sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவன் தன் மாமன் பெருஞ்சேனாதியின் கோசலத்தையும் விச்சி தலைநகர் வைசாலி யையும் பிடித்ததால் புத்தர் காலத்திற்குப் கிமு பின்  பெருநாடுகளே மீந்தன
முதற் கரிகாலனின் வடசெலவு அசாதசத்துவின் கடைசிக் காலத்தில் அல்லது உதயனின் தொடக்க காலத்தில் கிமு க்கு அண்மையில் நடந்திருக்கவே பெரிதும் வாய்ப்புண்டு
இப்படியாக அசாதசத்துவின் வழியினரோடு கரிகாலன் முதன்முறை பொருதியதற்குப் பின்னால் நந்தர் மோரியர் சுங்கர் கனகர் இவர்கள் இருவரின் காலத்துச் செய்தி சிலம்பில் வருகிறது பின்வரும் பத்திகளில் பேசப் படுகிறது என அடுத்தடுத்து பகைப்புறத்து மகதத்தோடு தமிழகம் தொடர்ந்து பொருதியிருக்கிறது
மகத்திற்கும் தமிழ்மூவேந்தருக்கும் இடையே விருப்புவெறுப்பு உறவுமுறை நிலவி ஒரேவிதமாய்ச் சிந்திக்கும் ஈர் எதிராளிகளாய்த்
இருவரிடத்தும் இருந்த அறிவுச் செறிவு மெய்யறிவியல் வாக்குவாதங்கள் பட்டிமண்டபங்கள் பனையோலை மரங்கள் இரும்பு வாணிகம் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான நெல்வேளாண்மை பல்வேறு குமுக அடையாளங்கள் சமகாலத்திய எதிராளித் தன்மையை ஆழ்ந்து உணர்த்துகின்றன
மேலே சொன்ன பல்வேறு மகத ஆட்சியாளரைக் கவனித்தால் நந்தரோடு தமிழர் சற்றுக் குறைத்துப் போர் புரிந்திருக்கிறார்கள் என்றும் அவந்தி வச்சிரங்களோடு சிலபோதே போர் நடந்திருக்கலாம் என்பதும் புலப்படுகிறது
இந்தப் போர்ச் செய்திகள் மட்டுமல்லாது தமிழர்கள் அடிக்கடி வடக்கே புனித நீராட்டுப் பயணம் கொள்ளும் போக்கைக் குறிக்குமாப் போல மத்திய தேசத்தில் இருந்த வாரணாசியும் சிலம்பின் அடைக்கலக் காதை  ஆம் வரியில் மத்திம நன்னாட்டு வாரணம் என்று பேசப்படுகிறது
செங்குட்டுவனோடு அவன் காலத்துப் பங்காளிகளைச் சிலம்பின் மூலமாகவும் மற்ற சங்க நூல்கள் மூலமாகவும் அடையாளம் காணுவது செங்குட்டுவன் பின்புலத்தை மேலுந் தெளிவாக்க உதவும்
செங்குட்டுவனின் அண்ணன் பெரிய தாய் மகன் களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல் நார்முடிச் சேரலின் நேரடித் தம்பி ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் ஆகியோர் பற்றிப் பதிற்றுப் பத்தின்   ஆம் பத்துகள் வாயிலாக அறிகிறோம்
அதேபொழுது எப்பொழுது வரந்தரு காதையை இளங்கோ எழுதியதன்று என நாம் ஒதுக்கினோமோ அப்பொழுதே நம்மைப் பொருத்தவரை இளங்கோ என்பவர் சேரனின் தம்பி என்ற கதை பட்டுப் போகிறது
கட்டுரை காதையின் படி ஆம் வரிகள் ஐங்குறுநூற்றைத் தொகுப்பிக்க உதவிய யானைக்கண் சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை செங்குட்டுவனின் சமகாலத்தவன் ஆகிறான்
ஆனால் இவன் கொங்குக் கருவூரில் இல்லாது பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனுக்குப் பிறகு இன்றையப் பொன்னானிக்கருகில் குடநாட்டின் வடக்கிலிருந்த மாந்தரத்தில் ஆட்சி கொண்டிருக்கலாம்
யானைக்கண் சேய் மாந்தரஞ்சேரல் குறிக்கப்படுவதன் காரணமாய் முகன்மைச் சங்க இலக்கியத்தொகுப்பு ஏற்பட்டது கூடச் செங்குட்டுவனுக்குச் சற்றுப் பின்னுள்ள காலமாகலாம்
கொங்குக்கருவூரில் ஆண்ட தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறையும் செங்குட்டுவன் காலத்தில் அன்றி அவனுக்குச் சற்று பின்னால் இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு
மொத்தத்தில் செங்குட்டுவன் வாழ்நாளில் அவனுக்குச் சமகாலத்திலும் சற்றுமுன்னும் பின்னுமாய் கொங்குச் சேரர் உட்பட   சேரர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்
குட வஞ்சி குட்ட நாடு கொங்கு வஞ்சி பூழிநாடு மாந்தரம் தொண்டி எனப் பல்வேறு இயலுமைகள் சேரரிடை இருந்ததால் இத்தனைபேர் சமகாலத்தில் இருந்திருக்க வழியுண்டு
அசோகப் பேரரசனின் தாக்கம் சேரர் காலத்துச் சமயப்பழக்கத்தில் மட்டுமின்றி அரச நடைமுறைகளிலும் இருந்திருக்க வேண்டும் சங்கப் பாடல்களிலும் சிலம்பிலும் பலவிடங்களில் வரும் திகிரி என்னும் சொல்லின் பயன்பாடு
தேவனாம்பிய என்னும் பெயர் அசோகனுக்கும் அவன் வழியாருக்கும் அன்றி அவனுக்குச் சற்று பிற்பட்ட இலங்கை அரசன் தீசனுக்கும் உரிய பட்டமாய் வரும்
கொங்குமண்டலப் பற்றுக் கொண்ட பல ஆய்வாளர்கள் ஆன்பெருநை என்னும் பெயர் தமிழக அமராவதிக்குப் பொருந்துவதாலும் ஆன்பெருநை ஆன்பெருவதி ஆம்பெராவதி ஆம்ப்ராவதி ஆம்ராவதி அமராவதி அங்கு ஏராளம் தொல்லியற் பொருட்கள் நாணயங்கள் கிடைப்பதாலும் அதையே சேரர் தலைநகர் வஞ்சி என்று சொல்வார்கள்
வடவாரியர் படைகடந்து தென்றமிழ்நாடு ஒருங்கு காணப் புரைதீர் கற்பின் தேவி தன்னுடன் அரைசுகட்டிலிற் துஞ்சிய பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனோடு ஒரு பரிசா நோக்கிக் கிடந்த மதுரைக் காண்டம் முற்றிற்று என்ற சொல்லால் இவன் வடவாரியர் படைகடந்த பாண்டியன் என்பதை அறிகிறோம்
இவன் எதிரியான நெடுஞ்சேரலாதன் வடசெலவிற் வெற்றி கொண்ட காரணத்தால் அதற்குப் போட்டியாய் இப்படியோர் பெயரைத் தனக்குச் சூட்டிக் கொண்டான் போலும்
கோவலன் கொலைக்கு முன்பும் நெடுஞ்செழியனின் கோத்தொழிலர் கோமுறை தவறியதால் மக்களின் முணுமுணுப்பு அரசனுக்கு எதிராய்க் கூடியிருந்திருக்கிறது
சம காலத்தில் அதாவது நிகழ்வுகள் நடந்த சில காலத்துள் காப்பியம் எழுதப்பட்டிருந்தால் புலனாய்வுச் செய்திகளை வெளியிட இளங்கோ போன்றவர் முற்படமாட்டார்
ஓரிரு தலைமுறைகளுக்கு முன்னால் கொங்குக் கருவூரைப் பிடித்துச் சேரர் தம்பகுதியாய் அறிவித்தது சோழபாண்டியருக்கு கடுப்பை விளைவித்திருக்கும்
சோழநாட்டு அரசவுரிமையில் செங்குட்டுவன் தலையிட்டு உறையூரில் தன் மைத்துனனை ஆட்சிக்கு அமர்த்தியது புகார் வேந்தனுக்குப் பகைமையைக் கிளப்பிவிட்டிருக்கும்
எப்போதெல்லாம் உள்நாட்டில் சிக்கல் ஏற்படுகிறதோ அப்போது வெளிநாட்டைக் காரணங் காட்டி அவரை நோக்கிப் படையெடுக்க வைத்து உள்நாட்டினரை அமைதிப் படுத்துவது காலகாலமாய் பல்வேறு அரசுகளுக்கு உள்ள பழக்கம் தானே
எனவே முன்னே செங்குட்டுவன் தந்தை சேரலாதன் காலத்தில் வடக்கே படையெடுத்தது இப்பொழுது வடபுலத்தார் செயலைப் பெரிதுபடுத்துவது என எல்லாமே செங்குட்டுவனைப் பொருத்த மட்டில் வேறு அரசியற் காரணம் காட்டுகின்றன
குட வஞ்சிக்கான வஞ்சிக் காண்ட ஆதாரங்கள் காட்சிக்காதை  கால்கோட்காதை  நீர்ப்படை காதை  நடுகற் காதை  வாழ்த்துக் காதை உரைப்பாட்டு மடை இருமுறை
ஆரியப்படையும் யௌத்தேய கணமும் கல்வெட்டுக் கருத்தரங்கம்  பக் வெளியிடுவோர் எம்வெற்றியரசி மனை எண்  கதவு எண்  ஜோசப் காலணி ஆதம்பாக்கம் சென்னை
செங்குட்டுவனின் வடசெலவு மோரியருக்கு அடுத்த சுங்கர் கன்னர் ஆகியோரின் வலுவற்ற காலத்தில் நடந்திருக்கவே வாய்ப்புண்டு என்னும் கூற்றை இக்கட்டுரையின் அடிக்கோளாய்க் கொண்டு இனிவரும் பகுதிகளில் அதைப் பல்வேறு கோணங்களில் அலசுவோம்
நடு இந்தியாவிலுள்ள சாஞ்சிவிதிசாக் கல்வெட்டை வெட்டுவித்த காசிபுத்ர பாக பத்ர என்பவன் இவன் தந்தையாவான் கிமு இல் இருந்த சுங்க அரசின் விரிவு கீழேயுள்ள படத்தில் தரப்படுகிறது
இந்தக் கட்டுரையில் முன்பக்கங்களிற் குறிப்பிட்ட காரவேலன் கல்வெட்டை ஆழ்ந்து படித்தால் சுங்கர் அரசின் எல்லைகள் அவரின் கடைசிக் காலத்தில் கிமு கீழே படத்திற் காட்டப்படும் விரிவில் இருந்தும் சுருங்கியிருக்க வேண்டும் என்பது புலப்படுகிறது
மகத வணிகத்திற்கான தென்னகப்பாதையின் முடிவில் இற்றை அவுரங்காபாத் அருகில் கோதாவரியின் வடகரையில் உள்ள படித்தானத்தைத் படித்தானம்பயித்தானம்பைத்தான் என்பது இற்றைப் பெயர்
இந்தக் கால இந்தியத் துறைமுகங்களில் பலவும் பழைய துறைமுகங்களுக்கு அருகில் எழுந்தவை தான் காட்டாக முசிறிகொச்சின் கொற்கைகாயல்பட்டினம்தூத்துக்குடி புகார்நாகப்பட்டினம் பாலூர்பாரதீப் தாமலித்திஆல்தியா சோபாராமும்பை பாருகச்சாபரூச்
நூற்றுவர் கன்னருக்கும் முன்னால் மகத அரசிற்கு முகன்மையாக சோபாராவும் நர்மதையின் கழிமுகத்தில் இருந்த பாரகச்சாவும் இந்தக் கால பரூச் துறைமுகமாய் இருந்திருக்கிறன
ஆனால் சதைத்தல் சாத்துதல் நூறுதல் நொறுக்குதல் என்ற வினையால்நூற்றுவர் என்பதற்கு தமிழ்முறைப்படி எதிரிகளை நொறுக்குபவர் என்றே பொருள் சொல்லமுடியும்
முன்னால் சேர சோழ பாண்டியருக்கு இன அடையாளம் சொன்னது போல கருநிறம் பொருந்தியபூசிய இனக்குழு கருநர்கன்னர் என்று ஆகியிருக்க வாய்ப்புண்டு
தவிர அதே காரணத்தால் நூற்றுவர் கன்னரைத் தொடர்பு கொள்ளாமல் எந்தத் தமிழரசராலும் வடக்கே படையெடுக்க முடியாத நிலை அந்தக் காலத்தில் இருந்தது
நூற்றுவர் கன்னர் மீள்விரிவு    முன்னர் சொன்ன செய்திகளில் சுங்கரின் நிலப்பரப்புச் சுருக்கத்தையும் அதே போல நூற்றுவர் கன்னரின் நிலப்பரப்புச் சுருக்கத்தையும் கூடவே மகதத்தை வெற்றிகொள்ள கன்னர் வேட்கை கொண்டதையும் அவர் செல்வாக்கையும் பார்க்கும் போது செங்குட்டுவனின் வடசெலவுகள் இலம்போதரக் கன்னன் காலத்தில் கிமு சுங்கன் தேவபூதி காலத்தில் கிமு இக்கு நடுவில் கனகர் ஆட்சி கிமு தொடங்குமுன் கிமு அளவில் நடந்திருக்கலாம் என்றே எண்ணவேண்டியிருக்கிறது
இலம்போதரக் கன்னன் காலத்தில் கிமு நூற்றுவர் கன்னர் வலிமை குன்றியிருந்ததால் தான் தெற்கேயிருந்து சேரன் படையெடுத்து வந்தபோது அவனுக்கு உதவி செய்து தம்நிலையைச் சீர்படுத்திக் கொள்ள முயன்றிருக்கின்றனர்
செங்குட்டுவனுக்கு நூற்றுவர் கன்னர் கொடுத்தவை கால்கோட்காதை  வரிகளிற் பேசப்படுகின்றனஅதோடு தம் உள்ளூர சேரன் வடபுலத்திற்கு வரவேண்டும் போரிட வேண்டும் சுங்கரும் அவருக்கு அமைச்சராய் இருந்த கனகரும் வலிகுன்ற வேண்டும் என்ற விழைவு கன்னருக்கு இருந்திருக்கலாம்
செங்குட்டுவன் வடசெலவு படம்  இல் இருப்பது போல் பெரும்பாலும் குடவஞ்சியில் தொடங்கி கடலொட்டி நகர்ந்து வயநாட்டுச் சாரலில் ஏறி  கிமீ நீலமலை தாண்டி இது வரை சிலம்பு பேசுகிறது
முன்னால் முதலாங் கரிகாலன் படையெடுத்த போது சென்ற பாதையிலேயே குடகு அதியர் கங்கர் நாடு வழி ஐம்பொழில் ஊடாக வடுகவழி மேற்கு கருநாடு கடந்து படித்தானம் கன்னரின் தலைநகர் பிடித்து தக்கணப் பாதை வழியாகப் மகேசர் உஞ்சை பில்சா சாஞ்சி கோசாம்பி கடந்து முடிவில் மகதத்தில் முடிந்திருக்கும்
அதன் தெற்கு எல்லை இன்றைய ஆந்திர மாநிலத்தின் நெய்தல் நிலம் தவிர மற்றவை எல்லாமே அடர்ந்த முல்லையும் குறிஞ்சியும் பாலையுமாய் இருந்ததால் தமிழர்களின் வடநாட்டுத் தொடர்பே பெரும்பாலும் கருநாடகம் வழியாகத்தான் இருந்தது கருநாடகமும் சாதவா கன்னரின் அரசிற்குள் அடங்கியதே
இந்தக் கதையில் வச்சிர நாட்டு உதயணன் பல்வேறு சூழ்ச்சிகள் போர்கள் நிகழ்ச்சிகளின் பின் அவந்தி நாட்டு வாசவதத்தையை மணப்பான்
உஞ்சை தாண்டி கோசாம்பி வழியே மகதம் நுழைந்த செங்குட்டுவன் கங்கையின் தென்கரையில் காசிக்கு அருகிலேயே ஆற்றைக் கடந்திருக்க வேண்டும்
முன்னால் அவன் தாய் புனித நீர் ஆடியது கூடக் காசியாய் இருக்கலாம் இரண்டாம் முறையும் அதற்கருகிலேயே கங்கையைக் கடந்திருக்கலாம் என்பது ஒரு கருதுகோளே
ஆற்றின் வடமருங்கில் கன்னர் சேரரை எதிர்கொள்ளுகிறார்கள் கன்னரின் வீச்சு கங்கையின் வடகரை வரை இருந்திருக்கிறது என்றால் சுங்கர்கனகரின் வலிமை பெரிதும் அங்கு குன்றியிருக்க வேண்டும்
முன்னே சொன்னது போல் செங்குட்டுவன் படையெடுப்பின்போது சுங்கன் தேவ பூதிதான் பெரும்பாலும் மகத அரசனாக இருந்திருக்கலாம்இருந்தாலும் சுங்கனின் தலைமை யமைச்சனாகக் கனக விசயன் என்ற குறுநில மன்னன் இருந்திருந்தான் என்பதையும் பார்த்திருந்தோம்
தமிழகப் புரிதலில் சிலம்பையொட்டிய வரலாற்று ஆய்வுகள் புதிதாக ஏற்படாததால்   ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்த புரிதலில் கனகர் விசயர் என்று இரண்டு பேராகவே பலரும் சொல்லிவருகிறார்கள்
அரச குலத்தவரைக் குப்பன் சுப்பன் என்று ஒற்றைப்பெயரால் அழைப்பது வரலாற்றில் யாருக்கும் பழக்கமில்லை சேரன் செங்குட்டுவனை சேரன் செங்குட்டுவன் என்று இரண்டாகப் பிரிப்போமோ
மகதத்தை ஆண்ட சுங்கனுக்கும் அவன் அமைச்சன் கனகனுக்கும் குடிப்பெயர் ஒன்றும் இயற்பெயர் ஒன்றும் தனித்தனியாய் இருக்காதோ
சிலம்பில் இரண்டு இடங்களில் கனகனும் விசயனும் என்று உம்மை சேர்த்தும்  இடங்களில் கனக விசயன் என்று உம்மை சேர்க்காமலும் இந்தப் பெயர் குறிப்பிடப்படும்
பல்லவர் பேரரசுச் சோழர் பிற்காலப் பாண்டியர் காலத்துக் கோயில்களின் சிற்பங்களைப் பார்த்துப் பார்த்துச் சிலைகள் என்றாற் பெரிதாக இருக்கும் என்றெண்ணும் நிலைக்கு நாம்தான் வந்து விட்டோம்
அன்றைக்கு நடைமுறையில் மகத அரசன் கனகனே சுங்கன் தேவபூதி ஒரு பாவை போலத் தான் பாடலியிலோ அன்று கோசம்பியிலோ கொலுவீற்றிருந்தான்
கண்ணகிக்குக் கல் எடுப்பதற்காகப் போர் நடப்பதற்கு முன்னால் சேரனின் முதற் படையெடுப்பிற்குப் பின்னால் நடந்த ஒரு விருந்தில் வடபுலத்து அரசர் அவருள் அவந்தி அரசரும் மற்றவரும் கனக விசயனும் அடக்கம் தமிழரை இகழ்ந்தது சிலம்பில் பேசப்படுகிறது
என்ற கேள்வியும் எழுகிறது உத்தரன் விசித்திரன் உருத்திரன் பைரவன் சித்திரன் சிங்கன் தனுத்தரன் சிவேதன் என்று அடுத்தடுத்துப் பெயர்கள் எழும்பொழுது உத்தர விசித்திரன் ருத்ர பைரவன் எனச் சொல்லலாமா
வடகரையில் இருக்கும் சுடுகாட்டுக் கரைகளைத் தவிர்த்து சாம்பல் பூச்சிதறல் இல்லாமல் உருப்படியாக நீராட வேண்டுமென்றால் படகில் ஏறித் தென்கரைக்குத்தான் வரவேண்டும்
இவன் நாடு அவந்தி இராசதானி உச்சைனி நகர் உதயணனை வஞ்சத்தாற் பிடித்துச் சிறாஇயில் வைக்கும்படி செய்தவன் இவன் தேவியர் பதிறாயிரவருள் வாசவதத்தையைப் பெற்ற நற்றாயாகிய பதுமகாரிகை என்பவள் முதன்மை வாய்ந்தவள்
பாலகுமாரன் பிரச்சோதனன் புதல்வன் உஞ்சை நகரில் உதயணன் நளகிரியை அடக்கிய பின்பு தந்தையின் கட்டளைப் படி அவனுக்கு வேண்டியவைகளைக் குறிப்பறிந்து செய்து வந்தவன் பக்
குமரியொடு வடவிமயத்து ஒருமொழி வைத்து உலகாண்ட சேரலாதற்குத் திகழொளி ஞாயிற்றுச் சோழன் மகள் ஈன்ற மைந்தன் கொங்கர் செங்களம் வேட்டுக் கங்கைப் பேர்யாற்றுக் கரைபோகிய செங்குட்டுவன் சினஞ் செருக்கி வஞ்சியுள் வந்திருந்த காலை வட ஆரிய மன்னர் ஆங்கோர் மடவரலை மாலைசூட்டி உடனுறைந்த இருக்கை தன்னில் ஒன்றுமொழி நகையினராய்த் தென்றமிழ் நாடாளும் வேந்தர் செருவேட்டுப் புகன்றெழுந்து மின் தவழும் இமயநெற்றியில் விளங்கு வில் புலி கயல் பொறித்த நாள் எம்போலும் முடிமன்னர் ஈங்கில்லை போலும் என்ற வார்த்தை அங்கு வாழும் மாதவர் வந்து அறிவுறுத்தவிடத்து வாழ்த்துக் காதை உரைப்பாட்டு மடையின் முதற்சில வரிகள்
கானற்பாணி கனக விசயர்தம் முடித்தலை நெறித்ததுஎன்ற வாசகமும் குடவர் கோவே நின்னாடு புகுந்து வடதிசை மன்னர் மணிமுடி ஏறினள் என்ற வாசகமும் இங்குதான் சொல்லப்படுகின்றன
கூடவே கவுந்தியின் உண்ணாநோன்பு மதுரை நிகழ்வுகள் மாசாத்துவன் மாநாய்கன் துறவு இருவரின் மனைவியர் இறந்தது மாதவி மணிமகலை துறவு மாடலன் நன்னீர்க் கங்கை ஆடப் போந்தது என்று அடுத்தடுத்த செய்திகள் சொல்லப்படுகின்றன
அதற்கு மறுமொழி சொல்வதற்கு மாறாய் தன் மைத்துனன் கிள்ளியையே நினைந்து இளங்கோ வேந்தர் இறந்ததிற் பின்னர் வளங்கெழு நன்னாட்டு மன்னவன் உறையூர்ச் சோழன் கொற்றமொடு செங்கோல் தன்மை தீதின்றோ
என்ற கேட்பதால் நேரிவாயிற் போரின் பின் உறையூர் ஆட்சியை மைத்துனனுக்கு பிடித்துக் கொடுத்தது கண்ணகி கதைக்குச் சற்று முன் நடந்திருக்கலாம் என்று உணர்கிறோம்
மாதங்களில் நடந்த செய்தியைச் சொன்ன மாடலனுக்கு குறிப்பாகத் தன் மைத்துனன் கிள்ளியைப் பற்றிச் சொன்ன மாடலனுக்கு தன்னிறைக்குத் தக்க  ஆடகப் பெருநிறையைச் சேரன் கொடுக்கிறான்
ஆரியப் பேடியொடு எஞ்சிய மன்னர் சேரனுடைய இறைமொழி மறுக்கும் கஞ்சுக முதல்வர் ஈரைஞ்ஞூற்றுவர் கனக விசயர் ஆகியோரை இருபெரு வேந்தர்க்குக் காட்டுமாறு ஏவுகிறான்
வடபுலத்தை விட்டுப் புறப்படுமுன் வடதிசை மன்னரின் மண்ணெயில் முருக்கிக் கவடி வெள்வரகு கொள் வித்தி கழுதையாற் சேரன் ஏருழுகிறான்
இவ்வளவு விவரம் சொல்லும் சேரன் படையெடுப்பையே பொய்யென்று சொல்லி வடநாட்டு வரலாற்றாசிரியரும் சில தமிழ்நாட்டு வரலாற்றாசிரியரும் மேலைநாட்டாரும் ஒதுக்குகிறார்களே
ஒரு நாள் மாலை வேண்மாளோடு வஞ்சி அரண்மனை நிலாமுற்றத்தில் பறையூர் சாக்கையன் கூத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது கொடுங்கோளூர் எர்ணாகுளம் இடையே இன்றைக்கும் பறையூர் உள்ளது
கூத்துப் பார்க்கும் போது கூடவிருந்த மாடலன் செங்குட்டுவனின் சினம் தணித்து ஆட்சியேற்று  ஆண்டுகள் ஆனபின் இன்னும் வேள்வி செய்யவில்லையே
அதுவரை வேள்வி செய்யாத சேரர்கள் அடுத்தடுத்து ஏதோவொரு காரணத்தால் வேள்வி செய்யும் படி தூண்டப்பட்டிருக்கிறார்கள் அவர்களும் அதற்கு இணங்கியிருக்கிறார்கள்
வேத வேள்வி செய்து முடிந்தபின் வஞ்சிப் புறநகர் ஆற்றங்கரையில் வேளாவிக்கோ மாளிகையில் இருந்த ஆரிய அரசரையும் மற்றோரையும் வில்லவன் கோதைமூலம் சேரன் சிறையிருந்து விடுவிக்கிறான்
பார்த்து மனம் களித்து பூப்பலி செய்து காப்புக்கடை நிறுத்தி வேள்வியும் விழாவும் நாள் தொறும் வகுத்து கடவுள் மங்கலம் செய்கு என்று ஆணையிடுகிறான்
இன்றைக்கு தமிழக எல்லையில் இருக்கும் மங்கலாதேவிக் கோட்டம் பின்னால் எழுந்த எத்தனையோ கண்ணகி கோயில்களில் ஒன்றாக இருக்கவே வாய்ப்பு அதிகம்
அடுத்து வாழ்த்துக் காதையில் தேவந்தி கண்ணகியின் காவற்பெண்டு கண்ணகியின் அடித்தோழி ஐயை ஆகியோர் பத்தினிக்கோட்டம் வந்த செய்தி சொல்லப்படுகிறது அவர்களில் மூவர் அழுது அரற்றியதும் சொல்லப்படுகிறது
கண்ணகியைப் பாண்டியன் மகளாக உருவகப்படுத்தும் கதைக்கூறு கோவலன் கதைஎன்னும் நாட்டுப்புறக் கூத்திலும் சந்திராவின் பழிவாங்கல் என்ற கன்னட நாட்டுப்புறக் கதையிலும் உண்டு
கதை நாயகியை எதிரியின் மகளாகச் சொல்வதும் குழந்தையை ஆற்றில் விடுவதும் அதை இன்னொருவர் கண்டுபிடித்து வளர்ப்பதும் உலகெங்கும் காலகாலமாய் பயன்படுத்தப்படும் புனைவு உத்திகளாகும்
யூத நெறியாளர் மோசே குழந்தையாய் இருந்தபோது நீல நதியாற்றில் இதுபோலக் கூடையில் வைத்து மிதந்து வந்ததும் எகிப்திய அரசனால் பின்னால் இராமசிசோடு சேர்த்து வளர்க்கப்படுவதும் இங்கு நினைவிற்கு வருகின்றன
கண்ணகி பாண்டியன் மகள் என்னும் பாமர மக்களின் கருத்தீட்டைப் புறம் தள்ளவேண்டாம் என்று இளங்கோ வாழ்த்துக் காதையிற் சேர்த்திருக்கலாம்
இவற்றை வைத்துக் கொண்டு சில ஆய்வாளர் சிலம்பின் காலத்தைப் பிற்காலத்திற்குத் தள்ளமுயல்வது பேரன் தாத்தனுக்கு முன்னோன் என்று சொல்வதைப் போன்றது
வடக்கே படையெடுத்துப் போக முற்படும் பொழுது தனக்கு வடக்கே இருக்கும் மன்னர்களில் ஏதேனும் ஒரு சிலரையாவது நட்புடையவர்களாய் ஆக்கிக் கொள்வது ஓர் அரசதந்திரம் தான் இருந்தாலும் நூற்றுவர் கன்னரோடு ஏன் அப்படி ஒரு தொடர்பு கொண்டான்
மொத்தத்தில் சிலம்பை ஆழ்ந்து படித்தால் பெரும்பாலும் சிலம்புக் கதையின் காலம் கனகர் ஆட்சிக்குச் சற்று முன் கிமு யை ஒட்டியிருந்திருக்க வேண்டும் என்ற முடிவிற்கே வரவேண்டியிருக்கிறது
வெறுமே வரந்தரு காதையையும் மகாவம்சப் பட்டியலையும் வைத்துக் கொண்டு உள்ளிருக்கும் முரண்களைப் பார்க்காது முதலாம் கயவாகுவின் காலமாய் கிபியை வைத்துக் கொண்டு அதையே சிலம்பிற்கும் காலமாய்ச் சொல்லுவது சற்றும் பொருத்தமில்லை
சிறுவன் குட்டுவன் சேரலைப் பரணரிடம் அளித்து உரிய காலம் படிப்பித்துத் தரும்படி இவன் நின் அடைக்கலம் என்று கூறியதாகவே பொருள் கொள்ளவேண்டும்
இங்கே பரணர் பாடியது குட்டுவன் சேரல் சிறுபிள்ளையாய் இருந்த போது என்பதால் பரணரின் பாடலில் இமயத்திற் கல்லெடுத்த செய்தி வராதது இயற்கைதான்
பாண்டியன் தேவியாகிய கொப்புலிங்கி கோப்பெருங்கி பெற்றெடுத்த மகள் கண்ணகி என்றும் காளியே கண்ணகியாக வந்து பிறந்தாள் என்றும் சோதியர் அறிவுறுத்தியபடி குழந்தை ஒரு பெட்டிக்குள் வைக்கப்பட்டு வையையாற்றில் விடப்பட்டது என்றும் மாசாத்துவானும் அவன் மைத்துனன் வண்ணமாலைச் செட்டியும் மாநாய்கன் பெட்டியைக் கண்டெடுத்து வண்ணமாலைச்செட்டி கண்ணகியை எடுத்து வளர்த்தான் என்றும் கதை போகும்
என்றைக்கு ஆசீவகம் செயினம் புத்தம் உலகாய்தம் போன்ற நம்புநெறிகளும் நம்பாநெறிகளும் வேதநெறியைக் கேள்விகேட்கத் தொடங்கினவோ அன்றே அறிவாளிகளின் முனிவர்களின் இருடிகளின் மெய்யியலாளர்களின் நகர்ச்சி வடக்கிருந்து தெற்கு நோக்கித் தொடங்கிவிட்டது
வடசொற்கள் தமிழுள் ஊடுறுவியது வெறும் மெய்யியலார் தொடர்பால் மட்டுமல்லஅதற்கும் ஆழமான தமிழகம் மகதம் ஆகிய இரு தேசங்களின் அரசியற் பொருளியல்கள் ஊடாடத் தொடங்கியவுடன் தக்கண உத்தரப் பாதைகளின் வழி சாத்துக்கள் இடை நகரத் தொடங்கியவுடன் மொழிகளின் பரிமாற்றம் அதனூடாக நடக்கத் தொடங்கும் தானே
இத்தகைய இயல்பான பரிமாற்றம் நடக்கும் போது ஒரு சிலரின் மொழிநடை மாற்று மொழியால் பாதிப்பில்லாது இருக்கும் வேறு சிலரின் மொழிநடையோ பெரிதும் பாதிக்கப்படும்
ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தொல்காப்பியர் வடசொற் கிளவி வடவெழுத்து ஒரீஇ எழுத்தொடு புணர்ந்த சொல்லாகும்மே என்று நெறிப்படுத்த முனைந்தார்
தமிழை மேலோட்டமாய்ப் பேசத் தெரிந்த ஆனால் அதை முழுதும் புரிந்துகொள்ளாத தமிழர் மரபு என்பதை முறையே அறிந்து கொள்ளாத படித்த மக்களுக்குச் சொல்லிக்கொடுக்க எழுந்த இலக்கணம் தான் தொல்காப்பியம் என்று அண்மையில் பேரா
தமிழக வரலாற்றில் தொடர்ச்சியாக ஒவ்வொரு காலக் கட்டத்திலும் எழுத்துநடை என்பது ஓரளவு கட்டுப்பட்ட பழமைப் போக்கிலும் பேச்சுநடை என்பது ஓரளவு நீக்குப் போக்கோடு கலவை நடையாக இருப்பதும் உண்மைதானே
அருணகிரிநாதர் எக்கச் சக்கமாகத் திருப்புகழில் வடமொழி பயின்றார் என்பதால் அவர்க்கு முந்திய  ஆம் நூற்றாண்டு நச்சினார்க்கினியரில் அதே அளவு காணுவதில்லையே
ஒரு காப்பியத்தை எடுத்துக் கொண்டு அதிலுள்ள வடசொற்களைக் கணக்குப் போட்டு அது எந்தக் காலம் என்று துல்லியமாக  ஆண்டுக் கணக்கிற் சொல்லுவது மிகக் கடினம்
என்றைக்குப் பதிகத்தையும் வரந்தரு காதையையும் இளங்கோ இயற்றியதாய் இருக்கவியலாது என்று ஒதுக்கினோமோ அன்றைக்கே இக்கூற்றுப் பட்டுப்போகிறது
அதன் காலத்தைத் தனித்துக் கணிக்க வேண்டுமேயொழிய சிலம்போடு சேர்த்து இரட்டைக் காப்பியம் என்று சொல்லி சிலம்பின் காலத்தை வலிந்து கீழே தள்ளுவது வேண்டாத வேலை
சிலம்பு என்னும் காப்பியம் பத்தினிக் கோட்டம் கட்டிய நிகழ்வோடு ஒரு சில ஆண்டுகளிலேயே காப்பியமாய் எழுதப்பட்டிருக்கவேண்டும் என்று எண்ணுமாப்போல் அகநானூற்றின்  ஆம் பாட்டு உறுதி செய்கிறது
சிலப்பதிகாரத்தைச் செயினக் காப்பியம் என்றுரைத்து செயினம் என்பது களப்பிரர் காலத்திற்தான் தமிழகத்தில் பெரிதும் பரவியது என்று கட்டங்கட்டி அதனால் சிலம்பு பிற்பட்டது என்று ஒருசிலர் சொல்லுவார்கள்
இது பல இடதுசாரியர் கூற்று கட்டுரையின் முன்பகுதிகளிற் சொன்னாற் போல் சிலம்பு ஒரு செயினக் காப்பியம் என்று சொல்ல முற்படுவதற்கு வரந்தரு காதை மட்டுமே சான்றாகும்
கவுந்தி என்னும் செயினத் குரத்தி காப்பியத்தின் ஊடே ஒரு கதை மாந்தராய் செயினம் பேசி வருவதாலேயே சிலம்பு செயினக் காப்பியம் ஆகிவிடாது
கவுந்தி பேசுவது ஆசீவகம் தான் அவரை செயினக் குரத்தி என்று சட்டென்று சொல்லிவிட முடியாது ஊழையும் ஊழ்வினையையும் பலர் குழப்பிக் கொள்கிறார்கள் என்று பேரா
ஆசீவகத்திற்கும் செயினத்திற்கும் இடையுள்ள ஆட்டத்தில் பல்வேறு ஆசீவகச் சான்றுகளை செயினமாய்க் காட்டும் போக்கு   ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழறிஞர்களிடையே தமிழக வரலாற்று ஆய்வாளரிடையே பெரிதும் இருந்திருக்கிறது
அதோடு இன்று நமக்குக் கிடைத்த சீவக சிந்தாமணி ஐஞ்சிறு காப்பியங்கள் போன்றவை ஒரு ஊரில் ஒரு இராசா இருந்தார் அவருக்கு இத்தனை மனைவியர் இத்தனை பிள்ளைகள்
என்று சொல்லி ஊடே மாந்தரை மீறிய மாகைச் செய்திகளை நுழைத்து முடிவில் செயினம் வெல்லுகிறது என்ற முடிப்போடு தொன்மம் புராணம் பழங்கதை சொல்லும் போக்கிற் தான் இருக்கின்றனவே யொழிய சிலம்பைப்போற் கூத்துவடிவில் சட்டென்று திரையைத் தூக்கி நாடகப் பாங்கில் ஓர் வரலாற்று இலக்கியமாய்த் தோற்றங் காட்டவில்லை
பதிற்றுப் பத்து ஐந்தாம் பத்தில் வரும் கடல்பிறக்கோட்டிய குட்டுவனும் சிலம்பில் வரும் செங்குட்டுவனும் வெவ்வேறானவர்கள் என்று சொல்லியும் பதிற்றுப் பத்தின் பதிகம் மிகப் பிற்காலத்தது பேரரசுச் சோழர்களின் மெய்கீர்த்திகளையொட்டி பதிகம் எழுந்தது என்று சொல்லிச் சிலம்பின் காலத்தைப் பிந்தையது என்பார்கள்
சிலம்பினுள் வரும் ஒத்திசைவான சான்றுகளைக் குப்புறத் தள்ளிவிட்டு பதிற்றுப்பத்துப் பதிகத்தின் காலத்தை வைத்துக் கொண்டு இப்படித் தீர்ப்பு எழுதுவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது
கிபிக்கும் பின்னால் எழுந்த குணாட்டியரின் ப்ருகத்கதாவில் வரும் செய்திகள் பிம்பிசாரனுக்கும் முந்தைய காலத்தை அவந்தி வச்சிரம் வத்தவம் மகதம் என்று தனித்திருந்த கணபதங்களின் காலத்தை அல்லவா பழங்கதை சொல்லுவது போற் சொல்லுகின்றன
சற்று முன்னாற் சொன்னது போல் அகம்  ஆம் பாட்டைப் படித்தால் சிலம்பு என்னும் காவியம் தன் வரலாறு நடந்து முடிந்த நாலைந்து ஆண்டுகளுக்குள்ளேயே எழுந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் ஆழமாய் எழுகிறது
செங்குட்டுவனோ தமிழக அரசர்களோ வடக்கே எந்தக் காலத்தும் படையெடுத்துப் போகவில்லை எல்லாமே கப்சா முதல்முதல் வடக்கே போனவன் இராசேந்திர சோழன் தான் எனவே சிலப்பதிகாரம் ஒரு கற்பனை என்று சொல்லி ஒரு புது திரைக்கதைவசனம் எழுத முற்படுவார்கள் இது திருசெல்லன் கோவிந்தனின் வழிமுறை இதற்குச் சிலம்பின் காலக் கணிப்பு என்ற நூலில் முனைவர் இரா
முன்னே சொன்னது போல் மதுரையில் ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியனுக்கு அப்புறம் ஆட்சிக்கட்டில் ஏறிய அவன் தம்பி வெற்றிவேற் செழியனின் தொடக்க காலம் குழப்பமாய் இருந்தது
எப்பொழுது இந்தப் பலி நடந்தது என்று சொல்ல முடியாவிடினும் பாண்டிநாட்டில் சட்டம் ஒழுங்கு அரசின் அடக்குமுறை மூலந்தான் நிலைநாட்டப் படுகிறது என்று உறுதியாய்ச் சொல்லலாம்
இந்தக் கால முடிவில் பத்தினிக்குக் கல்லெடுக்கச் சேரன் வடக்கே படையெடுத்தது வெற்றிவேற் செழியனுக்கு ஒற்றர் மூலம் தெரிந்திருக்க வேண்டும்
எங்கிருந்திருந்தோ வந்த ஒரு சோழநாட்டுப் பெண்ணால் தன்நாட்டுக்குத் தீராப் பழியும் கேவலமும் வந்து சேர்ந்தது பாண்டியன் வெற்றிவேற் செழியன் மனத்திற் பெருங்கனலை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும்
ஊர் இரண்டுபட்டுக் கிடக்கக் கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம் என்ற வகையிற் தங்களுடைய பரிதவிப்பில் சேரன் சிக்கெடுக்கிறான் என்றே பாண்டியர் எண்ணியிருப்பர்
பாலைத் திணையைச் சேர்ந்த அகம்  ஆம் பாட்டில்வணிகத்தின் பேரில் செல்லவிருக்கும் பாண்டிநாட்டு தலைமகன் ஒருவன் இருவேறு காட்சிகளைத் தன் கண்முன்னே எண்ணி தன் செலவைத் தவிர்க்கிறான்
காரைக்குடிக்கு அருகில் இருக்கும் பிள்ளையார்பட்டியில் கண்டெடுத்த ஆறாம் நூற்றாண்டு வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டில் எக்காட்டூர் கோன் பெருந்தச்சன் என்ற ஒரு வாசகம் வரும்
எருக்காட்டூர் என்பது பழைய தஞ்சை மாவட்டம் நன்னிலம் வட்டம் குளிக்கரை இருவுள் நிலையத்திற்கு மேற்கில் இருக்கிறது என்று அவர் சொல்லுவார்
எருக்காட்டூரைச் சேர்ந்த மணற்குன்று என்னும் ஊரை எருக்காட்டூர்ச் சேரிக்குப் பிடாகையான எனத் திருக்கடவூர்க் கல்வெட்டுக்கள்     குறிப்பதாக அவர் சொல்லுவார்
தாயங்கண்ணனார் பரங்குன்றத்தை விவரிக்கும் போது மதுரையின் மேற்கே மயிற்கொடி உயர்த்தப்பெற்று இடையறாமல் விழா நடக்கும் முருகனின் பரங்குன்றம் என்று சொல்லுவார்
மயிற்கொடியை விவரிக்கும் போது நெடுநல் யானை அடுபோர்ச் செழியனின் மீன்கொடி அண்மைக்காலத்தில் சேரனைச் சமரிற் கடந்து படிமம் வவ்விய வெற்றியால் அசைந்ததை ஒப்பீடாகச் சொல்லுவார்
இந்த அடுபோர்ச் செழியன் உறுதியாக ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியனல்லன் அவன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனுமல்லன்
அகம்  இன் படி சேரலனின் சுள்ளியம் பேரியாற்றில் பொன்கொணர்ந்து கறியேற்றிச் செல்லும் யவனரின் கலங்கள் அடுத்தடுத்துப் போவதால் வெண்நுரை பொங்கிக்கொண்டேயிருக்கிறது
அப்பேற்பட்ட சிறப்புடைய முசிறித் துறைமுகத்தைச் சுற்றி வளைத்து சேரர்படையை நிலைகுலைய வைத்து ஆற்றுள் நுழைந்து வஞ்சியிலுள்ள படிமத்தை தன் படையால் பாண்டியன் வவ்விக் கொண்டு போகிறான்
என்னும் நூலில் தொண்டியில் இருந்து கடற்கரையை ஒட்டி  ஸ்டேடியா கடந்து பின் ஆற்றிற்குள் நுழைந்து  ஸ்டேடியா போனால் முசிறித் துறைமுகம் வந்துவிடும் என்ற குறிப்புண்டு
ஆழ்ந்து ஓர்ந்து பார்த்தால் ஆங்கிலத்திற் சொல்வது போல் இது திடீரென்று பழிவாங்கும் தாக்குதல் தண்டனை கொடுக்கும் தும்பைப் போர்
கொற்கையில் இருந்து முத்துக் குளிப்பதற்கும் மீன்பிடிப்பதற்கும் அந்தக் காலத்தில் இந்தக் காலம் வரை பருவகாலத்தை ஒட்டி பாண்டிக் கடற்கரையில் இருந்து புறப்பட்டு வஞ்சி வரை இற்றைக் கொச்சின் வரை வந்து போவது மீனவர் பழக்கம்
அதைத் தவிர்த்து பாண்டியன் அதிரடிப் படைகள் கடல்வழியே கரையொட்டிப் போய் முசிறியில் அருஞ்சமம் நடத்தி முடிவில் வஞ்சினம் தீர்க்கும் வழியாய் படிமத்தை வவ்விக் கொண்டு போவதே எளிதானது இத்தகைய அதிரடிச் சமரைத்தான் எருக்காட்டூர் தாயங்கண்ணனார் அகம் இற் பதிவு செய்கிறார்
எனினும் மாறோக்கத்து நப்பசலையார் இமயத்தில் வில் பொறித்த சேரனை வென்றவனே என்று சோழனைப் பாராட்டுவார்மாறோக்கம் என்பது கொற்கைக்கு அருகில் உள்ள சிற்றூர்
குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் காலத்திலும் அவன் மகன் இராசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி காலத்திலும் இருந்த மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறையை இவன் சிலம்புக் காலத்தில் அகவை குறைந்தவனாய் இருந்திருக்கவேண்டும்சிலம்பு தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது
அதை இளங்கோ பதியாத காரணத்தால் அந்தக் குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நடப்பதற்கு முன்னேயே காப்பியம் எழுந்திருக்கவேண்டும் என்று அழுத்தந் திருத்தமாகச் சொல்லலாம்
பேரரசுச் சோழர் காலத்தில் குலோத்துங்கனின் பிறங்கடைகள் ஒட்டக்கூத்தரை வைத்து தங்கள் முன்னோருக்கு உலாப் புகழும் பரணிப் புகழும் பாடவில்லையா
எனவே கண்ணகிப் படிமத்தை வவ்வியது வெற்றிவேற் செழியன் தான் என்று உறுதி செய்ய முடிந்தால் சிலம்பு எழுந்தது கதை நடந்து முடிந்த ஒருசில ஆண்டுகளில் என்றே சொல்லவேண்டியிருக்கிறது
அதனாற்றான் கொடுங்களூர் பகவதி கோயிலில் மூலவள் இல்லாது இன்றும் கருவறை நான்கு பக்கமும் அடைபட்டிருக்கிறதாஅந்தப் பகவதி கோயிலுக்குள் இன்னொரு சூழ்க்குமம் இருக்கிறதோ
இந்த ஆய்வு பற்றிய சுருக்கத்தை  நவம்பரில் அமெரிக்க ஒன்றிய நாடுகள் தென்கரோலினா மாநிலத் தலைநகரான சார்ல்சுடனில் ஒரு நாள் மாலை அங்கிருந்த நூலகம் ஒன்றில் எனக்காகக் கூடியிருந்த சில தமிழன்பர்களிடையே உரையாட்டில் சொல்லியிருந்தேன்
அந்த உரையாடலை ஏற்பாடு செய்த நண்பர் சுந்தரவடிவேலுக்கும் உரையாடலில் பங்கு கொண்டோருக்கும் நான் நன்றி கூறக் கடமைப் பட்டுள்ளேன்
கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி பண்டைய தமிழக வரலாற்றின் மீது ஓர் ஆய்வொளிப் பாய்ச்சல் பனுவல் தொகுதி  இதழ்  நவம்பர்  பக்கங்கள்
ஔவை துரைசாமிப் பிள்ளை விரிவுரை புறநானூறு  பாட்டுக்கள் பக்கம்  திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம்