The ages of individual stars in the Milky Way can be estimated by measuring the abundance of long-lived radioactive elements such as thorium-232 and uranium-238, then comparing the results to estimates of their original abundance, a technique called nucleocosmochronology.
As idades das estrelas individuais da Vía Láctea poden estimarse medindo a abundancia de elementos radioactivos de longa vida, como o torio-232 e o uranio-238, e comparar os resultados coas estimacións da súa abundancia orixinal, unha técnica chamada nucleocosmocronoloxía.