மனைவி மகனைக் கூட சிறைப்பிடித்து விட்டானாம் சொழன் பிடித்து விடுதலையும் செய்து அங்கேயே ஒரு குடிலில் இருக்க வைத்திருக்கிறானாம்என்ன ஒரு கேவலம் பல்லவ நாட்டிற்கும்ம்பாண்டியப் படைகள் எவ்வளவுசோழனை சமாளிக்க அந்தப் பாண்டிய மன்னனால் முடியுமாஎனக்கு உதவி செய்வதன் மூலம் அவர் என்ன ஆதாயம் அடைவார் இல்லை சக்கரவர்த்திஇதோ ஒருகல்லில் இருக்கிறது காஞ்சி அதற்கு முன்னால் ஒரு சிறு கிராமம்ஓரிருக்கைஅங்கே சென்று அக்ரஹாரத்தில் மூன்றாவது வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள் இந்தாருங்கள்இந்தத் தட்டில் சில பழங்கள் இருக்கின்றன உண்ணுங்கள் சக்கரவர்த்தி என்ற உதயகுமாரனுக்கு க் கண்ணில் நீர்க் கோர்த்தது சக்கரவர்த்தி இருந்த நான்கு வாழைப்பழங்களை வேகமாக விழுங்கினார் இந்தா தட்டு வேண்டாம் அதை நீங்களே எடுத்துச் செல்லுங்கள் இதைப் பார்த்ததும் அவர் உங்களை அடையாளம் கண்டு கொள்வார் என்றான் வீர சிம்மர் மெல்ல எழுந்து கரும்போர்வையைச் சுற்றிக் கொண்டு அந்தக் கோவிலை விட்டு வெளிவந்து அந்த காரத்தில் மறைந்தார் உதயகுமாரன் உள்ளிருந்து ஒரு புறாவை எடுத்தான்பின் ஏற்கெனவே இடுப்பில் எழுதி வைக்கப் பட்டிருத ஓலையைப் பார்த்தான்சோழ மன்னருக்குவீர சிம்மன் சொன்னபடி அக்ரஹாரம் ஆறு நாழிகை ப் போதில் வந்துவிடுவார் என எழுதியிருந்ததை மறுபடி படித்துக் கொண்டான் புறாவின் உடலில் புதைத்து அதைப் பறக்க விட்டான் புறா திடுமென க் கோபித்துக் கொண்டு பிறந்தகம் விரைவாகச் செல்லும் மனைவியைப் போல வானத்தில் பறந்தது இது தானே ஊர்ஊரே அமைதியாய் இருக்கிறதே இருள் வேறு நமதாட்சியில் என்றால் தெருவுக்குத்தெரு ஒரு தூண் விளக்கு எரிந்துகொண்டிருக்கும் இரவெங்கிலும்ம்ம் ஊருக்குள் நுழையக் கால் வைக்கும் போது வள்ள் வள்ள்ள் என மெல்லிய உறுமல் பின் அதுவே சத்தமாக வரப் பார்த்தால் கண்கள் பளபளக்க இரு கரு நாய்கள் அவர் மேல் பாய்ந்தன கையிலிருந்த தட்டினால் தடுத்துத் தள்ளிவிட்டார் வீரசிம்மர் நாய்களின் பாய்ச்சலும் பலமும் கொஞ்சம் கூடுதலாக இருக்கவே வேகமாக ஓடி ஓடி ஒரு தெருவில் நுழைந்து ஒரு திண்ணையின் மேலேறி ஒளிந்து கொண்டார் துரத்தி வந்த நாய்கள் அவரை க்காணாமல் தேடின பின் காற்றில் அவர் வாசனை பிடிப்பதற்காக மூக்கை மூக்கை நீட்டசொட்டென அவற்றின் தலையில் விழுந்தன மழைத்துளிகள்அதுவே வேகமாக விழ ஆரம்பிக்க அவையும் நனையாமல் இருக்க விரைவாக அந்தத் தெருவை விட்டே ஓடின திடுமென ஆரம்பித்த மழைக்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டார் வீரசிம்மர் கடவுளே நன்றிஇது தான் அக்ரஹாரம் போலிருக்கிறதுஇது என்ன இரண்டாவதுவீட்டுத் திண்ணையா சரி மூன்றாவது வீட்டுக்குப் போகலாம் எனக் கிளம்பும் போது மெல்லிய சிரிப்பொலி பெண்ணினுடையது மறுபடியும் சிரிப்பொலிஇடுப்பைத்தேடினார்வாளை ஓரிடத்தில் வைத்து விட்டு வந்தது நினைவுக்கு வந்தது குறுவாளும் ஓடிவந்ததில் எங்கோ விழுந்து விட்டதுஇருப்பது தட்டு மட்டும் தான் ஆண்குரலில் பேசியிருந்தால் என்னைத் தேடியிருப்பாய்அப்புறம் வேலைமெனக்கெட்டு அந்தப் பக்கம் ஒளித்து வைத்திருக்கும் வாளை எடுத்துக் கொண்டு என்னிடம் வருவாய்எனக்கு வாள் என்றால் பயம்அது தான் பெண் குரலில் பேசினேன்சொல்வதைக் கேள் வீரசிம்மா சக்கரவர்த்தியா சிரித்தது விதி எங்கிருக்கிறது மன்னா எங்கிருக்கிறது உன் ராஜ்யம் நீ எப்படி இருந்தாய் ஒரு காலத்தில் செல்வச் செழிப்பான அரண்மனையில் அழகாக அரசாட்சி செலுத்தி வந்தாய் என்ன ஆயிற்று காலம் செய்த கோலம் எல்லாவற்றையும் இழந்தாய்உணவு கூட உனக்குக் கிடைக்கவில்லை கேவலம் உன்னிடம்வேலைபார்த்த கடை ஒற்றனை நம்பி இங்கு வந்திருக்கிறாய் பசியில் அவனிடமே பழங்கள் கேட்டிருக்கிறாய் கேட்டு உண்டும் இருக்கிறாய் இங்கு வந்தால் கரு நாய்கள் உன்னைத் துரத்துகின்றனஎன்ன செய்வதென்று தெரியாமல் இப்படித்திண்ணையில் ஒதுங்கிப் பரிதவிக்கிறாய் நான் காரணமாயிருக்கலாம் என்றது விதிஆனால் அதை நீ வென்றிருக்கலாம் செல்வந்தர்கள் வறுமையை அடைவதும் வறுமையிலிருப்பவர்கள் செல்வமடைவதும் ஒரு வட்டம் போலவாழ்க்கைச் சக்கரம்அப்படிச் செல்வம் இருக்கும் சமயத்தில் நீ நாராயணனின் தாளைப் பற்றியிருக்கலாம் அப்படிச் செய்யவில்லை தெரியுமா அப்படி நாராயணனின் தாள் பற்றியிருந்தால் விதிப்பலன் என்று ஒன்று இருந்தாலும் உனது இடர்கள் துன்பங்கள் எல்லாம் குறைந்திருக்கும் மூன்றாவது வீட்டிற்குச் செல்லாதேஅங்கே சோழ காவலர்கள் இருக்கிறார்கள்கொஞ்சம் தொலைவில் போய் முதலில் கண்ட பெருமாள் கோவிலில் போய்க் கசிந்துருகி வேண்டுபின் உனக்கு வேண்டியது கிடைக்கும் என்றது விதி