The film begins with Hubert Minel giving a black-and-white monologue explaining how he loves his mother but cannot stand being her son; he also reveals that when he was younger, things were better between them.
Film, Hubert Minel'in annesini nasıl sevdiğini ama oğlu olmaya katlanamadığını açıkladığı bir siyah-beyaz monolog ile başlar; ayrıca küçükken aralarının daha iyi olduğu öğrenilir.