In the Lisbon Treaty the distribution of competences in various policy areas between Member States and the Union is explicitly stated in the following three categories: A proposal to enshrine the Copenhagen Criteria for further enlargement in the treaty was not fully accepted as there were fears it will lead to Court of Justice judges having the last word on who could join the EU, rather than political leaders.
Во Договорот од Лисабон поделбата на надлежностите во различни области од политиката меѓу земјите-членки и Унијата е експлицитно наведена во следните три категории: Предлогот за зачувување на Копенхашките критериуми за понатамошно проширување не беше целосно прифатен во Договорот бидејќи се стравуваше дека ќе доведе до тоа, последниот збор за тоа кој може да пристапи во ЕУ да го имаат судиите од Судот на правдата, а не политичките лидери.