seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นรสิงห์

นรสิงห์ หรือ นรสีห์ (, ) เป็นอวตารร่างที่ 4 ของพระนารายณ์ตามเนื้อเรื่องในคัมภีร์ปุราณะ อุปนิษัท และคัมภีร์อื่น ๆ ของศาสนาฮินดู โดยมีร่างกายท่อนล่างเป็นมนุษย์ และร่างกายท่อนบนเป็นสิงโต นรสิงห์เป็นผู้สังหารหิรัณยกศิปุ อสูรตนซึ่งได้รับพรจากพระพรหมว่าจะไม่ถูกสังหารโดยมนุษย์หรือสัตว์ นรสิงห์เป็นที่รู้จักและบูชาโดยทั่วไป

หิรัณยกศิปุบำเพ็ญตบะเป็นเวลานาน จนได้รับพรจากพระพรหม ให้เป็นผู้ที่ฆ่าไม่ตายจากมนุษย์, สัตว์, เทวดา ให้ฆ่าไม่ตายทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน ให้ฆ่าไม่ตายทั้งจากอาวุธและมือ ให้ฆ่าไม่ตายทั้งในเรือนและนอกเรือน

หิรัณยกศิปุ ได้อาละวาดสร้างความเดือดร้อนไปทั่วทั้งสามภพ พระอินทร์จึงทูลเชิญพระนารายณ์อวตารเกิดมาเป็น นรสิงห์ คือ มนุษย์ครึ่งสิงห์ นรสิงห์สังหารหิรัณยกศิปุด้วยกรงเล็บด้วยการฉีกอก ที่กึ่งกลางบานประตู ในเวลาโพล้เพล้ ก่อนตาย นรสิงห์ได้ถามหิรัณยกศิปุว่า สิ่งที่ฆ่าเจ้าเป็นมนุษย์หรือสัตว์หรือเทวดาหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ สิ่งที่สังหารเป็นมือหรืออาวุธหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ ในเรือนหรือนอกเรือนหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ และเป็นเวลากลางวันหรือกลางคืนหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ นรสิงห์จึงประกาศว่า บัดนี้ พรที่ประทานจากพระพรหมได้สลายไปสิ้นแล้ว เทวดาทั้งสามภพจึงยินดี

รูปประติมากรรมหรือรูปวาดของนรสิงห์ตอนสังหารหิรัณยกศิปุ จึงมักสลักมีรูปเทวดาองค์เล็ก ๆ 2 องค์อยู่ข้างล่างแสดงกิริยายินดีด้วย

นรสิงห์ตามคติของพม่าจะแตกต่างไปจากของฮินดู มีกายเป็นสิงโต แต่มีศีรษะเป็นมนุษย์ สืบเนื่องจากพระเจ้าอโศกมหาราช ได้ให้พระเถระสองรูป คือ พระโสณะและพระมหาอุตตรมหาเถระ เผยแผ่พุทธศาสนาถึงเมืองสะเทิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศพม่า ได้มีนางยักษ์ได้อาละวาดกินเด็กที่เกิดใหม่ สร้างความเดือดร้อนไปทั่วเมือง ความเมื่อทราบถึงพระเถระทั้งสองจึงได้จำแลงกายเป็น มนุษย์ครึ่งสิงห์ สร้างความตกใจให้แก่นางยักษ์ จึงหลบหนีไป จึงสืบต่อเป็นคติของการสร้างรูปนรสิงห์ เพื่อป้องกันภยันตรายตามสถานที่สำคัญทางศาสนาต่าง ๆ ของพม่าและล้านนาของไทย
แม่น้ำบางปะกง

แม่น้ำบางปะกง เป็นแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดฉะเชิงเทรา มีความยาวประมาณ 231 กิโลเมตร และมีความกว้างในช่วงที่ไหลผ่านเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราประมาณ 120 เมตร

แม่น้ำบางปะกง มีต้นกำเนิดจาก แม่น้ำนครนายก และ แม่น้ำปราจีนบุรีไหลมาบรรจบกันบริเวณ ตำบลบางแตน อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี แม่น้ำบางปะกงไหลออกสู่ทะเลอ่าวไทยที่บริเวณตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา
อนเซ็ง

อนเซ็ง () เป็นคำภาษาญี่ปุ่น หมายถึง "บ่อน้ำร้อน" แต่ปรกติแล้วหมายถึงที่พักและสิ่งอำนวยความสะดวกรอบ ๆ บ่อน้ำร้อน

เนื่องจากประเทศญี่ปุ่นมีภูเขาไฟจำนวนมาก จึงมีอนเซ็งจำนวนเป็นพันตลอดประเทศ ตามรูปแบบดั้งเดิมแล้ว อนเซ็งเป็นสถานที่อาบน้ำสาธารณะ และปัจจุบันมีบทบาทสำคัญในการท่องเที่ยวญี่ปุ่น
ฟังก์ชันการผลิต

ในทาง เศรษฐศาสตร์จุลภาค ฟังก์ชัน คือ ฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยการผลิต ที่ได้เอาเข้าในกระบวนการผลิต และ ผลผลิต

ฟังก์ชันสามารถแสดงได้โดยหลายรูปแบบทางสมการformula_4
ฟังก์ชันเชิงเส้น

ใน คณิตศาสตร์ ฟังก์ชันเชิงเส้น () อาจหมายถึง :

ในคณิตศาสตร์พื้นฐาน ฟังก์ชันเชิงเส้น หมายถึง ฟังก์ชันหนึ่งในรูปร่าง เช่น

ตัวอย่างฟังก์ชันที่เส้นแสดงเป็นฟังก์ชันเชิงเส้น มี เช่น:เส้นแสดงของฟังก์ชันเหล่านี้ ถูกแสดงไว้ที่รูปแสดงทางขวา

ในคณิตศาสตร์ขั้นสูง ฟังก์ชันเชิงเส้น หมายถึง ฟังก์ชันที่เป็น ฟังก์ชันเชิงเส้น มักหมายถึง คณิตศาสตร์ ที่เป็น การสายเส้นตรง ระหว่างสองกลุ่มเวกเตอร์

ตัวอย่าง ถ้า formula_5 และ formula_6 คือ เวกเตอร์ตัวประสาน ฟังก์ชันเชิงเส้นจะเป็นบรรดาฟังก์ชัน ที่แสดงได้ในรูปร่าง

ฟังก์ชัน formula_1 จะเป็น การสายเส้นตรง ก็ต่อเมื่อ formula_9 เท่านั้น
สุมณทิพย์ ชี

สุมณทิพย์ ชี (สกุลเดิม: เหลืองอุทัย; เกิด: 16 กันยายน พ.ศ. 2531) มีชื่อเล่นว่า กุ๊บกิ๊บ เป็นนักแสดง และพิธีกร

สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นบุตรของมณฑล เหลืองอุทัย กับชนาภา ชินชวนิช บิดารับราชการตำรวจ ส่วนมารดาเป็นแม่บ้าน เธอมีพี่ต่างบิดาห้าคนจากการสมรสครั้งก่อนของมารดา ขณะอายุราว 6-7 ขวบ บิดาและมารดาหย่าร้างกัน เธอจึงอยู่ในการดูแลของมารดามาโดยตลอด ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

เข้ารับการศึกษาระดับปฐมวัยจากโรงเรียนพระหฤทัยดอนเมือง, ระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี (ป. 3-5), โรงเรียนเทพอักษร (ป. 5-6), ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ปอลหนองคาย (ม. 1), โรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนา (ม. 2), โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี (ม. 3) และโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ (ม. 4-6) เคยศึกษาอยู่ที่คณะมนุษยศาสตร์ เอกสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง ต่อมาได้ลงเรียนใหม่ในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

สุมณทิพย์มีผลงานในวงการบันเทิงอย่าง ทั้งการถ่ายโฆษณาโครงการทูบีนัมเบอร์วัน และโฆษณาพิซซ่า จนถึงถ่ายแบบนิตยสาร และยังเคยเล่นในมิวสิกวิดีโอของวงไอน้ำและวงสิงห์เหนือเสือใต้ ทั้งเคยเป็นสมาชิกศิลปินกลุ่มในแนวเพลงแบบฮิปฮอป แดนซ์ ภายใต้ชื่อวงว่าเบบี้ บูทตี้ (Baby Booty) ที่มีเพลงเปิดตัวอย่าง "แหวะ แหวะ" และ "คุก คุก คุก" จากค่ายซาเล้งการดนตรีของปฏิวัติ เรืองศรี หลังจากนั้นจึงมีผลงานในการแสดงละครเรื่องแรกกับทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 กับค่ายเมคเกอร์กรุ๊ป เรื่อง "เงารักลวงใจ"

สุมณทิพย์เคยคบหาดูใจกับมาริโอ้ เมาเร่อ มาเป็นเวลานานถึง 10 ปี จนช่วงปี พ.ศ. 2558 เธอคบหากับธรรศภาคย์ ชี และตั้งครรภ์กับเขาหลังจากคบหาไม่นานนัก ทั้งสองสมรสกันด้วยพิธีอย่างศาสนาคริสต์ตามที่เธอนับถือเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2559 ณ โบสถ์เซ็นหลุยส์ มารี เดอ มงฟอร์ ภายในมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และจัดพิธีสมรสแบบไทยและจีนเมื่อวันที่ 6 มีนาคมปีเดียวกัน โดยทั้งสองได้จดทะเบียนสมรส ซึ่งสุมณทิพย์ใช้ชื่อสกุลสามี และจดทะเบียนสมรสที่ไต้หวันเพื่อให้บุตรที่จะเกิดมีสัญชาติดังกล่าว ที่ต่อมาเธอบุตรสาวคือ พอลลีน่า ชี (ชื่อเล่น เป่าเปา)

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
วันงดสูบบุหรี่โลก

วันงดสูบบุหรี่โลก () ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ของทุกปี เริ่มจัดครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 โดยองค์การอนามัยโลก เพื่อให้เห็นอันตรายของบุหรี่ต่อสุขภาพและโทษของบุหรี่ การจัดงานวันงดสูบบุหรี่โลกก็เพื่อกระตุ้นให้ผู้สูบบุหรี่เลิกสูบ และให้รัฐบาลชุมชนและประชากรโลก
ปลาหมอจำปะ

ปลาหมอจำปะ (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Belontiinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae มีรูปร่างเหมือนปลาหมอผสมกับปลากัด แต่ลำตัวกว้างและแบนข้างมากกว่า ปลายครีบหางมน ครีบท้องเล็ก ลำตัวสีเหลืองทองหรือเหลืองคล้ำถึงน้ำตาลแดง ขอบเกล็ดสีคล้ำและที่ฐานครีบหลังตอนท้ายมีจุดสีดำ ครีบหลังและครีบก้นตอนหน้าสีคล้ำ ตอนท้ายรวมถึงครีบหางมีลายเส้นเป็นตาข่าย

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ที่เดียวเท่านั้น ในต่างประเทศพบกระจายไปทั่วแหลมมลายูไปถึงหมู่เกาะซุนดา ในประเทศอินโดนีเซีย จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย มีพฤติกรรมการวางไข่โดยใช้การก่อหวอดและตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่และตัวอ่อนเหมือนปลากัด ปลาตัวผู้มีครีบอกเรียวยาวและมีประแต้มบนครีบ ส่วนตัวเมียครีบจะสั้นกว่าจะไม่มีลวดลาย
ปลากัดปีนัง

ปลากัดปีนัง หรือ ปลากัดภูเขา (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) รูปร่างและคล้ายปลากัดทั่วไป แต่มีลำตัวป้อมใหญ่กว่า หัวโต ครีบหางใหญ่ ตัวผู้มีสีน้ำตาลคล้ำ ข้างแก้มสีฟ้าเหลือบเขียว เกล็ดมีจุดสีฟ้าเหลือบทั้งตัว ครีบสีน้ำตาลอ่อน ครีบหลังและครีบหางมีลายเส้นประสีคล้ำ ครีบก้นมีขอบดำ ตัวเมียสีน้ำตาลอ่อน และมีแถบสีคล้ำพาดตามแนวยาวของลำตัว ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5-7 เซนติเมตร

พฤติกรรมของปลากัดชนิดนี้ ไม่เหมือนปลากัดจำพวกก่อหวอด อย่าง ปลากัดภาคกลาง ("B. splendens") หรือ ปลากัดอีสาน ("B. smaragdina") เนื่องจากการผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้จะไม่ก่อหวอดแต่จะอมไข่ไว้ในปากจนฟักเป็นตัว ทั้งนี้เชื่อว่าเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่อาศัยอยู่ คือ ลำธารที่น้ำไหลเชี่ยวแรงบนภูเขา อีกทั้งปลากัดจำพวกนี้ไม่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว เหมือนพวกปลากัดก่อหวอด จึงสามารถพบอยู่กันเป็นฝูงได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งอวัยวะที่ช่วยในการหายใจ ทำงานได้ไม่สมบูรณ์เท่าปลากัดก่อหวอด

พบกระจายอยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำบนภูเขาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทย พบได้เฉพาะภาคใต้เท่านั้น และพบได้เรื่อยไปในแหลมมลายูจนถึงรัฐปีนังในมาเลเซีย และมีความเป็นไปได้ว่าปลากัดชนิดนี้มีความใกล้เคียงทางพันธุกรรมกับปลากัดชนิด "B. enisae" ซึ่งเป็นปลากัดประเภทอมไข่เช่นเดียวกัน ที่พบได้ในแถบกาลิมันตันของอินโดนีเซีย
ปลากัดอมไข่กระบี่

ปลากัดอมไข่กระบี่ หรือ ปลากัดหัวโม่งกระบี่ เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Betta simplex" อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae เป็นปลากัดประเภทอมไข่ (Mouthbrooder) ชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย ปลาตัวผู้มีสีสันสวยงาม ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบหางสีแดง ครีบท้องจะมีริมสีน้ำเงิน ปลาตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า หัวแหลมกว่า และสีสันไม่สวยงามเท่าตัวผู้ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร

ปลากัดอมไข่กระบี่ เป็นปลาที่พบเฉพาะกอหญ้าริมลำธารที่น้ำไหลเอื่อย ๆ ซึ่งเป็นลำธารที่ไหลมาจากภูเขาหินปูนที่น้ำมีความกระด้างและมีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 7.5–8.5 มีแคลเซียมคาร์บอเนตละลายสูง ในเขตจังหวัดกระบี่และจังหวัดใกล้เคียงเท่านั้น จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยและถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัย แต่ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยงโดยมนุษย์
โครมาติน

โครมาติน เป็นโครงสร้างย่อยของนิวเคลียส โครโมโซม 1 แท่งประกอบด้วยโครมาตินหรือโครมาทิด (Chromatid) ที่เหมือนกันซึ่งเกิดจากการที่โครโมโซมจำลองตัวเองขึ้นมาโดยโครมาตินหรือโครมาทิดทั้งสองจะติดกันตรงส่วนที่เรียกว่า เซนโทรเมียร์ (Centromere)
โครมาทิน หรือ โครมาติน (chromatin) คือ สายของดีเอ็นเอ(DNA)สายยาวเพียงสายเดียวที่พันตัวรอบโปรตีนที่ชื่อ“ฮิสโตน(histone)”เอาไว้ ทำให้รูปร่างของโครมาทิน(chromatin) มีรูปร่างคล้ายลูกปัดที่มีลักษณะเรียงต่อๆกัน โดยมีสายของดีเอ็นเอ (DNA) พันรอบลูกปัดนั้นอยู่ โครมาทิน(chromatin) จึงเป็นสารประเภท “นิวคลีโอโปรตีน (Nucleoprotein)” [มาจากคำว่า Nucleic + Protein ซึ่งดีเอ็นเอ(DNA)เป็นพวก Nucleic acid ส่วนฮิสโตน(histone) เป็นโปรตีน] นอกจากนี้ในโครมาทิน(chromatin)ยังประกอบด้วยโปรตีนที่ไม่ใช่ฮิสโตน (nonhistone)อีกด้วย โดยโครมาทิน(chromatin) จะพบในส่วนของนิวเคลียส เมื่อทำการย้อมสีเซลล์ของเซลล์แบบทั่วๆไป ในส่วนของโครมาทิน(chromatin) จะสามารถติดสีได้ดีและมีรูปร่างคล้ายเส้นใยตาข่าย (chromatin network) ละเอียดๆ จึงทำให้เห็นส่วนของนิวเคลียสได้ชัดเจน โดยโครมาทิน(chromatin)มักพบได้ในช่วงที่เซลล์ไม่มีการแบ่งตัวหรืออยู่ในระยะอินเตอร์เฟส (interphase)
ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี

ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี หรือ ปลากัดหัวโม่ง () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)

มีรูปร่างคล้ายปลากัดภูเขา ("B. pugnax") ซึ่งเป็นปลากัดจำพวกอมไข่ (Mouthbrooder) เหมือนกัน ปลากัดหัวโม่งมีตัวโต ปลายปากแหลม ครีบทุกครีบใสโปร่งแสง ลำตัวสีเขียวอ่อน มีแถบสีดำพาดตามความยาวลำตัว 3 แถบ ตากลมโตสีเหลือง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร ปลาตัวผู้เครื่องครีบทุกครีบและแหลมยาวกว่าตัวเมีย ตัวเมียไม่มีจุดไข่นำเหมือนปลากัดประเภทก่อหวอด

พบกระจายโดยทั่วไป ในประเทศไทยบริเวณลำธารน้ำตกแถบภาคตะวันออก โดยสภาพของน้ำที่พบจะมีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ประมาณ 7-7.5 นอกจากนั้นยังพบได้ในแหล่งน้ำสภาพเดียวกันของประเทศกัมพูชา

เป็นปลาที่ไม่มีพฤติกรรมดุร้าย ก้าวร้าวเหมือนปลากัดจำพวกก่อหวอด จึงสามารถเลี้ยงรวมกันได้หลายตัว ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง
ปลากัดช้าง

ปลากัดช้าง หรือ ปลากัดน้ำแดง () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)

มีรูปร่างป้อมสั้น ครีบหลังยาว ครีบท้องเป็นเส้นยาว ครีบก้นยาว ปลายครีบเรียวยาว ครีบหางค่อนข้างใหญ่ หัวโต ปากกว้าง เกล็ดใหญ่ ส่วนหัวละลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนหรือสีน้ำตาลแดง มีลายใต้คางซึ่งมีลักษณะเหมือนสัญลักษณ์พาย (π) อันเป็นที่มาของชื่อวิทยาศาสตร์ ใต้ขอบตาเป็นสีส้มเข้มในตัวผู้ ครีบสีจางมีเหลือบสีเขียวอ่อน ปากสีคล้ำ มีรอยสีคล้ำเป็นรูปโค้งและมีแถบ 2 แถบติดกันที่ใต้คางและริมฝีปากล่าง

นับเป็นหนึ่งในปลากัดอมไข่ ที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 12 เซนติเมตร แต่เฉลี่ยทั่วไป 9 เซนติเมตร ซึ่งนับว่าใหญ่ที่สุดด้วยในบรรดาปลากัดทั้งหมดที่พบในประเทศไทย พบในป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ของประเทศไทย โดยอาศัยในน้ำที่มีสีชาหรือสีแดง อันเกิดจากการทับถมของซากพืชเป็นเวลานาน และมีค่าความเป็นกรดเป็นด่างค่อนข้างต่ำ (ประมาณ pH 5-6) เป็นปลาที่ไม่ดุร้าย ก้าวร้าว เหมือนพวกปลากัดประเภทก่อหวอด จึงสามารถเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว

สถานภาพเป็นปลาที่ถูกคุกคามทางด้านถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติ จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่น ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
โรงเรียนศรีนครมูลนิธิ

โรงเรียนศรีนครมูลนิธิ (อังกฤษ: Srinakorn Foundation School) (จีน: 国光中学)(อักษรย่อ: ศ.น.ค.) เป็นโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสงขลา เขต 2 กระทรวงศึกษาธิการ มีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน

ประวัติโรงเรียนศรีนครมูลนิธิในปี พ.ศ. 2467 ท่านซีกิมหยง คหบดีต้นตระกูล "ฉัยยากุล" ได้อุทิศที่ดิน 1,000 ตารางเมตร บริเวณสี่แยกถนนธรรมนูญวิถี ตัดกับถนนเสน่หานุสรณ์ ให้กับคณะกรรมการตัวแทนชาวจีน ในเมืองหาดใหญ่เพื่อจัดตั้งโรงเรียนขึ้นชื่อโรงเรียน "จงฝายิฉิน" แต่ถูกปิดกิจการในปี พ.ศ. 2477 ต่อมาปี พ.ศ. 2478 ท่านขุนนิพัทธ์ จิระนคร ต้นตระกูล "จิระนคร" ได้ร่วมกับคณะกรรมการเปิดโรเรียนอีกครั้งหนึ่ง และในปี พ.ศ. 2481 ก็ถูกทางการสั่งปิดอีก ปีเดียวกันนั้นคณะศิษย์เก่าโรงเรียนจงฝายิฉิน ได้ร่วมกันดำเนินการให้โรงเรียนได้เปิดสอนอีก โดยเปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "จุงฝาเยี่ยเสี้ยว" เปิดสอนภาคค่ำต่อมาเปลี่ยนเป็นภาคกลางวันโรงเรียนเริ่มเป็นที่นิยมของชาวหาดใหญ่ทำให้สถานที่คับแคบท่านซีกิมหยงจึงได้อุทิศที่ดินให้อีก 1 แปลง เนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา บริเวณถนนธรรมนูญวิถีซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนในปัจจุบัน
โรงเรียนจุงฝาเยี่ยเสี้ยวจึงย้ายมาสถานที่ใหม่ เปลี่ยนชื่อเป็น "ศรีนครมูลนิธิ" มีคุณกี่ จิระนคร คุณเอกศักดิ์ องค์สกุล และคุณเช็งจือ ลือประเสริฐ บริหารงานร่วมกับคณะกรรมการจากสมาคมจีน 5 สมาคม คือ แต้จิ้ว ฮากกา ฮกเกี้ยน ไหหลำ กวงสิว ได้ร่วมทุนสร้างอาคารขนาด 30 ห้องเรียนขึ้น 1 หลังแต่โรงเรียนก็ต้องปิดกิจการอีกครั้ง เนื่องจากปฏิบัติไม่สอดคล้องกับนโยบายของรัฐ จึงถูกถอนใบอนุญาตในปี พ.ศ. 2496 
ปี พ.ศ. 2512 คุณเผชิญ ลีลาภรณ์ ร่วมกับสมาคมศิษย์เก่าศรีนคร ได้ซื้อและโอนใบอนุญาตของโรงเรียนไชยยันต์วิทยามาจัดตั้งเป็นโรงเรียนศรีนคร เปิดสอนมาจนถึงปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2534 กรรมการบริหารโรงเรียนได้นำที่ดินไปจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่มูลนิธิโรงเรียนศรีนครหาดใหญ่และได้สร้างอาคารใหม่ ขึ้นแทนอาคารเก่าที่ชำรุดโรงเรียนศรีนครได้จดทะเบียนเป็นมูลนิธิชื่อว่า "มูลนิธิโรงเรียนศรีนครหาดใหญ่" บริหารงานโดยคณะกรรมการจาก 5 สมาคมจีนได้แก่ สมาคม ฮากกา สมาคมแต้จิ๋ว สมาคมฮกเกี้ยน สมาคมไหหลำ สมาคมกวางไส ร่วมกับคณะกรรมการสมาคมศิษย์เก่าศรีนคร คือนายนิคม ปรีชาวีรกุล ประธานมูลนิธิโรงเรียนศรีนครหาดใหญ่ นายสมชัย พินัยกุล นายกสมาคมศิษย์เก่าศรีนคร นายเคร่ง สุวรรณวงศ์ ผู้รับใบอนุญาต นายครรชิต ฐานิสโร ผู้จัดการ นายไภรพ หนูมี ผู้อำนวยการ
โรงเรียนศรีนครปัจจุบันเปิดทำการสอนตามหลักสูตรสามัญ 3 ระดับ คือ ระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษาต้อนต้นนอกจากนี้มีการเปิดสอนภาษาจีนกลางควบกับการสอนภาษาไทย และภาษาอังกฤษทุกระดับชั้น
ตากิตุส

ปูบลิอุส (หรือ กาอิอุส) กอร์เนลิอุส ตากิตุส (; ประมาณ ค.ศ. 56 - ค.ศ. 117) เป็นชาวโรมันและนักประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมันผู้บันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ในสมัยโรมัน อาทิ เหตุการณ์ระเบิดของภูเขาไฟวิสุเวียส ตากิตุสเป็นหนึ่งในนักประวัติศาสตร์ของโรมที่โด่งดัง โดยบันทึกต่าง ๆ ของเขาเป็นภาษาละติน
อาร์ม

อาร์ม เป็นเครื่องประดับจากการ์ตูนเรื่อง อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา มีพลังในด้านต่างๆ เป็นอาวุธต่างๆมี 8 ชนิด (เอาฝ่ายเชส ไนท์ ควีน คิง)

1.การ์เดี่ยน อาร์ม - เป็นอาร์มเรียกผู้พิทักษ์ได้ มี 
2.เวพอน อาร์ม
ธนฉัตร ตุลยฉัตร

ธนฉัตร ตุลยฉัตร เกิดวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมตามเว็บบอร์ดต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก

ธนฉัตร ตุลยฉัตร จบระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลขอนแก่น ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จบปริญญาตรีจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต สาขาภาพยนตร์ วีดิทัศน์

อาร์ตี้ได้ไปเป็นดารารับเชิญให้กับละครเรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" รับบทเป็น "ชิดชัย" ต่อมาได้คัดเลือกให้รับบทเป็น บุญโชค ลูกของ บุญชู บ้านโข้ง (หนุ่ม-สันติสุข พรหมศิริ) และ โมลี (แหม่ม-จินตหรา สุขพัฒน์) ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "บุญชู 9" ผลงานกำกับของบัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยในบทนี้คุณพ่อพาไปแคสการแสดง ซึ่งในวันที่รับสมัครหานักแสดงผู้มารับบทนี้นั้น ทางฝ่ายคุณพ่อของอาร์ตี้ลงทุนขับรถพาเจ้าตัวจากขอนแก่นมาที่กรุงเทพฯ ซึ่งอาร์ตี้ไม่เคยดูบุญชูมาก่อน และไม่รู้จักเลย ซึ่งตอนมาแคสได้บทพูดสั้น ๆ ว่า "สวัสดีจ้า ฉั่นบุญโชค ลูกบุญชู แม่โมลี" และด้วยหน้าตาไทยๆ ดูซื่อๆ และพูดอีสานได้ จึงได้รับบทบุญโชค และเซ็นสัญญากับไฟว์สตาร์ 5 ปี หลังจากนั้นเข้ามาเวิร์คช็อป 5 วัน ให้พูดภาษาสุพรรณและดูบุญชูทุกภาค จนมาเข้าฉากแรก ถ่ายทำที่สะพานสาทร และยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ในเพลง "เขิน" ที่เป็นเพลงเก่าของวงแกรนด์เอ็กซ์

ในปี พ.ศ. 2552 มีผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 คือเรื่อง "Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา" รับบทเป็นโจ๊ก และในปีเดียวกันมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "อนึ่ง คิดถึงเป็นอย่างยิ่ง"
ปีสาม

ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีสาม เป็นปีการศึกษาที่สาม หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง 7 - 8 ปี นี่เป็นปีการศึกษาแรกของช่วงชั้นที่ 2

ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.3 (P3) เป็นปีที่สองของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 6 - 7 ปี
กลุ่มภาษานูริสถาน

กลุ่มภาษานูริสถาน () เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาอินโด-อิหร่าน ใช้พูดในอัฟกานิสถานและบริเวณใกล้เคียง

เริ่มมีการกล่าวถึงกลุ่มภาษานูริสถานครั้งแรกเมื่อพุทธศตวรรษที่ 24 ชื่อเก่าของบริเวณที่ใช้ภาษานี้คือกาฟิริสถาน และเรียกภาษาที่ใช้ในเขตนั้นว่าภาษากาฟิริสถาน ต่อมาจึงถูกแทนที่ด้วยคำว่านูริสถานซึ่งหมายถึงดินแดนแห่งแสงสว่าง

มุมมองในปัจจุบันจัดให้กลุ่มภาษานูริสถานเป็นสาขาเอกเทศของกลุ่มภาษาอินโด-อิหร่าน แต่บางครั้งถือว่าเป็นกลุ่มภาษาอิหร่านที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาที่อยู่ใกล้เคียงคือกลุ่มภาษาดาร์ดิก ดูเหมือนว่าผู้พูดภาษานี้เข้ามาอยู่ในบริเวณปัจจุบันไม่นานนักและไม่เคยเคลื่อนย้ายลงมาถึงบริเวณที่เป็นรัฐปัญจาบ

กลุ่มภาษานี้ใช้โดยชนเผ่าในบริเวณเทือกเขาฮินดูกูซ และไม่เคยเคลื่อนย้ายไกลออกไปจากบริเวณนี้ เทือกเขานี้อยู่ทางชายแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถานและตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถาน ภาษาในกลุ่มนี้เสี่ยงที่จะเป็นภาษาตายเพราะมีผู้พูดน้อยลง

กลุ่มภาษานูริสถานมี 5 ภาษา แบ่งย่อยได้เป็นหลายสำเนียง สำเนียงหลักได้แก่ สำเนียงกาตา-วิรี สำเนียงกัมวิรีและ สำเนียงไว-อลา ผู้พูดในปากีสถาน ส่วนใหญ่พูดสำเนียงกัมวิรี ภาษาเหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาดาร์ดิกมากจนบางครั้งจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน

Georg Mergenstierne กล่าวว่าบริเวณไครัลเป็นบริเวณที่มีความหลากหลายทางภาษามากบริเวณหนึ่งของโลก แม้ว่าภาษาโควาร์จะเป็นภาษาหลักของบริเวณไครัลแต่ก็มีภาษาอื่นใช้พูดในบริเวณนี้ เช่น ภาษากาลาชา-มุน ภาษาปาลูลา ภาษาดาเมลี ภาษาคาร์วา-บาตี กลุ่มภาษานูริสถาน ภาษายิดคา ภาษาบูรุสชานสกี ภาษาคูชาร์ ภาษาวาคี ภาษาคีร์กิซ ภาษาเปอร์เซียภาษาพาซตู ภาษาเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่มีภาษาเขียนโดยใช้ภาษาอูรดูหรือภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาเขียนแทน
กลุ่มภาษาโอคุซ

กลุ่มภาษาโอคุซ (Oghuz languages) เป็นสาขาหลักของกลุ่มภาษาเตอร์กิกมีผู้พูดมากกว่า 110 ล้านคน แพร่กระจายตั้งแต่คาบสมุทรบอลข่านถึงประเทศจีน

ไม่มีเสียง h ที่ต้นคำ (พบเฉพาะในภาษาคาลาซ) ไม่มีการกเครื่องมือ (พบเฉพาะในภาษาซาคาและภาษาคาลาซ)

เปลี่ยนเสียงกักเป็นเสียงก้องก่อนสระหน้า เช่นเปลี่ยน kör เป็น gör ลดเสียง q/Ɣ หลังสระ ɨ/u เช่น quruq เป็น quru และเปลี่ยนอนุภาค –gan- เป็น –an-

กลุ่มภาษาโอคุซแบ่งได้เป็น 3 กลุ่มตามเขตภูมิศาสตร์ คือ
ภาษาที่ห่างไกลจากศูนย์กลางของกลุ่มภาษานี้คือภาษาซาลาร์ มีผู้พูด 70,000 คนในจีน
ภาษาตาตาร์ไครเมียและภาษาอูรุมเคยจัดให้อยู่ในกลุ่มภาษาเคียปชักแต่ได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาโอคุซมาก ทำให้ยากที่จะจำแนกว่าอยู่ในกลุ่มภาษาใดแน่

ภาษาที่ตายแล้วคือภาษาเปเชเนก อาจจะอยู่ในกลุ่มภาษาโอคุซแต่เนื่องจากมีเอกสารหลงเหลืออยู่น้อย จึงยากในการจัดจำแนกต่อไปในกลุ่ม
ตงซา

ตองสา หรือ ตงซา (ཀྲོང་གསར་, Wylie : Krong gsar) อยู่ในภาคกลางของภูฏาน เป็นเมืองหลวงของมณฑลตงซา คำว่าตงซาหมายถึงหมู่บ้านใหม่ เป็นเมืองต้นกำเนิดของราชวงศ์วังชุก ซึ่งปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นี้เคยเป็นเจ้าเมืองตองสามาก่อน จึงเป็นธรรมเนียมว่ามกุฏราชกุมารของภูฏานต้องได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองตองสาก่อนจึงขึ้นครองราชสมบัติ เดิมทีเมืองนี้มีชาวทิเบตอพยพมาอยู่มาก แต่ในที่สุดก็ถูกกลืนทางวัฒนธรรมเป็นชาวภูฏานไปหมด
วัดเขาขุนพนม

วัดเขาขุนพนม ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านเกาะ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช บริเวณเชิงเขาขุนพนม เป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอาณาจักรนครศรีธรรมราช ราวพุทธศตวรรษที่ 18 ถึงพุทธศตวรรษที่ 20 มีตำนานท้องถิ่นเล่าขานว่า วัดเขาขุนพนมนี้ เป็นวัดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เสด็จมาประทับ และจำพรรษาในฐานะพระภิกษุ หลังจากสิ้นรัชกาลกรุงธนบุรี เป็นเวลา 3 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2325 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2368 โดยที่ไม่ได้ทรงถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ตามพระราชพงศาวดาร แต่ได้ทรงสับเปลี่ยนพระองค์กับทหารคนสนิทหรือพระญาติ ที่มีรูปพรรณใกล้เคียงกัน
หม่อมหลวงเติบ ชุมสาย

หม่อมหลวงเติบ ชุมสาย (25 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2529) เป็นผู้เชี่ยวชาญการทำอาหารไทย และเป็นผู้นำการเผยแพร่อาหารไทยให้มีชื่อเสียงในต่างประเทศ มีชื่อเสียงจากการจัดรายการโทรทัศน์ "รายการแม่บ้าน" ถ่ายทอดทาง ช่อง 4 บางขุนพรหม และ ช่อง 9 ติดต่อกันนานถึง 20 ปี และเขียนบทความ ถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับการปรุงอาหารไทย ในหนังสือ "คู่มือแม่บ้าน"

หม่อมหลวงเติบ ชุมสาย เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 7 คนของ พระยาสีหศักดิ์สนิทวงศ์ (หม่อมราชวงศ์ถัด ชุมสาย บุตรหม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย กับหม่อมเจ้าหญิงสารภี สนิทวงศ์) กับคุณหญิงสีหศักดิ์สนิทวงศ์ (ติ๊ โภคาสมบัติ ธิดาขุนโภคาสมบัติ (เอม) กับนางโภคาสมบัติ (จั่น)) พี่น้องจำนวน 7 คน ได้แก่

หม่อมหลวงเติบ ชุมสาย จบชั้นมัธยม 6 จาก โรงเรียนสายปัญญา และมัธยม 8 จาก โรงเรียนราชินีบน ได้รับการปลูกฝัง และประสบการณ์เกี่ยวกับการทำอาหารไทย มาจากทั้งบิดาและมารดา
สุมาสู

สมเด็จพระจักรพรรดิจิ่งตี้ หรือ สุมาสู(ซือหม่าซือ) เป็นตัวละครหนึ่งในวรรณกรรมเรื่องสามก๊ก

สุมาสูเป็นบุตรชายคนโตของสุมาอี้ ที่เกิดกับ จางชุนหัว มีฉายาว่า จื่อเหยียน มีรูปร่างหน้าตา หน้ากลมปากสี่เหลี่ยมริมฝีปากหนา ใต้ตาซ้ายมีติ่งเนื้อ บนปากมีขน มีสติปัญญาดี สุขุม ชำนาญในพิชัยสงครามเมื่อสุมาอี้สิ้นชีพแล้ว พระเจ้าโจฮองตั้งให้สุมาอี้เป็น ต้าเจียงจวิน จ่งหนิ่งซ่างซูจีมิต้าซื่อ แปลว่าเสนาบดีผู้กำกับการฝ่ายในควบคุมความลับของแผ่นดิน ควบคุมอำนาจในวุยก๊กทั้งสิ้น เป็นที่ครั่นคร้ามแก่พระเจ้าโจฮองมาก พระเจ้าโจฮองคิดกำจัดเสีย สุมาสูจับแผนการได้ จึงปลดพระเจ้าโจฮองออกจากราชบัลลังก์ตั้งโจมอขึ้นแทน สุมาสูถึงแก่กรรมจากการผ่าตัดติ่งเนื้อใต้ตาที่เมืองฮูโต๋ต่อมาสุมาเอี๋ยนหลานชาย แย่งราชสมบัติได้จากพระเจ้าโจฮวน ตั้งตัวเป็นกษัตริย์ ราชวงศ์จิ้นแล้วได้สถาปนาสุมาสูขึ้นเป็นจิ่งตี้(จักรพรรดิ)
สุมาเจียว

สมเด็จพระจักรพรรดิอุ๋นตี้ หรือ สุมาเจียว (สำเนียงกลางเรียกว่า "ซือหม่าเจา") เป็นโอรสองค์ที่สองของสุมาอี้ มีฉายาว่า จื่อส้าง เป็นคนเหี้ยม ฉลาดแกมโกง มีความทะเยอทะยานอยู่เป็นนิจ หลังจากสุมาอี้ตาย พระเจ้าโจฮองแต่งตั้งให้เป็นเพียวฉีส้างเจียงจวิน (สามก๊กไทยเรียกว่า เตียวกี๋เซียงจงกุ๋น สามก๊กอังกฤษแปลว่า นายพลทหารม้า) เมื่อสุมาสูผู้เป็นพี่ชายถึงแก่กรรม สุมาเจียวที่อยู่เมืองฮูโต๋ เกรงว่าพระเจ้าโจมอจะตั้งคนอื่นขึ้นควบคุมประเทศ จึงเคลื่อนทัพไฟตั้งใกล้ลกเอี๋ยง พระเจ้าโจมอกลัวว่าสุมาเจียวจะโค่นราชบัลลังก์ จึงมอบอำนาจในการบริหาร ราชการแผ่นดินให้สุมาเจียว และพระราชทานยศ "ต้าเจียงจวิน"

พอได้อำนาจในแผ่นดิน สุมาเจียวคิดแย่งพระราชสมบัติของพระเจ้าโจมอ แต่ถูกจูกัดเอี๋ยน ผู้บัญชาการทหารที่ห้วยหลำขัดขวางจนเกิดสงคราม จูกัดเอี๋ยนถูกฆ่าตายพร้อมทั้งตระกูล ต่อพระเจ้าโจมอทรงมีความรู้สึกกดดันที่อยู่ภายใต้อำนาจสุมาเจียวจึงแต่งกลอนเพื่อระบายความในใจออกมาแต่กลอนนี้กับหลุดไปถึงหูสุมาเจียว ทำให้เกิดความโมโหจึงบุกเข้าไปด่าทอพระเจ้าโจมอในท้องพระโรงต่อหน้าข้าราชบริพารและออกจากท้องพระโรงโดยไม่ทูลลา พระเจ้าโจมอก็พิโรธจึงคิดจะกำจัดสุมาเจียว แต่สุมาเจียวรู้ตัวจึงให้พรรคพวกฆ่าพระเจ้าโจมอเสียโดยให้เซงเจ (เฉิงจี้) เป็นคนกำจัด เมื่อพระเจ้าโจมอสิ้นพระชนม์ก็ได้แสร้งทำเป็นร้องไห้ต่อศพพระเจ้าโจมอว่าตนยังจงรักภักกีต่อพระเจ้าโจมอและประหารเซงเจในข้อหาลอบปลงพระชนม์เพื่อไม่ให้ใครครหานินทาตนว่าเป็นโจรกบฏชิงราชสมบัติ แล้วยกโจฮวน หลานโจโฉขึ้นเสวยราชย์สืบไป หลังจากนั้น สุมาเจียวไปอำนวยการรบกับจ๊กก๊ก จับตัวพระเจ้าเล่าเสี้ยนมาเป็นเชลยได้ จึงได้รวมอาณาจักรจ๊กก๊กไว้ในราชอาณาจักรวุยก๊ก ต่อมาคิดแย่งราชสมบัติจากพระเจ้าโจฮวน จึงตั้งตัวเป็นจีนอ๋อง ภายหลังเสียชีวิตด้วยการหัวเราะพระเจ้าเล่าเสี้ยนต่อมาสุมาเอี๋ยนได้แย่งราชสมบัติจากพระเจ้าโจฮวนสำเร็จและสถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้มีนามว่า พระเจ้าจิ้นหวู่แห่งราชวงศ์จิ้น และได้แต่งตั้งสุมาเจียว ผู้เป็นบิดาให้เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิอุ๋นตี้ในที่สุด
พัวเจี้ยง

พัวเจี้ยง (; ) เป็นชาวเมืองตงฉวินฟาเซียนฉายาว่า อุยกุ๋ย เป็นคนเคร่งครัดในระเบียบวินัย แต่ขี้โอ่ ยิ่งแก่ยิ่งขี้โอ่มาก รับราชการอยู่กับซุนกวนมีความชอบมาก ได้ยศมหารเป็นผิงเป่ยเจีบงจวิน (นายพล)

ความชอบครั้งสำคัญคือ การรบที่ซอกเขาเจาสัน ซึ่งพัวเจี้ยงได่ขุดหลุมพลางไว้และจับกวนอูได้ที่นั่นพร้อมด้วยกวนเป๋ง(บุตรบุญธรรม) พัวเจี้ยงได้เอาง้าวของกวนอูมาเป็นอาวุธของตน เป็นผู้ออกรบลวงฮองตง ทหารเอกของพระเจ้าเล่าปี่ให้ตกเข้าไปในที่ล้อมหน้าเมืองอิเหลง แล้วให้ทหารระดมยิงเกาทัณฑ์ ถูกซอกคอฮองตงกลับไปตายที่ทัพหลวง ในที่สุดได้รบพุ่งกับกวนหินบุตรกวนอูตัวต่อตัว ถูกกวนหินฟันตาย กวนหินได้ง้าวของกวนอูจากพัวเจี้ยงคืนไป ตำแหน่งสุดท้ายของพัวเจี้ยง เป็นเจ้าเมืองเซียงหยัง (ซงหยง)และมียศทหารเป็นอิ้วเจียงจวิน (นายพล)