Both Roosevelt and İnönü got what they wanted, while Churchill was a bit disappointed, because he believed that an active Turkish participation in the war would quicken the German defeat by hitting their "soft underbelly" in the southeast.
Roosevelt ve İnönü'nün her ikisi istediklerini alırlarken, Churchill bu sonuçtan biraz hayal kırıklığı yaşadı çünkü savaşa aktif Türk katılımının Almanların güneydoğudaki "yumuşak bel altlarına" vurulması ile yenilgilerinin hızlandıracağına inanıyordu.