seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กรมประชาชน

กรมประชาชน ( "กฺรุมบฺรชาชน" ออกเสียง "กร็อมปรอเจียจ็วน", ) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชาที่เข้าร่วมในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 พ.ศ. 2501 และ พ.ศ. 2515 พรรคนี้เป็นองค์กรที่ถูกกฎหมายของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาหรือพรรคปฏิวัติประชาชนเขมร

กรมประชาชนจัดตั้งขึ้นหลังจากการประชุมเจนีวา พ.ศ. 2497 ซึ่งรับรองเอกราชและความเป็นกลางของกัมพูชา และได้จัดให้มีการเลือกตั้งในปีต่อมา กลุ่มที่ต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชของเขมรส่วนใหญ่มีความเกี่ยวข้องกับเวียดมิญ ซึ่งต้องถอนตัวออกจากกัมพูชาหลังการประชุมนี้ เขมรฝ่ายซ้ายบางกลุ่มเช่น เซิง งอก มิญได้เดินทางไปฮานอย กลุ่มที่เหลือได้จัดตั้งกรมประชาชนซึ่งเป็นพรรคที่ถูกกฎหมาย นโยบายเน้นแบบสังคมนิยม ในส่วนของพรรคคอมมิวนิสต์ที่นำโดยตู สามุตและเซียว เฮง และสมาชิกรุ่นใหม่อย่างลต ซอ (พล พต) และเอียง ซารี ยังคงอยู่ในฐานะอีกองค์กรหนึ่ง ผู้นำของกรมประชาชนในขณะนั้นเป็นผู้นำของเขมรอิสระเดิมเช่น นอน ซวน แก้ว เมียส และเพ็ญ ยุต

การเลือกตั้งในกัมพูชา พ.ศ. 2498 เป็นการเข้าร่วมการเลือกตั้งครั้งแรกของกรมประชาชน ผลปรากฏว่าส่งผู้สมัคร 35 คน ไม่ได้ที่นั่งในสภา พ่ายแพ้ให้แก่พรรคสังคมราษฎร์นิยมของพระนโรดม สีหนุ

ในช่วงก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2501 พระนโรดม สีหนุมีความกังวลอย่างมากเกี่ยวกับอิทธิพลของเวียดมิญและเวียดนามเหนือ ที่เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้นในกัมพูชา ในระหว่างการหาเสียงเลือกตั้ง จึงมีการโจมตีและติดตามพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชามาก โดยเน้นว่ากลุ่มฝ่ายซ้ายมีความเกี่ยวข้องกับเวียดนาม กรมประชาชนถูกกดดันมากขึ้น เมื่อมีการเผยแพร่ภาพตึกและทางรถไฟที่ถูกระเบิดทำลาย และคำขวัญที่กล่าวหาว่ากรมประชาชนเป็นพวกขายชาติ และกรมประชาชนไม่ใช่ระบอบสังคม ท่ามกลางความกดดัน กรมประชาชนส่งผู้สมัครเพียง 5 คน และ 4 คนถูกจับและถอดถอนการสมัคร มีเพียงแก้ว เมียสคนเดียวที่ได้ลงรับเลือกตั้ง แต่ก็ถูกบีบจนต้องลี้ภัยไปอยู่ที่ชายแดนเวียดนาม

กรมประชาชนเป็นเป้าหมายที่ถูกกดดันโดยรัฐบาลอีกครั้ง ตำรวจของฝ่ายสีหนุจับตัวสมาชิกพรรคไป 14 คนรวมทั้งนอน ซวน เลขาธิการทั่วไปของพรรคในข้อหาว่าร่วมมือกับเวียดนามเหนือในการต่อต้านระบอบสังคม พวกเขาถูกตัดสินประหารชีวิต ทำให้กรมประชาชนสลายตัว สมาชิกพรรคที่นิยมฝ่ายซ้ายหนีออกจากพนมเปญเข้าป่า มีเพียงเขียว สัมพัน ฮู ยวนและฮู นิมที่ยังร่วมมือกับระบอบสังคม ตู สามุต ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์หายตัวไปอย่างลึกลับ ลต ซอขึ้นเป็นผู้นำพรรคแทน

หลังจากการโค่นล้มระบบสังคมของสีหนุหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 และก่อตั้งสาธารณรัฐเขมร กรมประชาชนถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมการเลือกตั้งเป็นคู่แข่งของพรรคสาธารณรัฐสังคมนิยม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2515 เพ็ญ ยุตซึ่งในขณะนั้นเป็นเจ้าหน้าในกองทัพและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลน นล ขึ้นมาเป็นผู้นำพรรค ทำให้กรมประชาชนถูกมองเป็นพรรคหุ่นเชิดของรัฐบาล ลต ฉาย พี่ชายของลต ซอหรือพล พต เข้าร่วมกับกรมประชาชนด้วย แต่กรมประชาชนไม่ได้รับเลือก พรรคสาธารณรัฐสังคมนิยมได้รับการเลือกตั้งทุกที่นั่ง
พรรคสังคมสาธารณรัฐ

พรรคสังคมสาธารณรัฐ ( "คณบกฺสสงฺคมสาธารณรฎฺฐ"; ; ) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชา ก่อตั้งโดยลน นลเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2515 เพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้งแห่งชาติของสาธารณรัฐเขมรเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2515
พรรคนี้ก่อตั้งโดยสมาคมสังคมสาธารณรัฐของลน นล และได้รับการสนับสนุนจากน้องชายของเขาคือ ลน นน และกองทัพในยุคสาธารณรัฐเขมร โดยได้ปรับเปลี่ยนสัญลักษณ์นครวัดที่เคยใช้โดยพรรคเสรีภาพของพระนโรดม นรินทเดชระหว่าง พ.ศ. 2489 – 2499 นโยบายของพรรคเป็นประชานิยม ชาตินิยม และต่อต้านคอมมิวนิสต์ ลน นลประกาศตนอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับเวียดนามเหนือและจีน ที่เข้ามามีอิทธิพลในสงครามอินโดจีนครั้งที่สอง หลักการของพรรคสามข้อที่ได้ประกาศต่อสาธารณชนคือ สาธารณรัฐ ความรับผิดชอบต่อสังคมและชาตินิยม การทำงานหลักของพรรคเป็นการสนับสนุนระบอบของลน นล

ภายในพรรคมีการแบ่งแยกเป็นสองส่วน ส่วนแรกเรียกว่า "ดังเร็ก" เป็นกลุ่มขวาจัดนำโดยนายกรัฐมนตรี เซิง งอกทัญ และนักวิชาการฝ่ายซ้าย ฮาง ทุน ฮัก คำว่าดังเร็กนี้มาจากชื่อเทือกเขาพนมดงรักในภาษาเขมรซึ่งเป็นบริเวณที่ตั้งของกองกำลังเขมรเสรี ซึ่งเป็นกลุ่มนิยมสาธารณรัฐและต่อต้านระบอบของพระนโรดม สีหนุ อีกกลุ่มหนึ่งเรียกว่า "ดังกอร์" นำโดยลน นลและกองทัพ ความแตกแยกระหว่างสองกลุ่มนี้ส่งผลต่อเสถียรภาพของรัฐบาลอย่างรุนแรง

พรรคหลักที่เป็นฝ่ายตรงข้ามของพรรคสังคมสาธารณรัฐมีสองพรรคคือ พรรคประชาธิปไตยนำโดยอิน ตัมและพรรคสาธารณรัฐนำโดยพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ ไม่ได้เข้าร่วมในการเลือกตั้งครั้งนี้เพราะผิดกฎหมายเลือกตั้งในขณะนั้น พรรคสังคมสาธารณรัฐได้รับเลือกตั้งทั้งหมด โดยพรรคตรงข้ามมีเพียงกรมประชาชนซึ่งไม่ได้รับการเลือกตั้งเลย ในการเลือกตั้งสภาสูง พรรคสังคมสาธารณรัฐได้รับการเลือกตั้งทั้งหมด คู่แข่งมีเพียงอดีตสมาชิกพรรคสังคมราษฎร์นิยม ซึ่งเป็นพรรคในสมัยระบอบสีหนุ พรรคสังคมราษฎร์นิยมสลายตัวไปอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2514 ในขณะที่กรมประชาชนที่สลายตัวไปแล้ว ได้รับการสนับสนุนให้จัดตั้งขึ้นใหม่เพื่อสร้างภาพของระบบหลายพรรคการเมือง

เซิง งอกทัญได้เป็นนายกรัฐมนตรีเพียงช่วงสั้นๆจนถึง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2515 หลังจากที่มีการลอบสังหารฝ่ายตรงข้ามเกิดขึ้นมากซึ่งเชื่อว่าเป็นฝีมือของลน นน ฮาง ทุน ฮักขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทนแต่ถูกบีบให้ลาออกในช่วงต้นปี พ.ศ. 2516 หลังจากที่ฝ่ายรัฐบาลเริ่มเพลี่ยงพล้ำในสงครามกลางเมืองกัมพูชา ลอง โบเรตขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีต่อมาในช่วงปลายปี พ.ศ. 2516

ลน นนพยายามรักษาอำนาจของตนไว้แต่ถูกบังคับให้ลี้ภัยเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2516 และกลับมาใน พ.ศ. 2517 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2518 ลน นนพยายามขึ้นเป็นเลขาธิการพรรคแม้ว่าขณะนั้น สถานการณ์ของรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรอ่อนแอมาก มีอำนาจปกครองนอกกรุงพนมเปญเพียงเล็กน้อย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 พรรคนี้สลายตัวไปพร้อมสาธารณรัฐเขมรและเข้าสู่ยุคการปกครองของเขมรแดง
การค้นหาแบบกระโดด

การค้นแบบกระโดด () หรือในบางครั้งเรียกว่า การค้นแบบบล็อก () เป็นขั้นตอนวิธี สำหรับการค้นหาค่าที่สนใจภายในแถวลำดับที่มีการเรียงลำดับแล้ว
โดยจะทำการตรวจสอบข้อมูลในแถวลำดับทุก ๆ j ตัว โดยจะทำการตรวจสอบไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะพบข้อมูลที่สนใจ ซึ่งวิธีนี้จะคล้ายกับการค้นแบบเชิงเส้น (Linear Search)

การค้นหาแบบนี้จะได้ผลดีที่สุดเมื่อ j มีค่าเท่ากับ รากที่สองของ n เมื่อ n เป็นความยาวของแถวลำดับ

การค้นหาแบบกระโดด (Jump Search) หากใช้ค่าที่ดีที่สุดในการกระโดดค้นหา คือ √n เมื่อ n เป็นความยาวของแถวลำดับ แล้ว จะมีประสิทธิภาพเท่ากับ O(√n) ซึ่งดีกว่าการค้นแบบเชิงเส้น (Linear Search) ที่มีประสิทธิภาพเท่ากับ formula_1 แต่ก็มีประสิทธิภาพน้อยกว่า การค้นแบบทวิภาค (Binary Search) ที่มีประสิทธิภาพเท่ากับ formula_2

เราสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานได้โดยการทำการค้นแบบกระโดดหลายระดับในแถวลำดับย่อย โดยสำหรับ k ระดับของการค้นแบบกระโดด ที่มีบล็อกขนาด m ที่ l ระดับ จะมีประสิทธิภาพการทำงานเท่ากับ O (n^(k-l))
ราเชินบลู

ราเชินบลู () เป็นชื่อแมวพันทางพันธุ์หนึ่ง ที่ลำตัวปกคลุมด้วยสีฟ้าเจือเงิน มีชื่อในด้านฉลาดเฉลียวและชอบเล่นเป็นที่หนึ่ง แต่จะขลาดกลัวคนแปลกหน้ามาก ความสัมพันธ์ระหว่างราเชินบลูกับมนุษย์นั้น ในทางประวัติศาสตร์มีทั้งประเภทอยู่ร่วมกันสันติ และถูกมนุษย์ล่าอย่างหนักเพื่อเอาขนไปทำเสื้อคลุม

แรกเริ่ม เผยแพร่ไปทางประเทศตะวันตกเพราะเป็นของประทานของพระเจ้าชาร์องค์หนึ่งให้แก่นักการเมืองอังกฤษ จนแพร่หลายต่อมา บางตำนานก็ว่ากะลาสีเรือคนหนึ่งได้เอาแมวชนิดนี้ตัวหนึ่งมา แลกกับขาแกะขาหนึ่งกับเจ้าของอู่เรือ เป็นแมวที่น่ารักและสุภาพเรียบร้อย ลำตัวยาวเรียว หู ใหญ่ปลายแหลม ตาสีเขียว ขนสีฟ้าบริสุทธิ์ปราศจากรอยด่าง พร้อยใดๆและขนสั้นราบเรียบ เป็นเงางามอ่อนนุ่ม ราเชินบลูเป็นสายพันธุ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้นที่มาในพอร์ตของ Arkhangelsk ครั้งแรกที่มีการบันทึกการแสดงของสายพันธุ์คือในปี 1875 ที่คริสตัลพาเลซในอังกฤษ ราเชินบลูมีการแข่งขันทางสายพันธุ์รวมทั้งแมวสีฟ้าเทาอื่น ๆ จนกระทั่งปี 1912 เมื่อมันถูกกำหนดเป็นสายพันธุ์ของตัวเอง ราเชินบลูได้รับการพัฒนาส่วนใหญ่ในรัสเซียและสแกนดิเนเวีย หลังสงครามโลกครั้งที่2 ไม่ปรากฏชื่อแมวพันธ์ราเชินบลู นำไปสู่การข้ามพันธุ์กับแมวพันธุ์วิเชียรมาศ แม้ว่ารัสซียนบลูจะมีในอเมริกาก่อนที่สงครามจะเกิดขึ้น
ทอม เคลเวอร์ลีย์

โทมัส วิลเลียม "ทอม" เคลเวอร์ลีย์ () เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับวอตฟอร์ด ในตำแหน่งกองกลาง

ทอมเกิดที่เบซิงสโตก เมืองแฮมเชียร์ แต่ไปโตที่แบร็ดฟอร์ด และเขาก็ได้เป็นส่วนหนึ่งในทีมเยาวชนของแบร็ดฟอร์ด จากนั้นเขาก็ได้ร่วมฝึกซ้อมกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ตั้งแต่อายุ 14 ปี และเซ็นสัญญาร่วมทีมเป็นทางการในปี 2005

ด้วยพรสวรรค์ด้านการเล่นฟุตบอลทำให้เขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว และในฤดูกาล 2007-2008 เขาก็ได้รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของลีกสำรองร่วมกับ แซม ฮิวสัน และ ริชาร์ด เอ็กเคอร์สลี่ย์

จากนั้น เขาได้ไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์กับทีมอื่นๆ อีกหลายทีมในสัญญายืมตัวไม่ว่าจะเป็นกับเลสเตอร์ ซิตี้ ในช่วงปลายฤดูกาล 2008-2009 และทำประตูแรกให้ทีมจิ้งจอกได้ในเกมที่เอาชนะวอล์ซอลล์ ไปได้ 4 - 1 ในช่วงปิดฤดูกาลเขาก็กลับมาเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในเกมอุ่นเครื่อง และเขาก็ทำประตูแรกในโอลด์ แทร็ฟฟอร์ดได้ในเกมที่พบกับบาเลนเซีย ในเดือนสิงหาคม 2009 จากนั้น เขาก็ถูกยืมตัวไปเล่นให้กับวัตฟอร์ด ในฤดูกาล 2009-2010 และกลายเป็นนักเตะยอดเยี่ยมของทีม "แตนอาละวาด" ในปีนี้ด้วย จากนั้นช่วงปิดฤดูกาลเขาก็กลับมาร่วมทัวร์ปรีซีซั่นกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในการเดินทางไปแถบอเมริกาเหนือในเดือนกรกฎาคม 2010 แม้ว่าเขาจะมีฟอร์มการเล่นที่ดีเยี่ยม และมีโอกาสเล่นในทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด แต่ในฤดูกาล 2010-2011 วีแกน ก็ให้ความสนใจเขา และติดต่อเซ็นสัญญายืมตัวเคลฟเวอร์ลี่ย์ ไปเล่นให้กับทีมตลอดทั้งฤดูกาล แม้ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน จะยืนยันว่าเคลฟเวอร์ลี่ย์ คือนักเตะที่สำคัญของทีมในอนาคต แต่เขาก็เห็นว่าการปล่อยตัวให้วีแกน ยืมไปนั้นจะส่งผลดีต่อตัวนักเตะ และทำให้เขามีประสบการณ์มากขึ้น และแข็งแกร่งขึ้น

สำหรับเกมกับทีมชาติ เคลฟเวอร์ลี่ย์ มีชื่อติดทีมชาติอังกฤษ ตั้งแต่ปี 2008 ในชุดอายุไม่เกิน 19 ปี จากนั้น ก็มีชื่อติดทีมชาติชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ร่วมกับเพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด คนอื่นๆ เช่น คริส สมอลลิ่ง และ ฟิล โจนส์ ในเดือนสิงหาคม 2011 เคลฟเวอร์ลี่ย์ ถูกเรียกตัวติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่เพื่อลงเตะนัดกระชับมิตรกับฮอลแลนด์ จากการคุมทีมของ ฟาบิโอ คาเปลโล่ แต่เกมนี้ต้องถูกยกเลิกไปหลังเกิดเหตุการณ์จลาจลในลอนดอน

จากการแขวนสตั๊ดของ พอล สโคลส์ ทำให้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ต้องการนักเตะที่จะมาทดแทนในแดนกลางของทีม และเซอร์ อเล็กซ์ ก็เชื่อมั่นในฝีเท้าของเคลฟเวอร์ลี่ย์ และให้โอกาสเขาได้ลงพิสูจน์ตัวเองในฤดูกาล 2011-2012 เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้ทีมปีศาจแดงชุดใหญ่ในการพบกับแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ในคอมมิวนิตี้ ชิลด์ และมีส่วนในการเปิดบอลให้ หลุยส์ นานี่ ทำประตูตีเสมอได้ในนัดนี้ และเขาก็ได้ลงเล่นในพรีเมียร์ ลีก นัดแรกในการพบกับเวสต์ บรอมวิช อัลเบี้ยน จากนั้น เขาก็โชว์ฟอร์มได้น่าประทับใจอย่างสม่ำเสมอ จนกลายเป็นมิดฟิลด์ตัวทำเกมที่สำคัญของทีม และในเดือนตุลาคม 2011 สโมสรก็ได้ให้รางวัลเขาด้วยการต่อสัญญาไปอีก 4 ปีซึ่งจะทำให้เขาอยู่กับทีมไปจนถึงฤดูกาล 2014-2015
มาม บีราม ดียุฟ

มาเม บิราม ดิยุฟ (; เกิดวันที่ 16 ธันวาคม 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ปัจจุบันเล่นให้กับสโตกซิตี ในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเซเนกัล ในตำแหน่งกองหน้า
เรเวล มอร์ริสัน

เรเวล ไรอัน มอร์ริสัน () เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 1993 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ในตำแหน่งกองกลาง
ทฤษฎีอะตอม

ในวิชาเคมีและฟิสิกส์ ทฤษฎีอะตอมคือทฤษฎีที่ว่าด้วยธรรมชาติของสสาร ซึ่งกล่าวว่า สสารทุกชนิดประกอบด้วยหน่วยเล็กๆ ที่เรียกว่า อะตอม ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวคิดดั้งเดิมที่แบ่งสสารออกเป็นหน่วยเล็กหลายชนิดตามแต่อำเภอใจ แนวคิดนี้เริ่มต้นเป็นแนวคิดเชิงปรัชญาของชาวกรีกโบราณ (ดีโมครีตุส) และชาวอินเดีย ต่อมาได้เข้ามาสู่วิทยาศาสตร์กระแสหลักในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมีการค้นพบในสาขาวิชาเคมีซึ่งพิสูจน์ว่า พฤติกรรมของสสารนั้นดูเหมือนมันประกอบขึ้นด้วยอนุภาคขนาดเล็ก

คำว่า "อะตอม" (จากคำกริยาในภาษากรีกโบราณว่า "atomos", 'แบ่งแยกไม่ได้') ถูกนำมาใช้เรียกอนุภาคพื้นฐานที่ประกอบกันขึ้นเป็นธาตุเคมี เพราะนักเคมีในยุคนั้นเชื่อว่ามันคืออนุภาคมูลฐานของสสาร อย่างไรก็ดี เมื่อเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 การทดลองจำนวนมากเกี่ยวกับแม่เหล็กไฟฟ้าและสารกัมมันตรังสี ทำให้นักฟิสิกส์ค้นพบว่าสิ่งที่เราเรียกว่า "อะตอมซึ่งแบ่งแยกไม่ได้อีก" นั้นที่จริงแล้วยังประกอบไปด้วยอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมอีกจำนวนมาก (ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน โปรตอน และนิวตรอน) ซึ่งสามารถแยกแยะออกจากกันได้ อันที่จริงแล้วในสภาวะแวดล้อมสุดโต่งดังเช่นดาวนิวตรอนนั้น อุณหภูมิและความดันที่สูงอย่างยิ่งยวดกลับทำให้อะตอมไม่สามารถดำรงอยู่ได้เลยด้วยซ้ำ เมื่อพบว่าแท้จริงแล้วอะตอมยังแบ่งแยกได้ ในภายหลังนักฟิสิกส์จึงคิดค้นคำว่า "อนุภาคมูลฐาน" (elementary particle) เพื่อใช้อธิบายถึงอนุภาคที่แบ่งแยกไม่ได้ วิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมนี้เรียกว่า ฟิสิกส์อนุภาค (particle physics) ซึ่งนักฟิสิกส์ในสาขานี้หวังว่าจะสามารถค้นพบธรรมชาติพื้นฐานที่แท้จริงของอะตอมได้
ฟาบีอู เอาเรลีอู

ฟาบีอู เอาเรลีอู โรดรีกีส () เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาว บราซิล เล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลเกรมิโอ ก่อนหน้านั้นเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลเซาเปาลู, สโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย และ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล เล่นได้ทั้งแบ็กซ้ายและปีกซ้าย
แดนนี วิลสัน

แดเนียล "แดนนี" วิลสัน (, เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ ตำแหน่งกองหลังและแบ็กซ้าย ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโคโลลาโด ราปิดส์ ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ สหรัฐอเมริกา
โรเบิร์ต บราวน์ (นักพฤกษศาสตร์)

โรเบิร์ต บราวน์ (; FRS; 21 ธันวาคม ค.ศ. 1773 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1858) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสก๊อตผู้มีบทบาทสำคัญในวิชาพฤกษศาสตร์อันเนื่องมาจากงานบุกเบิกในการใช้งานกล้องจุลทรรศน์ ผลงานของเขารวมไปถึงการค้นพบนิวเคลียสของเซลล์ และ cytoplasmic streaming, การค้นพบการเคลื่อนที่ของบราวน์ และเป็นผู้แรกที่ตระหนักถึงความแตกต่างในระดับพื้นฐานระหว่าง gymnosperms กับ angiosperms เขายังมีส่วนสำคัญในการกำหนดพฤกษอนุกรมวิธาน รวมถึงชื่อตระกูลของพืชจำนวนมากซึ่งยังคงใช้กันอยู่ในปัจจุบัน
ขั้นตอนวิธีของแคนนอน

ขั้นตอนวิธีของแคนนอน () คือขั้นตอนวิธีสำหรับการคูณเมทริกซ์สองเมทริกซ์ที่มีมิติ formula_1 ด้วยการทำงานแบบขนาน นำเสนอโดย "ลิน เอลเลียต แคนนอน (Lynn Elliot Cannon)" ในปีค.ศ.1969
ให้ A และ B เป็นเมทริกซ์ที่ถูกดำเนินการ และ C เป็นเมทริกซ์ผลลัพธ์
แบ่งเมทริกซ์สองเมทริกซ์ A และ B ให้เป็นเมทริกซ์จตุรัสย่อยๆจำนวน p เมทริกซ์ โดยที่ p คือจำนวนกระบวนการ( process )ทั้งหมด โดยที่ทุกกระบวนการทำงานไปพร้อมๆกัน และสามารถส่งผ่านข้อมูลระหว่างกันได้ ส่งเมทริกซ์ย่อย formula_2 และ formula_3 ลงในกระบวนการ formula_4
เริ่มต้นเรียงตำแหน่งของเมทริกซ์ย่อย ให้แถวที่ i ของเมทริกซ์ A เลื่อนหมุนตามแนวนอนไปด้านซ้ายเป็นจำนวน i ช่อง และสดมภ์ที่ j ของเมทริกซ์ B เลื่อนหมุนตามแนวตั้งไปด้านบนเป็นจำนวน j ช่อง ( i และ j มีค่าตั้งแต่ 0 ถึง n-1 ) 
" เมทริกซ์ A " 
formula_5
formula_6 
" เมทริกซ์ B " 
formula_7
formula_8

ให้แต่ละกระบวนการ formula_9 คำนวณหาผลคูณของ formula_10 และ formula_11 ในกระบวนการนั้นๆ แล้วนำไปบวกเพิ่มใน formula_12 จากนั้นเลื่อนเมทริกซ์ย่อยของ A ไปด้านซ้ายในแต่ละแถว และเมทริกซ์ย่อยของ B ไปด้านบนในแต่ละแถว
ทำเช่นเดิมทั้งหมด formula_13 ครั้ง จะได้เมทริกซ์ผลลัพธ์คือ เมตริกซ์ C

" เมทริกซ์ A " 
formula_14
formula_15 
" เมทริกซ์ B " 
formula_8
formula_17
ทางด้านเวลาการทำงาน ถ้ากระบวนการทุกกระบวนการทำงานพร้อมกันแบบขนาน และกระบวนการแต่ละกระบวนการสามารถส่งเมทริกซ์ย่อยไปยังกระบวนการข้างเคียงได้เพียงหนึ่งกระบวนการต่อครั้ง จะเกิดการส่งเมทริกซ์ย่อยทั้งหมด formula_18 ครั้ง และการคูณเมทริกซ์ย่อยแต่ละครั้งใช้การคูณตัวเลขทั้งหมด formula_19 จะได้เวลาการทำงานเป็นformula_20 ทางด้านหน่วยความจำจะใช้หน่วยความจำคงที่เป็น formula_21 
อย่างไรก็ตาม ขั้นตอนวิธีนี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อจำนวนกระบวนการเป็นตัวเลขที่เกิดจากการยกกำลังสอง เมทริกซ์ที่นำมาคูณกันเป็นเมทริกซ์จตุรัส และขนาดของเมทริกซ์หารจำนวนกระบวนการลงตัว
การแยกตัวประกอบจำนวนเต็ม

ในทฤษฎีจำนวน การแยกตัวประกอบจำนวนเต็ม () หรือ การแยกตัวประกอบเฉพาะ () คือการแบ่งย่อยจำนวนประกอบออกเป็นตัวหารไม่ชัด (ตัวหารที่ไม่ใช่ 1 กับ ตัวมันเอง) หลายๆ ตัว ซึ่งเมื่อคูณตัวหารไม่ชัดเหล่านั้นเข้าด้วยกันจะได้ผลลัพธ์ดังเดิม

เมื่อจำนวนมีขนาดใหญ่มาก ไม่มีขั้นตอนวิธีการแยกตัวประกอบของจำนวนเต็มใดๆ ที่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ในปี 2009 ความพยายามในการแยกตัวประกอบของเลข 232 หลัก ได้สำเร็จลง จากการใช้เครื่องจักรมากกว่า 100 เครื่องภายในระยะเวลา 2 ปี ความยากของปัญหาแหละนี้คือหัวใจของขั้นตอนวิธีบางอย่างในวิทยาการเข้ารหัสลับ เช่น RSA

จำนวนที่มีความยาวเท่ากัน ใช่ว่าจะแยกตัวประกอบด้วยความยากเท่ากัน กรณีที่ยากที่สุดของปัญหาเหล่านี้ (สำหรับกลวิธีที่รู้กันในปัจจุบัน) คือจำนวนครึ่งเฉพาะ (semiprime) ซึ่งก็คือจำนวนที่เป็นผลคูณของจำนวนเฉพาะ 2 ตัว

จากทฤษฎีบทมูลฐานของเลขคณิต จำนวนเต็มบวกทุกตัวจะมีการแยกตัวประกอบเฉพาะที่แตกต่างกัน

ถ้าจำนวน b บิตเป็นผลคูณของจำนวนเฉพาะ 2 ตัวที่มีขนาดใกล้เคียงกันแล้ว จะไม่มีขั้นตอนวิธีใดๆ ที่สามารถแยกตัวประกอบมันได้ภายในเวลาแบบพหุนาม (polynomial time) กล่าวคือ ไม่สามารถแยกตัวประกอบได้ภายใน O (b) เมื่อ k คือค่าคงที่ค่าหนึ่ง ปัจจุบันมีขั้นตอนวิธีหลายขั้นตอนที่เร็วกว่า O ((1+ε) ) เมื่อ ε คือจำนวนบวก กล่าวคือ มีประสิทธิภาพเชิงเวลาแบบใต้เลขชี้กำลัง (sub-exponential)

ขั้นตอนวิธีที่มีเวลาการทำงานเชิงเส้นกำกับที่ดีที่สุดคือ การกรองตัวเลขในขอบเขตแบบธรรมดา (general number field sieve (GNFS)) สำหรับจำนวน b บิตจะมีความซับซ้อนเป็น

สำหรับคอมพิวเตอร์ทั่วไป การกรองตัวเลขในขอบเขตแบบธรรมดา (GNFS) คือขั้นตอนวิธีที่ดีที่สุดสำหรับจำนวนขนาดใหญ่มากๆ (เลข 100 หลักขึ้นไป) แต่สำหรับควอนตัมคอมพิวเตอร์ ปีเตอร์ ชอร์ ได้ค้นพบขั้นตอนวิธีที่สามารถแก้ปัญหาได้ในเวลาแบบพหุนามในปี พ.ศ. 2537 ขั้นตอนวิธีของชอร์ใช้เวลาการทำงานเพียงแค่ O (b) และใช้ปริภูมิ O (b) สำหรับจำนวน b บิต

ขั้นตอนวิธีการแยกตัวประกอบเป็นขั้นตอนวิธีเชิงความน่าจะเป็น หรือ ขั้นตอนวิธีแบบสุ่ม เวลาการทำงานที่คาดหวังของมันจึงไม่เกิน formula_2

เวลาการทำงานขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของจำนวนที่จะแยกตัวประกอบ ตัวอย่างเช่น ขั้นตอนวิธีทดลองการหาร ถูกจัดเข้าหมวดวัตถุประสงค์เฉพาะ เพราะว่าเวลาการทำงานเป็นสัดส่วนตามขนาดของตัวประกอบที่เล็กที่สุดเวลาการทำงานขึ้นอยู่กับขนาดของจำนวนเต็มที่จะทำการแยกตัวประกอบเพียงลำพัง
ขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ด

ขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ด () เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการแก้ปัญหาวิถีสั้นสุดแบบแหล่งต้นทางเดียวสำหรับเส้นเชื่อมที่มีน้ำหนักใดๆ นอกจากนี้ขั้นตอนวิธียังสามารถตรวจพบวัฏจักรที่มีน้ำหนักรวมของเส้นเชื่อมเป็นลบ หรือที่เรียกว่าวัฏจักรเชิงลบ () ซึ่งทำให้ปัญหาวิถีสั้นสุดไม่นิยาม ขั้นตอนวิธีนี้ถูกคิดค้นโดยนักพัฒนาชื่อริชาร์ด เบลแมน (Richard Bellman) และเลสเตอร์ ฟอร์ด จูเนียร์ (Lester Ford Jr)

ขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ดนั้นมีแนวคิดดังนี้

ขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ดนั้นอยู่ในโครงสร้างพื้นฐานที่คล้ายกับขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา โดยมีอัตราการเติบโตของการทำงานเป็น "O(|V||E|)" เมื่อ |V| และ |E| คือจำนวนปมและเส้นเชื่อมของกราฟนั้นๆ ตามลำดับ

เริ่มต้นพิจารณาจากแนวคิดพื้นฐานง่ายๆว่าเส้นทางที่สั้นที่สุดที่ไปยังปมทั้งหมดนั้นเป็นอนันต์ จากนั้นทำสัญลักษณ์ว่าได้ความยาวของเส้นทางเป็นศูนย์ ดังภาพ

จากนั้นพยายามเดินไปตามเส้นทางในทุกเส้นเชื่อมของกราฟระบุทิศทาง ถ้าพบว่าเมื่อไปตามเส้นเชื่อมนั้นแล้วตึงก็ให้พยายามที่จะผ่อนมัน

การผ่อนเส้นเชื่อมของกราฟ หมายถึง การตรวจสอบเพื่อดูว่าเส้นทางที่ไปยังปมนั้นไม่สามารถสั้นลงได้(เมื่อดูจากน้ำหนักของแต่ละเส้นเชื่อม) จากตัวอย่างกราฟข้างต้น เริ่มแรกเมื่อตรวจสอบที่เส้นทางจากปมที่ 1 ไปยังปมที่ 2 พบว่ามีน้ำหนักเส้นเชื่อมคือ 6 ซึ่งเป็นความยาวของเส้นทางที่สั้นที่สุดจากปมที่ 1 ไปยังปมที่ 2 ที่มีค่าน้อยกว่าอนันต์ ดังนั้นจึงแทนค่าอนันต์ในปมที่ 2 ด้วย 6 และเมื่อพิจารณาเส้นทางจากปมที่ 1 ไปยังปมที่ 4 พบว่ามีน้ำหนักเส้นเชื่อมคือ 7 ซึ่งเป็นความยาวของเส้นทางที่สั้นที่สุดจากปมที่ 1 ไปยังปมที่ 4 ที่มีค่าน้อยกว่าอนันต์ ดังนั้นจึงแทนค่าอนันต์ในปมที่ 4 ด้วย 7

ทำตามขั้นตอนนี้ไปเรื่อนๆเป็นจำนวน n - 1 ครั้ง เมื่อ n แทนจำนวนปมทั้งหมดในกราฟที่พิจารณา ดังนั้นในตัวอย่างนี้จะต้องใช้ขั้นตอนดังกล่างนี้ 4 ครั้ง ดังภาพ

ข้อมูลนำเข้า คือ กราฟระบุทิศทางที่เส้นเชื่อมมีน้ำหนักที่มี v ปม

ข้อมูลส่งออก คือ ป้าย D[u] สำหรับปม u ใดๆบนกราฟ โดย D[u] คือระยะทางจากปม v ถึงปม u บนกราฟ ซึ่งกราฟนี้ต้องไม่มีวงจรเชิงลบ

จากรหัสเทียมข้างต้นจะพบว่าการดำเนินการของขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ดนั้นจะมีการทำงานอยู่ 2 ส่วนหลัก คือเพราะฉะนั้นจึงสรุปได้ว่าชั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ดมีอัตราการเติบโตเท่ากับ O(|V||E|)
ปลาไม่มีขากรรไกร

ปลาไม่มีขากรรไกร () เป็นปลาที่อยู่ในชั้นใหญ่ Agnatha (กรีก: ไม่มีขากรรไกร) เป็นปลาในชั้นหนึ่ง ที่แตกต่างไปจากปลากระดูกแข็ง หรือ ปลากระดูกอ่อน ซึ่งเป็นปลาส่วนใหญ่ที่พบได้ทั่วไปและเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี โดยปลาในชั้นนี้จะไม่มีกรามหรือขากรรไกร แต่จะมีปากแบบวงกลมและมีฟันแหลมคมจำนวนมากอยู่รอบ ๆ ใช้สำหรับดูดเลือดและเนื้อเยื่อของปลาชนิดอื่นกินเป็นอาหาร มีลำตัวยาวเหมือนปลาไหล มีโครงสร้างของกระดูกเป็นกระดูกอ่อน พบได้ทั้งน้ำจืดและทะเล

บรรพบุรุษของปลาไม่มีขากรรไกร วิวัฒนาการมาจากปลาในชั้นออสตราโคเดิร์มซึ่งสูญพันธ์ไปแล้ว ฟอสซิลที่ถูกค้นพบครั้งล่าสุด พบว่า มีอายุกว่า 500 ล้านปีมาแล้ว และฟอสซิลที่ถูกค้นพบนั้นมีความสลับซับซ้อนมาก จึงเป็นที่น่าคาดการได้ว่า ออสตราโคเดิร์ม เก่าแก่มาก และน่าจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว

ปลาไม่มีขากรรไกร สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่ม คือ Petromyzontida และ Myxini ซึ่งในปัจจุบัน กลุ่ม Petromyzontida มีเหลืออยู่เพียงประเภทเดียว คือ ปลาแลมป์เพรย์ ส่วน Myxini ก็เหลือเพียงประเภทเดียวเช่นกัน คือ แฮคฟิช
ปลาแลมป์เพรย์

ปลาแลมป์เพรย์ () เป็นปลาที่อยู่ในชั้นใหญ่ปลาไม่มีขากรรไกร จัดอยู่ในอันดับ Petromyzontiformes และวงศ์ Petromyzontidae

ปลาแลมป์เพรย์มีลำตัวยาวลักษณะคล้ายปลาไหล ลำตัวด้านหลังมักจะเป็นสีดำ มีครีบหลังและครีบหาง แต่ไม่มีครีบคู่ ไม่มีเกล็ด ปากจะอยู่ค่อนลงมาทางด้านท้อง มีลักษณะเป็นวงกลมใช้สำหรับดูด มีฟันแหลมคมจำนวนมากที่เจริญดีอยู่ในอุ้งปาก รูจมูกมี 1 รูซึ่งอยู่กึ่งกลางด้านบนของหัว มีตา 1 คู่ ถุงเหงือก 7 ถุง และมีช่องเหงือก 7 ช่อง หัวใจประกอบด้วยเวนตริเคิล 1 ห้อง และเอเตรียม 1 ห้อง โครงร่างเป็นกระดูกอ่อนและเส้นใย และยังคงมีโนโตคอร์ดอยู่ เส้นประสาทหลัง มีการพัฒนาเป็นสมองซึ่งมีเส้นประสาทสมอง 8-10 คู่ ทางเดินอาหารไม่มีกระเพาะอาหาร ส่วนลำไส้บิดเป็นเกลียว มีลักษณะเพศแยกออกเป็นเพศผู้และเพศเมียชัดเจน

ปลาแลมป์เพรย์พบได้ทั้งลำธารในน้ำจืด และในทะเล พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วโลก ทั้งยุโรปตอนบน, อเมริกาเหนือ, อเมริกาใต้, แอฟริกาตะวันตก, ญี่ปุ่น, เกาหลี, ชิลี, ออสเตรเลีย และเกาะแทสมาเนีย

ปลาแลมป์เพรย์สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 จำพวกใหญ่ ๆ คือ แบบธรรมดา จะอาศัยอยู่ตามลำธาร ช่วงชีวิตส่วนใหญ่จะเป็นระยะตัวอ่อนที่กินอาหารแบบกรอง ตัวเต็มวัยมีชิวิตอยู่ 3-4 สัปดาห์ โดยไม่กินอาหารเนื่องจากทางเดินอาหารสลายตัว เหลือเพียงสายของเนื้อเยื้อที่ไม่มีหน้าที่การทำงานและจะตายไปหลังวางไข่ ปลาแลมป์เพรย์จำพวกนี้สามารถดำรงชีวิตได้เอง โดยการกินสัตว์อื่นเป็นอาหาร มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 15-60 เซนติเมตร จะมีการวางไข่ที่ลำธารน้ำจืดที่มีพื้นเป็นทรายและก้อนกรวดเล็ก ๆ ตามพื้นท้องน้ำและวางไข่ในฤดูตัวผู้จะเริ่มสร้างแอ่งวางไข่โดยใช้ปากคาบเอาหินและกรวดจากพื้นโดยการแกว่งลำตัวทำให้ก้อนกรวดกระจายออกไปเกิดเป็นแอ่งรูปไข่ ตัวเมียจะตามมาและเกาะกับหินเหนือแอ่ง ตัวผู้เกาะทางด้านหัวของตัวเมีย ตัวเมียปล่อยไข่ลงในแอ่ง ตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อออกผสม ไข่ที่ปฏิสนธิแล้วจะยึดเกาะกับก้อนกรวดในแอ่ง แล้วกลบด้วยทราย ลักษณะพิเศษคือ หลังวางไข่แล้วทั้งตัวผู้และเมียก็จะตายไป จากนั้น ไข่จะฟักออกในเวลา 2 สัปดาห์ เป็นตัวอ่อนขนาดเล็กตัวยาว เรียกว่า แอมโมซีทิส (Ammocoetes) ซึ่งจะคงอยู่ในแอ่งจนตัวยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ก็จะฝังตัวเข้าไปในทรายแล้วออกมาหากินในเวลากลางคืน ระยะตัวอ่อนแอมโมซีทีสจะยาวนานประมาณ 3-7 ปี จึงจะเจริญเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวเต็มวัย ซึ่งตัวเต็มวัยจะคงอยู่ในน้ำจืดอีกประมาณ 1 ปี แล้วก็วางไข่ จากนั้นก็จะตายไป ส่วนชนิดที่เป็นปลาทะเลก็จะอพยพคืนถิ่นสู่ทะเล มีอายุยืนยาวกว่าชนิดที่เป็นปลาน้ำจืด เมื่อเข้ามาวางไข่ในน้ำจืดจะไม่กินอาหาร

และ ปลาแลมป์เพรย์ที่เป็นปรสิต จะมีปากคล้ายแว่นดูดและมีอุ้งปาก คล้ายถ้วยลึกลงไปในอุ้งปาก และลิ้นมีฟันที่เจริญดีอยู่ มันจะใช้ปากเกาะเหยื่อและใช้ฟันและลิ้นครูดเอาเนื้อออก และให้เลือดของเหยื่อไหลผ่านได้สะดวก ปลาแลมป์เพรย์จะสร้างสารป้องกันการตกตะกอนของเลือดส่งไปที่ปากแผล เมื่อดูดเลือดของเหยื่อจนตัวเหยื่อแห้งก็จะปล่อยแล้วหาเหยื่อใหม่

ได้มีการจำแนกชั้น, วงศ์, สกุลและชนิดของปลาแลมป์เพรย์ได้ออกเป็นดังนี้ ชั้น Cephalaspidomorphi.

ชั้น Petromyzontida (หรือ Hyperoartia).
ชั้น Petromyzontiformes และวงศ์ Petromyzontidae.
ซึ่งในบางประเทศ เช่น เกาหลีใต้จะมีการปรุงปลาแลมป์เพรย์เป็นอาหารด้วย
เฟลิกซ์ มาชาโด

เฟลิกซ์ มาชาโด (Felix Machado) หรือ เฟลิกซ์ มานูเอล มาชาโด วีญาบา (Félix Manuel Machado Villalba) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองโบลิวาร์ ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 13 
เฟลิกซ์ มาชาโด เกิดที่กายอานา เป็นอดีตแชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา เคยชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะเมื่อ พ.ศ. 2540 ต่อมา ได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2543 ชนะฮูลิโอ แกมบัว ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้งก่อนจะเสียแชมป์ให้ หลุยส์ อัลเบอร์โต เปเรซ เมื่อ พ.ศ. 2543
แฮ็กฟิช

แฮ็กฟิช () เป็นปลาในชั้นปลาไม่มีขากรรไกรเพียงหนึ่งในสองจำพวกที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน (อีกหนึ่งจำพวก คือ ปลาแลมป์เพรย์) ที่อยู่ในชั้น Myxini ซึ่งมีเพียงอันดับเดียว คือ Myxiniformes และวงศ์เดียว คือ Myxinidae

แฮ็กฟิชเป็นปลาที่อยู่ในทะเล โดยการกินปลาตาย หรือใกล้ตายรวมทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม เช่น หนอนปล้อง มอลลัสคาและครัสเตเชียนเป็นอาหาร จึงต่างจากปลาแลมป์เพรย์ที่ใช้ชีวิตเหมือนเป็นปรสิต และไม่ได้เป็นสัตว์ล่าเหยื่อ แต่ค่อนมาทางกินซากสัตว์มากว่า

แฮ็กฟิชมีต่อมเมือกทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่กระจายอยู่ที่ผิวหนังและมีต่อมเมือกเรียงตัวเป็นแนวอยู่ทางด้านข้างตลอดความยาวของลำตัว มีคำกล่าวว่า แฮ็กฟิช 1 ตัว สามารถทำให้น้ำ 1 ถัง แปรสภาพเป็นก้อนวุ้นสีขาวภายใน 1 นาที จากเมือกของตัวที่ปล่อยออกมา ซึ่งมีความเหนียวมากกว่าใยแมงมุมด้วยซ้ำ สามารถใช้ในการห้ามเลือดได้ และนักวิทยาศาสตร์กำลังศึกษาเพื่อที่นำไปพัฒนาในการสร้างใยสังเคราะห์

แฮ็กฟิชมีประมาณ 67 ชนิด ชนิดที่รู้จักกันดีในทวีปอเมริกาเหนือ ในมหาสมุทรแอตแลนติก คือ ชนิด "Myxine glutinosa" และในมหาสมุทรแปซิฟิก คือ แฮ็กฟิชแปซิฟิก ("Eptatretus stonti")

แฮ็กฟิชจะกินปลาตายหรือปลาใกล้ตายโดยการกัดไชเข้าไปทางทวารหรือถุงเหงือก ซึ่งปากของแฮ็กฟิชจะอยู่ส่วนล่างของหัวต่ำลงมาเมื่อเปรียบเทียบกับปลาแลมป์เพรย์ แล้วกินส่วนของตัวปลาที่อ่อนนุ่มเหลือไว้แต่หนังและกระดูก นอกจากนี้แฮ็กฟิชยังกินปลาที่ติดอวนลอยอยู่ ทำความเสียหายให้แก่ชาวประมง แต่หลังจากมีการประมงโดยใช้อวนลากขนาดใหญ่ที่มีประสิทธิภาพสูง ปัญหาที่เกิดจากแฮ็กฟิชจึงลดลง

และในบางประเทศ ก็มีการปรุงแฮ็กฟิชรับประทานเป็นอาหารเช่นเดียวกับปลาแลมป์เพรย์ เช่น ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ เป็นต้น

ในน่านน้ำไทยเคยมีรายงานพบแฮ็กฟิชด้วย ในฝั่งทะเลอันดามันในเขตที่ลึกกว่า 200 เมตร