seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นักบุญเจอโรม

นักบุญเจอโรม หรือ นักบุญเยโรม (; ; ) เป็นบาทหลวงชาวโรมัน เกิดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 347 ที่หมู่บ้านสไตรดอน บริเวณดัลเมเชีย และเสียชีวิตเมื่อประมาณวันที่ 30 กันยายน ปี ค.ศ. 420 ที่เบธเลเฮม แคว้นยูเดีย (ปัจจุบันประเทศอิสราเอล) นักบุญเจอโรมเป็นที่รู้จักกันในผลงานการแปลคัมภีร์ไบเบิลจากภาษากรีกและภาษาฮีบรูเป็นภาษาละติน นอกจากนั้นนักบุญเจอโรมยังเป็นนักป้องกันคริสต์ศาสนา (Christian apologist) คัมภีร์ไบเบิลฉบับของนักบุญเจอโรม หรือที่เรียกว่า “” ยังเป็นคัมภีร์ฉบับสำคัญของคริสตจักรโรมันคาทอลิก นักบุญเจอโรมได้รับการประกาศเป็นนักบุญและเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร นอกจากนั้นนักบุญเจอโรมก็ยังเป็นนักบุญในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์และรู้จักกันในชื่อ “St. Jerome of Stridonium” หรือ “Blessed Jerome” (“Blessed” คนละความหมายกับ “บุญราศี” ที่ใช้กันทางตะวันตก)

ในทางศิลปะของโรมันคาทอลิกนักบุญเจอโรมเป็นองค์อุปถัมภ์นักเทววิทยา จะเป็นรูปคาร์ดินัลเคียงข้างนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน และสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 บางครั้งรูปนักบุญเจอโรมก็จะเป็นชายที่เกือบไม่มีเสี้อผ้าบนร่างกายอย่างนักพรต และมีเพียงกางเขน หัวกะโหลก คัมภีร์ไบเบิล และหมวกคาร์ดินัลสีแดงหรือเครื่องหมายอย่างใดอย่างหนึ่งที่แสดงฐานะว่าเป็นคาร์ดินัล ในห้องแคบ ๆ ที่อาศัย บางครั้งก็จะมีสิงโตในรูปด้วยเพราะมีตำนานว่านักบุญเจอโรมช่วยถอนหนามที่ตำอุ้งเท้าสิงห์โตออก และบางครั้งก็จะมีนกฮูกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความมีปัญญา เครื่องเขียนหรือทรัมเป็ตแห่งการพิพากษาครั้งสุดท้ายก็เป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนี่งที่ใช้
ออกัสตินแห่งฮิปโป

นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป () เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 354 ที่เมืองทากาส ประเทศแอลจีเรีย มีนามเดิมว่า เอาเรลิอุส เอากุสตินุส () เป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ยุคแรก งานเขียนของท่านมีอิทธิพลอย่างมากต่อศาสนาคริสต์ตะวันตกและปรัชญาตะวันตก ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งฮิปโปในปี ค.ศ. 396 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลแอฟริกาของจักรวรรดิโรมัน ออกัสตินถือเป็นปิตาจารย์ที่สำคัญที่สุดของคริสตจักร ผลงานที่สำคัญ 2 เรื่องคือ เทวนครและคำสารภาพบาป ซึ่งเป็นที่นิยมศึกษาอยู่แม้จนทุกวันนี้

ก่อนจะมานับถือศาสนาคริสต์เข้าพิธีบัพติศมาในปี ค.ศ. 387 ออกัสตินเคยนับถือศาสนามาณีกี และยังได้รับอิทธิพลทางความคิดจากลัทธิเพลโตใหม่ของพลอไทนัส ออกัสตินจึงได้พัฒนาเทววิทยาและปรัชญาในแบบของตนเอง เมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกใกล้จะแตก ท่านเล็งเห็นว่าคริสตจักรโรมันคาทอลิกจะเป็นเทวนครฝ่ายจิตวิญญาณให้กับประชาชนต่อไป แนวคิดของออกัสตินยังส่งผลมาตลอดสมัยกลาง

คริสตจักรโรมันคาทอลิกและแองกลิคันคอมมิวเนียนนับถือว่าท่านเป็นนักบุญ นักปราชญ์แห่งคริสตจักร มีวันฉลองตรงกับวันที่ 28 สิงหาคม และเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์คณะออกัสติเนียน นักพิมพ์ นักเทววิทยา ตลอดจนเมืองและมุขมณฑลอีกหลายแห่ง แม้แต่นิกายโปรเตสแตนต์โดยเฉพาะลัทธิคาลวิน ก็ยังถือว่าออกัสตินเป็นนักเทววิทยาผู้เป็นบิดาของการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ทางอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ถือว่าออกัสตินเป็นนักบุญเช่นกัน แต่กำหนดวันฉลองตรงกับวันที่ 15 มิถุนายน
เอลเกรโก

โดเมนิคอส เทโอโทโคพูลอส ( ; ค.ศ. 1541 7 เมษายน ค.ศ. 1614) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อ เอลเกรโก (El Greco; "ชาวกรีก") เป็นจิตรกร ประติมากร และสถาปนิกสมัยเรอเนซองซ์คนสำคัญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน เอลเกรโกมักจะลงนามในภาพเขียนด้วยชื่อเต็มเป็นภาษากรีก

เอลเกรโกเกิดที่เกาะครีตซึ่งในสมัยนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิสและเป็นศูนย์กลางของศิลปะไบแซนไทน์ยุคปลาย เอลเกรโกได้รับการฝึกฝนลักษณะศิลปะไบแซนไทน์ก่อนที่เดินทางไปเวนิสเมื่ออายุ 26 ปึเช่นเดียวกับศิลปินชาวกรีกคนอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1570 เอลเกรโกก็ย้ายไปโรมไปเปิดโรงฝึกงานและสร้างงานเขียน ระหว่างที่อยู่ในอิตาลี เอลเกรโกก็ปรับปรุงงานของตนเองโดยการใช้วิธีการเขียนภาพแบบลัทธิแมนเนอริสม์ (Mannerism) และเรอเนซองซ์อิตาลี 
ในปี ค.ศ. 1577 เอลเกรโกก็ย้ายไปโตเลโดในประเทศสเปนซึ่งเป็นที่ที่เอลเกรโกอาศัยอยู่จนตลอดชีวิต ที่โตเลโด เอลเกรโกได้รับงานเขียนหลายชิ้นและเป็นที่สร้างผลงานที่รู้จักกันดีที่สุด

เอลเกรโกเป็นผู้ที่เป็นแนวทางต่อลัทธิแสดงพลังอารมณ์ (Expressionism) และลัทธิบาศกนิยม (Cubism) ในสมัยต่อมา นอกจากนั้นงานของเอลเกรโกยังมีแรงบันดาลใจต่อกวีและนักเขียนเช่น ไรเนอร์ มาเรีย ริลค์ (Rainer Maria Rilke) และนิคอส คาแซนท์ซาคิส (Nikos Kazantzakis) นักวิชาสมัยใหม่กล่าวว่าเอลเกรโกมีลักษณะเป็นตัวของตัวเองอย่างเด่นชัด จนไม่สามารถจัดเข้าอยู่ในกลุ่มศิลปะกลุ่มหนึ่งได้ งานที่เป็นลักษณะที่รู้จักกันคือรูปแบบที่สูงยาวอย่างบิดเบือนและการใช้สีหนักและจัดโดยผสมผสานระหว่างศิลปะไบแซนไทน์กับศิลปะตะวันตก
ดอน ดอน ลาปุส

ดอนดอน ลาปุส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 7) แพ้ 32
รามา ชาติบัณฑิต

รามา ชาติบัณฑิต สถิติการชก 5 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) แพ้ 2
อยุธยา ศิษย์ฟ้าอมร

อยุธยา ศิษย์ฟ้าอมร สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 20
เกล็น โดเนียรี่

เกล็น โดแนรี่ หรือ เกล็น กอนซาเลซ โดแนรี่ () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Gen. Santos City สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 3
โรงเรียนบ้านคลองบัว

โรงเรียนบ้านคลองบัว (เอี่ยมแสงโรจน์) เป็นโรงเรียนในเขตบางเขน ในกรุงเทพมหานคร

เดิมชื่อโรงเรียนประชาบาลบ้านบัวมล(เอี่ยมทัศน์-อนุสรณ์ ) เปิดทำการสอน เมื่อ พ.ศ. 2502 โดยอาศัยบ้านกำนันสอน เอี่ยมทัศน์ เป็นสถานศึกษา มี
นายเล็ก จันทร์เหมือน เป็นครูคนแรก มีนักเรียน 64 คน

พ.ศ. 2504 กำนันสอน เอี่ยมทัศน์ ได้บริจาคที่ดินให้ก่อสร้างอาคารเรียน (ที่ตั้งอยู่ปัจจุบัน) โดยมีคุณยายชม ช้างโรจน์ และตระกูล แสงนาค ร่วมกันบริจาคทุนทรัพย์ในการก่อสร้างอาคาร และ
ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็น “ โรงเรียนบ้านคลองบัว ( เอี่ยมแสงโรจน์ ) ” เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้บริจาค
ที่ดินและทุนทรัพย์ และเปิดทำการสอนระดับประถมศึกษาปีที่ 1 – ประถมศึกษาปีที่ 6
ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
ปลากรายอินเดีย

ปลากรายอินเดีย (, ; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากราย ("C. ornata") เพียงแต่ปลากรายอินเดียจะมีรูปร่างที่เพรียวกว่า เกล็ดมีขนาดเล็กกว่า บริเวณสันหลังยังมีสีเหลือบทองและยังมีแถบสีเงินเป็นบั้ง ๆ ซึ่งในปลากรายจะไม่มี ลายจุดจะมีลักษณะคล้ายปลาตองลาย ("C. blanci") คือ เป็นจุดเล็กกว่าปลากราย แต่ปลากรายอินเดียจะไม่มีจุดมากเท่าปลาตองลาย หรือในบางตัวอาจไม่มีเลย และจุดดังกล่าวเป็นแต้มสีดำไม่มีขอบขาวเป็นวงรอบ และอยู่ค่อนข้างไปทางท้ายลำตัว ปลาในวัยเล็กจะยังไม่มีบั้งสีเงิน

พบในภูมิภาคเอเชียใต้ ซึ่งปลาชนิดนี้ในความเชื่อของศาสนาฮินดู พระนารายณ์ได้อวตารลงมาเป็นปลากรายทองในชื่อปาง "มัตสยาวตาร" ชาวฮินดูจึงถือว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็นิยมใช้บริโภคในท้องถิ่น

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีราคาสูง เนื่องจากเป็นปลาที่หายาก

อนึ่ง โดยมากแล้วในการอ้างอิงทางอนุกรมวิธาน มักจะจัดให้ปลากรายอินเดียเป็นชนิดเดียวกับปลากราย โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ซ้ำซ้อนกัน แต่ความจริงแล้ว ปลาทั้งสองชนิดนี้เป็นปลาคนละชนิดกัน
แคว้นเบรอตาญ

เบรอตาญ (), แบรย์ส () หรือ บริตทานี () เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนคาบสมุทรทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับแคว้นนอร์ม็องดี ส่วนทิศตะวันออกติดกับแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ มีเมืองหลวงชื่อว่าแรน
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง

ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง () เป็นเอกสารสำคัญซึ่งเกิดขึ้นในสมัยปฏิวัติฝรั่งเศส กำหนดให้สิทธิของปัจเจกชนและสิทธิมวลชลเป็นสิทธิสากล ประกาศฉบับนี้ได้รับอิทธิพลจากทฤษฎีสิทธิธรรมชาติ ซึ่งหมายความว่า สิทธิดังกล่าวมีอยู่ไม่ว่าเมื่อใดและที่ใด เนื่องจากเป็นสิทธิที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานธรรมชาติของมนุษย์ สภาร่างรัฐธรรมนูญ (assemblée nationale constituante) รับรองร่างสุดท้ายของประกาศนี้เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2332

แม้ว่าเอกสารดังกล่าวจะกำหนดสิทธิไว้สำหรับ "มนุษย์ทุกคนโดยปราศจากข้อยกเว้น" แต่ก็ไม่มีการเอ่ยถึงสิทธิสตรี หรือระบบทาส

เนื้อความข้อ 1:

ประกาศนี้ได้วางขอบเขตรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันไว้ในกฎหมายฝรั่งเศส ซึ่งสามารถยกขึ้นอ้างได้ในการโต้แย้งระหว่างการพิพากษาอรรถคดีในศาลยุติธรรมหรือศาลปกครอง

วัตถุประสงค์หนึ่งของการยกร่างประกาศนี้คือการผลักดันให้มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ หลักการหลายข้อในประกาศแสดงการต่อต้าน "ระบอบเก่า" (ancien régime) โดยหลังจากการประกาศใช้ประกาศฯ ไม่นาน ฝรั่งเศสก็เปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นสาธารณรัฐ

แนวคิดของการร่างประกาศมาจากหลักปรัชญาและการเมืองของยุคแห่งการรู้แจ้ง (les lumières) โดยที่สำคัญได้แก่ ความเป็นปัจเจกชนและสัญญาประชาคม บนพื้นฐานของทฤษฎีชองนักปรัชาญาเมธีชาวอังกฤษ จอห์น ล็อก และพัฒนาโดยปราชญ์ชาวฝรั่งเศส ฌ็อง-ฌัก รูโซ รวมถึงหลักการแบ่งแยกอำนาจในการปกครองเป็นสามฝ่ายของมงแต็สกีเยอ (อำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการ)
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส

ในทางกายวิภาคศาสตร์ กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส () เป็นกล้ามเนื้อในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่งอและกางมือออก

กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of humerus) (เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส) และเกาะกับด้านหน้าของฐานกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)

กล้ามเนื้อนี้วิ่งในแนวด้านข้างของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) และเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสสามารถเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขนตอนปลายๆ ใกล้ข้อมือ

ที่บริเวณปลายแขนบริเวณปลายๆ ใกล้ข้อมือ ทางขวาก่อนถึงข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อ 2-3 อัน ได้แก่ เอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสอยู่ทางด้านข้างมากที่สุด (ใกล้กับนิ้วโป้งมากที่สุด) (ส่วนเอ็นที่อยู่ใกล้กลางที่สุดคือเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส ส่วนอันตรงกลาง (ถ้ามี) คือเอ็นกล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส)

กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในกลุ่มกล้ามเนื้องอของมือส่วนใหญ่ และได้รับเลือดมาเลี้ยงจากหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery)

เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มงออื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการงอ โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3

ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3 (บางครั้งเรียกว่า อุตสาหกรรมบริการ) เป็นภาคเศรษฐกิจที่มิได้ผลิตสิ่งบริโภคหรือผลิตสิ่งใด แต่บริการให้กับอุตสาหกรรมอื่น ๆ หรือ คนทั่วไป การธนาคาร การแต่งผม การขนส่ง และ โรงละคร เป็นต้น เหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมบริการ

ในระบบเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้ว อุตสาหกรรมบริการมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในสังคม ยกตัวอย่างเช่นในประเทศอังกฤษ (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488) เนื่องจากมาตรฐานการครองชีพของประชาชนที่สูงขึ้น ดังนั้นมันจึงทำให้ผู้บริโภคต้องการบริการต่าง ๆ มากขึ้น อุตสาหกรรมบริการจึงกลายเป็นแห่งจ้างงานของคนในแต่ละประเทศมากขึ้นด้วย
ประเภทวรรณคดี

ประเภทของงานวรรณกรรม (; [ˈʒã:rə]) เช่น นวนิยาย หรือ เรื่องสั้นในสมัยคลาสสิก สมัยก่อน วรรณกรรมถูกแบ่งออกเป็นสามประเภทใหญ่ คือ
ซึ่งภายหลัง ประเภททที่สาม คือ กวีนิพนธ์บทละคร ถูกแบ่งต่อไปเป็น โศกนาฏกรรม (Tragedy) และ สุขนาฏกรรม (Comedy)

งานแต่ละประเภทมีกฎตายตัว จนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 18 (ค.ศ. 1700 หรือ พ.ศ. 2243) ประเภทของวรรณกรรมได้ถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจนมากขึ้น แต่หลังจากนั้นไม่นาน นักเขียนต่าง ๆ ก็ได้นำรูปแบบหลาย ๆ อย่าง มาผสมกันในงานเขียนของตัวเอง ทำให้งานเขียนของตัวเองนั้นมีเอกลักษณ์
โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์

โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ เป็นโรงเรียนระดับอนุบาล และประถมศึกษา เดิมนั้นมาจากอาคารสงเคราะห์พิบูลเวศม์ โดยใช้ศาลาฟังธรรม ในอาคารจัดสรร ตามดำริของ จอมปล ป. พิบูลสงคราม เปิดทำการสอนวันแรกในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 สังกัดแผนกการศึกษาอนุบาล กองการศึกษาพิเศษ กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีนางพิศวง หัสนันท์เป็นครูใหญ่คนแรก จนต่อมาได้ขยายการศึกษาถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ได้รับเลือกเป็นโรงเรียนที่จัดกิจกรรมสหกรณ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2529 และในปี พ.ศ. 2531 โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ได้รับรางวัลโรงเรียนดีเด่น, โรงเรียนที่ได้รับรางวัลพระราชทานระดับประถมศึกษา เป็นต้น

ปัจจุบัน (พ.ศ. 2551) โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์มีนักเรียนจำนวน 1,772 คน บุคลากร 102 คนจัดการเรียนการสอนในระดับอนุบาล, ช่วงชั้นที่ 1 - 2, โดยมีห้องเรียน 2 ภาษา และห้องปฏิบัติการทางภาษาและคณิตศาสตร์เต็มรูปแบบอีกด้วย

โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ 259/444 ซอยปรีดีพนมยงค์ 13 ถนนสุขุมวิท 71 แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ 10110

โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ ตั้งอยู่ในอาคารสงเคราะห์พิบูลเวศม์ในที่ดินของ ธนาคารอาคารสงเคราะห์ (ปัจจุบันโอนเป็นการเคหะแห่งชาติ) ซึ่งมีเนื้อที่จำนวน 1 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา พร้อมอาคารตึกชั้นเดียว จำนวน 2 หลัง หลังละ 2 ห้องเรียน (ได้รื้อก่อสร้างเป็นตึกอาคารเรียน 1 และอาคารเรียน 2 ในปัจจุบัน)และ อาคารศาลาทรงไทย 1 หลัง ได้มอบให้กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการสอนชั้นอนุบาล เมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 โดยตั้งชื่อว่า“โรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์” สังกัดแผนการศึกษาอนุบาล กองการศึกษาพิเศษ กรมสามัญศึกษา

วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษา แห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติการโอนโรงเรียนประถมศึกษา พ.ศ. 2523

วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 การเคหะแห่งชาติได้ยกกรรมสิทธิ์ การใช้ที่ดินเพิ่มให้อีก 1 แปลงมีเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา ซึ่งติดกับแปลง ที่ดินเดิม (เนื้อที่ 1 ไร่ 2 วา 88 ตารางวา) ให้กับสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ รวมเป็นเนื้อที่ฝืนเดียวกัน รวม 3 ไร่ 2 งาน 76 ตารางวา เพื่อใช้เป็นประโยชน์

ปัจจุบันโรงเรียนอนุบาลพิบูลเวศม์ มีอาคารเรียน 3 หลัง
โทรโพสเฟียร์

โทรโพสเฟียร์ () (คำว่าโทรโพ (Tropo) มาจากภาษากรีกแปลว่า หมุน หรือ ผสม) บรรยากาศชั้นล่างสุดสูงจากผิวโลก 8 - 15 กิโลเมตร มีอิทธิพลต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมากที่สุด อากาศที่มนุษย์หายใจเข้าไปคืออากาศชั้นนี้ เมฆ  พายุ  ลม และลักษณะอากาศต่าง ๆ  เกิดขึ้นในบรรยากาศชั้นนี้  อุณหภูมิจะเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งและรวดเร็วกว่าบรรยากาศชั้นอื่น ๆ อยู่ระหว่าง 0-10 กม. โดยอุณหภูมิจะค่อย ๆ ลดลงตามความสูง โดยเฉลี่ยกม.ละ 6.5 องศา c เป็นชั้นที่สำคัญมากเพราะเป็นบริเวณที่มีไอนำ เมฆ หมอก และพายุ  มีก๊าซที่สำคัญคือ ไอน้ำ มีไอน้ำมหาศาล ก่อให้เกิดเมฆ หมอก พายุ และฝน

https://sites.google.com/site/jumpa7536/1-chan-thor-pho-sfeiyr-troposphere
สนธิสัญญาเบอร์ลิน (1878)

สนธสัญญาเบอร์ลิน เป็นบัญญัติสุดท้ายแห่งการประชุมใหญ่เบอร์ลิน (13 มิถุนายน – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1878) ซึ่งสหราชอาณาจักร ออสเตรีย-ฮังการี ฝรั่งเศส อิตาลี รัสเซียและจักรวรรดิออตโตมันภายใต้สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทบทวนสนธิสัญญาซันเสตฟาโนซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ปีเดียวกัน ภาระสำคัญที่สุดของการประชุมใหญ่นี้คือ ตัดสินชะตาของราชรัฐบัลแกเรียซึ่งสถาปนาขึ้นในสนธิสัญญาซันสเตฟาโน แม้บัลแกเรียเองจะไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมประชุมเพราะการยืนกรานของรัสเซีย ในขณะนั้น บัลแกเรียยังไม่มีอยู่บนแผนที่โลก จึงไม่อยู่ในบังคับของกฎหมายระหว่างประเทศ เช่นเดียวกับชาวบัลแกเรีย การกีดกันนี้เคยมีขึ้นแล้วในการประชุมมหาอำนาจคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งจัดขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อน โดยบัลแกเรียไม่ได้เข้าร่วมเช่นกัน

สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองเอกราชของราชรัฐเอกราชโดยพฤตินัยโรมาเนีย เซอร์เบียและมอนเตเนโกร ร่วมกับอัตตาณัติของบัลแกเรีย แม้บัลแกเรียจะทำหน้าที่เป็นเอกราชโดยพฤตินัยและถูกแบ่งเป็นสามส่วน คือ ราชรัฐบัลแกเรีย จังหวัดปกครองตนเองรูเมเลียตะวันออก และมาซิโดเนีย ซึ่งคืนให้แก่ออตโตมัน ฉะนั้นจึงทำลายแผนการของรัสเซียสำหรับ "เกรทเทอร์บัลแกเรีย" เอกราชที่นิยมรัสเซีย สนธิสัญญาซันสเตฟาโนได้สร้างรัฐบัลแกเรีย ซึ่งเป็นสิ่งที่บริเตนใหญ่และออสเตรีย-ฮังการีเกรงมากที่สุด
รัฐสภาฝรั่งเศส

รัฐสภาฝรั่งเศส () เป็นสถาบันฝ่ายนิติบัญญัติในระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส โดยยึดระบบสองสภา ซึ่งประกอบไปด้วยโดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือชาวฝรั่งเศสทั้งหญิงและชาย มีอายุไม่ต่ำกว่า 18 ปี และไม่เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้งตามที่กฎหมายกำหนด
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน

งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน () เป็นการประท้วงทางการเมืองของกลุ่มซันส์ออฟลิเบอร์ตี (Sons of Liberty) ในบอสตันเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1773 เพื่อต่อต้านพระราชบัญญัติชา ลงวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1773 ของรัฐสภาบริเตนใหญ่ ผู้ประท้วง ซึ่งบางคนแต่งกายเป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง ทำลายการลำเลียงชาทั้งหมดที่บริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) จัดส่งมา โดยขึ้นเรือและโยนหีบชาลงทะเลที่ท่าบอสตัน รัฐบาลบริเตนโต้ตอบอย่างรุนแรง จนสถานการณ์บานปลายกลายเป็นการปฏิวัติอเมริกา งานเลี้ยงน้ำชานี้จึงเป็นเหตุการณ์เชิงสัญลักษณ์ในหน้าประวัติศาสตร์อเมริกา และนับแต่นั้นก็มีผู้ประท้วงทางการเมืองหลายรายอ้างตนเป็นผู้สืบทอดเชิงประวัติศาสตร์ของการประท้วงที่บอสตัน เช่น กลุ่มขบวนการงานเลี้ยงน้ำชา (Tea Party movement)

งานเลี้ยงน้ำชาดังกล่าวเป็นความสุกงอมของขบวนการต่อต้านพระราชบัญญัติชาที่เกิดขึ้นทั่วดินแดนอเมริกาของบริเตน ชาวอาณานิคมต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ เพราะเชื่อว่า ขัดต่อสิทธิของพวกเขาในฐานะชาวอังกฤษ ที่จะ "ไม่จ่ายภาษีถ้าไม่มีผู้แทน" กล่าวคือ จะยอมจ่ายภาษีให้แก่ผู้แทนที่พวกตนเลือกตั้งมาเท่านั้น ไม่ใช่แก่รัฐสภาบริเตนที่พวกตนไม่มีผู้แทนอยู่เลย เหล่าผู้ประท้วงประสบความสำเร็จในการขัดขวางไม่ให้ขนถ่ายชาภาษีจากบริเตนเข้าสู่อาณานิคมสามแห่ง แต่ในอาณานิคมบอสตัน ธอมัส ฮัตชิงสัน (Thomas Hutchinson) ผู้ว่าการซึ่งเตรียมพร้อมรบอยู่แล้ว ได้สั่งห้ามส่งชากลับคืนไปยังบริเตน

ใน ค.ศ. 1774 รัฐสภาบริเตนตอบสนองด้วยการตรากฎหมายที่เรียก "พระราชบัญญัติเหลือทน" (Intolerable Acts) หรือ "พระราชบัญญัติบีบคั้น" (Coercive Acts) ซึ่งให้การปกครองตนเองในแมสซาชูเซตส์สิ้นสุดลง และเลิกการค้าในบอสตัน นอกเหนือไปจากบทบัญญัติอื่น ๆ พลเมืองทั่วทั้งสิบสามอาณานิคมตอบโต้พระราชบัญญัติดังกล่าวโดยประท้วงหนักขึ้น และเรียกประชุมใหญ่ประจำทวีปครั้งที่หนึ่ง (First Continental Congress) ซึ่งมีมติให้ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์บริเตนให้ทรงยกเลิกพระราชบัญญัติและไกล่เกลี่ยการต่อต้านพระราชบัญญัติเหล่านั้น ทว่า วิกฤติการณ์ยากจะยุติ นำไปสู่สงครามปฏิวัติอเมริกาใน ค.ศ. 1775
โรงเรียนสวนบัว

โรงเรียนสวนบัว เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.)

ก่อตั้งโดย ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ เรือโท นายแพทย์ อวย เกตุสิงห์ และ ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ แพทย์หญิง ม.ร.ว.ส่งศรี เกตุสิงห์ 
ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2501 ตามใบอนุญาตเลขที่ 46/2501 
โดยมี ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ เรือโท นายแพทย์ อวย เกตุสิงห์ เป็นผู้รับใบอนุญาต คุณหญิงบรรจบพันธ์ นวรัตน์ ณ อยุธยา เป็นผู้จัดการและครูใหญ่คนแรก
ครูใหญ่คนต่อมาตามลำดับดังนี้โรงเรียนตั้งอยู่เลขที่ 16/1 ซอยพหลโยธิน 5 (ราชครู) ถนนพหลโยธิน แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร อยู่ในเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 55 ตารางวา 
ในระยะแรกเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงประถมปีที่ 4 และได้ขอขยายชั้นเรียนขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงระดับมัธยมปลาย ในอาคารเรียน 3 หลังจำนวนห้องเรียน 58 ห้องเรียน

ปัจจุบันโรงเรียนเปิดสอนในระดับชั้น เตรียมอนุบาล-อนุบาลปีที่ 3 และระดับประถมศึกษาปีที่ 1–6 
โรงเรียนอยู่ภายใต้การดูแลของ มูลนิธิ อวย–ส่งศรี เกตุสิงห์ โดยมี ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ นายแพทย์ นรา แววศร เป็นผู้รับใบอนุญาต
แฟนตาซีระดับสูง

แฟนตาซีระดับสูง () เป็นสาขาย่อยแขนงหนึ่งของนวนิยายแฟนตาซี ซึ่งมีพื้นฐานบนโลกที่สร้างขึ้นใหม่หรือโลกคู่ขนาน งานแฟนตาซีประเภทนี้เกิดขึ้นจากผลงานแนวแฟนตาซีอันมีชื่อเสียงของนักเขียนหลายคน เช่น ผลงานของ ซี. เอส. ลิวอิส เป็นต้น โดยผลงานชิ้นสำคัญในงานแฟนตาซีแขนงนี้คือ ผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้ประพันธ์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ที่เผยแพร่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 แม้ว่าแฟนตาซีแขนงนี้จะเป็นแขนงใหม่ ไม่เก่าแก่เหมือนอย่างแฟนตาซีดั้งเดิมที่ประกอบด้วยดาบและเวทมนตร์ (ซึ่งมีที่มาจากงานเขียนของ โรเบิร์ต อี. โฮเวิร์ด) แต่ก็ได้เป็นหนึ่งในสองสาขาของนวนิยายแฟนตาซีที่เป็นที่รู้จักกันกว้างขวางมากที่สุด
รัศมี กัลยาณมิตร

รัศมี กัลยาณมิตร (มักอ่านผิดเป็น "รัศมี กัลยาณมิตตา") หรือ ฝน (31 มีนาคม พ.ศ. 2519 - ) นักกอล์ฟหญิงชาวไทย เริ่มเล่นในแอลพีจีเอทัวร์เป็นฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2551 และได้อันดับสองร่วมในรายการเอสบีเอส โอเพ่น ที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกา ในรายการแรกที่ลงแข่งขัน

รัศมี กัลยาณมิตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2541 เริ่มเล่นอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2544 ในระดับฟิวเจอร์สทัวร์ ก่อนเริ่มเล่นอาชีพเธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ U.S. Women's Amateur Public Links Championship ในปี พ.ศ. 2543 พ่ายแพ้ให้กับ Catherine Cartwright จากสหรัฐอเมริกา
ยางเอสพี

ยางเอสพี (SP Rubber) : หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางวัลคาไนซ์หรือ ยางที่มีพันธะเชื่อมโยงแล้ว ปัจจุบันมีการผลิตยางเอสพีเกรดต่าง ๆ เช่น SP20, SP40, SP50, PA57, PA80 เป็นต้น ซึ่งยางเอสพี หรือ SP นี้ย่อมาจาก superior processing ได้มีการพัฒนาขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 แต่ก็ยังไม่มีจำหน่ายมากในปัจจุบัน

ขั้นตอนการเตรียมยางเอสพี เริ่มจากเตรียมน้ำยางวัลคาไนซ์ หรือน้ำยางที่มีพันธะเชื่อมโยง คือ การนำน้ำยางธรรมชาติที่เก็บรักษาด้วยแอมโมเนีย มาใส่สารเคมีวัลคาไนซ์ ได้แก่ ซิงออกไซด์, กำมะถัน, ZDC และ MBT ให้ความร้อนเพื่อให้เกิดการวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิประมาณ 85 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2-3 ชั่วโมง และต่อจากนั้นก็นำมาผสมกับน้ำยางสด เมื่อผสมกันเรียบร้อยแล้วจึงนำมาจับตัวเป็นยางแผ่นหรือยางเครพ

ยางเอสพีนี้จะเรียกชื่อตามปริมาณพันธะเชื่อมโยง หากมีพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ลงมาจะเรียกยางเอสพีนั้นว่า SP เช่น SP40 หรือ SP20 หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางที่วัลคาไนซ์อยู่ 20 ส่วนในยาง 100 ส่วน เป็นต้น แต่ถ้าหากว่ามีปริมาณพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ขึ้นไปจะเรียกว่ายางพีเอ เช่น PA80 เป็นต้น ยางเอสพีจะมีคุณสมบัติในการรักษาขนาดและรูปทรงในการเอกทรูดซ์ ซึ่งจากการนำยางธรรมชาติ, SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ มาเอกทรูดซ์เปรียบเทียบกันแล้วจะพบว่ายางธรรมชาติจะพองตัวมากกว่า SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ

โดยสรุป หากเราต้องการยางที่มีคุณสมบัติยางที่ออกจากเอกทรูดซ์ให้เรียบและรักษารูปทรงที่ดี โดยเฉพาะกรณีที่มีการเติมสารตัวเติมน้อย การเลือกใช้ยางเอสพีเป็นทางเลือกที่ดีในการนำไปใช้
อาร์ซีเอ (สถานบันเทิง)

อาร์ซีเอ หรือชื่อเต็มว่า รอยัล ซิตี้ อเวนิว () เป็นแหล่งย่านสถานบันเทิง อยู่ในเขตห้วยขวาง อาร์ซีเอเป็นถนนสายเชื่อมระหว่างถนนพระราม 9 กับถนนเพชรบุรี มีชื่อเสียงทางด้านเป็นแหล่งสถานบันเทิงมากมายไม่ว่าจะเป็น บาร์ ไนท์คลับ และ งานแสดงดนตรีต่าง ๆ โดยมากนักท่องเที่ยวจะเป็นวัยรุ่น ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ค 2550/51

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ค ของประเทศไทย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 12 ก.พ. - 18 มี.ค. 2551 โดยการแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 8 สายในรอบแรก โดยทีมที่ได้อันดับที่หนึ่งและสองของแต่ละสาย จะไปแข่งขันต่อในรอบแพ้คัดออก
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง 2550/51

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ง ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2550-2551 โดยการแข่งขันทั้งหมด 58 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 19 สายในรอบแรก

โดยในรอบสุดท้ายจะเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกระหว่าง 16 ทีม
เบนอซโซ กอซโซลี

เบนนอซโซ กอซโซลิ (Benozzo Gozzoli ชื่อเมื่อแรกเกิด: Benozzo di Lese, ราว ค.ศ. 1421 - ค.ศ. 1497) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีจากฟลอเรนซ์ ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง งานของกอซโซลิที่สุดคือจิตรกรรมฝาผนังภายในวังเมดิชิ (Palazzo Medici) ซึ่งแสดงขบวนที่หรูหราที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและมีอิทธิพลจากศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic)

ชื่อเมื่อแรกเกิดของเบนนอซโซ กอซโซลิ คือ: “เบนนอซโซ ดิ เลเซ” (“กอซโซลิ” มาเติมภายหลังโดยจอร์โจ วาซารี ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” เมื่อพิมพ์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1568) เกิดที่หมู่บ้านซานอิลาริโอ โคลอมบาโนราวปี ค.ศ. 1421 และย้ายไปฟลอเรนซ์พร้อมกับครอบครัวราวปี ค.ศ. 1427 ตามคำเขียนของวาซารี กอซโซลิเป็นลูกศิษย์และผู้ช่วยของฟราแอนเจลิโค งานจิตรกรรมฝาผนังในคอนแวนต์ซานมาร์โค (San Marco di Firenze) ที่ฟลอเรนซ์เขียนโดยกอซโซลิตามแบบของฟราแอนเจลิโค ระหว่างปี ค.ศ. 1444 ถึงปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิทำงานร่วมกับลอเร็นโซ กิเบอร์ติ (Lorenzo Ghiberti) และ วิตโตริโอ กิเบอร์ติ ในการสร้าง “ประตูสวรรค์” ของหอศีลจุ่มซานจิโอวานนี (Battistero di San Giovanni)

เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิไปโรมกับฟราแอนเจลิโคผู้ถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4เพื่อไปตกแต่งชาเปลในวังวาติกัน ต่อมากอซโซลิก็เขียนภาพในชาเปลนิโคลินี (Niccoline Chapel) ให้กับสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5จนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1448 กอซโซลิอาจจะเป็นผู้เขียนงานที่วัดซานตามาเรียอาราโคลี (Santa Maria in Aracoeli) งานจิตรกรรมฝาผนัง “นักบุญแอนโทนีและนักบุญสององค์” งานหลังเป็นงานร่วมกับฟราแอนเจลิโคบนเพดานมหาวิหารออร์เวียตโต (Duomo di Orvieto) ในแคว้นอุมเบรีย
เรือหลวงพฤหัสบดี

เรือหลวงพฤหัสบดี (H.T.M.S.PHARUEHATSABODI) เป็นเรืออเนกประสงค์สำหรับงานอุทกศาสตร์ของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือไทย ใช้ในงานสำรวจแผนที่ทะเลและสำรวจสมุทรศาสตร์ งานฝึก และการกู้ภัยทางทะเล ตลอดจนสนับสนุนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเลและชายฝั่ง เป็นโครงการจัดหาเพื่อทดแทนเรือสำรวจขนาดเล็กที่ปลดระวางประจำการและเรือเก่าที่มีอายุใช้ราชการมานาน

กองทัพเรือ กำหนดหมายเลขเรืออเนกประสงค์ เป็นหมายเลข 813 และได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานชื่อเรือ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานชื่อเรือว่า เรือหลวงพฤหัสบดี เขียนย่อว่า ร.ล.พฤหัสบดี ตรงกับ ภาษาอังกฤษว่า H.T.M.S. PHARUEHATSABODI เมื่อวันที่ ธันวาคม พ.ศ. 2549 ด้วยดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ และเรือลำนี้มีระวางขับน้ำมากที่สุดในหมู่เรือสำรวจของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ ซึ่งเดิมมีอยู่สามลำ คือ เรือหลวงจันทร เรือหลวงสุริยะ และเรือหลวงศุกร์

เรือหลวงพฤหัสบดี ต่อขึ้นที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด แอนด์เอนจิเนียริ่ง ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้ากับบริษัท Shelde Naval Ship Building ในเครือ Damen Shipyard Group ของเนเธอร์แลนด์ ก่อสร้างโดยใช้แบบของ Damen Shipyard ด้วยงบประมาณ 900 ล้านบาท ใช้เวลาสร้าง 940 วัน

เรือหลวงพฤหัสบดี จะประกอบภารกิจแรกในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยทำการสำรวจข้อมูลอุทกศาสตร์และสมุทรศาสตร์ บริเวณเกาะเต่า จังหวัดสุราษฏร์ธานี
โรบินสัน

คำสำคัญ โรบินสัน สามารถหมายถึง
อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้

อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ หรือเดิมใช้ว่า อย่าแตะต้องเรา (; ) เป็นถ้อยคำที่พระเยซูกล่าวกับมารีย์ชาวมักดาลา เมื่อทรงพบนางหลังจากที่ทรงฟื้นขึ้นจากความตายตามที่บันทึกใน 
ประโยคนี้เป็นที่นิยมในเพลงสวดเกรกอเรียน (Gregorian chant) ในยุคกลาง และเป็นหัวข้อที่นิยมกันในงานจิตรกรรมที่เกี่ยวกับการคืนพระชนม์ของพระเยซู (Resurrection)

ประโยคเดิม “Μή μου ἅπτου” ในพระวรสารนักบุญยอห์นซึ่งเป็นภาษากรีกแปลว่า “จะหยุดยั้งเรานั้นหาได้ไม่” หรือ “จงอย่าหยุดยั้งเรา” มากกว่าที่จะแปลว่า “อย่าแตะต้องเรา” (Don't touch me) เช่นที่เคยแปลกันในบางฉบับ
Noli me tangere

Noli me tangere อาจหมายถึง
เอพีไอ

เอพีไอ หรือ ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ () หมายถึงวิธีการที่ระบบปฏิบัติการ ไลบรารี หรือบริการอื่นๆ เปิดให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สามารถติดต่อเรียกใช้งานได้ เอพีไอ แบ่งเป็น