sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பத்திரா பதி அதனை ஆகாயவழியே செலுத்திக்கொண்டு பொன்மலைமுதல் பொதியில்மலை இறுதியாக பல மலைகளையும் பல காடுகளையும் பல தேசங்களையும் பல நகரங்களையும் பின்னும் காட்டவேண்டிய இடங்கள் பலவற்றையும் காட்டிவிட்டு மீட்டும் கௌசாம்பிநகரம் வந்து சேர்ந்தனள்
சேர்ந்தபின் உதயணன் விமானம் செய்த தச்சுவினை இளைஞன்போல உதவிய பத்திராபதியை அழைத்து மிக்க உபசார மொழிகளைக் கூறி எங்களுடைய பெரும் துயரத்தைத் தீர்த்த உனக்கு எம்மால் செய்தற்குரிய கைம்மாறு யாது
என்று சொல்லித் தன்னுடைய அணிகலங்களைக் கழற்றிக் கொடுக்கத் தொடங்கியபொழுது பத்திராபதி அவற்றைக் கொள்ளாமல் தன் பழைய வரலாறு முழுவதையும் சொல்லி நான் பத்திராபதியென்னும் பெண் யானையாக இருந்தபொழுது என்னுடைய மரணகாலத்தில் நீர் செய்த உதவிக்கு மாறாக என்னால் செய்தற்கு உரியது ஒன்றும் இல்லை
பின்னர் அவள் ஆகாயவழியே செல்லுதற்குரிய மந்திரம் ஒன்றை அவனுக்கு உபதேசித்துவிட்டுத் தன்னிடம் செல்ல உதயணன் முதலியோர் அவளை நோக்கிப் புகழ்ந்து வழிபட்டனர்
உதயணன் வாசவதத்தையை மிகவும் பாதுகாத்து அவளுக்கு வேண்டியவற்றைச் செய்துவந்தபொழுது அவள் நல்ல நாளில் ஆண்குழந்தை ஒன்றைப் பெற்றாள்
யூகியின் புதல்வனுக்கு மருபூதியென்றும் உருமண்ணுவாவின் புதல்வனுக்கு அரிசிகனென்றும் வயந்தகன் புதல்வனுக்குத் தவந்தகன் என்றும் இடவகன் புதல்வனுக்குக் கோமுகனென்றும் பெயர்கள் முறையே இடப் பட்டன
தன்னுடைய ஆட்சிக்கு உட்பட்ட பதினாயிரம் நகரங்களில் உள்ளவர்களை யெல்லாம் வருவித்து அவர்களுக்கு நன்கொடை அளித்தனன் விழா எடுப்பித்தனன்
அப்பால் அவன் ஒருநாள் போத்தாணியிலிருந்து யூகியைக் கௌசாம்பிக்கு அனுப்ப எண்ணித் தன்னுடைய மந்திரிகளுள் மேம் பட்ட சாலங்காயனையும் யூகியையும் வருவித்து எதிரே இருக்கச்செய்து அவர்களுடைய கல்வியை அளத்தற்கு எண்ணி நீதிநூல் வாதம் செய்வித்தனன்
அப்பொழுது என்று யூகியைப் பலபடப் பாராட்டி பரதகனென்னும் மந்திரியின் தங்கையாகிய திலகசேனையையும் சாலங்காயன் தங்கை யாப்பியையும் அவனுக்கு மணம் செய்வித்து கௌசாம்பி நகரஞ் செல்வாயாக
அவன் கொடுத்த அருங்கல முதலியவற்றை முன்னர் அனுப்பிவிட்டு அவன் அளித்த பெரும் செல்வத்தோடு யூகி பின்பு புறப்பட்டுக் கௌசாம்பிக்குச் சென்றனன்
சென்ற யூகி உதயணனைக் கண்டு பிரச்சோதனன் செய்த முகமன்களையும் பிறவற்றையும் கூற உதயணன் மகிழ்வுற்றுத் தோழர்களோடு அளவளாவி அரசாட்சி நரவாணதத்தன் நாள்தோறும் பெருகுதலுற்று மருபூதிமுதலிய நான்கு தோழர்களொடும் கூடித் தரும நூல் முதலியவற்றிலும் தனுர் வேதத்திலும் மிக்க பயிற்சியை உடையவனாகிக் காளைப்பருவம் உற்றுக் கொடைக்கடம் பூண்டு மிக்க மேம்பாட்டுடன் விளங்குவானாயினன்
அப்பொழுது அந் நகரத்தில் கல்வி கேள்விகளில் சிறந்தவர்களாகிய இரண்டாயித்தைந்நூறு கணிகையர்களுள் சிறந்தவளான கலிங்கசேனை அன்பவளுடைய மகள் மதனமஞ்சிகை என்பவள் தன்னுடைய மாடத்தின்மேல் உள்ள நிலாமுற்றத்தில் தோழிமாரோடு ஆடிய பந்துகளில் ஒன்று சாளரத்தின்வழியே வந்து வீதியில் தோழர்கள் சூழ யானையின்மேல் செல்லும் நரவாணதத்தனுடைய மெல்லிய துகிலின்மேல் விழுந்தது
மதனமஞ்சிகையென்பவள் கௌசாம்பியிலிருந்த தனமித்திரனென்னும் வணிகனுக்குக் கலிங்கசேனையென்பவள்பால் தோன்றியவளென்று உதிதோதயகாவ்யத்தால் தெரிகின்றது
கவரவே மயங்கிச் செயலற்றிருந்து பின்பு அப் பந்தையே தனக்குத் துணையாகக்கொண்டு சென்று ஒரு சோலையில் இருந்து உடன்வந்த தன் தோழனாகிய கோமுகனை அழைத்து இப்பந்தை எறிந்த மங்கையை நீ அறிவாயாயில் சொல்ல வேண்டும் என்று வினாவினன்
சித்திரவித்தையில் சிறந்த கோமுகன் அப்பந்தைக் கைக்கொண்டு சந்தனம் பூசிய கையால் அம் மங்கை அழுந்தப் பிடித்திருந்தமையின் விரல் நிரைகளின் சுவடுகள் அதில் அழுந்தியிருந்தை அறிந்து அவளுடைய வடிவம் முழுவதையும் மனத்தால் உணர்ந்து ஆகியவற்றையுடைய ஒரு பெண்வடிவைப் படத்தினில் எழுதுக் கொணர்ந்து அப் படத்தை நரவாணதத்தனுக்குக் காட்டி இவ் வடிவத்தைப் போன்ற வடிவமுடையாள் இந் நகரத்தில் மதனமஞ்சிகை என்பவள்தான் என்று சொல்லிவிட்டுப் பொற்பரிசங்களோடு அவள் வீட்டிற்குச்சென்று அவளுடைய நற்றாயைக் கண்டு நிகழ்ந் ததைக் கூறினான்
கோமுகன் அதனை உதயணனுக்குத் தெரிவிக்க அவன் பெரிதும் உவந்து வாசவதத்தையின் அநுமதி பெற்று நரவாணதத்தனுக்கு மதனமஞ்சிகையை நல்லநாளில் மணம்புரிவித்தனன்
அக்காட்சியை விரும்பி வித்தியாதர நகரத்துள்ள நூற்றுப்பத்து அரசர்களுள் சிறந்தவனாகிய மானசவேகன் என்பவன் வந்து அந் நகரத்துச் சிறப்புக்களையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டு செல்லுகையில் அரண்மனையினுள்ளே செயற்கையாகிய நால் வகை நிலனும் சூழ்ந்த ஒரு சோலையினிடையே உள்ள கட்டுமலை ஒன்றன் சிகரத்தில் நின்று நகரில் நிகழும் விழாவணியைப் பார்ப்பவளாகிய மதனமஞ்சிகையைக் கண்டு வியந்து அவளை எடுத்துக்கொண்டு தன் நகரஞ் செல்லுதற்குச் சமயம் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்
அவன் அப்படி இருக்கையில் நரவாணதத்தனும் மதன மஞ்செகையும் ஒரு பூஞ்சோலையை அடைந்து அங்கேயுள்ள கொடிவீடொன்றைச் சார்ந்து மெல்லிய மலர்கள் பரப்பிய அணையில் அயர்ந்து நித்திரைசெய்தனர்
அதனைக் கண்ட மானசவேகன் தன் மாயையால் நரவாணனை மிக நன்றாகத் துயிலும்படி செய்துவிட்டு மதனமஞ்சிகையை மட்டும் மெல்லத் தூக்கி எடுத்துக்கொண்டு ஆகாயத்தில் எழுந்து இன்று மிகச் சிறந்த அருமையான பொருள் ஒன்றைப் பெற்றோம் என்று மகிழ்வுற்றுச் சென்று தன் நகரை அடைந்து அவளைச் சிறந்ததோர் இடத்தில் மெல்ல வைத்தனன்
மறுக்கவே அவன் ஏங்கி மதனமஞ்சிகையின் மனத்தை எப்படியாவது வேறுபடுத்திவிட்டுவா என்று தன் தங்கையாகிய வேகவதியென்பவளை அவள்பால் அனுப்பினன்
அவள் வந்து மானசவேகனது உயர்வை எடுத்துக்கூறி நீ என் தமையனுக்கு உரியவளாக இருப்பாயாயின் மிக்க இன்பத்தை அடைவாய் என்று காரணங்காட்டிப் பலவாறு வற்புறுத்திக் கூறியபொழுது மதனமஞ்சிகை அழகு கல்வி வீரம் முதலிய எல்லாவற்றிலும் மேம்பட்டுச் சிறந்து விளங்கும் என்னுடைய தலைவன் நரவாணதத்தனை இனி அடையேனாயின் யான் உயிரைநீத்தல் ஒருதலை என்று மறுத்துக் கூறினள்
இதன் பின்னுள்ள கதைக்குரிய மூலப்பகுதி சிதைந்து போனமையின் உதிதோதயகாவ்யம் முதலிய வேறு நூல்களிலிருந்து படித்தறிந்து எழுதலாயிற்று
அப்பால் வேகவதி தன் தமையனது கட்டளையை மறந்து நரவாணதத்தன்பால் வேட்கை மிகுந்து எப்படியும் அவனைக் கணவனாக விரைவில் அடைந்துவிட வேண்டும் என்ற வேகமுடையவளாய் உடனே விமானம் ஊர்ந்து புறப்பட்டு வந்து கௌசாம்பியை அடைந்தனள்
கண்டு அவன் வடிவைப் பார்த்து மிக வியந்து விருப்பம் மிகப்பெற்று ஒரு விச்சை வலியால் மதனமஞ்சிகையின் வடிவத்தைத் தான் எடுத்துக்கொண்டு ஒரு கொடிவீட்டில் இருப்ப அங்கே மதனமஞ்சி கையைத் தேடித் திரிந்துகொண்டிருக்கும் நரவாணன் வந்து கண்டு கவலையொழிந்து மிக்க பரபரப்புடன் அவளைத் தழுவி இன்புற்றான்
என்ன அவள்தான் இன்னாள் என்பதையும் தன் தமையனாகிய மானசவேகன் மதனமஞ்சிகையை விரும்பிக் கைப்பற்றிச் சென்றதையும் அவள் அவனுக்கு இணங்கா மல் ஊணுறக்கமின்றி வருத்தமுற்றிருத்தலையும் தான் வந்ததற்குக் காரணத்தையும் கூறிப் பின்பு தனது உண்மை உருவத்தைக் காட்டினள்
இவர்கள் இப்படியிருக்க மானசவேகன் சென்ற தங்கையைக் காணானாகிப் பல இடங்களிலும் தேடிக்கொண்டு வந்து கௌசாம்பியைச் சார்ந்த சோலையில் இருக்கும் அவ்விருவரையுங்கண்டு சினமுற்று அவர்களைப் பற்றிக்கொண்டு ஆகாய மார்க்கமாகச் சென்றபொழுது இடைவழியில் நாவாணனைத் திடீரென்று கீழே தள்ளி விட்டான்
நரவாணன் வீழ்ந்த இடம் சதானிக முனிவருடைய தவப்பள்ளியாதலின் அம் முனிவருடைய மகிமையைக் கேட்டறிந்த அவன் தன் துன்பத்தை அவர் எப்படியும் தீர்த்துவிடுவார் என்று நிச்சயித்துச் சென்று அவரை அன்புடன் வணங்கினான்
என்று கேட்ப அவர் உன்னுடைய நகரம் அடைந்து உதயணன் பால் ஆகாய மார்க்கமாகச் செல்லுதற்குரிய விச்சையைப் பெற்று அதன் மகிமையால் அந்த ஆட்சியைப் பெறுவை என்றனர்
பின்பு நரவாணன் அவரை வணங்கி அவர் சொல்லியபடி கௌசாம்பியைச் சார்ந்து தன்னைக் காணாமல் தேடித் தேடி வருத்தமுற்றிருக்கும் தாய்தந்தையரை அடைந்து வணங்கி நிகழ்ந்தவற்றைக் கூறினன்
பின்பு நரவாணன் விமானம் ஊர்ந்து சென்று விசயார்த்தம் என்னும் மலையின் தென்பாகத்திலுள்ள ஸ்ரீதரமென்னும் நகரத்தை அடைந்து அதன் கோட்டைவாயிலில் தங்கி இருந்தனன்
அப்பொழுது ஒருவன் வந்து வணங்கி கந்தருவ புரத்தின் அரசனாகிய நீலவேகனுக்கு நாகதத்தை என்பவள்பால் தோன்றிய அநங்கவிலாசினி என்பவள் முன்னொருநாள் துயிலும்பொழுது ஒரு சிங்கக்குட்டி பூமியிலிருந்து வந்து தனக்கு மாலை சூட்டியதாகக் கனாவொன்றைக் கண்டு அதனைத் தந்தைக்கு தெரிவித்தனள்
அளிக்கவே உம்முடைய நல்வரவை நாடோறும் நோக்கிக் கொண்டே இருக்கும் அவன் நீர் இங்கே வந்ததை அறிந்து தன்பால் உம்மை அழைத்துவரும்படி கட்டளையிட்டனன் என்று தெரிவிக்க நரவாணன் மகிழ்ந்து அவனுடன் அவ்வரசனை அடைந்து அவன் வேண்டுகோளின்படி அநங்கவிலாசினியை மணந்தான்
அச் செய்திகளை அறிந்த மானசவேகன் மிகவும் அஞ்சித் தன்னிடம் இருந்த மதனமஞ்சிகையை அழைத்துவந்து நரவாணன்பால் சேர்ப்பித்துவிட்டு என் குற்றத்தைப் பொறுத்தருள வேண்டும் என்று வேண்டினன்
நரவாணன் தன் பிரிவால் வாட்டமுற்றிருந்த மதன மஞ்சிகையைத் தழுவி இனிய மொழிகளால் மகிழ்வித்து அவளோடும் வேகவதி அநங்கவிலாசனி என்பவ்ர்களோடும் பின்பு அங்கே மணஞ்செய்த எண்ணாயிரந் தேவிமாரோடும் இன்புறுபவனாகி ஒற்றைச் செங்கோல் செலுத்திச் சக்கரவர்த்தியாகி அவ்வுலகை ஆண்டு வந்தான்
அப்பால் நரவாணதத்தன் பதுமையின் புதல்வனான கோமுகனை இளவரசாக நியமிக்கும்படி தந்தையை வேண்டி அவ்வண்ணம் செய்வித்துவிட்டு விடைபெற்றுக்கொண்டு மனைவிமார் முதலியவர்களோடு வித்தியாதர உலகத்தை அடைந்து அரசாட்சி செய்துகொண்டு வாழ்வானாயினன்
உதயணன் தனக்கு ஒப்பற்ற யூகி மந்திரியானதும் வாசவதத்தை மனைவியானதும் வித்தியாதர சக்கரவர்த்தியாக விளங்கும் நரவாணதத்தன் புதல்வனானதும் பிற நலங்களும் தவத்தின் பயனே ஆதலால் பின் தான்மேற் கொள்ளற்பாலது தவமே என்று துணிந்து செல்வத்தை வெறுத்தனன
அதனை அறிந்த தேவிமார் நீர் விளையாட்டு முதலியவற்றால் அவன் மனத்தை வேறுபடுத்தித் தம்மையே கருதி ஒழுகச்செய்ய அவன் மனம் அந்த வழியில் சிலநாட்கள் சென்றது
பின்பு ஒருநநாள் அவனுடைய பட்டத்து யானை மதங்கொண்டு புறப்பட்டு நகரை அழிக்கத் தொடங்கி யாருக்கும் அடங்காமல் பாகர்களையும் குத்துக்கோல்காரரையும் பிளந்தெறிந்தது
அவ்வுபதேச மொழிகளை விலங்குகளும் பறவைகளும் கேட்பனவாய்த் தத்தஞ் செயல்களை மறந்து உணவொழிந்து தாம் செய்த பாவங்களை நினைந்து துன்புற்றவண்ணமாய் அடங்கி நின்றன
மேற்கூறிய பட்டத்து யானையும் இயல்பாகவே அங்கே வந்து அந்த அறவுரையைக் கேட்டுக் கோபம் நீங்கித் தன் பாவச்செயல்களுக்கு அஞ்சிக் கண்ணீர் உகுத்துக்கொண்டு யாதொரு கொடுஞ்செயலும் இன்றி அரண்மனை வாயிலில் வந்து நின்றது
வாயில் காவலர் யானை வந்து அடங்கிநிற்பதை அரசனுக்குத் தெரிவிக்க அவன் வந்து பார்த்து வியப்புற்று நிற்கையில் யூகி ஏதோ அறவுரையைக் கேட்டு இது பக்குவமுற்று அடங்கி நின்கின்றதுபோலும் இனி ஊர்ந்து செல்லுதற்கு இது தகுதியுள்ளது என்றனன்
அரசன் அவ் வனத்தில் பெரியோர் பலர் வந்திருத்தலை அறிந்து இறங்கி வழி பாட்டுடன் சென்று தருமவீரமுனிவரை வணங்க அவர் அவனுக்கு ஓர் இருக்கை அளித்துத் தருமோபதேசஞ் செய்தனர்
என்று கேட்ப அவர் சாலி என்பதொரு நாட்டில் கடகம் என்பதோர் ஊரிலுள்ள இடபகன் என்பவனும் அவன் மனைவி சாலி என்பவளும் இல்லறம் நடத்திக்கொண்டு வருகையில் அவன் பண்டைப் பாவ வசத்தால் அமரிகை என்னும் ஒரு கணிகை வயத்தனாய்க் குலவொழுக்கத்தை விட்டுவிட்டு மிக்க பாவச் செய்கைகளைச் செய்வனாயினன்
கேட்ட உதயணன் அதை நன்கு பாதுகாக்கும்படி பாகர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு அதன் பக்கத்தை அடைந்து யானை அரசே உனக்கு யான் செய்வித்த துன்பங்களைப் பொறுத்துக்கொள் என்று சொல்லி அதனை அன்புடன் தைவந்து தன்னிடம் அடைந்தனன்
அவர்களும் உடன்வந்து தவம் செய்வதாகக் கூறினர்யூகி முதலிய மந்திரிகள் நால்வரும் வாசவதத்தை முதலிய தேவிமாரும் பிறரும் புடைசூழ்ந்துவர உதயணன் தவவனம் சென்று அங்கே தவம்செய்துகொண்டிருந்த தருமச்சுருதியென்னும் முனிவரைச் சரணம் அடைந்து துதித்து அடிகேள் தவவழிகளை உப தேசித்து அடியேங்களை உய்வித்தருள வேன்டும் என்று பிரார்த்தித்தனன்
அச்சுவப் பெருமகன் இவன் கேகயநாட்டின் அரசன் குற்றமற்ற புகழை உடையவன் முடியுடை மன்னன் மிக்க வீரன் பதுமாபதியை மணஞ்செய்ய விரும்பிக் கொடுத்தற்குரிய பரிச முதலியவற்றுடன் வந்து அவள் தமையனாகிய தருசகனைக் கண்டு தன் கருத்தைக் கூறி அவனது உடன்பாட்டைப் பெற்று உடனிருந்த காலத்தில் அவனோடு போர்செய்தற்கு வந்த பகைவருடன் யுத்தம் செய்தற்கு வலிந்துபோய்ப் பொருது எலிச்செவி அரசனால் கொல்லப்பட்டவன்
அருஞ்சுகன் உச்சைனியில் இருந்த ஓர் அந்தணப் பிரமசாரி வேத முதலியவற்றை ஓதியுணர்ந்தவன் யாழ்வகையையும் பிற நூல்களையும் நன்கு அறிந்தவன் கோடபதியென்னும் யாழைக் கண்டெடுத்து உதயணனிடம் கொடுத்தவன்
ஆப்பியாயினி பதுமையின் பார்ப்பனத்தோழி அவளோடு ஒருங்கு வளர்ந்தவள் அவள் தனியே ஆலோசித்தற்குரிய உயிர்த்துணைவி தோழமைக்குரிய இயல்புகளிற் சிறந்தவள் இவளால் பதுமை அடைந்த பயன்கள் பல உதயணனுடைய பார்ப்பனத் தோழனாகிய இசைச்சனென்பவனால் இவள் மணஞ் செய்து கொள்ளப்பட்டாள் இப் பெயர் யாப்பியாயினி எனவும் வழங்கும்
ஆரியை பதுமையின் தோழி அவளுடைய மனக் குறிப்பறிந்தே ஒழுகுபவள் மிக்க மேன்மையை உடையவள் பந்தடித்தலில் மிக்க ஆற்றல் வாய்ந்தவள்
ஆருணி அரசன் இவன் பாஞ்சாலதேசத்தரசன் மிக்க பராக்கிரமத்தையும் மிக்க வீரியமுள்ள சேனையையும் உடையவன் கோசல தேயத்தரசனை வென்று அவனது ஊரை அழித்து அவன் மகள் வாசவதத்தை முதலியவர்களைப் பிடித்துவந்து தன் உரிமைமகளிர்க்குத் தாதியர்களாக அமைத்தனன் இவனுக்குக் கார்த்தவீரியனை உவமை கூறியிருக்கின்றனர் இவன் பட்டத்து யானைக்கு மந்தரமென்று பெயர் ஏயர்குலத்தாரோடு குலப்பகைஞனாதலின் அக் குல அரசாட்சிக்கு உரியனான உதயணன் சிறைப்பட்ட பொழுது பெரும்படையோடு சென்று கோசம்பி நகரத்தைக் கைப்பற்றிக்கொண்டு முரசறைவித்துத் தன் கொற்றத்தை யாவர்க்கும் தெரிவித்து அந் நகரையே தனது இராசதானியாகக்கொண்டு ஆட்சி புரிந்தனன் காளமயிடனென்னும் ஒற்றனால் பகைப்புலத்தே நிகழும் செய்திகளை அறிந்து கொண்டே வந்தவன் பூரணகுண்டலன் என்பவன் இவனுக்கு முக்கியமான மந்திரி பின்பு உதயணன் வந்து செய்த பெரும் போரில் அவனால் கொல்லப் பட்டான் அவனால் வெட்டுண்டபோது இவன்பால் அச்சகுறிகள் சிறிதும் நிகழவே இல்லை இவன் பாஞ்சால ராசன் பாஞ்சால ராயன் என்றும் வழங்கப் படுவான்
ஆலாங்கானம் இப்பெயருடையவை இரண்டு ஒன்று விபுலகிரியின் பக்கத்தில் மிருகாவதியின் தந்தை தவம் செய்துகொண்டிருந்த இடம் மற்றொன்று பூக்கொய்தற்கு வந்த பத்திராபதி என்னுந் தெய்வ மகள் யானையின் சேர்க்கையைக் கண்டு மனம் வேறு பட்டுப் பெண் யானையாகப் பிறக்கும்படி குபேரனால் சாபம் பெற்ற இடம் இது விந்தமலையின் பக்கத்தே நருமதையாற்றங்கரையில் உள்ளது
இசைச்சன் இவன் உதயணனுடைய பார்ப்பனத் தோழன் அவனுடைய அமைச்சனாகவுங் கூறப்படுவன் இளமையில் இரு முதுகுரவரையும் இழந்தோன் வாசவதத்தையையும் யூகியையும் இழந்ததனால் மிகுந்த கவலையுற்று மெலிந்த உதயணனைத் தேற்றி அவனை வேற்று வடிவங்கொள்வித்து மற்றைத் தோழர்களோடு இராசகிரியநகர்க்கு அழைத்துச் சென்றவன் சென்றவிடத்துக் காமன் கோட்டத்தின் வாயிலில் காணப்பட்ட பதுமாபதி தன்னை விரும்பினாளென்று வேட்கையுற்ற உதயணனுக்கு மகததேயத்து மகளிரது நிறையுடமையைக் கூறி அவனது காமவேகத்தைத் தணிவித்தவன் அவன் பதுமாபதியின் கன்னிமாடத்தில் வேற்று வடிவங்கொண்டு மறைந்திருந்த காலத்தில் மற்றத் தோழர்களோடு தானும் வேற்றுவடி வங்கொண்டு அயலிடத்தில் இருந்து அவனைப் பாது காத்து வந்தோன் தருசகனோடு பெரும்போர் புரிதற்கு வந்த பகைவருடன் போர் செய்தற்குச் சென்ற உதயணனுக்குத் துணையாகச் சென்றவன் ஒழுக்கினும் குலத்தினும் விழுப்பமிக்க ஆப்பியாயினி என்னும் அந்தணக் கன்னிகையை மணம் செய்து கொண்டவன்
இடவகன் உதயணனுடைய மந்திரிகளில் ஒருவன் அவனுடைய உயிர்த் தோழன் சூழ்ச்சி வாய்மை நன்றியறிவு வீரம் இவை இவனுடைய சிறப்புக் குணங்கள்
உஞ்சை நகரத்திலிருந்து பிறர் அறியாதபடி நேரே தனபால் தனியே வந்து வினாவிய யூகிக்கு உதயணன் செய்தி முழுவதையும் கூறி மேலே ஆக வேண்டியவற்றை அவன் ஆராய்ந்து செய்யும்படி தூண்டியவன்
தருசகன் பொருட்டுப் பகைவரோடு போர் செய்தற்கு உதயணன் சென்றபொழுது அவனுக்குத் துணையாகப் பல வீரர்களுடன் சென்று போர் செய்து வெற்றி அடையும்படி செய்தவன்
உதயணனால் இவன் சீவிதமாகப் பெற்றவை புட்பகமென்னும் நகரமும் சிறு நாடுகள் ஐம்பதும் பிற வருவாய்களும் இவன் புட்பகத்தையே தலைநகராக்கி அரசாட்சி செய்து கொண்டிருந்து அழைத்தபொழுது சென்று உதயணனுக்கு வேண்டியவைகளைச் செய்து வருபவனாக இருந்தான்
பலவகை நுகர்ச்சிகளை உடைமையாலும் அச்சத்தை விளைவித்தலாலும் பவண லோகத்தையும் செல்வமிகுதியால் அமராவதியையும் ஒப்பது மகதநாட்டின் தலைநகர்
இதன் புறத்தே யவனச் சேரிகள் நூறும் எறிபடைப்பாடிகள் நூற்றறுபதும் தமிழ்வீரர்களின் சேரிகள் ஆயிரமும் கொல்லர் சேரிகள் பலவும் மிலைச்சச்சேரிகள் பலவும் சித்திரசாலைகள் முதலிய பலவகை இடங்களும் தண்ணீர்ப் பந்தர் முதலிய பல தருமத்தானங்களும் பலவகைத் தேவாலயங்களும் இருந்தன
அழகிய அகழிகளாலும் பல உறுப்புக்கள் வாய்ந்த மதில்களாலும் சூழப்பெற்ற இதன் அகநகரில் பெரும்படைச் சேரி போகச்சேரி உழவர்சேரி அந்தணர்சேரி அமைச்சர்சேரி முதலியன அமைந்த வீதிகள் பலவற்றால் சூழப்பெற்று இடையே விளங்கும் இராச மாளிகை ஒரு தாமரை மலரில் பலவகை இதழ்கள் சூழப்பெற்ற பூம்பொகுட்டைப்போல விளங்கியது
உதயணன் பார்ப்பனப் பிரமசாரி வடிவம் கொண்டு தோழர் முதலியவர்களுடன் சில மாதங்கள் மறைந்திருந்து தருசகனுக்கு உதவி செய்து பின்பு அவனுடைய நட்பைப் பெற்று அவன் தங்கையாகிய பதுமையை மணந்து சில நாள் இதில் தங்கியிருந்தனன்
வாசவதத்தை தீக்கு இரையாயினளே இனி யாது செய்வோம் என்று மிக்க வருத்தம் அடைந்து செயலற்றிருந்த உதயணன் இவன் இருந்த இடமும் தீக்கு இரையாயிற்றென்று தோழர் கூறினமையால் எந்தப் பொருளுக்கும் அழிவுண்டு என்பதை அறிந்து சிறிது ஆறுதலை அடைந்தான்
இலாவாணகம் இஃது உதயணனுக்கு உரிய பெரிய நகர்களுள் ஒன்று பகைவர் வருதற்கு மிக அஞ்சும் பேரரண்கள் முதலியவற்றையும் இடையே மிக அழகியதான ஓர் அரண்மனையையும் உடையது இதன் பக்கத்தே பலவகை வளமுள்ள ஒரு மலை உண்டு அதன் சாரல் மிக்க இன்பம் பயப்பதாக இருந்தது உண்டாட்டுக்கு உரிய பலவகை மரங்களையும் கொடிகளையும் உடைய பூஞ்சோலைகளும் சுனை முதலிய நீர்நிலைகளும் படமாடம் முதலியன அமைத்தற்குரிய இட விசேடங்களும் இச் சாரலில் இருந்தன முனிவர் ஆச்சிரமங்களும் தேவாலயங்களும் மேற்கூறிய சோலைகளில் உண்டு தவம் செய்துகொண்டிருந்த ஓர் அரசமுனிவருடைய புத்திரியாகிய விரிசிகை என்னும் கன்னியின் வேண்டுகோட்கு இரங்கி அவள் கொடுத்த பலவகை மலர்களைக் கண்ணி முதலியனவாகக் கட்டி உதயணன் சூட்டியது அச் சோலைகளுள் ஒன்றிலேதான் அக் கன்னி வேறொன்றையும் அணியாமல் அம் மாலையுடனே இருந்து முயன்று உதயணனுக்குத் தேவியாயினள் உருமண்ணுவாவிற்கு அவனால் கொடுக்கப்பட்ட சீவிதங்களுள் இந் நகரமும் ஒன்று இஃது இலாவாணம் என்றும் வழங்கும்
இதன் அயலில் மகாகாளவனம் அல்லது காளவனம் என்ற ஒரு தவ வனமும் அதில் ஒரு காளிகோயில் முதலியனவும் ஒரு நதியும் அந் நதி பாயப்பெற்று ஒரு யோசனை அளவுள்ளதான ஒரு பொய்கையும் உண்டு
உதயணன் வஞ்சனையால் பிடிக்கப்பட்டுச் சிறையில் இருந்ததுமுதல் வாசவதத்தையை அவன் பிடிமேல் ஏற்றிச்சென்றது இறுதியாகவுள்ள கதைப்பகுதி இந் நகரில் நிகழ்ந்தது
தன்னிகர் இல்லாதவனே தொடர்நிலைச் செய்யுட்குத் தலைவனாக இருத்தல் வேண்டுமென்று ஆன்றோர் கூறியதற்கு ஏற்பக் கல்வி முதலிய சிறப்பியல்புகள் பலவற்றாலும் ஒப்பற்று விளங்கியவன் இவன் அரசர்க்கு அரசனென்றும் ஏகச்செங்கோலினன் என்றும் இவன் வழங்கப்படுவான் இவனுடய தாய் மரபு தந்தை மரபு இரண்டும் மிகப் புகழ் பெற்றவை தந்தையின் குலம் குருகுலம் தாயின் குலம் ஏயர் குலம் இவன் இந்த இரண்டு குலத்திற்கும் உரிமை பூண்டு விளங்கினான் ஏயர் குடிக்கும் சேதிநாட்டிற்கும் உரியவர் இவன் தாய் மரபினர் வத்த நாட்டிற்கும் குருகுலத்திற்கும் உரியவர் இவன் தந்தை மரபினர் இயற்கை அழகிலும் செயற்கை அழகிலும் சிறந்தவன் மிக்க இளமைப் பருவத்திலேயே பலவகைக் கலைகளையும் பழம்பிறப்பில் செய்த தவத்தால் முற்றக் கற்றுத் தேர்ந்தோன் விற்படை முதலியவற்றிலும் யானையேற்றம் முதலியவற்றிலும் யாழ் விச்சையிலும் வல்லுநன் விற்படை முதலிய வித்தைகளைக் கற்பித்தலிலும் சிறந்தவன் இது பற்றியே ஆசான்தேசிகன் என்னும் சிறப்புப் பெயர்களுக்கு உரியனாக இவன் விளங்கினான் என்றும் விச்சை வீரன் என்று சிறப்பித்துப் பாராட்டுதற்கு உரியனாக இவன் விளங்கினான் என்றும் தெரிகின்றன செல்வத்துள் செல்வமாகிய கேள்விச் செல்வம் இவன்பால் அமைந்திருந்தது இன்னும் இவன் யானையை அடக்கும் ஆற்றல் உடையான் என்றும் யானை இலக்கணத்தை நன்கு அறிந்தவன் என்றும் யானைப் பேச்சில் வல்லவன் என்றும் கருதப்படுகிறான் பிரச்சோதனனுடைய பட்டத்துயானையாகிய நளகிரி என்பது மத வெறி கொண்டு திரிந்து ஒருவருக்கும் அடங்காமல் உஞ்சேனை நகரத்தைப் பாழ்படுத்தியபொழுது அவன் வேண்டுகோட்கு இரங்கிச் சிறையினின்றும் சென்று அதனை மிக எளிதில் அடக்கியதுபற்றியே அவனாலும் மற்றையோராலும் மிக மதிக்கப்பட்டு விளங்கினான் இதனாலேதான் பிரச்சோதனன் உஞ்சேனை நகரில் குஞ்சரச்சேரியிலுள்ள மாளிகையை இவனுக்கு இருப்பிடமாய் அமைத்தனன் இவனுடைய யாழின் பெயர் கோடபதி என்பது அஃது எக்காலத்தும் தன் தன்மை திரியாதது அஃது இந்திரனால் பிரமசுந்தர முனிவருக்கும் அவரால் இவனுக்கும் கொடுக்கப்பட்டது அதன்பால் இவனுக்கு மிக்க அன்பு உண்டு யாழிற்குரிய மரங்களின் இயல்பையும் நரம்புகளின் இலக்கணங்களையும் இவன் நன்கு அறிந்தவன் அதிவிசித்திரமான கண்ணி கட்டுதலிலும் வாழைக் குருத்தில் நகத்தினால் பொய்கை முதலிய பலவகையான சித்திரங்கள் பொறித்தல் முதலியவற்றிலும் வல்லவனாக இருந்தான் தன்னைச் சுமந்துவந்தபிடி இறக்கும் தருணதில் நற்கதி அடையுமாறு பஞ்ச மந்திரத்தை அதன் காதில் ஓதினன் என்று தெரிதலாலும் பிறவற்றாலும் இவன் மந்திரவித்தையிலும் வல்லவனென்று தெரிகிறது ஒவ்வொன்றையும் ஆராய்ந்தே தெளிபவன் இவன் இடவகன் உருமண்ணுவா யூகி வயந்தகன் என்னும் நான்கு முக்கிய மந்திரிகளும் வேறு பல மந்திரிகளும் இவனுக்கு உண்டு அவர்கள் இவனுக்காகச் செய்த உதவிகள் மிகப்பல இந் நால்வரும் இவனுடைய தோழர்களாகவும் விளங்கினார்கள் அவர்களிடத்து இவனுக்கு விசேஷ அன்பு உண்டு மேற்கூறிய மந்திரிகளாகிய தோழர்களையன்றி இசைச்சன் முதலிய அன்புடைய தோழர்கள் பலர் இவனுக்கு இருந்தார்கள் அறப்போரிலும் மறப்போரிலும் பேராற்றல் உடையவன் குறித்த இலக்கை ஊடுருவிக்கொண்டு அப்பால் உள்ளவற்றையும் துளைத்து உருவும்படி எய்யவல்ல இராமன் ஓரி என்பவர்களைப்போல் அம்புகளை எய்யும் வீரருள் வீரனாக இவன் விளங்கியதுபற்றி வல்வல்லியென்றும் பாராட்டப்படுவான் நன்றியறிவில் சிறந்தவன்
உருமண்ணுவா இவன் பலவகைப் பெருமையும் வாய்ந்த உயர்குடியில் பிறந்தவன் உதயணனுடைய மந்திரிகள் நால்வருள்ளும் அவன் உயிர்த்தோழர்களுள்ளும் ஒருவன்
நட்பு ஊக்கம் வீரம் பகைவர்க்கு அஞ்சாமை காலம் இடம் முதலியவற்றை நன்கு ஆராய்ந்தே ஒவ்வொன்றையும் செய்யத் துணிதல் நன்றியறிவு முதலியவை இவன்பாலுள்ள விசேட குணங்கள்
வாசவதத்தையை வலிந்து கொண்டுவந்த உதயணனை மிக்க உபசாரத்துடன் வரவேற்று அழைத்துச் சென்று சயந்தி நகரில் அவளை அவனுக்கு மணஞ் செய்வித்து வேண்டியவற்றைக் குறிப்பறிந்து அளித்து அவனுக்கு யாதொரு கவலையும் இல்லாதபடி பாதுகாத்து மகிழ்வித்து வந்தோன்
உதயணனுடைய வாழ்வைக் கருதித் தன்னுடைய உயிர்க்குச் சிறிதும் இரங்காமல் போரில் அவனுக்கு முன் சென்று பகைவரால் சிறைப் படுத்தப்பட்டோன்
கோசம்பி நகரத்தைப் பெற்ற பின்பு தன் பிரிவாற்றாமல் வருந்தி இருமணமெய்திய இன்பமெல்லா முருமண்ணுலாவினை யுற்றதற் பின்னை என உதயணனால் கூறப்பெற்ற உத்தம சீலன்
மறைந்திருந்த யூகியின் கருத்தைத் தான் அறிந்துகொள்ளுதற்கும் தன் கருத்தை அவனுக்குத் தெரிவித்தற்குமாகச் சாதகனென்னும் ஓர் அன்பனை இடையே வைத்துக்கொண்டு சில முக்கியமான காரியங்களை முடித்தவன்
பல பரிவாரங்களினிடையே உதயணன் தன் கையினால் அலங்கரித்து அளித்த ஏனாதி மோதிர மும் சேனாபதிப் பட்டமும் பெற்றதன்றி சயந்தி இலாவாணகம் என்னும் பெரிய நகரங்களையும் அவற்றைச் சூழ்ந்த இடங்களையும் மிக்க வருவாயை உடைய பல ஊர்களையும் சதுரங்கப் படைகளையும் பெற்றவன்
இராசகிரியத்தில் காமன் கோட்டத் தயலில் பதுமாபதியைக் கண்டு மயங்கி வினாவிய உதயணனுக்கு அவள் வரலாறுகள் யாவற்றையும் சொல்லி அவனுக்கும் அவளுக்கும் தான் இடையே நின்று இருவர் கருத்தையும் முற்றுவித்தவள்
இதிலிருந்து அரசாட்சி செய்துவந்த உதயணன் சிறைப்பட்டு உஞ்சை நகர்க்குச் சென்றபொழுது பகைவனாகிய பாஞ்சால தேசத்தரசனால் இது கைக்கொள்ளப் பட்டது
வாசவதத்தையை உதயணன் மணம் செய்துகொண்ட பின்பு உஞ்சை நகரத்தாரும் இந் நகரத்தாரும் மனக்கலப்புடையவராய்த் தானியங்களையும் நாணயங்களையும் வேறுபாடின்றி வழங்குவாராயினர்
ஒருபொழுது பாஞ்சால வேந்தன் படையெடுத்து வந்து இவனை வென்று இவன் மகள் வாசவதத்தையையும் அவளுடைய ஆயத்தாரையும் கவர்ந்துசென்று தன்னுடைய தேவிமார்களுக்குப் பணிப்பெண்களாக நியமித்தனன் அவனை வென்ற உதயணன் அம் மகளிரைத் தன் தேவியர்க்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்துவிட்டு வாசவதத்தை மானனீகை என்பவளை மணம் செய்து கொண்டனன்
கோசிகன் கோசாம்பி நகரத்திருந்த ஒரு நிமித்திகன் யமுனையில் வீழ்த்துவதற்குக் கொண்டுபோகப் பட்ட சாங்கியத்தாயைக் காப்பாற்ற நினைந்த உதயணன் வினாவியபொழுது அவளுடைய வருங்காலச் செய்தியை நன்கு கூறியவன்
இஃது உதயணனுடைய யாழ் யாழ்வகையில் பேரியாழின்பால் படும் பிரமசுந்தரர் என்னும் முனிவரால் உதயணனுக்கு யாழ்வித்தையுடன் கொடுக்கப்பட்டது தெய்வத்தன்மை வாய்ந்தது அவன் இதனைக் கற்பிக்கும்பொழுதுதான் வாசவதத்தையின் அன்பைப் பெற்றான் அவ்விருவருக்கும் இதன்பால் அன்பு அதிகம்
கோபாலகன் இவன் பிரச்சோதனன் பட்டத்தேவிமாருள் ஒருத்தியின் புதல்வன் இவன் வாசவதத்தையின் சகோதரன் அல்லன் உதயணனுடைய விரோதிகளாகிய இருபதின்மரை வென்றனன்
சண்மைநகர் அங்கநாட்டில் உள்ளதொரு பெரிய நகரம் எல்லா வளத்திலும் மிகச் சிறந்து விளங்குவது உக்கிரகுலத்தரனாகிய விசையவரன் என்பவனால் பாதுகாக்கப்பட்டுவந்தது இந்த நகரத்தில் மித்திரகாமன் என்னும் ஒரு வணிகர்பெருமான் வீட்டில் யூகியும் வாசவதத்தை காஞ்சனமாலை சாங்கியத்தாய் என்னும் மூவரும் தம்மைப் பிறர் அறியாதபடி வேற்றுவடிவம் கொண்டு அவனால் பாதுகாக்கப்பட்டுத் தங்கியிருந்தனர்
சத்தியகாயன் இவன் தருசகன் மந்திரிகளுள் ஒருவன் ஆருணி அரசனோடு போர் செய்தற்கு உதயணன் புறப்பட்ட காலத்தில் அவனுக்குத் துணையாகத் தருசகனால் அனுப்பப்பட்ட வீரர்களில் ஒருவன் அப் போரில் இவன் இறந்ததுபற்றி இவன் மக்களுக்கு உதயணன் சீவிதங்கள் அளித்து மிக மேம்படுத்தினன்
சயந்தி உதயணனுடைய ஆட்சிக்கு உட்பட்டதொரு பெரியநகரம் இதனை உருமண்ணுவா பாதுகாத்து வந்தனன் உதயணனுககும் வாதவதத்தைக்கும் இந்நகரத்திலேதான் விவாகம் நடந்தது இது மருத நிலவளத்தால் சிறந்தது இதன் பக்கத்தே மிக அழகிதான மலை ஒன்று உண்டு இந்நகரில் வாசவ தத்தையோடு உதயணன் பல நாள் கவலையின்றி வாழ்ந்திருந்தனன் இந்நகரமும் வேறு சில இடங்களும் உருமண்ணுவாவுக்கு உதயணனால் சீவிதமாக அளிக்கப்பட்டன
சாங்கியத்தாய் இவளது இயற்பெயர் தெரியவில்லை கோசம்பி நகரத்தில் பார்ப்பன குலத்தில் பிறந்த இவளை மணந்த கணவன் இளமையில் நீங்கியதுபற்றி இவளுக்கு ஒழுக்கத் தவறு ஒருபொழுது உண்டாயது அது தெரிந்த அதிகாரிகளுடைய கட்டளையால் யமுனையாற்றில் இவளை வீழ்த்திவிடுவதற்குச் சிலர் கொண்டு செல்வதைக் கண்ட உதயணன் இரங்கி விடுவித்துத் தீர்த்தயாத்திரை செய்யும்படி அனுப்பினன் அப்பால் இவள் கங்கையாடி இமயமலையில் சென்று இரண்டு வருடம் அங்கே தங்கி ஆண்டுள்ள பெரியோரால் சமய விகற்பங்களை அறிந்து கன்னியா குமரியில் நீராடுவதற்கு யாத்திரையாளரோடு அங்கிருந்து புறப்பட்டு உஞ்சை நகருக்கு வந்தபொழுது இவளுடைய கல்வி அறிவு முதலியவற்றை அறிந்த பிரச்சோதனன் தன் பட்டத்துத் தேவியாகிய ஸ்ரீமதிக்கு நீதிகள் முதலியவற்றைச் சொல்லும்படி இவளை நியமித்தனன் இவள் அதனச் செய்துவருகையில் ஒரு பிராயத்தினளாக இருந்த வாசவதத்தை இவளிடத்து அன்பு வைத்ததை அறிந்த பட்டத்தேவி அவளுக்குச் செவிலித் தாயாயிருக்கும்படி வேண்ட இவள் அங்ஙனமே இருந்து வந்தனள்
சாங்கிய சமயத்தை மேற்கொண்டமையாலும் வாசவதத்தைக்கு செவிலித்தாயாக இருந்தமையாலும் சாங்கியத்தாயென்று இவள் வழங்கப்படுவாள் வாசவதத்தைபால் இவளுக்கிருந்த அன்பிற்கு எல்லையில்லை தன் உயிரைக் காப்பாற்றியதுபற்றி உதயணன்பால் இவளுக்கு மிக்க அன்புண்டு வாசவதத்தையையும் உதயணனையும் அவனைச் சார்ந்தவர்களையும் காப்பாற்றுதற்கு அவ்வப் பொழுது தன் வருத்ததைப் பாராட்டாமல் இவள் செய்துவந்த முயற்சிகள் மிகப்பல தாயைக் காட்டிலும் அன்புவைத்து உதயணன் இவளை ஆதரித்து வந்தான் தாயெனவும் செவிலியெனவும் சாங்கிய முதுமகள் எனவும் இவள் வழங்கப்படுவள்
சாங்கியமுனி இவன் பல மாணாக்கர்களுடன் தீர்த்த யாத்திரை செய்துகொண் டிருந்த ஒரு பண்டிதன் சாங்கியத்தாய்க்குப் பல சமயக் கொள்கைகளை அறிவுறுத்தி அவளை நல்வழிப்படுத்தியவன்
அந்தண வடிவமுற்று மாணகனென்னும் பெயர் கொண்டு இராசகிரியத்தில் இருந்தபொழுது உதயணன் இப் பெயரை உடையவன் மகன் என்று தன்னைக் கூறிக்கொண்டனன்
சாதியால் குயவன் உதயணன் சிறைப்பட்டுச் சென்றபொழுது அது பொறாமல் வேறு வடிவங்கொண்டு தானும் உடன்சென்று உஞ்சைநகரின் பக்கத்தில் உள்ளதோர் ஊரில் ஒரு வீட்டில் இருந்து உதயணனுக்கு வேண்டிய அநுகூலங்களைப் பிறர் அறியாமல் செய்துவந்தவன்
வாசவதத்ததையைப் பிடிமீது ஏற்றி உதயணன் புறப்பட்ட பின்பு சாங்கியத்தாய் இவன் வீட்டிலே இருந்துதான் யூகியைச் சந்தித்துப் பேசினள்
யூகிக்கும் உருமண்ணுவாவுக்கும் இடையே நின்று பிறர் அறியாமல் ஒருவர் கூறுவனவற்றை மற்றொருவரிடம் சொல்லிக் காரியங்களை நிறைவேற்றியவன்
ஆருணியைக் கொன்று வெற்றியடைந்த பின்பு உதயணனால் இலாவாண நகரத்தில் பெருங்குயமென்னும் பட்டத்தையும் சீவிதமாக இரண்டு ஊர்களையும் பெற்றான்