seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ชไปเออร์

ชไปเออร์ () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐไรน์แลนด์-พาลาทิเนตของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมริมฝั่งแม่น้ำไรน์ตอนบน และเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี ที่มีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 50,000 คน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำไรน์ประมาณ 25 กิโลเมตรจากลุดวิจส์ฮาเฟินและมันน์ไฮม์ ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า "Civitas Nemetum" เป็นเมืองหลวงที่ตั้งขึ้นโดยชนเนเมเทอร์ (Nemeter) ซึ่งเป็นชนในกลุ่มชนทิวทันที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ประมาณ ค.ศ. 500 ชื่อ Spira ที่เป็นชื่อเมืองก็เริ่มปรากฏในงานเขียนที่ยังคงถูกใช้แทนชื่อ Speyer ในภาษาฝรั่งเศส อิตาลี และสเปน ในยุคกลางชไปเออร์เป็นเมืองอิสระและเป็นเมืองที่มีความสำคัญของ Heiligen Romischen Reiches Deutscher Nation

ใจกลางของตัวเมืองมีมหาวิหารชไปเออร์ที่ตั้งเด่นอยู่กลางเมือง และวัดอื่น ๆ และประตูเมืองเก่า (Altpörtel) มหาวิหารเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระมหากษัตริย์เยอรมันและพระจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แปดพระองค์ เมืองชไปเออร์ เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในฐานะที่เป็นโบสถ์ที่มีความงดงาม และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 ก็ได้เป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
ยอร์กเชอร์

ยอร์กเชอร์ () เป็นเทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ตั้งอยู่ทางเหนือของอังกฤษและเป็นเทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ เพราะความที่มีขนาดใหญ่ยอร์กเชอร์ก็ต้องผ่านการปฏิรูปหลายครั้ง แต่โดยทั่วไปแล้วก็เป็นอาณาบริเวณที่มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง
มาสค์ไรเดอร์ ไฟซ์ (ดีเคด)

มาสค์ไรเดอร์ ไฟซ์ () เป็นคาเมนไรเดอร์ในโลกของไฟซ์ ในซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ดีเคด

ไรเดอร์แห่งโลกไฟซ์ ผู้แปลงร่างด้วยไฟซ์ไดรเวอร์

เป็นนักเรียนของสมาร์ทเบรนไฮสคูลโดยเบื้องหลังเป็นไรเดอร์ไฟซ์ไรเดอร์ที่กำจัดออร์เฟน็อกในโรงเรียนและปกปิดความลับของตัวเองเพื่อไม่ให้รู้ตัวว่าไฟซ์คือทาคุมิต่อมาไดคิจอมโจรแห่งมิติได้ล่วงรู้ถึงไฟซ์คือทาคุมิ แต่ว่าไฟซ์ไดรเวอร์หลุดออกไปทำให้ทาคุมิกลายร่างเป็นวูลฟ์ออร์เฟน็อกเพื่อปกป้องยูริแต่ทำให้ยูริไม่อยากอยู่กับออร์เฟน็อกทาคุมิจึงคิดละทิ้งเป็นไรเดอร์และทิ้งไฟซ์เกียร์เพื่อต้องการเป็นออร์เฟน็อก แต่ด้วยมิตรภาพของสึคาสะทาคุมิจึงอยากปกป้องความฝันของยูริและปราบเหล่าลัคกี้โคลเวอร์ไปในที่สุด และสุดท้ายทาคุมิจึงปกป้องความฝันยูริไปในที่สุด

ร่างไฟนอลฟอร์มของไฟซ์โดยแปรสภาพเป็นปีนเลเซอร์ขนาดใหญ่
พาสเทล

พาสเทล (; ) เป็นการ์ตูนที่ตีพิมพ์ลงในโชเน็นแมกกาซีนสเปเชี่ยล แต่งโดยโตชิฮิโกะ โคบายาชิ และตีพิมพ์ออกมาแล้ว 3 ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษและภาษาจีน เริ่มต้นตีพิมพ์บนโชเน็นแมกกาซีนรายสัปดาห์ แล้วย้ายไปลงในโชเน็นแมกกาซีนรายเดือนในปี 2003 ตั้งแต่ตอนที่ 50 เป็นต้นไป เรื่องราวการดำเนินเรื่องคล้ายคลึงกับผลงานก่อนหน้าของโคบายาชิคือเรื่อง "รักสลับขั้ว" รวมทั้งสิ้น 25 เล่ม
จอง มงจู

จอง มงจู () เป็นขุนนางคนสำคัญในช่วงปลายราชวงศ์โครยอ เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1336 และถูกลอบฆ่าขณะข้าม สะพานซอนจุก ในนครหลวงแคซองโดย โจยองกยู ตามคำสั่งของ ลีพังวอน หรือต่อมาคือ พระเจ้าแทจงแห่งโชซ็อน เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1392 ขณะอายุได้ 55 ปี
เยื่อหุ้มเมล็ด

เยื่อหุ้มเมล็ด () เป็นส่วนที่เจริญเติบโตเป็นพิเศษจากก้านเมล็ด (หรือขั้วเมล็ด) ที่ปกคลุมหรือเชื่อมติดกับเมล็ด เป็นสิ่งที่กลายเป็นรยางค์หรือสิ่งห่อหุ้มเมล็ดที่หนาในพืชดอก เช่น ส่วนที่รับประทานได้ของมังคุดและผลทับทิม

เยื่อหุ้มเมล็ดสร้างโครงสร้างคล้ายกับผลไม้หรือที่เรียกว่าผลเทียม ผลเทียมพบในพืชดอกมากมายหลายชนิด และที่สามารถรับประทานได้ เช่น ลำไย ลิ้นจี่ เป็นต้น ผลแอ็กคี (ackee) มีการพัฒนาเยื่อหุ้มเมล็ดอย่างมากจนล้อมรอบเมล็ดแทนที่ผนังผล เยื่อหุ้มเมล็ดสามารถพบได้ในพืชเมล็ดเปลือยสองสามชนิด อย่างต้นยิว ญาติของพืชตระกูลสน แทนที่จะมีโคนเป็นเนื้อไม้อย่างพืชเมล็ดเปลือยส่วนมาก โครงสร้างระบบสืบพันธุ์ของต้นยิวกับประกอบด้วยเมล็ดหนึ่งเมล็ดที่ล้อมรอบได้ด้วยเนื้อคล้ายถ้วยปกคลุมอยู่ การค้นพบนี้มาจากการเปลี่ยนแปลงเกล็ดโคนอย่างมาก
นิโคเซีย

นิโคเซีย (; ; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของไซปรัส ตั้งอยู่ใจกลางเกาะไซปรัสริมฝั่งแม่น้ำเพเดียออส

นิโคเซียถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนเช่นเดียวกับเกาะไซปรัส โดยทางใต้เป็นของไซปรัส ซึ่งเป็นดินแดนของชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก ส่วนทางเหนือเป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลไซปรัสเหนือ ซึ่งเป็นดินแดนของชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:เมืองในประเทศไซปรัส
พระศรีสรรเพชญดาญาณ

พระศรีสรรเพชญดาญาณ เป็นพระประธานแห่งวัดพระศรีสรรเพชญ์ พระอารามในพระบรมมหาราชวังกรุงศรีอยุธยา สร้างในปี พ.ศ. 2043 ในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา ตามตำนานระบุว่าทรงหล่อพระพุทธรูปยืน สูง 8 วา(ประมาณ 16 เมตร) หุ้มด้วยทองคำหนัก 286 ชั่ง(ประมาณ 171 กิโลกรัม) ประดิษฐานไว้ในวิหาร ถวายพระนามว่า "พระศรีสรรเพชญดาญาณ"

"พระศรีสรรเพชญดาญาณ" ถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2043 โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โปรดให้สร้างขึ้นหลังจากการสร้างพระวิหารหลวงในปี พ.ศ. 2042 ครั้นถึงปีต่อมาก็ทรงหล่อพระพุทธรูปยืนสูง 8 วา (16 เมตร) พระพักตร์ยาว 4 ศอก (2 เมตร) กว้าง 3 ศอก (1.5 เมตร) พระอุระกว้าง 11 ศอก (5.5 เมตร) ใช้ทองสำริดหล่อเป็นแกนในน้ำหนัก 5,800 ชั่ง (3,480 กิโลกรัม) หุ้มทองคำน้ำหนัก 286 ชั่ง (347.776 กิโลกรัม) แล้วถวายพระนามว่า "พระศรีสรรเพชญดาญาณ" โดยทองคำที่ใช้หุ้มองค์พระนั้น ด้านหน้าเป็นทองเนื้อเจ็ดน้ำสองขา ด้านหลังองค์พระเป็นทองเนื้อหกน้ำสองขา (สมัยนั้นถือว่าทองนพคุณเก้าน้ำหรือทองเนื้อเก้าเป็นทองคำบริสุทธิ์กว่าทองเนื้ออื่นน้ำอื่น)

เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนาราชอาณาจักรอยุธยาขึ้นใหม่ที่กรุงรัตนโกสินทร์ ก็โปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปเก่าตามหัวเมืองเหนือและกรุงเก่า มาประดิษฐาน ณ พระนครแห่งใหม่ ปรากฏว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ ได้รับความเสียหายอย่างหนักมิอาจซ่อมแซมได้ ทรงปรารถนาจะยุบหุ่นแล้วหล่อใหม่ แต่สมเด็จพระสังฆราชห้ามไว้ว่า "เมื่อเป็นองค์พระอยู่แล้วจะเอาไฟเผาอีกไม่ควร" จึงโปรดให้สร้างเจดีย์แบย่อไม้ 12 สูงเส้นเศษ บรรจุหุ่นพระศรีสรรเพชญ์ ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม พระราชทานนามว่า ""พระมหาเจดีย์พระศรีสรรเพชญดาญาณ"" ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ วิหารทิศ ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
ซานา

ซานา () หรือ ศ็อนอาอ์ () เป็นเมืองหลวงและเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศเยเมน

ซานาได้รับการคัดเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในปี พ.ศ. 2547
อักกรา

อักกราเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐกานา อยู่บริเวณชายฝั่งภาคตะวันตกของทวีปแอฟริกา เป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศและด้านเศรษฐกิจ ผลผลิตในประเทศประมาณร้อยละ 70 ผลิตในเมืองนี้ อักกราได้เป็นเมืองหลวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2420 สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจได้แก่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกานา ซึ่งได้เก็บรักษามรดกที่สำคัญของประเทศไว้ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยปัจจุบัน โรงละครแห่งชาติกานาซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมสมัยปัจจุบัน
เสมอภาค

เสมอภาค, สมการ, สมพล หรือ เท่ากับ ( = ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง ลักษณะเป็นขีดแนวนอนสองเส้นขนานกัน เขียนอยู่กลางบรรทัด ปกติใช้เพื่อแสดงความเทียบเท่ากันของสิ่งที่อยู่ทางซ้ายและทางขวา

เสมอภาคปรากฏเป็นครั้งแรกในการใช้งานทางคณิตศาสตร์ ซึ่งคิดค้นโดย Robert Recorde นักคณิตศาสตร์ชาวเวลส์ เมื่อ ค.ศ. 1557 ในหนังสือของเขาชื่อ "The Whetstone of Witte" และเขาเรียกเครื่องหมายนี้ว่า "Gemowe lines" (เส้นคู่แฝด)

แต่ในสมัยนั้นก็ยังไม่นิยมมากนัก บางทีก็มีการใช้เส้นตั้งสองขีด || หรืออักษร æ แทน (æ มาจากภาษาละติน aequalis แปลว่า "เท่ากัน") เพิ่งจะมานิยมก็ตอนคริสต์ศตวรรษที่ 17
ลัทธินอกศาสนา

ลัทธินอกศาสนา หรือ เพเกิน หรือ เพแกน ( มาจากภาษา แปลว่า “ผู้ที่อยู่ในชนบท”) เป็นคำที่มีความหมายกว้างที่ใช้บรรยายศาสนาหรือการปฏิบัติของหมู่ชนสมัยก่อนมีการนับถือคริสต์ศาสนาในยุโรป หรือถ้าขยายความขึ้นไปอีกก็จะหมายถึงผู้ที่มีธรรมเนียมการนับถือพระเจ้าหลายองค์ (polytheistic) หรือศาสนาพื้นบ้าน (folk religion) โดยทั่วไปในโลกจากมุมมองของผู้ที่นับถือคริสต์ศาสนาในโลกตะวันตก คำนี้มีความหมายหลายอย่างแต่จากทัศนคติตะวันตกในนัยยะของความหมายในปัจจุบันหมายถึงความศรัทธาที่เป็นพหุเทวนิยมของผู้ที่ปฏิบัติตามแบบเจตนิยม (spiritualism) วิญญาณนิยม (animism) หรือลัทธิเชมัน เช่นในศาสนาพื้นบ้าน ในลัทธิการนับถือพระเจ้าหลายองค์ หรือในลัทธินอกศาสนาใหม่

คำว่า “ลัทธินอกศาสนา” ได้รับการตีความหมายอย่างกว้างที่รวมถึงศาสนาทุกศาสนาที่อยู่นอกกลุ่มศาสนาอับราฮัมของผู้นับถือลัทธิเอกเทวนิยม (monotheism) ที่รวมทั้งศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม กลุ่มที่ว่านี้รวมทั้งศาสนาตะวันออก (Eastern religions) ปรัมปราวิทยาอเมริกันพื้นเมือง (Native American mythology) และศาสนาพื้นบ้านโดยทั่วไปที่ไม่ใช่คริสต์ศาสนา ในความหมายที่แคบลง "ลัทธินอกศาสนา" จะไม่รวมศาสนาของโลก (world religions) ที่เป็นศาสนาที่เป็นที่ยอมรับกันอย่างเป็นทางการแต่จะจำกัดอยู่ในศาสนาท้องถิ่นที่ยังไม่ได้จัดอยู่ในระบบศาสนาของโลก ลักษณะการปฏิบัติของลัทธิเพกันคือความขาดสาวก (proselytism) และการความนิยมในการนับถือปรัมปราวิทยาต่าง ๆ (mythology)

คำว่า “ลัทธินอกศาสนา” เป็นคำที่ผู้นับถือคริสต์ศาสนานำมาใช้สำหรับ “เจนไทล์” (gentile) ของศาสนายูดาห์หรือชาวยิว ที่เป็นการใช้คำที่ออกไปทางเหยียดหยามโดยหมู่ผู้นับถือลัทธิเอกเทวนิยมของโลกตะวันตก เทียบเท่ากับการใช้คำว่า “heathen” (ฮีทเธน) หรือ “อินฟิเดล” (infidel) หรือ “กาฟิร” (kafir หรือ كافر) และ “มุชริก” (mushrik หรือ مشرك "ผู้เคารพรูปปั้น") ในการเรียกผู้ที่นับถือศาสนาอิสลาม ด้วยเหตุผลต่างๆ เหล่านี้นักชาติพันธุ์วิทยาจึงเลี่ยงใช้คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" เพราะความหมายอันแตกต่างกันและไม่แน่นอน ในการกล่าวถึงความศรัทธาตามที่มีกันมาหรือในประวัติศาสตร์ และมักจะใช้คำที่มีความหมายเฉพาะเจาะจงมากกว่า เช่น เจตนิยม, วิญญาณนิยม, ลัทธิชามัน หรือสรรพเทวนิยม (pantheism) แต่ก็มีผู้วิจารณ์การใช้คำเหล่านี้ที่อ้างว่าเป็นคำที่ให้ความหมายของศรัทธาในมุมมองหนึ่งและมิได้กล่าวถึงตัวความเชื่อของศาสนาที่กล่าว

ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" ก็กลายมาเป็นที่นิยมใช้กันสำหรับผู้นับถือลัทธินอกศาสนาใหม่ ฉะนั้นนักวิชาการหลายแขนงในปัจจุบันจึงต้องใช้คำนี้ในความหมายที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม: พหุเทวนิยมในประวัติศาสตร์ (เช่นลัทธินอกศาสนาเซลต์ (Celtic paganism) หรือลัทธินอกศาสนานอร์ส (Norse paganism)), ศาสนาพื้นบ้าน/ศาสนาเผ่าพันธุ์/ศาสนาท้องถิ่น (เช่น ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนหรือ ศาสนาพื้นบ้านของชาวแอฟริกา) และลัทธินอกศาสนาใหม่ (เช่นวิคคา (Wicca) และ ลัทธินอกศาสนาใหม่เยอรมัน (Germanic Neopaganism))
จอร์โจ

จอร์โจ () เป็นชื่อบุคคลชาวอิตาลี อาจหมายถึง
ฟรังโกเนีย

ฟรังโกเนีย () หรือในภาษาเยอรมันคือ ฟรังเคิน () คือบริเวณในประเทศเยอรมนีที่ประกอบด้วยบริเวณตอนเหนือของรัฐบาวาเรียปัจจุบัน ส่วนหนึ่งของทางใต้ของรัฐเทือริงเงิน และบริเวณเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ที่เรียกว่าไฮล์บรอนน์-ฟรังเคิน ส่วนบาวาเรียประกอบด้วยสามการปกครองส่วนภูมิภาคคือ: อุนเทอร์ฟรังเคิน (Unterfranken), มิทเทิลฟรังเคิน (Mittelfranken) และโอเบอร์ฟรังเคิน (Oberfranken)

ฟรังโกเนีย (มีความหมายว่าฝรั่งเศส) ตั้งชื่อตามกลุ่มชนเจอร์แมนิกกลุ่มที่เรียกว่าชาวแฟรงก์ ชนกลุ่มนี้มีบทบาทสำคัญในการแตกแยกของจักรวรรดิโรมัน และยึดครองบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรปในยุคกลาง

ฟรังโกเนียในปัจจุบันเป็นเพียงบริเวณเล็กๆ และไกลออกไปในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานเดิมของชาวแฟรงก์โบราณ ในภาษาเยอรมัน "ฟรังเคิน" ใช้สำหรับทั้งฟรังโกเนียในสมัยปัจจุบันและในประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้เกิดความสับสน "จักรวรรดิแฟรงค์" หรือ ฟรังเคีย (Francia) อันที่จริงแล้วเป็นต้นกำเนิดของทั้งฝรั่งเศสและเยอรมนี ในปี ค.ศ. 843 สนธิสัญญาแวร์เดิง (Treaty of Verdun) นำไปสู่การแบ่งแยกฟรังเคียออกเป็นฟรังเคียตะวันตกที่คือฝรั่งเศสปัจจุบัน และ ฟรังเคียตะวันออกที่คือเยอรมนีปัจจุบัน “Frankreich” เป็นภาษาเยอรมันสำหรับ "ฝรั่งเศส" ที่แปลตรงตัวว่า "จักรวรรดิของชาวแฟรงก์"
เสรีนครจักรวรรดิ

เสรีนครจักรวรรดิ (; ) หมายถึงนครที่ปกครองโดยจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง ในขณะที่เมืองอื่น ๆ ที่มิใช่เสรีนครจะถูกปกครองโดย "เฟือสท์" ที่อาจจะเป็นดยุก หรือเจ้าชายมุขนายก (prince-bishop) นอกจากนั้น เสรีนครยังมีตัวแทนในสภาไรช์ของจักรวรรดิอีกด้วย

นอกจากนั้นก็ยังมีความแตกต่างระหว่าง "จักรพรรดินคร" (Reichsstädte) กับ "เสรีนคร" (freie Städte) เสรีนครคือนครที่เดิมปกครองโดยเจ้าชายมุขนายก แต่ต่อมาได้รับอิสระจากการปกครองของบิชอปช่วงกลางสมัยกลาง (High Middle Ages) เมืองเหล่านี้ก็ได้แก่ บาเซิล (ค.ศ. 1000) เวิร์มส (ค.ศ. 1074) ไมนซ์ (ค.ศ. 1244 เปลี่ยนฐานะ ค.ศ. 1462) เรเกนส์บูร์ก (ค.ศ. 1245) สทราซบูร์ (ค.ศ. 1272) โคโลญ (ค.ศ. 1288) และชไปเออร์ (ค.ศ. 1294) แม้ว่ารายละเอียดทางกฎหมายของแต่ละรัฐเหล่านี้จะต่างกันไปแต่ "เสรีนครจักรวรรดิ" เดิมมีอภิสิทธิ์และสิทธิพิเศษต่างมากกว่า "นครจักรวรรดิ" ตัวอย่างเช่นในกรณีที่เกิดสงครามครูเสด เสรีนครจักรวรรดิก็จะมีความรับผิดชอบแต่เพียงให้การสนับสนุนทางการทูตและยุทธปัจจัยแก่ราชสำนักจักรพรรดิ แต่นครจักรวรรดิต้องเสียภาษีให้แก่จักรพรรดิและต้องส่งกองทัพไปช่วยในการทัพด้วย
ปลาหมอฟรอนโตซ่า

ปลาหมอฟรอนโตซ่า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cyphotilapia frontosa" อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีรูปร่างแบนข้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวสีขาวคาดด้วยแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ ตลอดลำตัว ครีบต่าง ๆ ปลายครีบยาวแหลมโดยเฉพาะตัวผู้ เมื่อโตขึ้นหัวของตัวผู้จะโหนกนูนเห็นได้ชัดเจน

มีความยาวเต็มที่ราว 30 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง อาศัยอยู่ในบริเวณน้ำลึก มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาบริเวณแอฟริกาตอนกลางและแอฟริกาตะวันออก โดยเฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา อาหารหลักได้แก่ ลูกปลาขนาดเล็กกว่า

ปลาหมอฟรอนโตซ่าจัดเป็นปลาที่มีความสวยงามมากชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามมาช้านาน จนอาจกล่าวได้ว่า เป็น "ราชาของปลาหมอสี" เช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์ที่ถูกจัดเป็น "ราชินีแห่งปลาตู้"

ในแวดวงปลาสวยงามจะจำแนกปลาหมอฟรอนโตซ่าเป็นสายพันธุ์ย่อยต่าง ๆ โดยแบ่งตามเกณฑ์ที่พบในแหล่งน้ำหรือภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งสามารถแบ่งได้นับ 10 สายพันธุ์ แต่ไม่จัดว่าเป็นการแบ่งตามหลักอนุกรมวิธาน

ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่อถึงอายุ 3-4 ปี โดยตัวเมียจะมีพฤติกรรมอมไข่หลังจากไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4 สัปดาห์

จัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่มีอายุยาวนาน โดยสามารถมีอายุยาวได้ถึง 25 ปี
พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน

พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน (, ) เป็นตำแหน่งพระอิสริยศสำหรับบุคคลที่ได้รับคัดเลือกจากคณะผู้คัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นพระองค์ต่อไป โดยที่บุคคลนั้นยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาซึ่งจะนับว่าเป็นจักรพรรดิเต็มพระองค์ เช่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่าง ค.ศ. 1056 ถึง ค.ศ. 1084 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงใช้พระอิสริยศนี้เมื่อทรงได้รับคัดเลือกเป็นจักรพรรดิแล้วแต่ยังมิได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปา แต่จักรพรรดิหลายพระองค์ที่ทรงเป็น “จักรพรรดิในอนาคต” ก็ถูกเรียกกันว่า “จักรพรรดิ” แม้ว่าจะยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาก็ตาม ตำแหน่งนี้ต่อมาก็ใช้กับรัชทายาทที่จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แต่งตั้งเพื่อจะให้เป็นจักรพรรดิพระองค์ต่อไป (จนกว่าจะได้ขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ) ตำแหน่งนี้เรียกอีกอย่างว่า “Imperator futurus” (จักรพรรดิในอนาคต)
การสงคราม

การสงคราม () หมายถึง การจัดการความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตรงข้าม และปกติเกี่ยวข้องกับการยกระดับการรุกรานจาก "สงครามน้ำลาย" ระหว่างนักการเมืองและนักการทูตสู่ความขัดแย้งด้วยอาวูธเต็มขั้น ซึ่งดำเนินไปจนกว่าฝ่ายหนึ่งยอมรับความพ่ายแพ้หรือข้อสันติภาพตามที่ตกลงกัน

การสงครามระหว่างกลุ่มและองค์การทหารต้องอาศัยการวางแผนและการใช้ยุทธศาสตร์การทหารระดับหนึ่งเพื่อให้การจัดการเป็นไปโดยมีประสิทธิภาพในการบรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมาย
โรมโบราณ

โรมโบราณ () คือวัฒนธรรมที่วิวัฒนาการขึ้นมาจากชุมชนเกษตรกรบน คาบสมุทรอิตาลีที่เริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสต์ศักราช ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอเรเนียนโรมโบราณกลายมาเป็นจักรวรรดิที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โบราณ

ในช่วงเวลาที่โรมโบราณเจริญรุ่งเรืองอยู่วัฒนธรรมโรมันเปลี่ยนจากการปกครองตั้งแต่เป็นแบบราชาธิปไตยไปเป็นระบอบสาธารณรัฐคณาธิปไตย และในที่สุดก็ไปเป็นระบบจักรวรรดิแบบอัตตาธิปไตย อารยธรรมโรมันมามีอำนาจอันมีอิทธิพลต่อทวีปยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ ทวีปยุโรปตะวันออกเฉียงใต้/คาบสมุทรบอลข่าน และในบริเวณทะเลเมดิเตอเรเนียนโดยการพิชิตและการการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมกับท้องถิ่นที่เข้าไปปกครอง

จักรวรรดิโรมันทางด้านตะวันตกเสื่อมโทรมลงและสลายตัวไปในคริสต์ศตวรรษที่ 5 การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันมีสาเหตุมาจากความขัดแย้งภายในและการถูกโจมตีโดยชนกลุ่มต่างๆ ในสมัยการโยกย้ายถิ่นฐาน จักรวรรดิโรมันตะวันตกที่รวมทั้งฮิสปาเนีย กอล บริทาเนีย และอิตาลี ได้แบ่งแยกออกเป็นอาณาจักรอิสระในคริสต์ศตวรรษที่ 5 จักรวรรดิโรมันตะวันออก หรือที่เรียกว่าจักรวรรดิไบแซนไทน์ ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่คอนสแตนติโนเปิล ประกอบด้วยกรีซ ส่วนที่พิชิตโดยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 อานาโตเลีย ซีเรีย และอียิปต์รอดจากวิกฤติการณ์ที่จักรวรรดิทางด้านตะวันตกประสบ และแม้ว่าจะเสียซีเรียและอียิปต์แก่จักรวรรดิอิสลามของอาหรับจักรวรรดิก็รุ่งเรืองต่อมาอีกหนึ่งสหัสวรรษ จนกระทั่งมาเสียเมือง ให้กับจักรวรรดิออตโตมันของตุรกี นักประวัติศาสตร์มักจะเรียกจักรวรรดิโรมันตะวันออกมักจะเรียกว่าเป็น จักรวรรดิไบแซนไทน์

วัฒนธรรมโรมันมักจะจัดอยู่ใน “ยุคโบราณ” (classical antiquity) ร่วมกับกรีกโบราณซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่เป็นต้นตอและแรงบันดาลใจให้แก่วัฒนธรรมโรมโบราณ โรมโบราณมีบทบาทอย่างใหญ่หลวงในการวิวัฒนการทางด้านกฎหมาย การสงคราม ศิลปะ วรรณคดี สถาปัตยกรรม เทคโนโลยี และภาษาของโลกตะวันตก และประวัติศาสตร์โรมก็ยังคงเป็นประวัติที่ยังคงมีอิทธิพลต่อโลกจนทุกวันนี้
สีน้ำมัน

สีน้ำมัน () เป็นสีชนิดที่แห้งช้าที่ประกอบด้วยรงควัตถุที่ผสมกับน้ำมันระเหย (drying oil) ที่มักจะเป็นน้ำมันเมล็ดฝ้าย ความข้นของสีก็อาจจะปรับได้โดยการเติมสารละลายเช่นน้ำมันสน หรือ น้ำยาละลายสี (white spirit) และก็อาจจะมีการใส่ น้ำมันเคลือบ (varnish) เพื่อให้มีเงามากขึ้นเมื่อสีแห้ง

การใช้สีน้ำมันใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ในอังกฤษสำหรับการตกแต่งอย่างง่าย ๆ แต่ก็มิได้มีการใช้อย่างแพร่หลายในการเป็นวัสดุที่ใช้ในการเขียนจิตรกรรมมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 15

การใช้สีน้ำมันในสมัยใหม่มักจะใช้ในการรักษาเนื้อไม้ในการทาสีบ้านหรือในการทาสีสิ่งที่ต้องทนกับสภาวะอากาศเช่นเรือหรือสะพาน เพราะคุณสมบัติที่ทนทานและเป็นเงาทำให้เป็นที่นิยมใช้กันทั้งในการตกแต่งภายในและภายนอกทั้งที่ใช้บนไม้และบนโลหะ เพราะเป็นสีที่แห้งช้าจึงได้มีการใช้ในงานงานเขียนแอนิเมชันบนแก้ว (paint-on-glass animation) การแห้งช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับความหนาของสีที่ทา
ฟีดแบค

ฟีดแบค คือวงดนตรีแนว เทคโน ป๊อปร็อก ช่วงยุคทศวรรษที่ 80 ของค่าย นิธิทัศน์ โดยสมาชิกของวงเป็นนักเรียนมัธยมปลายจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ทั้งหมด 6 คนได้แก่ ธนา ลวสุต,รชฏ ยมาภัย,เดชาพล สังข์ลำไย,เจษฎา ปลั่งมณี,นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ และ สุขสมิทธิ์ ชื่นประสิทธิ์ โดยทางวงได้รับไฟเขียวจากนิธิทัศน์ให้ผลิตผลงานเพลงและได้ ธานี ลวสุต พ่อของ ปอนด์ ธนา ซึ่งทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับนิธิทัศน์มานานแล้วมาควบคุมการผลิตเพลงให้

วงฟีดแบค ออกอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของวงในปี พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Feed Back#1" เมื่อวางแผงไปแล้วปรากฏว่าได้รับ การตอบรับที่ดีแต่ทางวงก็มีอันต้องแยกวงกันไปในที่สุดเนื่องจากสมาชิกของวงแต่ละคนต้องสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถมาทำอัลบั้มกัน
ต่อได้โดยในอัลบั้มนี้มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ตื่นเถิดชาวไทย,ประกายเสน่หาและสิ่งที่เธอให้
โกซีโม รอสเซลลี

โคสิโม รอซเซลิ () (ค.ศ. 1439 - ค.ศ. 1506) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและฉากแท่นบูชา รอซเซลิทำงานส่วนใหญ่ในฟลอเรนซ์

โคสิโม รอซเซลิเกิดในปี ค.ศ. 1439 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เมื่ออายุได้สิบสี่ปีรอซเซลิก็ไปเป็นลูกศิษย์ของเนริ ดิ บิชชิ (Neri di Bicci) และในปี ค.ศ. 1460 ก็ไปเป็นผู้ช่วยของเบอร์นาร์โด ดิ สเตฟาโน รอซเซลิผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน งานที่ทำในสมัยแรกที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงคือฉากแท่นบูชา “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ในชาเปลที่สามทางซ้ายภายในวัดซานอัมโบรจิโอในฟลอเรนซ์ ในวัดเดียวกันบนผนังของชาเปลหนึ่งก็มีงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังโดยโคสิโมที่วาซารีให้การสรรเสริญว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี โดยเฉพาะภาพเหมือนของนักวิชาการพิโคแห่งมิรานโดลา (Pico of Mirandola) ฉากที่เขียนเป็นขบวนแห่ถ้วยศักดิ์สิทธิ์ที่เขียนอย่างมีพลังและไม่มีความเป็นแมนเนอริสม์เท่างานเขียนชิ้นอื่น ภาพเขียนสำหรับวัดอันนังซิอาตาที่เป็นภาพของนักบุญบาร์บารา นักบุญแม็ทธิว และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันศิลปะที่ฟลอเรนซ์

รอซเซลิใช้เวลาทำงานอยู่ระยะหนึ่งที่ลูคคา ที่เขียนฉากแท่นบูชาหลายชิ้นสำหรับวัดหลายวัด ภาพเขียนภาพหนึ่งที่มาจากวัดซานจิโรลาโมที่ฟิเอโซเลในปัจจุบันอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน ที่เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่โดยมีนักบุญเจอโรมคุกเข่าอยู่ต่อหน้าพระเยซูบนกางเขน ด้านข้างเป็นนักบุญเดมาซัส และนักบุญยูเซเบียส นักบุญเพาลา และนักยูสโตเชียม

หอศิลป์ที่เบอร์ลินมีภาพสามภาพโดยรอซเซลิ “พระแม่มารีอันรุ่งโรจน์” “การบรรจุพระเยซู” และ “การสังหารทารกบริสุทธิ์” ในปี ค.ศ. 1480 รอซเซลิและศิลปินคนสำคัญๆ ของฟลอเรนซ์ก็ได้รับการเชิญจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ไปยังกรุงโรมเพื่อให้ไปช่วยกันเขียนจิตรกรรมตกแต่งภายในชาเปลซิสติน รอซเซลิเขียนภาพสามภาพ “การทำลายกองทัพฟาโรห์ที่ทะเลแดง” “พระเยซูเทศนาที่ทะเลสาบไทบีเรียส” และ “พระกระยาหารค่ำมื้อสุดท้าย” จิตรกรรมฝาผนังของรอซเซลิที่ชาเปลซิสตินบางส่วนเขียนโดยผู้ช่วยและลูกเขยเปียโร ดิ โคสิโมผู้ที่ก็เรียกกันว่า “โคสิโม รอซเซลิ” ตามชื่อโคสิโมเอง ลูกศิษย์คนสำคัญของโคสิโมคือฟรา บาร์โทโลเมโอ
ภาพนิ่ง

[[ไฟล์:William Michael Harnett 002.jpg|thumb|right|260px|“ไวโอลินตัวเก่า” โดย [[วิลเลียม ฮาร์นเน็ทท์(ค.ศ. 1886)]]
ภาพนิ่ง lang-en Still life' พหูพจน์ still lifes }}) คืองานศิลปะที่มีเนื้อหาเป็นภาพของสิ่งที่ไม่มีชีวิตที่มักจะเป็นสิ่งที่พบรอบตัวที่อาจจะเป็นสิ่งธรรมชาติ (อาหาร, ดอกไม้, ไม้ขนาดเล็ก, หิน หรือ เปลือกหอย) หรือสิ่งที่ทำขึ้น (แก้วน้ำ, หนังสือ, แจกัน, เครื่องตกแต่งอัญมณี, เหรียญ หรืออื่นๆ) ในบรรยากาศที่จัดขึ้น การวาดภาพนิ่งมีมาตั้งแต่สมัยโบราณแต่มานิยมกันในศิลปะตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 17

ภาพนิ่งเปิดโอกาสให้ศิลปินมีโอกาสวางองค์ประกอบของภาพได้อย่างเต็มที่มากกว่าการเขียนภาพแบบอื่นๆ เช่นใน[[จิตรกรรมภูมิทัศน์]] หรือ[[ภาพเหมือน]] ภาพนิ่งโดยเฉพาะก่อนปี ค.ศ. 1700 มักจะเป็นภาพที่เกี่ยวกับศาสนาหรือเป็นอุปมานิทัศน์ที่เกี่ยวกับหัวเรื่องที่เขียน ภาพนิ่งสมัยใหม่แยกตัวจากการเป็นงานที่เป็นสองมิติมาเป็นสามมิติที่ใช้สื่อผสมที่อาจจะรวมทั้งวัตถุที่พบ, รูปถ่าย, คอมพิวเตอร์กราฟิก และวิดีโอและเสียง[[หมวดหมู่:จิตรกรรม]]
[[หมวดหมู่:ประเภทของศิลปะ]]
เฮราคลิตุส

เฮราคลิตุสชาวเอเฟซัส (; กรีกโบราณ: Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος — ) (ราว 535 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 475 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักปรัชญายุคก่อนโสกราตีสชาวกรีกผู้ที่เดิมมาจากเอเฟซัสใน ไอโอเนียบนฝั่งทะเลอานาโตเลีย

เฮราคลิตุสเป็นที่รู้จักกันในปรัชญาของความเปลี่ยนแปลงที่เป็นศูนย์กลางของจักรวาล และกฎจักรวาล (Logos) เป็นพื้นฐานของทุกสิ่งทุกอย่าง ในปัจจุบันเฮราคลิตุสมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีอิทธิพลต่อฟรีดริช นีทเชอในปรัชญาของ space และ time จากประโยค “ท่านไม่สามารถจะก้าวลงไปในแม่น้ำเดียวกันเป็นครั้งที่สองเพราะแม่น้ำสายอื่นไหลมาสู่ตัวท่าน”
ปีเอโตร อาเรตีโน

ปีเอโตร อาเรตีโน (; 20 เมษายน ค.ศ. 1492 - 21 ตุลาคม ค.ศ. 1556) เป็นนักเขียน กวี และนักเขียนบทละครชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาเรตีโนเป็นผู้ที่มีอิทธิพลเป็นอันมากต่อศิลปะและการเมืองร่วมสมัยและได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มเรื่องเร้ากามารมณ์ (pornography) ทางวรรณกรรมของสมัยใหม่
สุลต่านออสมันที่ 1

สุลต่านออสมันที่ 1 () สุลต่านองค์แรกแห่ง จักรวรรดิออตโตมัน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1258 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1299 สามารถรวบรวมชนเผ่าต่างๆให้เป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จพร้อมกับขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางพระองค์สวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1326 ขณะพระชนม์ได้ 68 พรรษา
สุลต่านออร์ฮานที่ 1

สุลต่านออร์ฮานที่ 1 () สุลต่านองค์ที่ 2 แห่ง จักรวรรดิออตโตมัน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1281 พระราชโอรสใน สุลต่านออสมันที่ 1 เมื่อพระราชบิดาสวรรคตใน ค.ศ. 1326 พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 42 พรรษาเกือบตลอดรัชกาลต้องรบกับ จักรวรรดิไบแซนไทน์ จนในช่วงปีสุดท้ายของสงครามกลางเมืองในจักรวรรดิไบแซนไทน์องค์จักรพรรดิได้ขอร้องให้พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงธีโอโดราพระราชธิดาของพระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1362 ขณะพระชนม์ได้ 75 พรรษา
สืบลับเค้นปมอันตราย

สืบลับเค้นปมอันตราย (Gone Baby Gone) เป็นภาพยนตร์แนวสืบสวนสอบสวน เข้าฉายปี 2007 กำกับโดย Ben Affleck นำแสดงโดย Casey Affleck,Michelle Monaghan และ Morgan Freeman

เมื่อ อแมนด้า แม็กแครดี้ย์ หนูน้อยวัย 4 ขวบ ได้หายตัวออกไปจากบ้านและความคืบหน้าในการดำเนินคดีของตำรวจนั้นก็ล่าช้า บิทริก แม็กเครดี้ย์ ผู้เป็นน้าจึงว่าจ้างนักสืบส่วนตัว 2 คน คือ แพททริก เคนซี่ และ แองจี้ เก็นนาโร ให้มาช่วยติดตาม

นักสืบอิสระทั้งคู่นั้นต่างมีประสบการณ์ในคดีแบบนี้น้อยมากแต่พวกเขาก็เป็นที่ต้องการเนื่องจากเหตุผล 2 ประการคือพวกเขาไม่ใช่ตำรวจและพวกเขาก็รู้จักสถานที่ที่เหี้ยมโหดที่พวกเขาพักอาศัยเป็นอย่างดี

เมื่อการทำงานเริ่มขึ้น แพทริก และ แองจี้ ต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ค้ายาเสพติดและเมื่องานนี้สิ้นสุดลง พวกเขาก็ต้องกับความขัดแย้งภายในจิตใจ
เอสเทอร์

เอสเทอร์ เป็นสารประกอบทางเคมีที่เกิดจากออกโซแอซิด (หนึ่งในหมู่ oxo , X=O), และสารประกอบไฮดรอกซิล เช่น แอลกอฮอล์หรือฟีนอล เป็นต้น เอสเทอร์ประกอบด้วยกรดอนินทรีย์หรือกรดอินทรีย์โดยที่หมู่ -OH (ไฮดรอกซิล) อย่างน้อยหนึ่งหมู่ถูกแทนที่ด้วยหมู่ -O-แอลคิล (แอลคอกซี) คล้ายกับเกลือที่ใช้แอลกอฮอล์อินทรีย์แทนที่ไฮดรอกไซด์ของโลหะ

เอสเทอร์มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มีไขมันและน้ำมันจำนวนมากที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเป็นเอสเทอร์กรดไขมันของกลีเซอรีน โมเลกุลของเอสเทอร์มีน้ำหนักเบา ปกติมีกลิ่นหอมพบในน้ำมันหอมระเหยและฟีโรโมน ฟอสโฟเอสเทอร์เป็นรูปร่างแกนหลักของโมเลกุล DNA เอสเทอร์ไนเตรต เช่น ไนโตรกลีเซอรีน มีคุณสมบัติในการทำระเบิด ขณะที่โพลีเอสเตอร์เป็นพลาสติกที่สำคัญที่มอนอเมอร์เชื่อมโดยเอสเทอร์ส่วนหนึ่ง

กรดบางชนิดที่ปกติจะเปลี่ยนเป็นเอสเทอร์ คือ กรดคาร์บอกซิลิก, กรดฟอสฟอริก, กรดกำมะถัน, กรดไนตริก, และ กรดบอริก วัฏจักรเอสเทอร์เรียกว่าแลกโทน
EA

EA อาจหมายถึง
ซัมซุน

ซัมซุน (Samsun) เป็นเมืองท่าทางตอนเหนือของประเทศตุรกีตั้งอยู่ในจังหวัดซัมซุน บนฝั่งของทะเลดำ มีประชากร 725,111 (พ.ศ. 2550) เมืองซัมซุนได้ก่อตั้งภายใต้ชื่อ อะมิซุส (Amisus) เป็นคำในภาษากรีก
เรซินแลกเปลี่ยนไอออน

เรซินแลกเปลี่ยนไอออน () ที่ใช้ในทางเภสัชกรรม คือ polymer ที่ไม่ละลายน้ำที่มีสมบัติแลกเปลี่ยนอิออนได้fixed ion จะจับกับ counterion ด้วย electrostatic attraction counterion สามารถแลกเปลี่ยน ion กับ counterion อื่นได้
การบรรจุยาเข้าไปในเรซินแลกเปลี่ยนอิออนมี สอง วิธี คือ batch technique ตัวอย่างยาที่ใช้เรซินแลกเปลี่ยนอิออน เช่น Mucosta

สามารถแบ่งได้เป็น
แม่พระและพระกุมารกับนักบุญยอห์นแบปติสต์

พระแม่มารีและพระบุตรในสวน หรือ พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ () เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส

“พระแม่มารีและพระบุตรในสวน” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1507 ที่ได้รับจ้างโดยฟาบริซิโอ แซร์การ์ดิชาวเซียนา เป็นภาพของพระแม่มารี, พระบุตร และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เมื่อยังเด็ก ภาพนี้เป็นภาพพระแม่มารีที่มีความสำคัญที่สุดในบรรดาจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี ราฟาเอลศึกษางานของเลโอนาร์โด ดา วินชีและนำเทคนิคการเขียนของดา วินชีมาใช้ในงานเขียนของตนเอง ลักษณะเด่นของภาพนี้อยู่ที่การใช้ความตัดกันของแสงเงาและ ความดูสบายๆ ของตัวแบบในฉากที่เป็นสวนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นอิทธิพลของดา วินชี