seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
รอยัลไนท์

รอยัลไนท์ (ロイヤルナイツ) เป็นชื่อกลุ่มตัวละครของ ดิจิตอลมอนสเตอร์ เป็นอัศวินที่ทำหน้าที่ดูแลโลกดิจิตอล ให้สงบสุขภายใต้อำนาจของอิกดราชิล โดยกลุ่มรอยัลไนท์นั้น อิมพีเรียลดรามอน พาลาดิน โหมด เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มรอยัลไนท์ขึ้นมา

ในภาคนี้ จะมีรอยัลไนท์ ปรากฏตัวออกมา 2 ตัวด้วยกัน คือ ลอร์ดไนท์มอน กับ ดูนัสมอน ออกมาเป็นฝ่ายร้ายรับใช้ลูเจมอนเพื่อที่พวกตนจะได้ครอบครองโลก

ภาคนี้จะมี เหล่ารอยัลไนท์แค่ 4 ตัว คือ อัลฟามอน (アルファモン) โอเมกามอน (オメガモン) ดุ๊กมอน (デュークモン) และ แมกนามอน (マグナモン) ซึ่งภาคนี้โดยโอเมกามอนและแมกนามอนนั้นได้รับคำสั่งให้กวาดล้างดิจิมอนที่อยู่โลกทั้งหมด และดุ๊กมอนเป็นคนแรกที่ไม่สนต่อคำสั่งจากอิกดราชิล แล้วต่อสู้กับโอเมกามอนจนตาย(แท้จริงแล้วเป็นการยอมตายเพื่อหาความจริงเกี่ยวกับโดรุมอนซึ่งร่างจริงคืออัลฟามอนที่ถูกอิกดราซิลจับไป) ซึ่งตอนหลังอัลฟามอนกับโอเมกามอนได้ร่วมมือกันจนกำจัดอิกดราซิลได้สำเร็จในที่สุด
สารไทย

สารไทย () เป็นวิดีโอเกมประเภทอาร์พีจี แบบ 2 มิติ สารไทยผลิตและพัฒนาโดยฮาร์ดเวิร์คเกอร์สตูดิโอ สารไทยเป็นเกมที่แสดงถึงเอกลักษณ์และลักษณะของความเป็นไทยได้เป็นอย่างดี โดยเกมจะดำเนินไปด้วยตัวละครหลักที่ผู้เล่นควบคุมจนมีการเจริญเติบโตและการพัฒนาทักษะไปตามระยะเวลา โดยภายในเกมมีการตกปลา การแต่งงาน การบวช การทำบุญตักบาตร การทำภารกิจ (เควส) การล่ามอนสเตอร์ ฯลฯ ซึ่งสารไทยเป็นเกมที่มีลักษณะคล้ายกับเกมเมเปิลสตอรีและโกสต์ออนไลน์มาก

ชุดสารไทยภาคแรกชุดสารไทยภาคสองทั้งนี้เกมสารไทย 2 ยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในเกมส่งเสริมวัฒนธรรมไทย ที่มีโอกาสจัดแสดงในนิทรรศการเกมดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานไทยแลนด์เกมโชว์ 2009 มหกรรมเด็กเล่นเกมครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นในศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยเช่นกัน
เครื่องเรือน

เครื่องเรือน () เป็นสิ่งของที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ที่อาจรองรับการใช้งานของร่างกายมนุษย์ (เช่นเครื่องเรือนการนั่งและเตียงนอน) หรือมีไว้สำหรับเก็บของ หรือเก็บวัตถุทางแนวตั้งเหนือพื้นผิวของพื้นดิน เครื่องเรือนสำหรับเก็บของมักมีประตู บานเลื่อน และชั้นเก็บของ ที่อาจเก็บของชิ้นเล็ก ๆ อย่างเสื้อผ้า อุปกรณ์ หนังสือ ข้าวของเครื่องใช้

เครื่องเรือนอาจเป็นผลิตผลที่เกิดจากการออกแบบทางด้านศิลปะ และอาจถือได้ว่าเป็นงานศิลปะประดับตกแต่ง นอกจากนี้อาจมีความหมายในทางเชิงสัญลักษณ์หรือทางด้านศาสนา เครื่องเรือนอาจมีส่วนประกอบร่วมอื่นอย่างเช่นนาฬิกาหรือโคมไฟ เพื่อประโยชน์ใช้สอยพื้นที่ภายใน เครื่องเรือนสามารถทำได้จากวัสดุหลากหลายประเภท เช่น เหล็ก พลาสติก ไม้
เกมบอยคัลเลอร์

เกมบอยคัลเลอร์ () เป็นเครื่องเกมของนินเทนโด อีกรุ่นหนึ่งของเกมบอย ออกวางขายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ในอเมริกาเหนือเมื่อ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 และในยุโรปเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 มีจอสีและมีขนาดหนาและยาวกว่าเกมบอยพ็อกเก็ตเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกมบอยรุ่นดั้งเดิม เกมบอยและเกมบอยคัลเลอร์มียอดขายรวมกันทั่วโลก 118.69 ล้านเครื่อง
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์

สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (อังกฤษ : Swiss International Air Lines ) เป็นสายการบินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบริษัทลูกของลุฟต์ฮันซา มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานซูริค ให้บริการสู่จุดหมายปลายทางในทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ แอฟริกา และเอเชีย

สายการบินลุฟท์ฮันซ่าของเยอรมนีตกลงเข้าซื้อกิจการของสายการบินสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์ คณะกรรมการบริหารของสองบริษัทเป็นผู้ประกาศข่าวหลังจากประชุมกันตลอดวัน
ตามข้อตกลง ลุฟท์ฮันซ่าจะควักกระเป๋าซื้อสายการบินสวิส ซึ่งผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดคือรัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเงิน 310 ล้านยูโรหรือประมาณ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นหนึ่งปีหลังจากสายการบินสวิสแอร์ล้มละลายเมื่อปี พ.ศ. 2544

บรรดาผู้ถือหุ้นของสายการบินนี้ทุ่มเงินถึง 3,500 ล้านดอลลาร์เพื่อหวังจะสร้างสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลให้เป็นสายการบินระดับโลก มีบริการหรูหรา แต่ทำไม่สำเร็จ

สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลขาดทุนมาตลอดตั้งแต่ก่อตั้ง แถมเจอปัญหาการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารเป็นระยะ ๆ

ลุฟท์ฮันซ่ารับปากว่าจะเก็บยี่ห้อสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลเอาไว้ แต่อนาคตของสนามบินซูริคซึ่งเป็นฐานของสวิสอินเตอร์เนชั่นแนลยังเป็นปัญหาอยู่

นักธุรกิจชาวสวิสบอกว่าประเทศสวิตเซอร์แลนด์จำเป็นต้องมีสนามบินซูริคเป็นฐานสำหรับการบินระยะไกล แต่ลุฟท์ฮันซ่ามีฐานการบินระยะไกลอยู่แล้วสองแห่งคือนครแฟรงเฟิร์ตและมิวนิค แถมทั้งสองเมืองอยู่ไม่ไกลจากซูริคด้วย

Aside from codeshares with Star Alliance partners, Swiss codeshares with the following carriers:Note: This list includes Star Alliance (SA) partners.One MD-11 aircraft formerly used by Swiss had the Chinese character Ruì (瑞), from the Chinese translation of Switzerland, Ruìshì (瑞士), on the tail fin instead of the cross. It came from the former Swissair subsidiary Swissair Asia, which was formed to allow for Swissair to serve the Republic of China and the People's Republic of China .
โต๊ะ

โต๊ะ เป็นเครื่องเรือนที่มีพื้นผิวด้านบนเรียบขนานกับพื้น รองรับน้ำหนักโดยขาโต๊ะ โดยอาจใช้สำหรับวางสิ่งของอย่างเช่นอาหาร โดยความสูงมีความพอเหมาะสำหรับการนั่ง และโดยมากจะใช้คู่กับเก้าอี้ โต๊ะในยุคก่อนหน้านี้ จะแตกต่างจากปัจจุบันซึ่งโต๊ะสมัยใหม่มักไม่มีลิ้นชัก โต๊ะสำหรับมีไว้เขียนและทำงานในออฟฟิสจะเรียก โต๊ะทำงาน (desk) ซึ่งจะมีลิ้นชักอย่างน้อย 1 อันหรือมากกว่านั้นข้างใต้ บางชิ้นส่วนของโต๊ะอาจขยับปรับเปลี่ยนได้ ทำมาจากไม้ มีคุณสมบัติเป็นของแข็ง
อกหัก

อกหัก คือวลีทั่วๆไปที่ใช้อธิบายความเจ็บปวดทางอารมณ์อย่างรุนแรง หรือความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากการตาย, การหย่าร้าง, การโยกย้ายที่อยู่, ถูกปฏิเสธ ฯลฯ คำๆนี้เป็นคำที่มีใช้มาแต่โบราณและถูกใช้อย่างกว้างขวาง อย่างน้อยก็มีการกล่าวถึงในวรรณคดีเรื่องรามายณะของอินเดีย ซึ่งถูกแต่งในช่วง พ.ศ. 300 -743

โดยทั่วไปแล้ว อกหักมักจะเกี่ยวข้องกับการสูญเสียคู่สมรส หรือ คนที่รัก การสูญเสียผู้ให้กำเนิด, ลูก, สัตว์เลี้ยง หรือ เพื่อนสนิท ก็อาจเรียกได้ว่าอกหักเช่นกัน วลีนี้เกี่ยวข้องถึงความเจ็บปวดบริเวณหน้าอกจากการสูญเสีย และโดยทั่วไป วลีนี้ก็มักจะใช้ในสภาพอาการนี้ ซึ่งถูกเรียกว่า Broken Heart Syndrome (หรือ Takotsubo cardiomyopathy อันมีสาเหตุมาจากการที่สมองหลั่งสารเคมีออกมาเพื่อทำให้เนื้อเยื่อหัวใจอ่อนแอลง

คนหลายๆคนไม่รู้ตัวถึงอาการอกหักในทันที แต่ใช้เวลาระยะหนึ่งในการรับรู้ถึงความเจ็บปวดทั้งทางอารมณ์และกายภาพอย่างสมบูรณ์ดั่งที่ กล่าวเอาไว้ว่า:

มนุษย์หาได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่ตนมีตลอดเวลา เช่นเดียวกับเดรฉานที่ไม่สามารถแสดงความรู้สึกของมันออกมาเป็นคำพูดได้ นี่มิได้หมายความว่าพวกมันไม่มีความรู้สึก ซิกมุนด์ ฟรอยด์เคยกล่าวเอาไว้ว่า ผู้ชายอาจจะตกหลุมรักผู้หญิงสักคนหนึ่งได้ถึงเวลา 6 ปี โดยไม่รู้ตัวจนกระทั่งหลายอีกปีผ่านไป ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อโลก เขาไม่สามารถบรรยายความรู้สึกที่เขาไม่รู้ออกมาเป็นคำพูดได้ เขามีความรู้สึกแต่เขาไม่รู้จักมัน อาจจะดูเหมือนเป็นการขัดแย้งในตัวเองเพราะเราคิดถึงสิ่งที่เรารู้สึก คิดถึงบางสิ่งที่เรารับรู้อย่างมีสติ ดั่งที่ฟรอยด์กล่าวเอาไว้ในบทความ "The Unconscious" (จิตไร้สำนึก) "เป็นที่แน่นอนที่สุดว่าแก่นแท้ของอารมณ์ที่เราควรจะตระหนักถึง แต่ก็อีกนั่นแหละ มันยิ่งกว่าคำถามที่ว่าเราสามารถ "มี" ความรู้สึกที่เราไม่รู้..."

ตามแนวคิดของพุทธศาสนานั้น การพลัดพรากจากบุคคลที่รักนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของโลก อันมีผลมาจากผลกรรม ดังที่กล่าวเอาไว้ในพระไตรปิฎกดังนี้

อาการอกหักสามารถปรากฏได้โดยความเจ็บปวดทางจิต แต่ก็มีหลายๆผลกระทบที่ส่งผลเชิงกายภาพ ประสบการณ์อกหักนี้มักจะถูกคำนึงถึงในลักษณะที่อธิบายไม่ได้ รายการต่อไปนี้เป็นรายการของอาการโดยทั่วไปที่อาจเกิดขึ้น
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง 2551/52

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2551-2552 โดยทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 27 มกราคม-17 มีนาคม พ.ศ. 2552 มีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 69 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 23 สายในรอบแรก

แข่งแบบแพ้คัดออก วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ชัง ฮี-บิน

ชัง ฮี-บิน (; ค.ศ. 1659–ค.ศ. 1701) ทรงเป็นพระสนมในพระเจ้าซุกจง กษัตริย์ราชอาณาจักรโชซ็อน ต่อมาได้รับการเลื่อนพระยศในตำแหน่งอัครมเหสี แต่ภายหลังถูกลดพระยศที่พระสนมเอกเช่นเดิมและถูกสำเร็จโทษ เรื่องราวของพระองค์ได้รับการดัดแปลงและนำเสนอในละครและภาพยนตร์หลายครั้ง

ชัง ฮี-บินมีชื่อแต่กำเนิดว่า "ชัง อก-จ็อง" (Jang Ok-jeong) เป็นธิดาของชัง ฮย็อง () กับภริยาคนที่สองชื่อ ยุน (Yun) จากตระกูลพาพย็องยุน ()

อก-จ็องได้เข้าเป็นนางพระกำนัลในพระนางชังรย็อล (Jangryeol) มเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าอินโจ ตามที่พระองค์เจ้าทงพย็อง () ทรงแนะนำ ครั้น ค.ศ. 1686 พระเจ้าซุกจงเสด็จไปทรงเยี่ยมพระนางชังรย็อล และได้พบกับอก-จ็อง จึงทรงรับนางมาเป็นสนมรองขั้นสี่ที่ตำแหน่ง "ซุก-ว็อน" () ต่อมาใน ค.ศ. 1688 ก็โปรดเลื่อนให้เป็นสนมเอกขั้นสองที่ตำแหน่ง "โซ-อึย" () และใน ค.ศ. 1688 อก-จ็องให้ประสูติกาลพระโอรส (ต่อมา คือพระเจ้าคย็องจง) จึงโปรดอวยยศให้เป็นสนมเอกขั้นหนึ่งที่ตำแหน่ง "ฮี-บิน" ()

เป็นไปได้ว่า อก-จ็องให้ประสูติกาลพระโอรสอีกพระองค์ คือ เจ้าฟ้าชายซ็องซู () แต่ข้อสันนิษฐานนี้ยังไม่เป็นที่ยุติ

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1688 พระเจ้าซุกจงทรงถอดพระนางอินฮย็อน () พระอัครมเหสี ออกจากตำแหน่งและให้เนรเทศเสีย กลุ่มการเมืองที่เรียกตัวว่า "ทฤษฎีใหม่" () จึงสนับสนุนให้ทรงตั้งอก-จ็อง ขึ้นเป็นพระอัครมเหสีแทน ก็โปรดตามนั้น พระโอรสที่นางให้ประสูติกาลจึงพลอยได้รับแต่งตั้งเป็นพระรัชทายาทด้วย

อย่างไรก็ดี ใน ค.ศ. 1694 พระเจ้าซุกจงโปรดให้พระนางอินฮย็อนกลับสู่ตำแหน่งเดิม อก-จ็องจึงต้องคืนสู่ตำแหน่งฮี-บิน ครั้น ค.ศ. 1701 พระนางอินฮย็อนสิ้นพระชนม์โดยไม่ทราบเหตุ (บางตำนานกล่าวว่าพระนางอินฮย็อนทรงสิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน) พระเจ้าซุกจงโปรดให้ถอดพระยศพระสนมเอกฮีบินเป็นลงมาเป็นสนมดังเดิมและภายหลังพระนางได้ถูกประหารชีวิตโดยการกินยสฆ่าตัวตายเนื่องจากพระเจ้าซุกจงพบว่าพระนางได้ทำพิธีสาปแช่งพระมเหสีอินฮย็อน แต่ถึงแม้ว่าพระนางจะสิ้นพระชนม์ไปแล้วแต่พระโอรสของพระนางยังได้เป็นองค์รัชทายาทดังเดิม

ต่อมาเมื่อพระราชโอรสได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากย็องจงแล้ว ก็โปรดให้เฉลิมพระนามถวายอดีตพระสนมเอกฮีบิน พระราชมารดาที่สวรรคตไปแล้วว่า "'พระนางแดบินกุง อ๊กซาน บูแดบิน สกุลชัง'" (; "Lady Oksan, Great Concubine of the Palace; Prefectural Great Concubine of the Indong Jang clan")
แอนต์เวิร์ป

แอนต์เวิร์ป (), อันต์แวร์เปิน () หรือ อ็องแวร์ส () เป็นเมืองในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแอนต์เวิร์ปในฟลานเดอส์ หนึ่งในสามบริเวณของเบลเยียม แอนต์เวิร์ปมีประชากรทั้งสิ้น 472,071 (1 มกราคม 2008) และมีเนื้อที่ 204.51 ตารางกิโลเมตรซึ่งเท่ากับว่ามีความหนาแน่นของประชากร 2,308 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีประชากรทั้งหมด 1,190,769 (1 มกราคม 2008)

แอนต์เวิร์ปเป็นเมืองที่มีความสำคัญมานานในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำของทั้งทางเศรษฐกิจและทางวัฒนธรรมโดยเฉพาะก่อนการการปล้นเมืองแอนต์เวิร์ป (Sack of Antwerp) ของการลุกฮือของชาวดัตช์ (Dutch Revolt) ระหว่างสงครามแปดสิบปี เมืองแอนต์เวิร์ปตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำสเกลต์ (Scheldt) ที่เชื่อมกับทะเลเหนือที่ปากน้ำเวสเทิร์นสเกลต์ (Western Scheldt)

โดยชื่อ "แอนต์เวิร์ป" เพี้ยนมาจากคำว่า "อันต์แวร์เปิน" (Antwerpen) ที่มาจากคำว่า "Hand Werpen" ซึ่งแปลว่า "โยนมือลงแม่น้ำ" ที่มาจากปรัมปราพื้นบ้านที่เล่าถึงยักษ์ตนหนึ่งชื่อ ดรูโอน อันติโกน (Druon Antigoon) อาศัยอยู่ใกล้กับแม่น้ำสเกลท์ คอยเก็บส่วยหรือค่าผ่านทางจากนักเดินเรือที่ใช้เส้นทางสัญจรผ่านแม่น้ำสเกลท์ หากนักเดินเรือคนใดไม่ยอมจ่ายค่าผ่านทางก็จะถูกจับตัดมือและโยนมือทิ้งแม่น้ำ ต่อมา ซิลวิอุส บราโบ (Silvius Brabo) ทหารโรมันที่ไม่พอใจกับการกระทำของดรูโอน อันติโกน จึงวางแผนฆ่ายักษ์และตัดมือของยักษ์ทิ้งลงในแม่น้ำ เหมือนกับที่เคยทำกับผู้อื่น ในปัจจุบันสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับปรัมปราเรื่องนี้ยังปรากฏให้เห็นอยู่ทั้งช็อกโกแลตรูปมือ หรือประติมากรรม
บรูช

บรูช () หรือ บรึคเคอ () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันตกในบริเวณเฟลมมิชในประเทศเบลเยียม ตัวเมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ

ศูนย์ประวัติศาสตร์ของเมืองได้รับเลือกให้เป็นเมืองในมรดกโลกของยูเนสโก ตัวเมืองรูปไข่มีเนื้อที่ประมาณ 430 เฮกตาร์ เนื้อที่ทั้งหมดของตัวเมืองมีประมาณกว่า 13,840 เฮกตาร์รวมทั้งอีก 1,075 เฮกตาร์ริมฝั่งทะเลที่เซบรึคเคอ (Zeebrugge) บรูชมีประชากรทั้งสิ้น 117,073 คน (1 มกราคม 2008) ในจำนวนนั้น 20,000 คนอยู่ในศูนย์ประวัติศาสตร์กลางเมือง บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 616 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 255,844 คน (1 มกราคม 2008)

ทางตอนเหนือของเมืองมีลำน้ำที่ใช้ในการคมนาคมรอบ ๆ ได้ ทำให้บรูชเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เวนิสเหนือ"

บรูชมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเคยเป็นเมืองท่าและมีความสำคัญในทางศิลปะในยุคจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
แคลนนาด (แก้ความกำกวม)

แคลนนาด (Clannad) อาจหมายถึง
เกนต์

เกนต์ ( เดิม ), เคนต์ () หรือ ก็อง () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันออกในบริเวณเฟลมมิชของประเทศเบลเยียม เดิมตัวเมืองเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานที่ปากแม่น้ำสเกลต์และแม่น้ำลูส ในยุคกลางเกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดในตอนเหนือของยุโรป ในปัจจุบันเป็นเมืองท่าและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกนต์

เกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสองของประเทศเบลเยียมโดยจำนวนประชากร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 1,205 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรทั้งหมด 594,582 คน (1 มกราคม 2008)

ทุกปีเป็นเวลาสิบวัน เกนต์จะเป็นที่จัดงาน “เทศกาลเกนต์” ที่มีผู้เข้าร่วมงานราวสองล้านคน
จิตรกรรมเฟลมิช

จิตรกรรมเฟลมิช () รุ่งเรืองตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 บริเวณฟลานเดอส์เป็นบริเวณที่มีจิตรกรสำคัญ ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปและเป็นที่ดึงดูดจิตรกรจากประเทศข้างเคียง จิตรกรเหล่านี้นอกจากจะมีผลงานในฟลานเดอส์แล้วยังได้รับการเชิญให้ไปเป็นช่างเขียนประจำราชสำนักและสำนักต่าง ๆ ในยุโรป

จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกหรือบางครั้งเรียกว่า "จิตรกรรมสมัยดั้งเดิมของฟลานเดอส์" เป็นศิลปะยุคแรกที่สร้างความนิยมในการเขียนภาพโดยใช้สีน้ำมัน ที่มีรากฐานมาจากจุลจิตรกรรมของปลายสมัยกอทิก จิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ยัน ฟัน ไอก์, ฮันส์ แม็มลิง, ฮือโค ฟัน เดอร์คุส, โรเบิร์ต กัมปิน และโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน

จากต้นคริสต์ศตวรรษ 16 เรอแนซ็องส์แบบอิตาลีก็เริ่มเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตรกรเฟลมิช แต่ผลงานของจิตรกรเฟลมิชแตกต่างกับงานเขียนเรอแนซ็องส์ของอิตาลีจิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)

หลังจากการล้อมเมืองแอนต์เวิร์ป (Siege of Antwerp (1584-1585) ) บริเวณทางใต้ของเนเธอร์แลนด์ (ฟลานเดอส์) ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและแยกตัวจากสาธารณรัฐดัตช์ แม้ว่าจิตรกรหลายคนจะหนีสงครามศาสนาและย้ายจากเนเธอร์แลนด์ใต้ไปยังสาธารณรัฐดัตช์ จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิชจึงรุ่งเรืองโดยเฉพาะของตระกูลการเขียนแบบแอนต์เวิร์ประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่นำโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, อันโตนี ฟัน ไดก์ และยาโกบ ยอร์ดานส์

หลังจากการเสียชีวิตของจิตรกรคนสำคัญ ๆ เช่นรูเบนส์ในปี ค.ศ. 1640 และสงครามแปดสิบปี ในปี ค.ศ. 1648 ความสำคัญทางวัฒนธรรมของฟลานเดอส์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลง

การฟื้นฟูจิตรกรรมในบริเวณฟลานเดอส์เริ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่งหลังจากการปฏิวัติเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1830 แต่จิตรกรจากยุคนี้เรียกว่า "เบลเยียม" มิใช่ "ฟลานเดอส์"
พระนางช็องฮี

สมเด็จพระราชินีจองฮี (Hangeul:정희왕후, Hanja:貞熹王后, Revised Romanization: Jeonghui Wanghu) (8 ธันวาคม 1418 – 6 พฤษภาคม 1483) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเซโจกษัตริย์พระองค์ที่เจ็ดแห่งราชอาณาจักรโชซอนและยังเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเยจงแห่งโชซอนกษัตริย์พระองค์ที่แปดแห่งราชอาณาจักรโชซอน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1468 พระนางทรงขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1468 ถึง ค.ศ. 1469 และยังทรงเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาซึ่งก็คือพระเจ้าซองจงแห่งโชซอนในปี ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1477 พระนางทรงเป็นธิดาจากตระกูลยุนแห่งพาพยอง

สมเด็จพระราชินีจองฮีประสูติในวันที่สิบเอ็ดเดือนที่สิบเอ็ดตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบแปดของการของราชของพระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน พระบิดาคือ ยุน พยอน (Hangul: 윤번, Hanja: 尹璠) (ค.ศ.1384–ค.ศ.1448) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองหลวงในขณะนั้น มารดาเป็นสตรีจากสายสกุลลี (Hangul: 이씨, Hanja: 李氏) พระนางทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายซูยาง ในปี ค.ศ. 1428 ในวันที่สามสิบเดือนที่สิบสองตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบของการครองราชย์ของพระเจ้าเซจงมหาราช พระนางขึ้นดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินีหลังจากที่พระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1455

สมเด็จพระราชินีจองฮีกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเมื่อพระราชโอรสเจ้าชายแฮยางเสด็จขึ้นครองราชย์เนื่องจากร่างกายทรงไม่แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1468 ตามประวัติศาสตร์พระนางทรงเป็นนักปกครองที่ดีดังเช่นสมัยที่พระราชสวามียังมีพระชนม์ชีพทรงปกครองราชอาณาจักรจนทำให้เกิดความรุ่งเรืองมากมาย

ในปี ค.ศ. 1469 พระเจ้าเยจงทรงสิ้นพระชนม์จากอาการประชวรขณะมีพระชนมายุเพียง 20 พรรษา ทำให้พระโอรสของเจ้าชายอึยคยอง มกุฎราชกุมารซึ่งเป็นพระราชนัดดาของพระนางขึ้นดำรงตำแหน่งกษัตริย์นามว่าพระเจ้าซองจงแห่งโชซอน ในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 13 พรรษา สมเด็จพระราชินีจองฮีทรงเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระนางอินซูซึ่งเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าซองจง พระนางทรงอนุญาตให้เกษตรกรของประเทศสามารถปลูกพืชในพื้นที่ที่พระนางประทานให้ซึ่งเคยเป็นพื้นที่ของการทหาร และในปี ค.ศ. 1474 ทรงร่างกฎหมายที่ใช้ปกครองประเทศเสร็จสมบูรณ์ซึ่งใช้เวลาร่างขึ้นมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเซโจ

สมเด็จพระราชินีจองฮีทรงลงจากการเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซองจงในปี ค.ศ. 1477 ซึ่งตามกฎมณเฑียรบาลระบุให้กษัตริย์เมื่อมีพระชนมายุครบ 20 พรรษา สามารถว่าราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1483 ในวันที่สามสิบเดือนที่สามในปีที่สิบสี่ของการครองราชย์ของพระเจ้าซองจงขณะพระชนม์ได้ 65 พรรษา ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานว่า พระนางทรงได้รับความกระทบกระเทือนพระทัยจากการสูญเสียสมเด็จพระราชินีเจฮอนซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น ประกอบกับมีพระชนมายุมากแล้ว ทำให้พระวรกายไม่ค่อยแข็งแรงนัก
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ

สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ (ภาษาอังกฤษ: Northern Renaissance) เป็นวลีที่หมายถึงยุคเรอเนสซองซ์ในทวีปยุโรปเหนือ หรือทั่วๆ ไปคือทวีปยุโรปนอกอิตาลี ก่อน ค.ศ. 1450 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมนุษย์วิทยาไม่มีอิทธิพลเท่าใดนักนอกอิตาลี แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ปรัชญาเรอเนสซองซ์ก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปที่ทำให้เกิด สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเยอรมัน, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเนเธอร์แลนด์ , สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาสเปน, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโปแลนด์ และอื่นที่มีเอกลักษณ์และความรุ่งเรืองที่แตกต่างไปของแต่ละท้องถิ่น

ในฝรั่งเศส, พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสทรงนำ จิตรกรรมอิตาลีเข้ามาในฝรั่งเศส ทรงจ้างจิตรกรชาวอิตาลีรวมทั้งเลโอนาร์โด ดา วินชี และทรงสร้างพระราชวังอันใหญ่โตมโหฬารที่เป็นการเริ่มสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส การค้าขายในเมืองเช่นบรูจส์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และในอันท์เวิร์พ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ช่วยเพิ่มการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างอิตาลีและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำทางตอนเหนือ แต่ในด้านศิลปะโดยเฉพาะทางสถาปัตยกรรม ศิลปะกอธิคยังคงมีอิทธิพลอยู่ต่อมาจนกระทั่งการมาถึงของศิลปะบาโรกแม้ว่าจิตรกรจะมีแนวโน้มที่จะเขียนแบบอิตาลี

การก่อตั้งมหาวิทยาลัยและการพิมพ์หนังสือช่วยเผยแพร่ปรัชญาทั่วไปในฝรั่งเศส, กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาไปยังสแกนดิเนเวีย และในที่สุดในอังกฤษภายในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 นักเขียนและนักมนุษย์วิทยาเช่น), ฟรองซัวส์ ราเบเลส์ (François Rabelais), ปีแยร์ เดอ รอนซาร์ด (Pierre de Ronsard) และ อิราสมัส ได้รับอิทธิจากเรอเนสซองซ์อิตาลีเป็นอันมากและกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการทางปัญญาของสมัยนั้น ระหว่างยุคเรอเนสซองซ์อังกฤษซึ่งคาบกับสมัยเอลิสซาเบธ นักเขียนเช่นวิลเลียม เชกสเปียร์ และคริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ (Christopher Marlowe) สร้างงานประพันธ์ที่มีอิทธิต่อมาอีกเป็นเวลานาน เรอเนสซองซ์เผยแพร่ไปยังโปแลนด์โดยตรงจากอิตาลีโดยจิตรกรจากฟลอเรนซ์และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำที่ทำให้เกิดการริเริ่มสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโปแลนด์.

ลักษณะของเรอเนสซองซ์ตอนเหนือในบางบริเวณแตกต่างจากลักษณะเรอเนสซองซ์ของอิตาลีที่เกิดจากการมีระบบอำนาจการปกครองที่มาจากศูนย์กลาง ในขณะที่อิตาลีและเยอรมันเป็นระบบรัฐอิสระเล็กๆ น้อยๆ แต่บางส่วนของยุโรปตะวันตกเริ่มมีการก่อตั้งชาติที่มีรัฐบาลกลาง นอกจากนั้นทางเหนือของยุโรปยังมีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์และมีความขัดแย้งภายในระหว่างกลุ่มโปรเตสแตนต์ต่างๆ กับกลุ่มโรมันคาทอลิกที่มีผลกระทบกระเทือนที่ไม่แต่ทางการเมืองเช่นการแบ่งแยกเนเธอร์แลนด์แต่ยังมีผลสะท้อนต่อขบวนการการวิวัฒนาการของเรอเนสซองซ์ด้วย
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศญี่ปุ่น

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
รัสมัส เลอร์ดอร์ฟ

รัสมัส เลอร์ดอร์ฟ (Rasmus Lerdorf) (เกิด 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ใน ประเทศกรีนแลนด์) เป็นโปรแกรมเมอร์ชาวเดนมาร์ก และเป็นที่รู้จักในฐานะผู้คิดค้นภาษาโปรแกรมพีเอชพี

เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนคิงซิตี ในปี พ.ศ. 2531 และมหาวิทยาลัยวอเตอร์ลู พ.ศ. 2536 ในด้านวิศวกรรมศาสตร์ ปัจจุบันทำงานอยู่ที่บริษัทยาฮู!
ค่ายฝึกเขาชนไก่

ค่ายฝึกเขาชนไก่ เป็นสถานที่ฝึกภาคสนามของนักศึกษาวิชาทหาร สังกัดหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน กองทัพบกไทย ตั้งอยู่ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199 (กาญจนบุรี–เขื่อนศรีนครินทร์) อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 150 กิโลเมตร ในเวลาที่ไม่มีการฝึกจะเปิดเป็นค่ายฝึกสำหรับประชาชนทั่วไปมีกิจกรรมเช่น การโดดหอสูง การยิงปืน การไต่เชือกข้ามลำน้ำ ชมพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ โดยในช่วงเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ของทุกปีจะเป็นค่ายฝึกนักศึกษาวิชาทหาร ค่ายฝึกเขาชนไก่ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2543

ชื่อ "เขาชนไก่" เชื่อว่าเป็นบ้านเดิมของขุนไกร พ่อของขุนแผน เป็นสถานที่ที่นางทองประศรี แม่ของขุนแผนพาขุนแผนหรือพลายแก้ว เมื่อครั้งยังเด็กมาหลบราชภัย เข้ามาตั้งรกรากอยู่ที่ "ดอนเขาชนไก่" บนยอดเขาชนไก่มีลานกว้าง มีหลักหินแสดงบริเวณอยู่ เชื่อกันว่า เป็นลานชนไก่ของขุนแผน โดยขุนแผนหลังเข้ารับราชการและได้รับตำแหน่งเลื่อนขึ้นเป็นเจ้าเมืองกาญจนบุรี หรือ พระสุรินททร์ฤๅชัย ชาวบ้านจึงได้สร้างศาล"เจ้าพ่อเขาชนไก"่ ขึ้นมาสักการะ

ในปี พ.ศ. 2549 มีภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาทหาร และการฝึกที่เขาชนไก่ ชื่อเรื่อง "เขาชนไก่" ในปี พ.ศ. 2558 มี ภาพยนตร์ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาทหารสุดฮาต้องเจอกับผีครูฝึกสุดโหดที่ฮา ชื่อเรื่อง รด. เขาชนผีที่เขาชนไก่

แต่เดิมในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เกิดเหตุการณ์ สงครามเก้าทัพ เป็นสงครามครั้งสุดท้ายระหว่างไทยกะพม่า พม่าได้ยกกองกำลังมาทั้งหมด 9 ทัพด้วยกัน มีทัพหนึ่งได้ยกมาทางทุ่งลาดหญ้า ฝ่ายไทยเลยใช้เขาชนไก่เป็นที่ตั้งและดูการเคลื่อนไหวของพม่า เวลาว่างทหารไทยก็เอาไก่มาชนกัน และบริเวณยอดเขาจนถึงทุกวันนี้และยังมีศาลของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช อยู่ด้วยในการรบที่ลาดหญ้า สมเด็จวังหน้าทรงให้ ออกญามหาโยธาคุมทหารมอญ 3,000 คนเป็นกองหน้าไปตั้งสกัดข้าศึกที่ด่านกรามช้าง ส่วนทัพใหญ่ตั้งค่ายมั่นที่ทุ่งลาดหญ้าตรงช่องสะเดาใกล้กับเขาชนไก่ และยังทรงให้ตั้งค่ายอีกค่ายหนึ่งที่ปากแพรก (ปัจจุบันคือ ตัวเมืองกาญจนบุรี)
ศิริชัย ไม้งาม

นายศิริชัย ไม้งาม เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2502 เป็น กรรมการในคณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างโอกาสและความเสมอภาคทางสังคม แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย รุ่นที่ 2 ดำรงตำแหน่งประธานสหภาพแรงงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย(สร.กฟผ.) ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545

นายศิริชัย เรียนจบวิทยาลัยเทคนิคฉะเชิงเทรา จบการศึกษาปริญาตรีรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีอาชีพเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ เริ่มการทำงานที่โรงไฟฟ้าพระนครใต้ และมาปฏิบัติงานต่อที่โรงไฟฟ้าบางปะกง เป็นรองเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สฟท.) และรองเลขาธิการปฏิบัติการสมาพันธ์แรงงาน รัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) รวมทั้งกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ผู้แทนฝ่ายลูกจ้าง จึงมีความสนิทสนมกับ สมศักดิ์ โกศัยสุข เลขาธิการ สรส. แกนนำพันธมิตรฯ เป็นอย่างดี

ผลงานเด่นคือการต่อต้านการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยเป็น 1 ใน 12 คน ที่ไม่รับหุ้น กฟผ.และร้องเรียนไปยังศาลปกครองสูงสุดให้เพิกถอนการแปรรูป กฟผ. และเป็นผู้นำในการคัดค้านการขายโรงไฟฟ้าบางปะกง แม่เมาะ และราชบุรี ในสมัยรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ พ.ศ. 2539 จนถึงสมัยรัฐบาลชวน หลีกภัย พ.ศ. 2542

http://view.gprocurement.go.th/07_personal/view_personal.php?id_card=1000000000048
http://www.parliament.go.th/news/news_detail.php?prid=156962
คนเล่นลูท (คาราวัจโจ)

คนเล่นลูท () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่มีด้วยกันสามฉบับ

โดยในแต่ละฉบับมีอบู่ด้วยกันแต่ละที่ ดังนี้ ชิ้นที่หนึ่งเป็นของงานสะสมวิลเด็นชไตน์

ชิ้นที่สองเป็นของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจถูกเก็บรักษาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

ชิ้นที่สามอยู่ที่คฤหาสน์แบ็ดมินตันที่กลอสเตอร์เชอร์โดยเพิ่งมีการค้นพบในปี ค.ศ. 2007

วิธีการทาสีมีอยู่ในภาพทั้งสามนั้นทั้งหมดที่แสดงถึงเด็ก มีการวาดถึงใบหน้าและความอ่อนเยาว์ โดยโครงสร้างของผมเป็นลักษณะผมหนาสีน้ำตาลใน เครื่องดนตรี ในภาพแรกมีการวาดถึงเพลงเกี่ยวกับความรักลงไปในภาพเพื่อสื่อความหมายบ้างอย่าง ที่โต๊ะมีการวาดตัวเลข ในบ้างภาพมีการวาดเปลือยหินอ่อนกับไวโอลินในด้านหนึ่งและดอกไม้และผลไม้ที่อื่นๆที่มีประกบในภาพ
ตลาดโต้รุ่งหัวหิน

ตลาดโต้รุ่งหัวหิน เป็นถนนคนเดิน เพื่อการพักผ่อนและการค้าขายสินค้าในเวลากลางคืน โดยแรกเริ่มใช้ถนนเดชานุชิต ส่วนตลาดล่าง มีความยาวเพียง 500-700 เมตร ต่อมาจึงมีปริมาณผู้ขายและผู้ซื้อมากขึ้น จึงต้องให้เทศบาลจัดสรรทั้งถนนเดชานุชิต ส่วนบนเพิ่ม ถือเป็นส่วนการจัดการของเทศกิจ งานเทศบาลตำบลหัวหินในขณะนั้น โดยยังอยู่ในส่วนการดูแลของ ตลาดฉัตรไชย

เริ่มแรกในการจัดตลาดเป็นส่วนการขายอาการและเสื้อผ้าแบบตลาดคนเดินกลางคืน โดยใช้พื้นที่ของถนนเพียง 100-300 เมตรบริเวณช่วงต่อเชื่อมตลาดหลังจากนั้นจึงย้ายลงมาในถนนและเริ่มการจัดสรรพื้นที่ โดยในปี 2540 เริ่มขยายตลาดออกไปยังตลาดบนและเริ่มการจัดตลาดโดยเทศกิจ ทำให้มีร้านค้าเพิ่มขึ้นมากมาย โดยส่วนใหญ่จะเป็นของกินเล่น ขนมขบเคี้ยว และร้านอาหารทะเล ตามสั่ง ของที่ระลึก เสื้อผ้าเป็นส่วนใหญ่

ร้านค้าที่ออกร้านจำป็นต้องขึ้นทะเบียนผู้ค้ากับเทศกิจ เทศบาลหัวหิน เพื่อจัดระเบียบการตั้งร้านค้า และร้านค้าต้องไม่เป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร โดยใช้กฏการจัดตลาดตามสากล 
สินค้าที่มีจำหน่ายเป็นส่วนใหญ่ คือ เสื้อผ้า ของที่ระลึก ขนมขบเคี้ยว อาทิ โรตี ข้าวโพดย่าง ขนม และไอศครีมโบราณ ปัจจุบัน(ปี 2556)จะเป็นร้านอาหารทะเลเป็นส่วนใหญ่

ตั้งอยู่ตลอดแนวถนนเดชานุชิต ตะวันตกติดถนนพระปกเกล้าฯ ทิศตะวันออกติดถนนเพชรเกษม ปัจจุบัน(ปี 2557) คือ ซอย หัวหิน 72
เวลาในการเปิดนั้นเริ่มเวลาประมาณ 17.00 - 23.00 ของทุกวัน
และสามารถเดินข้ามระหว่างส่วนตลาดบนและล่างได้โดยเสรี โดยส่วนมากผู้คนนิยมมาเที่ยวในเวลาวันหยุดพิเศษ และเสาร์อาทิตย์จำนวนมาก