seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สัญญาณชีพ

สัญญาณชีพ หรือ ชีวสัญญาณ เป็นกลุ่มของอาการแสดงสำคัญ 4-6 อย่าง ที่บ่งบอกถึงสถานะของกระบวนการสำคัญที่ทำให้ร่างกายมีชีวิตอยู่ได้ ค่าเหล่านี้ใช้เพื่อช่วยในการประเมินสุขภาพกายโดยทั่วไปของบุคคล ช่วยในการวินิจฉัยโรค และช่วยบ่งบอกการฟื้นตัวจากโรค ค่าปกติของสัญญาณชีพของแต่ละบุคคลจะแตกต่างกันไปตามอายุ น้ำหนัก เพศ และสุขภาพโดยรวม

สัญญาณชีพหลักมี 4 อย่าง ได้แก่ อุณหภูมิกาย ความดันเลือด อัตราการเต้นของหัวใจ และอัตราการหายใจ นิยมใช้ตัวย่อว่า BT, BP, HR, และ RR ตามลำดับ ในบางสถานการณ์อาจมีค่าอื่นๆ ที่นำมาประเมินร่วมกับสัญญาณชีพ แล้วเรียกว่าเป็น "สัญญาณชีพที่ 5" หรือ "สัญญาณชีพที่ 6" ได้ ค่าอื่นๆ เหล่านี้ เช่น ระดับความเจ็บปวด ระดับน้ำตาลในเลือด ความอิ่มตัวออกซิเจน เป็นต้น

มีการเสนอระบบคะแนนเตือนแรกเริ่ม (early warning score) ระบบต่างๆ ที่คำนวณจากค่าสัญญาณชีพแต่ละค่า แล้วนำมารวมกันเป็นคะแนนรวมเพื่อให้บุคลากรทางการแพทย์สามารถตรวจพบผู้ป่วยที่มีอาการทรุดลงหรือกำลังจะทรุดลงได้ตั้งแต่เนิ่นๆ ก่อนที่จะมีอาการทรุดหนัก เช่น หัวใจหยุดเต้น หรือต้องย้ายเข้าห้องไอซียู เป็นต้น ซึ่งหากระบบคะแนนเหล่านี้หากใช้อย่างเหมาะสมจะทำให้สามารถตามทีมตอบสนองรวดเร็วมาประเมินและให้การรักษาผู้ป่วยก่อนที่จะเกิดภาวะแทรกซ้อนได้
พระมงคลวุฒ (เครื่อง สุภทฺโท)

หลวงปู่เครื่อง สุภทฺโท ท่านมีนามเดิมว่า เครื่อง ประถมบุต เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 ณ บ้านค้อกำแพง (ปัจจุบันคือ บ้านหนองแปน) หมู่ที่ 3 ต.สระกำแพงใหญ่ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายสอน และ นางยม ประถมบุตร มีพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 14 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 4 แต่พี่น้องเสียชีวิตไปในวัยเยาว์ 6 คน คงเหลืออยู่เพียง 8 คน ต่อมาเมื่อวัยเยาว์ตอนอายุได้ 8 ปี ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนภาษาไทย กับลุงเกษ ประถมบุตร ซึ่งเป็นลุงแท้ ๆ ของท่าน ซึ่งเป็นครูสอนอยู่กับบ้านตอนเย็นหรือตอนกลางคืนเวลาว่างๆ เท่านั้น ครั้นต่อมาเมื่อมีอายุได้ 15 ปี ท่านก็ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนรัฐบาลที่วัดสระกำแพงใหญ่ และมีพพี่น้องของท่านได้เข้าไปเรียนหนังสือพร้อมกันถึง 3 คน แต่ว่าไม่มีใครช่วยพ่อแม่ทำเกษตรกรรมหรือเลี้ยงสัตว์ โยมพ่อจึงให้พี่น้องพลัดกันไปเรียนคนละวัน ต่อมาหลวงปู่จึงได้ตัดสินใจมเล่าเรียนที่โรงเรียนคนเดียว ท่านเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ชั้นยประถมศึกษาปีที่ 2 ท่านเรียนได้ครึ่งปี รัฐบาลก็มีกำหนดใหม่เปลี่ยนแปลง ต่อมาท่านก็ออกมาช่วยพ่อแม่ทำงานเลี่ยงชีพ รับผิดชอบในหน้าที่ทุกอย่างของผู้หญิง เสียสละช่วยเหลืทอพ่อแม่ทุกอย่างทั้งงานบ้านและงานเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม ต่อมาเมื่อมีอายุได้ 21 ปี ท่านได้ตัดสินใจอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2474 ณ พัทธสีมาวัดสำโรงน้อย หมู่ 6 ต.หนองห้าง อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ โดยมีพระครูเทวราชกวีวรญาณ (จูม ธฺมมทีโป) เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอาจารย์ใบฎีกาชม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์พรหมมา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า “สุภัทโท” ซึ่งแปลว่า “ผู้ประพฤติงาม” และหลังจากอุปสมบทแล้ว โยมมารดาได้ล้มป่วยหนักและเสียชีวิตลง ต่อมาเมื่ออกพรรษา ญาติพี่น้องได้พูดขอร้องให้หลวงพ่อสึกออกมา หลวงพ่อท่านก็ยังไม่ตกลงใจ ก่อนที่จะสึกออกมา โยมพ่อของท่านบอกให้ท่านเป็นพระสฆ์ต่อไป เพราะ ถึงอย่างไหนท่านก็ช่วยน้องไม่ได้ จงแสวงหาทางพ้นทุกข์เถิด ต่อมา ท่านตัดสินใจเดินทางไปวัดทุ่งไชย เพื่อไปศึกษาเล่าเรียนคัมภีร์มูลกัจจายน์ เป็นเวลา 2 เดือน ก่อนเดินทางต่อไปที่วัดบ้านยางใหญ่ ต.เมืองแคน อ.ราษีไศล จ.ศรีสะเกษ ฝากตัวเป็นศิษย์กับพระอุปัชฌาย์สาย เจ้าอาวาส เพื่อขอเรียนบาลีและคัมภีร์มูลกัจจายน์ พระอุปัชฌาย์สาย เอ็นดูลูกศิษย์คนนี้มาก ด้วยผลการเรียนเป็นที่น่าพอใจ ท่านเรียนได้ดี ทั้งในการแปลภาษาบาลีเป็นประโยคคล่องแคล่วและใส่สัมพันธ์ด้วย เริ่มตั้งแต่การสนธิ เป็นต้นไป จนกระทั่งท่านได้สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปี พ.ศ. 2479 และได้สอบนักธรรมชั้นโทเมื่อปี พ.ศ. 2480 และต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพงพรต ท่านได้ดำรงตำแหน่งอยู่ 10ปี ก็พ้นจากตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2494 และย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดสระกำแพงใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2495 พร้อมกับได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสระกำแพงใหญ่ รูปที่ 7 หลังจากได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสท่านก็เปิดสอนพระปริยัติธรรม และได้พัฒนาวัดสระกำแพงใหญ่ รวมทั้งเป็นประธานก่อสร้างมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย และได้พัฒนาสร้างพัฒนาวัด เมรุ ศาลา กุฏิ ต่อมาท่านได้อาพาธเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลศรีสะเกษเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม และย้ายมารักษาตัวที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิ์ จนกระทั่งได้ละสังขารด้วยอาการสงบเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 รวมสิริอายุได้ 98 ปี บวชพระมาได้ 77 พรรษา ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพงพรตได้ 10 ปี ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสได้ 56 ปี
พระราชสังวรญาณ (พุธ ฐานิโย)

พระราชสังวรญาณ (พุธ ฐานิโย) (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 — 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2542) เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดป่าสาลวัน อำเภอเมืองนครราชสีมา เป็นพระเกจิอาจารย์อีกท่านหนึ่งแห่งดินแดนอีสาน และเป็นลูกศิษย์องค์สุดท้ายของพระครูวิเวกพุทธกิจ (เสาร์ กนฺตสีโล) ท่านกำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก และในช่วงวัยเด็ก ท่านมักจะมีสุขภาพที่แข็งแรง แต่มีนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้อื่น และสามารถปฏิบัติตนได้อย่างเหมาะสมในขณะอยู่ในเพศบรรพชิต

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย ท่านมีนามเดิมว่า พุธ อินทรหา ท่านเกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 ณ บ้านหนองหญ้าเส้ง ตำบลสันประดู่ อำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรคนเดียวของบิดามารดา ครอบครัวมีอาชีพทำนาทำไร่ ในช่วงอายุได้ 4 ขวบ มารดาได้ถึงแก่กรรม บิดามีความเสียใจเป็นอันมากจึงนำท่านย้ายมาอยู่บ้านเกิดของบิดาที่ หมู่บ้านโคกพุทรา ตำบลตาลเนิ้ง อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร

ในช่วงวัยเยาว์ ท่านได้ออกศึกษาหาความรู้ ในโรงเรียนประชาบาลวัดไทรทอง ท่านได้เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จึงได้ลาออกมาแล้วบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2479เมื่อมีอายุได้ 15 ปี ที่วัดอินทร์สุวรรณ บ้าน โคกพุทรา ตำบลตาลเนิ้ง อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร โดยมีท่าน พระครูวิบูลย์ธรรมขันธ์ เจ้าคณะอำเภอสว่างแดนดิน เป็นพระอุปัชฌาย์ และท่านพระครูโพธิภูมิไพโรจน์เป็นพระบรรพชาจารย์

หลังจากบรรพชาแล้ว ท่านก็อาศัยอยู่กับท่านพระครูโพธิภูมิไพโรจน์นั่นเอง ท่านได้รับเมตตา จากพระอาจารย์ให้ได้ศึกษาทางด้านปริยัติธรรมด้วย และในพรรษาแรกนี้เอง สามเณรพุธสามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี และเริ่มรับการฝึกอบรมด้าน ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน จากท่านพระอาจารย์เสาร์เป็นครั้งแรก ต่อมาในปีพ.ศ. 2483 ท่านพระอาจารย์เสาร์ ได้พาหลวงพ่อไปฝากตัวเป็นศิษย์พระปัญญาพิศาลเถร (หนู ฐิตปญฺโญ) ณ วัดปทุมวนาราม (วัดสระปทุม) กรุงเทพมหานคร ซึ่งหลวงพ่อได้จำพรรษาเรื่อยมาจนอายุครบบวช 21 ปี จึงได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ณ วัดแห่งนี้ หลวงพ่อได้ปฏิบัติศาสนกิจช่วยงานพระศาสนาตลอดมา และในช่วงสงครามแปซิฟิก ท่านได้อพยพกลับไปจำพรรษาที่วัดบูรพา จังหวัดอุบลราชธานี และท่านได้อยู่จำพรรษาที่วัดแห่งนั้นจนถึงปี พ.ศ. 2489 ระหว่างนั้นท่านเกิดอาพาธเป็นวัณโรคอย่างหนัก ต่อมาท่านได้พบกับหลวงปู่ฝั้น อาจาโร และท่านก็ได้ช่วยรักษาโดยการสอนให้เพ่งอาการ 32 โดยให้พิจารณาถึงความตายให้มากที่สุด ทั้งยัง คอยให้กำลังใจกับท่านตลอดเวลา จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2513 ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่าสาลวัน ในระยะเวลาที่ท่านเป็นเจ้าอาวาส ท่านปฏิบัติกิจของสงฆ์อย่างไม่หยุดยั้ง และทำหน้าที่เป็นวิทยากรบรรยายธรรม สร้างคุณประโยชน์ต่อศาสนามากมาย และได้สร้างโรงเรียนราชอุปถัมภ์ สร้างอาคารให้เด็กนักเรียน มอบทุนสนับสนุนการก่อตั้งมูลนิธิของโรงเรียน ตลอดจนหน่วยงาน ราชการต่างๆ - นอกจากนี้ท่านยังช่วยจัดซื้อเครื่องมือแพทย์ให้กับโรงพยาบาลเสมอๆ - อีกทั้งยังมอบทุนสนับสนุนการก่อสร้างตึกสงฆ์อาพาธ โรงพยาบาล มหาราช จังหวัดนครราชสีมา - รวมทั้งมอบทุนสนับสนุนการก่อตั้งมูลนิธิของโรงพยาบาลต่างๆ อีกด้วย

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย ได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 รวมสิริอายุได้ 78 ปี
บรูซ เอ. บีทเลอร์

Beutler ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์สำหรับพันธุศาสตร์ของการป้องกันพืชที่ มหาวิทยาลัยเท็กซัสตะวันตกเฉียงใต้ศูนย์การแพทย์ ใน ดัลลัส, เท็กซัส และศาสตราจารย์และประธานภาควิชาพันธุศาสตร์ที่ สถาบัน Scripps Research ใน จอลลาลา, รัฐแคลิฟอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกา พ่อของเขา Ernest Beutler, วิทยาศาสตร์ด้านโลหิตวิทยาและผู้สึกษาพันธุศาสตร์ทางการแพทย์ยังเป็นศาสตราจารย์และประธานภาควิชาที่ ลำดับวงศ์ตระกูลของครอบครัว Beutler
อลัน ทัม

อลัน ทัม (, จีนตัวเต็ม: 譚詠麟, จีนตัวย่อ: 谭咏麟) นักร้องและนักแสดงชื่อดังของฮ่องกง โดยเฉพาะในยุคทศวรรษที่ 70, '80 และ '90 จนได้รับฉายาว่า "Lucky Lun" หรือ "Principal Tam"

เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1950 ที่ฮ่องกง เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของครอบครัว โดยมีพี่สาว 2 คนและน้องสาว 3 คน โดยมีพ่อเป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของทีมชาติจีน ที่เข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเมื่อปี ค.ศ. 1936

อลัม ทัม เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้อง, นักดนตรี ในวง "The Wynners" ที่เจ้าตัวตั้งขึ้นมาร่วมกับเพื่อน ๆ อาทิ เคนนี่ บี ในระหว่างเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษา และโด่งดังขึ้นมาเมื่อได้แสดงในรายการวาไรตี้ของ TVB ในปี ค.ศ. 1973 และต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มในภาษาอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1979 และภาษากวางตุ้งตามมาอีกหลายชุด พร้อมกับเป็นศิลปินเดี่ยว

ด้านผลงานการแสดง เป็นเพื่อนสนิทกับ เจิ้ง จื้อเหว่ย มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง อาทิ "Armour of God" คู่กับ เฉินหลง ในปี ค.ศ. 1987, "The Last Blood" ในปี ค.ศ. 1991 คู่กับ หลิว เต๋อหัว หรือ "Alan & Eric - Between Hello and Goodbye" ในปีเดียวกัน และได้รับรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง คู่กับ เจิ้ง จื้อเหว่ย พร้อมกันในปี ค.ศ. 1992

ผลงานในยุคปัจจุบัน ได้เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "Jiang Hu" ในปี ค.ศ. 2004 เพื่อเป็นแรงผลักดันให้เกิดวัฏจักรในการชมภาพยนตร์
ดาวน์ฟอลล์ (รายการเกมโชว์)

ดาวน์ฟอลล์ เป็นโทรทัศน์เกมอเมริกันชุดที่แสดงในการแข่งขันพยายามที่จะตอบคำถามเรื่องไม่สำคัญและชนะได้ถึงหนึ่งล้านดอลลาร์ในขณะที่บนหลังคาของอาคาร 10-story ใน ดาวน์ฟอลล์ลอสแอนเจลิส ชุดที่จัดโดย ซูเปอร์สตาร์ของ WWE และนักร้องนำของ Fozzy คริส เจอริโก้ โดยออกอากาศครั้งแรกวันที่ 22 มิถุนายน 2010 ในช่อง ABC

ในเดือนเมษายน 2010 ABC มีชื่อตกต่ำเพื่อกำหนดตารางเวลาในช่วงของฤดูร้อน กำหนดการณ์ที่จะเปิดตัวเมื่อวันที่ 29 มิถุนายนวันที่ฉายรอบปฐมทัศน์ถูกย้ายไปที่ 22 มิถุนายน นักแสดงสำหรับการแสดงที่เกิดขึ้นในพฤษภาคม และในเดือนมิถุนายน คริส เจอริโก้ ได้รับการประกาศเป็นเจ้าภาพ ชุดที่ได้รับต้นลำดับที่หกเรื่องโดย ABC แต่การลดลงแล้วได้ถึงห้า ผลิตโดย FremantleMedia กับสกอตต์เซนต์ จอห์น เป็นผู้ผลิตผู้บริหารระดับสูง อาคารที่ใช้ในฤดูกาลแรกที่อยู่ใกล้กับถนนสายที่เจ็ดและถนนอาลาเมดา ใน Los Angeles และเป็นเจ้าของโดย MerueloMaddux

ในวันที่ 15 กรกฎาคม 2010 TVSeriesFinale.com เผยแพร่บทความอ้างว่าหลังจากตอนที่ห้าของตกต่ำออกอากาศไปเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคมตอนที่ยังเหลืออยู่จะถูกแทนที่ด้วย Wipeout เป็นเวลาสองชั่วโมงพิเศษ ในวันเดียวกันกับเจ้าภาพของเขาอย่างเป็นทางการของหน้า Twitter ของ คริส เจอริโก้ อ้างว่าเพียงห้าตอนของการแสดงที่มีการผลิตเนื่องจากการแก้ไขเป็นก้าวเร็วขึ้นและขาดแคลนของการแข่งขัน เขายังระบุว่าตอนที่มากขึ้นมีการกำหนดเวลาที่จะถ่ายทำในฤดูใบไม้ร่วง แต่บันทึกไม่ได้เกิดขึ้นได้เป็น บริษัทจดทะเบียนในขณะนี้เป็นยกเลิกเมื่อวันที่ TvSeriesFinale.com

จะมีหมวดคำถามทั้งหมด 9 หมวดโดยเมื่อเลือกมา 1 หมวด ให้บอกคำตอบเช่น
Name A Classic Board game (จงบอกชื่อเกมกระดานที่มีนานแล้ว) 
โดย แต่ละคำถามจะต้องบอกคำตอบมา ตามจำนวนดังตารางนี้

โดยทุกรอบจะมีของรางวัลอยู่บนสายพานเมื่อเกมเริ่มขึ้นสายพานจะเคลื่อนที่ให้ของรางวัลตกลงไปที่ความสูง 100 ฟุต
หากตอบผิดข้อใดข้อหนึ่งสายพานจะ"เร็วขึ้น"โดยมีตั้งแต่ระดับ ช้าไปถึงเร็ว
จะเกมโอเวอร์ได้ต่อเมื่อหากกล่องเงินรางวัลถูกสายพานพลัดตกไป
ผู้เข้าแข่งขันจะมีปุ่ม PANIC 1ครั้ง จะกดต่อเมื่อรางวัลใกล้จะหล่นถ้ากดแล้วจะให้เพื่อนของผู้เข้าแข่งขันอยู่บนสายพานแทน
หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ

หลวงปู่กงมา ท่านเกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 ณ บ้านโคก ตำบลตองโขบ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรคนสุดท้องของนายบู่ และนางนวล วงศ์เครือสอน ซึ่งมีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันทั้งหมด ๖ คน มีนามเดิมว่า กงมา วงศ์เครือสอน ในช่วงชีวิตวัยหนุ่ม ท่านมีรูปร่างสัดทัด สูงใหญ่ใบหน้าคมคาย เป็นนักต่อสู้ชีวิตแบบเอางานเอาการ ในสมัยหนึ่ง ท่านได้เป็นนายฮ้อยต้อนวัวควาย หมู เที่ยวขายตามจังหวัดใกล้เคียงกับบ้านเกิด จนต่อมาได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้านายฮ้อยพาคณะนายฮ้อยต้อนสัตว์ไปขายถึงกรุงเทพฯ โดยเดินทางด้วยเท้าเปล่า ท่านเป็นคนมีน้ำใจต่อลูกน้อง และอาญหาญช่วยป้องกันอันตรายให้กับลูกน้อง เป็นคนมีศีลธรรม ซื่อสัตย์สุจริต และ มีความยุติธรรม ต่อมาในช่วงชีวิตแห่งความสุข บิดามารดาของท่านได้ไปสู่ขอนางเลา และได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในปี พ.ศ. 2468 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (2453 - 2468) จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (2468 - 2477) ขณะมีอายุได้ 25 ปี จนกระทั่งในเวลาต่อมา ภรรยาและลูกในท้องได้เสียชีวิต ทำให้ท่านรู้สึกสูญสิ้น นี่เองเป็นเหตุให้ท่านนึกถึงพระพุทธศาสนา และตัดสินใจออกบวช โดยมีพระอาจารย์โท เป็นพระอุปัชฌาย์ ภายหลังบวชได้ไปจำพรรษาที่วัดบึงทวย กับพระมีซึ่งเป็นเพื่อนรักกัน อยู่วัดนี้ได้ไม่นานด้วยความคิดว่าตนเองไม่ได้สิ่งที่ประสงค์ จึงได้เข้าไปปรึกษากับพระมี ซึ่งเป็นพระที่เคยธุดงค์ไปหลายแห่งในลาว พม่า และไทยมาแล้ว พระมีเคยเล่าให้ฟังว่า เคยได้ยินชาวบ้านพูดถึงพระศีลวัตรปฏิบัติอันงดงามของ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ว่าเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ จนหลวงปู่กงมาท่านก็เลื่อมใส หลวงปู่กงมาจึงได้ชวนสหายของท่านคือพระภิกษุมีเดินทางไปถวายตัวเป็นศิษย์ของท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ และในปี พ.ศ. 2469 ได้รับตัวไว้อยู่จำพรรษากับท่านตั้งแต่นั้นมาใน ปี พ.ศ. 2470 ท่านพระอาจารย์ มั่น ภูริทัตตเถระ ได้ให้ลูกศิษย์ สองรูป คือ หลวงปู่กงมาฯ และท่านพ่อลี ได้ญัตติใหม่เป็นฝ่ายพระธรรมยุตนิกายที่วัดบูรพา อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานีโดยมีท่านเจ้าคุณพระปัญญาพิศาลเถร (หนู ฐิตปญโญ) วัดสระปทุม จังหวัดพระนครเป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์เพ็ง วัดใต้ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 หลวงปู่ท่านได้ถือคำสอนของ หลวงปู่มั่น เป็นหลัก เช่น ศีล 11 ประการ และยึดถือแนวปฏิบัติและสอนธรรมเป็นหลัก และสอนให้ลูกศิษย์ ประชาชน ให้รู้ถึงว่าชีวิตนั้นอาจไม่แน่นอน จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด และ ยึดถือหลักอริยสัจสี่ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค เป็นต้น ท่านได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2505
เคนนี่ บี

เคนนี่ บี (, จีนตัวเต็ม: 鍾鎮濤, จีนตัวย่อ: 锺镇涛, พินอิน: Zhōng Zhèntāo) เป็นนักร้อง, นักดนตรี และนักแสดงที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 ที่ฮ่องกง

ในปี ค.ศ. 1973 ได้ร่วมตั้งวงดนตรีชื่อ "The Wynners" ร่วมกับ อลัน ทัม ขึ้นมา และมีชื่อเสียงขึ้นมาในการออกอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษและกวางตุ้ง

ต่อมาเมื่อมีการแยกวง ได้เริ่มงานการแสดงขึ้นที่ไต้หวันในบทดราม่า ควบคู่ไปพร้อมกับการเป็นศิลปินเดี่ยว โดยมีผลงานการแสดงมากมาย เช่น 
"Let's Make Laugh" ในปี ค.ศ. 1983 ซึ่งเป็นการพลิกบทบาทไปเป็นการเล่นแบบวาบหวิวจนเป็นที่ฮือฮาเมื่อออกฉาย, "Armour of God" ในปี ค.ศ. 1986 คู่กับ เฉินหลง และอลัน ทัม เพื่อนสนิท, "Project A II" ในปี ค.ศ. 1987, รับบท "เฮ้งเตงเอี้ยง" ในภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง "The Eagle Shooting Heroes" ในปี ค.ศ. 1993 คู่กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น เลสลี่ จาง, หลิน ชิงเสีย, เหลียง เฉาเหว่ย, หวัง จู่เสียน เป็นต้น

ผลงานในยุคปัจจุบันได้แก่ "Initial D" ในปี ค.ศ. 2008, "Just Another Pandora's Box" ในปี ค.ศ. 2007 และผลงานละครโทรทัศน์จาก "The Return of the Condor Heroes" หรือ "มังกรหยกภาค 2 ตอนตำนานศึกเทพอินทรี" ในปี ค.ศ. 2006 ในบทของ "กงซุนจื้อ" ที่มี หวง เสี่ยวหมิง และหลิว อี้เฟย์ รับบทเป็น "เอี้ยก้วย" และ"เซียวเหล่งนึ่ง"
วีเรคคอร์ดส

วีเรคคอร์ดส (อังกฤษ : We Records) เป็นชื่อสังกัดค่ายเพลงย่อยในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เน้นหนักในศิลปินแนวป็อปร็อคเป็นหลัก ปัจจุบัน ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม (ฟองเบียร์) ได้ลาออกจากบริษัท แล้วมาทำค่ายใหม่ Merecordsพ.ศ. 2553
พ.ศ. 2554
พ.ศ. 2555
พ.ศ. 2557
พ.ศ. 2557-2558
พระอริยเวที (เขียน ฐิตสีโล)

หลวงปู่เขียน ฐิตสีโล (29 ตุลาคม พ.ศ. 2456 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547) เป็นพระภิกษุสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุตินิกาย ชาวจังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ ในราชทินนามตามสัญญาบัตรว่า พระอริยเวที อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทธจินดา อดีตเจ้าอาวาสวัดรังสีปาลิวัน และอดีตเจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมา

เป็นพระเถราจารย์ผู้ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นที่น่าเคารพสักการบูชาของบรรดาศิษยานุศิษย์ ซึ่งเป็นที่ประจักษ์แก่พุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า รวมทั้ง เป็นเพื่อนสหธรรมิกกับสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก และพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ตั้งแต่ครั้งสมัยที่ท่านทั้งสามยังมีอายุพรรษาไม่มากนัก

หลวงปู่เขียน ฐิตสีโล ท่านมีนามเดิมว่า เขียน ภูสาหัส ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ บ้านโพน ตำบลโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ นายสังข์ และนางค้อม ภูสาหัส เป็นพระเถราจารย์ผู้ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นที่น่าเคารพสักการบูชาของบรรดาศิษยานุศิษย์ ซึ่งเป็นที่ประจักษ์แก่พุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า เมื่อมีอายุได้ 15 ปี ท่านได้ออกบรรพชาเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ณ วัดสุทธจินดา อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา และอุปสมบทเมื่อมีอายุได้ 21 ปี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระโพธิวงศาจารย์ (สังข์ทอง นาควโร) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระญาณดิลก (พิมพ์ ธมฺมธโร) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็ออกศึกษาวิชาความรู้เพิ่มเติมจากพระอาจารย์อีกหลายท่าน จนท่านสามารถสอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค ในสำนักเรียนวัดบวรนิเวศวิหาร ในปี พ.ศ. 2485 
ในปี พ.ศ. 2487 หลวงปู่เขียน ได้เข้ากราบฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ฝากตัวเป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต หลังจากที่สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยคใหม่ ๆ โดย สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ได้นำไปฝาก ทั้งนี้ เพื่อประสงค์ให้หลวงปู่ท่านได้เป็นศาสนทายาทที่มีความหนักแน่นมั่นคง ทั้งด้านปริยัติธรรมและด้านปฏิบัติ เป็นแบบอย่างที่ดีแก่พระภิกษุสามเณรในภายภาคหน้า หลังจากที่ท่านได้ฟังธรรมและปฏิบัติได้ดีแล้ว ท่านจึงออกธุดงค์ กัมมัฏฐานไปตามป่าเขาลำเนาไพรในจังหวัดต่างๆ จนออกไปถึงประเทศลาว และแวะเวียนมาเข้ากราบฟังธรรมจากพระอาจารย์มั่นเป็นระยะ ๆ

หลวงปู่เขียน ทั้งอุทิศตน ทั้งบำเพ็ญปฏิบัติทางด้านประโยชน์ให่แก่ทางด้านพระพุทธศาสนาไม่น้อย ทั้งด้านการศึกษา ทางด้านการปกครอง ท่านปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ต่อมาหลวงปู่เขียนได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปที่ 3 ของวัดสุทธจินดา เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2490 ท่านได้บริหารวัด ช่วยสร้างสิ่งใหม่ ๆ ให้กับวัด ทั้งตั้งเป้าหมายสูง มีระเบียบกับสามเณรและภิกษุสงฆ์อย่างเคร่งครัด รวมทั้งมีการคดเลือกหมู่คณะให้ไปรับการอบรมเป็นนักเรียนครู และ นักเรียนการปกครอง ที่วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพฯ เพื่อให้กลับมาเป็นบุคลากรบริหารวัดช่วยเจ้าอาวาส อนุสรณ์สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ ท่านได้ริเริ่มก่อตั้งมูลนิธิ “สุทธจินดาราชสีมามูลนิธิ" ต่อมาท่านก็เดินธุดงค์ออกไปยังถ้ำจนเป็นที่พอแก่กาลแล้ว จึงกลับมาสู่มาตุภูมิและสร้างวัดรังสีปาลิวันในปัจจุบัน เพื่อนำพระภิกษุสามเณร ประชาชนศึกษาธรรมและประพฤติธรรมจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต และได้ช่วยเหลืองานทางด้านพระพุทธศาสนา จนตราบกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
สแตนดาร์ดเกจ

สแตนดาร์ดเกจ หรือ รางขนาดมาตรฐานยุโรป ()เป็นขนาดความกว้างรางรถไฟที่มีการใช้กันมากที่สุด โดยคิดเป็นประมาณ 60% ของรางรถไฟทั่วโลก ระยะห่างภายในของรางรถไฟมีขนาด 1.435 เมตร (4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว) สแตนดาร์ดเกจยังมีชื่อเรียกว่า สตีเฟนซันเกจ ตั้งชื่อตาม จอร์จ สตีเฟนซัน

ความกว้าง 1.435 นี้เป็นระยะห่างของล้อรถม้าและเกวียนในสมัยโรมันโบราณ ซึ่งเป็นระยะที่กว้างพอที่จะทำให้ม้า 2 ตัวแบบเรียงหน้ากระดาน สามารถลากจูงรถได้โดยที่ลำตัวไม่เบียดกันเวลาม้าวิ่ง

ในอดีตสหรัฐอเมริกาและแคนาดาได้มีการใช้รางรถไฟหลากหลายขนาด 4 ฟุต ถึง 6 ฟุต โดยเฉพาะในตอนใต้ของอเมริกาจะนิยมใช้ขนาด 5 ฟุต ที่เหมาะสมสำหรับขนส่งฝ้ายซึ่งเป็นอุตสาหกรรมหลักทางตอนใต้ ขนาดของรางที่ไม่เท่ากันส่งผลให้เกิดปัญหาในการต้องถ่ายรถจากขบวนหนึ่งไปอีกขบวนหนึ่งในบริเวณเชื่อมต่อรถไฟที่มีขนาดรางไม่เท่ากัน ซึ่งเกิดจากปัญหา break-of-gauge ทำให้เสียค่าใช้จ่าย และเวลาที่ไม่จำเป็นเกิดขึ้น ทำให้ทางรถไฟในแคนาดาได้เปลี่ยนมาใช้รางสแตนดาร์ดเกจทั้งหมดในปี ค.ศ. 1880 และบริษัทรถไฟอิลลินอยส์เซนทรัลได้เปลี่ยนมาใช้รางสแตนดาร์ดเกจสำหรับเส้นทางสายใต้วิ่งไปนิวออร์ลีนส์ในปี ค.ศ. 1881 ทำให้เกิดแรงกดดันต่อผู้ให้บริการรถไฟในตอนใต้

บริษัทรถไฟอีรีเรลโรด (Erie Railroad) แต่เดิมใช้เกจขนาด 6 ฟุต โดยได้มีการเชื่อมตัวกับโอไฮโอเกจที่มีขนาด 4 ฟุต 10 นิ้ว และทางบริษัทอีรีไม่ต้องการเปลี่ยนมาใช้รางสแตนดาร์ดเกจ ซึ่งเกรงว่าจะทำให้ไม่มีการพักรถในบริเวณจุดเชื่อมตัว ส่งผลให้ธุรกิจขาดรายได้

ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1886 บริษัทรถไฟทางตอนใต้ได้มีข้อตกลงว่าจะเปลี่ยนขนาดรางทั้งหมดจากขนาดเดิม 5 ฟุต เป็น 4 ฟุต 9 นิ้ว โดยในช่วงเวลา 36 ชั่วโมงจากวันจันทร์ที่ 31 พฤษภาคม คนงานกว่าหลายหมื่นคนได้ขยับรางรถไฟให้แคบลง 3 นิ้ว ซึ่งทำให้มีขนาดใกล้เคียงกับรางสแตนดาร์ดเกจ และรถสามารถวิ่งได้โดยไม่มีปัญหา โดยในเดือนมิถุนายน ในปีเดียวกัน ทางรถไฟสายหลักทั้งหมดในอเมริกาเหนือได้ใช้ขนาดรางเดียวกันทั้งหมด โดยปัจจุบันขนาดรางทั้งหมดในอเมริกาได้ปรับขนาดมาเป็นรางสแตนดาร์ดเกจที่ 4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว ในระหว่างที่มีการซ่อมแซมบำรุงรักษารางนั้นๆ

ในสมัยรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีการสร้างทางรถไฟสายแรก สยามเลือกใช้ความกว้างทางรถไฟขนาดรางมาตรฐานยุโรปทั้งหมด เนื่องจากอาณานิคมเพื่อนบ้านทั้งพม่าของอังกฤษและอินโดจีนของฝรั่งเศสต่างใช้ทางรถไฟกว้างหนึ่งเมตร ความกว้างทางรถไฟที่แตกต่างกันนี้เองเชื่อว่าจะทำให้การรุกรานสยามจากอาณานิคมรอบข้างลำบากมากขึ้น อย่างไรก็ตามเมื่อสยามสร้างเส้นทางรถไฟลงภาคใต้ สยามเลือกใช้เส้นทางรถไฟขนาดเมตรเดียวเพื่อเชื่อมต่อกับอาณานิคมมลายูของอังกฤษ ทำให้ทางรถไฟสยามมีสองขนาดความกว้างในเวลานั้น คือรางมาตรฐานยุโรปตั้งแต่ฝั่งพระนคร ถึงภาคเหนือและภาคอีสาน และขนาดความกว้าง 1 เมตรจากฝั่งธนถึงภาคใต้
ในปี พ.ศ. 2462 เมื่อยุคล่าอาณานิคมสิ้นสุดลงและเศรษฐกิจโลกซบเซา สยามจึงเปลี่ยนเส้นทางรถไฟรางขนาดมาตรฐานยุโรปเป็นขนาดความกว้างเมตรเดียว และเชื่อมเส้นทางรถไฟฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนครเข้าด้วยกัน

ในปัจจุบัน ประเทศไทยใช้รางสแตนดาร์ดเกจในการขนส่งระบบรางอยู่สี่ระบบ ได้แก่ รถไฟฟ้าบีทีเอส ,รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล, รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมและรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ นอกจากนี้ยังใช้ในระบบรถไฟความเร็วสูงที่อยู่ในแผนปรับปรุงระบบขนส่งทางรางของไทยด้วย
มีเตอร์เกจ

มีเตอร์เกจ () หรือ รางรถไฟขนาดหนึ่งเมตร เป็นขนาดความกว้างรางรถไฟที่มีขนาดเล็กกว่าขนาดมาตรฐาน โดยมีความกว้างที่วัดภายในขนาด 1 เมตร โดยมีการใช้งานหลายประเทศใน แอฟริกา อเมริกา และเอเชีย โดยในทวีปยุโรปหลายประเทศได้มีการใช้ในอดีตและได้ปิดและปรับขนาดเป็นสแตนดาร์ดเกจ ยกเว้นในประเทศสเปนและสวิตเซอร์แลนด์

รางรถไฟในประเทศไทยเกือบทั้งหมดยกเว้นรางรถไฟลอยฟ้า และรถไฟใต้ดิน ใช้ขนาดมีเตอร์เกจ โดยในปัจจุบันได้มีการพิจารณาจะปรับปรุงรางรถไฟเดิมให้มีขนาดเป็นสแตนดาร์ดเกจ เพื่อรองรับกับรถไฟความเร็วสูง
ระบบรถไฟทางผสม

ระบบรถไฟทางผสม หรือ ระบบรถไฟทางร่วม หรือ ระบบรถไฟทางคร่อม หรือ ดูอัลเกจ (dual gauge) เป็นทางรถไฟที่อนุญาตให้รถไฟที่มีขนาดความกว้างของขบวนต่างกัน สามารถวิ่งบนเส้นทางเดียวกัน โดยในแต่ละเส้นทางจะมีรางรถไฟอยู่ 3 ทาง โดยรางด้านนอกจะเป็นรางสำหรับรถไฟที่มีความกว้าง ขณะที่รางด้านในด้านหนึ่งคู่กับรางด้านนอกอีกด้านหนึ่งใช้สำหรับรถไฟที่แคบกว่า

บางครั้งมีการสับสนในการเรียกรางรถไฟประเภทนี้ว่า รถไฟทางคู่
คิงดอมส์ออฟแอมะเลอร์: เรกคอนนิ่ง

คิงดอมส์ออฟแอมะเลอร์: เรกคอนนิ่ง () เป็นวิดีโอเกมสมมติบทบาทแฟนตาซีหลายแพลตฟอร์ม
พัฒนาโดย 38 สตูดิโอส์ และ บิ๊ก ฮิวจ์ เกมส์ ผู้จัดจำหน่ายคือ อิเล็คโทรนิค อาร์ตส อยู่ระหว่างการพัฒนา จะแล้วเสร็จและจำหน่ายเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2555

เป็นเกมที่มีผู้เล่นคนเดียวและใช้การโจมตีแบบแฮคแอนด์แสลช เช่นเดียวกับ เฟเบิล ผู้ก่อตั้ง38 สตูดิโอส์กล่าวว่า
ระบบการเล่นจะเหมือนลูกผสมระหว่างก็อดออฟวอร์กับโอบลิเวียน
ลำน้ำว้า

ลำน้ำว้า หรือ แม่น้ำว้า มีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาบริเวณพื้นที่หมู่บ้านน้ำว้า ตำบลบ่อเกลือเหนือ อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ไหลลัดเลาะผ่านพื้นที่ อำเภอสันติสุข อำเภอแม่จริม จนไปบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ อำเภอเวียงสา ณ บริเวณพึ้นที่รอยต่อสามตำบลของอำเภอเวียงสา อันได้แก่ ตำบลไหล่น่าน ตำบลขึ่ง และ ตำบลกลางเวียง ชึ่งคนท้องถิ่นเรียกกันว่า "สบว้า" รวมระยะทางกว่า 300 กิโลเมตร โดยได้ไหลผ่านอุทยานแห่งชาติในจังหวัดน่าน รวม 3 แห่ง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติขุนน่าน อุทยานแห่งชาติดอยภูคา และอุทยานแห่งชาติแม่จริม

ลำน้ำว้าแบ่งออกเป็น 3 ตอน คือ น้ำว้าตอนบน น้ำว้าตอนกลาง และน้ำว้าตอนล่าง ซึ่งนักท่องเที่ยวนิยมมาผจญภัยในรูปแบบการล่องแก่ง
บราฮิม แอชาแบค

บราฮิม แอชาแบค (; เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ที่ โบมองต์-ซูร์-อวสส์) เป็นแชมป์ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว และเป็นนักแสดงสตันท์อาชีพรวมถึงเป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส

บราฮิม แอชาแบค เป็นบุตรคนสุดท้องในพี่น้องห้าคน พ่อแม่ของเขามีสายเลือดชาวโมร็อกโก ที่ได้อพยพไปฝรั่งเศสในช่วงแรกๆ เขาเป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์และมีโอกาสในการฝึกฝนกีฬาหลายประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอล แล้วก็มาถึงจุดหันเหเมื่อมีอายุได้ 14 ปี เขาได้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ และได้หยุดการฝึกซ้อมที่อาจพาเขาสู่การแข่งขันและรางวัล

เขาตัดสินใจหวนกลับคืนสู่ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้อีกครั้งเมื่อเติบโตขึ้นเมื่อเขาได้ชมภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำแสดงโดยนักแสดงระดับโลกอย่างเฉินหลง เขาได้รับหนังสือเกี่ยวกับนักแสดงหลายเล่มและได้กลายเป็นคนที่คลั่งไคล้เมื่อเติบใหญ่

บราฮิมได้รับแรงดลบันดาลใจจากสื่อรูปแบบมังงะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งดราก้อนบอล นอกจากนี้เขายังเป็นบุคคลที่ชื่นชอบวิดีโอเกม แต่นั่นไม่ได้หมายถึงการละการเรียนของเขา ซึ่งเขายังคงมีความตั้งใจที่จะเป็นนักเรียนอยู่

ต่อมา เพื่อนได้ทำให้เขาพบกับกิจกรรมใหม่ ที่มีชื่อว่า "สเก็ตบอร์ดทริค" ซึ่งคำนี้ในภาษาอังกฤษหมายถึง การประลองยุทธแบบผาดโผน เขามีความเชี่ยวชาญในกีฬานี้ด้วยการผสมศิลปะการต่อสู้เข้ากับรูปแบบผาดโผน

เขาได้รับวุฒิปริญญาตรี และเข้าเรียนในคณะที่จะได้รับวุฒิ STAPS แต่ความฝันของเขาอยู่ในเส้นทางอื่น โดยในทันใด เขาได้เก็บสิ่งของและตีตั๋วเดินทางสู่สหรัฐอเมริกา บางครั้งก็จะเดินทางเข้าร่วมการแข่งขัน โดยทำการฝึกฝนอย่างหนัก และเหนือสิ่งอื่นใดคือการสร้างเหล่ามิตรสหาย ประโยชน์ของการเดินทางในครั้งนี้ได้ส่งผลให้เขากลายเป็นบุคคลที่สามารถพูดสองภาษาได้อย่างเต็มที่ เขากลับมาที่ประเทศฝรั่งเศสในบางครั้งและทำงานด้านโทรศัพท์มือถือเป็นเวลาหลายเดือน แต่แน่นอนว่างานนี้ไม่ได้เหมาะสมสำหรับเขา

เมื่อมีอายุได้ 22 ปี เขาได้นั่งเครื่องบินไปยังกรุงเทพ (ประเทศไทย) และได้รับงานแรกของเขาในเชิงพาณิชย์สำหรับรายการ เค-วัน ในประเทศญี่ปุ่น บราฮิมได้รับการทาบทามให้รับบทในโฆษณา, การแสดงความสามารถในรายการโทรทัศน์ของไทย หรือการแสดงส่วนตัวในสถานประกอบการขนาดใหญ่ เขาเริ่มสั่งสมชื่อเสียงและได้รับการเปิดตัวเชิงการค้าในท้ายที่สุด

นี้เป็นสิ่งที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและการใช้ชีวิตในประเทศไทย เขาเรียนรู้ภาษาได้อย่างรวดเร็วและใช้ร่วมกับการแสดงอย่างจริงจัง รวมถึงเป็นนักแสดงที่มีคุณภาพเป็นอย่างมาก

ใน ค.ศ. 2008 เขาได้เล่นในภาพยนตร์ต้นทุนสูงหลายเรื่อง ดังเช่น "The Eagle Path" ของ ฌอง-โกล็ด วอง ดัม ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับบทใน "สงครามนักฆ่ามหากาฬ" ร่วมกับ คริสติน ครุก และ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน โดยรับบทเป็นผู้ก่อการร้าย (ในตึกแถว) โดยมีกำหนดตารางทั้งสองเรื่องใน ค.ศ. 2009

นอกจากนี้ เขายังมีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "Kal Kissne Dekha" และ "ซันนี่ เพลงรักนี้แด่วีรชน"