In B2B commerce, it is often the case that the parties to the relationship have comparable negotiating power, and even when they do not, each party typically involves professional staff and legal counsel in the negotiation of terms, whereas B2C is shaped to a far greater degree by economic implications of information asymmetry.
در تجارت B2B اغلب دو طرف داد و ستد از قدرت مذاکره قابل مقایسه‌ای با هم برخوردارند و اگر هم نباشند، هر یک از طرفین معمولا دارای پرسنل حرفه‌ای و مشاور حقوقی در مذاکره در بیان و پی‌گیری شرایط خود می‌شود، در حالی که در B2C این روابط تا اندازه بسیار بیشتری با معیارهای اقتصادی توأم با عدم تقارن اطلاعاتی شکل می‌گیرد.