seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
จอห์น เฮอร์เชล

จอห์น เฮอร์เชล () (7 มีนาคม ค.ศ. 1792-11 พฤษภาคม ค.ศ. 1871) นักคณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นกระบวนการไซยาโนไทป์ (Cyanotype) ที่เป็นต้นแบบของกระบวนพิมพ์เขียว (Blue Print) ที่พัฒนาต่อกันมาใช้ในการทำสำเนาแบบพิมพ์เขียว หรือกระดาษคาร์บอนพิมพ์ดีด ที่ใช้กันในปัจจุบันนี้ เนื่องจากว่าสมัยนั้นการบันทึกข้อมูลต้องเขียนด้วยลายมือ และหากต้องการสำเนาก็ต้องคัดลอกซ้ำให้เหมือนเดิม ทำให้ต้องใช้เวลามากขึ้นไป เฮอร์เชล จึงพยายามคิดวิธีการทำสำเนาขึ้นนั่นเอง
ในทางการถ่ายภาพ เป็นผู้แนะนำให้ทัลบอท ผู้คิดค้นกระบวนการถ่ายภาพทัลบอทไทป์ (หรือเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า กระบวเนกาทิฟโพสิทิฟ) ให้ใช้ "ไฮโป" ในการคงสภาพให้ภาพติดถาวร ในยุคแรกของการคงสภาพนั้นใช้น้ำเกลือเข้มข้นในการคงสภาพ
นอกจากนั้นยังเป็นผู้บัญญัติศัพท์ที่ใช้ในทางการถ่ายภาพ คือคำว่า "photograph" "negative" และ "positive"

จอห์น เฮอร์เชล เป็นลูกชายของวิลเลียม เฮอร์เชล นักดาราศาสตร์ ซึ่งค้นพบดาวยูเรนัส 
เมื่อ John Herschel เกิดในปี1792 พ่อของเขามีอายุได้ 55 ปีและแม่มีอายุ 42 ปีพวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันพร้อมด้วย Coroline Herschel เป็นน้องสาวของ William Herschel Coroline Herschel เป็นคนที่สำคัญอีกคนหนึ่งที่มีส่วนช่วยอบรมเลี้ยงดู John Herschel William Herschel ไม่ได้มีความสามารถแต่ด้านดาราศาสตร์เท่านั้นแต่ทั้งเขาและน้องสาวยังมีความสามารถพิเศษทางด้านดนตรีอีกด้วย

เขาทั้งคู่ได้ใช้ความสามารถทางด้านดนตรีเพื่อหารายได้ ครั้งที่เพิ่งมาอาศัยอยู่ที่ประเทศอังกฤษ John Herschel มักที่จะขึ้นไปบนหอดูดาวพร้อมด้วยกล้องโทรทัศน์ขนาด 40 ฟุต เพื่อเตรียมที่จะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย John Herschel ได้เข้ามาเรียนที่ St.John’s College Cambridge ในปี 1809 เขาได้มีเพื่อนชื่อ Peacock และ Babbage ปี 1812 ทั้ง 3 ได้ร่วมกันศึกษาวิเคราะห์วิจัยสังคมโดยมีจุดมุ่งหมายที่เผยแพร่หลักคณิตศาสตร์ตามวิธีของชาวยุโรปจอห์น เฮอร์เชล (John Herschel) นักคณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นกระบวนการไซยาโนไทป์ (Cyanotype) ที่เป็นต้นแบบของกระบวน พิมพ์เขียว (Blue Print) ที่พัฒนาต่อกันมาใช้ในการทำสำเนาแบบพิมพ์เขียว หรือ กระดาษคาร์บอน พิมพ์ดีด ที่ใช้กันในปัจจุบันนี้ เนื่องจากว่าสมัยนั้นการบันทึกข้อมูลต้องเขียนด้วยลายมือ และหากต้องการสำเนาก็ต้องคัดลอกซ้ำให้เหมือนเดิม ทำให้ต้องใช้เวลามากขึ้นไป เฮอร์เชล จึงพยายามคิดวิธีการทำสำเนาขึ้นนั่นเอง ในทางการถ่ายภาพ เป็นผู้แนะนำให้ทัลบอท ผู้คิดค้นกระบวนการถ่ายภาพทัลบอทไทป์ (หรือเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า กระบวเนกาทิฟโพสิทิฟ) ให้ใช้ "ไฮโป" ในการคงสภาพให้ภาพติดถาวร ในยุคแรกของการคงสภาพนั้นใช้น้ำเกลือเข้มข้นในการคงสภาพ นอกจากนั้นยังเป็นผู้บัญญัติศัพท์ที่ใช้ในทางการถ่ายภาพ คือคำว่า "photograph" "negative" และ "positive"

Sir John Herschel ได้คิดตั้งชื่อของดวงจันทร์ต่างๆ ของดาวเสาร์อย่างเป็นทางการ การที่ Herschel รู้ว่า Titan เป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดของสุริยจักรวาล เขาจึงเรียกมันว่า Titan ซึ่งแปลว่า ยักษ์ใหญ่ แต่การสำรวจในเวลาต่อมาแสดงให้เห็นว่า ดวงจันทร์ชื่อ Ganymede ของดาวพฤหัสบดีใหญ่กว่า Titan คือ Ganymede มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 5,280 กิโลเมตร ในขณะที่ Titan มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวประมาณ 5,150 กิโลเมตร และปี 1839 Sir John Herschel ได้ผลิต glass photograph เป็นชิ้นแรก และเขาเป็นคนแรกที่ทำกระดาษชนิดเงินคลอไรด์ได้
ซือเฟยเซวียน

ซือเฟยเซวียน เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ
ซือเฟยเซวียน หรือ "นางฟ้าจำแลง" เป็นลูกศิษย์ของเจ้าสำนักเรือนฌาณเมตไตรย ฝ่านชิงฮุ้ย อายุไม่ถึง20ปี ก็สามารถสำเร็จเคล็ดกระบี่ได้เกือบถึงขั้นสูงสุด ซึ่งก็คือ กระบี่ใจกระจ่างแจ้ง ซือเฟยเซวียนลงเขามาตามคำสั่งอาจารย์เพื่อเป็นการบำเพ็ญและช่วยหลี่ซื่อหมินรวบรวมแผ่นดิน ภายหลังนางท้าโค่วจงพิสูจน์ฝีมือเพื่อให้โค่วจงละทิ้งการช่วงชิ้งแผ่นดินหลังจากที่ดาบสวรรค์ส่งกำลังมาช่วยโค่วจง และโค่วจงสามารถควบคุมแดนใต้ไว้ได้เกือบหมด ความงามของนางนั้นจัดว่างามอย่างใสบริสุทธิ์ ไม่ว่านางจะอยู่ที่ใดจะทำให้ที่นั่นดูเหมือนแดนสวรรค์ หากเปรียบกับวาวาแล้ว วาวาจะดูงามอย่างลึกลับ ซือเฟยเซวียนพบกับฉีจื่อหลิงครั้งแรก ในเมืองลั่วหยาง ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนได้พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ แต่ซือเฟยเซวียนไม่ยอมรับว่านางรักฉีจื่อหลิง เพียงแต่พูดว่า "ท่านเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของข้า" เมื่อเรื่องราวดำเนินไปถึงการตะลุยนอกด่านของมังกรคู่ทั้งสอง ฉีจื่อหลิงเปิดใจพูดกับซือเฟยเซวียนว่าเขาหลงรักนาง และนางก็ตอบกลับเช่นกันว่า ถ้าหากฉีจื่อหลิงออกปากรั้งนาง นางก็จะยอมละทิ้งการบำเพ็ญมาอยู่กับเขา แต่นางไม่ปรารถนาจะให้เขาทำเช่นนั้น สุดท้าย หลังจากที่การร่วมมือของนางกับ ฉีจื่อหลิง และ ราชินีเย็น จู้อี้เอี๋ยน เพื่อปราบเทพอาถรรพณ์ แต่ไม่สำเร็จ นางได้เดินทางกลับเรือนฌาณเมตไตรย พร้อมกำชับ ฉีจื่อหลิงให้รักและดูแลสือชิงเสวียนให้ดี
วาวา

วาวา เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ

วาวาเป็นศิษย์เอกของราชินีเย็นจู้อี้เอี๋ยน ฝึกพลังอสูรฟ้าได้ใกล้เคียงกับราชินีเย็น จู้อี้เอี๋ยนวางใจให้วาวาสืบทอดเป็นเจ้าสำนักทศเย็นคนต่อไป และต้องการให้นางเป็นผู้นำพรรคมารทั้งหมด วาวามักแต่งกายด้วยชุดขาว และเปลือยเท้า ความงามของนางดูมีสเน่ห์เย้ายวนอย่างน่าประหลาด และงามจนดูไม่น่าจะอยู่บนโลกนี้ได้ อาวุธคู่กายของนางคือ สายรัดเมฆขาวพลิ้ว และ ดาบประหารคู่อสูรฟ้าซึ่งมีความอ่อน-แข็งพิสดารวาวาหลงรักฉีจื่อหลิง และแอบละเมิดคำสั่งสำนัก ช่วยเหลือมังกรคู่อยู่บ่อยๆ สุดท้าย ความรักของนางกับฉีจื่อหลิงก็ไม่อาจเป็นไปได้เพราะ ฐานะที่นางเป็นราชินีเย็นคนต่อไป และฉีจื่อหลิงแต่งงานกับสือชิงเสวียน
ชอนกุนบี

ชอนกุนบี เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ เป็นหนึ่งในศิษย์สาวงามที่ฟู่ฉ่ายหลินรับเป็นศิษย์ มีศิษย์น้องร่วมสำนักอีกสองคน คือ ชอนกุนชัง และชอนกุนจาง ฝึกวิชาเก้าพิสดารถึงขั้นที่หก

ความที่นางเกลียดชังชาวฮั่น ทำให้เดินทางเข้าแดนจงหยวนเพื่อก่อความวุ่นวาย โดยพยามลอบสังหารสุยหยางตี้หลายครั้งแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ ต้องหนีด้วยวิชาตัวเบาอันยอดเยี่ยม นางจึงเปลี่ยนแผนโดยเข้าไปในขุมทรัพย์หยางกง หยิบเอาหยกว่านสุ้ยออกมาหวังจะทำให้ชาวฮั่นเข่นฆ่ากันเองเพื่อขุมทรัพย์ นางได้เข้าไปช่วยเหลือมังกรคู่ขณะที่ทั้งสองขโมยเคล็ดวิชาอมตะออกมาจากเงื้อมมือของอวี้เหวินฮั่วจี๋ นางรู้สึกผูกพันกับทั้งคู่เป็นพิเศษ และร่วมเดินทางกับทั้งคู่ หลังจากที่ทั้งสามได้พบกับซ่งซือเต้าบุตรของดาบสวรรค์ซ่งเซวีย ชอนกุนบีได้ถ่ายทอดการเดินพลังลมปราณซึ่งเป็นเคล็ดเบื้องต้นของวิชาเก้าพิสดาร มังกรคู่พยามเรียกนางเป็นแม่ แต่นางยังไม่ยอมรับดี ภายหลังนางได้พาทั้งสอง หนีจากอวี้เหวินฮั่วจี๋ที่มาตามล่าเคล็ดวิชาอมตะ นางต่อสู้กับอวี้เหวินฮั่วจี๋จนได้รับบาดเจ็บถึงตาย ก่อนตายนางได้ยอมรับทั้งสองคนเป็นลูกอย่างหมดใจ พร้อมบอกที่ตั้งขุมทรัพย์หยางกงให้
รัน

รันมงคลการคบกับเดียร์ อาจหมายถึงในคำศัพท์ภาษาอังกฤษ รัน (run) สามารถหมายถึง
ปฏิกิริยาแทนที่ตำแหน่งเดียว

ปฏิกิริยาแทนที่ตำแหน่งเดียว () คือปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นเมื่อธาตุเคมีตัวหนึ่งเข้าไปแทนที่ธาตุเคมีอีกตัวหนึ่งในสารประกอบใดสารประกอบหนึ่งซึ่งสามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้
ก + ขค → กค + ข ในสมการข้างบนธาตุ ก ทำปฏิกิริยาเคมีกับสารประกอบ ขค เกิดเป็นสารประกอบ กค และธาตุ ข อธิบายว่าปฏิกิริยานี้จะเกิดได้ง่ายเมื่อธาตุ ก มีความไวต่อปฏิกิริยาเคมีมากกว่าธาตุ ข บางครั้ง ก และ ข มีประจุไฟฟ้าไม่เท่ากันก็ได้ดังนั้นการทำให้สมการสมดุลจึงมีความจำเป็น ยกตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาเคมีระหว่างแคลเซียมคลอไรด์(CaCl)กับโซเดียม(Na)เกิดเป็นโซเดียมคลอไรด์(NaCl)และแคลเซียม(Ca)ดังสมการนี้

CaCl + 2Na → Ca + 2NaCl

เพื่อทำให้สมการสมดุลแคลเซียมคลอไรด์หนึ่งโมเลกุลจะต้องใช้โซเดียม 2 อะตอมจึงจะได้สารประกอบ
โซเดียมคลอไรด์ 2 โมเลกุลและแคลเซียม 1 อะตอม
ปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกัน

ปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกัน () หรือ แทนที่คู่ หรือ เมต้าทีสีส (metathesis) หรือปฏิกิริยาแลกเปลี่ยนไอออน คือ การที่สารประกอบสองตัวแลกเปลี่ยนไอออนซึ่งกันและกันแล้วเกิดเป็นสารประกอบใหม่สองตัวขึ้นมาแทนที่ สามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้

กค + ขง → กง + ขค

ตัวอย่างปฏิกิริยาเคมีจริงเป็นดังนี้

สารประกอบที่เกิดจากปฏิกิริยาเคมีดังกล่าวบางตัวอาจตกตะกอน ก๊าซที่ไม่ละลายในสารละลายนั้นหรืออาจจะเกิดเป็นโมเลกุลของน้ำก็ได้ ปฏิกิริยาทำให้เป็นกลางอาจจะเป็นกรณีพิเศษสำหรับปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกันคือจำนวนของกรดจะต้องเท่ากับจำนวนของด่างแล้วเกิดเป็นเกลือและน้ำขึ้นดังตัวอย่างข้างล่างนี้

ปฏิกิริยาเคมีในสารอนินทรีย์มีด้วยกัน 4 ชนิดคือ:
อำเภอเมืองขอนแก่น

อำเภอเมืองขอนแก่น เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง การคมนาคม การศึกษา การแพทย์ อุตสาหกรรม และเศรษฐกิจของจังหวัดขอนแก่น เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการจังหวัด เป็นพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นที่สุดในจังหวัด

อำเภอเมืองขอนแก่น ตั้งอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นที่ราบสูงตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 963.390 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 12 ของพื้นที่จังหวัดขอนแก่น อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร 445 กิโลเมตร

อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ย 36.3 องศาเซลเซียส ฤดูร้อนเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงพฤษภาคม อากาศร้อนจัดในช่วงเมษายนของทุกปี ฤดูฝนมีฝนตกชุก ในเดือนสิงหาคม ฤดูหนาวเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคม หนาวจัดในช่วงธันวาคมอำเภอเมืองขอนแก่นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

อำเภอเมืองขอนแก่นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 267 หมู่บ้านได้แก่

ท้องที่อำเภอเมืองขอนแก่นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง ได้แก่อำเภอเมืองขอนแก่น อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ไปตามทางรถยนต์ 449 กิโลเมตร จากกรุงเทพฯ ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรี ตรงหลักกิโลเมตรที่ 107 แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมาถึงจังหวัดขอนแก่น

อีกเส้นทางหนึ่ง เมื่อถึงสระบุรีแล้วตรงไปตามถนนสระบุรี-ลำนารายณ์ แยกขวาเข้าเส้นทางม่วงค่อม-ด่านขุนทด-ชัยภูมิ-ขอนแก่น หรือสระบุรี-อำเภอลำนารายณ์-อำเภอเทพสถิต-ชัยภูมิ-อำเภอมัญจาคีรี-อำเภอพระยืน-ขอนแก่น

ใช้เวลาเดินทางประมาณ 7 ชั่วโมง รถออกจากสถานีขนส่งสายตะวันออกเฉียงเหนือ (หมอชิต 2) มีรถโดยสารธรรมดา รถปรับอากาศ และรถนอนพิเศษชนิด 24 ที่นั่ง วิ่งบริการทุกวัน สอบถามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ http://www.transport.co.th/

บริษัทขนส่ง จำกัด และรัฐวิสาหกิจรถเมล์นครหลวงเวียงจันทน์ ร่วมเปิดเส้นทางเดินรถระหว่าง ขอนแก่น-นครหลวงเวียงจันทน์ โดบจัดรถปรับอากาศมาตรฐาน 45 ที่นั่ง ให้บริการ 2 เที่ยวต่อวัน มีต้นทางและปลายทางที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดขอนแก่น แห่งที่ 2 และ สถานีรถเมล์ขนส่งผู้โดยสารตลาดเช้า นครหลวงเวียงจันทน์ โดยไม่มีจุดจอดระหว่างทาง

ขบวนรถไฟออกจากสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) ผ่านจังหวัดขอนแก่น ไปจังหวัดอุดรธานี และหนองคายทุกวัน รถที่ให้บริการมีทั้งรถเร็ว รถด่วน และรถด่วนดีเซลรางปรับอากาศ สอบถามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ http://www.railway.co.th

ท่าอากาศยานขอนแก่น ขึ้นจากท่าอากาศยานดอนเมืองโดย สายการบินนกแอร์ สายการบินไทยแอร์เอเชีย และสายการบินไทยสมายล์ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิโดยสายการบินไทยสมายล์ ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ โดยสายการบิน ไทยแอร์เอเชีย และ สายการบินกานต์แอร์ ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ โดยสายการบินไทยแอร์เอเชีย
รายการคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด

ต่อไปนี้เป็น รายชื่อคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด เรียงลำดับตามตัวอักษรของ คำที่เขียนถูก ตามที่ปรากฏในพจนานุกรมภาษาไทยหรือตามประกาศของหน่วยงานราชการไทย

หมายเหตุ: การเขียนสะกดคำในนี้เป็นกรณีทั่วไป แต่ในกรณีเฉพาะ เช่น เป็นวิสามานยนาม อาทิ เป็นชื่อบุคคล ชื่อสถานที่ หรือในทางร้อยกรอง สามารถเขียนสะกดคำแตกต่างได้
ปัจจุบันไม่มีคำที่ใช้ "ฃ" โดยหันไปใช้ "ข" แทน เช่น "ฃวด" ก็ใช้เป็น "ขวด" เป็นต้น

ปัจจุบันไม่มีคำที่ใช้ "ฅ" โดยหันไปใช้ "ค" แทน เช่น "ฅอ" ก็ใช้เป็น "คอ" เป็นต้น

ปัจจุบันไม่มีคำที่ขึ้นต้นด้วย "ฏ"

ไม่มีคำที่เขียนผิด

ไม่มีคำที่เขียนผิด สำหรับ "เฒ่าแก่" และ "เถ้าแก่" ใช้ได้ทั้งสองคำ

ปัจจุบันคำที่ขึ้นต้นด้วย ฦ ฦๅ ไม่นิยมใช้

ปัจจุบันไม่มีคำที่ขึ้นต้นด้วย "ฬ" คำโบราณที่ขึ้นต้นด้วย "ฬ" หันไปใช้ "ล" แทน เช่น "ฬา" ก็ใช้เป็น "ลา", "ฬ่อ" ก็ใช้เป็น "ล่อ" เป็นต้น
กอปปีเลฟต์

กอปปีเลฟต์ () หมายถึงกลุ่มของสัญญาอนุญาตของสิ่งต่าง ๆ รวมทั้ง ซอฟต์แวร์ เอกสาร เพลง งานศิลปะ โดยอ้างอิงกฎหมายลิขสิทธิ์เป็นแนวเปรียบเทียบ ในการจำกัดสิทธิในการคัดลอกงานและเผยแพร่งาน โดยสัญญาอนุญาตกลุ่ม copyleft มอบเสรีภาพให้ทุกคนสามารถคัดลอก ดัดแปลง ปรับปรุง และจำหน่ายงานได้ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องยังคงรักษาเสรีภาพเดียวกันนี้ในงานที่ดัดแปลงแก้ไขมาจากงานดังกล่าว

อาจจะมองได้ว่าลักษณะพิเศษของ copyleft คือการที่เจ้าของลิขสิทธิ์ยอมสละสิทธิบางอย่าง (ที่ได้รับการคุ้มครอง) ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์แต่ไม่ทั้งหมด
แทนที่เจ้าของลิขสิทธิ์จะปล่อยงานของเขาออกมาภายในพื้นที่สาธารณะโดยสมบูรณ์ (นั่นคือไม่สงวนสิทธิ์ใด ๆ)
copyleft จะให้เจ้าของสามารถกำหนดข้อจำกัดหรือเงื่อนไขทางด้านลิขสิทธิ์บางประการ สำหรับผู้ที่ต้องการมีส่วนร่วมในงานอันมีลิขสิทธิ์นี้ โดยถ้าผู้นั้นไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขนี้แล้ว จะถือว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์
เงื่อนไขเพื่อที่จะไม่เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ภายใต้ copyleft นี้ ได้แก่ การที่ผู้ที่ใช้สอยผลงานจะต้องรักษาสิทธิภายใต้ copyleft นี้ไว้ดังเดิมอย่างถาวร
ด้วยเหตุนี้ สัญญาอนุญาต copyleft จึงถูกเรียกว่าเป็น สัญญาอนุญาตต่างตอบแทน (reciprocal licenses)

สัญลักษณ์ของ copyleft เป็นตัวอักษร c หันหลังกลับ (ɔ) โดยไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษนอกจากการตรงกันข้ามกับ copy"right" โดยล้อกับอีกความหมายหนึ่งของคำว่า right ที่แปลว่า ขวา

ในภาษาไทย ยังไม่มีคำที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปสำหรับ copyleft
สมเกียรติ ตั้งนโม นักวิชาการมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน ใช้ว่า "ลิขซ้าย" คงการล้อ ขวา-ซ้าย ไว้
ส่วน สมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ใช้คำว่า "นิรสิทธิ์" หมายถึง ระบบที่ไม่มีหรือไม่ให้สิทธิคุ้มครอง

แนวคิดของ copyleft เริ่มจากการที่ ริชาร์ด สตอลแมน ได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ตัวแปลคำสั่งภาษา Lisp ขึ้นมา ต่อมาบริษัทที่ชื่อว่า Symbolics ได้ขอใช้งานตัวแปลคำสั่งนี้ สตอลแมนตกลงอนุญาตให้บริษัทดังกล่าวใช้งาน โดยมอบเป็นสาธารณสมบัติ (public domain) คือไม่สงวนสิทธิ์ใด ๆ เลย
ในเวลาต่อมา บริษัท Symbolics ได้แก้ไขปรับปรุงความสามารถของตัวแปลคำสั่งภาษา Lisp ให้ดีขึ้น แต่เมื่อสตอลแมนแสดงความต้องการที่จะเข้าถึงส่วนที่แก้ไขปรับปรุงเพิ่มเติมเหล่านั้น ก็ได้รับการปฏิเสธจากบริษัท

ด้วยเหตุนี้ ในปี ค.ศ. 1984 สตอลแมนจึงได้เริ่มแผนการต่อต้านและกำจัดพฤติกรรมและวัฒนธรรมของการหวงแหนซอฟต์แวร์ไว้ (proprietary software) เหล่านี้ โดยเขาได้เรียกพฤติกรรมเหล่านี้ว่าการกักตุนซอฟต์แวร์ ()

เนื่องจากสตอลแมนเห็นว่าในระยะสั้น มันคงจะเป็นไปไม่ได้ที่จะกำจัดกฎหมายลิขสิทธิ์ในปัจจุบัน รวมถึงสิ่งที่เขามองว่าเป็นสิ่งผิดปกติให้หมดไปอย่างถาวร เขาจึงเลือกที่จะใช้กลไกของกฎหมายที่มีอยู่มาเป็นเครื่องมือเพื่อบรรลุสิ่งที่เขาต้องการ เขาได้สร้างสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ในแบบของเขาขึ้นมาเอง โดยสัญญาอนุญาตที่เขาสร้างขึ้นมาถือเป็นสัญญาอนุญาตแบบ copyleft ตัวแรก คือ Emacs General Public License ซึ่งต่อมาสัญญาอนุญาตนี้ก็ได้รับการพัฒนาปรับปรุงจนกระทั่งกลายเป็น GNU General Public License (GPL) ซึ่งเป็นสัญญาอนุญาตแบบซอฟต์แวร์เสรีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอันหนึ่ง
กรรมการผู้จัดการ

กรรมการผู้จัดการ () ในระบบอังกฤษ หรือ ประธานบริหาร () ในระบบอเมริกัน คือ ตำแหน่งสูงสุดในบริษัทหรือหน่วยงาน

ในบริษัทขนาดเล็กถึงขนาดกลาง หรือบริษัทครอบครัว ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดมักจะเป็นตำแหน่ง "กรรมการผู้จัดการ" แต่งตั้งมาจากผู้ถือหุ้นใหญ่บริษัท ส่วนใหญ่เจ้าของกิจการจะดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการนี้เอง หรือแต่งตั้งเครือญาติมาดำรงตำแหน่ง แตกต่างจากตำแหน่ง "ประธานบริหาร" ที่มักจะพบในบริษัทขนาดกลางไปจนถึงขนาดใหญ่ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานบริหารนี้จะได้รับการสรรหาและแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริษัท ผู้ดำรงตำแหน่งอาจเป็นบุคคลจากภายในหรือภายนอกบริษัทก็ได้ มีการลงนามในสัญญาว่าจ้างและได้รับผลตอบแทนเป็นเงินเดือนตามที่คณะกรรมการบริษัทกำหนดไว้
เคมีวิเคราะห์

เคมีวิเคราะห์ () คือสาขาของวิชาเคมีที่ว่าด้วยการวิเคราะห์สารตัวอย่าง เพื่อให้เกิดความเข้าใจถึงองค์ประกอบ และโครงสร้างทางเคมีของวัสดุนั้นๆ

เคมีวิเคราะห์สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ด้านคือ:

หลักการใหญ่ๆ ในการวิเคราะห์สารประกอบทางเคมี แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท
1. การวิเคราะห์แบบแผนเดิม (Classical analytical chemistry) คือการวิเคราะห์ที่อาศัยเทคนิคพื้นฐานทางการวัด ได้แก่ การชั่ง การตวง การไทเทรต
2. การวิเคราะห์แบบแผนใหม่ (Modern analytical chemistry) คือการวิเคราะห์ที่อาศัยหลักทางเคมีฟิสิกส์มาช่วยในการวิเคราะห์ ได้แก่ การใช้หลักทางแสง (Spectrophotometry) ทางเคมีไฟฟ้า (Electrochemistry) หลักทางการแยก (Chromatography) หลักทางมวล (Mass spectrometry)

ในการแยก การตรวจสอบ และการวัดปริมาณมีเครื่องมือและรายละเอียดดังนี้

ในตัวอย่าง *วิธีการแบบผสมผสาน (hphenated methods) ตัวอย่างของวิธีการนี้คืออินดักตีปลี่คูเปลดพลาสม่า-แมสส์สเปกโตรเมตทรี่ (Inductively-Coupled Plasma - Mass Spectrometry (ICP-MS)) มีวิธีการพอสรุปได้ดังนี้
ความพิการ

คนพิการ หมายความว่า บุคคลซึ่งมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือเข้าไปมีส่วนร่วมทางสังคม เนื่องจากมีความบกพร่องทางการเห็น การได้ยิน การเคลื่อนไหว การสื่อสาร จิตใจ อารมณ์ พฤติกรรม สติปัญญาและการเรียนรู้หรือความบกพร่องอื่นใด
ประกอบกับมีอุปสรรคในด้านต่างๆ และมีความจำเป็นเป็นพิเศษที่จะต้องได้รับความช่วยเหลือด้านหนึ่งด้านใด เพื่อให้สามารถปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือเข้าไปมีส่วนร่วมทางสังคมได้อย่างบุคคลทั่วไป ทั้งนี้ ตามประเภทและหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ประกาศกำหนด

คนพิการแต่ละประเภทมีรายละเอียดความพิการในประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เรื่องประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ (ฉบับที่สอง) ออกตามความในพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550ประกอบพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (ฉบับที่สอง) พ.ศ. 2556 กำหนดลักษณะ ดังนี้

ในชีวิตประจำวันหรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากการมีความบกพร่อง
หรือความผิดปกติของศีรษะ ใบหน้า ลำตัว และภาพลักษณ์ภายนอกของร่างกายที่เห็นได้อย่างชัดเจน

กลุ่มออทิสติกสเปกตรัมอื่น ๆ เช่น แอสเปอเกอร์ (Asperger)

การที่บุคคลมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากการมีพัฒนาการช้ากว่าปกติ หรือมีระดับเชาว์ปัญญาต่ำกว่าบุคคลทั่วไป โดยความผิดปกตินั้นแสดงก่อนอายุ ๑๘ ปี

การที่บุคคลมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวัน หรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคมโดยเฉพาะด้านการเรียนรู้ ซึ่งเป็นผลมาจากความบกพร่องทางสมอง ทำให้เกิดความบกพร่องในด้านการอ่านการเขียน การคิดคำนวณ หรือกระบวนการเรียนรู้พื้นฐานอื่นในระดับความสามารถที่ต่ำกว่าเกณฑ์
มาตรฐานตามช่วงอายุและระดับสติปัญญา

การที่บุคคลมีข้อจำกัดในการปฏิบัติกิจกรรมในชีวิตประจำวันหรือการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากความบกพร่องทางพัฒนาการด้านสังคม ภาษาและการสื่อความหมาย พฤติกรรมและอารมณ์โดยมีสาเหตุมาจากความผิดปกติของสมองและความผิดปกตินั้นแสดงก่อนอายุสองปีครึ่ง ทั้งนี้ให้รวมถึงการวินิจฉัยออทิสติกสเปกตรัมอื่น ๆ เช่น แอสเปอร์เกอร์
วิลลา เคเธอร์

วิลลา ซิเบิร์ต เคเธอร์ (Willa Siebert Cather 7 ธันวาคม ค.ศ. 1873 – 24 เมษายน ค.ศ. 1947)เป็นนักเขียนหญิงชาวอเมริกันผู้มีถิ่นกำเนิดในรัฐเวอร์จิเนีย เธอเป็นพี่คนโตของน้องๆ อีกห้าคน เมื่อวิลลาอายุได้ 10 ขวบ ครอบครัวของเธอย้ายถิ่นฐานไปตั้งรกรากทำฟาร์มอยู่ที่รัฐเนแบรสกา แต่เพียงสองปีต่อมาครอบครัวเคเธอร์ก็ย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง ซึ่งผู้คนและการใช้ชีวิตในดินแดนทุ่งหญ้าตอนเหนือของอเมริกานี้เองที่กลายมาเป็นส่วนสำคัญในงานเขียนของเธอภายหลัง หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเนแบรสกา-ลิงคอล์นแล้ว วิลลาได้ย้ายไปอยู่รัฐเพนซิลเวเนีย โดยยึดอาชีพครูสอนภาษาอังกฤษและภาษาละตินในโรงเรียนมัธยม ต่อมาก็เข้ามาอยู่นิวยอร์ก ทำงานเป็นบรรณาธิการนิตยสารชั้นนำในยุคนั้น คือ McClure’s (ค.ศ. 1906-1912) งานเขียนของวิลลามีทั้งบทกวี เรื่องสั้น บทความ ตลอดจนนวนิยายซึ่งมีทั้งหมดรวม 12 เรื่อง ในจำนวนนั้นเรื่องที่มีชื่อเสียงโด่งดังได้แก่ O Pioneers!, My Antonia และ Death Comes to the Archbishop มีอีกสองเรื่องถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ นอกจากนี้นวนิยายเรื่อง One of Ours ก็คว้ารางวัลพูลิตเซอร์มาให้แก่เธอในปีค.ศ. 1923 วิลลา เคเธอร์เสียชีวิตในนิวยอร์กเมื่ออายุได้ 73 ปี

คำคม : There are only two or three human stories, and they go on repeating themselves as fiercely as if they had never happened before. "(เรื่องราวมนุษย์มีเพียงสองหรือสามเรื่อง และเรื่องราวเหล่านี้ก็เกิดซ้ำรอยแล้วเล่าอย่างภาคภูมิใจราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน)"
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
พ.ศ. 2469

พุทธศักราช 2469 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1926 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พิง (รูปแบบไฟล์)

ภาพกราฟิกส์เครือข่ายใช้ได้หลายระบบ หรือ พิง () เป็นรูปแบบแฟ้มภาพที่พัฒนาขึ้นมาทดแทนรูปแบบแฟ้มแบบ GIF เพื่อแก้ปัญหาด้านสิทธิบัตร PNG ออกเสียงว่า "ปิง" แต่ไม่สะกดว่า "ping" เนื่องจากซ้ำกับโปรแกรมทางเครือข่ายที่ชื่อเดียวกัน ปัจจุบันมาตรฐานของ PNG คือรุ่น 1.2 โดยได้รับการอนุมัติเป็นมาตรฐานของทั้ง W3C และ ISO/IEC เรียบร้อยแล้ว

ไลบรารีสำหรับ PNG คือ libpng ซึ่งเขียนด้วยภาษาซี ปัจจุบัน PNG สนับสนุนโดยเว็บเบราว์เซอร์เกือบทุกตัว แต่มีปัญหาด้านการแสดงผลใน อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ เวอร์ชัน 6 ซึ่งไม่สนับสนุนคุณสมบัติ alpha-channel

APNG หรือ Animated Portable Network Graphics คือไฟล์แบบ PNG ที่ขยับได้ โปรแกรมที่รองรับเช่น Firefox version 3
โปรแกรมย่อภาพ PNG ออนไลน์
เคมีพอลิเมอร์

เคมีพอลิเมอร์ หรือ แมคโครโมเลกุลาร์เคมี () เป็นศาสตร์หลายสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ทางเคมี (chemical synthesis) และคุณสมบัติทางเคมีของพอลิเมอร์ (polymer) หรือแมคโครโมเลกุล (macromolecule) แมคโครโมเลกุลแบบเก่าจะหมายถึงโซ่โมเลกุล และเป็นกลุ่มของเคมี ส่วนพอลิเมอร์จะอธิบายถึงคุณสมบัติรวมๆของวัสดุพอลิเมอร์ซึ่งจะเป็นขอบเขตของฟิสิกส์พอลิเมอร์ 
(polymer physics) ซึ่งเป็นสาขาย่อยของวิชาฟิสิกส์ พลาสติก (Plastics) เช่น พอลิเอทิลีน (polyethylene) จะเป็นกลุ่มย่อยของพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่มูลค่าในเชิงพาณิชย์ ไบโอพอลิเมอร์ (Biopolymer) เช่น โปรตีน (protein) เป็นกลุ่มย่อยของพอลิเมอร์ที่พบในธรรมชาติ

พอลิเมอร์ที่เกิดจากมอนอเมอร์ (monomer) โดยกระบวนการพอลิเมอไรเซชั่น (polymerization) คุณสมบัติของพอลิเมอร์เหล่านี้จะขึ้นอยู่กับปัจจัยดังนี้
ถนนสายนี้ เปรี้ยว

ถนนสายนี้ เปรี้ยว (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ว่าด้วยเรื่องรักสามเส้าของนักเรียนมัธยมปลาย เขียนโดย อิสุมิ มัตซึโมโต้ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนโชเน็นจัมป์ของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2527 และสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้รับลิขสิทธิ์พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย ภายหลังได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ เริ่มออกฉายที่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2530 โดยแบ่งเป็นภาคที่ฉายทางโทรทัศน์ 48 ตอน ภาคโอวีเอ 8 ตอน และภาคที่ฉายทางโรงภาพยนตร์อีก 2 ตอน ส่วนภาคล่าสุดที่สร้างในปี พ.ศ. 2540 เป็นภาคต่อจากตอนจบในอีก 3 ปี ข้างหน้าของตอนจบในภาคปกติ

ในประเทศไทย ถนนสายนี้ เปรี้ยว ภาคที่ฉายทางโทรทัศน์ (และโอวีเออีก 8 ตอน) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอโดยบริษัท วิดีโอสแควร์ และเคยออกอากาศทางช่อง 3 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "หนุ่มเฟื่อง สาวเฟี้ยว" ส่วนภาคพิเศษที่สร้างในปี 2540 เคยออกอากาศทางช่อง 9 ช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์

คาสึงะ เคียวสุเกะ ตัวละครเอกของเรื่อง เป็นสมาชิกของครอบครัวที่มีพลังจิต จึงต้องย้ายที่อยู่บ่อย ๆ

เริ่มเรื่องจาก ตอนที่พระเอกเพิ่งจะย้ายมาอยู่ที่เมืองแห่งใหม่พร้อมกับครอบครัว และออกมาเดินเล่นเจอเนินเขาซึ่งมีขั้นบันไดเรียงรายสวยงามมาก เคียวสุเกะจึงเดินนับขั้นบันไดไปเรื่อย ๆ ซึ่งเคียวสุเกะนับได้ 100 ขั้น แต่ในตอนนั้นก็มีผู้หญิงพูดแย้งออกมาว่ามี 99 ขั้น และตอนนี้เองจึงเป็นฉากแรกที่พระเอกคือเคียวสุเกะ และ อายูคาว่า มาโดกะ นางเอกของเรื่องได้มาพบกันครั้งแรก เคียวสุเกะนั้นหลงรักอายูคาว่า มาโดกะตั้งแต่แรกพบ ในขณะที่ มาโดกะ กลับดูเข้าใจได้ยากยิ่ง บางครั้งก็เหมือนไม่สนใจ แต่บางครั้งก็ใส่ใจ ดูฉลาด แกร่ง แต่ก็อ่อนหวาน จนเคียวสุเกะทำตัวไม่ถูก (คาแรกเตอร์นี้ทำให้ มาโดกะ กลายเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์จนคนอ่านหลงใหล) แต่แล้วรักสามเส้าของเคียวสุเกะก็เกิดขึ้น เมื่อวันแรกในการไปโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ เขาได้พบกับ ฮิยาม่า ฮิคารุ รุ่นน้องในโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ และเป็นรุ่นน้องคนสนิทของมาโดกะด้วย และฮิคารุเมื่อพบเคียวสุเกะ ฮิคารุก็แสดงออกอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมาว่าชอบเคียวสุเกะ มาโดกะซึ่งจริง ๆ แม้จะชอบเคียวสุเกะอยู่บ้างแล้ว เมื่อเห็นรุ่นน้องคนสนิทก็ชอบคนคนเดียวกัน จึงพยายามเก็บความรู้สึก และหลีกทางให้เพื่อฮิคารุจะได้สมหวังในความรัก แต่เคียวสุเกะซึ่งชอบมาโดกะอยู่จึงไม่ยอมแพ้ในความรักต่อมาโดกะ จึงพยายามใกล้ชิดมาโดกะอย่างไม่ย่อท้อ และในตอนจบของเรื่องไม่บอกว่าความรักของทั้งสามลงเอยเช่นไร แต่จะมีผลสรุปของรักสามเส้าออกมาในตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือการ์ตูนและอนิเมะภาคปกติ

ในส่วนของตอนพิเศษ ova นั้นจะนำตอนที่อยู่ในหนังสือการ์ตูนมาสร้างเป็นแอนิเมชัน (มีอยู่ 2 ตอนเท่านั้นที่เขียนสร้างมาใหม่) หนึ่งในนั้นจะเป็นตอนที่กล่าวถึงอากาเนะ (ญาติของคะสึกะ เคียวสุเกะ) ด้วย ที่พบในเธอบางฉากในตอนที่ 48 ของเวอร์ชันแอนิเมชันปกติ

ส่วนตอนสุดท้ายที่เป็นบทสรุปของเรื่องนี้จะเห็นความบอบช้ำจิตใจของฮิการุจัง เมื่อเธอรู้ความจริงว่า เคียวสุกะและอายูคาว่า รักกันและคบกันเป็นแฟน และฮิการุได้ตัดสินใจไปเรียนการละครที่อเมริกา

สำหรับตอนที่สร้างสุดท้ายเป็นแอนิเมชัน เป็นตอนหลังจากนั้น เมื่อเคียวสุเกะได้หลุดไปโลกอนาคต 3 ปีข้างหน้าได้พบฮิการุจังและอายูคาว่า ในขณะที่โลกปัจจุบันเคียวสุเกะเป็นเจ้าชายนิทรา เรื่องราวดำเนินจนจบและ เผยถึงตอนสุดท้ายที่เขาและเธอมีอะไรกันครั้งแรกนับแต่ที่เขาได้รู้จักกันมา สร้างความอิจฉาต่อผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง

ชื่อตัวละครส่วนนี้ แสดงนามสกุลตามด้วยชื่อ ที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนฉบับที่ตีพิมพ์ลิขสิทธิ์ (โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ) ตามด้วยชื่อภาษาญี่ปุ่นตัวคันจิและคะนะและโรมะจิที่เป็นตัวอักษรอังกฤษในภาษาญี่ปุ่นพร้อมทั้งคำอ่านฉบับมาตรฐาน)
เคมีสิ่งแวดล้อม

เคมีสิ่งแวดล้อม () เป็นสาขาของวิชาเคมีที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ทางเคมีและชีวเคมีที่เกิดขึ้นในธรรมชาติซึ่งจะรวมถึงเคมีของน้ำ (Aquatic chemistry) และเคมีของดิน (soil chemistry ) แต่ไม่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม (Green chemistry) งานหลักของเคมีสิ่งแวดล้อมคือ