Although not reflected in the spoken language, a main point of difference was the use of the Hebrew alphabet for the recording of the Germanic vernacular, which may have been adopted either because of the community's familiarity with the alphabet or to prevent the non-Jewish population from understanding the correspondence.
Megjithëse nuk u pasqyrua në gjuhën e folur, një pikë kryesore e dallimit ishte përdorimi i alfabetit hebraik për regjistrimin e gjuhës gjermane, e cila mund të jetë miratuar ose për shkak të familjaritetit të komunitetit me alfabetin ose për të parandaluar popullatën jo hebre nga të kuptuarit e korrespondencës.