seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
โรงเรียนวัดทรงธรรม

โรงเรียนวัดทรงธรรม เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 (ฉะเชิงเทรา-สมุทรปราการ) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งตั้งอยู่ในพระอารามหลวงที่มีนามว่า "วัดทรงธรรมวรวิหาร" ตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพื้นที่ของโรงเรียนทั้งหมด ประมาณ 4 ไร่เศษ โดยเจ้าพระคุณอุดมวิจารณ์ (พระใบฎีกากลั่น สีละเตชะ หรือ กลั่น นพคุณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดทรงธรรมวรวิหาร ได้ทำหนังสือต่อท่านขุนประพจน์ เนติประวัตร นายเวรการโรงเรียน ขอนำความกราบบังคมทูลพระเจ้าลูกเธอฯ อธิบดีกรมการศึกษา ทรงทราบเป็นโรงเรียนเชลยศักดิ์ เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2438 (ร.ศ. 114) โดยพระอุดมวิจารณ์เป็นผู้เริ่มก่อตั้ง ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่คนแรก และพระใบฎีกาลั่น เป็นครูสอน ซึ่งปัจจุบันโรงเรียนนี้เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษาคำว่า “ทรงธรรม” เป็นราชาศัพท์ แปลว่า ฟังเทศน์ หรือ ฟังธรรม แต่คำว่า “ธรรม” คนไทยโดยทั่วๆ ไป มักใช้ในความหมายว่า “ความดี” หรือ “คำสอนที่ดี” เช่น คำสอนของพระพุทธเจ้า โรงเรียนจึงได้ให้ความหมายของคำว่า “ทรงธรรม” ว่า “ทรงไว้ซึ่งความดี” เพื่อให้นักเรียนโรงเรียนวัดทรงธรรมทุกคนทรงไว้ซึ่งความดี 3 ประการ คือ
ซึ่งความดี 3 ประการข้างต้น จึงนำไปสู่ปรัชญาของโรงเรียนวัดทรงธรรมที่ว่า เรียนดี งานดี ประพฤติดี
การไถดิน

การไถนา เป็นขั้นตอนหนึ่งในการปลูกข้าว โดยเฉพาะข้าวไรซ์ที่ต้องปลูกในพื้นที่ลุ่มที่เป็นดินเหนียง โดยจะใช้สัตว์หรือเครื่องยนต์ลากคันไถที่จะครูดไปกับพื้นดินในบริเวณที่จะทำการเพาะปลูก คันไถจะครูดลึกลงไปในผิวดิน และทำให้ดินปริเวณนั้นเกิดการพลิกตัวเอาหน้าดินลงไปข้างล่างและพลิกดินด้านล่างขึ้นมาด้านบน ถือว่าเป็นการพรวนดินแบบหนึ่งนั่นเอง ในประเทศไทยนิยมใช้ควายในการลากคันไถ แต่ในหลายๆประเทศจะใช้ม้าหรือวัวแทน
มังกรหลวง

มังกรหลวง เป็นภัตตาคารในกรุงเทพมหานคร ได้รับการบันทึกจากกินเนสส์บุ๊กว่าเป็นภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2535
ตั้งอยู่ตรงถนนบางนา-บางปะกงในเขตบางนา
ซีรอคโค

ซีรอคโค เป็นภัตตาคารเปิดโล่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ที่ชั้น 67 ของ สเตท ทาวเวอร์ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับโรงแรม เลอบัว โฮเต็ล แอท สเตท ทาวเวอร์ โดยยอดโดมมีความสูง 30 เมตร ได้แรงบันดาลใจ มาจาก ดอกบัว โดย เป็น ภัตคาร ระดับ 5 ดาว ในกรุงเทพมหานคร เปิดทำการเมื่อ พ.ศ. 2546
อิฟไอคูดเทลล์ยู

If I Could Tell You เป็นอัลบั้มลำดับที่ 12 ในดนตรีแนวนิวเอจของยานนี ในปี พ.ศ. 2543 หลังจากหยุดพักการทำงานไปสองปี "If I Could Tell You" เป็น "Studio Album" แรกในรอบเจ็ดปีที่ผ่านมา ในการทำผลงานเพลงของยานนี และได้รับคะแนนความนิยมจากการโหวตของนิตยสารบิลบอร์ด และติดอันดับ "Top New Age Albums" ในอันดับชาร์ตที่ 20 ของการจัดอันดับความนิยมของนิตยสารบิลบอร์ด ในปี พ.ศ. 2543

"If I Could Tell You" ควบคุมการผลิตโดยยานนี ซึ่งเป็นผู้แต่งดนตรีและทำนองเพลงในอัลบั้ม "If I Could Tell You" เป็นดนตรีสไตล์โรแมนติก เป็นการผสมผสานกันระหว่างดนตรีแนวตะวันออกและตะวันตก โดยใช้วงออร์เคสตราและวงเครื่องสายซิมโฟนีในการบรรเลงดนตรี
ไมเคิล เชาวนาศัย

ไมเคิล เชาวนาศัย (เกิด พ.ศ. 2507 ที่ฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา) เป็นศิลปิน นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์สั้น มีชื่อเสียงจากการกำกับและแสดงภาพยนตร์ หัวใจทรนง (2546) ร่วมกับ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล

ไมเคิล เชาวนาศัย จบการศึกษาคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2529 แล้วไปศึกษาต่อด้านศิลปะที่สถาบันศิลปะแห่งซานฟรานซิสโก และปริญญาโทด้านศิลปะจากสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก จากนั้นเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มนักแสดงศิลปะร่วมสมัย "Project 304" ซึ่งจัดแสดงผลงานทั้งด้านศิลปการแสดง การถ่ายภาพ ภาพเคลื่อนไหว ภาพยนตร์สั้น ศิลปะสื่อประสม

ไมเคิล เชาวนาศัย มีผลงานกำกับภาพยนตร์สั้นชุด Iron Pussy จำนวน 3 ตอนในปี พ.ศ. 2540, 2542 และ 2543 และได้ร่วมงานกับอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล สร้างเป็นภาพยนตร์ขนาดยาวในชื่อ "The Adventure of Iron Pussy" หรือ หัวใจทรนง ได้ออกฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติรอตเตอร์ดัม เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมลเบิร์น และในเทศกาลภาพยนตร์เฉพาะกลุ่มเกย์และเลสเบียน ฉายแบบในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทย และมีดีวีดีวางจำหน่าย

ไมเคิล เชาวนาศัย ยังมีผลงานแสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง "แก๊งชะนีกับอีแอบ" "หมากเตะ..โลกตะลึง" และ "ความสุขของกะทิ"

ด้านชีวิตส่วนตัว ไมเคิล เชาวนาศัย เปิดเผยตัวเองว่ามีรสนิยมเป็นเกย์
ฟิวส์

ฟิวส์ () เป็นอุปกรณ์นิรภัยชนิดหนึ่งที่อยู่ในเครื่องใช้ไฟฟ้าโดยจะป้องกันการลัดวงจร และการใช้กระแสเกินในวงจรไฟฟ้า โดยจะหลอมละลาย และตัดกระแสไฟออกจากวงจรเพื่อป้องการอุปกรณ์เสียหาย โดยฟิวส์จะเป็นเส้นลวดเล็ก ๆ ทำจากตะกั่วผสมดีบุก มีจุดหลอมเหลวที่ต่ำ มีหลายชนิดให้เลือกใช้ตามความเหมาะสมของการใช้งานควรเลือกฟิวส์ที่ทนกระแสไฟฟ้าสูงสุด ได้มากกว่ากระแสไฟฟ้าสูงสุดที่ใช้ภายในบ้านเล็กน้อย และไม่ควรใช้ลวดเหล็ก หรือลวดทองแดงที่มีจุดหลอมเหลวสูงแทนฟิวส์
เพราะเมื่อกระแสไฟฟ้าไหลผ่านมากเกินไป ลวดเหล็กหรือลวดทองแดงจะไม่หลอมละลาย จึงไม่ช่วยตัดวงจรไฟฟ้าในบ้าน ฟิวส์ที่ใช้ตามบ้านมีหลายขนาด เช่น ขนาด
10 15 และ 30 แอมแปร์ ฟิวส์ขนาด 15แอมแปร์ คือ ฟิวส์ที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ไม่เกิน 15 แอมแปร์ ถ้ากระแสไฟฟ้าผ่านมากว่านี้ ฟิวส์จะหลอมละลาย
ทำให้วงจรขาด ดังนั้น การเลือกใช้ฟิวส์จึงต้องเลือกขนาดของฟิวส์ให้พอเหมาะกับปริมาณกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่าน
ฟิวส์มีหลายชนิด แต่ละชนิดจะใช้แตกต่างกัน ดังนั้นจึงควรเลือกใช้ให้เหมาะสม
เลือกฟิวส์ต้องเลือกความเร็วในการ ขาดของมันด้วย 
- เครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไป เลือกแบบขาดช้า ขนาดเป็นสองเท่าของโหลดที่ใช้

1.ฟิวส์เป็นสารละลายที่เป็นโลหะผสมประกอบด้วย บิสมัท (Bi) ร้อยละ 50 ตะกั่ว (Pb) ร้อยละ25 และดีบุก (Sn) ร้อยละ 25 โดยมวล

2.ฟิวส์มีจุดหลอมเหลวต่ำ ขณะที่กระแสไฟฟ้าผ่านฟิวส์ พลังงานไฟฟ้าจะเปลี่ยนเป็นพลังงานความร้อนให้กับฟิวส์เล็กน้อยแต่เมื่อมีการใช้กระแสไฟฟ้าเกินกำหนด
หรือเกิดไฟฟ้าลัดวงจร กระแสไฟฟ้าปริมาณมากจะผ่านฟิวส์ พลังงานไฟฟ้าจะเปลี่ยนเป็นพลังงานความร้อนให้กับฟิวส์มากขึ้น จนฟิวส์หลอมละลาย ทำให้วงจรไฟฟ้า
ในบ้าน ถูกตัดกระแสไฟฟ้าไหลผ่านอีกไม่ได้

ที่มา จากหนังสือ รีดเดอร์ส ไดเจสท์ สารพัดถนัดทำ โดย Ned Halley และคณะ
แปลโดย ศ.ดร.สุธรรม อารีกุล และคณะ
เบลฟาสต์

เบลฟาสต์ (; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ มีประชากร 276,459 คนในเขตเมือง และ 579,554 ในเขตปริมณฑล (พ.ศ. 2544)
การประดิษฐ์ทางวัฒนธรรม

การประดิษฐ์ทางวัฒนธรรม () อธิบายถึงนวัตกรรมว่า เป็นสิ่งใหม่ที่ค้นพบขึ้นและเป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ แต่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบสิ่งที่จับต้องได้ ค่อนข้างมีความหมายถึง การนำมาใช้ทางพฤติกรรมของคนนำมาใช้ประโยชน์ และมักใช้ไปโดยตลอดโดยผ่านคนหลายๆ รุ่น เช่น ภาษา,ระบบกฎหมาย,ระบบการเมือง,วิธีทางวิทยาศาสตร์ และ กีฬา เป็นต้น
ดอกฟ้าในมือมาร

ดอกฟ้าในมือมาร () เป็นภาพยนตร์สารคดี แนวทดลอง ที่กำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ในปี พ.ศ. 2543 เล่าเรื่องราวโดยใช้เทคนิคที่เรียกว่า "Exquisite corpse" เล่าเรื่องราวของ "ครูดอกฟ้า" แบบบอกต่อจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง โดยทีมงานตระเวนถ่ายทำจากภาคเหนือสู่ภาคใต้และภาคอีสาน สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตของคนไทยในภูมิภาคต่าง ๆ ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ 16 ม.ม. โดยไม่มีบทภาพยนตร์ แล้วขยายเป็น 35 ม.ม.

ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแวนคูเวอร์ แคนาดา ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับรางวัล Dragons and Tigers Award ได้รับรางวัล Woosuk Award จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติจีอุนจู เกาหลีใต้ ได้รางวัล NETPAC Special Mention Prize จากเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติยามางาตะ ญี่ปุ่น และไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่ลอนดอน ฮ่องกง และสิงคโปร์ และได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ดีเด่นประจำปี 2000 โดยนิตยสาร Film Comment และ Village Voice

ดอกฟ้าในมือมาร ได้รับการสนับสนุนทุนสร้างจาก Hubert Bals Fund เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติรอตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
สุดเสน่หา

สุดเสน่หา หรือ Blissfully Yours เป็นภาพยนตร์แนวทดลอง กำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ในปี พ.ศ. 2545 โดยได้แรงบันดาลใจมาจากการเห็นตำรวจจับกุมแรงงานพม่าผิดกฎหมาย ในระหว่างการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ดอกฟ้าในมือมาร ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศฝรั่งเศส ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2002 ปีเดียวกับ มนต์รักทรานซิสเตอร์ และได้รับรางวัล Un Certain Regard

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม Golden Alexander จากเทศกาลภาพยนตร์เทสซาโลนิกิ ครั้งที่ 43 ที่ประเทศกรีซ และยังไปได้รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์ที่โตเกียว รอตเตอร์ดัม สิงคโปร์ และบัวโนสไอเรส

เนื่องจากฉากการร่วมเพศในภาพยนตร์ ดีวีดีฉบับที่วางจำหน่ายในประเทศไทย จึงถูกเซ็นเซอร์ออกไป เหลือความยาว 115 นาที เมื่อเทียบกับความยาว 125 นาที ที่จำหน่ายในต่างประเทศ
ตัมเปเร

ตัมเปเร (; ) เป็นเมืองในประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ในจังหวัดฟินแลนด์ตะวันตก ตัมเปเรมีประชากรประมาณสองแสนคน นับว่ามีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศ และเป็นเมืองไกลทะเลที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มนอร์ดิก

ตัมเปเรตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบสองแห่งคือ Näsijärvi ทางเหนือและ Pyhäjärvi ทางใต้
อุทยานแห่งชาติน้ำพอง

อุทยานแห่งชาติน้ำพอง ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภออุบลรัตน์ อำเภอบ้านฝาง อำเภอหนองเรือ อำเภอมัญจาคีรี อำเภอโคกโพธิ์ไชย จังหวัดขอนแก่น รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของอำเภอบ้านแท่น อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ
แบรดลีย์ โจเซฟ

แบรดลีย์ โจเซฟ () (เกิดปี พ.ศ. 2508 ,วิลล์มาร์,มินเนโซตา) เป็นนักประพันธ์เพลงชาวสหรัฐอเมริกา,นักเปียโน/คีย์บอร์ด,นักเรียบเรียงดนตรี และศิลปินดนตรี มีผลงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 เขาเล่นเครื่องดนตรีได้หลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นกับวงร็อก จนกระทั่งยานนีจ้างเขาเล่นเปียโนในคอนเสิร์ต เขาได้เล่นทัวร์กับยานนีอยู่ 6 ครั้ง และได้ปรากฏในอัลบั้มดังของยานนีในอัลบั้ม "Yanni Live at the Acropolis" ในปี พ.ศ. 2536 เขายังมีโอกาสได้ร่วมงานกับชีน่า อีสตัน ในส่วนของนักคีย์บอร์ดและผู้ช่วยผู้กำกับดนตรี รวมถึงการแสดงในรายการโทรทัศน์ Tonight Show with Jay Leno ในปี พ.ศ. 2538

ในปี พ.ศ. 2537 โจเซฟออกผลงานเดี่ยวในชื่อ Hear the Masses ซึ่งได้ร่วมงานกับทีมงานของยานนีด้วย ตามมาด้วยอัลบั้ม Rapture ที่บันทึกเสียงด้วยเครื่องดนตรีวงออร์เคสตรา 50 ชิ้น ในสังกัดนาราดา และเขาได้มีผลงานอีก 8 อัลบั้มและมีค่ายเพลงเป็นของตัวเองในนาม Robbins Island Music และในปี พ.ศ. 2546 โจเซฟกลับมาร่วมงานกับยานนีอีกครั้งในทัวร์ Ethnicity และได้มีผลงานในปี 2004 ที่แต่งขึ้นระหว่างการซาวด์เชคดนตรีครั้งนี้ในอัลบั้ม ""Ten Outstanding Young Minnesotans"".
วัฒนธรรมระดับสูง

วัฒนธรรมระดับสูง (High culture) เป็นคำที่ใช้มากทางวิชาการหลายด้าน แต่ความหมายทั่วไปที่แพร่หลาย หมายถึงชุดของผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลปะที่ถือว่าอยู่ในระดับสูงสุดของวัฒนธรรมหนึ่ง หรือหมายรวมถึงวัฒนธรรมของสังคมชนชั้นปกครอง

แม้ว่าวัฒนธรรมระดับสูงจะมีประวัติมายาวนานแล้วในแผ่นดินใหญ่ยุโรปก็ตาม แต่คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกในการตีพิมพ์หนังสือชื่อ "วัฒนธรรมและอนาธิปไตย" (Culture and Anarchy) ของ"แมททิว อาร์โนลด์" แม้เขาจะหมายถึงคำ "วัฒนธรรมสูง" นี้ว่าเป็นเพียง "วัฒนธรรม" ทั่วๆ ไป แต่อาร์โนลด์ก็ได้นิยามว่าวัฒนธรรมหมายถึง "การไม่เกี่ยวไม่ข้องของมนุษย์ในความดีเลิศหลังความมานะบากบั่น" และข้อเขียนในบทนำที่มีชื่อเสียงมากที่กล่าวว่าวัฒนธรรมหมายถึง "การรู้อย่างดีที่สุดในสิ่งมีการพูดและการคิดในโลก" เป็นความหมายเฉพาะทางบรรณโลกที่รวมไปถึงปรัชญาซึ่งปัจจุบันมักไม่ถือกันว่าเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมระดับสูงอย่างน้อยก็ในวัฒนธรรมของชนชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษ อาร์โนลด์มองว่าวัฒนธรรมระดับสูงเป็นแรงผลักดันทางศีลธรรมและความดีงามทางการเมือง และในหลายๆ รูปที่มุมมองนี้ยังคงแพร่กระจายอยู่ แม้จะยังห่างไกลจากการเป็นเรื่องที่น่ายกขึ้นมาถกเถียงก็ตาม คำ "วัฒนธรรมระดับสูง" มีความเปรียบต่างกับ "วัฒนธรรมประชานิยม" (Popular culture) หรือ "วัฒนธรรมมวลชน" (Mass culture)และรวมทั้งกับวัฒนธรรมประเพณีต่างๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นปรปักษ์ต่อวัฒนธรรมเหล่านี้แต่ประการใด

หนังสือชื่อ "หมายเหตุว่าด้วยนิยามของวัฒนธรรม" (พ.ศ. 2491) โดย "ที เอส เอเลียต" นับเป็นงานที่มีอิทธิพลที่แสดงให้เห็นว่าวัฒนธรรมระดับสูงและวัฒนธรรมประชานิยมเป็นส่วนที่จำเป็นในการส้รางความสมบูรณ์ของความเป็นวัฒนธรรม ในหนังสือชื่อ "การใช้อักษรศาสตร์" (the Uses of Literacy) ของริชาร์ด ฮอกการ์ด (พ.ศ. 2500)ก็นับเป็นงานที่มีอิทธิพลไปในแนวทางนี้เช่นเดียวกัน โดยมีเนื้อหาในด้านประสบการณ์ทางวัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลเช่นตัวเขาเองซึ่งมาจากชนชั้นทำงานก่อนที่จะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ในอเมริกา "ฮาโรลด์ บลูม" ก็มีงานมากชิ้นที่สามารถรวมอยู่ในแนวนี้ เช่นเดียวกับ "เอฟ อาร์ ลีวิส" ก่อนหน้านั้น คล้ายอาร์โนลด์ที่เน้นเกี่ยวกับวรรณคดี และไม่กลัวที่จะส่งเสียงขรมไว้ในงานวรรณคดีเรื่อง "" ของเขา

วัฒนธรรมระดับสูงส่วนใหญ่ประกอบด้วยการซาบซึ้งในสิ่งที่เรียกว่า "ศิลปะระดับสูง" คำนี้มีความหมายค่อนข้างกว้างกว่านิยามของอาร์โนลด์ และนอกจากวรรณคดีแล้ว ยังรวมถึงดนตรี ทัศนศิลป์ โดยเฉพาะจิตรกรรม และรูปแบบอย่างเป็นประเพณีของศิลปะการแสดงซึ่งปัจจุบันรวมภาพยนตร์ด้วย โดยทั่วไปไม่นับมัณฑนศิลป์เป็นศิลปะระดับสูง
ชนิดย่อย

ชนิดย่อย หรือ พันธุ์ย่อย หรือ สปีชีส์ย่อย () หมายถึง สิ่งมีชีวิตในสกุล (genus) เดียวกัน และจัดอยู่ในชนิด (species) เดียวกัน แต่มีความแตกต่างกันบ้างเล็กน้อยซึ่งไม่สามารถแยกแยะออกเป็นชนิดใหม่ได้ จึงจัดเป็นชนิดย่อย โดยใช้ชื่อไตรนาม เช่น เต่าปูลู ("Platysternon megacephalum pequense") เต่าปูลูเหนือ ("Platysternon megacephalum megacephalum") เต่าปูลูใต้ ("Platysternon megacephalum vogeli") เป็นต้น ความแตกต่างของชนิดย่อยมักอยู่ที่ลวดลาย สีสัน หรือขนาดลำตัว อันเนื่องจากสภาพภูมิประเทศที่อยู่ที่แตกต่างกัน ปกติชนิดย่อยของสัตว์นิยมเรียกว่า subspecies ส่วนพืชเรียกว่า variety
Optimystique

Optimystique เป็นอัลบั้มแรกของยานนี ในแนวดนตรีนิวเอจ ยานนีออกอัลบั้มแรกในปี พ.ศ. 2527 ภายใต้การควบคุมดูแลของ "Atlantic" และ "Private Music" ในปี พ.ศ. 2532

Optimystique เป็นอัลบั้มแรกที่อัดเสียงในสตูดิโอเมื่อปี พ.ศ. 2523 ใช้ระยะเวลาในการบันทึกเสียง 3 ปีก่อนวางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527

Optimystique เป็นการนำเสนอผลงานเพลงสไตล์ยานนี ผสมผสานระหว่างเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท เช่นวงเครื่องสายซิมโฟนี ซึ่งเป็นวงดนตรีหลักของยานนี "Optimystique" ถือเป็นอัลบั้มแรกและเป็นอัลบั้มพิเศษที่ออกวางจำหน่าย พร้อมกับเปิดตัวยานนีให้เป็นที่รู้จักของนักฟังเพลงแนวนิวเอจ และดนตรีสไตล์ฟังสบาย ๆ
เลินฮาร์ด ดินเซนฮอฟเฟอร์

เลินฮาร์ด ดินเซนฮอฟเฟอร์ (ภาษาเยอรมนี: Leonhard Dientzenhofer หรือ Johann Leonhard Dientzenhofer) เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1660 ที่เมืองเซ็นต์มากาเร็ตเธ็น (St. Margarethen) รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1707 ที่เมืองแบมเบิร์ก เลินฮาร์ดมีอาชีพเป็นช่างก่อสร้างและสถาปนิก คนหนึ่งของตระกูลดินเซนฮอฟเฟอร์ผู้มีชื่อเสียงทางสถาปัตยกรรม

เลินฮาร์ดเป็นลูกชายคนที่เจ็ดของ จอร์จ ดินเซนฮอฟเฟอร์ (Georg Dientzenhofer) และ แอนนา แธนเนอร์ (Anna Thanner)

ตระกูลดินเซนฮอฟเฟอร์มึความสำคัญในแขนงสถาปัตยกรรมแบบบาโรกทั้งในประเทศเยอรมนีและโบฮิเมีย (ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก) พี่น้องที่เป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงด้วยกันก็มี:
นอกจากนั้นก็ยังมี:

เลินฮาร์ดแต่งงานเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ.1685 กับมาเรีย แอนนา เฮเกอร์ (Maria Anna Hager) น้องสาวของภรรยาของ จอร์จ เลินฮาร์ดกับมาเรียมีลูกด้วยกันเจ็ดคน ผู้ชายสามผู้หญิงสี่ หลังจากมาเรียตายได้ไม่นาน เลินฮาร์ดก็แต่งงานครั้งที่สองเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1699 กับ แอนนา มาร์กาเร็ตธา เซินเดอร์ (Anna Margaretha Sünder) ที่แบมเบิร์ก มีลูกสาวด้วยกันสองคนder Barockzeit". Rosenheimer Verlagshaus, 1989, ISBN 3-475-52610-7
Barock". Rosenheim 1976, ISBN 3-475-52149-0
เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์

เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ (Sylvester matrix) คือเมทริกซ์ที่เกิดจากการรวมสัมประสิทธิ์ของพหุนามสองพหุนามเข้าด้วยกัน เพื่อคำนวณหาคุณสมบัติบางประการของพหุนามเหล่านั้น "เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์" เป็นชื่อที่ตั้งไว้เพื่อเป็นเกียรติให้กับ เจมส์ โจเซฟ ซิลเวสเตอร์ (James Joseph Sylvester) นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้เผยแพร่ทฤษฎีเมทริกซ์

กำหนดให้พหุนาม "p" และ "q" เป็นพหุนามตัวแปรเดียว "z" และมีดีกรีของพหุนามเท่ากับ "m" และ "n" ตามลำดับ

เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับพหุนาม "p" กับ "q" คือเมทริกซ์มิติ ("m"+"n")×("m"+"n") ที่มีสมาชิกตามเงื่อนไขต่อไปนี้

ดังนั้นถ้าสมมติให้ "m" = 4 และ "n" = 3 เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ของ "p" กับ "q" จะได้ผลลัพธ์ดังนี้

เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์มีที่ใช้ในพีชคณิตแบบสลับที่ (commutative algebra) เช่นเพื่อทดสอบว่าพหุนามสองพหุนามมีตัวประกอบร่วม (ที่ไม่ใช่ค่าคงตัว) หรือไม่ ซึ่งหากมีตัวประกอบร่วม ดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์นี้จะเท่ากับศูนย์ และยังคงเป็นจริงในทางกลับกัน ดีเทอร์มีแนนต์ของเมทริกซ์ซิลเวสเตอร์สามารถเรียกได้ว่าเป็นค่าลัพธ์ (resultant) ของพหุนามเหล่านั้น

นอกจากนั้นค่าลำดับชั้น (rank) ของเมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ สามารถพิจารณาได้จากดีกรีของตัวหารร่วมมากระหว่าง "p" กับ "q" นั่นคือ
สถานีรถไฟนครราชสีมา

สถานีรถไฟนครราชสีมา (ชื่อสามัญ หัวรถไฟ หรือ หัวรถฯ) สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เดิมชื่อสถานีโคราช เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนครราชสีมาและในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ตั้งอยู่บนถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทางประมาณ 264 กิโลเมตร

สถานีนครราชสีมาเปิดให้บริการในฐานะสถานีโคราชโดยใช้สต๊อกกลิ้งมาตรฐานเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พิธีเปิดดำเนินการโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2443 เป็นสถานีปลายทางของสายนครราชสีมาจากกรุงเทพมหานคร

สถานีนี้เป็นสถานีปลายทางสำหรับภาคตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 20 ปีจนกระทั่งมีการเปิดส่วนท่าช้างของสายอุบลราชธานีเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ก่อนหน้านี้เคยเปลี่ยนจากมาตรวัดมาตรฐาน (4 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว) ประมาณหนึ่งเมตร (1 ม.) และงานนี้แล้วเสร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2465

เปลี่ยนชื่อสถานีจากสถานีโคราชเป็นสถานีนครราชสีมาในปี พ.ศ. 2477

ด่วนตะวันออกเฉียงเหนือรายสัปดาห์ไปยังอุบลราชธานี (เรียกว่าปลายทางวารินทร์) ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับอุบลราชธานีในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2481 พลังงานดีเซลหัวรถจักรไฟฟ้าจาก Frich และ SLM วิ่งจากกรุงเทพไปนครราชสีมาและส่วนที่เหลือของเส้นทาง (สถานีนครราชสีมา - วารินทร์ ) ถูกปกคลุมด้วยรถจักรไอน้ำ Hanomag Pacific มีการเปิดตัวบริการด่วนรายสัปดาห์ไปยังขอนแก่นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 และได้ขยายไปยังอุดรธานีในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ซึ่งเป็นวันเปิดทำการของสถานีอุดรธานี

สถานีถูกทิ้งระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและปัจจุบันอาคารสถานีแทนที่อาคารไม้ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 พร้อมกับการก่อสร้างสถานีใหม่และศูนย์ซ่อมบำรุง
สถานีรถไฟภูเขาลาด

สถานีรถไฟภูเขาลาด เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 257 กิโลเมตร
อี บย็อง-ช็อล

อี บย็อง-ช็อล (; ; 12 กุมภาพันธ์ 2453 — ) เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทซัมซุงบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศเกาหลีใต้ อี บย็อง-ช็อล เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ในเมืองอึย-รย็อง มนฑลคยองซังนัม

อี ได้ก่อตั้งบริษัทการค้าซัมซุงขึ้นในปี พ.ศ. 2481 ในเมืองแทกู หลังจากนั้นก็ได้ก่อตั้งบรัษัทซัมซุงโปรดักส์ บริษัทสิ่งทอ และ บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้า ตลอดระยะเวลาที่เค้าได้ทำคุณประโยชน์นานัปการให้กับประเทศเกาหลีใต้ เขาจึงกลายเป็นต้นแบบทีมีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อแวดวงธุรกิจในยุคสมัยนั้น ในปี พ.ศ. 2504 เขาได้รับการเสนอชื่อและได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมนักธุรกิจ ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 เขาได้ก่อตั้งมูลนิธิวัฒนธรรมซัมซุงขึ้น ด้วยแนวคิดที่ต้องการจะอนุรักษ์และรับผิดชอบต่อสังคม

ในปี พ.ศ. 2523 เขาได้รับการกล่าวขานในฐานะนักธุรกิจที่นำความเจริญมาสู่ประเทศและดำเนินธุรกิจด้วยความฉลาดรอบคอบนำพาธุรกิจด้วยความสามารถเฉพาะตัวที่มีตั้งความเป็นผู้นำ และแนวคิดก้าวหน้า ตลอดชีวิตของอี เขาอุทิศตัวให้กับการพัฒนาประเทศและเศรษฐกิจ พยายามทำให้พลเมืองเกาหลีมีความสุขขึ้น โดยในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 เขาได้จากโลกนี้ไปอย่างสงบ ด้วยวัย 78 ปี เมื่ออีได้จากโลกนี้ไป ทางประเทศเกาหลีใต้ก็ได้มอบเครื่องราชฯ ระดับมูกุงฮวา และทางประเทศญี่ปุ่นก็ได้มอบเครื่องราชฯ ระดับฮุนอิลดึงชอ ให้แก่เขาเพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่อี
สงครามแหวน

สงครามแหวน (The War of the Ring) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของสงครามทั้งหมดที่ปรากฏในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในชุด มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งเป็นสงครามระหว่าง เซารอน กับเหล่าอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ ในการชิงเป็นผู้ครอบครอง แหวนเอกธำมรงค์ ซึ่งเป็นแก่นของงานประพันธ์เรื่องนี้

นับแต่เซารอนสูญเสียพลังอำนาจไป เนื่องจากการสูญเสียแหวนเอกในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย ในคราวสิ้นสุดยุคที่สองของโลกอาร์ดา เขาได้ฟื้นฟูพละกำลังขึ้นใหม่ และซุ่มซ่อนอยู่ในโดลกุลดัวร์ หอไสยเวททางตอนใต้ของป่าเมิร์ควู้ด การสู้รบเริ่มมีขึ้นประปรายระหว่างบริวารของเซารอนกับพวกเอลฟ์ เมื่อเซารอนหวนกลับมาบารัด-ดูร์ และฟื้นฟูอำนาจของตนขึ้นใหม่ที่มอร์ดอร์ รวมทั้งเริ่มต้นการค้นหาแหวนเอก สงครามแหวนก็เริ่มขึ้นนับแต่นั้น ไปจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามเมื่อโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ สามารถทำลายแหวนเอกได้โดยโยนทิ้งไปในโอโรดรูอิน

สงครามแหวนเกิดขึ้นในยุคที่สามของอาร์ดา สรุปสงครามทั้งหมดแยกตามอาณาจักรต่างๆ ประกอบด้วย
พาร์อะมอร์

พาร์อะมอร์ ( (IPA: /ˈpærəmɔər/)) เป็นวงดนตรีแนวป็อปร็อก ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ปี 2008 สาขาศิลปินหน้าใหม่ ก่อตั้งวงตั้งแต่ปี 2004 ในรัฐเทนเนสซี ปัจจุบันมีสมาชิก 3 คนประกอบด้วยเฮลีย์ วิลเลียมส์ (ร้องนำ), เทย์เลอร์ ยอร์ก (กีต้าร์) และแซ็ก แฟร์โร (กลอง) ออกผลงานชุดแรก All We Know Is Falling ในปี 2005 และ Riot! คืออัลบั้มชุดที่ 2 อัลบั้มชุดนี้ขึ้นชาร์ทสูงสุดถึงอันดับที่ 15 ในอันดับอัลบั้มของบิลบอร์ดและเพลง “Misery Business” ได้ขึ้นอันดับที่ 34 ของอันดับเพลงของบิลบอร์ดอีกด้วย
สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย

พันธมิตรครั้งสุดท้ายของเอลฟ์และมนุษย์ (The Last Alliance of Elves and Men) เป็นชื่อเหตุการณ์สำคัญตอนหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เกิดขึ้นในปีที่ 3430 ปลายยุคที่สองของโลกอาร์ดา โดยความร่วมมือระหว่างทัพเอลฟ์, ทัพมนุษย์ ทั้งชาวดูเนไดน์และชาวแผ่นดินอื่น รวมถึงทัพคนแคระ เพื่อต่อต้านจอมมารเซารอน ลอร์ดมืดผู้คุกคามโลก

สงครามครั้งนั้นจึงเรียกชื่อว่า สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย (War of the Last Alliance) ซึ่งประกอบด้วย สมรภูมิทุ่งดาร์กอลัด และ การปิดล้อมหอคอยบารัด-ดูร์

ตลอดช่วงยุคที่สอง เซารอนได้ต่อสู้กับฝ่ายเอลฟ์และมนุษย์ด้วยความชิงชังมาโดยตลอด เขาทำลายพลเมืองเอลฟ์ลงไปมากในสงครามเอเรกิออน แม้จะถูกต้านทานจนต้องถอยกลับไปซ่อนตัวในมอร์ดอร์ตั้งแต่ปี 1701 จากนั้นเซารอนยุแหย่กษัตริย์นูเมนอร์จนเป็นเหตุให้เกาะนูเมนอร์พินาศ ชาวนูเมนอร์จำนวนหนึ่งภายใต้การนำของเอเลนดิล และบุตรทั้งสอง มาตั้งอาณาจักรใหม่บนมิดเดิลเอิร์ธ (คืออาร์นอร์ กับ กอนดอร์) และมีการสู้รบระหว่างทั้งสองฝ่ายอยู่ประปราย

กิลกาลัดแห่งลินดอน และเอเลนดิลแห่งอาร์นอร์ ช่วยกันสร้างป้อมปราการสำคัญขึ้นทางตอนเหนือของมิดเดิลเอิร์ธ คืออะมอนซูล หรือ เวทเธอร์ทอป และกะเกณฑ์ชุมนุมพลอยู่ที่นั่นสองปี ก่อนจะยาตราทัพไปรวมตัวกันที่ริเวนเดลล์ เอลรอนด์รับหน้าที่ผู้ถือธงประจำองค์กษัตริย์ ปีที่ 3434 กองทัพทั้งหมดรวมทั้งทัพเอลฟ์จากริเวนเดลล์ยกข้ามเทือกเขามิสตี้ ไปสมทบกับทัพคนแคระจากมอเรีย กองทัพพันธมิตรยกข้ามแม่น้ำอันดูอินและสมทบกับทัพเอลฟ์ชาวซิลวันจากลอรินันด์และกรีนวู้ด ภายใต้การนำของอัมเดียร์และโอโรแฟร์ แล้วจึงยกลงใต้ตามชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไปสู่แผ่นดินมอร์ดอร์

อิซิลดูร์นำทัพจากกอนดอร์เข้าร่วมในสงครามครั้งนี้ พร้อมกับโอรสองค์ใหญ่คือ เอเลนดัวร์ ส่วนอาราทันและเคียร์ยอนรับหน้าที่รักษาหอคอยมินัสอิธิลที่เพิ่งยึดคืนมาได้

ปีที่ 3434 ทัพพันธมิตรยกเข้าตีกองทัพของเซารอนที่ทุ่งราบกว้างใหญ่หน้าประตูทางเข้ามอร์ดอร์ สงครามครั้งนั้นกินเวลานานหลายเดือน เรียกชื่อว่า สมรภูมิทุ่งดากอร์ลัด ตามชื่อทุ่งราบแห่งนั้น ทัพซิลวันของอัมเดียร์ถูกไล่ตีแตกจากทัพใหญ่ และเสียชีวิตทั้งหมด ขณะที่ทัพจากกรีนวู้ดก็สูญเสียไพร่พลมาก รวมทั้งโอโรแฟร์ ผู้นำของพวกเขาก็สิ้นชีพ คงเหลือทัพกรีนวู้ดเพียงหนึ่งในสามเท่านั้นที่สามารถกลับไปยังแดนไพรของตนได้พร้อมกับธรันดูอิล

ต่อมาทุ่งดากอร์ลัดถูกเรียกชื่อใหม่ว่า "บึงมรณะ" ในยุคที่สาม

ทัพพันธมิตรล่วงผ่านประตูดำมาได้ แต่ต้องปิดล้อมบารัด-ดูร์อยู่นานถึง 7 ปี และต้องสูญเสียไพร่พลมาก จากการระดมยิงลูกเพลิงลงมาจากบารัด-ดูร์ อนาริออน โอรสของเอเลนดิล กษัตริย์แห่งกอนดอร์ สิ้นพระชนม์ในระหว่างการปิดล้อมคราวนี้

ภายหลังเซารอนหนีออกจากหอคอย ไปยังภูเขาไฟโอโรดรูอิน กิล-กาลัดและเอเลนดิลที่ติดตามไปได้ต่อสู้กับเขาที่นั่น แต่ถูกสังหารสิ้น ดาบนาร์ซิลของเอเลนดิลหักเป็นสองท่อน แต่ในที่สุดเซารอนก็ถูกสังหาร (ในทางรูปธรรม) เมื่ออิซิลดูร์นำเศษด้ามดาบฟันถูกนิ้วที่สวมแหวนเอก ทำให้อำนาจของเซารอนสลายไป เป็นอันสิ้นสุดยุคที่สองของอาร์ดา

แหวนเอกตกไปอยู่ในความครอบครองของอิซิลดูร์ภายหลังสงครามครั้งนี้

ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับภาพยนตร์ โดย ปีเตอร์ แจ็กสัน ได้รวบรวมเหตุการณ์ทั้งหมดมาแสดงในฉากเปิดเรื่องของ อภินิหารแหวนครองพิภพ เรียกชื่อใหม่ว่า "สงครามแห่งเมาท์ดูม"

ส่วนที่ถูกดัดแปลงไปจากฉบับวรรณกรรมคือ
เมทริกซ์โฟรเบนีอุส

เมทริกซ์โฟรเบนีอุส () คือเมทริกซ์จัตุรัสที่มีคุณสมบัติสามอย่างดังนี้

ตัวอย่างเช่น เมทริกซ์ต่อไปนี้เป็นเมทริกซ์โฟรเบนีอุส

เมทริกซ์โฟรเบนีอุสเป็นเมทริกซ์ที่สามารถมีตัวผกผัน ซึ่งเมทริกซ์ผกผันก็ยังคงเป็นเมทริกซ์โฟรเบนีอุส ตัวผกผันนี้หาได้จากการเปลี่ยนเครื่องหมายของสมาชิกอื่นที่อยู่นอกเส้นทแยงมุมหลัก ดังนั้นตัวผกผันของเมทริกซ์ข้างต้นคือ

"เมทริกซ์โฟรเบนีอุส" เป็นชื่อที่ตั้งไว้เพื่อเป็นเกียรติให้กับ แฟร์ดีนันด์ เกออร์ก โฟรเบนีอุส (Ferdinand Georg Frobenius) นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน บางครั้งเมทริกซ์ชนิดนี้ถูกเรียกว่า การแปลงเกาส์ (Guass transformation) ซึ่งตั้งชื่อตาม คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ (Carl Friedrich Gauß)
นวนิยายภาพ

นิยายภาพ คือบทประพันธ์ไม่ว่าจะร้อยแก้วหรือร้อยกรองอันมีภาพประกอบเหตุการณ์ในเนื้อเรื่อง แต่จะไม่เน้นการใช้ภาพในการดำเนินเรื่องเป็นหลักแบบการ์ตูน
วายเคพีบี

วายเคพีบี () อัลบั้มเพลงชุดที่สองของโยคีเพลย์บอย โดยเหลือเพียงปิยะ ศาสตรวาหา เป็นสมาชิกหลักเพียงคนเดียว เดิมจะใช้ชื่ออัลบั้มว่า The Spirit แต่มีการเปลี่ยนในภายหลัง

เกิดการฟ้องร้องกันในเรื่องของปกอัลบั้มที่มีการใช้ ตราโลโก้ของเพลย์บอย โดยไม่ได้รับการอนุญาต ทำให้เบเกอรี่ต้องรีบเปลี่ยนปกใหม่เป็น Special Edition และเก็บ Limited Edition กลับคืนสู่ค่าย รวมทั้งยังได้เพิ่ม 2 เพลงใหม่ และมิวสิกวีดีโอเข้าไปอีกด้วย

ปกซีดีอัลบั้ม วายเคพีบี