By 1860 Charlotte had been dead for five years, and the only people living at the parsonage were Mr. Brontë, his son-in-law, Arthur Bell Nicholls, and two servants.
До 1860 Шарлот беше умрена пет години и единствените луѓе коишто живееја во парохијата беа г-дин Бронте, неговиот зет, Артур Бел Николс и две слуги.