sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தான் மீட்டும் மீட்டுங் கேட்கவும் அவன் விடை கூறாமற் பின்னும் பின்னும் மயங்குதலைக் கண்டு நிகழ்ந்ததை அஞ்சாமற் சொல் என்று அவன் உயிர்க்கு அபயங்கொடுத்தனன்
அப்போது வராகன் தீயிற்பட்ட மெழுகுபோல் உருகிய முகத்தனாகி அரசர்பிரானுடைய ஆணையாலோ வேறொன்றாலோ விளங்கவில்லை காற்றாலும் மழையாலும் தீயாலும் புற நகரும் அக நகரும் அணுகுதற் கரியனவாயின அங்கங்கே பலர் போர் செய்தற்குப் புறப்பட்டனர்
அந் நிகழ்ச்சிகளைக் கண்டு மிகவும் அஞ்சி வாசவதத்தையை இங்கே அழைத்து வருவதற்கு ஏற்ற அரண் காணப்படாமையின் நின் ஆற்றலாணை யாங்கள் செயலற்றோமாகி இனிச் செய்ய வேண்டுவது யாதென்று கருதி முன்னம் நளகிரியை அடக்கிய உதயகுமனைக் குறையிரந்து அவனுடன் பத்திராபதியின்மேலே ஏற்றினம் ஏற்றியவுடன் அவன் பத்திராதிபதியைக் காற்றைப்போலவே செலுத்திக்கொண்டு எம்மைப் பாராமலும் இந் நகரத்தை அடையாமலும் தன் நகரம் செல்லத் தொடங்கினன்
மாயிரு ஞாலத்து மன்னுயிருண்ணும் கூற்றைப் போன்றவராகிய நம்முடைய வீரர் ஆயிரத் தைஞ்ஞூற்றுவர் அஞ்சாமற் சென்று தடுத்தனர்
அப் பொழுதும் நான் அஞ்சி நில்லாமல் பத்திராதிபதியின் பின்னே விரைந்து சென்றபொழுது உதயணன் என்னை நோக்கி நம்மரசர்பிரான் வாசவதத்தையை என்னிடம் ஒப்பித்து அனுப்பினமையால் நான் இவளுடன் என்னிடஞ் செல்கின்றேன் என் வணக்கத்தை அவருக்குச் சொல்ல வேண்டும் என்று திசைநோக்கி இறைஞ்சிக் கூறிப் பிடியை நடத்திக்கொண்டு செல்வானாயினன்
சூழ்ந்து நின்ற உறுதிச் சுற்றத்தார்களைச் சுடுபவன் போலப்பார்த்து அருகேயிள்ள தூணைப் புடைத்து பகைச்சிங்கத்தின் கொடுங்குரலைக் கேட்ட சி்ங்கவேற்றைப்போலே பெரு முழக்கஞ் செய்து கொடியணி தேரும் குதிரையும் யானையும் வடிவே லிளையரும் வல்விரைந்தோடி இப்புபுண்ணிய விழவிற் சமயம் பார்த்து ஒற்றி நம்முடைய சோர்வை யறிந்து வாசவதத்தையைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு நம்மை இகழ்ந்து சென்ற பகைவனைப் பிடித்துக் கொண்டு விரைவில் வருக என்று வீரர்களுக்குக் கட்டளையிட்டனன் அவர்களும் அப்படியே சென்றனர்
அப்போது அங்கே பல மந்திரிமாருடனிருந்த சாலங்காயன் உதயணன் வாசவதத்தையைப் பிடித்துச் சென்றது குற்றமாகாது ஆலோசித்துப் பார்க்கு மிடத்து ஆதலால் இப்போது சினந் தணிதல் நலமாகும் என்று சொல்லக் கோபந் தணிந்த பிரச்சோதனன் இச் செய்தியை மற்றையோர் தெரிவித்தற்கு முன்னதாக நாமே பட்டத்தேவிக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என் றெண்ணி முரசறைகின்ற வள்ளுவமுதுமகனை வருவித்து
இப் புனலாடு விழாவிண் கண் மாலையில் மழைத்துளியில் நகரத்துக்குச் செல்லுதல் நன்றன்று ஆதலால் இப்போது செல்ல வேண்டாம் காலையிற் செல்லுக இஃது அரசன் கட்டளை யென்று நீர்த்துறை நகரத்தார் அறியும்படி முரசறைவித்துத் தெரிவித்திடுக என்று கட்டளையிட்டான்
அப்பால் அரசன் முதற் பெருந்தேவியை அடைந்து அங்கே பள்ளிகொள்ளானாகி அவளை நோக்கி வாசவதத்தையை உதயணனுக்கு மணஞ் செய்வித்து அவனுடைய நாட்டிற்கு அனுப்ப என் மனம் விரும்பியது உனக்கு இது உடன்பாடாகுமோ
அவள் நளகிரியை அடக்கி நமக்கு முன் கொணர்ந்து நிறுத்திய அன்றே அவனுடைய இளமைக் கோலமும் பிறவும் அவன் வாசவதத்தைக்கு உரியவனென்று நினைக்கும்படி செய்தது எனக்கு அச் செயலில் யாதொரு வெறுப்பு மில்லை விருப்பமே என்று உவந்து கூறினள்
அதனைக் கேட்டு உட்கொண்ட அரசன் நெறுப்பில் காய்ந்த நாராசத்தைக் காதிற் செறித்ததுபோல வாசவதத்தையின் பிரிவுச் செய்தியைப் பின்பு கூறினன் கூறியவுடன் அவள் மூர்ச்சித்துப் பின்பு புலம்புவாளாயினள் அரசன் தக்க காரணங்களைக் கூறித் தேற்றினன்
பொய்கைக் கரைக் கண் விழாவிற்காக அமைக்கப்பட்ட அப் புதிய நகரத்துள்ள மகளிர் பலரும் வாசவதத்தையைப் பிரிந்தமையால் திங்களை யிழந்த விண்மீன்களைப்போலப் பொலிவில்லாதவர்களாய் விலாவித்துக் கொண்டிருந்தனர்
முன்னம் உதயணனைப் பிடித்து வரும்படி பிரச்சோதனனால் அனுப்பப்பட்ட போர்வீரர் பலர் நால்வகைப் படைகளுடன் சென்று கடல் புடைபெயர்ந்தாற்போலவே முன்பும் பின்பும் பக்கங்களிலும் வந்து தடுக்கையில் அங்கங்கே யூகியால் வைக்கப்பட்டுப் பதுங்கியிருந்த வீரர்கள் அவர்களை வென்று மீளச்செய்தார்கள்
பிடி விரைந்து சென்றது அதன் அடியோசைக்கும் வேகத்திற்கும் வாசவதத்தை அஞ்சினள் அவளை நோக்கிக் காஞ்சனை உன் தந்தை விதிப்படி மணஞ் செய்து கொடுக்கவில்லை என்கிற குறையை யன்றி வேறு குறை யாதும் இலது நீ விரும்பிய அணிமுடி யண்ணல் வலிய வந்து உன்னை அடுத்தான் ஆதலால் நீ கவலை அடையாதே பிடியின் வேகத்தால் சந்திர மண்டிலமும் நக்ஷத்திரங்களும் விண்ணில் ஒரு நிலையாக இராமல் சுழலுவனபோலத் தோன்றாநின்றன மலைகளும் மரங்களும் பிறவும் முகத்தைத் தாக்குவதற்கு விரைந்து வருவனபோலவே மண்ணிற் காணப்படுகின்றன நீ ஒன் றையும் பாராமலிருப்பாயாக என்று அவளது நுதல் வேர்வையைத் துடைத்துக் கூட்டமாகச் செல்லுங் கருடப் பறவைகளுடைய சிறகுகளின் ஒலியைப் போலவே திம்மென ஒலிக்கும் பிடியின் அடியோசை கேளாதபடி அவள் காதிற் பஞ்சியைச் செறித்து அவளைத் தழுவிக்கொண் டிருந்தாள்
செல்லுகையில் வயந்தகன் இங்கே தோன்றும் அருட்ட நகரத்தார் இதன் ஓசையைக் கேளாதபடி இந் நகரத்தின் வலப்பக்கமாக உள்ள பெருவழியில் இதனைச் செலுத்துதல் நன்று என்று தெரிவித்தனன் உதயணன் அவ்வாறு செலுத்த அப்பிடி வரும் நருமதையாற்றையுங் கடந்து செல்லும்பொழுது வயந்தகன் விண்மீன்களைப் பார்த்துக் கால வெல்லையை அளந்து கூறினன்
எயினர் அதிலுள்ள துர்க்காதேவியின் கற்சிறைக் கோட்டத்தின் ஒருசார் ஒடுங்கி மறைந்திருந்து கொண்டு அவ் வழியே செல்லும் வணிகர் திரளையும் மற்றவர்களையும் வருத்திப் பொருள்களைப் பறித்துக்கொள்ளும் நடுகல் உழலையும் இறந்தவர்களின் உடம்புகளை அவர்கள் தழைகளால் மூடி அவற்றின் மேற் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் கற்குவியல்களை உடைய இடங்களும் சிறு தூறுகள் பிணங்கி இருக்கும் இடங் களும் கொல்லப்பட்ட ஆட்களைச் சும்மா போகட்டுவிடும் குழிகளும் இவை போன்ற பிறவும் மிக்கதாய்த் தட்பக் காலத்தும் வெப்பம் நீங்காததாய் ஆகிய மரங்களை உடையதாய்த் தோன்றும் இப்பாலைத் திணைப் பெருவழியிற் பகலிற் செல்லுதல் இயலுவதன்று இரவிலேயே செல்ல வேண்டும் என்று வயந்தகன் சொல்ல உதயணன் பிடியை விரைவாக நடத்தினன்
அதனை யறிந்த வயந்தகன் நின் யாழ் கீழே விழுந்தது பிடியை நிறுத்துக என்ன உதயணன் பிடி எண்ணூறு விற்கிடைத் தூரம் வந்துவிட்டது இனி நம்மாற் செய்யற்பாலது யாதொன்றும் இல்லை தந்த தெய்வம் தானே தரும் என்று சொல்லிப் பறந்து செல்வதுபோலத் தோன்றும்படி பிடியை விரைவாக நடத்தினன்
நடத்தவே காலவேகமென்னும் நோய் கனற்ற அப்பிடி மெல்லச் சென்று பிரச்சோதனனுடைய நாட்டின் எல்லையாகிய ஐந்நூற்றினுள் மெலிவுறுவதாயிற்று
அதனை அறிந்த உதயணன் வயந்தகனிடம் இப்பிடி நோயால் மெலிவுற்றது இனி வீழ்ந்துவிடும் காஞ்சனையுடன் நீ பின்பக்கத்து வழியே இறங்குவாயாக என்று கூறித் தான் வாசவதத்தையைத் தழுவிக் கொண்டான் அதன் தலைப்பக்கத்து வழியே மெல்ல இறங்குகையில் அப்பிடி சாயாமற் காலைப் பரப்பிகொண்டு நான் செய்த குற்றத்தைப் பொறுத்தருள்க என்று உதயணனை வணங்குவதுபோலத் தன் தலை அவன் காலிற்படும்படி வீழ்ந்தது
உதயணன் அது வீழ்ந்த இயல்பையும் அது நோக்கிய திசையையும் நிமித்த நூல்வழியே ஆராய்ந்து பார்த்து முதலில் தனக்குத் துன்பம் உண்டாகு மென்றும் அப்பால் அத் துன்பம் நீங்கப் பெற்றுத் தன் இடத்தைத் தான் அடைதல் கூடும் என்றும் தெரிந்துகொண்டான்
வைத்தவன் இதன் உயிர் விரைவில் நீங்கும் என்று வயந்தகனுக்குச் சொல்லிவிட்டுத் தான் அதன் மத்தகத்ததைச் சார்ந்து உடம்பு குளிரும்படி அதனைத் தைவந்து இறுதிக் காலத்திற் சொல்லுதற்குரிய உறுதியாகிய ஓம்படை மொழிகளைக் கூறி நற்கதியை அடைவிக்க எண்ணிப் பஞ்ச மந்திரத்தை அதன் செவியில் உபதேசித்துவிட்டு இப்பிறப்பில் என்னுடைய துயரத்தைத் தீர்த்த பிடியே வருபிறப்பில் என்னோடு உடன்வாழ்வாயாக என்று கண்ணீர்த்துளியுடன் சொல்லித் தாங்க முடியாத மனக்கவலை உடையவனாகி வயந்தகனை நோக்கி இவ்விருவரையும் துயிலச் செய்து பாதுகாத்திடுக என்று சொல்லிவில்லையும் அம்பையும் அவன் கையிற் கொடுத்துவிட்டுக் கேடகத்தையும் வாளையும் தான் கைக்கொண்டு யானைக்கு நீர்க்கடன் கழித்தற்பொருட்டு அங்கே நீர்நிலை உளதோ என்று தேடித் திரிபவன் ஓர் அம்புவீழ் தூரத்தில் ஒரு புட்கரணியைக் கண்டனன்
அப்பொழுது வெள்ளி முளைத்துத் தோன்றியது தோன்றவே உதயணன் வாள் முதலியவற்றை அதன் கரையில் வைத்துவிட்டு அதில் ஆடித் தன்னுடைய நியமங்களை நிறைவேற்றிப் பிடி நல்ல கதியை அடையக் கடவதென்று அதற்கு நீர்க்கடனாற்றி வயந்தகனை அடைந்து இனிப் பகற் காலத்தில் யாம் மறைந்திருக்க வேண்டிய இடத்தை அறிய வேண்டுவது இன்றியமையாதது என்று சொல்லி ஆலோசிக்கையில் வயந்தகன் இவ்விடம் நாட்டுச் சந்தி அன்றியும் காட்டகத் துறையுங் கடுவினை வாழ்க்கை வேட்டுவர் பயிலும் இடம்
கேட்ட உதயணன் தன் கையிலிருந்த வாளையும் கேடகத்தையும் அவன் கையிற் கொடுத்துவிட்டு அவன் கையிலிருந்த வில்லையும் அம்பையும் தான் வாங்கிக் கொண்டு காஞ்சனமாலையை நோக்கி இனி வாசவதத்தையை எழுப்பிக்கொண்டு நடந்து சென்று துன்பமில்லாத இடத்தை யாம் அடைய வேண்டும் என்றனன்
வேண்டவே பூமலர்க் கோதையும் பொறை என்பவளாகிய வாசவதத்தை உதயணன்பாலுள்ள காதன் மிகுதியால் தன் மென்மையை அறியாமல் மிகுந்த ஊக்கத்தோடு நடப்பாளாயினள்
அப்பொழுது அவளுடைய முன்னிடத்தை உதயணனும் பின்னிடத்தை வயந்தகனும் பக்கத்தைக் காஞ்சனையும் காத்துக்கொண்டு சென்றனர் வாசவதத்தை விரைவாக நடந்து சென்றனள்
மறைந்து தங்கும் இடத்தை விரைந்து அறிவாயாக என்று சொல்ல வயந்தகன் சென்று பார்த்து அவ்விடத்தே ஒரு பொய்கையும் அதன் கரையில் கிளைகள் பக்கத்திற் றாழ்ந்திருத்தலால் உள்ளிடம் புறத்தோர்க்கு அறிவரியதாகவும் புள்ளினமும் புகுதற்கு அரியதாகவும் உள்ல முள்ளிலவமரப் பொதும்பரையுங் கண்டு தெரிவிக்க இருவரும் அவ்விடம் இருத்தற்குரியதென்று எண்ணி அந்த இடத்தைத் தூத்து இலைகளாற் படுக்கை அமைத்து வாசவதத்தையைத் துயிற்றிக் காஞ்சனையை அங்கே இருக்கச் செய்துவிட்டுத் தாம் புறத்தே நின்று பாதுகாப்பாராயினர்
வயந்தகன் அரசே உருமண்ணுவா உறையும் சயந்தி நகரத்தை இனி யாம் அடையலாம் என்றாலோ இருட்காலமாதலால் வழியிற் பலவகையான துன்பங்கள் நமக்கு உண்டாகும்
மிக மெல்லியலான வாசவதத்தையும் வருந்துவாள் ஆதலால் யூகிக்கு மிக்க அநுகூலங்களைச் செய்துகொண்டு பரந்த படையோடு இடவகன் தங்கியிருக்கும் புட்பகநகரத்தை இவ்விருளிலேயே அடைந்து மிக்க சேனைகளுடன் காலையில் வருவேன்
கேட்ட உதயணன் இடவகனும் தானுமே அறிந்த ஓரடையாளச் செய்தியை அவனுக்குச் சொல்லி உன்னை நம்பும்படி இச்செய்தியை முதலிற் சொல்லிவிட்டு அப்பால் வாசவதத்தையை உச்சைனியிலிருந்து யான் பிடிமேலேற்றிப் போந்ததுமுதல் இவ்விடத்தே வந்து தங்கியிருத்தல் இறுதியாக வுள்ள செய்திகளைக் கூறிச் சேனைகளைத் தொகுத்துக்கொண்டு காலையில் வருவாயாக என்று சொல்லி அவனை அனுப்பிவிட்டு வாசவதத்தையின் காட்சியையே அத் துன்பக் கடலைக் கடத்தற்குப் புணையாக எண்ணிக் கணையொடு திரிதரு காமன் போலத் தான் உலாவிக்கொண்டு அவளைக் காஞ்சனமாலையோடு துயில்வித்துத் தான் வாளை வலத்தே ஏந்திப் பாதுகாப்பவனாகி முன்புறத்தே நின்றான்
அப்பால் உதயணன் கண்களைக் கழுவிக் காலைக்கடனை முடித்துவிட்டுத் தன்னுடைய தனிமையை நினைந்து வருந்துபவனாகிச் சேனையுடன் வயந்தகன் வருதலைப் பார்த்துக்கொண்டே நின்றனன்
அதனைக்கேட்ட உதயணன் இனி விரைவிற் பகைப்படை வருமென்பதை இது தெரிவிக்கின்றதே என்று அச்சங்கொண்டவனாகி அம்பைத் திருத்தி வில்லை இடக்கையிற் றாங்கிக்கொண்டு நிற்பானாயினன்
அப்பொழுது பத்திராபதி வீழ்ந்த மலைச்சாரற்காட்டிலுள்ள சிற்றூர்களில் உறைபவர்களும் அவ்வழியே செல்லுபவர்களை வருத்தி அவர்களுடைய அரும் பண்டங்களைக் கவர்ந்து சிறு விலைக்கு விற்றுண்பவர்களும் இன்னும் பற்பல தீச்செயல்களை உடையவர்களுமாகிய சவரரும் புளிஞரும் கூடிநின்று அடிச்சுவடுகளை உற்று நோக்கிக்கொண்டே வந்து யானை அடிச்சுவட்டைக் கண்டு இங்கே நடந்து சென்றது காட்டுப்பிடியன்று நாட்டுப்பிடியே என்று அதன் உதிரம் வீழ்ந்த வழியே ஓடிச்சென்று பார்த்தனர்
பார்க்கையில் பிடி வீழ்ந்து கிடத்தலையும் அதன் அயல் தோன்று மகளிர் ஆடவர்களின் காற்சுவடுகளைுங் கவனித்து நேற்றிருளில் இவ்வழியே சென்றவர்களுடைய அடிச்சுவடுகள் இவை இனி அவர்களை யாம் காணுதல் அரிது
என்று பரபரப்பு அடங்கி நிற்கும் பொழுது அங்கே உண்டான புட்குரல் ஒன்றைக்கேட்ட நிமித்திகனாகிய முதிய வேடன் ஒருவன் அவர்களை இகழ்ந்து கூறி இப்பொழுதே நாம் செல்வோமாயின் பெரும்பொருளை உடைய ஒரு தலைவனைக் காண்போம்
அதனைக் கண்டு நடுங்கும் வாசவதத்தையைப் பாது காக்கும்படி காஞ்சனமாலையிடம் சொல்லிவிட்டு உதயணன் புறத்தே வந்து ஒரு கோங்க மரத்தின் அடியை யடைந்து நின்று வில்லை வளைத்து அவர்கள் மீது அம்புகளைத் தொடுத்துத் தொடுத்து மிக வருத்துவானாயினன்
அதனைக்கண்டும் அவர்கள் சிறிதும் அஞ்சாமல் அவனை நெருங்கி பிடி வீழ்ந்தவுடன் யாம் பிழைக்கலாமென்று நீ ஒளித்து வந்தவ னல்லையோ
அவன் சிறிதும் அஞ்சானாகி அவற்றை விலக்கி அவர்கள் மெய்யைத் துளைத்துக்கொண்டு பூமியிற்புதையும்படி அம்புகளை எய்தனன் எய்கையில் நாற்பத்தொன்பது மறவர்கள் இறந்தனர்
என்று சொல்லி அவனுடைய வில்லுக்கு எதிரே நிறச்றற்கும் ஆற்றல் இல்லாதவராகி நிமித்தங் கூறிய முதியவனைப் பலவாறு பழித்துக் கொண்டே மீட்டும் உதயணனை வளைத்து நின்றார்கள்
மேலே யாம் செய்யவேண்டியவற்றை அறிந்து கூறுமின் என்று பறவை நிமித்தங் கூறுவோனைக் கேட்ப இலவம் பொதும்பரைச் சூழ்ந்த இடங்களை நீங்கள் தீக்கு இரையாக்கிவிட்டு உள்ளே இருப்பவர்களைப் புறப்படச் செய்து துன்புறுத்துங்கோள் என்று அவன் கூறினன்
உடனே எல்லாப் பக்கங்களிலும் தீயை மூட்டிவிட்டு ஒரு சிங்கத்தைப் பல நரிகள் சூழ்ந்ததுபோல அவர்கள் உதயணனைச் சூழ்ந்து நின்று துன்புறுத்தினார்கள்
யான் இவ் வழியே சென்று அவர்களை வென்று மீள்வேன் என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டுத் தான் குகையினின்றும் வெளிப்படும் புலிபோல முள்ளிலவமரப் பொதும் பரினின்றும் புறப்பட்டனன்
அறுக்கவே யொதொன்றையும் செய்வதற்கு இயலாமைால் வலையிற் சிக்குண்டு அகப்பட்ட சிங்கம்போன்று செய்தற்குரியது இன்னதென்பதை அறியாதவனாகிப் பாரதப்போரிற் பலவீரர்க்கு இடையில் கர்ணனால் நாணற்றுப்போன வில்லையுடையவனாகித் தனியே நின்று போர்செய்த அபிமன்னுவைப்போலவே உதயணன் அவர்கள் எய்யும் அம்புகளை வில்லாலே விலக்கிக்கொண்டு நின்றனன்
அதனைக்கண்டு ஆற்றாத வளாகி வாசவதத்தை நடுங்கித் தான் அணிந்திருந்த ஆபரணங்களைக் களைந்து இவற்றை வேட்டுவர் கையிற் கொடு என்று காஞ்சனமாலையின் கையிற் கொடுத்துவிட்டு வேடரை நோக்கி நீங்கள் வருத்தாதீர்கள் என்று கூறி அழுதனள்
வத்தவநாட்டினின்றும் பிரச்சோதனனது நாடு சென்று பொருள்களை ஈட்டி அவற்றைப் பிடிமீதேற்றிக் கொண்டு வந்தோம் வழியில் அப்பிடி வீழ்ந்துவிடவே அப்பொருள்களை இருளில் ஒரு சோலையிடத்திற் புதைத்து அடையாளம் இட்டிருக்கின்றோம்
அவற்றைப் பெற்றுக்கொள்ளுதலில் உங்களுக்கு மனம் இருப்பின் இக்கொலைத்தொழிலை ஒழிமின் எம்முடன் வரின் அப் பொருளைக் காட்டுவோம் என்று கூறினன்
உதயணனுடைய வாணிகர் யாங்கள் என்ற சொல்லைக் கேட்ட வேடர்களின் தலைவன் சினந்தணிந்து தன்வில்லை மடக்கிக்கொண்டு போர்செய்யும் ஏனையோர்களையும் அடக்கி ஆயுதங்களைத் தூரத்திற் போடும்படி செய்து மேலாடையால் உதயணனது முன்கையைக்கட்டி அப் பொருளைக் காட்டுதற்கு எழுவாயாக என்று கூற உதயணன் அந்த இடத்தைப் பார்ப்பவன்போலவே விரைந்து சிறிது தூரம் சென்று பார்த்து நாம் பாலை நிலத்து வழியே வந்தமையால் மெலிவுற்றுத் தங்கிய சோலை ஒன்றில் அவற்றைப் புதைத்தோம் நீங்கள் மூட்டிய நெருப்பாலும் புகையாலும் புதைத்த இடத்தைக் காண முடியவில்லை
உதயணன் யாம் புதைத்த ஆபரணங்களைப் பெறுதற்கு விருப்பமிருப்பின் எமது கைக்கட்டை அவிழ்த்து விடுங்கள் இவளுடைய துயரத்தை நீக்கிப் புகை தீர்ந்தவுடன் ஆபரணங்களைக் காட்டுவோம் என்று கூற
அவர்கள் சொல்லியவண்ணஞ் செய்யானாயின் இவன் பிழைத்தற்கு வழியில்லை என்று சொல்லிக் கொண்டு மையணி யானையைத் தடுத்துத் தழும்பிய அவன் கைகளின் கட்டை அவிழ்த்துவிட்டு அவனைச் சூழ்ந்து நின்றார்கள்
இவர்கள் இப்படியிருக்க கன்றைப்பிரிந்த கறவைபோல உதயணனது பிரிவாற்றாமல் அவன் கட்டளையால் இருளிற் சென்ற வயந்தகன் புட்பகநகரத்தை அடைந்தான்
அங்கே இடவகன் உதயணனுடைய குண மிகுதிகளை எல்லாம் அறிந்த பிரச்சோதனனுடைய தமர் உதயணன் எல்லாவற்றிலும் சிறந்து மிக்க செறுக்குடையவனாக இருத்தலால் அவனை எப்படியேனும் அடக்கிவிட வேண்டுமென்றெண்ணி உள்ளே ஆயுதங்களைப் பரப்பிய பொய்ந்நிலமொன்றைக் காட்டி அதில் வீழச் செய்தனர் என்னும் பொய்மொழியைச் சிலர் கூறக் கேட்டு மிகுந்த கவலையை உடையவனாகி இச்செய்தி உண்மையாயின் யாம் உயிர் துறப்பேம் என்று எண்ணி உச்சைனிநகர் சென்று நிகழ்ந்ததை அறிந்துவரும் ஆற்றலை உடைய ஒற்றன் ஒருவனை வருவித்து அவனிடம் அச் செய்தியைக் கூறி அந்நகருக்கு அனுப்புதற்கு வந்து நின்றனன்
அந்தச் சமயத்தில் அங்கு எதிரே வந்த வயந்தகனை அவன் கண்டு தோழனாகிய உதயணன் உயிரோடிருத்தலை முதலில் அறிந்து மனமுவந்து முத்தி உலகத்தைப் பெற்றவன் போல இன்புற்று உதயணனுடைய சௌக்கியமுதலியவற்றை விசாரித்துத் தெரிந்துகொண்டு அவன் வந்த காரியத்தை அறிந்து ஆராய்தற்கு அவனோடு தனியே சென்றனன் உச்சைனிநகரத்து நிகழ்ந்த நீர்விழவிற் பிரச்சோதனனுடைய சோர்வை அறிந்து வாசவதத்தையைப் பிடிமீதேற்றிக்கொண்டு இருளிற் போந்தது முதலிய செய்திகளையும் உதயணன் கூறிய அடையாளச் செய்தியையும் வயந்தகன் கூறினன்
அவற்றைக் கேட்ட இடவகன் சேனைகளை அமைத்து நாம் விரைவில் செல்ல வேண்டும் என்று எழுந்து உதயணனுக்கும் வாசவதத்தைக்கும் வேண்டிய ஊர்திகள் முதலியவற்றுடன் பின்னே வரும்படி வேலைக்காரர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு வயந்தகனுடன் புறப்பட்டுச் சேனைகளோடு சென்று உதயணனிருந்த முள்ளிலவம் பொதும்பரை அடைந்தனன்
அடைந்தபொழுது அங்கே உதயணனுடைய அம்புகளால் வீழ்ந்த வேடர்களின் இரத்தத்தை உண்டு மரங்களின்மீது அங்கங்கே இருந்த காக்கைக் கூட்டங்களையும் கழுகின் கூட்டங்களையும் புகைப்படலத்தையுங் கண்டு இது நம் இறைவன் இருந்த இடம் அவனுக்கு ஏதோ ஒரு துன்பம் நேர்ந்ததுபோலும் யாம் உயிரை விடுதலே நலம் என்று வயந்தகன் புலம்பினன் இடவகனும் வருந்துவானாயினன்
அப்போது உடன்வந்த படை வீரர் அங்ஙனம் நடந்திருக்க மாட்டாதென்பதைத் தக்க காரணத்துடன் சொல்லி அவர்களுடைய வருத்தத்தைப் போக்கி அப்பாற் சிறிது தூரம் அழைத்துச் செல்லுகையில் வரசவதத்தையுடன் உதயணன் நிற்றலையும் வேடர்கள் சூழ்ந்து நெருக்குதலையுங் கண்டு சிறிது ஆறுதலுற்றனர் குதிரை வீரரும் யானை வீரரும் விரைந்து வந்து வேடர்களை வருத்தத்தொடங்கினர்
அப்போது நீங்கள் விரைவில் ஓடிப்போமின் போகீராயின் உங்கள் உயிர் இப்போதே கெடும் என்று ஒரு பறவை தெரிவிக்கின்றது என்று முன்பு நிமித்தங்கூறிய முதுமகன் வேடர்க்குக் கூறினன்
உதயணன் அங்கே வந்தோர் தம்மவர் என்பதை அறிந்தும் அதனை வெளிப்படுத்தாமல் மனத்தில் அடக்கிக்கொண்டு அவ்வேடர்களை நோக்கி இங்கே வந்த படை நும்முடையதோ பிறருடையதோ
வினாவவே இப்படை உதயணன் மந்திரியாகிய இடவகன் படை நீ எம்மோடு வா வாராயாயின் இப்படையால் துன்புறுவை என்று தம் உருவை மறைத்துக்கொண்டு சிலர் போன இடம் தெரியாதபடி ஓடியே போயினர்
இங்ஙனம் குறவர்களை வென்ற படைவீரர் திங்களைச் சூழ்ந்த விண்மீன்போல உதயணனைச் சூழ்ந்து பாதுகாத்து நின்றனர் உதயணன் முகமலர்ச்சியுடன் வாசவதத்தையோடு அப்படையிடையே விளங்கி நின்றான்
அப்பொழுது சயந்தி நகரத்தைச் சார்ந்த மலைச்சாரலிற் பலவகையினரும் தனித் தனியே தங்குதற்கேற்ற கொட்டில்கள் அமைந்த மிக விசாலமான பாடி நகரமொன்று அமைக்கப்பெற்றது
வாசவதத்தைக்கு அமைந்தனவாகிய பாவை முற்றில் வேய்ங்குழல் பொற் கவறு பளிக்கு நாய் சந்தனப் பலகை சந்தனப் பேழை சாந்தரை அம்மி அகிற் புகைத்துளையகல் சிக்கம் கோதைச்செப்பு கிளி மயில் பூவை பொற்கரண்டம் அணிகலப் பேழை மணிக் கண்ணாடி மணிவிளக்கு மயிர்வினைத்தவிசு பட்டமளி ஆலவட்டம் சாந்தாற்றி மாலைப்பந்து முதலியவற்றை ஏந்திய மங்கையர் ஒருபால் நின்றனர்
உதயணனுக்கு அமைந்தனவாகிய பரிமா யானை தேர் கொற்றக்குடை வேல் கொடி கவரி முரசு சங்கம் படவம் விதானம் சிங்காதனம் பொங்கு பூந்தவிசு முதலியவற்றையுடைய வர்களாய்ச் சிலதரும் இயவரும் சிந்துதேசத்துள்ள பலவகைப் பாஷைமாக்களும் ஒருபால் நின்றனர்
கைக் கோல் இளைஞரும் கணக்கரும் மெய்காப்பாளரும் வீரரும் பிறரும் புற்றிலிருந்து புறப்படும் ஈயற் கணம் போல் வந்து கூடிச் சூழ்ந்து நின்றனர்
நாழிகைக் கணக்கர் வந்த உண்ணுதற்குரிய காலத்தைத் தெரிவிக்க இருளிற் பிடியை ஊர்ந்து வந்த நலிவாலும் துயில் கொள்ளாத மெலிவாலும் வேடர்களோடு போர்செய்த துன்பத்தாலும் பல பொழுது உண்ணாத பசி மிகுதியாலும் மிக்க வருத்தமுற்றிருந்த உதயணன் வல்லவன் வகுத்த வாச எண்ணெய் பூசிக் காப்புடை நறு நீராடி மருத்துவர் வகுத்த அரும்பெறலடிசிலைத் தோழரோடு உண்டு மகிழ்ந்தான்
படமாடங்களின் வரிசைகளாலும் யானைகளின் பெருமுழக்கத்தாலும் அலைகளையுடைய பாற்கடலையும் பலவகையான இன்ப நுகர்ச்சிகளால் உத்தர குருவையும் போன்று அப்புதுநகர் சிறந்து விளங்கிற்று
பொதியிற்சந்தனம் விந்தமலையிலுள்ள யானைத்தந்தம் வடமலைப்பொன் மேல்கடற் கொடிப்பவழம் கொற்கைத்துறை முத்தம் விஞ்சையம்பெருமலை வெள்ளி இலங்கையீழத்துச் செப்பு இமயத்து வயிரம் கடாரத்து இரும்பு ஆகிய இவற்றைக் கொண்டு தத்தம் கைத்தொழில் திறமை புலப்படும்படி இயற்றிய ஆரம் முதலிய உறுப்புக்களையும் நாண்மீன் கோண்மீன் முதலியவற்றின் எழுச்சி அத்தமயங்களைப் புலப்படுத்தும் பொறிமண்டலம் அமைந்த உள்ளிடத்தையும் சாமரையிரட்டல் முதலியவற்றைச் செய்யும் எந்திரப் பாவைகள் பல நிற்கும் பக்கங்களையும் பின்னும் பற்பல விசித்திர வேலைப்பாடுகளையும் உடையதாய் விளங்கும் ஒரு தேரின்மீது காஞ்சன மாலையின் தோளைப் பற்றிக்கொண்டு வாசவதத்தை ஏறி இந்திரனுடைய செல்வக்குமாரிபோல் விளங்கிப் பின்னே வருவாளாயினள்
அப்போது மலையைச் சார்ந்த சிற்றூர்களில் வாழுங் குறும்பர்கள் யானைக்கொம்பு மலைத்தேன் பலாக்கனி முதலிய கனிகள் வீணத்தண்டு மூங்கில் முத்து அகில் பன்றியின் எறி புலித்தோல் ஊகம் பிணை முத்லிய காணிக்கைப் பொருள்களை ஏந்திக்கொண்டு வந்து அரசன் முன்னே வைத்து வணங்கி அரசே என்று பணிவுடன் மொழிந்து படைகளோடு கூடித்தாமும் பாதுகாத்து வந்தனர்
உதயணன் வாசவதத்தையுடன் வருதலைக் கேட்ட சயந்தி நகரத்தார் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்து வீதிகள் தோறும் நடைக்காவணமிட்டுக் கீழே பூக்களைப் பரப்பிப் பழுக்குலைக்கமுகு குலைவாழை கரும்பு முதலியவற்றை இரண்டு பக்கங்களில் முறையே கட்டி முத்த மாலைகளையும் பவழமாலைகளையும் அங்கங்கே நாற்றி வாயில்தோறும் தோரண கம்பங்களை நாட்டிப் பெருங்கொடிகளையும் சிறு கொடிகளையுங் கட்டிப் பின்னும் பலவகையான அலங்காரங்களையுஞ் செய்தனர்
மகளிரும் மைந்தரும் வாயில்களில் வந்து நின்று அவனையும் வாசவதத்தையையுங் கண்டு கண்குளிர்ந்து மனங்களித்து எங்களுடைய துன்பமாகிய இருளைப் போக்குதற்குச் சூரியன்போலவே தோன்றிய பொங்குமலர்த் தாரோய் புகுக என்போரும் தெய்வயானையைப் பெறவேண்டிச் சேனையின்றித் தனியே போய்ப் பகைவனாற் பற்றப்பட்டு உச்சைனி சென்று வென்று அப்பகைவனுடைய செல்வப் புதல்வியைக் கைப்பற்றி அழைத்துக்கொண்டு வந்த ஆண் சிங்கமே வருக என்போரும் நீ இல்லாத சமயம் பார்த்துக் கௌசாம்பி நகரத்தைக் கைப்பற்றிய ஆருணி அரசனை வென்று புதல்வர்களாகிய எங்களைப் பாதுகாத்துச் செங்கோல் செலுத்திக்கொண்டு நெடுங்காலம் வாழ் வாயாக என்போரும் திருமால் மார்பைச் சார்ந்து இன்புற்றிருக்குந் திருமகள்போல எங்கள் அரசனைச் சார்ந்து இன்புறுதற்கு முற்பிறப்பில் தவஞ்செய்த புண்ணியப் பாவையே எங்களைப் பாதுகாத்தருள்வாயாக என்போரும் செந்தாமரைக் கண்ணனாகிய நம்மரசனுடன் பிரச்சோதனச் சக்கரவர்த்தியின் அருமைப் புதல்வியாகிய வாசவதத்தை மகிழ்ந்து வருதலைக் கண்டோம் யாமே மிக்க புண்ணியமுடையோம் இப்பிறப்பில் இனி யாம் அடைய வேண்டிய பயன் யாதுளது
என்போரும் பிரச்சோதனனுடைய பெண்கள் பலருள் வாசவதத்தையென்பவள் பேரழகினளென்றும் காணுதற்கு அரியளென்றும் சொல்லக் கேட்டிருந்ததுண்டு கண்டதில்லை அந்தக் கட்டழகியை நாம் எளிதிற் கண்டு கண்கள் பெற்ற பயனை அடையும்படி அழைத்துவந்து நமக்குக் காட்டிய மன்னர்மன்னன் மன்னுக என்போரும் பிரச் சோதனன் காட்டில் மாயயானையைக் காட்டி வஞ்சித்து நம் பெருமானைப் பிடிப்பித்துத் தன் நகர்க்கு வருவித்துச் சிறைப்படுத்திய செய்தியைக் கேட்டுத் தான் இறந்து விட்டதாக யாவரையும் நினைக்கச் செய்துவிட்டு மாறு வேடம் பூண்டு உச்சைனியிற் புகுந்து செய்தற்கரியவற்றைச் செய்து தன் தலைவனைச் சிறைமீட்டுப் பகைமன்னனுடைய நங்கையைக் கைக்கொண்டு செல்க என்று சொல்லிப் போய்வருகவென்று அனுப்பிய பேராற்றலையுடைய யூகி இவ்வுலகில் நீடூழி வாழ்வானாக என்போரும் நம் அரசனுக்கு வந்த பெருந்துன்பம் முடிவில் வாசவதத்தையை அவன் அடையும்படிச் செய்ததன்றி நம்முடைய துன்பத்தையுந் தீர்த்துவிட்டது
ஆதலால் இது மிகவும் வியப்பைத் தருகின்றது என்று அவனது புண்ணியத்தைப் புகழ்வோரும் யாழில் மிக்க தேர்ச்சியுற்றுத் தருக்கி இணையற்று விளங்கும் உதயணனுக்கு வாசவதத்தையை மணஞ் செய்துகொடுக்க எண்ணிய பிரச்சோதனன் நம் மகளை மணஞ் செய்துகொள்ளும்படி இரப்போமாயின் அவன் செய்து கொள்ள மாட்டான் இவளை அவன்பால் அனுப்பி அவனுக்கு மணஞ்செய்விப்போமாயின் குலத்திற் சிறியவனென்று நம்மை உலகம் இகழும் என்று நாணி யானை மாயத்தால் நம் சேனைக்கிழவனைப் பிடிப்பித்துச் சிறைப்படுத்தி வாசவதத்தைக்கு யாழ் கற்பிக்கும் வண்ணஞ் செய்து அவளுடைய அழகில் ஈடுபடும்படி பண்ணி அவனுடன் அவளை அனுப்பினன்
மகளிரைக் கொடுப் போருடைய குறிப்பு இதுவாகும் என்போரும் தத்தமக்குத் தோற்றியவாறே இன்னும் இவைபோன்ற பலவற்றைச் சொல்லுபவர்களுமாய் அங்கங்கே நிற்க உதயணன் அமராபதியிற் புகும் இந்திரன் போலவே சயந்தி நகரத்திற் புகுந்து தன்னுடைய அரண்மனையை அடைந்து வீற்றிருந்து விளங்குவானாயினன்
இருக்கும் நாட்களிலே ஒரு நாள் குடை ஆசனத்திருத்தல் செருப்பொடு புகுதல் சேனையெழுச்சி யானை தானை முதலிய மரியாதைகளைத் தன்னுடைய கல்விப் பெருமையாற் பெற்றவனாகிய பெருங்கணியானவன் வந்து மணஞ் செய்தற்குரிய நல்ல நாளைத் தெரிவித்தனன்
தெரிவிக்கவே திருநாள் படைநாள் மணநாளென்னும் நாட்களிலன்றி மற்றை நாட்களில் முரசறையாத வள்ளுவ முதுமகன் வெண்சாந்து பூசி வெண்மலர் மாலைகளை அணிந்து வெந்துகில் உடுத்துச் சென்று பொன்வார் விசித்து முத்தமாலை மலர்மாலைகளை அணிந்து ஏற்றுரி போர்த்தப்பெற்றதாகிய அரசனுடைய கொற்ற முரசத்தைப் பெரும்பணைக் கொட்டிலிற் பூசித்துக் கொற்றவையைத் துதித்து அதனை யானையினது பணை எருத்தத்தில் ஏற்றிப் பலர் தன்னைச் சூழ்ந்து வரத் தான் அந்த யானையின் முதுகிலுள்ள அணையில் இருந்துகொண்டு தேரோடும் வீதிகடோறும் சென்று நகரத்தாரெல்லாரும் அறியும்படி அரசன் வேல் வெற்றிபெற்று விளங்குக பூமகள் புணர்க மண்மகள் மலிக நகரத்தீர் நான் கூறுவனவற்றைக் கேளுங்கள் பாவச்செயல்களை நீக்கித் திருவையுடையீராய்ப் புகழ்பெற்று விளங்குங்கள் பிரச்சோதன சக்கரவர்த்தியின் குலமகளாகிய வாசவதத்தையை நம்முடைய அரசர்பிரான் மணஞ்செய்யும் நாள் இன்னதாகும் என்று குறுந்தடியால் அம்முரசை அறைந்து தெரிவித்தனன்
கேட்ட நகரத்தார்கள் மகிழ்ந்து அதிக விருப்பத்துடன் தத்தம் வாயில்கடோறும் தோரணங்களை நாட்டி மிகவும் விசாலமான பந்தர்களைப் போடுவித்து அவற்றின் அகத்தும் புறத்தும் விசித்திரமாகிய அலங்காரங்களைச் செய்வித்தனர்
பலவகையான பழங்களும் வெற்றிலையும் பலவகைப் பாக்குக்களும் நிரம்பிய பெட்டிகளையும் சுண்ணப் பெருங் குடங்களையும் தம் பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு வந்தோர்க்கு வரைவின்றி அவற்றைக் கொடுப்போர் முழக்கமும் முரட்கோலிளையர்களின் காவல் சூழப் பெற்றுக் கீழே வெண்மணல் பரப்பிய தண்ணிழற் பந்தரைச் சுற்றுப்பக்கத்திலுடையனவும் மடைத்தொழில் வழுவாத வாழ்க்கையர் பயின்றனவுமாகிய அறச்சோற்றட்டில்களின் அகத்தும் புறத்தும் அந்தணாளர்க்கும் அல்லாத பிறர்க்கும் அமுதினன்ன அடிசில்களையும் நெய்யாலாக்கிய சிற்றுண்டிகளையும் எப்போது விரும்பினாலும் அப்போதே அளித்தலைத் தவறின்றிச் செய்வோர் முழக்கமும் கொடுப்பவர்கள் வீழ்த்திய குங்குமக் களியும் மலர்களும் வேதியர்களின் வீட்டு வாயில்களிற் சிந்திய சமிதைகளும் வாசனைப்பொருள்களைத் தொகுப்போர்களின் வீட்டு வாயில்களிற் சிந்திய வாசச்சுண்ணமும் புலந்த மகளிர் எறிந்த மலர்மாலைகளும் சிறார் வீழ்த்திய செம்பொற் கண்ணிகளும் வீதிகளின் தெய்வங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் பலிகளும் தம்பலமுமாகிய குப்பைகளைத் தூத்துச் சந்தனக் குழம்பால் துகளை அவித்துப்போது பல பரப்பிய வாயில்களிற் செய்யப்பட்டுள்ள அலங்காரங்களை அழித்துவிட்ட சிறு பிள்ளைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு சென்று அவர்களுடைய குற்றச்செயல்களைத் தாய்மார்களுக்கு அறிவுறுத்தும் ஏவன் மகளிருடைய முழக்கமும் சக்கர வடிவத்தினவாகிய ஆறு எந்திரங்கள் ஒன்றற் கொன்று மாறாய் நின்று நீரைச் சொரியாநிற்கச் சந்திராதித்த முதலிய முக்குடைகள் எந்திரத்தாற் புடைபெயர்ந்து அசையாநிற்க விளங்கும் சினாலயங்களில் தீர்த்தங்கரர்களுடைய சரித்திரங்களை விளங்க எடுத்துரைத்துப் பெரியோர்கள் அருகனைப் பூசிக்கும் முழக்கமும் கண்ணாற் கண்டவற்றைக் கையாற் செய்யும் நூல்வினைக் கம்மியர் பனையோலை நெட்டி துகில் முதலியவற்றால் நாற்றம் தோற்றங்களிற் சிறிதும் வேற்றுமையில்லாதபடி இயற்றிய இலை கொழுந்து முகிழ் போது மலர் என் பவற்றையுடைய பலவகை மரங்களை அங்கங்கே பந்தர்க் கால்தோறுங் கட்டி அப்படியே முன்சுவர்களில் ஓவியங்களைத் தீட்டிக் காலத்தைப் புலப்படுத்தும் எந்திரங்களை உரிய இடங்களில் அமைத்துப் பார்த்தவர் கண்களை மீளவிடாதபடி பின்னும் செய்யவேண்டிய அலங்காரங்களையெல்லாம் அங்கங்கே செய்பவர்களிடத்துண்டாகிய முழக்கமும் அரசனுடைய வேலைக்காரர்களில் முதியவர்கள் பலர் நாற்புறத்துமுள்ள கடைவீதிகடோறும் வந்து கிரீடமல்லாத பெருங்கலங்களுள் எவற்றை யாவர் வேண்டினாலும் உடனே அன்புடன் அவற்றைக் கொடுத்துவிடலாம்