Since the usefulness of any belief at any time might be contingent on circumstance, Peirce and James conceptualized final truth as something established only by the future, final settlement of all opinion.
Meqë dobia e një besimi në një kohë mund të jetë e rastësishme në rrethana përkatëse, Peirce dhe James e konceptuan të vërtetën finale si atë që do të vendoset vetëm nga marrëveshja finale e ardhshme e të gjithë opinionit.