seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สถานีหัวลำโพง (รถไฟฟ้ามหานคร)

สถานีหัวลำโพง () เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพมหานคร บริเวณสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) ซึ่งเป็นสถานีรถไฟที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นสถานีรถไฟหลักของประเทศไทย เนื่องจากเป็นสถานีปลายทางและเพื่อรำลึกถึงกิจการรถไฟในประเทศไทย จึงใช้สถานีหัวลำโพงเป็นสถานที่ทำพิธีวางศิลาฤกษ์โครงการ และทำพิธีเปิดการเดินรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล นอกจากนี้ยังมีส่วนจัดแสดงนิทรรศการถาวรเกี่ยวกับความเป็นมาของโครงการรถไฟฟ้ามหานครอยู่ภายในสถานี

ถนนพระรามที่ 4 บริเวณแยกหัวลำโพง จุดบรรจบ ถนนพระรามที่ 4, ถนนรองเมือง, ทางขึ้นทางด่วนหัวลำโพง และ ถนนมหาพฤฒาราม ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน และแขวงมหาพฤฒาราม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร

สำหรับที่ตั้งของสถานีหัวลำโพง นอกจากมีความโดดเด่นจากการเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟหัวลำโพง ซึ่งเป็นต้นทางหลักของรถไฟทางไกลทั่วประเทศแล้ว ยังอยู่ใกล้กับย่านธุรกิจการค้าที่สำคัญของชาวไทยเชื้อสายจีน บริเวณสามแยก (ห้าแยกหมอมี), ตลาดน้อย และวงเวียนโอเดียน ที่เป็นจุดเริ่มต้นของถนนเยาวราช หรือ "ไชน่าทาวน์" ของเมืองไทย ทำให้สถานีรถไฟฟ้าหัวลำโพงเป็นอีกหนึ่งสถานี ที่มีบทบาทสำคัญด้านการท่องเที่ยวในกรุงเทพฯ และในขณะนี้ที่ระบบรถไฟฟ้ายังครอบคลุมไปไม่ถึงพื้นที่เมืองเก่าบริเวณเกาะกรุงรัตนโกสินทร์ สถานีหัวลำโพงก็ยังมีความสำคัญต่อการเดินทางของผู้โดยสารในย่านเมืองเก่า เช่น เยาวราช คลองถม พาหุรัด ปากคลองตลาด ซึ่งโดยสารรถประจำทางมาเชื่อมต่อรถไฟฟ้าใต้ดินออกสู่พื้นที่อื่น ๆ ของกรุงเทพฯ โดยเฉพาะด้านตะวันออก เพราะในปัจจุบันสถานีหัวลำโพงถือได้ว่าเป็นสถานีรถไฟฟ้าที่อยู่ใกล้กับเขตเมืองเก่ามากที่สุด เพียงถัดจากคลองผดุงกรุงเกษม ซึ่งเป็นคูเมืองชั้นนอกสุดของกรุงเทพฯ บริเวณสะพานเจริญสวัสดิ์ 36

โดยปัจจุบัน (พ.ศ. 2558) สถานีหัวลำโพงยังคงเป็นสถานีปลายทางในระบบรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล แต่อยู่ในระหว่างการก่อสร้างส่วนต่อขยายหัวลำโพง-บางแค โดยหลังจากนี้ชานชาลาที่ 1 ที่มุ่งหน้าไปสถานีหลักสอง จะลดระดับกลายเป็นชานชาลาแบบสองชั้นเหมือนเดิม เนื่องจากวิ่งเลียบเข้าถนนเจริญกรุงที่มีทางแคบ และจะลดระดับลงไปเรื่อยๆ จนถึงความลึกที่ 40 เมตร เพื่อลอดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แล้วยกระดับขึ้นมาเรื่อยๆ จนมาขึ้นพ้นระดับใต้ดินที่บริเวณสถานีอิสรภาพ ก่อนมุ่งหน้าเข้าสู่สถานีท่าพระ

และในอนาคต สถานีหัวลำโพงจะเชื่อมต่อกับ สถานีหัวลำโพงอีกแห่งในบริเวณสถานีหัวลำโพง ของโครงการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้มอีกด้วย

ปัจจุบันชานชาลาสถานีหัวลำโพงจะเปิดใช้เพียงชานชาลาที่ 2 เพียงชานชาลาเดียว ผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีเตาปูนจะใช้ชานชาลาร่วมกับผู้โดยสารที่เดินทางมาจากสถานีรายทาง โดยผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีเตาปูนจะต้องรอจนกว่าผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางออกจากขบวนรถ และรอให้เจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสภาพรถไฟฟ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน แต่ทั้งนี้รถไฟฟ้าบางขบวนอาจเข้าเทียบชานชาลา 1 เพื่อให้ผู้โดยสารที่มาจากสถานีเตาปูนลงจากรถ โดยไม่รับผู้โดยสาร

แต่เมื่อการก่อสร้างส่วนต่อขยายหัวลำโพง-บางแคแล้วเสร็จ จะมีการเดินรถโดยจะใช้ชานชาลาที่ 2 เพื่อจอดเทียบขบวนรถที่มาจากสถานีวัดมังกร มุ่งหน้าสถานีเตาปูน - ท่าพระ

ตราสัญลักษณ์เป็นรูปทรงครึ่งวงกลมของอาคารสถานีรถไฟกรุงเทพ โดยมีรูปทรงปกติอยู่เหนือเงาสะท้อนรูปหัวกลับ ใช้สีแดงเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นย่านธุรกิจ หรือตลาด

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 206 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึกจากผิวดิน 14 เมตร เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)แบ่งเป็น 2 ชั้น ประกอบด้วยจัดแสดงบริเวณทางเดินเชื่อมต่อสถานีรถไฟกรุงเทพ ระหว่างทางเข้า-ออกที่ 2 และ 3
อักษรซูเมอร์

อักษรซูเมอร์ เป็นอักษรที่จัดว่าเก่ามาก ใช้ในเมโสโปเตเมียตอนใต้ ตั้งแต่ราว 4,457 ปีก่อนพุทธศักราช พัฒนาจากการบันทึกบนดินเหนียวที่เริ่มมีมาตั้งแต่ 7,457 ปีก่อนพุทธศักราช มาเป็นอักษรรูปลิ่ม

อักษรนี้เกิดจากแนวคิดของชาวซูเมอร์ในการเก็บรักษาแผ่นดินเหนียวที่ใช้นับผลผลิตทางเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมไม่ให้สูญหาย และสามารถจดจำได้ว่า มีจำนวนเท่าใดและใช้นับอะไร โดยการกดรอยให้เป็นสัญลักษณ์ลงบนแผ่นดินเหนียวที่ใช้เก็บขณะยังเปียกอยู่ ต่อมาจึงเลิกใช้แผ่นดินเหนียว หันมาเขียนเครื่องหมายลงบนดินเหนียวที่ยังเปียกอยู่แทน รวมทั้งพัฒนาสัญลักษณ์ในการนับขึ้นใช้แทนการวาดภาพหรือเครื่องหมายซ้ำ ๆ กันหลายอัน การบันทึกแบบนี้พบในเมืองของชาวซูเมอร์ เช่น อูรุก จัมคัต นาสร์ เมื่อราว 2,757 ปีก่อนพุทธศักราช

การเขียนครั้งแรกเขียนจากบนลงล่าง ต่อมาเปลี่ยนเป็นจากซ้ายไปขวา (คาดว่าเมื่อราว 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช) โดยหมุนรูปอักษรไป 90 องศา ทวนเข็มนาฬิกา และรูปอักษรเริ่มเปลี่ยนจากเส้นตรงและเส้นโค้งเป็นรูปลิ่ม ต่อมา เมื่อ 2,257 ปีก่อนพุทธศักราช เริ่มมีการพัฒนาระบบการเขียนเพื่อใช้แทนหน่วยเสียง มีคำพ้องเสียงที่ใช้แทนคำที่ออกเสียงเหมือนกัน แต่มีความหมายต่างกันมาก ทั้งนี้เพราะในภาษาซูเมอร์มีคำที่เป็นคำโดดมาก ตัวอย่างเช่น อักษรที่ใช้แทนเสียง “ti” (ลูกศร) เหมือนกับที่ใช้แทนเสียง “til” (ชีวิต)
เมื่อระบบการเขียนพัฒนามากขึ้น การจำแนกระหว่างอักษรที่ใช้แทนคำกับอักษรที่ใช้แทนพยางค์ทำได้ยากขึ้น มีการพัฒนาอักษรที่เป็นศัพท์กำหนด ใช้นำหน้าหรือตามหลังสัญลักษณ์ ที่แทนเสียงของคำเพื่อบอกความหมาย ระบบการนับในภาษาซูเมอร์และอักษรรูปลิ่มอื่น ๆ เป็นทั้งเลขฐาน 10 และเลขฐาน 60 โดยมีสัญลักษณ์เฉพาะของเลขแต่ละฐาน รวมทั้งการรวมกัน และการยกกำลังของตัวเลขเหล่านั้น เช่น เลข 9 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 1 จำนวน 9 ตัว เลข 10 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 10 ตัวเดียว เลข 60 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 60 และเลข 70 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 60 กับเลข 10 เลขฐาน 60 ในปัจจุบัน ยังใช้เป็นหน่วยของเวลาและมุมในวงกลม ชาวเมโสโปเตเมียรุ่นหลัง ๆ ได้แก่ชาวบาบิโลเนีย ชาวอัสซีเรีย และชาวเปอร์เซีย ปรับปรุงระบบเลขของชาวซูเมอร์ มาเป็นระบบที่ขึ้นกับตำแหน่ง แบบเดียวกับระบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลดจำนวนสัญลักษณ์ลงมาก

ชาวแอกแคดได้พัฒนาอักษรซูเมอร์มาใช้เขียนภาษาของตน ที่จริงแล้วภาษาซูเมอร์เลิกใช้พูดตั้งแต่ 1,257 ปีก่อนพุทธศักราช แต่ยังคงใช้เป็นภาษาเขียน เช่นเดียวกับการใช้ภาษาละตินในยุโรปยุคกลาง ทำให้มีการใช้ภาษาซูเมอร์ต่อมาจนถึงราว พ.ศ. 643
ไชยา สิงห์ชัชวาลย์

ไชยา สิงห์ชัชวาลย์ สถิติการชก 5 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 1
สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก

สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก ตั้งอยู่บ้านหนองปลาดุก หมู่ 6 ตำบลหนองกบ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นสถานีรถไฟ ระดับ 4 เป็นชุมทางที่แยกไปรถไฟสายใต้ รถไฟสายตะวันตก และทางรถไฟสายสุพรรณบุรี

สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก นับเป็นสถานีรถไฟต้นทางของทางรถไฟสายมรณะ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ณ สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก มีอาหารทีขึ้นชื่อเป็นเอกลักษณ์ คือ ข้าวแกงที่บรรจุใส่กระทงใบตอง ขายราคากระทงละ 10 บาท โดยขายอย่างยาวนานมากกว่า 40 ปี เริ่มแรกที่ราคาเพียงกระทงละ 1 บาท โดยมีเมนู 4 อย่าง คือ พะแนงเนื้อ, พะแนงไก่, แกงเขียวหวานไก่ และไข่พะโล้ รวมถึงเคยถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาแล้ว ในวโรกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรีด้วยรถไฟพระที่นั่ง ซึ่งรถไฟได้จอดพักที่สถานีชุมทางแห่งนี้เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ด้วย
จัมบ้า!

จัมบ้า! () เป็นกลุ่มบริษัทผู้ให้บริการทางด้านการบันเทิงในรูปแบบดิจิตอล หรือที่เรียกว่าคอนเทนต์โพรไวเดอร์ (Content Provider) โดยให้บริการในด้านเนื้อหา (คอนเทนต์) และการบริการ โดยมีสินค้าหลายหมวดหมู่ ตั้งแต่ เพลง ริงโทน กราฟิก เกม แอปฟลิเคชั่น (โปรแกรมมือถือ) รวมถึงบริการ ข่าวสารและข้อมูลทาง SMS การให้บริการจะส่งไปยังโทรศัพท์มือถือหรือคอมพิวเตอร์ของผู้รับ โดยลูกค้าสามารถสั่งสินค้าผ่านทาง SMS, WAP หรือผ่านอินเทอร์เน็ต จัมบ้า! เป็นส่วนหนึ่งของ VeriSign
ในปี 2006 นี้ บริษัท จัมบ้า! ได้ให้บริการโมบายคอนเทนต์ในกว่า 30 ประเทศ ใน 6 ทวีป ซึ่งในจำนวนนี้ มี อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย จีน อัฟริกาใต้ และอีกหลายประเทศในยุโรปและเอเชีย ส่วนหนึ่งของการเติบโตมาจากบริษัทคู่ค้าและพันธมิตร ผู้ให้บริการด้านเครือข่ายที่อยู่ในประเทศต่างๆ โดย จัมบ้า! มีออฟฟิศกลางอยู่ที่นครเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันมีจำนวนพนักงานมากกว่า 550 คน
สถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน

สถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน () ตั้งอยู่ที่ซอยฉิมพลี 12 ถนนฉิมพลี แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร อยู่ห่างจากสถานีรถไฟธนบุรีเป็นระยะทาง 5.21 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟธนบุรี/สถานีรถไฟบางบำหรุ และ สถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์ ใช้สัญญาณแบบไฟสีสามท่า ประแจกลไฟฟ้า ชนิดบังคับสัมพันธ์ด้วยรีเลย์ และสัญญาณไฟสี ตัวย่อของสถานีคือ ตช.
ทางรถไฟสายใต้

ทางรถไฟสายใต้ เป็นทางรถไฟที่เริ่มต้นจากสถานีรถไฟธนบุรี กรุงเทพมหานคร ผ่านจังหวัดนครปฐม, ราชบุรี, เพชรบุรี, ประจวบคีรีขันธ์, ชุมพร, สุราษฎร์ธานี, นครศรีธรรมราช, พัทลุง, สงขลา, ปัตตานี, ยะลา และไปสุดปลายทางที่สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส และไปบรรจบกับทางรถไฟของประเทศมาเลเซีย ที่สถานีรถไฟรันเตาปันจาง

ทางรถไฟสายใต้สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจากสถานีรถไฟธนบุรีถึงสถานีรถไฟเพชรบุรี ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ขยายเส้นทางไปภาคใต้และสร้างทางแยกที่สถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะพานพระรามหกไปบรรจบกันที่สถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน เพื่อเชื่อมทางรถไฟสายใต้กับทางรถไฟสายเหนือ ทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ และสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง)

ความยาวของทางรถไฟสายใต้ นับจากสถานีรถไฟธนบุรี ถึง ชายแดนไทย-มาเลเซีย ที่อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส รวมทั้งสิ้น 1,144.29 กิโลเมตร เป็นทางรถไฟสายที่ยาวที่สุดในประเทศไทย

ในอนาคต การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ร่วมกับ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) จะทำการย้ายสถานีต้นทางหลักของกรุงเทพ จากสถานีหัวลำโพง มาที่ ชุมทางบางซื่อ เป็นสถานีหลักแห่งเดียวของกรุงเทพมหานคร พร้อมจัดเส้นทางใหม่ จากบางซื่อไปนครปฐม และราชบุรี เป็นสายตะวันตก จากบางซื่อ ไปหัวลำโพง วงเวียนใหญ่ มหาชัย จนถึงปากท่อ ตลอดจนทุกสถานีหลังจากนี้ นับเป็นสายใต้ (เส้นทางใหม่) จากบางซื่อไปชุมทางบ้านภาชี ยังเป็นสายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดิม จากบางซื่อไปสุวรรณภูมิ ฉะเชิงเทรา เป็นสายตะวันออกตามเดิม และแยกเพิ่มอีก 2 เส้นทางคือ รถไฟความเร็วสูง (ไฮสปีดเทรน) เส้นทางกรุงเทพ-ระยอง และรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (SARL : Suvarnabhumi Airport Rails Link)

นอกจากนี้ ยังมีโครงการปรับปรุงทางรถไฟทั้งหมดเป็นทางคู่ ในเส้นทางรถไฟสายใต้ จะแบ่งเป็น 7 ช่วง ประกอบด้วย
และจะมีโครงการก่อสร้างทางรถไฟสายใหม่ จำนวน 4 เส้นทางคือ
ซึ่งทั้งหมด อยู่ในระหว่างการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการ
Common Desktop Environment

Common Desktop Environment หรือ CDE เป็น ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ desktop environment ที่ทำงานบน ยูนิกซ์, โดยใช้วิจิททูลคิทที่ชื่อ MotifMotif
พัฒนาร่วมกันโดย ฮิวเลตต์-แพคการ์ด ไอบีเอ็ม โนเวลล์ และ ซัน ไมโครซิสเต็มส์

CDE ได้รับการยอมรับว่าเป็น de facto standard สำหรับ UNIX desktop มาโดยตลอด, จนกระทั่งช่วงปี 2000, desktop environment ที่เป็นซอฟต์แวร์เสรี เช่น KDE และ กโนม (GNOME) ได้รับการพัฒนาเติบโตขึ้นมากแล้ว จนแทบจะกลายเป็นมาตรฐานสำหรับระบบ กนู/ลินุกซ์ ที่มีฐานผู้ใช้เยอะกว่ามาก

ปี 2001 ฮิวเลตต์-แพคการ์ด (HP-UX) และ ซัน (โซลาริส) ประกาศว่าจะเลิกใช้ CDE และหันมาสนับสนุน กโนม แทน
แต่ปี 2003 ฮิวเลตต์-แพคการ์ด เปลี่ยนใจกลับมาใช้ CDE อีก โดยให้เหตุผลว่า API ของกโนม เปลี่ยนแปลงบ่อย และตัวระบบเองก็ไม่ค่อยเสถียรเท่าที่ควร
ปลากดหัวผาน

ปลากดหัวผาน () ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hemiarius verrucosus" อยู่ในวงศ์ปลากดทะเล (Ariidae)

มีรูปร่างคล้ายปลากดคัง ("Hemibagrus wyckioides") ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน แต่จะมีส่วนหัวที่ยาวและปลายจะงอยปากยื่นแหลมกว่า พื้นลำตัวเป็นสีดำอมน้ำตาล ท้องสีขาว และมีหนวดที่ไม่ยาวเก่าปลากดคัง มีครีบทั้งหมด 8 ครีบ โดยครีบหลังจะยาวใหญ่กว่า เงี่ยงแหลมที่ก้านครีบหลังใหญ่และแหลมคมกว่า ครีบอกมีเงี่ยงขนาดใหญ่แหลมคม ก้านครีบอก ครีบหลัง ครีบท้องสีซีดจาง ครีบไขมันค่อนข้างเล็ก เส้นประสาทข้างลำตัวเล็กมากจนแทบมองไม่เห็น มีขนาดประมาณ 40 เซนติเมตร ใหญ่สุด 80 เซนติเมตร น้ำหนักเต็มที่ประมาณ 6 กิโลกรัม

พบอาศัยอยู่อย่างชุกชุมในอดีตในเขตน้ำกร่อยตอนใต้ถึงน้ำจืดในแม่น้ำบางปะกง แต่พบน้อยมากที่แม่น้ำเจ้าพระยา ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา จะพบได้บ่อยในอดีตในช่วงที่มีน้ำทะเลหนุน ที่สภาพน้ำมีความเค็มมาก ปลามักจะว่ายน้ำขึ้นทวนน้ำเพื่อหนีความเค็ม

ปัจจุบัน เป็นปลาที่พบได้น้อยมาก จนมีสภาพล่อแหลมต่อการใกล้สูญพันธุ์ (VN) ตามบัญชีแดง ของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ในแม่น้ำเจ้าพระยา ในเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พบซากฟอสซิลเพียงไม่กี่ชิ้นที่ก้นแม่น้ำ และในแม่น้ำบางปะกงได้หายไปหลังปี พ.ศ. 2535 ซึ่งก่อนหน้านั้นสามารถจับได้ปีละหลายสิบตัว และมีทุกขนาดตั้งแต่น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม สันนิษฐานว่าเป็นเพราะการสร้างเขื่อนทดน้ำบางปะกง ทำให้ปลาไม่สามารถว่ายทวนน้ำหนีความเค็มได้เหมือนเช่นในอดีต

ปลากดหัวผานยังสามารถพบได้อีกที่ลุ่มแม่น้ำโขง ที่นั่นจัดว่าเป็นปลาที่หาได้ไม่ยาก นิยมนำมาบริโภคมีขายกันในตลาดสดในประเทศลาว โดยพบได้ตั้งแต่ตอนใต้ของน้ำตกหลี่ผี และคอนพะเพ็ง จนถึงจังหวัดกระแจะ ในประเทศกัมพูชา บริเวณปากแม่น้ำโขง แต่ในประเทศไทยไม่มีรายงานพบมานานแล้วกว่า 20 ปี จึงสันนิษฐานว่าอาจสูญพันธุ์ไปแล้วจากธรรมชาติ
ตำบลตะกรบ

ตำบลตะกรบ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอไชยา โดยอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอไชยา ประมาณ 12 กิโลเมตร

ตำบลตะกรบมีชายหาดทะเล ที่เป็นหาดทรายจำนวน 5 แห่ง ได้แก่ หาดทรายแก้ว,หาดนิยม,หาดนายอำเภอ,หาดบางโฉลง,หาดจินตรา ซึ่งประชาชนทั่วไปสามารถเข้ามาเที่ยวและผักผ่อนได้และยังมีป่าไม้

เป็นเขตร้อนชื้น ได้รับอิมธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่าน และมีฝนตกชุกตลอดทั้งปี
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่เปิดสอนในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ เปิดสอน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2514
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพเปิดสอน 9 สาขาวิชา ใน 6 ภาควิชา ได้แก่
ตำบลตะเคียนทอง (อำเภอกาญจนดิษฐ์)

ตำบลตะเคียนทอง เป็นตำบลในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียนทอง ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 7 บ้านหนองจิก ตำบลตะเคียนทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอกาญจนดิษฐ์ประมาณ 3 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานีประมาณ 12 กิโลเมตรตามเส้นทางคมนาคม ตำบลตะเคียนทองมีเนื้อทั้งหมดโดยประมาณ 27.80 ตารางกิโลเมตร หรือ 17,375 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลและอำเภออื่นๆ ดังนี้ 
พื้นที่ตำบลตะเคียนทองประมาณ มากกว่าร้อยละ 70 เป็นสภาพพื้นที่ราบชายฝั่งทะเล มีลำคลองกะแดะแจะ ไหลผ่านพื้นที่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตก ส่วนพื้นที่มีสภาพราบเรียบ ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของตำบลมีคูคลองหลายสายกระจายอยู่ทั่วไป คูคลองเหล่านี้มีทั้งที่เกิดขึ้นเอง และสร้างขึ้น คลองที่สำคัญ เช่น คลองกะแดะแจะ คลองเฉงอะ เป็นต้น
ตำบลลีเล็ด

ลีเล็ดเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฏร์ธานี ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอำเภอ มีองค์การบริหารส่วนตำบลลีเล็ดเป็นหน่วยงานหลักในการบริหารจัดการการพัฒนาในระดับตำบล หน่วยงานดังกล่าวตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ตำบลลีเล็ด อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 20 กิโลเมตร การเดินทางจากอำเภอมาทาง ถนนพุนพิน-ไชยา ระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร ถึงสามแยกทุ่งโพธ์ เลี้ยวขวามาทางถนนทุ่งโพธิ์-บางพลา ประมาณ 12 กิโลเมตร ถึงองค์การบริหารส่วนตำบลลีเล็ดซึ่งตั้งอยู่ทางด้านขวามือ ตำบลลีเล็ดมีเนื้อที่ประมาณ 26.6 ตารางกิโลเมตร หรือ 16,661 ไร่ หรือ 26.6 ตารางกิโลเมตร 
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำลำคลองไหลผ่าน คือคลองพุนพิน ฤดูฝนพื้นที่ส่วนใหญ่น้ำท่วมถึง มีพื้นที่ติดต่อกับทะเล เหมาะสำหรับทำการประมง สภาพภูมิอากาศ ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งทำให้มีช่วงฤดูฝนยาวนานและมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่านทำให้ฤดูร้อนและฤดูฝนระยะเวลาใกล้เคียงกัน ทำให้ฤดูฝนน้ำมากเกินไป และฤดูร้อนเกิดการขาดแคลนน้ำในการอุปโภคและบริโภค
ตำบลพลายวาส

ตำบลพลายวาส เป็นตำบลในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

องค์การบริหารส่วนตำบลพลายวาส ตั้งอยู่ในตำบลพลายวาส อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฏร์ธานี พื้นที่ส่วนหนึ่งติดต่อกับเทศบาลตำบลกาญจนดิษฐ์ และห่างจากเทศบาลนครสุราษฏร์ธานีประมาณ 18 กม. ตามเส้นทางการคมนาคม โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้

พื้นที่ตำบลพลายวาส เป็นพื้นที่ราบลุ่ม พื้นที่บางส่วนเป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ และพื้นที่ไม่มีเอกสารสิทธิ มีทางออกสู่ทะเล ตำบลพลายวาส มีเนื้อที่ประมาณ 92 ตร.กม. หรือประมาณ 57,500 ไร่

องค์การบริหารส่วนตำบลพลายวาส แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
วงศ์ปลาแค้

วงศ์ปลาแค้ () เป็นปลาหนังหรือปลาไม่มีเกล็ดวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาหนัง ที่แตกต่างจากวงศ์อื่นคือ ส่วนหัวโต ปากกว้างมากและอยู่ด้านล่าง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sisoridae (/ไซ-ซอ-ริ-ดี/)

ผิวหนังบนหัวและตัวไม่เรียบ อาจสากหรือเป็นตุ่มนิ่มเล็ก ๆ บนหัวมีสันตื้น ๆ ไปถึงด้านหลัง 
ครีบไขมันมีขนาดเล็ก มีหนวด 4 คู่ หนวดที่ริมฝีปากเป็นเส้นแบนและแข็ง หนวดที่จมูกสั้น หนวดใต้คางยาว ส่วนมากที่ครีบหลังและครีบอกมีก้านแข็งแหลมคม ครีบท้องใหญ่ ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก

ในบางสกุล เช่น "Glyptothorax" มีแผ่นหนังย่นใต้อกซึ่งใช้เกาะพื้นหินได้

เป็นปลากินเนื้อ ตั้งแต่สัตว์หน้าดินจนถึงปลาขนาดเล็กกว่า รวมถึงเศษซากสัตว์หรือปลาที่ตายแล้ว

เป็นปลาที่อาศัยบริเวณพื้นน้ำ โดยหันหน้าทวนกระแสน้ำ ชอบสภาพแวดล้อมพื้นทราย น้ำสะอาดใส มีออกซิเจนสูง มีการกระจายพันธุ์เฉพาะเขตร้อนของทวีปเอเชีย พบมากกว่า 50 ชนิด ใน 16 สกุล โดยแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อย ๆ ได้อีก 3 วงศ์

สำหรับในประเทศไทยพบประมาณ 17 ชนิด มีขนาดแตกต่างออกไปตั้งแต่เพียงไม่กี่เซนติเมตรในลำธารน้ำไหลเชี่ยวบนภูเขาสูง ไปจนถึง ปลาแค้ยักษ์ ("Bagarius yarrelli") ที่อาศัยและหากินใต้ท้องน้ำ ที่มีขนาดถึง 2 เมตร

โดยชนิดที่พบบ่อยคือ ปลาแค้วัว ("B. bagarius") หรือปลาแค้ธรรมดา กับ ปลาแค้ยักษ์

อนึ่ง ในปัจจุบัน วงศ์ปลาแค้ขี้หมู (Erethistidae) ที่เคยมีปลาแค้ขี้หมู ("Erethistes maesotensis") เป็นสมาชิกในวงศ์ เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์นี้ด้วย แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกไปต่างหาก
ปลาแค้วัว

ปลาแค้วัว หรือ ปลาแค้ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) มีลักษณะหัวแบนราบมีด้านบนโค้งและด้านล่างเรียบ จะงอยปากยื่นยาว มองจากด้านบนจะโค้ง หนวดเป็นเส้นแข็งมีผังผืดที่ริมฝีปาก ตาเล็กอยู่ด้านบนของหัว มีลักษณะคล้ายตาของงูหรือจระเข้ คือ มีม่านตาดำเล็กเป็นช่องแนวตั้ง ปากกว้างมากมีฟันเป็นเขี้ยวแหลมคมอย่างสัตว์ดุร้าย ส่วนหลังยกสูง ลำตัวแบนราบเล็กน้อย ครีบหลังยกสูงมีก้านครีบแข็งแหลมคมเช่นเดียวกับครีบอก ที่ปลายครีบอก ครีบท้อง ครีบหลัง มีลักษณะเป็นเส้นเรียวยาว โดยเฉพาะในตัวเมีย

ผิวหนังสาก บนหัวมีกระ ไม่เรียบ ตัวมีสีเขียวมะกอกหรือน้ำตาลอ่อนอมเหลือง มีประด่างสีคล้ำและสีดำตลอดลำตัวด้านบนและครีบ ด้านท้องสีจาง ครีบท้องของปลาแค้วัวจะตั้งตรงอยู่แนวเดียวกับด้านท้ายของครีบหลัง

เป็นปลาล่าเหยื่อ กินปลาและซากสัตว์เป็นอาหาร อาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ของทุกภาคในประเทศไทย พบน้อยในภาคใต้ พบมากในแม่น้ำเจ้าพระยา ในต่างประเทศพบที่อินเดีย, กัมพูชา, เวียดนาม ไปจนถึงเกาะสุมาตรา, บอร์เนียว และชวา มีความยาวเต็มประมาณ 30-40 เซนติเมตร พบใหญ่สุดไม่เกิน 70 เซนติเมตร

นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาตุ๊กแก" เป็นต้น

นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด เนื้อมีรสชาติดี อร่อย ทำเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ เป็นต้น มักพบขายในร้านแม่น้ำตามภูมิภาคที่ติดริมแม่น้ำ และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาแค้ยักษ์

ปลาแค้ยักษ์ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งอยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)

มีรูปร่างคล้ายปลาแค้วัว ("B. bagarius") ที่อยู่ในสกุลเดียวกันมากจนสังเกตได้ยาก ที่แตกต่างกันคือ ครีบท้องของปลาแค้ยักษ์จะอยู่เยื้องด้านท้ายของครีบหลัง สีสันก็คล้ายกันมาก แต่อาจมีสีน้ำตาลเข้มหรือคล้ำกว่าในปลาตัวเต็มวัย รวมทั้งมีกระตามผิวหนังมากกว่าด้วย เมื่อปลาโตยิ่งขึ้นยิ่งมีมากขึ้น มีขนาดประมาณ 60-70 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร อาศัยอยู่ในสายใหญ่ตั้งแต่แม่น้ำสาละวินจนถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้ แต่พบมากในแม่น้ำโขง เนื้อมีรสชาติดีและมีสีเหลืองอ่อนรวมถึงหนังและไขมัน ซึ่งต่างจากปลาแค้วัวซึ่งมีเนื้อสีขาว โดยทั้ง 2 ชนิด มักถูกปรุงเป็นอาหารด้วยวิธีเดียวกัน และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

ปลาแค้ยักษ์ ยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาแค้ควาย" หรือ "ปลาตุ๊กแก" เป็นต้น

ปลาแค้ยักษ์ ในประเทศอินเดียและเนปาล ถูกต้องสงสัยว่าเป็นตัวการทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ชีวิต เนื่องจากมีเด็กวัยรุ่นลงเล่นน้ำในแม่น้ำ 2 รายแล้วถูกสัตว์ขนาดใหญ่บางอย่างฉุดกระชากลงไป จึงมีการสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นปลาชนิดนี้ โดยอาจจะเป็นปลาที่กินซากศพของมนุษย์ที่ถูกทิ้งน้ำแล้วติดใจก็เป็นได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะปลาชนิดนี้เป็นปลาที่สงบนิ่งมาก และจะกินอาหารเฉพาะสัตว์น้ำด้วยกันเท่านั้น แต่ก็มีบางรายสันนิษฐานน่าจะเป็นปลาฉลามหัวบาตร ("Carcharhinus leucas") มากกว่า ซึ่งเรื่องราวนี้ได้ถูกนำมาถ่ายทอดเป็นสารคดีทางโทรทัศน์ชุด "River Monsters" ในช่องแอนิมอลแพลนเน็ตในชื่อตอน "Killer Catfish" ในปี ค.ศ. 2009
ปลาแค้ติดหินสามแถบ

ปลาแค้ติดหินสามแถบ (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) เป็นปลาแค้ติดหินชนิดหนึ่งที่มีลำตัวเพรียวยาว ครีบหางเว้าลึก ลำตัวสีน้ำตาลหรือคล้ำอมเหลือง มีแถบสีเหลืองสดพาดลำตัวตามแนวยาวตรงกลางหลังและด้านข้างไปถึงโคนครีบ ครีบสีเหลืองและมีแต้มสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 30 เซนติเมตร

พบอาศัยอยู่เฉพาะลำธารและน้ำตกในระบบแม่น้ำสาละวินเท่านั้น และมีรายงานพบที่จีน, อินเดียและเนปาลด้วย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นกลุ่ม โดยจะหันหน้าสู้กับกระแสน้ำ อาหารได้แก่ แมลงน้ำและลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก

เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่บางครั้งพบมีขายในตลาดปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกว่า "ฉลามทอง"

ปลาแค้ติดหินสามแถบ มีชื่อเรียกในภาษาเหนือว่า "ก๊องแก๊ง"
สรพงศ์ ชาตรี

สรพงษ์ ชาตรี หรือชื่อจริง กรีพงษ์ เทียมเศวต หรือ พิทยา เทียมเศวต นักแสดงชายชั้นแนวหน้าของไทย ผู้ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ในปี พ.ศ. 2551 และในปี พ.ศ. 2552 ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ศิลปศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานมูลนิธิสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เมตตาบารมี อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา

สรพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จบชั้น ป.4 แล้วบวชเรียนตั้งแต่อายุ 8 ปี ที่วัดเทพสุวรรณ พระนครศรีอยุธยา และวัดดาวดึงส์ บางยี่ขัน ธนบุรี จนกระทั่งลาสิกขาบทเมื่อ พ.ศ. 2512

สรพงษ์ ชาตรี มีบุตรทั้งหมด 4 คน คือ พิมพ์อัปสร (ขวัญ), พิศุทธินี (เอิง), พิศรุตม์ (เอม) และพิทธกฤต เทียมเศวต (อั้ม) ซึ่งพิมพ์อัปสร บุตรคนแรกเกิดแต่ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ส่วนบุตรคนที่สองถึงสี่เกิดแต่พิมพ์จันทร์ ใจวงศ์ (แอ๊ด) ปัจจุบันสมรสกับ ดวงเดือน จิไธสงค์ รองมิสไทยแลนด์เวิลด์ พ.ศ. 2529 และรองนางสาวไทย พ.ศ. 2530

เมื่ออายุได้ 19 ปี และได้พบกับหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ซึ่งชักชวนให้มาอาศัยอยู่ที่วังละโว้ ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ

สรพงษ์ เริ่มงานแสดงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นตัวประกอบ และเป็นเด็กยกของในกองถ่ายละครเรื่อง นางไพรตานี ฉายทางช่อง 7 และเล่นเป็นตัวประกอบในละคร ห้องสีชมพู และ หมอผี ซึ่งหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เป็นผู้กำกับหลังจากเดินทางกลับจากเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา

ชื่อ สรพงษ์ ชาตรี ที่ใช้ในการแสดง ผู้ตั้งให้คือ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ และหม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา โดยคำว่า "สร" มาจาก อนุสรมงคลการ, "พงศ์" มาจาก สุรพงศ์ โปร่งมณี (ผู้พามาฝากตัวกับหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม) และ "ชาตรี" มาจาก ชาตรีเฉลิม

สรพงษ์ ชาตรี รับบทพระเอกครั้งแรก ในภาพยนตร์เรื่อง มันมากับความมืด (พ.ศ. 2514) ผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม จากนั้นได้รับบทในภาพยนตร์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม แทบทุกเรื่อง ทั้งบทพระเอก พระรอง ตัวประกอบ และเป็นผู้ช่วยผู้กำกับในบางครั้ง มีผลงานแสดงกว่า 500 เรื่อง ได้รางวัลตุ๊กตาทองครั้งแรกจากเรื่อง ชีวิตบัดซบ และ สัตว์มนุษย์ สองปีติดต่อกัน และมีชื่อเสียงในต่างประเทศจากเรื่อง แผลเก่า (พ.ศ. 2520) กำกับโดยเชิด ทรงศรี นับว่าประสบความสำเร็จสูงสุด

สรพงษ์ ได้รับรางวัลทางการแสดงจากหลายสถาบัน เช่น รางวัลตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี ดารานำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง สัตว์มนุษย์ ชีวิตบัดซบ มือปืน มือปืน 2 สาละวิน เสียดาย 2 รางวัลสุพรรณหงส์ ดารานำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง ถ้าเธอยังมีรัก มือปืน และนักแสดงประกอบชายจากเรื่อง องค์บาก 2 ส่วนรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง นักแสดงชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง มือปืน 2 สาละวิน
แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน (ภาค 2)

แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน (ภาค 2) () เป็นเกมเต้นภาคที่สองต่อจากเกมเต้นแดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน (ภาค 1) ซึ่งภาคนี้ เป็นภาคภาษาญี่ปุ่น และวางแผง ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2542 ซึ่งสร้างโดย บริษัท โคนามิ ประเทศญี่ปุ่น จำกัด

แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน (ภาค 2) เป็นรุ่นเกมย่อยของเกมเต้น แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน ซึ่งในภาคนี้ เป็นที่นิยมมากที่สุดในประเทศไทย และมีเพลงใหม่ ๆ เข้ามาเพิ่มรวมกับเพลงจากเกมเต้นภาคที่แล้วเป็นบางส่วน รวมกันทั้งสิ้น 34 เพลง และมีชื่อเรียกไม่เหมือนกันในแบบตู้เกม (Acrade Version) และเล่นตามบ้าน (Home Version) ซึ่งเกมเต้นภาค 2 ประเภทเล่นตามบ้านนั้นใช้ชื่อว่า Dance Dance Revolution 2nd ReMIX (แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน ภาค 2 รีมิกซ์)

ลักษณะจะคล้ายภาคเดิม แต่มีตัวเลือกในการเปลี่ยนระดับความยาก อยู่ด้านล่างซึ่งไม่ต้องกดสูตรลับเหมือนในภาคที่แล้ว ระดับความยากมีอยู่ 3 ระดับเช่นเดิมคือ ง่าย (Basic) , ปานกลาง (Another) , และ ยาก (Maniac) สำหรับรายละเอียดของความแตกต่างมีดังนี้รายชื่อเพลงเกมเต้นภาค 2 (แบบเล่นตามบ้าน) มีอยู่ทั้งหมด 34 เพลงซึ่งประกอบไปด้วยเพลงในตาราง ซึ่งเรียงลำดับตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ และมีคำชี้แจงดังนี้
การเลือกตัวละครเต้นสำหรับ ภาค 2 เกมเต้นประเภทเล่นตามบ้านนั้น สามารถไปปรับได้ในหมวดตัวเลือก (Options) สำหรับตัวละครที่พบในเกมเต้นภาค 2 มีทั้งหมด 4 คู่ ได้แก่

ภายในเกมเต้นภาคที่ 2 จะมีความลับของเกมดังนี้

เมื่อเข้าสู่หน้าจอเลือกเพลงเกมเต้นแล้วกดปุ่มเลือก (Select) จะมีกรอบปรับแต่งสูตรปรากฏออกมา จากนั้น จึงเหยียบลูกศรตามสูตรคำสั่งดังนี้

เมื่อสามารถปรับได้สำเร็จ ผู้เล่นสามารถปรับค่าให้เป็น ปิด(OFF) ได้ เมื่อไม่ต้องการใช้ลูกเล่นเสริมดังกล่าว นอกจากนี้ยังสามารถเลือกระดับความยากได้โดยลัด เมื่อต้องการปิดกรอบปรับแต่ง ให้กดปุ่มเลือก (Select) ซ้ำอีกครั้ง

เมื่อเข้าสู่หมวดเกมปกติแล้ว ให้เลือกหมวดแบบยาก (Hard) แล้วจะมีลูกศรเล็ก ๆ ชี้ไปทางขวาเรียงกัน 4 ตัวด้านขวามือ ให้กด →→→→ (ขวา 4 ครั้ง) แล้วจะปรากฏคำว่า All Music จากนั้น ให้เลือกหมวดดังกล่าว เมื่อเข้ามาสู่หน้าจอเลือกเพลงแล้วจะพบว่าเกมจะแสดงเพลงทั้งหมด ทำให้ผู้เล่นสามารถเลือกได้ตามใจชอบ

เมื่อมีการเล่นเกมเต้นกันสองคน แล้วเข้าสู่หน้าจอเลือกเพลง จะมีเพลงแปลก ๆ ที่เขียนว่า "STEP BATTLE" นั่นหมายความว่า ถ้าเลือกเพลงที่มีข้อความนี้จะเป็นหมวดดวลคู่ ซึ่งหมวดนี้ปรากฏเฉพาะภาค 2 เท่านั้น