seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831

เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831 เป็นอุบัติเหตุเครื่องบินตกในประเทศไทย พ.ศ. 2531 โดยสายการบินสัญชาติเวียดนาม (ปัจจุบันคือ เวียดนามแอร์ไลน์) นำผู้โดยสารบินจากฮานอยไปยังกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2531 ด้วยเครื่องบินตูโปเลฟ ทะเบียน VN-A102 ขณะเครื่องลดระดับลงจอด มีฝนตกหนักและทัศนวิสัยไม่ดี และมีรายงานว่าเครื่องถูกฟ้าผ่า นักบินลดระดับความสูงไม่ถูกต้อง นำเครื่องลงผิดเป้าหมายและตกลงในพื้นที่หมู่ 6 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ใกล้กับหมู่บ้านเสมาฟ้าคราม เมื่อเวลา 11.37 น. ห่างจากสนามบิน 6 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิต 76 คน มีผู้รอดชีวิต 6 คน ในจำนวนผู้เสียชีวิต มี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของเวียดนาม และเอกอัครราชทูตอินเดียประจำเวียดนาม รวมอยู่ด้วย

นักบินที่ 1 ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิต กล่าวว่าเครื่องบินตกเนื่องจากถูกฟ้าผ่า ในขณะที่ทางการโซเวียตซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องบิน กลับไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดของกล่องดำ
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับคณะนายทหารและนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ จำนวนประมาณ 60 คนที่เดินทางไปตั้งค่ายพักแรม เพื่อฉลองวันเกิด และใช้อาวุธสงครามล่าสัตว์ป่าภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร จังหวัดกาญจนบุรี ระหว่างวันที่ 26-29 เมษายน พ.ศ. 2516 ทั้งที่มีความพยายามขัดขวางโดยเจ้าหน้าที่อุทยาน สื่อมวลชนและนิสิตนักศึกษาชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติ โดยหนึ่งในผู้ร่วมคณะ มี พันเอกณรงค์ กิตติขจร และดาราสาว เมตตา รุ่งรัตน์ รวมอยู่ด้วย ต่อมาคณะข้าราชการนี้ได้เดินทางกลับกรุงเทพมหานครด้วยเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพบก จำนวน 2 ลำ แต่เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง หมายเลข ทบ.6102 เกิดอุบัติเหตุตกระหว่างทาง ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีผู้เสียชีวิต 6 คน และพบซากสัตว์ป่า โดยเฉพาะซากกระทิง เป็นจำนวนมาก

จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ออกมาแถลงว่า เฮลิคอปเตอร์ลำที่ตกได้เดินทางไปปฏิบัติภารกิจลับเกี่ยวกับความมั่นคง และการรักษาความปลอดภัยแก่นายพลเน วิน นายกรัฐมนตรีพม่าซึ่งเดินทางมาเยือนประเทศไทยในเวลานั้นพอดี

จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่นักศึกษา ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) ได้ออกหนังสือชื่อ "บันทึกลับจากทุ่งใหญ่" เปิดโปงเกี่ยวกับกรณีนี้ ตามด้วยหนังสือชื่อ "มหาวิทยาลัยที่ไม่มีคำตอบ" โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่งผลให้มีการคัดชื่อนักศึกษาจำนวน 9 คน ออกจากมหาวิทยาลัย ด้วยข้อหาว่าเป็นการเสียดสีรัฐบาล และเป็นจุดเริ่มต้นของการประท้วงอย่างต่อเนื่อง และนำมาซึ่ง เหตุการณ์ 14 ตุลา
เซบาสเตียง อีซองบาร์ด

เซบาสเตียง อีซองบาร์ด () (7 มีนาคม พ.ศ. 2516 — ) ศิลปินป็อป-คลาสสิก ปัจจุบันสังกัดวง อิล ดิโว่ ซึ่งเสียงของเขาถูกจัดอยู่ในประเภท Vox Populi และเขายังมีความสามารถในการเล่นเปียโน กีตาร์อีกด้วย นอกจากนี้ ยังได้ร้องเพลงคู่กับศิลปินระดับโลก อย่างเซลีน ดิออน และเป็นแขกรับเชิญพิเศษในทัวร์คอนเสิร์ตของบาร์บรา สไตรแซนด์ อีกด้วย

เซบาสเตียง เกิดวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2516 เป็นสมาชิกวงดนตรีคลาสสิก-ป็อป "อิล ดิโว่" เซบาสเตียงเป็นสมาชิกคนเดียวในวงที่ไม่ได้มาจากแนวคลาสสิก แม้ว่าเสียงของเขาเป็นแนวเทอร์เนอร์ () แต่เสียงเขาถูกจัดประเภทเป็น vox populi ก่อนเซบาสเตียงสังกัดวงอิล ดิโว่ เขาเป็นนักดนตรีป๊อปในฝรั่งเศส ซึ่งมีอัลบั้มได้แก่ Libre และเพลงของเขา Si Tu Savais ติดอันดับ 1 ในชาร์ทเพลงฮิตฝรั่งเศส นอกจากการเป็นนักร้องแล้ว เซบาสเตียงเป็นนักประพันธ์ดนตรีและนักเปียโน และนักกีตาร์อีกด้วย ในฝรั่งเศส เป็นผู้เขียนเพลงให้กับนักร้องมากมาย เขากล่าวว่า เขามีความฝัน 2 สิ่งขณะที่อยู่ในวงอิล ดิโว่ คือประพันธ์เพลงสำหรับบรรเลง และร้องเพลงในภาษาฝรั่งเศส ในความเป็นจริงแล้ว "อังโกร่า" อัลบั้มที่ 2 ของอิล ดิโว่ บรรจุ 2 เพลงฝรั่งเศส อย่าง "ไอบีลีฟอินยู (เชอกรัวซองตัว)" (ร้องคู่กับเซลีน ดิออน) และ "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" (ต้นฉบับขับร้องโดยเซลีน ดิออน)

ในปี พ.ศ. 2544 เขาแสดงพร้อมกับ Johnny Halliday ในฐานะแขกพิเศษที่ Olympia Theater กรุงปารีส เพลงของเขา ได้รับอิทธิพลจาก Jeff Buckley อย่างมาก ทำให้เขาได้รับการยอมรับจากผู้ชมชาวฝรั่งเศสและแคนาดา

เขาได้บันทึก 2 คลิปวิดีโอทำงานร่วมกันในโครงการร่วมกัน อย่าง Noël Ensemble บันทึกเสียงโดยนักร้องมากกว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมทุนต่อสู้กับโรคเอดส์ ในฐานะที่เป็นสมาชิกวงอิล ดิโว่ เขาทำงานต่อเนื่องกับมูลนิธิ Assistance Médicale Toit du Monde (AMTM) ซึ่งช่วยเด็กยากจน และได้มีการช่วยเงินทุนเมื่อกันยายนที่แล้ว สำหรับ AMTM ท่ามกลางแฟนเพลงเพื่อชิงสูท Armani ของเขา

Sébastien แสดงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ใน Richard Cocciante’s musical “Le Petit Prince” เขาเล่นเป็นนักธุรกิจหนุ่ม ก่อนจะเป็นสมาชิกวงอิล ดิโว่ เขาเล่นในโรงละครมากมายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม “La Troupe”

เขากำลังเตรียมทำอัลบั้มที่ 2 กับ Francis Madjouli และ Lionel Florence เมื่อเขากำลังเกี่ยวข้องกับวงอิล ดิโว่

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 เขาได้เป็นสมาชิกหนึ่งของวงสากล อิล ดิโว่ พร้อมกับอูร์ส บือเลอร์ (สวิตเซอร์แลนด์) เดวิด มิลเลอร์ (สหรัฐอเมริกา) และการ์โลส มารีน (สเปน)

นอกจากประสบการณ์ทางดนตรีแล้ว สมาชิกวงอิล ดิโว่ยังต้องมีรสนิยมที่ไร้ที่ติในเรื่องแฟชั่น ใส่ชุดสูทของ Armani พร้อม ๆ กับหน้าตาที่ดูดีของพวกเขา ผลลัพธ์คืออัลบั้มแรกของพวกเขา "อิล ดิโว่" กลายเป็นอัลบั้มขายดีทั่วโลกเมื่อวางขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ดอันดับที่ 4 และยอดขายกว่า 5 ล้านแผ่นทั่วโลก ใช้เวลาน้อยกว่า 1 ปี และอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา อังโกร่า วางจำหน่ายเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ในสหราชอาณาจักร และอัลบั้มที่ 3 "เซียมเปร" วางจำหน่ายเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในสหรัฐอเมริกา 27 พฤศจิกายน พ.ศ 2549 ทั่วโลก และ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในประเทศไทย

เซบาสเตียงหมั้นกับ Renee Murphy ซึ่งพบกันระหว่างทัวร์ที่ออสเตรเลียในปี 2549 Murphy เป็นคนเมลเบิร์นทำงานให้กับ โซนี่ บีเอ็มจี ก่อนลาออกเพื่ออยู่กับเซบาสเตียงพวกเขาซื้อบ้านที่นอตติงฮิลล์ อังกฤษ และจะแต่งงานในปีหน้า
อำเภอบางมูลนาก

อำเภอบางมูลนาก เป็นอำเภอในจังหวัดพิจิตร

อำเภอบางมูลนากตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้

""อาหารปลาขึ้นชื่อ เลื่องลือมะม่วงแผ่น ดินแดนหลวงพ่อหิน ถิ่นข้าวขาวกอเดียว เที่ยวศูนย์ชัยพัฒนาการเกษตร สิรินธร มางานงิ้ว กราบขอพร เจ้าพ่อแก้ว ""

อำเภอบางมูลนากในอดีตเคยเป็นเมืองภูมิมาก่อน โดยมีที่ตั้งอยู่ที่บ้านหนองเต่า ตำบลภูมิจากคำบอกเล่าต่อๆ กันมาแต่โบราณได้ความว่า เมืองภูมินี้มีพระธรรมยาเป็นเจ้าเมืองแต่ไม่ปรากฏว่าเป็นเจ้าเมืองมาตั้งแต่สมัยใดอาจเป็นสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น หรือสมัยอยุธยาก็ได้ ปัจจุบันมีผู้สร้างศาลพระธรรมยาขึ้นที่วัดหนองเต่าตำบลภูมิ ชาวบ้านนับถือกันมากหลักฐานเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเมืองภูมิก็คือ ใบบอกเมืองพิจิตรศักราช 1251 (พ.ศ. 2532) ในสมัยรัชกาลที่ 5 และราชกิจจานุเบกษา เล่ม 10 แผ่นที่ 12 วันที่ 18 มิถุนายน ร.ศ. 112 (พ.ศ. 4236) ได้ความต้องตรงกันว่าเมืองภูมิเป็นเมืองขึ้นของเมืองพิจิตรและผู้ว่าราชการเมืองชื่อพระณรงค์เรืองนาชร.ศ. 122 (พ.ศ. 2446) เมืองพิจิตรแบ่งเป็น 3 อำเภอคือ อำเภอเมือง ฯ บางคลานและเมืองภูมิ สันนิษฐานว่าที่ว่าการอำเภอเมืองภูมินี้ตั้งอยู่ที่บ้านหนองเต่า ตำบลภูมิ ต่อมา พ.ศ. 2450ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งใหม่ที่ริมแม่น้ำน่านด้านตะวันตกเหนือวัดบางมูลนาก แต่ยังคงใช้ชื่ออำเภอภูมิอย่างเดิมมิได้เปลี่ยนเป็นอำเภอบางมูลนาก จนกระทั่งวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2459กระทรวงมหาดไทยจึงได้มีประกาศใช้ชื่ออำเภอที่เปลี่ยนใหม่ให้ตรงกับชื่อตำบลที่ตั้งว่าการอำเภอ ที่ว่าอำเภอเมืองภูมิตั้งอยู่ที่ ตำบลบางมูลนากจึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบางมูลนากมาตั้งใหม่ ณ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่านจวบจนกระทั่งปัจจุบันสำหรับชื่อ "บางมูลนาก" นี้ เดิมเรียกว่า "บางขี้นาก" เพราะเดิมที่คลองบุษบง (เหนือตลาดบางมูลนาก)มีนากชุกชุมและได้ถ่าย (ขี้) ไว้เกลื่อนกลาดทั่งบริเวณนั้น จึงเรียกว่า "บางขี้นาก" ต่อมาจึงเปลี่ยนมาเป็น"บางมูลนาก" ปัจจุบันที่ว่าการอำเภอบางมูลนากตั้งอยู่บริเวณภูมิบาลในเขตเทศบาลเมืองบางมูลนากห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศใต้ประมาณ 52 กิโลเมตร มีพื้นที่ปกครองทั้งหมด 354.94 ตารางกิโลเมตร อำเภอบางมูลนากมีผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอแล้วทั้งสิ้น 47 ท่าน และปัจจุบัน คือ นายฐิติเทพ บุณยรัตพันธุ์ เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2559

อำเภอบางมูลนากแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 78 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางมูลนากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่

ในสมัยกรุงธนบรี ประมาณ 235 ปีได้
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 มีนักกีฬา 22 คน

มีนักกีฬา 8 คน
มีนักกีฬา 2 คน

มีนักกีฬา 6 คนมีนักกีฬา 1 คนมีนักกีฬา 2 คน

มีนักกีฬา 2 คนมีนักกีฬา 5 คน

มีนักกีฬา 2 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

ประเทศไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ครั้งที่ 15 จัดขึ้นที่เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ซึ่งถือว่าเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกของประเทศไทย โดยประเทศไทยได้ส่งนักกีฬาร่วมการแข่งขันเพียงชนิดเดียว คือ กรีฑา และเป็นเพียงนักกีฬาชายเท่านั้น แม้ทีมนักกีฬาไทยจะไม่ประสบความสำเร็จมากมายนัก แต่ก็ถือว่าเป็นการเปิดประเทศให้ทั่วโลกได้รู้จักจากการมีส่วนร่วมในกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกนี้

ในประเภทกรีฑา มีนักกีฬาของประเทศไทยเข้าแข่งขันทั้งหมด 11 คน แบ่งตามประเภทได้ดังนี้
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

ประเทศไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ครั้งที่ 16 จัดขึ้นที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499)

ในประเภทกรีฑา มีนักกีฬาของประเทศไทยเข้าแข่งขันทั้งหมด 8 คน ได้แก่

ในประเภทบาสเกตบอล มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 11 คน ได้แก่

ประเทศไทยได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกประเภทกีฬาฟุตบอลเป็นครั้งแรก โดยฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเมลเบิร์น มีนายกอง วิสุทธารมณ์ เป็นผู้จัดการทีม นายบุญชู สมุทรโคจร เป็นผู้ควบคุมทีม และมีนักกีฬาร่วมการแข่งขันจำนวน 13 คนได้แก่

โอลิมปิกในครั้งนี้ การแข่งขันฟุตบอลรอบสองหรือรอบ 16 ทีมสุดท้ายใช้การจับสลากประกบคู่ ซึ่งทีมแพ้จะตกรอบทันที และวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ณ สนามกีฬาของนครเมลเบิร์น ทีมชาติไทยลงสนามพบทีมชาติอังกฤษ และเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อทีมชาติอังกฤษ 1-9 ทำให้ตกรอบไปทันที

ในประเภทมวยสากลสมัครเล่น มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 5 คน ได้แก่
ในการแข่งขันครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ไทยส่งนักมวยสากลสมัครเล่นเข้าแข่งขัน โดย ชื่น ปัตตพงศ์ เป็นนักมวยคนแรกที่ขึ้นชกเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 แต่เป็นฝ่ายแพ้ ตกรอบ
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960

ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

เอี่ยม หัสสรังสี, อุดม รัศมีลงกรณ์, พิพัฒน์ สิงหเสนี
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก โดยส่งนักกีฬาทั้งหมด 41 คนเป็นชายล้วน เข้าร่วมแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล แคนาดา โดยมีนักกีฬา 42 คน ชาย 39 คน หญิง 3 คน แข่งขันใน กีฬา 11 ประเภท ครั้งนี้ประเทศไทยได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรก จากพเยาว์ พูนธรัตน์ ในกีฬามวยสากลสมัครเล่น ส่งผลให้ไทยเป็นประเทศที่สามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้เหรียญรางวัลในกีฬาโอลิมปิก รองจากฟิลิปปินส์ (เหรียญทองแดง กีฬาว่ายน้ำ พ.ศ. 2471) และสิงคโปร์ (เหรียญเงินกีฬายกน้ำหนัก พ.ศ. 2503) และต้องรออีก 20 ปี ประเทศไทยจึงจะได้เหรียญทองแรกในกีฬาโอลิมปิก ใน พ.ศ. 2539มีนักกีฬา 4 คน

มีนักกีฬา 7 คน

มีนักกีฬา 5 คน (ทีม 4 คน ตัวสำรอง 1 คน): เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์, ทวีวัฒน์ หุราพันธ์, สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล, เริงยศ ศรีวรพงษ์พันธ์, สมชัย ตรังเจริญงาม

มีนักกีฬา 5 คน

มีนักกีฬา 1 คน

มีนักกีฬา 3 คน: อมรรัตน์ แก้วไพฑูรย์, วัลลภ โพทะยะ, วิจิตร สุขสมปอง

มีนักกีฬา 13 คน

มีนักกีฬา 1 คน

มีนักกีฬา 2 คน

มีนักกีฬา 3 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

ประเทศไทย เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดยทีมชาติไทยได้เข้าร่วมในการแข่งขันฤดูร้อนอีกครั้งภายหลังจากการคว่ำบาตรโอลิมปิก 1980
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

ผจญ มูลสัน มวยสากลสมัครเล่น รุ่นแบนตั้มเวท

มีนักกีฬา 6 คน

มีนักกีฬา 6 คน

มีนักกีฬา 3 คน

มีนักกีฬา 1 คน
ทีลา เทกีลา

ทีลา เหงียน () หรือชื่อในวงการแสดงว่า ทีลา เทกีลา (Tila Tequila) นางแบบสาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม โด่งดังจากการไปเป็นแบบปกนิตยสารเซ็กซี่ และงานเรียลลิตี้ ชื่อว่า "A Shot at Love With Tila Tequila" ที่ออกอากาศทางช่อง เอ็มทีวี

ทีลา เทกีลา เกิดในประเทศสิงคโปร์หลังจากครอบครัวชาวเวียดนามของเธอหนีออกนอกประเทศ ไปตั้งหลักที่เมืองฮุสตัน รัฐเทกซัส สมัยที่เธอยังเด็ก ทีลาในวัยรุ่นนั้นมีนิสัยเป็นทอมบอยและเกเร

ทีลา ถูกค้นพบโดยแมวมองของนิตยสารเพลย์บอยในวัย 18 จนได้ไปเป็นแบบให้กับนิตยสาร รวมทั้งกับ Stuff และ Maxim ด้วย
ฮิวจ์ เฮฟเนอร์

ฮิวจ์ มาร์ซัน เฮฟเนอร์ (Hugh Marston Hefner) เกิดเมื่อวันที่ (9 เมษายน ค.ศ. 1926)-(27 กันยายน ค.ศ. 2017) รู้จักกันดีในชื่อว่า เฮฟ เป็นผู้ก่อตั้ง บรรณาธิการสูงสุดนิตยสารเพลย์บอย และเป็นผู้พัฒนาเพลย์บอยเอนเตอร์ไพร์ " (Playboy Enterprise) "

เฮฟศึกษาจบการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนประถมแซร์ " (Sayre) " และจบการศึกษาระดับมัธยมที่ "Steinmetz High School" ในชิคาโก หลังจากนั้นก็เข้ารับราชการทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

หลังจากนั้นเฮฟได้ศึกษาต่อจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ภาควิชาจิตวิทยา วิชาโทการเขียนแบบสร้างสรรค์และศิลปะ ที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ซึ่งเฮฟใช้เวลาไม่ถึง 3 ปี ก็สามารถสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีได้ เฮฟมีเวลาที่จะสร้างนิตยสารและขายการ์ตูนของเขา งานแรกของเฮฟคือ สร้างป้ายการ์ดบอร์ดการ์ตูน ในปี 1949 เฮฟสำเร็จการศึกษาอีกครั้งในสาขา สังคมวิทยาผู้หญิงและเพศศึกษา " (sociology and women and gender) " จากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น ซึ่งเฮฟได้ไอเดียเรื่องนิตยสารเพลย์บอย มาจากการเรียนนี่เอง

เฮฟแต่งงานกับเพื่อนร่วมรุ่นที่ชื่อ มิล วิลเลียม " (Mildred Williams) " ในวันที่ 25 มิถุนายน 1949 และมีบุตร 2 คน ชื่อ คริสตี้ " (Christie) " และเดวิด พอล " (David Paul) " เฮฟหย่ากับภรรยาหลังจากแต่งงานกันมาได้ 10 ปี หลังจากนั้นคริสตี้ ได้เป็นประธานเพลย์บอยเอนเตอร์ไพร์ หลังจากที่ทำงานภายใต้ลิขสิทธิของ "Esquire" เฮฟตัดสินใจถอนตัวออกมา หลังจากที่เรื่องผลตอบแทนที่เฮฟขอเพิ่มขึ้น $5 ไม่ลงตัว...

ภายหลังจากการแต่งงานครั้งแรกเฮฟกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียง และเป็นเพลย์บอยที่น่าอิจฉาที่สุดคนหนึ่ง เฮฟกล่าวว่าในบางช่วงเขาต้องใช้เวลาร่วม 11-12 เดือนกับเหล่าเพลย์เมดในสังกัด เฮฟมีความสัมพันธ์กับเพลย์เมดแทบทุกคนที่มีชื่อเสียง ซึ่งล้วนแล้วแต่จะเป็นคนที่ได้ตำแหน่ง Playmate of the Year จากนิตยสารเพลย์บอยทั้งนั้น

ในวันที่ 1 กฤกฎาคม 1989 เฮฟแต่งงานอีกครั้งกับเพลย์เมดแห่งปีประจำนิตยสารเพลย์บอย ที่ชื่อ คิมเบอร์ลี่ คอนราด " (Kimberley Conrad) " และแยกกันอยู่ในปี 1999 เฮฟมีบุตรทั้งหมด 4 คน 
หลังจากแยกทางกับคิมเบอร์ลี่ คอนราด เฮฟเริ่มใช้ชีวิตแบบเพลย์บอยเต็มรูปแบบ เฮฟเลือกคบกับสาวๆ เป็นกลุ่มแฟน อายุตั้งแต่ 18-28 ปี ในปี 2000 แบรน โรเดริค " (Brande Roderick) " ถอนตัวจากการแสดงซีรีส์เรื่อง "Baywatch" เพื่อมาเข้าสังกัดแฟนของเฮฟ หลังจากนั้นเฮฟเลือกเยสมิน คิง " (Yazmin King) " เป็นคนโปรด หลังจากนั้นทีน่า แมรี่ จอร์แดน " (Tina Marie Jordan) " ได้เป็นแฟนคนหลัก แต่หลังจากนั้นเฮฟก็เสาะหาสาวผมบลอนด์อีก 7 คนมาเข้าสังกัดแฟนของเขา รวมไปถึง ฮอลลี่ แมนดิสัน " (Holly Madison) " บริจเจ็ด มาร์คาร์ด " (Bridget Marquardt) " และเคนดรา วิลคินสัน " (Kendra Wilkinson) " ซึ่งเป็นนักแสดงจากซีรีส์เรื่อง "The Girls Next Door" ก็มาอยู่กับที่แมนชั่นเพลย์บอยของเฮฟ เฮฟได้เลือก เคนดรา วิลคินสัน วัย 18 ปี" (Kendra Wilkinson) " เป็นแฟนลำดับที่ 3

เรื่องเล่าเกี่ยวกับนิตยสารเพลย์บอย จากปี 1955-1979 ที่ตรงโลโก้ของเพลย์บอย จะมีสัญลักษณ์ดาวปรากฏอยู่ตรงตัวอักษร P เป็นตำนานเล่าว่าเฮฟได้ให้เรทของเพลย์เมดคนนั้น ตามระดับความเย้ายวน และจำนวนครั้งที่เฮฟนอนกับเธอ รวมไปถึงระดับเทคนิคบนเตียง อีกข่าวลือหนึ่งเล่าว่า เฮฟสร้างภาพว่าเขาเป็นเพลย์บอยตัวจริง โดยการแสดงให้เห็นว่านอนกับเพลย์เมด ต่อสื่อต่างๆ แต่ในชีวิตจริงไม่ได้ทำ ซึ่งดาวจะมีตั้งแต่ 0-12 ดวง ซึ่งจะบ่งบอกถึงผลตอบรับของตลาดผู้บริโภคในคราวนั้นๆ ของนิตยสารเพลย์บอย
ภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันตก

ภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันตก เป็นภาษาอราเมอิกใหม่ที่ใช้พูดในซีเรียตะวันตก เป็นสำเนียงของภาษาอราเมอิกตะวันตกสำเนียงเดียวที่เหลืออยู่ ส่วนภาษาอราเมอิกใหม่ที่เหลืออื่นๆอยู่ในกลุ่มตะวันออก คาดว่าภาษานี้อาจเป็นส่วนที่เหลืออยู่ของสำเนียงยุคกลางตะวันตกที่เคยใช้พูดในหุบเขาดอโรนเตสในพุทธศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันใช้พูดในหมู่บ้านมาอัลโออูลา (ภาษาอาหรับ: معلولة‎) บาคอา (ภาษาอาหรับ: بخعة‎) และ จุบบาดิน (ภาษาอาหรับ: جبّعدين‎) ที่อยู่ทางเหนือของดามัสกัสไป 60 กม. โดยสำเนียงของหมู่บ้านบาคอามีลักษณะอนุรักษนิยมที่สุด โดยได้รัยบอิทธิพลจากภาษาอาหรับน้อย ส่วนสำเนียงของหมู่บ้านจุบบาดินเปลี่ยนไปมากที่สุด กลุ่มชนเหล่านี้เคยนับถือศาสนาคริสต์ก่อนการเข้ามาของศาสนาอิสลาม ปัจจุบันเหลือเพียงหมู่บ้านมาอัลโออูลาเท่านั้นที่ยังนับถือคริสต์ นอกนั้นเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามหมดแล้ว
อำเภอโป่งน้ำร้อน

อำเภอโป่งน้ำร้อน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะขาม อยู่ห่างจากอำเภอเมืองจันทบุรี 42.8 กิโลเมตร

อำเภอโป่งน้ำร้อนตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอโป่งน้ำร้อนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอโป่งน้ำร้อนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ภาษาสวาน

ภาษาสวาน (ლუშნუ ნინ, lushnu nin in Svan; სვანური ენა, svanuri ena in Georgian) เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงเหนือของจอร์เจีย

ภาษาสวานเป็นภาษาแม่ของชาวสวานราว 30,000 คน มีบางส่วนอยู่ในอับฮาเซีย ไม่มีระบบการเขียน ผู้พูดส่วนใหญ่พูดภาษาจอร์เจียเป็นภาษาที่สอง จำนวนผู้พูดภาษานี้เริ่มลดลง จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย

ภาษาสวานเป็นภาษาในกลุ่มคอเคซัสใต้ที่ต่างจากอีกสามภาษาในกลุ่มเดียวกันคือภาษาจอร์เจีย ภาษาลาซและภาษาเมเกรเลีย และไม่อาจเข้าใจกับภาษาใดได้เลย เชื่อกันว่าภาษาสวานแยกออกจากภาษาอื่นเมื่อราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ก่อนการแยกตัวของภาษาจอร์เจียราวหนึ่งพันปี

ภาษาสวานมีพยัญชนะมากเช่นเดียวกับภาษากลุ่มคอเคซัสใต้อื่นๆ เป็นภาษากึ่งสัมพันธการก ภาษาสวานมีเสียง /q/ (ไม่ก้อง มีลม เสียงกัก) และเสียงเลื่อนไหลของ /w/ และ /y/ มีสระมากกว่าภาษาจอร์เจีย โดยสำเนียงบาลเหนือของภาษาสวานมีสระมากสุดคือมีทั้งหมด 18 เสียง โดยมีทั้งเสียงสั้นและเสียงยาวของ /a e i o u ä ö ü ə/ ในขณะที่ภาษาจอร์เจียมีเพียงห้าเสียง ลักษณะทางสัทวิทยาใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มเดียวกันที่ต่างไปคือระบบการผันคำกริยา
อำเภอมะขาม

อำเภอมะขาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีลักษณะเป็นแผ่นดินหกเหลี่ยม ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรีประมาณทางทิศเหนือ 14 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 317 (จันทบุรี-สระแก้ว) หลักกิโลเมตรที่ 9

อำเภอมะขามเดิมเรียกว่า อำเภอท่าหลวง ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2422 โดยมีพระพลสงครามเป็นนายอำเภอคนแรก ซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นด่านสำหรับเก็บส่วยอากร ตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำจันทบุรี ที่ตั้งตำบลท่าหลวงปัจจุบัน ต่อมาการค้าขายได้เจริญขึ้น มีการติดต่อค้าขายกับประเทศเขมร โดยใช้เส้นทางผ่านอำเภอมะขามไปยังอำเภอโป่งน้ำร้อน และข้ามไปประเทศเขมรกันมากขึ้น เพื่อความสะดวกต่อการเก็บส่วยอากร จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งอยู่ ณ บ้านมะขามในปี พ.ศ. 2450 และ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอมะขาม สาเหตุที่ได้ชื่อว่า "มะขาม" เล่าต่อกันมาว่าในขณะนั้นพื้นที่อำเภอมะขามเป็นป่าดงดิบมีสัตว์ดุร้าย ไข้ป่าชุกชุม ทำให้ผู้ที่ผ่านไปมาประสบภัยอยู่เป็นเนือง ๆ การเดินทางไม่มีถนนเหมือนในปัจจุบัน การคมนาคมติดต่อกับในจังหวัดที่สะดวกที่สุดได้แก่ การใช้เส้นทางแม่น้ำจันทบุรีโดยทางเรือ ใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมง การเดินทางโดยทางบกต้องใช้ม้าหรือเกวียน เป็นพาหนะเดินทางผ่านเขาลัดเลาะไปตามแนวป่า กินเวลาเดินทางประมาณ 2 วัน จึงจะถึงตัวเมือง ทั้ง ๆ ที่ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตรเท่านั้น การเดินทางที่ยากลำบากเพราะยุคนั้นการตัดถนนยังไม่มีสภาพสิ่งแวดล้อมเป็นป่าเขาจึงมีสัตว์ร้ายนานาชนิดชุกชุม รวมทั้งไข้ป่าหรือไข้มาลาเรีย ทำให้มักมีการเสียชีวิตระหว่างเดินทาง ผู้ที่ไม่เคยมาเมื่อมาถึงแล้วหลังจากกลับก็ไม่กล้ามาอีก เพราะความขยาดต่อความทุรกันดาร และพากันขนานนามว่า "มาขาม" ต่อมาได้เลือนเป็น "มะขาม" เนื่องจากเป็นอำเภอที่มีอาณาเขตกว้างขวางมากการดูแลยากที่จะเข้าถึงทั้งหมดภายหลังได้ถูกแบ่งการปกครองเป็นอำเภอโป่งน้ำร้อน อำเภอสอยดาว และอำเภอเขาคิชฌกูฏ

อำเภอมะขาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

อำเภอมะขามแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอมะขามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอแก่งหางแมว

อำเภอแก่งหางแมว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี

อำเภอแก่งหางแมวมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้

กิ่งอำเภอแก่งหางแมว ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 โดยการแยกพื้นที่ 5 ตำบลจากอำเภอท่าใหม่ ต่อมาเมื่อมีประชากรเพิ่มมากขึ้น ทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแก่งหางแมว ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2538

อำเภอแก่งหางแมวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอแก่งหางแมวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนอนุบาล

อนุบาล(ย่อมาจาก อ. ; ) เป็นลำดับการศึกษา ขั้นแรก

โรงเรียนตาดีกา (, เป็นคำย่อจากภาษามลายู tama didikkan kanak kanak) หมายถึง สถานที่อบรมเด็กเล็ก สอนเฉพาะวิชาทางศาสนา หนังสือเรียนส่วนใหญ่เป็นภาษามลายูยกเว้นวิชาภาษาอาหรับจะใช้หนังสือภาษาอาหรับ ภาษามลายูที่ใช้เป็นภาษามลายูปัตตานีมากกว่าภาษามลายูมาตรฐาน หลักสูตรที่สอนเป็นวิชาอิสลามศึกษาระดับพื้นฐาน จากการสำรวจในพ.ศ. 2547 มีโรงเรียนตาดีกา 1,343 แห่ง และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ประจำมัสยิด 88 แห่งในจังหวัดชายแดนภาคใต้
ไอเอ็มไอ กาลิล

กาลิล (, ) เป็นตระกูลอาวุธปืนขนาดเล็กของอิสราเอลที่ถูกออกแบบโดยยิสราเอล กาลิลิและยาอาคอฟ ไลออร์ในปลายทศวรรษที่ 1960 และผลิตโดยอุตสาหกรรมกองทัพอิสราเอลของรามัท ฮาชารอน ระบบอาวุธประกอบด้วยกระบอกขนาด 5.56 ม.ม.สำหรับกระสุนขนาด 5.56x45 ม.ม.แบบนาโต้พร้อมกระสุนแบบเอ็ม193 หรือเอสเอส109 และมีแบบสำหรับกระสุนไรเฟิลขนาด 7.62x51 ม.ม.แบบนาโต้

การออกแบบของกาลิลนั้นมีเพื่อใช้ในสภาพที่แห้งแล้งและมีพื้นฐานมาจากอาร์เค 62 ของฟินแลนด์ ซึ่งตัวมันเองนั้นก็ดัดแปลงมาจากปืนเล็กยาวจู่โจมเอเค 47 ของสหภาพโซเวียต มันถูกเลือกให้เป็นผู้ชนะในการแข่งขันสำหรับอาวุธที่จะเข้าประจำการในกองกำลังป้องกันอิสราเอล (คู่แข่งได้แก่ เอ็ม 16 สโตนเนอร์ 63 เอเค-47 และเอชเค33) และเคยได้รับการเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2515 เพื่อแทนที่เอฟเอ็น เอฟเอแอล

กาลิลมีรูปแบบพื้นฐานทั้งหมดสี่แบบ คือ ปืนไรเฟิลขนาดปกติหรือเออาร์ ("AR", "Assault Rifle") ปืนคาร์บินหรือเอสเออาร์ ("SAR", "Short Assault Rifle") ปืนขนาดกะทัดรัดหรือเอ็มเออาร์ ("MAR", "Micro Assault Rifle") และปืนกลเบาหรือเออาร์เอ็ม ("ARM", "Assault Rifle and Machine gun")
พระมหาบุญมี มาลาวชิโร

พระมหาบุญมี มาลาวชิโร (พวงเพชร) เป็นประธานกรรมการบริหารพระภิกษุสามเณรน้ำทองสิกขาลัย วิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิด และเป็นอาจารย์ประจำ วิทยาลัยศานศึกษา รวมทั้งเป็นพระนักเขียน นักบรรยายธรรมรุ่นใหม่ มีหนังสือธรรมะผลงานของท่านออกมาอย่างสม่ำเสมอ ปัจจุบันพระมหาบุญมีจำพรรษาอยู่ที่วัดทองศาลางาม เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

การศึกษาทางธรรม จบ นักธรรมชั้นเอก เปรียญธรรม 4 ประโยค สำหรับการศึกษาทางโลกท่านจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษา และสำเร็จปริญญาตรี จากวิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล (เกียรตินิยมอันดับสอง) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยสยาม สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาเอก หลักสูตรนานาชาติ วิทยาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ (เชิงธุรกิจ)

พระมหาบุญมี เป็นพระนักเผยแผ่พระพุทธศาสนา ท่านทำงานสอนพุทธศาสนาในโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์, จัดรายการวิทยุธรรมะ และได้รับนิมนต์ให้เดินทางไปร่วมประชุมนานาชาติที่ต่างประเทศหลายครั้ง เช่น ประเทศฟินแลนด์ ประเทศสเปน ประเทศญี่ปุ่น ประเทศมาเลเซีย ประเทศอินเดีย ประเทศพม่า ประเทศกัมพูชา เป็นต้น นอกจากนี้ท่านยังเคยได้รับนิมนต์ให้เดินทางไปเผยแพร่ศาสนาในประเทศญี่ปุ่นหลายปี ปัจจุบันท่านดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการบริหารพระภิกษุสามเณรน้ำทองสิกขาลัย วิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
มะคำดีควาย

มะคำดีควาย ( A.DC.) หรือเรียกว่า มะซัก ประคำดีควาย เป็นชื่อต้นไม้ยืนต้นขนาดกลางชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ SAPINDACEAE มีลักษณะของใบประกอบที่เรียงสลับกัน ผลออกเป็นพวง ค่อนข้างกลม ผลแก่จะแห้ง ค่อนข้างกลม ผิวย่น เปลือกแห้งสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ ผลมี 3 พู ส่วนใหญ่จะฝ่อไป 1 หรือ 2 พู เนื้อเหนียว ใส สีน้ำตาล เมล็ดกลมสีดำ เป็นมัน

ผล ต้มเอาน้ำชโลมผม แก้ชันนะตุ เชื้อรา แก้รังแค แต่อย่าให้เข้าตา จะทำให้แสบตา ตาอักเสบได้ ต้มเอาฟองสุมหัวเด็กแก้หวัด คัดจมูก แช่น้ำล้างหน้า รักษาผิว ดับพิษต่างๆ บำรุงน้ำดี แก้กาฬภายใน สุมเป็นถ่าน ทำยากินแก้ร้อนในกระหายน้ำ ปรุงยาแก้พิษร้อน พิษไข้ แก้ไข้เซื่องซึม พิษตานซาง ใบ ใช้แก้พิษกาฬ ส่วนรากผสมในตำหรับยาร่วมกับสมุนไพรอื่น ใช้แก้ฝีในท้องเปลือก แก้กระษัย แก้พิษร้อน แก้พิษไข้ ดอกแก้พิษ เม็ดผื่นคัน

ในผลมีสารซาโปนิน ชื่อ hederagenin มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อราโรคกลาก แต่เป็นพืชมีพิษ หากรับประทานผลทำให้เกิดอาการคลื่นไส้อาเจียน ท้องร่วง ระคายเคืองระบบทางเดินอาหาร หากผงซึ่งมีสารซาโปนินอยู่ เข้าทางจมูก ทำให้เกิดอาการระคายเคือง จาม ถ้าฉีดเข้ากระแสโลหิตทำให้เม็ดเลือดแดงแตก เป็นพิษมากต่อสัตว์เลือดเย็น ใช้เบื่อปลาและเป็นยาฆ่าแมลงได้ รวมทั้งใช้เป็นสารชะล้าง ใช้แทนสบู่ ยาสระผมได้
โครมิสตา

โครมิสตา เป็นกลุ่มของสิ่งมีชีวิตอันเป็นวงศ์วานขนานกับยูแคริโอต ซึ่งอาจจะจัดให้แยกออกเป็นอีกหนึ่งอาณาจักรหรือรวมไว้ในอาณาจักรโพรทิสตา โครมิสตานั้นประกอบด้วยสาหร่ายทุกประเภทที่มีคลอโรฟิลล์ a และ c ในคลอโรพลาสต์ และสาหร่ายที่ไม่มีสี

คำว่า "โครมิสตา" ถูกเสนอเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1981 โดยโทมัส คาวาเลีย สมิธ โดยปัจจุบันเชื่อว่าโครมิสตามีบรรพบุรุษร่วมในสายเดียวกับอัลวีโอลาตา และเป็นไปได้อีกว่าโครมิสตานั้นก็เป็นวงศ์วานขนานในตนเอง

ปัจจุบันเชื่อว่าโครมิสตาแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท คือ
ลีเบรอ

ลีเบรอ (, "อิสระ") เป็นอัลบั้มแรกของเซบาสเตียง อีซองบาร์ด นักร้องเพลงแนวป๊อป ซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกของวงอิล ดิโว่วางจำหน่ายเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2543 บรรจุเพลงทั้งสิ้น 11 เพลงซึ่งเป็นเพลงป๊อปภาษาฝรั่งเศสทั้งหมด
กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา

กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา คือแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในนครลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้รับคัดเลือกให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) และมีการลงทะเบียนสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องข้างเคียงอีกในปี พ.ศ. 2543 และ 2544 (ค.ศ. 2000, 2001)

เนื่องจากลาซานั้นเป็นเมืองหลวงของวัฒนธรรม โดยมีองค์ทะไลลามะเป็นผู้นำของพุทธศาสนาแบบทิเบต ลาซาจึงสามารถพัฒนาให้เจริญรุ่งเรืองในแบบวัฒนธรรมของตน อีกทั้งยังส่งอิทธิพลทางวัฒนธรรมหรือสถาปัตยกรรมไปยังประเทศรายรอบ เช่น อินเดีย เนปาล ภูฏาน และจีนอีกด้วยพระราชวังโปตาลาและสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องเหล่านี้ได้รับลงทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยผ่านเกณฑ์การพิจารณา ดังนี้
ยูยูสด์ทูเลิฟมี

"ยูยูสด์ทูเลิฟมี" () คือซิงเกิลที่ 3 และซิงเกิลสุดท้ายของแกเบรียล จากอัลบั้ม "เพลย์ทูวิน" ในเบื้องต้นออกเผยแพร่ทางวิทยุ โดยมิได้ขึ้นชาร์ตเพลงแต่อย่างใด ต่อมา ในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้ออกจำหน่ายซิงเกิลนี้ในรูปแบบซีดีใน 2 รูปแบบ

เพลงนี้แกเบรียลได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์เพลงด้วย โดยมีริชาร์ด "บิฟ" สแตนนาร์ด, จูเลี่ยน แกลลาเกอร์ และ เฟอดี้ อังเกอร์-แฮามิลตัน เป็นผู้อำนวยการสร้าง

ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลงซิงเกิลซีดี 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)