"There is no cosmos, no air, in fact, almost nothing except for lots and lots of people, all worried by their worldly problems, totally foreign to the notion of their mysterious unity with the great Universe," argued the critic, who described Korolenko's literary world as 'confined quartes' where 'horizons narrow and well outlined' and everything was "portrayed in vague and simple lines."
"Hiçbir kozmos yok, hava yok, aslında birçok ve çok insan dışında neredeyse hiçbir şey yok; hepsi de dünyevi problemlerinden endişe ediyorlar, tamamen büyük Evren ile olan gizemli birlik kavramına yabancı" diye açıklayan eleştirmen, Korolenko'nun edebi dünyası, "'ufukların dar ve iyi özetlendiği' ve her şeyin 'muğlak ve basit çizgilerle tasvir edildiği' sınırlı kuvarslar" olarak gördü.