Now when the apostle says, "let us cleanse ourselves", this does not suppose that men have a power to cleanse themselves from the pollution of their nature, or the defilement of their actions; for this is God's work alone, as appears from his promises to cleanse his people from their sins; from the end of Christ's shedding his blood, and the efficacy of it; from the sanctifying influences of the Spirit; and from the prayers of the saints to God, to create in them clean hearts, to wash them thoroughly from their iniquity, and cleanse them from their sin: besides, the apostle is not here speaking either of the justification of these persons, in which sense they were already cleansed, and that thoroughly, from all their sins and iniquities; nor of the inward work of sanctification, in respect of which they were sprinkled with clean water, and were washed in the layer of regeneration; but what the apostle respects is the exercise of both internal and external religion, which lies in purity of heart and conversation, the one not being acceptable to God without the other; he is speaking of, and exhorting to the same thing, as in the latter part of the preceding chapter; and suggests, that it becomes those who have received such gracious promises to be separate from sin and sinners, to abstain from all appearance of sin, and to have no fellowship with sinners; to lay apart all filthiness and superfluity of haughtiness, and, under a sense of either external or internal pollution, to have recourse to the fountain opened; to deal by faith with the blood of Christ, which cleanses from all sin, of heart, lip, and life; and which is the only effectual method a believer can make use of, to cleanse himself from sin; namely, by washing his garments, and making them white in the blood of the Lamb: perfecting holiness in the fear of God; by "holiness" is not meant the work of sanctification upon the heart, for that is wholly the work of the Spirit of God, and not of man; he begins it, carries it on, and perfects it of himself; but holiness of life and conversation is here designed, which in conversion the people of God are called unto, and which highly becomes them: and this they are to be "perfecting"; not that a believer is able to live a life of holiness, without sin being in him, or committed by him; this is in, possible and impracticable in the present life; but the sense of the word (epitelountev) is, that he is to be carrying on a course of righteousness and holiness to the end; to the end of his life, he is to persevere as in faith, so in holiness; as he is to go on believing in Christ, so he is to go on to live soberly, righteously, and godly, to the end of his days; which requires divine power to preserve him from sin, and keep him from falling; and the grace of God, the strength of Christ, and the assistance of the Spirit, to enable him to perform acts of holiness, and the several duties of religion, and to continue in well doing: all which is to be done, "in the fear of God"; not in a servile slavish fear, a fear of hell and damnation, but in a filial fear, a reverential affection for God, an humble trust in him, and dependence on him, for grace and strength; it is that fear which has God for its author, is a blessing of the new covenant, is implanted in regeneration, and is increased by discoveries of pardoning grace; and it has God for its object, not his wrath and vindictive justice, but his goodness, grace, and mercy.
1950 წელს საერთო და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირის მიერ დასახელების შეცვლისთანავე შეცვლილი იქნა მისი აღნიშვნაც J შეიცვალა I. იოდი აღმოჩენილ იქნა 1811 წ. ბერნარდ კურტუას მიერ ზღვის წყალმცენარეებში, ხოლო 1815 წ. ჟოზეფ ლუი გეი-ლუსაკი მას განიხილავდა როგორც ქიმიურ ელემენტს. ასევე არის ლეგენდა იმის შესახებ რომ იოდი "აღმოჩენილ" იქნა ბერნარდ კურტუას კატის მიერ, რომელმაც შემთხვევით გატეხა იატაკზე ბოთლები ზემოთ დასახელებული რეაგენტებით, შიგთავსი ერთმანეთში აირია, რის შემდეგაც დაიწყო იისფერი ორთქლის გამოყოფა. იოდი საკმაოდ იშვიათი ელემენტია. მისი კლარკის რიცხვია 400 მგრ/ტ. მაგრამ იოდს აქვს ერთი თავისებურება - ის ბუნებაში მეტად გაბნეულია. თუმცა ის არაა მეტად გავრცელებული ელემენტი, იოდი არის თითქმის ყველგან. იოდიდების სახით არის ზღვის წყალში (20 — 30 მგრ ტონა წყალში). არის ცოცხალ ორგანიზმებში, ყველაზე მეტია წყალმცენარეებში (5 კგ - 1 ტონა გამხმარ ზღვის კომბოსტოში (ლამინარია)). ასევე ცნობილია ბუნებაში თავისუფალი სახით, როგორც მინერალი, მაგრამ ასეთი შემთხვევები ერთეულებია - ვეზუვის თერმული წყალროები და კუნძ. ვულკანოზე (იტალია). ბუნებრივი იოდიდების მარაგი შეფასებულია 15 მლნ ტ., რომლის მარაგის 99 % მდებარეობს ჩილეში და იაპონიაში. ახლა ამ ქვეყნებში მიმდინარეობს იოდის ინტენსიური მოპოვება, მაგალითად, ჩილეს Atacama Minerals აწარმოებს 720 ტ-მდე იოდს წელიწადში. იოდის მინერალებში ყველაზე ცნობილია — ლაუტარიტი Ca(IO3)2. იოდის ზოგი მინერალი — იოდობრომიტი Ag(Br, Cl, I), ემბოლიტი Ag(Cl, Br), მაიერსიტი CuI·4AgI. ნედლეულს იოდის სამრეწველო მიღებისათვის ნავთობიან ქვეყნებში წარმოადგენს ნავთობის ჭაბურღილის წყლები, ეს როდესაც სხვა ნავთობის არ მქონე ქვეყნებში ნედლეულად წყალმცენარეები გამოიყენება, ასევე ჩილეს (ნატრიუმიანი) სელიტრის ხსნარებისაგან. ბუნებრივი იოდი შედგება მხოლოდ ერთი იზოტოპისაგან — იოდ-127. გარე ელექტრონული შრის კონფიგურაციაა 5s2p5. ნაერთებში ავლენს შემდეგ ჟანგვის ხარისხს −1, 0, +1, +3, +5 და +7 (ვალენტობა I, III, V და VII). იოდის ნეიტრალური ატომის რადიუსი ტოლია 0,136 ნმ, იონური რაიუსები I−, I5+ და I7+-თვის ტოლია, შესაბამისად, 0,206; 0,058-0,109; 0,056-0,067 ნმ. იოდის ნეიტრალური ატომის თანმიმდევრული იონიზაციის ენერგია ტოლია, შესაბამისად: 10,45; 19,10; 33 ევ. პოლინგის სკალით იოდის ელექტროუარყოფითობა ტოლია 2,66, იოდი მიეკუთვნება არალითონებს. იოდი ჩვეულებრივ პირობებში - მყარი მოშაო-რუხი ფერის ნივთიერებაა ლითონური ბზინვარებით და სპეციფიკური სუნით. მის ორთქლს აქვს დამახასიათებელი იისფერი, ისეთივე, როგორც ორგანული არაპოლარული გამხსნელების ხსნარებს, მაგალითად ბენზოლში — რომელიც განსხვავდება პოლარული სპირტის ხსნარებისაგან. იოდი ოთახის ტემპერატურაზე წარმოადგენს მუქი-იისფერ კრისტალებს მცირედი ბზინვარებით. ატმოსფერული წნევის პირობებში გახურებისას ის სუბლიმირდება, და გარდაიქმნება იისფერ ორთქლად; გაცივებისას ორთქლი კრისტალიზირდება, თხევად მდგომრეობაში გადასვლის გარეშე. ამით პრაქტიკულად სარგრებლობენ იოდის გაწმენდისას არააქროლადი მინარევებისაგან. იოდი მიეკუთვნება ჰალოგენები ჯგუფს. წარმოქმნის რიგ მჟავეებს: იოდწყალბადმჟავას (HI), ქვეიოდოვანი მჟავა (HIO), იოდოვანმჟავა (HIO2), ქვეიოდმჟავა (HIO3) და იოდმჟავა (HIO4). ქიმიურად იოდი საკმაოდ აქტიურია, თუმცა უფრო ნაკლებად ვიდრე ქლორი და ბრონი. ლითონებთან იოდი მცირედი გახურებისას ენერგიულად ურთიერთქმედებს, და წარმოქმნის იოდიდებს: Hg + I2 = HgI2 წყალბადთან იოდი რეაგირებს მხოლოდ გახურებისას და არასრულად, და წარმოქმნის იოდწყალბადს: I2 + H2 = 2HI ატომარული იოდი — ნაკლებად ძლიერი მჟანგავია, ვიდრე ქლორი და ბრომი.