seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คาร์ล ริทเทอร์

คาร์ล ริทเทอร์ () (7 สิงหาคม ค.ศ. 1779 – 28 กันยายน ค.ศ. 1859) เป็นนักภูมิศาสตร์ชาวเยอรมันร่วมสมัยกับอเล็กซันเดอร์ ฟอน ฮุมโบลท์ เขาเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มภูมิศาสตร์ยุคนวนิยมและเป็นผู้ครอบครองตำแหน่งอาจารย์ด้านภูมิศาสตร์คนแรกของมหาวิทยาลัยเบอร์ลินตั้งแต่ ค.ศ. 1825 จนกระทั่งเสียชีวิต

คาร์ล ริทเทอร์ เกิดที่เมืองเควดลินบวร์คโดยเป็นบุตรหนึ่งในหกคนของเอฟ. ดับเบิลยู. ริทเทอร์ นายแพทย์ผู้เป็นที่นับหน้าถือตาของเมือง

พ่อของริทเทอร์เสียชีวิตเมื่อเขาอายุได้สองปี เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนชเน็พเฟินทาล ซาลซ์มันน์เมื่ออายุห้าปี การสอนในโรงเรียนมุ่งเน้นถึงการศึกษาธรรมชาติ (เห็นได้ชัดว่าได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของฌ็อง-ฌัก รูโซเกี่ยวกับการศึกษาของเด็ก) ประสบการณ์จากโรงเรียนมีอิทธิพลต่อความคิดของริทเทอร์ตลอดชั่วชีวิตของเขา ซึ่งเขาให้ความสนใจเกี่ยวกับวิธีการศึกษาแบบใหม่รวมถึงโยฮันน์ ไฮน์ริช เปสตาลอซซี อันที่จริงงานเขียนจำนวนของริทเทอร์เองก็ใช้หลักขั้นตอนในการสอนของเปสตาลอซซีด้วยเช่นกัน

หลังจากจบการศึกษา ริทเทอร์ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับบีทมันน์ ฮ็อลเวก นายธนาคารในแฟรงก์เฟิร์ต โดยฮ็อลเวกให้ริทเทอร์เป็นครูสอนพิเศษให้กับลูก ๆ ของเขา ในขณะเดียวกันเขาก็ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยฮัลเลอโดยฮ็อลเวกเป็นผู้สนับสนุนค่าใช้จ่าย เขาเริ่มเป็นครูสอนพิเศษตั้งแต่ ค.ศ. 1798 และประกอบอาชีพนี้เป็นระยะเวลาสิบห้าปี ช่วงระหว่าง ค.ศ. 1814–1819 ขณะที่เขาอยู่ในเกิททิงเงินเพื่อทำการสอนลูกศิษย์เป็นช่วงที่เขาได้เริ่มศึกษาภูมิศาสตร์ด้วยตนเอง เขาหมั้นหมายและแต่งงานกับลิลลี คราเมอร์จากดูเดอร์ชตัทและเขาได้เขียนและตีพิมพ์หนังสือสองเล่มแรกของเขาชื่อ "ภูมิศาสตร์" (Erdkunde)

ใน ค.ศ. 1819 เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์ที่แฟรงก์เฟิร์ต และในปี ค.ศ. 1820 เขาได้รับการแต่งตั้งให้ทำการสอนประวัติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ริทเทอร์ได้รับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1821 และได้รับการแต่งตั้งเป็น "ศาสตราจารย์พิเศษ" (professor extraordinarius) ใน ค.ศ. 1825 เขายังสอนที่วิทยาลัยการทหารที่อยู่ใกล้กัน เขาให้ความสนใจอย่างยิ่งเกี่ยวกับการสำรวจแอฟริกาและติดต่อกับนักวิชาการชาวอังกฤษและแวดวงวิทยาศาสตร์อย่างเช่นราชสมาคมภูมิศาสตร์อย่างต่อเนื่อง เขาเป็นหนึ่งในครูของนักสำรวจไฮน์ริช บาร์ท ผู้เดินทางไปยังแอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันตกในนามของรัฐบาลอังกฤษเพื่อเจรจาสนธิสัญญาว่าด้วยการการหยุดค้าทาสในเส้นทางการค้าทรานส์สะฮารา โดยริทเทอร์เองนั้นอุทิศต่อการต่อต้านการถือครองทาสในเยอรมนี

ใน ค.ศ. 1822 ริทเทอร์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งปรัสเซีย และใน ค.ศ. 1824 เขาได้เข้าเป็นสมาชิกสมทบของ"สมาคมเอเชียแห่งปารีส" (Société Asiatique de Paris) ใน ค.ศ. 1828 เขาได้ก่อตั้ง"สมาคมภูมิศาสตร์แห่งเบอร์ลิน" (Gesellschaft für Erdkunde zu Berlin) เขาได้รับตำแหน่งสมาชิกกิตติมศักดิ์ต่างประเทศของสถาบันศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์อเมริกา (American Academy of Arts and Sciences) ใน ค.ศ. 1849 และได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าของราชสถาบันการทำแผนที่แห่งปรัสเซียใน ค.ศ. 1856 เขาเสียชีวิตที่เบอร์ลินใน ค.ศ. 1859
หม่อมเจ้าพรพิมลพรรณ รัชนี

หม่อมเจ้าพรพิมลพรรณ รัชนี (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 – 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524) พระนามเดิม หม่อมเจ้าพิมลพรรณ วรวรรณ เป็นนักเขียนชาวไทย นามปากกา แดนเดือน เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ประสูติแต่หม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา และเป็นชายาในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ซึ่งเป็นนักเขียนเช่นกัน นามปากกา น.ม.ส. ส่วนโอรสธิดาก็ล้วนเป็นนักเขียนเช่นกัน คือ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต นามปากกา ว. ณ ประมวญมารค และหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี นามปากกา ภ. ณ ประมวญมารค

หม่อมเจ้าพรพิมลพรรณ รัชนีประสูติเมื่อเวลา 15.00 น. ของวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 ณ วังวรวรรณ มีพระนามเดิมว่าหม่อมเจ้าพิมลพรรณ วรวรรณ หรือพระนามลำลองว่าท่านหญิงตุ้ม เป็นพระธิดาลำดับที่สามในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และลำดับที่สองของหม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา มีพระพี่น้องร่วมพระบิดามารดา 10 พระองค์

หม่อมเจ้าพรพิมลพรรณสนพระทัยด้านนิพนธ์ มีนามปากกว่า แดนเดือน พระองค์เสกสมรสกับพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ นามปากกา น.ม.ส. ต้นราชสกุลรัชนี ณ อยุธยา มีโอรส-ธิดาด้วยกันสององค์คือ

หม่อมเจ้าพรพิมลพรรณสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 ขณะชันษา 91 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524
พระราชพฤฒาจารย์

พระราชพฤฒาจารย์ (ห้อม อมโร) อดีตเป็นเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย อดีตเจ้าอาวาสวัดคูหาสุวรรณ เป็นพระเถราจารย์ที่เป็นศิษย์หลวงพ่อสัมฤทธิ์ เทโว ที่มีประวัติว่าเคยเดินทางมาศึกษากับสมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังษี แห่งวัดระฆัง พร้อมกับคณาจารย์ชาวบ้านสวนอีกหลายท่านอาทิ พ่อเจ็ก วัดหัวฝาย และหลวงพ่อแป๊ะ เจ้าอาวาสวัดคุ้งยางใหญ่ รวม 6 พรรษา จากนั้นหลวงพ่อฤทธิ์ พร้อมคณะคณาจารย์จึงเดินทางกลับสุโขทัย หลวงพ่อห้อมเมื่อบวชในภายหลังจึงได้ไปศึกษาหาความรู้และเป็นที่เคารพนับถือในฐานคณาจารย์สายหลวงพ่อฤทธิ์ และสายสมเด็จพระพุฒาจารย์โต ที่ถูกนับถือในสุโขทัยและจังหวัดอื่น ๆในวงกว้าง
หลวงพ่อห้อม อมโร เกิดเมื่อวันอังคาร แรม 13 ค่ำ เดือน ปีวอก ตรงกับปีสากลคือ 19 มกราคม 2451 เวลา 5 โมงเย็นโดยประมาณ เป็นบุตรนายเรื่อง ครุฑนาค มารดาคือ นางมาลัย ครุฑนาค เกิดที่บ้านคลองตะเคียน ตำบลบ้านสวน จังหวัดสุโขทัย ในขณะที่คลอดมีญาติมิตร มาร่วมแสดงความยินดีกันจำนวนมาก ปู่จึงถือนิมิตรนี้ในการตั้งชื่อว่า "ห้อม"
ห้อม ครุฑนาค ในวัยถึงแก่การอุปสมบทตามประเพณีของชาวพุทธ ได้เข้าบวชที่พัทธสีมาวัดคุ้งยางใหญ่ ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองจังหวัดสุโขทัย เมื่อ วันพฤหัสบดี แรม 4 ค่ำ เดือน 5 ปีมะโรง วันที่19 มีนาคม 2471 โดยมีพระราชประสิทธิคุณ (ทิม ยสทินฺโน) ในขณะที่มีสมณศักดิ์ที่พระครูวินัยสาร(ทิม ยสทินฺโน) เจ้าคณะอำเภอเมืองสุโขทัย ต่อมาท่านได้เลื่อนขึ้นเป็นรองเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย เป็นพระอุปัชฌาย์ และมีพระครูสังฆรักเจ๊ก เจ้าอาวาสวัดหัวฝาย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการแป๊ะ เจ้าอาวาสวัดคุ้งยางใหญ่เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีผู้เข้าร่วมอุปสมบทด้วยกันทั้งสิ้น 27 คน เข้าโบสถ์เวลาเช้ามืด ได้นามฉายา อมโร
หลวงพ่อห้อม อมโร เป็นศูนย์กลางศรัทธาของจังหวัดสุโขทัย ในวงกว้าง ด้วยการที่มีศิษย์ได้นิมนต์ท่านไปสร้างวัดในหลาย ๆ แห่ง อาทิ วัดอมราวาส หรือวัดศูนย์ ตั้งอยู่ที่หมู่ 5 ในเขตตำบลบ้านเกิดของท่าน หรือวัดคลองตะเคียน อันเป็นวัดบ้านเกิดของท่าน หลวงพ่อห้อมได้ไปริเริมสร้างวัด จนกระทั่งกลายเป็นศูนย์กลางของชุมชนหมู่ 6 ตำบลบ้านสวน ด้วยความที่ท่านเป็นพระสงฆ์ด้านการปกครอง เป็นพระภิกษุนักพัฒนา รวมไปถึงส่งเสริมการพัฒนาวัดในหลายๆ แห่ง จึงทำให้ท่านเป็นที่เคารพนับถือในวงกว้าง
ประกาศิตกามเทพ

ประกาศิตกามเทพเป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก-ดราม่า สร้างจากบทประพันธ์ของ"รจเรข" นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี 2561 ผลิตละครโดย บริษัท ดีวันทีวี จำกัด (ในเครือกันตนา)โดยผู้จัดละคร พรสุดา ต่ายเนาว์คง เขียนบทโทรทัศน์โดย"กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์" กำกับการแสดงโดย"อนุวัฒน์ ถนอมรอด" นำแสดงโดย พงศกร เมตตาริกานนท์ และ พิจักขณา วงศารัตนศิลป์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 - 22.50 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันอังคารที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2561 ถึง วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ต่อจากละคร ดวงใจในไฟหนาว
อาชิกางะ โยชิคาซุ

อาชิกางะ โยชิคาซุ (, 27 สิงหาคม 1407 – 17 มีนาคม 1425) โชกุนคนที่ 5 แห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งจาก ค.ศ. 1423 ถึง 1425 ระหว่าง ยุคมูโรมาชิ ของ ญี่ปุ่น โยชิคาซุเป็นบุตรชายของ โชกุน คนที่ 4 อะชิกะงะ โยะชิโมะชิ
สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย

สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย () เสด็จพะราชสภมพเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2432 ณ จักรวรรดิเอธิโอเปีย เป็นบุตรสาวของ อัฟฟาล จินติราแห่งอัมบาเซล และ ซ๊ฮิน มักลี ทรงเป้นพระภาคิไนย (หลานลุง) ใน สมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูที่ 5 แห่งเอธิโอเปีย พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เดจามัส อาลี มีพระราชบุตรคือ

เสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เดจามัสอาเมดี อาลี อบัล-ดียาส มีพระราชบุตรคือ

ต่อมาพระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2454 ขณะนั้นจักรพรรดิเฮลี ยังทรงพระอิสริยยศ รัชทายาทแห่งเอธิโอเปีย พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าหญิงเมเนน อัสเฟา รัชทายาทแห่งเอธิโอเปีย พระวรชายา ต่อมาเมื่อปี 2484 พระราชสวามีเสวยราชสมบัติ พระองค์จึงรับการสถาปนาที่ สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเอธิโอเปีย มีพระราชบุตรดังนี้
สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2505 สิริพระชนมายุ 72 พรรษา

Mockler, p. xxvii.
มารีแห่งฝรั่งเศส เคาน์เตสแห่งช็องปาญ

มารีแห่งฝรั่งเศส () เป็นเจ้าหญิงฝรั่งเศสและเคาน์เตสแห่งช็องปาญ ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งอาณาจักรเคานต์ช็องปาญในปี ค.ศ. 1179 – 1181 และ ค.ศ. 1190 – 1197

พระองค์เป็นพระธิดาคนโตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับดัชเชสเอเลนอร์แห่งอากีแตน การอภิเษกสมรสของพระบิดามารดาถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 และสิทธิ์ในการเลี้ยงดูมารีกับพระขนิษฐา อลิกซ์ ตกเป็นของพระบิดา ทั้งหลุยส์และเอเลนอร์แต่งงานใหม่เร็วมาก โดยเอเลนอร์จะกลายเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษในฐานะคู่สมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 มารีมีพี่น้องร่วมพระบิดา-พระมารดาเป็นจำนวนมาก รวมถึงพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส กับพระเจ้าจอห์นและพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ

มารีเป็นพระธิดาของเอเลนอร์แห่งอากีแตนกับหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส การอภิเษกสมรสของทั้งคู่สั่นคลอนในตอนที่เอเลนอร์ให้กำเนิดพระธิดาคนที่สอง อลิกซ์ ในปี ค.ศ. 1151 และทั้งคู่รู้ตัวว่าพวกตนไม่น่าจะมีพระโอรส กฎหมายแซลิกตีความได้ว่าพระธิดาหรือสามีของพระธิดาไม่มีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศส เอเลนอร์กับหลุยส์จึงให้การอภิเษกสมรสถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 ตอนแรกเอเลนอร์กลับไปอยู่ที่อากีแตนและต่อมาแต่งงานกับทายาทในราชบัลลังก์อังกฤษ เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส อลิกซ์กับมารีถูกทิ้งให้อยู่ที่ฝรั่งเศสกับพระบิดาและพระมารดาเลี้ยงในเวลาต่อมา

ในปี ค.ศ. 1160 เมื่อหลุยส์อภิเษกสมรสกับพระมเหสีคนที่สาม อาเดลแห่งช็องปาญ หลุยส์หมั้นหมายพระธิดา อลิกซ์กับมารี กับพี่น้องชายของพระมเหสีคนใหม่ มารีกับอองรี เคานต์แห่งช็องปาญ แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1164

อองรีไปสู้รบในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทิ้งให้มารีเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ในช่วงที่อองรีไม่อยู่ พระอนุชาร่วมบิดาของมารี ฟิลิป สืบทอดต่อจากพระบิดาเป็นกษัตริย์ และยึดเอาดินแดนที่ตกเป็นของพระมเหสีม่ายของพระมารดา อาเดลแห่งช็องปาญ ที่เป็นพี่น้องหญิงของสามีของมารีไป

มารีกับคนอื่นๆ ร่วมมือกับอาเดลต่อต้านการกระทำของฟิลิป เมื่ออองรีกลับมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มารีกับฟิลิปหาทางออกให้กับความขัดแย้งของทั้งคู่ได้

เมื่ออองรีตายในปี ค.ศ. 1181 มารีทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้บุตรชาย อองรีที่ 2 จนถึงปี ค.ศ. 1187 เมื่ออองรีที่ 2 ไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อสู้ในสงครามครูเสด มารีก็ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอีกครั้ง

พระองค์เกษียณตนไปอยู่ที่สำนักชีฟงแต็งซ์-เลซ์-นนซ์ ใกล้กับโมซ์ และสิ้นพระชนม์ที่นั่นในปี ค.ศ. 1198 ทรงถูกฝังในอาสนวิหารโมซ์

ในปี ค.ศ. 1164 มารีอภิเษกสมรสกับอองรีที่ 1 เคานต์แห่งช็องปาญ ทั้งคู่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันสี่พระองค์https://www.thoughtco.com/marie-of-france-countess-of-champagne-3529711
อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส เคาน์เตสแห่งบลัว

อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส () เป็นเคาน์เตสคู่สมรสแห่งบลัวจากการแต่งงานกับธีโอบาลด์ที่ 5 เคานต์แห่งบลัว ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งบลัวในช่วงที่คู่สมรสของพระองค์ไม่อยู่ในปี ค.ศ. 1190–1191 และเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในช่วงเยาว์วัยของหลุยส์ที่ 1 เคานต์แห่งบลัว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1191 จนถึงปี ค.ศ. 1197 พระองค์เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน

พระธิดาของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสกับดัชเชสแห่งอากีแตน อาลิกซ์ถูกตั้งชื่อตามพระมาตุจฉา เปโตรนิลลาแห่งอากีแตน ที่ถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "อาลิกซ์" การประสูติของพระธิดาคนที่สองของเอเลนอร์กับหลุยส์แทนที่จะเป็นพระโอรสที่ทั้งคู่ต้องการอย่างมากเป็นหนึ่งในตะปูตัวสุดท้ายที่ตอกฝาโลงให้กับการแต่งงาน การแต่งงานของพระบิดามารดาของพระองค์ถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 ไม่ถึงหนึ่งปีหลังการประสูติของอาลิกซ์ พระองค์กับพระเชษฐภคินี มารี ถูกประกาศให้เป็นพระธิดาตามกฎหมาย และสิทธิ์ในการเลี้ยงดูทั้งคู่ตกเป็นของพระบิดา หลังจากนั้นไม่นานเอเลนอร์ออกจากราชสำนักฝรั่งเศสและแต่งงานกับเฮนรีที่ 2 ดยุคแห่งนอร์มองดี ที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ

ในปี ค.ศ. 1164 อาลิกซ์แต่งงานกับธีโอบาลด์ที่ 5 เคานต์แห่งบลัว ที่เคยพยายามจะลักพาตัวพระมารดาของอาลิกซ์เพื่อบีบให้แต่งงานกับตน พระเชษฐภคินีของพระองค์ มารี แต่งงานกับพี่น้องชายของธีโอบาลด์ อองรี

อาลิกซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งบลัวเป็นเวลาเจ็ดปี ในตอนที่สามีเดินทางไปฝั่งตะวันออกในปี ค.ศ. 1190 ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเพื่อทำหน้าที่ในช่วงที่เขาไม่อยู่ เมื่อเขาตายในปี ค.ศ. 1191 และถูกสืบทอดต่อโดยบุตรชายที่อยู่ในวัยเยาว์ของทั้งคู่ อาลิกซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินต่อ ครั้งนี้เป็นในช่วงที่บุตรชายของพระองค์ หลุยส์ที่ 1 อยู๋ในวัยเยาว์ ทรงบริหารปกครองจนถึงปี ค.ศ. 1197

อาลิกซ์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1197/98

อาลิกซ์กับธีโอบาลด์มีบุตรเจ็ดคน
ชเว แดเนียล

ชเว แดเนียล (เกาหลี : 초다니엘) (เกิด 22 กุมภาพันธ์ 2529) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้
สถานีรถไฟริชอนเลซิออน โมเช ดายัน

สถานีรถไฟริชอนเลซิออน โมเช ดายัน (; ) เป็นสถานีรถไฟอิสราเอลในริชอนเลซิออน สถานีตั้งอยู่ติดกับทางโมเช ดายัน อินเตอร์เชนจ์ บนทางหลวงอายาลอน เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 สถานีนี้ทำหน้าที่เป็นปลายทางของผู้โดยสารชานเมืองใหม่ที่ให้บริการในเมืองโฮโลน, บัตยัม และริชอนเลซิออน ทางตอนใต้ของกัสซ์แดน โดยใช้เวลาเดินทางจากสถานีไปยังสถานีรถไฟเทลอาวีฟ ฮาฮากานา ที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 18 นาที

ทางรถไฟสายใต้ของสถานีขยายไปสถานีรถไฟยาฟเนเวสต์ในปี ค.ศ. 2012 และเชื่อมต่อกับทางรถไฟล็อด-อัชเคลอน ที่มีอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ดังนั้น ได้มีการเสนอบริการรถไฟที่ดีขึ้นและตรงขึ้นจากเทลอาวีฟไปยังเมืองยาฟเน, แอชดัด และอัชเคลอน สถานีโมเช ดายัน ยังทำหน้าที่เป็นป้ายหยุดรถไฟ ในการให้บริการระหว่างเมืองใหม่สู่เมืองเหล่านั้น จากเมืองอัชเคลอนทางรถไฟสายใหม่ได้รับการสร้างขึ้นสู่เบียร์ชีบา และสถานีบริการรถไฟมุ่งหน้าไปที่นั่นเช่นกัน ห่างจากสถานีรถไฟประมาณไม่กี่ร้อยเมตรมีอุโมงค์รถไฟที่ไม่ได้ใช้อยู่ใต้ทางหลวงอายาลอน ซึ่งบางวันอาจใช้เป็นเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อสถานีโมเช ดายัน กับสถานีรถไฟริชอนเลซิออน ฮาริโชนิม จากที่มีการให้บริการสู่ล็อด และรถไฟสายอนาคตที่มีการวางแผนที่จะไปถึงเยรูซาเลมและโมดิอิน

คาดว่าจะมีการขยายไปแอลอาร์ที สายสีแดง ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โดยจะทำให้สถานีโมเช ดายัน อยู่ทางตอนใต้ของแอลอาร์ที สายสีแดง นอกจากนี้ อนาคตที่วางแผนไว้ แอลอาร์ที สายสีเขียวและน้ำตาลของรถไฟรางเบาเทลอาวีฟจะสิ้นสุดลงที่สถานีดังกล่าวเช่นกัน (อย่างไรก็ดี สายเหล่านี้จะไม่ได้มีการวางแผนสำหรับการดำเนินงานก่อนปี ค.ศ. 2020)
สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ

สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ (UNODC; ฝรั่งเศส: "Office des Nations unies contre la drogue et le crime") เป็นสำนักงานของสหประชาชาติที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2540 โดยชื่อแรกสุดคือ หน่วยกำกับควบคุมยาเสพติดและอาชญกรรม โดยเป็นการรวมระว่างแผนโครงการควบคุมยาเสพติดสหประชาชาติ (UNDCP) และกองควบคุมเหตุอาชญกรรมและความยุติธรรมในอาชญกรรมในสำนักงานสหประชาชาติ ณ กรุงเวียนนา สำนักงานยังเป็นสมาชิกของกลุ่มพัฒนาแห่งสหประชาชาติ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2545ในปี พ.ศ. 2559-2560 สำนักงานมีงบประมาณถึง 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติมาเก๊า

สถานีโทรทัศน์แห่งชาติมาเก๊า ( ชื่อย่อ : TDM) () เป็นผู้ให้บริการวิทยุกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะในเขตบริหาพิเศษมาเก๊า แห่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีช่องทีวีดาวเทียม 1 ช่อง และ ช่องสัญญาณวิทยุ 2 ช่อง เป็นผู้ให้บริการช่อง TDM แก่ผู้ชมในท้องถิ่นโดยมีเนื้อหาหลากหลายในภาษาทางการจีน และ โปรตุเกส ซึ่งมีสองภาษาในมาเก๊า รวมทั้งมีช่วงเวลาสำหรับภาษาอังกฤษ และอินโดนีเซีย และภาษาตากาล็อก (ฟิลิปปินส์) ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงลักษณะความหลากหลายทางวัฒนธรรมของเมืองโดย 95% ของประชากรเป็นชาวจีนและอีก 5% เป็นชาวโปรตุเกสและกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ

ในยุคสื่อใหม่ TDM ได้ขยายบริการโดยการพัฒนาแพลตฟอร์มมัลติมีเดียรวมถึงเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (tdm.com.mo) แอปบนอุปกรณ์เสมาร์ทโฟน (TDM App) โซเชียลมีเดีย และ แพลตฟอร์มแชร์เนื้อหาทำให้ผู้เข้าชมในท้องถิ่นและต่างประเทศสามารถเข้าถึงได้ทันที ถึงข้อมูลเกี่ยวกับมาเก๊า
ยีหวน

ยีหวน (, 164 – 233) หรือ ยฺหวีฟาน ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง จ้งเสียง ขุนนางและนักปราชญ์แห่ง ง่อก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนแต่เดิมรับราชการเป็นขุนนางตำแหน่งเล็ก ๆ ภายใต้ อองลอง ยีหวนภายหลังได้มารับราชการภายใต้ ซุนเซ็ก ซึ่งพิชิตพรมแดนเขต กั๋งตั๋ง (หรือ ง่อ) ในเหตุการณ์ที่เรียกว่า การพิชิตกังตั๋งของซุนเซ็ก ซุนเซ็กให้เกียรติเขาอย่างสูงและร้องขอให้เขาไปเกลี้ยกล่อม ฮัวหิม ให้ยอมแพ้ หลังจากซุนเซ็กถึงแก่กรรม ยีหวนยังคงรับราชการต่อภายใต้ ซุนกวน น้องชายของซุนเซ็กและผู้สืบทอด

ยีหวนถึงแก่กรรมระหว่างถูกเนรเทศที่ กวางสี เมื่อ ค.ศ. 233 ระหว่างรัชสมัยพระเจ้าซุนกวน
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา

เอเลนอร์แห่งอังกฤษ (; ) หรือ เอเลนอร์ แพลนทาเจเนต เป็นพระราชินีแห่งกัสติยาและโตเลโด ในฐานะพระมเหสีของอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา พระองค์เป็นพระโอรสธิดาคนที่หกและพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน

เอเลนอร์เสด็จพระราชสมภพในปราสาทที่ดงฟรง ดัชชีนอร์ม็องดี ในปี ค.ศ. 1161 เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระมเหสี อาลีเยนอร์ ดัชเชสแห่งอากีแตน และมีอ็องรีแห่งมาร์ซีเป็นผู้ทำพิธีศีลล้างบาป พระเชษฐภคินีต่างบิดาของพระองค์คือเคาน์เตสมารีกับเคาน์เตสอาลิกซ์ ส่วนพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน คือ เฮนรียุวกษัตริย์, ดัชเชสมาทิลดา, พระเจ้าริชาร์ด, ดยุคเจฟฟรี, พระราชินีโจน และพระเจ้าจอห์น เอเลนอร์มีพระเชษฐาอีกหนึ่งคนคือวิลเลียม พระโอรสคนโตของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่สิ้นพระชนม์ในการยึดปราสาทวอลลองฟอร์ด และถูกฝังในอาสนวิหารเรดิงที่ปลายเท้าของพระปัยกา พระเจ้าเฮนรีที่ 1

ในปี ค.ศ. 1170 เอเลนอร์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาในบูร์โกส พระบิดามารดาของพระองค์จัดแจงการแต่งงานครั้งนี้ขึ้นมาเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับพรมแดนเทือกเขาพิรินีของอากีแตน ขณะที่พระเจ้าอัลฟอนโซกำลังมองหาพันธมิตรมาช่วยต่อสู้กับพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1177 ทำให้พระเจ้าเฮนรีได้เข้ามากำกับดูแลการชี้ขาดเรื่องความขัดแย้งด้านพรมแดน

การแต่งงานของเอเลนอร์กับอัลฟอนโซให้กำเนิดพระโอรสธิดามากมาย พระโอรสหลายพระองค์ที่ถูกคาดหวังให้เป็นรัชทายาทของพระบิดาสิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก พระโอรสคนสุดท้อง เอนริเก มีชีวิตอยู่จนได้สืบทอดตำแหน่งของพระบิดา

อัลฟอนโซอ้างสิทธิ์ในกัสกอญที่เป็นส่วนหนึ่งในสินสอดของเอเลนอร์ ทรงรุกรานดัชชีในนามของพระมเหสีในปี ค.ศ. 1205 และล้มเลิกการอ้างสิทธิ์ไปในปี ค.ศ. 1208

เอเลนอร์ใช้อำนาจที่พระองค์มี และยังเป็นผู้อุปถัมภ์สถานที่และสถาบันทางศาสนาหลายแห่ง รวมถึงซานตามาริอาลาเรอัลเดลัสอูเอลกัสที่ครอบครัวของพระองค์หลายคนเป็นแม่ชีที่นี่

พระองค์สนับสนุนนักขับลำนำทรูบาดูร์ให้เข้ามาในราชสำนัก ทรงช่วยจัดแจงให้เบเรงเกลา พระธิดา อภิเษกสมรสกับกษัตริย์แห่งเลออน

อูร์รากา พระธิดาอีกพระองค์ ทรงถูกจับแต่งงานกับอนาคตกษัตริย์แห่งโปรตุเกส พระเจ้าอาฟงซูที่ 2, บลังกา พระธิดาคนที่สาม ทรงถูกจับแต่งงานกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส, เลโอนอร์ พระธิดาคนที่สี่ แต่งงานกับกษัตริย์แห่งอารากอน (แม้ต่อมาศาสนจักรจะล้มเลิกการแต่งงาน) พระธิดาคนอื่น ๆ อย่างมาฟัลดาแต่งงานกับพระโอรสเลี้ยงของเบเรงเกลา (พระเชษฐภคินี) ส่วนกอนส์ตันซากลายเป็นพระอธิการิณี

พระสวามีของพระองค์แต่งตั้งให้พระองค์เป็นผู้ปกครองคู่กับพระโอรสหลังพระองค์สิ้นพระชนม์ ทั้งยังแต่งตั้งให้พระองค์ทรวเป็นผู้จัดการมรดก

แม้เอเลนอร์จะกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระโอรส เอนริเก เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1214 เอนริเกพระชนมายุเพียง 10 พรรษา เอเลนอร์โทมนัสจนพระธิดา เบเรงเกลา ต้องเป็นคนจัดการเรื่องพิธีฝังศพของพระเจ้าอัลฟอนโซ เอเลนอร์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1214 หลังพระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ไม่ถึงเดือน ทิ้งให้เบเรงเกลาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระอนุชา เอนริเกสิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 13 พรรษาจากกระเบื้องหลังคาที่ตกลงมา

เอเลนอร์กับอัลฟอนโซมีพระโอรสธิดาสิบสองคน คือ

Eleanor, Queen of Castile (1162 - 1214)
ภูมิศาสตร์การท่องเที่ยว

ภูมิศาสตร์การท่องเที่ยว () คือการศึกษาเกี่ยวกับการเดินทางและการท่องเที่ยวโดยเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมและกิจกรรมทางสังคมและวัฒนธรรม ภูมิศาสตร์การท่องเที่ยวมีขอบเขตของความสนใจที่หลากหลาย เช่น ผลกระทบของการท่องเที่ยวที่มีต่อสิ่งแวดล้อม สภาพภูมิศาสตร์ของแหล่งท่องเที่ยว เศรษฐกิจเชิงสันทนาการ การรองรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการจัดการประเด็นต่าง ๆ สังคมวิทยาการท่องเที่ยว และที่ตั้งของท่องเที่ยว

ภูมิศาสตร์เป็นพื้นฐานของการศึกษาด้านการท่องเที่ยวเนื่องมีความเกี่ยวข้องกับลักษณะทางภูมิศาสตร์ของธรรมชาติ การท่องเที่ยวเกิดขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ โดยเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายและกิจกรรมระหว่างสถานที่ต่าง ๆ และเป็นกิจกรรมที่มีทั้งองค์ประกอบของสถานที่และอัตลักษณ์เฉพาะตัวของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวผ่านความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นบนสถานที่ ภูมิทัศน์ และผู้คนต่าง ๆ ภูมิศาสตร์กายภาพเป็นพื้นหลังสำคัญต่อการศึกษาสถานที่ท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นและมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงประเด็นสำคัญที่ต้องพิจารณาในการจัดการการพัฒนาสถานที่ท่องเที่ยว

แนวทางการศึกษาจะแตกต่างกันไปตามจุดมุ่งเน้นที่แตกต่างกัน งานวิจัยด้านการจัดการการท่องเที่ยวส่วนใหญ่จัดเป็นการวิจัยเชิงปริมาณสำหรับระเบียบวิธีวิจัยและพิจารณาถึงจุดเริ่มต้นการท่องเที่ยว (tourist generating areas) จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว (tourist destinations) และความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างสถานที่เริ่มต้นและปลายทางซึ่งรวมถึงเส้นทางคมนาคม ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ และแรงจูงใจในการเดินทาง พัฒนาการทางภูมิศาสตร์มนุษย์ส่งผลต่อวิธีการศึกษา ตัวอย่างเช่น ภูมิศาสตร์วัฒนธรรมซึ่งช่วยให้เกิดแนวทางในทฤษฎีให้หลากหลายมากขึ้นต่อการท่องเที่ยว รวมทั้งสังคมวิทยาการท่องเที่ยวซึ่งขยายความการท่องเที่ยวว่าเป็นกิจกรรมพิเศษซึ่งพิจารณาวิธีการเดินทางที่เหมาะสมกับชีวิตประจำวันและการท่องเที่ยวไม่ได้เป็นเพียงการบริโภคที่เกิดขึ้นบนสถานที่เท่านั้น แต่ยังสร้างความรู้สึกต่อสถานที่บนจุดหมายปลายทางอีกด้วย
โกหยิว

โกหยิว (, 174 – ตุลาคม หรือ พฤศจิกายน 263) หรือ เกาโหรว ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง เหวินฮุ่ย ขุนนางของ วุยก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน เขาเป็นญาติผู้น้องของ โกกัน ก่อนหน้านี้เขารับราชการภายใต้ขุนศึก อ้วนเสี้ยว และ โจโฉ ในช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
เก๊งอวด

เก๊งอวด (, ถึงแก่กรรม 214) หรือ ไขว่เยฺว่ ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง อี้ตู้ ที่ปรึกษาให้กับขุนศึก เล่าเปียว ระหว่างปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เขาเป็นน้องชายของ เก๊งเหลียง เมื่อเล่าเปียวถึงแก่กรรมและ เล่าจ๋อง สืบทอดเขา เก๊งอวดได้แนะนำให้เขายอมแพ้ต่อ โจโฉ
ดิสอิสอเมริกา (เพลง)

"ดิสอิสอเมริกา" () เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ไชล์ดิช แกมบิโน แต่งและประพันธ์โดย แกมบิโน และลุดวิก กอรันซอน เพลงออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
เก๊งเหลียง

เก๊งเหลียง () หรือ ไขว่เหลียง ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง จื่อโหรว ที่ปรึกษาให้กับขุนศึก เล่าเปียว ระหว่างปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เขามาจาก อำเภอจงหลู ทุกวันนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของ เสียนหยาง มณฑลหูเป่ย์ เขามีน้องชาย เก๊งอวด

ในวรรณกรรมช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง สามก๊ก เก๊งเหลียงมาพร้อมกับแผนในการเอาชนะ ซุนเกี๋ยน ใน ยุทธการที่ซงหยง ใน ค.ศ. 191 โดยให้ หองจอ ทำทีล่าถอยและล่อให้ซุนเกี๋ยนมายังซอกเขาฮีสัน ซุนเกียนจึงถูกฆ่าโดยพลธนูของหองจอที่ซุ่มอยู่
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19

ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 () เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรกสุดของยูฟ่าเนชันส์ลีก เริ่มต้นตั้งแต่เดือนกันยายน ถึง พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (ลีก) และ มิถุนายน ค.ศ. 2019 (รอบสุดท้าย)

ด้านล่างคือตารางแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19

กำหนดการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่า เมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2018
องค์การเงินตรามาเก๊า

องค์การเงินตรามาเก๊า (, ) หรือ AMCM คือธนาคารกลางของเขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เมื่อประเทศโปรตุเกสได้ส่งมอบมาเก๊าคืนแก่สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยก่อนหน้านี้ ธนาคารกลางของมาเก๊าใช้ชื่อว่า "องค์การเงินตราและการปริวรรตแห่งมาเก๊า" () ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532 หน่วยงานแห่งนี้มีหน้าที่มีหน้าที่กำกับดูแลการพิมพ์และออกเงินสกุลปาตากามาเก๊า
เวียรี ดันล็อป

พันเอก เซอร์ เออร์เนส เอ็ดเวิร์ด "เวียรี" ดันล็อป ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งออสเตรเลีย (Order of Australia-AC) เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งเซนต์ไมเคิลและเซนต์จอร์จ (Order of St Michael and St George-CMG) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช (Order of the British Empire-OBE) (12 กรกฏาคม ค.ศ. 1907 – 2 กรกฏาคม ค.ศ. 1993) เป็นศัลยแพทย์ชาวออสเตรเลียที่ได้มีชื่อเสียงที่โด่งดังจากความเป็นผู้นำของเขา ในขณะที่ถูกจับกุมเป็ยเชลยศึกโดยญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
อาซาฮิ

อาซาฮิ หรืออาซาฮี (Asahi) อาจหมายถึง
ศึกเซ็กเต๋ง

ศึกเซ็กเต๋ง (, ) การปะทะกันระหว่างรัฐ ง่อก๊ก และ วุยก๊ก ใน ค.ศ. 228 ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน การรบครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของ ง่อ

จักรพรรดิง่อ พระเจ้าซุนกวน มีพระบัญชาให้ จิวหอง วางกับดักใส่ขุนพลวุย โจฮิว โดยทำทีเป็นแปรพักตร์ไปวุย โจฮิวตัดสินใจนำทัพไปยังเมือง ว่าน (ทุกวันนี้คือ อำเภอเฉียนชาน, มณฑลอันฮุย) พระเจ้าซุนกวนแต่งตั้งให้ขุนพลของพระองค์ ลกซุน เป็นผู้บัญชาการรบและมีพระบัญชาให้เขานำทัพโจมตีโจฮิว บนเส้นทางไปเมืองว่าน โจฮิวตกอยู่ภายใต้การซุ่มโจมตีโดย กองทัพง่อ เขามีคำสั่งให้ถอยทัพไปเซ็กเต๋ง

หลังจากเขาพ่ายแพ้ โจฮิวได้เขียนรายงานกราบทูลจักรพรรดิวุย พระเจ้าโจยอย ให้อภัยสำหรับความผิดพลาดของเขา