The notion of an affine connection has its roots in 19th-century geometry and tensor calculus, but was not fully developed until the early 1920s, by Élie Cartan (as part of his general theory of connections) and Hermann Weyl (who used the notion as a part of his foundations for general relativity).
Η έννοια της affine σύνδεσης έχει τις ρίζες του στη γεωμετρία του 19ου αιώνα και ο τανυστής λογισμός, αλλά δεν είχε αναπτυχθεί πλήρως μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920, από τον Élie Cartan (ως μέρος της γενικής θεωρίας του για τις συνδέσεις) και Hermann Weyl (που χρησιμοποιείται για την έννοια ως ένα μέρος των θεμελίων του για τη γενική σχετικότητα).