seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ดีฟลิปฟล็อป

ดีฟลิปฟล็อป เป็นฟลิปฟล็อปที่ทำงานตามตารางสถานะถัดไปด้านล่าง ฟลิปฟล็อปชนิดนี้เป็นฟลิปฟล็อปที่ถูกนำมาใช้มากกว่าชนิดอื่น เพราะเข้าใจระบบการทำงานง่าย เนื่องจากดีฟลิปฟล็อปมีสถานะถัดไปเดียวกับอินพุตที่เข้ามา ฟลิปฟล็อปชนิดนี้จึงถูกนำไปสร้างเป็นเรจิสเตอร์ และเครื่องสถานะจำกัดอื่นๆ

ตารางสถานะถัดไปของเจเคฟลิปฟล็อป

ตารางสภาวะกระตุ้น

การใช้งานของดีฟลิปฟล็อปโดยทั่วไปจะมี 2 ประเภท คือ"แผนภาพบล็อกของดีฟลิปฟล็อปแสดงการทำงานขอบขาขึ้นและขาลงตามลำดับ"

ฟลิปฟล็อปจะมีสัญญาณเข้า 2 อินพุต คือ อินพุตข้อมูล(D) และ อินพุตควบคุม(G) โดยถ้าหากให้ G เป็นลอจิก" 1" และให้ G ได้รับสัญญาณลอจิก "1" จะทำให้เอาต์พุต Q เป็น "1" และ ฟลิปฟล็อปจะแลตซ์ค่านี้ตลอดจนกว่าอินพุต D จะมีค่าใหม่เข้ามาทางขา G อีกครั้ง

ภาพลักษณะการทำงานของ D flip-flop

เวลาการตรวจสอบเงื่อนไข จะสั้นกว่าแลตซ์ที่ทำงานตลอดช่วงที่ EN เป็น 1 เนื่องจากการทำงานของฟลิปฟล็อปนั้นจะทำงานที่ขอบนาฬิกา

ภาพสัญญาณนาฬิกา

การกระตุ้นของสัญญาณฟลิปฟล็อปจะเป็นการกระตุ้นด้วยระดับแรงดัน ที่เรียกว่า Level Trigger บางครั้งฟลิปฟล็อปจะทำงาน ในช่วงเวลาสั้นๆ โดยฟลิปฟล็อปจะเปลี่ยนสถานะเมื่อสัญญาณควบคุมเปลี่ยนลอจิก "0" เป็นลอจิก "1" เรียกว่าการกระตุ้นด้วยอบขาขึ้น หรือ ถ้าเมื่อสัญญาณนาฬิกาเปลี่ยนจากลอจิก"1" เป็นลอจิก "0" เรียกว่า การกระตุ้นด้วยขอบขาลง โดยฟลิปฟล็อปประเภทนี้จะนิยมใช้ในวงลิจิกที่ต้องการความเร็วสูงในระบบคอมพิวเตอร์

หน้าที่ฟลิปฟล็อปจะถูกกระตุ้น
ภาพการตรวจสอบค่า D ที่คิดแบบ delay

เมื่อได้รับอินพุตต่างๆโดยเรียงตามลำดับเวลาการได้รับอินพุต D ฟลิปฟล็อปจะถูกกระตุ้นผลก็คือเอาต์พุตจะเปลี่ยนตามอินพุตแต่ช่วงเวลาอื่นๆ D flip-flop จะคงค่าเดิมไว้โดยเรียงลำดับเวลาการได้รับอินพุต ในช่วงเวลา t2และ t10
ผู้สำเร็จราชการแทนท้าวคำถี่

ราชบัลลังก์ว่างอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากไม่มีผู้ที่สมควรได้เป็นกษัตริย์แล้ว พวกขุนนางผู้ใหญ่จึงจัดการดูแลบ้านเมืองไปตามลำพัง

หลายปีต่อมา มีบุรุษผู้หนึ่งชื่อ ท้าวเชี่ยวแคน เดินทางข้ามแม่น้ำพรหมบุตรเพื่อไปค้าขายเพื่อไปค้าขายโค กระบือยังหมู่บ้านฮาบุง และได้พบเด็กหนุ่มที่ชื่อ "สุดาง" อยู่ในหมู่บ้านนั้น เด็กหนุ่มผู้นี้ลักษณะท่าทางเป็นผู้ดี ท้าวเชี่ยวแคนจึงเข้าไปไต่ถามว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร และทราบว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ คือโอรสของท้าวขำติที่เกิดจากมเหสีองค์รองที่ถูกลอยแพ แพที่ลอยมานั้นมาติดอยู่ที่หมู่บ้านฮาบุง พราหมณ์ผู้หนึ่งจึงให้ที่พักพิงแก่พระนาง ซึ่งสิ้นพระชนม์หลังจากที่ให้กำเนิดทารก พราหมณ์ผู้นั้นจึงรับอุปการะทารกนั้นพร้อมกับบุตรของตน เมื่อบุรฮา โกฮาอินได้รับข่าว และภายหลังได้ไต่สวนความจริงแล้ว ก็รับเด็กนั้นมายังราชธานี และมอบบัลลังก์ให้ครอง
เขื่อนอิไตปู

เขื่อนอิไตปู (Itaipú) เป็นเขื่อนคอนกรีตขนาดใหญ่ซึ่งในอดีตจัดได้ว่าเป็นเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อนที่เขื่อนสามหุบเขาของจีนจะแล้วเสร็จ เขื่อนอิไตปูสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1984 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1988

คำว่าอิไตปู แปลว่า"เสียงเพลงจากก้อนหิน"มาจากภาษากวารานิ (Guarani) ชาวอินเดียนแดงเผ่าดั้งเดิม

เขื่อนอิไตปูกั้นแม่น้ำปารานาบริเวณเขตแดนระหว่างประเทศบราซิลกับประเทศปารากวัย จึงทำให้เขื่อนนี้เป็นทั้งผนังกันน้ำเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าและเป็นสะพานเชื่อมระหว่างสองประเทศอีกด้วย เขื่อนอิไตปูเป็นเขื่อนคอนกรีตชนิดเขื่อนแบบกลวง มีขนาดความสูง 180 เมตร มีความยาวกว่า 8 กิโลเมตร ใช้คอนกรีตในการสร้างกว่า 28 ล้านตัน ซึ่งสามารถสร้างสนามฟุตบอลได้ 210 สนาม และใช้เหล็กมากขนาดสร้างหอไอเฟลได้ 380 หอเลยทีเดียว เมื่อสร้างเสร็จด้านเหนือเขื่อนจึงเกิดอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่มีเนื้อที่กว่า 1,550 ตารางกิโลเมตร ระยะทางยาวลึกขึ้นไปทางเหนือเขื่อนอีกกว่า 160 กิโลเมตร มีเครื่องกำเนิดไฟฟ้า 18 เครื่อง มีกำลังการผลิต 12,600 เมกะวัตต์ จึงสามารถจ่ายไฟให้กับประเทศปารากวัยได้ทั้งประเทศรวมทั้งเมืองใหญ่ของบราซิลทั้งกรุงเซาเปาโล และนครรีโอเดจาเนโร ได้อย่างสบาย แต่ภายหลังได้มีโครงการเพิ่มเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเป็น 20 เครื่อง ภายในปี 2550 และสามารถเพิ่มกำลังการผลิตเป็น 14,000 เมกะวัตต์
เสรี หวังในธรรม

นายเสรี หวังในธรรม (3 มกราคม พ.ศ. 2480 — 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ศิลปะการละคร) ประจำปี พ.ศ. 2531 ผู้เชี่ยวชาญด้านการสังคีต กรมศิลปากร

นายเสรี เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480 ณ ท่าพระจันทร์ พระนคร บิดาชื่อ นายเหลือ หวังในธรรม ผู้มีเชื้อสายจีนจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา บิดาของท่านรับราชการ เป็นเสมียนกรมบัญชีกลาง และได้รับพระราชทาน นามสกุลว่า หวังในธรรม ร่วมทั้งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เป็นรองอามาตย์โท ขุนสาธกธนสาร มารดาของท่านชื่อ นางสง่า นานากุล โดยเข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนศรีจรุง แต่แล้วในปี พ.ศ. 2483 เกิดเหตุไฟไหม้บ้าน จึงจำเป็นต้องย้ายไปอยู่พรานนก ฝั่งธนบุรี และได้เข้าศึกษา โรงเรียนปิยะวิทยา และโรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย และได้ศึกษาต่อที่วิทยาลัยนาฏศิลป์

ระหว่างศึกษาที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ ได้ศึกษาศิลปะการแสดงแขนงต่างๆ ทั้งดุริยางค์ไทยและสากล คีตศิลป์ไทย การแสดงละคร และโขน จบการศึกษา เมื่อ พ.ศ. 2497 พร้อมกับเข้ารับราชการ ในแผนกดุริยางค์ไทย กองการสังคีต กรมศิลปากร และได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยอีสต์เวสต์เซ็นเตอร์ สหรัฐอเมริกา

นายเสรี เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในฐานะนักแสดง นักประพันธ์ นักดนตรี นักร้อง นักพูด ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับการแสดงภาพยนตร์ ได้ใช้ความรู้ความสามารถ สร้างความบันเทิง และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทย ไปทั่วโลก ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ ให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ศิลปะการละคร) ประจำปี พ.ศ. 2531

นายเสรี เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ขณะมีอายุ 70 ปี
คอนเสิร์ตวอยเซสมิวสิกฟรอมไฟนอลแฟนตาซี

คอนเสิร์ตวอยเซสมิวสิกฟรอมไฟนอลแฟนตาซี () เป็นคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ที่แปซิฟิโก โยโกฮามะ โคคุริตสึไดฮอลล์ จังหวัดคานางาวะ โดยสแควร์เอนิกซ์ มี อาร์นี รอธ เป็นวาทยกร และมีวงพริม่าวิสต้า ฟิลฮาร์โมนิก ออร์เคสตรา เป็นผู้บรรเลงดนตรี

คอนเสิร์ต VOICES music from FINAL FANTASY เป็นคอนเสิร์ตที่นำเพลงประกอบของเกมไฟนอลแฟนตาซีหลายๆ ภาค มาเรียบเรียงดนตรีใหม่ในแนวออร์เคสตรา ซึ่งแตกต่างจากคอนเสิร์ตที่เคยจัดขึ้นมาแล้วอย่าง 20020220 music from FINAL FANTASY และ TOUR de JAPON music from FINAL FANTASY เพราะทุกเพลงต่างมี "เสียงของคน" ซึ่งในที่นี้หมายถึงนักร้องและวงประสานเสียง เข้ามาร่วมขับร้องด้วย ตามชื่อคอนเสิร์ต "VOICES" นั่นเอง

นอกจากนี้ เนื่องจากคอนเสิร์ตได้จัดขึ้นในช่วงที่เกมไฟนอลแฟนตาซี XII กำลังจะออกวางจำหน่าย ทางผู้จัดงานจึงได้จัดกิจกรรมหลายอย่างเพื่อเป็นการโปรโมทไฟนอลแฟนตาซี XII ตรงส่วนล็อบบี้ของสถานที่แสดง เช่น การนำฟิกเกอร์ตัวจัดจ์เมนท์ขนาดเท่าคนจริงมาตั้งโชว์, จัดมุมทดลองเล่นเกมไฟนอลแฟนตาซี XII, มุมทดลองชิมเครื่องดื่มไฟนอลแฟนตาซี XII โพชั่น และช่วงแนะนำเหล่านักพากย์ผู้ให้เสียงตัวละครในเกมไฟนอลแฟนตาซี XII
ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช

ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช หรือ สนามบินนครศรีธรรมราช () (IATA: NST, ICAO: VTSF) ท่าอากาศยานตั้งอยู่ที่ เลขที่ 598 หมู่ที่ 10 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากตัวเมืองนครศรีธรรมราชไปทางทิศเหนือ ประมาณ 14 กิโลเมตร

ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ความจุอาคารผู้โดยสาร ขาเข้า 188 คนต่อชั่วโมง และขาออก 125 คนต่อชั่วโมง มีลานจอด โบอิ้ง() 2 ลาน เอทีอาร์ () 2 ลาน และลานจอดเฮลิคอปเตอร์ 2 ลาน มีเนื้อที่ประมาณ 1,814 ไร่ และเนื่องจากปริมาณผู้โดยสารที่ปรับตัวสูงขึ้น การย้ายฐานการบินของเชฟรอน และรายได้ของท่าอากาศยานนครศรีธรรมราชก็ปรับตัวสูงขึ้นเป็นลำดับ ในขณะนี้จึงมีความพยายามที่จะผลักดันให้ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราชเป็นท่าอากาศยานนานาชาตินครศรีธรรมราช ()

เดิมในปี พ.ศ. 2528 จังหวัดนครศรีธรรมราชได้เปิดใช้บริการท่าอากาศยานกองทัพภาคที่ 4 เป็นสนามบินพาณิชย์การชั่วคราว โดยมีบริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ให้บริการในเส้นทางการบินสุราษฎร์ธานีมายังนครศรีธรรมราช โดยใช้เครื่องบิน

ท่าอากาศยานพาณิชย์จังหวัดนครศรีธรรมราช เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2541 โดยมีบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) และบริษัท พีบีแอร์ จำกัด ให้บริการเส้นทางตรงจากกรุงเทพมหานคร มายังนครศรีธรรมราช โดยมีนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ในขณะนั้นเดินทางมาทำพิธีเปิด ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2543

เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราชเป็นสนามบินศุลกากรในลำดับที่ 10/1 ของข้อ 3 แห่งกฎกระทรวงกำหนดท่าหรือที่
สนามบินศุลกากร ทางอนุมัติด่านพรมแดน และด่านศุลกากร พ.ศ. 2553 ลงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ซึ่งมีผลให้ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช สามารถรับเที่ยวบินนำเข้าและส่งออกสินค้าจากต่างประเทศได้

เนื่องจากท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช มีเที่ยวบินจำนวนมากให้บริการในแต่ละวัน และจำนวนผู้ใช้งานก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งทางผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช และผู้อำนวยการท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช ได้มีความพยายามพลักดันให้ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช เป็นท่าอากาศยานนานาชาติ เพื่อรองรับกับการขยายตัวทางเศรษฐกิจของจังหวัดนครศรีธรรมราช การท่องเที่ยว และการใช้งานที่เพิ่มสูงขึ้นจากประชาชนในจังหวัดและจังหวัดใกล้เคียง ซึ่งให้สอดคล้องกับแผนการพัฒนาท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช โดยในเบื้องต้นจะมีการขยายทางวิ่งจากเดิม 2,100 เมตร เป็น 2,600 เมตร และจะมีการปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร ซึ่งปัจจุบันมีความคับแคบมาก

ปัจจุบัน ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช มี 3 สายการบินที่ให้บริการอยู่ ได้แก่ สายการบินนกแอร์ มีเส้นทางบินตรงจากกรุงเทพมหานคร โดยใช้ท่าอากาศยานดอนเมือง เป็นฐานการบินหลัก มายังนครศรีธรรมราช จำนวน 6 เที่ยวบินต่อวัน สายการบินไทยแอร์เอเชีย มีเส้นทางบินตรงจากกรุงเทพมหานคร โดยใช้ท่าอากาศยานดอนเมือง เป็นฐานการบินหลักมายังนครศรีธรรมราช จำนวน 4 เที่ยวบินต่อวัน สายการบินไทยไลอ้อนแอร์ มีเส้นทางบินตรงจากกรุงเทพมหานคร โดยใช้ท่าอากาศยานดอนเมือง เป็นฐานการบินหลัก มายังนครศรีธรรมราช จำนวน 3 เที่ยวบินต่อวัน รวมเที่ยวบินขาเข้าและขาออกของท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช จาก กรุงเทพมหานคร มายัง นครศรีธรรมราช ทั้งสิ้น 13 เที่ยวบินต่อวัน รวมเป็น 91 เที่ยวบินต่อสัปดาห์

อ้างอิง: กรมท่าอากาศยาน
หมายเหตุ: ปีที่แสดงเป็นปีประจำงบประมาณซึ่งจะเริ่มตั้งแต่ 1 ตุลาคม ถึง 30 กันยายน ของทุกปี
อ้างอิง: กรมท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานนราธิวาส

ท่าอากาศยานนราธิวาส () ตั้งอยู่ที่บ้านทอน ตำบลโคกเคียน อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ปัจจุบันมีทางวิ่ง 2,500 เมตรเพื่อรองรับอากาศยานลำใหญ่ในอนาคต เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2556 ได้เปิดเที่ยวบินปฐมฤกษ์ เดินทางจากท่าอากาศยานนราธิวาสไปท่าอากาศยานเมืองญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ด้วยเครื่องบินของสายการบินไทย
เกาะอีสเตอร์

เกาะอีสเตอร์ (); เกาะราปานูอี (ราปานูอี: ) หรือ เกาะปัสกวา () ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ในการปกครองของประเทศชิลี ตัวเกาะห่างจากฝั่งประเทศชิลีไปทางทิศตะวันตกกว่า 3,600 กิโลเมตร เกาะที่ใกล้เกาะอีสเตอร์มากที่สุดอยู่ห่างฝั่งจากถึง 2,000 กิโลเมตร จึงได้ชื่อว่าเป็นสถานที่อันโดดเดี่ยวแห่งหนึ่งของโลก ลักษณะของเกาะมีขนาดเล็ก มีพื้นที่เพียง 160 ตารางกิโลเมตร มีความยาว 25 กิโลเมตร

ปี ค.ศ. 1680 เป็นช่วงที่ชาวเผ่าสองเผ่าที่อยู่บนเกาะ ซึ่งมีชนเผ่าหูสั้น (คาดว่าเป็นพวกที่มาจากเกาะแถบโปลีนีเซีย) กับเผ่าหูยาว (คาดว่ามาจากอเมริกาใต้) ซึ่งอยู่อย่างสงบมาช้านานได้ทะเลาะกันและทำสงครามกัน ทำให้ป่าเริ่มหมด สภาพดินเริ่มเสื่อมลง เผ่าหูสั้นซึ่งมีประชากรน้อยกว่ากลับชนะเผ่าหูยาว และช่วงที่ทำการรบอยู่นั้น พวกชาวเผ่าหูสั้นก็ได้ทำลายรูปปั้นหินและโคนรูปเกาะสลักเป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นได้มีสงครามและความอดอยากเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

ในปี ค.ศ. 1722 นักเดินชาวดัตช์ซึ่งเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เข้ามาถึงได้เดินทางมาพบเกาะนี้ในวันอาทิตย์อีสเตอร์ และได้ค้นพบว่าบนเกาะมีชนเผ่าอาศัยอยู่สองเผ่า และได้ตั้งชื่อเกาะให้ตรงกับวันที่ได้พบคือวันอีสเตอร์ 
ในปี ค.ศ. 1770 นักเดินเรือชาวสเปนที่เดินทางมาจากเปรูได้ค้นพบเกาะนี้อีกครั้ง ซึ่งขณะนั้นบนเกาะมีซึ่งมีชาวพื้นเมืองอาศัยอยู่ มีประชากรราว 3,000 คน แต่สี่ปีให้หลังจากนั้น กับต้นเจมส์ คุกที่เดินทางสำรวจแถบแปซิฟิกครั้งที่สอง ก็ได้พบเกาะอีสเตอร์ ซึ่งขณะนั้นประชากรบนเกาะเหลืออยู่เพียง 600-700 คน และมีผู้หญิงอยู่เพียง 30 คนเท่านั้น (มีการเล่าต่อกันมาว่าอาจเกิดจากการที่ผู้หญิงและเด็กถูกจับกิน จึงทำให้เด็กกับผู้หญิงลดน้อยลง) ตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย

ในปี ค.ศ. 1862 รัฐบาลเปรูได้กวาดต้อนชาวพื้นเมืองชายประมาณ 1,000 คนไปเป็นทาสบนแผ่นดินใหญ่ แต่ไม่กี่เดือนให้หลัง หลังจากทาส 15 คนที่ได้รับการปล่อยตัวเพื่อกลับมาที่เกาะ ก็ได้นำเชื้อไข้ทรพิษกลับเข้ามาด้วย ทำให้ชาวเกาะซึ่งไม่มีภูมิคุ้มกันได้ติดโรคร้ายไปด้วย ทำให้ประชากรลดลงไปมาก
จากการที่ชาวพื้นเมืองไม่ได้บันทึกอะไรไว้เลย สิ่งที่ถ่ายทอดไปสู่คนรุ่นหลังคือเล่าจากปากต่อปาก ต้นตอของสิ่งต่าง ๆ จึงได้ตายหายไปพร้อมกับชาวพื้นเมืองที่ลดจำนวนลงไปด้วย แม้จะมีข้อความสัญลักษณ์ แต่ก็ไม่สามารถถอดความได้ และยังหาข้อพิสูจน์ไม่ได้ว่าชาวเกาะอีสเตอร์ได้อพยบมาจากที่ใด

ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประเทศชิลีก็ได้ผนวกเกาะอีสเตอร์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศในปี ค.ศ. 1888 หลังจากนั้นประชากรบนเกาะก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ที่มาของชาวพื้นเมืองบนเกาะ แต่ชาวพื้นเมืองก็ได้สร้างรูปสลักยักษ์ขึ้น ซึ่งสร้างจากหินและกากแร่ภูเขาไฟหรือหินบะซอลต์ ซึ่งรูปสลักในยุกแรกจะเป็นรูปสลักคนนั่งคุกเข่าในช่วงประมาณ ค.ศ. 380 ในยุคถัดมาเริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1100 จะสลักเป็นรูปที่เรียกว่า โมไอ ซึ่งเป็นที่โดดเด่นทั่วไปบนเกาะ
วิจิตร คุณาวุฒิ

วิจิตร คุณาวุฒิ หรือ คุณาวุฒิ (23 มกราคม พ.ศ. 2465 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละคร) ประจำปี พ.ศ. 2530 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ไทยคนเดียวที่ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ติดต่อกัน 4 ปีซ้อน ระหว่างปี พ.ศ. 2505-2508 จนได้รับฉายาว่า เศรษฐีตุ๊กตาทอง

วิจิตร คุณาวุฒิ เป็นศิษย์เก่าวชิราวุธวิทยาลัย สมรสกับ นางทองปอนด์ คุณาวุฒิ (โกมลภิส) มีบุตรชายคือ คณิต คุณาวุฒิ

วิจิตรเป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ร่วมสมัยกับ ส. อาสนจินดา อิศรา อมันตกุล และประมูล อุณหธูป เคยมีผลงานเขียนเรื่องสั้นที่มีชื่อเสียง เรื่อง "น้ำตาจำอวด" และ "โสเภณีร้องไห้" เริ่มมีชื่อเสียงจากในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์จากผลงานกำกับเรื่อง "มรสุมสวาท" จากบทประพันธ์ของอิศรา อมันตกุล นำแสดงโดย ชนะ ศรีอุบล ขิ่นเลส่วย นางเอกชาวพม่า

ส่วนมาก วิจิตร คุณาวุฒิ มักจะนำนวนิยายชื่อดังมาสร้างเป็นภาพยนตร์ เช่น นวนิยายของ กฤษณา อโศกสิน ได้แก่ "ดวงตาสวรรค์", "น้ำเซาะทราย", "ป่ากามเทพ" และ "เมียหลวง"

วิจิตร คุณาวุฒิ ได้รับรางวัลกินรีเกียรติยศ "Lifetime Achievement Award" เพื่อเป็นการยกย่องเชิดชูเกียรติ ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพ 2548 (2005 Bangkok International Film Festival) เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2548 รางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลลำดับภาพยอดเยี่ยม
ราชวงศ์ตองอู

ราชวงศ์ตองอู (; , [tàuɴŋù kʰɪʔ]) ราชวงศ์ที่ 2 ในประวัติศาสตร์พม่า ภายหลังจากราชวงศ์พุกาม ราชวงศ์แรกล่มสลายลงจากการรุกรานของชาวมองโกลโดยกุบไลข่าน

พระเจ้าเมงจีโย ได้รวบรวมชาวพม่าที่หลงเหลืออยู่อย่างกระจัดกระจาย โดยสถาปนาเมืองตองอูขึ้นเป็นราชธานี เพราะเป็นเมืองที่อยู่ในขุนเขาซึ่งเป็นปราการที่เข้มแข็ง ตองอูเข้มแข็งขึ้นมารัชสมัยของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ พระโอรสของพระองค์ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมา โดยได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรขยายไปรอบด้าน เช่น แปร, พะสิม อังวะ, ยะไข่ และที่สำคัญที่สุดคือ หงสาวดี อันเป็นอาณาจักรเดิมของมอญ ซึ่งเป็นศัตรูที่สำคัญของพม่า

ยุคสมัยของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ได้ครอบคลุมอาณาจักรพม่าทั้งตอนบนและตอนล่างลุ่มน้ำอิระวดี อีกทั้งได้บุคลากรที่สำคัญ เช่น มหาอุปราชาบุเรงนอง, เมงเยสีหตู ร่วมกันสร้างอาณาจักรให้ยิ่งใหญ่ เข้มแข็ง และได้ย้ายเมืองหลวงจากตองอูมายังหงสาวดี

ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ เมืองต่าง ๆ ที่เคยขึ้นต่ออาณาจักร ก็แข็งเมืองไม่ยอมขึ้นตรงต่อไป มีกบฏเกิดขึ้นมากมาย มหาอุปราชาบุเรงนองต้องใช้เวลาปราบปรามอยู่ราวอีก 2-3 ปี จึงจะได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์

ในรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนอง ได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรตองอู ให้กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยครอบคลุมตั้งแต่ลุ่มน้ำอิระวดี ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ไปจรดถึงลุ่มน้ำโขงในลาว มีเมืองเป็นประเทศราชต่าง ๆ มากมาย เช่น เชียงใหม่, ฉาน, อยุธยา, ล้านช้าง, กัมพุช เป็นต้น จนได้การขนานพระนามว่าเป็น "พระเจ้าชนะสิบทิศ"

แต่ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าบุเรงนอง ศูนย์กลางอำนาจของอาณาจักรถูกสั่นคลอน เนื่องจากการปกครองอย่างแข็งกร้าว ไร้ไมตรีของพระเจ้านันทบุเรง พระราชโอรสของพระองค์ เมืองที่เคยขึ้นเป็นประเทศราชต่าง ๆ ต่างแข็งเมืองและได้ประกาศอิสรภาพ ทำสงครามรบพุ่งกันตลอดมา เช่น แปร, อังวะ, อยุธยา เป็นต้น ในที่สุดเมืองทั้งหลายเหล่านี้ก็แตกแยกกระจัดกระจายออกไป

และภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้านันทบุเรง ราชวงศ์ตองอูก็ยังได้สืบราชสมบัติต่อมา แต่ไม่มีกษัตริย์พระองค์ใดที่เข้มแข็งพอที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำกอบกู้อาณาจักรขึ้นมา แม้นจะมีความพยายามจากพระเจ้าอโนเพตลุน ราชนัดดาของพระเจ้าบุเรงนอง ซึ่งเรียกกันว่า "ยุคนยองยาน" (Nyaungyan Dynasty) แต่ก็สำเร็จเพียงชั่วระยะเวลาสั้น ๆ หลังจากยุคนี้แล้ว มอญสามารถตั้งตัวได้และขึ้นมาเป็นใหญ่แทน ก่อนที่ทางพม่าจะสถาปนาศูนย์กลางอำนาจขึ้นมาอีกครั้งในสมัยพระเจ้าอลองพญา

ในทางวิชาการ นักประวัติศาสตร์ได้แบ่งราชวงศ์ตองอูไว้เป็น 2 ยุค คือ ราชวงศ์ตองอูตอนต้น กินระยะเวลาตั้งแต่ พ.ศ. 2029 - พ.ศ. 2142 คือตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าเมงจีโยจนถึงพระเจ้านันทบุเรง และราชวงศ์ตองอูตอนปลายหรือยุคหลัง ตั้งแต่ พ.ศ. 2140 - พ.ศ. 2295 ตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้านยองยานจนถึงการสถาปนาอำนาจขึ้นมาของพระเจ้าอลองพญา
Ё

Yo (Ё, ё) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก และเป็นอักษรตัวที่ 7 ของภาษารัสเซีย อักษรนี้ประดิษฐ์ขึ้นใน พ.ศ. 2340 (ค.ศ. 1797) โดยนักเขียนและนักประวัติศาสตร์ชาวรัสเซีย นิโคไล มิไฮโลวิช คารามซิน (Nikolai Mikhailovich Karamzin) เพื่อลดความสับสนระหว่างการใช้ Е กับ О สำหรับแทนเสียงสระ // ที่ตามหลังพยัญชนะซึ่งถูกอ่านโดยเลื่อนขึ้นไปทางเพดานแข็ง อักษรนี้ใช้ในภาษารัสเซียและภาษาเบลารุส และใช้น้อยครั้งในกลุ่มภาษาสลาวิกอื่นๆ

โดยปกติแล้วอักษร Ё จะออกเสียงเป็น // (โย) แต่เมื่อตามหลังพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ฐานปุ่มเหงือก ได้แก่ Ж, Ч, Ш, และ Щ จะออกเสียงเป็น // (โอ) ธรรมดา นอกจากนั้นพยางค์ที่มีอักษรนี้อยู่จะเป็นเสียงเน้นหนักเสมอ (stress)

ลักษณะของ Yo นั้นสามารถระบุได้ว่าเอามาจาก Ye ซึ่งเหมือนอักษรละติน E เว้นแต่ด้านบนจะมีเครื่องหมายเสริมอักษรเป็นจุดสองจุดเรียกว่า umlaut หรือ diaeresis ซึ่งไม่มีที่ใช้ทั่วไปในอักษรอื่นของภาษารัสเซีย เครื่องหมายนี้ถูกใช้เพื่อให้เกิดความแตกต่างกับ Ye เท่านั้น อักษร Ё ได้นำไปใช้ในงานเขียนครั้งแรกเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่ก็ไม่ได้ใช้ให้เป็นมาตรฐานจนถึง พ.ศ. 2483-2492 (ค.ศ. 1940-1949) และยังมีคำทับศัพท์มากมายที่ใช้ ЙО แทนอักษร Ё

แม้ว่าหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง อักษร Yo ที่ใช้กันอย่างทั่วไปในงานพิมพ์ ก็ถูกเปลี่ยนไปใช้อักษร Ye เพื่อให้ตัวหนังสือกลมกลืนไปด้วยกัน และปริบทจะเป็นตัวบ่งบอกให้ผู้อ่านเองว่าควรจะออกเสียงอย่างไร แต่การใช้อักษรนี้ยังต้องจำเป็นต้องใช้ในการจัดทำพจนานุกรม หนังสือเรียน หรือตำราสำหรับชาวต่างประเทศ นักประพันธ์และนักวารสารศาสตร์บางท่าน อย่างเช่น อะเลคซันเดอร์ ซอลเจนิซืยน (Aleksandr Solzhenitsyn) หรือ ลีเตราตูร์นายากาเซตา (Literaturnaya Gazeta) ได้จัดพิมพ์หนังสือต่างๆ ด้วยอักษร Yo เสมอ

และความเป็นจริงในการแทนอักษร Yo ด้วยอักษร Ye นั้น มักจะทำให้เกิดความสับสนให้กับผู้ที่ไม่ใช่ชาวรัสเซีย ซึ่งจะเกิดความยุ่งยากในการถ่ายทอดอักษรจากภาษารัสเซีย ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างหนึ่งคือนามสกุลของชาวรัสเซียที่มักจะลงท้ายด้วย -ев (-ev) และ -ёв (-ov) อย่างผู้นำสองท่านที่ชื่อว่า ฮรูชอฟ (Khrushchev) กับ กอร์บาชอฟ (Gorbachev) ซึ่งนามสกุลของท่านนั้นลงท้ายด้วย -ёв และควรจะถ่ายอักษรด้วย -ov

สำหรับภาษาเบลารุส ชาวเบลารุสเห็นว่าการแทนอักษร Yo ด้วยอักษร Ye นั้นไม่เหมาะสม จึงยังคงใช้อักษรนี้เป็นปรกติ
Yo เป็นอักษรตัวที่ 7 ของภาษาเบลารุส และอักษรตัวที่ 9 ของภาษารูซิน
ในภาษาเบลารุสและภาษารูซิน Ye และ Yo เป็นอักษรคนละตัวกัน และใช้แทนกันไม่ได้
ราปานุย

ราปานุย อาจหมายถึง
ทิวเขารูเวนโซรี

ทิวเขารูเวนโซรี (Ruwenzori Range) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อพรมแดนระหว่างประเทศยูกันดากับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (เดิมคือประเทศซาเอียร์) ทิวเขารูเวนโซรีทอดตัวเป็นแนวยาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวชายแดนระหว่างยูกันดากับสาธารณรัฐฯ คองโก เป็นแนวยาวประมาณ 120 กิโลเมตร กว้าง 65 กิโลเมตร บริเวณทิวเขาเป็นหินแกรนิตที่ถูกแรงกดดันทำให้ถูกยกตัวขึ้นมาเมื่อหลายล้านปีที่แล้วและมีการทรุดลงอีกทำให้เกิดหุบเขาทรุด พิกัดทิวเขาแห่งนี้อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรขึ้นมาเพียง 48 กิโลเมตร แต่บนยอดเขากลับมีหิมะตลอดทั้งปีและปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็ง ทิวเขาแห่งนี้มียอดเขาที่สูงกว่าระดับ 4,877 เมตร ถึง 9 ลูก เขาสแตนลีย์เป็นเขาที่สูงที่สุดในทิวเขารูเวนโซรี มียอดเขามาร์เกรีตาเป็นยอดที่สูงสุด สูงกว่า 5,109 เมตร

คำว่า "รูเวนโซรี" เป็นภาษาถิ่นแอฟริกาแปลว่า "ผู้บันดาลฝน" ซึ่งก็เป็นความจริงตามชื่อ เพราะว่ากระแสลมทางตะวันตกจะพัดความชื้นจากลุ่มน้ำคองโก พาดผ่านภูเขา แล้วถูกยกตัวสูงขึ้นตามภูเขาทำให้ไอน้ำถูกกลั่นตัวเป็นเกร็ดน้ำแข็งบริเวณยอดเขาและกลั่นตัวเป็นฝนบริเวณเชิงเขา ทำให้ภูเขามีเมฆปกคลุมอยู่ตลอดปี เฮนรี สแตนลีย์ เดินทางไปสำรวจบริเวณแถบนั้นในปี ค.ศ. 1888 และตั้งค่ายพักแรมอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบแอลเบิร์ตซึ่งเป็นที่ราบชื้นแฉะและมีหมอกลงจัด ขณะที่หมอกจางลงเขาได้พบทิวเขาที่มีขนาดใหญ่ ปกคลุมไปด้วยหิมะ ซึ่งเขาเป็นผู้ค้นพบด้วยด้วยว่าทิวเขาแห่งนี้เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์สีขาว

บริเวณทิวเขาจะมีความชื้นแฉะในตอนล่างและมีหิมะปกคลุมตอนบนตลอดทั้งปี เพราะได้รับความชื้นจากที่ราบลุ่มแม่น้ำคองโก จึงมีพืชพรรณเกิดขึ้นมากมาย ที่ราบชื้นแฉะบริเวณตอนล่างจะต้นอ้อและหญ้าสูงกว่า 2 เมตรและเป็นที่ลุ่มหุบเขา เป็นถิ่นที่อยู่ของเสือดาวรูเวนโซรีซึ่งใกล้สูญพันธุ์แล้ว ส่วนที่ระดับความสูง 2,000 เมตร จะมีสภาพเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นถิ่นอาศัยของสัตว์นานาชนิด ตั้งแต่ แมวป่าเซอร์วัล กิ่งก่าคามีเลียนสามเขา เหยี่ยวภูเขา เหยี่ยวดำ นกกระจิบ ในที่ระดับความสูง 3,350 เมตร นั้นไม่ค่อยมีสัตว์ให้พบเห็น แต่จะพบ ไลเคน ต้นกราวน์เซิล ต้นไม้เตี้ยในเขตอบอุ่นบางชนิดและเจริญเติบโตในที่สูงอีกมากมายในระดับนี้

มีธารน้ำแข็งที่มีชื่อเสียงกว่า 43 แห่ง ที่อยู่บนยอดเขาสูงถึง 6 ลูก มีพื้นที่ประมาณ 7 ตารางกิโลเมตร น้ำที่ละลายจากธารน้ำแข็งเหล่านี้ก็เป็นต้นกำเนินของแม่น้ำเซมลิกี ก่อนที่จะไหลกลายเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำไนล์สีขาวในที่สุด
ขวัญข้าว เศวตวิมล

ขวัญข้าว เศวตวิมล ชื่อเล่น แพง (8 พฤษภาคม 2525) เป็นนักจัดรายการวิทยุทางบานานา เอฟเอ็ม พิธีกรรายการโทรทัศน์ คอลัมนิสต์ และครูสอนดนตรี และเป็นเจ้าของยี่ห้อเสื้อผ้า Kwankao และเป็นลูกสาวของสันติ เศวตวิมล (แม่ช้อย นางรำ) นักชิมชื่อดัง

ขวัญข้าวเกิดตรงกับวันพืชมงคล เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคนของสันติกับสุชาดา เศวตวิมล สำเร็จการศึกษาระดัมมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และวิทยาลัยนาฏศิลป์ ด้านดนตรีสากล เอกเชลโล่ สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากสาขาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เธอเข้าสู่วงการบันเทิงมาตั้งแต่อายุ 10 ปี เริ่มตั้งแต่งานถ่ายโฆษณา งานแสดง พิธีกร ดีเจ ครูสอนดนตรี และเป็นนักธุรกิจเจ้าของผลิตภัณฑ์เสื้อผ้า Kwankao เธอนับถือศาสนาพุทธ โดยเธอนำหลักธรรมมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันและการบริจาคเพื่อการกุศล

ขวัญข้าวสมรสกับวรนัยน์ วาณิชกะ บรรณาธิการนิตยสารจีคิวไทยแลนด์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2560 ณ คริสตจักรไคร้สตเชิช กรุงเทพมหานคร
กง ลี่

กงลี่ () นักแสดงหญิงชาวจีน ที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในระดับนานาชาติ เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชินีของวงการภาพยนตร์จีน" อีกทั้งยังเป็นสมาชิกสภาประชาชนของจีน และเป็นพรีเซ็นเตอร์ของเครื่องสำอางลอรีอัลในเอเชีย และยังเคยถูกจัดอันดับให้เป็นบุคคลที่งดงามที่สุดโดยนิตยสารพีเพิล

เกิดเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองเสิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน มีพี่น้อง 4 คน กงลี่เป็นคนสุดท้อง กงลี่ได้ปริญญากิตติมศักดิ์จากวิทยาลัยนาฏศิลป์แห่งชาติที่กรุงปักกิ่ง 
สาขาการแสดง กงลี่ได้คบกับจางอี้โหมวเป็นเวลา 8 ปีแต่ได้เลิกรากันและอีก 2 ปีถัดมาได้แต่งงานกับ หวงเหว่ยหมิง นักธุรกิจชาวสิงคโปร์
วัลคาไนเซชัน

วัลคาไนเซชัน (Vulcanization) คือ การที่ยางทำปฏิกิริยากับกำมะถันในปริมาณที่พอเหมาะที่อุณหภูมิสูงกว่าจุดหลอมเหลวของกำมะถัน โดยกำมะถันที่นำมาทำปฏิกิริยาด้วยนี้จะสร้างพันธะโคเวเลนต์เชื่อมระหว่างโซ่พอลิเมอร์ให้เป็นโมเลกุลเดียวกันทำให้ยางมีคุณภาพคงตัวในอุณหภูมิต่างๆ มีความยืดหยุ่นได้ดีมากขึ้น ทนความร้อนและแสงแดด ละลายในตัวทำละลายได้ยากขึ้น เช่น ปกติยางธรรมชาติเมื่อได้รับความร้อนจะเหนียวและอ่อนตัว แต่เมื่ออุณหภูมิต่ำลงจะแข็งและเปราะฉะนั้นจึงต้องปรับคุณภาพของยางธรรมชาติ ก่อนนำมาใช้ประโยชน์ ปฏิกิริยานี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญโดย ชาร์ลส์ กูดเยียร์ (Charles Goodyear)

ในระบบวัลคาไนซ์ยางโดยกำมะถันนั้นสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท ขึ้นกับลักษณะการใช้กำมะถันในการเกิดพันธะเชื่อมโยงระหว่างโมเลกุลของยาง คือ