seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สุคนธ์ พรพิรุณ

สุคนธ์ พรพิรุณ (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 - ) นักแต่งเพลง ที่เป็นที่รู้จักในนาม พรพิรุณ มีผลงานประพันธ์คำร้องให้เพลงสำคัญ เช่น เพลง “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม” เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ เมื่อ พ.ศ. 2529, เพลง "กาญจนาภิเษก" ในวาระครองราชย์ 50 ปี เมื่อ พ.ศ. 2538, เพลง "72 พรรษานวรัชจักรีมหาราชา" เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ เมื่อ พ.ศ. 2541, เพลง “ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่ง” เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ เมื่อ พ.ศ. 2547

สุคนธ์ พรพิรุณ เกิดที่จังหวัดราชบุรี เดิมชื่อ สุคนธ์ กุสุมภ์ จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และศึกษาต่อที่วิทยาลัยพยาบาลราชวิถี และเข้าเป็นสมาชิกในวงสุนทราภรณ์ ทำหน้าที่ขับร้อง เริ่มแต่งเนื้อเพลงให้กับครูเอื้อ สุนทรสนาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 โดยใช้ชื่อ "พรพิรุณ" ซึ่งตั้งให้โดย สมาน กาญจนะผลิน ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานจากเพลงขอปันรัก ขับร้องโดยเสกสรรค์ กุสุมภ์ ผู้เป็นน้องชาย ในปี พ.ศ. 2508 ได้รับปริญญาครุศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อ พ.ศ. 2543
รหัสพันธุกรรม

รหัสพันธุกรรม (genetic code) เป็นชุดของการเก็บข้อมูลทางพันธุกรรมในดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอ และถูกทรานสเลชันเป็นโปรตีน หรือลำดับกรดอะมิโน ในเซลล์ที่มีชีวิต รหัสแต่ละรหัสประกอบไปด้วยลำดับนิวคลีโอไทด์สามตัว ซึ่งกำหนดกรดอะมิโน 1 ตัว แม้จะมีรหัสพันธุกรรมที่เป็นสากล แต่ก็อาจจะมีความแตกต่างกันไปได้บ้าง เช่น รหัสพันธุกรรมในไมโทคอนเดรียของคน ต่างจากรหัสพันธุกรรมที่รู้จักกันทั่วไป

ข้อมูลทางพันธุกรรมทั้งหมดอาจไม่จำเป็นต้องเก็บในรหัสพันธุกรรม ดีเอ็นเอของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีลำดับควบคุม (regulatory sequences) ส่วนที่รวมเข้าด้วยกัน ( intergenic segments) และโครงสร้างโครโมโซม ที่มีผลต่อฟีโนไทป์ แต่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงรหัสที่กำหนดกรดอะมิโน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129 ทางเข้าลำนารายณ์ หรือ ถนนคชเสนีย์ เป็นทางหลวงสายสั้น ๆ ในตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี แยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 หรือถนนสระบุรี-หล่มสัก บริเวณช่วงกิโลเมตรที่ 73 มีระยะทางตลอดสายประมาณ 2 กิโลเมตรเศษ ไปสิ้นสุดสายทางที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 หรือถนนสุรนารายณ์ บริเวณช่วงกิโลเมตรที่ 244 เป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องทางจราจรตลอดสาย ตรงข้ามกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2089

สถานที่สำคัญบริเวณทางหลวงสายนี้
เทศบาลตำบลลำนารายณ์

ลำนารายณ์ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอชัยบาดาล มีระยะทางห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 200 กิโลเมตร อาจกล่าวได้ว่าเป็นศูนย์กลางทางราชการ ธุรกิจ และการคมนาคมที่สำคัญในอำเภอชัยบาดาลก็ว่าได้

การเดินทางโดยรถยนต์เพื่อเข้าสู่เทศบาลตำบลลำนารายณ์สามารถใช้

ส่วนทางรถไฟจะเป็นสายแก่งคอย-บัวใหญ่ ลงที่สถานีรถไฟลำนารายณ์

รถโดยสารที่มาถึงเทศบาลตำบลลำนารายณ์นั้นก็จะมี
มรกต

มรกต (สูตรเคมี: BeAl(SiO)) เป็นแร่รัตนชาติหรืออัญมณี สีเขียวเกิดจากธาตุโครเมียมและวานาเดียม มรกตจัดอยู่ในแร่ตระกูลเบริล ซึ่งเบริลเป็นแร่ที่มีหลายวาไรตี ได้แก่ แอควะมะรีน (aquarmarine) มีสีฟ้า โกลเดนเบริลหรือเฮลิโอดอร์มีสีเหลือง สีแดงเรียกเร็ดเบริล สีชมพูเรียกว่ามอร์แกไนต์ คุณภาพของมรกตอยู่ที่สีหากมีสีเขียวทั่วทั้งเม็ดก็จัดว่าคุณภาพสูง ส่วนตำหนินั้นมรกตธรรมชาติทุกชิ้นจะต้องมีทั้งสิ้น ลักษณะเป็นเส้น ริ้วสีขาว จุดสีดำ สีสนิม ฝ้าขาวขุ่นตามธรรมชาติ รอยริ้วที่ดูคล้ายรากผักชีเรียกว่า "สวน" (jardin)

มรกตคุณภาพดีหรือไม่ดีก็มีทั้งสิ้น แต่พิจารณาปริมาณและการวางตัวของตำหนิ (ต้องเลือกที่ไม่มีตำหนิต่อเนื่องราวมาจนถึงหน้าพลอย หรือจากขอบหนึงไปถึงขอบหนึ่ง เพราะจะมีผลต่อการนำไปใช้ อาจไม่คงทน) ซึ่งอาจจะมีผลกับการส่องประกายแสงออกมาจากมรกต หากมีมากไปพลอยจะดูทึบแสง ไม่มีประกายซึ่งมักได้รับการเจียระไนแบบหลังเบี้ยหรือหลังเต่า หากทึบจนตันแสงไม่ส่องผ่านเลยและมีสีเขียวซีดจะจัดเป็นมรกตคุณภาพต่ำที่สุด มรกตมีการทำเลียนแบบ สังเคราะและปรับปรุงคุณภาพ (อาบนำมันบ้าง ชุบสี ซ่านสี เคลื่อบสี แช่สารเคมีเฉพาะ) ดังนั้นจึงควรตรวจสอบก่อนการซื้อเพราะจัดเป็นพลอยที่มีราคาสูงมาก (ถ้าคุณภาพดีมากและขนาดใหญ่ด้วยแล้ว) บางกรณีนั้นแยกแทบไม่ออกด้วยตาเปล่าต้องส่งห้องปฏิบัติการที่น่าเชื่อถือช่วยตรวจสอบ

มรกตนั้นมีหลายเฉดสี แหล่งที่สำคัญมากและโด่งดังไปทั่วโลกคือ มรกตจากโคลอมเบีย ซึ่งได้รับการยกย่องว่างามที่สุดในโลกราคามักสูงกว่าแหล่งอื่น ๆ และถูกกล่าวอ้างถึงบ่อย ๆ มีเหมืองสำคัญซึ่งผลิตมรกตสีต่างกันคือ เหมืองชิบอร์ (Chivor) มีมรกตสีเขียวสดอมเหลือง และเหมืองมูโซ (Muzo) ให้มรกตสีเขียวอมฟ้าคล้ายสีของน้ำทะเล การดูแลรักษาไม่ควรใส่ทำงานหนัก เพราะทนแรงกระแทกได้ไม่ดีนักมีความเปราะ หลีกเลี่ยงสารเคมี น้ำหอม และสเปรย์แต่งผม

สามารถพบได้ในประเทศแซมเบีย, บราซิล, ซิมบับเว, ปากีสถาน, มาดากัสการ์, รัสเซีย, อินเดีย, อัฟกานิสถาน, ไทย, แคนาดาและโคลอมเบีย

ในปกรณัมของอินเดีย เชื่อว่า มรกตเกิดจากเลือดของนาคที่กระอักลงพื้นดิน เรียกว่า "มรกตนาคสวาท" เชื่อว่าสามารถใช้ป้องกันงูพิษได้
ยูดาอัครทูต

นักบุญยูดาอัครทูต () หรือนักบุญยูดาสอัครทูต เป็นนักบุญและมรณสักขีในคริสต์ศาสนา เกิดราวก่อนคริสต์ศตวรรษหรือคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเสียชีวิตคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่เปอร์เชีย เป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซู เชื่อกันว่าเป็นองค์เดียวกับยูดา น้องชายของพระเยซู

นักบุญยูดาอัครทูตบางครั้งรู้จักกันในนาม “นักบุญยูดาแห่งยากอบ” หรือ “ธัดเดอัส” ในพันธสัญญาใหม่ หรือบางที่ก็เรียกกันว่า “เลบเบอัส” (Lebbaeus) หรือ “ยูดาส ธัดเดอัส” แม้ว่านักบุญยูดอัครทูตจะมีใช้ชื่อตัวชื่อเดียวกับยูดาส อิสคาริโอทผู้เป็นอัครทูตอีกองค์หนึ่งที่ต่อมาทรยศต่อพระเยซู แต่เป็นนักบุญคนละองค์ชื่อยูดาสเป็นชื่อแบบกรีกที่มาจาก “ยูดาห์” (Judah) ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมตั้งกันในบรรดาชาวยิวในสมัยนั้น

คริสตจักรอโพสโตลิกอาร์มีเนียนถือว่านักบุญยูดอัครทูตและนักบุญบาร์โทโลมิวเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประจำคริสตจักร ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกนักบุญยูดาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สถานการณ์ที่หมดหวังและการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะ

สัญลักษณ์ที่ใช้สำหรับนักบุญยูดาคือตระบอง บางครั้งก็จะเป็นรูปชายที่มีเปลวไฟรอบศีรษะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าได้มาปรากฏตัวในเทศกาลเพนเทคอสต์ (Pentecost) ซึ่งเป็นวันที่ห้าสิบหลังเทศกาลอีสเตอร์เมื่อนักบุญยูดาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์พร้อมกับอัครทูตองค์อื่น ๆ บางครั้งก็จะสัญลักษณ์ขวาน หรือขวานกึ่งหอก (halberd) ซึ่งเป็นอาวุธที่ใช้สังหารนักบุญยูดา หรือบางครั้งก็จะสัญลักษณ์ม้วนหนังสือหรือหนังสือ (พระธรรมยูดา) หรือถือเครื่องมือช่างไม้
โรเบอร์โต โมเรโน

โรเบอร์โต โมเรโน () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่เมืองดาเวา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 4 แพ้ 16
รอนนี่ มากราโม

รอนนี่ มากราโม (Ronnie Magramo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2515 ที่ มินโดโรตะวันออก ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 35 (น็อค 22) แพ้ 10 
มากราโมขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค อัลลัน ฮิตซิน ยก 2 แต่ขึ้นชกครั้งต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอลา วิลลามอร์ หลังจากนั้น มากราโมเป็นฝ่ายชกชนะน็อครวดจนถึง พ.ศ. 2535 มีเพียงแพ้คะแนนแซมมี ไทสัน ปากาดวนครั้งเดียวเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่อีกปีต่อมาก็ชกแก้มือชนะน็อคปากาดวนได้ มากราโมเดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้แตก พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ในยกที่ 8 ต่อมา มากราโมขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท แต่ก็แพ้น็อค อลา วิลลามอร์ในยกที่ 8 เมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ไม่ได้แชมป์มาครอง

ในช่วง พ.ศ. 2535 - 2536 หลังจากนั้น มากราโมชกชนะรวดอีก 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์อย่างเป็นเอกฉันท์ ไม่ได้แชมป์ มากราโมขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกสองครั้ง แพ้คะแนน ไฮเม่ อาลีควิน ก่อนจะชนะน็อคฮิโรกิ ซากากิบาระ นักมวยจากญี่ปุ่นในยกที่ 2 หลังจากนั้น มากราโมโชคดีได้ชิงแชมป์โลกสองครั้งซ้อน โดยครั้งแรกชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินไปอย่างเป็นเอกฉันท์ เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ส่วนอีกครั้งหนึ่งนั้น เป็นช่วงที่สถาบันสหพันธ์มวยโลกเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทย และมีการจัดชิงแชมป์โลกของสถาบันนี้ในไทยครั้งแรกเมื่อ 9 ก.ค. พ.ศ. 2537 มากราโมได้ชกชิงแชมป์รุ่นมินิมัมเวท WBF เป็นคู่แรกกับวันวิน จ.เจริญ ซ่งมากราโมเป็นฝ่ายชนะน็อควันวินในยกที่ 2 ได้แชมป์ไปครอง

หลังจากนั้น การชกของมากราโมก็ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขาขึ้ชกแก้มือชนะคะแนนไฮเม อาลีควินได้ และชกป้องกันแชมป์โลกได้สองครั้ง รวมทั้งมาป้องกันแชมป์ ชนะคะแนนหนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพรอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ด้วย มากราโมมาเสียแชมป์ให้ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 แต่ก็ขกแก้มืออีกครั้งที่ฟิลิปปินส์ คราวนี้ มากราโมเป็นฝ่ายชนะน็อคฟ้าสั่งในยกที่ 10 ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 ฟ้าสั่งขอแก้มืออีกในปีถัดมา ซึ่งคราวนี้มากราโมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์ มากราโมยังคงขึ้นชกชนะรวดในช่วง พ.ศ. 2540 – 2541 รวมทั้งชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 4 และชนะคะแนน ดีเด่น เก่งการุณที่ ฟิลิปปินส์ มากราโมได้โอกาสในการชิงแชมป์โลกอีกครั้ง เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2542 โดยขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค สงคราม ป.เปาอินทร์ หลังจากนั้น มากราโมก็แขวนนวมไป
นิปปงบูโดกัง

นิปปงบูโดกัง () หรือมักเรียกโดยย่อว่าบูโดกัง เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ย่านชิโยดะ ใจกลางกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามกีฬาที่สำหรับจัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวโดยเฉพาะ เช่น คาราเต้ ยูโด มวยสากล เป็นต้น

นิปปงบูโดกัง สร้างขึ้นมาเพื่อรองรับการแข่งขันยูโด ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 18 ที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ใช้ทุนสร้างสองพันล้านเยน และใช้เรื่อยมาจนปัจจุบัน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 สนามนี้จะกลับมาใช้แข่งขันยูโดอีกครั้ง

สำหรับในส่วนของมวยสากลอาชีพ ใช้เป็นสถานที่ชกชิงและป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกของนักมวยญี่ปุ่นและนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ยูริ อาร์บาชาค็อฟ–ฉัตรชัย อีลิทยิม (ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1995), วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น–โฮซูมิ ฮาเซงะวะ (ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2005), โฮซูมิ ฮาเซงาวะ–เฟอร์นันโด มอนเทียล ในปี ค.ศ. 2010 เป็นต้น

ปัจจุบันมีความจุ 14,201 คน (นั่งทั้งหมด 2,762, ชั้นหนึ่ง 3,199, ชั้นสอง 7,760, ยืน 480) และใช้เป็นสถานที่แสดงคอนเสิร์ตและกิจกรรมอย่างอื่นด้วย
โฮเซ โบนียา

โฮเซ โบนียา () นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองเอลตีเกร รัฐอันโซอาเตกี ประเทศเวเนซุเอลา เสียชีวิตด้วยโรคหอบหืดเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 รวมอายุได้ 35 ปี สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 14) เสมอ 1 แพ้ 5 
โบนีญาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน อเล็กซิส ดิแอซ ที่ เวเนซุเอลา จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 พฤศจิกายน พงศ. 2535ซึ่งโบนีญาชนะคะแนน เอดิสัน ทอร์เรสได้แชมป์มาครอง จากนั้น โบนีญาขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฮูลิโอ กูดิโน ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้น็อค เฮซุส โรฮาส ยก 11 เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จากนั้น โบนีญาลดรุ่นลงไปชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าแพ้น็อค โรเซนโด อัลวาเรซ ยก 11 เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก4
จากนั้น โบนีญาลดรุ่นไปชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 15 มิถุนายนพ.ศ. 2539 ปรากฏว่าชนะคะแนน คาร์ลอส อัลเบอร์โต โรดริเกวซได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้เดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน แสน ส.เพลินจิตไปอย่างเป็นเอกฉันท์ จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนน ฮูโก ราฟาเอล โซโต เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ต่อมา ขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เมาริซิโอ พาสตราน่า ไป โบนีญายังขึ้นชกต่อมาอีกระยะหนึ่ง หลังจากที่ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท ชนะคะแนน โฮเซ่ เด เฮซุส โลเปซ เมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกจนเสียชีวิตใน พ.ศ. 2545 รวมอายุได้ 34 ปี
สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ

สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ () เป็นสนามแข่งซูโม่ อยู่ในความดูแลของสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ย่านเรียวโงกุ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความจุเต็มที่ 13,000 คน เปิดครั้งแรกในปี ค.ศ. 1909 จากนั้นได้มีการปรับปรุงในปี ค.ศ. 1985 เช่นในปัจจุบัน

นอกจากซูโม่ อันเป็นกีฬาประจำชาติของญี่ปุ่นแล้ว เรียวโงกุ โคกุงิกังยังได้จัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวอีกหลายประเภทและหลายครั้ง เช่น มวยสากล, มวยปล้ำ เป็นต้น ในส่วนของมวยสากลใช้เป็นสถานที่ชกระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ไฟติง ฮาราดะ - โผน กิ่งเพชร (ครั้งแรก) , เคียว โนงูจิ - โผน กิ่งเพชร, มิตสึโนริ เซกิ - โผน กิ่งเพชร, วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น - โทชิอากิ นิชิโอกะ (ครั้งที่ 3) เป็นต้น
ทรีพ

ทรีพ () เป็นต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคประเภทหนึ่ง ที่มีการประกันความสูง
เฉลี่ยเป็น O (log n) โดยวิธีการนำแนวคิดเรื่องของฮีป
เข้ามาช่วย โดยคำว่าทรีพ (treap) นั้นเป็นคำที่เกิดจากการประกอบของคำว่า binary search tree รวมกับคำว่า heap เป็น treap นั้นเอง

ทรีพถูกคิดค้นโดย Cecilia R. Aragon และ Raimund G. Seidel ในปี 1989 เนื่องจากการสร้างข้อมูลเสริมแบบสุ่ม ทรีพ จึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า randomized binary search tree หรือ RBST

ปมของต้นไม้ทรีพนอกจากจะมีการเก็บข้อมูลหลักแล้ว จะมีการเก็บข้อมูลเสริม
ซึ่งได้มาจากการสุ่มจำนวนจริงขึ้นมา โดยเมื่อมองจากข้อมูลเสริมของต้นไม้ทรีพ
จะมีลักษณะการเรียงแบบฮีป กล่าวคือปมพ่อจะมีลำดับความสำคัญมากกว่า
ปมลูกทั้งสองข้าง การจัดเรียงแบบนี้จะช่วยประกันได้ว่า ความสูงของต้นไม้จะ
เตี้ยที่สุดเท่าที่ทำได้ หรือเป็น O (log n)

จุดเด่นของทรีพคือการประกันว่าความสูงของต้นไม้จะ
เตี๊ยที่สุดเท่าที่ทำได้ หรือเป็น O (log n)
โดยสมบัตินี้เกิดการสุ่มที่มีการกระจายแบบฮาร์โมนิก คือ การกระจายที่เท่าๆกัน
ส่งผลให้การเรียงเลขที่เกิดจากการสุ่มขึ้นมาเป็นฮีป จะทำให้ต้นไม้อยู่
ในรูปร่างเตี้ยที่สุดได้

จุดมุ่งหมายของทรีพจะเน้นการเข้าถึงข้อมูลอย่างรวดเร็ว เนื่องจากสร้าง
เป็นต้นไม้ที่ประกันความสูงเป็น O (log n)

ปมของต้นไม้ทรีพแตกต่างจาก ปมของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ตรงที่เก็บตัวแปรเพิ่มเป็นจำนวนจริงหนึ่งตัว ซึ่งถูกสุ่มค่าขึ้นมาตั้งแต่ตอนสร้างปม ข้อมูลเสริมส่วนนี้จะใช้ในการเปรียบเทียบเพื่อใช้ในการเรียงโครงสร้างของทรีพ เมื่อมองเฉพาะข้อมูลเสริมจะมีความสัมพันธ์แบบฮีป

ขั้นตอนของการเพิ่มข้อมูล จะเพิ่มโดยเหมือนการเพิ่มต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทุกประการ แต่หลังจากเพิ่มเสร็จแล้วจะทำการเปรียบเทียบข้อมูลเสริมของปมที่เพิ่มว่ามีมีความสำคัญมากกว่าปมพ่อหรือไม่ ที่มีความสำคัญ
จะทำการหมุนปมพ่อลงมา และหมุนปมพ่อลงไปเรื่อยๆ จนกว่า ปมพ่อของปมที่เพิ่งเพิ่มมาจะมีความ
สำคัญมากกว่า ซึ่งตรงกับนิยามของฮีป การหมุนปมจะทำให้ความสัมพันธ์แบบต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ที่ข้อมูลในต้นไม้ย่อยด้านซ้ายน้อยกว่าราก และข้อมูลในต้นไม้ย่อยด้านขวามากกว่าราก ยังไม่เสียไป

ขั้นตอนการลบสมาชิกนั้นทำได้โดยการหมุนปมที่อยากจะลบให้เป็นใบก่อน แล้วจึงลบใบทิ้ง โดยการทำให้เป็น
null

การค้นหาสมาชิกทำได้เหมือนต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทั่วไป
ม้วนหนังสือเดดซี

ม้วนหนังสือเดดซี () เป็นหนังสือม้วนที่พบในถ้ำ 11 แห่ง ระหว่าง พ.ศ. 2490 - 2499 ในเมืองคุมรานทางตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลเดดซี มีเอกสาร 800 รายการ ส่วนใหญ่เป็นคัมภีร์เกี่ยวกับศาสนายูดาห์ที่ไม่เคยพบมาก่อน เขียนเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยพวกเอสซีนซึ่งอยู่ร่วมสมัยกับพระเยซู

ในต้นปี พ.ศ. 2490 มูฮัมมัด เอดห์-ดิบ เด็กเลี้ยงแกะชาวเบดูอิน ได้ต้อนฝูงแกะไปหาแหล่งน้ำในทะเลทรายยูเดีย ใกล้กับเมืองคุมรานและติดตามแกะที่หายไปจนพบถ้ำ เมื่อไปสำรวจในถ้ำจึงพบม้วนหนังสือห่อด้วยผ้าลินิน พวกเขานำหนังสือนี้ไปขายต่อให้ประเทศอิสราเอล

ต่อจากนั้นได้มีการสำรวจถ้ำอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงกัน และพบม้วนหนังสืออีก แต่ไม่สมบูรณ์เท่าชุดแรกที่พบ

หนังสือที่พบทั้งหมดเป็นเอกสารเกี่ยวกับชาวยิวที่เขียนโดยบุคคลร่วมสมัยกับพระเยซู มีอายุประมาณ 2,000 ปี เอกสารสำคัญที่สุดคือคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเก่า หนังสือเอสเธอร์ ส่วนใหญ่เขียนด้วยภาษาฮีบรู บางส่วนเขียนเป็นภาษาแอราเมอิก (ภาษาพูดสมัยนั้น) และภาษากรีก (ภาษาทางการค้าสมัยนั้น) หนังสือบางส่วนกล่าวถึงวิถีชุมชน กฎและข้อลงโทษ ซึ่งแสดงให้เห็นภาพของกลุ่มชาวยิวที่เรียกว่าพวกเอสซีน ซึ่งเชื่อในวันสิ้นโลกอย่างมาก

เป็นการเปิดเผยวิถีชีวิต ความเป็นอยู่และวัฒนธรรมของชาวยิวในยุคก่อนการประสูติของพระเยซู มีทั้งคำสอนทางศาสนา เล่าประวัติความเป็นมาของชาวคุมราน กฎหมาย จารีต ประเพณี สงครามศักดิ์สิทธิ์ ฯลฯ นอกจากนั้นบางจารึกยังเป็นฉบับคัดลอกจากพระคัมภีร์ของศาสนายูดาห์ ซึ่งเมื่อนักประวัติศาสตร์ถอดความพบว่าตรงกับคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ซึ่งสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
ต้นไม้สเปลย์

ต้นไม้สเปลย์ () เป็นต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับตัวเอง (self-adjusting tree) ได้คือ สามารถปรับโครงสร้างทุกครั้งที่เรียกใช้บริการ ตั้งแต่การเพิ่ม การลบ หรือแม้กระทั่งการค้นหาเอง โดยจะนำปมต้นไม้ที่ถูกใช้บริการขึ้นมาเป็นรากแทน สำหรับต้นไม้สเปลย์ ถูกคิดค้นขึ้นโดย Daniel Sleator และ Robert Tarjan

splay tree เป็นต้นไม้ที่มีลักษณะเด่นที่ปรับโครงสร้างทุกครั้งที่เรียกใช้บริการตั้งแต่การเพิ่ม ลบ หรือแม้แต่ค้นหา โดยนอกจากที่จะนำปมต้นไม้ที่ถูกใช้บริการขึ้นมาเป็นรากแล้ว ตัวโครงสร้างต้นไม้เมื่อถูกใช้บริการมากขึ้นเรื่อยๆ จะค่อยปรับสู่ต้นไม้ที่มีลักษณะเตี้ยและแผ่ขยายออกได้ (splay) จึงเป็นที่มาของชื่อต้นไม้ว่าต้นไม้สเปลย์

จุดเด่นของต้นไม้สเปลย์ที่ชัดเจนคือการปรับให้ปมที่เพิ่งถูกใช้บริการขึ้นมาเป็นราก แม้กระทั่งบริการการค้น ซึ่งทำให้การค้นหาข้อมูลที่เพิ่งค้นไปใหม่ๆ นั้นรวดเร็วขึ้น ซึ่งตั้งสมมติฐานที่ว่า ธรรมชาติของการค้นข้อมูลโดยทั่วไป ข้อมูลที่ถูกค้นไม่ได้มีความถี่การค้นเท่ากันหมด แต่ข้อมูลใดที่ถูกค้นเยอะๆ ก็จะมีโอกาสถูกค้นบ่อยๆด้วย ดังนั้นการทำให้ข้อมูลที่ค้นบ่อยๆไปอยู่ตำแหน่งบนๆ ของ splay tree ก็จะทำให้การค้นในอนาคตรวดเร็วมากขึ้นความเร็วที่ใช้ในการทำงานขึ้นอยู่กับว่าข้อมูลที่จะค้นหานั้น ถูกใช้บ่อยหรือไม่ ถ้าถูกใช้บ่อยจะค้นหาได้อย่างรวดเร็ว ถึงอย่างไรก็ดี เนื่องจากต้นไม้ถูกทำให้ค่อนข้างเตี้ย การเข้าถึงข้อมูลโดยถัวเฉลี่ยเมื่อใช้บริการนานๆและข้อมูลหลายๆตัวไม่ซ้ำกัน จะใช้เวลา"โดยถัวเฉลี่ย"เป็น O(log n)

ปมของ splay treeนั้นจะไม่แตกต่างจากปมของต้นไม้ค้นหาทวิภาคแบบปกติเลย นี่เป็นจุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของ splay tree ซึ่งไม่ต้องใช้การเก็บข้อมูลเสริมในปม ในการจัดการกับการช่วยประกันความเร็วของการบริการ แต่ตัวต้นไม้นอกจากที่จะต้องเก็บรากแล้ว ยังต้องเก็บการจัดเรียงตัวเพื่อใช้ในการหมุนปมด้วย

สำหรับการเพิ่มและการลบนั้น splay treeจะสร้างบริการไม่แตกต่างจากต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค เพียงแต่หลังจากทำบริการต่างๆนั้นแล้วเราจะต้องหมุนปมเพื่อให้ปมที่เพิ่งใช้บริการเสร็จขึ้นไปเป็นราก กระบวนการนี้เราเรียกว่า splay

การหมุนปมขึ้นไปเป็นรากนั้นทำได้ ต้องเก็บรูปแบบ (pattern) ความสัมพันธ์ของปมต่างๆจากตัวของรากจนถึงปมที่จะเพิ่งใช้บริการโดยรูปแบบ ที่ต้องเก็บไว้มีสามวิธีคือ

ซึ่งการจัดการหมุนปมนั้นจะแตกต่างกันขึ้นอยู่กับรูปแบบการไหลนั้นคือ

สำหรับการลบนั้นจะแตกต่างจากการลบในต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทั่วไปสักเล็กน้อย คือต้อง splay ปมที่จะลบขึ้นมาเป็นรากก่อน จำตำแหน่งของต้นไม้ย่อยด้านซ้ายและ
ต้นไม้ย่อยด้านขวาของรากไว้ และทำรากให้เป็น null ต้นไม้จะขาดสองท่อน หลังจากนี้มีวิธีทำสองแบบคือจากต้นไม้ย่อยด้านขวา ให้ค้นหาปมที่น้อยสุด (ซึ่งอยู่ซ้ายสุด) ปมนั้นจะขึ้นมาเป็นรากของต้นไม้ด้านขวาแทนด้วยการ splay เนื่องจากเป็นปมที่น้อยที่สุดจึงไม่มีต้นไม้ย่อยด้านซ้าย ก็นำต้นไม้ย่อยทางด้านซ้ายของรากที่ถูกลบไปแล้วที่เราเก็บตำแหน่งไว้มาต่อแทน หรือจะทำในทางกลับกันคือ
จากต้นไม้ย่อยด้านซ้าย ให้ค้นหาปมที่น้อยสุด (ซึ่งอยู่ขวาสุด) ปมนั้นจะขึ้นมาเป็นรากของต้นไม้ด้านซ้ายแทนด้วยการ splay เนื่องจากเป็นปมที่มากที่สุดจึงไม่มีต้นไม้ย่อยด้านขวาก็นำต้นไม้ย่อยทางด้านขวาของรากที่ถูกลบไปแล้ว ที่เราเก็บตำแหน่งไว้มาต่อแทน ก็จะได้ splay tree ที่ลบสมาชิกตัวนั้นออกนั้นเอง
ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

ศตวรรษ : ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล - คริสต์ศตวรรษที่ 1

ทศวรรษ : 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0
ก่อนคริสตกาล

ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล อยู่ระหว่าง 100 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1 ปีก่อนคริสตกาล
BC = ก่อนคริสตกาล
ทุ้งฟ้า

ทุ้งฟ้า () เป็นไม้ยืนต้นอยู่ในวงศ์ Apocynaceae สูง 15-30 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นเปลาตรง กิ่งใหญ่ตั้งฉากกับลำต้น เปลือกสีขาวอมเทา มีน้ำยางสีขาว เรีอนยอดค่อนข้างโปร่ง ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงรอบข้อข้อละ 3-4 ใบสลับกันไปตามปลายกิ่ง แผ่นใบรูปหอกกลับ ออกดอกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาวหรือขาวอมเหลือง ออกดอกระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม ผลเป็นฝักเรียวยาว เมื่อฝักแก่จะบิดเป็นเกลียวและแตกออก ปล่อยให้เมล็ดที่มีขนสีขาวปลิวไปตามลม เนื้อไม้ใช้ทำพื้นกระดาน ฝา และเครื่องใช้ทั่วไป และสามารถใช้เปลือกต้นและราก บำรุงกำลังและบำรุงกำหนัด แก้ไข้ แก้บิด รักษาบาดแผล

ทุ้งฟ้าเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เพื่อปลูกเป็นไม้มงคลประจำจังหวัดกระบี่
สัญญา (นิติศาสตร์)

สัญญา หมายถึง ข้อตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่าย (หรือหลายฝ่าย) ว่าจะกระทำการหรืองดเว้นกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง สัญญามักจะเป็นรูปแบบเอกสารลายลักษณ์อักษร ซึ่งระบุเงื่อนไขและข้อตกลงต่าง ๆ ลงท้ายด้วยลายมือชื่อของทั้งสองฝ่าย และอาจมีของพยานด้วยก็ได้

การร่างสัญญา
1

สัญญาคือ
การตกลงในสัญญาคือความถูกต้องว่าด้วย
การบังคับใช้กฎหมายในสัญญาใช้สัญญา
บุคลากรในงานภาพยนตร์

บุคลากรในงานภาพยนตร์ คือบุคลากรที่ทำงานในวงการภาพยนตร์ มีด้วยกันหลากหลายตำแหน่งมาก อาจสามารถจำแนกได้ทั้ง ก่อนการผลิต ระหว่างการผลิต และหลังการผลิต แต่บางตำแหน่งก็อาจจะไม่ตายตัว บางต่ำแหน่งต้องรับผิดชอบงานทั้งหมดก็มี หรือบางตำอาจมีปลีกย่อยลงไปได้อีก โดยมีดังต่อไปนี้
"ในกองบางกองอาจจะมีปลีกย่อยลงไปอีก หรือมีน้อยกว่านี้ ขึ้นอยู่กับขนาดในกองถ่าย"
ซอราซูรี

"ซอราซูรี" (, "รอยยิ้มของซอรา") คือซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส "

เพลงนี้คือผลงานการประพันธ์ของชอง-ชาก โกลด์แมน และน้องชายของเขา J. Kapler

มิวสิกวิดีโอเพลง "ซอราซูรี" อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ในไมอามี, ฟลอริดา และ Aubervilliers, ปารีสออกเผยแพร่เดือนกันยายน พ.ศ. 2541 และบรรจุลงใน"ดีวีดีองเนอชองช์ปา"

ซิงเกิลนี้จำหน่ายในยุโรป อันดับที่ 12 ในเบลเยี่ยม, 20 ในฝรั่งเศส, 25 ในสวิตเซอร์แลนด์ และรับรองสถานะโกลด์ในเบลเยี่ยม (25,000 แผ่น) , ซิลเวอร์ในฝรั่งเศส (125,000 แผ่น)

เซลีแสดงเพลง "ซอราซูรี" ระหว่างคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ

เบื้องหลังการบันทึกเสียงเพลง "ซอราซูรี" บรรจุลงใน"ดีวีดีอูร์เกอร์ดูสตาด"

เพลงนี้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2548 "องเนอชองช์ปา"

ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)

ซิงเกลิซีดี 3 เพลง - (ยุโรป)
ทีวีอาซาฮิคอร์เปอร์เรชัน

ทีวีอาซาฮิคอร์เปอร์เรชัน () เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เรียกอย่างย่อว่า เริ่มออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศญี่ปุ่น (;ชื่อย่อ:NET) จนกระทั่ง พ.ศ. 2520 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ทีวีอาซาฮิ จนถึงปัจจุบัน
รายชื่อภาพยนตร์การ์ตูนที่ฉายทาง TV Asahi

รายชื่อภาพยนตร์การ์ตูน ที่ฉายทาง ทีวี อาซาฮี คอร์เปอร์เรชั่น TV Asahi.
ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น

ธงประจำหมู่เกาะพิตแคร์น เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักร แสดงถึงความเป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ที่พื้นสีน้ำเงินนั้นมีรูปตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น ซึ่งเป็นรูปคัมภีร์ไบเบิลเหนือสมอเรือรบหลวงบาว์นตี (เอชเอ็มเอส บาวน์ตี - HMS Bounty) ภายในโล่พื้นสีฟ้ามีลายคล้ายหัวลูกศรสี้ฟ้าขอบเหลืองที่ท้องโล่ ตอนบนของธงเป็นชุดเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยพู่ใบต้นมิโร (เป็นชื่อพื้นในท้องถิ่น) และรูปรถเข็นล้อเดียว รูปตราแผ่นดินนี้เป็นการเล่าถึงความเป็นมาของชาวเกาะแห่งนี้ ซึ่งเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากกะลาสีที่ก่อการจลาจลบนเรือรบหลวงบาวน์ตีในปี พ.ศ. 2332

ธงดังกล่าวนี้ประกาศใช้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2527

สำหรับธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการหมู่เกาะพิตแคร์น ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะที่กลางธง
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น

ตราแผ่นดินหมู่เกาะพิตแคร์น เป็นภาพตราโล่อาร์มพื้นสีฟ้า ส่วนท้องโล่แบ่งมีสีเขียว ซึ่งถูกแบ่งด้วยแนวเส้นทแยงสีเหลือง 2 เส้นที่บรรจบกับส่วนบนสุดของโล่ มีลักษณะคล้ายหัวลูกศรที่เอาปลายขึ้นทางด้านบน ภายในพื้นสีเขียวมีภาพคัมภีร์ไบเบิลสีขาวเหนือสมอสีเหลือง ซึ่งหมายถึงเรือรบหลวงบาว์นตี (เอชเอ็มเอส บาวน์ตี - HMS Bounty) ตอนบนของโล่ประดับด้วยชุดเกราะนักรบส่วนศีรษะ ประดับด้วยช่อใบมิโล (ชื่อพื้นในท้องถิ่น) มีริ้วสะบัด และรูปรถเข็นล้อเดียว สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้บอกเล่าถึงความเป็นมาของชาวหมู่เกาะพิตแคร์นว่า เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากกะลาสีที่ก่อการจลาจลบนเรือรบหลวงบาวน์ตีในปี พ.ศ. 2332

ตรานี้ประกาศใช้เป็นตราประจำหมู่เกาะพิตต์แคร์นเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 และใช้ประดับเป็นสัญลักษณ์ในธงชาติปละธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการด้วย
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์

รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์ () เป็นงานประกาศรางวัล ผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมประจำปี โดยสมาคมนักข่าวบันเทิง เริ่มจัดงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 รางวัลนี้เป็นการมอบรางวัลให้กับผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมทั้งภาพยนตร์, ละคร, รายการโทรทัศน์ และเพลง โดยในปี 2550 มีการมอบรางวัล 10 สาขารางวัล (ลดลงจากปี 2549 4 รางวัล) ซึ่งโดยมากมักจัดงานในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ของทุกปี
ประวัติศาสตร์กฎหมาย

ประวัติศาสตร์กฎหมาย คือการศึกษาว่ากฎหมายนั้นพัฒนาตัวขึ้นมาอย่างไรและเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ประวัติศาสตร์กฎหมายมีความใกล้ชิดเป็นอย่างยิ่งต่อการพัฒนาอารยธรรม และเป็นตัวที่กำหนดบริบทของให้กับประวัติศาสตร์ของสังคมอย่างกว้างขวางอีกด้วย ในบรรดานักกฎหมายและนักประวัติศาสตร์กฎหมาย ซึ่งใช้มุมมองในการมองกฎหมายในรูปแบบของความเป็นไปของพัฒนาการของกฎหมายและการอธิบายหลักกฎหมาย

อินเดียและจีนโบราณนั้นเป็นตัวแทนของขนบประเพณีอันโดดเด่นของกฎหมาย และยังมีสำนักแห่งทฤษฎีทางกฎหมายและวิธีปฏิบัติทางกฎหมายที่เป็นอิสระอีกด้วย โดยคัมภีร์อรรถศาสตร์ (ตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสตกาล) และคัมภีร์พระธรรมศาสตร์ (ตั้งแต่คริสต์ศักราช 100) ได้มีอิทธิพลต่อบทความต่างๆ ในอินเดีย ซึ่งเนื้อหาเหล่านั้นต่างเป็นการแนะแนวทางกฎหมายซึ่งเชื่อถือได้ โดยมีปรัชญาอันเป็นศูนย์กลางแห่งมนู อันได้แก่ ความอดทน (ตบะ) และชนชั้นวรรณะ และปรัขญานี้ก็ได้ถูกกล่าวถึงไปทั่วเอเชียอาคเนย์แต่ขนบธรรมเนียมของฮินดูและกฎหมายอิสลามนั้น ถูกแทนที่ด้วยระบบกฎหมายจารีตประเพณี เมื่ออินเดียได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ มาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ และฮ่องกง ก็ได้รับเอาระบบกฎหมายจารีตประเพณีไปใช้ด้วยไปใช้ด้วย