Writing in the early 20th century, philologist Geir Zoëga treats the two forms as two separate compounds, glossing ragnarök as "the doom or destruction of the gods" and ragnarøkkr as "the twilight of the gods".
На почетокот на 20 век, филологот Геир Зоега ги објаснил двете форми на следниот начин: рагнарок со значење „несреќа или уништување на боговите" и рагнарокр како „самракот на боговите".