Chemical nomenclature on the other hand (with IUPAC nomenclature as the best example) is necessarily more restrictive: It aims to standardize communication and practice so that, when a chemical term is used it has a fixed meaning relating to chemical structure, thereby giving insights into chemical properties and derived molecular functions.
Η χημική ονοματολογία όμως, (με την ονοματολογία IUPAC, ως το καλύτερο παράδειγμα) είναι αναγκαστικά πιο περιοριστική: Σκοπεύει στην προτυποποίηση της επικοινωνίας και της πρακτικής έτσι ώστε, όταν χρησιμοποιείται ένας χημικός όρος να έχει μια σταθερή σημασία ως προς τη χημική δομή, συνεπώς να δίνει μια γνώση των χημικών ιδιοτήτων και των παράγωγων μοριακών ουσιών.