seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สลาฟ (เกมไพ่)

สลาฟ () เป็นเกมไพ่ชนิดหนึ่ง ที่ผู้เล่น 3 มากกว่า 3 คน (ส่วนใหญ่เล่น 3-6 คน, สูงสุด 8 คน)พยายามที่จะทิ้งไพ่ให้หมดจากมือ โดยการเล่นจะผลัดการวางไพ่คนละใบตรงกลางวง โดยให้แต้มมีค่าสูงกว่าไพ่ในกอง เมื่อไม่มีใครสามารถลงไพ่ได้สูงกว่า ให้เริ่มต้นใหม่โดยผู้ลงคนสุดท้ายจะเป็นคนเริ่มต้น โดยผู้ที่ทิ้งไพ่ได้หมดก่อนจะได้เป็นกษัตริย์หรือคิง และผู้ที่เหลือเป็นคนสุดท้ายจะถูกเรียกเป็นสลาฟ ในการเล่นรอบถัดไป สลาฟและคิงจะทำการแลกไพ่กัน 2 ใบ ส่วนรองสลาฟและควีนจะแลกไพ่กัน 1 ใบ

สำหรับเกมไพ่สลาฟมีลักษณะการเล่นคล้ายกับบิ๊กทูของจีน และเพรซิเดนท์ของตะวันตก ซึ่งคล้ายกับแอสโฮล

สำหรับเกมไพ่สลาฟ ใช้ไพ่หนึ่งสำรับ 52 ใบ ซึ่งในบางวัฒนธรรม อาจมีการเพิ่มโจ๊กเกอร์เข้าไปด้วยสองใบ รวมเป็น 54 ใบ สำหรับค่าของไพ่สามารถเรียงจากสูงไปต่ำได้ดังนี้: โจ๊กเกอร์-2-A-K-Q-J-10-9-8-7-6-5-4-3 การที่ผู้เล่นคนใดคนหนึ่งมีไพ่มากหรือน้อยกว่าคนอื่นไม่ถือว่ามีผลต่อเกม

เป็นที่เชื่อกันว่าเกมไพ่ดังกล่าวถือกำเนิดขึ้นในประเทศจีนในคริสต์ทศวรรษ 1970 และได้กลายมาเป็นเกมไพ่ที่ได้รับความนิยมทั่วประเทศญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 โดยในช่วงเวลาดังกล่าว ได้มีการเพิ่มเติมกฎและรูปแบบของเกมขึ้นมาเป็นจำนวนมาก และเป็นที่เชื่อกันอีกเช่นกันว่าสลาฟเป็นเกมไพ่ต้นกำเนิดโดยตรงของเพรซิเดนท์ ซึ่งเป็นเกมไพ่ที่ได้รับความนิยมทางตะวันตกในอีกไม่กี่ปีถัดมา

ในตาแรก ผู้เล่นที่จะได้ลงเป็นคนแรกคือผู้เล่นที่มีไพ่สามดอกจิก จากนั้นจะเวียนไปยังผู้เล่นคนอื่นทางซ้ายหรือทางขวา ผู้เล่นคนแรกสามารถลงไพ่แบบใดก็ได้ โดยวางไพ่หงายไว้ตรงกลางวง โจ๊กำเกอร์สามารถใช้แทนไพ่ใบใดก็ได้ในไพ่คู่ ไพ่ตอง ไพ่สี่ หรือไพ่สเตจ การลงไพ่ที่มีโจ๊กเกอร์อยู่ด้วยให้ถือว่ามีดอกและค่าตามที่ผู้เล่นต้องการ อย่างเช่น 8-8 มีค่าเท่ากับ 8-โจ๊กเกอร์ และไพ่สเตจ 9-10 โจ๊กเกอร์ ก็มีค่าเท่ากับ 9-10-Jสลาฟ ในต่างประเทศมีชื่อเรียกที่หลากหลาย เพรซิเดนต์ (President) แอสส์โฮล (Asshole) หรือ อาร์สโฮล (Arsehole) เป็นชื่อของเกมไพ่ลักษณะคล้ายกันที่เล่นในสหรัฐอเมริกา
ทองอินทร์ ภูริพัฒน์

นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นนักการเมือง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดอุบลราชธานีอดีตรัฐมนตรี ผู้เป็นที่รู้จักกันดีในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ในกรณี "พระราชบัญญัติปักป้ายข้าวเหนียว" ต่อมาได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล นายปรีดี พนมยงค์

นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็น 1 ใน 4 อดีตรัฐมนตรีที่ถูกสังหารโหดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ที่ ทุ่งบางเขน เมื่อปี พ.ศ. 2492 ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ด้วยสาเหตุทางการเมือง ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็น นักการเมืองผู้ต่อสู้เพื่อชาวอิสานอย่างแท้จริงคนหนึ่ง

นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ที่บ้านหนองยาง ตำบลหัวเรือ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี มีคู่สมรส 1 คน คือเจ้าศิริบังอร ณ จำปาศักดิ์ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ จึงมีความเกี่ยวดองเป็นเขยของตระกูลเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ ในประเทศลาวด้วย

ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิก พรรคสหชีพ ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองของฝ่ายนายปรีดี พนมยงค์ ภายหลังการ รัฐประหารใน พ.ศ. 2490 และเหตุการณ์ กบฏวังหลวง นักการเมืองฝ่ายนายปรีดี ที่อยู่ในประเทศก็ถูกฝ่ายรัฐบาล ดำเนินการกวาดล้างอย่างหนัก ซึ่งรวมถึงนายทองอินทร์ด้วย

นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ถูกจับกุมพร้อมกับ อดีตรัฐมนตรีอีสานอีก 2 คน คือ นายถวิล อุดล นายจำลอง ดาวเรือง รวมทั้ง ดร.ทองเปลว ชลภูมิ (หนึ่งในสมาชิกคณะราษฎรสายปรีดีที่ถูกจับมาในอีกคดีหนึ่ง) ก็ถูกนำตัวไปสังหารที่บริเวณทุ่งบางเขน ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 11 ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 โดย กรมตำรวจ ในเวลานั้นอ้างเหตุว่า มีโจรคอมมิวนิสต์มลายู มาชิงตัว 4 อดีตรัฐมนตรี และเกิดการต่อสู้ขึ้น จนทำให้ทั้ง 4 คน ถูกลูกหลงเสียชีวิตทั้งหมด แต่ไม่ใคร่จะมีใครเชื่อข้ออ้างดังกล่าวนัก เนื่องจากไม่มีตำรวจเสียชีวิตหรือบาดเจ็บแม้แต่รายเดียว ในเวลาที่นายทองอินทร์เสียชีวิตนั้น มีอายุได้เพียง 43 ปี
ริชาร์ด แมดด็อกซ์

ริชาร์ด แมดด็อกซ์ (Dr. Richard Leach Maddox) เป็นนักฟิสิกส์ ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1816 เสียชีวิตเมื่อ 11 พฤษภาคม 1902. Maddox ทำงานเกี่ยวกับ Photo-Micrography และยังเป็นช่างภาพด้วย Maddox ยังเขียนบทความเกี่ยวกับการถ่ายรูปไว้มากมาย

ในปี 1871 Maddox ได้เขียนบทความสำคัญเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์การถ่ายภาพลงในหนังสือ British Journal of Photography โดยเสนอให้ใช้วัสดุตัวใหม่ คือ Gelatin มาพัฒนา Plate เก่ารูปแบบแห้ง.

Dr.Richard Leach Maddox เป็นผู้ที่คิดค้นกระบวนการ Dry Plate ขึ้นมา และได้พัฒนาการนำ Gelatin มาใช้แทน Collodion ไม่ใช้เพราะการทำ Wet Plate ยากหรือว่าไม่ดี แต่เป็นเพราะเขาไม่สามารถทนกลิ่นของ สารอีเธอร์ ที่ใช้ละลาย Collodion ได้ ทำให้ Dr.Richard Maddox สุขภาพแย่ในปี 1878 Charles Bennet ได้ปรับปรุงการทำ Dry Plate โดยเอา Plate ที่ฉาบแล้วมาล้างในขณะที่ Gelatin ยังแห้งไม่ สนิททั้งนี้เพื่อชะล้างเอาเกลือเงินที่อยู่ใน Emulsionออกให้หมด เพราะถ้าทิ้งไว้จะตกผลึกแข็งตัวอยู่ที่ผิวของ Plate ทำให้ Plate มีตำหนิ 
Charles Bennet ได้ปรับปรุงเกี่ยวกับความไวแสงให้ Plate มีความไวแสงมากขึ้น โดยนำ Emulsion ไปทำให้สุกโดยใช้ความร้อนหลังจากล้าง Emulsion แล้ว ทำให้สามารถใช้ Plate แห้งถ่ายภาพด้วยความเร็วถึง 1/25 วินาทีและได้ เนกาติฟ ออกมาเป็นผลดี จากการค้นพบนี้วงการ
ถ่ายภาพทึ่งเป็นอย่างยิ่ง

ในช่วงนี้เองมีผู้ประกอบการพยายามลงทุนพัฒนา Dry Plate และมีร้านประเภท Photo finishing เกิดมากมายเพื่อบริการแก่ช่างภาพ โดยเฉพาะช่างภาพสมัครเล่น
ในปี 1901 Dr.Richard Leach Maddox ยังได้รับเหรียญรางวัล Royal Photographic Society’s จากผลงานที่เขาทำ
ไปสู่พื้นฐานของอุตสาหกรรม Dry Plate แต่ Maddox ไม่ได้จดสิทธิบัตรของกระบวนการนี้ไว้ แต่ความคิดของ Maddox มีการนำไปพัฒนา
ต่อไปอีกและทำขายอย่างแพร่หลายในท้องตลาด
ปลาพลวง (สกุล)

ปลาพลวง เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดกลางที่ค่อนข้างไปทางใหญ่สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Neolissochilus" (/นี-โอ-ลิส-โซ-คิล-อัส) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

สกุลนี้ถูกแยกออกจากสกุลปลาเวียน ("Tor" spp.) ในปี ค.ศ. 1985 โดยวอลเตอร์ เรนโบธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน โดยมีลักษณะที่สำคัญทางอนุกรมวิธานคือ ลำตัวยาวแบนข้าง จะงอยปากสั้นและทู่ ปากมีขนาดปานกลางยืดหดได้ ริมปากบนค่อนข้างหนา ริมฝีปากล่างบาง ส่วนกลางปากล่างเชื่อมติดกับเอ็นคาง ด้านข้างมีร่องคั่นระหว่างริมปากบนขากรรไกร เกล็ดมีขนาดใหญ่ ตามแนวเส้นข้างลำตัวมีเกล็ด 24–29 แถว รอดคอดหางมีเกล็ด 12 แถว มีหนวด 2 คู่ มีตุ่มแบบเม็ดสิวทั้งสองข้างของจะงอยปาก ในตัวผู้ ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังมีขอบเรียบ มีก้านครีบแขนง 9 ก้าน
ปลาเวียน

ปลาเวียน () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งจำพวกมาห์เซียร์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tor tambroides" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียนขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง รูปร่างลักษณะคล้ายปลาพลวงหิน ("Neolissochilus stracheyi") ซึ่งอยู่ในตระกูลเดียวกัน เว้นแต่ริมฝีปากบนมีแผ่นหนังยื่นออกมาทำให้ดูคล้ายจะงอยปากงุ้มลง และรูปร่างลำตัวที่เพรียวกว่า ขนาดเฉลี่ยโดยทั่วไปประมาณ 60 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบ 1 เมตร

อาศัยตามแหล่งน้ำสะอาดตามต้นน้ำลำธาร มีพฤติกรรมในอพยพย้ายถิ่นลงมาทางปากน้ำในฤดูฝน ตามรายงานพบว่า ปลาที่อาศัยในแม่น้ำแม่กลอง เมื่อถึงฤดูฝนจะว่ายตามกระแสน้ำลงไปจนถึงปากนี้ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "ปลาเหล แม่น้ำ" นานประมาณ 4–8 สัปดาห์ จากนั้นจะหวนกลับไปยังต้นน้ำ แสวงหาสถานที่อันเหมาะสมเพื่อผสมพันธุ์ จะวางไข่ในช่วงเดือนมิถุนายน และกรกฎาคม

เคยเป็นปลาที่ขึ้นชื่อของจังหวัดเพชรบุรี และถือเป็นปลาประจำจังหวัด เพราะมีเนื้อนุ่มละเอียด มีไขมันสะสมในเนื้อเยอะ ซึ่งปัจจุบันพบได้น้อย จนแทบกล่าวได้ว่าหมดไปแล้ว เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่ถูกทำลาย

ปัจจุบัน กรมประมงสามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดเพชรบุรี ด้วยการรวบรวมพ่อแม่ปลาจากธรรมชาติ โดยมีวิธีการขยายพันธุ์ 2 วิธี คือ การเพาะพันธุ์แบบกึ่งธรรมชาติ ด้วยการเลี้ยงในระบบที่เลียนแบบธรรมชาติ ความสมบูรณ์ของพ่อแม่ปลาจะอยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน–กุมภาพันธ์ ปลาแม่ที่พร้อมจะวางไข่จะมีการสลัดไข่ จึงนำมารีดผสมกับน้ำเชื้อของปลาตัวผู้ ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 72–96 ชั่วโมง และการเพาะพันธุ์ด้วยวิธีการฉีดฮอร์โมน
พระเจ้าอลองพญา

พระเจ้าอลองพญา หรือ พระเจ้าอลองพญารี (, พระนามของพระองค์ออกสำเนียงเป็นภาษาพม่าว่า "อลองเมงตะยาจี" หรือ "อลองพะ" มีความหมายว่า "พระโพธิสัตว์"; สิงหาคม ค.ศ. 1714 — 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1760) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าระหว่างวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1752 ถึง 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1760 รวมได้ 8 ปี 51 วัน เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์คองบอง ซึ่งเป็นราชวงศ์สุดท้ายของพม่าพระองค์กำเนิดเป็นสามัญชน โดยเป็นผู้นำหมู่บ้านแถบพม่าตอนบน สามารถรวบรวมบ้านเมืองให้เป็นปึกแผ่นปราบปราม มณีปุระ กอบกู้ ล้านนา คืนจากอยุธยาและขับชาวอังกฤษและฝรั่งเศสซึ่งให้การสนับสนุนราชอาณาจักรหงสาวดีฟื้นฟูของชาวมอญพระองค์ก่อตั้งเมืองย่างกุ้งในปี ค.ศ. 1755 สวรรคตจากพระอาการประชวรระหว่างการบุกอาณาจักรอยุธยา

ทางพม่าถือว่าพระองค์เป็นกษัตริย์พม่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด 1 ใน 3 พระองค์ (อีกสองพระองค์ได้แก่ พระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์พุกาม และ พระเจ้าบุเรงนอง ฉายา "พระเจ้าชนะสิบทิศ" ราชวงศ์ตองอู) เนื่องจากทรงรวบรวมประเทศได้อีกเป็นครั้งที่สาม

พระเจ้าอลองพญากำเนิดเป็นสามัญชนธรรมดา นามว่า "อองไชยะ" หรือ "อองไจยะ" (Aung Zeya, အောင်ဇေယျ) ที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ "มุกโชโบ" หรือ "ชเวโบ" หมู่บ้านไม่กี่ร้อยหลังคาเรือนในเขตแม่น้ำมู ซึ่งอยู่ห่างออกไปราว 60 ไมล์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังวะ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1714 โดยถือกำเนิดในครอบครัวผู้ดีซึ่งเคยปกครองหุบเขามูมาหลายชั่วอายุคนบิดาเป็นผู้นำหมู่บ้านมุกโชโบสืบต่อจากบรรพบุรุษและลุง สิธาเมงยี (စည်သာမင်းကြီး) เป็นขุนนางในเขตหุบเขามูด้วยพระองค์อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากผู้บังคับบัญชาทหารม้าสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 พระอนุชาของพระเจ้าโม่ญี่นตะโด (Mohnyin Thado) ซึ่งหมายถึงว่าพระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์พุกามด้วยพระองค์มาจากครอบครัวใหญ่ และมีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดและการแต่งงานกับครอบครัวผู้ดีอื่น ๆ อีกมากในพื้นที่หุบเขานั้น ในปี ค.ศ. 1730 แต่งงานกับยุงซาน (Yun San, ယွန်းစံ ) ลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียง ทั้งสองมีลูกชายหกคน และลูกสาวสามคน โดยลูกสาวคนที่สี่เสียชีวิตไปตั้งแต่ยังเล็ก

มีพระราชกรณียกิจที่สำคัญ คือ ปราบปรามมอญที่ขึ้นมามีอิทธิพลแทนที่ชนชาวพม่า หลังการล่มสลายของราชวงศ์ตองอู จนได้รับชัยชนะเด็ดขาด ในปี ค.ศ. 1757 โดยใช้เวลา 8 ปี และตั้งพระนามโดยให้เชื่อว่า พระองค์เป็นเสมือนพระโพธิสัตว์มาปราบยุคเข็ญ และยังได้สถาปนาศูนย์กลางของอาณาจักรพม่าขึ้นใหม่ ที่เมืองชเวโบ ก่อนที่จะย้ายมาที่อังวะในยุคหลัง โดยมีเมืองอื่น ๆ รายล้อมเช่น อมรปุระ มณีปุระ สะกาย เป็นต้น อีกทั้งพระองค์ยังเป็นผู้พัฒนาเมืองย่างกุ้งและพระราชทานชื่อเมืองนี้ใหม่เป็นภาษาพม่า จากเดิมที่เป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ

นอกจากนี้แล้วในทางพุทธศาสนา นอกจากพระองค์จะใช้พระนามที่ให้เชื่อว่าพระองค์เป็นเสมือนพระโพธิสัตว์เสด็จมาปราบยุคเข็ญแล้ว พระองค์ยังเป็นองค์ศาสนูปถัมภกที่สำคัญโดยสนับสนุนศาสนามีพระจริยวัตรที่ธรรมะ ธัมโม และสนับสนุนให้ราษฎรไม่ทำผิดศีล เป็นต้น

พระเจ้าอลองพญาเสด็จสวรรคตระหว่างทางกลับจากการทำสงครามกับอยุธยา รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ ซึ่งก่อนจะมาสงคราม พระองค์ส่งพระราชสาสน์ถึงสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ แจ้งเหตุสงครามครั้งนี้ โดยอ้างสิทธิของพม่าเหนืออยุธยาแต่ครั้งพระเจ้าบุเรงนอง และอ้างว่าพระองค์เป็นพระเจ้าช้างเผือก หรือพระเจ้าจักรพรรดิ ตามพงศาวดารไทยระบุว่าสวรรคตเพราะปืนใหญ่แตกที่วัดหน้าพระเมรุ แต่ทางพงศาวดารพม่าระบุว่าสวรรคตเพราะประชวร

พระเจ้าอลองพญาทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1752 ถึง ค.ศ. 1760
ชาลส์ วีตสตัน

เซอร์ชาลส์ วีตสตัน () เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 ที่เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ (Gloucestershire) ในประเทศอังกฤษ และเสียชีวิตในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1875
Wheatstone คือนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษผู้ซึ่งคิดค้นเครื่องวัดแรงต้านทานไฟฟ้า ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่สามารถใช้วัดแรงต้านทานไฟฟ้าได้อย่างถูกต้องแม่นยำ และใช้กันอย่างแพร่หลายในหองทดลองทางวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้เขายังมีสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ อีกได้แก่ หีบเพลงชักขนาดเล็กและกล้อง 3 มิติ

ใน ค.ศ. 1834 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศาสตร์จารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านปรัชญาที่สถาบัน King’s College ในเมืองลอนดอน และในปีเดียวกันนั้นเขาได้ใช้กระจกซึ่งสามารถหมุนได้ในการทดลองเพื่อใช้วัดหาอัตราความเร็วของกระแสไฟฟ้าตัวนำของกระแสไฟต่าง ๆ และในภายหลังกระจกชนิดนี้ได้นำมาใช้ในการหาค่าความเร็วของแสง โดย 3 ปีต่อมา ผลงานชิ้นถูกนำไปจดสิทธิบัตรโดย Sir William Fothergill Cooke แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1843 จากคำแนะนำของนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ Samuel Christie ได้สร้างเรื่องวัดแรงต้านทานกระแสไฟฟ้า หรือที่เรียกว่าสะพานไฟ และเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายมากในตอนนั้น ต่อมาภายหลังในปี ค.ศ. 1868 เขาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์ให้เป็นอัศวินแห่งอังกฤษ

ใน ค.ศ. 1838 เขาได้อธิบายทฤษฎีเกี่ยวกับการมองภาพ 3 มิติ กระจกในการทำกล้อง 3 มิติ ต้องสามารถมองเห็นภาพที่อยู่ในมุมกลับกัน ข้อดีอุปกรณ์ตัวนี้คือ มันสามารถที่จะใช้กับรูปภาพขนาดใหญ่ได้ ซึ่งนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายจนถึงปัจจุบัน เช่น การฉายกล้องเอกซเรย์ และการถ่ายภาพทางอากาศมันกลายเป็นสิ่งที่น่าดีใจว่า หลักการของภาพ 3 มิติ ได้นำมาใช้ทางด้านกระบวนการถ่ายภาพด้วย และผู้ที่มีส่วนร่วมกับการประดิษฐ์กล้องนี้คือ วีตสตันผู้ซึ่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1838 ได้ให้คำจำกัดความไว้กับ Royal Scottish Society of Arts เกี่ยวกับการมองเห็นโดยใช้อุปกรณ์ตัวนี้ว่า “ฉันคิดว่ามันควรใช้ชื่อว่า Stereoscope” ซึ่งเอาไว้ใช้แสดงลักษณะรูปร่างของของแข็ง กล้อง 3 มิติ และเครื่องวัดความต้านทานไฟฟ้า ตอนนี้ได้ถูกเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ในกรุงลอนดอน กล้อง 3 มิตินี้ถูกตั้งไว้ในพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ก่อนที่ Sir David Brewster สามารถค้นพบกล้องส่องทางไกลและกล้องถ่ายภาพ 3 มิติตัวแรกถูกผลิตออกมา 11 ปี
อีเรช

อีเรช (อังกฤษ: Eresh) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V

ชื่อ: อีเรช 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นฟุ (Tenfu) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: ไม่ปรากฏ 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (?) 
รูนที่ถือครอง: รูนประตูด้านนอก (Pale Gate Rune), รูนแห่งการคืนชีพ (Resurrection Rune) 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: จอมเวทย์ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลนา

บุคคลผู้มีประวัติเป็นปริศนา ไม่มีใครทราบประวัติที่แท้จริงเกี่ยวกับเธอมากนัก แต่คาดว่าอีเรชได้รู้จักกับจีนเป็นเวลานานและเรียกจีนว่าเป็นสหาย (comrade) เราสามารถพบเธอได้ที่หลุมใหญ่ทางเหนือของเมืองเรนวอลล์ (Rainwall) หลังจากที่พบกันนั้นอีเรชจะพาเจ้าชายและจีนลงไปยังเมืองที่อยู่ลึกลงไปในซากปรักหักพัง ภายในส่วนที่ลึกที่สุดเราจะพบกับผู้ปกป้องซากปรักหักพังนั้น เชสเฟสก้า (Shepcesska) หลังจากที่เราสามารถเอาชนะเชสเฟสก้าได้ อีเรชจึงจะเข้าเป็นพวกกับเรา
เอวเซบิโอ เอสปินัล

เอวเซบิโอ เอสปินัล () เป็นนักมวยสากลชาวโดมินิกัน เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 13 (น็อก 11) เสมอ 2 แพ้ 1
อักษรยูการิติก

อักษรยูการิติก ตั้งชื่อตามนครรัฐยูการิตซึ่งใช้อักษรนี้ คาดว่าน่าจะประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว 857 ปี ก่อนพุทธศักราช นครรัฐนี้ปรากฏขึ้นเมื่อ 857 ปี ก่อนพุทธศักราช ถูกทำลายลงเมื่อราว 637 – 627 ปี ก่อนพุทธศักราช การค้นพบนครรัฐนี้ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2471 โดยชาวนาซึ่งพบหลุมฝังศพโบราณใกล้ ราส ชามราห์ ทางเหนือของซีเรีย กลุ่มนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสนำโดย Clavde F.A. Schaeffer เริ่มขุดค้นเมื่อ พ.ศ. 2472

อักษรยูการิติกเป็นอักษรรูปลิ่ม มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับอักษรรูปลิ่มอื่นๆ ระบบเสียงมีพื้นฐานมาจากอักษรคานาอันไนต์ และอักษรฟินิเชีย เขียนจากซ้ายไปขวา
ภาษาอราเมอิกใหม่

ภาษาอราเมอิกใหม่ เป็นภาษาที่พัฒนามาจากภาษาอราเมอิกในสมัยโบราณ มีหลายภาษาได้แก่
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ

สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ () มีสำนักงานใหญ่ที่ เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เป็นองค์การพหุภาคี เพื่อช่วยเหลือด้านการพัฒนา และเป็นหน่วยงานสำคัญในการประสานงานความช่วยเหลือในด้านการพัฒนาของสหประชาชาติ โดยเริ่มจากการขยายการให้ความช่วยเหลือด้านวิชาการ แก่ประเทศกำลังพัฒนา ด้วยหลักการดำเนินการแบบสากลและเป็นกลางในทางการเมือง ตามเป้าหมายการพัฒนาที่ๆสำคัญๆ มีสมาชิก 170 ประเทศ เพื่อร่วมมือในการวางแผน และดำเนินโครงการในด้านการเกษตร อุตสาหกรรม การศึกษา และสิ่งแวดล้อม
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ

พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดขอนแก่น มีสถิติการชกทั้งหมด 12 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 6

พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นคู่ท้าชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวทของ ชาติชาย เชี่ยวน้อย แชมป์โลกคนที่ 2 ของไทย ซึ่งถือว่าเป็นศึกสายเลือดครั้งแรกในประวัติศาสตร์วงการมวยสากลของไทย

พันธ์ทิพย์เป็นนักมวยถนัดซ้าย และยังเป็นนักศึกษาอยู่ขณะชกมวยอาชีพไปด้วย จึงได้ฉายาว่า "เสือหมัดซ้าย" หรือ "ขวัญใจนักเรียน" มีผู้จัดการคือ จวน สุริยกุล เคยเป็นแชมป์ฟลายเวทของเวทีลุมพินี และกลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงขึ้นมา จึงถูกจับประกบให้ชกกับชาติชาย โดย "พญาอินทรี" เทียมบุญ อินทรบุตร โปรโมเตอร์ชื่อดังในเวลานั้น โดยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จมาทอดพระเนตรการชกครั้งนี้ด้วยพระองค์เอง ซึ่งผลปรากฏว่าพันธ์ทิพย์เป็นฝ่ายแพ้น็อกชาติชายไปเพียงยกที่ 3 เท่านั้นเอง และหลังการชกชาติชายถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ เนื่องจากทั้งคู่ถือเป็นเพื่อนสนิทกัน

เมื่อแพ้แก่ ชาติชาย เชี่ยวน้อย แล้ว พันธ์ทิพย์ก็แขวนนวมทันที เดินทางไปต่อศึกษาด้านคอมพิวเตอร์ที่สหรัฐอเมริกา จบกลับมาทำงานให้แก่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จนกระทั่งเกษียณ ปัจจุบัน พันธ์ทิพย์ได้เปิดกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายเสื้อผ้ากีฬา
ถนอมจิต สุโขทัย

ถนอมจิต สุโขทัย เป็นนักมวยที่เป็นใบ้ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 23) เสมอ 2 แพ้ 9 
ถนอมจิต ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ชนะน็อค วิลเลียม อเวนอร์ ยก 8 ต่อมาได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ชนะน็อค สมชัย ศุภสมุทร ยก 5 จากนั้น ถนอมจิตขึ้นชกชนะรวดจนได้ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 แพ้น็อค ฮอง ซูฮวาน ยก 8 ที่ กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ถนอมจิตขึ้นชกชนะรวดอีก จนได้ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 ปรากฏว่าถนอมจิตทำได้เพียงเสมอกับคอนราโด วาสเควซ ที่ กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ ถนอมจิตชกชนะอีก 3 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท สมาคมมวยโลกเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2518 แพ้น็อค อัลฟอนโซ ซาโมรา ยก 4

ถนอมจิตยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แพ้บ้าง ชนะบ้าง ได้ขึ้นชกป้องกันแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินได้อีกสองครั้ง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ริก กุยยาโม ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ และได้ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 แพ้คะแนน ชุง ซุนฮยุน ที่ เกาหลีใต้ หลังจากการชกครั้งนี้ ถนอมจิตก็ขึ้นชกแพ้รวด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2522 แพ้คะแนน เฟล วีเอสกา จูเนียร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็แขวนนวมไป
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์

ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ มีชื่อจริงว่า สุพัฒน์ พลชารี เป็นชาวจังหวัดอุดรธานี มีสถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 3) แพ้ 6

ต้องตา เกียรติวา่ยุภักษ์ เป็นอดีตนักมวยที่ทางกลุ่มผู้สนับสนุน คือ สนอง รักวานิช และเทียมบุญ อินทรบุตร ต้องการจะปั้นให้เหมือนกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเป็นนักมวยชื่อดังขณะนั้น โดยชกในพิกัดเดียวกัน เป็นนักมวยถนัดซ้ายเหมือนกัน ซ้ำยังไว้ทรงผมและหนวดทรงเดียวกันอีก แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเหมือนแสนศักดิ์
ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม

ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม มีชื่อจริงว่า ปรีชา ชำนาญแทน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

ใหม่เริ่มหัดชกมวยไทยครั้งแรกกับอาจนอายุ 13 ปีจึงออกตระเวนชกมวยในชื่อ ศรงาม ศิษย์ศรสิงห์ เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่เนื่องจากเป็นมวยรุ่นเล็ก ที่แฟนมวยยุคนั้นไม่ให้ความนิยม ใหม่จึงไม่ได้ขึ้นชกบ่อยนักจนรู้สึกเบื่อ จึงเลิกชก ไปทำงานที่โรงงานน้ำตาลไทยรุ่งเรือง

ระหว่างทำงานที่โรงงานน้ำตาล ใหม่ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาแห่งชาติที่ จังหวัดนครปฐม ได้เหรียญทองในรุ่นไลท์ฟลายเวท ทำงานที่โรงงานน้ำตาลได้ 5 ปีก็ลาออก ไปช่วยพี่ ๆ ดูแลงานเกี่ยวกับพลาสติกที่ฝั่งธนบุรี

เมื่อมาทำงานอยู่ฝั่งธนบุรีนี่เอง ใหม่อาสาเป็นคู่ลงนวมให้นักมวยในค่ายธนบุรีฟาร์ม จนตึ๋ง ตลาดพลู หัวหน้าค่ายเห็นแววจึงชวนใหม่มาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งใหม่แสดงฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีในรุ่นไลท์ฟลายเวท

ขณะนั้นเป็นช่วงที่สภามวยโลกจัดตั้งตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทขึ้นมาใหม่และอนุมัติให้มีการชิงแชมป์ที่ว่าง "บิ๊กอึ่ง" สหสมภพ ศรีสมวงศ์เลือกใหม่ไปชิงแชมป์รุ่นนี้ที่ว่างกับฮิโรกิ อิโอกะ ที่ญี่ปุ่น แต่ใหม่ทำไม่สำเร็จเป็นฝ่ายแพ้คะแนนกลับมา กลับจากญี่ปุ่นใหม่ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นไลท์ฟลายเวท แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค เด่น ชูวัฒนะ ยก 3 จึงแขวนนวมเลิกชกมวยไปตั้งแต่บัดนั้น

หลังจากแขวนนวม ใหม่หันไปเป็นเทรนเนอร์อยู่ระยะหนึ่งแต่ไม่สำเร็จ ปัจจุบันใหม่ช่วยกิจการโต๊ะสนุกเกอร์ของน้องสาวที่ จังหวัดนครปฐม
โตโต้ ป.พงษ์สว่าง

โตโต้ ป.พงษ์สว่าง อดีตนักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย มีชื่อจริงว่า จำลอง ธรรมวิยศ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2511 ที่จังหวัดมหาสารคาม มีสถิติการชกสากลอาชีพทั้งหมด 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3 
โตโต้ เริ่มจากการชกมวยไทยโดยใช้ชื่อว่า "โตโต้ กังวาลไพร" จนมีชื่อเสียงขึ้นมาทางภาคอีสาน และได้เดินทางเข้ามาชกในกรุงเทพมหานครในรายการศึกวันทรงชัย ที่เวทีลุมพินี โดยมี "จ่าตุ๊" ทรงพล พงษ์สว่าง เป็นผู้จัดการ ได้ค่าตัว 8,000 บาท และเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเอาชนะน็อก ""แรมโบ้"" พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี ยก 2 ไปได้ด้วยศอก และได้รับฉายาว่า ""จอมปาฏิหารย์"" เนื่องจากเป็นนักมวยที่มักจะพลิกสถานการณ์ที่ตกเป็นรองกลับมาชนะได้อยู่บ่อย ๆ โดยมีครั้งที่ประทับใจที่สุดคือการเอาชนะน็อก ""ไอ้เลือดเหล็ก"" ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ไปได้ในยกสุดท้าย ทั้งที่ตกเป็นรองมาตลอด 4 ยก

ต่อมาทางทรงพลได้ให้โตโต้หันมาชกมวยสากล หวังสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักมวยที่ชก 3 ครั้งเป็นแชมป์โลกแบบเดียวกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เริ่มแรก โตโต้ขึ้นชกมวยสากลในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ชนะน็อค ราอูล เทอราโด ยก 2 โตโต้ขึ้นชกชนะรวดอีกสองครั้ง ทรงพลก็แยกมาจัดโตโต้ชกเอง โตโต้ชกชนะคะแนน แมนนี่ เมลชอร์ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์เมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2536 ก็ตัดสินใจขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC กับ ริคาร์โด โลเปซ ซึ่งเป็นการชกมวยสากลครั้งที่ 5 ที่แคปปิตอลซิตี้ ถนนรัชดาภิเษก มีการถ่ายทอดทางช่อง 3 แต่โตโต้สร้างประวัติศาสตร์ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้น็อคโลเปซ ยก 11 ไปอย่างบอบช้ำ หน้าตาบวมปูดไปหมด แต่ก่อนหน้านั้นก็สามารถชกฟันยางของโลเปซกระเด็นไปได้เหมือนกัน

หลังจากพลาดหวังในการชกชิงแชมป์โลก โตโต้ยังขึ้นชกอุ่นเครื่องหวังชิงแชมป์โลกอีกครั้ง โตโต้ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2536 – 2538 รวมทั้งชกชนะ อีริค ชาเวซ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ด้วย แต่โตโต้ก็มาพลาดแพ้ทีเคโอ ริค มากราโม ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2538 ในการชกเป็นคู่ประกอบรายการ ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ป้องกันแชมป์กับ รอนนี่ มากราโม และเมื่อขึ้นชกอีกครั้งในปีถัดมา เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2539 โตโต้ก็พลาดอีก แพ้น็อค รามิล จิเวโร่ แค่ยกแรก หลังจากนั้น การชกมวยสากลของโตโต้ก็แย่ลง โดยขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน เท็ดดี ปูชิโด แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

หลังจากที่ รัตนพล ส.วรพิน เสียแชมป์โลกให้กับ โซลานี เปเตโล ทรงพลเคยออกมาให้ข่าวว่าจะสนับสนุนโตโต้ให้ขึ้นชิงแชมป์กับเปเตโล แต่ข่าวคราวก็เงียบหายไป จนฟ้าสั่งไปเสียแชมป์โลกที่แอฟริกาใต้ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทรงพลเลิกจัดมวยสากลอาชีพ ฟ้าสั่งได้ย้ายไปชกในสังกัดของวิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ส่วนโตโต้กลับมาชกมวยไทยตามเดิม แม้จะได้รางวัลคู่มวยดุเดือดแห่งปีถึง 2 ปีซ้อน แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเหมือนก่อน สุดท้ายจึงแขวนนวมไปในที่สุด

หลังแขวนนวมแล้ว โตโต้ไม่มีเงินเก็บเหลืออยู่เลย จึงหันมาประกอบอาชีพรับจ้าง ทั้งรับจ้างซ่อมรถ และเป็นช่างเฟอร์นิเจอร์ ปัจจุบันเป็นพนักงานของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ย่านถนนพระราม 9 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการร้าน สภาพปัจจุบันตาข้างขวาของโตโต้บอดสนิท เชื่อว่าเป็นผลมาจากความบอบช้ำที่ชกกับโลเปซ
ห้าดาว ซีพียิม

ห้าดาว ซีพียิม มีชื่อจริงว่า พรชัย เตชสินชัย เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงเทพมหานคร

ห้าดาวเรียนจบชั้นปวช.ที่วิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี ฝึกมวยสากลครั้งแรกกับกาจบัณฑิต บูรณะธัญญะ ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่น ได้แชมป์มวยนักเรียนของกรมพลศึกษา จน พ.ศ. 2531 จึงขึ้นชกมวยสากลอาชีพในชื่อ "กาจ ชาติบัณฑิต" การชกในช่วงนี้เป็นไปอย่างลุ่ม ๆ ดอน ๆ แพ้บ้าง ชนะบ้าง จนได้ครองแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินรุ่นฟลายเวทเมื่อ พ.ศ. 2536 นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ แห่งกาแล็คซี่โปรโมชั่น นำไปสร้างสรรค์ในชื่อใหม่ "ห้าดาว ซีพียิม"

ห้าดาวได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กับลีโอ กาเมซ แชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา ที่เวทีราชดำเนิน ก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลกที่สหรัฐอเมริกาจะเริ่มขึ้นไม่นาน การชกวันนั้น ห้าดาวชกได้ดีมาก สามารถชกกาเมซลงไปให้กรรมการนับแปดได้ในยกที่ 7 แต่ผลการชกออกมาเสมอกันไปอย่างไม่น่าเชื่อ ชนิดที่ตัวห้าดาวเองถึงกับอ้าปากค้างยืนตะลึงด้วยความงงงวยเมื่อทราบผลคะแนน

ต่อมาห้าดาว ยังคงชกมวยอยู่ต่อไป จนในปี พ.ศ. 2541 ห้าดาวจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในรุ่นเดิม สถาบันเดิม กับนักมวยรุ่นน้องชาวไทยด้วยกัน คือ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ เป็นศึกสายเลือดอีกครั้งหนึ่งของวงการมวยไทย ทั้งคู่ชกกันเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ที่เวทีมวยชั่วคราว สี่แยกราชวงศ์ เยาวราช ในโอกาสเฉลิมฉลองเทศกาลตรุษจีน ผลการชกปรากฏว่า ห้าดาวซึ่งขณะนั้นอายุมากแล้วไม่อาจสู้นักมวยรุ่นน้องที่หนุ่มสดกว่าอย่างพิชิตได้เลย โดยเฉพาะในยกสุดท้ายห้าดาวเกือบถูกพิชิตน็อกเสียด้วยซ้ำ แต่พิชิตก็ไม่ซ้ำในจังหวะที่ได้เปรียบ และเมื่อครบ 12 ยก ห้าดาวก็แพ้คะแนนไปอย่างขาดลอย จากนั้นห้าดาวได้ชกกับนักมวยไทยชาวไทยด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง คือ เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ผลคือ ห้าดาวแพ้น็อกไปในยกที่ 3 และจากนั้นจึงได้แขวนนวมไป
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น

พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า กิตติชัย ปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 3)แพ้ 5

พยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยหัดมวยกับพี่ชายที่เป็นนักมวยชื่อลูกเป็ด ศักดิ์บุญธรรม เริ่มแรกพยัคฆ์ขึ้นชกมวยในชื่อ "กิตติชัย ศิษย์บุญธรรม" ชกมวยในแถวบ้านเกิดจนโด่งดัง อ๊อด จันดี จึงพามาฝากไว้ที่ค่ายมวยของใหม่ เมืองคอน ได้ขึ้นชกมวยสากลอย่างจริงจังในชื่อ "สายน้ำ จันดีโลหะ" จนได้เป็นแชมป์มวยสากลรุ่นมินิฟลายเวทของเวทีลุมพินี

ต่อมา สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ ผู้จัดการของวีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ได้ซื้อตัวสายน้ำจากอ๊อด จันดีมาสร้างสรรค์และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ประเดิมชกในสังกัดใหม่ได้ 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC กับริคาร์โด โลเปซ ที่สหรัฐ แต่ทำไม่สำเร็จ แพ้น็อคไปในยกที่ 3

หลังจากแพ้กลับมา พยัคฆ์ยังได้รับการสับสนุนต่อไป เนื่องจากในขณะนั้นมีข่าวออกมาเรื่อย ๆ ว่า ริคาร์โด โลเปซ จะสละตำแหน่งและเลื่อนรุ่น สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ผู้แทนของ WBC ในประเทศไทย จึงหมายมั่นจะผลักดันพยัคฆ์ให้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงเพื่อรอชิงแชมป์ว่าง จนวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พยัคฆ์ได้ขึ้นชกตัดเชือกกับชาติ เกียรติเพชร เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นสตรอเวท WBC กับร็อคกี้ หลิน รองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวไต้หวัน เพื่อรดเวลาที่โลเปซจะสละตำแหน่ง ผลการชกปรากฏว่าพยัคฆ์ใช้ชั้นเชิงชกชนะคะแนนชาติไปได้ทั้งที่ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้ง อย่างไรก็ดี โลเปซไม่ได้สละตำแหน่งตามที่คาดไว้ การชิงแชมป์เฉพาะกาลต้องเลื่อนออกไป พยัคฆ์ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย

การชกตัดเชือกเพื่อหาตัวแทนไปชิงแชมป์เฉพาะกาลได้จัดขึ้นอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 หลังจากพยัคฆ์แขวนนวมไปแล้ว ผลปรากฏว่า วันดี จ.เจริญ ชนะคะแนน หลักชัย เดชากุล ได้ไปชิงแชมป์เฉพาะกาลที่ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ หลิน ได้ครองแชมป์ในที่สุด