Many suggest that during the First Temple period, the people of Israel were henotheists, that is, they believed that each nation had its own god, but that their god was superior to other gods.
Birçoğu, Birinci Tapınak döneminde, İsrail halkının henoteist olduğunu, yani her milletin kendine ait bir tanrısı olduğuna, ancak kendi tanrılarının diğerlerinin tanrılarından üstün olduğuna inandıklarını savunur.