Initially he believed, as with ‘99% of psychiatrists and the majority of clergy’ (Peck, 1983/1988, p182), that the devil did not exist; but, after starting to believe in the reality of human evil, he then began to contemplate the reality of spiritual evil.
Пек, исто така, разговараа за прашањето на ѓаволот.Првично тој верувал заедно со 99% од психијатрите и поголемиот дел од свештенството (Пек, 1983/1988, стр. 182) дека ѓаволот не постои, но откако почнал да верува во реалноста на човечкото зло, тој потоа почнал да размислува за реалноста на духовното зло.По некое време, откако биле наведени неколку можни случаи на поседнатост и да биде вклучен во два егзорцизми, тој почнал да верува во постоењето на Сатаната.