sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாணும் நல்லாண்மையும் காமவெள்ளத்திற்குப் புணையாகலின் அதனால் அவை நீங்குவன அல்ல என்றாட்குச் சொல்லியது நாணொடு நல்லாண்மை என்னும் புணை யான் தன்னைக் கடத்தற்குக் கொண்ட நாணும் நல்லாண்மையும் ஆகிய புணைகளை காமக்கடும் புனல் உய்க்குமே என்னிற் பிரித்துக் காமமாகிய கடிய புனல் கொண்டு போகாநின்றது
மாலை உழக்கும் துயர் மடலொடு மாலைப்பொழுதின்கண் அனுபவிக்கும் துயரினையும் அதற்கு மருந்தாய மடலினையும் முன் அறியேன் தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் இது பொழுது எனக்கு மாலை போலத் தொடர்ந்த சிறு வளையினை உடையாள் தந்தாள்
விளக்கம் காமம் ஏனைப்பொழுதுகளினும் உளதேனும் மாலைக்கண் மலர்தல் உடைமையின் மாலை உழக்கும் துயர் என்றும் மடலும் அதுபற்றி வந்ததாகலின் அவ்விழிவும் அவளால் தரப்பட்டது என்றும் அவள்தான் நீ கூறியதே கூறும் இளமையள் என்பது தோன்ற தொடலைக் குறுந்தொடி என்றும் கூறினான்
பேதைக்கு என் கண் படல் ஒல்லா நின்பேதை காரணமாக என் கண்கள் ஒருகாலுந் துயிலை பொருந்தா யாமத்தும் மன்ற மடலூர்தல் உள்ளுவேன் அதனால் எல்லாரும் துயிலும் இடையாமத்தும் யான் இருந்து மடலூர்தலையே கருதாநிற்பேன்
கடல் அன்ன காமம் உழந்தும் மடல் ஏறாப் பெண்ணின் கடல்போலக் கரையற்ற காம நோயினை அனுபவித்தும் மடலூர்தலைச் செய்யாது ஆற்றியிருக்கும் பெண் பிறப்புப்போல பெருந்தக்கது இல் மிக்க தகுதியுடைய பிறப்பு உலகத்து இல்லை
விளக்கம் என்னாது இவர் நிறையால் நாம் மீதூர்தற்கு அரியர் என்று அஞ்சுதல் செய்யாது மன் அளியர் என்னாது மிகவும் அளிக்கத்தக்கார் என்று இரங்குதல் செய்யாது காமம் மறை இறந்து மன்றுபடும் மகளிர் காமமும் அவர் மறைத்தலைக் கடந்து மன்றின் கண்ணே வெளிப்படுவதாயிருந்தது
உலகத்துப் பெண் பாலார் காமத்து இயல்பு கூறுவாள் போன்று தன் காமம் பெருகியவாறும் இனி அறத்தோடு நிற்றல் வேண்டும் என்பதும் குறிப்பால் கூறியவாறாயிற்று
எல்லாரும் அறிகிலார் என்று யான் முன் அடங்கி நிற்றலான் எல்லாரும் என்னை அறிதல் இலர் இனி அவ்வாறு நில்லாது யானை வெளிப்பட்டு அறிவிப்பல் என்று கருதி என் காமம் மறுகில் மருண்டு மறுகும் என் காமம் இவ்வூர்மறுகின்கண்ணே மயங்கிச் சுழலாநின்றது
யாம் கண்ணிற்கான அறிவில்லார் நகுப யாம் கேட்குமாறு மன்றிக் கண்ணாற் காணுமாறு எம்மை அறிவிலார் நகாநின்றார் யாம் பட்ட தாம்படாவாறு அவர் அங்ஙனஞ் செய்கின்றது யாம் உற்ற நோய்கள் தாம் உறாமையான்
அலர் எழ ஆர் உயிர் நிற்கும் மடந்தையொடு எம்மிடை நட்பு ஊரின்கண் அலாராயெழுதலான் அவளைப் பெறாது வருந்தும் என் அரிய உயிர் பெற்றதுபோன்று நிலைபெறும் அதனைப் பாக்கியத்தால் பலர் அறியார் அந்நிலை பேற்றைத் தெய்வத்தால் யானை அறிவதல்லது கூறுகின்ற பலரும் அறியார்
விளக்கம் அல்ல குறிப்பிட்டுத் தலைமகளை எய்தப்பெறாத வருத்தமெல்லாம் தோன்ற அரிய உயிர் என்றும் அங்ஙனம் அரியாளை எளியளாக்கி எடுக்கின்றமையின் அஃது அவ்வாருயிர்க்குப் பற்றுக்கோடாக நின்றது என்பான் அலர் எழ ஆருயிர் நிற்கும் என்றும் பற்றுக்கோடாதலை அவ்வேதிலார் அறியின் தூற்றாது ஒழிவர் ஒழியவே ஆருயிர் போம் ஆகலான் அவரறியா தொழிகின்றது தெய்வத்தான் என்றும் கூறினான்
மலர் அன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாது மலர்போலும் கண்ணையுடையாளது எய்தற்கு அருமை அறியாது இவ்வூர் அலர் எமக்கு ஈந்தது இவ்வூர் அவளை எளியளாக்கி அவளோடு அலர் கூறலை எமக்கு உபகரித்தது
ஊர் அறிந்த கெளவை உறாஅதோஎங்கட்குக் கூட்டம் உண்மை இவ்வூர் அறிதலான் விளைந்த அலர் எனக்கு உறுவதொன்றன்றோ அதனைப் பெறாது பெற்றன்ன நீர்த்து அது கேட்ட என் மனம் அக்கூட்டத்தைப் பெறாதிருந்தே பெற்றாற்போலும் நீர்மையுடைத்து ஆகலான்
காமம் கவ்வையாற கவ்விது என் காமம் இவ்வூர் எடுக்கின்ற அலரானே அலர்தலை யுடைத்தாயிற்று அது இன்றேல் தன்மை இழந்து தவ்வென்னும் அவ்வலர் இல்லையாயின் தன் இயல்பு இழந்து சுருங்கும்
களித் தொறும் கள் உண்டல் வேட்டற்று கள்ளுண்பார்க்குக் களிக்குந்தோறும் கள்ளுண்டல் இனிதாமாறு போல காமம் வெளிப்படுந்தோறும் இனிது எனக்குக் காமம் அலராந்தோறும் இனிதாகா நின்றது
இடையீடுகளானும் அல்ல குறியானும் தலைமகனை எய்தப் பெறாத தலைமகள் அவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழிக்குச் சொல்லுவாளாய் அலரறிவுறீஇ வரைவு கடாயது
கண்டது ஒருநாள் யான் காதலரைக் கண்ணுறப்பெற்றது ஒரு ஞான்றே அலர் திங்களைப் பாம்பு கொண்டற்று அதனினாய அலர் அவ்வளவிற்றன்றித் திங்களைப் பாம்பு கொண்ட அலர் போன்று உலகமெங்கும் பரந்தது
வரைவு நீட ஆற்றாளாய தலைமகளைத் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாதல் அறிந்த தோழி ஊரவர் அலரும் அன்னை சொல்லும் நோக்கி ஆற்றல் வேண்டும் எனச் சொல்லெடுப்பியவழி அவள் சொல்லியது
இந்நோய் இக்காமநோயாகிய பயிர் ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னை சொல் நீராக நீளும் இவ்வூரின் மகளிர் எடுக்கின்ற அலர் எருவாக அது கேட்டு அன்னை வெகுண்டு சொல்லுகின்ற வெஞ்சொல் நீராக வளராநின்றது
கெளவையால் காமம் நுதுப்பேமெனல் ஏதிலார் எடுக்கின்ற அலரால் நாம் காமத்தை அவித்தும் என்று கருதுதல் நெய்யால் எரி நுதுப்பேம் என்றற்று நெய்யால் எரியை அவித்தும் என்று கருதலோடு ஒக்கும்
வரைவிடை வைத்துப் பிரிவின்கண் ஆற்றாளாய தலைமகள் அவன் வந்து சிறைப்புறத்தானாதல் அறிந்து அலரஞ்சி ஆற்றன் வேண்டும் என்ற தோழிக்குச் சொல்லியது
அஞ்சல் ஓம்பு என்றார் பலர் நாண நீத்தக் கடை தம்மை எதிர்ப்பட்டஞான்று நின்னிற்பிரியேன் அஞ்சல் ஓம்பு என்றவர் தாமே இன்று கண்டார் பலரும் நாணும் வகை நம்மைத் துறந்த பின் அலர் நாண ஒல்வதோ நாம் ஏதிலார் கூறும் அலருக்கு நாணக் கூடுமோ
யாம் வேண்டும் கெளவை இவ்வூர் எடுக்கும் உடன் போகற்கு ஏதுவாகல் நோக்கி யாம் பண்டே வரும்புவதாய அலரை இவ்வூர்தானே எடாநின்றது காதலர் தாம் வேண்டின் நல்குவர் இனிக் காதலர்தாமும்யாம் வேண்டியக்கால் அதனை இனிதின் நேர்வர் அதனால் இவ்வலர் நமக்கு நன்றாய் வந்தது
செல்லாமை உண்டேல் எனக்கு உரை நீ எம்மைப் பிரியாமை உண்டாயின் அதனை எனக்குச் சொல் மற்று நின் வல்வரவு வாழ்வார்க்கு உரை அஃதொழியப் பிரிந்துபோய் விரைந்து வருதல் சொல்வையாயின் அதனை அப்பொழுது உயிர்வாழ்வார்க்குச் சொல்
அவர் பார்வல் இன்கண் உடைத்து தழையும் கண்ணியும் கொண்டு பின்னின்ற ஞான்று அவர் நோக்கு மாத்திரமும் புணர்ச்சி குறித்தமையான் நமக்கு இன்ப முடைத்தாயிருக்கும் புணர்வு பிரிவஞ்சும் புண் கண் உடைத்து இன்று அப்புணர்ச்சிதான் நிகழா நிற்கவும் அது பிரிவர் என்று அஞ்சும் அச்சத்தினை உடைத்தாயிற்று அவர் அன்பின் நிலைமை இது
அவ்வச்சத்தினை உடைத்தாதலாவது முள்ளுறழ் முளையெயிற்று அமிழ்தூறுந்தீநீரைக் கள்ளினும் மகிழ்செய்யும் என உரைத்தும் அமையார் என் ஒள்ளிழை திருத்தும் கலித்பாலை
அறிவு உடையார் கண்ணும் பிரியேன் என்ற தம் சொல்லும் நம் பிரிவாற்றாமையும் அறிதலுடையராய காதலர் கண்ணும் ஓர் இடத்துப் பிரிவு உண்மையான் ஒரோவழிப் பிரிவு நிகழ்தலான் தேற்றம் அரிது அவர் சொல்லும் தலையளியும் பற்றி நம்மாட்டு அன்புடையார் எனத் தேறும் தேற்றம் அரிதாயிருந்தது
அளித்து அஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் எதிர்ப்பட்ட ஞான்றே தலையளி செய்து நின்னிற் பிரியேன் அஞ்சல் என்றவர் தாமே பின் பிரிவராயின் தெளித்த சொல் தேறியார்க்குத் தவறு உண்டோ அவர்க்கன்றி அவர் தெளிவித்த சொல்லை மெய்யெனத் தெளிந்தார்க்குக் குற்றம் ஊண்டோ
ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவு ஓம்பல் என்னுயிரைச் செல்லாமல் காத்தியாயின் அதனை ஆளுதற்கு அமைந்தாருடைய செலவினை அழுங்குவிப்பாயாக மற்று அவர் நீங்கின் புணர்வு அரிது அழுங்குவிப்பாரின்றி அவர் செல்வராயின் அவரால் ஆளப்பட்ட உயிரும் செல்லும் சென்றால் பின் அவரைக் கூடுதல் எனக்கு அரிதாம்
அவர் பிரிவு உரைக்கும் வண்கண்ணராயின் நம் கவவுக் கடுமையறிந்த தலைவர் தாமே நம் முன்னின்றும் தம் பிரிவினை உணர்த்தும் வன்கண்மை உடையராயின் நல்குவர் என்னும் நசை அரிது அத்தன்மையார் பின்பு நம் ஆற்றாமை அறிந்து வந்து தலையளி செய்வார் என்று இருக்கும் ஆசை விடப்படும்
கூடியிருந்தே அன்பின்றிப் பிரிவு எண்ணுதலும் உணர்த்தலும் வல்லராயினார் பிரிந்துபோய் அன்புடையராய் நம்மை நினைத்து வந்து நல்குதல் யாண்டையது
துறைவன் துறந்தமை துறைவன் என்னைப் பிரியலுற்றமையை முன் கை இறை இறவாநின்ற வளை தூற்றாகொல் அவன் உணர்த்தாமல் தாமே உணர்ந்து என் முன் கையில் இறையினின்றும் கழலாநின்ற வளைகள் உனக்கு அறிவியாவோ
இனன் இல் ஊர் வாழ்தல் இன்னாது மகளிர்க்குத் தம் குறிப்பு அறியும் தோழியர் இல்லாத வேற்றூரின்கண் வாழ்தல் இன்னாது இனியார்ப் பிரிவு அதனினும் இன்னாது அதன் மேலும் தன் காதலரைப் பிரிதல் அதனினும் இன்னாது
தீத்தொடின் சுடின் சுடலல்லது தீத்தன்னைத் தொட்டாற் சுடுமாயின் சுடுதலல்லது காமநோய் போல விடின் சுடல் ஆற்றுமோ காமமாகிய நோய் போலத் தன்னை அகன்றால் தப்பாது சுடுதலை வற்றோ
நீ சொல்லுகின்றது ஒக்கும் அரிது ஆற்றி அல்லல் நோய் நீக்கி பிரிவுணர்த்திய வழி அதற்கு உடம்பட்டுப் பிரியுங்கால் நிகழும் அல்லல் நோயினையும் நீக்கி பிரிவு ஆற்றிப் பின் இருந்து வாழ்வார் பலர் பிரிந்தால் அப்பிரிவு தன்னையும் ஆற்றிப் பின்னும் இருந்து உயிர் வாழும் மகளிர் உலகத்துப் பலர்
விளக்கம் பண்டையிற் சிறப்பத் தலையளி பெற்று இன்புறுகின்ற எல்லைக் கண்ணே அஃது இழந்து துன்புறுதற்கு உடம்படுதல் அரிய தொன்றாகலின் அரியதனைச் செய்து என்றும் செல்லுந்தேயத்து அவர்க்கு யாது நிகழும்
என்றும் அவ்வளவுதான் எஞ்ஞான்றும் வந்தெய்தும் என்றும் இவ்வாற்றான் நிகழும் கவலை மனத்து நீங்காதாகலான் அல்லல் நோய் நீக்கி என்றும் பிரிந்தால் வருந்துணையும் அகத்து நிகழும் காமவேதனையும் புறத்து யாழிசை மதி தென்றல் என்றிவை முதலாக வந்து இதனை வளர்ப்பனவும் ஆற்றலரிய வாகலின் பிரிவாற்றி என்றும் தம் காதலரை இன்றியமையா மகளிருள் இவையெல்லாம் பொறுத்துப் பின்னும் இருந்து உயிர் வாழ்வார் ஒருவரும் இல்லை என்பது குறிப்பால் தோன்றப் பின் இருந்து வாழ்வார் பலர் என்றும் கூறினாள்
நோயை யான் மறைப்பேன் இந்நோயைப் பிறரறிதல் நாணி யான் மறையா நின்றேன் இஃதோ இறைப்பவர்க்கு ஊற்று நீர் போல மிகும் நிற்பவும் இஃது அந்நாண்வரை நில்லாது நீர் வேண்டும் என்று இறைப்பவர்க்கு ஊற்று நீர் மிகுமறு போல மிகாநின்றது
இந்நோயைக் கரத்தலும் ஆற்றேன் இந்நோயை ஈண்டை அறியாமல் மறைத்தலும் வல்லேனாகின்றிலேன் நோய் செய்தார்க்கு உரைத்தலும் நாணுத் தரும் ஆகாக்கால் நோய் செய்தவர்க்கு உரைக்க எனின் அதுவும் எனக்கு நாணினைத் தாரா நின்றது இனி என் செய்கோ
விளக்கம் ஒருகாலைக்கு ஒருகால் மிகுதலின் கரத்தலும் ஆற்றேன் என்றும் சேயிடைச் சென்றவர்க்கு இது சொல்லித் தூதுவிட்டால் இன்னும் இருந்தேன் என்பத பயக்கும் என்னும் கருத்தால் நாணுத்தரும் என்றும் கூறினாள்
காமமும் நாணும் காமநோயும் அதனைச் செய்தவர்க்கு உரைக்கல் ஒல்லாத நாணும் நோனா என் உடம்பின அகத்து தம்மைப் பொறாத என்னுடம்பின் கண்ணே உயிர் காவாத் தூங்கும் உயிர் காத்தண்டாக அதன் இரு தலையிலும் தூங்காநின்றன
உண்டு காமக்கடலே யாவர்க்கும் உளவாய் வருகின்ற இவ் இரண்டனுள்ளும் எனக்கு உண்டாகின்றது காமக்கடலே அது நீந்தும் ஏமப்புணை இல் அதனை நீந்தும் அரணாகிய புனை இல்லை
தூது விடாமை நோக்கித் தோழியோடு புலந்து சொல்லியது நட்பினுள் துயர் வரவு ஆற்றுபவர் இன்பஞ்செய்தற்குரிய நட்பின்கண்ணே துன்பவரவினைச் செய்ய வல்லவர் துப்பின் எவனாவர் கொல் துன்பம் செய்தற்குரிய பகைமைக்கண் என் செய்வர் கொல்லோ
விளக்கம் துப்புப் பகையுமாதல் துப்பெதிர்ந்தோர்க்கே யுள்ளாச் சேய்மையன் நட்பெதிர்ந் தோர்க்கே அங்கை யண்மையன் புறநா என்பதனானும் அறிக
காமம் இன்பம் கடல் காமம் புணர்வால் இன்பஞ்செய்யுங்கால் அவ்வின்பம் கடல்போலப் பெரிதாம் மற்று அஃது அடுங்கால் துன்பம் அதனிற் பெரிது இனி அது தானே பிரிவால் துன்பஞ் செய்யுங்கால் அத்துன்பம் அக்கடலினும் பெரிதாம்
காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரை காணேன் காமமாகிய கடல் நீந்தாதேனல்லேன் நீந்தியும் அதற்குக் கரை காண்கின்றிலேன் யாமத்தும் யானே உளேன் அக்காணாமைக் காலந்தான் எல்லோரும் துயிலும் அரையிருளாயிற்று இருட்கண்ணும் அதற்கு ஒரு துணையின்றியானேயாயினேன் ஆயும் இறந்துபட்டுய்ந்து போகாது உளனாகாநின்றேன் ஈதொரு தீவினைப்பயன் இருந்தவாறென் விளக்கம் கடுமை ஈண்டு மிகுதிக்கண் நின்றது
இரா அளித்து இரா அளித்தாயிருந்தது மன் உயிர் எல்லாம் துயிற்றி என்னல்லது துணை இல்லை உலகத்து நிலை பெறுகின்ற உயிர்களையெல்லாம் தானே துயிலப் பண்ணுதலான் என்னையல்லாது வேறு துணை உடைத்தாயிற்றில்லை
இந்நாள் நெடிய கழியும் இரா காதலரோடு நாம் இன்புற்ற முன்னாள்களிற் குறியவாய் அவர் பிரிவாற்றேமாகின்ற இந்நாள்களிலே நெடியவாய்ச் செல்கின்ற கங்குல்கள் கொடியார் கொடுமையின் தாம் கொடிய அக்கொடியாரது கொடுமைக்கு மேலே தாம் கொடுமை செய்யா நின்ற
கொடுமை கடிதின் வாராது நீட்டித்தல் அவர் பிரிவானும் நீட்டிப்பானும் உளதாய ஆற்றாமைக்குக் கண்ணோடாமை மேலும் பண்டையின் நெடியவாய்க் கொடியவாகாநின்றன என்பதாம்
உள்ளம் போன்று உள்வழி செல்கிற்பின் மனம் போலக் காதலருள்ள தேயத்துக் கடிதிற்செல்ல வல்லன ஆயின் என் கண் வெள்ளநீர் நீந்தல என் கண்கள் இங்ஙனம் வெள்ளமாகிய தம் நீரை நீந்தா
மனத்திற்குச் செலவாவது நினைவேயாகலின் உள்ளம் போன்று என்றும் மெய்க்கு நடந்து செல்ல வேண்டுதலின் கண்கள் அதனோடு சென்று காதலரைக் காண்டல் கூடாது என்னும் கருத்தால் செல்கிற்பின் என்றும் கூறினாள்
தண்டா நோய் யாம் கண்டது தாம் காட்ட இத்தணியா நோயை யாம் அறிந்தது தாம் எமக்குக் காதலரைக் காட்டலானன்றோ கண தாம் கலுழ்வது எவன் கொல் அன்று அத்தொழிலவாய கண்கள் இன்று எம்மைக் காட்டச் சொல்லி அழுகின்றது என் கருதி
தெரிந்து உணரா நோக்கிய உண்கண் மேல் விளைவதனை ஆராய்ந்தறியாது அன்று காதலரை நோக்கி நின்ற உண்கண்கள் பரிந்து உணராப் பைதல் உழப்பது எவன் இன்று இது நம்மால் வந்ததாகலின் பொறுத்தல் வேண்டும் எனக் கூறுபடுத்துணராது துன்பம் உழப்பது என் கருதி
தாம் கதுமென நோக்கித் தாமே கலுழும் இது இக்கண்கள் அன்று காதலரைத் தாமே விரைந்து நோக்கி இன்றும் தாமே இருந்தழுகின்ற இது நகத்தக்கது உடைத்து நம்மால் சிரிக்கத்தக்க இயல்பினை உடைத்து
உண்கண் உண்கண்கள் உயலாற்றா உய்வு இல் நோய் செய்வன என் கண் நிறுத்து அன்று யான் உய்வ மாட்டாமைக்கு ஏதுவாய ஒழிவில்ல த நோயை என் கண்ணே நிறுத்தி பெயலாற்றா நீர் உலந்த தாமும் அழுதலை மாட்டாவண்ணம் நீர் வற்றிவிட்டன
இதுவும் அது கடல் ஆற்றாக் காமநோய் செய்த என்கண் எனக்குக் கடலும் சிறிதாம் வண்ணம் பெரியதாய காமநோயைச் செய்த என் கண்கள் படல் ஆற்றா பைதல் உழக்கும் அத் தீவினையால் தாமும் துயில்கிலவாய்த் துன்பத்தையும் உழவாநின்றன
எமக்கு அந்நோய் செய்த கண் தாம் இதன் பட்டது எமக்கு அக் காமநோயினைச் செய்த கண்கள் தாமும் இத்துயிலாது அழுதற் கண்ணே பட்டது ஓஒஇனிதே மிகவும் இனிதாயிற்று விளக்கம் ஓ என்பது மிகுதிப் பொருட்கண் வந்த குறிப்புச் சொல்
விழைந்து இழைந்து வேண்டி அவர்க் கண்ட கண் விழைந்து உள்நெகிழ்ந்து விடாதே அன்று அவரைக் கண்ட கண்கள் உழந்துழந்து உள்நீர் அறுக இன்று இத்துயிலாது அழுங்கலாய துன்பத்தினை உழந்து தம் அகத்துள்ள நீர் அற்றே போக
பேணாது பெட்டார் உளர் நெஞ்சால் விழையாது வைத்துச் சொல் மாத்திரத்தால் விழைந்தவர் இவ்விடத்தே உளர் மற்று அவர்க் கண் காணாது அமைவில அவ்வுண்மையாற் பயன் யாது அவரைக் கண்கள் காணாது அமைகின்றன இல்லையாயின்
விளக்கம் செயலாற் பிரிந்து நின்றமையின் பேணாது என்றும் முன் நலம் பாராட்டிப் பிரிவச்சமம் வன்புறையும் கூறினாராகலின் பெட்டார் என்றும் கூறினாள்
இனிக கொண்கனை என்று பாடமாயின் என் கண்கள் தம்மைக் காணாது அமைகின்ற கொண்கனைத் தாம் காணாதமைகின்றனவில்லை இவ்வாறே தம்மை யொருவர் விழையாதிருக்கத் தாம் அவரை விழைந்தார் உலகத்துளரோ
வாராக்கால் துஞ்சா காதலர் வாராத ஞான்று அவர் வரவு பார்த்துத் துயிலா வரின் துஞ்சா வந்த ஞான்று அவர் பிரிவஞ்சித் துயிலா ஆயிடைக் கண் ஆரஞர் உற்றன ஆதலான் அவ்விருவழியும் என் கண்கள் பொறுத்தற்கரிய துன்பத்தினை உடைய
எம் போல் அறைபறை கண்ணார் அகத்து மறை பெறல் எம்போலும் அறைபறையாகிய கண்ணினையுடையார் தம் நெஞ்சின்கண் அடக்கிய மறையையறிதல் ஊரார்க்கு அரிதன்று இவ்வூரின்கண் உள்ளார்க்கு எளிது
இங்ஙனம் செய்யுள் விகாரமாக்காது அறைபறைக் கண்ணார் என்று பாடம் ஓதுவாரும் உளர் யான் மறைக்கவும் இவை வெளிப்படுத்தா நின்றன என்பதாம்
நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் என்னை நயந்தவர்க்கு அது பொழுது பிரிவை உடம்பட்ட நான் பசந்த என் பண்பு யார்க்கு உரைக்கோ அதனை ஆற்றாது இது பொழுது பசந்த என் இயல்பினை யார்க்குச் சொல்வேன்
விளக்கம் பிற என்பது அசைநிலை உடம்படாவழி ஒழிதல் குறித்துப் பிரிவுணர்த்தினராகலின் அவரன்புடையர் என்னும் கருத்தான் நயந்தவர் என்றும் இதுவே உடம்பாடாக மேலும் பிரிவு நிகழுமாகலின் இனி அவரைக் கூடுதலரிது என்னும் கருத்தான் நல்காமை என்றும் முன்னர் உடம்படுதலும் பின்னர் ஆற்றாது பசத்தலும் பிறர் செய்தனவல்ல என்பாள் பசந்த என் பண்பு என்றும் யான் செய்துகொண்ட துன்பத்தினை இனி ஒருவருக்குச் சொல்லலும் பழியாம் என்னும் கருத்தால் யார்க்கு உரைக்கோ
யான் ஆற்றியுளேனாகவும் பசப்பு இப் பசப்புத்தான் தந்தார் அவர் என்னும் தகையால் என்னையுண்டாக்கினார் அவர் என்னும் பெருமிதத்தான் என்மேனிமேல் இவர் தந்து ஊரும் என்மேனியை மேற்கொண்டு செலுத்தா நின்றது
கைம்மாறா நோயும் பசலையும் தந்து பிரிகின்ற ஞான்றே அவ்விரண்டற்கும் தலைமாறாக இக்காமநோயினையும் பசலையையும் எனக்குத் தந்து சாயலும் நாணும் அவர் கொண்டார் என் மேனியழகினையும் நாணினையும் அவர் கொண்டு போயினார்
யான் உள்ளுவன் அவர் சொற்களை யான் மனத்தால் நினையா நிற்பேன் உரைப்பது அவர் திறம் வாக்கால் உரைப்பதும் அவர் நல்திறங்களையே பசப்புக் கள்ளம் அங்ஙனம் செய்யாநிற்கவும் பசப்பு வந்து நின்றது இது வஞ்சனையாயிருந்தது
மெய் மற்றை மனவாக்குகளின் வழித்தாகலின் அதன் கண்ணும் வரற்பாற்றன்றாயிருக்க வந்தமையின் இதன் செயல் கள்ளமாயிருந்தது எனத்தான் ஆற்றுகின்றமை கூறியவாறாயிற்று
எம் காதலர் உவக்காண் செல்வார் பண்டும் நம் காதலர் உங்கேசெல்வாராக என் மேனி பசப்பு ஊர்வது இவக்காண் என்மேனி பசப்பூர்வது இங்கேயன்றோ
விளக்கு அற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் விளக்கினது மெலிவு பார்த்து நெருங்கி வரும் இருளேபோல கொண்கன் முயக்கு அற்றம் பார்க்கும் பசப்பு கொண்கன் முயக்கினது மெலிவு பார்த்து நெருங்கி வரும் இப்பசப்பு
புல்லிக் கிடந்தேன் புடை பெயர்ந்தேன் முன்னொரு ஞான்று காதலரைப் புல்லிக்கிடந்த யான் அறியாது புடை பெயர்ந்தேன் அவ்வளவில் பசப்பு அள்ளிக் கொள்வற்று அப்புடை பெயர்ந்த அளவிலே பசப்பு அள்ளிக் கொள்வது போல வந்து செறிந்தது
இவள் பசந்தாள் என்பது அல்லால் இவள் ஆற்றியிராது பசந்தாள் என்று என்னைப் பழி கூறுவதல்லது விளக்கம் இவளை அவர் துறந்தார் என்பார் இல் இவளை அவர் துறந்து போயினார் என்று அவரைக் கூறுவார் ஒருவருமில்லை
நயப்பித்தார் நன்னிலையர் ஆவர் எனின் இப்பிரிவை யானே உடம்படும் வகை சொல்லியவர் இன்று நின் கருத்தான் நல்ல நிலையினர் ஆவாராயின் என் மேனி பட்டாங்கு பசக்க என் மேனி பட்டதுபடப் பசப்பதாக
நயப்பித்தார் நல்காமை தூற்றார் எனின் அன்று தாம் குறை நயப்பித்துக் கூடியவர்க்கு இன்று நல்காமையை நட்டோர் தூற்றாராயின் பசப்பு எனப் பேர் பெறுதல் நன்றே பசப்புற்றாள் என வேற்றுமையானன்றிப் பசப்புந்தான் ஆயினாள் என ஒற்றுமையால் தாம் சொல்ல அப்பெயரைப் பெறுதல் எனக்கு நன்று
தாம் வீழப் பெற்றவர் தம்மாற் காதலிக்கப்படும் கணவர் தம்மைக் காதலிக்கப் பெற்ற மகளிர் பெற்றோரே காமத்துக் காழ்இல் கனி பெற்றாரன்றே காமநுகர்ச்சி என்னும் பரல் இல்லாத கனியை
அத்து அல்வழிக்கண் வந்தது முன்னை நல்வினை இல்வழிப் பெறப்படாமையின் பெற்றார் என்றும் அவரால் தடையின்றி நுகரப்படுதலின் காழில் கனி என்றும் கூறினாள்
வீழ்வார்க்கு வீழ்வார் அளிக்கும் அளி அறமும் பொருளும் நோக்கிப் பிரிந்தால் தம்மை இன்றியமையா மகளிர்க்கு அவரை இன்றியமையாக் கணவர் அளவறிந்து வந்து செய்யும் தலையளிவாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்று தன்னையே நோக்கி உயிர் வாழ்வார்க்கு வானம் அளவறிந்து பெய்தாற் போலும்
வீழுநர் வீழப்படுவார்க்கு அமையுமே தாம் விழையும் கணவரான் விழையப்படும் மகளிர்க்கு ஏற்புடைத்து வாழுநம் என்னும் செருக்கு காதலர் பிரிந்தாராயினும் நம்மை நினைந்து கடிதின் வருவர் வந்தால் நாம் இன்புற்று வாழ்தும் என்றிருக்கும் தருக்கு
காதலரை இயற்பழித்தலை அஞ்சி அவரருளின்மை மறைத்த நீ கடவுட் கற்பினையாகலின் கற்புடை மகளிரால் நன்கு மதிக்கப்படுதி என்ற தோழிக்குச் சொல்லியது
வீழப்படுவார் கற்புடை மகளிரால் நன்கு மதிக்கப்படுவாரும் தாம் வீழ்வார் வீழப்படார் எனின் கெழீஇயிலர் தாம் விரும்பும் கணவரான் விரும்பப் படாராயின் தீவினையாட்டியர்
நாம் காதல் கொண்டார் நமக்கு எவன் செய்ப நம்மால் காதல் செய்யப்பட்டவர் நமக்கு என்ன இன்பத்தைச் செய்வர் தாம் காதல் கொள்ளாக்கடை அவ்வாறே தாமும் நம்கண் காதல் செய்யாவழி
காமம் ஒரு தலையான் இன்னாது மகளிர் ஆடவர் என்னும் இரு தலையினும் வேட்கை ஒருதலைக் கண்ணேயாயின் அஃது இன்னாது காப்போல இருதலையானும் இனிது காவினது பாரம்போல இருதலைக்கண்ணும் ஒப்பின் அஃது இனிது
ஒருவர்கண் நின்று ஒழுகுவான் காமன் காமம் நுகர்தற்கு உரிய இருவரிடத்தும் ஒப்பநிற்றல் ஒழிந்து ஒருவரிடத்தே நின்று பொருகின்ற காமக் கடவுள் பருவரலும் பைதலும் காணான் கொல் அவ்விடத்துப் பசப்பானாய பருவரலும் படர் மிகுதியும் அறியான் கொல்லோ விளக்கம் விழைவும் வெறுப்பும் இன்றி எல்லார்கண்ணும் நிகழ்ந்தன அறிதற்குரிய கடவுளும் என்கண் வேறுபட்டான் இனி யான் உய்யுமாற என்னை
வீழ்வாரின் இன்சொல் பெறாது வாழ்வாரின் தம்மால் விரும்பப்படும் காதலர் திறத்துநின்றும்ஓர் இன்சொல்லளவும் பெறாதே பிரிவாற்றி உயிர் வாழ்கின்ற மகளிர் போல வன்கணார் உலகத்து இல் வன்கண்மையுடையார் இவ்வுலகத்து இல்லை
நசைஇயார் நல்கார் எனினும் என்னால் நச்சப்பட்ட காதல் என்மாட்டு அன்பிலரேயாயினும் அவர் மாட்டு இசையும் செவிக்கு இனிய அவர் திறத்துயாதானும் ஓர் சொல்லும் என் செவிக்கு இனியவாம்
உறார்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் நெஞ்சு நின்னோடு உறாதார்க்கு நின் நோயை உரைக்கலுற்ற நெஞ்சே கடலைச் செறாய் நீ ஆற்றாயாயினும் அரிதாய அதனையொழிந்து நினக்குத் துயரஞ் செய்கின்ற கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாய அஃது எளிது
விளக்கம் உரைக்கலுற்றது அளவிறந்த நோயகலானும் கேட்பார் உறவினராகலானும் அது முடிவதொன்று அன்று முடிந்தாலும் பயன் இல்லை என்பது கருதாது முயலாநின்றாய் என்னும் குறிப்பான் வாழிய என்றாள்
உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால் முன் கூடிய ஞான்றை இன்பத்தினைப் பிரிந்துழி நினைத்தாலும் அது பொழுது பெற்றாற்போல நீங்காத மிக்க மகிழ்ச்சியைத் தருதலால் கள்ளினும் காமம் இனிது உண்டுழியல்லது மகிழ்ச்சி செய்யாத கள்ளினும் காமம் இன்பம் பயத்தல் உடைத்து
தாம் வீழ்வார் நினைப்ப வருவது ஒன்று இல்தம்மால் விரும்பப் படுவாரைப் பிரிவின்கண் நினைத்தால் அந் நினைவார்க்கு அப்பிரிவின் வருவதோர் துன்பம் இல்லையாம் காமம் எனைத்து இனிது ஒன்றே காண் அதனால் காமம் எத்துணையேனும் இனிதொன்றே காண்
தும்மல் சினைப்பது போன்று கெடும் எனக்குத் தும்மல் எழுவது போன்று தோன்றிக் கெடாநின்றது நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் அதனால் காதலர் என்னை நினைப்ர் போன்று நினையாராகல் வேண்டும்
சேய்மைக்கண்ணராய கேளிர் நினைந்துழி அந்நினைக்கப்பட்டார்க்குத் தும்மல் தோன்றும் என்னும் உலகியல்பற்றித் தலைமகன் எடுத்துக் கொண்ட வினை முடிவது போன்று முடியாமை யுணர்ந்தாள் சொல்லியதாயிற்று
எம் நெஞ்சத்து அவர் ஓ உளரே எம்முடைய நெஞ்சத்து அவர் எப்பொழுதும் உளரேயாய் இராநின்றார் அவர் நெஞ்சத்து யாமும் உளேங்கொல் அவ்வகையே அவருடைய நெஞ்சத்தும் யாமும் உளமாதுமோ ஆகேமோ
தம் நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் தம்முடைய நெஞ்சின்கண்ணே யாம் செல்லாமல் எம்மைக் காவல் கொண்ட காதலர் எம் நெஞ்சத்து ஓவா வரல் நாணால்கொல் தாம் எம்முடைய நெஞ்சின்கண் ஒழியாது வருதலை நாணால்கொல்லோ
விளக்கம் ஒருவரைத் தம்கண் வருதற்கு ஒருகாலும் உடம்படாது தாம் அவர்கண் பலகாலுஞ்சேறல் நாணுடையார் செயலன்மையின் நாணார்கொல் என்றான்
யான் அவரொடு உற்ற நான் உள்ளே உளேன் யான் அவரோடு புணர்ந்த ஞான்றை இன்பத்தை நினைதலான் இத் துன்ப வெள்ளத்தும் உயிர் வாழ்கின்றேன் மற்று யான் என்னுளேன் அது இன்றாயின் வேறு எத்தால் உயிர் வாழ்வேன்
மறப்பு அறியேன் உள்ளினும் உள்ளம் சுடும் அவ்வின்பத்தை மறத்தலறியேனாய் இன்று உள்ளாநிற்கவும் பிரிவு என் உள்ளத்தைச் சுடா நின்றது மறப்பின் எவனாவன் அங்ஙனம் பிரிவாற்றாத யான் மறந்தால் இறந்த படாது உளேனாவது எத்தால்
எனைத்து நினைப்பினும் காயார் தம்மை யான் எத்துணையும் மிக நினைத்தாலும் அதற்கு வெகுளார் காதலர் செய்யும் சிறப்பு அனைத்து அன்றோ காதலர் எனக்குச் செய்யும் இன்பமாவது அவ்வளவன்றோ
வேறு அல்லம் என்பார் அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து முன்பெல்லாம் நாம் இருவரும் வேறல்லம் என்று சொல்லுவாரது அளியின்மையை மிகவும் நினைந்து என் இன்னுயிர் விளியும் எனது இனிய உயிர் கழியாநின்றது
மதி மதியே விடாது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்படாதி என் நெஞ்சின் இடைவிடாதிருந்தே விட்டுப் போயினாரை யான் என் கண்ணளவானாயினும் எதிர்ப்படும் வகை நீ படாதொழிவாயாக
காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு யான் வருந்துகின்றது அறிந்து அது தீரக் காதலர் விடுத்த தூதினைக் கொண்டு என் மாட்டு வந்த கனவினுக்கு விருந்து யாது செய்வேன் விருந்தாக யாதனைச் செய்வேன்
கயல் உண்கண் யான் இரப்பத் துஞ்சின் துஞ்சாது வருந்துகின்ற என் கயல் போலும் உண்கண்கள் யான் இரந்தால் துஞ்சுமாயின் கலந்தார்க்கு உயல் உண்மை சாற்றுவேன் கனவிடைக் காதல்ரைக் காண்பேன் கண்டால் அவர்க்கு யான் ஆற்றியுளேனாய தன்மையை யானே விரியச் சொல்வேன்
தூதர்க்குச் சொல்லாது யாம் அடக்குவனவும் சொல்லுவனவற்றுள்ளும் சுருக்குவனவற்றின் பரப்பு தோன்றச் சொல்வேன் என்னும் கருத்தால் சாற்றுவேன் என்றாள்
நனவினான் நல்காதவரை நனவின்கண் வந்து தலையளி செய்யாதாரை கனவினாற் காண்டலின் என் உயிர் உண்டு யான் கனவின் கண் கண்ட காட்சியானே என்னுயிர் உண்டாகா நின்றது
நனவினான் நல்காரை நாடித்தரற்கு நனவின்கண் வந்து தலையளி செய்யாதாரை அவர் சென்றுழி நாடிக் கொண்டு வந்து கனவு தருதலான் கனவினான் காமம் உண்டாகும் இக்கனவின்கண்ணே எனக்கு இன்பம் உண்டாகா நின்றது
நனவினான் கண்டதூஉம் இனிது ஆங்கே முன் நனவின்கண் அவரைக் கண்டு நுகர்ந்த இன்பந்தானும் இனிதாயிற்று அப்பொழுதே கனவும் தான் கண்டபொழுது இனிது இன்று கனவின்கண் கண்டு நுகர்ந்த இன்பமும் அக் கண்டபொழுதே இனிதாயிற்று
நனவென ஒன்று இல்லையாயின் நனவு என்று சொல்லப்படுகின்ற ஒரு பாவி இல்லையாயின் கனவினான் காதலர் நீங்கலர் கனவின்கண் வந்து கூடிய காதலர் என்னைப் பிரியார்
நனவினான் நல்காக் கொடியார் ஒரு ஞான்றும் நனவின்கண் வந்து தலையளி செய்யாது கொடியவர் கனவினான் எம்மைப் பீழிப்பது என் நாள்தோறும் கனவின்கண் வந்து எம்மை வருத்துவது எவ்வியைபு பற்றி
விளக்கம் பிரிதலும் பின் நினைந்து வாராமையும் நோக்கி கொடியார் என்றும் கனவில் தோள்மேலராய் விழித்துழிக் கரத்தலின் அதனானும் துன்பமாகாநின்றது என்பாள் பீழிப்பது என்றும் கூறினாள்
துஞ்சுங்கால் தோள் மேலராகி என் நெஞ்சு விடாது உறைகின்ற காதலர் யான் துஞ்சும் பொழுது வந்து என் தோள் மேலராய் விழிக்குங்கால் விரைந்து நெஞ்சத்தராவர் பின் விழிக்கும் பொழுது விரைந்து பழைய நெஞ்சின் கண்ணராவர்
கனவினான் காதலர்க் காணாதவர் தமக்கு ஒரு காதலர் இன்மையின் அவரைக் கனவிற் கண்டறியாத மகளிர் நனவினான் நல்காரை நோவர் தாம் அறிய நனவின் கண் வந்து நல்காத நம் காதலரை அன்பிலர் என நோவா நிற்பர்
இதுவும் அது இவ்வூரவர் நனவினான் நம்நீத்தார் என்பார் மகளிர் நனவின்கண் நம்மை நீத்தார் என்று நம் காதலரைக் கொடுமை கூறாநிற்பார் கனவினான் காணார்கொல் அவர் கனவின்கண் நீங்காது வருதல் கண்டறியாரோ
விளக்கம் என்னொடு தன்னிடை வேற்றுமை இன்றாயின் யான் கண்டது தானும் கண்டமையும் அது காணாது அவரைக் கொடுமை கூறுகின்றமையின் அயலாளே யாம் என்னும் கருத்தால் இவ்வூரவர் என்றாள்
பொழுது பொழுதே நீ மாலையோ அல்லை நீ முன்னாள்களின் வந்த மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிர் உண்ணும் வேலை இருந்த ஆற்றான் அந்நாள் காதலரை மணந்த மகளிர் உயிரையுண்ணும் இறுதிக்காலமாய் இருந்தாய்
மருள் வாலை மயங்கிய மாலாய் புன்கண்ணை நீயும் எம்போலப் புன்கணுடையையாயிருந்தாய் நின் துணை எம் கேள்போல் வன்கண்ணதோ நின் துணையும் எம் துணைபோல வன்கண்மையுடையதோ
பனி அரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை காதலர் கூடிய நாளெல்லாம் என்முன் நடுக்கம் எய்திப் பசந்துவந்த மாலை துனி அரும்பித் துன்பம் வளர வரும் இந்நாள் எனக்கு இறந்து பாடு வந்து தோன்றி அதற்கு உளதாம் துன்பம் ஒருகாலைக்கு ஒரு கால் மிக வாரா நின்றது
விளக்கம் கூடிய ஞான்று பிரிவர் என்று அஞ்சப்பண்ணிய காலை அஃது ஒழிந்து இஞ்ஞான்று கங்குல் வெள்ளத்திற்குக் கரையாய் வாராநின்றது என்னும் கருத்தால் நன்று என்கொல் என்றும் கூடிய ஞான்று இன்பம் செய்து வந்த மாலை அஃது ஒழிந்து இஞ்ஞான்றும் அளவில் துன்பஞ் செய்யாநின்றது என்னும் கருத்தால் பகை எவன்கொல்
மாலை நோய் செய்தல் முன்னெல்லாம் எனக்கு நட்பாய் இன்பஞ் செய்து போந்த மாலை இன்று பகையாய்த் துன்பஞ் செய்தலை மணந்தார் அகலாத காலை அறிந்தது இலேன் காதலர் பிரிதற்கு முன்னே அறியப் பெற்றிலேன்
இந்நோய் இக்காம நோயாகிய பூ காலை அரும்பி காலைப் பொழுதின்கண் அரும்பி பகல் எல்லாம் போது ஆகி பகற்பொழுதெல்லாம் பேரரும்பாய் முதிர்ந்து மாலை மலரும் மாலைப் பொழுதின் கண் மலராநிற்கும்
விளக்கம் துயிலெழுந்த பொழுதாகலின் கனவின் கண் கூட்டம் நினைந்து ஆற்றுதல்பற்றி காலை அரும்பி என்றும் பின் பொழுது செலச்செல அது மறந்து பிரிவுள்ளி ஆற்றாளாதல் பற்றிப் பகலெல்லாம் போதாகி என்றும் தத்தம் துணையை உள்ளி வந்து சேரும் விலங்குகளையும் மக்களையும் கண்டு தான் அக்காலத்தின் நுகர்ந்த இன்பம் நினைந்து ஆற்றாமை மிகுதிபற்றி மாலை மலரும் என்றும் கூறினாள்
ஆயன் குழல் முன்னெல்லாம் இனிதாய்ப் போந்த ஆயன் குழல் அழல் போலும் மாலைக்குத் தூதாகி இது பொழுது அழல்போலச் சுடுவதாய மாலைக்குத் தூதுமாய் கொல்லும் படை அது வந்து என்னைக் கொல்வுழிக் கொல்லும் படையும் ஆயிற்று
இதற்கு முன்னெல்லாம் யானே மயங்கி நோயுழந்தேன் மதி மருண்டு மாலை படர்தரும் போழ்து இனிக் கண்டாரும் மதி மருளும் வகை மாலை வரும்பொழுது பதி மருண்டு பைதல் உமக்கும் இப்பகுதியெல்லாம் மயங்கி நோயுழக்கும்