seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน

พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน () หมายถึงกลุ่มวังและสวนภูมิทัศน์ที่ตั้งอยู่ในเมืองพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีที่ไดัรับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1990 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม เพราะความมีคุณค่าในความกลมกลืนของภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์—และเป็นตัวอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของการออกแบบภูมิทัศน์ภายในบริบทของปรัชญาของความเป็นรัฐของปรัสเซีย

ในมรดกโลกของเยอรมนี กลุ่มวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลินนี้ มีพระราชวัง, วัง และ อุทยานแห่งเมืองพ็อทซ์ดัมโดยเฉพาะในส่วนของพระราชวังซ็องซูซี เป็นสถาปัตยกรรมเด่นของกลุ่ม
สกุลกระโถนฤๅษี

กระโถนฤๅษี () เป็นสกุลพืชไม้ดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียน ขึ้นอาศัยบนเถาองุ่นและพืชสกุลเครือเขาน้ำ ("Tetrastigma") พืชสกุลนี้พบแค่ในป่าร้อนชื้นของเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ดอกของพืชสกุลกระโถนฤๅษีมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 ซม. มีสีแดงสว่างมีจุดสีเหลืองหรือขาว มีเพศเดียวและดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่แยกต้นกัน ดอกมี 10 กลีบซึ่งต่างจากญาติใกล้ชิดอย่างสกุลบัวผุด

มีสามชนิดในสกุล กระโถนพระฤๅษี "(S. himalayana)" พบในประเทศกัมพูชา, บางส่วนของประเทศจีน, ตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า, ประเทศไทย และ ประเทศเวียดนาม ขณะที่ กระโถนนางสีดา "(S. poilanei)" พบในประเทศจีน, ประเทศกัมพูชา และประเทศไทย ชนิดที่ค้นพบใหม่ชนิดที่สาม กระโถนพระราม "(S. ram)" พบในประเทศไทยเท่านั้น
น้ำส้มสายชู

น้ำส้มสายชู เป็นของเหลวที่ได้จากกระบวนการหมัก มีองค์ประกอบหลักคือกรดน้ำส้ม (กรดอะซิติก) น้ำส้มสายชูทั่วไปมีความเข้มข้นของกรดตั้งแต่ 4% ถึง 8% โดยปริมาณ และอาจสูงถึง 18% สำหรับ pickling. น้ำส้มสายชูหมักโดยธรรมชาติยังมีกรดชนิดอื่นๆ ในปริมาณเล็กน้อย เช่น tartaric acid และ citric acid มนุษย์รู้จักการผลิตและใช้น้ำส้มสายชูมาตั้งแต่สมัยโบราณ น้ำส้มสายชูเป็นองค์ประกอบสำคัญของอาหารยุโรป อาหารเอเชีย และตำรับอาหารอื่น ๆ และยังสามารถนำมากำจัดคราบได้อีกด้วย

คำว่า "vinegar" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ แปลว่าไวน์ที่เปรี้ยว
กระโถนพระฤๅษี

กระโถนพระฤๅษี () เป็นพืชดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียนหายาก เป็นญาติใกล้ชิดกับพืชสกุลบัวผุด พบในทางตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัย กระโถนพระฤๅษีเป็นการแสดงออกให้เห็นอย่างสุดโต่งของการอิงอาศัย ทุกอย่างจะขึ้นกับพืชเจ้าของบ้านไม่ว่าจะเป็นน้ำ, สารอาหาร และ ผลผลิตจากกระบวนการสังเคราะห์แสงที่มันจะดูดมาด้วยระบบรากพิเศษที่เรียกว่ารากเบียน (haustoria) รากเบียนนี้จะเจาะเข้าไปที่ไซเล็มและโฟลเอ็มของพืชเจ้าบ้าน

กระโถนพระฤๅษีถูกพบในอุทยานแห่งชาตินัมทาฟา ในตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย และยังมีประวัติว่าพบในบริเวณนี้อีก เช่น หุบเขามิศมี (Mishmi) หุบเขาอะกา (Aka) ในอรุณาจัลประเทศ, และในรัฐอัสสัม, รัฐมณีปุระ และรัฐเมฆาลัย, แต่ไม่มีการพบในบริเวณเหล่านี้มานานแล้ว ในประเทศไทยพบในอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย, อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์, อุทยานแห่งชาติดอยภูคา, ภูสอยดาว, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว และอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน และยังพบกระโถนพระฤๅษีในประเทศภูฏาน, ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน, ประเทศพม่า, และประเทศเวียดนามด้วย พบในป่าไม่ผลัดใบที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 800 ถึง 1,450 ม.

ดอกของกระโถนพระฤๅษีมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 ซม. มีเพศเดียวและดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่แยกต้นกัน มี 10 กลีบ กลีบหนาอ้วน เรียงเป็น 2 ชั้นกลีบชั้นนอกใหญ่กว่ากลีบชั้นใน มีสีแดงเลือดหมูปกคลุมด้วยจุดสีเหลือง กลีบลักษณะตั้งขึ้นส่วนปล่ายโค้งแอ่นออกด้านนอกคล้ายระฆังหงาย มีช่องเปิดตรงกราง ปลายฐานรูปแคปซูลแผ่ออกเป็นจานคล้ายแอ่งกระทะ เส้าเกสรอยู่บนแคปซูลใต้แผ่นจาน ในดอกเพศผู้แคปซูลจะผอมและเรียวกว่าในดอกเพศเมีย และมีลักษณะนูนตรงกลางจานขณะที่ดอกเพศเมียมีลักษณะเว้น ดอกปรากฏอยู่เหนือดิน ดอกบานใน 2-3 วัน มีกลิ่นเน่าเหม็น ออกดอกช่วงเดือนสิงหาคมและกันยายนติดผลช่วงฤดูหนาว หลังจากบานแล้วดอกจะแตกออกมีสีเข้มขึ้นและค่อยๆเน่าเปื่อยอย่างช้าๆ ผลหนาและมีกลีบเลี้ยงด้านบน เมล็ดมีขนาดเท่าผลองุ่นมีสีน้ำตาลดำ

พืชสกุลกระโถนฤๅษีมีรากเบียนและพืชที่มันอิงอาศัยนั้นเป็นไม้เลื้อยเขตร้อน เช่น องุ่น และ พืชสกุลเถาวัลย์น้ำ (Tetrastigma) ดอกจะแทงขึ้นมาสั้นๆ, ตั้งขึ้น และไม่แตกกิ่งก้าน มันอาจถูกผสมเกสรโดยแมลงวันและเมล็ดถูกกระจายพันธุ์โดยสัตว์จำพวกฟันแทะ แต่ยังไม่มีการยืนยัน

นอกจากนี้กระโถนพระฤๅษียังมีรูปแบบอีกหนึ่งรูปแบบคือกระโถนพระฤๅษีจุดขาว ( Griffith f. "albovinosa" Bänziger&Hansen) ซึ่งต่างจากกระโถนพระฤๅษีตรงกลีบมีสีแดงแบบไวน์แดง และมีจุดสีขาวกระจายทั่วกลีบ เป็นพืชถิ่นเดียวของประเทศไทย
วัดราษฎร์สโมสร (จังหวัดชลบุรี)

วัดราษฎร์สโมสร ตั้งอยู่เลขที่ 4 หมู่ 11 ตำบลนาป่า อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันชื่อ ด็อกเตอร์พระมหาโสภณ โสมทตฺโต (ทุมมานนท์) ป.ธ. ๗ เป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัย(สงฆ์) ปัจจุบันดำรงค์ตำแหน่งเจ้าคณะตำบลหนองไม้แดง และเป็นพระอุปัชฌาย์
วัดราษฎร์สโมสร

วัดราษฎร์สโมสร อาจหมายถึง
เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน

เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน () ได้เริ่มผลิตเป็นอุตสาหกรรมตั้งแต่ ค.ศ. 1710 ซึ่งถือว่าเป็นยุคเริ่มแรกของอุตสาหกรรมเซรามิกของยุโรป และปัจจุบันยังคงรักษาความเป็นผลงานหัตถกรรมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เครื่องเคลือบดินเผาไมเซินไม่ได้เป็นเพียงแค่ภาชนะ หรือเครื่องประดับ แต่เป็นผลงานทางศิลปะที่ถูกออกแบบมาอย่างปราณีต ปัจจุบันนอกจากบริษัทจะดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายเครื่องเคลือบดินเผาแล้ว ยังได้จัดทำพิพิธภัณฑ์เพื่อจัดแสดงผลงานเครื่องเคลือบดินเผา อันเป็นเอกลักษณ์ และเป็นผลิตภัณฑ์อันลือชื่อ ไม่เพียงแต่สำหรับเมืองไมเซิน รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี แต่เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงอันดับโลก

เครื่องเคลือบดินเผาเริ่มเข้ามามีบทบาทสำคัญในทวีปยุโรปตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 13 โดยมีการนำเข้าเครื่องเคลือบดินเผาหรือ กังไส จากประเทศจีน ซึ่ง ณ ขณะนั้นถือว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีค่ามาก จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 18 จึงได้มีการเริ่มผลิตเครื่องเคลือบดินเผา เลียนแบบผลิตภัณฑ์ของนำเข้าจากประเทศจีนขึ้นที่เมืองไมเซิน ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของอุตสาหกรรมเซรามิกในทวีปยุโรป ผู้ร่วมก่อตั้งโรงงานเครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน ประกอบด้วย โยฮานน์ ฟรีดริช บึตต์เกอร์ (Johann Friedrich Böttger) เอียเรนฟริด วาลเธอร์ แห่งเทชียร์นเฮาส์ (Ehrenfried Walther von Tschirnhaus) ก๊อตต์ฟริด พาบสต์ แห่งโอฮาอิน (Gottfried Pabst von Ohain) เจ้าพนักงานเหมืองแร่จากไฟรบูร์ก และผู้เชี่ยวชาญด้านเหมืองเหล็กอีกหลายท่าน โดยผลิตภัณฑ์โดยส่วนใหญ่ อยู่ภายใต้การสนับสนุนของ เอากุสตุส ที่ 2 ผู้เข้มแข็ง (Augustus II "the Strong") กษัตริย์ประเทศโปแลนด์ ซึ่งเป็นพระโอรสเจ้าผู้ครองรัฐซัคเซิน ณ ขณะนั้น และในปี ค.ศ. 1708 เครื่องเคลือบดินเผาของยุโรปชิ้นแรก ก้ได้ปรากฏสู่สายตาชาวโลก ภายใต้การควบคุมดูแลของโยฮานน์ ฟรีดริช บึตต์เกอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติกาลิเลโอ กาลิเลอี

ท่าอากาศยานนานาชาติกาลิเลโอ กาลิเลอี () เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ในเมืองปิซา อิตาลี เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักของแคว้นทัสกานี โดยอีกแห่งหนึ่งคือท่าอากาศยานเปเรโตลาในฟลอเรนซ์ ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามกาลิเลโอ กาลิเลอี นักวิทยาศาสตร์ชาวเมืองปิซาที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ในย่านซานจุสโต ห่างจากสถานีรถไฟกลางไม่ถึง 2 กิโลเมตร ค่อนข้างใกล้กับศูนย์กลางของเมือง

ท่าอากาศยานแห่งนี้เชื่อมต่อกับสถานีรถไฟกลางด้วยรถไฟและรถประจำทาง และยังเชื่อมต่อไปถึงสถานีรถไฟซานตามาเรียโนเวลลา ในฟลอเรนซ์อีกด้วย

นอกจากจะใช้ในกิจการพลเรือนแล้ว ท่าอากาศยานแห่งนี้ยังถูกใช้เป็นฐานจอดเครื่องบิน C-130 Hercules และ C-27J Spartan ของกองทัพอากาศอิตาลี

ใน พ.ศ. 2549 และ 2550 ท่าอากาศยานแห่งนี้มีอัตราการเติบโตสูงที่สุดในบรรดาท่าอากาศยานชั้นนำของอิตาลี 15 แห่ง โดยมีผู้โดยสารเพิ่มขึ้น 30% ใน พ.ศ. 2549 และเพิ่มขึ้น 24% ใน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันเป็นท่าอากาศยานที่มีการจราจรหนาแน่นเป็นอันดับที่ 11 ของอิตาลี โดยใน พ.ศ. 2551 มีจำนวนผู้โดยสาร 3,963,717 คน
พระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)

เกิดที่บ้านถนนสีลม จังหวัดพระนคร เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2426 เป็นบุตรนายเจิม และนางปริก พลางกูร มีน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันอีก 2 คน คือ หลวงสันธานวิทยาสิทธิ์ (กำจาย พลางกูร) และ พระอัพภัณตราพาธภิศาล (กำจร พลางกูร) เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดจักรวรรดิราชาวาส สอบไล่ได้ชั้น 2 ประโยค 3 จากโรงเรียนฝึกหัดอาจารย์ เมื่อ พ.ศ. 2444 ได้ประกาศนียบัตรครูมัธยมพิเศษ พ.ศ. 2446 พระยาผดุงวิทยาเสริมสมรสกับคุณหญิงเหรียญ ผดุงวิทยาเสริม (สกุลเดิม นิโครธานนท์) เมื่อ พ.ศ. 2456

เครื่องราชอิสสริยาภรณ์สูงสุดที่ได้รับพระราชทาน คือ ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ

คุณหญิงเหรียญถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2471 ต่อมาในปี พ.ศ. 2475 พระยาผดุงวิทยาเสริมได้สมรสกับคุณหญิงจรูญ ผดุงวิทยาเสริม (สกุลเดิม รสานนท์) มีบุตรธิดา คือ
โรงเขียนหนังสือ

โรงเขียนหนังสือ หรือ โรงคัดหนังสือ () แปลตรงตัวว่า “สถานที่สำหรับเขียนหนังสือ” มักจะใช้สำหรับห้องหรือโถงในสำนักสงฆ์ที่ใช้ในการก็อปปีหนังสือโดยนักคัด (scribe) ของสำนักสงฆ์ จากหลักฐานที่บันทึกไว้ และจากสิ่งก่อสร้างที่ยังคงมีให้เห็น หรือจากการขุดค้นทางโบราณคดีแสดงให้เห็นว่าตรงกันข้ามกับความเชื่อโดยทั่วไปว่าเป็นห้องที่มักจะมีในสำนักสงฆ์นั้นแทบจะไม่มีกันเท่าใดนัก การเขียนหรือคัดหนังสือในสำนักสงฆ์จึงมักจะทำกันในคอกเช่นคอกที่ลึกเข้าไปในผนังของระเบียงคดหรือในห้องเล็กที่เป็นที่พำนักของนักบวชเอง การพูดถึง “โรงเขียนหนังสือ” โดยนักวิชาการในปัจจุบันโดยทั่วไปมักจะหมายถึงการเขียนหรือผลิตงานของสำนักสงฆ์แทนที่จะกล่าวถึงโครงสร้างที่เป็น “โรงเขียน” จริงๆ

“โรงเขียนหนังสือ” เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องมีสำหรับห้องสมุด ถ้าที่ใดมีห้องสมุดก็สรุปได้ว่าต้องมี “โรงเขียนหนังสือ” หรือ “โรงคัดหนังสือ” “โรงเขียนหนังสือ” ตามธรรมเนียมแล้วหมายถึงห้องที่กำหนดไว้ให้ใช้ในการเขียนหนังสือและก็คงจะมีอยู่ไม่นานนัก เมื่อผู้ใดหรือสถาบันใดต้องการจะคัดหนังสือสำหรับการสะสมในห้องสมุดก่อนที่จะมีการพิมพ์ เมื่อห้องสมุดมีหนังสือพอเพียงแล้วโรงเขียนก็ยุบเลิก เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็เกิดร้านบริการคัดหนังสือโดยฆราวาสขึ้น นักคัดอาชีพก็อาจจะมีห้องพิเศษที่ใช้ในการคัดหนังสือ แต่โดยทั่วไปแล้วก็อาจจะเป็นเพียงโต๊ะใกล้หน้าต่างในบ้านของตนเอง
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () หรือนักบุญไฮน์ริชคณะเบเนดิกติน (Saint Henry, Obl.S.B.) (6 พฤษภาคม ค.ศ. 973 - 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1024) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สมัยราชวงศ์ออทโท ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่าง ค.ศ. 1014 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1024 นอกจากจะเป็นประมุขจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้วจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์ของเยอรมนีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1002 อิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1004 และดยุกแห่งบาวาเรียระหว่างปี ค.ศ. 995 ถึงปี ค.ศ. 1005 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมันพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ

จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 973 ในบาวาเรียในเยอรมนี พระองค์เป็นพระโอรสของดยุกไฮน์ริชที่ 2 แห่งบาวาเรียและกีเซลาแห่งเบอร์กันดี ขณะที่พระบิดาทรงมีความขัดแย้งกับพระจักรพรรดิสององค์ก่อนหน้านั้น ไฮนริคก็หันเข้าวัดตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ โดยทรงไปพึ่งอับราฮัม บิชอปแห่งไฟรซิง และต่อมาทรงได้รับการศึกษาจากสำนักศึกษาของมหาวิหารเซนต์แมรี ฮิลเดสไฮม์ เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ไฮน์ริชก็ทรงเป็นดยุกแห่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 995 ในพระนาม “ไฮนริคที่ 4”
จักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1316 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1378) เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่สองของโบฮีเมียจากราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก และทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

คาร์ลเป็นพระราชโอรสองค์โตและรัชทายาทของจอห์นแห่งโบฮีเมียผู้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1346 ฉะนั้นคาร์ลจึงทรงได้รับอาณาจักรเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กและราชอาณาจักรโบฮีเมีย และทรงเข้าทำพิธีบรมราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1347

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1346 สภาผู้เลือกตั้งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Prince-elector) ก็เลือกพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันหรือพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีในการต่อต้านสมเด็จพระจักรพรรดิลุดวิกที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ คาร์ลทรงได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1346 ที่บอนน์ หลังจากจักรพรรดิลุดวิกเสด็จสวรรคตคาร์ลก็ได้รับเลือกเป็นพระจักรพรรดิอีกครั้งในปีเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1349 และทรงได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม และต่อมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1355 พระองค์ก็ทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี และสวมมงกุฎเป็นพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อวันที่ 5 เมษายน การสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบอร์กันดีถูกเลื่อนไปเป็นวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1365 พระองค์ก็ทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบอร์กันดี นอกจากจะเป็นพระมหากษัตริย์ในราชอาณาจักรต่างๆ แล้วพระองค์ก็ยังทรงดำรงตำแหน่งเป็นเคานท์ลักเซมเบิร์ก (ค.ศ. 1346–ค.ศ. 1378) และมากราฟแห่งบรันเดนเบิร์ก (ค.ศ. 1373–ค.ศ. 1378)
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (21 กันยายน ค.ศ. 1415 - 19 สิงหาคม ค.ศ. 1493) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1452 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1493

ฟรีดริชทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันต่อจากพระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี (Albert II of Germany) ในปี ค.ศ. 1440

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1415 ที่อินสบรุค ในออสเตรีย เป็นพระราชโอรสในเออร์เนสต์ ดยุกแห่งออสเตรียทางสายราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ปกครองอินเนอร์ออสเตรียที่รวมทั้งดัชชีสติเรีย ดัชชีคารินเทีย และดัชชีคาร์นีโอลา และภรรยาของเออร์เนสต์ซิมเบอร์จิสแห่งมาโซเวีย (Cymburgis of Masovia) ฟรีดริชอภิเษกสมรสเมื่อพระชนมายุได้ 37 พรรษากับเจ้าหญิงเอเลเนอร์แห่งโปรตุเกสพระชนมายุ 18 พรรษา สินสอดทองหมั้นจากเจ้าหญิงเอลินอร์ช่วยในการปลดเปลื้องหนี้สินที่ทรงมีและสร้างเสริมความมั่งคงให้แก่พระราชอำนาจของพระองค์
จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1368 - 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437) แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1433 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437 ซิกิสมุนด์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชอาณาจักรฮังการีเป็นระยะเวลานานที่สุด เป็นเวลาถึง 50 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1387 จนถึง ค.ศ. 1437 และยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย, ลอมบาร์เดีย และเยอรมนี ซิกิสมุนด์ทรงเป็นผู้หนุนหลังคนสำคัญของสภาสังคายนาแห่งคอนสแตนส์ (Council of Constance) ที่เป็นการยุติศาสนเภทตะวันตก (Western Schism) ที่นำไปสู่การยุติสงครามฮุสไซต์ (Hussite Wars) ต่อมาด้วย

จักรพรรดิซิกิสมุนด์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1368 ที่เนือร์นแบร์ก ในเยอรมนี พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระอัครมเหสีองค์ที่สี่เอลิซาเบธแห่งพอเมอเรเนีย และอภิเษกสมรสกับแมรี สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี และต่อมากับ Barbara of Celje พระเจ้าซีกิสมุนด์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437 ในโบฮีเมีย
คริส แองเจิล

คริส แองเจิล () มีชื่อเต็มว่า คริสโตเฟอร์ นิโคลาส ซารานตาคอส (Christopher Nicholas Sarantakos) เกิดวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1967 แต่มักรู้จักกันในนามที่ใช้ในการแสดงว่า คริส แองเจิล เป็นนักแสดงมายากลชาวอเมริกันเชื้อสายกรีกและยังเป็นนักดนตรี เขาเติบโตที่ รัฐนิวยอร์ก เขามักแสดงกลลวงตาเป็นที่น่าอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง เช่น การเดินบนน้ำ การมุดทะลุผ่านกระจก การทำให้ช้างลับหายไปแล้วเสกให้ช้างนั้นมาปรากฏตัวอีกครั้ง และการล่องลอยตัวจากตึกหนึ่งไปยังอีกตึกหนึ่ง เขามีรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศในอเมริกามีชื่อรายการว่า "Criss Angel Mindfreak"ซึ่งเป็นรายการที่โชว์ความสามารถด้านมายากล มีเว็บไซต์ส่วนตัวคือ CrissAngel.com

แองเจิลในวัยเด็กมีความสนใจต่อมายากลเพิ่มขึ้นตามอายุของเขาจนกระทั่งสำเร็จการศึกษาจากอีสท์แมโดว์ไฮสคูล เขาก็ไม่สนใจการเข้าเรียนที่วิทยาลัยใดๆอีกต่อไป ซึ่งเขามีเพียงความมุ่งมั่นที่จะกลายเป็นนักมายากลมืออาชีพเท่านั้น
จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 2 ประสูติเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1758 เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิปีเตอร์มหาราชเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 1 แห่งรัสเซีย เสด็จสวรรคตลงในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 เจ้าชายปีเตอร์พระชนม์เพียง 12 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทนในวันรุ่งขึ้นและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1728 เนื่องจากในรัชกาลนี้ทรงครองราชย์เพียง 2 ปีกว่า ๆ จึงไม่ค่อยมีผลงานที่สำคัญ พระองค์สวรรคตเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1730 ขณะพระชนม์เพียง 14 พรรษา
รัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค

รัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค () เป็นรัฐมาร์เกรฟที่สำคัญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1157 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1806 อีกชื่อหนึ่งของอาณาจักรคือ “อาณาจักรชายแดนแห่งบรันเดินบวร์ค” (March of Brandenburg หรือ Mark Brandenburg) มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของเยอรมนี และยุโรปตอนกลาง

รัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คเกิดจากอาณาจักรชายแดนตอนเหนือ (Northern March) ที่ก่อตั้งโดยชนสลาฟเวนด์ (Wends) มาเกรฟผู้ปกครองอาณาจักรได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นเจ้าชายผู้คัดเลือกโดยพระราชบัญญัติทอง ค.ศ. 1356 ผู้เป็นผู้มีสิทธิในการเลือกตั้งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฉะนั้นบางครั้งจึงรู้จักกันในชื่อว่า “อาณาจักรเลือกตั้งแห่งบรันเดินบวร์ค” ด้วย (Electorate of Brandenburg หรือ Kurfürstentum Brandenburg)

ในปี ค.ศ. 1415 ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์นก็ขึ้นมามีอำนาจปกครองบรันเดินบวร์ค บรันเดินบวร์คเจริญอำนาจขึ้นอย่างรวดเร็วระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 และในที่สุดก็ได้อาณาจักรดยุคแห่งปรัสเซีย เข้ามาอยู่ในครอบครอง บรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชอาณาจักรปรัสเซียที่กลายมาเป็นรัฐผู้นำของเยอรมนีระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 แม้ว่าตำแหน่งสูงสุดของผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือตำแหน่ง “พระมหากษัตริย์แห่งปรัสเซีย” แต่อำนาจที่แท้จริงก็จำกัดอยู่ในบรันเดินบวร์ค และในเมืองหลวงเบอร์ลิน และพอทสดัม

แม้ว่ารัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คจะสิ้นสุดลงด้วยการยุบตัวของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1806 แต่ก็มาแทนด้วยจังหวัดบรันเดินบวร์คของปรัสเซียในปี ค.ศ. 1815 แม้ว่าจะเริ่มต้นด้วยการเพียงอาณาจักรเล็กๆ แต่ในที่สุดราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์นก็สามารถนำไปสู่การรวมตัวของเยอรมนีและการก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมนีได้ในที่สุด ในปี ค.ศ. 1871 ชื่อรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คก็ยังคงใช้กันอย่างไม่เป็นทางการจนถึงทุกวันนี้ในการหมายถึงรัฐบรันเดินบวร์คในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
กระโถนนางสีดา

กระโถนนางสีดา () เป็นพืชดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียน เป็นญาติใกล้ชิดกับพืชสกุลบัวผุด ขึ้นอาศัยบนเถาพืชสกุลเถาวัลย์น้ำที่ระดับความสูง 1,200 ถึง 1,400 ม.จากระดับน้ำทะเล พบในประเทศจีน ประเทศกัมพูชาและประเทศไทย

ดอกมีขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8-13 ซม. มี 10 กลีบ เมื่อบานกลีบรวมแผ่ออกค่อนข้างมากปลายโค้งแอ่นออกเล็กน้อย มีสีเลือดหมูหรือแดงอมชมพู มีกระสีขาวกระจายแน่นตรงโคนกลีบ มีกระบังเป็นวงอยู่ตรงกลางนูนขึ้นเล็กน้อย มีสีขาว มีช่องเปิดตรงกลาง ปลายฐานแคปซูลบานออกเป็นรูปถ้วย มีขนสั้นนุ่มสีแดง ภายในท่อกลีบรวมมีสันนูนสีขาวจำนวน 16 สัน เรียงตามรัศมี ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม

ประเทศไทยมีการจัดพิมพ์แสตมป์ชุดพืชกินแมลง 4 ดวง เป็นที่ระลึกสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2549 โดยใช้ภาพที่ชนะเลิศจากการประกวดในงานสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมายประจำปี พ.ศ. 2548 ในหัวข้อ "พืชกินแมลง" 1 ใน 4 ดวงนั้นเป็นกระโถนนางสีดา ที่ออกแบบโดย นายกฤษณา โมคศิริ ราคา 3.00 บาท คาดว่าน่าจะเกิดจากความเข้าใจผิดว่ากระโถนนางสีดาเป็นพืชกินสัตว์ โดยออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549
ปีเตอร์ แลง

ปีเตอร์ แลง (; ) อดีตนักฟุตบอลลูกครึ่งไทย-สวิส เคยเล่นให้กับสโมสรชาฟฟ์เฮาเซินในลีกสวิส และสโมสรบางกอกกล๊าส ในไทยพรีเมียร์ลีก

ปีเตอร์ แลง เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2530 ที่เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบุตรชายของวิไลวรรณ แลง และวอลเทอร์ แลง โดยปีเตอร์ แลงมีพี่น้องรวม 5 คนคือ

พี่น้องทุกคนเกิดที่ จังหวัดนครราชสีมา ได้ย้ายไปสวิตในปี 2529 (ยกเว้นตัวเขาที่เกิดที่สวิตเซอร์แลนด์) เมื่ออายุได้ 6 ปี ผู้ปกครองพาไปสมัครเข้าเรียนฟุตบอลที่ เอฟซี อัลสเตตเทน พออายุได้ 14 ปี ย้ายมาอยู่สโมสรเอฟซี วินเทอร์เธอร์ เล่นเป็นเซนเตอร์ เข้าสู่ทีมชาติสวิส เยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ย้ายมาสู่เอสซี ไฟร์บวร์ก (อะคาเดมี) (SC Freiburg) เยอรมัน เซ็นสัญญาเป็นเวลา 2 ปี และเข้าสู่โลกของการเป็นนักฟุตบอลอาชีพครั้งแรก หลังจากนั้นย้ายไปร่วมทีมเยาวชนของ เอฟซี บาเซิล ในสวิตเซอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2550 ยุติการเล่นทีมชาติอายุไม่เกิน 21 ปี โดยตลอดที่ติดทีมชาติเยาวชนชุดต่าง ๆ 55 ครั้งทำประตูได้ 6 ประตู และยังร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อไปชิงแชมป์ยุโรปหลาย ๆ ครั้ง และต่อมาได้ตัดสินใจเข้ามาอยู่สโมสรชาฟฟ์เฮาเซน

ปีเตอร์ แลง เลือกเล่นให้กับทีมชาติไทย โดยลงเล่นให้ทีมชาติอย่างเป็นทางการนัดแรกในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 ภายใต้การคุมทีมของไบรอัน ร็อบสัน ซึ่งเป็นเกมส์เอเชียน คัพ รอบคัดเลือกระหว่างสิงคโปร์ กับ ไทย (สิงคโปร์ 1-3 ไทย) โดยถูกส่งลงสนามในนาทีที่ 53 แทนสุรัตน์ สุขะ
ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์

ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์ (; ) เป็นราชรัฐมุขนายกในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยบิชอปแห่งไปเยอร์ ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 888 และสิ้นสุดลงหลังจากการปฏิรูปดินแดนในปี ค.ศ. 1803 ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์ตั้งอยู่ในรัฐไรน์แลนด์-พาลาทิเนต โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 14 เมื่อเจ้าชายบิชอปทรงย้ายที่ประทับไปยังอุดเดนไฮม์ และต่อมาบรุคซัล
มุฮัมมัด ซัยยิด ฏ็อนฏอวี

มุฮัมมัด ซัยยิด ฏ็อนฏอวี (; ; 28 ตุลาคม ค.ศ. 1928-10 มีนาคม ค.ศ. 2010) ท่องจำกุรอานที่เมืองอะเล็กซานเดรีย เคยดำรงตำแหน่งอิหม่ามคนสำคัญแห่งมัสยิดอัลอัซฮัร และผู้นำสูงสุดแห่งอัซฮัร เสียชีวิตระหว่างการเดินทางเยือนกรุงริยาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย

เกิดที่หมู่บ้านซาลีมอัชชัรกียะฮ์ จังหวัดซูฮาจ ประเทศอียิปต์
จบการศึกษาในระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร คณะวจนะศาสดาและอรรถาธิบายกุรอาน ปี ค.ศ. 1966 ด้วยคะแนนประเมินผลอันดับดีเยี่ยม ได้รับมอบหมายให้เป็นอาจารย์สอนคณะศาสนศาตร์ ประเทศลิเบีย เป็นเวลา 4 ปี ได้รับตำแหน่งเป็นคณบดีคณะศึกษาศาสตร์อิสลาม แห่งมหาลัยอิสลามียะฮ์ ณ นครมะดีนะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย เคยดำรงตำแหน่งมุฟตีผู้วินิจฉัยชี้ขาดประเด็นปัญหาทางศาสนาอิสลามแห่งสาธารณรัฐอิยิปต์ ครั้นปี ค.ศ.1996 จึงได้รับตำแหน่งอธิการบดีแห่งมหาลัยอัลอัซฮัร

ในช่วงที่รัฐบาลฝรั่งเศสสั่งห้ามสตรีมุสลิมคลุมศีรษะในสถานศึกษา ฏ็อนฏอวีวินิจฉัยว่า อนุญาตให้เปลื้องผ้าคลุมศีรษะ (ฮีญาบ) ได้ขณะกำลังศึกษา

เขากล่าวว่า อณุญาตให้สรีทำแท้งได้ ในกรณีที่นางตั้งครรภ์จากการถูกข่มขึน กระทั่งอาลี ญุมอัต ออกมาบริภาษว่า ฏ็อนฏอวี วินิจฉัยผิดพลาด

เขาต่อต้านการขลิบอวัยวะเพศหญิง เขากล่าวว่า การกระทำดังกล่าวไม่ใช่สิ่งที่มาจากอิสลาม และในปี ค.ศ. 1997 ปราชญ์ทางศาสนาอิสลาม (อุลามา) มีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่า การกระทำดังกล่าวไม่ใช่กิจการทางศาสนา ฏ็อนฏอวียังปิดเผยด้วยว่า บุตรสาวของเขาเองก็ไม่ได้ขลิบอวัยวะเพศ

ฏ็อนฏอวีต่อต้านการระเบิดแบบยอมตายของมุสลิมในการต่อสู้กับอิสราเอล ซึ่งเป็นความเห็นที่แตกต่างจากยุซุฟ ก็อรฏอวี ในปี ค.ศ. 2003 เขาประณามการระเบิดพลีชีพว่า "เป็นศัตรูของอิสลาม" และยังกล่าวอีกว่า "ความเชื่อที่แตกต่างกันของผู้คนในสังคม การขัดแย้งและการเป็นปรปักษ์เป็นเหตุทำให้อยู่ร่วมกันไม่ได้ นับเป็นความโง่เขลาอย่างยิ่ง พวกหัวรุนแรงสุดโต่งเป็นศัตรูของอิสลาม ญิฮาดคือการต่อต้านการรุกรานดินแดนและช่วยเหลือกันให้หลุดพ้นจากการถูกกดขี่บังคับ ซึ่งแตกต่างกับการใช้ความรุนแรงราวฟ้ากับดิน"

เขากล่าวว่า มันเป็นสิ่งไม่เหมาะสมสำหรับพวกผู้ชายที่จะมองสัดส่วนของผู้หญิงที่อยู่ด้านหน้า

ฏ็อนฏอวีระบุระบุว่า เราไม่มีข้อโต้แย้งที่เขาจะกล่าวในเรื่องสาระอื่น ๆ ในขณะเดียวกันสิ่งที่เขาประกาศต่อสาธารณชนเขาต้องขออภัยอย่างเปิดเผยหรือไม่ก็แสดงเหตุผลสมควรในสิ่งที่เขาพูด

เขากล่าวว่า นี่ไม่ใช่ความกล้าหาญที่จะฆ่าผู้บริสุทธิ์เป็นพันศพ รวมทั้งฆ่าผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เขากล่าวด้วยว่า "อุซามะฮ์ บิน ลาดิน เรียกการญิฮาดว่าเป็นเพียงการต่อต้านตะวันตกซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง และไม่เกี่ยวข้องกับอิสลาม" เขากล่าวเสริมอีกว่า "การฆ่าพลเรือนผู้บริสุทธิ์เป็นการข่มขวัญที่น่ารังเกียจ เป็นการกระทำของพวกไร้ศาสนา ซึ่งเรารับไม่ได้" และยังกล่าวอีกว่า "ผู้กระทำผิดลักษณะเดียวกับกับฏอลิบานและอัลกออิดะฮ์ เป็นสิ่งที่กุรอานไม่อนุญาต"

ฏ็อนฏอวีได้รับคำเชิญจากรัฐบาลไทยให้เยือนไทยในระหว่างวันที่ 23 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 เพื่อกระชับตวามสัมพันธ์ในกิจการด้านศาสนาและเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจอันดีระหว่างศาสนาเพื่อสันติสุขชายแดนใต้

ฏ็อนฏอวีได้เสียชีวิตเนื่องจากหัวใจล้มเหลว (หัวใจวาย) ในระหว่างการเยือนที่ประเทศซาอุดีอาระเบียอย่างเป็นทางการ เมื่อเช้าวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553 ในขณะที่ท่านมีอายุ 81 ปี
ชินกร ดีสาย

ชินกร ดีสาย เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
กระโถนพระราม

กระโถนพระราม () เป็นพืชดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียนในสกุลกระโถนฤๅษี ขึ้นอาศัยบนเถาพืชสกุลเถาวัลย์น้ำ (Tetrastigma) ที่ระดับความสูง 200 ถึง 750 ม.จากระดับน้ำทะเล เป็นพืชถิ่นเดียวพบทางภาคตะวันตกของประเทศไทย

ดอกมีขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8-10 ซม. มี 10 กลีบ เมื่อบานกลีบค่อนข้างตั้งตรงเกือบตั้งฉาก มีสีเลือดหมูหรือแดงอมชมพู มีกระสีขาวกระจายแน่นตรงโคนกลีบ มีกระบังเป็นวงอยู่ตรงกลาง มีช่องเปิดตรงกลาง ปลายฐานแคปซูลบานออกเป็นรูปถ้วย มีสีแดงอมชมพู ภายในท่อกลีบรวมมีสันนูนสีเหลืองจำนวน 20 สัน เรียงตามรัศมี ออกดอกช่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี

พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี () ปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิตาลี ประสูติเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าการ์โล อัลแบร์โต กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนียและพระนางมาเรีย เทเรซาแห่งออสเตรียและทัสคานี ในที่สุดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย สามารถรวบรวมรัฐต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งเดียวและสถาปนาราชอาณาจักรอิตาลีได้สำเร็จ พระเจ้าพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 จึงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีพระองค์แรก และสวรรคตเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1878 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา
อะลี ญุมอะฮ์

อะลี ญุมอะฮ์ (; ) ปราชญ์ศาสนาอิสลาม เกิดวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1952 ดำรงตำแหน่งเป็นมุฟตีผู้วินิจฉัยประเด็นปัญหาศาสนาแห่งสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์คนปัจจุบัน ซึงรับตำแหน่งต่อจากอะห์มัด ตอยยิบ ท่านเป็นหนึ่งในเหล่าผู้แตกฉานการวินิจฉัยปัญหาศาสนาที่ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายของโลกมุสลิมซุนนี และเป็นผู้ส่งเสริมการเป็นมุสลิมสายกลางของประชาชาติอิสลามอย่างจริงจัง เมื่อท่านตอบปัญหาศาสนาท่านก็จะชี้ขาดตามแนวทางของสำนัก "ชาฟีอี"