When the effects of financial intermediaries and credit spreads are taken into account, the welfare optimality implied by the Friedman rule can instead be achieved by eliminating the interest rate differential between the policy nominal interest rate and the interest rate paid on reserves by assuring that the rates are identical at all times.
Όταν τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων χρηματοπιστωτικών οργανισμών και των πιστωτικών spreads ληφθούν υπόψη, η βέλτιστοποίηση της πρόνοιας που υπονοείται από τον κανόνα του Φρίντμαν μπορεί να επιτευχθεί αντ’ αυτού του τρόπου με την εξάλειψη της διαφοράς επιτοκίων μεταξύ της πολιτικής ονομαστικού επιτοκίου και του επιτοκίου που καταβάλλεται για τα αποθεματικά, διασφαλίζοντας ότι τα επιτόκια είναι ίδια ανά πάσα στιγμή.