In an essay called "The Formalist Critics," he says that "the formalist critic assumes an ideal reader: that is, instead of focusing on the varying spectrum of possible readings, he attempts to find a central point of reference from which he can focus upon the structure of the poem or novel" (qtd. in Rivkin, 24).
Во еден есеј наречен „Формалистичката критика“ тој вели дека „формалистичкиот критичар претпоставува идеален читател: тоа значи наместо фокусирање на различен спектар на можни читања, тој се обидува да најде централна референтна точка од која ќе може да се фокусира на структурата на песната или романот” (цитирано од Rivkin, 24).