This crisis contributed to a somewhat improved relationship between Amalia and Ferdinand, as they were both described as loving parents and united in their interest in the children: during the 1780s, Ferdinand also took a bit more interest in state affairs, and the welfare of Parma became another common interest which managed to make their relationship more cordial.
Αυτή η κρίση συνέβαλε σε μια βελτίωση της σχέσης μεταξύ της Αμαλίας και του Φερδινάνδου, καθώς περιγράφηκαν και οι δύο ως αγαπημένοι γονείς και ενωμένοι για το ενδιαφέρον τους για τα παιδιά: κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1780, ο Φερδινάνδος είχε επίσης λίγο περισσότερο ενδιαφέρον για τις κρατικές υποθέσεις και την ευημερία της Πάρμας.