Except for two brief periods in 1924–25 and in 1930, there were no opposition leaders in the single-party period.
به جز دو برهه مختصر در ۱۹۲۴–۲۵ و در ۱۹۳۰ هیچ رهبر اپوزیسیونی در دورهٔ تک حزبی وجود نداشت.