seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระพุทธนวราชบพิตร

พระพุทธนวราชบพิตร เป็นพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริสร้างพระราชทานเป็นพระประจำจังหวัด เมื่อ พ.ศ. 2508 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ศาสตราจารย์ นายไพฑูรย์ เมืองสมบูรณ์ นายช่างกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร ปั้นหุ่นพระพุทธนวราชบพิตร ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และทรงพระพุทธลักษณะด้วยพระองค์เองจนพอพระราชหฤทัยแล้ว จึงได้โปรดเกล้าให้เททองหล่อพระพุทธรูป เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2509

พระพุทธนวราชบพิตร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 23 เซนติเมตร สูง 40 เซนติเมตร ที่บัวฐานด้านหน้าบรรจุพระพิมพ์ พระสมเด็จจิตรลดา ไว้อีกองค์หนึ่ง

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพุทธนวราชบพิตรให้เป็นพระพุทธรูปประจำจังหวัด ประดิษฐานไว้ ณ ศาลากลางจังหวัดของทุกจังหวัด และเป็นพระพุทธรูปประจำหน่วยทหาร ประดิษฐานไว้ ณ กองบัญชาการหน่วยทหาร

จังหวัดแรกที่ได้รับพระมหากรุณาพระราชทานพระพุทธนวราชบพิตร ก็คือจังหวัดหนองคาย ซึ่งได้รับพระราชทานเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2510 ในโอกาสนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชดำรัสแก่ชาวจังหวัดหนองคาย มีความสำคัญที่ขออัญเชิญมาเฉพาะบางตอน ดังนี้

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระราชทานพระพุทธนวราชบพิตรเป็นพระประจำจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไทย ดังนี้

พ.ศ. 2508 - 2513 ที่ฐานของพระพุทธนวราชบพิตรมีข้อความจารึกเป็นภาษาบาลีว่า ทยฺยชาติยา สามคฺคิยํ สติสญชานเนน โภชิสิยํ รกฺขนฺติ แปลว่า คนชาติไทยจะรักษาความเป็นไทยอยู่ได้ด้วยมีสติ สำนึกอยู่ในความสามัคคี สอดคล้องกับพระบรมราโชวาทที่พระราชทานไว้ในปัจจุบัน ดังนี้

24 ธ.ค. 2550 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จลง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พระราชทานกระบี่แก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โรงเรียนนายเรือ และโรงเรียนนายเรืออากาศในโอกาสนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระบรมราโชวาทแก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โรงเรียนนายเรือ และโรงเรียนนายเรืออากาศ ความว่า 
ระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับพระพุทธนวราชบพิตร ซึ่งมีพระพิมพ์ (พระสมเด็จจิตรลดา)  อยู่ที่บัวฐานพระ
ใหม่ เจริญปุระ

ใหม่ เจริญปุระ (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2512) เป็นนักร้อง Diva และนักแสดงชาวไทยระดับซุปเปอร์สตาร์หญิงแถวหน้าของเมืองไทย มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ ขอแค่คิดถึง ในปี พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่อว่า "ใหม่ สิริวิมล" และประเดิมละครเรื่องแรก คนเริงเมือง พ.ศ. 2531 ให้กับไทยทีวีสีช่อง 3 อัลบั้มชุดแรก ไม้ม้วน ในปี พ.ศ. 2532 ประสบความสำเร็จจนได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่จากเวทีสีสันอะวอดส์ และในปี พ.ศ. 2535 อัลบั้ม ความลับสุดขอบฟ้า สามารถทำสถิติ นักร้องหญิงของแกรมมี่คนแรกที่สร้างยอดขายเทปทะลุ 2 ล้านตลับ เธอยังสามารถคว้ารางวัลจากสีสันอะวอดส์อีกครั้งในฐานะศิลปินหญิงยอดเยี่ยมจากอัลบั้ม "แผลงฤทธิ์" ในปี พ.ศ. 2541 และใหม่ยังได้รับฉายา Queen of poprock ยุค 90 อีกด้วย

ใหม่ เจริญปุระ เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของนาย สุรินทร์ เจริญปุระ (รุจน์ รณภพ) และนางวินีย์ สนธิกุล มีพี่สาว 3 คน คือ เวณิก เจริญปุระ (แมว), พลอย เจริญปุระ (ปู), วิภาวี เจริญปุระ (กุ้ง) มีน้องสาวต่างมารดาคือ ทราย เจริญปุระ ใหม่ เจริญปุระ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม 2512 เริ่มเรียนหนังสือชั้นต้นที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ แล้วจึงย้ายไปเรียนต่อที่แฟรีทั่นสคูล เมืองเค้นนอกกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ความฝันของใหม่ในยามนั้นคือ "จิตรกรเอก" แต่เนื่องจากได้รับอิทธิพลทางสายเลือดจากคุณพ่อ ทำให้เธอใช้เวลาว่างส่วนใหญ่หมดไปกับการดูหนัง ร้องเพลงและ เล่นละครให้คนทางบ้านดู และเมื่อครอบครัวไปทานข้าวที่โรงแรมมณเทียร ค่ำคืนนั้นได้มีการเปิดตัวภาพยนตร์ และ สมบัติ เมทะนี พระเอกภาพยนตร์เรื่องนี้เคยรู้จักสนิทสนมกับครอบครัวของใหม่จึงชักชวนให้ไปร่วมงาน หลังจากงานเลิกแล้วเธอจึงรวบรวมความกล้าของตัวเอง เดินเข้าไปสมัครเล่นหนังเอง กับ ไพจิตร ศุภวารี โดยมิได้บอกว่าเธอเป็นลูกสาวของใคร และในปี 2527 ก็กำเนิดดาวดวงใหม่ขึ้นในวงการภาพยนตร์ไทยในชื่อ "ใหม่ สิริวิมล"
ภูริ หิรัญพฤกษ์

ภูริ หิรัญพฤกษ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย ที่มีผลงานเด่นจากการรับบท "ที" ในละคร "รักแปดพันเก้า"

ภูริเป็นบุตรชายของทินกร หิรัญพฤกษ์ กับภราไดย สุวรรณรัฐ บิดาและมารดาแยกทางกัน เขาเป็นหลานย่าของกันยา เทียนสว่าง นางสาวสยามปี 2477 นอกจากนี้เป็นหลานลุงของพลากร สุวรรณรัฐ เป็นหลานป้าของท่านผู้หญิงพรรณวดี จุฑารัตนกุล และเป็นลูกพี่ลูกน้องของศรา จุฑารัตนกุล สามีของพิยดา อัครเศรณีทางฝ่ายมารดา

จบการศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลจุไรรัตน์ ระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ระดับเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ระดับอุดมศึกษาในระดับปริญญาตรีที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เขาได้รับการชักชวนจากมิ่งขวัญ แสงสุวรรณให้เข้าสู่วงการบันเทิง โดยมีงานผลงานโฆษณาเป็นอย่างแรก ก่อนรับงานละคร ซิทคอม และมิวสิกวิดีโอ ทั้งยังมีธุรกิจส่วนตัว

เขาสมรสกับอลิชา ไล่สัตรูไกล และเข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2555 การนี้อลิชาได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลสามี ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคนชื่อ ริชา หิรัญพฤกษ์ (14 กรกฎาคม 2559)
สมชาย เข็มกลัด

สมชาย เข็มกลัด เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2517 ที่กรุงเทพมหานคร นักร้อง นักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียง

เป็นชาวไทยเชื้อสายมอญที่เกิดในครอบครัวฐานะยากจน โดยมีผู้เป็นยายเลี้ยงดูมาตลอด เริ่มเข้าศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนท่าเรือวิทยา และได้ศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2544

เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักนำของ พจน์ อานนท์ ให้ไปถ่ายแบบลงหนังสือ เธอกับฉัน จากนั้นก็ก้าวสู่วงการจอแก้วในละครโทรทัศน์เรื่อง "นางฟ้าสีรุ้ง" ทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2533 ในฐานะตัวประกอบ และเข้าสู่บทบาทในจอเงินภายใต้ชื่อเรื่องว่า “สะแด่วแห้ว” จากนั้นได้เข้าเซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น มีอัลบั้มเป็นของตัวเองชื่อ “เต๋า หัวโจก” ในปี พ.ศ. 2536 ซึ่งถือเป็นผลงานสร้างชื่อให้เต๋ากลายเป็นขวัญใจวัยรุ่นด้วยแฟชั่นผ้าโพกหัวและเสื้อลายสก๊อตจากมิวสิกวีดีโอเพลง "บอดี้การ์ด" คู่กับ สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ซึ่งทำให้ทั้งคู่ต่อมาเหมือนเป็นดาราคู่ขวัญกัน ตามมาด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 “สมชายจดปลายเท้า” และอัลบั้มพิเศษ “สมชายโอที” ในปี พ.ศ. 2538 และอัลบั้มชุดที่ 3 "สมชาย 100 แรงม้า" ในปี พ.ศ. 2541

นอกจากนี้ยังมีผลงานทางการแสดงทั้งละครและภาพยนตร์อีกมากมาย อาทิเช่น ละครเรื่อง “เวลาในขวดแก้ว”, "น้ำใสใจจริง" และโด่งดังเป็นพลุแตกในบทบาทของ “เฮียเมฆ” ในเรื่อง "ข้าวเปลือก" ตามมาด้วยบทของ “เผดิมพงศ์” แห่ง "เกาะสวาท หาดสวรรค์" คู่พระคู่นางและคู่กัดของ “ยายตุ่มแตก” หรือ “นภาพร” ที่สวมบทโดย สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา

ในส่วนของภาพยนตร์ เรื่องที่สร้างชื่อเสียงให้อย่างมากคือ "โลกทั้งใบให้นายคนเดียว" ในปี พ.ศ. 2538 ที่เล่นคู่กับนางเอกคู่ขวัญ นุ๊ก สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ตามมาด้วย "ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน", "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว", "มือปืน โลก/พระ/จัน", "สายล่อฟ้า" และที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2550 คือเรื่อง "โอปปาติกะ" พ.ศ. 2553 "นาคปรก"

รับเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณา ให้กับสินค้ารถจักรยานยนต์ฮอนด้า สำหรับกลุ่มวัยรุ่นชายตั้งแต่เริ่มเข้าวงการใหม่ ๆ ในรุ่น ฮอนด้า โนวา จนถึงปัจจุบันเป็นเวลาเกือบ 20 ปีแล้ว ก็ยังเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับรุ่น ฮอนด้า โซนิก ซึ่งเน้นจับกลุ่มลูกค้าที่เป็นวัยรุ่นชายเช่นกัน

รวมถึงเคยเป็นพิธีกรรายการ 4+1 ถึงจะเท่ห์ ร่วมกับ สายฟ้า เศรษฐบุตร, ปราโมทย์ แสงศร และจักรกฤษณ์ อำมะรัตน์

นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นนักฟุตบอล เคยติดทีมชาติไทยชุดเยาวชนมาแล้ว

ในอดีต เคยใช้ชีวิตคู่กับ นัท มีเรียแต่ก็ไปกันไม่ได้ ต้องจดทะเบียนหย่า จนเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ได้จดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขตบางรัก กับอัฐมาศ อัศววิมล รองผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดนิตยสารดิฉันและคอสโมโพลิแทน ปัจจุบันมีบุตรชาย 1 คน และบุตรสาว 1 คน ชื่อน้องสมใจ และน้องสุขใจ
มานากัว

มานากัว () เป็นเมืองหลวงของประเทศนิการากัว ตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบมานากัว ที่พิกัดภูมิศาสตร์ มีจำนวนประชากร 1,380,100 คน เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2398 ก่อนหน้านี้ที่ตั้งเมืองหลวงย้ายไปมาระหว่างเมืองเลอองกับเมืองกรานาดา

ชาวมานากัวเกือบทั้งหมดเป็นชาวผิวขาวที่พูดภาษาสเปนและเชื้อสายเมสติโซ มีชุมชนรุ่นที่สาม รุ่นที่สี่ และรุ่นที่ห้าของชุมชนชาวกาตาลัน ชาวเยอรมัน ชาวอิตาลี และชาวฝรั่งเศส เช่นเดียวกับชาวตะวันออกกลางและชาวเอเชีย — ชาวญี่ปุ่นและชาวจีน (ทั้งชาวจีนแผ่นดินใหญ่และชาวไต้หวัน)

ไม่กี่ปีมานี้ จำนวนชาวอเมริกา (อเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้) ที่ย้ายเข้าสู่กรุงมานากัวและประเทศนิการากัวได้เพิ่มขึ้น เนื่องจากราคาอสังหาริมทรัพย์ที่มีราคาถูกกว่าเมื่อเทียบกับในประเทศคอสตาริกา
ซานซัลวาดอร์

ซานซัลวาดอร์ () เป็นเมืองหลวงของประเทศเอลซัลวาดอร์ เป็นเมืองทันสมัยและใหญ่เป็นอันดับที่สองในอเมริกากลาง มีจำนวนประชากรราว 5 แสนคน ครอบคลุมพื้นที่ 514 ตารางกิโลเมตร การขยายตัวของจำนวนผู้คนระหว่างสงครามและภายหลังสงครามทำให้เกิดเขตนครหลวงซานซัลวาดอร์ (AMSS: Area Metropolitana de San Salvador) ที่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 610 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 2.1 ล้านคน ซานซัลวาดอร์เป็นศูนย์กลางการขนส่งและเศรษฐกิจของชาติ ทางหลวงแพน-อเมริกาได้ตัดผ่านและเชื่อมเมืองนี้เข้ากับเขตเมืองอื่น ๆ ของอเมริกากลางและสหรัฐอเมริกา

ย่านกลางกรุงซานซัลวาดอร์สมัยใหม่มีตึกระฟ้าสูงมากมาย แต่เหลือพื้นที่ทางประวัติศาสตร์อยู๋เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวที่ทำลายเมือง ตั้งแต่ที่เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2068 โดยเปโดร เด อัลบาราโด ผู้พิชิตชาวสเปน ปัจจุบันเมืองนี้ผลิตเบียร์ ยาสูบ สิ่งทอ และสบู่
ซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)

ซานโฮเซ () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคอสตาริกา และเป็นเมืองหลักของจังหวัดซานโฮเซด้วย ตั้งอยู่ภาคกลางของประเทศที่พิกัดภูมิศาสตร์ บนที่ราบสูงที่มีความสูงประมาณ 1,170 เมตร (3,839 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล

ซานโฮเซเดิมมีฐานะเป็นเพียงเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชุมชนจนกระทั่งใน พ.ศ. 2367 ในปีนี้คอสตาริกาได้มีการเลือกตั้งประมุขแห่งรัฐครั้งแรก ฮวน โมรา เฟร์นันเดซ ตัดสินใจย้ายที่ตั้งรัฐบาลจากการ์ตาโก ซึ่งเป็นเมืองหลวงสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน และเริ่มต้นใหม่ที่ซานโฮเซนี้

เมืองหลวงใหม่ที่ซานโฮเซเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และขยายตัวเข้าสู่หุบเขาตอนกลาง จากการสำรวจใน พ.ศ. 2543 กรุงซานโฮเซมีประชากร 309,672 คน (เฉพาะในอำเภอซานโฮเซ) ซึ่งครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นช่วงที่มีการเพิ่มประชากรสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จากที่ใน พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) เมืองนี้มีประชากรเพียง 86,900 คน ทำให้เขตนครหลวงกินพื้นที่ออกไปเกินเขตซานโฮเซ และครอบคลุมจำนวนประชากร 1 ล้านคน

เนื่องจากกำเนิดขึ้นในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงทำให้กรุงซานโฮเซมีสถาปัตยกรรมสมัยอาณานิคมสเปนค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเมืองหลวงอื่น ๆ ในลาตินอเมริกา ต่อมา ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2427 ซานโฮเซกลายเป็นเมืองแรกในลาตินอเมริกาที่ส่องสว่างด้วยพลังงานไฟฟ้า
กัวเตมาลาซิตี

กัวเตมาลาซิตี () หรือ ซิวดัดเดกวาเตมาลา () ในท้องถิ่นเรียกว่า "กวาเตมาลา" (Guatemala) หรือ "กวาเต" (Guate) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกัวเตมาลา และยังเป็นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกากลางด้วย

กัวเตมาลาซิตีมีจำนวนประชากร 2,541,581 คน มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ ในหุบเขาทางภาคกลางตอนล่างของประเทศ
ปานามาซิตี

ปานามาซิตี () หรือ ซิวดัดเดปานามา () เป็นเมืองหลวงของประเทศปานามา ตั้งอยู่ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ปากทางเข้าคลองปานามา ที่พิกัดภูมิศาสตร์

ปานามาซิตีเป็นศูนย์กลางการเมือง การบริหาร และวัฒนธรรมของประเทศ ฮวน การ์โลส นาบาร์โรเป็นนายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน ปัจจุบันกรุงปานามาซิตีมีจำนวนประชากร 708,738 คน รวมเขตนครหลวงทั้งหมดมี 1,063,000 คน
เตกูซิกัลปา

เตกูซิกัลปา หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เตกุส () มีจำนวนประชากร 1,682,725 คน (พ.ศ. 2549) (เขตเมือง) เป็นเมืองหลวงของประเทศฮอนดูรัสและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐ และยังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับที่สามของอเมริกากลาง รองจากกัวเตมาลาซิตีและซันซัลวาดอร์

เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาที่มีชื่อเดียวกันที่พิกัดภูมิศาสตร์ และมีระดับความสูง 3,250 ฟุต ชื่อเมืองมาจากคำในภาษานาวาตล์ (Nahuatl) ว่า "เตกุซ-กัลปา (Teguz-galpa)" หมายถึง "เนินเขาเงิน" เตกูซิกัลปายังเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟรันซิสโกโมราซัง อุตสาหกรรมหลักของเมืองได้แก่ สิ่งทอ น้ำตาล และบุหรี่
ไฟล์เซิร์ฟเวอร์

ตัวอย่าง ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ ที่ให้ใช้ได้ฟรี เช่น

ตัวอย่าง ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ ที่มีการชำระเงิน (จำกัดการดาวน์โหลดสำหรับผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกหรือผู้ที่ไม่ได้ชำระเงิน)
อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา

รองศาสตราจารย์ ดร.อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา อธิการบดีมหาวิทยาลัยฟาฏอนี
ลำยอง วิศุภกาญจน์

ครูลำยอง วิศุภกาญจน์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2459 เป็นบุตรของนายแดง นางย้อย วิศุภกาญจน์ ภูมิลำเนา เดิมเป็นชาวจังหวัดภูเก็ต

ครูลำยองเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนปลูกปัญญา และเริ่มเรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย จังหวัดภูเก็ต จนจบชั้นมัธยมปีที่ 8 ต่อจากนั้นได้เข้ากรุงเทพฯ ศึกษาต่อวิชาครูประกาศนียบัตรครูประโยคประถม (ป.ป.) และได้เริ่มรับราชการครั้งแรกที่จังหวัดกระบี่ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งครูโรงเรียนสุราษฎร์ธานี

ในปี พ.ศ. 2484 ซึ่งเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ในวันที่ 8 ธันวาคม 2484 กองทัพเรือญี่ปุ่นได้มุ่งตรงเข้าสู่อ่าว บ้านดอนและบุกขึ้นตลาดบ้านดอน ในวันนั้นได้มีประชาชนจำนวนมากประกอบพิธีวันฉลองรัฐธรรมนูญที่หน้าศาลากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานีเมื่อทราบข่าวการบุกขึ้นตลาดบ้านดอนจึงเกิดความวุ่นวายขึ้น บางคนได้หนีเอาตัวรอดแต่บางคนก็พร้อมที่จะสู้ศึก ทางด้านคลังแสงได้แจกจ่ายอาวุธแก่บรรดาผู้รักชาติในครั้งนี้ ในกลุ่มนี้ครูลำยอง วิศุภกาญจน์ เป็นผู้หนึ่งรวมอยู่ด้วยโดยได้รับแจกปืนพระรามหกพร้อมกระสุนออกสู้รบต้านทานทหารญี่ปุ่น

ก่อนมีการสู้รบได้มีการเจรจาระหว่างเจ้าหน้าที่ของฝ่ายไทยกับญี่ปุ่น แต่ไม่สามารถตกลงกันได้ จึงเกิดการสู้รบกันขึ้น ครูลำยองซึ่งประจำแนวรบทางด้านปีกขวา ได้ใช้รั้วสังกะสีเป็นที่กำบังใช้ปืนยิงทหารญี่ปุ่นเสียชีวิตหลายคน เมื่อทหารญี่ปุ่นบุกหนักทางปีกซ้ายครูลำยองหาทางออกไม่ได้ เพราะมีรั้วสังกะสีกั้นอยู่จึงโผล่ศีรษะขึ้นขณะประทับปืนบนไหล่ทำให้ทหารญี่ปุ่นยิงท่านถูกที่หน้าผาก และท่านก็ได้ถึงแก่กรรมเมื่อเวลา 11.15 นาฬิกาของวันเดียวกัน

การสู้รบของครูลำยองอย่างกล้าหาญครั้งนี้ทางราชการได้นำความกราบบังคมทูล จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ นอกจากนี้ยังได้รับยศเป็นทหารยศจ่าสิบเอกอีกด้วย ครูลำยองเป็นครูที่สุขุมเยือกเย็น มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มีความเอาจริงเอาจังความกล้าหาญความเสียสละของท่าน ครั้งนั้นเป็นที่ประจักษ์แก่ชาวสุราษฎร์ธานีโดยถ้วนทั่ว ขุนวิชาการพิศิษฐ์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสุราษฎร์ธานีในขณะนั้นจึงได้ ขนานนามวันที 8 ธันวาคมว่า “วันวิญญาณ” ซึ่งในวันนี้ โรงเรียนสุราษฎร์ธานี จะมีการประกอบพิธีสักการะดวง วิญญาณของครูลำยองในทุกๆปี โดยเป็นการรวมศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน และชาวจังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีของท่านสืบมาจนกระทั่งปัจจุบัน โดยขณะทำพิธีจะต้องมีการท่องบทวิญญาณสดุดี พร้อมทั้งมีการวางพวงมาลาที่หน้าอนุสาวรีย์คุณครูลำยองอีกด้วย

แปดธันว์แปดสี่นั้น ดัสกร
ญี่ปุ่นยกทัพรอน รุกบ้าน
ไทยชาติมาดหมายทอน ทัพหยุด อยู่ฤๅ
จึ่งร่วมฤทธิ์แรงต้าน ตื่นทั้ง ชายหญิง
รักชาติศาสน์กษัตริย์ปอง ปกาสสู้
เลิศชายชื่อลำยอง วิศุภ-กาญจน์ เฮย
พลีชีพชูชาติกู้ เกียรติไว้ กลางสมร
ต่างมอบกายพจี จิตพร้อม
กตัญญูกตเวที เทิดเกียร-ติคุณเฮย
มุ่งแผ่กุศลน้อม ระลึกเบื้อง แปดธนู
ผู้ประพันธ์ คุณครูแผ้ว พรหมสวัสดิ์
มีเกล อังเคล กอนซาเลซ

มีเกล อังเคล กอนซาเลซ () เป็นนักมวยชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก มีชื่อเต็มว่า มีเกล อังเคล กอนซาเลซ ดาบิลา (Miguel Ángel González Dávila)

กอนซาเลซ เคยเป็นแชมป์โลกรุ่นไลต์เวต ของ WBC หรือ สภามวยโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1993-ค.ศ. 1996 ก่อนที่จะสละแชมป์โลกไปเนื่องจากต้องการชกในรุ่นที่สูงขึ้น รวมการป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 10 ครั้ง ซึ่งในระหว่างนี้กอนซาเลซมีสถิติการชกไม่เคยแพ้หรือเสมอใครเลย
แต่หลังจากเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่น 140 ปอนด์แล้ว กอนซาเลซไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเลย เนื่องจากเคยชิงแชมป์ซูเปอร์ไลต์เวต ของ WBC 3 ครั้ง ด้วยการแพ้คะแนน ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ในปี ค.ศ. 1997, เสมอ 12 ยก คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ นักมวยชาวเม็กซิกันรุ่นพี่ ในปี ค.ศ. 1998, แพ้ทีเคโอ คอสยา ซู ในปี ค.ศ. 1999 และแพ้น็อกในการชิงแชมป์เวลเตอร์เวต ของ WBA 2 ครั้ง ในปี ค.ศ. 2004 กับคอรี่ สปิ๊งค์ และ ค.ศ. 2005 กับลุยส์ คอลลาโซ่ ด้วย

ชีวิตครอบครัว มีเกล อังเคล กอนซาเลซ แต่งงานแล้ว มีบุตรสาว 1 คน สามารถพูดภาษาอังกฤษได้ดี ชีวิตส่วนตัวชอบฟังเพลงของวงโรลลิงสโตนส์ ในช่วงต้นของการชกมวย กอนซาเลซได้ไปชกอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น อยู่ 5 ไฟต์ จนได้ฉายาว่า "ซานตา โตเกียว" (Santa Tokyo)

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 มีเกล อังเคล กอนซาเลซ กลับมาชกมวยอีกครั้งเพื่อเก็บเงินการกุศลด้วยวัย 40 ปี

ประวัติจาก Boxrec.com
ฮิปโปไลท์ เบยาด

ฮิปโปลิท บายาด (Hippolyte Bayard)

"ศพที่ท่านกำลังดูอยู่นี้ คือศพของคุณ เอ็ม. เบยาด M. Bayard ผู้คิดค้นกระบวนการที่ท่านทั้งหลายได้ชมมาและกำลังจะได้ชื่นชมกับผลงานอันยอดเยี่ยม สิ่งที่ผมได้รับรู้คือนักคิดค้นผู้ไม่เคยเหน็ดเหนื่อยผู้นี้ได้ทำงานซึ่งใช้เวลาถึงสามปีเพื่อปรับปรุงผลงานการคิดค้นของเขา พระราชา สมาคมวิทยาศาสตร์ และรัฐบาล ต่างชื่นชมผลงานที่ไม่สมบูรณ์ของเขาเช่นเดียวกับท่านทั้งหลายในขณะนี้ สิ่งนี้ช่างเป็นเกียรติต่อเขาอย่างมาก รัฐบาลซึ่งได้ให้ความกรุณาอย่างสูงต่อท่าน มอนซิเออร์ ดาร์แกร์ Monsieur Daguerre กล่าวว่า เราไม่สามารถจะช่วยอะไรคุณบายาด Monsieur Bayard ได้ คนอนาถาผู้นั้นจึงได้จมน้ำตาย ชีวิตคนเราช่างขาดความยุติธรรมสิ้นดี"
มิโกะ คนทรงหุ่นเทวะ

มิโกะ คนทรงหุ่นเทวะ () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซี อิงตำนานเทพเจ้าของญี่ปุ่น ผลงานของไคชาคุ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นเอซ ตั้งแต่ปี 2547 ถึง 2548 และได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2547

เรื่องราวเกี่ยวกับ 2 สาว จิคาเนะกับ ฮิเมโกะ ผู้ที่มีชะตากรรมที่จะต้องเป็นมิโกะสุริยันและจันทราต้องปกป้องโลกให้พ้นภัยจาการคืนชีพของเทพอสูรโอโรจิ โดยมีพระเอกหนุ่มอย่างโองามิ โซมะ ผู้ได้รับเลือกให้เป็น 1 ในเศียรของโอโรจิ ซึ่งถูกชะตากำหนดให้ต้องตามล้างสังหารเหล่ามิโกะทั้ง 2
หากแต่ด้วยจิตใจที่มีให้แก่ฮิเมโกะนั้นทำให้เขาสลัดหลุดจากการโดนควบคุม และ หักหลังเหล่าสาวกโอโรจิ กลายเป็นผู้ปกป้องหญิงที่เขารัก โดยที่ทว่าทั้ง 2 ก็หารู้ไม่ว่าจิคาเนะผู้ที่เป็นมิโกะแห่งจันทราก็มีใจให้แก่ฮิเมโกะเช่นกัน ซึ่งรัก 3 เส้าครั้งนี่ได้นำมาซึ่งโศกนาฐกรรม
โองามิ โซมะตื่นขึ้นมาในฐานะ "หัวที่ 7 ของโอโรจิ" ได้รับพลังเพื่อสังหารสตรีศักดิ์สิทธิทั้ง 2 แต่ใช้พลังนั้นต่อสู้กับ โอโรจิทั้ง 6 เพื่อปกป้องฮิเมโกะจึงถูกคำสาปของโอโรจิคุกคาม จนสุดท้ายถูกคำสาปกลืนกินหมดกลายเป็นหินทั้งร่าง ในตอนที่ทุกอย่างย้อนเวลาไปหมดโซมะได้สารภาพกับฮิเมโกะแต่ฮิเมโกะบอกว่าตนเองจะรอคนที่ใช่แม้เป็นเพียงแค่ความฝัน โซมะเลยยอมรับความจริงไปแล้วบอกว่าแค่เธอมีความสุขชั้นกผ้ดีใจแล้วล่ะ ใน ver.คอมิค เขายังถูก ฮิเมมิยะ ที่เวลานั้น เป็น มิโกะแห่งโอโรจิ สังหารทิ้ง รวมการจูบของโซมะ 1 ครั้งเค้าดีใจมากเมื่อรู้ว่า โซมะเป็นหัวที่ 7 สึบาสะย้ำให้เขารับรู้ถึงชะตากรรมและหน้าที่ของโอโรจิ แต่เมื่อโซมะกลับกลายเป็นศัตรู จึงกลายเป็นศึกสายเลือดที่ยากจะหลีกเลี่ยง
จุดจบของสึบาสะ ใน คอมมิค กับ การ์ตูน ต่างกัน ในแอนิเมชัน สึบาสะถูก ฮิเมมิยะ จิคาเนะ สังหารไปพร้อมกับโอโรจิอื่นๆ ในตอนที่ 9 ส่วนในคอมิค เขาเป็นฝ่ายชนะ แต่ไม่ได้ฆ่าฮิเมมิยะ แต่แยกตัวออกมาตัดสินการต่อสู้กับ โซมะอีกครั้ง ก่อนถูก โซมะ ที่บังคับ อาเมโน มุราคุโมะสังหารไปในที่สุด
เฟรดเดอริค สก็อต อาร์เชอร์

เฟรดเดอริค สุรยุท อาร์เชอร์ () เป็นที่รู้จักของสาธารณชนในฐานะนักประดิษฐ์คนแรกแห่งวงการภาพถ่าย ที่คิดค้น "กระบวนการเพลทเปียก"(wet collodion) ซึ่งได้รับความนิยมจากช่างภาพทั่วไปยาวนานถึง 30 ปี

เกือบทั้งชีวิตของอาร์เชอร์ แทบไม่มีเอกสารอะไรที่บันทึกเรื่องราวของเขาไว้เลย หลังจากที่เขาเสียชีวิตลง เรื่องราวชีวิตบางส่วนของเขาได้ถูกเล่าโดยภรรยาของเขา Fanny G. Archer

อาร์เชอร์ทุ่มเทให้กับการทำงานเป็นอย่างมาก ผลจากการที่ลงทุนลงแรงและหักโหมมากจนเกินไป ทำให้ชีวิตของเขาค่อนข้างลำบาก ด้วยเหตุนี้เองสุขภาพร่างกายของเขาจึงค่อนข้างอ่อนแอ และได้เสียชีวิตลงในที่สุด

เฟรดเดอริค สุรยุท อาร์เชอร์ เป็นลูกชายของคนฆ่าสัตว์ เกิดในปีค.ศ.1813 ที่ Stortford, Hertforshire, สหราชอาณาจักร เขากำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก จึงเติบโตขึ้นมาโดยใช้ชีวิตท่ามกลางญาติพี่น้องและผองเพื่อน เขาได้ฝึกงานเป็นพ่อค้าทองแท่งและช่างทำเครื่องเงินในกรุงลอนดอน ซึ่งถือได้ว่าเป็นแรงบัลดาลใจครั้งใหญ่ที่ทำให้เขาเริ่มหันมาศึกษาเกี่ยวกับการสะสมเหรียญตรา

อาร์เชอร์ เริ่มศึกษาเฉพาะทาง สะสมประสบการณ์มากขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นคนพิถีพิถันและให้ความสำคัญในเรื่องของคุณภาพ สิ่งเหล่านี้ทำให้เขาสนใจในการแกะสลักและเริ่มทำงานเป็นช่างปั้น เพื่อนๆต่างร่วมมือช่วยกันสร้างหอศิลป์เล็กๆ บนถนน Henrietta เพื่อใช้แสดง หุ่นรูปปั้นครึ่งตัวของบุคคลที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นผลงานที่เขาสร้างสรรค์ขึ้น

ในปีค.ศ.1847 เขาเริ่มหันเข้าสู่วงการภาพถ่ายโดยเริ่มจากการเป็นผู้ช่วยช่างภาพ และเริ่มสละเวลาทั้งหมดของเขาให้กับศิลปะร่วมสมัยในเวลาต่อมา

แม้ว่าอาร์เชอร์จะเคยฝึกฝนกระบวนการคาโลไทป์ (calotype) มาแล้วก็ตาม แต่เขายังรู้สึกไม่พอใจกับคุณภาพที่ออกมาไม่ค่อยสมบูรณ์ของกระดาษ เขาจึงนำกระดาษหลายชนิดมาทดลองด้วยวิธีต่างๆ จนกระทั่งในปีค.ศ.1849 การทดลองของเขาก็ประสบความสำเร็จโดยวิธีการเคลือบสารละลายโคโลเดียน (collodion) ลงบนแผ่นกระจก และนำไปใช้ขณะที่มันยังเปียกอยู่

อาร์เชอร์เลื่อนเวลาการเผยแพร่ต่อสาธารณชนออกไป จนกว่าจะแน่ใจว่างานของตนสมบูรณ์จริง บทความแรกของเขาถูกตีพิมพ์ลงใน "The Chemist" ฉบับเดือนมีนาคม ปีค.ศ.1851 และในปีค.ศ.1852 เขาได้จัดทำหนังสือ "A Manual of the Collodion Photographic Process" รูปภาพที่อัดโดยใช้วิธีการเคลือบสารละลายโคโลเดียน (collodion) ลงบนกระจกให้เปียก ภาพที่ได้ออกมาจะมีลักษณะคมชัดเหมือนกระบวนการดาแกโรไทป์ (daguerreotype) แต่ง่ายกว่าวิธีการแบบคาโลไทป์ (Calotype) และยังใช้เวลาน้อยอีกด้วย วิธีการนี้เผยแพร่และเป็นที่นิยมใช้ในการถ่ายภาพอย่างรวดเร็ว

กระบวนการแอมโบลไทป์(ambrotype) และ tintype เป็นผลงานที่มาจากความพยายามของอาร์เชอร์ ซึ่งแตกต่างจากนักประดิษฐ์คนอื่นๆ อาร์เชอร์ไม่พยายามที่จะจดสิทธิบัตรวิธีการของเขา และเขาก็ไม่ได้ค่าตอบแทนใดๆ จากมันเช่นกัน 
เขาบริจาค สนับสนุนและลงทุนไปกับเลนส์อีกทั้งยังออกแบบกล้องถ่ายรูปอีกด้วย ผลงานมากมายของเขาได้รับการจดสิทธิบัตรโดยถูกต้องตามกฎหมาย แต่อย่างไรก็ตามก่อนที่อาร์เชอร์จะได้รับประโยชน์จากมัน เขาได้เสียชีวิตลงในปีค.ศ.1857 ด้วยความยากจน บ่อยครั้งที่ผู้คนควรจะหวนรำลึกและคิดถึง FREDERICK SCOTT ARCHER บุคคลที่ถูกลืม
หินปูน

"สำหรับหินปูนในช่องปากให้ดูที่ คราบหินปูน"

หินปูน () เป็นหินในกลุ่มหินตะกอน มีชื่อวิทยาศาสตร์ที่รู้จักกันในหมู่นักธรณีว่า แร่แคลไซต์ (Calcite)(CaCO3) เป็นหินตะกอนคาร์บอเนต เกิดจากการทับถมของตะกอนคาร์บอเนตในท้องทะเล ทั้งจากสารอนินทรีย์ และซากสิ่งมีชีวิต เช่น ปะการัง และกระดองของสัตว์ทะเล ซึ่งถับถมกันภายใต้ความกดดันและตกผลึกใหม่เป็นแร่แคลไซต์จึงทำปฏิกิริยากับกรด เนื้อแน่นละเอียดทึบ มีสีออกขาว เทา ชมพู หรือสีดำ เพราะฉะนั้น อาจมีซากดึกดำบรรพ์ในหินได้ เช่น ซากหอย ปะการัง ภูเขาหินปูนมักมียอดยักแหลมเป็นหน้าผา และเป็นหินที่ละลายน้ำได้ดี
ซานโฆเซ (แก้ความกำกวม)

ซานโฆเซ หรือ ซานโฮเซ () หรือรูปภาษาอังกฤษ แซนโฮเซ () เป็นคำภาษาสเปนหมายถึง นักบุญโยเซฟ โดยสามารถหมายถึงเมืองใหญ่สองเมืองที่ใช้ชื่อนี้ คือ

หรืออาจหมายถึงเมืองและเขตการบริหารย่อยอื่น ๆ ได้แก่
ปลาไส้ตันตาแดง

ปลาไส้ตันตาแดง (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียนทั่วไป แต่ตัวกว้างกว่าและหัวค่อนข้างแหลม ปากเล็ก ริมฝีปากบาง ไม่มีหนวด จะงอยปากและหน้าผากมีริ้วบาง ๆ หลายริ้ว ตาเล็ก ครีบหลังยกสูง มีก้านหยักแข็ง 1 อัน ครีบหางเว้าลึก เกล็ดเล็ก ตัวแบนข้าง ลำตัวสีเงินวาวอมน้ำตาลอ่อน ลำตัวด้านบนมีสีคล้ำ มีแถบข้างลำตัวสีคล้ำ 7-9 แถบพาดตามแนวยาวใกล้โคนหาง ที่โคนหางมีแต้มสีคล้ำรูปกลม ขอบตาบนมีสีแดง เป็นที่มาของชื่อ ครีบสีแดงเรื่อหรือแดงสด ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 20 เซนติเมตร

มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในแม่น้ำและแหล่งน้ำทั่วประเทศ ปรับตัวแพร่พันธุ์ได้เร็วในอ่างเก็บน้ำต่าง ๆ เป็นปลาที่พบชุกชุม นำมาแปรรูปเป็นปลาร้า เป็นปลาราคาถูก และใช้เลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาไส้ตันตาแดง มีชื่อที่เป็นภาษาถิ่นที่เรียกต่างออกไปอีก เช่น "ปลาแม่สะแด้ง" ในภาษาอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาษาใต้ และมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาตะเพียนทราย" หรือ "ปลาสร้อยหางแดง" เป็นต้น
ปลาไส้ตันตาขาว

ปลาไส้ตันตาขาว () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาไส้ตันตาแดง ("A. apogon") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน เว้นแต่ขอบตาบนไม่มีสีแดง และมีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ ลำตัวสีเงินวาวหรืออมเหลืองอ่อน มีแถบสีคล้ำพาดตามความยาวลำตัว 5-6 แถบ ครีบสีเหลืองอ่อนหรือชมพูจาง ๆ มีขนาดโดยเฉลี่ย 15-20 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ พบได้ตามแม่น้ำ หนองบึง และแหล่งน้ำนิ่งของภาคกลาง ภาคเหนือ และอีสาน เป็นปลาที่พบชุกชุมเช่นเดียวกับปลาไส้ตันตาแดง

ปลาไส้ตันตาขาวมีชื่อที่เรียกต่างออกไป เช่น จังหวัดพะเยาเรียกว่า "แพ็บ" เป็นต้น
ปลาหนามหลัง

ปลาหนามหลัง เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Mystacoleucus marginatus" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวแบนข้างมากกว่า ครีบหลังสูงปานกลาง ก้านครีบหลังมีหยักที่ขอบด้านท้าย ที่โคนครีบหลังด้านหน้าสุดมีหนามแหลมสั้นยื่นออกมาทางข้างหน้า ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของปลาสกุลนี้ และเป็นที่มาของชื่อ มีเกล็ดใหญ่คลุมตัว ครีบก้นสั้น ครีบหางเว้าลึก ตัวมีสีเงินอมเหลืองอ่อน ขอบเกล็ดด้านบนมีสีคล้ำ บางเกล็ดบนลำตัวจึงดูเหมือนเป็นขีดสั้น ๆ ประที่ด้านข้าง ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือส้ม และขอบครีบด้านท้ายมีสีคล้ำ เมื่อติดอวนหรือตาข่ายจะปลดออกได้ยาก เพราะหนามแหลมที่ครีบหลัง มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 8-10 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 15 เซนติเมตร

พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่และแหล่งน้ำนิ่งทั่วประเทศ โดยอาศัยอยู่ทุกระดับของน้ำเป็น จัดเป็นปลาที่มีราคาถูก นำมาทำปลาร้าหรือปรุงสด และถูกเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย

ปลาหนามหลังมีชื่อเรียกที่ต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาขี้ยอก" หรือ "ปลาหนามบี้" ในภาคอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาคใต้ ที่เขตแม่น้ำน่านเรียก "ปลาหนามไผ่" หรือ "ปลาหนามแต๊บ" เป็นต้น
อินพุต

อินพุต () เป็นศัพท์ที่แสดงถึงการเข้าหรือการเปลี่ยนแปลงที่แทรกเข้าสู่ระบบใดระบบหนึ่ง และทำให้กระบวนการเกิดการทำงานหรือถูกดัดแปลง อินพุตเป็นมโนทัศน์นามธรรมชนิดหนึ่ง ใช้ในการจำลอง การออกแบบระบบ และการแสวงหาประโยชน์ในระบบ ตามปกติมักจะใช้ร่วมกับศัพท์อื่นเช่น สนามอินพุต ตัวแปรอินพุต พารามิเตอร์อินพุต สัญญาณอินพุต พอร์ตอินพุต อุปกรณ์อินพุต แฟ้มอินพุต เป็นต้น

อินพุต อาจหมายถึง
ดาบจันทร์ในบ่อ

ดาบจันทร์ในบ่อ เป็นอาวุธคู่กายของขุนพลน้อยโค่วจงซึ่งเป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ แต่งโดยหวงอี้

ซึ่งเป็นดาบที่ได้รับมาจาก เซียวเสี่ยนหัวหน้าพรรคปาหลิง เดิมดาบจันทร์ในบ่อนั้นไม่มีชื่อและเป็นยอดสัตราวุธใน 200 ปีก่อนที่เรื่องมังกรคู่นี้จะเกิดขึ้น ทำมาจากเนิ้อเหล็กที่วิเศษเนิ่องจากเวลาที่ผู้ใช้ได้ใช้ดาบเล่มนี้จะปรากฏแสงสีทองอร่าม ซึ่งในครั้งแรกที่โค่วจงได้จับดาบเล่มนี้เขาได้พูดกับดาบจันทร์ในบ่อว่า "เจ้าคือดาบที่ข้าหามานาน" และได้ตะโกนออกมาว่า "นับตั้งแต่บัดนี้ดาบเล่มนี้มีชื่อว่า...จันทร์ในบ่อ!!!" นอกจากนี้โค่วจงยังชอบกล่าวชมดาบจันทร์ในบ่อว่า "เจ้าคือเพื่อนที่ดีที่สุดของข้า รองจากคุณชายหลิง(ฉีจื่อหลิง)และเหล่าปา(ปาฟงหัน)"