seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระยาคำฟั่น

พระยาคำฟั่น หรือ พระญาคำฝั้น หรือพระนามเต็มว่า "เจ้ามหาสุภัทรราชะ" ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์ที่ 1 ระหว่างปี พ.ศ. 2357 - พ.ศ. 2358 และเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 3 ระหว่างปี พ.ศ. 2365 - พ.ศ. 2368 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร

พระยาคำฟั่น เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในเจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว ผู้ครองนครลำปางองค์ที่ 2 กับแม่เจ้าจันทา และเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) กับแม่เจ้าพิมพา ซึ่งเป็นองค์ปฐมวงศ์ราชวงศ์ทิพย์จักร (เชื้อเจ้าเจ็ดตน)

พระยาคำฟั่น เป็นพระอนุชาของพระเจ้ากาวิละ มีพระเชษฏา พระอนุชาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้เจ้าคำฝั้นเษกสมรสกับแม่เจ้าตาเวย ราชธิดาในเจ้าฟ้าเมืองยางแดง (หรือ เมืองกันตะระวดี) อันเป็นดินแดนกะเหรี่ยงที่รุ่งเรืองและร่ำรวยมากไปด้วยไม้ขอนสักอันล้ำค่า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้รับพระราชทานพระนามอันเป็นมงคลยิ่งแก่แม่เจ้าตาเวยราชเทวี ว่า "แม่เจ้าเนตรนารีไวยมหาเทวี" แม่เจ้าตาเวยราชเทวี ได้รับมรดกส่วนพระองค์ ในฐานะราชธิดาเจ้าฟ้าเมืองยางแดง เป็นที่ดินป่าไม้ขุนยวม อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จำนวน 400,000 กว่าไร่ ซึ่งปัจจุบันที่ดินดังกล่าวราชสำนักสยามได้ตัดสินให้เป็นป่าไม้ชั้น 2

เจ้าคำฟั่น ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาราชวงศ์เมืองเชียงใหม่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ต่อมา จ.ศ. 1176 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระดำริให้รื้อฟื้นเมืองลำพูนไชยซึ่งร้างอยู่ให้กลับเป็นเมือง จึงโปรดเกล้าเลื่อนพระยาราชวงศ์คำฟั่นเป็นพระยาลำพูนไชย ครองเมืองลำพูนตั้งแต่วันพฤหัสบดี ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 11 ศกนั้น ปีต่อมาทรงเลื่อนพระยาลำพูนคำฟั่นเป็นพระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่ ถึง จ.ศ. 1185 จึงโปรดให้เลื่อนเป็นพระยาเชียงใหม่

พระยาคำฝั้น ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันแรม 8 ค่ำ เดือน 8 จ.ศ. 1187 ปีระกา ตรงกับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2368

พระยาคำฝั้น มีราชโอรสและราชธิดา รวม 44 พระองค์ อยู่ในราชตระกูล ณ เชียงใหม่ และ ณ ลำพูน มีพระนามตามลำดับ ดังนี้เมื่อพระยาเศรษฐีคำฝั้น ครองเมืองเชียงใหม่ ได้เกิดการทะเลาะวิวาทกับเจ้าราชวงศ์สุวัณคำมูน ทำให้บรรดาขุนนางได้ไปเชิญเจ้าดวงทิพย์ และเจ้าบุญมา มาประนีประนอมการวิวาทครั้งนี้ โดยแนะนำให้พระยาคำฝั้น เสด็จออกผนวชวัดเชียงมั่น แล้วไปจำพรรษาที่วัดสวนดอก จากนั้นได้มีการปล่อยรถม้าเสี่ยงทายหาเจ้าหลวงองค์ใหม่ แต่รถม้าดังกล่าวกลับมาหยุดอยู่ที่บริเวณหน้าวัดสวนดอก ซึ่งเป็นที่ประทับของพระยาคำฝั้น เหลาบรรดาเจ้านาย และขุนนางจึงได้อัญเชิญพระยาคำฝั้น ให้ลาสิกขาบทกลับมาครองนครเชียงใหม่อีกครั้ง

ในช่วงรัชกาลของพระยาคำฝั้น เป็นช่วงเวลาที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเสด็จสวรรคต และกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นรัชกาลที่ 3 แห่งราชวศ์จักรี ใน พ.ศ. 2367 และพระยาหลวงฯ ประชวรในขณะที่ส่งพระยาอุปราชพุทธวงศ์และเจ้านายบางส่วนไปเฝ้ารัชกาลที่ 3 เมื่อล้นเกล้ารัชกาลที่ 3 ทรงทราบถึงอาการเจ็บป่วย จึงได้จัดส่งแพทย์หลวงมารักษาแต่อาการก็ไม่ดีขึ้น จนถึงวันอาทิตย์ เดือนห้า แรม 11 ค่ำ ในเวลาบ่าย พระยาคำฝั้นก็ถึงแก่พิราลัย ในจุลศักราช 1186 (ตรงกับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2368) สิริอายุรวม 69 ปี และพระยาอุปราชพุทธวงศ์ ขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครองค์ที่ 4 โดยมีเจ้าหนานมหาวงศ์ บุตรพระยาธรรมลังกาเป็นพระยาอุปราช และเจ้าน้อยมหาพรหม บุตรพระยาคำฝั้น เป็นพระยาราชวงศ์เชียงใหม่สืบไป
วงศ์ปลากระโทง

วงศ์ปลากระโทง, วงศ์ปลากระโทงแทง หรือ วงศ์ปลาปากนก ปลากระดูกแข็งขนาดใหญ่จำพวกหนึ่งอาศัยอยู่ในทะเล อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Istiophoridae

โดยคำว่า Istiophoridae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีกคำว่า "Ιστίων" (Istion) หมายถึง "ใบเรือ" รวมกับคำว่า "φέρειν" (pherein) หมายถึง "แบกไว้"

ปลากระโทง เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ที่มีความปราดเปรียวและว่องไวมาก จัดเป็นปลาที่สามารถว่ายน้ำได้เร็วที่สุดในโลกด้วยมีกล้ามเนื้อที่ทรงพลัง และกระดูกหลังที่มีความยืดหยุ่นสูง สามารถพุ่งจากน้ำได้เร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง และในฤดูอพยพอาจทำความเร็วได้ 90 กิโลเมตร/ชั่วโมง

มีลำตัวค่อนข้างกลม ปากกว้าง มีฟันแบบวิลลิฟอร์ม ครีบหลังและครีบก้นมีอย่างละ 2 ครีบ ไม่มีครีบฝอย ครีบท้องมีก้านครีบ 1-3 ก้าน มีสันที่คอดหาง ครีบหางเว้าลึก

มีจุดเด่นคือปลายปากด้านบนมีกระดูกยื่นยาวแหลมออกมา ใช้ในการนำทาง ล่าเหยื่อ และป้องกันตัว ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสิ่งที่เหลืออยู่จากยุคก่อนประวัติศาสตร์ เพื่อป้องกันตัวจากบรรดาปลานักล่าต่าง ๆ ที่มีอยู่ดาษดื่น มีครีบกระโดงหลังมีสูงแหลม ในบางชนิด จะมีกระโดงสูงมากและครอบคลุมเกือบเต็มบริเวณหลัง ดูแลคล้ายใบเรือ มีสีและลวดลายข้างลำตัวแตกต่างออกไปตามแต่ชนิด ซึ่งจะเปลี่ยนไปตามสภาพอารมณ์ หากตกใจหรือเครียด สีจะซีด และใช้เป็นสิ่งที่แยกของปลาแต่ละตัว

โดยมากแล้วมักจะอาศัยหากินอยู่บริเวณผิวน้ำ พบได้ในทะเลเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก ออกล่าเหยื่อเป็นปลาขนาดเล็กกว่า บางครั้งอาจอยู่รวมเป็นฝูงนับร้อยตัว มักล่าเหยื่อในเวลากลางวัน เนื่องจากเป็นปลาที่ล่าด้วยประสาทสัมผัสทางตาเป็นหลัก สามารถโดดพ้นน้ำได้สูงและมีความสง่างามมาก จึงนิยมตกเป็นเกมกีฬา ได้รับฉายาจากนักตกปลาว่าเป็น "ราชินีแห่งท้องทะล" โดยมักจะออกตกด้วยการล่องเรือไปกลางทะเลและตกด้วยอุปกรณ์ชนิดต่าง ๆ ซึ่งต้องใช้ด้วยกันเวลาหลายชั่วโมง ด้วยการให้ปลายื้อเบ็ดจนหมดแรงเอง โดยปลากระโทงชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลากระโทงสีน้ำเงิน ("Makaira nigricans") เป็นชนิดที่พบที่มหาสมุทรแอตแลนติก ที่สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 5 เมตร หนักกว่า 636 กิโลกรัม

มีทั้งหมด 10 ชนิด ใน 5 สกุล ประกอบไปด้วย

นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลากระโทงดาบที่มีลักษณะคล้ายปลากระโทงอีกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Xiphias gladius" ซึ่งมิได้อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ แต่จัดอยู่ในวงศ์ Xiphiidae

ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งทะเลอันดามันและอ่าวไทย โดยชนิดที่พบได้แก่ ปลากระโทงร่มอินโด-แปซิฟิก และ ปลากระโทงสีน้ำเงินแปซิฟิก เป็นต้น

ปลากระโทงยังมีชื่อเรียกอื่นเป็นภาษาใต้ว่า "ปลาอินทรียักษ์" เป็นต้น
ภาษาเอสโตเนีย

ภาษาเอสโตเนีย เป็นภาษาในกลุ่มยูราลิก เป็นภาษาราชการของประเทศเอสโตเนีย
ภาษาโครเอเชีย

ภาษาโครเอเชีย เป็นภาษาในกลุ่มสลาวิก เป็นภาษาราชการของประเทศโครเอเชีย และประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 4 (อังกฤษ: Honorius IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1285 ถึง ค.ศ. 1287
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 4 (อังกฤษ: Martin IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1281 ถึง ค.ศ. 1285
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3 (อังกฤษ: Nicholas III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1277 ถึง ค.ศ. 1280
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 21

สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 21 (I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1276 ถึง ค.ศ. 1277
สิ้นพระชนม์ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1277 (พ.ศ. 1820)
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 5

สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 5 (อังกฤษ: Adrian V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1276
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5

สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1276

สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 มีพระนามเดิมว่า ปีแยร์ เดอ ตาร็องแต็ส ประสูติที่ราชอาณาจักรอาร์ล เมื่อโตขึ้นได้ปฏิญานตนเป็นนักบวชคณะดอมินิกัน เคยร่วมงานกับอัลแบร์ตุส มาญุส และทอมัส อไควนัส ที่เมืองวาล็องเซียน และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น อาร์ชบิชอปแห่งลียง พระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย จะที่สุดก็ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1216 นับเป็นนักบวชคณะดอมินิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ และดำรงตำแหน่งจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1276

สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1898 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10

สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10 (อังกฤษ: Gregory X) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1276
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1265 ถึง ค.ศ. 1268
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1261 ถึง ค.ศ. 1264
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 4 (อังกฤษ: Alexander IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1254 ถึง ค.ศ. 1261
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1243 ถึง ค.ศ. 1254
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 4 (อังกฤษ: Celestine IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1241
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9

สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 (อังกฤษ: Gregory IX) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1227 ถึง ค.ศ. 1241
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 (อังกฤษ: Honorius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1216 ถึง ค.ศ. 1227
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 (อังกฤษ: Innocent III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1198 ถึง ค.ศ. 1216
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1191 ถึง ค.ศ. 1198
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 3 (อังกฤษ: Clement III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1187 ถึง ค.ศ. 1191
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 8

สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 8 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1187 เป็นเวลาประมาณ 2 เดือน
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 3 (อังกฤษ: Urban III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1185 ถึง ค.ศ. 1187
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 3 (อังกฤษ: Lucius III) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1181 ถึง ค.ศ. 1185
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1159 ถึง ค.ศ. 1181
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 (อังกฤษ: Adrian IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1154 ถึง ค.ศ. 1159
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 4

สมเด็จพระสันตะปาปาอนาสตาซิอุสที่ 4 (อังกฤษ: Anastasius IV) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1153 ถึง ค.ศ. 1154
สมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1145 ถึง ค.ศ. 1153
สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาลูซิอุสที่ 2 (อังกฤษ: Lucius II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1144 ถึง ค.ศ. 1145
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 2 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ พ.ศ. 1686 ถึง พ.ศ. 1687
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2 (อังกฤษ: Innocent II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1130 ถึง ค.ศ. 1143
กฎของโคไซน์

ในตรีโกณมิติ กฎของโคไซน์ () เป็นกฎที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความยาวด้านของรูปสามเหลี่ยมกับโคไซน์ของมุมหนึ่งในรูปสามเหลี่ยมนั้น กฎของโคไซน์เขียนได้ดังสมการต่อไปนี้ กำหนดให้ชื่อของด้านและมุมเป็นไปตามรูปที่ 1
เมื่อ เป็นมุมระหว่างด้านที่มีความยาว และ และตรงข้ามกับด้านที่มีความยาว

กฎของโคไซน์นั้นกล่าวครอบคลุมถึงทฤษฎีบทพีทาโกรัสด้วย ซึ่งเป็นทฤษฎีบทสำหรับรูปสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น ถ้ามุม เป็นมุมฉาก (มีขนาด 90° หรือ เรเดียน) แล้ว จะได้กฎของโคไซน์ที่ลดรูปเป็นทฤษฎีบทพีทาโกรัส

กฎของโคไซน์มีประโยชน์ในการคำนวณความยาวด้านที่สามของรูปสามเหลี่ยม เมื่อทราบความยาวด้านสองด้านและมุมที่มีด้านทั้งสองนั้นเป็นด้านประกอบ และสามารถคำนวณมุมของรูปสามเหลี่ยมได้ ถ้าทราบความด้านทั้งสาม

พิจารณารูปสามเหลี่ยมที่มีด้านยาว , , , เมื่อ คือ ขนาดของมุมตรงข้ามของด้านยาว รูปสามเหลี่ยมรูปนี้สามารถวางบนระบบพิกัดคาร์ทีเชียนโดยการลงจุดดังรูปที่ 2

จากสูตรระยะทางระหว่างจุดสองจุด จะได้

จากนั้นแก้สมการ

ข้อดีของการพิสูจน์นี้ คือ มันไม่จำเป็นต้องพิจารณาแยกเป็นกรณีต่าง ๆ ว่าเป็นรูปสามเหลี่ยมมุมแหลม มุมฉาก หรือมุมป้าน

ลากเส้นตรง formula_6 ให้ตั้งฉากกับ formula_7

สมมติให้ formula_8 ยาว formula_9 หน่วย
จาก formula_10 ดังนั้น formula_11

โดยทฤษฎีบทของปีทากอรัส เราได้ว่า

formula_12

formula_13

formula_14

เนื่องจาก formula_11

formula_16

นอกจากนี้เรายังได้ความสัมพันธ์

formula_17

formula_18

ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ในทำนองเดียวกัน
บ็อกซ์ออฟฟิส

บ็อกซ์ออฟฟิส () เป็นนิตยสารเกี่ยวกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์สำหรับธุรกิจโรงภาพยนตร์ เริ่มต้นมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 และยังคงมีมาถึงปัจจุบัน มีการจัดรายได้ภาพยนตร์ในแต่ละสัปดาห์
ซีแอนด์ซีมิวสิกแฟกทอรี

ซีแอนด์ซี มิวสิก แฟกทอรี (C+C Music Factory) เป็นวงดนตรีแนวแด๊นซ์ และป็อป มีเพลงอันดับ 1 บนชาร์ท แด๊นซ์/คลับ เพลย์ จำนวน 7 เพลงในช่วงต้นทศวรรษที่ 90 มีเพลงดังในชาร์ทซิงเกิลบิลบอร์ดอย่าง "Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now)" ที่ขึ้นอันดับ 1 โดยวงนี้มีหลายชื่ออย่าง MVP

ซีแอนด์ซี มิวสิก แฟกทอรี ได้รับรางวัล 5 ครั้งจากบิลบอร์ด อวอร์ดส, 5 ครั้งจากอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์ ,2 ครั้งจากเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส และถูกเสนอชื่อรางวัลแกรมมี่ 1 ครั้งในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
บรอดเวย์

บรอดเวย์ อาจหมายถึง
สังฆาวาส

สังฆาวาส เป็นพื้นที่สำหรับพระสงฆ์ใช้เป็นที่อยู่อาศัยและปฏิบัติภารกิจส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับพิธีการทางศาสนาโดยตรง

อาคารในเขตสังฆาวาส ประกอบด้วย
อำเภอพาน

พาน () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย

อำเภอพานตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของอำเภอเมืองเชียงราย​ ระยะห่าง​ประมาณ ​43 ​กิโลเมตร​อำเภอพานเดิมตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2450 โดยจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมืองพาน ต่อมา ปี พ.ศ. 2451 ได้โอนกิ่งอำเภอเมืองพาน เข้าไปอยู่กับอำเภอแม่ใจ และอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย บางส่วน จนถึง พ.ศ. 2455 ทางราชการได้ยกฐานะกิ่งอำเภอเมืองพาน แล้วยุบอำเภอแม่ใจ และเขตอำเภอเมืองเชียงรายบางส่วน ให้ขึ้นกับอำเภอเมืองพาน ต่อมาทางราชการได้สั่งเปลี่ยนชื่ออำเภอเมืองพาน เป็นอำเภอพาน เนื่องจากชื่อคำว่าเมือง ไปซ้ำกับอำเภอเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และได้เรียกชื่อว่า อำเภอพาน มาถึงทุกวันนี้

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มและที่ราบระหว่างภูเขา

อำเภอพานแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น ​15 ตำบล​ จำนวน ​229 ​หมู่บ้าน​ ดังนี้

ท้องที่อำเภอพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
มะซะฮิโระ นะกะอิ

มะซะฮิโระ นะกะอิ (ญี่ปุ่น: 中居 正広, อังกฤษ Masahiro Nakai) เป็นหนึ่งในสมาชิกวง SMAP ศิลปินจากประเทศญี่ปุ่น

นากาอิ มาซาฮิโระ หัวหน้าวง SMAP ไอดอลแห่งชาติของประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันศุกร์ที่18 สิงหาคม ค.ศ.1972 ที่จังหวัดคานางาวะ เป็นลูกชายคนที่3ของครอบครัวนากาอิ สมัยเรียนประถมอยู่ในทีมเบสบอลของโรงเรียน(スポーツ歴はダンス、野球、バスケットボール。小学生の頃に少年野球チームに所属していたが野球肘で野球の道を断念。) แต่ได้เข้าจอนนี่มาในช่วงมัธยมต้น นากาอินั้นเป็นคนที่ได้ชื่อว่ามีความสามารถมาก ทั้งเป็นพิธีกรอันดับต้นๆของประเทศญี่ปุ่น งานแสดงที่สามารถรับบทตั้งแต่คุณหมอ นักเปียโน ฆาตกรหรือแม้กระทั่งผู้ป่วยซาวานด์ ซินโดรม และทักษะการเต้นที่ทำได้ทั้งทางซ้ายและขวา ขนาดคิมุระ ทาคุยะยังบอกเลยว่า คนทั่วไปจะถนัดได้ด้านเดียว ที่เรียกว่า "์Nakai's dance" แต่จากการใช้เสียงมากเกินไปทำให้ เส้นเสียงนาคาอิอักเสบ ทำให้เสียงเสีย ถึงจะได้รับการรักษาแล้วแต่ก็ไม่สามารถกลับสู่สภาพเดิมได้ จนมีคนให้ฉายาว่านักร้องเสียงห่วย ซึ่งตัวเขาเองก็ยอมรับจนเรื่องมุขนากาอิเสียงห่วยถูกล้อจนปัจจุบันด้วยเช่นกัน แต่เพราะความสามารถของสมาชิกในวงจากที่เป็นวงที่บอกกันไว้ว่า"เป็นวงที่ขายไม่ออก"และ"มีดีแต่หน้าตา" สามารถทำให้วง SMAP กลายเป็นวงที่ถูกขนานนามว่าเป็น"ซูเปอร์กรุ๊ปแห่งชาติ" เพราะ SMAP ทำให้นากาอิได้มีวันนี้ เขาจึงได้บอกไว้ว่า "ถ้าไม่มีSMAPก็ไม่มีนากาอิในวงการบันเทิงแน่นอน"

ผลงานที่แจ้งเกิดในวงการเพลงอย่างที่ทราบคือซิงเกิ้ล「Can't Stop!! -LOVING-」ที่ได้อันดับ2ในโอริกอนชาร์ต ส่วนผลงานการแสดงก็เริ่มตั้งแต่ยังเป็นสเกตบอยส์อยู่คือเรื่อง"あぶない少年 3 (abunaishounen3)" ส่วนละครที่โด่งดังของเขามีอย่างเช่น "味いちもんめ (ajiichimonme)" ซึ่งเป็นละครที่สร้างมาจากการ์ตูนชื่อเรื่องเดียวกัน ฉายภาคแรกในปี1995 และยังมีภาคพิเศษมาจนถึงปี2013, ละครเรื่อง "最後の恋 (saigo no koi)" ที่รับบทเป็นนักเรียนหมอ และจากเรื่องนี้ทำให้นากาอิได้รับรางวัล Best Actor จาก 14th Television Drama Academy Awards เรื่องต่อมาคือ "Brothers" ซึ่งเรตติ้งที่สุดในเรื่องนั้นได้ไปถึง 24.3%, เรื่อง "伝説の教師 (Densetsu no Kyoshi)" เรตติ้งเฉลี่ย19.1% เรตติ้งสูงสุดคือ26.1%,เรื่อง "白い影 (shiroi kage)" รับบทเป็นหมอ เรตติ้งรวม20.3% เรตติ้งสูงสุด23.8% และละครที่กำลังโด่งดังในขณะนี้ของนากาอิคือATARU ซึ่งรับบทเป็นอิโนะกุจิ อาตารุ หรือ ช็อกโกไซ ผู้ป่วยโรคซาวานด์ ซินโดรมซึ่งถือว่าเป็นออทิสติก ทำให้เขามีความจำเป็นเลิศและสามารถไขคดีต่างๆได้ แต่เพราะด้วยโรคนี้ทำให้เขาสื่อสารให้คนอื่นเข้าใจไม่ได้จึงได้มีตำรวจทั้ง2คือ เอบินะ มาอิโกะ (รับบทโดย คุริยามะ จิอากิ ซึ่งโด่งดังจากเรื่องKill Bill) และซาวะ ชุนอิจิ (รับบทโดยคิตามุระ คาซุกิ) มาช่วยไขรหัสและคุ้มครองช็อกโกไซ ซึ่งด้วยความน่ารักของช็อกโกไซซึ่งนากาอิสามารถถ่ายทอดออกมาได้จนไม่น่าเชื่อว่าตอนนั้นเขาอายุย่างเข้า 40 แล้วและด้วยเนื้อเรื่องที่สนุกสนานทำให้ได้เรตติ้งรวมไป 15.6 % และมีเรตติ้งสูงสุดถึง 19.9 % และมีตอนพิเศษในตอนต้นปี 2013 ส่วนในปี2013 วันที่14 เดือนกันยายน ภาพยนตร์เรื่อง "ATARU THE FIRST LOVE & THE LAST KILL" เปิดตัวเป็นอันดับ 1 ในชาร์ตภาพยนตร์ทำเงินประจำสัปดาห์และถือเป็นภาพยนตร์ "大ヒット" (ฮิตมาก) ในช่วงเข้าฉายของญี่ปุ่นอีกด้วย
SMAP
http://www.oricon.co.jp/prof/artist/22180/ranking/cd_single/p/1/
http://ranking.goo.ne.jp/search/%C3%E6%B5%EF%C0%B5%B9%AD/1/
ข้าวซอย

ข้าวซอย คืออาหารพื้นเมืองทางภาคเหนือของประเทศไทย เดิมเรียกว่า "ก๋วยเตี๋ยวฮ่อ" เป็นอาหารที่คล้ายเส้นบะหมี่ ในน้ำซุปที่ใส่เครื่องแกง รสจัดจ้าน มีเครื่องเคียงได้แก่ ผักกาดดอง หอมหัวแดง และมีเครื่องปรุงรส เช่น พริกผัดน้ำมัน น้ำมะนาว น้ำปลา น้ำตาล ในตำรับดั้งเดิมเนื้อที่ใช้เป็นเนื้อไก่หรือเนื้อวัว แต่ในปัจจุบันร้านอาหารหลายแห่งได้มีการใช้เนื้อหมูแทน บางแห่งอาจเพิ่มอาหารทะเลหรือเต้าหู้เป็นส่วนประกอบ อาหารจานนี้มักไม่ค่อยมีจำหน่ายในร้านอาหารไทยในต่างประเทศ จะพบบ่อยก็แต่ทางภาคเหนือของไทย

ส่วนข้าวซอยในลาวเหนือ สิบสองพันนา และเชียงตุงเป็นอีกแบบหนึ่ง ซึ้งคล้ายกับก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่

ข้าวซอยมีต้นกำเนิดจากชาวจีนมุสลิม ที่อพยพมาอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทยและประเทศลาว แต่เดิมข้าวซอยไม่มีกะทิเป็นส่วนประกอบ เรียกว่าข้าวซอยน้ำใส ต่อมาได้มีการเพิ่มกะทิเข้าไปจนเป็นที่นิยมอย่างมากและกลายมาเป็นลักษณะข้าวซอยที่รู้จักกันในปัจจุบัน ข้าวซอยจึงเป็นผลลัพธ์ของการผสมผสานระหว่างอาหารจีน อาหารตะวันออกกลางและอาหารเอเชียอาคเนย์
ชิบะ (เมือง)

นครชิบะ () เป็นเมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากศูนย์กลางของกรุงโตเกียวไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 40 กิโลเมตร นครชิบะได้รับสถานะเป็นนครโดยรัฐบัญญัติ ในปี ค.ศ. 1992 ชิบะเป็นหนึ่งในเมืองท่าหลักของภาคคันโต ซึ่งท่าเรือน้ำลึกของชิบะนี้เป็นหนึ่งในท่าเรือที่มีการขนถ่ายสินค้ามากที่สุดท่าเรือหนึ่งของประเทศ เนื่องจากตลอดแนวชายฝั่งของจังหวัดชิบะนี้เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมและโกดังสินค้ามากมาย

รถไฟฟ้าโมโนเรลนครชิบะ เป็นรถไฟโมโนเรลที่มีความยาวที่สุดในโลก ซึ่งเส้นทางของรถไฟฟ้าผ่านสถานที่ที่มีชื่อเสียงหลายสถานที่ อาทิ สุสานหอยคาโซริ ซึ่งเป็นสุสานหอยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วยพื้นที่กว่า 134,000 ตารางเมตร และหาดอินาเงะซึ่งเป็นชายหาดเทียมแห่งแรกและยาวที่สุดของญี่ปุ่น

ชื่อ "ชิบะ" ในภาษาญี่ปุ่นนั้น มาจาก 2 ตัวอักษรคันจิของจีน ตัวแรกคือ 千 มีความหมายว่า "พัน" และ 葉 มีความหมายว่า "ใบไม้" ดังนั้นจึงมีความหมายว่า "ใบไม้พันใบ" โดยในปี ค.ศ. 1873 มีการจัดตั้งจังหวัดขึ้น และชื่อของนครชิบะนี้ก็ถูกใช้เป็นชื่อของจังหวัดตั้งแต่แรกเริ่ม
ในยุคเอโดะ ตระกูลโอยูมิ ตระกูลโมริกาวะ และตระกูลซากูระได้ร่วมกันปกครองที่เป็นพื้นที่เขตเมืองในปัจจุบัน แต่ก็มีพื้นที่ส่วนหนึ่งที่ขึ้นตรงกับรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ตระกูลโอยูมิได้ปกครองและรักษาฐานอำนาจของตนเองอย่างมั่นคง ในทางตรงข้าม ฝ่ายตระกูลซากูระได้มีการแย่งชิงผลัดเปลี่ยนอำนาจอยู่บ่อยครั้ง จนในที่สุดดินแดนของตระกูลซากูระก็ถูกตระกูลฮตตะเข้าปกครอง และในที่สุด ชิบะก็หลายเป็นหนึ่งในที่มั่นของรัฐบาลโชกุนที่เรียกว่า"ชูกูบะ" (宿場)

ใน ค.ศ. 1868 เกิดการปฏิรูปเมจิ ระบอบโชกุนล่มสลาย และอำนาจสูงสุดหวนกลับคืนสู่องค์จักรพรรดิ ชิบะกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของการเมือง การคมนาคม และวัฒนธรรมของพื้นที่ในแถบนี้ ทั้งที่เริ่มแรกชิบะเป็นเพียงตำบลที่เกิดจากหลายหมู่บ้านมารวมกัน การเจริญเติบโตของชิบะดำเนินไปจนถึงปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ชิบะกลายเป็นศูนย์กลางทางด้านการผลิตยุทโธปกรณ์และยุทธปัจจัย ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุให้ชิบะตกเป็นหนึ่งในเป้าหมายในการทิ้งระเบิดของสหรัฐอเมริกา เมื่อสงครามสิ้นสุด ชิบะทั้งเมืองถูกทำลายเกือบหมด อย่างไรก็ตาม ภายหลังสงครามมีการการส่งเสริมอุตสาหกรรมขนานใหญ่และนำไปสู่การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมเคโย ซึ่งส่งผลทำให้เมืองชิบะไดรับสถานะเป็นเมืองโดยข้อบังคับในปี ค.ศ. 1992

เป็นสองสนามบินที่อยู่ใกล้ที่สุด
หมายเหตุ; ใช้สถานีร่วมกันหนึ่งสถานีที่ สถานีรถไฟชิบะ

ชิบะสถาปนาความสัมพันธ์เมืองแฝดและเมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
อำเภอแม่จัน

อำเภอแม่จัน () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย

เดิมชื่อ อำเภอเชียงแสน ต่อมาในปี 2482 ได้เปลี่ยนเป็น อำเภอแม่จัน ดังในปัจจุบัน

อำเภอแม่จันตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเชียงราย ห่าง​จากอำเภอเมืองเชียงรายระยะทางประมาณ ​28​ กิโลเมตร​ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน)

อำเภอแม่จันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 139 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่จันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอแม่สรวย

อำเภอแม่สรวย [แม่-สวย]() เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย 
อำเภอแม่สรวยเดิมเป็นแขวงขึ้นกับบริเวณเชียงใหม่เหนือ เรียกว่า แขวงแม่ซวย ตั้งขั้นเมื่อปี พ.ศ. 2448 โดยการรวมแขวงเมืองพงและแขวงเมืองเวียงป่าเป้าเข้าด้วยกัน และโดยให้ตั้งที่ทำการแขวงที่แขวงแม่ซวย ต่อมาเมื่อมีการยกฐานะเมืองเชียงรายเป็นเมืองจัตวาในปี 2453 ได้มีฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดเชียงราย
อำเภอแม่สรวยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองเชียงราย ระยะห่างประมาณ 50 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้

อำเภอแม่สรวยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 126 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่สรวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง

เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง () เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเค้าเรื่องจากนิยายขายดีของ ดร.ซูส (ธีโอดอร์ ไกเซล) เรื่อง How The Grinch Stole Christmas ในภาพยนตร์ของผู้กำกับ รอน โฮวาร์ด ที่เคยกำกับภาพยนตร์อย่าง Apollo 13, Ransom, Cocoon และ Backdraft เป็นต้น ร่วมกับนักแสดงนำจิม แคร์รีย์ เขียนบทโดย ปีเตอร์ ซีแมน และ เจฟฟรีย์ ไพร์ซ (Who Framed Roger Rabbit?) อำนวยการสร้างโดย ไบรอัน เกรเซอร์ แห่ง อิมเมจิน เอนเตอร์เทนเม้นท์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายในประเทศไทยเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543

นำแสดงโดย จิม แคร์รี่ย์ และหนูน้อยวัย 6 ขวบ เทเลอร์ มอมเซน และยังมีดาราอื่นๆ อีกได้แก่ คริสตีน บารานสกี้ รับบท มาร์ธา ฮูเวียร์, บิลล์ เออร์วินรับบท ลู ลู ฮู, มอลลีย์ แชนนอน รับบท เบ็ตตี้ ลู ฮู แม่ของหนูน้อยซินดี้, เจฟฟรีย์ แทมบอร์ รับบท นายกเทศมนตรี เมย์ ฮู และ เทย์เลอร์ มอมเซ่น เป็น ซินดี้ ลู ฮู โดยมี เซอร์ แอนโธนี ฮอปกิ้นส์ เป็นผู้เล่าเรื่อง
พระยาสุมังคละโพธิสัตว์

พระยาสุมังคละโพธิสัตว์ หรือ พระยาสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา มีพระนามเดิมว่า พระยาแสนสุรินทร์ขว้างฟ้า หรือ พระยาแสนสุรินทราชัย เป็นพระมหากษัตริย์ลาวผู้ครองราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เอกสารลาวเรียกชื่อต่างๆ กัน เช่น พระยาแสนสุรินทร์ขว้างฟ้า พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา จารึกบางหลักเรียกชื่อว่า พระสุมังคละไอยโกโพธิสัตว์

พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยมีชื่อเดิมว่าจัน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2055 ในสกุลนายบ้านแห่งหนึ่งในเขตเมืองหนองคายซึ่งขณะนั้นเป็นขอบขัณฑสีมาของราชอาณาจักรล้านช้าง เป็นคนที่เฉลียวฉลาดและกล้าหาญมาก เริ่มเข้ารับราชการในรัชกาลพระเจ้าโพธิสารราช จนได้อยู่ในตำแหน่งพระยายศลือเกียรติ์และพระยาแสนเมือง (ในบรรดาศักดิ์ "พระยาแสนสุรินทร์ลือชัย") ในรัชสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ในคราวสงครามพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชร่วมมือกับสมเด็จพระมหินทราธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยาตีเมืองพิษณุโลก (อันเนื่องจากกรณีพระเทพกษัตรีย์) พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยผู้นี้ก็ได้เข้าร่วมทัพในสงครามครั้งนี้ด้วย

เมื่อพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชหายสาบสูญไปใน พ.ศ. 2114 พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยได้ขัดแย้งกับพระยาจันทสีหราช ซึ่งเป็นเสนาบดีคนสำคัญอีกคนหนึ่ง เนื่องจากต่างฝ่ายต่างต้องการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระหน่อแก้วกุมาร พระราชโอรสที่เหลืออยู่ของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช จนก่อสงครามกลางเมืองขึ้น ผลปรากฏว่าฝ่ายพระยาแสนสุรินทร์ลือชัยเป็นฝ่ายชนะและได้สถาปนาตัวเองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (แต่นักประวัติศาสตร์จัดให้เป็นกษัตริย์องค์หนึ่งด้วย) มีพระนามว่า "พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา" ในปี พ.ศ. 2115 ขณะมีอายุได้ 60 ปี แต่คนทั่วไปเรียกว่า "พระเจ้าปู่หลาน"

เหตุที่พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยใช้นามข้างต้นนี้ เพราะว่าพระยาแสนสุรินทร์ฯ มีความสัมพันธ์กับพระหน่อแก้วกุมารในฐานะ พระอัยกา (ตา) เนื่องจากได้ถวายลูกสาวของตนให้เป็นพระสนมของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช

พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชาครองราชสมบัติในกรุงเวียงจันทน์ได้เพียง 2-3 ปี ใน พ.ศ. 2118 กองทัพพม่าของพระเจ้าบุเรงนองสามารถตีกรุงเวียงจันทน์ได้สำเร็จเป็นครั้งที่ 2 พระองค์จึงหลบไปซ่อนตัวอยู่ในป่า ทางกองทัพพม่าจึงตั้งให้ เจ้ามหาอุปราชวรวงษา พระราชอนุชาของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชปกครองกรุงเวียงจันทน์แทน

เมื่อกองทัพพม่าถอนทัพกลับไปแล้ว พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชาจึงออกจากป่ามาเข้าร่วมกับพระเจ้าศรีวรวงษาธิราช(เจ้ามหาอุปราชวรวงษา) แต่กลับถูกพระเจ้าศรีวรวงษาธิราชจับตัวส่งไปให้อาณาจักรตองอูแทน ซึ่งทางฝ่ายพม่าก็ให้การดูแลรับรองพระองค์เป็นอย่างดี ตราบจนกระทั่งเมื่อเกิดเหตุวุ่นวายในอาณาจักรล้านช้างจนทำให้พระเจ้าศรีวรวงษาธิราชสวรรคตใน พ.ศ. 2123 พระเจ้านันทบุเรงจึงส่งตัวพระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชาให้กลับมาปราบปรามเหตุวุ่นวายและปกครองอาณาจักรล้านช้างอีกครั้ง โดยมีกองทัพพม่าคอยกำกับดูแลด้วย ในครั้งนี้พระองค์อยู่ในราชสมบัติต่อมาเพียง 2 ปีก็สวรรคตใน พ.ศ. 2125

พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชามีพระราชโอรสที่สืบราชสมบัติ 1 พระองค์ คือ พระยานครน้อย
พระยานครน้อย

พระยานครน้อย เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างรัชกาลที่ 49 เป็นโอรสของพระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา หรือพระยาแสนสุรินทร์ลือชัย เดิมชื่อว่าน้อย เมื่อพิจารณาจากราชทินนามแล้วเชื่อได้ว่าเคยอยู่ในตำแหน่งเจ้าเมืองนคร (นครพนม) มาก่อนด้วย

พระยานครน้อยสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดาใน พ.ศ. 2125 อยู่ในราชสมบัติเพียงปีเดียว ตามพงศาวดารกล่าวว่าบรรดาเสนาอำมาตย์เห็นว่าพระองค์ไม่ทรงตั้งอยู่ในทศพิธราชธรรม จึงพร้อมใจปลดพระองค์ออกจากราชสมบัติในปี พ.ศ. 2126 และแจ้งไปยังกรุงหงสาวดีเพื่อขอแต่งตั้งเจ้านายลาวขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ แต่นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่า พระองค์ถูกปลดจากราชสมบัติโดยเสนาบดีที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับพระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา เพื่อเปิดทางให้เชื้อสายของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่แท้จริง คือ พระหน่อแก้วกุมาร ได้เสวยราชสมบัติแทน

หากแต่ว่าขณะนั้นอาณาจักรตองอูเกิดความยุ่งยากจากการประกาศเอกราชของกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2127 และต้องทำศึกติดพันกับกรุงศรีอยุธยาและกบฏภายในราชอาณาจักรอยู่หลายปี ทำให้ฝ่ายหงสาวดีไม่ได้จัดการแต่งตั้งเชื้อพระวงศ์ลาวองค์ใดมาปกครองอาณาจักรล้านช้างแทนพระยานครน้อย ทำให้อาณาจักรล้านช้างว่างกษัตริย์นานถึง 8 ปี