seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เทือกเขาอันนัม

เทือกเขาอันนัม () เป็นเทือกเขาในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) เป็นชายแดนตลอดแนวทิศตะวันตกของประเทศเวียดนามต่อกับลาวและทางตอนเหนือของกัมพูชา มีชื่อเรียกในภาษาเวียดนามว่า "สายเจื่องเซิน" () และ "สายภูหลวง" () ในภาษาลาว

เทือกเขาอันนัมประกอบด้วยภูเขาและยอดเขาเป็นจำนวนมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ภูเบี้ย ที่ความสูง 2,819 เมตร และยังเป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองต่าง ๆ รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย

ทางด้านชีววิทยา เทือกเขาอันนัมเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ ซึ่งหลายชนิดเป็นการค้นพบใหม่หรือไม่ได้มีศึกษาทางสัตววิทยามาก่อนจำนวนมาก อาทิ ซาวลา ("Pseudoryx nghetinhensis"), เก้งยักษ์ ("Muntiacus vuquangensis"), เก้งเจื่องเซิน ("M. truongsonensis"), หมูป่าอินโดจีน ("Sus bucculentus") เป็นต้น โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา มีการค้นพบผีเสื้อ 2 ชนิด, งู 1 ชนิด, กล้วยไม้ 5 ชนิด และพืชชนิดอื่น ๆ อีก 3 ชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้ที่พบนี้ไม่มีสีเขียวหรือไม่มีคลอโรฟิลล์สังเคราะห์ด้วยแสงแต่ดำรงชีพด้วยการกินอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหารคล้ายพวกฟังไจแทน

โดยทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) เชื่อว่า เป็นเพราะป่าดิบชื้นแถบนี้ไม่เคยถูกรบกวนจากมนุษย์มาเป็นเวลานานหลายพันปีแล้ว และเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ
กลุ่มอาการเนโฟรติก

กลุ่มอาการเนโฟรติกคือกลุ่มกว้างๆ ของโรคไตอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติของการทำงานของไตทำให้มีการสูญเสียโปรตีนในเลือดปริมาณมากไปกับปัสสาวะ ทำให้มีภาวะโปรตีน ชนิดที่เรียกว่า อัลบูมิน ในเลือดต่ำ และบวม

โรคที่ทำให้เกิดกลุ่มอาการเนโฟรติกมีหลายอย่าง ที่สำคัญได้แก่ minimal-change nephropathy, focal segmental glomerulosclerosis และ membranous nephropathy นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโรคอื่นๆ ที่ไม่ได้มีผลต่อไตอย่างเดียว อีกหลายโรค เช่น ที่พบในเบาหวาน อะไมลอยโดซิส และลูปัส อีริธีมาโตซัส เป็นต้น

กลุ่มอาการเนโฟรติกพบได้ในผู้ป่วยทุกช่วงอายุ ทุกเพศ และทุกเชื้อชาติ อาจเกิดเดี่ยวๆ หรือเกิดร่วมกับกลุ่มอาการไตอักเสบ ซึ่งมีการอักเสบของโกลเมอรูลัส ทำให้มีเลือดออกมากับปัสสาวะและการทำงานของไตเสื่อมลงได้
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์

โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์ (; 30 สิงหาคม พ.ศ. 2426 — 18 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็น วิศวกรโยธา สถาปนิก และสนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี ชาวอเมริกัน

โนราเกิดที่เมือง แฮมป์เชียร์ ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2426 เธอเป็นบุตรีของ วิลเลียม แบลตช์ และ แฮร์ริออต อีตัน สแตนตัน เธอได้ศึกษาวิชาเอกในด้าน ภาษาละติน และคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนฮอเรซมันน์ในนิวยอร์กซิตี ซึ่งต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐอเมริกาถาวร

เธอได้มีโอกาสศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์และสำเร็จการศึกษาในปี 2448 โดยเธอได้เป็นบัณฑิตคนแรกที่ได้รับปริญญาในด้านวิศวกรโยธา ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วม สมาคมวิศวกรโยธาอเมริกัน (ASCE) และเป็นสมาชิกหญิงคนแรกของสมาคม เธอเริ่มทำงานในนิวยอร์กซิตีในงานด้านบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ ในช่วงที่เธอได้ทำงานในนิวยอร์กนั้น เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกร้องสิทธิสตรีในสหรัฐอเมริกา

ในปี พ.ศ. 2451 เธอได้แต่งงานกับนักประดิษฐ์ ลี เดอ ฟอเรสต์ ชำนาญในด้านเทคโนโลยีวิทยุไร้สาย ในปีต่อมาสามีเธอได้ขอให้เธอลาออกจากการเป็นวิศวกรโยธาและมาเป็นแม่บ้าน เธอได้ปฏิเสธและเป็นสาเหตุให้เธอได้แยกทางกับสามี ในปี 2452 หลังจากที่ได้หย่ากับสามี เธอยังคงทำงานต่อในด้านวิศวกรโยธา ในงานผู้ตรวจสอบอาคาร นักออกแบบโครงสร้างเหล็ก และสถาปนิกอีกด้วย

ในปี 2462 โนราได้แต่งงานกับสถาปนิก มอร์แกน บาร์นีย์ โดยโนราเองยังคงทำงานในฐานะผู้สนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี และสถาปนิกในเวลาเดียวกัน และในปี 2487 เธอได้แต่งหนังสือในด้านสิทธิมนุษย์ในชื่อ "World Peace Through a People's Parliament"

โนราได้ทำงานเป็นนักพัฒนาสินทรัพย์ และเรียกร้องสิทธิสตรีจนกระทั่งเธอเสียชีวิต ในเมืองกรีนวิช รัฐคอนเนตทิคัต ในปี 2514
รายนามนายกรัฐมนตรีกัมพูชา

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา () หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีในพระราชาณาจักรกัมพูชา () เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา เป็นประธานคณะรัฐมนตรีกัมพูชา ทั้งเป็นผู้แทนรัฐบาลในกิจการภายในและต่างประเทศ ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ไม่จำกัดวาระ

ตามรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจำต้องเป็นสมาชิกรัฐสภากัมพูชา อันเป็นสภาล่างในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา และต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาก่อนที่พระมหากษัตริย์กัมพูชาจะทรงแต่งตั้ง อนึ่ง ตามธรรมเนียม เมื่อได้รับแต่งตั้งแล้ว นายกรัฐมนตรีจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์และสังฆราชแห่งมหานิกายกับธรรมยุติกนิกาย ณ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล

นับแต่ พ.ศ. 2488 กัมพูชามีนายกรัฐมนตรีแล้ว 36 คน คนปัจจุบัน คือ ฮุน เซน ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2528
เฟอร์โดว์ซี

ฮาคิม อับดุล-กอซิม เฟอร์โดว์ซี ตูซี ()940 หรือ เฟอร์โดว์ซี (; ค.ศ. 940–1020) เป็นกวีชาวเปอร์เซียที่ได้รับความเคารพอย่างสูง เขาเป็นผู้ประพันธ์ "ชาห์นาเมฮ์" มหากาพย์ประจำชาติของอิหร่านและสังคมที่เกี่ยวเนื่อง

มหากาพย์ "ชาห์นาเมฮ์" เดิมประพันธ์ให้แก่เจ้าชายแห่งราชวงศ์ซามานิด (Samanid) ผู้ซึ่งรับผิดชอบต่อการฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมของเปอร์เซียหลังการรุกรานของอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่เจ็ด "ชาห์นาเมฮ์" บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นตำนานพระมหากษัตริย์อิหร่านก่อนยุคอิสลามตั้งแต่พระเจ้าเคยูมาร์ส (Keyumars) ถึงพระเจ้ายาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) เฟอร์โดว์ซียังเขียนกวีต่อไปหลังราชวงศ์ซามานิดถูกพิชิตโดยราชวงศ์กาซานาวิด (Ghaznavid) ผู้ปกครองใหม่ พระเจ้ามาฮ์มุดแห่งกาซนี (Mahmud of Ghazni) เป็นชาวเติร์ก อาจขาดความสนพระทัยในผลงานของเฟอร์โดว์ซีซึ่งแสดงโดยราชวงศ์ซามานิด ส่งผลให้เขาขาดความนิยมในพระราชสำนัก เฟอร์โดว์ซีใช้เวลากว่าสามทศวรรษ (จาก ค.ศ. 977 ถึง 1010) ประพันธ์ ชาห์นาเมฮ์ ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในผลงานที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวรรณกรรมเปอร์เซีย
เกลเซอร์

เรมอนด์ เอ็ม ลอยด์ () เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว, นักมวยปล้ำอาชีพ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการปรากฏตัวในรายการเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงในปลายทศวรรษ 1990 โดยใช้ชื่อในสังเวียนว่า เกลเซอร์ (Glacier)

หนึ่งในทักษะศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลอยด์ คือ การได้เรียนรู้เพลงหมัดหงฉวนขณะที่เขามีอายุได้ 14 ปี ในภายหลัง เขาได้เพิ่มเติมในสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ยูโด และเคมโป ในโรงเรียนที่เขาเป็นเจ้าของและได้ทำการสอนโดยอดีตตัวแทนรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสหรัฐ ก่อนที่จะปิดการให้บริการลงใน ค.ศ. 1982

ลอยด์สำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1987 ด้วยระดับปริญญาโทในสาขาการศึกษา ก่อนที่เขาได้แสดงความคิดเห็นในความตลกขบขันให้กับผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่าเขากับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่มีชื่อว่า อาร์.ดี. สเวน ได้วางแผนว่าจะกลายเป็นแชมป์โลกแท็คทีม เขามีโอกาสที่เข้าร่วมรายการเอ็นเอฟแอลในปีนั้น แต่ก็ได้ปฏิเสธเนื่องจากมีการนัดหยุดแข่งโดยผู้เล่น และเนื่องด้วยเขาเพิ่งได้รับงานแรกของเขาซึ่งเป็นงานสอน
ปลามง

ปลามง หรือ ปลากะมง หรือ ปลาม่ง () เป็นสกุลของปลาทะเลกระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Caranx" (/คา-แรงก์/)

จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางและใหญ่ในวงศ์นี้ มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หน้าครีบก้นมีหนามแข็ง 2 อันพับได้ คอดหางแคบ เกล็ดบนเส้นข้างตัวมีขนาดใหญ่ เป็นเหลี่ยมแข็งโดยเฉพาะที่บริเวณคอดหาง ส่วนหัวสั้นทู่ มีสีลำตัวเป็นสีขาวและสีเงิน อยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่กินเนื้อ ได้แก่ ปลาชนิดอื่น ๆ และสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร

มีทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากะมงพร้าว ("C. ignobilis") ที่มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 1.4 เมตร

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น บางครั้งอาจเข้าหามากินในแหล่งน้ำกร่อย นิยมตกเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภคเป็นอาหาร

ซึ่งปลาในสกุลนี้ ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะม่ง", "ปลาสีกุน" หรือ "ปลาหางกิ่ว" ซึ่งเป็นการเรียกทับซ้อนกับปลาสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ด้วย
ปลาสีขน

ปลาสีขน หรือ ปลาหางกิ่วหม้อ หรือ ปลากะมงตาแดง หรือ ปลากะมงตาโต (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

มีลำตัวค่อนข้างอ้วน ยาวเรียว หัวมีขนาดใหญ่และป้อม ปากกว้าง เกล็ดมีขนาดปานกลางบริเวณเส้นข้างลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่แข็งคม โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง ตามีขนาดใหญ่อยู่เกือบสุดปลายจะงอยปาก ครีบอกยาวเรียวแหลม ครีบหลังยาวแยกเป็นสองอัน อันที่เป็นก้านครีบแข็งสั้น อันอ่อนส่วนหน้ายกสูงขึ้นและมีขนาดใกล้เคียงกับครีบก้น ครีบท้องมีขนาดเล็กอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางปลายเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงินปนเขียว

จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร หนัก 18 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยราว 40-60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อน ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แคลิฟอร์เนีย, เอกวาดอร์, แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่นทางตอนเหนือ จนถึงออสเตรเลียด้วย สำหรับในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมบริเวณช่องเกาะคราม, แสมสาร, เกาะเต่า ในฝั่งอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน โดยมักจะอยู่รวมกันบางครั้งอาจพบได้ใต้โป๊ะ เป็นต้น และพบได้ถึงแหล่งน้ำจืด

เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงนิยมบริโภคเป็นอาหาร และตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในน้ำจืด หรือน้ำกร่อย โดยเลี้ยงกันตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เหมือนเช่นปลากะมงพร้าว ("C. ignobilis") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่า
ปลากะพงเหลืองห้าเส้น

ปลากะพงเหลืองห้าเส้น หรือ ปลากะพงเหลืองแถบฟ้า (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบข้างลำตัวเป็นสีฟ้าบนพื้นสีเหลืองสด และมีแต้มสีดำระหว่างเส้นสองแถบบน ลูกปลาขนาดเล็กมีลำตัวใสจนมองเห็นกระดูกภายในได้

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบชายฝั่งและแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิกตะวันออก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

มีการบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจบ้าง แต่รสชาติไม่อร่อย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า เนื่องจากความสวยงามที่โดดเด่น

นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะพงข้างปาน", "ปลากะพงทอง" หรือ "ปลาเหลืองลีซี"
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 12 ครั้ง ต่อมารายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้ยุติลง หลังจากที่ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น ได้ซื้อสมาคมของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ไปในปี ค.ศ. 2001
โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส

โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก เครื่องยนตร์ใบพัด 4 เครื่อง ออกแบบโดยโบอิง ใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงสงครามเกาหลี

บี-29 เป็นเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และล้ำสมัยที่สุดในยุคนั้น เช่น ระบบปรับความดันห้องโดยสาร ระบบควบคุมการยิงด้วยไฟฟ้า ป้อมปืนกลควบคุมด้วยรีโมท จึงได้รับฉายาว่า ""ซูเปอร์ฟอร์เทรส"" โดยใช้เป็นเครื่องบินหลักในการปฏิบัติการทางอากาศต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ที่โด่งดังที่สุดคือการบรรทุกระเบิดปรมาณูในการโจมตีเมืองฮิโระชิมะและนะงะซะกิ เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่สอง
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3 เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1998 รวม 4 ครั้ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 รายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้เปลี่ยนมาเป็นรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม โดยจะมี แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3

แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ซึ่งจะคลายคลึงกับแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล โดยจะแตกต่างกันตรงที่แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 จะมีเวที 3 เวที โดยมีกฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ดังนี้
รักจัดหนัก

รักจัดหนัก (Love, Not Yet) เป็นภาพยนตร์ไทย ฉายเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554 สร้างโดย ออกไปเดิน ของคุณสุภาพ หริมเทพาธิป อดีตบรรณาธิการนิตยสารไบโอสโคป เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นแนวโรแมนติก-ดราม่า ที่มีเรื่องเพศสัมพันธ์เป็นส่วนเกี่ยวข้องในการดำเนินเรื่อง ถ่ายทอดผ่านภาพยนตร์สั้น 3 เรื่อง นำแสดงโดยนักแสดงหน้าใหม่เกือบทั้งหมด โดยมีนักแสดงมากประสบการณ์อย่าง จินตหรา สุขพัฒน์ ร่วมแสดงในเรื่องนี้ด้วย

ภาพยนตร์ได้รับการกล่าวขวัญแบบปากต่อปากในเครือข่ายทางสังคมออนไลน์อย่างเช่นเฟซบุ๊ก แต่กลับไม่ประสบผลสำเร็จในแง่รายได้การเข้าฉาย สิ้นสุดรายได้ที่ 8.37 ล้านบาท

นักแสดงจากเรื่อง รักจัดหนัก แบ่งตามตอนต่างๆ จำนวน 3 ตอน
ปลาหางแข็ง

ปลาหางแข็ง หรือ ปลาแข้งไก่ (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Megalaspis"

มีลำตัวเรียวยาวคล้ายกระสวย หัวค่อนข้างแหลมตากลมโต ปากกว้าง หางยาวเรียวและคอด บริเวณโคนหางมีเกล็ดแข็งที่มีลักษณะคล้ายขาไก่ หรือแข้งไก่ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ครีบหลังและครีบก้นมีครีบฝอย ครีบหูเรียวโค้งคล้ายเคียว ลำตัวสีน้ำเงินปนเขียว ด้านหลังมีสีเขียวเข้ม

มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 80 เซนติเมตร และหนักได้ถึง 40 [กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 20-30 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูง หากินทั้งบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ โดยกินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร

มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลแดง, อ่าวเอเดน, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลจีนใต้, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก จนถึงออสเตรเลีย

จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมากชนิดหนึ่ง โดยนิยมนำไปแปรรูปเป็นปลาแห้งและปลากระป๋อง
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด

วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด () เป็นวงศ์ของปลาทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acanthuridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวสั้นหรือค่อนข้างยาวรูปไข่ ด้านข้างแบน ส่วนหลังและส่วนท้องโค้งเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็กมากเป็นแบบบางเรียบ มีก้านครีบที่โคนหางสามารถขยับได้ ปากมีขนาดเล็ก มีฟันแบบฟันตัดเพียงแถวเดียว ไม่มีฟันที่เพดานปาก จะงอยปากไม่มีลักษณะเป็นท่อสั้น ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง 4-9 ก้าน ไม่แยกจากครีบอ่อน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 2-3 ก้าน เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ครีบหางตัดตรงหรือเว้าแบบพระจันทร์เสี้ยว เกล็ดบนลำตัวบางครั้งพบว่าค่อนข้างหยาบ ในขณะที่อายุยังน้อยไม่มีเกล็ด ลักษณะเด่นของปลาในวงศ์นี้ คือ มีเกล็ดที่พัฒนาบริเวณส่วนโคนหางและครีบหางที่มีขนาดเล็กแต่แหลมคมมาก ใช้สำหรับป้องกันตัวและเป็นที่มาของชื่อเรียก และเป็นส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธาน กินสาหร่าย และหญ้าทะเลที่ขึ้นอยู่บนหิน และปะการังเป็นอาหาร หรือบางชนิดกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร ส่วนใหญ่มีสีสันที่สวยสดงดงาม

มีทั้งหมด 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 83 ชนิด มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 15-40 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก
วงศ์ปลานกขุนทอง

วงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae) เป็นวงศ์ของปลาทะเลปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Labridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)

มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวค่อนข้างยาว แบนข้าง ริมฝีปากหนา สามารถยืดหดได้ กระดูกพรีแม็คซิลลารี เพดิเคิลส์เจริญดี โดยปกติมีฟันแบบฟันเขี้ยวแหลม หรือฟันตัดเพียงแถวเดียว ฟันที่หลอดคอมีขนาดใหญ่พัฒนาดี ไม่มีฟันบนกระดูกโวเมอร์และกระดูกพาลาติน เกล็ดที่ปกคลุมลำตัวมีขนาดใหญ่เป็นแบบขอบเรียบ เส้นข้างลำตัวอาจขาดตอนหรือสมบูรณ์ เป็นปลาที่มีสีสันสดใสสวยงาม รูปร่างลำตัวมีหลายรูปแบบ อาศัยอยู่ในแนวปะการัง หรือกองหินใต้น้ำ

มีขนาดรูปร่างแตกต่างหลากหลายกันมาก ตั้งแต่มีความยาวเพียง 20 เซนติเมตร ไปจนถึงเกือบ 3 เมตร ในปลานกขุนทองหัวโหนก ("Cheilinus undulatus") ซึ่งเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ และจัดเป็นปลากระดูกแข็งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่งที่พบได้ในแนวปะการัง

มี 82 สกุล พบมากกว่า 600 ชนิด นอกจากปลานกขุนทองหัวโหนกแล้ว ยังมีชนิดอื่น ๆ ที่รู้จักกันดี อาทิ ปลานกขุนทอง ("Halichoeres kallochroma") เป็นต้น

"Acantholabrus"
"Achoerodus"
"Ammolabrus"
"Anampses"
"Anchichoerops"
"Austrolabrus"
"Bodianus"
"Centrolabrus"
"Cheilinus" 
"Cheilio"
"Choerodon"
"Cirrhilabrus"
"Clepticus"
"Conniella"
"Coris"
"Ctenolabrus"
"Cymolutes"
"Decodon"

"Diproctacanthus"
"Doratonotus"
"Dotalabrus"
"Epibulus"
"Eupetrichthys"
"Frontilabrus"
"Gomphosus"
"Halichoeres"
"Hemigymnus"
"Hologymnosus"
"Iniistius"
"Julichthys"
"Labrichthys"
"Labroides"
"Labropsis"
"Labrus"
"Lachnolaimus"
"Lappanella"

"Larabicus"
"Leptojulis"
"Macropharyngodon"
"Malapterus"
"Minilabrus"
"Nelabrichthys"
"Notolabrus"
"Novaculichthys"
"Novaculoides"
"Ophthalmolepis"
"Oxycheilinus"
"Oxyjulis"
"Paracheilinus"
"Parajulis"
"Pictilabrus"
"Polylepion"
"Pseudocheilinops"
"Pseudocheilinus"

"Pseudocoris"
"Pseudodax"
"Pseudojuloides"
"Pseudolabrus"
"Pteragogus"
"Semicossyphus"
"Stethojulis"
"Suezichthys"
"Symphodus"
"Tautoga"
"Tautogolabrus"
"Terelabrus"
"Thalassoma"
"Wetmorella"
"Xenojulis"
"Xiphocheilus"
"Xyrichtys"
21 (อัลบั้มอะเดล)

21 คืออัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 2 ของอะเดล ศิลปินชาวอังกฤษ วางแผงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ในประเทศแถวทวีปยุโรปหลายประเทศ และวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ในแถบทวีปอเมิรกาเหนือ ซึ่งชื่ออัลบั้มมาจากอายุในระหว่างการทำอัลบั้มนี้ของเธอ อัลบั้มนี้มีส่วนผสมของ โฟล์ก และ โมทาวน์ เหมือนกับอัลบั้ม 19 แต่ได้แรงบันดาลใจมาจากแนวดนตรีเพลง อเมริกันคันทรี และเซาท์เทิร์นบลูส์ ที่เธอค้นพบระหว่างทัวร์ An Evening with Adele (2008-2009) ที่อเมริกาเหนือ อัลบั้มนี้ถูกแต่งขึ้นหลังจากการแยกทางกับคนรักของเธอ เนื้อหาของเพลงมีหัวข้ออย่างความโกรธ ความแค้น ความเศร้า รักสลาย การสำรวจจิตใจ และการให้อภัย

อะเดลเริ่มเขียนอัลบั้ม "21" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งแรงบันดาลใจในอัลบั้มนี้ยังคงเกี่ยวกับความสัมพันธ์เหมือนกับอัลบั้มก่อนหน้าของเธอ แต่เธอได้แต่งเพลงให้ดนตรีเร้าจังหวะและร่วมสมัยมากกว่าเดิม อะเดลได้ร่วมงานกับนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์หลายๆคน รวมถึงผู้บริหารร่วมของบริษัทโคลัมเบีย เรคคอร์ดส อย่าง Rick Rubin, Paul Epworth, Ryan Tedder, Jim Abbiss และ Dan Wilson

"21" ได้รับการตอบรับอย่างดีเยี่ยมในหมู่นักวิจารณ์

อัลบั้ม "21" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขารางวัลต่างๆ ดังนี้อัลบั้ม "21" ปรากฏในรายชื่อ Top 10 ของอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2011 ที่จัดโดยนักวิจารณ์จากหลายแห่ง เช่น

อัลบั้ม "21" เปิดตัวอันดับ 1 ใน ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกกว่า 208,000 ก๊อปปี้ ขณะที่ยังครองอันดับ 1 อยู่ เป็นสัปดาห์ที่ 4 ติดต่อกัน อะเดลได้ออกแสดงเพลง Someone Like You ที่งานประกาศผลรางวัล บริทอวอร์ดส 2011 ทำให้ยอดขายพุ่งขึ้นถึง 890 เปอร์เซ็นต์บนเว็บอะเมซอนอังกฤษภายใน 1 ชม. หลังจากการเผยแพร่ ทั้งนี้อัลบั้ม 19 ก็ยังขึ้นอันดับ 4 ในชาร์ตด้วย รวมถึงเพลง Someone Like You ไต่ขึ้นจากอันดับที่ 47 ขึ้นสู่อันดับ 1 และเพลง Rolling in the Deep ขึ้นจากอันดับ 5 มาที่อันดับ 4 ในชาร์ตซิงเกิล ทำให้อะเดลเป็นศิลปินคนแรกตั้งแต่วงเดอะบีตเทิลส์ ในปี 1964 ที่มี 2 เพลง และ 2 อัลบั้มใน Top 5 ของชาร์ตซิงเกิลและชาร์ตอัลบั้มในเวลาเดียวกัน สัปดาห์ต่อมา อัลบั้ม 19 ขึ้นมาอยู่อันดับ 2 ในสัปดาห์ที่ 102 ตั้งแต่วางแผงมา ทำให้อะเดลเป็นศิลปินคนแรกที่มี 2 อัลบั้มอยู่ใน Top 2 ตั้งแต่วง เดอะคอรร์ส ทำได้เมื่อปี 1999

อัลบั้มนี้วางแผงที่สหรัฐอเมริกาวันที่ 22 กุมภาพันธ์ "21" เปิดตัวในอันดับ 1 บน บิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขายสัปดาห์แรก 352,000 ก๊อปปี้ จนถึงขณะนี้ "21" อยู่ในอันดับ 1 ทั้งหมด 24 สัปดาห์ เป็นอัลบั้มที่อยู่ในอันดับ 1 นานที่สุดในยุคของ SoundScan และนานที่สุดโดยศิลปินหญิงเดี่ยวตลอดกาล ขายไปได้แล้วกว่า 10.04 ล้านก๊อปปี้ ทั้งยังเป็นอัลบั้มแรกที่ทำยอดขายดิจิตอลเกิน 2 ล้านก๊อปปี้ ด้วย "21" ทำให้อะเดลเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่มีถึง 3 ซิงเกิลใน Top 10 ของบิลบอร์ดฮอต 100 ในสัปดาห์เดียวกัน

ในแคนาดา "21" อยู่ในอันดับ 1 นานกว่า 32 สัปดาห์ ยอดขายรวมตอนนี้อยู่ที่ 1.14 ล้านก๊อปปี้
ในทั่วโลก "21" ทำยอดขายมากกว่า 25 ล้านก๊อปปี้แล้ว
วงศ์ปลาข้างตะเภา

"สำหรับปลาข้างตะเภาอีกวงศ์หนึ่ง ดูที่: วงศ์ปลาครืดคราด"

วงศ์ปลาข้างตะเภา หรือ วงศ์ปลาข้างลาย () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Terapontidae อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes)

มีลำตัวค่อนข้างสั้นแบบรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากแบนข้าง เกล็ดมีขนาดเล็ก หรือขนาดปานกลาง แบบเกล็ดสาก ปากมีขนาดเล็กเฉียงเล็กน้อย ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์คูลัมเป็นหยัก และกระดูกโอเพอร์คูลัมมีก้านครีบแข็ง 2 อัน ครีบหลังทั้งสองติดกันแต่มีรอยเว้าให้เห็นว่าแบ่งออกจากกันได้ ครีบหลังมีก้านครีบแข็งจำนวน 11-14 อัน ครีบหางกลม ตัดตรง หรือเว้าเล็กน้อย ครีบท้องอยู่หลังฐานของครีบอกมีก้านครีบแข็งที่แข็งแรง 1 อัน และก้านครีบอ่อนที่แตกปลาย 5 ก้าน

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก พบกระจายพันธุ์อยู่แถบชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในบางชนิดจะพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดด้วย

มีทั้งหมด 15 สกุล (ดูในตาราง) 50 ชนิด อาทิ ปลาข้างตะเภาลายโค้ง ("Terapon jarbua"), ปลาข้างตะเภาเกล็ดใหญ่ ("T. theraps"), ปลาข้างตะเภาเกล็ดเล็ก ("T. puta"), ปลาข้างลายสี่แถบ ("Pelates quadrilineatus") เป็นต้น
การทิ้งระเบิดโตเกียว

การทิ้งระเบิดที่โตเกียว หรือมักเรียกว่า การทิ้งระเบิดเพลิง (firebombing) เป็นส่วนหนึ่งของการตีโฉบฉวยทางอากาศต่อญี่ปุ่นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริการะหว่างการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหรัฐดำเนินการตีโฉบฉวยขนาดเล็กต่อกรุงโตเกียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 โดยมีผลกระทบด้านขวัญกำลังใจอย่างใหญ่หลวง การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์และการทิ้งระเบิดเขตเมืองเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1944 หลังเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เข้าประจำาร ซึ่งแต่แรกใช้งานจากจีนและภายหลังจากหมู่เกาะมาเรียนา การตีโฉบฉวยด้วยบี-29 จากหมู่เกาะมาเรียนาเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 และดำเนินไปกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้ การตีโฉบฉวยทางอากาศใน "ปฏิบัติการสถานที่ชุมนุม" เมื่อวันที่ 9-10 มีนาคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีการประเมินว่าเป็นการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดเที่ยวเดียวครั้งที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์
โจ ฮิซาอิชิ

มาโมรุ ฟูจิซาวะ () หรือที่รู้จักในนาม โจ ฮิซาอิชิ (; ) เป็นนักดนตรี และนักประพันธ์เพลง สำหรับภาพยนตร์ ภาพยนตร์การ์ตูน และอะนิเมะ ชาวญี่ปุ่น มีผลงานมากจากการกำกับและอำนวยการเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ของสตูดิโอจิบลิ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักประพันธ์เพลงประกอบสื่อที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของเอเชีย

โจ ฮิซาอิชิ เกิดที่ เมืองนางาโนะ ในจังหวัดนางาโนะ ในชื่อว่า มาโมรุ ฟูจิซาวะ เมื่ออายุ 5 ขวบ เขาก็เริ่มเรียนไวโอลิน ฮิซาอิชิค้นพบว่าดนตรีคือจุดมุ่งหมายในชีวิตของเขา นั่นทำให้ เขาเข้าเรียนในสาขาการประพันธ์เพลงที่โรงเรียนการดนตรีคูนิตาจิ ในกรุงโตเกียว เมื่อปี 1969

ในปี 1983 ชื่อของเขาได้รับการนำเสนอ ให้เป็นผู้ประพันธ์เพลง สำหรับภาพยนตร์การ์ตูน "Nausicaä of the Valley of the Wind" ของ ฮายาโอะ มิยาซากิ ซึ่งการได้ร่วมงานกับมิยาซากินี้เองทำให้ฮิซาอิชิ เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างมาก หลังจากมิยาซากิก่อตั้ง สตูดิโอจิบลิ ขึ้นมาในปี 1985 ฮิซาอิชิก็ได้เป็นผู้ประพันธ์เพลงภาพยนตร์การ์ตูนโดยสตูดิโอจิบลิเรื่อยมา และยังประพันธ์เพลงสำหรับภาพยนตร์และภาพยนตร์การ์ตูนอื่นๆเป็นบางโอกาส นอกจากนี้ ฮิซาอิชิยังได้เป็นผู้ประพันธ์เพลงสำหรับ พาราลิมปิกฤดูหนาว 1998 อีกด้วย

จากผลงานตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำให้ฮิซาอิชิได้รับรางวัล Japanese Academy Award ด้านเพลงยอดเยี่ยมที่สุด ในปี 1992, 1993, 1994, 1999, 2000, 2009 และ 2011 ทั้งยังได้รับเหรียญเกียรติยศสายสีม่วง สำหรับบุคคลที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านวิชาการและศิลปะ จนนำไปสู่การปรับปรุงและประสบผลสำเร็จ จากรัฐบาลญี่ปุ่นในเดือนพฤศจิกายนปี 2009
อันดับปลาฉลามครีบดำ

อันดับปลาฉลามครีบดำ () เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนในชั้นย่อยปลาฉลาม ใช้ชื่ออันดับว่า Carcharhiniformes

มีลักษณะโดยรวม คือ มีครีบหลังสองตอน ไม่มีหนามแข็งหน้าครีบหลัง มีช่องเปิดเหงือกห้าช่องอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัว ส่วนใหญ่มีช่องรับน้ำขนาดเล็กอยู่หลังตา หรือบางชนิดไม่มี ไม่มีหนวดที่จมูก ไม่มีร่องเชื่อมระหว่างจมูกและปาก ไม่มีแผ่นหนังบริเวณมุมปาก ปากมีขนาดใหญ่ กว้าง โค้งแบบพระจันทร์เสี้ยว ฟันมีหลายรูปแบบด้านหน้าเป็นแบบฟันเขี้ยวแหลมคมทางตอนท้ายมักเป็นฟันบด ช่องที่ 3-5 มักอยู่เหนือฐานครีบอก ไม่มีซี่กรองเหงือก ตามีหนังหุ้ม ลำไส้เป็นแบบบันไดวน หรือ แบบม้วน สามารถแบ่งออกได้เป็น 8 วงศ์ คือโดยปลาฉลามที่อยู่ในอันดับ เป็นปลาฉลามส่วนใหญ่ที่รับรู้และรู้จักกันดี อาทิ ปลาฉลามครีบดำ ("Carcharhinus melanopterus"), ปลาฉลามหัวค้อน ("Sphyrna" spp.), ปลาฉลามแม่น้ำ ("Glyphis" spp.) เป็นต้น
อันดับปลาฉลามขาว

อันดับปลาฉลามขาว () เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนในชั้นปลาฉลามอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อว่า Lamniformes

มีลักษณะโดยรวม คือ มีช่องเปิดเหงือกด้านละ 5 ช่อง ช่องเปิดเหงือกช่องที่ 4 และช่องที่ 5 อยู่เหนือฐานของครีบอก ไม่มีช่องรับน้ำบริเวณด้านหลังของตาหรือถ้ามีจะมีขนาดเล็ก จมูกไม่มีหนวด และไม่มีร่องเชื่อมระหว่างจมูก และปาก nตาอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัวเยื้องขึ้นมาทางด้านบนเล็กน้อย ครีบหลังทั้งสองครีบไม่มีหนามแข็งอยู่ทางด้านหน้า มีครีบหลัง 2 ครีบ มีครีบก้น ปากกว้างเป็นแบบพระจันทร์เสี้ยวมุมปากอยู่ทางด้านหลังของตา จะงอยปากแหลมเป็นรูปกรวย

มีทั้งหมดทั้งสิ้น 7 วงศ์ 60 ชนิดที่ยังคงมีชีวิตมาจนถึงปัจจุบันนี้โดยปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักกันดีที่อยู่ในอันดับนี้ ได้แก่ ปลาฉลามขาว ("Carcharodon carcharias"), เมกะโลดอน ("C. megalodon") ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว, ปลาฉลามบาสกิ้น ("Cetorhinus maximus"), ปลาฉลามเมกาเมาท์ ("Megachasma pelagios"), ปลาฉลามมาโก้ ("Isurus" spp.) เป็นต้น
อันดับปลาฉลามกบ

อันดับปลาฉลามกบ (, อันดับ: Orectolobiformes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนอันดับหนึ่ง อยู่ในชั้นปลาฉลาม ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Orectolobiformes

มีลักษณะโดยรวม คือ มีครีบหลัง 2 อัน ไม่มีหนามแข็งที่ครีบหลัง มีครีบหลัง 2 ครีบ มีครีบก้น ปากเล็กอยู่ทางด้านล่าง มีหนวดอยู่ทางด้านหน้าของปาก มีร่องเชื่อมระหว่างจมูกและปาก เรียกว่าโอโรนาซัล กรูฟ หรือ นาโซรัล กรูฟ มีช่องดึงน้ำเข้าจากทางด้านบนบริเวณหลังตา ตั้งแต่ขนาดใหญ่จนถึงขนาดเล็กอยู่ด้านหลังของตา ยกเว้นบางชนิดที่มีช่องเปิดเหงือก 5 ช่อง โดยที่ช่องที่ 4 และช่องที่ 5 อยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบหู ส่วนใหญ่อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ชอบหลบอยู่ระหว่างก้อนหินหรือสาหร่ายหรือแนวปะการัง แต่บางชนิดก็กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร

มีทั้งหมด 43 ชนิด ใน 13 สกุล แบ่งออกเป็น 7 วงศ์ ได้แก่โดยปลาฉลามที่อยู่ในอันดับนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาฉลามเสือดาว ("Stegostoma fasciatum"), ปลาฉลามกบ ("Chiloscyllium punctatum"), ปลาฉลามหิน ("C. griseum") ซึ่งเป็นปลาที่หากินและอาศัยตามพื้นน้ำ และปลาฉลามวาฬ ("Rhincodon typus") ซึ่งเป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร และเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
อันดับปลาฉลามหลังหนาม

อันดับปลาฉลามหลังหนาม (, วงศ์: Squaliformes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนในชั้นปลาฉลามอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Squaliformes

มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวเป็นรูปทรงกระบอก ส่วนหัวเป็นรูปกรวยไม่แผ่ออกทางด้านข้าง ช่องรับน้ำด้านหลังตามีขนาดเล็กจนถึงมีขนาดใหญ่ จมูกและปากไม่มีร่องเชื่อมติดต่อกัน ตาอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัว ปากค่อนข้างกว้างและโค้ง มีหนังที่บริเวณมุมปาก ฟันมีขนาดค่อนข้างใหญ่มีหลายขนาด มีครีบหลัง 2 ตอน ด้านหน้าครีบหลังอาจมีหรือไม่มีหนามแข็งหน้าครีบหลัง ไม่มีครีบก้น ส่วนใหญ่เป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก

แบ่งออกได้เป็น 7 วงศ์ 97 ชนิดโดยมีชนิดของปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับ เช่น ปลาฉลามหลังหนาม ("Squalus mitsukurii"), ปลาฉลามน้ำลึก ("S. acanthias") เป็นต้น