seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเจ้าโซซูริม

พระเจ้าโซซูริม (ครองราชย์ ค.ศ.ที่ 371 - ค.ศ.ที่ 384) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 แห่ง อาณาจักรโกคูรยอ และเป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าโกกุกวอน
พระเจ้าโซซูริมทรงประสูติในฐานะ องค์ชายโก กูบู เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าโกกุกวอนพระองค์ทรงเป็นองค์รัชทายาทในปี ค.ศ. 355 และเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 371 เมื่อพระเจ้าโกกุกวอนพระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์จากการโจมตีของ พระเจ้ากึนโชโก กษัตริย์แห่ง อาณาจักรแพคเจ ในพระราชวังพยองยาง

พระเจ้าโซซูริมทรงรับพระพุทธศาสนาเข้ามาสู่ อาณาจักรโคกูรยอ จากการเดินทางมาเผยแผ่ของพระจีนจากอาณาจักรต้าฉิน ที่มาพำนักอยู่ใน อาณาจักรโคกูรยอ

ในปี ค.ศ.ที่ 374, 375 และ 376 พระองค์ทรงยกทัพไปโจมตีอาณาจักรแพคเจทางตอนใต้ และในปี ค.ศ.ที่ 378 อาณาจักรโคกูรยอ โดนโจมตีจากกองทัพพวก คิตัน ชนเผ่านอกด่านจากทางตอนเหนือของอาณาจักร

และในปี ค.ศ.ที่ 384 พระเจ้าโซซูริมเสด็จสวรรคตในปีนั้น พระศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ในป่าโซซูริม
ซ็อลเลิร์น

ซ็อลเลิร์น หรือ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (, ) เป็นอาณาจักรเคานต์ในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น โดยมีทาสซิโล ฟอน โลโรริน (Tassilo von Zolorin) เป็นผู้ก่อตั้ง ชื่อของอาณาจักรมาจากชื่อปราสาทโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ซ็อลเลิร์นมีเมืองหลวงอยู่ที่เฮ็คคิงเง็น

ในปี ค.ศ. 1576 เมื่อเคานต์คนสุดท้ายชาร์ลส์ที่ 1 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเสียชีวิตลง ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างบุตรชายสามคน:
การแบ่งแยกทำให้เกิดอาณาจักรเคานต์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็น, โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น และ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อก ไฮเกอร์ล็อกตกไปเป็นของซิกมาริงเง็นในปี ค.ศ. 1767 เฮ็คคิงเง็นและซิกมาริงเง็นมรวมตัวกันเมื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1849/ค.ศ. 1850
พระเจ้ายังว็อน

พระเจ้ายังว็อน (ประสูติ ? - ค.ศ. 559; ครองราชย์ ค.ศ. 545 – ค.ศ. 559) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 24 แห่ อาณาจักรโคกูรยอ พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องของพระเจ้าอันว็อน ในรัชสมัยของพระองค์นั้นอาณาจักรโคกูรยอค่อยๆเสื่อมลงและยังต้องป้องกันอาณาจักรอย่างเข้มแข็งจากการรุกรานของชาวต่างชาติ

พระเจ้ายังว็อนทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทในปี ค.ศ. 533 ตรงกับปีที่ 3 ของพระเจ้าอันว็อนในการครองราชย์ขณะที่พระองค์ถูกเหล่าขุนนางดูถูกเหยียดหยามว่าไม่สามารถจะพัฒนาอาณาจักรโคกูรยอต่อจากพระราชบิดาได้สาเหตุที่พระองค์ได้รับความอัปยศเช่นนี้เนื่องจากว่าพระเจ้าอันวอนพระราชบิดาของพระองค์นั้นมีพระสนม 2 องค์ พระมเหสี 1 องค์ และพระมเหสีไม่สามารถให้กำเนิดพระราชโอรสได้ทำให้นางสนมอื่นๆต่างพยายามนำพระราชโอรสของตนขึ้นครองราชย์แต่ท้ายที่สุดพระเจ้าอันว็อนก็ทรงเลือกพระเจ้ายางวอนเป็นองค์รัชทายาท
แฟร์ดีน็อง เดอ โซซูร์

แฟร์ดีน็อง เดอ โซซูร์ (; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1857 – 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1913) เป็นนักภาษาศาสตร์ชาวสวิส ซึ่งแนวคิดของเขาได้ปูรากฐานที่สำคัญจำนวนมากในพัฒนาการของภาษาศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในบิดาของภาษาศาสตร์ยุคศตวรรษที่ 20 และแนวคิดของเขามีผลกระทบอย่างมหาศาลต่อการทำวิจัยกับลิงใหญ่ (ape)
ดัชชีปรัสเซีย

ดัชชีปรัสเซีย () หรือ ดัชชีพร็อยเซิน () เป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแคว้นปรัสเซีย รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1525 จนมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1618 รัฐนี้เริ่มจากการเป็นดัชชีโปรเตสแตนต์ที่ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาเยอรมัน โปแลนด์ และ ปรัสเซีย

ในปี ค.ศ. 1525 ระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์อัลเบรชท์ผู้เป็นแกรนด์มาสเตอร์แห่งคณะอัศวินทิวทอนิกก็ยุบคณะและตั้งตนเป็นอัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย ดัชชีของอัลเบรชท์มีเมืองหลวงอยู่ที่เคอนิชส์แบร์คก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นภายใต้ราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรโปแลนด์ (Crown of the Kingdom of Poland) ที่ต่อมาตกไปอยู่ในความครอบครองของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นในปี ค.ศ. 1618 การรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรครั้งนี้เรียกว่าบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย

ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ได้รับอำนาจบริหารราชอาณาจักรเต็มที่ในปี ค.ศ. 1657 สนธิสัญญาเวห์เลา (Treaty of Wehlau) ที่ได้รับการยืนยันในปี ค.ศ. 1660 ในสนธิสัญญาโอลิวา ดัชชีปรัสเซียได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรปรัสเซียในปี ค.ศ. 1701
ดยุก

ดยุก ( ) หรือ ดุ๊ก () หรือ แฮร์ซอก () เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางในทวีปยุโรป เป็นตำแหน่งทางปกครองที่เป็นรองจากกษัตริย์ซึ่งปกครองดินแดนที่เรียกว่า "ดัชชี" ส่วนตำแหน่งดยุกในหมู่เกาะอังกฤษเป็นเพียงตำแหน่งที่ตั้งไว้เป็นเกียรติยศเท่านั้น ไม่มีอำนาจในทางปกครองเหมือนในประเทศยุโรปอื่นๆ ปัจจุบันตำแหน่งดยุก(ที่ไม่ใช่ราชวงศ์)ปรากฏอยู่อย่างเป็นทางการเฉพาะในสหราชอาณาจักรเท่านั้น

ภริยาของดยุกมีตำแหน่งเป็น ดัชเชส (Duchess) ตามสิทธิของคู่สมรส อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ดยุกมีแต่บุตรสาว บุตรสาวจะได้ขึ้นสืบตำแหน่งแทนเมื่อดยุกถึงแก่อสัญกรรม ซึ่งบุตรสาวที่ได้สืบตำแหน่งดยุกนี้จะมีตำแหน่งเป็น ดัชเชส ด้วยเช่นกันแต่เป็นดัชเชสจากการสืบตระกูล ในกรณีนี้ สิทธิของคู่สมรสจะไม่ส่งผ่านไปยังสามี ยกตัวอย่าง ดยุกที่ 1 แห่งมาร์ลบะระ มีเพียงธิดาเท่านั้น เมื่อเขาถึงแก่อสัญกรรม ธิดาของเขาจึงขึ้นสืบตำแหน่งต่อเป็น ดัชเชสที่ 2 แห่งมาร์ลบะระ อย่างไรก็ตาม สามีของนางจะไม่มีสิทธิหรือเกียรติยศใดๆในมาร์ลบะระ เมื่อนางถึงแก่อสัญกรรม บุตรชายของนางจึงสืบตำแหน่งต่อเป็นดยุกที่ 3 แห่งมาร์ลบะระ

คำว่าดยุกมาจากภาษาละตินว่า "dux" ซึ่งมีความหมายว่า 'ผู้นำ' คำนี้ถูกใช้ในยุคสาธารณรัฐโรมันเพื่อสื่อถึงผู้นำทางทหารที่ไม่มียศอย่างเป็นทางการ และต่อมาก็ใช้สื่อถึงผู้บัญชาการทหารประจำมณฑล
1 E+8 m²

1 E+8 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 100 ถึง 1,000 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 100 ตารางกิโลเมตร----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1,000 ตารางกิโลเมตร
เคานต์

เคานต์ () หรือ กราฟ () เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางที่ใช้กันในยุโรป เคานต์ที่เป็นสตรีหรือภริยาของเคานต์เรียกว่า เคาน์เตส () หรือ เกรฟิน () เคานต์ปกครองดินแดนที่มีศักดิ์เป็นเคาน์ตี อำนาจในทางปกครองของเคานต์จะเรียกว่า "countship" ชื่อตำแหน่งมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "comte" ที่มาจากภาษาลาติน "comes" ที่แปลว่าเพื่อน (companion) และต่อมาหมายถึง "สหายของจักรพรรดิ หรือผู้แทนของจักรพรรดิ" ในอังกฤษไม่ใช้ตำแหน่งเคานต์ แต่ใช้ตำแหน่งที่เท่าเทียมกันที่เรียกว่า "เอิร์ล" แต่ภริยาของเอิร์ลก็ยังคงเรียกว่าเคาน์เตส ตำแหน่งที่เท่ากับเคานต์ในประเทศอื่น เช่น "กราฟ" ("Graf") ในเยอรมัน, "ฮะกุชะกุ" (伯爵)ในญี่ปุ่น

พระราชวงศ์ยุโรปมักจะใช้ตำแหน่ง "เคานต์" เป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์เพื่อพระราชทานแก่สมาชิกในพระราชวงศ์โดยเฉพาะ ตำแหน่งกิตติมศักดิ์นี้จะไม่มีอำนาจในทางปกครอง ในสหราชอาณาจักร "เอิร์ล" มักจะเป็นบรรดาศักดิ์ที่ได้แก่บุตรชายคนแรกของดยุก
มาร์คกราฟ

มาร์คกราฟ () หรือ มาร์เกรฟ () เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางสืบตระกูลที่ใช้กันในยุโรปที่ปกครองดินแดนที่เรียกว่ารัฐมาร์เกรฟ (Margraviate) ที่เป็นดินแดนชายแดนเช่นรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค มาร์เกรฟเป็นตำแหน่งที่ใช้ในยุคกลางที่ผู้ถือตำแหน่งมีหน้าที่รับผิดชอบทางการทหารในบริเวณชายแดนของราชอาณาจักร อาณาจักรชายแดนเป็นอาณาจักรที่ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานจากภายนอกก่อนดินแดนส่วนอื่น ๆ ของราชอาณาจักรฉะนั้นมาร์เกรฟจึงมักจะมีกองกำลังภายใต้การปกครองที่มีขนาดใหญ่กว่าขุนนางดินแดนภายในอื่น ๆ และมักจะมีดินแดนในปกครองที่มีเนื้อที่มากกว่าที่เป็นผลมาจากการขยายดินแดนของตนเอง ในยุคกลางมาร์เกรฟมักจะมีอำนาจที่เป็นของตนเองที่ได้รับพระราชทานเมื่อเทียบกับขุนนางสืบตระกูลตำแหน่งอื่น ๆ แต่เมื่อมาถึงปลายยุคกลางและต้นสมัยใหม่ ความมั่นคงในบริเวณชายแดนก็เพิ่มมากขึ้น อำนาจของมาร์เกรฟและขุนนางอื่นก็เริ่มลดถอยลง

คำว่า "Margrave" () เป็นชื่อตำแหน่งในภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษของตำแหน่งเยอรมัน "Markgraf" ที่มาจากคำว่า "Mark" (อาณาจักรชายแดน) และคำว่า "Graf" (เคานต์) รวมกัน
1 E+7 m²

1 E+7 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10 ถึง 100 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10 ตารางกิโลเมตร----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร
1 E+6 m²

1 E+6 m² หรือ 1 ตารางกิโลเมตร () เป็นอันดับของขนาด ของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1 ถึง 10 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 ตารางกิโลเมตร----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 10 ตารางกิโลเมตร
ธนวรรษ โฆษิตสุข

ธนวฤนท์ โฆษิตสุข อดีตผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศ ข่าวค่ำ ไทยพีบีเอส หรือ ทีวีไทย ปัจจุบันเป็นผู้สื่อข่าวเศรษฐกิจภาคสนามรายการ ประเด็นเด็ด 7 สี, เช้านี้...ที่หมอชิต และเจาะเกาะติด ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

ชื่อเล่น ปิงปอง เป็นชาวอำเภอ ตาคลี จังหวัด นครสวรรค์ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2524 เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 3 คน ก่อนหน้านี้ชื่อ ธนวรรษ โฆษิตสุข โดยมีผลทางหน้าจอเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2554 ผ่านรายการ เช้านี้ที่หมอชิต
1 E+10 m²

1 E+10 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10,000 ถึง 100,000 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10,000 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดมากกว่า 100,000 ตารางกิโลเมตร
สไปค์ ลี

เชลตัน แจ็กสัน "สไปค์" ลี () ผู้กำกับภาพยนตร์แนวอิสระ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียน และนักแสดงชาวอเมริกัน นอกจากนี้ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณาของผลิตภัณฑ์ไนกี้ และมิวสิกวิดีโอให้กับศิลปินนักร้อง เช่น พรินซ์, ไมเคิล แจ็กสัน, แอนิตา เบเกอร์, พับลิกเอเนมี สไปค์ ลี ยังเป็นอาจารย์สอนวิชาภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

ผลงานกำกับภาพยนตร์ของสไปค์ ลี มักมีเนื้อหาเกี่ยวกับการกีดกันทางเชื้อชาติ บทบาทของสื่อมวลชน อาชญากรรมในเมืองใหญ่ ความยากจน และประเด็นทางการเมือง โด่นเด่นด้วยฉากที่มีสีสันฉูดฉาดและมุมกล้องที่น่าเวียนหัว ภาพยนตร์หลายเรื่องถ่ายทำในบรูกลิน นิวยอร์ก ซึ่งเป็นย่านที่เขาเติบโตมา
แมลคัม เอ็กซ์

แมลคัม เอ็กซ์ ( ออกเสียง /ˈmælkəm ˈɛks/) (19 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965) หรือ เอล-ฮัจญ์ มาลิก เอล-ชาบาซ (, ) เป็นนักพูด นักรณรงค์เพื่อสิทธิมนุษยชนของชาวมุสลิมและชาวอเมริกันผิวดำ

แมลคัม เอ็กซ์ เกิดที่โอมาฮา เนแบรสกา เดิมชื่อ "แมลคัม ลิทเทิล" บิดาของเขาถูกฆาตกรรม และมารดาถูกส่งเข้าโรงพยาบาลเพื่อรักษาอาการทางประสาท มัลแคมจึงต้องใช้ชีวิตวัยเด็กในบ้านเลี้ยงดูเด็กกำพร้า ทำให้ขาดการเลี้ยงดู และก่ออาชญากรรมในบอสตันและนิวยอร์ก และต้องรับโทษในเรือนจำ ในปี 1945

ระหว่างถูกจองจำ แมลคัมได้ร่วมเป็นสมาชิกของขบวนการชาติแห่งอิสลาม และเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม หลังจากเขาได้รับทัณฑ์บนในปี ค.ศ. 1952 แมลคัมได้ร่วมงานกับขบวนการชาติแห่งอิสลามอย่างจริงจัง ได้รับตำแหน่งโฆษกและเป็นแกนนำคนสำคัญคนหนึ่งขององค์การ ต่อมาเขาเกิดความขัดแย้งกับอีไลจาห์ มูฮัมมัด ผู้นำขบวนการชาติแห่งอิสลาม จึงลาออกในปี ค.ศ. 1964

หลังจากเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม แมลคัมเปลี่ยนนามสกุลจาก "ลิทเทิล" เป็น "เอ็กซ์" ("X") โดยให้เหตุผลว่า เป็นชื่อที่สื่อแสดงถึงความเป็นนามสกุลของชาวแอฟริกันที่แท้จริง (คือ ไม่ทราบที่มา) แทนที่นามสกุล 'ลิทเทิล' ของเดิมที่สื่อถึงชาวผิวขาว ตาสีฟ้า หลังจากเขาลาออกจากขบวนการชาติแห่งอิสลาม แมลคัมได้เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ที่นครเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ได้เปลี่ยนไปนับถือนิกายซุนนี และเปลี่ยนไปใช้ชื่อในภาษาอาหรับว่า เอล-ฮัจญ์ มาลิก เอล-ชาบาซ

หลังจากลาออกจากขบวนการชาติแห่งอิสลาม แมลคัมได้ตั้งองค์กรชื่อ "Muslim Mosque, Inc." และ "Organization of Afro-American Unity" ทำให้เกิดความขัดแย้งกับองค์กรเดิม เขาถูกสังหารเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 ขณะกำลังปราศรัยในหอประชุมแห่งหนึ่งในแมนฮัตตัน โดยชายฉกรรจ์สามคน ที่เป็นสมาชิกของขบวนการชาติแห่งอิสลาม แต่องค์กรดังกล่าวได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร
ที. เรกซ์ (วงดนตรี)

ที. เรกซ์ () คือวงร็อกจากอังกฤษ มีหัวหน้าวงคือ มาร์ก โบแลน ทำหน้าที่มือกีตาร์ นักร้อง นักแต่งเพลง ก่อตั้งวงในชื่อ ไทแรนโนซอรัสเร็กซ์ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ในลอนดอน อัลบั้มเปิดตัวในแนวโฟล์กร็อกชื่อว่า "My People Were Fair and Had Sky in Their Hair... But Now They're Content to Wear Stars on Their Brows" ติดอันดับ 15 ในสหราชอาณาจักร ในคริสต์ทศวรรษ 1970 พวกเขาประสบความสำเร็จในกระแสหลัก ในฐานะวงแกลมร็อก กับเพลงดังที่ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 4 ซิงเกิ้ลคือ "Hot Love," "Get It On," "Telegram Sam" และ "Metal Guru" ที. เรกซ์ถึงคราวยุติลงไปในปี 1977 หลังจากที่โบแลนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
นิส

นิส () เป็นเมืองในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ระหว่างเมืองมาร์แซย์ของฝรั่งเศสกับเมืองเจนัวของอิตาลี มีประชากรอยู่ 347,060 คนโดยประมาณ ตามข้อมูลปี 2006 ถือเป็นเมืองการท่องเที่ยวและถือเป็นเมืองชั้นนำของรีสอร์ตแถบเฟรนช์ริเวียรา
อารามวัลด์ซัสเซิน

อารามวัลด์ซัสเซิน () เป็นอารามนักพรตหญิงของคณะซิสเตอร์เชียน เดิมเป็นแอบบีย์ของนักพรตชาย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำวอนเดร็บที่วัลด์ซัสเซินในรัฐบาวาเรียไม่ไกลจากพรมแดนเยอรมนีที่ติดกับสาธารณรัฐเชก

อารามวัลด์ซัสเซินเป็นแอบบีย์แห่งแรกของคณะซิสเตอร์เชียนในบาวาเรียที่ก่อตั้งขึ้นโดยเยอร์วิคแห่งโวลมุนดชไตน์ผู้เป็นนักพรตคณะเบเนดิกตินแห่งอารามซิเกอแบร์ก โดยได้รับการอนุมัติจากคอนราดอธิการเดิมของเยอร์วิค ผู้ต่อมาเป็นบิชอปแห่งเรเกนสบูร์ก ตัวโบสถ์เดิมก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1128 ถึง ค.ศ. 1132 สมาชิกของอารามเดิมถูกส่งมาจากแอบบีโฟลเคนโรดาในทูริงเกีย จากสายแอบบีโมริมอนด์ เจ้าอาวาสองค์แรกได้รับการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1133

ต่อมาแอบบีย์ก็ขยายตัวและมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้น เมื่อจำนวนนักพรตมากขึ้นวอลด์ซาสเซนก็ขยายตัวออกไปก่อตั้งแอบบีย์ในที่อื่นๆ ที่รวมทั้งเซดลิทซ์, ออสเซกก์ในโบฮีเมีย, วอลเดอร์บาค และอีกหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 1147 พระเจ้าคอนราดที่ 3 แห่งเยอรมนีก็พระราชทานให้แอบบีย์ได้รับ "อิมพีเรียลอิมมีเดียซี" (Reichsunmittelbar) ซึ่งทำให้วัลด์ซัสเซินมีฐานะเป็นอิมพีเรียลแอบบีย์ (Imperial abbey)

ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมาวอลด์ซาสเซนก็ประสบกับความรุ่งเรืองและความเสื่อมโทรมสลับกันมา สงคราม ความอดอยาก การเก็บภาษีอันเกินเลย และการถูกทำร้ายทำลายโดยฮุสไซท์ทำความเสียหายให้แก่แอบบีย์อย่างหนัก ระหว่างสงครามบาวาเรียในปี ค.ศ. 1504 อาราม โบสถ์ และสิ่งก่อสร้างสำหรับการเกษตรกรรมก็ถูกเผา แต่ก็ได้รับการสร้างใหม่ทันทีหลังจากนั้น และได้รับการสถาปนาเป็นวัดในปี ค.ศ. 1517

ในปี ค.ศ. 1525 ตัวสิ่งก่อสร้างบางส่วนก็ถูกทำลายอีกครั้งหนึ่งระหว่างสงครามชาวนา แต่ก็มาได้รับการปฏิสังขรณ์โดยจอร์จที่ 3 ระหว่าง ค.ศ. 1531 ถึง ค.ศ. 1537

ระหว่าง ค.ศ. 1531 ถึง ค.ศ. 1537 ระหว่างการปฏิรูปศาสนาทางแอบบีย์ก็ได้รับการบริหารโดยเจ้าหน้าที่ที่แต่งตั้งมาจากภายนอก เช่นเมื่อฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนตแต่งตั้งให้น้องชายมาดำรงตำแหน่ง นักพรตถูกกดดันให้สึกหรือหนี หรือไม่ก็ถูกสังหาร สถานะการณ์ดำเนินอยู่เช่นนั้นราวร้อยปี และในระหว่างนั้นตัวสิ่งก่อสร้างก็ถูกเผาราบระหว่างสงครามสามสิบปี

หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลียแล้ว คริสตจักรโรมันคาทอลิกก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งในบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1669 วัลด์ซัสเซินก็กลับคืนมาเป็นของคณะซิสเตอร์เชียนและในปี ค.ศ. 1690 อัลเบรชท์ก็ได้รับเลือกให้เป็นอธิการคนแรกของอธิการรุ่นที่สอง หลังจากนั้นตัวโบสถ์ก็ได้รับการก่อสร้างใหม่ขึ้นอย่างงดงาม แอบบีย์มีชื่อในเรื่องการให้ความช่วยเหลือแก่คนทั่วไปโดยเฉพาะระหว่างความอดอยากที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1702 ถึงปี ค.ศ. 1703 และในปี ค.ศ. 1772 ถึงปี ค.ศ. 1773 และระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ภายใต้การนำของอทานาเซียส (ค.ศ. 1793–ค.ศ. 1803) แอบบีย์ก็กลายเป็นศูนย์กลางของการศึกษา

เมื่อแอบบีย์มาถูกยุบเลิกระหว่างการปฏิรูปดินแดนในปี ค.ศ. 1803 นักพรตที่มีอยู่ด้วยกันกว่าแปดสิบองค์ก็ถูกบังคับให้สึก

ในปี ค.ศ. 1863 ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของแอบบีย์ก็ถูกซื้อโดยนักพรตหญิงคณะซิสเตอร์เชียน และก่อตั้งเป็นอารามนักพรตหญิงและเปิดโรงเรียนสำหรับสตรี ในระยะแรกแอบบีย์ยังมีฐานะเป็นไพรออรี (priory) แต่ต่อมาก็ได้รับการยกฐานะให้เป็นแอบบีย์ในปี ค.ศ. 1925

ในปี ค.ศ. 1969 แอบบีย์ก็ได้รับการเลื่อนฐานะอีกครั้งขึ้นเป็นบาซิลิกาไมเนอร์

ตัวสิ่งก่อสร้างและการตกแต่งภายในเป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรก แต่สิ่งที่มีชื่อเสียงคือห้องสมุด ที่เป็นพิพิธภัณฑ์เซรามิก
เกรโบ

เกรโบ () หรือ เกรโบร็อก (grebo rock) เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่รวมอิทธิพลจาก พังก์ร็อก ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ฮิปฮอปและไซเคเดลิก ดนตรีเกรโบมีอยู่ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ก่อนที่กรันจ์และบริตป็อปจะเป็นที่นิยิมไปทั่วโลก

คำว่า "grebo" แต่เดิมถูกใช้เป็นศัพท์สแลงที่อธิบายถึงคนขับมอเตอร์ไซค์และแฟนเพลงร็อกที่มีผมยาว "grebo" ได้ถูกนำมาใช้อีกครั้งโดยวง พอปวิลอีตอิตเซลฟ์ (Pop Will Eat Itself) เป็นตัวแทนของวัฒนธรรมย่อยสหราชอาณาจักรในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ส่วนใหญ่มักจะมีฐานความนิยมในอิงลิชมิดแลนด์ รวมถึงศูนย์กลางที่เมืองเบอร์มิงแฮม

วงเกรโบยุคแรกได้แก่ พอปวิลอีตอิตเซลฟ์ (ที่มีเพลงชื่อ "Oh Grebo I Think I Love You" และ "Grebo Guru") เดอะวันเดอร์สตัฟ (The Wonder Stuff) เน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน (Ned's Atomic Dustbin) คาเตอร์ยูเอสเอ็ม (Carter USM) เครซีเฮด (Crazyhead) เดอะบอมปาร์ตี (The Bomb Party) เดอะฮันเตอร์คลับ (The Hunters Club) สคัมพัปส์ (Scum Pups) และเกย์ไบเกอส์ออนแอซิด (Gaye Bykers On Acid) คำว่าเกรโบเป็นคำที่ใช้อธิบายถึงวง จีซัส โจนส์ (Jesus Jones) ที่ประสบความสำเร็จทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร
เน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน

เน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน (Ned's Atomic Dustbin) เป็นวงเกรโบร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงใน เมืองสเตาร์บริดจ์ เวสต์มิดแลนส์ ในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1987
คามาโคมา

คามาโคมา (Karmacoma) เป็นซิงเกิลที่สองของแมสซีฟแอตแทกโดยร่วมกับ ทริกกี้ และอยู่ในอัลบั้มชุดโปรเทคชั่นและ ผู้กำกับมิวสิกวีดิโอ โดย โจนาธาน กลาเซอร์
ไรต์เฮียร์ไรต์นาว (เพลงจีซัสโจนส์)

"ไลต์เฮียร์ไลต์นาว" (Right Here, Right Now) เป็นซิงเกิลที่เขียนโดย ไมค์ เอ็ดเวิดส์ และบันทึกเสียงโดย จีซัสโจนส์ อยู่ในอัลบั้มชุดเดาต์ ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2533 แล้วก็ได้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอยู่ในอันดับที่ 31 เมื่อปี พ.ศ. 2533 แล้วยังขึ้นชาร์ตอันดับ 2 บนบิลบอร์ดฮอต 100ในปี พ.ศ. 2534 และ ขึ้นโมเดิร์นร็อกชาร์ตอยู่ในอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 1

เพลงได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในยุโรปตะวันออกในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 และ 1990 เช่นการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน
ไรต์เฮียร์ไรต์นาว (เพลงแฟตบอยสลิม)

ไลต์เฮียร์ไลต์นาว เป็นซิงเกิลของแฟตบอยสลิม ออกจำหน่ายที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2542 แล้วก็ได้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอยู่ในอันดับที่สอง อยู่ในอัลบั้มชุด You've Come a Long Way, Baby
โอกันดั้ม

GN-000 โอกันดั้ม(ญี่ปุ่น: 0ガンダム ;อังกฤษ:0 Gundam) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ และเป็นหุ่นยนต์เครื่องเดียวในภาคนี้ที่ได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ รูปร่างของโอกันดั้มนั้นดัดแปลงมาจากกันดั้มจากโมบิลสูทกันดั้ม

โอกันดั้มเป็นกันดั้มรุ่นแรกของเซอเลสเทียลบีอิง มีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบทั่วไปซึ่งใช้อาวุธเป็นบีมเซเบอร์ บีมกัน และโล่ ซึ่งเป็นรูปแบบมาตรฐานของกันดั้มซึ่งใช้GNไดรฟ์เป็นเตาพลังงานในรุ่นต่อๆมา โอกันดั้มยังมีลักษณะพิเศษซึ่งเรียกว่า "GN เฟเธอร์" นั่นคือGNไดรฟ์จะแผ่อนุภาคออกมาเป็นแบบปีกเทวทูตเพื่อรบกวนการทำงานของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกในระยะใกล้เคียงและยังเป็นผลทางจิตวิทยาให้ศัตรูหวาดกลัว แต่เนื่องจากGNคอนเดนเซอร์ที่ใช้ในขณะนั้นเก็บประจุได้น้อยจึงไม่มีการพัฒนาต่อ

ในสงครามกลางเมืองที่สาธารณรัฐเคอร์ดิช ริวอน อัลมาร์คได้ใช้โอกันดั้มเพื่อทำการทดสอบประสิทธิภาพของกันดั้มรุ่นแรกในการขัดขวางปฏิบัติการ ทางทหาร โดยตอนแรกริบบอนนั้นจะฆ่าทหารทุกคนในการสู้รบ แต่ก็ได้ปล่อยทหารเด็ก โซรัน อิบราฮิมไปเมื่อเห็นสายตาที่เขามองโอกันดั้มด้วยความเทิดทูนเพราะคิดว่าช่วยตนไว้

ในช่วงที่กันดั้มรุ่นที่สามออกปฏิบัติการนั้น ส่วนGNไดรฟ์ของโอกันดั้มถูกถอดออกเพื่อให้ทีมสนับสนุนของเซเลสเทียลบีอิง เฟเรชเตใช้กับกันดั้มรุ่นที่สอง หลังจากที่เฟเรชเตได้ยุบหน่วยและรวมกลับเข้าไปกับองค์กรหลักจึงได้นำGNไดรฟ์ของโอกันดั้มมาใช้สร้างทวินไดรฟ์ซิสเต็มของ "GN-0000 ดับเบิลโอกันดั้ม"

โอกันดั้มนั้นในที่สุดก็ได้ทาสีใหม่เป็นสีน้ำเงิน แดงและเหลืองบนพื้นขาวแทนสีเทาบนพื้นขาวแบบเดิม และได้เตรียมการเพื่อให้เป็นกำลังเสริมของกันดั้มไมสเตอร์ในการต่อสู้กับอินโนเวเตอร์ แต่เนื่องจากไม่มีGNไดรฟ์จึงใช้วิธีติดตั้งถังประจุอนุภาคGNแทนGNไดรฟ์ทำให้ต่อสู้ได้เป็นเวลาจำกัด ซึ่งรูปแบบนี้ของโอกันดั้มเรียกว่าแบบ A.C.D

ลาซเซ ไอออนได้ใช้โอกันดั้มเพื่อช่วยเหลือคนอื่นๆในการป้องกันยานปโตเลมิออสในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับอินโนเวเตอร์ แต่ก็ต้องสละเครื่องเมื่อพลังงานหมดในที่สุด ซึ่งริวอนได้เอาGNไดรฟ์ที่ชิงมาจากดับเบิลโอกันดั้มติดเข้าไปแทนเพื่อใช้ต่อสู้กับเซ็ตสึนะ เอฟ เซย์เอย์ต่อหลังจากที่ "รีบอนส์กันดั้ม" ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และโอกันดั้มก็ถูกทำลายในการต่อสู้กับกันดั้มเอกเซียของเซ็ตสึนะ

ปรากฏตัวในเรื่องสั้นชุด "กันดั้ม 00V"

เกราะฟุลอาเมอร์นี้ออกแบบโดยวิศวกรเชอริลีน ไฮด์ สำหรับเพิ่มพลังในการต่อสู้ของโอกันดั้มเพื่อให้สามารถสู้กับโมบิลสูทรุ่นใหม่ๆได้ เกราะฟุลอาเมอร์ของโอกันดั้มนี้ดัดแปลงมาจากเกราะของกันดั้มเวอร์เชียและสามารถสร้างบาเรียร์GNฟิลด์ได้เหมือนกัน เกราะนี้ติดอาวุธไว้เป็นบีมกันสองลำกล้องที่แขนขวา บีมบาซูก้าที่ไหล่ซ้าย และปืนวัลแคนแบบถอดได้ติดหัว แม้จะหนักมากแต่ด้วยคุณสมบัติของอนุภาคGNความคล่องแคล่วของโอกันดั้มจึงไม่ลดลงมามากนัก แต่เนื่องจากไม่มีGNไดรฟ์แล้ว เกราะฟุลอาเมอร์ที่ใช้อนุภาคGNมากจึงไม่เหมาะกับการต่อสู้และไม่มีการใช้งาน
อิมพีเรียลอิมมีเดียซี

อำนาจอธิปไตยซึ่งประมุขขึ้นโดยตรงต่อจักรพรรดิ (, ) หรือทับศัพท์ว่าอิมพีเรียลอิมมีเดียซี เป็นสถานะเอกสิทธิ์ทางการเมืองตามระบบเจ้าขุนมูลนายที่จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มอบให้แก่จักรพรรดินครอิสระ รัฐคริสตจักร หรือราชรัฐ รัฐที่ได้รับ "อิมพีเรียลอิมมีเดียซี" เช่น แอบบีดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และสภานิติบัญญัติ (Reichstag) โดยไม่ตัองมีเจ้าผู้ครองอื่นเป็นตัวกลาง ในภาษาสมัยปัจจุบันก็หมายถึงรูปแบบของรัฐที่ปกครองตนเอง

ผลได้ของการมีอิมพีเรียลอิมมีเดียซี คือสิทธิในการเรียกเก็บภาษีและค่าธรรมเนียม มีตลาด พิมพ์เหรียญกษาปณ์ มีกองทัพ และมีระบบยุติธรรมของตนเองได้ สิทธิหลังสุดอาจจะรวม “ศาลเลือด” (Blutgericht) หรือศาลอาญาที่มีสิทธิลงโทษผู้ทำผิดถึงประหารชีวิตได้ สิทธิเหล่านี้ขึ้นอยู่การการมอบให้ในพระราชประกาศสิทธิโดยพระจักรพรรดิ

ผลเสียของมีอิมพีเรียลอิมมีเดียซีอาจจะรวมทั้งการเข้ายุ่งเกี่ยวโดยตรงโดยตรงของจักรวรรดิ เช่นที่เกิดขึ้นหลายครั้งในเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้หลังจากสงครามชมาคาลดิค (Schmalkaldic War) และการจำกัดหรือการสูญเสียสิทธิที่ได้รับมอบทั้งหมดถ้าพระจักรพรรดิหรือสภานิติบัญญัติไม่สามารถปกป้องสิทธิดังกล่าวได้จากการต่อต้านหรือรุกรานจากภายนอก เช่นที่เกิดขึ้นระหว่างสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่งของสงครามการปฏิวัติฝรั่งเศส (French Revolutionary Wars) หรือระหว่างสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่สองในสงครามนโปเลียน สนธิสัญญาลูเนวิลล์ ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1801 ระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระบุให้พระจักรพรรดิสละพระราชสิทธิทุกอย่างที่มีต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการประชุมครั้งสุดท้ายของชสภานิติบัญญัติแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () ในปี ค.ศ. 1802 ถึงปี ค.ศ. 1803 หรือที่เรียกว่า “การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี” จักรพรรดินครอิสระและอิมพีเรียลแอบบีเกือบทั้งหมดต่างก็สูญเสีย “อิมพีเรียลอิมมีเดียซี” และถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐราชวงศ์ต่างๆ

การที่จะทำความเข้าใจถึงการมอบหรือการใช้ “อิมพีเรียลอิมมีเดียซี” ทำให้ประวัติของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นระบบที่ยากต่อการเข้าใจ โดยเฉพาะในบรรดานักประวัติศาสตร์ แม้แต่โดยนักประวัติศาสตร์ร่วมสมัยเช่นโยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ และ โยฮันน์ กอทท์ลีบ ฟิคท์ (Johann Gottlieb Fichte) ผู้เรียกจักรวรรดิว่า “มหายักษ์” ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักประวัติศาสตร์ผู้เขียนเกี่ยวกับจักรวรรดิว่าไม่เป็นทั้ง “โรมัน” และ ไม่ทั้ง “ศักดิ์สิทธิ์” หรือ ไม่แม้แต่เป็น “จักรวรรดิ” เมื่อเทียบกับ “จักรวรรดิบริติช” มีความเห็นว่าจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นความล้มเหลวอันใหญ่หลวงที่รุ่งเรืองถึงจุดสูงสุดเมื่อต้นยุคกลาง และเสื่อมโทรมลงตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา หลังจากการตีพิมพ์งานของเจมส์ ไบรซ์ชิ้นใหญ่เกี่ยวกับจักรวรรดิที่มีชื่ออันเหมาะสมว่า “จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์” เป็นเวลาเกือบหนึ่งร้อยปี ทัศนคตินี้ก็เป็นทัศนคติของนักประวัติศาสตร์ของสมัยใหม่ตอนต้นเกือบทุกคนเรื่อยมา ซึ่งมีส่วนในการวางรากฐานของปรัชญาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เยอรมันที่เป็นที่โต้แย้งกันที่เรียกว่า “วิถีพิเศษ” (Sonderweg)
Almay

Almay เป็นแบรนด์โดยเครื่องสำอางของ Revlon พร้อมกับแบรนด์อื่น ๆ รวมทั้ง Revlon, Ultima II, ColorStay, Flex, New Complexion, Revlon Age Defying และ Charlie

แบรนด์ Almay ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1931 และได้ตั้งชื่อหลังจากผู้ก่อตั้ง Alfred และ Fanny May woititz การสร้างแบรนด์เครื่องสำอางนี้เริ่มเมื่อ Fanny May Woititz อยู่ในความต้องการผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางที่ไม่ระคายเคืองต่อผิวแพ้ง่ายของเธอ Alfred ซึ่งเป็นสามีของเธอและเป็นนักเคมีมืออาชีพเริ่มต้นการทดสอบเครื่องสำอางเพื่อหาส่วนผสมที่บริสุทธิ์มากขึ้นและอ่อนโยน ด้วยความช่วยเหลือของผู้เชี่ยวชานด้านโรคผิวหนัง Dr. Marion Sulzberger พวกเขาได้พัฒนาเครื่องสำอางแบรนด์แรกที่มีส่วนผสมของ hypoallergenic

Almay เป็นแบรนด์แรกที่แนะนำความปลอดภัยด้านดูแลผิว โดยไม่มีส่วนผสมของน้ำหอมอยู่ในผลิตภัณฑ์ โดยแสดงส่วนผสมทั้งหมดที่ใช้ในฉลากของผลิตภัณฑ์และการทดสอบการแพ้รวมทั้งการระคายเคือง ยังเป็นบริษัทแรกที่ผลิตเครื่องสำอางสำหรับผู้บริโภคที่มีสภาพผิวเฉพาะและบรรดาผู้ที่ใส่คอนแทคเลนส์ ใน ปี1987 Almay เข้าถือสิทธิ์โดย Revlon และวันนี้ได้ขยายไปยังสายเต็มของ skincare และผลิตภัณฑ์แต่งหน้า

Almay มีผลิตภัณฑ์สำหรับ skincare ใบหน้า ปากและตา ส่วนผสมธรรมชาติที่ใช้ประกอบด้วย Meadowsweet (ulmaria Spirael) สำหรับผิวมัน เมล็ดองุ่น (Vitis vinifera) สำหรับผิวธรรมดา และแตงกวา (Cucumis sativa) สำหรับผิวแห้ง Anti-aging ส่วนผสมที่ใช้ในผลิตภัณฑ์จะมีเรื่องราวของ Moringa (Moringa oleifera) หรือที่รู้จักกัน "The Miracle Tree” ส่วนผสมธรรมชาติอื่น ๆ ในผลิตภัณฑ์ได้แก่ Aloe (barbadensis Aloe) Milk Thistle (marianum Silybum) Licorice (Glycyrrhiza glabra), ถั่วเหลือง (Glycine max) และ Rosehips (Rosa canina)