Self-owning farmers were—and continue to be—the main unit of work in Norwegian agriculture, but leading up to the 19th century farmers ran out of land available for farming.
Kendine ait toprağı olan çiftçiler—ve olmaya devam edenler— Norveç tarımında ana iş unsuru idi, ancak 19. yüzyıla kadar çiftçiler, çiftçiliğe elverişli arazilerden uzaklaştılar.