The book specified a new term, in use by the 1630s, called monody which indicated the combination of voice and basso continuo and connoted a practice of stating text in a free, lyrical, yet speech-like manner.
Libri specifikonte një term të ri, në përdorim nga vitet 1630, i quajtur monodi i cili tregonte kombinimin e zërit dhe basso continuo dhe nënkuptonte një praktikë të deklarimit të tekstit në një mënyrë lirike, por në mënyrë të ngjashme.