sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கரிகாலன் காற்று இயங்கினாற்போலும் தாவுதலை உடையதாகிய கதியையுடைய குதிரையுடன் கொடி நுடங்கும் உச்சியைக் கொண்ட தேர் உடையவன் கடலைக் கண்டாற் போலும் ஒளி பொருந்திய படைக் கலங்களைக் கொண்ட சேனை வீரரை உடையவன் மலையோடு மாறுபட்டுப் பொரும் களிறுகளை உடையவன் இடி முழங்கினாற் போலும் அஞ்சத்தக்க முரசம் உடையவன் போரில் மேம்படும் வெற்றியை உடையவன் இக்கரிகாலனைப் பிற்காலத்திற் பாடிய புலவர் பலராவர்
இவன் புலவர்தம் கல்வித் திறத்தைச் சீர்தூக்கிப் பட்டி மண்டபத்தையும் நல்லாசிரியர் ஒருங்கிருந்து ஆராய்ச்சி செய்யத்தக்க கலைக் கழகங்களையும் அமைத்த அறிஞன் ஆவான்
இப்பெருந் தகையாளன் புலவர்களை நன்கு வரவேற்று வேண்டிய நல்கித் தனக்கு அவர் மாட்டுள்ள ஆர்வமிகுதியால் அவர் பின் ஏழடி நடந்து சென்று மீளும் கடப்பாடு உடையவனாக இருந்தான் வடபெண்ணையாறு முதல் குமரிமுனை வரைப்பட்ட பெருநாட்டைத் தன் ஒரு குடைக் கீழ் வைத்தாண்ட கரிகாற் சோழன் புலவர் பின் ஏழடி நடந்து சென்று மீளும் பழக்கம் உடையவனாக இருந்தான் எனின் இப்பெருமகனது பெருந்தன்மை யையும் தமிழ்ப்புலவர் மாட்டு இவன் வைத்திருந்த பெருமதிப்பையும் சிறப்பாகத் தன் தாய்மொழி வளர்ச்சியில் இவனுக்கிருந்த தனிப்பற்றையும் என்னெனப் புகழ்வது இத்தகைய தமிழ்ப் பேரரசர் அரும்பாடு பட்டு வளர்த்த சங்கத் தமிழாற்றான் நாம் இன்று தமிழர் எனத் தருக்குடன் நிற்கின்றோம் என்னல் மிகையாமோ
ஆம் நூற்றாண்டில் மாதவி நடித்தபோது இருந்த பல்வகை ஆசிரியர் கருவிகள் நடிப்பு முறைகள் இன்னபிறவும் கரிகாலன் காலத்தில் நன்னிலையில் இருந்தன என்பதில் ஐயமுண்டோ
கரிகாலன் காலத்தில் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் இந்திரவிகாரம் இருந்திருத்தல் வேண்டும் இங்ஙனமே சமணப் பள்ளிகளும் இருந்திருத்தல் வேண்டும் வேதியர் வடநூல் முறைப்படி வேள்விகள் செய்து வந்தனர்
இங்ஙனம் பற்பல சமயத்தவர் சோணாட்டில் இருந்தாலும் அவரனைவரும் ஒருதாயீன்ற மக்களைப் போலக் கரிகாலன் ஆட்சியில் கலந்து உறைந்தனர்
பிற அரசர்கள் அக்காலத்துப் பாண்டியன் வெள்ளியம் பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதியாவன் சேர அரசன் சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறை என்பவன் சிற்றரசர் ஏனாதி திருக்கிள்ளி ஈர்ந்துர்க் கிழான் தோயன் மாறன் சோழியஏனாதி திருக்குட்டுவன் கரிகாலனிடம் தோற்ற இருங்கோவேள் முதலியோர் ஆவர் அரச குடும்பம் கரிகால் வளவன் தந்தை இளஞ்சேட் சென்னி தாய் அழுந்துர் வேள் மகள் என்பது முன்பே கூறப்பட்டது
இவன் நாங்கூர் சீகாழித் தாலூகா வேள் மகளை மணந்து கொண்டான் இவளன்றி வேறு மனைவியர் சிலரும் இருந்தனர் ஆதிமந்தியார் என்ற மகளும் இருந்தனள் என்பர்
இறுதி கிறிஸ்துவுக்கு முற்பட்ட நூற்றாண்டில் சோழப் பேரரசை ஏற்படுத்தி ஒரு குடைக் கீழ் வைத்தாண்ட கரிகாற் பெருவளத்தான் இறுதியில் குராப்பள்ளி என்ற இடத்தில் உலக வாழ்வை நீத்தான் என்பது தெரிகிறது
எனக் கொள்ளலாம் அக்காலத்துச் சோழன் நெடுமுடிக் கிள்ளி என்கிறது மணிமேகலை அவற்குப் பிற்பட்டவனே கோச் செங்கட் சோழன் என்பது ஆராய்ச்சியாளர் துணிபு
அவன் நலங்கிள்ளி காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் முடி கவித்துக் கொண்டு சோழப் பேரரசன் ஆனதும் உறையூர்க்கு ஒடி அதனைத் தனதாக்கிக் கொண்டான் கொண்டு சூள் உரைத்துப் போருக்குப் புறப்பட்டான் சூள் உரை மெல்ல வந்து எனது நல்ல அடியை அடைந்து எமக்கு ஈய வேண்டும் என்று தாழ்ந்து இரப்பாராயின் அவர்க்குச் சிறப்புடைய முரசு பொருந்திய பழையதாய் வருகின்ற உரிமையையுடைய எனது அரசாட்சியைக் கொடுத்து விடுவேன் இனிய உயிரை வேண்டுமாயினும் கொடுப்பேன்
என் அமைச்சர் படைத் தலைவர் முதலியோர் வலிமையை உணராது என்னை இகழ்ந்து அறிவில்லாதவன் யாவர்க்கும் விளங்கத் துங்குகின்ற புலியை இடறின குருடன் போலப் பிழைத்துப் போதல் அரிதாகும்
மூங்கிலைத் தின்னும் வலியையுடைய யானையினது காலின் கண் அகப்பட்ட வலிய மூங்கிலது நீண்ட முனையை ஒப்ப மேற்சென்று பொருவேன் யான் அங்ஙனம் செய்யேனாயின் பொதுமகளிர் போகத்தில் எனது மாலை துவள்வதாக ஆவூர் முற்றுகை இங்கனம் வஞ்சினம் உரைத்து நெடுங்கிள்ளியது ஆவூர்க் கோட்டையை முற்றுகை இட்டான்
நெடுங்கிள்ளி கோட்டைக் கதவுகளை அடைத்துக் கொண்டு உள்ளே அமைதியாக இருந்து வந்தான் வெளியே நலங்கிள்ளி முற்றுகை யிட்டிருந்தான்
இக்கொடுமையையும் தாயத்தார் அறியாமையாற் செய்யும் கேட்டினையும் கண்டு இரங்கிய கோவூர் கிழார் என்னும் புலவர் கோட்டைக்குள் இருந்த நெடுங்கிள்ளியைப் பார்த்து அறிவுரை பகர்ந்தார்
வலிய குதிரையையுடைய தோன்றலே நீ அறத்தை உடையை ஆயின் இஃது உனதன்றோ என்று சொல்லிக் கதவைத் திறந்துவிடு மறத்தை உடையை ஆயின் போரால் திறத்தல் செய்வாயாக
உறையூர் முற்றுகை நெடுங்கிள்ளியின் பிடிவாதத்தையும் நலங்கிள்ளி அவனை விடாது பின்தொடர்ந்து சென்று உறையூரை முற்றியிருந்ததையும் கண்டு மனம் வருந்திய கோவூர் கிழார் இருவரையும் உளம் உருகப் பார்த்து நெடுங்கிள்ளி அண்ணலே உன்னோடு பொருபவன் பனம்பூ மாலை அணிந்த சேர அரசன் அல்லன் வேப்பம்பூ மாலை அணிந்த பாண்டியனும் அல்லன்
இளந்தத்தன் இந்நிலையில் நலங்கிள்ளியால் பரிசில் பெற்ற இளந்தத்தன் என்ற புலவன் உறையூர்க்குட் புகுந்து நெடுங்கிள்ளியைக் காணவந்தான்
இக்கேட்டைக் கேள்வியுற்ற கோவூர் கிழார் விரைந்து சென்று நெடுங்கிள்ளியைக் கண்டு ஐயனே பழுமரம் தேரும் பறவைபோல நெடிய வழியையும் கவனியாது வள்ளல்களை நோக்கி வரும் எளிய புலவருள் இவன் ஒருவன் தான் வல்லபடி பாடிப் பரிசில் பெற நின்பால் வந்தவன் அரசியல் ஒற்று முறைகளை அறிந்தவன் அல்லன்
மேலும் நெடுங்கிள்ளி நலங்கிள்ளியுடன் போரிட ஆற்றாது பலவாறு முயன்று இறுதியில் காரியாறு என்ற இடத்தில் போரிட்டு இறந்தான் என்பது தெரிகிறது
அதனால் அவன் காரியாற்றுத் துஞ்சிய நெடுங்கிள்ளி எனப்பட்டான் பாண்டியருடன் போர் நலங்கிள்ளி தன் ஆட்சிக் காலத்தில் பாண்டியருடன் போரிட்டான் என்பது தெரிகிறது
பெரு வீரன் இவன் எப்பொழுதும் போர்க்களத்திலிருந்து வந்தவன் பகைவர் அஞ்சத்திக்க போர்களிற் பெருங்களிப்புக் கொண்டவன் போர்முனையிற்றான் பாணர் முதலியோர்க்குப் பரிசளித்தவன் இவனிடம் சிறந்த கடற்படை இருந்தது குதிரைப் படை இருந்தது இவன் தேர்மீது செல்லும் பழக்கம் உடையவன் இவன் காலாட்படைகள் மூவகைப்படும்
இடையணிப்படை பனம் பழத்தின் கனியை நுகரும் இறுதியணிப்படை சுடப்பட்ட பனங்கிழங்கைத் தின்னும் அஃதாவது தூசிப்படை முதலிலே அனுப்பப்படும் அதுவே செய்வினையை முடித்துவிடும்
இவற்றிற்கு இடைப்பட்ட காலமே பனம்பழம் பனங்கிழங்காக மாறும் காலம் என்ன அழகிய நுட்பமான கருத்து இதனால் நலங்கிள்ளியின் போர்த்திறம் பற்றிய அறிவை நன்கறியலாம் அன்றோ
பேரரசன் இவன் கடற்படை வைத்திருந்தான் என்பதாலும் எப்பொழுதும் போர்க்களமே இடமாகக் கொண்டவன் என்பதாலும் இவன் பேரரசன் என்பதும் பகைவரை அடக்குதலிலே கண்ணும் கருத்துமாக இருந்தான் என்பதும் அறியக் கிடக்கின்றன
இதனை சிறப்புடைய முறைமையால் பொருளும் இன்பமும் அறத்தின் பின்னே தோன்றும் காட்சி போலச் சேர பாண்டியர் குடைகள் இரண்டும் நின் குடைக்குப் பின்னே தோன்றுகின்றன
நீ பாடி வீட்டின் கண்ணே இருத்தலையே விரும்புகின்றனை நகரின் கண் இருத்தலை உடம்படாய் பகைவர் கோட்டைக் கதவுகளைத் தம் கோட்டாற் குத்தும் நின் யானைகள் அடங்கி இரா
ஆதலின் கீழ்க்கடல் பின்னதாக மேல் கடலினது அலை நின் குதிரையின் குளம்பை அலைப்ப வலமாக முறையே நீ வருவையோ என்று வடநாட்டரசர் ஏங்குகின்றனர் என்று கோவூர்கிழார் பாடியுள்ளது கொண்டும் அறியலாம்
கோவூர் கிழாரது கூற்றால் இவன் பேரரசன் என்பதும் வடநாட்டரசரும் அஞ்ச்த்தக்க நிலையில் இருந்தவன் என்பதும் தெளிவுறத் தெரிகின்றன அல்லவா
இச்சோழன் விறலியர் பூவிற்கு விலையாகப் பெறுக என்று மாடத்தையுடைய மதுரையையும் தருகுவன் என்று கோவூர் கிழார் கூறினார் எனின் நலங்கிள்ளி பேரரசன் என்பதில் ஐயமுண்டோ
பகைவரை வென்ற மாறுபாட்டால் மிக்க செல்வத்தையுடைய தேர்வண் கிள்ளி என்று இவனைத் தாமப்பல் கண்ணனார் பாராட்டியுள்ளமையும் இவன் பேரரசன் என்பதை உணர்த்துகிறதன்றோ
அவன் உலகம் காக்கும் அரசன் என்று ஆலத்துார் கிழார் பாராட்டியிருத்தல் காண்க புலவன் இப்பேரரசன் தமிழ்ப் புலமை நிரம்பியவன் என்பது இவனது பாடல் கொண்டு உணரலாம்
புரவலன் இவன் கோவூர் கிழார் உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் ஆலத்துார் கிழார் முதலிய புலவர் பெருமக்களைப் பாராட்டி ஊக்கிய வள்ளல் பாணர் கூத்தர் விறலியர் முதலியோரையும் பாதுகாத்து அவர் வாயிலாக இசைத் தமிழையும் நாடகத் தமிழையும் நலனுற வளர்த்த தமிழ்ப் பெருமகன் ஆவன்
நமது சுற்றத்தினது அடுகலத்தை நிறைக்கும் பொருட்டு விலையாகக் கொடி கட்டிய வஞ்சிமாநகரையும் தருகுவன் விறலியர் பூவிற்கு விலையாகப் பெறுக என்று மாடத்தையுடைய மதுரையையும் தருவன் ஆதலின் நாமெல்லாம் அவனைப் பாடுவோம் வாரீர் பரிசில் மாக்களே என்று பஞ்சிலரைப் புரவலன் பால் அழைக்கும் கோவூர்கிழார் பாடல் இவனது வள்ளன் மையை விளக்கப் போதுமன்றோ
வளர்ந்தது குறைதலும் குறைந்தது வளர்தலும் பிறந்தது இறத்தலும் இறந்தது பிறத்தலும் கல்வியால் அறியப்படாத மடவோரையும் அறியக் காட்டி அறிவை ஊட்டி வரும் புலவரை என்றும் காப்பாயாக
ஆதலால் அறம் பொருள் இன்பம் என்னும் மூன்றையும் நீ பெற்று வாழ்வாயாக நினது நாளோலக்கம் நின்னைத் தேடி வரும் பாண் மக்களால் சூழ்வதாகுக பிறகு நினது மார்பம் நின் உரிமை மகளிர் தோள் சூழ்வதாகுக நின் அரண்மனை முற்றத்தில் முரசு அதிரத் தீயோரை ஒறுத்து
நல்வினை நலம் பயக்கும் தீவினை தீமை பயக்கும் என்பதை மறுப்பவர் உறவை நீ நாடா தொழிவாயாக நின்னை நாடிவரும் எளியார்க்கு உதவி செய்யும் இயல்பு என்றும் நின்பால் நிலைப்பதாக நீ பாதுகாத்த பொருள் நின் புகழிடத்ததாக இப்புலவர் பெருமான் பொன்மொழிகள் அவன் உள்ளத்தை உருக்கின
நற்குணங்கள் ஒருங்கே பெற்ற நலங்கிள்ளி இப் பெருமக்கள் அறிவுரைப்படி நடந்து வந்தான் என்று நாம் எண்ணுவதில் பிழை ஒன்றும் இல்லை
அக்காலச் செய்திகள் சில ஞாயிற்றினது வீதியும் அந்த ஞாயிற்றின் இயக்கமும் அவ்வியக்கத்தாற் சூழப்படும் பார்வட்டமும் காற்று இயங்கும் திக்கும் ஒர் ஆதாரமும் இன்றித்தானே நிற்கின்ற ஆகாயமும் என்று சொல்லப்பட்ட இவற்றை ஆண்டாண்டு போய் அளந்து அறிந்தவரைப் போல நாளும் இத்துணை அளவை உடையன என்று சொல்லும் கல்வியை உடையவரும் உளர்  இக்கூற்றால் அக்காலத்தில் விண்ணுரல் அறிஞர் இருந்தனர் என்பதை அறியலாம்
கூம்புடனே மேல் பூரிக்கப்பட்ட பாயை மாற்றாமல் அதன் மேல் பாரத்தையும் பறியாமல் ஆற்றுமுகத்துப் புகுந்த பெரிய மரக்கலத்தைப் பரதவரும் அளவரும் முதலாகிய தகுதி இல்லாதோர் தம் புலத்திற்கு இடையாகிய பெருவழிக்கண்னே சொரியும் கடலால் வரும் பல பண்டத்தையுடைய நாட்டை உடையாய்  இதனால் நலங்கிள்ளியின் காலத்தில் நடந்து வந்த கடல் வாணிகம் இத்தன்மைத் தென்பதை ஒருவாறு அறியலாம் அன்றோ
கைவல்லோனால் புனைந்து செய்யப்பட்ட எழுதிய அழகு பொருந்திய அல்லிப்பாவை அல்லியம் என்னும் கூத்தை ஆடும்  இதனால் ஒவியக்கலை சோணாட்டில் இருந்து வந்தமை அறியலாம் கூத்து வகைகள் பல இருந்தன அவற்றில் அல்லியம் என்பது ஒன்று என்பதும் அறிந்தின்புறலாம்
பலர் துஞ்சவும் தான் துஞ்சான் உலகு காக்கும் என்பதனால் நலங்கிள்ளி அரசியல் பொறுப்பை அழுத்தமாக உணர்ந்த செங்கோல் அரசன் என்பது செவ்விதின் விளங்கும் அன்றோ
இந்நிகழ்ச்சியை அப்புலவரே அழகாகப் பாடியுள்ளார் முன்னுரை இவன் முன்சொன்ன நலங்கிள்ளி நெடுங்கிள்ளி ஆகியவர்க்கு அடுத்து இருந்த பெரிய அரசன் ஆவன்
இவனை அகநானூற்றில் ஒர் இடத்தில் நக்கீரர் குறித்துள்ளார் இவனைப் பற்றிய பாடல்களால் இவன் சிறந்த போர் வீரன் சிறந்த புலவன் புலவரைப் பற்றிய புரவலன் கரிகாலன் நலங்கிள்ளி போன்ற சோழப் பேரரசன் என்பன எளிதிற் புலனாகின்றன
இடம் குறிக்காமலே பல பாடல்கள் போர்களைக் குறிக்கின்றன இவன் பகைவர் அரண்கள் பலவற்றை அழித்தவன் அரசர் பொன் மகுடங்களைக் கொண்டு தனக்கு வீரக்கழலைச் செய்து கொண்டவன் எட்டுத் திசையும் எரி கொளுத்திப் பல கேடுகள் நிகழப் பகைவர் நாட்டை அழித்தவன் காற்றுடன் எரி நிகழ்ந்தாற் போன்ற செலவையுடைய போரில் மிக்கவன் வேந்தரது பாடி வீட்டின்கண் குருதிப் பரப்பின் கண்ணே யானையைக் கொன்று புலாலையுடைய போர்க் களத்தை உண்டாக்கிய போர் செய்யும் படையை உடையவன் மண்டிய போரில் எதிர் நின்று வெல்லும் படையையும் திண்ணிய தோள்களையும் உடையவன் வாள் வீரரும் யானையும் குதிரையும் உதிரம் கொண்ட போர்க்களத்தில் மாய நாடோறும் அமையானாய் எதிர்நின்று கொன்று நமனுக்கு நல்விருந்தளித்தவன் கருவூர் முற்றுகை இவன் செய்த பல போர்களில் கருவூர் முற்றுகை ஒன்றாகும்
கிள்ளி வளவன் விணே போரிடலைக் கண்டு வருந்திய ஆலத்துார் கிழார் என்ற புலவர் அவனை நோக்கி நின் படைகள் செய்யும் கேட்டை நன்கு உணர்ந்தும் சேர மன்னன் மானம் இன்றித் தன் கோட்டைக்குள் இனிதாக இருக்கின்றான்
எச்செயலாலும் நினக்குப் பெருமை வருமென்பது விளங்கவில்லை என்று கூறுமுகத்தால் சேர அரசனது மானமின்மையையும் கிள்ளிவளவனது ஆண்மையையும் விளக்கினார்
இமய மலையின்கண் சூட்டப்பட்ட காவலாகிய வில் பொறியையும் சிறந்த வேலைப்பாடமைந்த தேரையும் உடைய சேரன் அழிய அவனது அழிவில்லாத கருவூரை அழிக்கும் நினது பெருமை பொருந்திய வலிய தாளை எங்ஙனம் பாடவல்லேன் என்று கிள்ளிவளவனை மாறோக்கத்து நப்பசலையார் பாடியுள்ளதால என்க
அதனால் கிள்ளிவளவன் அவனை என்ன செய்தான் என்பது விளங்கவில்லை ஆயின் அவன் மக்கள் இருவரையும் சிறைப் பிடித்துக் கொணர்வித்தான் அவர்களை யானையால் இடறச் செய்யத் தீர்மானித்தான்
அவர் மலையமானது அறச்செயலை நன்கறிந்தவர் அவ்வள்ளல் மக்கட்கு நேர இருந்த கொடுந்துன்பத்தைப் பொறாதவராய்ச் சோழனைக் குறுகி நீ ஒரு புறாவின் துன்பம் நீக்கத் தன் உயிர் கொடுத்த சோழன் மரபில் வந்தவன்
இவர்கள் யானையைக் காணுமுன்வரை அச்சத்தால் அழுதுக் கொண்டிருந்தனர் யானையைக் கண்டவுடன் தம் அழுகையை நிறுத்தி வியப்பால் அதனை நோக்கி நிற்கின்றனர் அப்புதிய இடத்தைக் கண்டு அஞ்சி இருக்கின்றனர்
இந்தச் செய்தியை நக்கீரர் அகநானூற்றுப் பாடல் ஒன்றில் குறித்துள்ளார் கிள்ளிவளவன் இப்போரில் வெற்றி பெற்றிருப்பானாயின் அவனைப் பற்றிய  பாடல்களில் ஒன்றிலேனும் குறிக்கப் பெற்றிருப்பான்
அவனைப் பாடிய புலவர் ஒன்பதின்மருள் ஒருவரேனும் இதனைக் குறியாமை ஒன்றே அவன் பாண்டிப் போரில் தோற்றிருத்தல் வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது
கரிகாலன் ஏற்படுத்திய சோழப் பேரரசிற்குத் தன்னைப் போல உட்பட்டிருந்த பாண்டியன் அக்கரிகாலன் மரபில் வந்த கிள்ளிவள வனைத் தோற்கடித்துத் தன் ஆட்சி பெற்றதைக் கான சேரமான் கோக்கோதை மார்பன் மகிழ்ந்தனன் என்பது இயல்பே அன்றோ
முடிவு இவன் பல இடங்களிற் போர் செய்தான் கருவூரை ஆண்ட சேர மன்னனை முதலில் தாக்கினான் மலையமானைப் பகைத்துக் கொண்டான் என்ற முற்செய்திகளையும் இவற்றோடு நோக்க இவனது ஆட்சிக் காலத்தில் கரிகாலன் காலமுதற் சிற்றரசரான அனைவரும் தம்மாட்சி பெற முனைந்தனர் என்பதும் இறுதியில் வெற்றி பெற்றனர் என்பதும் தெளிவாக விளங்குகின்றன
இவை அனைத்தையும் சீர்தூக்கின் கரிகாலன் உண்டாக்கிய சோழப் பேரரசு கிள்ளிவளவன் காலத்தில் சுருங்கிவிட்டது என்பது நன்கு விளங்குதல் காண்க
கிள்ளிவளவன் பேரரசன் தமிழ்நாட்டிற்கு உரியராகிய மூவேந்தருள்ளும் அரசு என்பதற்கு உரிய சிறப்புடையது கிள்ளிவளவன் அரசே என்று வெள்ளைக் குடிநாகனார் வெளிப்படுத்துவதிலிருந்து இவன் அக்காலத்தில் தலைமை பெற்றிருந்த தன்மையை நன்கறியலாம்
செஞ்ஞாயிற்றின் கண் நிலவு வேண்டினும் வேண்டிய பொருளை உண்டாக்கும் வலிமை உடையவன் என்று ஆவூர் மூலங்கிழார் அறைந்தமை அவனது பேரரசுத் தன்மையை அன்றோ புலப்படுத்துவது
மிக்க பெரிய சேனையையுடைய அறிஞர் புகழ்ந்த நல்ல புகழையும் பரந்த சுடரினையும் உடைய ஆதித்தன் வானத்தின் கண் பரந்தாலொத்த தலைமையை உடைய செம்பியர் மரபினன் கிள்ளிவளவன் கொடிகள் அசைந்தாடும் யானைகளையுடைய மிகப் பெரிய வளவன் என்று ஐயூர் முடவனார் அருளிச் செய்தமை அறியற்பாலது
மழை பெய்யும் காலத்தை நோக்கித் தம் முட்டைகளைக் கொண்டு மேட்டு நிலத்தை அடையும் சிற்றெறும்பின் ஒழுங்குப் போலச் சோற்றுத் திரளையைக் கையில் உடையராய் வெவ்வேறு வரிசையாகச் செல்கின்ற பெரிய சுற்றத்துடன் கூடிய பிள்ளைகளைக் காண்கின்றோம்
என் வறுமையும் தீர்த்து இவன் வறுமையும் தீர்க்க இருக்கின்ற பண்ணன் யான் உயிர் வாழ்நாளையும் பெற்று வாழ்வானாக இவ்வழகிய பாடலில் கிள்ளிவளவன் தன் புலமையையும் தனது நண்பனாகிய பண்ணனது கொடைத் திறத்தையும் அவன்பால் தான் கொண்டிருந்த சிறந்த நட்பையும் ஒருங்கே விளங்கியிருத்தல் படித்து இன்புறற்பாலது
அவர் ஆலந்துர் கிழார் வெள்ளைக்குடி நாகனார் மாறோக்கத்து நப்பசலையார் ஆவூர் மூலங்கிழார் கோவூர்கிழார் ஆடுதுறை மாசாத்தனார் ஐயூர் முடவனார் நல் இறையனார் எருக்கூட்டுர்த் தாயங்கண்ணனார் என்போராவார்
இவருள் ஆடுதுறை மாசாத்தனாரும் எருக்கூட்டுர்த் தாயங் கண்ணனாரும் இவன் இறந்த பின் வருந்திப் பாடிய செய்யுட்களே புறப்பாட்டில் இருக்கின்றன
இந்த ஒன்பதின்மரையும் இவர்தம் புலமையறிந்து போற்றிப் பாதுகாத்த வளவன் பெருமையை என்னென்பது சிறந்த கொடையாளியாகிய பண்ணனைத் தன் நண்பனாகப் பெற்றவனும் புலவர் ஒன்பதின்மரைப் பாதுகாத்தவனுமாகிய இக்கிள்ளி வளவன் தன்னளவில் சிறந்த புரவலன் என்பதில் ஐயமுண்டோ
இவன் இத்தன்மையனாக இருந்தமை யாற்றான் புலவர் ஒன்பதின்மர் பாடும் பேற்றைப் பெற்றான் அறவுரை பல அறையப் பெற்றான் இறந்த பின்னும் புலவர் பாடல்கள் கொண்டான்
இரவலர்க்கு எளியன் பானனே நீ கிள்ளிவளவனது கொடிய வாயிலில் காலம் பார்த்து நிற்க வேண்டுவதில்லை உடனே உள்ளே போகலாம் என்று ஆலத்துார் கிழார் பாணனை ஆற்றுப்படுத்தலைக் காண சோழனது இரவலர்க்கு எளியனாந்தன்மை இற்றென இனிது விளங்குகிறதன்றோ
கலிங்கமும் ஆடையும் செல்வமும் கேடின்றி குறைவின்றிக் கொடுப்பாயாக பெரும நின் நல்லிசை நினைந்து இங்கு வந்தேன் நின் பீடுகெழு நோன்றாள் பலவாறு பாடுவேன் என்ற நல் இறையனார் பாடலில் இவனது நல்லிசை அவரை வருமாறு செய்தது என்பதை நோக்குக
இவன் வந்த புலவர்க்கு புலவர் கையறு நிலை இப்பெருமகன் அரசனாக இருந்து பல போர்கள் புரிந்து புலவர் பலரைப் போற்றி எளியர் பலரை ஆதரித்து முத்தமிழை ஒம்பி வளர்த்தமை உன்னி உன்னி இவன் இறந்தபொழுது புலவர் பாடிய பாக்கள் உள்ளத்தை உருக்குவனவாகும்
நமன் வெகுண்டு சோழன் உயிரைக் கொண்டிருத்தல் இயலாது அவன் பாடுவாரைப் போல நின்று கையால் தொழுது வாழ்த்தி இரந்து உயிர்கொண்டானாதல் வேண்டும் என்றார் நப்பசலையார்
அறிவற்ற நமனே நாளும் பலரைப் போரிற்கொன்று நினக்கு நல் விருந்தளித்த புரவலனையே அழைத்துக் கொண்ட உன் செயல் விதையையே குற்றி உண்டார் மூடச் செயலை ஒத்ததாகும்
அதனைப் புலவர் நன்கறிந்திருந்தனர் உறையூர் சோழர் கோநகரம் ஆதலின் அங்கு அறங்கூறவையம் இருந்தது கோட்டை மதிலைச் சூழ ஆழமான அகழி இருந்தது
ஊர் காப்பார் இடையாமத்தில் விளக்கு எடுத்துக் கொண்டு ஊர் சுற்றிவருவது வழக்கம் வரகரிசியைப் பாலிற் பெய்து அட்டசோற்றுடன் முயற் கறியை உண்டலும் அக்கால வழக்கம் இலக்கண முறைமை நிரம்பிய யாழைப் பாணர் வைத்திருந்தனர்
அது தேன்போன்ற இனிய நரம்புத் தொடைகளை உடையது அரசர் முதலானோர் உடலைத் தாழியிற் கவித்தல் மரபு நாள்தோறும் அரசனைக் காலையில் துயில் எழுப்பல் பாடகர் தொழிலாகும் பாம்பின் சட்டை போன்ற மெல்லிய ஆடைகள் அக்காலத்தில் தமிழ் நாட்டிற் செய்யப்பட்டன கிள்ளிவளவன் காலத்திற்கு முற்பட்டதொரு காலத்திருந்த சேரன் இமயமலை மீது வில்பொறி பொறித்திருந்தான் இச்செய்தி நன்கு கவனித்தற்கு உரியது
புறவிற்காகத் துலைபுக்க சோழன் தூங்கெயில் எறிந்த தொடித் தோட் செம்பியன் என்பவர் கிள்ளிவளவன் முன்னோர் முன்னவன் அருளுடைமைக்கும் பின்னவன் பெரு வீரத்திற்கும் சுட்டப் பெற்றனர்
இவன் நற்குணங்கட்கு இருப்பிடமானவன் சிறந்த தமிழ்ப்புலவன் அறத்தின் நுட்பங்களை உணர்ந்து அறவழி ஒழுகிய பெரியோன் பொத்தியார் என்றவரை அவைப் புலவராகக் கொண்டவன் கண்ணகனார் புல்லாற்றுார் எயிற்றியனார் கருவூர்ப் பெருஞ்சதுக்கத்துப் பூதநாதனார் பிசிராந்தையார் என்ற புலவராற் பாராட்டப் பெற்ற பெருந்தகையாளன்
அவர் சோழனுடைய நல்லியல்புகளைப் பலர் வாயிலாகக் கேட்டு அவன் மீது பேரன்பு கொண்டார் தம் பாராட்டலைப் பலர் வாயிலாகச் சோழற்கு அறிவித்து வந்தார்
அன்னச் சேவலே அன்னச் சேவலே எம் அண்ணல் தன் நாட்டினைத் தலையணி செய்யும் திருமுகம் போல் மதியம் விளங்கும் மாலைப் பொழுதில் யாம் செயலற்று வருந்துகின்றோம் நீதான் குமரிப் பெருந்துறையில் அயிரை மேய்ந்து வடதிசைக் கண்ணதாகிய இமய மலைக்குச் செல்வையாயின் இடையில் உள்ள சோணாட்டை அடைக உறையூரின் கண் உயர்ந்து தோன்றும் மிாடத்தினிடத்தே நின் பெடையோடு தங்கி வாயிற் காவலர்க்கு உணர்த்தி விடாதே தடையின்றிக் கோவிலிற் புகுக எம் கோவாகிய கிள்ளி கேட்க யான் பிசிராந்தையின் அடியுறை எனக் கூறுக அவன் உடனே நின் பேடை அணி யைத் தன் அணிகலம் தருவன் தந்தையும் மக்களும் கோப்பெருஞ் சோழன் நல்லியல்புகட்கு மாறாக அவன் மக்கள் தீய இயல்புகளைப் பெற்றிருந்தனர்
அவர் கோப்பெருஞ்சோழனை நோக்கி பகைவரை வெல்ல வல்ல வேந்தே பேரரசனாகிய கிள்ளியே நின்னுடன் போர் செய்ய வந்தவர் நின்பகைவர் அல்லர் நீ உலகை வெறுத்துத் தேவர் உலகம் எய்த பின்னர் இவ்வரசாட்சிக்கு உரியவர் அவரே யாவர்
நீ போரில் தோற்ற பின் நின் பகைவர் இழக்கத்தக்க பழியை உலகில் நிறுத்தியவன் ஆவாய் ஆதலின் நினது மறன் ஒழிவதாக விண்ணோர் விருப்புடன் நின்னை விருந்தாக எதிர்கொள்ள நல்வினை செய்தல் நல்லது அதற்கு விரைந்து எழுக நின் உள்ளம் வாழ்வதாக அரசன் வடக்கிருத்தல் கோப்பெருஞ் சோழன் நல்லியல்புகள் மிக்கவன் ஆதலின் அவனது கோபம் புலவர் அறிவுரை கேட்டபின் இருந்த இடம் தெரியாது ஒழிந்தது
வடக்கிருத்தல் என்பது யாதேனும் ஒரு காரணம் பற்றி உயிர் துறக்கத் துணிந்தோர் ஆற்று இடைக்குறைபோலும் தூயதொரு தனி இடத்து எய்தி வடக்கு நோக்கி இருந்து உணவு முதலியன துறந்து கடவுட் சிந்தையுடன் உயிர் விடுவதாகும்
இங்ஙனம் வடக்கிருந்த சோழன் தான் உணர்ந்த அறநெறிச் சாரத்தைத் தன் நண்பர்க்கு உணர்த்த விரும்பிக் கீழ் வருமாறு கூறினான் அறவுரை தெளிவற்ற உள்ளம் உடையோர் அறத்தினைச் செய்வோமோ செய்யாதிருப்போமோ என்று கருதி ஐயம் நீங்காதவராகின்றனர்
அதனால் உயர்ந்தவர்க்குத் தாம் செய்த நல்வினைப் பகுதியால் அதனை நுகர்தல் உண்டெனின் அவர் இருவினையும் செய்யாத உம்பர் உலகில் இன்பம் நுகர்தலும் கூடும்
இல்லையாயின் மாறிப் பிறக்கும் பிறப்பு இல்லையாகவும் கூடும் மாறிப் பிறத்தலே இல்லை என்று கூறுவர் உளராயின் இமயச் சிகரம் ஓங்கினாற் போன்ற தமது புகழை நிலைநிறுத்தி வசையில்லாத உடம்போடு கூடிநின்று இறப்பது சிறந்ததாகும்
அதனால் எவ்வாற்றானும் நல்வினை செய்தலே ஏற்புடைத்து எதிர்கால உணர்ச்சி இங்ஙனம் சிறந்த அறவுரை புகன்ற அரசர் பெருந்தகை தன் பக்கத்தில் இருந்த சான்றோரைப் பார்த்து பாண்டிய நாட்டில் நெடுந்தொலைவில் உள்ள பிசிர் என்னும் ஊரைச் சேர்ந்த ஆந்தையார் என்ற எனது உயிர் நண்பன் இப்பொழுது இங்கு வருவன் என்றனன்
அதுகேட்ட அரசன் நகைத்துநிறைந்த அறிவினை உடையீர் என் உயிரைப் பாதுகாக்கும் நண்பன் நான் செல்வம் உடைய காலத்து வராதிருப்பினும் வறுமையுற்ற இக்காலத்து வந்தேதீருவன்
அவன் இனிய குணங்களை உடையவன் தனது பெயரைப் பிறர்க்குச் சொல்லும்பொழுது என் பெயர் பேதைமையுடைய சோழன் என்று எனது பெயரைத் தனக்குப் பெயராகச் சொல்லும் மிக்க அன்புபட்ட உரிமை உடையவன்
பொத்தியார் பாராட்டுரை இங்ஙனம் அரசன் அறைந்த சிறிது பொழுதிற்குள் பிசிராந்தையார் அங்குத் தோன்றினார் அரசனைத் தன் மார்போடு தழுவிக் கொண்டு உவகைக் கண்ணிர் பெருக்கினார்
இந்த அற்புதத்தைக் கண்ட பொத்தியார் பெருவியப்பெய்தி தனக்குரிய சிறப்புகளை யெல்லாம் கைவிட்டு இங்ஙனம் அரசன் வடக்கிருத்தல் என்பது நினைக்கும்பொழுது வியப்பினை உடையதாகும் வேற்று வேந்தன் நாட்டிலிருந்து விளக்கம் அமைந்த சான்றோன் புகழ் மேம்பாடாக நட்பே பற்றுக் கோடாக இத்தகைய துன்ப காலத்தில் வழுவின்றி இங்கு வருதல் அதனினும் வியப்புடையது
இப்புலவன் வந்தே தீருவன் என்று சொன்ன வேந்தனது பெருமையும் அவன் சொல் பழுதின்றாக வந்தவனது அறிவும் வியக்குந்தோறும் வியக்குந்தோறும் வியப்பு எல்லை கடந்துள்ளது ஆதலால் தன் செங்கோல் செல்லாத தேயத்துறையும் சான்றோனது நெஞ்சத்தைத் தன்னிடத்தே உரித்தாகப் பெற்ற புகழுடைய பெரியோனை இழந்த இந்நாடு என்ன துன்ப முறுங்கொல்லோ இதுதான் இரங்கத்தக்கது என்று கூறி வியப்புற்று வருந்தினார்
ஏவலர் என் சொற்படி நடப்பவர் எமது பாண்டியன் முறை வழுவாது குடிகளைப் பாதுகாக்கின்றான் எமது ஊரில் அறிவு ஒழுக்கங்களால் மேம்பட்டு அடக்கத்தையே அணிகலனாகக் கொண்டே சான்றோர் பலர் வாழ்கின்றனர்இந்நான்கு காரணங்களால் யான் நரை இன்றி இருக்கின்றேன் என்றார்
இவை ஒன்றுக் கொன்று சேய்மைய ஆயினும் அரிய விலையினுடைய நல்ல அணிகலன்களைச் செய்யும்பொழுது அவை ஒரிடத்துத் தோன்றினாற்போல எப்பொழுதும் சான்றோர் பக்கத்தினர் ஆவர் பூதனார் பாராட்டு கருவூர்ப் பெருஞ் சதுக்கத்துப் பூதநாதனார் என்ற நல்லிசைப் புலவர் சோழர் பெருமான் வடக்கிருத்தலைக் கண்டு யாற்று இடைக்குறையுள் புள்ளிப்பட்ட மரநிழற்கண் இருந்த உடம்பாகிய முழுத் தசையை வாட்டும் வீரனே நின் கருத்திற்கேற்ப நின்னோடு வடக்கு இருந்தார் பலராவர்
பொத்தியார் புலம்பல் அரசன் வடக்கிருப்பின் அவனுடன் பலர் வடக்கிருந்து உயிர்விடல் பண்டை மரபு ஆதலின் கோப்பெருஞ் சோழனுடன் புலவர் பலர் வடக்கிருந்து உயிர்விட்டனர்
அதற்குக் காரணம் அவர் மனைவி கருவுற்றிருந்தமையால் கோப்பெருஞ் சோழனே அவரைத் தடுத்து நினக்கு மகன் பிறந்தபின் வருக என்று கூறிவிட்டனன்
அப்புலவர் பெருமான் பெருஞ் சோறு படைத்துட்டிப் பல ஆண்டுகள் பாதுகாத்த பெரிய களிற்றை இழந்த வருத்தத்தையுடைய பாகன் அந்த யானை இருந்த கூடத்தில் உள்ள கம்பம் வறிதே நிற்கப் பார்த்துக் கலங்கின தன்மை போல சிறந்த தேர்வண் கிள்ளியை இழந்த பெரிய புகழினையுடைய பழைய உறையூரின் மன்றத்தைப் பார்த்து யான் கலங்குகின்றேன் இவன் பாடுநர்க்குக் கொடுத்த பல புகழுடையவன் கூத்தர்க்குக் கொடுத்த மிக்க அன்பினையும் உடையவன் அறத்திறன் உடையோர் பாராட்டும் நீதி நூற்படி நடத்தும் செங்கோலை உடையவன் சான்றோர் புகழ்ந்த திண்ணிய நட்பை உடையவன் மகளிரிடத்து மென்மையை உடையவன் வலியோரிடத்து மிக்க வலியை உடையவன் குற்றமற்ற கேள்வியையுடைய அந்தணர்க்குப் புகலிடமானவன் இச்சிறப்புகளை உடையவன் என்பதைக் கருதாது கூற்றம் இவனைக் கொண்டு சென்றது ஆதலால் நாம் அனைவரும் அக்கூற்றத்தை வைவோமாக வாரீர் புலவீர் நம் அரசன் நற்புகழ்மாலையைச் சூடி நடப்பட்ட கல்லாயினான் என்று கூறிப் புலம்பினார்
அவர் தமக்கு மைந்தன் பிறந்த பிறகு நடுகல்லான அரசனிடம் வந்து மகன் பிறந்த பின் வா என்று என்னை நீக்கிய உறவில்லாதவனே எனது நட்பை மறவாத நீ யான் கிடத்திற்குரிய இடத்தைக் காட்டு எனக்கூறி ஒரிடத்தில் வடக்கிருந்து உயிர் விட்டனர்
வரகரிசி சமைத்து வேளைப் பூவைத் தயிரில் இட்டுச் செய்து புளிங்கறி உண்ணல் பாண்டிநாட்டு இடைநிலத்தார் வழக்கம் என்று கோப்பெருஞ் சோழன் குறிக்கின்றான்
போர்ச் செயல்கள் இவன் எல்லை இல்லாத படையினையும் துணைப்படை வேண்டாத போர் வெற்றியினையும் உடையவன் புலால் நாறும் வாளினையும் பூசிப் புலர்ந்த சாந்தினையும் உடையவன் பகைவரது நெல்விளை கழனியைக் கொள்ளையூட்டி காவற் பொய்கைகளிற் களிறுகளைப் படிவித்து நாடு முழுவதும் செந்நிறமாகச் செய்த பெருவீரன்
அவனைப் பாட்டி வடம வண்ணக்கன் பெருஞ் சாத்தனார் பாடியுள்ளார் மலையன் இல்லாவிடில் நாம் வெல்லுதல் அரிதென்று சோழனும் நின்னைப் புகழ்கின்றான் மலையன் இல்லாவிடில் நாம் தோற்பதரிது என்று சேரனும் நின்னைப் பாராட்டுகின்றான்
வள்ளன்மையிற் சிறந்த பெரியோனே நண்பரும் பகைவரும் பாராட்டத்தக்க நினது வீரம் புகழ்தற்குரியதே ஆகும் சேர பாண்டியர்க்கு நண்பன் இப்பெருநற்கிள்ளி தன் காலத்துச் சேர பாண்டிய மன்னர்க்கு நெருங்கிய நண்பனாக இருந்தான்
அவ்வமயம் ஒளவையார் இம்மூவரையும் பாராட்டிப் பாடியுள்ளார் தேவலோகத்தை ஒத்த சிறப்புடைய நாடாயினும் அது நம்முடன் வருதல் இல்லை அது தவஞ் செய்தோர்க்கே உரியதாகும் என்றும் இரந்த பார்ப்பார்க்கு ஈர்ங்கை நிறையப் பூவும் பொன்னும் புனல்படச் சொரிந்து பல ஊர்களைத் தானமளித்தீர் பசிய இழைகளை அணிந்த மகளிர் பொற்கிண்ணங்களில் ஏந்திய தேனை உண்டு மகிழ்ந்தீர் இரவலர்க்குப் பல நகைகளை அளித்தீர் இநத நல்வினையே நும்மை வாழச் செய்யும்
நீவிர் மூவரும் விண்மீன்களிலும் பல வாழ்நாட்களைப் பெற்று வாழ்வீராக மறையவர்க்கு ஊர்களைத் தானமளித்தல் சங்ககாலத்திலேயே ஏற்பட்ட பழக்கம் என்பதை இக்குறிப்பு உணர்த்துகிறது
சிறந்த வள்ளல் இவனது வள்ளன்மையை உலோச்சனார் என்ற புலவர் அழகாக விளக்கியுள்ளார் மலை பயந்த மணியும் காடு பயந்த பொன்னும் கடல் பயந்த கதிர் முத்தமும் வேறுபட்ட உடையும் மதுக்குடமும் கனவிற் கண்டாற் போல மிகுதியாக வழங்குகின்ற வள்ளலே நின் கொற்றம் வாழ்வதாக புரவலன் இப்பெருந்தகை ஒளவையார் பாண்டரங் கண்ணனார் உலோச்சனார் என்ற பைந்தமிழ்ப் புலவரை ஆதரித்தவன் என்பது இப்பாக்களால் நன்கு தெரிகிறது
இவன் வரையாது வழங்கிய பெருவள்ளல் என்பதும் பார்ப்பார்க்குப் பிரம்மதேயங்களைத் தாரைவார்த்துக் கொடுத்தவன் என்பதும் அவர்கள் துணைகொண்டு இராயசூயம் செய்து புகழ்பெற்றவன் என்பதும் விளங்குகின்றன
முன்னுரை இவன் தித்தன் என்ற சோழனது மகன் தந்தையுடன் வேறுபட்டு நாடிழந்து வறுமையுற்றுப் புல்லரிசிக் கூழை உண்டிருந்தவன் முக்காவனாட்டு ஆமூர் மல்லனைப் பொருது கொன்றவன் இவனைப் பாடியவர் சாத்தந்தையார் சாத்தன் தந்தையார் பெருங்கோழி நாய்கன் மகள் தக்கண்ணையார் என்போராவர்
அப்போர் பொழுது போன பிறகு கட்டிலைப் பிணிக்கும் புலைமகன் கையதாகிய வாரைச் செலுத்தும் ஊசியினும் விரைந்து நடந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது நக்கண்ணையார் காதல் இவர் புலவர் பெண்மணி ஆவர் பெருங்கோழி உறையூர்
இவர் கிள்ளிமீது காதல் கொண்டவர்போலப் பாராட்டும் பாக்கள் நயமுடையன வீரக் கழலையும் மைபோன்ற மீசையையும் உடைய இளையோன் பொருட்டு எனது வளை என்னைக் கைவிடுகிறது
ஆயின் யாய்க்கும் அவையோர்க்கும் அஞ்சுகிறேன் என் சோழன் உப்பு விற்பார் அஞ்சத்தக்க ஏற்றிழிவுடைய துறையைப் போல பகைவர்க்குக் காணப்படுவன்
என் உள்ளம் கவர்ந்த ஆண்மையுடைய வளவன் வாழ்வானாக முன்னுரை இவன் கழாத் தலையார் பரணர் என்பவரால் பாடப்பெற்றவன் குடக்கோ நெடுஞ் சேரலாத னுடன் போர் செய்து இறந்தவன்