ดมีตรี ชอสตโกวิช

ดมีตรี ดมีตรีเยวิช ชอสตโกวิช ( ; ; เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1906 - เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1975) เป็นคีตกวีชาวรัสเซีย ในยุสมัยสหภาพโซเวียตเรืองอำนาจ ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาส่วนใหญ่เป็นซิมโฟนี และสตริงควอร์เต็ต อย่างละ 15 บท หลังจากที่เขาเสียชีวิต ความเห็นของเขาที่มีต่อชีวิตในสหภาพโซเวียตได้กลายมาเป็นหัวข้อวิพากษ์วิจารณ์ทางการเมือง และความขัดแย้งทางดนตรี ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในภาษาเยอรมันว่า "Dmitri Schostakowitsch" อันเนื่องมาจากการที่เขาได้นำชุดตัวโน้ต DSCH (ซึ่งหมายถึง ตัว เร-มีแฟลต-โด-ที ในระบบตัวโน้ตของเยอรมัน และชื่อย่อของเขาในภาษาเยอรมัน) มาใช้เป็นเอกลักษณ์ทางดนตรีของตนเอง

ชอสตโกวิชมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับรัฐบาลโซเวียด ถูกทางการประณามบทเพลงของเขาถึงสองครั้ง ใน ค.ศ. 1936 และ ค.ศ. 1948 และห้ามแสดงผลงานของชอสตโกวิชเป็นช่วง ๆ และในเวลาเดียวกัน เขาได้รับรางวัลมากมาย และรางวัลสถานะ และใช้สำหรับในสภานิติบัญญัติของโซเวียต ทั้ง ๆ ที่การโต้เถียงเป็นทางการ เขายังคงประพันธ์ผลงานของเขาที่ประเทศโซเวียตที่ได้รับความนิยมส่วนมากในการอ้างอิงมิติของเขาที่ต้องการ

หลังจากอิทธิผลเกี่ยวกับระยะเวลาโดยมี เซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ และอีกอร์ สตราวินสกี (ซิมโฟนี่หมายเลข 1) ชอสตโกวิชได้เปลี่ยนรูปแบบทางดนตรีสู่สมัยใหม่ (ซิมโฟนี่หมายเลข 2)
ก่อนการพัฒนาลักษณะลูกผสมกับอุปรากรเรื่อง "Lady Macbeth " และซิมโฟนีหมายเลข 4 ลักษณะลูกผสมแบบดนตรีแนว Neo-Classic (คลาสสิกใหม่) กับอิทธิพลของสตราวินสกี้ เพื่อวางแนวเพลงเกี่ยวกับเรื่องความรัก (กับลักษณะแบบมาเลอร์ที่มีต่ออิทธิพล) ของเขา ที่รวมถึงใช้อย่างมากเพราะเพลงแนวคลาสสิกใหม่นี้ จะทำให้กลมกลืนได้เช่นนี้หรือ? อย่างฮินเดมิธ (Hindemith) และ โปรโคเฟียฟ (Prokofiev) เพลงของเขารวมถึงความตรงกันข้ามกับความอัจฉริยะ และการประสานเสียงที่แปลกแหวกแนวบ่อย ๆ

ชอสตโกวิชมีความภูมิใจในการประพันธ์ ลักษณะล้ำไปกว่าผลงานของกุสตาฟ มาห์เลอร์ (Gustav Mahler) คีตกวีชาวออสเตรีย และนีไคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ (Nikolai Rimsky-Korsakov) ซึ่งผลงานงานยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาที่ถูกคิดว่าโดยทั่วไปคือซิมโฟนี่ชิ้นใหญ่ ผลงานสตริงควอร์เต็ทและอื่น ๆ รวมถึงอุปรากร คอนแชร์โต เพลงประกอบภาพยนตร์ ฯลฯ ความกดดันที่ขัดแย้งของความต้องการเป็นทางการ ที่ได้รับความทุกข์ของเพื่อน ๆ ของเขา และทางความคิดส่วนบุคคลของเขา จึงทำให้ชอสตโกวิชประสบความสำเร็จในการประดิษฐ์ภาษาแห่งดนตรีของพลังอารมณ์ใหญ่ของเขาที่เกินความคาดหมาย

ชอสตโกวิชเกิดที่บ้านเลขที่ 2 ถนนปาโดสกายา ในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นบุตรคนที่ 2 ในพี่น้อง 3 คน ของ Dmitri Boleslavovich Shostakovich และ Sofiya Vasilievna Shostakovich ครอบครัวของเขาเป็นคนใจกว้าง ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน (สิ่งหนึ่งของลุงของเขา คือพวกสังคมนิยมที่เข้าปกครองรัสเซีย แต่ครอบครัวยังปกป้องเกี่ยวกับพวกหัวรุนแรงด้านขวาไกล) เมื่อชอสตโกวิชยังวัยเยาว์นั้น ได้เป็นที่กล่าวขวัญเขาว่าเป็นเด็กอัจฉริยะเพราะเขาเล่นเปียโนได้ดีมาก โดยเชื่อว่าอาจจะเป็นพรสวรรค์ของเขาอย่างเด่นชัด หลังจากที่เขาเริ่มเรียนเปียโนเมื่ออายุ 9 ขวบ และใน ค.ศ. 1918 ชอสตโกวิชแต่งเพลง Funeral March (เพลงเกี่ยวกับการแห่ศพ) โดยมีความทรงจำของสองผู้นำในงานสังสรรค์ Kadet Party โจรกรรมโดยกะลาสีเรือพวกสังคมนิยมที่เข้าปกครองรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1919 อย่างไรก็ตาม เขาได้รับความทุกข์สำหรับสังเกตของเขา ขาดแคลนความกระตือรือร้นเกินไปเกี่ยวกับการเมือง และล้มเหลวอย่างเริ่มต้นการสอบของเขาในมาร์คหลักการในปี ค.ศ. 1926 ความสำเร็จแห่งดนตรีหลักแรกของเขาคือ ซิมโฟนี่หมายเลข 1 เขียนเช่นเดียวกับชิ้นการสำเร็จเป็นบัณฑิตของเขาเมื่ออายุเพียง 20 ปี
หลังจากการสำเร็จการศึกษาเป็นบัณฑิตแล้ว เขาเริ่มงานด้วยการเป็นนักเปียโนและประพันธ์เพลง แต่สไตล์แห้ง ๆ ของเขานั้น (เขาลงความเห็นการยับยั้งอารมณ์ของเขา และ"หมุดย้ำเป็นจังหวะ") บ่อย ๆ เขาแต่ทว่า ชอสตโกวิชได้ชนะเลิศการแข่งขันเปียโนน่าเคารพนับถือกล่าวถึงที่ เมื่อปี ค.ศ. 1927 ที่กรุงวอร์ซอว์ชื่อเมืองหลวงของประเทศโปแลนด์ในการแข่งขันเปียโนระหว่างประเทศ หลังจากการแข่งขันเปียโนแล้ว ชอสตาโกวิชได้พบกับวาทยกร บรูโน วาลเตอร์ (Bruno Walter) ซึ่งประทับใจซิมโฟนี่หมายเลข 1 อย่างมาก แต่ไม่รู้ว่า ผลงานนี้เป็นของใคร และใครเป็นผู้ประพันธ์ขึ้นมา? ที่ว่าเขาชักนำเมืองเบอร์ลินในเยอรมันแรกเริ่มปีนั้น ต่อจากนั้น ชอสตโกวิชที่สิ่งที่อัดแน่นบนการประกอบเป็นส่วนต่าง ๆ ทั้งหมด และการปฏิบัติข้อจำกัดอย่างสำคัญให้เหล่านั้นของงานด้วยตัวเองของเขาเอง ในปี ค.ศ. 1927 ชอสตโกวิชได้ประพันธ์ซิมโฟนีหมายเลข 2 หรือ "October" ขณะที่ชอสตาโกวิชกำลังประพันธ์อยู่นั้น เขายังเริ่มประพันธ์ Satirical และอุปรากรของเขา อาศัยเรื่องราวของนิโคไล โกกอล

ในปี ค.ศ. 1927 ยังทำเครื่องหมายการเริ่มของความสัมพันธ์ของผู้แต่ง กับ Ivan Sollertinsky ซึ่งยังคงเพื่อนใกล้ชิดที่สุดของเขา จนกระทั่งเขาได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1944 Sollertinsky ได้แนะนำชอสตโกวิชเล่นเพลงของกุสตาฟ มาห์เลอร์ (Gustav Mahler) ซึ่งมีอิทธิพลในด้านเพลงของเขาจากซิมโฟนี่หมายเลข 4 ของเขาเอง ปี ค.ศ. 1932 ได้แต่งงานกับ Nina Varzar และต้องจบลงเพราะการใช้ชีวิตความลำบากเริ่มต้นทำให้การหย่าร้างกันไปในปี ค.ศ. 1935

ในปี 1930 ก่อนปี 1920 ชอสตโกวิชได้ทำงานที่รถราง โรงภาพยนตร์เยาวชนกรรมการ ถึงแม้ว่าเขาทำงานเล็กน้อยในไปรษณีย์นี้ก็จริง แต่มันป้องกันเขาเนื่องจากเกี่ยวกับความนึกคิดโจมตีกับการปฏิวัติสหภาพโซเวียตมาก ระยะเวลานี้ถูกใช้จนหมดกับการเขียนอุปรากรเรื่อง Lady Macbeth of the Mtsensk Distric ครั้งแรกที่ถูกปฏิบัติในปี 1934 และเสร็จสมบูรณ์ทันที และได้รับชื่อเสียงอย่างมากของนโยบายที่ถูกต้องของงานอันสร้างสรรค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นั้นอุปรากร “ถูกเขียนเฉพาะโดยผู้แต่งประเทศโซเวียตที่แนะนำในธรรมเนียมที่ดีที่สุดของวัฒนธรรมประเทศโซเวียต"

ในปี ค.ศ. 1936 ชอสตโกวิช ต้องตกอยู่ในสภาพที่ถูกโจมตีอย่างหนัก และเป็นปีที่เริ่มการโจมตีชอสตโกวิชบนหนังสือพิมพ์ทางการของคอมมิวนิสต์และรายได้ของชอสตโกวิชตกมากเพียง 3 ใน 4 ของรายได้ทั้งหมด ซิมโฟนีหมายเลข 4 ชอสตโกวิชได้เริ่มการซ้อมซิมโฟนี่หมายเลข 4 ในเดือนธันวาคมนั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเมืองที่ทำการปฏิบัติเป็นไปไม่ได้ มันไม่ถูกปฏิบัติจนกระทั่งปี ค.ศ. 1961 แต่ชอสตโกวิชไม่บอกปัดงาน

ในปี 1936 ได้ริเริ่มทำเครื่องหมายความหวาดกลัว และซึ่งเพื่อนของชอสตโกวิชจำนวนมากมายต้องถูกจำคุกหรือไม่ก็ฆ่า และต้องการปลอบโยนปลอบขวัญชอสตโกวิช และในระยะเวลานี้คือวันเกิดของลูกสาวของเขา Galina ในปี 1936 แต่ชอสตโกวิชได้เขียนข้อความ ความจริงคือลูกชายของเขา การตอบสนองทางดนตรีนั้น ทำให้ชอสตโกวิชได้ประพันธ์เพลงซิมโฟนี่หมายเลข 5 และโดนประณามผลงานของชอสตโกวิช ในปี 1937 ซึ่งนักอนุรักษนิยมแห่งดนตรีเห็นความสำคัญมากกว่างานล่าสุดของชอสตโกวิชจนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก และยังคงมีสิ่งหนึ่งของงานที่ได้รับความนิยมส่วนมากของชอสตโกวิช เวลานี้ชอสตโกวิชได้ประพันธ์ผลงานสตริงควอร์เต็ท แล้วให้คนเล่นทดลองเล่นดูปรากฏว่า แสดงแนวความคิดสิ่งซึ่งจะรับไม่ได้ในสาธารณะมากกว่า และในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1937 เขาเริ่มสอนการประกอบส่วนต่าง ๆ ทั้งหมดที่ห้องกระจกสำหรับปลูกต้นไม้ ซึ่งอยู่ภายใต้เงื่อนไขความปลอดภัยเรื่องการเงินจำนวนหนึ่งซึ่งไม่เป็นอุปสรรคต่องานในเชิงประดิษฐ์ด้วยตัวเขาเอง

การระเบิดออกของสงครามระหว่างรัสเซียและเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1941 ชอสตโกวิชได้เริ่มลงมือแต่งเพลงซิมโฟนีหมายเลข 7 "เลนินกราด" ในระหว่างการปะทุระเบิดสงครามอยู่นั้น ชอสตโกวิชมิได้สนใจกับสงครามเลย ชอสตโกวิชลงมือประพันธ์เพลงอย่างเดียว ซิมโฟนี่หมายเลข 7 (Leningrad) ที่เขาแจกจ่ายให้แก่ความพยายามการโฆษณาท่ามกลางสหภาพโซเวียตเป็นวิกฤติยามการริเริ่มสงคราม และการส่งให้วิทยุเผยแพร่ที่ผู้คนประเทศโซเวียตฟังในเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 1941 ชอสตโกวิชและครอบครัวของเขาอพยพไปถึง Kuybishev และซิมโฟนีหมายเลข 7 ก็เสร็จสมบูรณ์ ต่อมา มันถูกรับเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านเกี่ยวกับรัสเซียผู้คนที่ทั้งสองในชื่อทางการของประเทศโซเวียตและในตะวันตก

ฤดูใบไม้ผลิในปี 1943 ครอบครัวของชอสตโกวิชได้ย้ายสู่กรุงมอสโคว์ ขณะที่ซิมโฟนีหมายเลข 7 ได้ประกาศชัยชนะอย่างกล้าหาญ ดิ้นรนต่อต้านภัยพิบัติ ต่อมา ชอสตโกวิชลงมือประพันธ์เพลงซิมโฟนีหมายเลข 8 อีกชิ้น ของปีนี้ ล่าสุด บางทีในการบอกล่วงละเมิดรุนแรงภายในผลลัพธ์ของชอสตโกวิช ส่งผลให้ชอสตโกวิชต้องถูกห้ามนำผลงานออกแสดงเป็นอันขาด จนกระทั่งปี ค.ศ. 1960 ในความตรงกันข้าม ถ้าลักษณะดนตรีแบบไฮเดิน เหน็บแนมการเขียนล้อเลียน ซึ่งไม่ทำให้ทำให้พอใจและต้องข้อเรียกร้อง "เพลงร้องแห่งชัยชนะ" ชอสตโกวิชก็ดำเนินต่อไปเพื่อประพันธ์เพลงจำพวกเชมเบอร์ คือเพลง Piano Trio No.2 ซึ่งประกอบด้วยนักเปียโน 1 คน นักไวโอลิน 1 คน และเชลโล่ 1 คน ชอสตโกวิชได้อุทิศให้ Sollertinsky เพื่อนของชอสตโกวิช ในความทรงจำครั้งก่อนของเขากับชีวิตอันขมขื่นเรียงตามโอปุส ผลงานตั้งแต่ช่วงแรกถึงวัยบั้นปลายชีวิตของชอสตโกวิช

Childhood and Youth (1906-1924)

Opus 1-9The Young Composer Established (1925-1935)

Opus 10-42Criticism and the Response to Criticism (1936-1940)

Opus 43-59The War Years - A Respite (1941-1945)

Opus 60-72The Final Years of Stalinism (1946-1952)

Opus 73-92The Thaw (1953-1961)

Opus 93-112