He believed there were two dimensions to the theories of film and cinema: "things themselves", the facts that are presented in the world of the camera; and "photographic imagination", the way the camera shows the picture and how creative or imaginative it looks.
Ai besonte se ka dy dimensione në teoritë e filmit dhe kinemasë: “gjërat vetë”, fakte që janë prezentë në botën e kamerës; dhe "imagjinata fotografike”, mënyra sesi kamera e shfaq pamjen dhe sa kreative dhe imagjinare duke ajo.