To which is added goodness (Greek: agathosune, Latin: bonitas) and what else can come from the good Spirit of God, the author of the good work of grace upon the soul? and which disposes it to acts of goodness unto men, in a natural, civil, moral, spiritual, and evangelic way, for the benefit both of soul and body; and which must here be understood, and which is well pleasing to God when done in the exercise of the following grace, faith or faithfulness (Greek: pistis, Latin: fides) for though fidelity, both in words and actions, which is very ornamental to the Gospel, and a profession of religion may be meant; yet faith in Christ is not to be excluded, as it is generally by interpreters; for this is not of a man's self, nor have all men it: it is a gift of God, the operation of his power, and the work of his Spirit, whence he is styled the spirit of faith; and which therefore must have a place among his fruits; and which lies and shows itself in believing in Christ for salvation, in embracing the doctrines of the Gospel, and making a profession of them, which is called the profession of faith; all which, when right, comes from the Spirit of God. meekness or gentleness (Greek: prautes, Latin: modestia) Humility and lowliness of mind, of which Christ is an eminent example and pattern; and which the Holy Spirit from him transcribes into the heart of a regenerate person; and lies in having mean thoughts of himself, in walking humbly with God, acknowledging every favour, being thankful for every blessing, and depending on his grace, and in behaving with modesty and humility among men.
Dukeynîlik: Muhammed'in haleflerinin Ali bin Ebu Tâlib'in tarafını tutmamalarından dolayı imânlarını kaybettiğine inananların mezhebi; Halefîlik: Zeyd bin Ali'nin haleflerinin Abd el-Samed adlı bir şahıs ve onun neslinden devam ettiğine inananların mezhebi; Heşebîlik / Sûrhabîlik: İmâmlığın, imâmın bilgisiz ve ahlâksız olması dahil her hâlükârda Hasan bin Ali ile Hüseyin bin Ali'nin soyundan gelenlerde kalması gerektiğine inananların mezhebi; Jarûdîlik: Adını Ebû’l Jarûd Ziyad bin Ebû Ziyad’dan alan, Ebu Bekir, Ömer bin Hattâb ve Osman bin Affan'ın her üçünün Ali bin Ebu Tâlib'i halife seçmemekle büyük bir günah işlemiş olmamakla beraber hatalı bir davranışta bulunmuş olduklarına ve bu nedenle de onların Ashab-ı Kirâmlıklarının geçerli olamayacağını beyân etmekle beraber alenen suçlamaktan da kaçınan, diğer taraftan Talha bin Ubeydullah ile Zübeyr bin Avvâm'ı Ali bin Ebu Tâlib'e başkaldırmış olmalarından ötürü şiddetle kınayanların mezhebi; Süleymânîlik: Adını Süleyman bin Jarîr’den alan, halifeliğin kime gideceğinin istişareler neticesinde karara varılması gereken bir husus olduğuna ve Ebu Bekir ile Ömer bin Hattâb'ın Ali bin Ebu Tâlib'i halife seçmemekle hata işlediğine, fakat günaha girmediğine inananların mezhebi; Butrîlik / Tâbîrîlik: Kathir en-Nevva El-Ebter tarafından kurulan, inançları hemen hemen Süleymânîlik ile aynı olmakla birlikte Ebu Bekir, Ömer bin Hattâb ve Osman bin Affan'ın Ali bin Ebu Tâlib'i halife seçmemekle hatalı olduğuna, fakat günaha girmemiş olduklarına inananların mezhebi; Sâlihîlik: Hasan bin Sâlih tarafından kurulan, inançları hemen hemen Süleymânîlik ile aynı olmakla birlikte Ebu Bekir, Ömer bin Hattâb ve Osman bin Affan'ın Ali bin Ebu Tâlib'i halife seçmemekle hatalı olduğuna, fakat günaha girmemiş olduklarına inananların mezhebi; Vâsîtîlik: On İki İmamın tamamını da tanıyan Zeydîler'in oluşturduğu mezhep.