After Eric IV, Duke of Saxe-Lauenburg had raided Dithmarschen, the Ditmarsians blamed his son-in-law, Albert II, Count of Holstein-Rendsburg, of complicity, who then used this as a pretext for his own unsuccessful conquest attempt in 1403, dying during the campaign from inflicted injuries.
Откако Ерик IV, војвода на Саксо-Лауенбург, го нападнал Дитмаршен, Дитмаршаните го обвиниле неговиот зет, Алберт II, гроф на Холштајн-Рендсбург, за соучество, кој тогаш го искористил ова како вовед во неговиот неуспешен обид за напад во 1403 година, умирајќи од здобиените повреди во борбата.