seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด

ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 30 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 20 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 12 หน้า รวม 62 หน้า แต่หน้าเรียงตัวโดยไม่มีหน้าชนิดเดียวกันอยู่ติดกัน ทรงนี้มี 120 จุดยอด 180 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

รูปทรงนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆ อีกเช่น

สำหรับชื่อ "ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด" ได้การตั้งขึ้นโดย โยฮันน์ เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากถ้านำเอาทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron) มาตัดปลายจริงๆ จะได้ส่วนที่ตัดเป็นหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำไม่ใช่จัตุรัส

ส่วนชื่อ "รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่" อาจจะทำให้สับสนกับอีกรูปทรงหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันคือ รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่เอกรูป (uniform great rhombicosidodecahedron) ซึ่งไม่ใช่ทรงหลายหน้าแบบนูน (nonconvex)

พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้

พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
เมื่อ τ = (1+√5) /2 หรืออัตราส่วนทอง
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็น 1 ใน 4 คณะแรกตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่เลขที่ 128 ถนนห้วยแก้ว อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น 4 สาขา(ภาควิชา)

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ซึ่งรวมเอาวิทยาเขตต่างๆ ของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เข้าด้วยกันเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง โดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้จัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้น เพื่อจัดการศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี ในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม และอุตสาหกรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท ในหลักสูตร วิศวกรรมศาสตร์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา จัดการศึกษาใน 6 เขตพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ได้แก่ เขตพื้นที่ภาคพายัพเชียงใหม่ เขตพื้นที่ลำปาง เขตพื้นที่เชียงราย เขตพื้นที่น่าน เขตพื้นที่พิษณุโลก และเขตพื้นที่ตาก

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับคณะ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่

คณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับการประเมินคุณภาพการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ในปีการศึกษา 2550 กลุ่มสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับผลการประเมินในระดับ "ดี" คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.94
กระสวยอวกาศแอตแลนติส

กระสวยอวกาศ "แอตแลนติส" () เป็นกระสวยอวกาศลำที่ 4 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจำยาน คือ OV-104 (กระสวยอวกาศลำอื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ เอนเดฟเวอร์)

กระสวยอวกาศแอตแลนติส ถูกตั้งชื่อตามเรือสำรวจหลักของสถาบันสมุทรศาสตร์ เริ่มทำการบินครั้งแรกในเที่ยวบิน STS-51-J วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2528 ในฐานะยานขนส่งอวกาศลำที่ 4 ของสหรัฐอเมริกา มูลค่า 3 พันล้านดอลลาร์

ในปี พ.ศ. 2551 (2008) นาซาได้รักษาและยืดอายุการใช้งานของกระสวยอวกาศแอตแลนติส ให้สามารถปฏิบัติภารกิจจนถึงปี พ.ศ. 2553 (2010) เพื่อให้จบโครงการกระสวยอวกาศ โดยเดิมนาซาตั้งใจจะปลดเกษียณกระสวยอวกาศแอตแลนติสในปี พ.ศ. 2551 (2008)
เที่ยวบินแรกของแอตแลนติสในเที่ยวบินที่ STS-51-J เมื่อเดืนตุลาคม พ.ศ. 2528 (1985) ซึ่งการบินครั้งนี้เป็นหนึ่งในห้าภารกิจที่ลูกเรือในยานทำการปฏิบัติเกี่ยวกับด้านการทหาร แอตแลนติสได้บินอีกหนึ่งเที่ยวบินในเที่ยวบิน STS-61-B ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์โศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ในปี พ.ศ. 2529 (1986)

ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 (1995) ที่เที่ยวบินที่ STS-71 แอตแลนติสได้ทำการบินเทียบท่ากับสถานีอวกาศเมียร์ (สถานีอวกาศของประเทศรัฐเซีย) ในโครงการกระสวยอวกาศ-สถานีอวกาศเมียร์
อุดม ตันติประสงค์ชัย

อุดม ตันติประสงค์ชัย เป็นซีอีโอ (CEO) ของ สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ (Orient Thai Airlines) และ วัน-ทู-โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ (One Two Go Operated by Orient Thai Airlines)

อุดม เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่คลองเตย กรุงเทพมหานคร ในธุรกิจครอบครัวที่มีกิจการโรงฟอกหนังเล็กๆ ที่ปากน้ำ ไปเรียนที่ไต้หวันตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยมีชื่อจีนว่า "เฉิน สวย จิ่น" ต่อมาได้ไปเรียนที่โรงเรียนช่างกลเครื่องบินที่ฮ่องกง อายุ 17 ปี อุดม กลับเมืองไทยและดำเนินธุรกิจส่งออกหนังฟอกไปฮ่องกง เนื่องจากมีหัวการค้าขายเก่ง ได้แปรรูปเศษหนังที่ไม่มีค่า ไขมันไขวัวขายไปทำสบู่ และส่งออกน้ำมันปาล์ม ทำสบู่ให้กับไต้หวัน และทำถุงมือส่งออกด้วย

เขาตั้งบริษัทเทรดดิ้งส่งออกชื่อ Fuldaa (เป็นชื่อเมือง ๆ หนึ่งในประเทศเยอรมนี) เริ่มแรกส่งออกหนังฟอกไปต่างประเทศ พอวัตถุดิบหนังเริ่มขาดแคลนในไทย เขาจึงเสาะแสวงหาไปซื้อจากพม่า และขยายกิจการไปที่เวียดนาม ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2528 และในปี พ.ศ. 2531 เขาก็เริ่มธุรกิจค้าหนังและสิ่งทอในประเทศกัมพูชา

ตุลาคม พ.ศ. 2533 อุดม เริ่ม สายการบิน แคมโบเดีย อินเตอร์เนชั่นแนล แอร์ไลน์ (CIA) ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของกัมพูชา ในนามของบริษัท Fuldaa ที่ได้รับสัมปทานจากคณะรัฐมนตรีกัมพูชา เริ่มเปิดบินเที่ยวแรก เมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2535 บินระหว่างกรุงเทพฯ-พนมเปญ และปิดลงเมื่อปี พ.ศ. 2537 และนำเครื่องบิน 3 ลำที่ต้องกลับมาตั้งหลักที่ประเทศไทย แต่ไม่มีใบอนุญาต ระหว่างที่รอใบอนุญาตในปี พ.ศ. 2537 นั้น อุดม ก็ได้รับการติดต่อจาก William Gatchalian ซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานพลาสติกของฟิลิปปินส์ ให้ร่วมหุ้น 60-40% ทำสายการบิน แอร์ ฟิลิปปินส์ หลังจากรัฐบาลฟิลิปปินส์เปิดเสรีการบินในปี พ.ศ. 2537 และในปี พ.ศ. 2538 อุดม เริ่ม สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เดิมใช้ชื่อว่า สายการบิน โอเรียนท์ เอ็กซ์เพรส แอร์ ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างภูมิภาค บินจากเชียงใหม่ ไปยัง อุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ จนกระทั่ง วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เริ่ม วัน ทู โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินราคาประหยัดสายการบินแรกของประเทศไทย
กรวด

กรวด เป็นหินประเภทหินตะกอนซึ่งถูกกระแสน้ำพัดพาไปอยู่รวมกัน เนื่องจากการเสียดสีกันทำให้ผิวมีความเรียบมน ลื่นมี 2 ประเภท คือกรวดแม่น้ำ และกรวดทะเลสีชมพู
มาเฟีย

มาเฟีย () เป็นกลุ่มคน หรือสมาชิกของกลุ่มคน ที่รวมตัวกันเพื่อประกอบมิจฉาชีพในการทำมาหากิน โดยดั้งเดิมแล้ว มาเฟีย คือ กลุ่มพันธมิตรในยุคกลางของอิตาลี ที่รวมตัวกันเพื่อต่อต้านชาวนอร์มันและชาวเติร์ก ต่อมาจึงกลายเป็นคำเรียกองค์กรลับต่างๆ ในอิตาลี

มาเฟีย เป็นชื่อเรียกของกลุ่มสังคมที่ผิดกฎหมายอย่างลับๆ เชื่อกันว่าเกิดขึ้นครั้งแรกในช่วงกลางของศตวรรษที่ 18 ในซิซิลีประเทศอิตาลี จากนั้นจึงเริ่มแผ่กระจายไปยังสหรัฐอเมริกาแคนาดา และออสเตรเลีย

มาเฟียในซิซิลี จะถูกเรียกว่า Cosa nostra หรือในภาษาอังกฤษ เรียกว่า Our thing จะเมื่อช่วงปลายศตวรรตที่ 18 ชาวอิตาลีจำนวนมากอพยพไปอยู่ที่อเมริกา แคนาดา สังคมของมาเฟียในอเมริกาจึงเกิดขึ้นจนถึงปัจจุบันส่วนใหญ่มาจากซิซิลี 
มีและมาเฟียประมาณ 20 ครอบครัวทั่วสหรัฐอเมริกา โดยหลักๆจะต้องปฏิบัติตามกฏที่เรียกว่า Code of omerta ซึ่งเป็นธรรมเนียมดั้งเดิมของชาวซิซิเลียน และจะมีสภาที่เรียกว่า The commission ออกคำสั่งโดยใช้ครอบครัวหลักๆอยู่ที่นิวยอร์ทั้งห้าครอบครัว ได้แก่ Genovese ,Gambino ,Bonanno ,Lucchese ,Colombo ส่วนครอบครัวอื่นๆจะกระจายอยู่ทั่วไปทั้งสหรัฐอเมริกาส่วนมากจะอยู่ในแถบ East coast ส่วนมาเฟียดั้งเดิมในซิซิลีจะเรียกครอบครัวว่า Clan หรือ Cosca แทนคำว่า Family แบบของมาเฟียอเมริกา

ส่วนมาเฟียจากทางใต้ของอิตาลีท้องถิ่นอื่นๆจะเรียกแตกต่างกันไป เช่น มาเฟียจากจังหวัด เนเปิลส์ จะเรียกตัวเองว่า Camorra หรือ Camorrista มีหลายครอบครัวหลายแคลนแบ่งตามท้องที่กันไปเช่น Casalesi clan , Di Lauro clan ,Nuvoletta clan ,Vollaro clan เป็นต้น

และมาเฟียจากแคว้นกาลาเบรีย จะเรียกว่า 'Ndrangheta ส่วนจะใช้เรียกครอบครัวด้วยคำว่า'Ndrina ยกตัวอย่างเช่น 'Ndrina Commisso,'Ndrina Piromalli,'Ndrina Ursini,'Ndrina Ierinò

Sacra Corona Unita เป็นชื่อเรียกของมาเฟียจากแคว้นปูลยา และ Basilischi เป็นชื่อเรียกมาเฟียที่มีถิ่นกำเนิดในแคว้นบาซีลีกาตา ทั้งหมดอยู่ในภาคใต้ของอิตาลี

และพิธีกรรมของมาเฟียก็จะคล้ายคลึงกันแต่สมาชิกต้องสืบเชื้อสายอิตาเลียนโดยตรงและนับถือศาสนาโรมันคาทอลิก และผู้ที่เป็นสมาชิกอย่างเต็มตัวโดยผ่านพิธีกรรมมาแล้วผู้ใดผู้หนึ่งจะแตะต้องหรือฆ่าไม่ได้นอกจากได้รับคำสั่งจากหัวหน้าครอบครัว ส่วนมากมาเฟียจะอยู่ในจังหวัดทางภาคใต้ของอิตาลี

อันที่จริง มาเฟียไม่ได้ทำแต่เรื่องผิดกฎหมายเท่านั้น แต่ยังรับใช้ราชวงศ์ หรือมีส่วนร่วมในหน่วยงานของรัฐ หรือแม้แต่การแผ่ขยายอาณาเขตของตนและยังมีส่วนร่วมในการช่วยสงครามโลกครั้งที่สอง
ตุ๊กแกบินหางเฟิน

ตุ๊กแกบินหางเฟิน (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ptychozoon lionotum") เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกตุ๊กแกและจิ้งจก อยู่ในวงศ์ Gekkonidae มีรูปร่างและสีสันคล้ายจิ้งจกบ้านทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า สามารถโตเต็มที่ได้ 8 นิ้ว ลำตัวแบนราบ ที่นิ้วเท้ามีลักษณะแบนราบและมีพังผืดต่อติดกันไปตลอดทั้งลำตัว ใช้ในการร่อนจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ หางมีลักษณะแบนยาวและมีแขนงแตกออกเป็นหยัก ๆ แลดูคล้ายใบของต้นเฟิน อันเป็นที่มาของชื่อ สามารถปรับสีสันของลำตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้อย่างดี เมื่อถูกรบกวนมักจะมุดหนีเข้าไปในซอกไม้หรือโพรงไม้ แล้วขดหางเป็นวงกลมแนบไว้กับลำตัว และหากถูกรบกวนอีกก็จะมุดลงไปลึกขึ้นอีก

หากินในเวลากลางคืน มีความว่องไวมาก ในประเทศไทย พบเฉพาะในป่าดงดิบชื้นในชายแดนภาคตะวันตกติดกับพม่าและภาคใต้ติดกับมาเลเซียเท่านั้น สถานภาพในปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่กระนั้น ตุ๊กแกบินหางเฟิน ก็ยังเป็นที่นิยมของผู้ที่ชื่นชอบการเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานอีกด้วย

ตุ๊กแกบินหางเฟิน ยังมีชื่อเรียกอื่นอีก เช่น "ตุ๊กแกบินหางหยัก" เป็นต้น
อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี

ตุน ดาโตะก์ ซรี ฮาจี อับดุลละฮ์ บิน ฮาจี อะฮ์มัด บาดาวี (; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 - ) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีประเทศมาเลเซีย รับตำแหน่งต่อจากมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด เมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เป็นผู้นำพรรคอัมโนคนที่ 6 และกลุ่มพรรคแนวร่วมแห่งชาติ Barison Nasional (BN) และชนะการเลือกตั้งเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547

อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี เกิดในเมืองบายันเลอปัซ รัฐปีนัง ในครอบครัวเคร่งครัดในศาสนา บิดาของนายบาดาวีเป็นคนที่เคร่งครัดในศาสนามาก และเป็นสมาชิกพรรคอัมโน ส่วนปู่ของเขาคือชีคอับดุลละฮ์ บาดาวี ฟาฮิม ซึ่งมีเชื้อสายอาหรับ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งฮิสบูลมุสลิมีน (Hizbul Muslimin) หรือที่รู้จักในปัจจุบันในนามพรรคพาส (PAS) ปู่ของเขามีชื่อเสียงในการต่อสู้เพื่อเอกราช และเป็นผู้นำศาสนาคนแรกของปีนังก่อนได้รับเอกราช ส่วนตาของเขามีนามว่า ฮา ซูเฉียง (Ha Su-chiang) หรือรู้จักกันว่า ฮัสซัน (Hassan) เป็นชาวจีนมุสลิมที่อพยพมาจากเมืองซานย่า ในมณฑลไหหลำ

อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี ได้ศึกษาจากโรงเรียนมัธยมบูกิต เมอร์ตายัม (Bukit Mertajam High School) หลังจากที่ล้มเหลวในการสมัครเข้าในเส้นทางที่เขาเลือกคือเศรษฐศาสตร์ บาดาวีได้ปริญญาตรีจากสาขาศิลปะ ในอิสลามศึกษา จากมหาวิทยาลัยมาลายา ใน ค.ศ. 1964

ภรรยาคนแรกของนายอับดุลละฮ์ คือ นางเอนดน มะห์มุด อัมบะก์ (Endon Mahmood Ambak) ซึ่งเป็นชาวมลายูเชื้อสายญี่ปุ่น ทั้งสองมีบุตรธิดาด้วยกันสองคน คนแรกเป็นชายชื่อ กามาลุดดิน อับดุลละฮ์ คนที่สองเป็นหญิงชื่อโนรี อับดุลละฮ์ ซึ่งภายหลังนางเอนดน มะห์มุด อัมบะก์ได้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งทรวงอกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548

และต่อมาอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวีได้แต่งงานใหม่กับนางจีน ดันเกอร์ อดีตน้องสะใภ้ของภรรยาเขา ซึ่งเป็นชาวมลายูเชื้อสายโปรตุเกส เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2550
ไทออนไลน์

ไทออนไลน์ () เป็นเกมออนไลน์ลักษณะMMORPG ออกแบบและสร้างโดยโปรแกรมเมอร์ชาวไทย ในเกมส์ไทออนไลน์นี้คุณสามารถเลือกตัวละคร 3 อย่าง เช่น นักเวทย์ นักดาบ และ ซาไก โดยมี ระบบเกมแสดงถึงความเป็นไทย ก็มี เช่น ค่าคุณธรรม ค่าคุณธรรมจะจะลดเมื่อเราได้ทำการฆ่ามอนสเตอร์ ถ้าคุณธรรมลดต่ำกว่า 80 จะส่งผลทำให้ ค่าพลังโจมตี ค่าพลังป้องกัน การหลบหลีก และการอัพเกรด ลดลง และ การถวายสังฆทาน และการบริจาคเงินให้ขอทานก็จะทำให้ ค่าคุณธรรมเพิ่มขึ้น และ ระบบการบนบานสานกล่าว การยิ่งบนมากจะทำให้เพิ่มโอกาสในการอัปเกรดอาวุธ ชุดเครื่องป้องกัน การอัปเกรดสกิล ภายหลังเกมไทออนไลน์ขาดคนพัฒนา จึงประกาศปิดอย่างถาวร
ทรงลูกบาศก์ปลายตัด

ทรงลูกบาศก์ปลายตัด หรือ ทรงหกหน้าปลายตัด () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปแปดเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า รวม 14 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงลูกบาศก์ (cube) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 8 จุด ให้หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสกลายเป็นรูปแปดเหลี่ยม และหน้าที่ตัดนั้นก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยม

พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงลูกบาศก์ปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้

พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงลูกบาศก์ปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
เมื่อ ξ = √2 - 1
เบียร์อาชา

เบียร์อาชา เป็นเบียร์สัญชาติไทยผลิตและจำหน่ายโดย บริษัท ไทยเบฟเวอร์เรจ จำกัด (มหาชน) บริษัทในเครือเดียวกับเบียร์ช้าง แต่เป็นเบียร์ดีกรีต่ำซึ่งมีปริมาณแอลกอฮอล์ 5% โดยใช้โรงงานที่วังน้อยเป็นฐานการผลิต การผลิตเบียร์อาชาของปี พ.ศ. 2549 อยู่ที่ 92.02 ล้านลิตร
ข้อต่อ

ข้อ หรือ ข้อต่อ () ในทางกายวิภาคศาสตร์ หมายถึงบริเวณที่กระดูกตั้งแต่สองชิ้นขึ้นไปมีการติดต่อกัน ทำให้กระดูกมีการทำงานร่วมกันเป็นระบบเพื่อการค้ำจุนปกป้องร่างกายและการเคลื่อนไหวในรูปแบบต่างๆที่เหมาะสม ข้อต่อในร่างกายมนุษย์มีหลายแบบ และสามารถจัดจำแนกได้ตามลักษณะโครงสร้าง และคุณสมบัติในการเคลื่อนไหว

เราสามารถแบ่งชนิดของข้อต่อในร่างกายได้ตามลักษณะการติดต่อกันของกระดูกแต่ละชิ้น โดยแบ่งได้เป็นสามแบบ คือ ข้อต่อ(ชนิด)เส้นใย (fibrous joints) ข้อต่อ(ชนิด)กระดูกอ่อน (cartilaginous joints) และข้อต่อ(ชนิด)มีไขข้อหรือข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียล (synovial joints)

ในข้อต่อลักษณะนี้ กระดูกจะเชื่อมติดกันโดยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดหนาแน่น (dense connective tissue) ซึ่งทำให้ข้อต่อชนิดนี้เคลื่อนไหวไม่ได้ หรือเคลื่อนไหวได้น้อยมาก ข้อต่อในลักษณะนี้ยังแบ่งได้เป็นสามแบบ คือ

ข้อต่อในแบบนี้จะมีการเชื่อมติดกันโดยมีกระดูกอ่อนคั่นอยู่ตรงกลาง เนื่องจากกระดูกอ่อนมีความยืดหยุ่น จึงทำให้ข้อต่อในลักษณะนี้มีการเคลื่อนไหวได้มากกว่าข้อต่อแบบเส้นใย แต่น้อยกว่าข้อต่อแบบซินโนเวียล ข้อต่อแบบกระดูกอ่อนสามารถจำแนกออกได้เป็นสองแบบ ตามลักษณะของกระดูกอ่อน คือ

ข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียลจะไม่ได้มีการเชื่อมติดต่อกันของกระดูกโดยตรง แต่จะมีโครงสร้างที่เรียกว่า ปลอกหุ้มข้อต่อ (articular capsule) เป็นตัวกลาง และภายในแคปซูลข้อต่อนี้จะเป็นโพรงข้อต่อ (articular space) ซึ่งจะมีของเหลวคือ น้ำไขข้อ (synovial fluid) ที่สร้างจากเนื้อเยื่อโดยรอบปลอกหุ้มข้อต่อ ช่วยในการเคลื่อนไหวของข้อต่อ ข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียลนี้จึงเป็นข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้มาก และพบได้ในเกือบทุกข้อต่อของทั้งรยางค์บนและรยางค์ล่าง

ข้อต่อยังสามารถจำแนกได้ตามลักษณะและระดับของในการเคลื่อนไหว ซึ่งโดยทั่วไปก็จะสอดคล้องกับลักษณะทางโครงสร้างของข้อต่อนั้นๆ โดยสามารถจำแนกได้เป็นสามแบบ คือข้อต่อที่เคลื่อนไหวไม่ได้ (Synarthrosis) ข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้น้อย (Amphiarthrosis) และข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้มาก (Diarthrosis)

ข้อต่อในทั้งสองแบบนี้มักมีการเชื่อมต่อกันโดยตรง หรือมีกระดูกอ่อนเป็นตัวเชื่อม จึงทำให้การเคลื่อนไหวจำกัดอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ข้อต่อในลักษณะนี้จะมีความเสถียรสูง โดยส่วนใหญ่ข้อต่อที่มีการเคลื่อนไหวที่จำกัดนี้จะเป็นข้อต่อ(ชนิด)เส้นใย หรือเป็นข้อต่อ(ชนิด)กระดูกอ่อน

ข้อต่อในลักษณะนี้มักจะเป็นข้อต่อแบบซินโนเวียล และมีการเคลื่อนไหวได้ทั้งในสองมิติและสามมิติ ข้อต่อในกลุ่มนี้ยังสามารถแบ่งออกได้ตามรูปร่างลักษณะของข้อต่อเป็น 6 แบบ ได้แก่
เดอะเวสต์วิง

เดอะเวสต์วิง () เป็นละครชุดเกี่ยวกับคณะทำงานของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาในทำเนียบขาว (พื้นที่ทำงานของฝ่ายบริหารของสหรัฐอเมริกาอยู่บริเวณปีกตะวันตกของทำเนียบขาว) สร้างโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเดอร์ โทรทัศน์ () ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง เอ็น บี ซี ในปี พ.ศ. 2542 ออกอากาศต่อเนื่องจนจบลงในปี พ.ศ. 2549 รวมทั้งสิ้น 7 ฤดูกาล 156 ตอน ถูกนำไปออกอากาศในอีกหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทย

เดอะ เวสต์ วิง สร้างสรรค์โดย อารอน ซอร์กิน (อังกฤษ: Aaron Sorkin) อำนวยการสร้างโดย จอห์น เวลส์ เดอะ เวสต์ วิง ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากสาธารณชนและนักวิจารณ์ เห็นได้จากการได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 2 รางวัล และรางวัลเอมมีทั้งสิ้น 26 รางวัล รวมไปถึงรางวัลละครชุดชีวิตยอดเยี่ยม (อังกฤษ: Outstanding Drama Series) 4 ปีติดต่อกันระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึง ค.ศ. 2546 นั่นคือทั้ง 4 ฤดูกาลแรกของเรื่อง

ตลอดระยะเวลาการออกอากาศ เดอะ เวสต์ วิง มีเนื้อหาทั้งวิพากษ์วิจารณ์ปัญหาภายในประเทศ ทั้งเศรษฐกิจ สังคม ศาสนา เชื้อชาติ เพศสถานะ ปัญหาความขัดแย้งระหว่างประเทศและการก่อการร้าย ผ่านบทสนทนาที่เฉียบคม การแสดงอันน่าติดตาม และรูปแบบการนำเสนอที่แปลกใหม่

เดอะ เวสต์ วิง ออกอากาศตอนสุดท้ายในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันอาทิตย์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 
ตำแหน่งที่ระบุเป็นตำแหน่งตอนเริ่มต้นฤดูกาลที่หนึ่ง

การเปลี่ยนแปลงตัวละครหลัก
ตัวละคร แมนดี แฮมป์ตัน ไม่ปรากฏตัวอีกหลังจากจบฤดูกาลแรก 
ในฤดูกาลที่สี่ มีการเปลี่ยนแปลงตัวรองผู้อำนวยการสื่อสารจาก แซม ซีบอร์น เป็น วิล เบลีย์ แสดงโดย โจชัว มาลินา 
ในฤดูกาลที่ห้า มีการเพิ่มตัวละคร ผู้ช่วยที่ปรึกษาด้านความมั่งคงแห่งรัฐ เคท ฮาร์เปอร์แสดงโดย แมรี แมคอแมค ในฤดูกาลที่หก เพิ่มที่ปรึกษาด้านการสื่อสาร แอนนาเบธ ชอทท์ แสดงโดย คริสติน ชีโนเวธ ตัวละครคู่แข่งการเลือกตั้งเพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อจากบาร์ตเลตคือ สมาชิกสภาผู้แทนฯ แมทธิว ซานโตส ตัวแทนพรรคเดโมแครต แสดงโดย จิมมี สมิท และ วุฒิสมาชิก อาร์โนลด์ วินิค ตัวแทนพรรครีพับลิกัน แสดงโดย อลัน อัลดา

คณะทำงานของประธานาธิบดีในเรื่องระบุอย่างชัดเจนว่ามาจากพรรคเดโมแครต ทำให้ทัศนคติของตัวละครหลักจะเป็นแบบเสรีนิยม อย่างไรก็ตามมุมมองอนุรักษนิยมก็ได้รับการถ่ายทอดผ่านทางดารารับเชิญ และตัวละครรองที่มาจากพรรครีพับริกัน แม้ว่าเนื้อหาในบางตอนจะเกี่ยวกับสถานการณ์สมมุติหรือความสัมพันธ์ภายในกลุ่มตัวละคร ทว่าปัญหาที่เกิดขึ้นจริงถูกนำมาถ่ายทอดผ่านบทละครหลายๆตอน ปัญหาภายในประเทศสหรัฐฯ เช่น ปัญหาความขัดแย้งระหว่างสีผิว ปัญหาเศรษฐกิจและการว่างงาน ภัยธรรมชาติ นอกจากนั้น เดอะ เวสต์ วิง ยังนำปัญหานานาชาติมาเป็นเนื้อหาในบทละครอีกด้วย เช่น ปัญหากลุ่มผู้ก่อการร้าย ปัญหาความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ปัญหาการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ในทวีปแอฟริกา หรือแม้กระทั่งปัญหาสภาวะโลกร้อน
ก่อนเป็น เดอะ เวสต์ วิง
อารอน ซอร์กิน เขียน เดอะ เวสต์ วิง ขึ้นจากเนื้อหาส่วนที่เหลือจากการทำวิจัยเพื่อเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ อเมริกัน เพรสซิเดนท์" (อังกฤษ: The American President) ของผู้กำกับ รอบ ไรเนอร์ ซึ่งนักแสดงหลายคนร่วมแสดงในทั้งสองเรื่อง
ตุ๊ดตู่

ตุ๊ดตู่ (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งในวงศ์เหี้ย (Varanidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายเหี้ย ("V. salvator") ซึ่งเป็นสัตว์ในวงศ์เดียวกัน เมื่อเล็กตั้งแต่ปลายปากถึงคอจะมีสีส้มหรือสีแดงเข้ม เมื่อโตสีจะจางลง มีขีดสีดำตั้งแต่ขอบตาถึงคอ ลำตัวมีขวั้นสีเหลืองตั้งแต่คอถึงปลายหาง เป็นสัตว์ที่มีความเชื่องช้า ไม่ค่อยออกไปหากินไกลจากที่อาศัย เมื่อหิวจึงจะออกหากิน แล้วก็กลับเข้าหลับนอนตามเดิม การวางไข่ วางไข่ครั้งละ 23 ฟอง ระยะฟักไข่ 203–230 วัน

ถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่เล็กที่สุดในวงศ์นี้ที่พบในประเทศไทย เป็นสัตว์ไม่มีพิษ โดยเต็มที่จะมีขนาด 50–125 เซนติเมตรเท่านั้น โดยชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งขึ้นเป็นเกียรติแก่ อองเดรย์ มารี คอนสแตนต์ ดูเมรีล นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวฝรั่งเศส

เป็นสัตว์ขี้อาย มักอาศัยอยู่ในโพรงไม้ จนมีเอ่ยถึงในบทสร้อยสุภาษิตว่า

ในประเทศไทยจะพบตั้งแต่จังหวัดกาญจนบุรีไปจนถึงคอคอดกระในภาคใต้ และพบไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย อาศัยอยู่ในป่าที่มีความชื้นสูงหรือป่าชายเลน กินอาหารโดยเฉพาะ ปู เป็นพิเศษ และก็สามารถกินสัตว์อย่างอื่น เช่น หอย, แมลง, ปลา, กบ และสัตว์ฟันแทะขนาดเล็ก โดยรวมแล้วเป็นสัตว์ที่มีข้อมูลทางวิชาการน้อยมากเมื่อเทียบกับสัตว์ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยจำแนกออกเป็น 2 ชนิดย่อย
โมเอโระ! เนคเคทสึริธึมดามาชี่ โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน 2

โมเอโระ! เนคเคทสึริธึมดามาชี่ โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน 2 () (โรมาจิ: "Moero! Nekketsu Rhythm Damashii Osu! Tatakae! Ouendan 2") เป็นเกมดนตรีของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งถือเป็นภาคต่ออย่างเป็นทางการของโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน โดยมีเนื้อเรื่องต่อจากภาคแรก

ในภาคที่สองนี้เนื้อเรื่องยังคงเกิดขึ้นในเมืองเดิมในฝั่งตะวันตก โดยมีทีมเชียร์เดิม 4 ทีม (ฮาจิเมะ, เรียวตะ, ไค, สาวเชียร์) โดยในภาคนี้จะมีการปรากฏของทีมเชียร์ฝั่งตะวันออก โดยเป็นทีมเชียร์เสื้อสีฟ้า มีสัญลักษณ์ภาษาอังกฤษ OEN ลักษณะจะเป็นลูกผู้ดี ตะโกนคำว่า "โอ๊ทส์!" สั้นๆ ออกเสียงเป็น "อุ๊ส!" โดยทีมฝั่งตะวันออกก็จะมี 4 ทีมเช่นเดียวกับตะวันตก โดยพวกเขาจะปรากฏเป็นคู่แข่งกับตัวละครนั้นๆ โดยจะแบ่งเนื้อเรื่องกันเล่น (กล่าวคือด่านต่างๆในเกมจะถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งถ้าเป็นด่านจะวันตกก็จะเป็นทีมเชียร์เก่า แต่ถ้าฝั่งตะวันออกจะเป็นทีมเชียร์ใหม่)

ระบบเกมโดยรวมเกือบทั้งหมดได้รับการปรับปรุงจากอีลีทบีทเอเจนท์ส แต่ก็ยังมีการเสริมระบบใหม่ๆสำหรับภาคนี้เข้าไปด้วย

ระบบโดยรวมของเกมจะคล้ายๆกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ในภาคแรก โดยก่อนจะเริ่มเข้าแต่ละด่าน ผู้เล่นจะอยู่ตรงฉากแผนที่ ซึ่งจะมีจุดต่างๆในแผนที่เพื่อแสดงว่ามีด่านอะไรและเพลงอะไรให้เล่นบ้าง และเมื่อเข้าไปในด่านนั้นๆ เพลงก็จะถูกบรรเลงขึ้นมาหน้าที่ของผู้เล่นคือกดปุ่มต่างๆให้เข้ากับจังหวะในขณะที่วงกลมรอบนอกจะถูกบีบลงเข้ามาในปุ่ม ซึ่งแต่ละปุ่มจะมีตัวเลขกำกับไว้ซึ่งก็คือลำดับการกด โดยปุ่มจะมีสีต่างกันออกไป ซึ่งผู้เล่นต้องกดปุ่มตามลำดับของสีนั้นๆถึงจะข้ามไปสีต่อไปได้
ในระหว่างเล่นผู้เล่นจะสะสม คอมโบ ซึ่งคอมโบนั้นจะทำหน้าที่ทวีคณูคะแนนไปเรื่อยๆ นอกจากนั้นเมื่อผู้เล่นกดครบจำนวนของสีนั้นๆ ถ้าในระหว่างกดสีนั้นผู้เล่นได้ 300 คะแนนตลอดคะแนนทวีคูณขึ้นไปอีก ถ้าได้ 100 เป็นบางตัวแคะแนนที่ทวีคณูจะน้อยลงและถ้าได้ 50 คะแนนในสีนั้นๆจะไม่ได้รับคะแนนทวีคูณ
ในระหว่างเล่นเกมผู้เล่นต้องรักษาเกจกำลังใจด้านบนไม่ให้ลดลงจนหมด เมื่อผู้เล่นเล่นด่านนั้นๆไปซักพักหนึ่งเกมจะตัดเข้าสู่เนื้อเรื่องของด่านนั้นๆ ถ้าเกจกำลังใจของผู้เล่นเกินครึ่ง ตัวละครจะกระทำการสำเร็จ แต่เกจลดลงมากเกินไป ตัวละครจะกระทำการนั้นๆล้มเหลว ซ่งเกจกำลังใจโดยปกติจะลดลงอยู่ตลอดเวลา (โดยความเร็วขึ้นอยู่กับระดับความยากของเกมและด่าน) ถ้ากดปุ่มผิดจังหวะจะทำให้เสียเกจมากขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามถ้ากดจังหวะถูกต้องก็จะได้เกจกำลังใจเพิ่มขึ้น

เช่นเดียวกับ"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" ในภาคแรก ตัวละครต่างๆในเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้นั้น เป็นสมาชิกของทีมเชียร์ ซึ่งแต่ละคนจะเปรียบเสมือนระดับความยากของเกม ซึ่งจะแปรตามในแต่ละด่านคือ จำนวนปุ่มกดและเวลาในการกด โดยยิ่งระดับความยากสูงขึ้น จำนวนปุ่มจะมากขึ้นและมีเวลาในการกดน้อยลง อีกทั้งในภาคนี้ได้มีการปรากฏตัวของทีมเชียร์ฝั่งตะวันออกเพิ่มเข้ามาด้วย

นอกเหนือจากระบบทั่วๆไปใน "โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" เกมนี้ยังได้เพิ่มระบบต่างๆขึ้นมาอีก แต่อย่างไรก็ดี ระบบบางตัวได้นำมาจากเกมอีลีทบีทเอเจนท์สมาใช้

เช่นเดียวกับ "อีลีทบีทเอเจนท์ส" สามเพลงลับในเกมจะปลดล็อกได้เมื่อเล่นถึงระดับหนึ่งและจะเข้าเล่นได้เมื่อผ่านเพลงจนถึงจุดหนึ่ง
ฟินเว

ฟินเว () เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นผู้นำของเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ซึ่งได้เป็นตัวแทนไปเยือนทวีปอามัน แล้วกลับมาชักชวนพวกพ้องให้ยินยอมออกเดินทางจากมิดเดิลเอิร์ธไปสู่แผ่นดินอมตะ หลังจากชาวโนลดอร์เดินทางไปถึงอามันแล้ว ฟินเวได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ทั้งปวง

ฟินเวเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์ พระองค์มีชายาองค์แรกนามว่า มีริเอล ทรงมีโอรสองค์หนึ่ง ชื่อว่า 'คูรูฟินเว' ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า 'เฟอานอร์' หลังจากเฟอานอร์ประสูติ มีริเอลก็สิ้นพระชนม์ ฟินเวจึงอภิเษกชายาอีกองค์หนึ่งนามว่า อินดิส ชาววันยาร์ มีโอรสธิดาสี่องค์คือ ฟิงโกลฟิน ฟินาร์ฟิน ฟินดิส และอิริเม

เมื่อเมลคอร์พ้นจากการจองจำ เขาคิดแก้แค้นเหล่าวาลาร์และทำลายพวกเอลฟ์ ยุแยงจนทำให้เฟอานอร์ต้องถูกเนรเทศออกจากทิริออน เมืองหลวงของพวกเอลฟ์ ไปอยู่ที่นครฟอร์เมนอสทางเหนือของอามัน ฟินเวซึ่งรักลูกชายคนโตมากที่สุด จึงตามไปอยู่กับเฟอานอร์ที่นั่นด้วย แต่แล้วพระองค์ก็ถูกเมลคอร์สังหารที่ฟอร์เมนอส หลังจากที่เขาทำลายทวิพฤกษาและมาขโมยซิลมาริลที่นี่ ส่วนเอลฟ์คนอื่น ๆ ไปร่วมงานเลี้ยงที่ยอดเขาทานิเควทิลกันหมด

การสิ้นพระชนม์ของฟินเวครั้งนี้เป็นเหตุผลสำคัญข้อหนึ่งที่ทำให้เฟอานอร์และชาวโนลดอร์จำนวนมากโกรธแค้นเมลคอร์ จนตั้งชื่อให้เขาใหม่ว่า 'มอร์กอธ' แล้วยกทัพออกตามล่าเขากลับมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ
ฟิงกอน

ฟิงกอน (Fingon) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พระองค์เป็นเอลฟ์ชาว โนลดอร์ เป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน ซึ่งเป็นโอรสของฟินเว จอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์ ทรงมีน้องชายสององค์และน้องสาวหนึ่งองค์ คือ ทัวร์กอน ผู้ครองกอนโดลิน อาเรเดล ท่านหญิงขาว และอาราคาโน (หรืออาร์กอน)

ชื่อ 'ฟิงกอน' เป็นภาษาซินดาริน แผลงมาจากคำเควนยาว่า ฟินเดคาโน (Findekáno) มีความหมายว่า 'เจ้าชายแห่งราชวงศ์ฟินเว'

ฟิงกอนเดินทางมามิดเดิลเอิร์ธพร้อมกับฟิงโกลฟินพระบิดา และกองทัพชาวโนลดอร์จำนวนมาก เมื่อครั้งที่เฟอานอร์นำทัพไล่ล่ามอร์กอธ ซึ่งสังหารกษัตริย์ฟินเวและชิงซิลมาริลหนีไปในช่วงยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เขาได้สร้างวีรกรรมเกริกเกียรติครั้งแรกในการฝ่าเข้าไปช่วยเหลือมายดรอส โอรสองค์โตของเฟอานอร์ ที่ถูกมอร์กอธจับตัวไปแขวนทรมานไว้บนยอดภูธังโกโรดริม วีรกรรมครั้งนั้นทำให้มายดรอสสละสิทธิ์ในราชสมบัติโนลดอร์ ทำให้ฟิงโกลฟินได้เป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ

ฟิงกอนได้สร้างอาณาจักรของตนเองขึ้นบนแผ่นดินดอร์-โลมิน อันเป็นดินแดนตอนเหนือของเทือกเขาเงา หรือเอเร็ดเวธริน ทางทิศตะวันตกของฮิธลุม อาณาจักรตอนเหนือแห่งนี้ได้ต่อสู้ต้านทานการบุกของพวกออร์คหลายครั้งหลายหนไม่ให้ล่วงเข้าไปในแผ่นดินเบเลริอันด์ได้

หลังจากกษัตริย์ฟิงโกลฟินสิ้นพระชนม์ในการดวลกับมอร์กอธที่หน้าทวารอังก์บันด์หลังสงครามดากอร์บราโกลลัค ฟิงกอนได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นต่อจากบิดา เขาร่วมมือกับมายดรอสเพื่อนรักเพื่อบุกโจมตีอังก์บันด์พร้อมทัพพันธมิตรมากมาย สงครามครั้งนั้นเรียกว่า เนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด ซึ่งทัพผสมเอลฟ์-มนุษย์เกือบได้รับชัยชนะ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้เนื่องจากการทรยศหักหลังของพวกมนุษย์เผ่าอีสเตอร์ลิง ฟิงกอนสิ้นพระชนม์ในสนามรบจากการดวลกับก็อธม็อก เจ้าแห่งบัลร็อก

หลังจากสงครามนั้น ทัวร์กอนพระอนุชาได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์องค์ต่อไป เนื่องจากโอรสของฟิงกอน คือ เอเรย์นิออน ยังเยาว์อยู่มาก และเวลานั้นถูกส่งตัวไปอยู่ในอารักขาของคีร์ดัน นายนาวากรแห่งแคว้นฟาลัส

ต้นฉบับงานเขียนของโทลคีนมีการจัดทำและตรวจแก้หลายครั้งหลายหน และยังไม่ได้ข้อยุติโทลคีนก็เสียชีวิตไปเสียก่อน จากการเรียบเรียงงานเขียนโดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ใน ซิลมาริลลิออน ฟิงกอนเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน มีน้องเพียงสองคนคือทัวร์กอนและอาเรเดล ไม่ปรากฏชื่ออาร์กอน ส่วนกิลกาลัดในต้นฉบับเก่าของโทลคีนเป็นโอรสของโอโรเดร็ธซึ่งเป็นโอรสของอังกร็อดแห่งวงศ์ฟินาร์ฟิน ฟิงกอนในต้นฉบับดั้งเดิมไม่มีบุตร