seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
มิสแกรนด์จันทบุรี

มิสแกรนด์จันทบุรี () เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดจันทบุรี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันดำเนินการจัดประกวดโดย ธนภัทร แซ่อึ้ง ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์จันทบุรี ทั้งนี้ การประกวดมิสแกรนด์จันทบุรีมีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงาม เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์จันทบุรีคนปัจจุบัน คือ ณภัทรลดา ดอกพวง ซึ่งได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2561 ณ โรงแรมนิวแทรเวิลลอด์จ จันทบุรี
2018: ชุดGems of Grand จันทบุรี นครแห่งอัญมณี แหล่งรวบรวมอัญมณีสุดล้ำค่าจากทั่วโลก ผสานกับคุณค่าแห่งช่างฝีมือชาวจันทบุรี ทำให้จันทบุรีถูกขนาดนามว่า World Gem Marketชุดมีความโมเดิร์นนำเสนอให้เห็นถึงชาวจันทบุรี ที่ถูกล้อมรอบไปด้วยอัญมณีสุดงดงามมากมาย เช่น ทับทิม ไพลิน บุศราคัม และ มรกต ต่างเป็นอัญมณีของจันทบุรี ที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ออกแบบโดย นาย กันเกียรติ ละมาศ ผลิตโดย CHIMIZTICBRAND

2017: ชุดราชาผลไม้ (คิงออฟฟรุต) ชุดอัตลักษณ์ประจำจังหวัดนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากทุเรียน ซึ่งถือได้ว่าเป็นราชาแห่งผลไม้ และเป็นผลไม้ท้องถิ่นของภาคตะวันออกที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก บ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองทางพืชพันธุ์ธัญญาหาร และความร่ำรวยทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของประเทศไทยได้เป็นอย่างดี ผสานกับแนวคิด 4.0 นำความร่วมสมัยของปัจจุบันและอนาคตมาประสานรวมกันอย่างลงตัว ทำให้ชุดมีความล้ำสมัยและดูแปลกตามากยิ่งขึ้น โดยชุดดังกล่าวจะนำเสนอให้เห็นถึงทุเรียนในทุกมิติ ตั้งแต่ลูกทุเรียนที่มีหนามแหลมคมภายนอก เนื้อทุเรียนที่หอมหวานภายใน รวมไปถึงดอกทุเรียนสีทองอร่าม ซึ่งชุด ราชาผลไม้ (คิงออฟฟรุต) ได้ถูกใช้เป็นชุดประจำชาติบนเวทีการประกวด มิสยูไนเต็ดคอนติเนน 2017 สวมใส่โดย ทวีพร พริ้งจำรัส และได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมมาครองได้สำเร็จ 
2016: ชุดไทยจักรพรรดิ์มณีทับทิมสยาม ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก พลอยทับทิมสยาม ซึ่งถือได้ว่าเป็นราชาแห่งอัญมณีไทย และเป็นอัญมณีที่มีเสน่ห์ ชวนหลงไหล สีสันสวยงาม แต่แฝงด้วยความแข็งแกร่ง เปรียบเสมือนสตรีไทยที่ดูสวยงามอ่อนหวาน ชวนมอง แต่ภายในนั้นเปี่ยมไปด้วยความแข็งแกร่ง โดยอัญมณีดังกล่าวได้นำมาปรับประยุกต์ใช้กับชุดไทยจักพรรดิ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในชุดไทยนิยม ที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตติ์พระบรมราชินีนาถ ทรงนำภูมิปราชญ์ ภูมิศาสตร์ ภูมิศิลป์ พระราชทานให้เป็นรูปแบบการแต่งกายประจำชาติไทย ในรัชสมัยรัตนโกสินทร์ มณีบดินทร์ ทำให้ผู้สวมใส่ดู สวยสง่า เรียบหรู มีสไตล์ ตามตำราหญิงไทยในวรรณคดี
มิสแกรนด์ระยอง

มิสแกรนด์ระยอง () เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดระยอง จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันดำเนินการจัดประกวดโดยกองประกวดมิสแกรนด์ระยอง ทั้งนี้ การประกวดมิสแกรนด์ระยองมีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงาม เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ระยองคนปัจจุบัน คือ จิตติ์สุภัค วารีรัตนโรจน์ ซึ่งได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 จากการประกวดที่ถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมฮอลิเดย์ อินน์ ระยอง
2018: ชุดเงางามแห่งวรรณกรรม ได้แรงบันดาลใจมาจากหนังใหญ่วัดบ้านดอน จ. ระยอง ชุดมีการแกะลายหนังหรือที่เรียกว่าตอกหนังเป็นลายฉลุของเสื้อผ้าและเครื่องประดับ จากเรื่องพระอภัยมณี ตอนสุดสาครจับม้านิลมังกร โดยผสมผสานเทคนิคแสงและเงาสร้างความงดงาม สะท้อนศิลปวัฒนธรรม อันทรงคุณค่าที่กำลังจะสูญหาย ให้เจิดจรัสและทรงคุณค่าแห่งความเป็นไทยสืบต่อไป
2017: ชุดนิลมังกรนารี ได้รับแรงบันดาลใจจาก ม้านิลมังกร สัตว์ในวรรณคดีไทยเรื่องพระอภัยมณี กล่าวถึงเกาะในตำนานที่เต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์มากมาย จึงได้มีการหยิบยกเอา ม้านิลมังกร สัตว์พาหนะคู่ใจของสุดสาคร มาออกแบบมาจากคำอธิบายถึงลักษณะของม้านิลมังกรในวรรณคดีดังกล่าวที่ว่า "เขี้ยวเป็นเพชร เกล็ดเป็นนิล ลิ้นเป็นปาน" ซึ่งชุดนิลมังกรนารี ได้ถูกใช้เป็นชุดประจำชาติบนเวทีการประกวด มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2017 สวมใส่โดย 'ศรุชา นิลจันทร์
2016: ชุดนางเงือก ได้รับแรงบันดาลใจมาจากนางเงือกในงานวรรณกรรมที่โด่งดังเรื่อง พระอภัยมณี จังหวัดระยองจึงขอเสนอด้วยผลงาน ชุด "นางเงือก" โดยใช้สีฟ้าในการตัดเย็บซึ่งสื่อถึงความงดงามทางธรรมชาติของจังหวัดระยอง ซึ่งถือเป็นเมืองชายทะเลและเมืองแห่งการท่องเที่ยวของประเทศไทย
พระแม่พรหมาณี

พระแม่พรหมาณี (สันสกฤต: ब्रह्माणी อังกฤษ: Brahmani)หรือพรหมมี เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่พรหมมาณีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระพรหมและพระสุรัสวดี พระแม่พรหมาณีทรงมีลักษณะเหมือนพระพรหม เพียงแต่ทรงเป็นสตรีเท่านั้น
พระอินทราณี

พระอินทราณี (สันสกฤต: इन्द्राणी อังกฤษ: Indrani)หรือ ศจี เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระอินทราณีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระอินทร์และเทวีศจี ทรงมีลักษณะเหมือนพระอินทร์ เพียงแต่ทรงเป็นสตรีเท่านั้น
เจ้าจอมมารดาฉิม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

เจ้าจอมมารดาฉิม หรือ ฉิมสิงหฬ เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

เจ้าจอมมารดาฉิม เดิมในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เข้ามารับราชการฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่กับเจ้าจอมมารดาปิ่น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เลื่อนมารับตำแหน่งเฝ้าที่ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ต่อมาได้เป็นเจ้าจอม และมีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ

ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้

พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
รักใหญ่

รักใหญ่ (, ) เป็นพืชในวงศ์มะม่วง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคอินโดจีน

รักใหญ่เป็นไม้ยืนต้น สูง 5-25 เมตร มีขนสั้นหนานุ่มตามกิ่งอ่อน ช่อดอก กลีบเลี้ยงด้านในและกลีบดอกทั้งสองด้าน ใบเรียงเวียนรูปรี ขอบขนานหรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 12-36 เซนติเมตร ปลายใบมน กลมหรือแหลม แผ่นใบหนา มีขนประปราย ก้านใบยาว 1.5-3 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร มีดอกจำนวนมาก กลีบเลี้ยงคล้ายหมวกแฉกลึกด้านเดียว ยาวได้ถึง 7 มิลลิเมตร ร่วงเร็ว ดอกสีขาวอมชมพูมี 5-7 กลีบ รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ติดบนฐานดอกนูน (torus) ยาวเท่า ๆ กลีบดอก รังไข่มีช่องเดียว มีก้านสั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรมีขนยาว ผลเป็นแบบผนังชั้นในแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร มีปีกที่ขยายมาจากกลีบดอกรูปขอบขนาน ยาว 5-10 เซนติเมตร ปลายปีกมน มีเส้นกลีบ ก้านผลยาว 1.5-2 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดเดียว

เปลือกต้นรักใหญ่มีรสเมา ใช้ต้มดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง แก้กามโรค บิดและโรคเรื้อน เปลือกรากมีรสเมาเบื่อ แก้พยาธิลำไส้ รักษาโรคผิวหนัง เมล็ดใช้แก้ปากคอเปื่อย แก้ปวดฟัน น้ำยางจากรักใหญ่ใช้เป็นน้ำยางเคลือบเงา แต่มีส่วนประกอบของสารอูรูชิออล ซึ่งมีฤทธิ์ระคายเคืองต่อผิวหนัง นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาถ่ายอย่างรุนแรง น้ำยางรักใหญ่ผสมน้ำผึ้งใช้เป็นยารักษาโรคผิวหนัง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 — 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442) พระราชธิดาพระองค์ที่ 58 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ เมื่อแรกประสูติจึงดำรงพระยศเป็น "หม่อมเจ้าราษี" หลังจากพระราชบิดาได้รับพระราชทานบวรราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วจึงเลื่อนเป็น "พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าราษี"

ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าราษี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า

""...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ๑...""

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2443
พระแม่เกามารี

พระแม่เกามารี (สันสกฤต: कौमारी อังกฤษ: Kaumari) เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่เกามารีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระขันทกุมารกับพระแม่เทวเสนาและพระแม่วัลลี บางตำนานก็ว่าเป็นองค์เดียวกับพระแม่เทวเสนา
พระแม่วาราหี

"'พระแม่วาราหิณี" () เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา เป็นพลังศักติของพระวราหะ ซึ่งเป็นอวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ พระแม่วาราหิณีมีพระวรกายเป็นมนุษย์ แต่มีศีรษะเป็นหมูป่า เช่นเดียวกับพระวราหะ
พระแม่จามุณฑา

พระแม่จามุณฑา (: Cāṃuṇḍā) หรือ จามุณฑี หรือ จามุณเฑศวารี เป็นเทวีในศาสนาฮินดู หนึ่งในคณะมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่จามุณฑาทรงถือกำเนิดจากพลังของพระแม่ศักติ จามุณฑา หมายความว่า "ผู้สังหารอสูรนามว่า จัณและมุน" นอกจากนี้พระแม่จามุณฑายังมีความเกี่ยวพันธ์กับพระแม่กาลีอีกด้วย
พลเอกแห่งกองทัพ

พลเอกแห่งกองทัพ () เป็น ยศของนายทหารชั้นนายพลที่ใช้กันในหลายประเทศ

ในสหรัฐอเมริกา พลเอกแห่งกองทัพจะเป็นยศทหารที่สูงที่สุด แต่อาจจะเป็นยศที่ต่ำกว่า General of the Armies ในบางเวลา และในรัสเซียหรือประเทศอื่นยศนี้อาจเป็นยศทหารที่ต่ำกว่าจอมพลหรือเทียบยศเท่ายศจอมพลได้เช่นกัน
วอยนาอีมีร์

วอยนาอีมีร์ () เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต เขียนบทและกำกับโดย เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์สร้างจากนวนิยายในปี 1869 เรื่อง "สงครามและสันติภาพ" ของ เลโอ ตอลสตอย ภาพยนตร์เข้าฉายในปี 1966 และ 1967

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ Mosfilm studios ในช่วงปี 1961 และ 1967 โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ด้วยได้ทุนสร้างเป็นจำนวน 8,291,712 รูเบิลโซเวียต – ตีค่าเป็นดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 9,213,013 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 1967 หรือประมาณ 67 ล้านดอลลาร์ ตามค่าสกุลดอลลาร์และรูเบิล ในปี 2011 "วอยนาอีมีร์" ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก, รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
ตุ๊กตาหิมะ

ตุ๊กตาหิมะ () เป็นประติมากรรรมที่ทำออกมาให้เหมือนมนุษย์หิมะมักสร้างโดยเด็กๆในช่วงที่มีหิมะตก ส่วนมากตุ๊กตาหิมะจะถูกปั้นเป็นก้อนหิมะกลมๆ2-3ก้อนเรียงต่อกันและตกแต่งด้วยกิ่งไม้,แครอท,และเสื้อผ้าเช่นหมวกหรือผ้าพันคอ

หิมะนั้นมีหลายรูปแบบนั้นจึงทำให้หิมะบางชนิดนั้นไม่สามารถนำมาปั้นตุ๊กตาหิมะได้ การเลือกหิมะในการปั้นนั้นจะมีวิธีคือเอาหิมะมากำในมือแล้วแบมือออกหากหิมะบ่นกล้ายเป็นผงให้เปลียนที่เนื่องจากหิมะบริเวณนั้นไม่สามารถนำมาปั้นได้ แต่ถ้าหากมันไม่แตกออกจากกันก็ปั่นให้เป็นลูกบอลขนาดเล็กๆและเข็นไปตามพื้นให้มีขนาดใหญ่ขึ้นจำนวนสามก้อนจากนั้นก็วางต่อกันและตกแต่งด้วยอุปกรณ์ต่างๆ

หนังสือบาเล่นได้อธิบายลักษณะคร่าวของตุ๊กตาหิมะว่าใส่หมวกสีดำผ้าพันคอสีแดง มีสองตาจมูกทำจากแครอท

เอกสารอ้างอิงที่กล่าวถึงตุ๊กตาหิมะครั้งแรกนั้นในตอนนี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่บ็อบ เอ็คชไตน์ผู้เขียนประวัติและความเป็นมาของต๊กตาหิมะนั้น ได้ทำการศึกษาค้นคว้างานศิลปะของยุโรปในพิพิธภัณฑ์,หอศิลป์และห้องสมุด ซึ่งได้มีการค้นพบเอกสารที่เก่าแก่ที่สุดที่เขาพบคือภาพประกอบจากหนังสือเรื่อง Book of Hours ที่เขียนในปี ค.ศ. 1380 ซึ่งพบในหอสมุดแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในกรุงเฮกส่วนภาพของตุ๊กตาหิมะที่เป็นที่รู้จักในช่วงแรกๆนั้นถูกถ่ายโดยช่างภาพชาวเวลส์ในปี 1853 นามว่าแมรี ดิลล์วินซึ่งภาพต้นฉบับอยู่ในคอลเลกชันของหอสมุดแห่งชาติแห่งเวลส์

ในปี2015 มีชายชาวอเมริกันได้สร้างตุ๊กตาหิมะขนาดใหญ่ซึ่งสูง 22 ฟุตและมีฐานกว้าง 12 ฟุตในรัฐวิสคอนซินสหรัฐ

ตุ๊กตาหิมะที่ใหญ่ที่สุดในโลกถูกสร้างขึ้นในปี 2008 ที่เมืองเบเทลรัฐเมน โดยมีความสูง37.21เมตรมันถูกตั้งชื่อว่าโอลิมเปีย สโนว์เพื่อเป็นเกียรติแก่โอลิมเปีย สโนว์วุฒิสมาชิกสหรัฐฯซึ่งเป็นตัวแทนรัฐเมน

ส่วนตัวที่ใหญ่เป็นอันดับ2ถูกสร้างในที่เมืองเบเทลรัฐเมนเช่นกัน โดยถูกสร้างในเดือนกุมภาพันธุ์ปี1999 ได้รับการตั้งชื่อว่า "แอนกัส คิง ออฟเดอะเมาท์เท็น" เพื่อเป็นเกียรติแก่แอนกัส คิงผู้ว่าการรัฐเมนในปัจจุบัน โดยมันมีความสูง 34.62 เมตร และมีน้ำหนักประมาณ4,080,000 กิโลกรัม

ตุ๊กตาหิมะเป็นที่นิยมมากในช่วงฤดูหนาวและเทศกาลคริสต์มาสดังนั้นจึงได้มีการสร้างการ์ตูนเกี่ยวกับตุ๊กตาหิมะขึ้นเช่นFrostyซึ่งเป็นตัวการ์ตูนที่ได้รับความนิยมมากซึ่งต่อมาได้ปรับให้เป็นภาพยนตร์และรายการพิเศษทางโทรทัศน์และนอกจากนี้ยังมีอีกหลายตัวเช่นโอลาฟยูนิโคดของตุ๊กตาหิมะคือ « snow man » is U+2603 (☃).

หรือ « snowman without snow » is U+26C4 (⛄).
อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง

อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง () หรือ ไอชินกากูระ เอเซ (; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 — 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เป็นเจ้านายจากราชวงศ์ชิง เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย พระราชอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น

เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงประสูติเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ณ เมืองซินจิง เมืองหลวงของประเทศแมนจู (ปัจจุบันคือเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น และเป็นพระภาคิไนยในจักรพรรดิผู่อี๋ผู้ครองราชบัลลังก์แมนจูภายใต้การการควบคุมของจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (2480–2488) พระองค์ประทับอยู่ในประเทศแมนจูจนถึง พ.ศ. 2486 จึงย้ายไปประทับ ณ ประเทศญี่ปุ่นร่วมกับพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี ทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนเอกชนต่าง ๆ ก่อนเข้าศึกษาที่โรงเรียนกะกุชูอิง ทั้งนี้ทรงสนพระทัยวรรณคดีจีนและญี่ปุ่น

หลังสิ้นสุดสงคราม ผู่เจี๋ยพระชนกถูกกองกำลังโซเวียตควบคุมพระองค์และถูกจองจำในทัณฑสถานเป็นเวลาห้าปีก่อนถูกส่งตัวไปยังประเทศจีนเมื่อปี พ.ศ. 2493 ซึ่งทรงถูกควบคุมตัวอยู่ภายในศูนย์จัดการอาชญากรสงครามฝู่ฉุน (Fushun War Criminals Management Centre) ส่วนฮิโระพระชนนี และฮู่เซิง () พระขนิษฐาถูกควบคุมตัวในเซี่ยงไฮ้ก่อนถูกส่งกลับประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2490 แต่ผู่เจี๋ยพระชนกนั้นยังถูกคุมขังและขาดการติดต่อ ในช่วงเวลาดังกล่าวพระองค์ได้มีลายพระหัตถ์ถึงนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล เพื่อทรงขออนุญาตติดต่อกับพระชนกในทัณฑสถาน ซึ่งโจวอนุญาตในกาลต่อมา

เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงทรงมีความสัมพันธ์พิเศษกับโอกูโบะ ทาเกมิชิ () บุตรชายผู้บริหารการรถไฟ ทั้งสองหายตัวเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ภายหลังจึงถูกพบว่าเป็นศพบนภูเขาอามางิที่คาบสมุทรอิซุ สภาพศพเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงสวมพระธำมรงค์คล้องแขนซ้ายของนายโอกูโบะ ส่วนนายโอกูโบะถือปืนด้วยมือขวา เหนือศีรษะของทั้งสองพบกระดาษทิชชูบิด ที่ภายในมีเศษเส้นผมและเล็บซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมก่ออัตวินิบาตกรรมอันมีที่มาจากความรักของชาวญี่ปุ่น สาเหตุหลักเกิดจากการที่ฮิโระ พระชนนีคัดค้านการที่เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงปรารถนาจะเสกสมรสกับนายโอกุโบะอย่างแข็งขัน เพราะเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงเหมาะควร และมีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับการเป็นพระชายาในมกุฎราชกุมารอากิฮิโตะมากกว่า

หลังพิธีปลงพระศพเสร็จสิ้น บิดาของนายโอกุโบะได้ขอร้องให้มีการนำพระอัฐิของเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงและอัฐิของนายโอกุโบะใส่รวมกันในช่องโกศประจำตระกูลซะงะภายในวัดนิซง ต่อมาได้เคลื่อนย้ายไปเก็บในช่องโกศประจำตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัวที่ชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูชิ
อาหารไอนุ

อาหารไอนุ เป็นอาหารประจำของชาวไอนุในประเทศญี่ปุ่น อันมีเอกลักษณ์เฉพาะต่างจากอาหารญี่ปุ่นของชาวญี่ปุ่น รวมถึงชาวยามาโตะซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศ อาหารดิบอย่างซาชิมิไม่มีอยู่ในสำรับอาหารไอนุ อาหารส่วนใหญ่จะผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ เป็นต้นว่า ต้ม, ย่าง หรือการหมักซึ่งเป็นวิธีถนอมอาหารที่มาจากเนื้อสัตว์ ปัจจุบันมีชาวไอนุตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่นมากที่สุด และยังมีชาวไอนุอาศัยกระจายบริเวณหมู่เกาะคูริล, ทางตอนใต้ของเกาะซาฮาลิน และทางตอนบนของเกาะฮนชู

ร้านอาหารไอนุมีน้อยและหายากมาก ในญี่ปุ่นมีร้านอาหารไอนุ เช่น ร้านอาชิริโคตันนากาโนชิมะ (Ashiri Kotan Nakanoshima) ในเมืองซัปโปโระ, ร้านโปรอนโน (Poron'no) และร้านมารูกิบูเนะ (Marukibune) ในเมืองอากังของจังหวัดฮกไกโด
อาหารวาติกัน

อาหารวาติกัน อันเป็นอาหารประจำนครรัฐวาติกันนั้นไม่มีลักษณะเด่นจำเพาะเนื่องจากประเทศนี้เป็นจุลรัฐขนาดน้อยและถูกรายล้อมด้วยอาณาเขตของประเทศอิตาลี ทั้งประเทศมีร้านอาหารเพียงแห่งเดียว และอาหารนั้นมีลักษณะดุจเดียวกับอาหารอิตาลี

อาหารที่โดดเด่นของนครรัฐวาติกันได้แก่
รายพระนามและรายนามอธิบดีกรมสรรพากร

ด้านล่างนี้คือรายพระนามและรายนามอธิบดีกรมสรรพากร
เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (หนู)

พระเจ้าขัตติยราชนิคม สมมติมไหสวรรค์ พระเจ้านครศรีธรรมราช เจ้าขัณฑสีมา พระนามเดิม หนู เป็นพระมหากษัตริย์นครศรีธรรมราช ภายหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง และเป็นพระเจ้าประเทศราชนครศรีธรรมราช ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

พระเจ้านครศรีธรรมราช เป็นเชื้อสายขุนนางกรุงศรีอยุธยา มีพี่ชายคนหนึ่งชื่อพระยาวิชิตณรงค์ ต่อมาได้รับราชการมีความชอบจนได้เป็น หลวงสิทธิ์นายเวร มหาดเล็ก ต่อมาพระยาราชสุภาวดีลงไปเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช หลวงสิทธิ์นายเวรจึงได้เป็นปลัดเมืองนครศรีธรรมราชในคราวนั้น ต่อมาเมื่อพระยาราชสุภาวดี เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชมีความผิด พระปลัด (หนู) จึงไปเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชแทน

ต่อมาเมื่อเกิดเหตุการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระปลัด (หนู) ผู้รั้งตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ได้ตั้งตัวขึ้นเป็นเจ้าที่เมืองนครศรีธรรมราช ชาวบ้านเรียกว่า เจ้านคร มีอาณาเขตตั้งแต่เมืองชุมพรจนถึงหัวเมืองมลายู

เมื่อปี พ.ศ. 2312 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกทัพไปปราบชุมนุมเจ้านครศรีธรรมราช โดยมีเจ้าพระยาจักรีเป็นแม่ทัพ กองทัพเจ้านครฯ กับกองทัพกรุงธนบุรีได้สู้รบกันอย่างสามารถ แต่แม่ทัพกรุงธนบุรีที่ยกทัพไปกลับไม่ปรองดองกัน จึงไม่สามารถปราบชุมนุมเจ้านครฯ ได้สำเร็จ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงต้องทรงลงไปตีด้วยพระองค์เอง แล้วก็ทรงตีได้สำเร็จ เจ้านครศรีธรรมราช เจ้าหนู ต้องหนีละทิ้งเมืองไปอยู่ที่เมืองปัตตานี แต่เจ้าเมืองปัตตานีเกรงกลัวกองทัพสยาม จึงส่งตัวกลับมาให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ตั้งแต่นั้นมาหัวเมืองปักษ์ใต้จึงมาอยู่ภายใต้อำนาจกรุงธนบุรี พระองค์ทรงไม่ประหารเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช เพราะเนื่องจาก ในขณะนั้นกรุงศรีอยุธยาแตก ไม่มีเมืองที่ใหญ่กว่ามาปกครอง เมืองนครศรีธรรมราชจึงต้องตั้งตนเป็นอิสระ

หลังจากนั้นทรงโปรดให้พระเจ้านครศรีธรรมราชเข้ามารับราชการในกรุงธนบุรี แล้วแต่งตั้งพระเจ้านราสุริยวงศ์ พระราชนัดดาให้ไปครองนครศรีธรรมราช จนพ.ศ. 2319 เจ้านราสุริยวงศ์สิ้นพระชนม์ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้านครศรีธรรมราช กลับไปครองนครศรีธรรมราช ทรงได้รับพระราชทานพระสุพรรบัฏเป็น พระเจ้าขัตติยราชนิคม สมมติมไหสวรรค์ พระเจ้านครศรีธรรมราช เจ้าขัณฑสีมา เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2319 ดำรงพระอิสริยยศที่พระเจ้าประเทศราช

ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงลดพระอิสริยยศพระเจ้านครศรีธรรมราช ลงเป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราช และให้กลับมารับราชการในพระนคร ทรงแต่งตั้งเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์)ไปครองนครศรีธรรมราชแทน พระเจ้านครศรีธรรมราชรับราชราชในกรุงเทพได้ไม่นานก็ถึงแก่อสัญกรรม เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) บุตรเขยได้เข้าไปรับอัฐิทั้งของพระเจ้านครศรีธรรมราชและหม่อมทองเหนี่ยว ซึงถึงแก่กรรมในเวลาไล่เลี่ยกัน ออกไปก่อเจดีย์บรรจุไว้ที่วัดแจ้งวรวิหาร เมืองนครศรีธรรมราช

พระเจ้านครศรีธรรมราช ทรงมีพระราชธิดากับพระชายาทองเหนี่ยว ธิดาจีนปาด 6 พระองค์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก (21 มิถุนายน พ.ศ. 2399 — 25 มกราคม พ.ศ. 2443) พระราชธิดาพระองค์ที่ 48 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแก้ว

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแก้ว

ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าประโลมโลก ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า

""...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก ๑...""

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันศุกร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2443 พระชันษา 45 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาววัดสระเกศ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2448
วัดกล้าชอุ่ม

วัดกล้าชอุ่ม
นางเฉลียว บัวบานพร้อม นาวาตรีฉลอง วงศ์ดนตรี ได้ยกที่ดินให้วัดกล้าชอุ่มอีก ๒๘๕ ตารางวา ตามโฉนดเลขที่ ๓๙๕๔ ด้านหลังวัด
รายชื่อดินแดนที่จักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครอง

นี่คือดินแดนที่ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิญี่ปุ่นจนถึงปี ค.ศ. 1945(พ.ศ. 2488)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง หรือ พระองค์เจ้าโศกสร่าง (4 กันยายน พ.ศ. 2399 — 13 พฤศภาคม พ.ศ. 2471) พระราชธิดาพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์

ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าโศกส่าง ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า

""...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าโศกสร่าง ๑...""

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 เมื่อวันอาทิตยที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 พระชันษา 72 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดเบญจมบพิตร เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
เจ้าจอมมารดาปิ่น ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์

เจ้าจอมมารดาปิ่น เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์

เจ้าจอมมารดาปิ่น ถวายตัวเป็นหม่อมในสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์ ต่อมาเมื่อกรมหลวงเสนานุรักษ์ได้อุปราราภิเษกเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล หม่อมปิ่นจึงได้เลื่อนเป็นเป็นเจ้าจอมมารดาปิ่น มีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ

ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้

พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล

อุทยานแห่งชาติไอเฟิล () เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 14 ของประเทศเยอรมนี และเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน อุทยานนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของนครโคโลญไปราว 65 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศเบลเยียม

อุทยานแห่งชาติไอเฟิลเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ากว่า 7,100 ชีวิต และพืชกว่า 1,800 สายพันธุ์ สัตว์ป่าหายากที่พบได้ในอุทยานนี้อาทิ แมวป่า, นกกระสาดำ, นกหัวขวานจุดกลาง

แม้อุทยานนี้จะเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ก็มีบางพื้นที่ภายในอุทยานถูกกำหนดเป็นเขตหวงห้าม เนื่องจากยังมีกับระเบิดหลงเหลือจากสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ลือเนอบวร์ค

ลือเนอบวร์ค () หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ นครฮันเซอลือเนอบวร์ค () เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้จากนครฮัมบวร์คไปราว 50 กิโลเมตรและถือเป็นเมืองปริมณฑลของฮัมบวร์ค ลือเนบูร์คได้รับสถานะเป็น "นครฮันเซอ" (Hansestadt) เมื่อค.ศ. 2007 เพื่อเป็นการระลึกว่าเมืองนี้เคยเป็นเมืองหนึ่งในสันนิบาตฮันเซอในอดีต
สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิกในฤดูกาล 2017–18

การแข่งขัน สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก ฤดูกาล 2017–18 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 118 ของประวัติศาสตร์สโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 53 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของเยอรมัน.

! colspan="13" style="background:#DCDCDC; text-align:center" | ผู้เล่นที่ย้ายออกจากสโมสรระหว่างฤดูกาล
แนลซัน ซือเมดู

แนลซัน กาบรัล ซือเมดู () เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาและฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกสในตำแหน่งแบ็กขวา
ที่นั่งสำรอง

ที่นั่งสำรอง หรือ ที่นั่งสำรองพิเศษ เป็นที่นั่งที่กำหนดไว้ให้บุคคลบางกลุ่ม เช่น ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยเจ็บ ผู้พิการ สตรีมีครรภ์ ฯลฯ ใช้ในการโดยสารสาธารณะ เพื่อให้เข้าถึงบริการสาธารณะได้โดยทัดเทียมบุคคลทั่วไป ที่นั่งดังกล่าวพบได้ในระบบขนส่งสาธารณะหลายรูปแบบ ทั้งรถไฟ รถราง บัส และมินิบัส โดยให้บุคคลบางกลุ่มมีสิทธินั่งก่อนบุคคลอื่น พาหนะบางคันก็ติดภาพหรือข้อความร้องขอให้เอื้อเฟื้อที่นั่งแก่บุคคลดังกล่าว ทั้งนี้ ส่วนใหญ่ไม่มีกฎกำหนดให้มอบที่นั่ง แต่บุคคลทั่วไปมักเป็นที่คาดหมายว่าจะสละที่นั่งของตนให้แก่ผู้ยากไร้