seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เอดัวร์ มาแน

เอดัวร์ มาแน (, ฟังเสียง; 23 มกราคม ค.ศ. 1832 - 30 เมษายน ค.ศ. 1883) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์คนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน ผู้เป็นจิตรกรคนแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19ที่เขียนภาพเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคนทั่วไป มาแนเป็นจิตรกรคนสำคัญที่มีบทบาทในการเปลี่ยนจากการเขียนภาพแบบเหมือนจริง (Realism) ไปเป็นแบบอิมเพรสชันนิสม์

“อาหารกลางวันบนลานหญ้า” (Le déjeuner sur l'herbe) และ “โอลิมเปีย” (Olympia) งานชิ้นเอกสองชิ้นของมาแนเป็นงานที่ทำให้เกิดมีความเห็นขัดแย้งกันมากและเป็นจุดที่ทำให้จิตรกรหนุ่ม ๆ รุ่นนั้นเริ่มหันมาวาดภาพอิมเพรสชันนิสม์—ซึ่งในปัจจุบันถือกันว่าเป็นจุดสำคัญของศิลปะที่แยกมาเป็นศิลปะสมัยใหม่

เกิดที่ปารีสเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1832 ในครอบครัวที่มีฐานะดี เออเฌนี-เดอซีเร-ฟูร์นีเย (Eugénie-Desirée Fournier) แม่ของเอดัวร์เป็นลูกสาวของนักการทูตและเป็นหลานสาวของมกุฎราชกุมารสวีเดนชาลส์ เบอร์นาด็อตต์ (Charles XIV John of Sweden) เอากุสท์พ่อของเอดัวร์เป็นผู้พิพากษาผู้มีความประสงค์จะให้ลูกชายมีอาชีพเดียวกัน ชาร์ลส์ โฟนิเยร์ผู้เป็นลุงเป็นผู้ยุยงให้เอดัวร์เขียนภาพและมักจะพาไปชมภาพเขียนในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปี ค.ศ. 1845 เอดัวร์ก็สมัครเข้าเรียนการวาดเส้นตามคำแนะนำของลุง ที่ที่พบอองโตนิน พรูสท์ผู้ต่อมาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงวิจิตรศิลป์และกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดชีวิต

หลังจากการแนะนำของพ่อ ในปี ค.ศ. 1848 เอดัวร์ก็เดินทางไปกับเรือฝึกงานยังรีโอเดจาเนโร แต่หลังจากที่พยายามสอบเข้าราชนาวีไม่ได้สองครั้ง พ่อของเอดัวร์จึงได้ยอมให้ลูกหันไปศึกษาทางศิลปะ ระหว่างปี ค.ศ. 1850 ถึงปี ค.ศ. 1856 เอดัวร์ก็ศึกษากับทอมัส คูทัวร์ (Thomas Couture) จิตรกรผู้เชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์ เมื่อมีเวลาว่างก็จะไปนั่งวาดรูปเลียนแบบภาพเขียนสำคัญๆ ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์

ระหว่างปี ค.ศ. 1853 ถึงปี ค.ศ. 1856 เอดัวร์ก็เดินทางไปเที่ยวเยอรมนี อิตาลี และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นโอกาสที่ทำให้ได้รับอิทธิพลการเขียนภาพของจิตรกรชาวดัตช์ ฟรันส์ ฮาลส์ (Frans Hals) และจิตรกรชาวสเปน เดียโก เบลัซเกซ (Diego Velázquez) และฟรันซิสโก โกยา

ในปี ค.ศ. 1856 เอดัวร์ก็เปิดห้องภาพของตนเอง ลักษณะการวาดภาพในช่วงเวลานี้เป็นฝีมือแปรงที่หยาบ ใช้รายละเอียดเพียงเล็กน้อย และยังไม่เริ่มใช้การแปลงโทนสี การวาดยังเป็นลักษณะแบบสัจจะนิยมที่ริเริ่มโดยกุสตาฟว์ กูร์แบ (Gustave Courbet) เอดัวร์เขียนภาพ “คนดื่มเหล้า” (The Absinthe Drinker) ระหว่างปี ค.ศ. 1858 ถึงปี ค.ศ. 1859 และภาพเขียนที่เป็นหัวเรื่องร่วมสมัยเช่น ภาพขอทาน นักร้อง ยิปซี หรือคนในร้านกาแฟ หรือการสู้วัว หลังจากสมัยการเขียนภาพระยะแรกเอดัวร์ไม่ได้เขียนภาพที่เกี่ยวกับศาสนา ตำนานเทพ หรือภาพประวัติศาสตร์ ตัวอย่างภาพเกี่ยวกับหัวข้อเหล่านี้ก็ได้แก่ “พระเยซูถูกเย้ยหยัน” (Christ Mocked) ที่ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่สหรัฐอเมริกา และ “พระเยซูและเทวดา” (Christ with Angels) ที่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันที่นครนิวยอร์ก
มหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์

มหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์ (Northern Illinois University ย่อ NIU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ที่เมือง ดีเคลบ์ในรัฐอิลลินอยส์ ก่อตั้งเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2438

มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาประมาณ 25,000 คน โดยตัวเมืองอยู่ห่างจากชิคาโกมาทางทิศตะวันตกประมาณ 100 กิโลเมตร
หยาด นภาลัย

หยาด นภาลัย หรือชื่อจริง สุริยพงศ์ การวิบูลย์ (15 มีนาคม พ.ศ. 2490—5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) นักร้องเพลงลูกกรุง มีบทเพลงที่เป็นที่รู้จักเช่น ลำน้ำพอง พ.ศ. 2521 และเพลง สาวน้ำพองสะอื้น ความช้ำที่จำใจ เนื้อคู่ยังมีมาร ยามจน และแต่งเพลงมากว่า 500 เพลง ในอดีตมีหลายคนคิดว่า สมมาตร ไพรหิรัญ คือหยาด นภาลัย เพราะแสดงในมิวสิกวิดีโอของหยาด นภาลัย ทุกเพลง

หยาด นภาลัย มีชื่อเดิมว่า หยาดฟ้า กาลวิบูลย์ เกิดที่ อ.กุมภวาปี จ.อุดรธานี เป็นน้องคนเล็กในพี่น้อง 18 คน ของคุณพ่อเสมา และคุณแม่อ่อนจันทร์ กาลวิบูลย์ เมื่อจบชั้น ม.ศ.3 ขออนุญาตทางบ้านมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ แต่ไม่มีใครเห็นด้วย เขาจึงตัดสินใจหนีเข้ากรุงเทพฯ คนเดียว สมรสกับ พัชรีรัตน์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายปุณณรัตน์ การวิบูลย์ หรือ พร นภาลัย และ น.ส.ชมพูนุช การวิบูลย์ หรือ นิตยา นภาลัย ซึ่งเป็นนักร้องด้วยกัน

หยาด นภาลัย เข้ามาแบกกลอง ให้วงดนตรี จุฬารัตน์ และมีโอกาสขึ้นร้องคั่นเวลา โดยมีครูเพลงเช่น ครูไพบูลย์ บุตรขัน ครูมงคล อมาตยกุล พร ภิรมย์ และ นคร ถนอมทรัพย์ เป็นคนแนะนำ เมื่อวงจุฬารัตน์ ยุบวง หยาด มีประสบการณ์การแต่งเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง ในระดับที่น่าพอใจ จึงออกอัลบั้มชุดแรก แบบทำเอง ขายเอง แต่ไม่ดัง จนในชุด ลำน้ำพอง เมื่อปี พ.ศ. 2521 จึงเริ่มโด่งดัง

เขาเคยใช้ชื่อหลายชื่อ เช่น "ประสพชัย กาลวิบูลย์", "นรินทร์ พันธนาคร" (เพราะเสียงคล้ายกับ ชรินทร์ นันทนาคร), "นรินทร์ นภาลัย" และในที่สุด ก็ใช้ "หยาด นภาลัย" ที่ครูนคร ถนอมทรัพย์ ตั้งให้

หยาด นภาลัย เสียชีวิตเมื่อ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน รวมอายุได้ 62 ปี
กราสฮอปเปอร์คลับซูริก

กราสฮอปเปอร์คลับซูริก () เป็นสโมสรกีฬาหลายชนิดจากสวิตเซอร์แลนด์ โดยตั้งอยู่ที่เมืองซูริก โดยกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่เก่าที่สุดและเป็นที่รู้จักมากที่สุดของสโมสร นอกจากฟุตบอลแล้วสโมสรกราสฮอปเปอร์ยังมีกีฬา พายเรือ แฮนด์บอล เทนนิส สควอช ฮอกกี้ ฮอกกี้น้ำแข็ง และ ยูนิฮอกกี้ สโมสรก่อตั้งเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2429

ทีมฟุตบอลของสโมสรชนะเลิศการแข่งขันสวิสซูเปอร์ลีกทั้งหมด 27 ครั้ง และชนะเลิศสวิสคัพ 18 ครั้ง โดยฤดูกาลล่าสุดทีมกราสฮอปเปอร์ได้อันดับ 6 ในลีก

คำว่า "กราสฮอปเปอร์" ในภาษาอังกฤษหมายถึง ตั๊กแตน ซึ่งไม่มีที่มาแน่ชัดว่ามาได้อย่างไร

อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ ชาริล ชับปุยส์
อินเดอะโซน

อินเดอะโซน () คืออัลบั้มลำดับที่ 4 ของบริตนีย์ สเปียรส์ ศิลปินเพลงป็อปหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2546 อัลบั้มนี้เปิดตัวอันดับ 1 ที่สหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศส และสามซิงเกิลฮิต "มีเอเกนส์ตเดอะมิวสิก" () , "โทสิก" () และ "เอเวอรีไทม์" ()

อัลบั้ม "อินเดอะโซน" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกาด้วยยอดขายกว่า 609,000 ชุดในสัปดาห์แรก ส่วนสัปดาห์ที่ 2 ก็ตกมาอยู่ที่อันดับ 3 กับยอดที่ลดลงถึง 59% ที่ 251,000 ชุดและในสัปดาห์ที่สามก็ตกจากอันดับ 3 มาอยู่ที่อันดับ 7 กับยอดที่ลดลง 40% ที่ 150,000 ชุด ภายในสามสัปดาห์บริทนีย์ก็ทำได้ถึงหนึ่งล้านชุด
ไวยากรณ์ภาษาเปอร์เซีย

ไวยากรณ์ภาษาเปอร์เซียมีลักษณะเช่นเดียวกับภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนอื่นๆ คือเป็นภาษาที่มีการผันคำ

ภาษาเปอร์เซียเรียงคำแบบประธาน-กรรม-กริยา วลีหลักนำหน้าวลีย่อย คำแสดงคำถาม āyā (آيا) ใช้ในคำถามแบบใช่/ไม่ใช่ โดยอยู่ต้นประโยค คำขยายโดยปกติตามหลังคำนามที่ถูกขยาย แต่มีบ้างที่คำขยายอยู่ข้างหน้าคำนาม ภาษานี้ต่างจากภาษาที่เรียงประโยคแบบเดียวกันคือมีคำบุพบท คำแสดงการกคือ rā (را) ใช้แสดงกรรม ประโยคทั่วไปอยู่ในรูป ประธาน-บุพบท-กรรม-กริยา แต่ถ้าเน้นกรรมจะเรียงประโยคเป็น ประธาน-กรรม + rā –บุพบท-กริยา

คำนามไม่มีการแบ่งเพศและมีเครื่องหมายการกเฉพาะ rā ซึ่งแสดงกรรมการก

การแสดงพหูพจน์โดยทั่วไปใช้การเติมปัจจัย hā (ها) ปกติใช้กับนามที่ไม่ใช่มนุษย์ ส่วนนามที่เป็นมนุษย์ใช้ ān (ان) คำยืมจากภาษาอาหรับรูปสตรีลึงค์ใช้ปัจจัย āt (ات) คำยืมจากภาษาอาหรับเกี่ยวกับมนุษย์ใช้ in (ين)

ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาที่ละประธานได้ คำสรรพนามใช้รูปเดียวกันทั้งเป็นประธาน กรรมตรง กรรมรอง และแสดงความเป็นเจ้าของ บุรุษที่ 1 เอกพจน์ รูปกรรม mæn rā อาจกร่อนเหลือ mærā คำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของอาจต่างจากรูปปกติได้บ้าง

ปกติตามหลังคำที่ถูกขยาย โดยใช้โครงสร้างแสดงความเป็นเจ้าของ แต่คำคุณศัพท์อาจนำหน้านามได้ในรูปแบบที่ซับซ้อน การเปรียบเทียบขั้นกว่าใช้ปัจจัย tær (تَر) ขั้นสุดใช้ปัจจัย tærin (تَرين)

คำกริยาโดยทั่วไปสร้างขึ้นจากรูปแบบต่อไปนี้ (คำอุปสรรคปฏิเสธ-ระยะเวลา)-รากศัพท์-อดีต-บุคคล-แสดงกรรม คำอุปสรรคปฏิเสธคือ næ เปลี่ยนเป็น ne ก่อนหน้าคำอุปสรรคระยะเวลา mi คำอุปสรรคเชื่อมต่อเชิงบังคับคือ be ปัจจยอดีตคือ d เปลี่ยนเป็น t เมื่ออยู่หลังพยัญชนะอโฆษะ

ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นบุรุษที่ 1 เอกพจน์ ของ xordæn (กิน) กริยาอ่อน เช่น kærdæn มักใช้คู่กับนามเป็นกริยาประกอบ ตัวอย่างเช่นคำว่า “sohbæt” การสนทนา ในขณะที่ sohbæt kærdæn การพูด กริยาอ่อนเหล่านี้อาจเติมหลังคำนาม คำคุณศัพท์ เพื่อสร้างคำกริยา เช่น dāræm sohbæt mikonæm ฉันกำลังพูด

จากตัวอย่างข้างต้น คำหลักคือ sohbæt ไม่ถูกเปลี่ยนรูปเมื่อเชื่อมต่อกับกริยาอ่อน มีแต่กริยาอ่อนเท่านั้นที่เปลี่ยนรูป
บีอินเดอะมิกซ์: เดอะรีมิกซ์ส

บีอินมิกซ์ : เดอะรีมิกซส์ () เป็นอัลบั้มรีมิกซ์อัลบั้มแรกของบริตนีย์ สเปียรส์ และเป็นอัลบั้มที่หก (รวมอัลบั้มที่เคยออกทั้งหมด) อัลบั้มนี้วางจำหน่ายที่ประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

เป็นอัลบั้มที่นำเพลงฮิตทั้งหมดมารีมิกซ์ใหม่ ตั้งแต่อัลบั้ม ...Baby One More Time จนถึงอัลบั้ม In The Zone และ ซิงเกิลใหม่ล่าสุดอย่างเพลง Someday (I Will Understand) และเพิ่มเพลงใหม่อีกเพลง คือเพลง And Then We Kissสเปียรส์ไม่ได้โปรโมทอัลบั้มรีมิกซ์แต่อย่างใด เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกของเธอ เพราะเหตุนี้ อัลบั้มนี้จึงขายได้มีดีนักในสหรัฐอเมริกา ขึ้นชาร์ท U.S. Billboard 200 สัปดาห์แรกที่อันดับ 134 ด้วยยอดเพียง 14,077 ก๊อปปี้เท่านั้น และทั่วโลกอัลบั้มนี้ก็ขายไปได้ 1 ล้านก๊อปปี้
ฑากิณี

ฑากิณี ( "ḍākinī"; ; แบบวิลลี:"mkha'-'gro-ma"; พินอินทิเบต:"Kandroma"; ) เป็นเทพที่ปรากฏในความเชื่อของศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาลัทธิตันตระ โดยในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นบริวารของเจ้าแม่กาลี ส่วนในลัทธิตันตระถือเป็นเทพผู้ช่วยของสิทธะ ฑากิณีมีหลายองค์ มีทั้งรูปปกติและรูปดุร้าย รูปปกติมี 6 องค์คือ พุทธฑากิณี วัชรฑากิณี รัตนฑากิณี ปัทมฑากิณี กรรมฑากิณี วิศวฑากิณี รูปดุร้าย คือ สวรวพุทธฑากิณี สิงหวักตรา มกรวักตรา วัชรวราหี และมีฑากิณีประจำฤดูกาล อีก 4 องค์คือ วสันตเทวี คิมหันตเทวี ศรัทเทวี และเหมันตเทวี
แอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก

แอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก หรือ แอ่งอินฟราสไปนาตัส () เป็นแอ่งขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้แนวสันกระดูกสะบัก มีขนาดใหญ่กว่าแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (supraspinatous fossa) ที่อยู่ด้านบน ที่ขอบด้านใกล้กระดูกสันหลังจะเห็นว่ามีลักษณะเว้าตื้นในส่วนบน ในส่วนตรงกลางจะมีลักษณะนูนขึ้น ในขณะที่ขอบด้านใกล้รักแร้จะเป็นร่องลึกวิ่งจากด้านบนไปยังส่วนล่าง

2 ใน 3 ด้านใกล้กลาง (medial 2/3) ของแอ่งนี้เป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus) ส่วน 1 ใน 3 ด้านนอก (lateral third) จะถูกคลุมด้วยกล้ามเนื้อดังกล่าว
รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก

รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก () เป็นรอยเว้าในส่วนด้านนอกลำตัวของขอบบนของกระดูกสะบัก (scapula) ติดกับฐานของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process)

รอยเว้านี้จะถูกคลุมด้านบนปิดด้วยเอ็นซุพีเรียร์ทรานสเวิร์ส (superior transverse ligament) กลายเป็นช่องซึ่งให้เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก (suprascapular nerve) (แต่หลอดเลือดแดงเหนือกระดูกสะบักไม่วิ่งผ่านช่องนี้) ในบางครั้งเอ็นนี้จะเปลี่ยนเป็นกระดูก
แอ่งกลีนอยด์

แอ่งกลีนอยด์ () เป็นพื้นผิวที่เป็นข้อต่อ มีลักษณะตื้น รูปชมพู่หรือลูกแพร์ อยู่ที่มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก แอ่งนี้เป็นข้อต่อที่รับกับหัวของกระดูกต้นแขน (humerus) ฐานล่างของแอ่งนี้กว้างกว่ายอดบน

พื้นผิวของแอ่งนี้ปกคลุมด้วยกระดูกอ่อน ที่ขอบซึ่งยกสูงขึ้นเล็กน้อยยึดติดกับโครงสร้างที่เป็นไฟโบรคาร์ทิเลจ (fibrocartilage) เรียกว่า กลีนอยด์ ลาบรัม (glenoid labrum) ซึ่งช่วยในการยกขอบให้แอ่งนี้ลึกขึ้น
พรรคชาติสังคม

พรรคชาติสังคม ก่อตั้งขึ้นมาหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2500 เป็นพรรคการเมืองลำดับที่ 7/2500 จดทะเบียนวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2500 มี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นหัวหน้าพรรค รองหัวหน้าพรรค ได้แก่ พลโทถนอม กิตติขจร, นายสุกิจ นิมมานเหมินท์ เลขาธิการพรรค คือ พลโทประภาส จารุเสถียร

พรรคชาติสังคม จัดตั้งขึ้นหลังเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2500 โดยการยุบรวมพรรคสหภูมิของนายสุกิจ นิมมานเหมินท์ และพรรคเสรีมนังคศิลาของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เพื่อรวบรวมเสียงจัดตั้งรัฐบาลขึ้น โดยมี พลโท ถนอม กิตติขจร รองหัวหน้าพรรคเป็นนายกรัฐมนตรี ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 แต่ทว่า การบริหารบ้านเมืองในสภาฯของ พลโท ถนอม เป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะสมาชิกพรรคชาติสังคมเองเรียกร้องผลประโยชน์ และค่าตอบแทนต่าง ๆ รวมทั้งเรื่องอื่น ๆ ด้วย จนกระทั่งนำไปสู่การรัฐประหารในปี พ.ศ. 2501 โดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งคำประกาศของคณะปฏิวัติชุดนี้ได้ยกเลิกพรรคการเมืองทั้งหมดบทบาทของพรรคชาติสังคมจึงยุติลงแต่เพียงเท่านี้
วัดห้วยบง

วัดห้วยบง ตั้งอยู่เลขที่ ๒๐ บ้านห้วยบง ถนน พหลโยธิน หมู่ที่ ๖ ตำบลห้วยบง อำเภอ เฉลืมพระเกียรติ จังหวัด สระบุรี

สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๖๐ ตารางวา โฉนดที่ดิน ๘๕๖๓ 
อาณาเขต

ปูชนีวัตถุ มีพระประธานประจำ อุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง ๓๙ นิ้ว ลูง ๔๗ นิ้ว สรังเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๖ หลวงพ่อองค์ ดำ องค์ใหญ่

จัดการศึกษาและพัฒนากระบวนการเรียนรู้ โดยบูรณาการวิชาการด้านพระพุทธศาสนาเข้ากับศาสตร์สมัยใหม่ทั้งภาคทฤษฏีและปฏิบัติ ผ่านกระบวนการศึกษา ค้นคว้า วิจัย และการประกันคุณภาพการศึกษา เพื่อก้าวไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ และเพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ในการพัฒนา มนุษย์ สังคม และสิ่งแวดล้อม ให้อยู่ร่วมกันได้อย่างสมดุล และสันติสุข
มุ่งพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักนิติธรรม จริยธรรม ความสำนึกรับผิดชอบ การมีส่วนร่วม ความโปร่งใสตรวจสอบได้ และความคุ้มค่า รวมทั้งสนับสนุน ส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพของบุคลากรเพื่อก้าวไปสู่ความเป็นแห่งการเรียนรู้อย่างแท้จริง

การวิจัยและค้นคว้า เพื่อสร้างองค์ความรู้ควบคู่ไปกับกระบวนการเรียนการสอน เน้นการพัฒนาองค์ความรู้ในพระไตรปิฎก โดยวิธีสหวิทยาการแล้วนำองค์ความรู้ที่ค้นพบมาประยุกต์ใช้แก้ปัญหา ศีลธรรม และจริยธรรมของสังคม รวมทั้งพัฒนา คุณภาพงานวิชาการด้านพระพุทธศาสนา
ส่งเสริมพระพุทธศาสนาและบริการวิชาการแก่สังคม ตามปณิธาน ด้วยการปรับปรุงกิจกรรมต่างๆ ให้ประสานสอดคล้อง เอื้อต่อการส่งเสริม สนับสนุนกิจการคณะสงฆ์ สร้างความรู้ ความเข้าใจหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนา สร้างจิตสำนึกด้านคุณธรรม จริยธรรมแก่ประชาชน จัดประชุม สัมมนา และฝึกอบรม เพื่อพัฒนาพระสงฆ์และบุคลากรทางศาสนา ให้มีศักยภาพในการธำรุงรักษา เผยแผ่หลักคำสอน และเป็นแกนหลักในการพัฒนาจิตใจในวงกว้าง 
เสริมสร้างและพัฒนาแหล่งการเรียนรู้ด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ให้เอื่อต่อการศึกษา เพื่อสร้างจิตสำนึกและความภาคภูมิใจในความเป็นไทยสนับสนุนให้มีการนำภูมิปัญญาท้องถิ่น มาเป็นรากฐานของการพัฒนาอย่างมีดุลภาพ

วัดห้วบง รมเรื่อนไปด้วยต้นไม้นานาชนิด มีหลวงพ่อองค์ดำ เป็นพระคู่บ้านคู่เมือง ให้ชาวบ้านห้วยบงได้กลาบไหว้ หรือเป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้านห้วยบง แม้แค่ผู้จัดทำเองก็ต้องขอพรจากท่าน
ก่อนที่จะไปใหนมาใหน หากท่านใดที่ สนใจจะมาเยี่ยมชม มา กลาบไหว้ขอพรจาก หลวงพ่อองค์ดำ ก็ เชี้ยเชิญ เจริญพร วัดห้วยบง ตั่งอยู่ ถนน พหลโยธิน ห่างจากตัวเมือง สระบุรี ๗ กิโลเมตร
ทางไป จังหวัด ลบบุรี มีรถวื่งผ่าน ทั้งวัน
ทุ่งเศรษฐี

ทุ่งเศรษฐี อาจหมายถึง
วัดทุ่งเศรษฐี

วัดทุ่งเศรษฐี สามารถหมายถึง
ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์

ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์ () เป็นส่วนของกระดูกสะบักที่อยู่ใต้แอ่งกลีนอยด์ (gleniod cavity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii)
ตูเลเซอเกร

"ตูเลเซอเกร" (, "ทุกความลับ") คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน "องเนอชองช์ปา" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในบางประเทศ นอกจากนี้เพลงนี้ "ตูเลเซอเกร" ยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนแอนนิเมชั่นฝรั่งเศสเรื่อง Asterix and the Vikings

เพลงประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Kristian Lundin (ผู้ประพันธ์เพลง "แดทส์เดอะเวย์อิทอิส", "แอมอะไลฟ์") และ ชาก เวอเนอรูโซ ประพันธ์ในฉบับภาษาฝรั่งเศส (ผู้ประพันธ์เพลง "ซูเลอวอง", "ตูลอร์เดซอม", "กงตร์นาตูร์", "เชอเนอวูอูบลีปา")

"ตูเลเซอเกร" ออกเผยแพร่ผ่านสถานีวิทยุ ในโปแลนด์ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 และในแคนาดาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 และวางจำหน่ายเพื่อการค้าในบางประเทศในทวีปยุโรป เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ภาพปกของตูเลเซอเกร นำมาใช้อีกครั้งจากซิงเกิล "แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545

อีกเพลงหนึ่งของซิงเกิล "ตูเลเซอเกร" คือเพลง "เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์" เป็นฉบับภาษาอังกฤษของเพลงตูเลเซอเกร ทั้ง 2 ฉบับสามารถฟังได้ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ Asterix and the Vikings ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549

มิวสิกวิดีโอ ของทั้ง 2 ฉบับ ประกอบไปด้วย ภาพจากภาพยนตร์ และภาพเซลีน ขณะบันทึกเพลงในห้องบันทึกเสียง เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ต่อมาได้บรรจุอยู่ในแผ่นดีวีดีภาพยนตร์เรื่อง "Asterix and the Vikings" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549

เซลีนเคยบันทึกเสียงก่อนแสดงในเพลงตูเลเซอเกร ในรายการโทรทัศน์ประเทศฝรั่งเศส เรียกว่า "ฮิตแมตชีน" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสของเธอ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 และแพร่ภาพในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549

"ตูเลเซอเกร" ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตโปลิช อาร์เอ็มเอฟ, อันดับที่ 7 ในควิเบก, อันดับที่ 10 ในกรีซ, อันดับที่ 20 ในฝรั่งเศส และอันดับที่ 33 ในเบลเยี่ยม

นอกจากนี้ชากยังประพันธ์และอำนวยการสร้าง 4 เพลงจากอัลบั้ม "แดล" ของเซลีนที่จำหน่ายในปี พ.ศ. 2550 อีกด้วย
ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์

ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ () เป็นส่วนของกระดูกสะบักที่อยู่เหนือแอ่งกลีนอยด์ (gleniod cavity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)
แคร์รอต

แคร์รอต () เป็นพืชกินหัวชนิดหนึ่ง มีลักษณะยาว หัวแคร์รอตมีหลายสี เช่น เหลือง ม่วง ส้ม แต่ที่นิยมรับประทานในปัจจุบันคือสีส้ม แคร์รอตเป็นพืชแถบเอเชียตะวันออกและเอเชียกลาง มีหลายขนาด ตั้งแต่ขนาดเล็กเท่าแท่งดินสอ หรือที่เรียกว่าเบบีแคร์รอต () ไปจนถึงขนาดใหญ่

วิธีทำ นำแคร์รอตมาใส่เครื่องปั่นแยกกาก และดืมเฉพาะน้ำแคร์รอตเท่านั้น ดื่มวันละ 1 แก้วต่อวัน นอกจากช่วยสร้างภูมิต้านทานแล้วยังช่วยให้นอนหลับสนิทอีกด้วย

บำรุงสายตา

วิธีทำ เอาแคร์รอตมาขูดให้เป็นเส้น ๆ แล้วนำไปผัดกับไข่ ทานเป็นประจำ จะช่วยบำรุงสายตาและบำรุงร่างกายได้เป็นอย่างดี

ลดคอเลสเตอรอล ต้านมะเร็ง

วิธีทำ กินแคร์รอตสดวันละ 2 หัวเป็นประจำทุกวัน จะช่วยลดคอเลสเตอรอลอย่างมากประมาณ 20 % และสามารถช่วยป้องกันการเกิดเซลล์มะเร็งได้

- ประโยชน์ของแคร์รอต นอกจากที่อาหารเพื่อสุขภาพได้บอกไปแล้วนั้น ในแคร์รอตก็ยังมีสารต้านอนุมูลอิสระ ที่ช่วยชะลอความชราได้แถมยังทำให้ผิวหนังของเราเปล่งปลั่งเหมือนหนุ่ม ๆ สาว ๆ อีกด้วย
ฮิอิรากิ (พืช)

ฮิอิรากิ (; () มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Osmanthus heterophyllus" หรือรู้จักกันในชื่อ Holly Osmanthus เป็นพืชชนิดหนึ่งที่พบในแถบเอเชียตะวันออก
ฮิอิรากิ

ฮิอิรากิ () อาจหมายถึง
เฌอเนอวูซูบลีปา

"เฌอเนอวูซูบลีปา" ( , "ฉันไม่ลืมคุณ") เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน "องเนอชองช์ปา" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548

คำร้องประพันธ์โดย ฌัก เวอเนอรูโซ (ผู้ทำงานร่วมกับเซลีน ดิออนในอัลบั้ม "อวีนฟีเยอเอกัตเรอตี" อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสก่อนหน้านี้) กล่าวว่าเพลงนี้เป็นการขอบคุณแฟนเพลงของเธอ

"เฌอเนอวูซูบลีปา" ออกจำหน่ายเพื่อการค้าในบางประเทศในยุโรป และออกเผยแพร่ในสถานีวิทยุแบบซิงเกิลสถานีวิทยุในแคนาดา

มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำและอำนวยการผลิตในโรงละครมอนทรีออล อิมพีเรียล ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดย Didier Kerbrat และออกเผยแพร่ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2548

เซลีน ดิออนเยือนฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 เพื่อโปรโมตอัลบั้มใหม่ของเธอ และแสดงเพลง "เฌอเนอวูซูบลีปา" ในรายการโทรทัศน์หลายรายการ ซิงเกิลขึ้นสู่อันดับที่ 2 (สถานะ: ซิลเวอร์ - 163,600 แผ่น) และประสบความสำเร็จในอีก 3 ที่ได้แก่ อันดับ 3 ในควิเบก, อันดับ 4 ในเบลเยี่ยม, อันดับ 8 ในยุโรป และอันดับที่ 21 ในสวิตเซอร์แลนด์

"เฌอเนอวูซูบลีปา" ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัล รางวัลเฟลิกซ์ ในปี พ.ศ. 2549 ในประเภทเพลงยอดเยี่ยมแห่งปี

ในฉบับของเพลง "เฌอเนอวูซูบลีปา" ที่ขับร้องโดยเซลีน ดิออน และ 500 นักคอรัส วางจำหน่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในอัลบั้ม 500 Choristes avec.../vol.2 และบรรจุในซิงเกิลเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีนในปี พ.ศ. 2550 "เอซีลนองแรสเตกวีน (เฌอเซอเรแซล-ลา)"

นอกจากนี้ ชากยังประพันธ์และอำนวยการสร้าง 4 เพลงจากอัลบั้ม "แดล" ของเซลีนที่จำหน่ายในปี พ.ศ. 2550 อีกด้วย
สินค้าบริโภค

ในเชิงของวิชาเศรษฐศาสตร์ สินค้าบริโภค หมายถึงสินค้าที่สุดท้ายแล้วใช้บริโภคมากกว่าที่จะนำไปผลิตสินค้าอื่นต่อ ตัวอย่างเช่น รถยนต์ที่ขายให้ผู้บริโภคถือเป็นสินค้าบริโภค หรือ "สินค้าสุดท้าย" (final goods) ส่วนยางล้อรถที่ขายให้ผู้ผลิตรถยนต์ไม่ถือเป็นสินค้าสุดท้ายแต่เป็นสินค้าช่วงกลาง (intermediate goods)ที่นำมาใช้ประกอบเป็นสินค้าสุดท้าย

เมื่อนำมาใช้เป็นตัวชี้วัดรายได้ประชาชาติ คำว่า "สินค้าสุดท้าย" จะรวมเฉพาะสินค้าใหม่ เช่น ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) จะแยกสินค้าที่คิดไปแล้วในปีก่อนๆ ออกเพื่อป้องกันการนับผลิตภัณฑ์ที่นำมาขายต่อซ้อนมือที่สองและสาม

"สินค้าบริโภค" นับเป็น "สินค้าสุดท้าย" ที่จงใจทำลายเพื่อป้อนตลาดมวลชน เช่นสินค้าบริโภคจะไม่รวมการขึ้นทุน หนี้สิน เช่นปัจจุบันวัตถุที่ไร้ค่า และสินค้าดังกล่าวจะจัดเป็นสินค้าเริ่มต้มด้วย
"สินค้าประดิษฐกรรม" (Manufactured goods) หมายถึงสินค้าที่ผ่านกระบวนการด้วเครื่องจักรกล จึงตรงข้ามกับวัตถุดิบ แต่ถ้านับเป็นสินค้าสุดท้ายก็จะรวมสินค้าช่วงกลางไปด้วย
อันเดรอา มันเตญญา

อันเดรีย มานเทนยา (ภาษาอังกฤษ: Andrea Mantegna) (ราว ค.ศ. 1431 - 13 กันยายน ค.ศ. 1506) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน มานเทนยาเป็นนักศึกษาโบราณคดีโรมัน เป็นลูกเขยของ จาคโคโป เบลลินี และพี่เขยของจิโอวานนี เบลลินี มานเทนยาก็เช่นกันกับศิลปินรุ่นเดียวกันที่ทดลองวิธีต่างๆในการเขียนแบบทัศนียภาพ เช่นลดระดับขอบฟ้าให้ต่ำลงเพื่อทำให้สิ่งที่อยู่ในภาพดูใหญ่ขึ้น ภาพของมานเทนยาจะมีลักษณะแข็ง และ เหมือนรูปทำจากหินทำให้เห็นว่ามานเทนยาเขียนภาพจากมุมมองของรูปสลัก ก่อนปี ค.ศ. 1500 มานเทนยามีเวิร์คช็อพที่ผู้นำในการผลิตภาพพิมพ์
โจวันนี เบลลีนี

จิโอวานนี เบลลินี () (ค.ศ. 1430 - ค.ศ. 1516) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน เบลลินีเป็นครอบครัวจิตรกรจากเวนิส จิโอวานนี เบลลินีเป็นลูกของจาคโคโป เบลลินี เป็นน้องชายของ เจ็นทิลี เบลลินี และเป็นน้องเขยของอันเดรีย มานเทนยา (Andrea Mantegna) จิโอวานนี เบลลินีมีชื่อว่าเป็นผู้ปฏิวัติการเขียนภาพแบบเวนิสในการออกไปทางแบบที่ให้ความรู้สึกอ่อนหวาน (sensuous) และเป็นสีสรรค์ (colouristic) เบลลินีใช้สีน้ำมันที่ใสและแห้งช้าซึ่งเมื่อแห้งทำให้มีภาพมีสีเข้มขึ้น เหลือบ และเป็นเงาที่ละเอียด การใช้สีที่ sumptuous และ ภูมิทัศน์ที่มีบรรยากาศมีผลต่อการอิทธิพลต่อการเขียนภาพแบบเวนิสโดยเฉพาะต่อจอร์จิโอเนและทิเทียน ผู้เป็นลูกศิษย์ของเบลลินีเอง
อัลเฟรด ซิสลีย์

อัลเฟรด ซิสลีย์ (; 30 ตุลาคม ค.ศ. 1839 - 29 มกราคม ค.ศ. 1899) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์แบบฝรั่งเศส คนสำคัญของประเทศอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ (Landscape painting)

ซิสลีย์เกิดที่ปารีสจากพ่อแม่ผู้มีฐานะ -- วิลเลียม และเฟลิเชีย เซล เมื่อต้นคริสต์ทศศตวรรษที่ 1860 ซิสลีย์ก็ไปศึกษากับมา มาร์ค ชาร์ล เกเบรียล เกลย์ (Marc-Charles-Gabriel Gleyre) ซึ่งเป็นที่ที่ซิสลีย์ทำความรู้จักกับเฟรเดริก บาซีล (Frédéric Bazille) ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ และโกลด มอแน ศิลปินในกลุ่มนี้จะนิยมเขียนภาพภูมิทัศน์นอกสถานที่ () เพี่อจะพยายามบันทึกแสงจากธรรมชาติให้ได้ดีที่สุด ในสมัยนั้นการวาดภาพแบบนี้เป็นวิธีใหม่ทำให้ภาพเขียนมีสีสันมากกว่าเดิมซึ่งเป็นแบบที่ผู้ชมไม่เคยเห็นมาก่อนและไม่คุ้น ฉะนั้นซิสลีย์และบรรดาเพื่อนจิตรกรจึงหาโอกาสที่จะแสดงภาพเขียนยาก หรือขายภาพเขียนกันไม่ได้เท่าใดนัก แต่ซิสลีย์ยังโชคดีกว่าจิตรกรคนอื่นที่ได้รับค่าใช้จ่ายประจำจากพ่อ งานจากสมัยที่ซิสลีย์ยังศึกษาไม่มีเหลือไห้ดู ภาพเขียนภาพแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือภาพ “ถนนใกล้เมืองเล็ก” (Lane Near a Small Town) ที่เชื่อว่าเขียนราว ค.ศ. 1864

เมื่อปี ค.ศ. 1866 ซิสลีย์แต่งงานกับเออเฌนี เลอซูแซ็ก (Eugénie Lesouezec) ชาวบริตานีผู้มีลูกด้วยกันสองคน ความมั่นคงทางการเงินของซิสลีย์มาหยุดลงเมื่อปี ค.ศ. 1870 เมื่อธุรกิจของพ่อล้มละลาย ซิสลีย์จึงต้องหากินจากการขายภาพเขียนของตนเอง หลังจากนั้นซิสลีย์ก็มึชีวิตอย่างยากจนตลอดชีวิต ภาพเขียนของซิสลีย์มามีราคาสูงภายหลังที่ซิสลีย์เสียชีวิตไปแล้ว
ฟราอันเจลีโก

ภราดาทูตสวรรค์ หรือทับศัพท์ว่าฟราอันเจลีโก () เป็นสมญานามของภราดาโจวันนีแห่งฟีเอโซเล (ชื่อเมื่อแรกเกิดคือ กวีโด ดี ปีเอโตร, ราว ค.ศ. 1395 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1455) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีฝุ่นบนไม้ และการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง เป็นผู้ที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงในหนังสือ“ชีวิตศิลปิน” ว่ามีความสามารถพิเศษที่หายาก

ในประเทศอิตาลีฟราอันเจลีโกเป็นที่รู้จักกันในนาม “il Beato Angelico” ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ของจอร์โจ วาซารีที่เขียนก่อนปี ค.ศ. 1555 ฟราอันเจลีโกก็เป็นที่รู้จักกันแล้วในนาม “ภราดาโจวันนีทูตสวรรค์” (Fra Giovanni Angelico)

ภายในชั่วชีวิตของฟราอันเจลีโกหรือไม่นานหลังจากเสียชีวิต ฟราอันเจลีโกก็ถูกเรียกว่า “Il Beato” (ท่านบุญราศี) ซึ่งเป็นการยกย่องในความสามารถในการเขียนภาพทางศาสนา ในปี ค.ศ. 1982 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ก็ได้เสนอแต่งตั้งให้ฟราอันเจลีโกเป็นบุญราศี จึงทำให้ฉายากลายเป็นทางการ บางครั้งคำว่า “ฟีโอโซเล” ก็เข้าใจผิดกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของชื่อแต่ความจริงแล้วฟีโอโซเลเป็นเมืองที่ฟราอันเจลีโกปฏิญานตนเป็นไฟรอาร์คณะดอมินิกัน การใช้ “ฟีเอโซเล” ต่อท้ายชื่อก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากภราดาจอห์นอีกคนหนึ่ง ชื่อของฟราอันเจลีโกปรากฏในหนังสือ “"มรณสักขีวิทยาโรมัน"” (Roman Martyrology) ว่า “Beatus Ioannes Faesulanus, cognomento Angelicus” หรือ “บุญราศีจอห์นแห่งฟีเอโซเล ชื่อเล่น อันเจลีโก”

ชื่อเมื่อแรกเกิดของฟราอันเจลีโกคือกวีโด ดี ปีเอโตร แห่งรูเปกานีนา ในทัสกานีในบริเวณมูเกลโลใกล้ ฟิโอโซเลราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเสียชีวิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1455 ไม่มีหลักฐานว่าบิดามารดาเป็นใคร ฟราอันเจลีโกรับศีลล้างบาปในชื่อกวีโดหรือกูโดลีโน เอกสารแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลิโคลงวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1417 เมื่อเข้าเป็นสมาชิกของภราดรภาพที่คาร์มิเนแต่ยังใช้ชื่อเดิม หลักฐานบ่งว่าขณะนั้นก็เป็นช่างเขียนแล้วซึ่งสนับสนุนโดยบันทึกค่าจ้างสำหรับงานสองชิ้นแก่กุยโด ดิ เปียโตรในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1418 สำหรับงานที่ทำให้วัดซานโต สเตฟาโน เดล ปอนเต หลักฐานแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลีโกในฐานะที่เป็นไฟรอาร์ลงวันที่ ค.ศ. 1423 เมื่อถูกกล่าวถึงในนามฟราโจวันนี ที่เป็นชื่อที่เปลี่ยนใหม่ตามธรรมเนียมหลังจากเข้าคณะนักบวชคาทอลิก

ฟราอันเจลีโกเริ่มการฝึกด้วยการเรียนการเขียนภาพในเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรและอาจจะทำงานกับภราดาเบเนเดตโตที่เป็นไฟรอาร์ดอมินิกันซึ่งอาวุโสกว่า แต่เราไม่ทราบชื่อผู้ฝึก ซันมาร์โกที่ฟลอเรนซ์เป็นเจ้าของต้นฉบับหลายเล่มที่เชื่อกันว่าเขียนทั้งหมดหรือบางส่วนโดยฟราอันเจลีโก จิตรกรโลเรนโซ โมนาโก (Lorenzo Monaco) อาจจะมีส่วนในการฝึกเพราะงานมีอิทธิพลบางส่วนมาจากสกุลศิลปะซีเอนา ตามคำกล่าวของวาซารี งานเขียนชิ้นแรกๆ ของฟราอันเจลีโกเป็นงานแท่นบูชาและงานเขียนฉากประดับแท่นบูชาสำหรับอารามคณะคาร์ทูเซียน (Carthusian) แห่งฟลอเรนซ์ แต่งานนั้นสูญหายไปแล้ว