He calls Pollyanna 'a complex novel replete with disguises' and sees Pollyanna, not as a naïve child but, rather, as a gifted individual with the ability to direct her extreme optimism and good-naturedness (for the good) towards the manipulating of the negative, worldly, cynical or disillusioned emotions of the adults that inhabit her life.
Ai e quan Pollyanna 'një roman të ndërlikuar plot me maskime' dhe sheh Pollyanna, jo si një fëmijë naiv por, si një individ i talentuar me aftësinë për të drejtuar optimizmin e saj ekstrem dhe mirëdashjen (për të mirën) drejt manipulimit të emocione negative, botërore, cinike apo të zhgënjyera të të rriturve që banojnë në jetën e saj.