต่มักพบบ่อยในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้นซึ่งมีดินและสารอินทรีย์อยู่มาก ในปี พ.ศ. 2558 มีรายงานว่ามีผู้ป่วยบาดทะยักประมาณ 209,000 คนและเสียชีวิตประมาณ 59,000 คนทั่วโลก ซึ่งลดลงเป็นอย่างมากจากจำนวนผู้เสียชีวิต 356,000 คน ในปี พ.ศ. 2533 มีการบรรยายถึงโรคนี้เอาไว้เก่าแก่ตั้งแต่สมัยแพทย์กรีกชื่อฮิปโปกราเตสเมื่อ 500 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุของโรคถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2427 โดย Antonio Carle และ Giorgio Rattone แห่งมหาวิทยาลัยทูริน ส่วนวัคซีนถูกผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2467

= ความเกี่ยวข้องกับสนิมเหล็ก =
มักเป็นที่เชื่อกันว่าบาดทะยักกับสนิมเหล็กมีความเกี่ยวข้องกัน นี้เป็นความเชื่อที่ไม่ถูกต้องนัก โดยทั่วไปแล้ววัตถุที่มีสนิมมักพบอยู่นอกบ้านหรือในบริเวณที่พบแบคทีเรียชนิดไม่ใช้ออกซิเจนอยู่แล้ว แต่ตัวสนิมเองไม่ทำให้เกิดโรคบาดทะยัก รวมถึงไม่ได้มีแบคทีเรีย "C. tetani" มากกว่าที่อื่น พื้นผิวที่ขรุขระของเหล็กขึ้นสนิมนั้นอาจเป็นแหล่งอาศัยของ endospore ของ "C. tetani" ได้ และตะปูเหล็กก็มักทิ่มผิวหนังเป็นแผลลึกเอื้อต่อการเจริญเติบโตของแบคทีเรียชนิดไม่ใช้ออกซิเจน จึงทำให้สนิมเหล็กถูกมองว่าเป็นสาเหตุของการเกิดโรคบาดทะยัก ซึ่งไม่เป็นจริงแต่อย่างใด
ฮิโรกิ อิโอกะ

ฮิโรกิ อิโอกะ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2511 ที่ซาไก จังหวัดโอซากะ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 17) เสมอ 1 แพ้ 8
อิโอกะขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 ชนะน็อค ฮิโรชิ ยูโดะ ยก 2 จากนั้น ชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ประเทศญี่ปุ่นเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน เค็นจิ โอโนะ ในปีนั้นเอง ตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นสตอเวทของสภามวยโลกว่างลง อิโอกะจึงได้ชิงแชมป์ที่ว่างกับใหม่ ธนบุรีฟาร์ม และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์โลกมาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งก่อนจะมาชกป้องกันตำแหน่งกับนภา เกียรติวันชัย ซึ่งผลการชกจบลงแบบเสมอกันอย่างน่ากังขา จึงชกแก้มือกันอีกครั้ง คราวนี้ อิโอกะเป็นฝ่านแพ้คะแนนนภา เกียรติวันชัยไป เมื่ออิโอกะขอแก้มืออีกครั้ง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายถูกนภาไล่ชกจนเป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 11

หลังจากนั้น อิโอกะเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท และเป็นฝ่ายคว้าแชมป์โลกของสมาคมมวยโลกมาครองได้ เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน ยูห์ เมียงวูได้อย่างพลิกความคาดหมาย ป้องกันแชมป์ไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้ยูห์ไปอีก หลังจากนั้น อิโอกะหวังสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลก 3 รุ่นของญี่ปุ่น โดยขึ้นมาชกในรุ่นฟลายเวท และชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลกถึง 3 ครั้ง แต่ก็แพ้ให้เดวิด กรีแมน แสน ส.เพลินจิตและโฮเซ โบนินญาไป จากนั้น อิโอกะขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมวยโลก แต่ก็แพ้คะแนนซาโตชิ อิดะอีก อิโอกะขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อก มาซาโมริ โทกูยามะ ยก 5 จากนั้นก็แขวนนวมไป
สันติภาพ

สันติภาพ สามารถเรียกได้ว่าเป็นสภาวะแห่งความสันติหรือไม่มีการโต้เถียงอย่างรุนแรงกันเกิดขึ้น

รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (Nobel Peace Prize) จะให้แก่ผู้ที่สร้างสันติภาพที่ยิ่งใหญ่และผู้รู้ผู้ซึ่งได้ใช้ความสันติในการนำพาผู้คนไปในวิถีทางแห่งธรรมและได้ทำผลงานที่ดีมากหรือดีที่สุดเพื่อที่จะสนับสนุนสันติภาพระหว่างประเทศ

หลายต่อหลายทฤษฎีที่ได้กล้าวถึงความหมายที่แท้จริงของ "สันติภาพ" "สันติวิชา" มาแล้วด้วยเช่นกัน ซึ่งมีจุดมุ่งหมายที่จะสร้างสันติโดยการหยุดการใช้ความรุนแรงและการแก้ไขข้อโต้แย้งหลายประการ ความเข้าใจและคำจำกัดความของคำว่า "สันติภาพ" จะแปรผันไปตามแต่ภูมิภาค วัฒนธรรม ศาสนา และสาขาวิชาที่เรียนด้วย.

สันติภาพชนิดนี้คือการที่ให้ผู้คนแต่ละกลุ่มเข้าหากันโดยไม่ใช้ความรุนแรงและอยู่ร่วมกันเพื่อสร้างสันติและอีกหลายๆอย่าง
โรดอลโฟ บลังโก

โรดอลโฟ บลังโก () นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ที่เมืองซานโอโนเฟร จังหวัดซูเกร สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 29 (น็อก 18) เสมอ 1 แพ้ 22 
โรดอลโฟ บลังโก เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2525 และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA กับยูห์ เมียงวู แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 ต่อมาใน พ.ศ. 2533 บลังโกขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF กับเดฟ แมคเอาเลย์ แต่ไม่สำเร็จ อีก สองปีต่อมา บลังโกขึ้นชกแก้มือกับแมคเอาเลย์อีกครั้งและเป็นฝ่ายชนะได้ครองแชมป์โลกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2535 แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้วแรกก็เสียแชมป์ให้พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ จากนั้น บลังโกไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกอีก เขาได้ครองแชมป์ NABF เมื่อ พ.ศ. 2540 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับจอห์นนี่ ทาเปียเมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ บลังโกชกมวยต่อมาถึง พ.ศ. 2545 จึงแขวนนวม
เขตเกษตรเศรษฐกิจ

เขตเกษตรเศรษฐกิจ ความหมายตามราชกิจจานุเบกษา มีความว่า "เขตการผลิตทางการเกษตร ซึ่งรวมทั้งการเลี้ยงสัตว์และการปลูกป่า ที่กำหนดขึ้นให้เหมาะสมกับภาวะตลาดและเศรษฐกิจการเกษตรของประเทศ

การกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจสำหรับสินค้าเกษตร จะก่อให้เกิดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติในการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน มีการผลิตที่เหมาะสมกับศักยภาพของพื้นที่ ลดปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากรจากการใช้ที่ผิดประเภท และทำให้มีระบบการผลิตมีเสถียรภาพยิ่งขึ้น

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรได้กำหนดให้มีขั้นตอนในการดำเนินงาน ดังนี้
สันติ

สันติ สามารถหมายถึง
ลี คยุงยุน

ลี คยุงยุน (Kyung Yun Lee) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2509 ที่เมือง Bonghwa สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 8) แพ้ 3
เจสัน ยัง

เจสัน ยัง เกิดวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย นับถือศาสนาพุทธ สัญชาติไทย เชื้อชาติออสเตรเลีย เป็นลูกคนเดียว ผลงานชิ้นแรกที่เข้าสู่วงการบันเทิง คือ การถ่ายแฟชั่นนิตยสาร เคยเป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียนปทุมคงคาอีกด้วย

จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านการผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ จาก Columbia College-Hollywood ประเทศสหรัฐอเมริกา

เจสัน ยัง มีผลงานเพลง อัลบั้ม "ยัง เจสัน" ในปี 2538 และ "เจสัน ยังสเตอร์" ในปี 2539 ภายใต้สังกัดกลิทซ์ (หรือกรีนบีนส์) ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีผลงานที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่เพลง คิดถึงกันบ้างไหม, ตะโกนบอกฟ้า, ยิ้มทั้งน้ำตา, อย่าบอกว่าเธอรัก เป็นต้น

อีทั้งยังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่าง "ชื่ออุ้มมีบุญนำหน้า" (2539) และได้ขับร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย หลังจากนั้นก็มีผลงานการแสดงมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ซิทคอม เป็นต้นรับบทเป็น "ฟ.ฮีแลร์"
โรงเรียนสันติวิทยา

ในประเทศไทยมีโรงเรียนชื่อ โรงเรียนสันติวิทยา อยู่หลายแห่ง ได้แก่
สมุทร์ สหนาวิน

พลเรือเอก สมุทร์ สหนาวิน () (8 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2547) อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม

พลเรือเอก สมุทร์ สหนาวิน สมรส กับคุณหญิง สมบูรณ์ สหนาวิน (รังสิพราหมณกุล) บุตรีพระมหาราชครูพิธีศรีวิสุทธิคุณวิบูลเวทย์บรมหงส์พรหมพงศ์พฤฒาจารย์ (สวาสดิ์ รังสิพราหมณกุล) ประธานพราหมณ์ราชสำนัก และนาง วามเทพมุนี (เล็ก รังสิพราหมณกุล) มีบุตรธิดา 2 คน คือ พลเรือโท สุริยะ สหนาวิน ร.น. และนาง ดวงกมล นภสินธุวงศ์

พลเรือเอก สมุทร์ สหนาวิน ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2547

พลเรือเอก สมุทร์ สหนาวิน ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2524 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 จากนั้นจึงพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2524 จนถึงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2526 และดำรงค์ตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2526
เจสัน ไอแซ็กส์

เจสัน ไอแซ็กส์ () เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เกิดในลิเวอร์พูล โตในลิเวอร์พูลและต่อมาในลอนดอน มีผลงานเด่นในบท พันเอกทาวิงตัน จากเรื่อง The Patriot (2000)

เจสัน ไอแซ็กส์ เป็นลูกคนที่สามในจำนวนสี่คนของพ่อค้าชาวลิเวอร์พูล เดิมทีเขาตั้งใจเรียนทางกฎหมาย คล้าย ๆ กับพี่น้องอีกสามคน ที่เป็นหมอ เป็นนักกฎหมาย และเป็นนักบัญชี แต่ช่วงที่เริ่มเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยบริสตอล (Bristol University) เขาตัดสินใจพักการเรียนหันมาเข้าเรียนที่โรงเรียนปาฐกถาและการละคร (Central School of Speech and Drama) ในกรุงลอนดอน เขาได้ขึ้นเวทีระดับอาชีพทันทีเมื่อมาถึงลอนดอน และมีผลงานทั้งละครเวทีและละครโทรทัศน์ จนกระทั่งได้แสดงหนังใหญ่เป็นครั้งแรกในปี 1989 กับบทประกอบเป็นคุณหมอ ในเรื่อง "The Tall Guy" ของ เมล สมิธ ในปีเดียวกันนั้น เขายังได้บทประจำในทีวีซีรีส์เรื่อง Capital City อีกด้วย และต่อมาเขาก็ได้แสดงซีรีส์ทางโทรทัศน์และในงานละครเวทีอีกหลายเรื่อง เช่น ในงานสร้างของโรงละครแห่งชาติ (Royal National Theatre) ที่นำงานเขียนรางวัลพูลิทเซอร์ของ โทนี่ คุชเนอร์ เรื่อง "Angels" ไปแสดงที่อเมริกาในปี 1993 เป็นต้น

จนเขาเป็นที่รู้จักกับการแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง "Armageddon" (1998) ที่เขาร่วมแสดงกับ บรู๊ซ วิลลิส จากนั้นก็เล่น หนังเบาสมองระทึกขวัญเรื่อง "Divorcing Jack" (1998) ที่เขาร่วมแสดงนำกับ เดวิด ธิวลิส ต่อจากนั้นเขาแสดงในเรื่อง "The End of the Affair" (1999) ของนีล จอร์แดน ในบทบาท บาทหลวง เป็นภาพยนตร์ ที่ดัดแปลงจากนิยายของ เกรแฮม กรีน และนำแสดงโดย จูลิแอนน์ มัวร์ กับ ราล์ฟ เฟียนเนส แล้วเขาก็มีชื่อเสียงจากบทบาท ผู้พันทาวิงตัน ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ แพทริออต ชาติบุรุษ ดับแค้นฝังแผ่นดิน (The Patriot)" (2000) ที่มี เมล กิบสัน แสดงนำเป็นวีรบุรุษของเรื่อง

ต่อจากนั้นเขาก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่อยๆ อย่างเรื่อง "Sweet November" (2001), "Black Hawk Down" (2001), "Windtaklers" (2002) และ "The Tuxedo" (2002) และเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับห้องแห่งความลับ" (2002) "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน)" (2004) "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี" (2005) "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟีนิกซ์" (2007) ในบทลูเซียส มัลฟอย และยังร่วมแสดงกับ ฌอน คอนเนอรี่ ใน "The League of Extraordinary Gentlemen" และรับบทเป็น กัปตันฮุ๊ค/มิสเตอร์ดาร์ลิ่ง ใน "Peter Pan"
Sudan III

Sudan III เป็นสีย้อมไขมัน ใช้ย้อมไตรกลีเซอไรด์ในเนื้อเยื่อแช่แข็ง และไลโปโปรตีนบางตัว ในเนื้อเยื่อที่ฝังตัวในพาราฟินและนำมาตัดเป็นชิ้นบางๆ ลักษณะเป็นผลึกสีน้ำตาลแดงและดูดกลืนแสงสูงสุดที่ 507(304) nm เป็นสีที่ใช้ในการย้อมซูดาน สีใกล้เยงกันคิอ Oil Red O Sudan IV และ Sudan Black B

ชื่ออื่นๆ ได้แก่ Sudan Red BK, Fat Ponceau G, Cerasin Red, C.I. 26100, Solvent Red 23, Sudan Red, Sudan Red III, Sudan V, Sudan Red B, Sudan G, Scarlet BและTony Red.

ในทางอุตสาหกรรม สีนี้ใช้ย้อมสารที่ไม่มีขั้ว เช่น น้ำมัน ไขมัน ไข กรีส (ใช้หล่อลื่น) สารประกอบไฮโดรคาร์บอนต่างๆ เป็นต้น
การทดสอบไบยูเร็ต

การทดสอบไบยูเร็ตเป็นวิธีการที่ใช้ตรวจสอบพันธะเพปไทด์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยารีดักชั่นของไอออน copper(II) ไปเป็น copper(I) ที่จะไปเกิดสารเชิงซ้อนกับไนโตรเจนของพันธะเพปไทด์ในสารละลายที่เป็นเบส ถ้าเกิดสีม่วงแสดงว่ามีโปรตีน การทดสอบไบยูเร็ตนี้ใช้หาปริมาณโปรตีนได้เพราะพันธะเพปไทด์เกิดขึ้นในความถี่เดียวกันต่อโปรตีน 1 กรัม ในโปรตีนหลายชนิด ความเข้มของสีที่มีการดูดกลืนที่ 540 nm แปรผันโดยตรงกับความเข้มข้นของโปรตีน

การทดสอบทำได้โดยเติมปริมาณที่เท่ากันของ 1% KOH (โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์) และ 1 % CuSO 2-3 หยด ลงในสารละลายตัวอย่าง ถ้ามีโปรตีนจะเกิดสีม่วงโดยตรวจจวัดโปรตีนได้ที่ประมาณ 5-160 mg/ml
สีน้ำตาล

สีน้ำตาล () เป็นสีชนิดหนึ่งที่คล้ายกับสีของลำต้นของต้นไม้ ออกสีส้มแก่ๆ ผสมกับสีเขียวไปด้วย พบเห็นได้ทั่วไป เช่น กิ่งและลำต้นของต้นไม้ เป็นต้น เป็นสีที่ไม่ค่อยจะสะท้อนแสงเท่าไรนัก จัดอยู่ในกลุ่มจำพวกสีเย็น
วิน ดีเซล

วิน ดีเซล () หรือมีชื่อเกิดคือ มาร์ก ซินแคลร์ () เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักเขียน ผู้กำกับ และผู้สร้างภาพยนตร์

เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 ที่เมืองนิวยอร์ก ปัจจุบันรับหน้าที่เป็นทั้งนักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับ และนักเขียน จุดเริ่มต้นในการก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงของเขาเกิดจากการได้มีโอกาสแสดงละครเวทีที่ Theatre for the New City ตอนที่เขามีอายุแค่ 7 ขวบ ก่อนที่ในช่วงวัยรุ่นเขาจะเริ่มก้าวสู่การเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวด้วยการรับงานแสดงมากมายหลากหลายเรื่อง เขาได้มีโอกาสเข้าเรียนที่ ฮันเตอร์ คอลเลจ สาขาวิชาการเขียนสร้างสรรค์ นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นอีกอาชีพในฐานของการเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ เขาได้ทำการสร้างภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกมีชื่อเรื่องว่า Multi-Facial ในปี ค.ศ. 1994 ก่อนที่ภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้จะได้รับเลือกให้ฉายที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปีถัดมาด้วย ต่อมาก็ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องยาวอย่าง Strays Giant ในปี ค.ศ.1999 แนวของภาพยนตร์จะออกดราม่าสำหรับการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ โดยตัวเขาเองก็ได้เข้าแสดงนำด้วย ความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้คือได้รับเกียรติให้ไปฉายในงานเทศกาลหนังซันแดนซ์ ซึ่งนำไปสู่การเซ็นสัญญากับเอ็มทีวี สำหรับการนำไปสร้างเป็นซีรีส์

เขาได้รับโอกาสให้แสดงภาพยนตร์ละครฟอร์มยักษ์เรื่องแรก คือ เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก ก่อนที่จะได้แสดงประกบคู่กับ เบ็น แอฟเฟล็ค ในภาพยนตร์ดราม่าเรือง Boiler Room ก่อนที่เขาจะประสบความสำเร็จอย่างสูงในภาพยนตร์รถแข่งอย่าง "เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส" ที่ทำให้เขาขึ้นแท่นกลายเป็นนักแสดงชื่อดังทันที ที่สำคัญยังทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่โด่งดังไปทั่วโลกโดยปัจจุบันมีไปแล้วถึง 8 ภาค ซึ่งตลอดทั้ง 8 ภาคนี้เขาไม่ได้แสดงแค่ภาค 2 เท่านั้น ส่วนภาค 3 ก็เป็นตัวประกอบ ที่เหลือเขาคือตัวหลักอย่างแท้จริง นอกจากนี้ก็ยังมีภาพยนตร์อีกหลายเรื่องที่สร้างชื่อให้กับเขา อาทิ XXX, XXX The Return of Xander Cage, A man Apart, The Chronicles of Riddick, The Chronicles of Riddick Dark Fury, The Pacifer, Riddick, Riddick Blindsided, Life is a Dream เป็นต้น

อย่างที่กล่าวไปว่าผลงานการแสดงที่ทำให้เขาได้รับความนิยมมากที่สุดก็คือบทของ โดมินิค โทร็อตโต้ จากภาพยนตร์ภาคต่อสุดฮิตอย่าง The Fast and The Furious นั่นทำให้เขากลายเป็นไอดอลของเหล่าบรรดาผู้ที่นิยมชมชอบในกีฬารถแข่งหลายๆ คน รวมถึงยังเป็นภาพการจดจำของการเป็นนักแข่งรถขั้นเทพด้วยใจสู้ที่ไม่ยอมแพ้อีกด้วย ชื่อของ วิน ดีเซล กลายเป็นชื่อที่ผู้ชมภาพยนตร์หลายคนรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งหากว่าเขาได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่องใดก็ตาม ความสนุกครบรสก็จะมาพร้อมอยู่เสมอ
แซฟไฟร์

แซฟไฟร์ () เป็นพลอยตระกูลคอรันดัม มีหลายสี แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงเฉพาะที่มีสีน้ำเงิน ในประเทศไทย เดิมเรียกว่า นิลกาฬ (นิลก็ยังหมายถึงพลอยอีกชนิดหนึ่ง) แต่ปัจจุบันนิยมเรียกว่า ไพลิน ตามชื่อของแหล่งกำเนิดจากเหมืองพลอย ในจังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา ที่ในช่วงหนึ่งมีการนำเข้ามาในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก

แซฟไฟร์จัดเป็นแร่ในประเภท (Species) คอรันดัม (Corundum) เช่นเดียวกับทับทิม (Ruby) ซึ่งพลอยคอรันดัมนี้เป็นพลอยที่มีความแข็งรองลงมาจากเพชร จึงทำให้แซฟไฟร์ เหมาะอย่างยิ่งที่จะนำไปทำเครื่องประดับ

ชาวเปอร์เซียโบราณเชื่อกันว่าแซฟไฟร์ คือ "หินที่มาจากฟ้า" เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าโลก ตั้งอยู่บน แซฟไฟร์ ขนาดมหึมา จึงทำให้สะท้อนแสงแดด ออกไปสู่ท้องฟ้ามีสีน้ำเงิน ตามตำนานกล่าวว่า แซฟไฟร์เป็นพลอยของกษัตริย์ที่ใช้สวมใส่เพื่อป้องกันภัยอันตราย ทำให้เชื่อกันว่าผู้ที่สวมใสแซฟไฟร์จะมีชีวิตที่สดใส มีพลังในการดำรงชีวิต และแซฟไฟร์นี้สามารถปกป้องอันตรายแก่ผู้ที่สวมใส่ได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังถือเอาแซฟไฟร์นี้เป็นสัญลักษณ์ของความจริงใจ และมั่นคงอีกด้วย
ปัจจุบันหากพูดถึงแซฟไฟร์ คำเดียวจะหมายถึง Blue Sapphire หรือ ไพลิน มาจากภาษาเปอร์เชีย "Saffir" หรือจากภาษากรีก "Sappheiros" แปลว่า สีน้ำเงิน หรือจากภาษาสันสกฤต "ศนิปฺริย" (ศนิ = พระเสาร์, ปฺริย = ผู้เป็นที่รัก) แปลว่าของมีค่าของเทพแซทเทิร์น (ในเทพปกรณัมโรมัน) อย่างไรก็ตาม ในภาษาสันสกฤตยังมีคำเรียกแซฟไฟร์สีน้ำเงินว่า "อินฺทฺรนีล" หมายถึง "สีน้ำเงินเหมือนพระอินทร์"

ในสมัยโบราณ จะเรียกพลอยคอรันดัมที่มีสีน้ำเงินว่าแซฟไฟร์ แต่ในความเป็นจริงพลอยคอรันดัมมีได้หลากสี เช่น สีเหลือง, ชมพู, ม่วง, เขียว เป็นต้น ดังนั้นหากเราต้องการจะเรียกพลอยคอรันดัมชนิดอื่นที่ไม่ใช่ไพลิน (Blue Sapphire) เราจะต้องระบุสีด้วย เช่น Yellow Sapphire (บุษราคัม), Green Sapphire (เขียวส่อง), Pink Sapphire (พลอยชมพู) เป็นต้น

ในปัจจุบันแซฟไฟร์ส่วนใหญ่มักผ่านการปรับปรุงคุณภาพด้วยความร้อนหรือที่เราเรียกกันว่าการเผา แต่ก็ได้รับการยอมรับกันโดยทั่วไปในตลาดพลอย เพราะการเผาจะทำให้สีดีของแซฟไฟร์ดีขึ้นและอยู่คงทนถาวร 
แซฟไฟร์เป็นพลอยประจำเดือนเกิดของผู้ที่เกิดเดือนกันยายน และแซฟไฟร์ยังถือเป็นสัญญลักษณ์ที่คู่รักนิยมมอบเป็นของขวัญให้แก่กันในโอกาสครบรอบการแต่งงานในปีที่ 5, 15, 23 และ ปีที่ 45 แซฟไฟร์ได้รับความนิยมในหมู่คนทั่วไปทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ
ฟ้อนโยคีถวายไฟ

ฟ้อนโยคีถวายไฟ การฟ้อนชนิดหนึ่งที่มีที่มาจากคุ้มเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ คือ “ฟ้อนโยคีถวายไฟ” เรื่องราวของฟ้อนชนิดนี้ อาจารย์ธีรยุทธ ยวงศรี ได้เขียนไว้ในสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ เล่ม 9 หน้า 4886

ฟ้อนโยคีถวายไฟ เป็นกระบวนฟ้อนชุดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากดำริของเจ้าแก้วนวรัฐฯ ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองนครองค์สุดท้ายของเชียงใหม่ เป็นการคิดขึ้นเพื่อเตรียมรับเสด็จฯ กรมพระนครสวรรค์วรพินิจฯ เมื่อปีพ.ศ. 2463 โดยจ้างครูฟ้อนชาวพม่ามาถ่ายทอดให้ แล้วมอบหมายหน้าที่ให้ พ่อเลี้ยงน้อยสม สมุทรนาวี คหบดีชาวเชียงใหม่ดำเนินการทั้งหมด การฟ้อนครั้งแรกคราวนั้นใช้ผู้แสดงเป็นชายทั้งหมดเพราะเพลงที่ใช้ร้องเป็นบทร้องของผู้ชาย และท่าฟ้อนเกือบทั้งหมดจะใช้การเคลื่อนไหว ด้วยการเต้นเป็นส่วนใหญ่ มีการแสดงเพียงครั้งเดียว

ต่อมาประมาณปีพ.ศ. 2477 จังหวัดเชียงใหม่ได้รับเชิญไปร่วมแสดงในงานเผยแพร่ วัฒนธรรมประจำภาคที่ท้องสนามหลวง กรุงเทพมหานคร เจ้าแก้วนวรัฐฯ จึงได้ฟื้นฟูการแสดงชุดนี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยมอบหมายให้พ่อเลี้ยงน้อยสมเป็นผู้จัดการเช่นเดิม พ่อเลี้ยงน้อยสมได้มอบหมายให้ นางทวีลักษณ์ สามะบุตร หลานสาวเป็นผู้ฝึกหัดช่างฟ้อนชุดใหม่โดยเปลี่ยนเป็น “หญิง” ทั้งหมด เพราะนางเป็นคนหนึ่งที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากครูพม่าคนแรก จุดประสงค์ครั้งแรกของพ่อเลี้ยงน้อยสม สมุทรนาวี (เดิมชื่อ อูลานดู่) ต้องการให้บุตรหลานแสดงต้อนรับกรมพระนครสวรรค์ฯ แต่แม่เลี้ยงบุญปั๋น ผู้เป็นภรรยาไม่ยอมให้บุตรหลานสาวๆ ออกแสดงฟ้อนโยคีถวายไฟ โดยช่างฟ้อนหญิงนี้ เคยจัดให้มีขึ้นอีกก่อนไปแสดงที่กรุงเทพฯ ในงานประจำปีที่โรงเรียนดาราวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2475 ทางโรงเรียนทูลเชิญพระราชชายาฯ เสด็จไปเป็นประธานฯ ทอดพระเนตรชุดนี้ด้วย และทรงพอพระทัยจึงเรียกนางทวีลักษณ์ไปสอนให้ตัวละครของพระองค์ อันได้แก่ นางสมพันธ์ โชตนา นางขิมทอง ณ เชียงใหม่ นางยุพดี สุขเกษม นางอัญชัน ปิ่นทอง นางนวลฉวี เสนาคำ นางสมหมาย ยุกตยุตร นางสมพร สุรจินดา เป็นเหตุให้แพร่หลายมาจนทุกวันนี้

การแต่งกายของผู้แสดงชุดนี้ แต่งเป็นชายพม่า โพกผ้า นุ่งโสร่งป้าย (ข้าง) หน้า มือถือไม้เท้า ใช้วงปี่พาทย์บรรเลงประกอบการฟ้อน แต่ไม่มีการร้อง และมักจัดผู้แสดงฟ้อนเป็นคู่ จัดรูปการแสดงแบบปกติ คือ คู่หน้าหรือคู่ที่หนึ่ง อยู่หน้าสุดติดขอบเวที คู่ที่สอง แสดงอยู่ต่ำลงมา ผู้แสดงทั้งสองจะยืน (ระยะ) แคบลงมา คู่ที่สาม แสดงอยู่ต่ำกว่าคู่ที่สอง ยืนแสดงแคบกว่าคู่ที่สอง ในวงการนักแสดงนักวิชาการนาฏศิลป์ เรียกว่า “ยืนเป็นรูปปาก (ปลา) ฉลาม” ท่ารำส่วนมากเป็นการเต้นตามจังหวะเพลงมากกว่ารำ

การฟ้อนโยคีถวายไฟดังกล่าว จะเห็นได้ว่าก่อนนั้นเป็นการแสดงเชิงนาฏศิลป์ทั่วไป ภายหลังพบว่ามีการนำไปแสดงหน้าเมรุก่อนมีการเผาศพ ด้วยเห็นว่ามีคำว่า “ถวายไฟ” และได้เห็นตัวอย่างจากการแสดงโขนหน้าไฟของภาคกลางด้วย

ปัจจุบันฟ้อนชนิดนี้หาดูได้ยาก อาจเป็นเพราะคิดกันไปว่าเป็นการแสดงหน้าศพซึ่งเป็นงานอวมงคล จึงเป็นสาเหตุให้ลดความนิยมลงไป
ราชนาวิกสภา

ราชนาวิกสภาเป็นหน่วยขึ้นตรงกองบัญชาการกรมยุทธศึกษาทหารเรือ มีหน้าที่อยู่ 2 ประการ คือ กิจการนาวิกศาสตร์ และการปาฐกถาประจำปี สำหรับการบริหารงานของราชนาวิกสภานั้น กองทัพเรือได้แต่งตั้ง คณะกรรมการราชนาวิกสภา โดยคณะกรรมการนี้ประกอบด้วยนายกกรรมการ 1 ท่าน รองกรรมการ 1 ท่าน และกรรมการอีก 7 ท่าน

ราชนาวิกสภาตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 โดยคำสั่งกระทรวงทหารเรือ โดยมี จอมพลเรือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ เป็นผู้ลงนามในคำสั่ง เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2458 โดยในสมัยแรกก่อตั้งทรงรับเป็นผู้อำนวยการพิเศษและเป็นสภาปถัมภก และพลเรือเอกพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ทรงรับเป็นผู้อำนวยการ

เพื่อใช้เป็นสถาบันส่งเสริมการศึกษาและเผยแพร่วิชาการแก่นายทหาร และเพื่อให้นายทหารได้พบปะปราศรัย แลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน เป็นการเพิ่มพูนความรู้ให้แก่นายทหารสัญญาบัตร ทั้งนี้ โดยให้ราชนาวิกสภาอยู่ในความปกครองของกรมเสนาธิการทหารเรือ โดยตั้งตำแหน่งบรรณารักษ์ 1 นาย ปฏิคม 1 นาย และผู้ช่วยพลทหารรับใช้ตามอัตรา และเสนาธิการทหารเรือมีอำนาจที่จะสั่งนายทหารเป็นกรรมการอำนวยการราชนาวิกสภา หรือเป็นกรรมการพิเศษเฉพาะการใดการหนึ่งของราชนาวิกสภา โดยจำนวนกรรมการ คณะหนึ่งไม่เกิน 5 คน และราชนาวิกสภานี้ไม่ได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคล (หลักฐานสอบจากกองพระธรรมนูญ)

สถานที่ตั้งของราชนาวิกสภาอยู่ทางริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก เดิมเป็นบ้านของ พระอินทรเทพ (ทัพ) ภายหลังตกเป็นของพระคลังข้างที่ กองทัพเรือได้เริ่มเช่ามาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 โดยเช่าจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ พื้นที่ 241.93 ตารางวา เสียค่าเช่าปีละ 300 บาท
เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน

เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน ( แปลตามตัวว่า "เพลงธงชาติ" ในภาษาอังกฤษรู้จักในชื่อ "National Banner Song") เป็นเพลงสำหรับใช้ในพิธีเชิญธงชาติสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ขึ้นสู่ยอดเสาและลงจากยอดเสาโดยเฉพาะ แต่เพลงนี้ไม่ใช่เพลงชาติของสาธารณรัฐจีนที่แท้จริง ประพันธ์คำร้องโดย ไต้ฉวนเซี่ยน (จีนตัวเต็ม: 戴傳賢; พินอิน: Dài Chúanxían) ผู้มีส่วนรวมในการเขียนบทร้องของเพลงชาติสาธารณรัฐจีน ทำนองโดย หวงจื้อ (จีนตัวเต็ม: 黃自; พินอิน: Huáng Zì)

ในการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติเช่นกีฬาโอลิมปิก โดยที่สาธารณรัฐจีนต้องใช้ชื่อประเทศว่า "จีนไทเป" เพลงนี้ใช้เป็นเพลงสำหรับสาธารณรัฐจีนแทนที่เพลงชาติ

เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีนได้เริ่มใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแทนเพลงชาติสาธารณรัฐจีนนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) เป็นต้นมา ด้วยแรงกดดันจากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนและคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ทั้งนี้ยังรวมถึงการเปลี่ยนแปลงสัญลักษณ์ของไต้หวันและชื่อที่ใช้ในการแข่งขันด้วยว่า "จีนไทเป" ("Chinese Taipei)" ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อจีนไทเปได้รับรางวัลเหรียญทองเหรียญแรก เพลงเชิญธงชาติสาธารณรัฐจีนได้ใช้บรรเลงในพิธีเชิญธงชาติ โดยในพิธีมอบเหรียญรางวัล ได้มีการประกาศชื่อเพลงนี้ว่า "เพลงชาติจีนไทเป" ("National Anthem of Chinese Taipei")

ในโรงเรียนซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่กรุงไทเป ทุกเช้าในพิธีเคารพธงชาติก่อนเริ่มการเรียนการสอน จะมีการขับร้องทั้งเพลงชาติและเพลงธงชาติ พร้อมไปกับการชักธงชาติสาธารณรัฐจีนขึ้นสู่ยอดเสา