Arnold seems to belong to a middle ground that is more concerned with the poetry of religion and its virtues and values for society than with the existence of God.
Се чини дека Арнолд припаѓа на една прагматична златна средина која повеќе ја засегала поезијата на религијата, нејзините доблести и вредности за општеството отколку постоењето на Бог.