seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
นกหกเล็กปากดำ

นกหกเล็กปากดำ () เป็นนกแก้วสีเขียวขนาดเล็ก พบในประเทศไทยไปจนถึงบอร์เนียว กินดอกไม้ หน่ออ่อน ผลไม้ และเมล็ดเป็นอาหาร

นกหกเล็กปากดำยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 12-14.5 เซนติเมตร ตัวป้อม คอสั้น หัวโต ปากเล็กหนาและค่อนข้างแบนข้าง สันปากบนโค้งงุ้มลงมา ปลายปากแหลม คลุมปลายปากล่าง ลิ้นสั้นเป็นก้อนเนื้อหนา โคนปากบนเป็นแผ่นหนังเปลือยเปล่านิ่มที่มีรูจมูก 2 รูป เปิดออก ปีกกว้างและปลายปีกแหลม ขนปลายปีกมี 10 เส้น ขนหางสั้นมากและปลายหางมน ขนหางมี 12 เส้น มีนิ้วเท้าข้างละ 4 นิ้ว ยื่นไปข้างหน้า 2 นิ้ว และยื่นไปข้างหลัง 2 นิ้ว ปากสีดำ ม่านตาสีน้ำตาลไหม้ ขาและนิ้วเท้าสีน้ำตาลออกเหลือง สองเพศมีสีแตกต่างกัน

ตัวผู้ หัวและลำตัวสีเขียวสด ลำตัวส่วนบนมีสีเข้มกว่าลำตัวส่วนล่าง แต่กลางกระหม่อมมีแต้มสีน้ำเงิน กึ่งกลางหลังตอนบนเป็นแถบสีน้ำตาลเจือส้ม หลังตอนล่างมีแถบสีเหลืองพาดขวาง ตะโพกและขนคลุมบนโคนหางสีแดงสด ขนคลุมปีก ขนกลางปีกและขนปลายปีกมีครีบขนด้านในสีคล้ำ ขนคลุมใต้ปีกสีเขียว ใต้ปีกสีฟ้า หางสีเขียวสด แต่ใต้หางสีฟ้า ใต้คอและอกตอนบนเป็นแถบสีแดงสด สีข้างเจือสีเหลืองเล็กน้อย ตัวเมียหัวและลำตัวสีเขียวสดคล้ายตัวผู้ แต่สีหม่นกว่าเล็กน้อย ลำตัวส่วนล่างออกสีเหลือง แต้มสีน้ำเงินที่กลางกระหม่อมคล้ำกว่า และแถบสีส้มที่กลางหลังตอนบนแคบกว่า ไม่มีแถบสีแดงที่อกและแถบสีเหลืองที่หลังตอนล่าง

พบในประเทศไทยไปจนถึงบอร์เนียว ประเทศไทยพบในภาคใต้ ในจังหวัดกระบี่ พัทลุง สงขลา สตูล ปัตตานี นราธิวาส และยะลา
โรงเรียนวิชูทิศ

โรงเรียนวิชูทิศ เป็นโรงเรียนในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

โรงเรียนวิชูทิศ สำนักงานเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร เริ่มทำการก่อสร้างเมื่อวันที่ 13 เมษายน 2503 ภายในบริเวณที่ดินเทศบาลของกรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ สร้างด้วยเงินงบประมาณประจำปีของเทศบาลกรุงเทพมหานครประกอบด้วยอาคารบ้านไม้ 2 ชั้น ขนาด 8 ห้องเรียน หอประชุม 1 หลัง บ้านพักครูเป็นเรื่อง 1 แถว ขนาด 6 ห้อง บ้านพักนักการภารโรง 1 หลัง

โรงเรียนวิชูทิศได้เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2504 และทำพิธีเปิดป้ายชื่อโรงเรียน วิชูทิศ ในวันที่ 27 พฤษภาคม 2504 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันสถาปนาเทศบาลกรุงเทพมหานคร
วิชูทิศพร้อมเพรียงเพื่อเกรียงไกร ด้วยจิตใจพัฒนาสามัคคี
ยึดวินัยพร้อมน้ำใจด้วยไมตรี เพื่อชีพนี้มีสุขเพื่อทุกคน
ศาสน์ กษิตรย์ น้อมไว้กับใจตน จะอดทนมุ่งทำดีไม่มีคลาย
พร้อมสละพลีให้ทั้งใจและกาย ตราบจนตายวิชูทิศแนบจิตเรา

โดยที่ใน
ปลาฉลามพอร์ตแจ็กสัน

ปลาฉลามพอร์ตแจ็กสัน (; ) เป็นปลาฉลามขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Heterodontidae

ปลาฉลามพอร์ตแจ็กสันเป็นปลาฉลามขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ มีความยาวประมาณ 100-120 เซนติเมตร และพบยาวเต็มที่ 1.67 เมตร มีลำตัวยาวทรงกระบอก มีส่วนหัวที่เหลี่ยมคล้ายกับหัวของวัว ปากมีขนาดเล็ก และมีฟันซี่เล็ก ๆ ที่ไม่แหลมคม ใช้สำหรับกินสัตว์มีเปลือกตามหน้าดินชนิดต่าง ๆ, เม่นทะเล และหอยเป็นอาหารโดยเฉพาะ

นอกจากนี้แล้วมีรายงานว่า ที่ครีบหลัง 2 ครีบ มีเงี่ยงที่มีพิษ

ปลาฉลามพอร์ตแจ็กสันเป็นปลาที่หากินและอาศัยอยู่บริเวณหน้าดิน พื้นทะเล รอบ ๆ ออสเตรเลีย เช่น ท่าเรือแจ็กสัน หรือ อ่าวซิดนีย์ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก

ปลาฉลามพอร์ตแจ็กสันเป็นปลาที่มีวงจรชีวิตค่อนข้างมหัศจรรย์ กล่าวคือ เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ ซึ่งเชื่อว่าลักษณะเดียวกับปลาฉลามในยุคจูราสซิคแพร่ขยายพันธุ์เช่นเดียวกัน ลักษณะของไข่จะมีลักษณะเป็นเกลียวคล้ายกับที่เปิดจุกไวน์สีคล้ำ ปลาตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าปลาตัวผู้ จะวางไข่ครั้งละ 2 ฟอง การผสมพันธุ์จะเกิดในช่วงที่พระจันทร์เต็มดวงที่น้ำขึ้นเต็มที่ ปลาจะว่ายมารวมตัวกันนับร้อยตัว ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายกัดที่ครีบหลังตัวเมีย เมื่อออกไข่แล้ว ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายใช้ปากคาบไข่ไปซ่อนไว้ในกอสาหร่ายเพื่อให้ปกป้องไข่ ซึ่งจะเวลา 9 เดือน ที่ลูกปลาจะฟักออกมา เมื่อลูกปลาออกมาแล้ว จะว่ายน้ำเข้าสู่ชายฝั่งและเลี้ยงดูตัวเองบริเวณนั้น เช่น ป่าโกงกาง, ปากแม่น้ำ เป็นต้น ปลาจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 25 ปี
เบนดิ้ง เดอะ รูลส์

เบนดิ้ง เดอะ รูลส์ เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2012 กำกับโดย อาร์ตี้ แมนเดลเบิร์ก โดยผลิตจาก ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส ค่ายภาพยนตร์ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี นำแสดงโดย อดีตนักมวยปล้ำอาชีพ อดัม "เอดจ์" โคปแลนด์ และ เจมมี เคนนาดี โดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีกำหนดออกฉายในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2012 ทุกโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกา
อันดับปลาฉลามหัววัว

อันดับปลาฉลามหัววัว () เป็นอันดับของปลาในชั้นปลากระดูกอ่อน ในชั้นย่อยปลาฉลามจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Heterodontiformes

รูปร่างโดยรวมของปลาฉลามในอันดับนี้ คือ มีช่องเปิดเหงือก 3 ช่องสุดท้ายอยู่เหนือจุดเริ่มต้นของครีบอก ช่องรับน้ำมีขนาดเล็กอยู่ทางด้านหลังของตา ไม่มีหนวด มีร่องลึกเชื่อมระหว่างจมูกกับปาก แผ่นเนื้อที่อยู่ทางด้านหน้าของปากยาวถึงปาก ไม่มีแผ่นหนังปิดตา มีส่วนหัวที่เป็นทรงสี่เหลี่ยมและสั้นคล้ายกับส่วนหัวของวัวอันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีครีบหลัง 2 ครีบ ซึ่งมีเงี่ยงที่มีรายงานว่ามีพิษ

เป็นปลาฉลามขนาดเล็ก มีความยาวประมาณ 1.50 เซนติเมตร อาศัยและหากินตามพื้นทะเล และเป็นปลาที่ถือกำเนิดขึ้นในยุคจูแรซซิก ออกลูกเป็นไข่ ไข่มีลักษณะคล้ายกับเกลียวที่เปิดจุกไวน์มีสีคล้ำ ตามกอสาหร่าย ไข่บางส่วนจะถูกกระแสน้ำซัดขึ้นไปเกยหาดไม่มีโอกาสฟักเป็นตัว ในส่วนที่ฟักเป็นตัวจะใช้เวลาประมาณ 9 เดือน

มีเพียงวงศ์เดียว และสกุลเดียวเท่านั้น แบ่งออกได้เป็น 8 ชนิด ได้แก่
นกกะปูดใหญ่

นกกะปูดใหญ่ หรือ นกกดเพลิง () เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) แต่ไม่ใช่นกปรสิต เป็นนกประจำถิ่นที่มีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเอเชีย จากประเทศอินเดียไปทางตะวันออกถึงจีนและลงไปทางใต้ถึงอินโดนีเซีย แบ่งออกเป็นหลายชนิดย่อย

นกกะปูดใหญ่มีขนาดใหญ่คล้ายอีกา มีหางยาว และมีปีกสีน้ำตาลทองแดง พบในแหล่งที่อยู่อาศัยหลากหลายจากป่าถึงพื้นเพาะปลูก และสวนในเมืองใหญ่ เป็นนกมักมีพฤติกรรมปีนป่ายตามพุ่มไม้หรือเดินอยู่ตามพื้นดินเพื่อหาแมลง ไข่ หรือลูกนกชนิดอื่นกินเป็นอาหาร

นกกะปูดใหญ่เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกคัดคู ยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 48-52 ซม. ลำตัวค่อนข้างยาว ปากหนาและสันปากบนโค้งลงตอนปลาย ตอนปลายสุดงุ้มลงคลุมปลายปากล่าง ขนบริเวณหัว ลำคอ และอกค่อนข้างน้อยและเส้นขนค่อนข้างแข็ง ปีกค่อนข้างสั้นและมนกลม ขนปลายปีกมี 9 เส้น หางค่อนข้างยาวและปลายหางมน ขนหางมี 8 เส้น ขนหางแต่ละคู่ยาวลดหลั่นกันลงไปและสามารถแผ่ออกได้เหมือนพัด ขาค่อนข้างยาว หนาและแข็งแรง นิ้วเท้ามีข้างละ 4 นิ้ว นิ้วหลังมีเล็บยาวค่อนข้างตรง

สองเพศมีสีสันเหมือนกัน แต่นกตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่านกตัวผู้เล็กน้อย ปากสีดำ ม่านตาสีแดง หัว คอ และหลังตอนบนสีดำเหลือบเขียวเล็กน้อย แต่หลังตอนบนเหลือบสีน้ำตาลและม่วงด้วย ก้านขนบริเวณหัว คอ และอกสีดำเป็นมัน หลังตอนล่างและปีกสีน้ำตาลแกมแดง แต่ขนปลายปีกสีดำคล้ำๆ หางสีดำเหลือบเขียวหม่น ขนคลุมใต้ปีกสีดำ ขาและนิ้วเท้าสีดำ

นกวัยอ่อนมีชุดขนสีดำคล้ำมีจุดบนกระหม่อมและมีแถบสีขาวบนส่วนล่างและหาง

ชนิดย่อยที่ได้รับการตั้งชื่อตามชนิดพบในหุบเขาอินดัส (Indus Valley) ผ่านเขตย่อยหิมาลายัน (sub-Himalayan) และที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคา (Gangetic plains) ไปจนถึงประเทศเนปาล รัฐอัสสัม และตีนเขาในประเทศภูฏาน และตอนใต้ของจีน (เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลเจ้อเจียง, มณฑลฝูเจี้ยน)
โทนี พูลิส

โทนี พูลิส () มีชื่อเต็มว่า แอนโทนี ริชาร์ด พูลิส (Anthony Richard Pulis) เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1958 ในเมืองนิวพอร์ตของเวลส์ อดีตเคยเป็นนักฟุตบอลในเวลส์ เช่น จิลลิงงัม, นิวพอร์ตคันทรี, บริสตอลโรเวอส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 และเลิกเล่นไปในปี ค.ศ. 1992 แล้วหันมาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลแทน โดยมีเอกลักษณ์ประจำตัว คือ นิยมสวมหมวกแก๊ปขณะทำหน้าที่ เป็นอดีตผู้จัดการทีมสโตกซิตี

ต่อมาพูลิสได้เป็นผู้จัดการคริสตัลพาเลซ โดยเข้ามาทำหน้าที่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ในขณะที่ทีมมีคะแนนเพียง 4 แต้มเท่านั้น แต่เมื่อจบฤดูกาลสามารถนำพาทีมให้อยู่ในอันดับที่ 11 ได้อย่างน่าทึ่ง และได้รับรางวัลผู้จัดการยอดเยี่ยมแห่งปีของพรีเมียร์ลีก แต่ทว่าพูลิสเป็นได้เพียงฤดูกาลเดียวก็ได้ประกาศลาออก เพราะมีปัญหาข้ดแย้งกับประธานสโมสร คือ สตีฟ แพริช เรื่องการซื้อนักฟุตบอลใหม่เข้าทีม ซึ่งการลาออกครั้งนี้ได้เกิดขึ้นก่อนที่จะเริ่มฤดูกาล 2014-15 เพียงไม่กี่วัน

ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2015 โทนี พูลิส ก็ได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ด้วยสัญญา 2 ปีครึ่ง โดยทำหน้าที่ครั้งแรกในการคุมทีมพบกับ เกตส์เฮด ทีมในระดับคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ ในรายการเอฟเอคัพ 2014–15 ที่สนามเดอะฮอว์ธอร์น โดยเวสต์บรอมมิชอัลเบียนเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 7-0 ประตู ในวันที่ 3 มกราคม ปีเดียวกัน
โอเวน คอยล์

โอเวน คอลัมบา คอยล์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1966 ในเมือง ไพรสเลย์ ที่ประเทศสก็อตแลนด์ คอยล์เป็นที่โดดเด่นในวงการฟุตบอลสก็อตแลนด์ ในสมัยนั้นเป็นเพราะคอยส์ได้เล่นให้ฟุตบอลในประเทศสก็อตแลนด์และประเทศอังกฤษรวมกันแล้วเป็น 14 ทีม คอยส์ลงเล่นทั้งหมด 668 นัด ทำไป 249 ประตู ซึ่งขึ้นชื่อเป็นนักเตะในตำนานคนหนึ่งของประเทศสก็อตแลนด์
โดยคอลย์ได้เล่นตั้งแต่ปี 1985 ถึง ปี 2007 และ ฟุตบอลทีมชาติสก็อตแลนด์ด้วยเขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริง 88 นัด ทำไป 20 ประตู และในช่วงปี
2007 คอยล์ได้ลาออกจากเป็นนักฟุตบอล และ 3 ปีหลังต่อมา คอยล์ได้มาเป็นผู้จัดการทีมของ สโมสรฟุตบอลโบลตันวันเดอเรอส์ ในปัจจุบัน
หัวเทียน

หัวเทียน เป็นอุปกรณ์ทำหน้าที่เพื่อการจุดระเบิดของเครื่องยนต์ โดยปล่อยกระแสไฟแรงดันสูง หัวเทียนเป็นกลไกสำคัญต่อเครื่องยนต์ที่ใช้เชื้อเพลิง เบนซิน และแก๊ส หรือก๊าซ โดยทั่วไปหัวเทียนจะรับแรงดันกระแสไฟฟ้าไม่ต่ำกว่า 10,000 โวลต์ ทนความร้อนได้ไม่ต่ำกว่า 2,000 องศาเซลเซียส รับแรงอัดได้อย่างน้อย 50 กก./ตร.ซม. และมีอายุการใช้งานค่อนข้างนาน

หัวเทียน มีหลายชนิด บางชนิดมี 2 เขี้ยว บางชนิดมี 4 เขี้ยว ในรถยนต์ที่ใช้แก๊สอัตราส่วนผสมบาง หรือ รถยนต์ที่ใช้เอทานอล ที่อัตราส่วนผสมอากาศต่อเชื้อเพลิง มีค่า 14.7:1 หรือ 14:1,15:1 ควรใช้หัวเทียนที่มีหลายเขี้ยว
วราวงษ์ พันธุ์ศิลา

นายวราวงษ์ พันธุ์ศิลา (เกิด 21 ตุลาคม พ.ศ. 2504) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

วราวงษ์ พันธุ์ศิลา เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรของนายประยงค์ และนางอุทัยวรรณ พันธุ์ศิลา มีพี่น้อง 5 คน สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปัจจุบันมีสถานะโสด 
อดีตเป็นรองประธานสภาจังหวัดร้อยเอ็ด ตั้งแต่ พ.ศ. 2538-2543 ปี พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในสังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 3 พ่ายให้กับนายสานิต ว่องสัธนพงษ์ จากพรรคเสรีธรรม ต่อมา พ.ศ. 2548 นายวราวงษ์ย้ายไปสังกัดพรรคมหาชน และได้รับคะแนนเพียง 1,735 คะแนนเท่านั้น

พ.ศ. 2550 กลับมาลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 3 ของเขต (มี ส.ส. ได้ 3 คน) และปี พ.ศ. 2554 ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่สองในสังกัดพรรคเพื่อไทย
วราวงษ์ พันธุ์ศิลา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
นิรมิต สุจารี

นายนิรมิต สุจารี (เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2499) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

นิรมิต สุจารี เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายเจียม และนางทองย้อย สุจารี มีพี่น้อง 4 คน สำเร็จการศึกษาศึกษาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนางดุษฎี สุจารี มีบุตร 3 คน
อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ไม่ได้รับเลือก พ่ายให้กับนายเอกภาพ พลซื่อ จากพรรคเสรีธรรม ต่อมาจึงกลับลงไปเล่นการเมืองท้องถิ่นอีกครั้ง และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด

กระทั่งปี พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสังกัดพรรคพลังประชาชน ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และปี พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 สังกัดพรรคเพื่อไทย
นิรมิต สุจารี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
สามนิ้วแห่งฮาร์ดดิงคันทรี

สามนิ้วแห่งฮาร์ดดิงคันทรี () เป็นฉายาที่มอบให้แก่หมาป่าโทนตัวผู้ในอเมริกาเหนือ ซึ่งคุกคามปศุสัตว์ในฮาร์ดดิงคันทรี (Harding County) รัฐเซาท์ดาโคตาเป็นเวลาถึงสิบสามปีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มันมีอาณาเขตการล่าไกลไปถึงตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐนอร์ทดาโคตาและลงใต้ไปถึงทางตะวันออกของรัฐมอนแทนา

สามนิ้วเริ่มก่อการเมื่อปี ค.ศ. 1912 ก่อนจะกลายเป็นนักฆ่าปศุสัตว์อย่างเต็มตัวใน ค.ศ. 1917 ประมาณการว่ามูลค่าของปศุสัตว์ที่ถูกฆ่าสูงถึง $50,000 ในตลอดสิบสามปีที่มันก่อการ เท่าที่ทราบมันฆ่าแกะถึง 66 ตัวในสองคืนก่อนที่จะถูกจับได้ไม่นาน สามนิ้วถูกไล่ล่าด้วยกำลังคนมากกว่า 150 คน แต่กลับติดกับดักถูกจับได้ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1925 ในทุ่งเลี้ยงสัตว์คาเฮาน์ (Kahoun) ใกล้แกลอัป (Gallup) รัฐเซาท์ดาโคตา โดยไคลด์ เอฟ. บริกก์ (Clyde F. Briggs) สารวัตรควบคุมสัตว์ล่าเหยื่อประจำรัฐ

ตอนแรกวางแผนจะนำสามนิ้วไปที่บัฟฟาโลคันทรี (Buffalo County) แบบยังมีชีวิต แต่กลับมาตายเสียก่อน คาดว่า มันมีอายุประมาณ 20 ปี ยาว 6 ฟุต หนัก 75 - 80 ปอนด์
สัตว์กินคนแห่งซาโว

สัตว์กินคนแห่งซาโว () คือคู่สิงโตกินคนที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีส่วนในการตายของคนงานก่อสร้างทางรถไฟเคนยา-ยูกันดาระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1898

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1898 สหราชอาณาจักรได้เริ่มสร้างสะพานทางรถไฟข้ามแม่น้ำซาโวในประเทศเคนยาโดยมีผู้รับผิดชอบโครงการนี้คือ พันโท จอห์น เฮนรี แพตเทอร์สัน ระหว่างเก้าเดือนในการก่อสร้าง สิงโตซาโวตัวผู้สองตัวได้ย่องมาที่ค่ายพักลากคนงานชาวอินเดียจากเต็นท์ไปกินในเวลากลางคืน คนงานได้พยายามทำให้สิงโตตกใจกลัวและก่อกองไฟ และสร้างรั้วหนามรอบแค้มป์งานเพื่อป้องกันสัตว์กินคนแต่กลับไร้ประโยชน์ สิงโตสามารถคลานผ่านรั้วหนามมาได้ หลังการโจมตีครั้งใหม่ คนงานหลายร้อยคนหนีออกจากซาโวทำให้การสร้างสะพานหยุดชะงัก แพตเทอร์สันได้วางกับดักและซุ่มยิงจากต้นไม้ในเวลากลางคืนหลายครั้ง หลังประสบความล้มเหลวหลายครั้ง เขายิงสิงโตตัวแรกได้ในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1898 สามสัปดาห์ต่อมา สิงโตตัวที่สองถูกพบและฆ่าตาย สิงโตตัวแรกวัดได้ยาว 9 ฟุต 8 นิ้ว จากปลายจมูกจรดหาง ใช้คนถึงแปดคนในการแบกซากกลับแคมป์ คนงานก่อสร้างกลับมาและสร้างสะพานเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899 จำนวนผู้ตกเป็นเหยื่อของสิงโตนั้นไม่แน่ชัด แพตเทอร์สันอ้างว่ามีผู้ที่ตกเป็นเหยื่อถึง 135 คน

ปัจจุบัน สะพานและสถานที่เกิดเหตุตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติซาโว ในเคนยา ประมาณ 200 ไมล์ (300 กิโลเมตร) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงไนโรบี ที่พิกัด

ในปี ค.ศ. 1996 ฮอลลีวูดได้มีการสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ในชื่อ "The Ghost and the Darkness" นำแสดงโดย วัล คิลเมอร์ และไมเคิล ดักลาส
เต็มเวลา

การทำงานเต็มเวลา () เป็นการที่ลูกจ้างทำงานเต็มครบตามจำนวนชั่วโมงที่กำหนดโดยนายจ้าง การจ้างงานเต็มเวลามักมากับสวัสดิการที่ไม่มีในการจ้างงานแบบ part-time จ้างงานแบบชั่วคราว จ้างงานแบบยืดหยุ่น สวัสดิการเหล่านี้ได้แก่ วันลาพักร้อน วันลาป่วย และประกันสุขภาพ งานที่ทำเต็มเวลาถือเป็นอาชีพ และมักจะมีชั่วโมงทำงานต่อสัปดาห์มากกว่างาน part-time

นิยามของคำว่า เต็มเวลา แตกต่างกันสำหรับแต่ละนายจ้าง และกะงานที่ลูกจ้างทำ สัปดาห์ทำงาน "มาตรฐาน" ทั่วไปประกอบไปด้วย 5 วัน โดยทำงานวันละ 8 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้นเป็น 40 ชั่วโมง ในขณะที่สัปดาห์ทำงานที่มี 4 วัน มักจะทำงานวันละ 10 ชั่วโมง ในขณะที่งานกะละ 12 ชั่วโมง เพียงสามวันต่อสัปดาห์ (36 ชั่วโมง) มักนับเป็นงานเต็มเวลา เพื่อชดเชยกับความเหนื่อยหล้าจากการทำงานติดต่อกันเป็นเวลานาน

ในแต่ละประเทศการทำงานเต็มเวลาในหนึ่งสัปดาห์มีจำนวนชั่วโมงทำงานต่างกัน

ลูกจ้างที่ทำงานเกินกว่าเวลาที่กำหนดไว้ ถือว่าเป็นการทำงานล่วงเวลา และจะได้ค่าแรงล่วงเวลาเพิ่ม (แต่มิได้เพิ่มฐานเงินเดือน)

“เต็มเวลา” ในบริบทของการศึกษา หมายถึง ปริมาณวิชาเรียนเต็มที่ที่นักเรียน นิสิต นักศึกษา (โดยเฉพาะในสถาบันอุดมศึกษา) ต้องลงทะเบียนในแต่ละภาคการศึกษา โดยทั่วไปแล้วอยู่ 12 credit hour หรือมากกว่า (เทียบเท่ากับเวลาเรียนฟังบรรยาย 12 ชั่วโมงต่อสัปดาห์) "ชั่วโมงปฏิบัติการ" อาจนับเพียงครึ่งหรือหนึ่งในสามของ credit hour ในหลายประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และออสเตรเลีย นักเรียนต่างชาติ ต้องเป็นผู้เรียนเต็มเวลาเพื่อรักษาสถานภาพวีซ่านักเรียน
คีโตโคนาโซล

คีโตโคนาโซล () เป็นกลุ่มยาต้านเชื้อราในกลุ่มเอโซล (Azole antifungals) ผลิตจากสารสังเคราะห์อนุพันธ์ของอิมิดาโซลไดออกโซโลน (imidazole dioxolone) ในทางการแพทย์ใช้สำหรับรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อราอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นในส่วนต่างๆ ของร่างกาย

ยาคีโตโคนาโซล สามารถใช้ได้ทั้งการรับประทานโดยรับประทานพร้อมอาหาร และใช้ทาภายนอกบริเวณที่ติดเชื้อ

อาการไม่พึงประสงค์ที่พบในกรณีใช้ยาชนิดรับประทานในทางการแพทย์ถือว่าพบน้อย เช่น มีไข้และหนาวสั่น มีผื่นที่ผิวหนังหรือมีอาการคันที่ผิวหนัง ส่วนอาการที่ทางการแพทย์ถือว่าพบได้น้อยมาก เช่น ปัสสาวะสีเข้มกว่าปกติ มีไข้และเจ็บคอ เบื่ออาหาร อุจจาระสีซีดกว่าปกติ มีผื่นแดง (reddening) ตุ่มน้ำใส (blistering) สีของผิวหนังซีดหรือมีการหลุดลอกของผิวหนังและเยื่อบุผิวหนังปวดท้อง เลือดออกผิดปกติหรือมีจ้ำเลือดเกิดขึ้น เหนื่อยล้าหรืออ่อนเพลียมากกว่าปกติ ตัวและตาเหลือง

ส่วนอาการที่เกิดในกรณีใช้ทาภายนอกอาจมีอาการปวดแสบปวดร้อน อาการคัน ซึ่งโอกาสพบมีน้อยมาก แม้มีอาการแต่อาการเหล่านี้อาจจะเป็นอยู่เพียงชั่วคราว
ภาษาฮาไซติก

ภาษาฮาไซติก (Hasaitic) เป็นภาษาอาระเบียเหนือโบราณที่พบในจารึกในจังหวัดตะวันออกของซาอุดิอาระเบีย ที่ ทัช กวาติฟ รัส ตานูรา อับไกวก์ในบริเวณอัลฮาซาและที่อูรุก เขียนด้วยอักษรอาระเบียใต้ มีอายุราว 300 – 200 ปี ก่อนคริสตกาล
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย

อินโดนีเซียแอร์เอเชีย () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ ที่อยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ให้บริการเที่ยวบินในประเทศอินโดนีเซีย และ ระหว่างประเทศ
โดยมีฐานบินหลักอยู่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติ ซูการ์โนฮัตตา จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ณ วันที่ 15 เมษายน 2552 เที่ยวบินภายในประเทศทั้งหมด ของอินโดนีเซียแอร์เอเชียจาก ท่าอากาศยานนานาชาติ ซูการ์โนฮัตตา จาการ์ตาได้เริ่มปฏิบัติการจาก อาคารเทอร์มินอล 3 แต่เที่ยวบินระหว่าประเทศยังคงปฏิบัติการจาก อาคารเทอร์มินอล 2D ก่อนที่จะย้ายไปอาคารเทอร์มินอล 3 ในเวลาต่อมา

อินโดนีเซียแอร์เอเชียได้รับการจัดอันดับจากการบินพลเรือนของอินโดนีเซียให้อยู่ในอันดับที่ 1 ทางด้านความปลอดภัยของอากาศยานและสายการบิน และ ยังครองส่วนแบ่งการตลาดภายในประเทศ มากถึงร้อยละ 41.50.ด้วย

อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เริ่มมาจากสายการบิน Awair (Air Wagon International) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2542 โดยนายAbdurrahman Wahid, อดีตประธาน Nahdlatul Ulama Muslim organisation นายAbdurrahman Wahid มีหุ้นอยู่ในสายการบินถึง 40% และเริ่มดำเนินการเมื่อ 22 มิถุนายน 2543 ด้วยเครื่องบินแอร์บัส 300/310 แต่ทุกเที่ยวถูกระงับในปี 2545, สายการบินAwair ได้ตัดสินเข้าร่วมกับ แอร์เอเชีย ซึ่งเป็นสายการบินจากมาเลเซียในเดือธันวาคม ปี 2547 และเปลี่ยนชื่อเป็น อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2548 เพื่อให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับ สายการบิน แอร์เอเชีย

บริษัท CIMB หลักทรัพย์อินโดนีเซียและเครดิตสวิสหลักทรัพย์ประเทศอินโดนีเซีย ได้ร่วมเข้าถือหุ้นด้วย 20%
จำนวนฝูงบินของสายการบินอินโดนีเซียแอร์เอเชีย วันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2556

กลุ่มแอร์เอเชีย กลุ่มแอร์เอเชียเป็นกลุ่มสายการบินต้นทุนต่ำรายใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียที่ดำเนินการโดยฝูงบินแอร์บัสทั้งหมด โดยสายการบินยังเป็นลูกค้าเครื่องบินตระกูล เอ320 รายใหญ่ที่สุดด้วยคำสั่งซื้อเครื่องบินทั้งหมด 475 ลำ แบ่งออกเป็น เอ320 นีโอ จำนวน 264 ลำ และเอ320 ซีโอ จำนวน 211 ลำ แอร์เอเชียเอ็กซ์ สั่งซื้อเครื่องบินลำตัวกว้าง เอ330-300 จำนวน 26 ลำ และ เอ350 เอ็กซ์ดับเบิลยูบีอีกจำนวน 10 ลำ ปัจจุบันเครื่องบินแอร์บัสทั้งสิ้น 141 ลำกำลังให้บริการจาก 16 ฐานการบินของกลุ่มแอร์เอเชีย ( ไทยแอร์เอเชีย FD, แอร์เอเชียมาเลเซีย AK, อินโดนีเซียแอร์เอเชีย QZ, แอร์เอเชียเจแปน JW, แอร์เอเชียฟิลิปปินส์ PQ,  แอร์เอเชียเซสต์ Z2, แอร์เอเชีย เอกซ์ D7, ไทยแอร์เอเชียเอกซ์ XJ )
คณะกรรมาธิการแม่น้ำโขง

คณะกรรมาธิการแม่น้ำโขง () เป็นองค์การร่วมมือระหว่างรัฐบาล เพื่อส่งเสริมและประสานงาน จัดการและพัฒนาแหล่งน้ำและทรัพยากรอื่น ที่เกี่ยวข้องอย่างยั่งยืน เพื่อผลประโยชน์ร่วมกันระหว่างประเทศสมาชิก และประชาชนให้มีความเป็นอยู่ที่ดี ด้วยแผนยุทธศาสตร์และกิจกรรมต่าง ๆ และให้ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และให้คำแนะนำด้านนโยบาย
วงศ์เม่นโลกเก่า

เม่นโลกเก่า () เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) จำพวกเม่นวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hystricidae

มีลักษณะทั่วไปตัวยาวเต็มที่ประมาณ 2 ฟุต หรือ 2 ฟุตครึ่ง ขาสั้น มีลักษณะเด่น คือ มีขนที่บริเวณหลังและช่วงท้ายลำตัวแข็งยาวเป็นหนามมีลายสลับสีขาวดำ บางอันอาจยาวได้ถึง 1 ฟุต ปลายแหลมเหมือนปลายหอกหรือลูกศร ซึ่งเอาไว้ป้องกันตัวจากศัตรูที่รุกราน ซึ่งทำให้แผลอักเสบติดเชื้อได้

เม่น เป็นสัตว์ที่หากินและอยู่อาศัยเพียงลำพังตัวเดียวหรือไม่ก็อยู่เป็นคู่ หากินในเวลากลางคืน กลางวันจะนอนหลับพักผ่อนในโพรงดินที่ขุดขึ้นมาเอง หากินรากพืชหรือผลไม้ เป็นอาหารหลัก ถ้าถูกคุกคาม เม่นจะวิ่งหนี ถ้าหากจวนตัวเมื่อไหร่จะหยุดและพองขน พร้อมกับสั่นขนให้เกิดเสียงสั่นซ่า พร้อมกับกระทืบเท้าลงพื้นดินเป็นการขู่ หากยังไม่หยุดคุกคาม เม่นจะหยุดกะทันหันหรือบางครั้งอาจจะถอยหลังวิ่งเข้าหา ซึ่งขนแหลมเหล่านี้จะปักลงไปในเนื้อของผู้รุกราน ทำให้เกิดความเจ็บปวดมาก ซึ่งแม้แต่สัตว์ใหญ่อย่าง สิงโต หากโดนขนหนามเหล่านี้แทงเข้าถูกอวัยวะสำคัญ เช่น หัวใจ หรือปอด ทำให้ถึงแก่ความตายได้

เม่น เป็นสัตว์ที่มีกรงเล็บแหลมคมและฟันแทะที่แข็งแรงมาก ซึ่งเขียนเป็นสูตรได้ว่า ใช้สำหรับขุดโพรงดินเพื่อเป็นรังที่อยู่อาศัยและเลี้ยงดูลูกอ่อน ซึ่งในโพรง ๆ หนึ่งอาจอยู่รวมกันหลายตัว ฟันของเม่นนอกจากจะใช้กัดแทะพืชแล้ว ยังใช้แทะเขาสัตว์, โครงกระดูกสัตว์อื่นที่ตายแล้ว หรืองาช้าง เพื่อเสริมแคลเซี่ยมให้แก่ร่างกายได้ด้วย ที่แอฟริกาตะวันตกเคยมีผู้จับเม่นไปขังไว้ในหีบไม้ ปรากฏว่าพอรุ่งเช้า เม่นสามารถแทะหีบไม้นั้นทะลุเป็นรูโหว่หนีไปได้

ขนของเม่นสามารถที่จะผลัดใหม่ได้ เมื่อขนเก่าหลวม จะสลัดขนทิ้งโดยการสั่นตัว ซึ่งอาจจะพุ่งไกลไปข้างหลังได้หลายฟุต ซึ่งจากพฤติกรรมตรงนี้เองที่ทำให้เกิดความเชื่อว่า เม่นสามารถสะบัดขนใส่ศัตรู ซึ่งความเป็นจริงแล้วไม่ใช่

ขนของเม่นนั้นเมื่อปักติดกับเนื้อของผู้ที่ถูกแทงเข้าแล้ว จะเจ็บปวดมากและดึงออกยาก เนื่องจากในเส้นขนนั้นจะมีเงี่ยงเล็ก ๆ แหลมคมจำนวนมากเหมือนตะขออยู่ด้านข้าง เมื่อปักลงเนื้อแล้วจึงถอนออกได้ยาก เพราะจะสวนทางกับเงี่ยงแหลมที่เกี่ยวติดกับเนื้อ

เม่นออกลูกเป็นตัว คราวละ 2-3 ตัว เมื่อเกิดมาแล้วลูกเม่นจะสามารถลืมตาและเกือบจะเดินได้เลย แต่ขนตามลำตัวยังไม่แข็งเหมือนตัวเต็มวัย จนรอให้ถึงอายุประมาณ 90 วันเสียก่อน

เม่นโลกเก่า กระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกที่เรียกว่า โลกเก่า คือ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา และบางส่วนของยุโรป ในประเทศไทย พบ 2 ชนิด คือ เม่นใหญ่แผงคอยาว ("Hystrix brachyura") และเม่นหางพวง ("Atherurus macrourus") ซึ่งแต่เดิมเคยจัดให้ เม่นใหญ่แผงคอสั้น ("Hystrix hodgsoni") มีอยู่ด้วย แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นชนิดย่อยของเม่นใหญ่แผงคอยาวไป
วงศ์เม่นโลกใหม่

เม่นโลกใหม่ (, วงศ์: Erethizontidae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) จำพวกเม่น ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Erethizontidae

เม่นโลกใหม่มีสายการวิวัฒนาการเป็นของตัวเอง จึงมีลักษณะโดยทั่วไปแตกต่างจากเม่นในวงศ์เม่นโลกเก่า (Hystricidae) คือ เม่นโลกใหม่จะมีความยาวลำตัวที่สั้นกว่า คือ มีความยาวประมาณ 1 ฟุต มีส่วนหางยาวกว่า หนามแหลมตามลำตัวซึ่งเป็นเส้นขน มีความสั้นกว่า และซ่อนอยู่ใต้เส้นขนอ่อนตลอดทั้งลำตัว สามารถใช้หางนี้เกาะเกี่ยวต้นไม้ได้ มีพฤติกรรมการหากินบนต้นไม้เป็นหลัก โดยกินอาหารหลักได้แก่ ใบไม้และยอดไม้อ่อน ๆ หรือเปลือกไม้เป็นอาหาร นอกจากนี้แล้วยังกินแมลงได้อีกด้วย ลูกวัยอ่อนสามารถปีนต้นไม้ได้ตั้งแต่เกิดมาได้เพียง 2 วัน และอายุได้ราว 10 วัน ก็สามารถหาใบไม้กินเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพาแม่

มีฟันที่เขียนเป็นสูตรได้ว่า

พบกระจายพันธุ์ในป่าฝนของซีกโลกใหม่ คือ ทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และอเมริกาใต้
แบรด ฟรีเดล

แบรดลีย์ ฮาวเวิร์ด ฟรีเดล () เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 เป็นผู้รักษาประตูทีมชาติ อเมริกา และ เขาได้ลงเล่นใน พรีเมียร์ลีก ลีกชั้นนำของอังกฤษ 5 ทีม ปัจจุบัน เขาเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของ สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
เลดลีย์ คิง

เลดลีย์ เบรนตัน คิง () เกิดวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ เชื้อสายแอนติกา เล่นในตำแหน่งกองหลังคิงส์เป็นนักฟุตบอลคนที่เล่นให้สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ ยาวนานที่สุด จึงได้เป็นกัปตันทีมสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ หลังจากแขวนสตั๊ดในปี 2012 เลดลีย์ คิง ทำหน้าที่เป็นทูตประจำสโมสรให้สเปอร์
เบอนัว อาซู-เอกอโต

เบอนัว ปีแยร์ ดาวีด อาซู-เอกอโต () เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวแคเมอรูน ผู้ซึ่งปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแซ็งเตเตียนในลีกเอิง และฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน ในตำแหน่งกองหลัง
เจค ลิเวอร์มอร์

เจค ไซริล ลิเวอร์มอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ในตำแหน่งกองกลาง และยังสามารถเล่นในตำแหน่งกองหลังได้
ไคล์ วอล์กเกอร์

ไคล์ แอนดริว วอล์กเกอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี และทีมชาติอังกฤษ ในตำแหน่งแบ็กขวา

ในนัดเปิดฤดูกาล 2015–16 ทอตนัมฮอตสเปอร์ พบกับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด วอค์กเกอร์เป็นผู้สกัดลูกบอลเข้าประตูตัวเองในนาทีที่ 22 หลังจากพยายามเข้าสกัดลูกยิงของเวย์น รูนีย์ แต่ทว่าลูกกลับผิดพลาดเข้าประตูไป ทำให้ทอตนัมฮอตสเปอร์เป็นฝ่ายแพ้ไป 0-1 ประตู
มิโคยัน มิก-31

มิโคยัน มิก-31 (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่า ฟ็อกซ์ฮาวนด์) เป็นเครื่องบินสกัดกั้นความเร็วเหนือเสียง สัญชาติรัสเซีย พัฒนาขึ้นมาเพื่อทดแทน มิก-25 ฟ็อกซ์แบท โดยใช้แผนแบบของ มิก-25 โดยบริษัทมิโคยัน