Citing Palestrina as his model, Fux divided counterpoint into five species (hence the term "species counterpoint"), designed as exercises for the student, which deployed progressively more elaborate rhythmic combinations of voices while adhering to strict harmonic and melodic requirements.
Duke cituar Palestrinën si modelin e tij, Fux ndau kundërproduktin në pesë lloje (pra termi "kundërvënie e specieve"), i projektuar si ushtrime për studentin, të cilat vendosën në mënyrë progresive kombinime ritmike më të përpunuara të zërave, duke iu përmbajtur kërkesave strikte harmonike dhe melodike.