Overall, the story suggests that the landscape is actually an intersection, a point of contact with a "fourth dimension" — "on the frontier of another world, an alien world, a world tenanted by willows only and the souls of willows."
به‌طور کلی این داستان نشان می‌دهد که این چشم‌انداز در واقع یک تقاطع است، یک نقطه تماس با یک «بُعد چهارم» — «بر روی مرز دنیایی دیگر، یک دنیای بیگانه، دنیایی که تنها در سیطره درختان بید و ارواح درختان بید بود.»