The years 1937–1939 were stressful for Bulgakov, veering from glimpses of optimism, believing the publication of his masterpiece could still be possible, to bouts of depression, when he felt as if there were no hope.
Vitet 1937-1939 ishin për Bulgakovin të vështira pasi bënte kthesa të forta nga periudhat e shkurtra të optimizimit, kur besonte se publikimi i kryeveprës së tij ishte ende i mundur, në kriza të depresionit, kur i dukej se nuk kishte më asnjë shpresë.