The critic/poet/writer Shamsur Rahman Faruqui explains that the convention of having the "idea" of a lover or beloved instead of an actual lover/beloved freed the poet-protagonist-lover from the demands of realism.
Ο κριτικός/ποιητής/συγγραφέας Σαμσουρ Ραμαν Φαρούκι εξηγεί ότι η σύμβαση του να έχει την "ιδέα" ενός εραστή ή αγαπημένου αντί ενός πραγματικού εραστή/αγαπημένου απελευθέρωσε τον ποιητή-πρωταγωνιστή-εραστή από τις απαιτήσεις του ρεαλισμού.