Photometry over the course of half a Uranian year (beginning in the 1950s) has shown regular variation in the brightness in two spectral bands, with maxima occurring at the solstices and minima occurring at the equinoxes.
Фотометријата во текот на половина од Уранската година (почнувајќи во 1950-тите) покажала редовна варијација на осветленоста во две спектрални ленти, со максимуми кои се појавуваа кај солунките и минимите што се појавуваат на рамноденицата.