sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சந்திரன் கொடுங்கோளூர் கண்ணகி தமிழில் ஜெயமோகன் யுனைட்டட் ரைட்டர்ஸ் சென்னை  சிலம்பின் காலத்தை கிமுக்குச் சற்றுபின் என்று வரையறுத்த போது வெற்றிவேற் செழியன் வஞ்சியின் மேல் அதிரடித் தாக்குதல் செய்து பத்தினித் தெய்வத்தின் படிமத்தை வவ்விய செய்தியைச் சொல்லியிருக்கக் கூடிய அகம்  ஆம் பாடலைப் பார்த்த நாம் இன்னொரு இலக்கியமான நற்றிணையில்  ஆம் பாடலையும் பார்க்கவேண்டும்
மதுரையில் உள்ள பரத்தை ஒருத்தி தலைமகன் தன்னை நாடி வாராவிடத்து தலைமகன் பெருமையைத் தலைமகளுக்குச் சுற்றிவளைத்துத் தெரிவிக்கும் பாங்கில் பாணனிடமோ விறலியிடமோ சொல்லியதாய் இந்தப் பாடல் அமையும்
பாடலின் உள்ளே நீ நினைப்பது போல் நான் ஒன்றும் காசுக்கு உடன்படும் விலைமகள் அல்லள் அவரும் விலைமாதரை நாடுங் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவரில்லை
நெருப்பாய்ச் சிவந்த வேங்கைக் கடவுளைக் முருகனைக் காக்கும் கோழியின் கூவொலி நிறைந்த காவற்பரணுள்ள களத்தில் அயலார் மனங்கலங்கும்படி தன் ஒருமுலையை அறுத்த அந்தமாநிறக்குட்டைத் திருமாவுண்ணியின் அவலத்தை அனைவரும் கேட்டோர் என்றாலும் வேண்டப்பட்டோர் தவிர்த்து மற்றோர் கலங்கமாட்டார் அன்றோ
அரண்மனையையொட்டிய சில பகுதிகளாய் மட்டுமே அழிந்திருக்கலாம் மதுரை என்ற பெருநகரம் மீண்டும் அந்தச் சாம்பலிலிருந்து எழுந்திருக்கிறது மீண்டும் மீண்டும் அக்கதை பொதுமக்களால் பல்வேறு கோணங்களில் உசாவப் பட்டிருந்திருக்க வேண்டும் என்பதை இந்தப் பாட்டின் வழி குறிப்பாலுணர்கிறோம்
ஊரில் பார்ப்பனரையும் குழவிகளையும் ஒரு சிலபெண்டிரையும் விட்டுவிட்டு மற்றுள்ளோரையெல்லாம் அவள் எரிக்கச் சொன்னாள் என்று சில ஆய்வாளர் சொல்லுவது தவறான புரிதலாய் இருக்கக் கூடும்
அதுவரை யானையைத் தன் ஊர்தியாகக் கொண்ட முருகன் சூரசங்காரத்திற்கு அப்புறம் மயிலை ஊர்தியாகவும் தன் காப்பிற்கு அறிகுறியாக கோழியைக் கொடியாகவும் வேங்கை மரத்தைக் காவல்மரமாய்க் கொண்டதாகத் தொன்மக்கதை சொல்லும்
நெருப்பைப்போற் சிவந்த பூக்களைக் கொண்ட வேங்கை மரத்தடி முருகன் நிற்கும் இடம் என்று முதியோர் சொல்லுவார்கள் முன்னால் மார்ச்சு  இல் கண்ணகி கோவலன் மாதவி பெயர்ப் பின்புலம் என்ற தொடரை எழுதியபோது நண்பர் நா
கணேசனின் பல கருத்துக்களுக்கும் மறுமொழி சொல்லி மூன்று கருத்துக்களுக்கு மட்டும் மறுமொழி சொல்லாது நான் விட்டுப்போனதால் அத்தொடர் முடிவுறாது நிற்கிறது
சிலம்பை கிபிக்கு அப்புறமாய்த் தள்ளியவர்களிடம் இப்படி ஒரு பாடல் நற்றிணையில் வருகிறதே என்று சொன்னால் ஒருமுலை குறைத்த திருமாவுண்ணியின் கதை தனிக்கதை அந்தக் கதையை கண்ணகியின்மேல் ஏற்றிவிட்டார்கள் இருவரும் வெவ்வேறு என்று சமதானம் சொல்லுவார்கள்
என்னைப் பொறுத்தவரை திருமாவுண்ணியும் கண்ணகியும் ஒன்றே என்னும் அடையாளத்தில் எந்த மறுப்பும் கிடையாது ஒருமுலை குறைத்தல் என்பது தமிழர் வரலாற்றில் இருமுறை நடந்திருக்க வாய்ப்புக்கள் மிகமிகக் குறைவு
ஆம் புறப்பாடல் பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதியைப் பாடியது பாண்டியன் வழுதி என்ற பட்டங்களும் கூடகாரமும் தெளிவாக இவனை மதுரையில் ஆண்டவனாகக் காட்டிவிடுகின்றன
கொற்கையில் இருந்த பாண்டியருக்கு திருச்செந்தூரின் மேல் ஒரு தனிக்கவனம் இருந்திருக்கவேண்டும் இவன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதியின் சமகாலத்தவனாக பங்காளியாக இருந்திருக்கவேண்டும்
ஏனென்றால் ஐயூர் முடவனார் என்ற புலவர் சம காலத்தில் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதியையும் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனையும் பாடியிருக்கிறார்
குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் தான் பெரும்பாலும் உறையூர் அரியணையில் ஆட்சிக்கட்டிலிற் செங்குட்டுவனால் ஏற்றப்பட்டவன் ஆகலாம் என்று சிலம்பின் காலம் என்ற கட்டுரைத்தொடரில் அறிந்தோம்
அப்படியானால் மருதன் இளநாகனார் ஐயூர் முடவனார் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய நன்மாறன் இலவஞ்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் நாஞ்சில் வள்ளுவன் இது பட்டப்பெயர் இயற்பெயரல்ல ஆகியோரின் காலம் கிமு ஆகும்
இதில் முதற் செய்தி தொழுனையாற்றில் யமுனையாற்றில் ஆயர்பாடி மங்கையரின் சேலைகளைக் கண்ணன் எடுத்து ஒளித்துவைத்து பலராமன் அந்தப் பக்கம் வரும்பொழுது மரக்கிளையைக் கீழே அழுத்தி மங்கையரின் நக்கனத் தோற்றம் வெளித்தெரியாதவாறு மறைத்தது பற்றியாகும்
அதாவது கிமு இலேயே கண்ணனின் விலையாட்டுக்களைச் சொல்லும் பாகவதச் செய்திகள் மிகுந்த விவரிப்போடு தென்புலத்து மக்களுக்குத் தெரிந்திருக்கின்றன
கண்ணன் பற்றிய செய்திகள் சிலம்பில் தெரிந்ததில் வியப்பில்லை சங்க இலக்கியத்திலும் கூடக் கிமு இல் அவை விரிவாகத் தெரிந்திருக்கின்றன
அதாவது திருமாலுக்கு  உம் செவ்வேளுக்கு  உம் காடுகிழாளுக்கு கொற்றவைக்கு  உம் வையைக்கு  உம் மதுரைக்கு  உம் பாடப்பட்டதாய் இந்த வெண்பா சொல்லுகிறது
கிடைத்தவற்றுள் திருமாலுக்கு  பாடல்களும் செவ்வேளுக்கு  பாடல்களும் வையைக்கு  பாடல்களும் மதுரைக்கு  பாடல்களும் இன்னதென்று தெரியாது  பாடல்களும் கிடைத்ததாய் அண்மைத் தொகுப்பாசிரியர்கள் சொல்லுகிறார்கள்
மேலே கூறிய வெண்பாவோடு பொருத்திப் பார்த்தால் மதுரை பற்றிய பாடல்களிற் கணக்குக் கூடியிருக்கிறது மற்றவற்றில் கணக்குக் குறைந்திருக்கிறது
நேர்திறப் பண்ணிலும் இது அக்காலத்தில் வளர் முல்லை இக்காலத்தில் சிவப்பிரியா  காந்தாரப் பண்ணிலும் சங்க காலத்தில் செவ்வழிப் பாலை அண்மைக்காலத்தில் இரு மத்திமத் தோடி பாடப்பட்டவையாகும்
இவற்றில்  பாடல்களுக்கு எழுதியோர் பெயர்கள் தெரிகின்றன அவருள் கடுவன் இளவெயினனார்  பாடல்களும் நல்லந்துவனார்  பாடல்களும் குன்றம்பூதனார் இப்பெயர் குறும்பூதனார் என்றும் பிழைபட எழுதப்பட்டிருக்கிறது  பாடல்களும் நல்லழிசியார்  பாடல்களும் நல்வழுதியார் நல்லெழுதியார் என்றும் பிழைபட எழுதப்பட்டுள்ளது
பாடலும் கரும்பிள்ளைப் பூதனார்  பாடலும் கீரந்தையார்  பாடலும் கேசவனார்  பாடலும் நப்பண்ணனார்  பாடலும் நல்லச்சுதனார்  பாடலும் மையோடக் கோவனார்  பாடலும் எழுதியிருக்கிறார்கள்
ஆய்ந்து பார்த்தால் ஒருவராக இருக்கவே வாய்ப்புண்டு  பாடல்களும் நன்னாகனார் வெறுமே நாகனார் என்ற குறிப்பும் உண்டு  பாடல்களும் பெட்டன் நாகனார்  பாடல்களும் கண்ணாகனார் கண்ணனாகனார் என்ற பாடமும் உண்டு  பாடல்களும் பித்தாமத்தர்  பாடலும் கேசவனார்  பாடலும் பண்ணமைத்திருக்கிறார்கள்
பொதுவாக எந்தெந்த பாடலாசிரியர் பாணர் சமகாலத்திற் தமக்குள் உறவுகொண்டனர் என்பதை வலைப்பின்னற் தேற்றத்துள் வரும் அண்ணக மடக்கை வழி அலசிக் கண்டுபிடிக்க இயலும் அதன்படி   என்ற  பாடல்கள் தவிர்த்து மற்ற  உம் சம காலத்தவை என்று அறிகிறோம்
மேற்குறிப்பிட்ட நாலும் இத் தொகுப்பின்போதோ முந்தியோ பாடப்பட்டிருக்கலாம் பரிபாடற் தொகுப்பு பெரும்பாலும் சமகாலத்தில் எழுந்திருக்கலாம்
அதையொட்டி இன்னொரு கொடிவழி பரம்பரை கடந்திருக்கும் போது அதாவது கிள்ளிவளவனுக்கு  அகவையாகும் போது மருதன் இளநாகனார் இருந்திருப்பார் என்று கொள்ளலாம்
பரிபாடலைத் தொகுப்பித்ததாய் நாம் ஊகிக்கும் மாறன் வழுதியும் அகநானூறு குறுந்தொகை தொகுத்த மாறன் வழுதியும் ஒரே அரசனாய் இருக்கக் கூடுமா என்பது ஆய வேண்டியதாகும்
பேரரசுச் சோழர் பல்லவர் காலத்துக் குடவோலை முறை பற்றிய உத்தரமேரூர் கல்வெட்டுக்களைப் பற்றிப் பெருமை கொள்ளும் நாம் அதற்கு முந்தைய கிமு அளவான குடவோலை முறையை அகம்  தெரிவிக்கிறது என்ற செய்தியை மறந்து விடுகிறோம்
வணிகத்தை நாடி அருஞ்சுரத்தைக் கடக்க விரும்பிய தலைமகன் போகும் வழியில் தான் காணப்போகும் கழுகுகளின் செயலை எண்ணிப் பார்க்கிறான் காதலியின் முகத்தையும் எண்ணிப் பார்க்கிறான் மனங்கலங்கித் தான் பிரிந்து செல்ல முற்படுவதைக் கைவிடுகிறான்
இந்தக் கழுகு பற்றிய செய்திகளை முனைவர் கரத்னம் எழுதிய தமிழ்நாட்டுப் பறவைகள் என்ற பொத்தகத்தில் மெய்யப்பன் தமிழாய்வகம்  இருந்து தருகிறேன்
உயரமாகப் பறக்கும் போது கருத்த உடலின் பின்னணியிலான சிவந்த தலையும் வெண்திட்டுக்கள் கொண்ட தொடையும் இறகுகளிற் காணப்படும் வெண்பட்டையும் கொண்டு அடையாளம் காணலாம்
சங்க இலக்கியத்தில் செஞ்செவி எருவை எனவும் பாலைநிலத்தில் பயணம் செய்வோர் வெப்பத்தின் கொடுமையால் மயங்கி விழுந்தபின் இறப்பதை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் எனவும் கூறப்பட்டுள்ளது
இறந்து போன உடம்பின் வயிற்றில் இருந்து செந்தலைக்கழுகு செஞ்செவி எருவை செக்கச் சிவந்த கழுகு குடரை உருவுவது எப்படி இருக்கிறதாம் என்பதற்கு மாங்குடி மருதனார் ஓர் உவமை சொல்கிறார்
அந்தக் காலத்தில் ஊர் வாரியத்திற்கு நிற்பவர்களின் பெயரை ஒரு ஓலை நறுக்கில் எழுதி அதைச் சுருளாக்கி ஒரு குடத்தில் இடுவார்கள் முடிவில் குடத்தின் வாயின் மேல் ஒருதுணியை மூடிக்கட்டிச் சுருக்குப்போட்டு சுருக்குப் போட்ட இடத்தில் களிமண்ணையோ அல்லது ஒரு பிசினையோ கொண்டு ஒட்டி களிமண்பிசின் மேல் பொறிகொண்டு முத்திரை பொதித்துப் பின் குடத்தைப் பாதுகாத்து ஒரு பொது இடத்திற்குக் அது வேறு ஊராகக் கூட இருக்கலாம் கொண்டுவந்து கூடியிருந்தோர் அறியப் பொறியை உடைத்து நீக்கி சுருக்கைப் பிரித்துத் துணியை விலக்கி ஒவ்வொரு சுருளாக உள்ளிருந்து எடுத்து நீட்டி ஓலை நறுக்கைப் படித்து எத்தனை வாக்குகள் யாருக்குக் கிடைத்தன
எப்படி வாக்குக் குடத்தில் இருந்து ஒலை நறுக்குச் சுருள்களை குண்டு குண்டான அரசு ஆவண மாக்கள் இடை பெருத்த அரசு அதிகாரிகள் இழுத்துப் பிரிக்கிறார்களோ அதுபோல செந்தலைக் கழுகுகள் இறந்த குடரில் இருந்து குடலை உருவி நீட்டுகின்றனவாம்
அண்மையில் மடற்குழுவில் புறநானூற்றின்  ஆம் பாடலை முன்னுறுத்தி அதில் வடபுலக் கருத்துக்கள் மிகுத்திருப்பதாகவும் அக்கருத்துக்களைத் தமிழர் பெரிதாய்க் கருதிப் பின்பற்றியதாகவும் தமிழருக்குச் சொந்தமான பண்பாட்டுத் துலக்கம் கிடையாது போலவும் எல்லாமே என்று ஒரு சாராரும் அப்படியில்லை ஒன்றிற்கொன்று வளமான கருத்துக்களைப் பரிமாறிக் கொண்ட இருவேறு தனிப் பண்பாடுகள் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் இருந்தன இரண்டுஞ் சேர்ந்தது தான் இந்தியப் பண்பாடு என்று இன்னொரு சாராரும் தம் கருதுகோள்களின் அடிப்படையில் உரையாடல் எழுப்பினார்கள்
பல வெளிநாட்டுத் தமிழறிஞர்கள் இன்னும் துபாஷிகள்பண்டிதர்கள் சொன்னதை வேதவாக்காய் எடுத்துக் கொண்டு வடக்கு மேடு தெற்கு பள்ளம்
இங்கிருந்து அங்கு சில கூறுகளும் அங்கிருந்து இங்கு சில கூறுகளும் ஊடுறுவது இயற்கை தான் என்ற பார்வையை நடுநெறியாளர் ஒருநாளும் மறைத்ததில்லை
இப்படி ஒருபக்கச் சார்பாகவே பார்க்கும் பார்வை  ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தொடங்கி  ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலும் மாறாதிருப்பதை எங்களைப் போன்றவர்கள் மறுத்துச் சொல்லி வந்தோமேயொழிய எல்லாமே தமிழ் என்று எக்காளம் இட்டதில்லை
மாற்றுக் கருத்தாய் எதை வைத்தாலும் அதை ஒதுக்கித் தள்ளி மேலை நாட்டுத் தமிழறிஞரை ஒருபாற் கோடவைப்பது தொடர்ந்து நடக்கிறது
இராமேசுரக் கடலில் நாலுபேர் இறந்தால் இந்திய நாளிகைகளில் நாலு தமிழ் மீனவர் இறந்தார் என்று வரும் ஏதோ இவர் இந்தியர் இல்லாதது போலச் சொல்லப்படும்
அவர்களுக்கு வேதத்தைத் தூக்கி வைக்கவேண்டிய பணியிருக்கிறபோது எல்லாமே சங்கதம் தான் என்று முழக்கம் செய்யவேண்டிய நிலை இருக்கும் போது தெற்கே ஒரு பண்பாடு இரண்டாயிரத்து அறுநூறு ஆண்டுப் பழமையானது என்று சொல்ல எப்படி மனம் வரும் சொல்லுங்கள்
அதன் காரணமாய் வையாபுரியாரைத் துணைக்கொண்டு சங்க இலக்கியத்தின் காலத்தை தவறாகப் பொருத்துவது மாறவேயில்லை வையாபுரியாரின் தற்சார்புக் கருத்துக்களை மறுத்து இவர்கள் எவருமே கேள்வி எழுப்பியதில்லை
கருத்தை நொபுரு கராசிமா மட்டும் வன்மையாக மறுத்திருக்கிறார் ஆனால் அவர் தன் ஆய்வுக்கு உட்பட்ட பெருஞ்சோழர் காலத்தோடு இயற்கையாக நிறுத்திக் கொள்வார்
தமிழ்நாட்டு ஆய்வாளர்களோ ஆழங் காண மறுத்து வைரமுத்துவின் திரையிசைப் பாடல்கள் சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் நாடகத் திறம் புதுக்கவிதையும் லிமெரிக்கும் என்று விளிம்புநிலை ஆய்வுகளிலேயே கவனஞ் செலுத்தி வருகிறார்கள்
ஏதோ  ஆய்வுநூற் பக்கங்களை நிறைத்துவிட்டாற் போதும் என்றாற் போல் எத்தனை நாட்களுக்கு சவலைப் பிள்ளையாய் மூளியாய் மூடமாய்த் தமிழாய்வுகள் தமிழ்நாட்டில் நடந்து கொண்டிருக்குமோ தெரியவில்லை
இல்லையென்றால் அச்சடித்தாற் போல் சிலப்பதிகாரம் கிபி ஆம் நூற்றாண்டிற்கு அப்புறம் எழுந்தது என்று கீறல் விழுந்த இசைத்தட்டைப் போல தமிழறிஞரில்  பேர் இன்னியம் பாடிக் கொண்டு இருப்பார்களா
மகதப் பேரரசு அளவிற்கு இல்லாவிட்டாலும் அதற்கு எதிராய்ச் சூளுரைத்து தம் பொருளியலையும் அரசியலையும் தனித்து நிலைநாட்டிக் கொண்டு மூன்று பயிர்த்தொழில் அரசுகள் இங்கு இருந்தன என்பதையும் கூடவே வேடுவச் சேகர குமுகாயக் கூறுகளும் இங்கு இருந்தன என்பதையும் அந்தப் பின்புலத்திற் பார்த்தால் தான் சங்க இலக்கியமும் பழந்தமிழ் வரலாறும் புரிபடும் என்று யார் இந்த வறட்டுவாதிகளுக்குச் சொல்வது
இந்தப் பாடல் பாடாண் திணையைச் சேர்ந்தது இதன் துறையைச் செவியறிவுறூஉ என்றும் வாழ்த்தியல் என்றும் இலக்கணத்தில் வகைப்படுத்துவார்கள்
வேடுவச் சேகர வாழ்க்கைக்கும் பயிர்த்தொழில் வாழ்க்கைக்கும் பொதுவான புறத்திணைப் பாகுபாடுகள் இங்கு பாவிற்குக் களன்கள் ஆகின்றன
இது ஓர் இனக்குழுக் கூட்டத்தாரின் பசுக் கூட்டத்தை இன்னொரு கூட்டத்தார் கவ்விக் கொள்வதும் அதைத் தொலைத்தவர் மீட்டுக்கொள்வதும் பற்றிய களமாகும்
ஐந்து ஆறாம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிற்காலத்து வந்த புறப்பொருள் வெண்பா மாலை இப்படி மீட்டுவருவதை ஒரே திணைக்குட் பொருத்தாது கரந்தைத் திணை என்று தனிப்பெயர் கொடுத்து அழைக்கும்
வாகை என்பது வெறுமே வாளாலும் தோளாலும் அன்றி தம் இயல்புகளை ஒட்டிய மற்ற போட்டிகளில் இருவேறு சாரார் பொருதுவதையும் வெற்றிபெறுதலையும் குறிக்கும் காஞ்சி என்பது வாகைக்கு மாறாக பொருதலை விட்டொழித்து இவ்வுலகம் நிலையற்றது இதில் ஒருவருக்கொருவர் பொருது கொள்ளத்தான் வேண்டுமா
பெரியோர் நடுவே சினந்து கொள்ளுவதும் தன்னையே வியந்து கொள்ளும் செருக்கும் இன்றி தாழ்ந்து ஒழுகுதல் கடமை என்று கேட்போன் உளம் கொள்ளுமாறு சொல்லுவதைத்தான் செவியுறை என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்
ஆனாலும் இந்த நேரத்தில் அடங்கி ஆக்கமுடையவனாய் இருத்தல் வேண்டும் என்று முரஞ்சியூர் முடிநாகனார் சொல்ல வருகிறார் என்ற குறிப்போடு பாடலின் பொருளைப் பார்ப்போம்
அடுத்த  வரிகள் தாம் நாவலந்தீவின் பெரும் வீரர் கொடிவழியைச் சேர்ந்தவன் என்று சொந்தங் கொண்டாடும் விதத்தில் முன்னோர் நினைவாக பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் கொடுத்த சிறப்பைக் குறிக்கின்றன
ஆனால் இமயமும் பொதியமும் போல நடுக்கமில்லாதவராய் யார்வந்தாலும் எதிர்நின்று வேள்விகளைக் காக்கக் கூடியவர் போல ஆயத்த நிலையில் இருக்கச் சொல்லும் அறிவுறுத்தல் தெளிவாக நமக்குப் புரிகிறது
மேலேயுள்ள வரிகளுள் சாங்கியம் உலகாய்தம்பூதவாதம் ஆசீவகம் ஆகிய மெய்யியலாளர் சொல்லும் ஐம்பூதத்து இயற்கை பற்றிய விவரிப்பு அடங்கியிருக்கிறது
இந்த உலத்தில் உள்ள பொருட்களும் பொருண்மைகளும் ஐம்பூதத்தால் ஆனவை என்பது இவை போன்ற நம்பா மதங்களைச் சேர்ந்த மெய்யியலாரின் வாதமாகும்
பின்னால் எழுந்த நம்பும் மதங்களான சிவ விண்ணவ நெறிகளும் ஏன் வேத நெறியும் கூட இந்த ஐம்பூதக் கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டு அதே பொழுது ஐம்பூதத்தைப் படைத்தவன் இறைவன் என்று கற்பித்துக் கொண்டு அமைந்து போயின
ஆனால் கிமு க்கு அருகில் எழுந்த சாங்கியம் உலகாய்தம் பூதவாதம் ஆசீவகம் ஆகிய நெறிகளே ஐம்பூதத்து இயற்கை பற்றித் தெளிவாகப் பேசின
ஏதேனும் மெய்யறிவியல் பற்றிச் செய்திகள் சங்க இலக்கியத்தில் வந்தாலே அதை வேத நெறி வழியாகப் பார்ப்பதும் இல்லையென்றால் செயினம் என்று சொல்லும் அச்சடிப்பு வேலை நெடுநாட்களாகத் தமிழாய்வில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது
சங்க இலக்கியத்தில் பொருள்முதல் வாதக் கருத்துக்களும் நம்பா மதங்களான சாங்கியம் உலகாய்தம்பூதவாதம் ஆசீவகக் கருத்துக்களும் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் விரவிக் கிடக்கின்றன
மண்திணிந்த நிலன் நிலன் ஏந்திய விசும்பு விசும்பு தடவும் வளி வளி தலைப்பட்ட தீ தீ முரணிய நீர் என்று ஒன்றிற்கொன்று தொடர்புறுத்தி ஐம்பூதத்தைச் சொல்லுவார்கள்
எங்கெல்லாம் இந்தியக் கொள்கைகளில்  பூதங்கள் பேசப்படுகின்றனவோ அங்கெல்லாம் தென்னகத் தாக்கம் இருந்தது என்றே பொருள் கொள்ள வேண்டும்
இந்த ஐம்பூதத்திற்கும் இணையாய் முறையே பகைவரைப் பொறுத்தலும் பகைவரை வெல்லுதற்காகச் செய்யும் ஆலோசனைகளின் அகற்சியும் உடல் மனங்களின் வலிமையும் வலியின் வழியாகப் பெறப்படும் ஒறுத்தலும் கருணையும் சொல்லப்படுகின்றன
உன்னுடைய குண கடலில் பிறந்த ஞாயிறு அங்கிருந்து பெயர்ந்து மேற்கே போய் வெள்ளிய நுரைபொங்கும் மேற்குக் கடலிற் குளித்துப் புத்துருவம் கொள்ளும் நல்ல நாட்டின் தலைவனே என்று சேரன் மேலும் சிறப்பிக்கப் படுகிறான்
நிலத்தொடர்பால் வடக்கே மகதநாட்டின் தக்கணப் பாதையைப் பிடித்து சாவத்தி இன்றைய அயோத்தி வரை போய் வடபுலத்து வாணிகத்தை நடத்திக் கொள்ளமுடியும்
வான வரம்பன் இமைய வரம்பன் என்ற சொற்களுக்கு வானத்தை எல்லையாகக் கொண்டவன் இமையத்தை எல்லையாகக் கொண்டவன் என்று பல உரையாசிரியர்கள் பொருள் கொள்ளுவார்கள்
வானத்தை எல்லையாகக் கொண்டவர் இமையத்தை எல்லையாகக் கொண்டவர் என்பது போன்ற தேவையற்ற உயர்வு நவிற்சி சொல்லுவது தமிழ் வரலாற்றிற்கு ஒரு நம்பகமில்லாத் தன்மையையே வரவழைக்கும்
அவர் வானவர் அம்பன் இமையவர் அம்பன் என்று பிரித்து அம்பன் என்பதை அன்பன் என்பதன் பேச்சுவழக்குத் திரிபாகக் கொண்டு இரண்டு சொற்களுமே தேவர் அன்பன் என்ற பொருள் படுவதாகக் கொள்ளுவார்
இது அசோகர் காலத்திற்குப் பின் மோரியக் குடிவழியினர் தேவனாம்ப்ரிய என்று தங்களை அழைத்துக் கொண்டது போலவே நாம் கொள்ளலாம் என்று அவர் சொல்லுவார்
வேத நெறியைப் போலவே இந்த மூன்று மதங்களும் மாந்த நிலைக்கு மேற்பட்டு தேவ நிலை இருப்பதாகவும் அந்த நிலைக்குப் போவது ஆதன்களின் முயற்சியால் முடியும் என்ற கருத்தையும் கொண்டிருந்தன
மேலே உள்ளதை ஆழ்ந்து படித்தால் பாண்டவ கௌரவ பாரதப் போரின் இருபக்கப் படைக்கும் சேரன் உணவளித்துப் புரந்ததாய் உரைகாரர் சொல்லுவது நம்ப முடியாதது என்று புலப்படும்
ஏனெனில் இவ்வரிகள் ஐவரோடு சினமுற்று தும்பைப் போரில் பொருதுகளத்து ஒழிந்த நூற்றுவருக்கு பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் கொடுத்தது பற்றிச் சொல்லுகின்றன
வரிகளைப் படித்தவுடனேயே அறந் தவறிப் பாண்டவர் நிலத்தைப் பற்றிக் கொண்ட கௌரவருக்கா பெண்ணை இகழ்ந்து பழி செய்த கௌரவருக்கா சேரர் பெருஞ்சோற்று மிகுபதம்
என்ற கேள்வி பின்புறம் நிற்க அந்தப் போர் மோரியருக்கும் முன்பு நடந்திருக்கவே வாய்ப்புண்டு என்ற காலநிலையை வைத்துப் பார்த்தால் வானவர் அன்பன் என்று மோரியரைப் பின்பற்றித் தன்னை அழைத்துக் கொண்ட சேரலாதன் எப்படிப் பாரதப் போர் காலத்திலிருந்தான்
இளங்கோ பொய் சொல்லவில்லை வரலாற்றுச் செய்தியை மட்டுமே சொன்னார் என்று கொண்டால் சிலம்புக் கதை நடந்த காலம் பெரும்பாலும் கிமுக்கு அருகிற் தான்
உளுத்துப் போன கயவாகுக் கதையை வைத்துக்கொண்டு சிலப்பதிகாரத்தைக் கிபி ஆம் நூற்றாண்டிற்கு இழுத்து வரும் போக்கை நான் அங்கு கேள்விக்கு உள்ளாக்கியிருக்கிறேன்
சேரனுக்கு முன்னால் குடக்கோச் சேரனாய் இருந்தது இவன் தந்தை நெடுஞ்சேரலாதனே மற்ற உறவினரெல்லாம் சேரநாட்டின் பகுதிகளையே ஆளுநர்கள் போல் ஆண்டிருக்கின்றனர்
நெடுஞ்சேரலாதனுக்கும் அவன் மகன் செங்குட்டுவனுக்கும் இடையே அரசன் இளவரசன் என்ற மேற்படுகை ஆண்டுகள்  என்று கொண்டால் நெடுஞ்சேரலாதன் குடக்கோ ஆனது கிட்டத்தட்ட கிமு என்று ஆகும்
இனி அவனுக்கும் அவன் தந்தை உதியன் சேரலுக்கும் இடைப்பட்ட மேற்படுகை ஆண்டுகள்  என்று கொண்டு உதியஞ் சேரல் தனியே ஆட்சி செலுத்தியது  ஆண்டுகள் ஒரு நிரவல் ஆட்சிக்காலம் என்று கொண்டால் கிட்டத்தட்ட உதியஞ்சேரல் பட்டத்திற்கு வந்தது கிமு என்றாகும்
அதாவது பெரும்பாலும் கிமு ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் உதியஞ் சேரல் ஆட்சிக்கு வந்திருக்கலாம் என்ற கருதுகோளை நாம் கொள்ளுவோம்
சுங்கன் இப்படி அரண்மனைக் கொலைசெய்து அரசுகட்டில் ஏறியதை ஏற்றுக் கொள்ளாத சாதவா கன்னர்கள் இவர் தான் மோரியர்களின் தண்டநாயகர்களாய் தக்கணப்பாதையின் வாயில் காப்போராய் படித்தானத்தில் பயித்தான் அரசு வீற்றிருந்தவர்கள் சுங்கரை எதிர்த்துப் போரிட்டு வந்தார்கள்
சேர சோழ பாண்டியருக்கு இன அடையாளம் சாரல் பூசியவர் சாரலர்சேரலர் கோழி பொன்னிறம்மஞ்சள்குங்குமம் பூசியவர் கோழியர்சோழியர் பாண்டில் பூசியவர் பாண்டியர் சொல்வது போல கருநிறம் பொருந்தியபூசிய இனக்குழு கருநர்கன்னர் என்று ஆகியிருக்க வாய்ப்புண்டு
எடுத்துக் காட்டாக இன்றைக்கும் தென்பாண்டிநாட்டில் சிவகங்கைச் சீமையில் வீட்டில் நல்லது நடக்க வேண்டுமானால் ஒரு திருமணம் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன்
அந்த முன்னவர் ஆணென்றால் வீட்டில் அவர் நினைப்பில் வைத்திருக்கும் கோடி வேட்டியையும் துண்டையும் நீர் நிலையில் அமிழ்த்திக் கசக்கிப் பிழிந்து பங்காளிகள் எல்லாம் அதைக் கொண்டுவந்து உலர்த்திப் பின் மடித்து வேட்டியை படையல் செய்யும் இடத்தில் வைத்து அதற்கு மேல் ஒரு துண்டை தலைப்பாகைக் கட்டுபோல் அழகுற ஆக்கி கூடவே உருத்திராக்க மாலை அணிவித்து அந்த முன்னாள் ஆவி அங்கு குடிவந்தது போலவே செய்வார்கள்
இதே போல இறந்து போன முன்னவர் பெண் பாட்டி என்று கொள்ளுங்களேன் என்றால் கோடிச் சேலையை நீரில் அமிழ்த்திக் கசக்கிப் பிழிந்து பின் உலர்த்தி அவரைப்போலவே உருவகம் செய்து தாலி அணிவித்து முன்னாற் பாட்டி அங்கு எழுந்தருளுவது போலவே செய்து வைப்பார்கள்
தாத்தனுக்கோ பாட்டிக்கோ வேண்டப்பட்ட உணவு வகைகளைப் பண்ணி கூடவே படையற் பண்ணிகாரங்களைச் செய்து முன்னோர் ஆவிக்குப் படையலிட்டு பின்னாற் கூடியிருக்கும் சுற்றத்தார் அனைவருக்கும் பெருஞ்சோறு படைப்பார்கள்
முன்னோர் படையல் முறைதான் இன்றுங் கூட சிறுதெய்வக் கோயில்களான ஐயனார் கோயில்களிலும் காளி கோயில்களிலும் அம்மன் கோயில்களிலும் கருப்பர் கோயில்களிலும் திருமேனிகளுக்கு முன்னாற் செய்யப்படும் வழிபாட்டு முறையாகும்
நாட்கள் ஆக ஆக ஒவ்வொரு சிறுதெய்வக் கோயிலும் நம் நாட்டில் பெருமானமயம் ஆகிக் கொண்டே வந்தாலும் பெருமானர் அல்லாத பழக்க வழக்கங்கள் ஏதோவொரு வகையிற் தொடர்ந்து பின்பற்றப் படுகின்றன
இது போக முன்னோர் இறந்த குறிப்பாகத் தந்தை தாயர் இறந்த நாளின் போது அதாவது அதே நாள்மீன் ஏற்படும் நாளில் தமிழர் பிண்டம் மேய பெருஞ்சோறு கொடுப்பதும் உண்டு
தொல்காப்பியத்தில் பொருளதிகாரத்தில் வஞ்சித் திணைபற்றிய குறிப்பில்  ஆம் துறையாக பிண்டம் மேயப் பெருஞ்சோற்று நிலை சொல்லப்பெறும்
இதை இந்தக் காலத்தில் பெருமான மயச் சடங்குகள் கூடிப்போன காரணத்தால் தர்ப்பணம் செய்தல் திதி கொடுத்தல் என்று சங்கத வழக்கில் மொழிபெயர்த்துச் சொல்லுவார்கள்
இன்னொரு விரிவாகத் தென்பாண்டி நாட்டில் பெரும்பகுதியில் ஆடி அமையுவாவின் ஆடி அமாவாசையின் போது நீர்நிலைகளுக்கு அடுத்திருந்து கடல் ஆறு ஏரி குளம் இப்படி அது விரியும் மூன்று தலைமுறை முன்னவர்க்குப் பிண்டம் மேயப் பெருஞ்சோறு கொடுப்பதுண்டு
இங்கே நூற்றுவர் கன்னரின் முன்னோருக்கு படையலெடுத்து சேரரும் அவரும் ஒரே குலம் போலத் தான் என்று ஊருக்கே உணர்த்திச் சேரன் நட்பரசோடு சொந்தம் கொண்டாடுகிறான்
இந்த  வரிகளுள் வடபுலத்து இனக்குழுக்களின் இடையுள்ள முரணும் வடபுலத்தரசர் ஒருசாரார்க்குச் சார்பாகச் செயற்படுவதும் இந்தச் செவியுறையிற் குறிப்பாகத் தென்புலத்து அரசனுக்கு உணர்த்தப்பட்டுப் புதுவகை நயன்மை ஒன்று நிலைநாட்டப் படுகிறது
கிறித்துவுக்கு முன்னாலிருந்த காலங்களில் இந்தியாவிற்குள் குறைந்தது  தடவையாவது வெவ்வேறு மாந்தக் கூட்டங்கள் நுழைந்திருக்கலாம் என்று இற்றை ஈன் அறிவியல் கூறுகிறது
ஆப்பிரிக்காவிற் தொடங்கி எத்தியோப்பியா சோமாலியா வழியாக அரேபிய ஏமனுக்குள் நுழைந்து பின் அங்கிருந்து துபாய் இணைப்பு வழியாக ஈரானுக்குள் நுழைந்து அப்படியே கடற்கரை வழியாக மகான் இற்றை கராச்சிக்கு அருகில் உள்ள சிந்துதேசம் குசராத் மராட்டியம் என்று மேற்குக் கடற்கரை வழியாக இந்தியாவில் நுழைந்து பின் தெற்கே கன்னடம் கேரளம் தமிழகம் வரை வந்து அங்கிருந்து கிழக்கு கடற்கரை வழியாக நகர்ந்து ஆந்திரம் கலிங்கம் வங்காளதேசம் போய் பர்மா தாய்லந்துக் கடற்கரைகள் வழியாகத் தென்கிழக்கு ஆசியா பாப்புவா நீயூ கினி ஆசுத்திரேலியா வரை இந்தப் பரவல் நடந்து முடிவில் அங்குள்ள பழங்குடிகளாயினர்
என்பது இந்தியாவின் தென் கிழக்குப் பகுதி மாநிலங்களில் கன்னடம் கேரளம் தமிழ்நாடு ஆந்திரம் ஒரிசா சத்திசுகார் சார்க்கண்ட் பீகார் வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களிடம் சற்று தூக்கலாய் இருக்கிறது
இவர்கள் இந்தியா பாக்கிசுத்தானின் வடமேற்கே இருக்கும் கணவாய்கள் வழியாக நுழைந்து நம்மூர் குறிஞ்சி முல்லை நிலங்களில் விரவியவர்கள்
எவ்வளவோ கலந்து போனபின் இவர்தான் அவர் என்று இந்தியருள் அடையாளங் காணுவது மிகவும் சரவல் என்றாலும் பாழாய்ப் போன சாதிமுறைத் திருமணங்களால் கடந்த  ஆண்டுகளில் ஒரு சில வேறுபாட்டுத் தன்மை அறியக் கூடிய அளவில் வேரூன்றி விட்டது
நாலாவது கூட்டத்தார் இந்தியாவிற்குள் நுழைந்த போது ஏற்கனவே நுண்கல் நாகரிகத்திலும் ஓரளவு பெருங்கற்படை நாகரிகத்திலும் இருந்த   ஆகியவிரண்டும் கலந்து கிடந்த பழங்குடிகள் முல்லை குறிஞ்சி நிலங்களிலும் மாட மாளிகைகள் கட்டி நிலைத்த நாகரிகத்தில்   நிறையவும்  கொஞ்சமுமாய்க் கலந்து கிடந்த அன்றைய மேற்தட்டு மக்களும் இவர்தான் மூன்றாவது கூட்டத்தை இன்றைக்குப் பகராளுமை செய்பவர் இருந்தனர் என்பதையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளவேண்டும்
நாலாவது கூட்டத்தார் நுழைந்த போது மூன்றாவது கூட்டத்தார் இயற்கையூறுகள் காரணமாகத் தங்கள் வாழ்விடங்களை இழந்து இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் மற்ற மருத நெய்தல் நிலங்களுக்கு நகர்ந்து விட்டார்கள்
அப்படி மூன்றாவது கூட்டத்தார் கலந்ததின்பின் இந்தியாவில் நுழைந்த நாலாவது கூட்டத்தார் முல்லை நாகரிகத்திலேயே ஆழ்ந்திருந்தார்கள்
நகரம் அரண்மனை பெரும் மாளிகைகள் என்று அவர்கள் மேற்கட்டுமானம் கட்டுவதற்கு இன்னும் பல நூறு ஆண்டுகள் ஆகவேண்டிய நிலையில் நாலாவது கூட்டத்தாரின் நகர்ச்சி இந்தியாவின் வடமேற்கேயிருந்து கங்கைச் சமவெளியை நோக்கி நடைபெற்றது
இன்னுஞ் சொன்னால் அன்றைக்கு ஆந்திரமும் சத்திசுகரும் பீகாரும் சார்க்கண்டும் மத்தியப் பிரதேசமும் உத்திரப்பிரதேசமும் கூடப் பெரும்பாலும் காடுகள் என்பதை உணரவேண்டும்
அதனால் மேல்தட்டுக் கூட்டத்தில் நாலாவது கரையினரின் பண்புகள் கூடவும் கீழ்த்தட்டுக் கூட்டத்திலும் பழங்குடிகளிடமும் மற்று மூன்று கரையினரின் பண்புகள் கூடவும் கலந்து விரவின
கொஞ்சங் கொஞ்சமாய்க் கீழ்த்தட்டு மக்களின் மொழிகள் மேற்தட்டு மக்களின் மொழியான இந்தோயிரோப்பியன் மொழிக்கு முன் சரியத் தொடங்கின
ஓதல் ஓதுவித்தல் வேட்டல் வேட்பித்தல் ஈதல் ஏற்றல் என்னும் அறுவகைத் தொழில்களைச் செய்யும் வருணத்தோராய் அவர் அறியப்பட்டனர்
முதல் வருணத்துப் பெருமானருள் முனிவர் என்ற கூட்டம் ஆரியக் குமுக நலத்திற்கு நல்லது என்று சொல்லி அவ்வப்பொழுது வேள்விகள் நடத்தி வந்தது
முல்லைநிலத்து நாகரிகத்தில் இருந்து வந்த கீழ்த்தட்டு மக்கள் என்னதென்று செய்யத் தெரியாமல் வேள்விகளைப் பெரிய இடையூறாகக் கருதத் தொடங்கினர்
ஆனால் அது   என்று விரிவடையும் போது பல்வேறு விலங்குகள் என்று அகலும் போது ஆகுதியாகும் வெண்ணெய் கூலங்கள் இன்ன பிறவும் கூடும் பொழுது ஊர்கள் ஊர்களையொட்டிய காடுகளில் இது அதிர்ச்சியையும் கலகத்தையும் கொண்டுவரத்தான் செய்யும்
இப்பொழுது சத்திசுகர் ஒரிசா சார்க்கண்ட் வங்கம் போன்ற பகுதிகளில் பழங்குடியினருக்கும் வெளியிலிருந்து வரும் மக்களுக்கும் இடையில் ஏற்படும் தகறாறுகள் உள்நாட்டு வளங்கள் அந்த அந்த மக்களுக்குப் பயன்படாது வெளியாருக்குப் பயன்படுதல் போன்ற பொருளாதாரச் சுரண்டல்களை அன்றைய நாகரிக வழக்கங்களோடு சேர்த்துவைத்து எண்ணிப் பார்த்தால் நான் சொல்லுவதன் பரிமானம் புரியும்
புதுக் குடியேற்றத்தாருக்கும் பழங்குடியினருக்கும் இடையே முரண் ஏற்பட்டால் புதுக்குடியேற்றத்தாரின் வேள்விகள் பழங்குடியினரால் சிதைக்கப்படத்தான் செய்யும்
முனிவருக்கு இணங்கி அரசர்கள் தாங்களோ தங்கள் படைத்தலைவரை அனுப்பியோ பழங்குடியினருக்கு எதிராகப் போரிட வைத்து முனிவர்களின் வேள்விகளைக் காப்பாற்றுவார்கள்
இந்தப் போர்களைக் கையாளும் முறை தெரிந்திருந்த காரணத்தால் இருவேறு இனக்கூட்டத்து வெறுப்புச் சிக்கல்களை கிமு களுக்கு அருகில் தென்புலத்து வேந்தர் பார்த்ததில்லை
தாடகை பக்கத்திலிருந்து எத்தனை விலங்குகள் உயிரினங்கள் வேள்விக்காகப் பிடித்து இழுத்துவரப்பட்டு முனிவன் ஆசிரமத்தில் அடைக்கப் பட்டன கூலங்களைக் கொண்டுதரக் கட்டாயப்படுத்தப் பட்டார்கள் என்ற செய்தியை இராமயணம் நமக்குத் தெரிவிக்கவில்லை
அவர்கள் வேள்விக்கு ஊறுசெய்தார்கள் அவர்கள் கொல்லப்படவேண்டும் என்று மட்டுமே ஆரியர் பார்வையில் இருந்து செய்தி தெரிவிக்கப் படுகிறது
இது போன்ற நிகழ்வுகள் மத்திய தேசத்தில் ஆர்யா வர்த்தத்தில் திரும்பத் திரும்ப நடக்குமானால் கண்ணினைக் காக்கும் இமை போல வேள்விகள் காக்கப் படுமானால் காடடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படுமானால் அடம் பண்ணிக் கொண்டிருந்த தாடகை வழியினர் அடங்கிப் போக மாட்டார்களா என்ன
பழங்குடிகள் எட்டிப் பார்க்கமுடியாத அளவிற்கு இமையம் பொதியம் போல் எதற்கும் அசையாத போர்த்தலைவர்கள் வழிநடத்தும் போர்ப்படைகள் வேள்வி நடக்கும் பர்ணசாலையைச் சுற்றி இருக்கும் போது எந்தப் பழங்குடிகள் உள்நுழைவர்
அப்படிக் காப்பாற்றும் போது தன் நாட்டில் இல்லாத அதே பொழுது காடுகளில் வதியும் தன் குடிமக்களைப் போன்ற இன்னொரு இனக்குழுவோடு போரிடும் நிலைக்கு வந்து சேருகிறான்
என்ன நடந்தாலும் சரி கறந்த பால் புளித்தாலும் பகலே இருளாய் மாறிபோனாலும் இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று சொல்லும் நால்வேத நெறி கூட மாறி போனாலும்உன்னைச் சுற்றிய வீரர் மனந்திரியாது இமையமலை பொதியமலை மாதிரி அசையாது உயர்ந்து விளங்கியிருக்கும் நிலையைப் பார் அத்தகைய வரிசையில் எப்படி இளமான்களும் துயிலும் வகையில் ஆசிரம வேள்விகளைக் காக்கும் தொழிலை வடபுலத்தரசர் செய்கிறாரோ
அது போல எம் அரசே நடுக்கமிலாது நிற்பாயாக அரச ஒழுங்கைக் காப்பாற்றுவாயாக இந்த ஐந்து பகுதிகளில் பாட்டின் பொருளைச் சொல்லிவிட்டேன்