sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அங்கேயும் இந்தப் பொல்லாத மனிதர்கள் வந்து வலை போட்டுப் பிடித்துக் கொண்டு போகப் பார்ப்பார்கள் இரண்டு மீன்களில் ஒன்றை மட்டும் கொண்டு போனாலும் போவார்கள் பாதகர்கள் பூங்குழலியின் மனத்தில் பொங்கிய ஆத்திரம் அவளுடைய கால்களுக்கு அளவில்லாத விரைவைக் கொடுத்தது
சூரியன் உச்சிவானுக்கு வந்த சமயம் அவள் படகை விட்டிருந்த இடத்தை அடைந்துவிட்டாள்நல்ல வேளை படகு விட்டிருந்த இடத்தில் கட்டிப் போட்டபடியே இருந்ததுஅவளுடைய ஆருயிர்த்தோழி அந்தப் படகுதான்
சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் சுழிக்காற்று அடிக்கப் போகிறது என்று அவளுக்குத் தெரிந்து போயிற்றுசுழிக்காற்றின் முன் அறிகுறிகளை அவள் நன்கு அறிந்திருந்தாள்
காற்று அடித்துவிட்டுப் போன பிறகு கடலிலும் கொந்தளிப்புச் சிறிது அடங்கிய பிறகு படகைக் கடலில் செலுத்திக்கொண்டு கோடிக்கரைக்குப் போகலாம்
சுழிக்காற்றுத் தொடங்குவதற்கு முன்னால் அடியோடு காற்று நின்று போயிருந்தபடியால் மரக்கலங்கள் பாய் விரித்திருந்தும் கடலில் போக முடியவில்லை என்பது பூங்குழலிக்குத் தெரியாது
சுழிக்காற்றின் அட்டகாசங்களை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்துவிட்டுப் பிறகு சாவகாசமாகப் புறப்படத் தீர்மானித்தாள்தொண்டைமானாற்றின் முகத்துவாரத்திலிருந்து பூதத்தீவு அதிக தூரத்தில் இல்லை ஆகையால் புறப்பட்ட ஒரு நாழிகை நேரத்துக்குள் அங்கே போய்ச் சேர்ந்துவிட்டாள்
படகைக் கரையில் ஏற்றிக் குப்புறக் கவிழ்த்துப் பத்திரமாய்க் கட்டிப் போட்டுவிட்டு பூங்குழலி அத்தீவில் இருந்த ஒரு சிறிய புத்த ஸ்தூபத்தை அடைந்தாள்
குகையிலிருந்து வௌிவந்து படிக்கட்டில் ஏறி ஸ்தூபத்தின் உச்சியை அடைந்தாள்அப்போது சுற்றுப்புறத்துச் சூழ்நிலை அவள் உள்ளத்தின் நிலைக்கு ஒத்ததாக இருந்தது
பூதத்தீவில் ஒங்கி வளர்ந்திருந்த நூற்றுக்கணக்கான தென்னை மரங்கள் தலைவிரி கோலமாக ஊழிக் காலத்தில் சம்ஹார மூர்த்தியைச் சுற்றி நின்று பூதகணங்கள் ஆடுவது போல் ஆடின
கடல் அலைகள் அத்தென்னை மரங்களின் உயரம் சில சமயம் எழும்பி இமயமலையின் பனிச் சிகரங்களைப்போல் ஒரு வினாடி காட்சி அளித்து மறு வினாடி நூறு கோடி நுரைத் துளிகளாகச் சிதறி விழுந்தன
சுழன்று சுழன்று அட த்த காற்றின் சப்தமும் அலைகளின் பேரொலியும் இடையிடையே கேட்ட இடிமுழக்கமும் சேர்ந்து திக்குத் திகாந்தங்கள் எல்லாம் இடிந்து தகர்ந்து விழுகின்றன என்று எண்ணச் செய்தன
வானத்தை வெட்டிப் பிளப்பதுபோல் அவ்வப்போது தோன்றிக் கப்பும் கிளையும் விட்டுப் படர்ந்து ஓடி மறைந்த மின்னல்கள் ஒரு வினாடி நேரம் கொந்தளித்த அலை கடலையும் பேயாட்டம் ஆடிய மரங்களையும் வௌிச்சம் போட்டுக் காட்டிவிட்டு மறுவினாடி கன்னங்கரிய காரிருளில் ஆழச் செய்தன
தன்னைச் சுற்றிலும் நடைபெறும் அற்புத கோலாகலமெல்லாம் தான் பார்த்துக் களிப்பதற்காகவே நடப்பதாக எண்ணிப் பெருமிதத்துடன் அநுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள்
இரவு வெகு நேரம் சுழிக்காற்றின் கோலாகலத்தை அநுபவித்து விட்டுப் பூங்குழலி ஸ்தூபத்தின் அடிவாரக் குகைக்குச் சென்று கண்ணயர்ந்தாள்
வேருடன் பெயர்ந்து தரையில் விழுந்து கிடந்த மரங்களும் முடிகள் வளைந்து தாழ்ந்திருந்த நெடிய பெரிய மரங்களும் காட்சி அளித்துக் கொண்டிருந்தன
வேண்டாம் அதைரியப்படாதே உன்னை அப்படி நான் விட்டுவிடமாட்டேன் ஆகா அது என்ன யாரோ பாடுகிற குரல்போல் தொனிக்கிறதே என்றார் இளவரசர்
உடற்சோர்வும் மனச்சோர்வும் உற்று முக்கால் பிராணனை இழந்திருந்த வந்தியத்தேவனுக்குக்கூட அந்தக் கீதம் புத்துயிர் அளித்து உற்சாகம் ஊட்டியது
இப்பகுதிக்கண் அமிர்தமதியால் நஞ்சூட்டிக் கொல்லப்பட்ட யசோதரனும் சந்திரமதியும் விந்தமலைச்சாரலில் மயிலாயும் உஞ்சயினி நகர்ப்புறத்துச் சேரியில் நாயாகியும் முறையே பிறந்து அரசனாகிய யசோமதிபால் உபாயனமாக வந்து சேர்ந்து வளர்வதும் ஒருநாள் மயில் அட்டபங்கனைக் கண்டு அவன் கண்களைக் குத்திவிட்டுப் போதலும் அமிர்தமதி அதனை ஒரு கல்லாலெறிந்து வீழ்த்தலும் வீழ்ந்த மயிலை நாய் தன் வாயாற் கவ்விச் செல்வுழி அம்மயில் இறப்பதும் அரசன் ஆராயாது நாயைக் கொல்வதும் மயில் பின் முள்ளம் பன்றியாய்ப் பிறந்துழலுங்கால் நாய் ஒரு கருநாகமாய்த் தோன்றி வரக்கண்டு அதனைக் கொன்றேகலும் அப்பன்றியை ஒரு புலி கொன்றதும் பன்றி பின்பு ஒரு மீனாய்ப் பிறக்க கருநாகம் முதலையாய்ப் பிறந்து அரசனால் கொல்லப் படுவதும் முதலை ஒரு பெண்ணாய்ப் பிறக்க மீன் ஆணாடாய்த் தோன்றி அப்பெண்ணாட்டினைக் கூடுவதும் பின்பு அதுவே அவ்யாட்டின் கருவில் தங்கிப் பிறப்பதும் தாயாடு கொல்லப்படுவதும் தகர்க்குட்டி அரண்மனையில் வளர்வதும் தாயாடு பின்பு கலிங்கநாட்டில் எருமையாய்ப் பிறப்பதும் தகர்க்குட்டி கொலையுண்பதும் முடிவில் இரண்டும் நகர மருங்கில் உள்ள பறைச்சேரியில் கோழிகளாய்ப் பிறந்திருப்பதும் அரசன் அவ்விரண்டையும் கண்டு விருப்பமுற்றுத் தன் அரண்மனைக்குக் கொண்டு சென்று சண்டகன்மியிடம் தந்து வளர்க்க எனப் பணிப்பதும் அவனால் கொழி யிரண்டும் இனிது வளர்ந்து வருவதும் பிறவும் கூறப்படுகின்றன
உரைமன்னன்அரசனாகிய யசோதரன் மதிமதி என்ற இவர் சந்திரமதி என்ற இவ்விருவரும் நல் தவத்து இறை நல்ல தவத்துக்கு முதல்வனாகிய அருகபரமேட்டி யுரைத்தருளிய நல் அறம் புல்லலாம் பற்றினோடு நல்ல அறத்தைச் சேரும் கருத்துடன் முடிந்தனர் இறந்தனராயினும் பல்பிறப்பு உற்றது அவர்கள் பல பிறப்புக்களை எய்திய திறம் உரைக்கு உறுகின்றது ஈண்டுச் சொல்லுதற்குப் பொருந்தி யிருக்கின்றதாம் எறு
பிறவியை யறக் கெடுக்கும் வீடுபேறு நல்கும் தவமாதலின் நற்றவம் என்றும் அதனைக் கடைபோக முயன்று முதன்மை யெய்தினானாதலின் இறை யென்றும் தவப்பயனாய்ப் பெற்று மன்னுயிர் அறிந்து ஆற்றி உய்யுமா றுணர்த்திய நன்மை யுடைமையின் அவனருளிய அருளறத்தை நல்லறம் என்றும் கூறினார்
இறக்குங்காலத்தே அருகனுரைத் தருளிய அறநெறியைக் கைப்பற்ற விழைந்த விழைவின ராயினும் அதற் கேற்ற பிறவி பெறாது விலங்குகதியுட் பிறந்து அலமருதலைக் கூறலுற்றமையின் பல்பிறப்பு உற்றது உரைக்குறு கின்றது என்றார்
உரை மன்னவன்வேந்தனான யசோதரன் விந்தநாம விலங்கலில்விந்த மென்ற பெயரை யுடைய மலை யிடத்தே வாழும் ஓர் மாமயிலின் வயிற்று வந்துஓர் அழகிய மயிலின் கருவில் வந்து அண்டமாய் நந்தும் நாள் இடைமுட்டையாய்க் கருமுற்றி வரும் நாளில் கண்டகன்வேட்டுவனொருவன் நாயொடு வந்துவேட்டைநாயுடன் போந்து ஓர் வாளியினான்ஓர் அம்பினால் அது வாட்டினான்அம் மயிலைக் கொன்று வீழ்த்தினான் எறு
கருவில் முட்டையாய்த் தோன்றி மண்ணில் பிறத்தற்குரிய காலம் வரு முன்னே தாய் மயில் கொல்லப்பட்ட தென்பார் நந்து நாளிடை என்றும் வாளியினானது வாட்டினா னென்றும் கூறினார்
உரை அம்பின் வாய் உமிழ் அண்டம்பட்ட மயிலின் வயிற்றில் தைப்புண்டிருந்த அம்பு பட்ட வாய்வழி வெளிப்பட்ட முட்டையை அவன் எடுத்து அவ்வேட்டுவன் எடுத்து நம்பு தான் விரும்புகின்ற காமர் புளிஞி கை அழகிய வேட்டுவச்சியின் கையில் கொம்பனாய் கொம்புபோல்பவளே இது கொண்டு இம்முட்டையைக் கைகொண்டு வாரண வம்பு முட்டையின் உடன் வைத்து நம்பால் உள்ள கோழி புதிதாக இட்ட முட்டையோடு வைத்துப் பொறிக்கச் செய்து வளர்க்க என வளர்ப்பாயாக என்று சொல்லி நல்கினான் கொடுத்தான் எறு
ஈன்ற அணுமைக்கண் கோழி முட்டைக்கும் மயின் முட்டைக்கும் வேறுபாடு காணப்படாமையின் வம்பு வாரண முட்டையின் வைத்து வளர்க்க என்று வேட்டுவன் கூறினான்
உரை சந்திரம்மதியாகிய தாயவள்சந்திரமதியாகிய தாய் முந்து செய்வினையால்முற்பிறப்பிற்செய்த வினையின் பயனாக மாநகரப் புறச்சேரிவாய் வந்து பெரிய நகரமாகிய உஞ்சயினியின் புறநகர்ச் சேரிக்கண் வந்து முளைவாள் எயிற்று முளை போலும் ஒளி பொருந்திய பற்களை யுடைய அந்தம் மிக்க அழகு மிக்க சுணங்கமது ஆயினாள் நாயாகப் பிறந்தாள் எறு
உரை மயிலும் ஞாயும் வளர்ந்தபின் மயிலும் நாயும் தத்தம் இடத்தே அழகுற வளர்ந்தபின் மன்னனுக்கு வேந் தனாகிய யசோமதிக்கு இயல் உபாயனம் என்று கையுறையாக அமையும் பொருள் என்று கொடுத்தனர் வேட்டுவனும் நாயை வளர்த்தோரும் கொண்டுவந்து கொடுத்தார்களாக வயிரியாகும இசோமதி மன்னவன் வினைப்பயனால் அவற்றின்பால் பகைமை கொண்ட யசோமதி வேந்தன் இயலும் மாளிகை எய்தின இருக்கும் மாளிகையை அவையிரண்டும் வந்தடைந்தன எறு
காட்டிடத்து வாழும் வேட்டுவனும் புறச்சேரியில் வாழ்ந்த வரும் அரசனாகிய யசோமதியைக் காணப் போந்தவழிக் கையுறையாக இம்மயிலையும் நாயையும் கொணர்ந்து தந்தார் என்பார் இயலுபாயன மென்று கொடுத்தனர் என்றார்
உரை மன்னாகிய மாமயில்யசோதர வேந்தனாயிருந்த அழகிய மயிலானது மாளிகைஅரச மாளிகையில் தன்னின் முன் எழுவார்க்கு முன் தன்னைக் கண்ட மாத்திரையேயெழுந்து நின்று தன்னை வழிபட்ட ஏவலர்எழுமுன் தான் எழாதான் இப்போது எழுந்திருந்தும் தன்னை யஞ்சினர் தங்களைமுன்பு தன்னைக் கண்டு அஞ்சிய ஏவலரைக் கண்டு தான் வெருண்டுதான் அஞ்சியும் இன்ன ஆற்றின் இம்முறையில் வளர்ந்திடுகின்றதுவளரா நின்றது எறு
மக்கட் பிறப்பில் யசோதரனாய்த் தோன்றி வேந்தனாய் அரசு புரிந்த காலத்து தன்னைப் பிறர் கண்டு அஞ்சி வழிபாடாற்ற இருந்தவன் அப்பிறப்பு மாறி மயிலாய்ப் பிறந்து வேந்தனாயிருந்த அம்மாளிகை யிடத்தே வளரா நிற்பவும் அச்சிறப்புப் பெறாது அப்பிறர்க்குத் தான் அஞ்சி வழிபாடாற்றினான் என்பதாம்
எழா செய்யா வென்னும் வினையெச்சம் வெருண்டென்னும் எச்சவினையோடு தொடர்ந்து வளர்ந்திடுகின்ற தென்ற முற்று வினையோடு முடிந்தது மயில் எழா வெருண்டு வளர்ந்திடுகின்றது என இயையும்
உரை அஞ்சில் ஓதியர்அழகிய சிலவாகிய கூந்தலையுடைய மகளிர் அடிதைவரதன் காலடியை மெல்ல வருட பஞ்சி மெல்லணை பாவிய பள்ளிமேல்இலவம் பஞ்சியால் இயன்ற அணை பரப்பிய படுக்கைமேல் கிடந்து துஞ்சும் மன்னவன் கண்ணுரங்கும் வேந்தனா யிருந்த மாமயில் அழகிய மயிலானது தோகையோடு தன் தோகையின் மேல் தலைவைத்து அஞ்சி பிறவுயிர்கட்கு அஞ்சி பூமிமேல் தரைமேல் மெல்ல அசைந்து மெல்ல உறங்குவதாயிற்று எறு
பரவுதல் பரப்புதல் மயில் உறங்கு மிடத்துத் தன் தலையைத் தோகைமேல் கிடத்தி உறங்கும் இயல்பிற்றாதலின் தோகையோடு என்றும் பூனை முதலிய உயிர்களால் உண்டாகும் ஏதமஞ்சி மெல்லிய உறங்கங் கோடலின் மெல்ல வசைந்தது என்றும் பஞ்சி மெல்லணையிற் கிடந்துறங்கிய நிலையின் நீங்கித் தரைமீது உறங்கும் சிறுமை கண்டு இரங்கிக் கூறுதலால் பூமிமேல் என்றும் கூறினார்
உரை சுரையபால் சுவை அடிசில் பசுவினுடையபால் கலந்த சுவை மிக்க சோற்றினை பொற்கலத்து பொற்கலத்தில் ஏந்திக் கொண்டு அரைய மேகலையாரின் இடையில் மேகலை யணிந்த உரிமை மகளிர் வேண்டி யுண்பிக்க அமர்ந்து உணும் விரும்பி யிருந்து உண்ணும் அரையன் வேந்தனாயிருந்த உயிர் மாமயிலாய் பெரிய மயிற் பிறப் புற்று புறம் வெளியே யமைந்த பள்ளிவாய் கூட்டிடத்தே இரை அவாவி தனக்கு இடப்படும் இரையை நினைந்து இருந்து பசித்திருந்து அயில்கின்றது அதனை யிட்டபின் உண்டு வளர்வதாயிற்று எறு
பொற்கலத்து அடிசி லேந்திய மகளிர் தம் இன்சொல்லாலும் மேகலையாலும் பசியின்மையின் வேண்டானாகிய வேந்தனை விரும்பி யுண்பிக்கும் நயம் விளங்க அரைய மேகலையாரின் அமர்ந்து உணும் என்றார் மயிலாகியது மன்ன னுயிரன்றி மன்னனன்மையின் அரையன் மயிலாய் அயில்கின்றது என அஃறினை முடிவு தந்தார்
உரை சந்திரம்மதி நாய் சந்திரமதியாய் இருந்த நாய் குப்பையின் வந்து குப்பைகளைக்கொட்டி யிருக்குமிடத்தே கிடந்து மாசனம் உண்டபின் பெரிய மக்கள் தாம் உணவுண்ட பின்னர் சிந்தும் எச்சில்கள் புறத்தே யெறியும் எச்சிலுணவை சென்று கவர்ந்து தின்று அது விழுந்த இடத்திற்கோடிப் பிற நாய்கள் கொள்ளாவகையிற் குரைத்துத் தானே கொண்டு தின்று அந்த உளும் அந்தப்புரத்துப் புறக்கடையிலும் அகழ் அங்கணத்தூடுமாய் ஆழமாகவுள்ள சலதாரை யிடத்தும் தளர்கின்றது வீழ்ந்து கிடந்து மெலிகின்றது எறு
இதுபோல வேறே சில நாய்களும் அங்கிருந்தமையின் அவை முன்னே சென்று எச்சிலுணவைக் கவர்ந்துண்ணாதபடி வெருட்டி யோட்டி விட்டுத் தானே தனித்திருந்துண்ணாதபடி வெருட்டி யோட்டி விட்டுத் தானே தனித்திருந் துண்ணுமென்பார் சென்று கவர்ந்து தின்று என்றும் குளிர்ச்சியும் எச்சில் வீழ்தழும் பிறாண்டு மக்கள் இருக்க விடாமையும் நோக்கி அந்துளும் அகழ் அங்கணத் தூடுமாய் இருந்த தென்றும் கூறினார்
சிந்து மெச்சில் பசிக்கு நிரம்பாமையாலும் இருக்குமிடம் உடலின் நோயை யுண்டு பண்ணலாலும் நலமெய்தாது மெலிகின்ற தென்றற்கு தளர்கின்றது என்றார்
உரை முன் முற்பிறப்பில் நல்வதத்தொடு நல்ல விரதங்களுடன் அறத்திறம் நண்ணலார் அருளறத்திற் செல்லாராய் கொல்வதற்கு உயிர்களைக் கொல்வதற்கு உளம் செய் கொடுமையால் நினைவு கொண்ட தீவினையால் ஒல்வதற்கு அரும் சுருங்குதல் இல்லாத மாதுயர் உற்றனர் மிக்க துன்பத்தை யடைந்தனர் வினையின் பயன் வினைகள் பயக்கும் துன்பம் வெல்வதற்கு அரிது எவராலும் வெல்வதற்கு முடியாதாம் எறு
பல பிறவியினும் பெருகித் தொடர்ந்து துன்புறுத்தலின் ஒல்வதற் கருமாதுயர் என்றார்வெல்வதற்கரிதால் வினையின் பயன் என்பது வேற்றுப்பொருள் வைப்பு
மணிமண்டபத்தின் புடை மணியிழைத்த மண்டபத்தின் பக்கத்தே அற்றமா இருந்து மறைவாக இருந்து வார்முற்று முலையாள் கச்சு சூழ்ந்த முலையினை யுடையவளான அமிர்தமதி அட்டபங்கன் தனை அட்டபங்க னென்னும் யானைப்பாகனை முயங்கும் திறம் புணருஞ்செயலை மாமயில் அழகிய யசோதரனாகிய மயில் வந்தது கண்டது தற்செயலாக வந்து பார்த்தது எறு
மணிகளால் புனையப்பட்ட மண்டப மென்றற்கு மணிமண்டபம் என்றும் அம்மண்டபத்தில் இனி திருந்து இன்ப நுகர்தற் குரியளான அமிர்தமதி அதனின் நீங்கிக் கள்ளத்தனமாய் ஓர் புல்லிய புறத்திடத்தே இருந்து இழிகாமப் புணர்ச்சி பெற்றாள் என்பார் மணிமண்டபத்தின் புடை அற்றமா விருந்து என்றார்
உரை அப்பிறப்பில் தான் அரசனாயிருந்த முற்பிறவியில் அமர்ந்து தன்னால் அப்போது காதலிக்கப்பட்ட தன் காதலி ஒப்பில் செய்கை காதலியாகிய அமிர்தமதியின் ஒவ்வாத செயலை உணர்ந்தது யசோதரனாகிய மயில் நினைந்தறிந்தது உணர்ந்தபின் அவ்வாறறிந்த பின்பு அன்னது முன்னைப் பிறவியறிவு அறிந்த அம்மயில் தப்பு இல் குரி தவறாமல் மிசை மேலிடத்தே யிருந்து குப்புறா பாய்ந்து சாரன் ஒண் கண்களை யானைப்பாகனான அட்டபங்கனுடைய ஒள்ளிய கண்களை குத்தி அழித்தது தன் கூரிய அலகினால் குத்தி யழித்து விட்டது எறு
பிறவி வேறுபட்டதாயி னும் முன்னைப் பிறவியில் நிகழ்ந்த தொடர்பு மறவாது நினைவு கூர்ந்த தென்றற்கு ஒப்பில் செய்கை யுணர்ந்த துணர்ந்தபின் என்றும் அந்நினைவால் எழுந்த பொறாமை யேதுவாகப் பிறந்த வெகுளியை முன்போல் மனவுணர்வு தோன்றி மாற்றாமையின் சாரன் ஒண் கண்களைக் குப்புறாமிசைக் குத்தி யழித்தது என்றும் கூறினார்
உரை முத்தவாள் நகையாள் முத்துப்போல ஒளி பொருந்திய பற்களை யுடையவளான அமிர்தமதி முனிவு உற்றனள் சினம் மிகுந்து கைத்தலத்து ஒருகல் திரள் வீசலும் கையில் ஒரு திரண்ட கல்லை யெடுத்து அம்மயின்மேல் எறிதலும் மஞ்ஞை மத்தகத்தை மடுத்து அக்கல்லானது மயிலின் தலையைப் புடைத்து மறித்தது மேலும் செல்லாதவாறு மறிக்கவே மஞ்ஞை அம்மயில் தத்தி தத்திச் சிறிது தொலைசென்று தரைப்பட வீழ்ந்தது மாட்டாமையால் தரையில் வீழ்ந்து விட்டது எறு
தன்னெதிரே தன் மனக்கினிய காதலனுடைய ஒள்ளிய கண்களை அம்மயில் குத்தியழித்தது கண்டதும் சினம் மிகவுற்றுத் தன் பற்கள் தோன்ற நெறுநெறுவெனக் கடித்தமை தோன்ற முத்த வாணகையாள் என்றும் முனிவுற்றனள் என்றும் கூறினார்
எறிந்த கல் மயிலின் தலையைத் தாக்கிக் கீழே வீழ்த்து வலியழித்து மேலே சிறிதளவும் இனிது செல்லாவகையில் அதனை மெலிவித்த தென்பார் மத்தகத்தை மறித்தது என்றார்
உரை முன்தாய் ஆகி முற்பிறப்பில் சந்திரமதியாகிய தாயா யிருந்து இறந்து பிறந்தவள் நாய் இறந்து நாய்ப் பிறப்பில் பிறந்தவளாகிய நாய் பின் ஓடி மயிலின் பின்னே யோடி நலிந்தது அதனைத் தன் வாயிற் கவ்வி யுதறியதாக கவ்விய வாய்முன் கவ்விய முன்வாயிலேயே மஞ்ஞை மடிந்து உயிர் போயது மயில் மடியெவே அதன் உயிர் நீங்கி விட்டது தீமை செய்வினை தீய பயனைச் செய்யும் தீவினை செய்திறம் தீங்கு விளைக்கும் வகை இன்னது இத் தன்மைத்தாம் எறு
சேய்மைக்கண் அமிர்தமதி எறிந்த கல்லால் அடியுண்டு மயில் வீழக்கண்ட சந்திரமதியாகிய நாய் அதனிடத்தே விரைந்தோடிச் சென்று தன் வாயிற் கவ்வி உதறவே குற்றுயிரா யிருந்த மயில் இறந்த தென்பதாம்
மனைவி செய்த கொடுமையின் மேலும் தாயும் தீங்குசெய்ய யசோதரனாகிய மயில் இறந்த கொடுமைக்கு ஏது இஃதென்பார் அமிர்தமதி வாயிலாகப் புகுந்த தீவினை நாயாகிய சந்திரமதியையும் உயிர் முடித்தற்கு வாயிலாகக்கொண்ட தென்பதுபட தீமை செய்வினை செய்திறம் இன்னதே என்றார்
உரை நாயின் வாயில் நாயினுடைய வாயினால் நடுங்கிய மாமயில் கவ்வி வருத்தப்பட்ட மயில் இன் உயிர் போயது இனிய உயிரை யிழந்தது என்றனள் என்னவும் என்று அமிர்தமதி சொல்லி விடுத்தாளாக ஆயுமாறு அறியாத இசோமதி ஆராயும் திறமில்லாதவ னாகிய யசோமதி நாய் பெய் பலகையால் அது கேட்டு வெகுண்டு தான் ஆடிக்கொண்டிருந்த நாய் வைக்கும் பலகையால் நாயை எற்றினன் சந்திரமதி யாகிய நாயைச் சாவப் புடைத்தான் எறு
ஆயுமாறு அறிந்தானாயின் மயில் அடியுண்டு வீழ்தற்குரிய காரணத்தையும் அதுவே வாயிலாக அமிர்தமதியின் கள்ளக் காம வொழுக்கத்தையும் அறிந்திருப்ப னென்பார் ஆயுமாறறியாத விசோமதி யென்றார்
அமிர்தமதியின் சேடியர் யசோமதிபால் போந்தபோது அவன் சூதாடிக்கொண் டிருந்தானென்றும் அவர்கள் மயில் நாயால் கொல்லப்பட்டது தெரிவித்தவுடனே மிக்க சினங் கொண்டோடி சூதாடு கருவியாகிய நாயினைப் பெய்தாடும் பலகையினால் அந்நாயினைப் புடைத்துக் கொன்றா னென்றும் கூறுவார் நாயை யெற்றினன் நாய்பெய் பலகையால் என்றார்
தான் பேணி வளர்த்த நாயினைத் தானே கொன்ற தீவினை யசோமதிக்கும் மயில் இறத்தற்குரிய காரணமாகிய தன் செயலை மறைத்த பொய்ம்மைத் தீவினை அமிர்தமதிக்கும் உளவாயின
உரை மன்னன் மாமயில் மன்னனாகிய அழகிய மயிலுடம்பின்வந்து நீங்கிய உயிர் விந்தகிரி துன்னும் சூழலுள் வந்துவிந்தமலையை நெருங்கியுள்ள காட்டிற்கு வந்து சூழ்மயிர் முள்ளுடை உடல் முழுவதும் மயிரு முள்ளுமுடைய இன்னல் செய்யும் உயிர்கட்குத் தீங்கு செய்யும் ஓர் ஏனம் ஆகியதுஒரு பன்றியாய்ப் பிறந்தது அருவினையின் பயன் தடுத்தற்கரிய வினையின் பயன் அன்னதாகும் அத்தகைய பயனை விளைவிக்க வல்லதாகும் எறு
விந்தமலையை நெருங்கி யிருந்த காட்டைச் சூழல் என்றார் அம்மலையினை யது சூழ்ந்து மணந்து கிடந் தமையின் உடல் முழுதும் ஒழிவின்றி நெருங்க நிறைந்திருத்தலின் சூழ்மயிர் என்றும் அவற்றின் இடையிடையே முட்கள் செறிந்திருப்பதனால் சூழ்முள்ளென்றும் சிறப்பித்தார்
தன் மெய்வன்மையாலும் முள்ளுடைமையாற் பிறந்த செருக்காலும் ஏனை யுயிர்கட்குத் தீங்கு செய்யும் இயல்பிற்றாதல்பற்றி இன்னல் செய்யுமோ ரேனமதாகியது என்றார்
பிறவுயிர்கட்கு அத்துணைத் தீங்குசெய்யாத மயிலாய்ப் பிறந்த உயிர் இப்போது இன்னல் செய்யுமோர் ஏனமதாய் பிறத்தற்கு ஏது வினையென்றும் அதனியல்பு இஃதென்றும் கூறுவார் அன்னதாகும் அருவினையின் பயன் என்றார்
கார் இருள் வண்ணத்த நாகமாய் கரிய இருள்போலும் நிற முடைய கரும் பாம்பாய்ப் பிறந்து ஊர்தர ஊர்ந்துசென்று வாழ பன்றி யசோதரனாகிய முள்ளம்பன்றி குடர் வெந்து எழும்பசி குடரை வெதுப்பி மிகும் பசித்தீயால் ஆர்த்து உருள சீறி யுயிர்த்துக் கொண்டு அந்நாகம் சாகும்படியாக விட்டது துண்டாய்க் கடித்துக் கிழித்துக் கொன்று தின்று விட்டது எ று
உரைதாய் கொல் பன்றி தாயாகிய கருநாகத்தைக் கொன்ற யசோதரனாகிய பன்றி தளர்ந்து அயர் போழ்தினில் பசி தீர வுண்டு களைத்துக் கண்ணுறங்கும் காலத்தில் சிங்கமொன்று என இஃது ஓர் அரிமா என்று கருதி சீறு உளியம் வெகுண்டு போந்த கரடி யொன்று எதிர்பாய எதிர்த்துப் பாய பன்றி பன்றியானது நொந்து எதிர்க்க மாட்டாது உடல் நொந்து பதைத்து துடித்து வீழ்ந்து நிலத்தில் வீழ்ந்து உடன் பொன்றுபு உடனே உயிர்ப் பிழந்து இன்னுயிர் போயது உயிர்விட்டிறந்தது எறு
உண்ட களைப்பால் பன்றி ஓய்ந்தயர்ந்திருக்கையில் கரடி யொன்று போந்து துணையின்றித் தனித்துக் கிடப்பதோர் அரிமா வென்று கருதி ஞெரேலெனப் பாய்ந்து வலியழித்த தென்பார் சிங்கமொன்றெனச் சீறுளியம் எதிர்பாய நொந்து பதைத்து என்றார்
உரைமன்னன் மாமயில் சூகரம் மன்னனாகி யிருந்தபின் அழகிய மயிலாகியும் பன்றியாகியும் பிறந்திறந்த யசோதரனுயிர் வார்புனல் நெடிதோடும் நீர்ப் பெருக்கால் இன்னல் செய்யும் சிருப்பிரையாற்றினுள் துன்பம் செய்யும் சிருப்பிரை யென்னும் யாற்றில் வாழும் உன்னில் நினைக்குமிடத்து ஒப்பில்நிகரில்லாத உலோகித இப்பெயர் மன்னும்உலோகிதம் என்னும் இப்பெயர் பொருந்திய மீனின் வடிவின தாயிற்று மீனுடம்பை எடுப்பதா யிற்று எறு
வார்தல் நெடிதொழுகுதல் கரைபுரண் டொழிகியும் முதலை முதலிய தீங்குசெய்யும் உயிர் வாழ்தற்கு இடனாகியும் அருகில் வாழ்வார்க்குத் துன்பம் செய்தல் பற்றி இன்னல் செய்யும் சிருப்பிரை யாற்றினுள் என்றார்
மிக்க நீர்ப்பெருக்கினை யுடைய தாகலின் அதன்கண் வாழும் மீனினம் அழகியதாக இருத்தல் இயல்பாதல் கண்டு உன்னில் என்றும் யசோதரனாகிய மீன் அவற்றுள் எவற்றாலும் ஒப்புயர்வற்ற தென்றற்கு ஒப்பில் என்றும் கூறினார்
முந்து சென்றுபன்றி யிறந்து மீனாய்ப் பிறப்பிதற்கு முன்பே அச்சிருப்பிரை யாற்றினுட் சென்று முதலைய தாயதுமுதலைப்பிறப்பை எய்தி வெந்து பசித்தீயால் வெதும்பி வேர்த்துஏனை மீனினைத்தைச் சினந்து இனமீனை விழுங்குவான்கூட்டமாகிய மீன்களை யுண்ணல் வேண்டி உந்தியுந்திமுந்துறச் சென்று சென்று உளைந்திடு போழ்தினில்எளிதிற் கிட்டாமையால் வருந்தி யுறையுங் காலத்தில் எறு
பன்றியாற் கொல்லப்பட்ட கருநாகம் முன்பே இவ்யாற்றில் முதலையாய் பிறந்திருப்பது தோன்ற முந்துசென்று முதலையதாயது என்றும் அஃது அவ்விடத்தே வேண்டும் இரைபெறாது பசித்தீ நின்று வருத்த தனக்கு அகப்படாது அகன்றோடும் மீனினத்தை வெகுண்டு நோக்கியிருந்தது என்பார்
வெந்து வேர்த்து என்றும் அவற்றைப் பற்றுதற்காகப் பலவிடத்தும் ஓடியலைந்து நீரை உழப்பிக் கொண்டிருந்த தென்பார் முந்துறச் சென்று சென்று என்றும் அவ்வாறு சென்றும் வேண்டுவன பெறாமையின் உளைந்திடுகின்றது என்றும் கூறினார்
உரைஅந்தரத்துமேலிடத்தே ஒருகூனி அரசன் அந்தரப்புரத்திற் பணிபுரியும் கூனியொருத்தி நின்றாடுவாள் சிருப்பிரை யாற்றின் நீரிலே நின்று விளையாடினாளாக அது அம்முதலை யானது வந்துஅவளறியாதபடி வந்து வாயில் மடுத்துக் கொண்டதுவாயாற் கவ்விக் கொன்று விழுங்கி விட்டது கொந்து வேய்குழற் கூனியைபூங்கொத்துக்களை யணிந்த கூந்தலையுடைய அக்கூனியை கொல்கராகொன்ற முதலையை தந்து கொல்க என தன் முன்னே கொணர்ந்து கொல்வீராக வென்று மன்னவன் சாற்றினான் வேந்தனாகிய யசோமதி மீன்வலைஞர்க்கு ஆணையிட்டான் எறு
அந்தர மெனவே மேலிடமாயிற்று தேவர் கோயிலைக் குறிபதென்றும் ஈண்டு அஃது அரசன் அரண்மனையைக் குறித்து நிற்கின்ற தென்றும் கூறுவாரு முளர்
கூனி அந்தப் புரத்தே குற்றேவல் புரியு மகளிர் கூனும் குறளும் சிந்தும் அரசர்க்கு அந்தப்புரத்தே யிருந்து அணுக்கத் தொண்டு புரிந்தொழுகுவர் வனப்பின்மை அவர்க்குச் சிறப்பாக வேண்டுவதாம்
உரைவலையின் வாழ்நரின்மீன் வலையே துணையாகக் கொண்டு வாழ்க்கை நடத்தும் பரதவரால் வாரில் பிடித்த பின்நெடியவர்களால் அமைந்த வலை கொண்டு அம்முதலையைப் பிடித்துக் கொணர்ந்த பின்பு சிலர்அரசன் ஆணை பெற்றோருள் சிலர் சலாகை வெதுப்பிச் செறிந்தனர் இருப்பு நாராசத்தைப் பழுக்கக் காய்ச்சி அதன் உடற்குட் செலுத்தினாராக கொலைவலாளர் குறைத்தனர்கொலையாளிகள் வாளால் பிளக்க பலர் ஈர்ந்தனர்பலர் போழந்த பகுதிகளைக் கத்தியால் அரிய அலைசெய்தார்இவ்வாறு அதனைப் பலரும் துன்புறுத்தினர் அவைஅவர் துன்புறுத்திய வகைகளை சொல்லுவார் யார்எடுத்தோதுபவர் யாவர் கொலை வல்லார்க் கன்றிப் பிறர்க்கு ஆகாதென்றவாறு
உயிர்ப்பொருளாகிய இதனைத்துண்டு துண்டாக இரக்க மின்றிக் கொன்றமையின் அலை செய்தார் என்றும் இக்கொலை வகையை வகுத்தும் விரித்தும் ஓதுந்திறம் கொலைத் தொழிலில் வல்லுநர்க் கன்றிப் பிறர்க்கு அருள் நிறைந்து இடையீடு செய்தலின் ஆகாதென்பார் யாரவை சொல்லுவார் என்றும் கூறினார்
உரை சந்திரமதிசந்திரமதியின் உயிர் நாய்நாயாகியும் கருநாகமாய்கரும் பாம்பாகியும் வந்துபிறந்திறந்து வந்து வார் வலைப்பட்ட கராவாரால் இயன்ற வலையில் அகப்பட்ட முதலையாகி மரித்துஇறந்து அந்தில் அந்நகரின்கண் வாழ்வாழும் புலையாளர்தம் சேரிவாய் புலையர் சேரிக்கண் வந்துஅடைந்து ஓர் ஆட்டின் மடப் பிணையாயதுஒரு பெண்ணாடாய்ப் பிறந்து வளர்வதாயிற்று எறு
உரை மற்றை மீனும்ஏனை உலோகித மென்னும் பெயரை யுடைத்தாகிய மீனும் ஓர் வார் வலைப்பட்டதை ஒரு நீண்ட வலையில் அகப்பட்டதாக அற்றையில் வரும் அந்நாளில் ஆங்குப் போந்த அந்தணர் கண்டனர்அந்தணர் சிலர் கண்டு கொற்ற மன்னவவெற்றியை யுடைய வேந்தே நின்குலத்தார்களுக்குநின்குலத்துப் பிறந்த முன்னோர்களுக்கு உற்ற செய்கைக்குபொருந்திய சிராத்தத்துக்கு உரித்துஇம்மீன் படைத்தற் கமைந்ததாம் என ஓதினார்என்று சொன்னார்கள் எறு
கண்டனர் என்றார் கண்களாற் கண்டும் கண்ணோட்ட மிலராயினார் என்று தாம் கருதிய கருத்தை முடித்தற்கு குலத்தார்க்கு உற்ற செய்கை சிராத் தம் செய்தல்
உரை அறுத்த மீனின்அறுக்கப்பட்ட மீனினுடைய அவயவ மொன்றினைஓருறுப்பை கறித்துமென்று தின்று இசோமதி இப்புவி காக்கயசோமதி வேந்தன் இப்பூமியை நெடிது காப்பானாக இறப்பு அரும் துறக்கத்தில்அழிவில்லாத துறக்கத்திலுருக்கும் இசோதரன் சிறக்கயசோதர மன்னன் சிறப்பெய்துவானாக என்றனர் தீவினையாளர் என்று தீவினை புரியும் அவ்வந்தணர்கள் கூறினர் எறு
கறித்தல் மென்று தின்றல் கறித்த துண்டத்தை வாயிற்கொண்டே அரசனை வாழ்த்துதலின் கறித்து என்றவர் இடையீடின்றி இசோமதி இப்புவி காக்க என்று கூறினார்
துறக்கத்துச் செல்வோர்க்கு இறப்புண்டே யன்றி துறக்கவுலகிற்கு அழிவின்மையின் இறப்பரும் துறக்கத்தின் என்றும் துறக்கம் புக்கவர் மீட்டும் பிறப்பெய்தாது அதனிற் சிறந்த வீடுபே றடைதல்வேண்டி இச் சிராத்தம் செய்யப்படுதலின் இசோதரன் சிறக்க என்றும் கூறினர்
சென்ற தன் பிறப்பு ஓர்ந்து அவ்வுயிர் இதற்கு முன்னெடுத்த பிறப்புக்களை நினைந்து தெளிந்தது தெளிவுற்று தின்றுதின்று உயிர் நின்ற உடம்பைப் பலகாலும் தின்று துறக்கத்து இருத்துதல் அவ்வுயிரைத் துறக்கத்தேயிருந்து இன்பம் துய்க்க என்று சொல்லுதல் நன்று நன்று என மிகமிக நன்று என்று நைந்து வருந்தி இறந்திட்டது செத்தது எறு
உயிர் தான் நின்ற உடம்புமுழுதும் பரவியிருத்தல்பற்றி நின்ற கண்டத்து நீளுயிர் போயது என்றார் கரும்பில் பரவியிருக்கும்சாறு கண்டந்தோறும் நிற்றல்போல உயிரும் உடம்பின் கண்ட மொவ் வொன்றிலும் இருக்கு மென்ப
தான் மீன்வடிவிற் கிடந்து தின்னப்படுவதும் தன்னைத் துறக்கத் திருப்பதாகப் பொய்யுரைப்பதும் அதனால் தீவினை பெருகுவதும் அறிதலின் தெளிந்தது என்றார்
உரைமன்னன் மாமயில் சூகரம் ஆய மீன் யசோதரனாகிய வேந்தனாயிருந்து பின்பு அழகிய மயிலாகவும் முள்ளம் பன்றியாகவும் பிறந்திறந்த மீனாகிய உயிர் முன்னை யாட்டின் தனக்கு முன்னே தோன்றி வாழ்ந்த சந்திரமதியாகிய பெண்யாட்டின் வயிற்றில் முடிந்தது வயிற்றில் நிரம்பியதாகிய கருவில் மன்னும் ஆண்உரு எய்திபொருந்திய ஆணாடொன்றின் உடம்புற்றுப் பிறந்து வளர்ந்தபின்நன்கு வளர்ந்த பிறகு தன்னை ஈன்றதன்னைக் கருவுயிர்த்த அத்தாய் மிசைத் தாழ்ந்ததுஅத்தாய ஆட்டினையே காமப் புணர்ச்சி செய்தது
முதலையா யிருந்து கூனியைக்கொன்ற குற்றத்தால் மன்னனால் கொல்லப்பட்டுப் புலைச்சேரியில் பெண்ணாடாய்த் தோன்றிய சந்திரமதியின் செய்தியை முன்பு அந்தில்வாழ் புலையாளர்தஞ் சேரிவாய் வந்தொ ராட்டின் மடப்பிணை யாயதே  என்று கூறினாராதலின் ஈண்டு முன்னையாடு என்றொழிந்தார்
பன்றிப்பிறப்பில் கருநாகமாய்த்தோன்றியிருந்த தன் தாயைக் கொன்ற வினையைச் செய்ததோடமையாது இவ் யாட்டுப்பிறவியில் தாயைப் புணரும் பெருந்தீவினையைச் செய்தது கூறினார்
முன்னை வினையைத் தாய்கொல் பன்றி என்றும் ஒருபிறப்பில் தாயும் பிள்ளையுமாய்த் தோன்றிய இயைபை தன்னையீன்றவத்தாய் என்றும் சுட்டுதல் காண்க
உரை தாயின் நன்னலம்தாயின்பால் கனியும் காமவின்பத்தை தான் நுகர் போழ்தினில்நுகர்தற்குரிமையில்லாத அவ்வாணாடு நுகருங்காலத்தில் ஆயகோபத்துஅதன்பால் உண்டாகிய வெறுப்பினால் ஒரு வன் தகர்ஒரு வலிய ஆட்டுக்கிடா அடர்த்துப்பாயதாக்கி முட்டவே பதைத்து ஓடிஅவ்வாடு உடல் பதைத்துத் துள்ளி யோடி வீழ்ந்து உயிர்போயபின்உயிர் நீங்கிய பின்பு தாய் வயிற்றினில் தான் புணர்ந்த தாயின் கருவிலே தங்கிய தாதுவில்விந்துவில் சார்ந்ததுகலந்துவிட்டது எறு
தாயாட்டின் நலத்தைத் தந்தையாகிய ஆடு நுகர்தற்குரிமை பெற்றிருப்ப அதன் குட்டியாகிய தான் நுகர்தல் தீது என்பதை யுணராது நுகர்கின்ற தென்பார் தான் நுகர் போழ்தினில் என்றும் அச்செயல் கண்ட கிடா ஒன்று பொறாது வெகுண்டு அக்குட்டி சாவப் பாய்ந்தது என்பார் ஆயகோபத்து அடர்த்து என்றும் அதனால் இறந்த அக்குட்டியின் உயிர் சென்று அத்தாய்க்கருவிற் கலந்து கொண்டதென்றும் கூறினார்
உரைதாய்வயின்தாயிடத்தே கருவுள்கருவில் கலந்து தகராயதுஆட்டுக் கிடாவாகியது போய் வளர்ந்துழி கருமுற்றி வளர்ந்திருக்கையில் பூமுடி மன்னவன் பூவும் மணிமுடியும் அணிந்த வேந்தனாகிய யசோமதி மேய வேட்டை விழைந்தவன்தனக்கமைந்த வேட்டை மேற் கொண்டு சென்று மீள்பவன்மீண்டு வருங்கால் தாயை தாயாட்டினை வாளியின் உயிர் போக்கினான்தன் கை யம்பினால் கொன்றான் எறு
அரசர் வேட்டை மேற்சேறல் இயல்பாதலின் மேயவேட்டை யென்றும் அவ்வேட்டைதானும் விலங்கச்சம் போக்கும் குறிப்பிற்ரன்றி விளையாட்டாய் மேற்கொண்டான் என்றற்கு வேட்டை விழைந்தவன் என்றும் மீளுங்கால் தனித்து மேய்ந்துகொண்டிருந்த தாயாட்டினைத் தன் கையம்பு செலுத்திக் கொன்றான் என்பார் தாயை வாளியிற் றானுயிர் போக்கினான் என்றும் கூறினார்
உரைவாளியின் விழும் வன்தகர்க்குட்டியைவேந்தனது அம்பினால் உயிர் சோர்ந்து விழுந்த ஆட்டின் வயிற்றினின்று நெகிழ்ந்து விழும் வலிய குட்டியை நீள நின்ற புலைக் குலத்தோன்தலைதொலைவில் நின்று கண்டு மனம் வருந்தி நின்ற புலையனிடத்தே தாள் வருத்தம் தவிர்த்துமுயன்று வளர்த்தது காரணமாக அவன் கொண்டு நின்ற வருத்தத்தை போக்கி வளர்க்கஇக்குட்டியைப் பேணி வளர்ப்பாயாக எனஎன்று ஆளிமொய்ம்பன் அருளினன்அரியேறு போலும் வன்மை படைத்த யசோமதி குட்டியை யருளிக் கூறினன் எறு
வாளியால் ஏறுண்டுவிழும் ஆட்டின் வயிற்றில் கருமுற்றியிருந்த குட்டி அவ்வதிர்ச்சியால் வெளிப்பட்டு வீழ்ந்தமை தோன்ற வாளியின் விழும் வன் தகர்க்குட்டியை என்றார்
அவ்யாட்டினை விரும்பி வளர்த்தோனாதலாலும் அதனை வீழ்த்தவன் அரசனாதலாலும் அவலமிகுதியால் புலையன் கையற்று நின்றொழிந் தானாதலின் நீள நின்ற புலைக்குலத்தோன் என்றார்