An implicational universal applies to languages with a particular feature that is always accompanied by another feature, such as If a language has trial grammatical number, it also has dual grammatical number, while non-implicational universals just state the existence (or non-existence) of one particular feature.
Një universal implikimi zbatohet për gjuhët me një veçori të veçantë që shoqërohet gjithmonë nga një tipar tjetër, si: Nëse një gjuhë ka një numër gramatikash gjykues, ai gjithashtu ka numër të dyfishtë gramatikor, ndërsa universalet jo-implikuese vetëm deklarojnë ekzistencën (ose mosekzistimin) të një veçorie të veçantë.