In 1908, Olga wrote this account of her husband's last moments: Anton sat up unusually straight and said loudly and clearly (although he knew almost no German): Ich sterbe ("I'm dying").
1908'de, Olga kocasının son anlarını şöyle dile getirmiştir: "Anton olağandışı bir şekilde oturdu ve yüksek sesle ve açıkça söyledi (neredeyse hiç Almanca bilmese de): Ich sterbe ("Ölüyorum").