seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
พอซนาน

พอซนาน (; ; ; "Poyzn") เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บน 2 ฝั่งของแม่น้ำวาร์ตา ตั้งอยู่ทางตะวันตก-ตอนกลางของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 556,022 คน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของโปแลนด์ มีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในฐานะเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของทวีปยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15-17 แต่เสื่อมโทรมลงเนื่องจากสงครามเกรตนอร์เทิร์น (ค.ศ. 1700-1721) ตกเป็นของปรัสเซียใน ค.ศ. 1793 และเป็นส่วนหนึ่งของรัฐแกรนด์ดัชชีออฟวอร์ซอในช่วง ค.ศ. 1807-1815 จากนั้นเปลี่ยนเป็นของปรัสเซียและกลับมาเป็นของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1918

ปัจจุบันพอซนานเป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ของโปแลนด์ มีความสำคัญ เป็นศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และการศึกษา เป็นสถานที่จัดงานด้านการค้านานาชาติ เป็นหนึ่งในเมืองที่ใช้แข่งขันฟุตบอลยูโร 2012
คอร์ก (เมือง)

คอร์ก () เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ที่ปากแม่น้ำลี ตรงก้นอ่าวคอร์ก ห่างจากมหาสมุทรแอตแลนติก 24 กิโลเมตร มีประชากร 119,418 คน ในปี ค.ศ. 2011
แซ็ง-เดอนี

แซ็ง-เดอนี () เป็นเทศบาลของชานเมืองตอนเหนือของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางของกรุงปารีส 9.4 กม. (5.8 ไมล์) มีโบสถ์ศิลปะกอทิก มหาวิหารแซ็ง-เดอนี ซึ่งมีที่ฝังพระศพของกษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ เช่น พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 พระเจ้าอ็องรีที่ 2 พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 รวมทั้งพระนางมารี อังตัวเนต

แซ็ง-เดอนีเป็นที่ตั้งของสนามกีฬาแห่งชาติ สตาดเดอฟร็องส์ ซึ่งสร้างไว้จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998
จังหวัดของประเทศเกาหลีใต้

จังหวัด หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า เขตการปกครองระดับจังหวัด เป็นการแบ่งเขตการปกครองขั้นแรกภายในประเทศเกาหลีใต้และมีการแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มคือ จังหวัด จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ นครพิเศษ และมหานคร
โท (도, 道) หมายถึงจังหวัดและเขตการปกครองขั้นแรกภายในประเทศเกาหลีใต้ โดยมีลำดับเทียบเท่ากับ "ทึกบย็อล-ชี" (특별시) และ "ควังย็อก-ซี (광역시)" โดยประเทศเกาหลีใต้มีทั้งหมด 8 จังหวัด

ทึกบย็อลจาชี-โด (특별 자치도, 特別自治道) คือจังหวัดที่มีอำนาจปกครองตนเองในเรื่องของเศรษฐกิจและมีอำนาจมากกว่าที่ให้ผู้บริหารของจังหวัด

เชจู เป็นจังหวัดปกครองตนเองพิเศษเพียงจังหวัดเดียวซึ่งแบ่งออกเป็นเมือง ("ชี")

คณะกรรมการ5จังหวัดภาคเหนือเกาหลี

ควังย็อก-ซี (광역시; 廣域市) หรือ "มหานคร" เป็นเมืองเอกที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด มีความคงอยู่แบบเป็นเอกเทศและมีระบบการปกครองตนเอง โดยอาจเปรียบเทียบกับเทศบาลที่ถูกควบคุมโดยตรงในประเทศจีน หรือเทศจังหวัดมหานครในสหราชอาณาจักร ประเทศเกาหลีใต้มีมหานคร 6 แห่งและมีสถานะเทียบเท่าจังหวัด

แต่ละมหานครจะมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขต ("gu") และอำเภอ ("gun")

ทึกบย็อล-ชี (특별시; 特別市) เป็นหนึ่งในการแบ่งเขตการปกครองขั้นแรกของประเทศ เช่นเดียวกับ "โท", "ทึกบย็อล-จาชี-โด" และ "ควังย็อก-ซี" เกาหลีใต้มีนครพิเศษเพียงแห่งเดียวคือ โซล โดยมีการแบ่งการปกครองออกเป็น เขต ("คู")

ทึกบย็อลจาชี-ชี (특별자치시; 特別自治市) เป็นหนึ่งในการแบ่งเขตการปกครองระดับแรกของประเทศ เกาหลีใต้มีนครปกครองตนเองพิเศษเพียงแห่งเดียวคือ นครเซจง

Notes: ปี 2000; กม.²; ต่อ กม.²; ชื่อของโซล ไม่ได้มาจากอักษรฮันจา เพียงแต่อักษรฮันจานี้มีเสียงพ้องกับคำว่าโซล; ไม่รวมแทจ็อน; ไม่รวมแทกู
เกาะอูเซอด็อม

อูเซอด็อม (, ) หรือ อุซนัม (, ) เป็นเกาะในทะเลบอลติก ของประเทศโปแลนด์และเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่างซาเลชเชซีงสกีลากูนกับอ่าวพอเมอเรเนียน เกาะส่วนใหญ่อยู่ในเขตฟอร์พ็อมเมิร์น-ไกรฟส์วัลท์ของรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น ยกเว้นส่วนตะวันออกที่เป็นเมืองชฟีนออูอีชเช ที่เป็นของโปแลนด์ พื้นที่รวมของเกาะคือ 445 ตร.กม. (เยอรมนี 373 ตร.กม. และ โปแลนด์ 72 ตร.กม.) ประชากรมี 76,500 คน (เยอรมนี 31,500 คน และโปแลนด์ 45,000 คน)
ชฟีนออูอีชเช

ชฟีนออูอีชเช () เป็นเมืองและท่าเรือในทะเลบอลติกในซาเลชเชซีงสกีลากูน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดของประเทศโปแลนด์ เมืองมีประชากร 41,100 คน ในปี ค.ศ. 2006
เกล็ดเลือดมาก

ภาวะเกล็ดเลือดมาก หรือ เกล็ดเลือดสูง () คือภาวะซึ่งในเลือดมีปริมาณเกล็ดเลือดมากกว่าปกติ อาจเป็นชนิดปฐมภูมิ (เกิดจากที่ไขกระดูกสร้างเกล็ดเลือดมากผิดปกติโดยไม่มีเหตุกระตุ้น เป็นโรคไขกระดูกเจริญผิดปกติอย่างหนึ่ง) หรือเป็นการตอบสนองต่อภาวะที่กระตุ้นให้ไขกระดูกสร้างเกล็ดเลือดมากขึ้น (ทุติยภูมิ) ส่วนใหญ่ไม่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการใดๆ แต่อาจเพิ่มโอกาสเกิดลิ่มเลือดได้ในผู้ป่วยบางประเภท
แม่น้ำโอเดอร์

แม่น้ำโอเดอร์ หรือ แม่น้ำโอดรา ( ; เช็ก/โปแลนด์: "Odra") เป็นแม่น้ำในยุโรปตอนกลาง ต้นน้ำเกิดจากเทือกเขาทางตะวันออกของสาธารณรัฐเช็ก ไหลไปทางเหนือผ่านด้านตะวันตกของประเทศโปแลนด์ มีแม่น้ำไนเซอไหลมารวมด้วย ใกล้เมืองฟรังค์ฟูร์ท จากนั้นไหลขึ้นไปทางเหนือเป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศโปแลนด์และเยอรมนี จนไปลงทะเลบอลติก แม่น้ำมีความยาว 854 กิโลเมตร

แควสำคัญทางด้านฝั่งซ้ายของแม่น้ำได้แก่ แม่น้ำนีซา แม่น้ำคาชาวาบูเบอร์ และแม่น้ำไนเซอ และแควด้านฝั่งขวา สายสำคัญ คือ แม่น้ำวาร์ตา
ภาษาฮีรีโมตู

ภาษาฮีรีโมตู (Hiri Motu)หรือ โปลีเซ โมตู (Police Motu) หรือ พิดจิน โมตู (Pidgin Motu)เป็นภาษาราชการของปาปัวนิวกินี เป็นรูปแบบที่ง่ายของภาษาโมตู ไม่เป็นทั้งภาษาพิดจินและภาษาลูกผสม โดยมีลักษณะของภาษาทั้งสองแบบ ความแตกต่างลักษณะทางสัทวิทยาและไวยากรณ์ ทำให้ผู้พูดภาษาฮีรีโมตูและภาษาโมตูเข้าใจกันได้ยาก แม้จะมีรากศัพท์คล้ายกัน และมีพื้นฐานของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน จำนวนผู้พูดภาษานี้ต่างจากภาษาทอกพิซินเพราะมีผู้พูดลดจำนวนลง
ควังจู

ควังจู (ชื่ออย่างเป็นทางการ มหานครควังจู; (; ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอับดับที่ 6 ของประเทศเกาหลีใต้ มีฐานะเป็นมหานครขึ้นโดยตรงกับกระทรวงมหาดไทย เมืองควังจูเคยเป็นเมืองหลวงของจังหวัดจอลลาใต้ จนกระทั่งศาลากลางจังหวัดได้ย้ายไปยังหมู่บ้านนามัค ในเมืองชนบทมูอัน ในปี 2548

ควัง (광, ฮันจา 光) หมายถึง "แสงสว่าง" และ จู (주, ฮันจา 州) หมายถึง "จังหวัด" พื้นที่ทิวทัศน์ที่สวยงามในพื้นที่รอบนอกของเมืองเป็นแหล่งกำเนิดของคาซา (gasa) ซึ่งเป็นรูปแบบกวีดั้งเดิมของเกาหลี พื้นที่ของเมืองตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่เพาะปลูกของภูมิภาคช็อลลา โดยเมืองมีชื่อเสียงเรื่องความอุดมสมบูรณ์และมีอาหารเกาหลีหลายอย่าง
อุลซัน

อุลซัน (ชื่ออย่างเป็นทางการ มหานครอุลซัน; (; ) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 7 ของประเทศเกาหลีใต้ มีประชากรประมาณ 1.1 ล้านคน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ทางใต้ติดกับปูซาน ทางเหนือติดกับคย็องจู และทางตะวันออกติดกับทะเลตะวันออก

อุลซันเป็นเมืองอุตสาหรรมของเกาหลีใต้ โดยเขตอุตสาหกรรมอุลซันเป็นที่อยู่ของบริษัทประกอบรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ บริษัทฮุนไดมอเตอร์, บริษัทต่อเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งดำเนินการโดยกลุ่มอุตสาหกรรมหนักฮุนได และการกลั่นน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลกดำเนินการโดยเอสเคเอเนอร์จี ในปี 2553 อุลซันมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ 67,506 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งสูงที่สุดในเกาหลีใต้
วงศ์ปลาแป้น

"ระวังสับสนกับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาแป้นแก้ว"

"ระวังสับสนกับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาดอกหมาก"

ปลาแป้น (; วงศ์: Leiognathidae) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Leiognathidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)

เป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวค่อนข้างสั้น มีเกล็ดแบบสาก ปากเล็กยืดหดได้มากจนดูคล้ายเป็นท่อ ครีบหลังมีอันเดียวมีก้านครีบแข็ง 8-11 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 3-5 ครีบหางเว้า

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงในชายฝั่งใกล้แหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด พบทั้งหมด 3 สกุล 24 ชนิด เป็นปลาเศรษฐกิจ
ปลาแป้นเขี้ยว

ปลาแป้นเขี้ยว (; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแป้น (Leiognathidae)

มีลำตัวป้อมสั้นเป็นสีขาวเงิน ด้านข้างแบน นัยน์ตาโต ปากมีขนาดเล็ก ปากสามารถยืดหดได้คล้ายปลาแบบทั่ว ๆ ไป มีฟันเขี้ยวตรงบริเวณริมฝีปากบนและล่าง บริเวณลำตัวมีเกล็ดเล็กแต่ส่วนหัวและครีบใต้หูไม่มีเกล็ด ครีบหลังมีก้านครีบแข็งแล้วต่อด้วยก้านครีบอ่อนเช่นเดียวกับครีบก้น ครีบหางเว้าแฉกเข้าด้านใน ส่วนบนของลำตัวจะมีลายเส้นสีน้ำตาลทองและมีรอยแต้มสีแดงและสีน้ำเงิน บริเวณครีบอกครีบก้นจะมีแถบสีเหลืองอยู่ตรงบริเวณตอนส่วนหน้าของครีบ

จัดเป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวประมาณ 6-12 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 21 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ เป็นปลาที่กินสัตว์น้ำขนาดเล็กรวมถึงสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, หมู่เกาะริวกิว และออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ที่ฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เช่น บางปะกง, ชลบุรี, สมุทรปราการ, ภูเก็ต, ระนอง, พังงา เป็นต้น

เป็นปลาที่มักถูกทำเป็นปลาเป็ด คือ ปลาป่นสำหรับทำอาหารสัตว์
ลูซีอู

ลูซีมาร์ ฟีร์ไรรา ดา ซิลวา () หรือคนทั่วไปเรียกเขาว่า ลูซีอู หรือ ลูซิโอ เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลานในเซเรียอา ประเทศอิตาลี โดยเขาเล่นในตำแหน่งกองหลัง
และบางครั้งเขายังเล่นเป็น เซ็นเตอร์แบ็ก ได้อีกเป็นบางครั้ง ด้วยภาระกำลังและความแข็งแกร่งของเขาจึงสามารถป้องกันและสกัดบอลจากคู่ต่อสู้ได้เป็นอย่างดี
ลูซีอูติดทีมชาติในวัย 22 ปี ซึ่งตรงกับในปี ค.ศ. 2000 เขาเล่นในตำแหน่งกองหลังเหมือนเดิม โดยในปี ค.ศ. 2006 เขาได้สวมปลอกแขนกัปตันทีมฟุตบอลทีมชาติบราซิล แล้วจากนั้นในปี ค.ศ. 2011 เขาประกาศตนว่าจะยกเล่นการรับใช้ทีมชาติ แต่เขายังจะค้าแข้งกับสโมสรที่เขาเล่นให้อยู่ต่อไป โดยผลงานทีมชาตินั้น ลูซีอูติดทีมชาติ 105 นัด ทำประตูไปได้ 4 ประตู
วัลเตร์ ซามวยล์

วัลเตร์ อาเดรียน ลูคัน ซามวยล์ () เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักฟุตบอลชาว อาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลาน ใน เซเรียอา ประเทศอิตาลี และ ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ในชุดปัจจุบัน โดยเล่นในตำแหน่ง กองหลัง กับ เซ็นเตอร์แบ็ก
รีการ์โด กาเบรียล อัลบาเรซ

รีการ์โด กาเบรียล อัลบาเรซ () เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาว อาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ ในพรีเมียร์ลีก โดยยืมตัวจาก สโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลาน ในเซเรียอา ประเทศอิตาลีและ ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ในชุดปัจจุบัน โดยเขาเล่นในตำแหน่งกองกลาง แนวรุก
อาโรน

อาโรน (ศัพท์ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์) หรือ ฮารูน (ศัพท์ศาสนาอิสลาม) (; "Ahărōn"; "Hārūn") เป็นพี่ชายของโมเสส และเป็นผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์ ได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นปุโรหิตประจำเผ่าเลวี และเป็นมหาปุโรหิตองค์แรกของวงศ์วานอิสราเอล เมื่อโมเสสยังศึกษาอยู่ในราชสำนักอียิปต์จนกระทั่งลี้ภัยไปอยู่มีเดียน อาโรนกับมีเรียมพี่สาวยังอาศัยอยู่กับญาติที่ภาคตะวันออกของอียิปต์และเริ่มมีชื่อเสียงมากจากการใช้วาทศิลป์ เมื่อคราวที่โมเสสขอให้ฟาโรห์ปล่อยตัวชาวอิสราเอลจากการเป็นเชลย อาโรนก็ได้ทำหน้าที่เป็นนบี (โฆษก) ให้กับพี่ชายของตนเมื่อต้องพูดกับชาวอิสราเอลและเจรจากับฟาโรห์ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดนักว่าอาโรนมีชีวิตอยู่เมื่อใด แต่คาดว่าราว 1600 ถึง 1200 ก่อนคริสต์ศักราช
ลอรา แบรนิแกน

ลอร่า แบรนิแกน (อังกฤษ:Laura Branigan) (3 กรกฎาคม 1957 - 26 สิงหาคม 2004 ) เป็นนักร้องชาวอเมริกันแต่งเพลงและนักแสดง เธอเป็นที่รู้จักดีที่สุดและโด่งดังมากในปี 1982 เพลงติดอันดับยอดฮิตของเธอ Top 10 " Solitaire " ยังสนับสนุนเพลงเพื่อภาพเคลื่อนไหวที่โดดเด่นและโทรทัศน์เพลงประกอบ ได้แก่ รางวัลชนะเลิศแกรมมี่และสถาบันการศึกษา Flashdance (1983), Ghostbusters ซาวด์แทร็ก (1984), และ Baywatch (1994) รวมทั้งเพลง "Self Control" ที่ถูกนำไปใช้ในเกม (GTA Vice City)

ลอร่าเสียชีวิตลงที่บ้านของเธอในเมือง East Quogue ในมหานครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2004, ด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก
ปลาแป้นแก้วรังกา

ปลาแป้นแก้วรังกา (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแป้นแก้ว (Ambassidae) ในอันดับปลากะพง (Perciformes)

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีลำตัวโปร่งแสงเหมือนปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกัน

จัดเป็นปลาล่าเหยื่อขนาดเล็ก ขนาดโดยเฉลี่ย 3-4 เซนติเมตร พบใหญ่เต็มที่ 8 เซนติเมตร กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำและแมลงขนาดเล็ก อาศัยหากินเป็นฝูงในบริเวณกลางน้ำ

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ จนถึงประเทศญี่ปุ่น ในประเทศไทยพบได้เฉพาะแม่น้ำสาละวิน อันเป็นพรมแดนติดกับประเทศพม่า

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยอาจมีการฉีดสีเข้าไปในตัวปลาทำให้เกิดเป็นสีสันต่าง ๆ เช่น เหลือง, แดง, น้ำเงิน, ส้ม เป็นต้น
สุชาดา เช็คลีย์

สุชาดา มีชื่อเล่นว่าดาด้า เกิดวันศุกร์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ณ จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสองคนของปีเตอร์ ดาร์เรน เช็คลีย์ ชาวอังกฤษ กับดารารัตน์ เช็คลีย์ ส่วนน้องชายอายุห่าง 9 ปี คือ เจอรัลด์ สมาร์ท เช็คลีย์ (ชื่อเล่น สมาร์ท) เข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนตังเอ็ง, ระดับประถมศึกษาปีที่ 1-5 จากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์, ระดับประถมศึกษาปีที่ 6 จนถึงระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีมารดาพิทักษ์ สายวิทย์-คณิต ปัจจุบันกำลังศึกษาต่อคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในโครงการรับนักเรียนกิจกรรมจิตอาสาและประชาธิปไตย (รับตรง)

ปี 2548 
ปี 2550
มณีจันทร์(วัยเด็ก) คู่กับ ปรัชฌา สนั่นวัฒนานนท์

ปี 2558 5 อับดับ ดาราเด็กยิ่งโต ยิ่งสวย -ดาราวาไรตี้โพล
ช่อง 2 ได้อับดับ 5
เคบีเอส

ระบบการกระจายเสียงเกาหลี (อังกฤษ: Korean Broadcasting System; KBS, เกาหลี: 한국방송공사, Hanguk Bangsong Gongsa) เป็นเครือข่ายวิทยุโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2470และเป็นเครือข่ายที่ใหญ่ที่สุดในสี่สถานีชั้นนำของประเทศเกาหลีใต้

เคบีเอส เริ่มต้นก่อตั้งเป็น บริษัทกระจายเสียงคยองซอง(เจโอดีเค) ซึ่งก่อตั้งโดยรัฐบาลของญี่ปุ่นในเกาหลี เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 นี่คือสถานีวิทยุแห่งที่สองที่เริ่มใช้รหัสที่ใช้อ้างถึงตัวผู้พูดในการสื่อสารทางวิทยุ HLKA ในปี 2490 ภายหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐเกาหลี ก็ใช้สัญญาณว่า HL ของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ภายหลังจากการทำการกระจายเสียงไปทั่วประเทศ สถานีวิทยุก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สถานีการะจายเสียงกลางโซล เมื่อปี 2491 การออกอากาศทางโทรทัศน์ของ สถานีกระจายเสียงโซล ทีวี (เคบีเอส ทีวี) ได้เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปี 2504 สถานะของสถานีเคบีเอสจากที่เป็นของรัฐบาลเป็นองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2516 สำนักงานใหญ่ของเคบีเอสที่ยออิโด เริ่มทำการก่อสร้างในปี 2519 ในปี 2522 สถานีวิทยุเคบีออกเริ่มออกอากาศผ่านระบบคลื่นเอฟเอ็ม แตกต่างจากองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพที่อื่นซึ่งไม่มีการรับโฆษณา นอกเหนือจากค่าธรรมเนียมทางโทรทัศน์ รายได้ของช่องเคบีเอสก็มาจากการโฆษณา โดยเคบีเอสเริ่มรับโฆษณาตั้งแต่ปี 2523 จากการรวบรวมสถานีกระจายเสียงเอกชนซึ่งมีขนาดเล็กกว่าจากความอิสระในการตัดสินใจของรัฐบาล ชอน ดูฮวาน จากการยับยั้งเสรีภาพในการสื่อสาร ภายหลังจากการยุบรวมกับบริษัทกระจายเสียงทงยัง (ทีบีซี) ซึ่งส่วนหนึ่งในปัจจุบันเป็น เจทีบีซี และ ระบบการกระจายเสียงดง-เอ (ดีบีเอส) เคบีเอสได้ปล่อย เคบีเอส เรดิโอ 2 (เอเอ็ม/เอฟเอ็ม) และสถานีโทรทัศน์ เคบีเอส ทีวี 2 ในปี 2523 เช่นเดียวกับ เคบีเอสทีวี 3 และ เอฟเอ็มเพื่อการศึกษา ในปี 2524 ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2523 เคบีเอส ทีวี 3 และเอฟเอ็มเพื่อการศึกษาได้แยกออกจาก เคบีเอส ไปในชื่อที่ว่า ระบบการกระจายเสียงเพื่อการศึกษา (อีบีเอส) ภายหลังจากการปรับปรุงใหม่เป็นระบบการจัดเก็บค่าธรรมเนียมในปี 2537 ช่อง เคบีเอส 1 ก็ไม่มีการแสดงโฆษณาอีก

เคบีเอสเป็น 'องค์การมหาชน' โดยกฎหมายจะได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลเกาหลีใต้แต่รัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้ โดยดำเนินการเป็นอิสระ ดังเช่นที่กล่าวไว้ในรัฐธรรมนูญของเกาหลีใต้ โดยประธานของเคบีเอสจะได้รับการแนะนำโดยบอร์ดบริหารเสนอให้ก่ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ พรรคการเมืองในเกาหลีใต้มีสิทธิที่จะมีชื่อเป็นสมาชิกบอร์ดบริหารของช่องเคบีเอส ตั้งแต่ประธานาธิบดีเกาหลีใต้โดยปกติมีอำนาจเหนือสมาชิกของพรรคการเมือง โดยประธานของเคบีเอสนั้นจะถูกพิจารณาและถูกกำหนดโดยประธานาธิบดีเกาหลีใต้ นี่คือขั้นตอนที่ทำให้เกิดความกังวลในการเข้าแทรกแซงทางการเมืองในการบริหารจัดการเคบีเอส และนำไปสู่ความคิดที่หลากหลายในระบบปัจจุบันว่าควรที่จะมีการปรับปรุงใหม่

ประมาณ 37.8% ของรายได้มาจากการเก็บค่าธรรมเนียม ขณะที่ 47.6% มาจากการขายเวลาโฆษณา สำหรับรายการระดับชาติหรือของรัฐบาล อย่างเช่น บริการวิทยุนานาชาติ (เคบีเอส เวิร์ด เรดิโอ)และบริการทางวิทยุสำหรับผู้พิการ โดยเคบีเอสได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลเกาหลีใต้ นี่เป็นสี่ช่องที่ดำเนินการโดยระบบเคเบิลและดาวเทียมโดยผู้ประกอบการในเกาหลีใต้ มีผู้ประกอบการเคเบิลในประเทศเกาหลีใต้มากกว่า 100 รายและสกายไลฟ์เป็นผู้ให้บริการโทรทัศน์ดาวเทียมแต่เพียงผู้เดียว ทั้งสี่ช่องนี้ดำเนินการโดยเคบีเอส เอ็น ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเคบีเอส[[หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้]]
[[หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516]]
นครเซจง

เซจง (ฮันกึล: 세종, ฮันจา: ) ชื่ออย่างเป็นทางการ นครปกครองตนเองพิเศษเซจง (ฮันกึล: 세종특별자치시, ฮันจา: ) ชื่อเดิม ยงกี (연기, ) เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยทางฝ่ายบริหารของเกาหลีใต้ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลเกาหลีใต้ ได้สร้างเขตบริหารพิเศษขึ้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดชุงช็องใต้ ใกล้กับ แทจ็อน โดยได้ย้าย 9 กระทรวงและหน่วยงานราชการระดับชาติ 4 แห่งมาจากโซล เมืองหลวงแห่งใหม่นี้ได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมือวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ส่วนหน่วยงานของรัฐบาลอีก 36 แห่ง ได้ย้ายมาที่เมืองเซจงในปี 2558

เซจง เป็นพระนามของ พระเจ้าเซจงมหาราช แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ทรงเป็นพระบิดาแห่งอักษรฮันกึล

ในอดีตพื้นที่ตั้งของเมืองเซจง คือ ย็อนกี (연기, )

ต้นปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลีได้จัดสนใจที่จะสร้างเขตปกครองพิเศษซึ่งจะใช้เป็นที่ตั้งของ 9 กระทรวงและหน่วยงานราชการระดับชาติ 4 แห่งซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ที่โซล ออกจากส่วนของจังหวัดชุงช็องใต้และจังหวัดชุงช็องเหนือ ใกล้กับเมืองแทจอน โดยเขตใหม่นี้มีชื่อว่า นครปกครองตนเองพิเศษเซจง (세종특별자치시, 世宗特別自治市) แผนการที่จะสร้างเมืองนี้เกิดขึ้นหลังจากล้มเหลวของอดีตประธานาธิบดีโน มูฮยอนที่จะย้ายเมืองหลวงจากโซลมายังภูมิภาคแถบนี้ เมืองนี้ตั้งชื่อเป็นเกียรติแด่พระเจ้าเซจงมหาราช บิดาแห่งอักษรเกาหลี มีการวางแผนคาดการณ์ไว้ว่าในอนาคตเมืองนี้จะมีประชากร 500,000 คน

แผนการสร้างเมืองนี้ส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันอย่างมากในสภาแห่งชาติ ในเดือนกันยายน 2552 นายกรัฐมนตรีจอง อุนจันแสดงความคิดเห็นว่าแผนที่จะสร้างเมืองเซจงเป็นเมืองหลวงของฝ่ายบริหารนั้น "ไม่ก่อให้เกิดประสิทธิภาพในเชิงนโยบายจากมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์" ในเวลาต่อมาจองได้วิจารณ์เพิ่มเติมอีกว่าแผนการสร้างเมืองเซจงถือเป็นการรวมหัวกันแสวงหาประโยชน์ระหว่างกลุ่มทุนก่อสร้างกับนักการเมือง โดยเสนอว่า "เพียงแต่ในการพิจารณาเพื่อให้รวบรวมคะแนนโหวตได้มากขึ้นเท่านั้น" สิ่งนี้นำไปสู่การเรียกร้องให้ปรับปรุงแผนใหม่ โดยมีผู้เรียกร้องทั้งจากนักวิชาการอาวุโสหลายคน นักการเมืองรวมไปถึงอดีตนายกรัฐมนตรีอีก 3 คน กึม ชังโฮ นักวิจัยอาวุโสในทีมของสถาบันวิจัยเกาหลีเพื่อการปกครองส่วนท้องถิ่น ได้หมายเหตุว่า แผนดั้งเดิมนั้นได้รับบทวิจารณ์อย่างน่าสนใจว่า ในเมืองนี้จะมีข้าราชการและลูกจ้างของรัฐบาลนับหมื่นคนที่จะแยกกับครอบครัวของตน ซึ่งการให้หน่วยงานของรัฐยังอยู่ที่โซลจะเป็นผลดีเช่น มีสิ่งอำนวยความสะดวก และมีโอกาสทางการศึกษาที่มากกว่า ด้วยเหตุที่แยกกันอยู่กับครอบครัวนั้น เมืองเซจงจะมีประสบการณ์เป็นปรากฏการณ์เหมือนเห็ดมีพิษ มีบาร์ ไนต์คลับ และอื่นๆ เกิดขึ้นตลอดทั้งคืน เพราะฉะนั้นรัฐบาลควรศึกษาการสร้างเมืองเซจงอย่างพอเหมาะพอควร พรรคการเมืองแห่งชาติ (พรรคเซนูรี) มีแผนที่จะช่วยบรรเทาความขัดแย้งภายในและหาแรงสนับสนุนจากภูมิภาคชุงชองสำหรับแผนของรัฐบาลใหม่ในการพัฒนาเซจงให้เป็นศูนย์กลางแห่งการศึกษา วิทยาศาสตร์ และธุรกิจ

เมืองเซจงเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยมีกำหนดย้าย 36 หน่วยงานมาภายในปี พ.ศ. 2558
นางแบบโคกกระโดน

นางแบบโคกกระโดน บทประพันธ์ของ อาณาจินต์ "คันนายัง บ่ ยั่น แล้วจะหวั่นอะไรกับแคทวอล์ก" เรื่องราวของเด็กสาวบ้านนอก ผู้ที่มีความฝันที่จะเป็นนางแบบดัง ถึงแม้สังขารจะไม่ให้ก็ตาม ด้วยความพยายามของเธอ ทำให้เธอมายืนบนจุดสูงสุดของความฝันของเธอได้ แต่ความฝันนี้ก็กำลังจะทำให้ความเป็นคนโคกกระโดนของเธอ เปลี่ยนไปเช่นกัน
นางแบบโคกกระโดน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มออกอากาศวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ออกอากาศทุกวัน เวลา 18.45 น. โดยมีองค์ประกอบและรายละเอียดดังนี้
พิมศิริ ศิริแก้ว

พิมศิริ เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2533 ที่อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรของคำปุ่น และอมรรัตน์ ศิริแก้ว ในวัยเด็กเข้าศึกษาที่โรงเรียนบ้านเขวา และโรงเรียนมัญจาศึกษา ต่อมาเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนกีฬาจังหวัดชลบุรี และสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี ตามลำดับ แต่เดิมเธอเริ่มเล่นกีฬาด้วยการเป็นนักวิ่งระยะสั้น กระทั่งว่าที่ร้อยตรีศักดิ์ชัย ธิตะจารี เห็นแววจึงเรียกมาทดสอบเป็นนักยกน้ำหนัก

พิมศิริ ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2549 
พ.ศ. 2551 เธอได้รับเหรียญทอง จากการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งโลก รุ่นน้อยกว่า 58 กิโลมกรัม ปีถัดมาด้วยวัย 19 ปี เธอเข้าร่วมการแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งโลกเป็นครั้งแรก และได้อันดับที่ 5 จากรายการนี้ ปีเดียวกันพิมศิริคว้าอันดับที่ 2 ในการแข่งขันซีเกมส์ ที่ประเทศลาว โดยพ่ายนักย้กน้ำหนักจากอินโดนีเซีย

ปี พ.ศ. 2554 พิมศิริลงแข่งในรายการยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย โดยต้องปะทะกับคู่แข่งอย่างประภาวดี เจริญรัตนธารากุล ที่เพิ่งออกจากแคมป์เก็บตัวทีมชาติ ผลปรากฏว่าพิมศิริสามารถคว้าเหรียญทองได้ และทำลายสถิติประเทศไทยท่าคลีนแอนด์เจิร์ก และน้ำหนักรวม ของวันดี คำเอี่ยม ลงได้ที่น้ำหนัก 136 และ 237 กิโลกรัมตามลำดับ ปลายปีเดียวกันเธอเข้าร่วมการแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งโลก และได้รับเหรียญรางวัลเป็นครั้งแรก คือเหรียญทองแดง

ในปี พ.ศ. 2555 พิมศิริ เป็น 1 ใน 4 นักยกน้ำหนักหญิงไทย ที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในการยกท่าสแตตซ์ เธอทำผลงานได้ไม่ดีนัก ยกติดเพียงครั้งเดียวคือในครั้งแรก ที่น้ำหนัก 100 กิโลกรัม เป็นอันดับ 10 จากผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด แต่ในท่าคลีนแอนด์เจิร์ก เธอสามารถยกได้ถึง 136 กิโลกรัม ทำให้ขยับขึ้นมาเป็นอันดับสอง และคว้าเหรียญเงินในที่สุด โดยถือเป็นเหรียญรางวัลแรกของไทยในการแข่งขันครั้งนี้ หลังเสร็จสิ้นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พิมศิริทำผลงานได้ไม่ดีหนักในรายหารถัดมา โดยคว้าเหรียญทองแดง ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก พ.ศ. 2556 พร้อมกับมีอาการบาดเจ็บที่กล้ามเนื้อ หลังจากนั้นพิมศิริได้ย้ายขึ้นไปทำการแข่งขันในรุ่นน้อยกว่า 63 กิโลกรัม และคว้าเหรียญทองในการแข่งขันซีเกมส์ 2013

ถัดมาในปี พ.ศ. 2557 พิมศิริสามารถทำลายสถิติประเทศไทย ท่าคลีนแอนด์เจิร์กของปวีณา ทองสุข ลงได้ในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย โดยยกได้ 143 กฺโลกรัม แม้เธอจะสามารถทำสถิติได้ดีขึ้น แต่ในการแข่งขันระดับนานาชาติ พิมศิริยังไม่สามารถสร้างผลงานที่ดีได้ โดยเธอไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลใดๆได้จากการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 และยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งโลก โดยได้เพียงอันดับ 5 จากทั้งสองรายการ

พิมศิริมีสถิติการแข่งขันยกน้ำหนักดังนี้
กิ่งจังหวัดโซราจิ

กิ่งจังหวัดโซราจิ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโซราจิเรียงตามปี ค.ศ.
กิ่งจังหวัดอิชิการิ

กิ่งจังหวัดอิชิการิ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 เดิมชื่อ "กิ่งจังหวัดซัปโปโระ" แต่เปลี่ยนชื่อมาเป็น "กิ่งจังหวัดอิชิการิ" ในปี ค.ศ. 1922

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดอิชิการิ เรียงตามปี ค.ศ.
กิ่งจังหวัดชิริเบชิ

กิ่งจังหวัดชิริเบชิ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1910
กิ่งจังหวัดอิบูริ

กิ่งจังหวัดอิบูริ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดอิบูริ เรียงตามปี ค.ศ.

ตั้งอยู่ในตอนกลางทางใต้ของฮกไกโด มีความยาวราว จากตะวันออกถึงตะวันตก และ จากเหนือถึงใต้ กิ่งจังหวัดอิบูริครอบคลุมพื้นที่กว่า ฝั่งทางทิศตะวันตกอยู่ติดกับกิ่งจังหวัดโอชิมะ กิ่งจังหวัดชิริเบชิ และกิ่งจังหวัดอิชิการิ ฝั่งทางเหนือติดกับกิ่งจังหวัดโซราจิและกิ่งจังหวัดคามิกาวะ ทางด้านตะวันออกติดกับกิ่งจังหวัดฮิดากะ โดยกิ่งจังหวัดอิบูริมีชายฝั่งยาว ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก
กิ่งจังหวัดฮิดากะ

กิ่งจังหวัดฮิดากะ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 กิ่งจังหวัดนี้ไม่มีเมือง แต่ประกอบด้วย 7 ตำบลใน 6 อำเภอ

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดฮิดากะ เรียงตามปี ค.ศ.
การประกาศข่าวดี

การประกาศข่าวดี (ศัพท์คาทอลิก) หรือ การประกาศข่าวประเสริฐ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) () คือการเผยแพร่พระวรสารหรือประกาศข่าวดีตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนว่าพระเยซูเป็นพระเจ้าผู้มารับสภาพมนุษย์และถูกตรึงกางเขนจนสิ้นพระชนม์ เพื่อไถ่มนุษย์ผู้เชื่อจากบาป หลังจากนั้น 3 วัน ก็ทรงคืนพระชนม์แล้วเสด็จขึ้นสวรรค์ คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าผู้เชื่อข่าวดีนี้จะถูกไถ่จากบาปทันทีและได้ขึ้นสวรรค์หลังจากเสียชีวิต จนถึงการพิพากษาครั้งสุดท้ายก็จะได้รับบำเหน็จจากพระเจ้า

การประกาศข่าวดีถือเป็นพันธกิจสำคัญที่พระเยซูฝากไว้แก่สาวกของพระองค์ก่อนจะเสด็จขึ้นสวรรค์ ดังปรากฏในพระวรสารนักบุญมัทธิวว่า
""ท่านทั้งหลายจงออกไปและนำชนทุกชาติมาเป็นสาวกของเรา จงบัพติศมาพวกเขาในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์""

ผู้อุทิศตนทำงานประกาศข่าวดีเรียกว่า ผู้ประกาศข่าวดี (ศัพท์โรมันคาทอลิก) หรือ ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) ()
กิ่งจังหวัดโอชิมะ (ฮกไกโด)

กิ่งจังหวัดโอชิมะ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 มีชื่อเดิมคือกิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะ

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโอชิมะ เรียงตามปี ค.ศ.
การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์

การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์ () เป็นหัตถการทางการแพทย์อย่างหนึ่งทำโดยผ่าเปิดผิวหนังและเยื่อไครโคไทรอยด์ให้เป็นช่องเพื่อให้อากาศสามารถผ่านเข้าสู่หลอดลมได้ ส่วนใหญ่ทำในภาวะฉุกเฉินที่ผู้ป่วยไม่สามารถหายใจตามทางหายใจปกติเช่นจมูกหรือปากได้ เช่น มีการอุดตันของทางเดินหายใจจากสิ่งแปลกปลอม อาการแพ้จนใบหน้าและปากบวม การบาดเจ็บของใบหน้าอย่างรุนแรง การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์นี้ส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดทำเป็นทางเลือกสุดท้ายในการเปิดทางหายใจในกรณีที่การใส่ท่อช่วยหายใจทางปากหรือทางจมูกล้มเหลวหรือมีข้อห้าม นอกจากนี้การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์ยังทำได้เร็วกว่าการเจาะคอ ไม่จำเป็นต้องทำให้เสี่ยงต่อการเกิดการเคลื่อนของกระดูกสันหลังส่วนคอ และมีภาวะแทรกซ้อนน้อยกว่า อย่างไรก็ดีแม้การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์จะสามารถช่วยชีวิตในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานได้แต่จุดประสงค์ก็ยังคงเป็นไปเพื่อยื้อเวลารักษาชีวิตผู้ป่วยเอาไว้จนกว่าจะสามารถทำช่องทางหายใจที่ถาวรกว่าได้อยู่ดี
โฮซอ

โฮซอ (ความหมายอย่างแท้จริง "ฝั่งตะวันตกของทะเลสาบ") เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดชุงชองเดิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเกาหลีใต้ ปัจจุบันนี้ภูมิภาคโฮซอใช้กล่าวอ้างถึงบริเวณ แทจอน, จังหวัดชุงชองใต้และจังหวัดชุงชองเหนือ ชาวภูมิภาคโฮซอใช้ภาษาถิ่นชุงชอง ชื่อโฮซอนี้ใช้อ้างถึงบุคคลที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้
กิ่งจังหวัดฮิยามะ

กิ่งจังหวัดฮิยามะ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 เป็นกิ่งจังหวัดที่ไม่มีเมือง แต่ประกอบด้วย 7 ตำบล ใน 5 อำเภอ
ควันดง

ควันดง เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดคังวอนเดิมซึ่งปัจจุบันอยู่ในเกาหลี ปัจจุบันนี้ควันดงใช้อ้างถึงจังหวัดคังวอนที่อยู่ในเกาหลีใต้และจังหวัดคังวอนที่อยู่ในเกาหลีเหนือ ชื่อควันดงนี้ยังใช้อ้างถึงบุคคลที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2012

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2012 () จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21-22 เมษายน และ 5-6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 โดยมีจุดประสงค์ในการหาบุคคลมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสสืบต่อจากประธานาธิบดีนีกอลา ซาร์กอซี โดยซาร์กอซีก็ยังลงตำแหน่งในสมัยที่สอง และเป็นสมัยสุดท้ายตามรัฐธรรมนูญอีกด้วย

โดยผลการเลือกตั้งในรอบแรก ฟร็องซัว ออล็องด์ และนีกอลา ซาร์กอซี ทั้งสองได้ผ่านการคัดเลือกในรอบแรก โดยไม่มีใครได้คะแนเสียงเกินกึ่งหนึ่ง และในรอบที่สอง ออล็องด์ก็ได้รับการเลือกตั้งโดยมีคะแนนเสียง 51.64% และซาร์กอซี 48.36% เป็นอันดับที่สอง
ทู (อัลบั้มเล็งกา)

ทู () เป็นอัลบั้มที่สองของศิลปิน เล็งกา เปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศสิงคโปร์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 และออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2011
กิ่งจังหวัดคามิกาวะ

กิ่งจังหวัดคามิกาวะ () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดคามิกาวะ เรียงตามปี ค.ศ.