seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 126 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์

ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ (อังกฤษ: Zaza & Bubble Girls) คืออัลบั้มเฉพาะกิจ สังกัดกรีนบีนส์และเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วย 3 สาว จาก 2 วงดนตรีเกิร์ลกรุป ได้แค่ วงซาซ่า และวงบับเบิ้ล เกิร์ลส มีสมาชิกทั้งหมด 6 คนได้แค่ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (พิม), พิมรา เจริญภักดี (น้ำหวาน) และ จรีนา สิริสิงห (แก้ว) จากวงซาซ่า ต่อด้วย แพร เอมเมอรี่ (แพร), เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) และ ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม) จากวงบับเบิ้ล เกิร์ลส

ออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวเพราะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ การรวมตัวของสามซ่าสองเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่ออัลบั้ม Surprise (เซอร์ไพรส์) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป ซีดี วีซีดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีเพลงเปิดตัว และเป็นที่รู้จักจากเพลง "Surprise" และเพลง "อยู่ได้ไหม"

มีจำนวน 12 เพลง ในอัลบั้มมีความพิเศษคือ 7 เพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม เป็นเพลงของวงซาซ่า และ บับเบิ้ล เกิร์ลส และอีก 5 เพลงคือเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่

เพลงต่างๆในอัลบั้ม เช่น "Surprise (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)", "อยู่ได้ไหม (ขับร้องโดย: ลิซ่า และ น้ำหวาน)", "เก็บไว้ในห้องนอน (ขับร้องโดย: แก้ว)", "เป็นหนึ่งคนนั้น (ขับร้องโดย: ซาซ่า)", "นอนไม่หลับ (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส)", "สูตรสนุก (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)", "สลายตัว (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส)", "รัก-ไม่รัก (ขับร้องโดย: แพร และ พิม)", "อยากฟังเหตุผล (ขับร้องโดย: แก้ว และ แซม)", "Good bye (ขับร้องโดย: น้ำหวาน และ ลิซ่า)", "มาคุยกัน (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)", "ให้เธอคนเดียว (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)"
มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล

มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล (; , "ซออุลแทฮักกโย" หรือ "ซออุลแท") เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ มีวิทยาเขตหลักตั้งอยู่ในเขตควันอัก (Gwanak-gu) ทางตอนใต้ของกรุงโซล ปัจจุบันมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลเป็นผู้นำทางด้านการศึกษาและการวิจัยของเกาหลีใต้ โดยเป็น 1 ใน 3 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ร่วมกับมหาวิทยาลัยเกาหลีและมหาวิทยาลัยย็อนเซ

ประวัติการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลนั้นมีประวัติยาวนานในสมัยจักรวรรดิเกาหลี เนื่องจากเป็นการผนวกหลากหลายอดีตสถาบันอุดมศึกษาในสมัยจักรวรรดิเกาหลี และดำเนินการจัดตั้งวิทยาลัยแพทยศาสตร์คย็องซ็อง ถือว่าเป็นวิทยาลัยแรกในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ต่อมาจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ล้มล้างจักรวรรดิเกาหลี ทำให้เกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2467 สถาบันแห่งนี้ถูกผนวกเป็นมหาวิทยาลัยจักรวรรดิลำดับที่ 6 จากมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ (Imperial University) 9 แห่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยจักรวรรดิเคโจ" (Keijō Imperial University) ควบคุมโดยกระทรวงศึกษาธิการ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมของญี่ปุ่น

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง สหรัฐอเมริกาเข้ามามีบทบาทในเกาหลี มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "มหาวิทยาลัยคย็องซ็อง" และในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ 2489 ได้มีผนวกสถาบันอุดมศึกษาอีก 9 ครั้งแห่งเพื่อจัดตั้งเป็น "มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล" ปัจจุบันมี 3 วิทยาลัยเขตหลัก คือ วิทยาเขตควานัก วิทยาเขตซูว็อนของวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และวิทยาเขตชงโน ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์

ระดับปริญญาตรีมีวิทยาลัยรวมทั้งสิ้น 16 วิทยาลัย

สื่อมวลชนยักษ์ใหญ่อย่างทอมสัน รอยเตอร์ได้จัดลำดับถึงมหาวิทยาลัยที่มีนวัตกรรมมากที่สุดในโลก โดยมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลอยู่ในอันดับที่ 31 ของโลก และในปี พ.ศ. 2552 Ecole des Mines de Paris - MINES Paris Tech ได้เผยว่า มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลเป็นสถาบันที่ผลิตประธานบริหารเป็นอันดับที่ 5 ของโลก จากประธานบริหาร 500 คนของนิตรสารฟอร์จูน และจากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี 2015-2016 ได้จัดลำดับให้มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลอยู่ในอันดับที่ 36 ของโลก และอันดับที่ 1 ของเกาหลีใต้
การสุ่มแบบเมนเดล

การสุ่มแบบเมนเดล () เป็นวิธีการทางระบาดวิทยาอย่างหนึ่งใช้ในการหาการกระจายของยีนที่ทราบหน้าที่อยู่ก่อนแล้วเพื่อหาความเป็นสาเหตุของปัจจัยสัมผัสที่เปลี่ยนแปลงได้ (modifiable exposure) ต่อการเกิดโรคในการศึกษาวิจัยแบบเก็บข้อมูลที่ไม่ใช่การทดลอง วิธีนี้บรรยายไว้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1991 โดย Gray และ Wheatley
แพนอเมริกันเกมส์ 2011

กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2011 () การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 14 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 2011
ซิลค์แอร์

ซิลค์แอร์ () เป็นสายการบินภายในภูมิภาคอันเป็นบริษัทลูกของสิงคโปร์แอร์ไลน์ มีเส้นทางบินจากสิงคโปร์ไปยัง 44 เมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินเดีย, จีน และ ออสเตรเลีย สายการบินนี้ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1975 ในชื่อ "เทรดวินส์ชาร์เตอร์" โดยใช้เครื่องบินที่เช่ามาจากสิงคโปร์แอร์ไลน์ ต่อมาในปี 1989 เมื่อมีการเช่าเครื่องบินรุ่น แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80 ก็ได้เปลี่ยนไปใช้เครื่องหมายการค้าในชื่อ "เทรดวินส์แอร์ไลน์" ทำการบินไปยัง 6 จุดหมายได้แก่ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน, พัทยา, ภูเก็ต, หาดใหญ่ และ กวนตัน ต่อมาในปี 1991 ก็เริ่มมีการปรับปรุงองค์กรขนานใหญ่ และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น ซิลค์แอร์ จนถึงปัจจุบัน

ฝูงบินของซิลค์แอร์ประกอบด้วยอากาศยานดังต่อไปนี้ (ณ สิงหาคม 2018):
มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ

มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ (, , ) ตั้งอยู่ในเมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1829 เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในฟินแลนด์ แต่เดิมก่อตั้งในปี ค.ศ. 1640 ที่เมืองตุรกุในชื่อ"รอยัลอคาเดมีออฟตุรกุ" ปัจจุบันมีนักศึกษาราว 36,500 คน ลงทะเบียนเรียนในหลักสูตรปริญญาของมหาวิทยาลัยซึ่งแพร่กระจายใน 11 คณะ และ 11 สถาบันวิจัย

มหาวิทยาลัยแบ่งส่วนงานทางวิชาการออกเป็นทั้งสิ้น 11 คณะ ได้แก่
เส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 124 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 56 องศาตะวันตก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 123 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 123 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 123 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 57 องศาตะวันตก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 123 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 122 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 58 องศาตะวันตก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 121 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 59 องศาตะวันตก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
มุกหอม วงษ์เทศ

มุกหอม วงศ์เทศ นักเขียนชาวไทย เป็นบุตรสาวคนโตของสุจิตต์ วงษ์เทศและปราณี วงษ์เทศ จบการศึกษาปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล สหรัฐอเมริกา วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทเรื่อง "The sound of a society and the fury of the Ivory Tower: reflections on the Ram Khamhaeng controversy" (1999) ซึ่งศึกษาข้อถกเถียงเกี่ยวกับศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "Intellectual might national Myth: A forensic investigation of the Ram Khamhaeng Controversy" โดยสำนักพิมพ์มติชน

นอกจากการใช้ภาษาที่มีเอกลักษณ์และเขียนงานเสียดสีได้อย่างเจ็บแสบ มุกหอมยังมีผลงานด้านการเขียนที่หลากหลาย อาทิ การเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์มติชน นิตยสาร Open วารสารอ่าน รวมทั้งบทความที่เผยแพร่ในเว็บไซต์ต่างๆ ตลอดจนผลงานด้านวรรณกรรมและงานบรรณาธิการหนังสือ ผลงานต่างๆ ได้รับการรวมเล่มตีพิมพ์เป็นหนังสือ ตัวอย่างเช่น เล่นแร่แปรธาตุ (2549) ในเขาวงกต (2552) อ่านผิด (2552)
ตั้งอึ๊ง

ตั้งอึ๊ง หรือรูบาบจีน อยู่ในวงศ์ Polygonaceae ภาษาจีนกลางเรียกต้าหวางหรือย่างย่งต้าหวาง () เป็นไม้ล้มลุกขนาดใหญ่ รากและเหง้าอ้วนสั้น เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว พองตามข้อ ใบหยักเป็นแฉก ดอกช่อ ดอกย่อยออกเป็นกระจุก สีเขียวหรือขาวอมเหลือง ผลแห้ง เมล็ดล่อน เป็นพืชพื้นเมืองในจีนพบในมณฑลฝูเจี้ยน กุ้ยโจว เหอหนาน หูเป่ย์ ชานซี เสฉวน และยูนนาน ในจีนปลูกเพื่อใช้เป็นยา

พืชชนิดนี้มีการศึกษาทางคลินิกในการใช้กำจัดไวรัสเฮปาทิทิสบี ซึ่งการใช้ร่วมกับอินเตอร์เฟียรอนให้ผลที่เป็นที่พอใจ
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
U-Prince Series

U-Prince Series เป็นโครงการละครชุดทางโทรทัศน์ที่เกิดขึ้นสืบเนื่องจากความสำเร็จของ Ugly Duckling Series จึงเกิดโครงการสร้างซีรีส์จากนวนิยายของ สำนักพิมพ์แจ่มใส อีกครั้ง ครั้งนี้ถือว่าเป็นอภิมหาโปรเจต์ซีรีส์ยาวที่ประกอบด้วยเรื่องย่อยทั้งหมดสิบสองเรื่อง

ทั้งนี้ เพื่อให้สะดวกในการประชาสัมพันธ์และง่ายต่อการจดจำ จีเอ็มเอ็มทีวีจึงกำหนดให้ใช้ชื่อตัวละครเอกที่เป็นผู้ชาย มาใช้เป็นชื่อตอนเพื่อการประชาสัมพันธ์

เป็นความรักของสิบสองหนุ่มแอมบาซาเดอร์สุดฮอตแห่งมหาวิทยาลัย IUCA อันได้แก่

ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 จีเอ็มเอ็มทีวีได้จัดการประกวด "Finding U-Prince Project" เพื่อสรรหานักแสดงเพื่อมารับบท "เซอร์เวย์" ในตอน Badly Politics โดยเปิดรับสมัครผ่านระบบอินเทอร์เน็ต โดยจะมีการคัดเลือกจากผู้สมัครทั่วประเทศให้เหลือ 30 คน ก่อนจะคัดเลือกรอบสุดท้ายเหลือ 8 คน ผลการประกวดปรากฏว่า ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ ได้รับการคัดเลือกเป็นนักแสดงในบท "เซอร์เวย์" โดยมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2559 ณ ลาน Eden ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ซึ่งหลังจากการประกวดเสร็จสิ้นลง จีเอ็มเอ็มทีวีนำเทปบันทึกภาพงานดังกล่าวมาออกอากาศในวันที่ 8 พฤษภาคม และวันที่ 15 พฤษภาคม 2559 ในเวลา 20:00 น. ก่อนที่ละครชุดเรื่องดังกล่าวจะเริ่มออกอากาศในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

เรตติ้ง U-Prince Series มีเฉพาะตอน สิบทิศ, ธีสิส, ทีเรกซ์, แดช, เท็ดดี้, ฮอว์ค, คิรัน, คิริว, เฟิร์สคลาส, ฮิปปี้, เซอร์เวย์ และไบรอัน ส่วนการออกอากาศซ้ำอีกครั้ง (รีรัน) ตามคำเรียกร้อง สิบทิศ, ธีสิส, ทีเรกซ์, แดช, เท็ดดี้, ฮอว์ค, คิรัน, คิริว เฟิร์สคลาส, ฮิปปี้, เซอร์เวย์ และไบรอัน นั้นไม่มีข้อมูล (ข้อมูลเรตติ้งจาก AGB Nielsen)

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน สิบทิศ 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ธีสิส 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ทีเรกซ์ 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน แดช 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน เท็ดดี้ 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ฮอว์ค 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน คิรัน 0.38

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน คิริว 0.52

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน เฟิร์สคลาส 0.57

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ฮิปปี้ 0.40

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน เซอร์เวย์ 0.52

เรตติ้งเฉลี่ย ตอน ไบรอัน 0.28
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 3 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 4 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
จี๋จ่าวต้าหวาง

จี๋จ่าวต้าหวาง อยู่ในวงศ์ Polygonaceae เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็กถึงใหญ่ อายุหลายปี รากและเหง้าอ้วนสั้น สีเหลือง ลำต้นอ้วนสั้น กลวง เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว ข้อพองออก ดอกช่อ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก สีแดงอมม่วง น้อยมากที่จะเป็นสีแดงอ่อน ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อน เมล็ดรูปไข่สีดำ พบในจีนในมณฑลกานซู ชิงไห่ และทิเบต
สกุลโกฐน้ำเต้า

สกุลโกฐน้ำเต้า หรือ "Rheum" เป็นสกุลของพืชประมาณ 60 ชนิดในวงศ์ Polygonaceae สมาชิกในสกุลนี้รวมทั้งรูบาบที่เป็นผักในยุโรปและโกฐน้ำเต้าที่เป็นยาที่ได้จากรากและเหง้าแห้งของพืชในสกุลนี้หลายชนิด โกฐน้ำเต้าในจีนใช้แก้อาการไข้ที่ท้องผูกร่วมด้วย แก้ปวดท้อง แก้ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก องค์ประกอบทางเคมีเป็นสารพวกแอนทราควิโนนที่แสดงฤทธิ์เป็นยาถ่ายระบาย และไกลโคไซด์แอนทราควิโนน กลูโคอีโมดิน พัลเมทิน และไบแอนโทรน ซึ่งมีฤทธิ์เป็นยาถ่ายระบาย

สปีชีส์ในสกุลนี้ได้แก่:
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 6 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 7 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 8 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 12 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 13 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 14 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 16 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เดลตาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1086

เครื่องบินที่เกิดอุบัติเหตุคือเครื่องบินรุ่นแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88ทะเบียนN909DL เครื่องบินลำนี้ผลิตเมื่อปี 2530 และเริ่มทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2531 และทำการบินกับสายการบินเดลตามาโดยตลอด เครื่องบินถูกสร้างขึ้นที่โรงงานดักลาสในลองบีชรัฐแคลิฟอร์เนีย เครืองบินทำการบินการบินมาแล้ว 71,195.54 ชั่วโมงและบินมาแล้ว 54,865 เที่ยวบินก่อนจะเกิดอุบัติเหตุ การบำรุงรักษาครั้งที่สำคัญของอากาศยานครั้งสุดท้ายคือวันที่ 22 กันยายน 2014 ในแจ็กสันวิลล์ นี้เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องบินในโปรแกรมการบำรุงรักษาที่ถูกกำหนดอย่างสม่ำเสมอและรวมถึงการทดสอบของ autobrake ที่ป้องกันการลื่นไถลและระบบอัตโนมัติของสปอยเลอร์ การบริการตรวจสอบเครื่องบินที่ครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2015 ในแทมปา, ฟลอริด้า

ใน เดือนมีนาคมปี 2015 MD-88 ทั้ง 117 ลำมีอายุเฉลี่ยของเครื่องบินเหล่านี้คือ 24.2 ปีและเป็นเครื่องบินเก่าแก่ที่สุดในฝูงบินของเดลต้า

เที่ยวบินที่ 1086 ออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตาเมื่อเวลา 8.45 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นและมีกำหนดที่จะลงจอดที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียเวลา 10.48 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียในขณะนั้นมีหิมะตกและมีหมอกหนามากในเวลาที่เครื่องบินเดินทางมาถึง กัปตันได้ทำการแจ้งให้ผู้โดยสารทราบว่าปัญหาสภาพอากาศจะทำให้เที่ยวบินมีความล่าช้า 3 นาทีก่อนหน้าที่เที่ยวบินที่ 1086 จะลงจอดได้มีแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88อีกหนึ่งลำของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ได้ทำการลงจอดที่รันเวย์ 13 ได้อย่างปลอดภัย นักบินของเที่ยวบินก่อนหน้านี้ยืนยันการควบคุมการจราจรทางอากาศและส่งไปให้นักของเที่ยวบิน 1086 ได้รับทราบ
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 17 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 18 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 19 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 22 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 23 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 24 องศาตะวันออก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
มหาวิทยาลัยไมนซ์

มหาวิทยาลัยไมนซ์ (; ) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองไมนซ์ รัฐไรน์ลันด์-พฟัลซ์ ประเทศเยอรมนี โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเยอรมนีที่มีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์และเศรษฐศาสตร์

มหาวิทยาลัยไมนซ์มีประวัติศาสตร์ย้อนไปตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1477 โดย ดีเทอร์แห่งไอเซ็นเบิร์ก () อาร์ชบิชอปแห่งไมนซ์และเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งไมนซ์ (Archboshop-Elector of Mainz) ตามเจตนารมณ์ของ อดอล์ฟ ที่ 2 แห่งนาซเซา (Adolf II von Nassau) เจ้านครรัฐคนก่อนหน้า โดยในยุคแรกของมหาวิทยาลัยนั้น มีการเปิดการเรียนการสอนในสาขาเทววิทยา การแพทย์ กฎหมายโรมัน และศิลปศาสตร์ ซึ่งถือว่า เป็นมหาวิทยาลัยที่มีสาขาวิชาที่หลากหลายแห่งหนึ่งในยุคสมัยนั้น

การปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1789-1799) ส่งผลกระทบต่อมหาวิทยาลัยอย่างมาก โดยส่งผลให้มีการจัดตั้งสาธารณรัฐไมนซ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1792 ซึ่งภายหลังถูกยึดครองโดยปรัสเซีย มหาวิทยาลัยไมนซ์ได้หยุดการเรียนการสอนลงเนื่องจากภัยสงครามและภาวะความไม่สงบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ยกเว้นการเรียนการสอนในสาขาวิชาการแพทย์ที่ยังดำเนินมาจนถึง ค.ศ. 1818 อย่างไรก็ดี หน่วยงานของมหาวิทยาลัยบางหน่วย อาทิ มูลนิธิกองทุนแห่งมหาวิทยาลัยไมนซ์ โรงเรียนสอนศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก และโรงเรียนสอนวิชาการพยาบาลยังคงเปิดทำการเรื่อยมา ทำหน้าที่รักษาขนบธรรมเนียมของมหาวิทยาลัยที่ยังหลงเหลืออยู่เอาไว้

มหาวิทยาลัยเปิดทำการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายหลังจากการสิ้นสุดลงของสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองกำลังยึดครองของฝรั่งเศส () ซึ่งยึดครองดินแดนบริเวณนั้น โดยได้รับการสถาปนาชื่อใหม่เป็นมหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) ตามชื่อของโยฮันเนส กูเทนแบร์ก นักประดิษฐ์ชาวเยอรมันที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีการพิพม์ในยุคสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป
ปลาไหลญี่ปุ่น

ปลาไหลญี่ปุ่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anguilla japonica", ) เป็นปลาไหลชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguillidae) พบในญี่ปุ่น, เกาหลี, จีน, ไต้หวัน และเวียดนาม ตลอดจนแถบภาคเหนือของฟิลิปปินส์ เช่นเดียวกับปลาไหลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ปลาไหลญี่ปุ่นใช้ชีวิตอยู่ในน้ำจืดเป็นส่วนใหญ่แต่จะไปวางไข่ในน้ำทะเล พื้นที่วางไข่ของปลาไหลญี่ปุ่นคือบริเวณกระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนถึงแถบตะวันตกของหมู่เกาะมาเรียนา ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อน พวกมันจะถูกเรียกว่าปลาเมือก พวกมันจะถูกพัดพาโดยกระแสน้ำเส้นศูนย์สูตรเหนือไปทางตะวันตกของแปซิฟิก ต่อจากนั้นก็จะถูกพัดขึ้นทางเหนือไปยังเอเชียตะวันออกโดยกระแสน้ำญี่ปุ่น (คูโรชิโอะ) ซึ่งในเอเชียตะวันออกนี้เอง พวกมันอาศัยอยู่ตามแม่น้ำ, ทะเลสาบ และปากแม่น้ำ

ปลาไหลญี่ปุ่นถือเป็นอาหารที่สำคัญของเอเชียตะวันออก ทำให้เกิดเป็นอุตสาหกรรมประมงบ่อเลี้ยงปลาขึ้นในประเทศส่วนใหญ่ของภูมิภาคนี้ ในญี่ปุ่นจะเรียกปลาชนิดนี้ว่า "อูนางิ" ถือเป็นวัตถุดิบสำคัญในวัฒนธรรมอาหารของญี่ปุ่น ร้านอาหารจำนวนมากนิยมเสิร์ฟโดยการย่าง กลายเป็นอาหารที่เรียกว่า "คาบายากิ" (蒲焼) นอกจากนี้ยังถูกใช้ในศาสตร์การแพทย์ของจีนอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการทำประมงปลาชนิดนี้อย่างมหาศาล แต่จำนวนที่พบในธรรมชาติกลับลดน้อยลงจนเข้าสู่ภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์ ตามการจัดอันดับของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะสามารถเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้แล้วก็ตาม แต่ทว่าผลผลิตที่ได้ในแต่ละปีเพียงแค่ 3,000–4,000 ตัว เท่านั้น เพราะขาดซึ่งเงินทุนสำหรับพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นที่จะผลิตให้ได้ปีละหลายหมื่นตัว แต่ทว่า ดร.คัตสึชิ สิคะโมะโตะ แห่งมหาวิทยาลัยนิฮง ได้ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2009 ว่าปลาไหลญี่ปุ่นจะวางไข่ที่บริเวณร่องน้ำลึกมาเรียนาตะวันตก ใกล้เกาะกวม ทำให้ได้ทราบถึงวิถีชีวิตตลอดจนถึงพฤติกรรม รวมถึงการให้อาหารที่เหมาะสมในแต่ละช่วงวัย ซึ่งจะทำให้ได้ผลผลิตที่มากขึ้นในอนาคต