seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ระบบการวัด

ระบบการวัด (อังกฤษ: systems of measurement) คือกลุ่มของหน่วยวัดที่สามารถใช้ระบุสิ่งใด ๆ ซึ่งสามารถวัดได้ และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ มีการวางระเบียบและนิยามเพื่อการค้าและการพาณิชย์ ในทางวิทยาศาสตร์ ปริมาณบางชนิดที่ได้วิเคราะห์แล้วถูกกำหนดขึ้นให้เป็นหน่วยมูลฐาน ซึ่งหมายความว่าหน่วยอื่น ๆ ที่จำเป็นสามารถพัฒนาได้จากหน่วยมูลฐานเหล่านี้ ในขณะที่ยุคก่อนหน้า หน่วยวัดต่าง ๆ ถูกกำหนดขึ้นโดยคำสั่งจากการวินิจฉัยสิ่งเหล่านั้น (ดูเพิ่มที่กฎหมายลายลักษณ์อักษร) และไม่จำเป็นว่าจะต้องเกี่ยวข้องกับการใช้งานทางสากลหรือความสอดคล้องในหน่วยตัวเอง

ระบบการวัดสำหรับประเทศไทยในปัจจุบัน ใช้ตาม "พระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙" เพิ่มเติมจาก "พระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒"

ตั้งแต่เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส การวัดระบบเมตริกก็เกิดขึ้น และได้เผยแพร่ไปทั่วโลกแทนที่ระบบการวัดตามประเพณีเป็นส่วนมาก ในระบบส่วนใหญ่ ความยาว (ระยะทาง) น้ำหนัก และเวลา ถือเป็นปริมาณมูลฐาน หรือมิฉะนั้นปริมาณที่ดีกว่าก็จะเป็นที่ยอมรับในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ เช่นการใช้มวลแทนน้ำหนักซึ่งเป็นพารามิเตอร์ที่มูลฐานกว่าและดีกว่า การวัดบางระบบได้เปลี่ยนแปลงไปเพื่อยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างระบบที่เพิ่มขึ้น ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือการแก้ไขกฎหมายสำหรับการวัดระบบอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1824

การพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา แสดงให้เห็นว่าประจุไฟฟ้าหรือกระแสไฟฟ้าก็ควรเพิ่มลงในกลุ่มปริมาณมูลฐานด้วยเป็นอย่างน้อย โดยที่หน่วยวัดอื่น ๆ อาจต้องนิยามขึ้นมาใหม่ ส่วนปริมาณอย่างอื่นอาทิ กำลัง ความเร็ว ฯลฯ สืบทอดจากกลุ่มปริมาณมูลฐานเหล่านี้เช่น ความเร็วคือระยะทางต่อหนึ่งหน่วยเวลา เป็นต้น หน่วยวัดตามประเพณีต่าง ๆ มากมายในอดีตถูกใช้กับปริมาณอย่างเดียวกัน ตัวอย่างเช่น ความยาวอาจสามารถวัดได้ในหน่วย นิ้ว ฟุต หลา ฟาทอม ไมล์ ไมล์ทะเล คืบ ศอก วา เส้น โยชน์ ฯลฯ โดยที่ตัวคูณของการแปลงหน่วยในระบบประเพณีอาจไม่ได้เป็นกำลังของสิบหรือเศษส่วนอย่างง่าย

หน่วยวัดที่มีเบื้องหลังทางวัฒนธรรมคล้ายกันไม่จำเป็นว่าจะต้องมีหน่วยวัดที่เหมือนกัน (หรือเท่ากัน) เราอาจทำความเข้าใจได้จากประวัติศาสตร์ว่า ระบบการวัดมีความเหมาะสมอย่างสมบูรณ์กับสภาพแวดล้อมทางสังคมที่มันอยู่ และการทำความเข้าใจว่า ระบบสากลที่ดีกว่า (ที่มีพื้นฐานอยู่บนเหตุผลและปริมาณมูลฐาน) จะค่อย ๆ แพร่หลายด้วยความเจริญและความตระหนักต่อลักษณะอันเข้มงวดของฟิสิกส์แบบนิวตัน ยิ่งไปกว่านั้น การเปลี่ยนแปลงระบบการวัดทำให้เกิดต้นทุนทางการเงินและทางวัฒนธรรม ควบคู่ไปกับข้อดีที่เพิ่มขึ้นจากการแทนที่ระบบเก่าไปสู่ระบบใหม่

เมื่อเครื่องมือวิเคราะห์ในสาขาที่เกี่ยวข้อง เป็นที่ต้องการและมีการใช้อย่างแพร่หลายในวิทยาศาสตร์สาขาใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิทยาศาสตร์ประยุกต์อย่างวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมเครื่องกล ความกดดันต่อการแปลงหน่วยให้เป็นรากฐานสามัญของการวัดจะก่อกำเนิดขึ้น เมื่อผู้คนเห็นคุณค่าความต้องการเหล่านี้เพิ่มขึ้น และความยากในการแปลงหน่วยระหว่างระบบประเพณีที่มีอยู่มากมายเพิ่มขึ้น อันเนื่องมาจากการยอมรับที่กว้างขวางมากขึ้น ก็จะเกิดการให้เหตุผลที่ปรากฏชัดเพื่อพยายามทำการวัดให้เป็นมาตรฐานในระดับสากล จิตวิญญาณของการปฏิวัติฝรั่งเศสจึงเป็นก้าวแรกที่สำคัญและเป็นรากฐานต่อการพัฒนาในภายหน้า

หน่วยที่ใช้วัดปริมาณ หรือ มวล ในปัจจุบันมีหลายระบบ
หน่วยสำหรับการวัดปริมาณต่างๆ มีหลายระบบ ที่สำคัญคือ

ในทางวิทยาศาสตร์ และ ทางอุตสาหกรรม จะใช้มาตรฐานในการวัดแบบเดียวกัน (The international system of unite)
แมกนิจูด

แมกนิจูด หรือ ความส่องสว่าง (magnitude) เป็นมาตราวัดระดับ อาจหมายถึง
โดยทั่วไปการกล่าวถึงระดับความสว่างของดาวฤกษ์ มักหมายถึง "ความส่องสว่างปรากฏ"
บัญญัติ (ศาสนาพุทธ)

บัญญัติ หรือ ที่ในภาษาบาลีเขียนว่า "ปญฺญตฺติ" คือ สิ่งที่จิตคิดค้นขึ้นเองโดยอาศัยปรมัตถธรรมที่เป็นอารมณ์ในวาระจิตก่อนๆ. บัญญัติจึงไม่มีอยู่จริง เพราะไม่ได้ถูกปัจจัยปรุงแต่งขึ้น เป็นได้แค่อารมณ์ของจิตเท่านั้น ไม่มีความสามารถในการเป็นปัจจยุปบัน ไม่สามารถเป็นผลของเหตุได้. บัญญัติจึงไม่มีสังขตลักษณะ คือ ไม่เกิด ไม่ดับ. ตัวอย่างของบัญญัติ เช่น อัตตา, ต้นไม้, กสิณปฏิภาคนิมิต, อนิจจตา (ไม่ใช่อนิจจัง) เป็นต้น.

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาได้แสดงไว้มากมายนับไม่ได้ สาเหตุที่ท่านแสดงไว้มากมายนั้น ก็เพื่อให้ปัญญาเจริญนั่นเอง. ในอภิธัมมัตถสังคหะนั้นจัดไว้ ๒ หมวด คือ อัตถบัญญัตติ (กสิณปฏิภาคนิมิตเป็นต้น) กับ นามบัญญัตติ (ชื่อว่า "ต้นไม้" เป็นต้น). อนึ่ง นามบัญญัติ ถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สัททบัญญัติ.ลำดับวาระดังนี้: วาระที่เห็นสี เป็นวาระจักขุทวารวิถี ทางปัญจทวาร, วาระต่อเนื่องกันที่คิดถึงสี เป็นวาระอตีตัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงสีโดยไม่จำแนกรายละเอียด เป็นวาระสมูหัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงกลุ่มก้อนของสี เป็นวาระอัตถัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงคำเรียกขานของสี หรือของกลุ่มก้อนของสี เป็นวาระนามัคคหณวิถี ทางมโนทวาร. อนึ่งวาระทางมโนทวารทั้งหมดข้างต้น สมัยนี้นิยมเรียกว่า "ตทนุวัตติกะมโนทวาร".การแปลเรื่องบัญญัติมักมีการแปลที่ผิดหลักความเป็นจริงอยู่บ่อยๆ คือ แปลให้บัญญัติกลายเป็นปรมัตถ์ เช่น แปลว่า "บัญญัติอาศัยปรมัตถ์เกิดขึ้น" เป็นต้น ซึ่งเป็นการแปลที่ขัดกับข้อเท็จจริงตามหลักปัฏฐานที่ว่า บัญญัติเป็นได้แค่อารัมมณปัจจัยเท่านั้น บัญญัติไม่สามารถเป็นปัจจยุปบันได้เลย แต่เมื่อแปลให้เกิดความเข้าใจไปว่า บัญญัติสามารถอาศัยปรมัตถ์ได้ ก็จะทำให้บัญญัติกลายเป็นธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่ง (สังขตธรรม) ขึ้นมาทันที ทั้งๆ ความจริงแล้วบัญญัติเป็นปัจจยุปบันไม่ได้ตามหลักปัฏฐาน.

การแปลที่ถูกต้องตรงตามหลักปัฏฐาน จึงควรโยคสภาวะธรรมที่เกี่ยวข้องกันมาใส่ด้วยให้ครบถ้วนตามหลักบาลี เช่น จากที่แปลว่า "บัญญัติอาศัยปรมัตถ์เกิดขึ้น" ก็ควรโยคจิตเข้ามาเป็น "จิตอาศัยปรมัตถ์ รู้บัญญัติ" โดยในคำแปลที่แก้แล้วนั้นมีอธิบายแยกลงไปว่า คำว่า "จิต" นั้น โยคเพิ่มเข้ามาได้เพราะ คำว่า "อาศัยปรมัตถ์" นั้น ต้องการปัจจยุปบันของปรมัตถ์ เมื่อบัญญัติเป็นปัจจยุปบันของปรมัตถ์ไม่ได้ ก็ต้องหาต้นตอของบัญญัติที่เป็นปัจจยุปบันได้แล้วโยคเข้ามาให้ครบตามหลักบาลี, ส่วนคำว่า "รู้" นั้น ก็โยคมาจากความหมายของบัญญัติที่ว่า "ปัญญาปิยตา (อัตถบัญญัติ)" กับ "ปัญญาปนโต (นามบัญญัติ)". คำโยคเหล่านี้ ถ้าคิดไม่ออก ในพระไตรปิฎก อรรถกถา และฏีกาต่างๆ ก็มักจะแสดงไว้ให้อยู่แล้ว แต่ต้องรอบคอบ ดูเรื่องปัจจัยปัจจยุปบัน และกฎไวยากรณ์ต่างๆ ให้ดี เพื่อไม่ให้โยคผิดพลาด.

ตามคัมภีร์ฝ่ายศาสนา ท่านให้ความหมายของขันธ์ กับ ไตรลักษณ์ไว้คู่กัน เพราะเป็น ลักขณวันตะ และ ลักขณะ ของกันและกัน ดังนี้ :-

อนิจจลักษณะทำให้เราทราบได้ว่าขันธ์ 5 เป็นของไม่เที่ยง ไม่คงที่ ไม่ยั่งยืน ซึ่งได้แก่ อาการความเปลี่ยนแปลงไปของขันธ์ 5 เช่น อาการที่ขันธ์ 5 เคยเกิดขึ้นแล้วเสื่อมสิ้นไปเป็นขันธ์ 5 อันใหม่, อาการที่ขันธ์ 5 เคยมีขึ้นแล้วก็ไม่มีอีกครั้ง เป็นต้น.

สำหรับแหล่งข้อมูลในคัมภีร์ที่กล่าวถึงไตรลักษณ์นัยที่เป็นบัญญัติ เท่าที่ค้นพบมีดังนี้ :-
ดาราจักรชนิดดาวกระจาย

ดาราจักรชนิดดาวกระจาย () คือดาราจักรที่อยู่ในกระบวนการก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่ในอัตราสูงเป็นพิเศษ เมื่อเปรียบเทียบกับอัตราการก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่ที่พบในดาราจักรทั่วไป บ่อยครั้งที่มักตรวจพบดาราจักรที่ก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่อย่างมหาศาลภายหลังการปะทะกันระหว่างดาราจักรสองแห่ง อัตราการเกิดดาวฤกษ์นี้มีมากขนาดที่ว่า หากคงอัตราเดิมต่อไป แก๊สที่มีอยู่ในดาราจักรจะถูกใช้หมดไปในเวลาอันสั้นกว่าอายุเฉลี่ยของดาราจักรอย่างมาก เหตุนี้การเกิดปฏิกิริยาดาวกระจายจำนวนมากจึงเป็นภาวะชั่วคราวเท่านั้น ดาราจักรชนิดดาวกระจายที่มีชื่อเสียงได้แก่ ดาราจักร M82 ดาราจักร NGC 4038/NGC 4039 (ดาราจักรแอนเทนนา) และดาราจักร IC 10 เป็นต้น
หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ

หน่วยอนุพันธ์เอสไอ () คือหน่วยที่เกิดจากการรวมกันของหน่วยฐานเอสไอโดยการคูณหรือหาร เพื่อใช้ในเรื่องการวัดและการแสดงปริมาณต่างๆ ซึ่งหน่วยอนุพันธ์สามารถมีได้มากมายไม่จำกัด เนื่องจากปริมาณต่างๆในโลกนี้ที่คนเราอยากรู้ก็ไม่สามารถจำกัดได้ เพียงแต่เลือกหน่วยพื้นฐานมาประกอบเข้าด้วยกันให้ถูกต้อง

ก่อนหน้าปีพ.ศ. 2538 ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศเคยจัดหน่วยเรเดียนและสตีเรเดียน ไว้เป็นหน่วยประกอบของหน่วยเอสไอ () แต่ได้ถูกยกเลิกไปภายหลังและถูกรวมเข้ากับหน่วยอนุพันธ์เป็นหน่วยที่ไม่มีไดเมนชัน ซึ่งเมื่อลดรูปอย่างต่ำดูแล้วพบว่าไม่มีหน่วยฐานมาเกี่ยวข้อง

หน่วยฐานสามารถรวมกันเป็นหน่วยอนุพันธ์ได้เพื่อใช้วัดและการแสดงปริมาณอื่นๆ นอกเหนือจากปริมาณฐาน นอกจากหน่วยเรเดียนและสตีเรเดียนแล้ว ยังมีหน่วยอื่นๆ ที่มีชื่อหน่วยเฉพาะซึ่งส่วนมากเกิดจากนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบในเรื่องนั้นๆ
สำหรับหน่วยอื่นๆ เช่นลิตร ไม่ใช่หน่วยเอสไอโดยตรง แต่เป็นหน่วยที่ยอมรับให้ใช้กับระบบเอสไอ
พระภรตมุนี

พระภรตมุนี (เทวนาครี:भरत मुनि) เป็นมหาฤๅษี (มหรรษี) ผู้แต่งตำราฟ้อนรำ มีชีวิตในช่วงศตวรรษที่ 4 - ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เป็นครูนาฏศิลปะผู้รวบรวมท่ารำ (กรณะ) ของพระศิวะ ทั้ง ๑๐๘ ท่า พระภรตมุนีผู้รจนาคัมภีร์นาฏยศาสตร์ เป็นประโยชน์แก่การศึกษาการฟ้อนรำในอินเดียและประเทศต่าง ๆ ในภาคพื้นเอเชียอาคเนย์
กลุ่มท้องถิ่น

กลุ่มท้องถิ่น () เป็นกลุ่มของดาราจักรซึ่งมีดาราจักรทางช้างเผือกของเราเป็นสมาชิกอยู่ ประกอบด้วยดาราจักรมากกว่า 35 แห่ง มีจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงอยู่ระหว่างทางช้างเผือกกับดาราจักรแอนโดรเมดา กลุ่มท้องถิ่นกินเนื้อที่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 10 ล้านปีแสง และมีรูปร่างเหมือนดัมเบลล์ ประมาณการว่ากลุ่มท้องถิ่นมีมวลรวมประมาณ (1.29 ± 0.14) เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และเป็นสมาชิกหนึ่งอยู่ใน กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว (หรือเรียกว่าเป็น กลุ่มกระจุกดาราจักรท้องถิ่น) ด้วย

สมาชิกที่มีมวลมากที่สุดสองแห่งในกลุ่มท้องถิ่น คือ ดาราจักรทางช้างเผือก และ ดาราจักรแอนโดรเมดา ดาราจักรชนิดก้นหอยมีคานทั้งสองแห่งนี้มีดาราจักรบริวารโคจรอยู่โดยรอบเป็นระบบดาราจักร ดังนี้
ส่วนดาราจักรไทรแองกูลัม ซึ่งเป็นดาราจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสาม และเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยปกติเพียงแห่งเดียวในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น อาจเป็นดาราจักรคู่กับดาราจักรแอนโดรเมดา หรืออาจไม่ใช่ก็ได้ แต่อย่างน้อยมีความเป็นไปได้ว่า มันมีดาราจักรกลุ่มดาวปลาเป็นดาราจักรบริวาร นอกจากนี้ยังมีดาราจักรสมาชิกอื่น ๆ ของกลุ่มดาราจักรท้องถิ่นอีก ที่ถูกดึงดูดอยู่กับดาราจักรขนาดใหญ่ทั้งสามดังกล่าวข้างต้น ได้แก่ ดาราจักร IC1613 ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกฟีนิกซ์ ดาราจักรกลุ่มดาวสิงโต A ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกทูแคน ดาราจักรแคระกลุ่มดาวซีตัส ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวม้าบิน ดาราจักร WLM ดาราจักรแคระกลุ่มดาวหม้อน้ำ ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวคนยิงธนู
การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย

การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย หรือ มาตรการสุดท้าย ( ; ) เป็นแผนนาซีสำหรับการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุหรือการกำจัดชาวยิวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง "มาตรการสุดท้ายของปัญหาชาวยิว" เป็นชื่อรหัสนามอย่างเป็นทางสำหรับการสังหารชาวยิวทั้งหมดในการบรรลุถึง ซึ่งไม่ได้จำกัดอยู่ที่ทวีปยุโรป นโยบายนี้เป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยเจตนาและอย่างเป็นระบบ ได้มีการเริ่มต้นไปทั่วทั้งดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันเป็นการกำหนดในขั้นตอนและข้อตกลงทางภูมิศาสตร์-การเมืองโดยผู้นำนาซีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 ที่การประชุมที่วันเซที่ถูกจัดขึ้นใกล้กับกรุงเบอร์ลิน และถึงจุดสูงสุดของฮอโลคอสต์ ซึ่งได้แสดงให้เห็นถึงการสังหารชาวยิวเชื้อสายโปล 90% และสองในสามของประชากรชาวยิวในยุโรป

ลักษณะและระยะเวลาของการตัดสินใจที่นำไปสู่มาตรการสุดท้ายเป็นประเด็นที่ได้รับการศึกษาวิจัยและถกเถียงกันอย่างเข้มข้นของฮอโลคอสต์ โครงการที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นในช่วง 25 เดือนแรกของสงครามที่นำไปสู่ความพยายาม"การสังหารครั้งสุดท้ายต่อชาวยิวในอำนาจของเยอรมัน" นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ได้เห็นด้วย, นักเขียน Christopher Browning, ว่ามาตรการสุดท้ายไม่สามารถนำมาประกอบกับการตัดสินใจครั้งเดียวที่ทำขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง "เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่ากระบวนการตัดสินใจเป็นเวลานานและเพิ่มขึ้น" ในปี ค.ศ. 1940 หลังฝรั่งเศสถูกยึดครอง อาด็อล์ฟ ไอช์มันได้คิดค้นแผนมาดากัสการ์เพื่อโยกย้ายประชากรชาวยิวในยุโรปไปยังอาณานิคมฝรั่งเศส แต่แผนดังกล่าวถูกละเลยด้วยเหตุผลทางด้านโลจอสติกส์ ส่วนใหญ่มาจากการปิดล้อมทางทะเล นอกจากนี้ยังได้มีแผนเบื้องต้นเพื่อเนรเทศชาวยิวไปยังปาเลสไตน์และไซบีเรีย ในปี ค.ศ. 1941 นักเขียน Raul Hilberg, ในช่วงแรกของการสังหารหมู่ หน่วยสังหารเคลื่อนที่ได้เริ่มแสวงหาเหยื่อข้ามดินแดนตะวันออกที่ถูกยึดครอง ในขั้นตอนที่สอง, ได้เริ่มต้นไปทั่วทั้งดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมัน เหยื่อชาวยิวที่ถูกรวบรวมจะถูกส่งโดยรถไฟมรณะเพื่อไปยังค่ายมรณะที่ถูกสร้างขึ้น เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างเป็นระบบของมาตรการสุดท้าย
ดยุกแห่งยอร์ก

ดยุกแห่งยอร์ก () เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นดยุก ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ โดยมักจะพระราชทานให้กับพระราชโอรสพระองค์รอง โดยมีศักดิ์เทียบเท่ากับบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งอัลบานี"ในระบบบรรดาศักดิ์ของสก็อตแลนด์ ดยุกแห่งยอร์กพระองค์แรกคือเจ้าชายเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก และพระองค์ปัจจุบันคือเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก ในประวัติศาสตร์อังกฤษได้มีการพระราชทานบรรดาศักดิ์นี้ทั้งหมด 11 สมัย โดย 5 สมัยในฐานะ "ดยุกแห่งยอร์ก" ก่อนพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800, 3 สมัยในฐานะ "ดยุกแห่งยอร์กและอัลบานี" ในบรรดาศักดิ์ของบริเตนใหญ่ และอีก 3 สมัยในฐานะ "ดยุกแห่งยอร์ก" ในบรรดาศักดิ์ของสหราชอาณาจักร

ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2004 เมื่อทายาทของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งยอร์กได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ ผู้ถือบรรดาศักดิ์นี้อีกสิบคนต่อมาไม่สามารถสืบทอดบรรดาศักดิ์นี้แก่ทายาทเลย โดยมักจะสิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาทชาย หรือไม่ก็กลายเป็นพระมหากษัตริย์เสียเอง
ยุทธการที่เทอร์มอพิลี

ยุทธการที่เทอร์มอพิลี (; Greek: , "มาแค ตอน แธมอปูลอน") เกิดขึ้นในปี 480 ปีก่อนคริสตกาล พันธมิตรรัฐกรีกตั้งรับการรุกรานของจักรวรรดิเปอร์เซีย ณ ช่องเขาเทอร์มอพิลีในกรีซตอนกลาง กองทัพกรีกเสียเปรียบด้านจำนวนอย่างมหาศาล แต่ก็ยังสามารถยันกองทัพเปอร์เซียได้เป็นเวลาสามวัน ยุทธการดังกล่าวเป็นหนึ่งในการรบจนตัวตายที่โด่งดังที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ กองทัพกรีกขนาดเล็กนำโดยกษัตริย์ลีออนิดัสที่ 1 แห่งสปาร์ตา ได้เข้าปิดช่องเขาเล็ก ๆ ซึ่งขัดขวางกองทัพมหึมาของจักรวรรดิเปอร์เซีย ภายใต้การนำของจักรพรรดิเซอร์ซีสที่ 1 ไว้ หลังจากการรบสามวัน เฮโรโดตุสเชื่อว่ามีคนทรยศที่บอกเส้นทางให้กับกองทัพเปอร์เซียซึ่งนำไปสู่ด้านหลังของกองทัพสปาร์ต้า และในวันที่สาม กองทัพกรีกได้ถอนตัวออกไปราว 2,300 นาย

หลังเที่ยงวันของวันที่สาม กองทัพเปอร์เซียสามารถเจาะผ่านแนวกรีกได้ แต่ก็ต้องประสบกับความสูญเสียอย่างมหาศาลเมื่อเทียบกับความสูญเสียของกองทัพกรีก การต้านทานอย่างบ้าระห่ำของกองทัพกรีกได้ซื้อเวลาอันหาค่ามิได้ในการเตรียมกองทัพเรือ ซึ่งอาจตัดสินผลแพ้ชนะของสงคราม ต่อมา ภายหลังชัยชนะของกองทัพเรือกรีกนำโดยนายพลเธมิสโตคลีส ในยุทธนาวีแห่งซาลามิส ทำให้กองทัพเรือเปอร์เซียถูกทำลายสิ้น จักรพรรดิเซอร์ซีสสั่งถอนทัพกลับมายังทวีปเอเชีย เหลือเพียงกองทัพเปอร์เซียใต้การนำของมาร์โดนิอัสเพื่อทำสงครามต่อไป

ยุทธการดังกล่าวนั้นได้ถูกยกขึ้นมาเป็นตัวอย่างหลายครั้งโดยนักการทหาร ในการศึกษาทางด้านความได้เปรียบของการฝึกฝน อุปกรณ์เครื่องแต่งกายและภูมิประเทศที่เหมาะสม ว่าเป็นตัวคูณกำลังรบ รวมไปถึงสัญลักษณ์ของความกล้าหาญในการต่อสู้เพื่อแผ่นดินของตน

แหล่งข้อมูลหลักของสงครามกรีก-เปอร์เซีย (Greco-Persian Wars) นั้นมาจากเฮโรโดตุส ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นบิดาแห่งประวัติศาสตร์ เขาเกิดเมื่อปี 484 ก่อนคริสตกาลในฮาลิคาร์นัสซุส ซึ่งอยู่ในเอเชียไมเนอร์ เขาเขียนงานประวัติศาสตร์ขึ้นในราวปี 440-430 ก่อนคริสตกาล โดยพยายามหาความจริงของเหตุการณ์สงครามกรีก-เปอร์เซีย ซึ่งยังเกี่ยวข้องกับช่วงเวลานั้น เพราะสงครามจบลงในปี 449 ก่อนคริสตกาล งานของเขาเป็นสิ่งที่แปลกใหม่ในขณะนั้น คือ เหมือนการเขียนประวัติศาสตร์ในปัจจุบัน การที่ในฮอลแลนด์มีการเขียนประวัติศาสตร์ขึ้นเป็นครั้งแรกผลักดันให้เขาเขียนประวัติศาสตร์ โดยที่เขาจะทำในเรื่องที่ไม่เกิดขึ้นนานเกินไป ซึ่งทำให้งานของเขาเป็นสิ่งที่ดีมาก ที่สำคัญเขาเขียนงานโดยไม่อิงเทพเจ้าใดๆ และไม่สนองต่อความคาดหวังของใคร แต่เป็นการอธิบายสิ่งที่เขาพิสูจน์ด้วยตัวเอง

นักประวัติศาสตร์ยุคโบราณหลายคนแม้จะเจริญรอยตามเขา แต่ก็ดูถูกเขา เริ่มต้นด้วยทิวซิดิดีส (Thucydides) ที่แม้จะเริ่มต้นงานของเขาต่อจากเฮโรโดตุสในเรื่องสงครามกรีก-เปอร์เซียและรู้สึกว่างานของเฮโรโดตุสเป็นการเขียนที่มีเหตุผลก็ตาม ขณะที่พลูทาร์ช (Plutarch) วิจารณ์เฮโรโดตุสในงานเขียนชื่อ "On The Malignity of Herodotus" ว่าเป็น "Philobarbaros" (คนรักความเป็นอนารยะ) จากการที่เฮโรโดตุสไม่มีความเป็นกรีกพอ และเสนอแนะว่าน่าจะเขียนงานที่มีเหตุผลอย่างยุติธรรม ความคิดแง่ลบนี้ล่วงเลยไปถึงยุคเรอเนสซองค์ อย่างไรก็ตาม วันของเฮโรโดตุสก็มาถึง ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 การค้นคว้าทางโบราณคดีกลายเป็นสิ่งยืนยันความถูกต้องงานเขียนของเขา แม้ว่าในรายละเอียดปลีกย่อยบางอย่าง เช่น วัน เวลา หรือจำนวน จะต้องใช้การวิเคราะห์อย่างรอบคอบก่อนก็ตาม แม้กระนั้น นักประวัติศาสตร์บางคนก็ยังคงคิดว่างานจำนวนมากของเขาถูกสร้างขึ้น
เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่

เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ ( หรือ KIA หรือ K. I. A) เป็นการจัดระดับของความสูญเสียระหว่างการรบ หมายความว่า เป็นการตายที่เกิดขึ้นจากน้ำมือของฝ่ายศัตรู หรือโดย "การยิงพวกเดียวกัน (Friendly fire)" ระหว่างการรบ แต่การตายในการรบไม่จำเป็นต้องเกิดจากการเสียชีวิตด้วยอาวุธ เพียงแต่เป็นการกระทำของฝ่ายศัตรู การตายในการรบไม่รวมถึงสาเหตุอย่างเช่น อุบัติเหตุการขับรถ หรือการก่อการร้าย เป็นต้น การตายในการรบสามารถใช้ได้กับทั้งทหารบกในแนวหน้า ทหารเรือ ทหารอากาศ รวมไปถึงทหารกองหนุนด้วย

นอกจากนั้น การจัดระดับดังกล่าวยังหมายถึง เสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บ () อันหมายถึงผู้ที่รอดชีวิตไปจนถึงสถานรักษาพยาบาล แต่ว่านักประวัติศาสตร์และนักการทหารใช้คำย่อแตกต่างกัน
รามอน ซาลัสซาร์

รามอน ซาลัสซาร์ (Ramon Salazar) เป็นหัวหน้าตัวหนึ่งในเกมเรซิเดนต์อีวิล 4 เป็นเจ้าของปราสาทใหญ่ทางตะวันตกของหมู้บ้านที่ ลีออน กับ แอชลี่ย์ ต้องเข้าไปเพราะไม่สามารถสู้กับศัตตรูจำนวนมากได้ ถ้าได้เจอตัวจริงของ ซาลัสซาร์ ละก็ต้องคิดประหลาดใจแน่นอนเพราะว่าความสูง หน้าตา ไม่สัมพันธิ์กับอายุของซาลัสซาร์ ซาลัสซาร์มีองครักษ์ 2 คน หนึ่งในนั้นคือ เวอร์ดูโก้ (Verdugo) ส่วนอีกคนไม่ทราบชื่อ ซาลัสซาร์มีร่างจริงรูปร่างคล้าย มังกร ที่ได้สู้กับมันในด่าน 4-4 ซาลัสซาร์มีสัยเจ้าเล่ห์มาก
ยุทธเลิศ สิปปภาค

ยุทธเลิศ สิปปภาค (ชื่อเล่น: ต้อม) เป็น ผู้เขียนบทภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย

ยุทธเลิศ สิปปภาค เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 ในจังหวัดเลย ประเทศไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะมัณฑนศิลป์ ภาควิชาออกแบบตกแต่งภายใน มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจบการศึกษาได้ร่วมกับเพื่อนเปิดบริษัทออกเแบบตกแต่งภายใน ชื่อ Zone Design หลังจากทำงานออกแบบได้หนึ่งปีจึงตัดสินใจไปเรียนศิลปะต่อที่ The Art Students League of New York ก่อนจะกลับมากำกับภาพยนตร์ที่เมืองไทยอย่างต่อเนื่อง
ปัจจุบันต้อม ยอมรับว่าเป็นบุคคลที่มีทัศนคติเหยียดเพศที่3 อย่างรุนแรง จากการวาทะกับเพจวิจารณ์ภาพยนตร์ทางเฟจบุค และใช้คำหยาบคาย โดยการดูถูกเพศที่3 เพื่อยกระดับตัวเอง

นอกจากนั้นเขายังเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ The Mask Singer Thailand เมื่อ 23 พฤศจิกายน 2560 Group D รอบแรก ชุดที่ 1 ในหน้ากาก Moonwalk โดยร้องเพลง ตะลึง ต้นฉบับของอนัน อันวา และแพ้ให้กับหน้ากากช้างดำ ในเพลง แสนรัก โดยให้เหตุผลที่เข้าร่วมรายการว่าอยากเห็นลูกสาวซึ่งเป็นแฟนรายการ มีความสุขเมื่อเห็นหน้ากากถอดออกมาแล้วเป็นคุณพ่ออยู่ในทีวี

เขาสมรสแล้วกับภรรยาชื่อเล่นว่า ตู๋ มีลูกสาวชื่อเล่นว่า ตีตี้ และมีบุตรชายชื่อ คเตชิณ สิปปภาค ที่เสียชีวิตขณะมีอายุได้เพียงสี่วันเนื่องจากสายสะดือพับทำให้ออกซิเจนไม่เพียงพอ บางแห่งว่าระบบหายใจผิดปกติตั้งแต่กำเนิด
ซิดนีย์ พอลแลค

ซิดนีย์ พอลแลค ( ; 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานกำกับภาพยนตร์มากกว่า 21 เรื่อง และผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 30 เรื่อง มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากผลงานกำกับภาพยนตร์ "Out of Africa" (1985), "Tootsie" (1982), "Three Days of the Condor" (1975), "The Yakuza" (1975), "The Way We Were" และ "Jeremiah Johnson" (1972) และผลงานกำกับในยุคหลัง เช่น "The Interpreter" (2005), "Sabrina" (1995), "The Firm" (1993) และ "Havana" (1990)

ซิดนีย์ พอลแลค เสียชีวิตอย่างสงบท่ามกลางครอบครัว เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ด้วยโรคมะเร็ง ที่บ้านในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เขาตรวจพบว่าป่วยเป็นมะเร็ง 9 เดือนก่อนจะเสียชีวิต
เรื่องของจัน ดารา

เรื่องของจัน ดารา เป็นนวนิยายเชิงสังวาส บทประพันธ์ของอุษณา เพลิงธรรม (ประมูล อุณหธูป) ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ลงในนิตยสาร"สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์" ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2509 ตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น มีเนื้อหาแนวนาฏกรรมเชิงกามวิสัย เป็นบันทึกชีวิตของจัน ดารา ซึ่งจันเขียนขึ้นเองตามคำแนะนำของแพทย์ผู้รักษาอาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศก่อนวัยอันควรของเขา ผ่านมุมมองของเขาที่เห็นว่าคนรอบข้างล้วนมีพฤติกรรมและจิตใจจ่อมจมอยู่ในกาม ทั้งที่ตัวเขาเองก็เป็นเช่นกัน เนื้อเรื่องยังแสดงถึงอคติหลายรูปแบบ ทั้งที่เป็นความรักฉันญาติมิตร ความรักใคร่ฉันชู้สาว ความเกลียดและกลัว ซึ่งอุษณา เพลิงธรรม เขียนไว้ในคำนำว่า ""ขอบอกกล่าวไว้เสียด้วยว่า เป็นเรื่องอ่านเล่นซึ่งไม่ใช่ของสำหรับเด็ก และเป็นของแสลงอย่างยิ่งสำหรับบุคคลประเภทมือถือสากปากถือศีล""

เรื่องของจัน ดารา ได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 3 ครั้ง ในชื่อ "จัน ดารา" มีรายละเอียดดังนี้
ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย

ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย () เป็นฐานข้อมูลออนไลน์รวบรวมเกี่ยวกับเรื่องราวของ นักแสดง ผู้กำกับ และบุคคลที่เกี่ยวข้องในวงการภาพยนตร์ไทย เป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิหนังไทย และเว็บไซต์ http://www.thaifilm.com

เว็บไซต์ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย เริ่มเปิดใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และเข้าใช้งานไม่ได้ตั้งแต่ประมาณกลางปี พ.ศ. 2549 และกลับมาใช้งานได้อีกครั้งตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551
อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส

Internet Broadway Database (IBDB) เป็นฐานข้อมูลออนไลน์รวบรวมเกี่ยวกับเรื่องราวของ นักแสดง ผู้กำกับ และบุคคลที่เกี่ยวข้องในวงการละครบรอดเวย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ดำเนินการโดย The Broadway League ซึ่งเป็นสมาคมผู้ประกอบการละครบรอดเวย์ในทวีปอเมริกาเหนือ
อินทรัตน์ ยอดบางเตย

พลตรีอินทรัตน์ ยอดบางเตย (18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 - ) อดีตสมาชิก สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557 ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดเชียงใหม่ อดีตรองหัวหน้าพรรคมัชฌิมาธิปไตย อดีตผู้ทรงคุณวุฒิ กองบัญชาการทหารสูงสุด และเคยเป็นที่ปรึกษา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (อนงค์วรรณ เทพสุทิน)

พลตรีอินทรัตน์ ยอดบางเตย เกิดที่ ต.ช้างม่อย อ.เมือง จ.เชียงใหม่ บิดาเป็นพลตำรวจอาสา มารดาเป็นแม่ค้าขายหมูในตลาดวโรรส ชีวิตในวัยเด็กเริ่มต้นต่อสู้กับชีวิตด้วยตนเอง จากการขายของตามตลาดต่างๆ เมื่อวัยเยาว์ และขายหนังสือพิมพ์แผ่นดินไทยให้กับนายไกรสร ตันติพงษ์ อดีตรัฐมนตรี จนกระทั่งสำเร็จมัธยมศึกษาปีมี่ 6 เมื่ออายุ 14 ปี รุ่นเดียวกันกับนายธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง จบการศึกษาจากโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย โรงเรียนศรีวิทยา โรงเรียนบูรณะศักดิ์วิทยา โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า หลังจากจบการศึกษาได้เข้ารับราชการทหารในสายงานนายทหารยุทธการ และศึกษาต่อโรงเรียนเสนาธิการทหารบก จนได้ฉายาว่า "เสธ.ม่อย" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเล่นของตัวเป็น "ยอด" หรือ "เสธ.ยอด"

พลตรีอินทรัตน์ ยอดบางเตย สมรสกับนางบุษบา ยอดบางเตย อดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่

พลตรีอินทรัตน์ รับราชการในสังกัดกองทัพบก จนได้รับตำแหน่งสูงสุดเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ กองบัญชาการทหารสูงสุด และลาออกจากราชการมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาได้เข้าร่วมจัดตั้งพรรคการเมือง และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคมัชฌิมาธิปไตย จากนั้งได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดเชียงใหม่ เขต 4 คู่กับนายอำนวย ยศสุข แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายสุรพล เกียรติไชยากร จากพรรคพลังประชาชน และนายนรพล ตันติมนตรี จากพรรคเพื่อแผ่นดิน

พลตรีอินทรัตน์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นระยะเวลาทั้งหมด 5 ปี เนื่องจากการยุบพรรคมัชฌิมาธิปไตย

พลตรีอินทรัตน์ ยอดบางเตย ได้รับคัดเลือกจากมูลนิธิศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมทหาร (AFAPS Alumni Foundation)ให้ได้รับ "รางวัลเกียรติยศจักรดาว ประจำปี 2547" ในสาขาการเมืองและการพัฒนากีฬา

พลตรีอินทรัตน์ ดำรงตำแหน่ง รองประธานสหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติรองประธานสหพันธ์ยกน้ำหนักแห่งเอเชีย และ ประธานคณะกรรมาธิการพัฒนากีฬายกน้ำหนักสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ได้รับความไว้วางใจ เลือกตั้งให้เป็น นายกสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ต่อเนื่องมา 2 สมัยติดต่อกัน (ช่วงปี 2543 - 2547)

ในปี พ.ศ. 2557 พลตรีอินทรัตน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นายปีติพงศ์ พึ่งบุญ ณ อยุธยา) ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

ปัจจุบัน พลตรี อินทรัตน์ ยอดบางเตย ดำรงตำแหน่งทางด้านกีฬา คือ รองประธานคณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ (พ.ศ. 2556-2559), รองประธานสหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติ(IWF)(พ.ศ. 2556-2559), รองประธานคนที่ 1 สหพันธ์ยกน้ำหนักแห่งเอเชีย (AWF), ประธานสหพันธ์สมาคมกีฬาชาติ และ นายกสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย
พรหมพร ยูวะเวส

พรหมพร ยูวะเวส เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม  พ.ศ. 2514 เป็นผู้ประกาศข่าว และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวไทย
ธงชาติบัลแกเรีย

ธงชาติบัลแกเรีย ( "zname na Balgariya") มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากันและเป็นแถบสีขาว สีเขียว และสีแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงดังกล่าวถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกเมื่อบัลแกเรียได้ประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2422 หลังสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี ธงดังกล่าวนี้ได้มีการบรรจุภาพตราแผ่นดินไว้ด้วยในหลายสมัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยที่ประเทศนี้ใช้ชื่อว่าสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย ธงแบบปัจจุบันนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และได้รับการรับรองว่าเป็นธงชาติตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2542

หลังสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี พ.ศ. 2420-2421 แล้ว บัลแกเรียได้ประกาศจากเอกราชจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อ พ.ศ. 2422 และกำหนดธงชาติของตนเองขึ้น มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญทาร์นาโว อันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกสุดของบัลแกเรีย ดังนี้

ในสมัยต่อมาเมื่อประเทศบัลแกเรียปกครองด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ ได้มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินในเวลานั้นไว้ที่ส่วนมุมบนด้านคันธงในพื้นสีขาว ลักษณะเป็นสิงโตยืนสองขาหันหน้าเข้าเสาภายใต้ดาวแดงห้าแฉกอยู่ในช่อรวงข้าว ใต้รูปดังกล่าวมีแพรแถบบรรจุเลขปี ค.ศ. 681 อันเป็นปีสถาปนารัฐบัลแกเรียขึ้นครั้งแรก และปี ค.ศ. 1944 อันเป็นปีที่พรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรียได้ปกครองประเทศ รูปดังกล่าวนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อประเทศได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2533

รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย ค.ศ. 1991 ได้ระบุลักษณะของธงชาติบัลแกเรียซึ่งใช้อยู่ในปัจจุบันไว้ว่า

ส่วนในกฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินและธงชาติแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย ซึ่งประกาศบังคับใช้เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2541 ได้บรรยายความเกี่ยวกับธงชาติไว้ว่า

มาตรฐานของสีธงชาติบัลแกเรีย กำหนดโดยคณะกรรมการการจัดมาตรฐานและมาตรวิทยาของประเทศบัลแกเรีย (Standardization and Metrology Committee) ดังนี้
มิลา โรดิโน

เพลงชาติบัลแกเรียในปัจจุบันมีชื่อว่า เพลง "มิลา โรดิโน" () แปลว่า มาตุภูมิที่รัก เพลงนี้มีที่มาจากเนื้อร้องและทำนองของเพลง "กอร์ดา สตารา พลานินา" ("Gorda Stara Planina") ซึ่งประพันธ์โดย สเวตาน ราโดสลาวอฟ (Tsvetan Radoslavov) ในปี พ.ศ. 2428 ขณะที่เขาเดินทางไปร่วมรบในสงครามเซิร์บ-บัลแกเรียในปีนั้น เพลงนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติของประเทศบัลแกเรียในปี พ.ศ. 2507 โดยที่ในส่วนของเนื้อร้องนั้นมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง ครั้งหลังสุดคือเมื่อปี พ.ศ. 2533บทร้องฉบับเพิ่มเติม ประพันธ์โดย โดบรี ฮรีสตรอฟ. ตีพิมพ์ในวารสาร "Rodina" ตีพิมพ์โดย สมาคมวัฒนธรรมมิตรภาพบัลแกเรีย-โมฮัมมีเดียน, ในเมืองสโมเลนิ.