According to a manual for professors on cheating, the reasons for this lack of action include unwillingness to devote time and energy to the issue, reluctance to undergo an emotional confrontation, and fear of retaliation by the student, of losing students, of being accused of harassment or discrimination, and even of being sued for these offenses and/or defamation of character.
Според прирачникот за професори за мамење, причините за овој недостиг на акција вклучуваат неволност да се посвети време и енергија на прашањето, одбивање да се подложи на емоционална конфронтација, како и страв од одмазда од страна на студентот, од губење на студентите, да биде обвинет за вознемирување и дискриминација, па дури и да биде тужен за овие прекршоци и/или клевети на карактерот.