By the 12th century, however, black pepper had become a popular ingredient in the cuisine of the wealthy and powerful, sometimes taking the place of China's native Sichuan pepper (the tongue-numbing dried fruit of an unrelated plant).
Μέχρι το 12ο αιώνα, ωστόσο, το μαύρο πιπέρι είχε γίνει ένα δημοφιλές συστατικό στην κουζίνα των πλουσίων και ισχυρών, μερικές φορές παίρνοντας τη θέση του ντόπιου πιπεριού Σετσουάν, της Κίνας (η γλώσσα-μούδιαζε από τους ξηραμένους καρπούς ενός άσχετου φυτού).