Historically, Old Saxon and Old Dutch were considered to be distinct dialects of an otherwise unitary language rather than two languages, primarily because they were linked through a dialect continuum spanning the modern Netherlands and Germany.
Historikisht, saksonishtja e vjetër dhe holandishtja e vjetër konsideroheshin të jenë dialekte të dallueshme të një gjuhe tjetër unitare se sa dy gjuhë, kryesisht për shkak se ato ishin të lidhura me një kontinuitet dialektesh që përfshin shtetet moderne të Holandës dhe Gjermaninë.