The third reform (1963/1964) used diacritics to represent tones, while the fourth reform (1988–present) uses standalone tone letters.
Η τρίτη μεταρρύθμιση (1963/1964) χρησιμοποίησε διακριτικά για να αναπαραστήσει τους τόνους, ενώ η τέταρτη μεταρρύθμιση (1988-σήμερα) χρησιμοποιεί αυτόνομα τονικά γράμματα.