seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ปราโมทย์ โชติมงคล

นายปราโมทย์ โชติมงคล อดีตประธานผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย และอดีตรองปลัดทบวงมหาวิทยาลัย และอดีตเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

นายปราโมทย์ โชติมงคล เข้าศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และประกาศนียบัตรเนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา นอกจากนั้นยังผ่านการอบรมหลักสูตรนักบริหารของสำนักงาน ก.พ. หลักสูตร 1 รุ่นที่ 6 และหลักสูตร 2 รุ่นที่ 16 หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 39

นายปราโมทย์ โชติมงคล เริ่มรับราชการในสังกัดสภาการศึกษาแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2512 จนกระทั่งได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการกองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2528 เป็นผู้ช่วยปลัดทบวงมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2533 เป็นที่ปรึกษาระดับ 10 และรองปลัดทบวงมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2538 ตามลำดับ

ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา และได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งต่อมาตำแหน่งดังกล่าวได้เปลี่ยนเป็น "ผู้ตรวจการแผ่นดิน" ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 และเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2553 จึงได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน สืบต่อจากพลเอกธีรเดช มีเพียร กระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อมีอายุครบ 70 ปี ในปี พ.ศ. 2554
ธีรเดช มีเพียร

พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก ธีรเดช มีเพียร สมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหา (ชุด 2554) และ อดีตประธานวุฒิสภา คนที่ 18 ของไทย อดีตประธานผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย และอดีดปลัดกระทรวงกลาโหม รองประธานสถาบันพระปกเกล้า

พล.อ. ธีรเดช มีเพียร เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2482 จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต จากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต ประกาศนียบัตรนักบินทหาร และประกาศนียบัตรเสนาธิการทหารบก จากประเทศสหรัฐอเมริกา สำเร็จหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 34 และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

พล.อ. ธีรเดช มีเพียร เคยดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกองพันทหารปืนใหญ่ ใน พ.ศ. 2520 เป็นวุฒิสภาชิก ใน พ.ศ. 2522 เป็นเจ้ากรมการข่าวทหาร พ.ศ. 2536 เป็นผู้บัญชาการสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ ใน พ.ศ. 2539 และเป็นผู้อำนวยการองค์การทหารผ่านศึก ใน พ.ศ. 2540 จนกระทั่งได้รับตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม ใน พ.ศ. 2541 จนเกษียณอายุราชการใน พ.ศ. 2542

ต่อมาใน พ.ศ. 2546 ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา และเปลี่ยนเป็นผู้ตรวจการแผ่นดิน ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นประธานผู้ตรวจการแผ่นดินคนแรก เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่ออายุครบ 70 ปี ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2553

ใน พ.ศ. 2554 พล.อ. ธีรเดช มีเพียร ได้รับการสรรหาให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับคัดเลือกเป็นประธานวุฒิสภา เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2554 ด้วยเสียงสนับสนุน 94 เสียง ในช่วงปลาย พ.ศ. 2554 สื่อมวลชนประจำรัฐสภาได้มีการตั้งฉายาให้กับนักการเมือง ซึ่งพลเอกธีรเดช ได้รับฉายาในครั้งนี้ว่า ""นายพลถนัดชิ่ง"" จากบทบาทการเลี่ยงตอบคำถามของนักข่าว จนถูกมองว่าเป็นการชิ่งหนี

มกราคม พ.ศ. 2557 ศาลอาญาตัดสินให้พล.อ. ธีรเดช มีเพียร พ้นจากข้อกล่าวหา แต่จากสถานะการณ์ร้อนแรงทางการเมืองทำให้ไม่ได้รับการเสนอข่าวจากสำนักข่าวใด ๆ ในประเทศไทย

พล.อ. ธีรเดช พ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 หลังศาลอาญามีคำสั่งให้ตัดสินจำคุก 2 ปี เนื่องจากเมื่อครั้งดำรงตำแหน่งประธานผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย ได้ขึ้นเงินเดือนให้ตัวเอง แต่ทว่าสถานะความเป็นสมาชิกวุฒิสภายังคงดำรงอยู่

พ.ศ. 2556 ศาลอาญาตัดสินยกคำร้องหลังจากพิจารณาการอุทรณ์

ในวันที่ 31 กรกฎาคม 2557 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ภายหลังการรัฐประหารโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
กอมเดการ์ซง

กอมเดการ์ซง () เป็นแบรนด์สินค้าแฟชั่นของญี่ปุ่นออกแบบโดย เร คะวะกุโบะ โดยมีร้านสาขามากกว่า 200 สาขาทั่วโลก

กอมเดการ์ซง ได้เริ่มต้นขึ้นในโตเกียว โดย เร คะวะคุโบะ ในปี พ.ศ. 2512 และได้เป็นรู้จักในปี 2524 เมื่อเรได้เปิดตัวแบรนด์นี้ที่เมืองปารีส และในปี 2551 ได้เป็นเกสต์ไลน์ของทางเอชแอนด์เอ็ม

เร คะวะกุโบะ ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสิบผู้หญิงที่มีอิทธิพลในวงการแฟชันโดยนิตยสารไทม์
WP

WP หรือ wp อาจหมายถึง
วินโดวส์โฟน

วินโดวส์โฟน เป็นตระกูลระบบปฏิบัติการโทรศัพท์มือถือกรรมสิทธิ์ ที่พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และเป็นทายาทที่ของวินโดวส์โมบาย แม้ว่าจะขัดกับมัน มีวัตถุประสงค์หลักในตลาดผู้บริโภคมากกว่าตลาดองค์กร เปิดตัวครั้งแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 พร้อมกับการเปิดตัวในทวีปเอเชียต่อไปในช่วงต้นปี ค.ศ. 2011

เวอร์ชันล่าสุดของวินโดวส์โฟนคือ วินโดวส์โฟน 8 ซึ่งได้รับการบริการให้แก่ผู้บริโภคตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2012
ด้วยระบบปฏิบัติการวินโดวส์โฟน ไมโครซอฟท์สร้างผู้ใช้ใหม่ในอินเตอร์เฟซ ที่มีภาษาการออกแบบที่เรียกว่า โมเดิร์นสไตล์ ยูไอ นอกจากนี้ซอฟต์แวร์ถูกรวมเข้ากับบริการของบุคคลที่สามและการบริการของ ไมโครซอฟท์

การทำงานที่สำคัญของปรับปรุง วินโดวส์โมบาย เริ่มเป็นช่วงต้นปี ค.ศ. 2004 ภายใต้สมญานาม "โฟตัน" แต่การทำงานเดินช้า ๆ และโครงการนี้ถูกยกเลิกในท้ายที่สุด ในปี ค.ศ. 2008 ไมโครซอฟท์ได้จัดกลุ่มวินโดวส์โมบาย และเริ่มทำงานบนระบบปฏิบัติการมือถือใหม่ ผลิตภัณฑ์ที่ได้วางจำหน่ายในปี ค.ศ.2009 เป็นระบบปฏิบัติการวินโดวส์โฟน แต่ความล่าช้าหลายอย่าง ได้พร้อมท์ไมโครซอฟท์เพื่อพัฒนา วินโดวส์โมบาย 6.5 เป็นอิสระชั่วคราว

วินโดวส์โฟน ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว หนึ่งในผลคือระบบปฏิบัติการใหม่จะไม่เข้ากันได้กับโปรแกรมประยุกต์ วินโดวส์โมบาย แลร์รี่ ไลเบอร์แมน ผู้จัดการผลิตภัณฑ์อาวุโสสำหรับประสบการณ์พัฒนาวินโดวส์โมบาย บอกว่าอีวีค "ถ้าเราได้มีเวลามากขึ้นและทรัพยากรที่เราอาจได้รับสามารถที่จะทำอะไรในแง่ของการทำงานร่วมกันย้อนหลัง" ไลเบอร์แมนกล่าวว่า ไมโครซอฟท์กำลังพยายามเพื่อดูตลาดโทรศัพท์มือถือในรูปแบบใหม่กับผู้ใช้ในใจเช่นเดียวกับเครือข่ายองค์กร เทอร์รี่ มายเยอร์สัน รองประธานบริษัทฝ่ายวิศวกรรมวินโดวส์โฟนบอกว่า "ด้วยการย้ายไปยังหน้าจอสัมผัสแบบคาแพคซิทิฟ อยู่ห่างจากสไตลัส และเคลื่อนตัวไปบางส่วนของตัวเลือกฮาร์ดแวร์ที่เราสร้างขึ้นมาเพื่อประสบการณ์ของ วินโดวส์โฟน 7 เราต้องแบ่งเข้ากันได้กับ วินโดวส์โมบาย 6.5"
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ศูนย์หาดใหญ่ หรือศูนย์อรรถกระวีสุนทร (มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ในปัจจุบัน) ศูนย์ทาง วิทยาเขตหาดใหญ่ เปิดสอนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์สุขภาพ และสาขาเฉพาะ และปัจจุบันได้สอนทางด้านสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ ในบางสาขาอีกด้วย และเป็นที่ตั้งกลางของมหาวิทยาลัย ประกอบไปด้วยหน่วยงานสำคัญ คือ สำนักงานอธิการบดี โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ โรงพยาบาลทันตกรรม สำนักงานวิจัยและพัฒนา สำนักทรัพยากรการเรียนรู้คุณหญิงหลง หอสมุดวิทยาศาสตร์สุขภาพ สถานีวิทยุกระจายเสียงมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ โรงเรียนม.อ.วิทยานุสรณ์ ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เป็นต้น

การก่อสร้างมหาวิทยาลัยที่ศูนย์ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลานั้น เริ่มก่อสร้างในปี 2512 เมื่อการก่อสร้างบางส่วนแล้วเสร็จในปี 2514 วันที่ 5 กรกฎาคม 2514 อาจารย์และนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปีที่ 2, 3 และ 4 ประมาณ 200 คน ก็ย้ายมาอยู่ประจำที่ศูนย์หาดใหญ่ ส่วนนักศึกษาปีที่ 1 ก็ยังคงเรียนที่กรุงเทพฯ และย้ายตามลงมาในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2515 สำหรับนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ซึ่งเริ่มเปิดรับรุ่นแรกในปี 2512 จำนวน 60 คน และบุคลากรหน่วยต่างๆ ของมหาวิทยาลัย ก็ย้ายมายังศูนย์หาดใหญ่ในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2515เช่นเดียวกัน จึงถือว่ามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ย้ายที่ทำการมาอยู่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา อย่างถาวรภายในปี 2514

วิทยาเขตหาดใหญ่ ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานบริหารงานกลางของมหาวิทยาลัยแล้ว ยังเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตหาดใหญ่ เปิดทำการเรียนการสอนครอบคลุมทั้งสาขาศิลปศาสตร์และ สาขาวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเกษตรศาสตร์ สาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ สาขาวิทยาศาสตร์ และสาขาสังคมศาสตร์(บางสาขา) ในปีการศึกษา 2553 เปิดคณะวิชาต่างๆ จนถึงปัจจุบันมี 25 คณะ ในด้านการผลิตบัณฑิต มหา-วิทยาลัยฯ เปิดสอนสาขาวิชาการต่างๆ จำนวน 236 สาขา เป็นการศึกษาระดับปริญญาเอกและเทียบเท่า 20 สาขา หลักสูตรฝึกอบรมแพทย์เฉพาะทาง 9 สาขา, ปริญญาโท 86 สาขา, ประกาศนียบัตรบัณฑิต 2 สาขา, ปริญญาตรี (4-6 ปี) 121 สาขา วิทยาเขตหาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มี 17 คณะ ดังนี้ 
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของภาคใต้ มีวัตถุประสงค์ของการจัดตั้ง เพื่อกระจาย โอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภาคใต้ เพื่อยกระดับมาตรฐานการศึกษาในท้องถิ่นและเพื่อสนับสนุนการพัฒนาภูมิภาคเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเจตนาก่อตั้ง ที่จะให้เป็นมหาวิทยาลัยหลายวิทยาเขต มุ่งมั่นที่จะให้สามารถปฏิบัติหน้าที่เป็นศูนย์กลาง ทางวิชาการระดับสูงเพื่อตอบสนองการพัฒนาภาคใต้ และเพื่อเป็นสถาบันที่สามารถรับใช้ชุมชนได้อย่างแท้จริง ดังนั้นนักศึกษาของวิทยาเขตหาดใหญ่ เป็นวิทยาเขตที่เปิดสอนในสาขาวิชาครอบคลุมทั้งด้าน วิทยาศาสตร์เทคโนโลยี บริหารธุรกิจ วิทยาศาสตร์ประยุกต์ ศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ ในบางสาขา ตามแผนพัฒนาวิทยาเขตหาดใหญ่ ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จะต้องศึกษา ณ วิทยาเขตหาดใหญ่ ในเวลา 4 ปี ที่ตนสังกัดทั้งระยะเวลาหลักสูตรไปตามคณะของตน จะมีความหลากหลายเพราะนักศึกษาแต่ละคน มาจากต่างคณะกัน เช่น แพทยศาสตร์ ศิลปศาสตร์ วิทยาศาสตร์ นิติศาสตร์ เป็นต้น ภายในวิทยาเขตหาดใหญ่ เป็นวิทยาเขตที่ทันสมัย พร้อมทั้งหอพัก โรงพยาบาล ศูนย์การประชุม และการเดินทางสะดวก
ซิมโฟนีหมายเลข 25 (โมทซาร์ท)

ซิมโฟนีหมายเลข 25 ในบันไดเสียง จี ไมเนอร์ () ผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1773 สันนิษฐานว่าโมทซาร์ทเขียนซิมโฟนีบทนี้เสร็จในวันที่ 5 ตุลาคม เพียงสองวันหลังจากประพันธ์ซิมโฟนีหมายเลข 24 เสร็จ โดยได้รับอิทธิพลมาจากซิมโฟนีหมายเลข 39 ของโยเซ็ฟ ไฮเดิน

ซิมโฟนีบทนี้เป็นที่รู้จักในฐานะเป็นเพลงเปิดภาพยนตร์ชีวประวัติของโมทซาร์ท "อมาเดอุส" (ค.ศ. 1984) ของมิโลช โฟร์มัน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเช็ก

ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็นสี่มูฟเมนต์ ได้แก่
คริโซเบริล

คริโซเบริล (Chrysoberyl) อยู่ในกลุ่มแร่ออกไซด์ มีโลหะอลูมีเนียมและเบริลเลี่ยมเป็นส่วนประกอบ มักพบในรูปผลึกแบบแปดเหลี่ยม เป็นแท่งแบนรุปหเหลี่ยม มีความแข็งเป็น 8.5 โมลส์ มีความวาวแบบแก้ว คริโซเบริลปกติมีสีเหลืองอมเขียว อมเทา และอมน้ำตาล

คริโซเบริลสีเหลืองทอง (Golden chrysoberyl) พลอยชนิดนี้ถือว่าเป็นคริโซเบริลอย่างแท้จริง มีลักษณะตรงตามความหมายของคริโซเบริล ซึ่งหลายถึงพลอยที่มีสีเหลืองทอง พลอยมักมีความโปร่งใส่ มีคุณภาพและราคาสูง พบที่บราซิล ซีลอน และมาดากัสกา
เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 (โมทซาร์ท)

เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์ () ผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ทในปี ค.ศ. 1788 มีอีกชื่อหนึ่งว่า Sonata facile หรือ Sonata semplice เป็นโซนาตาสำหรับบรรเลงฝึกหัดเปียโน ซึ่งโมทซาร์ทได้ระบุไว้ในแค็ตตาล็อกด้วยตัวเองว่า เป็นผลงาน "สำหรับผู้เริ่มต้น" (Eine kleine klavier Sonate für anfänger)

โมทซาร์ทระบุวันที่ของผลงานชิ้นนี้ในแค็ตตาล็อกของเขา ลงวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1788 วันเดียวกับซิมโฟนีหมายเลข 39 ของเขา อย่างไรก็ตามผลงานชิ้นนี้ไม่ได้ถูกเผยแพร่ในขณะที่โมทซาร์ทยังมีชีวิตอยู่ โดยตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1805 หลังโมทซาร์ทเสียชีวิตไปแล้ว 14 ปี

ผลงานชิ้นนี้เป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมสมัยนิยม จากการเป็นเพลงธีมของตัวละครแกรนนี ในภาพยนตร์การ์ตูนซิลเวสเตอร์กับทวีตตีของวอร์เนอร์บราเธอร์ส
เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 ประกอบด้วย 3 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 14 นาที
ทซาธอกกวา

ทซาธอกกวา (อักษรละติน: Tsathoggua) หรือ โชธาควา (อักษรละติน: Zhothaqquah) เป็นหนึ่งในเกรทโอลด์วันจากเรื่องชุดตำนานคธูลู มีฉายาว่า "ผู้หลับใหลแห่งอึนไค" ("Sleeper of N'kai") โดยปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "The Tale of Satampra Zeiros" ซึ่งคลาก แอชตัน สมิท ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2472และได้ลงตีพิมพ์ในวารสาร "Weird Tales" ฉบับเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 แต่เรื่องแรกของทซาธอกกวาที่ได้รับการตีพิมพ์คือ "The Whisperer in Darkness" ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ซึ่งประพันธ์ในปี 2473 และตีพิมพ์ใน "Weird Tales" ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2474
ใน The Tale of Satampra Zeiros ตัวเอกของเรื่องได้บรรยายถึงลักษณะของทซาธอกกวาจากรูปปั้นที่เห็นว่ามีรูปร่างอ้วน ส่วนหัวเหมือนคางคก มีขนสั้นๆคลุมทั้งตัวทำให้ดูคล้ายกับค้างคาวและสลอธ มีดวงตาครึ่งหลับครึ่งตื่น และแลบปลายลิ้นออกมาจากปาก

ในเรื่อง The Seven Geases สมิทได้บรรยายถึงทซาธอกกวาอีกครั้งว่า อยู่ในถ้ำใต้ภูเขาวูรมิธาเดรธ อ้วน มีขนสั้นๆแบบค้างคาว รูปร่างดูคล้ายกับคางคกที่กำลังหลับ และทซาธอกกวาจะไม่ยอมออกจากถ้ำนี้ไม่ว่าจะหิวแค่ไหน แต่จะรอรับเครื่องสังเวยอย่างขี้เกียจ มนุษย์ที่ทำให้ทซาธอกกวาตื่นจะถูกกิน เว้นแต่จะนำเครื่องสังเวยไปด้วย ซึ่งทซาธอกกวาจะกินเครื่องสังเวยแล้วก็นอนต่อไป

ในเรื่อง The Whisperer in Darkness เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ไม่ได้กล่าวถึงขนแบบค้างคาว แต่กล่าวว่าเป็นเทพคางคกที่ไม่มีรูปร่างแน่นอนซึ่งมีชื่ออยู่ในข้อเขียนพนาโคติก, นีโครโนมิคอน และ ตำนานคอมโมเรียมซึ่งสืบทอดมาโดยนักบวชแห่งแอตแลนติส คลาแคช-ตัน (ชื่อของนักบวชนี้แผลงมาจากชื่อของ คลาก แอชตัน สมิท)

และในเรื่อง The Horror in the Museum เลิฟคราฟท์ได้ระบุว่าทซาธอกกวานั้นสามารถเปลี่ยนรูปร่างของตนจากร่างแบบคางคกเป็นเส้นยาวที่มีขาจำนวนมากได้

ทซาธอกกวานั้นอยู่ในวิหารในอาณาจักร "คุน ยัน" ใต้หุบเขาวูรมิธาเดรธ วิหารของทซาธอกกวานั้น เอช. พี. เลิฟคราฟท์ได้บรรยายไว้ในเรื่อง The Mound ว่าเป็นวิหารเรียบๆที่สร้างจากอิฐหินบะซอลต์ซึ่งไม่มีการสลักใดๆเอาไว้และมีเพียงแท่นบูชาโอนิกซ์ว่างๆ

ในเรื่อง The Tale of Satampra Zeiros คลาก แอชตัน สมิท ได้เขียนถึงอสูรไร้รูปร่าง (Formless spawn)ที่คอยรับใช้ทซาธอกกวาว่าเป็นของเหลวสีดำที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามต้องการ ลักษณะคล้ายกับพลาสติกแต่ยืดหยุ่นกว่ามาก สามารถเข้าไปในบริเวณใดๆได้แม้มีทางเข้าเพียงรอยแตกเล็กๆ โดยปกติแล้ว Formless spawn จะอยู่ในอ่างในวิหารของทซาธอกกวาและคอยป้องกันวิหารจากผู้ที่ไม่ใช่สาวก

สมิทนั้นจัดวางความสัมพันธ์ของเทพต่างๆในลักษณะครอบครัวที่ชัดเจนกว่าในเรื่องของเลิฟคราฟท์ โดยมีลักษณะคล้ายกับสภาเทพแห่งโอลิมปัสและบรรยายถึงความสัมพันธ์นี้ไว้ใน "แผ่นหนังพนอม" ซึ่งระบุว่าต้นตระกูลของทซาธอกกวานั้นสามารถโยงไปได้ถึงอซาธอท

ในปี พ.ศ. 2548 บริษัท Chaosium ได้จัดพิมพ์ "The Tsathoggua Cycle" ซึ่งรวมบทประพันธ์ที่มีทซาธอกกวาปรากฏตัวอยู่ด้วย "The Tsathoggua Cycle" ได้รับการเรียบเรียงโดยโรเบิร์ต เอ็ม ไพรซ์ ผู้ศึกษางานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์

ภายในเล่มประกอบด้วย:
ซิด ไมเออร์ส ซิมกอล์ฟ

ซิด ไมเออร์ส ซิมกอล์ฟ เป็นเกมคอมพิวเตอร์ สร้างโดย Sid Meier Firaxis และ แมกซิส ที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2002 ในเกมนี้ ผู้เล่นต้องออกแบบสนามกอล์ฟให้สำเร็จ และได้เล่นเหมือนนักกอล์ฟมืออาชีพ

เกมส์ในการเล่นที่มีระบบสมบูรณ์แบบที่ทำให้ช่วยผู้เล่น สร้างอาณาจักรกอล์ฟของคุณเองได้ ผู้เล่นจะได้เริ่มต้นด้วยที่เงินและประเทศที่จะเริ่มสร้างสนามในการเล่น ณ ที่นั้น โดยการวางพื้นสนามและใส่สีเขียวสำหรับหลุมที่หนึ่ง และ ทำต่อไปในการใส่สิ่งต่างๆลงไปในพื้นที่นี้ ระหว่าง ต้นไม้ พื้นที่ขรุขระ มูนดินในสนามกอล์ฟ (หรือ หลุมทราย) สถานที่สำคัญ ม้านั่ง ทางเดิน กระถางดอกไม้ขนาดยาว ใส่ภูมิทัศน์ และ แล้วก็ทำให้ดูสวยงาม ผู้เล่นควรจะไม่ให้เสียเงิน ถ้าแถบยาวสีแดงมีความยาวเพียงพอ ซึ่งทำให้เกมส์จบลง ถ้าผู้เล่นออกแบบสนามเป็นอย่างดี พวกเขาสามารถจัดการสร้างทั้งหมดเป็น สนาม 18 หลุม จะได้รับผลกำไร ผู้เล่นสามารถใส่บรรจุพลเมืองของพวกเขา ตามแนวทางของพนักงานต่างๆ เช่น ผู้ดูแลสนาม ผู้ซึ่งจะตัดแต่งสนามหญ้า พนักงานต้อนรับ ที่จะคุยกับลูกค้า และ ผู้จำหน่ายเครื่องดื่ม ให้กับนักกอล์ฟเพื่อจะดับกระหาย

ทุกๆสิ่งที่ผู้เล่นใส่เข้าไป (หรือลบออก) จะปรับเปลี่ยนโดยอารมณ์ของคนเล่นกอล์ฟ เป้าหมายหลักของผู้เล่นเกม ต้องสร้างสนาม "ให้ดูยาก และ เล่นง่ายขึ้น" ทำให้พวกเขายินดีที่จะช่วยให้พวกเขาในการลงทุนในหลักสูตรผู้เล่น หลักสูตร หรือ บริจาคเป็นสถานที่มีค่า รางวัลการก่อสร้าง เช่น ท่าจอดเรือ สนามบิน สวนสนุก หรือ โบสถ์ จะได้รับการจัดและปรับปรุงทิวทัศน์ที่สวยงาม สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ เป็นความคืบหน้าเป็นผู้เล่นผ่านเกมส์ประกอบด้วย บาร์ สนามหญ้าสีเขียว สนามเท็นนิส และบ้านที่เลียนแบบดารา หรือดาราต่างประเทศอื่นๆ เช่น โรบิน วิลเลียมส์ บรูซ สปริงส์ทีน พาเมลา แอนเดอร์สัน หรือ Rosie O'Doul สถานที่สำคัญเหล่านี้มีคุณสมบัติต่างๆที่ช่วยให้ดูแลสิ่งแวดล้อมได้ แล้วปรับปรุงจุดที่ไม่นิยม และ ช่วยให้นักกอล์ฟอารมณ์ดีขึ้น (ทุกส่วนของสนามนี้ จะช่วยให้ผู้เล่นได้มูลค่าเพิ่มขึ้นได้ความสนุก ได้ทักษะ และ ความฉลาด ซึ่งเป็นสิ่งที่ลูกค้าต้องการมัน)
การพนันออนไลน์

การพนันออนไลน์ คือการเล่นพนันโดยใช้อินเทอร์เน็ต ตัวอย่างเช่น การเล่นโป๊กเกอร์ออนไลน์, การพนันด้านกีฬาและการพนันฟุตบอล หรือการเล่นบิงโกออนไลน์ หรือ คาสิโนออนไลน์ ที่สามารถเล่นเกมคาสิโนอาทิ รูเล็ต, แบล็กแจ็ก, ปาจิงโกะ เป็นต้น
อัครมหาเสนาบดี (ประเทศจีน)

อัครมหาเสนาบดี () เป็นข้าราชการฝ่ายบริหารชั้นสูงสุดในจักรวรรดิจีน มีชื่อเรียกในภาษาจีนต่างกันไปตามแต่ละยุค อำนาจหน้าที่ก็แตกต่างกันไปในแต่ละสมัย
คำมูล

คำมูล คือ คำที่เกิดจากการประสมของโครงสร้างคำและมีความหมาย ผู้ฟังและผู้อ่านฟังแล้วมินน๋อยอ่านแล้วเข้าใจว่าหมายถึงอะไร หรือสิ่งใด หรืออย่างไร คำนั้นจะเป็นคำไทย หรือคำที่มาจากภาษาอื่นก็ได้ แต่คำมูลแต่ละคำจะมีความหมาย คำมูลคำหนึ่งมักมีความหมายอย่างหนึ่ง แต่มีอยู่บ้างที่คำคำเดียว รูปลักษณ์อย่างเดียวมีหลายความหมาย เช่น ติด มีความหมายว่า ข้องอยู่ ไปไม่ได้ เกาะอยู่ ทำให้แน่น ฯลฯ หรือคำหลายคำมีรูปลักษณ์หลายอย่างแต่มีความหมายอย่างเดียว เช่น สตรี นารี ยุพา กัญญา หมายถึง ผู้หญิง คำพื้นฐานที่มีความหมายสมบูรณ์ในตัวเอง กล่าวคือ เป็นคำที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะอาจเป็นคำไทยดั้งเดิมหรือเป็นคำที่มาจากภาษาอื่นก็ได้ และจะเป็นคำพยางค์เดียวหรือหลายพยางค์ก็ได้

คำมูลแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ

คำที่เกิดขึ้นโดยการสร้างคำจากคำมูล จะแบ่งตามรูปลักษณะได้ดังนี้
สาราลา ตามาง

สาราลา ตามาง หรือ สาราลา โครขาลี อดีตพระสนมในสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะ พระมหากษัตริย์แห่งเนปาล ซึ่งครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1911–1950 (ครั้งแรก) และ ค.ศ. 1951–1955 (ครั้งที่สอง) โดยสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะเป็นพระปัยกาในสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะ พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งเนปาล และนางสาราลาเองก็ถือเป็นนางสนมคนสุดท้ายของสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะที่ยังมีชีวิตอยู่

นางสาราลา ตามาง เกิดในครอบครัวเชื้อสายชนเผ่าตามาง โดยเธอเข้ารับราชการเป็นพระสนมแก่พระมหากษัตริย์ตั้งแต่เธอยังเป็นสาวสะพรั่ง และเป็นที่ยอมรับกันว่าสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะ มีพระสนมกว่า 100 คน ในช่วงปี ค.ศ. 1940 ต่อมาเมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะ เสด็จสวรรคต ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1955 นางสาราลาก็ยังพำนักอยู่ในเรือนเล็กสีขาวภายในพระราชวังนารายันหิติตลอดมา ซึ่งแท้จริงแล้วเธอสามารถอยู่ภายในพระราชวังได้ตามกฎหมาย เนื่องจากเธอเป็นพระสนมคนโปรดของอดีตกษัตริย์ นอกจากนี้เธออ้างว่าเธอมีชัยชนะด้านความรักเหนือพระมเหสีสองพระองค์ในรัชกาล คือ พระนางกันติ และพระนางไอศวารี

หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะ เธอยังคงพำนักอยู่ในเรือนเล็กของพระราชวังตามเดิม แต่วิถีชีวิตในพระราชวังของเธอก็ไม่ได้มีความสุขเลย เนื่องจากพระบรมวงศานุวงศ์เนปาลไม่ยอมรับในตัวเธอ มีการมอบเสื้อผ้าพื้นๆให้เธอนุ่งห่ม และอาหารจำนวนเล็กน้อยให้เธอรับประทาน โดยท้ายที่สุดเธอจึงออกมาจากพระราชวังและพำนักที่วัดซึ่งตั้งอยู่ภายในพระราชวังหนุมานโธกาที่อยู่ห่างไม่กี่กิโลเมตร

หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองในเนปาล ได้มีการถอดถอนสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะ พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนวีรพิกรมศาหเทวะ ลงจากตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ ยกเลิกระบอบการปกครองแบบราชาธิปไตยเป็นสาธารณรัฐ พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ถูกลดพระอิสริยยศเป็นสามัญชน และให้เหล่าพระบรมวงศานุวงศ์เนปาลให้ออกจากพระราชวังนารายันหิติ ซึ่งจะมีการดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ทั้งนี้สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรพร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีโกมล ได้เสด็จออกจากพระราชวังนารายันหิติก่อนหน้าเส้นตาย 1 วัน และได้พำนักอยู่ในพระราชวังฤดูร้อนนาคารชุนะ (Nagarjuna) ซึ่งอยู่ชานเมือง ส่วนมกุฎราชกุมารแห่งเนปาลได้อาศัยอยู่ในพระตำหนักส่วนพระองค์กลางกรุงของสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรา แต่รัฐบาลเนปาลก็อนุญาตให้สมเด็จพระราชินีรัตนาในสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทรวีรวิกรมศาหเทวะ พำนักภายในพระราชวังนารายันหิติได้ โดยให้พำนักในพระตำหนักมเหนทรมันซิล ที่มีพื้นที่เพียง 30 เฮกตาร์ ส่วนนางสาราลาก็ได้ถูกเรียกตัวให้กลับไปพำนัก ณ เรือนหลังเล็กสีขาว ภายในพระราชวังนารายันหิติได้ เนื่องจากเหล่ารัฐมนตรีให้เหตุผลว่า ""เธอไม่มีครอบครัวและไม่มีทรัพย์สมบัติ"" และเห็นว่าทั้งสองคนชราภาพมากแล้ว นอกจากนี้เธอยังได้รับเงินสงเคราะห์จากรัฐบาลเดือนละ 50,000 รูปีเนปาล เพื่อใช้จ่ายด้านเสื้อผ้า, อาหาร และยา
ไลช์เต คาวาลเลอรี

ไลช์เต คาวาลเลอรี (, ) เป็นอุปรากรภาษาเยอรมัน ความยาว 3 องก์ โดยฟรานซ์ ฟอน ซุปเป แต่งคำร้องโดยคาร์ล คอสตา ออกแสดงครั้งแรกที่คาร์ลเทียเตอร์ เวียนนา เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1866

ดนตรีท่อนโอเวอร์เชอร์จากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นผลงานดนตรีที่ได้รับความนิยมบรรเลงโดยวงดุริยางค์
ชาโว เกร์เรโร จูเนียร์

ซัลวาดอร์ เกร์เรโร ที่4 (Salvador Guerrero IV) เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นที่รู้จักดีนาม ชาโว เกอร์เรโร (Chavo Guerrero) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน อดีตนักมวยปล้ำWWE เป็นลูกชายของชาโว เกร์เรโร ซีเนียร์ ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับ Lucha Underground

ชาโวไปปล้ำสมาคมที่ญี่ปุ่น นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ในปี 1996 ชาโวก็ประสบความสำเร็จได้แชมป์แรกคือแชมป์ครูย์เซอร์เวทของWCW ในแบทเทิลรอยัลในศึก Slamboree ปี 1998 ที่ Worcester, MA. และในศึกใหญ่ต่อมาคือ เดอะเกรทอเมริกันแบช ปี 1998 ชาโวสามารถชนะอาของตนไปได้คือเอ็ดดี เกร์เรโร ในปี 2001 ชาโวเป็นหนึ่งในกลุ่ม WCW ที่มาบุก WWE ในตอนนั้น และชาโวต้องป้องกันแชมป์ครูย์เซอร์เวทกับเชน เฮมส์ แต่ก็สามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้ ในปี 2008 ชาโวได้คว้าแชมป์โลก ECW โดยเอาชนะซีเอ็ม พังก์ แต่ก็เสียแชมป์ให้เคนในเวลาสั้นๆเพียง 11 วินาที ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2011) ชาโวได้ปล้ำกับนักมวยปล้ำสวมหน้ากากหน้าใหม่ ซิน คารา แต่ก็แพ้ไป ในสแมคดาวน์ ชาโวขอรีแมตช์กับซิน คารา แต่ก็แพ้ไปอีก ต่อมาในวันที่ 25 มิถุนายน 2011 ชาโวได้ลาออกจาก WWE หลังจากที่ลาออกจาก WWE ชาโวได้เซ็นสัญญาการปล้ำในสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงคาวน์คิล (WWC) และได้เจอกับออร์แลนโด โคลอน ในการชิงแชมป์ WWC Caribbean Heavyweight Championship และสามารถเอาชนะมาได้ ส่วนในสมาคมโทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง หรือ ทีเอ็นเอ เขาได้แชมป์โลกแทกทีมคู่กับเฮอร์นันเดซ โดยเอาชนะคริสโตเฟอร์ แดเนียล และ คาซาเรียน ในศึกบาวด์ฟอร์กลอรี วันที่ 14 ตุลาคม 2012
ขบวนพาเหรดของสัตว์

ขบวนพาเหรดของสัตว์ (; ) เป็นสวีตสำหรับวงดนตรีแชมเบอร์ ผลงานประพันธ์ของกามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ ในปี ค.ศ. 1886 เป็นผลงานที่ได้รับความนิยมที่สุดของแซ็ง-ซ็องส์

แซ็ง-ซ็องส์แต่งสวีตชิ้นนี้ระหว่างเดินทางไปพักผ่อนในออสเตรีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886 เดิมเขาเรียงเรียงสำหรับวงแชมเบอร์มิวสิกขนาดเล็ก ที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีเพียง 12 ชิ้น ประกอบด้วย ฟลูตหรือพิกโกโล คลาริเนต เปียโน (2) กลาสฮาร์โมนิกา (ระนาดแก้ว) ไซโลโฟน ไวโอลิน (2) วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส

แซ็ง-ซ็องส์บรรเลงสวีตชิ้นนี้เฉพาะในกลุ่มเพื่อนสนิท ซึ่งรวมไปถึงฟรานซ์ ลิซท์ เนื่องจากเกรงว่างานที่มีลักษณะผ่อนคลายชิ้นนี้จะทำให้ภาพพจน์ที่ว่าเขาเป็นคีตกวีแนวจริงจังเสียไป มีเพียงมูฟเมนต์ที่ 13 "Le cygne" (The Swan) เท่านั้นที่แซ็ง-ซ็องส์ยินยอมให้นำออกเผยแพร่ในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่

ผลงานชิ้นนี้ได้รับการบรรเลงต่อหน้าสาธารณชนครั้งแรกหลังการเสียชีวิตของแซ็ง-ซ็องส์ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ในปัจจุบันนิยมบรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ ใช้เครื่องสายเต็มวง และนำกล็อกเคนสปีลมาใช้แทนกลาสฮาร์โมนิกา ซึ่งกลายเป็นเครื่องดนตรีหายาก
ผลงานชิ้นนี้แบ่งออกเป็น 14 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 22 ถึง 30 นาที
ผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ

ผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560 ประธานผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย อดีตปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และอดีตปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี

ผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนราชินีบน จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2507 ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้สำเร็จการศึกษาพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (เกียรตินิยมดี) สาขารัฐประศาสนศาสตร์ และยังได้สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร (รุ่นที่ 37) วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร

ด้านครอบครัว สมรสกับนายอิสสระ นิติทัณฑ์ประภาศ อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ มีบุตรธิดา 2 คน คือ ดร.เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ อธิบดีกรมสรรพากร อดีตผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ และ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อิสริยา นิติทัณฑ์ประภาศ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2508 ในตำแหน่งพนักงานงบประมาณตรี สำนักงบประมาณ และได้โอนมาสังกัดสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ในปีต่อมา และได้ก้าวหน้าในหน้าที่การงานเรื่อยมาจนได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการกองแผนงานและวิชาการ สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2521 เป็นผู้ช่วยปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี และผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2530 และได้รับตำแหน่งรองปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2538 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2542 จึงได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี

ต่อมาในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร จึงได้ถูกย้ายมาดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก สำนักงานคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เป็นปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในปี พ.ศ. 2545 จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2546

ต่อมาเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จึงได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นผู้ตรวจการแผ่นดิน และเป็นประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน ในปี พ.ศ. 2554

หลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็น สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ และเป็นที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560
มาร (ศาสนาพุทธ)

มาร (; มาจากรากศัพท์ "มรฺ" แปลว่า "ตาย" มารจึงแปลว่า "ผู้ทำให้ตาย") หมายถึง เทวดาจำพวกหนึ่ง มีใจบาปหยาบช้าคอยกีดกันไม่ให้ทำบุญ ในวรรณกรรมไทย "มาร" หมายถึง ยักษ์ ด้วย

ในพระพุทธศาสนาใช้หมายถึง สิ่งใด ๆ ที่ฆ่าบุคคลให้ตายจากคุณความดีหรือจากผลที่หมายอันประเสริฐ, สิ่งที่ล้างผลาญคุณความดี, ตัวการที่กำจัดหรือขัดขวางบุคคลมิให้บรรลุ ผลสำเร็จอันดีงาม

ในคัมภีร์วิสุทธิมรรค ได้แบ่งมารออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่