Or a post-structuralist critic might simply avoid the issue by understanding the religious meaning of a poem as an allegory of meaning, treating the poem's references to "God" by discussing their referential nature rather than what they refer to.
Или пост-структуралист може да го избегне проблемот разбирајќи го религиозното значење на поемата како алегорија на значење и третирајќи ги референциите на поемата за “Бог” со дискутирање на нивната референцијана природа отколку на она на што се однесуваат.