seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์ เป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ อดีตประธานกรรมการบริหาร สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ SIPA อดีตผู้บริหารเทคโนโลยีสารสนเทศระดับสูง (CIO) และอดีตรองอธิการบดีฝ่ายสิ่งเอื้ออำนวยทางวิชาการ มหาวิทยาลัยมหิดล

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์ หรือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์ เคยได้รับพระราชทานเหรียญทอง และรางวัลทุนภูมิพล สำหรับการสอบได้คะแนนรวมเป็นที่ 1 ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พ.ศ. 2513 และเคยได้รับพระราชทานทุนมูลนิธิอานันทมหิดล เพื่อศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอก แผนกวิศวกรรมศาสตร์ ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา ปี พ.ศ. 2514

หลังจากสำเร็จการศึกษา ได้เข้ารับราชการในตำแหน่งอาจารย์ที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผู้บุกเบิกก่อตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นเป็นครั้งแรกในมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2523 เป็นผู้ก่อตั้งภาควิชาคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ปี พ.ศ. 2532 และเป็นผู้จัดตั้งคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยมหิดล (จากภาควิชาคอมพิวเตอร์) ในปี 2546 นอกจากนี้ยังเป็นผู้บุกเบิก ออกแบบ และพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ICT และระบบสารสนเทศที่สำคัญมากมายให้กับมหาวิทยาลัยมหิดล เช่น ระบบเครือข่ายสื่อสาร MUC-Net (MU Campus Network), Intra-phone, ระบบ eMeeting, และ IPTV เป็นต้น

ผลงานที่โดดเด่นและเป็นที่รู้จักคือ พระไตรปิฎกฉบับคอมพิวเตอร์ฉบับแรกของโลก หรือ BUDSIR (Buddhist Scriptures Information Retrieval) ตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ซึ่งเป็นผลงานที่ได้รับรางวัลประดิษฐ์คิดค้น จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ปี 2532 และรางวัล Distinguished Service Award จาก University of California, Berkeley สหรัฐอเมริกา ปี 2536 และอีกหนึ่งผลงานก็คือ "Intra-Phone ม.มหิดล" ได้รับรางวัลเทคโนโลยีสารสนเทศภาครัฐดีเด่น: รางวัลชนะเลิศสาขานวัตกรรมไอทีดีเด่น ประจำปี 2545 จากคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารแห่งชาติ
ดุค เอลลิงตัน

เคนเนดี "ดุ๊ค" เอลลิงตัน (29 มีนาคม ค.ศ. 1899 - 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเปียโนและดรัมเมเยอร์ของวงดนตรีแจ๊สซึ่งเขานำจาก 2466 จนตายในอาชีพที่ทอดมานานกว่าห้าสิบปี [1]

เกิดที่วอชิงตัน ดี.ซี. เอลฟ์ตันตั้งอยู่ที่เมืองนิวยอร์กตั้งแต่กลางทศวรรษ 1920 เป็นต้นไปและได้รับข้อมูลระดับชาติผ่านการปรากฏตัวของวงดนตรีที่ Cotton Club in Harlem ในช่วงทศวรรษที่ 1930 วงออเคสตราของเขาไปเที่ยวในยุโรป แม้ว่าจะได้รับการยกย่องว่าเป็นหัวใจสำคัญในประวัติศาสตร์ของดนตรีแจ๊ส แต่ Ellington ก็ใช้คำว่า "เกินกว่าหมวดหมู่" เป็นหลักเกณฑ์ในการปลดปล่อยและเรียกร้องให้เพลงของเขาเป็นส่วนหนึ่งของหมวดหมู่ดนตรีอเมริกันมากกว่าประเภทดนตรี เช่นแจ๊ส [2]

นักดนตรีบางคนที่เป็นสมาชิกของวงดนตรีของ Ellington เช่นนักเป่าแซ็กโซโฟน Johnny Hodges ถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในวงการดนตรีแจ๊ส Ellington ได้ผสมผสานพวกเขาเข้ากับวงดนตรีที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ของดนตรีแจ๊ส สมาชิกบางคนอยู่กับวงออเคสตรามาหลายสิบปีแล้ว เจ้านายที่เขียน miniatures สำหรับรูปแบบการบันทึก 78 นาทีต่อนาที 78 นาที Ellington มักแต่งโดยเฉพาะเพื่อแสดงลักษณะและทักษะของนักดนตรีแต่ละคน

มักจะร่วมมือกับคนอื่น Ellington เขียนมากกว่าหนึ่งพันองค์ประกอบ; การทำงานที่กว้างขวางของเขาคือมรดกทางดนตรีแจ๊สที่ใหญ่ที่สุดที่บันทึกไว้โดยส่วนใหญ่งานของเขากลายเป็นมาตรฐาน Ellington ยังบันทึกเพลงที่เขียนขึ้นโดยวงดนตรีของเขาตัวอย่างเช่น Juan Tizol's "Caravan" และ "Perdido" ซึ่งนำสีสันของสเปนเข้ากับวงดนตรีแจ๊สวงใหญ่ หลังจาก 1941 Ellington ร่วมมือกับนักแต่งเพลง - arranger - เปียโนบิลลี่ Strayhorn ซึ่งเขาเรียกว่าการเขียนและการจัดเพื่อนของเขา [3] ด้วย Strayhorn เขาแต่งเพลงประกอบละครหรือห้องสวีทมากมายรวมถึงเพลงสั้น ๆ อีกด้วย หลังจากการปรากฏตัวที่ Newport Jazz Festival ในเดือนกรกฎาคมปี 1956 แอ็พพลิเคชั่นและวงออร์เคสตร้าของ Ellington ก็มีความสุขกับการฟื้นตัวของอาชีพหลักและเริ่มขึ้นในการทัวร์คอนเสิร์ตระดับโลก Ellington บันทึกสำหรับ บริษัท อเมริกันบันทึกแห่งยุคของเขาได้แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องการให้คะแนนหลายอย่างและการแต่งเพลงประกอบละครเวที

เนื่องจากมีการใช้วงออร์เคสตร้าหรือวงดนตรีขนาดใหญ่และขอบคุณ eloq ของเขา

เอลลิงตันเสียชีวิตด้วยโรคยุงกัดจนทนพิษไม่ไหวและปอดแหก เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1974

ดุค เอลลิงตัน ฝากผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่

รวมทั้งผลงานที่ใช้ชื่อสมาชิกในวงเป็นผู้แต่ง เช่น "Caravan" และ "Perdido"
มาลิซไมเซอร์

มาลิซมิเซอร์ () เป็นวงวิชวลเคในช่วงยุคปี ค.ศ. 1992 ถึง ค.ศ. 2001 ความหมายของวงนี้คือ "ความพยาบาทและความเศร้า" เป็นวงที่ก่อตั้งขึ้นมาโดยคนสองคนคือ Mana (กีตาร์) และKözi (กีตาร์) และทำการ หาสมาชิกมาได้อีกสามคนคือ Tetsu (ร้อง) ,Yu~ki (เบส) และ Gaz (กลอง) ต่อมา Gaz ได้ออกจากวงไปอยู่กับวง Kneuklid Romance ซึ่งทำให้วงได้มือกลองคนใหม่คือ Kami ซึ่งมาจากวง Kneuklid Romance นั้นเอง วงมาลิซไมเซอร์ยุคแรกจึงเริ่มต้นขึ้น

ในช่วงนี้ทางวงได้ออกอัลบั้มมาสองอัลบั้มคือ Memoire และ MemoireDx ภายใต้สังกัด Midi:Nette ซึ่ง Mana ตั้งขึ้นเองคล้ายๆ Extasy Record ของ โยชิกิ (จากX Japan) โดยเปิดการแสดงตามเวทีต่างๆและได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นในปี ค.ศ. 1994 Tetsu ก็ประกาศออกจากวงไปทำให้มาลิซมิเซอร์หายหน้าไปซักพัก

มาลิซมิเซอร์กลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1995 พร้อมกับนักร้องนำคนใหม่ Gackt และปล่อยอัลบั้มชุดที่สองออกมาคือ Voyage~sans retour ในช่วงนี้เองที่วงได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่อย่าง Nippon Columbia และช่วงนี้เองที่วงมาลิซมิเซอร์ มีชื่อเสียงและโด่งดังมากๆ โดยได้ออกรายการทีวีรวมทั้งลงแม็กกาซีนต่างๆมากมาย นอกจากนี้ทางวงยังมีรายการวิทยุเป็นของตัวเองอีกด้วย ในยุคนี้ มาลิซมิเซอร์ ได้ปล่อยซิงเกิลออกมาทั้งหมด6อันและอัลบั้ม merveilles ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของมาลิซมิเซอร์ และในปี ค.ศ. 1999 Gacktก็ได้ออกจากวงโดยไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด

หลังจากนั้นไม่กี่เดือนทางวงก็ได้พบกับข่าวร้ายซ้ำสองเมื่อ Kami ได้จากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับ เนื่องจากเลือดออกในเยื่อหุ้มสมอง มาลิซมิเซอร์จึงออกจาก Nippon Columbia ก่อนจะหายไปอีกครั้ง

มาลิซมิเซอร์กลับมาอีกครั้งและได้ออกซิงเกิลอีกสองอัน โดยไม่เปิดเผยนักร้องนำ จนกระทั่งวันที่ 31 สิงหาคม Klaha ก็ปรากฏตัวอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นงานเพลงและหนังก็ตามมารวมทั้งออกซิงเกิลอีก3อัน โดนแนวเพลงนั้นเปลี่ยนไปจากยุคสมัยของ Gackt อย่างสิ้นเชิง โดยตัวเพลงนั้นออกแนวมืดมนมากขึ้น ช่วงนี้ทางวงยังได้มีหนังเกี่ยวกับ แวมไพร์ ของตัวเองที่ชื่อ "Bara no Konrei ~Mayonaka ni Kawashita Yakusoku~" ก่อนที่ทางวงจะประกาศ "พักชั่วคราว" ในปี ค.ศ. 2001
จนปัจจุบันก็ยังไม่มีทีท่าว่าวงจะกลับมารวมตัวแต่อย่างใด มาลิซมิเซอร์จึงสิ้นสุดลงตรงนี้
อำเภอสารภี

สารภี () เป็นอำเภอหนึ่งในเขตปริมณฑลของนครเชียงใหม่ที่มีความเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีการพัฒนาทุก ๆ ด้านจนเป็นอำเภอขนาดใหญ่ในแง่สถานประกอบการและอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ของจังหวัด ได้รับประโยชน์มาจากนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ ลำพูน ปัจจุบันอำเภอสารภีถือได้ว่ามีการพัฒนาจนสภาพความเจริญเป็นเขตเมืองที่เชื่อมต่อกับนครเชียงใหม่ มีประชากรหนาแน่นรองจากอำเภอเมืองเชียงใหม่ และเป็นอำเภอที่รองรับความเจริญของนครเชียงใหม่เพื่อขยายไปยังเมืองลำพูน

อำเภอสารภีเป็นอำเภอที่มีพื้นที่เล็กที่สุดและเป็นเพียงอำเภอเดียวในจังหวัดเชียงใหม่ที่ไม่มีภูเขา นอกจากนี้อำเภอสารภียังมีจุดเด่น คือ ถนนสายต้นยางซึ่งมีอายุกว่าร้อยปีเรียงรายตลอดสองข้างทาง มีความยาวเริ่มตั้งแต่เขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ไปจรดเขตอำเภอเมืองลำพูน

อำเภอสารภีเดิมชื่อ อำเภอยางเนิ้ง ตั้งเป็นอำเภอเมื่อ ปี พ.ศ. 2434 คำว่ายางเนิ้งมาจาก "ต้นยาง" กับคำว่า "เนิ้ง" ซึ่งเป็นภาษาคำเมืองแปลว่า โน้มเอน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2470 ท้าวพระยาขุน พร้อมด้วยราษฎรได้เสนอต่ออำมาตย์ตรีพันธุราษฎร นายอำเภอในสมัยนั้น เสนอให้เปลี่ยนชื่ออำเภอเสียใหม่เนื่องจากไม่ไพเราะ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอสารภี" ซึ่งเป็นชื่อของตำบลหนึ่งในอำเภอ โดยคำว่า "สารภี" หมายถึง ชื่อของดอกไม้ไทยสีเหลืองมีกลิ่นหอม มีอายุยืน มีมากที่วัดสารภี ตำบลสารภี

อำเภอสารภีตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

อำเภอสารภีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 ตำบล 106 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอสารภีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอแม่วาง

แม่วาง () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่ที่ครอบคุมอุทยานถึง 3 อุทยานได้แก่ อุทยานแห่งชาติแม่วาง อุทยานแห่งชาติออบขาน อุทยานแห่งชาติอินทนนท์

อำเภอแม่วางตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังต่อไปนี้

อำเภอแม่วางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอแม่วางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

อำเภอแม่วางประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมร้อยละ 90
อำเภออมก๋อย

อมก๋อย () เป็นอำเภอหนึ่งใน 25 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดกับจังหวัดแม่ฮ่องสอน และตาก อีกทั้งยังมีแหล่งท่องเที่ยวที่มีความสวยงามหลายแห่ง เช่น ดอยม่อนจอง ดอยมูเซอ วัดแสนทอง ซึ่งเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองอมก๋อย เป็นต้น

อมก๋อย มาจากคำว่า อำกอย เป็นภาษาลัวะ (ละว้า) แปลว่า ขุนน้ำหรือต้นน้ำ สันนิษฐานว่า หมายถึง ต้นน้ำแม่ตื่นที่ไหลผ่านชุมชนเมืองโบราณจากตำนานเมืองตื๋นนันทบุรีได้จารึกไว้ ว่าพระยาช้างเผือกและพระยาเลิก สองพี่น้องได้พาราษฎรที่อพยพมาจากเมืองเชียงใหม่มาทำการสร้างเมืองตั๋นบุรี ในปี พ.ศ. 1985 (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ตำบลแม่ตื่น) มีอาณาเขตถึงบ้านฟ้อนฟ้า นาหง สะหรง แม่ระมาด หินลวด นาไฮ หนอแสง ดินแดง บ้านป๊อก บ้านหมาก ผาสาด และวังคำต่อมมาพระอทิตตราได้สร้างพระบรมธาตุเจดีย์วัดจอมแจ้งขึ้น ที่ดอยนางนอนในปี พ.ศ. 2148 และพระยาอนันตราช เจ้าเมืองตั๋นได้บรรจุพระบรมธาตุเจดีย์ในปี พ.ศ. 2299 และได้มีประเพณีไหว้พระธาตุในเดือน 9 เหนือ ขึ้น 15 ค่ำ ที่สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

สำหรับที่ตั้งอำเภออมก๋อยในปัจจุบัน เดิมเป็นหมู่บ้านของชาวลัวะ มีขุนแสนทองเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมาได้มีคนเมืองอพยพเข้ามาแทนที่ และชาวลัวะได้ย้ายออกไปอยู่ในท้องที่อื่น ส่วนทางราชการได้ทำการจัดตั้งเป็นตำบลอยู่ในเขตปกครองของอำเภอฮอดได้ทำการยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภออมก๋อยในปี พ.ศ. 2463 และได้ยกฐานะเป็นอำเภออมก๋อยเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2501

อำเภออมก๋อยมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

อำเภออมก๋อยตั้งอยู่ทางใต้สุดของจังหวัดเชียงใหม่ พิกัดเส้นรุ้งที่ 17 องศาเหนือ และเส้นแวง ที่ 98 องศาตะวันออก อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร ส่วนที่กว้างที่สุดของอำเภอจากทางด้านทิศตะวันออก ประมาณ 53 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 875 กิโลเมตร โดยทางรถยนต์ผ่านทางจังหวัดเชียงใหม่

อำเภออมก๋อยมีพื้นที่ทั้งหมด 2,099.831 ตารางกิโลเมตรหรือ 1,365,177.812 ไร่ มีลักษณะเป็นภูเขาสลับซับซ้อน สามารถแบ่งได้ออกเป็น 2 เขตย่อย ดังนี้

เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอเป็นที่สูงและภูเขา จึงทำให้มีอากาศค่อนข้างเย็นตลอดทั้งปี ในฤดูร้อนมีอุณหภูมิเฉลี่ย 25 องศาเซลเซียส ส่วนในฤดูหนาวมีอุณหภูมิเฉลี่ย 15-20 องศาเซลเซียส และมีอุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 2-4 องศาเซลเซียส มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,000 มิลลิเมตรต่อปี อำเภออมก๋อยมีสภาพอากาศแบ่งเป็น 3 ฤดูดังนี้

อำเภออมก๋อยมีแหล่งน้ำที่สำคัญ ได้แก่
ดินที่พบในอำเภออมก๋อยมีหลายประเภท ลักษณะเนื้อดินมีความอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติ แตกต่างกันตามชนิดต้นกำเนิดของดินในบริเวณนั้นๆ มักมีหินโผล่กระจัดกระจายทั่วไปตามภูเขา ส่วนป่าไม้ ส่วนใหญ่อำเภอยังมีป่าไม้ประเภทต่างๆ ปกคลุมทั่วไป เช่น ป่าเบญจพรรณ ป่าดงดิบ แต่หลายแห่งมีการทำไร่เลื่อนลอย โดยปราศจากการอนุรักษ์ดินและน้ำ ทำให้เกิดการชะล้างพังทลายของหน้าดิน อำเภออมก๋อยมีการจัดสรรพื้นที่ต่างๆ ดังนี้

อำเภออมก๋อยอยู่ห่างจากตัวจังหวัดเชียงใหม่ 179 กิโลเมตร ใช้เส้นทางรถยนต์ในการติดต่อกับจังหวัดและอำเภอใกล้เคียง มีเส้นทางสำคัญดังนี้

ส่วนการขนส่ง มีรถโดยสารประจำทางจากจังหวัดเชียงใหม่มายังอำเภออมก๋อย วันละ 2 เที่ยว และมีรถโดยสารขนาดเล็ก ระหว่างอำเภออมก๋อย - อำเภอฮอด วันละ 3 เที่ยว

อำเภออมก๋อยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล และ 95 หมู่บ้าน ดังนี้

ท้องที่อำเภออมก๋อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่องค์การบริหารส่วนตำบล
เคาท์ เบซี

วิลเลียม เจมส์ "เคาท์" เบซี่ (21 สิงหาคม พ.ศ. 2447 - 26 เมษายน พ.ศ. 2527) นักเปียโน นักออร์แกน หัวหน้าวงดนตรี และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ในแนวดนตรีแจ๊ซ และบิ๊กแบนด์ เริ่มก่อตั้งวงดนตรีของตัวเองตั้งแต่ พ.ศ. 2477 และมีชื่อเสียงควบคู่ไปกับวงดนตรีของดุค เอลลิงตัน เบซี่มีผลงานดนตรีร่วมกับนักดนตรีมากมาย เช่น แฟรงค์ ซินาตรา เอลลา ฟิทซ์เจอรัลด์ เดอะ มิลส์ บราเธอร์ส แจ็กกี วิลสัน ควินซี โจนส์ และทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เพลง รวมทั้งแสดงในภาพยนตร์ด้วยหลายเรื่อง

เบซี่ ได้รับรางวัลแกรมมี่ 9 ครั้ง ช่วงบั้นปลายชีวิตป่วยด้วยโรคหัวใจจนต้องเข้าโรงพยาบาล แต่ก็ยังออกตระเวนแสดงดนตรี โดยนั่งรถเข็นขึ้นบนเวที เบซี่ เสียชีวิตที่ฟลอริดา เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2527 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน

ถึงแม้เบซี่จะเสียชีวิตไปแล้ว วงดนตรีเคาท์ เบซี่ ก็ยังรวมวงกันอยู่จนถึงปัจจุบัน

เพลงที่มีชื่อเสียง

ผลงานที่มีชื่อเสียงของ เบซี่ อาทิเช่น
อำเภอดอยหล่อ

ดอยหล่อ () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ แยกพื้นที่ออกจากอำเภอจอมทอง ในอดีตเป็นอำเภอเล็ก ๆ ที่มีหมู่บ้านกระจายตามถนนสายเชียงใหม่-ฮอด แต่ในปัจจุบัน อำเภอดอยหล่อถูกพัฒนาให้เป็นพื้นที่รองรับการขยายตัวของนครเชียงใหม่ และรองรับความเจริญจาก อำเภอจอมทอง ศูนย์กลางความเจริญทางตอนใต้ของจังหวัดเชียงใหม่ ทำให้เกิดชุมชนหนาแน่นเกิดขึ้นจำนวนมากในท้องที่ของอำเภอ เกิดการค้า การลงทุน การบริการเพิ่มขึ้น และที่สำคัญ พื้นที่อำเภอดอยหล่อ-จอมทอง เคยถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่การพัฒนาที่สำคัญของจังหวัดเชียงใหม่ เช่น โครงการก่อสร้างสนามบินเชียงใหม่แห่งที่ 2 โครงการก่อสร้างมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในพื้นที่ดังกล่าว

อำเภอดอยหล่อตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

ท้องที่อำเภอดอยหล่อเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอจอมทอง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอดอยหล่อ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอดอยหล่อ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

อำเภอดอยหล่อแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอดอยหล่อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
สภาคารราชประยูร

สภาคารราชประยูร เป็นอาคาร 2 ชั้น ศิลปะแบบโคโลเนียล ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นนอก ริมสระน้ำตรงข้ามกับหอเหมมณเฑียรเทวราช ปัจจุบัน ใช้เป็นอาคารจัดแสดงประวัติและเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ของพระราชวังบางปะอิน

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้จัดสร้างสภาคารราชประยูรขึ้น เพื่อพระราชทานให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอฯ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ และเจ้านายฝ่ายหน้า โดยก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2419

นอกจากนั้น สภาคารราชประยูรยังเป็นที่ทำการของ "หอทะเบียนเมืองกรุงเก่า" ซึ่งเป็นสำนักงานที่ดินกรุงเก่าแห่งแรกของประเทศไทยด้วย
ลุก แบซง

ลุก แบซง () เกิดเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2502 เป็นทั้งผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส

ชีวประวัติในวัยเด็กของแบซงนั้นมีน้อยมาก เนื่องจากเขาไม่ค่อยยอมให้สัมภาษณ์ชีวิตส่วนตัวกับสื่อซักเท่าไร เกิดที่เมืองปารีส พ่อแม่ของเขาเป็นผู้ฝึกสอนดำน้ำ (scuba diving instructors) จุดนี้เองที่ทำให้ตัวเขาชื่นชอบเกี่ยวกับความลึกลับใต้น้ำและชีววิทยาใต้น้ำ แต่เมื่ออายุ 17 ปี เขาประสบอุบัติเหตุจากการดำน้ำ และหลังจากนั้นเขาก็เลิกดำน้ำไปเลย ถึงแม้ว่าจะหายดีแล้วก็ตาม แบซงได้กล่าวว่า จากอุบัติเหตุตรงนี้เอง ที่ทำให้เขาได้พบประสบการณ์บางอย่างที่ทำให้เขาอยากจะถ่ายทอดเป็นเนื้อเรื่องภาพยนตร์ให้คนอื่นได้ชม

ในช่วงชีวิตวัยรุ่น แบซงมีความคิดสร้างสรรค์หลายอย่างมาก ซึ่งส่วนใหญ่เวลาที่เขาเบื่อ หรือไม่มีอะไรให้ทำ ก็มักจะเขียนเรื่องราวสั้น ๆ เล่น ๆ และมีเรื่องสั้นชิ้นหนึ่งที่เขาแต่งได้กลายมาเป็นหนังที่เขากำกับชื่อ "The Fifth Element"

พออายุได้ 18 ปี แบซงได้กลับไปปารีสอีกครั้ง และพยายามหางานที่เกี่ยวกับสาขาภาพยนตร์ แต่เขารู้สึกอึดอัดกับวิธีทำงานของวงการภาพยนตร์ฝรั่งเศส หลังจากนั้นจึงตัดสินใจย้ายไปอเมริกา นาน 3 ปี และได้ก่อตั้งบริษัทอำนวยการสร้างหนังของเขาเองชื่อ "Les Films du Loup" แต่อีกไม่นานก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Les Films du Dauphin

แบซงนั้นถือว่ามีอิทธิพลต่อแนวทางการทำหนัง ต่อผู้กำกับรุ่นหลังอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับ สาวนักฆ่าที่ไร้เดียงสาต่อโลก อย่าง นิกิต้า (2533) และหนุ่มนักฆ่ามืออาชีพที่ชื่นชอบการดื่มนมและรักต้นไม้ อย่าง ลีออง (2537) หลังจากที่หนัง 2 เรื่องนี้เข้าฉาย การ์ตูนคอมมิกส์ในอเมริกาบางเรื่องก็มีพล๊อตที่คล้ายคลึงกับ 2 เรื่องนี้ USA network TV ได้ฉายซีรีส์เรื่องยาวชื่อ "La Femme Nikita" ส่วนสถานีโทรทัศน์ ABCก็ได้ฉาย "Alias" ที่เจนิเฟอร์ การ์เนอร์ เป็นนักแสดงหลัก มีเนื้อหาเกี่ยวกับสปายสาวผู้ลึกลับ

สำหรับในประเทศไทย หม่ำ จ๊กมก เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า เขาชื่นชอบหนังเรื่อง "ลีออง" ของลุก แบซงมาก และเป็นแรงบันดาลใจในการกำกับหนังเรื่อง บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยมภาคหนึ่ง
เทศบาลนครนนทบุรี

นนทบุรี เป็นเทศบาลนครขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี เป็นเมืองหลักของจังหวัดนนทบุรี ภายในเขตเทศบาลมีประชากรกว่า 250,000 คน ทำให้เป็นเทศบาลนครที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในประเทศไทย เนื่องจากตั้งอยู่ในชานเมืองซึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับกรุงเทพมหานคร และเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล

ท้องที่ตัวจังหวัดนนทบุรีได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมืองนนทบุรี เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 โดยในครั้งแรกมีอาณาเขตครอบคลุมตำบลสวนใหญ่ทั้งตำบล พื้นที่ 2.5 ตารางกิโลเมตร (ตามราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 53 หน้า 1196) และด้วยความเจริญจากสภาพพื้นที่อันเป็นเมืองปริมณฑล มีพื้นที่ติดต่อกรุงเทพมหานคร ความเหมาะสมทางด้านผังเมือง พื้นที่ 2.5 ตารางกิโลเมตรมีอาคารบ้านเรือนหนาแน่นเต็มพื้นที่แล้ว ความต้องการในการให้บริการด้านสาธารณูปโภคมีมากขึ้น และความเหมาะสมด้านการเมืองการปกครอง ด้านเศรษฐกิจ การขยายตัวของชุมชนเป็นไปอย่างรวดเร็ว เทศบาลจึงได้รายงานกระทรวงมหาดไทยขอขยายเขตเทศบาลจากเดิมออกไปอีก 4 ตำบล คือ ตำบลตลาดขวัญ ตำบลบางเขน ตำบลบางกระสอ และตำบลท่าทราย

ต่อมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเทศบาลเมืองนนทบุรีขึ้นเป็น เทศบาลนครนนทบุรี มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา (ตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 112 ตอนที่ 40ก วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538)

เทศบาลนครนนทบุรีมีอาณาเขตครอบคลุม 5 ตำบลของอำเภอเมืองนนทบุรี ได้แก่ ตำบลสวนใหญ่, ตำบลตลาดขวัญ, ตำบลบางเขน, ตำบลบางกระสอ และตำบลท่าทราย มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 38.90 ตารางกิโลเมตรความหมายของดวงตราของเทศบาลนครนนทบุรี เป็นรูปพานรัฐธรรมนูญเพราะได้พิจารณาเห็นว่าเทศบาลมีกำเนิดขึ้นในประเทศไทย เมื่อประเทศไทยได้เปลี่ยนระบอบการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตย เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2475 เทศบาลจึงได้กำหนดตราเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญ มิใช่แต่แสดงว่าเทศบาลเกิดขึ้นได้เพราะมีการปกครองตามรัฐธรรมนูญเท่านั้น แต่ยังได้แสดงถึงการปกครองระบอบประชาธิปไตย

ประชากรตามทะเบียนราษฎร ณ สิ้นปี พ.ศ. 2559 ในเขตเทศบาลนครนนทบุรี มีจำนวน 255,793 คน เป็นชาย 120,948 คน เป็นหญิง 134,845 คน

เทศบาลนครนนทบุรี มีโรงเรียนในสังกัดทั้งหมด 6 โรงเรียน ได้แก่

มีศูนย์บริการสาธารณสุข 5 แห่ง ได้แก่

การขนส่งในเขตเทศบาลนครนนทบุรีค่อนข้างที่จะสะดวกเนื่องจากเป็นเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร การเดินทางสามารถใช้บริการรถโดยสารขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.), รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม และในอนาคตจะมีรถไฟฟ้าสายสีชมพูวิ่งผ่าน

ทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงชนบทที่ผ่านเขตเทศบาล ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 301 (ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302 (ถนนงามวงศ์วาน และถนนรัตนาธิเบศร์), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 (ถนนพิบูลสงคราม ถนนประชาราษฎร์ และถนนติวานนท์), ทางหลวงชนบท นบ.4018 (ถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี), ทางหลวงชนบท นบ.1020 (ถนนนครอินทร์), และทางหลวงชนบท นบ.3019 (ถนนสามัคคี และถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด) นอกจากนี้ ยังมีทางพิเศษศรีรัช ผ่านพื้นที่ทางตะวันออกของเทศบาล

การเดินทางทางน้ำ มีเรือด่วนเจ้าพระยาวิ่งให้บริการ โดยสามารถขึ้นได้ที่ท่าน้ำนนทบุรี หลังศาลากลางจังหวัดหลังเก่า ท่าเรือสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ท่ากระทรวงพาณิชย์ ท่าน้ำนนทบุรี ท่านครอินทร์ ท่าวัดเขียน ท่าวัดตึก ท่าวัดเขมาภิรตาราม และท่าวัดปากน้ำ

ท่าอากาศยานที่อยู่ใกล้กับเทศบาลนครนนทบุรีมากที่สุด คือ ท่าอากาศยานดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร โดยให้บริการสายการบินต้นทุนต่ำทั้งภายในและระหว่างประเทศ
ฟอลลิงวอเทอร์

ฟอลลิงวอเทอร์ () หรือ บ้านคอฟแมน (Kaufmann Residence) เป็นคฤหาสน์ตั้งอยู่ในแถวชนบทของแถบตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเพนซิลเวเนีย ห่างออกไป 50 ไมล์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองพิตส์เบิร์ก อาคารได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกันแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ในปี 1935 เป็นบ้านพักอาศัยของตระกูลนักธุรกิจนาม เอดการ์ เจ. คอฟแมน ซีเนียร์ (Edgar J. Kaufmann Sr.) นักธุรกิจเชื้อสายยิวเจ้าของห้างสรรพสินค้าคอฟแมน ฟอลลิงวอเทอร์มีจุดเด่นคือตัวบ้านได้สร้างคร่อมน้ำตกที่มาจากลำธารแบร์รัน ฟอลลิงวอเทอร์นับเป็นหนึ่งในงานที่แสดงคำจัดความของ ลัทธิสถาปัตยกรรมออร์แกนิก (Organic Architecture) ได้อย่างชัดเจนที่สุดงานหนึ่ง ในบรรดางานทั้งหลายของลอยด์ ไรต์

นิตยสารไทม์ได้ชื่นชมงานออกแบบของลอยด์ ไรต์ชิ้นนี้ไว้ว่า "เป็นงานที่สวยที่สุด" ฟอลลิงวอเทอร์ยังได้ติด 1 ใน 28 สถานที่ "ที่คุณต้องไปก่อนคุณจะตาย" ของสมิธโซเนียน ได้รับการยกย่องให้เป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา ในปี 1966 และในปี 1991 สมาชิกสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งสหรัฐอเมริกัน (เอไอเอ) ได้โหวตฟอลลิงวอเทอร์ให้เป็น "งานออกแบบทางสถาปัตยกรรมของสหรัฐอเมริกาที่ดี่ที่สุดตลอดกาล" จนกระทั่งลดลงมาจนอยู่ในอันดับ 29 ในปี 2007

เดิมฟอลลิงเฮาส์เป็นบ้านของตระกูลคอฟแมนตั้งแต่ปี 1937-1963 จนกระทั่งเขาได้บริจาคบ้านหลังนี้เพื่อเป็นพิพิธภัณฑ์ในปี 1964 โดยปัจจุบันบ้านแห่งนี้มีสถิติผู้มาเยี่ยมชมมากกว่า 125,000 คนต่อปี ฟอลลิงวอเทอร์ใช้งบประมาณการสร้างประเมิณไว้ประมาณ 35,000 ดอลลาร์ เมื่อสร้างเสร็จได้ถูกจำหน่ายในราคา 155,000 ดอลลาร์ โดยแบ่งเป็นราคาบ้าน 75,000 ดอลลาร์ ตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ภายใน 22,000 ดอลลาร์ เกสต์เฮาส์ โรงจอดรถและส่วนคนงาน 50,000 ดอลลาร์ และค่าจ้างสถาปนิก 8,000 ดอลลาร์ เมื่อคำนวณบวกค่าเงินเฟ้อในปี 2015 ราคาบ้านหลังนี้จะขึ้นไปสูงกว่า 2.6 ล้านดอลลาร์ และเมื่อปี 2001 ค่าบำรุงรักษาบ้านหลังนี้ตกอยู่ราวๆที่ 11.5 ล้านดอลลาร์
สกุลแคตนิป

แคตนิป () คือชื่อเรียกรวมทั้งหมดของพืชประมาณ 250 สปีชีส์ในสกุล เนเพต้า ("Nepeta") ในวงศ์มินต์ พืชกลุ่มนี้มีน้ำมันชื่อว่า เฮพาตาแล็กโตน (Hepetalactone) เป็นสารประกอบของแล็กโตน (Lactone) ชนิดไม่อิ่มตัว มีฤทธิ์คล้ายกัญชา เมื่อแมวได้กลิ่นน้ำมันนี้จะเคลิบเคลิ้มเป็นเวลาประมาณ 10 นาที พืชกลุ่มนี้จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "แคตมินต์ (catmint)"

ใครก็ตามที่ได้พบเห็นปฏิกิริยาของเจ้าเหมียวต่อต้นแคตนิป จะทราบเหมือนอาการเคลิบเคลิ้มเหมือนเสพยาของแมวได้ชัดเจน สัตว์ตระกูลแมวไม่ว่าสายพันธุ์ใดๆ ต่างมีปฏิกิริยาสนองต่อแคตนิป ด้วยกันทั้งนั้นแม้แต่สิงโต อย่างไรก็ตาม มิใช่สัตว์ตระกูลแมวทุกๆ ตัวจะสนองต่อแคตนิป ได้หมด สัตว์บางตัวไม่รู้สึกดึงดูดอะไรกับพืชชนิดนี้เลย ซึ่งสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุกรรมของสัตว์เอง สำหรับแมวแล้วบางตัวก็เกิดมาพร้อมกับความหลงใหลในพืชนี้ แต่บางตัวกลับไม่รู้สึกอะไรเลย

ปฏิกิริยาตอบสนองต่อแคตนิป มีดังนี้

1.แมวเข้าใกล้ต้นแคตนิป

2.แมวสูดดมแคตนิป

3.แมวเริ่มเลีย กัดกิน และเคี้ยวแคตนิป

4.แมวเอาร่างกายไปถูกับแคตนิป

5.แมวทำเสียงสั่นในลำคอ ทำเสียงขู่ ร้องเสียงเหมียวๆกลิ้งตัวไปมา หรือกระโจนขึ้นด้านบน บางครั้งอาจพบการตะกุยด้วยเท้า

ทั้งนี้แม้แต่แมวตัวที่ไว้ท่ามากที่สุด ก็ยากที่จะต้านทานฤทธิ์ของสารเคมีในแคตนิปได้
แคตนิปแตกต่างจากยาเสพติดของมนุษย์ตรงที่แคตนิปจะไม่มีผลเสียกับร่างกายของแมว ภายหลังจาก 10 นาทีของภาวะแห่งความสุข แมวจะกลับสู่ภาวะปกติโดยไม่มีผลข้างเคียงที่ก่อให้เกิดความเจ็บป่วยใดๆหลงเหลืออยู่เลยสำหรับแมวแล้ว ไม่ต่างกับโคเคนเลย เพียงแต่ไม่มีผลเสียเท่านั้น

ที่ร้านขายของแมวในเมืองนอก จะหาซื้อแคตนิปได้ไม่ยาก อาการของแมวคือ น้ำลายฟูมปาก และเคลิบเคลิ้ม

ด้านล่างนี้คือสปีชีส์ที่พบบ่อยในสกุลนี้เพียงส่วนหนึ่ง
ธรณีพิบัติภัย

ธรณีพิบัติภัย () หมายถึง ภัยธรรมชาติที่เกิดจากกระบวนการทางธรณีวิทยา เช่น แผ่นดินไหว สึนามิ หลุมยุบ ดินถล่ม หิมะถล่ม ภูเขาไฟระเบิด เป็นต้น ถือเป็นภัยธรรมชาติที่เกิดจากกระบวนการทางธรณีวิทยาที่เกิดขึ้นโดยฉับพลันและรุนแรง ก่อให้เกิดความเสียหายแก่บ้านเรือน ชีวิต และทรัพย์สินของประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่เกิดเหตุ

กรมทรัพยากรธรณี กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้แบ่งธรณีพิบัติภัยเป็นประเภทต่างๆ กัน โดยพิจารณาจากธรณีพิบัติภัยหลักที่ส่งผลกระทบถึงประเทศไทย ดังนี้

ดินถล่ม (Landsilde) เป็นการเลื่อนไถลตามแรงโน้มถ่วงของโลกของมวลดินและหินในพื้นที่ที่มีความลาดชันสูง เช่น แนวเขา หน้าผา นอกจากนี้ยังเกิดในพื้นที่ภูเขาสูงรองรับด้วยหินแกรนิตและหินดินดานเป็นป่าโปร่งตามธรรมชาติและพบต้นไผ่ขึ้นอยู่ทั่วไป สำหรับดินถล่มในประเทศไทยมักเกิดขึ้นพร้อมกับน้ำป่าไหลหลาก เมื่อเกิดฝนตกหนักรุนแรงและต่อเนื่องหลายวัน มีปริมาณฝนมากกว่า 200 มิลลิเมตร การป้องกันดินถล่มอาจใช้การปลูกหญ้าแฝก การใช้ลวดตาข่ายกั้นตามแนวถนน และจะเป็นความเสียหายแก่ประชาชน เป็นต้น

แผ่นดินไหว (Earthquake) เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก (แนวระหว่างรอยต่อธรณีภาค) ทำให้เกิดการเคลื่อนตัวของชั้นหินขนาดใหญ่เลื่อน เคลื่อนที่ หรือแตกหักและเกิดการโอนถ่ายพลังงานศักย์ผ่านในชั้นหินที่อยู่ติดกัน

คลื่นสึนามิ (Tsunami) เป็นคลื่นใต้น้ำที่เกิดจากการเกิดแผ่นดินไหวใต้มหาสมุทรมากกว่าแมกนิจูด 7.0 รวมทั้งจุดโฟกัสต้องอยู่ลึกลงไปในเปลือกโลกน้อยกว่า 50 กิโลเมตร และเปลือกโลกเคลื่อนที่ในแนวตั้ง หรือเกือบตั้ง ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นบริเวณที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหว เช่น พื้นที่รอบ ๆ มหาสมุทรแปซิฟิก หรือ “วงแหวนไฟ”

หลุมยุบ (Sinkhole) เป็นปรากฏการณ์ที่ดินยุบตัวลงเป็นหลุมลึกและมีเส้นผ่าศูนย์กลางตั้งแต่ 1-200 เมตร ความลึกตั้งแต่ 1-20 เมตรหรือมากกว่านั้น การเกิดหลุมยุบในตอนแรกปากหลุมจะมีลักษณะเกือบกลมและมีน้ำสีขาวขังอยู่ก้นหลุม หลังจากนั้นน้ำจะกัดเซาะก้นหลุมให้กว้างขึ้นในลักษณะคล้ายรูปน้ำเต้าจนปากหลุมพังลงมา

รอยดินแยก (Creep) มักเกิดขึ้นบนที่ลาดภูเขาและมีความลาดชันสูง เมื่อเกิดฝนตกหนักจะทำให้ดินอิ่มตัวแต่ยังไม่มีการเคลื่อนตัวลงมาเหมือนการเกิดดินถล่ม

ตลิ่งทรุดตัว (Bank Erosion) เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำในแม่น้ำ ทำให้เกิดความแตกต่างของระดับน้ำใต้ดินกับน้ำในแม่น้ำ เช่น ระดับน้ำในแม่น้ำลดลงเนื่องจากเป็นฤดูแล้งหรือเกิดจากความรุนแรง
ของกระแสน้ำในช่วงที่เกิดน้ำหลากตามธรรมชาติ การเกิดธรณีพิบัติภัยของประเทศไทยในปี 2550 ส่วนใหญ่เกิดดินถล่ม ดินไหล หินร่วง รอยดินแยก หลุมยุบ ตลิ่งทรุดตัว และแผ่นดินไหว
ทศคีรีวัน ทศคีรีธร

ทศคีรีวันและทศคีรีธร เป็นยักษ์ฝาแฝดที่เกิดจากทศกัณฐ์กับนางช้างพัง ทศคีรีวันเป็นพี่ ทศคีรีธรเป็นน้อง ทศกัณฐ์ยกให้เป็นบุตรบุญธรรมแก่ ท้าวอัศกรรมมาลา เจ้าเมืองดุรัม วันหนึ่งคิดถึงบิดาตนจึงไปหาและทราบเรื่องราวที่บิดาตนทำศึกกับพระรามจึงอาสาออกรบ เมื่อสองตนนี้ยกทัพมาถึง พระรามรับสั่งให้พระลักษมณ์เป็นทัพหน้า เข้าสู้กับกองทัพลงกาซึ่งทศกัณฐ์อยู่ตรงกลาง พระลักษมณ์แผลงศรพลายวาตถูกม้าศึกทั้งสองตายคาที่ สองยักษ์พี่น้องจึงกระโดดเข้าหักงอนรถพระลักษมณ์ พระลักษมณ์หวดด้วยคันศร ทั้งสองแผลงศรเป็นอาวุธเก้าอย่างถูกพลลิงตายมากมาย พระลักษมณ์จึงแผลงศรไปแก้เป็นลมพัด จนวานรฟื้นคืนหมดแล้วศรก็พุ่งไปเสียบอกยักษ์พี่น้องสองตนขาดใจตาย

ทศคีรีวันกายสีเขียว ทศคีรีธรกายสีหงดิน ทั้งสองมีหน้าเป็นช้าง ตัวเป็นยักษ์ มีสองกร ทรงชฎากาบไผ่หรือมงกุฎจีบ