Modern functional programming and object-oriented programming are much less geared towards "pushing vast numbers of words back and forth" than earlier languages like FORTRAN were, but internally, that is still what computers spend much of their time doing, even highly parallel supercomputers.
Модерното функционално програмирање и објектно-ориентираното програмирање се помалку насочени кон ‘разменување големи количини натака-навака’ одколку претходните јазици како Фортран, но внатрешно, на тоа сеуште компјутерите трошат поголем дел од времето; дури и суперкомпјутерите.