Throughout the book, Ovid playfully interjects, criticizing himself for undoing all his didactic work to men and mythologically digresses on the story of Procris and Cephalus.
Gjatë gjithë librit, Ovidi ndërhyn me shaka, duke e kritikuar veten për zhdukjen e të gjithë punimeve të tij didaktike tek burrat dhe në mënyrë mitologjike në historinë e Procris dhe Cefalus.