seungwon929/Th-miracl huggingface dataset:
ค่างแว่นถิ่นใต้

ค่างแว่นถิ่นใต้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Trachypithecus obscurus") สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกค่าง ลักษณะทั่วไปคล้ายค่างแว่นถิ่นเหนือ ("T. phayrei") คือ มีวงกลมสีขาวรอบตาเหมือนกับใส่แว่นอันเป็นที่มาของชื่อ มีขนาดของลำตัวยาว 45-57 เซนติเมตร หางยาว 66-78 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 6-9 กิโลกรัม ค่างโตเต็มวัยมีขนบริเวณด้านหลังสีเทาเข้มเกือบดำ ขนบริเวณด้านข้างใบหน้าบริเวณปลายมือและปลายเท้ามีสีเทาเข้ม โคนขาและโคนแขนด้านนอกเป็นสีเทาจาง ลักษณะสำคัญที่ใช้จำแนกค่างชนิดนี้ คือสีขนหางสีดำ ลูกที่เกิดใหม่สีขนจะเป็นสีทอง

ค่างแว่นถิ่นใต้แบ่งออกเป็นชนิดย่อย 7 ชนิดย่อยด้วยกัน (ดูในตาราง)

อาศัยอยู่ตามป่าเขาหินปูนที่มีโขดหินสูงชัน นอกจากนี้ยังอาศัยอยู่ตามป่าดงดิบหรือสวนยางพารา พบในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ พม่า, ไทย, มาเลเซีย ในประเทศพม่าพบบริเวณเทือกเขาตะนาวศรีลงไปทางใต้ นอกจากนี้ยังพบตามเกาะต่าง ๆ ในประเทศมาเลเซีย เช่น เกาะลังกาวี เกาะปีนัง ส่วนในประเทศไทยพบได้ที่อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด และเขาล้อมหมวก ใกล้กับอ่าวมะนาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, อุทยานแห่งชาติตะรุเตาและ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา จังหวัดสตูล, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี, วัดถ้ำเขาพลู อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร เป็นต้น

อาหารหลักได้แก่ ใบไม้, ผลไม้และเมล็ดพืช โดยมี แมลง เป็นอาหารเสริม

มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ มีสมาชิกประมาณ 4-30 ตัว สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลายประเภท ตั้งแต่เทือกเขาสูงจนถึงชายป่าที่ติดริมทะเล โดยมักเข้าไปอาศัยในป่าที่มีต้นไม้สูง กินอาหามากถึงวันละ 2 กิโลกรัม เป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยคุ้นเคยกับมนุษย์มากนัก มักขี้อายและจะหลบหนีเมื่อพบกับมนุษย์ ในขณะที่ออกหากินเป็นฝูง จะมีอยู่ตัวหนึ่งที่ทำหน้าที่เฝ้าคอยระวังภัยโดยนั่งดูเหตุการณ์บนต้นไม้เงียบ ๆ ค่างแว่นถิ่นใต้ที่อาศัยอยู่บริเวณภาคใต้ของไทยจะมีระยะเวลาออกลูกประมาณเดือนมกราคม-มีนาคม ใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 140-150 วัน
ว่านรากราคะ

ว่านรากราคะ หรือ ว่านดอกทอง อยู่ในวงศ์ซิงจิเบอร์เรซี(Zingiberaceae) เป็นพืชตระกูลเดียวกับขิง เป็นว่านโบราณที่หายากและใกล้จะสูญพันธุ์ พบมากทางภาคตะวันตกและภาคเหนือ แถบจังหวัดกาญจนบุรี ตาก ลำปาง

เป็นพืชล้มลุก ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้ากลม แตกแง่งเป็นไหลเล็กยาว 5-10 นิ้ว รากเป็นเส้นใหญ่ ไม่แตกรากฝอย ลำต้นและใบเหมือนขมิ้น ลำต้นประกอบด้วยกาบของก้านใบหลายกาบซ้อนกัน ใบรูปใบพาย ปลายใบแหลม โคนใบมนสอบติดก้านใบ พื้นใบสีเขียว เส้นกลางใบสีแดงเข้มหรือแดงเลือดหมู ส่วนที่เห็นเป็นลำต้นเหนือดินสีแดงเข้มเช่นกัน ลำต้นส่วนที่ฝังอยู่ในดินและหัวเป็นสีขาวหรือขาวอมเขียว รากเป็นสีน้ำตาล ช่อดอกเป็นกาบเรียงซ้อนสับขวางกันหลายๆ กาบ ความสูงของต้นประมาณ 1 ฟุต ถ้าเป็นตัวเมียจะเรียกอีกอย่างว่า ดินสอฤาษี ลักษณะต้นและใบจะไม่มีสีแดงเจือปน เมื่อหักหัวออกจะมีกลิ่นคาวจัดคล้ายกับอสุจิของคน กลิ่นจะรุนแรงมาก เนื้อในหัวมีสีขาว ดอกมีสีขาว เกสรสีเหลือง นอกจากนี้ ยังมีดอกทองกระเจา ที่มีดอกเป็นรูปกรวย และมีกลิ่นคาวเช่นกัน แต่ไม่เท่าดินสอฤาษี ดอกจะออกในช่วงฤดูร้อนต่อเนื่องจนถึงฤดูฝน คล้ายดอกกระเจียว แต่ไม่มีก้านดอกจะอยู่ติดกับพื้นดิน มีสีขาวอมเหลือง โดยแทงดอกขึ้นจากเหง้าหลักที่อยู่ใต้ดินก่อนการงอกของใบ

ตามตำราโบราณระบุว่ามีอำนาจทางเพศรุนแรง โดยเฉพาะผู้หญิงเกิดรุนแรงมาก ถ้าเอาหัว หรือใบ หรือต้นใส่โอ่งน้ำหรือบ่อน้ำ หากใครกินเข้าไปจะมีความรู้สึกทางเพศรุนแรงมาก โดยเฉพาะดอกเพียงได้กลิ่นผู้คนที่ได้กลิ่นทั้งหญิงและชายจะพากันมัวเมาในโลกีย์รส จึงต้องเด็ดดอกออกเสีย

นอกจากนี้ตามความเชื่อโบราณปลูกไว้ที่บ้าน ร้านค้า มีสรรพคุณทางเมตตามหานิยม ทำให้มีลูกค้าอุดหนุนอย่างไม่ขาดสาย อย่างไรก็ตาม บางตำราระบุว่าห้ามนำไปปลูกภายในบ้าน เพราะมีความเชื่อว่าอาจจะเป็นเหตุให้มีการผิดลูกเมียของสมาชิกในครอบครัวได้ (เนื่องจากคนไทยสมัยโบราณมักจะอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่) คนหนุ่มสมัยโบราณ ยังมักเสาะแสวงหาดอกของว่านดอกทองเก็บสะสมไว้หุงกับน้ำมันจันทน์ หรือบดรวมกับสีผึ้งทาปาก ใช้น้ำมันทาตัว หรือใช้สีผึ้งสีปากเมื่อถึงคราวจะต้องไปพบหญิงสาว ด้วยมีความเชื่อว่าหากสตรีใดต่อคารมด้วย พอได้กลิ่นว่านในน้ำมันหรือสีผึ้งมักใจอ่อนคล้อยตามได้ง่าย
ภาษาโบราณ

ภาษาโบราณ อาจหมายถึง:
ภาษาคาลาซ

ภาษาคาลาซ เป็นภาษาที่ใช้พูดในอัฟกานิสถานและอิหร่าน อยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูด 42,000 เมื่อ พ.ศ. 2543 
สระในภาษาคาลาซมีสามระดับคือ เสียงยาว (' "เลือด"), เสียงกึ่งยาว(' "หัว"), และเสียงสั้น("" "ม้า"). บางสระจัดเป็นสระเช่น" "แขน".
โดยทั่วไปมีเครื่องหมายแสดงพหูพจน์และความเป็นเจ้าของ การกของนามได้แก่การกความเป็นเจ้าของ กรรมตรง กรรมรอง สถานที่ ablative เครื่องมือ และความเท่าเทียม รุปแบบของปัจจัยการกขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระและพยัญชนะที่ตามมา ปัจจัยการกจะรวมกับปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ ตารางต่อไปนี้ แสดงการลงท้ายของการกพื้นฐาน

คำกริยาผันตมรูปการกระทำ กาล จุดมุ่งหมายและรุปการปฏิเสธ กริยาจะประกอบด้วยรุปคำต่อไปนี้

รากศัพท์ + การกระทำ + ปฏิเสธ + กาล/จุดมุ่งหมาย + ข้อตกลง
เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา คำคุณศัพท์นำหน้านาม 
ส่วนใหญ่มาจากภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีคำยืมจากภาษาเปอร์เซียมาก รวมทั้งศัพท์จากภาษากลุ่มเตอร์กิกที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ภาษาอาเซอรี 
ส่วนใหญามาจากศัพท์ของภาษากลุ่มเตอร์กิก ยกเว้น "80" และ "90" มาจากภาษาเปอร์เซีย
สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น

สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น หรือนายสายัณห์ อุยเลิศ ชาวจังหวัดนครราชสีมา เกิดเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2512 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 11
ยอดชิงชัย ศรทองยิม

ยอดชิงชัย ศรทองยิม มีชื่อจริงว่า เทียนชัย ช้อกิ่ง เกิดเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ที่จังหวัดขอนแก่น มีสถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 11) แพ้ 7

ปัจจุบัน ได้เปิดค่ายมวยขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น ในย่านชิบูย่า
ยมานตกะ

ยมานตกะ (ภาษาทิเบต:གཤིན་རྗེ་གཤེད་ Gshin-rje-gshed) เป็นเทพยิดัมหรือผู้ปกป้องธรรมในภาคดุร้ายองค์หนึ่งตามความเชื่อของชาวพุทธในทิเบต แปลว่า ที่ตายของพระยม หรือผู้ทำให้พระยมเกรงกลัว เชื่อกันว่าเป็นภาคดุของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ เพื่อปราบพระยม และอาจสร้างขึ้นเพื่อลดทอนอำนาจของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะไศวนิกาย

มีศีรษะเป็นวัว กายสีน้ำเงินเข้ม มีหลายแบบ ประจำอยู่ทิศใต้ของพุทธมณฑล ผมสีน้ำตาล ตกแต่งร่างกายด้วยพวงมาลัยหัวกะโหลก ถือหัวกะโหลกบรรจุเลือดและไม้เท้าที่เสียบศีรษะอยู่ เท้าเหยียบบนร่างของมนุษย์ อสูร และยักษ์ ศักติคือปษุธารี (ผู้ถือห่วง) ซึ่งมีศีราะเป็นสุกรตัวเมีย

รูปลักษณ์อื่นของยมานตกะมีอีกหลายแบบ ตัวอย่างเช่น วัชรไภรวะ (สายฟ้าผู้น่ากลัว) ซึ่งมีเก้าหัว สามสิบสี่แขนและสิบหกเท้า ลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับยิดัมอีก 2 องค์คือ เหรุกะ และมหากาฬ
คานาริยะ

คานาริยะ () เป็นซิงเกิลที่ 12 ของอายูมิ ฮามาซากิ เป็นเพลงลับในอัลบั้ม LOVEppears วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เปิดตัวที่อันดับ 1 ของออริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรก 248,000 แผ่น และมียอดขายรวมประมาณ 289,000 แผ่น ซิงเกิล kanariya เป็นซิงเกิลที่ใช้แผ่นซีดีแทนหน้าปกซิงเกิล โดยมิวสิควิดีโอเพลงนี้ได้ใช้เพลง kanariya "Jonathan Peters Vocal Club Mix" ซึ่งเป็นเวอร์ชันรีมิกซ์
ภาษาสอบถาม

ภาษาสอบถาม (Query language) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับสอบถามหรือจัดการกับข้อมูลใน DBMS โดยภาษาประเภทนี้ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง
(Structure Query Language: SQL) คิดค้นโดยนักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มในทศวรรษที่ 1970 มีรูปแบบคำสั่งที่คล้ายกับ
ประโยคในภาษาอังกฤษมาก ซึ่งปัจจุบันองค์กร แอนซี ได้ประกาศให้ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง
เป็นภาษามาตรฐานสำหรับระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ (Relational Database management System หรือ RDBMS) เป็นระบบ DBMS แบบที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในปัจจุบัน
ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ทุกระบบจะใช้คำสั่งพื้นฐานของภาษา SQL ได้เหมือน ๆ กัน แต่อาจมีคำสั่งพิเศษที่แตกต่างกันบ้าง
เนื่องจากบริษัทผู้ผลิตแต่ละรายก็พยายามที่จะพัฒนา RDBMS ของตนเองให้มีลักษณะที่เด่นกว่าระบบอื่นโดยเพิ่มคุณสมบัติที่เกินข้อกำหนดของ
แอนซี ซึ่งคิดว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้เข้าไป
พระที่นั่งไชยชุมพล

พระที่นั่งไชยชุมพล ตั้งอยู่บนกำแพงพระบรมมหาราชวังด้านตะวันออก ฝั่งถนนสนามไชย ตรงกับพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นพระที่นั่งพลับพลาชั้นเดียว กว้าง ๔.๗๕ เมตร ยาว ๘.๗๐ เมตร หลังคามุงกระเบื้องตะกั่วลดหลั่น ๒ ชั้นประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับในการทอดพระเนตรกระบวนแห่พระยาชิงช้าในพระราชพิธีตรียัมปวาย และใช้ทอดพระเนตรตรวจตราการฝึกทหาร

นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยุ่หัวยังโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพระราชพิธีสังเวยพระสยามเทวาธิราชและสังเวยเทพยดา ณ พระที่นั่งองค์นี้ ในปี พ.ศ. ๒๔๒๓ ก่อนที่จะย้ายไปประกอบพิธีที่พระที่นั่งไพศาลทักษิณในปีต่อมา
ฆาตกรต่อเนื่อง

ฆาตกรต่อเนื่อง () หมายถึง บุคคลที่ก่อคดีฆาตกรรมขึ้น โดยมีเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป หรือก่อเหตุมาแล้วอย่างน้อย 3 ครั้ง ในช่วงระยะเวลาที่มีชีวิตอยู่ ฆาตกรต่อเนื่องส่วนมาก จะเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมที่ตัดขาดจากสังคมภายนอก (Antisocial Personality Disorder) และไม่ได้เป็นบ้า ดูจากภายนอกแล้วจะเหมือนกับคนปกติทั่วไป บางครั้งจะมีเสน่ห์ด้วยซ้ำ.

ฆาตกรต่อเนื่องหลายคนจะมีพื้นฐานความหลังที่ขมขื่น โดยมากมักจะเป็นผู้ที่ถูกทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรง ถูกทารุณกรรม หรือถูกล่วงละเมิดทางเพศ เมื่อครั้งยังเด็ก ซึ่งบ่อยครั้งที่คดีที่ฆาตกรต่อเนื่องก่อมีความเกี่ยวพัน หรือคล้ายคลึงกับเหตุการณ์ที่ตนประสบมาในอดีต นักจิตวิทยาได้ให้ข้อสันนิษฐาน ถึงที่มาของแรงจูงใจในการก่อคดีของฆาตกรต่อเนื่องไว้หลายสมมติฐาน ส่วนมากมักเกี่ยวกับการทารุณกรรม และการล่วงละเมิดทางเพศ บางครั้งก็เป็นความอับอายที่ถูกล่วงละเมิดในวัยเด็ก หรือมีความกดดันจากความอดอยาก จากการมีฐานะทางสังคมต้อยต่ำเมื่อโตขึ้น และคดีที่ฆาตกรต่อเนื่องก่อขึ้นนี้ มักจะเป็นการระบายความแค้นส่วนตัว ทำให้ตนเองรู้สึกมีอำนาจในช่วงเวลาที่ลงมือฆ่า ซึ่งหลังจากนั้นเป็นต้นมา เรื่องราวคดีที่ฆาตกรต่อเนื่องนั้นๆ ก่อขึ้นก็จะเป็นที่รับรู้ของสาธารณชน สร้างความหวาดกลัวไปทั่ว ซึ่งแรงจูงใจของฆาตกรต่อเนื่อง จะแตกต่างกับพวกมือสังหารที่ก่อคดีฆาตกรรมเพื่อผลประโยชน์

นักจิตวิทยาได้ตั้งอีกสมมติฐานที่ว่า ฆาตกรต่อเนื่องเป็นพวกที่ไม่มีพัฒนาการทางอารมณ์ ทำให้กลายเป็นพวกแปลกแยกและถูกปฏิเสธจากสังคมภายนอก เป็นผลทำให้บุคคลเหล่านี้ สามารถก่อคดีได้โดยที่ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย และไม่ใช่กรณีของฆาตกรรมอำพราง บางกรณีการถูกเยาะเย้ย หรือกดขี่ทางสังคมก็เป็นอีกเหตุจูงใจหนึ่ง

ฆาตกรต่อเนื่องมักมีความสนใจหรือพยายามที่จะสนใจ ในเรื่องที่เหยื่อชื่นชอบเป็นพิเศษ เช่น การเรียน การแข่งขัน เรื่องเพศ ฯลฯ เมื่อก่อคดีพวกฆาตกรต่อเนื่อง มักจะมีความรู้สึกที่คล้ายกับ กำลังทำการค้นคว้าวิจัยบางสิ่งบางอย่างของนักวิทยาศาสตร์ ซึ่งไม่มีความรู้สึกผิด กับสิ่งที่ตนนำมาทดลองเหมือนกับการนำกบมาชำแหละเพื่อศึกษาโครงสร้าง ฆาตกรต่อเนื่องจะพยายามเข้าใจถึงตัวตนที่แท้จริงของตน ก็เมื่อได้ก่อคดีในแต่ละครั้ง ด้วยการสร้างความเจ็บปวดให้เหยื่อ และประเมินสภาพของศพเมื่อเหยื่อตายไปแล้ว
จักรพงษ์ภูวนาถ

จักรพงษ์ภูวนาถ อาจหมายถึง
งูสิงธรรมดา

งูสิงธรรมดา หรือ งูสิงบ้าน หรือ งูเห่าตะลาน (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูสิงชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง (Colubridae)

มีความยาวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1,400 มิลลิเมตร และหางยาว 445 มิลลิเมตร หัวยาวและส่วนของหัวกว้างกว่าลำคอเล็กน้อย ส่วนปลายของหัวมน ตาใหญ่มาก ลำตัวกลมและยาว หางยาวและส่วนปลายหางเรียว ผิวหนังลำตัวมีเกล็ดปกคลุม เกล็ดบนหัวเป็นแผ่นกว้าง เกล็ดบนหลังทางส่วนต้นของลำตัวมีขนาดใหญ่และพื้นผิวเรียบ เกล็ดท้องขยายกว้าง เกล็ดใต้หางเป็นแถวคู่ เกล็ดรอบลำตัวในตำแหน่งกึ่งกลางตัวจำนวน 15 เกล็ด เกล็ดท้องจำนวน 170 เกล็ด และเกล็ดใต้หางจำนวน 125 เกล็ด ลำตัวมีด้านบนของหัวและบนหลังครึ่งทางด้านหน้าของลำตัวสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลอมเขียว ส่วนครึ่งทางด้านท้ายของลำตัวสีน้ำตาล เกล็ดปกคลุมลำตัวและหางมีขอบแผ่นเกล็ดสีจางหรือสีขาว ซึ่งสีขาวของขอบแผ่นเกล็ดได้ขยายกว้างขึ้นตามลำดับไปทางด้านท้ายลำตัวและหาง ทำให้ด้านท้ายของลำตัว โดยเฉพาะหาง เป็นสีขาวที่มีโครงข่ายร่างแหสีดำ คาง ใต้คอ และด้านท้องสีขาวอมน้ำตาล ด้านใต้หางสีขาว งูวัยอ่อนมีจุดเล็กสีขาวเรียงตัวเป็นแถวพาดขวาง (ไม่เป็นระเบียบ) เป็นระยะอยู่ทางส่วนต้นของลำตัว

พบกระจายพันธุ์ในทุกประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ และอนุทวีปอินเดีย เป็นงูที่กินหนูเป็นอาหารหลัก ออกหากินในเวลากลางวันบนพื้นดิน แต่ขึ้นต้นไม้ได้ดีและรวดเร็ว ว่ายน้ำได้ ประกอบกับมีพฤติกรรมการขู่และชูหัวพร้อมส่งเสียงขู่ฟ่อคล้ายงูเห่า ซึ่งเป็นงูที่ไม่มีพิษ ไม่มีอันตราย กัดคนไม่ตาย

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ลายกระจัง

ลายกระจัง คำผวน: ลังกระจาย เป็นลายพื้นฐานประเภทหนึ่งที่สำคัญของลายไทย มีพื้นฐานจากธรรมชาติ เช่นเดียวกับลายกระหนก
ลายประจำยาม

ลายประจำยาม เป็นลายไทย พื้นฐานอีกประเภทหนึ่ง นอกเหนือจากลายกระจัง และลายกระหนก เป็นลายที่ใช้สำหรับการออกลาย ผูกลาย (ประดิษฐ์ลาย) สำหรับลายอื่น ๆ ต่อไป เช่น ลายรักร้อย ลายหน้ากระดาน ลายประจำยามก้านแย่ง และลายราชวัตร เป็นต้น

ลายประจำยาม จะอยู่ในรูปสี่เหลี่ยมทแยงมุม ประกอบด้วยวงกลมและกระจังใบเทศ ถ้าเป็นตัวย่อจะเป็นกระจังตาอ้อย

ลายประเภทอื่น ที่อยู่ในลักษณะเช่นเดียวกับลายประจำยาม ได้แก่ พุ่มทรงข้าวบิณฑ ลายหน้าขบ
ติมอร์

ติมอร์ อาจหมายถึง
แอพเพียรส์

แอ็พเพียรส์ () เป็นซิงเกิลที่ 11 ของอายูมิ ฮามาซากิ เป็นเพลงในอัลบั้ม LOVEppears วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 เปิดตัวที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรก 274,000 แผ่น และมียอดขายรวมประมาณ 291,000 แผ่น

ปกซิงเกิล appears มีความคล้ายคลึงกับปกอัลบั้ม LOVEppears โดยต่างกันที่เพียงสีผิวเท่านั้น และมิวสิกวิดีโอเพลงใช้เพลง appears“99 Greeting Mix” ซึ่งเป็นเวอร์ชันรีมิกซ์ และยังเป็นเพลงประกอบโฆษณาของบริษัทเครื่องสำอางคาโอในประเทศญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2546 ได้มีการนำเพลง appears มาเรียบเรียงทำนองใหม่บรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงบัลลาร์ดที่ชื่อว่า A BALLARDS
เฮโนเฮโนโมเฮจิ

เฮโนเฮโนโมเฮจิ () หรือ เฮเฮโนโนโมเฮจิ () เป็นภาพโครงสร้างใบหน้าที่วาดโดยเด็กนักเรียนชาวญี่ปุ่น โดยใช้ตัวอักษรฮิรางานะ 7 ตัวมาประกอบกันเป็นใบหน้า เด็กชาวญี่ปุ่นมักวาดเฮโนเฮโนโมเฮจิลงบนใบหน้าของหุ่นไล่กาและตุ๊กตาไล่ฝน
เอ (เพลงของอายูมิ ฮามาซากิ)

เอ () เป็นซิงเกิลที่ 10 ของอายูมิ ฮามาซากิ เป็นควอดรุพเพิล เอ ไซด์ซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวของอายูมิ ฮามาซากิ ทุกเพลงบรรจุอยู่ในอัลบั้ม LOVEppears วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2542 เปิดตัวที่อันดับ 1 ของออริกอนชาร์ตนานถึง 3 สัปดาห์ โดยในสัปดาห์แรกมียอดขาย 508,940 แผ่น และมียอดขายรวมประมาณ 1,670,000 แผ่น โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายมากที่สุดของอายูมิ ฮามาซากิ และยังติดอันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ตประจำปี พ.ศ. 2542 อีกด้วย

เพลง Trauma และ monochrome เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ "เจที พีช วอเตอร์ ดริงก์" ส่วนเพลง Too Late เป็นเพลงประกอบโฆษณาสกู๊ตเตอร์ของฮอนด้า รุ่น Giorno CREA และเพลง End roll "HΛL's Mix" เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มโคล่าของบริษัทโมรินากะ

เพลง Trauma มักจะอยู่ในช่วงอังกอร์ในทุกๆคอนเสิร์ตของอายูมิ ฮามาซากิอยู่เสมอ ซึ่งคล้ายกันกับเพลง Boys & Girls ที่มักจะมีการแสดงสดอยู่ในทุกๆคอนเสิร์ตของอายูมิเสมอ

ซิงเกิล A ไม่มีมิวสิควิดีโอ แต่มีโปรโมชั่นวิดีโอเท่านั้น และมีเพียงแค่ 2 เพลง คือ Trauma และ End roll เท่านั้นที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม A BEST
บอยส์แอนด์เกิร์ลส์

บอยส์แอนด์เกิร์ลส์ () เป็นซิงเกิลที่ 9 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 2 ของชาร์ตออริกอน ด้วยยอดขาย 262,000 แผ่น เนื่องจากซิงเกิล "บีทูเก็ทเทอร์" ของอามิ ซุซูกิวางขายในวันเดียวกัน แต่ต่อมาก็สามารถขึ้นถึงอันดับที่ 1 ชาร์ตออริกอนได้ในสัปดาห์ถัดมา โดยสามารถครองอันดับที่ 1 ได้นานถึง 3 สัปดาห์ และมียอดขายมากกว่า 1 ล้านแผ่น โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาลของญี่ปุ่นในลำดับที่ 221

"บอยส์แอนด์เกิร์ลส์" เป็นซิงเกิลแรกของอายูมิที่สามารถขึ้นถึงอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตยาวนานถึง 3 สัปดาห์ และมียอดขายมากกว่า 1 ล้านแผ่นเป็นซิงเกิลแรก จึงส่งผลให้อายูมิแจ้งเกิดในวงการเพลงของญี่ปุ่น โดยเป็นปีแรกที่เธอสามารถเข้าร่วมงานขาว-แดงของสถานีโทรทัศน์ HNK อีกทั้งยังส่งผลให้ซิงเกิลต่อๆมาของเธอขึ้นอันดับที่ 1 ชาร์ตออริกอนเกือบทุกซิงเกิลจนถึงทุกวันน
เพลง "บอยส์แอนด์เกิร์ลส์" อายูมิจะร้องในคอนเสิร์ตของเธอบ่อยครั้ง ซึ่งเหมือนกับเพลง "Trauma" มักจะอยู่ในช่วงอังกอร์ในทุกๆคอนเสิร์ตของเธอ
น้ำเต้า

น้ำเต้า () คือพืชล้มลุกชนิดหนึ่งที่อยู่ในตระกูลแตง อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae

น้ำเต้ามีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ เป็นไม้เถาล้มลุกอายุปีเดียว พบได้ในทั่วไปในทุกภาคของประเทศไทย มีหลายสายพันธุ์ เช่น น้ำเต้าทรงเซียน นิยมทำเป็นเครื่องประดับ น้ำเต้าขมไม่นิยมปลูกหาได้ยาก ส่วนใหญ่ปลูกเพื่อทำเป็นยาเท่านั้น ในทางสมุนไพรชาวอินเดียจะใช้ผลของน้ำเต้าในการประกอบอาหารให้ผู้ช่วยโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงรับประทาน และในประเทศจีนมีการรับประทานน้ำเต้าเพื่อควบคุมเบาหวาน สรรพคุณเป็นยาเย็นและชื้น มีประโยชนสำหรับผู้ป่วยโรคหัวใจและชราภาพ
ล่อ

ล่อ () เดิมเรียกว่า ฬ่อ เป็นสัตว์พันธุ์ผสมระหว่าง ลาตัวผู้และม้าตัวเมีย ม้าและลาเป็นสัตว์คนละสปีชีส์ที่มีจำนวนโครโมโซมแตกต่างกัน โดยเมื่อมีการผสมออกมาแล้ว ล่อตัวผู้ทั้งหมดและล่อตัวเมียส่วนใหญ่จะเป็นหมัน สำหรับสัตว์ผสมระหว่างม้าตัวผู้และลาตัวเมีย จะถูกเรียกว่า ฮินนี

ล่อถูกนิยมนำมาใช้ในการเป็นพาหนะสำหรับขนของ โดยขนาดและปริมาณของที่สามารถบรรทุกได้จะขึ้นอยู่กับสายพันธุ์และน้ำหนักตัวของล่อเอง คุณสมบัติเด่นของล่อจะมี ความอดทน เท้าที่มั่นคง และมีชีวิตยืนยาวกว่าม้า ขณะเดียวกันมีความฉลาด เชื่อง และเดินทางรวดเร็วกว่าลา

ล่อตัวเมียสามารถตั้งครรภ์ได้เนื่องจากมีรังไข่แม้ว่าโอกาสจะต่ำก็ตาม
ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน

ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน เป็นชุดนวนิยายสยองขวัญแฟนตาซี เขียนโดย ดาร์เรน โอชอนิสซี ชาวไอร์แลนด์ มีทั้งหมด 12 เล่ม แปลเป็นภาษาไทยแล้วจำนวน 12 เล่ม และทาง Universal Studios กำลังจะสร้างสามเล่มแรกเป็นภาพยนตร์ มีกำหนดฉาย พ.ศ. 2551 ในชื่อ Cirque Du Freakพี่น้องของผีดูดเลือดที่แยกตัวออกไปเมื่อหลายร้อยปี เนื่องจากเชื่อว่าการไม่ดูดเลือดเหยื่อให้หมดตัวเป็นเรื่องน่าละอาย ทำให้มีผิวสีม่วงและตา ปาก เส้นผมเป็นสีแดงเป็นมนุษย์ธรรมดา แต่เรียนรู้การต่อสู้แบบปีศาจดูดเลือด มีรอยสักรูปตัววีอยู่ที่เหนือใบหูข้างใดข้างหนึ่ง และทาสีแดงรอบดวงตาเป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนกับปีศาจดูดเลือด แต่เข้าร่วมกับผีดูดเลือด ส่วนใหญ่จะเป็นคนเร่ร่อน คนจรจัดและขอทาน มีโทรศัพท์ไว้คอยติดต่อเรื่องปีศาจดูดเลือด ก่อตั้งโดยอลิซ เบอร์เจสและเด็บบี เฮมล็อกเป็นคณะรวมผู้ที่มีความสามารถน่าทึ่ง ออกแสดงไปทั่วทุกสถานที่

ผจญโลกแวมไพร์มรณะ เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือสามเล่มแรกในหนังสือชุดนี้
เสขิยวัตร

เสขิยวัตร เป็นส่วนหนึ่งของวินัยบัญญัติของภิกษุ (ศีล 227 ข้อ) กล่าวคือ วัตรที่ภิกษุจะต้องศึกษา จัดเป็น 4 หมวด ได้แก่

ตัวอย่างที่พบได้ทั่วไป เช่น ภิกษุจะไม่ยืนถ่ายปัสสาวะหรืออุจจาระ, ภิกษุจะไม่ยืนดื่มน้ำ เป็นต้น
กรรมกิเลส

กรรมกิเลส คือ กรรมเครื่องเศร้าหมอง 4 ประการ ได้แก่
ปฐวีธาตุ

ปฐวีธาตุ คือ ธาตุดินอันมีลักษณะข้นแข็ง ในกายนี้มี ผม(เกศา) ขน(โลมา) เล็บ(นะขา) ฟัน(ทันตา) หนัง(ตะโจ) เนื้อ(มังสัง) เอ็น กระดูก เยื่อในกระดูก ม้าม หัวใจ (หะทะยัง) ตับ พังผืด ไต ปอด ไส้ใหญ่ ไส้น้อย อาหารใหม่ อาหารเก่า (กะรีสัง อุจจาระ)
ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล

ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล () หมายถึงทฤษฎีใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับที่มาของของตัวตนหรือต้นกำเนิดของจักรวาล หรือต้นตอของความเชื่อเกี่ยวกับความเป็นจริงในกำเนิดของจักรวาล คือ "cosmogony" มาจากภาษากรีก κοσμογονία หรือ κοσμογενία ที่กลายมาจาก κόσμος ที่แปลว่า "cosmos" ในบริบทเฉพาะทางวิทยาศาสตร์อวกาศและดาราศาสตร์ ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาลหมายถึงทฤษฎีว่าด้วยกำเนิดของระบบสุริยะและการศึกษาเกี่ยวกับระบบสุริยะ เช่น ทฤษฎีเนบิวลาสุริยะ เป็นต้น

ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาลสามารถแยกแตกต่างออกจากวิชาจักรวาลวิทยา (Cosmology) ซึ่งเป็นการศึกษาเกี่ยวกับจักรวาลโดยรวมและเกี่ยวกับเรื่องราวตัวตนที่เป็นมาโดยตลอดของจักรวาลซึ่งโดยทางเทคนิคจะไม่แตะโดยตรงกับต้นตอแท้ ๆ ของจักรวาล อย่างไรก็ดี ก็ยังมีความคลุมเครือระหว่างระหว่างคำทั้งสองนี้อยู่บ้าง เช่น "วิชาจักรวาลวิทยา" ถกเถียงไปทางด้าน "เทววิทยา" ที่เกี่ยวข้องกับการมีตัวตนของพระเจ้ามากกว่าความคิดเกี่ยวกับจักรวาล ในเชิงปฏิบัติก็ยังคงมีความแตกต่างในความคิดทางวิทยาศาสตร์ระหว่าง "ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล" และ "จักรวาลวิทยา"

"จักรวาลวิทยากายภาพ" เป็นวิทยาศาสตร์ที่พยายามอธิบายถึงการสังเกตการณ์ทั้งหมดที่อยู่ในข่ายของวิวัฒนาการและลักษณะของจักรวาลโดยรวม คำถามที่ว่าทำไมจักรวาลจึงมีพฤติกรรมเป็นไปดังพรรณาไว้โดยนักฟิสิกส์และนักจักรวาลวิทยาว่าเป็น"วิชานอกวิทยาศาสตร์" (extra-scientific) แม้จะมีการการอนุมานหลาย ๆ ด้าน จากมุมมองที่รวมถึงการประมาณค่านอกช่วงในทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ที่จะไม่ทดสอบความคิดเชิงระบอบ เชิงปรัชญาหรือทางศาสนา

ความพยายามที่จะสร้าง "ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล" เชิงธรรมชาตินิยมขึ้นอยู่กับข้อจำกัดที่แตกต่างกัน 2 ประการ ข้อแรกตั้งอยู่บนพื้นฐานของปรัชญาทางวิทยาศาสตร์และข้อจำกัดทางญาณวิทยาในวิทยาศาสตร์เอง โดยเฉพาะกับข้อห่วงใยที่การสอบสวนเชิงวิทยาศาสตร์จะตั้งคำถามว่า ""ทำไม" จักรวาลจึงมีอยู่ได้" อีกข้อหนึ่งที่ค่อนมาทางปัญหาเชิงปฏิบัติคือ การไม่มีรูปจำลองทางกายภาพที่สามารถอธิบาย "ขณะแรกสุด" ของการเกิดจักรวาล ที่เรียกว่าพลังค์ไทม์ (Planck time) ได้เพราะการขาด"ทฤษฎีที่คงเส้นคงวา" ว่าด้วยแรงโน้มถ่วงควอนตัม^~^

ข้อสมมุติของฝ่ายธรรมชาตินิยมที่เน้นวิธีการเชิงวิทยาศาสตร์ได้ทำให้นักวิทยาศาสตร์บางคนโดยเฉพาะสาขาการวิจัยเชิงสังเกตตั้งคำถามว่าจริง ๆ แล้วเหตุผลขั้นอันติมะ (ultimate) หรือต้นตอแห่งการมีอยู่ของจักรวาลจะอธิบายด้วยคำตอบทางวิทยาศาสตร์ได้หรือไม่ โดยเฉพาะเมื่อ "หลักการแห่งเหตุผลอันเพียงพอ" (principle of sufficient reason) ดูเหมือนจะบ่งชี้ไปได้ว่าน่าจะมีคำตอบเช่นว่านี้ได้ แต่คำอธิบายที่น่าพอใจทางวิทยาศาสตร์จะได้มาจากการสอบสวนเชิงวิทยาศาสตร์หรือไม่ ยังเป็นเรื่องที่ต้องโต้เถียงกันได้มาก การตรวจสอบทฤษฎีการกำเนิดจักรวาลด้วยวิทยาศาสตร์ โดยใช้แบบจำลองทางกายภาพที่มีอยู่เดิมย่อมต้องพบกับความท้าทายมากพอควร ตัวอย่างเช่นสมการที่ใช้พัฒนาแบบจำลองของต้นตอที่มาในตัวมันเองแล้วก็ยังไม่สามารถอธิบายได้ว่าจักรวาลเกิดขึ้นมาได้อย่างไร

พลังค์ไทม์ (10 ยกกำลังลบ 43 วินาที) คือเวลาที่โฟตอนเดินทางด้วยความเร็วแสงเป็นระยะทางเท่ากับ "ความยาวพลังค์" ได้มีการเสนอให้ใช้เป็น "เวลาควอนตัม" การวัดที่เล็กสุดของเวลาแม้ทฤษฎีฟิสิกส์ปัจจบันยังไม่มีการแจงนับเวลาในเชิงปริมาณ
ทูบี (เพลงของอายูมิ ฮามาซากิ)

ทู บี () เป็นซิงเกิลที่ 8 ของอายูมิ ฮามาซากิที่วางจำหน่ายหลังจากออกซิงเกิล LOVE ~Destiny~ / LOVE ~since 1999~ ได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 4 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 109,860 แผ่น ถึงแม้ว่าซิงเกิลนี้จะไม่ประสบความสำเร็จเหมือนซิงเกิลแล้วอย่าง LOVE ~Destiny~ / LOVE ~since 1999~ ที่เปิดตัวที่อันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต แต่ก็มียอดขายเปิดตัวมากกว่าซึ่งเกิ้ลที่ผ่านๆมาของอายูมิ
เพลง TO BE เป็นเพลงแรกของอายูมิที่แต่งขึ้นโดย D.A.I ถึงแม้ว่าซิงเกิลนี้จะไม่ประสบความสำเร็จเท่าซิงเกิลที่แล้ว แต่ก็ทำให้อายูมิเป็นที่รู้จักในวงการบันเทิงมากขึ้น

ซิงเกิล TO BE ได้ทำขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2544 โดยได้ทำในรูปของซิงเกิลขนาด 12 ซม. และเพิ่มเพลงรีมิกซ์เข้าไป โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 26 ของออริกอนชาร์ต จึงทำให้ยอดรวมทั้งหมดของซิงเกิลนี้มากกว่า 350,000 แผ่น
เลิฟ ~เดสทินี~ / เลิฟ ~ซินส์ 1999~

เลิฟ ~เดสทินี~ / เลิฟ ~ซินส์ 1999~ () เป็นซิงเกิลที่ 7 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2542 เป็นซิงเกิลแรกที่เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 1 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 71,000 แผ่น เพลง LOVE ~Destiny~ เป็นเพลงปรพกอบละครเรื่อง "เซมิดับเบิ้ล" ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง LOVE ~since 1999~ ร้องคู่กับสึงกุ

ซิงเกิล LOVE ~Destiny~ / LOVE ~since 1999~ ได้ทำขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2544 โดยได้ทำในรูปของซิงเกิลขนาด 12 ซม. และเพิ่มเพลงรีมิกซ์เข้าไป โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 20 ของออริกอนชาร์ต จึงทำให้ยอดรวมทั้งหมดของซิงเกิลนี้มากกว่า 690,000 แผ่น
วอตเอเวอร์

วอตเอเวอร์ () เป็นซิงเกิลที่ 6 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 5 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 71,000 แผ่น เพลง WHATEVER เป็นเพลงประกอบรายการอาซายัน และยังเป็นเพลงประกอบโฆษณาของเซเว่น อีเลฟเว่นในแคมเปญวันวาเลนไทน์

ซิงเกิล WHATEVER ได้ทำขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2544 โดยได้ทำในรูปของซิงเกิลขนาด 12 ซม. และเพิ่มเพลงรีมิกซ์เข้าไป โดยเปิดตัวในอันดับที่ 28 ของออริกอนชาร์ต จึงทำให้ยอดรวมทั้งหมดของซิงเกิลนี้มากกว่า 220,000 แผ่น
ธัญสก พันสิทธิวรกุล

ธัญสก พันสิทธิวรกุล () เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์อิสระ สำเร็จการศึกษาจาก ภาควิชาศิลปศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นคอลัมนิสต์ให้กับนิยสารมากมาย อาทิเช่น หนัง:ไทย อะเดย์ มีผลงานภาพยนตร์สั้น ภาพยนตร์สารคดี ภาพยนตร์ทดลอง ซึ่งเคยฉายตามเทศกาลต่าง ๆ มาแล้วไม่ต่ำกว่า 100 เทศกาลทั่วโลก เช่น เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ ร็อตเตอร์ดัม ฯลฯ

เขาเคยได้รางวัลยอดเยี่ยม จากเทศกาลสารคดีนานาชาติไต้หวัน ครั้งที่ 4 เมื่อปี 2004 จากสารคดีเรื่อง สวรรค์สุดเอื้อม Happy Berry โครงการภาพยตร์เรื่อง ศาลาคนเศร้า Heartbreak Pavilion ของเขาได้รับรางวัลสูงสุดจาก PPP (Pusan Promotion Plan) ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองปูซาน เมื่อปี 2005 ปี 2007 เขายังเคยได้รับรางวัลศิลปาธร ซึ่งเป็นการมอบรางวัลให้แก่ผู้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะในสาขาต่าง ๆ เป็นประจำทุกปี โดยผู้ที่เคยได้รับรางวัลนี้ ได้แก่ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง เป็นเอก รัตนเรือง ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษทางด้านภาพยนตร์ให้กับมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และเขียนคอลัมน์ให้กับนิตยสารไบโอสโคป
พฤติกรรมศาสตร์

พฤติกรรมศาสตร์ () หมายถึงคำศัพท์ทั่วไปที่ใช้ในสาขาวิชาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมและปฏิสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตในโลกธรรมชาติ พฤติกรรมศาสตร์เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์อย่างเป็นระบบและการสืบค้นหาพฤติกรรมของมนุษย์และสัตว์ผ่านการควบคุมและการสังเกตการณ์เชิงทดลองแบบธรรมชาติและการวางกฎเกณฑ์อันเข้มงวด

อย่างไรก็ดี เมื่อเร็ว ๆ นี้ ภาควิชาในสาขาจิตวิทยาหลายแห่งได้ยอมรับคำศัพท์เฉพาะนี้เพื่อใช้ในการกล่าวถึงกลุ่มบุคคลที่ทำการศึกษาคำถามเชิงพฤติกรรมอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ที่แตกต่างอย่างเด่นชัดไปจากการศึกษาเรื่องทั่วไปทางจิตวิทยา

พฤติกรรมศาสตร์ มักสับสนกับ สังคมศาสตร์ แม้ศัพท์เฉพาะทั้งสองคำนี้จะมีความสัมพันธ์อย่างกว้าง ๆ ระหว่างกัน เป็นการศึกษากระบวนการพฤติกรรมอย่างเป็นระบบคล้ายกัน แต่ก็แตกต่างกันในระดับการวิเคราะห์เชิงวิทยศาสตร์ในหลายมิติของพฤติกรรม พฤติกรรมศาสตร์เน้นอย่างชัดเจนในด้านการสอบสวนกระบวนการตัดสินใจและกลยุทธการสื่อความภายในหรือระหว่างสิ่งมีชีวิตในระบบสังคม พฤติกรรมศาสตร์เกี่ยวข้องกับสาขาอื่น ๆ เช่น จิตวิทยา และประสาทวิทยาศาสตร์สังคม

พฤติกรรมศาสตร์แบ่งเป็นประเภทอย่างกว้าง ๆ ได้ 2 ประเภทคือ วิทยาศาสตร์การตัดสินใจเชิงประสาท (Neural-Decision sciences) และ วิทยาศาสตร์การสื่อความเชิงสังคม (Social-Communication sciences.)

วิทยาศาสตร์การตัดสินใจเชิงประสาทเป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างพฤติกรรมศาสตร์และปริชาน และวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ โดยรวมกันก่อเป็นทฤษฎีที่เป็นฐานสำหรับปฏิกิริยาของระบบชีวกายภาพและกระบวนการทางปริชานในการตัดสินใจของสิ่งมีชีวิต