In conclusion, Chrysanthos' theory was less academic than experimental and creative, and the tradition was rather an authorisation of the creative and open-minded experiments of the most important protagonists around the Patriarchate and the Fener district, but also with respect to patriotic and anthropological projects in the context of ethnic and national movements.
Εν κατακλείδι, η θεωρία του Χρυσάνθου ήταν λιγότερο ακαδημαϊκή από ότι πειραματική και δημιουργική, και η παράδοση είχε μάλλον την αδειοδότηση των δημιουργικών και ανοιχτόμυαλων πειραμάτων κάποιων από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές γύρω από το Πατριαρχείο και την περιφέρεια του Φαναρίου, αλλά και σε σχέση με κάποια πατριωτικά και ανθρωπολογικά προγράμματα στο πλαίσιο των εθνοτικών και εθνικών κινημάτων.