Fellini skewers Mussolini's ludicrous posturings and those of a Catholic Church that "imprisoned Italians in a perpetual adolescence" by mocking himself and his fellow villagers in comic scenes that underline their incapacity to adopt genuine moral responsibility or outgrow foolish sexual fantasies.
Fellini fai unha crítica das ridículas posturas de Mussolini e da Igrexa católica que "encarcerou os italianos nunha adolescencia perpetua" ríndose de si mesmo e dos seus compañeiros aldeáns en escenas cómicas que salientan a súa incapacidade para adoptar unha responsabilidade moral xenuína ou deixar atrás parvas fantasías sexuais.