sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மாயா என் உயிர் காதலர் பிரிவைப் பொறுத்த இறந்துபடாதிருந்த என் உயிர் பொருண்மாலையாளரை உள்ளி மருள் மாலை மாயும் இன்று பொருளியல்பே தமக்கியல்பாக உடையவரை நினைந்து இம்மயங்கும் மாலைக்கண்ணே இறந்துபடாநின்றது
விளக்கம் குறித்த பருவம் கழியவும் பொருள் முடிவு நோக்கி வாராமையின் சொல் வேறுபடாமையாகிய தம்மியல்பு ஒழிந்தவர் அப்பொருளியல்பே தம் இயல்பாயினார் காலம் இதுவாயிற்று இனி நீ சொல்கின்றவாற்றால் பயனில்லை என்பதாம்
பசந்து பணி வாரும் கண் பசப்பெய்தன்மேல் நீர் வார்கின்ற நின் கண்கள் நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும் நம்மால் நயக்கப்பட்டவரது நல்காமையைப் பிறர்க்குச் சொல்லுவது போல நின்றன இனி நீ ஆற்றல் வேண்டும்
மணந்த நாள் வீங்கிய தோள் காதலர் மணந்த ஞான்று இன்ப மிகுதியால் பூரித்த நின் தோள்கள் தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும் இன்று அவர் பிரிந்தமையை விளங்க உணர்த்தவதுபோல மெலியா நின்றன இது தகாது
விளக்கம் அன்றும் அவ்வாறு பூரித்து இன்றும் இவ்வாறு மெலிந்தால் இரண்டும் கண்டவர் கடிதின் அறிந்து அவரைத் தகவின்மை கூறுவர் என்பதாம்
துணை நீங்கித் தொல்கவின் வாடிய தோள் அன்றும் தம் துணைவர் நீங்குதலான் அவரால் பெற்ற செயற்கை அழகே அன்றி பழைய இயற்கை அழகும் இழந்த இத்தோள்கள் பணை நீங்கிப் பைந்தொடி சோரும்
அன்றும் பிரிந்தார் என்று அவரன்பின்மை உணர்த்தி இன்றும் குறித்த பருவத்து வந்திலர் என்று அவர் பொய்ம்மை உணர்த்தா நின்றன இனி அவற்றைக் கூறுகின்றார்மேல் குறை உண்டோ
கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் கவவுக்கை நெகிழினும் ஆற்றாதாட்கு இக்கால நீட்டத்து என்னாம் என்று நினையாத கொடியாரது கொடுமையைத் தாமே சொல்லாநின்றன தொடியொடு தொல் கவின் வாடிய தோள் வளைகளும் கழன்று பழைய இயற்கை அழகும் இழந்த இத்தோள்கள் இனி அதனை யாம் மறைக்குமாறு என்னை
தான் ஆற்றுதற் பொருட்டு இயற்பழித்த தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது தொடியொடு தோற்நெகிழயான் ஆற்றவும் என்வயத்தவன்றித் தொடிகள் கழலுமாறு தோள்கள் மெலிய அவரைக் கொடியர் எனக்கூறல் நொந்து நோவல் அவற்றைக் கண்டு நீ அவரைக் கொடியர் எனக் கூறுதலைப் பொறாது யான் என்னுள்ளே நோவா நின்றேன்
நெஞ்சே நெஞ்சே கொடியார்க்கு என் வாடு தோள் பூசல் உரைத்து இவர் கொடியார் என்கின்றவர்க்கு நீ சென்று என் மெலிகின்ற தோளினாள் விளைகின்ற ஆரவாரத்தைச் சொல்லி பாடு பெறுதியோ ஒரு மேம்பாடு எய்தவல்லையோ
நின்னுரை கேட்டலும் அவர் வருவர் வந்தால் இவையெல்லாம் நீங்கும் நீங்க அஃது எனக்குக் காலத்தினாற்செய்த நன்றியாமாகலின் அதன் பயனெல்லாம் எய்துதி என்னும் கருத்தால் பாடு பெறுதியோ
முயங்கிய கைகளை ஊக்க தன்னை இறுக முயங்கிய கைகளை இவட்கு நோம் என்று கருதி ஒரு ஞான்று யான் நெகிழ்ந்தேனாக பைந்தொடி பேதை நுதல் பசந்தது அத்துணையும் பொறாது பைந்தொடிகளை அணிந்த பேதையது நுதல் பசந்தது அப்பெற்றித்தாய நுதல் இப்பிரிவிற்கு யாது செய்யுமோ
முயக்கிடைத் தண் வளி போழ அங்ஙனம் கைகளை ஊக்குதலான் அம் முயக்கிடையே சிறுகாற்று நுழைந்ததாக பேதை பெருமழைக்கண் பசப்புற்ற அத்துணையிடையீடும் பொறாது பேதையுடைய பெரிய மழைக்கண்கள் பசப்புற்றன அத்தன்மையாவன கண்கள் மலைகளும் காடும் நாடுமாய இவ்விடையீடுகளையெல்லாம் யாங்ஙனம் பொறுத்தன
விளக்கம் அது கைகளை ஊக்க அவ்வளவில் பசந்தது யான் கைகளையும் ஊக்கி மெய்களும் நீங்கிச் சிறுகாற்று ஊடறுக்கும் துணையும் பசந்திலன் எனத் தன் வன்மையும் தன் மென்மையும் கருதி வெள்கிற்று என்பதாம்
நெஞ்சே நெஞ்சே எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து ஒன்று இவ்வெவ்வநோயினைத் தீர்க்கும் மருந்தாவதொன்றனை எனைத்து ஒன்றும் நினைத்துச் சொல்லாய் யான் அறியுமாற்றலிலன் எத்தன்மையது யாதொன்றாயினும் நீ அறிந்து எனக்குச் சொல்
என் நெஞ்சு வாழி என் நெஞ்சே வாழ்வாயாக காதல் இலராக நீ நோவது அவா நம்கண் காதல் இலராகவும் நீ அவர் வரவு நோக்கி வருந்துதற்கு ஏது பேதைமை நின் பேதைமையே பிறிதில்லை
விளக்கம் நம்மை நினையாமையின் நங்கண் காதல் இலர் என்பது அறியலாம் அஃதறியாமை மேலும் அவர்பால் செல்லக் கருதாது அவர் வரவு பார்த்து வருந்தா நின்றாய் இது நீ செய்து கொள்கின்றது என்னும் கருத்தால் பேதைமை என்றாள்
நெஞ்சே இருந்து உள்ளிப் பரிதல் என் நெஞ்சே அவர்பால் செல்வதும் செய்யாது ஈண்டு இறந்துபடுவதும் செய்யாதிருந்து அவர் வரவு நினைந்து நீ வருந்துகின்றது என்னை
நெஞ்சே கண்ணும் கொளச் சேறி நெஞ்சே நீஅவர்பாற் சேறலுற்றாயாயின் இக்கண்களையும் உடன் கொண்டு செல்வாயாக இவை அவர்க் காணல் உற்று என்னைத் தின்னும் அன்றி நீயே சேறியாயின் இவைதாம் காட்சி விதுப்பினால் அவரைக் காண்டல்வேண்டி நீ காட்டு என்று என்னைத் தின்பன போன்று நலியா நிற்கும்
நெஞ்சே நெஞ்சே யாம் உற்றால் உறாஅதவர்யாம் தம்மையுறத் தாம் உறாத நம் காதலரை செற்றாரெனக் கைவிடல் உண்டோ வெறுத்தார் என்று கருதிப் புலந்து கைவிட்டிருக்கும் வலி நமக்குண்டோ
என் நெஞ்சே கலந்து உணர்த்தும் காதலர்க்கண்டால் புலந்து உணராய் யான் தம்மொடு புலந்தால் அப்புலவியைக் கலவிதன்னானே நீக்கவல்ல காதலரைக் கண்டால் பொய்யேயாயினும் ஒருகால் புலந்து பின்னதனை நீக்க மாட்டாய் பொய்க்காய்வு காய்தி அதுவும் மாட்டா நீ இப்பொழுது அவர் கொடியர் எனப் பொய்க் காய்வு காயா நின்றாய் இனி இதனை ஒழிந்து அவர்பாற் செல்லத் துணிவாயாக
நல் நெஞ்சே நல்ல நெஞ்சே ஒன்று காமம் விடு ஒன்றின் நாண் விடமாட்டாயாயின் காமவேட்கையை விடு ஒன்று நாண் விடு ஒன்றின் அது விடமாட்டாயாயின் நாணினை விடு இவ்விரண்டு யானோ பொறேன் அன்றியே இரண்டும் விடாமை நின் கருத்தாயின் ஒன்றற்கொன்று மறுதலையாய இவ்விரண்டனையும் உடன் தாங்கும் மதுகை யான் இலன்
விளக்கம் யானோ என்னும் பிரிநிலை நீ பொறுப்பினும் என்பதுபட நின்றது நல்நெஞ்சே என்றது இரண்டையும் விடாது பெண்மையை நிலைபெறுத்தலின் நல்லை என்னும் குறிப்பிற்று
என் நெஞ்சு என் நெஞ்சே அவர் பிரிந்து நல்கார் என்று அவர் இவ்வாற்றாமையை அறியாமையின் நொந்து வந்து தலையளி செய்யாராயினார் என்று கருதி பிரிந்தவர்பின் ஏங்கிச் செல்வாய் பேதை அறிவித்தற் பொருட்டு நம்மைப் பிரிந்து போயவர்பின் ஏங்கிச் செல்லலுற்ற நீ யாதும் அறியாய்
என் நெஞ்சு என் நெஞ்சே காதலவர் உள்ளத்தாராக காதலர் நின்னகத்தாராக நீ உள்ளி யாருழைச் சேறி முன்பெல்லாம் கண்டு வைத்து இப்பொழுது நீ புறத்துத் தேடிச் செல்கின்றது யாரிடத்து
துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா நம்மைக் கூடாவண்ணம் துறந்துபோயினாரை நாம் அகத்து உடையேமாக இன்னும் கவின் இழத்தும் முன் இழந்த புறக்கவினேயன்றி நின்ற அகக்கவினும் இழப்போம்
அவர் நம்மைத் துன்னாமல் துறந்தார் ஆகவும் நாம் அவரை மறத்தல் மாட்டேமாகவும் போன பொய்க்கவினே அன்றி நிறன் நிறையும் இழப்போம் என்பதாம்
நாணுத்தாழ் வீழ்த்த நிறை என்னும் கதவு நாணாகிய தாழினைக் கோத்த நிறை என்னும் கதவினை காமக் கணிச்சி உடைக்கும் காம வேட்கையாகிய கணிச்சி முரியாநின்றது இனி அவை நிற்றலும் இல்லை யான் ஆற்றலும் இல்லை
நானுள்ள துணையும் நிறையழியாதாகலின் அதனைத் தாழாக்கியும் அகத்துக் கிடந்தன பிறர் கொள்ளாமற் காத்தலின் நிறையைக் கதவாக்கியும் வலியவாய்த் தாமாக நீங்காத அவ்விரண்டனையும் ஒருங்கு நீக்கலின் தன் காம வேட்கையைக் கணிச்சியாக்கியும் கூறினாள்
யாமத்தும் என் நெஞ்சத்தைத் தொழில் ஆளும் எல்லாரும் தொழிலொழியும் இடையாமத்தும் என் நெஞ்சத்தை ஒறுத்துத் தொழில் கொள்ளா நின்றது காமம் என ஒன்று கண் இன்று ஆகலாற் காமம் என்று சொல்லப்பட்ட ஒன்று கண்ணோட்டம் இன்றாயிருந்தது
தலைமகன்பாற் செலவிடுத்தல் தாயைப் பணி கோடல் உலகியலன்மையின் காமம் என ஒன்று என்றும் அது தன்னைக் கொள்கின்றது அளவறியாது கோடலின் கண்ணின்று என்றும் கூறினாள்
காமத்தை யான் மறைப்பேன் இக்காமத்தை யான் என்னுள்ளே மறைக்கக் கருதுவேன் குறிப்பு இன்றித் தும்மல் போல் தோன்றிவிடும் அதனாலென் இஃது என் கருத்தின் வாராது தும்மல்போல வௌப்பட்டே விடா நின்றது
யான் நிறையுடையேன் என்பேன் இன்றினூங்கெல்லாம் யான் என்னை நிறையுடையேன் என்று கருதியிருந்தேன் என் காமம் மறை இறந்து மன்றுபடும் இன்று என் காமம் மறைத்தலைக் கடந்து மன்றின்கண் வௌப்படா நின்றது
தம்மை அகன்று சென்றார்பின் செல்லாது தாமும் அகன்று நிற்கும் நிறையுடைமை காமநோய் உற்றார் அறிவது ஒன்று அன்று காம நோயினை உறாதார் அறிவதொன்று அன்றி உற்றார் அறிவதொன்று அன்று
செற்றவர் பின் சேறல் வேண்டி என்னை அகன்று சென்றார் பின்னே யான் சேறலை வேண்டதலான் என்னை உற்ற துயர் எற்று அளித்து என்னை உற்ற துயர் எத்தன்மையது
பேணியார் காமத்தாற் பெட்ப செயின் நம்மால் விரும்பப்பட்டவர் வந்து காமத்தால் நாம் விரும்பியவற்றைச் செய்யுமளவில் நாண் என ஒன்றோ அறியலம் நாண் என்றொன்றையும் அறிய மாட்டேமாயிருந்தோம்
நம் பெண்மை உடைக்கும் படை நம் நிறையாகிய அரணை அழிக்கும் தானை பல் மாயக் கள்வன் பணி மொழியன்றோ பல பொய்களை வல்ல கள்வனுடைய தாழ்ந்த சொற்களன்றோ
வந்தாற் புலக்கக் கடவேம் என்றும் புலந்தால் அவன் சொற்களானும் செயல்களானும் நீங்கேம் என்றும் இவை முதலாக எண்ணிக் கொண்டிருந்தன யாவும் காணாது கலவிக் கண் தன்னினும் முற்படும் வகை வந்து தோன்றினான் என்பாள் பல் மாயக் கள்வன் என்றாள்
இதுவும் அது புலப்பல் எனச் சென்றேன் அவர் வந்த பொழுது புலக்கக் கடவேன் என்று கருதி முன் நில்லாது பிறிதோரிடத்துப் போயினேன் நெஞ்சம் கலத்தலுறுவது கண்டு புல்லினேன் போயும் என் நெஞ்சம் நிறையின் நில்லாது அறைபோய் அவரோடு கலத்தல் தொடங்குதலை அறிந்து இனி அது வாயாது என்று புல்லினேன்
போய நாள்கள் சுவரின்கண் இழைத்தவற்றைத் தொட்டு எண்ணுதலான் என் விரல்கள் தேய்ந்தன கண்ணும் வாள் அற்றுப் புற்கென்ற அதுவேயன்றி அவர் வரும் வழிபார்த்து என் கண்களும் ஔயிழந்து புல்லியவாயின இவ்வாறாயும் அவர் வரவு உண்டாயிற்றில்லை
இலங்கு இழாய் விளங்காநின்ற இழையினை யுடையாய் இன்று மறப்பின் காதலரை இன்று யான் மறப்பேனாயின் மேல் காரிகை நீத்து என்தோள் கலங்கழியும் மேலும் காரிகை என்னை நீப்ப என் தோள்கள் வளை கழல்வனவாம்
உரன் நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார் இன்பம் நுகர்தலை நச்சாது வேறலை நச்சி நாம் துணையாதலை இகழ்ந்து தம் ஊக்கம் துணையாகப் போனார் வரல் நசைஇ இன்னும் உளேன் அவற்றை இகழ்ந்து ஈண்டு வருதலை நச்சுதலான் யான் இவ் வெல்லையினும் உளேனாயினேன்
பிரிந்தார் கூடிய காமம் வரவு உள்ளி நீங்கிய காமத்தராய் நம்மைப் பிரிந்து போயவர் மேற்கூறிய காமத்துடனே நம்கண் வருதலை நினைந்து என் நெஞ்சு கோடு கோடு ஏறும் என் நெஞ்சு வருத்தமொழிந்து மேன்மேற் பணைத்தெழாநின்றது
கண் ஆரக் கொண்கனைக் காண்க என் கண்கள் ஆரும் வகை என் கொண்கனை யான் காண்பேனாக கண்ட பின் என் மென்தோள் பசப்பு நீங்கும் அங்ஙனம் கண்டபின் என் மெல்லிய தோள்களின் கண்பசப்புத் தானே நீங்கும்
கொண்கண் ஒருநாள் வருக இத்துணைநாளும் வாராக் கொண்கன் ஒருநாள் என்கண் வருவானாக பைதல் நோயெல்லாம் கெடப் பருகுவன் வந்தால் பையுளைச் செய்கின்ற இந்நோயெல்லாம் கெட அவ்வமிழ்தத்தை வாயில்கள் ஐந்தானும் பருகக் கடவேன்
வேந்தன் வினை கலந்து வென்று ஈக வேந்தன் வினை செய்தலைப் புரிந்து வெல்வானாக மனை கலந்து மாலை விருந்து அயர்கம் யாமும் மனைவியைச் சென்று கூடி ஆண்டை மாலைப்பொழுதிற்கு விருந்து அயர்வேமாக
தலைமகனைக் கூறாது வேந்தன் வெல்க என்றும் மனை கலந்து என்றும் மாலைப் பொழுதின்கண் விருந்தயர்க என்றும் வந்த அவ்வுரைதானே அது கூடாமைக்குக் கரியாயிற்று
சேண் சென்றார் வருநாள் வைத்து ஏங்குபவர்க்கு சேணிடைச் சென்ற தம் காதலர் மீண்டுவரக் குறித்தநாளை உட்கொண்டு அது வரும் துணையும் உயிர்தாங்கி வருந்தும் மகளிர்க்கு ஒரு நாள் எழுநாள் போல் செல்லும் ஒரு நாள் பல நாள் போல நெடியதாகக் காட்டும்
கரப்பினும் நீ சொல்லாது மறைத்தாயாயினும் எல்லா கை இகழ்ந்து அதற்கு உடம்படாதே நின்னைக் கைகடந்து நின் உண்கண் உரைக்கலுறுவது ஒன்று உண்டு நின் உண்கண்களே எனக்குச் சொல்லல் உறுவதொரு காரியமுண்டாய் இரா நின்றது இனி அதனை நீயே தௌயச் சொல்வாயாக
தன்கண் பிரிதற்குறிப்புளதாகக் கருதி வேறுபட்டாளது வேறுபாடு குறிப்பான் அறிந்து அவட்குத் தன் பிரியாமைக் குறிப்பு அறிவுறுத்தவாறு
என் கண்ணிறைந்த அழகினையும் வேயையொத்த தோளினையும் உடைய நின் பேதைக்கு பெண் நிறைந்த நீர்மை பெரிது பெண்பாலரிடத்து நிறைந்த மடமை அவ்வளவன்றி மிகுந்தது
கோக்கப்பட்ட பளிங்கு மணியகத்துக் கிடந்து புறத்துப் புலனாம் நூல் போல மடந்தை அணியில் திகழ்வது ஒன்று உண்டு இம்மடந்தையது அணியகத்துக் கிடந்து புறத்துப் புலனாகின்றதொரு குறிப்பு உண்டு
முகை மொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் முகையது முகிழ்ப்பினுளதாய்ப் புறத்துப் புலனாகாத நாற்றம் போல பேதை நகை மொக்குள் உள்ளது ஒன்று உண்டு நின் பேதை என்னோடு நகக் கருதும் நகையது முகிழ்ப்பினுளதாய்ப் புறத்துப் புலனாகாததோர் குறிப்பு உண்டு
செறி தொடி செய்து இறந்த கள்ளம் நெருங்கிய வளைகளையுடையாள் என்கண் இல்லாத தொன்றனை உட்கொண்டு அது காரணமாக என்னை மறைத்துப் போன குறிப்பு உறுதுயர் தீர்க்கும் மருந்து ஒன்று உடைத்து
தண்ணந்துறைவன் தணந்தமை குளிர்ந்த துறையை உடையவன் நம்மை மெய்யாற் கூடியிருந்தே மனத்தாற்பிரிந்தமையை நம்மினும் வளைமுன்னம் உணர்ந்த அவன் குறிப்பான் அறிதற்குரிய நம்மினும் இவ்வளகைள் முன்னே அறிந்தன
விளக்கம் கருத்து நிகழ்ந்ததாகலின் தணந்தமை என்றும் யான் தௌய உணர்தற்கு முன்னே தோள்கள் மெலிந்தன என்பாள் அதனை வளைமேலேற்றி அது தன்னை உணர்வு உடைத்தாக்கியும் கூறினாள்
எம் காதலர் சென்றார் நெருநற்று எம் காதலர் பிரிந்து போயினார் நெருநற்றே யாமும் மேனிபசந்து எழுநாளேம் அப்பிரிவிற்கு யாமும் மேனி பசந்து எழுநாள் உடையமாயினேம்
விளக்கம் நெருநற்றுச் செய்த தலையளியாற் பிரிவு துணியப்பட்டது என்பாள் நெருநற்றுச் சென்றார் என்றும் அதனை ஐயுற்றுச் செல்கின்றது ஏழு நாளுண்டாகலின் அன்றே மேனி பசந்தது என்பாள் மேனி பசந்து எழுநாளேம் என்றும் கூறினாள்
யான் அது தௌவித்தவழித் தௌயாது தொடி நோக்கி அவா பிரிய யான் ஈண்டிருப்பின் இவை நில்லா எனத் தன் தொடியை நோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அதற்கு ஏதுவாக இவை மெலியும் எனத் தன் மென்தோள்களையும்
காமநோய் கண்ணினால் சொல்லி இரவு மகளிர்தம் காம நோயினைத் தோழியர்க்கும் வாயாற் சொல்லாது கண்ணிற் சொல்லி அது தீர்க்கவேண்டும் என்று அவரை இரவாது உடன்போதல் குறித்துத் தம் அடியினை இரத்தல் பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்து என்ப தமக்கு இயல்பாகிய பெண்மை மேலும் ஒரு பெண்மை உடைத்து என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர்
விளக்கம் தலைமகளது உடன் போதல் துணிபு தோழியால் தௌந்தானாகலின் தன் பிரிவின்மைக் குறிப்பினை அறிவுறுப்பான் அவள் பெண்மையினைப் பிறர்மேலிட்டு வியந்து கூறியவாறு
உள்ளக்களித்தலும் நினைந்த துணையானே களிப்பெய்தலும் காண மகிழ்தலும் கண்ட துணையானே மகிழ்வெய்தலும் கள்ளுக்கு இல் காமத்திற்கு உண்டு கள்ளுண்டார்க்கு இல்லை காமம் உடையார்க்கு உண்டு
மகளிர்க்குக் காமம் பனையளவினும் மிக உண்டாமையின் தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் அவரால் தம் காதலரோடு தினையளவும் ஊடுதல் செய்யாமை வேண்டப்படும்
பேணாது பெட்பவே செய்யினும் நம்மை அவமதித்துத் தான் செய்ய வேண்டியனவே செய்யுமாயினும் கொண்கனைக் கண் காணாது அமையல கொண்கனை என் கண்கள் காணாது அமைகின்றன இல்லை
தோழி தோழீ ஊடற்கண் சென்றேன் காதலரைக் காணாமுன் அவர்செய்த தவற்றைத் தன்னோடு நினைந்து யான் அவரோடு ஊடுதற்கண்ணே சென்றேன் என் நெஞ்சு அது மறந்து கூடற்கண் சென்றது கண்டபின் என் நெஞ்சு அதனை மறந்து கூடுதற்கண்ணே சென்றது
எழுதுங்கால் கோல் காணாக் கண்ணேபோல் முன்னெல்லாங் கண்டிருந்தும் எழுதுங்காலத்து அஞ்சனக் கோலின் இயல்பு காணமாட்டாத கண்ணேபோல கொண்கன் பழி கண்டவிடத்துக் காணேன் கொண்கனது தவறு காணாதவிடத்தெல்லாம் கண்டிருந்து அவனைக் கண்ட விடத்துக் காணமாட்டேன்
காணுங்கால் தவறாய காணேன் கொண்கனை யான் காணும் பொழுது அவன் தவறாயவற்றைக் காண்கின்றிலேன் காணாக்கால் தவறல்லவை காணேன்காணாத பொழுது அவையேயல்லது பிறவற்றைக் காண்கின்றிலேன்
உய்த்தல் அறிந்து புனல் பாய்பவரே போல் தம்மை ஈர்த்துக் கொண்டு போதல் அறிந்துவைத்து ஒழுகுகின்ற புனலுட் பாய்வார் செயல் போல பொய்த்தல் அறிந்து புலந்து என்
பொய்த்தல் அறிந்தென் என்பது படாமையின் உய்த்தலறிய ஓடும் நீருட் பாய்வார் போல முடிவறியப் பண்டொருகாற் புலந்து முடியாமை அறிந்தேன் இனி அது செயற்பாற்றன்று என உரைக்க
கள்வ வஞ்சக களித்தார்க்கு இளித்தக்க இன்னா செயினும் கள் அற்றே தன்னை உண்டு களித்தார்க்கு இளிவரத்தக்க இன்னாதவற்றைச் செயினும் அவரால் மேன்மேல் விரும்பப்படுவதாய கள்ளுப் போலும் நின் மார்பு எங்கட்கு நின் மார்பு
காமம் மலரினும் மெல்லியது காம இன்பம் மலரினும் மெல்லியதாயிருக்கும் அதன் செவ்வி தலைப்படுவார் சிலர் அங்ஙனம் மெல்லியதாதலை யறிந்து அதன் செவ்வியைப் பெறுவார் உலகத்துச் சிலர்
குறிப்பும் வேட்கையும் நுகர்சியும் இன்பமும் ஒரு காலத்தின்கண்ணே ஒத்து நுகர்தற்குரியார் இருவர் அதற்கு ஏற்ற இடனும் காலமும் உபகரணங்களும் பெற்றுக் கூடி நுகர வேண்டுதலின் அதன் செவ்வி தலைப்படுவார் சிலர் என்றும் அவற்றுள் யாதானும் ஒன்றனாற் சிறிது வேறுபடினும் வாடுதலின் மலரினும் மெல்லியது என்றும் கூறினான்
கண்ணின் துனித்தேகாதலி முன்னொரு ஞான்று புல்லல் விதுப்பினாற் சென்ற என்னொடு தன் கண் மாத்திரத்தான் ஊடி புல்லுதல் என்னினும் தான் விதுப்பு உற்றுக் கலங்கினாள் புல்லுதலை என்னினும் தான் விதும்பலால் அது தன்னையும் அப்பொழுதே மறந்து கூடிவிட்டாள் அதனால் யான் இத்தன்மையேனாகவும் விதுப்பின்றி ஊடி நிற்கின்ற இவள் அவளல்லள்
நெஞ்சு நெஞ்சே அவர் நெஞ்சு அவர்க்கு ஆதல் கண்டும் அவருடைய நெஞ்சு நம்மை நினையாது அவர்க்காய் நிற்றல் கண்டு வைத்தும் நீ எமக்கு ஆகாதது எவன் நீ எமக்காய் நில்லாது அவரை நினைத்தற் காரணம் யாது
என் நெஞ்சு என் நெஞ்சே உறாதவர்க்கண்ட கண்ணும் மேலும் நம்மாட்டு அன்புடையராகாதவரை உள்ளவாறு அறிந்த இடத்தும் செறார் என அவரைச்சேறி நாம் சென்றால் வெகுளார் என்பது பற்றி நீ அவர் மாட்டுச் செல்லாநின்றாய் இப்பெற்றியது மேலும் ஓர் அறியாமையுண்டோ
நெஞ்சே நெஞ்சே நீ பெட்டாங்கு அவர்பின் செலல் என்மாட்டு நில்லாது நீ விரும்பியவாறே அவர் மாட்டுச் செல்லுதற்குக் காரணம் கெட்டார்க்கு நட்டார் இல் என்பதோ
விளக்கம் என்னை விட்டு அவர்மாட்டுச் சேறல் நீ பண்டே பயின்றது என்பாள் பெட்டாங்கு என்றும் தான் இதுபொழுது மானமிலளாகலின் கெட்டார்க்கு என்றும் கூறினாள்
நெஞ்சே நெஞ்சே துனி செய்து மற்றுத் துவ்வாய் நீ அவரைக் கண்ட பொழுதே இன்பம் நுகரக் கருதுவதல்லது அவர் தவறு நோக்கி முன் புலவியை உண்டாக்கி அதனை அளவறிந்து பின் நுகரக் கருதாய் இனி அன்ன நின்னொடு சூழ்வார் யார் ஆகலான் இனி அப்பெற்றிப்பட்டவற்றை நின்னொடு எண்ணுவார் யார்
பெறாமை அஞ்சும் காதலரைப் பெறாத ஞான்று அப்பெறாமைக்கு அஞ்சாநின்றது பெறின் பிரிவு அஞ்சும் பெற்றக்கால் வரக்கடவ பிரிவினை உட்கொண்டு அதற்கு அஞ்சா நின்றது என் நெஞ்சு அறா இடும்பைத்து ஆகலான் என் நெஞ்சம் எஞ்ஞான்றும் நீங்காத இடும்பையை உடைத்தாயிற்று
விளக்கம் காதலரைப் பெற்று வைத்துக் கலவியிழத்தல் உறுதியன்று என்னும் கருத்தான் வாயில் நேர்கின்றாளாகலின் பெறாமை அஞ்சும் என்றும் கலவி ஆராமையின் இன்னும் இவர் பிரிவாராயின் யாது செய்தும் என்பது நிகழ்தலின் பெறின் பிரிவு அஞ்சும் என்றும் இவ்விரண்டுமல்லது பிறிது இன்மையின் எஞ்ஞான்றும் அறா இடும்பைத்து என்றும் கூறினாள்
என் நெஞ்சு இருந்தது என் நெஞ்சு ஈண்டு இருந்தது தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் காதலரைப் பிரிந்திருந்து அவர் கொடுமைகளை யான் தன்னோடு நினைத்தக்கால் என்னைத் தினிய அவ் அளவறிந்து என்னைத் தின்பது போன்று துன்பம் செய்தற்கே
விளக்கம் என் மாட்டிருந்தது அன்று அவர் கொடுமைகளை உட்கொண்டு எனக்கு ஆற்றாமை செய்தற்கே இன்று அவை நோக்கி அவரொடு புலத்தற்கன்று என்பதாம்
அவர் மறக்கல்லா என் மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு தன்னை மறந்த காதலரைத் தான் மறக்கமாட்டாத என் மாட்சிமையில்லாத மடநெஞ்சுடனே கூடி நாணும் மறந்தேன் என் உயிரினும் சிறந்த நாண் தன்னையும் மறந்துவிட்டேன்
நாண் எஞ்ஞான்றும் கூடியொழுகினும் அஞ்ஞான்று கண்டார் போன்று ஒடுங்குதல் கண்ட பொழுதே புணர்ச்சி விதும்பலின் அதனையும மறந்தேன் என்றாள்
உயிர்க்காதல் நெஞ்சு உயிர்மேல் காதலையுடைய என் நெஞ்சு எள்ளின் இளிவு ஆம் என்று எண்ணி நம்மை எள்ளிச் சென்றார் என்று நாமும் எள்ளுவேமாயின் பின் நமக்கு இளிவாம் என்று கருதி அவர் திறம் உள்ளும் அவர் திறத்தினையே நினையாநின்றது
துன்பத்திற்கு ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்துழி அது நீக்குதற்கு தாம் உடைய நெஞ்சம் பணை அல் வழி தாம் உரித்தாகப் பெற்ற தம்முடைய நெஞ்சம் துணையாகாவழி துணையாவார் யாரே வேறு துணையாவார் ஒருவரும் இல்லை விளக்கம் ஈண்டுத் துன்பமாவது ஊடலுணர்ப்புவயின் வாராமை
தாம் உடைய நெஞ்சம் தமர் அல்வழி தாம் உரித்தாக உடைய நெஞ்சம் ஒருவர்க்குத் தமர் அல்லாவழி ஏதிலார் தமர் அல்லர் தஞ்சம் அயலார் தமர் அல்லராதல் சொல்ல வேண்டுமோ
அவர் உறும் அல்லல் நோய் சிறிது காண்கம் அங்ஙனம் புலந்தால் காதலரெய்தும் அல்லல் நோயினை யாம் சிறிது காணக் கடவோம் புல்லாது இராப் புலத்தை நீ அவரை விரைந்துசென்று புல்லாதே இத் தொழிலை மேலிட்டுக் கொண்டிருந்து புலப்பாயாக
புலவி உப்பு அமைந்தற்று புலவி கலவி இன்பம் செயற்கு வேண்டுமளவிற்றாதல் உப்புத் துய்ப்பனவற்றை இன்சுவையாக்கற்கு வேண்டுமளவிற்றாதல் போலும் சிறிது நீளவிடல் அது மிக்கற்று இனி அதனை அவ்வளவில் சிறிது மிகவிடுதல் அவ்வுப்பு அளவின் மிக்காற்போலும்
நேர்விக்கின்றாளாகலின் உப்பு மிக்க வழித் துய்ப்பது சுவையின்றானாற் போலப் புலவி மிக்கவழிக் கல்வி இன்ப மின்றாம் என்றமையின் இது பண்பு உவமை
தம்மைப் புலந்தாரைப் புல்லாவிடல் தம்மைப் பெறாது புலந்த மகளிரைப் புலவி நீக்கிக் கலவாது ஆடவர் சேறல் அலந்தாரை அல்லல் நோய் செய்தற்று பண்டே துன்பமுற்று அழிந்தாரை அதன் மேலும் மிக்க துன்பத்தினைச் செய்தாற்போலும்
விளக்கம் பிறர்பால் சேறலின் நும்மைப் பெறாது புலந்தூடியிருக்கின்ற பரத்தையரைப் போய்ப் புலவி நீக்கிப் புல்லீராயின் அவராற்றார் என்பதாம்
ஊடியவரை உணராமை நும்மோடு ஊடிய பரத்தையரை ஊடலுணர்த்திக் கூடாதொழிதல் வாடிய வள்ளி முதல் அரிந்தற்று பண்டே நீர் பெறாது வாடிய கொடியை அடியிலே அறுத்தாற்போலும்
விளக்கம் நீர் பரத்தையரிடத்தல் ஆயவழி எம் புதல்வரைக் கண்டு ஆற்றியிருக்கற் பாலமாய யாம் நும்மோடு ஊடுதற்குரியமல்லம் அன்மையின் எம்மை உணர்த்தல் வேண்டா உரியராய் ஊடிய பரத்தையரையே உணர்த்தல் வேண்டுவது அதனால் ஆண்டுச் சென்மின் என்பதாம்
நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏர் நற்குணங்களால் தகுதியுடையராய தலைவர்க்கும் அழகாவது பூ அன்ன கண்ணார் அகத்துப் புலத்தகை தம் பூவன்ன கண்ணார் நெஞ்சின்கண் நிகழும் புலவி மிகுதியன்றே விளக்கம் சிறப்பு உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது
துனியும் புலவியும் இல்லாயின் முதிர்ந்த கலாம் ஆகிய துனியும் இளைய கலாம் ஆகிய புலவியும் இல்லையாயின் காமம் கனியும் கருக்காயும் அற்று காமம் செவ்வி முதிர்ந்த பழமும் இளங்காயும் போலும்
விளக்கம் மிக முதிர்ந்திறும் எல்லைத்தாய கனி நுகர்வார்க்கு மிகவும் இனிமை செய்தலின் துனியில்லையாயின் கனியற்று என்றும் கட்டிளமைத்தாய காய் நுகரும் செவ்வித் தன்றாகலின் புலவியில்லையாயின் கருக்காயற்று என்றும் கூறினான்
விளக்கம் கொல் அன்று கொல் என்று இனிய புணர்ச்சி நீட்டிக்குமோ நீட்டியாதோ என்று கருதலான் ஊடலின் ஓர் துன்பம் உண்டு இன்பத்திற்கு இன்றியமையாத ஊடலின் கண்ணேயும் ஒரு துன்பம் நிகழும்
என்று என்னும் எச்சத்திற்குக்கருதலான் என்பது வருவிக்கப்பட்டது சிறப்பு உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது கொல் என்பதனை நீடுவது என்பதுடனும் கூட்டுக
நொந்தார் என்று அஃது அறியும் காதலர் இல்லாவழி இவர் நம்பொருட்டாக நொந்தார் என்று அந்நோவினையறியும் அன்புடையாரைப் பெறாவழி நோதல் மற்று எவன் ஒருவர் நோகின்றதனாற் பயன் என்
நீரும் நிழலதே இனிது உயிர்க்கு இன்றியமையாத நீரும் நிழலின் கண்ணதே இனிதாவது ஏனை வெயிலின் கண்ணது ஆகாது புலவியும் வீழுநர்கண்ணே இனிது அதுபோலக் கலவிக்கு இன்றியமையாத புலவியும் அன்புடையார்கண்ணே இனிதாவது ஏனை அன்பிலார்கண் ஆகாது
ஊடல் உணங்க தான் ஊடற்கண்ணே மெலியாநிற்கவும் விடுவாரொடு கூடுவேம் என்பது என் நெஞ்சம் அவா விட்டிருக்க வல்லாரோடு கூடக்கடவேம் என்று என் நெஞ்சம் முயறற்கு ஏது தன் அவாவே பிறிது இல்லை
விளக்கம் அன்பும் அருளும் இல்லாதவரை உடையர் என்றும் அவரோடு யாம் கூடுவம் என்றும் கருதி அதற்கு முயறல் அவாவுற்றார் செயலாகலின் கூடுவேம் என்பது அவா என்றான்
பரத்த பரத்தைமையுடையாய் பெண் இயலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுவுண்பர்நின்னைப் பெண் இயல்பினையுடையார் யாவரும் தம் கண்ணான் பொதுவாக உண்பர் நின் மார்பு நண்ணேன் அதனால் அவர் மிச்சிலாய நின் மார்பினைப் பொருந்தேன்
ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம் தம்மோடு ஊடி உரையாடாதிருந்த காதலர் தும்மினார் யாம் தம்மை நீடுவாழ்கென்பாக்கு அறிந்து அது நீங்கித் தம்மை நீடுவாழ்கென்று உரையாடுவேமாகக் கருதி விளக்கம் தும்மியக் கால் வாழ்த்துதல் மரபாகலான் உரையாடல் வேண்டிற்று என்பதாம்
கோட்டுப்பூச் சூடினும் யான் கோடுதலைச் செய்யும் மாலையைச் சூடினேனாயினும் ஒருத்தியை காட்டிய சூடினீர் என்று காயும் நும்மாற்காதலிக்கப் பட்டாள் ஒருத்திக்கு இப்பூவணி காட்டல் வேண்டிச் சூடினீர் என்று வெகுளாநிற்கும் இத்தன்மையாட்கு ஒரு காரணம் வேண்டுமோ
இனி அம் மருதநிலத்துப் பூவன்றி வேற்றுநிலத்துக் கோட்டுப்பூவைச் சூடினேனாயினும் ஈண்டையாள் பிறளொருத்திக்கு அவ்வேற்றுப் பூவணி காட்டல் வேண்டிச் சூடினீர் என்று வெகுளும் எனினும் அமையும்
யாரினும் காதலம் என்றேனா காமம் நுகர்தற்குரிய இருவராயினார் யாவரினும் யாம் மிக்க காதலையுடையேம் என்பது கருதி யாரினும் காதலம் என்றேனாக யாரினும் யாரினும் என்று ஊடினாள் நின் தோழி அது கருதாது என்னாற் காதலிக்கப்பட்ட மகளிர் பலருள்ளும் நின்கண் காதலுடையேன் என்றேனாகக் கருதி அம் மகளிர் யாரினும் என்கண் காதலுடையராயினீர் என்று சொல்லிப் புலந்தாள்
இம்மைப் பிறப்பிற் பிரியலம் என்றேனா காதல் மிகுதியான் இம்மையாகிய பிறப்பின்கண் யாம் பிரியேன் என்று சொன்னேனாக கண் நிறை நீர் கொண்டனள்
உள்ளினேன் என்றேன் பிரிந்த காலத்து நின்னையிடையின்றி நினைந்தேன் என்னும் கருத்தால் யான் உள்ளினேன் என்றேன் மற்று என் மறந்தீர் என்று என்னைப் புல்லாள் புலத்தக்கனள்என அதனை ஒருகால் மறந்துபின் நினைந்தேன் என்றதாகக் கருதி என்னை யிடையே மறந்தீர் என்று சொல்லி முன் புல்லுதற்கு அமைந்தவள் அஃதொழிந்து புலத்தற்கு அமைந்தாள்
தும்மினேனாக வழுத்தினாள் கூறியிருக்கின்றவள் யான் தும்மினேனாகத் தன் இயற்கை பற்றி வாழ்த்தினாள் அழித்து யார் உள்ளித் தும்மினீர் என்று அழுதாள் அங்ஙனம் வாழ்த்திய தானே மறித்து நும்மை நினைத்து வருந்துகின்ற மகளிருள் யாவர் நினைத்தலால் தும்மினீர்
விளக்கம் வாழ்த்தலொடு புலத்தல் இயையாமையின் அழித்து என்றான் அன்புடையார் நினைத்தவழி அந்நினைக்கப்பட்டார்க்குத் தும்மல் தோன்றும் என்பது மகளிர் வழக்கு
என்று புலத்தலை அஞ்சி அதனையான் அடக்கினேன் அங்ஙனம் அடக்கவும் நுமர் உள்ளல் எம்மை மறைத்திரோ என்று அழுதாள் நுமர் நும்மை நினைத்தலை எம்மை மறைக்கல் உற்றீரோ என்று சொல்லிப் புலந்தழுதாள்
தன்னை உணர்த்தினும் காயும் இவ்வாற்றான் ஊடிய தன்னை யான் பணிந்து உணர்த்துங்காலும் வெகுளா நிற்கும் பிறர்க்கும் நீர் இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று பிற மகளிர்க்கும் அவர் ஊடியவழி இவ்வாறே பணிந்துணர்த்தும் நீர்மையையுடையீராகுதிர் என்று சொல்லி
விளக்கம் இவள் தௌவித்தவழியும் தௌயாள் என்பதுபற்றி என்மேல் ஏற்றிய தவற்றை உடம்பட்டுப் பணிந்தேன் பணிய அதுதானும் புலத்தற்கு ஏதுவாய் முடிந்தது
நினைத்து இருந்து நோக்கினும் காயும் என் சொற்களும் செயல்களும் பற்றித் தான் வெகுடலான் அவற்றையொழிந்திருந்து தன் அவயவங்களது ஒப்பின்மையை நினைந்து அவற்றையே நோக்கினும் என்னை வெகுளாநிற்கும் அனைத்தும் நீர் நோக்கினீர் யார் உள்ளி என்று நீர் என் அவயவமனைத்தும் நோக்கினீர் அவற்றது ஒப்புமையான் எம் மகளிரை நினைந்து
விளக்கம் யான் எல்லா அவயங்களானும் ஒருத்தியொடு ஒத்தல் கூடாமையின் ஒன்றால் ஒருவராகப் பலரையும் நினைக்க வேண்டும் அவரெல்லாரையும் யான் அறியச் சொல்லுமின் என்னுங் கருத்தால் அனைத்தும் நோக்கினீர் யாருள்ளி
அவர்க்குத் தவறு இல்லையாயினும் அவர் மாட்டுத்தவறில்லை ஆயினும் அவர் அளிக்குமாறு ஊடுதல் வல்லது நமக்கு அவர் தலையளி செய்கின்றவாறு அவரோடு ஊடுதலை விளைக்க வற்றாகின்றது
அளவிறந்த இன்பத்தராகலின் யான் எய்தற் பாலதாய இத்தலையளி ஒழிந்தாரும் எய்துவர் எனக்கருதி அது பொறாமையான் ஊடல்நிகழா நின்றது என்பதாம்
ஊடலின் தோன்றும் சிறுதுனி ஊடல் ஏதுவாக நங்கண் தோன்றுகின்ற சிறிய துனிதன்னால் நல்லளிவாடினும் பாடு பெறும் காதலர் செய்யும் நல்ல தலையளி வாடுமாயினும் பெருமை எய்தும்
விளக்கம் தவறின்றி நிகழ்கின்ற ஊடல் கடிதின் நீங்கலின் அத்துன்பமும் நில்லாது என்பாள் சிறு துனி என்றும் ஆராமைபற்றி நிகழ்தலின் அதனான் நல்லளி வாடாது என்பாள் வாடினும் என்றும் பின்னே பேரின்பம் பயக்கும் என்பாள் பாடு பெறும் என்றும் கூறினாள்
நிலத்தொடு நீர் இயைந்து அன்னார் அகத்துப் புலத்தலின் நிலத்தொடு நீர் கலந்தாற்போல ஒற்றுமை உடைய காதலர் மாட்டுப் புலத்தல் போல புத்தேள் நாடு உண்டோ நமக்கின்பம் தருவதொரு புத்தேள் உலகம் உண்டோ
விளக்கம் நீர் தான் நின்ற நிலத்தியல்பிற்றாமாறு போலக் காதலரும் தாம் கூடிய மகளிரியல்பினராகலான் அதுபற்றி அவரோடு புலவி நிகழும் என்பாள் நிலத்தொடு நீர் இயைந்தன்னாரகத்து என்றும் அவர் நமக்கும் அன்னராகலின் அப்புலவி பின்னே பேரின்பம் பயவாநின்றது என்பாள்
புல்லி விடாப் புலவியுள் தோன்றும் காதலரைப் புல்லிக் கொண்டு பின் விடாமைக்கு ஏதுவாகிய அப்புலவிக்கண்ணே உளதாம் என் உள்ளம் உடைக்கும் படை
தவறு இலராயினும் தாம் வீழ்வார் மென்தோள் அகறலின் ஆடவர் தங்கண் தவறிலராயினும் உடையார்போல ஊடப்பட்டுத் தாம் விரும்பும் மகளிருடைய மெல்லிய தோள்களைக் கூடப்பெறாத எல்லைக்கண் ஆங்கு ஒன்று உடைத்து அவர்க்கு அப்பெற்றியதோர் இன்பம் பயத்தல் உடைத்து
உணலினும் உண்டது அறல் இனிது உயிர்க்கு மேலுண்பதனினும் முன் உண்டது அறுதல் இன்பந்தரும் காமம் புணர்தலின் ஊடல் இனிது அதுபோலக் காமத்திற்கு மேற்புணர்தலினும் முன்னைத் தவறு பற்றி ஊடுதல் இன்பம் தரும்
பசித்துண்ணும்வழி மிக உண்ணலுமாய் இன்சுவைத்துமாம் அது போல அகன்று கூடும்வழி ஆராததுமாய்ப் பேரின்பத்ததுமாம் எனத் தன் அனுபவம்பற்றிக் கூறியவாறு