Apart from relatively high levels of human capital formation, the result of the Reformation and related government policies, such local democratic traditions were the other asset that made the "catching up" of the Scandinavian countries, including Sweden, possible and this economic rise was probably the most remarkable phenomenon in that region during the nineteenth century.
Göreceli olarak yüksek düzeylerde insan sermayesi oluşumunun yanı sıra yenilikler ve ilgili hükümet politikalarının sonucu, bu tür yerel demokratik gelenekler, İsveç'i de içerir şekilde İskandinav ülkelerinin "geri kalmamasını" mümkün kılan diğer bir varlıktı ve bu ekonomik artış muhtemelen ondokuzuncu yüzyılda o bölgedeki en dikkate değer olgu olarak görünmekteydi.