Asya Kaplanı Baybora'nın Oğlu Altay'dan Gelen Yiğit Semerkand Casusu Buzlu Çöller Tilkisi Yeşil Ejder Kanlı Saltanat (Uğursuz Saltanat) Bizanslı Güzel Vasiliya Tek Gözlü Albız Asya'yı Titreten Korku Samara-Şeyhin Kızı Ötügen'in Üç Atlısı Sarı Bayrak Yavru Düşman Çöl Şeytanı Ölüm Yoldaşı Bizanslı Zarba Şeytan'ın Çakalları Çayır Korsanları Dokuz Tuğlu Kahraman Uzun Saçlı Kahraman Gökçe'nin Baykuşu Cengiz Han'ın Habercisi Bağan Tigin Ergenekon Kızıl Kule Tiyen-Şan Canavarı Kılıçların Gölgesinde Ölüm Süvarileri Uygur Güzeli Sarı Büyü Camoka'nın İntikamı Alamut Kalesi Kurt Başlı Sancak Tibet Fedaisi Ölüm Geçidi Yeşil Gözlü Dilber Kanlı Tuzak Kudüs İlahesi Üç Gözlü Mabut Kırbaç Altında Gök Han'ın Mirası Kafkas Çiceği Kaplan'ın Adaleti Ulah Han'ın Gazabı Dağlar Benimdir Dağlar Benimdir 2 Fedailer Alayı Bozkurt Gelini Kara Panter Kara Panter 2 Cengiz'in Gazabı Cengiz'in Gazabı 2 Her Kılıç Bir Kın İçin Hind Yıldızı Dünyalar Hakimi Dağlar Fatihi Camoka'nın dönüşü Deniz Ejderi Düşman Uyumaz Sarı Baltuk Hocanın Sırrı Suruç Dağlarında İnsan Avı Ötügen'in Dört Atlısı Acuna Bedel Oğul Selçuklunun Şeref Sözü Tumanbay'ın Gelini Kayıp Ülke Fırat'ın Sahipleri Mor Kahküllü Şehzade Ullimalı Kanlı Sultan Çin Duvarlarında Dehşet Demir Maske Çakal Adamlar Bir Ölümcül Oyun Bozkaşi İnce Yılan Hanı Kul Bakay'ın Mezarı Banı Çicek Ya Devlet Başa Ya Guzgun Leşe Delice'nin 4 Kızı Karaoğlan was first adapted to movie by Suat Yalaz as writer, director and producer in 1965.
Grus grus) — ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. გავრცელებულია ევროპასა და აზიაში. ახალგაზრდა წეროს ხორცი გემრიელია, ხნიერისა კი მეტად უხეში. ამიტომ ამ ჯიშის წეროზე ნადირობა იშვიათია. მის მოსაპოვებლად საჭიროა 1 ან 0 ნომერი საფანტი. რუხი წერო დიდი ზომის ფრინველია. მისი სხეულის სიგრძეა 115 სმ, ფრთის შლილი 180-200 სმ. მამლის წონაა 6 კგ, ხოლო დედლისა 5 კგ და 900 გ. შეფერილია ღია ნაცრისფერი ბუმბულით. თავსა და კუდზე აქვს შავი და თეთრი ზოლები. იგი გავრცელებულია დასავლეთ ევროპაში, რუსეთის ტერიტორიის უდიდეს ნაწილში (უკიდირეს დასავლეთით კოლიმის აუზსა და ბაიკალისპირეთში), ჩრდილოეთ მონღოლეთსა და ჩინეთში. მცირე პოპულაციებია თურქეთში, ალთაისა და ტიბეტში. რუხი წეროს არეალია ჩრდილოეთის ტუნდრიდან სამხრეთის ნახევარუდაბნოებამდე. ზაფხულის ბოლოს წეროები ერთად იკრიბებიან სამხრეთში გადასაფრენად. ჰაერში აფრენისას ორ არათანაბარ ხაზად, მახვილი კუთხის სახით, მწკრივდებიან, რომლის თავში ძველი, მოგზაურობაში გამოცდილი წერო თავსდება. გამოსაზამთრებლად მიგრირებენ ესპანეთში, საფრანგეთში, დასავლეთ და ჩრდილოეთ აფრიკაში, ახლო აღმოსავლეთსა და ინდოეთში, ზოგჯერ დასავლეთ და სამხრეთ ჩინეთში. რუხი წეროს საკვები უმთავრესად მცენარეულია (ფოთლები, ჭაობის ბალახები, ნაყოფები და სხვ.), თუმცა ზოგჯერ ცხოველურიცაა (მატლები, ჭიები, გველები, პატარა თევზები, ფრინველების ბარტყებიც კი). ისინი მთელ სოცოცხლეს ერთ მეწყვილესთან ატარებენ. ერთ-ერთის დაღუპვის შემთხვევაში მეორე ახალ მეწყვილეს პოულობს. რუხი წერო ბუდობს მიწის ზედაპირზე ველის ბუჩქნარში ან დაბალი მცენარეულობით დაფარულ ჭაობიან ადგილებში. დებს 2-3 კვერცხს. კრუხად ორივე მშობელი რიგრიგობით სხედან. ბარტყების გამოჩეკას 28-31 (ზოგჯერ 21) დღე-ღამე უნდა. გ. აბულაძე, ნ. ღამბარაშვილი, ვ. ბურჯანაძე, შ. ჩახანაშვილი, პ. ჟორდანია, ნ. ლომსაძე, ლ. გუნიავა, დ. ახრახაძე, გ. ზახაროვი; „მონადირის ცნობარი“, თბ., 1969.