seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โรงเรียนแสงอรุณ

โรงเรียนแสงอรุณ เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา ตั้งอยู่ในซอยวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เปิดสอนนักเรียนชาย-หญิง ระดับปฐมวัย-มัธยมศึกษาตอนปลาย

โรงเรียนแสงอรุณ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 โดยมี"มาสเตอร์บำรุง เจริญสุข (จเรินสุข)" เป็นเจ้าของ ผู้จัดการ และครูใหญ่ พร้อมด้วย"คุณทวีสุข เจริญสุข (ภริยา)" ผู้ร่วมแรงร่วมใจด้วยความวิริยะอุตสาหะ ในการบริหารจัดการภายใต้ความอุปการะของ"คุณแม่นงเยาว์ เจริญสุข"

การดำริจัดตั้งโรงเรียนมีขึ้นด้วยมูลเหตุ 3 ประการ

ประการแรก หลังจากที่มาสเตอร์บำรุง จเรินสุข สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ แผนกภาษาฝรั่งเศส ท่านได้ศึกษาต่อทางด้านการค้าขาย เพราะคุณพ่อของท่าน นอกจากจะเป็นแพทย์แผนโบราณแล้ว ยังมีอาชีพค้าขายอยู่เดิม ท่านจึงได้ดำเนินอาชีพทางการค้าขายสืบต่อมา ตลอดเวลาท่านได้พบเห็นความเป็นไปต่างๆ ในด้านการค้า ทั้งการคดโกง ไม่ซื่อสัตย์ เอารัดเอาเปรียบ และความไม่เป็นธรรมในการติดต่อค้าขาย อาทิ กับหน่วยราชการ ตลอดจนคนต่างชาติในการแสวงหาผลประโยชน์ ในฐานะประเทศที่มีอำนาจมากกว่า ท่านจึงมีความคิดเห็นว่า ประเทศชาติจะเจริญก้าวหน้าเท่าเทียมอารยประเทศได้ คนในชาติต้องมีความรู้ ขยันหมั่นเพียร ซื่อสัตย์ เสียสละ รักความยุติธรรม และมีความรับผิดชอบในหน้าที่ ท่านจึงคิดจัดตั้งโรงเรียนขึ้น เพื่อมุ่งหวังจะอบรมเด็กๆ ซึ่งเป็นเยาวชนของชาติ ให้พัฒนาเป็นทรัพยากรมนุษย์ที่สมบูรณ์ด้วยความรู้ คุณธรรม ความสามารถตามที่ท่านมุ่งหวังไว้ เพื่อให้เป็นรากฐานสร้างความก้าวหน้าแก่ประเทศชาติสืบไป

ประการที่สอง ในช่วงนั้น บิดาของท่านได้ถึงแก่กรรมลง (21 พ.ย. 2496) และท่านได้เคยดำริสมัยเมื่อบิดาของท่านยังมีชีวิตอยู่ว่า จะจัดสร้างอนุสรณ์สถานที่เป็นชื่อของคุณย่าขึ้น ดังนั้นเพื่อเป็นการสนองความดำริดังกล่าว มาสเตอร์บำรุง จึงได้ตั้งชื่อโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นนี้ว่า ""แสงอรุณ"" เป็นอนุสรณ์แด่คุณย่าแสง และคุณพ่ออรุณ บุพการีผู้มีพระคุณ และเปี่ยมด้วยจิตอารี เมตตากรุณาต่อเด็กๆ และบุคคลทั่วไป อยู่เป็นนิจสินตลอดชีวิตของท่าน

ประการที่สาม ขณะนั้นประชาชนกำลังตื่นตัวทางการศึกษา โรงเรียนของทางรัฐบาลมีไม่เพียงพอ ทางราชการจึงส่งเสริมให้มีการจัดตั้งโรงเรียนเอกชนขึ้น เพื่อรับนักเรียนจำนวนมากที่ยังไม่มีที่เรียน ให้ได้เข้ารับการศึกษาตามวัยอันควรโดยทั่วกัน

โรงเรียนแสงอรุณ จึงก่อตั้งขึ้นบนเนื้อที่ 2 ไร่ครึ่ง จากอาคารเรือนไม้ 2 ชั้น ห้องเรียน 6 ห้อง ครู 10 คน และจำนวนนักเรียน 201 คน ในปีแรก และได้พัฒนาอย่างต่อเนื่องเรื่อยมาจนได้รับการประกาศรับรองวิทยฐานเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2501

แนวคิดมูลฐานเมื่อแรกตั้งโรงเรียนแสงอรุณ ยังดำรงอยู่ตลอดมาด้วยคติพจน์ที่ว่า

ริเริ่ม เกิดความก้าวหน้า

พัฒนา เกิดผลงาน

สะกดกลั้น เกิดสติรอบคอบ

นบนอบ เกิดความเจริญ

ประกอบกับมรดกทางวัฒนธรรมของโรงเรียน ที่สืบเนื่องกันมาตลอดระยะเวลา 60 ปี ด้วยคำขวัญที่ว่า "ทำให้ดีที่สุด" ดังนั้น ความรัก ความสามัคคี ความมีน้ำใจ และการปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อตรง ด้วยความรับผิดชอบ จึงทำให้โรงเรียนแสงอรุณเติบโตขึ้น ในบรรยากาศแห่งความเป็นกัลยาณมิตร ทั้งครู นักเรียน ผู้ปกครอง และชุมชน โดยได้รับความไว้วางใจเชื่อถือจากผู้มีส่วนร่วมสนับสนุนด้วยดีตลอดมาจวบจนปัจจุบัน
นักเคมี

นักเคมี คือนักวิทยาศาสตร์ที่ฝึกฝนและศึกษาวิชาเคมี นักเคมีศึกษาองค์ประกอบและสมบัติของสสาร นักเคมีจะบรรยายคุณสมบัติที่พวกเขาศึกษาอย่างระมัดระวังในด้านปริมาณในระดับโมเลกุลและอะตอม นักเคมีจะวัดสัดส่วนของสสาร อัตราปฏิกิริยา และสมบัติอื่น ๆ ทางเคมี ในภาษาอังกฤษ คำว่า chemist สามารถหมายถึงเภสัชกรในเครือจักรภพอังกฤษด้วย

นักเคมีใช้องค์ความรู้นี้เพื่อศึกษาองค์ประกอบ และสมบัติของสสารที่ไม่คุ้นเคยมาก่อน รวมถึงสร้างและสังเคราะห์สสารที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเป็นปริมาณมาก ๆ และสร้างสสารจำลองและกระบวนการใหม่ ๆ 
ที่เป็นประโยชน์ นักเคมีอาจมีความรู้เฉพาะในระเบียบย่อยใด ๆ ของเคมีก็ได้ นักวัสดุศาสตร์และช่างโลหะ มีพื้นฐานความรู้และทักษะทางเคมีเหมือนกัน งานของนักเคมีมักมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานของวิศวกรรมเคมี ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับการออกแบบ การสร้าง และการประเมินค่าของโรงงานเคมีขนาดใหญ่ที่มีประสิทธิภาพทางต้นทุนสูงสุด และทำงานในระดับเคมีอุตสาหกรรมในการพัฒนากระบวนการและวิธีการใหม่ ๆ สำหรับการผลิตสารเคมีและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องในเชิงพาณิชย์ ok
ยูเอสเอส นิมิตซ์ (CVN-68)

ยูเอสเอส "นิมิตซ์" เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาและเป็นเรือนำในชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ นิมิตซ์เป็นหนึ่งในเรือรบที่ใหญ่ที่สุดของโลก ในตอนนิมิตซ์วางกระดูกงู ปล่อยลงน้ำและขึ้นระวางได้ใช้รหัสเรือ CVAN-68 แต่ได้เปลี่ยนเป็น CVN-68 ในวันที่ 30 มิถุนายน 1975

ชื่อเรื่อ ยูเอสเอส นิมิตซ์ ได้มาจากผู้บัญชาการกองทัพเรือภาคพื้นแปซิฟิกในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โดยนิมิตซ์เป็นเรือลำเดียวในชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ที่ใช้นามสกุลเป็นชื่อเรือ

ยูเอสเอส นิมิตซ์ได้ประจำการที่ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์คจนกระทั่งปี 1987 ได้ย้ายไปยัง ในวอชิงตัน ในปี 2001 นิมิตซ์ได้ย้ายไปยัง ในซานดิเอโก้ แคลิฟอร์เนีย และได้ย้ายครั้งสุดท้ายปีค.ศ. 2010 ได้ย้ายไปยังฐานทัพเรือ Everett ซึ่งช่วยลดค่าใช้จ่ายของกองทัพเรือลงไปได้ถึง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

กระดูกงูของนิมิตซ์ได้ถูกวางลงในวันที่ 22 มิถุนายน 1968 โดย ที่ ,เวอร์จิเนีย ยูเอสเอส นิมิตซ์ถูกตั้งชื่อในปี 1972 โดย แคทเทอรีน นิมิตซ์ เลย์ลูกสาวของเชสเตอร์ วิลเลี่ยม นิมิตซ์ ยูเอสเอส นิมิตซ์ถูกส่งไปยังกองทัพเรือในปี 1975 และขึ้นระวางที่ ในวันที่ 3 พฤษภาคม 1975 โดยประธานาธิบดี เจอร์รัล ฟอร์ด

นิมิตซ์เป็นส่วนหนึ่งของกองเรือจู่โจมที่ 11 (CSG-11) กับ Carrier Air Wing Eleven (CVW-11) นิมิตซ์เป็นเรือธงของกองเรือจู่โจมและฐานบัญชาการหน่วย Destroyer Squadron 23ยูเอสเอส นิมิตซ์ได้ถูกส่งไปปฏิบัติการครั้งแรกในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในวันที่ 7 กรกฎาคม 1976 กับ Carrier Air Wing 8 ร่วมกับ USS South Carolina และ USS California ในเดือนพฤศจิกายน 1976 นิมิตซ์ได้รับเหรียญ The Battle E จากผู้บัญชาการกองทัพเรือสหรัฐภาคพื้นแอตแลนติกสำหรับการเป็นผู้ให้บริการเครื่องบินรบที่มีประสิทธิภาพที่สุดและสำคัญที่สุดในมหาสมุทรแอตแลนติกและกองเรือได้กลับสู่นอร์ฟลอค เวอร์จิเนียในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 1977

ปฏิบัติการครั้งที่ 2 เริ่มขึ้นอีกครั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 1977 ถึง 20 กรกฎาคม 1978 และครั้งที่ 3 ได้เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 10 กันยายน 1979 นิมิตซ์ได้ออกจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเคลื่อนไปยังมหาสมุทรอินเดียเพราะเกิดเหตุการณ์ตัวประกันอิหร่านในสถานทูตสหรัฐประจำกรุงเตหะรานมีตัวประกันทั้งหมด 52 คน 4 เดือนต่อมาปฏิบัติการ Evening Light ได้เริ่มขึ้นบนดาดฟ้าเรือนิมิตซ์เพื่อเข้าไปช่วยเหลือตัวประกันแต่ต่อมาภารกิจนี้ถูกยกเลิกเนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ได้ตกที่จุดเติมเชื้อเพลิงในทะเลทรายอิหร่าน นิมิตซ์ได้กลับสู่อเมริกาในวันที่ 26 พฤษภาคม 1980 หลังจากอยู่ในทะเลอิหร่านถึง 144 วัน
ในวันที่ 26 พฤษภาคม 1981 ได้ตกกระแทกดาดฟ้าเรือนิมิตซ์ส่งผลให้ลูกเรือเสียชีวิต 14 นายและบาดเจ็บอีก 45 นาย EA-6B Prowler ถังเชื้อเพลิงเสียหายอย่างหนักหลังจากภารกิจ bolter จึงตกกระแทก เกิดเพลิงไหม้และระเบิดบนดาดฟ้าเรือสร้างความเสียหายแก่เครื่องบินที่จอดอยู่บนดาดฟ้าเรือถึง 11 ลำ (ทั้งถูกทำลายและเสียหาย)
ยางมะตอย

ยางมะตอยเป็นวัสดุที่สกัดจากน้ำมันดิบ มีสีดำ มีลักษณะเหนียวและความหนืดต่ำ ยางมะตอยนิยมมาใช้ในงานก่อสร้างถนน โดยใช้เป็นวัสดุผิวหน้า ซึ่งคุณสมบัติที่สำคัญของยางมะตอยทำหน้าที่ประสานระหว่างวัสดุเติมเช่นหินและทราย เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน โดยวัสดุที่นำมาใช้ในการเทผิวหน้าถนนจะเรียกชื่อเต็มว่า แอสฟอลต์คอนกรีต (asphalt concrete) และมักย่อว่า แอสฟอลต์

ภาษาอังกฤษเรียกยางมะตอยว่า "แอสฟอลต์" (อเมริกัน) หรือ "แอสแฟลต์" (บริเตน) (asphalt) ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า άσφαλτος (asphaltos) ส่วนภูมิภาคอื่นอาจเรียกว่า "ไบทูเมน, ไบทิวเมน, บิทูเมน, บิชูเมน" (bitumen)
แอสฟอลต์

แอสฟอลต์ หรือ แอสแฟลต์ () สามารถหมายถึง
แอสฟอลต์คอนกรีต

แอสฟอลต์คอนกรีต () หรือรู้จักในชื่อย่อว่า แอสฟอลต์ เป็นวัสดุผสมนิยมใช้ในการสร้างผิวถนน ผิวลานจอดรถ และผิวรันเวย์สนามบิน เป็นส่วนประกอบของยางมะตอยที่ใช้เป็นวัสดุประสานและวัสดุเติม
ฌ็อง ฟูแก

ฌ็อง ฟูแก () หรือ เฌออ็อง ฟูแก (; ค.ศ. 1420 - ค.ศ. 1481) เป็นจิตรกรคนสำค้ญของฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญทั้งการเขียนภาพบนแผ่นไม้และการเขียนภาพสำหรับ หนังสือวิจิตร (Illuminated manuscript) และเป็นผู้เริ่มการวาดภาพเหมือนแบบจุลจิตรกรรม (Miniature)

ฌ็อง ฟูแกเกิดที่เมืองตูร์ ประวัติของฟูแกไม่มีให้ทราบมากนักนอกจากว่าได้ไปประเทศอิตาลีราวปี ค.ศ. 1437 และได้เขียนภาพของสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4 ซึ่งเหลือเพียงงานลอกที่มาทำกันหลังจากนั้น หลังจากที่กลับมาจากอิตาลีฟูแกก็นำอิทธิพลทัสเคนีมาผสมกับแบบฝรั่งเศสของตนเองและลักษณะของยาน แวน เอค ซึ่งกลายมาเป็นฐานของจิตรกรรมฝรั่งเศสสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฉะนั้นฟูแกจึงถือว่าเป็นผู้ริเริ่มตระกูลศิลปะใหม่ตระกูลหนึ่ง นอกจากนั้นฟูแกก็ยังเป็นจิตรกรประจำราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศสด้วย

ความสามารถที่เด่นที่สุดของฟูแกคือการวาดภาพในหนังสือวิจิตร ซึ่งทำได้อย่างคมชัดและมีรายละเอียดที่สวยงาม ฟูแกสามารถแสดงภาพที่มีพลังในการแสดงออกในเนื้อทีที่จำกัด ความสำคัญของฟูแกจะเห็นได้จากการรวบรวมงานจากทั่วยุโรปมาจัดงานแสดงภาพเขียนที่หอสมุดแห่งชาติที่ปารีส

งานที่สำคัญที่สุดชิ้นหนื่งของฟูแกคืองานบานพับภาพสอง “เมอเลิง” (Melun) ที่เขียนราวปี ค.ศ. 1450 เดิมตั้งอยู่ภายในมหาวิหารเมลุน ภาพทางเป็นภาพของเอเตียน เชอวาลีเย (Étienne Chevalier) และนักบุญสตีเฟนผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ (ปัจจุบันอยู่ที่เกอเมลเดอกาเลอรี (Gemäldegalerie) กรุงเบอร์ลิน) ทางปีกขวาเป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรล้อมรอบด้วยเทวดา (ปัจจุบันอยู่ที่ราชพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ ที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมาก็เป็นที่ทราบกันว่าพระแม่มารีในรูปเป็นภาพเหมือนของแอ็กเนส ซอเรล () พิพิธภัณฑ์ลูฟร์เป็นเจ้าของภาพเหมือนของพระเจ้าชาร์ลที่ 7, เคานท์วิลเซค (Wilczek) และ Guillaume Jouvenal des Ursins รวมทั้งภาพเขียนดินสอสี

ภาพเหมือนแบบจุลจิตรกรรมเป็นงานภาพเหมือนภาพแรกของศิลปะยุโรปตะวันตก นอกจากว่าจะนับภาพที่เขียนโดยยาน แวน เอคซึ่งนักประวัติศาสตร์ศิลปะเชื่อกันว่าเป็นภาพแรก

งานส่วนใหญ่ของฟูแกคือการวาดภาพในหนังสือวิจิตร และจุลหนังสือวิจิตร วังชองทิอี (Château de Chantilly) มีงานของฟูแกถึง 40 เล่มจากหนังสือประจำชั่วโมงซึ่งเขียนเมื่อปี ค.ศ. 1461 สำหรับเอเตียน เชอวาลีเย
ยัน ฟัน ไอก์

ยัน ฟัน ไอก์ (; ราวก่อน ค.ศ. 1395 - ก่อนวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1441) เป็นจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ทำงานที่บรูช และถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุโรปในคริสต์ศวรรษที่ 15

สิ่งหนึ่งที่มักจะเข้าใจผิดกันเกี่ยวกับ ฟัน ไอก์ ว่าเป็นผู้ริเริ่มการใช้สีน้ำมันในการวาดภาพ มาจากข้อเขียนของจอร์โจ วาซารี ผู้เขียน "ชีวิตจิตรกร" 
ในคริสต์ศวรรษที่ 16 แต่ที่แน่ ๆ คือฟัน ไอก์มีความสำเร็จเป็นอันมากจากการใช้วิธีการวาดภาพด้วยสีน้ำมัน

ยัน ฟัน ไอก์มักจะมีชื่อเกี่ยวข้องกับฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ ผู้เป็นจิตรกรและเป็นพี่ชาย และทั้งสองคนมาจากมาไซก์ ในประเทศเบลเยียมในปัจจุบัน พี่ชายอีกคนหนึ่ง แลมเบิร์ตมีชื่อกล่าวในเอกสารของราชสำนักเบอร์กันดี และสันนิษฐานกันว่าคงเป็นจิตรกรด้วยและอาจจะเป็นผู้ที่ดูแลการปิดโรงฝึกงานของยัน ฟัน ไอก์ที่บรูช ฟัน ไอก์อีกผู้หนี่งคือ บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์ (Barthélemy van Eyck) ผู้ทำงานอยู่ทางใต้ของฝรั่งเศสก็เข้าใจว่าจะเป็นญาติกัน

วันเกิดของยัน ฟัน ไอก์ไม่เป็นที่ทราบ หลักฐานแรกที่แสดงชื่อของยัน ฟัน ไอก์มาจากศาลของดยุกจอห์นที่ 3 แห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงที่เดอะเฮก ลงปี ค.ศ. 1422 กล่าวถึงค่าจ้างฟัน ไอก์ในฐานะช่างเขียนประจำสำนัก ซึ่งชึ้ให้เห็นว่าฟัน ไอก์ต้องเกิดก่อน ค.ศ. 1395 หรือก่อนหน้านั้น นักวิชาการสันนิษฐานอายุจากภาพเหมือนตนเองว่าอาจจะเป็นก่อน ค.ศ. 1395หลังจากดยุกจอห์นที่ 3 เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1425 ฟัน ไอก์ก็ไปทำงานกับฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี ฟัน ไอก์อาศัยอยู่ที่ลีลหนึ่งปี ก่อนที่จะย้ายไปบรูชที่ซึ่งเขาตั้งหลักแหล่งจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1441 หลักฐานหลายฉบับที่พิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงกิจการต่าง ๆ ที่ฟัน ไอก์ทำระหว่างที่เป็นช่างเขียนในสำนักของฟีลิป นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้ว ฟัน ไอก์ยังถูกส่งตัวไปทำงานอื่น ๆ โดยฟีลิปด้วย นอกจากจะเขียนภาพเหมือนสองภาพของอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกสซึ่งฟัน ไอก์เขียนให้ฟีลิปในฐานะเป็นผู้แทนคนหนึ่งที่ไปขอตัวอิซาเบลลาในปี ค.ศ. 1428-1429 แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับงานเหล่านั้นเท่าใดนัก

ในฐานะช่างเขียนประจำสำนักของดยุกฟีลิปนั้น ฟัน ไอก์ได้รับค่าใช้จ่ายเป็นอย่างดี เงินค่าจ้างประจำปีเป็นจำนวนสูงเมื่อเริ่มแรกและสูงขึ้นเท่าตัวเพียงในระยะเวลาสองสามปีต่อมา นอกจากนั้นก็ยังได้รับเงินโบนัสต่างหาก ค่าตัวสูงของฟัน ไอก์ทำให้เขาเป็นช่างเขียนที่ต่างไปจากช่างเขียนสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก เพราะช่างเขียนคนอื่น ๆ ต้องพึ่งค่าจ้างเขียนต่อชิ้นเพื่อความอยู่รอด ฉะนั้นงานของฟัน ไอก์ต้องเป็นงานที่ยอมรับกันว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี จากที่เห็นจากหลักฐานที่เขียนไว้เมื่อปี ค.ศ. 1435 เมื่อดยุกฟีลิปตำหนิผู้ดูแลการคลังว่าไม่ได้จ่ายเงินประจำปีให้กับฟัน ไอก์ และกล่าวว่าถ้าไม่จ่ายแล้วฟัน ไอก์ไปทำงานกับคนอื่น จะหาผู้มีความสามารถทั้งทางการเขียนภาพและทางวิทยาศาสตร์ได้ที่ไหน นอกจากนั้นดยุกผู้นี้ยังเป็นพ่อทูลหัวของลูกของฟัน ไอก์ และยังเลี้ยงภรรยาของฟัน ไอก์หลังจากฟัน ไอก์เสียชีวิตไปแล้ว และหลายปีต่อมาก็ยังให้ทุนช่วยให้ลูกสาวของฟัน ไอก์ได้เข้าคอนแวนต์ได้อีกด้วย
ลูกอีสาน (ภาพยนตร์)

ลูกอีสาน เป็นภาพยนตร์ไทยซึ่งผลิตและจัดจำหน่ายโดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยสร้างจากนวนิยายรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2522 เรื่องลูกอีสาน ผลงานของคำพูน บุญทวี กำกับการแสดงโดย วิจิตร คุณาวุฒิ นำแสดงโดย องอาจ มณีวรรณ เจ้าของบท "ทองปาน โพนทอง" ในภาพยนตร์ต้องห้ามสะท้อนสภาพสังคมหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา เรื่อง "ทองปาน" และ ด.ช. ตะแบก จีระดิษฐ์

อนึ่ง คำพูน บุญทวี ผู้ประพันธ์นวนิยายต้นฉบับ ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ในบทของ "ลุงกา"

ภาพยนตร์เรื่องลูกอีสานเป็นเรื่องราวของวิถีชีวิตชาวนาอีสานในหมู่บ้านโคกอีแหลว ซึ่งอยู่ในพื้นที่ตอนเหนือของจังหวัดอุบลราชธานี ในช่วงทศวรรษ 2480 โดยบอกเล่าถึงการฟันฝ่าอุปสรรคจากภัยธรรมชาติ ขนบธรรมเนียม ประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และความเชื่อของผู้คนในสังคม ผ่านมุมมองของตัวละครหลัก 2 คน คือบักคูน เด็กชายที่ถอดมาจากชีวิตจริงของผู้ประพันธ์ และพ่อสุด พ่อของบักคูน
ไทรเดนต์

ไทรเดนต์ (Trident) สามารถหมายถึง
โรคไต

โรคไต หมายถึง โรคชนิดหนึ่งที่เกิดจากความผิดปกติของพยาธิสภาพของไตในการทำงานเพื่อขับของเสียออกจากร่างกายและรักษาความสมดุลของเกลือและน้ำในร่างกายมนุษย์ โรคไตมีหลายประเภทดังนี้

อาจแบ่งได้เป็น 4 วิธีหลักๆ ด้วยกัน คือ

ยาที่มีผลชลอไตเสื่อมได้แก่ ยากลุ่ม ACEI Inhibitors(Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors) ซึ่งได้แก่ยา Enalapril Captopril Lisinopril และramipril
ดงแดมุน

ดงแดมุน (ประตูใหญ่ทางทิศตะวันออก) คือประตูโบราณที่ตั้งอยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ฮึงอินจีมุน (흥인지문, Heunginjimun ประตูแห่งความเมตตากรุณา) สร้างขึ้นในรัชกาลของพระเจ้าแทโจ ในวโรกาสครองสิริราชย์สมบัติได้ 50 ปี เมื่อปี พ.ศ. 1939 (ค.ศ. 1396) ต่อมาเมื่อถึงปี พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1453) จึงได้มีการปฏิสังขรณ์ใหม่ ส่วนประตูที่เห็นกันในปัจจุบันนั้นก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1869)
บ้านปู

บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:BANPU) เป็นผู้บุกเบิกด้านพลังงานชั้นแนวหน้าของเอเชีย ดำเนินธุรกิจถ่านหิน ธุรกิจไฟฟ้า และพลังงานที่เกี่ยวเนื่องอย่างครบวงจร ทั้งในและต่างประเทศมากว่า 30 ปี ในด้านการลงทุน สำรวจ พัฒนา และดำเนินการผลิตถ่านหินประเภทให้ความร้อน (Thermal Coal) ตลอดจนถ่านหินคุณภาพสูงสำหรับอุตสาหกรรมถลุงเหล็ก (Coking Coal) มีความเชี่ยวชาญทางด้านเหมืองถ่านหินแบบเปิดและเหมืองใต้ดิน อีกทั้งบริษัทฯ มีความเชี่ยวชาญในธุรกิจพลังงานในการสร้างการผลิตกระแสไฟฟ้าอย่างยั่งยืน ซึ่งรวมถึงการพัฒนา Smart Energy Solution เพื่อเสริมความมั่นคงทางด้านพลังงานในอนาคต

ปัจจุบันบริษัทฯ มีฐานธุรกิจใน 9 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย จีน ออสเตรเลีย ลาว มองโกเลีย สิงคโปร์ ญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา

บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2526 ภายใต้ชื่อ บริษัท เหมืองบ้านปู จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 25 ล้านบาท โดยบุคคลในตระกูล ว่องกุศลกิจและเอื้ออภิญญกุล มีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าทำ สัญญาเช่าช่วงการทำเหมืองถ่านหินที่เหมืองบ้านปู (BP-1) อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน จากกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและ อนุรักษ์พลังงาน

เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2532 บริษัทฯ ได้รับอนุมัติให้เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2536 ได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด โดยเปลี่ยนชื่อเป็น “บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน)”

ต่อมาบริษัทฯ ได้ขยายการทำเหมืองถ่านหินเพิ่มเติมทั้งใน ประเทศไทยและในสาธารณรัฐอินโดนีเซีย เพื่อดำเนินการผลิต และจำหน่ายถ่านหินทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ นอกจากธุรกิจผลิตและจำหน่ายถ่านหินแล้ว บริษัทฯ ได้ขยายธุรกิจ ด้วยการรับจ้างขุดขนดินและถ่านหินให้แก่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สัญญาได้สิ้นสุดลงเมื่อเดือนกันยายน 2544) การผลิตและจำหน่ายแร่อุตสาหกรรม การให้บริการท่าเรือ (ซึ่งต่อมาบริษัทฯ ได้จำหน่ายธุรกิจท่าเรือและธุรกิจแร่) และการลงทุนในธุรกิจผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้า และไอน้ำ

ปัจจุบันบริษัทฯ มีนโยบายในการดำเนินงานที่ชัดเจน และการบริหารจัดการที่สะท้อนให้เห็นถึงคำมั่นสัญญาของบริษัทฯ ที่มุ่งก่อให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยดำเนินธุรกิจหลัก คือ ธุรกิจถ่านหิน ธุรกิจไฟฟ้า และธุรกิจพลังงานทดแทน โดยมีการลงทุน ในประเทศไทย สาธารณรัฐอินโดนีเซีย สาธารณรัฐประชาชนจีน ประเทศออสเตรเลีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ประเทศมองโกเลีย สาธารณรัฐสิงคโปร์ ประเทศญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา

ปัจจุบันบริษัทฯ กำหนดกลยุทธ์การลงทุนเป็นแบบ ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ 
ผลิตและจัดจำหน่ายถ่านหิน โดยมีแหล่งผลิตอยู่ในสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ประเทศออสเตรเลีย และสาธารณรัฐประชาชนจีน

ก๊าซธรรมชาติจากชั้นหินดินดาน (Shale Gas) มีแหล่งผลิตอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ในแหล่ง Marcellus Shale รัฐเพนซิลเวเนีย 
Coal Trading หรือ การนำถ่านหินที่มีคุณภาพค่าความร้อนต่างกันมาผสมกัน ให้ได้คุณสมบัติใหม่และจัดจำหน่ายตรงตามความต้องการของลูกค้า 
ธุรกิจไฟฟ้า ได้แก่ โรงไฟฟ้า BLCP โรงไฟฟ้าหงสาในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนร่วม (CHP) 3 แห่งในสาธารณรัฐประชาชนจีน (โจวผิง เจิ้งติ้ง และหลวนหนาน) และโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ในจีนและญี่ปุ่น

ข้อมูลการเงินของบริษัท
วัดทุ่งเศรษฐี (อุตรดิตถ์)

วัดทุ่งเศรษฐี หรือ วัดห้วยบง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 7 บ้านห้วยบง ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวอำเภอ 12 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า "วัดห้วยบง" วัดทุ่งเศรษฐี มีฐานะเป็นวัดที่ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา "(ยังไม่มีอุโบสถ)" สังกัดสังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 ตัววัดมีความร่มรื่นและเงียบสงบ วัดนี้ตั้งอยู่ริมบึงทุ่งกะโล่ แหล่งกักเก็บน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ จากตัววัดสามารถมองเห็นทัศนียของบึงทุ่งกะโล่ได้ชัดเจน

วัดทุ่งเศรษฐี เดิมชื่อ วัดห้วยบง มีฐานะเป็นวัดตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 (ไม่มีวิสุงคามสีมา) มีพื้นที่ 49 ไร่เศษ มีศาสนสถาน - ถาวรวัตถุอยู่ประปรายกระจายไปตามป่าภายในอาณาบริเวณวัด ตัววัดตั้งอยู่ริมบึงทุ่งกะโล่ แหล่งกักเก็บน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ มีบรรยากาศที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม

ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 ถึงปัจจุบัน

ปัจจุบันวัดทุ่งเศรษฐีมีพระภิกษุจำนวน 3 รูป สามเณร 1 รูป รวม 4 รูป

เรียงตามลำดับพรรษา

ปัจจุบันวัดคุ้งตะเภามีไวยาวัจกร 2 ท่านคือ

นายแจ้ว บุญมาก แต่งตั้งเมื่อ "พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน"

ส.อบต.เสน่ห์ ตันจ่าง แต่งตั้งเมื่อ "พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน"

วัดทุ่งเศรษฐีมีพื้นที่ทั้งหมด 49 ไร่ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. ๑๒๑
ผจญโลกแวมไพร์มรณะ

ผจญโลกแวมไพร์มรณะ () เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่ดัดแปลงมาจากวรรณกรรมชุดตำนานชีวิตดาร์เรน แชน เขียนโดยดาร์เรน โอชอนิสซี จัดจำหน่ายในรูปแบบหนังสือที่อังกฤษครั้งแรกในปี 2000 ในชื่อ 'Cirque Du Freak' และทาง Universal Studios ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดยมีพอล ไวทซ์ เป็นผู้กำกับ และไบรอัน เฮลจ์แลนด์ เป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ โดยที่ดาร์เรน โอชอนิสซีไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเขียนแต่อย่างไร และยังมีลอเรน ชูเลอร์ ดอนเนอร์ (Donner's Company) เป็นผู้ให้ความร่วมมือในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ Cirque Du Freak (2008) ได้รวบรวมผู้กำกับ คนเขียนบท นักแสดง และอื่นๆ ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2550 การถ่ายทำครั้งแรกจะเริ่มขึ้นในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ถ่ายทำที่เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เนื้อเรื่องของภาพยนตร์จะมีเนื้อเรื่องของหนังสือสามเล่มแรก คือ มนุษย์ประหลาดสยองขวัญ ผู้ช่วยผีดูดเลือด และอุโมงค์ปีศาจ เป็นหลัก

ดาร์เรน แชนได้ตั๋วสำหรับการแสดงมนุษย์ประหลาด 'ซีร์ก ดู ฟรีก' มา 2 ใบ ที่ระบุไว้ว่าเป็นคณะที่น่าทึ่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา ดาร์เรนจึงออกเดินทางไปชมซีร์ก ดู ฟรีก กับเพื่อนรักของเขา สตีฟ เลนเนิด หรือฉายาสตีฟ เลพเพิด ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีจนเมื่อสตีฟเกิดจำหนึ่งในนักแสดงมนุษย์ประหลาดได้ขึ้นมา ซึ่งได้ทำให้ชีวิตของดาร์เรน แชนพลิกผลันไปตลอดกาล
ผักกูด

ผักกูด () เป็นชื่อของผักชนิดหนึ่งที่อยู่ในตระกูลเฟิร์นที่อยู่ในวงศ์ Athyriaceae ซึ่งมนุษย์สามารถนำมาปรุงเป็นอาหารได้ นอกจากจะนำมาเป็นอาหารได้แล้วยังนำมาเป็นสมุนไพรได้อีกด้วย ผักกูดมักจะขึ้นอยู่ตามริมน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำ มากกว่าในป่าทึบ มักพบบ่อยเพราะเป็นช่วงเจริญเติบโตในฤดูฝน

มีเหง้าสูงได้ 1 เมตร ใบเป็นแผงรูปขนนก ตอนอายุยังน้อยจะแตกเป็นรูปขนนกชั้นเดียวคู่ขนานกันไปตั้งแต่โคนใบถึงปลายใบ เมื่ออายุมากขึ้นใบจะเปลี่ยนเป็นรูปขนนก 2 ชั้น ยอดอ่อนและปลายยอดม้วนงอแบบก้นหอย พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชียและโอเชียเนีย

ใบของผักกูดใช้ต้มน้ำดื่มหรือกินสด ช่วยแก้ไข้ตัวร้อน, แก้พิษอักเสบ, บำรุงสายตา, บำรุงโลหิต, แก้โลหิตจาง ป้องกันเลือดออกตามไรฟันและขับปัสสาวะเด็ดขาดมาก ลดความดันโลหิตสูง ลดคอเลสเตอรอลในเม็ดเลือด มีสารบีตา-แคโรทีนและธาตุเหล็กสูง ส่วนใหญ่จะนำใบอ่อน ช่ออ่อน ทำแกงกับปลาเนื้ออ่อนน้ำจืด เช่นปลาช่อนหรือลวกจิ้มน้ำพริกชนิดต่างๆ ยำผักกูด, ผักกูดผัดน้ำมันหอย, แกงกะทิกับปลาย่าง, ลวกกะทิ แต่ไม่นิยมกินสด ๆ กันเพราะจะมียางเป็นเมือกอยู่ที่ก้าน

นอกจากนี้แล้ว ผักกูดยังเป็นดัชนีชี้วัดถึงสภาพแวดล้อมให้ได้รู้ว่า บริเวณไหนอากาศไม่ดี ดินไม่บริสุทธิ์ มีสารเคมีเจือปนอยู่ ผักกูดจะไม่ขึ้นหรือแตกต้นในบริเวณนั้นเด็ดขาด
เดียร์...

เดียร์... () เป็นอัลบั้มเพลงของ ซะชิ ทะอินะกะ ซึ่งออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550

หมายเลขแค็ตตาล็อกของอัลบั้มนี้คือ GNCX-1002
เลิฟอิส...

เลิฟอิส... () เป็นอัลบั้มของซะชิ ทะอินะกะ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น โดยอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่สองของเธอในเครือของ ซิซตัส ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในสองรูปแบบคือ รูปแบบซีดีมาตรฐาน และรูปแบบจำนวนจำกัด อันประกอบด้วยซีดี และดีวีดี อันบรรจุมิวสิกวิดีโอของทั้ง 4 ซิงเกิลที่ออกมาก่อนหน้านี้ของเธอ

หมายเลขแค็ตตาล็อกของฉบับมาตรฐานคือ GNCX-1006 และฉบับจำกัดคือ GNCX-1005

อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่นำเพลงจากใน 3 ซิงเกิลล่าสุดของเธอมารวมไว้ เช่น "อิโตชีฮิโตะเอะ", "ลิปสติก / อิชิบังโบชิ" และ "วิสิตออฟเลิฟ"
เควิน เฟเดอร์ไลน์

เควิน เฟเดอร์ไลน์ () เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักเต้น แร็ปเปอร์ นายแบบ ชาวอเมริกัน

เควินมีลูกชายและลูกสาว 2 คน กับ ชาร์ แจ๊กสัน มีลูกชาย 2 คน กับ บริตนีย์ สเปียส์ มีลูกสาว 1 คน กับ วิคตอเรีย ปริ๊นส์
ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป

ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป () เป็นนวนิยายสำหรับเยาวชนแนวแฟนตาซีวีรบุรุษ ประพันธ์โดย ริชาร์ด อดัมส์ นักเขียนชาวอังกฤษ เป็นนวนิยายเรื่องแรกของเขาและเป็นงานที่ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมา ชื่อหนังสือตั้งชื่อตามสถานที่อันเป็นฉากสำคัญในท้องเรื่อง คือ ทุ่งวอเตอร์ชิป เนื้อหาเกี่ยวกับการออกค้นหาดินแดนอันเสรีสำหรับตนเองของเหล่ากระต่ายกลุ่มหนึ่ง ผู้ประพันธ์ได้สร้างโลกของกระต่ายขึ้นอย่างสมจริง อันมีทั้งภาษา วัฒนธรรม บทกวี และประวัติศาสตร์ของกระต่าย บางฉบับพิมพ์ยังมี "พจนานุกรมกระต่าย" ตีพิมพ์ไว้ท้ายเล่มด้วย

อดัมส์นำเสนอผลงานของเขาอยู่ถึง 13 ครั้งกับสำนักพิมพ์ต่างๆ กัน กว่าจะได้ตีพิมพ์นิยายเรื่องนี้กับสำนักพิมพ์ Rex Collings ในปี ค.ศ. 1972 หลังจากนั้นก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก และต้องตีพิมพ์ซ้ำตลอดเวลาจนหนังสือไม่เคยหมดคลังเลย นิยายเรื่องนี้ได้เป็น "นิยายขายดีตลอดกาล" (Best selling novel of all time) ของสำนักพิมพ์เพนกวินบุ๊คส์ ประเทศอังกฤษ นอกจากนี้ยังได้เหรียญรางวัลคาร์เนกี เป็นวรรณกรรมคลาสสิก เมื่อปี ค.ศ. 1972

"ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป" แปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 30 ภาษา สำหรับภาษาไทยแปลโดย คุณสุดจิต ภิญโญยิ่ง พิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
หัวใจน้ำหมึก

หัวใจน้ำหมึก (; ) เป็นวรรณกรรมเยาวชนแฟนตาซี ประพันธ์โดยคอร์เนอเลีย ฟุงเค่อ (Cornelia Funke) นักเขียนชาวเยอรมัน เป็นหนังสือเล่มแรกในชุดไตรภาคโลกน้ำหมึก หนังสือเล่มที่สองและสามคือ มนตร์น้ำหมึก (Inkspell) และ มฤตยูน้ำหมึก (Inkdeath)

เนื้อหาของนิยายเกี่ยวกับเด็กหญิงอายุ 12 ปีคนหนึ่ง ชื่อ เม็กกี้ โฟลชาร์ต เธออยู่กับบิดาเพียงลำพัง คือ มอร์ติเมอร์ หรือที่เธอเรียกว่า 'โม' ผู้ซึ่งไม่เคยอ่านหนังสือให้เธอฟังเลย เหตุผลนั้นปรากฏประจักษ์แก่เธอในไม่ช้า เมื่อวันหนึ่งมีคนแปลกหน้ามาเยือน และเม็กกี้จึงได้รู้จักโลกแห่งใหม่ นั่นคือโลกใน "หนังสือ"

มนรต์น้ำหมึก เป็นหนังสือเล่มที่สองในวรรณกรรมชุดนี้ ในเล่มนี้ เม็กกี้ และฟาริดได้เข้าเข้าไปในโลกน้ำหมึกเพื่อเตือนนิ้วฝุ่นเรื่องบาสต้า ที่โลกน้ำหมึกแห่งนี้เม็กกี้ได้พบ กับผู้คนมามาย ในขณะที่โม และเรซ่า พ่อแม่ของเธอได้ตามเข้ามาในนี้ด้วย ซึ่งโมประสบปัญหาอย่างหนัก ปัญหาของโมคืออะไร เม็กกี้จะได้กลับบ้านหรือไม่ ติดตามอ่านได้ในหนังสือ มนตร์น้ำหมึก
ไฮ

ไฮ สามารถหมายถึง
ลานวัด

วิหาร" อาจหมายถึง