Aristotle purported to analyse ontogeny in terms of the material, formal, efficient, and teleological causes (as they are usually named by later anglophone philosophy) – a view that, though more complex than some subsequent ones, is essentially more epigenetic than preformationist.
Aristóteles pretendía analizar a ontoxenia en termos das causas materiais, formais, eficientes e teleolóxicas (como se adoitan chamar en filosofía) unha visión que, aínda que é máis complexa que algunhas posteriores, é esencialmente máis epixenética que preformacionista.