The main change here was that Bulgaria would be split, according to earlier agreements among the Great Powers that precluded the creation of a large new Slavic state: the northern and eastern parts to become principalities as before (Bulgaria and Eastern Rumelia), though with different governors; and the Macedonian region, originally part of Bulgaria under San Stefano, would return to direct Ottoman administration.
Η κύρια αλλαγή εδώ ήταν ότι η Βουλγαρία θα έπρεπε να διχοτομηθεί, σύμφωνα με προηγούμενες συμφωνίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, που δεν επέτρεπαν τη δημιουργία ενός μεγάλου νέου Σλαβικού κράτους: το βόρειο και το ανατολικό τμήμα να γίνουν ηγεμονίες όπως και πριν (η Βουλγαρία και η Ανατολική Ρωμυλία), αν και με διαφορετικούς κυβερνήτες και η περιοχή της Μακεδονίας, αρχικά τμήμα της Βουλγαρίας με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, θα επέστρεφε στην άμεση Οθωμανική διοίκηση.