seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รากบุญ

ละครรากบุญ เป็นละครแนวแฟนตาซี-สืบสวนสอบสวน บทประพันธ์โดย ช่อมณี บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด นำแสดงโดย พิรัชต์ นิธิไพศาลกุลและราศรี บาเลนซิเอก้า กำกับการแสดงโดย ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ ควบคุมการผลิตโดย ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.25 น. เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
รากบุญ เป็นเรื่องราวของ เจติยา (มาร์กี้ ราศรี) นักแต่งหน้าศพสาวประจำนิราลัยที่มีความสามารถพิเศษคือสามารถสื่อสารกับเหล่าวิญญาณที่มาขอความช่วยเหลือจนเธอได้เข้าไปพัวพันกับกล่องรากบุญที่สามารถขอพรได้แต่ต้องแลกมากับจำนวนกิเลสที่เพิ่มขึ้นตามลำดับและเธอต้องช่วยเหลือ ลาภิณ (ไมค์ พิรัชต์) ลูกชายของ ชูจิต (แก้ว อภิรดี) เจ้าของบริษัทนิราลัยที่ถูก พิสัย (โก โกสินทร์) น้าชายและ ปราณ (กิก ดนัย) ปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นจากกิเลสในกล่องรากบุญตามฆ่าจนเกิดความรักขึ้นมาสุดท้ายแล้วเหตุการณ์จะจบอย่างไร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี

จังหวัดอุบลราชธานี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 11 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 11 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดอุบลราชธานีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเลียง ไชยกาล และ นายเนย สุจิมา
กิ้งก่าสวน

กิ้งก่าสวน หรือ กิ้งก่าบ้านหัวน้ำเงิน หรือ กิ้งก่าหัวสีฟ้า (; ) เป็นกิ้งก่าที่อยู่ในวงศ์กิ้งก่า (Agamidae) ชนิดหนึ่ง

มีลักษณะลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดสันชี้มาด้านหลังในลักษณะเฉียงขึ้น มีหนามหลังตา 1 อัน หนามบริเวณเหนือเยื่อหู 2 อัน เยื่อหูปรากฏชัด ด้านหน้าของไหล่มีรอยพับของผิวหนังซึ่งภายในปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำ ขนาดของเกล็ดลำตัวเท่ากัน ลำตัวสีเขียวถึงน้ำตาลเทา หัวด้านบนสีน้ำตาล มีแถบดำพาดตั้งแต่บริเวณจมูกมาถึงท้ายทอยเหนือเยื่อหู ริมฝีปากบนสีขาว คางและเหนียงสีเทาดำ หลังมีแถบสีน้ำตาล 6 แถบพาดขวางลำตัว หางมีแถบสีเทาสลับกับดำพาดขวาง

พบกระจายพันธุ์กว้างตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ปากีสถาน, เนปาล, อินเดีย, มัลดีฟส์, จีนตอนกลางและตอนล่าง, ฮ่องกง, ตลอดจนทั่วทุกภูมิภาคในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ จัดเป็นกิ้งก่าชนิดที่พบได้บ่อยและง่ายที่สุด

มีการขยายพันธุ์ที่ง่าย ลูกวัยอ่อนมักอาศัยเลี้ยงตัวเองในพุ่มไม้เตี้ย ตัวเต็มวัยมักอยู่ตามเรือนยอด หรือโคนต้น อาศัยเกาะหากินตามต้นไม้ที่ไม่ใหญ่มากนัก หรือมีลักษณะเป็นพุ่ม พบได้หลากหลายพื้นที่อาศัย เช่น ป่าทุ่งหญ้า, ทุ่งหญ้าน้ำขัง และสวนใกล้บ้าน หรือตามสวนสาธารณะ กินแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร และก็เป็นอาหารของคนในบางพื้นที่

ในต้นปี พ.ศ. 2551 มีข่าวปรากฏว่ามีการค้นพบกิ้งก่าชนิดใหม่ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน โดยมีส่วนคอสีม่วงออกแกมน้ำเงิน แท้จริงแล้วเมื่อได้รับการตรวจสอบ พบว่าเป็นกิ้งก่าชนิดนี้นั่นเอง

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายในประเทศไทย
ละครเร่

ละครเร่ ภาพยนตร์ไทยประกอบเพลง แนวดราม่า ระบบ 35 มม.อัศวินซูเปอร์ซีเนสโคป สีอัศวินอิสต์แมน เสียง(พากย์)ในฟิล์ม ของ อัศวินภาพยนตร์ บทพระนิพนธ์และกำกับโดย ภาณุพันธ์ หรือ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล บทภาพยนตร์โดย เวตาล ฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ เมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นตัวแทนจากประเทศไทย ร่วมงานมหกรรมภาพยนตร์เอเซีย-แปซิฟิค ที่ กรุงมนิลา ฟิลิปปินส์ ในปีเดียวกัน ได้รับรางวัลชมเชยด้านกำกับศิลป์

นำเสนอเอกลักษณ์ไทยด้านศิลปวัฒนธรรม ข้อคิดเกี่ยวกับความสำนึก ความเสียสละและความกตัญญูรู้คุณที่ยังทันสมัยทุกกาลเวลา บวกกับงานสร้างและการแสดงระดับคุณภาพทำให้เป็นงานคลาสสิคอีกเรื่องของอัศวิน แม้จะไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แต่นับเป็นภาพยนตร์ไทยที่มีคุณค่าในตัวเองและเจตนารมณ์อย่างชัดเจนของผู้สร้างที่มุ่งเสนอผลงานเพื่อศิลป์อย่างแท้จริง

ช่วงทศวรรษ 2530-2540 เอสทีวิดีโอ เผยแพร่ในรูปแบบตลับแถบวีดิทัศน์ (Video Cassette) ฉบับสมบูรณ์ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ตราบริษัทจนถึงภาพสุดท้ายขึ้นคำว่า "จบ" และต่อมา บริษัทมูวี่ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกเป็นวีซีดี (VCD) ซึ่งหลายตอนขาดหายไป รวมทั้งสร้างคำ "อวสาน" ด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิคแทน (เข้าใจว่าสาเหตุจากปลายฟิล์มชำรุด)

พ.ศ. 2535 ดาราวิดีโอ สร้างเป็นละครโทรทัศน์ นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, กมลชนก โกมลฐิติ, บดินทร์ ดุ๊ก, อรอนงค์ ปัญญาวงศ์, ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง รักษ์สุดา สินวัฒนา, สิรคุปต์ เมทะนี, เมตตา รุ่งรัตน์, ชลิต เฟื่องอารมย์, พูนสวัสดิ์ ธีมากร, สีเทา, ระจิต ภิญโญวนิช และ หวังเต๊ะ ทางช่อง 7 สี

คณะละครรำครูทัพ มีบุญเอก (สันติสุข พรหมศิริ) เป็นตัวชูโรงและขวัญใจแม่ยก คู่กับ กะถิน (อรอนงค์ ปัญญาวงศ์) ลูกสาวพ่อครู (หวังเต๊ะ นิมา) เป็นนางเอก ตลอดมา ค่ำวันหนึ่ง แววนภา (รักษ์สุดา สินวัฒนา) ลูกสาวเจ้าของวิกฉายหนัง พบเขาโดยบังเอิญที่ตลาดและแอบชอบจึงพยายามสนับสนุนให้เป็นนักร้องในไนท์คลับที่กรุงเทพโดยอาสาพารับส่งจนมีชื่อเสียง ทำให้การแสดงละครมีปัญหาเกิดเรื่องถึงขั้นต้องลาออกจากคณะ เมื่อขาดพระเอกยอดนิยม คณะละครซบเซา นายทองดำ (ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง) ผู้จัดการต้องเอาสมบัติส่วนตัวไปขายเป็นเงินเดือนจ่ายชาวคณะ และใส่ทองเก๊โดยไม่มีใครรู้

ชรินทร์ (สิรคุปต์ เมทะนี) คู่หมั้นของแววนภา เห็นใจคณะละคร จึงแต่งเพลงให้บุญเอกคิดถึงชีวิตตนเองที่ผ่านมาจนทำให้เขาสะเทือนใจมากและกลับไปอยู่กับคณะละครตามเดิม ขณะที่ทองดำตัดสินใจครั้งสุดท้ายแลกชีวิตกับเงินประกันก้อนใหญ่เพื่อพ่อครูและความอยู่รอดของทุกคนที่ยังต้องมีชีวิตต่อไป
สวนไครากุ

สวนไครากุ () เป็นสวนญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองมิโตะ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นหนึ่งในสามสวนที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น เช่นเดียวกับสวนเค็งโรกุและสวนโครากุ

สวนไครากุสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1841 โดยโทกูงาวะ นาริอากิ ไดเมียวแห่งมิโตะ แต่สวนนี้กลับแตกต่างจากสวนอื่น ๆ กล่าวคือ สวนหย่อมของเหล่าขุนนางใหญ่ จะเป็นสวนส่วนตัวเท่านั้น แต่สวนแห่งนี้เปิดให้ราษฏรทั่วไปได้เข้าชมด้วย สวนไครากุเป็นที่นิยมในช่วงดอกซากูระผลิบาน ตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมีนาคม
ปลาพรม

ปลาพรม หรือ ปลาพรมหัวเหม็น (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลปลาสร้อยนกเขา มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 60 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไป คือ 40 เซนติเมตร มีลำตัวกว้างและแบนข้าง หลังโค้ง ท่อนหางสั้น เกล็ดมีขนาดเล็ก ลำตัวมีเทาปนเงิน ลำตัวตอนเหนือครีบอกมีลายสีดำจาง ๆ ขวางลำตัวเป็นลักษณะเด่น นัยน์ตาเป็นสีแดง

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำ, คลอง หรืออ่างเก็บน้ำ ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค เป็นปลาที่หากินรวมกันเป็นฝูง ใช้ปากแทะตะไคร่น้ำตามโขดหินหรือตอไม้ใต้น้ำเป็นอาหารหลัก รวมทั้งกินสัตว์น้ำขนาดเล็ก เช่น กุ้งหรือแมลง เป็นอาหารด้วย โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันได้บันทึกไว้ว่า การตกปลาชนิดนี้ใช้เบ็ดเกี่ยวที่เป็นข้าวสุกปั้นเป็นก้อนกลม หรือใช้กุ้ง หรือแมลงตกในแม่น้ำเจ้าพระยา

เหตุที่ได้ชื่อว่า "พรมหัวเหม็น" เนื่องจากเนื้อมีกลิ่นเหม็นคาวเหม็นเขียว โดยเฉพาะส่วนหัว แต่กระนั้นก็ตามส่วนเนื้อลำตัวก็ยังใช้ประกอบอาหารได้ดีทั้งอาหารสดและทำเป็นปลาแห้ง นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
ไชนายูนนานแอร์ไลน์

ไชนายูนนานแอร์ไลน์ (; พินอิน: Yúnnán Hángkōng Gōngsī) เป็นสายการบินสัญชาติจีน มีฐานบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงอูเจียป้า เมืองคุนหมิง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ปัจจุบันถูกควบรวมเป็นส่วนหนึ่งของสายการบินไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ปลาร่องไม้ตับ

ปลาร่องไม้ตับ หรือ ปลาข้างลาย (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีขนาดปานกลาง ลำตัวเรียวยาว จะงอยปากสั้นทู่ และครีบหางเว้าลึกเป็นแฉก มีลักษณะเด่นคือ มีแถบสีดำขนาดค่อนข้างใหญ่พาดผ่านนัยน์ตาตามความยาวลำตัวไปสิ้นสุดที่โคนครีบหาง

มีขนาดความยาวประมาณ 24 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เป็นปลาในสกุลปลาสร้อยนกเขาที่พบได้บ่อยที่สุด โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน ที่เข้ามาศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำในประเทศไทยได้บันทึกไว้ว่า จับปลาร่องไม้ตับขนาดความยาว 23.5 เซนติเมตร ได้ที่แม่น้ำปราณ ในเดือนพฤษภาคม เป็นปลาตัวเมียที่มีไข่แก่ และจับได้ที่บึงบอระเพ็ดในเดือนพฤศจิกายน เป็นปลาตัวเมียขนาด 6 เซนติเมตร มีไข่เต็มท้อง แสดงให้เห็นว่า เริ่มผสมพันธุ์วางไข่ตั้งแต่ขนาด 6 เซนติเมตรขึ้นไป

เป็นปลาที่กินตะไคร่น้ำและสาหร่ายรวมถึง แมลงน้ำต่าง ๆ ตามโขดหินและใต้ท้องน้ำเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในต่างประเทศเพราะมีความอดทน เลี้ยงง่าย สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี
ปลาร่องไม้ตับวานเดิร์ส

ปลาร่องไม้ตับวานเดิร์ส (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cypriniade)

มีขนาดและลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาร่องไม้ตับ ("O. microcephalus") ซึ่งอยู่สกุลเดียวกัน แต่ที่ต่างกันคือ มีแถบสีดำพาดตามความยาวของลำตัวตั้งแต่เหนือช่องเหงือกไปสิ้นสุดที่กึ่งกลางของปลายครีบหาง และมีถิ่นอาศัยเฉพาะแหล่งน้ำที่ติดต่อกับแม่น้ำโขงเท่านั้น เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก นอกจากนี้แล้วยังพบได้ที่กว๊านพะเยา

มีความยาวเต็มที่ 20 เซนติเมตร กินตะไคร่น้ำและพืชน้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร
อับบาส จะดีดี

อับบาส จะดีดี (; ) เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1969 ที่กรุงเตหะราน เป็นนักมวยปล้ำชาวอิหร่าน ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันในรุ่นเฮฟวี่เวท (90–100 กก.) ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อเคิร์ต แองเกิล และได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 1993 จะดีดีเป็นฝ่ายชนะชาวอเมริกันชื่อ เมลวิน ดักลาส อย่างไรก็ตาม การตรวจปัสสาวะได้ปรากฏพบสารต้องห้าม ด้วยเหตุนี้ จึงได้มีการตัดชื่อเขาออกจากรายการ

จะดีดีได้รับการกล่าวถึงครั้งหนึ่งในรายการโปรโมทโดยเคิร์ต แองเกิล ในช่วงการแข่งขันของเขากับซามัว โจ โดยแองเกิลได้กล่าวว่าเขาเคยปล้ำกับนักมวยปล้ำชาวอิหร่านในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เขาได้กล่าวถึงการทำในสิ่งที่มีเกียรติ และให้บุรุษผู้นั้นสามารถทำการสู้กับเขาได้อีกครั้ง เช่นเดียวกับการให้โจมาสู้กับเขาได้อีกครั้งหลังจากจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขา ทั้งนี้ จะดีดียังเคยเป็นอดีตผู้ฝึกสอนแชมป์มวยปล้ำฟรีสไตล์ระดับเยาวชนชาวอิหร่าน ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำไร้พ่ายแห่งดับบลิวอีซี และเป็นเจ้าของร่วมสมาคมอเมริกันคอมแบท ผู้มีนามว่าคามาล ชาโลรัส
อีซีดับเบิลยู ออน ทีเอ็นเอ็น

อีซีดับเบิลยู ออน ทีเอ็นเอ็น เป็นรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับมวยปล้ำอาชีพประเภทฮาร์ดคอร์ของสมาคมมวยปล้ำอาชีพเอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิง (อีซีดับเบิลยู) โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคม 1999 – 6 ตุลาคม 2000 ทางช่องสถานีเดอะแนชวิลล์เน็ตเวิร์ค (ทีเอ็นเอ็น ซึ่งปัจจุบันเป็นช่องสไปค์) โดยมีสนามประจำสมาคม คือ อีซีดับเบิลยู อารีน่า หรือ ดิ อารีน่า ในปัจจุบัน
มันหมู

มันหมู คือ ไขมันของหมูทั้งในรูปแบบที่เจียวแล้วและยังมิได้เจียว เดิมใช้เป็นหรือใช้แทนมันสำหรับประกอบอาหารโดยทั่วไปทั้งยังใช้เป็นเครื่องทาทำนองเดียวกับเนยด้วย แต่ปัจจุบันได้รับการใช้งานลดลง กระนั้น พ่อครัวและช่างทำขนมร่วมสมัยหลายแขนงยังนิยมใช้มันหมูยิ่งกว่าไขมันชนิดอื่น คุณภาพของมันหมูในการประกอบอาหารนั้นขึ้นอยู่กับว่ามันนั้นได้มาจากส่วนใดของหมูและได้รับการแปรรูปมาอย่างไร
ท่าอากาศยานซาวหว่าง

ท่าอากาศยานซาวหว่าง () เป็นท่าอากาศยานในเมืองซาวหว่าง อำเภอเถาะเซวิน จังหวัดทัญฮว้า ประเทศเวียดนาม ทางวิ่งมีขนาด 3,200 x 45 เมตร สนามบินแห่งนี้สามารถจุผู้โดยสารได้ 500,000 คนต่อปี เป็นฐานทัพอากาศและจะทำหน้าที่เที่ยวบินโยธาตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556
ปลาหน้าหมอง

ปลาหน้าหมอง () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลักษณะคล้ายปลาสร้อยนกเขา ("O. vittatus") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่จะงอยปากยื่นกว่า ปากงุ้มอยู่ด้านล่าง ครีบหลังสั้นกว่า ลำตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือม่วงคล้ำ ส่วนหัวมีสีคล้ำหรือม่วงคล้ำ ข้างช่องเหงือกมีแต้มสีดำ ครีบสีคล้ำ

มีขนาดโดยเฉลี่ย 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์เป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 5-10 ตัว เที่ยวเวียนว่ายกินตะไคร่น้ำและอินทรีสารเล็ก ๆ ตามกองหินหรือโขดหินใต้น้ำ เป็นปลาที่พบได้เฉพาะต้นน้ำลำธารในป่า

เป็นปลาที่พบได้น้อย พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยเดิมจะพบแต่เฉพาะในพื้นที่ที่เป็นต้นน้ำลำธารในป่าดิบของภาคใต้เท่านั้น แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการค้นพบที่อำเภอเซกา จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นจังหวัดบึงกาฬ
เบ็ตตินา ฮอย

เบ็ตตินา ฮอย (; ชื่อเดิม: เบ็ตตินา โอเฟอร์เรช; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 — ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าระดับโอลิมปิก ผู้เข้าแข่งขันให้แก่เยอรมนีในประเภทอีเวนติง เบ็ตตินาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 นอกจากนี้ เธอยังเคยมอบม้าระดับสี่ดาวของเธอที่มีชื่อว่า "ริงวูด คอกคาทู" ให้แก่พรหมธร กิ่งวรรณ ซึ่งเป็นนักขี่ม้าชาวไทยได้ใช้เข้าแข่งขันในหลายรายการ

ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ซึ่งจัดขึ้น ณ กรุงเอเธนส์ เบ็ตตินาได้เข้าแข่งขันในรายการอีเวนติงสามวัน ทั้งในประเภทบุคคลและประเภททีมของเยอรมัน

ภายหลังจากสนามเดรสสาจและครอสคันทรี นิโกลา โตแซงต์ได้เป็นผู้นำในสนามของวันที่สาม ส่วนเบ็ตตินาอยู่ในอันดับที่สอง โดยทีมฝรั่งเศสขึ้นนำเป็นที่หนึ่ง และทีมเยอรมันอยู่ในอันดับสองเช่นเดียวกัน ในรอบแรก รอบที่สาม และรอบสุดท้ายของรายการแสดงการกระโดด เบ็ตตินา (ผู้แข่งรายการกระโดดเป็นรายสุดท้ายของทีมเยอรมัน ในฐานะนักขี่ม้าเยอรมันที่ดีที่สุด) ไม่ได้มีการสะดุดรั้วใดๆ อย่างไรก็ตาม เบ็ตตินาได้ข้ามเส้นเริ่มต้นสองครั้งและได้รับการลงโทษด้วยเวลา 14 หน่วย ภายหลังจากการข้ามเส้นเริ่มต้นของเบ็ตตินาเป็นครั้งแรกนาฬิกาก็ได้เริ่มต้นใหม่ และเบ็ตตินาได้คิดว่าเธอมีทางเลือกในการวนรอบอีกครั้งก่อนเริ่มการแสดงการกระโดดของเธอ

ทีมเยอรมันได้ทำการประท้วงเรื่องการปรับโทษเวลาโดยอุธรณ์ต่อคณะกรรมการแห่งสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ (เอฟอีไอ) ว่าเบ็ตตินาไม่ทราบเวลาจริง ดังที่นาฬิกาไม่ได้แสดงเวลาที่ถูกต้องแก่เธอ และที่เธอได้ขี่ยากขึ้นกว่าเดิมก็เพื่อหลีกเลี่ยงการลงโทษด้านเวลา การตัดสินที่เพิ่มบทลงโทษทางเวลาเป็นอันกลับคำ โดยในประเภททีมจะมีการมอบเหรียญทองให้แก่เยอรมันและในประเภทบุคคลจะมีการมอบเหรียญทองให้แก่เบ็ตตินา

อย่างไรก็ตาม ทีมอังกฤษ, ฝรั่งเศส และอเมริกา ในภายหลังได้อุธรณ์ต่อศาลอนุญาโตตุลาการกีฬา (ซีเอเอส) โดยพิสูจน์ว่าเอฟอีไอเป็นฝ่ายผิดที่ได้ยกเลิกการลงโทษทางเวลาของเบ็ตตินาในรอบสุดท้าย คำตัดสินของซีเอเอสคือคณะกรรมการเอฟอีไอได้คุยโวอำนาจของตนในการยกเลิกการลงโทษทางเวลา ซีเอเอสได้กล่าวอีกด้วยว่าการตัดสินนั้นไม่ได้อิงต่อกฎใดๆที่มีอยู่ของเอฟอีไอ โดยเป็นเพียงเหตุผลอย่างเป็นทางการเฉพาะอาณาเขต นั่นได้ส่งผลให้เบ็ตตินาและทีมเยอรมันพลาดการได้รับรางวัลเหรียญทอง ซึ่งทีมเยอรมันได้ลงมาอยู่ในอันดับที่ 4 ส่วนเบ็ตตินาได้ลงมาอยู่ในอันดับที่ 9 โดยมีเลสลี ลอว์ ซึ่งเป็นนักขี่ม้าชาวอังกฤษได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทบุคคล, คิมเบอร์ลี เซเวอร์สัน ชาวอเมริกาได้รับเหรียญเงิน และพิพพา ฟันเนล ชาวอังกฤษได้รับเหรียญทองแดง ส่วนนิโกลา โตแซงต์ ได้อยู่ในอันดับที่ 8 สำหรับในประเภททีม ฝรั่งเศสได้เหรียญทอง, อังกฤษได้เหรียญเงิน และอเมริกาได้เหรียญทองแดง

สำหรับกีฬาขี่ม้าในโอลิมฤดูร้อน 2008 ที่จัดขึ้นในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง เธอไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันได้เนื่องด้วยม้า "ริงวูด คอกคาทู" ของเธอมีอาการบาดเจ็บก่อนการแข่งเพียงไม่นาน

เบ็ตตินาและสามีของเธอ แอนดรูว์ ฮอย ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันให้แก่ออสเตรเลีย ต่างใช้เวลา 12 ปีอยู่ในกลอสเตอร์เชอร์ ที่กัชคอมพาร์ค ที่ดินแห่งเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี สองคู่รักที่แต่งงานเคยเข้าแข่งขันกันเอง โดยอยู่คนละทีมในการชิงเหรียญรางวัลโอลิมปิกเดียวกัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 คู่รักสกุลฮอยได้ย้ายไปยังดอยท์เชสโอลิมเพียคอมมีทีเฟือร์ไรเทไร ในวาเรนดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 แอนดรูว์ ฮอย ได้ย้ายไปยังฟาร์เลย์เอสเตทในสหราชอาณาจักร ซึ่งปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ในวิลท์เชอร์ และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 เบ็ตตินาได้ประกาศต่อสาธารณชนถึงการแยกทางของพวกเขา
หอคอยลิเบอเรชัน

หอคอยลิเบอเรชัน () เป็นหอคอยที่สูงเป็นอันดับ 2 ในแถบตะวันออกกลาง รองจากหอคอย ในประเทศอิหร่าน และสูงเป็นอันดับ 13 ของโลก โดยมีความสูงจากฐานถึงยอด 372 เมตร ตั้งอยู่ในกรุงคูเวตซิตี ประเทศคูเวต การก่อสร้างหอคอยแห่งนี้ เริ่มใน ค.ศ. 1987 ก่อนการบุกรุกของประเทศอิรักใน มันถูกตั้งชื่อว่าหอโทรคมนาคมคูเวต (The Kuwait Telecommunications Tower)

เมื่ออิรักเข้าบุกรุกคูเวต ในช่วงวันที่ 2-4 สิงหาคม ค.ศ. 1990 ซึ่งเป็นหนึ่งในสงครามอ่าวเปอร์เซีย การก่อสร้างจึงหยุดชะงักลงช่วงหนึ่ง แต่โครงสร้างไม่ได้รับความเสียหาย การก่อสร้างกลับมาอีกครั้งหนึ่งหลังจากกองทัพของซัดดัม ฮุสเซนถูกขับไล่ออกไปเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 และเริ่มสร้างต่อใน ค.ศ. 1993 จนกระทั่งการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1996 และถูกตั้งชื่อใหม่ว่า หอคอยลิเบอเรชัน หรือ หอคอยแห่งอิสรภาพ โดยเป็นสัญลักษณ์ที่ได้อิสรภาพจากประเทศอิรัก

หอคอยแห่งนี้ประกอบด้วยภัตตาคารหมุนรอบและหอสังเกตการณ์ และยังเป็นสำนักงานวิทยุและโทรคมนาคมของคูเวต หลังคาของหอคอยส่วนบนสูง 308 เมตร และส่วนยอดสุดของหอคอยสูง 372 เมตร (1,010 ฟุต) ชาวคูเวตถือว่าหอคอยนี้เป็นงานศิลปะแห่งโลกโทรคมนาคม เพราะหอคอยแห่งนี้เป็นศูนย์กลางระบบโทรคมนาคมของประเทศ
กงล้ออธิษฐาน

กงล้ออธิษฐาน () เป็นวัตถุสำหรับประกอบศาสนกิจของพุทธศาสนา นิกายมหายาน มีลักษณะเป็นล้อหมุนทรงกระบอก อาจทำด้วย โลหะ, ไม้ หรือ หิน ตามแต่ลักษณะการใช้งาน ผื้นผิวรอบทรงกระบอกจารึกมนต์แห่งกรุณา ที่ว่า "โอม มณี เปเม ฮุง" () ซึ่งตามประเพณีของชาวพุทธทิเบตแล้ว การหมุนกงล้อดังกล่าวมีผลเท่ากับการสวดมนต์ด้วยปากเปล่า

ชาวทิเบตเชื่อว่าทุกครั้งที่กงล้อนี้หมุนหนึ่งรอบ เท่ากับเป็นการสวดมนต์ได้หนึ่งจบ ดังนั้นผู้ที่ทำการสวดมนต์และหมุนกงล้ออธิษฐานไปพร้อมๆ กัน จะเป็นตัวช่วยเพิ่มพูนบุญกุศล ชำระบาปกรรม
ด้วยกรรมดี กงล้ออธิษฐานนี้มีอยู่ด้วยกันหลายขนาด ทั้งขนาดใหญ่ที่ต้องออกแรงหมุน หรือ กงล้อเล็กๆ ที่สามารถถือไว้ในมือได้ และใช้เชือกช่วยผ่อนแรงในการหมุน กงล้อบางอันจะถูกแขวนอยู่กลางอากาศหรือลอยอยู่ในน้ำ ซึ่งทำให้สามารถหมุนได้ แต่วัดบางแห่งก็จะเป็นกงล้อหินตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ หรือวัดบางแห่งจะมีกงล้ออธิษฐานแบบที่เรียง
เป็นแนวยาวไปบนราวไม้ตลอดแนวทางเดิน
เป็ดน้อย

เป็ดน้อย เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2511 แนวรักชวนหัว เสียดสีสังคมชนชั้น ประกอบเพลง ระบบ 35 มม.อัศวินซูเปอร์ซีเนสโคป สีอัศวินอีสต์แมน เสียง(พากย์)ในฟิล์ม ของ อัศวินภาพยนตร์ เรื่องและบทภาพยนตร์โดย เวตาล กำกับโดย ภาณุพันธุ์ (ทั้งสองชื่อเป็นพระนามแฝงของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล) ฉายที่ศาลาเฉลิมไทย พ.ศ. 2511 เป็นครั้งแรกของหนังไทยจำนวนน้อยเรื่องในช่วงต้นทศวรรษ 2510 ที่เสนอภาพชีวิตชนบท , เพลงลูกทุ่ง, การละเล่นพื้นบ้าน "ลำตัด" และ ควาย

เดิมเสด็จพระองค์ชายใหญ่ทรงสร้างเป็นละครโทรทัศน์ช่อง 7 ขาวดำ (ททบ.5) สนามเป้า นำแสดงโดย ทม วิศวชาติ, บุษรา นฤมิตร, จันตรี สาริกบุตร ไม่นานก่อนสร้างเป็นภาพยนตร์ และเป็นเรื่องที่เสด็จฯ โปรดมากที่สุด เคยผลิตเป็นแถบวีดิทัศน์ตลับ (Video Cassette) ในสภาพปานกลาง

ต่อมา แฮบปี้ไทม์ มาร์เก็ตติ้ง ผู้ได้ลิขสิทธิ์ เผยแพร่ในรูปแบบดีวีดี เมื่อ พ.ศ. 2550 คุณภาพด้อยกว่าปานกลาง ต้นฉบับบางส่วนขาดหายไปรวมทั้งช่วงหลังที่ต้องใช้ภาพจากแถบวีดิทัศน์ตลับแทน

ศักดิ์ชัย (ไชยา สุริยัน) และสหายชาวคณะสามศักดิ์ (สักรินทร์ - ทนงศักดิ์ - มีศักดิ์) เจ้าหน้าที่สำรวจพื้นที่ทำทางหลวง เข้ามาขอพักชั่วคราวในบ้านสุดชายทุ่งของเป็ดน้อย (สุทิศา พัฒนุช) และเกิดชอบพอกัน เขาสัญญาว่าจะมารับเธอไปอยู่กรุงเทพที่แม่และพี่น้องของเขาต่างรังเกียจเมื่อทราบว่าจะได้สะใภ้ชาวนาเข้ามาอยู่ร่วมด้วย ขณะที่ตระกูลนี้กำลังอยู่ในฐานะลำบาก ทางเดียวที่จะกู้สถานการณ์ได้คือ มรดกของเจ้าคุณปู่ (ม.ล.รุจิรา) ที่มีเงื่อนไขว่าศักดิ์ชัย ต้องหาเจ้าสาวที่ท่านพอใจเท่านั้น

ในงานเลี้ยงต้อนรับ ศักดิ์ศรี (จินฟง) น้องชายคนสุดท้องที่เพิ่งเรียนจบจากเมืองนอก เป้ดน้อยในชื่อใหม่ว่า วรรณวิไล ต้องขายหน้าโดยไม่รู้ตัวที่ทำกิริยาเปิ่นๆจากแผนของหญิงเล็ก (เมตตา รุ่งรัตน์) ผู้ตั้งชื่อให้และแสร้งทำดีเพื่อหาโอกาสกำจัดเธอ

บุญ (ธานินทร์ อินทรเทพ) หนุ่มบ้านเดียวกันและศักดิ์ศรี จึงช่วยกันวางแผนให้เป็ดน้อยปรากฏตัวใหม่เป็นที่ประทับใจของทุกคนรวมทั้งเจ้าคุณ ด้วยความร่วมมือของครูฝึกมารยาท (พูนสวสดิ์ ธีมากร) และพวกสามศักดิ์

แผ่นเสียงลองเพลย์ตราอัศวิน มีเพลงต้นฉบับ เช่น
ฯลฯ

แผ่นซิงเกิลสปีด 45 ตราเมโทรแผ่นเสียง หน้าแรก สามคำจากใจ โดย สุเทพ วงศ์กำแหง หน้าหลัง ตะวันรุ่น โดย นภา หวังในธรรม

เสด็จพระองค์ชายใหญ่ทรงทดลองสร้างเป็นละครทีวี ระหว่างปี พ.ศ. 2508-2509 และนับเป็นครั้งแรกที่ไม่เคยมีในหนังไทยเรื่องใดมาก่อน ได้แก่ การอัญเชิญทำนองเพลงพระราชนิพนธ์ "ใกล้รุ่ง" (คลอการประสานเสียง) ประกอบไตเติ้ล ,ภาพหมู่เมฆเคลื่อนตัวเร็วกว่าปกติซึ่งต้องใช้ฟิล์มมากขึ้นและเลนส์ถ่ายทำพิเศษสั่งจากต่างประเทศโดยเฉพาะ รวมทั้งบันทึกเสียงด้วยระบบเวสเทร็กซ์ที่ใช้ตามสตูดิโอใหญ่ของฮอลลีวูดสมัยนั้นซึ่งในเมืองไทยมีที่อัศวินแห่งเดียว นอกจากนี้ยังมีงานเพลงบอกเล่าถึงวีรกรรมของกองร้อยทหารสยามในเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่แนวชายแดนฝรั่งเศส (มีศักดิ์ นาครัตน์ ร้องแทนเสียง ม.ล.รุจิรา อิศรางกูร)

แม้จะมีความโดดเด่นในงานสร้างโดยเฉพาะช่วง 20 นาทีแรก หลังจากนั้นการลำดับเหตุการณ์ขาดความกระชับเท่าที่ควร บทสนทนาเกี่ยวกับนกยูงกินข้าวโพดมีความสับสนที่การพิมพ์บทหรือการพากย์ลงฟิล์ม หลายฉากและเพลงเกินความจำเป็น ผิดกับฉบับละครทีวีที่ไม่ยาวมากแต่ดูดีกว่า ซึ่งอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉบับภาพยนตร์มีกระแสแรงเพียงระยะแรกๆ เท่านั้น
เฮลมุท โอบลิงเกอร์

เฮลมุท โอบลิงเกอร์ () เกิดวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1973 ที่แชร์ดิง เป็นนักพายเรือแคนูสลาลอมชาวออสเตรียที่ร่วมเข้าแข่งขันตั้งแต่ยุคต้นทศวรรษ 1990 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงของการแข่งประเภทเค-วัน ในแคนูสลาลอมชิงแชมป์โลก 2003 ที่เอาก์สบูร์ก เขายังได้รับเหรียญรางวัลสี่เหรียญจากการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป (1 เหรียญทอง, 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง)

โอบลิงเกอร์ยังได้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนห้าครั้ง โดยมีผลงานที่ดีที่สุดในอันดับที่สี่ของการแข่งประเภทเค-วัน ที่จัดขึ้น ณ ซิดนีย์ ใน ค.ศ. 2000

ส่วนภรรยาของเขา ฟีโอเลททา ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งประเภทเค-วัน หญิง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง
อาเธอร์ กรีกอเรียน

อาเธอร์ กรีกอเรียน (Artur Grigorian) นักมวยสากลชาวอุซเบกิสถาน ซึ่งครองแชมป์โลกรุ่นไลทเวทขององค์กรมวยโลกได้อย่างยาวนานตั้งแต่ พ.ศ. 2539 – 2547 และเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ที่ครองตำแหน่งต่อเนื่องกันได้ยาวนานที่สุด

กรีกอเรียนเกิดที่กรุงทัชเคนต์ สาธารณรัฐโซเวียตอุซเบกิสถาน ในขณะที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต เมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2510 ในครอบครัวที่มีเชื้อสายอาร์เมเนีย เริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน เคยเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกที่บาร์เซโลนาเมื่อ พ.ศ. 2535 ในนามทีมรวม (สหภาพโซเวียตเดิม) แต่แพ้นักมวยจากเกาหลีใต้ตกรอบสอง จากนั้น จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพที่เยอรมันเมื่อ พ.ศ. 2537 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2537 ชนะน็อค ฮวน ทับส์ ยก 2 และในการชกครั้งที่ 4 เท่านั้น กรีกอเรียนก็ได้ครองแชมป์เงารุ่นไลท์เวทของเยอรมัน ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 กรีกอเรียนได้ครองแชมป์เงารุ่นไลท์เวทของ WBO เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ชนะน็อค อันโตนีโอ สตราเบลโล ยก 8 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลทเวทขององค์กรมวยโลกที่ว่างลงเนื่องจากออสการ์ เดอ ลา โฮยา สละตำแหน่งเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2539 ชนะน็อค อันโตนีโอ ริเวียรา ยก 12 ได้ครองแชมป์โลกขณะอายุได้ 29 ปี

จากนั้น กรีกอเรียนป้องกันแชมป์โลกรุ่นนี้ได้ต่อเนื่องถึง 17 ครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 – 2547 เป็นเวลา 7 ปี 8 เดือน 20 วัน โดยไม่พ่ายแพ้ให้ใครเลย ซึ่งจัดเป็นสถิติโลกในรุ่นนี้ กรีกอเรียนพบกับความพ่ายแพ้ครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต เมื่อขึ้นชกป้องกันตำแหน่ง แพ้คะแนน อาเซลิโญ ไพรตัส เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2547 เสียแชมป์โลกไปขณะที่กรีกอเรียนอายุถึง 37 ปีแล้ว โดยก่อนหน้าจะชกกับไพรตัส กรีกอเรียนบาดเจ็บที่หัวไหล่จนต้องเข้ารับการผ่าตัด หลังจากเสียแชมป์ กรีกอเรียนขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง โดยขึ้นชกนอกรอบเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค วาลิเล เออร์เท็กซ์ ยก 4 แล้วหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน อีร์คอร์ คีร์โครอฟ ขณะที่อายุ 42 ปี จากนั้น กรีกอเรียนก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย ปัจจุบันเป็นเทรนเนอร์อยู่ในเยอรมัน
ทรชนคนสวย

ทรชนคนสวยภาพยนตร์ไทยแนวสายลับผจญภัย ระบบ 35 มม. ซูเปอร์สโคป สีอีสต์แมน เสียง (พากย์)ในฟิล์ม ของละโว้ภาพยนตร์ กำกับและอำนวยการสร้างโดย หม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา ฉายที่ โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ พ.ศ. 2510

นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา และ มิสจิ้นหลู ดาราสาวชาวไต้หวัน ร่วมด้วย แมน ธีระพล ,รุจน์ รณภพ ฯลฯ

ในยุคสายลับอังกฤษ "เจมส์ บอนด์ 007" เริ่มปรากฏตัวบนจอเงิน ตั้งแต่ พ.ศ. 2505-2507 ตามด้วยคู่จารชนทางจอแก้ว "จอมเพชฌฆาต 707 (The Man From U.N.C.L.E.) "ทางสถานีกองทัพบทช่อง 7 (ขาวดำ) สนามเป้า-รัชฟิล์มทีวี และคู่นักสืบมาดผู้ดีใน "ขวัญใจสายลับ (The Avengers)" ทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม ช่วง พ.ศ. 2508-2510 มาถึงจุดสูงสุดทั่วโลกและเมืองไทย จนเกิดกระแสทั้งในและต่างประเทศตามมาอีกหลายเรื่อง

เป็นหนึ่งในภาพยนตร์แนวดังกล่าวที่พยายามนำเสนอความแปลกใหม่ หลังจากความสำเร็จอย่างสูงของ "เพชรตัดเพชร" ของ สหการภาพยนตร์ไทย และ "กระเบนธง" ของ ส.อาสนจินดาภาพยนตร์ เมื่อ พ.ศ. 2509

อดีตนายตำรวจหนุ่มตัดสินใจออกตามล่าแก๊งค้ายาเสพติดเพียงลำพัง แม้จะเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายที่เขาเคยรับใช้ก็ตาม กระทั่งได้พบหลิน ลูกสาวอดีตหัวหน้าแก๊งคนก่อน ผู้เข้ามาร่วมมือกับนายตำรวจหนุ่มในการทลายแก๊ง เพื่อล้างแค้นคนที่สังหารพ่อเธอแล้วขึ้นครองอำนาจแทน ในขณะเดียวกันนักสืบไทยจากหน่วยต้านยาเสพติด ก็เข้ามาพัวพันกับการตามล่าล้างแค้นภายในแก๊งครั้งนี้ด้วย

หนังไทยเรื่องแรกที่มีการทำทริคภาพระยะไกลของเรือดำน้ำขนาดใหญ่ และฉากภายในที่มีรายละเอียดของอุปกรณ์ต่างๆ (ออกแบบสร้างฉากโดย อาจารย์ทวีศักดิ์ เสนาณรงค์ ) ,ห้องติดตั้งเรดาร์เซ็นเซอร์ผู้บุกรุก เครื่องมือล้ำสมัยอื่นๆ สติ๊กเกอร์ยาสลบ ฯลฯ รวมทั้งฉากเรือดำน้ำระเบิดใต้ทะเล (ทำเทคนิคที่แล็บฮ่องกง) ตลอดจนเพลงฮิตรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน "แมวเหมียว" ของคณะสามศักดิ์

ใช้สถานที่ถ่ายทำที่โรงถ่ายวังละโว้ ซอยพร้อมมิตร ถ.สุขุมวิท ฉากภายนอกในกรุงเทพและจังหวัดทางภาคใต้ของเมืองไทย

แม้โครงเรื่องน่าติดตามแต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งการฉายครั้งแรกและสัปดาห์โปรแกรมพิเศษประจำปี

เคยเผยแพร่เป็นแถบวีดิทัศน์ตลับ (Video Cassette) ของมูลนิธิหนังไทย เมื่อ พ.ศ. 2540