seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปลาน้ำเค็ม

ปลาน้ำเค็ม หรือ ปลาทะเล คือ ปลาที่เป็นปลาส่วนใหญ่ที่พบได้ในปัจจุบันนี้ มีแหล่งอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำทะเลหรือน้ำเค็มที่มีปริมาณความเค็มของเกลือละลายมากกว่าร้อยละ 3–5 ขึ้นไป อันได้แก่ มหาสมุทร, ทะเล, ทะเลสาบน้ำเค็ม , ทะเลลึก หรือปากแม่น้ำ, ชายฝั่ง หรือป่าโกงกางที่เป็นส่วนของน้ำเค็มหรือน้ำกร่อย

โครงสร้างของปลาน้ำเค็มนั้นจะไม่แตกต่างไปจากปลาน้ำจืดเท่าใดนัก เพียงแต่จะมีการปรับตัวให้เข้ากับน้ำเค็มได้โดยมีผิวหนังและเกล็ดหุ้มตัวกันไม่ให้น้ำและเกลือแร่ผ่านสู่ร่างกายมากนัก น้ำจากภายในร่างกายจะแพร่ออกสู่ภายนอกร่างกาย เนื่องจากน้ำภายนอกร่างกายมีความเข้มข้นของสารละลายมากกว่าภายในร่างกาย ปลาน้ำเค็มจึงต้องมีการดื่มน้ำเพื่อทดแทนน้ำที่สูญเสียไปซึ่งต่างจากปลาน้ำจืด ไตของปลาน้ำเค็มขับปัสสาวะที่มีความเข้มข้นของเกลือแร่สูงเท่ากับปริมาณออกซิเจนในเลือด ขณะที่ปลาน้ำจืดไตจะขับปัสสาวะที่มีความเข้มข้นของเกลือแร่ต่ำกว่าที่อยู่ในเลือด ในขณะเดียวกันก็จะมีการขับสารละลายส่วนเกินที่ได้จากการดื่มน้ำออกสู่นอกร่างกาย โดยจะมีอวัยวะพิเศษที่จะช่วยในการขับสารละลายที่ไม่ต้องการออก เรียกว่า คลอไรด์เซลล์ ที่อยู่บริเวณเหงือก ที่เป็นอวัยวะช่วยในการหายใจ

นอกจากนี้แล้ว ปลาน้ำเค็มในบางอันดับเช่นอันดับปลากะพงจะมีโครงสร้างของกระดูกที่มีความแข็งแรงและหนาแน่น มีน้ำหนักกว่าปลาน้ำจืด ทั้งนี้เนื่องจาก ความเค็มในทะเลหรือมหาสมุทรจะมีความหนาแน่นมากกว่าในน้ำจืด ฉะนั้นปลาน้ำเค็มจึงมีการลอยตัวตามธรรมชาติได้ดีกว่า
อาหารทิเบต

อาหารทิเบตค่อนข้างมีลักษณะแตกต่างจากอาหารของเพื่อนบ้านตั้งแต่มีพืชผลไม่กี่ชนิดที่ปลูกได้ที่ระดับความสูงของทิเบต แม้ว่าบางพื้นที่ในทิเบตมีที่ราบพอที่จะปลูกพืชไร่เช่นข้าว ส้ม กล้วย และเลมอน พืชที่สำคัญที่สุดคือข้าวบาเลย์ แป้งโม่จากข้าวบาร์เลย์คั่วที่เรียก แซมปา (tsampa) เป็นอาหารหลักของทิเบต Balep เป็นขนมปังทิเบตที่รับประทานเป็นอาหารเช้าหรือมื้อกลางวัน ทุกปา (Thukpa)เป็นอาหารที่นิยมบริโภคเป็นอาหารค่ำ ประกอบด้วยก๋วยเตี๋ยวรูปทรงต่างๆ คล้ายพาสตา ผักและเนื้อสัตว์ในน้ำซุป

อาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ส่วนใหญ่เป็น จามรี แพะหรือแกะ ส่วนใหญ่เป็นอาหารแห้งหรือเป็นสตูว์เนื้อกับมันฝรั่งรสเผ็ดร้อน มัสตาร์ดเป็นพืชที่ปลูกได้ในทิเบตจึงใช้ปรุงในอาหารมากของ โยเกิร์ตจากนมจามรี เนยและเนยแข็งแบบทิเบตเป็นอาหารที่รับประทานบ่อยและโยเกิร์ตอย่างดีจะเป็นหน้าเป็นตาของรายการอาหาร นอกจากนี้อาหารแบบทิเบตยังมีการบริโภคในลาดัก สิกขิมและอรุณาจัลประเทศ ในประเทศอินเดีย

อาหารทิเบตอื่น ๆ รวมถึง : เมืองใหญ่ในทิเบตจะมีร้านอาหารที่ให้บริการอาหารจีนเสฉวน อาหารตะวันตกและอาหารลูกผสม เช่นจามรีทอดและมันฝรั่งทอด ร้านอาหารขนาดเล็กที่ให้บริการอาหารทิเบตแบบดั้งเดิมยังคงมีอยู่ในเมืองและชนบท

ชาวทิเบตส่วนใหญ่ดื่มชาเนยจามรีหลายถ้วยในแต่ละวัน ดื่มชาจัสมินบ้างเป็นบางครั้ งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รวมถึง ชาง เป็นเบียร์ทำจากข้าวบาร์เลย์ และปินโจโป เป็นไวน์ทำจากข้าว
วัดคงคามาลัย

วัดคงคามาลัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลปากพระ อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย วัดคงคามาลัย วัดนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2396 เดิมเรียกว่า “วัดปากพระ” ได้รับ พระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2467 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา มีพระครูปัญญากิจโกศล (สมหวัง ชุติปญฺโญ / คำสัตย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดคงคามาลัย และเจ้าคณะตำบลยางซ้าย
แซมปา

แซมปา (ทิเบต:རྩམ་པ་,rtsam pa; ) เป็นอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของทิเบต โดยเฉพาะในทิเบตกลาง ทำจากแป้งคั่ว โดยมากเป็นข้าวบาร์เลย์ และบางครั้งเป็นข้าวสาลี หรือข้าว มักจะผสมกับชาเนยแบบทิเบตที่มีรสเค็ม (ทิเบต:བོད་ཇ་|w=bod cha}}; )

แซมปานอกจากจะเป็นอาหารประจำชาติของทิเบตแล้ว ยังมีบทบาทในทางวัฒนธรรม มีประเพณีการขว้างปาแซมปาในพิธีกรรมศานาพุทธหลายพิธี เชื่อกันว่า การโยนแซมปาเป็นพิธีกรรมที่มาจากศาสนาดั้งเดิมก่อนจะนำมาปรับให้เข้ากับพุทธศาสนาโดยถือเป็น "เครื่องหมายแห่งความสุขและการเฉลิมฉลอง" ใช้ในโอกาสฉลองเช่นการแต่งงานและวันเกิด ทุกวันนี้ยังใช้ในการเฉลิมฉลองปีใหม่ซึ่งจะมีการสวดมนต์พร้อมด้วยข้อแสดงความปรารถนาที่ โชคดีในปีที่กำลังจะมาถึง การโยนแซมปายังเกิดขึ้นในงานศพชาวพุทธส่วนใหญ่เพื่อจุดมุ่งหมายที่จะปล่อยจิตวิญญาณของผู้เสียชีวิต
วัดศรีเสวตวนาราม

วัดศรีเสวตวนาราม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย แต่เดิมมีชื่อว่าวัดกระชงค์ใน ตั้งอยู่เหนือหมู่บ้านกระชงค์ ตำบลยางซ้าย ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2529 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีเนื้อที่ ตั้งวัดจำนวน 13 ไร่ มีพระอธิการประพิศ สทฺธาธิโก ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดลัดทรายมูล

วัดลัดทรายมูล ตั้งอยู่ที่เลขที่ 124 หมู่ 2 ตำบล ปากพระ อำเภอ เมืองสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ก่อสร้างเมื่อประมาณ ฑ.ศ. 2469 มีนามตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจางบริเวณนี้เป็น ที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำยมจะถูกน้ำท่วมทุกปี แต่ละปีน้ำจะพัดทรายมูลมาถมกันอยู่เสมอ จนชาวบ้านได้เรียกกันว่าบ้านทรายมูล มีนามวัดที่เรียกกันอีกนามหนึ่งว่า “วัดสวนดารา” ต่อมาพระมหาแสวง มหาปุญโญ วัดคลองภูมิกรุงเทพมหานครนำคณะศรัทธามาร่วมสร้างวัดจนถึงปัจจุบัน โดยมีพระครูขันติพลธาดา เป็นเจ้าอาวาสสิ่งศักสิทธิ์ประจำวัด มีหลวงพ่อพุทธชินวร เป็นพระเก่าประจำวัด หลวงพ่อทันใจ และพระบรมสารีริธาตุ
วัดยางซ้าย

วัดยางซ้าย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตามหลักฐานว่าจัดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีเนื้อที่ 15 ไร่ ติดกับแม่น้ำยม มีพุทธศาสนิกชนข้าร่วมประกอบพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นจำนวนมาก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522
โมโม (อาหาร)

โมโม () เป็นเกี๊ยวหรือขนมจีบที่มีต้นกำเนิดในทิเบต กลายเป็นอาหารประจำชาติของชาวเนวาร์ ชาวเชอร์ปา ชาวลิมบู  Gurungs และ Magars ของเนปาลและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ของประเทศเนปาล คล้ายกับ buuz ของมองโกเลียและ jiaozi ของจีน คำว่า "โมโม" ในภาษาทิเบตเป็นคำยืมจากภาษาจีน "mómo" (馍馍).

ทิง โมโม เป็นรูปแบบหนึ่งของโมโมที่ไม่มีไส้

โมโมมีต้นกำเนิดในทิเบต เดิมกินกับเนื้อจามรี ต่อมาได้กลายเป็นอาหารพื้นเมืองของทิเบต ภูฏาน สิกขิม เนปาล และลาดัก และยังพบได้ทั่วไปในบริเวณที่มีชาวเนปาลแพร่กระจายเข้าไปเช่นหิมาจัลประเทศ เบงกอลตะวันตกและรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เป็นอาหารข้างถนนที่เป็นที่นิยมในเนปาล และชุมชนผู้อพยพชาวเนปาลในสหรัฐ อังกฤษ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์

โมโมทำด้วยแป้งอย่างง่าย บางครั้งเพิ่มยีสต์หรือผงฟูเล็กน้อยเพื่อให้เนื้อนุ่ม เครื่องปรุงที่สำคัญที่ใช้เป็นไส้ได้แก่:ตัวเกี๊ยวเป็นชิ้นกลมแบนขนาดเล็ก ห่อเป็นรูปกระเป๋าหรือดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว ทำให้สุกด้วยการนึ่ง อาจทอดในกระทะกะทะหรือทอดหลังจากนึ่งแล้ว กินกับซอส หรือน้ำจิ้มหลายแบบ โดยปกติจะมีพริก มะเขือเทศและกระเทียม
วัดวังสวรรค์

วัดวังสวรรค์ เลขที่ 217 หมู่ 2 ตำบล ยางซ้าย อำเภอ เมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีประวัติการก่อสร้างเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 2472 เดิมมีนามว่า “วัดใหม่วังหว่าน” เพราะมีวังน้ำลึกเรียกว่าวังหว่าน ต่อมาเรียกเป็นชื่อบ้านว่า “วัดบางหว่าน”ชื่อวัดวังหว่านตามชื่อหมู่บ้าน โดยมีนายบุตร นกพ่อง บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ขึ้นมา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2492 โดยพระอาจารย์สำราญ ได้เปลี่ยนชื่อ เป็นวัดวังสวรรค์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อพ.ศ. 2500 และได้มีการบูรณะอุโบสถใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2536 เสร็จเมื่อปี 2539
ฟูกูอิ (เมือง)

ฟูกูอิ () เป็นเมืองหลักของจังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด ติดกับทะเลญี่ปุ่น มีขนาดเนื้อที่ทั้งสิ้น 536.17 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนประชากรประมาณ 267,428 คน
กนก โตสุรัตน์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ กนก โตสุรัตน์ (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 -) เป็นประธานคณะกรรมการจริยธรรมข้าราชการพลเรือนประจำจังหวัดศรีสะเกษที่ปรึกษาอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ และอดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550

กนก โตสุรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ สำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ระดับปริญญาตรี สาขาภูมิศาสตร์ จากวิทยาลัยวิชาการศึกษาปทุมวัน เมื่อปี พ.ศ. 2514 และระดับปริญญา สาขาประชากรศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2522

กนก โตสุรัตน์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์วิทยาลัยครูนครราชสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2514 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีสถาบันราชภัฏสุรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2536 ต่อมาได้ริเริ่มจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดศรีสะเกษ โดยได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ประธานบริหารโครงการจัดตั้งสถาบันราชภัฏศรีสะเกษ เมื่อปี พ.ศ. 2542 และได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิการบดีคนแรก เมื่อปี พ.ศ. 2544

ในปี พ.ศ. 2550 กนก โตสุรัตน์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 และเป็นสมาชิกสภาพัฒนาการเมือง ในปี พ.ศ. 2551
ประเทศเวียดนามในเอเชียนบีชเกมส์ 2010

เวียดนาม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่จะจัดขึ้นที่กรุงมัสกัต ประเทศโอมาน ระหว่างวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยเวียดนามได้ส่งนักกีฬาไปเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้จำนวน 73 คน ใน 7 ชนิดกีฬา คือ แฮนด์บอล, ตะกร้อชายหาด, ฟุตบอล, วอลเลย์บอลชายหาด, เพาะกาย, ว่ายน้ำมาราธอน และวู้ดบอลชายหาด โดยหลังจากจบการแข่งขัน ทีมชาติเวียดนามสามารถคว้าเหรียญมาได้จำนวน 4 เหรียญเงิน 4 เหรียญทองแดง รวม 8 เหรียญ โดยไม่สามารถคว้าเหรียญทองได้เลยและอยู่ในอันดับที่ 14
บทด

บริษัท บทด จำกัด () บริษัทเอกชนที่เกิดจากการร่วมทุนระหว่างบริษัท ไทยเดินเรือทะเล ภายใต้การดูแลของ กระทรวงการคลัง กับ บริษัทเดินเรือไทย 23 แห่งโดยไทยเดินเรือทะเลถือหุ้น 30% และทางบริษัทถือหุ้น 70%

บทด จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2549 ในฐานะบริษัทลูกของไทยเดินเรือทะเลโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำหน้าที่ขนส่งสินค้าทางทะเลระหว่างประเทศต่อมาเมื่อไทยเดินเรือทะเลถูกยุบเลิกกิจการไปในปี พ.ศ. 2554 ก็ได้โอนทรัพย์สินและหนี้สินรวมถึงกิจการทั้งหมดมายังบริษัท บทด
ป็อปดีวา

"ป็อปดีวา" () เป็นผลงานซิงเกิลที่ 49 ของคุมิ โคดะ มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ใน 3 รูปแบบ คือ ซีดี, ซีดีคู่กับหูฟัง และซีดีคู่กับดีวีดี ซิงเกิล "POP DIVA" เป็นซิงเกิลในอัลบัมใหม่ "Dejavu" ที่จะวางจำหน่ายในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2554 นี้

เพลง "POP DIVA" เป็นเพลงประกอบโฆษณา LIVE DAM LIVE

ซิงเกิล "POP DIVA" จำหน่ายแบบจำกัดจำนวน
สัญลักษณ์ชเลฟลี

ในทางเรขาคณิต สัญลักษณ์ชเลฟลี () คือสัญกรณ์ที่อยู่ในรูปแบบ {"p", "q", "r", …} ที่เป็นตัวกำหนดพอลิโทปและเทสเซลเลชันปรกติ ตั้งชื่อตามลุดวิก ชเลฟลี (Ludwig Schläfli) นักคณิตศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีส่วนร่วมคนสำคัญในเรื่องเรขาคณิตและพื้นที่อื่น ๆ

สัญลักษณ์ชเลฟลีเป็นบทนิยามเวียนเกิดชนิดหนึ่ง เริ่มต้นด้วย {"p"} หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมปรกติที่มี "p" ด้าน ตัวอย่างเช่น {3} คือรูปสามเหลี่ยมปรกติ (ด้านเท่ามุมเท่า), {4} คือรูปสี่เหลี่ยมปรกติ (จัตุรัส) เป็นต้น

พอลิโทปปรกติสามารถมีองค์ประกอบเป็นรูปดาวหลายแฉกได้ เช่นรูปดาวห้าแฉก (pentagram) ใช้สัญลักษณ์ {5/2} เป็นตัวแทนของจุดยอดแบบรูปห้าเหลี่ยมแต่เชื่อมโยงกันในรูปแบบที่ต่างไป

แฟซิต (facet) ของพอลิโทปปรกติ {"p", "q", "r", …, "y", "z"} โดยทั่วไปคือ {"p", "q", "r", …, "y"} ซึ่งมีเป็นจำนวน "z" แฟซิตรอบจุดยอดแต่ละจุด

สัญลักษณ์ชเลฟลีสามารถเขียนแทนทรงหลายหน้าแบบนูนที่มีขอบเขตจำกัด เทสเซลเลชันที่มีขอบเขตไม่จำกัดบนปริภูมิแบบยุคลิด หรือเทสเซลเลชันที่มีขอบเขตไม่จำกัดบนปริภูมิเชิงไฮเพอร์โบลา ขึ้นอยู่กับความบกพร่องแบบมุม (angle defect) ของการสร้าง ความบกพร่องแบบมุมเชิงบวกทำให้ภาพจุดยอดสามารถ "พับ" ได้ในมิติที่สูงกว่าและวนกลับมาหาตัวเองกลายเป็นพอลิโทป ความบกพร่องแบบมุมเชิงศูนย์จะปูรูปทรงจนเต็มปริภูมิในมิติเดียวกันเป็นแฟซิต ส่วนความบกพร่องแบบมุมเชิงลบไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในปริภูมิธรรมดา แต่สามารถสร้างได้ในปริภูมิเชิงไฮเพอร์โบลา

ภาพจุดยอดโดยปกติจะถูกมองว่าเป็นพอลิโทปที่มีขอบเขตจำกัด แต่บางครั้งก็สามารถพิจารณาว่าเป็นเทสเซลเลชันโดยตัวมันเอง

พอลิโทปปรกติรูปทรงหนึ่งจะมีพอลิโทปคู่กัน (dual polytope) อีกรูปทรงหนึ่ง ซึ่งเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ชเลฟลีในลำดับย้อนกลับ พอลิโทปปรกติคู่กันในตัว (self-dual) จะมีสัญลักษณ์ชเลฟลีแบบสมมาตร นั่นคือดัชนีในลำดับย้อนกลับก็ยังคงเดิม

สัญลักษณ์ชเลฟลีมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับกรุปสมมาตรการสะท้อน หรือเรียกว่าค็อกซีเตอร์กรุป (Coxeter group) โดยใช้เลขดัชนีเหมือนกันแต่ใช้วงเล็บเหลี่ยมแทนเป็นรูปแบบ ["p", "q", "r", …] กรุปเช่นนี้มักจะถูกตั้งชื่อตามพอลิโทปปรกติที่มันสร้างขึ้นมา ตัวอย่างเช่น [3, 3] คือค็อกซีเตอร์กรุปสำหรับสมมาตรเชิงทรงสี่หน้า (tetrahedral symmetry), [3, 4] คือสมมาตรเชิงทรงแปดหน้า (octahedral symmetry) และ [3, 5] คือสมมาตรเชิงทรงยี่สิบหน้า (icosahedral symmetry) เป็นต้น

พอลิโทปปริซึมเอกรูปสามารถนิยามและตั้งชื่อได้ด้วยผลคูณคาร์ทีเซียนของพอลิโทปปรกติในมิติที่ต่ำกว่า ดังนี้

ค็อกซีเตอร์ได้ขยายแนวคิดของสัญลักษณ์ชเลฟลีออกไปเพื่อใช้กับทรงหลายหน้าเสมือนปรกติ (quasiregular polyhedron) โดยเพิ่มมิติตามแนวดิ่งลงในสัญลักษณ์ เป็นจุดเริ่มต้นสู่แผนภาพค็อกซีเตอร์-ดืยน์กิน (Coxeter-Dynkin diagram) ที่มีนัยทั่วไปมากขึ้น
และสำหรับพอลิโทปสี่มิติปลายตัดครึ่งด้าน (rectified 4-polytope) ก็จะเป็นเช่นนี้
เลโอนิด เบรจเนฟ

เลโอนิด อิลลิช เบรจเนฟ (; ; 19 ธันวาคม 2449 – 10 ธันวาคม 2525) เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตและประธานาธิบดีโซเวียตคนที่ 8 ระหว่างสงครามเย็น
เลโอนิด อิลยิช เบรจเนฟ เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนธันวาคม พ.ศ. 2449 ที่เมืองคาเมนสโกยี ในรัฐยูเครน เป็นลูกคนที่ 2ในจำนวน 2 คน ของกรรมกรถลุงหล็ก ในวัยเยาว์แม้จะมีฐานะยากจน แต่เขาก็เป็นนักเรียนที่ขยันขันแข็ง เป็น 1 ใน 5 ของลูกกรรมกรที่มีโอกาสได้เรียนในหมู่เด็กในหมู่เด็กที่มีฐานะดีกว่า

ในช่วงนั้น สหภาพโซเวียตต้องประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ พวกกรรมกรคนงานต่างขอค่าแรงเพิ่ม และขอลดเวลาทำงานลงเหลือ 8 ชั่วโมง เลโอนิดได้เรียนรู้ถึงการต่อสู้ระหว่างชนชั้นนายทุนและกรรมาชีพในคราวนี้เอง

ในปี พ.ศ. 2464 จบการศึกษาและออกมาทำงานเป็นกรรมกรท่าเรือ พร้อมกับสมัครเข้าเรียนในวิทยาลัยช่างรังวัดและสำรวจไปด้วย และสมัครเป็นสมาชิกยุวชนพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2466ขณะมีอายุได้ 17 ปี และเป็นสมาชิกคอมมิวนิสต์เต็มตัวในปี พ.ศ. 2474หลังจากเขามีลูกแล้ว 1 คน

พ.ศ. 2480 เขาได้รับเลือกเป็นรองประธานกรรมการบริหาร และเป็นกรรมการท้องถิ่นของพรรคในปี พ.ศ. 2481 และพอถึงปี พ.ศ. 2484 กองทัพเยอรมันภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ก็บุกโจมตีเมืองต่างๆ ของรัสเซียและเกิดการปะทะกันขึ้น เบรสเนฟได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการของกองทหาร และได้ออกรบในแนวหน้าในเดือนกรกฎาคมปีนั้นเอง

พ.ศ. 2486 เมื่อกองทัพโซเวียตได้รับชัยชนะ พรรคคอมมิวนิสต์จึงเริ่มเรียกเจ้าหน้าที่ของพรรคกลับจากสมรภูมิ เบรสเนฟก็ถูกเรียกกลับมารับหน้าที่เดิมคือเลขาธิการพรรคประจำท้องถิ่น เมื่อมีการสวนสนามฉลองชัยชนะที่จัตุรัสแดงในมอสโก เบรสเนฟก็ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการของกองทัพที่ 4

พ.ศ. 2493 เบรสเนฟได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์มอลโดวา สาธารณรัฐที่รวมอยู่ในสหภาพโซเวียต ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจำเขตเลนินในดเนปรอปีตอฟสก์ 
และได้เป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียต เมื่อปี พ.ศ. 2495 ขณะมีอายุได้ 46 ปี

เมื่อโจเซฟ สตาลิน เลขาธิการใหญ่ของพรรคถึงแก่อสัญกรรมลง ในปี พ.ศ. 2496 และนิกิตา ครุสชอฟ ได้รับดำรงตำแหน่งแทน เบรสเนฟในฐานะเป็นผู้ที่ครุสชอฟเคยเชื่อถือในความสามารถก็ได้รับการสนับสนุนจากครุสชอฟให้ได้เป็นสมาชิกในคณะเปรสิเดียมซึ่งเป็นคณะผู้นำสูงสุดในปี พ.ศ. 2500 ต่อมาในปี พ.ศ. 2503 ก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานสภาสูงสุดของโซเวียตอันเป็นตำแหน่งเทียบเท่าประมุขของประเทศ

ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งประธานสภา เบรสเนฟได้มีผลงานเด่นๆ หลายเรื่องเกี่ยวกับการทบทวนกฎหมายต่างๆ ที่รัฐบาลเสนอเพื่อจะพัฒนาอุตสาหกรรมและก่อสร้าง การยกเลิกภาษีเงินเดือนคนงานอุตสาหกรรมและการเพิ่มค่าแรงงานให้กับการทำงานบริการสาธารณะ เช่น การศึกษา และสาธารณสุข เป็นต้น

และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2507 ที่ประชุมคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ก็ได้เลือกเลโอนิด เบรสเนฟเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์แทนนิกิตา ครุสชอฟ ที่ถูกปลดออกเนื่องจากดำเนินนโยบายผิดพลาดหลายประการ
ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศโดยเฉพาะกับสหรัฐอเมริกานั้น เบรสเนฟได้เคยเดินทางไปเยือนอเมริกาในปี พ.ศ. 2516 โดยมีประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด ให้การต้อนรับทั้งคู่ได้มีการลงนามในเอกสารหลายฉบับ รวมทั้งสัญญาการป้องกันสงครามนิวเคลียร์ด้วย คือ

เลโอนิด เบรสเนฟ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต หรืออีกนัยหนึ่งประธานาธิบดี ตลอดมาจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 สิริอายุได้ 75 ปี
มารวน ชามัก

มารวน ชามัก () หรือ มัรวาน อัชชะมาค () เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวโมร็อกโกที่เกิดในฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับคาร์ดิฟฟ์ซิตี ในเดอะแชมเปียนชิป และทีมชาติโมร็อกโก ในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า

ชามัก มีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเป็นกองหน้าตัวเป้าให้กับอาร์เซนอล ระหว่างฤดูกาล 2010–13 ก่อนจะย้ายไปคริสตัลพาเลซ และย้ายมาสู่คาร์ดิฟฟ์ซิตี ในช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 ในแบบที่ไม่มีค่าตัวด้วยสัญญาระยะสั้น
วอยแชค ชแชนสนือ

วอยแชค ตอมัช ชแชนสนือ (; เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1990 ที่กรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ปัจจุบันเล่นให้กับยูเวนตุส และทีมชาติโปแลนด์ ในตำแหน่งผู้รักษาประตู

ชแชนสนือ สร้างชื่อขึ้นมาจากการเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของอาร์เซนอล โดยย้ายมาอยู่กับอาร์เซนนอลตั้งแต่อายุแค่ 16 ปี จนกระทั่งได้รับโอกาสลงสู่สนามครั้งแรกในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 2009 จากนั้นได้ผู้รักษาประตูมือหนึ่งในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบ 16 ทีมสุดท้ายพบกับบาร์เซโลนา ในฤดูกาล 2010–11 ซึ่งทำให้ชแชนสนือกลายมาเป็นผู้รักษประตูมือหนึ่งของอาร์เซนอลไปด้วยเลย แต่ในฤดูกาล 2014–15 ชแชนสนือเล่นได้อย่างผิดพลาดหลายครั้ง เป็นผลให้สโมสรต้องแพ้หรือเสียคะแนน อีกทั้งยังมีความประพฤติที่นอกลู่นอกทางคือ ถูกจับได้ว่าแอบสูบบุหรี่ในระหว่างพักครึ่งการแข่งขัน จึงถูกระงับการลงเล่นและถูกปรับเงินเป็นจำนวน 20,000 ปอนด์จากสโมสร และกลายเป็นว่าดาบิด โอสปีนา ผู้รักษาประตูสำรองขึ้นมาทำหน้าที่ผู้รักษาประตูแทนจนจบฤดูกาล และก่อนเปิดฤดูกาล 2015–16 เมื่อแปเตอร์ แช็ค ได้ย้ายเข้ามา ชแชนสนือจึงได้ย้ายไปเล่นให้กับโรมาในเซเรียอา อิตาลี ด้วยการยืมตัวเป็นระยะเวลา 1 ฤดูกาล และก็ได้มีการต่อสัญญายืมตัวไปอีก 1 ฤดูกาล

จนกระทั่งหลังจบฤดูกาล 2016–17 ก็ได้ย้ายไปสู่ยูเวนตุสอย่างเป็นทางการ ด้วยค่าตัว 12.2 ล้านยูโร
วัดบึงทองหลาง

วัดบึงทองหลาง เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 1155 ถนนลาดพร้าว 101 วัดบึงทองหลาง แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร เป็นวัดที่มีอดีตเกจิคณาจารย์อย่างพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) ศิษย์สำนักวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร โดยสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) ในฐานะพระอุปัชฌาย์ และพระศรีสมโพธิ (แพ ติสสเทวมหาเถร {พ.ศ. 2399-2487} ที่ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ส่งพระภิกษุพัก ธมฺมทตฺโต ในขณะนั้น มาพัฒนา ปกครองดูแลวัดบึงทองหลางในอดีต และพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) ได้วางรากฐานและพัฒนาวัดบึงทองหลางให้มีความเจริญก้าวหน้า ดังเช่นปัจจุบัน

ตามประวัติวัดบึงทองหลางไม่ปรากฏหลักฐานในเชิงเอกสารอย่างชัดเจน เท่าที่พอสืบค้นได้พบว่าวัดบึงทองหลาง เป็นวัดที่อยู่ห่างไกลความเจริญและเป็นวัดที่อยู่ในถิ่นทุรกันดาร ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงตลอดทั้งปี ใช้ทำประโยชน์อะไรไม่ได้เลย ต่อมามีพระภิกษุธุดงค์มาปักกลดอาศัยปฏิบัติธรรม ชาวบ้านจึงได้พากันมาทำบุญ ประหนึ่งเป็นจุดศูนย์รวมศรัทธา เมื่อมีพระธุดงค์สลับผ่านไปมาบ่อย ๆ ชาวบ้านจึงมาทำบุญและช่วยกันสร้างกุฎิสงฆ์ให้ท่านพักอยู่ โดยนายนิ่มและนางทองอยู่ เป็นผู้มอบถวายที่ดินให้สร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้น เมื่อประมาณ พ.ศ. 2419 และชาวบ้านก็ได้ร่วมมือกันสร้างอุโบสถขึ้นมา เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2430 พร้อมทั้งช่วยกันทำนุบำรุงรักษาวัดให้พัฒนาเจริญสืบมา
ฟรันโก ดี ซานโต

ฟรันโก มาเตียส ดี ซานโต () เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลชาลเก 04
มายเวิลด์ทัวร์

มายเวิลด์ ทัวร์ () เป็นคอนเสิร์ตทัวร์โดยนักร้องเพลงป๊อบชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ โดยเป็นทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกของผลงานของเขาจากอีพี มายเวิลด์ และอัลบั้ม มายเวิลด์ 2.0 คอนเสิร์ตได้ประกาศอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2010 1 สัปดาห์ก่อนอัลบั้ม "มายเวิลด์ 2.0" จะวางจำหน่าย โดยทัวร์ครั้งนี้ได้มีศิลปินอื่น ๆ เข้าร่วมแสดงด้วยเช่น Sean Kingston และ Jessica Jarrell ในอเมริกาเหนือ, กลุ่มThe Stunners, นักเขียนเพลง Cris Valentine ในช่วง 20 รอบแรก ปัจจุบัน ทัวรได้มีรายได้รวมทั้งหมดกว่า 35.6 ล้านเหรียญดอลล่าร์แล้ว
วัดกูบังตีกา

วัดกูบังตีกา เป็นวัดในรัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย ห่างจากด่านปาดังเบซ่าร์ 14 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในชุมชนชาวไทย บ้านกูบังตีกา ต.จูปิง เมืองกางะ รัฐเปอร์ลิส ประเทศมาเลเซีย ชื่อของวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้านคือหมู่บ้านกูบังตีกา คำนี้เป็นภาษามลายูแปลว่าแอ่งน้ำ 3 แอ่ง

วัดกูบังตีกา เดิมพื้นที่ยังไม่เป็นวัดที่แน่นอน เป็นเพียงที่พักสงฆ์บริเวณหมู่บ้านกูบังตีกา อาศัย ถ้ำ ภูเขา เหมาะแก่การพำนักของพระสงฆ์เท่านั้น ต่อมา มีชาวบ้านบริจาคพื้นที่ ท้ายบ้านกูบังตีกา ถัดจากภูเขาหัวล้านไป 3 ลูก ได้รับบริจาคที่ ประมาณ 16 ไร่ จากชาวบ้านกูบังตีกา ปัจจุบันซื้อเพิ่มเติมอีก 4 ไร่ ครูใบฎีกาฉลอง อนาวิโล(พระอาจารย์ทิ่น)เป็นผู้ก่อตั้งวัดเมื่อ วันที่ 19 เมษายน พ.ศ.2504 เวลา 04:20 น.
ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 6 ปีฉลู และมาจำพรรษาระหว่างพ.ศ. 2504 – 2513 ท่านได้ปรับปรุงภูมิทัศน์ป่า สร้างกุฏิพอได้อาศัย พระครูวิพิพิธพัฒนกิจสุนทร (พระอาจารย์บุญถัน)มาจำพรรษา พ.ศ 2514-2535 สร้างศาลาโรงธรรม หอฉันซึ่งประกอบไปด้วย ที่พักสงฆ์ก่อด้วยปูน

ในปี 2536 พระอาจารย์ถัน ได้ขอตัวพระนักศึกษามาปฏิบัติศาสนกิจจากมหาวิทยาลัย มหามกุฏราชวิทยาลัย จึงมีพระเดินทางมา 2 รูปคือ พระมหาเหรียญ โชติทินโน และพระมหาเสมอ ท่านทั้งสองได้ทำหน้าที่ สอนหนังสือ และบวชสามเณร อยู่จนครบ 1 ปี เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาปฏิบัติศาสนกิจ จึงเดินกลับไปรับปริญญา ในปี พ.ศ. 2537 ขอพระมาปฏิบัติศาสนกิจต่อ ซึ่งมี พระมหาสินชัย สิกขาสโภ และพระมหาอาทิตย์ มาทำหน้าที่สอนหนังสือ อบรมเยาวชน ช่วงปี พ.ศ. 2538 -2540 ขาดพระอยู่ถาวร มีเพียงพระแวะมาพักอาศัยชั่วคราวแล้วเดินทางไป ทำให้ชาวบ้านขาดพระประกอบพิธีกรรมทางศาสนา จึงรวมตัวกันเข้ากราบเรียนและปรึกษาพระเทพมงคลญาณเจ้าอาวาสวัดบุญญาราม เจ้าคณะรัฐเคดาห์-เปอร์ลิส ขอพระมาอยู่จำพรรษาอย่างถาวร ท่านมอบหมายให้พระมหาสินชัย สิกขาสโภ ซึ่งเคยจำพรรษาและปฏิบัติศาสนกิจอยู่ จากกัวลาลัมเปอร์ให้มารักษาการเจ้าอาวาสวัดกูบังตีกา ปี พ.ศ 2541 พระมหาสินชัย จึงมาทำหน้าที่รักษาการเจ้าอาวาสตามคำสั่งพระเทพมงคลญาณเจ้าอาวาสวัดบุญญาราม เจ้าคณะรัฐเคดาห์-เปอร์ลิสซึ่งตอนนั้นวัดกูบังตีกาเป็นป่ารก เป็นวัดร้าง เมื่อเดินทางมาอยู่ จึงเริ่มมีพระมาอยู่อาศัยจำพรรษา 5 รูป และได้เริ่มพัฒนา ปรับปรุง เสนาสนะ ซื้อที่ดินเพิ่มเติม 4 ไร่ สร้างวิหารรูปเหมือนหลวงพ่อแก้วสุวรรณ อุโบสถ วิหารพระเทพมงคลญาณ ติดเชิงเขาทางทิศตะวันออกของวัด 
หลักสูตรในการสอน ใช้ตำรา หนังสือ เฉลยข้อสอบเก่า เอกสาร ทางกรุงเทพมหานคร โดยแต่ละปีมีการจัดซื้อหนังสือเพื่อให้นักเรียนธรรมศึกษาฟรี ทุกระดับชั้น นอกจากนี้ ในช่วงใกล้สอบ 2 สัปดาห์ จะจัดอบรมพิเศษ เพื่อให้นักเรียนเตรียมความพร้อม ก่อนวันเข้าสอบจริง การสอนภาษาไทยนั้น ก่อนหน้านี้ มีผู้สนใจทั้งเด็กและผู้ใหญ่ แต่ภายหลังมีการสอนสืบต่อเนื่อง ผู้ใหญ่ที่ไม่รู้ภาษาไทยจึงหมดไปทีละน้อย พ่อแม่นิยมส่งลูกหลานมาเรียนภาษาไทยตั้งแต่เด็ก สอดคล้องกับเวลาเรียนภาษาไทยนั้นเป็นเวลาว่าง จากการเรียนภาคบังคับของรัฐบาล ซึ่งโรงเรียนรัฐบาลมาเลเซียเลิกเรียน 12.00น. เวลาเปิดสอนของวัดกูบังตีกา คือ 14.00น.-16.30น. การเรียนภาษาไทยในประเทศมาเลเซียนั้น ทุกวันนี้ โรงเรียนรัฐบาลมาเลเซียพยายามจัดให้มีการสอนภาษาไทยขึ้นหลายแห่ง ซึ่งโดยมาก จะเป็นโรงเรียนติดชายแดนไทย รัฐที่มีชาวไทยอยู่มาก ผู้ที่สามารถสื่อสารภาษาไทยได้นั้น ยังมีผลต่อการสมัครงานอีกด้วย จึงทำให้เยาวชนรุ่นใหม่ สนใจเรียนภาษาไทยกันมากขึ้น
สารานุกรมหย่งเล่อ

สารานุกรมหย่งเล่อ () เป็นสารานุกรมที่รวบรวมศาสตร์แขนงต่าง ๆ โปรดให้จัดทำขึ้นโดยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง ใน ค.ศ. 1403 และเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1408 ณ เวลานั้นถือว่าเป็นสารานุกรมทั่วไปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่มีการรู้จัก ปัจจุบัน วิกิพีเดียภาษาอังกฤษได้กลายมาเป็นสารานุกรมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกแทน ส่วนสารานุกรมหย่งเล่อนั้นถือครองสถิติมาเป็นเวลา 600 ปีพอดี

ราชบัณฑิตกว่าสองพันคนได้ทำงานในโครงการดังกล่าวภายใต้การควบคุมของจักรพรรดิหย่งเล่อ โดยมีเนื้อหารวมกว่า 8,000 บท ตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงราชวงศ์หมิงตอนต้น ซึ่งครอบคลุมเนื้อหาในหลายสาขาวิชา รวมไปถึงเกษตรกรรม ศิลปะ ดาราศาสตร์ การละคร ธรณีวิทยา ประวัติศาสตร์ วรรณกรรม การแพทย์ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ศาสนาและเทคโนโลยี เช่นเดียวกับรายละเอียดของปรากฏการณ์ธรรมชาติที่แปลกประหลาด สารานุกรมดังกล่าว ซึ่งเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1408 ที่นานกิงกั๋วจื่อเจี้ยน (南京國子監; มหาวิทยาลัยหนานจิง) ประกอบด้วยหนังสือกว่า 22,877 หรือ 22,937 บรรพ (ม้วนหนังสือ หรือบท) ในหนังสือ 11,095 เล่ม กินพื้นที่ 40 ลูกบาศก์เมตร และใช้อักษรจีนกว่า 3,700 ล้านตัวอักษร มันได้รับการออกแบบมาให้รวบรวมทุกเรื่องที่เคยเขียนมาเกี่ยวกับลัทธิขงจื๊อ ประวัติศาสตร์ ปรัชญา ศิลปะและวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นการตรวจเทียบครั้งใหญ่ของการคัดข้อความและผลงานจากวรรณกรรมและความรู้ที่มีอยู่มหาศาลของจีน

เนื่องจากความมหาศาลของงาน ทำให้ไม่สามารถใช้วิธีการภาพพิมพ์ได้ และเป็นที่คาดกันว่ามีการทำสำเนาสารานุกรมหย่งเล่อเพียงชุดเดียวเท่านั้น ใน ค.ศ. 1557 ภายใต้การกำกับของจักรพรรดิเจียจิ้ง สารานุกรมหย่งเล่อได้รับการเก็บรักษาให้รอดพ้นจากการถูกทำลายโดยเพลิงไหม้ซึ่งทำลายพระราชวังไปสามแห่งในพระราชวังต้องห้าม หลังจากนั้น พระองค์จึงโปรดให้มีการทำสำเนาสารานุกรมดังกล่าวเป็นชุดที่สาม

จนถึงปัจจุบัน น้อยกว่า 400 บรรพจากสำเนาทั้งสามชุดเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนต้นฉบับนั้นหายไปจากบันทึกประวัติศาสตร์แล้ว ส่วนสำเนาชุดที่สองนั้นค่อย ๆ เลือนหายไปตามกาลเวลาและสูญหายไปนับตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งข้อมูลราว 800 บรรพที่ยังหลงเหลืออยู่ถูกไฟเผาเมื่อกองทัพจีนโจมตีสถานทูตอังกฤษ หรือถูกขโมยไปโดยพันธมิตรแปดชาติระหว่างกบฏนักมวย ใน ค.ศ. 1900 ข้อความที่ยังหลงเหลืออยู่นั้นถูกเก็บรักษาไว้ในห้องสมุดและคอลเล็กชั่นของเอกชนทั่วโลก ส่วนที่สมบูรณ์ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดแห่งชาติจีนในปักกิ่ง

ฉบับที่หนังสือ 100 เล่ม ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาจีนใน ค.ศ. 1962
โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์

โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ () เป็นโรงเรียนสหศึกษา (เดิมชื่อโรงเรียนวัดมกุฏกษัตริย์ เป็นโรงเรียนชายล้วน) เปิดการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งอยู่บนพื้นที่ของวัดมกุฏกษัตริยารามวรวิหาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2494 โดยกระทรวงศึกษาธิการกำหนดสถานที่ตั้งไว้ที่บริเวณหน้าวัดมกุฏกษัตริยารามวรวิหาร หน่วยแนะแนวการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการจัดนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่หาที่เรียนไม่ได้มาเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ ตั้งอยู่เลขที่ 330/3 ถนนกรุงเกษม แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ 10200 ใช้พื้นที่ของวัดมกุฏกษัตริยารามวรวิหาร รวมพื้นที่ทั้งหมด 3 ไร่ 1 งาน 86.66 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารต่าง ๆ ทั้งหมด 5 อาคารสีเหลือง ████ หมายถึง สีของพระพุทธศาสนาหรือสีของจีวรพระภิกษุ ในที่นี้คือ วัดมกุฏกษัตริยารามวรวิหาร ซึ่งอนุญาตให้ใช้พื้นที่บริเวณวัดส่วนหนึ่งเป็นสถานที่ตั้งของโรงเรียน

สีชมพู ████ หมายถึง ความอ่อนเยาว์ และการศึกษา

โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ เปิดการเรียนการสอนแบ่งออกเป็น 2 ช่วงชั้นได้แก่