A star near the middle of the spectrum, such as the modest Sun or the giant Capella radiates more energy per unit of surface area than the feeble red dwarf stars or the bloated supergiants, but much less than such a white or blue star as Vega or Rigel.
Ѕвездите близу средината на спектарот како нашето умерено Сонце или џиновската ѕвезда Капела зрачат повеќе по единица површина како црвените џуџести ѕвезди или надуените суперџинови, но многу помалку од белите или сините ѕвезди како Вега или Ригел.