seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
บานพับภาพ

บานพับภาพ () คือจิตรกรรมที่วาดหรือแกะบนแผ่นไม้แบ่งเป็นบาน ๆ ซึ่งอาจจะเป็นสองบาน สามบาน หรือมากกว่านั้นก็ได้ ที่เชื่อมด้วยกันและพับได้

บานพับภาพสาม () คือจิตรกรรมที่วาดหรือประติมากรรมแกะบนแผ่นไม้แบ่งเป็นสามบานเชื่อมต่อกันและพับได้ บานกลางจะใหญ่กว่าสองบานข้าง

งานจิตรกรรมบานพับภาพสามเริ่มมาตั้งแต่ศิลปะคริสเตียนแรกเริ่มและเป็นลักษณะศิลปะที่นิยมใช้กันในการสร้างฉากแท่นบูชาตั้งแต่ยุคกลางเป็นต้นมา อาณาบริเวณที่ทำก็ตั้งแต่วัดไบแซนไทน์ทางตะวันออกไปจนถึงวัดเคลต์ในอังกฤษทางตะวันตก งานแบบบานพับภาพสามของจิตรกรและประติมากรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (เรอแนซ็องส์) ที่มีชื่อเสียงก็มีงานของฮันส์ เม็มลิง และเฮียโรนิมัส บอส

ฉากแท่นบูชาของวัดและมหาวิหารทั้งในอังกฤษ ประเทศเยอรมนี หรือประเทศอื่น ๆ ในยุโรปตั้งแต่สมัยกอทิกมักจะเป็นในรูปของบานพับภาพสาม ตัวอย่างของบานพับภาพสามจะเห็นได้ที่มหาวิหารแลนดัฟ (Llandaff Cathedral) ในเวลส์ และมหาวิหารแอนต์เวิร์ป (Cathedral of Our Lady (Antwerp) ในประเทศเบลเยียม ซึ่งมีบานพับภาพสามโดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์สองชิ้น และที่มหาวิหารน็อทร์-ดามที่ปารีสจะเป็นตัวอย่างของการใช้บานพับภาพสามในสถาปัตยกรรม บานพับภาพสามมีอิทธิพลต่อจิตกรร่วมสมัยและช่างภาพ แต่งาน "บานพับภาพสาม" สมัยใหม่มักจะไม่เชื่อมกันอย่างของเก่า

บานพับภาพกว่าสาม () มาจากภาษากรีก "polu-" ซึ่งแปลว่า หลาย กับคำว่า "ptychē" ซึ่งแปลว่า พับ หมายถึงภาพเขียนที่เป็นแผ่นเชื่อมต่อกันที่เกินกว่าสามแผ่น

บานกลางของบานพับภาพแบบนี้จะเป็นภาพที่ใหญ่กว่าภาพอื่น ๆ ซื่งเรียกว่า "แผ่นภาพเอก" และ ภาพอื่น ๆ ที่ประกอบภาพใหญ่จะเรียกว่า "แผ่นภาพข้าง" หรือ "ปีก" บางครั้งบานพับภาพลักษณะเช่นนี้เช่นแผ่นภาพที่เกนต์ (Ghent) หรือที่อิสเซ็นไฮม์ (Isenheim) นี้จะสามารถจัดได้หลายวิธีทำให้เห็นภาพเขียนได้หลายแบบ

บานพับภาพลักษณะนี้นิยมกันมากในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ส่วนใหญ่จะออกแบบสำหรับฉากแท่นบูชาสำหรับวัดหรือมหาวิหาร ลักษณะนี้ก็เป็นที่นิยมกันช่างพิมพ์ "ukiyo-e" ในสมัยเอโดใน ประเทศญี่ปุ่น
ซิงเกิล

ซิงเกิล ( นิยมอ่านว่า ซิงเกิล) ในทางดนตรีคือการบันทึกอย่างสั้นอย่างน้อย 1 เพลง ซึ่งออกจำหน่ายในรูปแบบที่แตกต่างกัน
ปลาตะเพียนทอง

ปลาตะเพียนทอง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Barbonymus altus" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลากระแห ("B. schwanenfeldi") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน กล่าวคือ มีเกล็ดตามลำตัวแวววาวสีเหลืองทองเหลือบแดงหรือส้ม ครีบหางเป็นสีส้มหรือสีแดงสด แต่ปลาตะเพียนทองมีเกล็ดขนาดใหญ่กว่า ครีบหลังและครีบหางไม่มีแถบสีดำ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณไม่เกิน 30 เซนติเมตร

ปลาตะเพียนทองพบอยู่ทั่วไปตามห้วยหนองคลองบึงและแหล่งน้ำขนาดใหญ่ของภาคกลาง ภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย โดยมักจะอยู่ปะปนกับปลากระแหและปลาตะเพียนขาว ("B. gonionotus") ด้วยกันเสมอ ๆ สำหรับต่างประเทศพบในลาว กัมพูชา และภาคใต้ของเวียดนาม

ปลาตะเพียนทองเป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันดี โดยนิยมบริโภคเป็นอาหารมายาวนานและใช้สานเป็นปลาตะเพียนใบลาน นอกจากนี้ยังเป็นปลาชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลาตะเพียนหางแดง", "ปลาลำปำ" หรือ "ปลาเลียนไฟ" ในภาษาปักษ์ใต้ ซึ่งเป็นชื่อเรียกซ้ำซ้อนกับปลากระแห
แคว้นอุมเบรีย

อุมเบรีย () เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี มีเนื้อที่ทั้งหมด 8,456 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 900,000 คน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 จังหวัด คือ จังหวัดเปรูจาและจังหวัดแตร์นี เมืองหลักของแคว้นคือเปรูจา

อุมเบรียเป็นแคว้นที่อยู่ตอนกลางของประเทศอิตาลี มีแคว้นตอสคานาอยู่ทางตะวันตก แคว้นมาร์เคทางตะวันออก และแคว้นลัตซีโยทางใต้ พึ้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินและภูเขาโดยมีเทือกเขาแอเพนไนน์อยู่ทางตะวันออก โดยมีมอนเตเวตโตเร (Monte Vettore) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดอยู่ระหว่างเขตแดนของแคว้นกับลุ่มแม่น้ำไทเบอร์
แคว้นบัส-นอร์ม็องดี

บัส-นอร์ม็องดี () เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนอร์ม็องดี) ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ติดกับแคว้นเบรอตาญและแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ทางทิศใต้ ติดกับแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์และแคว้นโอต-นอร์ม็องดีทางทิศตะวันออก ส่วนทางทิศเหนือติดกับช่องแคบอังกฤษ
บอร์โด

บอร์โด (, , บางครั้งในไทยมีสะกดว่า บอร์โดซ์ และ บอร์กโดซ์) เป็นเมืองท่าตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลักของจังหวัดฌีรงด์และของแคว้นนูแวลากีแตน มีชื่อเสียงอย่างมากมายจากไร่องุ่นที่พบเห็นในตลอดเส้นทางเข้าสู่เมืองและไวน์ประจำแคว้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 โดยสถานที่ทำไวน์สำคัญ ๆ ที่ผู้รักไวน์ชาวไทยน่าจะรู้จักก็คือ แซ็งเตมีลียง, โปยัก (Pauillac), แซ็งแต็สแต็ฟ (Saint-Estèphe) และโซแตร์น (Sauternes) มีแม่น้ำการอนไหลผ่านและออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่เมืองซูลัก-ซูร์-แมร์ และยังมีท่าเรือปอร์เดอลาลูน (Port de la Lune) ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกตั้งแต่ปีค.ศ. 2007 อีกด้วย

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญภายในเมือง ส่วนมากเป็นสิ่งก่อสร้างที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่อดีตกาล เช่น สิ่งก่อสร้างสมัยโรมันอย่าง Palais Gallien, ถนนคนเดินที่ยาวที่สุดในยุโรปที่ La rue Sainte-Catherine, ประตูเมืองสุดคลาสสิกอย่าง Porte Cailhau เป็นต้น

บอร์โดถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเดิมมีชื่อว่า "บูร์ดีกาลา" (Burdigala) ในภาษาละติน ทำให้ทุกแห่งในเมืองเต็มไปด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนาน

รถบัสและรถรางเป็นการคมนาคมที่ใช้ภายในเมืองบอร์โด โดยมีบริษัท TBC (Tram et Bus de la CUB) เป็นผู้ดูแล ซึ่งผู้โดยสารสามารถเดินทางในราคาเดียวกันทั่วทั้งเมืองบอร์โด ซึ่งทาง TBC ได้เปิดให้บริการรถรางไฟฟ้าไปเมื่อปลายปี ค.ศ. 2003 ด้วยเทคโนโลยี ground-level power supply of the Alimentation par Sol (APS) หรือการจ่ายไฟฟ้าผ่านรางโดยส่งมาจากใต้ดินซึ่งเป็นแห่งแรกของโลก ด้วยเทคโนโลยีนี้จึงทำให้ไม่ต้องใช้การส่งไฟฟ้าผ่านสายที่โยงอยู่ด้านบนของตัวรถรางแบบที่อื่น แต่หากอยากจะเดินทางไปยังเมืองใกล้เคียงภายในเขจังหวัดฌีรงด์ ก็สามารถใช้บริการของรถบัส CiTram หรือรถไฟ โดยราคาขึ้นอยู่กับระยะทางหรือโปรโมชั่นตามเทศกาล
ปลาถ้ำ

ปลาถ้ำ () คือปลาที่อาศัยอยู่ในถ้ำที่มืดมิด โดยมากจะเป็นปลาที่มีผิวหนังสีขาวซีดเผือกและตาบอดหรือตาเล็กมากเนื่องจากไม่ได้ใช้สายตาให้เป็นประโยชน์เลย เพราะแสงสว่างส่องเข้าไปไม่ถึง ปลาถ้ำจะมีระบบนิเวศน์และพฤติกรรมของตัวเองโดยเฉพาะ แตกต่างจากปลาที่พบทั่วไป ซึ่ง ปลาถ้ำสามารถพบได้ในถ้ำทุกภูมิภาคของโลก

ในส่วนของทวีปยุโรป เพิ่งจะมีการค้นพบปลาถ้ำเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2012 โดยนักดำน้ำผู้หนึ่งขณะสำรวจแม่น้ำดานูบ ที่ตอนเหนือของภาคใต้ประเทศเยอรมนี โดยพบปลาที่อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Cobitidae) ที่มีผิวหนังซีดขาวออกชมพู เห็นเส้นเลือดภายใต้ผิวหนังด้วยตาเปล่าได้ และมีดวงตาขนาดเล็ก ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเป็นปลาที่แยกออกมาจากปลาหมูหรือปลาค้อทั่วไปเมื่อ 20,000 ปีก่อน และคงจะไม่ได้มีเพียงแค่ชนิดเดียว

สำหรับในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คาดว่าจะมีถึง 26–39 ชนิด การสำรวจในปี ค.ศ. 2001 ที่ต้นน้ำในจังหวัดจันทบุรี พบ 8 ชนิด ในสกุล "Schistura"

ปัจจุบัน พบในประเทศไทยไม่ต่ำกว่า 8 ชนิด ใน 3 วงศ์ ได้แก่
เทคโนราที

เทคโนราที () เป็นเสิร์ชเอนจินสำหรับค้นหาบล็อก โดยมีดัชนีค้นหากว่า 112 ล้านบล็อก (ข้อมูล ธันวาคม 2550) ชื่อของเว็บมาจากคำผสมระหว่าง เทคโนโลจิคอล (technological) และ ลิเทอราที (literati) ที่หมายถึงความรู้ในด้านเทคโนโลยี

เทคโนราทีทำงานโดยใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส
อุทยานแห่งชาติหาดวนกร

อุทยานแห่งชาติหาดวนกร ตั้งอยูในพื้นที่อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ และอำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แต่เดิมเป็นป่าสงวนแห่งชาติป่าวังด้วนและป่าห้วยยาง เป็นที่ตั้งของสวนป่าห้วยทราย ท้องที่อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ สวนป่าห้วยยาง สวนรุกขชาติห้วยยาง และสถานีวนกรรมห้วยยาง ท้องที่อำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาสถานีวนกรรมห้วยยางได้ถูกยกเลิกไป เมื่อทางกรมป่าไม้มีนโยบายที่จะจัดตั้งอุทยานแห่งชาติ จึงได้โอนพื้นที่แห่งนี้มาให้กองอุทยานแห่งชาติดำเนินการตั้งแต่ปีงบประมาณ 2532 เป็นต้นมา อุทยานแห่งชาติหาดวนกร ตั้งอยู่ริมถนนเพชรเกษม ห่างจากประจวบคีรีขันธ์ไปทางอำเภอทับสะแก ประมาณ 23 กิโลเมตร
วัดเกาะหลัก

วัดเกาะหลัก อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นวัดเก่าสร้างมาราว พ.ศ. 2300 ได้รับการยกฐานะ เป็นพระอารามหลวง เมื่อ พ.ศ. 2515

ชื่อวัดเกาะหลัก ตั้งตามสถานที่ตั้งวัด คือ บริเวณอ่าวเกาะหลัก
สถานที่ตั้งวัด เลขที่ 306 ถนนสละชีพ ตำบลประจวบฯ อำเภอเมืองประจวบฯ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เนื้อที่ 41 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา
สถานะ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ 
ประวัติการสร้าง ประมาณ พ.ศ. 2300 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ว่าใครเป็นผู้ริเริ่มสร้าง หรือสร้างในปี พ.ศ.ใดแน่นอน แต่มีประกาศตั้งวัดเมื่อ วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480

1. หลวงพ่อศรีสุนทร จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

2. สมภารหรั่ง จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

3. สมภารถึก จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

4. หลวงพ่อจ้อย จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

5. พระอาจารย์อินทร์ จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

6. พระครูสุทธาจารคุณ (อ่ำ อินฺทโชโต) พ.ศ. 2458 - 2472 ผู้รั้งตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดประจวบฯ

7. พระสุเมธีวรคุณ (เปี่ยม จนฺทโชโต) พ.ศ. 2473 - 2492 อดีตเจ้าคณะจังหวัดประจวบฯ

8. พระสุเมธีวรคุณ (โถ พฺรหฺมสโร) พ.ศ. 2492 - 2510 อดีตเจ้าคณะจังหวัดประจวบฯ

9. พระราชวิสุทธิคุณ (เกตุ จิตฺตสาโร วงศ์แหวน) พ.ศ. 2511 - 2542 อดีตเจ้าคณะจังหวัดประจวบฯ

10. พระเมธีคุณาภรณ์ (อุดม สิริวณฺโณ เกตุสิริ)
โนยูแฮงอัป

"โนยูแฮงค์อัพ" () ประพันธ์โดย Arnthor Birgisson, Rami Yacoub และ Savan Kotecha ขับร้องโดยผู้ชนะการประกวดรายการ ดิ เอ็กซ์ แฟกเตอร์ เชน วอร์ด เพลงนี้ออกจำหน่ายรูปแบบ ซิงเกิล double A-side พร้อมกับเพลง "อิฟแดทส์โอเควิทยู"
อิฟแดทส์โอเควิทยู

"อิฟแดทส์โอเควิทยู" () ประพันธ์โดย Savan Kotecha, Arnthor Birgisson และ Max Martin สำหรับผู้ชนะการประกวดรายการ ดิ เอ็กซ์ แฟกเตอร์ เชน วอร์ด บรรจุในอัลบั้มที่ 2 ของเขา เบรธเลส นับเป็นซิงเกิลที่ 4 ของเขา เมื่อนับรวมซิงเกิลทั้งหมด ซึ่งมาพร้อมกับ double A-side เพลง "โนยูแฮงค์อัพ" ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มเบรธเลส ปล่อยสู่สถานีวิทยุเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2550

อิฟแดทส์โอเควิทยู เป็นเพลงแนว ป๊อบสไตล์เร้กเก้ ซึ่งสามารถขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ทว่าจะเป็น 105.5 EazyFM, 99.5 The Radio และ MET 107 FM ในเวลาอันรวดเร็ว รวมทั้งยังเป็นเพลงสากล 1 ใน 2 เพลง (อีกเพลงคือ ‘Beautiful Girls’ ของ ฌอน คิงสตัน) ที่เปิดบ่อยสุดในสถานีวิทยุเพลงสากลของไทย
เอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ () (อเดลเฮด เอ็มมา วิลเฮลมินา เทเรเซีย แห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์)(2 สิงหาคม พ.ศ. 2401 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2477) เป็นพระมเหสีแห่งสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์เป็นพระราชินีตั้งแต่ พ.ศ. 2433 ถึง พ.ศ. 2441 และ สมเด็จพระราชชนนีตั้งแต่ พ.ศ. 2433 ถึง พ.ศ. 2477

เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ทรงประสูติที่เมือง อรอลเซนเมืองหลวงของแคว้นเล็กๆในเยอรมันซึ่งก็คือแคว้นวัลเด็คและไพร์มอนต์ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2401 เป็นพระธิดาในจอร์จ วิคตอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ และ เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งนัสเซา
พระเชษฐาของพระนางเจ้าชายเฟรดดริช ได้เป็นเจ้าชายแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ ส่วนพระกนิษฐา เจ้าหญิงเฮเลนา เฟรเดอริกา ได้เป็นพระชายาแห่งเจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุคแห่งแอลบานี ซึ่งเป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรและ เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี

พระนางทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2422 2 ปีหลังจากพระมเหสีพระองค์แรกของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ คือ เจ้าหญิงโซฟีแห่งเวือร์ทเท็มแบร์กเสด็จสวรรคต พระเจ้าวิลเล็มที่ 3 ได้แต่งตั้งเจ้าหญิงพอลีนพระกนิษฐาของเจ้าหญิงเอ็มมา เป็นเจ้าหญิงไทราแห่งเดนมาร์ก
พระราชินีเอ็มมามีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินา ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2423 ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์

เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์เสด็จสวรรคตในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 ทำให้เจ้าหญิงวิลเฮลมินา เป็นกษัตริย์สืบต่อไป
พระราชินีเอ็มมาเสด็จสวรรคตในวันที่20 มีนาคม พ.ศ. 2477 พระชนมายุ 75 พรรษา
ช้างพลายมงคล

ช้างพลายมงคล เป็นช้างพลายที่มีชื่อเสียงของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร)

ช้างพลายมงคล เป็นลูกช้างพลายที่พระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ได้ส่งมาเป็นของขวัญถวายแด่ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ เนื่องในพระราชพิธีโสกันต์ เมื่อ พ.ศ. 2433 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าให้เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ซึ่งเป็นพระอภิบาลในเจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ เป็นผู้ดูแลช้างนั้น

เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้นำช้างพลายมงคลมาเลี้ยงดูที่วังบ้านหม้อของท่าน มอบหมายให้ควาญช้างชื่อ ภู่ เป็นผู้ดูแล จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2437 เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศเสด็จทิวงคต เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ก็ยังเป็นผู้ดูแลพลายมงคลสืบมา

เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ซึ่งรับราชการกำกับดูแลกรมหมาดเล็ก กรมม้า และกรมมหรสพ ได้ฝึกหัดช้างพลายมงคลให้เล่นละครในคณะละครดึกดำบรรพ์ของท่าน ช้างพลายมงคลมีชื่อเลียงเป็นที่เลื่องลือถึงความแสนรู้ ในการเล่นบทช้างเอราวัณ ในโขนตอนหนุมานหักคอช้างเอราวัณ พลายมงคลจะถูกทาสีขาวทั้งตัว และติดหัวช้างปลอมสองข้าง ในการแสดงละครจะต้องถูกหนุมานหักคอกระดาษ พลายมงคลต้องแกล้งล้มทำทีเป็นตาย และสามารถแสดงได้สมบทบาท เป็นที่ชื่นชอบของคนดู

ในปี พ.ศ. 2442 พลายมงคลเกิดตกมันและทำร้ายผู้คนที่มาแหย่ ครั้งหนึ่งถึงกับอาละวาดทำร้ายตาภู่ ควาญช้างประจำตัวเสียชีวิต พลายมงคลต้องถูกลงโทษนำไปเป็นช้างใช้งานในกรมสุขาภิบาล ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ มีหน้าที่ใช้แรงงานบดถนน ในการก่อสร้างถนนราชดำเนิน

ต่อมาเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้ขอประทานช้างพลายมงคลคืน เพื่อนำไปถวายเจ้าอินทวโรรสสุริยวงศ์ พระโอรสของพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เพื่อนำกลับไปเลี้ยงดูที่บ้านเกิด แต่ช้างพลายมงคลได้ล้มเสียกลางทาง ที่จังหวัดตาก ก่อนจะเดินทางไปถึงเชียงใหม่
เกาะลูซอน

ลูซอน (Luzon) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและการเมืองมากที่สุดของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในกลุ่มเกาะทั้งสามกลุ่มของประเทศ (อีกสองกลุ่มได้แก่ วีซายันและมินดาเนา) โดยกลุ่มเกาะลูซอน ได้แก่ ตัวเกาะลูซอนเอง รวมทั้งหมู่เกาะบาตันและหมู่เกาะบาบูยันทางทิศเหนือ และเกาะต่าง ๆ ทางทิศใต้ ได้แก่ เกาะกาตันดัวเนส เกาะมารินดูเก เกาะมัสบาเต เกาะรอมบลอน และเกาะมินโดโร

เกาะลูซอนปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในชื่อว่า "จักรวรรดิซ้องน้อย" (Lesser Song Empire) หรือ Lusong Kok จากนั้นนักสำรวจชาวโปรตุเกสได้บันทึกเกาะนี้ไว้ในแผนที่ของพวกเขาในชื่อ "ลูโซเนีย" (Luçonia) หรือ "ลูซอน" (Luçon) ชาวสเปนเข้ามาถึงเกาะนี้และอ้างกรรมสิทธิ์เพื่อครอบครองในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายใต้การปกครองของสเปน ลูซอนยังมีชื่อเรียกว่า นวยบากัสตียา (Nueva Castilla) หรือ นิวคาสตีล (New Castile) อีกด้วย ต่อมาในช่วงการปฏิวัติฟิลิปปินส์ เอมีลีโอ อากีนัลโดได้ประกาศเอกราชจากสเปนและจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่เกาะแห่งนี้ แต่หลังจากนั้นทั้งหมู่เกาะก็ตกไปอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งเกาะลูซอนและเกาะอื่น ๆ ได้เอกราชอย่างสมบูรณ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1946
เกาะเตียร์ราเดลฟวยโก

เตียร์ราเดลฟวยโก () หรือชื่อเต็มคือ อิสลากรันเดเดเตียร์ราเดลฟวยโก () เป็นเกาะแห่งหนึ่งตั้งอยู่ใกล้กับด้านปลาย (ทางทิศใต้) ของภาคพื้นทวีปอเมริกาใต้ ทั้งสองถูกแบ่งออกจากกันด้วยช่องแคบมาเจลลัน โดยซีกตะวันตกของเกาะเป็นของประเทศชิลี ส่วนซีกตะวันออกเป็นของประเทศอาร์เจนตินา เกาะนี้เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะที่มีชื่อเดียวกันว่า "เตียร์ราเดลฟวยโก"

เกาะเตียร์ราเดลฟวยโกมีเนื้อที่ 47,992 ตารางกิโลเมตร จึงเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 29 ของโลก เมืองหลักสองแห่งได้แก่ อูซัวยา (Ushuaia) และรีโอกรันเด (Río Grande) ซึ่งอยู่ในอาร์เจนตินาทั้งสองเมือง ในขณะที่จุดสูงสุดของเกาะคือยอดเขาดาร์วิน (Monte Darwin) อยู่ในชิลี เมืองอื่น ๆ ได้แก่ โตลูอิน (Tolhuin) และปอร์เบนีร์ (Porvenir) ในอาร์เจนตินาและชิลีตามลำดับ นอกจากนี้ ส่วนเหนือของเกาะยังมีตะกอนน้ำมันสะสมอยู่ ซึ่งหมู่บ้านเซร์โรซอมเบรโร (Cerro Sombrero) ในชิลีเป็นศูนย์กลางการสกัดน้ำมันหลักบนเกาะ
โทรสาร

โทรสาร หรือ โทรภาพ ( "แฟกซ์") คือเทคโนโลยีโทรคมนาคมอย่างหนึ่งใช้สำหรับโอนถ่ายข้อมูลสำเนาของเอกสาร ผ่านทางอุปกรณ์บนเครือข่ายโทรศัพท์ที่เรียกว่า "เครื่องโทรสาร" หรือ "telecopier" ในอุตสาหกรรมบางประเภท การส่งสำเนาเอกสารจากระยะไกลไปยังบุคคลหนึ่ง ข้อดีคือรวดเร็วกว่าการส่งทางไปรษณีย์ แต่ข้อเสียคือเอกสารที่ได้รับอาจมีคุณภาพต่ำ และรูปแบบที่จัดวางไว้อาจไม่ตรงตำแหน่งหรือผิดเพี้ยนไป ปัจจุบันโทรสารได้ลดความนิยมลงไป เนื่องจากนิยมส่งเอกสารทางอีเมลแทน ซึ่งจะไม่เกิดข้อเสียดังกล่าว

"facsimile" มาจากภาษาละติน "fac simile" แปลว่า การทำให้เหมือนกัน หรือการทำสำเนา บางครั้งในภาษาอังกฤษมีการใช้คำว่า "telefacimile" หรือ "telefax" หมายถึง การทำสำเนาระยะไกล
สเปกตรัม

สเปกตรัม (ละติน spectrum "ภาพ, การปรากฏ") หมายถึง เงื่อนไขอย่างหนึ่ง ที่ไม่ได้จำกัดเฉพาะกลุ่มของค่าหนึ่งๆ แต่สามารถแปรผันได้อย่างไม่สิ้นสุดภายใต้ความต่อเนื่อง (continuum) คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกในเรื่องวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวกับทัศนศาสตร์ (optics) โดยเฉพาะแถบสีรุ้งที่ปรากฏจากการแยกแสงขาวด้วยปริซึม นอกจากนั้นแล้วสามารถใช้ในความหมายอื่นที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ เช่น สเปกตรัมของความคิดเห็นทางการเมือง สเปกตรัมของการออกฤทธิ์ของยา ซึ่งค่าต่างๆ ในสเปกตรัมไม่จำเป็นต้องเป็นจำนวนที่นิยามไว้อย่างแม่นยำเหมือนในทัศนศาสตร์ แต่เป็นค่าบางค่าที่อยู่ภายในช่วงของสเปกตรัม

สเปกตรัมที่มองเห็นได้ แสงเป็นคลื่นของการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า  " แสงสีขาว"       เป็นส่วนผสมชองแสงสีต่างๆ  แต่ละแสงสีมีความถี่และความยาวคลื่นเฉพาะ  ตัวสีเหล่านี้รวมตัวเป็นสเปกตรัมที่มองเห็นได้  ตาและสมองของเรารับรู้สิ่งต่างๆ  จากความแตกต่างของความยาวคลื่นของสีที่เรามองเห็นได้

แสงสีที่ปล่อยออกมา

ลำแสงขาวที่ถูกหักเหขณะที่มันผ่านเข้าและออกจากปริซึม  ปริซึมหักเหแสงที่มีความยาวคลื่นต่างๆกันด้วยปริมาณต่างกัน  แล้วปล่อยให้ลำแสงขาวออกมาเป็นสเปกตรัมที่มองเห็นได้

แสงสี  และความร้อน

อะตอมของวัตถุร้อนจะให้รังสีอินฟราเรด  และแสงสีแดงบางส่วนออกมา  ขณะทีวัตถุร้อนขึ้น  อะตอมของวัตถุจะให้แสงสีที่มีความยาวคลื่นสั้นลง  ได้แก่  แสงสีส้มแล้วเป็นแสงสีเหลือง  วัตถุที่ร้อนมากจะให้แสงสีทั้งสเปกตรัมทำให้เห็นเป็นแสงสีขาว

สีดิฟแฟรกชั่น

พลังงานคลื่นทุกรูปจะ  "ดิฟแฟรก"  หรือกระจายออกจาเมื่อผ่านช่องว่าง   หรือรอบๆวัตถุ  แผ่นดิฟแฟรกชันเกรตติ้ง  เป็นแผ่นแก้วที่สลักเป็นช่องแคบๆ  รังสีแสงจะกระจายออก  ขณะที่ผ่านช่องแคบนั้นและมีสอดแทรกระหว่างรังสีโค้งเหล่านั้นเกิดเป็นทางของสีต่างๆกัน

สีท้องฟ้า

ท้องฟ้าสีฟ้า

ดวงอาทิตย์ให้แสงสีขาวบริสุทธิ์  ซึ่งจะกระเจิงโดยโมเลกุลของอากาศ  ขณะที่ส่องเข้ามาในบรรยากาศของโลก  แสงสีฟ้าจะกระเจิงได้ดีกว่าแสงสีอื่น จึงทำให้ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า

ท้องฟ้าสีแดง

เมื่อดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า  แสงสีฟ้าทางปลายอีกด้านหนึ่งของสเปกตรัมจะกระเจิง  เราจะเห็นดวงอาทิตย์เป็นแสงสีแดง-ส้ม  เพราะแสงสีจากปลายสเปกตรัมด้านนี้ผ่านมายังตาเรา  แต่แสงสีฟ้าหายไป

รุ้งปฐมภูมิ

จะเห็นรุ้งในขณะทีฝนตก  เมื่อดวงอาทิตย์  อยู่ช้างหลังเรา  รังสีแสงอาทิตย์ส่องผ่านหยดน้ำฝน  ในท้องฟ้า  หยดน้ำฝนนั้นคล้ายปริซึมเล็กๆ  แสงขาวจะหักเหเป็นสเปกตรัมภายในหยดน้ำฝน  และจะสะท้อนกลับออกมาสู่อากาศเป็นแนวโค้งสีต่างๆ

อ้างอิง
เวอร์นอน แอล สมิธ

เวอร์นอน โลแมกซ์ สมิธ () เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1927 ในเมืองวิชิทอ รัฐแคนซัส เป็นศาตราจารย์ทางด้านเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเชปแมน รัฐแคลิฟอร์เนีย และนักวิชาการของมหาวิทลัยจอร์จ เมสัน อันเป็นศูนย์กลางของการศึกษาวิทยาศาสตร์เศรษฐศาสตร์ และของศูนย์เมอร์เซตัส ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย

เวอร์นอน สมิธได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ในปี 2002 ร่วมกับดาเนียล คาห์เนแมน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและประธานของสถาบันวิจัยนานาชาติในด้านเศรษฐศาสตร์เชิงทดลอง และนักวิชาการชั่วคราวของสถาบันคาโตในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.

เวอร์นอน สมิธเป็นศิษย์เก่าของวิชิตานอร์ทไฮสคูลและมหาวิทยาลัยเฟรนส์ สมิธจบปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าจากแคลเทคในปี 1949 และปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคนซัสในปี 1955 และขณะที่ศึกษาปริญญาเอกอยู่ที่ฮาร์วาร์ดนั้น เขาได้เป็นอาจารย์สอนที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) ในบางรายวิชาอีกด้วย

สมิธรับงานสอนครั้งแรกที่วิทยาลัยการจัดการครานเนิร์ทแห่งมหาวิทยาลัยเพอร์ดูในช่วงปี 1955 ถึง 1967 และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์เต็มตัว และเป็นที่ทำงานที่เขาได้เริ่มทำงานทางด้านเศรษฐศาสตร์เชิงทดลอง
คารูโซ

คารูโซ () เป็นบทเพลงผลงานการประพันธ์ของลุซิโอ ดัลลา ในปี พ.ศ. 2529 เพื่ออุทิศให้แด่เอ็นริโก คารูโซ นักร้องโอเปร่าชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง

เพลงนี้ได้นำมาร้องใหม่หลายครั้ง อาทิ Antonio Forcione กับ Sabina Scubbia ในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) กับอัลบั้ม "Meet Me In London" และในปี พ.ศ. 2546 กับการนำมาร้องใหม่ของ จอช โกรแบน ในอัลบั้ม Closer นักร้องชาวอเมริกัน

คารูโซยังนำมาร้องใหม่โดยอานเดรอา โบเชลลี ในอัลบั้ม "โรมันซา" และ ลูชิอาโน ปาวารอตติ นำเพลงนี้มาแสดงหลายครั้ง ครั้งหนึ่งได้นำไปแสดงในคอนเสิร์ต "The Three Tenors" และอยู่ในอัลบั้มขายดีที่สุดในปารีส ในปี พ.ศ. 2541

อิลดีโว นำเพลงคารูโซมีขับร้องใหม่ในอัลบั้ม"เซียมเปร" และวางจำหน่ายซิงเกิล คารูโซเป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวของอัลบั้มนี้
โอเพนไอดี

โอเพนไอดี (OpenID) หรือมีสะกด โอเพ่นไอดี เป็นรูปแบบการลงชื่อเข้าใช้ (ล็อกอิน) เข้าสู่ระบบของเว็บไซต์ โดยเว็บไซต์ที่ใช้ระบบโอเพนไอดีนี้ สามารถให้บริการผู้ใช้ที่ได้ทำการลงทะเบียนไว้แล้วจากเว็บไซต์อื่น โดยผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องทำการลงทะเบียนใหม่ ในปัจจุบันได้มีผู้ให้บริการรองรับการทำงานของโอเพนไอดีในหลายเว็บไซต์รวมถึง ยาฮู! เอโอแอล และ ออเรนจ์ และมีการประกาศของ ไมโครซอฟท์ กูเกิล เวอริไซน์ และ ไอบีเอ็ม โดยรวมไปถึงการทำงานผ่านเว็บเบราว์เซอร์ ไฟร์ฟอกซ์ รุ่น 3.0

โอเพนไอดีพัฒนาขึ้นโดยนายแบรด ฟิตสแพทริก (Brad Fitzpatrick) เจ้าของเว็บไซต์ LiveJournal ในขั้นเริ่มต้นเทคโนโลยีของฟิตสแพทริกยังไม่เป็นมาตรฐานที่ชัดเจน ต่อมาเมื่อมีการทำงานในหลายๆ ส่วน และได้รับเสียงตอบรับจากการใช้งานจริง การจัดการประชุมระหว่างผู้พัฒนาและผู้ร่วมผลประโยชน์ได้ร่วมกันจัดทำจนเป็นสากล ด้วยการร่วมมือจากทุกฝ่ายจึงได้เรียกมาตรฐานนี้ว่า โอเพนไอดี

จากข้อมูลในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 มีการเปิดใช้งานโอเพนไอดีบนอินเทอร์เน็ตแล้วกว่า 1พันล้านไอดี และมีกว่า 9ล้านเว็บไซต์ รองรับการใช้งานโอเพนไอดี

มูลนิธิโอเพนไอดี (OpenID Foundation) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรที่จัดตั้งขึ้นในสหรัฐอเมริกา มูลนิธิโอเพนไอดีจัดตั้งขึ้นเพื่อจัดการเรื่องลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า การทำตลาด และกิจกรรมอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับความสำเร็จของชุมชนโอเพนไอดี

คณะกรรมการของมูลนิธิโอเพนไอดีประกอบด้วยตัวแทนจากชุมชนโอเพนไอดีหกคน และตัวแทนหกคนจากบริษัทต่างๆ
หริมันทิรสาหิบ

หริมันทิรสาหิบ (; ) หรือ วิหารทอง (Golden Temple) เป็นคุรุทวาราที่สำคัญที่สุดในศาสนาซิกข์ ตั้งอยู่ที่เมืองอมฤตสาร์ รัฐปัญจาบ ทางภาคเหนือของประเทศอินเดีย
ผู้อำนวยการสถานศึกษา

คือ เทพพล สวัสดิ์เอื้อ

ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก ได้บัญญัติไว้ 2 ความหมาย คือ

“ผู้บริหารสถานศึกษา” หมายความว่า บุคลากรวิชาชีพที่รับผิดชอบการบริหารสถานศึกษาแต่ละแห่งของรัฐและเอกชo

“ผู้บริหารการศึกษา” หมายความว่า บุคลากรวิชาชีพที่รับผิดชอบการบริหารการศึกษานอกสถานศึกษาตั้งแต่ระดับเขตพื้นที่การศึกษาขึ้นไป
อีมน์เชรีเฟียง

อีมน์เชรีเฟียง (, แปลว่า "เพลงสรรเสริญชาริฟ") เป็นชื่อของเพลงชาติราชอาณาจักรโมร็อกโก ทำนองเพลงประพันธ์โดยเลโอ มอร์กอง (Léo Morgan) ซึ่งใช้มาตั้งแต่สมัยที่โมร็อกโกยังเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส โดยมีเนื้อร้องต่างจากที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ภายหลังเมื่อได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2499 แล้ว จึงได้ใช้เฉพาะทำนองเป็นเพลงชาติ ส่วนเนื้อร้องฉบับปัจจุบันนี้ประพันธ์โดยอาลี สควอลลี ฮุสไซนี (Ali Squalli Houssaini) เมื่อ พ.ศ. 2513

คำว่า "ชาริฟ" (, sharif) ในภาษาอาหรับ เป็นชื่อของตำแหน่งประมุขเผ่า ทำหน้าปกป้องคุ้มครองชนเผ่าและทรัพย์สินของเผ่าพันธุ์ตน หากผู้อยู่ในตำแหน่งนี้เป็นสตรีจะเรียกว่า "ชารีฟาห์" (sharifah)
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต

เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต (พระนามเต็ม: "อัสตริด โจเซฟิน-ชาร์ลอต ฟาบรีเซีย เอลิซาเบธ เปาลา มารี", ) ประสูติเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ทรงเป็นสมเด็จพระโสทรกนิษฐภคินี ใน สมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมองค์ปัจจุบันและก็เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และ สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม

พระองค์เป็นพระชายาในอาร์ชดยุกลอเรนซ์แห่งออสเตรีย-เอสเตดังนั้น พระองค์จึงทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น "อาร์ชดัชเชสแอสตริดแห่งออสเตรีย-เอสต์ เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม ดัชเชสแห่งโมเดนา และ เจ้าหญิงแห่งฮังการี" " ("Her Imperial and Royal Highness" The Archduchess of Austria-Este, The Princess of Belgium, The Duchess of Modena, and the Princess Royal of Hungary) "

พระบิดาทูนหัวคือ เจ้าชายฟาบริซีโอ้ ราฟโฟ แห่งคาลาเบรีย และพระมารดาทูนหัวคือ แกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ลอตแห่งลักเซมเบิร์ก ซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และทรงเป็นสมเด็จป้าในพระองค์อีกด้วย

พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกลอเรนซ์แห่งออสเตรีย-เอสต์ ซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเพียงพระองค์เดียวในอาร์ชดยุกโรเบิร์ต และ อาร์ชดัชเชสมาเกอริต้าแห่งออสเตรีย-เอสต์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2527 มีพระโอรส-พระธิดารวมทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้เจ้าหญิงอัสตริดทรงเป็นองค์ประธานสภากาชาดเบลเยียมจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นนายทหารด้านการแพทย์ (ยศพันเอกหญิง) ประจำกองทัพราชนาวี และทรงอุทิศพระองค์เพื่อสังคมโดยทรงช่วยเหลือประชาชนและผู้ยากไร้ โดยมีพระสวามีทรงคอยช่วยเหลืออีกแรง
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เป็นการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาทางน้ำโอลิมปิก มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันใน 32 รายการ
เชน (แก้ความกำกวม)

เชน สามารถหมายถึง
ร่องตามยาว

ในสมอง ร่องตามยาว หรือ ร่องแนวกลางตามยาว (อังกฤษ: medial longitudinal fissure, longitudinal cerebral fissure, longitudinal fissure หรือ interhemispheric fissure) เป็นร่องลึกที่แบ่งซีรีบรัล เฮมิสเฟียร์ หรือสมองสองข้างออกจากกันในสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง

Falx cerebri เป็นเยื่อดูรา (dura mater) ที่อยู่ภายในร่องนี้
หาดนิยม

หาด นิยม ตั้งอยู่ในหมู่บ้านตะกรบ หมู่ที่สอง ตำบลตะกรบ เป็นลักษณะหาดตามแบบตะวันออกของอ่าวไทยกล่าวคือ เป็นหาดทราย มีอาณาเขตติดต่อกับ หาดทรายแก้วในทางทิศเหนือ และหาดนายอำเภอทางทิศใต้ทางด้านตะวันออกติดกับอ่าวไทยสามารถมองเห็นเกาะต่างได้ในวันที่ สภาพอากาศสดใส มีความยาวประมาณ 2 ถึง 3 กิโลเมตรโดยประมาณ สภาพโดยทั่วไป เป็นหาดทราย บริเวณชายหาด ประกอบไปด้วย ต้นสน เป็นแนวตามชายฝั่ง ซึ่งเป็นบรรยากาศที่รมรื่นเหมาะแก่การผักผ่อนเป็นอย่างยิ่ง ต้นสนเหล่านี้ เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ ที่ทำให้เกิด ชื่อ หาดนิยม ตามประวัติ ที่เล่ากันมาว่า แต่ก่อนนั้นก็ไม่มีแนวของต้นสนแต่อย่างใด จนกระทั่ง อาจารย์ นิยม เชื้อพราหมณ์ ซึ่งเป็น ผู้อำนวยการ โรงเรียนบ้านตะกรบ ได้ชักชวนชาวบ้านตะกรบให้ร่วมมือกันปลูกต้นสน ในแนวชายหาด จนในที่สุดก็ได้มีแนวต้นสนดังกล่าวบริเวณหาดนิยม ถึงแม้ว่าต้นสนบางต้นได้มีการ ล้มตายไปบ้าง แต่ก็มีการปลูกทดแทน ทั้งตามธรรมชาติ และความร่วมมือของชาวบ้าน ทำให้ปัจจุบันนี้ยังคงมีต้นสนอยู่มากมาย ด้วยเหตุดังกล่าวชาวบ้านก็เรียกหาดดังกล่าวนี้ ว่า หาดนิยม เราสามารถเดินทางได้ด้วยความสะดวกสบายโดยทางรถยนต์ โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 4112 บ้านห้วยพุน ตำบลพุมเรียง โดยถนนสายนี้เป็นทางเชื่อมต่อจาก ถนน สาย ท่าชนะ สุราษฎร์ธานี ระยะทางจาก ตัวอำเภอไชยา 12 กิโลเมตร นอกจากนั้นยังมีถนนเลียบชายฝั่ง ซึ่งเชื่อมต่อจากสายหลักไปถึงชายหาด จากหาดนิยมไปยังหาด นายอำเภอและกลับเข้าสู่สายหลักอีกด้วย