sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இயக்குநர் அரூபசொருபனிடம் நீ கில்லேடிடா என்று நல்ல பெயர் வாங்கிடலாம் அவர் இவருக்குக் கொடுக்கத் தயாராய் இருக்கும் பத்தாயிரம் ரூபாய் அட்வான்சை ஐயாயிரமாகக் குறைத்து ஆசாமியை கோழியை அமுக்குவதுமாதிரி அமுக்கி விடலாம் தாய்மைக் குரலோடு தட்டில் உள்ள காபி டம்பளர்களை கணவனும் அவனும் எடுத்துக் கொள்வதற்கு வசதியாக இருவர் பக்கமும் லேசாய் குனிந்து நகர்ந்த அந்த அம்மாவைப் பார்த்ததும் காபி டம்பளரில் அவன் கண்ணீர்த் துளி விழப் போவதுபோல் இருந்தது எத்தனையோ சினிமாக்காரர்கள் வீட்டு வாசற்படிகளில் கால்சீட் பிச்சைக்காக மணிக்கணக்கில் காத்துக் கிடந்தவன் அப்போதெல்லாம் இவனை வரவேற்பு அறைக்குள் வரவழைத்து இவன் முன்னாலேயே சிக்கன்  துண்டுகளை கடித்த வாயோடு இவனிடம் நிமிடக் கணக்கில் பேசி எச்சில் பொங்க அனுப்பப்பட்டவன்
ஒரு எழுத்தாளன் கிட்ட வரும்போது நாவலைப் படிக்காட்டாலும் அதோட பெயரையாவது ஞாபகம் வச்சுக்கணும் நான் எழுதியது மனித பங்கம் கோபப் படாதீங்கண்ணே ஏகப்பட்ட நாவல் படிக்கோமா மேடையிலும் டிவியிலயும் பலப்பல நாடகத்த பாக்கோமா அதனால சில சமயம் ஒரு கதை இன்னொரு டைட்டிலுக்கு போயிடுது தப்புண்ணேதப்பு நாங்க பாக்காத நாடகங்கள் இல்ல படிக்காத நாவல்கள் இல்ல ஆனா உண்மையை ஒத்துக்கிறேன் பொழுது போக்கிற்காக நாடகம் பாக்கல ரசனைக்காக நாவல் படிக்கல எல்லாம் உல்டாவுக்கும் சொருகுறதுக்குந்தான் அய்யோ அண்ணே
நீங்க ரொம்பத் துழாவுறிங்கஇருந்தாலும் சொல்றேன் ஒரு நாவலைப் படிக்கோம் அதுல ஒரு வித்தியாசமான மாமனார் கேரக்டர் வருதுன்னு வச்சுக்கோங்க அத சினிமாவிலே மாமியார் கேரக்டரா ஆக்கிடுவோம் நீங்க எழுதுன உரையாடல்களை லேசா மாற்றி வசனங்களா ஆக்கிடுவோம் இதுக்குப் பேரு உல்டா இதே மாதிரி நாடகத்திலேயோ இல்லன்னா வார பத்திரிகையிலோ வருகிற ஜோக்குகள படத்துல அங்கங்க காட்சியா காட்டிடுவோம் இதுக்குப் பேரு சொருகிறது உல்டாவுக்கும் சொருகிறதுக்கும் பலரை வேலையில் வச்சிருக்கோம் உங்களால எங்கள ஒண்ணும் செய்ய முடியாது மயில்நாதனுக்கு கோபம் புரையேறியது அவனைக் கூட ஒரு எதிரியைப் பார்ப்பதுபோல் பார்த்தார் துடித்த உதடுகளை துண்டை வைத்து மூடிக் கொண்டே மனதை திறந்து பார்த்தார்
அவற்றின் வசனங்கள் கூட தனது நாவல் உரையாடல்கள் உயிர்ப்பிலிருப்பதை கேட்டிருக்கிறார் அப்போதெல்லாம் கலையும் கற்பனையும் காற்று மாதிரி எல்லோருக்கும் பொதுவானது தானே என்று தன்னைத் தானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்
உங்க நாவலைப் படமாக்கி பத்மஸ்ரீ பட்டம் வாங்கப் போறார் புறப்படுங்கண்ணே நீங்க நினைக்கிற மாதிரி ஒங்க நாவலை எடுக்க மாட்டாரண்ணே கலைப்படமா எடுக்கப் போறார்
நேசனல் அவார்டுக்கு குறி வைச்சிருக்கார் அந்த இளைஞன் நாற்காலியில் இடித்துவைத்த புளியாய் இன்னமும் இருந்தபோது மயில்நாதன் சமையலறைக்குள் போனார் அந்தம்மா கைகளை உதறினார் குக்கர் சூட்டில் கைபட் டது நிசந்தான் ஆனால் அதற்காக மட்டும் இப்படி உதறி இருக்க மாட்டாள் அவரைப் பார்த்ததும் எந்த உள்நோக்கமும் இல்லாமல் தன்பாட்டுக்கு சொல்வதுபோல் சொன்னாள் ஒங்க தங்கைக்கு இது தலை தீபாவளி நாம்தான் அவளுக்கு அப்பாம்மாபிளஸ்டூ படிச்சது போதுமுன்னு நிறுத்திட்டீங்களேநம்ம வீட்டு எரும மாடுஅவள் குதியாய் குதிக்கிறாள்கம்யூட்டர் கோர்ஸ்லயாவது சேர்க்கணுமாம் இந்த வீட்டு நிலைமையத்தான் சொல்றேன்
ஒங்க தீபாவளி மலர் கதைகளுக்கு வரப்போற அன்பளிப்புப் பணம் இந்தச் செலவுல இருபதுல ஒரு பங்குக்கு கூட தேறாது கதை எழுதுற சமயத்தில எட்டாயிரம் ரூபா பணத்த புரட்டுங்கன்னுதான் சொல்ல வாறேன் இல்லாட்டால் நாத்தனார் கொடுமைன்னுதான் என்னைச் சொல்லுவாங்க நான் பேசுறதக் கேட்க வேண்டியது ஒங்க உரிமையா இல்லாட்டாலும் சொல்ல வேண்டியது என் கடமை அந்தம்மா ஒரு ஈயப் பாத்திரத்தை எவர்சில்வர் அகப்பையால் இடித்தபோது மயில்நாதன் மோவாயைத் தடவியபடியே வெளியே வந்தார் சமையலைறைக்குள் தன்னை சிறுமைப்படுத்துவதாக நினைத்துப் பொங்கிய கோபம் அவள் மீது அனுதாபமாகவும் அங்கே ஏற்பட்ட சுயஇரக்கம் இப்போது சுய கோபமாகவும் மாறின
அவள் இறுதியாகச் சொன்ன வார்த்தைகளில் மிளிர்ந்த இலக்கிய நயம் அவர் உதடுகளில் ஒரு வெள்ளைக் கோட்டைப் போட்டது கலிங்கன் தன்னைப் பார்த்து சிநேகிதமாய்ச் சிரித்த எழுத்தாளர் மயில்நாதனை புரிந்து கொண்டான்
அழகை அசிங்கமாக்க முடியும் என்பதற்கு அந்த அறையே ஒரு அத்தாட்சி அங்குமிங்குமாய் பாட்டில்கள் குப்புறவும் நெடுஞ்சாண் கிடையாகவும் கிடந்தன
எச்சில் பொருட்கள் எங்கும் நிரம்பி அந்த அறையே ஒரு குப்பைத் தொட்டிபோல் தோன்றியது ஒரு வாலிபன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்து காகிதம் காகிதமாய் எழுதுவதும் எழுதியதைக் கிழிப்பதுமாக இருந்தான் இவரது வருகையை அங்கீகரித்து ஏறிட்டுக் கூட பார்க்கவில்லை
கவுண்டமணியிடம் இருந்த பசக்காமெடி ஸ்டாக் தீர்ந்து விட்டதாம் இன்னொருத்தன் ரெட்டை கட்டிலின் இடைவெளிக்கிடையே இருபக்கமும் கால் கைகளைப் பரப்பி குப்புறக் கிடந்தான்
மற்றபடி அம்மணம் ஒரு கட்டில் பெட்டில் சின்னச் சின்ன வளையல் துண்டுகள் மயில்நாதன் இப்போது மனைவியை மனதிற்குள் திட்டிக் கொண்டே அவளைக் கலிங்கன் வடிவில் பார்த்து கிட்டத்தட்ட கத்தினார்
இல்லண்ணே இல்ல இவரு அசோசியட் டைரக்டர் அன்பு வேந்தன் நைட்ல ஒரே ஒர்க்கு அதனால தூங்குறார் ஏண்டா எழுதிக் கிழிச்சான் டைரக்டர் ரூம்ல இருக்காராடா அதுக்கென்ன இப்போ மூடக்கெடுக்காத இயக்குநர் அரூபசொருப அண்ணன் எப்ப வேணுமுனாலும் எந்த நேரத்துலயும் வருவார் இதுக்கு மேல தொண தொணக்காதே மயில்நாதனுக்குப் பற்றி எரிந்தது எழுத்தாளனாக மதிக்காட்டியும் ஒரு மனிதனாகக் கூட அங்கீகரிக்காத அந்தப் பசக் காமெடி எழுத்தாளனை பார்க்கவே பிடிக்காமல் வெளியேறப் போனார்
அதற்குள் ஒரு டெலிபோன் தூங்குவது போல் குப்புறக் கிடந்தவன் பாம்பு மாதிரி தலையைத் தூக்கிக் கொண்டே டெலிபோனை எடுத்தான் பிறகு அலறியடித்து முகத்தைக் கழுவாமல் ஒரு டம்பளரிலிருந்த தண்ணீரையோ அல்லது விஸ்கியையோ கைகளில் அப்பி கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு பீரோவில் தொங்கிய பேண்ட்டை போட்டுக் கொண்டே கலிங்கனிடம் பேசினான்
நான் கேள்விப்பட்டது சரியாத்தான் இருக்கு நேற்று ரசிகைகள் படையெடுப்பால அவருக்கும் அவர் பெண்டாட்டிக்கும் அடிதடியாம் சரி இந்தக் கதை நமக்கெதுக்கு நம்ம இயக்குநர் அங்கே இருக்கார் நாம இவர ஒங்க பெயர் என்னங்க என்னப்பா இவரு ஊமையா இவரக் கூட்டிக்கிட்டு அங்கே போகணுமாம் அங்கேதான் ஸ்டோரி டிஸ்கசன் ஒனக்கு அறிவிருக்காடா கலிங்கா இத்தன நாளு சினிமா உலகத்துல குப்பைகொட்டி என்னடா பிரயோசனம் நம்ம நடிகர்களுக்கு பெண்டாட்டிகளோடு இல்லாத போதுதான்டா மூடே வரும் நடிகைகளுக்கும் அடுத்தவள்கள் புருசங்க மேலதான ஆசையே வரும் முட்டாள் சரியான முட்டாள் சரி சரி புறப்படு எழுத்தாளரே புறப்படுங்க மயில்நாதன் பல்லைக் கடித்து பொறுமையைக் கடித்தார் அந்த அசோசியேட் டைரக்டரின் டோன்தன்னை கிண்டலடிப்பது போலிருந்தது என்ன செய்வது
பேய்க்கு வாழ்க்கைப்பட்டால் புளிய மரத்துலதான் ஏறணுமாம் அதோட இவனவைத்து இயக்குநர்அரூபசொருபனை எடை போடக்கூடாதுதான் மயில்நாதன் தன்னைப் பற்றி கவலைப்படாமல் போய்க் கொண்டிருந்தவர்கள் பின்னால் எக்கி எக்கி நடந்தார்
வாசலிலேயே ஒரு துவார பாலகன் கலிங்கனும் அன்பு வேந்தனும் அவனிடம் மன்றாட வேண்டியது ஏற்பட்டது அப்போதுகூட அவர்களோடு இவர் நுழையப் போனபோது கதவை மூடப் போனான் கலிங்கன்தான் இவர் கையை பிடித்து உள்ளே கடத்திக் கொண்டு போனான்
பூலோக சொர்க்கம் என்பார்களே அப்படிப்பட்ட வரவேற்பு அறை கால்களை உள்வாங்கும் தரைக் கம்பளம் கண்களை வெளிவாங்கும் சுவர் ஒவியங்கள் வெல்வெட் சோபாசெட் இருக்கைகள் செயற்கை பிரபஞ்சம் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது போன்ற சூரியபல்பு கூடவே நட்சத்திர மினி பல்புகள் எரிந்தனவோ இல்லையோ எரிவதுபோல் தோற்றம் காட்டின
கலிங்கனுக்கோ அன்பு வேந்தனுக்கோ உள்ளே போகப் பயம் பல தடவை வசமாக வாங்கிக் கட்டியவர்கள் போதாகுறைக்கு இவர்கள் போக முடியாத அளவில் ஒரு பெண்ணின் சிணுங்கல் சிரிப்பு பிஎஸ்வீரப்பா பாணியில் சிரிப்புகள் அப்புறம் அழுவது போன்ற உருக்கமான குரல்கள் ரகசியம் பேசுவது போன்ற முணுமுணுப்பு இதை அடுத்து அடாதடியான மேஜை தட்டல்கள் அப்புறம் வசவுகள் பிறகு வாழ்த்துக்கள் இதற்கும் பிறகு ஒரே மயான அமைதி மீண்டும் அந்த அமைதியைக் கிழிக்கும் பூகம்ப சிரிப்புகள் மயில்நாதன் மற்றவர்கள் நின்றபோது ஒரு சோபா துண்டில் உட்கார்ந்தார்
ஒரு வேளை இவர்கள் வந்திருப்பது அவர்களுக்கு தெரியுமோ என்னமோ மயில்நாதன் கலிங்கனின் காதைக் கடித்தார் அவனை அந்தக்கதவுப் பக்கமாகத்தள்ளிவிட்டார்
இதற்குமேல் இருப்பது தன்னையே அடமானம் வைப்பதுபோல அவர் எழுந்து அறையில் குறுக்கும் நெடுக்குமாய் நடந்து ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராய் வெளிக் கதவை திறந்து வெளியேறப் போன போது திடீரென்று தாமரைப் பூ வடிவமைப்புகள் பதிக்கப்பட்ட தேக்கு கதவு திறந்தது
களையான முகம் அசட்டையான பார்வை அவர் பக்கத்தில் டைட் பேண்ட் போட்டு அதற்குள் பனியன் சட்டையை இன் செய்து பூனைக்குட்டி மாதிரி நின்ற அரூபசொருபன் எழுத்தாளர் மயில்நாதனை தனக்குத் தெரியும் என்பதுபோல் லேசாய் சிரித்தார்
இந்தப் பணம் மனைவியை அவரை முத்தமிட வைக்கும் மகளை நன்றியோடு பார்க்க வைக்கவில்லையானாலும் அவளை சமரசமாக நோக்க வைக்கும் தங்கையை அவரது கரங்களில் அவள் கண்களை ஒற்ற வைக்கும் மாப்பிள்ளையை இவரை சம அந்தஸ்த்தில் பார்க்க வைக்கும் அய்யய்யோ நான் ரொம்ப ரொம்ப சுயநலக்காரனாய் போயிட்டேனே வாச்சாத்தி வழக்கு நிதிக்கு பாதிப் பணத்தை கொடுத்திடணும் இயக்குநர் அரூபசொருபன் மயில்நாதனை அவரது வீட்டு லோகத்திலிருந்து தனது சினிமா லோகத்திற்கு கொண்டு வந்தார்
நம்ம தலைவர் நடிப்புப்புயல் ஒங்க கிட்ட கதை கேட்கணுமுன்னே இன்றைக்கு கொடுத்த கால்சீட்டைக் கேன்சல் பண்ணிட்டார் அவர்கிட்ட கதையைச் சொல்லுங்க மயில்நாதனுக்கு சங்கடமாக இருந்தது அலுவலகத் தில்கூட மேலதிகாரிகளிடம் தனது நூல்களை கொடுத்தது கிடையாது
அப்படி கொடுப்பது தானே தனது படைப்பை கொச்சைப்படுத்துவதாகும் என்று நினைப்பவர் இருந்தாலும் இப்போது வேறு வழியின்றி கதையைச் சொல்லத் துவங்கினார் மயில்நாதன் கதை சொல்லப் போனபோது அவருக்கு மாரடைத்தது
நான் கதையைச் சொல்றேன் நீங்களே எது கிளைமாக்ஸ் என்பதை தீர்மானியுங்க ஏன்னா எனக்கு அதைப் பத்தியெல்லாம் தெரியாது ஆனாலும் இந்த மனித பங்கம் என்கிற நாவல் ஒரு கற்பனைக் கதையல்ல பெரியார் மாவட்டத்தில் வாச்சாத்தி என்ற மலைக் கிராமத்தில் நடந்த அட்டுழியங்களை
நம்ம புதுமுக கதாநாயகிக்கு இந்தப் பெயரையே வச்சுடு எழுத்தாளரே நீங்க கண்ட்டினியூ பண்ணுங்க பொதுவாக மலைக்கிராம மக்கள் என்றாலே எல்லோருக்கும் இளக்காரம்
ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்களை முதலாளிகள் வளைத்துப் போட்டிருக்கும்போது இந்த அப்பாவி மக்களுக்கு சாகும்போதுதான் நாலடி சொந்தம்
பெரிய பெரிய முதலாளிகள் வனத்துறை அதிகாரிகளின் ஒத்துழைப்புடன் சந்தன மரங்களையும் தேக்கு மரங்களையும் கண்டதுண்டமாக வெட்டும்போது அந்த துண்டுகளை தலைகளில் ஏற்றி இறக்கும் எடுபிடிகளாக தாங்கள் இருக்கப் போவதில்லை என்று இந்த மலைக்கிராம மக்கள் பிரகடனப்படுத்தி விட்டார்கள்
அவ்வளவுதான் கள்ளச்சாராயம் காய்ச்சுகிறவன் அதை நிறுத்தினால் அவனுக்கு என்ன கிடைக்குமோ அதைவிட அதிகமாகவே இவர்களுக்கு கிடைத்தது ஆயிரத்து தொளாயிரத்து தொண்ணுற்றிரண்டாம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் கொள்ளைக்கார முதலாளிகளின் தூண்டுதலோடு வனத்துறைக் காவலர்கள் ஆயுதபாணியாக படையெடுத்து இந்த அப்பாவி வாச்சாத்தி கிராமத்திற்குள் நுழைந்தார்கள்
எந்தக் குற்றத்திற்கு இந்த மக்கள் உள்ளாக விரும்பவில்லையோ அந்தக் குற்றத்தையே சுமத்திஅதாவது இந்த மலைக்கிராம மக்கள் சந்தனக் கட்டைகளை வெட்டி கடத்தி மண்ணுக்குள் பதுக்கி வைத்திருப்பதாக குற்றம்சாட்டி இவர்களை மண்ணாக்கினார்கள்
இந்த அப்பாவி மக்கள் தங்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளை வெளியே சொன்னால் மேலும் விபரீதம் நடக்கலாமென்று அஞ்சி ஒடுங்கி அலைக்கழிந்தபோது மார்க்சிஸ்ட் செயலாளர் தோழர் நல்லசிவன் இந்தக் கொடுமையை நாடாளுமன்றத்தில் எழுப்பினார்
விசாரிக்க வேண்டுமென்று ஒரு தீர்ப்பை வென்றெடுத்தார் இந்த தீர்ப்பின் செயலாக்கம் இன்னும் தள்ளி போடப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது
ஆனாலும் நெருப்பை மூடி வைக்க முடியாது ஏழைகள் தீக்குச்சி மாதிரி எந்த பெட்டிக்குள் அடைக்கலமாக இருக்கின்றனவோ அந்த தீக்குச்சுகள் ஒரு நாள் அந்தப் பெட்டியிலேயே உரசும் கட்டம் வரும் இந்த எதிர்கால கட்டத்தைப் பற்றியும் எலிகளாய் பதுங்கிய இந்த மண் மக்களான இந்த மலைமக்கள் எப்படி புலிகளாக உருமாறுகிறார்கள் என்பதையும் என் நாவலில் நடிப்புப் புயல் மயில்நாதனின் கதைப் பேச்சுக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி போடாமல் ஒரு கமா போட்டதுபோல் இடை மறித்தார்
என் வீட்ல போய் அவளோட மூடு எப்படி இருக்குன்னு பாத்துட்டு வா நான் எங்கே இருக்கேன்னு அது கிட்டயே கேளு அப்படியே நடிகை வேதியாவுக்கு போன் போட்டு இங்க வரச் சொல்லு சாரி எழுத்தாளரே கன்ட்டினு பண்ணுங்கஅப்போ
ஒங்க கிளைமாக்ஸ்தான் என்ன இது ஒரே ஒரு ஊர்ல ஒரே ஒரு ராஜா கதை இல்லங்க இந்த மக்களோட பழக்க வழக்கங்கள் ஆட்டுக்குட்டியான அவர்களை எப்படி அரசாங்க ஒநாய்கள் வழிமறிக்கின்றன
எப்படி சமூகப் பிரக்ஞை உள்ளவர்களின் உதவியோடு இந்த மக்கள் போராடத் தயாராகிறார்கள் என்று படிப்படியாய் காட்டியிருக்கேன் இந்த மக்களை இவர்களுக்கே அடையாளம் காட்டும் ஐந்தாறு தோழர்களில் ஒருவராக நீங்க நடிக்கிறதுக்கு நல்ல வாய்ப்பு இருக்கு இப்பகூட பாருங்க
கற்பழிக்கப்பட்ட பெண்கள் குற்றவாளிகளை அடையாளம் காட்டுவதற்கு வசதியா இவர்கள் கண் முன்னால் வனத்துறை காவலர்களை அணிவகுப்பாய் காட்ட வேண்டுமென்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது
மலை மக்களோடு நான் உறவுகொண்டிருக்கிற ஒரே காரணத்திற்காக என்னை சென்னைக்கு மாத்தியிருக்காங்க என் கண் முன்னால நடந்த அட்டுழியங்களைத்தான் எந்தப் பாசாங்கும் இல்லாமல் எழுதியிருக்கேன்
கட்டுரையா என்பது பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை இந்த மாதிரி அக்கிரமங்களுக்கு முடிவு கட்ட நம்மோட திரைப்படம் ஒரு துவக்கமாய் இருக்க வேண்டும் நடிப்புப்புயல் எழுத்தாளரைப் பார்க்காமல் நாற்காலியின் பின்பக்கம் தலையை தொங்கப் போட்டார்
இதுல கதை இல்லியேன்னு நினைக்காதீங்க தலைவரே கற்பழிக்கப்பட்ட பதினெட்டு பொண்ணுகளையும் எப்படி கதாநாயகியாகாட்ட முடியும்னு நீங்க நினைக்கிறது எனக்கு புரியுது தலைவரே எப்படின்னு கேட்கிறீங்களா இதுக்கு பேர்தான் வேவ் லென்த் என்கிறது
திரைக் கதையைச் சொல்றேன் கேளுங்க இந்த மலைமக்களுக்கு சேவை செய்றதுக்காக ஒரு அறிவு ஜீவிப் பொண்ணு அந்தக் கிராமத்துக்குப் போறாள்
கட் பண்றோம் அப்புறம் அவளுக்கும் எஸ்டேட் முதலாளியான ஒங்களுக்கும் மோதல் உருவாகி அதுவே காதலாகுது டூயட் பாடுறிங்க துள்ளிக் குதிக்கிறீங்க அள்ளி அணைக்கிறீங்க கட்கட் ஒருநாள் ஒங்க காதலி தலைவிரிகோலமாய் கன்னத்துல ரத்தக் கீறலோட ஓங்ககிட்ட வர்றாள் விக்குறாள் விம்முறாள் படபடக்கிறாள் அழுகிறாள்ஓங்க மேல அப்படியே சாய்கிறாள் நீங்க படபடத்து துடிதுடித்து காரணம் கேக்கிறீங்க கட் பண்றோம் அப்புறம் ப்ளாஷ் பேக் அண்டை மாநில முரடர்கள் இந்த கிராமத்துக்கு வந்து அப்பாவி பெண்களை கற்பழிக்கிறாங்க அவர்களோடு அவர்களாய் ஒங்க காதலியும் கற்பழிக்கப்படுகிறாள் கட் நீங்க கோப ஆவேசம் கொள்ளுறீங்க அந்தக் கிராமத்துக்கு போறிங்க அந்த அப்பாவி மக்கள் பட்டபாட்டை சொன்னவுடன் ஆவேசி ஆகிறீங்க கட்கற்பழிக்கப் பட்ட பெண்களில் ஒருத்தியையும் ஒங்க அறிவு ஜீவி காதலியையும் கூட்டிக்கிட்டு அடுத்த மாநில காட்டுக்கு போங்ககற்பழித்த கயவர்களை கண்டுபிடித்து ஒவ்வொருத்தன் தலையையா வெட்டுறீங்க வெட்டின தலைகளை கழுத்தில மாலையாப் போடுறீங்க கட் பண்றோம் கிராமத்துக்கு வாரீங்க இந்த மாலைத் தலைகளோட ஊழி நடனமாடுறிங்க உடனே கிராமத்து மக்கள் ஒங்க காலுல விழுறாங்க
நடிப்புப் புயல் கன்னங்களை உப்பி யோசித்த போது அசோசியேட் டைரக்டரான அன்பு வேந்தன் முந்திரிக் கொட்டையானான் இந்த இயக்குநருக்கு இந்த திரைக்கதையை சொன்னவனே இவன் இருக்காதா கோபம்இவனும் பேசினான்
இதுல கதை முழுதும் ஒரு செண்டிமென்ட வச்சிருக்கோம் தலைவரே காதலியோடும் கற்பழிக்கப் பட்ட பெண்ணோடும் நீங்க காட்டுக்குப் போங்களா அங்கே கற்பழிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கும் ஒங்க மீது காதல் வந்துடுது இதனால் அவளுக்கும் ஓங்க காதலிக்கும் கூட மோதல் வருது நீங்க காதலியை வழக்கப்படி அணைக்காமல் விலகிப் போறிங்க இதுக்கு கற்பழிக்கப் பட்ட அந்தப் பெண்தான் காரணமுன்னு காதலி நினைக்கிறாள்
படம் பாக்கிறவங்களும் நினைக்கிறாங்க ஆனால் விசயம் என்னடான்னா மரணப் படுக்கையில் கிடந்த ஒங்க தாய்க்கு நீங்க ஒரு சத்தியவாக்கு கொடுத்திடுறிங்க
அதாவது கன்னிமை கழியாத ஒரு பெண்ணுக்குத்தான் தாலி கட்டப் போறதா சத்தியம் செய்றிங்க ஆனால் ஒங்க காதலியோ கற்பழிக்கப்பட்டவள்
நீங்க அப்படியே அவளை அலாக்கா தூக்கி தலையில வச்சு கூத்தாடுறிங்க கட் இதுதான் கிளைமாக்ஸ்எப்படிண்ணே நடிப்புப் புயலின் தீர்ப்பு மயில்நாதனைப் போல அரூபசொருபனுக்கும் ஆத்திரத்தைக் கொடுத்தது கடைசியில் இந்த அன்பு வேந்தன் பயல் அவன் புத்தியைக் காட்டிட்டான் தட்டணும் தலையைத் தட்டணும் தலையெடுக்காதபடி தட்டணும் அதற்குள் முந்தியடிச்சு பேசனும் யோசிக்காதீங்க தலைவரே இந்தப் படத்தை வெள்ளி விழாவுக்கு கொண்டு போக வேண்டியது ஒங்களோட ஆசீர்வாதத்தில் என்னோட பொறுப்பு இதுல கற்பழிப்பு இருக்கிறதனால அதுலயும் பதினெட்டு பேர் கற்பழிக்கப்படுறதால ஏபிசி
அறிவுஜீவி காதலி பேசுற தத்துவங்களை கேட்டுட்டு ஏ கிளாஸ் ஆடியன்ஸ்கள் சொக்கிப் போவாங்க ஒங்க காதலி கற்பழிக்கப்பட்டாள் என்பது தெரிஞ்சதும் பி கிளாஸ் ரசிகர்கள் தீக்குளிக்கக் கூடப் போயிடுவாங்க அதோட புதுமையாய் ஒரு சண்டைக் காட்சி செய்யப் போறேன் வழுக்கலான பாறையில நீங்க செங்குத்தா நிக்குறீங்க முடியாதுதான்
ஆனாலும் ஒங்களுடைய யோகப் பயிற்சி ஒங்களை அப்படி நிற்க வைக்குது அங்கிருந்தபடியே எதிரிகளை கால்களைப் பின்பக்கமாதூக்கி அவங்கதலைகள்ல கொக்கி போடுறீங்க
இது அபாயகரமான சண்டை வழக்கமா புக் செய்யுற மாதிரி நம்ம பொன்னனையே சண்டைக் காட்சியில் டூப்பா போட்டுடலாம் இந்த சண்டை காட்சிகளை பாத்துட்டு சி கிளாஸ் ஆடியன்ஸான ஒங்க தொண்டர்கள் கட் அவுட் வைப்பாங்க கற்பூரம் கொளுத்துவாங்க அப்புறம் என்ன
அடுத்த முதலமைச்சர் நீங்கதான் இயக்குநர் செம்மல் அரூபசொருபன் அன்பு வேந்தனை இறுமாப்பாய் முறைத்தபடியே மூச்சுவிட்டபோது நடிப்புப்புயல் அப்போதே முதலமைச்சர் ஆகிவிட்டதுபோல் தலைகள் விழுவதற்கு வசதியாக நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து கால்களை நீட்டினார்
காதுகளில் இரைச்சல் கேட்டது கால்மேல் கால்போட்டு நடந்தார் தூவென்று வந்த ஒத்த வார்த்தையை எச்சிலோடு உள்ளடக்கிக் கொண்டார் சட்டைப்பைக்குள் வைத்த பத்தாயிரம் ரூபாய் நோட்டு கத்தையை கைகளை கட்டிக் கொண்டு நின்ற அரூபசொருபனின் கை விளிம்பிற்குள் திணித்துவிட்டு கோபத்தை மெளனமாக்கி வெளியேறினார்
திரும்பிப் பார்த்தால் கண்களுக்கு தீட்டுப்பட்டு விடும் என்பதுபோல் கண்கள் கால்களைப் பார்க்க கால்கள் உடம்பை நகர்த்த அவர் உஷ்ணத்தோடு வெளியேறினார்
வாச்சாத்தி மக்களுக்காக மனதிற்குள் அழுதவர் இப்போது தமிழகமே ஒரு வாச்சாத்தி ஆகிவிட்டது என்ற எண்ணத்தில் வெளிப்படையாகவே அழுதார்
தென் திசை தாழாமல் தடுத்தாட் கொள்ள சிவபெருமானால் அன்று அனுப்பப்பட்ட மாமுனி அகத்தியர் இன்று தன்திசையாம் தமிழ்த் திசை தன்னையும் மீறி தாழ்ந்துபோன தாளாமையில் பொதிகையில் இருந்து எழுந்து கடலுக்குள் கால் வைத்தார்
பின்னர் அந்த மாமுனியின் யோகச் சிமிட்டலான கண்சிமிட்டலின் பொருள்புரிந்து அந்த அலைகளே தோணியாகி அப்புறம் நீர் மூழ்கி கலமாகி அம் மாமுனியை அடிவாரத்திற்கு கொண்டு வந்தன
ஏழு கடல்களும் எட்டுக் கோணங்களும் நான்கு திசைகளும் ஐந்து பூதங்களும் முக்குணங்களும் பதினோரு இந்திரி யங்களும் சங்கமித்து ஒருமிக்கும் ஆன்மிகப் பாட்டையில் நடைபோட்டார் அகத்தியர் ஆயிரம் கோடி சூரியப் பிரகாச சுதர்சன சக்கர ஒளியில் இரவென்றே இல்லாத அந்த வைகுண்ட திருத்தலத்தில் அவர் நுழைந்தார்
அங்கே அலைகளே சுவரான ஆயிரமாயிர அண்டச் சுழற்சி மண்டபங்கள் யுகச் சிப்பிகளால் உருவான கோடி கோடியே ஊழிமண்டபங்கள் அந்தச் சிப்பிகளில் இருந்து வெளிப்பட்டு மும்மலம் அற்று முழுமையாய் ஒளி சிந்தும் ஆன்ம முத்துக்கள் இவற்றிற்குள் நரை திரை மூப்பில்லாத காலத்தின் முழுத் தோற்றமாக நீரில் மிதக்கும் ஆயிரம் தலைகொண்ட ஆதிசேஷன் ஒவ்வொரு தலையிலும் ஒரு கோடி சூரிய நகைகள் பச்சைக் கடலுள் வெள்ளிமலைத் தோற்றம் காலத்தை இயக்கும் கண்சிமிட்டல்கள்
பிரணவப் பேரொளி சிந்தும் அக்கினி அண்டங்களான கண்கள் பிரபஞ்சமே சங்காக பிரணவமே சக்கரமாக காட்சி காட்டும் நெற்றிகள் முத்தொழில் ஆணையைச் செயல்படுத்தும் கற்பக்கோடி பற்கள் இந்த ஆதிசேச அற்புதத்தின் மேல் ஆயிரந்தலைகளின் நிழற்குடைக்குக் கீழே அதன் ஆத்ம தேகத்தில் பரமாத்மாவான ஆதிநாராயணன் அவர் நெற்றியில் படைப்புக் கடவுளான பிரமன் தோள்களில் திசைக் காவலர்களான இந்திரன் வருணன் குபேரன் எமன் வாய்க்குள் பன்னிரண்டு ஆதித்தர்கள்
மார்பில் பதினோரு சூத்திரர்கள் பூலோகம் தேவலோகம் பாதாள லோகம் எனப்படும் முப்பெரு லோகங்களையும் அவற்றில் நடமாடும் முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களையும் நாற்பது நாற்கோடி ரிஷிகளையும் கொண்ட உடல்வாகு பிரபஞ்சத்தை பிரகாசிக்கச் செய்யும் புன்னகை நரசிம்மத்தின் கோபப் புன்னகையும் வாமனத்தின் சாந்தப் புன்னகையும் கிருஷ்ணரின் மாயப் புன்னகையும் கலந்த பிரணவப் புன்னகை ஆயிரமாயிரம் கரங்கள் அவற்றில் கெளமோடகி எனப்படும் கதாயுதம் நந்தனா எனப்படும் ஊழிப் பெருவாள் பஞ்சாட்சணையான சங்கு சுதர்சனச் சக்கரம் இவற்றை உள்வாங்கி ஒளியாக்கும் தாயார் காலடியில் இருக்கிறாள்
எல்லையற்ற பிரபஞ்ச ரூபங்களைக் காட்டும் அந்த நாராயணியத்தில் அண்ட கோடியாய் நீண்ட ஒரு கரத்தில் விரல்நுனியில் கோடானுகோடி ரிஷிகளில் ஒருவராய் அகத்தியர் தன்னையும் பார்க்கிறார்
வாமன உயரத்தில் வரிந்து கட்டிய மரவுரியும் நிமிர்ந்து நிற்கும் ஜடாமுடியும் தும்பிக்கைத் தாடியும் காவேரியைக் கவிழ்த்த கமண்டலமுமாய் நிற்கும் தமிழ்முனியான அகத்தியர் சுயத்திற்கு வந்து சொந்த வேலையை மறந்து பந்தமற்றுப் பேசினார்
அளப்பறியாக் காலமே புலன்களில் புத்தியே உயிர்களில் உள்ளொளியே எழுத்துக்களில் அகரமே ஆதித்தர்களில் விஷ்ணுவே யோகங்களில் சமாதியே யட்சர்களில் குபேரனே யானைகளில் ஐராவதமே பருவங்களில் வசந்தமே ஏமாற்றில் பகடையே பிரபஞ்சம் சுருங்கி பிரும்மானந்த முட்டையாகும்போது அந்த முட்டைக்குள் இருக்கும் புருசோத்தமே நாபிக் கமலத்தில் பிரும்மத்தை தோற்றுவிக்கும் பரப்பிரும்மமே நீயே பிரபஞ்சக்கண்ணாடிதப்பாய் சொன்னேன் பிரபோ தப்புத்தப்பு உனக்கு பிரபஞ்சமே கண்ணாடி உன்னை கடல்களாய் மலைகளாய் கடல்மலை கொண்ட கிரகங்களாய் கிரகங்கள் வட்டமிடும் நட்சத்திரங்களாய் நட்சத்திரங்கள் நடனமிடும் அண்டாதி அண்டங்களாய் காட்டும் கண்ணாடி பிரபஞ்ச வெளிப்பாடுகள் அசலான உனது நகல்கள் முதுபெரும் சிவபக்தா சைவப் பெருமுனியே நீ ஈஸ்வர எல்லையைத் தாண்டி வர என்னிடம் என்ன இருக்கிறது
ஒரு வேளை சோதிக்க வந்தாயோ அதற்கு என்றே நாரதன் இருக்கிறானே விளங்கிய அறிவின் முனைவன் என்று தொல்காப்பியரால் பயபக்தியுடன் பாடப் பெற்ற தமிழிற்கு முதல் நூல் தந்த அகத்தியர் இப்போது சிறிது சூடாகவே கேட்டார்
சோதிக்க வரவில்லை பிரபு சாதிக்க வந்தேன் என் தமிழ் இனத்தை மீட்க வந்தேன் ஆனாலும் இது உங்களுக்கு ஆகாது அனந்தனே என் மக்கள் மீது உங்களுக்கு ஏன் இத்தனை வெறுப்பு ஏன் இத்தனைக் கோபம் உன் தமிழ் இனத்தின் மீது கோபமா வெறுப்பா எனக்கா எப்படி இருக்க முடியும் முனியுங்கவா நாவலந் தீவிலேயே நல்ல இனமான உன் தமிழ் இனத்தில் ஒரு பகுதியினர் என் ராமாவதாரத்தை காலணியால் அர்ச்சித்தவர்கள் இப்போது கூட என்னை வசை பாடுகிறவர்கள் வம்புக்கு இழுக்கிறவர்கள் என்னை ஈனப்படுத்தும் இந்த இனமான தளபதிகளைக் கூட வசதியாகத்தானே வைத்திருக்கிறேன்
இப்படிப்பட்ட எனக்கு உன் இனத்தின் மீது கோபம் என்கிறாயே நன்று அகத்தியா நன்று நீங்கள் தான் எம் மக்களை நிசமான பிரச்சினைகளில் இருந்து திசை திருப்பி விடுகிறீர்கள் என்பதற்கு உங்கள் பதிலே ஒரு சாட்சி பிரபோ ஆட்சியின் கேடயமாய் விளங்கும் இந்த அற்புத சிந்தனையாளர்களுக்கு உதவி வருவதாக தாங்கள் தம்பட்டம் அடிப்பது நியாயமில்லை பெருமாளே நிந்தாதுதி என்பதும் ஒருவித பக்திதானே மூலத்துடன் வேகவேகமாய் நெருங்குவதற்கான ஒரு யோக முறைதானே இப்போது இதுவல்ல விவகாரம் அது என்னவென்றால் எங்கள் தமிழ் இனத்தை தாங்கள் ஒரேயடியாய் உழுதுவிட்டீர்கள் என்பதே உங்களின் சித்து விளையாட்டிற்கு என் மக்கள்தானா கிடைத்தார்கள்
இவ்வளவுக்கும் நாலாயிரத்திவ்ய பிரபந்தத்தில் உள்ள ஆழ்வார்களின் பாடல்களை நீங்கள் அறியாதவரா இந்த ஆழ்வார் பெருமக்களைக் கருதியாவது என் மக்களை மாக்களாக்காது கம்மா இருந்திருக்கலாமே தாமோதரா இப்படி வேடிக்கைக் காட்டலாமா விண்ணளந்த பெருமாளே
பழி சுமத்தாதே பைந்தமிழ் காவலா உன் மக்களுக்கு எப்படி வேடிக்கை காட்டுகிறேன் என்று எங்கே விரல்விட்டுச் சொல் பார்க்கலாம் விரல் மடக்கிச் சொல்ல உங்களின் கோடி கோடி கரங்களே போதாது புண்ணியனே ஆனாலும் சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கிறேன்
இவர்களை ஏன் இருகால் முயல்களாய் ஆக்கினிர்கள் முயல் முன்னோக்கிச் செல்லும் பிராணி அப்படி ஆக்கப்பட்டால் அதற்காக நீ எனக்கு நன்றியல்லவா சொல்லவேண்டும்
இதை ஆமையிடம் சொல்லுங்கள்என்னிடம் வேண்டாம் பிரபோ முயலின் குணம் பற்றி அறியாதவரா தாங்கள் ஒரு முயலைஎப்படி இம்சித்தாலும் அது கத்தாது எதிர்ப்புக் காட்டாது கத்தியால் கழுத்து அறுக்கப்படும்போது கூட அழத் தெரியாத அப்பாவிப் பிராணி எத்தனையோ அக்கிரமங்கள் கண்ணெதிரே நடந்தாலும் கத்தக் கூட வேண்டாம்
யாராவது பட்டா போட்டு பட்டாக் கத்தியை நீட்டினால் அவர்களது காலில் விழுந்துவிட்டு ஒதுங்கிக் கொள்கிறார்களே எம் மக்கள் ஒரு காலத்தில் கப்பலோட்டிய தமிழர்கள் இப்போது ஆட்டோக்களை கண்டதும் அலறியடித்து ஓடுகிறார்கள் வேல் பாய்ந்தபோதும் விழியாடாமல் இருப்பதே வீரம் என்ற மூதாதையர் சொல் மறந்து கை இருப்பது கும்பிட கால் இருப்பது தரையில் படுக்க தலை இருப்பது காலில் விழ வாய் இருப்பது சோறு தின்ன மட்டுமே என்று ஆகிப் போனார்களே அவர்களை இப்படி ஆக்கிவிட்டீர்களே அனந்த பெருமாளே இவரை நம்பாதே அகத்தியா சொந்த குலமான நந்தகுலத்தினர்ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக் கொல்லும்படி செய்தவர் இவர் சொந்த மகனான சம்பாவின் வயிற்றில் ரிஷிகள் சாபத்தால் உதித்த உலக்கை கடலில் துகள்களாய் போடப்பட்டு பின்னர் கடற்புற்களாய் முளைத்தபோது அவற்றை எடுத்து யாதவர்களிடையே வீசி ஆயுதங்களாய் ஆக்கிக் கொடுத்தவர்
தான் அவதரித்த குலத்தையே தீர்த்த சங்கோத்ரா என்ற இடத்துக்கு அழைத்துச் சென்று அவர்களை கேளிக்கையில் ஆழ்த்தி கெடுமதி கொடுத்தவர் ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக் கொல்ல வைத்தவர் நானும் என்னை உலக்கையின் எஞ்சிய இரும்புக் கம்பியால் கொன்று கொண்டேனே என்று சொல்லப்போன சொல் விளங்கும் பெருமாளை பேச விடாது அகத்தியர் இடைமறித்துப் பேசினார்
நீங்கள் குறிப்பிட்டதுபோல் தங்கள் நாயகருக்கு இப்போது தமிழ்க் குலம் கிடைத்துவிட்டது தாயே எம் மக்களையும் கேளிக்கையில் ஆழ்த்தி நிழல்களை நிஜங்களாகவும் நிஜங்களை நிழல்களாகவும் ஆக்கி விட்டார் அன்னையே ஒருவனை வீரனாக்க முப்பது பேரை பேடியாக்கும் திரையுலகில் என் மக்கள் கதாநாயகனிடம் ஒன்றிப் போய்விட்டார்கள் உத்தமியே இப்போது இவர்கள் சொல்வதே இவர்களுக்கு பகவத் கீதையாகப் போய்விட்டது
மாதாவே ஒரு தாய் மகளாய் நினைத்து நட்ட புன்னை மரத்தை தமக்கையாய் நினைத்து அந்த மரத்தடியில் தலைவனைத் தீண்டத் துணியாத அந்தக் காலத் தலைவியின் இந்தக் கால கொள்ளுப் பேரன்களும் பேத்திகளும் ஆபாசதிரைப்பட தொலைக்காட்சிகளைப் பார்த்து ஜொள்ளு விடுகிறார்களே தாயாரே
அதை என் வாயால் சொல்ல மாட்டேன் வைகுண்ட நாயகியே கலை என்ற தேனை மேலோட்டமாக சுவைக்க வேண்டி எம் மக்கள் தேனுக்குள் விழுந்து சிறகிழக்கும் ஈக்கள் போல் பகுத்தறிவை இழந்துவிட்டார்களே பரந்தாமன் தேவியே உன் மக்கள் கலைத்தேனில் விழவில்லை விஷத் தேனில் விழுந்து கிடக்கிறார்கள் பிரபோ அகத்தியன் சார்பில் அடியாள் சொல்லும் விபரத்தையும் கேளுங்கள்
அதுவும் டப்பாப் பரிசுகளைக் கொடுத்து வாங்கியவர்களை அதிர்ஷ்டசாலிகள் என்று அழைத்து அதிர்ஷ்ட லட்சுமியான என்னைக் கொச்சைப் படுத்துகிறார்கள் ஒரு பக்கம் இந்த நிலை மறுபக்கமோ சில ஆஸ்பத்திரிவாசிகள் என்னை சூட் கேஸ்களில் சிறைசெய்து வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்புகிறார்கள் எந்த மக்களிடம் நான் இருக்க வேண்டுமோ அந்த மக்கள் பிச்சைக்காரர்களாய் ஆக நானோ ஆட்சியாளர்களிட மும் ரெளடியார்களிடமும் சிறைபட்டுக் கிடக்கிறேன் எப்படியாவது என்னை மீட்க வேண்டும் பிரபுவே நாரணன் தன் நாயகியை அனுதாபமாய் பார்த்தபோது நீரடியில் ஒரு சலசலப்பு ஆதிகேசன் ஆயிரம் தலைகளையும் திருப்பியபோது நீராரும் கடலுடுத்து நில மடந்தைக்கு எழிலான ஒரு சீரிளம் பெண் தோன்றினாள் கரங் கூப்பி தலை தாழ்த்தினாள்
பக்தி இலக்கிய படர் முகத்தாள் ஐம்பெருங் காப்பியக் கழுத்தாள் அவள் இடுப்பிலே சிற்றிலக்கிய ஒட்டியாணம் விரல்களில் பத்துப் பாட்டுஎட்டுத் தொகை மோதிரங்கள் கால்களில் பாரதி பாரதி தாச சலங்கைகள் கால்களில் புதுக் கவிதைக் காலணிகள் சங்க கால பார்வை இந்தக் கால அலங்கோலம் எந்தக் கேள்வியும் இல்லாமலே இவள் விடையளித்தாள்
நான் தமிழன்னை அல்லவாம் தாத்தாவே எங்களுக்கு ஒரு அசல் தமிழன்னைக் கிடைத்துவிட்டாள் நீ போ என்று என்னை என் மக்களே கழுத்தைப் பிடித்து தள்ளிவிட்டார்கள் அதுவும் முக்காபலா டேக் இட் ஈஸி மஸ்தானா போன்ற கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகளால் திட்டி அனுப்பி விட்டார்கள் திருப்பதி நாயகா புகுந்த இடம் விட்டு பிறந்த இடம் வந்தது தப்பும்மா நீயே உன் மக்களை மீட்டி இருக்கலாமே நீதான் கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்துக்கு முன்தோன்றிய குடியைப் பெற்றவளாயிற்றே நையாண்டி பேச இது வேளையில்லை பாட்டியே அறியாமையில் கயிறை பாம்பு என்று நினைக்கும் இனத்தை மீட்கலாம் ஆனால் அகங்காரத்தில் பாம்பையே கயிறாய் நினைக்கும் கயவாளிப்பிள்ளைகளை எப்படி மீட்க முடியும் தாத்தாவிடம் இருந்து சரியான பதில் கிடைக்குமுன்னர் நானோ என் மகன் அகத்தியனோ இந்த இடத்தைவிட்டு அகலப்போவதில்லை அப்போதும் ஆதிசேசன்தான் அசைந்து கொடுத்ததே தவிர அந்த வாகனாதிபதி அல்ல சிரித்தார் ஒரே சிரிப்பாகச் சிரித்தார் பெருஞ்சிரிப்பாய் சிரித்தவர் பின்னர் வாயடக்கிப்பார்த்தார்