sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை அம்மாநகரத்து மருங்கினில் அந்தப் பெரிய நகரமாகிய உஞ்சயினியின் அருகிலுள்ள சிற்றில் சிறு வீடுகளும் பல்சனம் பலமக்களும் சேர் வாழ்கின்ற பறைச் சேரியின் பறையர் சேரிக்கண் வாரணப்புள் உற்று கோழி யொன்றின் கருவை யடைந்து உருவாயின அவ் விருவர் உயிர்களும் அக்கோழிப் பறவையின் உடம்பெடுத்து வளர்ந்து வந்தனவாக வெற்றி வேலவன் வெற்றிதரும் வேலையுடைய வேந்தனாகிய யசோமதி காண விரும்பினான்
ஆங்கு வாழும் பறையர் எளிய வாழ்க்கையினர் என்றற்கு சிற்றில் என்றும் நிறைந்த மக்களாற் பொலிகின்றமை விளங்க பல்சனம் என்றும் அவ ரனைவரும் ஒருங்கு திரண்டு செய்வன செய்து வாழும் சேரி யென்பார் சேர்பறைச்சேரி என்றும் கூறினார்
உரை மன்னவன் வேந்தனாகிய யசோமதி கண்டு அக்கோழிகளின் மேனி நலத்தைக் கண்டு கண்களி கொண்டனன் மிக்க மகிழ்ச்சி யடைந்து சண்டகன்மியை யானைத்தலைவனைப் பார்த்து தந்து வளர்க்க என இவற்றை நம் அரண்மனைக்குக் கொணர்ந்து வளர்ப்பாயாக என்று பணிக்க அவன் கொண்டு போய் அவன் அவற்றை யெடுத்துச் சென்று கூட்டுள் வளர்த்தனன் கூட்டிலிட்டு வளர்த்து வரலானான்மண்டு போர்வினையும் நெருங்கிச் செய்யும் போர்த்தொழிலும் வல்ல ஆய
சேரிக்கண் மீளச் சேறற் குரியவற்றைத் தான் கூட்டிலிட்டுப் பேணி வளர்க்க விரும்பினமையின் தந்து வளர்க்க என்றும் அவற்றைத் தன் பார்வையில் வைத்து நன்கு வளர்தற்குரிய இடத்திற் கெடுத்தேகிக் கூடொன்றில் வைத்து வளர்த்தா னென்பார் கூட்டுள் வளர்த்தனன் என்றும் வளருமவை மேனி வனப்பு மிக்குத் தோன்ற வளர்ச்சிபெற்றதனோடு போர்த்தொழிலும் சிறப்பு மிக்கன என்பார் மண்டு போர்வினையும் வல்ல வாயவே என்றும் கூறினார்
உரைதரளமாகிய நயனத்தொடு முத்துப் போலும் கண்களும்சாபம்போல் அஞ்சிறை இந்திரவில் போலும் அழகிய சிறைகளும் சிகி என்ன மருளும் காண்பார்க்கு மயிற்கொண்டையோ என மருட்கை விளைவிக்கும் சுடர்க்கண மணிமுடி தனையொத்த ஒளிவிடும் கூட்டமாகிய மாணிக்கமணிகள் இழைத்த முடியை யொக்கும் மாகன சிகழிகை மிக்க பெருமை பொருந்திய கொண்டையும் ஒளிரு பொன்னன சரணங்கள் ஒளிதிகழும் பொன் போலும் கால்களும் வயிரம் முள் வயிரமுட்போலும் கூரிய நகங்களும் உடையவாய் போரின்கண் ஒப்பில போர்த்தொழிலில் நிகரில்லாதனவாய் தளர்வில் வீரியம் குன்றாத வீரத்தால் தகைபெற அழகுமிக வளர்ந்தன அக்கோழிகள் இரண்டும் வளர்ந்தன அவை தமக்கு அவற்றிற்கு இணை ஒப்பாவன அவைதாமே அவையே யன்றிப் பிற இல்லை எறு
இப்பகுதிக்கண் வேனிற்பருவம் வந்ததும் இன்பநுகர்ச்சி குறித்து யசோமதி வேந்தன் உரிமை மகளிரும் அரசமாதேவியாகிய புட்பாவலியும் உடன்வரச் சென்று வசந்த மண்டபத்தில் வீற்றிருந்து நாடகமகளிரின் ஆடலும் பாடலும் கண்டு இனிதிருந்ததும் அரசனுடன் வந்திருந்த சண்டகருமன் வனத்தின் ஒரு புடையில் யோகம் புரிந்து கொண்டிருந்த அகம்பன ரென்ற முனிவரைக் கண்டதும் அவரை யவன் வணங்கி நின்று யோகத்தின் முடிபொருள் கேட்தும் அவர் நன்ஞானம் நற்காட்சி நல்லொழுக்கமென்ற மூன்றையும் ஓதியதும் அணுவிரதம் ஐந்தனையும் விரித்துக் கூறியதும் அவற்றைக் கேட்ட சண்டகருமன் கொலை யொழிந்த ஏனையவற்றை மேற்கொள்வதாகக் கூறியதும் அவர் உயிர்க்கொலையால் உளவாகும் துன்பங்களைக்கூறி யசோதரனும் சந்திரமதியும் உற்ற துன்பங்களை யுரைத்ததும் சண்டகருமன் கேட்டுச் சைனதருமத்தை முற்றவும் மேற்கொண்டு திரும்பியதும் அக்காலை அவன்பால் இருந்த கூட்டின்கண் வளர்ந்து வந்த கோழிகள் அகம்பனர் உரைத்த அறம் கேட்டுப் பழம்பிறப் புணர்ந்து மகிழ்ச்சி மிகுந்து கூவியதும் அக்குரல் கேட்ட வேந்தனான யசோமதி வெகுண்டு தன் வில்லை வளைத்து அக்கோழிகளை அம்பெய்து கொன்றதும் அவை புட்பாவலியின் வயிற்றிற்குள் இரட்டைப் பிள்ளைகளாய்ப் பிறந்ததும் அவர்கட்கு அபயருசி அபயமதி என்று பெயரிட்டதும் அவர்கட்குப் பின் வேறொரு மகன் புட்பாவலிக்குப் பிறந்ததும் அவனுக்கு யசோதர னென்று பெயரிட்டதும் அவ்வரச குமரன் அரசர்க்குரிய கலை பலவும் தொழில் பலவும் முற்றக் கற்றுத் தேர்ச்சி பெற்றதும் பிறவும் கூறப்படுகின்றன
உரை செந்தளிர் புனைந்த சோலைசெவ்விய தளிர்கள் நிறைந்த சோலையிடத்தே திருமணிவண்டும் தேனும் அழகிய நீலமணி போலும் வண்டினமும் தேனினமும் கொந்துகள் குடைந்து கூவும் குயிலொடு குழுமி யார்ப்ப பூங்கொத்துக்களைக் கோதிக் குடைந்து கூவுகின்ற குயிற்பறவையுடன் கூட்டமாய்க்கூடி ஒலிக்க செந்துணர் அளைந்து செவ்விய பூங்கொத்துக்களிலுள்ள தாது படிந்து தென்றல் தென்றற் காற்றானது திசைதிசை சென்று வீசதிசை தோறும் சென்று வீச வளர்மதுப்பருவம்பெருகுகின்ற இன்பத்தைச் செய்யும் இளவேனிற் பருவம் எங்கும் வந்து எவ்விடத்தும் போந்து உளம் மகிழ்ந்ததுஉயிர்களை மகிழ்வித்தது எறு
உரை இணர்தகைப் பொழிலின் உள்ளான்பூங்கொத்துக்கள் செறிந்த சோலையின் உள்ளே வணர் தகைக் குழலிநெறித்த அழகினையுடைய கூந்தலை யுடையவளான புட்பாவலி எனும் துணைவியோடுபுட்பாவலி யென்னும் தன் வாழ்க்கைத்துணைவியுடன் புணர்தகை வல்லி புல்லி வளர்கூடற் கமைந்த கொடி தழுவி யோங்கிய இளம் பிண்டிஇளமையான அசோகமரத்தின் கீழமைந்த வயந்த மண்டபத்தில் வண்டர் இணர்தகை தவிசின் ஏறிவண்டு மொய்க்கும் பூங்கொத்துகள் நிறைந்த ஆசனத்தில் ஏறி இனிதினின்இன்பத்தோடு அமர்ந்திருந்தான்வீற்றிருந்தான் எறு
பூங்கொடிகள் பிறிதொரு கொம்பினையாதல் மரத்தையாதல் பற்றிப் படர்ந்து வளர்வவாகலின் புணர்தகை வல்லி என்றும் அது தன்னைத் தழுவிப் படர்ந்து வளரத் தான் தன் இளமைச்செவ்வி குன்றாது வளரும் நலந்தோன்ற வல்லி புல்லி வளர் இளம் பிண்டி என்றும் கூறினார்
உரை பாடகம் இலங்கு செம் கேழ் சீறடிபாடகம் கிடந்து விளங்கும் சிவந்த நிறம் பொருந்திய சிறிய அடிகளையும் பரவை அல்குல்பரந்த அல்குலையு முடைய நாடக மகளிர் நாடகப் பெண்கள் துளங்கத் தோன்றி கண்டோர் நெஞ்சு கலங்க வந்து நின்று சூடக மணி மெல் தோளின்வளையணிந்த அழகிய மெல்லிய கைகளால் தொழுதனர்அரசனைத் தொழுது ஆடும் நாடகம் நயந்தும் ஆடுகின்ற நாடகத்தை விரும்பிப் பார்த்தும் நல்லார் பாடலில்பாடல் மகளிர் பாடும் பாட்டிசையின்கண் ஊறல் அமிர்தம்சுரக்கும் இசை யமுதத்தை பருகினன் செவியார வுண்டும் மகிழ்ந்திருந்தான்இன்புற்றிருந்தான் எறு
ஆடல் பாடல் அழகு என்ற மூன்றாலும் நலம் நிரம்பிக் காண்போர் மனத்துள் காம வேட்கை யெழுப்பி மெலிவித்தலின் துளங்கத் தோன்றி என்றார்தோற்றினான் முகஞ்செய் கோலம் துளக்கினாண் மனத்தை யெல்லாம் என்றும் வெண்ணெய் தீ யுற்றவண்ணம் ஆடவர் மெலிகின்றாரே என்றும் பிறரும் கூறுதல் காண்க
இசையும் நாடகமும் காமத் தீயைக் கிளர்விக்கு மென்பது உரை மன்னன்வேந்தனாகிய யசோமதி வளையவர் சூழலுள்ளால்வளையணிந்த மகளிர் கூட்டத்திடையில் மனம் மகிழ்ந் திருப்ப மனங்களித் திருக்கையில் தளை யவிழ் தொடையல் மார்பன்மலர்ந்த பூக்களால் தொடுக்கப்பட்ட மாலை யணிந்த மார்பினையுடையவனான சண்டமுன் கருமன் சண்டகருமன் என்பான் வளமலர் வனத்துள்வளவிய பூக்கள் நிறைந்த கானகத்துள் போகிசென்று தீய மனிதரோடுதீவினை புரியும் கள்வரோடு அனைய சாதிஅவரையொத்த தீமை புரியும் உயிரினங்களை களைபவன்வேட்டையாடி யழித்து வருபவன் கடவுள்முனிவனாகிய அகம்பனனை கண்ணில் கண்டுதன் இருகண்களாலும் நன்கு கண்டு கைதொழுது நின்றான் கைகூப்பி வணங்கி நின்றான் எறு
வளை மகளிர் கையிலணியும் வளையல் மகளிர் கூட்டத்தில் அவர் தம் இசை நாடகங்களாலும் மெய்யெழிலாலும் காமவேட்கையைக் கிளர்வித்து மன்னன் மனத்தை மயக்கினமை தோன்ற மன்னன் மனமகிழ்ந் திருப்ப என்றார் மகிழ்தல் மயங்குதல் மகிழ்ந்தன்றலையும் நறவுண்டாங்கு என்றாற்போல
உரை அருவினை முனைகொல் ஆற்றல்வெல்லுதற்கரிய வினையாகிய பகையை யழிக்கும் ஆற்றல் படைத்த அகம்பனன் என்னும் நாமத்து ஒரு முனிஅகம்பனனென்னும் பெயரையுடைய ஒரு முனிவன் தனியனாகிதனித்து ஒரு சிறை இருந்தவனத்தின் ஒரு புடையில் இருந்த ஓர் பிண்டித்தருமுதல்ஓர் அசோகமரத்தின் அடியில் யோகு கொண்டுயோகத்தை மேற்கொண்டு தன் அளவு இறந்தான்தன் அறிவெல்லையைக் கடந்து நின்றவன் மருவிய நினைப்பு மாற்றிதான் யோகத்திற் கொண்டிருந்த நினைவை மாற்றி முன்னர்தனக்கு முன்னாக வந்ததுசண்டகருமன் வந்ததை கண்டிருந்தான்பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்
இயற்கையறிவும் கல்வி கேள்வியா லாகிய செயற்கையறிவும் கூடிய உண்மையறிவாலும் இனிது தேறமுடியாத நுண்பொருள் யோகத்தால் அறிந்துணரப் படுதலின் யோகுகொண்டு தன்னள விறந்தான் என்றார்
உரை வடி நுனைப் பகழியானும்வடித்த கூரிய அம்பினையுடைய சண்ட கருமனும் மலரடி வணங்கி வாழ்த்தி முனிவனுடைய தாமரைபோலும் திருவடிகளில் வீழ்ந்து வணங்கி வாயார வாழ்த்தி அடிகள் நீர்அடிகளாகிய நீவிர் மெய்யில் அடங்கிமெய்ம் மொழிகளால் அடக்கமுற்று அருள்புரி மனத்தராகி அருளறத்தை விரும்பும் மனத்தையுடையீராய் நெடிதுடன் இருந்துநெடுங்காலம் தவத்தை மேற்கொண்டிருந்து நெஞ்சில் நினைவதோர் நினைவுதன்னால் நெஞ்சின்கண் நினைக்கத் தகுவதொரு நினைவு கொண்டு ஆராயும் முடிபொருள் தானும்முடிவுகாணும் பொருள் என்கொல்யாதாகும் மொழிந்தருள்செய்கசொல்லியருள்வீராக என்றான்என்று வேண்டினான் எறு
தவம் புரியுமிடத்தும் மெய்யும் மொழியும் அடங்கி மனத்தில் ஒடுங்க மனம் குறித்த பொருட்கண் ஒன்றி நிற்றலின் மெய்யில் அடங்கி்யென்றான்
உயர்ந்தோர் பாலுள்ள பெருஞ் செல்லமாதலின் அதனை விதந்து அருள்புரி மனத்திராகி யென்றும் நெடிதிருந்து நெஞ்சால் ஆராயத்தக்க அந்நுண் பொருள் யாதென அறியும் ஆர்வ மிகுதியால் நெஞ்சில் நினைவதோர் நினைவுதன்னால் முடிபொருள் தானும் என்கொல் என்றும் வினவினான்
உரை கூரறிவுடைய நீரார்கூர்த்த அறிவினையுடைய பெரியோர் பேரறிவாகிமிக்க அருள் நிறைந்த அறிவினை யுடையராய் தம்மில் பிறழ்வு இலா உயிரைதம்மின் வேறுபடாத ஏனை உயிர்களை மனத்தினால் குறிப்பதுதமது திருவுள்ளத்தில் அருள் செய்யக் கருதுவது இயல்பாதலால் அம் முனிஅவ்வகம்பன முனிவனும்அவனை நோக்கிஅச்சண்ட கருமனைப் பார்த்து ஆர் அருள் புரிந்த நெஞ்சின்நிறைந்த அருளே நினையும் தன்நெஞ்சின்கண் சீர் அருள் பெருகும் பான்மைத் திறத்தன்போலும்இவன் சிறப்புப்பொருந்திய அருளறத்தை மேற்கொண்டோங்கும் முறைமை யுடையன் போலும் என்று என்று நினைத்து எறு
இது குளகச்செய்யுள்அறிவிற்குப்பெருமை அதனால் ஏனை மன்னுயிரைத் தன்னுயிராகக் கருதிச் செய்வன செய்தலாதலின் பேரறிவாகி யென்றும் உடம்பாலும் அதற்கியைந்த செயலாலும் வேறுபட்டனவாயினும் உயிர்த்தன்மையில் வேறுபாடின்மை யுணர்த்துவார் தம்மிற் பிறழ்விலா உயிரை என்றும் கூரிய அறிவுடையார்க்கன்றி இந்நினைவு பிறவாமையின் கூரறிவுடைய நீரார் என்றும் கூறினார்
சண்ட கருமனைக் கண்டபோதே அவன்பால் அருட் பார்வை செலுத்தின ரென்றற்கு அவனை நோக்கி என்றும் அதன் பயனாக அவர் மனத்தில் அருள் மிகச் சுரந்தமை விளங்க ஆரருள் புரிந்த நெஞ்சின் என்றும் அருளறத்தைச் சீரருள் என்றும் அதனை மேற்கொண்டொழுகும் ஊழ்வயத்த னாதலைத் தன் கூரறிவால் உணர்தலின் சீரருள் பெருகும் பான்மைத் திறத்தன் போலும் என்றும் நினைத்தார்
பெரியோர் ஏனை உயிர்கட் கருளைச் செய்யு மியல்பின ரென்பதனை விலங்கு வெந் நரகாதிகள் தம்முள் விளிந்தொன்றி விழுநோயொடு முற்றுக் கலங்கி யெங்குங் கண்ணிலவாகிக் கவலை வெள்ளக்கடலிற் குளித் தாழும் நலங்களில்லாவுயிர் தங்களுக்கெல்லாம் நடுக்க நீக்கியுயர் நன்னிலியீயுஞ் சலங்களில்லாப் பெரியோன் என வருதலால் அறியலாம்
உரை அனந்தமாம் அறிவு காட்சி அருவலி போகம் ஆதி கடையிலா அறிவு கடையிலாக் காட்சி கடையிலா ஆற்றல் கடையிலா இன்பம் முதலாக நினைத்தஎண்ணப்பட்ட எண் குணங்களோடுஎண்வகைக் குணங்களுடன் நிருமலமாகிநின்மலமாய் நித்தமாகிநித்தியமாய் சினம் செறு ஆதி இன்றி வெகுளியும் செற்றமும் முதலிய குற்றங்களில்லாததாய் திரிவித உலகத்து உச்சிமூவகை யுலகங்கட்கும் உச்சிக்கண் அனந்த காலத்து நிற்றல்அழிவின்றி நிற்பதாயுள்ளது அப்பொருள் தன்மையோகத்தால் நினைந்து கொண்டிருந்த அம் முடிபொருளாகிய கேவலத்தின் இயல்பு என்றான்என்று முனிவன் கூறினான் எறு கடையிலா அறிவு முதலாக வரும் குணமெட்டனுள் கடையிலா அறிவு கடையிலாக் காட்சி கடையிலா வீரியம் கடையிலா இன்பம் என்ற நான்கையும் எடுத்தோதியது இந்த நான்கும் அனந்த சதுட்டயம் எனப்படும் சிறப்பு நோக்கி யென்க
ஞானவரணீயம் தரிசனா வரணீயம் அந்தராயம் என்ற காதி கருமம் கெட்டவிடத்து இந் நாற்குணமும் தோன்றி ஏனைத் தொடர்வுகளைக் கெடுத்துத் தூய்மையும் நிலைபேறும் எய்துவித்தலின் நிருமல நித்தமாகி என்றும் சினமும் செற்றமு முதலாகிய ஏனைத் தொடர்வுகளான் அகாதி கன்மங்கள் கெட்டாலன்றி நிருமல நித்தியம் கை கூடாமைபற்றி சினம் செறு வாதியின்றி என்றும் இந்நிலை மூவுலத்தின் உச்சிக்கண்ண தாகலின் திரிவித வுலகத்துச்சி யென்றும் அவ்விடத்தே திரிபின்றி எஞ்ஞான்றும் நிலைபெறுதலின் அனந்த காலத்து நிற்றல் என்றும் கூறினார்
கடையிலாக் காதிகெடக் காட்சி வலியறி வின்பங் கண்ணே தோன்றி தொடர்வெலா மறவறிந்து தோன்றிநாற் குணத்திலுநற் சுயம்புவனார் என வருதலாலறிக
கேவல ஞானத்தைப் பெண்ணாக்கிச் சீவகற்கு மணஞ் செய்வித்த திருத்தக்க தேவரும் அதனை பிரிதலும் பிணியும் மூப்பும் சாதலும் பிறப்புமில்லா அரிவையைப்பருகி என்றல் காண்க
உரை இறைவ இறைவனே கேளாய்அடியேன் கூறுமிதனைக் கேட்பாயாக எம் அரசு அருளினாலேஎங்கள் அரசனது ஆணையால் களவு செய்தோர்கள் தம்மைகளவு முதலிய பெருங் குற்றத்தைச் செய்பவர்களை இருபிளவாகச் செய்வன்இரண்டு பிளவுபடுமாறு வெட்டி வீழ்த்துவேன் பின்னமாச் சேதித் திட்டும்சிறு சிறு துண்டுகளாக செத்தினாலும் ஒரு வழியாலும்ஒருவகையிலும் சீவன் உண்டு எனக் கண்டது இல்லைசீவன் என்பது உளது என்பதைக் கண்டதே இல்லை
தண்டத் தலைவனாதலின் சண்டகருமன் தான் களவு முதலிய குற்றஞ் செய்தோரை வாளால் உறுப் பரிந்தும் உடலைப் போழ்ந்தும் பயின்றுள்ளானாதலின் அச்செயல்களால் உயிர்ப் பொருளைத் தான் காணாமையால் உயிரென்பதொன்று உண்டென்பது மாயமாக வுளதென்பான் பெரியதோர் சோரம் என்றான்
அரசன் ஆணையிட்டாலன்றி குற்றமுடையராயினும் அவரைக் கோறல் அவற்குக் கடமையன்யின் எம்மர சருளினாலே என்றும் போழ்தல் பெரும்பான்மையும் உறுப்பரிதல் சிறுபான்மையு மாதல் தோன்ற இருபிளவாகச் செய்வன் என்றும் பின்னமாச் சேதித் திட்டும் என்றும் கூறினான்
கள்வர் முதலியோர் கூறும் பொய்க் கூற்றினைக் கேட்டுப் பயின்ற பயிற்சி மிகுதியால் சீவன் உண்டென்பார் கூற்று அவற்குப் பெரும் பொய்யாய்த் தோற்றியதென அறிக
உரை இறைவனே மற்றொரு கள்வன் தன்னை வேறொரு கள்வனை வதை செய்யு முன்னும் பின்னும் கொலை செய்வதற்கு முன்பும் கொலை செய்த பின்பும் இற்று என் நிறை செய்திட்டும் அவன் உடல்நிறை இவ்வளவிற்றென்று நிறுத்துக் கண்டபோதும் பேதம் காணேன் வேறுபாடு கண்டேனில்லை ஒருவனை ஒரு கள்வனை உற்றது ஓர் குழியின் தக்கதொரு குழியின்கண் இருத்தி சிலநாள் மூடி வைத்து சில நாள் மூடி வைத்திருந்து கண்டபோது அவன் உயிர்போயிட்ட அவனது உயிர் சென்ற வழியொன்றும் வழி சிறிதும் கண்டிலேன் பார்த்தது கிடையாது எறு
கள்வனது உடம்பு இருத்தற் கேற்ப அளவிட்டமைத்த குழியென்பான் உற்றதோர் குழியின் என்றும் காற்று நுழைதற்கும் இடமில்லாதவாறு நன்கு மூடினமை தோன்ற மூடி என்றும் கூறினான்
உரை ஐயனேதண்டத்தலைவனே காட்டம் தன்னை விறகினை பல பின்னம் செய்திட்ட அன்றுபல சிறு துண்டுகளாகச் செய்து கண்டபோது வெய்எரிஅதனைக் கடையப் பிறக்கும் வெய்ய நெருப்பினை கண்டது உண்டோஅவ் விறகின் கண் எவரேனும் பார்த்ததுண்டோ விறகொடு விறகையூன்றஅவ்விறகை வேறொரு விறகு கொண்டு கடைந்த வழி அங்கி தோன்றிநெருப்புப் பிறந்து அதனையும் எரிக்கலுற்றதுஅவ் விறகிரண்டையும் எரித்து விடுகிறது இவ்வகைஇவ் வண்ணமே காணலாகும் உயிருண்மையினையும் அறியலாம்
வெய்யெரி எனவே வெம்மைப் பண்பினையுடைய தீ அஃதில்லாத விறகிடத்தே காணப் படுவதால் அதனை விறகின் காரியமென்னாது தீயின் காரணப் பொருள் நிற்றற்குச்சார்பாமென்பதும் கூறியவாறாயிற்று சிவஞான சித்தி பரபக்கத்து நிகண்ட வாதத்துட் காணப்படும் அந்த வாய்மொழியினால் என்ற திருவிருத்த வுரையில் ஆசிரியர் ஞானப் பிரகாசர் கிராஹ்ய சரீர பரிணாமப்ரமாணாதி நின்ற பஞ்சேந்திரிய மனோவாக் காய ஸ்வாசமாகியவற்றால் ஜீவியா நிற்பன சீவனாகும் என்று உரைப்பர்
உரை தித்திவாய்துருத்தி யொன்றின் வாயை செம்மி நன்றாய் மூடி தூக்கிநிறுத்து நோக்கி சிக்கென வாயு ஏற்றிபின்பு அதன்கண் காற்றை மிக அடைத்து புக்க அவ்வாயு நீங்கிப் போயபின்அடைக்கப் புகுந்த காற்று நீங்கிவிட்ட பின்னர் நிறை செய்தாலும்நிறுத்துப் பார்த்தாலும் ஒக்கும்இருவழி நிறை யொத்திருக்கும் ஒருநிலம் ஒரு பரந்த நிலத்தேயிருந்து ஒருவன் சங்கொடுசங்கினால்திக்கெனத் தொனி செய்திட்டதுதிகதிகவென முழக்கஞ் செய்தது மாளிகைக்குஒரு பெரு மாளிகைக்குள்ளிருந்தே கேட்க வந்ததுவந்தடைந்தது எவ்வழியாகும்எவ்வாறு வந்ததாம் எறு
சீவனுண்மை காண்டற்குச் சண்டகருமன் கள்வனொருவனை வதை செய்யும் முன்னும் பின்னும் நிறைசெய்து பார்த்துக் காண மாட்டாமை கூறினா னாதலின் அவன் கூற்றிற்கு மறுமொழி கூறுதலுற்றாராய் தித்தியுவமம் கூறினார்
தித்தி காற்றடைத்த முன்னும் அடைத்த காற்று நீங்கிய பின்னும் நிறையொத் திருப்பது சீவனுண்மை காண்டற்குச் சண்டகருமன் செய்த செயலை விளக்கி நின்றது
இனி இவ்வுடற்குள் சீவன் புகுந்து நிலவுந் திறத்தை விளக்குவார் சங்கினோசை மாளிகைக்கண் இருப்போர் செவியிற் கேட்கப் புகுந் திறத்தால் உவமித்தார்
உரை சீவன் இயல்புதான் இவ்வகையாகும்சீவனது தன்மையும் இத்திறமாகும் இயல்பு வேறாம்இச் சீவனது இயல்பு வேறாதலால் உண்டாவனவாகிய வெய்ய தீவினைகளால்கொடிய தீவினைக் கூட்டத்தால் வெருவுறு துயரின் மூழ்கி அச்சந் தருகின்ற துன்பத்தில் அழுந்தி மையல் உற்று அழுங்கிமன மயக்கத்தால் வருந்தி நான்கு கதிகளுள் கெழுமிச் செல்வதுநால்வகைப் பிறப்புக்களிலும் பிறந் திறந்து பிறந்துழல்வது ஐயமில் காட்சி ஞானத்து ஒழுக்கத்தோர்நற்காட்சி நன் ஞானம் நல்லொழுக்க மென்ற மூன்றையுமுடைய சான்றோர் அறிவதாகும்தெளியவறியும் செய்தியாகும் எறு
பரந்த நிலவெளியில் பிறந்த சங்கோசை மாளிகையின்கண்ணுள்ள சுவர் கதவு முதலியவற்றைக் கடந்து அதனுள்ளே இனிது சென்றடைவதுபோலச் சீவனும் ஞானவரணாதி கன்மத் தடைகளைக் கடந்து வீட்டினை யினிதடையும் என்றற்கு இவ்வகையாகும் சீவன் இயல்புதான் என்றார்
இவ்வியல்பு வேறுபட்டவழி உலக வாழ்விற் சென்று உழலுமாற்றால் பிறப்பிறப்புக்கட் கேதுவாகிய வினைகளைச் செய்து கோடலின் இயல்பு வேறாம் வெய்யதீ வினைகளாலேவெருவுறு துயரின் மூழ்கி என்றார்
உலகவாழ்வு வீட்டு வாழ்வின் மாறுபட்டதாகலின் மாற்றெனப்படும்மாற்றினின்றது வையக மூன்றினும் ஆற்றவும் பரியட்டமோ ரைந்தினால் தோற்றம் வீதல் தொடர்ந்திடையில் வினைக் காற்றினாற் கதிநான்கிற் சுழலுமே என்று பிறரும் கூறுதல் காண்க
உரை ஆகமத்து அடிகள்அருக பருமன் அருளிய பரமாகமத்தின் மெய்ப்பொருளை யுணர்ந்த அடிகளே அது நற்காட்சி முதலிய மூன்றும் கொண்டு ஒழுகுவது எங்கட்கு எளியவர்களாகிய எங்களுக்கு பெரிது அரிதுமிகவும் அரிய செயலாகும்
ஏக சித்தத்தராய இறைவர்கட்குஎல்லாப் பொருளையும் ஒருங்குணரும் ஞானவான்களான தங்கள் போலும் முனிவர்கட்கு பெரிது எளிதுமிகவும் எளிதாகும் போக சித்தத்தோடுஉலக போகந்துய்க்கும் விருப்புற்ற மனத்துடன் ஒன்றிஅதன்கண் ஊன்றிநின்று பொறி வழிப் படரும் நீரார்க்குஐம்பொறிகளின் வழியாக ஓடியுழலும் இயல்புடைய எங்கட்கு ஆகும்இயைந்த உறுதிக்கு ஏதுஉறுதிப்பொருளை யடைதற்கு ஏதுவாகியவற்றை தெருள அருளுகவிளங்க உரைத்தருள்வீராக என்றான் என்று சண்டமருகன் வேண்டினான்
ஆகமத்தை முனிவர்க்கு உடைமையாக வுரைக்கும் இயைபு பற்றி ஆகமத்தடிகள் என்றான் மெய்யுரை முனைவர்தம் ஆகமம் என்று பிறரும் கூறுப
தானும் பிறிதுமாகிய பொருள் குணம் தோற்றங்களை ஒருங்கே தெளிய வுணரும் கேவல ஞானமுடையோ என்றற்கு ஏக சித்தத்தராய இறைவர்கட்கு என்றான்
போக சித்தம் போகத்தின்கண் மூழ்கி அதனையே நச்சிநிற்கும் மனம் ஏக சித்தத்தரைப் போலப் போகசித்தத்தாரும் உண்மை நெறியுணர்ந்து கடைத்தேறுதற்கு வேண்டும் எளிய நெறியொன்று அருளல் வேண்டுமென்பான் உறுதிக்கு ஏது அருளுக தெருள வென்றான்
உரை அற்றம் இன் அறிவுகுற்றமில்லாத நன் ஞானமும் காட்சிநற் காட்சியும் அருந்தகை ஒழுக்கம் மூன்றும் பெறுதற்கரிய தகுதியைக் கொடுக்கும் நல்லொழுக்கமும் என்ற மூன்றும் பெற்றனர்மேற்கொண்டு புரிந்து பேணி மிக விரும்பி பெருங்குணத்து ஒழுகும் நீரார்க்குசிரத்தை முதலிய பெருங் குணங்களுடன் ஒழுகும் இயல்புடை யோருக்கு உம்பர் இன்பம் உற்றிடும்மறுமைக்கண் தேவருலக வின்பம் உண்டாகும் உலகு இதற்குஇம்மைக்கண் இவ்வுலகிற்கு இறைமைதானும்இறைவனாந்தன்மையும் முன்னுரைத்த பேறு முற்றவும் முறைமை வந்துறும்முன்னே உரைத்த பேறுகள் முழுதும் முறைப்படி வந்தெய்தும் என்றான்என்று அகம்பன முனிவன் உரைத்தான் எறு
ஒழுக்கமுடையார்க்கு விழுப்ப மெய்துதல் தகுதியாதலின் தகை யென்றார் அஃது அவ் வொழுக்கத்தானன்றி யெய்துதலரிதாகலின் அருந்தகை யென்றார்
உரை உறுபொருள் நிலைமைதன்னைஅறிதற்கமைந்த பொருள்களின் நிலைமையினை உற்று உணர்வதுதூலசூக்குமமென்ற இருவழியும் பொருந்தி யறிவது அறிவதாகும்நன் ஞானமாகும் அறிபொரு ளதனின் தூய்மைஅறியப்பட்ட பொருளின் உண்மையியல்பினை அகத்தெழு தெளிவுஐயம் திரிபு முதலாக மனத்தின்கண் எழும் விகற்ப மின்றித் தெளிவது காட்சிநற்காட்சியாகும் நறுமலர்ப் பிண்டி நாதன்நறிய பூக்களையுடைய அசோகமரத்தின் நீழலில் வீற்றிருக்கும் அருகபரமன் அருளிய நல்லறப் பெருமைதன்பால்வினையைக் கெடுத்து வீடுபேற்றினைப் பயக்கும் நல்லறங்களின்பால் இறுகிய மகிழ்ச்சிமிக்குற்ற அன்புபூண் டொழுகுவது இதனது பிரிவும் என்றான் இக்காட்சியின்பாற் பட்டதேயாகும் எறு
அவதிஞான மனப்பரியய ஞானங்களைப்போலாது கேவல ஞானம் பொருள்களின் தூல சூக்கும நிலைமைகளை ஒப்ப அறிவதாகலின் அதனையே விதந்து உறுபொருள் நிலைமைதன்னை யுற்றுணர் வறிவதாகும் என்றார்
விதியிவை விகலந் தூலம் சகல நிச்சயமுமாமே என்று பிறரும் கூறினர் இறைவன் ஆசிரியன் முதலாயினார் தன்மையும் ஆகமம் பொருள் என்ற இவற்றின் உண்மையினையும் ஐயந்திரிபு முதலிய குற்றமின்றித் தெளிவது சம்மியதரிசனம் என்பவாகலின் அதனை அறிபொருளதனில் தூய்மை யகத்தெழு தெளிவு காட்சி யென்றார்
எத்துணை இடையீடுக ளுண்டாயினும் மேற்கொண்ட நல்லறத்தின்கண் ஊன்றிய அன்புடையராய்ச் சலியாதொழுகுதல் அக்காட்சியின் பயனென்றற்கு நல்லறப்பெருமை தன்பால் இறுகிய மகிழ்ச்சி என்றார்
உரை பெருகிய கொலையும்மிக்க பாவமாகிய உயிர்க் கொலையும் பொய்யும்பொய்யுரைத்தலும் களவொடு பிறர் பொருளை அவர் அறியாமல் களவாடுதலும் பிறன் மனைக்கண் தெரிவிலாச் செலவும்பிறற் குரியாளை நயந்து வரும் பழிபாவத்தை ஆராய்தல் இன்றிச் சென்றொழுகுதலும் சிந்தை பொருள்வயின் திருகு பற்றும்மனம் பொருள்மேற் சென்று இவறி நிற்கும் கடும் பற்றும் மருவிய மனத்து மீட்சிபொருந்திய மனத்தை அவற்றினின்று மீட்டலாகிய வதம் இவை ஐந்தோடு ஒன்றிஇவ்வணு விரதம் ஐந்தனோடு பொருந்தி ஒருவினஆகாவெனச் சான்றோரால் விலக்கப்பட்ட புலைசுபுலாலுணவும் தேன் மதுவுண்டலும் கள்கட்குடித்தலும் ஆகிய இவற்றை ஒருவுதல்நீக்கியொழுகுவது ஒழுக்கம் என்றான் நல்லொழுக்கம் என்று அகம்பன முனிவன் கூறினான் எறு
பிறனுக் குரியாள் ஒருத்தியின் பெண்ணலத்தைக் காதலித்தொழுகுதல் ஆராயுமிடத்து அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்ற நான்கினுள் ஒன்றினையும் பயவாது இம்மைக்கட் பழியும் மறுமைக்கண் பாவமும் நரகமும் பயத்தலின் பிறன்மனைக்கண் தெரிவில்லாச் செலவு என்றார்
பொருள்மேற்சென்ற பற்றுள்ளத்தால் தன்பாலுள்ள பொருளை நன்னெறிக்கட் செல விடாமையேயன்றிப் பிறர் பொருளையும் தீ நெறியால் வெஃகி யொழுகும் குற்றமும் அகப்பட சிந்தை பொருள்வயின் திருகுபற்றும் என்றார்
இவ்வகைக் குற்றத்தின் பாலும் செல்லும் உள்ளத்தை மீட்டலைப் பஞ்சாணுவிரதம் என்றும் புலைசுதேன்கள் முதலியவற்றை ஒருவுதலைநிவிர்த்தி யென்றும் கூறுப
உரை கூறின் கொலை முதலியவற்றை ஒருவுதலால் உண்டாகும் பயனைக் கூறுமிடத்து கொலையினது இன்மை கொல்லாமையாகிய அரம் குவலயத்து இறைமை செய்யும் இவ்வுலகத்தில் இறைவனாந் தன்மையை நல்கும் யார்க்கும் எத்திறத்தார்க்கும் மலைதலில் வாய்மைமாறுபாடில்லாத மெய்மையானது வாய்மொழி மதிப்பை ஆக்கும் வாயாற் சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் நன்மதிப்பை யுண்டு பண்ணும் களவின் மீட்சிகளவின்கண் செல்லாத மனமுடைமை விலையில்மதிக்க முடியாத பேரருளின் மாட்சி விளைப்பதுமிக்க அருளுடைமையாற் பிறக்கும் மாண்பினை யுண்டுபண்ணும் உலைதலில் பெருமை கெடாத பெருமையினையும் திட்பம் உறு மனத்திட்பம் பொருந்திய வலிபேராண்மையினையும் ஒழிந்தது ஈயும்ஏனைய பிறன்மனை நயவாமை கொடுக்கும் எறு
கொல்லாவறமுடையோன் மறுமைக்கண் இறைவனாய் யாவரும் வணங்கும் சிறப்பெய்துவது குறித்து கொலையினது இன்மை கூறின் குவலயத் திறைமை செய்யும் என்றார்
வாய்மை யாதொன்றும் தீமையிலாதவற்றையே சொல்வதாகலின் அதனையாவரும் விரும்பியேற்றுச் செய்வன செய்து சிறப்பிப்ப ரென்பார் வாய்மொழி மதிப்பை யாக்கும் என்றார் உலகத்தார் உள்ளத்துள் எல்லா முளன் என்று சான்றோர்கூறுதல் காண்க
சிறுமைக்கு மறுதலையாதல்பற்றி பெருமையை உலைதலில் பெருமை யென்றும் மனத்திட்பம் செய்வினையால் விளங்குதலின் செயற்கரிய செய்யும் பெருமையை யடுத்தும் கூறினார்
ஏனையது பிறன்மனைக்கண் தெரிவிலாச் செலவு  உரை பொருள்வயின் இறுக்கம் இன்மைபொருட் செல்வத்தின்பால் இவறுதல் இல்லாமை தெருளுடை மனத்தின் சென்றதெருண்ட மனத்தாற்கொண்ட தெளிந்த உணர்வாய செல்வம் புணர்ந்திடம்தெளி்த உணர்ச்சியாகிய செல்வத்தைத் தரும்
புலைசுபுலாலுண்டலையும் தேன்கள்தேனையும் கள்ளையும் ஒருவிய பயனும் அற்றே நீங்குதலாலுண்டாகும் பயனும் அவ்வண்ணமே ஒளியினோடு புகழுடன்அழகுவனப்பையும் வென்றி வெற்றியையும் மிகுபொருள்மிக்கபொருளையும் மிகு குலனொடுகுடிச்சிறப்புடன் இன்பம் புணர்தலும்இன்ப நுகர்ச்சியையும் ஆகும்தரும் எறு மனத்தில் தெருளுடைமையாற் பிறக்கும் பயன் தெளிந்த உணர்வாதல் தோன்றத் தெருளுடை மனத்திற் சென்ற தெளிந் துணர்வு என்றார்
உலோபமின்மை அறத்தாற்றிற் பொருளைச் செலுத்தி நல்லுணர்வு முதலிய நலங்களைப் பயக்கும் துணிவுபற்றி இறுக்கமின்மை செல்வம் புணர்த்திடும் என்றார்
அணுவிரதம் போலப் புலாலுணவு தேன் கள் முதலியனவும் நற்பயனையே எய்துவிக்கு மென்பார் அற்றே யென்றும் ஒளியினோடழகு வென்றி பொருள்மிகு குலனோடின்பம் புணர்தலும் என்றும் கூறினார்
உரை சிலைபயில் வயிரத் தோளாய்வில்லேந்திய வலிய தோள்களை யுடைய சண்டகருமனே செப்பிய பொருள் இது எல்லாம்இதுகாறும் சொல்லிய பொருள்க ளெல்லாவற்றையும் உலைதலில் மகிழ்வொடுகெடாத வூக்கத்துடன் உள்ளத்து உணர்ந்தனை கொள்கமனத்தே உணர்ந்து கைக்கொள்வாயாக என்னஎன்று அகம்பனன் சொல்லவே அடிகள் அடிகளே அருளிற்றெல்லாம் தாங்கள் உரைத்ததெல்லாவற்றையும் கொலையினில் ஒருவல் இன்றி கொலைத்தொழிலை விடுவதையின்றி கொண்டனென் ஏனைக் குற்றங்களைக் கைவிடுதலை மேற் கொண்டேன் அலைசெய்வது ஒழியின் உயிர்களைக் கொல்லும் கொலைத்தொழிலைக் கைவிடுவேனாயின் வாழ்க்கை யழியும் அடியேனது வாழ்க்கை முற்றும் கெட்டழியும் என்றான் என்று சண்டகருமன் சொன்னான் எ று
அணுவிரத மைந்தனுள் கொல்லாமை யொன்றொழிய ஏனை நான்கையும் விடுவதாகக் கூறிய சண்டகருமன் கொலையை விடாமைக்கு ஏது இஃதென்பான் அலைசெய்வதொழியின் வாழ்க்கை யழியும் என்றான்
உரை என்று என்பதாக சண்டன் சண்டகருமன் அடிபணிந்து இசைத்தது முனிவன் அடிகளை வணங்கிச் சொன்னதை கடவுள் கேட்டு அவ்வகம்பன் முனிவன் கேட்டு இனி இப்போது நன்று தெளிந்தாயல்லை நல்லறதத்தைத் தெரிந்து கொண்டாயில்லை செவிடும் ஊமும் ஒன்றிய ஒருவனால் செவிடும் ஊமையுமாகிய இருதன்மையும் ஒருங்கு பொருந்திய ஒருவனாலே நல்யாழ் நவில் இசையமுதம் நல்ல யாழிடத்தே பிறக்கும் இசையாகிய அமுதத்தை பெறுதல் உண்டோ நுகர்தல் முடியாதாம்
இன்று இப்போது நீ உரைத்தது அற்று நீ சொன்னதும் அத்தன்மைத்தாதலின் இயம்புவது உளது நீ அறிய உரைக்கத் தகுவதொன்று உண்டு கேண்மோ கேட்பாயாக எறு
நீரின் வருதல் நீரின் நின்றிளகல் வாட்புண்ணுறுதல் உருமேறுண்டல் முதலிய குற்றமில்லாத யாழ் என்றற்கு நல்யாழ் என்றும் தன்பாற் பிறக்கும் இசை அமுதம்போல் இன்பஞ்செய்தலின் நவிலிசையமுதம் என்றும் கூர்த்த செவியறிவும் இனித்த மிடற்றோசையு மொருங்குடையார்க்கே இசை இன்பம் செய்தலின் இரண்டுமில்லா ரென்றற்கு ஒன்றிய செவிடு மூமும் ஒருவனால் பெறுதலுண்டோ என்றும் கூறினான்
உரை ஆர் உயிர் வருத்தம் கண்டால் நிறைந்த உயிர்கள் படுகின்ற துன்பத்தைக் காணின் அருள் பெரிது ஒழுகு கண்ணால் அருள் மிகப்பெருகும் கண்களோடு ஓர் உயிர் போல அதனுயிரைத் தன்னுயிரேபோலக் கருதி நெஞ் சத்து நைந்து உருகி மனம் கரைந்து உருகி உய்ய நிற்றல் அது தன் வருத்தத்தின் நீங்கி உய்யுமாறு உதவி செய்து நிற்பது வாரியின் வதங்கட்கெல்லாம் அறப்பயனுக்கு வருவாயாகவுள்ள விரதங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் அரச நல் வதம் நல்ல தலையாய விரதமாம் அதற்கு அவ்விரதத்துக்கு தகவும் செப்பமுடைமையினையும் அத்தயவும் அதன் பயனாகிய அருளையும் சார்துணை யாகக் கொள்க பொருந்திய துணையாகக் கொள்வாயாக எறு
உயிர்கள் படும் துன்பத்தைக் கண்டால் அவற்றின்பால் மனமிரங்கி வேண்டும் உதவியினைப் புரிந்து அத்துன்பத்தினின்றும் அவற்றை உய்வித்தலே கொலைவினையை ஒருவுதற்குரிய எளிய நெறியென்பார் நெஞ்சத் துருகி நைந்துய்ய நிற்றல் என்றார்
உரை இறந்த நாள்இறந்த காலத்தில் உள்ளத்து நின் மனத்தின்கண் என்னும் இரங்குதலின்றிசிறிதும் இரக்கமுறாதுவெய்தாய்அச்சத்தைச்செய்து உயிர் கறந்து உண்டுஉயிரை வருத்திக்கொன்று கன்றிஅக் கொலை வினையில் அடிப்பட்டுநின்று கருவினை பெருகச் செய்தாய்தீவினையை மிகுதியாகச் செய்தாய் நீ பிறந்து நீ பல பிறப்பும் பிறந்து பிறவி தோறும்அப்பிறப்புக்கள் தோறும் பெருநவை உறுவதெல்லாம்மிக்க துன்ப மெய்துவதெல்லாம் சிறந்த நல் அறத்தின் அன்றிசிறந்த அறங்களாலன்றி உணரின்ஆராயுமிடத்து தீருமாறு உண்டோநீங்கும் வாயில் வேறுளதோ இல்லையன்றோ எறு
அறவினை துன்பம் கெடுத்து இன்பம் நுகர்வித்தலின் சிறந்த நல்லறத்தி னன்றித் தீருமா றுணரி னுண்டோ என்றார் திருந்திய நல்லறச் செம் பொற் கற்பகம் பொருந்திய பொருளொடு போகம் பூத்தலால் வருந்தினும் அறத்தினை மறத்த லோம்புமின் என்று தேவரும் கூறினர்