seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
เพียงกระซิบ

เพียงกระซิบ เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวงดิ อินโนเซ็นท์ในสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่นออกวางแผงเมื่อปีพ.ศ. 2526 โดยในอัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มที่ถือว่าครบเครื่องและสมบูรณ์แบบที่สุดทั้งเนื้อหาและแนวดนตรีโดยในอัลบั้มนี้มีเพลงดังหลายเพลงเช่น เพียงกระซิบ เป็นต้นและอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่โหนก เกรียงศักดิ์ จงธีระธรรม มือกลองคนแรกของวงได้ทำงานร่วมกับทางวงเพราะหลังจากจบทัวร์คอนเสิร์ตอัลบั้มชุดนี้เกรียงศักดิ์ก็ได้ขอลาออกจากวงไปเป็นมือกลองให้กับวงอินทนิล โดยอัลบั้มชุดนี้ทางวงยังได้ ไชยรัตน์ ปฏิมาปกรณ์ มาเป็นนักดนตรีรับเชิญในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดและกีตาร์ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตเหมือนช่วงอัลบั้ม อยู่หอ ก่อนจะได้เป็นสมาชิกหลักของวงในชุดต่อมาร้องประสานโดย ดิ อินโนเซ้นท์
บูเออร์

ในปิศาจวิทยา บูเออร์()เป็นประมุขแห่งขุมนรก ผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 50 กองและเป็นปิศาจตนที่ 10 ในบท "อาร์สโกเอเทีย" จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน

ตำรา Pseudomonarchia Daemonum ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุว่าบูเออร์มีอำนาจในช่วงราศีธนู บูเออร์สามารถสอนผู้อัญเชิญด้านปรัชญาและตรรกศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรมและธรรมชาติ รวมถึงเรื่องของสมุนไพรต่างๆได้ บูเออร์ยังสามารถรักษาอาการร่างกายอ่อนแอและมอบวิญญาณรับใช้ให้ผู้อัญเชิญได้

ลักษณะของบูเออร์นั้นเป็นเซนทอร์ถือธนูและลูกศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราศีธนู แต่ตำราบางเล่มก็กล่าวว่าบูเออร์มีหัวเป็นสิงโตและมีขาเป็นแพะห้าข้างรอบๆตัวซึ่งทำให้บูเออร์สามารถเดินได้ทุกทิศทาง

แม้ว่าต้นกำเนิดของชื่อบูเออร์จะไม่ชัดเจนนัก แต่ในสมัยโบราณก็เคยมีเมืองชื่อ "บูเออร์" อยู่ในประเทศเยอรมันด้วย (ปัจจุบันคือเมือง Gelsenkirchen)
ศุภชัย ภู่งาม

นายศุภชัย ภู่งาม (4 มิถุนายน พ.ศ. 2488 - ) องคมนตรี และอดีตประธานศาลฎีกา

นายศุภชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 39

ศุภชัย ภู่งาม เคยเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา ผู้พิพากษาศาลจังหวัดอุดรธานี นครราชสีมา นนทบุรี ก่อนเข้ามาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง ช่วยงานศาลแพ่ง หัวหน้าศาลประจำกระทรวง หัวหน้าศาลจังหวัดหนองคาย หัวหน้าศาลชลบุรี ผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง ผู้พิพากษาศาลแพ่ง หัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 รองปลัดกระทรวงยุติธรรม (ฝ่ายวิชาการ) รองอธิบดีศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลฎีกา รองอธิบดีศาลอุทธรณ์ภาค 3 หัวหน้าคณะในศาลฎีกา ประธานศาลอุทธรณ์ภาค 3

นายศุภชัย ดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สืบต่อจากนายอรรถนิติ ดิษฐอำนาจ และเป็นผู้นำคณะผู้พิพากษาเข้ารับพระราชกระแสรับสั่งให้ตุลาการศาล ยุติธรรมช่วยแก้ไขวิกฤตของบ้านเมืองในช่วงกลางปี พ.ศ. 2548

ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี
สัมผัสที่ 6

สัมผัสที่ 6 เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของแจ้ ดนุพล ออกวางแผงครั้งแรกในปีพ.ศ. 2534 และเป็นอัลบั้มแรกที่ไม่ได้ทำกับ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น เนื่องจากเขาได้ออกมาเปิดบริษัท อินเทอร์นอล ซึ่งเป็นค่ายเพลงของเขาเองหลังจากหมดสัญญากับนิธิทัศน์ ก่อนจะเป็นสตูดิโอเต็มอัลบั้มชุดนี้เคยทำมินิอัลบั้ม เป็นการทดลองตลาดไว้ก่อน
ที่สุดของแจ้

ที่สุดของแจ้ เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่ได้รับความนิยมของแจ้ - ดนุพล แก้วกาญจน์ โดยเป็นการรวบรวมบทเพลงที่ แจ้ ดนุพล ร้องนำให้กับวงแกรนด์เอ็กซ์และจากอัลบั้มเดี่ยว 2 ชุดแรก โดยมีการเพิ่มเพลงใหม่เข้าไป 2 เพลง

อัลบั้มนี้ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 ในรูปแบบแผ่นเสียงและเทปคาสเซตต์ โดยบริษัท นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ซึ่งจากการที่อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จทางยอดขายอย่างมาก ทำให้ทางบริษัท นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ออกอัลบั้มรวมเพลงของ แจ้ - ดนุพล ตามมาอีก 1 ชุดในเวลาไล่เลี่ยกันคืออัลบั้ม ที่สุดของที่สุด

เพลงที่แต่งขึ้นใหม่และบรรจุในอัลบั้มรวมเพลงชุดนี้ได้แก่เพลง "ครั้งหนึ่งวันนี้" และ "จากพี่ถึงน้อง" โดยเฉพาะเพลง ครั้งหนึ่งวันนี้ ได้มีการผลิต "มิวสิกมูฟวี่" เป็นครั้งแรก ออกฉายตามโรงภาพยนตร์เครือเอเพ็กซ์
บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี

บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี () หรือที่รู้จักกันในชื่อ เบ. เจ. ฮาบีบี () ประธานาธิบดีคนที่สามของอินโดนีเซีย เข้ารับตำแหน่งแทนประธานาธิบดีในฐานะรองประธานาธิบดีหลังจากประธานาธิบดีซูฮาร์โตลาออกจากตำแหน่ง เขาได้รับการการศึกษาขั้นดุษฎีบัณฑิตด้านวิศวกรรมการบิน ทำงานด้านการบินกับบริษัททำกิจการอากาศยานในเยอรมันและดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ด้านการบินด้วยเช่นกัน จนกระทั่งได้รับเชิญจากซูฮาร์โตให้มาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีและรองประธานาธิบดี

สมัยเป็นประธานาธิบดี ฮาบีบีประสบกับปัญหาหลายประการ ได้แก่

แต่ประธานาธิบดีฮาบีบีก็ได้รับเสียงชื่นชมจากนานาชาติในเรื่องการจัดการกับปัญหาติมอร์ตะวันออก โดยเขาเห็นสมควรว่าให้ชาวติมอร์ลงประชามติเลือกว่าจะอยู่กับอินโดนีเซียต่อไปหรือเป็นเอกราช ซึ่งท้ายที่สุด ชาวติมอร์ตะวันออกก็ต้องการเป็นอิสระ ฮาบีบีจึงให้เอกราชแก่ติมอร์ตะวันออก จนทำให้ชาวอินโดนีเซียส่วนใหญ่พอใจ เพราะเห็นว่าฮาบีบีสร้างความแตกแยกให้เกิดขึ้นในชาติ

ในช่วงท้ายของการดำรงตำแหน่ง ฮาบีบีต้องการให้สภาที่ปรึกษาประชาชนเลือกให้เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อไป แต่เขาไม่ได้รับการสนับสนุนจากสภา จึงถอนชื่อตนเองจากการขอรับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีใน 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542
อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด

อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด (; 7 กันยายน พ.ศ. 2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซียระหว่างวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้แม้ว่าไม่ได้สังกัดในพรรคการเมืองเสียงข้างมาก กล่าวคือ พรรค PKB ของเขาได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาอินโดนีเซียเพียง 51 ที่นั่ง น้อยกว่าพรรค PDI-P ของนางเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี ที่ได้จำนวนที่นั่งถึง 153 ที่นั่ง แต่เขาสามารถต่อรองดึงเสียงสนับสนุนจากพรรคการเมืองอื่น ๆ ทำให้นางเมกาวาตีต้องยอมรับตำแหน่งรองประธานาธิบดี

ระหว่างการบริหารประเทศ วาฮิดได้รับการยอมรับจากสื่อมวลชนและกลุ่มการเมืองแนวศาสนา แต่เขามีปัญหาความขัดแย้งกับกองทัพเนื่องจากต้องการลดจำนวนผู้แทนในสภาที่มาจากโควตากองทัพ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกองทัพให้มีส่วนร่วมกับการเมืองน้อยลง ตามแนวทางปฏิรูปการเมือง จึงทำให้ในช่วงหลังกองทัพไปให้การสนับสนุนรองประธานาธิบดีเมกาวาตีแทน เหตุผลที่ทำให้วาฮิดต้องลงจากตำแหน่ง เนื่องจากมีการดำเนินการโดยสภาที่ปรึกษาประชาชนเพื่อถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ในเรื่องทุจริตยักยอกเงินที่พัวพันกับคนใกล้ชิดของเขาและเรื่องชู้สาวที่อื้อฉาวของเขาเอง จึงทำให้เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งในที่สุด
วรรณยศ มิตรานนท์

วรรณยศ มิตรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 เป็นมือกลองรุ่นเก๋า ที่ตีให้กับวงดนตรีหลายๆวง เช่น อินฟินิตี้ เทวัญโนเวลแจ๊ส บางกอกคอนเนคชั่น งานเดี่ยวของ เล็ก คาราบาว และ โซล อาฟเตอร์ซิกซ์ และยังเคยฝากเสียงร้องเอาไว้ในงานของ อินฟินิตี้ ในชุด ปีกฝัน กับเพลง You'll Be Mine และ ชุด Together กับเพลง Lover Matter , Reach Out และ Another Chance
ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน

พลเอกซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน () เป็นอดีตประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในปี พ.ศ. 2547 ภายหลังการปฏิรูปการเมืองและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ

ซึ่งมีการกำหนดให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงจากประชาชน โดยผู้ที่ได้เป็นประธานาธิบดีต้องได้เสียงมากกว่าร้อยละ 50 ของผู้ออกเสียง และหากไม่มีผู้ได้คะแนนเสียงเกินร้อยละ 50 ในการเลือกตั้งครั้งแรก ให้มีการจัดการเลือกตั้งครั้งที่สอง โดยนำเฉพาะผู้ได้คะแนนเสียงอันดับที่ 1 และ 2 มาแข่งขันกันอีกครั้ง

ประธานาธิบดียูโดโยโน ได้รับชัยชนะเหนือนางเมกาวาตี ซูการ์โนบุตรีในการเลือกตั้งครั้งที่สอง และเข้ามาดำรงตำแหน่งด้วยความคาดหวังอย่างมากจากประชาชน ในการบริหารประเทศและพัฒนาเศรษฐกิจ

ในช่วงแรกอาจไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากประชาชน แต่เขาก็สามารถบริหารประเทศได้ดีขึ้นเป็นลำดับ และจัดการแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น การเจรจากับอาเจะห์จนเกิดสันติภาพ และการดูแลความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ จนยุติความรุนแรง รวมทั้งฟื้นฟูเศรษฐกิจของอินโดนีเซียให้มีความเข้มแข็ง เติบโตอย่างรวดเร็ว จนเป็นหนึ่งในประเทศน่าลงทุนในปัจจุบัน
ในการเลือกตั้งครั้งล่าสุด (พ.ศ. 2552) ประธานาธิบดียูโดโยโน ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 2 ด้วยเสียงท่วมท้น และเป็นผู้จุดคบเพลิงในซีเกมส์ครั้งที่26
บุญมี บุญรอด

บุญมี บุญรอด (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จังหวัดสุรินทร์ เล่นตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก
ยูกิโอะ ฮาโตยามะ

ยูกิโอะ ฮาโตยามะ () (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 — ) นายกรัฐมนตรีคนที่ 93 ของประเทศญี่ปุ่น และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น นายฮาโตยามะได้รับคะแนนเสียงอย่างเป็นเอกฉันท์จากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของญี่ปุ่นให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552 หลังชนะคู่แข่ง พรรคเสรีประชาธิปไตย ในการเลือกตั้ง ส.ส. ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ปีเดียวกัน ด้วยจำนวน 309 ต่อ 119 ที่นั่ง จากจำนวนที่นั่งในสภาทั้งหมด 480 ที่นั่ง

นายฮาโตยามะเกิดในครอบครัวนักการเมือง โดยปู่ของเขา (นายอิจิโร ฮาโตยามะ) เคยเป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงปี พ.ศ. 2497-2499 และบุคคลในครอบครัวหลายคนก็เป็นนักการเมือง โดยทวดของเขา (คาซูโอะ ฮาโตยามะ) เคยเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร พ่อของเขา (อีจิโร ฮาโตยามะ) เคยเป็นรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ และน้องชายของเขา (คูนิโอะ ฮาโตยามะ) เคยเป็นรัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายใน การดำเนินกิจกรรมทางการเมืองของยูกิโอะและน้องชาย ได้รับการสนับสนุนจากมารดา คือ นางยาซูโกะ ฮาโตยามะ ซึ่งเป็นบุตรสาวของโชจิโร อิชิบาชิ มหาเศรษฐีผู้ก่อตั้งบริษัท บริดจสโตน บริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์ที่มียอดขายอันดับหนึ่งของโลก

นายฮาโตยามะจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว และมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็น ส.ส. ของพรรคเสรีประชาธิปไตยเมื่อปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้ลาออกและก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา

ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางมิยูกิ อดีตนักแสดง มีบุตรชายคือ นายคีจิโร ฮาโตยามะ

นายฮาโตยามะได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เนื่องจากไม่สามารถทำตามนโยบายที่เคยหาเสียงไว้ว่าจะผลักดันให้ย้ายฐานทัพสหรัฐออกจากเกาะโอกินาวะ
เคย์ ลังกาวงษ์

เค ลังกาวงศ์ เทพศิรินทร์ 36-39 (111 ปี) เป็นนักเตะกองหลัง ที่แฟนบอลชาวไทยคุ้นชื่อกับการสร้างผลงานในชุดเยาวชนทีมชาติ 17 ปี ลุยบอลโลก ในชุดของอาจารย์หรั่ง โดยคว้าตำแหน่งแชมป์กลุ่มเอเชี่ยน ส่วนผลงานกับเทพศิรินทร์ก็สร้างผลงานโดดเด่นในฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี เป็นมิดฟิลด์ในแดนกลางที่คุมจังหวะได้ดี เฉียบขาด ก่อนก้าวสู่บอลอาชีพกับสโมสรโอสถสภา

ปัจจุบัน เขาเล่นให้แก่ สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย
บ๊อบ บีมเมอร์

บ๊อบ บีมเมอร์ () (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โรเบิร์ต บีมเมอร์, บ๊อบบี้ บีมเมอร์รีโน่) เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 ที่โรงพยาบาล Queen of Angels Hospital ใน ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย จบการศึกษามาจาก โรงเรียน Loyola High School ที่เมือง ลอสแอนเจลิส ในปี ค.ศ. 1973 จากนั้นได้ศึกษาต่อด้าน นิเทศศาสตร์ และ ภาษาอังกฤษที่ มหาวิทยาลัย Loyola Marymount University ในเมือง ลอสแอนเจลิส รัฐแคลลิฟอร์เนีย และได้รับปริญญาบัตรจากทั้งสองสาขา ในปี ค.ศ. 1977 เขาเป็นคนที่หลงใหลในเสียงเสมอ และได้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการตัดต่อเสียงสำหรับภาพยนตร์ ผลงานชิ้นแรกในสายงานนี้ที่ทำออกมาอย่างมืออาชีพของเขาคือ ภาพยนตร์เรื่อง Roots (ค.ศ. 1977) Academy of Motion Pictures ได้ให้เกียรติ์ผลงานของบีมเมอร์โดยการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์หลายครั้งด้วยกัน ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ์นั้น สี่รางวัลจากภาพยนตร์สี่ ได้แก่: Speed (ค.ศ. 1994) Ray (ค.ศ. 2004) และ Dreamgirls (ค.ศ. 2006)
ตราแผ่นดินของสวีเดน

ตราแผ่นดินของสวีเดน หรือ ตรามหาลัญจกรประจำชาติ และ ตราจุลลัญจกรประจำชาติ (สวีเดน: stora riksvapnet หรือ lilla riksvapnet, ) เป็นตราอาร์มของประเทศสวีเดน

การใช้ตราแผ่นดินของสวีเดนเป็นไปตามกฎหมายสวีเดน พระราชบัญญัติ ค.ศ. 1970:498 ที่ระบุว่า ""ในกิจการทางการค้า, ตราอาร์ม, ธง หรือ สัญลักษณะทางการของสวีเดนต่างๆ ไม่อาจจะนำไปใช้ในการเป็นตราหรือสัญลักษณ์สำหรับสินค้าและบริการโดยมิได้รับการอนุญาตอย่างถูกต้องโดยผู้รับผิดชอบทางราชการ ซึ่งรวมทั้งเครื่องหมายหรือเนื้อความที่อ้างถึงรัฐบาลสวีเดนผู้มีอำนาจในการประทับตราอนุญาตอย่างเป็นทางการได้ ซึ่งรวมทั้งตราอาร์มของเทศบาลเมืองที่ได้รับการลงทะเบียน""

นอกจากนั้นสัญลักษณ์ใดที่มีสามมงกุฎที่สองมงกุฎตั้งอยู่เหนือมงกุฎเดียวถือว่าเป็นตราย่อ ฉะนั้นการใช้จึงจำกัดตามพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1970:498 เช่นกัน

โล่แบ่งออกเป็นสี่ส่วน: ช่องตราหนึ่งและสี่หรือบนซ้ายและล่างขวาเป็นราชมงกุฎของสวีเดนสามมงกุฎ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าแม็กนัสที่ 4 แห่งสวีเดน (ปกครอง ค.ศ. 1319 - ค.ศ. 1364)

โล่ประคองข้างด้วยสิงโตสองตัวที่มีหางไขว้สองหาง ("queue fourchée") เอี้ยวคอ ("regardant") จากโล่และสวมมงกุฎ สิงโตเป็นองค์ประกอบสำคัญของตราอาร์มของสวีเดนมาเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว
โล่ใช้ห้อยบนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟิมซึ่งเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์สูงสุดของสวีเดน

ธงประจำพระองค์ของพระมหากษัตริย์สวีเดน (Command sign) ได้รับการอนุมัติเป็นพระราชบัญญัติในปี ค.ศ. 1943 ธงประจำพระองค์ประกอบด้วยส่วนกลางของตราอาร์มแห่งชาติ ธงประจำพระองค์ที่เรียกว่า “His Majesty's Personal Command Banner” (อาจแปลความได้ว่า "ธงพระบรมราชโองการ") เป็นธงประจำพระองค์ที่เป็นเอกลักษณ์ และมีอยู่เพียงแถบธงเดียวเท่านั้น ที่สร้างโดย Einar Kedja ผู้เป็นศิลปินมุทราศาสตร์คนสำคัญของสวีเดน ตัวธงติดถาวรกับด้ามธงที่มียอดเป็นมงกุฎ

นอกจากจะเป็นตราอาร์มอย่างเป็นทางการของสวีเดนแล้ว ยังถือเป็นตราอาร์มส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน ซึ่งทำให้ทรงมีที่ออกพระราชประกาศให้สมาชิกในราชวงศ์เบอร์นาด็อต (Bernadotte) ผู้ใดก็ได้ใช้เป็นตราประจำตัวโดยการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดตามพระราชประสงค์

ตราอาร์มย่อส่วนใหญ่ใช้โดยรัฐบาลแห่งสวีเดนและสำนักงานต่างๆ ของรัฐบาล ฉะนั้นแต่ละสำนักงานก็จะมีสัญลักษณ์อื่นเพิ่มที่แสดงกิจการขององค์การที่ได้รับการอนุมัติจากสภามุทราศาสตร์แห่งรัฐของสวีเดน เช่นที่ใช้ปักบนเครื่องแบบของตำรวจสวีเดน
กระแส ชนะวงศ์

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ กระแส ชนะวงศ์ นายกสภามหาวิทยาลัยนเรศวรและสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกริก ผู้ก่อตั้งวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าพรรคพลังใหม่ อดีตรองหัวหน้าพรรคพลังธรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ และเป็นอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516

นายแพทย์ กระแส ชนะวงศ์ หรือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ดร.กระแส ชนะวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพ จากนั้นเข้าศึกษาหลักสูตรเตรียมแพทย์จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาสำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยมหิดล) ในปี พ.ศ. 2503

ในปี พ.ศ. 2510 สำเร็จปริญญาโท ด้านบริหารงานสาธารณสุข Diploma Tropical Public Health (D.T.P.H.) จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมาสำเร็จปริญญาเอก ด้านบริหารงานทางด้านประชากรศาสตร์ Doctor of Public Health (Dr. P.H.) จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2526

นอกจากนี้ นายแพทย์กระแสได้รับมอบ ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขามนุษยศาสตร์ (Ph.D) จากมหาวิทยาลัยบาเกียว ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี พ.ศ. 2528 และปริญญาคุรุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบริหารการศึกษา จากสถาบันราชภัฏมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2545

กระแส ชนะวงศ์ เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคพลังใหม่ ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าพรรค โดยในการเลือกตั้งครั้งนั้นพรรคพลังใหม่ มี ส.ส. จำนวน 12 คน และต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 เขาได้รับเลือกตั้งอีกสมัย แต่พรรคพลังใหม่ของเขาได้รับเลือกตั้งเข้าสภาเพียง 3 คน

ในปี พ.ศ. 2522 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในปีถัดมาได้ปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ กระทั่งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังการลงมติการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลกรณีการแจกเอกสารสิทธิที่ดิน ส.ป.ก.4-01 พรรคพลังธรรมถอนตัวออกจากการร่วมเป็นรัฐบาล เขาจึงลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีด้วย

ต่อมาในในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังธรรม

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคความหวังใหม่ อยู่ในลำดับที่ 11 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (ทักษิณ ชินวัตร)

ศาสตราจารย์นายแพทย์ ดร.กระแส ชนะวงศ์ มีความมุ่งมั่นในการที่จะพัฒนาคนในชนบทอยู่ตลอดเวลา ในช่วงแรกๆของชีวิตการทำงาน ท่านดูแลสุขภาพของประชาชนในชนบท ที่สุขศาลา อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จนกระทั่งได้รับรางวัลเกียรติยศ คือ รามอนแม็กไซไซ สาขาผู้นำชุมชน วาทะที่เป็นอมตะของท่านคือ " การศึกษาของชาวชนบท คือ อนาคตของประเทศ"

นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ เคยได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติในระดับต่างๆ อาทิ
ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย

ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย () เป็นตราอาร์มของประเทศอาร์มีเนียที่ได้รับการอนุมัติให้เป็นตราประจำชาติในปี ค.ศ. 1992 ตราประกอบด้วยอินทรีและสิงโตประคองโล่ ซึ่งเป็นการรวมระหว่างสัญลักษณ์ใหม่และเก่าเข้าด้วยกัน อินทรีและสิงโตเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่ราชอาณาจักรอาร์มีเนียในยุคแรกก่อนการประสูติของพระเยซู

ตราอาร์มปัจจุบันได้รับการอนุมัติให้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1992 โดยมติของสภาศาลสูงสุดแห่งอาร์มีเนีย เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2006 กฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินแห่งอาร์มีเนียก็ได้รับอนุมัติโดยรัฐสภาอาร์มีเนีย

ตัวโล่แบ่งออกเป็นช่องๆ ประกอบด้วย กลางโล่หลักเป็น “โล่ใน” ที่เป็นภาพของภูเขาอารารัตและเรือโนอาห์บนยอด ตามตำนานเชื่อกันว่าภูเขาอารารัตเป็นที่ที่เรือของโนอาห์ไปเกยเมื่อน้ำท่วมโลก ฉะนั้นภูเขาอารารัตจึงมีความสำคัญต่ออาร์มีเนียที่ใช้เป็นสัญลักษณ์หลักของตรา รอบ “โล่ใน” เป็นตราของราชวงศ์อาร์มีเนียเดิม ในบริเวณล่างซ้ายเป็นรูปอินทรีสองตัวหันหน้าเข้าหากันที่เป็นสัญลักษณ์ของดินแดนอาร์มีเนียภายใต้การปกครองของราชวงศ์อาร์แท็กเซียด (Artaxiad Dynasty) ที่ปกครองเมื่อร้อยปีก่อนคริสต์ศตวรรษ ตอนบนซ้ายเป็นสิงโตและกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิ (Bagratuni) ปกครองอาร์มีเนียในยุคกลางระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ภายใต้การปกครองบากราทูนิ อาร์มีเนียกลายมามีความเจริญทางการค้าและความสำคัญทางวัฒนธรรม บากราทูนิถูกพิชิตโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์และโดยเซลจุคในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทางมุมขวาเป็นภาพอินทรีสองหัวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย (Arsacid Dynasty of Armenia) ซึ่งเป็นราชวงศ์แรกที่ปกครองราชอาณาจักรคริสเตียนอาร์มีเนีย
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 3 (Tiridates III of Armenia) เป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นผู้นำในการเปลี่ยนราชอาณาจักรเป็นคริสเตียนในปี ค.ศ. 301 ราชวงศ์อาร์ซาซิดปกครองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงปี ค.ศ. 428 ทางมุมขวาล่างเป็นภาพสิงโตถือกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์รูเบนิด (Rubenid) ผู้ปกครองราชอาณาจักรอาร์มิเนียแห่งซิลิเซีย ที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนเมื่อมาถูกพิชิตโดยมามลุลและจักรวรรดิออตโตมัน

อินทรีประคองตราทางด้านซ้ายของโล่และสิงโตทางด้านขวา อินทรีเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์แท็กเซียดและต่อมาปรากฏบนตราของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย ขณะที่สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิและต่อมาของราชวงศ์รูเบนิด สัตว์ทั้งสองได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์เพราะคุณสมบัติของความมีอำนาจ ความกล้าหาญ ความอดทน ความมีสติปัญญา และความมีศักดิ์ในอาณาจักรสัตว์
ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์

ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์ (, ) เป็นตราอาร์มของประเทศไอซ์แลนด์เป็นตรากางเขนเงินบนพื้นตราสีน้ำเงินโดยมีกาเขนสีแดงเพลิงกลางกางเขนเงิน (เช่นเดียวกับที่ปรากฏบนธงชาติไอซ์แลนด์) รอบโล่เป็นเครื่องหมายผู้พิทักษ์สี่อย่างประคองตรา ยืนอยู่บนแผ่นหินลาวา (Pāhoehoe) ที่รวมทั้งวัว (Griðungur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงใต้, เหยี่ยว หรือ กริฟฟิน (Gammur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ, มังกร (Dreki) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงเหนือ และ ยักษ์ (Bergrisi) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงใต้ ในอดีตไอซ์แลนด์ให้ความสำคัญกับผู้พิทักษ์ทั้งสี่จนถึงกับออกฎหมายระหว่างสมัยไวกิงห้ามมิให้เรือยาวไวกิง (Longship) ที่มีสัญลักษณ์หน้าตาดุร้าย (ส่วนใหญ่เป็นหัวมังกรบนหัวเรือ) เข้าใกล้ท่าเรือในไอซ์แลนด์ เพราะอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ไม่เป็นที่พอใจของผู้พิทักษ์
อินสไปรัลคาร์เพตส์

อินสไปรัลคาร์เพตส์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากโอลดัมในเขตมหานครแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1983 โดย สตีเฟน โฮล์ท และแกรแฮม แลมเบิร์ต
พู่ประดับ (มุทราศาสตร์)

พู่ประดับ หรือ ประดับหลัง () ในมุทราศาสตร์ “พู่ประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็น ที่มีลักษณะเหมือนพู่ที่ผูกติดกับหมวกเกราะที่ตั้งอยู่เหนือโล่ภายในตราและเป็นฉากหลังของโล่ ในการบรรยายพู่ประดับมักจะกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ใช้สำหรับการป้องกัน (มักจะทำด้วยผ้าลินนิน) ที่ใช้โดยอัศวินบนหมวกเกราะ ประการที่สองเพื่อเป็นการช่วยลดความรุนแรงเมื่อถูกโจมตี ซึ่งทำให้วาดเป็นชายขาดเป็นริ้ว มีแต่ในบางกรณีที่เป็นผ้าทั้งชิ้นที่ปรากฏบนตราของนักบวชที่ใช้หมวกเกราะและพู่ประดับเพื่อแสดงว่านักบวชมิได้เข้าต่อสู้ในการรบ

โดยทั่วไปแล้วพู่ประดับจะนิยามว่า “mantled x, doubled” [lined] “y”(“พู่ประดับ ก สองด้าน [เส้นแบ่ง] ข”) ผ้าที่ใช้เป็นพู่มีสองด้านที่มักจะใช้สีที่เป็นที่เป็นสีหลักของตราหรือสีประจำเหล่า (ดูรายละเอียดการใช้สีในบทความผิวตรา) แต่ก็มีบางกรณีที่มิได้เป็นไปตามกฎที่ว่านี้หรือด้านหน้าอาจจะมีสองสีที่นิยามว่า “per pale of x and y”(“[พู่ประดับ] ผ่ากลาง สี ก และ สี ข”)  หรือทั้งด้านนอกและในจะผ่ากลางเป็นสองสี และบางครั้งก็จะแบ่งต่างไปจากการผ่ากลาง แต่ก็มีไม่มากนัก และที่มีบ้างคือการใช้ผ่ากลางที่เป็นผิวตราโลหะสองชนิด หรือพู่ประดับทั้งหมดเป็นสีเดียว พู่ประดับของ Black Loyalist Heritage Society เป็นพู่ที่เป็นเอกลักษณ์ที่เป็นพู่ที่ประกอบด้วยขนสัตว์สองนอกและใน (เออร์มินบุด้วยเออร์มิน) ตราแผ่นดินของแคนาดาพู่ประดับสองสีแดงและขาวหรือ “argent doubled gules” หรือ “พื้นขาว ด้านหลังสีแดง” ที่เป็นใบเมเปิล

ตราอาร์มของหลวงเช่นตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักรหรือตราประจำพระองค์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะมีนิยามพู่ประดับว่า “Or, lined ermine” หรือ “พื้นทอง, บุเออร์มิน” ซึ่งเป็นลักษณะที่สงวนไว้สำหรับพระมหากษัตริย์

ซิริล วูดส์ บารอนแห่งสเลนมีพู่ประดับที่นิยามว่า “tasselled Gold” หรือ “พู่ประดับปลายเป็นพู่สีทอง”

ในสมัยแรกของการออกแบบเครื่องยอดก่อนที่จะมีแพรประดับ ก็มีการใช้จุลมงกุฎและมาลา (chapeau) และสิ่งตกแต่งก็จะต่อเนื่องลงมาที่นิยามว่า “continued into the mantling” หรือ “ต่อลงมาเป็นพู่ประดับ” ซึ่งยังคงใช้กันมากในเยอรมนี
รักคืออะไร

รักคืออะไร เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของวงดิ อินโนเซ็นท์ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2527ซึ่งในอัลบั้มนี้ได้ต้อนรับ 2 สมาชิกใหม่ของวงคือไก่ เกียรติศักดิ์ ยันตะระประกรณ์ ในตำแหน่งมือกลองที่เข้ามาแทนโหนก เกรียงศักดิ์ที่ได้ลาออกไปและไชยรัตน์ ปฏิมาปกรณ์ จากวงฟอร์เอฟเวอร์ ในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดและมือกีตาร์ซึ่งก่อนหน้านั้นไชยรัตน์ได้เข้ามาเป็นนักดนตรีรับเชิญระหว่างออกทัวร์คอนเสิร์ตและแสดงทางโทรทัศน์ในอัลบั้ม เพียงกระซิบ และอัลบั้ม อยู่หอ ก่อนจะเข้ามาเป็นสมาชิกหลักของวงในอัลบั้มชุดนี้

ผลงานชุดนี้ทางวงเริ่มทำบทเพลงที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น มีทั้งเพลงแนวป็อป เพาเวอร์ บัลลาด อย่าง "สักวัน" ซึ่งมีความยาวกว่า 5 นาที เพลงแนวโพรเกรสซีฟ ร็อก อย่าง "สำนึก" และ "เมืองอะไร" 
ป็อป อย่าง "ขาดเธอ" "รักคืออะไร" รวมไปถึงป็อปร็อคอย่าง "ทางหนึ่งซึ่งหวัง" และ "สาวเฟี้ยวฟ้าว"

นอกจากนี้ยังนำบทเพลงเก่าๆ ของทางวงเอง มาร้อยเรียงเป็นเพลงเมดเล่ย์ ในชื่อเพลง "เมดเล่ย์ ดิ อินโนเซ้นท์" ซึ่งมีเพลงอย่าง "แม่กลอง","สอบตก" , "ไม่ลองไม่รู้", "ทาสความดี", "อยู่หอ", "ไม่เคยคิดเลย", "มนต์ไทรโยค" และ "ชีวิต" (บรรเลง)

ในส่วนท่อนเพลงเมดเล่ย์นั้น ท่อน "เสียงจากแม่กลอง" นั้น เสนีย์ ฉัตรวิชัย เป็นผู้ขับร้องแทน สิทธิศักดิ์ กิจเต่ง นักร้องนำเพลงนี้ในเวอร์ชันต้นฉบับ ตอนชุด "ขวัญใจนักเรียน" และ ท่อน "ไม่ลองไม่รู้" ขับร้องโดย ไชยรัตน์ ปฏิมาปกรณ์ แทนที่ เกรียงศักดิ์ จงธีระธรรม ผู้ที่ขับร้องเพลงนี้ในชุด "อยู่หอ"
พระเจ้ามีช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้ามีช็อน (?-ค.ศ. 331) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระโอรสในองค์ชายโค ดัล-โก ซึ่งถูกสำเร็จโทษโดยพระเชษฐาของพระองค์ (คือพระเจ้าพงซัง) และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าซอช็อน เมื่อพระบิดาถูกสำเร็จโทษ พระองค์จึงต้องหนีไปอยู่กับพ่อค้าเกลือคนหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าพงซังทรงถูกโค่นราชบัลลังก์โดยเหล่าขุนนางในปี ค.ศ. 300 ขุนนางทั้งหลายจึงออกตามหาพระองค์จนพบ และอัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาจนกระทั่งสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 331
โลกใบเก่า

โลกใบเก่า เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของดิ อินโนเซ็นท์ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2528 โดยในอัลบั้มนี้ทางวงได้แสดงฝีมือทางการเล่นดนตรีที่เพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่คุณไก่ เกียรติศักดิ์และคุณชัยรัตน์ได้ร่วมงานกับทางวงเพราะหลังจากจบทัวร์คอนเสิร์ตอัลบั้มชุดนี้ทั้งสองก็ได้ขอลาออกจากวง ผลงานชุดนี้ทางวงเอนเอียงดนตรีจากเพลงป็อปธรรมดา เข้าสู่ โพรเกรสซีฟ ร็อก เต็มรูปแบบ ในหลายๆเพลง เช่น "ไปตามกัน", "โลกใบเก่า", "กระต่ายเพ้อ"และยังพัฒนาดนตรีเต้นรำ แนวนิวเวฟของทางฝั่งอังกฤษ นำมาเรียบเรียงใส่ในผลงานเพลง ทั้งเพลงต้นฉบับของทางวงเอง และเพลงไทยสากลยุคเก่า อย่าง "พี่รักเธอคนเดียว" "ฝากฟ้าสั่งดิน" และ "เจ้าสาว" ที่นำมาเรียบเรียงด้วยดนตรีสมัยใหม่
ซิงเกิล "เพียงครึ่งใจ" คือเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุดจากชุดนั้น และ ขึ้นอันดับ 1 ตามสถานีวิทยุทั่วประเทศไทย

ผลตอบรับจากนักวิจารณ์เพลงไทยและหัวสมัยใหม่ในยุคนั้นอย่างนิตยสาร "Quiet Storm", "Nite Spot, "Supersonic", "Melody Maker" ฯลฯ ต่างยกย่องอัลบั้มชุดนี้ในแง่ดีและชื่นชมถึงความพิถีพิถันในการทำงานของทางวง ทำให้ ดิ อินโนเซ้นท์ เป็นที่แตกต่างและกล่าวถึงยอมรับในฝีมือกว่าวงสตริงวงอื่นในยุคนั้นนอกจาก "แกรนด์เอ็กซ์" และ "แมคอินทอช"
นุ้ย เชิญยิ้ม

ชูเกียรติ เอี่ยมสุข หรือชื่อในการแสดงว่า นุ้ย เชิญยิ้ม (5 มิถุนายน พ.ศ. 2517, อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก – ) เป็นนักแสดงตลก นักแสดง และพิธีกรชาวไทย เป็นน้องชายของโหน่ง ชะชะช่า นักแสดงตลก และเป็นสามีของ ศิริพร อยู่ยอด นักแสดงตลกและนักร้อง โดยมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน คือ ภูสิษฐ์ เอี่ยมสุข หรือภู
หยด (มุทราศาสตร์)

หยด หรือ หยาด() ในมุทราศาสตร์ “หยด” เป็นองค์ประกอบในกลุ่มเครื่องหมายที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นมีลักษณะเหมือนหยดน้ำ ที่มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่าที่แปลว่า “หยดเล็ก”

ชนิดของ “หยด” อาจจะนิยามด้วยผิวตรา เช่น “goutte argent” (“หยดเงิน”) หรืออาจจะใช้ชื่อเฉพาะสำหรับหยดชนิดต่างๆ เช่น “goutte d'eau” (“หยดน้ำ”)

ลักษณะของผิวตราจะบ่งความหมายของ “หยด”
ในการออกแบบตราอาร์มในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาทรงหยดจะเป็นหยักอ่อนเช่นที่แสดงในภาพ แต่ในสมัยต่อมาทรงจะเรียบขึ้น อ้วนขึ้น และสมส่วนกันทั้งสองข้าง

ในการใช้สมัยแรกๆ หยดจะประไปทั่วโล่ที่เรียกว่า “goutty” หรือ “gutty” (“ประหยด” ()) จนในสมัยต่อมาเท่านั้นที่หยดกลายมาเป็น “เครื่องหมาย” ที่เป็นของตนเอง