seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กระดานดำ

กระดานดำ เป็นอุปกรณ์ในการเขียนที่สามารถใช้ซ้ำได้ โดยสามารถเขียนอักษรหรือวาดภาพได้โดยใช้ชอล์ก หรืออุปกรณ์อื่นๆ ที่สามารถเขียนแล้วลบได้ กระดานดำในสมัยก่อนทำจากแผ่นหินสีดำหรือสีเทาเข้มที่เรียบและบางเรียกว่า "กระดานชนวน"

โดยมีความหมายตามพจนานุกรม ได้ความว่า กระดานขนาดใหญ่ทาสีเข้มเช่น สีดำ สีเขียว สำหรับเขียนอักษรขนาดใหญ่เพื่อให้เห็นได้ชัดเจน มักใช้ในโรงเรียน

กระดานดำในปัจจุบันมักทำจากเป็นไม้กระดาน ทาด้วยรองพื้นที่เคลื่อบผิว 3- 4รองเพื่อรองรับสีพื้นเข้ม โดยในอดีต ใช้สีดำปัจจุบันนำสีเขียวเข้มมาใช้ เพื่อเพิ่มความรู้สึกให้สบายสายตาตาที่สุด นอกจากนี้อาจทำเป็นกระดานดำสองชั้น สามารถเลื่อนเปิดปิดได้ด้วยบานเลื่อน ทำให้มีพื้นที่เขียนมากขึ้น รวมทั้งยังเก็บข้อความที่เขียนไว้ก่อนได้ด้วย

โดยทั่วไปแล้ว กระดานดำจะใช้ในการเรียนการสอน การลบกระดานดำสามารถทำได้โดยใช้ผ้าเปียกถู หรือใช้แปรงลบกระดานซึ่งทำจากไม้ติดกับผ้าสักหลาด การเขียนข้อความขณะกระดานดำเปียกจะทำให้ลบยาก

แท่งชอล์ก ถูกออกแบบมาเพื่อให้ใช้กับกระดานดำ มีสีขาวตามความนิยมเพราะตัดกับสีดำมากที่สุด
ปัจจุบันมีการพัฒนาเติมสีเพื่อการเขียนให้มีสีสัต่างๆ

โดยชอล์กนั้นไม่ได้ทำมาจากหินชอล์ก แต่ทำมาจากยิปซัมและแป้งเพื่อทำให้สามารถติดอยู่บนพื้นกระดานได้

การเขียนและการลบกระดานทำให้มีฝุ่นชอล์กฟุ้งกระจาย ขึ้นอยู่กับคุณภาพของชอล์ก ทำให้เกิดปัญหากับผู้ใช้
โดยเฉพาะผุ้ที่เป็นโรคภูมิแพ้ อาจทำให้เกิดปัญหากับระบบทางเดินหายใจ

เนื่องด้วยกระดาษดำและชอล์กมีราคาถูกกว่าอุปกรณ์ชนิดอื่นที่มีลักษณะเดียวกันมีราคาแพงกว่าและมีข้อเสียที่แตกต่างกัน
โดยต่อมามีการพัฒนาเป็นกระดานขาว (ไวท์บอร์ด) โดยใช้ปากกาเคมีที่ไม่ทำให้เกิดฝุ่น แต่มีไอระเหยของนำหมึกแทน
คอมพิวเตอร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

การแข่งขันคอมพิวเตอร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ () เป็นการแข่งขันเกี่ยวกับวิทยาการคอมพิวเตอร์ประจำปี เป็นหนึ่งในการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา คอมพิวเตอร์โอลิมปิกครั้งแรกเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)

การแข่งขันประกอบด้วยการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์สองวัน เป็นการแก้ปัญหาด้วยขั้นตอนวิธีต่างๆ ผู้เข้าแข่งขันจะแข่งเป็นทีม ทีมละไม่เกิน 4 คนจากแต่ละประเทศ (อาจยกเว้นประเทศเจ้าภาพที่สามารถมีผู้เข้าแข่งขันเกิน 4 คนได้) แต่การแข่งขันจะเป็นการแข่งเดี่ยว มีผู้เข้าแข่งขันจาก 81 ประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2547 นักเรียนที่เข้าแข่งขันจะมาจากการแข่งขันการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ภายในประเทศ เพื่อเป็นตัวแทนประเทศนั้นๆ

การแข่งขันมีทั้งสิ้นสองวัน ในแต่ละวันนักเรียนแต่ละคนจะได้รับโจทย์ 3 ข้อ (บางปีอาจเป็น 4 ข้อ) และมีเวลาสำหรับแก้ปัญหา 5 ชั่วโมง ผู้เข้าแข่งขันจะต้องแก้ไขปัญหาด้วยตนเอง โดยมีคอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่อง และไม่มีการช่วยเหลืออื่นใด เช่น การสื่อสารกับผู้แข่งขันคนอื่น การสื่อสารกับบุคคลภายนอก หนังสือ อินเทอร์เน็ต ฯลฯ โดยปกตินักเรียนจะต้องแก้ปัญหาโดยการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ด้วย ภาษาซี, ภาษาซีพลัสพลัส หรือ ภาษาปาสกาล และส่งภายในเวลา 5 ชั่วโมงของการแข่งขัน หลังจากนั้นจะมีการตรวจโปรแกรมที่ส่งมาด้วยชุดข้อมูลทดสอบอันเป็นความลับ ซึ่งมีข้อมูลทดสอบจำนวนหนึ่ง (ปกติจะเป็น 10 หรือ 20 ข้อ) ผู้เข้าแข่งขันจะได้คะแนนสำหรับชุดทดสอบที่โปรแกรมทำงานถูกต้อง ภายในเวลาที่กำหนด และไม่ใช้หน่วยความจำเกินกำหนด โจทย์บางข้ออาจมีการตอบโต้ระหว่างโปรแกรมและไลบรารีหนึ่งซึ่งเป็นความลับ ทำให้ข้อมูลนำเข้ามีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับการตอบโต้ของโปรแกรม เช่นโจทย์เขียนโปรแกรมให้เล่นเกมให้ชนะ นอกจากนี้ยังมีปัญหาอีกชนิดหนึ่งซึ่งเปิดเผยชุดข้อมูลทดสอบให้กับนักเรียนระหว่างการแข่งขัน นักเรียนจะต้องแก้ปัญหาสำหรับข้อมูลทดสอบชุดนี้ และส่งคำตอบเท่านั้นโดยไม่ต้องส่งโปรแกรม ซึ่งนักเรียนอาจใช้การเขียนโปรแกรมแก้ปัญหา อาจทำด้วยมือ หรืออาจใช้การผสมผสานของสองอย่างนี้ก็ได้

คะแนนจากการแข่งขันทั้งสองวันจะนำมารวมกันสำหรับแต่ละคน จะมีการมอบเหรียญรางวัลหลังการแข่งขันจบ เหรียญรางวัลที่ได้ขึ้นอยู่กับคะแนนที่แต่ละคนทำได้ ผู้เข้าแข่งขันประมาณ 50% จะได้รับเหรียญรางวัล โดยมีอัตราส่วนของ เหรียญทอง:เหรียญเงิน:เหรียญทองแดง:ไม่ได้เหรียญรางวัล เป็น 1:2:3:6 (นั่นคือผู้เข้าแข่งขันหนึ่งในสิบสอง จะได้เหรียญทอง)

รูปแบบการแข่งขันอาจมีการปรับเปลี่ยนได้ ในการแข่งขัน IOI 2010 มีการเปลี่ยนมาใช้ระบบ RunC ซึ่งจะตรวจโปรแกรมที่ส่งไปทันที (ต่างจากก่อนหน้านี้ซึ่งการตรวจจะดำเนินการหลังจบการแข่งขันแล้ว) ผูเข้าแข่งขันสามารถใช้โทเค็นในการให้ระบบตรวจแสดงผลลัพธ์จากการตรวจเพื่อที่จะนำมาปรับปรุงโปรแกรมให้ถูกต้องยิ่งขึ้น โทเค็นที่ให้ตอนเริ่มต้นจะมีเพียงเล็กน้อยและจะค่อยๆเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป เนื่องจากระบบตรวจโปรแกรมทันทีที่ส่ง จึงได้มีการแสดงตารางคะแนนออนไลน์ เพื่อให้ผู้ชมต่างๆจากทั่วโลกสามารถชมผลการแข่งขันออนไลน์ได้ นอกจากนี้ระบบ RunC ยังถูกพัฒนาให้ใช้งานร่วมกับโปรแกรมแก้ไขข้อความ gedit ได้อีกด้วย

ระบบ RunC ยังปรับเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขันในอีกหลายเรื่อง ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเขียนฟังก์ชันขึ้นมาเพื่อแก้ไขปัญหาแทนที่จะเขียนโปรแกรมขึ้นมาซึ่งทำให้บางปัญหายากขึ้น สำหรับวิธีการให้คะแนน ข้อมูลทดสอบจะถูกรวมเป็นกลุ่มๆเรียกว่างานย่อย ผู้เข้าแข่งขันจะได้คะแนนในงานย่อยใดๆก็ต่อเมื่อโปรแกรมทำงานถูกต้องสำหรับทุกๆข้อมูลทดสอบในงานย่อยนั้น แต่ละงานย่อยอาจมีข้อกำหนดที่แตกต่างกันเพื่อให้มีความยากง่ายแตกต่างกัน

ในการแข่งขัน IOI 2012 มีการใช้ระบบ CMS แทนที่ระบบ RunC
พ.ศ. 2453

พุทธศักราช 2453 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1910 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
พ.ศ. 2454

พุทธศักราช 2454 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1911 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย

ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย () ในแคลคูลัสกล่าวว่า สำหรับส่วนของเส้นโค้งที่กำหนดให้ จะมีจุดหนึ่งจุดอยู่บนส่วนของเส้นโค้งนั้น ซึ่งมีความชันเท่ากับความชันเฉลี่ยของส่วนของเส้นโค้ง
โอลิมปิกวิชาการ

โอลิมปิกวิชาการ () เป็นกลุ่มของการแข่งขันระดับนานาชาติในสาขาต่างๆ ทางวิทยาศาสตร์ ผู้เข้าร่วมแข่งขันได้รับการคัดเลือกจากนักเรียนมัธยมปลายที่เก่งที่สุด 4-6 คนในแต่ละประเทศ ผ่านกระบวนการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการในระดับประเทศ ณ ปัจจุบันมีทั้งหมด 12 เวที แบ่งออกได้เป็น 2 รุ่น ได้แก่ รุ่นมัธยมศึกษาตอนต้น และรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลาย

โอลิมปิกวิชาการทั่วไป มีทั้งหมด 14 สาขา ดังนี้สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นหน่วยงานที่ดูแลการคัดเลือกและจัดส่งผู้แทนประเทศไทยเข้าแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิก เคมีโอลิมปิก ชีววิทยาโอลิมปิก คณิตศาสตร์โอลิมปิก และคอมพิวเตอร์โอลิมปิก ส่วนมูลนิธิ สอวน.จะคัดเลือกผู้แทนประเทศไทยเข้าแข่งขันในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์โอลิมปิก ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ดาราศาสตร์โอลิมปิก ฟิสิกส์ดาราศาสตร์และดาราศาสตร์โอลิมปิก ภูมิศาสตร์โอลิมปิก และโลกและอวกาศโอลิมปิก ซึ่งต้องผ่านการสอบคัดเลือกหลายรอบ ร่วมถึงต้องเข้าค่ายอบรมเข้มตามที่แต่ละหน่วยงานกำหนดไว้
IRC

IRC อาจหมายถึง
การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ

การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ () เป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายลิขสิทธิ์สหรัฐอเมริกา ที่อนุญาตให้การอ้างถึง หรือการนำเนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์ไปประกอบในงานของผู้อื่น สามารถทำได้บนเงื่อนไขบางประการ คำว่า "ใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ" นี้เป็นเรื่องเฉพาะของสหรัฐอเมริกา แม้ในประเทศอื่นอาจจะมีหลักการที่คล้าย ๆ กันอยู่บ้างก็ตาม ซึ่งใช้งานโดยชอบธรรมไม่มีผลตามกฎหมายในประเทศไทย

การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ เป็นหลักการที่อนุญาตให้ใช้เนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์โดยไม่ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ ตัวอย่างการใช้งาน เช่น ใช้ในการวิจารณ์ เสิร์ชเอนจิน การล้อเลียน การรายงานข่าว งานวิจัย การเรียนการสอน การเก็บงานเอกสาร เป็นต้น

การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ ประกอบด้วย การใช้โลโก้หรือสัญลักษณ์ทางการค้า หรือการนำภาพส่วนใดส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ หรือปกหนังสือไปใช้งานในความละเอียดต่ำหรือมีขนาดเล็ก โดยไม่ทำให้ก่อให้เกิดความเสียหายของสินค้า หรือทำให้สินค้านั้นขาดรายได้
ทอเลมี

เคลาดิออส โตเลเมออส () รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า ทอเลมี () เป็นนักภูมิศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักโหราศาสตร์ชาวกรีกโบราณ คาดว่ามีชีวิตและทำงานอยู่ในเมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์

ทอเลมีเป็นผู้แต่งตำราที่สำคัญหลายเล่ม ที่ถือว่าเป็นคัมภีร์ทางวิชาการ ในจำนวนนี้ มีสองเล่มที่ได้ใช้สืบต่อไปในวิทยาการของอาหรับและยุโรป เล่มแรกคือคัมภีร์ดาราศาสตร์ในชื่อว่า "The Mathematical Compilation" ( ซึ่งภายหลังถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "The Greatest Compilation" ( ชาวอาหรับได้แปลหนังสือเล่มนี้ และให้ชื่อใหม่เป็นภาษาอารบิกว่า "al-majisti" ซึ่งภายหลังจากนั้นถูกแปลเป็นภาษาละตินว่า อัลมาเจสต์ (Almagest)

อัลมาเจสต์เป็นหนังสือเกี่ยวกับเรื่องการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ ด้วยหลักการทางคณิตศาสตร์ว่า: โลกมีลักษณะเป็นทรงกลม เป็นศูนย์กลางของจักรวาล และหยุดนิ่งไม่มีการเคลื่อนไหว; โดยทฤษฎีนี้ได้รับการยอมรับยาวนานถึง 1,400 กว่าปี จนกระทั่งสมัยของ นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส

ตำราอีกเล่มหนึ่งคือ "ภูมิศาสตร์" ซึ่งเกี่ยวกับความรู้ด้านภูมิศาสตร์ในโลกยุคกรีก-โรมัน อย่างละเอียด
เรียว (การ์ตูนญี่ปุ่น)

เรียว () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย "อุเอะดะ รินโคะ" เป็นเรื่องราวอ้างอิงเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ของ มินาโมโตะ โนะ โยชิซึเนะ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีอยู่จริง ในสมัยคามาคุระในสงครามเกนเปแห่งตระกูลมินาโมโต้ กับฮะเคะแห่งตระกูลไทระ ให้ออกมาอ่อนหวานที่ผู้หญิงและผู้ชายสามารถอ่านได้ ซึ่งตัวจริงเป็นชาย และมีภรรยาชื่อ "ชิซึกะ"

เรียวมีทั้งหมด 13 เล่มจบ ได้รับลิขสิทธิ์ไทยโดยสำนักพิมพ์บงกช และลิขสิทธิ์ญี่ปุ่นจากชูเอฉะ ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995)

โทโอยามา เรียว สาวน้อยไฮสคูล หลานเจ้าของสำนักดาบญี่ปุ่น ที่ได้พบกับ เบนเค ชายแปลกประหลาดที่บอกว่ามาจากอดีต และพยายามจะฆ่าเธอนั้น ได้พ่ายแพ้ให้กับฝีดาบของอุชิวากามารุที่ซ่อนอยู่ในตัวเรียวจึงได้สาบานเป็นข้ารับใช้ ทำให้เธอได้พบความจริงว่า แท้จริงแล้วเธอไม่ใช่ โทโอยามา เรียว แต่แท้จริงแล้วเธอคือ อุชิวากามารุ หรือ มินาโมโตะ โยชิสึเนะ ขุนศึกผู้เลื่องชื่อในอดีต ที่พลัดหลงมายังโลกปัจจุบันและถูกล้างสมองโดยครอบครัวโทโอยามา ที่สูญเสียหลานสาว(เรียวตัวจริง)ไป เมื่อทราบแล้วว่าตัวเองไม่ใช่คนของโลกปัจจุบันเรียวจึงเดินทางไปยังจุดที่เธอพลัดหลงมา และหาทางกลับไปยังคามาคุระ พร้อมด้วยเบงเค และอาโออิเพื่อนที่หลงรักเธอ เมื่อเธอกลับมายังอดีตแล้ว เธอต้องทำศึกเพื่อคืนอิสระให้แก่ตระกูลเกนจิของตน และระหว่างนั้นได้เกิดความรักที่หลากหลายแก่เธอ ทั้งความรักที่สมหวัง ไม่สมหวัง เสียสละ
คอมมอนส์

คอมมอนส์ อาจหมายถึง
เรียว

เรียว อาจหมายถึง
ไตรยางศ์

ไตรยางศ์ หรือ อักษรสามหมู่ คือระบบการจัดหมวดหมู่อักษรไทย (เฉพาะรูปพยัญชนะ) ตามลักษณะการผันวรรณยุกต์ ของพยัญชนะแต่ละหมวด เนื่องจากพยัญชนะไทย เมื่อกำกับด้วยวรรณยุกต์หนึ่งๆ แล้วจะมีเสียงวรรณยุกต์ที่แตกต่างกัน การจัดหมวดพยัญชนะ ทำให้การเรียนภาษาไทยง่ายขึ้น ด้วยเหตุนี้ จึงเชื่อว่า ในชั้นแรกนั้น การแบ่งหมวดหมู่พยัญชนะน่าจะทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการแต่งตำราสอนภาษาไทยแก่นักเรียน

คำว่า "ไตรยางศ์" มาจากคำในภาษาสันสกฤตว่า "ตฺรย" (ไตร) ซึ่งแปลว่า สาม รวมกับ "อํศ" (องศ์) ซึ่งแปลว่า ส่วน ดังนั้น "ไตรยางศ์" จึงแปลรวมกันได้ว่าว่า สามส่วน

ไตรยางศ์มีการจัดหมวดหมู่เพื่อแบ่งพยัญชนะไทยออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้

การจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์นั้น มีหลักฐานปรากฏครั้งแรกในหนังสือจินดามณี เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยา เข้าใจว่าเป็นผลงานของพระโหราธิบดีได้แต่งถวายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่ยังไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนในเรื่องนี้

ในการจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์ อักษรสูงและอักษรต่ำจำนวนหนึ่ง มีลักษณะเสียงอย่างเดียวกันแต่ในพื้นเสียงต่างกัน นั่นคือ พวกหนึ่งมีพื้นเสียงสูง อีกพวกหนึ่งมีพื้นเสียงต่ำ สามารถจัดเป็นคู่ได้ 7 คู่ เรียกว่า "อักษรคู่"

อักษรคู่เหล่านี้ สามารถนำมาใช้ร่วมกันเพื่อผันเสียงวรรณยุกต์ได้ครบ 5 เสียง เช่นเดียวกับอักษรกลาง เช่น
สำหรับอักษรต่ำที่เหลือ คือ ง ญ ณ น ม ย ร ล ว ฬ ซึ่งจะเรียกว่า "อักษรเดี่ยว" จะใช้ ห เป็นอักษรนำเพื่อให้สามารถผันเสียงวรรณยุกต์ได้ครบ เช่น
หมายเหตุ ปัจจุบันไม่มีคำศัพท์คำใดที่ใช้ หณ และ หฬ เป็นพยัญชนะต้น
ฟองมัน

ฟองมัน หรือ ตาไก่ (๏) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนที่นิยมใช้ในหนังสือไทยสมัยโบราณ ใช้เมื่อขึ้นต้นบท ตอน หรือเรื่อง ทั้งคำประพันธ์ร้อยกรองและร้อยแก้ว โดยไม่จำเป็นต้องย่อหน้าหรือขึ้นบรรทัดใหม่ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันนี้นิยมใช้ฟองมันเมื่อขึ้นต้นบทร้อยกรองเท่านั้น

นอกจากเครื่องหมายฟองมันที่เป็นรูปวงกลมแล้ว ในสมัยโบราณยังนิยมใช้เครื่องหมาย ฟองมันฟันหนู ( ) นั่นคือ มีเครื่องหมาย ฟันหนู (") วางอยู่บนฟองมัน ใช้กำกับเมื่อจะขึ้นต้นบท หรือตอน โดยมีชื่อเรียกอื่นอีก เช่น ฟันหนูฟองมัน หรือ ฝนทองฟองมัน บางแห่งใช้เครื่องหมายวงกลมเล็ก ( ) มีฟันหนูวางอยู่ข้างบน เรียกว่า ฟองดัน ก็มี

ฟองมันไม่มีปรากฏบนแป้นพิมพ์ภาษาไทย แต่มีอยู่ในรหัสอักขระ TIS 620 ที่ 0xEF (239) และรหัสยูนิโคดที่ U+0E4F

ภาษาอื่นที่ใช้ฟองมันคือภาษาเขมร () มีชื่อเรียกว่า "กุกฺกุฎเนตฺร" ซึ่งแปลว่า "ตาไก่" ใช้เมื่อขึ้นต้นบทเหมือนกับภาษาไทย
เภสัชภัณฑ์

เภสัชภัณฑ์ หรือ ยาเตรียม () เป็นสาขาวิชาทางเภสัชศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับการตั้งสูตรตำรับยาและกระบวนการผลิตยาในรูปแบบต่างๆตามเภสัชตำรับ ได้แก่
พาราไดซ์คิส

พาราไดซ์คิส () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่วาดโดยยาซาวะ ไอ (Yasawa Ai) ในประเทศญี่ปุ่นได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสารแฟชันสำหรับวัยรุ่นชื่อ ซิปเปอร์ (Zipper) ลิขสิทธิ์สำนักพิมพ์ของไทย เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์(2544) และสำนักพิมพ์ของญี่ปุ่น โชเดนชะ Shodensha (2000) มีทั้งหมด 6 เล่มจบ

ยูคาริ สาวงามผู้ทำตัวเป็นเด็กในกรอบเสมอ จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอได้พบกับจอร์จ คนของร้านพาราไดช์คิส ที่มาเสนอให้เธอเป็นนางแบบให้ทางร้าน เรื่องราวต่าง ๆ จึงเกิดขึ้นมากมาย
เภสัชพลศาสตร์

เภสัชพลศาสตร์ (อังกฤษ:Pharmacodynamics) คือ การศึกษาผลทางชีวเคมีและสรีรวิทยา
ของยา กลไกการออกฤิทธฺ์ของยา และความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มข้นและผลของยา เภสัชพลศาสตร์เป็นการศึกษาว่ายามีผลอะไรต่อร่างกายบ้าง ซึ่งตรงกันข้ามกับ เภสัชจลนศาสตร์ (pharmacokinetics) ที่เป็นการศึกษาผลของร่างกายที่มีต่อยา

ปัจจุบันเภสัชพลศาสตร์ สามารถประเมินผลของยาต่อเซลล์ของสิ่งมีชีวิตโดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
สุภาษ จันทระ โพส

สุภาษ จันทระ โพส (; ; 23 มกราคม ค.ศ. 1897 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1945) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ เนตาชี (; ) เป็นผู้นำกลุ่มอิสระชาวอินเดียที่ต้องการการปลดปล่อยประเทศอินเดียให้เป็นเอกราชจากการปกครองของอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

สุภาษ จันทระ โพส ได้เข้ากับฝ่ายอักษะ และการที่เขาเคยจับมือกับฮิตเลอร์ ทำให้มีข้อกล่าวหาว่าเขาเป็นพวกฟาสซิสต์ ครั้งเมื่อเยอรมันประกาศสงครามกับรัสเซียนั้น ในตอนแรกเยอรมันดูจะเป็นฝ่ายได้เปรียบโดยตลอด จนสามารถบุกไปถึงเมืองสตาลินกราดของรัสเซีย แต่แล้วสถานการณ์กลับพลิกผัน รัสเซียกลับเป็นฝ่ายรุกไล่เยอรมันจนถึงเมืองเบอร์ลิน(เมืองหลวง)ได้ในเวลาต่อมา มีผู้วิเคราะห์เรื่องนี้ไว้ว่าความพ่ายแพ้ของเยอรมันเป็นเพราะนโยบายการรบศึกสองด้าน กล่าวคือรบทั้งฝรั่งเศส อังกฤษ อเมริกาที่อยู่ด้านตะวันตกของประเทศและรบในด้านตะวันออกคือรัสเซียทำให้สุดท้ายต้องล่มจมในที่สุด

ก่อนที่เยอรมันจะแตกนั้น เพื่อนสนิทของสุภาษได้ให้ความช่วยเหลือโดยให้โดยสาร ไปในเรือดำน้ำของเยอรมันแล้วไปเปลี่ยนเรือที่กลางมหาสมุทรซึ่งมีเรือดำน้ำของญี่ปุ่นรออยู่ เขาได้เข้าร่วมกองทัพกับญี่ปุ่นจนเมื่อทางญี่ปุ่นสามารถตีสิงคโปร์จนแตกได้ก็ยกให้เป็นฐานทัพของสุภาษ

ในช่วงนี้สุภาษเดินทางวนไปวนมาในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงประเทศไทย เขาได้ย้ายฐานทัพไปที่พม่าเพื่อเตรียมตัวจะตีประเทศอินเดียในความปกครองของอังกฤษให้แตก เมื่อสงครามสิ้นสุด และธงของกองทัพอินเดียอิสระปักอยู่ ณ เมือง เดลลีแล้ว สุภาษไม่ต้องการเป็นนายกรัฐมนตรีหรือตำแหน่งใดๆทางการเมือง

ความพยายามที่จะตีอินเดียจากทางพม่านั้นล้มเหลวแต่กองทัพอินเดียอิสระก็ยังพยายามต่อไปจนกระทั่งญี่ปุ่น ถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมาและนางาซากิทำให้สงครามโลกครั้งที่สองจบลงด้วยความปราชัยของฝ่ายอักษะ สุภาษได้ออกจากพม่าเตรียมจะเดินทางเข้ารัสเซียเพื่อขอความช่วยเหลือในการปราบปรามอังกฤษให้หมดไปจากอินเดีย แต่โชคร้ายที่เครื่องบินโดยสารที่ทางญี่ปุ่นจัดหาให้เกิดตกเสียก่อน ทำให้เขาสุภาษเสียชีวิตลงในที่สุด

สุภาษ จันทระ โพสเป็นบุคคลร่วมสมัยกับมหาตมา คานธี แต่สุภาษมีความคิดที่ต่างจากมหาตมะอย่างสิ้นเชิง กล่าวคือต้องด้วยหลักหิงสาหรือการใช้ความรุนแรงเข้าจัดการปัญหาในขณะที่มหาตมะยึดถือหลักอหิงสาหรือการไม่ใช้ความรุนแรงเข้าต่อสู้
สุภาษเคยเป็นประธานพรรคคองเกรสของอินเดียแต่ภายหลังลาออกเพราะโดนกดดันจากพวกนิยมอหิงสาของมหาตมะ สุภาษต้องติดคุกถึง 11 ครั้งเพื่อร่วมขบวนการกู้ชาติด้วยความไม่รุนแรง จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองเกิดขึ้น สุภาษจึงหลบหนีออกจากคุกด้วยการอดอาหารจนทหารกลัวว่าเขาจะตายในคุกจึงให้ไปรักษาตัวข้างนอก ได้โอกาสหลบหนีไปเยอรมันเพื่อไปจัดตั้งกองทัพอินเดียอิสระเพื่อจะประกาศสงครามโดยตรงกับอังกฤษ

ได้มีข่าวว่าสุภาษเสียชีวิตเพราะเครื่องบินระเบิดโดยอุบัติเหตุ ขณะบินไปโตเกียวผ่านน่านน้ำไต้หวัน แต่บ้างก็ว่าเขาโดนลอบสังหาร อย่างไรก็ตาม ไม่มีการค้นพบศพและเชื่อว่ายังคงมีชีวิตอยู่ แต่มีหลักฐานอื่นว่า สุภาษได้เสียชีวิตในไซบีเรีย ซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
พุดซ้อน

พุดซ้อน ถิ่นเดิมของพุดซ้อนเข้าใจว่าอยู่ในประเทศจีน และเป็นพันธุ์ไม้วงศ์เดียวกับเข็มพวงขาว กระทุ่ม และกาแฟ มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ พุดจีน พุดใหญ่ เก็ดถะหวา (ภาคเหนือ) และอินถะหวา (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)

พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-2 เมตร แตกกิ่งแขนงมาก ลำต้นเรียวเป็นรูปกรวย ใบเดี่ยว รูปหอก ปลายใบและโคนใบแหลม ใบมีสีเขียวมน ดอกเดี่ยวสีขาวออกตามซอกใบและปลายกิ่ง มีกลีบเลี้ยงหนาเป็นสัน มีทั้งชนิดดอกลา คือกลีบดอกชั้นเดียว และชนิดดอกซ้อน มีกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกัน เมื่อดอกบานมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-8 เซนติเมตร กลิ่นหอมแรง ออกดอกตลอดปี

พุดซ้อนเป็นไม้กลางแจ้ง ต้องการแสงแดดจัด ชอบดินร่วนที่มีความอุดมสมบูรณ์เพียงพอ ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดและตอนกิ่ง

นิยมนำไปร้อยพวงมาลัยบูชาพระ เมล็ดสีเหลืองทอง ใช้แต่งสีอาหารและทำสีย้อม ส่วนดอกใช้สกัดน้ำมันหอมระเหย ใช้ทำน้ำหอมและแต่งกลิ่นเครื่องสำอาง ในตำรายาจีนเรียกจือจื่อ (ภาษาจีนกลาง) หรือกี้จือ (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) ผลสดหรือผลที่เผาจนเป็นเถ้าใช้เป็นยาระบายความร้อนและขับสารพิษ

มีบทโครงที่กล่าวถึง พุดซ้อน ใน
เภสัชจลนศาสตร์

เภสัชจลนศาสตร์ () เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเภสัชวิทยาที่กล่าวถึงกระบวนการของร่างกายในการจัดการยาเมื่อเปรียบเทียบกับเวลา หรือการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของยาในร่างกาย ณ เวลาต่างๆ ประกอบด้วยกระบวนการสำคัญทางเภสัชจลนศาสตร์ใน 4 ขั้นตอน คือ การดูดซึม (Absorption) , การกระจายยา (Distribution) , กระบวนการเผาผลาญ (Metabolism) และการขับยาออกจากร่างกาย (Excretion) นิยมเรียกอย่างย่อว่า ADME

การดูดซึมของยาส่งผลต่อชีวปริมาณการออกฤทธิ์ (Bioavailability) ของยาซึ่งขึ้นกับรูปแบบวิธีการให้ยาหรือวิธีการบริหารยาในรูปแบบต่างๆกัน การดูดซึมยังส่งผลอย่างต่อเนื่องไปยังกระบวนการกระจายยา ซึ่งมีปัจจัยต่างๆในร่างกายที่สนับสนุนหรือลดการกระจายยาไปยังอวัยวะเป้าหมาย (Target Organ) และกระบวนการเผาผลาญของยาเพื่อการกำจัดยาออกนอกร่างกาย ในบางกรณีนิยมเรียก "ADME" เป็น "ADMET" ซึ่งเป็นการเพิ่มการขนส่ง (Transport) หรือความเป็นพิษ (Toxicity) เข้าไปผนวกด้วย

เภสัชจลนศาสตร์มีความสำคัญยิ่งต่อกระบวนการศึกษาวิชาเภสัชวิทยา
จำปูน

จำปูน () เป็นพรรณไม้ดอกชนิดหนึ่ง มีกลิ่นหอมหวาน ดอกมีขนาดเล็ก กลีบหนา อูม ดอกมีลักษณะคล้ายดอกบัวตูม ชื่อวิทยาศาสตร์ คือ "Anaxagorea javanica" Blume

เป็นพรรณไม้พุ่มขนาดเล็ก ต้นใบและกิ่งคล้ายๆ กระดังงา ลำต้นสูงประมาณ 2-4 เมตร ทรงพุ่มค่อนข้างโปร่ง กิ่งก้านเกลี้ยง ลำต้นตรง เปลือกเรียบมีสีเทาคล้ำ ใบสีเขียวเป็นมัน พื้นใบเกลี้ยง ยาวประมาณ 4-6 นิ้ว ดอกเป็นดอกเดี่ยว ออกตามยอดหรือโคนก้านใบ ลักษณะดอกจะแข็ง มีสีขาวนวลเป็นมัน มี 3 กลีบ โคนกลีบสีเขียว เมื่อบานเต็มที่ประมาณ 1 นิ้ว มีกลิ่นหอมแรงในช่วงกลางคืนและหอมอ่อนในช่วงเช้า ดอกบานวันเดียวแล้วร่วง ออกดอกตลอดปี แต่จะมีดอกดกในช่วงฤดูฝน ผลเป็นผลกลุ่ม มีผลย่อย 4-10 ผล เมื่อผลแก่แล้วเมล็ดจะแตกตัวกระเด็นไปได้ไกล

โดยการเพาะเมล็ดและการตอนกิ่ง แต่เพาะเมล็ดจะได้ผลดีกว่า เมล็ดที่ได้จากต้นควรรีบเพาะทันทีเนื่องจากเมล็ดจะสูญเสียสภาพการงอกเร็วมาก การเพาะเมล็ดใช้เวลาประมาณ 1 เดือน

เป็นพืชที่มีการเจริญเติบโตช้าในช่วงแรก ต้นกล้าอายุหนึ่งปีจะมีความสูงเพียง 10 เซนติเมตร แต่จะเจริญเติบโตเร็วขึ้นได้ในปีถัดไป สภาพธรรมชาติต้องการแสงแดดรำไร ขึ้นได้ในดินทุกชนิด หากปลูกเลี้ยงควรปลูกในดินร่วนมีการระบายน้ำดี ชอบน้ำ จะเจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูง หรือฝนตกชุก หากต้องการปลูกให้ออกดอกจะต้องจัดสภาพแวดล้อมให้มีความเหมาะสม และควรระวังอย่าให้โดนแดดจัดเกินไป จำปูนเป็นไม้ดอกที่ได้รับความนิยมมานาน แต่มีน้อยคนที่จะปลูกเลี้ยงได้เจริญเติบโตและออกดอกดกได้ในที่ราบภาคกลาง หรือสภาพแวดล้อมอื่นที่ต่างไปจากถิ่นกำเนิดเดิม

ภาคใต้ของประเทศไทย บริเวณคาบสมุทรมลายู และยังพบในภาคตะวันออกเฉียงใต้แถบจังหวัดจันทบุรี จำปูนเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดพังงา
องศาเซลเซียส

องศาเซลเซียส (, สัญลักษณ์ °C) หรือที่เคยเรียกว่า องศาเซนติเกรด () เป็นหน่วยวัดอุณหภูมิหน่วยหนึ่งในระบบเอสไอ กำหนดให้จุดเยือกแข็งของน้ำคือ 0 °C และจุดเดือดคือ 100 °C โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่แอนเดอร์ เซลเซียส ผู้ซึ่งสร้างระบบใกล้เคียงกับปัจจุบัน

ในปัจจุบันองศาเซลเซียสใช้กับแพร่หลายทั่วโลกในชีวิตประจำวัน จะยกเว้นก็มีสหรัฐและประเทศจาเมกาเท่านั้นที่นิยมใช้หน่วยองศาฟาเรนไฮต์ แต่ในประเทศดังกล่าว องศาเซลเซียสและเคลวินก็ใช้มากในด้านวิทยาศาสตร์

นิยามขององศาเซลเซียสนิยามจากหน่วยเคลวิน โดยที่ขนาดของสเกลหน่วยองศาเซลเซียสจะเท่ากับของเคลวิน กำหนดให้อุณหภูมิที่จุดศูนย์องศาสัมบูรณ์มีค่าเท่ากับ -273.15 °C

หน่วยนี้ตั้งตามชื่อของแอนเดอร์ เซลเซียส (Anders Celsius มีชีวิตอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1701–1744) นักดาราศาสตร์ชาวสวีเดน เขาเป็นคนแรกที่เสนอระบบที่ใกล้เคียงกับระบบนี้ในปี พ.ศ. 2285 (ค.ศ. 1742) โดยใช้ชื่อว่า "เซนติเกรด" ซึ่งมาจากภาษาละติน "centum" ที่แปลว่า 100 และ "gradus" ที่แปลว่าขั้น แต่แรกกำหนดให้อุณหภูมิจุดเดือดของน้ำคือ 100 องศา และจุดเยือกแข็งของน้ำคือ 0 องศาที่ระดับความดันบรรยากาศมาตรฐาน แต่ได้มีการสลับสเกลต่อมาหลังจากที่เซลเซียสเสียชีวิตไประยะหนึ่ง โดย Jean-Pierre Christin เป็นคนเสนอเรื่องนี้

ในปี พ.ศ. 2491 หน่วยนี้มีชื่อเรียกต่างกันสามแบบ ได้แก่

แต่นับจากนั้นมา ชื่อที่ถูกเลือกเป็นทางการคือ องศาเซลเซียส จากการประชุม "General Conference on Weights and Measures ครั้งที่ 9" โดยมีจุดประสงค์เพื่อระลึกถึงเซลเซียส และเป็นการตัดปัญหาความสับสนที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้คำนำหน้า "centi-" กับระบบเอสไอ และจากการที่นิยามเดิมไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการ เนื่องจากอุณหภูมิขึ้นกับนิยามของความดันบรรยากาศมาตรฐาน ซึ่งความดันบรรยากาศมาตรฐานนี้ก็ขึ้นกับอุณหภูมิอีกทีหนึ่ง จึงกำหนดนิยามใหม่ให้อุณหภูมิ 0.018°C ตรงกับจุดสามสถานะ (triple point) ของน้ำ และให้สเกลหนึ่งองศามีค่าเป็น 1/273.16 เท่าของผลต่างระหว่างอุณหภูมิที่จุดสามสถานะของน้ำกับจุดศูนย์องศาสัมบูรณ์ นิยามนี้ได้รับการยอมรับในการประชุม "General Conference on Weights and Measures ครั้งที่ 10" เมื่อปี พ.ศ. 2497
อุปสงค์และอุปทาน

อุปสงค์และอุปทาน
ความหมายในทางเศรษฐศาสตร์ อุปสงค์และอุปทาน () เป็นแบบจำลองพื้นฐานที่อธิบายความสัมพันธ์ของผู้ซื้อและผู้ขายสินค้าในตลาดที่มีการแข่งขัน โดยถือว่าอุปสงค์และอุปทาน เป็นตัวแปรที่กำหนดปริมาณและราคาของสินค้าแต่ละชนิดในตลาด

โดยทั่วไป อุปสงค์ () หมายถึง ความต้องการซื้อสินค้าและบริการ ในขณะที่อุปทาน (supply) หมายถึง ความต้องการขายสินค้าและบริการ

"อุปสงค์" (Law of Demand) และอุปทาน (Law of Supply) เป็นหลักการที่อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างราคาและปริมาณความต้องการซื้อหรือขาย โดยกฎอุปสงค์ระบุว่า ปริมาณความต้องการซื้อสินค้า หรือเรียกว่าปริมาณอุปสงค์ (quantity demanded) มีความสัมพันธ์ในทางลบกับราคา เมื่อปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลนั้นคงที่ กล่าวคือ เมื่อราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้น ผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะต้องการซื้อสินค้านั้นน้อยลง กฎอุปทานระบุว่า ปริมาณสินค้าที่ต้องการขาย หรือปริมาณอุปทาน (quantity supplied) มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับราคา เมื่อปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลนั้นคงที่ กล่าวคือเมื่อราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้น ผู้ขายมีแนวโน้มที่จะต้องการขายสินค้ามากขึ้นบวง

กฎอุปสงค์และอุปทาน มักนำเสนอออกมาในรูปแบบของแผนภูมิเส้น โดยให้แกนตั้งเป็นราคา และแกนนอนเป็นปริมาณสินค้า เส้นอุปสงค์มักเขียนออกมาเป็นเส้นลาดลง และเส้นอุปทานเป็นเส้นชันขึ้น แม้ว่าโดยทั่วไปเส้นกราฟอุปทานจะมีลักษณะชันขึ้น อย่างไรก็ตาม มีบางกรณีที่เส้นกราฟอุปทานที่ว่ากันว่าแบบสมมติฐาน ตัวอย่างของข้อยกเว้นนี้ได้แก่ เส้นกราฟอุปทานของแรงงานที่มีลักษณะของการโน้มกลับ กล่าวคือ เมื่ออัตราค่าแรงเพิ่มขึ้น คนงานคนหนึ่งก็พร้อมจะทำงานเป็นจำนวนชั่วโมงที่มากขึ้น แต่เมื่ออัตราค่าแรงขึ้นถึงจุดที่สูงมากๆ คนงานอาจพบกับเลือกทำงานน้อยลงและใช้เวลาว่างมากขึ้น การวกกลับของเส้นกราฟอุปทานยังปรากฏในตลาดอื่นด้วย เช่นในตลาดน้ำมัน ประเทศที่ส่งออกน้ำมันหลายประเทศลดการผลิตน้ำมันหลังจากราคาพุ่งสูงขึ้นในวิกฤตการณ์น้ำมันปี พ.ศ. 2520
โมเดลของอุปสงค์และอุปทาน อธิบายว่า ตลาดมีแนวโน้มที่จะเข้าสู่ดุลยภาพ (equilibrium) ซึ่งปริมาณอุปสงค์และปริมาณอุปทานจะเท่ากัน เรียกราคาที่ภาวะดุลยภาพว่า ราคาดุลยภาพ และปริมาณสินค้าที่ภาวะนี้ว่า ปริมาณดุลยภาพ หากปริมาณอุปสงค์มากกว่าปริมาณอุปทาน ซึ่งเกิดเมื่อราคาสินค้าต่ำกว่าราคาดุลยภาพของสินค้านั้น จะเกิดการขาดแคลนสินค้า หรือเรียกว่ามีอุปสงค์ส่วนเกิน ในขณะที่เมื่อปริมาณอุปทานมากกว่าปริมาณอุปสงค์ คือเมื่อราคาสินค้าสูงกว่าราคาดุลยภาพ จะเกิดสินค้าล้นตลาด หรืออุปทานส่วนเกิน โดยเมื่อเกิดกรณีเหล่านี้ ผู้ซื้อและผู้ขายในตลาดจะตอบสนองจนกระทั่งตลาดเข้าสู่ดุลยภาพต่อเนื่องกัน

ในการแสดงด้วยแผนภูมิ ดุลยภาพคือจุดที่เส้นอุปสงค์และเส้นอุปทานตัดกัน. อุปทานคือการที่จะทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าเป็นเรื่องที่ไม่ได้เป็นอย่างไรบ้าง

กฎอุปสงค์และกฎอุปทาน อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างราคาและปริมาณสินค้า เมื่อปัจจัยอื่นๆ คงที่ หากปัจจัยอื่นเกิดความเปลี่ยนแปลง จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอุปสงค์หรืออุปทาน คือปริมาณอุปสงค์หรือปริมาณอุปทานจะมีการเพิ่มขึ้นหรือลดลงที่ทุกระดับราคา แสดงในแผนภูมิในลักษณะของการเปลี่ยนแปลงเส้นอุปสงค์หรืออุปทาน

ปัจจัยกำหนดอุปสงค์สำคัญที่มักกล่าวถึงได้แก่ รายได้ ราคาของสินค้าอื่นที่เกี่ยวข้อง รสนิยม ความคาดหวัง จำนวนผู้ซื้อ ในขณะที่ปัจจัยที่กำหนด

สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งในหลักการของอุปสงค์และอุปทานได้แก่ความยืดหยุ่น (elasticity) ในทฤษฏีของอุปสงค์และอุปทาน ความยืดหยุ่นคือการวัดการเปลี่ยนแปลงของปริมาณอุปสงค์หรืออุปทานต่อปัจจัยที่กำหนดอุปสงค์หรืออุปทาน การศึกษาความยืดหยุ่นที่มักนำมาพิจารณาคือความยืดหยุ่นต่อราคา ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงของปริมาณอุปสงค์หรืออุปทานที่เกิดจากความเปลี่ยนแปลงของราคา
พ.ศ. 2455

พุทธศักราช 2455 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1912 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
อาโอนิโปรดักชัน

"อาโอนิ โปรดักชัน" หรือ "อาโอนิ โปร" (青二プロダクション, Aoni Production) บริษัท เอเจ็นซี่ รับหานักพากย์ ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีสาขาทั้งใน โตเกียว และ โอซะกะบริษัท อาโอนิ โปร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปีพ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) มีสินทรัพย์รวม 26 ล้านเยน รวมมีนักพากย์ในสังกัดกว่า 250 คน และมีบริษัทลูกชื่อ "อาโอนิ มิวสิก โปรดักชัน"
รายชื่อนักพากย์ในสังกัดที่มีข้อมูลในวิกิพีเดีย:

นักพากย์อื่นๆ

ฮิโรมิ สึรุ 
อายะ ฮิซาคาวะ
ยูมิ โทมะ
จุนโกะ โนดะ
คุมิโกะ นิชิฮาระ
ฮิเดโอะ อิชิคาวะ
เรียวทาโร่ โอคิอายุ
โฮโกะ คุวาชิมะ
ฮิเดยูกิ ทานากะ
ฮิคารุ มิโดริคาวะ
โนบุโตชิ คันนะ
ริกะ โคมัตสึ
มามิ คินเงทสึ
มาริโกะ โคดะ
บิน ชิมาดะ
ไทกิ มัตสึโนะ
มายูมิ โช
ยูริโกะ ยามาโมโตะ
คาซึเอะ อิคุระ
มิคิโอะ อิโนอุเอะ
จิคาโอะ โอซึกะ
ไดสุเกะ โกริ
ทาเคชิ อาโอโนะ
ทาเคชิ คุซาโอะ
วาคานะ ยามาซากิ
ยาสุฮิโระ ทาคาโตะ
ยูโกะ มินางุจิ
ยูโกะ นางาชิมะ
คาซึโกะ สุงิยามะ
จิโยโกะ คาวาชิมะ
มาซายะ โอโนซากะ
มาจิโกะ โทโยชิมะ
เมงุมิ อุราวะ
ยูกิมาสะ คิชิโนะ
บันโจ กินงะ
ยาสุโนริ มาสุทานิ
รูมิ คาซาฮาระ
เคอิจิ นัมบะ
เรียว ฮิโรฮาชิ
พ.ศ. 2456

พุทธศักราช 2456 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1913 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน