sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வருவது வந்து தானே தீரும் புலவர் வேப்பம் பூமாலையை யணிந்த சற்குணவழுதி நின்னுடைய மகிமையை அறியாது புத்தி கெட்டுப்போய் நின்னை யெதிர்த்த மாத்திரத்தில் அவன் ஒரு நிமிடத்திற்றானே தோற்றுப் போகும்படி தும்பைப் பூமாலை யணிந்து போர் புரிந்து அவனை வென்று வாகை மாலை தரித்துப் பாணர்பாடத் தோகையர் வாழ்த்தச் சண்பகப் பூவாசனை பொருந்திய கூந்தலையுடைய மாதர்களது போகநல மனுபவித்துப் பிரகாசிக்கின்ற அழகான ரூபமுள்ள நற்குணமுடையவனே பூலோக முழுவதுந் தன்னுடைய சக்கிராதிபத்தியத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்தித் தனக்குச் சமானமானவ ரெவருமில்லாதவனே மணநிறைந்த பனம்பூ மாலையைத் தரித்த சூரசேந வர்மன் என்ற திவ்ய திருநாமத்தையுடைய மகாராஜ பூபதியே எனக்கு அளவற்ற திரவியத்தைக் கொடுத்து எனது தரித்திரந் தரித்திராவண்ணஞ் செய்து நீ நெடுங்காலம் சிறப்புடனே வாழ்வாயாக வென்பதாம் யாம் பாடிய செய்யுளின் பொருள்
புலவரே நீர் கேட்டுக் கொண்ட பிரகாரம் உம்முடைய தரித்திரம் நீங்கும்படி பதினாயிரம் வராகன் உமக்குக் கொடுக்குமாறு உத்தரவு செய்திருக்கின்றோம்
அதனையுஞ் சேர்த்துக் கொடுக்கிய ஆணையிடின் மிகவும் நலமுடைத்தாமல்அல்லாக்கால் அப்பேதை மகன் எம்மை யதிகமான அரந்தைக்கு ஆளாக்குவான்காண்
ரூபாவதிதனக்குள் ஐயோ இன்று என் தகப்பனார் எனது தாயுடன் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கேட்டது முதல் என் மனஞ் சகிக்கவில்லையே என் தகப்பனார் செயல்களுக்கு வீரேந்திர சோழனும் படை யெடுப்பான்
என்றவள் வாக்கியம் பொய்த்துப்போகுமோஇவற்றை யெல்லாங் கொஞ்சங்கூட யோசியாமல் என் தகப்பனார் கொடுமையின் மேற் கொடுமையாய்ச் செய்ய நினைப்பது மடமையினும் மடமையாம்
முன் செய்த கொடு வினைக்கே யூர்முழுதும் அலர் தூற்றுகின்றதே அப்படியிருக்க இவர் மறுபடியும் அத்தன்மையான செயல் செய்ய யோசித்தல் தாஞ்சாக மருந்து குடித்தல்போலும் ஊரார் பழிப்பதை யிவர் கேட்டு மிராரோ
அவள் என்தகப்பனார் சொல்வதை யெல்லாம் மறுத்துரையாமற் சரி சரி என்று கூறுபவளாவளே எவரிடஞ்சொல்லி யென்தகப்பனாருக்குத் தெரிவிப்பேன்
அவ்வாறு அவருக்குத் தெரிவிப்பது முடியாதுபோயின் என்னசெய்வேன் ஓ சுந்தராநந்தனே என்னுயிர்த் தலைவனே பாண்டியர் குலதிலகனே பைந்தமிழ் வல்ல பரமசாதுவே உனக்கு என்மீது பரிபூரண நேசமிருக்கிறதென்பதை யுணர்ந்து கொண் டேன் ஆகையால் உன்னை மணந்து சுகிப்பது எந்நாளாவது கூடும் என்று எண்ணி யிதுவரைக்குங் கொஞ்சம் ஆறுதல் அடைந்திருந்தேன் இனி யான் பிழைத்திரேன் பிழைத்திரேன் உன்னுயிர்க்குக் கேடு சூழ்கின்ற என் தகப்பனாரைத் துறப்பேன் இன்று முதல் யான் அவர்க்கு மகளல்லேன் என்ற பாண்டியன் வாய்மொழியைத் தூய்மொழியாய்க் கொண்டேன்
ஆதலின் என் தகப்பனார் இனிச்செய்யப்போகும் கொடுந்தொழிற்கு நீ யிரையாகாது உன்னைத் தப்புவித்தற்குரிய உபாயமொன்றுசெய்வேன் ஐயோ இக்கொலைப் பாதகத்தை உனக்கு எவ்வாறு தெரிவிப்பேன்
யாரிடஞ் சொல்லியனுப்புவேன்நீ யிருக்குஞ் சிறைச் சாலையினின்றும் வெளியேபோவதற்கு ஓர் இரகசியவழி யுண்டென்று கேள்விப்பட்டு அவ்வழியை யடைத்துநிற்குங் கதவினைத்திறப்பதற்குரிய திறவுகோலையும் என்தகப்பனார் படுக்கையறையிலிருந்து எடுத்துக் கொண்டேன்
அந்தோ இத்திறவுகோலை யுனக்கு அனுப்புவ தெப்படியோஎன் தகப்பனார் செய்ய நினைத்திருக்கும் பாதகச் செயலைப் பற்றி ஒரு கடிதத்தில் என் கையெழுத்தின்றி யெழுதி அக்கடிதத்தோடு இத்திறவுகோலையுஞ் சேர்த்து நின் சிறைச்சாலைக்குட் போடு வேன்ஐயோ காவலாளர் கடிதத்தைப் பார்த்துவிட்டா லென்ன செய்வேன்
அவர்களுக்குத் தெரியாதிருக்கவேண்டுமே அப்படியே காவலாளர் பாராதிருந்து எனதருமை நாயகன் மாத்திரம் கடிதங்கண்டுதிறவுகோற் பெற்று என்னைக்காமியாய்த் தவிக்கும்படி யிங்கேயே விட்டு விட்டு அவ்வழியாகப் போய்விட்டா லென்ன செய்வேன்நான் இவ்வளவு வருந்தியும் என் எண்ணம் முடியாது போகுமே ஆகையால் யானும் உடன்போகும் எண்ணத்தையும்பற்றி ஒருவாறு அக்கடிதத்திற்குறிப்பாய் எழுதுவேன் அந்தோ அவ்வாறு யான் கூடமாய்க்குறித்தது இன்னது தான் என்று அவனுணரானாயின்என்செய்வேன்
ஐயோ நான் இதுவரைக்கும் ஆடவரெவர்க்கும் கடிதம் எழுதிலேனே ஆகையால் அவர்க்கு எழுதும் ஒழுங்கும் இன்னதென வுணர்ந்திலேனே என்ன செய்வேன்
இத்திறவுகோலை யிந்தக் கடிதத்தின் கண் வைத்துத் திறவுகோலிருப்பது தெரியாமற் சுருட்டி எனது காதலனிருக்குஞ் சிறைச்சாலையின் சாளரத்தின் வழியாய் எறிந்துவிட்டு வருவேன்
உடம்போ விதிர்விதிர்க்கின்றது மனமோ சஞ்சலப்படுகின்றது என்னுடைய தாய்தந்தைய ரிருவரும் சோழநாட்டிற் சௌக்கியமாயிருக்கின்றார்கள் என்று கேள்விப்பட்டும் என்மனஞ் சந்தோஷப்படாம லிருப்பதேனோஐயோ ரூபாவதி நீயேயிதற்குக் காரணம்உன்னையே யுயிர்க்காதலியாய் பெற்று உள்ளம் பூரிப்பதும் உண்டோ
உயரத்திலிருந்து விழுந்த சப்பம் கேட்டதே இரும்புவிழுந்த சப்தம்போலத் தோன்றிற்றே இந்த நள்ளிரவில் இவ்விடத்தில் அத்தன்மையான சப்தங் கேட்கக் காரணமில்லையே எல்லாவற்றிற்கும் என்னவென்று எழுந்துபோய்ப் பார்ப்பேன் இந்தச் சாளரத்தின் சமீபத்திற்றான் சப்தம் கேட்டது
கடிதம் முழுவதும் படித்துவிட்டேன்இப்பொழுது தான் இந்தக் கடிதச்சுருள் விழுந்ததுஇந்தக் கடிதம் படித்தது முதல் மனங் கவலைப்படுகின்றதேஉடல் வியர்க்கின்றதேஎன்ன செய்வேன்
அப்போது இந்த மாதிரி ஏதாவதிருந்தால் அவர்கள் என்னிடம் குறிப்பாயாவது சொல்லுவார்களே இன்னுமவர்கள் இந் நள்ளிரவில் வெளியேற மாட்டார்களே இஃது இரகசியமாயு மிருக்கின்றதே பின்னை யார்தாம் எழுதியிருக்கக் கூடும்சில நாளைக்குமுன் சந்திரமுகன் சில கனவான்கள் தன் வீட்டிற்கு வந்து ஏதோ பேசிக்கொண்டதாகச் சொன்னானே அந்தக் கனவான்களி லெவரேனு மெழுதி யிருப்பாரோஇராது
ஒருவேளை இந்தச் சமாசாரத்தைச் சுசீலர் உணர்ந்து கடிதத்தில் எழுதித் தம்முடைய வேலையாளரிடம் கொடுத்து இச்சாளரத்தின் வழி எறியச் சொல்லி இருப்பாரோஅப்படியுந் தோன்றவில்லை
இச் சிறைச்சாலை அரசனது அரண்மனையைச் சார்ந்த தாயிற்றே மேலுங் காவலோடிருக்கின்றதே இந் நேரம்ஆசாரவாசல் அடைத்திருக்குமே ஆகையால் வெளியிலிருப்பவர்கள் இதைப் போட்டிருக்க முடியாது
அரண்மனையைச் சேர்ந்தவர்களில் ஒருவரும் என்மீது இரக்கமுற்று இவ்வளவு இரகசி மாய்க் கடிதமெழுதி எவரும் போகிறதற்கு முடியாத அரசன் சயநக்கிருகத்திலிருந்து திறவுகோலு மெடுத்து எறிந்து இத்தன்மையான உதவிசெய்யத் தகுந்தவரில்லையே
ஐயோ என்னுடைய நன்மைநாடி யென்று கையெழுத்திட்டநாயகியே நன்மைநாடி யென்றபெயர் உனக்கே தரும் என்மீதுள்ள காதலினால் தன் தகப்பனாரையும் யமனெனக் கூறுகின்ற உத்தமியே உன்னை நாளை யான் நேரிற்காண்பேன்
ஆகா நின் லௌகீக விஷய ஞானத்தின் முதிர்ச்சியை யென்னென்று சொல்லுவேன் மாதர்கட்குரிய மென்மைத் தன்மை வழுவாது ஆண் மக்களுக்குரிய முறைப்படி யெழுதிய மோகன முத்தே நீ சொல்லிய படியே இந்தக் கடிதத்தைப்பத்திரமாய் வைப்பேன்
ஆ அதோ அங்கே பேச்சுக்குரற் கேட்கின்றதே இதோ விளக்கை யவிப்பேன் விளக்கவிக்கின்றான் இனி யிவ்விடத்தி லிருக்கப்படாது சூரசேனன் குழந்தாய் ரூபாவதி என்ன செய்து கொண்டிருக்கின்றாய்
அரண்மனையும் அரண்மனையைச் சுற்றிப் பூஞ்சோலையும் பூஞ்சோலைக்குப் பக்கத்தில் வையையாறும் வெகு நேர்த்தியான காட்சிகளாய்த்தா மிருக்கின்றன
காதல் கொள்ளுமிடத்துக் குணமும் கல்வியுங் குற்றமிலா அறிவும் அன்பும் ஆகிய இவற்றோடு அழகும் இருந்தாற் பயனே யல்லாமல் வெற்று அழகுமாத்திர மிருந்தாற் பயனில்லை
கநகமாலைரூபாவதி நீ நேற்றைக்கும் இன்றைக்கும் புதுப்புனலாட வரவில்லையே அது எவ்வளவோ வேடிக்கையும் விநோதமுமா யிருந்ததே ரூபாவதி எனக்கு உடம்பு ஒன்றுமில்லையே கநகமாலையை வேண்டுமென்றாலுங் கேளுங்கள்
நேற்றுக்கூட நான் கநகமாலை அம்புஜாட்சி யெல்லோரும் பூஞ்சோலைக்குப் போய்விட்டு வந்தோமே கோமளவல்லி சரியாய்த்தான் இருக்கிறாள்
இருந்தாலும் நாம் எவ்வளவுக் கெவ்வளவு சாக்கிரதையா யிருக்கிறோமோ அவ்வளவுக் கவ்வளவு நல்லது தானே கநகமாலைநான் அவள் அகத்திற்குப் போய்விட்டுத் தான் வந்தேன்
நீ சாப்பிட்டாயிருக்கு மென்றன்றோ நினைத்தேன் நன்றாய் இதுவரையிலும் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தாய் எழுந்திரு எழுந்திரு சீக்கிரமாய்ப் போய்ச் சாப்பிட்டு விட்டுவா
ஓ ரூபாவதி என்னை யோடிவிடும்படி யெழுதினாயே யான் ஓடி யொளித்தால் உன்னைப் பிரியவேண்டுமே உன்னைப் பிரிய வேண்டுமே உன்னைப் பிரிந்த பிறகும் பிழைத்திருப்பேனோ
நின்னைப் பிரிந்து காணுதலின்றி ஆற்றாது உயிர் துறப்பதைக் காட்டினும் நின்னைப் பூஞ்சோலைக் கண்ணாவது தினமும் கண்டு ஆற்றி உன் தந்தையார் வாளிற்கு இரையாவது மேலானதேயாம்
ஆதலால் இனியொரு கணமேலுந் தாமதியாமல் மறுபடியும் சிறைச் சுந்தராநந்தன் பூவுலகிற் போந்ததொரு புத்தமுதே எனனுயிர் காக்க வந்த இளங்குயிலே ரூபாவதி இதோ நின்றேன் நின்றேன் ரூபாவதி யான் வந்து உனக்காக நிற்கும்போது நீயேன் மறுபடியும் சிறைச்சாலைக்குப் போகவேண்டும்
சுந்தராநந்தன் அறிவு நிரம்பிய ஆருயிர்க் காதலி என்னைக் கண்டு பேசுவதற்கு நீ வரும்போது யாரேனும் பார்த்து விடுவார்களோ என்ற ஐயப்பாட்டினால் ஆண் வேடம் பூண்டு இவ்விடம் வந்தாயோ
நின்னை முதல் முதலிற் பூஞ்சோலையிற் கண்டேன் வேட்கை யுற்றேன் அது முதல் நின்னை யிடை விடாது சிந்தியா நின்றேன் உடம்பு வாடி மெலிகின்றேன் ஒவ்வோரிரவும் ஒவ்வொரு யுகமாய்த் தோன்றுகின்றது யான் நின்மீது காதல்கொண்டதைப் பிறரிடம் வெளிப்படுத்தாமல் என் மனத்திலேயே வைத்துப் புழுங்கினேன் யான் என் தோழியரோடு பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே உன் நினைவு வந்துவிடும்
உடனே வாய் குழறும் உடல் வியர்க்கும் பிறகு அவர்களை யனுப்பிவிட்டு வாய் விட்டுப் புலம்பி யுருகுவேன் விளையாட்டை யெல்லாம் மறப்பேன் மயங்குவேன் செயலற்றிருப்பேன் எழுவேன் ஏங்குவேன் எங்ஙனம் பிழைப்பலென்பேன் சுந்தராநந்தன் ஏ பிராணேசுவரீ ஒருநாள் நீ என் தோழிமாரொடு பூஞ்சோலையில் எளியேன் நிலமையைக் குறித்து இரக்கமுற்றுப் பேசிக் கொண்டிருந்தாய்
அப்போது உனக்கு என்மீது அன்புளது என்று உணர்ந்தேன் உணர்ந்த அந்த நிமிடத்திலேயே நின்மீது காதல்கொண்டு நினைத்து நினைத்து உருகி வெதும்பி வாடிக் கலக்கமுற்றேன் உடனே சிறைச்சாலைக்குச் சென்றேன் அவ்விடத்து எங்கே பார்த்தாலும் நின்னுருவத்தையே கண்டேன் அந்தோ இஃது உருவெளியாகிய பொய்த் தோற்றமாயிற்றே என்று ஏக்கமுற்று நைந்தேன் இவ்வாறு உன்மீதுள்ள இனியநேசம் நாளுக்குநாள் அதிகரித்து என்னை அதி மோக சாகரத்துள் ஆழ்த்திவிட்டது என்செயவல்லேன்
செய்திறனறியாது கையற்றுப் புள்ளொடும் மாவொடும் புலம்பினேன் ரூபாவதி எனது பிரிய நேசனே இனிமேல் நாம் இருவரும் ஒருவரை யொருவர் பிரிந்திருந்து புலம்பாதிருப்பதற்கேற்ற உபாயங்களை நாடவேண்டும்
சுந்தராநந்தன் என்னுயிர்த்துணைவி ரூபாவதி யானோ சிறைச்சாலைக்கண் இருக்கின்றேன் நீயோ அரசன் மாளிகையிற் கன்னிமாடத்திலிருக் கின்றாய் நீயும் நானும் பிரியாது ஒருமித்து வாழ்வது எப்படியோ
என் தகப்பனார் நின்பெற்றோர் சோழநாட்டி லிருப்பது கேட்டு சோழன் உதவி பெற்றுப் படையெடுத்துத் தம்மீது நின்தகப்பனார் வந்தால் நின்னைக் கொலைக்களம் படுப்பதாக ஆலோசனை செய்திருப்பதை என்தாயிடம் சொன்னார்
மேலும் நிழலும் நீரும் இல்லாத அழலை வெங்காட்டிற் போவதை ரூபாவதி என் பெருமானே எத்தன்மையான வெக்கானமானாலும் நின்னொடு வரவே அஃது இனியதாய் மாறிவிடும்
நீயில்லாதவிடம் தென்றல்வீசும் தேவமாளிகையாயினும் அஃது எனக்குக் காடேயாம் நீயிருக்குமிடம் தீப்பொறி பறக்கும் வனமேயாயினும் அதுவே யெனக்கு மிகவும் ரமணீயமான மலர் மாளிகையாம் சுந்தராநந்தன் என் காதற்கிள்ளையே ரூபாவதி நீயும் நானும் இந்த மாதிரி ஓடிப்போவது எனக்குச் சரியானதாகத் தோன்றவில்லை
நம்முடைய தமிழ் அகப்பொரு ளிலக்கணங்களில் தலைவி தலைவனுடன் தாய் தந்தையரை விட்டுவிட்டுப் போய்விடுதல் நியாயமென்று சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் என்மனம் அதை ஒப்பவில்லை
ரூபாவதி ஐயோ என்னுயிர்த் தலைவனே நீ இவ்விட மிருப்பையாயின் நீயுமென்னைக் காணப்போகின்றதில்லை நீ என் தகப்பனார் வாளிற்கு இரையாய்விடுவாய் இது காதிற்பட்ட நின்பெற்றோரும் மனம் புழுங்கி யிறப்பார்கள் யானும் உயிர்துறப்பேன் இவ்வளவு துன்பங்களுக்கும் நீயே மூலகாரணனாவாய் சுந்தராநந்தன் அன்புரு வெடுத்த வாருயிர்த் தலைவியே நீ சொல்லுவன வெல்லா முணர்ந்தேன்
ரூபாவதி அதற்குமோர் ஐயமுண்டோஐயோ பிராணசுந்தரா நேரமாகின்றதே சிறிது போதிற்கு முன் உடன்போக நினைத்த மனத்தை மாற்றிவிட்டாயே தெய்வமே இது நினக்கு ஏற்குமோ
ஓ சொக்கலிங்க வள்ளலே அங்கயற்கணம்மையே எம்மைக் காத்தருளுவீர் ஞாநதீபர் அப்பா ஆத்மநாதா நீ சீக்கிரமாய்ப் போய் ஸ்நானஞ் செய்து விட்டுவா
சுந்தராநந்தன் ஐயா நாங்கள் இருவரும் மதுராபுரியி லிருப்பவர் எங்களுடைய பழைய ராஜாவைத் துரத்திவிட்டு இப்போது சூரசேநவர்மன் என்ற சேரராஜா வந்திருக்கின்றான்
ஞாநதீபர் தீர்காயுஷ் மான்பவ உங்களைப் பற்றிய சமாசாரமெல்லாம் நம்முடைய சிஷ்யன் மூலமாய்த் தெரிந்துகொண்டோம் மற்றைப்படி உங்களுடைய நாமதேயங்க ளென்ன
ஞாநதீபர் சரி உங்களுடைய நாமதேயங்களும் அழகாகவே யிருக்கின்றன இதற்கு முன்னே உங்களுடைய ராஜாவும் ராஜ்ஞியும் நம்முடைய ஆசிரமத்தில் ஏகராத்திரந் தங்கி மறுநாட் சோளதேசத்திற்கு நம்முடைய அநுமதிப் பிரகாரம் போனார்கள்
அவர்களைத் துரத்திய பிற்பாடும் இந்தச் சூரசேநவர்மனுடைய கடோரம் குறைய சுந்தரன் சுவாமிகாள் அவன் செய்யும் அநீதங்களைக் குறித்துயான் சொல்லுவது அவ்வளவு சரியானதன்று
அப்புறம் அந்தராஜா சற்குணன் மகனை அவனுடைய தாயார் தகப்பானாரோடு வையாமல் வேறு சிறைச்சாலையில் வைத்தார் பிறகு சற்குணனையும் அவன் மனைவியையும் காட்டில் துரத்திவிட்டார்
நம்முடைய சிஷ்யன் ஆத்மநாதன் வந்ததும் உங்கள் இரண்டுபேரையும் சோளதேசத்தி லிருக்கும் உங்கள் ராஜா சற்குண பாண்டியனிடமே யனுப்புகின்றோம்
வீரேந்திரசோழன் நம்முடைய தேசத்தின் மீது படையெடுத்து வருவதற்காகத் தக்க ஏற்பாடுகள் செய்து வருகின்றானென்று கேள்விப்பட்ட பிறகும் நாம் ஒன்றும் செய்யாதிருப்பது சரியானதன்று
முதற்காவலாளன் மகாராசாவே நடந்த சங்கதியை நாங்க என்னாண்டு சொல்வோம் எங்க காவலிலிருந்த ராசாமகன் சுந்தராநந்தன் நேற்றிராவிலே சிறையிலுள்ள மதிலேறி உடம்பெல்லாம் காயப் படுத்திக்கிட்டு வெளியே ஓடினான்
உடனே அவன்கையிலே என்னவோ வொண்ணுவச்சுக்கிட்டு இதோ நிக்கிறானே இவனைக் காயப் படுத்திப் போட்டான் உடனே எங்களுக்கும் அவனுக்கும் சண்டைநடந்திச்சு
அவன் உடம்பிலே காயப்பட்டு ரத்தம் சிந்தினது கூடத் தெரியும் மகராசா இரண்டாங்காவலாளன் அதுதான் மகராசா நாங்க எங்கே ஊராருக்குத் தெரிஞ்சிட்டா என்னவாவது கலகங் கிலக முண்டாகுமோண்டு பயந்து அங்ஙனே தானே குளிவெட்டிப் புதைச்சுப் போட்டம் தோண்டித் தலையைக் கொண்டாரச் சொன்னாக் கொண்டுக்கிட்டுவாரம்மகராசா சூரசேநன் சரிதான்
ஆனாலும் இஃது ஊராருக்குத் தெரிந்து விட்டால் என்ன செய்கிறதுமௌனம் ஜனங்கள் ஏற்கனவே நம்மைக் கொடியன் கொடியன் என்று சொல்லுவதாகக் கேள்விப்படு கின்றோம்
கிணறு வெட்டப் பூதம் புறப்பட்டது போலாயிற்றேமௌனம் நேற்றிரவு நாம் கண்டகனவை நினைக்கும்போது உடம்பு நடுங்குகின்றதே வீரேந்திரசோழன் நம்மைக்காலில் விலங்கிட்டுச் சற்குணவழுதியின் முன் நிறுத்தி யிருப்பதாகக் கண்டோமே அப்படியும் நேரிடக்கூடுமோ
எனக்கொரே மகளாயிருந்த ரூபாவதி உன்னை நேற்றிராத்திரி யொரு பெரியபூதம் தூக்கிக்கொண்டு போவதாகக் கனாக் கண்டேனே ஓ அப்படியே தான் ஒருவேளை நடந்துவிட்டதோ
ஐயோ தெய்வமே இந்த மாதிரி நாங்கள் புலம்பிக்கொண்டிருப்பதைக் கேட்டும் உனக்கு இரக்கமில்லையோமீனாட்சி சுந்தரேசுவரா உன்னை ஒருநாட் கூடத் தவறாமல் தரிசனம் பண்ணினதன் பலன் இதுதானோ இது தானோ ஐயோ அவளுடைய தோழிகளைக் கூட்டிவரப் போன ஆளும் வரவில்லையே இரங்கிப் பாடுகின்றாள்
கோமளவல்லி ஐயோ நீ யென் விசனத்தைக் கொஞ்சம் கூட அறியாமற் சொல்லுகின்றாயே நேற்றிராத்திரி ஒரு சாமமட்டும் என்னோடு பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு அப்புறம் படுக்கை யறைக்குப் போனாள்
நேற்றிராத்திரி யிருந்தவளை யின்று பொழுது விடிந்து பார்த்தாற் காணோமே கநகமாலை அழுது பெருமூச்செறிந்துகொண்டு அம்புஜாட்சி இது என்ன கனவிலுங் காணாத சமாசாரமா யிருக்கிறதே அம்புஜாட்சி பெருமூச்செறிந்து ரூபாவதி ரூபாவதி யாங்கள் உன்னோடு பேசிக்கொண்டு அனுபவித்த பாக்கியம் இவ்வளவு தானோ இவ்வளவு தானோ சூரசேநன் நீங்கள் சற்று அழாதிருங்கள்
அவன் செய்கிற தொன்றும் நன்றாயிருக்கவில்லையே நயவசநன் ஆமாம் என்னசெய்கிறது நாளுக்குநாள் அவன் கொடுமை யதிகப்படுகின்றதே யொழியக் குறைகிறதைக் காணோம் இரண்டாங்கனவான் இப்பொழுது மாத்திரம் எல்லாரும் என்ன செய்கிறது என்ன செய்கிறது என்று சொல்லுங்கள்
அப்பொழுதே நான் சொன்னபடி கேட்டிருந்தால் எல்லாஞ்சரியாய்ப் போயிருக்கும் மூன்றாங்கனவான் எல்லாருமாய்ச் சேர்ந்து காரியத்தைக் கெடுத்தீர்கள் இப்பொழுது கிடந்து ஒருவரை யொருவர் பார்த்து விழியுங்கள் முதற்கனவான் எல்லாஞ் சுந்தராநந்தனைக் கேட்டுச் செய்யலாமென்று நயவசநர் சொன்னபோது நீங்கள் தாமே சரி சரியென்று ஒத்துக் கொண்டு பேசாதிருந்துவிட்டு இப்போது பேசவந்தீர்களே இப்படி நடக்குமென்று தெரிந்திருந்தால் அப்பொழுதே சொல்லுகிறது தானே இரண்டாங்கனவான் சுந்தராநந்தனைக் கேட்டதிலே யென்ன பிசகு
இரண்டாங்கனவான் நம்முடைய சற்குண வழுதிக்காகச் சோழன் வீரேந்திரன் படையெடுத்து வரப்போகின்றா னென்பது கேட்டு இந்தச் சூரசேநன் நம்முடைய சுந்தராநந்தனைக் கொன்று விடுவதாகத் தீர்மானித்து விட்டானாம்
அதற்கு மேலும் நடந்து விட்டது நடந்து விட்டது நம்முடைய சுந்தராநந்தனை நயவசநன் ஐயா இந்தப் பாவி சூரசேநன் நம்முடைய சுந்தராநந்தனை நேற்றி ராத்திரிக் கொன்று விட்டான் கொன்றுவிட்டான் மூன்றாங்கனவான் அப்படியா செய்தான்
இனிமேல் ஒரு நிமிஷமாவது தாமதியேன் இதோ பாருங்கள் அந்தப் பாதகனை நான் கொன்று விடுகின்றேன் உங்கள் பேச்சை யினிக் கேட்கவே மாட்டேன் இந்தச் சூரசேநவர்மனைத் தொலைத்து விட்டுத்தான் மறுவேலை பார்ப்பேன் நயவசநன் இப்படி யெல்லாந் தோன்றினபடிக் குதிப்பீர்க ளென்று தானே யான் உங்களிடஞ் சொல்லக் கொஞ்சம் யோசித்தேன் முதற்கனவான் இவர்க ளெப்போது மிப்படித்தானே ஆழ்ந்து யோசனை பண்ணுகிறதில்லை
நீங்களிரண்டுபேரும் இப்படியே பேசிக்கொண்டிருங்கள் இந்தச் சமாசாரத்தைக் கேட்டது முதல் எனக்கு இங்கே இருக்கத் தோன்றவில்லை யானும் போகின்றேன்
அவருக்குங் கூடவா கண்களில்லாமற் போய்விடும் ஹும் இவ்வளவும் வேண்டு மந்தக் கொலைப் பாதகனுக்கு மூன்றாங்கனவான் அரசன் மகள் ரூபாவதியைக் காணவில்லையாம்
நம்பக்கூடாததா யிருக்கின்றதே இராத்திரிப் படுகையறையி லிருந்தவளைப் பொழுது விடிந்து பார்த்தாற்காணோ மென்றால் எவ்வளவு ஆச்சரியமா யிருக்கின்றது யாரைக் கேட்டாலும் ஆ அப்படியா
இருக்கட்டும் எல்லாவற்றிற்குஞ் சொல்லுகின்றோம் அவர்களுக்கு சூரசேநன் ஓ சுசீலரே எமக்குத் தோன்றுகிற மட்டில் இந்த ஊரிலே தான் யாராவது இராத்திரியில் அவன் தூங்கும்போது அவளைத் தூக்கிகொண்டு போய் எங்கேயாவது கொன்று புதைத்து விட்டார்களோ என்று சந்தேகமா யிருக்கின்றது
சுசீலன் தாங்கள் சந்தேகப்படுகிறபடியே சில கொலைகாரப் பயல்கள் இந்த காரியஞ் செய்திருந்தாலும் அரசராயிருக்கிற தங்களுக்கு ஊர் முழுவதையும் பொசுக்கிவிடுவது அழகன்றே தாங்கள் குற்றவாளிளகைத் தாமே தண்டிக்க வேண்டும்
நயவசநனாம் இவன் நயவஞ்சகன் நயவசகன்அப்படி மகாராஜா அவர்களுக்கு விரோதமாக அடியேன் ஒன்றுஞ் செய்யவில்லையே அப்படி யிருக்க என்னை வீணே தண்டிப்பானேன்
இப்படி இவ்விடத்திலேயே விபரீதஞ் செய்ய ஆரம்பித்தல் சரியானதாகத் தோன்றவில்லையே சூரசேநன்ஓ சுசீலரே தாங்கள் இந்த விஷயங்களிலெல்லாம் தலையிடாமலிருக்கும்படி கேட்டுக் கொள்கின்றோம்
சுசீலரே உமக்கொன்றுந் தெரியாதே இந்தப் பயலுடைய வஞ்சகங்களெல்லாம் தினந்தோறும் தன்னுடைய வீட்டில் இரண்டு மூன்று கனவான்களோடு தானு மிருந்து கொண்டு நம்மைக் கொலைசெய்வதற்கு புத்திகளெல்லாம் யோசிக்கின்றானாம்
இவனே ஒருவேளை என்மகனைத் தூக்கிக் கொண்டுபோய்க் கொலை செய்திருப்பான் சேவகன் ஆமாம்மகாராசா சிறைக்காவலரிடம் ஒப்பிச்சுட்டு வந்தேன்
சுசீலன் தனக்குள் யான் இச்சூரசேநனிடத்தில் மந்திரியா யிருப்பதற்கு ஒப்புக்கொண்டிருக்கவே கூடாது சற்குணவழுதியாரிடத்திலே மந்திரியா யிருந்தபிறகும் வேறொருவனிடம் அமைச்சனாயிருப்பது சரியன்றுதான்
அநியாயங்களோ ஒன்றன்மேலொன்றாய் நடக்கின்றன நம்முடைய வழுதிமகன் சுந்தராநந்தனைத் தானே கொன்றுவிட்டுச் சுவரேறிக் குதித்து ஓடுகையில் நிகழ்ந்த சச்சரவிற் கொலையுண்டா னென்று பொய்க்யினும் பறையறைவித்தான்
விசாரணையென்பது ஒன்று மில்லாமல் தனக்கு யார்மீதேனும் அற்ப சந்தேகமிருக்குமாயின் அவர்களைக் கொன்று விடுகின்றான் இவ்வருமன் செய்வனவெல்லாம் நியாய விருத்தமேயாம்
யான் எப்பொழுது ஒன்று செய்வதாக ஒத்துக் கொண்டேனோ அப்பொழுதே முதல் யான் அதனைச் செய்யக் கடமைப்பட்டவனாகின்றேன் ஆகவே யான் மதில் தவறினாலுங் கடமையில் தவறலாகாது
ஆதலின் இவ்வரசனுக்கு உறுதி பயப்பவற்றையே செய்யப்புகுவேன் சுந்தரன் எனது சுரூபத்தையலே நாமும் இத்தஞ்சைமாபுரிக்கு வந்து ஏறக்குறைய மூன்றுவார மாய்விட்டன
எதுவுஞ் சமயம் அறிந்து செய்யவேண்டும் மற்றைப்படி நீ சேரநாடு பாண்டி நாடு சோழநாடு ஆகிய இந்த மூன்று தமிழ் நாடுகளையும் ஒருவாறு பார்த்திருக்கின்றாயே இந்த மூன்று நாடுகளுக்குள்ளே எது மிகச் சிறந்தது
கல்வி செல்வங்களிலும் அழகிலும் பாண்டி நாடும் நற்குண நற்செய்கைகளிற் சேர நாடும் நிலவள நீர் வளங்களிலும் தெய்வ பக்தியிலுஞ் சோழநாடும் சிறந்து விளங்குகின்றன
சுந்தரி ஏ பிராணேசா நேற்றைக்குச் சோமவாரம் என்று நாம் பஞ்சநாத க்ஷேத்திரஞ் சென்று அவ்விடத்திற் கண்ட காட்சியை யென்னென்று சொல்வேன்
சற்குணன் எனது பிரியசுந்தரி நம்முடைய ஆலாசிய க்ஷேத்திரத்துப் பிராமணர்களிற் பெரும்பாலார் ஸ்மார்த்தர்களே யொழியச் சைவர்களல்லர்
அவர்கள் நம்முடைய சுந்தரேசரது ஆலயஞ்சென்று தரினஞ்செய்தபோதிலும் ஆண்டுள்ள சிவபெருமானோடு அபேதமாய்க் கலந்தருளிய நாயன்மார் அறுபத்து மூவரையும் வணங்குகின்றார்களல்லர்
இவர்கள் யாவரும் ஏகலிங்க சிவார்ச்சனஞ் செய்யும் மகாம்பவர்கள் இத்தகைய பெரியோரைக் காணுதற்கு நாம் என்ன புண்ணியஞ் செய்தோமோ
பார் ஈங்குள்ள வேதியர்கள் நாடோறும் நடராஜ சந்நிதியில் தாங்களுந் தங்கள் மாணாக்கர்களும் சிவபெருமான் நடித்துக் காட்டியருளிய அஷ்டோத்தரசத தாண்டவங்களையுஞ் செய்து வருகின்றார்கள் இவர்களது சிவபக்தி யிவ்வள வினதென்று யாவரா னுரைக்கற்பாலது
சுரூபன் எனது இன்பமே இறைவனே நீ யுன்பகற்பொழுதை யெல்லாஞ் சோழன் அவைக்களத்தே கழிக்கின்றாயே யன்றி கண்டு யானிருக்கும் விடுதிக்கு விசேடமாய் வருகின்றாயல்லை சுந்தரன் என் அன்பே அமுதே ஆருயிரே நீ யென்மீது கோபிக்கப் படாது
மற்றைப்படி நேற்று நாமிருவரும் நின் பெற்றோர்களோடு திருவையாற்றிற்குச் சென்றபோழ்து அங்கே போந்திருந்த ஒரு பரத்தையினை நீ சற்றே யுற்று நோக்கினாய்
அப்பொழுதே நின்மனம் அவள்பாற் சென்றதென்றறிந்து கொண்டேன் சுந்தரன் என் காதற்கிளியே நீ என்னோடு இத்தனை நாட் பழகியிருந்தும் இவ்வாறு கூறுதல் நினக்கு ஏற்புடைத்தாகுமோ
பார் உன்மனத்தில் நிகழ்வதை நீ சொல்லுஞ் சொற்களே வெளிப்படுத்துகின்றன என் காதற்கிளியே என்கிறாயே யான் உன் காதற்கு இளிக்கின்றேன் என்பது பற்றியோ நீயவ்வாறு கூறினை
சுருபன் இதுகாறும் நீ யென்னைக் காதற்கிழத்தி காதற்கொடியே காதற் கிளியே என்று நீ காதல்கொண்டவளாகவாயினும் அழைத்தனை இப்பொழுது உனக்கு என்மீதுள்ள அன்பு திரிந்து விகாரப்பட்டதோ
சோழன் வீரேந்திரன் படையெடுத்து வருவான் என்று நாம் எண்ணியதற்கேற்ப ஒரு தூதனும் வந்திருக்கின்றான் சூரசேநன் கேட்டீரோ சுசீலரே முற்றிலும்
ஏ சேவகா சூரசேநன் நீ சென்று நம்முடைய சேனைத் தலைவனிடம் சோழன் நாம் அடித்துத் துரத்திய பாண்டியற்காகப் படையெடுத்து வஞ்சிமாலை சூடிவருகின்றானாம்
சேவகன் போகின்றான் சூரசேநன் நம்முடைய சேரநாட்டிற்கும் இந்தக்ஷணமே ஓராளனுப்பி ஆங்குள்ள போர்வீரரையுங் கூடிய சீக்கிரத்தில் வர வழைக்கும்படுயும் யாம் உத்தரவு செய்தனமென்று சேனைத் தலைவனிடஞ் சொல்
சூரசேநன் இந்தத் தந்திரதீரன் போய்ச் சோழனிடம் தெரிவித்து அதன் பிறகு அவன் தன்னுடைய சேனைத்தலைவனுக்கு உத்தரவு செய்து அதன்மேல் அவன் போர்வீரரை ஆயத்தப்படுத்திப் படையெடுத்து வருவதற்குள் இவர்கள் வாராமற்போகிறார்களா
சுசீலன் ஆம் சமீபந்தான் ஆனாலும் ஒருவேளை நம்முடைய கருவூர்ப் போர்வீரர் வருகிறதற்குமுன் சோழன் படையொடு வந்துவிட்டா லென்ன செய்கிறது
வீரேந்திரன் உங்களுடைய குமாரன் சுந்தராந்தனைச் சூரசேநன் கொன்று விட்டபிறகு அவனுடைய மகளை ஏதோ பூதமோ பேயோ அடித்துக்கொண்டு போய்விட்டதாம் சற்குணன் இப்பொழுது சூரசேநன் மகனைப் பூதங்கொண்டு போனாலென்ன
சற்குணன் நாம் அவன்மீது படையெடுத்துச் செல்லப்போகின்றோ மென்பதை உணர்ந்தபிற்பாடுதான் அவன் எனது மகன் சுந்தராநந்தனைக் கொல்லுதற்கு யோசனை செய்தானாம்
இதுசமாசாரம் சேரநாட்டிலேயே பிறந்து வளர்ந்து சூரசேநனுக்கு வேண்டியவனாயிருந்து இப்போது இவ்விடத்தில்வந்து அடைக்கலம் புகுந்திருக்கின்ற சுருபன் என்பவனைக் கேட்டால் தெரியும்
நாம் நம்முடைய ஒற்றர்கள் சொல்லியதைக் கேட்டதில் உம்முடைய புத்திரன் சுந்தராநந்தன் ஒருநாளிராத் திரிச் சிறைச்சாலையினின்றும் மதிலேறிக் குதித்து ஓடினனென்றும் உடனே காவலாளர் துயிலொழிந்து கூட ஓடிப் பிடித்தன ரென்றும் அப்போது உமது மகனுக்கும் அவர்களுக்கும் நேர்ந்தசச்சரவில் சுந்தராநந்தன் கொல்லப்பட்டனரென்றும் சூரசேநன் நகர் முழுதும் பறையறைந்து சாற்றினானென்பது தெரிகின்றது
சற்குணன் சுந்தராநந்தனைப்பற்றித் தெரிந்தவர்கள் சூரசேநன் சொல்லுங் கதைகளையெல்லாம் பொய்யென்று விடுப்பார்களே யொழிய ஒரு நாளும் நிஜமென்று நம்பமாட்டார்கள்
சுந்தரன் நம்முடைய பாண்டி நாட்டிற்குத் தூதுசென்ற தந்திரதீரரைத் திரும்பி வரும்போது சூரசேநனுடைய ஆட்கள் அடித்து மிகவுந் துன்பப்படுத்தி விட்டார்களாம்
சற்குணன் எல்லாவற்றிற்குந் தூதுசென்ற தந்திரதீரரும் வரட்டுமே வந்த பிறகு தூதிற்குச் சூரசேநன் உத்தரமென்ன சொன்னானோ அதையுங் கேட்ட பிற்பாடு சேனைத்தலைவனுக்கு உத்தரவுகொடுக்கலாமே
வீரேந்திரன் இவன் தூதனை யடித்த போதே யிவனுடைய நீதி யெல்லாம் வெட்டவெளிச்சமாய் விட்டனவே இந்த வஞ்சகன் நியாயமென்ற வூரிலேயே குடியிருந்தறியாதவன் போலும் இவன் தூதிற்கு உத்தரமென்ன சொல்லி யிருக்கப் போகின்றான்
அடியேன் அடிபட்டது என்னவோ உண்மை சுந்தரன் உம்மையடித்த அந்தக் கயவர்கள் பேச்சினின்றும் அவர்கள் சேர நாட்டாரோ அல்லது பாண்டியநாட்டாரோ என்று தீர்மானித் திருக்கலாமே
வீரேந்திரன் சுந்தரரே நீர்போய் நமது சேனைத் தலைவனிடம் போர்வீரரை ஆயத்தப் படுத்திக்கொண்டு மதுரைமாநகரை நோக்கி வஞ்சி மாலை சூடி வஞ்சக வஞ்சியானொடு வஞ்சிப்போர் செய்வதற்கு இப்பொழுதே புறப்பட்டுச் செல்லவேண்டும் என்று சொல்லும்
நாமனுப்பிய சேவகன் கருவூர்சென்றுஅவ்விடத்தில் நம்முடைய மந்திரி இராசோபாயரிடம் ஓலை கொடுத்துப் போர்க்கு வேண்டியன வெல்லாம் முடித்துக்கொண்டு போர் வீரரைச் சமரேசன் என்னும் நம்முடை சேரசேனைத் தலைவன் அழைத்துக்கொண்டு மதுரை வரவேண்டுமென்றுசொல்லி ஏற்படுத்திவிட்டு வருவதற் கையமில்லை
ஆகையால் அவர்கள் அவ்வெண்ணத்தை யொழிக்கும்படியாகத் தாங்கள் தூதர் தந்திர தீரரையடித்த பயல்களைக் கண்டுபிடித்துக் காட்டிக் கொடுப்பவருக்கு வெகுமதி கொடுக்கப்படும் என்று பறையறைவிக்க வேண்டும்
அதற்கொன்றும் ஆக்ஷேபமில்லைமற்றைப்படி கருவூருக்கு நம்முடைய மந்திரி இராசோபாயரிடஞ் சென்ற சேவகன் என்ன இதுவரையினும் வரக்காணோம்
சுசீலரே ஒருநாளும் வாராத வையாளிவீதி ஆசாரவாசற் காப்போன் முருகன் தன் காவற்றொழிலைவிட்டு இன்று இவ்விடம் வந்திருப்பது ஏதாவது புதிய செய்தி சொல்லுதற்குப் போலும் முருகன் மகாராசா இன்னிக்குக் கோளி கூவையிலே யொரு சமாசாரம்கேட்டபிறகு காவலைக்கூட விட்டிட்டில்லே இங்கே சமுகத்லே தெரியப்படுத்தணுமிண்டு ஓடியாந்தேன்
முருகன் மகாராசா தஞ்சாவூர் வீரேந்திர சோள ராசாவும் முன் சிற்கந்த மலையிலே தங்களோடு நடந்த சண்டையிலே தோத்துப்போன நம்ம சற்குணவளுதியும் படையெடுத்துக்கிட்டு வந்து இந்த வூருக்குக் காதவளித்தூரத்திலே தங்கியிருக்காகளாம்
மகாராசா இவைகளையெல்லாம் பாத்துக் கிட்டிருந்த பக்கத்தூர்க் குடியானவன் ஒருத்தன் மேல் மூச்சுக் கின்மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு வெகு அவசரமாய் ஓடியாந்து சொல்லிட்டுப்போனான்
முன்னொரு காலத்துக் காடு வெட்டிய சோழ மகாராஜா வந்து தங்கியிருந்த சோழன் வந்தான் என்னும் கிராமத்திற்குச் சமீபத்திலே இவர்கள் வந்து தங்கியிருக்கின்றார்கள் போலும் கேட்டீரோ சுசீலரே சமாசாரத்தை
அஃதல்லாமற் பகைஞர்கள் நமது கோட்டையை வளைந்துகொண்டு உழிஞைமாலை சூடிப்போர் செய்வார்களாயின் நாம் அதற்கேற்பக் கோட்டையைக் காத்துக்கொண்டு நொச்சிமாலை சூடிப் போர் செய்வோம்
சுசீலரே கருவூர்ச் சேவகனும் வந்துவிட்டான் கட்டாயமாய் நம்முடைய சேனை வந்திருக்கும் இனிமேல் நாமொன்றற்கும் பயப்படவேண்டுவதேயில்லை சோழன் வீரேந்திரன் சேநாபலத்தையும் சமர்க்களத்தில் ஒருவாறு அறிவோம் சுசீலன் தனக்குள் ஓகோ சேவகன் முகக்குறியைப் பார்க்குங்கால் ஏதோ தீங்கு நேரிட்டிருக்கும்போலத் தோன்றுகின்றதே எல்லாவற்றிற்குங் கேட்போம்
சேவகன் மகராசா முன்னிருந்த சற்குணவதியின் மாமன் வீரமார்த்தாண்டத் தொண்டை ராசா தரங்க பாண்டி நாட்டைச் செயிச்சுக்க வந்துக்கிட்டு வளுதியாரைக் காட்டிலே துரத்தீட்டிய எண்டு கேட்டு நம்மசேர நாட்டின் மேலே படையெடுத்துக் கிட்டுவந்து இப்பொளுது யுத்தம் மொம்மரமா அங்ஙனே நடக்குது
எமக்கு இம்மதுரைக்கு வந்தபிறகு நேரிட்ட மனவருத்தத்திற்கோ அளவில்லை இவற்றையெல்லாம் பார்க்கும்போது கடவுள் இல்லையென்றே சொல்லிவிடலாம்
பாரும் நாம் மதுரை வந்தபிறகு நம் சொக்கேசருக்கு எவ்வளவோ அருச்சனைகளும் அபிஷேகங்களும் செய்து கணக்கற்ற காணிகள் திருக்கோயில் உபயோகத்திற்கு அளித்திருக்கிறோம்
சுசீலன் தனக்குள் ஒருவனுக்கு அந்தரங்கத்திற் பக்தியில்லாவிட்டாற் பகிரங்கத்தில் எவ்வளவு செய்தபோதிலும் அவை யொருநாளும் பயன் படாவாம் சுசீலன் அப்போ தென்னவோ குறிப்பாய்க் கூறினீர்கள்
இப்போதோ நாமொரு பக்கமும் சற்குணவழுதி வீரேந்திரன் வீரமார்த்தாண்டன் ஆகியஇம்மூவரும் ஒருபக்கமுமா யிருத்தலினாற் சமர்செய்வது சரியன்றென்பது தோன்றுகின்றது
இவ்வளவுதூரம் படையெடுத்து வந்துவிட்டு யுத்தமில்லாமற் சும்மா போகிறதா என்ற ஆலோசனையினாலும் வழுதிமகன் சுந்தராநந்தன் கொல்லப்பட்டதற்காகப் பழிவாங்கு மெண்ணத்தினாலும் சமாதானத்திற்கு வரமாட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டால் நாமென்ன செய்கிறது