His relationship with the Emperor allowed him to pursue a military career that, after minor initial successes, ended in 468, when he led the disastrous Roman invasion of Vandal Africa, in one of the largest military operations of Late Antiquity.
Роднинството му со царот му овозможило да има воена кариера, која, по мали почетни успеси, завршила во 468 година, кога тој бил на чело на катастрофалната византиска инвазија во Африка, една од најголемите воени кампањи на подоцната антика против Вандалите.