seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
อรชุมา ยุทธวงศ์

รองศาสตราจารย์ อรชุมา ยุทธวงศ์ (นามเดิม อรชุมา สูตะบุตร) อดีตหัวหน้าภาควิชาศิลปะการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีบทบาทสำคัญในฐานะผู้บุกเบิกการละครสำหรับเด็กในประเทศไทย

อรชุมา ยุทธวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายแพทย์ประมวลทรัพย์ สูตะบุตร กับนางชลิตา สูตะบุตร สมรสกับ ยงยุทธ ยุทธวงศ์ มีบุตร 2 คน

อรชุมา เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสาธิตปทุมวัน จนจบมัธยมปลาย (พ.ศ. 2508) และเข้าเรียนต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง (พ.ศ. 2513) ต่อมาได้สอบชิงทุนไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ได้รับปริญญาโทด้านการละคร จากมหาวิทยาลัยฮาวาย (พ.ศ. 2517)

รองศาสตราจารย์ อรชุมา ยุทธวงศ์ เข้าทำงานเป็นอาจารย์ภาควิชาศิลปการละครที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งขณะนั้นมีรองศาสตราจารย์ สดใส พันธุมโกมล เป็นหัวหน้าภาควิชา และเป็นหัวหน้าภาควิชาในระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2530 ซึ่งในระหว่างการรับราชการ รองศาสตราจารย์ อรชุมา ได้ริเริ่มโครงการละครสำหรับเด็ก จัดละครเร่ไปตามสถานที่ต่าง ๆ นอกจากนี้ ยังได้ร่วมงานกับศิลปินหลากหลายทั้งในและต่างประเทศ โดยในปี พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2548 ได้เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทยในเทศกาลละครอาเซียน และผู้แทนประเทศไทยด้านทัศนศิลป์และศิลปะการแสดงของอาเซียน และในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ยังได้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการสถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2535) ต่อมาจึงเกษียณจากราชการก่อนกำหนด เพื่อมาทำงานเป็นศิลปินอิสระ ปัจจุบัน เป็นเจ้าของ คนละครสตูดิโอ ทำหน้าที่แอ็คติ้งโคช ให้คำปรึกษาด้านศิลปะการแสดง และการสื่อสารสำหรับนักแสดง นักร้อง พิธีกร ผู้ประกาศข่าว และผู้ที่ต้องการสื่อสารกับกลุ่มบุคคลหรือสาธารณชน และจัดทำเวิร์คชอปเพื่อเพิ่มศักยภาพให้กับกลุ่มบุคคลในสายอาชีพต่างๆ เช่น ผู้ทำงานสร้างสรรค์ ผู้ช่วยผู้กำกับ ผู้อำนวยการประชาสัมพันธ์ ทนายความ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ผู้บริหารการศึกษาระดับสูง นักการเมือง นักการเงินการธนาคาร นักบริหาร ผู้ทำรายการโทรทัศน์(JSL,TV Thunder,Modern Nine TV)

งานให้คำปรึกษานักแสดง

งานกำกับ

งานเขียน

งานพากษ์
สำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐอเมริกา

สำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐอเมริกา () เป็นหน่วยงานในสังกัดหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน มีหน้าที่รับจดทะเบียนลิขสิทธิ์ รับและเก็บสำเนางานอันมีลิขสิทธิ์ และให้คำแนะนำรัฐสภาเรื่องที่เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ทั้งภายใน และต่างประเทศ ให้ข้อมูลและความช่วยเหลือแก่หน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา และงานตุลาการที่มีประเด็นเกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์ทั้งภายในและต่างประเทศ รวมถึงยังมีส่วนร่วมประชุมระดับนานาชาติ หรือประชุมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลต่างประเทศในเรื่องลิขสิทธิ์ และศึกษาในประเด็นลิขสิทธิ์และหน้าที่อื่น ๆ ตามที่รัฐสภามอบหมาย สำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในตึกอนุสรณ์สถานเจมส์ เมดิสัน ในหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
กางเขนประดับอัญมณี

กางเขนประดับอัญมณี () คือกางเขนที่ส่วนใหญ่สร้างในสมัยคริสเตียนยุคแรกมาจนถึงต้นยุคกลางที่เป็นกางเขนอย่างน้อยก็ด้านหน้าส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยอัญมณีเป็นหลัก แทนที่จะเป็นภาพวาดบนตัวกางเขน ด้านหลังมักจะเป็นลายสลักของพระเยซูตรึงกางเขนหรือรูปจากหัวข้ออื่น

ตัวอย่างของงานกางเขนโลหะก็ได้แก่กางเขนจัสตินที่ 2 (คริสต์ศตวรรษที่ 6, พิพิธภัณฑ์วาติกัน), กางเขนโลแธร์ (คริสต์ศตวรรษที่ 10, มหาวิหารอาเคิน), กางเขนเทวดาแห่งคาบสมุทรไอบีเรีย, กางเขนชัย และกางเขนค็อง (ราวคริสต์ทศวรรษ 1120, พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติแห่งไอร์แลนด์)

ในยุคโบราณตอนปลายและต้นยุคกลางสิ่งของอันมีความสำคัญมากเช่นหีบบรรจุวัตถุมงคล (Reliquary) มักจะตกแต่งอย่างเต็มที่ด้วยอัญมณีที่เป็นการตกแต่งในลักษณะที่ในปัจจุบันจะจำกัดใช้แต่ในการตกแต่งมงกุฎ และเครื่องราชกกุธภัณฑ์สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษก หรือ เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ กางเขนดังกล่าวอาจจะทำออกมาในรูปของภาพเขียน, โมเสก, งาช้างแกะสลัก และ วัสดุอื่นๆ และมักจะมีปลายแขนกางเขนเป็นแฉก แต่สัดส่วนระหว่างแนวตั้งและแนวนอนก็ขึ้นอยู่กับความต้องการขององค์ประกอบซึ่งก็แตกต่างกันออกไปเป็นอันมาก เครื่องห้อย (Pendilia) หรือเครื่องตกแต่งแบบแขวนหรือห้อยก็อาจจะแขวนจากแขนกางเขน โดยเฉพาะจากตัวอักษร แอลฟาและโอเมกาที่เป็นทอง ลักษณะของกางเขนดังกล่าวพบบนชิ้นส่วนของโลงหินจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ปลายแขนกางเขนที่เป็นแฉกก็มีมาตั้งแต่งานที่พบชิ้นแรกๆ

กางเขนประดับอัญมณีเช่นงานโมเสกที่วัดซานตาพูเดนเซียนาในกรุงโรม (ค.ศ. 384–ค.ศ. 389) ตัวกางเขนตั้งอยู่บนเนินที่มีฉากหลังเป็นภาพสัญลักษณ์ของกรุงเยรูซาเลมโดยตัวกางเขนเองเป็นสัญลักษณ์ของกรุงเยรูซาเลมใหม่หรือ "เมืองสวรรค์" นอกจากนั้นแล้วกางเขนประดับอัญมณีก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของต้นไม้แห่งชีวิตของคริสเตียน โดยเฉพาะเมื่อปลายแขนแจกเป็นแฉกเป็นกิ่ง บางครั้งกางเขนก็จะอยู่บนเนินที่เป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ โดยมีแม่น้ำสี่สายไหลลงมาจากกางเขนที่เข้าใจกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของพระวรสารทั้งสี่
โคแนน โอ'ไบรอัน

โคแนน คริสโตเฟอร์ โอ'ไบรอัน () เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1963 เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์และดาราตลก เป็นพิธีกรในรายการ "Late Night with Conan O'Brien" ตั้งแต่ปี 1993 ถึง 2009 ก่อนที่เขาจะเป็นพิธีกร เขาเป็นนักเขียนบทให้รายการ "Saturday Night Live" และซีรีส์แอนิเมชันเรื่อง "The Simpsons"

เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2010 โอ'ไบรอันจะเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์ช่วงดึกรายการใหม่ทางช่องเคเบิล ทีบีเอส เริ่มเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010
จิมมี แฟลลอน

เจมส์ โทมัส "จิมมี่" แฟลลอน จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนอัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นพิธีกรในรายการ รายการช่วงดึกในวันจันทร์ถึงศุกร์ทางช่องเอ็นบีซี ก่อนรายการนี้แฟลลอนเป็นที่รู้จักในการร่วมงานในรายการ "Saturday Night Live" ในปี 1998 ถึงปี 2004 และมีผลงานแสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิเช่น (2004) และ (2005) หลังจากนั้นแฟลลอนก็กลับมาวงการโทรทัศน์ในฐานะพิธีกรรายการ "" ในปี 2009 ซึ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากรายการนี้ด้วยความสามารถด้านการแสดง การเล่นดนตรี และการให้แขกรับเชิญเล่นเกมร่วมกับเขาในรายการ ต่อมาในปี 2014 แฟลลอนก็ได้รับการเลือกจากช่องเอ็นบีซีให้มาทำหน้าที่พิธีกรรายการ "" ต่อจาก"เจย์ เลโน" ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
ดอริส เดย์

ดอริส เดย์ () เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1922 เป็นนักแสดง นักร้องและนักเคลื่อนไหวสิทธิสัตว์

เดย์เริ่มก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงในขณะปลายช่วงวัยรุ่นโดยเป็นนักร้องวงบิ๊กแบนด์ ในปี ค.ศ. 1945 เธอมีเพลงฮิตที่ชื่อ "Sentimental Journey" และในปี 1948 เธอแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง " Romance on the High Seas" เธอมีผลงานแสดงภาพยนตร์ 39 เรื่อง บันทึกเสียงในบทเพลงมากกว่า 650 เพลง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแกรมมี่ อย่างละ 1 ครั้ง ในปี 1989 เธอได้รับรางวัลเซซิล บี. เดมิล ในสาขาผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิตในวงการภาพยนตร์

ในปี 2009 เดย์ติดอันดับ 1 ของดาราหญิงบนบ็อกซ์ออฟฟิสตลอดกาล และติดอันดับ 6 ในนักแสดงบ็อกซ์ออฟฟิส (ทั้งชายและหญิง)
ชากา คาน

ชากา คาน () เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตอย่าง "I'm Every Woman", "Ain't Nobody", "I Feel for You" และ "Through the Fire" เธอยังร้องเพลงในรายการโทรทัศน์อย่างรายการ "Reading Rainbow" เธอยังร่วมร้องกับวงฟังก์ที่ชื่อ รูฟัส มีเพลงฮิตอย่าง "Tell Me Something Good", "You Got The Love", "Once You Get Started", 'Sweet Thing", "Everlasting Love" และ "Stay" ก่อนที่เธอยังออกผลงานเดี่ยว
แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ () เป็นรายการสดช่วงดึก ในลักษณะสเกตช์คอเมดีและวาไรตี้โชว์ พัฒนาขึ้นโดยลอร์น ไมเคิลส์และดิก เอเบอร์โซล ออกอากาศปฐมทัศน์ทางช่องเอ็นบีซี ฟรีทีวีในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1975 ภายใต้ชื่อว่า "NBC's Saturday Night". รายการมักจะล้อเลียนวัฒนธรรมสมัยนิยมและเรื่องการเมืองของชาวอเมริกัน ผู้แสดงใน "แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์" แบ่งเป็น 2 พวกคือ สมาชิกแสดงผู้ช่ำชอง ที่เรียกว่า "Not Ready For Prime Time Players" (เป็นชื่อที่ใช้สำหรับนักแสดงรุ่นดั้งเดิม) และผู้แสดงใหม่ ที่เรียกว่า "Featured Players" โดยในแต่ละสัปดาห์ จะมีพิธีกรนำเข้าการแสดงโชว์เดี่ยวและสเก็ตช์โชว์ นอกจากนี้ยังเชิญนักดนตรี นักร้องมาแสดง

สำหรับทั้งหมดแล้ว ยกเว้น 5 ฤดูกาล (6 ถึง 10) รายการจะตรวจสอบโดยผู้สร้างและผู้อำนวยการสร้างคนล่าสุดคือ ลอร์น ไมเคิลส์ ส่วนผู้จัดการด้านการผลิตคือบรอดเวย์วิดีโอ, เอสเอ็นแอลสตูดิโอลและเอ็นบีซี "แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์" ถือเป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่มีมายาวนานที่สุด ออกอากาศราว 700 ตอน ใน 35 ฤดูกาล นับถึงปี ค.ศ. 2010 นอกจากนี้มุขสดในรายการยังได้รับการพัฒนามาทำเป็นภาพยนตร์ด้วย

ตลอด 3 ทศวรรษของการออกอากาศ "แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์" ได้รับรางวัลมามากมาย ได้รับ 21 รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี, 1 รางวัลพีบอดี และ 3 รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา และในปี ค.ศ. 2010 ยังมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศสมาคมผู้ออกอากาศแห่งชาติ รายการยังติดอยู่อันดับ 10 ของนิตยสารทีวีไกด์ในหัวข้อ 50 รายการโทรทัศน์ที่ดยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และในปี 2007 ยังติดอยู่ในรายชื่อของนิตยสารไทม์ในหัวข้อ 100 รายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดตลอดกาล
คฤหาสน์โรมัน

คฤหาสน์โรมัน () คือคฤหาสน์ที่สร้างขึ้นหรือที่อยู่อาศัยที่สร้างขึ้นในสมัยสาธารณรัฐโรมันและจักรวรรดิโรมัน เดิมคฤหาสน์เดิมเป็นคฤหาสน์ชนบทรอบกรุงโรมที่สร้างขึ้นสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยสำหรับชนชั้นสูง พลินิผู้อาวุโสกล่าวว่าคฤหาสน์มีด้วยกันสองประเภท "คฤหาสน์เมือง" (villa urbana) ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่เป็นที่ทำการของเจ้าของที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากกรุงโรมหรือเมืองสำคัญอื่นที่เจ้าของสามารถเดินทางไปถึงได้ภายในเวลาไม่เกินหนึ่งหรือสองคืน และ "คฤหาสน์ชนบท" (villa rustica) ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่เป็นฟาร์มที่เป็นที่อยู่ถาวรของคนรับใช้ผู้มีหน้าที่ดูแลคฤหาสน์ ศูนย์กลางของ "คฤหาสน์ชนบท" อยู่ที่ตัวคฤหาสน์เองที่อาจจะเป็นที่พำนักของเจ้าของเพียงชั่วครั้งชั่วคราว ในสมัยจักรวรรดิโรมันมีราชคฤหาสน์จำนวนมากไม่ไกลจากอ่าวเนเปิลส์โดยเฉพาะบนเกาะคาปรี, ภูเขาเซอร์เซโอบนฝั่งทะเล และ อันเทียม (อันซิโอ) ชาวโรมันที่มีฐานะดีมักจะหนีร้อนไปยังเนินรอบกรุงโรม โดยเฉพาะรอบฟราสคาติ กล่าวกันว่านักปรัชญาซิเซโรเองเป็นเจ้าของคฤหาสน์ถึงเจ็ดหลังๆ เก่าที่สุดตั้งอยู่ที่อาร์พินัมที่ซิเซโรได้มาเป็นมรดก พลินิผู้เยาว์เป็นเจ้าของคฤหาสน์สามถึงสี่หลัง หลังที่ลอเรนเทียมเป็นหลังที่รู้จักกันดีที่สุดจากคำบรรยายเกี่ยวกับคฤหาสน์

ในปลายสมัยสาธารณรัฐโรมันเป็นสมัยที่มีการสร้างคฤหาสน์กันขึ้นเป็นจำนวนมากในอิตาลีโดยเฉพาะในปีหลังๆ ของการปกครองของผู้เผด็จการลูชิอัส คอร์เนลิอัส ซัลลา ในอีทรูเรีย คฤหาสน์เซ็ทเทฟิเนสเทรถือกันว่าเป็นหนึ่งในคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ที่ "มณฑลคฤหาสน์ลาทิฟันเดียม" ซี่งเป็นบริเวณที่มีคฤหาสน์เป็นจำนวนมากในบริเวณอันกว้างขวางที่บริหารโดยทาสที่ผลิตสินค้าจากการเกษตรกรรมในระดับอุตสาหกรรม ตัวคฤหาสน์ที่เซ็ทเทฟิเนสเทรหรือที่อื่นมักจะเป็นคฤหาสน์ที่ไม่ได้มีการตกแต่งอย่างหรูหราเท่าใดนัก คฤหาสน์อื่นๆ ที่ไกลจากกรุงโรมถือกันว่าเป็นวิถีชีวิตแบบการเกษตรกรรมที่บรรยายโดยคาโตผู้อาวุโส, โคลัมเมลลา และ มาร์คัส เทเรนเชียส วาร์โร ทั้งสองท่านพยายามที่จะให้คำจำกัดความของวิถีชีวิตอันเหมาะสมสำหรับชาวโรมันอนุรักษนิยม อย่างน้อยก็ตามแบบวิถีชีวิตอันเป็นอุดมคติ

ส่วนจักรวรรดิโรมันก็มีคฤหาสน์หลายแบบ แต่คฤหาสน์ทุกหลังมิได้มีการตกแต่งอย่างหรูหราด้วยพื้นโมเสกหรือจิตรกรรมเสมอไป คฤหาสน์บางหลังสร้างขึ้นเพื่อความสำราญเช่นคฤหาสน์เฮเดรียนที่ทิโวลีในประเทศอิตาลี ที่ตั้งอยู่บนเนินเขาไม่ไกลจากกรุงโรมเท่าใดนัก หรือคฤหาสน์พาพิรีที่เฮอร์คิวเลเนียมที่ตั้งอยู่บนเนินเหนืออ่าวเนเปิลส์ คฤหาสน์บางหลังก็มีลักษณะคล้ายคฤหาสน์ชนบทในอังกฤษหรือโปแลนด์อันเป็นคฤหาสน์เพื่อการบริหารและการแสดงอำนาจของขุนนางระดับท้องถิ่นระดับสูง เช่นซากคฤหาสน์ฟิชบอร์นที่พบซัสเซ็กซ์ คฤหาสน์ปริมณฑลที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากนครใหญ่ก็ได้มีการสร้างกันขึ้นเช่นคฤหาสน์ในกลางและปลายสมัยสาธารณรัฐในบริเวณแคมพัสมาร์เชียสที่ในสมัยนั้นเป็นปริมณฑลของกรุงโรม หรือคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองปอมเปอี คฤหาสน์สมัยแรกเหล่านี้เช่นที่ออดิทอเรียมของโรม  หรือที่กร็อททารอซซาเป็นเครื่องแสดงที่มาของ "คฤหาสน์เมือง" ในตอนกลางของประเทศอิตาลี อาจจะเป็นไปได้ว่าคฤหาสน์สมัยต้นดังกล่าวเป็นสถานที่สำหรับการบริหาร หรือ อาจจะเป็นวังของผู้มีอำนาจในท้องถิ่น หรือ ประมุขของตระกูลสำคัญก็เป็นได้ คฤหาสน์ประเภทที่สามเป็นศูนย์กลางของการบริหารที่เรียกว่าลาทิฟันเดียมที่ทำการผลิตผลผลิตทางการเกษตรกรรม คฤหาสน์ดังกล่าวจะไม่มีการตกแต่งอย่างหรูหรา เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 "villa" อาจจะหมายถึงเพียงสถานที่สำหรับการบริหารไร่นา เช่นเมื่อนักบุญเจอโรมแปลพระวรสารนักบุญมาร์ค (xiv, 32) "chorion", บรรยายไร่มะกอกใน เกทเสมนี ว่าเป็น "villa" โดยมิได้เจาะจงว่ามีที่อยู่อาศัยแต่อย่างใด
คฤหาสน์โรมันฟิชบอร์น

คฤหาสน์โรมันฟิชบอร์น () เป็นคฤหาสน์โรมันตั้งอยู่ที่หมู่บ้านฟิชบอร์นในมณฑลเวสต์ซัสเซ็กซ์ในอังกฤษ เป็นคฤหาสน์โรมันที่สร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 ราวสามสิบปีหลังจากโรมันพิชิตบริเตน ณ ที่ตั้งของที่มั่นกองทหารโรมันที่ก่อตั้งโดยกองรุกรานของจักรพรรดิคลอเดียสในปี ค.ศ. 43 คฤหาสน์ฟิชบอร์นเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมัน ลักษณะของคฤหาสน์เป็นผังสี่เหลี่ยมล้อมรอบด้วยสวนทางการ ทางตอนเหนือได้รับการสร้างตามแบบของเดิมขึ้นใหม่ คฤหาสน์ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมายในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และ 3 ที่รวมทั้งการปูโมเสกที่เป็นสีสรรค์ที่หรูหรากว่าเดิมทับโมเสกเดิมที่เป็นสีขาวดำ และรวมทั้งโมเสกรูปโลมาที่ยังคงอยู่ในสภาพดีทางปีกเหนือของสิ่งก่อสร้าง ตัวสิ่งก่อสร้างยังคงอยู่ในช่วงที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเมื่อถูกเพลิงไหม้ในปี ราว ค.ศ. 270 หลังจากนั้นตัวสิ่งก่อสร้างก็ถูกทิ้งร้าง
วิธีเลขสี่มุม

วิธีเลขสี่มุม ( แปลเต็มว่า "วิธีพิจารณาอักษรจีนด้วยตัวเลขจากสี่มุม") คือวิธีป้อนอักขระชนิดหนึ่งใช้สำหรับเข้ารหัสอักษรจีนไปเป็นการพิมพ์ด้วยพิมพ์ดีดหรือคอมพิวเตอร์ โดยใช้ตัวเลขสี่ตัวแทนอักษรแต่ละตัว วิธีเลขสี่มุมรู้จักกันในชื่อ "ระบบเลขสี่มุม" มีการเรียงลำดับด้วยวิธีนี้เพื่อเป็นดัชนีในอักษรานุกรมบางชนิดและงานสารบรรณด้วย

ข้อยกเว้นในการหาเลขสี่มุม
เฒ่าผจญทะเล

เฒ่าผจญทะเล () เป็นผลงานวรรณกรรมที่มีชื่อเสียงของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม โดยเขียนที่ประเทศคิวบาในปีค.ศ.1951 และได้รับการจัดพิมพ์ครั้งแรกในปีค.ศ.1952 ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเฮมิงเวย์ เนื้อหาว่าด้วยเรื่องของชายชราคนหนึ่งผู้ออกหาปลาในประเทศคิวบา

เป็นเรื่องราวของประมงชราคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "ซานติเอโก" ที่ได้ออกไปหาปลาแต่ก็ไม่สามารถจับปลามาได้ในช่วง 84 วันที่ผ่านมา เขามีเพื่อนต่างวัยเป็นเด็กชายคนหนึ่งชื่อ "มาโนลิน" ที่เสนอตัวช่วยหาปลา แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ยังไม่สามารถจับปลาได้อยู่ดี ภายหลังจากนั้น พ่อแม่ของมาโนลินให้ลูกของตนไปหางานอื่นทำแทน เมื่อมาโนลินกลับมาขอช่วยงานซานติเอโกอีกครั้งก็ถูกปฏิเสธก่อนที่จะได้รับการยินยอมครั้งหนึ่ง แต่ในครั้งสุดท้าย ซานติเอโกขอพิสูจน์ตนเองด้วยการออกหาปลาตามลำพัง ในเบื้องต้นเขาจับได้แต่ปลาตัวเล็ก ทว่าในที่สุดเขาก็ได้พบกับ ปลามาร์ลิน (ปลากระโทงแทง) ขนาดยักษ์และมีความฉลาดเป็นพิเศษ เมื่อปลาติดเบ็ดแล้ว ปลากลับเป็นฝ่ายลากเรือไปเสียเอง ทำให้ซานติเอโกเริ่มนึกถึงมาโนลิน เขาอยากให้เด็กชายคนนี้มาช่วยเขาจับปลา

ซานติเอโกสู้กับปลายักษ์ตัวนี้ข้ามคืนถึงสามวัน และในเช้าวันที่สามนี้เอง ซานติเอโกตัดสินใจออกแรงเฮือกสุดท้ายโดยใช้ฉมวกปักเข้าที่กลางหลังของมัน ก่อนที่ปลายักษ์ตัวนี้จะสิ้นลม ซานติเอโกนำปลายักษ์ตัวนี้มาผูกไว้ที่ข้างเรือ แต่กลิ่นคาวเลือดของปลาทำให้ฝูงปลาฉลามเข้ามารายล้อม ซานติเอโกพยายามสู้กับพวกมัน แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะได้ เนื่องจากพวกมันมีมากเกินไป ซานติเอโกกลับมาพร้อมกับซากปลามาร์ลินที่เหลือแต่กระดูก ชาวบ้านที่มาพบเห็นถึงกับตกตะลึง เป็นอันว่าเขากลับมามือเปล่า ก่อนที่ซานติเอโกจะกลับเข้าไปนอนที่บ้านของตน นั่นเป็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เขาได้รับชัยชนะ พร้อมกับความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน

แม้ว่าแฮมิงเวย์จะกล่าวว่าเรื่องที่เขาสร้างสรรค์ขึ้นมาจะมิได้ต้องการสื่อถึงแง่คิดใดๆก็ตาม แต่หลายคนที่ได้อ่านเรื่องนี้ต่างรู้สึกว่าแฮมิงเวย์ได้นำเสนอเรื่องราวที่เน้นถึงการมีจิตใจเป็นนักสู้ เพื่อชัยชนะและเพื่อความภาคภูมิใจในตนเอง และเป็นธรรมดาที่ชัยชนะนั้น อาจมาพร้อมกับความว่างเปล่าในบางช่วงของชีวิต

"เฒ่าผจญทะเล" เป็นผลงานที่ส่งผลให้แฮมิงเวย์ได้รับรางวัลต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นรางวัลพูลิตเซอร์ สำหรับผลงานด้านบันเทิงคดีที่ได้รับในปี ค.ศ.1953 และเขายังได้รับเหรียญรางวัล "อะวอร์ดออฟเมอร์ริท" สำหรับผลงานบันเทิงคดีจากสถาบัน "อเมริกันอะคาเดมี่ออฟอาร์ทแอนด์เลทเทอร์" ในปีเดียวกันนี้ด้วย ก่อนที่เขาจะได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปีต่อมา
กอดส์แมก

กอดส์แมก () เป็นวงเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากเมืองลอว์เรนซ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1995 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ ผู้ก่อตั้งวงและนักเขียนเพลงชื่อ ซัลลี เออร์นา, มือกีตาร์ โทนี รอมโบลา, มือเบส, ร็อบบี เมอร์ริล และมือกลอง แชนนอน ลาร์คิน ตั้งแต่ก่อตั้งวง กอดส์แมกมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด 1 อีพี และ 1 อัลบั้มเพลงฮิต

วงมีอัลบั้มที่ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ด 200 ติดต่อกัน 2 ชุดคือชุด "Faceless" และ "IV" ส่วนผลงานอัลบั้มชุดที่ 5 ของวงมีชื่อว่า "The Oracle" ออกวางขายวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 วงยังมีเพลงฮิตท็อป 10 บนสถานีวิทยุเพลงร็อก 18 เพลง มีเพลงติดท็อป 5 จำนวน 15 เพลง มากกว่าวงอย่าง ลิงคินพาร์กและเมทัลลิกาอีกด้วย กอดส์แมกยังเป็น 1 ในวงเฮฟวีเมทัลในทศวรรษสุดท้ายในสหรัฐอเมริกาที่มียอดขายมากกว่า 19 ล้านชุดทั่วโลก

ตั้งแต่ก่อตั้งวง กอดส์แมกออกทัวร์ในออซเฟสต์มากกว่า 1 ครั้งและได้ร่วมทัวร์ในทัวร์ใหญ่ ๆ และเทศกาลดนตรีมาแล้วหลายครั้ง รวมถึงการทัวร์เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มของตัวเอง ในช่วงฤดูร้อนปี 2009 กอดส์แมกเป็นวงสนับสนุนทัวร์ให้กับวงมอตลีย์ครู ในชื่อทัวร์ Crüe Fest 2 tour
ลานนารีซอร์สเซส

บริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:LANNA) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1985 โดยมีต้นทุน 100ล้านบาท มีหน้าที่ผลิต และส่งถ่านหิน ทั่วประเทศไทย แล้วลงชื่อใน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 ขณะนี้สามารถผลิตถ่านหินได้ 2.5ล้านตันต่อปี

บริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน) เดิมชื่อ บริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด (มหาชน) ได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทจำกัดโดยใช้ชื่อว่า บริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2528 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าทำสัญญาเช่าช่วงการทำเหมืองถ่านหินบ้านป่าคา อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนจากกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงานมีกำหนดเวลา 20 ปี จนถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2548

บริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด โดยใช้ชื่อว่าบริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2535 โดยได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้นำหุ้นสามัญเข้าจดทะเบียนซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2537 ปัจจุบันถูกจัดอยู่ในกลุ่มทรัพยากร (หมวดพลังงานและสาธารณูปโภค) และได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็นบริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2544
บริษัทประกอบธุรกิจใหญ่ๆ 2 ประเภท คือ ธุรกิจผลิตและจำหน่ายถ่านหินทั้งในประเทศและต่างประเทศเป็นธุรกิจหลัก และธุรกิจผลิตและจำหน่ายเอทานอลเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงในประเทศไทยเป็นธุรกิจรอง

ธุรกิจถ่านหิน
ธุรกิจการขนส่งทางทะเล

ธุรกิจผลิตและจำหน่ายเอทานอล

นอกจากถ่านหินแล้ว บริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน)ยังผลิตเอทานอลเพื่อเป็นการลดมลพิษ และไม่ต้องนำเข้าเอทานอลมาจากต่างประเทศ โดยโรงผลิตเอทานอลตั้งอยู่ที่ อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยสามารถผลิตเอทานอลได้ 200,000 ลิตรต่อวัน
โครงสร้างรายได้บริษัท
คฤหาสน์โรมันพิดดิงตัน

คฤหาสน์โรมันพิดดิงตัน () เป็นคฤหาสน์โรมันตั้งอยู่ที่หมู่บ้านพิดดิงตันในมณฑลนอร์ทแธมป์ตันเชอร์ในอังกฤษ คฤหาสน์พิดดิงตันเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมัน

ที่ตั้งของคฤหาสน์พิดดิงตันเดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานในสมัยโรมันมาตั้งแต่ปี 50 ก่อนคริสต์ศักราช เริ่มด้วยบ้านกลม (Roundhouse) ตามด้วยสิ่งก่อสร้างที่มาก่อนคฤหาสน์ของราวปี 70 ก่อนคริสต์ศักราช และต่อมาก็เป็นโครงสร้างสี่เหลี่ยมที่สร้างด้วยหินที่เป็นคฤหาสน์ขนาดเล็กอย่างง่ายๆ เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมาสิ่งก่อสร้างก็เริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นเป็นคฤหาสน์แบบที่มีปีกและระเบียงและลานกลาง บริเวณคฤหาสน์มีโรงอาบน้ำสองโรงที่สันนิษฐานว่าโรงหนึ่งสำหรับคนงาน และ อีกโรงหนึ่งที่มีขนาดเล็กกว่าสำหรับเจ้าของคฤหาสน์
ร็อคแมน &amp; ฟอร์เต้

ร็อคแมน & ฟอร์เต้ () หรือ เมกาแมน & แบส (Megaman & Bass) เป็นวิดีโอเกมของซีรีส์ร็อคแมน โดยภาคนี้เป็นซีรีส์พิเศษของเกมโดยเนื้อหาได้ดำเนินต่อจากภาคที่ 8 จัดจำหน่ายรูปแบบเกมจากเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอมในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1998 และจัดจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบของเกมบอยแอ็ดวานซ์เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2002 ทั้งนี้เกมในรูปแบบเกมบอยแอ็ดวานซ์ยังได้จัดจำหน่ายในต่างประเทศอีกด้วย

ปี 20XX หลังจากโลกสงบสุขลงไปจากการต่อสู้ของหุ่นยนต์พลังชั่วร้ายของดร.ไวลี่แต่ว่าดร.ไวลี่ได้สร้างหุ่นยนต์ที่แข็งแกร่งที่สุดคือ คิง แต่ว่าคิงกลับไม่เชื่อฟังผู้สร้างอย่างดร.ไวลี่ทำให้คิงได้สร้างกองทัพหุ่นยนต์ของคิงขึ้นมาโดยได้ไปยังพิพิธภัณฑ์หุ่นยนต์

ในเวลาเดียวกันดร.ไวลี่ได้ให้ฟอร์เต้คู่ปรับของร็อคแมนเข้าไปช่วยกับร็อคแมนอีกแรงหนึ่งโดยได้ไปที่พิพิธภัณฑ์หุ่นยนต์ที่คิงรุกรายแต่แล้วได้พบกับบลูส์ซึ่งได้ต่อสู้กับคิงแต่ไม่สำเร็จทำให้ร่างกายของบลูส์ตัดขาดร็อคแมนและฟอร์เต้จึงต้องร่วมมือกันชั่วคราวเพื่อปราบคิงหุ่นยนต์จอมทะเยอทะยานร็อคแมน & ฟอร์เต้ ได้กลับมาจัดจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบเกมบอยแอ็ดวานซ์เนื่องในฉลองครบรอบ 15 ปีของซีรีส์ร็อคแมนโดยมีจุดแตกต่างดังนี้
เทวสถานแซเทิร์น

เทวสถานแซเทิร์น (; ; ) เป็นเทวสถานโรมันที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจัตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานที่อุทิศให้แก่เทพแซเทิร์นซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการเกษตรกรรมแห่งนี้ตั้งอยู่ทางปลายด้านตะวันตกของจัตุรัสโรมัน

ตัวเทวสถานปรักหักพังจนเหลือแต่เพียงด้านหน้าเท่านั้นที่ยังคงตั้งอยู่ ที่ประกอบด้วยคอลัมน์แปดต้นและหน้าบันที่ยังคงอยู่ในสภาพดี มีคำจารึกว่า ""Senatus Populusque Romanus incendio consumptum restituit"" ที่แปลว่า "สมาชิกวุฒิสภาและประชากรแห่งกรุงโรมบูรณะในที่พระเพลิงผลาญ" เทวสถานแซเทิร์นเป็นตัวอย่างอันดีของลักษณะของสถาปัตยกรรมโรมัน
โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ

โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ เดิมชื่อว่า โรงเรียนบางเมืองเขียนผ่องอนุสรณ์เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๑ โดยการบริจาคที่ดินจำนวน ๓๕ ไร่ ของผู้สืบสกุลอินทรัมพรรย์ คือ นายจรูญ อินทรัมพรรย์ นายแพทย์ประชุม อินทรัมพรรย์และนายประชิต อินทรัมพรรย์ให้กรมสามัญศึกษา ในขณะนั้น เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ "พระจักราวุธ" ศึกษา (อินทร์) ต้นตระกูลอินทรัมพรรย์ หลวงสำแดง เดช (เขียน อินทรัมพรรย์) และนางเดชสำแดง (ผ่อง อินทรัมพรรย์) คุณทวด คุณปู่ คุณย่าของผู้บริจาค 
คณะกรรมการบริหารเครือข่ายเทพศิรินทร์ สมาคมนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ คณะรรมการบริหารสถานศึกษา ตลอดจนคณะครู นักเรียนโรงเรียนบางเมืองเขียนผ่องอนุสรณ์ มีฉันทานุมัติ ที่จะเข้าร่วมเครือข่ายเทพศิรินทร์ โดยได้รับความเห็นชอบสนับสนุนจากรองศาสตราจารย์ ลินจง อินทรัมพรรย์ (ด้วยท่านผู้บริจาคที่ดินเพื่อก่อสร้างโรงเรียนในครั้งแรกเป็นนักเรียนเก่าโรงเรียนเทพศิรินทร์)
โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ ได้รับการประกาศชื่อจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ โดยใช้อักษรย่อว่า ท.ศ.ส. มีการบริหารจัดการตามนโยบาย และปรัชญาของโรงเรียนในเครือข่ายเทพศิรินทร์ ตามพุทธสุภาษิตที่ว่า
"นสิยา โลกวฑฺฒโน" แปลว่า ไม่ควรเป็นคนรกโลก
เป็นสถาบันที่มุ่งมั่นในการหล่อหลอมให้เยาวชนของชาติ เป็นบุคคลที่มีคุณภาพ เป็นสุภาพบุรุษ สุภาพสตรี ที่มีความรู้ ความสามารถ อันจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนา และสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่ประเทศชาติ อย่างยั่งยืน สืบไป
โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ ๗๙๙ หมู่ ๖ ถนนเทพารักษ์ ตำบลบางเมืองใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ รหัสไปรษณีย์ ๑๐๒๗๐ เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้ยมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖

โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ มีผู้บริหาร บริหารจัดการศึกษา ปรับปรุง ขยายกิจการของโรงเรียนจนถึงปัจจุบันรวม 13 ท่านhttp://www.debsirinsp.ac.th/ เว็บไซต์โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ

https://www.facebook.com/DebsirinSpOfficial/
พิคลอแรม

พิคลอแรม () เป็นสารกำจัดวัชพืชที่ใช้ควบคุมวัชพืชที่มีเนื้อไม้ มีชื่อทางการค้าว่า Tordon และ Grazon ใช้กำจัดวัชพืชใบกว้างแต่หญ้าส่วนใหญ่จะทนสารนี้ได้ พิคลอแรมจัดเป็นอนุพันธ์ที่มีคลอรีนของกรดพิโคลินิก จัดเป็นสารกำจัดวัชพืชกลุ่มไพริดีน และออกฤทธิ์เป็นสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืชกลุ่มออกซินได้ด้วย

สามารถฉีดพ่นพิคลอแรมบนใบ ฉีดเข้าไปในพืช ทาบนรอยตัดหรือราดที่โคนของพืชซึ่งจะถูกดูดซึมไปที่ราก เมื่อถูกดูดซึมใบ ลำต้นหรือรากเพียงแห่งเดียว พิคลอแรมสามารถกระจายไปได้ทั่วพืช ในช่วงสงครามเวียดนามส่วนผสมของพิคลอแรมและ 2,4 - Dหรือฝนขาว ใช้พ่นบนพืชที่รอดจากการฉีดพ่นด้วยฝนเหลือง (2,4,5 - T และ 2,4 - D)

พิคลอแรมเป็นพิษปานกลางต่อตาและเป็นพิษต่อผิวหนัง ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับความเป็นพิษต่อมนุษย์ของพิคลอแรม จึงยากจะอธิบายอาการของการสัมผัสแบบเฉียบพลัน ถ้าได้รับสารปริมาณมากจะมีอาการคลื่นไส้

พิคลอแรมมีความคงตัวมากที่สุดในกลุ่มของสารเคมีกำจัดวัชพืช ไม่ยึดติดกับดินจึงอาจถูกชะลงสู่น้ำบาดาล ส่วนใหญ่ถูกย่อยสลายในดินและน้ำโดยจุลินทรีย์ มีแนวโน้มน้อยมากที่จะสะสมในสัตว์น้ำ การทำปุ๋ยมูลสัตว์ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าสัตว์ไม่ได้กินพืชที่ได้รับพิคลอแรม พิคลอแรมในมูลสัตว์ยังคงมีฤทธิ์ฆ่าพืชใบกว้าง
ไดแคมบา

ไดแคมบา (Dicamba; 3,6-dichloro-2-methoxybenzoic acid)เป็นสารกำจัดวัชพืชที่ใช้ควบคุมวัชพืชกลุ่มกุหลาบปีเดียวและหลายปีในไร่องุ่นและที่ดอน กำจัดวัชพืชใบกว้างได้ดีรวมทั้งพืชตระกูลถั่ว  ใช้ร่วมกับสารกำจัดวัชพืชชนิดอื่น เช่น phenoxyalkanoic acid เพื่อควบคุมวัชพืชในบริเวณที่ไม่ได้เพาะปลูก ชื่อทางการค้า เช่น Banvel, Oracle และ Vanquish ออกฤทธิ์เป็นออกซินได้ด้วย
กังหัน

กังหัน เป็นเครื่องจักรในลักษณะหมุนที่เปลี่ยนพลังงานของการไหลของของเหลวมาเป็นพลังงานในรูปแบบอื่นเพื่อใช้งาน พื้นฐานของกังหันจะประกอบไปด้วยแกนที่หมุนได้และใบกังหัน โดยของเหลวที่เคลื่อนไหวจะมาสัมผัสกับใบกังหัน ซึ่งจะไปขับเคลื่อนแกนหมุนเพื่อสร้างพลังงานอื่นต่อไป ตัวอย่างของกังหันในยุคแรกได้แก่ กังหันลม และ กังหันน้ำ

กังหันแก๊ส กังหันไอน้ำ และกังหันน้ำ มักจะมีฝาปิดบริเวณรอบใบกังหัน
กังหันน้ำ

กังหันน้ำ เป็นเครื่องจักรกลในการเปลี่ยนพลังงานของการไหลของน้ำ หรือการตกของน้ำไปสู่พลังงานรูปอื่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาพลังงานน้ำ ในยุคกลาง กังหันน้ำถูกใช้เป็นเครื่องมือในโรงงานอุตสาหกรรมในหลายประเภททั่วโลกในลักษณะเดียวกับกังหันลม ตัวอย่างของโรงงานที่ใช้กังหันน้ำได้แก่ โรงโม่แป้ง รวมถึงโรงงานกระดาษ กังหันน้ำประกอบไปด้วยวงล้อไม้หรือเหล็ก และใบกังหันที่จัดเรียงในแนวรอบของวงล้อนั้น โดยทั่วไปวงล้อจะวางในแนวดิ่งในลักษณะขวางกับทางไหลของน้ำ

เขื่อนพลังงานน้ำนั้นสามารถถูกเรียกได้ว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่พัฒนาต่อมาจากความคิดของกังหันน้ำ โดยนำการไหลของน้ำในแนวดิ่งมาใช้ประโยชน์

ประเภทของกังหันน้ำจะแบ่งเป็นสองประเภทหลักตามหลักการทำงานตามหลักฟิสิกส์คือ รีแอกชัน และ อิมพัลส์
การเลือกกังหันนั้นสำหรับพื้นที่นั้นจะเลือกตามไฮดรอลิกเฮดเป็นหลัก และอัตราการไหลของน้ำ ซึ่งโดยทั่วไป กังหันอิมพัลส์จะถูกเลือกใช้ในบริเวณที่มีเฮดสูง และกังหันรีแอกชันจะถูกเลือกใช้ในบริเวณที่มีเฮดต่ำ
ขอมดำ

ขอมดำ เป็นพวกที่อยู่ลุ่มน้ำโขงแต่ก่อนที่จะสร้างเมืองโยนกอาศัยกันเป็นชุมชนเล็กแต่กระจายอยู่ทั่วไป ขอมดำเป็นพวกชอบเล่นวิชาอาคมเป็นที่สุด โดยเฉพาะนักรบชายจะมีรอยสักทุกคนตั้งแต่โคนขาถึงโคนแขนและไว้ผมยาว ก้าวผมบ้างและไม่ก้าวผมบ้าง การแต่งกายผู้ชายจะนุ่งผ้ารัดถึงร่มผ้ามีผ้าขาวพาดคอไม่นิยมใส่เสื้อมีแต่หัวหน้าเท่านั้นที่จะใส่ ส่วนผู้หญิงจะใส่ผ้าถุงแต่บางคนไม่ใส่เสื้อหรือมีผ้ารัดหน้าอก ในยามจะรบจะต้องมีการไหว้ผีหรือสิ่งศักสิทธิ์ แล้วจะนำดินสีดำหรือหินสีดำมาทาตัวให้เป็นสีดำทั้งตัว (ยามรบกลางคืน) ถ้าหากจะถูกจับเป็นเชลยจะยอมทำการฆ่าตัวตายจะไม่ยอมบอกความลับและหมู่บ้านของตน