In the 1980s and the 1990s, the Supreme Court established its role as a protector of human rights, intervening to secure freedom of speech and freedom to demonstrate, reduce military censorship, limit use of certain military methods and promote equality between various sectors of the population.
در دهه ۱۹۸۰ و سپس دهه ۱۹۹۰، دیوان عالی کشور نقش خود را به عنوان یک حامی حقوق بشر، مداخله برای تضمین آزادی بیان و آزادی برای راهپیمایی کردن، کاهش سانسورهای نظامی، محدود کردن استفاده از روش‌های خاص نظامی و ترویج برابری بین بخش‌های مختلف است از جمعیت بنیان نهاد.