sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கைது மாநிலம் லஞ்சம் ஹைதராபாத் சம்பளம் சொத்து மதிப்பு  கோடிபலே பில் கலெக்டர் கைது ஹைதராபாத்தில் பணிபுரியும் பில் கலெக்டர் ஒருவரது வீட்டிலிருந்து  கோடி மதிப்பிலான சொத்து ஆவணங்களை லஞ்ச ஒழிப்புத் துறையினர் கைப்பற்றியுள்ளனர்
நரசிம்ம ரெட்டி என்பவர் ஹைதராபாத்தில் அரசு பில் கலெக்டராக பணியாற்றி வருகிறார்இந்நிலையில் சதவாகான நகரில் அமைந்துள்ள நரசிம்ம ரெட்டியின் வீட்டில் நேற்று லஞ்ச ஒழிப்புத்துறையினர் தீடீர் சோதனை மேற்கொண்டனர்அப்போது அங்கிருந்து சுமார் ஆறு கோடி மதிப்புள்ள சொத்து ஆவணங்கள் கைப்பற்றப்பட்டன
இந்த ஆவணங்கள் மூலம் நங்கனூர் பகுதியில்  ஏக்கர் விவசாய நிலமும்செர்யல் என்ற இடத்தில் ஒரு ஏக்கர் நிலமும் வாங்கியிருப்பது தெரியவந்துள்ளதுஇதுமட்டுமல்லாமல்  லட்ச ரூபாய் மதிப்புள்ள இரண்டு கிலோ தங்க நகைகள் கிலோ வெள்ளிவங்கியில்  லட்ச ரூபாய் ரொக்கப்பணம் ஆகியவற்றையும் லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை அதிகாரிகள் கைப்பற்றியுள்ளனர்
லஞ்ச ஒழிப்புத்துறையினர் நரசிம்ம ரெட்டியின் வீட்டுக்கு சோதனையிட வந்த போதுவீட்டின் குளியலறைக்குள் சென்று பூட்டிக்கொண்டு தற்கொலை செய்து கொள்ளப் போவதாக அவர் மிரட்டியுள்ளார்
நரசிம்ம ரெட்டியின் மாத சம்பளம்  மட்டுமேஆனால் அவர் மாதந்தோறும்  லட்ச ரூபாய் லஞ்சம் மூலம் சேர்த்துள்ளதாக தெரியவந்துள்ளதுஅதனைக் கொண்டே இவர் சட்டவிரோதமாக கோடிக்கணக்கில் சொத்துக்களை வாங்கி குவித்துள்ளார்
அதிமுக அரசியல் ஒபன்னீர் செல்வம் சசிகலா தமிழகம் அதிமுகவில் உள்ளடி தொடங்கியது தலைமையேற்க வா என அழைத்த குரூப்பில் தம்பிதுரை எங்கே அதிமுகவில் உள்ளடி வேலை தொடங்கி விட்டது
இந்த நிலையில் ஜெயலலிதா மருத்துவ மனையில் சிகிச்சை பெற்றபோது முதல்வா் சாா்பாக டெல்லியில் நடந்த நிகழ்ச்சிக்கு எடபாடி பழனிச்சாமி அனுப்பப்பட்டாா்
கொங்கு மண்டலம் முழுவதும் சசிகலாவுக்கு முழு ஆதரவு தொிவித்து நேற்று மதியம் போயஸ் காா்டனில் இருந்த சசிகலாவை சந்தித்து தலைமை ஏற்க வரவேண்டும் என்று கூறியது
இந்த நிலையில் பொன்னையன் தலைமையில் சைதை துரைசாமி செங்கோட்டையன் உள்ளிட்ட கொங்கு மண்டலத்தை சோ்ந்தவா்கள் சசியின் காலில் விழுந்து தலைமை ஏற்க வாருங்கள் என அழைத்துள்ளனா்
சஞ்சீவி அவர்கள் விருந்தினர்க்கு அறுசுவை அடிசில் சமைத்து அளிப்பது போல பழந்தமிழ் நூல்களின் சுவைகளையெல்லாம் பிழிந்து தமிழருக்கு ஒர் இலக்கிய விருந்து அளித்துள்ளார்
பழந்தமிழ்ப் புலவர்களும் அவர்கள் அறிவுரைகளைக் கேட்டு ஒழுகி அவர்களைப் பெருமைப்படுத்திய புரவலர்களும் இதில் கண் நிறைந்த காட்சியளிப்பதோடு தங்கள் சுவை மிக்க செந்தமிழ்ப் பாடல்களால் செவிக்கின்பமும் ஊட்டி நம் உள்ளங்களை ஊக்குவிக்கின்றார்கள்
அவர்களது வாழ்க்கை வரலாறுகளின் பல சீரிய பகுதிகள் இதில் இவ்வாசிரியருக்கே சிறப்பான உணர்ச்சியும் கவர்ச்சியும் மிக்க தோரணையில் ஒரு பேசும் படம் போல நம்முன் தோன்றுகின்றன
தமிழ் நாட்டுச் செந்தமிழ் மேடை வீரர்களிடையே தலையாயவர்களுள் ஒருவராக மதிக்கப் பெறும் ஆற்றலும் புகழும் தம் இளமையிலேயே பெற்றுள்ள திரு
சஞ்சீவியோடு சென்ற மூன்று ஆண்டுகள் இடைவிடாது பழகும் நல்வாய்ப்புப் பெற்ற எனக்கு அவரது இனிய குரலும் ஆர்வமும் கற்பனையும் ததும்பும் பேச்சும் இந்நூலின் வரிகளூடே ஒலித்துக்கொண்டிருக்கின்றன
இத்தகைய சிறப்புக்களோடு அமைந்துள்ள இந்நூல் தமிழ் நாட்டுக் கல்லூரிகளில் கலை பயிலும் மாணவர் கட்கும் தமிழில் ஆர்வமிக்கவர்கட்கும் எல்லையற்ற இன்பமும் அறிவும் ஊட்டும் என்பதில் ஐயமில்லை
சஞ்சீவி இலக்கியத் துறையில் இத்தகைய முயற்சிகளில் மேலும் மேலும் ஈடுபட்டுத் தமிழன்னையின் சேவையில் தலை சிறந்து விளங்கவேண்டுமென்பது எனது அவா
நம் வாழ்விற்கு எஞ்ஞான்றும் வழி காட்ட வல்லனவாய்த் திகழும் ஒளி விளக்கங்களை இருவகையாகப் பாகுபடுத்தலாம் ஒரு வகை மாசறு காட்சி படைத்த திறவோர் யாத்த அற நூல்கள்
திருக்குறள் போன்ற அறநூல்களை அறிவுகொண்டு ஆராய்ந்து கற்பதாலும் இதயம் கொண்டு உணர்ந்து பண்படுவதாலும் மனித வாழ்க்கை அடைய வல்ல பயன்கள் பலவாகும்
அவ்வாறே அவ்வறநூல்கள் நுவலும் வாழ்வின் இலக்கணங்கட்கு ஓர் இலக்கியமாய் இவ்வுலகில் வாழ்ந்து காட்டிய சான்றோர்களின் பல்வகையான பயன் நிறைந்த நிகழ்ச்சிகளைக் கொண்ட வரலாறுகளை அறிந்து தெளிவதாலும் பல திறப்பட்ட ஒளி படைத்த உணர்ச்சி அலைகள் ஆடிப் பாடும் அவர்களின் வாழ்வுக் கடலில் படிந்து உள்ளம் குளிர்தலாலும் நம் உயிர் வாழ்க்கை காண வல்ல நன்மைகள் பலவாகும்
ஆயினும் எளியதாம் பின்னைய வழியாலேயே அரியதாம் முன்னைய நெறியால் பெற வல்ல பயன்கள் பலவற்றையும் பெறல் கூடும் என்பது எண்ணிப் பார்ப்பவர் எவர்க்கும் இனிதின் விளங்கல் திண்ணம்
அவருள் தலைமை சான்ற அறுவரின் அருமை பெருமைகளையும் இலக்கிய உலகில் அவர்களோடு யான் பழகிய போது பெற்ற இன்பத்தையும் பயனையும் ஒருவாறு அனைவருக்கும்சிறப்பாகத் தமிழ் இளைஞர்கட்கும்எடுத்துரைக்க வேண்டும் என்ற பேரார்வத்தால் எழுந்த முயற்சியே சங்ககாலச் சான்றோர்கள் என்னும் இந்நூல்
ஈராயிரம் ஆண்டுகட்குமுன் நம் தாயகமாம் தமிழகம் இயற்கை வளனும் செயற்கைத் திறனும் நிறைந்து அறிவும் ஆண்மையும் அருளும் பொருளும் நிறைந்த இன்பத் திருநாடாய்க் காட்சியளித்தது
கலை வளமிக்க புலவர் கவித்திறத்தாலும் கொடை வளமிக்க புரவலர் கருணைத் திறத்தாலும் வேலெதிர் வரினும் அஞ்சி இமையாத விழிகள் படைத்த வீரர் நெஞ்சுரத்தாலும் மக்களின் உயிர் நான் என உணரும் உணர்வு சிறிதும் குறையாது குடி தழீஇக் கோலோச்சிய கோவேந்தரின் நெறி பிறழா ஆட்சியின் மாட்சியாலும் புகழ் மண்டிக் கிடந்த நம் பழந் தமிழ் நாடு அலைகடல் சூழ்ந்த உலக மக்கள் அனைவரது கவனத்தையும் ஒருங்கே கவர்ந்ததோடன்றி அவர்களது உளமார்ந்த மதிப்பிற்கும் போற்றுதலுக்கும் உரிய தகுதியும் பெற்றுத் திகழ்ந்தது
அத்தகைய பெருமை மிக்க திருநாட்டில் மாநில மாந்தர் அறிவைக் கூரியதாக்கிஉணர்வை நுண்ணியதாக்கி ஒழுக்கத்தை விழுப்பமுடையதாக்கி கலைமகள் கொழுநன் படைக்கும் வெற்றுடம்புகளை போல அழியாது என்றும் நின்று நிலவி மன்பதைக்கு ஒளி காட்டி வழிகாட்டும் மணி விளக்குகளாய்த் திகழச்செய்யவல்ல தீஞ்சுவைக் கவிதை களைச் செய்தளித்த பாகுதமிழ்ப் புலவர் கணக்கிலடங்காப் பெருந்தொகையினர் ஆவர்
புலவர் போற்றும் புலவரேறாய்த் திகழ்ந்த அவர்தம் தீஞ்சுவைப் பாட்டின் இன்பமும் தெய்வக் கவிதையின் திறனும் தமிழ் இலக்கியத் தொகையுள்ளேயே மிகப் பழையதும் விழுமியதுமாகிய மூத்தோர் பாடியருள் பத்துப்பாட்டுள் ஒன்றாகிய குறிஞ்சிப் பாட்டினுள்ளேயே காட்சியளிக்கின்றன
ஆம் தீந்தமிழின் சுவையை முற்றுமுணர வாய்ப்பின்றித் திகைத்திருந்த ஆரிய அரசன் பிரகத்தனுக்குத் தமிழறிவுறுத்தும்பொருட்டு அருந்தமிழ்க் கவிஞர் உள்ளத்தினின்றும் மலையருவி போலக் கிளர்ந்தெழுந்த பாட்டமுதன்றோ அத்தீஞ்சுவைக் கவிதை
பத்துப்பாட்டுள் மட்டுமேயன்றிப் பழந்தமிழ்ச் செல்வங்களான புறநானூறு குறுந்தொகை நற்றிணை கலித்தொகை ஐங்குறு நூறு போன்ற நூல்களையும் தம் அமிழ்தினுமினிய தமிழ்க் கவிதைகளால் அணி செய்யும் பேற்றினைப் பெற்ற பெரும் புலவர் அல்லரோ கபிலர் பெருமானார்
இத்தகைய பெருமை பெற்ற புலவர் பெருந்தகையார் வையை என்னும் பொய்யாக் குலக்கொடி பாய்ந்து வளங்கொழிக்கும் பாண்டி வளநாட்டில்திருவாதவூரில் தோன்றினார்
மாசு மறுவற்ற வீரத்திற்கும் மதுரத் தமிழ் மொழியின் வாழ்விற்கும் என்றென்றும் இடமாய் விளங்கும் ஏற்றம் பெற்ற பாண்டி வளநாட்டில் தோன்றிய கபிலர் பெருமான் சங்கத் தமிழைத் துங்கமுற வளர்த்த தம் வாழ்வாலும் வாக்காலும் மன்பதைக்கு என்றென்றும் வழி காட்டும் வான்பொருளாய்தமிழ்ச் சான்றோராய் விளங்குவதில் வியப்பொன்றுமில்லை அன்றோ
கலையுணர்வாலும் வீரத்தாலும் கருணையுள்ளத்தாலும் ஒப்பாரும் மிக்காருமின்றி விளங்கிய பாரியின் பால் கபிலர் பெருமனார் நெஞ்சைப் பறி கொடுத்தார்
அப்பாவலர்தம் நுண்ணுணர்விலும் ஒழுக்க மேம்பாட்டிலும் நட்பின் இன்பத்திலும் திளைத்த கைவண்பாரியும் தன் நெஞ்சைக் கபிலர் பெருமானுருக்கே காணிக்கை ஆக்கினான்
இவ்வாறு நீல வானமும் கோல மதியமும் போல விளங்கிய இருவர்தம் நட்பு இருநிலத்தார் இதயத்தை எல்லாம் இன்ப ஆழியில் ஆழ்த்துவதற்கோர் ஏதுவாயிற்று
வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன் எனக் கசிந்துருகிக் கண்ணீர் மல்கிப் பாடினர் அருட்பெரு வள்ளலாராகிய இராமலிங்க அடிகளார்
அவ்வாழ்க்கையின் பல்வேறு பண்புகளையும் புலனழுக்கற்ற அந்தணாளராகிய கபிலர் பெருமானார் காலம் உள்ள வரையில் நாம் படித்துப் படித்துப் பாறைநெஞ்சமெல்லாம் பனிநீர் போல உருகிப் பண்படப் பைந்தமிழ்க்கவிதைகளாய்ப் பாடியுள்ளார்
பறம்பு மலையின் வற்றா அருவி வெள்ளம் போலத் தம் நெஞ்சிற் பொங்கியெழுந்த அன்புப் பெருக்கைஉணர்வு வெள்ளத்தையெல்லாம்நாமும் அள்ளி அள்ளிப் பருகி அமர நிலை காணத் தெள்ளமுதக் கவிதைகளில் தேக்கி வைத் துள்ளார் தீஞ்சுவைக் கவிஞராகிய கபிலர் பெருமானார்
மாவும் பலாவும் வாழையும் வள்ளியும் ஆரமும் கமுகும் வேங்கையும் விரிமலர் வெட்சியும் தேனும் தினையும் பெருகிக் கிடக்கும் குறிஞ்சி நிலத்தில் இயற்கை அன்னையின் இன்பத் திருவிளையாடல் ஏற்றமுற்று விளங்குவது இயல்பேயன்றோ
அத்தகைய பல்வளமும் மல்கிக் கிடக்கும் பேறு பெற்று விளங்கியது மாவண்பாரியின் புகழ் பரப்பும் கலங்கரை விளக்கமாய்த் திகழ்ந்த பறம்பு மலை
பறம்பின் வளத்தைக் கபிலர் பாடியுள்ள திறத்தினை என்னென்று போற்றுவது சங்கச் சான்றோர்க்கே உரிய செந்தமிழ் நடையில் இயற்கையின் இன்பவளம் கொழிக்கும் அம்மலையின் அழகையெல்லாம் கற்றவர் உளம் தழைக்க உடல் சிலிர்க்கஉயிர் இனிக்கப் பாடுகிறார் கபிலர்
அப்பாடல்களைப் படிக்குந்தொறும் வான் பொய்ப்பினும் தான் பொய்யாது வளம் சுரக்கும் அருவிகளின் அழகும் அவ்வருவி நீரினும் இனிய சாயல் படைத்த பாரியின் அழகுத் தோற்றமும் ஆங்காங்கே வானுற வளர்ந்திருக்கும் ஆரமும் பலாவும் எங்கெங்கும் குறுந்தொடிக் குறத்தியர் வெறி கமழ் சந்தனக் கட்டைகளை வெந்தழலிலிட்டு எரித்தலால் எழும் நறும்புகையும் அப்புகை பஞ்சென முகிலெனப் பரந்து சென்று பொன் போலப் பூத்த சாரல் வேங்கையின் கிளை தொறும் தவழும் காட்சியும் நாடோறும் வண்டு பண் பாடி நறவருந்த மலர்ந்திருக்கும் மாயிதழ்க் குவளையும் உழவர் உழாதன நான்கு பயனுடைத்து என உலகம் போற்ற முத் தனைய நெல்லுதிர்க்கும் கழைகளின் காடும் மலை பிளக்க வேர் வீழ்க்கும் வள்ளிக்கிழங்கும் கிளை தாங்காவண்ணம் பழம் ஊழ்க்கும் தீஞ்சுளைப் பலாவும் வரையெலாம் தேன் சொரிய வானுயர் கோடுதோறும் ஒரி பாய்ந்து விளங்கும் தேனடையும் அகல் விசும்பில் அள்ளித் தெளித்த அழகு நித்திலங்கள் போல ஒளிரும் வெள்ளி மீன்களனைய தண்ணறுஞ்சுனைகளும் அவற்றில் கண் போல் மலர்ந்த காமர் சுனை மலரும் மனக்கண் முன் தோன்றி என்றும் கண்டிராத இன்ப உலகிற்கு நம்மை ஈர்த்துச் செல்லும் வல்லமை படைத்து விளங்குகின்றன
குறிஞ்சியின் அழகெலாம் பருகிப் பண்பட்ட கபிலர் பெருமானார் கருவி வானம் கண் திறந்து பாரியின் கருணை போல மாரி பொழியும் காலத்து அம்மலையின் இயற்கை அழகையெல்லாம் படமாக்கிக் காட்டும் பான்மையினை மேலும்மறத்தலும் எளிதோ தேர்வண் பாரியின் தேன் சொரியும் மலையில் பரந்து கிடக்கும் பனிமலைச் சுனைகளில் பூத்துக் குலுங்கும் கிணை மகளின் இணை விழிகள் போன்ற மலர்களில் விண்ணின்று விழும் தண்ணமுதத் துளிகள் நிறைந்து நிற்கும் கண்ணுக்கினிய கார்காலம் காண்போர் நெஞ்சை இன்பக் கடலாக்கும்
அந்நாளில் அண்ணல் பாரியின் பேரிசை உருமொடு மாரி முற்றிய திணிநெடுங்குன்றம் ஒள்ளிழைக் குறு மகள் பெருங்கவினெய்திய காட்சி போல இலங்கும்
அது போழ்து நெடியோன் பாரியின் நீளிருங்குன்றம் சூழ்ந்திருக்கும் சோலையிலெல்லாம் தொடியணி மகளே போலத் தோகை விரித்து மயில் ஓகை கொண்டு ஆடும் மலையினுச்சியெல்லாம் மந்தி பாய்ந்து ஒடும்
இத்தகு பயன்கெழு பறம்பு மலையேயன்றி அம்மலை வீழ் அருவிகள் பாய்ந்து வளமுறுத்தும் முரம்பு நிலமும் பெயல் பிழைப்பு அறியாப் பெருமை படைத்துத் திகழும்
பறம்பின் கோமான் மலையேயன்றி அவனது பறம்பு நன்னாடும் மைம்மீன் புகையினும் தூமம் தோன்றினும் தென்றிசை மருங்கின் வெள்ளியோடினும் வளம் சிறிதும் குன்றாது வயலகமெல்லாம் புதர்ப்பூப் பூத்துக் குலுங்கும்
வீட்டின் கண் கன்றை ஈன்ற அமர்க்கண் ஆமாவின் பெருங் கூட்டம் வயிறாரப் பசும்புல் மேய பச்சைப் படாம் பரப்பியது போலப் பசும்புல் தரையும் விரிந்து கிடக்கும்
இங்ஙன ம் கூர்வேல் பாரியின் குறிஞ்சி நிலமெல்லாம் இயற்கை அன்னை ஓயாது வரையும் எழிலோவியக் களஞ்சியத்தைத் தம் சொல்லோவியங்களால் உயிரோவியங்க ளாக்கிக் காட்டுகின்றார் கபிலர்
அத்தகு பெருமைக்கு அண்ணல் பாரியின் அருமைநாடு இலக்காகியதற்கு உரிய காரணத்தையும் அவர் எடுத்துரைக்கும் திறத்தினை என்னென்று போற்றுவது என்பதன்றோ வள்ளுவர் வாய் மொழி
அறம் திறம்பா நாட்டிற்கே இயற்கை அன்னையும் ஈன்ற குழவி முகங் கண்டு இரங்கித் தீம்பால் சுரப்பாள் போன்று கருணை காட்டுவள் என்பது கபிலர் பெருமானார் கருத்தாகும்
அவனது அருமந்த மலையின் அழகையெல்லாம் உணர்ந்து பாடிப் பண்பட்ட கபிலர்அம்மலையாள் தலைவனது மனமாளும் பெருந்தகையார்அவன் அருமை பெருமைகளையெல்லாம் உணர்ந்து உணர்ந்து உணர்வுக் கடலுள் ஆழ்ந்து ஆழ்ந்து கண்ட கருத்துக்களை எல்லாம் ஆழ்கடலின் கீழ்ச்சென்று வாரிக் கொணர்ந்த முத்துக் குவியல் போல அள்ளி வழங்கியுள்ள அருந் தமிழ்க் கவிதைகள் யாவும் தமிழ்த்தாய் பெற்ற தலை சிறந்த காணிக்கையாய் விளங்குவதில் வியப்புமுண்டோ
அவன் ஆண்ட பறம்பு மலை பகை வேந்தர் பல்லாண்டு முற்றுகையிடினும் கொளற்கரி தாய்க் கொண்ட கூழ்த்தாகி அகத்தார் நிலைக்கெளிதாய் குறள்  அரண் ஆற்றல் மிக்கதாய் விளங்கியது
கலப்பை ஏந்தும் உழவர் எல்லாரும் கூர்வாள் ஏந்திப் போர் முனை புகினும் சிறியிலை மூங்கிலின் நெல்லும் தீஞ்சுவைப் பலாவின் சுளையும் வள்ளிக்கிழங்கும் நறுஞ்சுவைத் தேனும் வேண்டளவும் கிடைக்கும் வற்றா வளமுடையது அவன் மலை
அதனாலன்றோ அவன் அண்ணல் யானை வேந்தருக்கு இன்னானாகி அப் பண்பிற் பகைவர் ஓடுகழற் கம்பலை கண்ட செரு வெஞ்சேஎய் ஆகவும் ஆகவும் காட்சியளித்தான்
இத்தகைய கூர்வேற்குவை இய மொய்ம்புடைய வேள் பாரியின் பெரும்பெயர்ப் பறம்பை அவன் அருமை அறியாது மூவேந்தரின் வலம் படுதானை பண்பின்றிப் பல்லாண்டுகள் முற்றுகையிட்டது
முற்றுகையிட்ட மூவேந்தரின் படை அளவிலும் ஆற்றலினும் மிக்கதாயிருப்பினும் அது குறித்துப் பாரியோ அவன் நாட்டு மக்களோ நெஞ்சு கலங்கினாரில்லை
இவ்வாறு ஒரறிவு உயிர்களும் ஆறறிவு உயிர்களும் அச்சமின்றி இருந்த அந்நிலையில் நெடுமாப்பாரியின் உயிரனைய நட்புடைய கபிலர் பெருமானார் பாரி வேளின் பறம்பு மலையை முற்றுகையிட்டிருந்த பகை மன்னரை நோக்கிக் கூறியவற்றை அறிவிக்கும் பாடல்களைப் படிக்குக்தோறும் நம் மனம் எத்துணை இறும்பூது எய்துகின்றது என்று கபிலர் பாடும் பாடல்களில் முந்நூறு ஊர்களை உடையது தண்பறம்பு நன்னாடு
அம்முந்நூறு ஊர்களையும் பரிசிலர் பெற்றனர் என்றும் எஞ்சியிருப்பவர் தாமும் பாரியும் குன்றுமே என்றும் அக்குன்றினைக் கைப்பற்றப் பரந்து கிடக்கும் பார் முழுதும் தேரைப்பரப்பியும் மரந்தோறும் களிற்றைப் பிணித்தும் எத்துணை அரும் பாடு பட்டாலும் தேர்வண்பாரி கூர்வேலுக்கஞ்சி அதை ஒரு நாளும் கொடுக்கமாட்டான் என்றும் ஆனால் வாளையும் வேலையும் வீசி எறிந்துவிட்டு வாள் பிடித்த கையால் வையத்தின் நெஞ்சுருக்கும் யாழ் பிடித்து நீல மலர் போலும் கோல விழி படைத்த விரையொலி கூந்தல் விறலியர் பின் வர ஆடியும் பாடியும் பொன்னும் மணியும் முத்தும் பவளமும் தேனும் பலாவும் சிந்திக் கிடக்கும் அவன் முற்றத்திற்குச் சென்றால் நாட்டையும் குன்றையும் எம்மையும் எம் தலைவனையும் ஒருங்கே பெறலாம் என்றும் எத்துணை இறுமாப்புடன் இகல் வேந்தர் சிறுமையும் இசை வள்ளல் பாரியின் பெருமையும் தோன்ற அவர் குறிப்பிடுகிறார் பாருங்கள் ஆயினும் என்ன பயன்
என் செய்வர் மாந்தர் பாறையும் குவடும் பாதுகாப்பாய் விளங்க பிறை மதியின் வளைவு போலும் கரையுடைய தெளிந்த நீர் படைத்த சிறுகுளம் உடைந்து நாசமாவது போல நம் நாடும் வாழ்வும் ஆகுமோ என்று அஞ்சிக் கலங்கினர்
ஓவத்தன்ன தன் வினை புனை நல் இல்லினைத் துறந்து புலியெனப் பாய்ந்து போர்க்களம் சென்றான் ஒருவனை எதிர்க்க மூவராய் ஒருங்கு வந்துள்ள பொறாமைப் பேயர்களை எதிர்த்துப் போர் முரசு கொட்டினான் வீரப் போர் புரிந்தான் மாண்டான் ஆம் அறத்தை நம்பினான் பாரி அந்த அறத்தினாலேயே வீழ்ந்தான் அழியாப் புகழ் பெற்றான்
இந்நிலையில் வள்ளல் பாரியின் மக்களும் அவன் ஆருயிர்த் தோழர் கபிலரும் அழாமல் இருப்பரோ பேச்சின்றி மூச்செறிந்து பொருமி அழுதன பிற உயிர்களெல்லாம்
ஒப்பற்ற தங்தையாரின் அருகா அன்பில் வாழ்நாள் முழுதும் ஆடித் திளைத்து மகிழ்ந்திருந்த அந்த இளநங்கையர் இப்போது இதயம் துடித்து விம்மி விம்மி அழுதனர்
மூவேந்தரும் முற்றுகையிட்டிருந்த அற்றைத் திங்களில் அவ்வெள்ளிய நிலாவின் கண் எம்முடைத் தந்தையும் உடையேம் எம் குன்றையும் பிறர் கொள்ளவில்லை
ஆனால் ஐயோ இற்றைத் திங்களில் இவ்வெள்ளிய நிலவின்கண் வென்றறைந்த முரசினையுடைய வேந்தர் எம்மலையும் கொண்டார் எம் தந்தையையும் இழந்தோம் எனும் வேதனை மிக்க கருத்தமைந்த என்ற பாடலைக் கூறி மண்ணாண்ட வேள் பாரி முழுமதியாகி வஞ்சகர் வாழாத விண்ணாளச் சென்றான் போலக் கார் வானத்து வெளிக்கிளம்பிய வெண்ணிலாவைக் கண்டதும் கண்பொத்திக் கதறியழுதனர் அக்கோமான் செல்வியர்
கபிலர் பெருமானாரது நிலையைச் சொல்லவும் வேண்டுமோ ஆடி விழும் அருவியிலும் அண்ணல் பாரியின் அழகுச் சாயலைப் பார்த்தவர் அவர் மாவண் பாரிக்குத் தம் மனத்தையே அரண்மனையாக்கிக் கொடுத்தவர் தாமுறையும் கோயிலாகப் பாரியின் நெஞ்சு இருப்பது கண்டு பெருமையும் பூரிப்பும் கொண்டவர்
அத்தகு காட்சியில் தோய்ந்திருந்த கபிலர் பெருமானார் உணர்வு வெள்ளம் நுரையிட்டுப் பாய எத்தனை அருமையான கவிதைகளை அவன் புகழ் தெரித்துப் பாடினர் ஆம் கால வெள்ளத்தில் கரைந்தோடியது போக எஞ்சியுள்ள பாடல்களிலேயே இருநிலம் பிளக்க வீழ்க்கும் வேரனைய அவர்களுடைய நட்பு எத்துணை அழகுடையதாய் இருந்தது என்பது புலனாகின்றதன்றோ வையகம் உள்ள வரை பாரியின் புகழ் அழியா வண்ணம் கபிலர் பாடியுள்ள பாடல்கள் எத்துணைச் சிறப்பின கலையிலும் கருணையிலும் கொடையிலும் குணத்திலும் சிறந்தவனல்லனோ பாரி அவன்பால் சென்ற பாணரும் விறலியரும் பெறாத பொன்னும் பொருளும் உண்டோ
அம்மட்டோ அழுக்காறு படைத்த இகல் வேந்தர்க்கு அவன் இன்னான் ஆயினும் இரவலர்க்கு எஞ்ஞான்றும் இனியனாய் விளங்கினான் எனவும் வீரத்தில் எவருக்கும் இளைக்காத அவ்வேளிர் குலத் தலைவன் உயிர் குடிக்கத் தேடிவரும் வேலுக்கு அரியன் ஆயினும் உயிர் உருகப் பாடி வரும் கிணைமகளின் கலை விழிகட்கு என்றும் எளியன் எனவும் அன்றோ கபிலர் பெருமானார் போற்றிப் புகழ்கின்றார்
கைவண் பாரி மாவண்பாரி தேர்வண்பாரி நெடுமாப்பாரி என்றெல்லாம் பொய்யா நாவினராகிய அவர் போற்றிப் புகழ்ந்த பறம்பின் கோமான் பொன்னுடலம் மூச்சின்றிப் பேச்சற்று வீழ்ந்து கிடக்க ஒருப்படுவரோ
பாரியின் புகழ்க்கு உலகின் கண்ணேறு வருமோ என அஞ்சியவர் போல பாரி பாரி எனப்பல எத்தி ஒருவர்ப் புகழ்வர் செந்நாப்புலவர் உலகீர் பாரி ஒருவனும் அல்லன் மாரியும் உண்டு ஈண்டு உலகு புரப்பது எனக் கூறிக் கண்ணேறு கழித்த பெருமானார் இன்று அக்கருணை மாரி வறங்கூர்ந்து போக இசைவரோ
புல்லிலை எருக்காயினும் ஏற்கும் தெய்வம் போல அறிவற்ற மடவரும் மெல்லியரும் சென்றாலும் அருள் சுரக்கும் கருணைத் தெய்வத்தை இழந்த தம் வாழ்வு காரிருளில் மூழ்கிக் கெட்டொழியாதோ என்று உள்ளம் குமுறினார்
இவ்வாறு வாயில்லா முல்லைக்கும் வாட்டம் தீரப் பொற்றேர் வழங்கிய வள்ளல் வாய் மூடிக் கிடக்கும் நிலை காணப் பொறாராய் அவன் சென்ற இடம் நோக்கிச் செல்லஉடற்சுமை நீக்கி உயிர் விடத்துடித்தார் ஆனால் உத்தமன் பாரி உயிர் துறக்குமுன்பே அவனுக்கு உன் அன்பின் செல்வியரைக் காத்துப் பின்னரே உயிர் நீங்குவேன் என்று அளித்த உறுதியை எண்ணினார் மாவண்பாரிக்குப் பிறந்த மாணிக்கங்களை அழைத்துக் கொண்டு கண்ணிரும் கம்பலையுமாய்க் கதறி அழுது கொண்டே பறம்பு நாட்டினின்றும் பெயர்ந்தார்
அந்நிலையில் அப்புலவர் பெருமானார் அழுத குரல் இன்றும் அவர் பாடிய அருந்தமிழ்ப் பாடல்களில் எதிரொலி செய்வதன்றி அப்பாடல்களைக் கற்போர்கேட்போர்கண்ணீரை எல்லாம் காணிக்கையாகப் பெறுகின்றதே அந்தோ இவ்விடத்து நின்றோர்க்கும் தோன்றும்சிறிது எல்லைபோய் நின்றோர்க்கும் நிச்சயமாய்த் தோன்றும்யானை மென்று போட்ட கவளத்தின் கோது போல மதுவைப் பிழிந்து போடப்பட்ட கோதுடையதாய்ச் சிதறியவற்றி னின்றும் வார்ந்த மதுச்சேறொழுகும் முற்றம் படைத்த தேர் வழங்கும் இருப்பையுடைய உயர்ந்தோன் மலை
அது மட்டுமோ மட்டு இருந்த சாடியைத் திறப்பவும்ஆட்டுக்கடாயை வெட்டி வீழ்த்தவும் ஓய்தலில்லாத கொழுவிய துவையலையும் ஊனுடைய புலவுச்சோற்றையும் விரும்பியவாறெல்லாம் வழங்கும் மிக்க செல்வம் பெற்று முதிர்ந்து எம்முடன் முன்பு நட்புச் செய்த பறம்பு மலையே இப்போது எங்கள் பாரி இறந்தானாகக் கலங்கிச் செயலற்றுக் கண்ணீர் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தோடும் கண்களோடு நின்னைக் கையாரத் தொழுது வாயார வாழ்த்திச் செல்கின்றோம்
பெரும் புகழ்ப் பறம்பே குறிய வளையணிந்த பாரி மகளிரின் மணம் கமழும் நறிய கூந்தலைத் தீண்டுதற்குரிய மணவாளரை நினைந்து நாங்கள் செல்வோம் ஆயினோம் என்னும் கருத்தமைய இவ்வாறு தாயற்ற சேய்போல அழுது அடித்துப் பாரி மகளிரோடு காலும் மனனும் கலங்கித் தடுமாற உயிரற்ற கூடாய்க் கபிலர் பெருமானார் பறம்பின் எல்லை இகந்து செல்லல் ஆயினர் தம் ஆருயிர்த் தலைவன்றன் அருமைச் செல்வியரின் அன்பு வாழ்க்கையைத் தொடங்கி வைக்கவும் இருள் சூழ்ந்த தம் துயர வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்ளவும் கருதி அடிமேல் அடி பெயர்த்து வைக்கலாயினர்
இவ்வாறு ஏந்திழை நல்லாரைக் காத்து அருள்செய்ய வல்லாரைத் தேடிச் சென்ற கபிலர் பெருமானார் முதற்கண் விளங்குமணிக் கொடும்பூண் விச்சிக்கோவுழைச் சென்றார் சென்ற செந்நாப்புலவர்பாரியன்றி வேறெவரையும் பாட நினையாத பைந்தமிழ்ச் சான்றோர்அவன் புகழெல்லாம் எடுத்து ஒதினார்
விச்சிக்கோவின்கல்லகவெற்பனின்மழைமிசை அறியா மால் வரை அடுக்கத்தில் பலவின் கனி கவர்ந்துண்ட கருவிரற் கடுவன் செம்முக மந்தியொடு சிறந்து சேண் விளங்கிக் கழைமிசைத் துஞ்சும் காட்சியை எடுத்துரைத்து மலை வளம் கூறுவார் போல அவன் மனத்தில் பெருமையும் பெருமிதமும் கடமை உணர்வும் ஊற்றெடுக்க அவன் நாட்டின் பெருவளத்தைப் பாடினார்
நொந்த உள்ளத்தினராய் தளர்ந்த நடையினராய்க் கபிலர் பெருமானார் அடுத்து வேளிர் குலத்தவனாகிய இருங்கோவேள் பாற்சென்றார் அவன் புகழும் போற்றினர் தம் சென்ற காலச் சிறப்பையும் நிகழ்காலச் சிறுமையையும் நினைந்துருகிக் கண்ணிர் மல்கிப் பேசலானார் இருங்கோவேளின் புலிகடிமாலின்தொன்மைக் குடியின் சிறப்பையெல்லாம் செப்பினர் வடபால் முனிவன் வேள்விக் குண்டத்தில் தோன்றி உவராவீகைத் துவராபதியை ஆண்ட நாற்பத்தொன்பது வழிமுறை வந்த வேளிருள் வேளாய் விளங்கிய அவன் பாண் கடன் ஆற்றும் பண்பினைப் போற்றினார் வானம் கவிக்க வார்கடல் சூழ வையத்தில் பொன்படு மால்வரைக்குப் பொருந்திய தலைவனாய் விளங்கும் அவன் வென்வேல் வேந்தர் வெருவி ஓடச்செய்யும் படையுடை வளமார் நாட்டின் வண்புகழ்த் தலைவனாய் விளங்கும் பெற்றியினைப் பின் வருமாறு புகழ்ந்தார் கடமையுணர்ச்சியின் மேலீட்டால் வெறுத்த கேள்வி விளங்குபுகழ்க் கபிலர் இவ்வாறு குறுநில மன்னன் இருங்கோவேளின் இசை பரவிப் பெரிதும் வேண்டினார்
அவன் பாரியின் அருமையும் அறியாது அவன் ஆருயிர்த்தோழர் கபிலர் பெருமையையும் உணராது அச்சான்றோரின் நெஞ்சைத் தகாதன கூறிப் புண்ணாக்கினான்
இயல்தேர் அண்ணலே ஒலியல் கண்ணிப் புலிகடி மாலே வெட்சிக்காட்டில் வேட்டுவர் அலைப்பப் புகலிடம் காணுத கடமாவின் நல்லேறு சாரல் மணி கிளம்பவும் சிதறுபொன் மிளிரவும் விரைந்தோடும் நெடுவரைப் படப்பையில்வென்றி நிலை இய விழுப்புகழ் இருபாற்பெயரிய உருகெழு மூதூரில்கோடி பல அடுக்கிய பொருள் நிற்குதவிய நீடுநிலை அரையம் அழிந்த வரலாறு கேள் நின் முயற்சியானன்றி நுந்தை தாயம் நிறைவுறப் பெற்றுள்ள புலிகடி மாலே உன்னைப் போல அறிவுடையனாய் உன் குடியில் உனக்கு முன் பிறந்த ஒருவன் என்போல் புலவராகிய கழாத்தலையாரை இகழ்ந்ததால் கிடைத்த பயன் அது இயல்தேர் அண்ணலே இவ்வருமைச் செல்வியர் கைவண் பாரியின் மகளிர்
இவர் எவ்வியின் பழங்குடியிற் படுவாராக என்று நான் கூறிய தெளியாத புன்சொல்லைப் பொறுப்பாயாக பெருமானே புலிகடி மாலே கருங்கால் வேங்கை மலர் வீழ்ந்து கிடக்கும் துறுகல் கடும்புலி போலக் காட்சியளிக்கும் காட்டின் தலைவனே நின் பால் விடை கொண்டேன் போகின்றேன் நின்வேல் வெல்வதாக  என இருங்கோவேளின் சிறுமைப்பண்பை இகழ்ந்து கூறி அவன் நாட்டை விட்டு வெளியேறினார் புலவர் பெருமானார்
அந்தோ அருந்தமிழ் வள்ளல் பாரியின் அருமைச் செல்வியரினும் செல்வம் பெரிதுண்டோ இதனை ஏற்கவும் காக்கவும் சிறுமதியாளர் சிந்தனை இசையவில்லையே என்னே கொடுமை என்ன காரணம் இதற்கு
என்று எண்ணினார் என்ற எண்ணம் கொண்டு திண்ணியரானார் ஆனால் அவ்வெண்ணத்தில் வெற்றி காணும் வரை பாரியின் அருமை மகளிர்க்குப் பாதுகாவல் ஆவார் யாரெனக் கலங்கினார்
இந்நிலையில் பாரி மகளிர் வாழ்க்கையில் ஒரு நாள் நடந்த நிகழ்ச்சியும் அது வழங்கிய காட்சியும் கபிலர் பெருமானார் நெஞ்சில் நெருப்பைக் கொட்டின
அண்ணல் பாரியின் அருமைச் செல்வியர் தங்கி யிருந்த ஏழை மனை முள் மிடைந்த வேலியால் சூழ்ந்திருந்தது சுரைக்கொடி படர்ந்திருந்தது பீர்க்கு முளைத்திருந்தது முன்னிடமெல்லாம் புல் முளைத்துக் கிடந்தது
இத்தகு மனையினருகே ஈத்திலைக் குப்பை மேடும் இருந்தது பாரியின் செல்வ மகளிர் அக்குப்பை மேட்டின்மீது ஏறித் தங்கள் பிஞ்சிள விரல்களால் உமணர் செலுத்தும் உப்பு வண்டிகளை எண்ணியவாறு இதயத் துயரை ஒருவாறு மறந்திருந்தனர்
இக்கடுந்துயரக் காட்சியைக் கண்டார் கபிலர் மனங் குமுறினார் அந்தோ இதுவோ வாழ்க்கை ஓங்குபுகழ்ப் பறம்பின் உச்சிமீது நின்று அன்புப் பாரியின் அருமை அறியாது அழுக்காறு கொண்ட மன்னர் மலையைச் சுற்றி அணி அணியாய் நிறுத்தி வைத்திருந்த கலிமாவை எண்ணி எண்ணி எள்ளி நகையாடிய அவ்வேந்திழை நல்லார் இன்று குப்பைக் குவியல்மீது நின்று அதே விரல்களால் உருளும் வண்டிகளைஉப்பு வண்டிகளைஎண்ணுவதோ அதுவும்அந்தோ நம்பால் அடைக்கலமாக இருக்கும் நாளில் என் கண் முன்பேயோ அந்தோ அருமை வள்ளலே அருட்கோமானே அண்ணல் பாரியே வீர திலகமே புகழ்த் தெய்வமே இதுவோ நான் பெற்ற பரிசில் ஊழே மிகக் கொடியை நீ என்று எண்ணி மனந்துடித்தார் கபிலர்
துடித்துத் துயருற்ற புலவர் பெருமானார் எவ்வாறேனும் பொருள் காண்பேன் இன்னகை மகளிரைப் பொன்னொளிர் வாழ்விற்கு உரியராக்குவேன் என்று உறுதிகொண்டு செந்தண்மை பூண்டொழுகும் அந்தணாளர்பால் பாரி மகளிரை அடைக்கலமாக்கிச் செல்வம் திரட்டி வரச் செல்வக்கடுங்கோ வாழி யாதனை அடைந்தார்
மாவண் பாரியன்றி வேறு யாரையேனும் அவர் போற்றினார்பாடினார்என்றால் அது தினையளவும் தந்நலங் கருதாது பிறர் நலம் பொது நலம்கருதியமையாலேயே ஆகும்
சான்றாகக் கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவனாய் விளங்கி ஒருவாத் புகழ் பெற்றிருந்த பேகன் என்பானை நல்லிசைக் கபிலர் பாடிய செய்தியை இங்கு நாம் மறவாது நினைவு கூர்தல் பொருத்தமும் பயனும் உடையது ஆகும்
தாயுமானவர் உள்ளமுருகிக்கூறியதுபோல கூர்த்த அறிவெல்லாம் கொள்ளை கொடுத்து ஆருயிர்கள்பால் அன்பு காட்டி அழியாப் புகழ் பெற்றோருள் ஒருவன் அல்லனோ செந்நாப் புலவர் பாடும் புகழ்படைத்த கடாஅ யானைக் கலிமான் பேகன்
இவ்வாறு கான மஞ்ஞைக்கும் கலிங்கம் நல்கிய அவ்வாவியர் பெருமகனதுபெருங்கல் நாடனதுகருணை வாழ்விற்கே களங்கமாக அவன் வாழ்வில் எவ்வாறோ புகுந்துவிட்டது ஒரு குறை
தோகை விரித்து ஆடும் மயிலுக்கு அருள் செய்த அவன் தன் கற்பின் கொழுந்தாய் விளங்கிய வாழ்க்கைத் துணைவியை மனைக்கு விளக்காகிய வாணுதலை கண்ணகியைக் கை விடத் துணிந்தான்
கைவண்மை மிக்க பேகன் தன் மனைவியிடம் கொண்ட மாறுபாடு நாளடைவில் புலவர் நெஞ்சையெல்லாம் புண்படுத்தி கலைஞர் உள்ளத்தை யெல்லாம் கலக்கி இரங்க வைக்கும் அளவிற்குப் பெரியதாய் விட்டது
தாம் கண்ட காட்சியை கல் நெஞ்சையும் உருக்கும் கடுந்துயரக் காட்சியைதாம் கேட்ட குரலைகுழலின் துன்ப இசை போன்ற அழுகுரலை யெல்லாம் வள்ளல் பேகனது அகவிழிகட்குக் கவிதையாலேயே காட்சிப்படுத்திக் காட்டினார்
கைவண்மை சான்ற பேக நேற்று அருவழி கடந்து வருந்தி வந்த சுற்றத்தின் பசியைப் போக்க உன் சீறூர் எய்தி உன் வாயிலில் வாழ்த்தி நின்றேன் உன்னையும் உன் மலையையும் பாடினேன்
கண்ணகியின் இளமைபேகனைப் பாடிய அளவில் அவன் நினைவு அவளை வாட்டிய துயர்அத்துயர் தாங்காது அவள் விம்மி விம்மி அழுத அழுகைகருணை சிறிதுமின்றி அவளைத் துறந்த பேகனது கொடுமைஆறறிவற்ற உயிர்க்கும் இன்ப அருள் புரியும் வள்ளல் தன் வாழ்க்கைத் துணைவிக்கு ஊறு செய்யும் அறமற்ற பண்புஎத்தகையராயினும் யாரோ ஒருத்தியாயினும் அவளுக்கு இரங்கித் தீதில் நல்லருள் செய்ய வேண்டிய பெருங்கடமைஇவையெல்லாம் வயங்குபுகழ்ப் பேகன் நெஞ்சில் விளங்கி அவன் உள்ளந்திருந்துமாறு செறுத்த செய்யுட்செய் செந்நாவினராகிய கபிலர் பெருமானார் பாடிய இப்பாடலைப் படிக்குந்தொறும் புலனழுக்கற்ற அப்புலவர் பெருந்தகையின் கருணை உள்ளமும் பொதுநல உணர்வும் நமக்குப் புலனாகின்றன அல்லவோ
இஃதன்றித் தன்னலம் சிறிதும் காணா அத்தகைசால் உள்ளத்தின் பெற்றியினை எவரே அளந்து போற்ற வல்லார் பேகனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டுப் பின் பிரிந்த கண்ணகியின் நிலை குறித்தே இவ்வாறெல்லாம் கவன்ற அச்சான்றோரின் கருணை இதயம் தம் ஆருயிர்த் தோழனுடைய இரு கண்மணிகள் அனைய செல்வியரின் ஆதரவற்ற நிலை குறித்து எவ்வாறெல்லாம் கலங்கியதோ தாம் நம்பிச் சென்று தம் செந்நாவால் பாடிய இருங்கோவேளும் விச்சிக்கோவும் தம் நெஞ்சு புண்ணாகச் செய்த நிலைமை மீண்டும் மீண்டும் அவர் நினைவிற்கு வந்து அவரை வாட்டியது
பாரியைக் காணவே இக்கண்கள் அவன் புகழ் பாடவே இந்நா அவன் குடிகொள்ளவே இவ்விதயம் அவனுடன் பழகி இன்புறவே இவ்வாழ்வு என்றெல்லாம் தம்மைப் பற்றியே எண்ணிலடங்கா இன்பக் கனவுகள் கண்டு இறுமாந்திருந்தவர் கபிலர்
ஆனால் என் செய்வார் தம் ஆருயிர்த் தோழனுக்கு ஆற்ற வேண்டிய நட்புக் கடனுக்காக மனந்தேறிச் சேரலர் கோவைச் செந்தமிழ்க் கவிகளால் அணி செய்ய மனங் கொண்டார்
அவனுழைச் சென்ற அருந்தமிழ்ப் புலவர் கபிலர் பெருமானார் அங்கும் அண்ணல் பாரியின் அழியாப் புகழை ஆர்வத்துடன் பாராட்ட மறந்தாரில்லை