seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เดวิด แคเมอรอน

เดวิด วิลเลียม ดอนัลด์ แคเมอรอน () เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษ อีกทั้งเดวิดยังดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 53 คนปัจจุบันแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 และเป็นหัวหน้าพรรค พรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร) (Conservative Party) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจำเขต Witney ใน Oxfordshire ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001

แคเมอรอนจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาวิชา ปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ (Philosophy, Politics and Economics หรือชื่อย่อ PPE) จาก Brasenose College มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จากนั้นเขาได้เข้าร่วมทีมวิจัยของพรรคอนุรักษนิยมและเป็นที่ปรึกษาพิเศษให้กับนอร์แมน ลามองต์และไมเคิล ฮาเวิร์ด เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการองค์กรในบริษัทสื่อ ที่ชื่อคาร์ลตันคอมมูนิเคชันส์เป็นเวลา 7 ปี เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาสามัญชนในสแตฟฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1997 แต่ไม่ได้รับเลือก ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาสามัญชนเขตวิตนีย์ในออกซฟอร์ดเชอร์ ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2005 ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม

หลังการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553 โดยพรรคอนุรักษ์นิยมได้คะแนนสูงสุด ทำให้คาแมรอนขึ้นนำเป็นนายกรัฐมนตรี ในฐานะรัฐบาลผสมระหว่างพรรคอนุรักษนิยม (Conservative Party) และ พรรคเสรีประชาธิปไตย (Liberal Democrats)เดวิด แคเมอรอนกลายเป็นนายกรัฐมนตรีที่อายุนับตั้งแต่โรเบริ์ต เจนคินสัน (ลอร์ด ลิเวอร์พูล) ในปี 1812

แคเมอรอนประกาศเมื่อวันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ว่าจะลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก่อนการประชุมใหญ่สามัญของพรรคอนุรักษนิยมในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน อันเป็นผลสืบเนื่องจากความพ่ายแพ้ของฝ่ายสนับสนุนให้อังกฤษอยู่ใน สหภาพยุโรป ต่อซึ่งมีเขาเป็นแกนนำภายหลังจาก การออกเสียงประชามติ โดยในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 แคเมอรอนจะเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ที่ พระราชวังบัคกิงแฮม เพื่อยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งโดยในวันเดียวกันนาง เทเรซา เมย์ หัวหน้า พรรคอนุรักษ์นิยม จะเข้าเฝ้าเพื่อจุมพิตพระหัตถ์รับการแต่งตั้งเป็น นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร คนที่ 54

เดวิด แคเมอรอนเป็นหลานคนสุดท้องของนายหน้าซื้อหุ้น เอียน ดอนัลด์ แคเมอรอน (12 ตุลาคม 1932 - 8 กันยายน 2010) และภรรยาของเขา แมรี เฟอร์ (นามเดิม เมาท์ , เกิด 1934 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลแขวงและเป็นลูกสาวของเซอร์ วิลเลียม เมาท์) พ่อแม่ของแคเมอรอนสมรสกับเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 1962

แคเมอรอนเกิดในกรุงลอนดอนก่อนที่จะย้ายไปอยู่ในแถบพีสมอร์ เบิร์กเชียร์. แคเมอรอนมีพี่ชายชื่อ อเล็กซานเดอร์ แคเมอรอน (เกิด 1963 เป็นทนายความ) และมีพี่สาว น้องสาว 2 คน , ทานิชา ราเชล (เกิด 1965) และ แคลร์ หลุยส์ (เกิด 1971) พ่อของเขา , เอียนเกิดในแบลร์มอร์ เฮ้าท์ใกล้กับฮันรี่ , อันเบอร์เดียนไชน์ และเสียชีวิตในเมือง ตูลง , ฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2010 เอียนเกิดมาพร้อมกับขาที่พิการและถูกรักษาจนมีอาการดีขึ้น , แบลร์มอร์ถูกสร้างขึ้นโดยปู่ทวดของแคเมอรอน , อเล็กซานเดอร์ เก็ดเดด และได้ค้าขายข้าวในชิคาโก้จนมีทรัพย์สมบัติมากมายก่อนจะกลับไปที่สกอตแลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1880
การเคลื่อนย้ายเรลิก

การเคลื่อนย้ายวัตถุมงคล () ในคริสต์ศาสนา "การเคลื่อนย้ายวัตถุมงคล" คือการโยกย้ายสิ่งของศักสิทธิ์ (เช่นการโยกย้ายอัฐิ หรือ มงคลวัตถุที่เป็นของนักบุญ) จากสถานที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่หนึ่งที่อาจจะเป็นคริสต์ศาสนสถานอื่น หรือ มหาวิหาร การโยกย้าย หรือ "Translation" ทำได้หลายวิธีที่รวมทั้งการทำสนธยารำลึกตลอดคืน หรือ การแบกมงคลวัตถุอันมีค่าในหีบที่ทำด้วยเงินหรือทอง ภายใต้กลดคล้ายไหม

การเคลื่อนย้ายอันเป็นพิธีรีตอง () ของมงคลวัตถุถือกันว่าเป็นพิธีที่เป็นการแสดงความยกย่องในความศักดิ์สิทธิ์ของผู้ที่ถูกเคลื่อนย้าย ที่เท่าเทียมกับการรับการแต่งตั้งให้เป็นนักบุญในสถาบันออร์ธอด็อกซ์ พิธีเคลื่อนย้ายในนิกายโรมันคาทอลิกมีจุดประสงค์เดียวกันจนกระทั่งมามีพิธีประกาศการเป็นนักบุญกันขึ้นอย่างเป็นทางการเป็นมาตรฐานและตามพระประสงค์ของพระสันตะปาปา

วันเคลื่อนย้ายมงคลวัตถุของนักบุญเป็นวันที่จะฉลองแยกจากวันสมโภชน์ เช่นวันที่ 27 มกราคมเป็นวันฉลองการเคลื่อนย้ายมงคลวัตถุของนักบุญจอห์น คริสซอสตอมจากหมู่บ้านโคมานาในอาร์มีเนียที่ทรงเสียชีวิตในปี ค.ศ. 407 ไปยังคอนสแตนติโนเปิล

การเคลื่อนย้ายบางครั้งก็จะเป็นการเคลื่อนย้ายทางไกล เช่นการย้ายมงคลวัตถุของนักบุญไธร์ซัสจากโซโซโพลิสในอานาโตเลียไปยังคอนสแตนติโนเปิล และ ต่อมาสเปน ลัทธินิยมนักบุญไธร์ซัสเป็นที่นิยมกันในคาบสมุทรไอบีเรียที่เป็นที่รู้จักกันในนามของนักบุญเทอร์โซ มงคลวัตถุของนักบุญไธร์ซัสบางส่วนก็ถูกนำไปยังฝรั่งเศส นักบุญไธร์ซัสจึงเป็นนักบุญของมหาวิหารซิสเตอรองในบาสอัลป์ ที่ได้รับชื่อว่ามหาวิหารโนเทรอดามเซนต์ไธร์ซัส ฉะนั้นจึงถือกันว่าทรงเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของซิสเตอรอง ส่วนนักบุญลิโบเรียสแห่งเลอมองส์ก็กลายเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของพาเดอร์บอร์นในเยอรมนีหลังจากที่มงคลวัตถุของท่านได้รับการเคลื่อนย้ายมาในปี ค.ศ. 836
ศาลเจ้า

ศาลเจ้า ชาวคาทอลิกเรียกว่าสักการสถาน ตรงภาษาอังกฤษว่า “Shrine” มาจากภาษาละติน “Scrinium” ที่แปลว่า “หีบสำหรับหนังสือหรือเอกสาร” และภาษาฝรั่งเศสเก่า “escrin” ที่แปลว่า “กล่องหรือหีบ” คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อุทิศให้แก่บุคคลสำคัญทางศาสนา บรรพบุรุษ วีรบุรุษ มรณสักขี นักบุญ หรือบุคคลที่มีความสำคัญหรือเป็นที่นับถือผู้เป็นที่สักการะ ในศาลมักจะประกอบด้วยรูปเคารพ วัตถุมงคล หรือสิ่งของต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับผู้เป็นที่สักการะ ศาลที่สร้างขึ้นเพื่อรับสิ่งสักการะเรียกว่า “แท่นบูชา” ศาลเจ้าเป็นสิ่งที่พบในศาสนาแทบทุกศาสนาในโลกที่รวมทั้งศาสนาพุทธ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ ศาสนาฮินดู ศาสนาพื้นบ้านจีน และศาสนาชินโต และการใช้ในทางที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาเช่นรำลึกสถานเกี่ยวกับสงคราม ศาลเจ้ามีลักษณะต่างกันไปหลายอย่าง ปูชนียสถานบางแห่งก็ตั้งอยู่ภายในโบสถ์ วัด สุสาน หรือแม้แต่ในบ้านเรือนที่อยู่อาศัย หรือบางครั้งก็จะเป็นแบบที่เคลื่อนย้ายได้ เช่นในลักษณะของ “หีบวัตถุมงคล”

ศาลเจ้าบางครั้งก็อาจจะกลายมาเป็นศูนย์กลางที่ประดิษฐานเทวรูปต่าง ๆ
หีบวัตถุมงคล

หีบวัตถุมงคล () หรือบางครั้งก็เรียกว่า “หีบสักการะ” หรือคำในภาษาฝรั่งเศสว่า “châsse” ที่แปลว่า “หีบ” คือตู้ที่ใช้บรรจุวัตถุมงคล ที่อาจจะเป็นชิ้นส่วนจากร่างของนักบุญเช่นกระดูก ชิ้นเสื้อผ้า หรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับนักบุญ หรือ บุคคลสำคัญทางศาสนา ความแท้ของสิ่งของดังกล่าวมักจะเป็นเรื่องที่โต้แย้งกัน คริสต์ศาสนสถานบางแห่งก็ระบุว่าต้องการเอกสารที่พิสูจน์ประวัติความเป็นเจ้าของ

“Philatory” เป็นหีบวัตถุมงคลแบบใสที่ออกแบบเพื่อให้เห็นกระดูกหรือวัตถุมงคลของนักบุญที่บรรจุอยู่ภายใน หีบวัตถุมงคลอีกแบบหนึ่งเรียกว่า “แป้นมอนสแทรนซ์” (monstrance) ซึ่งก็เป็นอีกแบบหนึ่งที่สามารถมองเห็นสิ่งของที่บรรจุอยู่ภายในได้

เป็นที่ทราบกันมานานแล้วว่าวัตถุมงคลมีความสำคัญต่อทั้งผู้นับถือศาสนาฮินดู และ ศาสนาพุทธ ในวัฒนธรรมของทั้งสองศาสนาวัตถุมงคลมักจะบรรจุไว้ในเจดีย์หรือวัด เพื่อให้ผู้ศรัทธาสามารถเดินทางมาทำการจาริกแสวงบุญได้

ในแอฟริกาตะวันตกสิ่งบรรจุวัตถุมงคลที่ใช้ในธรรมเนียม Bwete จะประกอบด้วยสิ่งของที่ถือว่าขลัง หรือ กระดูกของบรรพบุรุษ และมาจะมีรูปผู้พิทักษ์อยู่ด้วย
การใช้สิ่งบรรจุวัตถุมงคลกลายมาเป็นสิ่งสำคัญในธรรมเนียมของผู้นับถือคริสต์ศาสนามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 วัตถุมงคลสักการะกันในคริสต์ศาสนสถานของนิกายโอเรียนทัลออร์โธด็อกซ์, อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์, โรมันคาทอลิก และบางครั้งก็ในนิกายอังกลิคันด้วย ตู้หรือหีบวัตถุมงคลเป็นสิ่งที่ใช้ป้องกันและใช้แสดงวัตถุมงคลที่เชื่อกันว่าเป็นสิ่งที่ได้รับพรจากอำนาจศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าให้มีพลังปาฏิหาริย์ สิ่งที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลมีด้วยกันหลายขนาดตั้งแต่เป็นจี้หรือแหวนไปจนถึงหีบที่มีลักษณะคลายหีบศพอย่างง่ายๆ ไปจนถึงสิ่งที่ตกแต่งอย่างวิจิตร สิ่งที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลหลายชิ้นออกแบบเพื่อการขนย้ายได้ง่าย หรือ ใช้ในการตั้งแสดงให้สาธารณชนทำการสักการะได้ หรือ ใช้ในการแห่ในกระบวนพิธีทางศาสนาในวันสมโภชน์นักบุญหรือวันสำคัญทางศาสนา นักแสวงบุญก็มักจะนิยมมาทำการสักการะวัตถุมงคลที่อาจจะทำโดยการก้มหรือจูบวัตถุมงคล

สิ่งที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลในสมัยแรกโดยทั่วไปจะเป็นกล่องที่อาจจะเป็นแบบเรียบง่ายหรือมีลักษณะคล้ายสิ่งก่อสร้าง (ตามทรงคริสต์ศาสนสถาน) ที่เรียกกันว่า “หีบสักการะ” หรือ “chasses” สัตยกางเขน (True Cross) เป็นวัตถุมงคลเป็นที่นิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เป็นต้นมาและมาจะบรรจุในสิ่งที่เป็นทรงกางเขนที่ทำด้วยเงินหรือทอง ตกแต่งด้วยเอนาเมลและอัญมณี ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 หีบบรรจุวัตถุมงคลทรงเดียวกันกับวัตถุที่แสดงกลายมาเป็นสิ่งที่นิยมทำกัน เช่นพระเศียรของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 1 ก็ได้รับการบรรจุในกล่องที่เป็นทรงศีรษะ ในทำนองเดียวกันกระดูกของนักบุญก็มักจะบรรจุในกล่องที่เป็นทรงเดียวกับส่วนของกระดูกที่แสดง เช่นเท้า หรือ มือเป็นต้น

ในปลายยุคกลางก็มีการเริ่มใช้ “แป้นมอนสแทรนซ์” ที่แสดงวัตถุมงคลในผอบแก้วที่ตั้งบนท่อนโลหะ ในช่วงเดียวกันนี้ก็เริ่มมีที่บรรจุวัตถุมงคลที่เป็นเพชรพลอยที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลขนาดเล็กเช่นหนามศักดิ์สิทธิ์จากมงกุฎหนาม

ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 นักปฏิรูปเช่นมาร์ติน ลูเทอร์เป็นปฏิปักษ์ต่อการสักการะวัตถุมงคล เพราะวัตถุดังกล่าวไม่มีเครื่องพิสูจน์ได้ว่าเป็นสิ่งของที่แท้จริงตามที่กล่าว วัตถุมงคลหลายชิ้นโดยเฉพาะทางตอนเหนือของยุโรปถูกทำลายโดยกลุ่มคาลวินหรือผู้สนับสนุนระหว่างการปฏิรูปศาสนาของนิกาย โปรเตสแตนต์ บางชิ้นก็ถูกหลอมหรือถอดออกเพื่อเอาอัญมณีที่บรรจุอยู่ภายในหรือใช้ตกแต่ง แต่กระนั้นการสร้างสิ่งบรรจุวัตถุมงคลก็ยังคงทำกันอยู่จนกระทั่งในปัจจุบันนี้ โดยเฉพาะสำหรับประเทศที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์
สะพานมหัศจรรย์

สะพานมหัศจรรย์ () เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา กำกับโดย เกเบอร์ ซูโป เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 ความยาว 96 นาที จัดจำหน่ายโดย บริษัท มงคลเมเจอร์ (ประเทศไทย) นำแสดงโดย จอช ฮัทเชอร์สัน แอนนาโซเฟีย ร็อบ โรเบิร์ต แพททริค โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากนวนิยาย เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน แคเทอรีน แพเทอร์สัน

เรื่องราวความมหัศจรรย์เริ่มจาก “เจส” และ “เลสลี่” เด็กชายเก่งศิลป์กับเด็กหญิงนักเรียนใหม่ได้มาเป็นเพื่อนรักกัน และทั้งคู่ได้ค้นพบดินแดนอันอัศจรรย์สุดคณานับ ดินแดนที่เรียกขานว่า “Terabithia”ที่ทีราบิเตีย ต้นไม้จะเดินได้ แมลงจะรบได้ ยักษ์จะปกป้อง อินทรีจะพิฆาต ทุกสิ่งทุกอย่างสามารถเป็นไปได้ เพียงหลับตา แล้วเปิดใจ ในดินแดนทีราบิเตียนี้เอง ที่บังเกิดสิ่งไม่คาดคิดเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้
รหัสคดี

รหัสคดี อ่านว่า ระ-หัด-สะ-คดี เป็นคำสมาส ตรงกับคำในภาษาอังกฤษว่า mystery story ซึ่งรวมความถึงนิยายลึกลับ อาชญนิยาย นิยายนักสืบ นิยายสยองขวัญ นิยายสืบสวน และรวมถึงงานเขียนที่ไม่ใช่นิยาย ซึ่งเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมด้วย

คำว่ารหัสคดีเป็นศัพท์ที่เพิ่งปรากฏขึ้นบนวงการวรรณศิลป์เมื่อปลายปี พ.ศ. 2542 บนนิตยสารรายสามเดือนชื่อ รหัสคดี ซึ่งตีพิมพ์บทความ เรื่องสั้น บทกลอน อันเข้าข่ายว่าเป็น "รหัสคดี" โดยนิยามคือ "เรื่องเล่าที่เน้นการคลี่คลายปัญหาซ่อนเงื่อนของเหตุการณ์ชุดหนึ่ง" เรื่องเล่าประเภทนี้จะสร้างปมปริศนาอันคลุมเครือกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นและท้าทายความคิดของผู้อ่านหรือผู้ชมให้เกิดความหฤหรรษ์ในการติดตาม
เทิร์นคีย์

เทิร์นคีย์ () หรือ โครงการเทิร์นคีย์ เป็น ประเภทของโครงการที่ผู้ผลิตผลิตหรือพัฒนาจนแล้วเสร็จในสภาพพร้อมใช้งานแล้วจึงส่งมอบโครงการนั้นให้แก่ผู้ซื้อ มีการใช้งานคำนี้อย่างแพร่หลาย ในหลายความหมาย

ในอุตสาหกรรมก่อสร้าง ในธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและก่อสร้างจะมีการเรียกรุปแบบเทิร์นคีย์ว่า "การจ้างเหมาแบบเบ็ดเสร็จ" โดยโครงการในลักษณะเทิร์นคีย์จะมีลักษณะคล้ายกับโครงการในลักษณะออกแบบ-ก่อสร้าง แตกต่างกันในส่วนของความรับผิดชอบในแต่ละฝ่าย

ในงานก่อสร้าง ชื่อของเทิร์นคีย์ มีหลากหลาย ได้แก่ package deal, design-build, clé-en-main, design and construct หรือ engineering-procurement-construction (EPC)
ชัยรัตน์ ถมยา

ชัยรัตน์ ถมยาเกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 สมัยเด็กชัยรัตน์เป็นคนที่ชอบร้องเพลง กล้าแสดงออก และเป็นที่รักของเพื่อนๆ เสมอ ในวัยเด็กมักจะสอบชิงทุนต่างๆ ได้ เพราะต้องการแบ่งเบาภาระของบิดามารดา เขาเป็นคนตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน เป็นคนที่มีวุฒิภาวะสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกัน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าว ปัจจุบันประจำอยู่ที่ สปริงนิวส์ อดีตผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส และ อดีตนักจัดรายการวิทยุทางสถานีวิทยุไทย เพื่อเด็กและครอบครัว และเป็นอดีตผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ทีไอทีวี และ ทีเอ็นเอ็น

ชัยรัตน์จบการศึกษามัธยมต้น จากโรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์ จากนั้นจบการศึกษาชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท จากนั้นก็ได้ทุนไปเรียนที่ประเทศญี่ปุ่น และจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัย HITOTSUBASHI TOKYO ประเทศญี่ปุ่น"รางวัลโทรทัศน์ทองคำ" ครั้งที่ 24 ประจำปี 2552 ประเภทผู้รายงานข่าวดีเด่น จากรายการทันโลก สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
เอรากอน กำเนิดนักรบมังกรกู้แผ่นดิน

เอรากอน กำเนิดนักรบมังกรกู้แผ่นดิน () เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างขึ้นจากนวนิยาย เอรากอน ของคริสโตเฟอร์ เปาลินี นักเขียนชาวอเมริกัน กำกับโดย สตีเฟ่น แฟงไมเออร์ นำแสดงโดย เอ็ดเวิร์ด สเพลเลียร์ เจเรมี ไอร่อนส์ เซียนน่า กิลเลอร์รี่ย์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ความยาว 104 นาที

เอรากอน ชายหนุ่มที่ชะตาชีวิตพลิกผันจาก ฟาร์มบอยธรรมดา ๆ กลายเป็น นักรบกู้แผ่นดิน เมื่อมังกรก้าวเข้ามาช่วยเหลือ บัดนี้เขากลายเป็น คนขี่มังกร ท่องไปในโลกของเวทมนตร์และพลังอำนาจมหาศาล และค้นพบว่า พลังอำนาจมหาศาลที่อาจถูกใช้เพื่อ ปกป้องคุ้มครอง หรือ ทำลายล้าง อาณาจักรได้นั้นมี เอรากอน เป็นผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว
เอรากอน (แก้ความกำกวม)

เอรากอน สามารถหมายถึง
บีดาแมน

บีดาแมน () เป็นของเล่นที่ผลิตโดยบริษัททาคาระ (ปัจจุบันเป็นบริษัท ทาคาระ โทมี่) โดยของเล่นบีดาแมนเป็นการต่อยอดมาจากวิดีโอเกมซีรีส์บอมเบอร์แมน โดยของเล่นหลักๆนั้นมาจากรูปแบบหุ่นยนต์ยิงลูกแก้วเป็นหลัก โดยถูกพัฒนามาแล้วหลายรุ่นจนถึงปัจจุบัน
หีบสามกษัตริย์

หีบสามกษัตริย์ (, ) เป็นหีบวัตถุมงคลที่เชื่อกันว่าเป็นหีบที่บรรจุกระดูกของโหราจารย์หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า “สามกษัตริย์” หรือ “สามนักปราชญ์” หีบดังกล่าวเป็นหีบปิดทองขนาดใหญ่ที่ตกแต่งเป็นทรงโลงศพสามโลงซ้อนกัน “หีบสามกษัตริย์” ที่ในปัจจุบันตั้งอยู่หลังแท่นบูชาเอกภายในมหาวิหารโคโลญในเยอรมนีถือกันว่าเป็นงานฝีมือชิ้นเอกของศิลปะโมซันและเป็นหีบวัตถุมงคลที่ใหญ่ที่สุดในโลกตะวันตก

“เรลิกของโหราจารย์” ที่เชื่อกันเดิมอยู่ที่คอนสแตนติโนเปิล แต่ถูกอัญเชิญมายังมิลาน โดยยูสทอร์เจียสที่ 1 บิชอปแห่งมิลาน ในปี ค.ศ. 344 ต่อมาเรลิกดังกล่าวก็ได้รับการอัญเชิญจากมิลานโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาถวายแก่ไรนัลด์แห่งดัสเซิล อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญในปี ค.ศ. 1164 ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา “หีบสามกษัตริย์” ก็เป็นสิ่งดึงดูดนักแสวงบุญมายังโคโลญ

บางส่วนของหีบออกแบบโดยช่างทองผู้มีชื่อเสียงของยุคกลางนีกอลาแห่งแวร์เดิง ผู้เริ่มสร้างในราวปี ค.ศ. 1180/1181 เป็นงานที่สร้างอย่างวิจิตรเป็นภาพผู้เผยพระวจนะและอัครทูต และฉากชีวิตของพระเยซู หีบสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1225

ราวปี ค.ศ. 1199 จักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระราชทานมงกุฎทองสามองค์ที่สร้างสำหรับกษัตริย์ทั้งสามเป็นของขวัญแก่มหาวิหารโคโลญ เนื่องจากความสำคัญของ “หีบสามกษัตริย์” และ มหาวิหารต่อการพัฒนาของเมืองโคโลญต่อมา ตราอาร์มของเมืองโคโลญจึงยังคงมีภาพมงกุฎสามองค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ทั้งสามองค์

การก่อสร้างมหาวิหารโคโลญปัจจุบันเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1248 เพื่อเป็นสถานที่สำหรับการรักษา “หีบสามกษัตริย์” การก่อสร้างใช้เวลา 632 ปีจึงสร้างเสร็จ และในปัจจุบันเป็นคริสต์ศาสนสถานแบบกอธิคที่ใหญ่ที่สุดของตอนเหนือของยุโรป

เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1864 ก็ได้มีการเปิด “หีบสามกษัตริย์” และภายในพบว่ามีซากของกษัตริย์ทั้งสามองค์ และเหรียญของฟีลิปป์ที่ 1 อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญ พยานผู้เห็นเหตุการณ์บันทึกว่า:

ส่วนที่เป็นกระดูกได้รับการห่อด้วยผ้าไหมสีขาวและบรรจุลงไปในหีบตามเดิม

“หีบสามกษัตริย์” มีขนาดกว้าง 110 เซนติเมตร สูง 153 เซนติเมตร และ ยาว 87 เซนติเมตร ทรงของหีบเป็นทรงเหมือนบาซิลิกา เป็นโลงหินสองโลงข้างเคียงกันโดยมีโลงที่สามตั้งอยู่บนหลังคาระหว่างโลงสองโลงด้านล่าง ตอนปลายหีบปิดทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ว่ามีช่องระหว่างโลงสามโลง โครงสร้างหลักทำด้วยไม้หุ้มด้วยทองและเงินตกแต่งด้วยลวดลายทองถัก, เครื่องเคลือบลงยา และ อัญมณีกว่าหนึ่งพันชิ้น และ ลูกปัด ส่วนหลังนี้เป็นลูกปัดที่นูนและเว้าที่บางชิ้นมาจากสมัยก่อนคริสเตียน

ด้านนอกของหีบทั้งหมดหุ้มด้วยงานตกแต่งอันวิจิตร เป็นภาพนูนสูงของตัวแบบ 74 ตัวที่เป็นงานเคลือบเงินที่ไม่นับจุลประติมากรรมของตัวแบบที่ตกแต่งในฉากหลังอีก ด้านข้างเป็นภาพประกาศกด้านล่าง และอัครสาวก และ อีแวนเจลลิสทั้งสี่ ด้านบน

ปลายด้านหนึ่งเป็นภาพ (จากด้านล่าง, จากซ้ายไปขวา) การนมัสการของโหราจารย์ แม่พระและพระกุมารบนบัลลังก์ และพระเยซูทรงรับบัพติศมา ตอนบนเป็นภาพพระเยซูบนบัลลังก์ในภาพการพิพากษาครั้งสุดท้าย ปลายอีกด้านหนึ่งเป็นฉากพระทรมานของพระเยซู: พระเยซูถูกเฆี่ยน, ตรึงกางเขน และการคืนพระชนม์ของพระเยซู และ ตรงกลางเป็นภาพครึ่งตัวของไรนัลด์แห่งดัสเซิล
ไดโนคิง ราชันย์พันธุ์ไดโนเสาร์

ไดโนคิง ราชันย์พันธุ์ไดโนเสาร์ หรือ ราชันสัตว์ดึกดำบรรพ์ เคียวริวคิง D คิดส์ แอดเวนเจอร์ () เป็นภาพยนตร์อนิเมะที่ได้นำเกมอาเขตดาต้าการ์ดดัสไดโนคิงของบริษัทเซก้ามาทำเป็นภาพยนตร์อนิเมะ ผลิตโดยบริษัท ซันไรส์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 และจบลงเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2008 โดยออกอากาศทั้งหมด 49 ตอนและได้ทำภาคที่ 2 มีชื่อว่า ราชันสัตว์ดึกดำบรรพ์ เคียวริวคิง D คิดส์ แอดเวนเจอร์ ตำนานไดโนเสาร์พันธุ์ปักษา () ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 และจบลงเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน รวมออกอากาศทั้งหมด 30 ตอนโดยทั้ง 2 ภาคได้ออกอากาศทั้งหมด 79 ตอน ทั้งนี้ทั้ง 2 ภาคออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 7.00 - 7.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์นาโงยะทีวี และ ทีวีอาซาฮิโดยออกอากาศในช่วง นิชิอาซาคิดส์ไทม์

ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายเป็นของ โรส มีเดียแอนด์เอนเตอร์เทนเมนต์

โคได ริวตะ เด็กหนุ่มที่รักในเรื่องไดโนเสาร์และเป็นสมาชิกของกลุ่มDคิดส์ที่ค้นคว้า วิจัยเกี่ยว กับไดโนเสาร์ วันหนึ่งเขาได้เห็นอุกกาบาตตกลงมา จึงไปตามหาอุกกาบาตพร้อมกับเร็กส์ และ มารุมุเพื่อนของเขา ที่นั้นมีแผ่นหินประหลาดและการ์ดไดโนเสาร์อันมหัศจรรย์ซึ่งพวกเขาไม่รู้วิธีใช้ แต่ด้วยพลังของแผ่นหินนั้นทำให้เขาได้พบกับกาบุ ไทรเซอราท็อปส์ตัวเล็กแต่สามารถใช้พลังต่างๆ รวมทั้งขยายร่างเป็นตัวเต็มวัยด้วยการ์ดที่อยู่ในมือเขาได้ การผจญภัยร่วมกับไดโนเสาร์ของริวตะ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

ริวตะ และพวกได้เริ่มศึกษาเกี่ยวกับไดโนโฮลเดอร์และความลับของแผ่นหินและดร.โอเวนพ่อของเร็กส์ก็ได้พบกับการ์ดอีกสองใบที่มีสัญลักษณ์เหมือนกับ ของเร็กส์และมารุมุแต่ในขณะนั้นก็ปรากฏร่างของสปิโนซอรัสขึ้นในอียิปต์ พวกริวตะจึงมุ่งหน้าไปหยุดมันโดยการใช้ไดโนโฮลเดอร์เพื่อเคลื่อนย้ายในพริบตา และช่วงเวลาที่ริวตะกำลังเสียท่าก็ได้ปรากฏร่างของไดโนเสาร์อีกสองตัวขึ้นมานั่นคือเอซ และ พาราพารา ได้เข้ามาช่วยเหลืออย่างทันท่วงที

และด้วยที่ริวตะได้ล่วงรู้ถึงการปรากฏตัวอย่างปริศนาของไดโนเสาร์ที่เกิดขึ้นทั่วมุมโลก และการเพิ่มพลังการต่อสู้ด้วยการ์ด ทำให้การผจญภัยของริวตะและกลุ่มD คิดส์เพื่อปกป้องไดโนเสาร์เพื่อให้รอดพ้นจากการถูกกลุ่มอัลฟ่าใช้เป็นเครื่องมือในการยึดครองโลก กลุ่มโจรสลัดจากอวกาศที่เกิดจากการรวมตัวของบุคคลทั้ง 4
ยานอวกาศลำเล็กที่ดร.โซนอยดะสร้างขึ้น
โรงเรียนบรรจงรัตน์

โรงเรียนบรรจงรัตน์ เป็นโรงเรียนเอกชนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาล และประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 - 6 
ตั้งอยู่ที่ 77 ซอยเอกทศ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

อัตลักษณ์ : รักเรียน รักเรียนรู้

เอกลักษณ์ : เรียบร้อย น่ารัก

ชื่อของโรงเรียนได้จากผู้ให้กำเนิดโรงเรียน คือ นางบรรจง สุวรรณรัตน์ ตัวอาคารเรียนที่สร้างเป็นครั้งแรกจำลองแบบมาจากโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ กรุงเทพฯ เปิดสอนเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2507 ชั้นอนุบาล 1-2 โดยมีนางสาววิมล สุวรรณรัตน์ เป็นผู้รับใบอนุญาต ผู้จัดการและครูใหญ่ รับนักเรียนทั้งประจำและไปกลับ มีนักเรียน 130 คน ครู 6 คน
ปีการศึกษา 2508 ได้ขออนุญาตเปลี่ยนแปลงกิจการมาเป็นโรงเรียนราษฎร์ระดับประถมศึกษาใช้ชื่อว่า "โรงเรียนบรรจงรัตน์" เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษา โดยเปิดชั้นประถมศึกษาเพิ่มขึ้นปีละชั้นเรียนจนถึงชั้นประถมศึกษาตอนปลาย
ส่งนักเรียนเข้าสอบชิงทุนพระราชทาน เด็กหญิงกนกพรรณ เสลา นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/2 ได้รับทุนรางวัลพระราชทานของเขตการศึกษา 6
ส่งนักเรียนเข้าแข่งขันตอบปัญหาศีลธรรม ระดับประถมศึกษา ได้รับโล่รางวัลชนะเลิศ จากกรมการศาสนา
ถ้วยเมรอด

ถ้วยเมรอด (; ) เป็นเครื่องเคลือบลงยาที่ทำในภูมิภาคเบอร์กันดีในฝรั่งเศสราวปี ค.ศ. 1400 ชื่อถ้วยมาจากชื่อของตระกูลเบลเยียมโบราณที่เคยเป็นเจ้าของ ตัวถ้วยทำด้วยเงินชุบทองตกแต่งด้วยรายละเอียดที่เป็นนก ผลไม้ และเถาองุ่น ส่วนด้านข้าง ฝาปิด และฐานเป็นแผ่นเงินชุบทองบาง ๆ

ด้านข้าง ฝา และ ฐานเป็นแผงเครื่องเคลือบลงยาวิเทรียสบาง ๆ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ปลีกาฌูร์" () ซึ่งเป็นวิธีลงยาที่ยากที่ต้องมีการเผาแก้วเป็นชิ้น ๆ และลอกด้านหลังออกเพื่อทำให้ดูคล้ายกับกระจกสี เมื่อเอาถ้วยตั้งตรงที่แสงส่องลงมาได้ก็จะดูเหมือนจะมีงานหน้าต่างประดับกระจกสีขนาดเล็กบนถ้วย งานลงยาที่ตกแต่งลักษณะนี้เป็นงานที่ทราบกันว่าอยู่ในรายการสมบัติของผู้อุปถัมภ์ศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 14 เช่น จอห์น ดยุกแห่งแบรี พระอนุชาในพระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส แต่ "ถ้วยเมรอด" ใบนี้เป็นเพียงงานชิ้นเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากสมัยดังกล่าว
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม

โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้รับรางวัลพระราชทานเมื่อปีพุทธศักราช 2538 ตั้งอยู่เลขที่ 188 ถนนปิ่นดำริห์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร ด้านหน้าติดกับวัดพระแก้ว ทิศเหนือติดกับพระสนซึ่งเป็นสถานที่โบราณ ทิศใต้ติดกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกำแพงเพชร ด้านหลังติดกับกำแพงเมืองเก่า ซึ่งถือว่าเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในเขตโบราณสถานรายรอบไปด้วยโบราณสถานเก่าแก่มากมายอีกทั้งในบริเวณโรงเรียนยังมีซากโบราณสถานอีกด้วย มีพื้นที่ทั้งหมด 83 ไร่ 3 งาน 80.1 ตารางวา ประกอบด้วยอาคาร 6 หลัง คือ อาคาร 1 ชากังราว, อาคาร 2 ทุ่งเศรษฐี, อาคาร 3 ไตรตรึงษ์, อาคาร 4 คณฑี, อาคาร 5 โกสัมพี และอาคาร 6 นครชุม โรงฝึกงาน 5 หลัง หอประชุมวัชรนารี ห้องสมุด โรงอาหาร สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอลร่วม โรงยิม พุทธสถาน และอาคารจรัล-พงษ์เพ็ญ ดำรงรัตน์ โดยในปัจจุบันได้ทำการสร้างโดมหน้าเสาธง และขณะนี้กำลังดำเนินการสร้างอาคารเรียนหลังที่ 7 มีกำหนดแล้วเสร็จในปี 2559

โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมเป็นโรงเรียนเก่าแก่และมีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนาน ทั้งหมดเป็นประวัติเกือบศตวรรษของโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมที่นำความภาคภูมิใจมิรู้ลืมของศิษย์แดงขาว
สถานีบางกรวย-กฟผ. (รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน)

สถานีบางกรวย-กฟผ. () เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงสถานีเดียวที่อยู่ในเขตจังหวัดนนทบุรี ยกระดับตามแนวเส้นทางรถไฟสายใต้ บริเวณเชิงสะพานพระราม 6 และสะพานพระราม 7 ฝั่งธนบุรี ใกล้จุดตัดทางรถไฟถนนจรัญสนิทวงศ์ ทางแยกถนนบางกรวย-ไทรน้อย และทางเข้าการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) เขตเทศบาลเมืองบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

สถานีแห่งนี้เป็นสถานีที่จะก่อสร้างเพิ่มเติมในโครงการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ช่วงบางซื่อ-ตลิ่งชัน หลังจากการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย และเทศบาลเมืองบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ได้ทำหนังสือถึงการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) และสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ขอให้ก่อสร้างสถานีเพิ่มเติมบริเวณเชิงสะพานพระราม 7 ฝั่งธนบุรี เพื่อรองรับการใช้บริการของพนักงาน กฟผ. และประชาชนบริเวณใกล้เคียง ซึ่งกระทรวงคมนาคมได้มีมติเห็นชอบแล้ว และทาง สนข. จะนำเสนอข้อมูลเพื่อให้คณะรัฐมนตรีอนุมัติหลักการต่อไป คาดว่าจะใช้วงเงินก่อสร้างประมาณ 450 ล้านบาท ซึ่งเป็นส่วนที่เหลือ 4,000 ล้านบาทจากวงเงินค่าก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ช่วงบางซื่อ-ตลิ่งชัน ที่คณะรัฐมนตรีอนุมัติไว้ทั้งหมด 13,113 ล้านบาท จึงไม่กระทบต่อวงเงินรวมของโครงการ โดย รฟท. จะว่าจ้างกลุ่มกิจการร่วมค้ายูนิค-ซุนวู จอยท์ เวนเจอร์ ซึ่งเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างในโครงการนี้ให้ดำเนินงานเพิ่มเติม

สาเหตุที่ไม่มีสถานีบางกรวยในแผนงานเดิม เนื่องมาจากแนวคิดเดิมของโครงการต้องการให้การเดินรถไฟจากชานเมืองเข้าสู่ใจกลางเมืองเป็นไปอย่างรวดเร็ว จึงไม่ต้องการให้มีสถานีมากเกินไป แต่จากการทบทวนแผนการก่อสร้างและจำนวนประชากร พบว่าบริเวณสถานีอยู่ใกล้เขตเมือง มีประชากรหนาแน่น ตั้งอยู่ระหว่างงสถานีบางซ่อนและบางบำหรุ ซึ่งห่างกันถึง 7 กิโลเมตร และสามารถเชี่อมต่อกับการขนส่งทางน้ำได้ที่สะพานพระราม 7 จึงมีการอนุมัติให้ก่อสร้างเฉพาะสถานีบางกรวยเพิ่มเติม เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อประชาชนในพื้นที่ คาดว่าสถานีจะรองรับประชาชนย่านบางกรวยถึงวันละ 150,000 คน ประกอบด้วยประชาชนที่อาศัยในเขตเทศบาลเมืองบางกรวย 45,000 คน พนักงานและบุคคลภายนอกที่เข้าไปติดต่องานที่ กฟผ. ประมาณ 10,000 คน และประชาชนที่อาศัยโดยรอบ
ออสเตรเลีย (ภาพยนตร์)

ออสเตรเลีย () เป็นภาพยนตร์แนวรักและสงคราม กำกับโดย บาซ เลอห์มานน์ นำแสดงโดย นิโคล คิดแมน ฮิว แจ็กแมน เดวิด เวนแฮม เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ความยาว 165 นาที

คุณหญิง ซาราห์ แอชลีย์ (นิโคล คิดแมน) ต้องเดินทางไปยังเมืองดาร์วิน ด่านหน้าของพื้นที่เขตร้อนของออสเตรเลียตอนเหนืออันห่างไกล เพื่อจัดการสะสางปัญหาการเงินที่สามีของเธอทิ้งพอกพูนเอาไว้ รวมทั้งไปดูทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายที่เตรียมจะขาย นั่นคือสถานที่เลี้ยงปศุสัตว์ที่มีขนาดเท่ากับรัฐแมรีแลนด์ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส ที่ดาร์วิน ซาราห์ไม่ได้พบกับสามี แต่ได้รับการต้อนรับจากผู้ต้อนปศุสัตว์ที่หยาบคายและอารมณ์ร้อน ซึ่งทุกคนรู้จักในนาม โดรเวอร์ (ฮิวจ์ แจ็กแมน) ทั้งคู่เดินทางรอนแรมไปยัง ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส ด้วยกัน และประสบเหตุการณ์พลิกผันต่างๆ หลายหน

ซาราห์ได้รับเด็กลูกครึ่งชาวอะบอริจินที่ชื่อ นูลลาห์ (แบรนดอน วอลเตอร์ส) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต นูลลาห์เปิดเผยว่าผู้จัดการสถานที่เลี้ยงปศุสัตว์ นีล เฟลตเชอร์ (เดวิด เวนแฮม) สมคบคิดกับเจ้าพ่อตลาดค้าสัตว์ คิง คาร์นีย์ (ไบรอัน บราวน์) ร่วมกันวางแผนขโมยที่ดินของซาราห์ไปจากเธอ เพื่อรักษา ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส เอาไว้ ซาราห์ต้องร่วมมือกับโดรเวอร์ ต้อนฝูงสัตว์ 2,000 ตัวข้ามพื้นที่ออสเตรเลียตอนเหนือ ซึ่งนับเป็นการเดินทางที่ทั้งน่าตื่นเต้นและโหดร้าย นอกจากนูลลาห์แล้ว พวกเขายังมีผู้ร่วมทางที่ไม่ค่อยจะเข้าท่านักอย่างนักบัญชีขี้เมา คิปลิง ฟลินน์ (แจ็ก ธอมป์สัน) สองหนุ่มผู้เลี้ยงปศุสัตว์ มาการ์ริ (เดวิด งุมบูจาร์รา) กับ กูลาจ (แอนกัส พิลาคิว) แม่บ้านอะบอริจิน แบนดี เลกส์ (ลิเลียน ครอมบี) พ่อครัวชาวจีน ซิง ซอง และไม่นานนักพวกเขาก็พบว่าตกอยู่ใต้การชักนำของพ่อมดชาวอะบอริจิน คิง จอร์จ (เดวิด กัลพิลิล) ความงดงามของพื้นที่แห่งทวีปโบราณ ความเสน่หาที่มีต่อโดรเวอร์ และความรักแห่งเพศแม่ที่มีต่อนูลลาห์ ทำให้ซาราห์เปลี่ยนไปจากเดิม แต่เมื่อสงครามมาถึงชายฝั่งของออสเตรเลีย กองทัพญี่ปุ่นทิ้งระเบิดถล่มเมืองดาร์วินจนพังพินาศ ครอบครัวที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้แต่แรกครอบครัวนี้ก็ต้องพรากจากกัน ซาราห์ โดรเวอร์ และนูลลาห์ ต้องต่อสู้เพื่อค้นหากันและกันท่ามกลางโศกนาฏกรรมและความวุ่นวาย