seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อิเล็กทรอเฮาส์

อิเล็กโทรเฮาส์ () เป็นแนวดนตรีย่อยของเฮาส์ ต้นกำเนิดมีความไม่ชัดที่แตกต่างกัน ลักษณะของแนวเพลงได้รับอิทธิพลจาก ดนตรีอิเล็กทรอในยุค 80 อิเล็กทรอแคลซ ป็อป ซินธ์ป็อป และ เทคเฮาส์ มีรูปแบบที่ติดแน่นจากดนตรีเฮาส์ สร้างความนิยมกระแสหลักในปี 2005 คำนี้ถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายเพลงของหลายดีเจชั้นนำของโลก เช่น Deadmau5 เดวิด เกตตา และ เชสโต
พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก () (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1699 - 6 สิงหาคม ค.ศ. 1746) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์เดนมาร์กระหว่างปี ค.ศ. 1730 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1746 เป็นพระมหากษัตริย์ผู้มีชื่อว่าเป็นผู้เคร่งศาสนา

คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ

พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1699 ที่ปราสาทโคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฟรเดริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และ พระราชินีหลุยส์แห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ และทรงเสกสมรสกับโซฟี แมกดาเลเนอแห่งบรานเดนบวร์ก-คุล์มบาค เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1746 ที่พระราชวังเฮิร์ชโฮล์มในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก () (31 มีนาคม ค.ศ. 1723 - 13/14 มกราคม ค.ศ. 1766) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1746 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1766

คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ

พระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1723 ในโคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก และ พระราชินีโซเฟีย แมกดาเลนแห่งบรานเดนบวร์ก-คุล์มบาค และทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเกรตบริเตนพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1743 พระองค์และพระราชินีหลุยส์มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันหกพระองค์ ห้าพระองค์รอดมาจนเจริญพระชันษา พระราชินีหลุยส์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1751 หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ลธิดาของแฟร์ดีนันด์ อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-โวลเฟนบึทเทิล
พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก () (29 มกราคม ค.ศ. 1749 - 12/13 มีนาคม ค.ศ. 1808) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 17 พรรษาในปี ค.ศ. 1766 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1808

คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ

พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1749 ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งเกรตบริเตนพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ และทรงเสกสมรสกับคาโรไลน์ มาทิลดาแห่งเกรตบริเตนพระขนิษฐาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1766 พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าเฟรเดริคที่ 6 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12/13 มีนาคม ค.ศ. 1808 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก () (11 ตุลาคม ค.ศ. 1671 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1730

คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ

สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1671 ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 5 และ ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮสส์-คาสเซล พระองค์ทรงเสกสมรสกับหลุยส์แห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ ต่อมาทั้งที่ยังมิได้ทรงหย่ากับพระราชินีหลุยส์ พระองค์ก็ทรงไปเสกสมรสอีกสองครั้ง และในปี ค.ศ. 1712 กับอันนา โซฟี เรเวนท์โลว์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
ฮ็อลชไตน์

ฮ็อลชไตน์ () เป็นแคว้นระหว่างแม่น้ำเอลเบและแม่น้ำไอเดอร์ ที่เป็นส่วนหนึ่งของรัฐชเลสวิจ-โฮลชไตน์ทางตอนเหนือสุดของเยอรมนี

เดิมฮ็อลชไตน์เป็น “เคาน์ตีฮ็อลชไตน์” () และต่อมาเป็น “ดัชชีฮ็อลชไตน์” () และเป็นดินแดนบริวารทางตอนเหนือสุดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ประวัติของฮ็อลชไตน์มีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ของดัชชีชเลสวิจของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ฮ็อลชไตน์มีเมืองหลวงอยู่ที่คีล

“ฮ็อลชไตน์” มาจากคำว่า “Holcetae” ซึ่งเป็นภาษาชาวแซกซันที่อาดัมแห่งเบรเมินกล่าวถึง ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำเอลเบ ทางตะวันตกของฮัมบูร์ก ที่แปลว่า “คนป่า”
ราชวงศ์โจฬะ

ราชวงศ์โจฬะ (, ) เป็นราชวงศ์ทมิฬทราวิฑที่ส่วนใหญ่ปกครองทางตอนใต้ของอินเดียมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถิ่นกำเนิดของราชวงศ์อยู่ที่ลุ่มแม่น้ำกาเวรี (Kaveri River) พระเจ้าการิกาลาโจฬะ (Karikala Chola) เป็นบุคคลสำคัญที่สุดในยุคโจฬะตอนต้น ขณะที่จักรพรรดิองค์อื่นๆ หลายองค์ทรงมีชื่อเสียงในยุคกลาง

ราชวงศ์โจฬะรุ่งเรืองตลอดมาตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 9 มาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในรัชสมัยของพระเจ้าราชาราชะโจฬะที่ 1 และพระเจ้าราเชนทระโจฬะที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรส ราชวงศ์โจฬะก็กลายเป็นมหาอำนาจทางการทหาร เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของเอเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 1010 ถึงปี ค.ศ. 1200 ดินแดนของจักรวรรดิโจฬะก็ครอบคลุมตั้งแต่เกาะมัลดีฟส์ทางตอนใต้ขึ้นไปทางเหนือจนจรดแม่น้ำโคทาวารีในรัฐอานธรประเทศ พระเจ้าราชาราชะโจฬะที่ 1 ทรงพิชิตคาบสมุทรอินเดียใต้ ผนวกดินแดนที่ปัจจุบันคือศรีลังกา และยึดครองมัลดีฟส์ ต่อมาพระเจ้าราเชนทระโจฬะที่ 1 ทรงรณรงค์ขึ้นไปทางเหนือของอินเดียจนไปถึงแม่น้ำคงคาและสามารถพิชิตนครหลวงปาฏลีบุตรแห่งจักรวรรดิปาละ นอกจากนั้นก็ยังทรงไปรุกรานราชอาณาจักรของกลุ่มเกาะมลายู และขยายดินแดนไปถึงพม่า และ เวียดนามและภาคใต้ของไทย

ราชวงศ์โจฬะมาเริ่มเสื่อมโทรมลงเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และสลายตัวไปเมื่อราชอาณาจักรปัณฑยะและจักรวรรดิฮอยซาลาขึ้นมาเรืองอำนาจ

สิ่งที่สำคัญของราชวงศ์โจฬะคือการเป็นผู้อุปถัมภ์วรรณคดีทมิฬ และการก่อสร้างวัด พระมหากษัตริย์ของราชวงศ์โจฬะทรงนิยมสร้างวัด ที่ไม่แต่จะเป็นสถานที่สำหรับการสักการะ แต่ยังเป็นศูนย์กลางของกิจการทางเศรษฐกิจด้วย และ ยังริเริ่มระบบการปกครองจากศูนย์กลางและระบบราชการที่เป็นระเบียบแบบแผน
ปองวุฒิ รุจิระชาคร

ปองวุฒิ รุจิระชาคร เป็นนักเขียนที่มีผลงานหลากหลายแนว ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น วรรณกรรมเยาวชน นวนิยายสืบสวนสอบสวน และบทความ โดยใช้นามปากกา ปองวุฒิ และ Pongwut Rujirachakorn ได้รับรางวัลทางด้านการเขียนในเวทีประกวดหลายแห่ง ผลงานบางชิ้นได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศ เช่น เรื่องสั้น สินเชื่อ และ นิยาย Diamond เพชรพยาบาท รวมถึงได้รับการซื้อลิขสิทธิ์เป็นละครโทรทัศน์ ปัจจุบันมีผลงานเขียนออกมามากกว่า 85 เล่ม

ปองวุฒิ รุจิระชาครเกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2525 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาการตลาด จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับสอง

เริ่มต้นการเขียนนวนิยายเพราะความรักการอ่าน ชอบอ่านหนังสือหลากหลายแนว ต่อมาจนอายุ 15 ปี เขาเริ่มต้นการเขียนด้วยการเขียนไดอารี่ส่วนตัว ก่อนจะเขียนอย่างเป็นจริงเป็นจังในช่วงเรียนมหาวิทยาลัยด้วยการส่งเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามนิตยสาร เช่น ขวัญเรือน เป็นต้น งานเขียนชิ้นแรกที่ออกสู่สายตานักอ่านคือ เรื่องสั้น "ฟ้าหลังฝนที่เปลี่ยน" ตีพิมพ์ในนิตยสารขวัญเรือน ใช้นามปากกาว่า ปองวุฒิ ก่อนจะตีพิมพ์นวนิยายเรื่องยาวครั้งแรกชื่อ "Pornovel" ในอีก 4 ปีต่อมา

แรงบันดาลใจในการเขียนของเขามาจากหลายแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ เพลง ภาพยนตร์ และงานศิลปะแขนงต่างๆ รับเข้ามากลั่นกรองจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เป้าหมายของเขาในอนาคตคือ การทำงานเขียนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้มีกลุ่มนักอ่านมากขึ้น ดึงให้คนรุ่นใหม่หันมาอ่านวรรณกรรมมากขึ้น รวมถึงการทำงานให้มีมาตรฐานและรูปแบบความเป็นสากลมากที่สุด

หนังสือในวัยเด็กที่เขาประทับใจจนกลายเป็นรากฐานสำคัญของการเป็นนักเขียนในทุกวันนี้คือ หนังสือของอกาธา คริสตี้ ไอแซค อาซิมอฟ โรอัลด์ ดาห์ล ส่วนนักเขียนไทยที่เขาชอบคือ วิรัตน์ โตอารีย์มิตร ชาติ กอบจิตติ และกนกพงศ์ สงสมพันธุ์

แนวคิดในการเขียนนวนิยายของปองวุฒิคือ การนำเสนอความแปลกใหม่ของนิยายที่นักอ่านเข้าถึงได้โดยง่าย สามารถอ่านและตีความได้หลายระดับ โดยเริ่มต้นจากการวางโครงเรื่องในตอนต้นและตอนท้ายอย่างรัดกุม ทั้งในส่วนของแก่นเรื่อง การกระทำ ความนึกคิดของตัวละคร และประเด็นเกี่ยวกับจิตใจมนุษย์ จุดเชื่อมต่อปริศนาต่างๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาให้ความสำคัญมาก โดยเฉพาะนวนิยายที่มีจำนวนหลายเล่มจบ เพื่อไม่ให้เรื่องราวหลุดจากกรอบของความสมจริงสมจัง และเพื่อให้เนื้อเรื่องออกมาสนุกและน่าสนใจ

จุดเด่นในนวนิยายของปองวุฒิ ได้แก่ การเล่าเรื่องที่โดดเด่น การบรรยายกระชับ เป็นเหตุเป็นผล การวางโครงเรื่องมีมาตรฐาน ใช้ลีลาเหมือนหนังสือวรรณกรรมตะวันตก มีความซับซ้อนในเนื้อหา กระตุ้นการตั้งคำถามของนักอ่านให้เกิดความอยากรู้และติดตามเรื่องราวต่อไปเรื่อยๆ
4. บทสัมภาษณ์ พบปะพูดคุย Writer of the Month, "Pongwut นักเขียนอาชีพเจ้าของไอเดียกระฉูดกับผลงานชิ้นที่ 14 ของเขา" เว็บไซด์เด็กดีดอตคอม กรกฎาคม 2552

5. คอลัมน์หนึ่งในใจ Pimkham Mag ฉบับที่ 4 ปักษ์หลัง กันยายน 2552

6. จีรนันท์ ชุ่มเพ็งพันธ์, คอลัมน์ AT HOME เอนหลังนั่งอ่าน นิตยสารเอนเตอร์เทน
แฮร์โรลด์ แพร์ริโน

แฮร์โรลด์ แพร์ริโน จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทไมเคิล ดอว์สัน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Lost" บท ลิงก์ ในภาพยนตร์ "The Matrix" และออกัสตุส ฮิล ในซีรีส์อเมริกันเรื่อง "Oz" และบท เมอร์คูติโอ ในภาพยนตร์ของบาซ ลูห์แมนน์ ใน "Romeo + Juliet" เขายังแสดงในซีรีส์ตลก-ดราม่า ทางช่องเอบีซี เรื่อง "The Unusuals"
โดมินิก โมนาแฮน

โดมินิก โมนาแฮน () เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากบทเมอร์รี ในภาพยนตร์ของปีเตอร์ แจ็กสันที่ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน เรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" และจากบทชาร์ลี เพซ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "อสุรกายดงดิบ"
สารล้างมือ

สารล้างมือ () หรือ สารระงับเชื้อในมือ () คือ สิ่งใช้ทำความสะอาดมือในฐานะเป็นเครื่องเสริมหรือเป็นทางเลือกเพิ่มเติมจากน้ำและสบู่ โดยอาจอยู่ในรูปเจล, โฟม หรือของเหลวอื่น เป็นต้น ส่วนประสมหลักที่ออกฤทธิ์ คือ ไอโซโพรพรานอล (isopropanol), เอทานอล (ethanol), เอ็น-โพรพานอล (n-propanol) หรือ โพวิโดน-ไอโอดีน (povidone-iodine) และส่วนประสมที่ไม่ออกฤทธิ์มักเป็นสารเพิ่มความเข้มข้น เช่น ในรูปเจลมักใส่กรดพอลิอะครีลิก (polyacrylic acid), ในรูปของเหลวมักใส่สารจำพวกฮิวเม็กแทนต์ (humectant) อาทิ กลีเซอรีน (glycerin) นอกจากนี้ อาจใส่ โพรพิลีนไกลคอล (propylene glycol) และน้ำมันหอมระเหย (essential oil) สะกัดจากพืชด้วย โดยสารล้างมือที่ทำจากแอลกอฮอล์เป็นหลักนั้นมีประสิทธิภาพกำจัดเชื้อโรคดียิ่งกว่าสบู่ธรรมดา และไม่ทำให้มือแห้งสากมากเท่าสบู่
เอลิซาเบธ มิตเชลล์

เอลิซาเบธ มิตเชลล์ () เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบท ดร. จูเลียต เบิร์ก ในซีรีส์โด่งดังทางช่องเอบีซี เรื่อง" อสุรกายดงดิบ"
การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชาย

การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชาย () มีความหมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มกับเด็กหนุ่มนอกครอบครัว คำว่า pederasty มาจากภาษากรีก paiderastia ซึ่งแปลว่า "รักในเด็กผู้ชาย" เป็นคำประสมที่มาจาก παῖς (pais) แปลว่า เด็กผู้ชาย และ ἐραστής (erastēs) แปลว่า คนรัก

ในประวัติศาสตร์ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายมีหลายรูปแบบในหลายประเพณีและการปฏิบัติในวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป สถานะของการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายได้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ บางคราวก็ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีและในบางคราวก็ถือว่าเป็นอาชญากรรม ในประวัติศาสตร์ยุโรป วัฒนธรรมที่แสดงให้เห็นอย่างเปิดเผยคือ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายของชาวเอเธนส์ และเป็นที่โดดเด่นใน 6 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช โดยมีแนวคิดว่าเพศชายนั้นดูสวยงามมาก การมีเพศสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศไม่ถือเป็นเรื่องน่ารังเกียจ หากไม่ทำให้มีปัญหาต่อการสมรสและการกำเนิดบุตรหลาน และยังเชื่อว่าความเป็นชาย (manliness) สามารถส่งสัญลักษณ์สู่เด็กชายผ่านมาทางอวัยวะเพศชาย และน้ำกามของผู้ใหญ่เพศชาย เป็นในลักษณะความสัมพันธ์แบบครูกับลูกศิษย์ เป็นรูปแบบหนึ่งของ การเป็นคู่รัก และพระเจ้าหรือพี่เลี้ยง สามารถส่งผ่านความเป็นชายเต็มตัวแก่ผู้ที่เคารพบูชา หรือนักเรียน ด้วยการร่วมเพศทางทวารหนัก ชีวิตของเด็กหนุ่มอยู่ในสถานะผู้รองรับ และเมื่อก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เขาจะเลิกบทบาทเช่นนั้น เพื่อแต่งงานมีลูกหลาน แต่ก็สามารถมีคู่รักกับเด็กหนุ่มอื่นอีกได้ ส่วนชาวโรมันไม่ยอมรับ ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศระหว่าง ผู้ใหญ่กับเด็กแบบกรีก ในเรื่องบทบาทการเป็นครูผู้สอน แต่จะเป็นในลักษณะพ่อมากกว่าการเป็นคู่รัก

ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศปรากฏออกมาอย่างเปิดเผยในศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง จนราวศตวรรษที่ 13-14 เกิดการคิดต่อต้านรักร่วมเพศ ทั้งยังมีคำสอนของทอมัส อไควนัส ทำให้ความเปิดกว้างลดลง ชาวรักร่วมเพศถูกรังเกียจทางสังคมและศีลธรรม ถูกสะกัดจากทางวัฒนธรรมอีกราว 600 ปี จนในศตวรรษที่ 17 การควบคุมเรื่องเพศทางศาสนาลดลง ความเบี่ยงเบนทางเพศทุกชนิด กลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในอังกฤษและ ฝรั่งเศส กฎหมายเกี่ยวกับการห้ามการมีความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศได้สิ้นสุดลง

ในวัฒนธรรมอื่น เด็กชายชาวแซมเบียในช่วง 7-8 ปี จะถูกนำนำไปจากแม่ เพื่อขึ้นครู (Initiation) ชาวแซมเบียเชื่อว่าเด็กหนุ่มจะต้องบริโภคน้ำกาม โดยการมีออรัลเซ็กซ์กับเด็กชายที่โตกว่า ให้เกิดความแข็งแกร่งต่อเด็กชาย จนเมื่ออายุราว 15 ปี จะเปลี่ยนบทบาทใหม่ ต้องเตรียมน้ำกามให้กับเด็กรุ่นใหม่ ชาวเอียตมูล (Iatmul) ในนิวกีนี จะร่วมเพศกับชายจากเผ่าอื่นในช่วงเวลางาน ส่วนชาวซีแวนในแอฟริกา ผู้ชายและเด็กชายจะต้องมีการร่วมเพศทางทวารหนัก หรือเด็กหนุ่มชาวเมลาเนเซี่ยนตะวันออก (East Bay Melanesian) จะได้รับประสบการณ์ตื่นตัวทางเพศจากชายอายุมากกว่า ซึ่งเลือกโดยบิดาของเด็กหนุ่ม
เคาน์ตีบูร์กอญ

อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญ หรือ อาณาจักรเคานต์อิสระแห่งบูร์กอญ (, , ) เป็นอาณาจักรเคานต์ในยุคกลางที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 867 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1678 อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญตั้งอยู่ภายในบริเวณที่เป็นแคว้นฟรองช์-กงเตในฝรั่งเศสปัจจุบัน ซึ่งของแคว้นเป็นชื่อที่แผลงมาจากตำแหน่งของเคานต์แห่งรัฐอิสระในภาษาเยอรมันว่า "Freigraf" ที่แผลงมาเป็น "franc comte" ในภาษาฝรั่งเศส และ "franc (he) comté" ที่กลายเป็นชื่อภูมิภาค ซึ่งเป็นคนละรัฐกับรัฐทางตะวันตก--อาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญ

อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญก่อตั้งขึ้นใหม่เป็นอาณาจักรอิสระในปี ค.ศ. 888 เมื่อจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงล่ม อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญก็มาล่มเมื่อเกิดวิกฤติการณ์อนาธิปไตยในคริสต์ศตวรรษที่ และ อาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นอาณาจักรสาขาของราชวงศ์กาเปเชียง ต่อมาก็กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่โดเล การสร้างเส้นทางการค้าข้ามเทือกเขาฌูราและการทำเหมืองเกลือเป็นสิ่งที่สร้างความมั่งคั่งให้แก่ราชอาณาจักร และทำให้สามารถดำรงความเป็นอิสระและความเป็นกลางท่ามกลางความขัดแย้งราชอาณาจักรและดินแดนต่าง ๆ ในยุคกลาง

ตระกูลเคานต์ที่ปกครองบูร์กอญเป็นสาขาของตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากอูกเดอะแบล็คพี่น้องของรูดอล์ฟ (คริสต์ศตวรรษที่ 10) และจากลูกเขยของอูกกิลแบร์ต เคานต์คนแรกออตโต-วิลเลียม เคานต์แห่งบูร์กอญ (เสียชีวิต ค.ศ. 1027) เป็นลูกของอาดาลเบิร์ตแห่งลอมบาร์ดี (Adalbert of Lombardy) และ แชร์แบร์จแห่งดิฌง (Gerberge of Dijon)
ราชอาณาจักรบูร์กอญ

ราชอาณาจักรบูร์กอญ () ภูมิภาคบูร์กอญเป็นดินแดนทางตะวันตกของยุโรปตะวันตกที่ในประวัติศาสตร์เป็นรัฐในรูปแบบต่างๆ ที่มีเขตแดนที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพการณ์ “รัฐ” สองรัฐที่ก่อตั้งขึ้นในบริเวณนี้ก็คือ “ราชอาณาจักรบูร์กอญ” และราชอาณาจักรบูร์กอญที่เกือบจะได้รับการก่อตั้งขึ้น

ราชวงศ์บูร์กอญเป็นราชวงศ์ที่ปกครองดัชชีแห่งบูร์กอญ ระหว่าง ค.ศ. 1032 ถึง ค.ศ. 1361 และ อาณาจักรเคานท์แห่งบูร์กอญ ตั้งแต่ ค.ศ. 1330 เมื่อภรรยาของเออดีสที่ 4 (Eudes IV, Duke of Burgundy) ได้รับดินแดนจากแม่ จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1361

ระหว่าง ค.ศ. 1361 ถึง ค.ศ. 1477 ทั้งดัชชีแห่งบูร์กอญและอาณาจักรเคานท์แห่งบูร์กอญก็ปกครองโดยประมุขจากตระกูลสาขาของราชวงศ์วาลัว เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 ราชวงศ์วาลัวก็ปกครองจังหวัดส่วนใหญ่ในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ซึ่งทำให้เป็นราชวงศ์ที่มีอำนาจมากที่สุดราชวงศ์หนึ่งในยุโรปตะวันตก แต่ดินแดนของราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำก็มิได้เป็นส่วนหนึ่งของตัวภูมิภาคบูร์กอญ แต่ดินแดนทั้งหมดของราชวงศ์บางครั้งก็เรียกว่า “ดินแดนบูร์กอญ” (Burgundian Lands) หรือบูร์กอญเนเธอร์แลนด์ ดินแดนที่ปกครองโดยราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญเหล่านี้เป็นรัฐบริวาร ไม่ก็ของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส หรือ พระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชาร์ลส์เดอะโบลด์ ดยุคแห่งบูร์กอญก็มีความคิดที่จะรวมดินแดนต่างๆ เข้าด้วยกันเพื่อก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรบูร์กอญใหม่ที่เป็นอิสระจากจักรวรรดิอื่นๆ โดยมีตนเองเป็นประมุข ชาร์ลส์ถึงกับหว่านล้อมให้สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยอมมาทำการสวมมงกุฎให้เป็นกษัตริย์ที่ทริเออร์ แต่พระราชพิธีก็มิได้เกิดขึ้นเมื่อจักรพรรดิฟรีดริชเสด็จหนี (กันยายน ค.ศ. 1473) เมื่อไม่ทรงพอพระทัยในทัศนคติของชาร์ลส์
ราชอาณาจักรอาร์ล

ราชอาณาจักรอาร์ล () หรือ ราชอาณาจักรบูร์กอญที่สอง เป็นราชอาณาจักรในแฟรงค์ในบริเวณอาร์ล ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 933 จากดินแดนที่เดิมที่เดิมเป็นทางตอนใต้ของราชอาณาจักรบูร์กอญ ที่ตรงกับบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นแคว้นโรนาลป์, พรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ และฟร็องช์-กงเต ราชอาณาจักรปกครองเป็นอิสระมาจนกระทั่งเปี ค.ศ. 1032

ในปี ค.ศ. 888 โรดอล์ฟ เคานต์แห่งโอแซร์ก่อตั้งราชอาณาจักรบูร์กอญเหนือ (Bourgogne Transjurane) ในปี ค.ศ. 933 อูกแห่งอาร์ล (Hugh of Italy หรือ "Hugues de Provence") ยกราชอาณาจักรให้แก่รูดอล์ฟที่ 2 แห่งบูร์กอญ ผู้รวบรวมดินแดนทางตอนใต้ของบูร์กอญและก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรใหม่ชื่อ “ราชอาณาจักรอาร์ล” ในปี ค.ศ. 937 คอนราดแห่งบูร์กอญก็ขึ้นครองราชย์ต่อจากรูดอล์ฟ ตามด้วยรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญ

ในปี ค.ศ. 1032 เมื่อรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรอาร์ลก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิคอนราดที่ 2 แม้ว่าผู้ครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิคอนราดจะถือพระองค์ว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่เสด็จมาทำพิธีบรมราชาภิเษกในมหาวิหาร ราชอาณาจักรปกครองตนอย่างค่อนข้างอิสระ ยกเว้นแต่สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ผู้มาทำพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1178 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ลโดยสังฆราชแห่งอาร์ล

ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 หลายส่วนของราชอาณาจักรก็แยกตัวออกไป ได้แก่ พรอว็องส์, วีวาแร, ลียง-แน, โดฟีเน, ซาวอย, ฟร็องช์-กงเต และทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นส่วนใหญ่ของดินแดนบูร์กอญใต้ก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ขณะที่ทางตะวันออกของบูร์กอญเหนือตกไปเป็นของตระกูลเซริงเงิน (Zähringen) และฮับส์บูร์ก

ในปี ค.ศ. 1361 สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ก็แยกอาณาจักรเคานต์แห่งซาวอยออกจากราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1365 จักรพรรดิคาร์ลก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล แต่ในปี ค.ศ. 1378 พระองค์ก็ทรงแต่งตั้งมกุฎราชกุมารแห่งฝรั่งเศส (ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส) ให้เป็นอุปราช (Imperial vicar) ถาวรของราชอาณาจักร ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาราชอาณาจักรอาร์ลก็เหลือเพียงตัวอักษร
ราชวงศ์นันทะ

ราชวงศ์นันทะ หรือ จักรวรรดินันทะ () มีรากฐานมาจากแคว้นมคธของอินเดียที่รุ่งเรืองระหว่างศตวรรษที่ 5 จนถึง ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดในรัชสมัยของพระเจ้าธนนันทะจักรวรรดินันทะมีอาณาบริเวณตั้งแต่รัฐพิหารและเบงกอลทางตะวันออกไปจนถึงแคว้นสินธุและบาลูจิสถานทางตะวันตก จักรวรรดินันทะต่อมาถูกพิชิตโดยพระเจ้าจันทรคุปต์เมารยะผู้ทรงก่อตั้งจักรวรรดิโมริยะ

พระเจ้ามหาปัทมนันทะทรงได้รับการกล่าวขานว่าทรงเป็นผู้ทำลายระบบกษัตริย์ (Kshatriya) ทั้งหมด พระองค์ทรงพิชิตราชวงศ์ต่างๆ และทรงขยายดินแดนจนกระทั่งถึงทางใต้ของเดคคาน และสิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชนมายุได้ 88 พรรษา

ราชวงศ์นันทะผู้โค่นราชบัลลังก์ของราชวงศ์ศิศุนาคมีชาติกำเนิดที่ต่ำต้อย บางข้อมูลกล่าวว่าปัทมานันทะเป็นลูกของแม่ที่เป็นศูทร แต่บ้างก็ว่าเป็นลูกของช่างตัดผมกับโสเภณี
จักรวรรดิเซอร์เบีย

จักรวรรดิเซอร์เบีย (, เซอร์เบีย: Српско царство) เป็นจักรวรรดิของยุคกลางที่ตั้งอยู่ในคาบสมุทรบอลข่านที่มีที่มาจากราชอาณาจักรเซอร์เบียในคริสต์ศตวรรษที่ 14 จักรวรรดิเซอร์เบียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1346 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1371

สเตฟาน อูโรสก่อนที่จะขึ้นครองราชย์ทรงเป็นผู้มีความสามารถในการเป็นนักรบที่แสดงให้เห็นในการเข้ารณรงค์ในสงครามกับบัลแกเรียที่ทรงได้รับชัยชนะ พระองค์ทรงร่วมมือกับขุนนางโค่นราชบัลลังก์ของพระราชบิดาผู้เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ไม่ทรงมีสมรรถภาพ และทรงสั่งให้สังหารพระราชบิดาและทรงประกาศพระองค์เป็นซาร์แห่งเซอร์เบียเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1346
จังหวัดเวียน

เวียน () เป็นจังหวัดที่มีชื่อเดียวกับแม่น้ำเวียนในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส จังหวัดเวียนตั้งอยู่ทางตอนกลางออกไปทางตะวันตกของประเทศ โดยมีปัวตีเยเป็นเมืองหลัก

เวียนเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส จากบางส่วนของจังหวัดปัวตู, ตูแรน และแบรี

สถานที่สำคัญคืออารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลก
จังหวัดม็องช์

ม็องช์ () เป็นจังหวัดในแคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส ชื่อของจังหวัดมาจากคำว่า "La Manche" ที่แปลว่าแขนเสื้อซึ่งเป็นชื่อที่ฝรั่งเศสใช้เรียกช่องแคบอังกฤษ จังหวัดม็องช์ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ โดยมีแซ็ง-โลเป็นเมืองหลัก

ม็องช์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของนอร์ม็องดี เมืองหลวงแรกของม็องช์อยู่ที่กูต็องส์ (Coutances) จนมาถึง ค.ศ. 1796 เมื่อย้ายไปเป็นแซ็ง-โล เมื่อแซ็ง-โลถูกทำลายอย่างยับเยินในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างการขึ้นฝั่งวัดดีเดย์ในนอร์ม็องดี กูต็องส์ก็กลับมาเป็นเมืองหลวงชั่วคราวจนเมื่อแซ็ง-โลบูรณปฏิสังขรณ์เสร็จ
1 E+9 m²

1 E+9 m² () เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000 ถึง 10,000 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1,000 ตารางกิโลเมตร----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 10,000 ตารางกิโลเมตร
เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล

เดอะ เลเจนด์ ออฟ เร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล เป็นละครเวทีจาก โต๊ะกลมโทรทัศน์ ในเครือเวิร์คพอยท์ เอนเตอร์เทนเม้นท์ ร่วมกับทรูแฟนเทเชีย โดยนำเพลงของวงเฉลียง กว่า 30 บทเพลงมาร้อยเรียงให้เป็นละครเวทีนำแสดงโดยนักล่าฝันเอเอฟเช่น พิษณุ นิ่มสกุล, มิณฑิตา วัฒนกุล, ภคมน บุณยะภูติ, ณัฐ ศักดาทร, วันธงชัย อินทรวัตร, สิทธิชัย ผาบชมภู, วิวิศน์ บวรกีรติขจร และ สาวิตรี สุทธิชานนท์ พร้อมด้วยนักแสดงละครเวทีมากฝีมือเช่น สุประวัติ ปัทมสูต, ปวันรัตน์ นาคสุริยะ, ญาณี ตราโมท และ วิชัย จงประสิทธิ์พร แสดงวันที่ 2 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ณ เอ็มเธียเตอร์ ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ จำนวน 17 รอบ และในปี พ.ศ. 2559 ได้นำกลับมาแสดงใหม่และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "นิทานหิ่งห้อย เดอะ มิวสิคัล" จัดแสดงที่ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ ชั้น 7 สยามสแควร์วัน แต่ต้องเลื่อนออกไปจัดแสดงในปี พ.ศ. 2560 เนื่องจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
เรื่องราวของคนสองเมืองระหว่าง ‘ตรรกะนคร’ ที่พร่ำสอนให้ประชากรดำรงตนอยู่ภายใต้หลักการและเหตุผล ทุกการกระทำของผู้คน ล้วนต้องเกิดขึ้นบนทฤษฎีที่สามารถอธิบายได้ตามหลักตรรกศาสตร์ ในขณะที่เมือง “เอกเขนก” พลเมืองที่นี่ ดำเนินชีวิตด้วยจินตนาการ ความฝัน และความศรัทธา...พวกเขา ‘เชื่อ’ ในสิ่งที่ฝัน... ‘ทำ’ โดยไม่ทนฝืนอารมณ์และความรู้สึกของตน

ผู้คนแห่งเมือง ‘ตรรกะนคร’ ใบหน้าบูดบึ้ง ขมึงตึง ดูคล้ายหุ่นยนต์ เหมือนคนไร้ชีวิตจิตใจ ในขณะที่เมือง ‘เอกเขนก’ ใบหน้าของผู้คนกลับเปื้อนด้วยรอยยิ้ม เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความสุขสนุกสนานร่าเริง

การที่ผู้คนเมือง ‘ตรรกะนคร’ ยึดถือในหลักการและเหตุผล ชื่อเสียงเรียงนามที่เรียกขานกัน จึงตั้งตามสูตรทางคณิตศาสตร์ และนายทหารหนุ่มนาม ‘1001’ (พันหนึ่ง) ก็ได้รับมอบหมายจากท่านประธาน 50/50 (ห้าสิบห้าสิบ) ให้ออกตามหาเมืองที่อยู่ไกลโพ้น หลังเกิดเหตุจลาจลไฟดับทั่วเมือง อันเนื่องมาจากเด็กล้างชามละเลยในหน้าที่ของตัวเอง หลังถูกชายชราตาบอดชักชวนให้วาดรูป (ฉากนี้ เท้าความเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โยงกันไปมาอย่างชุลมุนสนุกสนาน) ทำให้ ‘พันหนึ่ง’ จำต้องจากลาคนรัก ‘3.14’ (พายอาร์) โดยฝากฝังเธอไว้กับเพื่อนสนิท ‘100009’ (แสนเก้า) ให้คอยช่วยดูแล และในระหว่างเดินทาง เครื่องบินของ ‘พันหนึ่ง’ เกิดประสบอุบัติเหตุ ตกลงที่เฉลียงบ้านของ ‘พระจันทร์’ สาวสวยแห่งเมือง ‘เอกเขนก’ ผู้ที่ ‘ชนะลม’ กวีหนุ่มแอบหลงรักอยู่ โดยที่เขาเองก็มี ‘ปุยปุย’ สาวห้าวลูกคนเดียวของ ‘ยับยับ’ ผู้ปกครองเมืองคอยตามตื๊ออยู่เช่นกัน

ผู้คนในเมือง ‘เอกเขนก’ ต่างไม่เคยหวาดระแวง สงสัยคนต่างถิ่นอย่าง ‘พันหนึ่ง’ เลยแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่เขาพลัดหลงมาจากแดนไกล และจริงๆ ก็มาด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์สักเท่าใดนัก หากแต่ชาวเมืองเอกเขนกต่างให้ความสนใจช่วยกันคนละไม้ละมือซ่อมแซม ‘เฉลียงบ้าน’ ของ ‘พระจันทร์’ ให้กลับคืนมาดังเดิมมากกว่า...ตลอดเวลาที่ ‘พันหนึ่ง’ พำนักอยู่ในเมืองนี้ น้ำใจและมิตรไมตรีที่เขาได้รับ ทำให้หลักการและเหตุผลที่ยึดถืออย่างเคร่งครัดเป็นดั่งสรณะในชีวิต เริ่มคลอนคลาย รู้จักเปิดรับความรู้สึกของคนรอบข้าง ออกตามหา ‘ความฝัน’ และค้นพบ ‘ความงาม’ ที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจมาเนิ่นนาน จวบจนกระทั่งถึงเวลาต้องเดินทางกลับไปยังเมืองที่จากมา แล้วก็พบว่าผู้นำแห่ง ‘ตรรกะนคร’ กลายเป็นคนกระหายสงคราม ทำให้เขาต้องกลับมาปกป้องดินแดนอันสวยงามนาม ‘เมืองเอกเขนก’ อีกครั้ง
จังหวัดการ์

การ์ (; ) เป็นจังหวัดในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส ทางตอนใต้ของประเทศ โดยมีนีมเป็นเมืองหลัก การ์ตั้งตามชื่อแม่น้ำการ์ดง

การ์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดล็องก์ด็อก

การ์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยโรมันโบราณที่ข้ามมาโดยถนนโดมีเตีย (Via Domitia) ที่สร้างเมื่อ 118 ปีก่อนคริสต์ศักราช

สถานที่สำคัญและน่าสนใจของการ์ก็ได้แก่มรดกโลกสะพานส่งน้ำการ์ (Pont du Gard) ซึ่งเป็นสะพานส่งน้ำที่สร้างโดยโรมันราวยี่สิบปีก่อนคริสต์ศักราช
จังหวัดลัวแร

ลัวแร (, ) เป็นจังหวัดในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดลัวแรตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำลัวแรทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศ โดยมีออร์เลอ็องเป็นเมืองหลักของจังหวัด

ลัวแรเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นจากอดีตจังหวัดออร์เลออแน (Orléanais)

สถานที่สำคัญและน่าสนใจของลัวแรก็ได้แก่อารามแซ็ง-เบอนัว-ซูร์-ลัวร์ ซึ่งเป็นอารามของลัทธิเบเนดิกตินที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 7
จังหวัดโซเนลัวร์

โซเนลัวร์ (; อาร์ปิตัน: ) เป็นจังหวัดในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส โซเนลัวร์ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำโซนกับแม่น้ำลัวร์และตั้งตามชื่อแม่น้ำทั้งสองสาย มีมากงเป็นเมืองหลักของจังหวัด

โซเนลัวร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นจากดินแดนทางตอนใต้ของภูมิภาคบูร์กอญ และแบร็ส (Bresse) ซึ่งเป็นดินแดนที่ไม่มีความสัมพันธ์ต่อกันทั้งทางภูมิศาสตร์และทางประวัติศาสตร์