sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை ஐயஐயனே மக்களுள் இரட்டையாக மாறினம் பிறந்தயாம்மக்களிலே இரட்டையராக மாறிப் பிறந்துள்ளயாங்கள் மிக்க தீவினையால் உற்ற விளைவினைமிகுதியாய்ச் செய்த தீவினையால் உண்டாகிய துன்பங்களை உணரந்தேம் இப்போது தெளிய அறிந்தோம் துக்கம் தொடர நோற்று துன்பம் பிறவிதோறும் தொடரந்து வந்து வருத்துமாறு தீவினை செய்து துணையறம் துறந்து பெற்றி உயிர்க்குத் துணையாய் இன்பம் பயக்கும் அறவினையைச் செய்யா தொழிந்த குற்றத்தை இக்கதி துன்னிக் கண்டோம் இப்பிறப்பை யெய்தி யறிந்துகொண்டோம் இனிக் கதிக்கு இனி வரக்கடவ பிறப்புக்கு என் செய்வோம் யாது செய்வோம் அருளுக எறு
புள்ளும் விலங்கமாய்ப் பல பிறவிகளிலும் பலவாறு மாறிப் பிறந்த இருவரும் இப்போது அபயருசியும் அபயமதியுமென்ற இரட்டையராய்ப் பிறந்திருப்பதை யுணர்ந்து கூறலின் மக்களுள் இரட்டையாக மாறினம் பிறந்த யாம் என்றும் தவமுனிவன் அருளால் இறந்த பிறப்பின் துன்பங்களை யுணர்ந்து வருந்துவார் முன்மிக்க தீவினையால் உற்ற விளைவினை யுணர்ந்தோம் என்றும் கூறினார்
உரைதந்தையும் தந்தை யாகியும் தந்த தாயுமாகிய தன்னைப் பெற்றுத்தந்த தாயாகியும் தழுவு காதல் பிறத்தற் கேதுவாயிருந்த உழுவலன்புடைய மைந்தனும் மடந்தைதானும் அபயருசியும் அபயமதியும் மாற்றிடைச் சுழன்ற பெற்றி பிறப்பு வகையில் பிறந்து வருந்திய திறத்தை சிந்தையில் நினைந்து நொந்து தம்மனத்தே யெண்ணி வருந்தி தேம்பினர் புலம்ப தேம்பியழவே மன்னன் கண்டுவேந்தனாகிய யசோமதி பார்த்து கொந்து எரி அழலுள் வீழ்ந்த கொள்கையனானான்கொத்தாக மிக்கெழுகின்ற தீயிடை வீழ்ந்து வருந்தும் வருத்தத்தை எய்தினான் எறு யாடாய்ப் பிறந்த காலத்தில் சந்திரமதியும் ஆடாய்ப் பிறந்து உழலுவாளைக் கூடியதனால் அபயருசியைத் தந்தையாய் என்றும் அக்கூட்டத்தா லுண்டாகிய கருவின்கண் தானே கலந்து அதன் குட்டியாய்ப் பிறந்ததனால் அவனுக்குத் தாயாயினமையின் அபயமதியைத் தந்த தாயும் என்றும் கூறினார்
முன்னைப் பிறவிகளில் தாமுற்ற துன்பங்களையும் செய்த வினைகளையும் நினைந்து வருந்தியழுதன ரென்றற்கு தேம்பினர் புலம்ப என்றும் சிந்தையில் நினைந்தவழி முன்னைப் பிறவி வரலாறு தோன்றி ஆண்டு நிகழ்ந்தவற்றை மனக்கண்ணில் காட்டி அதனை நெகிழ்வித்தலால் சிந்தையில் நினைந்து நொந்து என்றும் கூறினார்
தன் மக்களிருவரும் மனம் சோர்ந்து தேம்பிப்புலம்பக் கண்ட யசோமதியின் கருத்தில் அவன்செய்த தீவினைகளும் பிறவும் தோன்றி யச்சுறுத்தவே அவன் பெரிதும் வருந்தலுற்றா னென்பார்
உரை எந்தையும்என் தந்தையாகிய யசோதரனும் எந்தை தாயும்அவன் தாயாகிய சந்திரமதியும் எய்திய பிறவிதோறும்அடைந்த பிறப்புக்களிலெல்லாம் வெந்துயர் விளைவு செய்த வினையினேன் என் செய்கேன் வெவ்விய துன்பமுண்டாக்கும் தீவினைகளைச் செய்தேனாதலின் யான் இனி செய்வேன் அந்தம் இல் உயிர்கள் மாய அள வில்லாத உயிரினங்கள் இறக்குமாறு அலைபல நாளும் செய்து துன்பங்கள் பலவற்றையும் நாடோறும் செய்து வெந்து உயா நரகின் வீழ்க்கும் வினைசெய்தேன் தீயில் வெந்து நீங்கியுய்ய முடியாத நரகத்திற் செலுத்தும் தீவினை செய்தேனாதலின் என் செய்கேன் இவ்வினைகளினால் வரக்கடவ துன்பத்தின் பொருட்டு யான் என் செய்வேன் எ று
யசோதரன் ஆடாய்ப்பிறந்து வளர்ந்து வருகையில் வேட்டை மேற் சென்ற யசோமதி கொன்றதும் சந்திரமதி எருமையாய்ப் பிறந்த காலத்தில் தன் குதிரையைக் கொன்றது குறித்துக் கொலை செய்ததும் பிறவும் நினைந்து வருந்துதலின் பிறவிதோறும் வெந்துயர் விளைவுசெய்த வினையினேன் என்றும் இவ்வாறே தான் பலவுயிர்களை வேட்டையாடிக் கொன்றதை நினைந்து அந்தமில் உயிர்கள் மாய அலைபல செய்து என்றும் இத்தகைய தீவினைகளால் தனக்கு மீளா நரகமே கிடைக்குமென்று அஞ்சி வெந்து உயர் நரகின் வீழ்க்கும் வினை செய்தேன் என்றும் கூறிப்புலம்பினான்
இவ்வினை மிகுதியால் விளையும் நரகத்துன்பத்தினின்றும் தன்னைக் காத்துக் கொள்வது கருதி இதுபோது எண்ணத் தொடங்கினமை தோன்ற என்செய்கேனோ என்றா னென்கின்றார்
உரை அருளொடு படர்தல் செய்யாது உயிர்கள் மாட்டு அருள் செய்ய நினையாது ஆர் உயிர்க்கு பெறுதற்கரிய அவ்வுயிர்கட்கு அழிவு செய்து கேட்டினை விளைவித்து பொருளொடு போகம் மேவி பொருளும் அது வாயிலாகப் பெறும் போகமுமே விரும்பி பொறியிலேன் நல்வினைப் பேற்றுக்குரிய அறிவின்றி யொழிந்த யான் அருளினது உருவமாய அருளறமே உருவாகவுடைய அடிகள் நும் அடிகட்கேயும் சான்றோராகிய தங்கட்கும் தீமை நினைந்த தீங்கு செய்ய நினைந்த தெருளலன் தெருண்ட அறிவிலேனாய் சிறியேன்சிறுமையுற்றேனாதலின்என் செய்கேன் இக்குற்றங்கட்கெல்லாம் பரிகாரம் யாது செய்ய வல்லேன் எறு
பொறுள்மேலும் போகத்தின்மேலும் சென்ற எண்ணமிகுதியால் எவ்வுயிர்க்கும் தீங்கே செய்தொழிகினே னென்பான் அருளொடு படர்தல் செய்யாது என்றும் பொருளொடு போகம் மேவி யென்றும் கூறினான்
யான் அருளா தொழியினும் அருளுருவாய தங்கட்கேனும் தீமை நினையாதிருக்கும் சிற்றறிவும் பெற்றிலே னென்பான் தெருளலன் தீமை நனைந்த சிறியனேன் என்றான்
உரைகாவலஉயிர்கட்கு அருளைச்செய்து அறத்தைக் காக்கும் தவவேந்தே மா இயல் வடிவு தன்னை வதை செய்தார் வண்ணம் மாவாற் செய்யப்பட்டதொரு கோழி வடிவினைக் கொன்றவர் அடைந்த துன்பம் ஈதேல்இத் தன்மைத் தாகுமாயின் அளியன்அளிக்கத்தக்க யான் ஏதும் அஞ்சி லேன்சிறிதும் அஞ்சாது தீமை புரிந்தேனாதலின் இனி அவதி என்கொல்இப்போது எனக்கு எய்தவிருக்கும் துன்பத்துக்கு எல்லை யாதோ அறியேன்
அருளுக அடியேனுக்கு அருள் செய்யவேண்டும் என்னஎன்று அரசன் கலங்கினன் வீழஅரசனாகிய யசோமதி உணர்வு கலங்கி முனிவன் திருவடியில் வீழ்ந்து வணங்கினானாக
அம் மாதவன்அதனைக்கண்ட அம்முனிவன் மாவலகுதிரை செலுத்தவல்ல வேந்தே அஞ்சல்இனி நீ அஞ்சற்க என்று உரை வளர்த்தான்என்று சொல்லலுற்றான் எறு
மாக்கோழியை யசோதரன் தன் கைவாளால் அரிந்த போது அதன் தலை கூவிக்கொண்டு சென்று வீழ்ந்தமையினாலும் அவ்வாறு செய்யுமாறு செய்வித்தவள் சந்திரமதி யாதலாலும் இருவரையும் முறையே செய்தோரும் செய்வித்தாருமாகிய வினை முதலாக்கி வதை செய்தார் என்றார்
அக் கொலைவினை காரணமாகப் பல்வகைப் பிறப்பும் பிறந்து இரு வரும் துன்புற்ற செய்தியைச் சுதத்த முனிவன் கூறக் கேட்டானாதலின் வண்ணம் ஈதேல் என்றான்
உயிரில் பொருளொன்றனை உயிருடையதாகக் கருதிச்செய்த கொலைவினையே இத்துணைத் துன் பத்தைப் பயக்குமாயின் உயிருள் பொருள்களையே கொலை புரிந்த தன்னுடைய தீவினைகளை நினைந்து வருந்தும் யசோமதி உயிர்க் கொலையைத் தவிர்த்தல் கருதி மாவால் கோழிசெய்து கொன்ற அவரினும் கொலை வினையின் தீமையை நினையாதே செய்த தனக்கு எத்துணைத் துன்ப மெய்துமோவென அஞ்சி நடுங்கி ஆ இனி அளியன் ஏதும் அஞ்சிலேன் அவதி யென்கொல் என்றான்
உயிர்கட்குச் செய்தற்குரி அருளற மேற்கொண்டொழுகுவது கருதி சுதத்தனை காவல என்றும் தனக்கு அக் கொலைவினையைப் போக்குதற்குக் கழுவாய் அருளுமாறு வேண்டும் கருத்தினால் அருளுக என்றும் கூறினான்
உரை அறிவிலராய காலத்துநல்லறிவு பிறவாத இளமைக் காலத்தில் அறிவில செய்த எல்லாம்அறியாமையாற் செய்த தீமைகளெல்லாம் அறிவது நெறியினில் ஊற நின்றனர்நல்லறிவானது நெறிப்படி உண்டாகப் பெற்றவர் விலகி நிற்பர்அத் தீமையினின்றும் விலகி நன்னெறிக் கண்ணே நிற்பார்கள்அறியலர்வினைகளாலே அரு நவை படுநர்நலந்தீங்கு அறியாராய்ச்செய்த வினைகளால் நீங்குதற்கரிய துன்பப்படுவர் கையால் தம் செய்கைகளால் சிறிய நல் வதங்கள் செய்துஎளிய விரதங்கள் பலவற்றை மேற்கொண்டொழுகி தீவினை அகல்வர்தீவினியினின்றும் நீங்குவார்கள் எறு அறிவில்லாக் காலத்தே செய்யும் தீவினை பலவும் அறிவில் செய்கைகளாகவும் நல்வினையும் ஏரலெழுத்துப் போல்வதோர் விழுக்காடென நல்லோரால் கொள்ளப்படாமையாலும் இருவகையும் சேர
இனி அறிவு பிறவாக்காலத்தே செய்த வினைப்பயன் தீர்தற்குக் கழுவாய் கூறுவார் நல்லொழுக்கமும் எளிய விரதமும் மேற்கொள்வ தென்பார் சிறியநல் வதங்கள் கையால் செய்தே தீவினை யகல்வர் என்றார்
அறியாமையாற் செய்தன வாயினும் தீவினைப்பயனாய் வரும் துன்பம் நீக்குதற்கரிது என்பார் அருநவை என்றும் எனவே வினைப்பயனை எவ்வாற்றானும் நுகர்ந்தே கழித்தல்வேண்டும் என்றும் கூறினாரென வறிக
அறிவிலாக் காலத்துச் செய்த குற்றம் அறிவறியும்போது அறிவுடையோரால் விலக்கப்படுமென்பதும் அக்காலத்துச்செய்த வினைப்பயன்கள் அறிவறிவார் மேற்கொள்ளும் வதங்களால் வெல்லப்படும் என்பதும் கூறியவாறாம்
உரை அருள்புரி மனத்தராகிஅருளே நினையும் மனமுடையவராய் ஆர் உயிர்க்குநிறைந்த உயிர்கட்கெல்லாம் அபயம் நல்கிஆதரவு செய்து பொருள் கொலை களவு காமம் பொய் இவை புறக்கணித்திட்டுபிறன் பொருளை விரும்புதலும் கொலையும் களவும் காமமும் பொய் கூறலும் என்ற இவையிற்றைச் செய்யாராய் இருள்புரி வினைகள் சேராதுஅறியாமையாற் பிறக்கும் வினைகளைச் செய்வதின்றி இறைவனது அறத்தை எய்தின்அருகபரமன் அருளிய அறத்தை மேற்கொண் டொழுகுவாராயின் வானவர் இன்பமல்லால்தேவருலக வின்பமன்றி மருள் செய வருவது ஒருவர்க்கு மயக்கமும் அது காரணமாக வரும் நரகத் துன்பமும் செய்ய வருவதொன்று இல்லையாம் எறு அருகன் அருளிய அறங்களுள் தலையாயது அருளாதலின் அதனை விதந்து அருள்புரி மனத்தராகி யென்றும் அதற்குரிய செயலாதலின் ஆருயிர்க் கபயம் நல்கி யென்றும் அவ்வறத்தைக் கெடுப்பனவாதலின் பொருள்வெஃகல் முதலியவற்றைப் புறக்கணித்திட்டு என்றும் கூறினார்
இருள்சேர் இரு வினை என்றாராகலின் அஃது இச் சமண் சமயத்துக்கும் ஒத்த கருத்தாதல்பற்றி இருள்புரி வினைகள் சேராது என்றும் வினைப்பகை வீயாது பின்சென் றடுவதுபற்றி அதற்கு அரண் இஃது என்பார் இறைவன தறத்தை அரணாகவும் கூறினார்
உரை என்றலும்என்று சுதத்தமுனிவன் சொன்னதும் அடிகள் பாதத்துஅவருடைய திருவடியின்கண் எழில்முடி மலர்கள் சிந்தஅழகிய தன் முடியிற் சூடிய பூக்கள் விழுமாறு வீழ்ந்து வணங்கி கன்றிய வினைகள் தீர மிகச்செய்த தன் தீவினைகள் நீங்குமாறு கருணையின் உருகி உயிர்கண்மேற் சென்ற அன்பினால் உருகி நெஞ்சிற் சென்றனன்நெஞ்சினால் நல்லொழுக்கம் மேற்கொண்ட யசோமதி அறிவு காட்சிஏனை நன்ஞானமும் நற்காட்சியும்பெற்று திருவறத்துஅருகன் அருளிய சைன தருமத்தவருள் ஒருவனானான்நிகரற்றவனானான்
வென்றவர் சரண் அடைந்தார் வினைப்பகையை வென்ற முனிவரருடைய திருவடியே புகலாக அடைந்தவர் விளைப்பதுஅடைந்து பெறுவது வென்றியன்றோவினையை வெல்வதே யாகும் எறு
வினைப் பகை நீங்குதற்குரிய மனப்பக்குவம் பிறந்துவிட்ட தென்பார் கன்றிய வினைகள் தீரக் கருணையி னுருகி என்றும் சைனதருமத்தில் வேந்தன் உளஞ்சேர்ந்து அதற்குரிய நல்லொழுக்கத்தை மேற் கொண்டமை தோன்ற நெஞ்சிற் சென்றனன் என்றும் அதற்குரிய நன்ஞானம் நற்காட்சிகளை யறிந்தமை உய்த் துணரவைத்து இம்மூன்றாலும் அநவன் ஒப்பற்ற அறவோனானது கூறுவார் திருவறத்தொருவ னானான் என்றும் கூறினார்
இதுகாறும் தீவினையேகன்றி நின்ற அவன் இத்துணை விரைவில் நல்லறம் மேற்கொண்டு சிறந்தமைக்கு ஏது கூறுவாராய் வென்றவர் சரணடைந்தார் விளைப்பது வென்றியன்றோ என்றார்
உரை வெருள் செயும் வினைகள் தம்மை வெருவிய மனத்தனாகி மயக்கத்தைச் செய்யும் வினைகட்கு அஞ்சிய மனமுடையவனாய் மருள் செயும் உருவமாட்சி மகனொடு மங்கை தன்னை கண்டார்க்கு வியப்பினை யுண்டாக்கும் அழகு மாட்சிமைப்பட்ட மகனையும் மகளையும் பார்த்து அருள் பெருகு உவகை தன்னால் அன்பு மிகுதியாற் பெருகிய மகிழ்ச்சியினால் அமைவிலன் அமையானாகிய யசோமதி அளியன் அளிக்கத்தக்க யான் உம்மைத் தெருளலன் உங்களை இன்னாரென்று அறியாது முன்பு செய்த சிறுமைகள் பொறுக்க முற்பிறப்புக்களிற் செய்த தீமைகளைப் பொறுத்தருள்வீர்களாக என்றான் என்று வேண்டினான் எ று
உரைஓருயிர்த் தோழனாகி உயிரால் ஒருவனே என்று கூறத்தக்க நண்பனாய் உறுதிசூழ் வணிகன் தன்னை மன்னனாகிய தனக்கு உறுதியானவற்றை நினைந்துசெய்த வணிகனான கலியாணமித்திரனைப் பார்த்து ஐய ஐயனே ஆருயிர்க்கு அரணமாய அடிகளோடு எனது அரிய உயிருக்கு அரணாகிய அறம் உரைத்த இச் சுதத்த முனிகளோடு நீயும் எனக்கு இறைவனாக நேர் என நினைவல் என்று நீயும் எனக்கு ஞானாசிரியனாதற்கண் ஒப்பாவாய் என நினைக்கின்றே னென்று இனிய கூறி இனிய சொற்கள் பல சொல்லி மன்னன் வேந்தனாகிய யசோமதி பார் இயற் பொறையை நிலத்தையாளும் அரசபாரத்தை நெஞ்சில் பரிந்தான் மனத்தின்கண் பற்றின்றித் துறந்தான் எறு
வணிகன் காட்டித் தெருட்டத் தெருண்டு அறம் நல்கப்பெற்றமையின் நீயும் நேர் எனக்கிறைவனாக நினைவல் என்றும் அறக் கேள்வியால் ஞானம் பெற்று அரசிய லின்பத்தையும் பெரும் பொறையாகக் கருதி உள்ளத்தே அதனை வெறுத்துத் துறத்தலின் பாரியற் பொறையை நெஞ்சிற் பரிந்தனன் என்றும் கூறினான்
உரை மகனுக்கு மணிமுடி ஈந்த மகனாகிய அபயருசிக்குத் தன் மணியுடன் யிழைத்த முடியை கொடுத்து நீங்கிய மன்னவன் தன்னோடு வேந்தனாகிய யசோமதியுடன் ஏனை அணிமுடி யரசர் தாமும் ஏனை அழகிய முடிசூடிய வேந்தர்களும் அவன் உயிர்த் துணைவனான வணிகனும் அவனுடைய உயிர்த்தோழனான கலியாணமித்திரனும் மற்றுளாரும் மற்றைய நண்பர்களும் சுற்றத்தாரும் மாதவத்திறையை வாழ்த்தி பெரிய தவத்தையுடைய முனிகளாகிய சுதத்தனை வணங்கி வாழ்த்தி துணிவினர் துறந்து உலகியற் போகத்தின் தன்மையை யுணர்ந்து துறந்து மூவார் தொழுதெழும் உருவு கொண்டார் மூத்துக் கெடுதலில்லாத தேவரும் முனிவரும் தொழும் ஞான நிலையினை யடைந்தார்கள் எறு
அரசியற் போகத்தைப் பொறையாகக் கருதி மனத்தே துறந்தமையின் அதனைத் தன் மகன்பால் வைத்தற்கண் நிகழும் இன்ப நிகழ்ச்சிகளை பொருளாக நினையாமை தோன்ற
யசோமதிக்குத் துணையாய வேந்தரும் பிறரும் அவன் துறவுக்காலத்தே யுடன்வந்தாராக அவனுக்கு அத்துறவுநிலை வருவதற்குக் காரணனாயிருந்த கலியாண மித்திரன் ஓருயிர்த்தோழனாகி யுறுதி சூழ்  பவனாதலின் அவனும் உடனே துறவு மேற்கொண்டு வேந்தனைச் சூழ வந்ததை விதந்து அவனுயிர்த் துணைவனான வணிகனும் என்றார்
துறவுக்குத் துணிவு இன்றியமையாமையின் துணிவினர் துறந்து என்றும் பிறப்பிறப்புக்கட் கேதுவாகிய வினையை வென்ற ஞானிகள் என்றற்கு மூவார் என்றும் கூறினார்
முனிவரர் கணதராதி மாமுனிவரென வுணர்க இமையவரு மாதவரு மிறைஞ்சியேத்தப் பணிவரிய சிவகதியி னமர்ந்திருந்தா ரற வமிர்த முண்டா ரன்றே  என்று பிற சான்றோரும் கூறுதல் காண்க
உரைஅபயனும் அபயருசியும் தந்தைதன் துறவு முற்ற தன் தந்தையாகிய யசோமதிக்குத் துறவு நெறிமுற்றிப் பயன்தருதல் வேண்டி ஓத நீர்வட்டம் அரசுதன்னை கடல் சூழ்ந்த நிலவுலக அரசியற்போகத்தை தான் உடன் பட்டது அல்லால் தான் மேற்கொள்ள இசைந்தானே யன்றி ஒருதுகள் போல மேற்கொண்ட அதைப் பயனில் பொருளாகக் கருதி உள்ளத்து ஆதரம் பண்ணல் செல்லான் மனத்தில் சிறிதும் விரும்பானாய் தன்னை அவ்வரசியற் போகத்தை காதலன் குமரன் தம்பி அன்பும் இளமையுமுடைய தம்பியாகிய யசோதரன் பால் கைப்படுத்தனன் விடுத்தான் வைத்துவிட்டுத் தானும் துறவு பூண்டான் எறு
யசோமதியின் துறவு முற்றுங்காறும் அரசபோகத்தை மேற்கொண்டிருந்த அபயருசி அவன் அது முற்றியதும் துறத்தலின் மேற்கொண்டிருந்ததற்கு ஏது இஃதென்பார் தாதைதன் துறவு முற்றத் தானுடன் பட்டதல்லால் என்றும் அவ்வாறிருந்த காலத்தும் அவ்வரசியற் போகத்தை விரும்பாதிருந்தமை தோன்ற ஒருதுகள்போல வுள்ளத் தாதரம் பண்ணல் செல்லான் என்றும் தான் இளையனாயினும் தன்னினும் இளையனான யசோதரற்கு அரசியலைத் தந்த செயலைக் கூறுவார் காதலன் குமரன் தம்பி கைப்படுத்தனன் விடுத்தான் என்றும் கூறினார்
உரை மைந்தனும் அபயருசியும் மங்கையாய பேதை அம் பிணையனாளும் மங்கையாகிய இளமையான மான்பிணையை யொத்த அபயமதியும் மாதவன் மலர்ந்த சொல்லால் பெரிய தவத்தையுடையவனான சுதத்தமுனிகள் உரைத்த அறவுரையால் பிறப்பு இனிது உணர்ந்த பின்னர் தங்கள் பழம்பிறப்பை யுணர்ந்த பிறகு போகத்து நெஞ்சின் ஆதரம் பண்ணல் அஞ்சி உலகியல் இன்பத்தை நெஞ்சால் விரும்புதற்கு அஞ்சி எஞ்சா மாதவன் சரணமாக குன்றாத பெரிய தவத்தையுடைய சுதத்தன் திருவடிகளையே துணையாகக்கொண்டு வனமது துன்னினார் முனிவனுடன் வனத்தை யடைந்து தவம்செய்யக் கருதினார்கள் எறு
எத்துணையும் தான் மேற்கொண்ட தவத்தின்கண் குன்றாது ஒழுகுதல்கண்டு எஞ்சாமாதவன் என்றும் அவன் திருவருடித்தணையால் எவ்வகை யிடையூறும் எய்தாதென்னும் துணிபுபற்றி அவனுடன் சென்றனரென்பார் மாதவன் சரணமாக வனமது துன்னினார் என்றும் கூறினார்
உரைவினைக்கும்ஞானாவரணம் முதலிய வினைகளின் உணர்வும் வினைகள்தம்மால் விளை பயன் வெறுப்பும் அவற்றாலுண்டகும் இன்பத் துன்பங்களில் வெறுப்பும் மேவி பொருந்தி தனசரண் தன் திருவடிகளே புகலாக அணைந்துளார்க்கு அடைந்துள்ள அனைவருக்கும் தவ வரசு அம்முனிவன் அருள தவத்துக்குரிய அறத்தையுரைக்கும் குறிப்பினனாக அதுகண்டு அடிகள்அடிகளே வினையின விளைவு தம்மைவினைகளால் உண்டாகும் பயனை வெருவினம் அஞ்சினேமாதலின் சினவரன் சரணம் மூழ்கி சினேந்திரனாகிய அருகபரமன் திருவடியை யடைந்து செறிதவம் படர்தும் கேவல ஞானவின்பம் செறிதற் கேதுவாகிய தவத்தைச் செய்யக் கருதுகின்றோம் என்றார் என்று தெரிவித்தார்கள்
ஞானாவரணீய முதலிய வினைகளான ஞானாவரணீயம் தரிசனாவரணீயம் மோகனீயம் அந்தராயம் என்பனவும் வேதனீயம் நாமிகம் கோத்திரிகம் ஆயுட்கம் என்பனவுமாகிய இருவகைகளாகும் இவற்றுள் ஞானாவரணீய முதலிய நான்கும் காதி கருமம் என்றும் ஏனை நான்கும் அகாதி கருமமென்றும் வழங்கும்
இவற்றின் இயல்பும் விளைபயனும் உணர்ந்தாலன்றி இவற்றின்பால் வெறுப்பு உண்டாகாமையாலும் வெறுப்புளதாயினல்லது வீடுபேற்று நெறி வாயாமையாலும் வினைகளும் வெறுப்பும் மேவியென்றார்
புவியரசு துறந்து தன் திருவடியடைந்து அறத்தின்வழி நிற்பார்க்குத் தான் அருளக்கருதுவது தவமாதலின் அதனைத் தவவரசு அருள என்றும் அக்குறிப்புத் தோன்றக் கண்டதும் இருவரும் வணங்கினமையின் தாழ்ந்து என்றும் கூறினார்
வினைக் கஞ்சும் அச்சமே ஞானப்பேற்றுக்கு வேண்டும் மனப்பக்குவத்தைப் பயத்தலின் வினையின விளைவு தம்மை வெருவினம் என்றும் எமக்குப் புகலளிப்பது சினவரன் சரணமாதலின் அதனை யடைதற்கு வேண்டும் தவ நெறியை அருளவேண்டும் என்பார் செறிதவம் படர்தும் என்றும் கூறினார்
உரை ஆற்றலது அமையப் பெற்றால் உங்கள் பால் தவத்துக்குவேண்டும் ஆற்றல் அமைந்திருக்குமாயின் அருந்தவம் அமர்ந்து செய்ம்மின் சோறும் நீரும் சுருக்கிச்செய்யும் அந்த அரிய தவத்தை அவ்வாற்றலுக் கேற்றவாறு பொருந்தச் செய்வீர்களாக சாற்றிய வகையின் பரமாகமம் சொல்லும் முறைப்படியே மேல் மேல் உணவு முதலியவற்றைக் குறைத்துப் பல்வகை ஆராதனைகளை மேற்கொண்டு சையம் சம்மியங்களில் மா சையமத்திற்கு தன்னை ஏற்றி நின்று மேலான சம்மியத்திற்குத் தன்னை ஏற்றுவித்துப் பிராணி சம்மியமம் விடய சம்மியமங்கள் நிறைந்து நின்று இது பொழுது இந்நிலையிலேயே இன்மையுய்ம்மின் இன்பத் துன்பங்களில் விருப்பு வெறுப்பு இல்லாமையாகிய நல்லறத்தைக் கடைபோகச் செய்வீர்களாக என்றான் என்று சுதத்த முனிவன் உரைத்தான் ஆற்றலுக்கு ஏற்ற வாற்றால் அவர்களும் தங்களுடைய ஆற்றலுக்கு கேற்றவாறு அவ்வழி ஒழுகுகின்றார் அம்முனிவன் கூறிய நெறியிலேயே ஒழுகலானார்கள் எ று
ஆற்றல் அமையாவிடத்து உண்டிசுருக்கிச் செய்யும் இத்தவம் வெற்றி தருதல் அரிது என்றற்கு அருந்தவம் என்றும் அதனால் உண்டாகும் விளைவு பேரின்பமாதலின் அமர்ந்து செய்ம்மின் என்றும் உண்டி சுருக்கத்தை மேன்மேல் படிப்படியாகச் செய்யுமாற்றால் ஆத்ம பாவனையாகிய ஞானாராதனை தரிசனாராரனை சாரித்திராராதனை என்னும் இக்குணங்களில் நிலைபேறுண்டாக அது வாயிலாகச் சுத்தாத்மதியான முண்டாகுமென்று பரமாகமம் கூறுதலின் சாற்றியவகையின் என்றும் கூறினார்
சையம் சம்மியமம் முதன் மூன்று குண நிலையில் சம்மியத்துவமில்லை யெனவும் நாலாங்குண நிலையிலும் அதன்மேலும் மேலும் சம்மியத்துவங்கள் உண்டாமென்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலான சம்மியமத்தில் பிராணி சம்மியமம் விடயசம்மியங்கள் தோன்றி நிறைவு செய்யுமென்றும் மேருமந்தரம் பதார்த்தசாரம் முதலிய நூலகள் கூறுகின்றன
இவ்வாறியலும் இத்தவ நெறியின் இயல்பினை ஈற்றிலா ராதனை விதியி லேந்தல்தான் ஆற்றலுக்கேற்ற வாறன்ன பானமும் சாற்றிய வகையினாற் சுருக்கிச் சையமேல் ஏற்றினான் தன்னைநின் றிலங்குஞ் சிந்தையான் சித்தமெய் மொழிகளிற் செறிந்து யிர்க்கெல்லாம் மித்திர னாயபின் வேத னாதியின் ஒத்தெழு மனத்தனா யுவகை யுள்ளுலாய்த் தத்துவத் தவத்தினாற் றவனுவை வாட்டினான்  என வருவனவற்றா லறிக
உரை அருங்கலம் மும்மை தம்மால் நற்காட்சி நன்ஞானம் நல்லொழுக்கமகிய மூவகை யரிய மணிகளையுடையனாதலிலும் பெறற்கு அருங்குணங்கள் தம்மால் பெறுதற்கு அரியவாகிய உயர்குணங்களை யுடையனாதலிலும் சுருங்கல் இல் குன்றாத சுதத்தனென்னும் துறவினுக்கு அரசன் சுதத்தனென்னும் பெயரையுடைய துறவியர் தலைவன் அதிசயமுடைய நோன்மைப் பெருங்குழு காண் போர்க்கு மனத்தே வியப்பை விளைவிக்கும் இயல்புடைய தவ விரதங்களையுடைய பெரிய துறவியர் கூட்டம் சூழ தன்னைச் சூழ்ந்துவர நின் நாட்டு நின்னுடைய நாட்டிலுள்ள அருங்கடி கமழும் சோலையதனுள் வந்து அரிய மணம் கமழும் சோலைக்கு வந்து இனிதிருந்தான் இனிது எழுந்தருளியிருந்தான் எறு
நற்காட்சி முதலிய மூன்றும் சம்மிய தரிசனம் சம்மிய ஞானம் சம்மிய சாரித்திரம் என்று பெயர் கூறப்பட்டு இரத்தினத்திரயம் என்று வழங்குதலின் அருங்கல மும்மை யென்றார்
உரை அனசனம் அமர்ந்த சிந்தை யருந்தவன்உண்ணா நோன்பை விருபபத்துடன் மேற்கொண்ட மனமுடைய அரிய தவத்தோனாகிய சுதத்த முனிவன் இசோமதிக்குத் தனயர்கள் தம்மை நோக்கியசோமதிக்கு மக்களாகிய அபயருசி அபயமதி யிருவரையும் பார்த்து தரியலீர் அனசன நோன்பை நீவிர் தாங்கவல்லீரல்லீராதலின் சரிதை போமின்தெருவிற்சென்று உணவேற்று உண்டு வருக எனஎன்று பணிக்கவே அவர்அவ்விருவரும் மெல்ல இறைஞ்சிமெதுவாக அவரை வணங்கி விடைபெற்று இந் நகரத்து வந்தார்இந்த இராசபுர நகரத்துக்குள்ளே வந்தார்கள் அரசஅரசனே எம்மை அனையவராக அறிக எங்களை அவ் விருவருமாக அறிவாயாக என்றான்என்று அபயருசி கூறினான் எறு அந்தில் ஆசனங்கொண் டண்ணல் அனசனத் தவமமர்ந்தான் என்று முன்னே கூறியது கடைப்பிடித்து ஈண்டு அபயருசியின் கூற்றில் வைத்து அனசன மமர்ந்த சிந்தை யருந்தவன் என்றார்
பசியின் வாடி வருந்திய மெய்ய ரானீர் எம்முட னுண்டி மாற்றாது இன்றுநீர் சரிதைபோகி நம்மிடை வருக என்று முன்னே முனிவர் கூறியதனை ஈண்டு அபயருசி கொண்டு கூறுதலால் தரியலீர் சரிதை போமின் என என்றான்
உரை எமரது பிறவி மாலை இனையதுஎம்மைச் சேர்ந்தோருடைய பிறவித் தொடர்ச்சி இத்தன்மைத்தாகும் எமதும் எண்ணின் இனையதுஎம்முடைய பிறப்பு வரலாறும் ஆராயுமிடத்து இத்தன்மைத்தௌ பின்நாள் வினைகள் இடர்செய்த முறைமைதானும் இனையதுபிற்காலத்தே வினைகள் துன்பம் விளைவித்த இயல்பும் இத்தன்மைத்தே
வெகுளி காமத்து எய்திய இயல்பு நாடின் இனையதுசினம் காமம் முதலியவற்றா லுண்டாகிய துன்பத்தை யாராயு மிடத்து அவற்றின் இயல்பும் இத்தன்மைத்தாகும் இறை வன் அறத்தது பெருமை தானும்அருகபரமன் உரைத்த அறத்தின் பெருமையும் இனையதுஇத்தன்மைத்தாகும்எறு
பிறவி மாலையும் வினைகள் இடர் செய்யும் முறைமையும் வெகுளி காமத்து இயல்பும் இதுகாறும் கூறியவாற்றால் விளக்கினமையின் ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாக இனையது என்று முடித்தான்
தோன்றி மாய்ந்துலக மூன்றிற் றுய ரெய்து முயிர்கடம்மை ஈன்றதாய்போல வோம்பி யின்பத்துளிருத்தி நாதன் மூன்றுலகிற்கு மாக்கி முடிவிலாத் தன்மை நல்கும் ஆன்ற நல்லறத்தைப் போலு மரியதொன் றில்லை யென்றான் என்று பிறரும் கூறுதல் காண்க
உரை செய்த வெந்தியம்வெந்தியச் சம்பா வரிசி மாவாற் செய்யப்பட்ட கோழியினது கொலைகொலை வினையானது ஒரு துகள்தனில்ஒரு குற்றமாய் சென்று உறுபவம் தோறும் எய்து மாயிடின்சென்றடையும் பிறப்புத் தோறும் இடையறாது வந்து வருத்துமாயின் தீர்ந்திடாக் கொலை இஃதுஎத்துணைப்பிறவி யெடுப்பினும் ஒழியாத உயிர்க்கொலையாகும் இத்தீவினை இரு நில முடி வேந்தே இந்தப் பெரிய நிலவுலகமாளும் அரசே இவண்இவ் விடத்தே மையல்கொண்டுமயக்கமுற்று எனைப்பல எத்துணையோ பல உயிர்களைவதைசெய வருபாவத்து எய்தும் வெந்துயர்கொலைசெய்வதால் வரும் தீவினையால் விளையும் கொடிய துன்பம் எப்படித்துஎத்தன்மைத்தாம் என்று உளைந்துஎன்று வருந்தி இரங்குகின்றனம்யாங்கள் இருவரும் துயர்கின்றோம் என்றான்என்று அபயருசி கூறினான் எறு வெந்தியம் வெந்தியச்சம்பா என்னும் ஒருவகை நெல்
சாலியின் இடியின் கோழி  என்று முன்பு பொதுப்படக் கூறினாராதலின் ஈண்டு அதன் வகையுள் இன்னதெனத் தெரித்தோதினார் யசோதரனாய்ப் பிறந்து வாழ்ந்த காலத்துத் தான் செய்த தீவினைப் பயனைத் தான் நுகர்ந்து துன்புற்றதற்குத் தானே கரியாதலின் அதனை யெடுத்தோதி அதன் கொடுமையினை வற்பறுத்துவான் தீர்ந்திடாக்கொலை இஃது என்றான்
மாக் கோழியின் கொலையே இத்துணைத் தீவினையாய்த் தொடர்ந்து துன்புறுத்துமாயின் எண்ணிறந்த உயிர்களைக் கொலைபுரியும் நின் தீவினை நின்னை எத்துணைத் துயருறுக்குமோவென்று நின்பொருட்டு இரங்குகின்றனம் என்றானென வறிக
உரை ஐயஐயனே புரவல குமரஅரச குமரனே நின் அருளால்நீ அருள்செய் தரைத்த உரையால் உயிர்க் கொலையினில் அருவினைஉயிர்களைக்கொல்வதாகிய அரிய தீவினையால் எய்தும் நரகத்து ஆழ்ந்துநரகத்தில் வீழ்ந்து எய்தும் வெந்துயர்நுகரக்கடவ மிக்க துன்பங்கள் எனைப் பல கோடி கோடியின் உறுபழிஎத்துணையோ கோடிக் கணக்காய்ப் பொருந்தும் துன்பத்தினின்று தீர்ந்தேன் நீங்கினேனாயினேன் இது பொய்யது அன்றுஇதுபொய் யன்று மெய்யே நின் புகழ்மொழி புணையாகநின் புகழை நிறுத்துதற்குக் காரணமாகிய நின் வாயிற் சொற்களையே புணையாகக்கொண்டு மையில் மாதவத்து ஒருகடல்குற்றமில்லாத பெரிய தவமாகிய ஒப்பற்ற கடலை ஆடுதல்நீந்திக் கரையேறுதற்கு இனி வலித்தனன்இப்பொழுது உறுதிசெய்துகொண்டேன் என்றான்என்று மாரிதத்தன் கூறினானம் எறு ஐய புரவல குமர என்பன மாரிதத்தற்கு அபயருசிபால் உள்ள ஆர்வத்தைப் புலப்படுத்து நின்றன
அபயருசி இத்துணையும் கூறுதற்குத் தன்பால்கொண்ட அருளே காரணமென்று கருதுதல் தோன்ற அருளால் என்றும் உயிர்க்கொலையால் வரும் தீவினை எத்துணையும் எஞ்ஞான்றும் எவ்விடத்தும் நீங்குதலின்மையினைத் தீர்ந்திடாக் கொலையிஃது என்றதனால் உணர்ந்தமையின் அருவினை யென்றும் அது கொண்டுய்க்கும் இடம் நரகமாதலின் நரகத்தாழ்ந்தெய்தும் வெந்துயர் என்றும் அதனினின்றும் உய்தற்கு மாதவம் மேற்கோடல் துணிந்தமை தோன்ற உறு பழி தீர்ந்தேன் என்றும் அதற்கு உறுதி கூறுவானாய் நின்புகழ் மொழி புணையாக மாதவத்தொரு கடலாடுதல் வலித்தனன் என்றும் கூறினான்
உரை இன்சொல் மாதரும் இனிய சொற்களைப் பேசும் மகளிரையும் இளங்கிளைச் சுற்றமும்இளையாரும் மைந்தரும் மைத்துனரும் பிறருமாகிய சுற்றத்தாரையும் எரித்திரள் என அஞ்சிநெருப்பின் கூட்டமென்று கருதி யஞ்சி மனத்தால் நீங்கி புதல்வருள் புட்பதந்தற்குதன் மக்களுள் மூத்தோனான புட்பதந்தன் என்பானுக்கு இது பொறை என்றஇவ்வரசியல் சுமையாகும் என்றெண்ணி பொன்செய்மாமுடிபொன்னாற்செய்த அழய முடியினைச் சூட்டி அரசியல் வெறுத்தனன் விடுத்துஅரசியற் போகத்தைத் தான் விரும்பாது அவன்பால் ஒப்படைத்துவிட்டு அவருடன்அவ் வபயருசி அபயமதி யென்ற இருவருடன் போகிசென்று முன் சொல்முன்னே நகர்ப்புறத்தோர் வளமலர்ப் பொழில்  என்று சொல்லப்பட்ட மாமலர்ப் பொழிலினுள் அழகியபூக்கள் நிறைந்த சோலைக்குள்ளே எழுந்தருளியிருந்த முனிவரன் தொழுதுமுனி புங்கவனாகிய சுதத்தமுனிகளை வணங்கி அறங்கேட்டு மின் செய் தாரவன் நன்முனியானான்ஒளி விளங்கும் மாலை யணிந்தவனான மாரிதத்தன் நற்காட்சி முதலிய நன்மை பெற்ற முனிகளாயினான் எறு இளையராய உடன் பிறந்தார் மக்கள் முத்துனர் முதலாயினாரை இளங்கிளைச் சுற்றம் என்றார் எழுமையும் பெறுக வின்ன விள்கிளைச் சுற்றம் என்றாள் என்று தேவரும் கூறுதல் காண்க
நெருப்பு தன்னைச் சேர்ந்தாரை வெதுப்புதல்போலத் இம்மாதர் முதலிய சுற்றமும் தன்னை வினைசெய்வித்து மறுமைக்கண் தீவாய் நரகத்து வீழ்வித்து வருத்துதலின் எரித்திரள் என அஞ்சி நீங்கினானென்றார்
பொன்னாற் செய்யப்பட்டதாயினும் மணிமுடியும் விரும்பாவிடத்துப் பொறையாய் வருத்துமாதலின் பொன்செய் மாமுடி யென்றும் இது பொறையென்றே மின் செய் தாரவன் வெறுத்தனன் என்றும் முறை வழுவாமைச் செய்தல் அறமாதலின் புதல்வருட் புட்பதந்தற்கு அரசியல் விடுத்து என்றும் அபயருசியின் புகழ்மொழி புணையாகச் செல்கின்றமையின் அவருடன் போகி யென்றும் முனிவர்பால் அறங்கேட்டு சைன தீக்கைபெற்று நற்காட்சி நன்ஞானம் நல்லொழுக்கம் மூன்றும் உணர்ந்து முனிவரனானா னென்பார் நன் முனியானான் என்றும் கூறினார்
சைன தீக்கையாவது ஆடை யணிகளையும் தலை மயிர் முதலியவற்றையும் நீக்குதல் அறிவன தடிமுத லைம்ப தஞ் சொலா நெறிமையின் நீக்கினார் என வருதலானும் அதனுரையாலு மறிக
உரைவெய்ய தீவினை வெருவுறும் மாதவம்வெவ்விய துன்பத்தை விளைவிக்கும் வினைகள் அணுகுதற்கு அஞ்சி நீங்கும் பெரிய தவத்தை விதியின் நின்றுதவத்திற் கோதிய நன்னெறிக் கண்ணே பிறழ்வின்றி நின்றொழுகி உதிகொண்டான்எய்தப்பெற்றவனான மாரிதத்த முனிவன் அதிசயமுறகண்டோர் வியக்குமாறு ஐயதாம் உடம்பினை இவண் அடங்கினன் இட்டுமெல்லிதாகிய உடம்பினை இம்மண்ணுலகில் உயிர்ப்படங்கினனாய் விட்டொழித்து மையல் வானிடைமுகிற் கூட்டம் சஞ்சரிப்ப தல்லாத மேல் நிலை வானமாகிய விண்ணுலகத்தில் அனசனர் குழாங்களில் அனசனத்தவம் பூண்டோரைப்போல வானவன் தானாகி தேவனாகி தொய்யில் மாமுலைச் சுரவரர் மகளிர்தம் தொகுதியில்தொய்யிலெழுதிய பெரிய முலையினையுடைய தேவ மகளிர் கூட்டத்தில் மகிழ்வுற்றான்தேவபோகத்தில் திளைப் பானாயினன் எறு அஞ்சொலார் நெறிமையை யறநெறி நினைப்ப நீக்கும் என்பவாகலின் மாதவமாகிய அறநெறி வெவ்வினையஞ்சி நீங்குதற்கு ஏதுவாயிற்று தவநெறியும் வழுவா தொழுகினன்றிப் பயன் தாராமையின் விதியினின்று உதிகொண்டான் என்றார்
ஐயதாம் என்பதை உடம்பிற் கேற்றுக தவ முதிர்ச்சிக்கண் உடம்பு வாடி மெலிவதாதலின் உடம்பு மெலிய சினம் முதலிய குற்றங்கள் அடங்கிக்கெடுதலின் முன்னை நிலையும் இப்போதைய நிலையும் கண்டார்க்கு வியப்புத்தோன்று தல் பற்றி அதிசயமுற வடங்கின னென்றார்
உரை அண்ணலாகிய அபயனும்பெரியவனாகிய அபயருசியும் தங்கையும்அவன் தங்கையாகிய அபயமதியும் ஆயுகம் மிகை இன்மைஆயுள் மிகவும் இல்லாமையை நாயக முனிவனில் நண்ணி யறிந்தனர்தலைமை பொருந்திய சுதத்த முனிகளை யடைந்து அறிந்து கொண்டு குண மெல்லாம் நவின்றனர்ஞான வின்பத்துக்குரிய குணங்களை நல்கும் அறவொழுக்கங்களை மேற்கொண்டொழுகி தமது உருவினது உடலங்கள் கழிந்தன கண்ணினார்ஜீவபுற்கலமாகிய தமக்கு வந்து கழிந்துபோன பிறப்புக்கள் பலவற்றையும்தெரிந்து எண்ணின் வானுலகத்துஎண்ணுதற் கினிய விண்ணுலகத்து இரண்டாவதின்இரண்டாவது பகுதியில் கழி போகத்து இமையவர்தாம் ஆனார்மிக்க இன்ப நுகர்ச்சியினையுடைய தேவராயினர் எறு அபயன் மூத்தோனாதலின் அண்ணலாகிய அபயனும் என்றார்