Written in the Persian alphabet or Devanagari, it remained the primary lingua franca of northern India for the next four centuries (although it varied significantly in vocabulary depending on the local language) and achieved the status of a literary language, alongside Persian, in Muslim courts.
E shkruar në skenarin perso-arab ose në skenarin e Devanagarit, ajo mbeti lingua franca primare e Indisë veriore për katër shekujt e ardhshëm (ndonëse ndryshonte shumë në fjalorin në varësi të gjuhës lokale) dhe arriti statusin e një gjuhe letrare, së bashku me persishten, në gjykatat muslimane.