The positioning of the trails were practical, connecting living areas to farms and ports and regions to resources, with a few upland sections reserved for gathering and most lines marked well enough to remain identifiable long after regular use has ended.
Позиционирањето на патеките било практично, поврзувајќи ги областите со фармите и пристаништата и регионите со ресурсите, со неколку планински делови резервирани за собирање, а повеќето линии биле обележани доволно добро за да останат препознатливи и по завршувањето на редовната употреба.