seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แขวงนิชิ (ซาไก)

แขวงนิชิ (西区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 28.62 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 133,583 คน มีความหนาแน่นของประชากร 4,667 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "แขวงตะวันตก"

แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงมิฮาระ

แขวงมิฮาระ (美原区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 13.24 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 39,230 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,960 ต่อตารางกิโลเมตร

แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006 ซึ่งแขวงนี้ยังครอบคลุมพื้นที่ของตำบลมิฮาระที่ถูกยุบรวมกับเมืองซาไกในปี 2005
แขวงมินามิ (ซาไก)

แขวงมินามิ (南区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 40.44 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 155,266 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,839 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "แขวงใต้"

แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
แขวงซาไก

แขวงซาไก (堺区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 23.69 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 147,413 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,223 ต่อตารางกิโลเมตร

แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

แขวงนี้เป็นแขวงการปกครองหลักของนครซาไก และมีพิพิธภัณฑ์นครซาไกตั้งอยู่ในนี้
สถานีรถไฟโทมาโกไม

สถานีรถไฟโทมาโกไม () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - โทมาโกไม - 
โทมาโกไม -
สถานีรถไฟอาโอบะ

สถานีรถไฟอาโอบะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - อาโอบะ -
สถานีรถไฟอิโตอิ

สถานีรถไฟอาโอบะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - อิโตอิ -
สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ

สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - นิชิกิโอกะ -
สถานีรถไฟชาได

สถานีรถไฟชาได () เป็นสถานีรถไฟในชิราโออิ, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
 - ชาได -
สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ

สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม, ฮอกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H17"
ยูรี บาตูริน

ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน ( (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง

บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ

การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที

เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก
สถานีรถไฟนาเอโบะ

สถานีรถไฟนาเอโบะ () เป็นสถานีรถไฟในแขวงชูโอ, ซัปโปโระ, จังหวัดฮกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H2"
สถานีรถไฟชิโรอิชิ (รถไฟฮกไกโด)

สถานีรถไฟชิโรอิชิ () เป็นสถานีรถไฟในแขวงชิโรอิชิ, ซัปโปโระ, จังหวัดฮกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H03"
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1990

คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1990 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 9 - 26 สิงหาคม 2533 จัดแสดงที่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 22 รอบ จำนวนผู้ชม 44,000 คน แขกรับเชิญในครั้งนี้คือ หัทยา เกษสังข์ ซึ่งแสดงเป็นนางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง ให้กับ เบิร์ด ธงไชย ในยุคนั้น จนกลายเป็นเพลงฮิตระเบิดแห่งปี
รูปแบบของ แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ในครั้งนี้ เป็นการจัดแสดงถึงเหล่าผู้ใช้แรงงาน (มนุษย์บูมเมอแรง ที่เรียกตามคอนเสิร์ต) จึงเน้นไปกับการแสดงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมือเช่น ภาษามือ การแสดงเงามือ
ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา

นายพลกอง ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา (; เม็กซิโกซิตี, 14 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – ) ปัจจุบันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของประธานาธิบดีเม็กซิโก เอนริเก เปญญา นิเอโต
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1987

คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 25 - 28 มิถุนายน 2530 จัดแสดงที่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 7 รอบ จำนวนผู้ชม 14,000 คน โดยแขกรับเชิญ ครอบครัว แมคอินไตย์, กลองยาวคณะดุริยประณีต, ลำตัดแม่ประยูร
แขวงนากะ (ฮิโรชิมะ)

แขวงนากะ () เป็นหนึ่งใน 8 แขวงการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 15.32 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นแขวงศูนย์กลางของเมือง เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญได้แก่ สถานีรถไฟฮิโรชิมะ, โดมปรมาณู, อนุสรณ์สถานสันติภาพฮิโรชิมะ และปราสาทฮิโรชิมะ
แขวงคิตะ (นาโงยะ)

แขวงคิตะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 163,155 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
มหาวิทยาลัยออกแลนด์

มหาวิทยาลัยออกแลนด์ (; มาวรี: ) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เป็นมหาวิทยาลัยที่มีอันดับสูงที่สุดในประเทศซึ่งอยู่ในอันดับที่ 81 ของโลกในการจัดอันดับโลกของมหาวิทยาลัยแห่งโลก มหาวิทยาลัยออกแลนด์ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2426 ในฐานะที่เป็นวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแห่งนิวซีแลนด์ประกอบไปคณะแปดคณะ กระจายไปในหกวิทยาเขต มีนักศึกษามากกว่า 40,000 คนและนักศึกษาที่เทียบเท่ามากกว่า 30,000 คน
แขวงชิกูซะ

แขวงชิกูซะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,105 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,082 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงโชวะ

แขวงโชวะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 108,759 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,941 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงเท็มปากุ

แขวงเท็มปากุ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 21.58 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 164,144 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,606 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนากะ (นาโงยะ)

แขวงนากะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 9.38 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 87,302 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนากางาวะ

แขวงนากางาวะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 32.02 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 220,388 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,883 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนากามูระ

แขวงนากามูระ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 16.30 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 134,541 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,254 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงนิชิ (นาโงยะ)

แขวงนิชิ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.93 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 149,607 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,344 ต่อตารางกิโลเมตร
ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง

ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง ( หรือย่อว่า CPHC) เป็นหน่วยงานในสังกัดบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติของสหรัฐ ทำหน้าที่รับผิดชอบในการติดตามและออกประกาศเกี่ยวกับการเตือนภัย การเฝ้าระวัง การให้คำแนะนำ การอภิปราย และแถลงการณ์กับพายุหมุนเขตร้อนภายในพื้นที่แปซิฟิกกลาง โดยมีขอบเขตตั้งแต่ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตรขึ้นไป และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันตกถึงเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐฮาวาย มีฐานะเป็นศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) สำหรับพายุหมุนเขตร้อนในนาม RSMC โฮโนลูลู

หน่วยงานนี้มีฐานที่ตั้งอยู่ในเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ร่วมกับสำนักงานการพยากรณ์โฮโนลูลูของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ ซึ่งอยู่ภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยฮาวายที่มาโนอา โดยสำนักงานพยากรณ์โฮโนลูลูจะปฏิบัติงานในฐานะศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ หรือเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่แปซิฟิกกลาง ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางเริ่มดำเนินงานมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 โดยทำงานแทนที่ศูนย์พยากรณ์เดิมอย่าง ศูนย์เตือนเฮอร์ริเคนร่วม

พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางคือพื้นที่แปซิฟิกกลาง (CP; Central Pacific) ซึ่งเป็นเขตทางการปกครอง ไม่ใช่เขตทางอุตุนิยมวิทยา โดยไม่ถือเป็นแอ่งพายุหมุนเขตร้อน (พื้นที่ที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวซึ่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน) แต่มักพูดถึงบ่อย ๆ ในฐานะ"แอ่ง"แปซิฟิกกลาง หรือ"แอ่ง"แปซิฟิกเหนือตอนกลาง ขอบเขตด้านตะวันตกที่สุดของพื้นที่รับผิดชอบคือเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา หรือเส้นแอนไทเมริเดียน โดยถือเป็นเส้นแบ่งเขตวันสากลสำหรับละติจูดในเขตร้อน ในทางอุตุนิยมวิทยา พื้นที่นี้ครอบคลุมด้านตะวันตกของแอ่งแปซิฟิกตะวันออก และด้านตะวันออกของแอ่งแปซิฟิกตะวันตก แม้ว่าศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติจะรับผิดชอบใน"แอ่ง"แปซิฟิกตะวันออกด้วย แต่หน่วยงานดังกล่าวมีขอบเขตแค่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก ไม่ใช่ทั้งแอ่งทางอุตุนิยมวิทยา โดยพื้นที่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก แต่เดิมเป็นพื้นที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการของศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกตะวันออก โดยดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2513 เช่นกัน แต่ปัจจุบันศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกตะวันออกถูกยุบไปร่วมกับศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ

ในพื้นที่นี้ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ไปจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ในทางปฏิบัติแล้ว พายุอาจก่อตัวในพื้นที่แปซิฟิกตะวันออก (ด้านตะวันออกหรือด้านตะวันตกของเส้น 140 องศาตะวันตก) และเคลื่อนตัวมาทางตะวันตก และสามารถส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายได้

ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางจะใช้ชื่อตามธรรมเนียมในภาษาฮาวายมาตั้งชื่อให้กับพายุที่ก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ภายในเขตอำนาจของหน่วยงาน โดยชุดรายชื่อประกอบด้วยชุดของรายชื่อจำนวนสี่ชุด เมื่อรายชื่อชุดที่หนึ่งถูกใช้ไปจนหมดแล้ว จะทำการใช้ชื่อในชุดที่สองต่อ เป็นเช่นนี้จนถึงชุดที่สี่ เมื่อรายชื่อในชุดที่สี่ถูกใช้จนหมดแล้ว ก็จะกลับไปใช้ชื่อในชุดที่หนึ่งอีกครั้ง เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่เหมือนกับในแอตแลนติกและแปซิฟิกตะวันออก ตรงที่ชื่อพายุจะไม่ได้เริ่มต้นด้วยตัวอักษร "A" ในทุก ๆ ปี โดยมีชื่อของพายุที่ถูกถอนแล้วทั้งสิ้นสี่ชื่อ ได้แก่ อีวา (Iwa) เมื่อ พ.ศ. 2525, อีนิกี (Iniki) เมื่อ พ.ศ. 2535, ปากา (Paka) เมื่อ พ.ศ. 2540 และอีโอเก (Ioke) เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งถูกแทนที่ด้วย อีโอ (Io, และภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น อีโอนา/Iona), ไอโอลานา, ปามา และ อีโอปา แทนตามลำดับ

ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางใช้ระบบพยากรณ์พายุหมุนเขตร้อนอัตโนมัติในการพยากรณ์ ออกคำแนะนำ และสร้างภาพกราฟิก
อาคาร อีสต์ เอเชียติก

"บทความนี้หมายถึงอาคารอนุรักษ์ในซอยเจริญกรุง 40 ส่วนเอเชียทีคในความหมายอื่นดูที่: เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์"

อาคาร อีสต์ เอเชียติก หรือ ตึกเก่า บริษัทอีสต์ เอเชียติก เป็นอาคารอนุรักษ์ ที่เคยเป็นอดีตที่ทำการของบริษัทค้าไม้ ดิ อีสต์ เอเชียติก คอมพานี (The East Asiatic Company: EAC) ประจำกรุงเทพมหานคร อาคารได้รับการออกแบบโดยอันนีบาเล รีกอตตี (Annibale Rigotti) และก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ในช่วงปี พ.ศ. 2434 อาคารตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 (ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญ) ติดกับท่าเรือโอเรียนเต็ล ตรงข้ามกับโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร

อาคารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นมาราวปี พ.ศ. 2434 เพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัท ดิ อีสต์ เอเชียทีค คอมพานี (The East Asiatic Company: EAC) บริษัทสัญชาติเดนมาร์กประจำประเทศไทย ซึ่งเปิดทำการในประเทศไทยมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2427 โดย มร.เอ็ช เอ็น แอนเดอร์เซ่น กัปตันเรือชาวเดนมาร์ก

เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นโกดังเก็บสินค้าของบริษัท ต่อมาได้รื้อและสร้างอาคารนี้ขึ้นมาใหม่เพื่เป็นสำนักงานแห่งใหม่จากสำนักงานเดิมซึ่งเช่าพื้นที่อยู่ในโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล

ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้ย้ายไปยังสำนักงานแห่งใหม่ที่ลุมพินี ทาวเวอร์บนถนนสาทร อาคารหลังนี้ได้ถูกขายให้กับเจริญ สิริวัฒนภักดี และมีกำนดว่าจะสร้างเป็นโรงแรม แต่ต่อมาก็ต้องหยุดชะงักเนื่องจากต้องนำงบประใาณไปทุ่มกับการพัฒนาอาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์ บนถนนสาทรแทน

ภายหลังที่กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และมีการซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2544 ปัจจุบัน อาคารอยู่ภายใต้การดูแลของ บริษัท เจริญกรุงสตูดิโอ จำกัด บริษัทบริการให้เช่าสถานที่สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์, โทรทัศน์, ถ่ายภาพ และผลิตผลงานเชิงพาณิชย์ จึงไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปถ่ายภาพด้านในและด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 อาคารนี้ได้เปิดให้สาธารณะได้เข้าชมด้านใน ซึ่งจัดแสดงผลงานศิลปะในงาน บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018

รูปแบบของอาคารได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของยุโรป

ตัวอาคารทางเข้าหันหน้าเข้าหาแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีบันไดจากภายนอกเข้าสู่อาคาร ชั้น 2 บริเวณกึ่งกลางอาคาร มีการก่อ อิฐฉาบปูน 3 ชั้น ด้านบนเป็นดาดฟ้า การประดับตกแต่งอาคารค่อนข้างเรียบง่าย ไม่หรูหรา ฟุ่มเฟือย การทำบันไดทางขึ้นด้านหน้าลักษณะนี้เป็นรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4

ผนังด้านหน้าอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางทำเป็นส่วนเน้น ของอาคาร โดยออกแบบให้ยื่นออกมา จากผนังด้านข้างเล็กน้อย และมีขนาด กว้างกว่าผนังอีก 2 ส่วนที่ขนาบข้าง ด้านบนเป็นผนังที่ก่ออิฐฉาบปูน ทำ สัญลักษณ์เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ยอดโค้งครึ่งวงกลม ภายในปั้นปูนลายสมอเรืออยู่ภายในธง

อาคารชั้น 1 และชั้น 2 ผนังส่วนกลางอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลม ต่อเนื่องกัน 3 ซุ้ม (ส่วนละซุ้ม) และผนังที่ขนาบด้านข้างทั้ง 2 ข้างแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 2 ซุ้ม ผนัง ชั้น 2 อาคารตกแต่งด้วยลายปูนปั้น บริเวณระหว่างซุ้มโค้ง ผนังชั้น 3 แบ่งเป็นส่วนๆ ตามชั้น 1 และ 2 แต่ละส่วนเจาะเป็นซุ้มหน้าต่างโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกันส่วนละ 2 ซุ้ม

เจริญกรุงสตูดิโอ ผู้ถือครองสิทธิ์เช่าสถานที่ของอาคารในปัจจุบัน
แขวงมินามิ

แขวงมินามิ () มีความหมายว่า แขวงใต้ เป็นเขตการปกครองระดับแขวง มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
แขวงมิโดริ (นาโงยะ)

แขวงมิโดริ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 37.91 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 244,990 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,462 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงมิซูโฮะ

แขวงมิซูโฮะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 11.22 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 106,899 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,528 ต่อตารางกิโลเมตร
ตำบลแม่สลองนอก

ตำบลแม่สลองนอก () เป็นตำบลในอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
ตำบลแม่สลองนอกแยกออกจากตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2534 โดยแยกจำนวน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านสันติคีรี ของตำบลป่าซาง บ้านอาแหล่ บ้านเย้าเลาสิบ บ้านธาตุ และบ้านป่าคาสุขใจ ของตำบลป่าตึง ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2535 ได้แยกตำบลเทอดไทย ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก มาตั้งกิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย

สภาพทั่วไปของตำบลแม่สลองนอก มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูง มีเทือกเขาสลับซับซ้อน และมีที่ราบระหว่างเนินเขาแบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
แขวงมินาโตะ (นาโงยะ)

แขวงมินาโตะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 45.64 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 144,203 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 3,160 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงมินามิ (นาโงยะ)

แขวงมินามิ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 18.46 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 136,353 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,386 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงเมโต

แขวงเมโต () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 19.45 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,140 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,490 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงโมริยามะ

แขวงโมริยามะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 34.01 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 174,807 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 5,140 ต่อตารางกิโลเมตร
แขวงอัตสึตะ

แขวงอัตสึตะ () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 8.20 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 66,176 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,070 ต่อตารางกิโลเมตร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า

โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า (; ) หรือเรียกว่า วัดน้อยพระจิตเจ้า เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกประเภทโบสถ์น้อยในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร

โบสถ์น้อยพระจิตเจ้าเป็นที่ประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาเยอรมัน จึงเป็นแหล่งรวมตัวและพบปะที่สำคัญของคริสตชนคาทอลิกชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร และมีอีกชื่อคือ Chapel of the Catholic German-speaking Church Community Bangkok (โบสถ์น้อยและชุมชนของคริสตชนคาทอลิกที่พูดภาษาเยอรมัน ประจำกรุงเทพมหานคร) และเป็นโบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ซึ่งแตกต่างกับโบสถ์ประจำโรงพยาบาลคือโบสถ์เซนต์หลุยส์ ซึ่งตั้งอยู่ถัดไป จึงทำให้ชื่อจดทะเบียนกรมการศาสนา คือ วัดประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ (วัดพระจิตเจ้า)
แขวงฮิงาชิ (นาโงยะ)

แขวงเมโต () เป็นหนึ่งใน 16 แขวงของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 7.71 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 79,563 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 10,319 ต่อตารางกิโลเมตร
การแปลงแบบคาโนนิคัล

ในกลศาสตร์แฮมิลตัน การแปลงแบบคาโนนิคัล คือ การเปลี่ยนแปลงของพิกัดคาโนนิคัล ซึ่งยังคงรูปแบบของสมการแฮมิลตันไว้ ในบางครั้งก็ถูกเรียกว่า รูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปร (form invariance) ไม่จำเป็นที่จะต้องรักษารูปแบบของกลศาสตร์แฮมิลตันเดิมเอาไว้ การแปลงแบบคาโนนิคัลสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีรูปแบบ ซึ่งนำไปสู่สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี (วิธีการที่ใช้สำหรับคำนวณพลังงานที่อนุรักษ์) และทฤษฎีของลีอูลวิลลี่ (ตัวพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติคลาสสิก)

เนื่องจากกลศาสตร์แบบลากรองจ์ขึ้นอยู่กับพิกัดทั่วไป การแปลงพิกัด จะไม่ส่งผลต่อรูปแบบสมการของลากรางจ์ (Lagrange’s equation) และด้วยเหตุนี้ จึงไม่ส่งผลกระทบต่อรูปแบบสมการของแฮมิลตัน (Hamilton’s equation) ด้วย ถ้าหากเราเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมด้วยวิธีการแปลงเลอจองก์ (Legendre transform) แทนในสมการ

ดังนั้น การแปลงพิกัด (หรือ การแปลงจุด (point transformations)) จึงเป็นหนึ่งในวิธีการแปลงฯ อย่างไรก็ตาม ระดับการแปลงแบบคาโนนิคัลเป็นที่ยอมรับมากขึ้น ตั้งแต่การแปลงพิกัดทั่วไปแบบเก่า โมเมนตัมและแม้กระทั่งเวลาอาจจะถูกรวมกันในรูปแบบพิกัดทั่วไปและโมเมนตัมแบบใหม่ การแปลงแบบคาโนนิคัลที่ไม่มีพจน์ของเวลาจะถูกเรียกว่าการแปลงแบบคาโนนิคัลที่ถูกจำกัด (restricted canonical transformations) (ตำราเรียนหลายเล่มก็พิจารณาแต่กรณีนี้)
เพื่อความชัดเจน เราจำกัดการนำเสนอไว้ที่แคลคูลัสและกลศาสตร์คลาสสิก ผู้อ่านหลาย ๆ คน คงคุ้นเคยกับคณิตศาสตร์ขั้นสูง เช่น cotangent bundles, exterior derivatives และ symplectic manifolds สามารถอ่านได้จากบทความที่เกี่ยวข้องกับ symplectomorphism (การแปลงแบบคาโนนิคัลเป็นกรณีพิเศษของ symplectomorphism) อย่างไรก็ตาม คำแนะนำสั้น ๆ ทางคณิตศาสตร์สมัยใหม่อยู่ที่ท้ายของบทความนี้
เติมเศวตชัย นาคสุข

เติมเศวตชัย นาคสุข นักแสดงชาวไทย 
เติมเศวตชัย นาคสุข (ชื่อเล่น เติม) นักแสดงชาวไทยสังกัด สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เกิดวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ภูมิลำเนา จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย การศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะ บริหารธุรกิจ เริ่มเข้าวงการบันเทิง โดยมี เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร พาไปแคสติ้งที่ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และได้เซ็นต์สัญญา 5 ปี มีผลงานละครอาทิ ลิขิตริษยา มือปราบเจ้าหัวใจ (ละครชุด ภารกิจรัก) และ ทายาททองหยิบ จนมีผลงานละครหลายๆเรื่องเค้าคือ เติม เติมเศวตชัย นักแสดง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
Orobanche

Orobanche เป็นสกุลที่มีสปีชีส์มากกว่า 200 สปีชีส์ เป็นพืชเบียนล้มลุกในวงศ์ดอกดิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในเขตอบอุ่นตอนเหนือ บางสปีชีส์ของพืชในสกุลนี้ปัจจุบันอยู่ในสกุล Conopholis มีขนาดเล็ก มักจะอยู่ระหว่าง 10–60 เซนติเมตร สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของสกุลนี้คือ มีลำต้นสีเหลืองจนถึงสีฟาง มีดอกไม้สีเหลือง สีขาว หรือสีฟ้าเหมือนดอกไม้ในสกุลแอนเทอร์รินัม และที่สำคัญคือไม่มีคลอโรฟิลล์

เนื่องจากไม่มีคลอโรฟิลล์ พืชนี้จึงขึ้นอยู่กับต้นไม้ต้นอื่น พืชนี้มักจะเป็นเมล็ดใต้ดินเป็นหลายปี จนรากของพืชอื่นมาถึง แล้วจึงเติบโตเป็นลักษณะคล้ายกับราก ไปยังรากของอีกต้นหนึ่งแล้วดูดน้ำและสารอาหารจากรากของพืชนั้น

ชื่อทางวิทยาศาสตร์มาตากภาษากรีกโบราณ ὄροβος ("ขมขื่น") + ἄγχω ("บีบคอ") ชื่อภาษาอังกฤษ "Broomrape" มาจาก broom ("ไม้กวาด") และภาษาละติน rapum ("หัวใต้ดินของพืช")
อาคารไปรษณีย์กลาง

อาคารไปรษณีย์กลาง หรือ ไปรษณีย์กลาง บางรัก เป็นอาคารที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่ เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ออกแบบโดย นายหมิว จิตรเสน อภัยวงศ์ และพระสาโรชรัตนนิมมานก์ อาคารเคยถูกใช้งานเป็นสถานกงสุลอังกฤษ และที่ว่าการกรมไปรษณีย์โทรเลข ตัวอาคารมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น และ อลังการศิลป์ (Art Deco)

ปัจจุบันอาคารถูกใช้เป็นพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการของไปรษณีย์ไทย, ไปรษณีย์เขตบางรัก และ สำนักงานใหญ่ของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
บุคคลทั่วไปสามารถเดินทางชมภายในอาคารส่วนโถงตรงกลาง ซึ่งใช้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของไปรษณีย์ไทย และสามารถเข้าชมศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) ในส่วนสาธารณะ ได้แก่ ห้องจัดนิทรรศการบริเวณด้านหลังของอาคาร สวนดาดฟ้าสาธารณะ (Public Rooftop Garden) ส่วนบริเวณที่เหลือนั้นสงวนไว้สำหรับสมาชิกของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบเท่านั้น

ด้านบนของอาคารประดับด้วยรูปสลักพญาครุฑสีชมพูอิฐห้อยพวงมาลาเท้างุ้ม ขนาด 2 เท่าคนจริง ซึ่งเป็นผลงานของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี สร้างขึ้นใน ปี พ.ศ.2486 และในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา มีความเชื่อกันว่าอาคารแห่งนี้รอดพ้นจากการถูกการระเบิดทำลายได้อย่างปาฏิหาริย์ด้วยอิทธิฤทธิ์ของพญาครุฑทั้งสองคอยป้องกัน
ด้านหน้าอาคารมีลานกว้างสาธารณะที่ผู้คนในพื้นที่นิยมมาออกกำลังกายและพีกผ่อนช่วงเย็น ตรงกลางของลานประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ผู้ก่อกำเนิดกิจการไปรษณีย์โทรเลขของไทย

ในปัจจุบันอาคารไปรษณีย์กลางมีการจัดสรรพื้นที่เพื่อใช้งานดังนี้ "(ข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561)"

นอกจากนี้ ด้านหลังของอาคารยังมีการก่อสร้างท่าเรือสำหรับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปไอคอนสยาม ซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้าง

ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี

ในคณิตศาสตร์ สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี (HJE; Hamilton–Jacobi equation) เป็นเงื่อนไขที่จำเป็นในการอธิบายเรขาคณิตสุดขีด (extremal geometry) ในภาพรวมของปัญหาที่มาจากแคลคูลัสของการแปรผัน (calculus of variations) และกรณีพิเศษของสมการของแฮมิลตัน-จาโคบี-เบลแมน ชื่อนี้ถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน (William Rowan Hamilton) และคาร์ล กุสตาฟ เจคอบ จาโคบี (Carl Gustav Jacob Jacobi)

ในฟิสิกส์ สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี เป็นสูตรทางเลือกของกลศาสตร์คลาสสิก ซึ่งให้ผลเฉลยเหมือนกับสูตรอื่น ๆ เช่น การใช้กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน (Newton's laws of motion) กลศาสตร์แบบลากรองจ์ (Lagrangian mechanics) และกลศาสตร์แบบแฮมิลตัน (Hamiltonian mechanics) สมการของแฮมิลตัน-จาโคบีเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการระบุปริมาณที่อนุรักษ์สำหรับระบบกลศาสตร์ ซึ่งอาจจะเป็นไปได้แม้ว่าปัญหาทางกลศาสตร์จะไม่สามารถแก้ได้อย่างสมบูรณ์
Ա

Ա (ตัวเล็ก: ա, ชื่อในภาษาอาร์มีเนีย: Այբ) เป็นตัวอักษรตัวแรกของอักษรอาร์เมเนีย ต้นแบบมาจาก α (alpha) ของภาษากรีกที่เปลี่ยนโดยการตัดส่วนบนทิ้ง อักษรอาร์เมเนียอื่น ๆ จำนวนมากเกิดขึ้นในลักษณะเดียวกัน ตัวอักษรนี้ใช้แทนเสียง [⁠a⁠] เทียบเท่ากับเสียงของสระอาในภาษาไทย
นาร์โกเกร์รา

นาร์โกเกร์รา (; หมายถึง "สงครามยาเสพติด") เป็นเกมข่าวกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นโดยเกมเดอะนิวส์.เน็ต เกมนี้ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 สำหรับแอนดรอยด์, พีซี, แมค, ไอโฟน, ไอพอดทัช และไอแพด

เกมมีการวิเคราะห์สงครามยาเสพติดที่ยังดำเนินอยู่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสงครามยาเสพติดเม็กซิโก ซึ่งนักพัฒนาอ้างว่า "...เป็นเกมข่าวที่ท้าทายและยุทธวิธีที่ทำให้คุณอยู่ในแนวหน้าของหนึ่งในความขัดแย้งที่อันตรายที่สุดเท่าที่เคยมีมา นั่นคือสงครามยาเสพติด นาร์โกเกร์รามองไปที่ความขัดแย้งอย่างต่อเนื่องจากมุมมองของเจ้าหน้าที่เม็กซิโก ซึ่งพยายามที่จะปิดกั้นการค้ายาเสพติดภายในประเทศที่ได้รับความเดือดร้อน"

"นาร์โกเกร์รา" เป็นเกมวางแผนการรบประเภททีละรอบซึ่งมี"ความเสี่ยง"เหมือนองค์ประกอบที่เกิดขึ้นบนแผนที่ประเทศเม็กซิโก แผนที่ถูกแบ่งออกเป็นหลายภูมิภาค ส่วนใหญ่ประกอบด้วยรัฐเดียว ซึ่งถูกควบคุมโดยตำรวจหรือหนึ่งในกลุ่มสหพันธ์ธุรกิจ แต่ละภูมิภาคมีหน่วยที่ประจำอยู่จำนวนหนึ่ง หน่วยที่มีมากกว่าจะยึดครองและโจมตีได้ง่ายกว่า บางภูมิภาคยังให้โบนัสเมื่อได้เข้ายึด เช่น รายได้หรือการป้องกันเพิ่มขึ้น แต่ละตาแบ่งออกเป็นสองเฟสหลัก ได้แก่เฟสสนับสนุนและเฟสโจมตี ผู้เล่นจะชนะเมื่อได้กำจัดคู่แข่งอื่น ๆ ทั้งหมดออกจากเกม และจะเป็นฝ่ายแพ้หากสูญเสียพื้นที่ทั้งหมดให้แก่ฝ่ายตรงข้าม เกมนี้มี 3 โหมดที่แตกต่างกัน ได้แก่ เนื้อเรื่อง, การต่อสู้กันประปราย และผู้เล่นหลายคนในประเทศ โดยโหมดการต่อสู้กันประปรายได้รับการจะปลดล็อกเมื่อผู้เล่นได้เสร็จสิ้นในโหมดเนื้อเรื่องแล้ว

ในโหมดเนื้อเรื่อง ผู้เล่นจะเข้ารับตำแหน่งผู้กำกับการของเม็กซิโก โดยมีจุดมุ่งหมายหลักในการแก้ปัญหายาเสพติดในประเทศโดยการทำลายแก๊งค้ายาต่าง ๆ เกมนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงความเชื่อมโยงระหว่างราคายาเสพติดตามท้องถนนและการตรวจสอบ ในฐานะที่การตรวจสอบประสบความสำเร็จ จะส่งผลให้อุปทานของยาเสพติดลดลงและผลักดันให้มีราคาสูงขึ้น แต่เมื่อราคาสูงขึ้น ก็ส่งผลให้แก๊งค้ายาใหม่เข้าสู่ตลาดเนื่องจากมีผลกำไรมากขึ้น

ในตอนเริ่มต้นของผู้เล่นจะมีโอกาสเกิดเหตุการณ์แบบสุ่มขึ้น เหตุการณ์เหล่านี้จะแสดงในฐานะ 'รายงานกิจกรรม' ข้อมูลเหล่านี้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสถานการณ์จริงในเม็กซิโกรวมทั้งภารกิจสำหรับผู้เล่นเพื่อให้มีรายได้เพิ่มขึ้น

ในช่วงเฟสสนับสนุนผู้เล่นจะใช้งบประมาณในการกระจายยูนิตไปยังส่วนต่าง ๆ ของแผนที่ที่พวกเขาควบคุมเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเฟสโจมตีที่ตามมา 4 ความสามารถมีให้สำหรับผู้เล่น; จ้างวานเจ้าหน้าที่ (จัดจ้างหน่วย), โยกย้ายกำลังคน (ย้ายหน่วยระหว่างภูมิภาคใกล้เคียงที่มีการควบคุม), ข่าวกรอง (เปิดเผยจำนวนหน่วยที่ประจำการอยู่ในภูมิภาคที่ไม่มีพรมแดนติดกับของคุณ) และเรื่องภายใน (ลดการทุจริต) ค่าที่สำคัญยังปรากฏบนหน้าจอเกมหลัก ได้แก่ งบประมาณ, การทุจริต และราคายาเสพติดตามท้องถนน