seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โอโฮ

โอโฮ () เป็นวงดนตรีหญิงล้วน 4 คน ประกอบด้วย เอ๋, อ้อ, โบว์ จากวง XYZ และนักร้องนำ หนุ่ย นันทกานต์ ซึ่งทั้งหมดได้รับการชักชวนจากอัสนี โชติกุล ให้มาทำวงดนตรีในนามวงโอโฮ ซึ่งวงโอโฮมีผลงานเพลงออกมาเพียง 1 อัลบั้ม ชื่อ "OHO...OHO" มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "เก็บใจใส่ (กุญแจ)" ซึ่งเป็นผลงานการแต่งเพลงของร็อคเกอร์ชื่อดัง เสก โลโซ ในนามปากกาว่า ส.ศรีวรา ต่อมาสมาชิกในวงก็แยกย้ายกันออกไป และเหลือเพียงหนุ่ย นันทกานต์ ้เท่านั้นที่ยังคงอยู่ในวงการในฐานะศิลปินเดี่ยวจนถึงปัจจุบัน
วางจำหน่าย : กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542

โปรดิวเซอร์ : อัสนี โชติกุล
รัฐโมเรโลส

รัฐโมเรโลส () เป็น 1 ใน 31 รัฐของประเทศเม็กซิโก รัฐมีพื้นที่ราว 4,941 ตร.กม. (1,907.7 ตร.ไมล์) เป็นรัฐที่เล็กที่เล็กที่สุดอันดับ 2 รัฐโมเรโลสติดกับรัฐเม็กซิโกทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับเฟเดอรัลดิสตริกต์ทางทิศเหนือ ติดกับรัฐปวยบลาทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐเกร์เรโรทางทิศใต้-ตะวันตก จากการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2005 รัฐมีประชากร 1,612,899 คน

รัฐเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเม็กซิโกตั้งแต่จนกระทั่ง ค.ศ. 1869 เมื่อแยกออกมาและตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ โคเซ มารีอา โมเรโลส ภูมิอากาศของรัฐโดยมากแล้วจะอบอุ่นตลอดปี ทำให้สามารถปลูกต้นอ้อยและพืชอย่างอื่นได้ดี สถานที่ท่องเที่ยวเช่น หุบเขาเม็กซิโก ที่มีมาตั้งแต่ยุคแอซเท็ค ปัจจุบันชาวเม็กซิโกจากเม็กซิโกซิตีมักใช้เวลาในวันหยุดที่รัฐนี้และเป็นเจ้าของบ้านหลังที่ 2 โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บริเวณเมือง กูเอร์นาวากา (Cuernavaca)

รัฐยังมีชื่อเสียง ชีเนโลส ที่เป็นนักเต้นชนิดหนึ่ง ที่แสดงในงานเทศกาลโดยเฉพาะในงานเฉลิมฉลอง (คาร์นิวัล) ในหลายสังคมของรัฐ นอกจากนั้นยังมีเมือง เตปอซตลัน (Tepoztlán) เมืองมรดกโลกยุคใหม่
รูโดลฟู อาวีลา

รูโดลฟู อาวีลา () เป็นนักแข่งรถชาวมาเก๊า เกิดวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 ที่กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส และใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นสามปี ก่อนที่จะย้ายมายังมาเก๊าพร้อมกับคนในครอบครัว ปัจจุบันเขาแข่งขันในรายการปอร์เช่คาร์เรราคัพเอเชียในทีมเจปเซน
เก้งเจื่องเซิน

เก้งเจื่องเซิน หรือ เก้งอันนัม (; ) เป็นเก้งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Muntiacus truongsonensis"

เป็นเก้งชนิดหนึ่งที่มีข้อมูลทางวิชาการน้อยมาก เหมือนเก้งอินโดจีน ("M. rooseveltorum") โดยถูกพบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 ในเวียดนาม เป็นหัวกะโหลกที่นำมาวางขายเท่านั้น ทำให้สันนิษฐานว่ามีรูปร่างคล้ายกับเก้งธรรมดา ("M. muntjac") แต่มีขนาดเล็กกว่า ใบหน้าและขาทั้ง 4 ข้างมีสีดำคลายเก้งหม้อ ("M. feae") เชื่อว่าอาศัยอยู่ตามป่าดิบเขาของเทือกเขาอันนัมซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างเวียดนามกับลาว และสถานะของเก้งชนิดนี้ในปัจจุบันกำลังแย่ลงทุกขณะเพราะการบุกรุกทำลายป่าและล่าสัตว์อย่างรุนแรงใน 2 ประเทศนี้
การศึกษาภาษาญี่ปุ่นในสหรัฐอเมริกา

การศึกษาภาษาญี่ปุ่นในสหรัฐอเมริกา เริ่มขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 โดยมุ่งเน้นไปที่กลุ่มเยาวชนชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น และดำเนินการโดยกลุ่มผู้ปกครองและสถาบันชุมชน ในช่วงเวลาของศตวรรษถัดไป มันได้ขยายออกไปอย่างช้าๆ สำหรับผู้ที่ไม่ได้เป็นชาวญี่ปุ่นตลอดจนผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาแม่ (เด็กชาวต่างชาติส่วนใหญ่ได้รับการศึกษาภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนนานาชาติ) ในปี ค.ศ. 2006 จากการสำรวจของผู้เรียนภาษาต่างประเทศ โดย Japan Foundation ได้พบว่ามีครูผู้สอน 3,217 ราย ที่ทำการสอนภาษาญี่ปุ่นให้กับนักเรียน 117,969 ราย ใน 1,092 สถาบันที่ต่างกัน ซึ่งจำนวนนักเรียนได้ลดลงไป 16% นับจากการสำรวจตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา

การสอนภาษาญี่ปุ่นในสหรัฐอเมริกาช่วงแรก มีวัตถุประสงค์ที่จะให้เป็นภาษาพื้นบ้าน การอพยพเข้าสู่ฮาวายของชาวญี่ปุ่นเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1868 และเข้าสู่แผ่นดินใหญ่ในปี ค.ศ. 1869 พ่อแม่กลุ่มอิเซอิ (ชาวญี่ปุ่นกลุ่มแรกที่อพยพเข้าเมือง) ต่างกังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนเป็นวิถีชีวิตไปเหมือนกับชาวอเมริกันของเด็กๆกลุ่มนิเซอิ (เด็กชาวญี่ปุ่นที่เกิดในประเทศแห่งใหม่) จึงได้จัดตั้งโรงเรียนนิฮนจิน เง็กโค ซึ่งเป็นโรงเรียนนอกระบบเพื่อสอนภาษาและวัฒนธรรมของประเทศที่เป็นบรรพบุรุษของพวกเขา ในฮาวาย โรงเรียนแห่งแรกได้ก่อตั้งขึ้นในยุค 1890 โดยในปีค.ศ. 1920 มีผู้มาลงทะเบียนเรียน 98 เปอร์เซ็นต์เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นในฮาวาย สถิติค.ศ. 1934 มีโรงเรียน 183 แห่ง กับนักเรียนรวมทั้งสิ้น 41,192 ราย ส่วนบนแผ่นดินใหญ่ มีโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นแห่งแรกชื่อ "นิฮองโง กาคุอิน" ในแคลิฟอร์เนีย ที่ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1903 โดยในปีค.ศ. 1912 มีโรงเรียนทั้งสิ้น 18 แห่งที่จัดตั้งขึ้นในแคลิฟอร์เนียเท่านั้น
รัฐกินตานาโร

รัฐกินตานาโร () เป็น 1 ใน 31 รัฐของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรยูกาตัง อยู่ติดกับรัฐยูกาตังและรัฐกัมเปเชทางทิศเหนือและตะวันตก ติดกับทะเลแคริบเบียนทางทิศตะวันออก และติดกับประเทศเบลีซทางทิศใต้ เมืองหลวงของรัฐกินตานาโรคือเมือง เชตูมัล

รัฐกินตานาโร มีเมืองพักตากอากาศอยู่หลายเมือง เช่น กังกุน, เกาะโกซูเมลและมูเคเรส, เมืองบากาลาร์, ฟีลีเปการ์รีโยปวยร์โต (Felipe Carrillo Puert), ปลายาเดลการ์เมน (Playa del Carmen), ปวยร์โตคัวเรซ (Puerto Juárez), อากูมัล (Akumal), ชกาลัก (Xcalak), และปวยร์โตมอเรโลส (Puerto Morelos) และยังมีเมืองโบราณอารยธรรมมายาอย่างเมือง Chacchoben, Chakanbakán, Chamax, Coba, Dzibanché, El Meco, Ichpaatán, Kohunlich, Muyil, Oxtankah, Tancah, Tulum, Tupak, Xel-Há, และ Xcaret

รัฐครอบคลุมพื้นที่ 50,351 ตร.กม. (19,440.6 ตร.ไมล์) และจากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2005 มีประชากร 1,135,309 คน รัฐยังมีอัตราการเพิ่มประชากรอย่างรวดเร็วเนื่องจากการก่อสร้างโรงแรมและความต้องการคนงาน มีประชากรจากรัฐอย่าง รัฐยูกาตัง รัฐกัมเปเช รัฐตาบัสโก และรัฐเวรากรูซ อพยพเข้ามา แต่ถึงกระนั้นบริเวณที่ตั้งรีสอร์ตก็มักจะได้รับผลกระทบจากเฮอร์ริเคนอันเนื่องมาจากที่ตั้ง

ชื่อของรัฐตั้งขึ้นตาม อันเดรส กินตานา โร (Andrés Quintana Roo)
เทศบาลนครนครสวรรค์

เทศบาลนครนครสวรรค์ เป็นการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในรูปแบบเทศบาลในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นเทศบาลเมืองนครสวรรค์ ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครนครสวรรค์เมื่อปี พ.ศ. 2538 มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลปากน้ำโพทั้งตำบล ตำบลนครสวรรค์ตกเฉพาะหมู่ที่ 1, 4, 5, 9 และ 10 ตำบลนครสวรรค์ออก เฉพาะหมู่ที่ 1, 4, 5, 6 และ 7 ตำบลวัดไทรย์เฉพาะหมู่ที่ 10, 11, 12 และ 13 และตำบลแควใหญ่ เฉพาะหมู่ที่ 4, 7 และ 10 มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 27.78 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของห้างร้านต่าง ๆ รวมทั้งสถานที่ราชการสำคัญหลายแห่งของจังหวัดนครสวรรค์

เทศบาลนครนครสวรรค์เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล โดยพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็นสุขาภิบาล พ.ศ. 2475 เรียกว่า "สุขาภิบาลเมืองนครสวรรค์" ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองนครสวรรค์ เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ปกครองประมาณ 1.47 ตารางกิโลเมตร และได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตปกครอง 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ขยายพื้นที่เป็น 8.85 ตารางกิโลเมตร ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2522 มีพื้นที่ปกครองประมาณ 27.87 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538 ก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานขึ้นเป็น เทศบาลนครนครสวรรค์ มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา
อาคารสำนักงานเทศบาลนครนครสวรรค์ อาคารปัจจุบันเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2536 บนเนื้อที่เดิมบริเวณถนนอรรถกวี เชิงเขากบ โดยรื้ออาคารหลังเดิมออก กำหนดการก่อสร้างให้แล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2542 เพื่อเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยได้รับพระราชทานนามอาคารว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา" ในการนี้เทศบาลนครนครสวรรค์ ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จทรงเปิดอาคาร เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2542

เทศบาลนครนครสวรรค์ ตั้งอยู่ที่ ถนนอรรถกวี ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ โดยอยู่บริเวณเชิงเขากบ ประชากรในเขตเทศบาลประกอบอาชีพต่าง ๆ ดังนี้

ประชาชนส่วนใหญ่ มีเชื้อชาติไทยคิดเป็นร้อยละ 96 รองลงมาเป็นเชื้อชาติจีนเสียส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 1.9 มีเชื้อชาติอื่น ๆ เพียงเล็กน้อย รวมไม่เกินร้อยละ 0.1ในเขตเทศบาลบริเวณใจกลางเมืองส่วนใหญ่จะเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมและธุรกิจต่างๆ และพื้นที่ที่อยู่ต่อเนื่องจะเป็นบริเวณที่เป็นย่านที่อยู่อาศัยเดิมโดยมีลักษณะทางด้านเศรษฐกิจ ดังนี้

ลักษณะการประกอบอุตสาหกรรมในท้องถิ่นมี 2 ประเภท คือ อุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดเล็ก

ในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ มีระบบสาธารณูปโภคเพื่อให้บริการแก่ประชาชน ดังนี้
การบริการด้านไฟฟ้าและแสงสว่างในเขตเทศบาลเป็นของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (กฟน.3) จังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งให้บริการครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดในเขตเทศบาลทั้งระบบไฟฟ้าภายในอาคาร และระบบไฟส่องสว่างทางสาธารณะ ที่มีกำลังผลิตเพียงพอต่อการพัฒนาในด้านต่าง ๆ ของจังหวัดนครสวรรค์ โดยมีผู้ใช้ไฟฟ้าในเขตเทศบาลจำนวน 27,597 ราย

เทศบาลให้บริการประปาครอบคลุมในเขตพื้นที่ของเทศบาลนครนครสวรรค์ และมี ผู้ใช้บริการจำนวน 28,196 ครัวเรือน (มีนาคม พ.ศ. 2553) มีแหล่งน้ำดิบที่ใช้ผลิตน้ำประปา และแหล่งน้ำดิบสำรอง คือ แม่น้ำปิง และแม่น้ำยม ตามลำดับ มีกำลังการผลิต 70,800 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน และใช้งานจริงในปัจจุบัน 58,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน
รัฐตาบัสโก

รัฐตาบัสโก () เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก ติดกับรัฐเวรากรูซทางทิศตะวันตก ติดกับรัฐเชียปัสทางทิศใต้ และติดกับรัฐกัมเปเชทางทิศเหนือ-ตะวันออก ส่วนทางทิศตะวันออกของรัฐตาบัสโกมีชายแดนติดกับจังหวัดเอลเปเตงของประเทศกัวเตมาลา และทางทิศเหนือติดกับอ่าวกัมเปเช (เป็นส่วนหนึ่งของอ่าวเม็กซิโก) รัฐตาบัสโกกินพื้นที่ครึ่งหนึ่งทางเหนือของคอคอดเตฮัวเตเปก (Tehuantepec)

เมืองหลวงของรัฐคือเมือง บียาเอร์โมซา ส่วนเมืองสำคัญอื่น เช่นเมือง การ์ดีนัส, โกมัลกัลโก และปาราอีโซ
การทัพเจียงเกียว

การทัพเจียงเกียว เป็นชุดยุทธการที่เกิดขึ้นหลังจากกรณีมุกเดนระหว่างการรุกรานแมนจูเรียโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงแรก ๆ ของสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

หลังจากกรณีมุกเดน ,กองทัพกวานตุงรุดหน้าอย่างรวดเร็วในจังหวัดของ มณฑลเหลียวหนิง และ Kirin, เมืองใหญ่ครอบครองและทางรถไฟ ในเวลานั้นประธาน หวาน Fulin ของ Heilongjiang จังหวัดอยู่ใน ปักกิ่ง, ออกจากราชการจังหวัด leaderless Zhang Xueliang telegraphed Kuomingtang รัฐบาลใน จิง สำหรับคำแนะนำและได้รับการแต่งตั้งแล้วทั่วไป Ma Zhanshan ทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการและผู้บัญชาการทหาร - in - หัวหน้าของ Heilongjiang จังหวัดในวันที่ 16 ตุลาคม 1931
เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิช

เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิช () หรือชื่อจีน เฟยลี่ฉี () เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1923 เสียชีวิตวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ที่มาเก๊า เป็นนักเขียนชาวมาเก๊า เป็นหนึ่งใน 11 ของครอบครัวชาวมาเก๊าที่เก่าแก่ ซึ่งเป็นตระกูลที่ตั้งถิ่นฐานในมาเก๊ามากว่า 250 ปีที่ผ่านมา เขาได้ศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยโกอิมบราก่อนที่จะเป็นนักเขียนในเวลาต่อมา งานของเขาเขียนขึ้นเป็นภาษาโปรตุเกส โดยสร้างเนื้อหาเป็นบรรยากาศของแว่นแคว้นในยุค 1930, 1940 และ 1950 โดยมักมุ่งเน้นถึงการใช้ชีวิตของตัวละครเชื้อชาติผสม เช่นเดียวกันกับตัวของผู้เขียนเอง งานเขียนของเขาเป็นมุมมองที่มีเอกลักษณ์ในเรื่องของวิวัฒนาการของแว่นแคว้นในศตวรรษที่ยี่สิบ

นอกจากงานเขียนของแล้ว เขายังเป็นครูและเป็นผู้อำนวยการที่โรงเรียนพณิชยการเปดรู นูลัชกู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง 2009 เขาประจำอยู่ที่ General Assembly of CAM ซึ่งเป็นโอเปอเรเตอร์ของสนามบินนานาชาติมาเก๊า เขามีบุตรชายชื่อฟีลีปี ดี เซนา ฟีร์นังดิช ซึ่งเป็นอดีตหัวหน้าสโมสรโรตารีของมาเก๊า กับมีเกล เซนา ฟีร์นังดิช ซึ่งเป็นนักกฎหมาย ในปี ค.ศ. 2006 เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิชได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมาเก๊าและเหรียญเชิดชูด้านวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2001
มายด์ (วงดนตรี)

มายด์ () เป็นกลุ่มดนตรีแนวป็อป จากจังหวัดเชียงใหม่ เริ่มเข้าสู่วงการดนตรี ด้วยการประกวดวงดนตรี "พานาโซนิค สตาร์ ชาเลนจ์" ปี พ.ศ. 2546 โดยเป็นวงดนตรีชนะเลิศอันดับ 1 ในปีนั้น ก่อนจะมีผลงานอัลบั้มออกมาในชื่อเดียวกับวงว่า "Mild" โดยอยู่ภายใต้สังกัดนาโน เรคคอร์ด ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 วงมายด์ได้ย้ายไปสังกัด Spicydisc
ลิงขนทอง

ลิงขนทอง ("Cercopithecus kandti") เป็นสปีชีส์หนึ่งของลิงโลกเก่า พบในเทือกเขาวีรูงกาในแอฟริกากลาง รวมทั้งอุทยานแห่งชาติ 4 แห่งในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เขตที่อยู่ของมันจำกัดอยู่บริเวณป่าบนที่สูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้กับบริเวณที่มีต้นไผ่ขึ้น

ลิงขนทองเคยถูกจัดให้เป็นสปีชีส์ย่อยของลิงสีน้ำเงิน ("Cercopithecus mitis") ลิงทั้งสองชนิดนี้มีลักษณะโดยทั่วไปเหมือนกัน แต่ลิงขนทองจะมีปื้นสีส้มทองบริเวณสีข้างด้านบนและหลัง ลิงขนทองอาศัยอยู่ในพื้นที่ขนาดเล็กซึ่งทับซ้อนกับถิิ่นของกอริลลาภูเขากลุ่มหนึ่ง พฤติกรรมของลิงขนทองยังไม่เป็นที่ทราบกันดีนัก มันอาศัยอยู่กันเป็นกลุ่มซึ่งอาจมีลิงมากถึง 30 ตัว อาหารของมันส่วนใหญ่เป็นใบไม้และผลไม้ และยังคาดกันว่ามันอาจจะกินแมลงด้วย

เนื่องจากการทำลายพื้นที่อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่องและเหตุสงครามปัจจุบันในเขตถิ่นที่อยู่อันจำกัด ทำให้ลิงขนทองถูกจัดให้เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
เทือกเขาวีรูงกา

เทือกเขาวีรูงกา () เป็นแนวภูเขาไฟในแอฟริกาตะวันออก ตามพรมแดนด้านเหนือของรวันดา สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และยูกันดา เทือกเขานี้เป็นสาขาหนึ่งของอัลเปอร์ไทน์ริฟต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเกรตริฟต์แวลลีย์ ตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบเอ็ดเวิร์ดและทะเลสาบกิวู คำว่า "วีรูงกา" เป็นคำในภาษาอังกฤษของคำว่า ibirunga ในภาษากินยาร์วันดา ซึ่งมีความหมายว่า "เทือกเขา"

เทือกเขาวีรูงกาประกอบด้วยภูเขาไฟหลัก 8 ลูก ส่วนใหญ่เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้ว ยกเว้นภูเขาไฟเอ็นยิรากอนโก (3,462 เมตร) และภูเขาไฟนัยยะมูรกิรา (3,063 เมตร) ทั้งสองอยู่ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก การปะทุครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2549 และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 ภูเขาไฟคาริซิมบิ (4,507 เมตร) เป็นภูเขาที่สูงที่สุด ภูเขาไฟที่เก่าแก่ที่สุด คือ ภูเขาไฟซาบีอินโย (3,634 เมตร)

เทือกเขาวีรูงกาเป็นที่อยู่อาศัยของกอริลลาภูเขาที่ใกล้สูญพันธุ์ จนขึ้นบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ เนื่องจากการสูญเสียที่อยู่อาศัย การบุกรุกป่าเพื่อล่าสัตว์ โรคระบาดและสงคราม ศูนย์วิจัยคาริโซเค ก่อตั้งขึ้นโดยดีแอน ฟอสซี เพื่อสังเกตกอริลลาใกล้กับที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ
ลภัสภร ถาวรเจริญ

ลภัสภร ถาวรเจริญ (เดิมชื่อ จุฑามาศ ถาวรเจริญ; 21 ธันวาคม พ.ศ. 2524 — ) เกิดในจังหวัดสงขลา เป็นนักกรีฑาประเภทวิ่งระยะสั้น ซึ่งแข่งขันในระดับระหว่างประเทศในนามของประเทศไทย

ในการแข่งขันซีเกมส์ 2009 ซึ่งจัดขึ้นในเวียงจันทน์ ลภัสภรลงป้องกันตำแหน่งแชมป์วิ่งผลัด 4×100 เมตรหญิง ร่วมกับจินตหรา เสียงดี ภัสสร จักษุนิลกร และนงนุช แสนราช ได้เหรียญทอง ทำสถิติ 44.82 วินาที

ลภัสภรเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นในปักกิ่ง โดยเข้าร่วมการแข่งขันประเภทวิ่ง 100 เมตร และเข้าเส้นชัยเป็นลำดับที่หก ทำเวลาไป 11.82 วินาที ไม่สามารถผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบสองได้ ได้เข้าร่วมการแข่งขันวิ่งประเภท 4×100 เมตร ร่วมกับสังวาลย์ จักษุนิล ณีรนุช กล่อมดีและนงนุช แสนราช ในรอบแรกพวกเขาเข้าเส้นชัยเป็นลำดับที่ห้า ทำเวลาไป 44.38 วินาที ทำให้อยู่ในลำดับที่ 11 จาก 16 ชาติที่เข้าร่วมการแข่งขัน ไม่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย
การจลาจล

การจลาจล เป็นรูปแบบหนึ่งของการก่อความไม่สงบต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐ ทรัพย์สินหรือประชาชน ซึ่งมีลักษณะเป็นการปรากฏตัวออกมาทันใดของกลุ่มคนที่ไม่มีการจัดระเบียบและหุนหันพลันแล่นที่จะใช้ความรุนแรง ถึงแม้ว่าอาจมีคนหรือกลุ่มคนพยายามที่จะนำหรือควบคุมการจลาจล แต่ส่วนใหญ่แล้วการจลาจลมักไร้ระเบียบเป็นธรรมดาและแสดงพฤติกรรมฝูง

การจลาจลมักเกิดขึ้นเป็นปฏิกิรยาจากการได้รับความเดือดร้อนหรือการแสดงความไม่เห็นด้วย ในประวัติศาสตร์ การจลาจลเกิดขึ้นเนื่องจากได้รับค่าแรงต่ำหรือคุณภาพชีวิต รัฐบาล การกดขี่ ภาษีหรือการเกณฑ์ทหาร ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มเชื้อชาติ การขาดแคลนอาหารหรือความขัดแย้งทางศาสนา ผลจากการแข่งขันกีฬาหรือความไม่พอใจกับช่องทางของกฎหมายผ่านการแสดงความคับข้องใจ

การจลาจลมักเกี่ยวข้องกับการทำลายทรัพย์สินของรัฐหรือเอกชน ทรัพย์สินที่ตกเป็นเป้าหมายโดยเฉพาะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสาเหตุของการจลาจลและการโน้มเอียงทางความคิด เป้าหมายสามารถรวมไปถึงร้านค้า รถยนต์ ร้านอาหาร สถาบันของรัฐหรือสิ่งก่อสร้างทางศาสนา

ผู้ก่อการจลาจลจำนวนหนึ่งค่อนข้างมีความชำนาญในการทำความเข้าใจและการสกัดยุทธวิธีที่ตำรวจใช้ในสถานการณ์จลาจล คู่มือสำหรับการจลาจลให้ประสบความสำเร็จสามารถเข้าถึงได้บนอินเทอร์เน็ต คู่มือเหล่านี้ยังกระตุ้นให้ผู้ก่อการจลาจลนำสื่อเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เนื่องจากพบว่าการมีกล้องไปด้วยจะมีความปลอดภัยและได้รับความสนใจมากกว่า พลเมืองที่มีกล้องวิดีโอยังสามารถมีผลกระทบต่อทั้งผู้ก่อการจลาจลและตำรวจได้
การรับมือกับการจลาจลมักจะเป็นงานยากของกรมตำรวจบ่อยครั้ง และเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ถูกส่งตัวไปรับมือกับการจลาจลมักจะถือโล่ยุทธวิธีและลูกซองปราบจลาจล ส่วนใหญ่เนื่องมาจากการกระจายที่กว้างกว่าของล้ากล้องสั้น ตำรวจยังอาจใช้แก๊สน้ำตาหรือแก๊สซีเอสเพื่อหยุดผู้ก่อการจลาจล ตำรวจปราบจลาจลส่วนใหญ่ใช้วิธีอาวุธไม่ร้ายแรงในการควบคุมฝูงชน อย่างเช่น ปืนลูกซองที่ยิงกระสุนยางและกระสุนถุงตะกั่วเพื่อทำให้ได้รับบาดเจ็บหรือทำให้ผู้ก่อการจลาจลง่ายต่อการจับกุม

ตำรวจมักจะเป็นผู้รับผิดชอบการรับมือกับการจลาจล (การควบคุมฝูงชน) ถึงแม้ว่าวิธีการควบคุมฝูงชนอาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ยุทธวิธีและอาวุธที่ใช้สามารถรวมไปถึงสุนัขจู่โจม ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง กระสุนพลาสติก กระสุนยาง สเปรย์พริกไทย กระสุนถุงตะกั่ว และยุทธวิธีสแนทช์สควอด ซึ่งถึงแม้ว่าจะได้รับการอธิบายว่าเป็นอาวุธไม่ร้ายแรงหรือถึงแก่ชีวิต ก็มีประชาชนบางส่วนที่ได้รับการระบุว่าเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บเนื่องจากการใช้งาน
เสือภูเขา (ภาพยนตร์)

เสือภูเขา เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย ธีระธร สิริพันธ์วราภรณ์ ผลิตโดย พระนครฟิล์ม นำแสดงโดย ทศพร รถกิจ ธิญาดา พรรณบัว โหน่ง ชะชะช่า โน้ต เชิญยิ้ม สมชาย ศักดิกุล กรุง ศรีวิไล ค่อม ชวนชื่น และโปงลางสะออน เข้าฉายในเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2548
การก่อความไม่สงบ

การก่อความไม่สงบ () เป็นคำในความหมายกว้างซึ่งใช้โดยฝ่ายบังคับใช้กฎหมายในการอธิบายรูปแบบของการก่อให้เกิดความวุ่นวายของกลุ่มบุคคลตั้งแต่หนึ่งรูปแบบขึ้นไป การก่อความวุ่นวายของประชาชนเป็นเครื่องแสดงและเป็นรูปแบบหนึ่งของการประท้วงต่อปัญหาทางการเมืองและสังคมขนาดใหญ่ ความรุนแรงของพฤติการณ์เกิดขึ้นพร้อมกับการแสดงออกถึงความไม่พอใจของสาธารณะ ตัวอย่างของการก่อความไม่สงบเช่น การเดินขบวนประท้วงผิดกฎหมาย การยึดพื้นที่ประท้วง และการกีดขวางในรูปแบบอื่น การจลาจล การก่อวินาศกรรม และรูปแบบของอาชญากรรมอื่น ๆ การก่อความไม่สงบมีเจตนาที่จะเป็นการแสดงออกถึงสาธารณชนและรัฐบาล แต่ได้บานปลายจนกลายมาเป็นความสับสนอลหม่านโดยทั่วไป
โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์

โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์ (,อักษรย่อ ข.พ.) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลบ้านเชี่ยวหลาน โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์ ทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2472

ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 82 หมู่ที่ 1 ถนน ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยมี นายไพศาล มีเพียร เป็นผู้บริหารโรงเรียน เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์ เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2472 โดยอาศัยศาลาวัดเขาพัง เป็นที่ทำการสอน ซึ่งใช้ชื่อว่า "โรงเรียนประชาบาลวัดเขาพัง" ได้จัดทำการสอนแบบสหศึกษา โดยมี นายแสง สถิตย์ เป็นครูคนแรก ซึ่งเปิดทำการเรียนการสอนมายาวนานกว่า
ปัจจุบันตั้งอยู่พื้นที่รับผิดชอบเทศบาลบ้านเชี่ยวหลาน หมู่ที่ 1 ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี บนพื้นที่ 12 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา มีนายไพศาล มีเพียร เป็นผู้บริหารโรงเรียน เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 
ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2472 ถึงปัจจุบัน “โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์” มีผู้บริหารทั้งหมด x ท่าน

ชุมชนสภาพแวดล้อมและแหล่งวิทยากรสนับสนุน "โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์" ตั้งอยู่บนเนินสูง ซึ่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นภูเขาเป็นที่ตั้งของเขื่อนรัชชประภา โดยห่างจากโรงเรียน 6 กิโลเมตร
พม่าเชื้อสายมลายู

ชาวพม่าเชื้อสายมลายู หรือ ปะซู กลุ่มชาติพันธุ์ที่สำคัญกลุ่มหนึ่งที่กระจายตัวลงมาตั้งแต่ตอนบนจนถึงตอนล่างของหมู่เกาะมะริดในเขตแดนของเขตตะนาวศรีทางตอนใต้ของประเทศพม่า

ชาวพม่าเชื้อสายมลายู มักถูกเรียกโดยชนพื้นเมืองแถบนั้นว่า "ปะซู" พวกเขาได้อพยพมาจากมาเลเซีย และดินแดนทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของไทย เข้ามาตั้งถิ่นฐานในแถบตะนาวศรี (Tanah Seri "ตาเนาะซรี") โดยเฉพาะในเขตเมืองเกาะสอง (Pulodua "ปูโลดูวอ") เพื่อทำการค้าขายเมื่อครั้งเมื่อพม่ายังตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษในช่วงปี ค.ศ. 1824-1948 และตะนาวศรีจึงรู้จักกันในนามว่า วิกตอเรียพอยต์ เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ชาวมลายูส่วนหนึ่งอพยพมาจากอำเภอละงู จังหวัดสตูล

กลุ่มชาวมลายู-อาหรับ ที่นำโดยนายูดา อาเหม็ด ได้เดินทางรอบหมู่เกาะมะริดเพื่อหาสินค้าในการค้าขาย และท้ายที่สุดพวกเขาก็เริ่มการตั้งถิ่นฐานลงในแถบอ่าววิกตอเรียพอยต์ นอกจากนี้บางส่วนได้ตั้งถิ่นฐานร่วมกับชาวจีน และชาวสยาม อย่างเมืองบกเปี้ยน และเมืองมะลิวัลย์โดยเฉพาะตามชายฝั่ง และตั้งหมู่บ้านเรียงรายกันบนหมู่เกาะในเขตอ่าวเบงกอล

ปัจจุบันชาวพม่าเชื้อสายมลายูกว่า 10,000 คน ได้อพยพออกจากดินแดนตะนาวศรี ส่วนใหญ่ได้อพยพไปยังประเทศมาเลเซีย, เกาะสินไห จังหวัดระนอง บางส่วนอพยพไปยังส่วนอื่นของพม่า โดยเฉพาะที่ย่างกุ้ง

ชาวพม่าเชื้อสายมลายู ใช้ภาษาท้องถิ่นในการสื่อสารคือภาษามลายูไทรบุรีหรือมลายูสตูล ที่ใช้ในแถบตะวันตกของประเทศมาเลเซีย โดยเฉพาะที่รัฐเกดะห์และรัฐปะลิส และมีจำนวนหนึ่งใช้สำเนียงเประ แต่ในปัจจุบันพวกเขาต้องเรียนรู้ภาษาพม่าควบคู่ไปด้วยเช่นเดียวกับชาวไทยพลัดถิ่น เนื่องจากภาษาพม่าเป็นภาษาราชการ อย่างไรก็ตามภาษาของพวกเขาก็ได้ทิ้งอิทธิพลไว้กับภาษาพม่าแถบเมืองมะริดที่มีสำเนียงใกล้เคียงกับภาษามลายู โดยวัฒนธรรมของคนที่นี่ยังเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมเมื่อครั้งคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชาวพม่าเชื้อสายมลายูที่สูงอายุสามารถอ่านอักษรยาวี พูดภาษามลายู และเขียนอักษรอาหรับได้ (ขณะที่มาเลเซียได้หันมาใช้อักษรรูมี) ชาวปะซูส่วนหนึ่งได้ตั้งถิ่นฐานรวมกับชาวไทยมุสลิม มีสมรสข้ามชาติพันธุ์กับมุสลิมกลุ่มอื่น บรรดาวัยรุ่นที่สืบเชื้อสายมลายูส่วนมากได้รับการศึกษาจากสถานศึกษาของรัฐบาลพม่า มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ศึกษาในโรงเรียนสอนศาสนา ชาวพม่าเชื้อสายมลายูนับถืออิสลามแนวทางซุนนีย์ แต่เป็นมัซฮับซาฟีอี ซึ่งแตกต่างกับมุสลิมกลุ่มอื่นในพม่าที่เป็นมัซฮับฮานาฟี
องค์การสวนพฤกษศาสตร์

องค์การสวนพฤกษศาสตร์ (ชื่อย่อ : อ.ส.พ.) เป็นรัฐวิสาหกิจของไทย ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ พ.ศ. 2535 เพื่อดำเนินงานด้านสวนพฤกษศาสตร์ การศึกษาค้นคว้าวิจัยและรวบรวมข้อมูลทางด้านพรรณพฤกษชาติของประเทศไทย โดยเป็นการโอนภารกิจของสวนพฤกษศาสตร์ภาคเหนือ ฝ่ายพฤกษศาสตร์ป่าไม้ กองบำรุง กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์มาดำเนินการ

องค์การสวนพฤกษศาสตร์มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่

ปัจจุบันมีนางปัจฉิมา ธนสันติ เป็นประธานกรรมการ และมีนายรณรงค์ เส็งเอี่ยม เป็นผู้อำนวยการ

องค์การสวนพฤกษศาสตร์ มีสวนพฤกษศาสตร์ในความดูแล จำนวน 6 แห่ง ได้แก่

องค์การสวนพฤกศาสตร์ เป็นรัฐวิสาหกิจที่มีรายได้หลักจากการดำเนินงานศูนย์ฝึกอบรม ประมาณ 8.7 ล้านบาท รองลงมาคือ รายได้จากค่าเข้าชมสวนพฤกศาสตร์ ประมาณ 3.1 ล้านบาท ในปี พ.ศ. 2552 มีกำไรสุทธิรวมทั้งสิ้น 10.8 ล้านบาท แต่งบประมาณในการบริหารงานองค์การฯ มาจากเงินงบประมาณอุดหนุนของรัฐจำนวนกว่า 146.9 ล้านบาท

องค์การสวนพฤกษศาสตร์ มีบุคลากรในสังกัดจำนวน 547 คน (ณ ปี พ.ศ. 2553) ส่วนใหญ่เป็นลูกจ้างชั่วคราว/ลูกจ้างโครงการ โดยมีพนักงาน/ลูกจ้างประจำเพียง 95 คน (ร้อยละ 17)
ยิตซัค ราบิน

ยิตซัค ราบิน () (1 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995) เป็นนักการเมือง รัฐบุรุษ และนายพลเอกชาวอิสราเอล ราบินเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 5 ของประเทศอิสราเอล โดยดำรงตำแหน่ง 2 วาระ คือเมื่อ ค.ศ. 1974-1977 และ ค.ศ. 1992 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1995 เขาได้รับตำแหน่งบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ในปีค.ศ. 1993 และรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ร่วมกับชิมอน เปเรสและยัสเซอร์ อาราฟัตในปี ค.ศ. 1994 ราบินถูกลอบสังหารโดยยิเกล แอไมร์ นักศึกษาชาวยิวฝ่ายขวาออร์ธอด็อกซ์ ซึ่งต่อต้านข้อตกลงสันติภาพออสโล

ราบินเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของอิสราเอลที่ถูกลอบสังหาร และเป็นคนที่สองที่ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่ง

ราบินเกิดที่เยรูซาเลม ในสมัยที่ยังอยู่ในภายใต้การปกครองของอังกฤษ บิดาและมารดาของเขาเป็นชาวยิวที่อพยพมาจากทวีปยุโรป บิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเยาว์วัย ทำให้เขาต้องทำงานตั้งแต่เด็กเพื่อมาจุนเจือครอบครัว ราบินอพยพไปที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ขณะอายุ 18 ปี

ในบทบาทสำคัญของราบิน ที่มีต่อข้อตกลงสันติภาพออสโล ทำให้เขาได้รับรางวัลเบลสาขาสันติภาพ ในปีค.ศ. 1994 ซึ่งมีส่วนสำคัญในสังคมของชาวอิสราเอล ที่มองว่าราบิน เป็นผู้เสริมสร้างความสงบสุขในดินแดน และอีกส่วนที่มองว่าเป็นผู้ทรยศที่ยอมหยิบยื่นดินแดนที่ถือเป็นสิทธิโดยชอบธรรมของชาวอิสราเอล โดยฝั่งขวาจัดได้มองว่าเขาเป็นต้นเหตุของการทำให้ชาวยิวเป็นเป้าของการก่อการร้าย เนื่องจากการที่เขามีส่วนสำคัญในข้อตกลงสันติภาพออสโล
ในปีค.ศ. 1994 ยิตซัค ราบิน ยังได้รับรางวัลเสรีภาพโรนัลด์ เรแกน จากอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง แนนซี เรแกน ซึ่งจะมอบให้แก่ผู้ที่เสริมสร้างอิสรภาพแก่มวลมนุษย์ได้อย่างเอนกอนันต์
งูสามเหลี่ยม

งูสามเหลี่ยม หรือ งูทับทางเหลือง (; ชื่อวิทยาศาสตร์ "Bungarus fasciatus") เป็นชนิดของงูมีพิษชนิดหนึ่ง พบในอินเดีย, บังคลาเทศ, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก

มีหัวกลม ลำตัวเรียวยาว 1 ถึง 2 เมตร ปลายหางมักทู่ บางตัวหัวแบนเล็กน้อย ลำตัวเป็นสันสามเหลี่ยมชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก เลื้อยช้าแต่ว่ายน้ำได้เร็ว เป็นงูที่มีความว่องไวปราดเปรียวในน้ำ สีของลำตัวเป็นปล้องดำสลับเหลืองทั้งตัว เวลากัดไม่มีการแผ่แม่เบี้ยเหมือนงูในสกุล "Naja"

ในประเทศไทยจะพบได้ทุกภาค แต่จะพบได้มากในภาคใต้ รวมถึงป่าพรุโต๊ะแดง กินอาหาร จำพวก หนู, กบ, เขียด หรือปลา รวมถึงงูด้วยกันขนาดเล็กด้วย หากินในเวลากลางคืน มักขดนอนตามโคนกอไม้ไผ่, ป่าละเมาะ, พงหญ้าริมน้ำ เป็นงูที่ไม่ดุ ไม่ฉกกัด นอกจากจะมีคนเดินไปเหยียบหรือเดินผ่านขณะที่งูสามเหลี่ยมกำลังไล่กัดงูซึ่งเป็นอาหารก่อน งูกินปลา งูเขียว ปกติตอนกลางวันจะซึมเซา แต่ตอนกลางคืนจะว่องไว มีพิษทำลายระบบประสาทและโลหิตรวมกัน เมื่อถูกกัดจะมีอาการชักกระตุก ปวดช่องท้อง มีเลือดออกเป็นจุด ๆ ใต้ผิวหนัง มีเลือดออกตามไรฟันและไอเป็นเลือด
มีการแพร่ขยายพันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละ 8-12 ฟอง
ทายาทอสูร

ทายาทอสูร เป็นนวนิยายไทย แนวสยองขวัญ-ไสยศาสตร์ จากบทประพันธ์ของ ตรี อภิรุม (เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา) สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว2ครั้งโดย กันตนา ครั้งที่ 3 โดย บริษัท ดีวันทีวี จำกัด คือ ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2535 ออกอากาศทางททบ. 5 (ออกอากาศซ้ำทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมทางช่องมิราเคิล) ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2544 ออกอากาศทางช่อง 7 สี (ออกอากาศซ้ำทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมทางช่อง มีเดีย แชนแนล) โดยมี กันตนาเป็นผู้สร้างละคร ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากทั้งสองครั้ง และครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2559 ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3

พ.ศ. 2535
พ.ศ. 2544
พ.ศ. 2559