seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
การบูร

การบูร เป็นของแข็งสีขาวขุ่นมีกลิ่นแรง เป็นสารประกอบกลุ่มเทอร์พีนที่พบได้จากต้นการบูร ("Cinnamomum camphora")
สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)

สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) เป็นสะพานของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 333 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณเส้นแบ่งเขตตำบลน้ำทรงกับตำบลท่าน้ำอ้อย อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เชื่อมจากถนนพหลโยธินเข้าจังหวัดอุทัยธานี ชื่อสะพานตั้งเป็นอนุสรณ์แก่สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) พระมหาเถระชาวอุทัยธานี สะพานแห่งนี้ก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538
สะพานเดชาติวงศ์

สะพานเดชาติวงศ์ เป็นสะพานที่ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่บนถนนพหลโยธิน ที่หลัก กม.ที่ 340 ก่อนเข้าสู่ใจกลางเมืองจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งกรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2485 และเปิดให้ใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2493 ซึ่งชื่อของสะพานนั้นมาจากชื่อสกุลของพันตรี หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวงในสมัยนั้น โดยปัจจุบันสะพานแห่งนี้เป็นสะพานที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยในการเดินทางเข้าสู่จังหวัดทางภาคเหนือ และนอกจากนี้ยังเป็นจุดชมวิวแม่น้ำสองสีที่สวยงามที่สุดอีกจุดหนึ่งด้วย

สะพานเดชาติวงศ์ ได้เริ่มสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพาโดยกรมทางหลวง ซึ่งสร้างสะพานแห่งนี้โดยมีจุดประสงค์ให้เป็นเส้นทางที่เชื่อมโยงระหว่างภาคกลางและภาคเหนือแทนเส้นทางเรือ โดยมีพิธีเปิดให้ใช้งานได้เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2493 โดยมีพันตรี หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวงในสมัยนั้นเป็นประธานเปิดสะพาน ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 กรมทางหลวงได้งบประมาณทางหลวงหมายเลข 32 ตอน บางปะอิน-นครสวรรค์ จึงได้สร้างสะพานขึ้นอีกสะพานหนึ่งคู่กับสะพานเดชาติวงศ์เดิม เรียกว่า สะพานเดชาติวงศ์ 2 โดยเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กคู่ขนานไปกับสะพานเดชาติวงศ์เดิม และเปิดใช้เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ต่อมาได้มีการสร้างสะพานเดชาติวงศ์ 3 เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และสร้างเสร็จและเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2536

ในปัจจุบันสะพานเดชาติวงศ์จะเปิดใช้งานเพียง 2 สะพาน คือ สะพานเดชาติวงศ์ 2 และ 3 ส่วนสะพานเดชาติวงศ์ 1 ทางจังหวัดนครสวรรค์เปิดไว้เป็น สะพานประวัติศาสตร์ ซึ่งใช้ในการจัดงานต่างๆของจังหวัด หรือเปิดให้ใช้งานได้ในกรณีฉุกเฉิน เช่น เกิดอุบัติเหตุ การจราจรติดขัด เป็นต้น และในช่วงเทศกาลการจราจรจะหนาแน่นมาก เช่น ช่วงสงกรานต์,ปีใหม่ ฯลฯ
เทศบาลตำบลสุเทพ

เทศบาลตำบลสุเทพ เดิมได้ยกฐานะจาก สภาตำบล ขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และ องค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบล ชั้น 3 และได้รับการเลื่อนชั้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ชั้น 1 ต่อมา กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าองค์การบริหารส่วนตำบลสุเทพ มีสภาพเหมาะสม และ เป็นไปตามความต้องการของประชาชน จึงได้จัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลสุเทพ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 มีพื้นที่ 58.95 ตารางกิโลเมตร 
ตำบลสุเทพเป็นเขตบริหารงานด้านแหล่งท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อของจังหวัดเชียงใหม่ เป็นพื้นที่หลอมรวมอารยธรรมล้านนา ทั้งเป็นที่ตั้งการจัดการศึกษาในระดับต่างๆ รวมถึงภูมิปัญญาถิ่น เป็นเขตที่ขึ้นชื่อของนครเชียงใหม่ เป็นศูนย์กลางการพักผ่อนและการคมนาคมของจังหวัด ตำบลสุเทพจึงนับว่ามีความสำคัญต่ออนาคตทางสังคม ไม่เฉพาะแต่พี่น้องชาวตำบลสุเทพเท่านั้น แต่รวมถึงนครเชียงใหม่ที่มีความสำคัญในระดับภูมิภาค ตำบลสุเทพมีความสำคัญทั้งในแง่ของเศรษฐกิจ สังคม ศาสนา และวัฒนธรรมประเพณี

ตำบลสุเทพ มีสภาพเป็นภูเขาและบางส่วนเป็นที่ราบเชิงเขา และที่ราบแบบที่ราบลุ่มนาดอนในเขตเทศบาลตำบลมีจำนวนหมู่บ้าน 15 หมู่บ้าน จากจำนวนชุมชนทั้งหมด 36 ชุมชน ดังนี้
สุสานจมูก

สุสานจมูก (鼻の墓) คือสุสานบรรจุจมูกมนุษย์ชาวเกาหลีจำนวนมากที่ถูกสังหารและส่งกลับญี่ปุ่นในฐานะของแลกรางวัลในช่วง การรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135-2141) การหาของแลกรางวัลในการทำศึกนี้ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในยุคนั้นโดยซะมุไรมักจะได้รางวัลตามจำนวนที่พวกเขาสะสมมาได้

หนึ่งในสุสานจมูกนั้นถูกค้นพบใน พ.ศ. 2526ที่ เมืองโอะกะยะมะ และ นครโอซะกะ สุสานนี้บรรจุจมูกชาวเกาหลีที่เสียชีวิตประมาณ 20,000 คน ซึ่งทั้งหมดนี้ถูกส่งกลับเกาหลีในพ.ศ. 2535 และถูกเผาตามธรรมเนียม สุสานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันถูกค้นพบที่ ในเกียวโต สุสานเหล่านี้เป็นตัวอย่างความโหดเหี้ยมป่าเถื่อนของชาวญี่ปุ่นที่มีต่อชาวเกาหลี อันเป็นเหตุให้การเคลื่อนไหวต่อต้านญี่ปุ่นในหมู่ชาวเกาหลียังคงมีต่อไป
ซีเนม่า พาราดิโซ

Nuovo Cinema Paradiso เป็นภาพยนตร์อิตาลีในปี 1988 เขียนบทและกำกับโดย Giuseppe Tornatore และออกฉายในระดับนานาชาติในชื่อ Cinema Paradiso ในฝรั่งเศส สเปน สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา

เดิมทีที่ภาพยนตร์ออกฉายในอิตาลี มีความยาว 155 นาที แต่ก็ทำรายได้ไม่ดีในอิตาลี จึงทำให้ต้องตัดความยาวเหลือเป็น 123 นาที สำหรับการออกฉายในระดับนานาชาติ และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี การออกฉายฉบับนี้ทำให้ได้รับรางวัลจูรีไพรซ์ ในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 1989 และได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ต่อมาในปี 2002 มีการออกในฉบับ director's cut ที่ความยาว 173 นาที (ในสหรัฐอเมริกามีชื่อว่า "Cinema Paradiso: The New Version")

ภาพยนตร์นำแสดงโดย Jacques Perrin, Philippe Noiret, Leopoldo Trieste, Marco Leonardi, Agnese Nano และ Salvatore Cascio อำนวยการสร้างโดย Franco Cristaldi และ Giovanna Romagnoli ส่วนเพลงประพันธ์โดย Ennio Morricone ร่วมกับลูกชาย Andrea Morricone

ภาพยนตร์เล่าความหลักของเรื่อง ที่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านในซิซิลี เป็นเรื่องของผู้กำกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่ชื่อ โตโต้ (Salvatore) ที่กลับมางานศพของเพื่อนเก่าต่างวัย ลุงอัลเฟรโด้ (Alfredo) นักฉายหนังท้องถิ่นของโรงภาพยนตร์ "Cinema Paradiso" โดยอัลเฟรโด้หวังที่จะเห็นเขาประสบความสำเร็จถึงแม้ว่าจะทำให้เขาใจสลายก็ตาม

ภาพยนตร์มีกลิ่นอายและโทนเรื่องที่ตลกขบขัน การหวนรำลึกถึงอดีต โดยเล่าเรื่องถึงชีวิตวัยเด็ก การข้ามพ้นผ่านวัย และสิ่งสะท้อน (วัยผู้ใหญ่) เกี่ยวกับอดีต โดยจินตภาพของแต่ละฉากสามารถสะท้อนให้เห็นถึงความทรงจำของโตโต้เกี่ยวกับชีวิตวัยเด็กของเขา "Cinema Paradiso" ยังเทิดทูนภาพยนตร์ ผ่านนักฉายหนัง อย่างโตโต้ ที่พัฒนาความหลงใหลต่อภาพยนตร์ที่ก่อให้เกิดวิถีชีวิตของเขาในวัยผู้ใหญ่อีกด้วย
ยุทธการบลอร์ฮีธ

ยุทธการบลอร์ฮีธ () เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1459 ที่บลอร์ฮีธในมณฑลสตาฟฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยเจมส์ ทูเชท์ บารอนแห่งออดลีย์ที่ 5 และจอห์น ซัททัน บารอนแห่งดัดลีย์ที่ 1 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 ผลของยุทธการครั้งนี้ยอร์คเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์มีผู้เสียชีวิตราว 2,000 คน ส่วนฝ่ายราชวงศ์ยอร์คมีผู้เสียชีวิตราว 1,000 คน
ยุทธการมอร์ติเมอร์ครอส

ยุทธการมอร์ติเมอร์ครอส () เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1461 ที่วิกมอร์ในแฮรฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยโอเว็น ทิวดอร์และแจสเปอร์ ทิวดอร์ และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ ผลของยุทธการครั้งนี้ยอร์คเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ

หลังจากการเสียชีวิตของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3 ในยุทธการเวคฟิลด์ในเดือนธันวาคมปีก่อนหน้านั้นแล้วฝ่ายยอร์คก็นำโดยบุตรของริชาร์ดเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งมาร์ช (พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4) ผู้มีอายุเพียง 18 ปี เอ็ดเวิร์ดต้องกันจะป้องกันไม่ให้กองทัพของฝ่ายแลงคาสเตอร์ที่นำโดยโอเว็น ทิวดอร์และลูกชายแจสเปอร์ ทิวดอร์จากเวลส์ไปสมทบกับกองทัพใหญ่ของแลงคาสเตอร์ได้ เอ็ดเวิร์ดรวบรวมกองกำลังจากบริเวณชายแดนและจากกองกำลังเวลช์ที่เป็นฝ่ายยอร์คโดยเฉพาะจากวิลเลียม เฮอร์เบิร์ต เอิร์ลแห่งเพ็มโบรคที่ 1 (William Herbert, 1st Earl of Pembroke) และผู้สนับสนุน ฝ่ายยอร์คได้รับชัยชนะ แจสเปอร์ ทิวดอร์หนีไปได้แต่โอเว็น ทิวดอร์ถูกจับและถูกประหารชีวิต ทหารเวลส์จำนวนมากถูกสังหาร บ้างก็ว่าเป็นจำนวนถึง 4000 คน ชัยชนะครั้งนี้นำไปสู่การขึ้นครองราชสมบัติของเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งมาร์ชเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษในปลายปีเดียวกัน
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นคณะที่จัดการเรียนการสอนด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ในมหาวิทยาลัยบูรพา

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ พัฒนามาจากคณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน จังหวัดชลบุรี ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกในภูมิภาคของประเทศไทย สังกัดกรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ (กศ.บ.) วิชาเอกสังคมศึกษา ภูมิศาสตร์ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และศิลปศึกษา ต่อมาใน พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ คณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ จึงแยกออกจากกันเป็น 2 คณะ คือ คณะมนุษยศาสตร์และคณะสังคมศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน

ใน พ.ศ. 2533 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศโดยสมบูรณ์ชื่อมหาวิทยาลัยบูรพา คณะมนุษยศาสตร์และคณะสังคมศาสตร์ได้รวมเป็นคณะเดียวกันชื่อ "คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์" ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533

อนึ่ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม และภาควิชาดุริยางคศาสตร์ ได้เสนอโครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ผ่านทบวงมหาวิทยาลัย และในที่สุดคณะรัฐมนตรีพิจารณาอนุมัติ ให้จัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ได้เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2538 ภาควิชาทั้งสองจึงแยกไปสังกัดในคณะศิลปกรรมศาสตร์

การดำเนินงานของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในระยะเริ่มแรกใช้ "ตึกสังคมศาสตร์" ซึ่งเป็นอาคารเก่าตั้งแต่สมัยเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา เป็นที่ตั้งสำนักงานเลขานุการคณะและสำนักงานฝ่ายบริหาร รวมทั้งสำนักงานของภาควิชาทางด้านสังคมศาสตร์เดิมทั้งหมด ส่วนสำนักงานของภาควิชาทางมนุษยศาสตร์ใช้อาคารเดิมคือ "ตึกมนุษยศาสตร์" ต่อมาในปีงบประมาณ พ.ศ. 2535 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารใหม่ให้เป็นที่ทำการของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์และเป็นอาคารเรียนรวมด้วย ในวงเงินงบประมาณ 195 ล้านบาท โดยได้รับการจัดสรรงบประมาณผูกพันในการก่อสร้างเป็นเวลา 4 ปี การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกันยายน 2537 หน่วยงานในสังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ทั้งหมดจึงได้ย้ายมาอยู่ที่อาคารใหม่ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2537 เป็นต้นมา ในปีเดียวกันนี้เป็นวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ มีพระชนมพรรษา 60 พรรษา มหาวิทยาลัยจึงขอพระราชทานนามอาคารเพื่อเป็นสิริมงคล และได้รับพระราชทานนามว่า "60 พรรษามหาราชินี" (อาคาร 2) นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดอาคารเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2538 นับเป็นสิริมงคลยิ่งแก่อาจารย์ ข้าราชการ และนิสิตของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง

""สีม่วง - ขาว""

""ดอกแก้ว"" เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ใบออกเป็นช่อเป็นแผงออกใบเรียงสลับกันช่อหนึ่งประกอบด้วยใบย่อยประมาณ 4-8 ใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Murraya paniculata (L.) Jack.; ชื่ออังกฤษ: Orange Jessamine, Satin-wood, Cosmetic Bark Tree) ชื่อพื้นเมืองอื่น กะมูนิง, แก้วขาว, แก้วขี้ไก่ (ใต้), แก้วพริก (เหนือ), แก้วลาย, จ๊าพริก, ตะไหลแก้ว

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ประกอบด้วย 1 สำนักงาน 11 ภาควิชา และ 5 ศูนย์การเรียนรู้ ได้แก่ปัจจุบันคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์​ มหาวิทยาลัยบูรพา เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาตรี 21 สาขาวิชา และหลักสูตรวิชาโท 12 วิชาโท , ระดับปริญญาโท 6 สาขาวิชา ,ระดับปริญญาเอก 1 สาขาวิชา ดังต่อไปนี้
ยุทธการเฟอร์รีบริดจ์

ยุทธการเฟอร์รีบริดจ์ () เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1461 ที่เฟอร์รีบริดจ์ใน ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยจอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนคลิฟฟอร์ดที่ 9และจอห์น เนวิลล์ บารอนเนวิลล์ เดอ เรบีที่ 1 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดย ริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 ผลของยุทธการครั้งนี้ไม่มีฝ่ายใดที่ได้รับชัยชนะ ยุทธการครั้งนี้เป็นยุทธการย่อยก่อนที่จะเกิดยุทธการใหญ่ที่โทว์ทัน
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา () เป็นคณะในมหาวิทยาลัยบูรพาซึ่งทำการสอนวิชาความรู้ด้านการพยาบาลศาสตร์ โดยเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2525 และดำเนินการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งจากทบวงมหาวิทยาลัยเมื่อ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2525 โดยเป็นคณะวิชาหนึ่งของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ตามพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒจึงได้โอนเข้ามาอยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา และเป็นคณะวิชาแรกของ มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 เริ่มแรกใช้ชื่อคณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ มี 5 แผนกวิชา ได้แก่ แผนกวิชาคณิตศาสตร์ แผนกวิชาเคมี แผนกวิชาชีววิทยา แผนกวิชาฟิสิกส์ และแผนกวิชาวิทยาศาสตร์ ดำเนินการสอนวิทยาศาสตร์พื้นฐานให้กับหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ร่วมกับคณะวิชาการศึกษา (ปัจจุบัน คือ คณะศึกษาศาสตร์) ผลิตระดับปริญญาตรีทางการศึกษา เพื่อไปเป็นครูวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา

ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน และคณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น คณะวิทยาศาสตร์

คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เปิดในระดับปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก มีหลักสูตรทั้งหมด 29 หลักสูตร และหลักสูตรนานาชาติ 2 หลักสูตร
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
โลกเสรี

โลกเสรี () เป็นคำที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามเย็น โดยกลุ่มประเทศที่ไม่ได้ปกครองตามระบอบคอมมิวนิสต์ใช้เรียกตนเอง ซึ่งมักจะใช้เพื่อเทียบเคียงให้เห็นถึงเสรีภาพส่วนบุคคลของการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ระหว่างโลกที่หนึ่งกับโลกที่สอง และรวมไปถึงสาธารณรัฐประชาชนจีนด้วย อย่างไรก็ตาม คำดังกล่าวไม่ได้ใช้กล่าวถึงประเทศที่ไม่ได้ปกครองระบอบประชาธิปไตยอันเป็นพันธมิตรกับโลกเสรี อย่างเช่น ทวีปอเมริกาใต้ ทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา

เนื่องจากบทบาทสำคัญของสหรัฐอเมริกาในสงครามเย็น ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาจึงถูกมองว่าเป็น "ผู้นำแห่งโลกเสรี" ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบให้เห็นว่าสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นมหาอำนาจของการปกครองระบอบประชาธิปไตยสามารถแพร่ขยายแนวคิดประชาธิปไตยไปยังประเทศอื่น ๆ และถึงแม้ว่าสงครามเย็นจะสิ้นสุดลงแล้ว แต่คำว่า "โลกเสรี" ก็ยังคงใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน
แหล่งโบราณคดีวังแพวน

แหล่งโบราณคดีวังแพวน ตั้งอยู่ในเขต ตำบลผาเลือด อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ สภาพทั่วไปเป็นลานตะพักน้ำ ขุดค้นพบโบราณวัตถุประเภท เครื่องมือหินกะเทาะ เศษภาชนะดินเผา เศษภาชนะดินเผาแบบไม่เคลือบ เศษเครื่องถ้วยจีน และเศษไหเคลือบสีน้ำตาล โดยสันนิษฐานว่าเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ในระบบสังคมแบบเร่ร่อน พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน หากินของป่า และสัตว์ป่าเป็นอาหาร
แหล่งโบราณคดีแก่งตาน

แหล่งโบราณคดีแก่งตาน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านในเขต ตำบลผาเลือด อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยโบราณวัตถุที่ค้นพบได้แก่เศษภาชนะดินเผาผิวขัดมัน และผิวเรียบ มีลายเชือกทาบเส้นเล็กและเส้นใหญ่ ลายประทับตาข่าย และไม่มีลาย ชิ้นส่วนเครื่องมือหินขัด ก้อนดินเผาไฟ เครื่องถ้วยลายครามจีน เศษไห เนื้อดินสีเทาแบบไม่เคลือบ สันนิษฐานว่าบริเวณนี้เคยเป็นที่พักอาศัยชั่วคราวของกลุ่มชนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ และสมัยประวัติศาสตร์ที่เดินทางมาโดยทางน้ำ และเดินเท้ามาตามริมฝั่งแม่น้ำน่าน ประมาณพุทธศตวรรษที่ ๒๒ - ๒๓ (สมัยรัชกาลที่5)
แหล่งโบราณคดีถ้ำกระดูกเขาผาตั้ง

แหล่งโบราณคดีถ้ำกระดูกเขาผาตั้ง ตั้งอยู่ที่เขาผาตั้ง บ้านถ้ำดิน ตำบลบ่อทอง อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยบริเวณนี้เป็นถ้ำเขาหินปูนอยู่สูงบริเวณยอดเขามีอยู่สองถ้ำคือ ถ้ำบน และถ้ำล่าง พบหอกสำริด กำไลหินทำจากหินสีขาวเนื้อแกร่ง เศษภาชนะดินเผา แต่งผิวด้วยลายขูดขีดและลายเชือกทาบ สันนิษฐานว่า เป็นที่อยู่อาศัยของชุมชนในยุคกสิกรรมสมัยหลัง (หมายถึงสมัยยุคหลังยุคสำริด)
แหล่งประวัติศาสตร์เวียงเจ้าเงาะ

ี

แหล่งประวัติศาสตร์เวียงเจ้าเงาะ ตั้งอยู่ที่ตำบลทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ไปตามทางหลวงหมายเลข 102 ประมาณ 3 กิโลเมตรเศษ เห็นป้ายบอกทางแยกเข้าเวียงเจ้าเงาะทางด้านขวามือ การเดินทางสะดวกปลอดภัย บริเวณที่ตั้งเวียงเจ้าเงาะอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมุมเมืองทุ่งยั้ง มีเนื้อที่ประมาณ 129 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา หรืออยู่ห่างจากวัดพระแท่นศิลาอาสน์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 800 เมตร ภูมิประเทศของเวียงเจ้าเงาะนั้นเป็นที่ราบดินปนศิลาแลง บางตอนเป็นศิลาแลงล้วน ด้านทิศเหนือติดต่อกับหนองพระแลและหนองพระทัยอันเป็นที่ลุ่ม ปัจจุบันคันคูเมืองส่วนที่ขุดลงไปในศิลาแลงบางตอนตื้นเขินมาก ส่วนคันคูเมืองด้านที่เป็นคันดินถูกราษฎรบุกรุกทำลาย พื้นที่ในบริเวณคูเมืองด้านในและในคูเมืองมีต้นไม้ต้นหญ้าขึ้นรก บางส่วนของพื้นที่ในบริเวณเวียงเจ้าเงาะมีราษฏรจับจองปลูกพืชทำมาหากิน แม้ว่าจะเป็นบริเวณที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแต่ไม่มีผู้รับผิดชอบดูแลอย่างใกล้ชิดนับวันจะเสื่อมโทรมไป เวียงเจ้าเงาะยังไม่มีการสำรวจขุดค้นเพื่อการศึกษาให้ละเอียดยิ่งขึ้นว่ามีความเป็นมาอย่างไร

แต่ถึงแม้กรมศิลปากรยังมิได้ขุดค้นพบเพิ่มเติมแต่มีตำนานที่สืบต่อกันมาเล่าขานกันว่า เวียงเจ้าเงาะมีฐานะเป็นเมืองลูกหลวง เช่นเดียวกับเมืองศรีสัชนาลัยของจังหวัดสุโขทัย โดยสังเกตเห็นได้จากพระบรมธาตุเมืองทุ่งยั้งในอดีตมีทรงเป็นพุ่มข้าวบิณฑ์ แต่ปัจจุบันได้บูรณะซ่อมแซมเป็นทรงลังกาครอบทรงเดิมเอาไว้ในรัชกาลที่4 เป็นต้นมา
จอห์น เวย์น

จอห์น เวย์น () (26 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์และผู้สร้างชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ เขามีรูปลักษณ์บึกบึนและถือเป็นสัญลักษณ์ของนักแสดงอเมริกันคนหนึ่ง เขายังมีน้ำเสียง ท่าเดิน และความสูงที่โดดเด่น เขาเป็นที่รู้จักดีเรื่องมุมมองการเมืองทางด้านอนุรักษ์ และเขาต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ ในช่วงทศวรรษ 1950

ในปี 1999 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ให้เขาอยู่อันดับ 13 ของนักแสดงที่เยี่ยมที่สุดตลอดการ ต่อมา Harris Poll ออกผลสำรวจในปี 2007 ให้เวย์นอยู่อันดับ 3 ของนักแสดงภาพยนตร์ที่เป็นที่ชื่นชอบที่สุด
แป้งมันสำปะหลัง

แป้งมันสำปะหลัง เป็นแป้งที่ได้จากมันสำปะหลัง ลักษณะของแป้งมีสีขาว เนื้อเนียน ลื่นเป็นมัน เมื่อทำให้สุกด้วยการกวนกับน้ำไฟอ่อนปานกลาง แป้งจะละลายง่าย สุกง่าย แป้งเหนียวติดภาชนะ หนืดข้นขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีการรวมตัวเป็นก้อน เหนียวเป็นใย ติดกันหมด เนื้อแป้งใสเป็นเงา พอเย็นแล้วจะติดกันเป็นก้อนเหนียว ติดภาชนะ ใช้ทำลอดช่องสิงคโปร์ ครองแครงแก้ว เป็นต้น และยังถูกใช้ในอุตสาหกรรมอื่นๆเช่น อุตสาหกรรมกระดาษ อุตสาหกรรมกาว เป็นต้น

หัวมันสำปะหลังที่ผ่านการล้างและปอกเปลือกที่สะอาดจะจะถูกลำเลียงโดยสานพานเข้าสู่เครื่องโม่ (Rasper) จะมีมีดโดยใบมีดขนาดใหญ่ในแนวตั้งฉากกับผิวหน้า โดยมีอัตราการหมุนประมาณ 1000 rpm และทำการติดตั้งใบมีดตั้งแต่ 100 ใบขึ้นไป ใบมีดแต่ละใบมีความยาว 30 เซนติเมตร ซึ่งในขั้นตอนนี้จะได้ของเหลวข้นที่มีส่วนผสมของแป้ง น้ำ กากมัน และสิ่งเจือปนต่าง ๆ ระหว่างกระบวนโม่จะมีการจ่ายน้ำจากกระบวนการเพื่อช่วยในการทำงานของเครื่องให้สะดวกยิ่งขึ้น

หลังจากนั้นมันสำปะหลังที่บดจนเป็นชิ้นละเอียดจากเครื่องเครื่องขูดหรือบดซึ่งจะมีส่วนประกอบของน้ำแป้ง กาก และเส้นใยจะถูกเติมน้ำก่อนจะนำเข้าสู่เครื่องสกัดแป้ง (Extractor) หน้าที่ของหน่วยสกัดคือ การแยกแป้งออกจากเซลลูโลส เครื่องสกัดแป้งจะประกอบไปด้วยตะแกรงและผ้ากรองเป็นส่วนประกอบ หลักการทำงานของเครื่องจะใช้หลักการของแรงหมุนเหวี่ยง (Centrifugal Force) โรงงานส่วนใหญ่จะใช้ชุดสกัด 3 ชุด แต่โรงงานขนาดใหญ่ อาจใช้ชุดสกัดถึง 4 ชุดต่อเนื่องกันเพื่อสกัดแป้งออกจากเซลลูโลสให้ได้มากที่สุด เครื่องสกัดแป้งแบ่งตามหน้าที่ตามกรองออกเป็น 2 ชุด คือ ชุดสกัดหยาบ (Coarse Extractor) และชุดสกัดละเอียด (Fine Extractor) น้ำแป้งจะผ่านเข้าชุดสกัดหยาบก่อน เพื่อแยกกากหยาบออกแล้วจึงเข้าสู่ชุดสกัดละเอียดเพื่อแยกกากอ่อน กากหยาบและกากอ่อนที่ได้จะถูกเหวี่ยงออกทางด้านบนของตะกร้ากรองแล้วเข้าสู่เครื่องสกัดชุดสกัดกาก (Pulp Extractor : เป็นเครื่องสกัดหยาบ ทำหน้าที่สกัดแป้งที่หลุดออกไปกับกาก) และเครื่องอัดกากต่อไป โดยที่เครื่องสกัดหยาบมีตะกร้ากรองเป็นสแเตนเลส (Stainless Screen) ขนาดรูกรอง 35-40 mesh มีการใช้น้ำหมุนเวียนหรือน้ำดีเพื่อช่วยในการสกัดแป้งออกจากกากหยาบ ส่วนเครื่องสกัดละเอียดตะกร้ากรองเป็นสแตนเลสมีรูกรองขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 ซม. และใช้ผ้ากรองไนลอนทรงกรวยเหมือนตะกร้ากรองวางด้านบนแล้วยึดด้วยสายรัดโลหะ ผ้ากรองที่ใช้มีขนาดรูกรองสองแบบคือ 100-120 mesh และ 140-200 mesh มีการใช้น้ำกำมะถันและน้ำดีช่วยในการสกัดแป้งจากกากอ่อน น้ำกำมะถันช่วยกำจัดการเกิดเมือกที่จะไปอุดตันแผ่นกรอง ป้องกันไม่ให้เกิดการสูญเสียแป้งจากจุลินทรีย์และช่วยฟอกสีแป้งให้ขาว กากมันสำปะหลังจะถูกแยกออกจากน้ำแป้งเพื่อนำเข้าสู่เครื่องอัดกากและนำไปตากแดดเพื่อนำไปผสมเป็นอาหารสัตว์หรือนำไปผสมกับมันเส้นเพื่อทำมันอัดเม็ด
แป้งเท้ายายม่อม

แป้งเท้ายายม่อมเป็นแป้งที่ทำมาจากหัวเท้ายายม่อม "(Tacca leontopetaloides)" ซึ่งเก็บหัวได้ปีละครั้ง จึงทำให้เป็นแป้งที่มีราคาแพง ลักษณะของแป้งเป็นผงสีขาวมีเม็ดสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ทำให้ขนมมีลักษณะใส เช่นเดียวกับแป้งถั่ว เมื่อทำให้สุกด้วยการกวนกับน้ำด้วยไฟอ่อนปานกลาง แป้งละลายง่าย สุกง่าย เมื่อสุกจะเริ่มใส มีเงาในเนื้อแป้ง เหนียวปานกลาง เมื่อเย็นแล้ว แป้งรวมตัวเป็นก้อน ล่อนออกจากภาชนะได้ดี
แจ็ก เลมมอน

แจ็ก เลมมอน () (8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ เขามีผลงานการแสดงส่วนมากในบทตลก เขาแสดงในภาพยนตร์ในทศวรรษ 1960 อย่างเรื่อง "Some Like It Hot", "The Apartment", "Days of Wine and Roses", "Irma La Douce", "The Odd Couple", "The Out-of-Towners", "Glengarry Glen Ross", "The China Syndrome" และ "JFK
แป้งถั่ว

แป้งถั่ว เป็นแป้งที่ทำจากถั่วเขียว เนื้อแป้งมีสีขาวเป็นเงา เนียนลื่นมือ ทำให้ขนมมีลักษณะใส นิยมใช้ทำ ซ่าหริ่ม ตะโก้ ขนมเทียนแก้ว ขนมลืมกลืน เมื่อทำให้สุกด้วยการกวนกับน้ำด้วยไฟอ่อนปานกลาง แป้งละลายง่าย สุกง่าย ข้นเร็ว เมื่อสุกแล้ว แป้งมีลักษณะเหนียวใส ล่อน ไม่ติดภาชนะ เมื่อเย็นสนิทจะรวมเป็นก้อนแข็งอยู่ตัว ใส
เจ้าหญิงเมงอทเว

เจ้าหญิงเมงอทเว หรือ เจ้าหญิงเจ้าภุ้นชิ่ เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าบุเรงนองกับพระสุพรรณกัลยา ซึ่งพระสุพรรณกัลยาเป็นพระพี่นางในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสมเด็จพระเอกาทศรถ เนื่องจากพระสุพรรณกัลยาทรงเป็นองค์ประกันในพม่า พระสุพรรณกัลยาจึงมีพระนามภาษาพม่าว่า อเมี๊ยวโหย่ว และเชื่อว่าเป็นมเหสีที่พระเจ้าบุเรงนองทรงโปรดปราน ส่วนพระนามของพระราชธิดา โดยได้รับพระราชทานพระนามว่า เจ้าภุ้นชิ่ ซึ่งมีความหมายว่า ผู้มีสติปัญญาและพระบารมี แต่โดยมากจะรู้จักกันในพระนาม เมงอทเว ("เมง-อะ-ทเว") พระองค์นี้อันมีความหมายว่า "พระธิดาองค์สุดท้อง" (และเป็นพระธิดาองค์สุดท้ายของพระเจ้าบุเรงนองด้วย)

หลังจากงานบูชาเจดีย์ชเวดากองจบสิ้นลง พระเจ้าบุเรงนองได้นิมนต์พระสงฆ์พม่า มอญ เชียงใหม่ และไทใหญ่ 3,500 รูป เจริญพระพุทธมนต์ และทำพิธีพุทธาภิเษกพระพุทธรูปหล่อด้วยทองคำ เงิน สำริด และปัญจโลหะ อย่างละองค์ ในการนี้พระเจ้าบุเรงนองได้ทำการเฉลิมพระยศพระราชโอรส และพระราชธิดา โดยในการนี้เจ้าหญิงภุ้นชิ่พระราชธิดาในพระสุพรรณกัลยาได้รับพระราชทานตำแหน่งเป็น พิษณุโลกเมียวซา เนื่องจากทรงได้รับสิทธิ์ในภาษีประจำปีที่ได้จากพิษณุโลก นับแต่นั้นมาทุกคนจึงขานพระนามพระราชธิดาพระองค์นี้ว่า เจ้าหญิงพิษณุโลก

มิกกี้ ฮาร์ท (Myin Hsan Heart) นักประวัติศาสตร์ชาวพม่าได้นำเสนอข้อมูลที่กล่าวถึงเจ้าหญิงเจ้าภุ้นชิ่ หรือเจ้าหญิงพิษณุโลก ได้ปรากฏว่าได้ตามเสด็จพระราชมารดาออกมาประทับนอกพระราชวังกัมโพชธานี โดยเจ้าหญิงภุ้นชิ่ได้เสกสมรสกับ เจ้าเกาลัด พระโอรสของเจ้าอสังขยา เจ้าเมืองตะลุป ซึ่งเป็นชาวไทใหญ่ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของพระเจ้ามังรายกะยอชวา โอรสองค์ที่สองของพระเจ้านันทบุเรง และมีพระธิดาด้วยกันคือ เจ้าหญิงจันทร์วดี ซึ่งหมายความว่าในช่วงสงครามยุทธหัตถี พ.ศ. 2135 พระสุพรรณกัลยาซึ่งเป็นพระมารดามิได้ประทับอยู่ในหงสาวดีแต่ทรงประทับอยู่ในอังวะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2137 พระเจ้าตองอู พระเจ้าญองยาน และพระเจ้าเชียงใหม่ ต่างแยกตัวเป็นอิสระจากหงสาวดี พระเจ้าญองยานได้เข้าครองกรุงอังวะที่เจ้าหญิงพิษณุโลกและพระมารดาอาศัยอยู่ อีกทั้งยังเป็นผลดีแก่ทั้งสองพระองค์ด้วย เนื่องจากพระเจ้าญองยานนั้นเป็นพระโอรสองค์หนึ่งของพระเจ้าบุเรงนอง ทั้งยังมีความคุ้นเคยกับเจ้าอสังขยาบิดาของเจ้าเกาลัด ภายหลังเจ้าเกาลัดจึงได้นำทหาร 3,000 นายออกจากหงสาวดีไปสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าญองยานด้วยเหตุนี้ พระสวามีในเจ้าหญิงภุ้นชิ่จึงได้รับพระราชทานนามเป็น เจ้าโกโตรันตรมิตร และได้รับพระราชทานตำแหน่งเสนาบดีเช่นเดียวกับเจ้าอสังขยาผู้เป็นพระบิดา

ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าญองยาน พระเจ้าสุทโธธรรมราชาพระราชโอรสจึงได้ครองราชย์ต่อ โดยพระองค์ได้แต่งตั้งให้เจ้าโกโตรันตรมิตรเป็นที่ปรึกษาของพระนางอดุลจันทร์เทวี พระอัครมเหสีของพระองค์ โดยพระอัครมเหสีได้มีความรักใคร่เอ็นดูเจ้าหญิงจันทร์วดีเป็นอันมาก เมื่อเจ้าหญิงจันทร์วดีมีพระชนมายุได้ 20 พรรษาก็ได้เสกสมรสกับเจ้าจอสูร์ จากเมืองส้าในไทใหญ่ ในปี พ.ศ. 2168 และได้ให้พระประสูติกาลพระโอรสพระนามว่า "เจ้าจันทร์ญี" และพระธิดา นามว่า "เจ้ามณีโอฆ"

ภายหลังเจ้าหญิงมณีโอฆได้เสกสมรสกับมหาเศรษฐีชาวอังวะ (พ.ศ. 2191-2192) และมีบุตรชายด้วยกันนามว่า กุลา โดยนายกุลาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ในสมัยพระเจ้าศรีมหาสีหสูรสุธรรมราชา เป็น ""เจ้ารูปลังกา"" และท่านผู้นี้ก็เป็นผู้แต่งพงศาวดารมหาราชวงษ์ หรือพงศาวดารพม่าที่มีชื่อเสียงที่สุดฉบับหนึ่งในปี พ.ศ. 2257
บัดดี้ ฮอลลี

ชาร์ลส ฮาร์ดิน ฮอลลีย์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บัดดี้ ฮอลลี () (7 กันยายน ค.ศ. 1936 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ผู้บุกเบิกเพลงร็อกแอนด์โรล ถึงแม้เขาจะประสบความสำเร็จ 1 ปีครึ่ง ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางเครื่องบิน ฮอลลีก็ยังเทิดทูนจากนักวิจารณ์ บรูซ เอดเดอร์ ว่า "เป็นแรงสร้างสรรค์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในการผลักดันร็อกแอนด์โรลในยุคแรก" ผลงานและความสร้างสรรค์ของเขาเป็นอิทธิพลให้กับนักดนตรีร่วมสมัยหลายคนในเวลาต่อมา อย่างเช่น เดอะบีทเทิลส์, เดอะบีชบอยส์, เดอะโรลลิงสโตนส์ และบ็อบ ดีแลน อีกทั้งมีอิทธิพลต่อเพลงป็อปอย่างสุดซึ้ง

ฮอลลีเป็นกลุ่มศิลปินแรกที่มีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1986 ในปี 2004 "นิตยสารโรลลิงสโตน" จัดอันดับให้ฮอลลี อยู่ที่อันดับ 13 ของการจัดอันดับ 50 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล