The willingness of the Cretan School to accept Western influence was atypical; in most of the post-Byzantine world "as an instrument of ethnic cohesiveness, art became assertively conservative during the Turcocratia" (period of Ottoman rule).
Волјата на Критската школа да го прифати западното влијание е атипично, во поголемиот дел на поствизантискиот свет „како инструмент на етничката кохезија, уметноста станала наметливо конзервативна за време на туркократијата“ (периодот на османлиското владение).