As syntax began to be studied more closely in the early 20th century, in relation to language learning, it became apparent to linguists, psychologists, and philosophers that knowing a language was not merely a matter of associating words with concepts, but that a critical aspect of language involves knowledge of how to put words together—sentences are usually needed in order to communicate successfully, not just isolated words.
Ndërsa sintaksa filloi të studiohej më nga afër në fillim të shekullit të 20-të, në lidhje me mësimin e gjuhës, u bë e qartë për gjuhëtarët, psikologët dhe filozofët që njohja e një gjuhe nuk ishte thjesht një çështje e lidhjes së fjalëve me konceptet, por një aspekt kritik e gjuhës përfshin njohurinë se si t'i bashkojnë fjalët - zakonisht nevojiten dënime për të komunikuar me sukses, jo vetëm fjalë të izoluara.