The statement that others' presence may be imagined or implied suggests that humans are malleable to social influences even when alone, such as when watching television or following internalized cultural norms.
Со тврдењето дека туѓото присуство може да е замислено или имплицитно се сугерира дека ние сме подложни на социјално влијание дури тогаш кога никој друг не е присутен, на пример при гледање телевизија или при следење на повнатрешнети културни норми.