The soup was allowed to grow cold and the roast to burn, simply so that we could continue to listen to the magic sound which the master, completely absorbed in what he was doing and unaware of the rest of the world, conjured from the instrument.
Супата почнуваше да станува ладна и готвеното да се изгори, едноставно, така што ние можевме да продолжиме да го слушаме магичниот звук што господари, целосно посветен на тоа што тој го прави и свесен за остатокот од светот, и изведува мајстории од инструментите.