During her internment in Villette she realizes that she has nothing to lose and can, therefore, do what she wants, say what she wants and be who she wants without having to worry about what others think of her; as a mental patient, she is unlikely to be criticized.
За време на нејзината интернација во Вилете таа сфаќа дека нема што да загуби и сака, без разлика што другите пациенти мислат за неа како ментален пациент, малку е веројатно таа да биде критикувана.