seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กระจ่าง ตุลารักษ์

ร้อยโท กระจ่าง ตุลารักษ์ หรือ นายกระจ่าง ตุลารักษ์ (2456 — 23 มิถุนายน 2552) หนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร ผู้ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 และอดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์

นายกระจ่าง เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2456 ที่อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เข้าร่วมกับคณะราษฎรด้วยวัยเพียง 19 ปี ขณะยังเป็นนักเรียนช่างกลอยู่ จากการชักชวนของพี่ชาย คือ นายสงวน ตุลารักษ์ โดยเข้ามาเป็นสมาชิกคณะราษฎรในสายพลเรือนเพียง 5 วัน ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองเท่านั้น โดยนายสงวนได้มอบหมายให้นายกระจ่างพาเพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่มีพฤติกรรมดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่ติดการพนัน เข้าร่วมเป็นคณะราษฎรเพิ่มด้วย 2-3 คน

ในเช้าวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ซึ่งเป็นวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง นายกระจ่างรับหน้าที่ควบคุมตัวบุคคลสำคัญและเจ้านายชั้นสูงในพระที่นั่งอนันตสมาคม รวมถึงอารักขาหัวหน้าคณะราษฎรด้วย โดยไม่ได้รับรู้มาก่อนเลยว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เพราะเป็นบุคคลระดับเล็ก ๆ ไม่ได้รับรู้ถึงแผนการชั้นสูง

ภายหลังเปลี่ยนแปลงการครอง ที่สมาชิกคณะราษฎรหลายคนได้มีตำแหน่งและบทบาททางการเมือง แต่นายกระจ่างก็ได้กลับไปเป็นลูกจ้างตามเดิม โดยไม่มีตำแหน่งใด ๆ ทั้งสิ้น เนื่องจากอายุยังน้อยอยู่ จนกระทั่งเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2484 นายกระจ่างได้ร่วมกับขบวนการเสรีไทย โดยได้ปฏิบัติหน้าที่เล็ดรอดเข้าไปในประเทศจีนเพื่อให้ความคุ้มครองบุคคลสำคัญต่าง ๆ และปฏิบัติงานอยู่ตามตะเข็บชายแดนไทย-ลาว และลาว-เวียดนาม หลังเสร็จสงครามแล้วได้รับยศเป็น ร้อยโท (ร.ท.)

จากนั้น ร.ท.กระจ่างก็ได้กลับไปใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวที่จังหวัดยะลา โดยได้เปิดกิจการโรงเลื่อยที่อำเภอรามัน และได้สมรสกับนางพวงเพ็ชร (นามเดิม: สวนเพ็ชร โกวิทยา) ซึ่งเป็นภรรยา มีบุตรธิดารวมทั้งสิ้น 4 คน

ร.ท.กระจ่าง เคยเป็น ส.ส. จังหวัดขอนแก่น จากการเลือกตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 จากนั้น เมื่อหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตหัวหน้าเสรีไทยสาย สหรัฐอเมริกา ได้เข้ารับตำแหน่งหัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์ ต่อจากนายควง อภัยวงศ์ ที่ถึงแก่อสัญกรรมไปเมื่อปี พ.ศ. 2511 ร.ท.กระจ่างได้สมัครเป็นสมาชิกพรรค และได้ลงเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในจังหวัดยะลา แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง หลังจากนั้นชีวิตก็ได้วนเวียนอยู่ในแวดวงการเมืองมาโดยตลอด เช่น เป็นนักการเมืองท้องถิ่น และปลูกฝังทัศนคติทางการเมือง การปกครองแก่บุตรหลานและคนใกล้ชิด เป็นต้นกระทั่ง พ.ศ. 2525 ร้อยโทกระจ่างได้เข้ามาเป็นกรรมการบริหาร พรรคประชาธิปัตย์ ที่จดทะเบียนขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเมื่อ พ.ศ. 2526

ในเดือนมิถุนายนปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นวาระครบรอบ 67 ปี ของการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ร.ท.กระจ่างได้ให้สัมภาษณ์นิตยสารสารคดีถึงเหตุการณ์ในวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในฐานะที่เป็นสมาชิกคณะราษฎรคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่

ร.ท.กระจ่าง ตุลารักษ์ ถึงแก่กรรมลงอย่าสงบในบ้านพักของตัวเองในเช้าวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 หรือ 1 วันก่อนครบรอบ 77 ปีของการเปลี่ยนแปลงการปกครองด้วยวัย 96 ปี
ชิน คาเมนไรเดอร์ โปรล็อก

ชิน คาเมนไรเดอร์โปรล็อก () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์คาเมนไรเดอร์ ลำดับที่ 11 โดยถูกจัดเป็นภาพยนตร์วิดีโอโดยเนื้อหาเป็นการนำเสนอเกี่ยวกับคาเมนไรเดอร์ที่แท้จริง ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992

คาซามาสึริ ชิน เป็นอาสาสมัครในการทดลองมนุษย์ดัดแปลงทางชีวะภาพที่มีเบื้องหลังแอบแฝง ด้วยการผ่าตัดพันธุกรรมของตั๊กแตน เพื่อช่วยเหลือผู้คนให้รอดจากการฆ่าโดยปีศาจ

เรื่องนี้ รู้สึกว่าจะมีตัวประกอบที่หน้าตาเหมือน อ.โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ แสดงด้วยนะครับ
ปตัญชลิ

ปตัญชลิ (เทวนาครี पतञ्जलि) (รุ่งเรืองในราว 150 ปีก่อนคริสตกาล หรือศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปราชญ์ชาวอินเดีย ผู้แต่งโยคสูตร อันเป็นคัมภีร์สำคัญที่รวบรวมสาระในการปฏิบัติโยคะ และยังเป็นผู้ประพันธ์มหาภาษย อรรถกถาหลักที่อธิบายคัมภีร์อัษฏาธยายีของปาณินิด้วย
ภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่

ภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ () คือภาวะที่ราคาของสินทรัพย์ เช่นอสังหาริมทรัพย์หรือหน่วยลงทุนต่าง ๆ เพิ่มขึ้นสูงเกินกว่าราคาตามความเป็นจริง จนเกิดอุปสงค์เทียมจากการเก็งกำไรที่ทำให้ราคาเพิ่มสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ เป็นวงจร และขยายตัวเหมือนฟองสบู่ โดยส่วนใหญ่ภาวะฟองสบู่นี้จะจบลงเมื่อเกิดเหตุที่ทำให้นักลงทุนเลิกคาดหวังว่าราคาจะเพิ่มขึ้นอีก หรือรัฐบาลออกนโยบายเพื่อดึงราคาลงสู่ภาวะปกติ (เช่นการขึ้นอัตราดอกเบี้ย) จึงทำให้การเก็งกำไรและราคาที่สูงกว่าความเป็นจริงลดลง

ราคาสินทรัพย์ในภาวะฟองสบู่ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าราคาจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้น เมื่อราคาเริ่มลดลงภาวะฟองสบู่ก็จะหดตัวลงอย่างรวดเร็ว จนทำให้เกิดภาวะฟองสบู่แตก ซึ่งมักจะทำให้เกิดปัญหาหนี้สินเกิดขึ้นตามมา
ทีนอนโตซอรัส

ที่นอนโตซอรัส () ชื่อของมันมีความหมายว่า กิ้งก่าเอ็นกล้ามเนื้อ ที่ชื่อของมันมีความหมายแบบนี้เพราะมีเส้นเอ็นแข็งๆ ตั้งแต่หลังไปจนถึงหาง พบในยุคครีเทเซียสตอนต้น ฟอสซิลของมันค้นพบที่อเมริกาเหนือและแอฟริกา ขนาด 5 เมตร เวลายืนมันใช้ขาหลัง เวลาเดินมันจะใช้ขาทั้งหมด
บิง ครอสบี

แฮร์รี ลิลลิส "บิง" ครอสบี () (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1903 - 14 ตุลาคม ค.ศ. 1977) เป็นนักร้อง นักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานตั้งแต่ปี 1926 จนถึงเมื่อเขาเสียชีวิต

ในช่วงตั้งแต่ปี 1934 ถึง 1954 เขาถือเป็นดาราที่หาที่เปรียบไม่ได้ กับผลงานด้านยอดขายแผ่นเสียง เรตติ้งทางวิทยุและรายได้ทางภาพยนตร์ ครอสบียังถูกยกเครดิตให้เป็นศิลปินแรงบันดาลใจให้กับนักร้องส่วนใหญ่รุ่นหลังที่ตามเขามา อย่างเช่น แฟรงก์ ซินาทรา เพอร์รี โคโม และดีน มาร์ติน "นิตยสารแยงก์" ระบุว่าเขาเป็นคนที่มีบทบาทได้การมอบขวัญกำลังใจให้กับทหารอเมริกัน ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และในระหว่างปีสูงสุดของเขา ราวปี 1948 มีแบบสำรวจระบุว่าเขาเป็น "ผู้ชายที่น่าสรรเสริญที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่" นำแจ็กกี โรบินสันและสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

ครอสบีลงทุนในการพัฒนาอุตสาหกรรมเพลงในช่วงหลังสงคราม โดยในปี 1947 เขาลงทุนเงิน 50,000 เหรียญสหรัฐกับบริษัทแอมเพกซ์ ที่ถือเป็นบริษัทเทปรีลทูรีลแห่งแรกในอเมริกาเหนือ และครอสบียังเป็นคนแรกที่แสดงอัดเสียงก่อนรายการในรายการวิทยุและบันทึกเสียงในรูปแบบเทปแม่เหล็ก เขามอบตัวอย่าง 200 ตัวอย่างแรกให้เพื่อนของเขา ซึ่งเป็นนักดนตรีคือ Les Paul ที่ทำให้เขาประดิษฐ์ Multitrack recording

ในปี 1962 ครอสบีถือเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลประสบความสำเร็จจาก Global Achievement Award เขายังได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากบท บาทหลวง ชัค โอ'มัลเลย์ ในภาพยนตร์ปี 1944 เรื่อง "Going My Way" ครอสบียังเป็นคนไม่กี่คนที่มีชื่อจารึกอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมถึง 3 ครั้ง
ดีน มาร์ติน

ดีน มาร์ติน (; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1917 — 25 ธันวาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักร้อง นักแสดงภาพยนตร์ ดาราตลก ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 ซิงเกิ้ลฮิตของมาร์ตินเช่นเพลง "Memories Are Made Of This", "That's Amore", "Everybody Loves Somebody", "Mambo Italiano", "Sway", "Volare" และ "Ain't That A Kick In The Head?" เขายังเป็นที่รู้จักว่าเป็นหนึ่งใน เดอะแรตแพ็ก เป็นดาราที่มีบทบาทใน 4 ธุรกิจคือ บนเวทีคอนเสิร์ต การบันทึกเสียงเพลง ภาพยนตร์ และทางโทรทัศน์

ดีน มาร์ตินเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมสมัยนิยมในเรื่องความเจ้าชู้ ความมีเสน่ห์ประจำตัวและเป็นนักดื่ม เขายังเป็นทูตอย่างไม่เป็นทางการของสังคมชาวอิตาลี-อเมริกัน
เดวิดกับหัวโกไลแอธ (คาราวัจโจ-โรม)

เดวิดกับหัวโกไลแอธ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี

ภาพ “เดวิดกับหัวโกไลแอธ” ฉบับเวียนนาเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1609 ถึงปี ค.ศ. 1610 เป็นภาพเขียนที่เป็นของคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1613 การระบุว่าเวลาที่เขียนมีตั้งแต่ ค.ศ. 1605 ไปจนถึงระหว่าง ค.ศ. 1609 ถึง ค.ศ. 1610 ภาพ “เดวิดกับหัวโกไลแอธ” เป็นภาพเขียนภาพหนึ่งที่อาจจะเป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของคาราวัจโจ ใบหน้าของเดวิดที่ดูเศร้าอาจจะสะท้อนอารมณ์ของคาราวัจโจในบั้นปลายของชีวิต ภาพเขียนนี้ทำให้นึกถึงภาพ “การตัดหัวนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่ลา วาเล็ตตา แต่ภาพนี้ขาดสีที่สดใสของภาพ “การตัดหัวนักบุญจอห์น” และเป็นภาพขนาดเล็กที่สร้างความใกล้ชิดกับผู้ชมภาพมากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับงานเขียนชิ้นใหญ่ๆ อื่นๆ ที่คาราวัจโจเขียน

เดวิดดูเหมือนจะมีความรู้สึกขยะแขยงกับการถือหัวของโกไลแอธอยู่บ้าง คาราวัจโจจะใช้หัวของโกไลแอธในการแสดงภาพตนเองและเดวิดก็อาจจะเป็นเช็คโค เดล คาราวัจโจ (Cecco del Caravaggio) ตามที่บรรยายโดยจิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริในปี ค.ศ. 1650 ถ้าหัวของโกไลแอธคือคาราวัจโจจริงก็เป็นการแสดงความรู้สึกขยะแขยงที่คาราวัจโจสื่อออกมาทางภาพ ที่คล้ายกับที่ไมเคิล แอนเจโลทำในภาพ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” สำหรับชาเปลซิสติน ที่เขียนใบหน้าที่บิดเบี้ยวทรมานที่เป็นใบหน้าของตนเองบนหนังที่ลอกออกมาจากร่างของนักบุญบาร์โทโลมิว  แต่ใบหน้าของโกไลแอธของคาราวัจโจเป็นใบหน้าของผู้ที่สิ้นหวัง

สีเงินมอม, ดำและน้ำตาลเป็นสีหลักที่ใช้ในภาพ แสงที่ส่องบนร่างของเดวิดทำให้ดูเหมือนเป็นเด็กข้างถนนที่ถือดาบที่มีรอยเปื้อนเลือดเพียงเล็กน้อยราวกับจะกล่าวว่ามีความชำนาญในการฆ่าคนจนไม่ต้องทำให้เลอะเทอะ กลางหน้าผากของโกไลแอธมีแผลที่เป็นแผลที่คาราวัจโจได้รับเมื่ออยู่ที่เนเปิลส์ บนดาบมีอักษรย่อ “H-AS OS” ที่มาจากภาษาละติน “Humilitas occidit superbiam” (ความถ่อมตัวฆ่าความหยิ่งยะโส) ซึ่งอาจจะเป็นนัยยะของความสำนึกผิดของคาราวัจโจหลังจากที่ได้หนีไปหลังจากที่ไปฆ่าคนจากการทะเลาะเบาะแว้งกัน
เดวิดกับหัวโกไลแอธ (คาราวัจโจ-เวียนนา)

เดวิดกับหัวโกไลแอธ () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนาในประเทศออสเตรีย

ภาพ “เดวิดกับหัวโกไลแอธ” เขียนราวปี ค.ศ. 1607 ปีเตอร์ รอบบ์ (Peter Robb) ผู้เขียนชีวประวัติของคาราวัจโจเชื่อว่าภาพนี้ซื้อโดยเคานท์แห่งวิลลาเมดิอานาในเนเปิลส์ระหว่างปี ค.ศ. 1611 ถึงปี ค.ศ. 1617 ที่จิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริบันทึกไว้ว่าวิลลาเมดิอานากลับไปสเปนพร้อมกับภาพเขียนครึ่งตัวของเดวิดโดยคาราวัจโจ

ภาพของคาราวัจโจแสดงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชั่วขณะที่บรรยายใน 1 ซามูเอล 17:57: “เมื่อเดวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟิลลิสตีน, แอ็บเนอร์ดึงตัวเดวิดเข้าไปหาซอลขณะที่หัวของโกไลแอธยังอยู่ในมือของเดวิด” การวางท่าในภาพเป็นการวางท่าโดยทั่วไปของการเขียนภาพนี้ ที่แสดงเดวิดถือหัวของโกไลแอธด้วยความภูมิใจ ในฉบับบอร์เกเซคาราวัจโจเปลี่ยนเป็นเดวิดยื่นหัวโกไลแอธมาทางผู้ชมภาพ  ที่ทำให้ผู้ชมภาพอยู่ในฐานะซอล

ภาพเขียนอาจจะเปรียบได้กับภาพเดียวกัน “เดวิดกับหัวโกไลแอธ” ที่หอศิลป์บอร์เกเซ ที่เขียนไม่ในปี ค.ศ. 1607 ก็ในปี ค.ศ. 1609/1610 ภาพเขียนสองภาพนี้มีความคล้ายคลึงกัน เช่นเดียวกับการเขียนภาพนักบุญจอห์แบ็พทิสต์คาราวัจโจศึกษาและเขียนภาพนี้จากมุมต่างๆ แต่ภาพที่อยู่ที่เวียนนามีบรรยากาศที่ไม่หนักเท่ากับฉบับบอร์เกเซ เดวิดของเวียนนามีความรู้สึกถึงชัยชนะมากกว่าความเดวิดฉบับบอร์เกเซที่ดูมีความรู้สึกใคร่ครวญและซึมเศร้า และใบหน้าของโกไลแอธที่เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นภาพเหมือนตนเองของคาราวัจโจ แต่โกไลแอธบอร์เกเซก็เป็นใบหน้าทั่วไป

นายแบบสำหรับเดวิดทั้งของบอร์เกเซและเวียนนาน่าจะเป็นคนเดียวกับผู้ที่เป็นแบบสำหรับคิวปิดใน “ชัยชนะของความรัก” และ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่โตขึ้น ภาพทั้งหมดเขียนเมื่อปี ค.ศ. 1602 ผู้ที่เป็นแบบของภาพเหล่านี้สันนิษฐานกันโดยผู้เชี่ยวชาญหลายคนรวมทั้งปีเตอร์ รอบบ์ ว่าเป็นเช็คโค เด็กที่เป็นผู้รับใช้ของคาราวัจโจในกรุงโรมเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1600 และเป็นคนคนเดียวกับเช็คโค เดล คาราวัจโจ จิตรกรที่ทำงานที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1625 และมีงานเขียนที่มีลักษณะที่เป็นแบบการเขียนของคาราวัจโจ แต่ไม่มีหลักฐานว่าเช็คโคอยู่กับคาราวัจโจหลังจากที่หลบหนีจากโรมในปี ค.ศ. 1606 หรือไม่
นายกรัฐมนตรีไทย

นายกรัฐมนตรีไทย เป็นประธานแห่งคณะรัฐมนตรีไทย และทำหน้าที่หัวหน้ารัฐบาลของประเทศไทย โดยมีจุดกำเนิดมาจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ในการเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและประชาธิปไตยระบบรัฐสภา

โดยปกติแล้วนายกรัฐมนตรีในระบอบประชาธิปไตยจะมีที่มาจากสภาผู้แทนราษฎรไทย ซึ่งโดยหลักแล้วถือว่านายกรัฐมนตรีมีต้องมาจากการแต่งตั้งทางอ้อมโดยประชาชน แต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 กำหนดให้พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีตามมติสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สภาที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง) ซึ่งผลการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีปรากฏว่า พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี

ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้นมีขึ้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 เรียกว่า "ประธานคณะกรรมการราษฎร" ตามพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 และภายหลังพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ก็เปลี่ยนมาเรียก "นายกรัฐมนตรี" โดยมีตราประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเป็นตราราชสีห์คชสีห์รักษารัฐธรรมนูญ และเป็นตราประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันนั้นได้กำหนดวาระของนายกรัฐมนตรีว่า "นายกรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งรวมกันแล้วเกินแปดปีมิได้ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการดำรงตำแหน่งติดต่อกันหรือไม่ แต่มิให้นับรวมระยะเวลาในระหว่างที่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปหลังพ้นจากตำแหน่ง"

ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 มาตรา 41 กำหนดให้รองนายกรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาราชการ ถ้ามีรองนายกรัฐมนตรีหลายคนให้คณะรัฐมนตรีมอบหมายให้รองนายกรัฐมนตรีคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้คณะรัฐมนตรีมอบหมายให้รัฐมนตรีคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รักษาราชการแทน

นายกรัฐมนตรีของประเทศไทยปฏิบัติหน้าที่ที่ทำเนียบรัฐบาล ซึ่งเป็นสถานที่ราชการสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 ถนนพิษณุโลก เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 27 ไร่ 3 งาน 44 ตารางวา

สำหรับบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย คือ บ้านพิษณุโลก ซึ่งมีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม ออกแบบและสร้างโดย มาริโอ ตามานโญ สถาปนิกประจำราชสำนักสยามชาวอิตาลี มีเนื้อที่ 25 ไร่ 3 งาน

รองนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่ในการกำกับการบริหารราชการของกระทรวง หรือทบวงหนึ่งหรือหลายกระทรวงหรือทบวง ตามที่นายกรัฐมนตรีมอบหมาย รวมทั้งเป็นผู้รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรี ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (เรียงตามลำดับรองนายกรัฐมนตรีดังนี้)
สงครามไบแซนไทน์-อาหรับ

สงครามไบแซนไทน์-อาหรับ () เป็นสงครามที่ต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิกาหลิป และจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่เริ่มตั้งแต่การพิชิตดินแดนของมุสลิมภายใต้จักรวรรดิกาหลิปรอชิดีนและจักรวรรดิกาหลิปอุมัยยะห์ และต่อสู้ต่อเนื่องกันมาด้วยสาเหตุความขัดแย้งของพรมแดนจนถึงสงครามครูเสดเริ่มต้นขึ้น ผลของสงครามคือการเสียดินแดนของจักรวรรดิไบแซนไทน์ หรือชาวอาหรับเรียกว่า “รุม” ในบันทึกทางประวัติศาสตร์

ความขัดแย้งครั้งแรกยืนยาวตั้งแต่ ค.ศ. 634 จนถึง ค.ศ. 718 ที่จบลงด้วยการการล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่สองที่หยุดยั้งการขยายตัวของจักรวรรดิอาหรับเข้ามายังอนาโตเลีย ความขัดแย้งครั้งเกิดขึ้นระหว่างราว ค.ศ. 800 จนถึง ค.ศ. 1169 เมื่อฝ่ายอิสลามยึดดินแดนทางตอนใต้ของอิตาลีโดยกองกำลังของอับบาซียะห์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10 แตไม่ประสบกับความสำเร็จเท่าใดนักในซิซิลี เมื่อมาถึงสมัยการปกครองของราชวงศ์มาซีโดเนียไบแซนไทน์ก็ยึดบริเวณลว้านคืนมาได้ และบุกต่อไปเพื่อที่จะยึดเยรูซาเลมทางตอนใต้ อาณาจักรอีเมียร์แห่งอเล็พโพและอาณาจักรเพื่อนบ้านกลายเป็นอาณาจักรบริวารของไบแซนไทน์ทางตะวันออก ที่อันตรายส่วนใหญ่มาจากจักรวรรดิกาหลิปฟาติมียะห์ในอียิปต์ สถานะการณ์มาเปลี่ยนแปลงเมื่อราชวงศ์เซลจุครุ่งเรืองขึ้นและทำให้อับบาซียะห์ได้ดินแดนลึกเข้าไปในอนาโตเลีย ซึ่งเป็นผลให้จักรพรรดิไบแซนไทน์อเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสต้องเขียนพระราชสาส์นไปขอความช่วยเหลือจากสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2ที่การประชุมสภาสงฆ์แห่งปิอาเชนซา ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งของการเริ่มสงครามครูเสดครั้งที่ 1
อินเทอร์มีเดียท ฟิลาเมนท์

อินเทอร์มีเดียทฟิลาเมนท์ เป็นเส้นใยที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 - 10 นาโนเมตร ประกอบด้วยเส้นใยโปรตีนหน่วยย่อย ซึ่งเรียงตัวเป็นสายยาวๆ 4 สาย 8 ชุดพันบิดกันเป็นเกลียว อินเทอร์มีเดียทฟิลาเมนท์ จัดเรียงตัวเป็นร่างแหตามลักษณะรูปร่างของเซลล์
หน้าที่
4.พบได้ในเซลล์ประสาท เล็บและเส้นผม

แบ่งออกเป็น 5 class: Type I, acidic keratins; Type II, basic keratins; Type III, desmin, vimentin and others, Type IV, neurofilaments and related filaments; และ Type V, lamins;
ไมโครฟิลาเมนท์

ไมโครฟิลาเมนท์ () หรือ แอกทินฟิลาเมนท์ (actin filament) เป็นออร์แกเนลล์ชนิดหนึ่งซึ่งพบในไซโทพลาสซึม (cytoplasm) ของเซลล์ยูแคริโอตทุกชนิด โดยจะพบมากที่สุดบริเวณส่วนที่เป็นขอบของเซลล์ ซึ่งจัดเป็นส่วนหนึ่งในระบบเส้นใยของเซลล์ (cytoskeloton) ที่มีขนาดเล็กที่สุด คือ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7 นาโนเมตร 
โครงสร้างของไมโครฟิลาเมนท์ประกอบด้วยโปรตีนจีแอกทิน (G actin) เป็นหน่วยย่อย โปรตีนชนิดนี้มีลักษณะเป็นก้อนกลม เมื่อนำจีแอกทินมาต่อกันเป็นสายยาวโดยใช้พลังงาน ATP ในการต่อจะเรียกสายยาวนั้นว่า เอฟแอกทิน (F actin) ซึ่งมีลักษณะคล้ายสร้อยไข่มุก โดยไมโครฟิลาเมนท์ 1 สาย จะประกอบไปด้วยเอฟแอกทิน 2 สาย พันกันเป็นเกลียว สำหรับการสร้างไมโครฟิลาเมนท์นั้น เมื่อนำจีแอกทินมาต่อกันเป็นสายยาวจะพบว่า ปลายด้านหนึ่งซึ่งเป็นปลาย barbed end หรือเรียกว่าปลายบวก (plus end) จะสามารถสร้างไมโครฟิลาเมนท์ได้เร็วกว่าปลายอีกด้านหนึ่งซึ่งเป็นปลาย pointed end หรือปลายลบ (minus end) ประมาณ 5-10 เท่า ซึ่งโครงสร้างของไมโครฟิลาเมนท์นั้นสามารถเกิดกระบวนการย้อนกลับไปเป็นหน่วยย่อยจีแอกทินเหมือนเดิมได้จากทั้งสองปลาย

สารบางชนิดจะมีผลต่อการทำงานของไมโครฟิลาเมนท์ เช่น cytochalasin เป็นสารที่สกัดจากเชื่อราชนิดหนึ่ง มีผลให้จีแอกทินไม่สามารถรวมตัวกันเป็นไมโครฟิลาเมนท์ได้ สารอีกชนิดหนึ่งซึ่งทำงานตรงข้ามกันกับ cytochalasin คือ phalloidin เป็นสารที่สกัดจากเห็ดพิษ สารตัวนี้จะไปเพิ่มความคงตัวของไมโครฟิลาเมนท์หรือยับยั้งการสลายตัวของไมโครฟิลาเมนท์นั่นเอง

ไมโครฟิลาเมนท์นั้นจะมีโปรตีนหลายชนิดมาร่วมทำงานด้วย โปรตีนบางชนิดจะเข้ามาเกาะกับไมโครฟิลาเมนท์เพื่อกำหนดหน้าที่และควบคุมการทำงานของไมโครฟิลาเมนท์ เรียกโปรตีนเหล่านี้ว่า acting-binding protein เช่น

บทบาทหน้าที่ของไมโครฟิลาเมน์ต่อเซลล์ที่สำคัญ ได้แก่คือเรื่องของการเคลื่อนไหว รูปร่างของเซลล์ และการแบ่งไซโทพลาสซึมในระยะของการแบ่งเซลล์ ตัวอย่างเช่น ทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของเซลล์พบใน อะมีบา เซลล์เม็ดเลือดขาว เป็นต้น นอกจากนี้ยังทำหน้าที่ค้ำจุน ซึ่งพบในไมโครวิลไล ซึ่งเป็นส่วนของเซลล์เยื่อบุผิวในลำไส้เล็ก
อาหรับ

อาหรับ (, "ʿarabi" พหูพจน์ العرب "al-ʿarab", ) คือบุคคลกลุ่มบุคคลที่มีชาติพันธุ์ พูดภาษา หรือมีวัฒนธรรมที่เรียกว่า “อาหรับ”เป็นชนชาติหนึ่งที่อาศัยในบริเวณคาบสมุทรอาหรับที่เป็นทะเลทราย รวมทั้งชนชาติที่พูดภาษาอาหรับในเอเชียตะวันตก และแอฟริกาเหนือ ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม คำว่าอาหรับในตระกูลภาษาเซมิติกแปลว่าทะเลทรายหรือผู้อาศัยอยู่ในทะเลทราย ส่วนใหญ่ดำรงชีพแบบเร่ร่อน จึงแปลคำว่าอาหรับว่าเร่ร่อนได้ด้วย

ชาวอาหรับเป็นชาวเซมิติกเช่นเดียวกับชาวยิว จัดอยู่ในพวกคอเคเซอยด์ ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเก่ากล่าวว่าอับราฮัมมีลูกชาย 2 คน คนโตชื่ออิสไมส์หรืออิสมาอีลเป็นต้นตระกูลของชาวอาหรับ คนที่ 2 ชื่อไอแซกเป็นต้นตระกูลของชาวยิว ก่อนที่มุฮัมมัดจะประกาศศาสนาอิสลามชาวอาหรับจะอยู่กันเป็นเผ่า จงรักภักดีต่อเผ่าของตนมาก วิถีชีวิตของชาวอาหรับมีสองแบบ คือแบบอยู่เป็นหมู่บ้าน มีอาชีพค้าขายและทำการเกษตร อีกกลุ่มหนึ่งใช้ชีวิตแบบเร่ร่อนเรียกว่าเบดูอิน อาศัยอยู่ในกระโจมเพื่อเคลื่อนย้ายได้สะดวก ชาวเบดูอินกับชาวอาหรับที่ตั้งถิ่นฐานมักดูถูกกัน ไม่ลงรอยกัน หลังจากมุฮัมมัดประกาศศาสนาอิสลาม จึงเกิดความสามัคคีในหมูชาวอาหรับ ผู้นับถือศาสนาอิสลามในยุคแรกๆมักถูกกลั่นแกล้งและปราบปรามจึงเกิดการทำญิฮาดหรือการต่อสู้เพื่อศาสนาขึ้น

ปัจจุบันประเทศที่จัดว่าเป็นประเทศอาหรับเป็นสมาชิกของสันนิบาตอาหรับ ในปัจจุบันมีสมาชิก 21 ประเทศ ได้แก่ แอลจีเรีย จิบูตี บาห์เรน อิรัก จอร์แดน คูเวต เลบานอน ลิเบีย มอริตาเนีย โมร็อกโก โอมาน ปาเลสไตน์ กาตาร์ ซาอุดิอาระเบีย โซมาเลีย ซูดาน ซีเรีย ตูนีเซีย อียิปต์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และ เยเมน ในปัจจุบันยังมีความขัดแย้งในหมู่ชาวอาหรับอยู่ เช่น ปัญหาปาเลสไตน์ ความขัดแย้งทางศาสนา เช่น ความขัดแย้งระหว่างชาวอาหรับที่นับถือศาสนาอิสลามและศาสนาคริสต์ในเลบานอน ความขัดแย้งระหว่างชาวอาหรับที่นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่และชีอะห์ เป็นต้น

ภาษาอาหรับเป็นภาษาที่เก่ากว่าวัฒนธรรมอาหรับที่เริ่มเผยแพร่ในตะวันออกกลางตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2 เมื่ออาหรับคริสเตียนเช่นกาสนาวิยะห์ ลักห์มิยะห์ และ Banu Judham เริ่มโยกย้ายเข้าไปตั้งถิ่นฐานในทะเลทรายซีเรียและในบริเวณลว้าน ภาษาอาหรับเพิ่มความสำคัญมากขึ้นพร้อมกับการรุ่งเรืองของศาสนาอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ในการเป็นภาษาของอัลกุรอาน และวัฒนธรรมอาหรับก็เริ่มเผยแพร่ออกไปพร้อมกับการขยายดินแดนของอิสลาม
ชาวอาหรับ

ชาวอาหรับ () เป็นกลุ่มชนเซมิติกที่พูดภาษาอาหรับโดยมีประชากรอาศัยในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้และแอฟริกาเหนือ ซึ่งกลุ่มชาวอาหรับประกอบด้วยชาวเลบานอน, ชาวซีเรีย, ชาวเอมิเรตส์, ชาวกาตาร์, ชาวซาอุดี, ชาวบาห์เรน, ชาวคูเวต, ชาวอิรัก, ชาวโอมาน, ชาวจอร์แดน, ชาวปาเลสไตน์, ชาวเยเมน, ชาวซูดาน, ชาวแอลจีเรีย, ชาวโมร็อกโก, ชาวตูนีเซีย, ชาวลิเบีย และชาวอียิปต์
สามพลังป่วนพิทักษ์โลก

สามพลังป่วนพิทักษ์โลก () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลกและต่อสู้ แต่งเรื่องและวาดภาพโดย ทากาชิ ชิอินะ มีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกในยุคอนาคต ที่ประชากรของ "เอสเปอร์" หรือ ผู้ใช้พลังจิต เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้มีการตั้งองค์กรณืขึ้นมาควบคุมดูแลเอสเปอร์ โดยในญี่ปุ่นได้มีเอสเปอร์เลเวล 7 ถึง 3 คน และทั้ง 3 คนเองก็ยังเป็นเด็กอยู่ด้วย นอกจากนี้ยังเป็นปัญหาระหว่างเอสเปอร์และคนธรรมดาเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา

ปัจจุบันตีพิมพ์ลงในนิตยสาร โชเน็งซันเดย์ ในญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โชงะกุกัง และ นีออซ ในไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และมีจำหน่ายในรูปของเกมบนเครื่องนินเทนโดดีเอส 1 เกม

มินาโมโตะ โคอิจิ นักวิจัยแห่งองค์กรณ์ควบคุมเอสเปอร์ หรือ บาเบล (B.A.B.E.L. ย่อมาจาก Base of Backing ESP Laboratory) ได้จับพลัดจับผลูมาเป็นผู้ดูแลเอสเปอร์ลเวล 7 ที่มีแค่ 3 คนจากทั่วประเทศ นั่นคือ อาคาชิ คาโอรุ, โนงามิ อาโออิ และ ซันโนมิยะ ชิโฮะ ทั้งสามอายุ10ขวบ มีนิสัยเอาแต่ใจตนเองอย่างที่สุด และยังได้รับการตามใจมากไปตั้งแต่เด็ก แต่ว่าเขาก็รักเด็กๆพวกนั้นมา เพราะตนเองก็เคยประสบชีวิตแบบเดียวกันมาก่อนนั่นเอง

มินาโมโตะได้รับคำพยากรณ์มาว่า เด็กทั้งสามจะเป็นผู้นำของเหล่าเอสเปอร์ที่คิดทำลายเหล่าผู้คนธรรมดา และเขายังเป็นผู้สังหารคาโอรุด้วยมือของตนเอง คำทำนายนั้นทำให้มินาโมโตะพยายามจะเปลี่ยนอนาคตให้ได้และตัดสินใจดูแลพวกเด็กๆต่อไปโดยปิดบังเรื่องคำทำนายไว้ ทีมThe Childrenได้พบกับ เฮียวบุ เคียวสุเกะ ผู้นำกลุ่มแพนโดร่า ที่หวังจะให้เด็กๆทั้งสามย้ายมาอยู่ฝ่ายเดียวกับตน และยังต้องต่อสู้กับกลุ่มแบล็คแฟนธ่อมที่ล้างสมองเอสเปอร์เพื่อนำมาใช้เป็นอาวุธสงครามอีกด้วย ช่วงสุดท้ายของภาคประถมมินาโมโตะได้กลายเป็นเด็กทั้งร่างกายและความทรงจำจากการไปพัวพันคดีบางอย่างโดยบังเอิญ และถูกเฮียวบุล่อลวงให้ปฏิเสธการกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่คาโอรุ ชิโฮะและอาโออิ ได้เปิดใจมินาโมโตะในวัยเด็กได้สำเร็จและบอกว่าพวกเราจะเป็นผู้ใหญ่ไล่ตามคุณไปเอง

เมื่อเข้าภาค ม.ต้น คาโอรุเริ่มรู้ว่าตนเองชอบมินาโมโตะมากกว่าแต่ก่อน และผลจากการไล่ล่ากลุ่มแพนโดร่า ทำให้ความลับเรื่องคำทำนายที่มินาโมโตะพยายามปิดบังไว้ถูกเด็กทั้งสามล่วงรู้จนได้ แต่ทั้งสามก็เข้าใจความรู้สึกของมินาโมโตะที่อยากปิดบังไว้ พวกเด็กๆได้รู้จักกับเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ชื่อยูริ ซึ่งตัวจริงของเธอคือผู้มีพลังล้างสมองของแบล็กแฟนธ่อม และฟีเธอร์ที่ข้ามกาลเวลามาจากอนาคต ได้บอกเล่าถึงความจริงที่เกิดขึ้นในอนาคตว่าตัวการของสงครามคือแบล็กแฟนธ่อมที่นำโดยชายที่ชื่อกิลเลี่ยม มินาโมโตะได้รู้ภายหลังว่าฟีเธอร์คือตัวตนที่เกิดจากพลังของเด็กทั้งสามและยูริที่มาจากอนาคตจึงมีจิตใจของเด็กๆทั้งสี่ติดมาด้วย พวกคาโอรุและกลุ่มแพนโดร่าได้ร่วมมือกันบุกฐานทัพของแพนโดร่าเพื่อช่วยเหลือยูริ และสามารถทำให้แบล็กแฟนธ่อมล่มสลายไปได้สำเร็จ ฟีเธอร์ได้บอกให้มินาโมโตะรู้ก่อนจากไปว่าอนาคตได้เปลี่ยนไปแล้ว พวกเด็กๆในตอนนี้อาจจะไม่เลือกทางเดียวแบบอนาคตเดิมแต่สงครามระหว่างเอสเปอร์กับมนุษย์ธรรมดาจะต้องเกิดขึ้นในวันหนึ่ง

เปิดฉากภาค ม.ปลาย ด้วยเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ที่เคยถูกThe Childrenช่วยชีวิตไว้เมื่อวัยประถม ได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมประกาศคำสารภาพรักกับคาโอรุต่อหน้ากลุ่มบาเบล...

ปัจจุบันมี 39 เล่มยังไม่จบ ซึ่งจะแบ่งเนื้อหาเป็น 2 ภาคคือ ภาคประถม และภาค ม.ต้น สำหรับภาค ม.ปลายเพิ่งเริ่มภาคจึงยังไม่ได้รวมเล่ม
ปัจจุบันมีแค่ 2 ภาค และ OVA อีก 1 ตอน ดังนี้
อัลอันดะลุส

อัลอันดะลุส (; ) เป็นชื่อภาษาอาหรับของบริเวณคาบสมุทรไอบีเรียและเซ็พติเมเนียที่ปกครองโดยอาหรับและชาวมุสลิมในแอฟริกาเหนือ (ที่เรียกโดยทั่วไปว่ามัวร์) ในช่วงเวลาต่าง ๆ กันระหว่าง ค.ศ. 711 จนถึง ค.ศ. 1492

หลังจากการพิชิตคาบสมุทรไอบีเรีย อัลอันดะลุสก็ถูกแบ่งออกเป็นเขตบริหาร 5 เขตที่ใกล้เคียงกับเขตในปัจจุบันที่เป็นแคว้นอันดาลูซีอา, แคว้นกาลิเซียและลูซิตาเนีย, คาสตีลและเลออน, แคว้นอารากอนและแคว้นกาตาลุญญา และเซ็พติเมเนีย ซึ่งถือว่าเป็นเขตการบริหารของจักรวรรดิต่าง ๆ ที่ตามกันมา เริ่มด้วยจักรวรรดิกาหลิปอุมัยยะห์ที่ก่อตั้งโดยอัลวะลิดที่ 1 (ค.ศ. 711-ค.ศ. 750); อาณาจักรเอมีร์แห่งกอร์โดบา (ราว ค.ศ. 750-ค.ศ. 929); อาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา (ค.ศ. 929-ค.ศ. 1031); และของราชอาณาจักรย่อย ๆ ที่ตามมาจากอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา

ในช่วงเวลาหลายร้อยปีต่อมาอัลอันดะลุสก็กลายเป็นจังหวัดของราชวงศ์เบอร์เบอร์มุสลิมแห่งอัลมอราวิยะห์และอัลโมฮัด ต่อมาก็แบ่งออกเป็นรัฐย่อย ๆ แต่สำคัญที่สุดคืออาณาจักรเอมีร์แห่งกรานาดา ตลอดช่วงเวลาต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์โดยเฉพาะภายใต้การปกครองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา อัลอันดะลุสก็เป็นศูนย์กลางของการศึกษา และเมืองกอร์โดบาก็กลายเป็นเมืองศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของทั้งบริเวณเมดิเตอเรเนียนและโลกอิสลาม

อัลอันดะลุสก็มีความขัดแย้งกับอาณาจักรของชาวคริสต์ทางตอนเหนือตลอดมาในสมัยประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1085 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลก็ทรงยึดเมืองโตเลโดได้ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความเสื่อมโทรมของอำนาจของมุสลิมในไอบีเรีย เมื่อมาถึง ค.ศ. 1236 หลังจากเสียกอร์โดบา ราชอาณาจักรกรานาดาก็กลายเป็นเพียงดินแดนเดียวที่ยังเหลือเป็นของมุสลิมในดินแดนที่มารู้จักกันในปัจจุบันว่าสเปน

การพิชิตดินแดนคืนของโปรตุเกสเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1249 โดยการยึดอัลการ์วีโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 ในปี ค.ศ. 1238 กรานาดาก็กลายเป็นอาณาจักรบริวารของราชอาณาจักรคาสตีลที่ขณะนั้นปกครองโดยพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 3 และเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1492 มุฮัมมัดที่ 12 แห่งกรานาดาก็ยอมแพ้ยกการปกครองกรานาดาให้แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล ผู้ทรงได้รับสมญานามร่วมกันว่า “Los Reyes Católicos” (พระมหากษัตริย์คาทอลิก)