sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அப்பொழுது தருசகன் துரியோதனாதியர் நூற்றுவரைத் தனியே வென்ற பெருவிறல் வாய்ந்த வீமனைப்போலத் தனியே சென்று பகைவரை வென்ற உதயணனுடைய சுற்றத்தாரென்று சொல்லப்படும் அரசர் பழம் பிறப்பில் தவமுடையோர் என்றெண்ணித் தன் தங்கையாகிய பதுமாபதியை அவனுக்கு மணம் செய்விக்க நினைந்து அச் செய்தியை அவளிடத்தும் உதயணனிடத்தும் சொல்லிவரும்படி முதுமகனாகிய அமைச்சன் ஒருவனை அனுப்ப அவன் சென்று தனியே இருந்த பதுமையைக் கண்டுநம்முடைய பகைவரை வென்றவனும் யானையை வணக்கும் வீணை வித்தகனுமாகிய உதயணனுக்கு உன்னை மணஞ்செய்விக்கத் தான் எண்ணியிருப்பதாக அரசன் உனக்குத் தெரிவிக்கச் சொன்னான் என்று சொல்ல அவள் புன்முறுவலை உடையவளாகி மந்திர நாவின் அந்தணன் கேண்மை இருநிலம் பேரினும் தீர்தல் இன்று
அப்பால் அவ்வமைச்சன் உதயணனை அடைந்து அரசன் கருதியதைச் சொல்ல உதயணன் நெடுநேரம் யோசித்துக் கொண்டிருந்து பின்பு யான் குறைகொள்ளுங் காரியத்தை அவனே குறைகோடல் என் தவத்தின் விளைவு என உவந்த உள்ளமொடு தன் மகிழ்வை வெளிப்படுத்தாதவனாகி வாசவதத்தை தீப்பட்டமையால் மிக்க கவலையுடன் என்னுடைய அரசாட்சியைத் துறந்துவிட்டு அவளையும் யூகியையும் இழந்தபின் வாழ்வதனால் உளதாகும் பயன் யாதென்று எண்ணினேன்
கேட்ட அவன் நீ கூறும் சொல் குடிப்பிறந்தோர்க்கு ஒத்ததன்று என்று வணங்கி நின்று மத்த யானையை வணக்கும் நல்யாழ் வித்தக வீர இவ் வேண்டுகோளை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று மீட்டும் இரப்ப உதயணன் தருசகனும் நீயும் மிக வற்புறுத்துதலால் நான் செய்வதற்கு யாது தடையுளது
அவனுக்கு ஓர் அந்தணக் கன்னியை மணம் புரிவித்த பின்பே என்னுடைய மணத்தைக் குறித்து நினைத்தல் வேண்டும் என்பதை என் வார்த்தையாகத் தருசகனிடஞ் சொல்லி அதனை முடித்துக்கொண்டு வருதல் உனது கடமையாகும் என்று சொல்லி அனுப்ப வயந்தகன் சென்று தருசகனுக்கு உதயணனுடைய கருத்தை முறையாகத் தெரிவித்தனன்
தருசகன் பதுமையின் பார்ப்பனத்தோழியாகிய யாப்பியாயினியென்னும் கன்னி ஒழுக்கத்திலும் குலத்திலும் விழுப்பம் மிக்கவளாதலால் அவளை இசைச்சனுக்கு மணஞ் செய்வித்தல் நலம் என்பதை உதயணனுக்குத் தெரிவித்திடுக என்று சொல்லியனுப்பினன்
அதனை அறிந்த தருசகன் பதுமையை உதயணனுக்கும் யாப்பியாயினியை அவன் தோழன் இசைச்சனுக்கும் மணஞ் செய்விக்க நிச்சயித்திருத்தலையும் யாப்பியாயினியின் மணத்தை முன்னதாகவே நிகழ்த்த வேண்டும் என்பதையும் தன்னுடைய தாய்க்குத் தெரிவித்துத் தாயின் அருள்வகை அறிந்து வம்மின் என்று தம்மியல் வழாப் பெருமூதாளரை விடுத்தனன்
அவர்கள் சென்று சொல்லக் கேட்ட தாய் உண்மலி உவகையளாய் யாப்பியாயினி அணிந்து கொள்ளுதற்கேற்ற ஆபரணங்களைக் கொடுத்தனுப்பினள்
இச் செய்தியைக் கேட்ட பதுமை மாணகனைப் பிரிந்து என்னுடைய பெருந் துயரத்தை நீக்கிக்கொள்ளுதற்குப் பெருந்துணையாக இருந்த யாப்பியாயினிக்கு நீங்குதிறன் உண்டெனின் என் உயிரைத் தாங்கும் வழியை அறியேன்
என் செய்கேன் என்று நினைந்து ஆடை அணிகலம் மாலை முதலியவற்றை யாப்பியாயினிக்கு அன்புடன் அளித்து வதுவை விசேடத்தால் என்னை மறந்தொழியாமல் விரைந்து வா என்று சொல்லி அவளைத் தழுவித் தன்னுடைய கவலையைப் புலப்படுத்தாமல் நற்றாய் செய்தற்குரிய பரிசுகளையெல்லாம் அவளுக்குச் செய்து தன்னுடைய உழைக்கலங்களையும் சிறந்த சிவிகை ஒன்றனையும் அளித்தனள்
தருசகன் பதுமையின் பெருந்தகைமையை நினைந்து மகிழ்ந்ததன்றி யாப்பியாயினியின் வதுவைச் செய்தியை நகரத்தார் எல்லாரும் அறியும்படி செய்வித்து மணத்திற்கு வேண்டியவற்றை மிகச் செவ்வையாக அமைப்பித்தனன்
அச் சமயத்தில் உதயணன் அருகே இருந்து இசைச்சனை நோக்கி தாம் மகதத்திற்கு வந்தது முதன்மையான கோசம்பிநகரத்தையும் யமுனை யாற்றையும் பிறவளங்களையும் யாப்பியாயினி கண்டு மகிழ்ந்து உறைவதற்கு ஏதுவாயிற்று என்று அவள் காதில் படும்படி கூறினன்
கேட்ட அவள் இக்குரல் மாணகன் குரலாக இருக்கின்றதே என்று கடைக்கண்ணால் அவனைப் பார்த்து ஐயம் ஒழிந்து உதயணனே பார்ப்பன உருவோடு பதுமாபதியின் யாப்புடை நெஞ்சம் அழித்தனன் ஒத்த இடத்தன்றி ஒவ்வாத இடத்தில் மனம் செல்லாதென்பது உண்மையே என்றுநினைந்து இச் செய்தியை விரைவில் அவளுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்னும் எண்ணத்தோடு சமயம் நோக்கிக்கொண்டே இருந்தனள்
செல்லவே மணக்கோலத்தோடு தன்னைக் காண வரும்படி பதுமை சொல்லி விடுத்த சிவிகையில் யாப்பியாயினி ஏறிச் சென்று அவளைக் கண்டு அளவளாவிய பின்னர்
பதுமையின் கருத்தை யாப் பியாயினி உதயணனுக்குத் தெரிவிக்க அவன் தன் வடி வத்தை ஒரு படத்தில் எழுதி ஓர் இரவிற் கன்னி மாடத்தில் என்னுடன் இருக்கையில் கோட்டானது குரலைக் கேட்டு மிகவும் அஞ்சினள்
படத்தில் உதயணன் வடிவைக் கண்ட பதுமை மாணகன் வடிவத்திற்கும் இதற்கும் சிறிதும் வேற்றுமை இல்லை ஆயினும் இதனை நன்கு ஆராய்ந்தே தெளிய வேண்டும்
சொல்லவே பதுமை தன் கணவன் உயிரைக் கூற்றுவன் கையினின்றும் மீட்ட சாவித்திரியைப்போல மிக்க இன்ப மடைந்து தோழியைக் கையால் தட்டி அப் படத்தைத் தாங்க முடியாத விருப்பதோடு மார்பில் ஒடுக்கி அதன் தோளைத் தீண்டிப் புன்முறுவல் செய்துகொண்டு நெஞ்சங் கொண்ட நெடுமொழியாள வஞ்ச உருவொடு வலைப் படுத்தனை என்று பாராட்டுவாளாய்க் கவலை ஒழிந்திருந்தனள்
சில நாள் சென்றபின் அரசன் கட்டளைப்படி சேனைக் கணியால் வதுவைக்குரிய நல்ல முகூர்த்தம் வைக்கப் பெற்றது நகரம் அலங்கரிக்கப்பட்டது பதுமைக்கும் உதயணனுக்கும் மணம் விதிப்படி நடைபெற்றது
உதயணன் வலிந்து வந்து நம்முடைய பகைவரை வென்ற நட்பாளானாக இருப்பதல்லாமல் சுற்றமாகவும் இருத்தலின் அவன் பகைவனாகிய ஆருணியை வென்று வத்த நாட்டையும் கௌசாம்பி நகரையும் அவனுக்கு உரியனவாகச் செய்ய வேண்டியது நம்முடைய கடப்பாடு என்று எண்ணினான்
எண்ணி தாமே சென்று தம் வினை முடிக்கும் மந்திரிகளுள் சிறந்த வருடகாரன் தாரகாரி தருமதத்தன் சத்தியகாயன் முதலிய மந்திரிகளையும் பின்னும் வேண்டுவனவற்றை அப்பொழுது அப்பொழுது வரவிடுவேன் என்று மந்திரிகளிடஞ் சொன்னதன்றி உதயணனுக்கு ஆவனவற்றை அறிந்து அவ்வப்பொழுதே செய்துவர வேண்டுவது உம்முடைய கடமை என்று ஒவ்வொரு மந்திரிக்கும் தனித்தனியே கூறினன் என்று ஓம்படுத்து மந்திரிமாரை நோக்கி ஒற்றினானும் உபாயத்தானும் ஆருணியைத் தொலைத்துவிட்டே நீர் பெயர்ந்து வரல் வேண்டும் என்று சொல்ல எல்லோரும் புறப்படவே தருசகன் பின்னும் தொடர்ந்துவந்து உதயணனைக் கண்டு அன்பு மிக்க சொற்கள் பலவற்றைச் சொன்னதன்றி வந்து உதவி செய்ய வேண்டுமென்பதைப் பிரச்சோதனனுக்குத் தெரிவித்தால் அவனும் நமக்கு அநுகூலஞ் செய்பவனாவான்
தருசகன் உருமண்ணுவாவின் பெருமையையும் அவனிடத்தே உதயணனுக்குள்ள ஆர்வத்தையும் அறிந்து மனமுவந்து அப்படியே செய்வேன் என்று சொல்லி விடை பெற்றுத் தன் நகர்க்குச் சென்றான்
இஃது அஞ்சற்பாலது என்று தம்முட் அவன் அங்ஙனஞ் சென்று ஓரிடத்தில் தங்கியிருந்த பொழுது பாஞ்சாலனோடு போர் செய்வதற்கு விரைவில் எழ வேண்டும் என்று யூகிதனக்கு இரகசியமாக எழுதிய ஓலையை வயந்தகன் பிறித்து வைத்துவிட்டு அங்கே வந்த பிங்கல கடகரைக் கண்டு அவர்கள் கூறியவற்றை அறிந்து உதயணனை அடைந்து உன்னுடைய தம்பிகளாகிய பிங்கல கடகர் முன்னம் கோசம்பிநகரத்தைப் பாதுகாத்துக்கொண்டிருந்தனர்
பின்பு அந் நகரத்தைச் சூழ்ந்துவந்து முற்றிய பாஞ்சாலராசனுடைய போருக்கு ஆற்றாராகித் தோல்வியுற்று யமுனையாற்றில் வீழ்தற்குக் குதிரை ஊர்ந்து விரைந்து செல்லுகையில் இடையே அரணுள்ளதும் பெண்கள் மட்டும் உறைவதுமாகிய நகரம் ஒன்றைக் கண்ணுற்று அதில் பன்னிரண்டு திங்கள் தங்கியிருந்து பாஞ்சாலராசனுடைய ஆட்சியைப் பொறாதவர்களாகித் தம்குறையை உனக்குத்தெரிவித்தற்கு இங்கே வந்திருக்கின்றனர் என்று சொல்ல உதயணன் மிகுந்த ஆவலோடு அவர்களைப் பார்க்க விரும்பிய காலத்தில் பிங்கல கடகர் பன்னீராயிரம் வீரர்களோடும் அற்ற காலைக்கு அமைக்கப்பட்ட ஏனைக் கொற்றத் தானையோடும் வந்து பணிந்தனர்
அவர்கள் உனக்கு வழிபாடு செய்தலைத் தவிர்ந்ததன்றிப் பெற்ற தாய்க்குப் பணி செய்துகொண்டிருத்தலையும் ஒழிந்தேம் நல்வினை இல்லேம் என்று கலங்கிக் கண்ணீர் ஆறாகப் பெருகத் தலை காலில் படும்படி வணங்கினர்
யான் யாதொரு குறையும் இல்லேன் என்றும் இனி யூகியையும் வாசவதத்தையையும் யான் எளிதில் அடைவேன் என்னுடைய தவம் உம்மைத் தந்து எல்லாத் துயரையும் நீக்கியது என்றும் சொல்லி இன்புற்று அவர்களுடைய கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டு மந்திரிகளை நோக்கி பாஞ்சால ராசனை வெல்லுதற்குரிய ஆலோசனையைச் செய்ய வேண்டும் என்றனன்
உடனே வருடகாரன் நாம் மேல் நடத்த வேண்டுவது இன்னது என் பதை விளங்கக் கூறிப் பாஞ்சாலராசனிடத்துள்ள நிகழ்ச்சிகளை அறிந்து வரும்படி ஒற்றர்களைக் கோசம்பிநகருக்கு அனுப்பினன்
பூரண குண்டலனென்னும் மந்திரி இப்பொழுது யாம் போருக்குச் செல்லுதல் முறையன்று திரும்பி விடுதலே நலம் என்று தடுப்பவும் ஆருணி கேளானாகிச் சென்று போர் செய்யத் தொடங்கினன்
அப்பால் அரச உரிமையை உதயணன் பெற்றான் என்று நாட்டினரும் நகரத்தினரும் அறிந்துகொள்ளும்படி யானையின்மேல் வெற்றி முரசத்தை ஏற்றி அறையச் செய்தனர்
வருடகாரன் கோட்டை வாயிலை அடைந்து கதவை அடைத்துக்கொண்டு உள்ளே இருக்கும் நகரத்தார்களை நோக்கி இனி நீங்கள் சிறிதும் அஞ்ச வேண்டாம்
அங்கே நின்ற பாஞ்சாலராசனுடைய நண்பனாகிய கும்பன் என்பவனைக் கண்டு அவனைக் கொன்று பின்னும் பகைவனுடைய தமர் இங்கு உளராயின் அவர்களையும் கொல்வேம் என்று சொல்லிக்கொண்டு ஆயுதபாணிகளாகப் பல வீரர்கள் பாதுகாக்கச் சென்று வீதிதோறும் உதயணன் வாழ்க என்று சொல்லுவாராகி யாவரும் அறியும்படி யானையின் மேல் பறையை ஏற்றி விடுத்தனர்
பின்பு தருமதத்தனை நோக்கி பாஞ்சாலராசனை வென்றது உன்னால்தான் என்று முகமன் கூறி அவனை வென்றதற்கு இவை அறிகுறிகள் என்று நெய்த்தோர்ப் பட்டிகையையும் பத்து ஊர்களையும் அவனுக்கு அளித்தனன்
நல்ல வேளையில் புறப்பட்டு யானையின் மேல் ஏறிக்கொண்டு தோழர்கள் சூழ வெண்கொற்றக் குடை கவிப்ப கவரிகள் இரட்ட சங்கமும் முரசும் இயம்ப மா சனங்களின் வாழ்த்தொலி மிக நெடுந்தகாய் நெடுங்காலம் உலகத்தைப் பாதுகாத்து வாழ்வாயாக என்று பலர் கோபுரந்தோறும் நின்று பூமழை பொழியாநிற்ப உதயணன் அரண்மனையை அடைந்தான்
இப்படியே செய்ய வேண்டிய பலவற்றையும் செய்து முடித்த பின்பு முதன்மையான வேறோர் அரண்மனையைத் தனக்கு இயற்றுவித்துத் தனக்கு உரியவர்களான அமைச்சர்கள் நண்பர்கள் முதலியவர்களை முறையே உடன் அமைத்துக்கொண்டு எல்லா அங்கங்களையும் நிரப்பி அரண்மனையிலுள்ள பேரத்தாணியினிடையே பகைவனை வென்ற மகிழ்ச்சியுடன் வீற்றிருந்தான்
ஆருணி அரசனால் இடையே அமைக்கப்பட்ட புதிய கொடுங்கோல் முறைகளையெல்லாம் பின்பு உதயணன் அடியோடே அகற்றிவிட்டுச் செங்கோற்செல்வம் சிறப்பச்செய்து பரம்பரையாகக் காரியம் பார்த்து வந்த குடிமக்களை நகரிலும் நாட்டிலும் உயர்த்தினான்
தேவாலயங்கள் அருந்தவர் பள்ளி அந்தணர் இருக்கை தோட்டம் வாவி ஆவணக்கடை நாற்சந்தி முச்சந்தி தெரு முதலியவற்றைப் புதுப்பித்து தமக்கு உரியவற்றை இடையே இழந்த மாந்தர் அவற்றை அடைவாராக என்று கட்டளையிட்டான்
வறுமையை உடையீரும் ஊக்கம் முதலியவற்றை இழந்து மூப்பால் முடங்கினீரும் கணவன் கைவிடுதலால் வாழ்வை இழந்து வருந்தும் பெண்டிரும் உறுப்புக் குறைந்தீரும் பிறரும் வந்து வேண்டியவற்றை வேண்டியவாறே பெற்று வாழக்கடவீர் என்று மன்றங்கள் தோறும் முரசறைவித்துச் சாற்றி வேண்டியவற்றை அவர்களுக்கு உபகரிக்கச் செய்தான்
தம்பியர் பகைவருடைய ஊர்தோறும் சென்று அவர்களை அடக்கி வரு வாராயினர் தருசகனுடைய சேனையோடு வந்து உதவி புரிந்த வீரர்களுக்கு வேண்டியவற்றை அளித்து அனுப்பினன்
இவ்வாறு உதயணன் பட்டமெய்தி பதுமாபதியுடன் இன்புறுவானாகிச் செங்கதிர்ச் செல்வனுடைய எழுச்சியும் பாடும் திங்களும் நாளும் தெளிதலின்றி மகிழ்வெய்திச் செங்கோலோச்சித் தன்னுடைய நாட்டை வளமுறச் செய்தனன்
என்று ஆராய்ந்து உஞ்சையிலிருந்து தன்னை ஏற்றிவந்தபிடி வீழ்ந்த இடத்தை விளங்கச் சொல்லி அதன் என்பு தோல் முதலியவைகளை விரைவில் கொண்டுவாருங்கள் என்று சிலரை அனுப்பிவிட்டு அந்தப் பக்கத்துள்ள வேட்டுவத் தலைவர்களையும் குறும்பர்களையும் அழைத்து எம்மைச் சுமந்து வந்து காட்டில் விழுந்த பிடி செய்த பேருதவிக்கு யாம் செய்யும் கைம்மாறு யாதும் இல்லை
ஆனாலும் அதனை மறவாமல் இருத்தல் மாட்சிமை உடையதாதலால் அது வீழ்ந்த இடத்தில் ஒரு மாடம் எடுப்பித்து அதில் அதன் உருவத்தை அமைப்பித்துக் காலை மாலைகளில் அதனை வழிபடல் வேண்டும்
யாராயிருப்பினும் துன்பம் உற்றவர்களுக்கு உரிய நுகர்பொருள்களைக் கொடுத்தல் வேண்டும் என்று சொல்லி அவற்றுக்கு வேண்டிய திரவியங்களை அவர்களுக்கு அளித்து அவர்களுடன் அம் மாடம் எடுப்பித்தற்குரிய தச்சர் முதலியோர்களையும் அதன் வடிவம் அமைப்போர்களையும் அனுப்பினன்
அதன்பின் முற்கூறியவாறு அப் பிடியின் என்பு முதலியவற்றைக் கொணர்ந்தவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை அளித்து அனுப்பிவிட்டு அவற்றைக் கௌசாம்பியினிடையே ஓர் இடத்தில் சேமித்துவைத்து அங்கே ஒரு கொற்றவாயிலையும் அதன் முன்னே மிக உயர்ந்த மாடம் ஒன்றையும் இயற்றுவித்து அவ் வாயிலுக்கு அப் பிடியின் உருவத்தை அமைப்பித்து அவ் வடிவத்தை வழிபடுதற்கு உரியவர்களையும் பிறரையும் நியமித்து அடிசிற் சாலைகளையும் தண்ணீர்ப் பந்தர்களையும் அம் மாடத்தின் பக்கத்தே அமைத்து அதனைச்சூழக் கூத்தியர் இருக்கையையும் தருமசரிதங்களைப் படிப்போர்களுடைய இருப்பிடங்களையும் அமைத்து மாதந்தோறும் விழாக் கொள்ள வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டு வேண்டிய பொருள்களையும் கொடுத்தனன்
இங்ஙனம் உதயணன் தன்னுடைய கடப்பாடுகளை நிறைவேற்றி மகிழ்வுற்றிருக்கும்பொழுது உஞ்சைநகரத்திலுள்ள பிரமசாரியும் வேதம் முதலியவற்றை நன்கு ஓதி உணர்ந்தவனும் பேரியாழ் முதலிய யாழ்வகையையும் பிற நூல்களையும் மிக நன்றாக அறிந்தவனுமாகிற அருஞ்சுகன் என்னும் அந்தணன் ஒருவன் கௌசாம்பி நகரத்திலுள்ள தன் உறவினரைக் காணுதற்பொருட்டுப் புறப்பட்டு வந்தான்
இடைவழியில் நீர் உண்ணுதற்கு எழுந்த யானைக் கூட்டத்தினிடையே அவன் அகப்பட்டு அச்சமுற்று அங்கே நின்ற மிக உயர்ந்த வேங்கைமரம் ஒன்றின் கிளைமீது ஏறி நின்று நாற்புறத்தையும் நோக்கினன்
நோக்குகையில் கோடபதியென்னும் யாழ் தலைவனைப் பிரிந்த கற்புடையாள்போல அழகு கெட்டு நரம்புகளை மூங்கில் வருடும்பொழுது தாமதீம் என்னும் முழக்கம் உடையதாகி அங்கே மாட்டிக்கொண்டு கிடப்பதைக் கண்டான்
அதன் இனிய ஓசையைக்கேட்டு யானைகள் கோபம் நீங்கிச் சாந்தமுற்றுச் சென்றதை அறிந்து அவன் அதன் சமீபத்தில் சென்று இது கின்னரரால் இடப்பட்டதாயினும் இயக்கர்கள் மெய்ம்மறந்து போகட்டதாயினும் வேறு யாவதாயினும் ஆகுக என்று நினைத்துப் பல மலர்களால் அருச்சித்து அதனைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு கௌசாம்பியை அடைந்து உதயணனுடைய அரண்மனையின் அயலிடத்தே உள்ள தன் சுற்றத்தாரைச் சார்ந்து அவர்களோடு மகிழ்வுற்றிருந்தான்
வாசிக்கையில் மேல் மாடத்தில் சாளரத்தைத் திறந்து வைத்துக்கொண்டு பதுமாபதியோடு அளவளாவி மகிழ்வுற்றிருந்த உதயணன் அந்த யாழொலியைக் கேட் டனன்
கேட்டவுடன் அவன் விம்மிதமுற்று ஆராய்ந்து பார்த்து இவ்வொலி நம்முடைய யாழின் ஒலியாகும் என்று தெளிந்து உடனே அதனை வருவிக்க நினைந்து புறத்தே வந்து தன் மெய்காப்பாளரைத் தேடியபொழுது அங்கே விழிப்புடன் படுத்திருந்த வயந்தகன் எழுந்து விரைந்து சென்று யாது நிகழ்ந்தது
உடனே வயந்தகன் மாடத்தினின்றும் கீழே இறங்கி அவ்வொலி தோன்றிய எதிர் வீட்டை அடைந்து உள்ளே புகுந்து யாழ் வாசிப்பவனை நோக்கி இந்த யாழ் எப்படி உனக்குக் கிடைத்தது
கூறவே அந்த யாழுடன் அவனை அழைத்துக்கொண்டு வந்து காட்டிநாம் உஞ்சையம்பதியினின்று வரும் நாளில் நள் இருளில் பத்திராபதி மிகுந்த வேகமாக வருகையில் விந்தமலையின் தென்திசைச் சாரலில் விழுந்த கோடபதியாகும் இது என்று வயந்தகன் உதயணனிடம் கூறினன்
கூறவே உதயணன் தாங்கா உவகையனாகி வருகவென் னல்லியாழ் வத்தவ னமுதம் என்று அதனை வாங்கி என் உயிர்த் துணையாகிய இந்த யாழைத் தந்த நீ வேண்டுவனவற்றைக் கூறுவாயாக என்று சொல்லிப் வேண்டிய அருங்கலங்களையும் பெரும் பொருளையும் ஓர் ஊரையும் அருஞ்சுகனுக்குக் கொடுத்து நீ இந் நகரத்தே இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லிப் பின்னும் விரும்புவனவற்றை அளித்து அவனை அனுப்பிவிட்டு உலவா விருப்பொடு புலர்தலைகாறும் உள்ளியும் உருகியும் அதனைப் புல்லியும் பாராட்டி வாசவதத்தையை நினைந்தே இராப்பொழுதைக் கழித்தனன்
என்னை மறந்தாய் என்று அவளை நினைந்து நினைந்து புலம்புவானாகி இழந்த தம்பிகளைப் பெற்றும் கோடபதியை அடைந்தும் சிறிதும் மகிழ்வின்றிக் காலம் கழிப்பானாயினன்
அவன் இங்ஙனம் இருக்கையில் இராசகிரிய நகரத்தில் தருசகன் தான் பாதுகாத்து வைத்திருந்த சங்கமன்னருடைய உரிமைப் பொருள்களை அவர்களிடம் அனுப்பிவிட்டு அங்கே உள்ள அரசர்களைச் சிறையினின்றும் நீக்கி இங்கே விரைவில் அனுப்புக என்பதைச் சொல்லும்படி தன்னுடைய கருமமாக்களை அப் பகைவர்பால் விடுத்தனன்
கேட்ட அவர்கள் மிக மகிழ்ந்து என்று கூறி மகிழ்ந்து தருசகனைப் புகழ்ந்து உருமண்ணுவாவைச் சிறையினின்றும் நீக்கி அவன்பால் அனுப்பினர்
உருமண்ணுவா வந்து தருசகனைக் கண்டு எலிச்செவியரசன் தம்பியாகிய சித்திராங்கதனையும் மற்ற அரசர்களையும் சிறையினின்று நீக்கி அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றைக் கொடுத்தனுப்பும்படி செய்தபின்பு உதயணன்பால் நிகழ்ந்த செய்திகளை எல்லாம் கேட்டு எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியோடு அங்கே இருந்தான்
அதனை அறிந்த உருமண்ணுவா சாதகனை நோக்கி எம்மை விட்டுப் பிரிந்தபின்பு நிகழ்ந்தவற்றைச் சொல்லவேண்டும் என்ன அவன் அவற்றையெல்லாம் கூறினன்
புண்டரமென்னும் நகரத்தை அடைந்து அங்கே இருந்த யூகியையும் வாசவதத்தை முதலியவர்களையும் பார்த்து மிகுந்த உவகையுற்று அவர்களுடன் கௌசாம்பிகையைச் சார்ந்து அதன் புறத்தே உள்ள மதுகாம்பீரமென்னும் சோலையில் புதியராய் வரும் அரசர்களுக்காக அமைக்கப்பட்டுள்ள மாடம் ஒன்றில் வாசவதத்தை முதலியவர்களை இருக்கு்ம்படி செய்துவிட்டுத் தான்மட்டும் உதயணன்பால் செல்வானாயினன்
உருமண்ணுவா செல்லுவதற்கு முன்பு ஒரு நாள் உதயணன் கோடபதியை வாசித்துக்கொண்டு மகிழ்ந்திருக்கும்பொழுது பதுமை அரச நின்னை வழிபட்டு வாசவதத்தை கற்று வல்லளாதற்குக் காரணமான இந்த யாழை அடிச்சியும் வழிபட்டுக் கற்றற்கு விருப்பமுடையேன் தெரிவித்தருள வேண்டும் என்று மெல்லச் சொல்லி அஞ்சலி செய்யவே அவன் வாசவதத்தையின் நினைவினால் மனம் நெகிழ்ந்து உருகி விம்முதலுற்றுப் பதுமைக்கு யாதொரு விடையும் கொடானாயினன்
அதனை அறிந்த பதுமை இப்பொழுது யாம் புலத்தல் பொருந்துவதன்று என்றும் வாசவதத்தையை இவர் நினைந்து வருந்துதல் முறையே இஃது உயர்ந்தோர் ஒழுக்கம் என்றும் எண்ணி யாதொன்றையும் அறியாதவள்போல இருந்து வேறொரு காரியத்தை முன்னிட்டு எழுபவள்போலவே எழுந்து தோழியர்கள் சூழத் தன் மாடத்தை அடைந்தாள்
அப்பொழுது வயந்தகன் உதயணனை நோக்கி இதுகாறும் இரண்டு மனைவியரையும் சமமாக நினைந்து ஒழுகிய நீ வாசவதத்தையை நினைந்து இன்று இவள்பால் அன்பு குறைந்ததற்குக் காரணம் என்னை
பின்பு நளகிரியை அடக்கி அதன் பிடரில் ஏறியபொழுது வாசவதத்தையைக் கண்டதுமுதல் அவள் அழல்வாய்ப்பட்டு இறந்தனள் என்பது இறுதியாகவுள்ள செய்திகளை இடைவிடாது சொல்லி அரற்றிக்கொண்டு படுக்கையில் சாய்ந்தவிடத்துச் சிறிது துயில் வந்தது
அப்பொழுது பாற்கடலின் இடையே உள்ள வெள்ளேறு ஒன்று வந்து தங்கப்பெற்ற வெண்டாமரைப் பூ ஒன்றை ஒரு தெய்வ மங்கை தனக்குக் கொடுத்ததாக ஒரு கனாக் கண்டனன்
கண்டபின் எழுந்து அருகனைத் தொழுது ஒரு முனிவரைக் கண்டு வணங்கித் தான் முதல் நாள் இரவில் கண்ட கனாவைத் தெரிவித்து அதன் பயனைச் சொல்ல வேண்டுமென்று வேண்டினன்
அடைந்தபின்பு அவளிடமாக வித்தியாதரர் உலகை ஆளும் சக்கரவர்த்தியாதற்குரிய ஒரு மகனைப் பெறுவை என்று சொல்லி அதற்குரிய காரணத்தையும் கூறினர் கேட்ட உதயணன் முனிவருடைய வாக்கு என்றும் வீண்போவதில்லை
உணர்த்தவே உதயணன் வருக என்று சொல்லிவிட்டுத் தான் எழுந்து விரைந்து சென்று தன் அடியில் வீழ்ந்த உருமண்ணுவாவின் கையைப் பற்றிக்கொண்டு யூகியை அடைந்தாற் போன்ற மகிழ்ச்சியைப் பெற்றுத் தன்னுடைய உரிமைப் பள்ளியை அடைந்தான்
அடைந்த உதயணன் அவனுடன் தனியே ஓரிடத்தில் இருந்து நிகழ்ந்தவற்றைக் கூறுக என்று கேட்க உரு மண்ணுவா தான் சிறைப்பட்டது முதலிய செய்திகளை விளங்கச் சொல்லிவிட்டு இங்கே நிகழ்ந்த செய்திகளைக் கூறு என்று வயந்தகனைக் கேட்ப அவன் உதயணன் கோடபதியைப் பெற்றதைச் சொற்றனன்
அப்பொழுது அவனுடைய மனவருத்தத்தை ஒருவகையாக மாற்ற விரும்பிய வயந்தகன் மனைவியர் இருவருள் அறிவிலும் ஒழுக்கத்திலும் சிறந்தவள் யார்
என்று கேட்ப எனக்கு வாசவதத்தையே சிறந்தவள் யான் தவம் இல்லேனாதலின் அவள் தீயில் ஒளித்தனள் என்று சொல்லி உதயணன் பின்னும் மனம் மறுகுவானாயினன்
வாசவதத்தையை மீட்டுத் தரும் பெரியோரைத் தரிசித்து வழிபாடாற்றுதற்கு யாம் மகத நாடு சென்றபொழுது பதுமையைக் கண்ணுற்று அவளை விரும்பி அவள் மயக இருந்தனை அங்ஙனம் இருந்தது உனக்கு நலமோ
உன்னுடைய மனம் ஒருவழிப்பட்டதன்று என்று சொல்ல உதயணன் வாசவதத்தைக்கும் பதுமைக்கும் உருவத்திலும் குணங்களிலும் சிறிதேனும் வேறுபாடின்மையின் யான் விரும்பலாயினேன் அன்றியும் பதுமையை யான் விரும்பியதற்குக் காரணம் ஊழ்வினையும் ஆகும் அதனை மறுத்தற்கு யாராலே முடியும்
கேட்ட வயந்தகன் அறியாதவனென்று என்னை இகழற்க யான் சொல்லுதலை ஊன்றிக் கேட்டிடுக முன்பு இராசகிரியத்தின் புறத்தேயுள்ள சோலையில் யாம் கண்ட பெறுதற்கரிய பெரி யோர் இன்று வந்திருக்கின்றனர் வாசவதத்தையை அவர் வருவித்துத் தருவதாகவும் வலிந்து கூறினர்
சொன்னவுடன் உதயணன் விரைந்து சென்று பதுமாபதியை நோக்கி எஞ்சியுள்ள பகைவரைக் கெடுத்தற்குரிய சிறந்த ஆலோசனை ஒன்று உண்டு அதனை யாம் தனித்துச் செய்ய வேண்டும் ஆதலால் தோழிமாரோடு நீ வேறிடத்திற்குச் செல்லுக என்று சொல்லி அனுப்பி விட்டு அவளுடைய அந்தப்புரத்தைத் தூய்மைசெய்து விளக்கேற்றுவித்துத் தானும் தூயனாகி வெள்ளுடையுடுத்து தெய்வமே வாசவதத்தையை எனக்குத் தர வேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டும் வீணையைக் கையால் அணைத்துக்கொண்டும் துயில்வானாயினன்
அவன் அங்ஙனம் துயிலுகையில் வேறு மகளிரிடத்து அவனுக்கு விருப்பம் இல்லாமையும் பகைவனை வெல்லுதற்குத் தருசகனுடைய நட்பைப் பெற வேண்டியே அவன் தங்கையாகிய பதுமாபதியை உதயணன் மணந்தனன் என்பதையும் இரவும் பகலும் வாசவதத்தையையே நினைந்து துயிலுங்காலத்தும் அரற்றிப் பலவாறு புலம்பிக்கொண்டே இருத்தலையும் காட்டி வாசவதத்தையைத் தேறச்செய்ய விரும்பி மந்திரிகள் அவளை ஒரு சிவிகையில் ஏற்றிக் கொணர்ந்து உன்னுடைய தலைவன் இயல்பை நீ பார்ப்பாயாக என்று அவ்வந்தப்புரத்தினுள்ளே அனுப்பினர்
அச் சமயத்தில் உதயணன் வாசவதத்தாய் உனக்கு வீணையைப் பயிற்றுவிக்கும் பொழுது உன்னுடைய பார்வையால் வருந்திய யான் உன்னைப் பிரிந்து ஆற்றேனாயினேன் என்னை மறந்தாயே என்று அரற்றிக்கொண்டும் அங்கேயுள்ள பூமாலைகளை வாடச்செய்யும் வெவ்விய உயிபினனாகியும் கனவில் அவன் வருந்துதலை வாசவதத்தை கண்டாள்
தம்மையன்றி வேறு தெய்வம் இல்லாத மகளிருடைய பிரிவின்கண் அவர்களை நினைந்து வருந்துதல் உயர்ந்த கணவர்களது இயல்பென்று நூல்கள் கூறுவதை இன்று நேரே கன்டேன் என்னும் தணியாத உவகையளாகி இங்ஙனம் நல்ல ஒழுக்கத்தையுடைய இவருக்கு மறுமையின்பமும் இயைவதாக என்று சொல்லி அவனுக்கு அஞ்சலிசெய்து மெல்ல அருகில் சென்று கோடபதியைக் கண்டு பிரிந்த குழந்தையைக் காணும் தாயைப் போலவே ஆறுதலுற்று அதனை மெல்ல எடுத்து வாசிக்கத் தொடங்கினள்
இருக்கவே அவன் மீட்டும் பொழில் விளையாட்டைக் கருதி யாம் இலாவாணக மலைச்சாரலில் தங்கியபொழுது ஒரு நாள் தழைமுதலியவற்றைக் கொணர்ந்து தர வேண்டும் என்று நீ சொல்லக்கேட்டு யான் கொண்டுவருதற்குக் காட்டிற்குச் சென்றவிடத்து வீட்டில் நெருப்புப்பற்ற இன்னுயிர் நீத்த இலங்கிழை மடவோய் உரிய அணிகளையெல்லாம் நீக்கி மெலிந்து பிறள்போலே தோற்றுகின்றாய் நெருப்பில் வெந்தோர் இயல்பு இப்படியோ
அப்பொழுது வயந்தகன் வந்து அவளை நோக்கி நீர் இங்கே வர வேண்டுவது நாளைத்தினம் யூகியோடேதான் தலைவன் எப்பொழுதும் உம்மிடத்து அன்போடு இருப்பதைக் காட்டுதற்கே இப்பொழுது அழைத்துவந்தேம் என்று சொல்ல அவள் பிரிவிற்கு அஞ்சி நடுங்கும் மனத்தோடு தன்மேலே கிடந்த உதயணன் கையை மெல்ல எடுத்து அணையில் வைத்துவிட்டு அவனை வணங்கி உடம்பினின்றும் நீங்கும் உயிர்போல வெளிப்போந்து சாங்கியத்தாயையும் யூகியையும் அடைந்தனள்
என்று அவளைத் தழுவுவதற்குச் சென்று அவளை அங்கே காணானாகிச் செயலற்றுத் துயில்மயக்கம் ஒழிந்து உயர்ந்த மாணிக்கத்தைப் பெற்ற வறியவன் ஒருவன் அதனை ஆழமான நீர்நிலையில் போகட்டுவிட்டுத் தளர்வதுபோலத் துயிலிற்கண்ட தன் உயிர்த் துணைவியை விழித்தபின் காணாமையால் அரற்றுவானாயினன்
அதனை அறிந்த வயந்தகன் மிக விரைந்து சென்று இங்ஙனம் இரவும் பகலும் துன்பத்தோடு அரற்றுதல் அரசர்க்கு இயல்பன்று என்று தக்க காரணங்களைக் காட்டிக் கூறினன்
இருக்கையில் எண்ணெயின்றி அழுக்கடைந்து பிணங்கிய கூந்தல் பின்னலையுடைய அவளுடைய புறத்தையும் நெற்றியையும் தைவந்து மெலிவொழிந்து கண்படை கொண்டேன்
அதனைத் தடுத்தற்கு ஏற்ற மந்திரத்தை யான் அறிவேன் என்று இன்னோரன்ன பொருளில்லாத வார்த்தைகள் பலவற்றைச் சொல்லி மிக்க துணிவோடு இருந்தனன்
உடனே உதயணன் கண்கழுவி நியமங்களை முடித்துக் கொண்டு குளம்பும் கோடும் பொன் அழுத்தியனவும் புதிய ஆடைகள் அணியப் பெற்றனவுமாகிய பசுக்கள் பலவற்றை வாசவதத்தையை நினைந்து அருமறையாளர்க்கு எழுமுறை வீசித் தன் கனவை வேறு பிறர்க்குச் சொல்லாமல் விரகமுடையவர்களுக்கு உளதாகும் காரியம் இதுவோ
இருந்த பொழுது வயந்தகன் வந்து யாம் முன்பு மகதத்தில் கண்ட பெரியோர் இந் நகரத்தைச் சார்ந்த மதுகாம்பீரவன மென்னும் சோலையில் வந்து தங்கியிருக்கின்றனர்
வயந்தகன் முதலில் உதயணன் வரவை யூகிக்கு உணர்த்திப் பின் அவனோடு சென்று யூகியைக் காட்ட உதயணன் இவன் யாம் மகதத்தில் கண்ட முனிவன் அல்லன் யூகியே
இவனைத் தழுவுதற்கு மனம் விரைகின்றது இதனை நன்றாக அறிதல் வேண்டும் என்று ஆராய்கையில் அவனது மார்பின்கண் யானைக்கொம்பால் உள்ள தழும்பு காணப்பட்டது
படவே ஐயம் தீர்ந்து வெய்துயிர்த்து எழுந்து நின்று என்று கூறி இனி எதைக் கருதியாவது நீங்குவாயாயின் என் உயிர் நீங்கிவிடும் என்று சொன்னபொழுது யூகி வாசவதத்தையை விரைந்து இவனுக்குக் காட்ட வேண்டும் என்று கூறினன்
வாசவதத்தை நுமக்குப் பெரிய அநுகூலம் பிறக்கும் என்பதை உணர்த்தி நும் அன்பர் சொல்லியதை மேற்கொண்டு நுமது கட்டளை பெறாமையாகிய அபசாரத்தை மேற் கொண்ட கல்லாக் கற்பிற் கயத்தியேன் யான் என்று மிக்க நாணங்கொண்டு நடுங்கி எழுந்து கைகுவித்துத் தன் கூந்தல் அவன் காலில் புரளவும் கண்ணீர் அவன் புறவடியை நனைப்பவும் வணங்கிக்கிடந்தனள்
உதயணன் அவளை எடுத்துப் பலமுறை தழுவி அகல நின்ற சாங்கியத்தாயை நோக்கி பின்பு வாசவதத்தையின் தோற்றத்தை அறிந்து உதயணன் மனம் வருந்தினான்
அப்பால் உதயணனும் வாசவதத்தையும் யூகியும் பஞ்சவண்ணத்துப் படாகைகள் பல அசையும்படி யானையின் பிடரியிற் கொண்டுவரப்பட்ட புண்ணியதீர்த்த நீராடி விலை வரம்பற்ற சிறந்த ஆபரணங்களை அணிந்து கொண்டு மிக்க இன்பத்தோடு வீறுபெற்று விளங்கினார்கள்
அப்பால் உதயணன் யூகிக்குச் சொல்ல வேண்டிய முகமன்களைச் சொல்லுதல் வேறுபாட்டைப் புலப்படுத்தும் என்று எண்ணி ஒன்றும் சொல்லாதவனாகிச் சாங்கியத்தாயின் அருள் மிகுதியை மீட்டும் பாராட்டினன்
உன் தவ்வையை வந்து பார்த்துச் செல்ல வேண்டும் என்று பதுமாபதிக்கு அவன் சொல்லியனுப்ப உடனே அவள் தலைவனுக்கு வாசவதத்தை உயிர்த்துணைவி என்பதை நன்கு அறிந்தவளாதலால் அம் மொழியை விருப்பத்தோடு ஏற்றுக்கொண்டு சிறந்த அணிகலங்களைக் காணிக்கையாக ஏந்தித் தோழிமார் பலர் சூழ்ந்துவர அரசனை நீங்கித் தனியே இருக்கும் சமயம் அறிந்து தன் வரவை அவளுக்கு முன்னதாகவே தெரிவித்துக் கொண்டு சென்று வாசவதத்தையை வணங்கினள்
அப்பால் இருவரும் யானைத்தந்தத்தால் செய்யப்பட்ட கால்களையுடைய கட்டிலின்மேலுள்ள மெல்லணை ஒன்றில் ஏறியிருந்து ஒரு தாமரை மலரில் சேர்ந்து தங்கிய இரண்டு திருமகளிர்போல விளங்கினர்
உதயணன் பேரத்தாணியில் பல பெரியோர் சூழ இருந்து யூகியை நோக்கி உஞ்சை நகரத்தில் நான் அடைந்த சிறைத்துன்பத்தை நீக்கியபின்பு மீட்டும் உனக்கு நேர்ந்த மாயச்சாக்காட்டிற்கும் வாசவதத்தை தீயில் பாய்ந்தனளென்ற மாயச் செய்திக்கும் உரிய காரணங்களை விளங்கச் சொல்லவேண்டும் என்று கேட்க யூகி பாஞ்சால ராசன் கௌசாம்பியைத் தன்னதாக ஆக்கிக்கொண்டிருந்ததையும் பிரச்சோதனனோடு நட்புக் கொள்ளுதற்கு முயன்று அதற்குரிய காலத்தை அவன் பார்த்துக்கொண் டிருந்தது முதலியவற்றையும் அகத் தொற்றாளரால் நன்கு அறிந்து அவனுடைய மாறுபாட்டையும் பெருமுயற்சியையும் குறைக்க வேண்டுமென்று துணிந்தும் அவனை வென்று பழைய அரசாட்சியைப் பெறுதலிற் சிறிதும் கவலையின்றி வாசவதத்தையை ஒரு பொழுதும் பிரியாமல் இன்புற்றிருந்த உனது இயல்பை வேறுபடுத்த எண்ணியும் தருசகனை உனக்குப் படைத் துணையாக்க நிச்சயித்தும் பிங்கலகடகரை உன்னுடன் சேர்க்க நினைத்தும் இங்ஙனம் செய்தேன்
உன் திறத்தும் வாசவதத்தை திறத்தும் யாங்கள் எண்ணியவெல்லாம் திண்ணியவாய் நிறைவேறியதற்குக் காரணம் அந்தச் சாங்கியத்தாயின் பேருதவியே
அதுகண்ட உதயணன் அவளை நோக்கி அறிவிலும் தோற்றப்பொலிவிலும் உன்னை ஒத்திருந் தமைபற்றியே பதுமையை மணஞ்செய்தேன் என்று தெளிவித்தான்
அப்போது அவன் அவளைப் பலமுறை நயந்து பாராட்டி உருவினல்லது பெண்மையில் நின்னை அவள் ஒவ்வாள் என்று அவள் மகிழ்தற்குரிய இனிய மொழிகள் பலவற்றைச் சொல்லித் தெருட்டியும் தெளித்தும் மருட்டியும் மகிழ்ந்தும் அவளது துனியைத் தீர்த்தனன்
அங்ஙனம் உறைகையில் உதயணன் தன்னுடைய பரிசனத்தார் யாவரையும் வைத்துக்கொண்டு உருமண்ணுவாவிற்குச் சேனாபதிப் பட்டத்தை அளித்து ஏனாதி மோதிரத்தைத் தானே அவன் விரலில் செறித்ததன்றி பல இலக்கம் பொன் வருவாயுள்ள பல ஊர்களையும் நால்வகைப் படைகளையும் கொடுத்துப் பதுமையின் தோழியாகிய இராசனை என்பவளை அவனுக்குப் பெருஞ் சிறப்புடன் மணம் செய்வித்துச் சயந்தி நகரத்தையும் இலாவாணக நகரத்தையும் அளித்து குரவரைக் கண்டு வழிபாடு செய்துகொண்டு அவ்விடத்திலேயே இருந்து யாம் விரும்பிய காலத்தில் இங்கே வந்து செல்வாயாக என்று சொல்லி அவனை அனுப்பினன்
பின்பு சேதி நாட்டையும் வைசாலி நகரத்தையும் யூகிக்கு அளித்து அச் செய்தியை அந் நாட்டாரும் நகரத்தாரும் அறிந்து கொள்ளும்படி திருமுகம் அனுப்பித் தெரிவித்தனன்