seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แบล็กเบอร์รี

แบล็กเบอร์รี () มีชื่อในภาษาไทยว่า "ไข่กุ้ง, ไข่ปู, บ่าฮู้" เป็นผลไม้ป่าประเภทที่กินได้ เป็นไม้ผลประเภทผลกลุ่ม (aggregate fruit) (แบบน้อยหน่า) จากพุ่มไม้หนาม (Bramble) ซึ่งเป็นพืชที่อยู่ในสกุลกุหลาบในวงศ์กุหลาบที่มีด้วยกันทั้งหมดเป็นร้อยสปีชีส์เป็นพันธุ์ไม้ที่พบทั่วไปในบริเวณที่มีอากาศอุ่นในซีกโลกเหนือ

แบล็กเบอร์รีเป็นพืชยืนต้นแต่กิ่งเป็นกิ่งแบบพืชสองปีที่งอกจากลำต้นที่เป็นพืชยืนต้น

ในปีแรกกิ่งใหม่จะงอกออกมาอย่างรวดเร็วและแข็งแรงจนยาวราว 3 ถึง 6 เมตร ที่เป็นกิ่งที่โค้งและเลื้อยตามพื้นดินหรือพันกันเป็นพุ่ม มีใบใหญ่ที่ประกอบด้วยใบเล็กห้าถึงเจ็ดใบ ในปีแรกกิ่งใหม่จะไม่ออกดอกออกผล ในปีที่สองกิ่งที่งอกจากปีก่อนหน้านั้นก็จะไม่เจริญเติบโตอีกแต่จะเริ่มออกดอกและผล ขณะที่กิ่งใหม่ก็ยังคงงอกเพื่อที่ผลิตผลในปีต่อไป กิ่งทั้งปีแรกและปีที่สองจะมีหนามแหลมแข็ง แต่ก็มีสายพันธุ์ที่ผสมขึ้นที่ไม่มีหนามเพื่อให้เก็บผลง่ายขึ้น

แบล็กเบอร์รีป่าหรือแบล็กเบอร์รีที่โตตามธรรมชาติเป็นไม้ที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในป่า ตามเนินเขา ตามแนวพุ่มไม้ และตามพุ่มไม้สองข้างทางหรือสองข้างถนน เป็นไม้ที่สามารถเติบโตได้ในสภาพดินที่ไม่ใคร่ดีนักได้

ดอกจะออกราวปลายฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูร้อน แต่ละดอกก็จะมีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 2 ถึง 3 เซนติเมตรมีกลีบสีขาวหรือชมพูอ่อนห้ากลีบ ที่กลายเป็นผลตอนปลายฤดูร้อนราวเดือนสิงหาคม ผลที่สุกจะมีสีดำซึ่งเป็นที่มาของชื่อมีขนาดราวหัวนิ้วก้อย รสก็มีตั้งแต่เปรี้ยวจัดไปจนหวาน ที่เหมาะกับกินสดหรือทำแยมผลไม้

แบล็กเบอร์รีมีคุณค่าทางอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายสูงที่รวมทั้งเส้นใยอาหาร (dietary fiber) วิตามินซี วิตามินเค กรดโฟลิก วิตามินบี และ เกลือแร่, แมงกานีส
พระราชกฤษฎีกาเฟอร์มัน

พระราชกฤษฎีกาเฟอร์มัน () คือกฎหมาย หรือ ประกาศที่ออกโดยประมุขของรัฐอิสลามที่รวมทั้งจักรวรรดิออตโตมัน, จักรวรรดิโมกุล และ อิหร่านที่ใช้กันมาจนกระทั่งถึงสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของโมฮัมมัด เรซา ปาห์เลวี (Mohammed Reza Pahlavi) ในคริสต์ศตวรรษที่ 20

คำว่า “firman” มาจากภาษาเปอร์เซีย “فرمان” (farmân) ที่แปลว่า “ประกาศ” หรือ “กฎ” ในภาษาตุรกีมาแผลงเป็นคำว่า “ferman”

ในสมัยการปกครองของจักรวรรดิออตโตมันสุลต่านมีอำนาจจากการเป็นผู้รักษากฎหมายชาริอะห์ แต่กฎหมายชาริอะห์มิได้ครอบคลุมในทุกกรณีที่เกี่ยวกับชีวิตทางสังคมและการเมือง ฉะนั้นในการสร้างกฎที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์และสถานะภาพต่างๆ ที่มิได้อยู่ในข่ายของชาริอะห์ สุลต่านจึงก่อตั้งการออกพระราชกฤษฎีกาที่เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกาเฟอร์มัน” ขึ้น
วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์

วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรชายคนสุดท้องของชลิต เฟื่องอารมย์ นักแสดงชาวไทย มีพี่สาวเป็นนักแสดงเช่นกันคือ แนน ชลิตา เฟื่องอารมย์ ศึกษาระดับ ป.1- ม.3 จากโรงเรียนสาธิต มศว. ประสานมิตร และต่อระดับ ม.4-5 ที่เฮนเดอร์สันไฮสคูล และระดับอุดมศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค)

เคยอุปสมบท ที่วัดสระเกศวรวิหาร โดยรับฉายาทางธรรมว่า วริทโธ แปลว่า ผู้มีความสำเร็จ โดยมีกำหนดบวช 1 เดือน จะจำวัดที่วัดสระเกศเป็นเวลา 3 วัน ก่อนออกธุดงค์ ที่หัวหิน

ด้านชีวิตส่วนตัว เคยพัฒนาความสัมพันธ์กับจอย รินลณี ศรีเพ็ญ แต่ฝ่ายหญิงยังไม่เรียกเป็นคนรู้ใจปัจจุบันได้ออกมาสัมภาษณ์ว่าทั้งคู่เลิกคบหากันแล้ว ปัจจุบัน วรฤทธิ์ คบหาดูใจ กับ แจน นพลักษณ์ แฟนสาวแอร์โฮสเตส แฟนนอกวงการ ปัจจุบันสมรสกันแล้ว เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 โดยจัดพิธีอย่างเรียบง่ายตามแบบประเพณีทางเหนือที่ จ. เชียงใหม่ บ้านเกิดของแฟนสาว ซึ่งพิธีการในช่วงเช้าจัดขึ้นที่โรงแรมสิบแสน ลักชัวรี ริมปิง เชียงใหม่ มีการตั้งขบวนขันหมากผ่านประตูเงินประตูทองเพื่อไปสู่ขอเจ้าสาวอย่างสนุกสนาน
ยุทธการที่เลปันโต

ยุทธการเลอพานโต (ค.ศ. 1571) (, ) เป็นยุทธการในสงครามออตโตมัน-เวนิสครั้งที่ห้า และ สงครามออตโตมัน-ฮับส์บวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 ในอ่าวพาทราสในทะเลไอโอเนียน เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพเรือของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมัน และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์แห่งเมดิเตอเรเนียนที่ประกอบด้วยอาณาจักรพระสันตะปาปา สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย สเปน และ อัศวินแห่งมอลตา ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ

การพ่ายแพ้ครั้งนี้เป็นจุดสำคัญของจักรวรรดิออตโตมันที่ไม่เคยได้รับการพ่ายแพ้ทางการยุทธการทางนาวีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่ถือกันว่าเป็นแรงบันดาลจากเบื้องบน (act of Divine Will) ที่นักบันทึกพงศาวดารบรรยายว่า "กองเรือหลวงเผชิญหน้ากับผู้นอกศาสนาอันชั่วร้าย แต่พระเจ้าก็หันพระพันตร์ไปทางอื่น" แต่สำหรับผู้เป็นคริสเตียนเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เกิดความหวังของโอกาสที่จะล่มสลายของตุรกีผู้ที่ถือว่าเป็น "ศัตรูของคริสเตียน" ออตโตมันเหลือเรือเพียง 30 ลำจากกองเรือเกือบ 300 ลำ และทหารและทาสอีกราว 30,000 คน นักประวัติศาสตร์ตะวันตกถือการได้รับชัยชนะครั้งนี้ว่าเป็นชัยชนะที่เด็ดขาดทางราชนาวีที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยุทธการอัคเทียม (Battle of Actium) ที่เกิดขึ้นเมื่อปี 31 ก่อนคริสต์ศักราช
การล้อมกรุงเยรูซาเลม

การล้อมกรุงเยรูซาเลมเกิดขึ้นหลายครั้งที่รวมทั้ง:
การล้อมโรดส์ (ค.ศ. 1522)

การล้อมเมืองโรดส์ () (ค.ศ. 1522) การล้อมเมืองโรดส์ในปี ค.ศ. 1522 เป็นความพยายามครั้งที่สองโดยจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยสุลต่านสุลัยมานในการยึดโรดส์เพื่อกำจัดอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ออกจากเกาะซึ่งก็เป็นที่สำเร็จ ซึ่งเป็นเพิ่มความมั่นคงทางยุทธศาสตร์ให้แก่จักรวรรดิทางด้านตะวันออกของเมดิเตอเรเนียน หลังจากที่การล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1480 ประสบความล้มเหลว

อัศวินเซนต์จอห์นหรืออัศวินฮอสพิทาลเลอร์เข้ายึดเกาะโรดส์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 หลังจากที่เสียเมืองเอเคอร์ซึ่งเป็นที่ตั้งมั่นสุดท้ายของนักรบครูเสดในปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1291 และใช้เป็นที่ตั้งมั่นในการดำเนินการต่อต้านมุสลิมและรังควานการเดินเรือของตุรกีในบริเวณลว้าน ความพยายามครั้งแรกที่จะยึดในการล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1480 ของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันประสบกับความล้มเหลว แต่การมีอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ผู้ก้าวร้าวอยู่ไม่ไกลจากฝั่งใต้ของอานาโตเลียก็เป็นอุปสรรคใหญ่ในการขยายอำนาจซึ่งทำให้จักรวรรดิออตโตมันจำต้องพยายามกำจัด

ในปี ค.ศ. 1521 ฟิลิปป์ วิลลิเยร์ส เดอ ลิสเซิล-อาแดง (Philippe Villiers de L'Isle-Adam) ได้รับเลือกให้เป็นแกรนด์มาสเตอร์ของลัทธิ ลิสเซิล-อาแดงคาดว่าจะถูกโจมตีโดยออตโตมันจึงสร้างเสริมกำแพงป้องกันตัวเมืองให้แข็งแรงขึ้น อันที่จริงแล้วการสร้างเสริมก็เริ่มทำกันมาบ้างแล้วตั้งแต่หลังการรุกรานครั้งแรก และ หลังจากความเสียหายที่ได้รับจากแผ่นดินไหวในปีต่อมาใน ค.ศ. 1481 นอกจากนั้นลิสเซิล-อาแดงก็ทำการชักชวนหว่านล้อมให้สมาชิกของลัทธิจากบริเวณต่างๆ ในยุโรปให้มาช่วยป้องกันเกาะ แต่ก็ไม่มีผู้ใดในยุโรปให้ความสนใจกับการเรียกร้อง นอกจากไปจากกลุ่มกองทหารเวนิสจากครีต เมืองโรดส์บางส่วนก็มีระบบกำแพงสองชั้นป้องกัน บางแห่งก็เป็นกำแพงหินสามชั้น และเชิงเทินขนาดใหญ่ การป้องกันแต่ละส่วนก็มอบหมายให้แก่หน่วยย่อยๆ ที่เรียกว่าทัง (Tongue) ซึ่งเป็นระบบที่วางรากฐานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1301 ด้านปากอ่าวปิดด้วยโซ่เหล็ก หลังแนวโซ่ก็เป็นกองเรือของอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ที่ตั้งรออยู่
การล้อมโรดส์

การล้อมเมืองโรดส์ () (ปี 305 – ปี 304 ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นการล้อมครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของประวัติศาสตร์สมัยโบราณเมื่อเดเมเทรียสที่ 1 แห่งมาซีดอนลูกของ อันทิโกนัสที่ 1 โมนอพธาลมัสล้อมเมืองโรดส์เพื่อจะแยกโรดส์จากการเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์ทอเลมี แต่ฝ่ายโรดส์เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ
พระราชวังโทพคาปึ

พระราชวังโทพคาปึ (, ) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูลในประเทศตุรกีที่เดิมเป็นที่ประทับหลักของสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลราว 400 ในช่วง 600 ปีที่มีอำนาจ ระหว่างปี ค.ศ. 1465 จนถึงปี ค.ศ. 1853

ในปัจจุบันพระราชวังโทพคาปึเป็นสถานที่จัดงานรับรองของรัฐ และเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว และเป็นที่เก็บรักษาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของมุสลิมเช่นเสื้อคลุมและดาบของมุฮัมมัด และตั้งอยู่ในบริเวณประวัติศาสตร์ของอิสตันบูลที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติในปี ค.ศ. 1985 พระราชวังโทพคาปิได้รับการบรรยายในข้อที่ iv ของการเป็นมรดกโลกว่า “ตัวอย่างที่ดีที่สุดของกลุ่มพระราชวัง [...] ของสมัยออตโตมัน”

การสร้างครั้งแรกเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1459 ตามพระราชโองการของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 หลังจากที่ทรงพิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิลจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้ ตัวพระราชวังเป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่มีลานหลักสี่ลานและสิ่งก่อสร้างย่อยๆ อีกหลายตึก ในจุดที่สูงที่สุดพระราชวังเป็นที่พำนักของผู้คนถึง 4,000 คน เดิมครอบคลุมบริเวณขนาดใหญ่ตามแนวฝั่งทะเล กลุ่มสิ่งก่อสร้างขยายตัวต่อมาเรื่อยๆ รวมทั้งการบูรณปฏิสังขรณ์หลายครั้งเช่นเมื่อปี ค.ศ. 1509 เมื่อได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหว และในปี ค.ศ. 1665 หลังจากเกิดเพลิงไหม้ ภายในพระราชวังใช้เป็นสุเหร่า โรงพยาบาล โรงอบขนมปัง และโรงตีเงินกษาปณ์ The name directly translates as "Cannon gate Palace", from the palace being named after a nearby, now destroyed, gate.

พระราชวังโทพคาปึเริ่มมาหมดความสำคัญลงในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อสุลต่านนิยมที่จะเสด็จไปประทับที่พระราชวังใหม่บนฝั่งบอสฟอรัสมากขึ้น ในปี ค.ศ. 1853 สุลต่านอับดุล เมซิดที่ 1 (Abdül Mecid I) ตัดสินพระทัยย้ายออกไปประทับที่ Dolmabahçe Palace ซึ่งเป็นพระราชวังแบบยุโรปที่สร้างขึ้นใหม่ในเมือง แต่ระบบบริหารต่างๆ เช่นกองพระคลัง หอสมุด สุเหร่า และ โรงกษาปณ์ยังคงอยู่ที่พระราชวังโทพคาปิ

หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1921 พระราชวังโทพคาปิก็เปลี่ยนมาเป็นพิพิธภัณฑ์ตามรัฐประกาศของวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1924 ภายใต้การบริหารของกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งตุรกี

พระราชวังเป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่มีห้องหอเป็นจำนวนร้อยแต่เปิดให้สาธารณรัฐชนชมแต่เฉพาะเพียงห้องสำคัญๆ ที่เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงลักษณะสถาปัตยกรรมออตโตมัน นอกจากนั้นก็ยังมีห้องแสดงเครื่องเคลือบพอร์ซีเลน เสื้อคลุม อาวุธ เสื้อเกราะ หนังสือวิจิตรออตโตมัน หนังสืออักษรวิจิตรอิสลาม (Islamic calligraphy) จิตรกรรมฝาผนัง และเครื่องราชสมบัติ และเพชรพลอย
ชาวยิวเซฟาร์ดี

ชาวยิวเซฟาร์ดี (; ; ฮิบรูมาตรฐาน: Səfardi; พหูพจน์ ספרדים, ฮิบรูใหม่: Səfaradim ; ; , , , จูเดโอ-สเปน: Sefardies) เป็นชนกลุ่มย่อยของกลุ่มชนยิวที่มาจากคาบสมุทรไอบีเรีย และ แอฟริกาเหนือ ที่มักจะกล่าวว่าคู่กับชาวยิวอัชเคนาซิ (Ashkenazi Jews) หรือ ชาวยิวมิซราฮิ (Mizrahi Jews)
ชาวยิวเซฟาร์ดีคือชาวยิวในคาบสมุทรไอบีเรีย (ปัจจุบันคือสเปนและโปรตุเกส) และมาเกรบ (Maghreb) ซึ่งรวมทั้งชาวยิวที่สืบเชื้อสายมาจากผู้ที่ถูกเนรเทศออกจากสเปนภายใต้พระราชกฤษฎีกาอาลัมบรา (Alhambra decree) ของปี ค.ศ. 1492 หรือจากโปรตุเกสตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 ในปี ค.ศ. 1497 และผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวยิวคริพโต (crypto-Jews) ผู้อพยพออกจากคาบสมุทรในคริสต์ศตวรรษต่อๆ มา ในปัจจุบันคำนี้หมายถึงชาวยิวที่อาจจะไม่ได้เกิดเป็นชาวยิวเซฟาร์ดี (หรืออาจจะไม่ได้เป็นชาวยิวเลยก็ได้) แต่ทำการสักการะในซินากอกเซฟาร์ดีและถือปฏิบัติตามประเพณีเซฟาร์ดี ในปัจจุบันสเปนมีชาวยิวเซฟาร์ดี 12,000 คน และโปรตุเกสมี 2,500 คน และในยิบรอลตาร์อีก 600 คน

คำว่า “Sephardi” มาจาก “Sepharad” (เซฟาราด) ( ; ) ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ในคัมภีร์ไบเบิล ที่อาจจะเป็นที่เดียวกับ “Saparda” ที่กล่าวถึงในคำจารึกของเปอร์เซีย ที่ตั้งที่แท้จริงยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ แต่อาจจะเป็นซาร์ดิส (Sardis) ในอานาโตเลีย “เซฟาราด” เป็นคำที่ชาวยิวใช้ในการกล่าวถึงคาบสมุทรไอบีเรีย และยังคงหมายถึง “สเปน” ในภาษาฮิบรูสมัยใหม่

ในทางศาสนาและในอิสราเอลสมัยใหม่ “เซฟาดิม” มักจะมีความหมายที่กว้างกว่าที่รวมทั้งชาวยิวเชื้อสายเอเชียและแอฟริกาที่ใช้บทสวดแบบเซฟาร์ดี แต่เนื้อหาของบทความนี้จำกัดเฉพาะทางชาติพันธุ์มิใช่ความหมายของการใช้ในภาษาสมัยใหม่

เดิมเซฟาดิมคือชาวยิวที่เกี่ยวข้องกับคาบสมุทรไอบีเรียที่ประกอบด้วย
ชาวอิตาลี

ชาวอิตาลี (, ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ (ethnic group) ที่มีวัฒนธรรม และ การสืบเชื้อสายร่วมกัน และพูดภาษาอิตาลีเป็นภาษาแม่ ภายในอิตาลีการเป็นชาวอิตาลีคือการถือสัญชาติอิตาลีไม่ว่าจะสืบเชื้อสายมาจากผู้ใดหรือมาจากประเทศใด ซึ่งแตกต่างจากผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวอิตาลี และทางประวัติศาสตร์จากผู้มีเชื้อสายอิตาลีที่ไม่ได้อยู่ในดินแดนที่เป็นของอิตาลีบนคาบสมุทรอิตาลี

เพราะการอพยพหลายครั้งออกจากอิตาลีที่เป็นชนพลัดถิ่น มีชาวอิตาลีสัญชาติอิตาลีที่อาศัยอยู่นอกอิตาลี 4 ล้านคน และมีมากกว่า 70 ล้านคนที่มีเชื้อสายเต็มหรือบางส่วน โดยมากแล้วอาศัยอยู่ในอเมริกาใต้ อเมริกาเหนือ และส่วนอื่นของยุโรป
ชาวดัตช์

ชาวดัตช์ ( ) คือกลุ่มชาติพันธุ์ของประชากรส่วนใหญ่ของประเทศเนเธอร์แลนด์ นอกจากในประเทศเนเธอร์แลนด์แล้วชาวดัตช์หรือผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวดัตช์ก็ยังตั้งถิ่นฐานในดินแดนต่างๆ ทั่วโลกโดยเฉพาะในแคนาดา,ออสเตรเลีย, สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ และในสหรัฐอเมริกา
โคโดเมน

โคโดเมน () หรือ เซตเป้าหมาย () ของฟังก์ชัน คือเซตซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาจากฟังก์ชันจะต้องตกไปอยู่ภายใต้เซตนั้น โคโดเมนของฟังก์ชัน "f" : "X" → "Y" คือเซต "Y"

โคโดเมนเป็นส่วนหนึ่งของการนิยามฟังก์ชันรูปแบบใหม่เป็นสามสิ่งอันดับ ("X", "Y", "F") ซึ่ง "F" คือเซตย่อยของผลคูณคาร์ทีเซียน "X" × "Y" เซตของสมาชิกทั้งหมดที่ทำให้เกิด "f" ("x") โดยที่ "x" เป็นสมาชิกบางส่วนของ "X" จะเรียกว่าเป็นอิมเมจของ "f" ซึ่งอิมเมจของฟังก์ชันนี้จะเป็นเซตย่อยของโคโดเมน โดยไม่สำคัญว่าจะต้องมีขนาดเท่ากับโคโดเมน นั่นคือสำหรับฟังก์ชันที่ไม่เป็นฟังก์ชันทั่วถึง จะยังคงมีสมาชิก "y" เหลืออยู่ในโคโดเมน ซึ่งทำให้สมการ "f" ("x") = "y" ไม่มีคำตอบ

รูปแบบการนิยามฟังก์ชันแบบเก่าที่ไม่ได้ระบุโคโดเมนลงไปก็ยังเป็นที่นิยมอยู่ ตัวอย่างเช่นในทฤษฎีเซต สามารถกำหนดได้ว่าโดเมนของฟังก์ชันคือคลาสแท้ "X" ซึ่งในกรณีดังกล่าวจะไม่มีสิ่งใดที่เหมือนสามสิ่งอันดับ ("X", "Y", "F") และนิยามของฟังก์ชันนั้นจะไม่มีโคโดเมน ถึงแม้ว่าผู้แต่งตำราบางท่านยังคงใช้การนิยามฟังก์ชันในรูปแบบ "f" : "X" → "Y" อยู่เช่นเดิม

สำหรับฟังก์ชัน "f" : R → R ที่นิยามโดย "f" : "x" ↦ "x" หรือเทียบเท่ากับ "f" ("x") = "x" โคโดเมนของ "f" คือ R แต่ "f" ไม่ได้ให้ผลลัพธ์เป็นจำนวนลบใด ๆ เลย ดังนั้นอิมเมจของ "f" คือเซต R นั่นคือช่วง [0, ∞)

กำหนดอีกฟังก์ชันเป็น "g" : R → R โดยที่ "g" : "x" ↦ "x" ถึงแม้ว่า "f" และ "g" จะมีค่าที่ป้อนเข้าและให้ผลลัพธ์เหมือนกัน แต่ฟังก์ชันทั้งสองนี้ก็ไม่จัดว่าเหมือนกันในมุมมองแบบใหม่ เพราะต่างกันตรงที่โคโดเมนของ "g" คือ R

กำหนดฟังก์ชันที่สาม "h" : "x" ↦ √"x" ฟังก์ชันนี้ต้องนิยามโดเมนให้เป็น R จึงจะสามารถใช้ได้ นั่นคือ "h" : R → R

สมมติว่าฟังก์ชันประกอบ "h" ∘ "f" กับ "h" ∘ "g" ได้ถูกนิยามขึ้นแล้ว ฟังก์ชัน "h" ∘ "f" จะไม่มีประโยชน์อันใด เพราะถ้าหากไม่นิยามให้ดีแล้ว เราจะไม่ทราบว่าอิมเมจของ "f" คืออะไร ทราบเพียงว่าเป็นเซตย่อยของ R นั่นคืออาจมีความเป็นไปได้ว่าเมื่อใส่อาร์กิวเมนต์บางค่าลงใน "h" ∘ "f" แล้วจะไม่ให้ผลลัพธ์ใดออกมาเลย เช่นสมาชิกจำนวนลบสามารถใส่ได้ใน "f" แต่ไม่นิยามใน "h" ฟังก์ชันประกอบจะมีประโยชน์เมื่อโคโดเมน (ไม่ใช่อิมเมจ) ของฟังก์ชันข้างขวา เป็นเซตเดียวกับโดเมนของฟังก์ชันข้างซ้าย (โคโดเมนของ "f" คือ R แต่โดเมนของ "h" คือ R)
เอลอย โรฮาส

เอลอย โรฮาส (Eloy Rojas) หรือ เอลอย ดาวิด โรฮาส เลอันโดร (Eloy David Rojas Leandro) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงคารากัส ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 28) เสมอ 2 แพ้ 5
สตีฟ โมลิเตอร์

สตีฟ โมลิเตอร์ (Steve Molitor) นักมวยสากลชาวแคนาดา เกิดเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่ ออนตาริโอ แคนาดา สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 12) แพ้ 3 
โมลิเตอร์เริ่มชกมวยสากลตั้งแต่อายุ 9 ขวบ ตามรอยพี่ชายของเขาคือเจเรมี โมลิเตอร์ ที่เคยเป็นแชมป์เครือจักรภพอังกฤษ โมลิเตอร์เคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล เขาหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนนฮูลิโอ ลูนาในการชกกำหนดแปดยก ต่อมาเขาได้ครองแชมป์เครือจักรภพรุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2547 เขาชกชนะฮูโก เดียนโซ ได้ครองแชมป์ NABA และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ชนะน็อค ไมเคิล ฮันเตอร์ ยก 5 จากนั้น เขาป้องกันตำแหน่งไว้ได้หลายครั้งรวมทั้งชกชนะคะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยด้วย ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 แพ้น็อค เซเลสติโน คาบัลเลโร ยก 4 โมลิเตอร์กลับมาชกชนะอีกหลายครั้ง ก่อนจะขึ้นครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท IBF อีกครั้งหลังจากที่คาบัลเลโรสละตำแหน่ง โดยโมลิเตอร์ขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 ชนะคะแนน ตากาลานี นโดลวู แต่เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้งในอีกปีต่อมา โมลิเตอร์ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเสียแชมป์ให้นโดลวูไป
เดอะ ไลออน คิง ภาค 2: ซิมบ้าเจ้าป่าทรนง

เดอะ ไลออน คิง ภาค 2: ซิมบ้าเจ้าป่าทรนง () ออกฉายวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1998 กำกับโดย Darrell Rooney.
ร็อค อา ดูเดิ้ล

ร็อค อา ดูเดิ้ล เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน ปี ค.ศ. 1991 กำกับโดย Don Bluth
คนค้นฅน

คนค้นฅน เป็นรายการเกี่ยวกับการดำรงชีวิตของแขกรับเชิญในรายการ ผลิตโดย บริษัท ทีวีบูรพา จำกัด เป็นรายการแรกของบริษัท เรื่มออกอากาศตอนแรก ในคืนวันอังคารที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 เวลา 22.00 น. ทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี ในตอนที่มีชื่อว่า เถร…คนดีท่าพระจันทร์ แขกรับเชิญ (ในรายการเรียกว่า "คนต้นเรื่อง") ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ขาดด้อยโอกาส และคนพิการ (มีอยู่เทปหนึ่ง ที่ออกอากาศเกี่ยวกับปู่เย็น)
วันและเวลาที่ออกอากาศ มีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายช่วง
อนิมาเลีย (ทีวีแอนิเมชัน)

อนิมาเลีย เป็นแอนิเมชันสำหรับเด็ก ของประเทศออสเตรเลีย ในประเทศไทย เคยออกอากาศในช่อง ไทย พีบีเอซ หรือ ช่องสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย ทีวีสาธารณะ
ตำบลนาเหลือง

ตำบลนาเหลือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน

ในอดีตตำบลนาเหลืองเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของตำบลตาลชุม ซึ่งต่อมาได้แยกออกมาตั้งเป็นอีกตำบลแล้วเรียกว่า นาเหลือง จนถึงทุกวันนี้

ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอเวียงสาประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดน่านประมาณ 12 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินสูงสลับพื้นที่ราบ มีลำห้วยนาเหลืองและลำน้ำน่านไหลผ่าน มีพื้นที่ทำการเกษตรประมาณ 13 ตารางกิโลเมตร มีแหล่งน้ำธรรมชาติทำการเกษตร

จำนวนประชากรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเหลือง 3,183 คน จำนวน 1,085 หลังคาเรือน

อาชีพหลักของประชากรในเขตตำบลนาเหลือง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางด้านเกษตรกรรม เช่น การทำนา การทำสวน การทำไร่ นอกจากนี้ยังประกอบอาชีพทางด้านพาณิชยกรรม เช่น การค้าขาย บางส่วนที่ รับราชการ

พื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าชุมชนบ้านเมืองราม

แม่น้ำสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำน่าน  ห้วยนาเหลือง

ดินมีลักษณะเป็นดินร่วน เหมาะสำหรับทำการเกษตร
ชาคริต โภชะเรือง

ชาคริต โภชะเรือง เป็นนักเขียนจากบ้านดอนประดู่ ตำบลห้วยลึก อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง มีผลงานนวนิยายเล่มแรกในชีวิตที่ชื่อว่า "ประเทศใต้" จากสำนักพิมพ์ก๊วนปาร์ตี้ ผ่านทะลุเข้าสู่รอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2552

ชาคริต โภชะเรือง เติบโตในครอบครัวที่รักการอ่าน จบปริญญาตรีจากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เริ่มสนใจศึกษางานวรรณกรรมอย่างจริงจัง ขณะเขียนบทรายการโทรทัศน์ จนปี พ.ศ. 2535 มีผลงานตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารลลนา ในเรื่องสั้นชื่อ “อัปสรา...เทวี” ก่อนจะได้รับการประดับช่อการะเกดในเรื่องสั้นลำดับที่ 2 ชื่อ “บ่วง” จากนั้นมีผลงานบทกวี สารคดี และเรื่องสั้น กระจัดกระจายตามหน้านิตยสารต่างๆ มีรวมเรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ “กาหลอ” โดยแพรวสำนักพิมพ์ ก่อนจะมาสร้างชื่ออีกครั้งในเรื่องสั้น “แมงคาเรือง” โดยได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2549 ของสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย

เคยการทำงานเป็นนักวิจัยของสถาบันวิจัยระบบสุขภาพภาคใต้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และกำลังศึกษาต่อปริญญาโท ที่สถาบันการจัดการระบบสุขภาพ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ทุกวันนี้ใช้ทักษะทางศิลปะมาทำงานองค์กรพัฒนาเอกชน เป็นผู้จัดการมูลนิธิชุมชนสงขลา และเขียนหนังสือหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ
ราตรี วิทวัส

ราตรี วิทวัส หรือชื่อจริงว่า ราตรี รัตนก้านตรง เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ที่จังหวัดสระบุรี มีพี่น้อง 4 คน โดยเธอเป็นคนโต เริ่มเข้าวงการบันเทิงเมื่อปี พ.ศ. 2529 จากการถ่ายแบบแฟชั่นในนิตยสาร Yours และมีผลงานถ่ายแบบตามนิตยสารและโฆษณาต่างๆ มากมาย เริ่มจากโฆษณา ตู้เย็นมิตซูบิชิ ตามด้วย จอห์นสันเบบี้โลชั่น, เจลเปลี่ยนสีผมแคลรอล, แป้งเย็นมองเล่ยะ, แชมพูแฟซ่า, สบู่แอสทรัล, สีตราผึ้ง เป็นต้น ต่อมาจึงเซ็นสัญญากับทางช่อง 3 และแสดงภาพยนตร์ควบคู่กันไปด้วย

เริ่มแรกเคยรับบทนางเอกภาพยนตร์เรื่อง "อะไรจะขนาดนั้น", "ถ้าจะจีบก็ได้เลย" และ "รักน้องคนเดียว" ในปี 2531 ก่อนผันตัวเป็นบทนางอิจฉาในภาพยนตร์เรื่อง "แรงเทียน" ที่ ลลิตา ปัญโญภาส แสดงคู่กับ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ตามด้วยบทบาทตลกจนถึงปัจจุบัน ส่วนผลงานการแสดงละครที่สร้างชื่อเสียงในบทนางร้ายคือ "ขิงก็รา ข่าก็แรง" ที่มีสาวิตรี สามิภักดิ์ แสดงคู่กับ เล็ก ไอศูรย์ ต่อมายังมีผลงานทางละครต่อมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน อาทิ เช่น คุณแจ๋วกะเพราไก่คุณชายไข่ดาว, เมื่อดอกรักบาน, ราชินีหมอลำ ฯลฯ

เธอมีบุตรสามคนที่เกิดกับพุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร หนึ่งในนั้นคือ กชามาศ พรหมสาขา ณ สกลนคร ชื่อเล่น นีน่า ซึ่งรับบทเป็น "ปิ่น" จากภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" ที่พุฒิพงศ์กำกับด้วย และ ภาพยนตร์ลูกตลกตกไม่ไกลต้น
อัครินทร์ อัครนิธิเมธรัฐ

อัครินทร์ อัครนิธิเมธรัฐ หรือชื่อเดิม ธีรดนัย สุวรรณหอม หรือชื่อเล่น โจ๊ก (20 ตุลาคม พ.ศ. 2524 — ) เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการโดยได้แสดงภาพยนตร์โฆษณา แสดงอยู่ 2-3 เรื่อง จึงมาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Goal Club" รับบทเป็นออตโต้ หลังจากนั้นแสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง
วรินทร ปัญหกาญจน์

วรินทร ปัญหกาญจน์ (เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น เกรท เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากละครซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ ตอน คุณชายธราธร และ สามี ที่แสดงร่วมกับ รณิดา เตชสิทธิ์

วรินทร ปัญหกาญจน์ เกิดที่ จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นพี่ชายคนโตในครอบครัว มีน้องสาว 1 คน และน้องชาย 1 คน คือ ชยพล ปัญหกาญจน์ เป็นนักร้องชาวไทยที่มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้เข้าแข่งขันบนเวที เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 22 และได้รับรางวัลนักร้องยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทย บิดาของเขารับราชการตำรวจ ส่วนมารดามีกิจการร้านทอง วรินทรจบการศึกษามัธยมศึกษาที่ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี เป็นโรงเรียนประจำเกี่ยวกับด้านวิทยาศาสตร์ และคุณลุงเป็นผู้อำนวยการอยู่ที่นั้น เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะศิลปกรรม (ปัจจุบันชื่อคณะศิลปะและการออกแบบ) สาขาออกแบบภายใน มหาวิทยาลัยรังสิต ตอนเรียนอยู่ชั้นปี 2 รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยชักชวนไปทดสอบการแสดงเรื่อง หมากเตะรีเทิร์นส แต่ไม่ได้แสดง

วรินทรเข้าสู่วงการบันเทิงจากการร่วมในโครงการตามหา “จะเด็จ” พอจบโครงการก็ได้มีผลงานโฆษณาคิวเพรส หลังจากนั้นถ่ายโฆษณา บางกอกแอร์เวย์ และ เคทีซี จากนั้นเข้าร่วมโครงการ Guy's Challenge ทำให้เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น จึงมีผลงานแสดงละครเรื่องแรกคือ คุณกระบือสื่อรัก แต่ละครเรื่องนี้ไม่ได้ออกอากาศ ละครเรื่องแรกที่ได้ออกอากาศคือเรื่อง รักเธอยอดรัก โดยเรื่องนี้เขารับบทร้าย จากนั้นก็มีผลงานละครตามมาอีกหลายเรื่อง เขายังเคยได้รับตำแหน่ง “ผู้ชายสุขภาพดีในปี 2007” จากนิตยสาร Men's Health Thailand
การปลูกพืชหมุนเวียน

การปลูกพืชหมุนเวียน () เป็นระบบการเกษตรกรรมที่ใช้การปลูกพืชหลายชนิดที่ต่างชนิดกันในบริเวณเดียวกันตามลำดับของฤดูเพื่อให้ได้ประโยชน์หลายอย่างเช่นเพื่อเลี่ยงการสร้างสมของตัวกำเนิดโรค (Pathogens) หรือ ศัตรูพืช (Pest) ที่มักจะเกิดขึ้นถ้าปลูกพืชชนิดเดียวต่อเนื่องกัน นอกจากนั้นก็เพื่อสร้างความสมดุลของสารอาหารเนื้อดินที่ไม่ถูกดูดออกไปจากการปลูกพืชชนิดเดียวเป็นเวลานาน การปลูกพืชหมุนเวียนที่ทำกันมามักจะเป็นการปลูกพืชที่ช่วยสร้างเสริมไนโตรเจนโดยการใช้ปุ๋ยพืชสด (green manure) พร้อมกับการ ปลูกธัญพืชและพืชชนิดอื่น ซึ่งเป็นองค์ประกอบของระบบการปลูกพืชหลากชนิด (Polyculture) (ที่ตรงกันข้ามกับ ระบบการปลูกพืชชนิดเดียว (Monoculture) นอกจากนั้นการปลูกพืชหมุนเวียนก็ยังเป็นการปรับปรุงโครงสร้างของดิน (soil structure) และ ความสมบูรณ์ของดิน (soil fertility) โดยการสลับเปลี่ยนระหว่างการปลูกพืชรากลึกกับพืชรากตื้น

ระบบการปลูกพืชหมุนเวียนเป็นระบบที่ใช้กันมานานตั้งแต่สมัยโบราณเช่นในสมัยโรมันที่ใช้ระบบเกษตรกรรมสองแปลงที่เกษตรกรจะปลูกพืชในแปลงหนึ่งและไถอีกแปลงหนึ่งว่างไว้สำหรับการเพาะปลูกในปีต่อไป หรือเมื่อมาถึงยุคกลางยุคกลางที่วิวัฒนาการเป็นระบบเกษตรกรรมสามแปลงที่ใช้กันต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20
ชาห์นาเดอร์

ชาห์นาเดอร์แห่งเปอร์เซีย หรือ ชาห์นาเดอร์มหาราช (; ) (พฤศจิกายน ค.ศ. 1688 หรือ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1698 – 19 มิถุนายน ค.ศ. 1747) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิหร่านผู้ก่อตั้งราชวงศ์อาฟชาริยะห์ (Afsharid dynasty) ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1736 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1747 ชาห์นาเดอร์ที่มีพระปรีชาสามารถในทางการทหารที่ทำให้นักประวัติศาสตร์บางคนบรรยายพระองค์ว่าทรงเป็น “จักรพรรดินโปเลียนแห่งเปอร์เซีย” หรือ “อเล็กซานเดอร์ที่สอง” ชาห์นาเดอร์ทรงเป็นชาวเติร์กเมน เผ่าอาฟชาร์ (Afshar tribe) จากทางตอนเหนือของเปอร์เซีย ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่จัดความมีอำนาจทางการทหารให้แก่จักรวรรดิซาฟาวิยะห์มาตั้งแต่รัชสมัยของชาห์อิสมาอิลที่ 1 แห่งเปอร์เซีย ชาห์นาเดอร์ทรงทรงเรืองอำนาจขึ้นมาในระหว่างที่เปอร์เซียเป็นอนาธิปไตย หลังจากการแข็งข้อของอัฟกาน (Pashtun people) ผู้โค่นราชบัลลังก์ของชาห์ฮุสเซน และขณะที่ทั้งจักรวรรดิออตโตมัน และ จักรวรรดิรัสเซีย ต่างก็ยึดส่วนต่างๆ ของเปอร์เซียเป็นของตนเอง ชาห์นาเดอร์ทรงรวบรวมจักรวรรดิเปอร์เซียเข้าด้วยกันและทรงขจัดศัตรูออกจากจักรวรรดิ และทรงมีอำนาจพอที่จะตัดสินใจโค่นราชบัลลังก์ของชาห์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ที่ปกครองจักรวรรดิเปอร์เซียมากว่า 200 ปีและกลายเป็นชาห์ในปี ค.ศ. 1736

การรณรงค์ทางทหารของพระองค์ทำให้จักรวรรดิเปอร์เซียกลายเป็นจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ที่มีดินแดนไม่แต่ในอิหร่านปัจจุบัน แต่ยังครอบคลุมไปถึงอัฟกานิสถาน, ปากีสถาน, บางส่วนของภูมิภาคคอเคซัส และบางส่วนของเอเชียกลาง แต่ค่าใช้จ่ายทางการทหารมีผลต่อการทำลายทางเศรษฐกิจของ ชาห์นาเดอร์ทรงมีความชื่นชมในวีรบุรุษเช่นเจงกีส ข่าน และ ตีมูร์ ผู้พิชิตเอเชียกลางมาก่อนหน้าพระองค์ พระองค์ทรงเรียนรู้ยุทธวิธีทางการทหารจากทั้งสองพระองค์โดยเฉพาะในตอนปลายรัชสมัยของพระองค์—ความทารุณ

การพิชิตดินแดนต่างๆ ของชาห์นาเดอร์ทำให้ทรงเป็นผู้นำของตะวันออกกลางผู้มีอำนาจมากที่สุดในยุคนั้น แต่จักรวรรดิของพระองค์ก็สลายตัวลงอย่างรวดเร็วหลังจากที่ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1747 พระองค์ทรงได้รับการบรรยายว่าเป็น “ผู้นำทางการทหารผู้ยิ่งใหญ่คนสุดท้ายของเอเชีย”
ซูเปอร์จิ๋ว

ซูเปอร์จิ๋ว เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้สำหรับเด็กและเยาวชน ที่เปิดโอกาสให้แสดงความสามารถต่างๆ ออกอากาศประจำทุกเช้าวันเสาร์และวันอาทิตย์ เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2534 นับว่าเป็นรายการวาไรตีสำหรับเด็ก ซึ่งมีอายุยาวนานที่สุดในประเทศไทย ดำเนินรายการโดย ซุป - วิวัฒน์ วงศ์ภัทรฐิติ เพียงผู้เดียวตั้งแต่เริ่มต้นถึงปัจจุบัน

เดิมผลิตรายการโดย บริษัท ภาษร โปรดักชัน จำกัด ของกรรณิกา ธรรมเกษร ก่อนที่วิวัฒน์จะก่อตั้ง บริษัท ซูเปอร์จิ๋ว จำกัด เพื่อเป็นผู้ผลิตรายการนี้ และรายการอื่นๆ ในเวลาต่อมา

เป็นรายการประกวดในรูปแบบ Reality Contest Show ที่ใช้ชื่อรายการว่า ซูเปอร์จิ๋ว Super 10 (ปัจจุบันใช้ชื่อ Super 10) ที่จะค้นหาอัจฉริยะพันธุ์จิ๋ว เด็กๆ จะต้องใช้ความสามารถมาแลกกับสิ่งที่อยากได้ โดยกติกาก็คือ เด็กๆ จะต้องพกความสามารถที่ตัวเองมีมาโชว์ต่อหน้าคณะกรรมการและคนดูในห้องส่ง โดยในบางครั้ง คณะกรรมการจะให้แบบทดสอบเพิ่มเติมกับผู้เข้าแข่งขันเพื่อแสดงศักยภาพของผู้เข้าแข่งขันออกมา หากผู้เข้าแข่งขันได้เสียงผ่านจากคณะกรรมการ 2 ใน 3 เสียงก็จะได้สิ่งของตามที่ผู้เข้าแข่งขันได้ขอไว้ และจะได้มีโอกาสที่จะได้เป็น 10 สุดยอดอัจฉริยะพันธุ์จิ๋ว ที่จะได้ทุนการศึกษารวมกว่า 1,000,000 บาทไป