seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
บูโดกัน (วงดนตรี)

บูโดกัน () เป็นกลุ่มศิลปินป็อปร็อกจากค่ายจีนี่เรคอร์ดส ในสังกัดแกรมมี่ มีสมาชิกจำนวน 5 คน เป็นวงดนตรีผู้หญิงล้วนวงแรกของค่าย เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" จากอัลบั้ม "Budokan"
บูโดกัน ถือกำเนิดขึ้นในวงการเพลงไทย ในปีพ.ศ. 2543 ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เอกลักษณ์ที่โดดเด่นของวงนี้คือมีสมาชิกเป็นผู้หญิงล้วนทั้งหมด 5 คน ประกอบด้วย 'อิน' อินทิรา ยืนยง (ร้องนำ), 'หนิง' อารี โกวัฒนาภรณ์ (กลอง), 'เสริม' เสริมศิริ เตชะธเนศ (กีตาร์), 'แป้ง' รัชดาภา รัชตะวรรณ (คีย์บอร์ด-เปียโน), และ 'น้อง' ทัศนีย์ ขจรโยธิน (เบส)

สำหรับอัลบั้มแรกมีชื่อเดียวกับวงว่า "บูโดกัน (Budokan)" ประกอบไปด้วยเพลง ไชยา, ขอให้เหมือนเดิม, อรทัย, อย่าปล่อยให้เขาเห็นน้ำตา, ว่ากันไป, ไม่ได้รักเธอ, เปลี่ยนไปแล้ว, รักเฉยๆ, ไม่เอานะ และเพลง ยินดีที่ได้รู้จัก โดยเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุดในอัลบั้ม จนทำให้ชื่อของ "บูโดกัน" แจ้งเกิดในฐานะวงดนตรีหน้าใหม่อย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น " บูโดกัน" มีผลงานเพลงออกมาอีก 2 ชุด โดยทิ้งช่วงระยะห่างการทำงานเพลงเกือบ 5 ปี ได้แก่อัลบั้ม "เย้ เย" (พ.ศ. 2547) และอัลบั้ม "ที่ 1 ของใจ" (พ.ศ. 2549) ผลงานเพลงที่ได้รับความนิยมตั้งแต่อัลบั้มแรกจนอัลบั้มสุดท้ายคือเพลง ขอให้เหมือนเดิม, ไชยา, ไม่ได้รักเธอ,ไม่อยากทำให้ลำบากใจ, คนใจร้าย, ร้องไห้ด้วยคน เป็นต้น

นอกจากมีอัลบั้มเต็มแล้ว บูโดกันยังมีอัลบั้มพิเศษอีกหลายอัลบั้ม ได้แก่อัลบั้ม "ไม่รักเธอได้ไง" (พ.ศ. 2543) ในอัลบั้มชุดนี้ยังเพิ่มเพลงใหม่อีกหลายเพลงคือ จุ๊..จุ๊, ไม่มีเธอ ไม่มีใคร, รักแท้ เป็นต้น อัลบั้มต่อมาคือ "Love Impression" (พ.ศ. 2549) เป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าของคุณนันทิดา แก้วบัวสายมาร้องใหม่ในสไตล์ของบูโดกัน

หลังจากได้ออกผลงานอัลบั้มชุดสุดท้าย วงบูโดกันได้ถูกยุบไป สาเหตุเพราะท้อใจกับพวกแผ่นผี และพิษเศรษฐกิจ ทุกคนจึงแยกย้ายไปทำงานของตนเอง

ในปี 2556 "บูโดกัน" ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยนำเพลงของค่ายคีตาเรคคอร์ด กลับมาทำใหม่ เพื่อร่วมงาน"KITA Memories Project" โดยทาง A Play Music เป็นผู้ให้การสนับสนุนทางด้าน Digital download เปิดตัว 2 ซิงเกิ้ลใหม่เพลง "ใจนักเลง" และเพลง "ละลาย" โดยการกลับมาครั้งนี้ ถือเป็นการหวนสู่งานเพลงอีกครั้งในรอบ 7 ปี ที่ห่างหายไป
โตเกียวเมโทรสายโทไซ

โตเกียวเมโทรสายโทไซ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ให้บริการในกรุงโตเกียว และจังหวัดชิบะ ดำเนินการโดยบริษัทโตเกียว ชื่อของเส้นทางมีความหมายว่า "สายตะวันออก-ตะวันตก" มีแนวเส้นทางระหว่างสถานี ในนะกะโนะ กับสถานี ในเมืองฟุนะบะชิ สายนี้เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สาย 5 สีประจำเส้นทางคือสีฟ้า (▉) และตัวย่อสถานีขึ้นต้นด้วย T

รถไฟฟ้า 10 คันต่อขบวน ความเร็วสูงสุด 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
RER (แก้ความกำกวม)

RER หรือ rER อาจหมายถึง
โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ

โตเกียวเมโทรสายชิโยะดะ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้า ที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีสีประจำเส้นทางคือสีเขียว และตัวย่อของทุกสถานีขึ้นต้นด้วยตัว "C"
โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ

โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเชื่อมต่อระหว่างสถานี (เมืองวาโก จังหวัดไซตะมะ) และสถานี (โคโต) ในแผนที่เส้นทาง กำหนดให้เส้นทางนี้ใช้สีทอง (▉) ตัวย่อของสถานีขึ้นด้วยตัว Y
โตเกียวเมโทรสายฮันโซมง

โตเกียวเมโทรสายฮันโซมน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร โดยชื่อเส้นทางมีที่มาจากประตู้ด้านตะวันตกของพระราชวังโตเกียว ("ฮันโซมน") สีประจำเส้นทางคือม่วง ตัวย่อ "Z"
โตเกียวเมโทรสายนัมโบกุ

โตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ความหมายของชื่อหมายถึง "สายเหนือ-ใต้" โดยวิ่งระหว่างสถานี (ชินะงะวะ) กับสถานี (คิตะ) เรียกในอีกชื่อว่า สาย 7 สีประจำเส้นทางคือสีเขียวมรกต (▉) ตัวย่อเส้นทางคือ "N"
ยุทธการที่แฮเค้า

ศึกแฮเค้า () เป็นสงครามที่รบกันระหว่างซุนกวน กับเล่าเปียว เกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 746 ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก กองกำลังของซุนกวนพยายามที่จะปราบผู้บัญชาการเมืองกังแฮ (ปัจจุบันเป็นเขตยุนเม็ง, มณฑลหูเป่ย์) ซึ่งได้รับการปกป้องโดยแม่ทัพของเล่าเปียว หองจอ สงครามไม่มีผลสรุป ในขณะที่กองกำลังจะซุนกวนก็ไม่สามารถที่จะยึดกังแฮได้แม้เมื่อหองจอ ถอยทัพก็ตาม
พัก โซ-จิน

พัก โซ-จิน (Hangul: 박소진) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า โซจิน (Hangul: 소진) เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เป็น นักร้อง ไอดอล นักแต่งเพลง ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในฐานะสมาชิกวง Girl's Day (เกิร์ลสเดย์)

โซจิน เกิด 21 พฤษภาคม 1986 ใน โซล เกาหลีใต้ เธอศึกษาอยู่ที่ Yeongnam University คณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกวิศวกรรมเครื่องกล

วันที่ 27 กรกฎาคม 2010 โซจินเปิดตัวในสถานะสมาชิกของวง เกิรล์สเดย์ ในรายการ มิวสิกแบงก์ ทาง ช่อง เคบีเอส เปิดตัวด้วยซิงเกิล Tilt My Headเกิรล์สเดย์ ได้ออกอัลบั้มเต็มรูปแบบ 2 และ 3 อีพีเอสทั้งหมด

ในเดือนเมษายน ปี 2013 โซจินได้มีโอกาสร่วมงานกับกลุ่มวงดนตรี Electroboyz ในเพลง Ma Boy 3 ซึ่งคัมแบ็กในรายการ มิวสิกแบงก์ Inkigayo โดยมาแทน นานะ จากวง อาฟเตอร์สกูล
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2011 โซจินถูกนำตัวส่งเข้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเนื่องจากปัญหาระบบการหายใจของเธอ ทางดรีมทีเอ็นเตอเทนเมนต์ ต้นสังกัดของโซจินออกมากล่าวว่า เนื่องจากน้ำหนักของเธอได้ลดลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมีกิจกรรมคัมแบ็กกลับมา น้ำหนักของเธอลดลงมาเป็น 43 กิโลกรัมจาก 47 กิโลกรัม ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ในช่วงโปรโมทเพลง Hug Me Once ซึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้าพบว่าเธอได้มีการแสดงโชว์ที่ขาดความมั่นคง โชคดีที่หลังจากการตรวจสอบไม่มากนัก เธอถูกพบว่าไม่อยู่ในภาวะอันตรายเฉียบพลัน ซึ่งเหตุที่เกิดขึ้นคาดว่าเธอได้รับความเครียดเนื่องจากตารางงานในการคัมแบ็ก
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะสายสีน้ำเงิน

รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ สายสีน้ำเงิน ระยะทาง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโยโกฮามะ ดำเนินการโดยสำนักงานขนส่งเทศบาลโยโกฮามะ แบ่งเป็น 2 สายย่อย คือ สาย 1 และสาย 3
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะสายสีเขียว

รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ สายสีเขียว เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีอีกชื่อหนึ่งว่า สาย 4 โดยเริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ. 2001 และเปิดให้บริการวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2008
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 1

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 1 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง 34 สถานี ใช้รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน สีประจำเส้นทางคือสีส้ม ให้บริหารระหว่างเวลา 5:05/5:10 - 00:35/00:30 น. ใช้เวลาในการเดินทางตลอดเส้นทาง 1 ชั่วโมง 2 นาที
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออก-ตะวันตกในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง จำนวน 43 สถานี โดยมี 1 สถานีที่ไม่เปิดให้บริการ ใช้รถไฟฟ้า 6 คันต่อขบวน โดยการก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1991 ช่วงแรกระยะทาง 21 สถานี ปัจจุบันเส้นทางนี้ใช้เวลาในการเดินทางตลอดสาย 1 ชั่วโมง 24 นาที
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรจั่น

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรจั่น อาจหมายถึง
เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา

เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา (; ) นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)

จัดเป็นเหยี่ยวขนาดใหญ่ลำตัวยาวถึง 72 เซนติเมตร มีลักษณะสังเกตได้ง่าย คือ ส่วนหัวสีเทา ลำตัวสีน้ำตาล ส่วนท้องตอนล่างและหางสีขาว เฉพาะที่หางตอนปลายมีแถบสีดำคาด นกอายุน้อยลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีลายขีดน้ำตาลใต้ท้องและลายประสีน้ำตาลบนส่วนหาง จะงอยปากสีน้ำตาลปนเทา แข้งและเท้าสีเทาอ่อน ชอบเกาะอยู่ตามยอดไม้สูง คอยจ้องลงโฉบจับปลาและสัตว์น้ำอื่น ๆ กินเป็นอาหาร สร้างรังอยู่ตามต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ใกล้แหล่งน้ำ รังอยู่สูง 10-30 เมตรหรืออยู่บนยอดของต้นไม้ วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงสุลาเวสี มีพฤติกรรมอาศัยอยู่โดดเดี่ยวตามลำน้ำใหญ่ในป่า, อ่างเก็บน้ำ , นาข้าวตามชายฝั่งทะเล และในป่าพรุที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ หรือน้ำนิ่ง ในประเทศในอดีตพบได้ทั่วทุกภาค แต่ในปัจจุบัน มีรายงานพบในบริเวณเขตรักษาพันธุสัตวปาหวยขาแขง จังหวัดอุทัยธานี และเขตหามลาสัตวปาปาพรุ จังหวัดนราธิวาส และพบจำกัดอยูในเฉพาะบริเวณปาระดับต่ำและอยูในสภาวะใกลสูญพันธุไปจากธรรมชาติแลว ยังไมมีรายงานยืนยันแนชัดวาเหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทาจะสามารถใชแหลงน้ำที่มนุษยสรางขึ้นโดยการทำเขื่อนเก็บน้ำเพื่อการชลประทานและการผลิตพลังงานไฟฟาไดหรือไม่ ในประเทศสิงคโปรพบวาทำรังอยูริมอางเก็บน้ำในเดือนมกราคม
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1997 - 2005 เปิดให้บริการวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ระยะทาง 18.3 กิโลเมตร จำนวน 17 สถานี รถไฟฟ้า 4 คันต่อขบวน ส่วนหนึ่งของเส้นทางสายนี้ ได้แยกตัวออกไปเป็นสาย 4
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระบบล้อยางในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดย การขนส่งปูซาน เปิดให้บริการวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2011 มีจำนวน 14 สถานี แบ่งเป็น 8 สถานีใต้ดิน 1 สถานีระดับดิน และ 5 สถานียกระดับ สีประจำเส้นทางคือสีน้ำเงิน ใช้เวลาในการเดินทาง 24 นาที
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม (พ.ศ. 2326 - พ.ศ. 2381) พระราชธิดาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุย

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2326 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุย

ในรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้านุ่มได้ทำราชการข้างใน เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้านุ่มทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า

""...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านุ่ม ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...พระองค์เจ้านุ่ม เปนผู้ใหญ่กว่าทุกพระองค์บรรดาซึ่งมีพระชนมพรรษา อ่อนกว่าเจ้าฟ้ากรมหลวงเทพวดีลงมา เจ้าจอมมารดาเปนเจ้าจอมข้าหลวงเดิม เปนญาติเจ้าพระยานครราชสิมาทองอิน พระองค์เจ้าพระองค์นี้ได้ทำราชการข้างใน ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย...""

สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อพ.ศ. 2381 พระชันษา 55 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อพ.ศ. 2382
รถไฟรางเบาปูซาน–คิมแฮ

รถไฟรางเบาปูซาน-คิมแฮ เป็นเส้นทางรถไฟรางเบาในปูซานและคิมแฮ ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง 23.92 กิโลเมตร จำนวน 21 สถานี รถไฟฟ้าจุผู้โดยสารได้ 176,000 คนต่อวัน เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2011 โดยเริ่มก่อสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ซึ่งจริง ๆ แล้วจะต้องเปิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 แต่เลื่อนไปเปิดให้บริการในอีก 2 เดือนให้หลัง
มหาวิทยาลัยติรานา

มหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1957 ในขณะที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐของติรานา (University of Shtetëror i Tiranes) ผ่านการรวมกันของห้าสถาบันที่มีอยู่ของการศึกษาขั้นสูงที่สำคัญที่สุดของติรานา ซึ่งเป็นสถาบันวิทยาศาสตร์การก่อตั้งขึ้นในปี 1947 ระหว่าง 13 เมษายน 1985 และ 1992 (ในช่วงระบอบคอมมิวนิสต์), มหาวิทยาลัยถูกเรียกว่า Enver Hoxha หลังจากนั้นเมื่อระบอบเผด็จการแอลเบเนีย Enver Hoxha ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน 1985 มหาวิทยาลัยจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น มหาวิทยาลัยติรานา (University of Tiranes ) 
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยติรานาเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาล มีอาจารย์ประมาณ 600 คน มีนักศึกษาประมาณ 14000 กว่าคน มีสีประจำมหาวิทยลัยคือ สีแดงและสีดำ ซึ้งเป็นสีในธงชาติของแอลเบเนียด้วย มีวิทยาเขตมากมาย เช่น urban, decentralized. A new suburban, centralized campus is under construction. เป็นต้น

คณะแพทยศาสตร์ 
คณะแพทยศาสตร์ คณะซึ่งมีนักศึกษา มากกว่า 5000 คน เป็นคณะที่มีการแข่งขันกันมากที่สุดนอกจากนี้คณะยังได้ทำการเคลื่อนไหวเพื่อแยกออกจากหมาวิทยาลัย โดยใช้รูปแบบโรงเรียนแพทย์ด้วยตัวเอง คณะประกอบด้วยการแพทย์ทั่วไปทันตกรรม เภสัชกรรม
คณะสังคมศาสตร์ ประกอบด้วย ปรัชญา สังคมวิทยา จิตวิทยา การรักษาความปลอดภัยทางสังคม
คณะ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ประกอบด้วย คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา สารสนเทศ เภสัชวิทยา
คณะ ประวัติศาสตร์ และ ภาษาศาสตร์ ประกอบด้วย ประวัติ ภูมิศาสตร์ ภาษาแอลเบเนีย วารสารศาสตร์
คณะนิติศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์ เศรษฐกิจ ประกอบด้วย ธุรกิจ สารสนเทศ การเงิน การบัญชี เศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ การตลาด, การท่องเที่ยว
คณะ ภาษาต่างประเทศประกอบด้วย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาตุรกี ภาษารัสเซีย ภาษากลุ่มบอลข่าน ภาษาจีน
และภาควิชาพลศึกษา
เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา

เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา (; ) นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)

จัดเป็นเหยี่ยวปลาชนิดหนึ่ง มีขนาดคล้ายกับเหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา ("I. ichthyaetus") แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยมีความยาวประมาณ 51-64 เซนติเมตร และน้ำหนักน้อยกว่ากันถึงเท่าตัว ขนปกคลุมตามลำตัวสีน้ำตาล ท้อง, คอ และโคนหางมีสีขาว หางมีสีน้ำตาล ใบหน้ามีสีเหลือง จะงอยปากสั้นงุ้มหลายแหลมมีสีดำ อุ้งเท้ามีสีน้ำตาล นิ้วยาวแข็งแรง เล็บแหลมคมใช้สำหรับจับและฉีกเหยื่อ

มีพฤติกรรมชอบอยู่อาศัยเพียงลำพังตัวเดียวบนยอดไม้สูง โฉบเหยื่อจากผิวน้ำ มีเสียงร้อง "โย่ว โย่ว โย่ว" ลูกนกที่ยังโตไม่เต็มที่มีขนสีน้ำตาลอ่อน

พบกระจายพันธุ์ตามริมแหล่งน้ำขนาดใหญ่ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยจัดเป็นนกประจำถิ่นที่หาได้ยาก โดยจะพบได้เฉพาะบางพื้นที่
รถไฟใต้ดินแทกู สาย 1

รถไฟใต้ดินแทกู สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครแทกู ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดยการขนส่งมวลชนแทกู สีประจำเส้นทางคือ ● สีแดงเข้ม เปิดให้บริการวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 อย่างไรก็ตาม เส้นทางนี้ได้ปิดทำการชั่วคราวในกลางปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ ปัจจุบันเส้นทางนี้มีระยะทาง 25.9 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทาง 50 นาที 30 วินาที
รถไฟใต้ดินแทกู สาย 2

รถไฟใต้ดินแทกู สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 2 ในนครแทกู ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดย การขนส่งมวลชนแทกู ระยะทางเริ่มแรก 29 กิโลเมตร เปิดให้บริการวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2005 เปิดให้บริการส่วนต่อขยายวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2012
มหาวิทยาลัยไซปรัส

มหาวิทยาลัยไซปรัส ก่อตั้งขึ้นในปี 1989 และได้รับนักศึกษาเป็นครั้งแรกในปี 1992 มหาวิทยาลัย ได้รับการก่อตั้งขึ้นในการตอบสนองต่อความต้องการทางปัญญาที่เพิ่มขึ้นของคน ไซปรัสและเป็นที่วางไว้อย่างดีเพื่อตอบสนองแรงบันดาลใจของหลายประเทศ 
มหาวิทยาลัยเป็นชุมชนที่แข็งแรงของนักวิชาการมีส่วนร่วมในการผลิตและการกระจายของความรู้ แม้จะมีประวัติสั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้รับความชื่นชมของสังคมไซปรัส มหาวิทยาลัยได้รับนักศึกษาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีคือการสอบเข้าที่จัดโดยกระทรวงการศึกษาและวัฒนธรรมของสาธารณรัฐไซปรัส นอกจากนี้ยังมีจำนวนที่จะสงวนไว้สำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษหรือมีความยากจน เพื่อที่พยายามจะทำเพื่อนำเสนอการปฏิบัติให้กับนักเรียนที่ประสบปัญหา โดยเฉพาะไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกของมหาวิทยาลัยหรือความช่วยเหลือเกี่ยวกับปัญหาทางวิชาการ เมื่อมหาวิทยาลัยไซปรัสได้เปิดให้กับนักเรียน มีนักศึกษาในชั้นเรียนที่เข้ามาศึกษาต่อเพียง 486 คน แต่หลังจากนั้นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ระหว่างปีการศึกษา 2010-2011 มีถึง 4691 คน 
มีแปดคณะภายในมหาวิทยาลัยคือ
คณะมนุษยศาสตร์: สามหน่วยงานและศูนย์ภาษา คณะบริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์: ห้าหน่วยงานและสมุทรศาสตร์ศูนย์ คณะสังคมศาสตร์และการศึกษา: สี่หน่วยงานและศูนย์การศึกษาออฟ คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ: สองฝ่ายศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและศูนย์การวิจัยการธนาคารและการเงิน คณะวิศวกรรมศาสตร์: สี่แผนกนาโนเทคโนโลยีศูนย์วิจัย Kios ศูนย์วิจัยสำหรับระบบอัจฉริยะและเครือข่ายและ Nireas นานาชาติน้ำศูนย์วิจัย คณะอักษร: สามหน่วยงานและหน่วยวิจัยทางโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย และ แพทย์ของโรงเรียน
ห้องสมุดมีหนังสือมากกว่า 267289 เล่ม มีการเพิ่มขึ้นแต่ละปีประมาณ 12000 เล่ม คอลเลกชันที่สำคัญในหมู่ผู้ถือครองห้องสมุดรวมถึงการศึกษาของไซปรัส เก็บรวบรวมคอลเลกชันโบราณคดีและตุรกีศึกษา ส่วนใหญ่ของหนังสือที่มีมีการจัดหมวดหมู่และสามารถเรียกข้อมูลจากห้องสมุดแคตตาล็อก (ADVANCE / GEAC) จากคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อภายในเครือข่ายมหาวิทยาลัยรวมทั้งจากที่ใดก็ได้ ผ่านทางแคตตาล็อกออนไลน์เข้าถึงประชาชนบนเว็บห้องสมุด (WebOpac) ในปีที่ผ่านมาห้องสมุดของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้กลายเป็นแหล่งศึกษาอย่างแท้จริงได้เต็มที่โดยมี อิเล็กทรอนิกส์ (ฟังก์ชันที่ชาญฉลาด) และไฮบริด (เนื้อหาฉลาด) ตั้งแต่คอลเลกชันรวมถึงการพิมพ์ดิจิตอลและวัสดุโสต นอกจากนี้ห้องสมุดมีความสามารถในการผลิตวัสดุในรูปแบบอักษรเบรลล์สำหรับผู้ใช้ที่บกพร่อง
รถไฟใต้ดินโซล สาย 2

รถไฟใต้ดินโซล สาย 2 (หรือ "สายวงกลม") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าวงแหวนในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสายหลัก (47.7 กิโลเมตร) สายซองซู (5.4 กิโลเมตร) และสายซินจ็อง (6.0 กิโลเมตร) รวมระยะทางทั้งสิ้น 60.2 กิโลเมตร ความถี่ขบวนรถทุก ๆ 2 นาที 18 วินาที จนถึง 5–6 นาที

รถไฟใต้ดินโซล สาย 2 มีสีประจำเส้นทางคือ สีเขียว
รถไฟใต้ดินโซล สาย 3

รถไฟใต้ดินโซล สาย 3 (หรือ "สายสีส้ม") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ วิ่งจากย่านตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันออกเฉียงใต้ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 มีการบันทึกว่าเป็นเขตที่มีการใช้วายฟายสูงที่สุดในโซล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ อาจหมายถึง
รถไฟใต้ดินโซล สาย 4

รถไฟใต้ดินโซล สาย 4 ("สายสีน้ำเงิน") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางยาวในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดยโซล เมโทร และ โคเรล มีสถานีปลายทางคือ ดังโกแก และออยโด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ (ในรัชกาลที่ 1)

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ (พ.ศ. 2328 - พ.ศ. 2409) พระราชธิดาพระองค์ที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่่เจ้าจอมมารดาคุ้ม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ ประสูติเมื่อปีมะเส็ง สัปตศก จ.ศ. 1147 ตรงกับ พ.ศ. 2328 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชประสูติแต่่เจ้าจอมมารดาคุ้ม ภายหลังการประสูติไม่นานเจ้าจอมมารดาของพระองค์ก็ถึงแก่กรรม สมเด็จพระบรมชนกนาถจึงพระราชทานมอบให้กรมพระศรีสุดารักษ์ทำนุบำรุงมา มีพระชนม์ยืนนานได้เป็นพระบรมวงศ์ผู้ใหญ่ข้างใน ในแผ่นดินรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...พระองค์เจ้าพลับพระองค์หนึ่ง เปนกำพร้าไม่มีเจ้าจอมมารดา พระราชทานมอบให้กรมสมเด็จพระศรีสุดารักษ์ทำนุบำรุง มีพระชนม์ยืนนานได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ข้างใน ในแผ่นดินประจุบันนี้...""

ในสมัยรัชกาลที่ 4 ในตอนที่ข้าราชการฝ่ายในถวายตัวในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์เจ้าพลับ ทรงเป็นเจ้านายฝ่ายในที่มีพระชันษามากที่สุด และทรงเป็นผู้ถวายดอกหมากทำด้วยทองคำและพระแส้หางช้างเผือก ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4" ว่า

""...ครั้นเสด็จถึงในที่ทรงจุดเทียนนมัสการแล้วเสด็จขึ้นพระแท่นบรรทม พระบรมวงศ์ผู้ใหญ่คือพระองค์เจ้าพลับ ถวายดอกหมากทำด้วยทองคำแปด น้ำหนัก ๕ ตำลึง พระแส้หางช้างเผือกผู้ ทรงรับแล้ววางไว้ข้างที่...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับประชวรพระโรคชราสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อปีขาล อัฐศก จ.ศ. 1228 ตรงกับ พ.ศ. 2409 พระชันษา 82 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง วันอังคารเดือน 3 แรม 14 ค่ำ ปีขาล อัฐศก จ.ศ. 1228 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2409 ซึ่งการพระศพของพระองค์มีบันทึกใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4" ว่า

""ครั้นณวันเสาร์ เดือน ๓ แรม ๑๑ ค่ำ ได้เชิญพระโกศพระศพพระบรมวงศ์เธอฝ่ายใน พระองค์เจ้าพลับ ซึ่งประชวรพระโรคชราสิ้นพระชนม์นั้น ตั้งกระบวนแห่แต่หอธรรมสังเวชออก ประตูศรีสุนทรทวารไปออกประตูสกัดเหนือ ตามทางหน้าวัดมหาธาตุไปเข้าประตูพระเมรุด้านตะวันตก เชิญพระศพขึ้นบนพระเบญจา มีการมโหรสพ ๓ วัน ๓ คืน ครั้นรุ่งขึ้นณเดือน ๓ แรม ๑๔ ค่ำ พระราชทานเพลิง""
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา (พ.ศ. 2330 - พ.ศ. 2381) พระราชธิดาพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา ประสูติเมื่อพ.ศ. 2330 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอม

พระนาม ธิดา นั้นสมเด็จพระพนรัตน (แก้ว) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารเป็นผู้ตั้งถวาย โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระราชนิพนธ์กลอน พระนามพระเจ้าลูกเธอที่สมเด็จพระพนรัตน (แก้ว) ตั้งถวายไว้ว่า

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อพ.ศ. 2381 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง วันศุกร์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2382
รถไฟใต้ดินโซล สาย 5

รถไฟใต้ดินโซล สาย 5 หรือ "สายสีม่วง" เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันตก-ตะวันออกในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็น 1 ใน 2 เส้นทางรถไฟฟ้าที่ลอดใต้แม่น้ำฮัน มีระยะทาง 52.3 กิโลเมตร และเป็นอุโมงค์รถไฟฟ้าที่ยาวเป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจาก รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3 และรถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 10
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล (พ.ศ. 2331 - พ.ศ. 2364) พระราชธิดาพระองค์ที่ 21 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตานี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล ประสูติเมื่อพ.ศ. 2331 เป็นพระราชธิดาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตานี ธิดาเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค)กับท่านลิ้ม มีพระอนุชา ร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉัตร กรมหมื่นสุรินทรรักษ์

ในสมัยรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้าจงกลได้ทำราชการในการปักสะดึงและการร้อยกรองดอกไม้สด เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าจงกลทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า

""...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าจงกล ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...พระองค์เจ้าจงกล เปนพระเชษฐภคินีของกรมหมื่นสุรินทรรักษ์ ร่วมเจ้าจอมมารดา ได้ทำราชการในการสดึง ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เมื่อพ.ศ. 2364 พระชันษา 33 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร (พ.ศ. 2332 - พ.ศ. 2360) พระราชธิดาพระองค์ที่ 23 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปทุมา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร ประสูติเมื่อพ.ศ. 2332 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปทุมา

พระองค์เจ้าเกสรทรงทำราชการข้างในในรัชกาลที่ 2 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...พระองค์เจ้าเกสร ได้ทำราชการข้างใน ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อพ.ศ. 2360 พระชันษา 28 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา หรือออกพระนามว่า มณฑาใหญ่ (พ.ศ. 2333 — 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2404) พระราชธิดาพระองค์ที่ 24 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดานิ่ม เมื่อปี พ.ศ. 2333

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา ทรงรอบรู้หนังสือทั้งไทยและขอม จนได้เป็นพระอาจารย์ถวายการสอนแก่พระเจ้าลูกเธอในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย, พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายพระองค์

พระองค์ร่วมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล พระขนิษฐาต่างมารดา นิพนธ์เรื่อง ""กุมารคำฉันท์"" ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2466

ภายหลังพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยประชวรพระโรคหืดและโรคชรา เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 สิริพระชันษา 72 ปี ถวายพระเพลิงพระศพ ณ วัดบวรนิเวศวิหาร เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2404
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี หรือ พระองค์เจ้ามณีนิล (พ.ศ. 2333 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408) พระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอู่

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี ประสูติเมื่อพ.ศ. 2333 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอู่ ธิดาพระยาเพชรบุรี (บุญรอด)

ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้ามณีทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า

""...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้ามณี ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า

""...๕ พระองค์เจ้ามณฑา ๖ พระองค์เจ้ามณีนิล ๗ พระองค์เจ้าดวงสุดา สามพระองค์นี้มีพระชนม์ยืนมาอยู่นาน ได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ในแผ่นดินประจุบันนี้...""

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 เวลาทุ่มเศษ พระชันษา 75 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก