Bruner wants fabula to be a little more "loose fitting a constraint" on story: "I think we would do well with as loose fitting a constraint as we can manage concerning what a story must 'be' to be a story" (p. 17).
Брунер сака фабулата да биде нешто повеќе од „слободно ограничување на приказната“: „Мислам дека добро ќе ни оди да имаме такво слободно ограничување бидејќи ќе успееме во тоа што мора приказната „да биде“ за да биде приказна“ (стр. 17).