In recent years, however, there is internal evidence in some diaries (e.g. those of Ned Rorem, Alan Clark, Tony Benn or Simon Gray) that they are written with eventual publication in mind, with the intention of self-vindication (pre- or posthumous), or simply for profit.
Në vitet e fundit, megjithatë, nuk është dëshmi e brendshme në disa ditaret (p.sh., ato të Ned Rorem, Alan Clark, Tony Benn apo Simon gri) se ata janë të shkruara me botimin eventual në mendje, me qëllim të vetë-përligjje (para-ose pas vdekjes) ​​ose thjesht për fitim.