The assumption that labour or workforces could be easily modelled in aggregate began to be challenged in 1950s when the tertiary sector, which demanded creativity, begun to produce more than the secondary sector was producing at the time in the most developed countries in the world.
فرض می‌شود که کار یا نیروی کار می‌تواند به سادگی مدل سازی شود؛ در کل این مورد در سال‌های ۱۹۵۰ به چالش درآمد هنگامی که بخش سوم، خلاقیت را تقاضا می‌کند، شروع به تولید بیشتر از بخش ثانویه در تولید زمان در بیشتر کشورهای توسعه یافتهٔ جهان می‌نماید.