seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ

เพลงชาติของสาธารณรัฐโปแลนด์มีชื่อว่า มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ (, สัทอักษรสากล: [maˈzurɛɡ dɔmbrɔfˈskʲɛɡɔ]) หรือ "บทเพลงมาเซอร์กาของดอมบรอฟสกี" เพลงนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "Pieśń Legionów Polskich we Włoszech" ([pʲɛɕɲ lɛˈgʲɔnuf ˈpɔlskiɣ vɛˈvwɔʂɛx], "เพลงของกองทหารชาวโปลในอิตาลี") และ "Jeszcze Polska nie zginęła" ([ˈjɛʂt͡ʂɛ ˈpɔlska ɲɛzɡiˈnɛwa], "โปแลนด์ยังไม่สูญสิ้น") ซึ่งชื่อหลังเป็นการเรียกขานเพลงนี้ตามเนื้อร้องวรรคแรก

เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ เป็นบทเพลงซึ่งนำมาจากทำนองของเพลงพื้นเมืองโปแลนด์ประเภทหนึ่งที่เรียกว่า "มาเซอร์กา" ("Mazurka) โดยส่วนของเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของนายพลยูเซฟ วีบิตสกี (Józef Wybicki) เพลงนี้ได้แต่งขึ้นที่เมืองเรจโจเนลเลมีเลีย สาธารณรัฐซิแซลไพน์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลี) เมื่อประมาณวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1797 อันเป็นเวลาสองปีภายหลังการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 3 ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ทำให้ประเทศโปแลนด์ทั้งหมดหายไปจากแผนที่โลก บทเพลงนี้แต่เดิมใช้เป็นเพลงปลุกขวัญของทหารภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลยาน เคนริค ดอมบรอฟสกี แห่งกองทหารต่างด้าวชาวโปลในกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศสภายใต้การนำของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งได้ยกทัพเข้าพิชิตดินแดนอิตาลีในครั้งนั้น ในเวลาต่อมาไม่นานเพลงนี้ก็ได้กลายเป็นเพลงปลุกใจของชาวโปลเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุด

เนื้อหาของเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ แสดงออกถึงความคิดของชาวโปล ซึ่งแม้ว่าจะสูญสิ้นเอกราชทางการเมืองไปก็ตาม แต่โปแลนด์จะยังไม่สูญหายไป ตราบเท่าที่ประชาชนชาวโปลยังมีชีวิตอยู่และร่วมต่อสู้ภายใต้นามนั้น

จากความนิยมอย่างสูงของเพลงนี้ ทำให้ได้เกิดเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอในรูปแบบที่หลากหลาย ซึ่งชาวโปลได้นำไปขับร้องเนื่องในวาระต่าง ๆ ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้ชนชาติอื่น ๆ ลุกขึ้นสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือเพลง "เฮ สลาฟ" (Hey Slavs) ซึ่งเป็นเพลงปลุกใจของชาวสลาฟ ได้รับอิทธิพลในการประพันธ์มาจากเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกออย่างมาก (ภายหลังได้มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติของอดีตประเทศยูโกสลาเวีย)

เมื่อประเทศโปแลนด์สามารถรวมตัวเป็นประเทศเอกราชได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1918 เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอจึงได้กลายเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของโปแลนด์ ต่อมาจึงได้มีการรับรองสถานะเป็นเพลงชาติโปลแลนด์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1926

Books

Websites
รักสี่สีของนายซามูไร!

รักสี่สีของนายซามูไร () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ยู มินาโมโตะ ลงในนิตยสารโชเน็นแชมป์เปี่ยนรายเดือนของ
สำนักพิมพ์ อากิตะ โชเท็น ลงพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2548 ลิขสิทธิ์ในไทยโดย สำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ ปัจจุบันที่ญี่ปุ่นออกมาแล้วทั้งหมด 11 เล่มและ
ในไทยทั้งหมด 10 เล่ม
ปราสาทซ้อน

ปราสาทซ้อน () คือปราสาทที่สร้างภายในปราสาทโดยมีกำแพงม่านมากกว่าสองชั้นขึ้นไปและในบางกรณีก็ไม่มีหอกลาง โดยทั่วไปแล้วกำแพงนอกสุดของปราสาทชนิดนี้จะเป็นกำแพงที่เตี้ยที่สุดและค่อยๆ สูงขึ้นไปตามลำดับของชั้นในเข้าไป กำแพงปราสาทก็จะประกอบด้วยหอยามและเชิงเทิน (bastion) และมักจะมีกำแพง (Battlement) ที่เป็นช่องๆ ที่สามารถมองลงมาดูหรือโจมตีข้าศึกได้ และประตูทางเข้าออกที่ป้องกันด้วยประตูปราสาท (barbican)

ปราสาทซ้อนเข้ามาเผยแพร่ในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพื่อเพิ่มความมั่นคงของปราสาทให้มากยิ่งขึ้น การที่มีกำแพงที่สูงขึ้นสำหรับชั้นในเข้าไปก็เพื่อใช้ในการการยิงด้วยธนูไฟจากกำแพงชั้นในผ่านกำแพงชั้นนอกไปยังข้าศึกได้ ถ้าข้าศึกยึดระบบการป้องกันรอบนอกได้ก็ยังจะต้องเผชิญกับระบบการป้องกันชั้นต่อไปอีก

ปราสาทครูเสดเชวาลิเยร์ในซีเรีย, ปราสาทโบมาริส (Beaumaris Castle) และปราสาทแคร์ฟิลลิ (Caerphilly Castle) ใน เวลส์เป็นตัวอย่างที่ดีของปราสาทซ้อนโดยมีเป็นปราสาทซ้อนที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ลักษณะการก่อสร้างปราสาทซ้อนสร้างกันก็ยังสร้างกันต่อมาในสมัยต่อมา เช่นในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในทางการทหารในสมัยต้นยุคใหม่ของเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบอง ที่กำแพงป้องกันนอกป้องกันกำแพงในที่รักษาความมั่นคงของเนินปราสาทภายใน

ในทางการวิวัฒนาการปราสาทซ้อนวิวัฒนาการมาจากการขยายตัวของหอกลางและเป็นปราสาทชนิดที่คู่กับปราสาทแนว (Linear castle) ที่เป็นปราสาทที่สร้างตรงตำแหน่งที่ไม่สามารถสร้างปราสาทซ้อนได้เพราะเป็นที่แคบ ฉะนั้นจึงต้องใช้แนวป้องกันเป็นระยะๆ ก่อนที่จะถึงเนินปราสาทในสุดเช่นที่ปราสาทมาร์กัตในลิเบีย
เชิงเทิน

เชิงเทิน () เป็นสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์เช่นบนกำแพงเมืองหรือปราสาทที่ประกอบด้วยกำแพงบัง (parapet) ที่เป็นกำแพงเตี้ยที่บากออกเป็นช่องๆ เป็นระยะๆ เพื่อใช้ในการยิงธนูหรือเครื่องยิงอื่นๆ ออกจากกำแพง ส่วนที่บากหรือตัดออกไปเรียกว่า “ช่องกำแพง” (Embrasure) ส่วนที่เป็นกำแพงเรียกว่า “ใบสอ” (Merlon) พื้นเชิงเทินมักจะมีช่องที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง ส่วนนี้เรียกว่าช่องเชิงเทิน (machicolation)

คำว่า “Battlement” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “batailler” ที่แปลว่าสร้างเสริมด้วย “batailles” หรือหอเล็กๆ

เชิงเทินเป็นส่วนประกอบที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายพันปี ตัวอย่างแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือที่ปราสาทเมดิเน็ต-อบูที่ธีบส์ (Thebes) ในอียิปต์ที่อ้างว่ามาจากป้อมในซีเรีย เชิงเทินใช้ในการก่อสร้างกำแพงรอบเมืองในอัสซีเรียที่เห็นได้จากภาพนูนจากนิมรัด (Nimrud) และที่อื่น ที่อื่นที่ยังเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่บ้างก็ได้แก่ไมซีน (Mycenae) ในกรีซ และภาพบนแจกันกรีกโบราณ

โรมันโบราณในสมัยแรกใช้กำแพงเตี้ยที่ทำด้วยไม้แหลม ในการก่อสร้างเชิงเทินที่ปอมเปอีก็มีการเพิ่มค้ำยันด้านใน เชิงเทินในยุคกลางช่องกำแพงจะกว้างราวหนึ่งในสามของใบสอ ตัวใบสออาจจะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่เป็นรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด

ช่องธนูมักจะใช้ในเชิงเทินของอิตาลีที่มักจะสร้างใบสอที่สูงพร้องกับที่คลุมตอนบน สถาปนิกของสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการยุทธการของอิตาลีออกแบบเชิงเทินที่เรียกว่า “เชิงเทินเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “เชิงเทินสวอลโลว์เทล” ที่เป็นปมรูปตัววีเหนือใบสอ ที่ดูคล้ายแตร ถ้าเป็นใบสอสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “เกล์พ” ใบสอของมุสลิมและแอฟริกามักจะมีลักษณะกลม

เชิงเทินสร้างกันต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่จุดประสงค์เปลี่ยนไปเป็นสิ่งตกแต่งกำแพงตอนบนมากกว่าที่ใช้เป็นสิ่งป้องกันหรือต่อสู้ทางยุทธการ การใช้เชิงเทินจึงกลายเป็นส่วนประกอบของสิ่งตกแต่งแต่เพียงอย่างเดียวในสถาปัตยกรรมยุโรปในสมัยสถาปัตยกรรมแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ (perpendicular style) ที่ไม่แต่จะปรากฏในลักษณะกำแพงบังแต่ยังปรากฏเป็นหยักตกแต่งหน้าต่าง, ขอบหลังคา หรือฉาก หรือรอบตอนบนของปล่องไฟแบบสถาปัตยกรรมทิวดอร์

การตกแต่งที่ใช้ส่วนที่เป็นใบสอก็อาจจะใช้บนกำแพงบังส่วนที่เหนือจากบัวที่วิวัฒนาการมาเป็นดอกจิกสี่กลีบ (quatrefoil) หรือรูปแบบที่เป็นธรรมดากว่านั้นที่ตกแต่งด้วยใบไม้ดอกไม้หรือโล่
ใบสอ

ใบสอ () เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงบัง (parapet) ของเชิงเทิน ที่บางครั้งสลับกับ “ช่องกำแพง” (Embrasure)

คำว่า “Merlon” ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสที่มาจากภาษาอิตาลี “merlone” ที่อาจจะย่อมาจากคำว่า “mergola” ที่แผลงมาจากภาษาละติน “mergae” ที่แปลว่าคราด หรือแผลงมาจาก “moerulus” ที่มาจากคำว่า “murus” หรือ “merulus” ที่แปลว่ากำแพง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากภาษาละติน “merulus” (กล่าวถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 10) ที่ย่อเป็น “merle” ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของนกดำเกาะบนกำแพง

ใบสอเป็นส่วนสำคัญของเชิงเทินและใช้กันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างที่พบคือในสิ่งก่อสร้างจากยุคกลางที่ใช้ประโยชน์ทั้งทางการป้องกันทางยุทธการและในการตกแต่ง ลักษณะของใบสอถ้าเป็นสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “ใบสอเกล์พ” ถ้ามีที่คลุมตอนบนเป็นปมรูปตัววีของอิตาลีเรียกว่า “ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “ใบสอสวอลโลว์เทล” ทรงอื่นที่ใช้ก็มีใบสอสามเหลี่ยม, สี่เหลี่ยม, โล่, ดอกไม้, กลม (มุสลิมและแอฟริกา), ปิรามิด หรืออื่นๆ ขึ้นอยู่กับการใช้สอยหรือการตกแต่งที่ต้องการ

ในสมัยโรมันใบสอมีความกว้างพอที่จะให้ทหารคนหนึ่งใช้บังตัวได้ เมื่อมีการวิวัฒนาการทางอาวุธมากขึ้นในยุคกลางรวมทั้งหน้าไม้และอาวุธปืน ใบสอก็ได้รับการขยายให้กว้างขึ้นและบางครั้งก็จะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่มีขนาดและรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด

หลังจากใบสอหมดความสำคัญลงเพราะการใช้ปืนใหญ่การใช้ใบสอจึงเป็นการใช้สำหรับในการตกแต่งเท่านั้น และกลับมาเป็นที่นิยมใช้กันอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
ช่องธนู

ช่องธนู () เป็นช่องแคบภายในสิ่งก่อสร้างทางยุทธการเช่นบนกำแพงปราสาทหรือในใบสอของเชิงเทินของปราสาทที่นายขมังธนูใช้ในการยิงไปยังข้าศึกโดยไม่เป็นอันตรายต่อตนเอง

ด้านในของกำแพงที่ใช้ในการสร้างช่องธนูมักจะถูกสร้างลึกเข้าไปเป็นมุมในผนังหรือกำแพงเพื่อให้ผู้ขมังธนูใช้ได้ทั้งเล็งและยิงเป้าได้ตามต้องการ รูปทรงของช่องก็ทรงและขนาดต่างๆ กัน แต่ที่เป็นที่รู้จักกันคือรูปกางเขน การทำเป็นช่องแคบยาวสามารถทำให้ปรับระดับการยิงให้สูงต่ำตามต้องการได้ แต่ผู้อยู่ภายนอกสามารถทำอันตรายต่อผู้อยู่ภายในได้ยากเพราะความแคบของช่องธนู
ช่องเชิงเทิน

ช่องเชิงเทิน () คือช่องบนพื้นเชิงเทิน
ที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง การออกแบบวิวัฒนาการขึ้นในยุคกลางเมื่อนักรบนอร์มันกลับมาจากการไปทำสงครามครูเสด เชิงเทินที่มีช่องจะสร้างยื่นออกไปจากตัวกำแพง เชิงเทินชั่วคราว (Hoarding) เป็นสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกับเชิงเทินแต่สร้างด้วยไม้เฉพาะช่วงเวลาที่ถูกล้อม ช่องเชิงเทินได้เปรียบกว่าเชิงเทินชั่วคราวเพราะเป็นส่วนหนึ่งของเชิงเทินที่สร้างด้วยหินซึ่งทำให้ปลอดภัยจากการถูกไฟไหม้

คำว่า “Machicolation” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “machicoller” ที่มาจากภาษาโปวองซาลเก่า “machacol” และจากภาษาละติน “*maccāre” ที่แปลว่า บด/บีบอัด + “คอลัมน์” ถ้าช่องอยู่บนเพดานของทางผ่านก็เรียกว่า “ช่องสังหาร” (Murder-hole)

ช่องเชิงเทินหลังยุคกลางที่เป็นช่องระหว่างคันทวยแต่ไม่มีช่องที่ไม่มีที่เปิดใช้ในการตกแต่ง และกลายมาเป็นลักษณะของสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางทหาร เช่นในการใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป

วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป (Warner Music Group) หรือ ดับเบิลยูเอ็มจี (WMG) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นชื่อ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป (WMG) ใน ค.ศ. 2003

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ข้อตกลงระหว่างวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปกับยูทูบจบลง ผลคือวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปเข้ามาบล็อกหรือปิดกั้นเสียงเพลงและวิดีโอบนยูทูบที่อยู่ภายใต้สังกัด หรือออกจำหน่ายภายใต้สัญญาของ วอร์เนอร์/แชปเปลล์มิวสิก โดยระบุเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ การบล็อกที่เกิดขึ้นมีผลต่อศิลปินภายใต้สังกัดเพลงที่เป็นเจ้าของหรือจัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป และมีผลรวมไปถึงศิลปินที่มีเพลงที่จัดจำหน่ายและอยู่ภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปลด้วย โดยไม่คำนึงถึงค่ายเพลงที่สังกัดจริง นอกจากนี้คลิปที่ถูกบล็อกเสียงยังรวมไปถึงคลิปที่มีการร้องเพลงหรือใช้เพลงของศิลปินในค่ายวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป หรือเพลงภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปล จนเกิดกระแสทางด้านลบอย่างล้นหลามจากผู้ใช้ของยูทูบต่อวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป ตัวอย่างวงที่ได้รับผลกระทบจากการดึงวิดีโอออกจากยูทูบ อย่างวงจากซีแอตเทิล ที่ชื่อ เดธแคบฟอร์คิวตี ที่พวกเขาหาวิธีทางนำมิวสิกวิดีโอของพวกเขาปล่อยออกทางเว็บไซต์ของแอตแลนติกเรคเคิดส์ กับวิดีโอในชุดอัลบั้ม "Plans" และ "Narrow Stairs"
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ

ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ เกิดวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดตรัง เป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 7 และศรีสุภางค์ยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการสดอย่าง เจาะประเด็น นอกสถานที่เมื่อครั้งที่เกิดอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 โดยได้รับคำชื่นชมจากผู้ชมต่อความสามารถของเธอ

ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนบูรณะรำลึก จังหวัดตรังและระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เริ่มแรกทำงานเป็นทนายความ ที่สำนักงานกฎหมาย AAA Law Office ต่อมา เป็นผู้ประกาศข่าว ที่ช่อง 7 สี ช่วงแรกอ่านข่าวภาคเช้า รายการเช้าด่วนเด็ด 7 สี เด็ดข่าวดึก ถัดมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ คลื่น เอฟเอ็ม 101 VR ONE
ปราสาทคายร์นาร์วอน

ปราสาทคายร์นาร์วอน () หรือ ปราสาทคาร์นาร์วอน () เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองคายร์นาร์วอน ภาคกุยเน็ดด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวลส์ในสหราชอาณาจักร สร้างโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อกุยเน็ดด์ในปี ค.ศ. 1283

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงสร้างปราสาทและเมืองล้อมรอบด้วยกำแพงหลายแห่งในเวลส์เพื่อใช้ในการควบคุมหลังจากที่ทรงยึดดินแดนจากราชรัฐเวลส์ในปี ค.ศ. 1283

ละเวลิน อัป กริฟฟิดด์ (Llywelyn ap Gruffudd) เจ้าชายแห่งเวลส์ ผู้ปฏิเสธสินบนจำนวนหนึ่งพันปอนด์ต่อปีและที่พำนักในอังกฤษเป็นการแลกเปลี่ยนกับการมอบอาณาจักรทั้งหมดให้แก่พระมหากษัตริย์อังกฤษทั้งหมด ถูกล่อลวงไปสังหารเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 พระอนุชาดาวิดด์ อัป กริฟฟิดด์ (Dafydd ap Gruffudd) คงต่อต้านฝ่ายอังกฤษต่อไปแต่ไปถูกจับที่ภูเขาเบราในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1283

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงสร้างปราสาทคายร์นาร์วอนและปราสาทคอนุย (Conwy Castle) และต่อมาปราสาทโบแมริส (Beaumaris Castle) ในบริเวณที่เป็นตั้งของผู้ต่อต้านอังกฤษ และทรงสร้างปราสาทฮาร์เล็ค (Harlech Castle) ล้อมรอบบริเวณสโนว์โดเนีย (Snowdonia)

ที่ตั้งที่ทรงเลือกสำหรับการก่อสร้างปราสาทคายร์นาร์วอนเป็นจุดสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่อยู่บนฝั่งแม่น้ำเซย็อนต์ที่ไหลลงสู่ช่องแคบเมไน และเป็นที่ตั้งเดิมของป้อมโรมันและต่อมาปราสาทเนิน ปราสาทสร้างใน ค.ศ. 1090 โดยฮิว เดฟรานชิส เอิร์ลที่ 1 แห่งเชสเตอร์ (Hugh d'Avranches, 1st Earl of Chester) เมื่อเริ่มก่อสร้างปราสาทขนาบสองข้างด้วยแม่น้ำและอีกด้านหนึ่งติดกำแพงเมืองคายร์นาร์วอน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณแม่น้ำเซย็อนต์ถูกถมเพื่อขยายท่าเรือคายร์นาร์วอน ในปัจจุบันบริเวณนี้เป็นลานจอดรถ

การก่อสร้างปราสาทที่เห็นในปัจจุบันเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1283 หลังจากสโนว์โดเนียที่เป็นศูนย์กลางของราชอาณาจักรกุยเน็ดด์ถูกรุกรานโดยกองทัพใหญ่ และมายุติลงในปี ค.ศ. 1323 แต่ก็ยังสร้างไม่เสร็จแม้ในปัจจุบันก็ยังมีร่องรอยให้หลายจุดว่าเป็นบริเวณที่สร้างไว้เพื่อรับการต่อเติมต่อไป หลักฐานร่วมสมัยบ่งว่าค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างตกประมาณ 22,000 ปอนด์ – ซึ่งเป็นจำนวนเงินอันมหาศาลของสมัยนั้นเท่ากับรายได้ประจำปีของท้องพระคลังของพระมหากษัตริย์ ปราสาทเป็นปราสาทแบบปราสาทแนว (Linear castle) เป็นปราสาทที่ออกแบบอย่างซับซ้อนเมื่อเทียบกับปราสาทในอังกฤษ และกล่าวกันว่ากำแพงปราสาทเป็นกำแพงที่สร้างตามแบบกำแพงเมืองคอนสแตนติโนเปิล พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงเคยเป็นทหารในสงครามครูเสดและทรงได้ไปเห็นปราสาทครูเสดต่าง ๆ ระหว่างที่เสด็จไปในสงครามที่ทรงนำกลับมาใช้เป็นแบบอย่างในการก่อสร้างปราสาทในเวลส์

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษประสูติที่ปราสาทนี้ระหว่างสมัยแรกของการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1284

ในการก่อความไม่สงบในปี ค.ศ. 1294–1295 ปราสาทคายร์นาร์วอนถูกยึดโดยมาด็อก อัป ละเวลิน (Madog ap Llywelyn) แต่ถูกยึดคืนในปี ค.ศ. 1295 ในปี ค.ศ. 1403 ถึงปี ค.ศ. 1404 ปราสาทก็สามารถทนต่อการล้มของออไวน์ กลินดูร์ (Owain Glyndŵr) ได้ ระหว่างสงครามการเมืองอังกฤษปราสาทคายร์นาร์วอนใช้เป็นที่มั่นของทหารฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่มายอมแพ้ต่อกองทหารฝ่ายรัฐสภาในปี ค.ศ. 1646
หมู่เกาะเอโอเลียน

หมู่เกาะเอโอเลียน (; ซิซิลี: Ìsuli Eoli) เป็นกลุ่มเกาะ (archipelago) ภูเขาไฟในทะเลติร์เรเนียน (Tyrrhenian Sea) ทางตอนเหนือของซิซิลี ผู้ที่พำนักอาศัยอยู่บนเกาะเรียกว่า “เอโอเลียน” หมู่เกาะเอโอเลียนเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นอันมากในช่วงฤดูร้อน ในปีหนึ่งๆ หมู่เกาะเอโอเลียนมีนักท่องเที่ยวที่มาชมราว 200,000 คน

เกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะคือเกาะลีปารี ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ผู้โฆษณามักจะเรียกกลุ่มเกาะนี้ว่า “หมู่เกาะลีปารี”

“หมู่เกาะเอโอเลียน” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000
อากวีเลยา

อากวีเลยา หรือ อากวีเลจา () เป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณของเมืองโรมันที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลีตรงส่วนบนสุดของทะเลเอเดรียติกริมทะเลสาบน้ำเค็มประมาณ 10 กิโลเมตรจากทะเลบนฝั่งแม่น้ำนาตีโซ (ปัจจุบันนาตีโซเน) ที่เปลี่ยนเส้นทางไปบ้างตั้งแต่สมัยโรมัน อากวีเลยาเป็นที่ตั้งของมรดกโลกพื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอากวีเลยา

อากวีเลยาก่อตั้งเป็นอาณานิคมของโรมันโบราณราว 180/181 ปีก่อนคริสต์ศกราชตามลำแม่น้ำนาทิสสาบนดินแดนทางไต้ของเทือกเขาจูเลียนแอลป์ (Julian Alps) ราว 8 ไมล์เหนือบริเวณลากูน ชื่อบริเวณมาจากภาษาท้องถิ่น “Akylis” อาณานิคมใช้เป็นป้อมพรมแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลีและใช้ในการป้องกันเวเนตีผู้เป็นพันธมิตรกับโรมระหว่างสงครามอิลลิเรียน (Illyrian Wars) และเป็นที่ใช้เป็นที่สังเกตการณ์ของผู้ที่อาจจะมาเป็นศัตรูของชนเผ่าที่ไม่เป็นมิตรเช่นกลุ่มคาร์นิ หรืออิสตริ ตามความเป็นจริงแล้วที่ตั้งของอากวีเลยาไม่ไกลจากที่ที่ชนผู้รุกรานชาวกอลที่พยายามเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 183 ก่อนคริสต์ศกราช

มหาวิหารอากวีเลยาเป็นสถานที่ที่สำคํญที่สุดแห่งหนึ่งของคริสต์ศาสนา ลักษณะการก่อสร้างเป็นหลังคาแบนแบบบาซิลิกา ที่ก่อสร้างโดยพาทริอาร์คพ็อพโพในปี ค.ศ. 1031 บนที่ตั้งของวัดเดิม และมาสร้างใหม่อีกครั้งราวปี ค.ศ. 1379 เป็นสถาปัตยกรรมกอธิคโดยพาทริอาร์คมาร์ควัด

อากวีเลยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000 เพราะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันสมัยแรกที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ซึ่งทำให้มีความสำคัญทางโบราณคดี นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารอากวีเลยาซึ่งเป็นมหาวิหารที่มีความสำคัญในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปยังทวีปยุโรปตอนกลางในสมัยต้นยุคกลาง
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต

พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต () หรือ หุบเขาแห่งวิหาร () เป็นบริเวณทางโบราณคดีในเมืองอากรีเจนโตบนเกาะซิซิลี ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี หุบเขาแห่งวิหารเป็นสถานที่สำคัญของสถาปัตยกรรมและศิลปะกรีกที่เป็นทั้งสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งในซิซิลีและเป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติของอิตาลี การขุดค้นและศึกษาและการบูรณปฏิสังขรณ์ทางโบราณคดีเป็นงานของนักโบราณคดีของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดเมนีโก โล ฟาโซ ปีเอตราซานตา (Domenico Lo Faso Pietrasanta) ผู้เป็นดุ๊กแห่งแซร์ราดีฟัลโกระหว่างปี ค.ศ. 1809 ถึงปี ค.ศ. 1812.

พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี (ภาษาอังกฤษ: Sacred Mountains of Piedmont and Lombardy; ภาษาอิตาลี: Sacri Monti del Piemonte e della Lombardia) หมายถึงกลุ่มคริสต์ศาสนสถานหรือกลุ่มชาเปลและสิ่งก่อสร้างอื่นๆเก้ากลุ่มที่ตั้งอยู่ในบริเวณแคว้นพีดมอนต์และแคว้นลอมบาร์ดีทางตอนเหนือของอิตาลีที่สร้างระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ละกลุ่มจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับต่างๆใน คริสต์ศาสนา และถือกันว่าเป็นสิ่งสวยงามที่สร้างกลืนไปกับธรรมชาติรอบข้างไม่ว่าจะเป็นเนินเขา ป่า หรือ ทะเลสาบ นอกจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์จะมีความสำคัญทางศาสนาแล้วยังมีความสำคัญทางศิลปะด้วยเพราะเป็นงานศิลปะแบบประสมสื่อในงานชิ้นเดียวกันที่ประกอบด้วยปฏิมากรรม และ จิตรกรรมปูนเปียกผสมกัน ความสำคัญอันนี้ทำให้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003

“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” เป็นสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนาซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และระหว่างสมัย การปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่17 ที่เผยแพร่จากประเทศอิตาลีไปจนถึงทวีปอเมริกา การสร้าง “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” มักสร้างอยู่บนที่สูงใกลจากชุมชนและอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ สิ่งก่อสร้างจะประกอบด้วยกลุ่มชาเปลขนาดย่อมที่ตั้งเรียงเป็นระยะๆ บางภูเขามีด้วยกันกว่า 40 ชาเปล แต่ละชาเปลก็จะเป็นฉากสำคัญของหัวเรื่องที่ทาง“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์”แต่ละแห่งจะเลือก เช่นซาโครมอนเท ดิ วาราลโลจะเป็นเรื่องชีวิตของพระเยซูเป็นต้น เรื่องที่ “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” นิยมสร้างกันคือชีวิตของพระเยซู, พระแม่มารี หรือ นักบุญ ศิลปะที่ใช้ก็จะผสมกันระหว่างประติมากรรมและจิตรกรรมภายในฉากเดียวกันเป็นงานสามมิติ การที่นักแสวงบุญต้องเดินลดเลี้ยวจากชาเปลหนึ่งไปอีกชาเปลหนึ่งเพื่อเดินตามเรื่องราวของงานศิลปะทำให้มึความรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง หรือได้เดินตามรอยพระบาทของพระเยซูบนถนนโดโลโรซา (Via Dolorosa) ในกรุงเยรูซาเลม ซึ่งเป็นถนนที่พระองค์ทรงเดินแบกกางเขนไปสู่เนินกอลกอธา (Golgotha) ที่ทรงถูกตรึงกางเขน
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีมีด้วยกัน 9 แห่งคือ
โรคอิไตอิไต

โรคอิไตอิไต ( ; ) เป็นโรคชนิดหนึ่งเกิดจากภาวะพิษจากแคดเมียม ชื่อโรคอิไตอิไต มาจากภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เจ็บปวด โรคอิไตอิไต พบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับโรคมินามาตะ และโรคคาวาซากิ เนื่องจากผู้ที่ป่วยจะมีอาการเจ็บปวดจึงเรียกขานว่าโรคอิไตอิไต

ผู้ที่มีโอกาสจะได้รับพิษแคดเมียม คือ คนงานในอุตสาหกรรมชุบหรือเชื่อมโลหะ คนงานเคาะพ่นสีรถยนต์และมอเตอร์ไซด์ ที่มีการใช้ความร้อน
หรือเปลวไฟในการเชื่อมเหล็กที่มีแคดเมียมผสมหรือเคลือบอยู่ การสูดไอของโลหะแคดเมียมเข้าไประยะยาว แคดเมียมจะไปสะสมที่กระดูก ทำให้กระดูก
ผุมีอาการเจ็บปวดมาก เคยมีชื่อเรียกโรคพิษของแคดเมียมเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า อิไตอิไต ซึ่งแปลว่า เจ็บปวด เมื่อได้รับแคดเมียมสะสมมาก ๆ จะสังเกต
เห็นวงสีเหลืองที่โคนของซี่ฟัน ซึ่งจะขยายขึ้นไปเรื่อย ๆจนอาจเต็มซี่ ถ้าขนาดของวงยิ่งกว้างและสียิ่งเข้ม ก็แสดงว่ามีแคดเมียมสะสมมาก มีหลักฐานพิสูจน์
ได้ว่าแคดเมียมออกไซด์เป็นสารก่อมะเร็งที่ไตและต่อมลูกหมาก นอกจากนั้นยังทำอันตรายต่อไต ทำให้สูญเสียประสาทการดมกลิ่นและทำให้
เลือดจาง ถ้าได้รับปริมาณมากระยะสั้น ๆ จะมีอาการจับไข้ หนาว ๆ ร้อน ๆ ปวดศีรษะ อาเจียน อาการนี้จะเป็นได้นานถึง 20 ชั่วโมงแล้วตามด้วยอาการเจ็บหน้า
อก ไอรุนแรง น้ำลายฟูม ดังนั้น เมื่อใดมีไอของแคดเมียม เช่น จากการเชื่อมเหล็กชุบ ควรใช้หน้ากากป้องกันไอและฝุ่นของแคดเมียม หรือสารประกอบแคดเมียม ในขณะทำงาน
แอชลีย์ แมสซาโร

แอชลีย์ แมสซาโร เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนางแบบชาว อเมริกัน และเป็นนักมวยปล้ำของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สังกัดค่าย รอว์ ก่อนที่เธอจะเข้าร่วมใน WWE เธอยังเป็น Miss Hawaiian Tropic USA ในปี 2002 และ Miss Hawaiian Tropic Canada ในช่วงที่เธอครองตำแหน่งอยู่นี้เธอขึ้นปกนิตยสารหลายเล่ม รวมถึงขึ้นปกนิตยสาร เพลย์บอย ฉบับเดือน เมษายน 2007 เธอยังเป็นแขกรับเชิญใหักับ รายการโทรทัศน์ หลายรายการ และในมิวสิกวิดีโอหลายตัว ในปี 2007 เธอร่วมเข้าแข่งขันในรายการ เซอร์ไวเวอร์ ในฤดูกาลที่ 15 แต่ถูกคัดออกเป็นคนที่ 2 ปัจจุบันได้ลาออกจาก WWE แล้ว
โรงเรียนมัธยมเกาะหมาก

โรงเรียนมัธยมเกาะหมาก ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลเกาะหมาก เป็นส่วนแยกออกมาจากโรงเรียนหารเทา เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้น ม.1 - ม.6
เซ็นเซอร์

เซ็นเซอร์ หรือ เซนเซอร์ อาจหมายถึง
Church of Our Lady before Týn

Church of Our Lady before Týn เป็นสถานที่สำคัญในเขตเมืองเก่าของกรุงปราก ประเทศเช็กเกีย และเป็นโบสถ์หลักของเขตเมืองเก่ามาตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 หอคอยของโบสถ์สูง 80 เมตร และมียอดเล็กๆ 4 แห่งอยู่โดยรอบ

เมื่อศตวรรษที่ 11 บริเวณนี้เคยเป็นโบสถ์แบบโรมาเนสก์ ต่อมาถูกแทนที่ด้วยด้วยโบสถ์ Church of Our Lady in front of Týn ซึ่งเป็นโบสถ์แบบกอทิกเมื่อ พ.ศ. 1799 โบสถ์ที่เห็นในปัจจุบันเริ่มสร้างเมื่อศตวรรษที่ 14 ด้วยสถาปัตยกรรมกอทิกตอนปลาย ภายใต้การควบคุมของ Matthias of Arras และภายหลังควบคุมโดย Peter Parler จนกระทั่งศตวรรษที่ 15 การก่อสร้างใกล้เสร็จสมบูรณ์ ขาดแต่เพียงหอคอย หน้าจั่ว และหลังคา

หลังคาโบสถ์สร้างเสร็จเมื่อราวทศวรรษที่ 1450 (พ.ศ. 1993-2002) ขณะที่หน้าจั่วและหอคอยด้านทิศเหนือสร้างเสร็จหลังจากนั้นไม่นานในรัชสมัยของ George of Podebrady ประติมากรรมของพระองค์ตั้งอยู่บนหน้าจั่ว ใต้ถ้วยทองขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของฮัสไซต์ หอคอยทางทิศใต้สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2054 ภายใต้การควบคุมของ Matěj Rejsek ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2169 หลังจาก Battle of White Mountain ประติมากรรมของ George of Podebrady และถ้วยทองยักษ์ถูกเคลื่อนย้ายออกไป แล้วแทนที่ด้วยประติมากรรมของ Virgin Mary ใน พ.ศ. 2222 โบสถ์ถูกฟ้าผ่า ทำให้เกิดเพลิงไหม้ที่ทำลาย old vault ของโบสถ์ ต่อมาจึงสร้าง lower baroque vault ขึ้นแทน
อันยา โรโซวา

อันย่า คอป คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 10 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
วังน้ำค้าง

วังน้ำค้าง เป็นละครโทรทัศน์จากกันตนาสร้างจากบทประพันธ์ของ อนัญจนา และบทโทรทัศน์โดย ดลกมล คนหลังม่าน
กำกับการแสดงโดย เอกภพ ตันหยงมาศสกุล ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น.- 22.30 น.

ละครเรื่องนี้นำแสดงโดย ธาวิน เยาวพลกุล, สาวิกา ไชยเดช, เอมี่ กลิ่นประทุมและเคลลี่ ธนพัฒน์พร้อมดาราอีกมากมาย

รัตติกาล (สาวิกา ไชยเดช) ได้ถูก บันลือ (เคลลี่ ธนพัฒน์) พ่อของเธอเรียกตัวกลับมาจากโรงเรียนประจำโดยในครั้งนี้ สีมา (เอมี่ กลิ่นประทุม) เพื่อนของเธอซึ่งเป็นทอมได้ตามกลับมาด้วยและในขณะเดียวกัน ธนนท์ (ธาวิน เยาวพลกุล) ลูกชายของบันลือได้เรียนจบกลับมาแต่เมื่อทั้งสามมาถึงท่าเรือทั้งรัตติกาลและสีมาได้ถูกธนนท์กล่าวหาว่าขโมยกระเป๋าสตางค์จนคนขับรถต้องนำกระเป๋าสตางค์ของธนนท์มาคืนให ้และเมื่อถึงวังน้ำค้างได้ไม่นาน แคทลียา หรือ แคธี่ แฟนสาวของธนนท์ได้ตามมาถึงวังน้ำค้างแต่แคธี่กลับถูก ระริน ภรรยาใหม่ของบันลือตีด้วยไม้จนตายและนำศพไปซ่อนบังเอิญยายเมี้ยนอดีตคนรับใช้ของ ลำเพา แม่ของรัตติกาลซึ่งเป็นบ้าได้มาพบศพของแคธี่และนำไปซ่อนโดยระรินได้กลับมาบอกทุกคนว่าแคธี่กลับไปแล้วต่อมา ภัทร 
พี่ชายของแคธี่ได้มาตามหาและได้พบกับรัตติกาลก็หลงรักจนทำให้ธนนท์นั้นหึงหวงเนื่องจากรัตติกาลไม่ใช่ลูกแท้ๆของบันลือแต่เป็นลูกติดท้องของลำเพาที่เกิดจาก
เดียว ทหารยากจนที่ไปรบจนพิการต่อมาทั้งสองได้เสียกันและเดียวได้พาลำเพาหนีจากงานแต่งงานเดียวได้ให้ลำเพาหนีไปก่อนส่วนเขาได้ยิงคนตาย
และถูกจับติดคุกมา 20 ปีเพิ่งพ้นโทษได้ไม่นานส่วนลำเพาหนีมาได้ก็เจอกับบันลือเศรษฐีพ่อม่ายเนื่องจาก นงคราญ ภรรยาของเขาเพิ่งเสียชีวิตไป
และระรินซึ่งเป็นคนสนิทของนงคราญซึ่งหวังตำแหน่งนี้กลับโกรธลำเพาอย่างมากเนื่องจากลำเพานั้นบันลือได้ยกให้เป็นนายหญิงคนใหม่และบันลือไม่รังเกียจลูก
ในท้องของเธอด้วยแต่หลังจากนั้นระรินได้ใส่ความลำเพาว่าคบชู้กับ พัน คนงานในสวนบันลือโกรธมากตบหน้าลำเพาเธอจึงวิ่งหนีไปและกระโดด
หน้าผาตายส่วนทางด้านธนนท์และรัตติกาลได้ลอกคราบสีมาจากทอมบอยให้เป็นหญิงสาวสวยเนื่องจากบันลืออ้างว้างมานานทำให้บันลือนั้นหลงใหลในความสวย
ของสีมาอย่างมากทำให้ระรินไม่พอใจหาว่าสีมาจะแย่งบันลือทำให้ระรินนั้นพยายามวางยาพิษฆ่ารัตติกาลแต่เป็นบันลือที่รับเคราะห์แทนและที่โรงพยาบาลสีมาก็ได้
ช่วยดูแลบันลือจนทำให้ความรักของทั้งสองกระชับแน่นมากขึ้นระรินนั้นแอบชอบธนนท์เนื่องจากเขาหน้าตาเหมือนบันลือตอนหนุ่มๆจึงพยายามเป่าหูธนนท์ให้เกลียด
รัตติกาลแต่ทั้งสองก็เคลียร์มาได้เรื่อยๆจนในที่สุดระรินก็ได้ใส่ความรัตติกาลว่าเป็นชู้กับเดียวคนงานในสวนแต่เดียวกลับเปิดเผยตัวว่าเขานี่แหละที่เป็นพ่อแท้ๆของ
รัตติกาลและแฉว่าระรินเป็นคนผลักลำเพาตกหน้าผาตายระรินที่โกรธแค้นจึงกลายเป็นบ้าถูกวิญญาณของนงคราญพาไปตกหน้าผาตายหลังจากนั้นเดียวได้เขียน
จดหมายและวางไว้ที่หลุมศพของลำเพาเมื่อรัตติกาลมาพบและอ่านจดหมายก็เดินไปยังหน้าผาแต่ทว่าเดียวนั้นกลับกระโดดหน้าผาตายไปแล้วต่อมาทั้งธนนท์และ
รัตติกาลก็ประกาศแต่งงานส่วนบันลือก็กลับจากโรงพยาบาลและมีข่าวดีตามมาด้วยว่าเขาก็กำลังจะแต่งงานกับสีมาเช่นกันทั้ง 2 คู่จึงอยู่อย่างมีความสุข