In effect, the parent who fears inadequacy or abandonment is able to project their fears onto the other parent because "all can plainly see" that it is the other parent who is rejected and abandoned by the child and who is "inadequate".
Всушност, родител кој се плаши од сопствената неадекватност или од напуштање, е во состојба да ги проектира сопствените стравови на другиот родител, бидејќи на тој начин „секој ќе може јасно да види" дека другиот родител е оној кој е отфрлен, напуштен од детето и "неадекватен" како родител.