People experience their lives against the backdrop of their culture, and while Hosseini wisely steers clear of merely exoticizing Afghanistan as a monolithically foreign place, he does so much work to make his novel emotionally accessible to the American reader that there is almost no room, in the end, for us to consider for long what might differentiate Afghans and Americans."
A xente experimenta as súas vidas no contexto da súa cultura e, mentres Hosseini non se limita a soamente exotizar a Afganistán como un lugar monolítico estranxeiro, fai tanto traballo para facer a súa novela emocionalmente accesible ó lector estadounidense que case non hai espazo, e ó cabo, para que consideremos durante moito tempo o que podería diferenciar ós afgáns e ós estadounidenses".