seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แมงโก้ (นักร้อง)

แมงโก้ เป็นชื่อบนเวทีของ จูเซปเป แมงโก้ (; 6 พฤศจิกายน 1954 – 7 ธันวาคม 2014) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอิตาลี เขาเป็นที่รู้จักกันดีในสไตล์เพลงแนว ป๊อบ, ร็อก, เพลงพื้นเมือง, เวิลด์มิวสิก และมีช่วงเสียงกว้าง เขาเป็นที่รู้จักกันดีในเพลง "Oro" จากอัลบั้ม "Odissea" ในปี ค.ศ. 1986 เพลงฮิตอื่นๆ ได้แก่ "Lei verrà", "Mediterraneo", "Bella d'estate", "Amore per te", "Come Monnalisa", "Nella mia città" และ "La rondine"

แมงโก้ได้รับการยกย่องโดยผู้แต่งเพลงชาวอิตาลี มาริโอ้ ลูซแซททู ว่าเป็น "ผู้ริเริ่มที่แท้จริงของวงการเพลงป๊อบอิตาลี" และออลมิวสิก คิดว่าเขาเป็น "ผู้ริเริ่มอิตาเลียนร็อคฟิวชั่น

เขาแต่งเพลงให้กับศิลปินชาวอิตาลีหลายคน เช่น แพตตี้ พราโว, โมดาน่า เบิร์ต, อันเดรอา โบเชลลี, เมตต้า และเพลงบางส่วนของเขาได้ถูกนำมารีมิกซ์ใหม่ โดยนักดนตรีอิตาลีและนักร้องต่างประเทศ รวมถึง มีน่า, เมีย มาตินี่, ลีโอ เซเยอร์, เอแลน ซีการ่า และ เอเลเฮอร์เอีย อาร์แวนอิอะคิ
จอช แอปเพลบอม

จอช แอปเพลบอม () เป็นนักเขียนบทและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาร่วมเขียนบทให้กับละครชุดต่อเนื่องทางโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น "Life on Mars", "October Road" และ "Happy Town" และเขายังเป็นผู้อำนวยการสร้างและเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "" อีกด้วย
แสตมป์ เกียรตินิวัฒน์

แสตมป์ เกียรตินิวัฒน์ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นอดีตแชมป์เฉพาะกาลในรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลก (WBA) มีชื่อจริงว่า ยุทธนา แก่นสา (ชื่อเล่น: แสตมป์) เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2541 ที่กิ่งอำเภอเหล่าเสือโก้ก (ปัจจุบันคือ อำเภอเหล่าเสือโก้ก) จังหวัดอุบลราชธานี มีศักดิ์เป็นเครือญาติของพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม อดีตแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท ของสถาบันเดียวกัน
สโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู

สโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู หรือชื่อเต็มคือ "สโมสรฟุตบอลสระบุรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี" เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดสระบุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2558 ในชื่อสโมสร "แก่งคอย ทีอาร์ยู" ก่อนจะเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็นสระบุรี ทีอาร์ยู ในปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคกลาง

โดยสโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู เปลี่ยนแปลงมาจาก สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี (ทีอาร์ยู เอฟซี) ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี โดยสามารถคว้ารองแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ประจำปี 2557 ได้สำเร็จทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรก แต่กลับไม่ได้สามารถหาสนามเหย้าที่ได้มาตรฐานในระดับลีกได้ ทำให้ต้องหาสนามเหย้าแห่งใหม่

โดยสโมสรเลือกใช้สนามกีฬาเทศบาลเมืองทับกวาง ตั้งอยู่ที่อำเภอแก่งคอย, จังหวัดสระบุรี เป็นสนามเหย้าสำหรับแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 และเปลี่ยนมาใช้ชื่อสโมสรในการแข่งขันว่า "สโมสรฟุตบอลแก่งคอย ทีอาร์ยู "

ต่อมา ฤดูกาล 2559 สโมสรได้ย้ายมาใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระบุรี อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 2559 และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู

มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี จังหวัดลพบุรี ได้เริ่มต้นส่งทีมฟุตบอลลงแข่งขันในรายการสมัครเล่นอย่างฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. และสามารถคว้าแชมป์ได้ในปี พ.ศ. 2544 ทำให้ได้เลื่อนขึ้นมาแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.

ปี พ.ศ. 2546 สโมสรสามารถคว้าแชมป์ถ้วยพระราชทาน ประเภท ค. ได้ ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. โดยในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี พ.ศ. 2557 สโมสรภายใต้การคุมทีมของ "ณัฐพงศ์ ประนิธิ" สามารถเอาชนะสโมสร "บางนา เอฟซี" ได้ในรอบรองชนะเลิศ ทำให้ได้เข้าไปชิงชนะเลิศกับสโมสรฟุตบอลกรมสวัสดิการทหารบก

โดยการแข่งขันในนัดชิงชนะเลิศเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ที่สนามศุภชลาศัย สโมสรมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี เป็นฝ่ายแพ้ต่อสโมสรฟุตบอลกรมสวัสดิการทหารบก ไป 1–3 คว้าตำแหน่งรองชนะเลิศไปครอง พร้อมได้สิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นไปสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ซึ่งเป็นลีกระดับอาชีพเป็นครั้งแรก

ฤดูกาล 2558 สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ลพบุรี ที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในลีกอาชีพเป็นฤดูกาลแรก ประสบกับปัญหาไม่สามารถหาสนามเหย้าภายในจังหวัดลพบุรีที่ผ่านมาตรฐานของลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2ได้ จึงได้เช่าสนามกีฬาเทศบาลเมืองทับกวาง ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นสนามเหย้าสำหรับแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น "แก่งคอย ทีอาร์ยู เอฟซี" หรือชื่อเต็มคือ "สโมสรฟุตบอลแก่งคอย มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี" โดยลงแข่งขันในโซนภาคกลางและตะวันออก และลงแข่งขันในลีกอาชีพเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ในดิวิชัน 2 นัดที่เสมอกับสโมสรฟุตบอลมาบตาพุด นาวิกโยธิน 2–2 ที่สนามกีฬาเทศบาลเมืองทับกวาง และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 6

ต่อมา ฤดูกาล 2559 สโมสรได้ย้ายมาใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระบุรี อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 2559 และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู ก่อนจะจบฤดูกาลด้วยอันดับ 8 ในโซนภาคกลาง

หลังจบการแข่งขันในฤดูกาล 2559 ได้มีการเปลี่ยนโครงสร้างของระบบฟุตบอลลีกในประเทศไทย โดยลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ได้เปลี่ยนมาเป็น ไทยลีก 4 และสโมสรไม่ผ่านเกณฑ์ที่จะได้รับใบอนุญาตสโมสรฟุตบอล (Club Lincensing) ทำให้ไม่สามารถลงแข่งขันในระดับ ไทยลีก 4 ได้
สภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต

สภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต () เป็นองค์การนิติบัญญัติสูงสุดในสหภาพโซเวียต และเป็นองค์การเดียวที่มีอำนาจผ่านการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ สภาฯ เลือกคณะผู้บริหารสูงสุด (Presidium) ก่อตั้งสภารัฐมนตรีและศาลสูงสุด และแต่งตั้งอัยการสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต (Procurator General of the Soviet Union)

สภาโซเวียตสูงสุดประกอบด้วยสองสภา ทั้งสองมีอำนาจนิติบัญญัติเท่ากัน มีสมาชิกได้รับเลือกตั้งเป็นวาระ 4 ปี

ภายหลัง ค.ศ. 1989 สภาฯ มีผู้แทน 542 คน (ลดจากเดิม 1,500 คน) การประชุมสภายังจัดบ่อยขึ้นจาก 6 เป็น 8 เดือนต่อปี คณะผู้บริหารสูงสุดดำเนินปฏิบัติการวันต่อวันของสภาโซเวียตสูงสุดเมื่อไม่อยู่ในสมัยประชุม
ศาลเจ้าอิซูโมะ

ศาลเจ้าอิซูโมะ () เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญและเก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ไม่ปรากฎหลักฐานถึงปีที่สร้าง ตั้งอยู่ในเมืองอิซูโมะ จังหวัดชิมาเนะ ศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อบูชาแก่โอกูนินูชิ เทพแห่งการสมรส ทั้งนี้ ศาลาใหญ่ตลอดจนอาคารโดยรอบของศาลเจ้าแห่งนี้ ได้ขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2495

ระหว่างปี พ.ศ. 2414 ถึง 2489 ศาลเจ้าแห่งนี้ได้ถูกจัดให้อยู่ในประเภท "คัมเปไทชะ" (官幣大社) ซึ่งหมายถึงเป็นศาลเจ้าชั้นหนึ่งที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล อนึ่ง ภายในของศาลเจ้าแห่งนี้ถูกสงวนการเข้าชมมาตั้งแต่ยุคสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นระยะเวลากว่าหกสิบปีกระทั่งได้เริ่มเปิดให้สาธารณชนเข้าชมได้ตั้งแต่ฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2551 ภายหลังการบูรณะครั้งใหญ่ได้เสร็จสิ้นลง
คริสต์ศตวรรษที่ 23

คริสต์ศตวรรษที่ 23 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2201 ถึง ค.ศ. 2300
คริสต์ศตวรรษที่ 24

คริสต์ศตวรรษที่ 24 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2301 ถึง ค.ศ. 2400
คริสต์ศตวรรษที่ 25

คริสต์ศตวรรษที่ 25 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2401 ถึง ค.ศ. 2500
คริสต์ศตวรรษที่ 26

คริสต์ศตวรรษที่ 26 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2501 ถึง ค.ศ. 2600
คริสต์ศตวรรษที่ 27

คริสต์ศตวรรษที่ 27 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2601 ถึง ค.ศ. 2700
คริสต์ศตวรรษที่ 28

คริสต์ศตวรรษที่ 28 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2701 ถึง ค.ศ. 2800
คริสต์ศตวรรษที่ 29

คริสต์ศตวรรษที่ 29 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2801 ถึง ค.ศ. 2900
ปลาหม่น

ปลาหม่น หรือ ปลามอน หรือ ปลาม่อน หรือ ปลาม่ำ () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างเหมือนปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันทั่วไป คือ รูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ลำตัวกว้าง โคนหางคอดเรียว หัวกลมโต จะงอยปากงุ้มเห็นได้ชัดเจน ช่องปากอยู่ด้านล่าง ปากล่างมีขอบเรียบเป็นเส้น ปลายจะงอยปากมีตุ่มเล็ก ๆ คล้ายสิว ซึ่งจะเห็นได้ชัดเจนโดยเฉพาะในตัวผู้ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เกล็ดมีขนาดเล็กมีประมาณ 37-39 หรือมากกว่านั้นประมาณ 3 ชิ้น แถวตามเส้นแนวข้างลำตัว ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง ก้านที่ยาวที่สุดมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบหางเว้าลึก เกล็ดมีสีเงินเหลือบเขียวอ่อนหรือชมพู ครีบทุกครีบเป็นสีเหลืองอ่อน ๆ

มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 20 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในช่วงต้นน้ำที่น้ำไหลแรง โดยตวัดกินตะไคร่น้ำและแมลงน้ำที่เกาะตามโขดหินด้วยความรวดเร็ว พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำน่าน, แม่น้ำแม่กลอง และพบได้ในทุกประเทศของภูมิภาคอินโดจีน เป็นปลาที่หาได้ง่าย และมีการจับมาเป็นรับประทานเป็นอาหารในท้องถิ่น
คริสต์ศตวรรษที่ 30

คริสต์ศตวรรษที่ 30 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 2901 ถึง ค.ศ. 3000
ปลาม่อน

ปลาม่อน หรือ ปลามอน หรือ ปลาม่ำ เป็นปลาน้ำจืดในสกุล "Scaphiodonichthys" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะที่สำคัญ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ขอบจักเป็นฟันเลื่อย และมีก้านครีบแขนง 7-12 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ปากล่างบางคล้ายเล็บมือมนุษย์ จะงอยปากทู่ ปากเล็ก มุมปากอยู่ด้านหน้านัยน์ตา

โดยคำว่า "Scaphiodonichthys" (/สะ-แค-ฟิ-โอ-ดอน-ทิค-ทีส/) เป็นภาษากรีก "skaphe" (σκάφος) หมายถึง "เรือ" "odous" (οδούς) หมายถึง "ฟัน" และ "ichthys" (Ιχθύς) หมายถึง "ปลา"

จำแนกออกได้เป็น 3 ชนิด พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และจีนตอนล่าง
ปลาม่ำพม่า

ปลาม่ำพม่า () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน มีรูปร่างและพฤติกรรมเหมือนกับปลาหม่น หรือปลาม่อน ("S. acanthopterus") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน หากแต่มีความแตกต่างกันที่ปลาม่ำพม่าจะมีเกล็ดที่แนวเส้นข้างลำตัวน้อยกว่า คือ ประมาณ 34-35 ชิ้น และพบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำสาละวินเท่านั้น

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร
ปลาบู่ยาม

ปลาบู่ยาม หรือ ปลาบู่กุ้ง () เป็นปลาทะเลในสกุล "Cryptocentrus" (/คริป-โต-เซน-ตรัส/) ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)

จัดเป็นปลาบู่ทะเลขนาดเล็ก เหตุที่ได้ชื่อว่า "ปลาบู่ยาม" หรือ "ปลาบู่กุ้ง" เนื่องจากปลาบู่ในสกุลนี้มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในโพรงที่พื้นทรายใต้ทะเลร่วมกับกุ้งดีดขัน ("Alpheaus" spp.) ซึ่งเป็นกุ้งขนาดเล็ก โดยเอื้อประโยชน์ต่อกันด้วยการระมัดระวังภัยให้แก่กันและขุดโพรงทำรัง

พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังของมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก
ตะพาบม่านลายไทย

ตะพาบม่านลายไทย (; ) เป็นตะพาบที่มีลวดลายสวยและมีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก

มีรูปร่างคล้ายตะพาบทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก หัวเล็กและลำคอยาว จมูกค่อนข้างสั้นยาว เมื่อขนาดเล็กมากจะมีแถบสีเหลืองปนน้ำตาลบนส่วนหัวและกระดองอย่างชัดเจน โดยสีสันนั้นอาจปรับเปลี่ยนได้ตามสภาพแวดล้อม อาจจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมม่วงก็ได้ บนกระดองลายแถบจะพาดผ่านส่วนหัวยาวอย่างต่อเนื่องมาบนกระดอง ส่วนท้องจะมีสีขาวหรือขาวอมชมพู โดยโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 1.5 เมตร ความกว้างของกระดอง 1 เมตร และหนักถึง 100–120 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดเล็กกว่าตัวเมียครึ่งต่อครึ่ง เชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้กว่า 100 ปี มีถิ่นกำเนิดที่แม่น้ำแคว จังหวัดกาญจนบุรี, แม่น้ำแม่กลอง จังหวัดราชบุรี และแม่น้ำปิงในเขตภาคเหนือของประเทศไทยเท่านั้น และมีรายงานว่าพบที่ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในภาคกลาง และพบที่มาเลเซียและอินโดนีเซียด้วย (โดยแบ่งออกเป็น 2 ชนิดย่อย)

ตะพาบตัวเมียจะขึ้นมาวางไข่บนหาดทรายริมแหล่งน้ำ โดยขุดหลุมลึก 40–50 เซนติเมตร ออกไข่เสร็จแล้วจะปิดทรายไว้ปากหลุมทิ้งไว้ประมาณ 2 เดือน ไข่จะฟักออกเป็นตัว ลูกตะพาบจะวิ่งหาลงน้ำ และหาอาหาร ซึ่งได้แก่ ลูกปลา, ลูกกุ้งและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เลี้ยงตัวจนถึงวัยเจริญพันธุ์ โดยพฤติกรรมในธรรมชาติจะฝังตัวอยู่ใต้ทรายในพื้นน้ำ โผล่มาแต่เฉพาะตาและจมูกเท่านั้น และจะหาเหยื่อด้วยวิธีการซุ่มนี้

สถานภาพปัจจุบันไม่พบรายงานในธรรมชาติมานานเป็นระยะเวลากว่า 30 ปีแล้ว จนเชื่อได้ว่าอาจสูญพันธุ์ไปแล้วจากแหล่งธรรมชาติ เนื่องจากถูกล่าเป็นอาหารและสัตว์เลี้ยงอย่างมาก รวมทั้งถูกคุกคามในเรื่องที่อยู่อาศัยในธรรมชาติด้วย และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ปัจจุบัน กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ตะพาบม่านลายไทยได้สำเร็จในที่เลี้ยงได้แล้วในปี 2545 โดยให้ผสมพันธุ์ในน้ำและขึ้นมาวางไข่บนหาดทรายในฤดูหนาวช่วงเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ ตะพาบม่านลายไทยอัตราการเจริญเติบโตเทียบกับเต่าหรือตะพาบชนิดอื่นแล้ว นับว่ามีอัตราการเจริญเติบโตที่ช้ากว่ามาก

และในต้นปี 2553 แม่พันธุ์ตะพาบม่านลายไทยของกรมประมงก็ได้วางไข่สูงสุดถึง 305 ฟอง ซึ่งนับว่ามากสุดเท่าที่เคยมีมา ใช้เวลาฟัก 61–70 วัน โดยฟักเป็นตัวทั้งหมด 92 ฟอง คิด เป็นอัตราการฟักประมาณร้อยละ 30 ซึ่งทางกรมประมงตั้งเป้าหมายจะเพาะขยายพันธุ์ให้มากขึ้นกว่านี้เพื่อจะได้ปล่อยลูกตะพาบลงสู่ธรรมชาติ เพื่อมิให้เกิดการสูญพันธุ์

นอกจากนี้แล้ว ตะพาบม่านลายไทยยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "กริวลาย", "กราวด่าง", "ม่อมลาย", "มั่มลาย" เป็นต้น

โดยที่ตะพาบม่านลายไทยเดิมถูกจัดเป็นชนิดเดียวและใช้ชื่อวิทยาศาสตร์เดียวกับ ตะพาบม่านลายอินเดีย ("C. indica") ซึ่งเป็นชนิดที่พบในอินเดียและปากีสถาน แต่ทว่าได้ถูกอนุกรมวิธานใหม่จาก น.อ.(พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย เมื่อปี ค.ศ. 1986 โดยจำแนกออกเป็นชนิดใหม่
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 122

แซรอสชุดที่ 122 ของสุริยุปราคา เว้นช่วงของแต่ละเหตุการณ์ทุก ๆ 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 70 ครั้ง ซึ่งชุดแซรอสที่ 122 ประกอบไปด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 8 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 3 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 2 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 37 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 20 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 991 - ค.ศ. 2235 กินเวลาทั้งสิ้น 1,244 ปี
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 123

แซรอสชุดที่ 123 ของสุริยุปราคา เว้นช่วงของแต่ละเหตุการณ์ทุก ๆ 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 70 ครั้ง ซึ่งชุดแซรอสที่ 123 ประกอบไปด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 6 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 27 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 3 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 14 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 20 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1074 - ค.ศ. 2318 กินเวลาทั้งสิ้น 1244 ปี
หุ่นกระบอก (อัลบั้มเพลง)

หุ่นกระบอก เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวงตาวัน วางจำหน่ายเมื่อเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2528 โดยอัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จพอสมควร ในอัลบั้มชุดนี้มีเพลงดังอย่าง หุ่นกระบอก , สมาคมว่างงาน และ เสียงกระซิบจากสายฝน หลังจากที่โปรโมทอัลบั้มนี้เสร็จแต่ละคนก็ได้ไปทำงานเบื้องหลังต่าง ๆ ตามที่ตัวเองถนัด พร้อมกับเล่นแบ็คอัพตามคอนเสิร์ตให้กับ คาราบาว ในชุด ห้ามจอดควาย และอัลบั้มเดี่ยวของ แอ๊ด คาราบาว ในอัลบั้ม ก้นบึ้ง , ทำมือ ก่อนที่จะกลับมาออกอัลบั้ม ม็อบ ในปี 2535
ชูศรี สกุลแก้ว

ชูศรี สกุลแก้ว เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดงด้านหุ่นกระบอกไทย ประจำปี พ.ศ. 2529

นางชูศรีหรือชื้น สกุลแก้ว เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2451 ที่ตำบลบ้านขมิ้น อำเภอบางกอกน้อย แขวงเมืองกรุงเทพฯ บิดาชื่อ เปียก ประเสริฐกุล เป็นหัวหน้าคณะหุ่นกระบอกนายเปียก ประเสริฐกุล ที่มีชื่อเสียง ส่วนมารดาชื่อ มิ่ง เป็นนางละครในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉิดโฉม

นางชูศรีเกิดในโรงหุ่นกระบอกและได้ใช้ชีวิตคลุกคลีกับหุ่นกระบอกโดยติดตามบิดาไปแสดงทุก ๆ ที่ ต่อมาเมื่อนางชูศรีอายุได้ 7–8 ขวบ บิดาบังคับให้หัดเชิดหุ่นกระบอกกับแม่ครูเคลือบซึ่งเป็นพี่สาวของบิดา ต่อมามารดาได้เสียชีวิตลง ทำให้นางชูศรีต้องรับบทเป็นนางตลาดแทน และได้รับคำชมจากบิดาว่า "เก่งทำได้เหมือนแม่" ในยามที่ออกไปแสดง นอกจากนี้นางชูศรียังหัดสีซอ ตีกรับ และขับร้องอีกด้วย

ในปี พ.ศ. 2498 คณะนายเปียก ประเสริฐกุล ได้ออกแสดงหุ่นกระบอกในเรื่องพระอภัยมณีโดยมีนางชูศรีเป็นผู้เชิดตัวเอกทุกตัว ออกแสดงที่สถานีไทยโทรทัศน์ในเรื่องพระอภัยมณีตั้งแต่ต้นจนจบ และได้นำกลับมาแสดงอีกครั้งในเรื่องเดิม ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 นายเปียกผู้เป็นบิดาได้เสียชีวิตลง ในครั้งแรกกิจการการแสดงหุ่นกระบอกตกอยู่ในความดูแลของนางสาวหว่า (ชุ่ม) ประเสริฐกุล ผู้เป็นพี่สาว ต่อมานางสาวหว่าได้เสียชีวิตลง นางชูศรีจึงสืบทอดกิจการต่อมา ต่อมาปี พ.ศ. 2523–2524 กรมศิลปากรได้ส่งข้าราชการแผนกนาฏศิลป์มาศึกษาการเชิดหุ่นกระบอกจากนางชูศรี นอกจากนี้นางชูศรียังได้เป็นวิทยากรพิเศษในการเชิดหุ่นกระบอกให้กับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้ติดตามคณะหุ่นกระบอกของมหาวิทยาลัยไปแสดงที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักรด้วย

นางชูศรี สกุลแก้ว เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ที่โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า และได้พระราชทานเพลิงศพในวันที่ 1 พฤษจิกายน พ.ศ. 2548 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานประกอบพิธี ณ วัดเครือวัลย์วรวิหาร
อ็อยเกน เบามัน

อ็อยเกน เบามัน (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1846 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1896) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เป็นผู้สังเคราะห์พอลิไวนิลคลอไรด์ (PVC) เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1872 และค้นพบปฏิกิริยาช็อทเทิน-เบามันร่วมกับคาร์ล ช็อทเทิน ในปี ค.ศ. 1883

อ็อยเกน เบามันเกิดที่เมืองคันชตัท (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองชตุทท์การ์ท) ในปี ค.ศ. 1846 ได้รับความรู้ด้านเภสัชกรรมจากบิดาและเรียนที่มหาวิทยาลัยชตุทท์การ์ท ต่อมาเบามันเดินทางไปที่เมืองลือเบคและกอเทนเบิร์กเพื่อทำงานเป็นเภสัชกร และเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน จากนั้นเขาตามอาจารย์คือ เฟลิคส์ ฮ็อพเพอ-ไซเลอร์ไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ ในปี ค.ศ. 1876 เอมีล ดูว์ บัว-แรมง นักสรีรวิทยาชาวเยอรมันเสนอตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาเคมีที่สถาบันสรีรวิทยาในเบอร์ลินให้แก่เบามัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1882 เบามันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ที่สถาบันนั้นและดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยไฟรบวร์คในเวลาต่อมา

ในปี ค.ศ. 1883 เบามันแต่งงานกับเทเรซา ค็อพ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 5 คน เบามันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1896 ด้วยโรคหัวใจ
วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก

วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดระดับนานาชาติ จัดเป็นประจำทุกๆ 2 ปี การแข่งขันจัดขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 ที่ ลอสแอนเจลิส ก่อนหน้านี้ได้มีการจัดการแข่งขันแต่ไม่เป็นทางการ (ค.ศ. 1987– ค.ศ. 1996) ทั้งหมดจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
ศึกพิภพแม่มดมหัศจรรย์

ศึกพิภพแม่มดมหัศจรรย์ () เป็นภาพยนตร์นอร์เวย์แนวแฟนตาซี กำกับการแสดงโดย นิลส์ กัปส์ และนำแสดงโดย วิลดา ไซเนอร์, แอนเดอร์ บาสโม คริสเตียนเซ่น และ แอกเนส คิตเติลสเซนส์

ก่อนวันคริสต์มาส ซอนย่า (วิลดา ไซเนอร์) อายุ 14 ปี เธอได้มายังหมู่บ้านเล็กกับกลุ่มโจรที่จับเธอเป็นตัวประกัน หมู่บ้านแห่งนั้นต้องคำสาป ครั้งหนึ่ง พระธิดาของพระราชา เจ้าหญิงผมทองได้เข้ามายังป่ามืดเพื่อหาดาวคริสต์มาสและไม่เคยกลับไปอีกเลย พระราชาจึงสาปดวงดาว อาณาจักรจึงมีแต่ตวามมืดมิดและเศร้าซึม มีนักปราชญ์ทำนายว่าหากดาวคริสต์มาสถูกค้นพบก่อน 10 ปี เจ้าหญิงผมทองจะกลับมา หากไม่ เธอจะหายไปชั่วกาล คริสต์มาสนี้เป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของพระราชาที่จะค้นหาดวงดาว ซอนย่าวางแผนหนีพวกโจร เธอได้ยินเรื่องราวอันแสนเศร้าของพระราชา ก่อนที่เธอจะถูกจับมา ขุนนางต้องการส่งเธอไปคุกใต้ดินแต่พระราชาสงสารจึงปล่อยเธอไป เธอตอบแทนด้วยการให้คำมั่นว่าจะไปตามหาดวงดาวคริสต์มาสให้เจอ ขุนนางหักหลังพระราชามานานหลายปีร่วมกับแม่มดร้าย พวกเขาวางแผนขัดขวางแผนการของซอนย่า และกำจัดรัชทายาทให้หายไปชั่วนิรันดร์

ระหว่างการเดินทาง ผ่านภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยหิมะ ความดีและความกล้าหาญของเธอ นำเธอไปสู่ปาฏิหาริย์มากมาย เธอได้พบเอลฟ์ตัวจิ๋วมอสที่นำเธอไปสู่โลกภายในต้นไม้ ที่ผงเอลฟ์สามารถเปลี่ยนขนาดของเธอ และเปลี่ยนเห็ดให้เป็นร่มได้ ความฉลาดของเอลฟ์พาเธอไปจนพบดาวคริสต์มาส มีเพียงคุณพ่อคริสต์มาสเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ เธอจึงเดินทางไปขั้วโลกเหนือ ได้ขี่หลังหมีสีน้ำตาล และเหาะผ่านลมเหนือไปหาจุดหมาย

เมื่อไปถึงบ้านคุณพ่อคริสต์มาสในโดมน้ำแข็ง เธอได้รู้ความลับว่าพรวันคริสต์มาสเป็นจริงได้ยังไง เธอขอพรกับดาวคริสต์มาส เมื่อเธอพบสิ่งที่เธอค้นหา ศัตรูร่างยักษ์ก็มาจับตัวเธอไปอีก เธอจะเปิดเผยความลับของดาวคริสต์มาสได้อย่างไรกัน
สโมสรฟุตบอลไอพีอี สมุทรสาคร ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลสพล. สมุทรสาคร ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก 4 โดยเป็นสโมสรจากสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร

สโมสรได้เข้ามาสู่ระบบลีกอาชีพจากการคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ได้ในปี 2558 ภายใต้ชื่อในขณะนั้นว่า "สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร" ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2

โดยฤดูกาล 2559 อันเป็นฤดูกาลแรกบนลีกอาชีพของประเทศไทย สโมสรได้ใช้ชื่อในการแข่งขันว่า สพล. สมุทรสาคร ยูไนเต็ด โดยคำว่า สพล. ย่อมาจากสถาบันการพลศึกษา

"สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร" เริ่มส่งทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันในรายการระดับสมัครเล่นอย่างฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. โดยเข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง 2551/52 ซึ่งสโมสรผ่านเข้าถึงรอบที่ 3

ในการแข่งขันถ้วย ง. ประจำปี 2555 รอบ 16 ทีมสุดท้าย ที่แข่งขันแบบน็อคเอาท์ เพื่อจะหา 8 สโมสรเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. สโมสรสามารถเอาชนะการดวลจุดโทษ "โรงเรียนพัทยา 9 (วัดโพธิสัมพันธ์)" ไปได้หลังจากเสมอกันในเวลาปกติ 3–3 ทำให้ผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายพร้อมกับคว้าสิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในถ้วย ค. ก่อนที่ในรอบ 8 ทีมสุดท้ายจะแพ้การดวลจุดโทษให้กับ "เทศบาลตำบลเขาบายศรี จันทบุรี" หลังจากเสมอกันในเวลาปกติ 1–1

ในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ค. ประจำปี 2556 สโมสรไม่ประสบความสำเร็จเมื่อตกรอบ 16 ทีมสุดท้าย ก่อนที่ในปีต่อมาสโมสรจะผ่านเข้าไปถึงรอบรองชนะเลิศ แม้จะแพ้ต่อ "สโมสรฟุตบอลกรมชลประทาน" ไป 0–4 ในรอบรองชนะเลิศ แต่ก็เพียงพอที่จะได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข.

ปี 2558 สโมสรลงแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. เป็นปีแรก และสร้างผลงานได้อย่างโดดเด่น โดยในรอบรองชนะเลิศสามารถเอาชนะ "สโมสรฟุตบอลเทศบาลเมืองเสนา" ไปได้ 2–0 และเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ ไปรอพบคู่ชนะระหว่าง "โรงเรียนจ่าอากาศ" และ "สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนปากช่อง" ต่อมาคณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ตรวจสอบพบว่า โรงเรียนจ่าอากาศ และ สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนปากช่อง ได้ใช้ผู้เล่นผิดคุณสมบัติลงแข่งขัน จึงลงโทษปรับตกรอบรองชนะเลิศทั้งคู่ โดยให้สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร คว้าแชมป์ไปครอง โดยไม่ต้องแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ และให้สโมสรฟุตบอลเทศบาลเมืองเสนา ที่แพ้ในรอบรองชนะเลิศ เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 อีก 1 ทีม

หลังจากคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ประจำปี 2558 และได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรกใน ฤดูกาล 2559 สโมสรได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคล และใช้ชื่อในการลงแข่งขันว่า สพล. สมุทรสาคร ยูไนเต็ด โดยได้เช่าสนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสงคราม เป็นสนามเหย้าชั่วคราวในขณะที่ยังปรับปรุงสนามกีฬาของสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสมุทรสาคร ไม่แล้วเสร็จ

สโมสรลงแข่งขันในลีกอย่างเป็นทางการเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2559 ในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 นัดที่แพ้สโมสรฟุตบอลสีหมอกไป 3–0 ที่สนามโรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี และพบกับชัยชนะในลีกเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2559 ในนัดที่บุกไปชนะ เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด 0–2 ที่สนามกีฬากลางจังหวัดกาญจนบุรี โดย "ทอกเบ มาร์แซล" กองหน้าชาวไอวอรี่ โคสต์ได้รับการบันทึกว่าเป็นนักฟุตบอลคนแรกที่ยิงประตูให้กับสโมสรได้ในระดับลีกอาชีพ โดยในฤดูกาลแรก สโมสรต้องดิ้นรนหนีการตกชั้น และจบฤดูกาลด้วยอันดับ 11 ในโซนภาคตะวันตก ซึ่งเป็นอันดับรองสุดท้ายและรอดพ้นจากการตกชั้นอย่างหวุดหวิด
ตำบลเสม็ด

ตำบลเสม็ด สามารถหมายถึง
การวิจารณ์ศาสนา

การวิจารณ์ศาสนาเป็นการวิจารณ์มโนทัศน์ ลัทธิ ความสมเหตุสมผลและ/หรือการปฏิบัติศาสนา ซึ่งรวมถึงการส่อความทางการเมืองและสังคมที่สัมพันธ์

การวิจารณ์ศาสนามีประวัติศาสตร์ยาวนาน ในกรีซโบราณ การวิจารณ์ศาสนาสืบย้อนไปได้อย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาลโดยไดอะโกรัส "ดิเอธิสต์" แห่งเมลอส (Diagoras "the Atheist" of Melos) ในโรมโบราณ ตัวอย่างที่ทราบแรก ๆ คือ "ว่าด้วยธรรติของสิ่ง" ("De rerum natura") ของลูครีชัส (Lucretius) ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล การวิจารณ์ศาสนายุ่งยากขึ้นจากข้อเท็จจริงว่ามีนิยามและมโนทัศน์ศาสนาหลายอย่างในวัฒนธรรมและภาษาต่าง ๆ ด้วยการมีศาสนาหลายหมวดหมู่ เช่น เอกเทวนิยม พหุเทวนิยม สรรพเทวนิยม nontheism (ไม่เชื่อในพระเจ้าที่เป็นบุคคล) และศาสนาจำเพาะต่าง ๆ เช่น ศาสนาคริสต์ ยูดาย อิสลาม เต๋า พุทธ และอื่น ๆ ไม่ชัดเจนเสมอไปว่าการวิจารณ์ศาสนานี้มุ่งไปยังศาสนาใดศาสนาหนึ่งหรือใช้กับศาสนาอื่นได้มากน้อยเพียงใด

ทุกศาสนาบนโลกซึ่งสนับสนุนการอ้างความจริงหนึ่งเดียวจำต้องปฏิเสธการอ้างความจริงของศาสนาอื่น ผู้วิจารณ์ศาสนาโดยรวมมักพาดพิงศาสนาว่าล้าสมัย เป็นภัยต่อปัจเจกบุคคล เป็นภัยต่อสังคม เป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ แหล่งของการกระทำหรือจารีตประเพณีผิดศีลธรรม และเป็นเครื่องมือทางการเมืองสำหรับการควบคุมทางสังคม
คนไร้บ้าน

คนไร้บ้าน () หมายถึง สภาพของบุคคล ณ ช่วงเวลาหนึ่งที่ไม่สามารถมีที่อยู่อาศัยในแบบปกติทั่วไปได้ ส่วนใหญ่จะมีอาชีพหาของเก่า  เป็นแรงงานรับจ้างรายวันทั่วไป  ค้าขายอาหาร และของมือสอง  และอื่นๆ บางส่วนเป็นผู้พิการทางจิต ในเขตกรุงเทพฯ มักพบอาศัยหลับนอนตามป้ายรถเมล์หรือสถานที่มีแสงสว่าง การแยกกลุ่มคนเหล่านี้ออกจากคนปกติได้ หลังจากเที่ยงคืนไปแล้ว ทำให้ยากในการให้การช่วยเหลือด้านอาหาร โดยปกติคนไร้บ้าน ไม่ใช่ขอทาน มักปฏิเสธการให้การช่วยเหลือ การให้การช่วยเหลือจำเป็นต้องมีลักษณะที่เป็นมิตร เนื่องจากคนไร้บ้านจะมีอาการจิตผิดปกติไม่มากก็น้อย เกิดจากความเครียดที่ต้องทนต่อสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย ของใช้ที่จำเป็น อาทิ หมอนเล็กๆที่จะพกพาได้สะดวก ผ้าห่มบางๆ ควรเลือกลายและสีที่เหมาะสมกับสถานการณ์ ปกติมักเป็นสีเข้ม คนไร้บ้านไม่ใช่คนไม่มีรสนิยม ส่วนใหญ่เคยเป็นคนปกติทั่วไปมาก่อน ในทางกลับกันคนไร้บ้านส่วนมากทีเดียวกลับช่วยเหลือสังคม ด้วยการ ลดปริมาณขยะ และ รีไซเคิล ช่วยแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม มีการคาดการณ์กันว่า จำนวนคนไร้บ้านในประเทศไทยน่าจะอยู่ที่ราว 30,000 คน
ปลาแปบขาวหางดำ

ปลาแปบขาวหางดำ หรือ ปลาแปบ (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาแปบ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างเพรียวยาว ลำตัวแบนข้างมากจนริมท้องเป็นสัน หัวมีขนาดเล็ก นัยน์ตาโต ครีบหลังอยู่ค่อนไปทางหางและตรงข้ามกับครีบก้น ครีบอกยาวจรดครีบท้อง ครีบหางเป็นแฉก เกล็ดมีลักษณะบางใสและหลุดง่าย เส้นข้างลำตัวโค้งลงขนานกับริมท้อง ลำตัวมีสีขาวเงิน ด้านหลังขุ่น มีแถบสีเหลืองทองจาง ๆ ยาวตามความยาวลำตัว

มีขนาดความยาวเต็มที่ 20 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยหากินตามผิวน้ำและกลางน้ำ อยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ กินแมลงและแมลงน้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำและลำคลองของแม่น้ำตาปี ในเขตจังหวัดสุราษฎร์ธานี, ทะเลน้อยในเขตจังหวัดพัทลุง, แม่น้ำจันทบุรีในจังหวัดจันทบุรี และยังพบได้ในแม่น้ำโขง รวมถึงแม่น้ำแม่กลอง และในพื้นที่ป่าพรุ และพบได้ไกลจนถึงอินโดนีเซีย
ปลาแปบขาว

ปลาแปบขาว เป็นปลาน้ำจืดในสกุล "Oxygaster" (/อ็อก-ซี-แกส-เตอร์/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

เป็นปลาจำพวกปลาแปบ เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Chela" โดยมี โยฮัน คอนราด ฟัน ฮัสเซลต์ นักมีนวิทยาชาวดัตช์ เป็นผู้อนุกรมวิธาน โดยใช้ลักษณะของเกล็ดแถวที่อยู่หน้าครีบหลังเลยเข้ามาถึงระหว่างนัยน์ตาเป็นลักษณะสำคัญ ส่วนที่มีลักษณะรองลงมา คือ ท้องแบนเป็นสันคม ปลายปากล่างมีปุ่มกระดูก ครีบอกอยู่ในแนวระดับเดียวกับท้อง จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่ด้านหน้าจุดเริ่มต้นของครีบก้น เกล็ดตามแนวบนเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 43-60 แถว

จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแม่น้ำลำคลอง รวมถึงป่าพรุในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พ.ศ. 2622

พุทธศักราช 2622 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2079 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2623

พุทธศักราช 2623 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2080 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2624

พุทธศักราช 2624 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2081 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน