seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ

พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ () เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในมาเลเซียโดยมีฐานที่มั่นในรัฐซาราวะก์ ก่อตั้งเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2514 โดยก่อนหน้านี้กลุ่มนี้เคลื่อนไหวในนามองค์กรคอมมิวนิสต์ซาราวะก์ ประธานพรรคคือ เหวิน มิน เชียน ซึ่งเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาชนสหซาราวะก์มาก่อน
กลุ่มฝ่ายซ้ายของผู้นิยมคอมมิวนิสต์ได้เติบโตอย่างรวดเร็วในหมู่ชาวอีบันและชุมชนชาวจีนในเขตชนบทของซาราวะก์ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2493 และได้พัฒนามาเป็นกองทัพประชาชนกาลีมันตันเหนือต่อต้านมาเลเซีย พรรคนี้สนับสนุนการรวมตัวเป็นเอกภาพของอาณานิคมอังกฤษบนเกาะบอร์เนียว เพื่อจัดตั้งเป็นรัฐเอกราชเรียกว่ารัฐกาลีมันตันเหนือ แนวคิดนี้เสนอโดยเอ. เอ็ม. อาซาฮารี ผู้นำของพรรคประชาชนบรูไน ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับซูการ์โนและอะห์หมัด ไซดีในชวา ข้อเสนอการจัดตั้งกาลีมันตันเหนือเป็นแนวคิดที่เสนอขึ้นเพื่อต่อต้านแผนการจัดตั้งมาเลเซีย เพราะมีความแตกต่างทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระหว่างเกาะบอร์เนียวและมลายา

หลังจากการปฏิวัติบรูไน ชาวจีนที่นิยมคอมมิวนิสต์ได้ออกจากซาราวะก์ ที่เหลืออยู่คือกองทัพประชาชนซาราวะก์ พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้สนับสนุนกลุ่มเหล่านี้ให้มาตั้งมั่นในจังหวัดกาลีมันตันตะวันตกและส่งไปฝึกที่จีน บางส่วนกลับไปในซาราวะก์ แต่ต้องใช้เวลามากในการเสาะหาการสนับสนุนในซาราวะก์

ใน พ.ศ. 2527 กลุ่มของโบง กี ชกได้แยกไปลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลมาเลเซีย ซึ่งกลุ่มนี้เป็นกองกำลังกลุ่มใหญ่กว่าที่เหลืออยู่ หลังจากนั้นพรรคได้อ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2533 พรรคได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลและได้ประกาศสลายตัวไป
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส () (1 พฤศจิกายน 846 – 10 เมษายน 879) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอากีแตน และต่อมาก็ได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้านกับสมเด็จพระราชินีเออร์เมนทูจ แห่งออร์เลออง แม้พระองค์จะไม่เคยครองตำแหน่งจักรพรรดิ แต่พระองค์ก็ได้รับการยกยกให้เป็น จักรพรรดิหลุยส์ที่ 2

พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสสองครั้ง ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ ได้แก่เจ้าชายหลุยส์ (ประสูติในปี 863) และ เจ้าชายคาร์โลมัน (ประสูติในปี 866) ทั้งสองพระองค์ได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในเวลาต่อมา

หลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้าน ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งอากีแตนภายใต้การพิทักษ์คุ้มครองของพระบิดาในปี ค.ศ. 867 ชาร์ลส์กลายเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 875 และสองปีต่อมาพระองค์ทิ้งให้หลุยส์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินขณะที่พระองค์ไปคุ้มกันอิตาลีให้พระสันตะปาปาจอห์นที่ 7

หลุยส์ได้รับเลือกตั้งเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ตะวันตกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 877 ที่การประชุมสภาที่ทรัวส์ในปี ค.ศ. 878 พระสันตะปาปาพยายามบีบบังคับให้หลุยส์รับบทบาทเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองพระสันตะปาปา แต่หลุยส์ปฏิเสธ

หลุยส์กับลูกพี่ลูกน้อง หลุยส์ผู้อ่อนวัยกว่า ผู้ปกครองของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกตกลงให้การแบ่งโลธาริงเกียเป็นไปตามสนธิสัญญาแมร์เซนในปี ค.ศ. 870 ที่พระบิดาของทั้งคู่ได้ตกลงกันไว้

หลุยส์คิดที่จะจัดสรรตำแหน่งของรัฐใหม่ แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อขุนนางแฟรงก์ยอมให้พระองค์เป็นกษัตริย์โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องเคารพในการครอบครองและสิทธิ์ของพวกตน

https://www.britannica.com/biography/Louis-II-king-of-France
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส () (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต เหล่าขุนนางจึงสนับสนุนให้เจ้าชายคาร์โลมัน พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน

พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 882 เนื่องจากพระองค์ตกลงจากหลังม้าในขณะที่กำลังไล่ตามหญิงสาวคนรักของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
1 E+19 m²

1 E+19 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10,000,000 ถึง 100,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10 ล้านล้านตารางกิโลเมตร----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 100 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
เหตุอาคารถล่มที่ธาเน พ.ศ. 2556

เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2556 เกิดเหตุอาคารถล่มบนที่ดินของเผ่าชนในเมืองมุมบรา ชานเมืองธาเน ในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เหตุการณ์ดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็นเหตุอาคารถล่มครั้งเลวร้ายที่สุดในพื้นที่ มีผู้รอดชีวิตกว่า 100 คน มีผู้เสียชีวิต 74 คน เป็นเด็ก 18 คน หญิง 23 คน และชาย 33 คน การค้นหาผู้รอดชีวิตเพิ่มเติมยุติเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2556

อาคารดังกล่าวอยู่ระหว่างการก่อสร้างและไม่มีใบอนุญาตเปิดใช้อาคารสำหรับผู้อยู่อาศัยรายได้ต่ำถึงปานกลางขนาด 100 ถึง 150 คน คนงานก่อสร้างและครอบครัวกำลังอาศัยอยู่ในอาคารดังกล่าว มีรายงานว่า อาคารดังกล่าวถูกก่อสร้างอย่างมิชอบด้วยกฎหมาย เพราะมิได้ปฏิบัติตามการประกอบกิจมาตรฐานสำหรับการก่อสร้างที่ปลอดภัยและชอบด้วยกฎหมาย ตลอดจนการได้มาซึ่งที่ดินและการเปิดใช้อาคารที่อยู่อาศัย

จนถึงวันที่ 11 เมษายน มีผู้ต้องสงสัยทั้งหมด 14 คนถูกจับกุม ซึ่งรวมถึงผู้รับเหมาก่อสร้าง วิศวกร ข้าราชการเทศบาล และภาคีผู้รับผิดชอบอื่น บันทึกของรัฐบาลชี้ว่า มีสองคำสั่งที่จัดการจำนวนอาคารที่มิชอบด้วยยกฎหมายในพื้นที่ คือ การรับรู้จากระยะไกลปี 2548 และคำสั่งศาลสูงมุมไบปี 2553 นอกจากนี้ ยังมีการร้องทุกข์ไปยังข้าราชการของรัฐและเทศบาล
พระเจ้าคาร์โลมันแห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 แห่งฝรั่งเศส () (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี ตั้งแต่พระบิดาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสร่วมกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 3พระเชษฐา เมื่อพระเชษฐาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียงด้วยพระองค์เอง พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต

พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 884 ขณะทรงล่าสัตว์ จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติจึงทรงปกครองฝรั่งเศสต่อจากพระองค์
สามใบไม่เถา

สามใบไม่เถา เป็นบทประพันธ์โดย อาริตา เป็นเรื่องราวของครอบครัวที่มารวมตัวกันระหว่างพ่อหม้ายลูกติดและแม่หม้ายลูกติดมาแต่งงานกัน จึงกลายมาเป็น สามใบไม่เถา "อุรวสา" ลูกเธอ อุปนิสัย พี่สาวผู้มาด มั่น แข็งแกร่ง "อันตรา" อุปนิสัย สาวห้าวมาดทอมบอย กับอาชีพนักสืบ "อินทุอร" อุปนิสัย น้องคนสุดท้อง อ่อนหวาน เรียบร้อย สามสาวสามสไตล์กับเรื่องของหัวใจที่แตกต่างกันออกไป กับภารกิจป่วนหัวใจของเขาและเธอ

นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์โดยออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัทเมคเกอร์ กรุ๊ป จำกัด โดยถูกนำมาสร้างถึงสองครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 นำแสดงโดย แอน ทองประสม, จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์, สิริยากร พุกกะเวส, ไมเคิล พูพาร์ท, กรรชัย กำเนิดพลอย และ สุธิตา เกตานนท์

ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย กฤษฎา พรเวโรจน์, รณิดา เตชสิทธิ์, อเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์, ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์, หลุยส์ สก๊อต และ อามีนา กูล
พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย

พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย () เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งโดยวี ชูเกียว ใน พ.ศ. 2541 หลังจากที่แยกตัวออกจากพรรคกิจประชาธิปไตยเพราะล้มเหลวในการต่อต้านเลขาธิการพรรคคือลิม กิตเซียง พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 แต่ไม่ได้รับเลือกเลย หลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 พรรคนี้ไม่มีกิจกรรมใด ๆ และสลายตัวไปในที่สุด
1 E+21 m²

1 E+21 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000,000,000 ถึง 10,000,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 พันล้านล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 หมึ่นล้านล้านล้านตารางกิโลเมตร
โอโด เคานต์แห่งปารีส

โอโด เคานต์แห่งปารีส () (852 - 1 มกราคม 898) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โอโดเป็นที่รู้จักกันในฐานะดยุกแห่งแฟรงก์และเคานต์แห่งปารีส

โอโดเป็นโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งและอเดลาอิเดแห่งตัวร์ เมื่อบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับตำแหน่งมาร์ควิสเนอุสเตรียต่อจากบิดา ด้วยทักษะการต่อสู้และความเป็นผู้นำของพระองค์ พระองค์จึงได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 3ให้ดำรงพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อมา
1 E+0 m³

1 E+0 m³ เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีปริมาตรระหว่าง 1 ถึง 10 ลูกบาศก์เมตร
ปริมาตรน้อยกว่า 1 ลูกบาศก์เมตร----
ปริมาตรมากกว่า 1 ลูกบาศก์เมตร
การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง

การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง หรือรู้จักกันในชื่อ รัฐประหารของญี่ปุ่นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการทางทหารของญี่ปุ่นในกัมพูชา ลาว และเวียดนาม ซึ่งเป็นอาณานิคมในฝรั่งเศส ในช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สอง ผลของปฏิบัติการทางทหารในครั้งนี้ทำให้เกิดรัฐที่เป็นเอกราชในช่วงเวลาสั้นๆคือจักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาวและราชอาณาจักรกัมพูชา และยังเป็นการทำลายอำนาจการบริหารของอินโดจีนฝรั่งเศส มีการต่อสู้แบบกองโจรขนาดเล็กตามมา จากทหารฝรั่งเศสที่ต้องการแก้แค้น แต่ญี่ปุ่นสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม เวียดมิญได้อาศัยสุญญากาศทางการเมืองนี้ขึ้นสู่อำนาจ

ใน พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นเกรงว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ายึดครองอินโดจีนฝรั่งเศส แม้ว่ารัฐบาลวิชียังคงอยู่ในยุโรป แต่ก็มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ต้นเดืนมีนาคม พ.ศ. 2488 ทหารญี่ปุ่นเริ่มปลดอาวุธทหารฝรั่งเศสโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ในวันที่ 9 มีนาคมในไซ่ง่อน ได้มีการจับกุมและสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลวิชี ทหารฝรั่งเศสส่วนหนึ่งหนีไปจีน การปกครองอินโดจีนฝรั่งเศสของฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง

ญี่ปุ่นได้กดดันให้จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาวและราชอาณาจักรกัมพูชาประกาศเอกราช สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยได้ร่วมมือกับญี่ปุ่น พระนโรดม สีหนุให้ความร่วมมือเช่นกัน แต่ญี่ปุ่นก็ไม่ไว้วางใจราชวงศ์ที่เคยนิยมฝรั่งเศส เซิง งอกทัญที่เคยลี้ภัยในญี่ปุ่นและได้รับความไว้วางใจมากกว่าพระนโรดม สีหนุ ได้เดินทางกลับสู่กัมพูชาและได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในเดือนพฤษภาคมและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม ส่วนในลาว พระเจ้าศรีสว่างวงศ์ ผู้นิยมฝรั่งเศสปฏิเสธที่จะประกาศเอกราช ผู้ที่ออกมาประกาศเอกราชเป็นเจ้าเพชรราช รัตนวงศา
สาธารณรัฐจีนที่ให้ที่พักพิงแก่ทหารฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกาไม่ได้เต็มใจในฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศส ทั้งสองประเทศกล่าวว่าไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ฝรั่งเศส แต่นายพล Claire Lee Chennault ได้ต่อต้านคำสั่งโดยเข้าไปช่วยเหลือทหารฝรั่งเศสในการถอยเข้าสู่จีน กองทหารจากอังกฤษที่เรียกกองกำลัง 136 ได้เข้ามาปฏิบัติการทางทหารในอินโดจีนฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2487 และได้เข้ามาช่วยฝรั่งเศสในการต่อต้านญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสที่หนีทหารญี่ปุ่นมาจะเข้าร่วมกับกองกำลังผสมอังกฤษ-ฝรั่งเศสเพื่อต่อสู้กับญี่ปุ่น ฐานที่มั่นส่วนใหญ่อยู่ในลาว ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ญี่ปุ่นควบคุมได้น้อยที่สุดทางภาคเหนือของเวียดนาม เวียดมิญนำโดยโฮจิมินห์ได้เริ่มการต่อสู้แบบกองโจรต่อต้านญี่ปุ่น และจัดตั้งฐานที่มั่นในเขตชนบท

หลังจากที่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้เมื่อ 16 สิงหาคม กองกำลังของญี่ปุ่นถูกควบคุมโดยสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยทางเวียดนามเหนือ และพรรคสหภาพทางภาคใต้ ซึ่งเป็นการควบคุมด้วยอำนาจในท้องถิ่น ในช่วงที่เกิดสุญญากาศทางการเมืองนี้ เวียดมิญได้ทำการปฏิวัติเดือนสิงหาคม ในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 จักรพรรดิบ๋าวได่ถูกบังคับให้มอบอำนาจให้โฮจิมินห์และเวียดมิญ เวียดมิญเข้าควบคุมฮานอย ส่วนในจังหวัดท้ายเหงวียน กองทหารญี่ปุ่นได้ต่อสู้กับเวียดมิญ ระหว่าง 20 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ซึ่งเวียดมิญเป็นฝ่ายชนะ โฮจิมินห์ได้ประกาศเอกราชของเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน
กองทหารอังกฤษและสาธารณรัฐจีนได้เข้าสู่อินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อปลดอาวุธทหารญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสมาถึงไซ่ง่อนในเดือนกันยายน ในประเทศลาว ขบวนการลาวอิสระของเจ้าเพชรราชประกาศปลดเจ้ามหาชีวิตในเดือนตุลาคมและประกาศเอกราชของประเทศแต่ก็ต้องลี้ภัยออกจากประเทศไปในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 ในกัมพูชา เซิง งอกทัญถูกฝรั่งเศสจับกุม โฮจิมินห์ยังครองอำนาจในเวียดนามเหนือ และเกิดสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 ขึ้น ในที่สุด
1 E+01 m³

1 E+01 m³ เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีปริมาตรระหว่าง 10 ถึง 100 ลูกบาศก์เมตร
ปริมาตรน้อยกว่า 10 ลูกบาศก์เมตร----
ปริมาตรมากกว่า 10 ลูกบาศก์เมตร
1 E+02 m³

1 E+02 m³ เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีปริมาตรระหว่าง 100 ถึง 1,000 ลูกบาศก์เมตร
ปริมาตรน้อยกว่า 100 ลูกบาศก์เมตร----
ปริมาตรมากกว่า 100 ลูกบาศก์เมตร
พระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส () (15 สิงหาคม 866 - 15 มิถุนายน 923) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงพระอิสริยยศเป็นเคานต์แห่งพอยตีร์ส มาร์ควิสแห่งเนอุสเตรียและออร์ลีนส์ และเคาน์ต์แห่งปารีส

พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 เป็นพระโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งกับอเดลาอิเดแห่งตัวร์ พระองค์เป็นพระอนุชาในโอโด เคานต์แห่งปารีส หลังจากที่โอโดพระเชษฐาของพระองค์สิ้นพระชนม์พระองค์ก็ไม่ได้เรียกร้องสิทธิที่จะปกครองฝรั่งเศส พระองค์ทรงปล่อยให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ปกครองฝรั่งเศส ในขณะเดียวกันพระองค์เองก็ทรงปกครองราชอาณาจักรแฟรงก์ทางเหนือ

ต่อมาประชาชนเริ่มไม่พอใจกฎหมายที่ไม่เป็นธรรมของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ทำให้มีประชาชนเริ่มสนับสนุนพระองค์และต้องการให้พระองค์เป็นกษัตริย์แทน พระองค์จึงก่อกบฏ สุดท้ายพระองค์ถูกสังหารในสงคราม แต่กองทัพของพระองค์ได้รับชัยชนะ และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ถูกจับกุม

รอแบต์ประสูติในปี ค.ศ. 866 พระองค์เป็นบุตรชายที่เกิดหลังการเสียชีวิตของบิดา รอแบต์ผู้แข็งแกร่ง เคานต์แห่งอ็องฌู และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโอโดที่ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกในปี ค.ศ. 888 ซึ่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกจะวิวัฒนาการกลายเป็นราชอาณาจักรฝรั่งเศส และภายใต้การปกครองของพระเจ้าโอโด ปารีสถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวง พระเจ้ารอแบต์และพระเจ้าโอโดเป็นกษัตริย์ที่มาจากราชวงศ์รอแบเตียง

ในปี ค.ศ. 885 รอแบต์เข้าร่วมป้องกันปารีสในตอนที่ชาวไวกิงปิดล้อมโจมตีเมืองปารีส พระเจ้าโอโดได้แต่งตั้งให้พระองค์เป็นผู้ปกครองเคานตีต่างๆ เช่น เคานตีปารีส และเป็นพระอธิการผู้ดูแลผลประโยชน์ของวิหารหลายแห่ง รอแบต์ยังดำรงตำแหน่งเป็นดยุคของชาวแฟรงก์ ตำแหน่งสูงสุดในทางทหาร

เมื่อพระเชษฐาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 898 พระองค์ไม่ได้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก กลับกันทรงยอมรับอำนาจสูงสุดของกษัตริย์ราชวงศ์การอแล็งแฌียง พระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ทรงรับรองตำแหน่งและการครอบครองของรอแบต์ หลังจากที่รอแบต์คุ้มกันอาณาจักรแฟรงก์ตอนเหนือจากการโจมตีของชาวไวกิงได้อย่างต่อเนื่อง รอแบต์ปราบกองกำลังกลุ่มใหญ่ของไวกิงในหุบเขาแม่น้ำลัวร์ได้ในปี ค.ศ. 921 หลังการพ่ายแพ้ผู้รุกรานได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์และตั้งถิ่นฐานอยู่ใกล้กับน็องต์ส์

สันติภาพระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่ายกับข้าราชบริพารผู้ทรงอำนาจของพระองค์แตกหักในปี ค.ศ. 921 เมื่อความโปรดปรานของชาร์ลส์ที่มีต่อฮากาโนจุดชนวนให้เกิดการก่อกบฏ ด้วยการสนับสนุนของกลุ่มนักบวชและกลุ่มขุนนางชาวแฟรงก์ผู้ทรงอำนาจ รอแบต์หยิบอาวุธขึ้นมาขับไล่ชาร์ลส์ไปลอร์แรนและสวมมงกุฎให้ตนเองเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ที่แร็งส์ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 922

ในปี ค.ศ. 911 การปกครองของรอแบต์ถูกท้าทายโดยผู้นำชาวไวกิง รอลโล ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดัชชีนอร์ม็องดีตามที่พระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่ายได้เคยอนุญาต ในช่วงรัชสมัยของรอแบต์ รอลโลยังคงภักดีต่อชาร์ลส์ที่พยายามแย่งชิงบัลลังก์กลับคืนมา พระองค์รวบรวมกองทัพ เดินทัพมาต่อสู้กับรอแบต์จนรอแบต์ถูกสังหารในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 923 ที่สมรภูมิซวยส์ซงส์ ทว่ากองทัพของรอแบต์ชนะศึกและชาร์ลส์ถูกจับกุมตัวได้ ชาร์ลส์ถูกคุมขังจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 929 บุตรเขยของรอแบต์ รุดอล์ฟ ดยุคแห่งเบอร์กันดี สืบทอดตำแหน่งต่อเป็นกษัตริย์ในชื่อพระเจ้าราอูล

พระมเหสีคนแรกของรอแบต์คือไอลิส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือรอแบต์แต่งงานครั้งที่สองในปี ค.ศ. 890 กับเบียทริซแห่งแวร์ม็องดัวส์ บุตรสาวของแอแบต์ที่ 1 แห่งแวร์ม็องดัวส์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
รูดอล์ฟ ดยุกแห่งเบอร์กันดี

รูดอล์ฟ ดยุกแห่งเบอร์กันดี () (890 - 15 มกราคม 936) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 12 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์ทรงสืบทอดตำแหน่งดยุกแห่งเบอร์กันดีต่อจากพระบิดา

รูดอล์ฟเป็นโอรสในริชาร์ด ดยุกแห่งเบอร์กันดีกับอเดลเลดแห่งออเซอร์เร พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเอ็มมาแห่งฝรั่งเศสพระธิดาของพระเจ้าโรแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสกับเบียร์ทริซเวอร์มังดอยส์

รูดอล์ฟ ได้รับเลือให้ขึ้นครองราชย์บัลลังก์ฝรั่งเศสโดยเหล่าขุนนางหลังจากที่พระเจ้าโรแบร์ที่ 1สิ้นพระชนม์ในสนามรบและพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ถูกจับกุม
อาสนวิหารการ์กาซอน

อาสนวิหารการ์กาซอน () เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมีคาเอลแห่งการ์กาซอน () เป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลการ์กาซอนและนาร์บอน ตั้งอยู่ที่เมืองการ์กาซอน จังหวัดโอด ในแคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญมีคาเอลอัครทูตสวรรค์

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1886

อาสนวิหารนี้สร้างในปี ค.ศ. 1247 โดยพระบัญชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส เพื่อเป็นโบสถ์ที่จะทดแทนสักการสถานโบราณซึ่งถูกทำลายในระหว่างสงครามปิดล้อมเมืองในปีค.ศ. 1240 โดยกองทัพของแรมงที่ 2 แห่งทร็องกาแวล ซึ่งโบสถ์แห่งใหม่นี้มีขนาดไม่แตกต่างจากของเดิมมาก จนในที่สุดจึงมีความจำเป็นต้องขยายแบบให้ใหญ่ขึ้นอีกในปีค.ศ. 1283

ในสมัยที่มีเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่จากการเผาทำลายโดยกองทัพของเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำในปีค.ศ. 1355 ซึ่งเป็นยุคแห่งสงครามและความขัดแย้งระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส โบถส์แห่งนี้เป็นเพียงสถานที่แห่งเดียวที่ยังยืนหยัดมาได้ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสภาพย่ำแย่ก็ตาม ซึ่งต่อมาเมื่อการมีบูรณะซ่อมแซมจึงได้มีการตัดสินใจเพิ่มองค์ประกอบแบบป้อมปราการเข้าไปด้วย ซึ่งสามารถเห็นได้ชัดในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณระดับเดียวกับมุขโค้งด้านสกัด ในบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของหอสังเกตการณ์ทรงกระบอกสูง นอกจากนี้โดยรอบโบสถ์ยังมีคูเมืองกว้างกว่า 10 เมตรเพื่อใช้ป้องกันข้าศึก และต่อมาได้ถูกถมและเปลี่ยนเป็นถนนสาธารณะในคริสต์ศตวรรษที่ 19

ในปีค.ศ. 1803 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกจากอาสนวิหารนักบุญนาแซร์แห่งเบซีเยซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ยุคกลางมาที่โบสถ์นักบุญมีคาเอลแห่งนี้แทน จึงได้มีการยกฐานะของโบสถ์แห่งนี้ขึ้นเป็นอาสนวิหารอย่างสมบูรณ์

ต่อมาได้มีแผนการบูรณะปรับปรุงหลังจากการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาที่แห่งใหม่นี้เพื่อให้มีความเหมาะสมแก่ฐานะ แต่ก็ถูกขัดขวางอีกโดยอัคคีภัยในปีค.ศ. 1849 ซึ่งทำให้แผนการปรับปรุงต้องหยุดชะงักลงไปชั่วขณะ จนกระทั่งปีค.ศ. 1857 งานบูรณะและปรับปรุงอาสนวิหารนี้ถูกมอบให้แก่สถาปนิกคนสำคัญของยุค เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก พร้อมกับช่างฝีมือชั้นเอกชาวการ์กาซอน
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2004

วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2004 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 12 - 30 กรกฎาคม 2004 ที่สนามเรจจิโอ คาราเบรีย เมืองเรจจิโอ อิตาลีโดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 12 - 26 สิงหาคม 2004 ส่วนรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 28 - 30 กรกฎาคม 2004July 9, 2008
July 10, 2008
July 11, 2008
July 12, 2008
July 13, 2008
จิ้งเหลนด้วง

จิ้งเหลนด้วง หรือ แมงปากจอบ หรือ ปากจอบ () เป็นชื่อสามัญของสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด หลายสกุล และหลายวงศ์ จำพวกจิ้งเหลนหรือกิ้งก่า

จิ้งเหลนด้วง มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวเป็นเกล็ดมันวาว ตัวอ้วนกลม มีจุดเด่น คือ ไม่มีขา หรือมีขาแต่ก็เล็กมาก ทำให้แลดูคล้ายงู จึงทำให้ต้องอาศัยและหากินเฉพาะบนพื้นดินเท่านั้น หลายชนิดมักจะฝังตัวหรือหลบซ่อนตัวใต้กองใบไม้หรือในโพรงพื้นดิน หลายชนิดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย เช่น จิ้งเหลนด้วงปักธงชัย ("Davewakeum miriamae") ที่พบได้เฉพาะป่าสะแกราชเท่านั้น, จิ้งเหลนด้วงลาย ("Isopachys gyldenstolpei") และ"Ophioscincus anguinoides" เป็นต้น ซึ่งทั้งหมดนี้จัดอยู่ในวงศ์ Scincidae หรือจิ้งเหลน

และวงศ์ที่พบในต่างประเทศ เช่น Amphisbaenidae ที่พบในทวีปอเมริกา เป็นต้น
พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส () (10 กันยายน 920 - 30 กันยายน 954) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง

พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับเอดกิฟูแห่งอังกฤษ

เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ถูกโค่นล้มราชบัลลังก์ และพระเจ้าโรแบร์ที่ 1สิ้นพระชนม์ในสนามรบ รูดอล์ฟ ดยุกแห่งเบอร์กันดีจึงปกครองฝรั่งเศส แต่พระองค์ปกครองฝรั่งเศสได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ เมื่อรูดอล์ฟสิ้นพระชนม์เหล่าขุนนางจึงตัดสินในไปทูลเชิญพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 ให้มาปกครองฝรั่งเศส พระองค์จึงได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ

ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ () หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ไพรด์ หรือ ไพรด์ เอฟซี เป็นสมาคมเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานในประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นครั้งแรกที่โตเกียวโดม ในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1997 ไพรด์ ได้จัดขึ้นกว่า 60 ครั้งในเหตุการณ์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน และกระจายไปประมาณ 40 ประเทศทั่วโลก ไพรด์ได้จัดเหตุการณ์ที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในบันทึกของผู้ชมกว่า 70,000 คนที่อยู่ในไพรด์ และเค-วัน ร่วมผลิต, ช็อคเวฟ/ไดนาไมค์ ที่จัดขึ้นในสิงหาคม ค.ศ. 2002 รวมทั้งบันทึกผู้ชมกว่า 67,450 คนใน Pride Final Conflict ในปี ค.ศ. 2003

เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพได้ปิดกิจการลง โดยขายกิจการให้กับ Lorenzo Fertitta และFrank Fertitta III เจ้าของร่วมของบริษัท ซัฟฟา จำกัด เพื่อควบรวมกิจการกับอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ
พระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศส () (941 - 986) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 14 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง

พระเจ้าโลแทร์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับเจอร์เบอร์กาแห่งแซกโซนี่ พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในขณะที่มีพระชนมายุได้ 13 พรรษา
พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส () (967 - 21 พฤษภาคม 987) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 15 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง และเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง

พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศสกับเอ็มมาแห่งอิตาลี เสด็จพระราชสมภพเมื่อปีค.ศ. 967

พระองค์ปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่มิถุนายน 978 แต่ทรงได้ปกครองฝรั่งเศสจริงๆในปี 986 ตลอดระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์พระอง์ไม่มีพระราชกรณีกิจใดๆ เหล่านักประวัติศาสตร์จึงขนานนามพระองค์ว่า "ผู้เกียจคร้าน"
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย

ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย (, ) เป็นบ้านพักอาศัยในเขตเมืองแบบหนึ่งที่มีขนาดใหญ่โตและตกแต่งอย่างหรูหรา พบได้ในประเทศฝรั่งเศส (รวมทั้งเบลเยียมด้วย) คำว่า นั้นมาจากภาษาอังกฤษในยุคกลางว่า "inn" ที่หมายถึงที่พักอาศัยในเขตเมืองของขุนนางหรือชนชั้นสูง ซึ่งในจะปัจจุบันจะเหลือการใช้งานเพียงแค่ "Inn of Court" ในประเทศอังกฤษ คำว่า หมายความว่า "ส่วนบุคคล" หรือ "ส่วนตัว" ซึ่งในประเทศฝรั่งเศสนั้นมักจะเป็นที่พักขนาดใหญ่ (คฤหาสน์) ที่สร้างขึ้นเพื่อขุนนาง คหบดี หรือเป็นที่ประทับของสมาชิกราชวงศ์ รวมทั้งเจ้าชายสืบสายพระโลหิตในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18

ลักษณะของที่พักอาศัยแบบนี้จะต่างจากบ้านทั่วไปที่มักจะเป็นแถวและมีกำแพงติดกันทั้งสองด้านและมักจะหันหน้าเข้าถนนหลักเสมอ แต่ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยมักจะเป็นบ้านที่มีบริเวณสวนโดยรอบ และมักจะอยู่ในบริเวณสวน หรือถูกห้อมล้อมด้วยสวน มีทางเข้าใหญ่ด้านหน้า และถนนซึ่งนำมาสู่ตัวบ้าน ซึ่งบริเวณนั้นมักจะมีสนามเกียรติยศ และสวนอยู่ด้านหลัง

ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยพบได้ในเมืองใหญ่ของฝรั่งเศส อาทิ ปารีส, บอร์โด, อาลบี, อาวีญง, ลียง, น็องซี, รูอ็อง, แรน, ทรัว และตูลูซ เป็นต้น ในปารีสสมัยปัจจุบันสามารถพบได้ถึง 400 แห่ง

ตัวอย่างสำคัญของออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยที่พบในกรุงปารีส:ในเมื่องอื่น ๆ
อะเลคซันดร์ พุชกิน

อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช พุชกิน () เป็นกวีชาวรัสเซียในยุคโรแมนติก ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรัสเซีย และเป็นผู้ริเริ่มวรรณกรรมรัสเซียสมัยใหม่
ซอโฟคลีส

ซอโฟคลีส หรือ โซโฟคลีส (; , "โซโพแคลส", ; ราว 497/6 – 406/5 ก่อนค.ศ.) เป็นหนึ่งในสามนักเขียนบทละครและโศกนาฏกรรมชาวกรีกโบราณ (ร่วมกับเอสคิลัส และยูริพิดีส) ที่ยังมีผลงานหลงเหลือมาจนเดี๋ยวนี้ ซอโฟคลีสเริ่มเขียนบทละครหลังจากเอสคิลัสและมีผลงานทั้งหมดมากกว่า 120 เรื่อง แต่มีเพียงแค่ 7 เรื่องที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันโดยสมบูรณ์ ได้แก่ "อะแจ็กซ์", "แอนทิกะนี", "เหล่าสตรีชาวทราคิส", "พระเจ้าอีดิปัส", "อิเล็กตรา", "ฟิล็อกเตตีส" และ" อีดิปัส ณ โคโลนัส"

ซอโฟคลีสเป็นนาฏศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครรัฐเอเธนส์นานติดต่อกันเกือบ 50 ปี ท่านเข้าแข่งขันประกวดละครในงานเทศกาลทางศาสนาที่ไอโอนีเซีย และเลไนอา 30 ครั้ง และเป็นผู้ชนะเลิศถึง 24 ครั้ง โดยไม่เคยถูกตัดสินให้ได้อันดับต่ำกว่ารองชนะเลิศ ซอโฟคลีสเอาชนะเอสคีลัส (ชนะเลิศ 13 ครั้ง) ในงานประกวดละครได้หลายครั้ง ในขณะที่ยูริพิดีสเคยได้รับรางวัลชนะเลิศเพียง 4 ครั้ง

นวัตกรรมที่ซอโฟคลีสสร้างไว้แก่การละคร คือ การเพิ่มนักแสดงคนที่สามเข้ามาในฉาก และลดบทบาทของคอรัส หรือนักร้องประสานเสียงในฐานะผู้เสนอเค้าโครงเรื่องลง ทำให้ตัวละครมีการพัฒนามากและมีส่วนเกี่ยวข้องกับพล็อตเรื่องมากกว่าในสมัยของเอสคิลัส บทประพันธ์โศกนาฏกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของซอโฟคลีส เป็นเรื่องเกี่ยวกับอีดิปัส และแอนทิกะนี - ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า "ละครเรื่องเมืองธีบส์" (Theban plays) แม้ว่าแต่ละเรื่องจะเป็นส่วนหนึ่งของละครจตุรภาค (tetralogy) ต่างเรื่องกัน และตอนอื่น ๆ ของละครชุดพวกนี้สาปสูญไปหมดแล้ว แอนทิกะนีเป็นบทละครที่มาร์ติน ไฮเด็กเกอร์ (Martin Heidegger) นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงชาวเยอรมันยกย่องว่าเป็นตัวอย่างของงานกวีนิพนธ์ และนาฏกรรมบทละครที่มีความสมบูรณ์แบบในทางศิลปะที่สุด
ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ

ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ () หรือ ความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ () เป็นความดันโลหิตสูงที่ไม่สามารถระบุสาเหตุได้ชัดเจน เป็นความดันโลหิตสูงชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด ราวร้อยละ 95 ของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงทั้งหมด มีแนวโน้มที่จะเป็นกรรมพันธุ์ และน่าจะเป็นผลจากความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม ความชุกของความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุเพิ่มขึ้นตามอายุ และผู้ป่วยที่มีความดันเลือดสูงเมื่ออายุน้อยจะมีความเสี่ยงมากขึ้นที่จะเป็นโรคความดันโลหิตสูงเมื่ออายุมากขึ้น ความดันโลหิตสูงเพิ่มความเสี่ยงของโรคสมอง หัวใจ และไตตามมา

การจำแนกความรุนแรงของความดันเลือดออกในปัจจุบันเป็นความดันเลือดปกติ ก่อนความดันโลหิตสูง (prehypertension) ความดันโลหิตสูงระยะที่ 1 และ 2 และความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง (isolated systolic hypertension) ที่มักพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ การอ่านค่าความดันใช้ค่าเฉลี่ยของการวัดความดันโลหิตในท่านั่งที่สบายและควรวัดอย่างน้อย 2 ครั้งที่มาตรวจในระยะเวลาที่ห่างกัน ในผู้ที่อายุมากกว่า 50 ปี จะวินิจฉัยภาวะความดันโลหิตสูงเมื่อมีความดันเลือดมากกว่า 140 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจบีบ และ 90 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจคลาย ผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานชนิดที่ 1 หรือ 2 หรือโรคไตและมีความดันโลหิตมากกว่า 130/80 มิลลิเมตรปรอทควรได้รับการรักษา

ความดันโลหิตสูง "ชนิดดื้อ" (resistant) หมายถึงการใช้ยาไม่สามารถลดความดันเลือดกลับมาอยู่ในระดับปกติได้หลังจากใช้ยา 3 ชนิด แนวทางการรักษาความดันโลหิตสูงชนิดดื้อได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
มารีเอฮัมน์

มารีเอฮัมน์ (; ) เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะโอลันด์ ซึ่งเป็นเขตการปกครองตนเองของประเทศฟินแลนด์ ประชากรของหมู่เกาะโอลันด์ร้อยละ 40 อาศัยอยู่ที่เมืองนี้ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1861 ตั้งอยู่บนคาบสมุทรและมีท่าเรือที่สำคัญ 2 แห่ง ด้านหนึ่งอยู่ทางชายฝั่งทิศตะวันตก อีกด้านหนึ่งอยู่ชายฝั่งทิศตะวันออก