seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เมืองโบราณ

เมืองโบราณ จังหวัดสมุทรปราการ เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2506 โดยนายเล็ก วิริยะพันธุ์ นักธุรกิจเจ้าของบริษัทวิริยะประกันภัย เป็นสถานที่รวบรวมวัฒนธรรม ของ

ไทย อาทิ ภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคใต้ ภาคอีสาน

เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515

เมืองโบราณตั้งอยู่ในเขตตำบลบางปูใหม่ บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 33 ถนนสุขุมวิท (สายเก่า) ห่างจากตัวจังหวัด 8 กิโลเมตร มีพื้นที่ 800 ไร่ ลักษณะที่ดินมีผังบริเวณคล้ายรูปขวาน เหมือนกับอาณาเขตของประเทศไทย ภายในจะมีโบราณสถาน ปูชนียสถาน วัดโบราณ พระราชวัง ต่างๆ เป็นต้น และยังมี ส่วนรังสรรค์เป็นสถานที่สะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาของไทย มีไว้จัดแสดงที่นี่ด้วย ภายในเมืองโบราณยังมีค่ายพักแรม ชื่อว่า "ค่ายริมขอบฟ้า"

ใน พ.ศ. 2549 รายการอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6 รายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังจากสหรัฐอเมริกาได้นำผู้เข้าแข่งขันมาแข่งรอบชิงชนะเลิศที่นี่ โดยใช้ศาลาพระอรหันต์ซึ่งเป็นศาลากลางน้ำขนาดใหญ่เป็นรันเวย์ และถือได้ว่าเป็นเวทีเดินแบบที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของรายการ นอกจากนี้ยังใช้พื้นที่ภายในพระที่นั่งสรรเพชญปราสาทจำลองเป็นสถานที่ในการตัดสินผู้ชนะอีกด้วย

วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2552 กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย จำนวน 500 คน นำโดยนายวีระ สมความคิด ได้เดินทางมายังเมืองโบราณ เพื่ออ่านแถลงการณ์ในนามเครือข่ายภาคีทวงคืนดินแดนแผ่นดินไทย จะดำเนินการทุกวิถีทางตามกรอบของกฎหมาย เพื่อทวงคืนแผ่นดินไทยรอบปราสาทพระวิหารมาเป็นของคนไทย จะดำเนินคดีกับคนที่ทำให้แผ่นดินไทยต้องถูกรุกล้ำ และทำให้เสียดินแดน ขอให้ชาวกัมพูชาที่รุกล้ำแผ่นดินไทยออกนอกพื้นที่ และประณามคณะกรรมการมรดกโลกที่บิดเบือนข้อเท็จจริงและลำเอียง หลังจากนั้น ทั้งหมดได้ร่วมกันเชิญธงชาติไทยขึ้นสู่ยอดเสาและร้องเพลงชาติไทย
ดำรง ลัทธพิพัฒน์

ดำรง ลัทธพิพัฒน์ (29 สิงหาคม พ.ศ. 2475 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2528) อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ดำรง เข้าสู่การเมืองโดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 พร้อมด้วยพิชัย รัตตกุล ในเหตุการณ์ 14 ตุลา ดำรงเป็นหนึ่งในสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ที่ร่วมลงชื่อเรียกร้องรัฐธรรมนูญจากรัฐบาล ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการพรรคเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 แทนธรรมนูญ เทียนเงินที่ลาออกจากพรรคไป ด้วยมีความขัดแย้งกับสมาชิกในพรรค

ในเหตุการณ์ 6 ตุลา ดำรงถูกกล่าวหาร่วมกับชวน หลีกภัย และสุรินทร์ มาศดิตถ์ ว่าเป็นผู้ฝักใฝ่คอมมิวนิสต์

ดำรง ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ อีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่

ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ สมศรี ลัทธพิพัฒน์ ซึ่งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน เป็นชายหญิงอย่างละคน ดำรง ลัทธพิพัฒน์ถึงแก่อนิจกรรมในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการพลังงาน ด้วยบาดแผลจากกระสุนปืนที่ศีรษะ โดยประกอบอัตวินิบาตกรรม ขณะนั่งรถประจำตำแหน่งมาทำงานที่ทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 เนื่องจากความเครียด ภายหลัง สมัคร สุนทรเวช ซึ่งขณะนั้นเป็นคอลัมนิสต์ "มุมน้ำเงิน" ในหนังสือพิมพ์"เดลิเมล์" ได้เขียนบทความว่า เขายิงตนเองให้ถึงแก่ความตายเพื่อหนีความผิดค้าเฮโรอีนข้ามประเทศ นางสมศรี ลัทธพิพัฒน์ (เกตุทัต) ภรรยา มอบหมายให้นายบัณฑิต ศิริพันธุ์ ทนายความ ฟ้องหมิ่นประมาทสมัคร สุนทรเวช ศาลฎีกามีคำตัดสินเมื่อเดือนธันวาคม 2531 ว่า นายสมัครมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน แต่ให้รอลงอาญาไว้ และปรับ 4,000 บาท ทั้งให้โฆษณาคำพิพากษาในหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับ 7 วัน
ร็อคแมนเอ็กเซ่ WS

ร็อคแมนเอ็กเซ่ WS (ロックマンエグゼ WS) เป็นวิดีโอเกมจากซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่และเป็นเกมลำดับที่ 2 ของซีรีส์ร็อคแมนที่วางจำหน่ายโดยเครื่องเล่นเกมคอนโซลวันเดอร์สวอนคัลเลอร์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003

ในร็อคแมนเอ็กเซ่ WS นั้นได้ใช้ระบบการเล่นของร็อคแมนซีรีส์และร็อคแมน X ซีรีส์มาอีกครั้ง และได้เพิ่มระบบแบทเทิลชิปนั้นในใช้เพียง 4 ช่องด้วยกันและสามารถเปลี่ยนสไตล์เชนจ์ได้

ในร็อคแมนเอ็กเซ่ WSในช่วงแรกๆมีบอสอยู่ 1 ตัวแต่ในด่านที่ 2 เป็นต้นไปจะมีบอสอยู่ 2 ตัวด้วยกัน

ในร็อคแมนเอ็กเซ่ WS นั้นสไตล์เชนจ์จะมี 5 ร่างและร่างลับอีก 1 แบบคือ
ฮันเหียน

ฮันเหียน (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เจ้าเมืองเตียงสาและเป็นเจ้านายของฮองตงและอุยเอี๋ยนก่อนที่ทั้งสองจะมาสวามิภักดิ์ต่อเล่าปี่

ในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย รับใช้เล่าเปียวเจ้าแคว้นเกงจิ๋ว หลังจากเล่าเปียวเสียชีวิต แคว้นเกงจิ๋ว แตกออกเป็นเกงจิ๋วเหนือและเกงจิ๋วใต้ เกงจิ๋วเหนือปกครองโดยเล่าจ๋อง ลูกชายของเล่าเปียว ส่วนเกงจิ๋วใต้นั้นแตกออกเป็น 4 เมือง คือ เลงเหลง ปกครองโดยเล่าเตา ฮุยเอี๋ยงปกครองโดยเตียวหอม บุเหลงปกครองโดยกิมสวน และเตียงสาปกครองโดยฮันเหียน ต่อมา เล่าปี่ได้เกงจิ๋วเหนือ จึงได้ส่งขุนพลของตนไปรวบรวมเกงจิ๋วใต้ให้รวมกับเกงจิ๋วเหนือ จนสามารถยึดเมืองเลงเหลง ฮุยเอี๋ยง และบุเหลงได้ เล่าปี่ได้ให้กวนอูนำทหาร 300 นายไปตีเมืองเตียงสาของฮันเหียน

ฮันเหียนจึงให้ฮองตง ขุนพลของตนไปรบกับกวนอู ฮองตงตกม้าเสียที แต่กวนอูไม่ทำร้ายให้กลับไปเปลี่ยนม้าแล้วมารบใหม่ ฮันเหียนได้แนะให้ฮองตงยิงเกาทัณฑ์ใส่กวนอูให้ตาย แต่ฮองตงยิงถูกพู่ประดับหมวกของกวนอูไม่ถูกจุดสำคัญ ฮันเหียนจึงกล่าวหาว่าฮองตงเป็นใจให้กวนอู จึงให้ทหารนำตัวฮองตงไปประหาร อุยเอี๋ยน ขุนพลอีกคนของฮันเหียนจึงประกาศต่อทหารของฮันเหียนว่าฮันเหียนมีน้ำใจหยาบช้า จะฆ่าเสาหลักของเตียงสา ฆ่าฮองตงก็เหมือนฆ่าราษฎรทั้งเตียงสา และนำทหารไปสังหารฮันเหียนจนเสียชีวิตและเปิดประตูเมืองยอมสวามิภักดิ์ต่อกวนอู ในสามก๊กมีการกล่าวไว้ว่า ฮันเหียนมีน้องชายอยู่คนหนึ่งชื่อ ฮันโฮเป็นขุนพลของวุยก๊ก ฮันโฮคิดแก้แค้นฮองตงและอุยเอี๋ยนที่ฆ่าพี่ชายตนและสวามิภักดิ์ต่อเล่าปี่ ต่อมาจึงได้มีโอกาสเป็นแม่ทัพต้านทัพของเล่าปี่ที่จะมายึดฮันต๋ง แต่ในที่สุดก็ถูกฮองตงฆ่าตาย

อย่างไรก็ตามในประวัติศาสตร์จริง ฮันเหียนไม่ใช่เจ้าเมืองที่เลวร้ายแต่ประการใด ฮันเหียนยังเป็นฝ่ายยอมแพ้แก่เล่าปี่เองโดยคำแนะนำของฮองตง และทั้งคู่ก็ทำงานรับใช้เล่าปี่หลังจากนั้น
เฮสเตีย

ในศาสนากรีกโบราณ เฮสเตีย (; , "เตาอิฐ" หรือ "บริเวณข้างเตาไฟ") ทรงเป็นเทพเจ้าพรหมจรรย์แห่งเตาอิฐ สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ และการจัดระเบียบกิจกรรมในบ้าน ครอบครัวและรัฐที่ถูกต้อง ในเทพปกรณัมกรีก พระนางเป็นธิดาของโครนัสและเรีย

เฮสเตียทรงได้รับของบูชาที่ทุกการบวงสรวงในครัวเรือน ในที่สาธารณะ เตาอิฐของพริทเนียม (prytaneum) เป็นเสมือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างเป็นทางการของพระนาง เมื่อมีการก่อตั้งอาณานิคมใหม่ เพลิงจากเตาอิฐสาธารณะของเฮสเตียในนครแม่จะถูกนำไปยังนิคมใหม่ด้วย พระนางประทับนั่งบนบัลลังก์ไม้เรียบ ๆ โดยมีเบาะขนแกะสีขาว และไม่ทรงเลือกสัญลักษณ์ประจำพระองค์ ภาคโรมันของพระนาง คือ เวสตา

เฮสเตียทรงเป็นเทพเจ้าโอลิมปัสรุ่นแรก ร่วมกับดีมิเทอร์และฮีรา พระนางเป็นธิดาแห่งไททันโครนัสและเรีย พระเชษฐภคินีแห่งเฮดีส ดีมิเทอร์ โพไซดอน ฮีราและซูส โครนัสกลืนบุตรธิดาของตนทั้งหมดทันทีหลังคลอด ยกเว้นซูสบุตรคนสุดท้อง ต่อมาซูสบังคับให้โครนัสคายพี่น้องของพระองค์และทรงนำในสงครามกับบิดาและไททันอื่น เฮสเตียทรงเป็น "พระองค์แรกที่ถูกกลืนกิน... และพระองค์สุดท้ายที่ถูกขับออกอีกครั้ง" พระองค์จึงเป็นทั้งธิดาพระองค์แรกและพระองค์สุดท้าย การผกผันตำนานนี้พบในเพลงสวดสรรเสริญแอโฟรไดทีของกวีโฮเมอร์ (700 ปีก่อน ค.ศ.) เฮสเตียทรงปฏิเสธการเกี้ยวพาราสีของโพไซดอนและอพอลโล และทรงสาบานพระองค์เป็นพรหมจรรย์ตลอดกาล ซูสทรงบัญชาให้เฮสเตียทำหน้าที่เลี้ยงและรักษาไฟในเตาไฟโอลิมปัสด้วยส่วนที่ติดมันและติดไฟได้ของสัตว์ที่บูชาแด่พระเจ้า

สถานภาพเทพเจ้าโอลิมปัสของเฮสเตียนั้นกำกวม Kenneth Dorter บันทึกว่า ในเอเธนส์ ใน "ชีวิตของเพลโต" "มีข้อแตกต่างกันในรายพระนามพระเจ้าหลักสิบสองพระองค์ว่าจะรวมเฮสเตียหรือไดอะไนซัสเข้ากับอีกสิบเอ็ดพระองค์ที่เหลือ ตัวอย่างเช่น แท่นบูชาพระเจ้าที่อโกรา มีแท่นบูชาของเฮสเตีย แต่ที่แถบลายตกแต่งตะวันออกของวิหารพาร์เธนอนกลับมีแท่นบูชาของไดอะไนซัส" บางครั้งถือกันว่าการละเว้นเฮสเตียออกจากรายพระนามเทวสภาโอลิมปัสเป็นนิทัศน์ของธรรมชาติไม่โต้ตอบและไม่เผชิญหน้าของพระนาง โดยทรงยกบัลลังก์โอลิมปัสให้แก่ไดอะไนซัสเพื่อป้องกันความขัดแย้งบนสวรรค์ เฮสเตียเป็นที่รู้จักกันในความเมตตา แต่ไม่มีแหล่งข้อมูลหรือตำนานโบราณอธิบายการยอมจำนนหรือการถอนพระองค์นี้ Burkert ให้ข้อคิดเห็นว่า "เนื่องจากเตาอิฐไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ เฮสเตียจึงไม่อาจมีส่วนแม้ในกระบวนการแห่งพระเจ้า โดยทรงปล่อยการเล่นตลกอื่นของเทพเจ้าโอลิมปัสไว้" สถานภาพทางเทพปกรณัมของพระองค์ที่เป็นธิดาหัวปีของเรียและโครนัสเหมือนจะอธิบายประเพณีที่ว่าของบูชาเล็กน้อยส่วนหนึ่งถวายแด่เฮสเตียก่อนการบูชาอื่นทั้งหมด ("เฮสเตียทรงมาก่อน")

ความกำกวมในเทพปกรณัมของเฮสเตียตรงกับลักษณะประจำ บุคลิกและการบรรยายที่คลุมเครือของพระองค์ พระนางทรงถูกระบุด้วยเตาอิฐซึ่งเป็นวัตถุรูปธรรม และภาวะนามธรรมของชุมชนและกิจกรรมในบ้าน แต่ภาพของพระนางนั้นหายากและไม่ค่อยปลอดภัย ในศิลปะกรีกคลาสสิก บางครั้งมีผู้วาดพระนางเป็นสตรี มีผ้าคลุมศีรษะอย่างเรียบง่ายและถ่อมพระองค์ บางครั้งแสดงภาพพระนางมีไม้เท้าในพระหัตถ์หรือประทับอยู่ข้างกองไฟขนาดใหญ่
ชัวมอ

ชัวมอ (; ) เป็นขุนพลในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นแม่ทัพเรือของเล่าเปียว และเป็นน้องชายของชัวฮูหยินภรรยาของเล่าเปียวด้วย ครั้งเมื่อเล่าปี่มาอาศัยอยู่กับเล่าเปียว ชัวมอก็กลัวจะถูกแย่งชิงอำนาจ จึงวางแผนจะฆ่าเล่าปี่เสียแต่เล่าปี่ก็หนีรอดไปได้ หลังจากเล่าเปียวถึงแก่กรรมก็ยึดครองอำนาจ แต่งตั้งเล่าจ๋องลูกของพี่สาวตัวเองเป็นผู้ครองแคว้นสืบไป ต่อมาภายหลังจากโจโฉยึดครองเมืองเกงจิ๋ว ชัวมอ ได้สวามิภักดิ์ต่อโจโฉ และได้รับตำแหน่งเนแม่ทัพเรือของโจโฉเพื่อยกทัพไปตีกังตั๋ง แต่ต่อมาจิวยี่ได้ใช้อุบายหลอกให้โจโฉหลงเชื่อว่าชัวมอคิดทรยศ โจโฉจึงสั่งให้ประหารชัวมอ
ภาษาอูรักลาโว้ย

ภาษาอูรักลาโว้ย (Urak Lawoi') หรือภาษาเลาตา ภาษาชาวเล ภาษาชาวน้ำ ภาษาลาโว้ย มีผู้พูดในประเทศไทยราว 3,000 คน(พ.ศ. 2543) โดยเฉพาะในเกาะภูเก็ตและเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ นอกจากนี้ยังมีจังหวัดซึ่งอยู่ภายในบริเวณชายฝั่งทะเลตะวันตกของภาคใต้ของประเทศไทย อย่างเกาะอาดัง จังหวัดสตูล ไม่พบในประเทศมาเลเซีย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก สาขาย่อยมาลายัน โดยชาวอูรักลาโว้ยเป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศไทย นับถือความเชื่อดั้งเดิม ศาสนาพุทธ และศาสนาคริสต์
ภาษาปะหล่องปาเล

ภาษาปะหล่องปาเล (Pale Palaung) หรือภาษาปะหล่องเงิน ภาษาดลัง มีผู้พูดทั้งหมด 267,539 คน พบในพม่า 257,539 คน (2543) อยู่ทางใต้ของรัฐฉาน พบในจีน 5,000 คน (พ.ศ. 2538) ในยูนนานตะวันตก ส่วนใหญ่พูดภาษาไทลื้อ ภาษาจิ่งโป หรือภาษาจีนได้ด้วย ในไทยพบ 5,000 คน (พ.ศ. 2532) ใกล้เคียงกับภาษาปะหล่องชเว และภาษาปะหล่องรูไม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยปะหล่อง เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม
ประเทศ ส.ธนิกุล

ประเทศ ส.ธนิกุล หรือนายเวนิช แก้วมาลา เป็นนักกีฬาชกมวย เกิดเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 5) แพ้ 4
นางสาวกำไก่

นางสาวกำไก่ (金雞 "Jīnjī") ภาพยนตร์ฮ่องกง ออกฉายในปี พ.ศ. 2545 กำกับโดย แซมสัน ชิว แสดงนำโดย อู๋ จินหยู
โรงเรียนสุราษฎร์ธานี

โรงเรียนสุราษฎร์ธานี มักจะเรียกกันด้วยชื่อสั้น ๆ ว่า "โรงเรียนจังหวัด" ใช้อักษรย่อ "ส.ธ." ก่อตั้งชั้นในปีพ.ศ. 2450 ณ.บริเวณวัดธรรมบูชา ต.ตลาด อ.เมืองสุราษฎร์ธานี จ.สุราษฎร์ธานี ในปัจจุบัน โดยในระยะแรกใช้อักษรย่อว่าส.ฎ.1 โดยตราบถึงปัจจุบันได้แบ่งเป็นสามยุค คือยุคดอนเลียบ ยุคดอนครูรุ่ง และยุคดอนนกในปัจจุบัน โดยหลังจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่6) ได้โปรดเกล้าให้เปลี่ยนชื่อ เมืองไชยา เป็น สุราษฎร์ธานี และ เปลี่ยนชือมณฑลชุมพร เป็น มณฑลสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2485 ได้ใช้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนตัวอย่างมณฑลสุราษฎร์ธานี และใน พ.ศ. 2469 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานีเป็นโรงเรียนรัฐบาลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 11 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และตอนปลาย แบบสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 88 ถนนดอนนก ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี บนเนื้อที่ประมาณ 35 ไร่ จำนวนห้องเรียน 72 ห้อง โรงเรียนสุราษฎร์ธานี มีที่มาสืบต่อจากโรงเรียนประถมศรีสวัสดิ์มงคล ซึ่งตั้งอยู่ในวัดธรรมบูชา (วัดเลียบ) มีพระสอน โสภโณ เป็นครูใหญ่ จากหลักฐานปรากฏว่า เดือนสิงหาคม 2450 พระมหาวรรณ (สกุลมันตราภรณ์) กับเจ้าอธิการกลับ (สกุลปาลิต) ได้สร้างอาคารถาวรขึ้นหลังหนึ่ง ด้วยทุนทรัพย์ ของผู้มีจิตศรัทธากับการศึกษา (รื้อลงในปี พ.ศ. 2499 เพราะทรุดโทรมมาก) เดือนมิถุนายน 2451 กระทรวงธรรมการ ได้ส่งขุนประกาศวุฒิสาร มาเป็นข้าหลวงธรรมการประจำมณฑลชุมพรคนแรก เพื่อดำเนินการ จัดการศึกษา ให้เข้าระเบียบแผนใหม่ ขุนประกาศวุฒิสารจึงจัดให้อาคารที่ พระมหาวรรณกับเจ้าอธิการกลับสร้างไว้ เป็นโรงเรียนตัวอย่างมณฑลชุมพร โดยได้แยกนักเรียนชั้นสูงมาเรียน บนอาคารเรียนที่สร้างใหม่ มีนายเฟื่อง ตุวินันท์ ผู้ช่วยข้าหลวงธรรมการ มณฑลชุมพร ทำการแทนครูใหญ่ 18 พฤษภาคม 2452 กระทรวงธรรมการ ได้ส่ง นายเปลื้อง อายณโยธิน มาเป็นครูใหญ่โรงเรียนตัวอย่างมณฑลชุมพร มีหน้าที่ดูแลโรงเรียนประถมศรีสวัสดิ์มงคลและ โรงเรียนศรีสุพรรณดิษฐ์ ซึ่งตั้งอยู่ที่วัดพระโยค มีขุนศรเกษตรศึกษากร (รุ่ง ศรเก๎ษตริน Sarakshetrin) เป็นครูใหญ่ 10 กรกฎาคม 2457 ได้ย้ายนักเรียนโรงเรียนศรีสุพรรณดิษฐ์และโรงเรียนประถมศรีสวัสดิ์มงคล มารวมกับโรงเรียนตัวอย่างมณฑลชุมพร 19 กรกฎาคม 2458 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนนามมณฑลสุราษฎร์ และเปลี่ยนนามเมืองไชยาเป็น สุราษฎร์ธานี ดังนั้นชื่อโรงเรียน จึงได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนตัวอย่างมณฑลสุราษฎร์ และต่อมาเปลี่ยนเป็น โรงเรียน ประจำมณฑลสุราษฎร์ พ.ศ. 2459 ได้รวมโรงเรียนบำรุงดรุณี และโรงเรียนกุมารีวิทยาเข้ามาร่วมด้วย โรงเรียนประจำมณฑลสุราษฎร์จึงกลายเป็นโรงเรียนสหศึกษา 1 เมษายน 2469 ทางราชการประกาศยุบมณฑลสุราษฎร์ เป็นจังหวัดสุราษฎร์ธานี ชื่อโรงเรียนจึงเปลี่ยนเป็น โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2485 โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานีได้จัดการเรียนใหม่ โดยแยกนักเรียนหญิงไปเรียน ที่โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี และนักเรียนชายไปเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2499 โรงเรียนได้ขยายถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในรูปแบบสหศึกษา ใช้ชื่อว่า "ขั้นเตรียมอุดมศึกษาแผนกวิทยาศาสตร์" พ.ศ. 2507 ย้ายโรงเรียน มาตั้งที่ ถนนดอนนก สถานที่ตั้งในปัจจุบัน

โรงเรียนสุราษฎร์ธานี เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาดังนี้กีฬาสีโรงเรียนสุราษฎร์ธานี แบ่งออกเป็น 5 คณะสี ได้แก่
วิกฤติรักแดนเบอร์ลิน

วิกฤติรักแดนเบอร์ลิน เป็นภาพยนตร์เยอรมัน ออกฉายปี 2006 กำกับโดย Florian Henckel von Donnersmarck ตัดต่อโดย Patricia Rommel
แม่น้ำน้อย

แม่น้ำน้อย เป็นแม่น้ำสาขาแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ชุมชนปากแพรก อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เป็นแม่น้ำสายเล็ก ๆ ที่ไหลผ่านอำเภอบางระจัน อำเภอค่ายบางระจัน และอำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี ไหลผ่านจังหวัดอ่างทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แล้วไปรวมกับแม่น้ำเจ้าพระยาอีกครั้งที่อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

แม่น้ำน้อยมีความยาวทั้งสิ้น 145 กิโลเมตร ความกว้างประมาณ 80 เมตร มีน้ำตลอดทั้งปี มีชื่อเรียกต่างกันตามท้องถิ่น เช่น ตอนที่ไหลผ่านอำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเรียกว่า "คลองสีกุก" หรือ"แควสีกุก" หรือตอนที่ไหลผ่านอำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเช่นกัน เรียกว่า "แม่น้ำแควผักไห่" เป็นต้น และยังมีแควสาขาเป็นคลองสายต่าง ๆ ที่ไหลและแยกตัวกันอีก เช่น คลองบางปลากด คลองศาลาแดง คลองไชโย เป็นต้น

นอกจากนี้แล้ว แม่น้ำน้อยยังเป็นสถานที่แห่งแรกที่มีการค้นพบปลาในสกุล "Sikukia" หรือปลาน้ำฝาย อันเป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดย ดร.ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักวิชาการประมงชาวอเมริกัน จึงมีการตั้งชื่อให้เป็นเกียรติว่า "สี-กุก-เกีย"
โยกัง

โยวกัง อาจหมายถึง
ถนนสืบศิริ

ถนนสืบศิริ (Thanon Suep Siri) เป็นถนนส่วนหนึ่งของ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 อยู่ในช่วงสุดท้ายจากจำนวนถนนทั้งหมด 8 ช่วง เริ่มจากแยกเข้าเมืองปักธงชัย อำเภอปักธงชัย จนถึง สามแยกวัดใหม่อัมพวัน อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา

ชื่อถนน "สืบศิริ" ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ นายจำรัส สืบศิริ อดีตนายช่างกำกับการเขตการทางนครราชสีมา ช่วงปี พ.ศ. 2490-2502 ซึ่งเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างถนนเส้นนี้

ถนนสืบศิริ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน มีความยาวถนนรวมประมาณ 30 กิโลเมตร ได้แก่

ถนนส่วนนี้อยู่ในเขต อำเภอปักธงชัย และ อำเภอเมืองนครราชสีมา มีความยาวถนนประมาณ 26 กิโลเมตรลักษณะผิวจราจรเป็นแบบลาดยางแอสฟัลติก คอนกรีต (Asphaltic Concrete) ขนาด 4 ช่องทางจราจร พร้อมไหล่ทางสำหรับรถมอเตอร์ไซค์ (ในช่วงเขตเทศบาลตำบลเมืองปัก จะมีระบบระบายน้ำและทางเท้า เพิ่มเติมมาด้วย) 
จุดเริ่มต้น เริ่มจากทางแยกเข้าเมืองปักธงชัย (ถนนสาย 304 เดิม) อำเภอปักธงชัย เรื่อยไปบรรจบกับทางเลี่ยงเมือง (ถนนสาย 304) ที่บริเวณหน้าโรงพยาบาลปักธงชัย ถนนจากช่วงนี้จนถึงเขตเทศบาลนครนครราชสีมา มีชื่อเรียกว่า"ถนนราชสีมา-ปักธงชัย" จากนั้นมุ่งขึ้นเหนือตัดกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 เข้าสู่อำเภอเมืองนครราชสีมา สิ้นสุดที่ ทางต่างระดับนครราชสีมา (จุดเชื่อมต่อกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 สายเลี่ยงเมือง) บริเวณกิโลเมตรที่ 7 อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ถนนช่วงในเขตเทศบาลนครนครราชสีมาระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตรนั้นมีชื่อเรียกว่า "ถนนปักธงชัย"
สถานที่สำคัญ

ถนนส่วนนี้อยู่ในเขต เทศบาลนครนครราชสีมา มีความยาวถนนประมาณ 4 กิโลเมตร ลักษณะผิวจราจรเป็นแบบลาดยางแอสฟัลติก คอนกรีต (Asphaltic Concrete) และ คอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 4 และ 6 ช่องทางจราจร (ช่วงสามแยกวัดใหม่อัมพวัน ถึง แยกหน้าสำนักงานชลประทาน เป็น 4ช่องจราจร และช่วงแยกหน้าสำนักงานชลประทาน ถึง ด้านหลังธนาคารกรุงศรีอยุธยา เป็น 6 ช่องจราจร) มีช่องทางสำหรับจอดรถ พร้อมระบบระบายน้ำ และ ทางเท้า
ถนนสืบศิริส่วนนี้ เคยอยู่ในความรับผิดชอบของแขวงการทางนครราชสีมาที่ 2 กรมทางหลวง มีหมายเลขถนน คือ หมายเลข 2310 ในปัจจุบันทางเทศบาลนครนครราชสีมาเป็นผู้รับผิดชอบ และ ดูแลถนนส่วนนี้แทน
จุดเริ่มต้น เริ่มจากแยก ทางต่างระดับนครราชสีมา หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "สามแยกปัก" ไปทางขวาเรื่อยไปตามทิศตะวันออกถึงสำนักงานชลประทานที่ 8 จากนั้นแยกออกเป็นสองทาง บริเวณหน้าสำนักงานชลประทาน (สามแยกชลประทาน) โดย
สถานที่สำคัญ
ถนนมุขมนตรี

ถนนมุขมนตรี เป็นถนนในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา เชื่อมระหว่างห้าแยกหัวรถไฟ บริเวณหน้าสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดนครราชสีมา ถนนมุขมนตรีเป็นถนนแยกที่หนึ่งของห้าแยกหัวรถไฟ ตัดผ่านสถานีรถไฟนครราชสีมา ย่านสวายเรียง วัดหนองจะบก วัดใหม่อัมพวัน ย่านอัมพวัน วัดสวนพริกไทย วัดหลักร้อย ทางหลวงหมายเลข 2 (เลี่ยงมือง) วัดภูเขาลาด สิ้นสุดที่บ้านภูเขาลาด ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่

ถนนมุขมนตรีเป็นถนนสายหลักแนวตะวันตก-ตะวันออก ตัดผ่านเขตชุมชนที่มีความหนาแน่นปานกลางในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา แต่ถนนยังมีแค่สองช่องทางซึ่งไม่สามารถรองรับปริมาณการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วน
ถนนสุรนารี

ถนนสุรนารี เป็นถนนในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา เชื่อมระหว่างห้าแยกหัวรถไฟ กับถนนราชดำเนินบริเวณคูเมืองนครราชสีมา ถนนสุรนารีเป็นถนนแยกที่สองของห้าแยกหัวรถไฟ ถนนสุรนารีตัดผ่านถนนลำปรุ (ตรอกลำปรุ) ถนนจันทน์ (ตรอกจันทน์) ถนนเกษตร (ตรอกเกษตร) ถนนโยธา ถนนบุรินทร์และถนนบัวรอง

ถนนสุรนารีเป็นถนนสายหลักแนวตะวันตก-ตะวันออก ตัดผ่านเขตชุมชนที่มีความหนาแน่นมากในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา แต่ถนนบางช่วงมีแค่สองช่องทางซึ่งไม่สามารถรองรับปริมาณการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วน
ถนนโพธิ์กลาง

ถนนโพธิ์กลาง เป็นถนนในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา เชื่อมระหว่างห้าแยกหัวรถไฟ กับถนนราชดำเนินบริเวณคูเมืองนครราชสีมาที่อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี ถนนโพธิ์กลางเป็นถนนแยกที่สามของห้าแยกหัวรถไฟ ถนนโพธิ์กลางตัดผ่านถนนเทศบาล ถนนเกษตร(ตรอกเกษตร) ถนนโยธา และถนนบัวรอง

ถนนโพธิ์กลางเป็นถนนสายหลักแนวตะวันตก-ตะวันออก ตัดผ่านเขตชุมชนที่มีความหนาแน่นมากในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา แต่ถนนบางช่วงมีแค่สองช่องทางซึ่งไม่สามารถรองรับปริมาณการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วน
ถนนจอมสุรางค์ยาตร

ถนนจอมสุรางค์ยาตร หรือ ถนนจอมสุรางค์ เป็นถนนสายหลักแนวระหว่างทิศตะวันออก - ทิศตะวันตก ในเขตเมืองใหม่ นอกคูเมืองและแนวกำแพงเมืองนครราชสีมา บริเวณทิศตะวันตกของตัวเมืองเก่า ตัดผ่านชุมชนหนาแน่นภายในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา ผิวจราจรแบบลาดยางแอสฟัลติก คอนกรีต (Asphaltic Concrete) จำนวน 2 ช่องทางจราจร และ ช่องทางสำหรับจอดรถทั้ง 2 ฝั่ง พร้อมระบบระบายน้ำ และทางเท้าสำหรับคนเดิน มีความยาวถนนประมาณ 1.5 กิโลเมตร

สำหรับชื่อถนนนั้น สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 5 ได้พระราชทานชื่อ "ถนนจอมสุรางค์ยาตร" และ ทรงเปิดถนนเส้นนี้ เมื่อครั้งที่เสด็จพระราชดำเนินมายังเมืองนครราชสีมา และ พิมาย เมื่อ ปี พ.ศ. 2454
จุดเริ่มต้นของถนนจอมสุรางค์ยาตร เริ่มจาก ถนนราชดำเนิน ตัดผ่าน ถนนบัวรอง ถนนโยธาและ ถนนเทศบาลไปตามทิศตะวันตก แล้วเลียบทางรถไฟสายภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ช่วงระหว่าง สถานีรถไฟนครราชสีมาและ สถานีรถไฟชุมทางถนนจิระ บริเวณด้านหลังสำนักงานเทศบาลนครนครราชสีมา ไปบรรจบกับ ถนนโพธิ์กลาง และ ถนนสุรนารี

ถนนจอมสุรางค์ยาตร เป็นถนนเส้นที่ 3 จากบริเวณแยกที่ถนนจำนวน 5 สายมาบรรจบกัน หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า ห้าแยกหัวรถไฟ
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2008

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 (, ) เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งที่ 13 ที่เมืองปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเจ้าภาพ เริ่มตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2551 และ หู จิ่นเทา เป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขัน

เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2548 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลประกาศคำขวัญของโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 คือ "One World, One Dream" () ซึ่งใช้คำขวัญนี้ในการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งที่ 13 อีกด้วย

การแข่งขันครั้งนี้มีนักกีฬาจากทุกทวีปเข้าร่วมการแข่งขันรวมแล้ว 3,985 คน จาก 148 ประเทศ ซึ่งจะเป็นการแข่งขันพาราลิมปิกที่มีนักกีฬาเข้าร่วมมากที่สุด

"Sky, Earth, and Human Beings" (天、地、人) เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งมีการออกแบบหลากหลายสี "之" (พินอิน: zhī) ทันสมัยเหมือนกับนักกีฬาที่มีร่างกายที่แข็งแรงเคลื่อนไหว สีแดง, สีน้ำเงิน, และสีเขียวในสัญลักษณ์แทน ดวงอาทิตย์, ท้องฟ้า, และโลก

"One World One Dream" เป็นสโลแกนในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งเป็นสโลแกนเดียวกับการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ด้วย

มาสคอตของพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นตัวการ์ตูนรูปวัวชื่อ "ฝูหนิวเล่อเล่อ" (福牛乐乐) ความหมายคร่าวๆหมายถึง "โชคดี" ส่วนวัวหมายถึง "ความสุข"

เพลงประจำการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 คือ เพลง 'Flying with the Dream' ขับร้องโดย หลิว เต๋อหัว นักร้องชาวจีนกวางตุ้งที่รู้จักกันดี

การวิ่งคบเพลิงในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เริ่มต้นจากที่ หอสักการะฟ้าเทียนถัน ในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และจะกลับสู่ กรุงปักกิ่ง ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2551 และจะจุดคบเพลิงที่ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง ช่วงเปิดพิธีในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2551

พิธีเปิดจัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2551

พิธีปิดจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2551
เกร็ก ลูเกนิส

เกรกอรี เอฟธิมิออส ลูเกนิส () เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1960 เป็นนักกระโดดน้ำชาวอเมริกัน เป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อนจากประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร และแพลตฟอร์ม 10 เมตร ได้ถึง 2 สมัยติดต่อกันเมื่อปี 1984 ที่ลอสแอนเจลิส และ 1988 ที่โซล จากประเภทเดิม

เกร็ก ลูเกนิส เกิดที่ เอล คายอน, แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่ประเทศแคนาดา เป็นครั้งแรกด้วยวัยเพียง 16 ปี ได้คว้าเหรียญเงินจากประเภทแพลทฟอร์ม 10 เมตร มาครอง ต่อมาเขาสามารถคว้าเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อนจากประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร และแพลตฟอร์ม 10 เมตร ได้ถึง 2 สมัยติดต่อกันเมื่อปี 1984 ที่ลอสแอนเจลิส และ 1988 ที่โซล จากประเภทเดิม

ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่โซล เกร็กกระโดดน้ำไม่พ้นขอบสปริงบอร์ดทำให้ศีรษะฟาดอย่างจังจนเลือดอาบ สร้างความตกใจให้กับคนดูทั่วโลก แต่เขาไม่ได้รับอันตรายร้ายแรงและยังสามารถคว้าเหรียญทองมาได้สำเร็จ โดยไม่มีใครรู้ว่าเกร็กติดเชื้อเอชไอวีมาตั้งนานแล้ว

ในปี 1994 ลูเกนิส ประกาศตัวเองว่าเป็นเกย์ และจะแข่งในกีฬา “เกย์ เกม” จากนั้นในปี 1995 เขาออกหนังสืออัตชีวประวัติของตัวเองในชื่อ "Breaking The Surface" ซึ่งเขาก็ประกาศว่าตัวเองเป็นเอดส์ ซึ่งส่งผลทำให้เขาถูกยกเลิกการเป็นสปอนเซอร์จากผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ยกเว้นแต่ “สปีโด” ที่ยังสนับสนุนเขามาจนทุกวันนี้ และยังเล่าว่า ในวัยเด็กเขาเป็นเด็กกำพร้า และเคยถูกข่มขืน

"Breaking The Surface" ยังได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ในปี 1997 เรื่อง "Breaking the Surface: The Greg Louganis Story" ที่สร้างมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของเขา นำแสดงโดยมาริโอ โลเปซ รับบทเป็นลูเกนิส นอกจากนี้คณะละครในประเทศไทยยังเคยนำโครงมาดัดแปลงเป็นละครเวทีที่ชื่อว่า "ผ่าผิวน้ำ" ในเดือนพฤษภาคม 2008
National Coming Out Day

National Coming Out Day ตรงกับวันที่ 11 ตุลาคม ของทุกปี เพื่อปลุกสำนึกให้กับสังคมตระหนักถึงการดำรงอยู่ของเกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กชวล และคนข้ามเพศ เพื่อให้ชาวผู้มีความหลากหลายทางเพศ แสดงออกถึงความภาคภูมิใจในเพศสถานะของตน โดยการประดับแต่งการสีรุ้ง สัญลักษณ์สามเหลี่ยมสีชมพูหรือตัวอักษร λ (แลมบ์ดา) ในภาษากรีก

โดยก่อตั้งขึ้นโดย ดร. โรเบิร์ต ไอซ์เบิร์ก และ ฌอน โอ'เลียรี เมื่อปี พ.ศ. 2531 เพื่อเฉลิมฉลองการเดินขบวนเรียกร้องสิทธิอันเท่าเทียมกันของชาวเกย์และเลสเบี้ยนในวอชิงตัน ดี.ซี.เป็นครั้งที่ 2 ที่มีผู้เข้าร่วมถึง 500,000 คน

National Coming Out Day ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา และยังมีหลายประเทศที่สนับสนุน เช่น เยอรมนี สวิสเซอร์แลนด์ และอังกฤษ
ประวัติ วะโฮรัมย์

ประวัติ วะโฮรัมย์ เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักกีฬาคนพิการทีมชาติไทย เป็นคนจังหวัดสระแก้ว เป็นโปลิโอขาข้างขวา เป็นมาตั้งแต่กำเนิด ศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 6 ที่โรงเรียนบ้านห้วยชัน ตำบลช่องกุ่ม อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว และ ระดับมัธยมศึกษาศึกษาปีที่ 1 - 3 ที่โรงเรียนปากเกร็ด ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
เค็น

เคน หรือ เค็น อาจหมายถึง
ฤๅษีทุรวาส

ฤๅษีทุรวาส หรือ ฤๅษีทุรวาสา เป็นภาคหนึ่งในการอวตารของพระอิศวร เป็นบุตรฤๅษีอัตริ กับนางอนสูยา มีฤทธิ์มากและอารมณ์ฉุนเฉียวง่ายอีกด้วย ครั้งหนึ่งไม่พอใจในการเฉยเมยของนางศกุนตลา มเหสีของท้าวทุษยันต์ กษัตริย์ผู้ครองกรุงประดิษฐาน(เมืองหลวงเก่า) บรรพบุรุษของท้าวศานตนุ จึงสาปให้ท้าวทุษยันต์ลืมคำสัญญาที่ให้กับนางจนหมดสิ้น

แต่ในเรื่องนี้ ท่านฤๅษีพอใจในการปรนนิบัติดูแลของพระนางกุนตี และรู้อนาคตว่าจะมีสามีที่ไม่มีลูกได้ จึงให้มนตร์วิเศษเชิญเทพมาประทานโอรสแก่นาง ซึ่งต่อมาก็คือกรรณะและห้าพี่น้องปาณฑพนั่นเอง

ในช่วงที่เหล่าปาณฑพ กำลังถูกเนรเทศ 13 ปี ฤๅษีทุรวาสและฤๅษีลูกศิษย์ราวๆ 500 ตน มายังหัสตินาปุระ ทุรโยธน์ได้ต้อนรับท่านฤๅษีอย่างดี ศกุนิออกอุบายโดยให้ทุรโยธน์ อาราธนาเชิญฤๅษีทุรวาส ให้ไปเยี่ยมพวกปาณฑพ เพื่อหวังจะให้พวกปาณฑพต้องคำสาปฤๅษีทุรวาส ในขณะนั้นในกระโจมของพวกปาณฑพไม่มีอาหารเหลืออยู่เลย เมื่อฤๅษีมาถึง พวกปาณฑพไม่มีอาหารจะถวาย แต่พระกฤษณะรู้ทันจึงมาหาพวกปาณฑพ และบอกให้หาอาหารอะไรสักอย่างมาให้ตนกิน พวกปาณฑพหาได้แค่เมล็ดข้าวเพียงเมล็ดเดียว พระกฤษณะ ก็กินข้าวเมล็ดนั้น ทำให้ฤๅษีทุรวาสและเหล่าลูกศิษย์อิ่มโดยทันที ฤๅษีรู้ว่าพระกฤษณะมาช่วยก็ไม่ได้ว่าอะไร ได้ให้พรพวกปาณฑพและเดินทางจากไป