As a labouring-class poet, Bentley—"content to be the last and lowest of the tuneful train"—adopted a humble stance towards her readers and let it be known that the venture was intended to establish an annuity for she and her mother.
Ως ποιήτρια της εργατικής τάξης, η Μπέντλεϊ- «το περιεχόμενο να είναι το τελευταίο και το χαμηλότερο του μελωδικού τρένο» -υιοθέτησε μια ταπεινή στάση προς τους αναγνώστες της και άφησε να εννοηθεί ότι η ενασχόλησή της είχε ως στόχο τη δημιουργία ενός εσόδου για εκείνη και η μητέρα της.