seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
คาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก

คาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก หรือที่ในประเทศออสเตรียเรียกว่า คาร์ล ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน ("คาร์ล โธมัส โรเบิร์ต มาเรีย ฟรานซิสกัส จอร์ช แบนัม ฟอน ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน; Karl Thomas Robert Maria Franziskus Georg Bahnam von Habsburg-Lothringen") ประสูติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2504 ณ เมืองสแตนเบิร์ก บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เป็นประมุขแห่งราชวงศ์ของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี หรือออสเตรีย ฮังการี สาธารณรัฐเช็ก โครเอเชีย สโลวีเนีย สโลวาเกีย และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในปัจจุบัน เป็นพระราชโอรสองค์แรกในออทโท ฟอน ฮับส์บูร์กและเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน พระองค์ทรงเป็นประมุของค์ปัจจุบันของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Order of the Golden Fleece ของประเทศออสเตรีย การสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดาในต้นเดือนกรกฎาคมคม พ.ศ. 2554 ทำให้พระองค์ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย

อาร์ชดยุกคาร์ลทรงก่อตั้งและเป็นองค์ประธานสมาคมแพนยุโรป-ออสเตรีย (Paneurope-Austria) ในปีพ.ศ. 2530 และในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2539 พระองค์ทรงเป็นที่ปรึกษาพรรคประชาชนของออสเตรีย และตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2545 ทรงเป็นผู้อำนวยการทั่วไปขององค์การยูเอ็นพีโอ; UNPO (Unrepresented Nations and People Organisation) และทรงเป็นผู้อำนวยการสร้างรายการโทรทัศน์ทั่วไปของออสเตรียด้วย

อาร์ชดยุกคาร์ลทรงประทับอยู่ที่เมืองซาลส์บูร์กตั้งแต่ปีพ.ศ. 2524 วันที่31 มกราคม พ.ศ. 2536 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับบารอนเนสฟรานเซสก้า แห่งทิสเซน-บอร์เนอมิสซา ซึ่งเป็นพระธิดาองค์เดียวในบารอนฮันส์ เฮ็นริค แห่งทิสเซน-บอร์เนอมิสซาและพระชายาองค์ที่ 2 ฟีโอน่า แคมป์เปล วอล์เตอร์ ซึ่งเป็นนางแบบชื่อดังของอังกฤษในยุคปี1950s และ 1960s ทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรส ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิก้า เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย

ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดา 2พระองค์ และพระราชโอรส 1 พระองค์ ดังนี้
สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย

สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย หรือที่นิยมเรียกกันว่า พาบา (; ตัวย่อ: PABA) เป็นสถาบันมวยในเครือข่ายของสมาคมมวยโลก (WBA) ถือกำเนิดขึ้นจากการประชุมที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยมีประเทศร่วมก่อตั้ง 10 ประเทศ คือ รัสเซีย มองโกเลีย อุซเบกิสถาน คาซัคสถาน นิวซีแลนด์ คีร์กีซสถาน เติร์กเมนิสถาน จีน เวเนซุเอลา และเกาหลีใต้ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้

PABA เริ่มจัดอันดับครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538 และมีสมาชิกเพิ่มอีก 4 ประเทศคือ ไทย เนปาล อินโดนีเซียและออสเตรเลีย ไทยได้เสนอจัดชิงแชมป์ PABA เป็นประเทศแรก โดยมวยชิงแชมป์ PABA คู่แรกมีขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดย พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ชิงแชมป์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะคะแนน อารีส เฮตูบัน (อินโดนีเซีย) โดยมี ทรงชัย รัตนสุบรรณ เป็นโปรโมเตอร์
โครโนมิเตอร์

โครโนมิเตอร์ () อาจหมายถึง
พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน

พระเจ้าเยจง (예종, 睿宗 ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1469) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 2011 ถึง พ.ศ. 2012)แต่ครองราชย์ได้ปีเดียวก็สิ้นพระชนม์ ทำให้องค์ชายชาซาน พระนัดดาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซองจง

พระเจ้าเยจงประสูติเมื่อค.ศ. 1450 เป็นพระโอรสขององค์ชายซูยาง (수양대군, 首陽大君) และพระชายานังนัง ตระกูลยุน (,樂浪府大夫人 尹氏) ในค.ศ. 1455 เมื่อองค์ชายซูยางยึดอำนาจจากพระเจ้าทันจงและขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าเซโจ (세조, 世祖) พระเจ้าเยจงจึงทรงได้รับพระนามว่า องค์ชายแฮยาง (해양대군, 海陽大君) และต่อมาในค.ศ. 1457 องค์ชายรัชทายาท พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ ได้รับพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) องค์ชายแฮยางจึงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทแทนที่พระเชษฐา เมื่อค.ศ. 1460 ทรงอภิเษกกับพระชายาสกุลฮัน ธิดาของฮันมยองฮี ขุนนางคนสำคัญที่ช่วยเหลือพระเจ้าเซโจพระราชบิดาในการยึดอำนาจ มีพระโอรสองค์หนึ่ง แต่พระชายาฮันก็สิ้นพระชนม์ไปในค.ศ. 1462 (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีจังซุน) จึงอภิเษกกับพระชายาใหม่จากตระกูลฮันเช่นกัน ภายหลังคือ พระมเหสีอันซุน ต่อมาในค.ศ. 1463 พระโอรสในพระมเหสีจางซุนก็สิ้นพระชนม์ ภายหลังได้รับแต่งตั้งเป็น องค์ชายอินซอง (인성군, 仁城君)

เมื่อพระเจ้าเซโจสวรรคตในค.ศ. 1468 องค์ชายรัชทายาทจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา ด้วยพระชนมายุเพียงสิบเก้าชันษา จึงต้องให้พระราชมารดา คือ พระมเหสีจองฮี (정희왕후, 貞熹王后) หรือ พระพันปีจาซอง ว่าราชการแทนอยู่หลังม่าน (수렴청정, 垂簾聽政) เป็นครั้งแรกของราชวงศ์โจซอนที่มีสตรีกำกับราชการแทนกษัตริย์ที่ทรงพระเยาว์ ในปีแรกของรัชกาลเกิดเหตุการณ์ใส่ร้ายนัมอี (남이, 南怡) ในค.ศ. 1469 ห้ามการค้าขายกับญี่ปุ่น

พระเจ้าเยจงอยูในราชสมบัติได้เพียงสิบสี่เดือน ก็สวรรคต องค์ชายเจอันพระราชโอรสอีกพระองค์ที่ประสูติแต่พระมเหสีอันซุน ก็มีพระชนมายุเพียงแค่สองชันษา พระพันปีจาซอง ร่วมกับชินซุกจูและฮันมยองฮี จึงตัดสินใจยกราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายจัลซาน (잘산군, 乽山君) พระโอรสขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าซองจง (성종, 成宗) พระเจ้าเยจง มีพระสุสานชื่อว่า "ชังนึง" (창릉, 昌陵)

สมเด็จพระราชา เยจง ยางโด ฮุมมุน ซองมู อึยอิน โซฮโย แห่งเกาหลีพระมเหสี

พระสนม

พระราชโอรส

พระราชธิดา
บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์

บุคคลแห่งปี () เป็นฉบับประจำปีของนิตยสารข่าวไทม์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเสนอและพรรณนาถึงบุคคล กลุ่ม แนวคิดหรือวัตถุซึ่ง "ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม ...ได้มีอิทธิพลมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในปีนั้น"

ธรรมเนียมการเลือกบุคคลแห่งปีเริ่มต้นใน พ.ศ. 2470 โดยบรรณาธิการนิตยสารไทม์พิจารณาเรื่องที่น่าสนใจเป็นข่าวที่เป็นไปได้ระหว่างสัปดาห์ข่าวช้า แนวคิดดังกล่าวยังเป็นความพยายามที่จะเยียวยาความกระดากของบรรณาธิการในปีเดียวกันนั้นซึ่งไม่ได้มีนักบินชาลส์ ลินเบิร์กบนปกหลังการบินเที่ยวประวัติศาสตร์ข้ามแอตแลนติก จนถึงสิ้นปี ไทม์จึงตัดสินว่าเรื่องปกเสนอลินเบิร์กเป็นบุคคลแห่งปีจะสนองจุดประสงค์ทั้งสองได้

นับแต่นั้น บุคคล ชนชั้นของบุคคล คอมพิวเตอร์และดาวเคราะห์โลก ล้วนได้เคยถูกเลือกสำหรับฉบับพิเศษสิ้นปีทั้งสิ้น ใน พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Person of the Year อย่างไรก็ดี สตรีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการกล่าวขานหลังมีการเปลี่ยนชื่อนี้ส่วนบุคคลมี "ผู้รายงานเบาะแส" (Whistleblower) ประกอบด้วย ซินเธีย คูเปอร์ม โคลีน โรว์ลีย์ และเชอร์รอน วัตคินส์ใน พ.ศ. 2545 และเมลินดา เกตส์ ร่วมกับบิล เกตส์และโบโนใน พ.ศ. 2548 ก่อนหน้านั้น มีสตรีสี่คนที่ได้รับการกล่าวขานโดยบุคคลเป็นสตรีแห่งปี วอลลิส ซิมพ์สัน ใน พ.ศ. 2479, ซ่ง เหม่ยหลิง (มาดามเจียง ไคเช็ก) ใน พ.ศ. 2480, สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ใน พ.ศ. 2495 และโคราซอน อากีโน ใน พ.ศ. 2529 มีหลายชนชั้นบุคคลซึ่งประกอบด้วยทั้งบุรุษและสตรีหรือเฉพาะสตรี ได้แก่ นักรบเพื่ออิสรภาพฮังการีใน พ.ศ. 2499, "นักวิทยาศาสตร์สหรัฐ" ใน พ.ศ. 2503, ผู้มีอายุยี่สิบห้าปีหรือต่ำกว่าใน พ.ศ. 2509, ชาวอเมริกากลางใน พ.ศ. 2512, "สตรีอเมริกา" ใน พ.ศ. 2528, "ทหารอเมริกัน" ใน พ.ศ. 2546, คุณ ใน พ.ศ. 2549, และ "ผู้ประท้วง" ใน พ.ศ. 2554 (แสดงภาพบนปกเป็นสตรี)

นับแต่มีการจัดบุคคลแห่งปีมา ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาทุกคนได้เคยเป็นบุคคลแห่งปีอย่างน้อยครั้งหนึ่ง ยกเว้นแคลวิน คูลิดจ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งในขณะที่ออกฉบับแรก, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีคนถัดมา และเจอรัลด์ ฟอร์ด ส่วนใหญ่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีในปีที่ถูกเลือกตั้งหรือขณะที่อยู่ในตำแหน่ง มีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีก่อนได้รับเลือกตั้ง คือ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ซึ่งได้รับการจัดใน พ.ศ. 2487 เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกำลังรุกรานฝ่ายสัมพันธมิตร แปดปีก่อนได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ภายหลังเขาได้รับการจัดเป็นบุคคลแห่งปีอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ขณะอยู่ในตำแหน่ง

นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เสนอให้อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เป็นบุคคลแห่งศตวรรษ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และมหาตมะ คานธีถูกเลือกให้เป็นรอง
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์เป็นเพียงบุคคลเดียวที่เคยได้รับการจัดถึงสามครั้ง ใน พ.ศ. 2475, 2477 และ 2484

ผู้ที่ได้รับการเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีมีดังนี้
ฟรันเซสกา ฟอน ฮับส์บูร์ก

ฟรันเซสกา ฟอน ฮับส์บูร์ก (ชื่อเต็ม: ฟรานเซสกา แอนน์ ฟรีอินน์; Francesca Anne Freiin von Habsburg-Lothringen, ราชสกุลเดิม ทิสเซน-บอร์เนอมิสซา เดอ คาสซอน; Thyssen-Bornemisza de Kászon) เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นภริยาของคาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก บุตรคนโตของออทโท ฟอน ฮับส์บูร์กและเจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน เป็นหนึ่งในราชนิกุลหญิงที่มีบทบาทมากที่สุดในวงการสังคมออสเตรีย และเป็นนักสะสมผลงานศิลป์ชื่อดัง บางสื่อก็เปรียบเทียบเธอกับเจ้าหญิงไดอาน่าถึงการมีบทบาททางสังคม

ฟรันเซสกาเป็นธิดาของบารอนฮันส์ ไฮน์ริช ทิสเซิน-บอร์เนมิสซา ซึ่งเป็นนักอุตสาหกรรมและนักสะสมผลงานศิลป์ และฟีโอน่า ฟรานเซส เอเลนน์ แคมป์เปล วอลเตอร์ ภริยาเมื่อเข้าพิธีรับศีลล้างบาป มีแม่ทูนหัวคือ คาร์เมน จี. เซอเวรา ซึ่งเป็นอดีตนางงามสเปน มีน้องชาย 1 คนคือ บารอนลอร์น ทิสเซน (ประสูติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506)

ฟรันเซสกาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเลอ โรเซ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นก็เข้ารับการศึกษาด้านศิลป์ที่ วิทยาลัยศิลป์เซนต์ มาร์ติน ไอซีเอกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยขณะนั้นมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น หลังจากสำเร็จการศึกษาในวิทยาลัยเซนต์ มาร์ติน ไอซีเอแล้ว เธอทำงานเป็นนักแสดง นักร้องและพิธีกรโทรทัศน์ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้น 10 ปีต่อมา ก็เข้าศึกษาต่อด้านการแสดงที่รัฐนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอได้เป็นหัวหน้า ควบคุมดูแลงานนิทรรศการ ทิสเซน-บอร์เนอมิสซา คอเลกชัน (Thyssen-Bornemisza Collection) ที่ วิลล่า เฟเวอริต้า เมืองลูกาโน่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

เมื่อปี พ.ศ. 2534 เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิอาร์ช (Arch Foundation) ซึ่งเป็นมูลนิธิที่สงวนและฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม และเมื่อปีพ.ศ. 2545 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งทิสเซน-บอร์เนอมิสซา (Thyssen-Bornemisza Art Contemporary) ในกรุงเวียนนา โดยมีน้องชายของเธอเป็นผู้ดูแล

ก่อนหน้านี้ ฟรันเซสกาเคยมีความสัมพันธ์กัสตีฟ สเตรนจ์ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ รวมทั้ง โดดี อัล ฟาเยด พระสหายสนิทของเจ้าหญิงไดอาน่าอีกด้วย ฟรันเซสกาสมรสกับคาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิกา เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย หลังพิธีสมรสแล้วออทโท ฟอน ฮับส์บูร์กได้แต่งตั้งเธอเป็น "อาร์ชดัชเชสฟรันเซสกา มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี" (Her Imperial and Royal Highness" Archduchess Francesca, Crown Princess of Austria-Hungary)

ทั้งสองมีธิดา 2 พระองค์ และบุตร 1 พระองค์ ดังนี้
หลังจากสมรสแล้ว ก็ทำงานต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของบิดามารดาของสามี เธอสนใจเรื่องศิลปะเป็นพิเศษ อย่างเช่น เมื่อเหตุสงครามยูโกสลาฟ เมื่อระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึงพ.ศ. 2544 สงบลง เธอก็ลงพื้นที่ประเทศยูโกสลาเวียเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย หรือผู้บาดเจ็บจากภัยสงคราม นอกจากนี้ด้วยความสนใจในศิลปะแล้ว เธอยังทรงช่วยปกป้องสถานที่ที่เป็นมรดกโลก หรือสถานที่เก่าแก่ต่าง ๆ ของประเทศ โดยทรงบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ หรือสถานที่เก่าแก่อันเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกทำลายจากภัยสงคราม

เธฮได้ใช้ประสบการณ์ของการเคยเป็นนักแสดงที่ประเทศอังกฤษมาก่อน เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2525 ที่ผ่านมา โดยผลงานแรกที่เธอได้แสดงนั้น คือบทของสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งเบลเยียม ในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ Kronprinz Rudolf เมื่อปี พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา
เมกามิเทนเซย์

เมกามิเทนเซย์ (; ) เป็นเกมชุดของเกมอาร์พีจี ที่จำหน่ายโดยแอตลัส ยกเว้นเพียงเกมของเครื่องแฟมิคอมที่จัดจำหน่ายโดยนัมโค อีกทั้งยังมีการสร้างเป็นอะนิเมะและสินค้าอื่นๆ รวมถึงมังงะ เกมอาร์พีจีแบบเล่นบนโต๊ะ และเกมการ์ดสะสม

เกมชุดเมกามิเทนเซย์นี้มีเค้าโครงมาจากนิยายเรื่อง "ดิจิตัลเดวิล โมโนกาตาริ: เมกามิเทนเซย์" (デジタル・デビル物語 女神転生) ซึ่งประพันธ์โดย อายะ นิชิทานิ ชื่อเมกามิเทนเซย์ (เทพธิดากลับชาติ) นั้น มีที่มาจากตัวละครเอกคนหนึ่งของนิยายและเกมภาคแรก เป็นเทพธิดาอิซะนะมิกลับชาติมาเกิด แม้ว่าในเกมภาคต่อๆมาจะไม่กล่าวถึงเนื้อเรื่องของนิยายอีก แต่ยังคงชื่อไว้ โดยตั้งแต่ภาคของเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชินเมกามิเทนเซย์ (真・女神転生) ยกเว้นเกมในภาคเสริมชุด มาจินเทนเซย์ (魔神転生 ; เทพมารกลับชาติ) ซึ่งเป็นแนววางแผนการรบ

เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์มักเป็นการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับอำนาจเหนือธรรมชาติ ซึ่งสัตว์ประหลาดในเกมจะเรียกว่า "ปิศาจ" (悪魔) แต่จริงๆแล้วปิศาจในเกมนี้ยังรวมถึงเทพเจ้าในตำนานของศาสนาต่างๆด้วย นอกจากเป็นศัตรูแล้ว ผู้เล่นยังสามารถชักชวนมาเป็น "สหายมาร" (仲魔) ได้และสามารถรวมร่างสหายที่เป็นพวกเดียวกันให้กลายเป็นตัวใหม่หรืออาวุธได้ เนื่องจากลักษณะที่เกี่ยวพันกับศาสนาและความเชื่อนี้เอง ทำให้เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์หลายๆภาคค่อนข้างรุนแรง เช่น ในชินเมกามิเทนเซย์ภาคสองที่มียาเวห์ของคริสต์ศาสนาเป็นศัตรูตัวสุดท้าย

นอกจากภาคหลักแล้ว เมกามิเทนเซย์ยังมีเกมชุดย่อยในภาคเสริมเป็นจำนวนมาก ได้แก่

ปิศาจแจ็คฟรอสซึ่งเป็นมาสคอตของแอตลัสก็มีที่มาจากเกมชุดเมกามิเทนเซย์ในปัจจุบัน มีอะนิเมะซึ่งสร้างจากเรื่องราวในชุดเมกามิเทนเซย์ทั้งหมดห้าเรื่อง โดยเป็นโอวีเอสองเรื่องและซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์อีกสามเรื่อง

งานศิลป์ในเกมชุดเมกามิเทนเซตั้งแต่ภาคแรกได้รับการออกแบบโดยคาสึมะ คาเนโกะ และได้มีผู้ร่วมออกแบบงานในภาคหลังๆ มา
รักสยาม เท่าฟ้า

รักสยาม เท่าฟ้า หรือ แรกบิน เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล เป็นภาพยนตร์ย้อนยุค เรื่องราวเกี่ยวกับการก่อตั้ง กองบินทหารบกของไทย ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นกองทัพอากาศไทย

ภาพยนตร์เรื่องนี้ นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ เป็น ดวง เด็กหนุ่มลูกชาวบ้านที่เห็นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วเกิดประทับใจใฝ่ฝันจะเป็นนักบิน และขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย เป็น พันตรีหลวงกาจยุทธการ หนึ่งในทหารไทยรุ่นแรกที่ไปฝึกเป็นนักบินที่ประเทศฝรั่งเศส และทอม เคลย์เตอร์ เป็น ปิแอร์ ปูร์ปอง ครูฝึกบินชาวฝรั่งเศส ที่มาช่วยจัดตั้งกองการบินสยาม เป็นหน่วยเล็กที่ตั้งขึ้นใหม่ในกองทัพบกไทย

กองการบินสยามประสบอุปสรรคมากมายในช่วงก่อตั้ง ทั้งในเรื่องงบประมาณ อาคารสถานที่ และถูกขัดขวางจากผู้ใหญ่ในกองทัพที่ไม่เห็นด้วย ถูกเหยียดหยามจากทหารหน่วยอื่น แต่ด้วยความมานะพยายาม กองการบินสยามก็จัดตั้งขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ และทำการบินเหิรเวหา แสดงแก่ประชาชนทั่วไปได้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 และได้รับมอบหมายให้ไปร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในทวีปยุโรป

ภาพยนตร์เรื่องนี้ เดิมใช้ชื่อว่า แรกบิน มีกำหนดฉายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่ภายหลังเกิดอุบัติเหตุวัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269 ตกที่สนามบินภูเก็ตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางอาร์เอสฟิล์มได้เลื่อนวันฉายเป็นเดือนธันวาคม พร้อมกับเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ และได้เลื่อนวันฉายอีกครั้งเป็นเดือนมกราคม 2551 ทำรายได้รวม 5 ล้านบาท

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
เครื่องอิสริยาภรณ์

เครื่องอิสริยาภรณ์ คือ เหรียญ และตรา อันเป็นเครื่องประดับยศของฝรั่งเศส และ สหราชอาณาจักร (อังกฤษ) และจากนั้นได้แพร่หลายไปยังประเทศที่มีราชวงศ์

เครื่องอิสริยาภรณ์จากประเทศที่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส่วนประเทศที่ไม่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย เกิดขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยทรงเรียกว่า "เครื่องราชอิสริยยศ" เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระปิยมหาราช ทรงสร้างเครื่องราชอิสริยยศขึ้นอีกหลายตระกูล และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เปลี่ยนจากคำว่า "เครื่องราชอิสริยยศ" มาเป็นคำว่า "เครื่องราชอิสริยาภรณ์" สำหรับพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และผู้กระทำคุณความดีให้แก่ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ทั้งที่เป็นบุรุษและสตรี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ในสหราชอาณาจักร เริ่มมีการใช้ครั้งแรกเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2460 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งเครื่องราชย์นี้แบ่งเป็น 5 ระดับชั้น ได้แก่
รายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทาน น.ร.

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ มีอักษรย่อว่า น.ร. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีความเป็นมาสืบแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ มีเฉพาะชั้นสายสะพายชั้นเดียว ทั้งนี้ ผู้รับพระราชทานต้องเป็นพุทธมามกะเท่านั้น และจะประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ในงานมงคล หรืองานที่มีหมายกำหนดการระบุไว้เท่านั้น

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่ 3 รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์และเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ และเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่สามัญชนจะได้รับพระราชทาน โดยมีรายพระนามและรายนาม เช่น

ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร. ที่ยังทรงพระชนม์

ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร. ที่ยังมีชีวิตอยู่
โกลด์ ชุดที่ 2

โกลด์ ชุดที่ 2 () คืออัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสยุคแรกๆของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในประเทศฝรั่งเศส และในประเทศอื่น ๆ ในภายหลัง (ซึ่งได้ใช้อีกชื่อหนึ่งของอัลบั้ม คือ Les premières chansons vol. 2)

อัลบั้มรวมรวมเพลงนี้วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเพราะ เซลีนประสพความสำเร็จอย่างสูง กับอัลบั้มเดอ โกลด์ ชุดที่ 2 บรรจุทุกเพลงจากอัลบั้ม แองก็อกยีโต และเพลงฝรั่งเศสอื่นๆ
ได้รับสถานะ "โกลด์" ในฝรรั่งเศสกับยอดขาย 100,000 แผ่น โดยไม่มีการโปรโมตแต่อย่างใด และอยู่อันดับสูงสุดที่ 51 ในเบลเยี่ยม และมียอดขายทั่วโลกกว่า 300,000 แผ่น
จลนพลศาสตร์เคมี

จลนพลศาสตร์เคมี () เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเคมี ที่ศึกษาเกี่ยวกับอัตราการทำปฏิกิริยาเคมีของสารต่างๆ ทั้งในด้านปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมี, กลไกในการเกิดปฏิกิริยาเคมี และสถานะกัมมันต์ และรวมไปถึงการสร้างสมการคณิตศาสตร์เพื่ออธิบัยการดำเนินไปของปฏิกิริยาเคมี ในปี ค.ศ. 1864 ปีเตอร์ วาจจ์ และคาโต กุลด์เบิร์ก ถือเป็นผู้แรกในการอ้างถึงความสัมพันธ์ของความเร็วในการเกิดปฏิกิริยาเคมีกับปริมาณของสารเคมีในระบบ
ภูมิแพ้

ภูมิแพ้ () คือความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินของระบบภูมิคุ้มกัน อาการภูมิแพ้เกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ตอบสนองต่อสสารที่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายซึ่งมีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติ ซึ่งสารที่ก่อให้เกิดการตอบสนองนั้นเรียกว่า "สารก่อภูมิแพ้" โดยอาการตอบสนองต่อสารเหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติแต่กำเนิด, สามารถคาดเดาได้ และไม่เรื้อรัง ภูมิแพ้เป็นหนึ่งในความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินและถูกเรียกในเชิงวิชาการว่า "ประเภทที่หนึ่ง" (type I) หรือ "ประเภทเฉียบพลัน" (immediate) อาการภูมิแพ้เหล่านี้เฉพาะเจาะจงเนื่องจากเกิดขึ้นโดยการกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวที่มากเกินไป คือ แมสต์เซลล์ และเบโซฟิล โดยแอนติบอดีที่ชื่อว่า "อิมมูโนโกลบูลินอี" (IgE) การกระตุ้นนี้ส่งผลให้เกิดการอักเสบซึ่งมีระดับตั้งแต่ทำให้ระคายเคืองไปจนถึงการเสียชีวิต

ภูมิแพ้ระดับเบา เช่น เยื่อจมูกอักเสบ พบได้ทั่วไปในหมู่ประชากรของมนุษย์และก่อให้เกิดอาการ เช่น ตาแดง, การคัน, น้ำมูกไหล, กลาก, ลมพิษ และหอบหืด ซึ่งภูมิแพ้นี้เองที่ในบางสถานการณ์อาจจะเป็นต้นเหตุสำคัญในอาการหอบหืด ในคนไข้บางราย อาการแพ้รุนแรงต่อสภาวะแวดล้อม, สารก่อภูมิแพ้ทางโภชนาการ หรือยาบางชนิด อาจส่งผลให้เกิดอาการตอบสนองที่เป็นอันตรายต่อชีวิตที่เรียกว่าแอนาฟิแล็กซิส นอกจากนี้อาการแพ้อาหารหรืออาการตอบสนองต่อพิษของการกัดต่อยจากแมลง เช่น ต่อและผึ้ง ก็มักเกี่ยวข้องกับอาการรุนแรงเหล่านี้

การทดสอบหลากหลายวิธีเพื่อวินิจฉัยอาการภูมิแพ้ เช่น การนำสารก่อภูมิแพ้ที่น่าจะเป็นไปได้ทาลงบนผิวหนังเพื่อให้เกิดอาการแพ้ เช่น อาการบวม หรือการทดสอบเลือด ต่างก็สามารถช่วยให้ค้นพบสารก่อภูมิแพ้แบบเจาะจงที่เป็นอิมมูโนโกลบูลินอีได้

การรักษาภูมิแพ้ เช่น การหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ หรือการรับประทานยาต้านฮิสทามีน ก็สามารถป้องกันการเกิดอาการภูมิแพ้แบบเจาะจงได้ หรือไม่ว่าจะเป็นการรับสารสเตอรอยด์ซึ่งจะช่วยปรับปรุงระบบภูมิคุ้มกัน และยาบรรเทาอาการคัดจมูกก็สามารถบรรเทาอาการแพ้ลงได้ ส่วนมากแล้วยาเหล่านี้เป็นยาที่ใช้รับประทาน ยกเว้นอะดรีนาลินที่จำเป็นต้องรับผ่านทางการฉีดยา นอกจากนี้แล้วยังมีอีกวิธีคือการบำบัดด้วยสารก่อนภูมิแพ้ ซึ่งจะฉีดสารก่อนภูมิแพ้เข้าไปในร่างกายทีละน้อยเพื่อให้ร่างกายสร้างระบบภูมิคุ้มกันต่ออาการแพ้นั้นได้เอง
มนต์รักเพลงสวรรค์

มนต์รักเพลงสวรรค์ () เป็นภาพยนตร์เพลง (Musical) ที่กำกับโดย โรเบิร์ต ไวส์ แสดงนำโดย จูลี่ แอนดรูว์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2508 โดยมีเนื้อหาตามละครเพลงบรอดเวย์ "The Sound of Music" ที่ออกแสดงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 บทเพลงในเรื่องประพันธ์โดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และ ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เขียนบทภาพยนตร์โดย Ernest Lehman เป็นผลงานงานร่วมชิ้นสุดท้ายของ ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์

ละครบรอดเวย์เรื่องนี้สร้างจากหนังสือเรื่อง "The Story of the Trapp Family Singers" ของ มาเรีย ฟอน แทรปป์ ฉากตั้งอยู่ที่ เมืองซาลซ์บูร์ก (Salzburg) ประเทศออสเตรียที่เขียนถึงเรื่องราวครอบครัวของตน หลังจากหนีพ้นการคุกคามของนาซี ในละครมีการประพันธ์บทเพลงที่โด่งดังขึ้นมากมายหลายเพลง เช่น "Edelweiss", "My Favorite Things", "Climb Ev'ry Mountain", "Do-Re-Mi", "Sixteen Going on Seventeen" และ "The Lonely Goatherd" รวมถึงเพลงนำเรื่องที่มีชื่อเดียวกับชื่อเรื่องด้วย คือเพลง "The Sound of Music"

"มนต์รักเพลงสวรรค์" ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี พ.ศ. 2508 10 รางวัล และได้รับชนะเลิศ 5 รางวัล ได้แก่

สำหรับอีก 5 สาขาที่ได้เสนอชื่อเข้าชิง ได้แก่ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (จูลี่ แอนดรูว์) นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เพ็กกี้ วูด - ผู้แสดงเป็นคุณแม่อธิการ) ถ่ายภาพยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และ ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
เอเลโอโนเรอ ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน

อาร์ชดัชเชสเอลีนอร์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: เอลีนอร์ เจเลน่า มาเรีย เดล พีล่าร์ ไอโอน่า; Eleonore Jelena Maria del Pilar Iona von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์โตในอาร์ชดยุคคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเข้ารับพิธีรับศีลล้างบาป โดยมีพระคาร์ดินัลชาวสเปนมาทำพิธีให้ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในโรงเรียนเมื่อพระชนมายุเพียง 2 พรรษา
เสนาะฉันท์

เสนาะฉันท์ เป็นพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์

ลักษณะคำประพันธ์ โคลงสี่สุภาพ

จุดมุ่งหมายในการแต่ง แสดงความสามารถของกวี และเพื่อส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อ พ.ศ. 2470

ที่มาของเรื่อง 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ได้ทรงนิพนธ์ไว้และทรงส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อพ.ศ. 2470 ได้ทรงเขียนบันทึกไว้ว่า "ชวดรางวัล" ซึ่งหมายความว่า ไม่ได้รางวัล แต่อย่างไรก็ดี บทโคลงนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่า มีความไพเราะ ใช้โวหารลึกซึ้งคมคาย เด่นเป็นพิเศษที่มีการใช้โวหารอุปมาต่างๆ กันไปโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
การอุปมาว่า เสียงของกวีนิพนธ์นั้น เสนาะยิ่งกว่าเสียงแห่งนกการเวก เสียงนกการเวกนั้นไพเราะปานใด หนังสือไตรภูมิโลกวินิจฉัยกถา ของพระยาธรรมปรีชา (แก้ว) กวีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้พรรณนาไว้ ดังนี้
เสียงนกการเวกส่งสำเนียงหวานไพเราะดังกึกก้อง สัตว์จตุบาททั้งหลายได้ยินยังเคลิบเคลิ้ม เสือโคร่งไล่ติดตามเนื้อน้อย ๆ ยังลืมตน เคลิบเคลิ้มฟังเสียงไพเราะ ฝ่ายเนื้อน้อย ๆ ก็ลืมกลัวหยุดฟังเสียงนกเช่นกัน หมู่ปักษาชาติทั้งหลายได้ฟังเสียงนกการเวกต่างก็ราปีกหยุดฟังเสียงนิ่งราวรูปปั้นที่มีบุคคลนำไปติดไว้บนเพดาน แม้แต่ปลาก็ลืมตนลอยตัวตรง ๆ หยุดฟังเสียงนกการเวกเช่นกัน
ชื่อ "เสนาะฉันท์" นี้ มิใช่เป็นชื่อที่ท่านผู้ทรงนิพนธ์ได้ตั้งไว้ หากแต่เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นใหม่ เพื่อสะดวกในการอ้างอิงถึงในหนังสือเล่มนี้ คำว่า "ฉันท์" หมายถึงคำประพันธ์ทุกชนิด

ถอดคำประพันธ์
บทที่ 1 ฟ้าร้องเสียงกระหึ่มกึกก้องท้องฟ้า
บทที่ 2 นกการเวกที่เปล่าเปลี่ยวใจส่งเสียงร้องดังระงมถึงสวรรค์

คุณค่าในการอ่าน
โคลงสี่สุภาพทั้ง 2 บทนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่ามีความไพเราะ มีโวหารลึกซึ้ง
คมคายและมีลักษณะเด่นในการใช้โวหารภาพพจน์ เป็นบทกวีที่ดีเด่นในเชิงเปรียบเทียบ โดยอุปมาว่าเสียงไพเราะของกวีนิพนธ์นั้น ไพเราะยิ่งกว่าเสียงแห่งนกการเวก

ในด้านการใช้คำ จะเห็นได้ว่ากวีใช้คำที่ง่าย ถึงแม้จะไม่มีปรากฏอยู่ในพจนานุกรมก็ตาม เช่นคำว่า พรึ้ม สะดิ้งฤดี แสงสอึ้ง ซึ่งการอ่านบทกวีนี้ต้องอาศัยจินตนาการและการอ่านออกเสียง จึงจะสมบูรณ์ทั้งรสคำและรสความ
แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฟอน ฮับส์บูร์ก

แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฟอน ฮับส์บูร์ก (Ferdinand Zvonimir von Habsburg) หรือนามตามพระยศคือ อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ แห่งออสเตรีย ปัจจุบันเป็นรัชทายาทลำดับหนึ่งแห่งราชบัลลังก์ออสเตรีย, ฮังการี, โครเอเชีย และ โบฮีเมีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย)

อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ ประสูติเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย ทรงเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์เดียวในอาร์ชดยุกคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรันเซสกา ผู้เป็นประมุขราชวงศ์ฮับสบูร์กวงศ์ออสเตรีย-ฮังการีในปัจจุบัน ทำให้ในปัจจุบันอาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์เป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เขาได้เข้าพิธีรับศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ซึ่งตรงกับวันเกิด ที่กรุงซาเกร็บ เมืองหลวงของประเทศโครเอเชีย โดยพระคาร์ดินัลฟรังโจ คูฮาริค ดังนั้น พระองค์จึงได้พระนามเป็นภาษาโครเอเชียว่า ซโวนีมีร์ (Zvonimir)
การแข่งขันแบบพบกันหมด

การแข่งขันแบบพบกันหมด () เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง ซึ่งผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะต้องแข่งขันกับผู้แข่งขันคนอื่นทุกคนเป็นจำนวนครั้งเท่ากัน ซึ่งมักจะเป็นแบบเหย้า-เยือน ถ้าผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนแข่งขันกับผู้แข่งขันคนอื่นทุกคน คนละ 1 ครั้ง จะเรียกว่า "การแข่งขันแบบพบกันหมดครั้งเดียว" () ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในรอบแบ่งกลุ่มของการแข่งขันที่มีเจ้าภาพประเทศเดียว
ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ

ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ มีอักษรย่อว่า ต.จ.ว. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานเฉพาะฝ่ายหน้า (บุรุษ) จำนวน 250 ดวง โดยตติยจุลจอมเกล้าวิเศษจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 21 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

"เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ประกอบด้วย ดวงตราซึ่งมีลักษณะเหมือนทุติยจุลจอมเกล้า แต่ขนาดย่อมกว่า โดยมีลักษณะดังนี้"ดวงตราของตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร มีดอกไม้จีบติดบนแพรแถบและมีเข็มทอง ประดับที่อกเบื้องซ้าย
พระตำหนักเลอดิส

พระตำหนักเลอดิส (Le Dix Palace) เป็นพระตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ตั้งอยู่เลขที่ 10 ซอยแสงมุกดา ถนนสุขุมวิท 43 เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร (Le Dix แปลว่า บ้านเลขที่ 10 ในภาษาฝรั่งเศส) สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ ทรงย้ายมาประทับที่นี่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2523

พระตำหนักเลอดิส อยู่ในอาณาบริเวณเดียวกับ พระตำหนักวิลล่าวัฒนา อาคาร 6 ชั้นตั้งอยู่ในซอยบ้านดอน ถนนสุขุมวิท 47 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อใช้เป็นที่ทรงงานหรือเป็นที่รับแขก ตั้งชื่อตาม พระตำหนักวิลล่าวัฒนา (Villa Vadhana) เมืองปุยยี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นพระตำหนักที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงเช่าใช้เป็นที่ประทับ ตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2478 เป็นเวลากว่าสิบปี
วงศ์เงาะ

วงศ์เงาะ หรือ วงศ์ไม้ลำไย (Sapindaceae) เป็นวงศ์ของพืชดอกในอันดับ Sapindales มีอยู่ประมาณ 140-150 สกุล หรือ 1400-2000 ชนิด เช่น เมเปิล Horse chestnut และลิ้นจี่

สมาชิกของวงศ์ Sapindaceae พบได้ในภูมิภาคเขตอบอุ่นไปจนถึงเขตร้อนทั่วโลก

พืชในวงศ์นี้มีลักษณะวิสัยที่หลากหลาย ตั้งแต่ไม้ต้นไปจนถึงไม้ล้มลุกหรือไม้เถาเนื้อแข็ง โดยปกติแล้วใบจะสลับแบบเวียน บางครั้งอาจขึ้นตรงข้ามกัน (ในสกุล "Acer" "Aesculus" และสกุลอื่นๆอีก 2-3 สกุล) ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นใบประกอบแบบขนนก
หยาง โจ๊งเว

หยาง จงเหว่ย (4 เมษายน พ.ศ. 2521 - ) (อังกฤษ:Aska Yang ;จีน: 楊宗緯; พินอิน: Yáng Zōngwěi) เป็นนักร้องชาวไต้หวันที่โด่งดังในไต้หวัน