His best-known works, The Well Wrought Urn: Studies in the Structure of Poetry (1947) and Modern Poetry and the Tradition (1939), argue for the centrality of ambiguity and paradox as a way of understanding poetry.
Негови најпознати дела, Убаво искованата урна: студии за структурата на поезијата (1947) и Модерната поезија и традицијата (1939), расправаат за суштината на повеќезначноста и парадоксот како начин на разбирање на поезијата.