In 1932, soon after the prediction of positrons by Paul Dirac, Carl D. Anderson found that cosmic-ray collisions produced these particles in a cloud chamber— a particle detector in which moving electrons (or positrons) leave behind trails as they move through the gas.
No ano 1932, despois de ser precedida a existencia teórica do positrón por Dirac, Carl D. Anderson descubriu que os raios cósmicos producían estas partículas dentro dunha cámara de néboa, (un detector de partículas), onde os electróns ou os positróns móvense a o seu través, deixando pegadas das súas traxectorias, marcando o seu movemento no gas.