These dislocations induced by globalized cultures and economies enable a critique of anthropocentrism, but how reliable are they as indicators of a sustainable future?
Küreselleşmiş kültürler ve ekonomiler tarafından tetiklenen bu bölünmeler bir insan-merkezcilik eleştirisine olanak sağlar, fakat bunlar sürdürülebilir bir geleceğin göstergeleri olarak ne kadar güvenilirlerdir ?