seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เกาะบินตัน

เกาะบินตัน (; ) เป็นเกาะในหมู่เกาะเรียว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหมู่เกาะเรียว เป็นที่ตั้งของเมืองตันจุงปีนัง เมืองหลวงของจังหวัด ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะ และถือเป็นชุมชนใหญ่ของเกาะ

เกาะบินตันมีพื้นที่ 2,402.28 ตร.กม. (927.53 ตร. ไมล์) หากรวมกับพื้นที่ที่เป็นทะเล (มีพื้นที่เป็นร้อยละ 96 ของเกาะ) มีพื้นที่ 60,057 ตร.กม. (23,188 ตร.ไมล์) อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเกาะบินตัน ซึ่งเป็นหนึ่งในหกอำเภอของจังหวัดเรียว และเมืองตันจุงปีนังเป็นเขตการปกครองพิเศษของเกาะบินตัน
ประวัติศาสตร์ของเกาะบินตันย้อนไปได้ถึงต้นศตวรรษที่ 3 เกาะมีความรุ่งเรืองจากการเป็นเส้นทางการค้าระหว่างจีนกับอินเดีย ซึ่งนานนับศตวรรษอยู่ภายใต้การควบคุมของจีน อังกฤษ และต่อมาคือเนเธอร์แลนด์ และเมื่อเนเธอร์แลนด์ประกาศว่าเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ผ่านสนธิสัญญาอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ ค.ศ. 1824 ต่อมาในศตวรรษที่ 12 เกาะบินตันซึ่งอยู่บริเวณช่องแคบมะละกา เป็นที่รู้จักว่าเป็น "เกาะโจรสลัด" เนื่องจากโจรสลัดมลายูใช้เป็นสถานที่ปล้นสะดมเรือสินค้าในน่านน้ำนี้

สิงคโปร์เป็นเมืองใหญ่ที่ใกล้เกาะนี้ที่สุด โดยสามารถเดินทางจากเรือใบน้ำตื้นโดยใช้เวลา 45-50 นาที จากช่องแคบสิงคโปร์สู่พื้นที่รีสอร์ตของเกาะบินตัน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ บนเกาะมีชายหาด ที่มีโรงแรมและสถานพักตากอากาศนานาชาติติดกับชายหาด มีสถานพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงอย่าง รีสอร์ตบินตัน มีพื้นที่กว่า 300 เฮกเตอร์ (740 เอเคอร์) อินโดนีเซียได้ประชาสัมพันธ์ว่าเกาะเป็นจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดรองจากบาหลี
แอโทรพาทีนี

แอโทรพาทีนี (; ) เดิมเรียก อาโตรปัตกัน (Atropatkan) หรือ อาตอร์ปัตกัน (Atorpatkan) เป็นอาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกลุ่มชนอิหร่านท้องถิ่น ดำรงอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 3 ครอบคลุมพื้นที่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน เคอร์ดิสถานของอิหร่าน และบางส่วนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน

ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชในปีที่ 323 ก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ที่การประชุมในบาบิโลนโดยไดแอโดไค (diadochi) ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ภูมิภาคมีเดียถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ มีเดียแมกนา (Media Magna) ทางใต้ และมีเดียแอโทรพาทีนี (Media Atropatene) ทางเหนือ โดยแอโทรพาทีนีมาจากชื่อผู้ปกครองคนแรกคือ แอโทรพาทีส (Atropates) ซึ่งเป็นอดีตขุนนางของพระเจ้าดาริอัสที่สามแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ต่อมาแอโทรพาทีสปฏิเสธที่จะสวามิภักดิ์ต่อจักรวรรดิซิลิวซิด (Seleucid Empire) และประกาศแยกตัวเป็นอิสระ ชื่ออาณาจักรจึงถูกตัดเหลือแค่ "แอโทรพาทีนี" ราชวงศ์ของแอโทรพาทีสปกครองอย่างเป็นอิสระนานหลายศตวรรษ ก่อนจะตกอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิพาร์เธียน ซึ่งเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "อาตูร์ปาตากัน" (Aturpatakan) และถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิแซสซานิดในเวลาต่อมา ระหว่างปี ค.ศ. 639–643 จักรวรรดิรอชิดีนในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์อุมัรได้ยึดครองดินแดนแถบนี้ และเรียกอาตูร์ปาตากันด้วยภาษาอิหร่านกลางว่า "อาเซอร์ไบจาน" (Azerbaijan)
นาโยโระ

นาโยโระ () เป็นเมืองในกิ่งจังหวัดคามิกาวะของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
แม่น้ำตูเมน

แม่น้ำตูเมน () หรือ แม่น้ำทูมัน () เป็นแม่น้ำทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชีย เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศจีน เกาหลีเหนือ และรัสเซีย มีความยาว 521 กิโลเมตร (324 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาแพ็กดู (Mount Paektu) ไหลผ่านระหว่างมณฑลจี๋หลินของจีนกับจังหวัดรยังกัง (Ryanggang Province) และจังหวัดฮัมกย็องเหนือ (North Hamgyong Province) ของเกาหลีเหนือ และไหลผ่านพรมแดนรัสเซียกับเกาหลีเหนือเป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) ก่อนไหลลงทะเลญี่ปุ่น

ชื่อแม่น้ำตูเมนมาจากคำในภาษามองโกเลีย "tümen" (แปลว่า หนึ่งหมื่น) ชื่อภาษารัสเซียคือ "Tumannaya" (แปลว่า หมอก) ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรมของเกาหลีเหนือและจีน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมืองสำคัญริมแม่น้ำได้แก่ ฮเวรย็อง (Hoeryong), อนซ็อง (Onsong) ของเกาหลีเหนือ และหนานผิง (Nanping) ของจีน ในปี ค.ศ. 1938 ญี่ปุ่นได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำตูเมนตรงจุดที่แม่น้ำฉวน (Quan River) มารวมกับแม่น้ำตูเมน ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 จีน มองโกเลีย รัสเซีย เกาหลีใต้ได้ลงนามในความร่วมมือพื้นที่พัฒนาเศรษฐกิจแม่น้ำตูเมน

ชาวเกาหลีเหนือที่ต้องการหลบหนีออกนอกประเทศมักใช้แม่น้ำตูเมนเป็นเส้นทางหลบหนี เนื่องจากมีความตื้นและไม่กว้างมาก สามารถเดินหรือว่ายข้ามเป็นระยะสั้น ๆ ได้ ในฤดูหนาว แม่น้ำสายนี้จะเป็นน้ำแข็งจนเดินข้ามไปอีกฝั่งได้ ผู้ที่หลบหนีส่วนใหญ่จะเลือกข้ามไปประเทศจีนมากกว่ารัสเซีย เนื่องจากรัสเซียมีการลาดตระเวนตามชายแดนที่ดีกว่า และมีชาวเกาหลีคอยช่วยเหลือน้อยกว่า
วัดนันเซ็น

วัดนันเซ็น () หรือ วัดเซ็นริน () เป็นวัดพุทธลัทธิเซน ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นในช่วงกลางยุคเฮอังตามบัญชาของอดีตจักรพรรดิคาเมยามะ แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1291 อย่างไรก็ตามวัดแห่งนี้ได้เคยถูกเพลิงไหม้เสียหายหลายครั้งในปี ค.ศ. 1393, 1447 และ 1467 และสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1597 ต่อมาในยุคเอโดะได้รับการขยายให้ใหญ่ขึ้น วัดแห่งนี้เป็นสำนักใหญ่ของสำนักรินไซสาขานันเซ็นจิ
อี แจ-ฮุน (นักร้อง)

อี แจ-ฮุน (; ; 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 —) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้และเป็นบุคคลในวงการโทรทัศน์ เขาเป็นสมาชิกของวงคูล
โอ อารายส์ ออล ยู ซัน

"โออะไรส์ ออลล์ยูซันส์" คือ เพลงชาติของประเทศปาปัวนิวกินี ได้รับการนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อปาปัวนิวกินีได้รับอิสรภาพในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1975.
ไวท์มิวสิก

ไวท์มิวสิก () เป็นค่ายเพลงย่อยในสังกัดบริษัทของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีศิลปินในสังกัดอย่างเช่น ผลิตโชค อายนบุตร, ปองกูล สืบซึ้ง, ปราโมทย์ ปาทาน, บัณฑิต แซ่โง้ว, ชนกันต์ รัตนอุดม, ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์, เก็ตสึโนวา, Jetset'er, สุพล พัวศิริรักษ์, ประพุทธ์ พิมพามา, คณิตกุล เนตรบุตร, ทศพร อาชวนานันกุล, ญาณิน พันธัย, เดือน จงมั่นคง และ ปภัสสร ฮัน
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์

ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ หมายถึงศิลปะการต่อสู้ทั้งใหม่และเก่าที่ได้รับการคิดค้นขึ้นในฟิลิปปินส์ ซึ่งประกอบด้วยแบบแผนศิลปะการต่อสู้ของทั้งตะวันตกและตะวันออก แบบแผนการต่อสู้เหล่านี้เกิดจากความต้องการในการป้องกันตนเอง ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ได้มีผู้รุกรานเข้าโจมตีและมีเหตูขัดแย้งที่ขยายตัวขึ้นทำให้เกิดการพัฒนาของศิลปะการต่อสู้ขึ้น ชาวฟิลิปปินส์ได้พัฒนาระบบการต่อสู้เหล่านี้เป็นผลพ่วงโดยตรงจากการเปลียนแปลงตลอดเวลาของสถานการณ์ พวกเขาเข้าใจในการจัดลำดับ, การจัดสรร, และการใช้สิ่งของใกล้ตัวในสถานการณ์การต่อสู้

ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เริ่มมีความแพร่หลายมากขึ้นเพราะสื่อภาพยนตร์ฮอลลีวูดและการสั่งสอนของอาจารย์สมัยใหม่

ทุกวันนี้เป็นที่กล่าวกันว่ามีรูปแบบการต่อสู้ของศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์มากมายเทียบเท่ากับจำนวนเกาะของประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 1972 รัฐบาลฟิลิปปินส์ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ในสนามการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงวัฒนธรรม, และกระทรวงการกีฬาก็ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เข้าในหลักสูตรวิชาพลศึกษาในโรงเรียนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย ความรู้ทางด้านศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์กลายเป็นสิ่งจำเป็นในการเป็นทหารและตำรวจฟิลิปปินส์

ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ได้ถูกจัดว่ามีระบบการใช้อาวุธมีดที่ก้าวหน้ามากที่สุดในโลกและได้เป็นหลักสูตรสำคัญสำหรับการฝึกกองทัพทหารของสหรัฐอเมริกา และหน่วยรบพิเศษสเปซนาซของประเทศรัสเซีย รัฐบาลอินเดียก็ได้ฝึกหน่วยรบพิเศษพารา (Para) ของกองทัพ, กองกำลังกักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (NSG), หน่วยคอมมานโดนาวิกโยธินแห่งกองทัพเรืออินเดีย, และหน่วยคอมมานโดแห่งกรมตำรวจติดอาวุธส่วนกลาง (CAPF) ให้ใช้ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เช่นกัน
ชาวบอสนีแอก

ชาวบอสนีแอก เป็นกลุ่มเชื้อชาติสลาฟใต้ใน บอลข่าน ชาวบอสนีแอกส่วนใหญ่มักพบอาศัยในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นชนกลุ่มน้อยในโครเอเชีย โคโซโว เซอร์เบีย มาซิโดเนีย และ มอนเตเนโกร
มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป

บริษัท มิซุโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป มหาชนจำกัด () หรือใช้ตัวย่อคือ MHFG หรือเรียกอย่างสั้นว่า มิซุโฮะ เป็นบริษัทโฮลดิ้งภาคธนาคารของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตโอเตะมะชิ แขวงชิโยะดะ กรุงโตเกียว ถือเป็นเครือบริษัทด้านการเงินที่มีส่วนแบ่งตลาดมากเป็นอันดับสามในญี่ปุ่น รองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ปและซุมิโตะโมะมิสึอิไฟแนนเชียล

ในปี 2015 บริษัทถูกจัดอันดับจากนิตยสาร "ฟอบส์" ให้เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ด้วยมูลค่าสินทรัพย์มหาศาลรวมกว่า 189 ล้านล้านเยน ทำให้กลายเป็นบริษัทที่ถือครองสินทรัพย์มากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลกและเป็นอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ป
เฉวียนโจว

เฉวียนโจว () เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เฉวียนโจวเป็นท่าเรือที่สำคัญ 1 ใน 4 ของจีน 
เฉวียนโจวเป็นบ้านเดิมของชาวจีนโพ้นทะเลหลายตระกูล และยังเป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายแพรไหมทางทะเลซึ่งแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนกับต่างประเทศ ในบันลึกบางเล่มมีการเอ่ยนามเมืองล่าถง, เมืองถง, เมืองหลี่เฉิง ทั้งหมดนี้เป็นชื่อของนครเฉวียนโจว
ซอกเดียนร็อก

ซอกเดียนร็อก () หรือ ร็อกออฟแอเรียมาซีส (Rock of Ariamazes) เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแบกเตรีย ในซอกเดีย ใกล้กับเมืองซามาร์คันด์ ป้อมแห่งนี้ถูกกองทัพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยึดครองในฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 327 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเป็นส่วนหนึ่งของการทัพกับจักรวรรดิอะคีเมนิด

ก่อนการล้อม ออกซิอาร์ตีส (Oxyartes) หนึ่งในหัวหน้าชาวแบกเตรียได้ให้ภรรยาและบุตรหลายคนรวมถึงโรซานา (Roxana) ลี้ภัยไปอยู่ภายในซอกเดียนร็อก ซึ่งเชื่อกันว่าไม่มีกองทัพใดตีให้แตกได้ เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยกทัพมาถึง พระองค์ได้สั่งให้ผู้ป้องกันป้อมยอมจำนน แต่ได้รับการปฏิเสธและส่งมาบอกว่ามีแต่ "มนุษย์ติดปีก" เท่านั้นที่ขึ้นมาถึงป้อมได้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจึงรวบรวมอาสาสมัคร 300 นายเพื่อปีนหน้าผาขึ้นไปยังป้อมโดยใช้หมุดปักเต็นท์กับเชือกปอป่าน ทหารอาสาสมัครเริ่มปีนในเวลากลางคืน โดยเสียอาสาสมัครไป 30 นายก่อนจะขึ้นถึงป้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้นำสาสน์ไปถึงผู้ป้องกันเมืองว่า "บัดนี้พระองค์ได้ส่งมนุษย์ติดปีกขึ้นไปแล้ว" ด้วยความตกใจและไม่เชื่อว่าคนธรรมดาจะขึ้นมาถึงป้อมได้ ผู้ป้องกันเมืองจึงยอมจำนนในที่สุด

หลังการล้อมครั้งนี้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ตกหลุมรักกับโรซานา กองทัพของพระองค์ได้เดินหน้าเข้าสู่พาร์เซทาคีนี (Parsetakene) และแบกตรา (เมืองบัลค์ในปัจจุบัน) โดยที่เมืองแบกตรา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้อภิเษกสมรสกับโรซานา ก่อนจะข้ามเทือกเขาฮินดูกูชเข้าสู่อินเดีย
พัก จ็อง-ฮวัน

พัก จ็อง-ฮวัน (; ; 11 มกราคม ค.ศ. 1993 — ) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพ 9 ดั้งชาวเกาหลีใต้

พักเป็นฝ่ายโค่นอี ชัง-โฮ แล้วเข้าสู่รอบสุดท้ายของการแข่งขันอิงคัพ 2012 ที่ซึ่งเขาได้พบกับฟ่าน ถิงยฺวี่ ในนัดดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายแพ้ไปสามต่อหนึ่งเกม อย่างไรก็ตาม เขาเป็นผู้ชนะรายการฟุจิสึคัพ 2011 และแอลจี คัพ ครั้งที่ 19 ในปี ค.ศ. 2015

ครองแชมป์รายการแข่งขันรวมอันดับเก้าในประเทศเกาหลี (อิงจากข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013)
ชาวอุซเบก

ชาวอุซเบก () เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มชนเตอร์กิกในเอเชียกลาง ประชาชนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศอุซเบกิสถาน แต่ก็ยังพบได้เป็นประชากรส่วนน้อยของประเทศอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน คีร์กิซสถาน คาซัคสถาน เติร์กเมนิสถาน รัสเซีย และจีน นอกจากนี้ผู้อพยพผลัดถิ่นชาวอุซเบกอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ซาอุดีอาระเบีย และปากีสถาน

ต้นกำเนิดของคำว่า "อุซเบก" ยังคงเป็นข้อถกเถียง มุมมองหนึ่งเชื่อว่าคำนี้มีที่มาจากการตั้งชื่อตามอ็อกฮุซ คากาน โดยอ็อกฮุซ คากาน มีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า "อ็อกฮุซ เบก" ดังนั้นจึงเชื่อกันว่าคำว่า "อุซเบก" มีที่มาจาก "อ็อกฮุซ เบก" มุมมองอื่นกล่าวว่าคำนี้มีความหมายว่า "อิสรภาพ" หรือ "เป็นตัวของตัวเอง" โดยมาจากคำว่า "Oʻz" (ตัวเอง) และบรรดาศักดิ์ของตุรกี เบก นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีอื่นๆ ที่กล่าวถึงที่มาของชื่อ เช่น คำว่า "Uz" มีที่มาจากหนึ่งในกลุ่มชนอ็อกฮุซเติร์ก ซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า "อุซ" หรือ "อูกุซ" แล้วรวมกับคำว่า "เบย์" หรือ "เบก" เป็น อูกุซ-เบย์ ซึ่งแปลว่า "ผู้นำของออกุซ"

ภาษาอุซเบกเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกหลักของชาวอุซเบก ภาษาอุซเบกในปัจจุบันจะใช้ตัวอักษรอาหรับ ละติน และซีริลลิกในการเขียน แต่หลังจากที่อุซเบกิสถานเป็นอิสรภาพจากสหภาพโซเวียต รัฐบาลของประเทศก็ตัดสินใจที่จะแทนที่อักษรซีริลลิกด้วยอักษรละตินในการเขียน
มาโกโตะ ฮาเซเบะ

มาโกโตะ ฮาเซเบะ () เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ทและทีมชาติญี่ปุ่น ปัจจุบันเขาเป็นกัปตันทีมชาติญี่ปุ่น

หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนฟูจิเอดะฮิงาชิในปี พ.ศ. 2545 เขาเข้าร่วมกับสโมสรอูราวะ เรดไดมอนส์ และกลายเป็นตัวจริงของสโมสรในช่วงฤดูกาล 2003 ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่นประจำเจลีกคัพ และถูกเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมแห่งปีเจลีก เขายังเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแฟนคลับอูราวะ ในฤดูกาลเดียวกัน

เดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 มีรายงานว่าสโมสรฟุตบอลซีเอนา จากเซเรียอา กำลังพยายามเซ็นสัญญากับเขาในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้

ถึงกระนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค สโมสรฟุตบอลจากบุนเดิสลีกา ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เซ็นสัญญากับสโมสร ในปี พ.ศ. 2552 เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ชนะเลิศบุนเดิสลีกา

ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ว็อลฟส์บวร์คประกาศว่าได้ต่อสัญญากับฮาเซเบะออกไปจนถึงปี พ.ศ. 2555

ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ฮาเซเบะได้ลงเล่นในเก้านาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ซึ่งนัดนั้นว็อลฟส์บวร์คแพ้ไป 3–1 และในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เขาลงเล่นเป็นนัดที่ 100 ในบุนเดิสลีกา ในนัดที่พบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05

ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค เป็นระยะเวลา 2 ปี หลังจากที่ลงเล่นให้กับว็อลฟส์บวร์ค 135 นัดและทำประตูไป 5 ประตู

ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท เป็นระยะเวลา 2 ปี
สถานีรถไฟโอดาวาระ

สถานีรถไฟโอะดะวะระ () เป็นสถานีรถไฟในเมืองโอะดะวะระ จังหวัดคะนะงะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟหลักในบริเวณฮะโกะเนะ
ไถจง

นครไถจง (; ) เป็นเทศบาลพิเศษในไต้หวันกลาง ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีประชากรราว 2.8 ล้านคน นับเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของประเทศ ทั้งเป็นแกนกลางของเขตมหานครไถจง–จางฮฺว่า (台中彰化都會區) ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ นครในปัจจุบันนั้นตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ด้วยการรวมเทศมณฑลไถจง (臺中縣) เข้ากับนครไถจงเดิมเพื่อเป็นเทศบาลพิเศษแห่งใหม่

นครไถจงตั้งอยู่ ณ แอ่งไถจง (臺中盆地) ชื่อ "ไถจง" อันแปลว่า "ไต้หวันกลาง" นั้นตั้งขึ้นในช่วงที่ญี่ปุ่นครองไต้หวัน นครนี้ยังมีสมญาว่า "เกียวโตแห่งฟอร์โมซา" (Kyoto of Formosa) เพราะสงบเงียบและงดงามดั่งนครเกียวโตของญี่ปุ่น เดิมนครไถจงประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งกระจัดกระจาย แต่ญี่ปุ่นตั้งใจจะรวมเข้าเป็นนครเพื่อพัฒนา ทำให้ท้องที่นี้กลายเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมหลักในเวลาต่อมา นครนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ทางวัฒนธรรมหลายแห่ง รวมถึงพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ (國立自然科學博物館), พิพิธภัณฑ์ศิลปากรแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣美術館), โรงละครแห่งชาติไถจง (台中國家歌劇院), หอสมุดข้อมูลข่าวสารสาธารณะแห่งชาติ (國立公共資訊圖書館), วงดุริยางค์ซิมโฟนีแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣交響樂團), สวนสาธารณะไถจง (臺中公園), บ้านสวนอู้เฟิงหลิน (霧峰林家宅園), และวัดมากมาย
แนโบโพแลสซาร์

แนโบโพแลสซาร์ (; แอกแคด: "Nabû-apal-uṣur"; ประมาณ 658–605 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลเนีย และเป็นบุคคลที่มีส่วนในการล่มสลายของจักรวรรดิอัสซีเรีย และการสถาปนาจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่

การสวรรคตของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล (Ashurbanipal) ทำให้จักรวรรดิอัสซีเรียเกิดความระส่ำระสาย ชาวบาบิโลนได้ก่อกบฏขึ้นและแนโบโพแลสซาร์ได้ตั้งต้นเป็นกษัตริย์ พระองค์เป็นพันธมิตรกับพระเจ้าไซอาซาเรส (Cyaxares) แห่งจักรวรรดิมีเดียน และทำสงครามกับอาชูร์-อิทิล-อิลานี (Ashur-etil-ilani) โอรสของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล ในปีที่ 615 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนิปปูร์ (Nippur) และส่งกำลังไปช่วยพระเจ้าไซอาซาเรสในการล้อมเมืองอาชูร์ แต่กองทัพของพระองค์ไปถึงหลังอาชูร์เสียเมืองแล้ว

หลังยึดเมืองอาชูร์ได้ พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าไซอาซาเรสได้ร่วมกันตีเมืองนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนในที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์ก็ทรงยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (Ashur-uballit II) ผู้นำของอัสซีเรียได้ถอนทัพไปที่เมืองฮาร์รัน (Harran) ทางตอนเหนือของซีเรีย ต่อมาในปีที่ 610 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนี้ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 และกองทัพพันธมิตรจากฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ได้ยกทัพกลับมาที่ฮาร์รันอีกครั้ง แต่ไม่สามารถตีเมืองนี้ได้

ในปีที่ 605 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้สละราชสมบัติ พระโอรสของพระองค์ พระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 (Nebuchadnezzar II) รบชนะฟาโรห์เนโคที่ 2 ในยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) และรีบเดินทางไปบาบิโลเนียเพื่อจัดการในเรื่องสิทธิในการขึ้นครองราชย์หลังพระบิดาสวรรคต รัชสมัยของพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 เป็นยุคที่จักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่มีการเจริญรุ่งเรือง มีการสร้างศาสนสถาน ซิกกุรัตและปราการต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1921 มีการพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่าพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์เป็นคนเคร่งศาสนา มีข้อความบางส่วนที่กล่าวถึงความสำเร็จของพระองค์ที่เกิดขึ้นได้จากการสักการะเทพของศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ
สมมติฐานเนบิวลา

สมมติฐานเนบิวลา () เป็นแบบจำลองที่ยอมรับกันมากที่สุดในสาขาของทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล ซึ่งอธิบายถึงการกำเนิดและวิวัฒนาการของระบบสุริยะ ทฤษฎีนี้ยืนยันว่าระบบสุริยะก่อตัวขึ้นจากวัสดุเนบิวลา ทฤษฎีนี้สร้างขึ้นโดยอิมมานูเอล คานท์ และตีพิมพ์ลงในหนังสือของเขา แต่เดิมทฤษฎีนี้ถูกใช้อธิบายแค่ระบบสุริยะของเราเท่านั้น แต่กระบวนการการก่อตัวของระบบดาวเคราะห์นี้ใช้ได้ทั่วทั้งเอกภพ แบบจำลองที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของสมมติฐานเนบิวลา มีชื่อว่า แบบจำลองเนบิวลาดวงอาทิตย์ สมมติฐานเนบิวลานี้อธิบายถึงสมบัติของระบบสุริยะจำนวนมาก รวมทั้ง การที่ดาวเคราะห์มีวงโคจรเป็นรูปร่างเกือบกลมและอยู่บนระนาบเดียวกัน และยังอธิบายถึงการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ที่ไปทางเดียวกันกับการหมุนรอบตัวเองของดวงอาทิตย์ เนื้อหาบางส่วนของสมมติฐานจะถูกกล่าวถึงมากในทฤษฎีที่อธิบายถึงการก่อตัวของดาวเคราะห์ในปัจจุบัน แต่ส่วนมาก เนื้อหาเหล่านี้มักจะถูกแทนที่
การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์

การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์ () เกิดขึ้นเมื่อดาวเคราะห์หรือดาวบริวารอื่นๆ ได้รับผลกระทบจากจานของแก๊สหรือพลาเนเตซิมัล ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของลักษณะบางอย่างของดาวบริวารนั้นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกึ่งแกนเอก การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์เป็นการอธิบายถึงสาเหตุที่ดาวเคราะห์ขนาดประมาณดาวพฤหัสบดี โคจรเข้าไปใกล้ดาวฤกษ์แม่ของมันมาก จนมีระยะเวลาโคจรเพียงไม่กี่วัน ซึ่งทฤษฎีการก่อตัวของดาวเคราะห์จากจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด กล่าวว่าดาวเคราะห์เหล่านี้ไม่สามารถที่จะก่อตัวขึ้นใกล้กับดาวแม่ของมันได้มากขนาดนั้น เนื่องจากในบริเวณนั้นมีมวลแก๊สน้อย และอุณหภูมิสูงเกินกว่าที่จะทำให้ดาวเคราะห์หินหรือน้ำแข็งก่อตัว มันยังเป็นที่ชัดเจนแล้วว่าดาวเคราะห์หินมีโอกาสที่จะเคลื่อนเข้าไปใกล้ดาวแม่ ขณะที่จานของแก๊สยังคงมีอยู่ในบริเวณใกล้ดาวแม่ ทำให้มันอาจเป็นการก่อตัวของแกนกลางของดาวเคราะห์ยักษ์ (ที่มีมวลประมาณ 10 เท่าของโลก) ถ้าดาวเคราะห์นั้นก่อตัวจากกลไกการขยายตัวของแกนกลาง
โนเกีย 6111

โนเกีย 6111 เป็นโทรศัพท์มือถือที่ผลิตโดยโนเกีย ออกจำหน่ายในปี 2005 มี จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี 
, กล้อง 1 ล้านพิกเซล, เครื่องเล่นเพลงดิจิตอลและวิทยุ FM
โปเกมอน รูบีและแซฟไฟร์

โปเกมอนภาครูบีและโปเกมอนภาคแซฟไฟร์ () เป็นเกมลำดับที่สามในวิดีโอเกมชุด"โปเกมอน" พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก และจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอดวานซ์ เกมออกจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในปลายปี ค.ศ. 2002 และต่างประเทศใน ค.ศ. 2003 โปเกมอนภาค"เอเมอรัลด์" เป็นเกมภาคพิเศษ ออกจำหน่ายใน 2 ปีหลังของแต่ละภูมิภาค เกมโปเกมอนสามเกมนี้ (โปเกมอนภาค"รูบี" "แซฟไฟร์" และ"เอเมอรัลด์") เป็นเกมโปเกมอนเจนเนอเรชันที่สาม หรือเรียกว่า "แอดวานซ์เจนเนอเรชัน" (advanced generation) โปเกมอนภาคทำใหม่ ชื่อภาค"โอเมการูบี"และ"อัลฟาแซฟไฟร์" ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอส ทั่วโลกในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 หลังจำหน่ายภาค"รูบี"และ"แซฟไฟร์" 2 ปีพอดี ยกเว้นในยุโรป ที่ออกจำหน่ายวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014

การเล่นของเกมส่วนใหญ่ไม่เปลี่ยนแปลงจากเกมภาคก่อนหน้า ผู้เล่นจะได้ควบคุมตัวละครหลักจากมุมมองเหนือศีรษะ และการบังคับส่วนใหญ่เหมือนกับเกมภาคก่อนหน้า จุดประสงค์ของเกมคือจับโปเกมอนทุกคนและเอาชนะจตุรเทพทั้งสี่ (Elite Four) (กลุ่มของโปเกมอนเทรนเนอร์) และเช่นเดียวกัน เนื้อเรื่องย่อยของเกมจะเกี่ยวข้องกับตัวละครหลักเอาชนะองค์กรอาชญากรรมที่พยายามครอบครองภูมิภาค คุณสมบัติใหม่ เช่น การต่อสู้แบบสองต่อสอง (double battle) และความสามารถพิเศษของโปเกมอน และโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ 135 ชนิดเพิ่มเข้ามา เนื่องจากเครื่องเล่นเกมบอยแอดวานซ์มีประสิทธิภาพมากกว่าเครื่องเล่นเก่า ผู้เล่นสามารถเชื่อมต่อพร้อมกัน 4 คนแทนที่เคยจำกัดไว้ที่ 2 คน นอกจากนี้ เกมยังสามารถเชื่อมต่อกับอีรีดเดอร์หรือเกมโปเกมอนในแอดวานซ์เจนเนอเรชันเกมอื่น ๆ ได้

ภาค"รูบี"และ"แซฟไฟร์"ได้รับการตอบรับส่วนใหญ่ในด้านดี แม้ว่านักวิจารณ์จะถูกแบ่งกันประเมินเกมกันคนละส่วน โดยเฉพาะการเล่นและกราฟิก ข้อตำหนิส่วนใหญ่คือการเล่นที่ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากภาคก่อนหน้ามากนัก ความนิยมของเกมโปเกมอนเริ่มลดลงในขณะนั้น และยอดขายของเกมทำได้น้อยกว่าเจนเนอเรชันเก่า อย่างไรก็ตาม เกมยังคงประสบความสำเร็จ ตามข้อมูลของไอจีเอ็น เกมทำยอดขายได้ 16 ล้านหน่วย ถือเป็นเกมที่ขายดีที่สุดบนเครื่องเล่นเกมบอยแอดวานซ์
รายชื่อพายุถูกปลดของฟิลิปปินส์

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา มีสามหน่วยงานที่ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นผลให้บ่อยครั้งที่พายุหมุนมักจะมีสองชื่อในเวลาเดียวกัน ซึ่งในช่วง พ.ศ. 2488 ถึง 2543 กองทัพเรือแห่งสหรัฐอเมริกาในนามศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน ก่อนที่สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะเข้ามารับช่วงต่อในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งทั้งสองหน่วยงานจะใช้ชื่อที่ตั้งไว้กับพายุ ก็ต่อเมื่อพายุหมุนมีการทวีกำลังแรงสู่ระดับพายุโซนร้อน ส่วนสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะตั้งชื่อให้กับพายุตั้งแต่ พ.ศ. 2506 โดยจะทำการตั้งชื่อให้กับระบบพายุหมุนเขตร้อนที่เคลื่อนตัวเข้าสู่ หรือพายุดีเปรสชันเขตร้อนใด ๆ ที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของตน ซึ่งมีอาณาเขตระหว่างละติจูด 135°ตะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างลองจิจูด 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุลูกนั้น ๆ จะมีชื่อที่ถูกกำหนดไว้อยู่แล้วก็ตาม ทั้งสามหน่วยงานที่มีการตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก จะมีการปลดเกษียณชื่อของพายุหมุนเขตร้อนอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ จะปลดเกษียณชื่อพายุหมุนของตนเมื่อพายุลูกนั้น ๆ ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างน้อย 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ และ/หรือ เป็นเหตุให้เกิดการสูญเสียชีวิตของประชาชนอย่างน้อย 300 รายในฟิลิปปินส์

ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา มีการตั้งชื่อเพื่อปรับปรุงรายการในปี พ.ศ. 2522, 2528, 2544 และ 2548 ด้วยเหตุผลต่าง ๆ กันไป รวมถึงเพื่อช่วยลดความสบสันในการบันทึกทางประวัติศาสตร์ และ การนำชื่อที่อาจมีความสัมพันธ์ในเชิงลบกับบุคคลที่มีตัวตนจริง ภายในรายการข้อมูลนี้ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ โดยการเก็บข้อมูลของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ มากกว่าการเก็บข้อมูลของสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น หรือ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม

การรวบรวมข้อมูลของความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที เริ่มต้นในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2559

รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2559
อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2

อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (; แอกแคด: "Aššur-uballiṭ II"; ครองราชย์ 612 ปีก่อนคริสต์ศักราช–ประมาณ 608 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ทรงเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ สืบต่อจากพระเจ้าซินชาร์อิชคุน (Sin-shar-ishkun) นามของพระองค์มาจากพระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 1 ผู้สถาปนาจักรวรรดิอัสซีเรียกลาง พระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 ทรงเป็นพระราชวงศ์พระองค์หนึ่ง ก่อนหน้านี้เคยเป็นนายพลก่อนขึ้นเป็นกษัตริย์ และอาจมีศักดิ์เป็นพระอนุชา (น้องชาย) ของพระเจ้าซินชาร์อิชคุน

ในช่วงการล้อมนิเนเวห์ในปีที่ 612 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 ปฏิเสธที่จะอยู่ใต้อำนาจพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์แห่งบาบิโลเนียและพระเจ้าไซอาซาเรส (Cyaxares) แห่งมีเดียน และถอนทัพไปที่เมืองฮาร์รัน ทางตอนเหนือของซีเรีย โดยได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพของฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ในครั้งแรกกองทัพผสมอัสซีเรีย-อียิปต์สามารถปกป้องเมืองไว้ได้ แต่หลังจากฝ่ายอียิปต์พ่ายแพ้ในปีที่ 610 ก่อนคริสต์ศักราชและยกทัพกลับ เมืองฮาร์รันก็ถูกกองทัพผสมบาบิโลน-มีเดียนยึดในที่สุด

ในปีที่ 608 ก่อนคริสต์ศักราช กองทัพผสมอัสซีเรีย-อียิปต์พยายามตีเมืองฮาร์รันคืนแต่ไม่สำเร็จ ชะตากรรมสุดท้ายของพระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด มีความเป็นไปได้ที่พระองค์อาจถูกปลงพระชนม์ในการรบหรืออาจมีชีวิตรอดจนถึงยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) ซึ่งเป็นยุทธการสุดท้ายในสงครามระหว่างอัสซีเรียกับบาบิโลน ในปีที่ 605 ก่อนคริสต์ศักราชหรืออาจรอดชีวิตและหลบซ่อนตัว
รายชื่อแม่น้ำในประเทศบรูไน

รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อแม่น้ำในประเทศบรูไน
ศิลปะการต่อสู้เกาหลี

ศิลปะการต่อสู้เกาหลี (อักษรฮันกึล: 무술 หรือ 무예, อักษรฮันจา: 武術 หรือ 武藝) คือหลักปฏิบัติหรือยุทธวิธีทางการต่อสู้ที่มีการบันทึกลงในประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลี แต่ได้รับการดัดแปลงให้ใช้งานได้เพื่อจุดประสงค์ทางทหารและเพื่อการพัฒนาและสร้างสรรค์ส่วนบุคคล ศิลปะการต่อสู้ใช้อาวุธที่มีชื่อเสียงของเกาหลีคือการยิงธนูและกีฬาฟันดาบคึมโดซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับกีฬาฟันดาบเค็นโดของญี่ปุ่น ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าของเกาหลีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเทควันโดและฮับกีโด กระนั้น ศิลปะการต่อสู้เก่าแก่เช่นมวยปล้ำชีรึมและมวยใช้เท้าแทกย็อนก็เริ่มเป็นที่นิยมทั้งในและนอกประเทศเกาหลีแล้ว ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ลงชื่อมวยแทกย็อนให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ นอกจากนั้นยังมีการฟื้นฟูศิลปะการฟันดาบดั้งเดิมของเกาหลีรวมทั้งการต่อสู้ด้วยมีดและธนู ปัจจุบัน ศิลปะการต่อสู้เกาหลีได้รับการฝึกสอนอย่างแพร่หลายทั่วโลก ผู้คนมากกว่าหนึ่งในร้อยจากทั่วโลกได้ฝึกฝนเทควันโดอย่างน้อยหนึ่งรูปแบบ

มวยปล้ำชีรึมเป็นรูปแบบการต่อสู้บนพื้นหรือในท่านอนที่เก่าแก่ที่สุดของเกาหลี ในขณะที่ซูบัก/แทกย็อนเป็นมวยแนวตั้งสำหรับทหารราบ อาวุธเปรียบเสมือนส่วนต่อออกมาจากการต่อสู้มือเปล่า นอกจากถูกใช้ในการฝึกทหารแล้วรูปแบบศิลปะการต่อสู้ทั้งสองนี้ยังเป็นที่นิยมในหมู่พลเรือนในงานประเพณีที่มีการเต้นรำ, หน้ากาก, กายกรรม และกีฬาการต่อสู้ ศิลปะการต่อสู้เหล่านี้ยังจัดว่าเป็นพลศึกษาอีกด้วย แต่ชาวเกาหลี (และชาวมองโกลที่อยู่ใกล้เคียง) ยึดถือพึ่งพาการใช้คันธนูและลูกศรในการรบมากกว่าการต่อสู้ระยะประชิด
แม่น้ำปันดารวน

แม่น้ำปันดารวน () เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเกาะบอร์เนียว และไหลออกทะเลที่อ่าวบรูไน มีบริการเรือข้ามฟากแม่น้ำ
ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์: เดอะลอสต์เลเวลส์

ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2 () เป็นเกมแอ็กชันแพลตฟอร์มจอเลื่อนไปด้านข้าง พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโดเป็นภาคต่อของเกม"ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์" (1985) เกมมีรูปแบบและการเล่นส่วนใหญ่คล้าย ๆ เว้นแต่ระดับความยากที่เพิ่มขึ้น มาริโอหรือลุยจิออเดินทางเพื่อช่วยชีวิตเจ้าหญิงจากบาวเซอร์ เช่นเดียวกับภาคแรก แต่เกมไม่มีตัวเลือกให้เล่นสองคน และลุยจิจะแตกต่างจากพี่ชายฝาแฝด โดยตัวจะเสียดสีกับพื้นน้อยลง และกระโดดได้สูงขึ้น "เดอะลอสต์เลเวลส์"ยังเสนออุปสรรคชนิดใหม่ เช่น เพาเวอร์อัปเห็ดพิษ วาร์ปไปด่านก่อนหน้า และลมหมุนกลางอากาศ เกมมีด่าน 52 ด่านตลอดโลกทั้ง 13 โลก