seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นกกระเรียนยุโรป

นกกระเรียนยุโรป (Eurasian Crane) หรือ นกกระเรียนธรรมดา (Common Crane) เป็นนกในวงศ์นกกระเรียน
นกกระเรียนยุโรปเป็นนกขนาดใหญ่ นกกระเรียนขนาดกลาง สูง 100-130 ซม.ช่วงปีกกว้าง 180-240 ซม.หนัก 4.5-6 กก. มีสีเทา หัวมีสีดำถึงคอมีเส้นแถบสีขาวบนหัวและพวกขนปีกสีดำ นกที่โตเต็มที่มีมงกุฎแดงที่หัว ร้องเสียงดังเมื่อบินและแผ่ปีก มีการเต้นระบำ กระโจนโดยยกปีกขึ้น

มันผสมพันธุ์ในพื้นที่ชุ่มน้ำทางตอนเหนือของยุโรปและเอเชีย มีประชากรทั่วโลกประมาณ 210,000-250,000 ตัว โดยส่วนใหญ่ทำรังในรัสเซียและสแกนดิเนเวีย ในสหราชอาณาจักร นกกระเรียนเกือบหมดไปในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่กลุ่มประชากรขนาดเล็กถูกเพาะพันธุ์อีกครั้งในนอร์โฟล์ก (Norfolk Broads) และค่อยๆเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ

นกกระเรียนยุโรปเป็นนกอพบพทางไกลในฤดูหนาว โดยอพยพไปที่ทวีปแอฟริกา (ทางใต้ถึงประเทศโมร็อกโกและประเทศเอธิโอเปีย) ทางใต้ของยุโรป และทางใต้ของเอเชีย (ใต้ถึงเหนือของประเทศปากีสถานและทางตะวันออกของจีน) ฝูงนกอพยพจะบินเป็นรูปตัว V

น้อยครั้งที่จะพบในทางตะวันตกของอเมริกาเหนือโดยจะพบรวมฝูงกับนกกระเรียนเนินทรายอพยพ

นกกระเรียนยุโรปกินทั้งพืชและสัตว์ อาหารของมันได้แก่ ใบ ราก เบอร์รี่ (รวมถึงเครนเบอร์รี่ (cranberry) ซึ่งอาจตั้งชื่อตามนกกระเรียน) แมลง นกขนาดเล็ก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก

นกกระเรียนยุโรปเป็นหนึ่งในสปีชีส์ซึ่งอยู่ใน ข้อตกลงว่าด้วยการอนุรักษ์นกน้ำอพยพแอฟริกา-ยุโรป (AEWA)
ราชวิถีเวิร์ดพีซี

ราชวิถีเวิร์ดพีซี () หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "ราชวิถีเวิร์ดพีซี", "เวิร์ดราชวิถี" หรือ "RW" เป็นโปรแกรมประมวลคำ ทำงานบนระบบปฏิบัติการเอ็มเอสดอส สร้างขึ้นโดยชมรมไมโครคอมพิวเตอร์ โรงพยาบาลราชวิถี นำโดยนายแพทย์ชุษณะ มะกรสาร เมื่อ พ.ศ. 2526 พัฒนาอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2536 รุ่นล่าสุดอยู่ที่รุ่น 2.4 โปรแกรมนี้มีการนำมาใช้สอนเป็นหลักสูตรวิชาคอมพิวเตอร์เบื้องต้นในสถานศึกษาด้วย

ราชวิถีเวิร์ดพีซี พัฒนาขึ้นโดยชมรมไมโครคอมพิวเตอร์ โรงพยาบาลราชวิถี นำโดยนายแพทย์ชุษณะ มะกรสาร เมื่อ พ.ศ. 2526
และออกเผยแพร่สู่ผู้ใช้ครั้งแรก เมื่อ เมษายน พ.ศ. 2529 และได้มี รุ่น 1.1 และ 1.2 ออกมาในเวลาถัดมาไม่นาน ซึ่งรุ่น 1.1 และ 1.2
เพิ่มขีดความสามารถในการพิมพ์ แต่ไม่มีการแก้ไขในส่วนของโปรแกรมแก้ไขข้อความแต่อย่างใด ราชวิถีเวิร์ดพีซี รุ่น 1.x
สามารถใช้กับการ์ดแสดงผลแบบโมโนโครมที่ดัดแปลงใส่รอมอักขระภาษาไทยลงไป หรือการ์ดภาษาไทย เท่านั้น

รุ่น 2.0 พัฒนาขึ้นให้สามารถใช้กับการ์ดแสดงผลแบบ VGA และ EGA ในภาวะข้อความ และการ์ดแสดงผลแบบ Hercules ในภาวะกราฟิก ได้
เพิ่มความสามารถในการพิมพ์ ซึ่งได้นำออกเผยแพร่เมื่อ ตุลาคม พ.ศ. 2533

รุ่น 2.1 พัฒนาให้สามารถแสดงผลในภาวะกราฟิกกับการ์ดแสดงผลแบบ VGA และ EGA ได้ ออกเผยแพร่เมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2534

รุ่น 2.2 เป็นรุ่นสำหรับใช้ภายใน ไม่ได้ออกเผยแพร่

รุ่น 2.3 พัฒนาให้สามารถแสดงสีในภาวะกราฟิก เมื่อใช้กับการ์ดแสดงผลแบบ VGA ได้ สามารถเปิดแฟ้มข้อมูลได้ครั้งละ 2 แฟ้มข้อมูล
และสามารถสร้างไฟล์สำรอง ซึ่งมีนามสกุล .bak โดยอัตโนมัติเมื่อทำการบันทึก โดยรุ่นนี้มีเมนูแบบดรอปดาวน์ เพื่อความสะดวกของผู้เริ่มใช้โปรแกรม
นำออกเผยแพร่เมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2535

ราชวิถีเวิร์ดพีซีมีข้อจำกัดในด้านขนาดไฟล์เอกสาร ที่มีความยาวได้ไม่เกิน 64 กิโลไบต์
ลอสแอนเจลิสไทมส์

ลอสแอนเจลิสไทมส์ () เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ตีพิมพ์ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881 จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2008 ถือเป็นหนังสือพิมพ์ในเมืองใหญ่ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในสหรัฐอเมริกา และมียอดขายเป็นอันดับ 4 ของประเทศ
แรมโฟริงคัส

แรมโฟริงคัส () เป็นเทอโรซอร์ขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิก มีฟันแหลมคมไว้ใช้สำหรับจับปลา และมีหางยาว ซึ่งปลายหางมีหางเสือรูปสีเหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งใช้ในการรักษาสมดุล อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนต้น-ยุคจูแรสซิกตอนปลาย ค้นพบฟอสซิลที่เยอรมนี ในปีค.ศ. 1831 และยังค้นพบฟอสซิลที่ทวีปแอฟริกาอีกด้วย
คุณสุวรรณ

คุณสุวรรณ เป็นกวีหญิงในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ประพันธ์บทละครเรื่อง พระมะเหลเถไถ และ อุณรุทร้อยเรื่อง รวมถึง เพลงยาวเรื่องหม่อมเป็ดสวรรค์ และเพลงยาวเรื่องพระอาการประชวรกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ

คุณสุวรรณ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2352 ที่อัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นธิดาของพระยาอุไทยธรรม (กลาง ณ บางช้าง) กับคุณหญิงน่วม (สกุลเดิม วสุธาร) ทั้ง 2 ท่านมีบุตรธิดารวม 8 คนดังนี้

เมื่อเจริญวัย บิดามารดา จึงได้ถวายตัวให้รับราชการฝ่ายใน สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ว่าคุณสุวรรณ "มีอุปนิสัยใจรักการแต่งกลอนมาแต่ยังเด็ก ได้ถวายตัวทำราชการฝ่ายในตามเหล่าสกุล เมื่อรัชกาลที่ 3 อยู่ที่ตำหนักพระเจ้าลูกเธอกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ" คุณสุวรรณได้แต่งเพลงยาวทำนองเป็นจดหมายเหตุบันทึกเหตุการณ์ขึ้น 2 เรื่องคือ เพลงยาวเรื่องหม่อมเป็ดสวรรค์ และเพลงยาวเรื่องพระอาการประชวรของกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ เพลงยาว 2 เรื่องนี้มีการบันทึกเรื่องราวของหญิงชาววังไว้เป็นอย่างดี รวมถึง "การเล่นเพื่อน" ของหญิงชาววังด้วย

ต่อมาเมื่อ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพสิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2388 ยังเป็นผลให้ข้าหลวงในพระตำหนักต้องย้ายออกจากพระตำหนักแดงตามธรรมเนียม ขณะนั้นคุณสุวรรณอายุได้ 36 ปี แต่ไม่ปรากฏทำงานในตำแหน่งใด พำนักอยู่ในเรือนนอกในฝ่ายใน ยังคงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 1 ชั่ง กับ 5 ตำลึง

จนในสมัยรัชกาลที่ 4 คุณสุวรรณป่วยเป็น "พิกลจริต" ได้ลาออกจากราชการ กระนั้นยังได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 5 ตำลึง พำนักกับคุณเขียน ธิดาคุณศรี และถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2418 สิริอายุได้ 67 ปี ต้นรัชกาลที่ 5 ในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบทองทึบใส่ศพเป็นเกียรติยศ

ผลงานประพันธ์ของคุณสุวรรณ เท่าที่พบและได้รับการยอมรับ มีเพียง 4 เรื่อง คือ กลอนเพลงยาวเรื่องหม่อมเป็ดสวรรค์ กลอนเพลงยาวเรื่องพระอาการประชวรของกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ บทละครเรื่องพระมะเหลเถไถ และบทละครเรื่องอรุณรุทร้อยเรื่อง ใน 2 เรื่องหลัง กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวว่า "เป็นบทบ้าแต่งมิใช่บทละครอย่างปรกติ"

บทละครเรื่องพระมะเหลเถไถ มีความแปลกคือ คุณสุวรรณแต่งเป็นภาษาบ้าง ไม่เป็นภาษาบ้างปนกันไปแต่ต้นจนปลาย แต่ใครอ่านก็เข้าใจความได้ตลอดเรื่อง ส่วนบทละครอุณรุทร้อยเรื่องนั้น คุณสุวรรณเกณฑ์ตัวบทละครเรื่องต่าง ๆ มารวมในเรื่องเดียวกัน มีกระบวนความค่อนข้างเลอะ แต่สำนวนกลอนและการแสดงความรู้เรื่องละครต่าง ๆ กว้างขวาง...แต่มีอยู่บท 1 ในอุณรุทร้อยเรื่องของคุณสุวรรณซึ่งควรสรรเสริญในกระบวนความว่าเป็นความคิดแปลกดี คือ บทจำแลงตัว

นอกจากบทละคร 4 เรื่องข้างต้นยังปรากฏต้นฉบับสมุดไทยที่ระบุผู้แต่งคือคุณสุวรรณ ในหอสมุดแห่งชาติ คือ บทละครเรื่องพระเอ็ดยง และ บทละครเรื่องพระพิรุณ อย่างไรก็ตามยังไม่เป็นการยืนยันว่าเป็นผลงานของคุณสุวรรณจริงหรือไม่
เซกโนซอรัส

เซกโนซอรัส () เป็นไดโนเสาร์ ประเภท ("theropod ไดโนเสาร์กินพืช") ที่อยู่ในตระกูล () อยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลายเมื่อประมาณ 90 ล้านปีก่อน ขุดค้นพบฟอสซิลใน ประเทศมองโกเลีย ชื่อมีความหมายว่ากิ้งก่าวิ่งช้า ขนาดลำตัวยาวประมาณ 6 เมตร(19.5 ฟุต) มีลักษณะกระดูกเชิงกรานที่กว้างและแข็งแรง แต่ขาสั้นและหางสั้น เป็นไดโนเสาร์ที่เชื่องช้า และรักสงบ ปากเป็นจะงอย มีหางยาวและว่ายน้ำเก่ง
พระมะเหลเถไถ

พระมะเหลเถไถ เป็นกลอนบทละครที่ประพันธ์โดยคุณสุวรรณ ที่ประพันธ์ขึ้นตามจินตนาการและแต่งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 มีความแปลกที่แต่งขึ้นเป็นภาษาบ้าง ไม่เป็นภาษาบ้างปะปนกันไปแต่ต้นจนปลาย แต่ใครอ่านก็เข้าใจความได้ตลอดเรื่อง ถูกกล่าวหาในสมัยนั้นว่าแต่งเมื่อ “เสียจริต” หรือ “มีสติฟุ้งซ่านผิดปกติ” เป็นเรื่องแปลกในวงการกวียุคนั้น

ส่วนใหญ่วางถ้อยคำที่ไม่เป็นภาษาไว้ใน 3 คำท้ายวรรคทุกวรรค กระบวนการแต่งกลอนบทละครก็ดำเนินไปตามธรรมเนียมการแต่งตามแบบฉบับของบทละคร มีการระบุชื่อเพลงที่ใช้ในการขับร้อง ขึ้นกลอนด้วยคำว่า “เมื่อนั้น” “บัดนั้น” “มาจะกล่าวบทไป” มีบทสระสรงแต่งองค์ทรงเครื่องของตัวละคร มีบทพรรณนาธรรมชาติ มีบทเกี้ยวพาราสี บทชมนาง เป็นต้น

เนื้อเรื่องกล่าวถึง พระมะเหลเถไถ โอรส ท้าวโปลากะปาหงัน และ นางตาลากะปาลัน แห่งเมืองกะโปลา เมื่อพระมเหลเถไถประพาสป่าพระอินทร์อุ้มสมจนได้นางตะแลงแกง พระธิดา ท้าวมะไล เป็นชายา ขณะที่เดินทางกลับ เกิดรบชิงนางกับเจ้ายักษ์มาลาก๋อย

ผลงานนี้สร้างชื่อเสียงแก่คุณสุวรรณเป็นอย่างมาก จนทำให้เป็นที่รู้จักทั้งในหมู่หญิงชาววังและชนชั้นสูงทั่วไป โดยบทละครทั้งพระมะเหลเถไถและอุณรุทร้อยเรื่อง ได้รับการตีพิมพ์ในสมุดที่เรียกว่า "เรื่องพระมะเหลเถไถเรื่อง 1 กับอุณรุทร้อยเรื่อง"

บทละครเรื่องนี้ยังเป็นวรรณกรรมที่วิพากษ์งานวรรณกรรมด้วยกันด้วย โดยล้อเลียนวรรณคดีแบบฉบับโดยเฉพาะบทละครใน เป็นที่สังเกตว่า คุณสุวรรณเลือกใช้คำที่ไม่มีความหมายในภาษาไทยมาใส่ในบทละครเป็นจำนวนมาก แต่ผู้อ่านยังสามารถเข้าใจเนื้อเรื่องจากบริบทแวดล้อมได้ การวิพากษ์ในส่วนนี้ คือ การใช้ภาษาชวามลายูในบทพระราชนิพนธ์เรื่องอิเหนา เนื่องจากบทประพันธ์เรื่องนี้ รัชกาลที่ 2 ทรงสรรคำและปรับคำจากภาษาชวามลายูมาใช้ในบทละครเป็นจำนวนมาก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ "นิราชพระมเหลเถไถ" เพื่อล้อบทละครเรื่องนี้
พระนิตตะสึ

พระนิทตัตสุ โชนิน (日達, Nittatsu Shonin ; 15 เมษายน ค.ศ. 1902 - 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1979) เป็นพระสังฆราชของพุทธศาสนานิกาย นิชิเรนโชชู องค์ที่ 66 ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน และยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดใหญ่ไทเซขิจิ ณ ชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ท่านเป็นพระสังฆราชที่ได้รับการขนานนามว่า เป็นพระสังฆราชผู้เมตตา เนื่องด้วยมักจะปรากฏออกสาธารณชนด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มต่อสานุศิษย์เสมอ

ในสมัยของพระนัทตัตสุ โชนิน นี้ เป็นสมัยเริ่มแรกที่เกิดความพิพาทระหว่าง โซกา งัคไค และ นิชิเรนโชชู จนนำไปสู่การคว่ำบาตรใน สมัยพระสังฆราชองค์ต่อไป พระนิคเคน โชนิน

โซกา งัคไค เป็นสมาคมผ้นับถือที่ใหญ่ที่สุดของนิกายนิชิเรนโชชูในสมัยนั้น ซึ่งต่อมาได้โดนควำบาตรออกจากศาสนาในปี ค.ศ. 1991 โดยสมเด็จพระสังฆราชนิคเค่น โชนิน โดยได้ให้เหตุผลว่า ประธานของสมาคม และผู้นำระดับสูง มีความเชื่อที่บิดเบือน และสอนหลักธรรมที่บิดเบือน ไปจากความเชื่อที่ถูกต้องดั้งเดิม

โดยพระนิทตัตสุ โชนิน ได้มีกล่าวดังนี้ในที่ประชุม ในการประชุมกลุ่มฮอกเคะโขะ ในเมษายน ปี ค.ศ. 1947 ที่วัดไทเซขิจิ

อย่างไรก็ตาม พระนิทตัตสุ โชนิน นั้นเป็นพระสังฆราชที่ได้รับความเคารพนับถือจากสมาชิกโซกา งัคไค เป็นอย่างมาก
โดโรธี แดนดริดจ์

โดโรธี แดนดริดจ์ () (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 - 8 กันยายน ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักร้องเพลงป็อป และเป็นสตรีแอฟริกันอเมริกันคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

เธอเป็นนักร้องตามสถานที่อย่าง คัตตอนคลับและอพอลโลเทียเตอร์ ในปี ค.ศ. เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและรางวัลบาฟต้า จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Carmen Jones" และในปี ค.ศ. 1959 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก จากเรื่อง "Porgy and Bess" ในปี ค.ศ. 1999 มีภาพยนตร์ชีวประวัติเกี่ยวกับเธอทางช่องเอชบีโอ เรื่อง "Introducing Dorothy Dandridge" เธอยังมีชื่ออยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม

แดนดริดจ์สมรสและหย่า 2 ครั้ง ครั้งแรกกับนักเต้นและศิลปินผู้ให้ความบันเทิงที่ชื่อ แฮโรลด์ นิโคลัส (มีลูกสาวชื่อ ฮาโรลีน ซูซาน) และจากนั้นกับ แจ็ก เดนิสัน เธอเสียชีวิตกะทันหันจากการเสพยาเกินขนาด
ณัฐสิมา คุปตะวาทิน

ณัฐสิมา คุปตะวาทิน (ชื่อเล่น : หมอก) เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 มีผลงานแฟชั่นตามนิตยสาร เดินแบบบนแคตวอล์ค ณัฐสิมาได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง"กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" จากนั้นได้เป็นนางเอกเรื่องแรกในละคร"หนูละเบื่อเสือสวมรอย"ของค่ายกันตนา และเป็นพิธีกรในรายการ"มาตามนัด" 
ณัฐสิมาเริ่มหายไปจากวงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งตอนนั้นเธอรับงานพิธีกรในรายการโทรทัศน์ต่างๆ ประปราย และเสียชีวิตในวันจันทร์ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 จากอาการโรคเอสแอลอี (Systemic Lupus Erythematosus)
อำเภอแม่อาย

แม่อาย () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่
อำเภอแม่อายเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฝาง ต่อมาได้แยก 3 ตำบลของอำเภอฝาง ได้แก่ ตำบลแม่อาย ตำบลแม่สาว และตำบลแม่นาวาง ออกจากอำเภอฝาง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่อาย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย วันที่ 10 สิงหาคม 2510 และราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 84 ตอนที่ 80 หน้า 2397 ลงวันที่ 29 สิงหาคม 2510 ต่อมาในวันที่ 28 มิถุนายน 2516 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอแม่อาย ตามราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 90 ตอนที่ 75 หน้า 32 ต่อมาได้ตั้งตำบลสันต้นหมื้อโดยแยกออกจากตำบลแม่นาวาง ตั้งตำบลท่าตอนโดยแยกออกจากตำบลแม่อาย ตั้งตำบลบ้านหลวงโดยแยกออกจากตำบลสันต้นหมื้อ และตั้งตำบลมะลิกาโดยแยกออกจากตำบลแม่อาย ทำให้อำเภอแม่อายมีตำบลทั้งสิ้น 7 ตำบลจนถึงปัจจุบัน

อำเภอแม่อายตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอ จังหวัด และประเทศใกล้เคียงดังนี้

อำเภอแม่อายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 93 หมู่บ้าน ได้แก่

ท้องที่อำเภอแม่อายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่

อำเภอแม่อายมีน้ำแม่กกไหลผ่าน เป็นแหล่งน้ำสำคัญของอำเภอแม่อาย
เมืองศูนย์กลาง (ญี่ปุ่น)

เมืองศูนย์กลาง () คือระดับเมืองของญี่ปุ่นที่กำหนดขึ้นโดย "กฎหมายปกครองท้องถิ่น" (Local Autonomy Law, 地方自治法) เป็นเมืองที่มีความสำคัญมากกว่าเมืองพิเศษแต่น้อยกว่านคร เงื่อนไขในการเป็นเมืองศูนย์กลางคือ ต้องมีประชากร 3 แสนคนขึ้นไป

ปัจจุบัน มีเมืองศูนย์กลางทั้งหมด 41 นคร ได้แก่
ราชอาณาจักรอียิปต์

ราชอาณาจักรอียิปต์ () เป็นชื่อของรัฐอิยิปต์สมัยใหม่รัฐแรก ซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1922 - ค.ศ. 1953 ราชอาณาจักรได้รับสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1922 เมื่อสหราชอาณาจักรตัดสินใจจะให้อียิปต์พ้นจากฐานะความเป็นรัฐในอารักขาของตนซึ่งเริ่มต้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914 สุลต่านฟูอัดที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของราชอาณาจักรแห่งนี้ ต่อมาพระเจ้าฟารุกที่ 1 จึงทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1936

ก่อนหน้าสมัยราชอาณาจักร ประเทศอียิปต์ได้ถูกยึดครองและควบคุมโดยสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่ ค.ศ. 1882 เมื่อมหาอำนาจยุโรปได้ส่งกองทัพเข้ามาสนับสนุนการปกครองระบอบเคดีฟเพื่อต่อต้านการลุกฮือของขบวนการชาตินิยม เหตุการณ์ดังกล่าวได้เป็นจุดเริ่มต้นให้สหราชอาณาจักรเข้าควบคุมอียิปต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมันแต่เพียงในนาม ในปี ค.ศ. 1914 ผลจากการประกาศสงครามต่อจักรวรรดิออตโตมันได้ทำให้สหราชอาณาจักรต้องประกาศให้อียิปต์เป็นรัฐในอารักขาและถอดถอนเคดีฟออกจากตำแหน่ง พร้อมทั้งแต่งตั้งฮุสเซน กามิล พระญาติของเคดีฟ ขึ้นเป็นสุลต่านแห่งอียิปต์แทน

อียิปต์ได้รับการสถาปนาและได้รับการยอมรับโดยสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1922 โดยมีพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ และได้ต่อสู้ทางการเมืองกับพรรควาฟด์ (Wafd) อันเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่แนวทางชาตินิยมที่ต่อต้านทั้งอิทธิพลของสหราชอาณาจักรและประเทศสหราชอาณาจักร ซึ่งพรรคดังกล่าวต้องการจะให้อียิปต์เข้าควบคุมคลองสุเอซโดยตรง นอกจากนั้นยังมีขบวนการทางการเมืองอื่นๆ ที่เคลื่อนไหวในยุคนี้ เช่น พรรคคอมมิวนิสต์อียิปต์ (ก่อตั้ง ค.ศ. 1925) และขบวนการภราดรภาพมุสลิม (Muslim Brotherhood - ก่อตั้ง ค.ศ. 1928) ซึ่งขบวนการหลังนี้เป็นขบวนการที่ทรงอำนาจทั้งทางการเมืองและศาสนา

พระเจ้าฟูอัดที่ 1 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1936 ราชสมบัติจึงตกอยู่กับเจ้าชายฟารุกซึ่งขณะนั้นมีพระชนม์ได้ 16 พรรษา การรุกรานเอธิโอเปียโดยอิตาลีในระยะเวลาที่ใกล้เคียงกัน เป็นสัญญานเตือนให้พระองค์ต้องลงพระนามในสนธิสัญญาอังกฤษ-อียิปต์ เพื่อให้สหราชอาณาจักรถอนทหารออกไปจากอียิปต์ทั้งหมด โดยยกเว้นเพียงบริเวณคลองสุเอซ ซึ่งสหราชอาณาจักรได้ตกลงถอนทหารในปี ค.ศ. 1949

ราชอาณาจักรอียิปต์ประสบความยุ่งยากจากภาวะการฉ้อราษฎร์บังหลวงและการที่พลเมืองของตนเองมองว่าประเทศของตนเป็นเพียงหุ่นเชิดของสหราชอาณาจักร จากเหตุเหล่านี้ และซ้ำเติมด้วยสงครามอาหรับ-อิสราเอล ในปี ค.ศ. 1948 ได้นำไปสู่การปฏิวัติอียิปต์ในปี ค.ศ. 1952 โดยคณะนายทหารซึ่งเรียกตัวเองว่า "ขบวนการนายทหารอิสระ" (Free Officers Movement) พระเจ้าฟารุกที่ 1 จึงทรงสละราชสมบัติให้แก่เจ้าชายฟูอัดที่ 2 พระราชโอรสวัยเยาว์ของพระองค์ อย่างไรก็ตาม ระบอบราชาธิปไตยอียิปต์ได้ถูกล้มเลิกอย่างเป็นทางการและได้มีการสถาปนาสาธารณรัฐอียิปต์ขึ้นแทนในปี ค.ศ. 1953
โพลาแคนทัส

โพลาแคนทัส () เป็นไดโนเสาร์โนโดซอร์ชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ 4 เมตร มีหนามและแผ่นแข็งๆคล้ายเสื้อเกราะอยู่บริเวณผิวหนัง หนามและเกราะนี้ช่วยป้องกันกันเวลาถูกพวกไดโนเสาร์กินเนื้อล่า มีลักษณะคล้ายกับพวกแองคีลอซอร์ แต่มันไม่มีลูกตุ้มที่หาง อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนต้นเมื่อประมาณ 132- 112 ล้านปีก่อน
เมืองพิเศษของญี่ปุ่น

เมืองพิเศษ () คือระดับเมืองในญี่ปุ่นที่ กำหนดขึ้นโดย "กฎหมายปกครองท้องถิ่น" (地方自治法) เป็นนครที่พอมีควาามสำคัญอยู่บ้าง แต่ยังไม่ถึงมีความสำคัญเท่าเมืองศูนย์กลาง เงื่อนไขในการเป็นเมืองพิเศษคือ ต้องมีประชากร 2 แสนคนขึ้นไป
ปัจจุบัน มีเมืองพิเศษทั้งหมด 40 นคร ได้แก่
ดิจิมอนครอสวอร์ส

ดิจิมอนครอสวอร์ส () () เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ ลำดับที่ 6 ผลิตโดย โตเอะ แอนิเมชัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2012 มีจำนวนตอนทั้งหมด 79 ตอน ออกอากาศถึง 3 ฤดูกาล

ในโลกมนุษย์ "คุโด ไทกิ" เด็กหนุ่มผู้มีความสามารถพิเศษในด้านกีฬาทุกรูปแบบ "ฮิโนะโมโตะ อาคาริ" เพื่อนสนิทของไทกิ หลังจากแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลแล้วได้พบกับ "ซึรุกิ เซนจิโร่" เด็กหนุ่มผู้ที่คิดว่าเป็นคู่ปรับของไทกิได้ท้าสู้กับไทกิแต่ว่าไทกิได้ยินเสียงทำนองดนตรีประหลาดพร้อมกับเสียงลึกลับที่ได้ยินแค่ไทกิเท่านั้น แต่แล้วเหตุการณ์ประหลาดในโลกมนุษย์เริ่มขึ้นเมื่อระบบสื่อสารในโลกมนุษย์มีความผิดปกติขึ้นมา ไทกิ, อาคาริ และ เซนจิโร่ ได้ไปที่ต้นเหตุจึงพบกับสิ่งมีชีวิตปริศนาโดยต้องการให้ไทกิเข้าร่วมกองทัพทำให้ไทกิและเพื่อนทั้ง 2 ถูกเข้ามิติในโลกดิจิตอล ไทกิได้พบกับดิจิมอนที่มีชื่อว่า "เซาท์มอน" ดิจิมอนผู้ชื่นชอบเสียงเพลง "บาริสตามอน" ดิจิมอนผู้ช่วยของเซาท์มอน ทำให้ไทกิต้องเผชิญหน้ากับ "กองทัพจักรวรรดิบากุระ" กองทัพดิจิมอนที่ชั่วร้ายซึ่งทำลายระบบเน็ตเวิร์คในโลกมนุษย์พร้อมกับโลกดิจิตอล ไทกิจึงร่วมต่อสู้และสร้างกองทัพที่มีชื่อว่า "ครอสฮาร์ต" ขึ้นมา

ในขณะเดียวกันกองทัพที่ต่อกรกับบากุระยังมีอีก 2 กลุ่มคือ "บลูแฟลย์" กองทัพสีน้ำเงินผู้มีดิจิมอนที่มีพลังแข็งแกร่งนำทีมโดย "อาโอนุมะ คิริฮะ" เจเนรัลของบลูแฟลย์ และ "ทไวไลท์" กองทัพลึกลับที่มีจุดประสงค์อันลึกลับนำทีมโดย "อามาโนะ เนเนะ" ทั้ง 2 กลุ่มเป็นทั้งคู่ปรับและมิตรทำให้ไทกิเจออุปสรรคในการช่วยเหลือโลกดิจิตอล

หลังจากที่ไทกิได้กลับมายังโลกมนุษย์และได้รับพลังใหม่ของเชาท์มอนคือ โชวชินคะ ไทกิได้กลับไปในยังโลกดิจิตอลอีกครั้งตามคำบอกของโอเมกามอนหลังจากที่กลับไปยังโลกดิจิตอลอีกครั้งซึ่งคราวนี้โลกดิจิตอลได้เปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นอาณาจักรทั้ง 7 และมีศัตรูกลุ่มใหม่ที่มีชื่อว่า "เดธเจเนอรัล" ซึ่งเป็นผู้ปกครองอาณาจักรทั้ง 7 อย่างไรก็ตามเพื่อนพ้องในโลกดิจิตอลอย่างคิริฮะและเนเนะได้มาช่วยอีกครั้งเพื่อต่อกรกับเหล่าเดธเจเนอรัลและกองทัพบากุระที่ได้สร้างแผนที่มีชื่อว่า D5

หลังจากศึกระหว่างกองทัพบากุระสิ้นสุดลงในช่วงเวลา 1 ปีไทกิได้เป็นกัปตันชมรมบาสเก็ตบอล ยู เป็นสมาชิกของชมรมบาสเก็ตบอล และ "อาคาชิ ทางิรุ" นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รุ่นน้องของไทกิโดยทางิรุได้พบกับมิติที่ดิจิมอนอาศัยที่มีชื่อว่า "ดิจิควอตซ์" และได้พบกับดิจิมอนที่อาศัยอยู่ในมิติและได้พบกับ กัมดรามอน ดิจิมอนมังกรจิ๋วเมื่อได้พบเจอมิติดิจิควอตซ์ทำให้ทางิรุท้าทายในสิ่งที่ไม่เคยทำกลายเป็นดิจิมอนฮันเตอร์โดยไม่รู้ตัวและได้เข้ามาพัวพันเรื่องของดิจิควอตซ์และดิจิมอนฮันเตอร์ ทำให้เกิดเรื่องราวที่แปลกประหลาดต่างๆนาๆ

ดูเพิ่ม "รายชื่อตัวละครในดิจิมอนครอสวอร์ส"
เป็นช่วงแนะนำข้อมูลของดิจิมอนโดยส่วนมากเป็นข้อมูลของดิจิมอนตัวหลักในเรื่อง โดยมอนิเตอร์มอนเป็นผู้บรรยายหลัก (เฉพาะตอนที่ 1-9 และ 12)

เป็นช่วงแนะนำรายละเอียดข้อมูลของดิจิมอนต่างๆพร้อมกับดิจิเมโลดี้ โดยเป็นการวางแผนตลาดของดิจิมอนครอสโหลดเดอร์ ผู้บรรยายคือไทกิและมอนิเตอร์มอน อย่างไรก็ตามตั้งแต่ตอนที่ 31-54 ได้เพิ่มบทบรรยายเพื่อทำความเข้าใจกับดิจิมอนที่ปรากฏ (เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 13 จนจบฤดูกาลที่ 2)

ดิจิมอนโชไคคอนเนอร์ คือช่วงท้ายของตอนแต่ละตอนของดิจิมอนครอสวอร์ส เหล่านักล่าวัยเยาว์ผู้ข้ามเวลาโดยแนะนำรายระเอียดของดิจิมอน และได้มีภาพดิจิครอสในจินตนาการต่างๆ ผู้บรรยายก็คือตัวละครหลักในเรื่อง ซึ่งจะผลัดกันบรรยายในแต่ละตอนของแต่ละสัปดาห์
ทรงธรรมกัลยาณีภิกษุณีอาราม

ทรงธรรมกัลยาณีภิกษุณีอาราม หรือวัตรทรงธรรมกัลยาณี เป็นอารามภิกษุณีในประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณถนนเพชรเกษม ตำบลพระประโทน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัตรทรงธรรมกัลยาณี ก่อตั้งขึ้นโดยพระภิกษุณีโพธิสัตต์ วรมัย กบิลสิงห์ โดยในปี พ.ศ. 2505 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (จวน อุฏฺฐายี) (ต่อมาเป็นสมเด็จพระสังฆราช) ได้มีพระกรุณามาวางศิลาฤกษ์สร้างโบสถ์ของวัตรทรงธรรมกัลยาณี
รือบับ

รือบับ (; ) เป็นที่เข้าใจกันว่าเป็นเครื่องดนตรีที่มีการละเล่นกันตั้งแต่ในบริเวณสามจังหวัดชายแดนใต้ มาเลเซีย สุมาตราเหนือของประเทศอินโดนีเซีย และชวา ใช้ในการแสดง เมาะโย่งหรือมะโย่ง ซึ่งการละเล่นนี้ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นเป็นศิลปะละครรำในวัฒนธรรมหลวงหรือเป็นวัฒนธรรมราษฎร์ของคนถิ่นมลายู แต่ที่ปัตตานีปรากฏหลักฐานการละเล่นนี้ที่หนังสือ ฮิกายัดปัตตานีหรือพงศาวดารปัตตานี ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 รือบับมีลักษณะโดยรวมคล้ายกับซอสามสายของภาคกลาง
อาเมน

อาเมน (ศัพท์ยิว/ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ เอเมน (ศัพท์คาทอลิก) หรือ อามีน (ศัพท์มุสลิม) ( "/ɑːˈmɛn/ หรือ /eɪˈmɛn/"; "/ɑːˈmɛn/"; ; "ah-meen") เป็นคำประกาศยืนยัน ที่พบในคัมภีร์ฮีบรูและคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ โดยมีความหมายว่า "ขอพระเจ้าทรงกระทำให้เป็นดังนั้น"

ในศาสนายูดาห์ ใช้ในการกล่าวตอบกลับเมื่อจบคำอธิษฐาน ว่า "อาเมน" และในศาสนาคริสต์ ได้นำคำว่า "อาเมน" ไปใช้ในการนมัสการพระเจ้าด้วย ในศาสนาอิสลาม มีการใช้คำว่า "อามีน" ในการจบคำละหมาด ซึ่งเป็นมาตรฐานของมุสลิมทั่วโลก คำว่าอามีนยังมีความหมายอีกว่า "แท้จริง" (Verily) และ "อย่างแท้จริง" (Truly) นอกจากนี้ยังสามารถนำมาใช้เรียกขานที่แสดงถึงข้อตกลงที่เข้มแข็ง เช่น "อามีนสำหรับ..." เป็นต้น

คำว่า อาเมน ปรากฏหลักฐานที่ค้นพบครั้งแรกว่ามีการใช้ในหนังสือกันดารวิถี ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าเล่มของคัมภีร์ทานัคของโมเสส เขียนชึ้นในช่วงประมาณ 1405 ปีก่อนคริสตกาล โดยคริสต์ศาสนิกชนบางกลุ่มเชื่อว่า เป็นคำที่มีรากศัพท์เก่าแก่ที่สุดที่มนุษย์ใช้ ตั้งแต่ยุคสมัยพระเจ้าทรงสร้างโลกแล้ว

ในภาษาอังกฤษ คำว่า อาเมน ออกเสียงได้ทั้ง อาเมน (/ɑːˈmɛn/) และ เอเมน (/eɪˈmɛn/) ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด มักใช้คำว่า เอเมน มากกว่า อาเมน ในภาษาไทยจึงมีการออกเสียงได้ทั้งสองแบบ ส่วนชาวมุสลิมทั่วโลก ออกเสียงว่า อามีน
จีรุตม์ ณ นคร

จีรุตม์ ณ นคร (พ.ศ. 2513-2539) เป็นนักแสดง นักร้อง นายแบบ เป็นที่รู้จักการเป็นแดนเซอร์ให้กับ เจ เจตริน ร่วมถ่ายในมิวสิกวิดีโอ คาใจ และยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง" สมองกลคนอัจฉริยะ" ผลงานละครเรื่อง "ทรายสีเพลิง" ที่หมิว ลลิตา และวิลลี่ รับบทเป็นตัวเอก จีรุตม์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2539 จากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน
การปิดน่านฟ้าทั่วยุโรปจากการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553

ภายหลังจากการปะทุครั้งที่สองของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ในไอซ์แลนด์ พ.ศ. 2553 ส่งผลให้เกิดการปิดน่านฟ้าทั่วยุโรป เนื่องจากมีความกังวลว่ากองเศษหินซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาหลังการปะทุจะลอยเข้าไปอยู่ในเฉลียงการบินมาตรฐานและทำให้เครื่องยนต์ของอากาศยานเสียหาย ห้วงอากาศยานควบคุมของหลายประเทศถูกปิดตามระเบียบเครื่องมือการบิน ทำให้มีผู้โดยสารตกค้างนับล้านคน ส่งผลให้เป็นการปิดการจราจรทางอากาศครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง และเนื่องจากพื้นที่อากาศส่วนใหญ่ปิดการจราจรทางอากาศ ทำให้อีกหลายประเทศได้รับผลกระทบจากการยกเลิกเที่ยวบินเหล่านี้ด้วยเช่นกัน

การปะทุดังกล่าวเกิดขึ้นใต้ธารน้ำแข็ง น้ำเย็นจากน้ำแข็งซึ่งกำลังละลายทำให้ลาวาเย็นตัวลงอย่างรวดเร็ว ทำให้มันแตกออกเป็นอนุภาคแก้ว (ซิลิกา) ขนาดเล็กมาก และเถ้า และถูกพัดพาไปพร้อมกับพวยเถ้าถ่าน เนื่องจากธรรมชาติของอนุภาคเถ้าถ่านและปริมาตรมหาศาลของไอน้ำ ซึ่งเกิดจากการละลายของธารน้ำแข็ง ได้ทำให้พวยเถ้าถ่านซึ่งเป็นอันตรายต่ออากาศยานถูกส่งขึ้นไปยังชั้นบรรยากาศเบื้องบนอย่างรวดเร็ว

สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ประมาณการว่าอุตสาหกรรมสายการบินจะสูญเสียรายได้กว่า 148 ล้านยูโร (200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ต่อวัน ระหว่างการปิดน่านฟ้าดังกล่าว ทั้งฟินแลนด์และสหรัฐอเมริกาต่างก็มีรายงานการค้นพบแก้วจากภูเขาไฟในอากาศยานของตน เป็นการเน้นถึงอันตรายต่ออากาศยานซึ่งบินผ่านพวยเถ้าถ่าน

นี่คือรายชื่อประเทศซึ่งปิดห้วงอากาศยานควบคุมตามระเบียบเครื่องมือการบินหลังจากการปะทุ: ออสเตรีย, เบลเยี่ยม, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, เอสโตเนีย, หมู่เกาะแฟโร, ฟินแลนด์, เยอรมนี, ฮังการี, ไอร์แลนด์, อิตาลี (ตอนเหนือของประเทศ), แลตเวีย, ลักเซมเบิร์ก, เนเธอร์แลนด์, โปแลนด์, โรมาเนีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม ประเทศไอซ์แลนด์อันเป็นที่ตั้งของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ กลับได้รับผลกระทบน้อยมากจนน่าประหลาดใจ
สุดใจ เหล่าสุนทร

ศาสตราจารย์ สุดใจ เหล่าสุนทร อดีตอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา และอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒคนแรก และอดีตผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร

ศาสตราจารย์ สุดใจ เหล่าสุนทร หรือ ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร ได้สมรสกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์.ดร.มาเรีย เหล่าสุนทร 
มีบุตร-ธิดาด้วยกันทั้งหมด 3 คน คือ

อธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา

อธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 
พุทธศักราช 2516 ก่อนหน้าเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ในช่วงเวลาที่ ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร ดำรงตำแหน่งอธิการบดีวิทยาลัยวิชาการศึกษา คณาจารย์ นิสิต และข้าราชการ ได้ร่วมกันเรียกร้องต่อรัฐบาลให้ปรับฐานะวิทยาลัยวิชาการศึกษาเป็นมหาวิทยาลัย และย้ายสังกัดจากกระทรวงศึกษาธิการไปขึ้นกับทบวงมหาวิทยาลัย ท่ามกลางการปกครองที่เข้มงวดรุนแรงของรัฐบาลทหารในขณะนั้น เพื่อความคล่องตัวในการพัฒนาโครงสร้าง การบริหาร และการเรียนการสอนที่จำกัด ไปสู่การเป็นมหาวิทยาลัยและการขยายตัวที่มีความหลากหลายวิชาชีพ ท้ายที่สุดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ “มหาวิทยาลัยที่เจริญเป็นศรีสง่าแก่มหานคร” ก็ได้รับการสถาปนาขึ้นในปีถัดมา (29 มิถุนายน 2517) โดยมี ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร เป็นอธิการบดี (พุทธศักราช 2512 – 2521)

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร

ณ วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517 ได้มีประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2517 ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 91 ตอนที่ 112 ดังนั้น ในวันที่ 29 มิถุนายน 2517 โดยรวมวิทยาลัยเขตทั้งหมดเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ แล้วโอนไปสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย และเรียกชื่อมหาวิทยาลัยและชื่อวิทยาเขตตามสถานที่ตั้งของวิทยาเขตต่อท้าย ยกเว้นวิทยาเขตพระนครให้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางเขน
ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยได้นั้น ทางวิทยาลัยวิชาการศึกษาได้เริ่มมีการเคลื่อนไหวมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 ทั้งนี้ เมื่อครั้งที่ศาสตราจารย์ ดร. สุดใจ เหล่าสุนทร เข้าดำรงตำแหน่งอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา และเห็นว่าการบริหารงานของวิทยาลัยนั้นขาดความคล่องตัวอยู่มาก เนื่องด้วยข้อจำกัดหลายประการอันจะเป็นปัญหาระยะยาวในการขยายผลด้านการศึกษาในอนาคตต่อไป ท่านจึงได้ร่างพระราชบัญญัติเพื่อขอยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยต่อสภาวิทยาลัยวิชาการศึกษา โดยในระหว่างนั้น ศาสตราจารย์ ดร. สุดใจ เหล่าสุนทร ได้ออกเอกสารที่ช่วงนั้นเรียกว่า ‘เอกสารปกขาว’ เพื่อชี้แจงหลักการและเหตุผลดังกล่าวแก่ผู้ที่สนใจรับทราบ โดยคำปรารภของเอกสารชิ้นนี้ ได้กล่าวว่า

วันที่ 29 มิถุนายน 2517 เป็นวันยกฐานะวิทยาลัย วิชาการศึกษา เป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตามราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 2517 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 91 ตอนที่ 112 และมีผลใช้บังคับตั้งแต่ วันที่ 29 มิถุนายน 2517 มหาวิทยาลัยจึงถือเอา วันที่ 29 มิถุนายน เป็นวันยกฐานะวิทยาลัยวิชาการศึกษา เป็นมหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ ผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการยกฐานะวิทยาลัยวิชาการศึกษาเป็นมหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ คือ ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร และเพื่อเป็นเกียรติแก่ ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร จึงเรียกวันที่ 29 มิถุนายน เป็น วันสุดใจ เหล่าสุนทร