According to Chomsky, a primary ploy has been the co-opting of the global economic institutions established at the end of World War II, the International Monetary Fund (IMF) and the World Bank, which have increasingly adhered to the "Washington Consensus", requiring developing countries to adhere to limits on spending and make structural adjustments that often involve cutbacks in social and welfare programs.
Σύμφωνα με τον Τσόμσκι, το πρωταρχικό σχέδιο ήταν ο προσεταιρισμός των παγκόσμιων οικονομικών ιδρυμάτων που ιδρύθηκαν στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείο (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας, τα οποία όλο και περισσότερο προσχωρούσαν στη συναίνεση της Ουάσιγκτον, απαιτώντας από τις αναπτυσσόμενες χώρες να εφαρμόσουν περιορισμούς στις δαπάνες και να προχωρήσουν σε διαρθρωτικές αλλαγές που συχνά περιλάμβαναν περικοπές σε προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας.