seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
วิชคิง

วิชคิงแห่งอังก์มาร์ (Witch King of Angmar) หรือ ราชาภูติ หรือ พญาโหงแห่งอังก์มาร์ เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นหัวหน้าของเหล่านาซกูล หรือภูตแหวน ที่ทำหน้าที่รับใช้จอมมารเซารอน เนื่องจากตกอยู่ใต้อำนาจของเซารอนหลังจากยอมรับแหวนแห่งอำนาจของมนุษย์ทั้งเก้าวงมาไว้ในครอบครองด้วยความโลภ
ในปกรณัมของโทลคีนไม่ได้เอ่ยถึงชื่อจริงของเขา รวมถึงเหล่านาซกูลอื่น ๆ ด้วย แต่จากข้อมูลบางส่วนในงานเขียนที่ยังไม่เสร็จของเขา บ่งชี้ว่ามีแม่ทัพนูเมนอร์อย่างน้อย 3 คนที่ได้รับแหวนแห่งอำนาจ และหนึ่งในสามคนนี้น่าจะได้เป็นวิชคิงในเวลาต่อมา

เขาได้ชื่อว่าเป็น วิชคิง "แห่งอังก์มาร์" เนื่องจากสามารถโจมตีอาณาจักรอาร์นอร์ ยึดดินแดนมาส่วนหนึ่งก่อตั้งเป็นอาณาจักรอังก์มาร์ได้ จากนั้นก็โจมตีดินแดนส่วนอื่นของอาร์นอร์จนอาณาจักรล่มสลายลงในที่สุด แม้ภายหลังเหล่านาซกูลจะย้ายมายังมินัสมอร์กูลแล้ว ก็ยังคงเรียกชื่อราชันขมังเวทว่า "วิชคิงแห่งอังก์มาร์" อยู่

ในช่วงศึกที่ฟอร์นอสต์ครั้งอังมาร์แตก กลอร์ฟินเดลได้ทำนายชะตาของวิชคิงไว้ว่า "อวสานของเขาจะไม่เกิดขึ้นด้วยน้ำมือของบุรุษใด" ซึ่งผลลัพธ์ก็เป็นดังที่ว่า เมื่อเอโอวีน (นางเป็นสตรี) พร้อมด้วยฮอบบิท เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก ได้สังหารเขาในศึกที่ทุ่งเพลานอร์ หน้ามินาสทิริธ ครั้งสงครามแหวน
อังก์มาร์

อังก์มาร์ (Angmar) คือชื่อดินแดนแห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปในอาณาจักรอาร์นอร์ของชาวมนุษย์ดูเนไดน์ ภายหลังตกไปอยู่ใต้อำนาจของเหล่านาซกูล

อังก์มาร์ตั้งอยู่ในแคว้นรูห์เดาร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามแคว้นใหญ่ของอาณาจักรอาร์นอร์ ช่วงกลางยุคที่สาม ประมาณปีที่ 1300 อาณาจักรอาร์นอร์อ่อนแอ นาซกูลจึงมาตียึดเอาดินแดนบางส่วนในรูห์เดาร์ไปได้ และก่อตั้งอาณาจักรอังก์มาร์ขึ้น มีเมืองหลวงชื่อ "คาร์นดูม" (Carn Dûm) จากนั้นใช้ที่แห่งนี้เป็นที่มั่นในการบุกโจมตีดินแดนส่วนอื่นๆ ของอาร์นอร์ต่อไปอีกจนกระทั่งอาณาจักรล่มสลายลงในที่สุด

ต่อมาเมื่อเหล่านาซกูลยกลงมาโจมตีอาณาจักรกอนดอร์ และยึดเอามินัสอิธิลไปได้ จึงทิ้งให้อังก์มาร์กลายเป็นเมืองร้าง แล้วย้ายมายังมินัสอิธิลซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น มินัสมอร์กูล แทน
เจ้าจอมมารดาแพ

เจ้าจอมมารดาแพ สามารถหมายถึง
ตัวสงกรานต์

ตัวสงกรานต์ หรือ ตัวร้อยขา เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกหนึ่ง เป็นสัตว์จำพวกหนอนปล้อง เช่น ปลิง จัดอยู่ในไฟลัม Annelida ชั้น Polychaeta มีหลายชนิด

ตัวสงกรานต์เท่าที่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ คือ Sylidae พบในกรุงเทพมหานคร และ Nereidae พบในจังหวัดฉะเชิงเทรา มีขนาดและสีสันแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่สีแดงสด, สีเขียว หรือสีฟ้าอมม่วง ตัวแก่จะมีขาตามปล้องสำหรับเคลื่อนไหวในน้ำและคทบคลานได้ในที่ชื้นแฉะ หรือซอกมุมที่อับชื้น ลำตัวมีความยาวประมาณ 6-10 เซนติเมตร

ส่วนใหญ่จะพบในทะเลเขตน้ำกร่อย หรือปากแม่น้ำลำคลองที่เชื่อมติดกับทะเล ตัวแก่บางชนิดสามารถใช้ชีวิตอาศัยอยู่ในน้ำจืดได้ โดยจะอยู่ตามก้นแม่น้ำ แต่โดยปกติแล้วจะไม่พบมากนักในน้ำจืด การที่อยู่ในน้ำจืดเกิดจากการพลัดหลงเข้าไป แต่ไม่สามารถที่จะแพร่ขยายพันธุ์ในน้ำจืดได้ เนื่องจากสภาพตามธรรมชาติไม่อำนวย

ตัวสงกรานต์ หรือ ตัวร้อยขา มักปรากฏเป็นข่าวฮือฮาว่าพบปะปนมากับน้ำประปาที่เปิดไหลออกมาจากก๊อกอยู่เสมอ ๆ ทั้งนี้เกิดจากการที่หลุดรอดเข้าไปในท่อประปาหลักที่ชำรุดหรือแตกร้าวในบริเวณที่ชื้นแฉะหรือมีน้ำขัง ทั้งนี้ตัวสงกรานต์ไม่มีอันตรายใด ๆ ต่อมนุษย์

เหตุที่ได้ชื่อว่า "ตัวสงกรานต์" เนื่องจากในอดีตมักพบในช่วงฤดูร้อนตรงกับช่วงเทศกาลสงกรานต์ โดย นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล นักสัตววิทยาที่มีชื่อเสียงในอดีตของไทย ได้บันทึกว่าเคยจับตัวสงกรานต์ได้ที่บ้านเชิงสะพานอุรุพงษ์ ถนนเพชรบุรี ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2488 เวลา 08.00 น. ตอนน้ำขึ้น ลักษณะที่พบคือ เมื่ออยู่ในน้ำจะมีสีรุ้งต่าง ๆ ลำตัวยาวประมาณ 4.2 เซนติเมตร มีขาจำนวนมากอยู่ข้างท้องคล้ายตะขาบ ขณะที่ว่ายน้ำดูเหมือนตัวจะบิดเป็นเกลียว และทันทีที่จับต้อง ตัวจะขาดออกจากกันเป็นท่อน ๆ
พระพุทธรูปมิ่งเมือง

พระพุทธรูปมิ่งเมือง (พนัสนิคม) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย แกะสลักด้วยไม้ประดู่ ลักษณะเป็นศิลปะของชาวลาว ประดิษฐาน ณ พระวิหารพระพุทธรูปมิ่งเมือง เทศบาลเมืองพนัสนิคม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี และกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อ พ.ศ. 2537

พระพุทธรูปมิ่งเมือง (พนัสนิคม) สร้างในราว พ.ศ. 2371 เป็นการสร้างขึ้นของชาวลาวอพยพที่เข้ามาอาศัยอยู่ในแถบนี้ เดิมประดิษฐานอยู่ในวัดร้าง "วัดผ้าขาวใหญ่" ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นก่อนเป็นวัดแรกในเขตตำบลพนัสนิคม ต่อมาเทศบาลเมืองพนัสนิคม ได้ปรับปรุงสถานที่และบริเวณวัดร้างนั้น พร้อมทั้งดำเนินการก่อสร้างหอพระเป็นที่ประดิษฐานองค์พระประธาน ณ ที่ตั้งพระอุโบสถเดิม
หลวงพ่อติ้ว

พระพุทธรูปปางมารวิชัย หลวงพ่อติ้ว พระติ้ว เมืองพนัสนิคม เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย แกะสลักด้วยไม้แต้ว ลักษณะเป็นศิลปะของชาวลาว ประดิษฐาน ณ พระอุโบสถ วัดหัวถนน ตำบลหัวถนน อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อ พ.ศ. 2537

พระติ้ว เมืองพนัสนิคม อุปฮาดศรีวิไชย(ท้าวศรีวิไชย) โอรสในพระบรมราชา(ท้าวกู่แก้ว) เจ้าเมืองนครพนม นำมาจากเมืองนครพนมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาบุตรผู้ใหญ่ชื่อ ท้าวอินทิสาร ได้เป็นพระอินทรอาษา เจ้าเมืองพนัสนิคมคนแรก จึงอัญเชิญพระติ้วมาประดิษฐานไว้ที่วัดหัวถนน เมืองพนัสนิคมจนถึงปัจจุบัน

จุลศักราช ๑๑๗๑ ฝ่ายที่เมืองนครพนมเมื่อ ณ เดือนอ้าย พระบรมราชา(สุดตา) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองนครพนมคนใหม่ อุปฮาดชื่อท้าวศรีวิไชยวิวาทกันขึ้น ด้วยบ่าวไพร่อุปฮาดไม่ยอมเป็นผู้น้อย จึงพาสมัครพักพวกบุตรหลานท้าวเพี้ยอพยพลงมาสวามิภักดี ประมาณสองพันเศษ มาถึงกรุงเทพฯ เมื่อ ณ เดือนยี่ โปรดให้ตั้งบ้านอยู่คลองมหาหงษ์ เมืองสมุทรปราการ ครั้นทำบัญชีตรวจดูได้ชายฉกรรจ์แปดร้อยหกสิบคน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตั้งท้าวอินทิสาร บุตรผู้ใหญ่ของอุปฮาด เป็นปลัดลาวเมืองสมุทรปราการ จะได้ดูแลไม่ให้กรมการไทยข่มเหงลาว

หัวเมืองกรมท่านั้น พวกลาวอาสาปากน้ำตั้งขึ้นในแผ่นดินสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ภายหลังเมื่อปีชวด สัมฤทธิศก จ.ศ. ๑๑๙๐ พวกลาวไม่สบายขอไปตั้งอยู่เมืองพระรถ จึงโปรดเกล้าฯให้ตัดเอาแขวงเมืองชลบุรี เมืองฉะเชิงเทรามาตั้งเป็นเมืองพนัสนิคม ตั้งเจ้าเมืองเป็นพระอินทรอาสา(บางเอกสารเขียน “อินทรอาษา”)

พระพุทธรูป หลวงพ่อติ้ว เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย แกะจากไม้แต้ว (ชาวลาวเรียกไม้ติ้ว) โดยประดิษฐานห่างจากตัวอำเภอพนัสนิคมประมาณ 10 กม. ตามเส้นทางพนัสนิคม-สระสี่เหลี่ยม ณ วัดหัวถนน ตำบลหัวถนน อำเภอพนัสนิคม
พอถึงช่วงเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 19 เมษายน ของทุกปีจะมีการแห่องค์หลวงพ่อติ้ว ไปรอบหมู่บ้าน โดยเชื่อว่าจะช่วยดลบันดาลให้ประสบกับสิ่งที่หวังทุกๆประการ

พระพุทธรูปปางมารวิชัย หลวงพ่อติ้ว กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อ พ.ศ. 2537
แหล่งโบราณคดีหนองใน

แหล่งโบราณคดีหนองใน เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ สมัยสำริด ที่ตั้งอยู่ในตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

แหล่งโบราณคดีหนองใน ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ สมัยสำริด ซึ่งมีการขุดพบโบราณวัตถุได้ เช่น กำไลทำจากเปลือกหอย ตุ้มหูทำจากหินอ่อน ภาชนะดินเผา และสิ่วทำจากสำริด และปัจจุบันได้เก็บรักษาโบราณวัตถุที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี อีกด้วย

แหล่งโบราณคดีหนองใน ตั้งอยู่ ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
แหล่งโบราณคดีที่ฝังศพโบราณบ้านเหนือ

แหล่งโบราณคดีที่ฝังศพโบราณบ้านเหนือ เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

แหล่งโบราณคดีที่ฝังศพโบราณบ้านเหนือ บริเวณดังกล่าวน่าจะเป็นแหล่งที่ฝังศพสมัยก่อนประวัติศาสตร์ แต่เป็นแหล่งที่ไม่ใหญ่นัก ไม่พบร่องรอยของการอยู่อาศัย อาจจะเป็นเพราะเป็นแหล่งที่ฝังศพเท่านั้นหรือเป็นที่ฝังศพและที่อยู่อาศัยแต่ชั้นหลักฐานของการอยู่อาศัยถูกทำลายไปหมดแล้ว 
หลักฐานที่พบ 
หมายเหตุ - สำรวจ 2531

ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 
แผนที่ทหาร พิมพ์ครั้งที่1 -RTSD ลำดับชุดL7017 ระวาง 5235 IV รุ้ง 13ฐ 28' 45" เหนือ แวง 101 ฐ 11'36 " ตะวันออก พิกัดกริด 47 PQQ 374912
แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน

แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในตำบลวัดหลวง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน มีอายุเมื่อประมาณ 2,000-3,000 ปี มาแล้วมีกลุ่มชนมาตั้งหลักแหล่งที่บริเวณบ้านบนเนิน หลักฐานที่พบคล้ายคลึงกับโคกพนมดีตอนปลาย หลังจากนั้นบ้านบนเนินถูกทิ้งไปในช่วงเวลาหนึ่ง ต่อมากลับมีกลุ่มชนเข้ามาอาศัยใหม่ ในช่วงระยะเวลาดังกล่าวนี้อาจจะร่วมสมัยกับสมัยแรกที่เมืองพระรถ ซึ่งชุมชนที่บ้านบนเนินเป็นหนึ่งในหลายชุมชนที่กระจายอยู่ทั่วไปในบริเวณลุ่มน้ำบางปะกง โดยมีเมืองพระรถเป็นศูนย์กลาง
หลักฐานที่พบ 
หมายเหตุ - สำรวจ 2527 - ขุดค้น 2533

แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน ที่ตั้ง ตำบลวัดหลวง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ปรากฏอยู่ในแผนที่ภูมิประเทศ ของกรมแผนที่ทหาร พิมพ์ครั้งที่ 1-RTSD ลำดับชุด L7017 ระวาง 5235 IV รุ้ง 13° 29' 30" เหนือ แวง 101° 10' 43 " ตะวันออก พิกัดกริด 47 PQQ 357926
Nepenthes tomoriana

Nepenthes tomoriana ( ได้ชื่อตาม Tomori Bay, จากตัวอย่างแรกเริ่ม ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะซูลาเวซี ในประเทศอินโดนีเซีย
Nepenthes tenax

Nepenthes tenax ( ภาษาละติน: "tenax" = เกาะแน่น,หวงแหน ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นราบพบที่ทางตอนเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดที่สามและหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวชนิดที่สองที่พบจากทวีปนี้ "N. tenax" เป็นญาติใกล้ชนิดกับ 2 ชนิดที่เหลือในออสเตรเลียคือ: "N. mirabilis" และ "N. rowanae".

"N. tenax" สูงประมาณ 100 เซนติเมตร หม้อสูงไม่เกิน 15 เซนติเมตร ลำต้นเกาะเกี่ยวกันเองเป็นพุ่ม ในถิ่นอาศัยตามธรรมชาติพบขึ้นปะปนกับ "N. mirabilis" และ "N. rowanae" และพบลูกผสมตามธรรมชาติผสมข้ามชนิดกับทั้ง 2 ชนิดที่ขึ้นปะปนอยู่ด้วย
Nepenthes tentaculata

Nepenthes tentaculata ( ภาษาละติน: "tentacula" = หนวด:หมายถึงขนบนฝาหม้อ) หรือ Fringed Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่ราบสูงถึงพื้นสูงกระจายตัวเป็นวงกว้างผาดผ่านเกาะบอร์เนียว และเกาะซูลาเวซี ขึ้นที่ความสูง 700-2550 เมตรจากระดับน้ำทะเล และมีหม้อยาวถึง 30 เซนติเมตร

"N. tentaculata" จัดอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า "กลุ่ม Hamata" ร่วมกับญาติใกล้ชิดอีก 4 ชนิดจากเกาะบอร์เนียวและเกาะซูลาเวซี ดังนี้: "N. glabrata", "N. hamata", "N. muluensis", และ "N. murudensis"ลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. tentaculata" ตามที่มีการบันทึกไว้
แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา

แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา จากหลักฐานที่ขุดพบและชั้นดินทางโบราณคดี สันนิษฐานว่าโคกพุทรามีการอยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์อาจจะอยู่ในช่วงสมัยหินใหม่ ซึ่งใช้เครื่องมือหินขัด และภาชนะดินเผาแบบเนื้อหยาบ และรู้จักจับสัตว์บกและสัตว์น้ำมาเป็นอาหาร อายุประมาณ 2,000- 4,000ปีมาแล้ว
หลักฐานที่พบ
หมายเหตุ - สำรวจขุดค้น 2524

แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอ พนัสนิคม จังหวัดชลบุรี แผนที่ทหาร พิมพ์ครั้งที่1 -RTSD ลำดับชุดL7017 ระวาง 5235 IV รุ้ง 13ฐ 28' 00" เหนือ แวง 101 ฐ 09'00 " ตะวันออก พิกัดกริด 47 PQQ 329925
Nepenthes treubiana

Nepenthes treubiana ( ได้ชื่อตาม Melchior Treub) พบในป่าริมเกาะ Sorong และเกาะ Misool ทางชายฝั่งตะวันตกของ เกาะนิวกินีเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. rafflesiana"
Nepenthes glabrata

Nepenthes glabrata (ภาษาละติน: "glaber" = ล้าน, โกร๋น, โล่ง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พบในใจกลางเกาะซูลาเวซี ขึ้นในที่เปิดโล่งในป่าสูงจากระดับน้ำทะเล 1,600 - 2,000 เมตร

"N. glabrata" มีขนาดต้นที่เล็ก หม้อมีสีสัน หม้อสูงไม่กี่เซนติเมตร เพอริสโตมสีเหลืองรูปไข่ บาง ใบแคบรูปหอก

"N. glabrata" จัดอยู่ใน "กลุ่มฮามาตา (Hamata) " ร่วมกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่เป็นญาติใกล้ชิดอีก 4 ชนิดจากเกาะบอร์เนียวและเกาะซูลาเวซี ดังนี้: "N. hamata", "N. muluensis", "N. murudensis", และ "N. tentaculata".

ลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. glabrata" เท่าที่มีการบันทึกไว้มีดังนี้
เทียนฉาย กีระนันทน์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ เทียนฉาย กีระนันทน์ ประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในสภานโยบายวิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ รองประธานกรรมการมูลนิธิสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560 อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนเกษียณอายุราชการดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ ระดับ 11 ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ศาสตราจารย์กิตติคุณ เทียนฉาย กีระนันทน์ หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.เทียนฉาย กีระนันทน์ เกิดเมื่อปี 30 กันยายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายเทียนวัณ กีระนันทน์ และนางองุ่น (เปล่งวานิช) กีระนันทน์ จบการศึกษารัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, M.A. (Economics & Demography) มหาวิทยาลัยฮาวาย, A.M. และ Ph.D. ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยดุ๊ก หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ว.ป.อ.รุ่น 37 ท่านเคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาฯ, และอธิการบดี จุฬาฯ เป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาเศรษฐศาสตร์ ของ วช., บุคคลดีเด่นของชาติ คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ พ.ศ. 2539 และดำรงตำแหน่งอื่น ๆ อีกมากมาย

หลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ศ.ดร.เทียนฉาย กีระนันทน์ ได้รับคัดเลือกให้เป็นประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ ในการประชุมสภาปฏิรูปแห่งชาติวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นประธานในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และได้รับตำแหน่งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในสภานโยบายวิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ และตำแหน่งที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการปฏิรูปประเทศ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.เทียนฉาย กีระนันทน์ สมรสกับ ศ.ดร. คุณหญิง สุชาดา กีระนันทน์ อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีบุตรชาย 2 คน คือ เทียนชาต กีระนันทน์ และ เทียนไท กีระนันทน์
วัดใต้ต้นลาน

โบราณสถาน วัดใต้ต้นลาน ตั้งอยู่ที่บ้านคลองหลวง ตำบลบ้านไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

โบราณสถาน วัดใต้ต้นลาน ภายในจะพบ หอพระไตรปิฎกกลางสระน้ำ เป็นหอพระไตรปิฎกที่ใช้เสาไม้ ๑๒ ต้น สร้างอยู่ในสระน้ำ หลังคามุงกระเบื้องมีช่อฟ้างดงาม มีรูปแบบเป็นเอกลักษณ์งดงาม นับเป็นสถาปัตยกรรมอันทรงคุณค่าที่แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาในด้านสถาปัตยกรรม และภูมิปัญญาในการเก็บรักษาพระไตรปิฎกให้พ้นจากการทำลายของมดปลวก

โบราณสถาน วัดใต้ต้นลาน โดยกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 106 ตอนที่ 26 เมื่อวันที่ 14กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
วัดโบสถ์ (จังหวัดชลบุรี)

โบราณสถาน วัดโบสถ์ เป็นโบราณสถานทางพระพุทธศาสนา สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

โบราณสถาน วัดโบสถ์ ไม่ทราบว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยใด ตามทางสันนิษฐานเล่าสืบต่อกันมาว่าสร้างเมื่อประมาณสมัยราชอาณาจักรกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีหลายท่านให้ความเห็นว่าทีน่าเชื่อถือได้ว่าสร้างเมื่อประมาณกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีชื่อวัดโบสถ์ในสมัยนั้น ต่อมาเมื่อพม่าเข้าศึกยกทัพตีกรุงศรีอยุธยาแตก ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2310 ผู้คนจำนวนมากได้อพยพหนีภัยสงคราม เพราะถูกพม่าฆ่า คนสยามตายเป็นจำนวนมาก ประชาชนระส่ำระส่ายต้องระเหเร่ร่อนหาที่ปลอดภัยกว่า ในที่สุดได้มาตั้งถิ่นฐานหากินที่ใหม่ ณ หมู่บ้านตำบลแห่งนี้และเรียกชื่อว่า หมู่บ้านวัดโบสถ์ เพื่อเป็นอนุสรณ์ที่ระลึกถึงถิ่นที่เคยอยู่ที่เดิมที่กรุงศรีอยุธยา และสิ่งที่แปลกกว่าโบราณสถานอื่นๆก็คือ วัดโบสถ์มีจั่วซ้อนทับ 
โบราณสถาน วัดโบสถ์เป็นวัดเก่าแก่ ภายในมีสระน้ำโบราณ ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแล้ว วัดนี้เคยใช้เป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของ ข้าราชการในสมัยที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงมารวบรวมรี้พลที่วัดนี้ภายหลังที่กรุงศรีอยุธยาได้เสียแก่พม่า สิ่งที่น่าสนใจ คือ ภาพจิตรกรรมภายในพระอุโบสถหลังเก่า

ตั้งอยู่ที่ริมถนนสายพนัสนิคม-ฉะเชิงเทรา เส้นทางหมายเลข 315 ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

โบราณสถาน วัดโบสถ์ โดยกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา
วัดหลวงพรหมวาส

วัดหลวงพรหมาวาส ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 บ้านวัดหลวง ตำบลวัดหลวง ริมถนนสายพนัสนิคม-ฉะเชิงเทรา ตามเส้นทางหมายเลข 315 อยู่ด้านขวา จากปากทางเข้าไปประมาณ 700 เมตร ในอดีตวัดนี้เคยเป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา เป็นแหล่งอาศัยของค้างคาวแม่ไก่จำนวนมากซึ่งมาอาศัยตามต้นไม้ในวัดเป็นเวลานับร้อยปีแล้ว
IEEE 802.11

IEEE 802.11 คือมาตรฐานการทำงานของระบบเครือข่ายไร้สายกำหนดขึ้นโดย สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (Institute of Electrical and Electronics Engineers: IEEE) เป็นมาตรฐานกลาง ที่ได้นำมาปฏิบัติใช้ เพื่อที่จะทำการเชื่อมโยงอุปกรณ์เครือข่ายไร้สายเข้าด้วยกันบนระบบ ในทางปกติแล้ว การเชื่อมต่อระบบเครือข่ายไร้สาย จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์สองชิ้น นั่นคือ

หลังจากที่เทคโนโลยีเครือข่ายไร้สายนี้ได้เกิดขึ้น ก็ได้เกิดมาตรฐานตามมาอีกมายมาย โดยที่การจะเลือกซื้อหรือเลือกใช้อุปกรณ์เครือข่ายไร้สายเหล่านั้น เราจำเป็นจะต้องคำนึงถึงเทคโนโลยีที่ใช้ในผลิตภัณฑ์นั้นๆ รวมถึงความเข้ากันได้ของเทคโนโลยีที่ต่างๆด้วย

เทคโนโลยี 802.11 มีต้นกำเนิดในปี ค.ศ. 1985 กำหนดขึ้นโดยคณะกรรมการการสื่อสารแห่งชาติสหรัฐอเมริกา() หรือ FCC ที่ประกาศช่วงความถี่สำหรับกิจการด้านอุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์และการแพทย์ (ISM) สำหรับการใช้งานที่ไม่ต้องมีใบอนุญาต

ในปี ค.ศ. 1991 บริษัท เอ็นซีอาร์/เอทีแอนด์ที (ตอนนี้เป็น Alcatel-Lucent และ LSI คอร์ปอเรชั่น) ได้สร้างชุดตั้งต้นของ 802.11 ในเมือง Nieuwegein, เนเธอร์แลนด์ ตอนแรกนักประดิษฐ์ตั้งใจจะใช้เทคโนโลยีนี้สำหรับระบบเก็บเงิน ผลิตภัณฑ์ไร้สายตัวแรกที่ถูกนำออกสู่ตลาดอยู่ภายใต้ชื่อ WaveLAN ที่มีอัตราข้อมูลดิบของ 1 Mbit/s และ 2 Mbit/s

วิก เฮย์สผู้เป็นประธานของ IEEE 802.11 เป็นเวลา 10 ปีและถูกเรียกว่า "บิดาแห่ง Wi-Fi" ได้มีส่วนร่วมในการออกแบบ 802.11b และ 802.11a มาตรฐานเริ่มต้นภายใน IEEE.

ในปี ค.ศ. 1999, Wi-Fi Alliance ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นสมาคมการค้าเจ้าของเครื่องหมายการค้า Wi-Fi ซึ่งผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ที่ใช้ Wi-Fi จะมีเครื่องหมายนี้

ปัจจุบันนี้มีมาตรฐานออกมาหลายอย่าง แต่ที่ได้รับความนิยมทั้งในอตีตและปัจจุบันนั้น แบ่งออกเป็น 7 มาตรฐานด้วยกัน ได้แก่
นอกจากที่กล่าวมาข้างต้นนี้มีบางผลิตภัณฑ์ใช้เทคโนโลยีเฉพาะตัวเข้ามาเสริม ทำให้ความเร็วเพิ่มขึ้นจาก 54 Mbps เป็น 108 Mbps แต่ต้องทำงานร่วมกันเฉพาะอุปกรณ์ที่ผลิตจากบริษัทเดียวกันเท่านั้น ซึ่งความสามารถนี้เกิดจากชิป (Chip) กระจายสัญญาณของตัวอุปกรณ์ที่ผู้ผลิตบางรายสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการรับส่ง สัญญาณเป็น 2 เท่าของการรับส่งสัญญาณได้แต่ปัญหาของการกระจายสัญญาณนี้จะมีผลทำให้อุปกรณ์ ไร้สายในมาตรฐาน 802.11b มีประสิทธิภาพลดลงด้วยเช่นกันCisco CCNA Exploration 4.0 Network Fundamental
แอสตัน โซโลปอฟ

แอนตัน โซโลปอฟ (Anton Solopov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 ที่ รัสเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 2
ดิเอโก อันดราเด

ดิเอโก อันดราเด (Diego Andrade) หรือ ดิเอโก อันดราเด เรนเตเรีย นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 ที่ เมืองดูรันโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 9) เสมอ 2 แพ้ 46
อนันต์ จินตกานนท์

อนันต์ จินตกานนท์ หนึ่งในสมาชิกขบวนการเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา โดยในช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 นายอนันต์รับราชการในตำแหน่งเลขานุการตรีประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.

นายอนันต์ จินตกานนท์ เป็นบุตรของพระยาอรรถวิรัชวาทเศรณี (ปลั่ง จินตกานนท์) ยกกระบัติมณฑลอุบลราชธานี และคุณหญิงพิกุล และเป็นน้องชายของ พลโทอัมพร จินตกานนท์ อดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองผู้มีบทบาทสำคัญในสมัยจอมพลสฤษฎ์ ธนรัชต์ 
นายอนันต์ เข้ารับราชการ ณ กระทรวงการต่างประเทศ และถูกส่งไปประจำการ ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งมี ม.ร.ว. เสนีย์ ปราโมช เป็นเอกอัครราชทูต และหลวงดิษฐการภักดี เป็นเลขานุการเอก

หลังจากนั้นนายอนันต์กลับมารับราชการ ณ กรุงเทพ ต่ออีกระยะหนึงจนถึงตำแหน่งเลขานุการเอก ก่อนที่จะถูกยืมตัวจาก ECAFE (ESCAP ในปัจจุบัน) นายอนันต์ ดำรงตำแหน่งระดับสูงใน ECAFE ก่อนที่จะโอนกลับกระทรวงการต่างประเทศในปีสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ เพื่อรับตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง

นายอนันต์ สมรสกับนางทองชุบ (หลีละเมียร) น้องสาวหลวงอรรถสารประสิทธิ์ หนึ่งในคณะราษฎร์ 
นายอนันต์และนางชุบมีบุตร ธิดา 4 คน

1. นางสาวอังสนา จินตกานนท์

2. นางอนุรี หวั่งหลี อดีตรองเลขาธิการสำนักงานสถิติแห่งชาติ สมรสกับ นายสุจินต์ หวั่งหลี

3. นายอนุชา จินตกานนท์ สมรสกับนางนรีวรรณ จินตกานนท์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา (สว สรรหา) อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช) และอดีตรองประธานคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ

4. นายอัศวิน จินตกานนท์ อดีตรองผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์
อภิธัมมาวตาร

อภิธัมมาวตาร แปลว่า หยั่งลงสู่อภิธรรม หรือ หยั่งรู้เข้าใจในสรรพสิ่งทุกประการอย่างละเอียดที่สุด เป็นผลงานการเรียบเรียงของท่านพระพุทธัตตะ (พุทธัตตาจารย์) ชาวชมพูทวีป ผู้ชำนาญพระไตรปิฎก ซึ่งท่านได้เรียบเรียงขึ้นจากเนื้อหาในพระอภิธรรมปิฎก อรรถกถาของพระไตรปิฎกภาษาบาลีต่าง ๆ ทั้งที่สืบมาแต่ครั้งพุทธกาล และของอาจารย์ผู้ทรงจำพระไตรปิฎกที่มีชื่อเสียงมีความรู้มากในยุคก่อน พ.ศ. 1000 โดยมีรูปแบบเป็นสังเขปัฏฐกถา คือ นำเนื้อหามาย่อลงเหลือแต่ที่เป็นหลัก ซึ่งคล้ายกับวิสุทธิมรรคฉบับย่อนั่นเอง ซึ่งท่านจัดเป็นบท รวม 24 บท (ปริจเฉท) ดังนี้ :-
แซมมี่ สจ๊วต

แซมมี่ สจ๊วต (Sammy Stewart) นักมวยสากลชาวไลบีเรีย เกิดเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2512 ที่มอนโรเวีย ประเทศไลบีเรีย สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 3 แพ้ 12
ริวเฮอิ ซูกิตะ

เรียวเฮอิ ซูกิตะ (Ryuhei Sugita) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองกิฟู ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 22) เสมอ 2 แพ้ 3
มาร์เซลิโน โบลิวาร์

มาร์เซลิโน โบลิวาร์ (Marcelino Bolivar) หรือ โฮเซ่ มาร์เซลิโน โบลิวาร์ นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่เมืองโบลิวาร์ สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 16) แพ้ 4
ปลาเข็ม

ปลาเข็ม () เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อยขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Dermogenys" อยู่ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)

มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธานคือ ครีบหางตัดตรงหรือเป็นทรงกลม จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบก้น จำนวนก้านครีบแขนงของครีบหลังน้อยกว่าก้านครีบแขนงของครีบก้น ในปลาตัวผู้ครีบก้นส่วนหน้าจะเปลี่ยนเป็นอวัยวะสืบพันธุ์

เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินแมลงเป็นอาหารหลัก ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แต่ตัวผู้จะทำหน้าที่เป็นจ่าฝูง ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้มีพฤติกรรมก้าวร้าวมักใช้ปลายปากที่แหลมคมนี้ทิ่มแทงใส่กันอยู่บ่อย ๆ ซึ่งจากพฤติกรรมนี้ได้มีผู้นำเอามาเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ต่อสู้กันเป็นการพนันและการละเล่นพื้นบ้านอย่างหนึ่ง ซึ่งเรียกกันว่า "ปลาเข็มหม้อ" เช่นเดียวกับปลากัด

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ของทวีปเอเชีย ทั้ง เอเชียอาคเนย์ไปจนถึงแหลมมลายู และเกาะสุมาตรา

พบทั้งหมด 12 ชนิด
เซี่ยงไฮ้อินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต

เซี่ยงไฮ้อินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต () เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ที่ตำบล Jiading ใกล้กับเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสนามแข่งรถฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547

สนามแห่งนี้ออกแบบโดย Hermann Tilke ชาวเยอรมัน ก่อสร้างด้วยงบประมาณของรัฐบาลจีนกับบริษัทเอกชน มูลค่าประมาณ 450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีรูปร่างคล้ายตัวอักษร 上 (อ่านว่า ชาง) ซึ่งเป็นอักษรจีนตัวแรกของคำว่า เซี่ยงไฮ้ (上海)

เซี่ยงไฮ้เซอร์กิต สามารถจุผุ้ชมในสนามได้ 250,000 คน เป็นสนามกีฬาที่มีที่นั่งในสนามมากที่สุดเป็นอันดับที่สาม ของโลก

พื้นที่เดิมเป็นหนองน้ำโดยใช้คอนกรีตตอกเสาเข็มในการสร้างเป็นพื้นสนามใช้เวลาทั้งสื้นเพียง 1ปี 6 เดือน
เซปังอินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต

เซปังอินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต ( - SIC) เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ที่เมืองเซปัง รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ใกล้กัวลาลัมเปอร์ เป็นสนามแข่งรถฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ และจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542

สนามแห่งนี้ออกแบบโดย Hermann Tilke ชาวเยอรมัน สร้างบนพื้นที่ที่เดิมเป็นหนองน้ำ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ มีที่นั่งสำหรับผู้ชมในสนาม 80,000 คน
เดอะฟราเทลลิส

เดอะ ฟราเทลลิส () เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเมืองกลาสโกว สก็อตแลนด์ประกอบด้วยสมาชิก จอน ฟราเทลลิ (Jon Fratelli) (ร้องนำ กีต้าร์) แบร์รี่ ฟราเทลลิ (Barry Fratelli) (เบส) และผู้ก่อตั้งวง มินซ์ ฟราเทลลิ (Mince Fratelli) (กลอง ร้องประสาน กีต้าร์ แบนโจ) คำว่า fratelli ในภาษาอิตาเลียน แต่ทั้ง 3 คนไม่ได้เป็นพี่น้องกัน โดยมีชื่อจริงว่า จอห์น ลอว์เลอร์ (John Lawler) แบร์รี่ มีชื่อจริงๆ ว่า แบร์รี่ วอลเลซ (Barry Wallace) ส่วน มินซ์ มีชื่อว่า กอร์ดอน แมกรอรี่ (Gordon McRory) ส่วน Fratelli เป็นนามสกุลเดิมของแม่ของ แบร์รี่ ก่อนแต่งงาน
พวกเขาออกอัลบั้มชุดแรก "Costello Music" ในปี 2006 มีเพลง Chelsea Dagger ซึ่งเคยถูกนำไปร้องระหว่างการแข่งขันของทีมฟุตบอล เชลซี ซึ่งทั้งสามคนเป็นแฟนตัวยง รวมถึงถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบตัวอย่างของภาพยนตร์เรื่อง "Run, Fat Boy, Run" และ "Shrek 3" อีกด้วย พวกเขาได้รับรางวัลบริทอวอร์ดสสาขา Best British Breakthrough

ต่อมาในปี 2008 ออกอัลบั้มที่ 2 ชุด "Here We Stand"
อินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์

อินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์ () ตั้งอยู่ที่เขตสปีดเวย์ เมืองอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา เป็นสนามแข่งรถที่จัดการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) มีที่นั่งถาวรรองรับผู้ชมได้มากกว่า 257,000 คน และติดตั้งที่นั่งชมภายนอกเพิ่มเติม สามารถรองรับผู้ชมได้ 400,000 คน นับเป็นสนามแข่งขันที่จุผู้ชมได้มากที่สุดในโลก

สนามแข่งขันดั้งเดิม เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สร้างเพื่อจัดแข่งขันในเดือนสิงหาคม 1909 โดยใช้หินบดราดยางมะตอย แต่เกิดอุบัติเหตุจนต้องยกเลิกการแข่งขัน ได้มีการสร้างสนามขึ้นใหม่ในปี 1911 โดยใช้อิฐปูถนนจำนวน 3.2 ล้านก้อน เรียงหนา 3 ฟุต ราดทับผิวหน้าด้วยยางมะตอย ทำให้สนามแห่งนี้มีชื่อเรียกว่า "บริกยาร์ด" (brickyard)

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 สนามแห่งนี้ได้มีการปรับปรุง สร้างเส้นทางเพิ่มเพื่อรองรับการแข่งขันรถฟอร์มูลาวัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000
ฟูมะ โคะตะโร

ฟูมะ โคะตะโร () เป็นนินจา ที่เลื่องชื่อในยุคเซงโงกุ และคอยรับใช้ตระกูลโฮโจ

โคะตะโรนั้นถูกรับเลี้ยงมาโดยหัวหน้าของตระกูลฟูมะ ตระกูลนี้ถือว่าเป็นตระกูลนินจาระดับชั้นเลิศของยุค และยังเลื่องชื่ออยู่จนทุกวันนี้ เมื่อก่อนนั้นนามสกุลของตระกูลเขียนว่า "風間" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น "風魔" โคะตะโรนั้นเป็นรุ่นที่ 5 ของตระกูล และรับใช้ โฮโจ อุจิมะซะ และ โฮโจ อุจินะโอะ

ศึกที่กระฉ่อนไปทั่วสำหรับตระกูลฟูมะนั้นก็คือ ศึกใน พ.ศ. 2124 เมื่อทัพของทะเคะดะตั้งค่ายอยู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโอะเสะงะวะ กับพื้นที่ของโฮโจ ตระกูลฟูมะได้ข้ามแม่น้ำกับหลายครั้งหลายครา และสร้างความปั่นป่วนไปทั่วค่าย

ตำนานของโคะตะโรได้เกิดขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2139 นินจาชื่อกระฉ่อน ฮัตโตริ ฮันโซ ภายใต้สังกัดของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ได้ไล่ตามโคะตะโร แต่โคะตะโรได้ล่อฮันโซเข้าไปติดกับดักจนถึงแก่ความตาย

ใน พ.ศ. 2146 หลังจากตระกูลโฮโจได้แตกสลายมาได้ 13 ปี ในช่วง 13 ปีนั้นตระกูลฟูมะได้ไปเป็นโจรป่า และถูกอิเอะยะซุจับในปีนี้ และถูกประหารทั้งตระกูล

โคะตะโรนั้นได้ถูกนำเอาไปใช้ในหลายแบบ เช่น ฟูมะ โคะตะโร จากเกม "เวิร์ลด์ ฮีโร่" รวมไปจนถึงเกม "Sengoku Basara 2" หรือ "Samurai Warrior 2" ด้วยเช่นกัน นอกจากนั้น โคะตะโรยังได้ถูกเอาไปใช้เป็นตัวละครการ์ตูนบางเรื่องเช่น เคียวตายักษ์ ที่โคะตะโรเป็นเพื่อนสนิทกับ ซะรุโทะบิ ซะซึเกะ อีกต่างหากด้วย