Most post-CVS revision-control systems solve this by giving a file a unique long-lived name (analogous to an inode number) that survives renaming.
Τα περισσότερα μετα-CVS συστήματα ελέγχου αναθεωρήσεων επιλύουν αυτό το θέμα δίνοντας ένα αρχείο με ένα μοναδικό μακροχρόνιο όνομα (ένα είδος αριθμού κόμβου πληροφοριών) που επιβιώνει της μετονομασίας.