seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย

บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย () รับศีลล้างบาปเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1618 ที่เซบิยา ประเทศสเปน และเสียชีวิตที่เซบิยาเช่นกันเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1682 เป็นจิตรกรสมัยศิลปะบาโรกคนสำค้ญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน แม้ว่ามูริโยจะมีชื่อเสียงในการเขียนภาพทางศาสนาแต่ก็ได้เขียนภาพชีวิตชาวบ้านทั้งผู้หญิงและเด็กร่วมสมัยไว้มาก เป็นภาพของเด็กขายดอกไม้ เด็กเกเร ขอทาน ซึ่งทำให้เราเห็นภาพชีวิตประจำวันในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17

มูริโยเป็นลูกคนสุดท้องของพี่น้องทั้งหมด 14 คน พ่อของมูริโยเป็นช่างตัดผมและศัลยแพทย์ชื่อกัสปาร์ เอสเตบัน (Gaspar Esteban) และแม่ชื่อมาริอา เปเรซ (María Pérez Murillo) พ่อและแม่เสียชีวิตตั้งแต่มูริโยยังเด็ก มูริโยจึงโตขึ้นมากับพี่สาวชื่ออานา (Ana) ผู้แต่งงานกับฆวน อากุสติน เด ลากาเรส (Juan Agustín de Lagares) ผู้เป็นช่างตัดผมและศัลยแพทย์เช่นเดียวกับพ่อซึ่งมูริโยสนิทสนมด้วย มูริโยแต่งงานกับเบอาตริซ กาเบรรา (Beatriz Cabrera) เมื่อปี ค.ศ. 1648 และมีลูกด้วยกัน 9 คน

มูริโยเริ่มการศึกษาทางศิลปะกับฆวน เดล กัสติโย (Juan del Castillo) ที่เซบิยา มูริโยพยายามทำความคุ้นเคยกับภาพเขียนแบบฟลานเดอร์สซึ่งเป็นงานเขียนที่มีความนิยมกันในการซึ้อขายกันในเซวิลล์และขณะเดียวกันก็พยายามไม่ทิ้งอิทธิพลจากบริเวณอื่น ๆ งานชิ้นแรก ๆ ของมูริโยมีอิทธิพลความเหมือนจริงมาจากฟรันซิสโก เด ซูร์บารัน, จูเซปเป เด รีเบรา (Jusepe de Ribera) และอาลอนโซ กาโน (Alonso Cano) เมื่องานเขียนของมูริโยวิวัฒนาการขึ้นก็เริ่มปรับปรุงงานให้เหมาะกับความนิยมตามสมัยของชนชั้นสูงและเจ้านายผู้เป็นลูกค้า โดยเฉพาะงานสำหรับงานคริสตจักรโรมันคาทอลิก

เมื่ออายุได้ 26 ปีในปี ค.ศ. 1642 มูริโยก็ย้ายไปมาดริดซึ่งคงเป็นที่ที่มูริโยมีความคุ้นเคยกับงานของดิเอโก เบลัซเกซ และคงได้เห็นงานของจิตรกรสำคัญ ๆ ของเวนิสและฟลานเดอร์สที่มีอยู่ในราชสำนัก การใช้สีอย่างสวยงามและการวางองค์ประกอบของงานของมูริโยในสมัยต่อมาทำให้เราสันนิษฐานว่ามูริโยมีอิทธิพลเช่นที่ว่า

หลังจากที่ทำงานอยู่ที่มาดริดอยู่ระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1658 ถึงปี ค.ศ. 1660 มูริโยย้ายกลับมาเซบิยาอีกครั้ง หนนี้มูริโยก่อตั้ง “สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งเซบิยา” (Academia de Bellas Artes (Seville)) และเป็นผู้อำนวยการร่วมกับสถาปนิกฟรันซิสโก เอร์เรรา ผู้ลูก (Francisco Herrera the Younger) ระยะนี้เป็นระยะที่มูริโยมีงานสำคัญ ๆ มากมายรวมทั้งฉากแท่นบูชาสำหรับอารามคณะออกัสติเนียน ภาพเขียนที่โบสถ์ซานตามาเรียลาบลังกา และอื่น ๆ
สุพรรณ บูรณะพิมพ์

สุพรรณ บูรณะพิมพ์ (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528) นักแสดง และผู้กำกับอาวุโส ผู้มีผลงานทั้งแสดง และกำกับละครเวที ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ผู้แสดงประกอบฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม 2 ปีติดต่อกัน ในปี พ.ศ. 2505 และ พ.ศ. 2506 และได้รับการยกย่อง รางวัลเกียรติคุณทางการแสดง ครั้งที่ 4 ประจำปี พ.ศ. 2549 จัดโดยหอภาพยนตร์แห่งชาติ เป็นเจ้าของฉายา ราชินีแห่งศิลปิน และ ราชินีแห่งการละคร

สุพรรณ บูรณะพิมพ์ ชื่อเล่น ต้อย เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 เกิดที่ย่านบางลำพู พระนคร เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 9 คนของ นายบุญส่ง และนางพร่อม บูรณะพิมพ์

เข้าสู่วงการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยการชักชวนของพี่สาว ชื่อ ไพพรรณ บูรณะพิมพ์ โดยสมัครเป็นนักร้องในวงดนตรีของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ควบคุมวงโดยครูนารถ ถาวรบุตร

เริ่มเป็นนางเอก พ.ศ. 2487 เรื่อง "พันท้ายนรสิงห์" คู่กับ สุรสิทธิ์ สัตยวงษ์ ต่อมาย้ายไปเป็นนางเอกคณะศิวารมย์ และมีชื่อเสียงจากเรื่อง "ราชินีบอด" บทประพันธ์ของสุวัฒน์ วรดิลก พ.ศ. 2493 บทเด่นเรื่องอื่นๆ เช่น "คลีโอพัตรา ,ซูสีไทเฮา ฯลฯ "

ในช่วงทศวรรษ 2490 แสดงนำและขับร้องคู่กับ ฉลอง สิมะเสถียร พระเอกละครที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง เช่น "ผาคำรณ" (เพลงอุทยานกุหลาบ) , "นเรนทร์ริษยา" (เพลงวิมานรัก)

เริ่มเป็นผู้จัด โดยซื้อลิขสิทธิ์ "หนึ่งในร้อย" ของดอกไม้สด ครูเนรมิตกำกับ

แสดงเรื่องแรกคู่กับ ชูชัย พระขรรค์ชัย ใน "พันท้ายนรสิงห์" ของอัศวินภาพยนตร์ อำนวยการสร้างโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล กำกับการแสดงโดย มารุต ฉายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2493

บทบามเด่นในเรื่องอื่นๆ เช่น "นางทาษ" รับบท สาลี่ พ.ศ. 2496 และ 2505 ,"ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" พ.ศ. 2516 , "ความรัก" รับบท แม่วิศนี พ.ศ. 2517, "พ่อไก่แจ้" (2519), "เมืองในหมอก" (2521), คุณนายทองคำ ใน "แผลเก่า" (2520), แม่บานชื่น ใน "ดาวเรือง" (2522), "เลือดสุพรรณ" (2522), คุณนายเนื้ออ่อน ใน "พ่อปลาไหล" (2524) และ "เทพเจ้าบ้านบางปูน" (2523) ฯลฯ

ช่องไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม รับบท แม่พลอย คนแรกทางโทรทัศน์ ใน "สี่แผ่นดิน" พ.ศ. 2504 ,บท วรรณนรี ใน "น้ำเซาะทราย" พ.ศ. 2506 เรื่องเด่นทางช่องเดียวกัน ,บท เนื้อเย็น /นางสันดานเย็น ใน "คมพยาบาท"พ.ศ. 2512 ,บท หม่อมชุลี ใน "ริษยา" และ บท จวงจันทร์ ใน "น้ำผึ้งขม" พ.ศ. 2511 ฯลฯ

บทบาทเด่นๆ ต่อมา เช่น "คุณนายลั่นทม" ใน "สุสานคนเป็น" ช่อง 7 ขาวดำ (ช่อง 5), แม่นางเอกใน "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" ประชันบทกับ มยุรา ธนบุตร ช่อง 7 พ.ศ. 2526, "หม่อมชุลี" อีกครั้งใน "ริษยา" ทางช่อง 5 พ.ศ. 2525 และ "แม่บานชื่น" ใน "ดาวเรือง" พ.ศ. 2522

ตัวละครที่กลับมาแสดงซ้ำมากที่สุดคือ จวงจันทร์ ใน "น้ำผึ้งขม " เวอร์ชันละคร ช่อง 4 (2511), ช่อง 9 (2520-23) และช่อง 5 (2524)

สมรสกับ ประสิทธิ์ ยุวะพุกกะ มีบุตรสาวสองคน คือ พิมพ์พรรณ บูรณะพิมพ์ และ กิติกัญญา บูรณะพิมพ์

เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 อายุ 60 ปี ขณะทำหน้าที่กำกับละครโทรทัศน์เรื่อง "สายโลหิต" บทประพันธ์ของโสภาค สุวรรณ ทางช่อง 3 และกำลังเตรียมงานละคร "วิวาห์พระสมุทร" บทพระราชนิพนธ์ละครร้อง ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กับ "แผลเก่า" บทประพันธ์ของ ไม้ เมืองเดิม
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก 2550

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก. ประจำปี พ.ศ. 2550 จัดขึ้นโดยนำทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาลพ.ศ. 2549 - 2550 กับ ทีมสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย รองแชมป์ เพียงนัดเดียว โดยผู้ชนะจะได้ครอบครองถ้วยพระราชทาน ก. เป็นเวลา 1 ปี

กติกา
ฟาโรห์สกอร์เปียนที่ 2

ฟาโรห์สกอร์เปียน หรือ สกอร์เปียน ที่ 2 () ฟาโรห์ผู้รวบรวมอาณาจักรอียิปต์ทั้งบนและใต้เข้าไว้ด้วยกัน ในราว 3,200 ปีก่อนคริสตกาล ในปลายยุคก่อนราชวงศ์ เป็นผู้ครองนครไทนิส (Thinis) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณตอนกลางลุ่มน้ำไนล์ได้กรีฑาทัพ เข้ายึดครองนครรัฐต่าง ๆ ในอียิปต์บนและตั้งตนเป็นฟาโรห์แห่งอาณาจักรบน พระองค์ปรารถนาจะรวมอียิปต์เข้าด้วยกันแต่กลับสิ้นพระชนม์เสียก่อน โอรสของพระองค์ (ข้อนี้นักประวัติศาสตร์ยังไม่แน่ใจนักแต่จากหลักฐานที่มีแสดงว่าทั้งสองพระองค์น่าจะเกี่ยวดองกัน) ที่มีนามว่า นาเมอร์ (Namer) ได้สานต่อนโยบายและกรีฑาทัพเข้าโจมตีอียิปต์ล่าง จนกระทั่งมาถึงสมัยของ ฟาโรห์เมเนส (Menese) พระองค์สามารถผนวกทั้งสองอาณาจักรเข้าด้วยกันได้สำเร็จและ สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของอียิปต์โดยตั้งเมืองหลวงที่ เมมฟิส (Memphis) ซึ่งอยู่ตอนกลางของลุ่มน้ำไนล์ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้นับฟาโรห์เมเนสเป็นฟาโรห์องค์แรกแห่งราชวงศ์ที่ 1 ของอาณาจักรอียิปต์โบราณ

เรื่องราวของฟาโรห์สกอร์เปียน ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดชื่อ The Scorpion King ในปี ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย เดอะ ร็อก นักมวยปล้ำชื่อดัง
เมี่ยง

เมี่ยง สามารถหมายถึง
เงาะป่า

เงาะป่า อาจหมายถึง
โนรา

โนรา สามารถหมายถึง
แสมสาร

แสมสาร อาจหมายถึง
แพ่ง

แพ่ง อาจหมายถึง
หัวแหวน

หัวแหวน สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลหนองจอก

เทศบาลตำบลหนองจอก เป็นเทศบาลขนาดเล็กในอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี เดิมเป็นสุขาภิบาลหนองจอก ต่อมาได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลหนองจอก เป็นเทศบาลตำบลหนองจอก ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542

ในอดีตหนองจอกเคยเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอชะอำ โดยได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภอนายาง มายังตำบลหนองจอก เมื่อ พ.ศ. 2457 เนื่องจากมีการสร้างสถานีรถไฟหนองจอกในตำบล ซึ่งอำนวยความสะดวกในการคมนาคม ดินเหมาะแก่การทำเกษตรกรรม และได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหนองจอก ภายหลังสงครามมหาเอเชียบูรพา กระทรวงมหาดไทยได้ย้ายที่ว่าการอำเภอหนองจอกไปตั้งที่ตำบลชะอำ และได้เปลี่ยนเป็นอำเภอชะอำ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2487 เพื่อสอดรับกับการเป็นแหล่งท่องเที่ยวตากอากาศชายทะเล ส่วนตำบลหนองจอกปัจจุบันอยู่ในความปกครองของอำเภอท่ายางจนถึงทุกวันนี้

จากการที่เคยเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอศูนย์กลางของเขตปกครองในระดับ "อำเภอ" มาก่อน และมีสถานีรถไฟในการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนจึงทำให้เหมาะแก่การตั้งบ้านเรือนในพื้นที่นี้ การตั้งบ้านเรือนจึงมีความหนาแน่นระดับหนึ่งที่สามารถจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลได้ กระทรวงมหาดไทยจึงได้พิจารณาจัดตั้งสุขาภิบาลหนองจอก เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2506 และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลหนองจอก เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542จำนวนหมู่บ้านที่รับผิดชอบมีจำนวน 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 5 บ้านฝั่งห้วย, หมู่ที่ 6 บ้านหนองจอก, หมู่ที่ 7 บ้านดอนยี่พรม, หมู่ที่ 9 บ้านหนองจอก นอกนั้นจะเป็นพื้นที่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองจอก

ตำบลหนองจอกเป็นตำบลหนึ่งใน 12 ตำบล ของอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ห่างจากที่ว่าการอำเภอท่ายางไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 12 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้คือ
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น)

สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) ชื่อย่อ ส.ส.ท. และชื่อภาษาอังกฤษ Technology Promotion Association (Thailand-Japan) : TPA เป็นสมาคมในประเทศไทยที่สนับสนุนการเผยแพร่และถ่ายทอดเทคโนโลยีใหม่ ๆ จากต่างประเทศ โดยเฉพาะจากประเทศญี่ปุ่น แก่ภาคอุตสาหกรรมของประเทศไทย

สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) ก่อตั้งอย่างเป็นทางการใน วันที่ 24 มกราคม 2516 จากความร่วมมือร่วมใจ และความเสียสละของกลุ่มผู้เคยไปศึกษาและดูงานโดยทุน ABK & AOTS ณ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมี ฯพณฯ สมหมาย ฮุนตระกูล เป็นประธานคณะกรรมการก่อตั้ง และสำเร็จด้วยความช่วยเหลืออย่างดี จาก อาจารย์โงอิจิ โฮซูมิ อดีตประธานกรรมการ สมาคมความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ญี่ปุ่น-ไทย (JTECS) โดยได้รับความช่วยเหลือทางด้านเงินทุน จากกระทรวงการค้าระหว่างประเทศ และอุตสาหกรรม (METI) ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งไม่มีพันธะผูกพันใด ๆสมาชิกสมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) ประกอบด้วยสมาชิก 3 ประเภท

สอบถามรายละเอียด ติดต่อฝ่ายสื่อสารองค์การและสมาชิก

โทร. 02-258-0320 ต่อ 1112, 1115 โทรสาร 02-259-9117

อีเมล member@tpa.or.th

เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ ส.ส.ท. จึงดำเนินการผ่านกิจกรรมต่างๆ ได้แก่ จัดหลักสูตรการสัมมนา และฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและการจัดการ การศึกษาทางไกล (มหาวิทยาลัยซันโน) บริการวินิจฉัยและให้คำปรึกษาสถานประกอบการ ศูนย์สอบเทียบปรับเทียบเครื่องมือวัดอุตสาหกรรม ศูนย์สอบเทียบเครื่องมือห้องปฏิบัติการและเครื่องมือแพทย์ โรงเรียนภาษาและวัฒนธรรม เช่นภาษาญี่ปุ่น ไทย และอังกฤษ สำนักพิมพ์ ส.ส.ท. ศูนย์หนังสือ ส.ส.ท. สาขาสุขุมวิท 29 และสาขาพัฒนาการ 18

ส.ส.ท. ได้ขยายกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง โดยในปี พ.ศ. 2518 ได้ย้ายที่ทำการแห่งใหม่มายังซอยสุขุมวิท 29 บนที่ดิน 2 ไร่เศษ และในปี พ.ศ. 2554 ได้ก่อตั้งอาคารสำนักงานใหม่เพิ่มเติมที่ซอยพัฒนาการ 18 บนที่ดิน 3 ไร่เศษ เพื่อเป็นศูนย์ฝึกอบรม เสริมสร้างและยกระดับความรู้ ความสามารถ และทักษะเชิงปฏิบัติทั้งทางด้านวิศวกรรมและด้านบริหาร บุคลากรในภาคธุรกิจและอุตสาหกรรมไทย

ในปี พ.ศ. 2550 ได้ก่อตั้ง สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น ชื่อย่อ ส.ท.ญ. หรือชื่อภาษาอังกฤษ คือ Thai-Nichai Institute of Technology : TNI เปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีรุ่นแรกในปี พ.ศ. 2550 โดยมีเป้าหมายเป็นสถาบันการศึกษาเฉพาะทาง ตามแนวทาง MONOZUKURI ของญี่ปุ่น

จากวันนั้นถึงวันนี้ ส.ส.ท. ได้ดำเนินกิจกรรมอันเป็นประโยชน์ต่อสังคมและประเทศชาติมาอย่างต่อเนื่อง จนทำให้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางทั้งในวงการธุรกิจและอุตสาหกรรม รวมทั้งหน่วยงานราชการต่างๆ และสำหรับก้าวต่อไป ส.ส.ท.ยืนยันที่จะยึดถือเจตนารมณ์เดิมในการเป็นผู้ส่งเสริมความรู้และเทคโนโลยีใหม่ๆ มาเผยแพร่และถ่ายทอดให้แก่บุคลากรไทย เพื่อสร้างความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมของประเทศสืบไป
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม หรือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 ประกาศและบังคับใช้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2475 และได้รับการยกเลิกอย่าง “สันติ” เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2489 เนื่องจากการประกาศและบังคับใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ รวมอายุการประกาศและบังคับใช้ 13 ปี 5 เดือน

มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ 3 ครั้ง คือ

ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2482 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยนามประเทศจาก “สยาม” เป็น “ไทย” ตามข้อเสนอของรัฐบาล ซึ่งมีพลตรี หลวงพิบูลสงคราม (แปลก ขีตตะสังคะ) เป็นนายกรัฐมนตรี ยังผลให้ชื่อของรัฐธรรมนูญต้องเปลี่ยนเป็น “รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย” ไปด้วย

ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2483 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยบทเฉพาะกาล ซึ่งเสนอโดยขุนบุรัสการกิตติคดี (เหมือน บุรัสการ) ผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี โดยการสนับสนุนของรัฐบาล ซึ่งมีนายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี อันมีผลให้บทเฉพาะกาลซึ่งควรจะต้องสิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม 2485 เป็นอย่างช้า ยืดเวลาออกไปอีก 10 ปี
แก่นแท้ของการเสนอยึดบทเฉพาะกาลก็คือ การคงอยู่ต่อไปอีกของสมาชิกประเภทที่ 2 อันมาจากการแต่งตั้ง

ครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2485 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามข้อเสนอของรัฐบาล ซึ่งมีจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ยังผลให้สามารถขยายเวลาอยู่ในตำแหน่งผู้แทนราษฎรออกไปอีกคราวละ 2 ปี
อีริค จามิลี่

อีริค จามิลี่ (Eric Jamili) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) เสมอ 2 แพ้ 10
จามิลีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 เสมอกับ แซนดี เบอร์กาซิโอ ที่ ฟิลิปปินส์ ในช่วงแรกชกแพ้บ้างชนะบ้าง จนได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO เมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2540 ชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่าง ชนะน็อค มิกกี คันเวล ยก 8 ที่ ลอนดอน ได้แชมป์โลกมาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค เคอร์มิน กัวเดีย ยก 5 ที่สหรัฐ เสียแชมป์ไป

จากนั้น จามิลีได้ครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBO โดยชนะคะแนน ฟาราโซนา ฟิเดลเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 และได้ชิงแชมป์โลกกับกัวเดียอีกครั้งเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2542 ที่ สหรัฐ แต่ก็สู้ไม่ได้โดยจามิลีถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้งก่อนจะแพ้คะแนนไปอีก จามิลีหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสหพันธ์มวยนานาชาติเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ที่แอฟริกาใต้ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค โซลานี เปเตโลแค่ยกแรกเท่านั้น จามิลียังคงชกมวยต่อมา จนขึ้นชิงแชมป์ WBO NABO ไม่สำเร็จเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ฮูโก คาซาเรส ยก 3 ที่เม็กซิโก จามิลีก็แขวนนวมไป
วิกกี ตาฮูมิล

วิกกี ตาฮูมิล () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองมานาโด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 2

วิกกี ตาฮูมิลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2541 ชนะ แซนดี้ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะรวด 8 ครั้ง ก่อนจะมาเสมอกับเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ จากฟิลิปปินส์ ที่ อินโดนีเซีย จากนั้น ทาฮูมิลก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนนฟาราโซนา ฟิเดล เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2543 ป้องกันตำแหน่งได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งไปชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2547ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส นักมวยฟิลิปปินส์ที่แย่งแชมป์ไปจากดีเด่น เก่งการุณ

ทาฮูมิลป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง โดยชนะน็อค วิษณุ พ.นอบน้อม ยก 8 และชกนอกรอบชนะนักมวยสาลชาวไทยและฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงในรุ่นนี้หลายคน เช่น ชนะคะแนนเซลโซ่ แดงก๊อด ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอยด์ ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ สองครั้ง ชนะฟาวล์ เวลเดล คาจูเลส ยก 5 ก่อนที่จะไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ไดกิ คาเมดะ ยก 3 และไปชิงแชมปโลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ แอฟริกาใต้เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิคแก่ โซลานี เตเต โดยทาฮูมิลถอดนวมออกหลังยกที่ 3 และบอกว่าเขาถูกโขกที่ศีรษะ
ทาฮูมิลหยุดชกไปถึงสามปี จากนั้น กลับมาชกอีกสามครั้ง และเป็นการมาชกนอกรอบในประเทศไทยและชกแพ้ทั้งสามครั้ง หลังจากที่เขาชกแพ้น็อคพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 แล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
แร็กเกตบอล

แร็กเกตบอล () เป็นกีฬาที่ใช้แร็กเกตในการเล่นโดยการตีลูกบอลยางสะท้อนกับกำแพง แร็กเกตบอลนิยมเล่นในร่ม แต่สามารถเล่นในคอร์ตกลางแจ้งได้ โจ ซอเบก (Joe Sobeck) ได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นกีฬานี้ขึ้นมาโดยพัฒนาต่อมาจากแพดเดิลบอล โดยการปรับปรุงลูกบอลให้เด้งมากขึ้นและมีความเร็วในการเล่น แร็กเกตบอลมีลักษณะต่างจากกีฬาที่ใช้แร็กเกตชนิดอื่นคือ กำแพงและเพดานถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสนาม

แร็กเกตบอลปกติเล่นระหว่างผู้เล่นสองคน ซึ่งเรียกว่า "วัน-อัป" ถ้าเล่นสามคนจะเรียกว่า "คัต-โธรต" และถ้าเล่นสี่คนจะเป็นการเล่นคู่ จะเรียกว่า "ดับเบิล"

เริ่มเล่นเกม ผู้เล่นจะทำการเสิร์ฟ โดยการเด้งบอลลงพื้นและตีเข้าไปที่กำแพงด้านหน้า โดยให้บอลกระเด้งกลับมาลงพื้นข้ามเส้น"ชอร์ตไลน์" โดยผู้เล่นอีกฝ่ายจะเริ่มตีได้ภายหลังบอลสะท้อนจากพื้นขึ้นมา โดยการเสิร์ฟบอลสามารถสะท้อนกำแพงได้ แต่ห้ามกระเด้งกำแพงเกินหนึ่งครั้ง บอลไม่สามารถกระเด้งเพดาน และบอลไม่สามารถกระเด้งกำแพงด้านหลังผู้เล่น

ระหว่างการเล่นจะถือว่าสิ้นสุดโดยเริ่มเสิร์ฟใหม่เมื่อ
การวิ่งระยะสั้น

การวิ่งระยะสั้น คือ การวิ่งระยะใกล้ในการแข่งขันกรีฑาประเภทลู่และลาน การวิ่งแข่งในระยะสั้นเป็นการแข่งขันที่มีมายาวนานที่สุด ในการแข่งขันโอลิมปิกยุคโบราณก็มีการแข่งขันวิ่งนี้ เป็นการแข่งวิ่งจากอีกฟากของสนามไปอีกด้านหนึ่ง ในการแข่งขันวิ่งระยะสั้นในปัจจุบันที่แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกและเวิลด์แชมเปียนชิป แบ่งเป็น 100 เมตร, 200 เมตร และ 400 เมตร
ปุ่มโคนอยด์

ที่ขอบด้านหลังของกระดูกไหปลาร้า ใกล้กับจุดประมาณ 1 ใน 3 ด้านนอก (distal 1/3) ของกระดูกไหปลาร้า (เป็นบริเวณที่กระดูกเปลี่ยนรูปร่างจากรูปกลมเป็นรูปแบน) เป็นปุ่มนูนของกระดูกที่เรียกว่า ปุ่มโคนอยด์ () หรือ ปุ่มโคราคอยด์ () ในตำแหน่งปกติของกระดูก ปุ่มโคนอยด์จะอยู่ด้านบนโคราคอยด์ โพรเซสของกระดูกสะบัก (coracoid process of the scapula) และมีเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) ซึ่งยึดเชื่อมระหว่างปุ่มโคนอยด์และโคราคอยด์ โพรเซสมาเกาะที่ปุ่มกระดูกนี้
แนวทราพีซอยด์

แนวทราพีซอยด์ () เป็นแนวสันเฉียงในกระดูกไหปลาร้าที่ต่อมาจากปุ่มโคนอยด์ (conoid tubercle) วิ่งในแนวไปทางด้านหน้าและด้านข้าง เป็นตำแหน่งจุดเกาะของเอ็นทราพีซอยด์ (trapezoid ligament)
ปุ่มกระดูกซี่โครง

ในส่วนใกล้กลางลำตัวของกระดูกไหปลาร้ามีบริเวณเป็นพื้นผิวขรุขระ ที่เรียกว่า ปุ่มกระดูกซี่โครง () มักมีความยาวมากกว่า 2 เซนติเมตร เป็นจุดเกาะของเอ็นคอสโตคลาวิคิวลาร์ (costoclavicular ligament) ซึ่งยึดระหว่างจุดนี้และกระดูกอ่อนของกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1
ร่องใต้ไหปลาร้า

ร่องใต้ไหปลาร้า () เป็นร่องที่อยู่ที่พื้นผิวด้านล่างของกระดูกไหปลาร้าด้านใกล้กลางลำตัว ซึ่งเป็นที่กล้ามเนื้อใต้ไหปลาร้า (Subclavius) มายึดเกาะ แผ่นพังผืดคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular fascia) ซึ่งแยกออกเพื่อโอบรอบกล้ามเนื้อจะมายึดเกาะกับขอบของร่องนี้ ในบางครั้งร่องนี้อาจถูกแบ่งออกในแนวนอนโดยแนวซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ของกล้ามเนื้อใต้ไหปลาร้า
ไลโซโซม

ไลโซโซม ทำหน้าที่เป็นผู้ขนส่งเอนไซม์ที่ใช้ในการย่อยสลายโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรต มีลักษณะเป็นถุง มีเยื่อหุ้มชั้นเดียว พบในเซลล์สัตว์และพืชบางชนิด และเม็ดเลือดขาว เซลล์พืชบางชนิด เช่น กาบหอยแครง หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นพืชที่ขาดสารอาหารบางชนิด เช่น N (ไนโตรเจน) จึงใช้ไลโซโซมในการย่อยแมลง

ไลโซโซม (lysosome) พบครั้งแรกโดย คริสเตียน เดอ ดูฟ (Christain de Duve) เมื่อปี พ.ศ. 2495 โดยดูจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน คล้ายถุงลม รูปร่างกลมรี เส้นผ่านศูนย์กลาง ประมาณ 0.15-0.8 ไมครอน พบเฉพาะในเซลล์สัตว์ และเซลล์พืชบางชนิด (เช่น หัวหอม ต้นกล้าข้าวโพด ต้นกล้ายาสูบ หรือพืชที่กินแมลงเป็นอาหาร) มักพบใกล้กับกอลจิบอดี ไลโซโซม ยังเป็นส่วนสำคัญ ในการย่อยสลาย องค์ประกอบของเซลล์ หลังจากเซลล์ตาย โดยพบมาก ในฟาโกไซทิกเซลล์ (phagocytic cell) เช่น เซลล์เม็ดเลือดขาว และเซลล์นระบบเรติคูโล เอนโดทีเลียม (reticuloendothelial system) เช่น ตับ ม้าม นอกจากนี้ ยังพบไลโซโซม จำนวนมาก ในเซลล์ที่ได้รับบาดเจ็บ หรือมีการสลายตัวเอง เช่น เซลล์ส่วนหาง ของลูกอ๊อด เป็นต้น ซึงเราเรียกกระบวนการย่อยสลายนี้ว่า ออโตลิซิส (autolysis) ไลโซโซม มีเอนไซม์หลายชนิด จึงสามารถย่อยสลาย สารต่างๆ ภายในเซลล์ได้ดี

ไลโซโซม เป็นออร์แกแนลล์ ที่มีเมมเบรนห่อหุ้ม เพียงชั้นเดียว ซึ่งไม่ยอมให้เอนไซม์ต่างๆ ผ่านออก แต่เป็นเยื่อที่สลายตัว หรือรั่วได้ง่าย เมื่อเกิดการอักเสบของเนื้อเยื่อ หรือขณะที่มีการเจริญเติบโต เยื่อหุ้มนี้มีความทนทาน ต่อปฏิกิริยาการย่อยของเอนไซม์ ที่อยู่ภายในได้ เอนไซม์ที่อยู่ในถุงของไลโซโซมนี้ เชื่อกันว่าเกิดจากไรโบโซม ที่อยู่บน RER สร้างเอนไซม์ขึ้น แล้วส่งผ่านไปยังกอลจิบอดี แล้วหลุดเป็นถุงออกมา

ไลโซโซม มีหน้าที่สำคัญ คือไลโซโซม แบ่งออกเป็น 4 ชนิด
หน่วยไต

หน่วยไต () เป็นโครงสร้างพื้นฐานและหน่วยทำงานพื้นฐานของไต มีหน้าที่หลักคือควบคุมสมดุลของสารน้ำและสารต่างๆ ในร่างกาย เช่นโซเดียม ผ่านการกรองเลือดที่ผ่านหน่วยไต ดูดกลับสารที่ต้องการ และขับสารที่ไม่ต้องการทิ้งผ่านทางปัสสาวะ หน้าที่ของหน่วยไตนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำงานของร่างกาย ซึ่งจะถูกควบคุมโดยระบบต่อมไร้ท่อผ่านทางฮอร์โมนต่างๆ เช่น ฮอร์โมนต้านการขับปัสสาวะ อัลโดสเตอโรน และพาราไทรอยด์ เป็นต้น

ไตปกติข้างหนึ่งของมนุษย์จะมีหน่วยไตอยู่ประมาณ 800,000 ถึง 1.5 ล้านหน่วยไต

โครงสร้างของ เนพฟรอน

เป็นกลุ่มเส้นเลือดฝอยที่นำสารมากรองออก มีลักษณะเป็นร่างแหสานกัน

เป็นส่วนของท่อของหลอดไตที่พองเป็นกระเปาะ คล้ายด้าย มีกลาเมอรูลัสอยู่ข้างใน

อยู่ต่อจากโบว์แมนแคปซูล มี 3 ส่วนใหญ่ๆ 
เกิดการดูดสารเข้ากระแสเลือดมากที่สุด มีไมโทคอนเดรียเยอะ เพื่อใช้เป็นพลังงานในการดูดสาร

เป็นท่อขนาดเล็กโค้ง เป็นรูปตัวU ใช้ในการดูดสารกลับเช่นกัน มีไมโทรคอนเดรียน้อยกว่าท่อส่วนต้น
มีลักษณะเป็นท่อปิดของกรวยไต มีกรองแล้วส่งไปกระเพาะปัสสาวะ

การทำงานเกือบทั้งหมดของไตเกิดขึ้นในหน่วยไต หน้าที่เหล่านี้ส่วนใหญ่เกี่ยวข้อกับการดูดซึมกลับ (reabsorption) และการหลั่ง (secretion) ของสารละลายต่างๆ ทั้งไอออน (เช่น โซเดียม), คาร์โบไฮเดรต (เช่น น้ำตาลกลูโคส) และกรดอะมิโน (เช่น กลูตาเมต) คุณสมบัติของเซลล์ที่บุท่อหน่วยไตในตำแหน่งต่างๆ จะมีความแตกต่างกันมาก ดังนั้นตำแหน่งต่างๆ ของหน่วยไตจึงมีหน้าที่เฉพาะ
แอ่งใต้กระดูกสะบัก

แอ่งใต้กระดูกสะบัก () เป็นแอ่งเว้าขนาดใหญ่ที่อยู่ทางด้านหน้าหรือด้านกระดูกซี่โครงของกระดูกสะบัก เป็นบริเวณที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (subscapularis muscle)
แอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก

แอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก หรือ แอ่งซุปปราสไปนาตัส () เป็นแอ่งเว้าในกระดูกสะบัก มีลักษณะเรียบ และมีรูปร่างกว้างในด้านใกล้กระดูกสันหลังแล้วเรียวเล็กลงไปทางด้านใกล้กระดูกต้นแขน มีขนาดเล็กกว่าแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบักที่อยู่ด้านล่าง ด้านใกล้กลาง 2 ใน 3 เป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (supraspinatus)
ตินโตเรตโต

ทินโทเรตโต หรือ จาโคโป ทินโทเรตโต (; 29 กันยายน ค.ศ. 1518 — 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1594) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนสซองซ์แบบเวนิสคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และอาจจะถือว่าเป็นจิตรกรคนสุดท้ายของเรอเนสซองซ์อิตาลี

ทินโทเรตโตเติบโตในเวนิส ภาพวาดมากมายของเขาถูกแสดงลักษณะอย่างหนักแน่นโดยชีวิตและประเพณีต่างๆ ของราชินีแห่งทะเลอาเดรียติก จิตรกรได้ชื่อเล่นของเขาจากความสูงน้อยของเขาและจากการค้าของพ่อเขา เขาเป็นบุตรชายของคนย้อมผ้า และชื่อของเขาหมายถึง “คนย้อมผ้าน้อย” แต่ชื่อเล่นถ่อมตัวนี้เป็นนามแฝงซึ่งทำให้เขากลายเป็นมีชื่อเสียง

เขามีแรงกระตุ้นที่สร้างสรรค์และวาดภาพใหญ่ๆ ทินโทเรตโตเป็นที่รู้จักกันในชื่อจาโคโป โรบัสติ (Jacopo Robusti) เมื่อยังหนุ่ม เพราะพ่อของทินโทเรตโตป้องกันประตูเมืองปาดัวจากทหารหลวงอย่างค่อนข้างจะไม่เหมือนใคร นามสกุลจริงของทินโทเรตโตคือ “Comin” ซึ่งเพิ่งพบโดยมิเกล ฟาโลเมียผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริดเมื่อเร็วๆ นี้ “Comin” มาจากคำว่า “cumin” ซึ่งเป็นชื่อของเครื่องเทศ ทินโทเรตโตได้ชื่อว่า “Il Furioso” จากความที่วาดภาพอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยพลัง การใช้ช่องว่างและแสงสีทำให้ถือกันว่าทินโทเรตโตเป็นผู้นำทางศิลปะแบบบาโรก
มานุษยวิทยาการแพทย์

มานุษยวิทยาการแพทย์ () เป็นสาขาย่อยแขนงหนึ่งของมานุยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม (Social and cultural anthropology) มานุษยวิทยาการแพทย์ก่อตัวขึ้นมาจากงานวิจัยของนักมานุษยวิทยา ที่พยายามหาความสัมพันธ์ของกระบวนการทางสังคมและวัฒนธรรม ที่เชื่อมโยงไปสู่ภาวะสุขภาพ (Health) ความเจ็บป่วย (illness) และการดูแลรักษาสุขภาพ (care)

มหาวิทยาลัยหลายแห่งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา รวมทั้งมหาวิทยาลัยหลายแห่งในประเทศไทยได้เปิดสอนในระดับชั้นปริญญาโทและเอก วิชานี้มีขอบเขตการศึกษากว้างขวาง โดยนำความรู้สาขามานุษยวิทยากายภาพ สาขาแพทย์ศาสตร์และสาขามานุษยวิทยาสังคมวัฒนธรรมมาประยุกต์ใช้เพื่อเรียนรู้ความสัมพันธ์ทางด้านสรีระ ประเพณี วัฒนธรรม และการแพทย์พื้นบ้านของคนแต่ละสังคมกับการแพทย์สมัยใหม่

คำเรียกขานของมานุษยวิทยาการแพทย์ มีแตกต่างกันออกไป เช่นในยุโรปบางมหาลัยใช้คำว่า "Anthropology of medicine", "Anthropology of health" หรือ บางแห่งใช้คำว่า "Anthropology of illness" แต่ที่รับรู้กันทั่วไป และใช้กันอย่างแพร่หลายคือ "Medical Anthropology"
เรียงความเข้ามหาวิทยาลัย

เรียงความเข้ามหาลัย () เป็นเรียงความที่กล่าวถึงเป้าหมายของผู้เขียนในด้านการทำงาน และงานวิจัย ซึ่งในสหรัฐอเมริกาจะเป็นเอกสารหลักที่ต้องการในการสมัครเรียนต่อในมหาวิทยาลัยระดับปริญญาโท และปริญญาเอก โดยเรียงความนี้จะแสดงถึง แนวคิด มุมมอง ความสามารถในการวิเคราะห์ หลักเหตุผล รวมถึงแรงบันดาลใจของผู้สมัคร

ชื่อเรียกอื่นของเรียงความเข้ามหาวิทยาลัยได้แก่ Personal statement, Letter of Intent, Statement of Interest, Goals Statement, Personal Narrative, Application Essay

ตัวเรียงความจะมีความยาวประมาณหนึ่งหน้ากระดาษ และไม่ยาวเกินสองหน้า