Critics have focused on Li Bai's strong sense of the continuity of poetic tradition, his glorification of alcoholic beverages (and, indeed, frank celebration of drunkenness), his use of persona, the fantastic extremes of some of his imagery, his mastery of formal poetic rules—and his ability to combine all of these with a seemingly effortless virtuosity in order to produce inimitable poetry.
Kritikët janë përqëndruar në ndjenjën e fortë të Li Bai për vazhdimësinë e traditës poetike, lavdërimin e tij për pijet alkoolike (dhe, në të vërtetë, festimin e sinqertë të dehjes), përdorimin e tij të personave, ekstremet fantastike të disa prej imazheve të tij, zotërimin e tij të poetikës formale rregullat - dhe aftësinë e tij për të kombinuar të gjitha këto me një virtuozitet në dukje të lehtë për të prodhuar poezi të paimagjinueshme.