seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 12 &quot;ฮิทเลอร์ยูเกินท์&quot;

"ฮิทเลอร์ยูเกินท์"

กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 12 "ฮิทเลอร์ยูเกินท์" ()เป็นกองพลยานเกราะเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนใหญ่ของทหารเกณฑ์วัยหนุ่มที่ถูกดึงมาจากสมาชิกของยุวชนฮิตเลอร์ ในขณะที่ได้มีเจ้าหน้าที่นายทหารอาวุโสระดับชั้นประทวน(noncommissioned officer-NCOs)และเจ้าหน้าที่นายทหารจากกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สอื่นๆ

กองพลนี้ได้ก่ออาชญากรรมสงครามมากมายหลายครั้งในขณะที่ได้ออกเดินทางและในช่วงระหว่างการสู้รบช่วงแรกในนอร์ม็องดี ,รวมทั้งการสังหารหมู่ที่ ascq และ Ardenne Abbey ได้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกในการออกปฏิบัติเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1944 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการป้องกันของเยอรมันที่ก็อง(Caen)

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 กองพลได้เข้าต่อสู้กับกองทัพสหรัฐในการรุกป่าอาร์เดน ภายหลังจากปฏิบัติการล้มเหลว ซึ่งได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการตอกลิ่ม กองพลได้ถูกส่งไปยังฮังการีเพื่อเข้าร่วมในการสู้รบในรอบๆบูดาเปสต์ จนในที่สุดแล้ว กองพลได้ถอยทัพกลับเข้าไปในประเทศออสเตรียและยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐที่ 7 เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945

ภายหลังสงครามได้ยุติลง เหล่าสมาชิกจำนวนมากของกองพล รวมทั้งคูร์ท เมเยอร์ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาก่ออาชญากรรมสงคราม
ตัวหนากระดานดำ

ตัวหนากระดานดำ (อังกฤษ:Blackboard bold) เป็นรูปแบบไทป์เฟซสำหรับสัญลักษณ์บางตัวในคณิตศาสตร์ โดยที่เส้นในสัญลักษณ์นั้น (มักจะเป็นเส้นในแนวดิ่งหรือเกือบดิ่ง) ถูกเขียนซ้ำ สัญลักษณ์เหล่านี้มักจะใช้บอกเซตจำนวน หนึ่งในวิธีการสร้างตัวหนากระดานดำบนเครื่องพิมพ์ดีดคือพิมพ์ตัวอักษรตัวเดิมซ้ำสองครั้งโดยให้เหลื่อมกันเล็กน้อย จึงอาจถูกเรียกว่า แบบสองขีด (double struck)
กองพลเกรนาดีร์วัฟเฟินแห่งเอ็สเอ็สที่ 36

กองพลเกรนาดีร์วัฟเฟินแห่งเอ็สเอ็สที่ 36(, เป็นที่รู้จักกันคือ SS-Sturmbrigade Dirlewanger (1944), หรือจากตัวอย่างที่เรียกว่า กองพลน้อยเดียร์เลวังงาร์,เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งประกอบไปด้วยเหล่าอาชญากรที่คาดหวังว่าจะสู้รบจนตัวตายในแนวหน้า, หน่วยนี้อยู่ภายใต้การนำของออสคาร์ เดียร์เลวังงาร์ แต่เดิมที่ได้ก่อตั้งขึ้นมาสำหรับการต่อต้านพลพรรคเพื่อประจัญหน้ากับการต่อต้านของโปแลนด์ ในท้ายที่สุด หน่วยนี้ได้แสดงให้เห็นในการปฏิบัติหน้าที่ในสโลวาเกีย, ฮังการี และต่อกรกับกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตจนกระทั่งสงครามใกล้ยุติลง ในช่วงระหว่างปฏิบัติการได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการข่มขืน, ปล้นสดมภ์ และสังหารหมู่ต่อพลเรือน

หน่วยนี้ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในบางครั้งของการทัพที่ฉ่าวโฉที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สองของความหวาดกลัวในด้านตะวันออก ในช่วงเวลาที่องค์กรได้อยู่ในดินแดนรัสเซีย, เดียร์เลวังงาร์ได้ทำการเผาผู้หญิงและเด็กทั้งเป็นและปล่อยให้สุนัขที่หิวโหยนั้นรุมขย้ำเพื่อเป็นอาหารของพวกมัน เขาได้เป็นที่รู้จักคือเป็นขบวนการขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือการฉีดยากับชาวยิวด้วยสตริกนิน หน่วยเดียร์เลวังงาร์ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการยึดครองเบลารุส ที่ได้ทำการจารึกชื่อเสียงในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สสำหรับการกระทำที่โหดเหี้ยม กองทัพต่างๆและผู้บัญชาการเอ็สเอ็สได้พยายามที่จะถอดถอนเดียร์เลวังงาร์ออกจากหน่วยเอ็สเอ็สและยุบหน่วยนี้ทิ้ง แม้ว่าเขาจะมีผู้อุปถัมภ์ภายในเครื่องมือนาซีที่ได้เข้ามาแทรกแซงในนามของเขา หน่วยของเขาได้เป็นที่น่าจดจำมากที่สุดของชื่อเสียงด้วยการทำลายกรุงวอร์ซออย่างราบคาบ, และการสังหารหมู่จำนวน 100,000 คนของประชากรของเมืองในช่วงการก่อการกำเริบวอร์ซอ; และได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการปราบปรามอย่างโหดเหี้ยมของการก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1944 กองพลเดียร์เลวังงาร์แห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สได้สร้างความหวาดกลัวให้กับองค์กรวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส รวมทั้ง SS-Führungshauptamt (กองบัญชาการทหารสูงสุดเอ็สเอ็ส) และมีชื่อเสียงด้านลบอย่างร้ายแแรงมากที่สุดในฐานะอาชญากรและชั่วร้ายมากที่สุดของหน่วยเอ็สเอ็สในเครื่องจักรสงครามของฮิตเลอร์
อันเดรย์ วลาซอฟ

อันเดรย์ อันเดรเยวิช วลาซอฟ หรือ วลาสซอฟ (, - 1 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนายพลชาวรัสเซียแห่งกองทัพแดง ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ต่อสู้ในยุทธการที่มอสโกและต่อมาได้ถูกจับกุมตัวจากความพยายามที่จะเปิดวงล้อมเลนินกราด ภายหลังการจับกุม เขาได้แปรพักตร์ให้กับนาซีเยอรมนีและเป็นผู้นำของกองทัพที่เรียกว่า กองทัพปลดปล่อยรัสเซีย ("Russkaya osvoboditel'naya armiya" (ROA) ในช่วงปลายสงคราม เขาได้เปลี่ยนฝ่ายอีกและได้ออกคำสั่งในการช่วยเหลือในการก่อการกำเริบปรากเพื่อต่อกรกับเยอรมัน เขาและกองทัพปลดปล่อยรัสเซียได้พยายามที่จะหลบหนีไปยังแนวรบด้านตะวันตก แต่กลับถูกจับกุมโดยกองกำลังโซเวียต วลาซอฟได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาทรยศและถูกประหารด้วยการแขวนคอ
แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว

แม่นางสร้อยดาว (; , "เหม่นิงเสว่ด่า"; หรือ "မည်နှင်းသွယ်ဒါ", "Mi Hnin Thwe-Da") ในวรรณคดีเรื่อง "ราชาธิราช" เรียกว่านางเทพสุดาสร้อยดาว ส่วนคำให้การชาวกรุงเก่าเรียกนางสุวรรณเทวี เป็นพระราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแห่งกรุงสุโขทัย ต่อมาได้เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่งเมืองเมาะตมะ

ในระหว่างที่พระเจ้าฟ้ารั่ว (พระนามเดิม "มะกะโท") รับราชการเป็นขุนวังที่สุโขทัย พระองค์ได้พาแม่นางเทพสุดาสร้อยดาวหนีออกจากสุโขทัยไปยังเมาะตะมะ เมื่อมะกะโทสามารถสังหารอลิมามาง เจ้าเมืองเมาะตะ พร้อมกับสถาปนาตนเป็นพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ตั้งนางเทพสุดาสร้อยดาวขึ้นเป็นพระอัครมเหสี และได้ประกาศอิรภาพจากอาณาจักรพุกามของชาวพม่า โดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อขุนรามคำแหง การปฏิวัติประสบความสำเร็จ พระเจ้าฟ้ารั่วสามารถรวบรวมดินแดนของผู้ที่พูดภาษามอญและตั้งเป็นอาณาจักรหงสาวดี เมื่อประมาณ ค.ศ. 1290

พระเจ้าฟ้ารั่วและแม่นางสร้อยดาวมีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือแม่นางสินทยา ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี
พระยาอายลาว

พระยาอายลาว (, "บะญาเอลอ"; 1308 – 1348/49) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော "ขุ่นลอ") กษัตริย์รัชกาลที่ 2 เดิมทรงครองเมืองสะโตง ต่อมานางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ) พระขนิษฐาต่างพระมารดา ได้สนับสนุนพระองค์ให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 แล้วทรงสถาปนานางจันทะมังคะละเป็นพระอัครมเหสี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1348/49 พระองค์ได้รับชัยชนะเหนืออาณาจักรสุโขทัย ระหว่างการรุกรานของสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1330/31 เป็นจุดสิ้นสุดความสัมพันธ์ระหว่างกรุงเมาะตะมะและกรุงสุโขทัย

ตลอดรัชสมัยของพระยาอายลาวพระองค์มิได้สถาปนาผู้ใดเป็นรัชทายาท ทำให้พระยาอายลอง (ဗညားအဲလောင်) พระราชโอรสองค์เดียวของพระยาอายลาวและ เจ้ามุนะ พระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် "ซอเซย์") กษัตริย์รัชกาลที่ 4 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละต่างพยายามแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท กระทั่งพระยาอายลองสิ้นพระชนม์และพระยาอายลาวสวรรคตจากนั้นได้ไม่นานเจ้ามุนะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระยาอู่
พระยาอายลอง

พระยาอายลอง (, "บะญาเอเหล่าง์") เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระยาอายลาว พระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 พระองค์ติดตามพระบิดาไปอยู่เมืองเมาะตะมะในฐานะรัชทายาทเมืองเมาะตะมะ ระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1340s

พระยาอายลองมีพระญาติที่เป็นคู่ชิงตำแหน่งรัชทายาทคือเจ้ามุนะ พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์รัชกาลที่ 7 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละ ซึ่งต่อมาได้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง เพราะพระยาอายลองสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคฝีดาษ แต่ "ราชาธิราช" ระบุว่าเป็นอหิวาตกโรค
พระยาอู่

พระยาอู่ (; , ; เป็นที่รู้จักกันในพระนาม พระเจ้าเชงพยูเชง (พระเจ้าช้างเผือก) 1323 – 1384) หรือ บญาอู กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1348 ถึง 1384 โดยตลอด 36 ปี ในรัชสมัยของพระองค์อาณาจักรหงสาวดีเจริญรุ่งเรือง แต่ก็เต็มไปด้วยความขัดแย้ง การก่อกบฏ และสงครามมากมายจากอาณาจักรใกล้เคียง พระองค์เป็นผู้ย้ายศูนย์กลางการปกครองจากเมืองเมาะตะมะไปยังหงสาวดี เมืองนี้ยังคงเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมอญจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16

ในช่วงปลายรัชสมัยพระองค์ประชวรหนักจนมิอาจบริหารราชการแผ่นดินได้ พระเชษฐภคินีของพระองค์คือ พระมหาเทวี จึงขึ้นว่าราชการแทนเป็นการเปิดโอกาสให้พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระยาอู่คือ พระยาน้อย ก่อกบฏและโค่นล้มพระมหาเทวีผู้เป็นพระปิตุจฉา (ป้า) ได้สำเร็จจากนั้นไม่นานพระยาอู่ก็สวรรคต พระยาน้อยจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้าราชาธิราช พระองค์ไม่ได้ลงโทษพระมหาเทวีและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเดิมที่เมืองย่างกุ้ง แต่มีการเคร่งครัดในบทบาทหน้าที่ของพระนาง
พระนางสุเจตะละ

พระนางสุเจตะละ (, ) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางชินสอลา เจ้าหญิงพระชายา ใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าตราพระยา
ร็อคแมน 11 ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!!

ร็อคแมน 11: ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!! () หรือชื่อในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ เมกะแมน 11 () เป็นวิดีโอเกมแอ็กชัน-แพลตฟอร์มที่เตรียมเปิดตัว ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแคปคอม และเป็นภาคที่ 11 ของ"ร็อคแมน"ซีรีส์หลัก เกมนี้มีกำหนดเปิดตัวในปลายปี ค.ศ. 2018 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโดสวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน

เกมดังกล่าวได้รับการประกาศในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 2017 ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองครบรอบ 30 ปีของซีรีส์ พร้อมกับการประกาศเปิดตัวเกม"ร็อคแมน"ภาคก่อน ๆ "ร็อคแมน 11" จะมีลักษณะตัวละครและฉากแบบโพลีกอน 3 มิติ ซึ่งต่างจากแบบภาพพิกเซลในภาคต่าง ๆ ก่อนหน้า เกมนี้ได้รับการกำกับโดยโคจิ โอะดะ และอำนวยการผลิตโดยคะซุฮิโระ สึชิยะ
แม่นางสินทยา

พระนางสินทยา (, ) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางเมนินเธียนดยา พระมเหสีใน พระเจ้าตราพระยา แห่งหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ที่ประสูติแต่ แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว ทำให้พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาใน พ่อขุนรามคำแหงมหาราช กษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรสุโขทัย
พญาธรรมราชา

พญาธรรมราชา (, ; บางครั้งเรียก พระเจ้าสุโทธรรมราชาธิราช, ประมาณ 1392 – 1424) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระเจ้าบินยธรรมราชา กษัตริย์องค์ที่ 10 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1421 ถึง 1424 โดยพระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก พระเจ้าราชาธิราช พระราชบิดาที่สวรรคตระหว่างออกล่าสัตว์

ในรัชสมัยพระองค์แทบจะไม่เคยปกครองแผ่นดินอย่างแท้จริงเพราะต้องเผชิญหน้ากับการก่อกบฏโดยพระราชอนุชาทั้ง 2 คือ พญาราม และ พญาเกียร รวมถึงการรุกรานจาก อาณาจักรอังวะ ของชาวพม่า หลังการสิ้นสุดสงครามระหว่างหงสาวดีและอังวะใน สงครามสี่สิบปี พระองค์สวรรคตด้วยการถูกวางยาพิษโดยฝีมือของพญารามเมื่อ ค.ศ. 1424 หลังจากนั้นไม่นานพญารามได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พญารามที่ 1
โอมูอามูอา

โอมูอามูอา (; ชื่ออย่างเป็นทางการ 1I/2017 U1) เป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์วัตถุแรกที่ทราบที่ผ่านเข้าระบบสุริยะ รอเบิร์ต เวริก (Robert Weryk) ค้นพบบนแนววิถีไฮเปอร์บอลิกที่เยื้องศูนย์กลางมากเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2560 หลังผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 40 วัน มีการสังเกตครั้งแรกโดยกล้องโทรทรรศน์ แพนสตาส์ (Pan-STARRS) เมื่อวัตถุมีระยะห่างจากโลกประมาณ 85 เท่าของระยะทางโลก–ดวงจันทร์ โดยมุ่งออกจากดวงอาทิตย์ เดิมคาดว่าเป็นดาวหาง แต่หนึ่งสัปดาห์ถัดมามีการจำแนกใหม่เป็นดาวเคราะห์น้อย ซึ่งขณะนั้นเป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์กลุ่มใหม่วัตถุแรก เนื่องจากแนววิถีไฮเปอร์บอลิกมากของมัน สุดท้ายมันจะออกจากระบบสุริยะและกลับสู่อวกาศระหว่างดาวฤกษ์อีกครั้ง เวลาที่วัตถุนี้เดินทางท่ามกลางดาวฤกษ์ในจานดาราจักรนั้นไม่ทราบ

โอมูอามูอาเป็นวัตถุขนาดเล็ก ขนาดประมาณ 800 × 100 ฟุต มีสีดำออกแดง คล้ายวัตถุในระบบสุริยะชั้นนอก วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 นักดาราศาสตร์รายงานว่า โอมูอามูอา เป็นดาวหางไม่ใช้ดาวเคราะห์น้อยตามที่เคยจำแนกเอาไว้
เทศบาลตำบลกุดบาก

เทศบาลตำบลกุดบาก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอกุดบาก จังหวัดสกลนคร

ประวัติความเป็นมา

เทศบาลตำบลกุดบาก แรกเริ่มเดิมจัดตังเป็น "สุขาภิบาลกุดบาก" เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ด้วยกระทรวงมหาดไทยพิจารณาเห็นว่า ท้องถิ่นหมู่ 1 บ้านกุดบาก ตำบลกุดบาก อำเภอกุดบาก จังหวัดสกลนคร ซึ่งเป็นบริเวณที่ตั้งที่ว่าการอำเภอกุดบาก มีสภาพอันสมควรยกฐานะเป็นสุขาภิบาลได้ ควรจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลกุดบาก เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไป จนกระทั้งเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานสุขาภิบาลกุดบาก เป็น เทศบาลตำบลกุดบาก มาจนถึงปัจจุบัน

เทศบาลตำบลกุดบาก ครอบคลุมตำบลกุดบากบางส่วน พื้นที่ในความรับผิดชอบ 3 หมู่บ้าน
เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ วิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเติบโตในปรัสเซีย อันเป็นบ้านเกิดของพระราชมาดา โดยครั้งทรงพระเยาว์พระองค์ทรงเรียนศิลปะการต่อสู้จาก คาร์ล ฟอลนต์ พระองค์เสด็จกลับนิวัติประเทศเนเธอร์แลนด์ ปี พ.ศ. 2356 พระองค์ทรงรับสั่งภาษาดัตช์ไมไ่ด้เลย พระองค์จึงถูกส่งไปที่ มหาวิทยาลัยเลนเดน เพื่อทีงศึกษาภาษาดัตช์ โดยทรงมีอาจารย์สอนคือ คาร์ล ลุควิก ฟอน แวน ฟู ในกรุงเฮก

พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ณ กรุงเบอร์ลิน โดยทรงมีพระบุตร ดังนี้
วิซายัส

หมู่เกาะวิซายัส‎ (; วิซายัส: Kabisay-an; ) เป็นหนึ่งในสามหมู่เกาะหลักของประเทศฟิลิปปินส์ ร่วมกับลูซอนและมินดาเนา ประกอบด้วยเกาะหลายแห่ง ซึ่งล้อมรอบด้วยทะเลวิซายัส แต่หมู่เกาะเหล่านั้นก็ถูกจัดให้อยู่ในพื้นที่ริมตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลซูลู ประชากรหลัก ๆ คือชาววิซายัส

เกาะหลักที่สำคัญ เช่น โบโฮล, เซบู, เลย์เต, เนโกรส, ปาไนย์ และซามาร์ ภูมิภาคนี้อาจรวมพื้นที่จังหวัดมัสบาเต, จังหวัดรอมบลอน และจังหวัดปาลาวันเข้าไปด้วย เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่เป็นชาววิซายัส และใกล้ชิดกับภาษาวิซายัสมากกว่าภาษาหลักของเกาะลูซอน

ในหมู่เกาะวิซายัสมีเขตการปกครองหลัก 3 เขต ได้แก่ คันลูรังคาบีซายาอัน (ประชากร 7.1 ล้านคน), กิตนางคาบีซายาอัน (6.8 ล้านคน) และซีลางังคาบีซายาอัน (4.1 ล้านคน)

"วิซายัส" ได้รับชื่อนี้มาจากอาณาจักรศรีวิชัย () ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในภาษาสันสกฤต คำว่า "ศรี" (श्री) หมายถึง "โชคลาภ," "ความรุ่งเรือง," หรือ "ความสุข" ส่วนคำว่า "วิชัย (วิชย)" (विजय) หมายถึง "ชัยชนะ" หรือ "ความยอดเยี่ยม" นอกจากนี้ หมู่เกาะวิซายัสและซูลู ยังเคยเป็นดินแดนของอาณาจักรแห่งนี้อีกด้วย

วิซายัส แบ่งเป็น 3 เขตหลัก ได้แก่ คันลูรังคาบีซายาอัน, กิตนางคาบีซายาอัน และซีลางังคาบีซายาอัน ในแต่ละเขต จะมีผู้อำนวยการเขต ซึ่งได้รับการเลือกตั้งมาจากผู้ว่าราชการในแต่ละจังหวัดของเขตนั้น ๆ

วิซายัส มีทั้งหมด 16 จังหวัด แต่ละจังหวัดปกครองโดยผู้ว่าราชการจังหวัด ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง และดำรงตำแหน่งได้มากที่สุด 3 สมัย สมัยละ 3 ปี

เขตคันลูรังคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะปาไนย์ กีมารัส และครึ่งตะวันตกของเกาะเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ อีโลอีโล จังหวัดในเขตนี้ ประกอบด้วย

เขตกิตนางคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะเซบู ซีคีฮอร์ และโบโฮล และครึ่งตะวันออกของเกาะเนโกรส ศูนย์กลางคือ เซบู จังหวัดในเขตนี้ ได้แก่

เขตซีลางังคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะเลย์เต, ซามาร์ และบีลีรัน ศูนย์กลางประจำเขตนี้คือ ตักโลบัน จังหวัดในเขตนี้ ได้แก่
พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน

พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน เป็นพงศาวดารสยาม เนื้อหาเริ่มตั้งแต่พระเจ้าเชียงรายและชาวเมืองอพยพมาสร้างกรุงศรีอยุธยา จนถึงนายบุญเรืองเผาตัวในปี พ.ศ. 2333 (ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) รวมเป็นสมุดไทย 42 เล่ม

ต้นฉบับของพระราชพงศาวดารฉบับนี้สูญหาย ฉบับตัวเขียนที่หลงเหลือในปัจจุบันนี้เป็นฉบับที่พระอาลักษณ์ในกรมพระราชวังบวรสถานมงคลแบ่งกันคัดลอกราวรัชกาลที่ 4-5 ได้เป็นสมุดไทย 42 เล่ม ที่บานแพนกระบุว่า ในปี พ.ศ. 2338 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเสด็จออกพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท โปรดให้ชำระพระราชพงศาวดาร แล้วสมเด็จพระพนรัตน วัดพระเชตุพน กับสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ได้ร่วมกันชำระตรวจสอบและเรียบเรียงเรื่องต่อมา สันนิษฐานว่าใช้พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) เป็นหลักในการชำระ

ต่อมาพระราชพงศาวดารฉบับนี้ได้ใช้เป็นต้นฉบับพระราชพงศาวดารอีก 2 ฉบับ คือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท ทรงใช้ในการตรวจชำระจนได้เป็นพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา และเจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ก็ใช้ในการเรียบเรียงพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1

บัญชีเอกสารของหอสมุดแห่งชาติระบุว่าพระราชพงศาวดารฉบับนี้เป็นพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เนื่องจากทั้งสองฉบับเนื้อความคล้ายกันมาก ต่างกันที่ฉบับพระราชหัตถเลขาฉบับจริงมีลายพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงแก้ไขคำและสำนวนเท่านั้น นอกจากนี้ยังมักเข้าใจผิดว่าพระราชพงศาวดารฉบับนี้คือฉบับเดียวกับพระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล แต่เมื่อเปรียบเทียบทั้งสองฉบับแล้วพบว่าเนื้อหาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศถึงต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีต่างกันมาก จึงไม่ใช่สำนวนเดียวกัน แต่มีการนำฉบับหมอบรัดเลมาตีพิมพ์เผยแพร่โดยระบุว่าเป็นฉบับสมเด็จกรมพระปรมานุชิตชิโนรสบ้าง เป็นฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพนบ้าง โดยที่ต้นฉบับจริงยังไม่ถูกตีพิมพ์เผยแพร่ จนกระทั่งมูลนิธิ "ทุนพระพุทธยอดฟ้า" ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้จัดพิมพ์ในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมปัญญาบดี (ถาวร ติสฺสานุกโร) ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558
พระราชปริยัติสุนทร (อมรภิรักษ์ ปสนฺโน)

พระราชปริยัติสุนทร นามเดิม " "อมรภิรักษ์ รัตนศักดิ์เสน่หา" ' ฉายา ปสนฺโนเป็น พระราชาคณะชั้นราช ฝ่ายมหานิกาย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโสธรวรารามวรวิหาร เจ้าคณะจังหวัด ฉะเชิงเทรา"
อุปสมบท เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2520 ณ วัดบางตลาด อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา โดยมี พระครูสุตาลงกต วัดคุ้งกร่าง ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูกลึง เตชธมฺโม วัดบางตลาด ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระกรรมวาจารย์จารย์ พระอาจารย์แอ๊ด วัดคุ้งกร่าง ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปสนฺโน พระเดชพระคุณพระราชปริยัติสุนทร เป็นพระนักบริหารด้านวิชาการที่โดดเด่น นักพัฒนาการปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยเฉพาะอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ท่านได้รับการยกย่องจากทั้งด้านวิชาการทางสงฆ์และวิชาวิชาการทั้งโลก

พระราชปริยัติสุนทร นามเดิม " "อมรภิรักษ์(สมศักดิ์) รัตนศักดิ์เสน่หา" ' ฉายา ปสนฺโน"'เป็น พระราชาคณะชั้นราช ฝ่ายมหานิกาย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโสธรวรารามวรวิหาร เจ้าคณะจังหวัด ฉะเชิงเทรา 
บิดา นายประเสริฐ เสน่หา มารดา นางสมจิตร เสน่หา บ้านเลขที่ 9 หมู่ที่ 5 ตำบลบางตลาด อำเภอคลองเขื่อน(เดิมเป็นอำเภอบางคล้า) จังหวัดฉะเชิงเทรา
อุปสมบท เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2520 ณ วัดบางตลาด อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา โดยมี พระครูสุตาลงกต วัดคุ้งกร่าง ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูกลึง เตชธมฺโม วัดบางตลาด ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระกรรมวาจารย์จารย์ พระอาจารย์แอ๊ด วัดคุ้งกร่าง ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปสนฺโน
โซกูด (อีพี)

โซกูด () เป็นมินิอัลบั้มลำดับที่ 7 ของวงที-อารา โดยค่ายเอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มนี้อยู่อันดับที่ 4 ของแกออนชาร์ต และอัลบั้มสามารถทำยอดจำหน่ายได้ 21,617 ชุด (ณ ธันวาคม ค.ศ. 2015)

ดิจิทัลดาวน์โหลด
รัฐบาลชาตินิยม

รัฐบาลแห่งชาติแห่งสาธารณรัฐจีน (; แปลตรงตัว "รัฐบาลประชาชาติแห่งประชารัฐจีนกลาง") หมายถึงรัฐบาลของสาธารณรัฐจีนระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1925 ถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ซึ่งนำโดยพรรก๊กมินตั๋ง (KMT, พรรคชาตินิยมจีน) ชื่อนี้มาจากคำแปลของ "พรรคชาตินิยมจีน" ของก๊กมินตั๋ง รัฐบาลอยู่ในตำแหน่งจนกระทั่งรัฐบาลสาธารณรัฐจีนมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐจีนใหม่ ซึ่งได้สถาปนารัฐบาลตามรัฐธรรมนูญ

หลังจากการปฏิวัติซินไฮ่ ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1911 หัวหน้าคณะปฏิวัติซุนยัตเซ็น ได้รับการเลือกตั้งประธานาธิบดีชั่วคราวและก่อตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐจีน เพื่อรักษาความสามัคคีของชาติ ซุนได้ยกตำแหน่งประธานาธิบดีแก่หยวน ซื่อไข่ที่จัดตั้งรัฐบาลเป่ยหยาง หลังจากความพยายามที่ล้มเหลวในการแต่งตั้งตัวเองเป็นจักรพรรดิของจีนภายหลังหยวนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1916 ซึ่งส่งผลให้ในประเทศจีนถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนโดยขุนศึกและรัฐบาลคู่แข่ง รัฐบาลต่าง ๆ ได้รวมกันใน ค.ศ. 1928 โดยรัฐบาลหนานจิงซึ่งนำโดยแม่ทัพเจียงไคเชกซึ่งได้รวบรวมการปกครองประเทศเป็นรัฐบาลเดียวของที่อยู่ภายใต้การปกครองของพรรคก๊กมินตั๋งและภายหลังได้รับการยอมรับระหว่างประเทศว่าเป็นตัวแทนที่ถูกต้องของประเทศจีน
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เป็นรางวัลที่จัดเป็นประจำทุกปีโดย สมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ (สสภช) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เขียนบทภาพยนตร์ที่ทำผลงานได้โดดเด่นและดีเยี่ยม เป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย

รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 1 จัดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2535 โดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ได้รับรางวัลจากการกำกับภาพยนตร์ "คนเลี้ยงช้าง" (2534)
ป้ายจราจรประเทศไทย

รายการด้านล่างนี้เป็นป้ายจราจรที่ใช้ในประเทศไทย

ป้ายบังคับ (Regulatory Signs) ได้แก่ ป้ายจราจรที่มีความหมายเป็นการบังคับให้ผู้ใช้ทางปฏิบัติตามความหมายของเครื่องหมายจราจรที่ปรากฏอยู่ในป้ายนั้น โดยการกำหนดให้ผู้ใช้ทางต้องกระทำ งดเว้นการกระทำ หรือจำกัดการกระทำ ในบางประการ หรือบางลักษณะ

ป้ายบังคับ มีวัตถุประสงค์เพื่อแจ้งให้ผู้ใช้ทางปฏิบัติตามข้อบังคับที่ได้แสดงไว้ตาม ข้อความ เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ที่ปรากฏบนแผ่นป้ายอย่างเคร่งครัด หากผู้ใดฝืนย่อมมีความผิดตามกฎหมาย

ป้ายบังคับ แบ่งตามลักษณะการใช้งานได้เป็น 4 ประเภท ดังนี้

ป้ายเตือน (Warning Signs) ได้แก่ ป้ายจราจรที่มีความหมายเป็นการเตือนผู้ใช้ทางให้ทราบล่วงหน้าถึงสภาพทางหรือข้อมูลอย่างอื่นที่เกิดขึ้นในทางหรือทางหลวงข้างหน้า อันอาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออุบัติเหตุขึ้นได้ เพื่อให้ผู้ใช้ทางใช้ความระมัดระวังในการใช้ทางซึ่งจะช่วยป้องกันการเกิดอันตรายหรืออุบัติเหตุดังกล่าวได้

ป้ายเตือน มีวัตถุประสงค์เพื่อเตือนให้ผู้ขับขี่ทราบล่วงหน้าถึงสภาพทางว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง หรืออาจก่อให้เกิดอันตรายได้ หรือมีจะการบังคับใช้อุปกรณ์ควบคุมการจราจรบางประเภท ทำให้ผู้ขับขี่ต้องเพิ่มความระมัดระวังและหรือต้องลดความเร็วในการเคลื่อนที่ผ่านบริเวณนั้นบริเวณที่ซึ่งจะใช้ป้ายเตือนมีดังต่อไปนี้

ป้ายแนะนำ (Guide Signs) แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ คือ ป้ายแนะนำทั่วไป (Guide Sign – Conventional Highways) และป้ายแนะนำบนทางหลวงพิเศษ (Guide Sign – Freeways and Expressways)

ป้ายแนะนำ มีวัตถุประสงค์เพื่อแนะนำให้ผู้ขับขี่ทราบถึงทิศทางและระยะทางไปสู่จุดหมายปลายทางได้อย่างถูกต้อง อีกทั้งยังให้ข้อมูลต่างๆ ที่จำเป็นต่อการเดินทางตลอดการใช้บริการทางหลวงนั้นๆ ด้วย
เภสัชกรรมปฏิบัติ

เภสัชกรรมปฏิบัติ (Pharmacy Practice) หมายถึง การนำความรู้ด้านเภสัชกรรมมาใช้กับผู้ป่วยเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดจากการใช้ยา โดยรวมทุกกระบวนการเช่น การจ่ายยา การให้คำแนะนำด้านยา การติดตามตรวจวัดระดับยาในเลือด การติดตามอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยา การค้นหาปัญหาจากการใช้ยา การวิจัยเชิงคลินิกด้านการใช้ยา การประเมินการใช้ยา การเตรียมยาในโรงพยาบาล การให้ข้อมูลข่าวสารด้านยา ดังนั้นคำว่าเภสัชกรรมปฏิบัติจึงหมายรวมการบริบาลทางเภสัชกรรมและเภสัชกรรมคลินิก รวมทั้งงานด้านอื่นๆของเภสัชกรที่ดูแลด้านยาแก่ผู้ป่วย

ในประเทศไทยมีการเรียนการสอนหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (ุ6 ปี) ซึ่งแบ่งเป็น 2 สาขา ได้แก่ สาขาเภสัชกรรมอุตสาหการ และสาขาการบริบาลทางเภสัชกรรม โดยเภสัชกรรมปฏิบัติเป็นรายวิชาที่อยู่ในหลักสูตรด้านการบริบาลทางเภสัชกรรม และในคณะเภสัชศาสตร์บางแห่งได้มีภาควิชาหรือสาขาวิชาด้านเภสัชกรรมปฏิบัติด้วย เช่น

ภาควิชาเภสัชกรรมปฏิบัติ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ภาควิชาเภสัชกรรมปฏิบัติ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

กลุ่มวิชาเภสัชกรรมปฏิบัติ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

โดยปัจจุบันงานด้านเภสัชกรรมปฏิบัติส่วนใหญ่ยังอยู่ในโรงพยาบาลและร้านยา ซึ่งมุ่งเน้นการดูแลผู้ป่วยในทุกๆด้านของการใช้ยา เพื่อให้เกิดความปลอดภัยและประสิทธิภาพจากการใช้ยาสูงสุดและสามารถทำงานร่วมกับสหสาขาวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยอีกด้วย
เทศบาลตำบลบ้านตาด

เทศบาลตำบลบ้านตาด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ที่บ้านกกสะทอน อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
เทศบาลตำบลบ้านตาด เริ่มแรกก่อตั้งเป็นสภาตำบลบ้านตาด เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ต่อมาเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตาด จนกระทั่งวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตาดเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลบ้านตาด ซึ่งให้มีผลตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2555

พื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลบ้านตาดเป็นพื้นที่สูงๆ ต่ำๆ สลับกันไป โดยมีความสูงตามทิศเหนือต่ำลงมา ทางทิศใต้ ทำให้น้ำไหลจากเหนือลงมาใต้ตามสภาพของพื้นที่

เทศบาลตำบลบ้านตาด มีพื้นที่การปกครองตำบลบ้านตาดทั้งตำบล จำนวน 16 หมู่บ้าน ดังนี้
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2017

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2017 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพยูเออี 2017 พรีเซนเท็ดบายอาลีบาบาคลาวด์ ตามชื่อของผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 13 จัดขึ้นโดยฟีฟ่า ซึ่งจะมีทีมที่เป็นแชมป์ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของทวีปทั้ง 6 ทวีปมาแข่งขัน. โดยครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์.

เรอัล มาดริด คือทีมแชมป์เก่าที่จะต้องมาป้องกันแชมป์รายการนี้. พวกเขาได้สิทธิ์สำหรับทัวร์นาเมนต์นี้ในฐานะทีมชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2016–17.

ขั้นตอนการคัดเลือกที่มีขึ้นสำหรับปี 2017–2018 รวมถึงครั้งเมื่อปี 2015–2016 เช่นการใช้ 2 ประเทศเจ้าภาพ ประเทศละ 2 ปี โดยเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สมาชิกของฟีฟ่าที่สนใจจะเป็นเจ้าภาพสามารถยื่นข้อเสนอได้ตั้งแต่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และส่งเอกสารในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยคณะกรรมการของฟีฟ่าจะคัดเลือกเจ้าภาพในการประชุมที่ประเทศโมร็อกโก ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายล่าช้ากว่ากำหนดจนกว่าการประชมุคณะกรรมการบริหารของฟีฟ่าในวันที่ 19–20 มีนาคม พ.ศ. 2558.

โดยรายชื่อด้านล่างนี้คือประเทศที่สนใจในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันรายการนี้:

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการว่าได้เป็นเจ้าภาพของปี 2017 และทัวร์นาเมนต์ในปี 2018 ในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558.

ด้านล่างนี้คือเจ็ดทีมที่ได้สิทธิ์เข้าแข่งขันทัวร์นาเมนต์นี้.สองสนามแข่งขันคือ ซาเหย็ด สปอร์ตส์ ซิตี สเตเดียม ใน อาบูดาบี และ ฮัซซา บิน ซาเหย็ด สเตเดียม ใน อัล ไอน์.

การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2560, 12:00 GST (), ที่ อาบูดาบี เพื่อตัดสินการแข่งขันรอบรองชนะเลิศทั้งสองคู่, และทีมใดที่เป็นผู้ชนะรอบก่อนรองชนะเลิศทั้งสองคู่จะได้ลงเล่นในรอบรองชนะเลิศ.

เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, GST ().