In 1913, Willem de Sitter argued that if this was true, a star in a double-star system would usually have an orbit that caused it to have alternating approach and recession velocities, and light emitted from different parts of the orbital path would then travel towards us at different speeds.
Во 1913 година, Вилем де Ситер тврдел дека ако ова е вистина, ѕвездата во системот со двојни ѕвезди обично би имала орбита што би предизвикала да има наизменични брзини на пристап и рецесија и светлината што била емитирана од различни делови од орбиталната патека би патувала кон нас со различни брзини.