sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
யாராலும் தணிக்க முடியாத அரசன் கோபம் இவனுடைய சொற்களால் தணியும் பேரமைச்சன் என்றும் வழங்கப்படுவான் அவனது கட்டளைப்படி மாய யானையைக் காட்டி உதயணனை வஞ்சித்துப் பிடித்துக் கொணர்ந்து உஞ்சை நகரில் சிறை செய்வித்தவன் தருக்க நூல் முதலியவற்றில் மிக்க தேர்ச்சியை உடையவன் வாசவதத்தையை உதயணன் பிடிமீதேற்றித் தன்னகர் சென்றான் என்பது கேட்டுக் கடும் சினங்கொண்டு அவனைப் பிடித்துவரும்படி சேனைகளை அனுப்பத் தொடங்கிய பிரச்சோதனனை நோக்கிச் சில நியாயங்களை இவன் சொன்னமையால் அவன் அச் செயலை நிறுத்தினான்
நளகிரி என்னும் யானை வெறிகொண்டு நகரை அழித்தபொழுது பிரச்சோதனன் கட்டளைப்படியே சென்று மிக்க செற்றத்தோடு சிறையிலிருந்த உதயணனை மிக இரந்து அவன் மனத்தைக் கனிவித்துச் சிறையினின்றும் நீக்கி அழைத்துவந்து அதனை அடக்குவித்து அவனுக்கும் அரசனுக்கும் பழக்கஞ் செய்வித்தவன் அவன் குமாரர்களுக்கும் வாசவதத்தைக்கும் உரிய கல்விகளைக் கற்பிக்கும்படி அரசனது அநுமதியால் சென்று சொல்லி உதயணனை இணங்குவித்தவன் உதயணனுக்குரிய பணிகளையெல்லாம் பின்னர் அன்புடன் செய்துவந்தவன் ஐராபதம் என்னும் மலையில் பிறந்த பொன்னின் நாணயங்களில் பதினாறாயிரம் நன்கொடையாக உதயணனால் இவன் பெற்றான்
தருசகன் இவன் மகத தேயத்து அரசன் இவனுடைய இராசதானி இராசகிரியம் என்பது இவன் பதுமா பதி என்பவளுடைய தமையன் ஆருணியை வெல்லு வதற்கு இவனுடைய நட்பைப் பெற எண்ணிய உரு மண்ணுவா முதலிய மந்திரிகளுடன் உதயணன் அந்தணப் பிரமசாரி வடிவங் கொண்டு அந் நகர்ப்புறச் சோலையில் சிலகாலம் மறைந் திருந்தனன் இவன் தந்தையால் புதைத்துவைக்கப்பட்ட வைப்புத் திரவியங்கள் உதயணனால் அறிந்து எடுத்துக்கொடுக்கப்பட்டன சில நீருற்றுக்களும் அவனால் இவனுக்குக் காட்டப்பட்டன
பதுமாபதியைக் கேகய அரசனுக்குக் கொடுத்தற்கு இவன் எண்ணினான் என்பதை அறிந்து போர்செய்தற்கு வந்த அரசர் எழுவரையும் மந்திரிகளுடன் சென்று உதயணன் வென்றான் என்பதுபற்றி அவனுக்குப் பதுமாபதியை மணஞ் செய்வித்தான் தனக்கு உதயணன் செய்த உதவியை நினைந்து அவனுக்கு உதவியாகத் தன் மந்திரிகளையும் சதுரங்க சேனைகளையும் அனுப்பி வெற்றி உண்டாகும்படி செய்தான் எலிச்செவி அரசனால் சிறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த உருமண்ணுவாவை விடுவித்து உதயணன்பால் அனுப்பினான் உதயணனுக்கு இவனிடத்தில் மிகுந்த அன்பு உண்டு ஒவ்வொன்றையும் ஆராய்ந்து செய்பவன் நன்றியறிவுடையோன் இவன் தந்தையும் உதயணன் தந்தையும் மிக்க நட்புடையோரென்று தெரிகிறது இவன் பெயர் மகத மன்னன் தரிசகன் தருசககுமரன் எனவும் வழங்கும்
தருமதத்தன் தருசகனுடைய மந்திரிகளில் ஒருவன் ஆருணியோடு போர் செய்தற்குச் சென்றபொழுது உதயணனுக்கு உதவியாக அனுப்பப்பட்டு முன்படையில் நின்று பொருத வீரன் அவனை வென்றதற்குக் காரணனாக இருந்ததுபற்றி நெய்த்தோர்ப் பட்டிகையும் பத்தூரும் உதயணனால் பெற்றவன்
தருமவீரர் சித்திபெற்ற சாரணர்களின் தலைவர் இவருடைய உபதேசமொழிகளைக் கேட்ட விலங்குகளும் பறவைகளும் தத்தம் செயல்களை மறந்து அடங்கி நின்றன
நரவாணதத்தன் உதயணனுக்குப் பிரச்சோதனன் மகளாகிய வாசவதத்தையினிடம் பிறந்த புத்திரன் குபேரனது அருளினால் உதித்தவனாதலின் இப் பெயர் பெற்றான்
நருமதை உஞ்சை நகரிலுள்ள ஐம்பதினாயிரம் நாடகக் கணிகையருள் தலைக்கோல் பட்டம்பெற்ற ஒருத்தியின் மகள் பிரச்சோதனனால் நன்கு மதிக்கப் பெற்றவள்
வாசவதத்தைபாலுள்ள அன்பின் மிகுதியால் தனக்கு உண்டான வேறுபாடு இவளால் உண்டாயிற்று என்று பிறர் அறிந்துகொள்ளும்படி வயந்தகனைக் கொண்டு உதயணனால் வருவிக்கப் பட்டவள்
ஊர்ந்துசெல்லும்படி உதயணனுக்குச் பிரச்சோதனனால் கொடுக்கப்பட்டது நீர் விழவில் இதன்மேலேதான் வாசவதத்தையை ஏற்றிக் கொண்டு உதயணன் தன் நகர் சென்றனன் செல்லுகையில் காலகூடம் என்னும் வியாதியால் இடையே இது வீழ்ந்து இறந்துவிட்டது
கோசம்பி நகரத்தை அடைந்து வாழ்க்கையில் உதயணன் இந்த ஞாபகார்த்தமாக இது வீழ்ந்த இடத்திலும் கோசம்பியிலும் கோயில்கள் சமைத்து அவற்றில் இதன் வடிவங்களை அமைப்பித்து நித்திய பூசை முதலியவற்றை நடத்தி வரும்படி செய்வித்தனன் இப் பெயர் பத்திராவதியெனவும் வழங்கும் பத்திராவதி என்னும் தெய்வப் பெண் குபேரன் சாபத்தால் இந்த யானையாகப் பிறந்து இறந்த பின்பு பழைய உருவத்தை அடைந்தாள் என்று ஒரு வரலாறு காணப்படுகிறது
பதுமரபசி தருசக அரசன் தாயின் சகோதரியான உதயையேடையின் மகள் இவள் தந்தை காசி ராசன் அபிமான புத்திரியாகத் தருசகன் தாய் வளர்த்து வந்தமையின் இவள் தருசகன் தங்கையென்று கூறப்படுவாள் இராசகிரியத்தில் நடந்த காமனுடைய விழாவில் வழிபடுவதற்குக் காமன் கோட்டத்திற்குச் சென்றபொழுது அக் கோயிலின் வாயிலில் வேற்று வடிவங்கொண்டு மாணகனென்னும் பெயருடன் நின்ற உதயணனுக்கும் இவளுக்கும் நட்புண்டாகிக் காந்தருவ மணம் முதலில் நடந்தது பிறகு அவனைத் தன் கன்னிமாடத்திற்கு ஒருவரும் அறியாதபடி அழைத்துவந்து பலநாள் வைத்திருந்தனள் பகைவர் தருசகனோடு போர் செய்வதற்கு வந்தபோது உதயணன் புறத்தே இருந்து வந்தவன்போல வந்து தன்னை இன்னானென்று பலரும் தெரிந்துகொள்ளச் செய்து தோழர்களோடு சேர்ந்து அப் பகைவரைவென்றனன் அதனால் பதுமாபதி உதயணனுக்கு மணம் செய்விக்கப்பட்டு இரண்டாம் பட்டத்தேவி ஆயினள் இவள் வாசவதத்தைபோன்ற தோற்றம் உடையவள் சிறந்த குணத்தினள் இனிய சொல்லை உடையவள் கல்வி கேள்விகளில் சிறந்தவள் வாசவதத்தைபால் பொறாமைகொள்ளாதவள் அவளுக்கு அநுகூலத்தையே தேடுபவள் இராசனை ஐராவதி
கௌசாம்பியில் வாசவதத்தையுடன் அரசாளுகையில் அவன் அன்பைப் பெற வேண்டி அவனுக்கும் அவளுக்குமாகப் பல வேலைக்காரர்களுடன் பல அரும்பொருள்களை அனுப்பிய பிரச்சோதனனால் சமாதானமாகப் பேசுதற்கு அவனிடம் அனுப்பப்பட்டவள் இவள் அங்ஙனமே உதயணனைப் பார்த்தபொழுது பேசித் தன் தலைவன்மீது அவனுக்கிருந்த மனவருத்தத்தைப் போக்கினள்
பரதகன் பிரச்சோதனனுடைய மந்திரிகள் பதினாறாயிரவருள் ஒருவன் சாலங்காயனுக்கு அடுத்தபடி என்னும் பெருமை வாய்ந்தவன் சிறந்த நூல்பொருள்களை அறிந்தவன் உதயணன்பால் மிக்க அன்புடையவன்
பாகீரதி தேவராட்டி வேடம்பூண்ட ஒருத்தி தன் மக்கள் உதயணன்பால் கற்றுக் கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து விளங்குவதைத் தெரிந்த பிரச்சோதனன் அவனை அழைத்துப் பாராட்டி மறுநாள் சேனைகளுடன் கௌசாம்பிக்கு அனுப்ப எண்ணியது தெரிந்து அதனால் தன்னுடைய சூளுறவு தவறிவிடுமே என்று எண்ணிய யூகியின் கட்டளையால் தெய்வாவேசங்கொண்டவள்போல் உஞ்சைநகரின் வீதியில் வந்து ஆடிச் சனங்களை அச்சுறுத்தி நீர்விழாச் செய்யும்படி பாலகன் இப் பெயருடையார் இருவர்
பாலகுமரன் பிரச்சோதனன் புதல்வன் உஞ்சை நகரில் உதயணன் நளகிரியை அடக்கியபுன்பு தந்தையின் கட்டளைப்படி அவனுக்கு வேண்டியவைகளை அவ்வப் பிங்கல கடகர் உதயணன் தம்பிகள் அவனுக்கு உயிர் போன்றவர்கள் உதயணன் மாய யானையால் பிடித்துக் கொண்டு போகப்பட்டபொழுது யூகியின் வேண்டுகோளால் தாய் மிருகாவதியையும் கோசம்பிநகரத்தையும் பாதுகாத்தார்கள் ஆருணியரசன் அந் நகரைக் கைப்பற்றியபொழுது அவனை வெல்லமாட்டாதவர்களாய்த் தம் உருவத்தை மறைத்துக்கொண்டு பல வீரர்களோடு வேறிடஞ் சென்று ஒளிந்திருந்தார்கள் அப்பால் உதயணன் ஆருணியோடு போர்செய்தற்குச் செல்லும்பொழுது அவனைக் கண்டு பணிந்து பலவாறு புலம்பி வழிபடுவர்களாய் உடனிருந்து உதவிசெய்தவர்கள் கடகபிங்கலரெனவும் வழங்கப்படுவர்
பிரச்சோதனன் இவன் ஒரு சக்கரவர்த்தி வாசவதத்தையின் தந்தை இவன் நாடு அவந்தி இராசதானி உச்சைனி நகர் உதயணனை வஞ்சத்தால் பிடித்துச் சிறையில் வைக்கும்படி செய்தவன் இவன் தேவியர் பதினாறாயிரவருள் வாசவதத்தையைப் பெற்ற நற்றாயாகிய பதுமகாரிகை என்பவள் முதன்மை வாய்ந்தவள் அப் பதினாறாயிரவரும் விரும்பப்பெற்ற கட்டழகு வாய்ந்தவன் இவன் இவனுக்குப் பாலகன் பாலகுமரன் கோபாலகன் என்பவர் முதலிய குமாரர்கள் பலர் உண்டு மந்திரிகள் பதினாறாயிரவர் இவனுக்குள்ள முரசம் பதினாறாயிரம் இவன் பிறர்க்குக் கொடுப்பனவும் பிறர் இவனுக்குக் கொடுக்குங் கையுறைகளும் பதினாறாயிரம் இவனுக்கு இப்படியே ஒவ்வொன்றும் பதினாறாயிரம் பதினாறாயிரமாகப் பதினாறு பகுதிகள் இருந்தன பெரு வண்மையன் இவன் சொல் மிக்க பொருள் சிறப்பை உடையது ஆற்றலிலும் வெற்றியிலும் அறிவிலும் நிகரற்றவன் யாவரும் அஞ்சுதற்குரிய கடுங்கோபத்தினன் ஆணையில் சிறந்தவன் வீரிய வேந்தன் அவந்தி வேந்தன் ஏகத்திகிரி இறைவன் வெற்றி வேந்தன் மறமாச்சேனன் உஞ்சையர் பெரு மகன் பெருவேந்தன் ஆற்றல் வேந்தன் எனவும் இவன் பெயர்கள் வழங்கும்
பிரமசுந்தர முனிவர் பல பெரிய முனிவர்களுக்குத் தலைவர் தருமத்தைப் பரிபாலன் செய்வதே இவர் கோட்பாடு இவர் மனைவி பரமசுந்தரி என்பாள் இவர் யூகியின் தந்தை உதயணனுக்கு யானையின் கோபத்தை அடக்கும் வித்தையையும் கோடவதி யென்னும் யாழையும் இசைநூலையும் மற்றுமுள்ள பல வித்தைகளையும் அளித்தவர் யூகியை உதயணன்பால் அடைக்கலமாக ஒப்பித்தவர் யூகியின் பாலுள்ள கல்வி அறிவு ஆற்றல் முதலிய விசேட குணங்களுக்கு இவர் தவமே காரணம்
புட்பகம் உதயணனுக்குரிய பெரு நகரங்களுள் ஒன்று சேனைகளுடன் இருந்து இதனைப் பாதுகாத்துவந்த இடவகனுக்கு இது விருத்தியாகக் கொடுக்கப் பெற்றது
பூரணகுண்டலன் இவன் ஆருணி அரசனுடைய அமைச்சன் உதயணனோடு போர்செய்தற்கு அவன் புறப்பட்டபோது நிமித்தம் நன்றாக இல்லாமையால் அவனுக்கு புத்தி கூறியவன்
மதனமஞ்சிகை கலிங்கசேனை என்பவளுடைய புதல்வி நரவாணதத்தன் மனைவி மிக்க அழகுடையவள் மானசவேகன் என்னும் வித்தியாதரனால் விரும்பி எடுத்துச்செல்லப்பட்டுத் தன் கணவனால் மீட்கப்பெற்றவள்
மந்தரவரசன் வெள்ளிமலையில் உள்ள வித்தியாதர அரசருள் ஒருவன் இவன் வனத்தில் வந்து தவம் செய்கையில் உதயணனால் இளமையில் மாலை சூட்டப் பெற்ற தன் மகளுக்குப் பருவம் வந்தபொழுது அவளை அவனுக்கு மணம் செய்வித்துவிட்டு மனைவியைத் துறந்து தவம் செய்தற்குச் சென்றான்
மாகளவனம் உஞ்சை நகரத்தின் புறத்தேயுள்ள ஒரு காடு இதில் ஒரு துர்க்கை கோயில் உண்டு அது யூகிக்கும் அவனுடைய நண்பர்களுக்கும் தனியே இருந்து ஆலோசனை செய்தற்குரிய இடமாக இருந்தது இது மகாகாளவனம் எனவும் வழங்கும்
மானசவேகன் வெள்ளிமலை ஓரத்திலுள்ள  வித்தியாத அரசர்களுள் ஒருவன் இவன் மதனமஞ்சிகையை விரும்பி எடுத்துச் சென்று நரவாண தத்தனால் வெல்லப்பட்டனன்
இவளது இயற்பெயர் வாசவதத்தை என்பது இவள் தாய் வசுந்தரியென்பாள் கோசல தேசத்து அரசனை வென்று அவனது அந்தப்புரத்திலிருந்து பாஞ்சாலராசன் கவர்ந்து சென்ற மங்கையர்களுள் இவளும் ஒருத்தி பின்பு அவன் பட்டத்தேவியின் பணிப்பெண்ணாக இருந்து அவனைக்கொன்ற உதயணணன் கொண்டுவந்த மகளிரோடு இவளும் கொண்டு வரப்பட்டு வாசவதத்தையின் பணிப்பெண்ணாக இருந்து தன் பந்தாட்டத்தைக் கண்டு மோகித்த உதயணனுக்குப் பின்பு மனைவியாயினள் இவள் யவனபஷையிலும் சிற்பவேலை முதலியவற்றிலும் மிகத் தேர்ச்சியுற்றவள்
மித்திரகாமன் இவன் நற்குண நற்செய்கையை உடைய ஒரு வணிகன் பெருஞ்செல்வத்தால் மிக்கவன் வேறு வேடங்கொண்ட வாசவதத்தை முதலிய நால்வரும் இவன் வீட்டிலேதான் சில காலம் மறைந்திருந்தனர்
யவனம் இது தச்சு வினையில் மேம்பட்ட ஒரு தேயம் இத்தேயத்திற்கென்றே தனியாக ஒரு பாஷை இருந்ததென்றும் அதில் உதயணனும் கோசல தேசத்தரசன் மகள் வாசவதத்தையும் மிக்க பயிற்சியுள்ளவர்களென்றும் தங்கள் கருத்தைப் பிறர் அறியாதபடி ஒருவருக்கொருவர் அந்தப் பாஷையால் தெரிவித்துக் கொண்டனரென்றும் தெரிகின்றன
யூகி இவன் உதயணனுடைய மந்திரிகளுள் முதன்மை வாய்ந்தவன் இவனுடைய குணவிசேடங்கள் எழுதி அடங்குவனவல்ல வில்வித்தை முதலிய எல்லாக் கலைகளையும் உதயணனுடன் கற்றுப் பயின்று உடன் வளர்ந்தவன் அவனுக்கு உயிர்த்தோழன் சிறைத் துன்பத்தினின்றும் அவன் நீங்கியது முதலியவற்றிற்கும் இழந்த அரசாட்சியை மீட்டும் பெற்றதற்கும் பிற நலத்திற்கும் காரணம் இவனுடைய பெரு முயற்சியே பிரச்சோதனன் உதயணனை வஞ்சச் செய்கையால் பிடிப்பித்து வருவித்துச் சிறைப்படுத்தினான் என்ற செய்தியை வயந்தகன் கூறக் கேட்டவுடன் என் தலைவனைக் கபடமாகப் பிடிப்பித்து வருவித்தவன் மகள் வாசவதத்தையை அவன் அறியாதபடி கொண்டுவரும்படி செய்வேன் என்பதுமுதலிய சபதம் செய்துவிட்டுத் தான் இறந்துபோனதாக ஒரு செய்தியை எங்கும் பரவச் செய்து பிறர் அறியாமல் உஞ்சை நகரம் சென்று தான் கருதியதை நிறைவேற்றியவன் பிரச்சோதனனால் பிற்காலத்தில் வருவித்து நன்கு உபசரிக்கப்பெற்றவன் அவன் விரும்பிய வண்ணம் சாலங்காயனோடு சொற்போர் புரிந்து அவனை வென்ற கல்வி வீரன் அவன் தங்கையையும் பரதகன் தங்கையையும் பிரச்சோதனன் விருப்பத்தின்படி மணம் செய்து கொண்டவன் பெருவிறற்றோழன் இடனறி சூழ்ச்சி யூகி அரும்பெறற் சூழ்ச் சியவன் ஒழுக்கியல் திரியா யூகி எனப் பாராட்டிக் கூறப்படுவான் உதயணன் முதலில் பெற்ற சேதி நாட்டின் ஆட்சி அவனால் இவனுக்குச் சீவிதமாகக் கொடுக்கப்பட்டது ஊகி யூகந்தராயணன் யூகந்தராயன் எனவும் இவன் பெயர் வழங்கும்
வயந்தகன் இவன் உதயணனுடைய மந்திரிகளுள் ஒருவன் உயிர்த்தோழன் சாதியால் அந்தணன் வில்வித்தை முதலிய பல கலைகளில் வல்லவன் அவனுடைய குறிப்பறிந்து நடந்து மதிப்புப் பெற்றவன் பகைவன் விடுத்த மாய யானையின் உள்ளே இருந்தும் புறத்தே வந்தும் போர் செய்தற்கு வந்த வீரரோடு போர் செய்ததன்றி அவர்கள் கையில் அகப்பட்ட உதயணன் கொடுத்த ஓலையைக் கொண்டுபோய் யூகியிடம் கொடுத்து மேலே நிகழ்த்த வேண்டியவற்றை விரைவில் நிகழ்த்தும்படி அவனை ஊக்கியவன் உதயணனோடு இடைவிடாமல் இருந்து உதவியவன் அவன் உஞ்சை நகரஞ் சென்றபின் வேறு வேடம் பூண்டு அந் நகர் சென்று பிரச்சோதனனுடைய குமாரர்களுடன் சேர்ந்து வில்வித்தை முதலியவற்றைக் கற்கும் மாணக்கன்போல் இருந்து அங்கே நடப்பனவற்றை அறிந்தறிந்து அவ்வப்பொழுது யூகிக்குச் சொல்லியனுப்பிவன் உதயணனுக்குப் பணிபுரிந்து ஒழுகும்படி பாலகுமரனால் நியமிக்கப்பெற்றவன் யூகி சொல்லியனுப்புவனவற்றையும் அவ்வப் பொழுது உதயணனுக்குத் தெரிவித்து நிறைவேற்றியவன் பிடி வீழ்ந்த பின்பு காட்டில் வாசவதத்தையோடு தனித்துத் தங்கியபோது வேடர்களால் அவ னுக்கு உண்டான துன்பத்தைப் போக்கிச் சயந்திநகரை அடையச் செய்தவன் வானசாஸ்திரத்திலும் வல்லவன் நல்ல பயனைத் தரும் நகரங்கள் பதினொன்றை இவனுக்கு விருத்தியாகக் கொடுத்ததன்றி உதயணன் இவனுக்கு நாடோறும் ஆயிரம் பொன்னுங் கொடுப்பானாகி எப்பொழுதும் தன்னுடன் இருக்கும்படியும் செய்தான்
வராகன் பிரச்சோதனனுடைய அந்தப்புர ஏவலாளனாகிய ஒரு வில்வீரன் வாசவதத்தையைப் பிடிமீதேற்றி உதயணன் சென்றபொழுது சில தூரம் தொடர்ந்து சென்று அதனை முதலில் பிரச்சோதனனுக்கு அறிவித்தவன்
வாசவதத்தை இவள் உதயணனுடைய தேவியர் நால் வருள் முதல்வி பட்டத் தேவி பதுமகாரிகையின் புதல்விஇந்திரன் அருளால் உதித்தவளாதலின் இவள் இப் பெயர் பெற்றாள் அழகிலும் குணத்திலும் சிறந்தவள் பெண்பாலார்க்குரிய கலைகளில் மிகப் பயிற்சியுள்ளவள் அவற்றுள் இசையையும் யாழையும் உதயணன்பால் கற்றுத் தேர்ந்தவள் மாலை தொடுத்தல் முதலிய கைத்தொழிலில் சிறந்தவள் சிற்பவேலையில் இவளுக்கு மிக்க பயிற்சியுண்டு தந்தை முதலியவர்பால் அன்பு மிக்கவள் மற்ற மகளிர் பலருள்ளும் பிரச்சோதனனுக்கு இவள்பால் அன்பு அதிகம் தன்பால் உள்ள காதலால் உதயணன் இராச காரியத்தை மறந்துவிட்டான் என்று பிறர் சொல்லத் தெரிந்தமையால் இவள் தான் இறந்து போய்விட்டதாகப் பெயர் பண்ணிச் சிலகாலம் செவிலித்தாய் முதலியவர்களோடு வேற்றுருவங்கொண்டு மறைந்திருந்தனள் அவனுடைய ஆக்கத்தைக் கருதி இவள் அடைந்த துன்பங்கள்பல
உதயணனுக்கு இவள்பால் அன்பு அதிகம் இவ்விருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அடைந்தது தவப்பயன் என்பர் இவளுக்குத் தோழியர் பலர் இருப்பினும் காஞ்சனமாலையிடத்தேதான் மிகுந்த அன்புடையாள் மிக்க தூய்மையை உடையவளாயிருந்ததுபற்றியே சோதவன் என்னும் முனிவரன் இவளுடைய கருப்பத்தில் தங்கி நரவாணதத்தனாகப் பிறந்து வித்தியாதர சக்கரவர்த்தியாக ஆயினன் என்பர்
விக்கிரன் இவன் உதயணனுடைய அம்மான் மிருகாபதியின் தமையன் ஏயர் குலத்தில் பிறந்தவன் தன் அரசாட்சியை உதயணனிடம் ஒப்புவித்துவிட்டுத் தான் தவம் செய்யச் சென்றவன்
விண்ணுத்தராயன் இவன் பிரச்சோதனனால் அழைக்கப்பட்ட யூகி உஞ்சைநகர் சென்றபொழுது அவனுக்குப் பாதுகாப்பாக உதயணனால் அனுப்பபட்டு விந்தம் விந்தியமலை இதிலுள்ள காடு புகழ் பெற்றது இதிலுள்ள யானைகள் மிக்க வீரியமுடையவைகள் இது விஞ்சமெனவும் வழங்கும்
விரிசிகை இவள் ஒரு ராசரிஷியின் மகள் தவம் செய்ய வந்த அவருடன் இவளும் வந்து ஒரு வனத்தில் இருந்தபொழுது இளமைப்பருவத்தில் உதயணனால் மாலை சூட்டப்பெற்றுப் பின்பு அவனால் மணம் செய்து கொள்ளப்பட்டவள் கற்பில் சிறந்தவள்
வேகவதி வித்தியாதர அரசனாகிய மானசவேகன் தங்கை மதனமஞ்சிகையின் மனத்தை வேறுபடுத்தும்படி அவனால் அனுப்பப்பட்ட இவள் நரவாண தத்தனுடைய மேம்பாட்டைக் கேட்டு அவனிடம் விருப்பங்கொண்டு மதனமஞ்சிகையின் வடிவத்தைஅடைந்து அவனோடு இன்புற்றாள்
ஸுவ்ருதர் முக்கால உணர்ச்சியுள்ள ஒரு முனிவர் மிருகாபதியைச் சரபப்புள் எடுத்துச் சென்று விபுலகிரியில் வைத்ததுமுதல் உதயணன் வைசாலியில் அரசாட்சி செய்தது வரையிலுள்ள செய்திகளையும் சதாகனிகனுடைய பிற்காலச் செய்திகளையும் அவனுக்குத் தெரிவித்தவர்
வனத்தின் மத்தியில் உலர்ந்த குளத்தைச் சுற்றி மரங்கள் வளைவு வரிசையாக வளர்ந்து அதனால் இடைவௌி ஏற்பட்டிருந்த இடத்தில் சுமார் ஆயிரம் சோழ வீரர்கள் தாவடி போட்டிருந்தார்கள்
அவர்களுடைய சாப்பாட்டுக்காகப் பெரிய பெரிய கல்லடுப்புகளில் ஜூவாலை வீசிய நெருப்பின் பேரில் பிரம்மாண்டமான தவலைகளில் கூட்டாஞ்சோறு பொங்கிக் கொண்டிருந்தது
பெரியதொரு ராட்சத மரத்தை வெட்டித் தள்ளி அதன் அடிப்பகுதியை மட்டும் பூமிக்குமேலே சிறிது நீட்டிக்கொண்டிருக்கும்படி விட்டிருந்தார்கள்
தலையில் பொற்கிரீடமும் புஜங்களில் வாகு வலயங்களும் மார்பில் முத்து மாலைகளும் அணிந்து அரையில் பட்டுப்பீதாம்பரம் தரித்து அமர்ந்திருந்தார்
இந்தச்சமயம் சோழவீரர்கள் இலங்கையில் பெரும் பகுதியைப் பிடித்திருந்ததுபோல் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒரு தடவை தமிழ் வீரர்கள் ஈழநாட்டைக் கைப்பற்றியிருந்தார்கள்
ஏலேல சிங்கன் இருக்குமிடம் சென்று நேருக்கு நேர் நின்று அரசே தங்களுடைய பெரிய சைன்யத்துக்கு முன்னால் என்னுடைய சிறிய படை சிதறி ஓடிவிட்டது
ஆதலின் என்னுடன் தனித்து நின்று துவந்த யுத்தம் செய்யும்படி அழைக்கிறேன் நம்மில் வெற்றி அடைபவருக்கு இந்த இலங்கா ராஜ்யம் உரியதாகட்டும் மற்றவருக்கு வீரசொர்க்கம் கிடைக்கட்டும் என்று சொன்னான்
துஷ்டகமனு முடிசூடியதும் ஏலேல சிங்கன் இறந்த இடத்தில் அவனுக்குப் பள்ளிப்படைக் கோயில் எழுப்பி அவனது வீரத்தையும் தயாளத்தையும் போற்றினான்
ஏலேல சிங்கன் உயிர் துறந்து விழுந்த இடத்தில் நடித்த வீரன் உண்மையிலேயே செத்து விழுந்து விட்டானா என்று தோன்றும்படி அவ்வளவு தத்ரூபமாக நடித்தான்
நாடகம் நடந்து கொண்டிருந்தபோது ஒரு முறை இளவரசர் ஆழ்வார்க்கடியானைப் பார்த்து திருமலை தம்பளைக் குகைக் கோயிலில் துஷ்டகமனுவுக்கும் ஏலேல சிங்கனுக்கும் நடந்த போர்க் காட்சியை அழியாத வர்ணச் சித்திரமாக வரைந்திருக்கிறதே அந்தச் சித்திரத்தை நீங்கள் பார்த்தீர்களா
ஆகா அந்தக் குகைக் கோயில்களிலே உள்ள சிற்பங்களையும் அவசியம் பார்க்க வேண்டும் திருமலை நம் செந்தமிழ் நாட்டில் எவ்வளவோ சிற்ப சித்திரங்கள் இருக்கின்றன
எங்களுக்கு முன்னாலேயே இங்கு வந்த பார்த்திபேந்திர பல்லவன் தங்களைத் தேடிவிட்டு இங்கே இல்லை என்று திரும்பிப் போய்க் கொண்டிருந்தான்
அடடே உனக்குத் தெரிந்திருக்கிறதே இதோ உன் சிநேகிதன் இவ்வளவு பத்திரமாக கொண்டுவந்து ஒப்புவித்தானே இந்த ஓலையில் என்ன எழுதியிருக்கிறதென்றும் உனக்குத் தெரியும் போலிருக்கிறது
இளவரசே குந்தவை தேவி அந்தரங்கமாக இந்த ஓலையை எழுதி நம் வாணர்குல வீரரிடம் கொடுத்தபோது பக்கத்திலிருந்த கொடி வீட்டில் மறைந்திருந்து நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் திருமலைக்குப் பின்னாலிருந்த வந்தியத்தேவன் அவனுடைய முதுகில் அழுத்தமாகக் கிள்ளினான்
இளவரசே இவனை வழியிலெங்கும் சங்கடத்தில் மாட்டிக் கொள்ளாதபடி காப்பாற்றிக் கொண்டு வருவதற்கு நான்பட்ட பாட்டைப் புத்தபகவானே அறிவார்
இச்சமயத்தில் வந்தியத்தேவன் குறுக்கிட்டு இளவரசே மன்னிக்கவேண்டும் தாங்கள் கேட்க வேண்டியது தங்கள் தமக்கையாரின் வார்த்தையைத்தான் என்றான் ஏனெனில் தங்கள் தமக்கையின் வார்த்தைக்கே மதிப்புக் கொடுக்க வேண்டும் என்று தங்கள் இருதயம் தங்களுக்குச் சொல்கிறது
இளவரசர் வந்தியத்தேவனை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு இத்தகைய ஒரு வீரத்தோழன் கிடைக்க வேண்டுமேயென்று எத்தனையோ நாளாக நான் தவம் செய்துகொண்டிருந்தேன் என்றார்
தாய் நாட்டிலிருந்து தங்களுக்கு வேண்டிய உணவுப் பொருள்களைத் தருவிப்பதற்கு இளவரசர் பெரும் பிரயத்தனம் செய்ததை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்
அங்கேயோ சோழ சாம்ராஜ்யத்துக்கே பேரபாயம் நேர்ந்திருக்கிறது விஜயாலய சோழர் ஸ்தாபித்த ராஜ்யம் பராந்தகராலும் சுந்தர சோழராலும் பல்கிப் பெருகிய மகாராஜ்யம் உள்அபாயங்களினால் சின்னா பின்னமாகிவிடும் போலிருக்கிறது என்றான்
பற்பல அபாயங்களிலிருந்து தப்புவதற்குத் தான் புரிந்த சாகஸச் செயல்களைக் குறித்து அதிகமாக விஸ்தரிக்க விரும்பாதவன்போல் காட்டிக் கொண்டு அதே சமயத்தில் தன் பிரதாபங்களை வௌியிட்டான்
சோழநாட்டு நிலைமை இவ்வளவு அபாயகரமாயிருப்பதால் தற்சமயம் இளவரசர் அங்கு வராமலிருப்பதே நல்லது என்று முதன் மந்திரி சொல்லி அனுப்பிய செய்தியை மறுபடியும் வற்புறுத்திக் கூறினான்
தாங்கள் சோழ நாட்டுக்குத் தற்சமயம் வராமலிருப்பது மட்டுமல்ல இங்கேயும் படையெடுப்பை மேலும் விஸ்தரித்துக் கொண்டு போக வேண்டாம் என்று முதன் மந்திரி கேட்டுக் கொள்கிறார்
பாண்டிய நாட்டில் தற்சமயம் உள்ள கைக்கோளர் படை வன்னியர் படை வேளாளர் படை மூன்றும் இளவரசருக்காக உடல் பொருள் ஆவியை அர்ப்பணம் செய்யக் காத்திருக்கின்றன
ஆனால் சக்கரவர்த்திக்கு விரோதமாகச் சதி செய்கிறவர்களை சாம்ராஜ்யத்துக்குத் துரோகம் செய்ய முயற்சி தொடங்கியிருப்பவர்களை சமயம் பார்த்துத் தண்டிக்க வேண்டும் என்கிறார்
வந்தியத்தேவன் இப்போது குறுக்கிட்டு இளவரசே தங்கள் தந்தை இப்போது சுவாதீனமாயில்லை பழுவேட்டரையர்கள் அவரைச் சிறை வைத்திருப்பதுபோல் வைத்திருக்கிறார்கள்
இந்தக் கொடூர பாவத்தைச் செய்த காசியபனுக்குத் தன் சகோதரன் மகல்லன் திரும்பி வந்து பழிக்குப் பழி வாங்குவான் என்ற பீதி உண்டாகி விட்டது
அத்தனை வருஷம் கோட்டையில் ஒளிந்திருந்தவன் அசட்டுத் தைரியத்துடன் வௌிவந்து போராடி இறந்தான் அப்பேர்ப்பட்ட பாதகன் தந்தையைக் கொன்ற பாவி கட்டிய கோட்டையில் சில அற்புதமான வர்ணச் சித்திரங்கள் இருக்கின்றன
ஆனால் இன்றைக்கும் சிறிதும் வர்ணம் மங்காமல் புத்தம் புதிய சித்திரங்கள் போல் இருக்கின்றன ஆமாம் அதைக் கைப்பற்றும் முயற்சியை இப்போது தொடங்கும் உத்தேசம் எனக்கு இல்லை
உன்னை அழைத்து வருவதற்கு வைத்திருந்த வீரனை இவன் குதிரை மேலிருந்து தள்ளிவிட்டு அக்குதிரை மீது தான் ஏறிக்கொண்டு வந்ததை நான் கவனித்துவிட்டேன்
போனால் போகட்டும் தாங்கள் மட்டும் என்னுடன் பழையாறைக்கு வருவதாயிருந்தால் எனக்கு ஒரு பழைய பாடல் ஞாபகம் வருகிறது திருமலை என் முன்னோர்களில் பெருங்கிள்ளி வளவன் என்று ஒரு மன்னர் இருந்தார்
அதன் ஒரு கால் காஞ்சியில் இருக்கும் இன்னொரு காலினால் தஞ்சையை மிதிக்கும் மற்றொரு கால் இந்த ஈழ நாட்டை மிதிக்கும் நாலாவது கால் உறையூரில் ஊன்றி நிலைத்திருக்கும்
புலவருடைய கற்பனை யானையைப்போல் ஒரு யானை இருந்தால் நானும் ஒரே சமயத்தில் காஞ்சியிலும் பழையாறையிலும் மதுரையிலும் இலங்கையிலும் இருக்கலாம் அல்லவா
மறுநாள் காலையில் சூரியன் உதயமாவதற்குள் அருள்மொழிவர்மர் ஆழ்வார்க்கடியான் வந்தியத்தேவன் ஆகிய மூவரும் அநுராதபுரத்துக்குப் புறப்பட்டார்கள்
பழையாறை அரசிளங்குமரி தன்னிடம் ஒப்புவித்திருந்த வேலையைச் செய்து முடித்துவிட்டோம் என்ற பெருமித உணர்ச்சி அவன் உள்ளத்தில் பொங்கிக் கொண்டிருந்தது
பல வருஷங்களாக அவன் இதயத்தில் பொங்கிக் கொண்டிருந்த ஆசையும் நிறைவேறிவிட்டதுசோழவள நாட்டின் செல்லப்பிள்ளையைப் பார்த்தாகிவிட்டது
நாடு நகரமெல்லாம் மக்கள் எந்த வீர இளைஞரின் வீரப் பிரதாபங்களையும் குணாதிசயங்களையும் பாடிப் புகழ்ந்து கொண்டிருந்தார்களோ அந்த அரசிளங்குமாரரைச் சந்தித்தாகி விட்டது
அருள்மொழிவர்மர் ஒரு வி ித்திரமான மனிதர் என்று தான் கேள்விப்பட்டிருந்தது உண்மைதான் திடீரென்று குதிரையைத் திருப்பித் தன்னைத் தாக்கி திக்குமுக்காடச் செய்துவிட்டாரே
அவர் சேனைக்குத் தலைமை வகித்துச் செல்லுமிடங்களிலெல்லாம் வெற்றிமேல் வெற்றியாக இருந்து வருவதின் இரகசியமும் இதுதான் போலும் பகைவர்கள் எதிர்பாராத சமயத்தில் எதிர்பாராத இடத்தில் தாக்குவதே இவருடைய போர்முறை போலும்
சாலைகளில் மக்கள் எவ்வளவு உல்லாசமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் இரு பக்கங்களிலுமுள்ள கிராமங்களில் ஜனங்கள் எப்படி நிர்ப்பயமாகவும் கவலையின்றியும் தத்தம் காரியங்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்
கலகலவென்று பெண்களும் குழந்தைகளும் சிரிக்கும் சப்தம்கூட அடிக்கடி காதில் விழுகிறதே இது என்ன விந்தை இவர் எத்தகைய விந்தையான மனிதர் வெற்றி கொண்ட நாட்டு மக்களிடமிருந்து உணவுப் பொருளைக் கைப்பற்றக்கூடாது என்று இளவரசர் பிடிவாதம் பிடித்துச் சோழ நாட்டிலிருந்து சைன்யத்துக்கு உணவுப் பொருள் வரவேண்டுமென்று வற்புறுத்தியதும் அதன் காரணமாகப் பழுவேட்டரையர்களுக்கு ஏற்பட்ட கோபமும் அவர்கள் சுந்தர சோழரிடம் புகார் கூறியதும் இவையெல்லாம் வந்தியத்தேவனுக்கு நினைவு வந்தன
அன்றியும் ஆதித்த கரிகாலர் கையாளும் கொடூரமான போர் முறை ையும் அருள்மொழிவர்மரின் தயாளம் பொருந்திய தர்ம யுத்த முறையையும் அவன் தன் மனத்திற்குள்ளே ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக் கொண்டான்
சில நாளைக்கு முன்பு வரையில் தன்னுடைய எஜமானராயிருந்த ஆதித்த கரிகாலரைப்பற்றி எவ்விதத்திலும் குறைவாக எண்ணுவது அவனுக்கே பிடிக்கவில்லை
ஆயினும் அந்த அநுராதபுரத்து இராஜபாட்டையில் இருபுறமும் வசித்த கிராம ஜனங்களின் மலர்ந்த முகங்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவன் மேற்கண்டவாறு ஒப்பிட்டுப் பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை
இத்தகைய அபூர்வ குணதிசயம் படைத்த இளவரசருடன் எத்தனையோ விஷயங்களைப் பற்றிபேச வேண்டும் எவ்வளவோ காரியங்களைப் பற்றிக் கேட்க வேண்டும் என்று வந்தியத்தேவனுடைய உள்ளம் துடிதுடித்தது
அநுராதபுரத்தைக் கிட்டத்தட்ட நெருங்கிக் கொண்டிருந்தபோது சாலை ஓரத்தில் பெரியதொரு புத்த பகவானின் சிலை நிற்பதை வந்தியத்தேவன் கண்டான்
சற்று முன்னாலேயே போய்க் கொண்டிருந்த ஆழ்வார்க்கடியானும் குதிரையை நிறுத்தி இவர்கள் பக்கம் திரும்பினான் பொன்னியின் செல்வர் சற்றுநேரம் அந்தப் புத்த பகவானுடைய கம்பீரமான சிலையைக் கவ மாக உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்
ஒன்று நடராஜர் இன்னொன்று புத்தர் என்றார்ஆனால் நடராஜ வடிவங்களை இம்மாதிரி பிரம்மாண்ட வடிவங்களாக நம் நாட்டில் செய்வதில்லையே
இந்த நாட்டில் உள்ள புத்தர் சிலைகளையும் விஹாரங்களையும் ஸ்தூபங்களையும் பார்த்துவிட்டு நம் சோழ நாட்டிலுள்ள சின்னஞ்சிறு சிவன் கோவில்களை நினைத்தால் எனக்கு அவமானமாயிர ுக்கிறது என்றார் பொன்னியின் செல்வர்
இன்றிரவு பன்னிரண்டு நாழிகைக்கு அநுராதபுரத்தில் சிம்மதாரைத் தடாகத்துக்கு அருகில் நான் வரவேண்டுமென்று பகவானுடைய பாதமலர்கள் எனக்கு அறிவித்தன என்றார் பொன்னியின் செல்வர்
இலங்கைத் தீவின் தொன்மை மிக்க அத்தலைநகரத்தைச் சற்றுத் தூரத்திலிருந்து பார்த்தபோதே வந்தியத்தேவன் அதிசயக் கடலில் மூழ்கிப் பேசும் சக்தியை இழந்தான்
மதில் சுவருக்கு உள்ளே எத்தனை எத்தனை கோபுரங்களும் ஸ்தூபங்களும் மண்டபச் சிகரங்களும் தலை தூக்கிக் கம்பீரமாக நிற்கின்றன ஒன்றுக்கொன்று அவை எவ்வளவு தூரத்தில் நிற்கின்றன இவ்வளவும் ஒரே நகரத்துக்குள்ளே ஒரே மதில் சுவருக்குள்ளே அடங்கியிருக்க முடியுமா
அசோக சக்கரவர்த்தியின் காலத்தில் பாடலிபுத்திரமும் விக்ரமாதித்தனின் ஆட்சியில் உஜ்ஜயினி நகரமும் கரிகால்வளவன் காலத்தில் காவேரிப்பட்டினமும் ஒருகால் இந்த நகரத்தைப் போல் இருந்திருக்கலாம் தற்காலத்தில் உள்ள வேறு எந்தப் பட்டணத்தையும் இதற்கு இணை சொல்ல முடியாது மதில் சுவரும் அதன் பிரதான வாசலும் நெருங்க நெருங்க நகரை நோக்கிச் செல்வோரின் கூட்டம் அதிகமாகி வந்ததுதமிழர்களும் சிங்களவர்களும் பிக்ஷசூக்களும் இல்லறத்தாரும் ஆண்களும் பெண்களும் சிறுவர் சிறுமிகளும் பெருங்கூட்டமாகச் சென்றார்கள்
சோழ நாட்டிலும் சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தியின் ஆட்சிதான் ஈழநாட்டிலும் அவருடைய செங்கோல் ஆட்சிதான் பகைவர்கள் எங்கேயோ இருக்கிறார்கள்
ஆகையால் இளவரசர் இந்த நாட்டிலேயே உற்சவமும் யுத்தமும் நடத்திக் கொண்டிருப்பது நல்லது என்று அடியேன் சொல்லுகிறேன் என்றான் ஆழ்வார்க்கடியான்
ஆங்காங்குப் பல மாடமாளிகைகளும் விஹாரங்களும் இடிந்து கிடப்பதை வந்தியத்தேவன் கண்டான்இடிந்துபோன பல கட்டிடங்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டிருப்பதையும் பார்த்தான்
இத்தகைய நெடுங்காலப் பகைவர்களின் தலைநகரத்தை அழித்துக் கொளுத்தித் தரைமட்டமாக்குவதற்கு மாறாக இடிந்து போன கட்டிடங்க ைப் புதுப்பித்துத் திருவிழாக்கள் நடந்த இவர் அனுமதித்து வருகிறாரே
அருள்மொழிவர்மர் துருவ நட்சத்திரம் போன்றவர் அவரை நம்பினவர்களுக்கு ஒரு குறையும் இல்லை என்று அத்தகைய வீர புருஷரிடம் தான் வந்து சேர்ந்து விட்டதை நினைத்து அவனுடைய உள்ளம் மகிழ்ச்சியால் பூரித்தது
அவருடைய ஆவியானது துணியில்லாமல் குளிரில் கஷ்டப்படப் போகிறதே என்று மரக் கிளைகளில் துணிகளைக் கட்டித் தொங்க விடுகிறார்கள் இந்த அரண்மனையிலும் அவருக்குப் பிறகு யாரும் வசிப்பதில்லை
குளித்து உணவருந்திய பிறகு மூவரும் அந்த அரண்மனையின் உச்சி மாடத்துக்குச் சென்றார்கள்அவர்கள் இருந்த இடத்திலிருந்து சுற்றுப்புறமெங்கும் பார்க்கலாம்
பின்னால் வந்த அரசர்களோ தாங்கள் எவ்வளவு பெரியவர்கள் என்பதைக் காட்டுவதற்காக முன்னால் கட்டியிருந்த ஸ்தூபங்களைக் காட்டிலும் பெரிதாகக் கட்டினார்கள் என்றார் இளவரசர்
சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் சமுத்திரத்தின் கொந்தளிப்பைப் போன்ற பேரிரைச்சல் ஒன்று கேட்டதுவந்தியத்தேவன் இரைச்சல் வந்த திக்கைத் திரும்பிப் பார்த்தான்
தூரத்தில் ஒரு பெரிய சேனா சமுத்திரத்தைப் போன்ற பெருங்கூட்டம் வீதிகளில் முடிவில்லாது நீண்டு போய்க் கொண்டிருந்த ஜனக் கூட்டம் வருவது தெரிந்தது
நடுநாயகமான இந்த யானையைச் சுற்றியிருந்த யானைகளின் மீது புத்த பிக்ஷுக்கள் பலர் அமர்ந்து வெள்ளிப் பிடிபோட்ட வெண் சாமரங்களை வீசிக்கொண்டிருந்தார்கள்