seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
แบร์รี แมนิโลว์

แบร์รี แมนิโลว์ () เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1943 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี ผู้เรียบเรียง โปรดิวเซอร์ คอนดักเตอร์ ดาราและนักแสดง เป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงอย่างเช่น "I Write the Songs", "Mandy", "Weekend in New England", "Could It Be Magic" และ "Copacabana" ในปี 1978 ผลงานอัลบั้ม 5 ชุดของเขามียอดขายดีบนชาร์ตอย่างต่อเนื่อง เป็นรองเพียง แฟรงก์ ซินาตรา, ไมเคิล แจ็กสันและจอห์นนี แมทิส

เขายังทำงานเป็นโปรดิวเซอร์และผู้เรียบเรียงให้กับศิลปินอื่น อย่าง เบตต์ มิดเลอร์, ดิออน วอร์วิก และโรสแมรี คลูนีย์ เขายังเขียนเพลงให้กับภาพยนตร์เพลงและโฆษณาอีกหลายเพลง ตั้งแต่ปี 2005 เขาแสดงในลาสเวกัสฮิลตัน ที่มีการแสดงกว่า 100 โชว์
วันโกน

วันโกน คือ วันขึ้น 7 ค่ำกับ 14 ค่ำ และวันแรม 7 ค่ำกับ 14 ค่ำ ของทุกเดือน (หรือ วันแรม 13 ค่ำ หากตรงกับเดือนขาด) ซึ่งเป็นวันก่อนวันพระ 1 วัน วันพระ คือ วันขึ้น 8 ค่ำกับ 15 ค่ำ และวันแรม 8 ค่ำกับ 15 ค่ำ ของทุกเดือน (หรือวันแรม 14 ค่ำ หากตรงกับเดือนขาด)

ในสมัยพุทธกาล พระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์ผู้ครองแคว้นมคธ ได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าซึ่งประทับอยู่ที่ เขาคิชกูฏ ใกล้เมืองราชคฤห์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้น พระเจ้าพิมพิสารได้กราบทูลว่า นักบวชในศาสนาอื่นมีวันประชุมสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรมคำสอนในศาสนาของเขา แต่พระพุทธศาสนานั้นยังไม่มี พระพุทธเจ้าจึงทรงอนุญาตให้พระสงฆ์ประชุมสนทนาธรรมและแสดงพระธรรมเทศนาแก่ประชาชนตามคำขออนุญาตของพระเจ้าพิมพิสาร และเมื่อพระพุทธศาสานาได้เผยแผ่เข้ามาในประเทศไทย พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวมาเป็นวันธรรมสวนะ เพื่อถือศีล ปฏิบัติธรรม ประกอบบุญกุศล และกระทำกิจของสงฆ์มาตั้งแต่สมัยสุโขทัย อีกด้วย

การปฏิบัติตน​
แอมยัวส์

"แอมยัวส์" () เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเจสัน มราซชุด "We Sing. We Dance. We Steal Things." เดิมจะออกในอีพีจำกัดจำนวนที่ชื่อ "Extra Credit" เป็นเดโม่ในปี ค.ศ. 2005 เพื่อประชาสัมพันธ์สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ "Mr. A–Z" เพลงนี้ได้เล่นตามงานต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 2006 และเป็นที่ชื่นชอบของคนฟังก่อนจะออก "แอมยัวส์" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี และสาขานักร้องเพลงป็อปยอดเยี่ยม เพลงนี้ยังได้ใช้ในการประชาสัมพันธ์ซีรีส์ทางช่องเซเวนเนตเวิร์ก ที่ชื่อ "Packed to the Rafters" ในฤดูกาลแรก

"แอมยัวส์" ประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ถือสถิติเพลงที่ติดชาร์ตฮอต 100 ยาวนานที่สุดเป็นเวลา 76 สัปดาห์ ทำลายสถิติก่อนหน้านี้ของลีแอนน์ ไรมส์ ในเพลง "How Do I Live" ในปี ค.ศ. 1998 และยังเป็นเพลงที่มียอดขายทางดิจิตอลดีที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับ 3 ในสหรัฐอเมริกา ด้วยยอดดาวน์โหลดมากกว่า 4.4 ล้านครั้ง
ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์

ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ () เป็นสาขาวิชาฟิสิกส์ที่ใช้หลักการทางคณิตศาสตร์ในการแก้ปัญหา โดยอาจแบ่งได้เป็น 2 ยุค คือยุคแรกหรือยุคคลาสสิก ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ได้รับการคิดค้นเพื่อใช้แก้ปัญหาทางกลศาสตร์ ทฤษฎีไฟฟ้าแม่เหล็ก และอุณหพลศาสตร์เป็นต้น และฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ยุคหลังหรือยุคใหม่ได้รับการคิดค้นเพื่อแก้การปัญหาในส่วนกลศาสตร์ควอนตัม ทฤษฎีสัมพัทธภาพ รวมทั้งทฤษฎีสตริงและทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง นักคณิตศาสตร์ฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ แบลซ ปัสกาล, ไอแซก นิวตัน, เลอ็อนฮาร์ท อ็อยเลอร์, โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์, ฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, เจมส์ คลาร์ก แมกซ์เวลล์, ลอร์ด เคลวิน, โจซิอาห์ วิลลาร์ด กิบส์, ดาวิท ฮิลเบิร์ท, อ็องรี ปวงกาเร, สตีเฟน ฮอว์กิง เป็นต้น
ดราวิโดซอรัส

ดราวิโดซอรัส () เป็นไดโนเสาร์สเตโกซอร์ชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ในอินเดีย และยังเป็นสเตโกซอร์ชนิดเดียวที่อยู่ในยุคครีเทเซียสเมื่อ 75 ล้านปีก่อน ชื่อของมันมีความว่า"กิ้งก่าแห่งดราวิดานาดู"ตามชื่อสถานที่ค้นพบของมัน ดราวิโดซอรัสมีขนาดเพียง 6 เมตร มันกินพืชและรักสงบ. แต่ในช่วงยุค ค.ศ. 1990 มีกลุ่มนักวิทยาศาตร์ได้ค้นพบว่ามันเป็นสัตว์ในวงศ์ เพลซิโอซอร์, สัตว์เลื้อยคลานทะเลขนาดใหญ่ที่มีคอยาว ไม่เกี่ยวอะไรกับสเตโกซอร์หรือไดโนเสาร์.
แอมอะบีลีฟเวอร์

"แอมอะบีลีฟเวอร์" () เป็นเพลงที่แต่งโดย นีล ไดอะมอนด์ และร้องโดยวงเดอะมังกีส์ในปี ค.ศ. 1966 มีนักร้องนำคือมิกกี โดเลนซ์ ซิงเกิ้ลนี้โปรดิวซ์โดยเจฟฟ์ แบร์รี เป็นเพลงฮิตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1966 และติดอันดับ 1 ยาวนาน 7 สัปดาห์ ถือเป็นเพลงขายดีที่สุดในปี ค.ศ. 1967 เพลงนี้ถูกสั่งจองล่วงหน้ามากกว่า 1,051,280 และได้แผ่นเสียงทองคำภายใน 2 วันตั้งแต่ที่ออกจำหน่าย
ไอเซย์อะลิตเทิลแพรย์

"ไอเซย์อะลิตเทิลแพรย์" () เป็นเพลงที่เขียนโดยนักแต่งเพลง เบิร์ต แบแคแร็กและฮอล เดวิด ให้กับดิออน วอร์วิกในปี ค.ศ. 1967 เพลงนี้ติดอันดับ 4 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนธันวาคม 1967 ต่อมาในปี 1968 อารีธา แฟรงคลินนำมาบันทึกเสียงใหม่ ในอัลบั้มชุด "Aretha Now" ซึ่งติดอันดับ 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2 () เป็นหนังสือเล่มที่ 16 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งใน "จดหมายฝากศิษยาภิบาล" อันได้แก่ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1" "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2" และ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิตัส"

หนังสือเล่มนี้แต่เดิมเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งเปาโลอัครทูต เขียนถึงทิโมธี ในประโยคแรกของตัวจดหมายระบุว่าผู้เขียนคือเปาโล และจากการอ้างอิงอื่นๆก็ยืนยันตรงกัน หลังจากที่จดหมายฉบับแรกถูกเขียนถึงทิโมธีในราวปีค.ศ. 64 ต่อมาในปีค.ศ. 66 เปาโลถูกจำคุกอีกครั้งในกรุงโรม ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิเนโร ในจดหมายฉบับที่สองของเปาโลที่เขียนถึงทิโมธี มีหลายข้อความที่ เปาโลอ้างว่ากำลังถูกคุมขังอยู่ ดังนั้น จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในปีค.ศ. 66 นั้นเอง

ตามประวัติศาสตร์เปาโลถูกจำคุกหลายครั้ง ระยะเวลาในการถูกจำคุกแต่ละครั้งอาจจะสั้นบ้าง หรืออาจจะยาวนานบ้าง แต่ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่ทรมานที่สุด เนื่องจากคุกที่ใช้จองจำอยู่เป็นคุกใต้ดิน และถูกคุมขังเป็นเวลาเกือบสองปี แต่อย่างไรก็ตาม งานประกาศข่าวประเสริฐยังเมืองต่างๆตามที่ได้วางแผนไว้สำเร็จลงแล้ว เปาโลทราบดีว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังนั้น จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงทิโมธี เพื่อกำชับเรื่องต่างๆเป็นครั้งสุดท้าย และก็น่าจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่เปาโลเขียนก่อนจบชีวิตเช่นกัน

แม้ว่าจดหมายฉบับนี้จะถูกเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้ดีว่า กำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่เนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ไม่มีอะไรบ่งบอกถึงความเสียใจ ท้อแท้ หรือสิ้นหวัง แต่กลับเต็มไปด้วยความกล้าหาญและพลัง เปาโลมีจุดประสงค์ 4 ประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้

ประการแรกคือ ต้องการให้ทิโมธีมาพบก่อนที่เปาโลจะเสียชีวิต น่าจะเป็นเพราะสาเหตุสองประการ หนึ่งคือ ต้องการกำชับเรื่องต่างๆกับทิโมธีเป็นการส่วนตัว ซึ่งจะละเอียดและดีกว่าการเขียนในจดหมาย สองคือ ขณะนั้นไม่มีใครอยู่กับเปาโลเลย ยกเว้นลูกาคนเดียว เปาโลจึงต้องการให้ทิโมธีมาเยี่ยม

ประการที่สองคือ ต้องการเตือนให้ทิโมธีใช้ของประทานที่มี เพื่อทำงานของพระเจ้า ทิโมธีเกิดในตระกูลที่มีพื้นฐานความเชื่อคริสเตียนที่ดี คือ ตั้งแต่บรรรพบุรุษรุ่นยายชื่อ โลอิส ได้ถ่ายทอดความเชื่อมายังแม่ชื่อ ยูนีส และมาจนถึงตัวทิโมธี เปาโลจึงขอให้ทิโมธีทำงานของพระเจ้าอย่างกล้าหาญ

ประการที่สามคือ ต้องการให้ทิโมธีเข้มแข็งในการทำงานของพระเจ้า เพราะจากประสบการณ์ของเปาโลในการรับใช้พระเจ้ามักพบความยากลำบากและอุปสรรคอยู่บ่อยๆ จึงต้องการให้กำลังใจ โดยการเขียนตรงๆว่า "แท้จริงบรรดาคนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้า ในพระเยซูคริสต์จะถูกกดขี่ข่มเหง" และเปาโลยังได้เล่าเรื่องความลำบากต่างๆที่ประสบมาให้ฟังอีกด้วย

ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้ทิโมธียืนหยัดต่อสู้ในยุคสุดท้ายนี้ได้เปาโลกล่าวถึงคนในยุคสุดท้ายว่า จะเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน ไม่เชื่อฟังคำบิดามารดา ฯลฯ และเน้นกับทิโมธีว่า "แต่ฝ่ายท่านจงดำเนินต่อไปในสิ่งที่ท่านเรียนรู้แล้วและได้เชื่ออย่างมั่นคง ท่านก็รู้ว่าท่านได้เรียนมาจากผู้ใด"
มดหนามกระทิงอกแดง

มดหนามกระทิงอกแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Polyrhachis rufipes" Smith, 1858) เป็นมดป่า ขนาดประมาณ 10-12 มม. ลักษณะหัวเป็นสีดำ ไม่เรียบ ส่วนช่วงอกและเอว ออกสีน้ำตาลแดง โดยมีลักษณะเด่นคือ มีหนาม 3 คู่ โดยอยู่บริเวณอก สองคู่และเอวอีหนึ่งคู่ ในประเทศไทย พบได้เฉพาะภาคกลางตอนล่าง ภาคตะวันออกและภาคใต้ ในบริเวณป่าดิบชื้น

มดชนิดนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับมดค่อมอกแดง ("Gnamptogenys bicolor") ซึ่งไม่มีหนามแต่มีเหล็กในเป็นอาวุธ
จี.ไอ. บลูส์ (อัลบั้ม)

จี.ไอ. บลูส์ () เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ที่บันทึกเสียงระหว่างเดือนเมษายนและพฤษภาคม ค.ศ. 1960 ที่อาร์ซีเอสตูดิโอและเรดิโอเรเคิดเดอร์ส ในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย อัลบั้มนี้ประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 มีซิงเกิ้ล "Wooden Heart" ของเอลวิส เพรสลีย์ที่ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 6 สัปดาห์ ส่วนในสหรัฐอเมริกา โจ ดาเวลล์บันทึกเสียงเพลงนี้ใหม่และติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา
แดนซิงควีน

"แดนซิงควีน" () เป็นเพลงฮิตของวงป็อปสวีเดน แอ็บบ้า ที่โด่งดังหลังจากออกซิงเกิล "Fernando" เพลง "แดนซิงควีน" ประพันธ์โดย Benny Andersson, Björn Ulvaeus และ Stig Anderson ถือเป็นเพลงประจำตัวของวง เพลงนี้บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1975 ในผลงานอัลบั้มของวงชุด "Arrival" ออกขายเป็นซิงเกิลในปี 1976 โดยมีเพลงหน้าบีคือเพลง "That's Me" เพลงติดอันดับ 1 บนชาร์ตกว่า 13 ประเทศ
อิฟไอเวอร์อะบอย

"อิฟไอเวอร์อะบอย" () คือเพลงป็อป โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดย Toby Gad และ BC Jean และได้ผลิตขึ้นโดย Gad และโนวส์สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ได้ปล่อยไปในวิทยุที่สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ควบคู่ไปกับเพลง "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)" ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นไปอันดับ 1 ของ 11 ชาร์ตทั่วโลกซึ่งส่วนใหญ่เป็นประเทศในยุโรป และซิงเกิลนี้ก็เป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดของโนวส์ในสหราชอาณาจักรด้วยยอดขายกว่า 560,000 ชุด
ดิว่า (เพลง)

"ดิว่า" () คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน Bangladesh, Sean Garrett และโนวส์แต่งและผลิตขึ้นเพื่อสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ซึ่งได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม
ตำบลนาคาย

ตำบลนาคายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลนาคายทั้งตำบล ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอตาลสุม 12 กิโลเมตร และห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 48 กิโลเมตรราษฎรตำบลนาคายได้อพยพมาจากหมู่บ้านดอนมดแดง (อำเภอดอนมดแดงในปัจจุบัน) มาตั้งรกรากหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วยไหลผ่านหลายสาย เหมาะแก่การเพาะปลูก และลำห้วยสายนี้ในวันหนึ่งเกิดผิดปกติขึ้นในลำห้วยคือ ถ้ามีคนลงอาบน้ำในลำห้วยแห่งนี้ก็จะเกิดอาการคันตามร่างกาย ชาวบ้านจึงเรียกลำห้วยนี้ว่า "ห้วยคาย" และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านนาคาย ซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลจิกเทิง อำเภอพิบูลมังสาหาร (ตำบลนาคาย อำเภอตาลสุมในปัจจุบัน) 
ในปี พ.ศ. 2509 ทางราชการจึงได้แยกบ้านนาคายและหมู่บ้านใกล้เคียงออกไปตั้งเป็น ตำบลนาคาย จนถึงปัจจุบัน

สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของตำบลนาคายเป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง มีแหล่งน้ำเอื้ออำนวยในการประกอบอาชีพทางการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีลำเซบกไหลผ่านทางตะวันตก และมีลำห้วยหลายสายไหลผ่านและส่วนใหญ่มีนำขังตลอดปี

แบ่งสภาพอากาศในตำบลออกเป็น 3 ฤดู คือ

ตำบลนาคายมีประชากรทั้งหมด 6,191 คน เป็นชาย 3,161 เป็นหญิง 3,030 มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 1,349 ครัวเรือน

ตำบลนาคายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ดังนี้
ผลงานเพลงของฮิคารุ อุทาดะ

ผลงานเพลงทั้งหมดของฮิคารุ อุทาดะ

หมายเหตุ:
บ๊วย (Rosaceae)

บ๊วย (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Prunus mume") เป็นผลไม้ที่อยู่ในสกุล "Prunus" มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน และพบในไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม และลาว 
ในประเทศไทยนิยมปลูกบริเวณภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอ่างขาง ในโครงการหลวง โดยนำพันธุ์มาจากไต้หวันและญี่ปุ่น ใบขนาดเล็ก สีเขียวอมเทา ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกมีกลิ่นหอม สีขาวหรือชมพู ผลเล็ก ทรงกลม เมื่ออ่อน ผลสีเขียว เมื่อสุกสีเหลิอง เนื้อนิ่ม รสเปรี้ยวอมหวาน เมล็ดแข็ง

บ๊วยจัดเป็นผลไม้ที่มีสรรพคุณหลายอย่าง และเป็นที่รู้จักกันดีในการนำเอาผลไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำเป็นน้ำบ๊วย เพื่อ

1. ช่วยในการเพิ่มกำลัง บรรเทาอาการอ่อนเพลีย

2. ช่วยในการเสริมสร้างระบบการย่อยอาหาร

3. ช่วยลดมลพิษและอาหารที่เป็นพิษที่ร่ายกายและยังช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร

4. ช่วยแก้เหงือกอักเสบที่เป็นปัญหาของกลิ่นปาก

5. แก้อาการเมาค้าง ไม่ว่าจะเกิดจากการดื่มสุรา หรือจากการเดินทาง เช่น เมารถ เมาเรือ เมาเครื่องบิน ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน และอาหารไม่ย่อย

6. ช่วยปรับสมดุลในกระเพาะอาหารให้มีความมั่งคงแข็งแรง

7. ช่วยแก้อาการแพ้ท้อง

8. ช่วยลดอาการกระหายน้ำ ลดการเสียเหงื่อในร่ายกาย

โดยส่วนใหญ่นำไปแปรรูปเป็นบ๊วยแช่อิ่ม, บ๊วยดอง, บ๊วยเค็ม หรือใช้ทำอาหารเช่น น้ำจิ้มบ๊วย, ซอสบ๊วย, ปลานึ่งบ๊วย เป็นต้น
วันขอบคุณแรงงาน

วันขอบคุณแรงงาน () () เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ถูกจัดขึ้นเป็นประจำในวันที่ 23 พฤศจิกายน ของทุกปี โดยกฎหมายได้กำหนดให้วันดังกล่าวเป็นการรำลึกถึงแรงงานที่ทำงานด้วยมือ การผลิต และการให้ความขอบคุณแก่ผู้อื่น

ในวันนี้ มีการจัดเทศกาลขึ้นทั่วประเทศญี่ปุ่น อย่างเช่นในเทศกาลแรงงานนะงะโนะ เพื่อกระตุ้นให้เกิดจิตสำนึกทางด้านสิ่งแวดล้อม สันติภาพและสิทธิมนุษยชน

วันขอบคุณแรงงานเป็นชื่อเรียกใหม่สำหรับเทศกาลเก็บเกี่ยวข้าวเดิม ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า () ซึ่งเชื่อกันว่าจัดขึ้นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 678 ซึ่งตามประเพณีดั้งเดิม เทศกาลดังกล่าวถูกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการทำงานหนักระหว่างปี และจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นจะทรงอุทิศผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ให้กับวิญญาณ และลิ้มรสข้าวเป็นครั้งแรก

วันหยุดราชการสมัยใหม่ถูกจัดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1948 เพื่อเป็นการรำลึกถึงรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น ซึ่งได้รับการแก้ไขหลังจากสงคราม รวมทั้งสิทธิมนุษยชนและสิทธิแรงงานที่เพิ่มมากขึ้น ปัจจุบัน Niiname-sai เป็นเทศกาลที่ถูกจัดขึ้นโดยราชวงศ์ญี่ปุ่น ในขณะที่วันขอบคุณแรงงานเป็นวันหยุดราชการ

นอกจากนี้ วันที่ 1 พฤษภาคม ยังมีการเฉลิมฉลองวันแรงงานด้วยเช่นกัน โดยสหภาพแรงงานหลายแห่งในประเทศ ซึ่งมีการรวมตัวและเดินขบวนเรียกร้องในโตเกียว โอซากา และนาโกยา
จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด

จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด () (ค.ศ. 1527 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1593) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เขียนภาพเหมือนแบบมีจินตนาการเช่นเขียนเป็นภาพที่ใช้ผลไม้, ผัก, ดอกไม้, ปลา และหนังสือ ที่จัดประกอบเข้าด้วยกันจนเป็นหน้าตาที่ทราบว่าเป็นภาพเหมือนของผู้ใด

อาร์ชิมโบลโดเกิดที่มิลานในประเทศอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 1527 เป็นลูกของจิตรกรบิอาจิโอผู้ทำงานที่มหาวิหารมิลานในปี ค.ศ. 1549 อาร์ชิมโบลโดได้รับจ้างให้ออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสีให้แก่มหาวิหารที่รวมทั้งหน้าต่างที่เป็นเรื่องราวของนักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1556 อาร์ชิมโบลโดก็ทำงานร่วมกับจุยเซ็ปเป เมดาเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิหารมอนซา ในปี ค.ศ. 1558 ก็ได้ร่างภาพสำหรับทอพรมทอแขวนผนังที่เป็นภาพการสิ้นพระชนม์ของพระแม่มารี ซึ่งยังแขวนอยู่บนผนังของมหาวิหารที่โคโมมาจนกระทั่งทุกวันนี้

ในปี ค.ศ. 1562 จุยเซ็ปเปก็ได้รับตำแหน่งเป็นช่างเขียนภาพเหมือนประจำราชสำนักของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกรุงเวียนนา และต่อมากับสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 และพระราชโอรสสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ที่ราชสำนักในกรุงปราก นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้วก็ยังเป็นนักตกแต่ง และนักออกแบบเครื่องแต่งกาย พระเจ้าออกัสตัสแห่งแซกโซนีผู้เสด็จมาเยี่ยมเวียนนาระหว่างปี ค.ศ. 1570 และ ค.ศ. 1573 ได้ทรงมีโอกาสเห็นผลงาน พระองค์จึงมีพระบรมราชโองการให้วาดภาพ "The Four Seasons" ซึ่งเป็นภาพที่รวมสัญลักษณ์การเป็นพระมหากษัตริย์ของพระองค์

งานปกติของอาร์ชิมโบลโดที่เป็นหัวข้อทางศาสนาก็หมดความนิยมกันไป แต่งานที่เป็นภาพเหมือนที่เขียนจากผัก, ผลไม้, สัตว์ทะเล และรากไม้ที่เป็นที่ชื่นชมของผู้คนร่วมสมัยก็ยังเป็นที่นิยมกันจนถึงทุกวันนี้ นักวิพากษ์ศิลปะถกเถียงกันว่าการวาดภาพประเภทนี้เป็นการวาดของผู้ที่เพียงมีความคิดที่แปลก หรือเป็นเพราะเป็นผู้มีอาการผิดปกติทางจิต นักวิชาการส่วนใหญ่มีความเห็นว่าสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นสมัยที่ผู้คนนิยมปริศนาและของแปลกต่างๆ ฉะนั้นพฤติกรรมของอาร์ชิมโบลโดก็คงจะเป็นพฤติกรรมที่เหมาะสมกับสมัยมากกว่าที่จะเป็นเรื่องของความผิดปกติทางจิต
อาร์ชิมโบลโดเสียชีวิตที่มิลานหลังจากที่ยุติการรับราชการในกรุงเวียนนา ในระหว่างช่วงหลังของอาชีพที่ได้ทำการเขียนภาพเหมือนของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 และภาพเหมือนตนเองเป็นคนสี่ฤดู ชาวอิตาลีร่วมสมัยสรรเสริญเกียรติคุณของงานของอาร์ชิมโบลโดด้วยโคลงกลอนและบทสรรเสริญ
เมื่อกองทัพสวีเดนเข้าโจมตีกรุงปรากในปี ค.ศ. 1648 ระหว่างสงครามสามสิบปี ภาพเขียนหลายภาพของอาร์ชิมโบลโดก็ถูกนำไปจากงานสะสมของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2

งานของอาร์ชิมโบลโดพบได้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนาในประเทศออสเตรีย, ปราสาทอัมบราสในอินส์บรุค, พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส และในพิพิธภัณฑ์หลายพิพิธภัณฑ์ในสวีเดน, อิตาลี และ สหรัฐอเมริกา

งานอันมีลักษณะที่พิสดารของอาร์ชิมโบลโดโดยเฉพาะภาพซ้อนมาพบอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยจิตรกรลัทธิเหนือจริงเช่นซัลบาดอร์ ดาลี ในปี ค.ศ. 1987 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการงานของอาร์ชิมโบลโดที่พาลัซโซกราสซิที่เวนิส ที่รวมทั้งงานหลายชิ้นที่เป็นภาพที่มีความหมายซ้อน อิทธิพลของงานเขียนของอาร์ชิมโบลโดพบในงานของชิเกโอะ ฟูคูดะ, อิสท์วาน โอโรสซ์, อ็อคตาวิโอ โอแคมโพ และ ซานโดร เดล เพรเท และในงานภาพยนตร์ของ Jan Švankmajer นอกจากจะปรากฏในงานจิตรกรรมแล้ว งานเขียนที่มีลักษณะไปในแนวเหนือจริงของอาร์ชิมโบลโดก็ยังปรากฏในนวนิยายด้วย เช่นในนวนิยาย “"2666"” ที่เขียนโดย Roberto Bolaño ที่เป็นเรื่องของตัวละครที่เป็นนักเขียนเยอรมันชื่อเบนโน ฟอน อาร์ชิมโบลดิ หรือในนวนิยาย “"The Coming of Vertumnus"” โดยเอียน วัตสัน
อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์

อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์ (; 11 เมษายน ค.ศ. 1749 - 24 เมษายน ค.ศ. 1803) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพขนาดเล็ก (minaturist) และภาพเหมือน
อาดัม คราฟท์

อาดัม คราฟท์ () (ราว ค.ศ. 1455 - มกราคม ค.ศ. 1509) เป็นประติมากรและมาสเตอร์ช่างก่อสร้างชาวเยอรมันของสมัยกอธิคของคริสต์ศตวรรษที่ 15

คราฟท์เกิดและเติบโตขึ้นที่เนือร์นแบร์กในประเทศเยอรมนี เป็นที่ทราบกันว่าเมื่อยังหนุ่มคราฟท์ได้มีโอกาสเดินทางไปอุล์ม และ สตราสบวร์ก และเชื่อกันว่าสมรสสองครั้งแต่ไม่ทราบว่ามีบุตรธิดาหรือไม่

งานชิ้นเอกของคราฟท์คืองานแกะแท่น (tabernacle) ที่สูงราว 18.7 เมตรสำหรับวัดเซนต์ลอเร็นซ์ในเนือร์นแบร์ก งานแกะรองรับด้วยตัวแบบสี่ตัวได้รับการบูรณะหลังจากที่ได้รับความเสียหายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้รองรับคนหนึ่งคือภาพเหมือนของคราฟท์เอง เชื่อกันว่าคราฟท์ทำงานแกะทั้งหมดในเนือร์นแบร์กและในบริเวณบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 1490 จนถึง ค.ศ. 1507 โดยมีผู้ช่วยเพียงสองสามคน
ซูโคไมมัส

ซูโคไมมัส () เป็นไดโนเสาร์ที่อยู่ในสกุล สไปโนซอร์ [spinosaurid] ที่อาศัยอยู่ในแอฟริกา ประเทศอียิปต์,ไนเจอร์ Suchomimus มีปากที่มีความยาวต่ำและแคบเป็นจะงอย ฟันคมมาก และโค้งย้อนหลัง ออกหาอาหารบริเวณริมแม่น้ำ อาหารหลักของมันคือปลา และสัตว์น้ำในยุคดึกดำบรรณ์ Suchomimus มีความยาว 11 เมตร หนักประมาณ 2.9-4.8 ตัน อาศัยอยู่ในยุคครีเทเซียสตอนต้นเมื่อประมาณ 112 ล้านปีก่อน มันมีศัตรูขู้แข่งตามธรรมชาติที่อาศัยอยู่ในยุคเดียวกันอย่าง จระเข้ยักษ์ ซาร์โคซูคัส (Sarcosuchus) ที่อาศัยอยู่ริมน้ำและจะคอยดักซุ่มโจมตีเหยื่ออยู่ในน้ำ Suchomimus มีญาติไกล้ชิดอย่าง สไปโนซอรัส [spinosaurus] ที่มีความยาว 15-17 เมตร กับ อิริอาเตอร์ (อังกฤษ:Irritator) ยาว 8 เมตร (26ฟุต) ที่มีลักษณะรูปร่างและการดำรงชีวิตคล้ายกันแต่มีขนาดเล็กกว่า
มัชฌิมาปฏิปทา

มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลาง ในศาสนาพุทธ หมายถึง การไม่ยึดถือสุดทางทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเองให้ลำบากเกินไป กามสุขัลลิกานุโยค คือ การพัวพันในกามในความสบาย พระพุทธเจ้าทรงกำหนดหลักทางสายกลางนี้ไว้ชัดเจน คือ อริยมรรคมีองค์ 8 เมื่อย่นย่อแล้ว เรียก "ไตรสิกขา" ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา

มัชฌิมาปฏิปทาหมายถึงการปฏิบัติสายกลาง ซึ่งเป็นหลักจริยธรรมย่อมต้องคู่กับหลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางเช่นกัน โดยที่หลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางนี้เรียกว่ามัชเฌนธรรม หรือหลักทฤษฎีที่ว่าด้วยความสมดุล

มัชฌิมาปฏิปทา แปลว่า ทางสายกลาง หมายถึง ทางปฏิบัติที่ไม่สุดโต่งไปในทางอุดมการณ์ใดอุดมการณ์หนึ่งเกินไป มุ่งเน้นใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา มักไม่ยืดถือหลักการอย่างงมงาย

มัชฌิมาปฏิปทาในทางจิตวิญญาณหมายถึงสติ สติเป็นความสมดุลทางจิตอย่างหนึ่ง คือสมดุลระหว่างศรัทธาและปัญญา สติจะอยู่ตรงกลางระหว่างอารมณ์และเหตุผล ถ้าความคิดเปรียบเป็นน้ำไหล สมาธิเปรียบเป็นน้ำนิ่ง สติจะเป็นน้ำไหลนิ่ง สติเป็นทางสายกลางทางจิตวิญญาณ

มัชฌิมาปฏิปทา ทางสายกลาง หมายถึง ความสมดุล ความเหมาะสม ความเสมอ ความพอดี ซึ่งเป็นความประสานสอดคล้องกันระหว่างข้อปฏิบัติปลีกย่อยต่าง ๆ ที่มาประชุมกันร่วมกันทำงาน ข้อปฏิบัติต่าง ๆ ในพระพุทธศาสนาจะต้องมีสมตาคือความสมดุล ซึ่งเป็นความพอดีชนิดหนึ่ง เป็นชื่อเรียกสติอีกอย่างหนึ่ง เช่นความสมดุลระหว่างวิริยะกับสมาธิ และความพอดีระหว่างศรัทธากับปัญญา โดยมีสติเป็นเครื่องควบคุม

มัชฌิมาปฏิปทา ใช้ในความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า มัตตัญญุตา คือ ความรู้จักประมาณ หรือรู้จักพอดีในการปฏิบัติต่าง ๆ โดยทั่วไป หรือรู้จักพอดีที่เป็นหลักกลาง ๆ เช่น จะรับประทานอาหารก็ต้องมีความรู้จักประมาณ รู้จักพอดีในอาหาร ถ้ารับประทานอาหารไม่พอดีก็เกิดโทษแก่ร่างกาย แทนที่จะได้สุขภาพ แทนที่จะได้กำลัง ก็อาจจะเสียสุขภาพ และอาจจะทอนกำลังทำให้อ่อนแอลงไป หรือเกิดโรค เพราะฉะนั้นท่านจึงสอนให้มีความรู้จักประมาณในการบริโภค เรียกว่า โภชเนมัตตัญญุตา

จะเห็นว่าหลักพระพุทธศาสนาในทุกระดับมีเรื่องของความพอดี หรือความเป็นสายกลางนี้ ฉะนั้นความเป็นสายกลาง คือ ความพอดีที่จะให้ถึงจุดหมาย และที่จะให้ตรงกับความจริง ไม่ให้ไปสุดโต่ง เอียงสุด ซึ่งจะพลาดจากตัวความจริงไปนั้น จึงเป็นลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่งของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นสายกลางทั้งหลักทฤษฎี (มัชเฌนธรรม) และหลักการปฏิบัติ (มัชฌิมาปฏิปทา)
กริสโตฟาโน อัลโลรี

คริสโตฟาโน อัลลอริ () (17 ตุลาคม ค.ศ. 1577 - 1 เมษายน ค.ศ. 1621) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของการเขียนแบบปลายแมนเนอริสม์ของฟลอเรนซ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน

อัลลอริเกิดที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ได้รับการศึกษาทางจิตรกรรมเบื้องต้นจากบิดาอเลสซานโดร อัลลอริ แต่ไม่พึงพอใจกับการเน้นการเขียนภาพร่างกายและการใช้สีเย็น ต่อมาอัลลอริก็เข้าทำงานกับห้องเขียนภาพของเกรกอริโอ พากานิ (ค.ศ. 1558-ค.ศ. 1605) ผู้เป็นจิตรกรชั้นนำของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่พยายามแสวงหาการผสานการใช้สีอันเรืองรองของเวนิสกับการเน้นการวาดรายละเอียดของฟลอเรนซ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าอัลลอริจะมีโอกาสได้ทำงานกับชิโกลิด้วย

ภาพเขียนของอัลลอริมีลักษณะเด่นจากการวาดแบบธรรมชาตินิยมและความละเอียดอ่อนของวิธีการวาด ความสามารถทางเทคนิคของอัลลอริเห็นได้ชัดจากงานก็อปปีงานของอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอที่มีฝีมือจนทำให้เข้าใจกันผิดๆ ว่าเป็นงานก็อปปีที่ทำโดยคอร์เรจจิโอเอง

งานชิ้นเอกของอัลลอริคือภาพ “จูดิธและหัวโฮโลเฟอร์นีส” ที่มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิตติที่ฟลอเรนซ์ และอีกภาพหนึ่งเป็นของหอศิลป์ควีนในลอนดอน ผู้เป็นแบบในภาพคือภรรยาน้อยของอัลลอริเองมาซซาเฟียร์รา และหัวของโฮโลเฟอร์นีสเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของอัลลอริเอง
กล้วยหอม

กล้วยหอม เป็นไม้ล้มลุกชนิดหนึ่ง มีอยู่หลากหลายสายพันธุ์ เช่น กล้วยหอมจันท์ กล้วยหอมทอง กล้วยหอมเขียว โดยกล้วยหอมเขียวหรือกล้วยหอมคาเวนดิชเป็นกล้วยหอมที่นิยมปลูกกันโดยทั่วไป จัดเป็นผลไม้ที่อุดมไปด้วยคุณค่าสารอาหารครบถ้วนตามหลักทางโภชนาการ เช่น มีวิตามิน ใยอาหารที่ช่วยในการขับถ่าย มีสารแทนนิน ซึ่งช่วยยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ "Escherichia coli" เป็นต้น กล้วยหอมถูกจัดเป็นผลไม้เมืองร้อน สามารถปลูกได้เกือบทุกประเทศที่มีภูมิอากาศร้อนชื้นหลายแห่ง สำหรับประเทศไทย สามารถปลูกกล้วยหอมได้ทั่วทุกภาค

"ราก" รากกล้วยหอมเป็นแบบ adventitious root ที่แตกออกจากหน่อ ซึ่งหน่อจะแตกออกจากเหง้า รากมีความยาวได้มากกว่า 5 เมตร ลึกลงดินได้ถึง 5 - 7.5 เมตร

"ลำต้น" มีลำต้นจริงเป็นหัวหรือเหง้าอยู่ใต้ดิน และมีลำต้นที่อยู่เหนือดินสูง 2.5 - 3.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 20 เซนติเมตร กาบลำต้นด้านนอกมีประดำ ด้านในสีเขียวอ่อนและมีเส้นลายสีชมพู

"ใบ" เป็นใบเดี่ยว เป็นแบบขนาน ก้านใบมีร่องค่อนข้างกว้าง และมีปีก เส้นกลางใบสีเขียว ใบอาจยาวได้มากถึง 3 เมตร

"ดอก/ปลี" ดอกหรือปลีจะแทงออกจากหยวกตรงกลางปลายยอด เมื่อแทงออกช่วงแรกจะตั้งตรง และค่อยๆโค้งงอลงด้านล่าง ด้านบนสีแดงอมม่วง มีไข่ ด้านในสีแดงซีด บรรจุน้ำข้างใน

"ผล" กล้วยหอมติดผลเป็นเครือ เครือหนึ่งมี 4 - 6 หวี หวีหนึ่งมี 12 - 16 ผล กว้าง 3 - 4 เซนติเมตร ยาว 21 - 25 เซนติเมตร ปลายผลมีจุกเห็นชัดเปลือกบาง เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง แต่ที่ปลายจุกจะมีสีเขียว แล้วเปลี่ยนสีภายหลัง เนื้อสีขาวขุ่น กลิ่นคาว รสหวานอุ่นฉ่ำ.

ตามคำแนะนำของกรมส่งเสริมการเกษตรเป็นดังนี้เนื่องจากกล้วยหอมเป็นพืชที่ปลูกได้ง่ายพบกระจายอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย เหมาะกับดินที่ร่วนซุย และดินเหนียวที่อุ้มน้ำได้ดี สามารถขยายพันธุ์ด้วยหน่อหรือเหง้า แต่มีข้อจำกัดว่ากล้วยหอมไม่ชอบดินที่มีน้ำขัง

กล้วยหอมสามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น
ประเทศไทยมีการส่งออกกล้วยหอมไปยังประเทศต่าง ๆ มากมาย เช่น
จิเซล บุนเชน

จิเซล แคโรไลน์ บุนเชน () เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ.1980 ในบราซิล เป็นนางแบบชาวบราซิล ในบางครั้งเธอก็แสดงภาพยนตร์และยังเป็นทูตองค์การสิ่งแวดล้อมโลก จากข้อมูลของนิตยสารฟอร์บ ระบุว่าเธอเป็นนางแบบที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโลกและเป็นผู้หญิงที่รวยที่สุดอันดับ 6 ในวงการบันเทิง โดยมีทรัพย์สมบัติราว 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
Ulib

ULIB เป็นโปรแกรมระบบห้องสมุดอัตโนมัติ่ ซึ่งผู้พัฒนาให้ห้องสมุดต่าง ๆ ขอใช้งานโปรแกรมได้ฟรี เพียงแต่ต้องทำการอบรมก่อน เนื่องจากโปรแกรมมีหลายโมดูล

โปรแกรม ULIB เหมาะสำหรับห้องสมุดทุกระดับ ตั้งแต่ห้องสมุดระดับเล็ก ระดับกลาง ไปจนถึงค่อนข้างใหญ่ ด้วยโครงสร้างโปรแกรมที่สามารถเลือกเปิดเฉพาะฟังก์ชันที่ใช้งานจริงได้ ทำให้บรรณารักษ์และผู้ปฏิบัติงานทำงานได้สะดวก

โปรแกรม ULIB พัฒนาโดยคนไทยในประเทศไทยตั้งแต่ปีพศ. 2543 จนถึงปี 2553 ได้พัฒนามาถึงเวอร์ชัน 6.0 และมีผู้ใช้งานหลายร้อยแห่ง

โปรแกรม ULIB ทำงานบนเว็บเบส แก้ไขเว็บเพจแต่ละหน้าได้เอง โดยใช้โปรแกรมช่วย FCK Editor โดยเป็นโหมด WYSIWYGมีฟังก์ชันโดยรวมครอบคลุมงานทุกอย่างของห้องสมุดผู้พัฒนาหลักมีสองท่าน