seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สว่าน

สว่าน คือเครื่องมือชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับเจาะรูบนวัสดุหลายประเภท เป็นเครื่องมือที่ใช้บ่อยในงานไม้และงานโลหะ ประกอบด้วยส่วนสำคัญคือดอกสว่านที่หมุนได้

ดอกสว่านยึดอยู่กับเดือยด้านหนึ่งของสว่าน และถูกกดลงไปบนวัสดุที่ต้องการจากนั้นจึงถูกทำให้หมุน ปลายดอกสว่านจะทำงานเป็นตัวตัดเจาะวัสดุ กำจัดเศษวัสดุระหว่างการเจาะ (เช่น ขี้เลื่อย) หรือทำงานเป็นตัวสูบอนุภาคเล็กๆ (เช่นการเจาะน้ำมัน) ดังนั้นสว่านจึงเป็นเครื่องมือช่างสำคัญของงานอุตสากรรมการผลิต เกือบทุกชนิดต้องอาศัยกรรมวิธีการเจาะรูเพื่อประกอบชิ้นส่วนต่างๆเข้าด้วยกัน งานเจาะรูต้องใช้เครื่องมือตัดคือ ดอกสว่าน กับเครื่องเจาะ เพื่อทำการตัดเจาะชิ้นงานให้เกิดรูปทรงกระบอกที่ชิ้นงาน และงานการเจาะหมายถึงกระบวนการทำให้เกิดรูกลมทรงกระบอกขึ้นบนวัสดุงาน โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่าดอกสว่าน หรือดอกไขควง โดยมีจุดประสงค์ต่างๆเพื่อย้ำหมุด จับยึดด้วยนัตสกรู หรือทำเกลียว เป็นต้น

สว่านในยุคแรกเริ่มคือ บิดหล่า ซึ่งเป็นอุปกรณ์เดียวกับอุปกรณ์สำหรับจุดไฟ สามารถนับย้อนหลังไปได้ถึงชาวฮารัปปาและชาวอียิปต์โบราณ ในยุคต่อมา สว่านไฟฟ้าได้ประดิษฐ์ขึ้นโดย อาร์เทอร์ เจมส์ อาร์นอต (Arthur James Arnot) เมื่อ ค.ศ. 1889 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย หลังจากนั้นจึงมีการประดิษฐ์สว่านไฟฟ้าแบบพกพาในปี ค.ศ. 1895 โดย วิลเฮล์ม ไฟน์ (Wilhelm Fein) ที่ชตุทท์การ์ท ประเทศเยอรมนี และเมื่อ ค.ศ. 1917 แบล็กแอนด์เด็กเกอร์ (Black & Decker) ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องทุ่นแรงและเครื่องใช้ในบ้าน ได้จดทะเบียนสิทธิบัตรสวิตช์แบบกดเปิดและปิดในปุ่มเดียว ที่ติดอยู่กับด้ามถือของสว่านไฟฟ้า
โนะริยุกิ โคะมะสึ

โนะริยุกิ โคะมะสึ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2522 ที่เมืองโอซากา ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2552 ด้วยอุบัติเหตุจมน้ำตาย รวมอายุได้ 30 ปี สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 10) เสมอ 6 แพ้ 6
ปลาบู่เขือคางยื่น

ปลาบู่เขือคางยื่น (; ) ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยได้ ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) มี
รูปร่างยาวคล้ายงู หัวเหมือนปลาบู่ทั่วไป แต่หน้าหัก คางยื่นออกมาเล็กน้อย ปากกว้าง มีฟันเป็นซี่แหลมขนาดเล็กในปาก ใต้ปากล่างมีติ่งเนื้อยื่นออกมาโดยรอบ ตามีขนาดเล็กมาก ครีบอกมีขนาดใหญ่ ครีบหลัง ครีบก้นไม่ต่อเนื่องกับครีบก้น ลำตัวลื่นมาก มีเกล็ดขนาดเล็กละเอียด พื้นสีลำตัวเป็นสีชมพูหรือเหลืองเหลือบทองในบางตัว ยาวเต็มที่ประมาณ 30 นิ้ว

อาศัยอยู่ในป่าชายเลนหรือป่าจากปากแม่น้ำ โดยขุดรูอยู่ในดินโคลน ออกหากินในเวลากลางคืน และอาศัยอยู่ในที่ ๆ ไม่ต้องใช้แสงสว่าง ตาจึงปรับสภาพให้มีขนาดเล็ก กินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่ สัตว์น้ำขนาดเล็กรวมถึงซากพืช ซากสัตว์

พบกระจายอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลแอฟริกาตะวันออก, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จรดโอเชียเนียและเอเชียตะวันออก

ไม่จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่สามารถนำมาบริโภคได้ โดยไม่มีพิษหรืออันตรายใด ๆ เช่น ทอดกระเทียม

ด้วยรูปร่างประหลาดแลดูคล้ายงูหรือมังกรนี้ จึงมักถูกจับมาขายในตลาดปลาสวยงามบ่อย ๆ โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า ""มังกรแยงซีเกียง"" หรือ ""มังกรเงิน มังกรทอง"" หรือ ""ดราก้อนบอล"" หรือสุดแต่ผู้ขายจะตั้งชื่อ ซึ่งผู้ขายมักจะบอกว่า เป็นปลาหายากจากแดนไกล สามารถเลี้ยงในน้ำจืดได้ แต่การนำมาเลี้ยงจริง ๆ มักไม่รอดเพราะปลาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะในสถานที่เลี้ยงได้

มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเขือ", "ปลาเขือหน้าผี", "ปลาเขือยักษ์", "ปลาเขือแดง" หรือ "ปลาเขือลื่น" เป็นต้น
วิค ดาร์ชิเนียน

วิค ดาร์ชิเนียน (Vic Darchinyan; ) นักมวยสากลชาวออสเตรเลียเชื้อสายอาร์มีเนีย เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง Vanadzor ประเทศอาร์มีเนีย สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 23) แพ้ 1 เป็นชาวอาร์มีเนียคนแรกที่ได้ครองแชมป์โลก
วิค ดาร์ชิเนียนเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2543 และกลายเป็นนักมวยชาวอาร์มีเนียคนแรกที่ได้ครองแชมป์โลก โดยชนะนฌอคไอเรนเน่ ปาเชนโก ยก 11 เมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ ก่อนจะเสียแชมป์ให้โนนิโต โดแนร์เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

หลังจากนั้น ดาร์ชิเนียนขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายของสหพันธ์มวยนานาชาติ ชนะน็อค ดิมิทรี คีรีรอฟ ยก 5 เมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และได้ชกล้มแชมป์กับคริสเตียน มิฮาเรส แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกและสภามวยโลก ซึ่งดาร์ชิเนียนเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 9 เมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ต่อมาได้สละแชมป์ขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวท แต่ยังไมสามารถคว้าแชมป์โลกในรุ่นนี้มาครองได้
พลอย จินดาโชติ

พลอย จินดาโชติ (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย

พลอย จินดาโชติ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2525 มีน้องชายเป็นนักแสดงเช่นกัน คือฌอห์ณ จินดาโชติ พลอยย้ายตามครอบครัวกลับไปที่สหรัฐอเมริกา เพราะบิดามารดาเธอเรียนต่อที่นั่นในระดับปริญญาโท พลอยเรียนที่โรงเรียนประถมชไนเดอร์แอนด์ร็อคบริดจ์ (Schnider's and Rockbridge Elementary School) ที่เมืองแอตแลนตา ก่อนจะย้ายไปเรียนที่เมืองไมอามี และย้ายกลับมาประเทศไทย เมื่ออายุได้ 13 ปี ขณะอยู่ที่สหรัฐฯ พลอยมีความสนใจในด้านศิลปะ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการวาดภาพและเขียนหนังสือ นอกจากนี้เธอชอบแข่งกีฬาอีกด้วย

เมื่อย้ายกลับมาไทย พลอยก็เข้าศึกษาที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและเข้าวงการบันเทิงโดยเริ่มจากการถ่ายโฆษณาและปกนิตยสาร ก่อนจะรับแสดงละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์

ปัจจุบัน พลอย จินดาโชติสมรสแล้วกับวิตต์ ก้องธรนินทร์ เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 มีบุตรด้วยกัน 2 คนชื่อ น้องเวลาและ น้องธร ก้องธรนินทร์
แบงก์

แบงก์, แบงค์, แบ็งก์, แบ็งค์, แบ๊งก์, แบ๊งค์ เป็นคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ "bank" ซึ่งสามารถหมายถึง
มามโบ

มามโบ (Mambo ออกเสียงแบบอเมริกัน /ˈmɑmboʊ/ แบบบริติช /ˈmæmbəʊ/ ) เป็นชื่อจังหวะดนตรีและการเต้นรำของชาวคิวบา มีความหมายว่า "conversation with the gods" มาจากชื่อหมอผีลัทธิวูดูในเฮติ แถบตะวันตกของทวีปแอฟริกา ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาอยู่แถบทะเลแคริบเบียนพร้อมกับการค้าทาสตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16

ดนตรีมามโบสมัยใหม่ เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1938 พร้อมกับจังหวะการเต้นที่เรียกว่า "มามโบ" พัฒนามาจากรูปแบบการเต้นแบบพื้นเมืองแอฟริกา แต่งโดย Orestes López และ Cachao López พี่น้องนักดนตรีชาวคิวบา ผู้ได้รับการยกย่องเป็น ผู้ให้กำเนิดดนตรีมามโบ โดยผสมผสานดนตรีแอฟริกัน-คิวบัน กับดนตรีจังหวะสวิงของอเมริกัน มีทั้งจังหวะเร็ว และช้า

ดนตรีมามโบได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง เมื่อเปเรซ ปราโด (Perez Prado) นักเปียโนและนักแต่งเพลงชาวคิวบา นำดนตรีแนวนี้มาเล่นในคาสิโนในฮาวานา เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกในปี ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด RCA Victor และทำให้ดนตรีมามโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง และข้ามฝั่งไปในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1951 เปเรซ ปราโด ได้รับฉายาว่าเป็น "ราชาแห่งมามโบ" (หรือ Mambo King)

ลักษณะเด่นของดนตรีมามโบของเปเรซ ปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ [ ตอนกลางเพลง เปเรซ ปราโด จะเปล่งเสียงว่า "ugh" เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "say it" โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง "Mambo No.5", เพลง "Mambo No.8", เพลง "Patricia" และเพลง "Cherry Pink (and Apple Blossom White)" ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1955
ไนน์เอ็นเตอร์เทน

ไนน์เอ็นเตอร์เทน เป็นรายการโทรทัศน์ ผลิตโดย ส่วนผลิตข่าว รายการ และกิจกรรมบันเทิง สำนักฝึกอบรมวิชาชีพ (MCOT Academy; แยกมาจาก กองบรรณาธิการ ข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย) บริหารงานโดย บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ตามดำริของมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บมจ.อสมท คนแรก ต่อมาในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554 บมจ.อสมท เปิดโอกาสขยายธุรกิจของไนน์เอ็นเตอร์เทนให้ครบวงจรมากขึ้น โดยมี 10 โครงการใหญ่ตลอดปี พ.ศ. 2554 เช่นไนน์เอ็นเตอร์เทนแชนเนล (9 Entertain Channel) ไนน์เอ็นเตอร์เทนเฟสติวัล (9 Entertain Festival) เป็นต้น

รายการไนน์เอ็นเตอร์เทน ปัจจุบันผลิตรายการ และออกอากาศทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ ทุกวัน ตามช่วงเวลาดังนี้
ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม - 31 ธันวาคม 2554 รายการไนน์เอ็นเตอร์เทนเปลี่ยนเวลาออกใหม่ออกอากาศทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ ทุกวัน ตามช่วงเวลาดังนี้
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม - 31 ธันวาคม 2555 รายการไนน์เอ็นเตอร์เทนเปลี่ยนเวลาออกใหม่ออกอากาศทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ ทุกวัน ตามช่วงเวลาดังนี้
อนึ่ง เมื่อมีการปรับผังรายการข่าวภาคเช้าเป็น คุยโขมงข่าวเช้า จึงได้เพิ่มช่วงข่าวบันเทิง โดยออกอากาศในเวลา 07.10 - 07.20 น. 
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 - 30 มิถุนายน 2556 รายการไนน์เอ็นเตอร์เทนเปลี่ยนเวลาออกใหม่ออกอากาศทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ ทุกวัน ตามช่วงเวลาดังนี้
อนึ่ง ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2556 ได้มีการเปลี่ยนเวลาออกอากาศในช่วงเช้าวันจันทร์ถึงศุกร์เป็น 07.00 - 07.10 น.
ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 - ปัจจุบัน รายการไนน์เอ็นเตอร์เทนเปลี่ยนเวลาออกใหม่ออกอากาศทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ ทุกวัน ตามช่วงเวลาดังนี้

วันจันทร์ - วันศุกร์
วันเสาร์ - วันอาทิตย์
แมมโบ (แก้ความกำกวม)

แมมโบ, มามโบ, มัมโบ (Mambo ออกเสียงแบบอเมริกัน /ˈmɑmboʊ/ แบบบริติช /ˈmæmbəʊ/ ) อาจหมายถึง
ชาโดว์กาแล็กติก้า

ชาโดว์กาแล็กติก้า () เป็นกลุ่มตัวละครฝ่ายร้ายในเรื่อง เซเลอร์มูน เซเลอร์สตาร์
ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์ ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์ ประธานคณะกรรมการบริหารการศึกษาต่อเนื่องของแพทย์ แพทยสภา อดีตคณบดี คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
Certifited Obstetrician and Gynecologist of The American Board of Obstetricians and Gynecologists
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1988

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2531 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน และ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2531

ในปี พ.ศ. 2524 หัวหน้าพรรคสังคมนิยม ฟรองซัวส์ มิแตรรองด์ ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส ฝ่ายซ้ายก็ชนะการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกด้วย อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2529 ฝ่ายขวาก็ได้กลับมาครองเสียงข้างมากในสภา ประธานาธิบดีฟรองซัวส์ มิแตรรองด์จึงถูกบีบบังคับให้มีการบริหารร่วมกันกับรัฐบาลอนุรักษนิยม นำโดยฌากส์ ชีรัก ซึ่งชีรักก็ได้ออกนโยบายเกี่ยวกับการอยู่อาศัย ขณะที่มิแตรรองด์ ดูแลทางด้านเศรษฐกิจ การต่างประเทศและการทหาร ทั้งนี้นักการเมืองหลายคนต่างพากันต่อต้านการบริหารร่วมของหัวหน้าฝ่ายบริหารทั้งสอง

คณะรัฐมนตรีของฌากส์ ชีรักนั้นใช้นโยบายเสรีอนุรักษนิยม ในการล้มล้างภาษีคนรวยและยังได้ขายกิจการบริษัทที่ขึ้นกับรัฐบาล เป็นการเผชิญหน้ากันกับการเคลื่อนไหวของพวกสังคมนิยม ซึ่งประธานาธิบดีมิแตรรองด์สนับสนุนอย่างลับๆ

ขณะเดียวกันการเป็นหัวหน้าฝ่ายขวาของชีรักนั้น ได้ถูกท้าทายโดยอดีตนายกรัฐมนตรี สมาชิกพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) เรย์มงด์ บาร์ ซึ่งเขาได้รับความนิยมจากการประณามหลักของ "การบริหารร่วมกัน" โดยกล่าวว่ามันเป็นการขัดแย้งกันกับ "จิตวิญญาณของสาธารณรัฐที่ 5" เมื่อเป็นเช่นนั้น บาร์จึงกลายเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของประชาชนนอกเหนือจากสองผู้บริหาร ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2531 เมื่อเขาได้ประกาศลงสมัครเลือกตั้งนั้น ชีรักได้คะแนนเสียง 19.5% ในการเลือกตั้งรอบแรกตามการสำรวจของสถาบัน SOFRES ส่วนบาร์ได้คะแนน 23% แต่ทว่า ตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์ ชีรักกลับได้ผลประโยชน์จากความแตกแยกภายในของพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) ทำให้เขากลายเป็นผู้นำในขั้วการเมืองขวาโดยปริยาย

สำหรับฝ่ายซ้าย ผู้สมัครรับเลือกตั้งจากพรรคสังคมนิยมยังไม่เป็นที่แน่นอนว่าจะเป็นใคร ประธานาธิบดีมิแตรรองด์กล่าวว่าเขาเองยังไม่แน่ใจว่าจะลงเลือกตั้งหรือไม่ ขณะเดียวกันการต่อสู้กับ มิแชล โรการ์ด คู่แข่งของเขาภายในพรรคก็ได้เริ่มต้น และในฐานะที่ได้ความนิยมสูงสุดตามการสำรวจ ประธานาธิบดีมิแตรรองด์ก็ได้ประกาศลงสมัครในปลายเดือนมีนาคม เขาได้ส่งจดหมายต่างๆ ไปยังชาวฝรั่งเศส โดยเสนอ "แผนโครงการพอประมาณ" ที่ไม่ใช่ทั้งการโอนมาเป็นของรัฐ (Nationalization) และการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน (Privatization) และโฆษณาชวนเชื่อ "เอกภาพฝรั่งเศส" เพื่อเป็นการสู้กับ "การจัดสรรเงินของรัฐโดยวงศ์ตระกูล" ตั้งเป้าไปที่พรรค RPR
การยุบอาราม

การยุบอาราม () เป็นกระบวนการตามกฎหมายและการปกครองในช่วง ค.ศ. 1538 ถึงปี ค.ศ. 1541 โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษโปรดให้ยุบอาราม ไพรออรี คอนแวนต์ และไฟรอารี ในประเทศอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์ ตามอำนาจใน “พระราชบัญญัติอำนาจสูงสุดทางศาสนา” อนุมัติโดยรัฐสภาเมื่อปี ค.ศ. 1534 ซึ่งระบุให้พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษเป็น “ประมุขสูงสุดของคริสตจักรในอังกฤษ” (Supreme Head of the Church in England) ซึ่งถือเป็นการแยกตัวออกมาจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างเป็นทางการ และโดย “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 1 (ค.ศ. 1536)” และ “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 2 (ค.ศ. 1539)”

การยุบอารามในอังกฤษเป็นเหตุการณ์ทางการเมืองหนึ่งเพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งเริ่มคุกรุ่นอยู่ในทวีปยุโรปขณะนั้น ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์จาก แต่เหตุผลการแยกตัวจากนิกายโรมันคาทอลิกของอังกฤษมิใช่ข้อขัดแย้งทางปรัชญาทางศาสนาดังเช่นในประเทศอื่นๆ เช่น ประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส หรือ โบฮีเมีย แต่เป็นเหตุผลส่วนพระองค์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8

อารามที่ทรงยุบหลายแห่งก่อตั้งมาตั้งแต่สมัยแองโกล-แซกซัน แต่ส่วนใหญ่ในบรรดาอารามที่ถูกยุบจำนวน 825 แห่งเป็นอารามที่ก่อตั้งในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่การก่อตั้งเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งทำให้อารามในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีอำนาจควบคุมการแต่งตั้งนักบวชท้องถิ่นราวหนึ่งในสามของอังกฤษและมีรายได้ราวครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งหมดทางศาสนา การยุบอารามจึงเป็นการยึดอสังหาริมทรัพย์โดยกฎหมายครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1

การเปลี่ยนแปลงทางศาสนาบนแผ่นดินใหญ่ยุโรปนอกจากจะมีผลในการทำลายสิ่งก่อสร้างทางศาสนาแล้วก็เกิดจากความไม่พึงพอใจของชนหมู่มากและนักบวชที่มีตำแหน่งต่ำต่ออำนาจและความมั่งคั่งของสถาบันคริสต์ศาสนา ในอังกฤษการปฏิรูปทางศาสนาในระยะแรกมาจากบุคคลผู้มีอำนาจสูงสุดในสังคมและค่อยเผยแพร่ลงมายังหมู่ชนต่างจนกลายเป็นการต่อต้านโดยทั่วไป

การยุบอารามมีผลทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในทางพิธีกรรมทางศาสนาในวัดในอังกฤษ แต่การเปลี่ยนแปลงของคริสต์ทศวรรษ 1530 มีข้อที่คล้ายคลึงกับบทบัญญัติสิบข้อของนักปฏิรูปโปรเตสแตนต์ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1530 โดยทอมัส แครนเมอร์ (Thomas Cranmer) เพียงไม่กี่ข้อและเมื่อเริ่มเกิดขึ้นก็ได้รับการต่อต้านอย่างรุนแรง บทบัญญัติสิบข้อถูกยุบเลิกไปเมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงพอพระทัยที่จะดำเนินตามระบบอนุรักษนิยมของบทบัญญัติหกข้อของปี ค.ศ. 1539 โดยนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นกฎที่ใช้กันต่อมาจนสิ้นรัชสมัยของพระองค์
ไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันซ์

ไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันซ์ () เป็นชื่อของเพลงชาติจักรวรรดิเยอรมันอย่างไม่เป็นทางการ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2414 ถึง พ.ศ. 2461 รวมระยะเวลา 47 ปี เดิมเพลงนี้เป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ท่วงทำนองเพลงนั้นคล้ายคลึงกับเพลงก็อดเซฟเดอะควีน ซึ่งด้วยเหตุผลดังกล่าวทั้ง 2 ข้อนี่เอง ทำให้บทเพลงนี้เป็นที่ได้รับความนิยมในบางมณฑลของเยอรมนี แต่อย่างไรก็ตาม เพลงนี้กลับไม่ได้รับความนิยมในกลุ่มชาตินิยมเยอรมัน และไม่ได้รับการยอมรับจากบรรดารัฐเยอรมันตอนใต้ เช่น รัฐบาวาเรีย รัฐเวือร์ทเทมแบร์ก เป็นต้น หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 จักรวรรดิเยอรมันได้ล่มสลายลง และมีการสถาปนาสาธารณรัฐไวมาร์ขึ้นมาแทนที่ จึงได้มีการยกเลิกเพลงชาติเดิม และให้ใช้เพลง "ดาสลีดแดร์ดอยท์เชน" เป็นเพลงชาติใหม่ของเยอรมนีแทน

อนึ่ง เพลง "Die Wacht am Rhein" เป็นเพลงสรรเสริญ () อีกเพลงหนึ่งที่มีการใช้ในจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งควรนับว่าเป็นเพลงชาติเยอรมนีอีกเพลงหนึ่งในยุคนั้นด้วย

เนื้อร้องของเพลง Heil dir im Siegerkranz ฉบับเดิมประพันธ์ขึ้นโดย ไฮน์ริช ฮาร์รีส์ (Heinrich Harries) เมื่อ พ.ศ. 2333 เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ต่อมาได้มีการนำมาแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อใช้ในจักรวรรดิเยอรมัน เช่น ในท่อนที่ว่า "heil, Kaiser, dir" เดิมเป็นคำว่า "heil, Christian, dir" เป็นต้น ส่วนเนื้อร้องที่แสดงไว้ในที่นี้ เป็นบทที่ใช้ในรัชสมัยจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
"หมายเหตุ: ทั้งสองเพลงหลังนี้ใช้ทำนองเพลงก็อดเซฟเดอะควีนขับร้องเช่นกัน"
รายชื่อธงในประเทศโรดีเชีย

นี้คือรายการภาพธงที่เคยใช้ในเซาเทิร์นโรดีเชีย ระหว่างปี พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2507 และ โรดีเชีย ระหว่าง พ.ศ. 2507 - 2522 ประเทศนี้มีจุดกำเนิดจากการเข้ามาในแอฟริกา ของบริษัทแอฟริกาใต้ของอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งโดย เซซิล โรดส์ (Cecil Rhodes) นักล่าอาณานิคมคนสำคัญของอังกฤษในทวีปแอฟริกา และการเข้ายึดครองดินแดนที่กลายเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบันโดยบริษัทดังกล่าว และได้ชื่อว่าประเทศโรดีเชีย ตามชื่อของเซซิล โรดส์ ต่อมาดินแดนนี้ได้ตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และเป็นประเทศสมาชิกของสหพันธรัฐแอฟริกากลาง ซึ่งในที่สุดก็ได้ประกาศเอกราชจากอังกฤษและมีพัฒนาการต่อมาเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบัน

สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับธงในยุคหลังช่วงเวลาข้างต้น โปรดดูที่บทความ ธงชาติซิมบับเว และ ธงในประเทศซิมบับเว
อึมวาอี กีบากี

อึมวาอี กีบากี () เป็นอดีตประธานาธิบดีของประเทศเคนยา ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2545 และเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2521 - 2531 จากการเลือกตั้งประธานาธิบดีเคนยาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายกีบากีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่ออีกสมัยด้วยคะแนน 4,584,721 เสียง (ร้อยละ 46.64)
รายชื่อธงในประเทศเคนยา

หน้านี้รายชื่อธงต่างๆ ที่ใช้ในประเทศเคนยา
สุมาเต๊กโช

สุมาเต๊กโช (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก นักปราชญ์เต๋าผู้ได้รับการนับถืออย่างมากของนักปราชญ์คนสำคัญ ๆ ในสามก๊ก เช่น จูกัดเหลียง, ชีซีและบังทอง เป็นเพื่อนสนิทกับบังเต็กกง ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของบังทอง เป็นผู้ให้ฉายา "ฮองซู" แก่บังทอง และ "ฮกหลง" แก่ขงเบ้ง เป็นผู้ที่สามารถอ่านผู้คนและสถานการณ์ในอนาคตได้อย่างแม่นยำ จนได้ฉายาว่า "ซินแสคันฉ่องวารี" และยังได้สมญานามจากยาขอบว่า "ผู้ชาญอาโปกสิณ" อาศัยในเขตเมืองซงหยง เป็นปราชญ์ที่ยึดติดกับธรรมชาติ ไม่ข้องเกี่ยวกับการเมือง

สุมาเต๊กโช ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเล่าปี่โผนม้าเต๊กเลาหนีการตามล่าของชัวมอและเตียวอุ๋น ลูกน้องของเล่าเปียวจากเมืองเกงจิ๋ว ระหว่างที่เดินทางหนี เล่าปี่ได้พบเห็นวิถีชีวิตชาวนาธรรมดา เล่าปี่จึงถอดถอนหายใจว่า เหตุใดเราจึงไม่มีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายเช่นคนเหล่านี้ ขณะนั้นมีเด็กชายคนหนึ่งเป่าขลุ่ยขี่ควายผ่านมา เด็กคนนั้นทักเล่าปี่ว่า ท่านใช่เล่าปี่หรือไม่ จนเล่าปี่รู้สึกประหลาดใจว่า เหตุใดเด็กธรรมดา ๆ คนหนึ่งถึงรู้จักตน เด็กชายขี่ควายจึงบอกว่า อาจารย์ของตนคือ ท่านสุมาเต๊กโช บอกว่า ผู้ที่ขี่ม้าสีขาวผ่านมาคือ เล่าปี่และอีกไม่นานจะต้องผ่านมาทางนี้ จึงให้ข้าพเจ้าออกมาต้อนรับ

เมื่อเล่าปี่ได้พบกับสุมาเต๊กโช ในกระท่อม สุมาเต๊กโชแกล้งแหย่ถามเล่าปี่ว่า ท่านก็ทรงคุณธรรม เหตุใดถึงยังตั้งตัวไม่ได้ เล่าปี่ตอบว่า เพราะไม่มีเมืองอาศัยเป็นของตนเอง สุมาเต๊กโชจึงว่า ที่ท่านยังไม่มีเมือง ไม่อาจตั้งตนได้ เห็นเป็นเพราะยังไม่มีที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำมากกว่า เล่าปี่ตอบว่า ก็ข้าพเจ้ามีซุนเขียนและบิต๊กอยู่แล้ว แต่สุมาเต๊กโชแย้งว่า ซุนเขียนและบิต๊กเป็นเพียงบัณฑิตผู้รู้หนังสือธรรมดา ๆ ยังไม่อาจเป็นปราชญ์ผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เล่าปี่จึงสำนึกขึ้นได้และถามสุมาเต๊กโชว่า แล้วจะหาปราชญ์ที่ปรึกษาได้ที่ใด สุมาเต๊กโชตอบว่า ในแผ่นดินขณะนี้มีเพียงปราชญ์ 2 คนเท่านั้นที่จะช่วยท่านพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เมื่อเล่าปี่ถามว่าใคร สุมาเต๊กโชหัวเราะไม่ตอบ แต่เทน้ำจากกาเขียนตัวอักษรลงบนโต๊ะ คำว่า "ฮกหลง" กับ "ฮองซู" พอให้เล่าปี่เห็น แล้วลบออก

หลังจากที่ชีซีจากเล่าปี่ไปแล้ว และแนะนำขงเบ้งให้เล่าปี่ พร้อมเฉลยปริศนาของคำว่า ฮกหลง ฮองซู แก่เล่าปี่แล้ว สุมาเต๊กโชแวะมาหาเล่าปี่ และถามถึงชีซี เล่าปี่เล่าว่า ชีซีต้องไปอยู่กับโจโฉ เพราะแม่ของชีซีถูกบังคับจากโจโฉ สุมาเต๊กโชอุทานว่า ชีซีโดนหลอกเข้าให้แล้ว นี่เป็นอุบายของโจโฉ ถ้าชีซีไม่ไปแม่เขาจะไม่ตาย แต่ถ้าชีซีไปแม่เขาต้องตายแน่นอน เพราะนางนั้นเกลียดโจโฉมาก เมื่อรู้ว่าลูกชายตนต้องอุบายโจโฉ นางจะเกิดความอับอายจนฆ่าตัวตาย พร้อมกับอุทานว่า "เสียดายที่ชีซีไม่ได้นายที่ดี น่าเสียดาย...น่าเสียดาย" ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามคำที่สุมาเต๊กโชกล่าวทุกประการ

ขณะที่สุมาเต๊กโชจะกลับนั้น ได้เงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะแล้วพูดว่า "ฮกหลงจะได้นายบัดนี้ก็สมควรอยู่ แต่เราคิดเสียดายด้วยเป็นคนอาภัพหาบุญยิ่งนัก"
เอมุงกูงูวูเยตู

เอมุงกูงูวูเยตู ( – โอ้ พระเจ้าผู้เสกสรรค์) เป็นเพลงชาติของประเทศเคนยา รัฐบาลเคนยาประกาศให้ใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2506
เฮโล

เฮโล () เป็นชื่อเรียกปรากฏการณ์ทางแสงซึ่งเกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์ส่วนบน อันเป็นที่อยู่ของกลุ่มเมฆจำนวนมาก ละอองน้ำในชั้นบรรยากาศนี้สามารถเย็นตัวจัดจนกลายเป็นอนุภาคน้ำแข็งที่ลอยอยู่ในชั้นบรรยากาศ เมื่อมีแสงมาส่องกระทบก็จะเกิดการหักเหของแสงเป็นแถบสีรุ้ง แถบสีรุ้งอาจมีลักษณะแตกต่างกันไปในแต่ละสภาพแวดล้อม หากมีการหักเหทำมุม 22 องศาก็จะได้เป็นแถบวงแหวนซึ่งจะเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า อาทิตย์ทรงกลด และยังมีรูปแบบอื่น ๆ อีกได้แก่ เสาแสง, ซันด็อก เป็นต้น
เคาทู

เคาทู () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลแห่งวุยก๊ก มีร่างกายใหญ่โต ชำนาญการใช้ทวน เป็นคนซี่อสัตย์และเคร่งครัด เมื่อเตียนอุยนำกำลังไปปราบโจรโพกผ้าเหลือง ได้เห็นเคาทูจับโจรเอาไว้หมดแล้ว เตียนอุยบอกเคาทูให้ส่งโจรมา แต่เคาทูไม่ยอมจึงได้สู้กัน เตียนอุยกลับไปรายงานโจโฉว่าเคาทูมีพละกำลังแข็งแรงมากโจโฉชอบใจจึงเกลี่ยกล่อมให้มาช่วยราชการ เคาทูเคยปกป้องโจโฉไว้หลายครั้ง ในสงครามพายัพได้เป็นองครักษ์แก่โจโฉได้สู้กับม้าเฉียวที่แค้นเพราะโจโฉสังหารม้าเท้งพ่อของตนไป ม้าเฉียวจึงบุกโจมตี ครั้นโจโฉถูกซุ่มโจมตีคิดจะหนีไปทางเรือ เคาทูก็อุ้มโจโฉแล้วกระโจนลงเรือทันทีแต่ข้าศึกยังยิงเกาทันฑ์ใส่ เคาทูจึงใช้มือซ้ายปัดป้องมิให้โดนโจโฉจนตัวเองบาดเจ็บ เป็นที่สรรเสริญนับแต่นั้นมา
มาครอสฟรอนเทียร์

มาครอสฟรอนเทียร์ () เป็นซีรีส์แอนิเมชั่นญี่ปุ่นฉลองครบรอบ 25 ปีของมาครอส โดย ซาเตไลต์ (Satelight) แพร่ภาพตอนที่ 1 ที่ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 23 ธันวาคม 2550 และตอนต่อไปในปี 2551 มาครอสภาคนี้อยู่ในไทม์ไลน์หลักของซีรีส์เช่นเดียวกับ มาครอส มาครอสพลัส มาครอสเซเว่น และ มาครอสซีโร่ เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผู้กำกับคือ โชจิ คาวาโมริ ต้องการให้คุณภาพเทียบเท่ากับซีรีส์โอวีเอ

เนื้อเรื่องในซีรีส์มาครอสฟรอนเทียร์นั้น เริ่มในปี ค.ศ. 2059 เป็นเวลาหลังจากเนื้อเรื่องในซีรีส์ มาครอสเซเว่น 14 ปี โดยที่เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับกองยานอาณานิคมของ New UN Spacy (N.U.N.S.) ลำใหม่ที่ชื่อว่า มาครอสฟรอนเทียร์ และการปรากฏตัวของเครื่องบินรบวาริเอเบิล (Variable Fighter) รุ่นทดสอบ วีเอฟ-25 (VF-25) ของบริษัท S.M.S. ซึ่งเป็นบริษัททางการทหารของเอกชน

เรื่องเริ่มที่ในกลุ่มอาณานิคมอพยพที่ 25 ที่ถูกเรียกว่า กองยานอาณานิคมมาครอสฟรอนเทียร์ถูกโจมตีด้วยชนเผ่าต่างดาววัชระ () ในขณะที่ เชอริล โนม กำลังแสดงคอนเสิร์ตอยู่ ทำให้คอนเสิร์ตต้องยกเลิกกลางคัน
เพลงชาติแอฟริกาใต้

นับตั้งแต่ พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา เพลงชาติแอฟริกาใต้ ได้ใช้เนื้อร้องที่ผสมกันระหว่าง เนื้อเพลงที่ตัดตอนจากเพลง "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" (Nkosi Sikelel' iAfrika : เพลงชาติแอฟริกาใต้ฉบับเดิม) กับเพลง "ดีสแต็มฟันเซยด์-อาฟรีกา" (Die Stem van Suid-Afrika : เพลงชาติสหภาพแอฟริกาใต้) และเนื้อร้องที่แต่งเพิ่มเติมขึ้นใหม่เป็นภาษาอังกฤษ

ในความเป็นจริงแล้ว ทำนองดนตรีช่วงขึ้นเพลง (บันไดเสียง) และ จบเพลงในทำนองเพลงที่แตกต่าง, ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับ เพลงชาติอืตาลี, ได้มีการได้ใช้ผสมเนื้อร้องทั้ง 5 ภาษา ซึ่งเป็นภาษาที่นิยมใช้กันในแอฟริกาใต้. จากภาษาที่ใช้ในทางราชการทั้งหมด 11 ภาษา - ภาษาคอซา (สองวรรคแรกของบทที่ 1), ภาษาซูลู (สองวรรคสุดท้ายของบทที่ 1), ภาษาเซโซโท (บทที่ 2), ภาษาแอฟริคานส์ (บทที่ 3), และ ภาษาอังกฤษ (บทที่ 4).
มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา

มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา ( – ขอพระเจ้าทรงอวยพรแด่แอฟริกา) เป็นเพลงชาติของประเทศแทนซาเนีย เพลงนี้เป็นบทเพลงฉบับภาษาสวาฮีลี ของเพลง "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" ซึ่งเป็นเพลงสรรเสริญ ที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา ซึ่งได้รับความนิยมโดยทั่วไป บทเพลงนี้เคยใช้เป็นเพลงชาติซิมบับเว ส่วนทำนองของเพลงนี้ก็ได้ใช้เป็นเพลงชาติแซมเบีย (มีบทร้องที่ต่างกันออกไป) และปรากฏในส่วนหนึ่งของเพลงชาติแอฟริกาใต้ด้วย

"มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา" ได้ถูกแปลในหลายภาษา และ เป็นเพลงชาติของประเทศแทนกันยีกา. โดยนำบทกวีที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา มาขับร้องเป็นเพลงชาติ ภายหลังการเสียชีวิตของเขาเมื่อ ค.ศ. 1905. บทร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ประพันธ์โดย Samuel Mqhayi ต่อมาจึงได้นำเพลงดังกล่าวสำหรับใช้เป็นเพลงประจำพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา. ได้ขอบทประพันธ์ของ โจเซฟ แพรรี ไปใช้ขับร้องในเวลาต่อมา.

หมายเหตุ: คำว่า Mungu ใน ภาษาสวาฮีลี หมายถึง พระเจ้า
วัดสามชุก

วัดสามชุก ตั้งอยู่เลขที่ 3 หมู่ 1 ตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี มีพื้นที่ 20 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา อยู่เหนือที่ว่าการจังหวัดสุพรรณบุรี 34 กิโลเมตร ห่างจากถนนสุพรรณบุรี - ชัยนาท 600 เมตร เจ้าอาวาสปัจจุบัน พระครูสุวรรณวิจิตร สมจิตโต เป็นเจ้าคณะตำบลสามชุก และพระอุปัชฌาย์ 
วัดสามชุกเป็นวัดเก่าแก่ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างมาแต่สมัยใด สิ่งที่เป็นหลักฐานว่าเป็นวัดเก่า คือ

ทะเบียนวัดของสำนักงานศึกษาการอำเภอสามชุก ประมาณว่าสร้างราว พ.ศ. 2300 เดิมชาวบ้านเรียกว่า "วัดอัมพวัน" มาเปลี่ยนเป็น "วัดสามชุก" ภายหลัง เมื่อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2481

ต่อมามีทายกชื่อ ก๋งกวย ซึ่งมีศรัทธาช่วยเหลือวัดอย่างแข็งแรงได้นำสร้างมณฑป เพื่อเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท และทุกปีจะมีงานปิดทองรอยพระพุทธบาท มีการตามประทีปโคมไฟกันอย่างสว่างมากมาย โดยใช้ตะเกียงเจ้าพายุและตะเกียงสมัยโบราณ เมื่อ 25 ปี ก่อนที่จะบูรณะกุฎิยังมีปรากฏอยู่ แต่ปัจจุบันได้สูญหายไป

โรงเรียนวัดสามชุก ( หรือ ณ. ราษฎร์วิริยานุกูล ) เป็นโรงเรียนหลังแรกของอำเภอสามชุก ผู้ริเริ่มการสร้าง คือ พระมหาสมุน และกรรมการวัด ได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ โดยสร้างที่เดิมของอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุด ผนังอุโบสถใช้เทปูน ไม่ใช่ก่ออิฐ
พระมหาสมุน โอภาสี เป็นพระนักเทศน์ที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักของชาวบ้านส่วนมาก

ในปี พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จทางเรือจะไปประทับที่ประตูน้ำสามชุก เมื่อผ่านมาถึงวัดสามชุก ได้เสด็จขึ้นทรงเยี่ยมวัดสามชุก ปัจจุบัน วัดสามชุก บูรณะซ่อมแวม มณฑปแล้ว และขอเชิญชวนท่านเที่ยวชมความงดงามที่ หลวงพ่อ สุวรรณวิจิตร และชาวสามชุกได้ช่วยกันพัฒนา ข้อมูลนี้ จาก ผู้ทำการศึกษาวัดสามชุก เพื่อทำปริญญานิพนธ์ ชื่อ นาย พอเพียง ทรัพย์อินทร์
ดอกเบี้ย

ดอกเบี้ย () คือเงินที่ได้รับเพิ่มขึ้นจากการลงทุนโดยการคำนวณเป็นอัตราร้อยละต่อปี ในทางเศรษฐศาสตร์ ดอกเบี้ยเป็นเครื่องควบคุมอัตราเงินเฟ้ออีกด้วย คือ เมื่อใดที่เกิดอัตราเงินเฟ้อขึ้น แสดงว่า มีปริมาณเงินในตลาด(หมายถึงเงินในมือประชาชน)จำนวนมาก และสินค้าจะราคาแพงขึ้น การขึ้นดอกเบี้ยทั้งเงินฝากและเงินกู้ ทำให้เงินได้ออกจากตลาดไป ปริมาณเงินจะลดลง เงินเฟ้อก็จะลดลง

formula_1

เมื่อ "A" คือเงินรวมที่ได้รับ "P" คือเงินต้น "r" คืออัตราดอกเบี้ยต่อช่วงเวลา และ "n" คือจำนวนของระยะช่วงเวลา

ซึ่งสูตรนี้สามารถใช้ได้กับการคำนวณดอกเบี้ยเงินกู้ต่างๆ เช่น "การกู้ซื้อบ้าน", กู้ซื้อรถ หรือบัตรเครดิต เป็นต้นDeepak Tiwari(Rizvi college)BBI student