seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กระดูกน่อง

กระดูกน่อง หรือ กระดูกฟิบูลา เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างของกระดูกแข้ง (tibia) ซึ่งกระดูกสองชิ้นนี้มีข้อต่อกันทางด้านบนและด้านล่าง กระดูกนี้มีขนาดเล็กกว่ากระดูกแข้ง เมื่อเทียบสัดส่วนกับความยาวจะพบว่ากระดูกน่องเป็นกระดูกที่ผอมที่สุดในบรรดากระดูกยาวทั้งหมด ส่วนต้นกระดูกมีขนาดเล็ก วางตัวอยู่ด้านหลังของหัวกระดูกแข้งใต้ต่อระดับข้อเข่า และไม่ได้เป็นกระดูกองค์ประกอบของข้อเข่า ส่วนปลายของกระดูกนี้เอียงยื่นไปทางด้านหน้าเล็กน้อย ปลายล่างของกระดูกนี้ยื่นลงต่ำกว่าปลายกระดูกแข้ง สร้างเป็นส่วนด้านข้างของข้อเท้า

กระดูกน่องประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้

หลอดเลือดที่เลี้ยงกระดูกน่องมีความสำคัญในการวางแผนผ่าตัดขนถ่ายเนื้อเยื่ออิสระ (free tissue transfer) เนื่องจากกระดูกนี้มักจะใช้ในการศัลยกรรมตกแต่งกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) ส่วนกลางของกระดูกน่องถูกเลี้ยงโดยหลอดเลือดสารอาหารขนาดใหญ่จากหลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery) และยังได้รับสารอาหารที่กำซาบจากเยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) ซึ่งรับสารอาหารมาจากแขนงเล็กๆ จำนวนมากของหลอดเลือดแดงพีโรเนียล ส่วนหัวของกระดูกและเอพิไฟซิส (epiphysis) ได้รับเลือดมาจากแขนงของหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery) การนำกระดูกมาใช้ในการศัลยกรรมจะใช้บริเวณตรงกลาง 1/3 และเก็บส่วนปลายกระดูกเอาไว้ (ส่วนต้น 4 ซม. และส่วนปลาย 6 ซม.)

กระดูกน่องนี้เกิดกระบวนการสร้างกระดูก (ossified) จากศูนย์เริ่มสร้างกระดูก 3 บริเวณ บริเวณแรกอยู่ที่ส่วนตัวหรือส่วนกลางของกระดูกน่อง อีกสองบริเวณอยู่ที่ปลายหัวกระดูกทั้งสอง การสร้างกระดูกเริ่มขึ้นที่ตัวกระดูกประมาณเมื่อทารกในครรภ์มีอายุประมาณ 8 สัปดาห์ แล้วจึงขยายไปยังปลายกระดูก เมื่อคลอดส่วนปลายกระดูกจะยังเป็นกระดูกอ่อน

การสร้างกระดูกที่ปลายล่างเริ่มขึ้นเมื่ออายุ 2 ปี และที่ปลายส่วนต้นประมาณอายุ 4 ปี เอพิไฟซิสส่วนล่างซึ่งเป็นบริเวณที่เกิดการกลายเป็นกระดูกเป็นบริเวณแรกนั้นจะเชื่อมกับบริเวณตัวกระดูกเมื่ออายุประมาณ 12 ปี และเอพิไฟซิสส่วนบนจะเชื่อมเมื่ออายุ 25 ปี
หมู่บ้านน้ำวิ่ง

หมู่บ้านน้ำวิ่ง หรือ บ้านน้ำวิ่ง เป็นชื่อหมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ้งตั้งอยู่ใน ตำบลทุ่งนางาม อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี  มีเขตติดต่อกับหลายหมู่บ้าน เช่น หมู่บ้านป่ากล้วยป่าเลา หมู่บ้านห้วยโศก (ห้วยเจริญ) เป็นต้น หมู่บ้านน้ำวิ่งปัจจุบันมีนายฉลวย ทองศรี (กำนันตำบลทุ่งนางาม) เป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านนี้มีสินค้า "OTOP" เช่น แชมพูสระผมที่ทำจาก มะนาว มะกรูด ขนมจีนน้ำยาแม่สำรี สมัคร์เขตกิจ และอื่น ๆ อีกมากมาย ปัจจุบันแม่สำรีได้แปรรูปจากเดิมทำแค่ ขนมจีนเส้นสดอย่างเดียว ก็นำแป้งสดที่ได้รับการนวดจนเหนียวนำมาปิ้ง หรือที่เรียกว่า แป้งจี่ ในภาษาพื้นบ้าน ภาคกลาง ในการดำรงชีวิตวิถีแห่งชาวบ้าน ขนมจีนแม่สำรีถือว่า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ค่อยได้ ในงานพิธีต่าง อาทิ งานบวช งานแต่งงาน เป็นต้น แม่สำรี ให้ข้อคิดจากการทำขนมจีนตั้งแต่ยุคแรก คือหาบเร่ขาย เพื่อเลี้ยงลูก 3 คน จนเติบโต ดังนี้ "การค้าขาย อย่าอายคน ห้ามท้อแท้ ถ้าขายไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญคือ แจกหรือให้เขาไปบ้าง เพื่อวันหน้าเข้าจะมาซื้อเราอีก"
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ

สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ () (6 มกราคม ค.ศ. 1367 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทของราชอาณาจักรอังกฤษ

พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1367 ที่บอโดซ์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ หรือเจ้าชายดำ และ โจนแห่งเค้นท์ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีแอนน์และต่อมา สมเด็จพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งวาลัวร์ส และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1377 จนกระทั่งถูกปลดจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 ที่ปราสาทพอนติแฟรคท์, ยอร์คเชอร์ตะวันตก, อังกฤษ (ไม่แน่ชัดว่าทรงถูกลอบปลงพระชนม์หรือไม่)

บทบาทในการปกครองของพระองค์เป็นผลให้เกิด การกบฏชาวนา (Peasants' Revolt) ในปี ค.ศ. 1381 และในการใช้อำนาจการปกครองอย่างไม่เหมาะสม ทั้งสองสาเหตุนี้ทำให้ทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์ และเป็นต้นเหตุของสงครามดอกกุหลาบ
กระดูกยาว

กระดูกยาว () เป็นประเภทหนึ่งของกระดูกที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง ซึ่งมีการเติบโตแบบปฐมภูมิโดยการยืดออกของไดอะไฟซิส (diaphysis) โดยมีเอพิไฟซิส (epiphysis) อยู่ที่ปลายของกระดูกที่เจริญ ปลายของเอพิไฟซิสถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อนชนิดไฮยาลิน คาร์ทิเลจ (hyaline cartilage) (หรือ "articular cartilage") การเจริญเติบโตทางยาวของกระดูกยาวเป็นผลจากการสร้างกระดูกแบบแทนที่กระดูกอ่อน (endochondral ossification) ที่บริเวณแผ่นเอพิไฟเซียล (epiphyseal plate) การยืดยาวออกของกระดูกถูกกระตุ้นโดยการสร้างโกรทฮอร์โมน (growth hormone) ซึ่งหลั่งจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า

ตัวอย่างของกระดูกยาว เช่น กระดูกต้นขา กระดูกแข้ง และกระดูกน่องของขา กระดูกต้นแขน กระดูกเรเดียส กระดูกอัลนาของแขน กระดูกฝ่ามือและกระดูกฝ่าเท้า (metatarsal) ของมือและเท้า และกระดูกนิ้วมือและกระดูกนิ้วเท้า กระดูกยาวของขามนุษย์มีความยาวเกือบเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงในผู้ใหญ่ นอกจากนั้นโครงสร้างที่เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นความสูงก็ได้แก่กระดูกสันหลังและกะโหลกศีรษะ

ด้านนอกของกระดูกประกอบด้วยชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เรียกว่า เยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) นอกจากนี้เปลือกนอกของกระดูกยาวเป็นกระดูกเนื้อแน่น หรือกระดูกทึบ (compact bone) ชั้นลึกลงไปเป็นชั้นกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน หรือกระดูกโปร่ง (cancellous bone หรือ spongy bone) ซึ่งมีไขกระดูก (bone marrow) ส่วนด้านในของกระดูกยาวเป็นช่องว่างเรียกว่า medullary cavity ซึ่งแกนกลางของโพรงกระดูกประกอบด้วยไขกระดูกเหลือง (yellow marrow) ในผู้ใหญ่ ซึ่งจะพบมากในผู้หญิง
ยูล บรีนเนอร์

ยูล บอริสโซวิช บรีนเนอร์ (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1911 - 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985) นักแสดงละครบรอดเวย์และภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดชาวรัสเซีย ที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา เป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงเป็นคิงมงกุฏ ในละครบรอดเวย์ และภาพยนตร์ ของริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เรื่อง "เดอะคิงแอนด์ไอ" บทฟาโรห์รามเสสที่สอง ในภาพยนตร์ "บัญญัติสิบประการ" และบทคาวบอย ในภาพยนตร์ "เจ็ดสิงห์แดนเสือ"

ยูล บรีนเนอร์ เกิดที่วลาดิวอสต็อก รัสเซีย มีชื่อจริงว่า Yuliy Borisovich Brynner (รัสเซีย: Юлий Бори́сович Бри́ннер) บิดาเป็นชาวสวิส มารดาเป็นชาวรัสเซีย หลังจากบิดามารดาแยกทางกัน ยูลและน้องสาวอยู่กับมารดา และย้ายไปอยู่ที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1934 และใช้ชีวิตที่นั่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำงานเป็นโฆษกวิทยุภาษาฝรั่งเศส

ยูล บรีนเนอร์ เข้าสู่วงการแสดงแต่ไม่มีชื่อเสียงนัก เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากละครบรอดเวย์เรื่อง เดอะคิงแอนไอ ในปี ค.ศ. 1951 โดยต้องโกนศีรษะเพื่อรับบทคิงมงกุฎ พระเจ้ากรุงสยาม เป็นบทที่สร้างชื่อเสียงให้กับบรีนเนอร์ตลอดชีวิตการแสดง ซึ่งรับบทนี้ถึงห้าครั้ง เป็นจำนวน 4,626 รอบ ในปี ค.ศ. 1951 ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1956 ละครเพลงฉบับสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1977 และ 1985 และละครทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1972 ยูล บรีนเนอร์ได้รับรางวัลออสการ์ และรางวัลโทนีจากบทนี้ในปี ค.ศ. 1956 และโกนศีรษะตลอดตลอดมา จนถึงบั้นปลายชีวิต

ยูล บรีนเนอร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985 (เสียชีวิตวันเดียวกับ ออร์สัน เวลส์) ขณะมีอายุ 65 ปี ด้วยโรคมะเร็ง เนื่องจากสูบบุหรี่จัด ศพของเขาฝังอยู่ที่สุสานในประเทศฝรั่งเศส
อีวาน เคย์

อีวาน เคย์ (Iwan Key) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 เสมอ 2 แพ้ 4 
การชกครั้งแรกของเคย์ที่บันทึกไว้ใน boxrec.com คือการชกชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเคย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค นำชัย รัตนชัยยิม จากนั้น เคย์ชกชนะ 3 ครั้งรวด รวมทั้งชกชนะ เบนจี้ โซรอลลาและจูน อาร์ลอสด้วย เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2546 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ลา ชูกูร์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์ PABAรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุขไปอีก
ในช่วง พ.ศ. 2547 – 2548 เคย์ขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้และเสมอ และยังหยุดชกไปถึง 3 ปี หลังจากที่เสมอกับเฮรี่ อาโมล เมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เคย์กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 แต่ก็พบกับความพ่ายแพ้ติดต่อกันสามครั้งรวด ได้มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทที่ประเทศไทยเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 3 เคย์ขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เอน นูร์ยันโต เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
จูฮารุม ซีลาบัน

จูฮารุม ซีลาบัน () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 1) เสมอ 1 แพ้ 9 
ซีลาบันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน แอนโทเนียส โมเซส จากนั้นชกขนะอีก 1 ครั้ง ในการชกครั้งที่สามก็ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อก พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 3 ที่สระแก้ว หลังจากนั้น ซีลาบันสามารถคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทมาครองได้เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน รีโน อูกรู แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนมาร์ตี โปลีอี เสียแชมป์ไปในปีเดียวกันนั้น

หลังจากเสียแชมป์อินโดนีเซียไป ซีลาบันเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 1 จน 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซีลาบันจึงได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับรัตนพล ส. วรพินที่กาฬสินธุ์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 2 จากนั้น ซีลาบันขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อก แจ๊ค อามิซา ยก 2 แล้วแขวนนวมไป
อังเคล อัลเมนา

อังเคล อัลเมนา (Angel Almena) หรือ อังเคล อัลเมนา-มาร์เกซ นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 9) แพ้ 5
ธงชาติอัลเดิร์นนีย์

ธงชาติอัลเดิร์นนีย์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีขาว ภายในมีกางเขนสีแดงสมมาตรปลายจดขอบธงทุกด้าน (ธงเซนต์จอร์จ) กลางธงนั้มีรูปสิงโตสีทองถือกิ่งไม้ขนาดเล็กยืนหันหน้าเข้าเสาธงในกรอบวางกลมสีเขียวขอบสีเหลือง ธงนี้ได้มีพระราชโองการจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้ใช้ได้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2536
คิลเบร์โต กอนซาเลซ

คิลเบร์โต กอนซาเลซ (Gilberto Gonzalez) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้ 5
ตาตุ่มนอก

ตาตุ่มนอก () หรือ ส่วนปลายของกระดูกน่อง () เป็นส่วนของกระดูกน่อง (fibula) ที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด บางครั้งอาจแบนในด้านข้าง ตาตุ่มนอกจะอยู่ต่ำกว่าตาตุ่มใน (medial malleolus)

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะนูน อยู่ชั้นใต้ผิวหนัง ต่อเนื่องกับพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมใต้ชั้นผิวหนังที่อยู่ด้านข้างของตัวกระดูกน่อง

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) อยู่ด้านหน้า มีลักษณะเป็นพื้นผิวเรียบรูปสามเหลี่ยม นูนจากบนลงล่าง ซึ่งเป็นข้อต่อกับพื้นผิวด้านข้างกระดูกทาลัส ด้านหลังและด้านใต้ต่อพื้นผิวข้อต่อนี้เป็นรอยเว้าขรุขระซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นโพสทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (posterior talofibular ligament)

ขอบด้านหน้า (anterior border) มีลักษณะหนาและขรุขระ ด้านล่างมีรอยเว้าสำหรับเป็นจุดเกาะของเอ็นแอนทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (anterior talofibular ligament)

ขอบด้านหลัง (posterior border) กว้างและมีร่องตื้นมาลีโอลาร์ (shallow malleolar sulcus) เป็นทางผ่านสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อพีโรเนียส ลองกัสและเบรวิส (Peronæi longus and brevis.)

ที่ส่วนยอดมีลักษณะกลม เป็นจุดเกาะของเอ็นแคลคานีโอฟิบูลาร์ (calcaneofibular ligament)

เมื่อผู้ป่วยเกิดกระดูกหักที่ข้อเท้า กระดูกนี้จะมีอาการเจ็บปวดจากรอยแตกหรือความเสียหายที่สำคัญอื่นๆ
ตาตุ่มใน

ตาตุ่มใน () เป็นตำแหน่งส่วนปลายของกระดูกแข้งมีลักษณะยื่นลงด้านล่างเกิดเป็นส่วนยื่นแข็งแรงรูปพีระมิดที่ยอดของตาตุ่มในด้านหลังมีลักษณะเป็นร่องขรุขระ เป็นที่เกาะของเอ็นเดลทอยด์ (deltoid ligament)
ธงชาติมอริเชียส

ธงชาติมอริเชียส เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 4 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน เรียงลำดับจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีน้ำเงิน สีเหลือง และสีเขียว แบบของธงนี้ได้รับการบันทึกโดยสถาบัน College of Arms ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2511 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ปีเดียวกัน อันเป็นวันที่มอริเชียสได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

ในธงนี้ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชชาติ สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเกาะมอริเชียส สีเหลืองหมายถึงแสงแห่งเอกราชที่ทาบทาเหนือแผ่นดิน สีเขียวหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณต่างๆ นานา

สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของมอริเชียส ใช้ธงพื้นแดงมีรูปธงชาติมอริเชียสที่มุมธงบนด้านคันธง ที่ปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของมอริเชียสในวงกลมสีขาว ส่วนเรือในราชการใช้ธงลักษณะที่คล้ายกัน แต่เปลี่ยนพื้นธงเป็นสีน้ำเงิน และรูปตราแผ่นดินที่ปลายธงไม่มีพื้นวงกลมสีขาว

สำหรับธงของกองเรือรักษาชายฝั่งนั้นจะมีลักษณะที่แปลกออกไปจากธงอื่น กล่าวคือ เป็นธงแถบสีแดง-ขาว-น้ำเงิน แบ่งเป็นแถบแนวตั้ง 11 แถบ เรียงเป็นแถบสีน้ำเงิน-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-น้ำเงิน ความกว้างแต่ละแถบไม่เท่ากันนัก แต่แถบสีขาวที่อยู่กลาง (แถบที่ 7) เป็นแถบกว้างที่สุด ในแถบนั้นมีรูปสมอเรือ-กุญแจสีแดงพันด้วยเชือกสีเขียว เบื้องบนมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง
ธงชาติมาลาวี

ธงชาติมาลาวี เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งเป็นวันที่ไนแอซาแลนด์ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร

ทั้งนี้ ก่อนจะมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงในปี พ.ศ. 2553 มาลาวีใช้ธงชาติเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน แถบบนสีดำ แถบกลางสีแดง แถบล่างสีเขียว ที่แถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์สีแดงครึ่งดวงเปล่งรัศมี ธงนี้ ในธงนี้ รูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคือดวงอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า หมายถึงรุ่งอรุณแห่งความหวังและอิสรภาพของทวีปแอฟริกา (ในขณะที่ออกแบบธงดังกล่าว บรรดาประเทศในทวีปแอฟริกาเริ่มจะได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจต่างๆ บ้างแล้ว) สีดำหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา สีแดงหมายถึงผู้สละชีพเพื่อเอกราช และสีเขียวหมายถึงธรรมชาติ

ธงชาติผืนใหม่ออกแบบโดย พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอน เรียงแถบสีธงจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีดำ และสีขาว ตามแนวทางที่ใช้กับสีกลุ่มอุดมการณืร่วมแอฟริกาทั่วไป ที่กลางธงเป็นรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมีเต็มดวงสีขาวเพื่อสื่อความหมายถึงความก้าวหน้าที่เศรษฐกิจของประเทศซึ่งเริ่มขึ้นนับตั้งประเทศได้รับเอกราช การเปลี่ยนธงที่เกิดขึ้นครั้งนี้ พรรคแนวร่วมประชาธิปไตยมาลาวีซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านได้แสดงการคัดค้านด้วยการฟ้องร้องต่อศาลในเรื่องดังกล่าว

จอยเซ แบนดา ประธานาธิบดีคนใหม่ ได้รับรองมติของรัฐสภาให้กลับไปใช้ธงชาติแบบเดิม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555.

ระดับค่าความเข้มของโทนสีที่ใช้เป็นธงชาติ ใช้ระบบBritish Standard colours:
สวนสัตว์โอคแลนด์

สวนสัตว์โอคแลนด์เป็นสวนสัตว์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่ เมืองโอคแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์

มีสัตว์มากมาย เช่นอากัวติ อัลลิเกเตอร์ ลิงบาบูนค้ากม้า ค้างคาว ลิงบอนเนท เสือชีต้า ไก่ ลิงชิมแปนซี ลิงทามารินผมหงอก นกกระเรียน ช้างเอเชีย นกอีมู นกฟลามิงโก กบ เต่ายักษ์กาลาปากอส ยีราฟ ลิงทามารินสิงโตสีทอง แพะ ฮิปโปโปเตมัส จิงโจ้ ปลาคาร์ฟ นกกีวี สิงโต นกแก้วมาคอร์ มารา เมียร์แคท อุรังอุตัง นกกระจอกเทศ นาค เพนกวิน เม่น กระต่าย แพนด้าแดง แรดขาว ลีเมอร์หางปล้อง สิงโตทะเล เซอร์วอล แกะ ชะนีเซียร์มังค์ ลิงสไปเดอร์ สปริงบอค หงส์ เสือโคร่ง ทัวทารา วัลลาบี้และม้าลาย นอกนั้นยังมีนกและสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ อีกมากมาย
มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช

มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช (อหะหมัดจุฬา) เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ศึกษา จบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 3 ที่โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ และศึกษาต่อด้านเลขานุการ ที่ประเทศนิวซีแลนด์

มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ เคยได้รางวัลตุ๊กตาทอง ประเภทนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในภาพยนตร์เรื่อง “ป่ากามเทพ” มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 ปัจจุบันเป็นผู้จัดละคร และการแต่งบทละคร หลายเรื่อง

เธอมีบุตรสองคน คนหนึ่งเป็นหญิงชื่อ ยศสินี ณ นคร จากการสมรสครั้งแรกกับโยธิน ณ นคร อีกคนเป็นชายชื่อ ณัฐพงศ์ อหะหมัดจุฬา ที่เกิดกับนริศ อหะหมัดจุฬา

ตุ๊กตาทอง ดารานำหญิงยอดเยี่ยม จาก ป่ากามเทพ
จาง ลี่อิ่น

จาง ลี่อิ่น (; ; ) เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 ที่มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ในครอบครัวนักดนตรี ทำให้เธอมีพรสวรรค์ทางดนตรีตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่ของเธอพาเธอไปที่คอนเสิร์ตของพวกเขาเพื่อทำให้เธอได้รับฟังเพลงที่หลากหลาย ได้รับการเข้าเรียนไวโอลินเมื่อเธออายุได้ 3 ขวบเท่านั้น และเธอยังมีความสามารถในการแกะเพลงหลังจากที่เธอได้ฟังเพลงนั้นเพียงครั้งเดียว เธออยู่ภายใต้การฝึกให้เคยชินกับแนวเพลงคลาสสิก และโดยเฉพาะเพลงทางฝั่งยุโรป และอเมริกัน ซึ่งเธอยืนยันว่าจะไม่ร้องเพลงเหล่านั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อตอนเธอยังเด็ก

จาง ลี่อิ่นเริ่มสนใจวงการเพลงป็อปเมื่อเธอเติบโตขึ้น ในตอนที่เธออายุ 12 เธอเข้าเรียนโรงเรียนประถมโดยที่ โรงเรียนสอนดนตรี Xi-Chan ได้เห็นความสามารถของเธอจากการเล่นไวโอลิน อย่างไรก็ตาม ความฝันของเธอในเวลานี้คือการได้เป็นนักร้องไม่ใช่นักไวโอลิน ท้ายที่สุดแล้วพ่อแม่ของเธอก็ได้สนับสนุนเธออย่างเต็มที่ และเธอก็ได้รับความไว้วางใจในการคัดเลือก 10 นักร้องรุ่นเยาว์คุณภาพในการประกวดร้องเพลงภายใต้การสนับสนุนของกรุงปักกิ่ง

จนกระทั่งในปี 2003 เธอก็ได้ถูกค้นพบโดย S.M.Entertainment และจากนั้นเอง เธอก็ได้เดินทางไปเทรนในเกาหลี และยังเคยได้เป็นส่วนหนึ่งในโปรเจกต์ Super Girls ของทางค่ายต้นสังกัด (ปัจจุบันโปรเจกต์ Super Girls เปลี่ยนเป็นวง Girls' Generation) จนปี 2006 ก็ได้มีซิงเกิลเปิดตัวครั้งแรกที่เกาหลี และล่าสุด เธอก็พร้อมแล้ว สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกชื่อว่า “I Will” ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้กลับไปมีผลงานเพลงในบ้านเกิดตัวเองด้วย นอกจากนี้ “จาง ลี่อิ่น” ยังเป็นศิลปินจีนคนแรกที่จะสร้างกระแสเกาหลีแบบใหม่ โดยบริษัทเกาหลีเป็นครั้งแรกด้วย

จาง ลี่อิ่น เป็นศิลปินจีนคนแรกที่ได้รับการปลุกปั้นฝึกฝนจากสังกัดเพลงเกาหลีอย่าง S.M.Entertainment ต้นสังกัดของศิลปินชื่อดังมากมาย ไม่ว่าจะเป็น “ทงบังชินกี” “ซุปเปอร์จูเนียร์” “คัง ทา” “โบอา” โดยก่อนหน้านี้ เธอก็ได้มีซิงเกิลเปิดตัวในเกาหลีชื่อว่า “Timeless” ที่ได้ร่วมร้องกับ เซีย หนึ่งในสมาชิกของทงบังชินกี

อัลบั้ม แรกนี้ เปิดตัวด้วยเพลง “I Will” ซึ่งเป็นเพลงเก่าที่กลุ่มศิลปินหญิง SES เคยร้องเอาไว้เมื่อปี 2000 และยังมีมิวสิคซีรีส์เพลง “I Will” และ “Lovers” ได้นักแสดงทีมเก่าจากเพลง “Timeless” คือ 2 สมาชิกซุปเปอร์จูเนียร์ “ชีวอน” และ“ฮันคยอง” มาร่วมแสดงอีกครั้งด้วย รวมถึงเพลง "One More Try"
ที่นำมาร้องใหม่ในจังหวะสนุกสนาน ดัดแปลงจากเพลงเดิมที่ร้องโดยชอนชังจีฮี เดอะ เกรซ
ซุน ยั่นจุน

ซุน ยั่นจุน () เป็นนักแสดงชาวจีน เกิดที่เทียนจิน ในปี พ.ศ. 2495 มีผลงานแสดงมาแล้วหลายเรื่อง เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือ สามก๊ก รับบท เล่าปี่ ผลิตโดยสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538
เค็นจิโร ฮาตะ

เค็นจิโร ฮาตะ (; เกิด 19 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
ธงชาติบิอาฟรา

ธงชาติสาธารณรัฐบิอาฟรา ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอายุสั้นที่แบ่งแยกดินแดนจากประเทศไนจีเรีย มีอายุอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2510 – พ.ศ. 2513 มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีตามแนวนอน 3 แถบ แถบบนสีแดง แถบกลางสีดำ แถบล่างสีเขียว แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ที่กลางแถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงเปล่งรัศมี 11 แบบ ซึ่งหมายถึงจังหวัดทั้งหมด 11 จังหวัดของประเทศ

ลักษณะของธงนี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติสาธารณรัฐเบนิน ซึ่งก็เป็นสาธารณรัฐอายุสั้นด้วยเช่นกัน อันประกอบด้วยดินแดนที่บิอาฟรายึดครองในเขตตะวันตกตอนกลาง (Biafran-occupied Mid-Western region)

ธงนี้ออกแบบโดยอิงกับสีพันธมิตรแอฟริกา และเป็นผลงานของมาร์คัส การ์วีย์ (Marcus Garvey) แห่งสมาคมยกระดับชาวนิโกรสากลและสันนิบาตประชาคมแอฟริกา (Universal Negro Improvement Association and African Communities League) (Znaimerowski, p. 125)
การูด้า ไออาคอส

การูด้า ไออาคอส เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าในภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ และเป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ ไวเวิร์น ราดาแมนทีส และ กริฟฟิน ไมนอส

ไออาคอส ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับกริฟฟิน ไมนอส เพื่อมาฟังเพลงพิณของไลร่า โอฟี่ พร้อมกับไวเวิร์น ราดาแมนทีส ตามคำสั่งของแพนโดร่า ที่ปราสาทชูดิกเกอร์ และถูกกล่อมให้หลับไปพร้อม ๆ กัน ยกเว้น ราดาแมนทีสคนเดียวเท่านั้นที่รู้สึกตัว

จากนั้น ไออาคอส ก็ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกริฟฟิน ไมนอส ที่นรกขุมที่ 5 ซึ่งเป็นนรกขุมศิลาเพลิง ขณะที่ราดาแมนทีสกำลังเสียเปรียบเจมินี่ คาน่อน ไออาคอสได้โจมตีใส่ฟีนิกซ์ อิคคิ และขอเป็นคู่ปรับกับอิคคิเอง ไออาคอสได้ใช้ท่าไม้ตาย การูด้า แฟล็ป ใส่อิคคิ แต่อิคคิเมื่อโดนเข้าไปเป็นครั้งที่ 2 แล้วสามารถจับทางได้ทัน และพัฒนาความเร็วให้เท่ากับไออาคอส ไออาคอสจึงเปลี่ยนมาใช้ท่า กาแล็คติก้า อิลลูชั่น ใส่อิคคิ แต่อิคคิใช้ได้หมัดภาพลวงตาใส่ไออาคอสก่อน ไออาคอสจึงถูกภาพลวงตาของอิคคิหลอนประสาท จนหยุดนิ่งอยู่กับที่ และถูกอิคคิเผด็จศึกด้วยท่าไม้ตาย โฮโยคุเท็นโซ

ไออาคอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปการูด้า หรือ ครุฑ นั่นเอง
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส

ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า มีบทบาทในภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ และเป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ กริฟฟิน ไมนอส และ การูด้า ไออาคอส นับว่าเป็นตัวละครฝ่ายฮาเดสที่มีบทบาทมากที่สุดในภาคนี้

ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ปรากฏตัวครั้งแรกที่ปราสาทฮาเดสบนโลกในมนุษย์ โดยเป็นผู้จับเลโอ ไอโอเลีย, อาริเอส มู และสกอร์เปี้ยน มิโร โยนลงบ่อสู่ยมโลกทั้งที่เป็น ๆ โดยที่โกลด์เซนต์ทั้ง 3 ไม่อาจทำอะไรราดาแมนทีสได้ เพราะถูกจำกัดพลังด้วยสนามพลังของฮาเดส ราดาแมนทีสได้เข้าไปรายงานต่อแพนโดร่า ซึ่งราดาแมนทีสไม่เคยไว้ใจในสถานการณ์ที่เหล่าสเป็คเตอร์ที่บุกเข้าไปในแซงค์ทัวรี่เพื่อตัดหัวอาธีน่า ที่นำโดย เจมินี่ ซากะ, แคปริคอร์น ชูร่า และอควอเรียส คามิว  3 อดีตโกลด์เซนต์เลย จึงขออนุญาตแพนโดร่าเข้าไปจัดการด้วยตนเอง แต่แพนโดร่ากล่าวว่าราดาแมนทีสขัดคำสั่ง จึงลงโทษด้วยเสียงฮาร์ฟ

เมื่อพวกเซย่าบุกเข้ามา ได้พบกับราดาแมนทีส เฮียวงะได้จัดการฟร็อก เซลอส เรียบร้อยแล้ว เซย่าจะจัดการกับราดาแมนทีสต่อ แต่ชีริวห้ามไว้เพราะดูแล้ว ราดาแมนทีสมีพลังที่ไม่ธรรมดาเลย แล้วจู่ ๆ ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, บาซิลิสค์ ซิลฟิด, มิโนทอรัส กอร์ดอน, อราวเน่ ควีน 4 สเป็คเตอร์ที่อยู่ในสังกัดของราดาแมนทีสก็ปรากฏตัวขึ้นมา และจัดการกับพวกเซย่าเอง และทั้งหมดก็ได้ลงสู่ยมโลก ซึ่งเป็นตอนจบภาคแซงค์ทัวรี่

จากนั้น ราดาแมนทีสก็ปรากฏตัวอีกครั้งเมื่อเป็นผู้จับมือบัลร็อค รูเน่ ให้ได้สติ หลังจากถูกหมัดมายาจอมมารของเจมินี่ คาน่อน เล่นงานใส่โดยไม่รู้ตัว เมื่อคาน่อนปรากฏตัวขึ้นมา ก็เล่นงานรูเน่จนแพ้ไป และกำลังจะเล่นงานกับราดาแมนทีสด้วยท่าเดียวกัน แต่แล้ว เหล่าสมุนสเป็คเตอร์ก็ปรากฏตัวขึ้นมา รายงานว่าแพนโดร่ามีคำสั่งเรียกราดาแมนทีสให้เข้าเฝ้าฮาเดสด่วน ราดาแมนทีสจึงกล่าวคำติดค้างการต่อสู้กับคาน่อนไว้

เมื่อราดาแมนทีสไปถึง เมื่อรู้ว่าแพนโดร่าเรียก 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลกทั้งหมดมาฟังเสียงพิณของไลร่า โอฟี่ ราดาแมนทีสถึงแม้คัดค้านแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งแพนโดร่า จนในที่สุดทั้งหมดได้ถูกเพลงพิณของโอฟี่กล่อมจนหลับใหลไปโดยไม่รู้ตัว มีแต่เพียงราดาแมนทีสเท่านั้นที่ไม่หลับเพราะระแวงไว้อยู่แล้ว และกำลังเล่นงานโอฟี่ เซย่าและชุน ก็แสดงตัวออกมาจากหีบและโจมตีใส่ราดาแมนทีส แต่ท้ายที่สุดโอฟี่ก็ต้องจบชีวิตลงเพราะเอาตัวเองเข้าแลก ขณะที่ราดาแมนทีสกลับไม่เป็นอะไรเลย และฮาเดสก็ได้เข้าสิงร่างชุน

จากนั้น คาน่อนได้บุกเข้าสู่นรกขุมที่ 5 และได้ล้มเดทลี่ บีเทิล สแตนด์ แล้ว ราดาแมนทีสก็ได้ปรากฏตัวขึ้น เพื่อตัดสินแพ้-ชนะกับคาน่อน ทั้งคู่สู้กัน ราดาแมนทีสไม่อาจสู้คาน่อนได้ จู่ ๆ กริฟฟิน ไมนอส และ การูด้า ไออาคอส ก็ปรากฏตัวขึ้นมาช่วย ทั้งคู่ได้เล่นงานคาน่อนจนแย่ ในที่สุด อิคคิก็ปรากฏตัวขึ้นมาเป็นครั้งแรก และได้สู้กับไออาคอส จนสามารถล้มไออาคอสได้ในที่สุด

ราดาแมนทีสได้ต่อสู้กับแตกหักกับคาน่อนอีกครั้ง แต่คราวนี้คาน่อนต้องสละชุดเจมินี่คล็อธอออก เพื่อส่งไปร่วมกับชุดโกลด์คล็อธอื่น ๆ เพื่อทำลายกำแพงอาดูร คาน่อนสู้กับราดาแมนทีสด้วยร่างเปล่า ๆ โดยใช้ท่าไม้ตายกาแล็คเซี่ยน เอ็กซ์โปรชั่น ทำลายตัวเองไปพร้อมกับราดาแมนทีส

ราดาแมนทีส สวมชุดเซอร์พลีสไวเวิร์น อันเป็นมังกรยุโรปเผ่าพันธุ์หนึ่ง ไม่สามารถพ่นไฟได้และมีเพียง 2 ขาหลังเท่านั้น แต่มีอิทธิฤทธิ์ไม่แพ้มังกรเผ่าพันธุ์อื่น ๆ
กริฟฟิน ไมนอส

กริฟฟิน ไมนอส หรือ กริฟฟอน มินอส เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "เซนต์เซย่า ภาคเจ้านรกฮาเดส" เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ เป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ ไวเวิร์น ราดาแมนทีส และ การูด้า ไออาคอส

กริฟฟิน ไมนอส เป็นผู้พิพากษาประจำศาลในยมโลก แต่ยกหน้าที่ให้แก่บัลร็อค รูเน่ ทำหน้าที่แทน ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับไออาคอส ที่ปราสาทชูดิกเกอร์ เมื่อได้รับคำสั่งจากแพนโดร่าให้มาฟังเพลงพิณของไลร่า โอฟี่พร้อมกัน

ไมนอส ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับไออาคอส เมื่อมาช่วยราดาแมนทีสสู้กับเจมินี่ คาน่อน ไมนอสใช้ได้ท่าไม้ตาย คอสมิก มาริโอเนท ซึ่งเหมือนกับการใช้เส้นด้ายที่มองไม่เห็นชักคู่ต่อสู้ให้เหมือนกับหุ่นกระบอก ขณะกำลังจะหักคอคาน่อน ฟีนิกซ์ อิคคิ ได้ปรากฏตัวขึ้นขัดขวาง และเป็นอิคคิที่ได้สู้กับไออาคอส

ไมนอส ปรากฏตัวอีกครั้งเมื่อเหล่า 12 โกลด์เซนต์รวมตัวกันอีกครั้งเพื่อทำลายกำแพงอาดูร ไมนอสพยายามขัดขวางแต่ก็ไม่สำเร็จ กลับถูกแรงระเบิดจากการทำลายกำแพงอาดูรกระเด็นไป และปรากฏตัวอีกครั้งเมื่อพยายามขัดขวางซิกนัส เฮียวกะ ที่กำลังจะเข้าไปในอุโมงค์สู่ห้วงอวกาศที่ผันแปรเพื่อไปยังเอริเซี่ยน ไมนอสได้สู้กับเฮียวกะด้วยท่า คอสมิก มาริโอเนท แต่เฮียวกะแก้ได้ด้วยการแช่แข็งเส้นด้ายที่มองไม่เห็นนี้และโต้กลับไปด้วยท่า ออโรร่า เอ็กคิวชั่น ขณะกระโดดออกไปยังห้วงจักรวาลผันแปร ไมนอสยังไม่ตายและได้กระโดดตามเฮียวกะไปหมายจะเล่นงานต่อ แต่ทว่าถูกแรงดันของห้วงจักรวาลที่ผันแปรสลายร่างหายไป เพราะชุดเซอร์พลีสของไมนอสไม่ได้อาบด้วยเลือดของเทพเจ้า เช่น บรรดาบรอนเซนต์ทั้ง 4

ไมนอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปกริฟฟิน หรือ กริฟฟอน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างเป็นสิงโตแต่มีหัวและปีกเป็นนกอินทรี
พระยาคำแหงพระราม

พระยาคำแหงพระราม ทรงเป็นเจ้าเมืองสรลวงสองแคว ซึ่งในจารึกวัดศรีชุมยืนยันได้ว่า ทรงมีการสัมพันธ์ใกล้ชิดทางเครือญาติ และเป็นพระบิดาใน พระมหาเถรศรีศรัทธา

พระองค์จะเป็นพระโอรสของพ่อขุนศรีนาวนำถุมหรือพ่อขุนผาเมือง ก็ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้

ประมาณ พ.ศ. ๑๘๘๓ พระยาคำฟูแห่งอาณาจักรล้านนาได้พยายานยกทัพมาตีเมืองแพร่และเมืองตาก ซึ่งเป็นของสุโขทัย ซึ่งแม่ทัพในศึกคราวนี้ก็คือ ขุนจัง ขุนจังได้มาท้าชนช้างกับพระยาคำแหงพระราม แต่เนื่องจากพระยาคำแหงพระรามทรงชราภาพมากแล้ว ท่านศรีศรัทธา(ต่อมาคือพระมหาเถรศรีศรัทธา) จึงได้ขอออกไปชนช้างกับขุนจังแทน และสามารถเอาชนะขุนจังได้

พระยาคำแหงพระรามมีพระราชโอรสพระองค์เดียวคือ
วิหคอมตะ

วิหคอมตะหงส์สวรรค์เก้า เป็นเทพพลัง หรือเรียกให้ถูกต้องควรเรียกว่า เทพพลังวิหคอมตะหงส์สวรรค์เก้า

เทพราชาอัคคี เป็นหนึ่งในเทพราชาของตำนานเทพที่กำเนิดจากหินห้าสี มีนิสัยยโสโอหัง แต่สุดท้ายพ่ายแพ่แก่เง๊กเซียนฮ่องเต้จนฆ่าตัวตายที่ภูเขาไฟทางทิศใต้ แต่วิญญาณของเขากลับเป็น "วิหคอมตะ"ที่ชาวดินแดนตอนกลางเรียกว่า "หงส์อัคคี" เขาได้เกิดใหม่อีกครั้งและคิดค้นวรยุทธ์ "เพลงพลังวิหคอมตะ"และ"หงส์สวรรค์เก้า"

วรยุทธ์หงส์สวรรค์เก้าแห่ง เพลงพลังวิหคอมตะ ซึ่งมีทั้งหมด 9 ชั้น
โกเล็ม ร็อค

โกเล็ม ร็อค ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ ที่ปรากฏตัวเพียงสั้น ๆ

โกเล็ม ร็อค เป็นสเป็คเตอร์ที่เฝ้านรกขุมที่ 3 นรกกลิ้งหิน ปรากฏตัวขึ้นเมื่อ ดราก้อน ชิริว, ซิกนัส เฮียวกะ และเจมินี่ คาน่อนวิ่งผ่านนรกขุมนี้ ร็อคจึงแอบโจมตีด้วยการใช้ท่าไม้ตาย โรลลิ่งสโตน บอมเบอร์ ที่บังคับหินให้หล่นทับ แต่ทั้ง 3 สามารถวิ่งผ่านไปได้โดยไม่เป็นอะไร ร็อค จึงจะโจมตีอีกครั้งหนึ่ง แต่ชิริวหันกลับมาพร้อมกล่าวว่า "ข้าไม่มีเวลาจะมาเสียให้เจ้าแล้ว" แล้วก็ปล่อยหมัดมังกรถล่มโรซัน โกเล็ม ร็อค จึงตายด้วยท่าไม้ตายนี้และหินที่หล่นทับตัวเอง

ร็อค สวมชุดเซอร์พลีสรูปโกเล็ม ซึ่งเป็นปีศาจหินในตำนานของชาวยิว