Serling later claimed, "I was writing so much, I felt I had begun to lose my perspective on what was good and what was bad".
سرلینگ خود بعدها اعتراف کرد، "آن قدر در حال نوشتن بودم، احساس کردم دارم کم‌کم دیدم را نسبت به آنچه خوب و آنچه بد است را از دست می‌دهم".