seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
สุพล ฟองงาม

สุพล ฟองงาม นักการเมืองชาวไทย สมาชิกพรรคพลังประชารัฐ อดีตเลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นหนึ่งในอดีตแกนนำแนวร่วมเผด็จการเพื่อประชาธิปไตยในภาคอีสาน เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของ นายสุบิน และนางกัน ฟองงามเป็นแกนนำกลุ่มชักธงรบ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ จังหวัดอุบลราชธานี ร่วมกับ นายชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภเป็นหนึ่งในผู้ที่ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินออกหมายเรียกเนื่องจากอาจมีส่วนรู้เห็นกับการเผาสถานที่ราชการ(ศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี ฯลฯ)ในขณะนั้น

สุพล ฟองงาม สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนชุมชนบ้านกุดเป่ง มัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง ระดับปริญญาตรี จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม และระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาสังคม จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

สุพล ฟองงาม ประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ต่อมาได้เข้าทำงานการเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย หลังจากการยุบพรรคพลังประชาชน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 พรรคเพื่อไทย ได้มีการประชุมเพื่อเลือกตั้งหัวหน้าพรรคคนใหม่ แทนนายยงยุทธ วิชัยดิษฐที่ลาออก ซึ่งการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคในครั้งนี้ นายสุพล ฟองงาม ได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรคเพื่อไทย และได้ลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา

สุพล ฟองงาม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ต่อมาหลังจากรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช พ้นจากตำแหน่ง นายสุพล ฟองงาม ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีอีกครั้ง ในตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และต้องพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากการยุบพรรคพลังประชาชน ทำให้นายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นหัวหน้าพรรค ต้องพ้นจากตำแหน่งไปด้วย
เรียกข้าว่าพญายม

เรียกข้าว่าพญายม เป็นหนังสือการ์ตูนไทยมินิซี่รี่ย์แนวตลก ซึ่งเป็นผลงานของ นิพนธ์ เสงี่ยมศักดิ์ (นิค ขายหัวเราะ) เริ่มออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2535
สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1

สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 () 
(ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1646) เป็นสงครามกลางเมืองสงครามแรกในสามสงครามกลางเมืองอังกฤษ สงครามกลางเมืองอังกฤษเป็นสงครามต่อเนื่องฝ่ายรัฐสภา และฝ่ายกษัตริย์นิยมที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1651

สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1646; ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1648 ถึงปี ค.ศ. 1649 เป็นสงครามของความขัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ฝ่ายหนึ่งและผู้สนับสนุนรัฐสภายาวอีกฝ่ายหนึ่ง ขณะที่ครั้งที่ 3 ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1651 เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และผู้สนับสนุนรัฐสภารัมพ์อีกฝ่ายหนึ่ง สงครามกลางเมืองจบลงด้วยชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาที่ยุทธการวูสเตอร์เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1651

คำว่า “สงครามกลางเมืองอังกฤษ” เป็นคำที่ใช้เรียกรวมสงครามการเมืองต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1651 ที่เกิดขึ้นใน อังกฤษและสกอตแลนด์ ที่เริ่มขึ้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษทรงประกาศสงครามเป็นครั้งแรกที่น็อตติงแฮมเมื่อวันที่22 สิงหาคม ค.ศ. 1642 และสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1651 ในยุทธการวูสเตอร์ หลังจากนั้นก็ยังมีการต่อต้านกันอยู่บ้างในสกอตแลนด์โดยฝ่ายกษัตริย์นิยมในสกอตแลนด์จนกระทั่งฝ่ายกษัตริย์นิยมยอมแพ้แก่ฝ่ายรัฐสภาที่ปราสาทดันโนททาร์ (Dunnottar Castle) เมื่อเดีอนพฤษภาคม ค.ศ. 1652 แต่การต่อสู้ครั้งนี้มักจะไม่รวมเป็นส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองอังกฤษ สงครามกลางเมืองอังกฤษแบ่งออกเป็น:

แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วจะเป็นการต่อสู้โดยทั่วไปเป็นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายนิยมกษัตริย์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1และฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ แต่ระหว่างสงครามซึ่งก็เช่นสงครามการเมืองอื่นๆ แต่ละฝ่ายก็มีการเปลี่ยนข้างกันตลอดสงคราม

ระหว่างสงครามทางไอร์แลนด์ก็เกิดสงครามกลางเมืองของตนเอง -- สงครามสมาพันธ์ไอร์แลนด์ที่เริ่มด้วยการปฏิวัติไอร์แลนด์ ค.ศ. 1641 (Irish Rebellion of 1641) ที่จบลงด้วยชัยชนะของครอมเวลล์ต่อไอร์แลนด์ (Cromwellian conquest of Ireland) สงครามครั้งนี้ต่อมามามีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามกลางเมืองระหว่าง ค.ศ. 1639 ถึง ค.ศ. 1652 ในราชอาณาจักรอังกฤษ, สกอตแลนด์และไอร์แลนด์เพราะทั้งสามอาณาจักรมีพระมหากษัตริย์ร่วมกัน ความเกี่ยวข้องกันทำให้สงครามครั้งนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อสงครามสามอาณาจักรโดยนักประวัติศาสตร์รุ่นใหม่ที่ต้องการจะศึกษาการสงครามครั้งนี้จากมุมมองที่กว้างกว่าเดิมแทนที่จะจำกัดอยู่แต่เพียงความขัดแย้งในอังกฤษเท่านั้น

สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 สิ้นสุดลงเมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ไดรับชัยชนะในยุทธการเนสบีย์ (Battle of Naseby) เมื่อวันที่ 14 มิถุนายนและยุทธการแลงพอร์ต (Battle of Langport) เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1646
กฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค

คำสั่งประธานาธิบดีไรช์ว่าด้วยการป้องกันประชาชนและรัฐ หรือรู้จักกันในชื่อ กฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค () เป็นคำสั่งของฝ่ายบริหารที่เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก ประธานาธิบดีเยอรมนี ออกเพื่อตอบโต้เหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 มีเนื้อหาสาระเป็นการจำกัดสิทธิส่วนบุคคลของพลเมืองเยอรมันอย่างมาก พรรคนาซียืมมือประธานาธิบดีออกคำสั่งดังกล่าวโดยอาศัยเสียงข้างมากในรัฐสภาที่พรรคครองอยู่ เพื่อจับกุมผู้ต่อต้านพรรคและระงับสิ่งตีพิมพ์ที่เห็นว่าเป็นภัยต่อตน นักประวัติศาสตร์มองว่าการออกคำสั่งฉบับนี้เป็นการเตรียมสร้างรัฐเผด็จการของพรรคนาซีในกาลอนาคต

ก่อนเกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้ไรชส์ทาคสี่สัปดาห์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์แห่งพรรคนาซีได้รับเลือกให้เป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี และได้รับเชิญจากประธานาธิบดีเพาล์ให้เป็นผู้นำคณะรัฐบาลผสมเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 รัฐบาลของฮิตเลอร์ได้สนับสนุนให้ประธานาธิบดีฮินเดนบูร์กสั่งยุบไรชส์ทาค และกำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่ในวันที่ 5 มีนาคม ปีเดียวกันนั้น

ต่อมาวันที่ 27 กุมภาพันธ์ หกวันก่อนหน้าการเลือกตั้งเป็นการทั่วไป ไรชส์ทาคได้เกิดเพลิงไหม้โดยไม่ทราบสาเหตุแม้จนบัดนี้ แต่ฮิตเลอร์และพรรคนาซีใช้เป็นเหตุสร้างฐานอำนาจของตนให้มั่นคงยิ่งขึ้น โดยกล่าวหาผู้นิยมคอมมิวนิสต์ว่าก่อความไม่สงบจนเป็นเหตุให้เกิดเพลิงไหม้ไรชส์ทาค ส่งผลให้พลเมืองเยอรมันหลายล้านคนเกิดความหวาดหวั่นต่อคอมมิสนิสต์ เนื่องจากทางการประกาศว่า
"การวางเพลิงไรชส์ทาคเป็นความมุ่งหมายที่จะส่งสัญญาณว่าจะเกิดการก่อการจลาจลนองเลือดและสงครามกลางเมือง มีการวางแผนการปล้มสะดมอย่างกว้างขวางในกรุงเบอร์ลิน...มีการกำหนดให้มี...ตลอดทั่วเยอรมนีซึ่งการก่อการร้ายต่อบุคคลสำคัญ ต่อทรัพย์สินส่วนบุคคล ต่อชีวิตและความปลอดภัยของประชากรอันสงบเรียบร้อย และจะได้นำไปสู่สงครามกลางเมืองอยู่ทั่วไป..."

หลังเพลิงไหม้ไรชส์ทาคหนึ่งวัน แฮร์มันน์ เกอริงได้อภิปรายเกี่ยวกับเหตุการณ์ และมีการร่าง "คำสั่งประธานาธิบดีไรช์ว่าด้วยการป้องกันประชาชนและรัฐ" เสนอต่อคณะรัฐมนตรีไรช์ ซึ่งตัวฮิตเลอร์เองกล่าวว่า เหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งนี้นำไปสู่ "การเผชิญหน้ากับพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมันอย่างไม่ลดละ" จากนั้นไม่นาน เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก วัย 84 ปีและมีภาวะสมองเสื่อม ก็ลงนามในคำสั่งฉบับนี้ โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 48 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ ซึ่งเป็นบทบัญญัติที่อนุญาตให้ประธานาธิบดีเยอรมนีดำเนินมาตรการใด ๆ ในกรณีจำเป็นเพื่อป้องปัดภัยต่อความมั่นคงแห่งชาติ

คำสั่งฉบับดังกล่าวประกอบด้วยความ 6 ข้อ ข้อ 1 มีเนื้อหาสาระเป็นการจำกัดสิทธิส่วนบุคคลของพลเมืองที่รัฐธรรมนูญรับรองไว้ ได้แก่ สิทธิพลเมือง เสรีภาพในการแสดงออก เสรีภาพของสื่อ เสรีภาพในการชุมนุมและการรวมกลุ่มสาธารณะ ตลอดจนจำกัดความคุ้มครองความลับในไปรษณียภัณฑ์และการติดต่อสื่อสาร รวมถึงสิทธิในการป้องกันทรัพย์สินและที่อยู่อาศัย ส่วนข้อ 2 และข้อ 3 เป็นการให้รัฐบาลไรช์เป็นผู้ใช้อำนาจอธิปไตยทั้งหมดแทน ข้อ 4 และข้อ 5 เป็นการวางบทลงโทษสำหรับการละเมิดฝ่าฝืนคำสั่งนี้ เช่น โทษประหารชีวิตสำหรับการลอบวางเพลิงอาคารสาธารณะ

การออกคำสั่งดังกล่าวส่งผลให้แฮร์มันน์ เกอริง รัฐมนตรีมหาดไทยปรัสเซีย สามารถคุมกำลังตำรวจในแคว้นใหญ่ที่สุดของเยอรมนีได้ และใช้กำลังนั้นปราบปรามจับกุมผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมัน ซึ่งปรากฏว่ามีผู้ถูกจับกุมมากถึงหนึ่งหมื่นคน

สามสัปดาห์ถัดมา พรรคนาซีได้ประกาศใช้รัฐบัญญัติมอบอำนาจ ซึ่งมีเนื้อหาสาระเป็นการเพิ่มอำนาจให้แก่พรรคนาซีมากขึ้น นำไปสู่การสร้างรัฐเผด็จการในอนาคตของพรรคนาซี
พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน

พระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปน (, , , ) (19 ธันวาคม ค.ศ. 1683 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1746) เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส และดัชเชสมาเรีย อันนา วิกตอเรียแห่งบาวาเรีย ประสูติ ณ พระราชวังแวร์ซายส์ และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงขึ้นครองราชย์ ในปี พ.ศ. 2243 - 2267 และ พ.ศ. 2267 - 2289 ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์บูร์บงแห่งสเปน
บาธ

บาธ (ภาษาอังกฤษ: Bath) เป็นเมืองที่มีฐานะนครในมณฑลซอมเมอร์เซ็ทในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ บาธตั้งอยู่ห่างจากลอนดอนไปทางตะวันตก 156 กิโลเมตร และจากบริสตอลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 21 กิโลเมตร

บาธมีประชากรทั้งหมดประมาณ 80,000 คน บาธได้รับพระราชทานฐานะเป็น “นคร” โดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในปี ค.ศ. 1590, และได้เป็นเทศบาลมณฑล ในปี ค.ศ. 1889 ที่ทำให้บาธเป็นอิสระจาการบริหารของมณฑลซอมเมอร์เซ็ท บาธเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเอวอนเมื่อเอวอนได้รับฐานะเป็นมณฑลในปี ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 เมื่อมณฑลเอวอนถูกยุบบาธก็กลายเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวของบาธและตะวันออกเฉียงเหนือของซอมเมอร์เซ็ท (B&NES) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลภูมิศาสตร์แห่งซอมเมอร์เซ็ท

ตัวเมืองบาธตั้งอยู่เนินหลายลูกในหุบเขาของแม่น้ำเอวอนในบริเวณที่มีน้ำพุร้อนธรรมชาติที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของโรมัน ผู้สร้างโรงอาบน้ำโรมัน (Roman Bath) และวัด และตั้งชื่อเมืองว่า “Aquae Sulis” เมืองบาธเป็นสถานที่ที่สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบทำพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษที่มหาวิหารบาธ ในปี ค.ศ. 973. ต่อมาในสมัยจอร์เจียบาธกลายเป็นเมืองน้ำแร่ที่เป็นที่นิยมกันมากซึ่งทำให้เมืองขยายตัวขึ้นมากและมีสถาปัตยกรรมจอร์เจียที่เด่นๆ จากสมัยนั้นที่สร้างจากหินบาธที่เป็นหินสีเหลืองนวล

เมืองบาธได้รับฐานะเป็นเมืองมรดกโลกในปี ค.ศ. 1987 และมีโรงละคร, พิพิธภัณฑ์และสิ่งสำคัญทางวัฒนธรรมและทางการกีฬา ที่ทำให้กลายเป็นเมืองที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวโดยมีนักท่องเที่ยวค้างคืนหนึ่งล้านคน และนักท่องเที่ยววันเดียว 3.8 คนต่อปี เมืองบาธมีมหาวิทยาลัยสองมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยและสถานศึกษาอื่นๆ แรงงานส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมการบริการและมีความเจริญเติบโตทางด้านข้อมูลและเทคโนโลยีที่สร้างงานให้แก่ผู้อยู่อาศัยในเมืองบาธเองและบริเวณปริมณฑล
เดวอน

เดวอน (ภาษาอังกฤษ: Devon) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่มีเนื้อที่มากที่สุดที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร เดวอนบางครั้งก็เรียกว่า “เดวอนเชอร์” แต่เป็นชื่อที่ไม่เป็นทางการ

เดวอนมีเขตแดนติดกับมณฑลคอร์นวอลล์ทางตะวันตกและมณฑลดอร์เซ็ทกับมณฑลซอมเมอร์เซ็ททางตะวันออก ชายฝั่งทะเลด้านใต้เป็น 
ช่องแคบอังกฤษทางด้านเหนือเป็นช่องแคบบริสตอลซึ่งทำให้เป็นมณฑลเดียวในอังกฤษที่มีชายฝั่งทะเลสองด้านที่แยกกัน

เดวอนมีหน่วยรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวสองหน่วย: เมืองท่าพลิมัธและทอร์เบย์ที่เป็นกลุ่มบริเวณที่ท่องเที่ยวชายทะเลนอกไปจากเทศบาลการปกครองของมณฑลเดวอนเอง พลิมัธเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุด ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นชนบทรวมทั้งบริเวณอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีประชากรมากเป็นลำดับสามของบรรดามณฑลต่างๆ โดยมีประชากรทั้งหมด 1,109,900 คน โดยมีประชากรถัวเฉลี่ย 365 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตรซึ่งเป็นบริเวณที่มีประชาชนเบาบางเมื่อเทียบกับจำนวนเฉลี่ยในบริเวณอื่น

เดวอนแบ่งการปกครองเป็นสิบแขวง: เอ็กซิเตอร์, อีสต์เดวอน, มิดเดวอน, นอร์ธเดวอน, ทอร์ริดจ์, เวสต์เดวอน, เซาท์แธมส, เทนบริดจ์, พลิมัธ และทอร์เบย์ โดยมีเมืองมณฑลอยู่ที่ เอ็กซิเตอร์

เดวอนเป็นที่ตั้งของชายฝั่งทะเลมรดกโลกที่เป็นที่เรียกว่าฝั่งทะลเจอราสิค (Jurassic Coast) ที่มีความสำคัญทางธรณีวิทยาและลักษณะทางภูมิศาสตร์ เดวอนและคอร์วอลล์เป็นที่รู้จักันในชื่อ “Cornubian massif” ซึ่งเป็นลักษณะธรณีวิทยาที่ทำให้เกิดภูมิทัศน์ของดาร์ทมัวร์ และเอ็กซมัวร์ที่เป็นอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีเมืองท่องเที่ยวทางชายทะเลและมีเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายเมือง และมีอากาศที่ไม่รุนแรงซึ่งทำให้เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของมณฑล
แกรี โอลด์แมน

แกรี เลินนาร์ด โอลด์แมน (; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ โอลด์แมนได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในนักแสดงคนสำคัญในยุคของเขา เขาได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลเอ็มไพร์ไอคอน สำหรับความสำเร็จของเขา โดยมีชื่อเสียงจากการรับบทเจมส์ กอร์ดอนในภาพยนตร์เรื่องแบทแมนในภาค "แบทแมน บีกินส์", "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" และ "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" และจากบทบาทซีเรียส แบล็กในภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์"
ใต้เงามัจจุราช

ภูติพิศวาสผู้กล้า (; "Gui Lian Chuan Ji") เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ใต้เงามัจจุราช ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ยืมศพคืนวิญญาณ
ตำนานกระบี่หยก

ตำนานพิสดารเดือนดวงใหม่ (; "Xin Yue Chuan Ji") เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ชอลิ้วเฮียง ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ตำนานกระบี่หยก
ราศีดอกท้อ

ตำนานพิสดารแห่งดอกท้อ (; "Tao Hua Chuan Ji") เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ราศีดอกท้อ ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ดวงชะตาดอกท้อ
เซียวลี้ปวยตอ มีดบินไม่พลาดเป้า

มือกระบี่มากรัก กระบี่ไร้น้ำใจ ( Duo Qing Jian Ke Wu Qing Jian) เป็นผลงานการประพันธ์อันโด่งดังเรื่องหนึ่งของโกวเล้ง หากยึดตามสำนวนการแปลของ ว. ณ เมืองลุง จะใช้ชื่อภาษาไทยว่า ฤทธิ์มีดสั้น ในขณะที่ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อ เซียวลี้ปวยตอ มีดบินไม่พลาดเป้า

เรื่องนี้เป็นนิยายที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังคาวบอยตะวันตกเรื่อง "Gunfight at the o.k. corral" (1957) โดยตัวชื่อเรื่องนี้หมายถึง อาฮุย สหายสนิทของลี้คิมฮวง 
ในเรื่องฤทธิ์มีดสั้นนี้เราสามารถแบ่งออกได้เป็นสองตอนหลักคือ ตอนของโจรดอกเหมย และตอนของพรรคเหรียญทองของเซี่ยงกัวกิมฮ้ง

ฤทธิ์มีดสั้นเป็นเรื่องราวของ ลี้คิมฮวง ตัวเอกของเรื่องซึ่งในชีวิตของเขานั้นเหมือนจะดีพร้อมไปเสียทุกอย่าง บ้านหลังใหญ่ และทรัพย์สมบัติมากมาย ความสามารถทั้งสติปัญญาและวรยุทธ์ ในด้านสติปัญญานั้นเขาสามารถสอบเป็นบัณฑิตหน้าบัลลังก์ของฮ่องเต้ได้ถึงลำดับที่สามหรือก็คือตำแหน่งถ้ำฮวย (เรียงตามตำแหน่งได้ดังนี้ » อันดับหนึ่ง - จอหงวน, อันดับสอง - ปางั่ง, อันดับสาม - ถ้ำฮวย) ส่วนในด้านวรยุทธ์นั้นวิชามีดบินของเขา ก็ติดอันดับที่สามของแผ่นดินเช่นกัน โดยอันดับนี้จัดโดยแป๊ะเฮี่ยวเซ็งนักปราชญ์ที่มีชื่อโด่งดังในสมัยนั้น และลี้คิมฮวงยังมีคนรักอีกคนหนึ่งชื่อ ลิ่มซีอิม แต่เขาตัดสินใจสละหญิงคนรักของตนให้กับเพื่อนร่วมสาบาน เพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตตนเอาไว้ จากการกลุ้มรุมสังหารของศัตรู นอกจากนั้นเขายังยกบ้านที่ตนเติบโตขึ้นมาด้วยกันกับคนรัก ให้เป็นของขวัญและเรือนหอสำหรับคนทั้งสอง แล้วตนเองก็จากไปอยู่นอกด่าน (กำแพงเมืองจีน) ด้วยความตรอมใจ
ระหว่างที่เดินทางกลับจากการอาศัยนอกด่านเพื่อกลับมาแอบดูคนรักอีกครั้งนั้น เขาได้ทำความรู้จักกับ อาฮุย มือกระบี่ที่เพิ่งออกท่องยุทธภพ ในขณะนั้นเองเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่จอมโจรดอกเหมย (บ๊วยฮวยเต๋า) ได้ปรากฏตัวซ้ำในยุทธภพอีกครั้ง ลี้คิมฮวงได้เข้าไปพัวพนกับเหตุการณ์ซับซ้อนของการแย่งชิงของวิเศษที่จะใช้ปราบจอมโจรดอกเหมย จนได้พบกับลิ้มเซียนยี้สตรีที่ได้รับการขนานนามว่างามอันดับหนึ่งในแผ่นดิน นอกจากนั้นเขายังได้เผชิญหน้ากับเรื่องราวต่าง ๆ อีกมากมาย จนเป็นเหตุให้โดนเข้าใจผิดว่าเป็นโจรดอกเหมยเสียเอง แต่เรื่องราวก็ยังไม่จบเพียงแค่นั้นเมื่อมีการปรากฏตัวของเซี่ยงกัวกิมฮ้งผู้ก่อตั้งพรรคเหรียญทอง ซึ่งมีจุดหมายคือยึดครองยุทธภพ ดังนั้นลี้คิมฮวงจึงต้องเข้าขัดขวาง แต่วิชาฝีมือห่วงคู่หงส์มังกรของเซี่ยงกัวกิมฮ้งนั้นถูกจัดได้ว่าอยู่ในอันดับสองของแผ่นดินซึ่งเหนือกว่าลี้คิมฮวง ดังนั้นศึกนี้จึงเป็นศึกใหญ่ของลี้คิมฮวงทีเดียว
อาวุธของโกวเล้ง

ชุดอาวุธทั้งเจ็ด () เป็นชุดนวนิยายที่มีปัญหาที่สุดของโกวเล้งเลยก็ว่าได้ เนื่องจากโกวเล้งเขียนไว้เพียง 2 เรื่องในชุดเท่านั้น คือ กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง แล้วหยุดเขียนไป แต่กระแสส่วนใหญ่อ้างอิงจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "เจ็ดเจ้ายุทธจักร" (ที่มีเรื่อง กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง เป็นเรื่องที่ 1-2 ตามลำดับเป็นเกณฑ์ว่า ชุดอาวุธของโกวเล้งนั้นประกอบด้วยเรื่องอะไรบ้าง โดยเพิ่ม "ดาบมรกต, แค้นสั่งฟ้า, ยอดมือปราบ, ตะขอจำพราก, และทวนทมิฬ" รวมเข้าไปด้วย

ดังนั้น หากยึดตามกระแสส่วนใหญ่ เรื่องนี้จะประกอบไปด้วยโดย "กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง" นั้น ว.ณ เมืองลุง เป็นแปลไว้ในชุด "อาวุธของโกวเล้ง"
และ "ดาบมรกต, แค้นสั่งฟ้า, ยอดมือปราบ, ตะขอจำพราก, และทวนทมิฬ" นั้น น.นพรัตน์ แปลไว้ในชุด "เรื่องเอกของโกวเล้ง"
บุตรที่สิบเอ็ด

บุตรที่สิบเอ็ดแซ่เซียว หรือเรียกตามภาษาจีนแต้จิ๋วว่า เซียวจับอิดนึ้ง (; "Xiao Shi Yi Lang Xi Lie") เป็นชุดนิยายที่สั้นที่สุดของโกวเล้ง ที่ประกอบไปด้วย 2 ตอน คือ โดยทั้งสองเป็นผลงานแปลของ น.นพรัตน์
จอนนี่ แอนโฟเน่

จอนนี่ แอนโฟเน่ (; 28 ตุลาคม 2512) เป็นนักแสดงชาวไทย และอดีตสมาชิกวงดนตรีแกรนด์เอ็กซ์

จอนนี่เป็นบุตรชายของเรเน แอนโฟเน่ เป็นนักดนตรีชาวฟิลิปปินส์ กับละอองทิพย์ ภู่บุญ ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นศึกษาที่ โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ

เข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายแบบ ตั้งแต่อายุ 15 ปี ในช่วงที่ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเซนต์ดอมินิก และได้ถ่ายแบบนิตยสารเปรียวเป็นเล่มแรกจากนั้นมีผลงาน ภาพยนตร์โฆษณามากขึ้นต่อมาได้รับการติดต่อจาก นคร เวชสุภาพร มือกีตาร์ นักร้องนำ และหัวหน้าวงแกรนด์เอ็กซ์ที่เห็นผลงานจากโฆษณาห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลและสืบทราบว่าครอบครัวของจอนนี่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับนครให้เข้ามาเป็นสมาชิกวง แกรนด์เอ็กซ์ ในอัลบั้มชุด "ขวดโหล" เมื่อ พ.ศ. 2529 ทำหน้าที่เป็นมือคีย์บอร์ดและร้องประสานนาน 3 ปี จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ จึงได้ลาออกจากวงและอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้จอนนี่ต้องลาออกจากวงคือแฟนเพลงมักบุกไปที่บ้านทำให้ไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวพอเรียนถึงชั้นปี 3 จอนนี่ได้เล่นละครโทรทัศน์กับบริษัทกันตนา โดยเล่นละครเรื่องแรกคือ "มิติมืด" เป็นละครตอนเดียวจบ และมาเล่นละครยาวเรื่องแรกคือ "ปีศาจในโลงศพ" กำกับการแสดงโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ และมาเล่นละครเรื่อง "ผู้การเรือเร่" คู่กับนิออน อิศรา ซึ่งถือว่าเล่นเป็นพระเอกเต็มตัวเรื่องแรก จากนั้นมีผลงานการแสดงละครและภาพยนตร์เป็นจำนวนมากกว่า 60 เรื่อง

จอนนี่สมรสกับจริยา สรณะคม มีบุตร 3 คน ได้แก่ จิรายุ (เจมส์), จอมภัค (เจมมี่) และจิรชยา (จีนส์) ตามลำดับ
เงือกสาวยากูซ่า

เงือกสาวยากูซ่า () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเลิฟคอมมาดี้ ระหว่างมนุษย์กับเงือก เงือกสาวยากูซ่าฉบับภาษาไทย สำนักพิมพ์ Ant Comics Group เป็นผู้จัดพิมพ์ ออกฉายทางช่อง ทรู สปาร์ก
ในช่วงปิดเทอมหน้าร้อน มิซิจิโอะ นางาสึมิที่กำลังเล่นน้ำได้เกิดเป็นตะคริวที่ขาขึ้มมา ในช่วงเวลาที่ถอดใจแล้วว่าตัวเองกำลังจะตายได้มีเงือกสาวน้อยน่ารักชื่อ เซโตะ ซัน มาช่วยเหลือจากการจมน้ำ นางาสึมิที่รับรู้การมีตัวตนอยู่ของเงือกซึ่งเป็นความลับสุดยอด จะต้องถูกฆ่า และเพื่อความอยู่รอดปลอดภัยทั้งของเขาและซันเขาจึงต้องมาเป็นเจ้าบ่าวของ เซโตะ ซัน ลูกสาวยากูซ่าแห่งท้องทะเลเขตเซโตะ เมื่อเปิดเทอมนางาสึมิต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนไซตามะ เพื่อการเป็นภรรยาที่ดีในอนาคตซันจังจึงตามนางาสึมิไปด้วย เรื่องราววุ่นๆระหว่างภายในโรงเรียนอิโซโนะจึงเริ่มขึ้น การที่ซันจังมาอยู่กับนางาสึมิ (โดยมีแก๊งค์เซโตะตามมาด้วย) และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนอิโซโนะ ทำให้เรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นมากมายไหนจะ บรรดาคนของกลุ่มเซโตะและพ่อแม่ของซันจังที่มาเป็นครูในโรงเรียน เอโดะมาเอะ ลูน่าไอด้อลสาวน้อยที่เป็นเงือกก็ย้ายเข้ามาเรียนที่เดียวกับซันเพราะเห็นซันเป็นคู่แข่ง และหลายคนที่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายทำสงครามแย่ง2คนนี้มาเป็นแฟน จนทำให้เกิดเรี่องวุ่นๆตามมา
กาญจนาพร ปลอดภัย

กาญจนาพร ปลอดภัย (ชื่อเล่น เจี๊ยบ) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 เป็นนักแสดง ผู้จัดละครชาวไทย และอดีตนางแบบ เธอเคยได้รับตำแหน่งสุดยอดนางแบบของโรงเรียนสอนตัดเสื้อสรญา จากนั้นได้ทำงานเป็นนางแบบ ทำให้เรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงไม่จบ พอปี 2524 แต่งงานและมีครอบครัว มีลูก แต่สุดท้ายก็แยกทางกัน มีลูกชายที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงคือ ศุภกาญจน์ ปลอดภัย (เศวตจินดา) เป็นวีเจทางเอ็มทีวีไทยแลนด์ ปัจจุบัน เป็นผู้จัดละคร ค่ายเล็ก ๆ ชื่อ บริษัท ‘559 ออนแอร์’
แฮปปี้มันเดส์

แฮปปี้มันเดส์ () เป็นวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจาก เกรตเตอร์ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1980 โดย ชอว์น ไรเดอร์ เป็นนักร้องนำ

แฮปปี้มันเดส์ถือเป็นวงสำคัญวงหนึ่งที่สร้างสรรค์เพลงแนวแมดเชสเตอร์ แนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอย่างหนึ่งที่พัฒนาขึ้นในแมดเชสเตอร์ วงอยู่สังกัดแฟกทอรีเรคคอร์ดส์ และ อิเล็กตราเรคคอร์ดส์ แฮปปี้มันเดส์ถือเป็นวงแมดเชสเตอร์วงแรกที่ได้เซ็นสัญยากับค่ายใหญ่อย่าง วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป

ต่อมาในปี 1993 วงได้แตกไปเนื่องจากการขัดแย้งกัน แล้วก็กลับรวมกันอีกครั้งในปี 1999 ถึงปี 2000 ก็ได้แยกวงอีกครั้ง ต่อในปี 2004 แล้วก็กลับรวมกันอีกครั้ง
ชอว์น ไรเดอร์

ชอว์น ไรเดอร์ (Shaun Ryder) เป็นนักร้องนำ จากวงแฮปปี้มันเดย์ส์ และมีผลงานการร้องรวมกับวงGorillaz ในเพลง DARE
ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชาวอังกฤษ

ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ (; ) เป็นวรรณกรรมที่เขียนในภาษาละตินโดยนักบุญบีดเกี่ยวกับประวัติศาสตร์คริสตจักรในอังกฤษและประวัติศาสตร์อังกฤษโดยทั่วไป หนังสือเน้นความขัดแย้งระหว่างคริสตจักรโรมันคาทอลิก และศาสนาคริสต์แบบเคลต์ (Celtic Christianity)

หนังสือเล่มนี้ถือกันว่าเป็นหนังสือที่สำคัญที่สุดที่กล่าวถึงประวัติศาสตร์ของแองโกล-แซ็กซอน ที่เชื่อกันว่าเขียนเสร็จในปี ค.ศ. 731 เมื่อนักบุญบีดมีอายุราว 60 ปี

หนังสือประวัติศาสตร์คริสตจักรแบ่งออกเป็น 5 เล่ม (ราว 400 หน้า) ที่มีเนื้อหาครอบคลุมประวัติศาสตร์ของอังกฤษทั้งทางศาสนาและทางการเมืองตั้งแต่สมัยจูเลียส ซีซาร์ จนถึงเมื่อเขียนจบในปี ค.ศ. 731 ยี่สิบเอ็ดบทแรกครอบคลุมช่วงเวลาก่อนการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีที่เขียนจากเอกสารของนักเขียนก่อนหน้านั้นเช่นโอโรเซียส (Orosius), นักบุญกิลดาส (Gildas), นักบุญพรอสเพอร์แห่งอควิเทน (Prosper of Aquitaine), และนักบุญสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และคนอื่นๆ โดยแทรกตำนานต่างๆ ด้วย

หลังจาก ค.ศ. 596 นักบุญบีดใช้เอกสารอ้างอิงต่างๆ จากทั่วเกาะอังกฤษและจากโรม และคำบอกเล่าที่นักบุญบีดพิจารณาถึงความเท็จจริง

หนังสือ “ประวัติศาสตร์คริสตจักร” ก็เช่นเดียวกับหนังสือประวัติศาสตร์อื่นๆ ที่เขียนกันในยุคกลางที่ระดับความเป็นกลางจะต่ำกว่าหนังสือประวัติศาสตร์ที่เขียนกันในสมัยใหม่ เนื้อหาของหนังสือเป็นความจริง บวกวรรณคดี ผสมด้วยตำนาน เช่นนักบุญบีดอ้างคำกล่าวของผู้ที่ไม่ได้มีชีวิตในสมัยเดียวกับท่านโดยไม่มีหลักฐานอ้างอิง

หนังสือ “ประวัติศาสตร์ทางศาสนา” มีจุดประสงค์ในการสั่งสอนและทางการศาสนา นักบุญบีดไม่แต่ต้องการจะเขียนเรื่องราวของชนอังกฤษแต่ยังต้องการที่จะแสดงความคิดเห็นทางการเมืองและทางศาสนาด้วย ในด้านการเมืองนักบุญบีดมีความลำเอียงมาทางบริเวณที่ท่านอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียโดยการเน้นบทบาทในประวัติศาสตร์ที่เหนือไปกว่าบทบาทของราชอาณาจักรเมอร์เซียที่เป็นคู่อริสำคัญทางใต้ นอกจากนั้นก็ยังบรรยายถึงเหตุการณ์ต่างๆ ในคริสต์ศตวรรที่ 7 ที่แสดงความมีอำนาจของนอร์ทธัมเบรียแองโกล-แซ็กซอน กว่าในคริสต์ศตวรรที่ 8 ซึ่งก็ไม่เป็นความจริง สิ่งเดียวที่นักบุญบีดติเกี่ยวกับนอร์ทธัมเบรียคือการสวรรคตของพระเจ้าเอกฟริธแห่งนอร์ทธัมเบรีย (Ecgfrith of Northumbria) ในการต่อสู้กับชนพิค (Pict) ในยุทธการดันนิเค็น (Battle of Dunnichen) ในปี ค.ศ. 685

นักบุญบีดกล่าวว่าความพ่ายแพ้ครั้งนี้มาจากความพิโรธของพระเจ้าในการที่นอร์ทธัมเบรียโจมตีไอร์แลนด์ในปีก่อนหน้านั้น แต่ขณะที่นักบุญบีดเข้าข้างนอร์ทธัมเบรีย แต่ยิ่งมีความนิยมไอร์แลนด์และการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในไอร์แลนด์ยิ่งไปกว่า นักบุญบีดเห็นว่าเป็นกิจการของผู้แพร่คริสต์ศาสนาในไอร์แลนด์ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าแพร่คริสต์ศาสนาในอังกฤษเอง

ความมุ่งมั่นอีกหัวข้อหนึ่งคือเรื่องวันที่ที่ใช้ในการฉลองอีสเตอร์ที่นักบุญบีดเขียนอย่างยืดยาว และเป็นจุดเดียวที่นักบุญบีดตินักบุญคัธเบิร์ต (St Cuthbert) และมิชชันนารีในไอร์แลนด์ว่าฉลองอีสเตอร์ผิดวัน และในที่สุดก็มีความพอใจเมื่อคริสตจักรในไอร์แลนด์เปลี่ยนมาใช้วันที่ที่ถูกต้อง