seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ () (25 มีนาคม ค.ศ. 1133 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชอาณาจักรอังกฤษองค์แรกในสมัยราชวงศ์แพลนแทเจเนต

พระเจ้าเฮนรีที่ 2 เสด็จพระราชสมภพที่เลอ มองส์ ในประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1133 ซึ่งเป็นวันปึใหม่ตามประเพณีในเวลานั้น เจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌูและจักรพรรดินีมาทิลดา พระราชบิดาและมารดาทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษเพราะจักรพรรดินีมาทิลดาเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อยังทรงพระเยาว์เฮนรีใช้ชีวิตอยู่ที่บริเวณอ็องฌู เมื่อพระชนมายุได้ 9 พรรษา โรเบิร์ต เอิร์ลที่ 1 แห่งกลอสเตอร์ ก็นำตัวเฮนรีไปอังกฤษปีหนี่ง ซึ่งเป็นที่ที่เฮนรีได้รับการศึกษาจากมาสเตอร์แม็ทธิวแห่งบริสตอล จากนั้นเฮนรีก็กลับไปอังกฤษอีกเมื่อ เมื่อพระชนมายุได้ 16 พรรษาเพื่อช่วยพระมารดาชิงราชบัลลังก์อังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1152 ที่ มหาวิหารบอร์โดซ์เมื่อพระชนมายุได้ 19 พรรษากับเอลินอร์แห่งอากีแตนเป็นพิธีอย่างง่าย “โดยไม่มีพิธีรีตองตามที่ควรแก่ตำแหน่ง” ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะสองเดือนก่อนหน้านั้นการแต่งงานของเอลินอร์กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสเพิ่งถูกประกาศให้เป็นโมฆะ ความสัมพันธ์ระหว่างสองพระองค์เป็นความสัมพันธ์ที่รุนแรงและในที่สุดก็สิ้นสุดลงหลังจากที่เอเลเนอร์ยุให้พระโอรสแข็งข้อต่อเฮนรีในปี ค.ศ. 1173 เฮนรีจึงทรงกักตัวเอเลเนอร์ไว้ในวังเป็นเวลา 16 ปี

พระเจ้าเฮนรีและเอลินอร์แห่งอากีแตนมีพระราชโอรสและธิดาด้วยกัน 8 พระองค์ คือ วิลเลียม เคานต์แห่งปัวตีเย เฮนรียุวกษัตริย์ พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ เจฟฟรีย์ที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งแซกโซนี เลโอโนราแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งคาสตีล และโจนแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี วิลเลียมสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เฮนรีเคานต์แห่งอ็องฌูจึงได้รับราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมแทนที่ แต่ในเมื่อเฮนรีมิได้เป็นพระมหากษัตริย์ด้วยพระองค์เองจึงได้เรียกกันในพระนาม “เฮนรียุวกษัตริย์” (Henry the Young King) แทนที่จะมีพระนามว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ตามนิตินัยเฮนรีควรจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา ริชาร์ดควรจะได้ดินแดนของพระราชมารดา และจอห์นควรจะเป็นลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ แต่เหตุการณ์มิได้เป็นไปตามที่คาดหมายกันว่าควรจะเป็น

จอห์น สปีดสันนิษฐานกันว่าพระเจ้าเฮนรีและเอลินอร์มีพระโอรสด้วยกันอีกองค์หนึ่งเป็นผู้ชายชื่อฟิลลิปแต่คงจะเสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก

นอกพระราชโอรสธิดากับเอลินอร์แล้วพระเจ้าเฮนรีก็ยังมีพระราชบุตรนอกสมรสอีกหลายคน ถึงแม้ว่าพระราชบุตรเหล่านี้จะไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมายแต่ก็ยังเป็นสิ่งอาจจะทำให้เกิดปัญหากับผู้มิสิทธิโดยตรงต่อมา วิลเลียมแห่งลองสปีเป็นหนึ่งในจำนวนพระราชบุตรนอกสมรสแต่ก็เป็นผู้ที่มีความพอใจกับตำแหน่งและที่ดินที่ได้มาในฐานะลูกนอกกฎหมาย แต่เจฟฟรีย์ บิชอปแห่งยอร์กเป็นอีกเรื่องหนึ่ง และเห็นกันว่าอาจจะเป็นปัญหาแก่พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 ได้ในอนาคต เจฟฟรีเป็นผู้เดียวที่ดูแลพระเจ้าเฮนรีเมื่อใกล้จะสวรรคตซึ่งแม้แต่จอห์น แลกแลนด์พระราชโอรสองค์โปรดก็ทรงละทิ้งพระราชบิดา เพื่อให้เจฟฟรีเลิกความหวังที่จะมีตำแหน่งสูงการปกครองพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงบังคับให้เจฟฟรีย์ไปบวชที่ยอร์ก พระราชบุตรนอกสมรสอีกองค์หนึ่ง มอร์แกนเป็นบิชอปแห่งเดอแรมแต่ก็มิได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการเพราะถูกขัดขวางโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3.http://web.archive.org/20000301045857/www.geocities.com/wilaip/royal_scandals4.html
สคิวล่า อิโอ

สคิวล่า อิโอ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้

ขณะที่อันโดรเมด้า ชุน วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ โซ่เหลี่ยมที่แขนขวาก็มีปฏิกิริยาบอกว่ามีศัตรูอยู่ข้างหน้า ชุนปล่อยโซ่ไปโจมตี แต่ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง ชุนจึงหยุดโซ่ แต่แล้วจู่ ๆ ท่อนล่างของผู้หญิงนั่นกลับกลายเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายทั้งหมด 6 ชนิดเข้าโจมตี แต่ชุนใช้โซ่วงกลมโรลลิ่ง ดีเฟนท์ ป้องกันไว้ได้ สคิวล่า อิโอ จึงปรากฏตัวขึ้น

สคิวล่า อิโอ มีท่าไม้ตายทั้งหมด 6 ท่า ตามสัตว์ป่าแต่ละชนิดที่มี ได้แก่ วูล์ฟ'ส แฟงก์ (เขี้ยวหมาป่า) ควีน บี สติงเกอร์ (เหล็กไนนางพญาผึ้ง) อีเกิล ครัช (กรงเล็บอินทรี) แวมไพร์ อินเฮล (ค้างคาวดูดเลือด) เซอร์เพนท์ สไตเกอร์ (งูเหลือมรัด) กริสลี่ สครับ (หมีตบ) ได้โจมตีท่าทั้งหมดใส่ชุน และเมื่ออิโอจะโจมตีอีกครั้ง ชุนสามารถแก้ได้ด้วยการใช้โซ่เปลี่ยนไปเป็นกับดักดักสัตว์แต่ละชนิด ชุดสเกลของอิโอจึงแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่อิโอยังมีท่าไม้ตายสูงสุดที่ไม่ต้องการใช้ชุดสเกล คือ บิ๊ก ทอร์นาโด ชุนต้องระเบิดพลังคอสโม่ออกมา ทำให้ชุดคล็อธเปล่งประกายสีทองดุจเดียวกับโกลด์คล็อธ และใช้โซ่ทองคำมัดอิโอไว้ เพราะชุนไม่ต้องการทำร้ายอิโอ

เมื่อกิกิวิ่งนำชุดไลบร้าคล็อธมาถึง ชุนใช้กระบองสองท่อนพุ่งทำลายเสามหาสมุทรแปซิฟิกใต้ อิโอได้กระโดดขวางเพื่อปกป้องเสาด้วยชีวิต ก่อนจะสิ้นลม อิโอได้บอกกับชุนว่า ถ้าชุนต้องการที่จะอยู่ในสนามรบต่อไปต้องเลือดเย็นให้มากกว่านี้ มิเช่นนั้นจะถูกศัตรูฆ่าตาย

อิโอ สวมชุดสเกลรูปสคิลล่า ซึ่งเป็นพรายทะเลในตำนานกรีก ด้านบนเป็นผู้หญิงสาวสวย แต่ด้านล่างเป็นหัวสุนัขดุร้าย 6 หัว ปรากฏอยู่ในมหากาพย์โอดิสซี่
ราชวงศ์นอร์มัน

ราชวงศ์นอร์มัน () เป็นชื่อของราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษตั้งแต่ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ ในปีค.ศ. 1066 มาจนถึงราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทในปี ค.ศ. 1154 ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นอร์มันคือสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ พระมหากษัตริย์ราชวงศ์นอร์มันพระองค์อื่น ๆ มีดังนี้:
คริสซาออร์ กฤษณะ

คริสซาออร์ กฤษณะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย

ขณะที่ดราก้อน ชิริว วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย คริสซาออร์ กฤษณะ ก็ปรากฏตัวขึ้น และได้โจมตีชิริวด้วยหอกทองคำในมือ โดยไม่ถามชื่อทันที จนชิริวได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ขณะที่สลบอยู่นั้น ชิริวเห็นภาพของแคปริคอร์น ชูร่า บอกว่าที่มือขวาของชิริวมีวิญญาณของข้า คือ ดาบเอ็กคาริเบอร์สิงสถิตย์อยู่ ซึ่งสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างได้ เมื่อชิริวฟื้นขึ้นมาพยายามตัดหอกทองคำของกฤษณะแต่ก็ไม่สำเร็จ ชิริวจึงต้องสละชุดคล็อธออก และรวบรวมคอสโม่ให้ถึงขีดสุด จึงสามารถใช้เอ็กคาริเบอร์ตัดหอกทองคำของกฤษณะลงได้ อีกทั้งชุดสเกลก็แตกเป็น 2 ส่วนด้วย

แต่กระนั้น กฤษณะก็ยังไม่หมดท่า กฤษณะได้นั่งลงและทำสมาธิทำตัวสามารถลอยในอากาศได้ และใช้พลังจากจักระในร่างกาย รวบรวมพลังกุดาลินี่ ปล่อยท่าไม้ตายสูงสุด มหาโรสินี ซึ่งเป็นแสงสว่างมากโจมตีใส่ชิริว จนตาของชิริวพร่ามัวและบอดในที่สุด ซึ่งก่อนที่ชิริวจะตาบอด ชิริวได้รวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดขอให้เห็นจักระในร่างกายของกฤษณะ จึงสามารถเห็นได้ในที่สุดเป็นจุดเรียงกันเป็นแนวตรงตามร่างกาย ชิริวใช้เอ็กคาริเบอร์ผ่าจักระทั่งหมดของกฤษณะ และล้มกฤษณะลงได้

กฤษณะสวมชุดสเกลคริสซาออร์ ซึ่งในเรื่องบอกว่า เป็นบุตรชายของโปเซดอน มีหอกทองคำเป็นอาวุธ แต่ในตำนานกรีกนั้น คริสซาออร์เป็นม้าบินอีกตัวหนึ่งที่เกิดมาจากเลือดคอที่พุ่งของเมดูซ่า โดยการตัดของเปอร์ซิอุส โดยเกิดมาพร้อมกับเพกาซัส ชื่อของคริสซาออร์ แปลว่า "หอกทองคำ" และการที่ผู้แต่งมาซามิ คุรุมาดะ ให้คริสซาออร์เป็นบุตรชายของโปเซดอน เชื่อว่า เป็นเพราะก่อนที่เมดูซ่าจะกลายร่างเป็นกอร์กอน ก็เคยเป็นผู้หญิงงามและตกเป็นมเหสีของโปเซดอนมาก่อน
ลิมนาเดส คาสะ

ลิมนาเดส คาสะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก

ขณะที่ชิริวสามารถล้มคริสซาออร์ กฤษณะ และทำลายเสาค้ำมหาสมุทรอินเดียได้แล้วนั้น ซีดราก้อน คาน่อนพูดกับไซเรน โซเรนต์ว่า พวกบรอนเซนต์สามารถทำลายเสาค้ำมหาสมุทรไปได้ถึง 3 เสาแล้ว แต่โซเรนท์บอกว่า อย่าห่วง ตราบใดที่ยังมีลิมนาเดส คาสะ อยู่ เพราะคาสะจัดว่าเป็นขุนพลมารีนเนอร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดา 7 ขุนพลมารีนเนอร์

เมื่อซิกนัส เฮียวกะ วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ได้พบกับอควอเรียส คามิว อาจารย์ของตนที่เสียชีวิตไปแล้วในศึก 12 ปราสาทแซงค์ทัวรี่ เฮียวกะไม่เชื่อว่าคามิวยังมีชีวิตอยู่ คามิวจึงต้องใช้ท่าไม้ตายสุงสุด ออโรร่า เอ็กคิวชั่น จัดการกับเฮียวกะ เฮียวกะจึงเชื่ออย่างสนิทใจว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเป็นคามิวจริงๆ และเมื่อเฮียวกะเผลอ คามิวก็โจมตีใส่เฮียวกะจนสลบไป

ต่อมาเพกาซัส เซย่า มาถึงก็ได้พบกับมารีน อาจารย์ของตนที่เซย่าสงสัยว่าเป็นเซกะ พี่สาวของตนที่หายสาบสูญไป มารีนถอดหน้ากากออก ปรากฏว่าเป็นเซกะจริงๆ เมื่อเซย่าโผเข้ากอด และเมื่อเผลอเซกะก็โจมตีใส่เซย่าทันที

ชุนเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เมื่อมาถึงก็ได้พบร่างของเฮียวกะและเซย่านอนอยู่ ลิมนาเดส คาสะ จึงได้ปรากฏตัวขึ้น และบอกว่าตนเป็นคนโจมตีใส่ทั้ง 2 เอง ด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของคนทั้ง 2 ชุนแค้นในพฤติกรรมของคาสะมาก จึงโจมตีใส่ด้วยธันเดอร์ เวฟ แต่คาสะได้เปลี่ยนร่างเป็นอิคคิ พี่ชายของชุนที่ชุนผูกพันมาก ชุนแม้จะรู้ว่าเป็นร่างแปลงของคาสะ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงโดนโจมตีจนสลบไปอีกคน คาสะจึงคืนร่างเดิมและหัวเราะด้วยความลำพองที่สามารถกำจัดบรอนเซนต์ลงได้ถึง 3 คนพร้อมกัน แต่ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้พลังคอสโม่อย่างรุนแรงขึ้นมาโจมตีคาสะโดยไม่รู้ตัว เจ้าของคอสโม่นั้นคือ ฟีนิกซ์ อิคคิ แม้คาสะจะพยายามสู้กับอิคคิด้วยท่าไม้ตาย ซาลาแมนเดอร์ ช็อก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรอิคคิได้ จนต้องกลายร่างเป็นชุน แต่อิคคิก็ไม่หลงกลและต่อยทะลวงหัวใจของคาสะในร่างชุนโดยไม่ลังเล ก่อนตายคาสะล้วงลึกเข้าไปในความทรงจำของอิคคิ และได้เจอเอสเมรัลด้า อดีตคนรักของอิคคิที่เกาะเดธ ควีน แต่พอได้ทราบว่าคนไร้หัวใจอย่างอิคคิก็ยังมีจุดอ่อนในจิตใจคาสะก็สิ้นลม อิคคิทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกลงได้ในที่สุด

คาสะสวมชุดสเกลรูปลิมนาเดส ซึ่งเป็นพรายน้ำในเทพนิยายกรีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถแปลงร่างเป็นคนรักของผู้ที่ถูกล่อลวง และเมื่อเหยื่อถูกล่อลงน้ำมันก็จะกระชากลงไปฆ่าในน้ำทันที แต่รูปร่างของสเกลในเรื่อง กลับมีรูปร่างคล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์
คราเคน ไอแซ็ค

คราเคน ไอแซ็ค ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก

เมื่อซิกนัส เฮียวกะ ฟื้นขึ้นมาจากการถูกลิมนาเดส คาสะ โจมตีใส่แล้ว เฮียวกะได้ฉีกผ้าที่กางเกงออกมาพันคอตัวเองที่ถูกคาสะโจมตีใส่จนเกิดเป็นแผลใหญ่ที่ต้นคอด้านหลัง เฮียวกะปฏิญาณตนว่าจะเข้มแข็งให้มากกว่านี้ ขณะที่วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก ก็รู้สึกถึงพลังเย็นที่คุ้นเคย เมื่อขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาปรากฏตัวขึ้น ปรากฏว่ามารีนเนอร์ผู้นั้นคือ ไอแซ็ค เพื่อนเก่าของเฮียวกะที่เคยฝึกวิชาด้วยกันมาก่อนที่ไซบีเรียตะวันออกกับอาจารย์คามิวนั่นเอง

ไอแซ็ค มีบาดแผลใหญ่บนใบหน้าที่เกิดจากการลงไปช่วยเฮียวกะในกระแสน้ำแข็งที่ไหลเชี่ยว เฮียวกะสำนึกผิดและขอให้ไอแซ็คทำใบหน้าตนให้มีแผลเช่นเดียวกัน แม้เฮียวกะจะมีแผลแบบเดียวกันแล้วแต่ก็ไม่อาจลบแค้นในอดีตที่มีต่อกันได้ ซึ่งเมื่อทั้งคู่ยังฝึกวิชาอยู่ด้วยกันนั้น ไอแซ็คเข้มแข็งและเก่งกว่าเฮียวกะมาก ไอแซ็คโกรธเฮียวกะเมื่อรู้ว่า เฮียวกะต้องการเป็นเซนต์ไปเพียงจะกู้ซากเรือของแม่ตนที่จมลงไปในทะเลน้ำแข็งเท่านั้น เพราะไอแซ็คต้องการเป็นเซนต์เพื่อผดุงคุณธรรม เมื่อเฮียวกะลงไปหาแม่ที่ใต้ทะเล จู่ ๆ ก็เกิดกระแสน้ำวนขึ้น ไอแซ็คกระโดดลงไปช่วยและสามารถช่วยเฮียวกะขึ้นมาได้ แต่ตัวเองกลับถูกหินแหลมกระแทกได้รับบาดเจ็บตาบอดและล่องลอยไปตามน้ำ และได้คราเคนมาช่วยไว้

จากนั้นไอแซ็คจึงกลายเป็นขุนพลมารีนเนอร์ของโปเซดอน และทำทุกอย่างเพื่อโปเซดอน ทั้งคู่จึงต่อสู้กัน ไอแซ็คใช้ท่าไม้ตาย ออโรร่า บอเรียริส ซึ่งเป็นพลังเย็นที่ชั่วร้าย เฮียวกะเสียท่าและล้มลง กิกินำชุดไลบร้าคล็อธมาถึงพอดี ไอแซ็คทำร้ายกิกิเพื่อชิงไลบร้าคล็อธมาทำลาย เมื่อเฮียวกะฟื้นขึ้นและรวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดจนชุดคล็อธกลายเป็นสีทอง จนล้มไอแซ็คได้ในที่สุด ก่อนไอแซ็คจะกระอักเลือดตายได้บอกเฮียวกะถึงบุคคลที่อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดนี้ นั่นก็คือ ซีดราก้อน คาน่อน นั่นเอง

ไอแซ็คสวมชุดสเกลรูปคราเคน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดทะเลในยุคกลาง ที่เชื่อว่ามักโจมตีใส่เรือขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ แต่รูปร่างของคราเคนในเรื่องมีลักษณะคล้ายปลากระเบนหรือแมงดาทะเล
ไซเรน โซเรนต์

ไซเรน โซเรนต์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าที่มีบทบาททั้งในภาคอัศวินแห่งเอสการ์ด เจ้าสมุทรโปเซดอน และเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้

ไซเรน โซเรนต์ ปรากฏตัวขึ้นในปลายภาคนี้ เพื่อประกาศว่าการต่อสู้ทั้งหมดเป็นไปตามคำบัญชาของโปเซดอน และโดเบ ซิกฟรีดก็ได้สละชีวิตตัวเองทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมกับโซเรนต์ จากนั้นเนื้อเรื่องก็เข้าสู่ภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน

ไซเรน โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์ที่อาสาขอเป็นผู้เด็ดหัวโกลด์เซนต์ที่ไปเฝ้าพวกเซย่าที่นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลในญี่ปุ่นเอง โซเรนต์สามารถเอาชนะทอรัส อัลเดบารันได้ และได้หน้ากากทอรัสกลับมาปราสาทใต้สมุทร แต่อาธีน่าก็ได้ติดตามมาด้วย โซเรนต์เกรงกลัวในพลังคอสโม่ที่เมตตาของอาธีน่ามาก

โซเรนต์สงสัยในตัวของซีดราก้อนจากพฤติกรรมทั้งหมดที่ผ่านมา ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะปะทะกัน ก็เกิดพลังคอสโม่ 2 สายมุ่งไปยังเสาค้ำมหาสมุทรที่ทั้งคู่พิทักษ์อยู่ จึงต้องแยกย้ายกันไปพิทักษ์เสา สำหรับเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ของโซเรนต์ เป็นอันโดรเมด้า ชุน โซเรนต์จัดการกับชุนด้วยท่าไม้ตาย เดธ เอ็น ซิมโฟนี่ ซึ่งถึงแม้ใช้กระแสอากาศจากการป้องกันของโซ่วงกลมของชุน ก็ไม่อาจป้องกันได้ ที่สุดชุนต้องใช้ท่าไม้ตายสูงสุด เนบิวล่า สตอร์ม เอาชนะโซเรนต์ได้ และโซเรนต์ก็ได้เปลี่ยนใจเมื่อได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้ว ผู้อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดคือ ซีดราก้อน นั่นเอง จึงพากิกิไปที่เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือขณะที่ซีดราก้อนกำลังสู้กับฟีนิกซ์ อิคคิ และให้อิคคิใช้โล่แห่งไลบร้าทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเสีย

โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์คนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ เมื่อการต่อสู้ได้จบลง โปเซดอนกลับไปเป็น จูเลี่ยน โซโล ดังเดิม โซเรนต์ปรากฏตัวขึ้นริมทะเลพร้อมแนะนำตัวว่า เป็นนักเรียนดนตรีออสเตรีย และขอติดตามจูเลี่ยนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ประสบภัยจากน้ำท่วมโลก

ขณะที่พวกเซย่ากำลังต่อสู้กับทานาทอสอยู่ที่เอริเซี่ยน โปเซดอนได้เข้าสิงร่างจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง เพื่อให้ความช่วยเหลือพวกเซย่า ด้วยการส่งชุดโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลผันแปรไปยังเอริเซี่ยน ขณะที่โซเรนต์เป็นผู้ติดตามจูเลี่ยน โซโล และอวยพรในใจขอให้พวกเซย่าสามารถเอาชนะฮาเดสได้

โซเรนต์สวมชุดสเกลรูปไซเรน ซึ่งเป็นพรายน้ำชนิดหนึ่งในเทพนิยายกรีก ปรากฏในมหากาพย์โอดิสซี่ เป็นพรายน้ำที่มีเสียงไพเราะและเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาเย้ายวน
โช ชองมุน

โช ชองมุน () นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 1 ครั้ง แพ้ 1
นีล กาก้า

นีล กาก้า () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 2) แพ้ 20 
กากาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เอ็ดวิน ตาลิตา ที่ฟิลิปินส์ การชกในช่วงแรกของกากาชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนในช่วง พ.ศ. 2535 เริ่มชกแพ้บ่อยขึ้น กากาเดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 จากนั้นมาชกในเมืองไทยอีกหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 2538 – 2540 มีแพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ แพ้คะแนน ชัยเดช จ.เจริญ และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ กากาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 แต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก มาชกในไทยอีกสองครั้ง แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ และแพ้น็อครัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 กากาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ปพ้คะแนน โนเอล ซุงกาอิด จากนั้นก็แขวนนวมไป
ผู้ใหญ่ลี

ผู้ใหญ่ลี เป็นเพลงลูกทุ่งเสียดสีสังคม ที่ขับร้องโดย ศักดิ์ศรี ศรีอักษร และโด่งดังในช่วงประมาณ พ.ศ. 2504 ในยุคของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ สะท้อนให้เห็นถึงการสื่อสารระหว่างข้าราชการกับชาวบ้านอย่างมีอารมณ์ขัน

เพลงผู้ใหญ่ลีแต่งโดยพิพัฒน์ บริบูรณ์ หัวหน้าวงพิพัฒน์ บริบูรณ์ ซึ่งเป็นสามีของศักดิ์ศรี ศรีอักษร ดัดแปลงมาจากรำโทน เรื่องราวของชายชาวอีสานชื่อ "ลี" มีตำแหน่งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ที่ทางวงเคยมาร้องล้อเลียนและได้รับความนิยม พิพัฒน์ บริบูรณ์ได้ใช้นามแฝงว่า "อิง ชาวอีสาน" เพลงนี้ได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2507 กลายเป็นเพลงฮิตและส่งให้ศักดิ์ศรี ศรีอักษร กลายเป็นนักร้องชื่อดัง ได้เข้าไปขับร้องในไนต์คลับหรูในกรุงเทพ และมีการดัดแปลงคำร้องเป็นเพลงภาคต่ออีกหลายฉบับ เช่น ผู้ใหญ่ลีเข้ากรุง ผู้ใหญ่ลีหาคู่ เมียผู้ใหญ่ลี ลูกสาวผู้ใหญ่ลี ผู้ใหญ่ลีผู้ใหญ่มา และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "ลูกสาวผู้ใหญ่ลี" (2507) นำแสดงโดยศักดิ์ศรี ศรีอักษร และดอกดิน กัญญามาลย์ ต่อมาศักดิ์ศรี ศรีอักษร ได้นำมาขับร้องใหม่ในจังหวะวาทูซี (Watusi) ใช้ชื่อเพลงว่า"ผู้ใหญ่ลีวาทูซี่" นอกจากนี้ยังมีเวอร์ชันของแหม่มสาวชื่อ หลุยส์/ลูอิส เคนเนดี้ เจ้าหน้าที่หน่วยงานของสหรัฐในเมืองไทย ผู้ชื่นชอบเพลงนี้อย่างมาก จนได้บันทึกลงแผ่นซิงเกิลสปีด 45 และร้องออกรายการทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม รวมทั้งเวอร์ชันของคณะสามศักดิ์ นำโดยอรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา ด้วย

เพลงผู้ใหญ่ลีได้รับเลือกเป็นเพลงลูกทุ่งดีเด่นจากงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2534 และได้รับการบันทึกเสียงใหม่อีกหลายครั้งโดยนักร้องคนอื่น ๆ เช่น นุภาพ สวันตรัจฉ์, หนู มิเตอร์, ไก่ พรรณิภา และถูกนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โฆษณาของธนาคารกรุงไทย เมื่อ พ.ศ. 2547 จนถูกประท้วงจากสมาคมกำนันผู้ใหญ่บ้านแห่งประเทศไทย

พอศอสองพันห้าร้อยสี่ ผู้ใหญ่ลีตีกลองประชุม
ชาวบ้านต่างมาชุมนุม มาประชุมที่บ้านผู้ใหญ่ลี
ต่อไปนี้ผู้ใหญ่ลีจะขอกล่าว ถึงเรื่องราวที่ได้ประชุมมา
ทางการเขาสั่งมาว่า ทางการเขาสั่งมาว่า
ให้ชาวนาเลี้ยงเป็ดและสุกร
ฝ่ายตาสีหัวคลอน ถามว่าสุกรนั้นคืออะไร
ผู้ใหญ่ลีลุกขึ้นตอบทันใด ผู้ใหญ่ลีลุกขึ้นตอบทันใด
สุกรนั้นไซร้คือหมาน้อยธรรมดา
หมาน้อย หมาน้อยธรรมดา หมาน้อย หมาน้อยธรรมดา

สายันต์ตะวันร้อนฉี่ ผู้ใหญ่ลีขี่ม้าบักจอน
แดดฮ้อนฮ้อนใส่แว่นตาดำ
ผู้ใหญ่ลีกลัวฝนจะตกฮำ ผู้ใหญ่ลีกลัวฝนจะตกฮำ(ฮำ หมายถึงฝนตกใส่ เป็นภาษาอิสาน)
ถอดแว่นตาดำฟ้าแจ้งจางปาง
ฟ้าแจ้ง ฟ้าแจ้งจางปาง ฟ้าแจ้ง ฟ้าแจ้งจางปาง

คอกลมเหมือนดั่งคอช้าง เอวบางเหมือนยางรถยนต์
รูปหล่อเหมือนตอไฟลน หน้ามนเหมือนเขียงน้อยซอยซา
เขียงน้อย เขียงน้อยซอยซา เขียงน้อย เขียงน้อยซอยซา(หมายถึง กัญชา ในภาษาอิสาน)
มะซะโมะริ โทะกุยะมะ

มะซะโมะริ โทะกุยะมะ () หรือในชื่อจริง ฮอง ชางซู () หรือ ฮอง ชางซู นักมวยสากลชาวเกาหลีเหนือ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 3 เป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของประเทศเกาหลีเหนือ
เจอร์รี่ พีญาโลซ่า

เจอร์รี่ พีญาโลซ่า หรือ เกโรนีโม พีญาโลซ่า () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซาน การ์โลส ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 64 ครั้ง ชนะ 52 เสมอ 2 แพ้ 6 พีญาโลซาเป็นนักมวยที่มีการป้องกันที่ดีมากและชกแบบบุกตะลุย เขาไม่เคยถูกนับในการชกมวยอาชีพของเขาทั้งหมด (ถึงแม้ว่าเขาจะแพ้ TKO ให้กับฮวน มานูเอล โลเปซ ) Freddie Roach กล่าวว่าพีญาโลซา เป็นนักมวยที่มีเทคนิคที่ดีที่สุดที่เคยมาจากฟิลิปปินส์

พีญาโลซาเคยเป็นแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC และแบนตัมเวท WBO เดิมเป็นชาวเมืองซาน การ์โลส ปัจจุบันอยู่ในมะนิลา เทรนเนอร์ของเขาคือ Freddie Roach พี่ชายของเขา โดดี้ พีญาโลซา เป็นอดีตแชมป์โลกคนหนึ่งของฟิลิปปินส์

พีญาโลซาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2532 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก ชนะฮิโรชิ คาวาชิมา เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้ โช อินจู เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เขาพยายามแก้มืออีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่ง 24 กันยายน พ.ศ. 2544 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกกับมาซาโมริ โทกูยาม่าอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ จึงหยุดชกไปชั่วคราว เมื่อ พ.ศ. 2545 พีญาโลซาหยุดชกไปสองปี กลับมาครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค บางแสน ศิษย์พระพรหม ต่อมา เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO กับดาเนียล ปองเช่ เดอลีออง ซึ่งพีญาโลซาได้แสดงความฉลาดและทักษะการชกมวยที่ดี เดอ ลีอองที่เป็นราชาน็อคเอาต์ ไม่สามารถชกพีญาโลซาลงไปนับได้ และชนะไปแค่คะแนนเท่านั้น

หลังจากนั้น พีญาโลซาลดลงมาชกในรุ่นแบนตัมเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBO ชนะจอห์นนี่ กอนซาเลซ ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่สอง และป้องกันตำแหน่งครั้งแรกชนะรัตนชัย ส.วรพิน อดีตแชมป์โลกรุ่นนี้ชาวไทย ต่อมา 25 เมษายน พ.ศ. 2552 พีญาโลซาพบกับฮวน มานูเอล โลเปซ แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO ซึ่งถือเป็นการชกระหว่างแชมป์โลก ในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ โลเปซได้เปรียบเล็กน้อยจากการชกที่ใบหน้าและลำตัวของพีญาโลซา แต่หลังจากนั้น โลเปซคุมเกมการชกได้อย่างสิ้นเชิงและชนะน็อคพีญาโลซาได้ในที่สุด ถือเป็นนักมวยคนแรกที่ชนะน็อคเขาได้ ต่อมา พีญาโลซาถูกปลดจากตำแหน่งแชมปืโลกรุ่นแบนตัมเวทเพราะไม่ป้องกันตำแหน่งครบ 1 ปี ใน พ.ศ. 2553 เขาขึ้นชิงแชมปืโลกอีกครั้งกับอีริค โมเรล แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

นอกสังเวียนมวยนั้น พีญาโลซาได้รับรางวัลในเกมโชว์ Wheel of Fortuneที่จัดขึ้นในฟิลิปปินส์ เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2551 ได้เงินรางวัลมูลค่า 3,791 เหรียญ สหรัฐ เป็นเทรนเนอร์ของโนนิโต โดแนร์ แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF และเป็นผู้เขียนบทความเกี่ยวกับกีฬา
ธงชาติกาบอง

ธงชาติกาบอง เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 4 ส่วน ซึ่งสัดส่วนที่กล่าวมานั้นใกล้เคียงกันรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมาก ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน สีเขียว-สีขาว-สีฟ้า เรียกจากบนลงล่าง ทุกแถบมีความกว้างเท่ากัน เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศสในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ก่อนหน้าที่กาบองจะประกาศเอกราชนั้น ธงชาติกาบองภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสมีลักษณะที่คล้ายกับธงปัจจุบัน แต่แถบสีเหลืองนั้นจะแคบกว่าแถบอื่น และที่มุมธงบนด้านคันธงจะมีภาพธงชาติฝรั่งเศสอยู่ด้วย

สีเขียว หมายถึง ทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์. (ป่าไม้ และ เกษตรกรรม อันเป็นทรัพยากรหลักที่สร้างรายได้ให้ประเทศ) as well as its "extensive forested area" that the Gabonese people are economically dependent on in the form of lumber. สีเหลือง หมายถึง เส้นศูนย์สูตรที่พาดผ่านดินแดนกาบอง – และ การนิยามความหมายที่ต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ซึ่งสื่อถึง พระอาทิตย์. สีฟ้า หมายถึง ท้องทะเล (ดินแดนชายฝั่งของกาบองติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ที่เรียกว่า "extensive coast") แต่ Whitney Smith ใน"สารานุกรมบริตานิกา" และ Dorling Kindersley's "Complete Flags of the World" ได้อธบายเฉดสีของแถบสีเหลืองที่กลางธง "The World Factbook" อาจใช้สีเหลือง หรือ สีทอง.

สัดส่วนธงของธงชาติกาบองมีขนาด 3:4. ตามกฎหมายกาบอง, is shared by the flags of only three other countries – สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ส่วนใหญ่ทุกประเทศใช้สัดส่วนธง 2:3), ปาปัวนิวกินี และ ซานมาริโน. หลายประเทศในทวีปแอฟริกา ส่วนใหญ่ใช้ธงสีเขียว-เหลือง-แดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกา. เช่นเดียวกับประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส.
ธงชาติสาธารณรัฐคองโก

ธงชาติสาธารณรัฐคองโก เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในมีแถบสีเหลือง พาดเป็นแนวทแยงมุมจากมุมธงบนด้านปลายธงมายังมุมธงล่างด้านคันธง แบ่งพื้นธงที่เหลือออกเป็น 2 ส่วน ด้านที่ติดคันธงเป็นพื้นสีเขียว ด้านปลายธงพื้นสีแดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกาและธงชาติเอธิโอเปีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ต่อมาถูกห้ามใช้ในปี พ.ศ. 2513 เนื่องจากประเทศเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ในชื่อสาธารณรัฐประชาชนคองโก จนกระทั่งถึงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ธงนี้ก็ได้กลับมาใช้เป็นธงชาติคองโกอีกครั้ง หลังสิ้นสุดการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนคองโก
ธงชาติเซาตูเมและปรินซีปี

ธงชาติเซาตูเมและปรินซีปี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 2 แถบ มีแถบสีเหลืองอยู่กลาง ขนาบด้วยแถบสีเขียวที่ตอนบนและล่าง โดยแถบสีเหลืองนี้กว้างกว่าแถบสีเขียวเล็กน้อย และภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ 2 ดวง ที่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง แบบของธงนี้มาจากธงของขบวนการปลดปล่อยเซาตูเมและปรินซีปี และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในฐานะธงชาติเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากโปรตุเกส

สามเหลี่ยมสีแดงหมายถึงการต่อสู้อย่างหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งเอกราช ดาว 2 ดวงหมายถึงเกาะหลักของประเทศทั้งสองเกาะ ส่วนสีเขียว สีเหลือง และสีดำ เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา แสดงถึงความเป็นส่วนหนึ่งของทวีปแอฟริกา
ชาร์ลตัน เฮสตัน

ชาร์ลตัน เฮสตัน มีชื่อจริงว่า จอห์น ชาร์ลส คาร์เตอร์ (4 ตุลาคม ค.ศ. 1923 - 5 เมษายน ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากบทบาทวีรบุรุษในภาพยนตร์มหากาพย์หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1950 เคยรับบท มาร์ค แอนโทนี รวมสามครั้ง ใน "Julius Caesar" (1950 ,1970) และ "Antony & Cleopatra" (1972) ,เป็นโมเสส ใน "The Ten Commandments" (ชื่อไทย บัญญัติสิบประการ ปี 1956) ,เป็น เบน-เฮอร์ ใน "Ben-Hur" ( 1959) และเป็น เอลซิด ใน "El Cid" (1961)

ชาร์ลตัน เฮสตัน จบการศึกษาด้านการแสดงจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น และเล่นละครเวทีก่อนจะเข้าวงการภาพยนตร์ เคยเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนร่วมกับมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ และมาร์ลอน แบรนโด ใน "March on Washington for Jobs and Freedom" เมื่อปี ค.ศ. 1963

บั้นปลายชีวิต ชาร์ลตัน เฮสตัน ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ และเสียชีวิตจากอาการติดเชื้อที่ปอด เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2008 อายุ 84 ปี
ชาเด

ชาเด อาดู หรือเรียกสั้นๆ ว่า ชาเด () (16 มกราคม ค.ศ. 1959 - ) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษสาวลูกครึ่งไนจีเรีย-อังกฤษ ที่มีชื่อเสียงจากเพลง "Smooth Operator" (ใช้ทำนองเดียวกับเพลง "ไม่สายเกินไป" ของเรวัต พุทธินันทน์)

ชาเด อาดู มีชื่อจริงว่า เฮเลน ฟอลาชาเด อาดู เกิดที่ประเทศไนจีเรีย จากบิดาชาวไนจีเรีย และมารดาชาวอังกฤษ เมื่ออายุ 4 ขวบ มารดาแยกทางกับบิดา และเดินทางกลับอังกฤษพร้อมกับชาเดและพี่ชาย

ชาเดเริ่มร้องเพลงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยร่วมกับเพื่อนอีก 4 คน ตั้งวงดนตรีชื่อ "ชาเด" มีผลงานทั้งสิ้น 5 อัลบั้ม มีเพลงดัง 2 เพลง คือ "Smooth Operator" และ "The Sweetest Taboo" เธอเคยแสดงภาพยนตร์ ในปี พ.ศ. 2528
เรณู จีนเจริญ

เรณู จีนเจริญ (ณู - Mrs. Renu Cheencharoen) เกิดวันพุธที่ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2557 สิริอายุ 75 ปี 10 เดือน เป็นศิลปินกรมศิลปากร มีผลงานการแสดงที่สำคัญหลายอย่าง อาทิเช่น นางวาทิน ในละครเรื่องสามัคคีเภท นางจันทร์สุดา ในละครดึกดำบรรพ์ เรื่องหลวิชัย คาวี นางจันท์ ในละครเรื่องสังข์ทอง เป็นต้น

นางเรณู จีนเจริญ เป็นบุตรของนายพิษณุ แช่มบางและนางบุญยืน แช่มบาง สมรสกับ นายจารุวัฒน์ จีนเจริญ มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน คือ นางเครือมาศ โพธิ์ทอง น.ส. บุษบรรณ จีนเจริญ และนายณัฐวุฒิ จีนเจริญ

นางเรณู จีนเจริญ จบจาก วิทยาลัยนาฏศิลปเมื่อปีพ.ศ. 2504 วิชาเอก นาฏศิลปละคร (นาง)เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่ได้รับคือ ทช. ทม.