sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுது எழுவாள் பெய்எனபிற தெய்வம் தொழாது தன் தெய்வம் ஆகிய கொழுநனைத் தொழாநின்று துயிலெழுவாள் பெய் எனப் பெய்யும் மழைபெய் என்று சொல்ல மழை பெய்யும்
தன் காத்துத் தன் கொண்டான் பேணிகற்பினின்றும் வழுவாமல் தன்னைக் காத்துத் தன்னைக் கொண்டவனையும் உண்டி முதலியவற்றால் பேணி தகை சான்ற சொல் காத்துஇருவர் மாட்டும் நன்மை அமைந்த புகழ் நீங்காமல் காத்து சோர்வு இலாள் பெண்மேற் சொல்லிய நற்குண நற்செய்கைகளினும் கடைப்பிடி உடையவளே பெண் ஆவாள்
பெண்டிர் பெற்றான் பெறின்பெண்டிர் தம்மை எய்திய கணவனை வழிபடுதல் பெறுவராயின் புத்தேளிர் வாழும் உலகு பெருஞ்சிறப்புப் பெறுவர்புத்தேளிர் வாழும் உலகின் கண் அவரால் பெருஞ்சிறப்பினைப் பெறுவர்
புகழ் புரிந்த இல் இலேர்க்குபுகழை விரும்பிய இல்லாளை இல்லாதார்க்கு இகழ்வார் முன் ஏறு போல் பீடுநடை இல்லைதம்மை இகழ்ந்துரைக்கும் பகைவர்முன் சிங்க ஏறுபோல நடக்கும் பெருமித நடை இல்லை
மங்கலம் என்ப மனை மாட்சிஒருவர்க்கு நன்மை என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர் மனையாளது நற்குண நற்செய்கைகளை அதன் நன்கலன் என்ப நன்மக்கட்பேறுஅவை தமக்கு நல்ல அணிகலன் என்று சொல்லுவர் நல்ல புதல்வரைப் பெறுதலை
பெறுமவற்றுள்ஒருவன் பெறும் பேறுகளுள் அறிவு அறிந்த மக்கட்பேறு அல்ல பிறஅறிய வேண்டுவன அறிதற்குரிய மக்களை பெறுதல் அல்லது பிற பேறுகளை யாம் அறிவது இல்லையாம் மதிப்பது இல்லை
தம் மக்கள் தம் பொருள் என்பதம் புதல்வரைத் தம் பொருள் என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர் அவர் பொருள் தம் தம் வினையான் வரும்அப்புதல்வர் செய்த பொருள் தம்மை நோக்கி அவர் செய்யும் நல்வினையானே தம்பால் வரும் ஆதலான்
அமிழ்தினும் ஆற்ற இனிதேசுவையான அமிழ்தத்தினும் மிக இனிமையுடைத்து தம் மக்கள் சிறுகை அளாவிய கூழ்தம் மக்களது சிறுகையான் அளாவப்பட்ட சோறு
உடற்கு இன்பம் மக்கள் மெய் தீண்டல்ஒருவன் மெய்க்கு இன்பமாவது மக்களது மெய்யைத் தீண்டுதல் செவிக்கு இன்பம் அவர் சொல் கேட்டல்செவிக்கு இன்பமாவது அவரது சொல்லைக் கேட்டல்
குழல் இனிது யாழ் இனிது என்பகுழலிசை இனிது யாழிசை இனிது என்று சொல்லுவர் தம் மக்கள் மழலைச் சொல் கேளாதவர்தம் புதல்வருடைய குதலைச் சொற்களைக் கேளாதவர்
தந்தை மகற்கு ஆற்றும் நன்றிதந்தை புதல்வனுக்குச் செய்யும் நன்மையாவது அவையத்து முந்தி இருப்பச் செயல்கற்றார் அவையின்கண் அவரினும் மிக்கு இருக்குமாறு கல்வியுடையன் ஆக்குதல்
தம் மக்கள் அறிவுடைமைதம் மக்களது அறிவுடைமை மாநிலத்து மன்உயிர்க்கு எல்லாம் தம்மின் இனிதுபெரிய நிலத்து மன்னா நின்று உயிர்கட்கு எல்லாம் தம்மினும் இனிது ஆம்
ஈன்ற பொழுதின் பெரிது உவக்கும்தான் பெற்ற பொழுதை மகிழ்ச்சியினும் மிக மகிழும் தன் மகனைச் சான்றோன் எனக் கேட்ட தாய்தன் மகனைக் கல்வி கேள்விகளால் நிறைந்தான் என்று அறிவுடையோர் சொல்லக் கேட்ட தாய்
கவானின் மகற்கண்ட பொது உவகையினும் சால்புடையன் எனக்கேட்ட சிறப்பு உவகை பெரிதாகலின் பெரிது உவக்கும் எனவும் பெண்ணியல்பால் தானாக அறியாமையின் கேட்ட தாய் எனவும் கூறினார்
தந்தைக்கு மகன் ஆற்றும் உதவி கல்வியுடையன் ஆக்கிய தந்தைக்கு மகன் செய்யும் கைம்மாறாவது இவன் தந்தை என் நோற்றான்கொல் எனும்சொல்தன் அறிவும் ஒழுக்கமும் கண்டார் இவன் தந்தை இவனைப் பெறுவதற்கு என்ன தவம் செய்தான் கொல்லோ என்று சொல்லும் சொல்லை நிகழ்த்துதல்
அன்பிற்கும் அடைக்கும் தாழ் உண்டோஅன்பிற்கும் பிறர் அறியாமல் அடைத்து வைக்கும் தாழ் உளதோ ஆர்வலர் புன்கண் நீர் பூசல் தரும்தம்மால் அன்பு செய்யப்பட்டாரது துன்பம் கண்டுழி அன்புடையார் கண்பொழிகின்ற புல்லிய கண்ணீரே உள் நின்ற அன்பினை எல்லாரும் அறியத் தூற்றும் ஆதலான்
அன்பிலார் எல்லாம் தமக்கு உரியர்அன்பிலாதார் பிறர்க்குப் பயன்படாமையின் எல்லாப் பொருளானும் தமக்கே உரியர் அன்புடையார் என்பும் பிறர்க்கு உரியர்அன்புடையார் அவற்றானே அன்றித் தம் உடம்பானும் பிறர்க்கு உரியர்
ஆர் உயிர்க்கு என்போடு இயைந்த தொடர்பு பெறுதற்கு அரிய மக்கள் உயிர்க்கு உடம்போடு உண்டாகிய தொடர்ச்சியினை அன்போடு இயைந்த வழக்கு என்பஅன்போடு பொருந்துதற்கு வந்த நெறியின் பயன் என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர்
அன்பு ஆர்வமுடைமை ஈனும் ஒருவனுக்குத் தொடர்புடையார் மாட்டுச் செய்த அன்பு அத்தன்மையால் பிறர் மாட்டும் விருப்பமுடைமையைத் தரும் அது நண்பு என்னும் நாடாச் சிறப்பு ஈனும்அவ்விருப்பமுடைமைதான் இவற்குப் பகையும் நொதுமலும் இல்லையாய் யாவரும் நண்பு என்று சொல்லப்படும் அளவிறந்த சிறப்பினைத் தரும்
அன்பு உற்று அமர்ந்த வழக்கு என்பஅன்புடையராய் இல்லறத்தோடு பொருந்திய நெறியின் பயன் என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர் வையகத்து இன்பு உற்றார் எய்தும் சிறப்புஇவ்வுலகத்து இல்வாழ்க்கைக்கண் நின்று இன்பம் நுகர்ந்து அதன்மேல் துறக்கத்துச் சென்று எய்தும் பேரின் பத்தினை
இல்வாழ்க்கைக்கண் நின்று மனைவியோடும் மக்களோடும் ஒக்கலோடும் கூடி இன்புற்றார் தாம் செய்த வேள்வித்தொழிலால் தேவராய் ஆண்டு இன்புறுவர் ஆகலின் இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு என்றார்
அன்பு சார்பு அறத்திற்கே என்ப அறியார்அன்பு துணையாவது அறத்திற்கே என்று சொல்லுவர் சிலர் அறியார் மறத்திற்கம் அஃதே துணைஏனை மறத்திற்கும் அவ்வன்பே துணையாவது
ஒருவன் செய்த பகைமைப்பற்றி உள்ளத்து மறம் நிகழ்ந்துழி அவனை நட்பாகக் கருதி அவன்மேல் அன்புசெய்ய அது நீங்குமாகலின் மறத்தை நீக்குதற்கும் துணையாம் என்பார் மறத்திற்கும் அஃதே துணை என்றார் துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் குறள்  என்புழிப்போல
வெறுப்பு இன்றி எங்கும் ஒரு தன்மைத்து ஆகிய வெயிலின்முன் என்பில்லது தன் இயல்பாற் சென்று கெடுமாறுபோல அத்தன்மைத்து ஆகிய அறத்தின்முன் அன்பில்லது தன் இயல்பால் கெடும் என்பதாம்
அகத்து அன்பு இல்லா உயிர் வாழ்க்கைமனத்தின்கண் அன்பு இல்லாத உயிர் இல்லறத்தோடு கூடி வாழ்தல் வன்பாற்கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்தற்றுவன்பாலின்கண் வற்றல் ஆகிய மரம் தளிர்த்தாற் போலும்
யாக்கை அகத்து உறுப்பு அன்பு இலவர்க்குயாக்கை யகத்தின்கண் நின்ற இல்லறத்திற்கு உறுப்பாகிய அன்புடையர் அல்லாதார்க்கு புறத்து உறுப்பு எல்லாம் எவன் செய்யும்ஏனைப் புறத்தின்கண் நின்று உறுப்பாவன எல்லாம் அவ்வறஞ்செய்தற்கண் என்ன உதவியைச் செய்யும் புறத்து உறுப்பாவன இடனும் பொருளும் ஏவல் செய்வாரும் முதலாயின
யாக்கையின் கண் முதலிய உறுப்புகள் எல்லாம் என்ன பயனைச் செய்யும் மனத்தின்கண் உறுப்பு ஆகிய அன்பு இல்லாதார்க்கு என்று உரைப்பாரும் உளர்
அன்பின் வழியது உயிர்நிலைஅன்பு முதலாக அதன் வழி நின்ற உடம்பே உயிர்நின்ற உடம்பாவது அஃது இலார்க்கு உடம்பு என்பு தோல் போர்த்தஅவ்வன்பு இல்லாதார்க்கு உளவான உடம்புகள் என்பினைத் தோலால் போர்த்தன ஆம் உயிர் நின்றன ஆகா
இல் இருந்து ஓம்பி வாழ்வது எல்லாம்மனைவியோடு வனத்தில் செல்லாது இல்லின்கண் இருந்து பொருள்களைப் போற்றி வாழும் செய்கை எல்லாம் விருந்து ஓம்பி வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டுவிருந்தினரைப் பேணி அவர்க்கு உபகாரம் செய்தற் பொருட்டு
சாவா மருந்து எனினும் உண்ணப்படும் பொருள் அமிழ்தமே எனினும் விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல்தன்னை நோக்கி வந்த விருந்து தன் இல்லின் புறத்ததாகத் தானே உண்டல் வேண்டற்பாற்று அன்றுவிரும்புதல் முறைமையுடைத்து அன்று
வருவிருந்து வைகலும் ஓம்புவான் வாழ்க்கைதன்னை நோக்கி வந்த விருந்தை நாள்தோறும் புறந்தருவானது இல்வாழ்க்கை பருவந்து பாழ்படுதல் இன்றுநல்குரவான் வருந்திக் கெடுதல் இல்லை
செய்யான் அகன் அமர்ந்து உறையும் திருமகள் மனம் மகிழ்ந்து வாழாநிற்கும் முகன் அமர்ந்து நல் விருந்து ஓம்புவான் இல்முகம் இனியனாய்த் தக்க விருந்தினரைப் பேணுவானது இல்லின்கண்
விருந்து ஓம்பி மிச்சில் மிசைவான் புலம் முன்னே விருந்தினரை மிசைவித்துப் பின் மிக்கதனைத் தான் மிசைவானது விளைபுலத்திற்கு வித்தும் இடல் வேண்டுமோவித்திடுதலும் வேண்டுமோ
செல் விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்து இருப்பான்தன்கண் சென்ற விருந்தைப் பேணிப் பின் செல்லக் கடவ விருந்தைப் பார்த்துத் தான் அதனோடு உண்ண இருப்பான் வானத்தவர்க்கு நல் விருந்துமறுபிறப்பில் தேவனாய் வானிலுள்ளார்க்கு நல் விருந்து ஆம்
வேள்விப்பயன் இனைத்துணைத்து என்பது ஒன்று இல்லைவிருந்தோம்பல் ஆகிய வேள்விப் பயன் இன்ன அளவிற்று என்பதோர் அளவுடைத்தன்று விருந்தின் துணைத்துணை அதற்கு அவ்விருந்தின் தகுதியளவே அளவு
ஐம்பெரு வேள்வியின் ஒன்றாகலின் வேள்வி என்றும் பொருள் அளவு தான் சிறிது ஆயினும் தக்கார்கைப் பட்டக்கால்வான் சிறிதாப் போர்த்து விடும் நாலடி ஆகலின் இனைத் துணைத்து என்பது ஒன்று இல்லை என்றும் கூறினார்
பரிந்து ஓம்பிப் பற்று அற்றேம் என்பர்நிலையாப் பொருளை வருந்திக் காத்துப் பின் அதனை இழந்து இதுபொழுது யாம் பற்றுக்கோடு இலமாயினேம் என்று இரங்குவர் விருந்து ஓம்பி வேள்வி தலைப்படாதார்அப்பொருளான் விருந்தினரை ஓம்பி வேள்விப் பயனை எய்தும் பொறியிலாதார்
உடைமையுள் இன்மை விருந்தோம்பல் ஓம்பா மடமைஉடைமைக் காலத்து இன்மையாவது விருந்தோம்பலை இகழும் பேதைமை மடவார்கண் உண்டுஅஃது அறிந்தார் மாட்டு உளதாகாது பேதையார் மாட்டே உளதாம்
அனிச்சம் மோப்பக் குழையும்அனிச்சப்பூ மோந்துழியன்றிக் குழையாது விருந்து முகம் திரிந்து நோக்கக் குழையும்விருந்தினர் முகம் வேறுபட்டு நோக்கக் குழைவர்
சேய்மைக்கண் கண்டுழி இன்முகமும் அதுபற்றி நண்ணியவழி இன்சொல்லும் அதுபற்றி உடன்பட்டவழி நன்று ஆற்றலும் என விருந்தோம்புவார்க்கு இன்றியமையாத மூன்றனுள் முதலாய இன்முகம் இல்வழிச் சேய்மைக்கண்ணே வாடி நீங்குதலின் தீண்டியவழி அல்லது வாடாத அனிச்சப் பூவினும் விருந்தினர் மெல்லியர் என்பதாம்
இன்சொல்இன்சொல்லாவன ஈரம் அளைஇப் படிறு இலவாம் செம்பொருள் கண்டார் வாய்ச்சொல்அன்போடு கலந்து வஞ்சனை இலவாயிருக்கின்ற அறத்தினை உணர்ந்தார் வாயிற்சொற்கள்
அகன் அமர்ந்து ஈதலின் நன்றுநெஞ்சு உவந்து ஒருவற்கு வேண்டிய பொருளைக் கொடுத்தலினும் நன்று முகன் அமர்ந்து இன்சொலன் ஆகப் பெறின்கண்டபொழுதே முகம் இனியனாய் அதனோடு இனிய சொல்லையும் உடையனாகப் பெறின்
முகத்தான் அமர்ந்து இனிது நோக்கிகண்டபொழுதே முகத்தான் விரும்பி இனிதாக நோக்கி அகத்தான் ஆம் இன்சொலினதே அறம்பின் நண்ணிய வழி மனத்துடன் இனிய சொற்களைச் சொல்லுதலின் கண்ணதே அறம்
யார்மட்டும் இன்புஉறூஉம் இன்சொலவர்க்குஎல்லார் மாட்டும் இன்பத்தை மிகுவிக்கும் இன்சொல்லை உடையார்க்கு துன்பு உறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும்துன்பத்தை மிகுவிக்கும் நல்குரவு இல்லையாம்
ஒருவர்க்கு அணி பணிவு உடையன் இன்சொலன் ஆதல்ஒருவனுக்கு அணியாவது தன்னால் தாழப்படுவார்கண் தாழ்ச்சியுடையனாய் எல்லார்கண்ணும் இனிய சொல்லையும் உடையனாதல் பிற அல்லஅன்றி மெய்க்கு அணியும் பிற அணிகள் அணி ஆகா
நல்லவை நாடி இனி சொலின்பொருளால் பிறர்க்கு நன்மை பயக்கும் சொற்களை மனத்தான் ஆராய்ந்து இனியவாக ஒருவன் சொல்லுமாயின் அல்லவை தேய அறம் பெருகும்அவனுக்குப் பாவங்கள் தேய அறம் வளரும்
நயன் ஈன்று நன்றி பயக்கும் ஒருவனுக்கு இம்மைக்கு நீதியையும் உண்டாக்கி மறுமைக்கு அறத்தையும் பயக்கும் பயன் ஈன்று பண்பின் தலைப்பிரியாச் சொல்பொருளால் பிறர்க்கு நன்மையைக் கொடுத்து இனிமைப் பண்பின் நீங்காத சொல் நீதி
சிறுமையுள் நீங்கிய இன்சொல் பொருளால் பிறர்க்கு நோய் செய்யாத இனிய சொல் மறுமையும் இம்மையும் இன்பம் தரும்ஒருவனுக்கு இருமையினும் இன்பத்தைப் பயக்கும்
இன்சொல் இனிது ஈன்றல் காண்பான்பிறர் கூறும் இன்சொல் தனக்கு இன்பம் பயத்தலை அனுபவித்து அறிகின்றவன் வன்சொல் வழங்குவது எவன்கொல்அது நிற்கப் பிறர்மாட்டு வன்சொல்லைச் சொல்வது என்ன பயன் கருதி
இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்அறம் பயக்கும்இனிய சொற்களும் தனக்கு உளவாயிருக்க அவற்றைக் கூறாது பாவம் பயக்கும் இன்னாத சொற்களை ஒருவன் கூறுதல் கனி இருப்பக் காய் கவர்ந்தற்றுஇனிய கனிகளும் தன் கைக்கண் உளவாயிருக்க அவற்றை நுகராது இன்னாத காய்களை நுகர்ந்ததனோடு ஒக்கும்
செய்யாமல் செய்த உதவிக்கு தனக்கு முன்னோர் உதவி செய்யாதிருக்க ஒருவன் பிறனுக்குச் செய்த உதவிக்கு வையகமும் வானகமும் ஆற்றல் அரிது மண்ணுலகும் விண்ணுலகுங் கைமாறாகக் கொடுத்தாலும் ஒத்தல்அரிது
காலத்தினால் செய்த ஒருவனுக்கு இறுதிவந்த எல்லைக் கண் ஒருவன் செய்த உபகாரம் சிறிது எனினும் ஞாலத்தின் மாணப்பெரிதுதன்னை நோக்கச் சிறிதாயிருந்தது ஆயினும் அக்காலத்தை நோக்க நிலவுலகத்தினும் மிகப் பெரியது
பயன்தூக்கார் செய்த உதவி நயன் தூக்கின்இவர்க்கு இது செய்தால் இன்னது பயக்கும் என்று ஆராய்தல் இலராய்ச் செய்த உதவியாகிய ஈரமுடைமையை ஆராயின் நன்மை கடலின் பெரிதுஅதன் நன்மை கடலினும் பெரிது ஆம்
திணைத்துணை நன்றி செயினும்தமக்குத் தினையளவிற்றாய உபகாரத்தை ஒருவன் செய்தானாயினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன் தெரிவார்அதனை அவ்வளவிற்றாகக் கருதாது பனையளவிற்றாகக் கருதுவர் அக்கருத்தின் பயன் தெரிவார்
உதவி உதவி வரைத்து அன்று கைம்மாறான உதவி காரணத்தானும் பொருளானும் காலத்தானும் ஆகிய மூவகையானும் முன் செய்த உதவியளவிற்று அன்று உதவி செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்துஅதனைச் செய்வித்துக் கொண்டவர்தம் அமைதி அளவிற்று
துன்பத்தின் துப்பு ஆயார் நட்புத் துறவற்கதுன்பக் காலத்துத் தனக்குப் பற்றுக்கோடாயினாரது நட்பை விடாதொழிக மாசு அற்றார் கேண்மை மறவற்கஅறிவொழுக்கங்களில் குற்றமற்றாரது கேண்மையை மறவா தொழிக
நம்கண் விழுமம் துடைத்தவர் நட்புதம்கண் எய்திய துன்பத்தை நீக்கினவருடைய நட்பினை எழுமை எழுபிறப்பும் உள்ளுவர்எழுமையினையுடைய தம் எழுவகைப் பிறப்பினும் நினைப்பர் நல்லோர்
நன்றி மறப்பது நன்று அன்றுஒருவன் முன் செய்த நன்மையை மறப்பது ஒருவற்கு அறன் அன்று நன்று அல்லது அன்றே மறப்பது நன்றுஅவன் செய்த தீமையைச் செய்த பொழுதே மறப்பது அறன்நல்லோர்
கொன்று அன்ன இன்னா செயினும்தமக்கு முன் ஒரு நன்மை செய்தவர் பின் கொன்றால் ஒத்த இன்னாதவற்றைச் செய்தாராயினும் அவர் செய்த நன்று ஒன்று உள்ளக் கெடும்அவையெல்லாம் அவர் செய்த நன்மை ஒன்றனையும் நினைக்க இல்லையாம்
எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வு உண்டாம்பெரிய அறங்களைச் சிதைத்தார்க்கும் பாவத்தின் நீங்கும் வாயில் உண்டாம் செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு உய்வு இல்லைஒருவன் செய்த நன்றியைச் சிதைத்த மகனுக்கு அஃது இல்லை
விளக்கம் பெரிய அறங்களைச் சிதைத்தலாவது ஆன்முலை அறுத்தலும் மகளிர் கருவினைச் சிதைத்தலும் பார்ப்பார்த்தபுதலும் புறநா  இதனால் செய்ந்நன்றி கோறலின் கொடுமை கூறப்பட்டது
தகுதி என ஒன்றே நன்றுநடுவு நிலைமை என்று சொல்லப்படும் ஓர் அறமுமே நன்று பகுதியான் பாற்பட்டு ஒழுகப் பெறின் பகை நொதுமல் நட்பு எனும் பகுதிதோறும் தன் முறைமையை விடாது ஒழுகப் பெறின் தகுதி உடையதனைத் தகுதி என்றார்
செப்பம் உடையவன் ஆக்கம்நடுவு நிலைமையை உடையவனது செல்வம் சிதைவு இன்றி எச்சத்திற்கு ஏமாப்பு உடைத்துபிறர் செல்வம் போல அழிவு இன்றி அவன் வழியிலுள்ளார்க்கும் வலியாதலை உடைத்து
நன்றே தரினும்தீங்கு அன்றி நன்மையே பயந்த தாயினும் நடுவு இகந்து ஆம் ஆக்கத்தை அன்றே ஒழிய விடல்நடுவு நிற்றலை ஒழிதலான் உண்டாகின்ற ஆக்கத்தை அப்பொழுதே ஒழிய விடுக
தக்கார் தகவிலர் என்பதுஇவர் நடுவு நிலைமை உடையவர் இவர் நடுவு நிலைமை இலர் என்னும் விசேடம் அவரவர் எச்சத்தால் காணப்படும்அவரவருடைய நன்மக்களது உண்மையானும் இன்மையானும் அறியப்படும்
கேடும் பெருக்கமும் இல் அல்லதீவினையால் கேடும் நல்வினையால் பெருக்கமும் யாவர்க்கும் முன்னே அமைந்து கிடந்தன நெஞ்சத்துக் கோடாமை சான்றோர்க்கு அணிஅவ்வாற்றை யறிந்து அவை காரணமாக மனத்தின்கண் கோடாமையே அறிவான் அமைந்தார்க்கு அழகாவது
அவை காரணமாகக் கோடுதலாவது அவை இப்பொழுது வருவனவாகக் கருதிக் கேடு வாராமையைக் குறித்தும் பெருக்கம் வருதலைக் குறித்தும் ஒருதலைக்கண் நிற்றல்
தன் நெஞ்சம் நடுவு ஒரீஇ அல்ல செயின் ஒருவன் தன் நெஞ்சம் நடுவு நிற்றலை ஒழித்து நடுவல்லவற்றைச் செய்ய நினைக்குமாயின் யான் கெடுவல் என்பது அறிகஅந்நினைவை யான் கெடக்கடவேன் என்று உணரும் உற்பாதமாக அறிக
நடுவாக நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு நடுவாக நின்று அறத்தின் கண்ணே தங்கியவனது வறுமையை கெடுவாக வையாது உலகம்வறுமை என்று கருதார் உயர்ந்தோர்
இவை மூன்று பாட்டானும் முறையே கேடும் பெருக்கமும் கோடுதலான் வாரா என்பதூஉம் கோடுதல் கேட்டிற்கேதுவாம் என்பதூஉம் கோடாதவன் தாழ்வு கேடு அன்று என்பதூஉம் கூறப்பட்டன
சமன் செய்து சீர்தூக்கும் கோல் போல்முன்னே தான் சமனாக நின்று பின் தன்கண் வைத்த பாரத்தை வரையறுக்கும் துலாம் போல அமைந்து ஒருபால் கோடாமை சான்றோர்க்கு அணிஇலக்கணங்களான் அமைந்து ஒரு பக்கத்துக் கோடாமை சான்றோர்க்கு அழகு ஆம்
உவமையடை ஆகிய சமன்செய்தலும் சீர்தூக்கலும் பொருட்கண்ணும் பொருளடை ஆகிய அமைதலும் ஒரு பால் கோடாமையும் உவமைக்கண்ணும் கூட்டி சான்றோர் சீர்தூக்கவாவது தொடை விடைகளால் கேட்டவற்றை ஊழான் உள்ளவாறு உணர்தலாகவும் ஒருபால் கோடாமையாவது அவ்வுள்ளவாற்றை மறையாது பகை நொதுமல் நட்பு என்னும் மூன்று திறத்தார்க்கும் ஒப்பக் கூறுதலாகவும் உரைக்க
செப்பம் சொற்கோட்டம் இல்லதுநடுவு நிலைமையாவது சொல்லின்கண் கோடுதல் இல்லாததாம் உள்கோட்டம் இன்மை ஒருதலையாப் பெறன்அஃது அன்னதாவது மனத்தின்கண் கோட்டம் இன்மையைத் திண்ணிதாகப் பெறின்
காரணம் பற்றி ஒருபால் கோடாத மனத்தோடு கூடுமாயின் அறம் கிடந்தவாறு சொல்லுதல் நடுவு நிலைமையாம் எனவே அதனோடு கூடாதாயின் அவ்வாறு சொல்லுதல் நடுவு நிலைமை அன்று என்பது பெறப்பட்டது
பிறவும் தம்போல் பேணிச் செய்யின் பிறர் பொருளையும் தம் பொருள் போலப் பேணிச் செய்யின் வாணிகம் செய்வார்க்கு வாணிகம்வாணிகஞ்செய்வார்க்கு நன்றாய வணிகம் ஆம்
இப்பாட்டு மூன்றனுள் முன்னைய இரண்டும் அவையத்தாரை நோக்கின எனையது வாணிகரை நோக்கிற்று அவ்விருதிறத்தார்க்கும் இவ்வறம் வேறாகச் சிறந்தமையின்
அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும்ஒருவனை அடக்கம் ஆகிய அறம் பின் தேவருலகத்து உய்க்கும் அடங்காமை ஆர் இருள் உய்த்துவிடும்அடங்காமையாகிய பாவம் தங்குதற்கு அரிய இருளின்கண் செலுத்தும்
உயிர்க்கு அதனின் ஊங்கு ஆக்கம் இல்லைஉயிர்கட்கு அடக்கத்தின் மிக்க செல்வம் இல்லை அடக்கத்தைப் பொருளாகக் காக்கஆதலான் அவ்வடக்கத்தை உறுதிப் பொருளாகக் கொண்டு அழியாமல் காக்க
அறிவு அறிந்து ஆற்றின் அடங்கப் பெறின்அடங்குதலே நமக்கு அறிவாவது என்று அறிந்து நெறியானே ஒருவன் அடங்கப் பெறின் செறிவு அறிந்து சீர்மை பயக்கும்அவ்வடக்கம் நல்லோரான் அறியப்பட்டு அவனுக்கு விழுப்பத்தைக் கொடுக்கும்
நிலையின் திரியாது அடங்கியான் தோற்றம் இல்வாழ்க்கையாகிய தன் நெறியின் வேறுபடாது நின்று அடங்கியவனது உயர்ச்சி மலையினும் மானப் பெரிதுமலையின் உயர்ச்சியினும் மிகப் பெரிது
பணிதல் எல்லார்க்கும் நன்றாம்பெருமிதம் இன்றி அடங்குதல் எல்லார்க்கும ஒப்ப நன்றே எனினும் அவருள்ளும் செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்துஅவ்வெல்லாருள்ளும் செல்வம் உடையார்க்கே வேறொரு செல்வம் ஆம்சிறப்பினை உடைத்து
பெருமிதத்தினைச் செய்யுங் கல்வியும் குடிப்பிறப்பும் உடையார் அஃது இன்றி அவை தம்மானே அடங்கியவழி அவ்வடக்கஞ் சிறந்த காட்டாது ஆகலின் செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து என்றார்
ஆமை போல் ஒருமையுள் ஐந்து அடக்கல் ஆற்றின் ஆமைபோல ஒருவன் ஒரு பிறப்பின்கண் ஐம்பொறிகளையும் அடக்கவல்லன் ஆயின் எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து அவ்வன்மை அவனுக்கு எழுபிறப்பின் கண்ணும் அரண் ஆதலை உடைத்து
ஆமை ஐந்து உறுப்பினையும் இடர் புகுதாமல் அடக்குமாறு போல இவனும் ஐம்பொறிகளையும் பாவம் புகுத்தாமல் அடக்க வேண்டும் என்பார் ஆமை போ என்றார்
யாகாவாராயினும் நாகாக்கதம்மால் காக்கப்படுவன எல்லாவற்றையும் காக்க மாட்டாராயினும் நாவொன்றனையும் காக்க காவாக்கால் சொல் இழுக்குப்பட்டுச் சோகாப்பர்அதனைக் காவாராயின் சொற்குற்றத்தின்கண் பட்டுத் தாமே துன்புறுவர்
தீச்சொல் பொருள் பயன் ஒன்றானும் உண்டாயின்தீயவாகிய சொற்களின் பொருள்களால் பிறர்க்கு வரும் துன்பம் ஒன்றாயினும் ஒருவன் பக்கல் உண்டாவதாயின் நன்று ஆகாது ஆகிவிடும்அவனுக்குப் பிற அறங்களான் உண்டான நன்மை தீதாய்விடும்
ஒருவன் நல்லவாகச் சொல்லும் சொற்களின் கண்ணே ஒன்றாயினும் தீச்சொற்படும் பொருளினது பயன் பிறர்க்கு உண்டாவதாயின் என்று உரைப்பாரும் உளர்
தீயினால் சுட்டபுண் உள் ஆறும் ஒருவனை ஒருவன் தீயினால் சுட்ட புண் மெய்க்கண் கிடப்பினும் மனத்தின்கண் அப்பொழுதே ஆறும் நாவினால் சுட்டவடு ஆறாதுஅவ்வாறன்றி வெவ்வுரை உடைய நாவினால் சுட்ட வடு அதன் கண்ணும் எஞ்ஞான்றும் ஆறாது
தீயும் வெவ்வுரையும் சுடுதல் தொழிலான் ஒக்கும் ஆயினும் ஆறாமையால் தீயினும் வெவ்வுரை கொடிது என்பது போதரலின் இது குறிப்பான் வந்த வேற்றுமை அலங்காரம்
கதம் காத்துக் கற்று அடங்கல் ஆற்றுவான் செல்விமனத்தின்கண் வெகுளி தோன்றாமல் காத்துக் கல்வியுடையவனாய் அடங்குதலை வல்லவனது செவ்வியை அறம் பார்க்கும் ஆற்றின் நுழைந்துஅறக் கடவுள் பாராநிற்கும் அவனை அடையும் நெற்றியின்கண் சென்று
ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான்ஒழுக்கம் எல்லார்க்கும் சிறப்பினைத் தருதலான் ஒழுக்கம் உயிரினும் ஓம்பப்படும்அவ்வொழுக்கம் உயிரினும் பாதுகாக்கப்படும்
ஒழுக்கம் ஓம்பிப் பிரிந்து காக்கஒழுக்கத்தினை ஒன்றானும் அழிவுபடாமல் பேணி வருந்தியும் காக்க தெரிந்த ஓம்பித் தேரினும் துணை அஃதே அறங்கள் பலவற்றையும் ஆராய்ந்து இவற்றுள் இருமைக்கும் துணையாவது யாது
ஒழுக்கம்உடைமை குடிமைஎல்லார்க்கும் தத்தம் வருணத்திற்கு ஏற்ற ஒழுக்கம் உடைமை குலனுடைமையாம் இழுக்கம் இழிந்த பிறப்பாய் விடும்அவ்வொழுக்கத்தில் தவறுதல் அவ் வருணத்தில் தாழ்ந்த வருணமாய்விடும்
பிறந்த வருணத்துள் இழிந்த குலத்தாராயினும் ஒழுக்கம் உடையராக உயர்குலத்ததராவர் ஆகலின் குடிமையாம் என்றும் உயர்ந்த வருணத்துப் பிறந்தாராயினும் ஒழுக்கத்தில் தவறத் தாழ்ந்த வருணத்தராவர் ஆகலின் இழிந்த பிறப்பாய் விடும் என்றும் கூறினார்
ஓத்து மறப்பினும் கொளலாகும் கற்ற வேதத்தினை மறந்தானாயினும் அவ் வருணம் கெடாமையின் பின்னும் அஃது ஓதிக்கொள்ளலாம் பார்ப்பான் பிறப்பு ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும்அந்தணனது உயர்ந்த வருணம் தன் ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும்
ஒழுக்கத்தின் ஒல்கார் உரவோர்செய்தற்கு அருமை நோக்கி ஒழுக்கத்தின் சுருங்கார் மனவலி உடையார் இழுக்கத்தின் ஏதம் படுபாக்கு அறிந்துஅவ்விழுக்கத்தால் தமக்கு இழிகுலம் ஆகிய குற்றம் உண்டாம் ஆற்றை அறிந்து
ஒழுக்கத்தின் மேன்மை எய்துவர்எல்லாரும் ஒழுக்கத்தானே மேம்பாட்டை எய்துவர் இழுக்கத்தின் எய்தாப்பழி எய்துவர்அதனின்றும் இழுக்குதலானே தாம் எய்துவதற்கு உரித்தல்லாத பழியை எய்துவர்
நல் ஒழுக்கம் நன்றிக்கு வித்து ஆகும்ஒருவனுக்கு நல் ஒழுக்கம் அறத்திற்குக் காரணமாய் இருமையினும் இன்பம் பயக்கும் தீயொழுக்கம் என்றும் இடும்பை தரும்தீய ஒழுக்கம் பாவத்திற்குக் காரணமாய் இருமையினும் துன்பம் பயக்கும்
நன்றிக்கு வித்தாகும் என்றதனால் தீயொழுக்கம் பாவத்திற்குக் காரணமாதலும் இடும்பை தரும் என்றதனால் நல் ஒழுக்கம் இன்பம் தருதலும் பெற்றாம்
வழுக்கியும் தீய வாயால் சொல்லமறந்தும் தீய சொற்களைத் தம் வாயால் சொல்லும் தொழில்கள் ஒழுக்கம் உடையவர்க்கு ஒல்லா ஒழுக்கம் உடையவர்க்கு முடியா
உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் கல்லார்உலகத்தோடு பொருந்த ஒழுகுதலைக் கல்லாதார் பல கற்றும் அறிவிலாதார்பல நூல்களையும் கற்றாராயினும் அறிவிலாதார்
அறநூல் சொல்லியவற்றுள் இக்காலத்திற்கு ஏலாதன ஒழிந்து சொல்லாதனவற்றுள் ஏற்பன கொண்டு வருதலான் அவையும் அடங்க உலகத்தோடு ஒட்ட என்றும் கல்விக்குப் பயன் அறிவும் அறிவிற்குப் பயன் ஒழுக்கமும் ஆகலின் அவ்வொழுகுதலைக் கல்லாதார் பல கற்றும் அறிவிலாதார் என்றும் கூறினார்
பிறன் பொருளாள் பெட்டு ஒழுகும் பேதைமைபிறனுக்குப் பொருளாம் தன்மையுடையாளைக் காதலித்து ஒழுகுகின்ற அறியாமை ஞாலத்து அறம் பொருள் கண்டார் கண் இல்ஞாலத்தின்கண் அறநூலையும் பொருள்நூலையும் ஆராய்ந்து அறிந்தார்மாட்டு இல்லை
அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் காமம் காரணமாகப் பாவத்தின்கண் நின்றார் எல்லாருள்ளும் பிறன்கடை நின்றாரின் பேதையார் இல்பிறன் இல்லாளைக் காதலித்து அவன் வாயிற்கண் சென்று நின்றார் போலப் பேதையார் இல்லை
அறன்கடை நின்ற பெண்வழிச் செல்வாரும் வரைவின் மகளிரோடும் இழிகுல மகளிரோடும் கூடி இன்பம் நுகர்வாரும் போல அறமும் பொருளும் இழத்தலே அன்றிப் பிறன்கடை நின்றார் அச்சத்தால் தாம் கருதிய இன்பமும் இழக்கின்றார் ஆகலின் பேதையார் இல் என்றார் எனவே இன்பமும் இல்லை என்பது பெறப்பட்டது
மன்ற தெளிந்தார் இல் தீமை புரிந்து ஒழுகுவார்தம்மை ஐயுறாதார் இல்லாள் கண்ணே பாவஞ்செய்தலை விரும்பி ஒழுகுவார் விளிந்தாரின் வேறு அல்லர்உயிருடையவரேனும் இறந்தாரே ஆவர்
அறம் பொருள் இன்பங்கள் ஆகிய பயன் உயிர் எய்தாமையின் விளிந்தாரின் வேறல்லர் என்றும் அவர் தீமை புரிந்து ஒழுகுவது இல்லுடையவரது தெளிவு பற்றியாகலின் தெளிந்தார் இல் என்றும் கூறினார்
எனைத்துணையர் ஆயினும் என்னாம் எத்துணைப் பெருமையுடையார் ஆயினம் ஒருவர்க்கு யாதாய் முடியும் தினைத்துணையும் தேரான் பிறன் இல் புகல் காம மயக்கத்தால் தினையளவும் தம் பிழையை ஓராது பிறனுடைய இல்லின்கண் புகுதல்
எளிது என இல் இறப்பான்எய்துதல் எளிது என்று கருதிப் பின்விளைவு கருதாது பிறன் இல்லின்கண் இறப்பான் விளியாது எஞ்ஞான்றும் நிற்கும் பழி எய்தும்மாய்தல் இன்றி எஞ்ஞான்றும் நிலைநிற்கும் குடிப்பழியினை எய்தும்
இல் இறப்பான்கண் பிறன் இல்லாள்கண் நெறிகடந்து செல்வானிடத்து பகை பாவம் அச்சம் பழி என நான்கும் இகவாவாம்பகையும் பாவமும் அச்சமும் குடிப்பழியும் என்னும் இந்நான்கு குற்றமும் ஒருகாலும் நீங்காவாம் எனவே இருமையும் இழத்தல் பெற்றாம்
அறன் இயலான் இல்வாழ்வான் என்பான்அறனாகிய இயல்போடு கூடி இல்வாழ்வான் என்று சொல்லப்படுவான் பிறன் இயலாள் பெண்மை நயவாதவன்பிறனுக்கு உரிமை பூண்டு அவனுடைய இயல்பின்கண்ணே நிற்பாளது பெண் தன்மையை விரும்பாதவன்
பிறன் மனை நோக்காத பேர் ஆண்மை பிறன் மனையாளை உட்கொள்ளாத பெரிய ஆண்தகைமை சான்றோர்க்கு அறன் ஒன்றே ஆன்ற ஒழுக்குசால்புடையார்க்கு அறனும் ஆம் நிரம்பிய ஒழுக்கமும் ஆம்
நாம நீர் வைப்பின்அச்சம் தரும் கடலால் சூழப்பட்ட உலகத்து நலக்கு உரியார் யார் எனின்எல்லா நன்மைகளும் எய்துதற்கு உரியார் யார் எனின் பிறர்க்கு உரியாள் தோள் தோயாதார்பிறனொருவனுக்கு உரிமை ஆகியாளுடைய தோளைச் சேராதார்
அறன் வரையான் அல்ல செயினும்ஒருவன் அறத்தைத் தனக்குரித்தாகச் செய்யாது பாவங்களைச் செய்யுமாயினும் பிறன் வரையாள் பெண்மை நயவாமை நன்றுஅவனுக்குப் பிறன் எல்லைகண் நிற்பாளது பெண்மையை விரும்பாமை உண்டாயின் அது நன்று
அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம் போல தன்னை அகழ்வாரை வீழாமல் தாங்கும் நிலம்போல தம்மை இகழ்வார்ப் பொறுத்தல் தலைதம்மை அவமதிப்பாரைப் பொறுத்தல் தலையாய அறம்
என்றும் இறப்பினைப் பொறுத்தல்பொறை நன்றாகலான் தாம் ஒறுத்தற்கு இயன்ற காலத்தும் பிறர் செய்த மிகையைப் பொறுக்க அதனை மறத்தல் அதனினும் நன்றுஅதனை உட்கொள்ளாது அப்பொழுதே மறத்தல் பெறின் அப்பொறையினும் நன்று
இன்மையுள் இன்மை விருந்து ஒரால்ஒருவனுக்கு வறுமையுள் வைத்து வறுமையாவது விருந்தினரை ஏற்றுக் கொள்ளாது நீக்குதல் வன்மையுள் வன்மை மடவார்ப் பொறைஅதுபோல் வன்மையுள் வைத்து வன்மையாவது அறிவின்மையான் மிகை செய்தாரைப் பொறுத்தல்
நிறை உடைமை நீங்காமை வேண்டின்ஒருவன் சால்புடைமை தன்கண் நின்று நீங்காமை வேண்டுவானாயின் பொறை உடைமை போற்றி ஒழுகப்படும்அவனால் பொறை உடைமை தன்கண் அழியாமல் காத்து ஒழுகப்படும்
ஒறுத்தாரை ஒன்றாக வையார்பிறன் தமக்குத் தீங்கு செய்தவழிப் பொறாது அவனை ஒறுத்தாரை அறிவுடையார் ஒரு பொருளாக மனத்துக் கொள்ளார் பொறுத்தாரைப் பொன்போல் பொதிந்து வைப்பர்அதனைப் பொறுத்தாரைப் பொன்போல் பொதிந்து கொள்வர்
ஒறுத்தார்க்கு ஒருநாளை இன்பம்தமக்குத் தீங்கு செய்தவனை ஒறுத்தார்க்கு உண்டாவது அவ்வொருநாளை இன்பமே பொறுத்தார்க்குப் பொன்னும் துணையும் புகழ்அதனைப் பொறுத்தார்க்கு உலகம் அழியுமளவும் புகழ் உண்டாம்
திறன் அல்ல தன் பிறர் செய்யினும்செய்யத்தகாத கொடியவற்றைத் தன்கண் பிறர் செய்தாராயினும் நோநொந்து அறன் அல்ல செய்யாமை நன்றுஅவர்க்கு அதனால் வரும் துன்பத்திற்கு நொந்து தான் அறனல்லாத செயல்களைச் செய்யாதிருத்தல் ஒருவனுக்கு நன்று
துறந்தாரின் தூய்மை உடையர் இல்வாழ்க்கைக்கண் நின்றேயும் துறந்தார் போலத் தூய்மையுடையார் இறந்தார் வாய் இன்னாச் சொல் நோற்சிற்பவர்நெறியைக் கடந்தார வாய் இன்னாச் சொல்லைப் பொறுப்பவர்
உண்ணாது நோற்பார் பெரியர்விரதங்களான் ஊனைத் தவிர்த்து உற்ற நோயைப் பொறுப்பார் எல்லாரினும் பெரியர் பிறர் சொல்லும் இன்னாச் சொல் நோற்பாரின் பின்அவர் பெரியராவது தம்மைப் பிறர் சொல்லும் இன்னாச் சொல்லைப் பொறுப்பாரின் பின்
ஒருவன் தன் நெஞ்சத்து அழுக்காறு இலாத இயல்புஒருவன் தன் நெஞ்சத்தின்கண் அழுக்காறு என்னும் குற்றம் இல்லாத இயல்பினை ஒழுக்காறாக கொள்கதனக்கு ஓதிய ஒழுக்க நெறியாகக் கொள்க
யார் மாட்டும் அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின்யாவர் மாட்டும் அழுக்காற்றினின்று நீங்குதலை ஒருவன் பெறுமாயின் விழுப்பேற்றின் அஃது ஒப்பது இல்லைமற்று அவன் பெறும் சீரிய பேறுகளுள் அப்பேற்றினை ஒப்பது இல்லை
அறன் ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான்மறுமைக்கும் இம்மைக்கும் அறமும் செல்வமும் ஆகிய உறுப்புக்களைத் தனக்கு வேண்டாதான் என்று சொல்லப்படுவான் பிறன் ஆக்கம் பேணாது அழுக்கு அறுப்பான்பிறன் செல்வம் கண்டவழி அதற்கு உதவாது அழுக்காற்றைச் செய்வான்
அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யார்அழுக்காறு ஏதுவாக அறனல்லவற்றைச் செய்யார் அறிவுடையார் இழுக்கு ஆற்றின் ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து அத்தீநெறியால் தமக்கு இருமையினும் துன்பம் வருதலை அறிந்து
ஒன்னார் வழுக்கியும் கேடு ஈன்பதுஅழுக்காறு பகைவரை யொழிந்தும் கேடு பயப்பதொன்று ஆகலின் அழுக்காறு உடையார்க்கு அது சாலும்அவ்வழுக்காறு உடையார்க்குப் பகைவர் வேண்டா கேடு பயப்பதற்கு அதுதானே அமையும்
கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம்ஒருவன் பிறர்க்கு கொடுப்பதன்கண் அழுக்காற்றைச் செய்வானது சுற்றம் உடுப்பதும் உண்பதும் இன்றிக் கெடும்உடுக்கப்படுவதும் உண்ணப்படுவதும் இன்றிக் கெடும்
கொடுப்பதன்கண் அழுக்கறுத்தலாவது கொடுக்கப்படும் பொருள்களைப் பற்றிப் பொறாமை செய்தல் சுற்றம் கெடும் எனவே அவன் கேடு சொல்லாமையே பெறப்பட்டது
அழுக்காறு உடையானைபிறர் ஆக்கம் கண்வழிப் பொறாமையுடையானை செய்யவள் அவ்வித்துத் தவ்வையைக் காட்டிவிடும்திருமகள் தானும் பொறாது தன் தவ்வைக்கு காட்டி நீங்கும்