seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
หลุยส์ เดอ เครูอาล

หลุยส์ เดอ เครูอาล ดัชเชสแห่งปอร์ตสมัธ (กันยายน พ.ศ. 2192- 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2277)
เป็นพระสนมเอกคนที่สองของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หลุยส์เป็นพระกำนัลของเจ้าหญิงเฮนเรียตตา เจ้าหญิงเฮนเรียตตาได้เสด็จมาที่อังกฤษในปี พ.ศ. 2213 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ได้ทรงเห็นหน้าตาหลุยส์ที่งดงามใสสะอาดเนื่องจากไม่ได้แต่งหน้าพระองค์ก็ทรงชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง หลุยส์เป็นสาวน้อยวัย 21 ปีที่กิริยามารยาทเรียบร้อยสมเป็นลูกผู้ดี

เจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุ 26 ปี ยังไม่ทันเสด็จกลับ หลุยส์ตกค้างอยู่ในราชสำนัก พระเจ้าชาร์ลส์ทรงประทานตำแหน่งนางกำนัลของสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน ให้แก่หลุยส์ ต่อมหลุยส์ได้ทำหน้าที่เป็นสนมคนใหม่ ด้วยรูปร่างหน้าตาที่จอห์น เอเวลินกล่าวว่า "งามเหมือนเด็กทารก" คือ งามบริสุทธิ์นั่นเอง ต่อมาหลุยส์ก็ได้คลอดลูกชายที่ชื่อ ชาร์ลส์ ซึ่งต่อมาก็คือดยุกแห่งริชมอนด์ หลุยส์ไม่เคยแต่งงานมาก่อนที่จะได้เป็นพระสนม
หลุยส์ก็เลยเป็นดัชเชสแห่งปอร์ตสมัธแบบ Duchess in Her Own Right คือเป็นดัชเชสด้วยตนเอง ไม่ได้เป็นภรรยาของดยุก

ถึงแม้หลุยส์จะมีหน้าตาที่ใสซื่อสะอาดสะอ้าน (ดูจากรูปวาดจะเห็นว่าหลุยส์จะไม่ค่อยแต่งหน้ามากนัก) แต่เธอก็เป็นคนฉลาด ไม่หัวอ่อน และสามารถเรียกความสนใจได้มากกว่าดัชเชสแห่งคลีฟแลนด์ด้วยซ้ำ ถึงแม้หลุยส์จะอยู่ที่อังกฤษ แต่ใจของเธอก็ได้ไปอยู่กับฝรั่งเศส นายเหนือหัวที่เธอรักมากที่สุดคือสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมากกว่าพระเจ้าชาร์ลส์ หลุยส์ทำหน้าที่เป็นสายลับดูความเคลื่อนไหวของราชวงศ์สจ๊วตทุกย่างก้าว ด้วยการที่ไปล่วง แคะ แกะ เกา ความลับของอังกฤษจากพระเจ้าชาร์ลส์ หลุยส์ได้กลับไปรายงานเรื่องราวต่างๆในราชสำนักแก่ฝรั่งเศส ตลอดจนโน้มน้าวให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงหันมานับถือคาธอลิก แต่พระองค์ก็ทรงพระทัยแข็งพอที่จะปฏิเสธหลุยส์ทั้งๆที่ทรงเลื่อมใสคาธอลิกมาก

หลุยส์เป็นคนโปรดแห่งราชสำนักอังกฤษ หลุยส์สามารถพิชิตใจพระเจ้าชาร์ลส์ทำให้เธอ "ขึ้น"ตลอด ไม่มีวันตกแบบดัชเชสแห่งคลีฟแลนด์ หลุยส์ได้ทำให้ดยุกแห่งมอนมัธหมดรัศมีลงไป แต่คนที่หลุยส์กำจัดไม่ได้คือเนลล์ กวิน นางละครสาวสวย หลุยส์ตีสนิทกับเสนาบดีคนสำคัญ ยอมที่จะไปเป็นชู้เขา เพราะจะได้นำความลับของอังกฤษถวายพระเจ้าหลุยส์ เพื่อจะได้เป็นประโยชน์ต่อฝรั่งเศส หลุยส์เป็นคนโลภมาก กอบโกยเงินพระคลังแทบเกลี้ยง ห้องชุดในพระราชวังไวท์ฮอลซึ่งตกแต่งกว่า 3 ครั้งจนกว่าจะเป็นที่พอใจ สิ้นเปลืองเงินไปไม่รู้เท่าไหร่แล้ว หลุยส์ได้เบี้ยหวัดรายปีถึง 27,000 ปอนด์ ไม่รวมบรรดาเพชรพลอยที่พระเจ้าชาร์ลส์ทรงประทานให้ลูกชายอีกมาก พระเจ้าหลุยส์ทรงส่งของกำนัลดีมาให้หลุยส์เป็นประจำเพื่อตอบแทนที่รับใช้ด้วยดี

หลุยส์เป็นดาราเจ้าน้ำตา เวลาพระเจ้าชาร์ลส์ทรงไม่ประทานอะไรให้หลุยส์ก็จะใช้วิธีนี้ประจำ ในที่สุดหลุยส์ก็ได้ไปทุกที
หลุยส์เป็นคนที่รู้ใจพระเจ้าชาร์ลส์เป็นอย่างดีทำให้เป็นคนโปรดเสมอ ถึงแม้จะมีคู่แข่งคนสำคัญอย่างเนลล์ กวิน ก็ตาม

เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์สวรรคต หลุยส์มีหนี้สินท่วมหัว แต่พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงอุปถัมภ์หลุยส์ จนเมื่อสวรรคตแล้วดยุกแห่งออร์เลอังส์ก็มารับช่วงต่อ หลุยส์เสียชีวิตในวัย 85 ปี.
ศัตรูของประชาชน

ศัตรูของประชาชน () เป็นคำที่ใช้เรียกคู่แข่งทางการเมืองหรือทางชนชั้น การใช้คำดังกล่าวเป็นความเสียหาย และแสดงให้เห็นโดยนัยว่าบุคคลกลุ่มนั้นเป็นศัตรูกับรูปแบบสังคมทั้งหมด คำดังกล่าวมีประวัติมาอย่างยาวนาน ซึ่งพบว่าได้มีการใช้ครั้งแรกในสมัยจักรวรรดิโรมัน ซึ่งสภาซีเนตได้ใช้เป็นข้ออ้างในการจับกุมจักรพรรดินีโร นับตั้งแต่นั้นมา มีบุคคลหลายกลุ่มที่ถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูของประชาชน

ในสหภาพโซเวียต ได้มีการใช้คำดังกล่าวอย่างแพร่หลาย ซึ่งในภาษารัสเซียเขียนว่า враг народа ""vrag naroda"" ซึ่งประจวบเหมาะกับแนวคิดที่ว่าประชาชนอยู่ภายใต้การควบคุม คำดังกล่าวได้ถูกใช้โดยวลาดิมีร์ เลนิน หลังจากที่เขาก้าวขึ้นสู่อำนาจ และได้กล่าวไว้ในกฤษฎีกาในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 ว่า
อัลวินกับสหายชิพมังค์

อัลวินกับสหายชิพมังค์ เป็นนักร้องกลุ่ม ในช่วงยุค 50's โดยมีสมาชิก 3 ตัว เป็นชิปมังค์ (โดยใช้เครื่องอัดแผ่นเสียง แล้วเร่งเสียงให้เป็นเสียงชิปมังค์) และเคยทำเป็นการ์ตูนที่ฉายในประเทศไทย ฉายทางช่อง 3 ช่วงปี 2536 - 37

รอส แบ็กดาสาเรียน จูเนียร์เป็นผู้กำเนิดอัลวินกับสหายชิพมังค์

ในปี 1958 รอส เหลือเงินในธนาคารเพียง 200 ดอลลาร์ แล้วเขาเอาเงินนั้นไปซื้อเครื่องอัดเสียง และสิ่งที่เครื่องอัดเสียงในยุคนั้นทำไม่ได้ คือสามารถเร่งความเร็ว แล้วเขาอัดเสียงในเครื่อง เลยเป็นต้นกำเนิดเสียงของชิปมังค์ ในปีเดียวกันเขาคิดว่าจะใช้สัตว์ตัวอะใรร้องเพลง ขณะที่คิดอยู่นั้นได้เห็นชิปมังค์อยูกลางถนน เขาคิดที่จะขับรถผ่านไป ด้วยความกล้าเขาเลยคิดที่จะใช้ชิปมังค์เป็นนักร้อง

ที่มาก็คือค่ายเพลงที่เซ็นสัญญา คือลิเบอร์ตี้ เร็คคอร์ด โดยการใช้ชื่อของบุคลากรของค่ายเพลงที่เซ็นสัญญา
กาลิเลโอ (แก้ความกำกวม)

กาลิเลโอ อาจหมายถึง
เสี้ยนหนามแผ่นดิน

เสี้ยนหนามแผ่นดิน หรือ ปฏิปักษ์ต่อรัฐ () หมายถึง บุคคลซึ่งตกเป็นจำเลยในคดีอาชญากรรม ซึ่งส่งผลกระทบต่อรัฐ การกล่าวถึงปัจเจกชนว่าเป็นเสี้ยนหนามแผ่นดินในบางครั้งเป็นการแก่งแย่งทางการเมือง โดยในอีกกรณีหนึ่ง ปัจเจกชนอาจมีสิทธิถูกต้องตามกฎหมาย แต่ก่อให้เกิดอันตรายต่อประเทศชาติหรือประชาชนเสียเอง
สะพานไฟ

คัตเอาท์ () หรือ ตัวตัดวงจร, เซอร์กิตเบรกเกอร์ () เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ตัดตอนแหล่งจ่ายไฟออกจากวงจรไฟฟ้า เช่น ตัดวงจรไฟฟ้าภายในบ้านออกจากแหล่งจากไฟภายนอกเป็นต้น นอกจากทำหน้าที่เป็นสวิตซ์ไฟฟ้าเมื่อผู้ใช้สั่งการแล้ว ยังทำหน้าที่ตัดการจ่ายไฟโดยอัตโนมัติได้เมื่อมีเหตุ ไฟฟ้าลัดวงจร ไฟดูด ไฟรั่ว ไฟตก ไฟเกิน ได้แล้วแต่ความสามารถของสะพานไฟที่ใช้

คัตเอาท์จะตัดการจ่ายไฟเมื่อมีกระแสไฟ้าผ่านมากเกินกว่าที่กำหนดหรือเกิดการลัดวงจรภายในวงจรไฟฟ้า โดยใช้ฟิวส์ที่ติดดยู่ในสะพานไฟ เป็นตัวตัดวงจรไฟฟ้า โดยสะพานไฟมีส่วนประกอบหลัก คือ

แอร์เซอร์กิตเบรกเกอร์ (Air Circuit Breaker) เป็นอุปกรณ์เปิด-ปิด วงจรไฟฟ้า และป้องกันกระแสไฟฟ้า เพื่อจำกัดกระแสไฟฟ้าไม่ให้ไหลผ่านตัวมันเกินพิกัด โดยทั่วไปจะใช้เป็นตัวหลัก (Main) สำหรับป้องกันกระแสไฟฟ้าเกิน (Over Current) กระแสไฟฟ้าลัดวงจร (Short Circuit) เมื่อเกิดความผิดปรกติของวงจรมันจะทำหน้าที่ปลดวงจร (Open Circuit) โดยอัตโนมัติ และสามารถเปิดใช้งานใหม่ได้เมื่อวงจรไฟฟ้าเป็นปรกติ แอร์เซอร์กิตเบรกเกอร์นำไปใช้ในอาคาร สถานที่ที่มีการใช้กำลังไฟฟ้ามาก ๆ เช่นโรงงานอุตสาหกรรม โรงแรม โรงพยาบาล อาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ อาคารสูง มีขนาดตามพิกัด เช่น 800, 1000, 1250, 1600, 2000, 2500, 3200, 4000 แอมแปร์ เป็นต้น นอกจากนี้ แอร์เซอร์กิตเบรกเกอร์จะต้องสามารถทนกระแสฉับพลัน (Interrupting Current) มีหน่วยเป็น กิโล-แอมแปร์ (Kilo-Ampere) หรือ KA. ซึ่งเป็นตัวกำหนดพิกัดของแอร์เซอร์กิตเบรกเกอร์อีกค่าหนึ่งด้วย เช่น 42,65,100 กิโล-แอมแปร์ (1 Kilo-Ampere = 1000 Ampere)
คัตเอาท์

คัตเอาท์ อาจหมายถึง
หลักนิยมทางทหาร

หลักนิยมทางทหาร () หมายถึง การจัดการกำลังทหารในการมีส่วนร่วมในการทัพ ปฏิบัติการทางทหาร ยุทธการและยุทธนาการต่าง ๆ โดยจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับทฤษฎี ประวัติศาสตร์ การทดลองและการปฏิบัติ และมีความคิดริเริ่มและสร้างสรรค์อีกด้วย

หลักนิยมทางทหารเป็นแนวทางสำหรับการดำเนินการ โดยเป็นการวางโครงร่างให้กับกำลังทหารทั้งหมด ซึ่งเป็นประโยชน์ในการจัดมาตรฐานของปฏิบัติการ สร้างรูปแบบทั่วไปในการบรรลุเป้าหมายทางการทหาร เพื่อให้เกิดความง่ายและความคล่องแคล่ว และยังเป็นการวางพื้นฐานของการกำหนดรูปแบบการดำเนินการของปฏิบัติการทางทหาร สำหรับนักวางแผนทางการทหาร

คำว่า "หลักนิยม" (doctrine) มาจากคำ "doctrina" ในภาษาลาติน ซึ่งแปลว่า คำสั่งสอน คำแนะนำ หลักนิยม สืบทอดมาจากรากฐานความเชื่อตามคำสอน ที่สั่งสอนกันมา เคยมีผู้แปล doctrine ว่า ลัทธิ หลัก คำสั่งสอน อันเป็นความเชื่อ และเป็นที่ยอมรับของผู้คน โดยสาระสำคัญแล้ว หมายถึง "สิ่งที่เราเชื่อ" (What We Believe)

อย่างไรก็ตาม ความหมายที่ชัดเจนที่สุด และเข้าใจได้ง่ายที่สุดของหลักนิยม ได้แก่

""หลักนิยม" คือ สิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นหนทางที่ "ดีที่สุด" ในการทำกิจกรรมใด ๆ"
คำว่า หลักนิยมทางทหาร มีคำจำกัดความอยู่หลายรูปแบบ ยกตัวอย่างเช่น :-ยุทธศาสตร์การทหาร เป็นการหาเหตุผลสำหรับปฏิบัติการทางทหาร ในขณะที่หลักนิยม เป็นการมุ่งตอบคำถามโครงร่างในรูปแบบของระบบกองทัพ อย่างเช่น :

ในทำนองเดียวกัน หลักนิยมก็ไม่ใช่ยุทธศาสตร์หรือยุทธวิธี แต่เป็นการรวมเอาโครงสร้างทั้งสามระดับของการทำสงคราม (ยุทธศาสตร์การทหาร ปฏิบัติการทางทหาร และยุทธวิธีทางทหาร)
หลักนิยมทางทหาร จึงเป็นการสะท้อนถึงการตัดสินใจของนายทหารระดับสูง ไปจนถึงผู้นำพลเรือนที่สำคัญ เกี่ยวกับการตัดสินใจในสิ่งที่คาดว่าเป็นประโยชน์และเป็นไปได้หรือไม่ในทางทหาร ประกอบด้วยปัจจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องดังต่อไปนี้ :-

หลักนิยมกับยุทธศาสตร์นั้น คำทั้ง ๒ คำนี้ เป็นนามธรรมที่ละเอียดอ่อนแล้วแต่ความเข้าใจของแต่ละคน แต่ก็พอจะจับประเด็นเปรียบเทียบระหว่าง "หลักนิยม" กับ "ยุทธศาสตร์" ได้ดังนี้คือ ยุทธศาสตร์ เป็นศาสตร์และศิลป์ ในการใช้พลังอำนาจต่าง ๆ ในทุกโอกาสไม่ว่าในสภาวะสงครามหรือปกติ ค่อนข้างจะมีลักษณะเป็นแผนการปฏิบัติมากกว่าหลักนิยม แต่มีวัตถุประสงค์ที่คล้ายกันคือ ให้ได้มาซึ่งความได้เปรียบคู่แข่งขัน หรือให้ได้มาซึ่งชัยชนะ ยุทธศาสตร์ จึงมีลักษณะเป็นศาสตร์ในการกำหนดหนทางการปฏิบัติ แต่หลักนิยม เป็นเครื่องกำกับ หรือชี้แนะ จึงมีความอ่อนตัวมากกว่า

อย่างไรก็ตาม เพราะว่า ยุทธศาสตร์ เป็นหนทางปฏิบัติ ที่มาจากการวิเคราะห์ และประเมินสถานการณ์พลังอำนาจแห่งชาติ หรือของกองทัพฝ่ายเรา และฝ่ายข้าศึก จากสถานการณ์ที่เป็นสภาวะแวดล้อมในปัจจุบัน แต่หลักนิยม มีที่มาจาก หลักความจริงอันเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป มาจากความเชื่อของผู้คน และมาจากบทเรียนในประวัติศาสตร์สงครามซ้ำแล้วซ้ำเล่า บนเงื่อนไขสถานการณ์อันหนึ่งที่ระบุไว้ หรือสภาวะแวดล้อมในอดีต ดังนั้น หากสถานการณ์ที่ประเมินได้ในปัจจุบันตรงกับเงื่อนไขสถานการณ์ที่ระบุไว้ในหลักนิยมแล้ว หลักนิยมนั้น จะกลายเป็นยุทธศาสตร์ ที่สามารถนำไปใช้ได้ทันที
มุขทางเข้า

มุขทางเข้า () คือส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนที่ปกคลุมทางเข้าไปในตัวสิ่งก่อสร้าง ตัวส่วนประกอบจะอยู่ภายนอกผนังของตัวสิ่งก่อสร้างหลักที่อาจจะล้อมรอบด้วยฉาก ระแนงสาน หน้าต่างกว้าง หรือกำแพงที่บางเบาทีก็จะยื่นออกมาจากตัวสิ่งก่อสร้าง

ลักษณะการสร้างมุขทางเข้าก็มีด้วยกันหลายแบบที่ขึ้นอยู่กับลักษณะของการก่อสร้างของแต่ละสมัยและของแต่ละท้องถิ่น จุดประสงค์ของการมีมุขทางเข้าก็เพื่อให้มีบริเวณให้ผู้ที่จะเข้าไปในตัวสิ่งก่อสร้างได้มีที่หยุดพักก่อนที่จะเข้าไปในอาคารหรือใช้หลบแดดหลบฝน แต่บางครั้งมุขทางเข้าก็อาจจะมีขนาดใหญ่ เช่น ระเบียงคลุม (Verandah) ที่มักจะที่อาจจะแล่นตลอดแนวด้านหน้าหรือด้านข้างของตัวสิ่งก่อสร้างหลักก็ได้
ศิลปะทรงกลม

ศิลปะทรงกลม () เป็นคำที่ใช้ในสมัยฟื้นฟูศิลปะวิทยาที่หมายถึงจิตรกรรมหรือประติมากรรมที่เป็นทรงกลม เป็นคำที่มาจากภาษาอิตาลีว่า “rotondo” ที่แปลว่า “กลม” คำนี้มักจะไม่ใช้กับภาพเขียนขนาดเล็กที่มีลักษณะกลมแต่มักจะใช้กับภาพเขียนที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางกว่าสองฟุตขึ้นไป ฉะนั้นจึงไม่รวมจุลจิตรกรรมภาพเหมือน (portrait miniature) แต่สำหรับประติมากรรมแล้วคำนี้ยืดหยุ่นกว่า

ศิลปินสร้างงานลักษณะนี้มาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ จิตรกรรมทรงกลมมักจะเขียนบนแจกันเครื่องปั้นดินเผาของกรีกจากสมัยที่เรียกว่าทอนดี และภายในก้นชามไวน์ก้นตื้นที่เรียกว่าคิลิกซ์ (Kylix) ที่เป็นทรงกลมอยู่แล้ว ศิลปะลักษณะมาฟื้นฟูทำกันอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 โดยเฉพาะในอิตาลี แต่ตั้งแต่นั้นมาความนิยมก็ลดถอยลง แต่ในภาพเขียน “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” (The Last of England) โดยจิตรกรชาวอังกฤษฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์ (Ford Madox Brown) ในปี ค.ศ. 1855 ก็เป็นลักษณะนี้โดยบราวน์เน้นความกลมด้วยราวเชือกรอบบุคคลในภาพ

ฉากหลังของศิลปะทรงกลมมักจะไม่ใช่สิ่งสำคัญหรือบางครั้งก็ละเว้นไปเลย ในจิตรกรรมทรงกลมมักจะมองเห็นฉากหลังและในประติมากรรมภาพนูนฉากหลังจะหายไป อันเดรอา เดลลา รอบเบียและศิลปินในครอบครัวเดียวกันสร้างงานประติมากรรมดินเผาเคลือบที่เรียกว่า “ทอนดี” ที่มักจะมีกรอบเป็นมาลัยใบไม้และผลไม้ที่ตั้งใจไว้ใช้ตกแต่งผนังสตัคโค บนตัวตึกโอสเปดาเลเดกลิอินโนเชนติ (Ospedale degli Innocenti) ในฟลอเรนซ์ที่สร้างโดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกี เดลลา รอบเบียก็สร้างงานประติมากรรมทรงกลมเป็นภาพเด็กบนฉากหลังที่เป็นสีน้ำเงินสำหรับตกแต่งในช่องโค้งสแปนเดรลซึ่งเป็นช่องสามเหลี่ยมระหว่างซุ้มโค้งด้านหน้า

ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 การเขียนภาพตกแต่งลักษณะที่เรียกว่า “istoriato” สำหรับเครื่องเคลือบดีบุกมายอลิคา (Maiolica) ใช้กับการตกแต่งชิ้นที่มีลักษณะกลม

นอกจากนั้นแล้วลักษณะกลมก็ยังใช้ในการออกแบบองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่อาจจะใช้ประกอบการตกแต่งหน้าบันที่เป็นโค้งที่มานิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 15

ศิลปะทรงกลมมาเป็นที่นิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในฟลอเรนซ์ เช่นในงานเขียนหลายชิ้นโดยซานโดร บอตติเชลลี ไมเคิล แอนเจโลใช้ศิลปะทรงกลมเป็นองค์ประกอบในงานหลายชิ้นทั้งในงานจิตรกรรมและประติมากรรม ที่รวมทั้งภาพ “ครอบครัวพระเยซูกับนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” และภาพที่มีชื่อเสียง “พระแม่มารีในกรอบกลม” (Doni Tondo) ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ ศิลปินอื่นที่ใช้ทรงกลมในการสร้างงานศิลปะผู้อื่นก็ได้แก่ราฟาเอล, บรอนซิโน , ฟราอันเจลิโค และจาโคโป ปอนตอร์โม
แผนปฏิบัติการทางทหาร

แผนปฏิบัติการทางทหาร (; หรือในสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เรียกว่า war plan) เป็นแผนการอย่างเป็นทางการของกองกำลังทางทหาร ในการดำเนินการตามปฏิบัติการทางทหาร ซึ่งร่างขึ้นจากผู้บัญชาการในกระบวนการปฏิบัติการรบ เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ทั้งก่อนหน้าหรือระหว่างความขัดแย้งที่เกิดขึ้น แผนปฏิบัติการทางทหารมักจะคล้อยตามกับหลักนิยมทางทหารของกองกำลังนั้น ๆ เสมอ

แผนปฏิบัติการทางทหารมักจะถูกปกปิดไว้โดยชื่อรหัส
กระบวนการปฏิบัติการรบ

กระบวนการปฏิบัติการรบ () คือ กระบวนการซึ่งได้รับการปฏิบัติโดยกองกำลังติดอาวุธระหว่างการทัพ ปฏิบัติการทางทหาร ยุทธการ และยุทธนาการ เพื่อกำหนดวัตถุประสงค์ ทิศทางของการรบ และการประเมินกระบวนการของแผนปฏิบัติการทางทหาร

รูปแบบพื้นฐานของกระบวนการปฏิบัติการรบประกอบด้วยห้าระยะ ซึ่งมุ่งไปยังการบรรลุเป้าหมายและวัตถุประสงค์ การจัดสรรกองกำลังที่เหมาะสมเพื่อความสำเร็จของยุทธนาการนั้น การตัดสินใจที่มีต่อหลักนิยมทางทหาร การดำเนินการตามแผนการที่วางเอาไว้ระหว่างยุทธการ และการประเมินข่าวกรองภายหลังการรบถึงความสำเร็จหรือความล้มเหลวของแผนปฏิบัติการดังกล่าว
การติดพัน

การติดพัน, การเข้าปะทะ, การเข้าโจมตี หรือการรบปะทะ () หมายถึง การสู้รบระหว่างกองกำลังสองฝ่าย โดยกองกำลังของทั้งสองฝ่ายจะต้องมีขนาดใหญ่กว่ากองร้อย แต่มีขนาดเล็กกว่ากองพล ซึ่งได้รับมอบหมายหรือดำเนินการตามภารกิจ การติดพันเริ่มต้นขึ้นเมื่อฝ่ายโจมตีเริ่มต้นการสู้รบเพื่อดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของตน และจะสิ้นสุดเมื่อฝ่ายโจมตีประสบความสำเร็จ หรือล้มเลิกความพยายามในการบรรลุเป้าหมาย หรือเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายได้รับกำลังเสริมที่เหมาะสม ซึ่งจะเป็นการเริ่มต้นการติดพันครั้งใหม่ต่อไป

การติดพันมักจะเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการ โดยปกติแล้ว การติดพันจะกินเวลาไม่เกิน 1-2 วัน หรือแม้กระทั่งไม่กี่ชั่วโมง และมีน้อยครั้งที่จะใช้เวลานานเกินกว่า 5 วัน ในการรบระดับดังกล่าว ขอบเขตอาวุธทางยุทธวิธีและระบบการสนับสนุนจึงมีความสำคัญมากต่อกำลังพลและผู้บังคับบัญชาของแต่ละฝ่ายมาก
โรงเรียนเชียงดาววิทยาคม

โรงเรียนเชียงดาววิทยาคม ถือเป็นโรงเรียนแรกใน อ.เชียงดาว ที่ทำการเปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 เดิมใช้อาคารเรียนของโรงเรียนบ้านเชียงดาว เป็นที่ทำการสอน ในช่วงแรกนั้น โรงเรียนได้เปิด เฉพาะชั้น ม.1-ม.3 เท่านั้น ต่อมาทางโรงเรียนจึงได้ขอสงวนที่ไว้ 165 ไร่เพื่อสร้างอาคารไม้ 2 ชั้น 4 ห้องเรียน บ้านพักครู 1 หลังต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ทางโรงเรียนก็ได้รับเงินงบประมาณเพื่อมาสร้างอาคารเรียนอีก 1 หลัง เพื่อเตรียมเปิดสอนระดับ ม.ปลาย

ในปี พ.ศ. 2532 ทางกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้อนุมัติให้ทาง ร.ร. เปิดรับสมัครนักเรียนระดับ ม.ปลาย โดยทางโรงเรียนได้เปิดแผนการเรียนดังต่อไปนี้
ซึ่งจะแบ่งห้องเรียนได้ตามนี้

ในปี พ.ศ. 2548 ทางโรงเรียนได้มีศูนย์การเรียนรู้คอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต และยังได้ปรับพื้นที่ป่าหลังโรงเรียน 90 ไร่ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ธรรมชาติและบูรนาการ ทุกกลุมสาระการเรียนรู้ 
ล่าสุด เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 ทางโรงเรียนได้มีการปรับปรุงอาคารทใหม่เกือบทั้งหมดได้แก่ การติดตั้งแอร์ในห้องคอมพิวเตอร์,การติดพัดลมห้องละ 4 ตัวทุกอาคาร,การทาสีอาคารรัตนรักษ์,ปรับปรุง,ทาสีอาคารชั่วคราวให้มีสภาพที่ดีขึ้น

ผู้อำนวยการคือ นายนิคม สินธุพงษ์

ทางโรงเรียนเชียงดาววิทยาคมได้แบ่งนักเรียนออกเป็นคณะสีต่างๆได้แก่ คณะสีนนทรี คณะสีศรีตรัง คณะสีกระดังงา คณะสีกาสะลอง คณะสีทองกวาว
นิโคลัส เพฟเนอร์

นิโคลัส เพฟเนอร์ หรือ นิโคลัส เบิร์นฮาร์ด ลีออน เพฟเนอร์ () (30 มกราคม ค.ศ. 1902 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1983) นิโคลัส เพฟเนอร์เป็นนักวิชาการและนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวอังกฤษที่เกิดในเยอรมนี เพฟเนอร์มีความเชี่ยวชาญโดยเฉพาะที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของสถาปัตยกรรม งานชิ้นสำคัญที่สุดและเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคืองานเขียน “คู่มือสถาปัตยกรรมของเพฟเนอร์” (The Pevsner Architectural Guides) รวมทั้งหมด 46 เล่มที่เขียนและพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1951 ถึงปี ค.ศ. 1974 ที่เป็นงานเขียนที่มีเนื้อหาครอบคลุมสถาปัตยกรรมของหมู่เกาะบริติช
การทอดไมตรี

การทอดไมตรี () เป็นคำที่ใช้ในวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มีรากศัพท์มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "rapprocher" หมายถึง "การนำมาร่วมกัน" เป็นการฟื้นสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศ ในทางด้านการเมืองแล้ว การทอดไมตรีเป็นการผสมร่วมกันของความแตกต่างในปัจจัยทางการเมือง ยกตัวอย่างเช่น การทอดไมตรีระหว่างสหรัฐอเมริกา ในสมัยประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน กับสาธารณรัฐประชาชนจีน นับตั้งแต่ ค.ศ. 1972 เป็นต้นมา
วังแก้ว

วังแก้ว หรือ วังกระจก () เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างด้วยเหล็กหล่อ (Cast iron) และกระจกที่เดิมสร้างขึ้นที่ไฮด์พาร์คในกรุงลอนดอนในอังกฤษเพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับการแสดงนิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ (The Great Exhibition) ของปี ค.ศ. 1851 ภายในมีผู้ร่วมเข้าแสดงจากทั่วโลกถึง 14,000 องค์การในเนื้อที่ทั้งหมด 92,000 ตารางเมตร ที่เป็นการแสดงสิ่งต่างๆ ที่แสดงถึงความก้าวหน้าล่าสุดทางเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติอุตสาหกรรม วังแก้วออกแบบโดยสถาปนิกโจเซฟ แพกซ์ตัน ตัวสิ่งก่อสร้างยาว 564 เมตร และสูง 33 เมตร ถือเป็นสิ่งก่อสร้างมุงแก้วที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

หลังจากงานนิทรรศการแล้ววังแก้วก็ถูกย้ายไปสร้างในสวนสาธารณใหม่ในย่านผู้มีฐานะดีของกรุงลอนดอนที่เรียกว่าไซเด็นแนมฮิลล์ (Sydenham Hill) ที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงไปเท่าใดนักตั้งแต่สมัยวิคตอเรีย วังแก้วได้รับการขยายและตั้งอยู่ที่นั่นระหว่างปี ค.ศ. 1854 จนถึงปี ค.ศ. 1936 เมื่อถูกทำลายลงในเพลิงไหม้ คำว่า “Crystal Palace” เป็นคำที่คิดขึ้นอย่างเยาะๆ โดยนิตยสารเสียดสี “พันช์” ที่ต่อมาใช้เรียกบริเวณทางใต้ของลอนดอน (คริสตัลพาเลซ) และอุทยานรอบบริเวณนั้น

วันที่ 30 พฤศจิกายน 1936 ภายในไม่กี่ชั่วโมง วังแก้วถูกไฟไหม้เสียหายจนย่อยยับ แสงไฟที่เผาวังแก้วนั้นสามารถมองเห็นได้ถึงจากแปดมณฑล ขณะนั้น เซอร์ เฮนรี บัคแลนด์ ผู้จัดการทั่วไปของวังแก้วกำลังเดินตรวจตรากับสุนัขและลูกสาวของเขา ต่อมาพวกเขาสังเกตเห็นเปลวไฟสีแดงเรืองแสงอยู่ภายใน ภายในนั้นเองเขาพบสองพนักงานดับเพลิงกำลังดับเพลิงย่อมๆบริเวณส่วนสำนักงาน การระเบิดเกิดขึ้นในห้องรับฝากของสุภาพสตรี ซึ่งไฟนั้นลุกโชนอย่างรุนแรงมาก ต่อมาแม้ว่าจะมีเครื่องดับเพลิงกว่า 89 ตัวและพนักงานดับเพลิงร่วม 400 ชีวิตมาถึงสถานที่เกิดเหตุแต่ก็ไม่สามารถที่จะดับไฟลงได้ บัคแลนด์กล่าวว่า ""ในไม่กี่ชั่วโมงเราได้เห็นจุดจบของเดอะคริสตัลพาเลซ มันจะยังอยู่ในความทรงจำไม่เพียงแต่คนอังกฤษ แต่จากโลกทั้งโลก"" ในขณะนั้นเอง มีประชาชนนับแสนคนเดินทางมาที่ไซเด็นแนมฮิลล์เพื่อชมแสงไฟที่กำลังแผดเผาวังแก้ว ในหมู่คนเหล่านั้น เซอร์ วินสตัน เชอร์ชิลล์ อดีตสมาชิกรัฐสภาอังกฤษกล่าวว่า ""นี่คือจุดจบของยุค""
ไปรโตริอานี

ไปรโตริอานี () เป็นกองทหารที่ทำหน้าที่เป็นองครักษ์ประจำพระองค์ของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ก่อนหน้านั้นเป็นตำแหน่งที่ใช้สำหรับองครักษ์ของจอมพลโรมัน ที่เริ่มอย่างน้อยก็ตั้งแต่ตระกูลสกีปิโอ () ขึ้นมามีอำนาจราว 275 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 1 ทรงมายุบเลิกในคริสต์ศตวรรษที่ 4

คำว่า "ไปรโตริอานี" (, กององครักษ์) และ "ไปรโตริอานุส" (, องครักษ์แต่ละนาย) แผลงมาจากคำว่า ซึ่งแปลว่า เต็นท์ของไปรตอร์หรือแม่ทัพ () แห่งกองทัพโรมันในสมรภูมิ การได้รับเลือกมาเป็นไปรโตริอานุสถือว่าเป็นตำแหน่งอันมีเกียรติ นายพลโรมันมักจะเลือกองครักษ์มาจากผู้ที่มีหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเต็นท์บัญชาการที่มาจากทั้งทหารม้าและทหารราบ ต่อมาก็เรียกกองกำลังนี้ว่า "กองไปรโตริอานุส" () บุคคลสำคัญ ๆ ของโรมันที่เคยทำหน้าที่ในไปรโตริอานีมาก่อนได้แก่ จูเลียส ซีซาร์, มาร์ก แอนโทนี และจักรพรรดิเอากุสตุส
สกุลกา

สกุลกา เป็นละครโทรทัศน์สร้างจากนวนิยายของ บุษยมาส (นามปากกา) เริ่มแรกบทประพันธ์ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2511 นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์ กำกับโดย วินิจ ภักดีวิจิตร และถูกนำมาสร้างเป็นละครทาง ช่อง 5 มาแล้วถึง 3 ครั้ง

ละครครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2552 โดยได้นักแสดงมากฝีมือ อาทิ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์,วรรณรท สนธิไชย,อลิชา ไล่ศัตรูไกล,รัชนีกร พันธ์มณี,อาณัตพล ศิริชุมแสง,ชัยพล พูพาร์ต บทโทรทัศน์โดย ทีมเอ็กแซ็กท์ กำกับการแสดงโดย สิริวิทย์ อุปการ ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี ทางช่อง 5 ในเวลาหลังข่าวภาคค่ำ ออกอากาศวันแรก 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์ ในเครือของแกรมมี่
วานิลลา ไอซ์

โรเบิร์ต แมททิว แวน วิงเคิล () เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1967 หรือเป็นที่รู้จักในนาม วานิลลา ไอซ์ () เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน เกิดในแดลลัส รัฐเทกซัส และโตในเทกซัสและเซาท์ฟลอริดา เขาออกผลงานอัลบั้มแรกที่ชื่อ" Hooked" ในปี 1989 กับค่ายอิจิบังเรคคอร์ดส ก่อนที่จะมาเซ็นสัญญากับเอสบีเคเรคคอร์ดส ที่พวกเขานำอัลบั้มเก่ามาทำรูปแบบใหม่ภายใต้ชื่อใหม่ที่ชื่อ "To the Extreme" มีซิงเกิ้ล "ไอซ์ไอซ์เบบี้" ที่ถือเป็นซิงเกิ้ลเพลงฮิปฮอปเพลงแรกที่ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทบิลบอร์ดฮ็อต 100 และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เพลงฮิปฮอปได้รับการแนะนำสู่ตลาดเพลงกระแสหลัก กับกลุ่มผู้ฟังผิวขาว

ถึงแม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จ แต่ต่อมาเขาก็ละจากการร่วมงานกับค่ายเอสบีเค ซึ่งได้ให้เขาทำงานผลงานตลาดมากขึ้นและผลิตตีพิมพ์ข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขาที่ไม่ได้ผ่านการเล่าเรื่องจากเขา หลังจากเขาพยายามฆ่าตัวตายโดยการเสพยาเกินขนาด เขาก็รอดตายและได้รับแรงบันดาลใจให้เปลี่ยนแนวเพลงและวิถีชีวิตของตัวเอง อัลบั้มถัด ๆ มาอย่าง "Hard to Swallow", "Bi-Polar" และ "Platinum Underground" ที่ไม่ตามกระแสเท่าไหร่ มีแนวเพลงดนตรีแบบร็อก และไม่ประสบความสำเร็จด้านตารางอันดับ
วิกฤตการณ์คริสต์ศตวรรษที่ 3

วิกฤติการณ์คริสต์ศตวรรษที่ 3 (, ) หรืออนาธิปไตยทางทหาร ( หรือวิกฤติการณ์จักรวรรดิ (; ค.ศ. 235–284) เป็นช่วงระยะเวลาที่จักรวรรดิโรมันประสบวิกฤติการณ์ที่แทบจะนำความสิ้นสุดมาสู่จักรวรรดิจากปัญหาหลายอย่างรวมกันที่รวมทั้งการรุกรานของศัตรู, สงครามกลางเมือง, โรคระบาด, และความตกต่ำทางเศรษฐกิจ วิกฤติการณ์เริ่มด้วยการลอบสังหารของจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัส โดยทหารของพระองค์เองที่เป็นจุดเริ่มต้นของห้าสิบปีของความปั่นป่วนที่ในระหว่างนั้นก็มีผู้อ้างตนเป็นจักรพรรดิถึง 20 ถึง 25 คน ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นนายพลผู้มีชื่อเสียงของกองทัพโรมันที่เข้ายึดอำนาจทั้งหมดหรือบางส่วนของจักรวรรดิ เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 258 ถึงปี ค.ศ. 260 จักรวรรดิโรมันก็แบ่งออกเป็นสามส่วน: จักรวรรดิกอล ที่รวมทั้งจังหวัดโรมันแห่งกอล, บริเตน และฮิสปาเนีย (Hispania); และจักรวรรดิพาลไมรีน ที่รวมทั้งจังหวัดทางตะวันออกของซีเรีย, ปาเลสไตน์ และเอกิบตัส (Aegyptus) สองจักรวรรดิแยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันที่มีศูนย์กลางอยู่ในอิตาลี วิกฤติการณ์ยุติลงด้วยการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิไดโอคลีเชียน
ทูบีคัมวัน

"ทูบีคัมวัน" () เป็นเพลงป็อปของกลุ่มศิลปินป็อปชาวอังกฤษ สไปซ์เกิลส์ เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 จากผลงานอัลบั้มเปิดตัวที่ชื่อ Spice ถือเป็นซิงเกิ้ลบัลลาดซิงเกิ้ลแรกของวง ที่ต่างจากเพลงก่อน โดยจะมีจังหวะเป็นอัป-เทมโป และแดนซ์ เป็นหลัก

"ทูบีคัมวัน" เป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 เพลงที่ 3 ติดต่อกันของวงและเป็นซิงเกิ้ลที่มียอดขายเกินล้านในสหราชอาณาจักร ออกวางขายเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1996 และอยู่อันดับ 1 ยาวนาน 3 สัปดาห์ มียอดขายในระดับแผ่นเสียงทองคำขาวโดยการยืนยันของ British Phonographic Industry ส่วนในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิ้ลออกขายเดือนกรกฎาคม 1997 ติดอันดับสูงสุดที่อันดับ 4 (ถือเป็นซิงเกิ้ลท็อปไฟฟ์ ซิงเกิ้ลที่ 3 ของวง) และขายได้ในระดับแผ่นเสียงทองคำ จากการยืนยันของอาร์ไอเอเอ และถือเป็นซิงเกิ้ลหนึ่งที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวง โดยเข้าชาร์ทในสัปดาห์แรกก็เข้าสู่ท็อปเท็นเลย
จักรพรรดิการากัลลา

จักรพรรดิคาราคัลลา หรือ ลูชิอัส เซ็พติมิอัส บัสซิอานัส () (4 เมษายน ค.ศ. 188 – 8 เมษายน ค.ศ. 217) คาราคัลลาเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน คาราคัลลาทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัสระหว่าง ค.ศ. 198 ถึงปี ค.ศ. 209 ต่อมาในปี ค.ศ. 209 ถึงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 211 คาราคัลลาก็ทรงปกครองร่วมกับเซ็พติมิอัส เซเวอรัสและเกธา หลังจากนั้นระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 211 ถึงวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 217 คาราคัลลาก็ทรงปกครองด้วยพระองค์เอง
จักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส

จักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส หรือ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส () (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 137 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193) ดีดิอุส ยูลิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันต่อจากจักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์ ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ดีดิอุส ยูลิอานุสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยการซื้อการสนับสนุนจากองค์รักษ์เพรทอเรียนผู้สังหารเพอร์ทิแน็กซ์จักรพรรดิองค์ก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างปี ค.ศ. 193 ถึงปี ค.ศ. 197 ดีดิอุส ยูลิอานุสถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษประหารชีวิตโดยจักรพรรดิองค์ต่อมา – จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส
จักรพรรดิเอลากาบาลุส

จักรพรรดิเอลากาบาลุส หรือ เฮลิโอกาบาลัส หรือ มาร์คัส ออเรลิอัส อันโตนินัส () (ราว ค.ศ. 203 – 11 มีนาคม ค.ศ. 222) เอลากาบาลุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน ผู้ระหว่างปี ค.ศ. 218 จนถึงปี ค.ศ. 222 เอลากาบาลุสทรงเป็นชาวซีเรียจากทางฝ่ายพระมารดา เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงเป็นนักบวชของเทพเจ้าเอล-กาบาลที่เมืองบ้านเกิดอีเมซา เมื่อขึ้นครองราชย์ทรงได้รับพระนามว่า มาร์คัส ออเรลิอัส อันโตนินัส ออกัสตัส “เอลากาบาลุส” เป็นพระนามที่ทรงได้รับหลังจากที่เสด็จสวรรคตไปแล้ว
จักรพรรดิแปร์ตินักส์

จักรพรรดิแปร์ตินักส์ หรือ พูบลิอัส เฮลวิอัส แปร์ตินักส์ () (1 สิงหาคม ค.ศ. 126 – 28 มีนาคม ค.ศ. 193) แปร์ตินักส์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 192 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 แปร์ตินักส์ทรงครองราชย์ได้เพียง 86 วันและทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกของสมัยที่เรียกว่าปีห้าจักรพรรดิ (Year of the Five Emperors)
มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร

มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร (; ) เป็นองค์กรศาสนาแห่งโลกอิสลาม ก่อตั้ง ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ประวัติศาสตร์ได้จารึกว่า อัลอัซฮัร ก่อกำเนิดในต้นรัชสมัยแห่งราชวงศ์ฟาติมียะห์ ในอียิปต์ เมื่อปี พ.ศ. 1517

เป็นศูนย์กลางการศึกษาด้านภาษาอาหรับและวรรณคดี มีหลักสูตรการสอนตามแนวของซุนนี เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่อันดับที่สองที่มีการเรียนการสอนจนถึงปัจจุบัน มีพื้นที่เชื่อมต่อกับมัสยิดอัลอัซฮัร เจตนารมณ์ของมหาลัยอัลอัซฮัร คือให้การศึกษาและเผยแผ่ศาสนาอิสลาม
จักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส

จักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส หรือ กาเอียส ไวบิอัส แตรโบนิอานุส กัลลุส () (ค.ศ. 206 – สิงหาคม ค.ศ. 253) แตรโบนิอานุส กัลลุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันที่ครองราชย์ในปี ค.ศ. 251 ร่วมกับจักรพรรดิโฮสติเลียน และระหว่างปี ค.ศ. 251 ถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 ร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิโวลุซิอานัส