seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
กรงเหล็กตะแลงแกง

กรงเหล็กตะแลงแกง () เป็นการใช้รูปแบบการแขวนคอกับศพของอาชญากรที่ต้องโทษประหารชีวิต และแขวนทิ้งไว้เพื่อประจานต่อสาธารณะ และข่มขวัญอาชญากรคนอื่น ๆ ในศตวรรตที่ 17 มีการพัฒนารูปแบบการใช้ตะแลงแกงโดยให้อาชญากรที่ยังมีชีวิตอยู่เข้าไปอาศัยในกรงเหล็ก และปล่อยทิ้งให้อดอาหารไว้จนตาย

คำว่า "Gibbet" มีความหมายถึงเครื่องมือใด ๆ ที่ใช้ในการประหารชีวิตในสาธารณะ เช่น กางเขน ที่แขวนคอ ดาบ กิโยติน

คำว่าตะแลงแกง หรือตะแลงแกงมาจากคำว่า "ตรแฬงแกง" (อ่านว่า ตรอแลงแกง) ซึ่งเป็นภาษาเขมร มีความหมายคือ "ที่มี 4 หน้า หรือที่แยกเป็นสี่ (ชื่อปราสาท, วิหาร, หนทาง)"
พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล

พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล หรือ แฟรีอาร์มาดิลโลเล็ก (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกอาร์มาดิลโลชนิดหนึ่ง นับเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Chalamyphorus"

จัดเป็นอาร์มาดิลโลที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก มีรูปร่างลักษณะประหลาด คือ มีรูปร่างเป็นทรงกระบอก ขณะที่ส่วนท้ายลำตัวมีแผ่นปิดอยู่เป็นแผงขนยาว ส่วนหางสั้น มีเกราะหุ้มตัวเฉพาะแค่ด้านหลัง ขณะที่ด้านข้างและด้านล่างลำตัวเป็นขนอ่อนนุ่มสีชมพู มีกรงเล็บหน้าที่แหลมคม โดยเฉพาะตีนหน้า

พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลมีความยาวเพียง 4-6 นิ้วเท่านั้น อาศัยอยู่เฉพาะแถบตะวันตกของประเทศอาร์เจนตินา เช่น จังหวัดเมนโดซา เท่านั้น โดยอาศัยในพื้นที่แห้งแล้งแบบทะเลทรายเท่านั้น พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "ปีชีเซียโก" () เป็นสัตว์ที่ออกหากินเฉพาะในเวลากลางคืน โดยกินแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ขนาดใหญ่ด้วย เช่น ซากวัว ในบางครั้งจะขุดโพรงใต้ดินอยู่ใต้พื้นที่ซากสัตว์นั้นตาย เพื่อง่ายต่อการกินหนอนหรือแมลงที่มาตอมซาก

พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลเป็นสัตว์ที่ไม่อาจจะพบเห็นตัวได้ง่าย และเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีข้อมูลน้อยมาก ชาวพื้นเมืองของอาร์เจนตินากล่าวว่า จะพบเห็นได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นในแต่ละปี โดยเฉพาะเวลาหลังฝนตก ซึ่งพื้นที่ที่มันอยู่อาศัยนั้นมีปริมาณฝนตกต่อปีน้อยกว่า 200 มิลลิเมตรเสียด้วยซ้ำ พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลจะโผล่ออกมาจากโพรงหลังฝนตก เป็นเพราะน้ำท่วมโพรง และออกมาหาแมลงกินอีกประการหนึ่ง โดยปกติแล้ว พวกมันจะอาศัยและเดินทางในโพรงใต้ดินด้วยการขุดโพรงไปเรื่อย ๆ เหมือนตุ่นสีทองในทวีปแอฟริกา หรือตุ่นมาร์ซูเปียล ที่เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ในทะเลทรายของออสเตรเลียตะวันตก
ปีชี

ปีชี, ปีเช () หรือ อาร์มาดิลโลแคระ (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกอาร์มาดิลโลชนิดหนึ่ง จัดเป็นอาร์มาดิลโลเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Zaedyus"

ปีชีเป็นชื่อเรียกในภาษาถิ่นของชาวลาตินอเมริกาที่ใช้เรียกอาร์มาดิลโล ปีชีมีความยาวลำตัวประมาณ 1 ฟุต ความยาวหัว 7.2 เซนติเมตร และกว้าง 5.2 เซนติเมตร และมีหางสั้น ความยาว 4-6 นิ้ว มีเกราะหุ้มตัวสีน้ำตาลเข้ม มีกรงเล็บที่แหลมคม โดยเฉพาะเล็บตีนหน้า กระจายพันธุ์ในที่ราบโล่งหรือท้องทุ่ง หรือทะเลทรายของทวีปอเมริกาใต้ โดยเฉพาะในประเทศอาร์เจนตินา แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) อาศัยอยู่ด้วยการขุดโพรงจากเล็บตีนหน้า โดยมีเล็บตีนหลังเป็นตัวเกลี่ย หากินแมลง เช่น มด ปลวก และหนอนต่าง ๆ บนพื้นดินเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน ตัวผู้มีอวัยวะเพศที่เรียวยาวใช้สำหรับผสมพันธุ์กับตัวเมีย ซึ่งสามารถอ้อมลำตัวของตัวเมียได้ เนื่องจากต้องหลีกเลี่ยงเกราะและหางของตัวเมีย เมื่อถูกคุกคามจะขุดโพรงหนีด้วยความรวดเร็ว ซึ่งยากในการที่จะดึงตัวออกมา

ปีชีจัดเป็นอาร์มาดิลโลอีกชนิดหนึ่งที่หายาก แต่ก็พบได้มากกว่าพิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล ซึ่งเป็นอาร์มาดิลโลขนาดเล็กที่สุดและพบในถิ่นเดียวกัน
สิงโตแห่งซันมาร์โก

สิงโตแห่งซันมาร์โก () คือ สัญลักษณ์ของผู้สอนศาสนานามว่า มาระโก ผู้แต่งพระวรสาร ปรากฏในรูปแบบของสิงโตมีปีก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งเมืองเวนิส และสาธารณรัฐเวนิสเดิม สิงโตแห่งซันมาร์โกยังปรากฏในธงของพ่อค้าและทหารเรือของประเทศอิตาลี และบนยอดของหอระฆังซันมาร์โก มันยังเป็นสัญลักษณ์ของรางวัลในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสในชื่อ "รางวัลสิงโตทองคำ" ซึ่งถือเป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก รวมถึงบริษัทประกัน Assicurazioni Generali ซึ่งเป็นบริษัทประกันที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลีและหนึ่งในบริษัทประกันที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป

สิงโตคือสัญลักษณ์ของพลังแห่งพระวรสาร ปีกของสิงโตเป็นสัญลักษณ์ถึงการยกสูงขึ้นของจิตวิญญาณ ในขณะที่รัศมีซึ่งปรากฏบ่อยครั้งบนหัว หนังสือ และดาบในอุ้งเท้าของสิงโต เป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์ในธรรมเนียมศาสนาคริสต์ อย่างไรก็ตามสิงโตยังมีความหมายถึงความยิ่งใหญ่และพลัง (โดยเฉพาะจากหางที่ยกขึ้น) หนังสือแสดงถึงแนวคิดของปัญญาและสันติภาพ และรัศมีให้ภาพถึงความศรัทธาอย่างแก่กล้าในศาสนา
Elizabethkingia meningoseptica

Elizabethkingia meningoseptica เป็นเชื้อแบคทีเรียแกรมลบรูปแท่งที่พบได้ทั่วไปในธรรมชาติ อาจพบเป็นเชื้อประจำได้ในปลาหรือกบแต่ปกติแล้วจะไม่พบเป็นเชื้อประจำถิ่นในร่างกายมนุษย์ นักวิทยาแบคทีเรียชาวอเมริกา Elizabeth O. King (คนเดียวกับที่แยกเพาะเชื้อ "Kingella" ได้ในปี 1960) ได้ศึกษาแบคทีเรียที่ยังไม่เป็นที่รู้จักชนิดหนึ่งซึ่งทำให้เกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบในทารกเมื่อปี 1959 เมื่อแยกเชื้อออกมาได้ (CDC group IIa) จึงให้ชื่อว่า "Flavobacterium meningosepticum" ("เชื้อแบคทีเรียรูปแท่งสีเหลือง" "ที่ทำให้เกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบและติดเชื้อในกระแสเลือด") ต่อมาปี 1994 เชื้อนี้ถูกจัดประเภทใหม่ให้อยู่ในจีนัส "Chryseobacterium" และได้ชื่อว่า "Chryseobacterium meningosepticum" ("แบคทีเรียสีทอง")
คะ (อักษรเทวนาครี)

คะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า ग เข้าในพวกกัณฐชะ (เกิดจากเพดานอ่อน) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ค และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
ฆะ

ฆะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า घ เข้าในพวกกัณฐชะ (เกิดจากเพดานอ่อน) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ฆ และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
งะ (อักษรเทวนาครี)

งะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า ङ เข้าในพวกกัณฐชะ (เกิดจากเพดานอ่อน) เสียงอะนุนาสิกะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ง และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง ถ้าตัวอักษรมีพยัญชนะอื่นตามมา พยัญชนะอื่นจะลงไปอยู่ข้างล่าง แต่บางครั้งใช้วิธีเขียนวิรามใช้ตัว ง เช่น องฺก (अङ्क)
จะ

จะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า च เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง จ และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
ฉะ

ฉะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า छ เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ฉ และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
สุทธิลักษณ์ อำพันวงศ์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ สุทธิลักษณ์ อำพันวงศ์ (22 มกราคม พ.ศ. 2466 - 2547)อาจารย์ บรรณารักษ์ นักเขียน เป็นบุคคลหนึ่งในบรรดาผู้บุกเบิกงานด้านการศึกษาวิชาบรรณารักษศาสตร์ ระดับอุดมศึกษาของประเทศไทย ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ดำเนินงานของภาควิชา ตั้งแต่ พ.ศ. 2498 – 2522 ในขณะเดียวกัน ได้ดำรงตำแหน่งบรรณารักษ์ หอสมุดกลาง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 – 2518

ศาสตราจารย์กิตติคุณ สุทธิลักษณ์ อำพันวงศ์ เกิดที่จังหวัดสระบุรี เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2466 เป็นบุตรีคนที่สองของรองอำมาตย์เอกหลวงประสานสินธุ์และนางพิสมัย อำพันวงษ์ มีพี่น้อง 4 คน พี่สาวคนโต คือ นางสาวพิสสม เป็นอาจารย์โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (ถึงแก่กรรม) น้องชาย 2 คน คือ นายพิเศษ อำพันวงษ์ เป็นสถาปนิก และนายแพทย์สุรพงษ์ อำพันวงษ์ รองประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มการแพทย์และธุรกิจต่างประเทศ เครือโรงพยาบาลพญาไท
ศาสตราจารย์กิตติคุณ สุทธิลักษณ์ อำพันวงศ์ ถึงแก่กรรมหลังจากได้รับรางวัลนราธิปไม่นาน คือใน พ.ศ. 2547 ขณะมีอายุได้ 80 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงศพที่เมรุวัดเสมียนนารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547

ได้รับการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนประสานอักษร ในตรอกสะพานสว่าง พระนคร เมื่อจบชั้นประถมปีที่ 3 แล้ว ได้เข้าศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 8 ที่โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม ได้รับประกาศนียบัตรชั้นมัธยมปีที่ 8 เมื่อ พ.ศ. 2480 เพราะชอบอ่านหนังสือและรักงานประพันธ์ จึงได้เข้าศึกษาต่อในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2482 ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต (อ.บ.) เมื่อ พ.ศ. 2486 (ปีการศึกษา 2485) พ.ศ. 2495 ได้รับทุนการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซิมมอนส์ (Simmons College) ประเทศสหรัฐอเมริกาและทุนค่าเดินทางจากมูลนิธิฟุลไบร์ทไปศึกษาวิชาบรรณารักษศาสตร์ ขั้นปริญญาโท ได้รับปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาบรรณารักษศาสตร์ (M.S.in L.S.) จากวิทยาลัยซิมมอนส์ เมื่อ พ.ศ. 2496 
พ.ศ. 2513 ได้รับทุนจากองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ไปศึกษาวิธีสอนบรรณารักษศาสตร์ และบรรณารักษศาสตร์เปรียบเทียบ ณ ประเทศเดนมาร์ก เป็นเวลา 3 เดือน ได้รับประกาศนียบัตรจากโรงเรียนบรรณารักษศาสตร์ กรุงโคเปนเฮเกน
หมู่เกาะซุนดาน้อย

หมู่เกาะซุนดาน้อย () หรือ หมู่เกาะนูซาเติงการา (; "หมู่เกาะตะวันออกเฉียงใต้") เป็นหมู่เกาะที่อยู่ทางใต้ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอยู่ทางเหนือของออสเตรเลีย เมื่อรวมกับหมู่เกาะซุนดาใหญ่ทางตะวันตกจะเรียกหมู่เกาะซุนดา อยู่ตามแนวเส้นภูเขาไฟ
เจสัน ออเรนจ์

เจสัน โธมัส ออเรนจ์ (; 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 — ) เป็นนักร้อง,นักดนตรีและนักแสดงชาวอังกฤษ ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกวงดนตรีป๊อบที่มีชื่อว่า เทคแดท (Take That) เขาได้ออกจากวงในปี 2014
หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล

หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล มีชื่อย่อเป็นทางการว่า อปต. เป็นหน่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาตัวอย่างในระดับตำบลของคณะสงฆ์ไทย ภายใต้การกำกับของมหาเถรสมาคม ก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2518 โดยใช้สถานที่อันเป็นวัดที่ตั้งของเจ้าคณะปกครองคณะสงฆ์ระดับตำบล หรือวัดที่มีความพร้อมในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในตำบลนั้น ๆ เป็นที่ตั้งหน่วย ปัจจุบันหน่วย อปต. มีจำนวนกว่า 5,922 หน่วย กระจายอยู่ในเกือบทุกตำบลในประเทศไทย โดยมีกองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เป็นหน่วยงานหลัก ที่รับสนองงานการดำเนินงานของหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล ของมหาเถรสมาคมในปัจจุบัน

หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2518 โดยดำริของ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) อดีตกรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าอาวาสวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นผู้เสนอโครงการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในระดับตำบลต่อที่ประชุมมหาเถรสมาคม และมหาเถรสมาคมได้มีมติเห็นชอบ โดยได้มีการตราระเบียบมหาเถรสมาคม ว่าด้วยการตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล พ.ศ. 2518 ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ให้พระสงฆ์เป็นผู้นำในการเผยแพร่พระพุทธศาสนา โดยใช้วัดเป็นศูนย์กลางในการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ของชุมชน เพื่อช่วยประชาชนให้สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ตามสมควรในด้านต่าง ๆ ตามกรอบการดำเนินงานที่กำหนดไว้ 8 ด้าน คือ

ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 มหาเถรสมาคมได้มีมติแต่งตั้งคณะกรรมการปรับปรุงแก้ไขระเบียบมหาเถรสมาคมว่าด้วยการตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล พ.ศ. 2518 เพื่อให้สอดคล้องกับกฎหมายและสภาพการณ์ในปัจจุบัน ทำให้ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มหาเถรสมาคมจึงได้มีคำสั่งให้ยกเลิกระเบียบมหาเถรสมาคมว่าด้วยการตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล พ.ศ. 2518 และประกาศใช้ระเบียบมหาเถรสมาคม ว่าด้วยการตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล พ.ศ. 2546 ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2546 สาระสำคัญคือให้มีการดำเนินงานหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลในรูปแบบคณะกรรมการจากทั้งพระสงฆ์ ผู้นำชุมชน และประชาชน และให้เจ้าคณะผู้ปกครองคณะสงฆ์ทุกระดับชั้น ดำเนินการตามระเบียบที่กำหนดไว้ เพื่อก่อตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลให้ครบทุกเขตปกครองคณะสงฆ์ระดับตำบล ให้แล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2549 ทำให้ในปัจจุบัน หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล จึงมีจำนวนกว่า 5,922 หน่วย กระจายอยู่ในเกือบทุกตำบลในประเทศไทย

มหาเถรสมาคมได้มีมติให้มีการมอบรางวัลหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลดีเด่น ประจำปี เพื่อเป็นการยกย่องหน่วย อ.ป.ต. ที่ปฏิบัติงานได้บรรลุวัตถุประสงค์ของมหาเถรสมาคมที่กำหนดไว้ในระเบียบมหาเถรสมาคม ว่าด้วยการตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล พ.ศ. 2518 และเพื่อเผยแพร่การทำงานของหน่วย อ.ป.ต. เหล่านั้น ให้เป็นแบบอย่างแก่หน่วย อ.ป.ต. อื่น ๆ

โดยมหาเถรสมาคม ได้มีมติให้มีการคัดเลือก หน่วย อ.ป.ต. ที่มีผลงานดีเด่นประจำปี จังหวัดละ 1 หน่วย โดยหน่วย อ.ป.ต. ที่ได้รับการคัดเลือกจะได้รับพัดประกาศเกียรติคุณ พร้อมใบประกาศเกียรติคุณจากสมเด็จพระสังฆราช ทั้งนี้ บางจังหวัดที่มีผลงานไม่เข้าหลักเกณฑ์ ก็อาจไม่ได้รับรางวัลหน่วย อปต. ดีเด่น ประจำปีนั้น ๆ ได้
แดนซิงวิทเดอะสตาส์

แดนซิงวิทเดอะสตาส์ () เป็นชื่อรายการชุดหนึ่งในหลายประเทศซึ่งอ้างอิงรายการ "สตริกต์ลีคัมแดนซิง (Strictly Come Dancing)" ของประเทศอังกฤษและเผยแพร่โดยบีบีซีเวิลด์ไวด์ หน่วยงานทางพาณิชย์ของสถานีโทรทัศน์บีบีซี รายการแดนซิงวิทเดอะสตาส์ฉบับปัจจุบันนั้นได้รับอนุญาตให้ผลิตในท้องที่ทั่วโลกมากกว่า 42 แห่ง ออสเตรเลียเป็นประเทศแรกที่ดัดแปลงรายการนี้มาผลิต และประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวดเมื่อดาริล โซเมอส์ (Daryl Somers) พิธีกรชาวออสเตรเลียผู้เจนสนาม ได้นำไปออกอากาศสดสัปดาห์ละครั้ง ท้องที่ที่รับรายการนี้ไปผลิตแล้วได้แก่ กรีซ เกาหลีใต้ โครเอเชีย ชิลี ญี่ปุ่น เดนมาร์ก ตุรกี นอร์เวย์ นิวซีแลนด์ เนเธอร์แลนด์ บอสเนียและเฮอร์เซโกวีเนีย บัลแกเรีย บราซิล เบลเยียม ปากีสถาน เปรู โปแลนด์ ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส ยูเครน เยอรมนี รัสเซีย โรแมเนีย เลบานอน แลตเวีย เวียดนาม สเปน สโลวะเกีย สโลวีเนีย สวีเดน สหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐเชก สาธารณรัฐประชาชนจีน ออสเตรีย อัลแบเนีย อาร์เจนตินา อิตาลี อินเดีย อินโดนีเซีย อิสราเอล เอสโตเนีย แอฟริกาใต้ และฮังการี ด้วยเหตุนี้ นิตยสาร "เทเลวิชันบิสเนสอินเตอร์เนชันนัล (Television Business International)" จึงจัดรายการนี้ว่าได้รับความนิยมมากที่สุดรายการหนึ่งในช่วงปี 2549 ถึง 2550

ในรายการแต่ละสัปดาห์ ผู้มีชื่อเสียงจะจับคู่เต้นรำทำเพลงกับนักเต้นลีลาศมืออาชีพ แล้วแข่งขันกับคู่อื่นโดยเต้นด้วยลีลาที่ออกแบบขึ้นและเต้นไปตามรูปแบบซึ่งกำหนดให้ไว้ก่อนแล้ว จากนั้น จึงได้รับคะแนนจากคณะกรรมการ ส่วนผู้ชมก็ได้รับอนุญาตให้ออกเสียงลงคะแนนให้แก่คู่ที่ตนชื่นชอบ การออกเสียงมีทั้งโดยโทรศัพท์และโดยวิธีออนไลน์ในบางท้องที่ คู่เต้นที่ได้รับคะแนนน้อยที่สุดจะถูกกำจัดออกไปจนกว่าจะเหลือสองหรือสามคู่สุดท้าย แล้วจึงแข่งขันกันเป็นนัดที่สุดเพื่อชิงรางวัลชนะเลิศ
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 29

กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 29 (ราชมงคลธัญบุรีเกมส์) เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 2 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี

การแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 29 จัดการแข่งขันกีฬา 16 ชนิดกีฬา ได้แก่

สรุปผลการแข่งขัน
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 4

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 4 ประจำปี พ.ศ. 2537 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2538
ชานอ้อย

ชานอ้อย () คือ ส่วนของลำต้นอ้อยที่หีบเอาน้ำอ้อยหรือน้ำตาลออกแล้ว ปัจจุบันชานอ้อยสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง ทั้งในภาคเกษตรกรรม และอุตสาหกรรม

ชานอ้อยทั่วไปมีส่วนประกอบโดยประมาณ ดังนี้
Cellulose 45-55%
Hemicellulose 20-25%
Lignin 18-24%
Ash 1-4%
Waxes <1%

ภาคอุตสาหกรรม
ภาคเกษตรกรรม
ไทระ โนะ โทะกุโกะ

ไทระ โนะ โทะกุโกะ ( ค.ศ. 1155 - ค.ศ. 1214) เป็นสตรีในช่วงปลายยุคเฮอัง หนึ่งในสมาชิกตระกูลไทระ พระจักรพรรดินีในพระ จักรพรรดิทะกะกุระ และเป็นหนึ่งในพระจักรพรรดินีเพียงสองพระองค์ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่มาจากชนชั้นซะมุไร (อีกองค์หนึ่งคือ โทะกุงะวะ มะซะโกะ)

ไทระ โนะ โทะกุโกะ เกิดเมื่อค.ศ. 1155 ที่เขตโระกุฮะระ นครเฮอัง เมืองเกียวโตในปัจจุบัน เป็นธิดาคนแรกของไทระ โนะ คิโยะโมะริ กับนางไทระ โนะ โทะกิโกะ มีพี่ชายร่วมมารดาสองคนได้แก่ ไทระ โนะ มุเนะโมะริ และ ไทระ โนะ โทะโมะโมะริ มีน้องชายร่วมมารดาหนึ่งคนได้แก่ ไทระ โนะ ชิเงะฮิระ และมีน้องสาวร่วมมารดาอีกสองคนได้แก่ ไทระ โนะ โมะริโกะ กับ ไทระ โนะ ซะดะโกะ

ช่วงวัยเยาว์ของโทะกุโกะนั้นเป็นช่วงเวลาที่คิโยะโมะริผู้เป็นบิดากำลังเรืองอำนาจอยู่ในราชสำนักเมืองเฮอัง เมื่อค.ศ. 1171 โทะกุโกะอายุสิบหกปีเข้าถวายตัวเข้าเป็นพระชายาในพระจักรพรรดิทะกะกุระ (ซึ่งพระจักรพรรดิทะกะกุระทรงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของโทะกุโกะ พระมารดาของจักรพรรดิคือชิเงะโกะเป็นน้องสาวของโทะกิโกะ ซึ่งเป็นมารดาของโทะกุโกะ) เพื่อเสริมอำนาจของตระกูลไทระ และในค.ศ. 1172 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น"ชูงู" หรือพระจักรพรรดินี ในค.ศ. 1178 พระจักรพรรดินีโทะกุโกะประสูติพระโอรสองค์แรกแก่พระจักรพรรดิทะกะกุระ พระนามว่า องค์ชายโทะกิฮิโตะ

ในค.ศ. 1180 คิโยะโมะริผู้เป็นบิดาได้บังคับให้พระจักรพรรดิทะกะกุระทรงสละราชสมบัติ แล้วยกองค์ชายโทะกิฮิโตะพระชนมายุเพียงสองพระชันษาขึ้นเป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ คือ พระจักรพรรดิอังโตะกุ พระจักรพรรดินีโทะกุโกะจึงทรงเลื่อนตำแหน่งเป็น "โคไตโง" หรือพระพันปี มีพระนามตามตำหนักที่ประทับว่า เคนเรมง-อิน ปีต่อมาค.ศ. 1181 พระสวามีอดีตพระจักรพรรดิทะกะกุระสวรรคตลง และในปีเดียวกันคิโยะโมะริผู้เป็นบิดาก็ถึงแก่อสัญกรรมลงเช่นกัน

ต่อมาเกิดสงครามเก็มเป มินะโมะโตะ โนะ โยะชินะกะ ยกทัพเข้ายึดนครเฮอังในค.ศ. 1183 พระพันปีโทะกุโกะจึงเสด็จหนีไปพร้อมกับพระจักรพรรดิอังโตะกุพระโอรสและสมาชิกตระกูลไทระคนอื่นๆ ไปประทับที่เมืองยะชิมะ (ปัจจุบันคือเมืองทะกะมะซึ จังหวัดคะงะวะ) ในปีต่อมาค.ศ. 1185 มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ เข้าบุกยึดเมืองยะชิมะได้ ทำให้บรรดาสมาชิกตระกูลไทระต้องหลบหนีอีกครั้งโดยลงเรือแล่นไปยังทะเลตะวันตก โยะชิซึเนะยกทัพเรือติดตามไป จนเข้าต่อสู้กันในยุทธนาวีทังโนะอุระ ซึ่งตระกูลไทระพ่ายแพ้ราบคาบ สมาชิกตระกูลไทระทั้งหลายต่างพากันกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ นางโทะกิโกะผู้เป็นมารดาได้อุ้มพระจักรพรรดิอังโตะกุกระโดดลงทะเลสวรรคตไปพร้อมกับของวิเศษสามอย่างอันเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ ส่วนพระพันปีโทะกุโกะก็ได้กระโดดลงทะเลไปเช่นกัน แต่ผมที่ยาวสยายของพระนางไปติดกับคราดของชาวประมง จึงทรงได้รับการช่วยเหลือขึ้นมา

เมื่อทรงรอดชีวิตมาแล้ว พระพันปีโทะกุโกะก็ได้ทรงบวชเป็นชีประทับอยู่ที่กระท่อมเล็กแห่งหนึ่ง ในบริเวณที่ใกล้กับเมืองไมซุรุในปัจจุบัน แต่ทว่าประทับได้เพียงสองเดือนเกิดเหตุแผ่นดินไหว ทำให้กระท่อมที่ประทับพังทลายลง จึงทรงย้ายไปประทับที่วัดจักโก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเฮอัง ปีต่อมาค.ศ. 1186 อดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ เสด็จมาเยี่ยมพระพันปีโทะกุโกะที่วัด พระนางโทะกุโกะใช้ชีวิตอย่างเศร้าโศกเป็นเวลานานถึงยี่สิบเก้าปี จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงในค.ศ. 1214 พระชนมายุ 59 ชันษา
นกอัลบาทรอสคิ้วดำ

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ (; หรือ "melanophris") เป็นนกทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จำพวกนกอัลบาทรอส (Diomedeidae)

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ เป็นนกอัลบาทรอสขนาดกลาง มีส่วนหัวที่ใหญ่กว่าลูกเบสบอลเล็กน้อย มีคิ้วสีดำที่โดดเด่นคาดเหนือดวงตาสีดำขลับ จะงอยปากยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีโทนสีไล่กันจากโคนสีเหลืองนวลเป็นสีชมพูอ่อนและชมพูเข้มตอนปลาย นกในช่วงวัยรุ่นจะมีจะงอยปากสีเข้ม นกขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัว 80–95 เซนติเมตร (31–37 นิ้ว) ความกว้างปีก 200–240 เซนติเมตร (79–94 นิ้ว) น้ำหนักโดยเฉลี่ย 2.9–4.7 กิโลกรัม (6.4–10 นิ้ว) และมีอายุขัยได้มากกว่า 70 ปี

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ กระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกใต้ ทั้งมหาสมุทรแอตแลนติก และแปซิฟิก โดยเฉพาะในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และอาจพบได้ถึงเกาะแคมป์เบลล์ ในนิวซีแลนด์ นกวัยรุ่นจะกลับเข้าหาฝั่งเป็นครั้งแรกหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในทะเลนาน 4-5 ปี เพื่อหาคู่ โดยจะอวดท่วงท่าลีลา รำแพนหาง และส่งเสียงขันคู หรือโก่งคอเข้าหาคู่และเอียงจะงอยปากแนบกัน เพื่อแสดงความพร้อมในการผสมพันธุ์ การหาคู่มักใช้เวลานานราว 2 ปี นกที่เข้าคู่กันได้ดีและนั่งอยู่ด้วยกันเป็นเวลานาน เพื่อทำความรู้จักและเข้าคู่กัน เพราะการเลี้ยงลูกต้องอาศัยทั้งตัวผู้และตัวเมีย โดยทำรังบนหน้าผาชายฝั่ง

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ จำนวน 399,000 คู่ หรือ 2 ใน 3 ของนกอัลบาทรอสคิ้วดำทั่วโลกจะบินมาวางไข่ที่หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แต่จำนวนของนกลดลงอย่างน่าใจหาย เนื่องจากการประมงเบ็ดราวและอวนลากในมหาสมุทรของซีกโลกใต้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2003 สหภาพระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ประกาศให้เป็นสัตว์อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลกมาจนถึงปัจจุบัน

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ครั้งแรกว่า "Diomedea melanophris" โดย คอนราด จาค็อบ แทมมินค์ นักสัตววิทยาชาวดัตช์ ในปี ค.ศ. 1828 โดยได้ต้นแบบมาจากแหลมกูดโฮป

โดยที่คำว่า "melanophrus" มาจากภาษากรีก 2 คำ คือ "melas" หรือ "melanos" หมายถึง "ดำ" และ "ophrus" หมายถึง "คิ้ว" ที่หมายถึงขนสีดำคล้ายคิ้วรอบดวงตานก
แคนดิซ มิเชล

แคนดิซ มิเชล เบกแมน-เอร์ริช (Candice Michelle Beckman-Ehrlich) เกิด 30 กันยายน 1978 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE)ในนาม แคนดิซ มิเชล (Candice Michelle) อดีตแชมป์หญิง WWE 1 สมัย
รุ่งรัตน์ นราตรีกุล

รุ่งรัตน์ นราตรีกุล หรือ รุ่งรัตน์ ต.พิทักษ์กลการ เป็นนักมวยไทยชาวไทยระดับแถวหน้าของประเทศ ผู้ซึ่งเคยชนะในการแข่งขัน 12 ไฟต์ติดต่อกัน และเป็นหนึ่งในนักมวยไทยผู้เข้าแข่งขันรายการศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ที่จัดขึ้น ณ วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยได้พบกับคู่ชกอย่างธนญชัย ท.แสงเทียนน้อย

วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รุ่งรัตน์ได้รับการกำหนดเข้าแข่งขันคู่เอกศึกมวยไทยเทิดไท้องค์ราชันย์ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราวหน้าที่ว่าการอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา โดยได้พบกับราฟี สิงห์ป่าตอง ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส ที่ทั้งคู่เคยเสมอกันมาแล้วครั้งหนึ่ง

วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับคู่ชกชื่อพยัคฆ์อีสาน ศิษย์อุ๊อุบล ซึ่งรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายต่อน้ำหนักให้ 2 ปอนด์ และในการแข่งขันยกที่สี่นี้เอง ที่รุ่งรัตน์เกิดอาการตะคริวขึ้นที่ขาขวา รวมถึงในยกที่ห้าพยัคฆ์อีสานเป็นฝ่ายคุมเกม ส่งผลให้รุ่งรัตน์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนจากการแข่งครั้งดังกล่าว

วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2554 รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนนต่อเพชรเอก ลูก บ.ก. ส่วนในวันที่ 24 มิถุนายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง โดยได้พบกับฤทธิจักร แก้วสัมฤทธิ์ ที่ซึ่งรุ่งรัตน์เคยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนที่เวทีมวยอ้อมน้อยมาแล้วครั้งหนึ่ง วันที่ 15 กันยายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันในรองคู่เอกรายการศึกดาวรุ่งชูเจริญที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยพบกับคู่ชกอย่างศิริมงคล พี.เค.มวยไทยยิม โดยมีเงินเดิมพันขั้นต้นที่ 4 แสนบาท ที่ซึ่งทั้งคู่ไม่เคยชกกันมาก่อน วันที่ 10 ตุลาคม รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกดาวรุ่งชูเจริญ โดยได้พบกับคู่ชกอย่างไข่มุกขาว ชูวัฒนะ ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายชนะน็อกได้ในยกที่สอง และวันที่ 8 พฤศจิกายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกศึกขุนศึกตระกูลหยางโดยได้พบกับนาคา แก้วสัมฤทธิ์ ที่เวทีมวยลุมพินี

วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2555 รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง โดยได้พบกับซุปเปอร์แบงค์ ศักดิ์ชัยโชติ และรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ที่เวทีมวยลุมพินี จากนั้น ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกวันทรงชัย สัญจร ซึ่งจัดขึ้น ณ อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา โดยได้พบกับลูกนิมิต สิงห์คลองสี่ ที่ซึ่งรุ่งรัตน์เคยเป็นฝ่ายชนะที่เวทีมวยราชดำเนิน ทว่าในการแข่งครั้งนี้ รุ่งรัตน์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน วันที่ 20 มีนาคม รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับคู่ปรับเก่าอย่างลูกนิมิตอีกครั้ง ภายหลังจากที่รุ่งรัตน์เคยเป็นฝ่ายชนะลูกนิมิตมา 3 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง และรุ่งรัตน์เตรียมเข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง ที่เวทีมวยลุมพินี ในวันที่ 29 พฤษภาคม โดยมีคู่ชกคือยอดทองไท ป.เตละกูล แต่เนื่องด้วยรุ่งรัตน์เกิดมีอาการเจ็บหลัง จึงได้มีการให้หยกวิทยา เพชรสี่หมื่น ขึ้นชกแทน จากนั้น ในวันที่ 1 พฤศจิกายน รุ่งรัตน์ได้เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกดาวรุ่งชูเจริญ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับศิริมงคล พี.เค.มวยไทยยิม และรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด และในวันที่ 30 พฤศจิกายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับคู่ชกอย่างหยกวิทยา เพชรสี่หมื่น
ชะ

ชะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า ज เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ช และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
ฌะ

ฌะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า झ เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ฌ และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
ลีเมอร์หนู

ลีเมอร์หนู () เป็นไพรเมตขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในกลุ่มลีเมอร์ จัดอยู่ในสกุล "Microcebus" จัดเป็นลีเมอร์ที่มีขนาดเล็กที่สุด และถือเป็นไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุดจำพวกหนึ่ง

ลีเมอร์หนู มีรูปร่างลักษณะแตกต่างไปจากลีเมอร์ทั่วไป โดยจะเหมือนลิงลมหรือกาเลโกมากกว่า จากการศึกษาทางพันธุกรรม โดยศึกษาจากดีเอ็นเอพบว่า ลีเมอร์หนูเป็นลีเมอร์ที่มีความเก่าแก่ที่สุด โดยเชื่อว่าเป็นลีเมอร์ชนิดแรกที่เดินทางผืนแผ่นดินใหญ่แอฟริกามายังเกาะมาดากัสการ์เมื่อแรกกำเนิดเกาะเมื่อกว่า 80-60 ล้านปีก่อน โดยอาศัยเกาะมากับวัสดุหรือท่อนไม้ลอยน้ำมา ในรูปแบบของการจำศีล เพราะระยะทางห่างไกล เชื่อว่ามีลีเมอร์มาถึงเกาะมาดากัสการ์ครั้งแรกเพียง 12 ตัว และมีปริมาณตัวเมียเพียง 2 ตัวเท่านั้น ก่อนที่จะวิวัฒนาการให้มีความหลากหลายในเวลาต่อมา

ซึ่งลีเมอร์หนูแทบจะไม่ได้เปลี่ยนรูปร่างไปเลยจากเมื่อ 80 ล้านปีก่อน โดยมีขนาดลำตัวรวมทั้งส่วนหางยาวน้อยกว่า 27 เซนติเมตร (11 นิ้ว) ซึ่งสามารถเอามาวางไว้บนฝ่ามือมนุษย์ได้ มีใบหูและดวงตากลมโตขนาดใหญ่เหมือนกาเลโก เป็นลีเมอร์เพียงไม่กี่ชนิดที่หากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหารขนาดเล็ก ๆ เช่น แมลง, แมง รวมถึงส่วนต่าง ๆ ของพืช เช่น ดอกไม้, ผลไม้ และรวมถึงน้ำต้อย และยางไม้ของต้นไม้ใหญ่ด้วย นับได้ว่าลีเมอร์หนูเป็นสัตว์อีกจำพวกหนึ่งที่มีส่วนช่วยในการผสมเกสรของพืช

นอกจากนี้แล้ว ลีเมอร์หนูยังถือได้ว่าเป็นไพรเมตเพียงจำพวกเดียวที่มีการจำศีล โดยจะจำศีลตรงกับช่วงฤดูร้อนของเกาะมาดากัสการ์ ซึ่งเป็นช่วงที่อากาศแห้งแล้ง ฝนไม่ตก ซึ่งตรงกับช่วงกลางปีของทุกปี ก่อนจะถึงฤดูการจำศีล คือ ตอนปลายของฤดูฝน ลีเมอร์หนูจะเร่งกินอาหารเพื่อสะสมพลังงานไว้ในร่างกาย ตามขาและหาง ก่อนที่จะจำศีลในโพรงไม้นานถึง 3-4 เดือน ด้วยการอยู่นิ่ง ๆ เคลื่อนไหวน้อยที่สุดเพื่อสงวนพลังงาน ระดับแมตาบอลิสซึมลดต่ำ อุณหภูมิในร่างกายลดต่ำ ซึ่งเรียกว่า ทอร์พอร์ ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงปลายปี ซึ่งตรงกับปลายเดือนพฤศจิกายน และจะเร่งเพิ่มน้ำหนักเพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสีย ก่อนที่ในเดือนธันวาคม ลีเมอร์หนูจะผสมพันธุ์และออกลูก ด้วยการส่งเสียงร้องในรูปแบบคลื่นเสียงความถี่สูงที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน แบบเดียวกับค้างคาว ในการเรียกหาคู่ ซึ่งแต่ละชนิดก็จะมีเสียงที่แตกต่างกันออกไป ลีเมอร์หนูตัวเมียจะให้กำเนิดลูกในช่วงนี้ ลูกลีเมอร์หนูจะพึ่งพาแม่เป็นระยะเวลานาน 8 สัปดาห์ ก่อนที่จะเติบโตพอที่จะแยกตัวออกไป

เดิมลีเมอร์ถูกจัดให้มีเพียงแค่ชนิดเดียวหรือ 2 ชนิด เพราะมีรูปลักษณ์แทบไม่ต่างกันในแต่ละชนิด เนื่องจากเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ที่ทัศนวิสัยไม่อาจมองอะไรได้ชัด จึงไม่มีความจำเป็นในเรื่องความแตกต่างของรูปร่างภายนอก แต่ปัจจุบันจากการศึกษาในระดับดีเอ็นเอพบว่ามีมากถึง 19 ชนิด หรืออาจมากกว่า