seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รัฐฉิน

ฉิน () เป็นรัฐจีนโบราณในช่วงราชวงศ์โจว ถือกำเนิดจากการยึดดินแดนฟากตะวันตกที่เคยเสียให้แก่ชาวซีหรง (西戎) ความที่ตั้งอยู่ชายขอบด้านตะวันตกของอารยธรรมจีนนี้เอง ทำให้รัฐฉินขยายพื้นที่และพัฒนาได้อย่างที่รัฐคู่แข่งทางที่ราบจีนเหนือไม่สามารถทำได้มาก่อน ครั้นเมื่อปฏิรูปกฎหมายขนานใหญ่ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล รัฐฉินก็กลายเป็นหนึ่งในผู้ทรงอำนาจที่โดดเด่นของกลุ่มเจ็ดรณรัฐ (戰國七雄) จนผนวกดินแดนจีนทั้งมวลได้ในปีที่ 221 ก่อนคริสตกาลภายใต้การนำของฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝; "ปฐมจักรพรรดิฉิน") ก่อตั้งเป็นจักรวรรดิฉิน (秦朝) ซึ่งแม้จะดำรงอยู่ไม่นาน แต่ก็มีอิทธิพลมากยิ่งในประวัติศาสตร์จีนยุคหลัง
ตราสินค้า

ตราสินค้า หรือ ยี่ห้อ () เป็นรูปแบบของภาพพจน์และแนวความคิด ในรูปอัตลักษณ์ คำขวัญ และผลงานออกแบบ ของสินค้าและผลิตภัณฑ์ ทั้งยังเป็นข้อมูลเชิงมโนธรรม ที่แสดงออกทางรูปธรรมด้วยสัญลักษณ์ ที่สื่อถึงบริษัท สินค้า บริการ หรือกลุ่มผู้ขาย ที่แตกต่างจากคู่แข่งขัน การสร้างตราสินค้า ให้เป็นที่จดจำของลูกค้า เกิดขึ้นได้จากการโฆษณา การบอกต่อ การออกแบบที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ในปัจจุบัน การสร้างตราสินค้า กลายมาเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม และปรัชญาการออกแบบ

ตราสินค้าประกอบด้วย "ชื่อตราสินค้า" (Brand name) หรือ " (ชื่อ) ยี่ห้อ" (, แต้จิ๋ว: หยี่ห่อ) คือส่วนที่สามารถอ่านออกเสียงได้ และ "เครื่องหมายตราสินค้า" (Brandmark) คือส่วนที่ไม่สามารถอ่านออกเสียงได้ แต่สามารถจดจำได้ อาทิสัญลักษณ์ รูปแบบ สีสัน ตัวอักษรประดิษฐ์ เสียง หรือรูปทรงที่จดจำได้ง่ายอย่างรองเท้าบูตแฟชั่น เป็นต้น หากเป็นภาพสัญลักษณ์อย่างเดียว ส่วนนี้อาจเรียกว่าเป็นตราเครื่องหมาย (logo) ได้เช่นกัน
ชลบุรีลีก 2552

ชลบุรีลีก ฤดูกาล 2552 เป็นการแข่งขันฟุตบอลกึ่งอาชีพในจังหวัดชลบุรี และฤดูกาลแรกของการเริ่มต้นเข้าสู่ระบบอาชีพตามวิชั่นเอเชีย และ วิชั่น ไทยแลนด์ ของเอเอฟซี โดยมีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 อำเภอของจังหวัดชลบุรี โดยหา 1 ทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยทีมที่จบด้วยอันดับ 9-11 จะต้องเล่น ชลบุรีลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2553
เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์

เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์ () เป็นกลุ่มดนตรีร้องประสานเสียงจากนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ชื่อวงมาจากชื่อหนังสือนวนิยาย "Manhattan Transfer" ของจอห์น ดอส พาซโซ ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1925 เกี่ยวกับชีวิตของชาวเมืองนิวยอร์กในยุคเฟื่องฟูของดนตรีแจ๊ส ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์ รวมวงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1969 ประกอบด้วยเอริน ดิกเคนส์, มาร์ตี เนลสัน, ยีน พิสทิลลี, แพท โรซาเลีย และทิม เฮาเซอร์ ออกอัลบัมแรกในปี 1971 ในสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์ แล้วจึงแยกวงเนื่องจากสองสมาชิกหลัก คือ ยีน พิสทิลลี ต้องการทำดนตรีในแนวคันทรี ตะวันตก และอาร์แอนด์บี ในขณะที่ทิม เฮาเซอร์ ต้องการมุ่งไปทางดนตรีแจ๊ส และสวิง

ทิม เฮาเซอร์ ได้รวบรวมทีมนักร้องขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1972 ประกอบด้วยตัวเขาเอง, แอลัน พอล, แจนิส ซีเกล และลอเรล แมซซี ได้เซ็นสัญญากับค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์ และออกผลงานชุด "The Manhattan Transfer" ในปี ค.ศ. 1975 และประสบความสำเร็จทั้งในสหรัฐอเมริกาและในยุโรป

ในปี ค.ศ. 1978 ลอเรล แมซซีประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และต้องออกจากวงไป โดยได้ เชอริล เบนทิล มาร่วมวงแทน สมาชิกวงชุดนี้ยังคงรวมกลุ่มกันจนถึงปัจจุบัน
สโมสรฟุตบอลเมืองชล ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลเมืองชล ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ปัจจุบัน แข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลพนัสนิคม

สโมสรฟุตบอลพนัสนิคม เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลบางละมุง

สโมสรฟุตบอลบางละมุง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลเกาะสีชัง

สโมสรฟุตบอลเกาะสีชัง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลศรีราชา ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลศรีราชา ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบัน แข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลบ่อทอง

สโมสรฟุตบอลบ่อทอง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีกที่อยู่ โรงเรียนอนุบาลบ่อทอง เลขที่ 8 ถนนหนองเสม็ด-บ่อทอง ต.บ่อทอง อ.บ่อทอง จ.ชลบุรี 20270
สะพานลอย

สะพานลอย คือสะพานที่ใช้ในการข้ามถนนเพื่อความปลอดภัยของผู้สัญจรทางถนน เช่น ผู้เดินเท้า ผู้ขี่จักรยาน ผู้ขี่ม้าและสัตว์อื่น ๆ มากกว่าการสัญจรโดยยานพาหนะอื่น ๆ จึงมีน้ำหนักเบากว่าสะพานสำหรับยานพาหนะ
สโมสรฟุตบอลสัตหีบ

สโมสรฟุตบอลสัตหีบ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลเกาะจันทร์

สโมสรฟุตบอลเกาะจันทร์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลพานทอง

สโมสรฟุตบอลพานทอง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
สโมสรฟุตบอลบ้านบึงภูเก็ต ซิตี้

สโมสรฟุตบอลบ้านบึงภูเก็ต ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดภูเก็ต ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยลีก 3
จากกรณี นายปิติพล นุกูลพานิชย์วิพัฒน์ กรรมการบริษัท รอยัล รายา สปอร์ต จำกัด และประธานสโมสรภูเก็ตเอฟซี ตั้งโต๊ะแถลงข่าวเมื่อวันที่ 28 พ.ย. 2560 ที่ผ่านมา โดยตัดสินใจขอยุบทีมหลังฟีฟ่าสั่งให้จ่ายเงินให้กับอดีต 3 นักเตะต่างชาติเป็นจำนวนเงินถึง 83 ล้านบาทกรณีถูกยื่นฟ้องตั้งแต่เมื่อปี 2012-2015 เนื่องจากถูกผู้บริหารชุดเก่ายกเลิกสัญญาแบบไม่เป็นธรรม จากนั้นมีกลุ่มทุนจากทีมทีทีเอ็ม หรือยาสูบเอฟซีเดิม นำโดยนายกณิศนันท์ ศรีเสมอ อดีตที่ปรึกษาทีมเทคนิคและเลขานุการทีมยาสูบเอฟซีที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองประธานและผจก.ทั่วไปของทีมภูเก็ต ซิตี้ รวมทั้งนายสุจริต กัลยาณมิตร อดีตประธานสโมสรยาสูบเอฟซี เข้ามาร่วมบริหารทีมใหม่คือ ภูเก็ตซิตี้ โดยจะเทกโอเวอร์ทีมบ้านบึงเอฟซีมาทำเพื่อส่งแข่งขันในระดับไทยลีก 3 โซนล่าง
สโมสรฟุตบอลหนองใหญ่

สโมสรฟุตบอลหนองใหญ่ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
เฮอร์บี แฮนค็อก

เฮอร์เบิร์ต "เฮอร์บี" เจฟฟรีย์ แฮนค็อก นักแต่งเพลงและนักเปียโนแจ๊สชาวอเมริกัน เป็นนักดนตรีที่ผสมผสานดนตรีแบบฟังก์และโซล เข้ากับวิธีการเล่นด้นสดแบบดนตรีแจ๊ส และบลูส์

เฮอร์บี แฮนค็อกเคยเป็นสมาชิกวงควินเท็ทชุดที่สองของไมล์ส เดวิส เป็นนักดนตรีคนแรกๆ ที่นำเครื่องซินธีไซเซอร์มาใช้กับดนตรีแจ๊ส โดยเฉพาะในแนวโพสต์บ็อพ ในปี 1972 แฮนค็อกตั้งวงดนตรีแนวฟังก์เป็นของตัวเอง ชื่อวง "The Headhunters" ต่อมายังมีผลงานร่วมกับอดีตสมาชิกของวงควินเท็ทของไมล์ส คือ เฟรดดี ฮับบาร์ด (ทรัมเปต) เวย์น ชอตเตอร์ (แซกโซโฟน) รอน คาร์เตอร์ (เบส) และโทนี วิลเลียมส์ (กลอง) ผลิตผลงานออกมาอีกสองชุดในปี 1976 และ 1977 ใช้ชื่อวงว่า "V.S.O.P. Quintet"

ปัจจุบันแฮนค็อกยังมีผลงานร่วมกับศิลปินรุ่นหลังเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น คานยี เวสต์ จอช โกรแบน นอราห์ โจนส์

ในชีวิตส่วนตัว เฮอร์บี นับถือพระพุทธศาสนา แบบมหายาน เป็นสมาชิกของสมาคมโซคา งัคไก สากล
อัล จาร์โร

อัลวิน โลเปซ "อัล" จาร์โร (; 12 มีนาคม ค.ศ. 1940 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) นักร้องชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลแกรมมี 7 ครั้งในฐานะนักร้อง และนักแต่งเพลง ทั้งในแนวแจ๊ส อาร์แอนด์บี และป็อป

จาร์โรเกิดที่เมืองมิลวอกี รัฐวิสคอนซิน จบการศึกษาปริญาตรีด้านจิตวิทยา และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยไอโอวา เริ่มเป็นนักร้องอาชีพขณะทำงานอยู่ในซานฟรานซิสโก ร่วมวงกับจอร์จ ดุค ในแนวแจ๊ส ต่อมาได้เป็นศิลปินดูโอคู่กับฮูลิโอ มาร์ติเนซ นักกีตาร์ และเริ่มเขียนเพลงด้วยตัวเอง

ผลงานที่ประสบความสำเร็จที่สุดของจาร์โร คืออัลบัม "Breakin' Away" ในปี 1981 มีเพลงฮิตชื่อเพลง "We're in This Love Together" จาร์โรยังได้เป็นหนึ่งใน 45 ศิลปินที่ร่วมร้องบันทึกเสียงเพลง "วีอาร์เดอะเวิลด์" เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้งในแอฟริกา ในปี ค.ศ. 1985

อัล จาร์โรมีชื่อเสียงในการร้องสแคท และการทำเสียงเลียนแบบเครื่องดนตรี ทั้งเสียงกีตาร์ เบส และเพอร์คัสชั่น
โรงเรียนบางระจันวิทยา

โรงเรียนบางระจันวิทยา เป็นสถานศึกษาระดับมัธยม ของอำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ในรูปแบบสหศึกษา ทำการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับช่วงชั้นที่ 3 และช่วงชั้นที่ 4 มีจำนวนนักเรียนกว่า1,000 คน และบุคลากรทางการศึกษาอีกกว่า 60 คน โดยมีเนื้อที่ 36 ไร่ 84 ตารางวา
ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ณวัดม่วงชุม ต.ไม้ดัด อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี เปิดสอนในระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น ในชื่อ โรงเรียนบางระจัน (วัดม่วงชุม) อักษรย่อ ส.ห.๑๐ และเปลี่ยนเป็น บ.ว. ในปี 2515

วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519 ได้รับโอนโรงเรียนบางระจัน (ประถมปลาย) มารวมเป็นโรงเรียนเดียวกัน
ปีการศึกษา 2522 โรงเรียนได้รับอนุญาตให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ปีการศึกษา 2528 -2532 ได้เปิดหน่วยการเรียนเคลื่อนที่ ณ ต.สระแจง อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี
ปีการศึกษา 2533 ได้ย้ายโรงเรียนจากบริเวณวัดม่วงชุมมารวมเป็นสถานที่เดียวกันในปัจจุบัน คือ หมู่ 3 ต.สิงห์ อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี บนเนื้อที่
ี36 ไร่ 84 ตารางวา 
ปัจจุบันเปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 เป็นโรงเรียนสหศึกษา รับนักเรียนทั้งชายและหญิง งาน โรงเรียนมีครู-อาจารย์ จำนวน 67 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 7-7-6/4-3-4 (แผนชั้นเรียนเต็มรูปแบบ 8-8-8/6-6-6) รวม 31 ห้อง นักเรียน 1,297 คน เป็นนักเรียนชาย 632 คน นักเรียนหญิง 665 คน นักการภารโรง 7 คน ยาม 1 คน

รูปอนุสาวรีย์วีระชนชาวบ้านบางระจัน

มีสีม่วง สีแดง สีเหลือง สีฟ้า

สีประจำโรงเรียน คือ เหลือง แดง
จอร์จ เบนสัน

จอร์จ เบนสัน นักกีตาร์แจ๊สชาวอเมริกันจากเมืองพิตสเบิร์ก เพนซิลเวเนีย มีผลงานทั้งในแนวแจ๊ส ฟังก์ ป็อป และอาร์แอนด์บี และยังมีความสามารถในการร้องเพลง และสแคท

จอร์จ เบนสันเริ่มเป็นนักดนตรีอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี ในปี ค.ศ. 1964 และมีชื่อเสียงในปี ค.ศ. 1966 จากผลงานชุดที่ 23 ชุด "ฺBreezin"' อัลบัมนี้ติดชาร์ตท็อป 200 ของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาวสามแผ่นโดย RIAA โดยเบนสันเป็นผู้ขับร้องเพลง "This Masquerade" เพลงเก่าของลีออน รัสเซลล์ ที่เคยขับร้องโดยเดอะคาร์เพนเทอส์ ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 10 บนชาร์ตท็อป 100 ของนิตยสารบิลบอร์ด

อีกเพลงหนึ่งที่มีชื่อเสียงของเบนสัน คือเพลง "Nothing's Gonna Change My Love for You" จากอัลบัม "20/20" ในปี ค.ศ. 1984 เพลงนี้ถูกนำมาขับร้องใหม่ในปี 1988 โดย Glenn Medeiros นักร้องชาวฮาวาย และกลายเป็นเพลงฮิตในหลายประเทศ
เซร์ชีอู เมงจิส

เซร์ชีอู ซังตูส เมงจิส () นักเปียโนชาวบราซิล มีผลงานมากกว่า 35 ชุดในแนวบอสซาโนวา ผสมผสานกับแจ๊สและฟังก์

เซร์ชีอู เมงจิสเกิดในครอบครัวแพทย์ชาวบราซิล เข้าโรงเรียนดนตรีโดยหัดเล่นเปียโนเพื่อเป็นนักดนตรีคลาสสิก ต่อมาเริ่มมีความสนใจในดนตรีแจ๊ส เริ่มเล่นดนตรีอาชีพตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษ 1950 โดยได้ร่วมงานกับอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง เริ่มตั้งวงดนตรีของตัวเองในปี 1961 ชื่อวง "Sexteto Bossa Rio" และ "Brazil'66" ทั้งยังเคยร่วมงานบันทึกเสียงกับแคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์

งานเซร์ชีอู เมงจิสเป็นที่นิยมในบราซิล ยุโรป และญี่ปุ่น เพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง "Mas que Nada" งานคัฟเวอร์เพลงของจอร์จ เบน เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 47 ชาร์ตเพลงป็อป และอันดับ 4 เพลงอีซีลิสตนิงของนิตยสารบิลบอร์ด เพลงนี้กลับมาเป็นเพลงฮิตอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 เมื่อถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่ในแบบฮิปฮอป โดยแบล็กอายด์พีส์ ร่วมเล่นโดยเซร์ชีอู เมงจิส และมี Gracinha Leporace ภรรยาของเมงจิสร่วมขับร้องด้วย
วงศ์ปลาสตาร์เกเซอร์

ปลาสตาร์เกเซอร์ () เป็นปลาทะเลน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes) แบ่งออกเป็นประมาณ 50 ชนิด 8 สกุล พบอยู่ตามร่องน้ำลึกทั่วโลก

มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวยาว กลมหรือแบนลงเล็กน้อย ส่วนหัวแบนลง มองคล้ายเป็นสี่เหลี่ยม ส่วนหางแบนข้าง ตามีขนาดเล็กอยู่ทางด้านบนของส่วนหัว ปากเชิดอยู่ในแนวดิ่ง ฟันมีขนาดเล็กปลายแหลม บนขากรรไกร เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ ขนาดเล็กฝังอยู่ใต้ผิวหนัง ครีบหลังมีก้านครีบแข็งสั้น แต่แข็งแรง ส่วนฐานของก้านครีบอ่อนของครีบหลัง และครีบก้นยาว ครีบอกกว้างฐานครีบท้องอยู่ชิดกัน และอยู่หน้าครีบอกตำแหน่งจูกูลาร์ ส่วนหัวไม่มีเกล็ดแต่มี โบนี่ แพลท ปกคลุม ครีบหางตัดตรงหรือมนเล็กน้อย

ปลาสตาร์เกเซอร์มีลักษณะพิเศษคือ มีดวงตาอยู่บนส่วนยอดของหัว ปากขนาดใหญ่ มีครีบที่มีพิษใช้ป้องกันตัว และอาจป้องกันตัวเองด้วยกระแสไฟฟ้า มักฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายเพื่อคอยดักจับเหยื่อ ในบางชนิดจะมีระยางค์รูปร่างคล้ายหนอนยื่นออกมาจากปากเพื่อล่อเหยื่อ มีขนาดลำตัวยาวตั้งแต่ 18 เซนติเมตร ถึง 90 เซนติเมตร
สตาร์เกเซอร์ (แก้ความกำกวม)

สตาร์เกเซอร์ () เป็นปลาน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง มีลักษณะพิเศษคือ มีดวงตาอยู่บนส่วนยอดของหัว มีครีบที่มีพิษใช้ป้องกันตัว และอาจป้องกันตัวเองด้วยกระแสไฟฟ้า

สตาร์เกเซอร์ ยังสามารถหมายถึง
อุ๋ยซี

อุ๋ยซี หรือที่รู้จักในชื่อจากนิยายและนิทานพื้นบ้านว่า หวงเยฺว่อิง () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ภรรยาของจูกัดเหลียง บุตรสาวของอุยสิง่าน เป็นชาวเมืองซงหยง มณฑลหูเป่ย อุ๋ยซีมีรูปร่างขี้ริ้ว แต่มีความฉลาด ไหวพริบปฏิภาณเป็นเยี่ยม เชี่ยวชาญด้านภูมิศาสตร์ โหราศาสตร์และยุทธศาสตร์ มีบุตรชายกับจูกัดเหลียง 1 คน คือ จูกัดเจี๋ยม ลักษณะตามคำบรรยายในวรรณกรรมสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) อุ๋ยซีเป็นหญิงสาวรูปชั่วตัวดำ หน้าออกฝี มีลักษณะวิปริต ทั้งกายจะหางามสักสิ่งหนึ่งก็มิได้ แต่ทว่ามีสติปัญญาพาทีหลักแหลม รู้วิชาการในแผ่นดินและอากาศ ขงเบ้งเห็นดังนั้นจึงเลี้ยงเป็นภรรยา ได้บอกศิลปะทั้งปวงให้นางนั้นเป็นอันมาก ครั้งขงเบ้งถึงแก่ความตายก็เป็นม่ายอยู่

นอกจากในสามก๊กฉบับของเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แล้ว มีการกล่าวถึงนางอุ๋ยซีในอีกแง่หนึ่งซึ่งแตกต่างออกไป โดยบางที่มาอ้างอิงถึงนางอุ๋ยซีว่านางมีนามเต็มว่า หวงเยฺว่อิง (黄月英) ซึ่งชื่อของนางที่อุยสิง่านเป็นผู้ตั้งให้นั้น แปลว่า จันทร์กระจ่าง หมายถึงสติปัญญาอันฉลาดเฉลียวจนเกินยิ่งกว่าหญิงใดๆ ในวัยเดียวกันนั้นเอง ลักษณะของอุ๋ยซีนั้นมิได้อัปลักษณ์จนเกินงามมากนัก เพียงแต่มีสีผิวที่เหลืองเข้มมากจนค่อนไปทางดำคล้ำเท่านั้น ทว่าสิ่งที่จูกัดเหลียงมองเห็นในตัวของอุ๋ยซีนั้น คือความงามจากภายใน การเจรจาพาทีที่สามารถชักจูงให้ผู้คนคล้อยตามโดยง่าย ความรอบรู้ฉลาดเฉลียว ทำให้นางงามล้ำโดดเด่นยิ่งกว่าหญิงใดๆ นอกจากการเจรจาพาทีอันชาญฉลาด อุ๋ยซียังมีความชำนาญในการเรียนรู้และถ่ายทอดอีกด้วย นางได้พัฒนาพาหนะที่จูกัดเหลียงประดิษฐ์ขึ้น และส่งต่อวิทยาการนั้นสู่อนุชนรุ่นหลังจนกลายเป็นที่กล่าวขานในเกงจิ๋วสืบมาจนปัจจุบัน

นอกจากชื่อเดิมของนางแล้ว อุ๋ยซี หรือหวงเยฺว่อิง ยังมีอีกชื่อหนึ่ง คือ หวงว่าน อันหมายถึงผู้มีปัญญาอันล้ำเลิศ ความฉลาดเฉลียวของนางไม่ได้ด้อยไปกว่าบิดาอุยสิง่าน และเสอปิ่งผู้เป็นพี่ชายเลย ในบทประพันธ์ของหลอกว้านจงมีการกล่าวถึงนางอีกด้วย รวมทั้งชื่อของนางยังเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นสตรีผู้มีความสามารถสูงส่งแห่งยุค ส่วนที่มีการกล่าวว่านางเป็นสตรีที่อัปลักษณ์ ผมเหลือง ผิวดำนั้น มีผู้สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นการกล่าวให้ร้ายจากผู้ที่ริษยาในความเก่งกาจสามารถผิดจากหญิงใดๆ ในยุคเดียวกันมากกว่า ซึ่งก็น่าจะมีส่วน เพราะสตรีจีนที่มีความเก่งกาจโดดเด่น ส่วนใหญ่มักถูกพาดพิงถึงในแง่ลบอยู่เสมอ

นอกจากความสามารถในด้านต่างๆ แล้ว อุ๋ยซียังเป็นที่ปรึกษาที่ดีของจูกัดเหลียง นางมักจะเศร้าโศกไปด้วยทุกครั้งที่จูกัดเหลียงกลัดกลุ้มใจ นางมีความปรารถนาดีต่อจูกัดเหลียงอย่างลึกซึ้ง นอกจากจะเป็นภรรยาที่ดีแล้ว อุ๋ยซียังเป็นแม่ที่ดีอีกด้วย เรื่องราวที่เล่าขานเกี่ยวกับความรักระหว่างอุ๋ยซีและจูกัดเหลียงนั้น นับว่าเป็นเรื่องที่งดงามที่สุดเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว ในพงศาวดารบันทึกไว้ว่า หลังจากจูกัดเหลียงตายจากไปแล้ว อุ๋ยซีได้ตรอมใจและตายตามไปในเวลาไม่นาน เรื่องของอุ๋ยซีจึงเป็นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งกล่าวถึงความภักดี และความกตัญญู ที่คนรุ่นหลังควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง
หนองหานหลวง

หนองหานหลวง เป็นหัวเมืองหลักทางเหนือของอาณาจักรขอมในสมัยนั้น สันนิษฐานน่าจะเป็นเมืองประเทศราชเช่นเดียวกับ พิมาย หรือละโว้ ของอาณาจักรขอม ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองที่เมืองพระนคร(นครธม) เมืองหนองหานหลวงมีเขียนบันทึกไว้ใน ตำนานอุรังคธาตุ ในตอนที่สร้างองค์พระธาตุพนม จังหวัดนครพนมตอนหนึ่งว่า

""...เมื่อพระพุทธองค์เสด็จปรินิพพานแล้ว มัลลกษัตริย์ทั้งหลายได้ถวายพระเพลิงพระสรีระ แต่ไม่สำเร็จ จนเมื่อพระมหากัสสปะมาถึงได้อธิษฐานว่า พระธาตุองค์ใดที่จะอัญเชิญไปประดิษฐานที่ภูกำพร้า ขอพระธาตุองค์นั้นเสด็จมาอยู่บนฝ่ามือ ดังนี้แล้ว พระอุรังคธาตุ ก็เสด็จมาอยู่บนฝ่ามือขวาของพระมหากัสสปะ ขณะนั้นไฟธาตุก็ลุกขึ้นโชติช่วง เผาพระสรีระได้เองเป็นอัศจรรย์ เมื่อถวายพระเพลิงและแจกพระบรมสารีริกธาตุเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระมหากัสสปะพร้อมด้วยพระอรหันต์ 500 องค์ ก็ได้อัญเชิญพระอุรังคธาตุ มาทางอากาศ แล้วมาลงที่ดอยแท่น (ภูเพ็กในปัจจุบัน) จากนั้นได้ไปบิณฑบาตที่ "เมืองหนองหานหลวง" เพื่อบอกกล่าวแก่พญาสุวรรณพิงคาระ ตำนานตอนนี้ตรงกับตำนานพระธาตุเชิงชุม และพระธาตุนารายณ์เจงเวง ซึ่งมีรายละเอียดอยู่แล้ว"

"เมื่อพญาทั้ง 5 ซึ่งอยู่ ณ เมืองต่าง ๆ อันได้แก่ พญานันทเสน แห่งเมืองศรีโคตบูร พญาจุลณีพรหมทัต พญาอินทปัตถนคร พญาคำแดง แห่งเมืองหนองหานน้อย และพญาสุวรรณพิงคาระ แห่งเมืองหนองหานหลวง ได้พากันปั้นดินดิบก่อแล้วเผาไฟ ตามคำแนะนำของพระมหากัสสปะ แบบพิมพ์ดินกว้างยาวเท่ากับฝ่ามือพระมหากัสสปะ"

"ครั้นปั้นดินเสร็จแล้วก็พากันขุดหลุมกว้าง 2 วา ลึก 2 ศอก เท่ากันทั้ง 4 ด้าน เมื่อก่อดินขึ้นเป็นรูปเตา 4 เหลี่ยม สูง 1 วา โดยพญาทั้ง 4 แล้ว พญาสุวรรณภิงคาระก็ได้ก่อส่วนบน โดยรวมยอดเข้าเป็นรูปฝาปารมีสูง 1 วา รวมความสูงทั้งสิ้น 2 วา แล้วทำประตูเตาไฟทั้ง 4 ด้าน เอาไม้จวง จันทน์ กฤษณา กระลำพัก คันธรส ชมพู นิโครธ และไม้รัง มาเป็นพื้น ทำการเผาอยู่ 3 วัน 3 คืน เมื่อสุกแล้วจึงเอาหินหมากคอยกลางโคก มาถมหลุม เมื่อสร้างอุโมงค์ดังกล่าวเสร็จแล้ว พญาทั้ง 5 ก็ได้บริจาคของมีค่าบรรจุไว้ในอุโมงค์เป็นพุทธบูชา"

"จากนั้น พระมหากัสสปะ ก็ได้อัญเชิญพระอุรังคธาตุ เข้าบรรจุภายในที่อันสมควร แล้วให้ปิดประตูอุโมงค์ไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยสร้างประตูด้วยไม้ประดู่ ใส่ดาลปิดไว้ทั้ง 4 ด้าน แล้วให้คนไปนำเอาเสาศิลาจากเมืองกุสินารา1 ต้น มาฝังไว้ที่มุมเหนือตะวันออก แปลงรูปอัศมุขี (ยักษิณีหน้าเป็นม้า) ไว้โคนต้นเพื่อเป็นหลักชัยมงคลแก่บ้านเมืองในชมพูทวีป นำเอาเสาศิลาจากเมืองพาราณสี 1 ต้น ฝังไว้มุมใต้ตะวันออก แปลงรูปอัศมุขีไว้โคนต้น เพื่อหมายมงคลแก่โลก นำเอาเสาศิลาจากเมืองตักศิลา 1 ต้น ฝังไว้มุมเหนือตะวันตก พญาสุวรรณพิงคาระให้สร้างรูปม้าอาชาไนยไว้ตัวหนึ่ง หันหน้าไปทางทิศเหนือ เพื่อแสดงว่าพระบรมธาตุเสด็จออกมาทางทิศทางนั้น และพระพุทธศาสนาจักเจริญรุ่งเรืองจากเหนือเจือมาใต้ พระมหากัสสปะให้สร้างม้าพลาหกไว้ตัวหนึ่ง คู่กัน หันหน้าไปทางทิศเหนือ เพื่อเป็นปริศนาว่า พญาศรีโคตบูรจักได้สถาปนาพระอุรังคธาตุไว้ตราบเท่า 5,000 พระวัสสา เกิดทางใต้และขึ้นไปทางเหนือ เสาอินทขีล ศิลาทั้ง 4 ต้น ยังปรากฏอยู่ 2 ต้น ทางทิศตะวันออก ส่วนอีก 2 ต้น ได้ก่อหอระฆังหุ้มไว้ ส่วนม้าศิลาทั้ง 2 ตัว ก็ยังปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน...""

จากตำนานอุรังคธาตุ พอหมดสมัยของพระยาสุวรรณภิงคาระ กษัตริย์องค์ต่อมาคงปกครองเรื่อยมา แต่ไม่มีบทบาทเท่าพระยาสุวรรณภิงคาระ ไม่ก็เกิดสงคราม หรือก็อาจเกิดภัยธรรมชาติจนทำให้ต้องอพยพไปที่อื่น อาจจะเป็นเพราะสาเหตุใดสาเหตุหนึ่งก็เป็นได้ จึงทำให้เมืองหนองหานหลวงร้าง และขาดหายไปจากประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่ง เหลือเพียงชุมชนเล็กๆที่ไม่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์เท่านั้น
กลุ่มภาษาตามังอิก

กลุ่มภาษาตามังอิก () เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่ใช้พูดในเขตเทือกเขาหิมาลัยของเนปาล ภาษาในกลุ่มนี้ได้แก่ภาษาตามัง (มีสองสำเนียง ผู้พูดราวล้านคน) ภาษากูรุง (มีสามสำเนียง ที่เข้าใจกันได้น้อยมาก ภาษาทากาลี (รวมสำเนียงเซเกของชาวตามัง) และภาษาที่ใกล้เคียงอย่างภาษามานัง ภาษากยาซัมโด และภาษานัรพู

ภาษาฆาเลที่พูดโดยชาวฆาเล ใกล้เคียงกับกลุ่มภาษานี้ แต่การจัดจำแนกยังไม่แน่นอน

กลุ่มภาษาตามังอิกเป็นกลุ่มเดียวกับกลุ่มภาษาโบดิชหรือหิมาลัยตะวันตกตามการจัดจำแนกของ Bradley (1997) และกลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารีของ Van Driem (2001)
โมโมโกะ สึกุนากะ

โมโมโกะ สึกุนากะ () เกิดวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักร้องแนว เจ-ป๊อป ชีวิตในวงการเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2545 เธอเข้าร่วมในโครงการ เฮลโล โปรเจกต์ คิดส์ โดยการออดิชั่น ซึ่งเป็นกลุ่มนักร้องวัยแรกรุ่นใน เฮลโล โปรเจกต์ และเธอก็สังกัดกลุ่มดนตรีวง เบอร์รีซ์โคโบ และเป็นหัวหน้าวง โบโน่!
สัมปชัญญะ

สัมปชัญญะ หมายถึงความรู้ตัวทั่วพร้อม เป็นธรรมที่มีอุปการะ คู่กับสติ เป็นธรรมที่เอื้อกับสติ ที่อยู่ 4 ลักษณะ=สัมปชัญญะเมื่อใช้กับการเจริญสติ=

1. สาตถกสัมปชัญญะ การกำหนดว่า อารมณ์ที่พิจารณานี้เป็นประโยชน์หรือไม่ ? เห็นไตรลักษณ์ได้หรือไม่ ? สาตถสัมปชัญญะคือปัญญาที่รู้ถึงประโยชน์ของการเจริญสติปัฏฐาน ๔ ว่าเป็นวิธีการฝึกจิตเพื่อให้ไปถึงเป้าหมายคือ พระนิพพาน แล้วจากนั้นเริ่มลงเจริญสติปัฏฐาน หรือเจริญวิปัสสนากัมมัฏฐาน ที่เป็นหนทางเดียว ในการพ้นจากทุกขอริยสัจ และเข้าถึงความสุขสูงสุดของพระพุทธศาสนา

2. โคจรสัมปชัญญะ การกำหนดว่า อารมณ์ที่พิจารณานี้ปรากฏในปัจจุบัน เกิดขึ้นเอง หรือได้นึกคิดปรุงแต่งสร้างขึ้น เห็นปัจจุบันหรือไม่ ?
การกำหนดเจริญสติตามการรับรู้หรืออารมณ์ของจิตที่เกิดขึ้นได้ทันปัจจุบันจากอารมณ์หนึ่ง ไปอีกอารมณ์หนึ่ง ได้อย่างต่อเนื่องตลอดเวลาที่เจริญกัมมัฏฐาน ในอิริยาบถย่อย เดินจงกรม และนั่งสมาธิ โดยไม่ได้เกิดความคิดปรุงแต่ง หรือพิจารณาด้วยความคิด

3. สัปปายสัมปชัญญะ การกำหนดว่า อารมณ์ที่พิจารณานี้เป็นที่สบายแก่จิตแก่จริตหรือไม่ ? เป็นการพยายามควบคุมการกำหนดสติ จดจ่อเกินไปเคร่งเครียด หรือปล่อยรู้สบายตามธรรมชาติ 
สัปปายะสัมปชัญญะเป็นเพียงการมีสติระลึกรู้อารมณ์ทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ โดยไม่เพ่ง จี้ บังคับ กด อารมณ์ใดๆ ที่เกิดขึ้น เพียงแต่เจริญสติกำหนดได้ต่อเนื่องเท่าทันตามจิต ที่ไปรับอารมณ์อย่างเป็นธรรมชาติ

4. อสัมโมหสัมปชัญญะ การกำหนดว่า อารมณ์ที่พิจารณานี้เป็นสมมติบัญญัติ หรือเป็นปรมัตถ์ เห็นรูปนามหรือไม่ ? 
อสัมโมหะสัมปชัญญะเป็นปัญญาที่เจริญสติระลึกรู้ได้ทันอารมณ์ที่เกิดขึ้น โดยไม่เผลอ มึน นิ่ง หรือคิดฟุ้งซ่าน ด้วยอารมณ์โมหะ เพียงเจริญสติให้ทันปัจจุบันขณะ
พระองค์แสน

หลวงพ่อพระองค์แสน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน ประดิษฐานภายในพระวิหารวัดพระธาตุเชิงชุมวรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

หลวงพ่อพระองค์แสน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน ขัดสมาธิราบ ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง ๒ เมตร สูงจากฐานถึงพระเมาลี ๓.๒๐ เมตรประทับนั่งบนแท่นสูง๑.๓๕ เมตร หันพระพักตร์ไปทางทิศ ตะวันออก หันพระปฤศฎางค์เข้าหาองค์ หลวงพ่อพระองค์แสนเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของชาวสกลนครคู่มากับพระ ธาตุเชิงชุม ประดิษฐานเป็นพระประธานอยู่ภายในพระวิหาร เป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์มากอีกองค์หนึ่งของประเทศ

จากตำนาน หลวงพ่อพระองค์แสนสร้างขึ้นราวพุทธศักราช ๑๘๐๐ เพื่อแทนหลวงพ่อสุวรรณแสนองค์จริงที่เป็นทองคำทั้งองค์ (สร้างโดยพระเจ้า ชัยวรมันที่ ๓)คือในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ เกิดศึกสงครามหลายครั้ง จึงย้ายเมืองไปอยู่ที่นครธม ก่อนย้ายได้นำพระสุวรรณแสน ทองคำไปซ่อนไว้ในน้ำ ไม่สามารถนำไปได้ด้วยเหตุว่ากลัวข้าศึกจะมาแย่งชิงในระหว่างทาง พระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ ได้สร้างหลวงพ่อ พระองค์แสน(องค์ปัจจุบัน)แทนไว้ให้ ทำด้วยหินเหล็กเส้นชนิดสี่เหลี่ยมเป็นโครง(ผูกลวด) แล้วฉาบด้วยทรายผสมปูนขาวแช่น้ำเปลือก ไม้(ยางบง) น้ำแช่หนัง - มะขาม - น้ำอ้อย และเถา ฝักกรูด ลงรักปิดทอง มีพุทธลักษณะเท่าเดิม ภายในก็บรรจุเครื่องราง ของขลังสมัยก่อนไว้มาก ให้นามว่า "หลวงพ่อพระองค์แสน" เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ต่อมามีการบูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง

ในอดีต เมื่อมีการเฉลิมฉลองสมโพธิ์ราชธานีครบ ๒๐๐ ปีตามประกาศรัฐบาล จะมีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขยายโบสถ์ โดยตรงทุบองค์หลวงพ่อออก แล้วสร้างองค์ใหม่ไว้ข้างหลังแทน เมื่อการบูรณะเริ่มขึ้นช่างชาวญวน พยามทุบองค์พระ และพยามลอกทองที่หุ้มออกแต่พอทุบไปครั้งใด ก็ได้ยินแต่เสียงหัวเราะดังกังวานออกมา จนภายหลังถึงกลับต้องล้มป่วยไป ด้วยเหตุนี้จึงต้องล้มเลิกการบูรณะเอาหลวงพ่อออก จากเหตุดังกล่าวเมื่อท่านมาสักการะหลวงพ่อพระองค์แสน จะเห็นมีหลวงพ่อซ้อนกันอยู่ ๒ องค์ องค์หน้าคือหลวงพ่อองค์เดิม ส่วนองค์หลังเป็นองค์ใหม่ที่จะสร้างขึ้นมาแทน

จากประวัติหลวงพ่อหลายอย่าง ในสมัยก่อนเคยมีพระมอญ ที่เคยมาบำเพ็ญศีลภาวนาที่วัด แล้วพอจะกลับก็บอกพระที่วัดไว้ว่า หลวงพ่อองค์นี้เป็นองค์ปลอม แต่เป็นองค์ปลอมที่ศักดิ์มาก ปู่ย่าตายายชาวสกลนครและหลายๆคน คงเคยได้ยินตำนานเล่าต่อกันมาว่า บริเวณกลางหนองหานนั้น จะมีจุดที่ลึกมากกว่าปกติ อยู่หลายแห่ง ซึ่งชาวประมงหนองหานจะเรียกว่า ขุม หรือหลุมนั้นเอง และจะมีชื่อเรียกต่างๆกัน เช่น ขุมใหญ่ ขุมเต่าฮาง ขุมก้านเหลือง ซึ่งขุมนี้จะลึกประมาณ ๑๕-๒๐ เมตรทีเดียวเชื่อกันว่าในสมัยก่อนเมื่อพระยาขอม จะย้ายเมืองอพยพผู้คนไปอยู่เขมรนั้น พระองค์ได้เอา หลวงพ่อพระสุวรรณแสน องค์เดิมมาซ่อนไว้ที่ขุมลึกกลางหนองหานชาวประมงจะเรียกจุดนี้ว่า ขุมใหญ่ ซึ่งเป็นขุมที่ลึกที่สุด ในอดีตสมัยรุ่นตา ยาย อาชีพหลักๆของชาวสกลนครก็คือ จับปลา มีอยู่วันหนึ่งมีคนออกทอดแหหาปลา แต่แหกลับติดอะไรบางอย่างใต้น้ำ จึงดำน้ำลงไปดึงออก เมื่อดำลงไปกำลังดึงแหออกนั้นก็เห็นว่าตนเหยียบอยู่บนบ่าพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ จากเหตุการณ์นี้ทำให้คนทั้งสกลนครเล่าลือกัน และมีคนพบเห็นเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันเวลาผ่านมาหลายปี อาจจะเป็นเพราะ สาหร่าย วัชพืชน้ำ ตะกอนต่างๆทับถมกันสูงขึ้นทุกวัน จึงไม่มีคนพบเห็นอีก ด้วยเหตุนี้ชาวสกลนครจึงถือว่าหนองหาน เป็นหนองน้ำที่ศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัดด้วย