Both Darwin and his close supporter Thomas Henry Huxley freely admitted, too, that selection might not be the whole explanation; Darwin was prepared to accept a measure of Lamarckism, while Huxley was comfortable with both sudden (mutational) change and directed (orthogenetic) evolution.
Tanto Darwin coma o seu estreito seguidor Thomas Henry Huxley admitiran francamente tamén que a selección podería non ser a explicación completa da evolución; Darwin estaba preparado para aceptar unha certa proporción de lamarckismo, mentres que Huxley sentíase cómodo co cambio mutacional repentino e a evolución dirixida (ortoxenética).